ደራሲው መጻሕፍት አዟሪ…
ባሕር ዳር፡ ሰኔ 20/2012 ዓ.ም (አብመድ)እንደ ሁሉም ኢትዮጵያዊ የኮሮናቫይረስ ወረርሽኝ ከዩኒቨርሲቲ ትምህርቱ አስተጓጉሎታል፡፡ የመጀመሪያ ዓመት የወላይታ ሶዶ ዩኒቨርሲቲ ተማሪ ነው፡፡ መጻሕፍትን ማንበብ የአዕምሮ ምግብ ነው፤ የሰው ልጅ ወደ ሆድ በሚወርደው ምግብ ብቻ አይኖርም ብሎም ያምናል፡፡ ተወልዶ ያደገውም በአማራ ክልል ምዕራብ ጎጃም ዞን በገጠራማው የደቡብ አቸፈር አካባቢ ነው፡፡ የመጀመሪያ ደረጃ ትምህርቱን የተከታተለውም ደቡብ አቸፈር ኮሮጅ ባዕታለማሪያም እንደሆነ አጫውቶኛል፡፡ የሁለተኛ ደረጃ ትምህርቱን በአሹዳ ከተማ እና የከፍተኛ ትምህርት መሰናዶ ትምህርቱን ደግሞ በባሕር ዳር ጣና ሐይቅ መሰናዶ ትምህርት ቤት ተከታትሏል፡፡ በትምህርቱ በሁሉም የትምህርት ክፍሎች ከ1ኛ እስከ 8ኛ ደረጃ በመያዝ ይሸጋገር እንደነበርም ነግሮኛል፡፡ከምንም በላይ የሚያስጨንቀው የደረጃ ጉዳይ አይደለም፤ ዛሬ አንብቦ የሚያድረው መጽሐፍ ማግኘት አለማግኘት እንጂ፡፡ “መጽሐፍ መስታዎት ነው” የሚለው ይህ ብላቴና መጽሐፍት ውስጥ በቀላሉ ሁሉንም የሕይወት መልኮች ማየት ይቻላል ብሎም ያምናል፡፡ ‘‘የሚባክኑ ጊዜዎች እንዳሉኝ ሳስብ ያስፈሩኛል’’ የሚለው የዛሬው ባለታሪካችን በምናብ መጻሕፍት ውስጥ ያሉ የኑሮ፣ የፍልስፍና፣ የአስተሳሰብ፣ የቴክኖሎጂ፣ የታሪክ፣ የልማድ፣… ብዝኃ እሴቶች ጋር መኖርን በስስት እንደሚወድድም ነግሮኛል፡፡ ይህ የመጻሕፍት አፍቃሪ የሀገሩን ልጅ የአቤ ጎበኛን ልቦለዶች ካነበበ በኋላ መጻፍም የሕይወት ዕጣፈንታውን እንድትዘረጋለት በበሯ ገብቷል፡፡ ምጣኔ ሀብትን መማር ሕልሙ ነው፡፡ የአባቱ ጎተራ አልሞላለት ማለት ያስገርመዋል፡፡ የሕዝብ ቁጥር መጨመር፣ የፍላጎት ማደግ፣ የኑሮ ውድነት መባባስ፣ የእርሻ መሬት ማነስ የወደፊቱ ወጣት ዕጣ ፈንታ ምን ሊሆን እንደሚችልም ያስጨንቀዋል፡፡ በተለይም ከ85 በመቶ በላይ በገጠር ከሚኖሩት ኢትዮጵያውያን ወላጆች ለሚመጡት ወጣቶች ሕይወት ፈታኝ እንደሆነ ያምናል፡፡ ምጣኔ ሀብትን እንደ ሳይንስ የመማር ፍላጎቱም ከዚህ የመነጨ ነው፡፡ከመጻሕፍት ተለይቶ መኖርን የሚፈራው ይህ ወጣት ስለዚህ ሲል ሁሉንም አማራጮች ይጠቀማል፡፡ ወላጆቹ ከ30 እስከ 40 ዓመታ በትዳር ያቀኗት ጎጆ ውስጥ በቀን ለዕለት ጉርስ ከመማሰን ወጪ ለመጻሕፍት የሚሆን ጊዜም ሆነ መብራት የለም፡፡ የእጅ ባትሪያቸውም እንስሳት ወደ ማደሪያቸው እስኪገቡ ለማስተባበር እና ለማዕዳቸውን ብርሃን ለማግኘት ከመጠቀም ያለፈ ለንባብ የሚሆን ኃይል የላትም፡፡ስለዚህ ከሚወደው የመጻሕፍት ዓለም ላለመራቅ ዕጣ ፋንታውን በባሕር ዳር ከተማ ጎዳናዎች መጻሕፍት እየሸጡ ማደር አደረገ፡፡ ባሕር ዳር ለማንበብ እና ለመጻፍ የምትሆን ከተማ ናት ብሎም ያምናል፡፡ መጻሕፍትን እየሸጡ ራስን ማስተዳደር ጊዜያዊ ግቡ፣ መጻሕፍት አንብቦ ማደር ደግሞ ዘላቂ ዓላማው አድርጎ በሥራው ኑሮውን ይደጉማል፤ የነፍስ መሻቱንም ያሟላል፡፡ ‘‘ዛሬን በሕይወት አሳልፌ ነገን ለማየት መጻሕፍት እሸጣለሁ፤ በመጻሐፍት ውስጥ ዓለምን ለማወቅ የማደርገው ጥረት ግን የሕይወቴ መሠረቱ ነው’’ ይላል የዛሬ ባለታሪካችን መጻሕፍት አዟሪው ደራሲ እውነቱ ታያቸው፡፡