ግማሽ መንገድ – ኮሮናን ለመቀበል
  እነሆ ! ዛሬም ዓለማችን በጤናዋ ውላ አላደረችም:: በየቀኑ የሚሰማው የሞት ዜና ቀጥሏል:: በየደቂቃው የሚደርሰው ዘገባ የተስፋ ሽታ የለውም:: አሁንም በሺዎች የሚቆጠሩ በራሳቸው ላይ በር ዘግተዋል:: ሌሎች ሚሊዮኖች ደግሞ በኮሮና ቫይረስ ተይዘው በሕመም ስቃይ ውስጥ ናቸው:: አዎ! ዓለማችን ልትቋቋመው በተሳናት ክፉ ደዌ ተጎድታ ጉልበቷ ሸብረክ እያለ ነው:: አሁንም የሁሉም ጆሮና አንደበት አንድ ጉዳይን ያቀነቅናል:: ኮሮና ቫይረስን ብቻ::  ያደጉቱ ሀያላን ሀገራት ጦር ሰብቆ የተጋፈጣቸውን አስከፊ ቫይረስ እንደወትሮው በመከላከል ጋሻቸው አልመከቱትም:: ብርቱዎቹ ሳይንቲስቶችም መፍትሄ የሚሉትን መድኃኒት ‹‹እንካችሁ›› ለማለት አቅም አንሷቸዋል:: ታላላቆቹ የዓለማችን ከተሞች ዛሬ በጽልመት ተውጠዋል:: ስመ-ጥርና ጠቃሚ ሰዎችም ላይመለሱ ለዘላለሙ አሸልበዋል:: ይህ ከባድ ፈተና በየደቂቃና ሰኮንዱ ዋጋ ማስከፈሉን ቀጥሏል:: አሁንም በርካቶች በኮሮና ቫይረስ ይያዛሉ:: ዛሬም እልፎች በዚሁ ችግር ህይወታቸውን ያጣሉ::  ይህ ዓለምን ዕንቅልፍ የነሳው በሽታ እነሆ ዛሬ የወረፋ ጉዳይ የሆነ ይመስላል:: እያንዳንዱ አገር ጊዜውን ጠብቆ ችግሩን ሊቀበለው እየተሰለፈ ነው:: በርካቶቹ ድንበራቸውን አቋርጦ ውስጣቸው ሊገባ ያንዣበበውን ጠላት አስቀድመው ሊመክቱት ሞክረዋል:: እንደ ጣልያን ያሉቱ ዝንጉ ሀገራት ደግሞ አብሯቸው ውሎ ያደረውን የቀበሮ ባህታዊ ‹‹ቤት ለእንግዳ›› ሲሉት ቆይተዋል:: ይህን ማድረጋቸው መቆጣጠር ከሚችሉት በላይ ሕይወታቸውን ነጥቋል፣ ቤተሰባቸውን በትኖ ጎጇቸውን አዘግቷል፤ ታሪካቸውን አጠልሽቶ የመቀበሪያ ቦታ እስኪያጡ በሀዘን አንገት አስደፍቷቸዋል::  ወደሀገራችን እንመለስ:: ወደ ኢትዮጵያዊው ማንነታችን:: በእኛ ህይወት ማህበራዊነት መገለጫችን ነው:: አብሮ መብላትና መጠጣት፣በጋራ ውሎ ማደርና መኖር፣በአንድነት ደስታና ሀዘንን መካፈል ብርቃችን አይደለም:: ሁሌም ቢሆን ጉርሻና ገበታችን፣ ለባዕዳን እንዳስገረመ ነው:: የወግ ባህላችን ድርና ማግ የታሰረው በዚህ ዕውነታ ነውና ከማንነታችን ስያሜ ጋር አብሮን ሲጓዝ ኖሯል::  ዛሬ ግን ይህን ታሪክ ሊሸረሽር ፤የኖረውን ማንነትም ሊያጠይም የታጠቀ ክፉ ጠላት ከበራችን ቆሟል:: ዕምነትን ከክብር፤ ባህልን ከሀይማኖት የሚፈትነው ይህ አይምሬ በሁለንተናዊ ማንነታችን ስር ተሸሽጎ እኛንም እንደሌሎች ዋጋ ሊያስከፍል ‹‹መጣሁላችሁ›› እያለን ነው::  ብዘዎቻችን ትናንት ሌሎች በርቀት እያዩ ‹‹አይደርስብንም›› ሲሉ እንደዘነጉት ስንሆን ቆይተናል:: ችግሩ የጥቂቶች ብቻ ይመስል ከአድማስ ባሻገር የምንሰማውን ዜና እንደዋዛ ናቅ አድርገን ስናጣጥለው ቀናቶችን አባክነናል:: አሁን ግን የሚባክኑ ቀናት የሉም:: አንድ… ሲል የጀመረው ቁጥር ሃያዎቹን ተሻግሮ የሰላሳዎችን በር እያንኳኳ ይገኛል:: ተደጋግሞ እንደሚባለው ለበሽታው ከፍርሀት ይልቅ ጥንቃቄው ይቀድማል:: ካልተገባ ጭንቀትም የሚበጀውን ይዞ ከሚሻለው መወገኑ ግድ ይላል::  ኮሮና ይሉት ጠንቅ ድንበር ጥሶ ቤተኛችን ከመሆኑ አስቀድሞ ከመንግስት የተሰጠውን መመሪያ ለመተግበር ፍላጎት ያሳዩ ጥቂቶች ናቸው:: ብዙዎቻችን ግን ዛሬም ቢሆን ችግሩ አብሮን ውሎ እያደረ ግድየለሽነት የበረታብን ዝንጉዎች ሆነናል::  ዛሬ ድሀይቱ አገራችን ዕውቀት አፍላቂ ዩኒቨርስ ቲዎችና ትምህርት ቤቶችን ዘግታ የነገ ተስፋዎቿን ከቤት አውላለች:: አምራች ሀይሏን ከበር መልሳም የኢኮኖሚ አውታሯን አቀዝቅዛለች:: አሁን ዝነኛው አየር መንገዷ በየአገራቱ ሰማይ ላይ በኩራት አይበርም:: ትራንስፖርት፤ ንግድ፣ መደበኛ ስራና ሌሎችም እንቅስቃሴዎች እንደወትሮው እየተራመዱ አይደለም:: ይህ ሁሉ የሆነው ያለምክንያት አይደለም:: በኮሮና ስጋት እንጂ::  ኮሮና ቫይረስ ፈጽሞ የሰዎችን ስብስብ አይሻም:: መጨባበጥና ተጠጋግቶ ማውጋት ይሉት ባህል አያስደስተውም:: ይህ መድኃኒት አልባ ጠንቅ ከነአአካቴው እስኪጠፋ እንደ መፍትሄ የተያዘው እጅን በሳሙና በመታጠብ ማህበራዊ ርቀትን መጠበቅና በቤት ውስጥ ማሳለፍ ብቻ ነው:: ይህን ልምድ መተግበር ያልወደድን ጥቂቶች ግን አሁንም እጃችንን ሊያስታጥቡን ያጎነበሱ መልካሞችን እንዳላየን እናልፋለን:: ዛሬም ባልተገቡ ቦታዎች ተገኝተን ቫይረሱን ለመቀበል እስከግማሽ መንገድ እንጓዛለን::  አብሮነትን ስናነሳ ደግሞ በርካታ ሰዎች የሚገናኙበትን ስፍራዎች መዘንጋት አይቻለንም:: የገበያ ቦታዎች፣የዕምነት ተቋማት፣የአውቶቡስ መናኸሪያዎችና ሌሎችም:: ሰሞኑን ለቫይረሱ መስፋፋት ምክንያት ይሆናሉ የተባሉ የዕምነት ስፍራዎች በተገቢው መንገድ ይተዳደሩ ዘንድ ጥብቅ ማሳሰቢያ ተላልፏል:: ይህ ማሳሰቢያ ክፉው ጊዜ አልፎ መልካሙ ቀን እስኪነጋ ምዕምናን በቤታቸው ይሆኑ ዘንድ የሚያስገድድ እሳቤ መሆኑ ይታወቃል::  ዛሬም ግን ይህን ህግ የተላለፉ አንዳንዶች ከቤታቸው ርቀው በተከለከሉት ቦታዎች ሲሰባሰቡ ይታያሉ:: መመሪያው ከወጣበት ማግስት ጀምሮ በነዚህ የዕምነት ስፍራዎች የተስተዋሉ ምዕምናንም ለብዙዎች ከማስገረም አልፎ ማሳዘናቸው አልቀረም:: እርግጥ ነው! ከምንም በላይ ከልብ የሆነ ዕምነት ከመከራ ያድናል፣ይታደጋል:: በዚህ ፈታኝ ወቅትም ለአገር የሚበጅ ጸሎትና ምሕላ ማድረጉ የግድ ይላል:: ይህን መፈጸሙ የማይመች ሆኖ ከተገኘ ግን ለሚወጡ ጠቃሚና አስገዳጅ ህጎች ራስን ማስገዛት የአዋቂነት መገለጫ ነው ::  ሰሞኑን በአርትስ ቴሌቪዥን ጣቢያ ‹‹በነገራችን ላይ›› በተሰኘው መሰናዶ እንግዳ ሆኖ የተጋበዘው ሙዓዘ ጥበባት ዳንኤል ክብረት ስለ ኮሮና ቫይረስና የጸሎት ስፍራዎች እንዲህ ሲል ሰማሁት:: ‹‹ኮሮና ቫይረስ ከእኛ ባህል በተቃራኒው የመጣ በሽታ ነው:: በሽታውን ለመከላከልም አዳዲስ ባህሎችን እያመጣብን ነው:: ከሁሉም በላይ ግን ህልውና ይበልጣል:: በህልውና አገር፤ ዕምነትና ባህል ይመሰረታል:: ለዚህ ደግሞ የጤና ባለሙያዎችን ምክር መተግበር ያሻል›› ሙዓዘ ጥበባት ዳንኤል ይህን አባባሉን የሚያጠናክረው ከኖህ መርከብና የጥፋት ውሀ ጋር አያይዞ ነው::  ‹‹እግዚአብሔር ፍጥረትን ከጥፋት ውሀ የታደገው በኖህ መርከብ ተጠቅሞ ነው:: የዛኔ እያንዳንዱን መርጦ ማትረፍ አላቃተውም:: ነገር ግን ለዚህ ክፉ ቀን መሸሸጊያ ይሆን ዘንድ መርከብን መሳሪያ አድርጎ አዘጋጀ:: ዛሬም ልክ እንደመርከቡ ሁሉ እጅ መታጠብ፣ መራራቅ፣ አፍ መሸፈኛና የሀኪም ምክር የሚሉትን መሳሪያ አዘጋጅቷል ›› ልክ እንደዳንኤል ሁሉ አንዳንዶች እንዲህ ሲሉ ይደመጣሉ:: ‹‹ፈጣሪ እኛን ሊያግዘን የሚችለው ራሳችንን ስንረዳ ብቻ ነው:: ከአስረኛ ፎቅ ላይ ቁልቁል እየወደቅን ችግር የለም እሱ ይጠብቀናል፣ይነጠፍልናል ብንል የዋህነት ይሆናል ››  እኔም እንዲህ እላለሁ:: አሁን በዓለማችን ላይ መውረድ የጀመረውን ዶፍ ከአንድ ጥግ ተጠልለን ልናሳልፈው አዎ ! በዕምነታችን ጉዳይም ቢሆን የሚጠቅመንን እንተግብር፣ በቤታችንም እንታቀብ ለማለት ያህል ::  በመጨረሻ ታላቁ ቅዱስ መጽሐፍ በኢሳያስ ቁጥር 26፡-20 ላይ የዘመኑን ሀቅ በሚመሰክር መልኩ እንዲህ ስለማስፈሩ ላስታውስ እወዳለሁ:: ‹‹ህዝቤ ሆይ !ሂድ ወደቤትህ ግባ፣ በርህን ከኋላህ ዝጋ፣ቁጣው እስኪያልፍ ድረሰ ለጥቂት ቀን ተሸሸግ›› የኢትዮጵያ እስልምና ጉዳዮች ጠቅላይ ምክር ቤት በሰጠው ሃይማኖታዊ ብይንም(ፈትዋ) ሙስሊሙ ማህበረሰብ ከጁምዓም ሆነ ከጀምዓ እራሱን አቅቦ እቤቱ ውስጥ ኃይማኖታዊ ስርዓቱን እንዲያካሂድ ወስኗል:: ይህንን ተከትሎም በትላንትናው ዕለት ሙስሊሞች እቤታቸው የጁምዓ ሰላታቸውን አካሂደዋል:: ይህ ተጠናክሮ ሊቀጥል የሚገባና የቫይረሱ ወረርሽኝ እስኪወገድ ድረስ የሚፈጸም ተግባር ሊሆን ይገባል::  እናም ሰዎች ሆይ! ልብ እንበል:: ኮሮና እንኳንስ ግማሽ መንገድ ድረስ ሄደንለት ተጠንቅቀነውም የሚቻል አልሆነም:: አዎ! ምርጫ የለም:: ራሳችንን እንጠብቅ፣ርቀታችንን እንወስን፣ በዕምነት ቦታዎችና በሌሎች ስፍራዎች ሁሉ ከመሰባሰብ እንታቀብ::  ዛሬ ለነገው መኖር ተስፋ ነውና ::  አዲስ ዘመን መጋቢት 26/2012 መልካም ስራ አፈወርቅ