በክልሉ 1 ነጥብ 2 ሚሊዮን ባህላዊ ቀፎዎች ወደ ዘመናዊ ቀፎ ባለመሸጋገራቸው በየዓመቱ 3 ነጥብ 6 ቢሊዮን ብር እየታጣ ነው፡፡
የአማራ ክልል  እንስሳት እርባታ ተዋጽኦና መኖ ልማት ዳይሬክተር መኳንንት ዳምጤ እንደተናገሩት ክልሉ ከ1 ነጥብ 5 ሚሊዮን በላይ ኅብረ ንብ ቢኖሩትም በሙሉ አቅሙ አዘምኖ ጥቅም ላይ በማዋል የተሠሩ ሥራዎች ጅምር ናቸው፡፡ የማር ጥራት እየተሻሻለ ቢመጣም አርሶ አደሩ ዘመናዊ ቀፎ እንዲጠቀም እምነት መፍጠር አለመቻሉ እና የቀፎ ዋጋ ውድ መሆን ለሥራው ማነቆ መሆኑን አመላክተዋል፡፡በባሕር ዳር፣ ሰቆጣ፣ ወልዲያ፣ ደብረ ብርሃን እና ጎንደር ከተሞች የዘመናዊ የንብ ምርምር ማዕከላት ሥራ ላይ እንደሆኑ ያስታወቁት ዳይሬክተሩ አዳዲስ ቴክሎጂዎችን ማፍለቅ እና ማዳቀል ላይ ግን ከጅምር ሥራዎች ያለፈ አለመኖሩን አስታውቀዋል፡፡ክልሉ ለንብ እርባታ ምቹ መልክአ ምድር፣ በርካታ ዕፅዋት እና የሰብል ዓይነቶች ያሉት መሆኑ በዘርፉ እምቅ ሀብት እንዲኖረው አድርጓል፡፡ በ2011 ዓ.ም ብቻ ከ10 ሺህ በላይ ወጣቶች በየአካባቢው ተፋሰሶች ላይ በንብ ማነብ ሥራ መሠማራታቸውንም አቶ መኳንንት ተናግረዋል፡፡ ከ320 ሺህ በላይ አርሶ አደሮች ደግሞ በንብ ማነብ ልማት ላይ እየሠሩ መሆናቸውን የገለፁት ዳይሬክተሩ በ2012 ዓ.ም ብቻ በዓመቱ ከሚጠበቀው 24 ሺህ ቶን የማር ምርት ባለፉት ስድስት ወራት ብቻ 19 ነጥብ 2 ሺህ ቶን መሰብሰቡን ተናግረዋል፡፡በአማራ ክልል ካለው 1 ነጥብ 5 ሚሊዮን ኅብረ ንብ ከ1 ነጥብ 2 ሚሊዮን በላይ የሚሆነው በባህላዊ ቀፎዎች የሚኖር ነው፡፡ ከምዕራብ ጎንደር ዞን በስተቀር በሽግግር ቀፎ ከ79 ሺህ በላይ፣ በዘመናዊ ደግሞ ከ136 ሺህ በላይ ኅብረ ንብ እንደሚገኝ መረጃዎች ያመላክታሉ፡፡  ከአንድ ዘመናዊ ቀፎ በአማካይ 29 ኪሎ ግራም ማር ማግኘት ይቻላል፤ ከአንድ ባህላዊ ቀፎ ደግሞ በአማካይ 9 ኪሎ ግራም ማር ይገኛል፡፡ ይህም የ20 ኪሎ ግራም የማር ልዩነት እንዳለ ያሳያል፡፡ከ10 ዓመታት በፊት የተጀመረው የዘመናዊ ቀፎ ሽግግር ዛሬም ባለበት መሆኑ የጎላ ለውጥ ላለመታዬቱ ዋነኛው የችግሩ ምንጭ ይመስላል፡፡ በክልሉ ባለፉት 10 ዓመታት የንብ ማነብ ሥርዓቱ ወደ ዘመናዊ ቀፎ ተሸጋግሮ ቢሆን ኑሮ በዓመት አሁን ካለው ኅብረ ንብ ብቻ ከ43 ሚሊዮን 500 ሺህ ቶን በላይ የማር ምርት በማግኘት አሁን ባለው አማካይ የገበያ ዋጋ በኪሎ 150 ብር ሒሳብ ከ6 ነጥብ 52 ቢሊዮን ብር በላይ ማግኘት ይቻል ነበር፡፡ ክልሉ አሁን ካመረተው 19 ነጥብ 2 ሚሊዮን የማር ምርት ከ24 ሚሊዮን 300 ሺህ ቶን በላይ ብልጫም ይኖረው ነበር፡፡ ከብልጫው ብቻ አሁን ባለው አንድ ኪሎ ማር ገበያ በአማካኝ 150 ብር ቢሆን 3 ነጥብ 6 ቢሊዮን ብር ማግኘት ይቻል ነበር፡፡ ባለፉት 10 ዓመታት ይህንን ክልሉ ባለመጠቀሙ በየዞኑ ሁለት ሁለት ደረጃቸውን የጠበቁ ሆስፒታሎችን የሚያሣራ ገንዘብ ማጣቱን መረዳት ይቻላል፡፡