   አሳሳቢው የህጻናት ፍልሰትና ጥቃት!
ከገጠር ወደ ከተማ እየፈለሱ ለተለያየ ችግር የሚዳረጉ ህጻናት ቁጥር እየጨመረ መጥቷል፡፡ ለአብነት በባሕር ዳር ከተማ በተለይ ከአዴት ተራ-  ዋናው ገበያ እና  ነባሩ መናኸሪያ አካባቢዎች የሚርመሰመሱ ህጻናትን መመልከት የተለመደ ነው፡፡ እድሜያቸው ለትምህርት የደረሰ ቢሆንም እንደ እድሜ እኩዮቻቸዉ ደብተር ፣ መጽሃፍት እና እስክርቢቶ ይዘው ወደ ትምህርት ቤቶች አይሄዱም፡፡  ይልቁንም እድሜያቸዉ፣ አቅማቸዉ እና ያደጉበት ማኅበረሰብ ሞራላዊ እሴት የማይመጥን ችግር ውስጥ እየገቡ ነው፡፡ለመሆኑ ይህ ለምን ሆነ? ከወላጆቻቸው ተለይተው፤ ገና በልጅነታቸው ወደ ከተማ የሚመጡበት፣ ለችግር የሚጋለጡበት ምክንያትስ ምን ይሆን? ከተወሰኑ ህጻናት ጋር ቆይታ አድርጊያለሁ፡፡  “ፈላዉ” በሚል ቅጽል ስም ይታወቃል፡፡ ስያሜው የወጣለት ትንሽነቱን ለመግለጽ እንደሆነ ነግሮኛል፡፡ ባሕር ዳር ዙሪያ መሸንቲ አካባቢ ነው ተወልዶ ያደገው፡፡ እድሜውን በትክክል ባያውቀውም 11 ዓመቱ እንደሆነ ይገምታል፡፡ አባቱ እሱ “ነፍስ ሳያውቅ” ከዚህ ዓለም በሞት በመለየቱ እሱን እና ታላቅ ወንድሙን የማሳደግ ኃላፊነት በእናቱ  ትክሻ ላይ ወደቀ፡፡“እናት አረቄ እያወጣች፣ ጠላ እየጠመቀች እና ለማገዶ የሚሆን የባሕር ዛፍ ቅጠል አሰባስባ እየሸጠች የሁለቱ ወንድ ልጆቿ ትምህርት እንዳይቋረጥ ጥረት ማድረጓን ቀጠለች፡፡… የባሕር ዛፍ ቅጠል ለቀማ በሄደችበት ባንዱ ቀን ‘ከኔ ባሕር ዛፍ ተክል ውስጥ ለምን ቅጠል ትሰበስቢያለሽ?’ በሚል ባለቤቱ ባደረሰባት ድብደባ ክፉኛ ታማ አልጋ ላይ መቅረት ሆነ እጣ ፈንታዋ”  በማለት ስለሁኔታው ነገረኝ፡፡ የእናታቸው መታመምና የተሻለ ህክምና አለማግኘት ያሳሰበው የ “ፈላው” ታላቅ ወንድም ትምህርቱን አቋርጦ ወደ ባሕር ዳር እየተመላለሰ ቋጠሮ እየተሸከመ፣ የታክሲ ረዳትነት እየሰራ ቤተሰቡን መደጎም ጀመረ፤ ይህ ግን ቤተሰቡን ለመምራት የሚያስችል ገቢ አላስገኘም፤ እናም  “ፈላው” የሦስተኛ ክፍል ትምህርቱን አቋርጦ ከተማ መዋል ከጀመረ አራት ወራት ተቆጠሩ፡፡ትምህርቱን ማቋረጡንና ቀን ቀን ባሕር ዳር እየዋለ ባልጠነከረ አቅሙ እየሰራ ምሽት ወደ ቤት መግባቱን እናት አልወደዱለትም፡፡ ታላቅ ወንድሙ በሚሰጣቸው ትንሽ ገቢ መተዳደር እንደሚችሉ ነው የእናት ሃሳብ፡፡  እርሱ ግን በሀሳቡ አልተስማማም፡፡  “ማታ ማታ እዚህ አምሽቼ ስገባ እንጣላለን፤ ለመጓጓዣ ደግሞ በየቀኑ አስር ብር ማውጣት የለብኝም ብዬ እስከነ አካቴው ወደ ቤት መሄድ አቆምኩ፤ አሁን ከጓደኞቼ ጋር ብር ካለን ወለል ቤት፣ ከሌለን ግን በረንዳ አድራለሁ”  አለኝ ህይወቱን በዚህ መንገድ እየመራ እንደሆነ ሲያስረዳኝ፡፡እንደ “ፈላው” ሁሉ በርካታ ሕጻናት በተለያዩ ምክንያቶች ከቤት እንደወጡ ቀርተዋል፡፡ ለህጻናቱ የከተማ ህይወት ከባድ በሚለው ቃል ብቻ የሚገለጽ አይደልም፡፡ ኑሯቸውን በከተማው አድርገው መኖር ከጀመሩ የመጀመሪያዋ እለት ጀምሮ ለእነሱ አዕምሮ፣ አካል፣ እድሜና ሞራል ማይመጥኑ ፈተናዎች ገጥመዋቸዋል፡፡ ወንዶቹ ቋጠሮ ተሸክሞ የእለት ጉርስን ለማግኘት ገበያ ውስጥ ለውስጥ መንከራተት ይጠበቅባቸዋል፡፡  በዚህ ወቅት ደግሞ በዕድሜ ታላላቆቻቸው እይታ ውስጥ ይገቡና ተገድደው ወደ ስርቆትና መሰል ወንጀሎች እንዲሰማሩ ይደረጋሉ፤ የሰሩትን ትንሽ ገንዘብ ይቀማሉ፤ አደንዛዥ እጾችን እዲለማመዱ ጫና ይደረግባቸዋል፡፡ ይህ የእነዚያ የእምቦቀቅላዎቹ የእለት ከዕለት የህይዎት ምዕራፍ ነው፡፡የሴት ሕጻናት ፈተናም ከዚህ ቢልቅ እንጂ አያንስም፡፡ ገና ከመኪና ወርደው  መናኸሪያ ውስጥ እያሉ በደላሎች እይታ ውስጥ ገባሉ፡፡  ወደ ሴተኛ አዳሪነት፣ ወደ ቤት ሰራተኝነት እንዲሰማሩ ይገደዳሉ፡፡ ስሟን መግለጽ ያልፈለገችው እና እድሜዋን 18 ዓመት እንደሆናት የነገረችኝ  አስተያዬት ሰጪ ከደቡብ ጎንደር ደብረ ታቦር ዙሪያ  ነው የመጣችው፡፡  ቤተሰቦቿ በእርሻ የሚተዳደሩ ቢሆኑም ኑሯቸው “እዚህ ግባ” የሚባል አይደለም፡፡ ገቢያቸው እርሷን እና ሁለት ወንድሞቿን በአግባቡ ማስተዳደር እና ማስተማር አልቻለም፡፡ በአካባቢዋ ሌሎች ልጆች ከተማ ገብተው ሰርተው በሚልኩት ገንዘብ የቤተሰቦቻቸው ኑሮ ሲደጎም ታዝባለች፡፡ እናም እንደ እድሜ እኩዮቿ ከተማ ገብታ፣ ሰርታ በምታገኛት ገንዘብ ወላጆቿን የመርዳት፣ታናናሽ ወንድሞቿን ወደ ትምህርት ቤት የመላክ ህልም ሰንቃ መዳረሻዋን ባሕር ዳር ካደረገች ሁለት ዓመታት ተቆጥረዋል፡፡ የከተማው ህይወት ግን እንዳሰበችው አልሆነላትም፡፡ ካደገችበት ቤተሰብ፣ ማኅበረሰብ፣ አካባቢ በእጅጉ ተለይቶባታል፡፡ለሁለት ዓመታት በቤት ሰራተኝነት ብትኳትንም ያለመችው ለውጥ ህልም ብቻ ሆነባት፡፡  ይባስ ብሎ ተገድዳ ተደፍራ ነፍሰ ጡር መሆኗ ሲታወቅ ከቤት ተባረረች፡፡ አጋር ኢትዮጵያ ከተባለ ግብረ ሰናይ ድርጅት እንድትጠለል ተደርጋ የህክምና ክትትል እና የስነ ልቦና ድጋፍ እየተደረገላት ሴት ልጅ በሰላም ተገላገለች፡፡ ወላጆቿን፣ ያደገችበትን ቀዬ ለሁለት ዓመታት ያህል አላየቻቸውም፡፡ ወላጆቿ በምን ሁኔታ ላይ እንደሚገኙ እንኳን የምታውቀው ነገር የለም፡፡ “ባዶ እጅ እንዴት ይሔዳል” በሚል ብሂል ዛሬ ነገ እያለች የቅርብ ሩቅ ሆና እየኖረች ነው፡፡“ሴት ሕጻናት መናኸሪያ ውስጥ ገና ከመኪና እንደወረዱ ደላሎች ተቀብለው ‘ሻይ ቤት እናስቀጥራችኋለን’ በሚል የመጠጥ ቤት አስተናጋጅ፣ ከዚያም ወደ ሴተኛ አዳሪነት እንዲገቡ ያስገድዷቸዋል፡፡ በአንድ ቤት እድሜያቸው ከ12 እስከ 18 የሚሆኑ እስከ 13 ሴት ህጻናት ለወሲብ ንግድ ይቀርባሉ፡፡ ከዚህ ዓይነቱ አስከፊ ሕይወት እንዳይወጡ የተለያየ ስልት እየፈጠሩ እንዲቆዩ ይደረጋሉ፡፡ ለአብነት እቁብ እንዲገቡ፣ ውድ ዋጋ ያላቸውን ስጦታዎች እንዲቀበሉ ተደርጎ ቀስ በቀስ እንዲከፍሉ ይደረጋሉ፡፡ እዳዋን ለመክፈል አዛዦቿ ያሏትን ሁሉ ታደርጋለች፡፡ የተለያዩ ሱስ ውስጥም እንዲገቡ ይደረጋሉ፡፡ ቀስ በቀስ የማይወጡበት የህይወት አዘቅት ውስጥ እንዲዘፈቁ ይደረጋሉ” ይህ የአጋር ኢትዮጵያ ትዝብት ነው፡፡