‹‹ብትችል ከፍ በል፤ ካበለዚያ ግን አትጉደል፡፡››
ባሕር ዳር፡ የካቲት 22/2012 ዓ.ም (አብመድ)  ደግ ሕዝብ ደግ ንጉሥ መልካም ምድር አለች፡፡ የተፈጠረባት ይኮራባታል፤ ያልተፈጠረባት ይመኛታል፡፡ ያላያት ይናፍቃታል፤ የተቅበዘበዘች ነብስ ሁሉ ማረፍ ስትፈለግ መዳረሻዋን ወደዚችው ምድር፡፡በሰባተኛው መቶ ክፍለ ዘመን አጋማሽ ገደማ በመካከለኛው ምሥራቅ አንድ ታላቅ ሰው ተወለዱ፡፡ በዚያች በረሃማ በበዛባት ምድር ጭቁንነትም በዝቶ ነበር፡፡ ሀብትና ስልጣን የነበራቸው ሰዎች በሠርቶ አዳሪው ላይ ግፍና በደል ይፈጽሙ ነበር፡፡ እኒያ ሰው እንደማንኛውም ልጅ  እረኛ  ሆነው አደጉ፤ ነገር ግን የተለዬ ራዕይና አዲስ ሐሳብ ይዘው ነበር፡፡ ‹‹ሁሉም እኩል ይሁን፤ በዳይና ተበዳይ አይኑር፡፡ ሴትም ሆነ ወንድ ሀብታምም ሆነ ድሀ በፈጣሪ ዘንድ እኩል ናቸውና በምድርም እኩል መሆን መቻል አለባቸው›› አሉ፡፡ዕድሜያቸው ከፍ እያለ ሲሄድ ከነገሥታቱና ከኃያላኑ የተለዬ አመለካከት ይዘው ብቅ አሉ፡፡ ከፈጣሪያቸው በተሰጣቸው መልካም ምግባር አዲስ የእምነት መስመር አሠመሩ፡፡ እርሳቸው ባመጡት አዲስ አመለካከትና እመነት ብዙዎች ሲያገልሏቸው በርካቶች ደግሞ ተከተሏቸው፡፡ ኃያላኑ ግን ‹አንይህ› አሏቸው፤ ከተወለዱባት ቀዬም አባረሯቸው፡፡ ቦታ ቀየሩ፤ ነገር ግን አመለካታቸውን አለወጡም ነበር፡፡ ከመካ ወደመዲና ተሰደዱ፤ በዚያም ብዙ ተከታይም፤ ብዙ ጣላትም አፈሩ፡፡እኒህ ሰው ከተወለዱባት ምድር ይልቅ ተስፋ የሰነቁባት በመንፈስ የሚናፍቋትም ምድር ነበረችና መልእክተኞቻቸውን የአደራ ቃል አስይዘው ወደ ልባቸው አገር ለኳቸው፡፡ የነብዩ መሐመድ የልብ አገር መልካም ሕዝብና ደግ ንጉሥ ነበራቸውና መልክተኞቹን በሠላም ተቀብለው በፍቅር አኖሯቸው፡፡ የልባቸውን መሻት ይፈጽሙበት ዘንድም ከፈጣሪያቸው ጋር የሚገናኙበት የማምለኪያ ስፍራ ሰጧቸው፡፡ በአፍሪካ ምድር በምሥራቅ ንፍቅ በምትገኘው ታላቋ አገር ኢትዮጵያ የዓለማችን ሁለተኛው መሲጂድ ተሠራ፤ ስሙም አልነጃሺ መስጅድ ነው፡፡እኒያ  የነብዩ መሐመድ መልዕክተኞች እንግዳ ሳይሆኑ ነዋሪ ሆኑ፡፡ በመሪያቸው የልብ አገር ከልባቸው ተቀመጡ፡፡ በአልነጃሽ የተጀመረው መስጅድም በሌሎች የኢትዮጵያ ግዛቶች ይተከል ጀመር፡፡ ከአልነጃሽ ተነስተን ትግራይን አቋርጠን፣ ወሎ መጀን ብለን፣ ካራማውን ተመጅነን፣ አቦል ጀባ፣ ቶና ጀባ፣ በረካ ጀባ ሠላምና አንድነት ወደአገራችን ኢትዮጵያ ይግባ፡፡ ወደሰሜን ሸዋ አቅንተናል፡፡በሸዋ ሰማይ ሥር በተራራዎቹና ሸለቆዎቹ ውስጥ ለውስጥ የተጓዘ ሁሉ አያሌ ታሪካዊ፣ መንፈሳዊ እና ቁሳዊ ቅርሶችን ያገኛል፡፡ መሬቱ የሰጡትን ያበቅላል፡፡ ሰውም ‹‹ስሞት አፈር ስሆን›› እያለ ፈትፍቶ ማጉረስ አጀግኖ ማንገሥ ይችልበታል፡፡ከሸዋ ሮቢት በስተሰሜን በኩል በ8 ኪሎ ሜትር ገደማ ርቀት ይገኛል፤ የአስተምሮትና የልህቀት ማዕከል ነው፡፡ የዕምነቱ አባቶች ተጠብበውበታል፡፡ የዚያን ዘመን ጥበብ ማሳያ ይሆን ዘንድ አሳምረው ሠርተው ለልጆቻቸው ጥለውት አልፈዋል፡፡ ከስፍራው በድንጋይ ተጽፎ በተገኜ መረጃ ከአንዲ ሺህ አንድ መቶ ዓመታት በላይ እንዳስቆጠረ ይገመታል፡፡ በሌሎች የታሪክ መረጃዎች ከ800 ዓመታት በላይ ዕድሜ እንዳለው ተዘግቧል፡፡ በወላስማ የሱልጣኔት ዘመን እንደተሸሰራም ይታመናል፤ ታላቁ የጎዜ መስጂድ፡፡ይህን ታሪካዊና አስደናቂ መስጂድ የሠሩት ሼህ እስማኤል ናስር እንደሚባሉም የሃይማኖቱ አባቶች ይናገራሉ፡፡ አሠራሩ ሕድሞ በሚባለው የቤት አሠራር በድንጋይና እንጨት ምሰሶ ጥንታዊ ሥርዓቱን ተከትሎ ነው፡፡