ግሸን ደብረ ከርቤ
“ከቅዱሳን ሀገር ላስታ ተወልደሽ፣
ይኸው በያመቱ ይጠራል ስምሽ፡፡” እንዳለ አቀንቃኙ በዛሬው የቱሪዝም ቅኝታችን ወደ ወሎ እንጓዛለን፡፡አካባቢው ራሱን ችሎ ጎብኝዎችን ይጠራል፡፡ የሰው የበዛ ደግነት፣ ፍቅርና ትህትና፣ የአካባቢው ተፈጥሯዊ አቀማመጥ …ሰንሰለታማው፣ ጋራው፣ ሸንተረሩ… ይናፈቃል፡፡ በሰንሰለታማ ተራሮች የተከበበው ወሎ እና አካባቢው ወቅት ጠብቀው እንደ መስቀል ወፍ በዓመት አንድ ጊዜ ብቅ በሚሉት አበቦችና ልምላሜ ልዩ ገጽታን ይጎናጸፋል፡፡
በእርግጥ ወሎ በልዩ መዓዛ ጭሱ የሚታወቅ ቢሆንም አሩቲ፣ አደስ፣ ወይራ እና መሰል እፅዋቷ ደግሞ በዚህ ወቅት በተለየ መዓዛ ያውዱታል፡፡ከይስማ ንጉሥ እስከ ጀማ ንጉሥ፣ ከገታ መስጂድ እስከ ሐይቅ እስጢፋኖስ፣ ከውጫሌ እስከ መቅደላ፣ ከተድባበ ማሪያም እስከ ላልይበላ፣ ከግሸን ደብረ ከርቤ እስከ መርሆ ግቢ፣ ከጦሳ እስከ አምባሰል፣ ከቦረና ሳይንት ብሔራዊ ፓርክ እስከ አሸተን ማሪያም፣ ከአቡነ ዮሴፍ እስከ ዝየ አቦ ገዳም፣ ከአይጠየፍ እስከ ወይዘሮ ስኂን፣ ከሸህ ሁሴን ጅብሪል እስከ መርሳ አባ ጌትየ፣ ከመምህር አካለ ወልድ እስከ ንጉሥ ሚካኤል እና ሌሎችም እንቁዎች ሲነሱ ወሎ አብሮ ይነሳል፤ ለዘመናት አብረውት እየኖሩ ነውና፡፡ወቅቱ መስከረም ነውና ለዛሬ በዚህ ወቅት የምትከብረውን ግሸን ደብረ ከርቤን እናንሳ፡፡