ክረምትን የሚጠባበቀው የችግኝ ዝግጅት
 የአየር ንብረት መለወጥና ጭራሹንም ወደ ለየለት ውድመት፤ እሱንም ተከትሎ የተፈጠረውና የሚፈጠረው ሁለንተናዊ ቀውስ፤ ቀውሱም ያስከተለው፣ እያስከተለ ያለውና ከሁሉም በላይ የሚያስከትለውን የለየለት ጥፋት አስመልክቶ መነጋገር፣ መወያየት፣ መምከርና መመካከር ከተጀመረ ቆየ። ችግሩን ለመፍታትና ተፈጥሮን መልሶ ወደ ነበረችበት ክብር ቦታዋ ለመመለስ በየአገራትና ዓለም አቀፍ ተቋማት ወፋፍራም ሕጎች፣ ደንቦችና መመሪያዎች፤ ፕሮቶኮሎችና ስምምነቶች መዥጎድጎድ ከጀመሩ ሰነበቱ። ግን ምንም፤ አንድም ለውጥ፤ እየባሰበት ከመሄድ የዘለለ ይሄ ነው የሚባል መፍትሄ ከአንድም ቦታ ፍንጥቅ ሲል አይታይም።የአየር ሙቀት መጠን በየቀኑ እየጨመረ፤ የምድር መገርጣትና መራቆት፣ የውቅያኖስና ሐይቆች መድረቅ፣ የአየርና ውሃ ብክለት፣ የተለያዩ የሰው ልጅ ጤና ጠንቅ ተዋሃሲያን እንደ ሰማይ ኮከብ መብዛት ወዘተ ለማመን በማያስችል ፍጥነት እየተስተዋለ፤ የተፈጥሮ ሚዛን ዓይናችን ስር እየተዛባ፤ የዱር እንስሳትና አእዋፍ ከነጭራሹ እየጠፉ፤ እፅዋት «ነበሩ ወይ?» እስከሚያስብል ድረስ እየወደሙ ነው።የችግሩም ብቸኛ ምንጭ ሰው፤ የመፍትሄውም ብቸኛ አመንጪ ሰው ነው ቢባልም «ንክች ያባ ቢላዎ ልጅ» ሆነና የዓለማችን ሁሉ ነገሯ ከግድጡ ወደ ማጡ፤ ከእሳቱ ወደ እቶኑ እየሆነ መሄዱን አጥብቆ ተያይዞታል። ኢትዮጵያን የመሳሰሉት የ’አረንጓዴ አሻራ’ ዘመቻቸውን በየዓመቱ ቢያስኬዱም ከጎናቸው የቆሙ ስለመኖራቸው መረጃ ማቅረቡ እየከበደ ነው።ችግሩ የአመራርና የፖለቲካ ቁርጠኝነት ነው ቢባልም ይህን የሚያርም ሊገኝ ቀርቶ በተቃራኒው የቆሙት ቁጥራቸው ያይላል። ድንበር የለሹን የአየር ንብረት ለውጥ ለመቋቋም ድንበር ለይተው የሚነታረኩቱ ብዛታቸው የትየለሌ ነው። በዚህ መሀል ግን ዓለም እየነደደች፣ እየተቃጠለችና እየተለበለበች ትገኛለች። ከዚሁ ከየአመራር ችግር የፖለቲካ ቁርጠኝነት ሳንርቅ አንዳንድ ጉዳዮችን እናንሳ። እስራኤል በእሷና ፍልስጤም መካከል ያለውን ድንበር ለመለየት አንድ ነገር ለማድረግ ወሰነች፤ ግንብ መገንባት። በወሰነችውም መሠረት አገር ሙሉ መሬትን በቡልዶዘር መናዱን ተያያዘችው። ችግሩ መሬቱን የመናዷ ጉዳይ አይደለም። ከተነሳንበት የአየር ለውጥ ጉዳይ አንፃር ችግሩ በቡልዶዘር የተነደለው መሬት መሬት ብቻ አለመሆኑና 1ነጥብ5 ሚሊዮን ዛፎችን ከሥራቸው መንግሎ መጣሉ፤ ከእነዚህ አብዛኞቹ ምንም ዓይነት መተኪያ የሌላቸው፤ ሰማይና መሬት በተላቀቀበት ጊዜ የነበሩ መሆናቸው ነው ትልቁ ወንጀል።ይህ በዘርፉ ልሂቃን ዘንድ እንደ እግር እሳት እየተፋጀ ያለ ተግባር በብዙዎች ዘንድ «እጅግ አሳዛኝ» የተባለ ሲሆን መዘዙ የሁለቱ አገራት ብቻ ሳይሆን የዓለም ሁሉ በመሆኑ እነሆ ዓለም በችግሩ እየተሰቃየች ትገኛለች። የዚህ ግኝት ባለቤቶች (ዚያድ ሚሚ እና ኒዳል ካቲባ፤ 2013) «የሚገርም» ሲሉ ያሰፈሩት ሀሳብ ያለ ሲሆን እሱም «ዓለም የአጭር፣ መካከለኛና ረጅም ጊዜ እቅድን አውጥታ ለመስራት እየተሰናዳች ነው። ለመሆኑ በዚህ ዓይን በ2050 ዓለም ራሷ ትኖራለችን?» የሚለው ነው። ጥያቄው የሁላችንም ነውና በዚሁ እንለፈው።ይህ መጠኑ ይለያይ እንጂ እኛም አገር የለም የሚል ካለ ተሳስቷል። ባለፈው ዓመት ግንቦት በሀዋሳ (ሴንተራል ሆቴል) በተካሄደ አገር አቀፍ የውይይት መድረክ ላይ ከተወያዮች ሲነሱ ከነበሩት ሀሳቦች አንዱ ባለሀብቶች ደን የመጨፍጨፋቸው ጉዳይና በአካባቢው ኅብረተሰብ «ኧረ በሕግ» ሲባሉ «ልማታዊ ባለሀብቶች ነን»። በማለት መልስ ይሰጡ የነበረ መሆኑን ነው። ይህ ከእስራኤል ፖለቲከኞች በምን እንደሚለይ ቢያንስ ለዚህ ጸሐፊ ግልፅ አይደለም።በአንዳንድ አገራት፤ በተለይም የችግሩ ዋና ምንጭ በሆኑት በኩል አንዳንዴ የሚሰማው አዋጅ አይሉት ነጋሪት ቸገር ይላል። ባለፈው ዓመት፤ ‘ሌበር ፓርቲ’ በ2040 ሁለት ቢሊዮን ዛፎችን፤ ወግ አጥባቂዎች ደግሞ በየዓመቱ ቢያንስ 30 ሚሊዮን፤ ‘ግሪን ፓርቲ’ በበኩሉ በ2030፤ 700 ሚሊዮን ዛፎችን እንደሚያደርስ፤ ካናዳ በቀጣይ አሥር ዓመታት ሁለት ቢሊዮን ዛፎች ለመትከል ማቀዷ። የሚል ዜናን መስማታችን ይታወሳል። ከእኛ ጋር አወዳድሮ መፍረድ ነው።ባለፈው ዓመት ሐምሌ 22 ቀን 2011 ዓ.ም፤ በ’አረንጓዴ አሻራ’ ዘመቻ አማካኝነት በመላው አገሪቱ በአንድ ዕለት – 12 ሰዓታት – 353 ሚሊዮን 633 ሺህ 660 ችግኞችን በመትከል የዓለምን ክብረ ወሰን ከሕንድ የወሰደችው ኢትዮጵያ ዘንድሮም አምስት ቢሊዮን ችግኞችን ለመትከል እቅድ ይዛ እየሰራች ትገኛለች። በተለይ «በ2030፤ 15 ሚሊዮን ሄክታር የሚደርስ የተመነጠረ ደን እንዲያገግም ለማድረግ ቃል የገባች ከመሆኗ አንፃር ይዞታው ምን ላይ ይገኛል?» የሚለውን እንይ።በአዲስ አበባ ጉዳዩ በሚመለከታቸው ማዕከላት ተዘዋውረን በመመልከተና ኃላፊዎችንም በማነጋገር እንደተረዳነው ዝግጅቱ ይበል የሚያሰኝ ሲሆን ግብአቶችም እየተሟሉ መሆናቸውን አይተናል።ለምልከታችን ከመረጥናቸው አንዱ በአዲስ አበባ አካባቢ ጥበቃ ልማት አረንጓዴ ኮሚሽን የሱስኒ ችግኝ ጣቢያን ነው። የጣቢያውን ቴክኒሺያን አቶ አበራ ዘለቀንም አግኝተን አነጋግረናቸዋል።ቴክኒሺያን አበራ እንደነገሩን ከሆነ በማዕከሉ 650ሺህ ችግኞች ተዘጋጅተው የዘመቻውን መጀመር እየተጠባበቁ ይገኛል። አቶ አበራ እንደሚናገሩት ከሆነ በአሁኑ ሰዓት ለተከላ ዝግጁ የሆኑት 650ሺህ ችግኞች 16 ዓይነት ዝርያ ያላቸው የደን ዛፎች ሲሆኑ ለአዲስ አበባ ብቻ ሳይሆን በዙሪያው ላሉ ሁሉ በመሰራጨት የሚተከሉ ናቸው። ከመትከል ባለፈ መከላከልም ባህላችን ሊሆን ይገባል፤ እያንዳንዱ ዜጋም የተተከሉትን በመንከባከብ፣ በመጠበቅ፣ ጉዳት ሲደርስባቸው ከታየም ለሚመለከተው በመጠቆም የበኩሉን ሊወጣ ይገባል የሚሉት ቴክኒሻን አበራ በዘንድሮው የተከላ ፕሮግራምም ሕዝቡ የባለፈውን ዓመት ድል እንደሚደግም እርግጠኛ መሆናቸውን ተናግረዋል።አዲስ ዘመን ግንቦት 21 ቀን 2012 ዓ.ም ግርማ መንግሥቴ