የሙዚቃው ንጉሥ በሕይወት ቢኖር ምን ጉልበት ይሆነን ነበር?
ባሕር ዳር፡ ግንቦት 02/2012 ዓ.ም (አብመድ) ለግማሽ ክፍለ ዘመን የዘለቀው የጥበብ ጉዞ የተገታው ሚያዚያ 11 ቀን 2001 ዓ.ም በዕለተ ትንሳኤ ነበር፡፡ ተፈጥሮ ያለስስት በሰጠችው መረዋ ድምፅ ሀገሩን በመከራዋ ጊዜ አልቅሶ እያንጎራጎረ፣ በፈተናዋ ጊዜ በዜመኛ ድምፁ እየተስረቀረቀ ችግሯን ከወገኖቹ ጎን ቁሞ ያሻገረ እና ስለክብሯ በሙያው እልፎችን ያበረታው ‘‘የሙዚቃው ንጉሥ’’ የተባለለት ክቡር ዶክተር ጥላላሁን ገሰሰ በዚህ የኢትዮጵያ የፈተና ወቅት በሕይወት ቢኖር ምን ብሎ ሊያንጎራጉር ይችል ነበር?በዕለተ መስቀል መስከረም 17 ቀን 1933 ዓ.ም በአዲስ አበባ ከተማ ውስጥ የተወለደው ክቡር ዶክተር ጥላሁን ገሰሰ በሙዚቃው ዓለም ከግማሽ ክፍለ ዘመን በላይ በንግሥና ዘልቋል፡፡ ከሀገር ፍበጥበብ ሥራዎቹ አይረሴ ትዝታዎችን አስቀምጦ ያለፈው ጋሽ ጥላሁን ልዩ የሚያደርገው ጠፋ ሲሉት እየተነሳ፣ ከአሁን በኋላ በቃው ሲባል አስደማሚ ሥራ ይዞ ብቅ እያለ እና ያልዘፈነለት ርእሰ ጉዳይ አይገኝም ሲባል አዲስ ዕይታ እያመላከተ ሲያስደምመን ኖሮ በስጋ አልፎ፤ በሥራዎቹ አብሮን አለ፡፡ መድረክ ላይ ወጥቶ በላብ እና እንባ እየተጠመቀ ሲዘፍን ‘‘መድፍ እንኳን ቢተኮስ አይሰማም’’ የሚባልለት ጋሽ ጥላሁን በጥበብ ሥራዎቹ ያልዳሰሰው ርእሰ ጉዳይ አይገኝም፡፡ ስለሀገር ፍቅር፣ ስለእናት ፍቅር፣ ስለፆታዊ ፍቅር፣ ስለጀግንነት፣ ስለአንድነት፣ ስለውበት እና ስልጣኔ እርሱ ያላንጎራጎረበት ርእሰ ጉዳይ ፈልጎ ማግኘት ይከብዳል፡፡የሀገር ፍቅርን ከጀግንነት ጋር አዋሕዶ እና አንሰላስሎ ስለሀገር ክብር እና ነፃነት የሚከፈልን መሥዋትዕነት ለማሳየት ‘‘አጥንቴም ይከስከስ ደሜም ይፍሰስላት፤
ሀገሬን በጭራሽ አይደፍራትም ጠላት’’ ብሎ ደማችን አግሎታል፤ የእናት ሀገር ክብር እንዲጠበቅ ጀግናን ሞርዶ ስሏል፡፡
‘‘የሕይወቴ አጥር ነሽ ማንም አይነካኝም’’ ብሎ ባዜመበት የፍቅር አንደበቱ የወገኖቹን ርሃብ አይቶ እና ተመልክቶ ‘‘ዋይ ዋይ ሲሉ…’’ ብሎ አንጀታችንን አላውሶታል፤ በወቅቱ ላልነበርን ሰዎችም የችግሩን ክብደት እስከ ትኩስ ስሜቱ ከዘመናት በኋላ ለመጣን ትውልዶች ሁሉ አጋርቶናል፤ በስሜት ለዚያ ዘመን ወገኖቻችን አንብተናል፡፡ ይህንን ሁሉ ለተመለከተ በእርግጥም ጋሽ ጥላሁን በጥበብ ሥራዎቹ ያልዳሰሳቸው ርእሰ ጉዳዮች አለመኖራቸው እና ምልዑ የጥበብ ሰውነቱ ጎልቶ ይታወሰዋል፡፡ዛሬ ስለመኖሩ ብቻ ሳይሆን ነገ ስላለሞሩ አስልቶ፣ ከሕይወት በላይ ሞት መኖሩን አጉልቶ እያወቀ በስህተት ሳያውቅ ደግሞ በድፍረት የተሠራ ስህተት ካለ ይቅርታ ወጌሻ መሆኑን በማመን እንዲህም ብሎናል፡-
‘‘ትንፋሸ ተቀርፆ ይቀመጥ ማልቀሻ፣
ይህ ነው የሞትኩ’ለት የኔ ማስታዎሻ፡፡
ያስቀየምኩት ቢኖር የጠላኝ በቁሜ