Verb termen
Er yezhoniezh e vez implijet an termen verb termen (saoz.: finite verb) evit komz eus ur verb displeget evit merkañ ar gour hag an amzer hervez reolennoù yezhadur ar yezh-mañ'r-yezh. 

Implijet a c'hell bezañ verboù termen evit sevel lavarennoù dizalc'h (pe pennlavarennoù) hag a dalvez dreze o-unan evel frazennoù klok hepmuiken.

En darn vrasañ eus ar yezhoù indezeuropek e rank pep frazenn pe lavarenn reizh e-keñver ar yezhadur bezañ enne ur verb termen, tra ma vez graet rannfrazennoù eus tammoù frazennoù hep ur verb termen enne. E latin hag un nebeud yezhoù romanek hag ivez e brezhoneg ha kembraeg avat, ez eus un nebeud gerioù arbennik a c'hall bezañ implijet evit sevel frazennoù diverb, keñveriit da skouer:

 brezhoneg: setu
 kembraeg: dyma, dyna
 latin: ecce
 italianeg ecco
 portugaleg eis
 galizeg: velaquí, velaí
 galleg voici, voilà

ha:

 saozneg: here is, there is

E meur a yezh, ar brezhoneg hag an darn vrasañ eus yezhoù all Europa en o zouez, ez eo termen ur verb bennak nemet e doareoù (pe "modoù") resis, da skouer: 

 an doare dikuliañ;
 an doare gourc'hemenn;
 an doare sujañ.

Diouzh an tu all avat eo didermen stummoù all ar verboù, da skouer:

 an anv-verb;

 an anv-gwan-verb (saoz. past participle) hag ar stumm-ober (saoz. present participle);

 stumm-ambroug (saoz. gerund) hag an adverb-verb (saoz. gerundive)

Gwelit ivez: 
 Verb didermen
 Verb

Termen

es:Conjugación#Formas personales del verbo