Kensonenn dent
Er yezhoniezh e vez implijet an termen kensonenn dent (saoz.: dental consonant) war dachenn ar fonetik hag ar fonologiezh evit komz eus ur gensonenn ganti an dent da lec'h distagañ pennañ, da lâret eo e stok pe e tosta penn an teod ouzh penn-adreñv an dent. 

Alies a-walc'h e ra yezhoù ar bed pe gant kensonennoù dent (evel e spagnoleg) pe gant kensonennoù kevig. E meur a yezh indezek avat, en o zouez ar sañskriteg hag an hindeg e reer gant rummadoù fonemennek kevig ha dent.

N'eus arouezenn ispisial ebet evit reuzskrivañ kensonennoù kevig en ur mod disheñvel diouzh ar c'hensonennoù dent ha mar bez ezhomm merkañ al lec'h distagañ resis e ranker ober gant sinoù diakritek skrivet dindan an arouezennoù hag a dalvez evit skrivañ kensonennoù dent, da skouer [s̪, t̪, n̪, l̪] keuit ha ma talvez an arouezennoù hep sin diakritek ebet evit merkañ ar c'hensonenoù kevig.

Setu ar c'hensonennoù dent pennañ gant bep o arouezenn hervez reolennoù treuzskrivañ al lizherenneg fonetikel etrebroadel:

Gwelit ivez: 
 Lec'h distagañ
 Kensonenn

Dent