Gwaz
Evit ar waz, sellit ouzh gwaz (evn) pe ouzh gwaz (plant) .
Evit ar wazh, sellit ouzh gwazh.
Ur gwaz a c'hall bezañ :

 ur servijer, a rank bezañ kreñv evit bout efedus, diwar ar ster-se e teu an anvioù tiegezh Gwazdoue, ha Gwazmat,
 ha da-heul, ur gwaz (liester gwizien) e servij un aotrou, 
 ha diwar-se e teu ar verb gwazoniañ, hag ar ger gwazoniezh;

 ur paotr deuet d'e vent, unan kreñv peurvuiañ : eus un den kreñv e vez lavaret : Hemañ zo ur gwaz! Ar paotr bihan -se zo ur gwaz! Evel liester e klever gwersed e Treger.
 ar gerioù enebet ouzh ar ster-se eo sioc'han, c'hwitouz (anvioù tiegezh ivez!), pe skribiton.

 ur paotr dimezet, ur pried (enebet e vez gwaz ouzh gwreg): komzet e vez eus
 ar gwaz nevez, pe ar paotr nevez (liester: gwazed, ar wazed, distaget ivez ar voazed).
 Lavaret e vez ma gwaz, pe ma den, pe ma fried.

Ethymologiezh 
Gwaz a za eus ar galianeg uassos a dalva mevel, pe un den hualet. Kavet e vez orin ar ger e latin gant ar stumm vassalus (un den a zo sujet un Aotrou). A-hed an amzer e wellaas ster ar gêr da daollennañ un den a zo eus an noblañs izel, dindan aotroniezh un dug pe ur roue.

Gerioù kar 
 Paotr
 Gour
 Ozhac'h
 Den
 Pried
 Maouez

Poltredoù gwazed 

Paotred
Tiegezh