Giuseppe Pitrè
Giuseppi Pitrè hervez skritur ar sikilianeg (Palermo, 22 Kerzu 1841 – idem, 10 Ebrel 1916) a oa ur skrivagner, ur mezeg hag un denoniour sikilian. Unan eus boulc'herien Istor ar vezegiezh eo bet, hogen anavezet eo dreist-holl evel ur folklorour, pa voe dastumer pennañ an hengoun sikilian. Etre 1871 ha 1913, ez aozas e bennoberenn Biblioteca delle tradizioni popolari siciliane ("Levraoueg hengounioù poblel Sikilia"), 25 levrenn enni.

Buhez 
E Palermo e voe ganet Giuseppe Pitrè en un tiegezh uvel ; gant e vamm hepken e voe desavet, pa oa marvet e dad, ur moarer anezhañ, gant an derzhienn velen en Orleañs Nevez e Louiziana.
E deroù ar bloavezhioù 1860 e kemeras perzh en Ergerzhadeg ar Mil da heul Giuseppe Garibaldi evit adunaniñ an Div Sikilia.
Da vezeg ez eas goude-se, evit ober war-dro ar beorien hag ar voraerien. Dre ma kleve bemdez istorioù ha kanaouennoù ar vro e krogas d'o dastum ha d'o studiañ. E 1868 ez embannas e oberenn gentañ, Sui canti popolari siciliani. Studio critico ("Diwar-benn ar c'hanaouennoù poblel sikilian – Studiadenn-varn").
E 1880, a-gevret gant Salvatore Salomone Marino, e krouas ar gelaouenn Archivio per lo studio delle tradizioni popolari, e voe ar rener anezhi betek 1906 ; dre ma oa ar gelaouenn hini bouezusañ he amzer a-fed studiañ ar folklor e kenskrivas G. Pitrè gant gouizieien eus ar bed a-bezh.

Er bloaz 1894 ez embannas ul levr a-zivout an hengoun poblel en Italia, e Toskana pergen.
E 1903 e voe anvet da brezidant Akademiezh Roueel ar Skiantoù hag al Lizhiri e Palermo.
E 1910 e voe diazezet e Palermo Mirdi an Dudouriezh, ma vodas G. Pitrè kemen traez en devoa dastumet a-hed e enklaskoù. Er memes bloaz e voe goulennet digantañ kelenn an demopsicologia – bredoniezh ar bobl, evel a rae-eñ eus ar folklor – e Skol-veur Palermo.

D'an 30 Kerzu 1914 e voe anvet da senedour, nebeut goude embannadur saoznek e oberennoù e Stadoù-Unanet Amerika.

Oberennoù 
 Profili biografici di contemporanei italiani, Palermo, F. Leo, 1864.
 Sui canti popolari siciliani. Studio critico, Palermo, Tipografia Giornale di Sicilia, 1868.
 Le lettere, le arti, le scienze in Sicilia nel 1871-72, Palermo, L. Pedone-Lauriel, 1872.
 Studi di poesia popolare, Palermo, 1872.
 Saggio di fiabe e novelle popolari siciliane, Palermo, L. Pedone-Lauriel, 1873.
 Fiabe, novelle e racconti popolari siciliani, 4 levrenn, Palermo, L. Pedone-Lauriel, 1875.
 Usi natalizi, nuziali e funebri del popolo siciliano, Palermo, L. Pedone-Lauriel, 1879.
 Proverbi siciliani confrontati con quelli degli altri dialetti d'Italia, 4 levrenn, Palermo, L. Pedone-Lauriel, 1880.
 Spettacoli e feste popolari siciliane, Palermo, L. Pedone-Lauriel, 1881.
 Il Vespro Siciliano nelle tradizioni popolari della Sicilia, Palermo, L. Pedone-Lauriel, 1882.
 Giuochi fanciulleschi siciliani, Palermo, L. Pedone-Lauriel, 1883.
 Novelle popolari toscane, Firenze, G. Barbera, 1885.
 Avvenimenti faceti raaccolti da un anonimo siciliano nella prima metà del secolo XVIII, Palermo, L. Pedone-Lauriel, 1885.
 Fiabe e leggende popolari siciliane, Palermo, Il Pomerio, 1888.
 Usi e costumi, credenze e pregiudizi del popolo siciliano, 4 levrenn, Palermo, L. Pedone-Lauriel, 1889.
 Bibliografia delle tradizioni popolari d'Italia, Torino, C. Clausen, 1894.
 Medicina popolare siciliana, Torino, C. Clausen, 1896.
 La vita in Palermo cento e più anni fa, 2 levrenn, Palermo, A. Reber, 1904.
 Medici, chirurgi, barbieri e speziali antichi in Sicilia (secoli XIII-XVIII), Palermo, 1910.
 Cartelli, pasquinate, canti, leggende, usi del popolo siciliano, Palermo, A. Reber, 1913.
 La famiglia, la casa e la vita del popolo siciliano, Palermo, A. Reber, 1913.

Liammoù diavaez
 Skridoù Pitrè

Notennoù 

Dastumerien kontadennoù
Ganedigezhioù 1841
Marvioù 1916
Medisined Italia
Politikourien Italia
Tud Sikilia