Kensonenn gweuz-gouel
Er yezhoniezh e vez implijet an termen kensonenn gweuz-gouel (saoz.: labial-velar consonant) war dachenn ar fonetik hag ar fonologiezh evit komz eus ur gensonenn kendistaget ganti an diweuz ha gouel ar staon da lec'hioù distagañ pennañ war un dro. 

Peurliesañ e kaver kensonennoù gweuz-gouel enne un elfenn gensonennel dre serriñ mui un elfenn gensonenn fri, da skouer [k͡p, g͡b, ŋ͡m].

Kavet e vez ivez kensonennoù gweuz-drekstaon dre strakal, d.s. [k͡p’], hag ivez dre entarzhañ, d.s. [ɠɓ].

Peurliesañ e vezont treuzksrivet oc'h implijout ur waregig evit diswel e talvez an div lizherenn d'ur fonemenn nemeti. A-wezhoù e vez implijet ereadurioù evit treuzskrivañ seurt sonennoù daoust ha ma ne vezont ket anavezet ez-ofisiel an arouezennoù-se gant al lizherenneg fonetikel etrebroadel, da skouer::

Evel ma tiskwel ar skouerioù-mañ tennet diwar an eggoneg e talvez seurt kensonennoù kendistaget da gensonennoù eeun dre ma c'hellont bezañ enebiet ouzh an hevelep elfennoù kensonennel an eil war-ler'ch eben evel fonemennoù distag an eil diouzh eben:

Gwelit ivez
Lec'h distagañ
Kensonenn

Kensonennoù gweuz
Kensonennoù gouel