Marvnad
Ur marvnad zo ur c'han pe ur varzhoneg savet evit enoriñ un den a zo aet da Anaon.

Marvnad ha klemmgan
Kemm a vez graet peurvuiañ etre marvnad ha klemmgan.
En Henc'hres e veze graet θρῆνος / thrếnos (diwar θρέομαι / thréomai, "garmiñ") eus klemmvanoù kanet da vare an obidoù.
Ur c'hlemmgan a zispleg klemmoù ar barzh e n'eus forzh peseurt degouezh. Ur skouer splann eo Marienbader Elegie, gant Goethe, diwar-benn e dristidigezh goude kaout ur c'habestr gant ur briñsez.

E kembraeg pe e kumbrieg
Y Gododdin' zo ur marvnad  skrivet gant ar barzh Aneirin war-dro ar bloaz 600.
Marvnadoù a veze savet e Kembre ar Grennamzer gant Barzhed ar Briñsed etre 1100 ha 1290, gant Barzhed an Uhelidi etre 1290 ha 1500.

E brezhoneg
Unan eus kefridioù ar varzhed vrezhon e oa kanañ marvnad un den a renk uhel.
Ur marvnad zo bet embannet e Barzhaz Breizh dindan an anvioù Élégie de monsieur de Névet, Maronad ann aotrou Nevet.
Amañ e kavor ar pozioù a zo en embannadur 1846.

 Ar pozioù 2. 8 → 22 ha 3. 17 → 21 a voe embannet gant Alfred de Courcy (1816-1888) en e levr Le Breton e 1842, etre eil (1840) ha trede (1845) embannadur Barzhaz Breizh neuze, gant diforc'hioù diouzh kentel(ioù) Kervarker.
{|
|- align="center"
|colspan="2"|2. 8 → 22 ||colspan="2" style="padding-left:30px;"|'''3. 17 → 21
|-
!Le Breton (1842)!!Barzhaz Breizh (1846)!!style="padding-left:30px;"|Le Breton!!Barzhaz Breizh|- valign="top"
|
Goude ma oa bet koveset,
D’ar beleg en deuz lavaret :

— Digoret frank dor ar gambr-man,
Ma welinn holl dud ma zi-man,

Ma friet ha ma bugale
Tro-war-dro demeuz ma gwele ;

Ma bugale, ma merourien
Kerkouls ha ma servichourien ;

Ma hellinn, ’nn ho zouez, kemeret
Hon Otrou ’barz mont diouc’h ar bed.

Ann itron hag he vugale,
Ha kemend oa eno, wele ;

Hag hen ker reiz ho frealze,
Ha ker sioulig a gomze !

— Tevet, tevet, na welet ket,
Doue eo ar mestr, ma fried !

Ho ! tevet, ma bugaligo,
Ar Werc’hez sakr ho tiwallo !

Ma merourien, na welet ket ;
Tud diwar mez, gouzout a red,

Pa ve hao ann ed, ve medet ;
Pa zeu ann oad, mervel zo red !

Tevet, tud vad diwar ar mez,
Tevet, peorien keaz ma farrez ;

’Vel em euz bet sonj ac’hanoc’h,
Ma fotred defint sonj ouz hoc’h.

Evel-d-oun-me hi ho karo,
Hag ober a rint mad hor bro.

Na oelet ket, kristenien vad.
Ni ’n em gavo ’benn eur boutad !
|
Goude ma oa bet koveset,
D’ar belek he'n deuz lavaret

Digorit frank dor va gambr-mé,
Ma welinn ann dud va zi-mé ;

Va friet ha va bugalé
Tro-var-dro demeuz va gwélé ;

Va bugalé, va merourien,
Ker kouls ha va servichourien ;

M'ar gellin ’n ho touez kemeret
Hon Aotrou ’barz mont diouzh ar bed.

Ann itroun hag he vugalé,
Ha kement oa eno, wélé ;

Hag hen, ken kreiz, ho frealzé,
Ha ken sioulik a gomze :

Tévit, tévit, na welit ket,
Doué ar mestr, o va friet !

Ho ! tévit, va bugaligou,
'Nn itronn Vari ho tiwallo !

Va merourien, na welit ket ;
Tud var ar mez, gouzoud a rit,

Pa daré ann ed, vé médet ;
Pa deu ann oad, mervel zo red !

Tévit, tud vad divar ar mez,
Tévit, beurien kez va farrez.

’Vel em' euz bet sonj ac’hanoc’h,
Va fotret ho do sonj ouz oc’h.

Evel d'on-mé, hé ho karo,
Hag ober a rint mad hor bro.

Na welit ket, kristenien mad,
Ni ’n em gavo ’benn eur pennad
|style="padding-left:30px;"|
Pa oant digouet gand ar vered,
Ranne ho c’halon o welet,

Welet ar c’hleuier he zisken
Enn toull douar kriz da viken ;

’Nn itron warlerc’h, gwisket e du,
War he daou-lin, oc’h wela dru ;

Hag he bugale ioual ken,
Hag sachat bleo deuz ho fenn.

Dek mil den ober kemend-all,
Hag ann dud paour dreist ar re-all.
|
Pa want digwet gand ar veret,
Ranné ho c’haloun da gwelet,

Gwelet ar c’hleucher ho tisken
Enn toul douar kriz, da viken.

’Nn itroun var lerc’h, gwisket é du,
Var ho daou lin, o wela dru ;

Hag hé vugalé, ioual ken,
Hag o chachat bleo deuz ho fenn ;

Deg mil den ober kemend-all,
Hag ann dud paour ispisial !
|}

E yezhoù all
En Henc'hres e oa kaoz eus ἐλεγεία / elegeía, "kan ar marv". Gwelit ar pennad Klemmgan.
En Henroma e voe krouet ar marvnad roman gant Caius Valerius Catullus. Brudet eo ivez klemmganoù Albius Tibullus.
Er varzhoniezh c'hallek e vez kaoz alies eus marv bugale, evel e pezhioù Victor Hugo diwar-benn e verc'h Léopoldine.

Marvnadoù brudet
 Giovanni Boccaccio, Elegia di Madonna Fiammetta (1343)
 Jorge Manrique (c'. 1440 – 1479) Coplas a la muerte de su padre
 Chidiock Tichborne, Elegy (1586)
 Luis Pereira Brandao, Elegiada (1588)
 John Donne, Elegies (1601)
 Paolo Rolli, Elegie (1715)
 Alexander Pope, Elegy to the Memory of an Unfortunate Lady (1717
 Thomas Gray, Elegy Written in a Country Churchyard (1751)
 Johann Wolfgang von Goethe, Römische Elegien (Elegie romane) (1795)
 Walt Whitman, "O Captain! My Captain!" e 1865 diwar-benn marv Abraham Lincoln
 Sergio Corazzini, Elegia (dastumet e 1906)
 Rainer Maria Rilke, Duineser Elegien (1923)
 Gabriele d'Annunzio, Elegie Romane (1906)
 Federico García Lorca, Llanto por Ignacio Sánchez Mejías 1935
 Luis Cernuda, Egloga, Elegia, Oda (1936)
 Emilio Ballagas, Elegia sin Nombre (1936)
 Zbigniew Herbert, Elegia na Odejscie (1990)

Notennoù

Barzhoniezh