Aldringen
Fir de Feldhär, kuckt: Johann von Aldringen

 Aldringen  ass eng Uertschaft an der Gemeng Burg-Reuland am Südoste vun der Provënz Léck un der däitscher a lëtzebuergescher Grenz a gehéiert zur däitschsproocheger Communautéit an der Belsch.

Aldringen huet 317 Awunner.

Geschicht 

E réimesche Sailestomp ënner dem Dafsteen an der Parkierch Aldringen aus dem 2. Joerhonnert no Christus deit op eng fréi Besiidlung hin. Aldringen gouf als Par fir d'éischt am Joer 1131 ënner Aljer ernimmt.

Fréier gouf et zu Aldringen eng Buerg op där Plaz, déi haut Burgstadt heescht. Vun der Buerg ass haut näischt méi ze gesinn. Nokomme vun der Famill Aldringen liewen haut nach zu Lëtzebuerg an zu Wien als Adelsgeschlecht. 

Bis zur belscher Gemengereform vun 1977 huet Aldringen zu der fréierer Gemeng Thommen gehéiert.

Geographie 

D'Uertschaft grenzt u Beho, Deifelt, Espeler, Thommen a Maldingen. Aldringen besteet nieft dem bebauten Duerfkär gréisstendeels aus Weedeland. Et gëtt och Akerland an e klengt Stéck Bësch.

Offiziell gëtt et zu Aldringen keng Stroossennimm. Stroossen, Uertsdeeler, Bëscher, asw. hunn Nimm wéi, "'d Jaass", "'d Stross" "op't Buresch", "on 't Steekoul", "de Moljerweich"...

Um Spaweck 

 Königlicher Junggesellenverein Sankt Martinus Aldringen 
 Aldringen op der Websäit vun der Gemeng Burg-Reuland 

Uertschaften an der Provënz Léck
Uertschaften an der Däitschsproocheger Communautéit vun der Belsch