Ginkgo
De Ginkgo (Ginkgo biloba) ass déi eenzeg lieweg Aart aus der Grupp vun de Ginkgoplanzen (Ginkgoales). All aner Vertrieder vun der Grupp sinn am Laf vun der Zäit ausgestuerwen.

D'Ginkgoe sinn zweehaiseg, d. h. déi männlech an déi weiblech Bléie sinn net op deemselwechte Bam. All eenzele Bam ass also e männlechen oder e weiblechen Individuum.

Et sinn nach eng Rëtsch fossil Aarte vu Ginkgoplanze bekannt. Déi Aart déi bis haut iwwerlieft huet gëtt als liewegt Fossil bezeechent, dat well si Aarten déi virun 300 Millioune Jore gelieft hunn, ganz änlech ass. De Ginkgo huet sech also am Laf vun de Millioune Joren nëmme ganz wéineg verännert.

Geschicht 
1691 huet den däitsche Botaniker an Dokter Engelbert Kaempfer de Ginkgo a Japan, op enger Expeditioun vun der Compagnie néerlandaise des Indes orientales entdeckt. Eréischt 1727 gouf dës Entdeckung publizéiert an doduerch an Europa bekannt. Dräi Joer drop huet d'Compagnie Ginkgo-Geséims an Europa importéiert an déi éischt Beem sinn zu Utrecht geplanzt ginn, wouvun deen eelsten am Joer 2011 nach lieft.

D'Aart staamt awer net aus Japan, mä si gouf do am 12. Joerhonnert vu buddhistesche Mönchen aus China agefouert, wou se zanter 5 Joerdausenden als Heelplanz dokumentéiert ass. Als Urspronksgebitt vun der Aart gëllt Ost-China, wou vill Exemplairë virkommen, déi méi wéi 1.000 Joer al sinn.

Literatur 
 Martin, Philippe, 2011. Ginkgo biloba L., une longue histoire. Natura mosana 64/4: 102-112.

Kuckt och 
 Bemierkenswäerte Ginkgo op der Eecher Plaz an der Stad Lëtzebuerg
 Bemierkenswäert Beem zu Lëtzebuerg

Um Spaweck 

Beem
Ginkgoplanzen
Heelplanzen