Ewige Madonna
Ewige Madonna ass e Kuerzfilm an Documentaire vum däitsche Regisseur Ulrich Kayser iwwer d'Muttergottes an der Stater Kathedral (d'Tréischterin am Leed). En ass aus dem Joer 1950 an den éischte professionell gedréinte Lëtzebuerger Faarffilm.

Ëm wat geet et am Film? 

De Film setzt sech aus zwee groussen Deeler zesummen. Am éischten Deel, dee ronn 10 Minutten dauert, gëtt d'Chronologie vun der Marieveréierung zu Lëtzebuerg gewisen, dorënner den Ufank vun der Iechternacher Abtei ëm d'Joer 1000, Episoden aus dem Drëssegjärege Krich, a wéi aus der Maria 1666 d'Schutzpatréinesch vun der Stad Lëtzebuerg gëtt. Den zweeten, méi kuerzen Deel weist haaptsächlech wéi den deemolege Bëschof Léon Lommel eng zäitgenëssesch Oktav feiert.

Produktiounsgeschicht 

De Film gouf zur Geleeënheet vum hellege Joer 1950 gedréint. D'"Katholische Aktion" huet hir Memberen dozou opgeruff, mindestens 10 Lëtzebuerger Frang fir d'Produktioun vum Film ze spenden. Déi gouf schlussendlech vun der Société de coproduction et de participation cinématographique (SOCOPA) an d'Hand geholl. Ewige Madonna war där Gesellschaft hiren eenzege Film.

De Produktiounsleeder war de Florent Antony, an d'Musek gouf vum Symphonieorchester vu Radio Lëtzebuerg an der Militärmusek ënner der Leedung vum Henri Pensis agespillt. Den däitschen Text ass vum Nik Hein an dee franséische vum Léon Loschetter.

D'Zeenen an der Kathedral goufen an der Woch vum 5. Dezember 1949 gedréint. 
Duerno waren Dréiaarbechten zu Iechternach a Giischterklaus, an Enn Dezember zu Veianen.
Zu Veianen gouf fir d'éischt am "Heemechtsmusée" gedréint, duerno och an der Trinitarierkierch an an der Buerg. Silvester 1949 gouf d'Buerg duerch Feier a Spezialeffekter kënschtleg a Brand gesat, als Kuliss fir d'Zeene vum drëssegjärege Krich.
Och am Minett, zu Rëmeleng an der Grouft "Boucher", gouf gedréint.

Ewige Madonna ass den éischte professionell gedréinte Lëtzebuerger Faarffilm, obwuel de Pierre Bertogne schonn 1939 e faarwegen Amateurfilm iwwer d'Jorhonnertfeier vum Land gedréint hat.

Opféierung 

D'Filmpremière war den 28. Abrëll 1950 am Kino Marivaux op der Stater Gare. Si stoung ënnert dem héije Protektorat vun der Groussherzogin Charlotte, dem Bëschof Léon Lommel, an dem Minister fir Erzéiung a Kultus Pierre Frieden. Present waren och de Chamberpresident Émile Reuter, de Generalvikar Alfred Mille, den Inneminister Eugène Schaus, de Gesondheetsminister Alphonse Osch an d'Botschafter vu Groussbritannien a Frankräich.

Och eng italieenesch Fassung gouf produzéiert, déi zu Roum opgefouert gouf.

De 5. Juni gouf déi franséisch Versioun mam Titel Notre-Dame de Luxembourg zu Bréissel opgefouert, ënner anerem a Presenz vum apostouleschen Nuntius Monseigneur Cento an dem lëtzebuergesche Botschafter Robert Als.

De 5. Juli gouf déi englesch Fassung vum Film mam Titel The Story of Our Lady der englescher an US-amerikanescher Press zu Paräis virgestallt. De 7. Februar 1951 gouf am Kino Marivaux déi englesch Versioun dunn och zu Lëtzebuerg presentéiert. Se war liicht gekierzt an ugepasst, fir de Film méi accessibel fir en auslännesche Public ze maachen. Bei der Première waren ënner anerem de Bëschof Lommel an d'US-amerikanesch Botschafterin Perle Mesta present.

No der Première vun der englescher Versioun zu Paräis ass de Film op der Film-Biennale vu Venedeg gewisen, éier en de Wee op New York fonnt huet.

Am November 1954 gouf Ewige Madonna wärend der Internationaler Woch vum reliéise Film zu Lima am Peru gewisen.

Restauréierung 

Am Joer 2000 gouf Ewige Madonna am Optrag vum CNA restauréiert. Dank enger neier digitaler Technik konnten dem Film seng ursprénglech Faarwen nees hirgestallt ginn. De Broadcasting Centre Europe, eng Filial vum RTL Group, war fir d'Restauratioun verantwortlech.

Wat sot d'Press 
Luxemburger Wort, 29. Abrëll 1950:
Das Werk [stellt] in seiner Art der Kolorierung eine Neuerung dar und [ist] in technischer Hinsicht als eine Meisterleistung anzusprechen [...] Hervorzuheben aber ist die majestätige Gewalt der Musik, die den guten Eindruck der farbigen Bilder verdoppelt. Auch der sprachliche Teil des Filmes verdient, wegen seiner Konzision, die beste Anerkennung.

Escher Tageblatt, 29. Abrëll 1950:
Künstlerisch gewinnt der Streifen zunächst durch die Begleitmusik, die sehr geschickt Motive aus unseren Volks- u. Marienliedern verwendet, und durch die wirklich hervorragenden musikalischen und gesanglichen Darbietungen. Der Streifen gewinnt in künstlerischer Hinsicht ferner durch die sprachlich und inhaltlich gleich vorzüglichen Kommentare [...]. Doch dürfte, so. scheint uns, der Bildschnitt stellenweise etwas abrupt sein. [...] Der Regie sei zugute gehalten, daß sie es verstand, allfälligen Sentimentalitätswirkungen aus dem Wege zu gehen. Vielleicht aber hat sie manchmal die filmische Aussage zu straff geformt. [...] Es ist ein guter Film, der durch sein wirklich populäres Thema die Massen anspricht. Ob er ein Meisterwerk ist in des Wortes wahrer Bedeutung, ein Meisterwerk vor allem hinsichtlich der technischen Gestaltung des anziehenden filmischen Vorwurfs, diese Frage möchten wir vorläufig offenlassen.

Quellen 
 „Ewige Madonna“ Ein Luxemburger Film aus dem Jahr 1950, Michel Legrand, Paul Estgen, Forum Nr. 226, Mee 2003, Säite 26-27
 Voll Zuversicht und Glaube, Daniela Lieb, Hémecht, Joergang 65, 2013, Heft 4,

Lëtzebuergesch Filmer
Lëtzebuergesch Documentairen
Filmer 1950