Mellier
Mellier (op Wallounesch Mâliè) ass eng Uertschaft a Sektioun vun der belscher Gemeng Léglise an der Provënz Lëtzebuerg an an der Régioun Wallounien.

Geographie
D'Uertschaft läit am Dall vun der Baach mam selwechten Numm souwéi vum Ruisseau de Bortémont an dem Ruisseau de la Grande-Fagne.

Verkéier

D'Uertschaft ass iwwer d'N 897 un d'nationaalt Stroossennetz ugeschloss. Eng Niewestrooss féiert am Oste bis op Tibessart.

Bis 1984 hat Mellier iwwer seng Gare e Voyageursuschloss op der Infrabel-Linn 162 (Sterpenech-Namur).

Geschicht
Zu Mellier goufe prehistoresch Iwwerreschter souwéi Spuere vu merowengesche Baustrukturen entdeckt. Déi eelst schrëftlech Mentioun vu Mellier ass vum Joer 763 n. Chr., ënnert der Form vu "Maslario". Am 8. Joerhonnert gouf et zu Mellier e merowengescht Landgutt (domaine) dat mat Longlier gekoppelt war, an e Schrëftstéck seet, datt de Kinnek Pippin III., genannt "de Kuerzen", sech am Joer 763 fir e puer Deeg do opgehalen huet.

Dat Landgutt, dat en Deel vum kinnekleche Fiscus war, koum am Laf vum 10. Joerhonnert bei d'Grofe vu Chiny. Als Zentrum vun engem Bann oder Herrschaftsgebitt gouf et dunn d'Apanage vum Thierry de Mellier, dem zweetgebuerene Jong vum Grof vu Chiny. Doraus ass du, mat der Herrschaft vun Neufchâteau, eng Probstei entstanen, déi ronn véierzeg Dierfer ëmfaasst huet. Duerno deelt Mellier mat sengem Bann d'Schicksal vun Neufchâteau.

1268, allerdéngs, gouf d'Buerganlag vu Mellier vum Grof vu Lëtzebuerg zerstéiert.

Ënnert dem franséisch-revolutionäre Regimm gouf Mellier eng Gemeng an ass dat bis zur belscher Gemengereform vun 1977 bliwwen.

Kuckeswäertes
Forge haute vu Mellier (Klasséiert Monument)
Schmelz vu Mellier-Bas

 Jean-Jacques Jespers, Dictionnaire des noms de lieux en Wallonie et à Bruxelles; Bréissel (Éditions Racine), 2005. - ISBN 2-87386-409-5

Fréier Gemengen an der Provënz Lëtzebuerg
Uertschaften an der Provënz Lëtzebuerg
Léglise