Les Aventures de Tintin
Les Aventures de Tintin, op Lëtzebuergesch Dem Tintin seng Geschichten (an der fréierer Schreifweis Dem Tintin séng Geschichten), ass eng vun de bedeitendsten europäesche Comicsserien. De Belsch Hergé (Georges Rémi, 1907–1983) huet dës humoristesch Abenteuercomicke vun 1929 bis zum Enn vu sengem Liewe geschriwwen a gezeechent.

Den Titelheld vun de Geschichten, den Tintin, ass e jonke belsche Reporter, deen uechter d'Welt (a souguer bis op de Mound) reest an dobäi an Aventurë verwéckelt gëtt. Deen éischten Optrëtt hat den Tintin den 10. Januar 1929.

Albumen 
Et gëtt 24 Albume mam Tintin sengen Aventuren, wouvun dee leschten net fäerdeg gouf, an dofir zum Deel nëmmen als Maquette besteet.

Tëscht 1987 an 1994 si vum Lex Roth 7 Episoden op Lëtzebuergesch iwwersat ginn; d'Titele stinn hei drënner hanner dem franséischen Original.
 
 Tintin au pays des Soviets (1930) (Schwaarz-Wäiss)
 Tintin au Congo (1931)
 Tintin en Amérique (1932)
 Les cigares du pharaon (1934) - Dem Pharao seng Zigaren (1992)
 Le lotus bleu (1936) - De Bloe Lotus (1994)
 L'oreille cassée (1937) - D'Ouer mam Krack (1989)
 L'Île noire (1938) - D'Schwaarz Insel (1988)
 Le sceptre d'Ottokar (1939)
 Le crabe aux pinces d'or (1941)
 L'étoile mystérieuse (1942) - Den Onheemleche Stär (1988)
 Le secret de la Licorne (1943)
 Le trésor de Rackham le Rouge (1944)
 Les 7 boules de cristal (1948)
 Le temple du soleil (1949)
 Tintin au pays de l'or noir (1949)
 Objectif Lune (1954)
 On a marché sur la Lune (1954)
 L'affaire Tournesol (1956) - D'Affaire Ditchen (1987)
 Coke en stock (1958)
 Tintin au Tibet (1960)
 Les bijoux de la Castafiore (1963) - Der Castafiore hir Bijouen (1991)
 Vol 714 pour Sydney (1968)
 Tintin et les Picaros (1976)
 Tintin et l'Alph-Art (ass net fäerdeg ginn, 1986)

Personnagen 
 
 Tintin
 Kapitän Haddock
 Milou
 Biwer a Biver
 Professer Ditchen
 Bianca Castafiore
 Nestor
 Generol Alcazar
 Roberto Rastapopoulos
 Tchang

Autoen 
Déi vill verschidden Autoen an den Tintinsalbumen sinn dem Hergé senger Léift fir d'Autoen zouzespriechen, besonnesch de sportlechen italieenesche Modeller wéi hien der spéider och selwer hat. Am Ufank vum Tintin senge Geschichten an deenen hie sech selwer mam Reporter identifizéiert, hat hie selwer nach keen Auto an e setzt den Tintin an Autoen déi méi der Situatioun ugepasst sinn, wéi de finanzielle Méiglechkeete vun engem jonke Reporter. Sou ass den Tintin an der ganzer Serie vun Albumen nëmmen zweemol selwer de Proprietär vun engem Auto, an zwar am Album Tintin au pays des Soviets eng Amilcar an am Tintin au Congo eng Ford T. Et ass och ganz rar datt en an zwéin Albumen de selwechten Auto benotzt.

Vum Hergé sengen eegenen Autoe sinn der nëmmen dräi an den Albume vertrueden, eng blo Porsche 356, d'Opel Olympia an d'Lancia Aprilia

Kuriéises 
Op senge Reesen uechter d'Welt kritt den Tintin mat exotesche Sproochen ze dinn, wéi z. B. Syldawesch oder d'Sprooch vun den Arumbaya-Indianer. Dës "Sprooche" sinn awer a Wierklechkeet, duerch d'Schreifweis verfriemt "Marollien", eng Zort Argot, deen am Quartier Marolles zu Bréissel geschwat gouf, an deen den Hergé duerch seng Bomi kannt huet.

Sou ass d'syldawesch Nationaldevis "Eih bennek, eih blavek" soss näischt wéi "Hier ben ik, hier blijf ik" - "Hei sinn ech, hei bleiwen ech". D'Wierder vun engem syldawesche Polizist: "Zsálu endzoekhoszd" heeschen "Äddi, bis geschwënn" ("Salut en de kost"), asw.

Och Nimm kënne sou déchiffréiert ginn: Bab El-Ehr -> babbeleir, "Schnëssbatti", "Téinert"; Ezdanitoff -> Is dat niet tof? "Ass dat net flott", asw.

Literatur 

 „Rassistische Stereotype, stilbildende Kunst“ am Luxemburger Wort vum 12. Januar 2019, Säit 20

Um Spaweck 
 Déi offiziell Websäit
 Intertintin: Tintin - Kuifje publications par pays.
Tintin und Milou werden 90 Jahre jung op wort.lu den 12. Januar 2019

Comicke vum Hergé
Tintin