René Didier
De René Didier, gebuer de 6. November 1922 zu Miedernach, war am Zweete Weltkrich e lëtzebuergeschen Zwangsrekrutéierten.

De René Didier war Vizepresident vun der Zwangsrekrutéiertefederatioun, der Ligue Luxembourgeoise des Mutilés de Guerre 1940-1945, Leeder vum Office Social vun den Zwangsrekrutéierten a President vun der Sektioun Lëtzebuerg vun den Zwangsrekrutéierten.

A sengem Buch Zwangsrekrutéiert Mutiléiert Diskriminéiert, dat 2006 erauskoum, an dat de René Didier an enker Zesummenaarbecht mam Groupe de Recherches et d'Études sur la Guerre 1940-1945, mat Sëtz zu Ettelbréck realiséiert huet, dokumentéiert hien dat, wat hien am Krich erlieft huet.

Kuerz virun der räichsdäitscher Kapitulatioun gouf hien op der russescher Front schlëmm blesséiert a krut déi zwee Been amputéiert. Vun der englescher Militäradministratioun krut hien e Passéierschäin, deen him bei senger Heemrees vill Déngschter geleescht huet. A sengem Buch geet de René Didier och op déi verschidden administrativ Problemer an, mat deene sech d'Zwangsrekrutéiert nom Krich hu missen erëmschloen.

D'Buch 
 Zwangsrekrutéiert Mutiléiert Diskriminéiert, 2006 am Eegeverlag erauskomm beim René Didier zu Senneng.

Zwangsrekrutéiert
Gebuer 1922