(486958) Arrokoth
Den (486958) 2014 MU69, am Ufank vun den New Horizons- an Hubble-Ekippen: 1110113Y a PT1 (Potential Target 1), oder och nach Ultima Thule (aus dem lat. Plaz déi am wäitsten ewech ass) genannt ass e Cubewano. Am August 2015 gouf hien als Zil vun der Sond New Horizons fir Ënnersich erausgersicht, nodeem se schonn d'Plutosystem ënnersicht hat. D'Sond ass den 1. Januar 2019 laanscht den Asteroid geflunn. Den 2014 MU69 huet eng Ëmlafzäit vu ronn 293 Joer, säin Duerchmiesser gëtt mat 25 bis 45 Kilometer uginn an déi visuell Magnitude ass 26,8M Seng Bunn ass bal kreesfërmeg a steet nëmmen e bëssi schréi géint d'Ekliptik.

Entdeckung 

Den (486958) 2014 MU69 gouf de 26. Juni 2014 bei enger geziilter Sich fir weider méiglech Laanschtfluchziler fir den New Horizons, entdeckt an am Oktober als Kandidat fir d'New Horizons ugekënnegt. Déi offiziell Bezeechnung 2014 MU69 krut den Objet vum MPO am Mee 2015, nodeem d'Bunndaten zimmlech genee bestëmmt waren. Den Objet soll ausser der aktueller Nummeréierung e richtegen Numm kréien, deen an engem Concours vu jiddwerengem virgeschloe ka ginn.

Ënnersich mam New Horizons 

Den (486958) 2014 MU69 ass den éischte klengen a gläichzäiteg dee Kuiperceinture-Objet, deen am wäitste vun eis ewech läit, dee vun enger Sond méi no ënnersicht konnt ginn. Am Ufank vun der Missioun war den Objet nach net bekannt.

Zum Zäitpunkt vum Rendez-vous den 1. Januar 2019 war den Objet ongeféier 43,4 AE vun der Sonn ewech. D'Sond ass vill méi no wéi beim Pluto op enger Distanz vun 3500 km laanschtgeflunn an huet dobäi all d'Instrumenter fir d'Observatioun agesat. Déi uschléissend Iwwermëttlung vun den Date soll viraussiichtlech ronn 20 Méint daueren, bis Enn 2020.

Et gëtt erwaart, datt den Objet an engem déifgefrueren Zoustand ass, wéi e scho virun ongeféier 4,6 Milliarde Joer, beim Entstoe vum Sonnesystem war, an doduerch Ablécker an déi fréi Phas vun der Sonnesystemgenesis erméigleche kannn. Bis zum Rendez-vous mam New Horizons gouf den Objet nach intensiv mam Hubble observéiert, fir méiglechst genee Bunndaten an Informatiounen iwwer d'Rotatioun ze kréien.

Den 3. Juni, souwéi den 10. a 17. Juli 2017 goufen dräi Stärbedeckungen duerch den Objet erwaart. Astronome wollten déi ausnotzen, fir am Virfeld Informatiounen iwwer den Duerchmiesser a Brochstécker déi e begleeden oder iwwer e Ranksystem ze kréien. D'Daten aus der Bedeckung vum 3. Juni haten iwwerraschend Erkenntnesser bruecht. D'Bedeckung konnt vu kengem Observatiounspunkt festgestallt ginn. D'Wëssenschaftler schléissen doraus, datt den Objet méi kleng ass, wéi d'Observatioune vum Hubble virgesinn haten, an d'Gréisst éischter méi kleng wéi déi 20 bis 40 ugeholle km ass. Den Objet muss deementspriechend staark reflektéieren, oder et handelt sech ëm e binäre System oder souguer ëm e Schwaarm vu klengen Objeten, déi bei der Genesis vum Sonnesystem iwwreg bliwwe sinn. Bei der Okkultatioun vum 17. Juli 2017 konnt festgestallt ginn, datt den Objet méi kleng wéi 30 km a laang gestreckt ass oder esouguer e binäre System ass, bei deem déi béid Deeler jee 15–20 km grouss sinn.

Kuckt och

Um Spaweck 

 2014 MU69

Astronomesch Objeten déi 2014 entdeckt goufen
Klassesch Kuiperceinture-Objeten