Edmond Dune
Den Edmond Dune (eigentlech Edmond Hermann), gebuer zu Attem den 2. Mäerz 1914, a gestuerwen zu Lëtzebuerg de 25. Januar 1988, war e lëtzebuergesche Journalist, Schrëftsteller, Dramaturg, Poet, Essayist, Iwwersetzer, Zeechner a Moler.

Liewen 
Säi Papp Paul Hermann war Lëtzebuerger a vu Beruff Metzler; seng Mamm Louise Wittamer war Belsch. Si ass un Tuberkulos gestuerwe wéi den Edmond 2 Joer hat.

Den Edmond Dune huet op engem reliéise Kolléisch zu Arel studéiert, a spéider Agronomie zu Léiwen an zu Nanzeg studéiert. 1935 entscheet hie sech fir d'Lëtzebuerger Nationalitéit.

Nodeem et an Däitschland ëmmer méi kritesch gouf an den Zweete Weltkrich virun der Dier stoung, huet hie sech ënner dem Pseudonym Hugues Dardenne an d'Friemelegioun gemellt, an där hie vun 1938 bis 1943 déngt. 1943 wiesselt hien an d'Luxembourg Battery, an där en bis zum Enn vum Krich am Joer 1945 bleift. Hien huet un d'Feldzich vun Tunesien, vun der Normandie a vun Holland deelgeholl.

No der Liberatioun huet hien zwéi Méint als Journalist bei der Zeitung Meuse-Luxembourg geschafft. Duerno etabléiert hie sech zu Lëtzebuerg als Journalist bei Radio Lëtzebuerg an der Villa Louvigny, wou hie bis zu senger Pensioun am Joer 1979 bleift.

1947 hat hie sech mat der Margot Gengler bestuet, an zesummen hate si véier Diechter.

Wierk 
Dem Edmond Dune seng Archive ginn zanter Mëtt Oktober 2010 am Nationale Literaturzentrum versuergt.

D'Gesamtwierk vum Edmond Dune a véier Bänn koum 2010 als Koproduktioun vum Nationale Literaturzentrum an den Éditions phi eraus.

Dem Edmond Dune seng Texter handelen ënner anerem vun der Kandheet, den Erënnerungen an der Natur.

Den Edmond Dune huet bei enger Rei vu literaresche Revueë matgeschafft: Le Journal des Poètes, Critique, Dire, Origine, Les Cahiers du Sud, Les Nouvelles Pages de la S.E.L.F., La tour aux Puces, La Part du Feu, L'avant–Poste, Les Cahiers luxembourgeois, Les Feuillets Libres, Marginales, Le Goeland, Soleil, La Quinzaine Littéraire, La Dryade, Estuaires, etc.

Säin Theaterstéck Les Taupes gouf 1957 zu Paräis vun der Compagnie Marcel Lupovici am Théâtre du vieux-colombier opgefouert an huet den Edmond Dune an der franséischer Haaptstad bekannt gemaach. Weider Theaterstécker goufen am Escher Theater produzéiert: Les Tigres 1966 ënner der Regie vum Tun Deutsch, Le Puits de Fuentès 1973 ënner der Regie vum Philippe Noesen.

Poesie

Theater

Essaien

Prosa 
 1989: Patchwork. Textes en prose. Éditions Phi, Iechternach.
 Les hasards de Paris. Net publizéierte Roman.

Pensées a Maximen 
 1984: A l'Enseigne de Momus
 1988: Extrait d'un carnet de poche CL 1949/7,8

Kollaboratiounen

Iwwersetzungen

Iwwersetzunge vu Wierker vum Edmond Dune 
 ?: Les taupes – Die Maulwürfe..
 1974: La mort de Kleist / La morte di Kleist. Traduction en italien de Luigi Mormino. Club 80, Lëtzebuerg.

Zitater 
Den Edmond Dune iwwer de Begrëff vun der Heemecht:
« En-outre, il y a certainement en moi une attitude universaliste. Je pourrais vivre aussi bien en Chine ou en Terre de Feu sans me trouver dépaysé! Toutefois je ne peux nier ni renier les racines qui m'attachent au pays où je vis. Seulement je m'érige contre tout nationalisme d'où qu'il vienne. Mon ciel ne connaît pas de frontières. Il n'y flotte aucun drapeau. J'ai la faiblesse de croire qu'un jour encore lointain, tous les hommes de la terre penseront de la même façon. C'est peut-être une utopie, mais sans utopie, comment vivre? »

D'Rosemarie Kieffer iwwer de Poet Edmond Dune
« (c'est) un homme profondément exigeant qui hait la médiocrité, la pensée vague et la lâcheté, mais il aime avec une tendresse pudique la beauté, la grande beauté émouvante de l'existence et l'humble beauté de la vie quotidienne. »

Literaturpräisser 
 Prix de l'Avant-Poste (Belsch)
 1957 - Prix national de littérature française (Lëtzebuerg)
 1979 - Prix France-Luxembourg fir säi Gesamtwierk
 1987 - Batty-Weber Präis fir säi Gesamtwierk

Nom Edmond Dune genannt 
 de Veräin Les amis d'Edmond Dune, deen den 1. Juli 2009 gegrënnt gouf;
 Salle Edmond-Dune, de Sall Nr. A21 an der Abtei Neimënster;
 eng Strooss an der Stad Lëtzebuerg, am Quartier Rollengergronn: d'Rue Edmond-Dune;
 De Festsall vum "CHNP" zu Ettelbréck gouf 1997 a Salle Edmond-Dune ëmbenannt;
 De Park Dune zu Differdeng (2013) 
 De Park Dune zu Attem an der Belsch (2014)

Literatur 
Eng kritesch Bibliographie ass op der Websäit vum Centre national de littérature ze fannen.
 Hermann-Le Bourhis, Françoise, 2009. Edmond Dune - Écrivain luxembourgeois de langue française. Encyclopédie Larousse en ligne.
 Kieffer, Rosemarie, 1988. Edmond Dune (1914-1988). Revue luxembourgeoise de littérature générale et comparée, pp. 5–14. Luxembourg.
 Lanners, Paul, 1986. Edmond Dune, poète vivant à Clausen. ons Stad Nr. 22: 14.
 M., C., 2010. Les archives d'Edmond Dune reléguées au Centre national de littérature. Lëtzebuerger Journal vum 16-17. Oktober 2010, S. 28.
 Schneider, Albert, 1983. L'oeuvre poétique du poète luxembourgeois Edmond Dune.  1983/3.
 Wilhelm, Frank, 1994. Le théâtre d'expression française au Grand-Duché de Luxembourg et son meilleur auteur: Edmond Dune. Imprimerie Valdotaine. 287 p.
 Wilhelm, Frank, 2001. Je vous écris d'un café triste... (7.5MB): Edmond Dune, poète clandestin parmi le peuple de Clausen. In: 150e anniversaire / Fanfare grand-ducale de Clausen. pp. 67–106. Clausen.
 Wilhelm, Frank, 2007. Dune, Edmond.  in:  Online-Versioun. Stand: 21. November 2011. http://www.autorenlexikon.lu/page/author/026/26/DEU/index.html [opgeruff de 4. Januar 2012].

Um Spaweck 
 Internetsäit iwwer den Edmond Dune op der Websäit vum Nationale Literaturzentrum. 
 Kayser, Lucien: Edmond Dune op der Websäit vum Service du Livre Luxembourgeois, 1987. 

Lëtzebuergesch Auteuren
Lëtzebuergesch Moler
Gebuer 1914
Gestuerwen 1988
Batty-Weber Präis