Heinrich Schwabe
De Samuel Heinrich Schwabe, gebuer de 25. Oktober 1789 zu Dessau a gestuerwen den 11. Abrëll 1875 och zu Dresden war en däitschen Astronom.
 
De Schwabe huet d'Schoul 1806 verlooss, fir Apdikter ze ginn.
Hie studéiert vun 1809 un d'Pharmacie, Chimie, Botanik a Physik zu Berlin.
Am Joer 1811 kënnt hien op Dessau zeréck, fir d'Apdikt vu sengem Grousspapp z'iwwerhuelen. No dem Verkaf vun der Apdikt (1829) huet de Schwabe sech nëmmen nach den Naturwëssenschaften zougekéiert.

Am Joer 1825 huet hien ugefaange sech fir d'Astronomie z'interesséieren. Hien entdeckt ë. a. 1843 déi 11järeg Sonnefleckeperiodizitéit, geet deemools allerdéngs vun enger Period vun 10 Joer aus. No him gouf dofir de Schwabe-Zyklus benannt. Duerch seng Publikatioune gouf den Alexander von Humboldt op hien opmierksam an huet de Schwabe 1833 a sengem Observatoire besicht.

Am Joer 1838 publizéiert de Schwabe d'„Flora Anhaltina“, ee Wierk iwwer d'Planzewelt vum Land Anhalt. Bemierkenswert ass och säin Herbarium mat Planze vu sengen Auslandsreesen an aus den Dessauer Parkanlagen.

Am Joer 1841 bestit hien d'Ernestine Amalie Moldenhauer.

1857 kritt hien d'„Grouss gëlle Medail“ vun der Royal Astronomical Society.

Um Mound ass zu Éiere vum Schwabe e Krater vu 25 km Duerchmiesser no him genannt ginn.

Um Spaweck 
  Schwabe-Verein Dessau e. V.
  Schwabehaus Dessau

Schwabe Samuel Heinrich
Schwabe Samuel Heinrich
Schwabe Samuel Heinrich
Schwabe Samuel Heinrich
Schwabe Samuel Heinrich
Schwabe Samuel Heinrich
Schwabe Samuel Heinrich