Wëllkar
D'Wëllkar (Fagopyrum) ass eng Planzegattung aus der Famill vun de Polygonaceae. D'Wëllkar ass domat Famill mat dem Rubbarb an dem Sauerampel.

D'Wëllkar gëtt dacks als Fruucht ugesinn, well et grad sou ugebaut gëtt, mat dem Méidrescher geméint a gedresch, zu Miel gemuelen an als Grondlag fir d'Preparatioun vun Deegwueren a Brout oder Schmull respektiv Gruau geholl gëtt. Mä d'Wëllkar gehéiert net wéi déi aner Fruuchtaarten zu de Grieser. Seng dräieckeg Friichte gesinn aus wéi d'Friichte vun der Buch, dofir heesche si hei an do "Bochaker".

Vernakularnimm 
D'Wëllkar ass eng vun de Gattungen, déi a ville Sproochen eng helle Wull vun Nimm verpasst kruten:
 Lëtzebuergesch: Hädekar, Hedekuer, Bochaker, Wëllker, wëllt Kueren.
 Däitsch: Buchweizen, Heiden, Heidenkorn, Blenden, türkischer Weizen.
 Franséisch: sarrasin, blé noir, blé de barbarie, bucail.

Beschreiwung

Systematik 
D'Gattung besteet aus fofzéng Aarten, vun deenen der véier ugebaut ginn:
 Fagopyrum emarginatum Moench
 Fagopyrum esculentum Moench (Gewéinlech Wëllkar)
 Fagopyrum cymosum (Trev.) Meissn.
 Fagopyrum tataricum (L.) Gaertn. (Tataresch Wëllkar)

Ubau

D'Wëllkar zu Lëtzebuerg
Zu Lëtzebuerg ginn dat gewéinlecht Wëllkar (Fagopyrum esculentum) an d'tatarescht Wëllkar (Fagopyrum tataricum) vun 10 Bauerebetriber op zirka 20 ha am Éislek (Stand 2011) ugebaut. D'Dieschbourg-Mille bei Iechternach huet eng separat Anlag fir Wëllkar ze muelen.

Wirtschaftlech Bedeitung

Gesondheet

Literatur 
 Felten, Claude, 1991. Suivi de croissance, désherbage et défanage du sarrasin. 168 p., Thèse ing. agr. Louvain-la-neuve.
 Haas, Marcel, 1997. Buchweizen in den westeuropäischen EU-Ländern. Bauerekalenner Jg. 49: 141-173. Lëtzebuerg.
Klees, Henri, 1994. Luxemburger Pflanzennamen. Beiträge zur luxemburgischen Sprach- und Volkskunde Nr. VIII. 3. Aufl., 182 S., Pierre Linden, Luxemburg.
 Kreft, I., C. Ries & C. Zewen, 2007: Das Buchweizenbuch (mit Rezepten aus aller Welt). 2. überarb. u. erw. Aufl., 259 S. Hrsg: Islek ohne Grenzen EWIV, Arzfeld. ISBN 978-2-9599967-1-9.
 Kreft I., C. Zewen, C. Ries, H. Hagels, S. Jacques-Mutsch, W. Kronberger, P. Kurth, V. Mair, S. Scheucher & R. Wintsch-Lustenberger, 1999. Das Buchweizenbuch (mit Rezepten aus aller Welt). 178 S. Hrsg: Islek ohne Grenzen EWIV. Arzfeld. ISBN 2-9599967-0-4.
 Zewen, Christian & Christian Ries, 1996. Eine fast vergessene Kulturpflanze im Oesling: der Tatarische Buchweizen (Fagopyrum tataricum (L.) Gaertn.). 7 p. Administration des services techniques de l'agriculture, Luxemburg.

Um Spaweck 

Heelplanzen
Polygonaceae