Gustav Eduard Seydel
De Gustav Eduard Seydel, och Eduard Seydel, gebuer den 18. Mäerz 1822 an der Stad Lëtzebuerg a gestuerwen den 30. September 1881 zu Dresden, dunn Kinnekräich Sachsen, war en däitsch-lëtzebuergesche Genremoler, deen zu der Düsseldorfer Malerschule gezielt gëtt.

Liewen
Hien huet op der Akademie vun Antwerpen, a vun 1843 bis 1846 op der Königlich Preußischen Kunstakademie zu Düsseldorf studéiert, wou e Schüler vum Karl Ferdinand Sohn a vum Rudolf Wiegmann war.

Dono goung en op Dresden wunnen. 1847 huet hien eng éischte Kéier op der der Dresdener Akademische Kunstausstellung ausgestallt.

De Seydel huet haaptsächlech Genremotiver gemoolt, méi spéit och Landschaften.

Wierker (Auswiel) 

 Ein guter Schluck, 1848
 Reisende und Heuwagen an einer Bauernschenke, 1848
 Dorffest in der Bauernschenke, 1854
 In der Jagdhütte, 1856
 Rastende Bauern vor einem Bauernhaus, 1862
 Frühlingserwachen, 1867
 Trauerbotschaft vom Schlachtfeld in Böhmen 1866, 1867, Galerie Neue Meister, Dresden
 Forsthaus im Wald, 1872 (oder 1876)
 Gartenidylle

Literatur 
 Seydel, Gustav Eduard. In: Friedrich von Boetticher: Malerwerke des neunzehnten Jahrhunderts. Beitrag zur Kunstgeschichte. Dresden 1898, Band 2, S. 743

Um Spaweck 

Gebuer 1822
Gestuerwen 1881
Lëtzebuergesch Moler
Däitsch Moler