Buerg Falkesteen
D'Buerg Falkesteen ass eng héichmëttelalterlech Buergruin am Ourdall géintiwwer vu Biwels an eng 800 Meter südlech vun der däitscher Uertschaft Waldhaff-Falkesteen am Äifelkrees Béibreg-Prüm a Rheinland-Pfalz (Däitschland).

Geographie

D'Buerg läit op enger géier Fielsnues iwwer dem Ourdall am Däitsch-Lëtzebuergeschen Naturpark (Naturschutzgebitt „Ourschleife-Falkenstein“). Vun der Uertschaft Waldhaff-Falkesteen aus ass d'Buerg iwwer e Feldwee z'erreechen, deen zum Deel aus dem Fiels gehae gouf. Vu Bauler aus féiert e Wanderpad (Nr. 37) bis bei d'Buerg, vun der Foussgängerbréck zu Biwels aus féiert e Bëschwee, deen zum Deel als Huelwee ausgebild ass, géi op d'Buerg erop.

De Victor Hugo gëtt follgend Beschreiwung vun der Kuliss ronderëm d'Ourschläif:
« Nous sommes allés par le haut plateau au-dessus de Vianden, route de Clairvaux, puis à travers champs à pied, voir une magnifique vallée de l'Our. Un cirque de hautes collines entourant comme un amphithéâtre une sorte de mont figurant un proscenium ou une estrade. Un peu en arrière de ce mont, la croupe escarpée qui porte la ruine de Falkenstein. Au fond, en bas, la rivière tordue comme une couleuvre. »

Beschreiwung vun der Anlag
Vun der Buerganlag si just nach follgend Elementer iwwereg: d'Buergpaart, Deeler vun der Schëldmauer, eng Wand vum Palas, Deeler vun engem Zwénger, e Wiertuerm, verwëlleft Gäng, déi romanesch Kapell a Mauerreschter vu Ställ.

Geschicht 
Et gëtt ugeholl, datt d'Buerg am 11. Joerhonnert opgeriicht gouf. D'Haaptbuerg an déi romanesch Buergkapell sinn aus dem 12. bis 14. Jh.

1236 koum s'an de Besëtz vun de Lëtzebuerger Grofen.

Vum Haus Mellier goung se un d'Haus Branebuerg, well de Jakemin vu Mellier, Här vu Falkesteen, senger Fra Hedwig vu Keel Falkesteen 1297? bei der Hochzäit verschriwwen hat, soudatt si d'Herrschaft no sengem Doud behalen huet an hiren zweete Mann, de Jang vu Branebuerg, d'Herrschaft vun 1315/1316 u verwalt huet a sech doduerch Här vu Falkesteen nenne konnt.

Am 16. Jh. gouf se vum Grof vu Manderscheid ausgebaut. 1679 gouf d'Buerg zerstéiert an duerno nees opgeriicht.

1685 huet sech deen éischten de la Gardelle, dee vun Toulouse koum, am Herzogtum Lëtzebuerg néiergelooss, wou en eng Fra aus dem Haus Iewerleng bestuet huet, déi Falkesteen du geierft huet.

Nom Wiener Kongress 1815 ass d'Buerg u Preisen iwwergaangen. 1882 ass déi lescht Bewunnerin aus der franséisch-lëtzebuergescher Famill, d'Anna-Maria de la Gardelle, gestuerwen.

1895 gouf d'Buerg verkaf an d'Wunnhaus gouf ausgebaut.

D'Buerg ass bis haut a Privatbesëtz a bewunnt.

Chronologie vun den Herrscherhaiser 
 1225-1236: Ermesinde
 1236-1317: Haus Mellier
 1325-1351: Haus Branebuerg
 1351-1360: Haus Blankenheim
 1361-1477: Haus Vinstingen / Schoenecken
 1478-1539: Haus Haraucourt
 1539-1610: Haus Manderscheid / Blankenheim
 1625-1688: Haus Everlingen
 1688-1799: Haus de la Gardelle

Chronologie vun de biergerleche Besëtzer 
 1799-1895: Nokomme vun der Famill de la Gardelle
 1895-1919: Ernst Schmitz-Hübsch, Veianen
 1919-1953: Christian Stöck, Tréier
 1954-1987: Hermann Schippers, Düsseldorf
 1987-haut: Déi zwou Duechtere vun der Famill Schippers, Charlotte Sartor an Edda Norkauer.

Falkesteen an der Literatur
Aus der Fieder vum Victor Hugo staamt d'Gedicht Falkenfels aus sengem 1872 erschéngene Wierk « L'Année terrible »:
« Falkenfels, qu'on distingue au loin dans la bruine,
Est le burg démoli d'un vieux comte en ruine. »

Volleksseechen
Vun a ronderëm d'Buerg a seng Häre gëtt et eng Rei Seeërcher:

 Heinrich von Falkenstein und die Magier
 Der Teufelsweg auf Falkenstein
 Der Weg zum Falkenstein
 Der Schlossbrunnen zu Falkenstein
 Der nächtliche Jäger
 Vom Falkenstein
 Falkenstein (2 x)
 Neuerburg
 Euphrosine
 Euphrosine de Falkenstein
 Die weisse Frau bei Vianden
 Das Schlossgespenst von Falkenstein
 Die zwei verwünschten Spieler
 Der Graf von Falkenstein

Illustratiounen

Literatur 

 Arendt, K., 1901. Monographie der Burg Falkenstein. Ons Hémecht Jg. 7. Luxemburg: P. Worré-Mertens. [27 S.]
 Joly, Victor, 1854. Les Ardennes. Ill. de trente planches à l'eau-forte, gravures sur bois, lithographies, etc., par Martinus A. Kuytenbrouwer. Bruxelles: J. Vanbuggenhoudt. 2 vol. (268 p., 30 pl.h.t.; 284 p.)
 Meier, Paul-Maria, 1994. Burg Falkenstein an der Our. 222 S. Éd. Borschette, Christnach.
 Milmeister, Jean, 1996. Victor Hugo berichtet über die letzten Burgherren von Falkenstein. Ous der Veiner Geschicht Nr. 14: 43-56. Vianden.
 Milmeister, Jean, 2001. Die Herrschaft Falkenstein. Ous der Veiner Geschicht Nr. 19: 7-28. Vianden.
 Norkauer, Sebastian, 1987. Geschichte der Burg Falkenstein an der Our. Eigenverlag, 14 S.
 Wackenroder, Ernst, 1927. Die Kunstdenkmäler des Kreises Bitburg. Düsseldorf, Schwann, 27 cm. 10, 315, (1) S. mit 12 Tafeln, 227 Abbildungen und 1 Karte. [Falkesteen S. 94 ff.]
 Wilhelm, Frank, 2003. Maison de Victor Hugo à Vianden: Musée littéraire. 63 p. Les Amis de la maison de Victor Hugo à Vianden, Vianden. Imprimerie centrale, Luxembourg.

Kuckt och 
 Lëscht vun de Buergen a Schlässer am Ourdall

Um Spaweck 
 Internetsäit iwwer d'Buerg Falkesteen op eifel.de

Falkesteen
Falkesteen