Scutum (Stärebild)
D'Stärebild Scutum (Schëld) ass e Stärebild an der Géigend vum Himmelsequator.

Beschreiwung 
D'Schëld ass e klengt, onschäinbaart Stärebild südlech vum Aquila (Aadler). Et läit an der stäreräicher Mëllechstrooss, dofir fënnt een am „Schëld“ vill niwweleg Objeten, wéi och zwee oppe Stärekéip an een Kugelstärekoup.

Geschicht 
D'Stärebild gouf fir d'éischt am Joer 1690 am Wierk Firmamentum Sobiescianum vum Johannes Hevelius agefouert an ass dem polneschem Kinnek Jan III. Sobieski (1629 - 1696) duerbruecht ginn, deen am Joer 1683 bei der Schluecht um Kahlenbierg vun der Stad Wien vun den tierkesche Belagerer befreit gouf. Et symboliséiert d'Schëld, deen de Kinnek an der Schluecht gedroen huet. Am Ufank war dofir och den Numm vum Stärebild Scutum Sobiescii (Schëld vum Sobieski, zum réimesche Legionärsschëld Scutum). Et ass net dat eenzegt Stärebild, dat sech op eng Persoun vun der Neizäit bezitt. D'Stärebild "Telescopium" zum Beispill huet am Ufank "Telescopium Herschelii" geheescht.

Himmelsobjeten

Stären

Den hellste Stär am Scutum ass den α Scuti. Hie läit 174 Liichtjoer vun eis ewech an ass en orange liichtende Stär mat dem 20fachem Duerchmiesser an der 130facher Liichtkraaft vun eiser Sonn.

Méifachstären 

De δ Scuti läit 187 Liichtjoer vun eis ewech an ass e Méifachstäresystem, wat aus dräi Stäre besteet..

Verännerlech Stären 

Den Haaptstär vum System δ Scuti gëtt säin Numm hir fir eng Grupp vu kuerzperiodesch pulsationsverännerleche Stären, den Delta-Scuti-Stären. Seng Hellegkeet verännert sech iwwer en Zäitraum vu 4 Stonnen a 40 Minutten tëscht 4,60 bis 4,79m. De Stär huet ongeféier déi zweefach Mass an déi 15fach Liichtkraaft vun eiser Sonn. Spektroskopesch Ënnersich weisen, datt seng Hüll räich un schwéieren Elementer ass.

Den R Scuti läit ronn 2500 Liichtjoer vun eis ewech. Et ass en hallefreegelméissegen pulsatiounsverännerleche Stär vum Typ RV-Tauri. Bei dëse Stäre wiessele sech flaach an déif Hellegkeetsminima of.

Messier- an NGC-Objete 

Am Scutum sinn zwéin oppe Stärekéip déi de franséischen Astronom a Koméitejeeër Charles Messier a säi Katalog mat niwwelegen Objeten (Messier-Katalog) opgeholl huet.

5.700 Liichtjoer wäit ewech läit den oppene Stärekoup M 11. Well seng Form un eng Int, déi flitt erënnert, gëtt dëse Stärekoup och „Wild-Duck-Nebula“ (Wëllintenniwwel) genannt.

De M 26 ass en oppene Stärekoup op enger Distanz vu 5.000 Liichtjoer. Hien ass net sou androcksvoll wéi den M 11.

Den NGC 6712 ass e Kugelstärekoup, dee ronn 20.000 Liichtjoer wäit ewech läit.

Kuckt och

Um Spaweck