Atert (Baach)
D'Atert (fr.: Attert) ass en Niewefloss vun der Uelzecht.

Si entspréngt beim Windelsbësch am Norde vun Diddebuerg an der Belsch an engem geschützte Fiichtgebitt dat als Mardelles de Thiaumont de 26. September 1996 agreéiert gouf.

Tëscht der Uertschaft Atert an Nidderkolpech leeft s'iwwer d'belsch-lëtzebuergesch Grenz. Ee Véirel vun hirem 298,9  grousse Baseng läit an der Belsch, dräi Véirel zu Lëtzebuerg.

D'Atert fléisst laanscht d'Uertschafte Nidderkolpech, Ell, Réiden op der Atert, Räichel, Iewerleng, Useldeng, Béiwen op der Atert a Biissen, ier se zu Colmer-Bierg an d'Uelzecht leeft.

De 7. Mäerz 2001 hunn d'Partnergemengen an -associatiounen aus dem Atert-Baseng d'Charta vum Atert-Kontrakt ënnerschriwwen. Déi gesäit eng konzertéiert Bewirtschaftung vum Floss a vu sengem Baseng vir, an huet deem virgegraff, wat an der europäescher Waasserkaderdirektiv vun 2000 virgesinn ass, nämlech eng Gestioun vun de Gewässer op Grondlag vun hirem Baseng, an net vun territoriale Grenzen.

D'Atert ass ronn 38 km laang, dovun 30,5 km op lëtzebuergeschem Territoire.

Nieweflëss vun der Atert

An der Belsch

Zu Lëtzebuerg

Literatur zum Theema 
Mirjam Oesch (Text) a Guy Hoffmann (Fotoen): Das Tal der Attert - Portrait einer grenzüberschreitenden Region, an den Éditions Guy Binsfeld, September 2007, et gëtt och eng franséisch Editioun vum Buch. 160 Säiten, 200 Fotoen.
Nehrenhausen, Jeannot:  'Un der Atert, no beim Waasser...' Redingens heimliche Lokalhymne, In: Luxemburger Marienkalender. - Jg. 121(2002), p. 126-136, ill.

Kuckt och 
 Kropemann
 Parc naturel de la vallée de l'Attert

 Lëscht vun de belsche Waasserleef
 Atertlinn
  Portal Belsch, eng Iwwersiicht vun Artikelen iwwer d'Belsch

Um Spaweck 

 Aquafil

Flëss zu Lëtzebuerg
Nieweflëss vun der Uelzecht
Baachen an der Provënz Lëtzebuerg
Natura-2000-Gebidder zu Lëtzebuerg