Trauliicht (Brauch)
Als Trauliicht, Drauliicht oder Rauliicht (muselfränkesch: „Trouliecht“) gëtt eng a Form geschnëtzt Rommelsluucht bezeechent.

Etymologie 
D'Wuert Trauliicht oder Drauliicht op Däitsch Traulicht, leet sech vun Druglicht of. D'Wuert ass ofgeleet vum aldäitsche Wuert Truglicht, dat fir d'Trauliicht steet.. Den Begrëff aus der Welt vun de Seeërcher bezeechent Liichter, déi iwwer engem Mouer liichten an Wanderer irféieren.

Brauch 
D'Trauliichtbrennen oder d'Trouliechtern, ass e Brauch, dee bis nach am Ufank vum 20. Joerhonnert an de lëtzebuergeschen Dierfer, besonnesch am Éislek an an der Äifel verbreet war. Dobäi gouf eng Rommel fir d'éischt an déi richteg Form bruecht, dann ausgehielegt an Aen, Nues a Mond erausgeschnidden. Bannendra koum dann eng Käerz. Owes gouf dat Trauliicht ugefaangen, op e Bengel gestach an ass beim Heemdreiwe vun de Kéi matgedroe ginn.
D'Trauliichter sinn awer och an de Gaassen, an de Fënsteren an och souguer um Kierfecht opgestallt.
De Brauch gëtt zu Lëtzebuerg ëm Allerhellege gefeiert. A verschiddene Géigenden an Däitschland souguer op Mäertesdag.
An der Nuecht vum 31. Oktober - gëtt gesot - ass déi däischter Joreszäit virun der Dier an d'Leit hu gemengt elo kéimen d'Séile vun de Verstuerwenen zeréck. Iwwerall gouf et Schneekereie fir déi Doudeg ze berouegen. 
D'Trauliichtbrennen gëtt hautdesdaags ë. a. nach zu Munzen gefeiert, wou d'Leit an engem Fakelzuch duerch d'Gaassen zeien. Zanter e puer Joer gëtt de Brauch an der Äifel vun de Gemengen a vum Eifelverein rëm nei belieft. Ganz ausgestuerwe war de Brauch am Éislek an der Äifel ni. Vun de 70er Joren u gouf en erschwéiert, well d'Rommel ëmmer manner ugeplanzt gouf.

Déi Traditioun gouf iwwregens och vun den Ire weidergefouert. Et gouf sech dacks fierchterlech elle verkleet, fir net ënner den Doudegen opzefalen. Dee Brauch ass vun ireschen Auswanderer an d'Vereenegt Staate matgeholl ginn, wou en als Halloween gefeiert gëtt. Zanter der zweeter Hallschent vun den 1990er Joren ass Halloween och, am Ufank iwwer Geschäftsketten, an Europa verbreet ginn.

Literatur 
 Gredt, Nicolas 1883: Sagenschatz des Luxemburger Landes. Gesammelt von Dr. N. Gredt. 645 S. Dréckerei Victor Bück, Lëtzebuerg.

Lëtzebuerger Folklor
Fester a Bräich