Heesprénger
Heesprénger, am breede Sënn vum Wuert, sinn eng Uerdnung (Orthoptera) an der Klass vun den Insekten (Insecta).

Bekannt Vertrieder vun den Orthoptere sinn déi eigentlech Heesprénger, wéi z. B. dat Gréngt Heepäerdchen, an d'Grillen (dorënner d'Heemelmaus).
Wëssenschatlech ginn d'Orthopteren an zwee Gruppen (Ënneruerdnungen) agedeelt: d'Ensifera an d'Caelifera.

D'Wuert Heesprénger ass ofgeleet vun deenen Aarten déi een an de Summerméint am héije Gras, also zu där Zäit wou fréier Hee gemaach gouf, sprange gesäit. Dës Aarte falen duerch hire laanggestreckte Kierper an dat heefegt Sprangen op. 
Aner Vertreider vun den Orthoptera, wéi z. B. d'Grillen, hunn e gedrängte Kierper an eng verstoppt Liewensweis.

Kennzeeche vun den Heesprénger (Orthoptera) 
 Insekte mat 2 Puer Flilleken, déi am Rouzoustand dem laange Wee no iwwer dem Abdomen leien
 Déi zwéi viischt Flilleke si méi schmuel wéi déi hënnescht; si sinn un der Basis verhäert a bedecken déi hënnëscht Flilleken am Rouzoustand.
 Déi zwéin hënnescht Flilleke si membranéis, am Rouzoustand si se gefaalt a gi vun de viischte Flilleke bedeckt
 Déi zwee hënnescht Been sinn zu staarke Sprangbeen ëmgeännert
 Antennen opfälleg laang (Ensifera) oder einfach laang (Caelifera)
 Grouss zesummegesat Aen (Facettenaen)
 Onkomplett Metamorphos: d'Larven ënnerscheede sech kaum am Kierperbau vun den Adulten (Imagines)

Heesprénger zu Lëtzebuerg 
Enger rezenter Studie no konnte bis haut 49 Heespréngeraarten zu Lëtzebuerg nogewise ginn, wouvun awer 3 Aarten als ausgestuerwe gëllen (Proess 2004).

Literatur 
 Proess, R., 2004. Verbreitungsatlas der Heuschrecken des Großherzogtums Luxemburg. Ferrantia. Trav. sc. Musée nat. hist. nat. Luxembourg 39, 178 S. Dës Aarbecht als PDF-Datei eroflueden
 Hoffmann, J., 1960. Les Orthoptères du Luxembourg. Archvs Inst. gr.-d. Luxemb. sect. sc. nat. phys. math. 26 (1960): 239-284.
 Hoffmann, J., 1962. Les Orthoptères du Luxembourg. 2e fasc.: les Caelifères. Archvs Inst. gr.-d. Luxemb. sect. sc. nat., phys. math. 28 (1962): 184-231.
 Kinn, J. & M. Meyer, 1988. Beitrag zur Kenntnis der Saltatoria Luxemburgs. Ergebnisse einer zweijährigen Untersuchung. Paiperlék, Jahrg. 10, Nr. 2: 31-73.
 Reichling, L. & J. Hoffmann, 1963. Supplément à la faune des Orthoptères du Grand-Duché de Luxembourg. Archvs Inst. gr.-d. Luxemb. sect. sc. nat. phys. math. 29 (1963): 129-157.

Kuckt och

Um Spaweck 

Fluchinsekten