Geneviève Mersch
D'Geneviève Mersch, gebuer de 17. Januar 1963 an der Stad Lëtzebuerg, ass eng lëtzebuergesch Filmregisseurin an Dréibuchautorin.

Si schafft zu Lëtzebuerg an an der Belsch an dréint souwuel Documentairë wéi och fiktiv Filmer.

Zu hire bekannte Wierker zielen Le pont rouge (1991) iwwer d'Leit, déi ufanks der 1990er ënner der Rouder Bréck gewunnt hunn, souwéi de Spillfilm J'ai toujours voulu être une sainte (2002).

Karriär

Éischt Notorietéit mat Kuerzfilmer 

Nodeems si e BTS am Marketing zu Stroossbuerg krut, huet d'Geneviève Mersch um Institut des Arts de Diffusion zu Louvain-la-Neuve studéiert.

Hire "film de fin d'études", de fiktive Kuerzfilm La Ballade de Billie (1989), krut 1990 direkt eng Rëtsch Filmpräisser, dorënner de Präis fir déi bescht Schauspillerin um Festival international des écoles de cinéma vun Nîmes, de Präis fir déi bescht Schauspillerin an de Präis vum Kulturministère zu Mons, eng "mention spéciale" um Festival des Grandes Ecoles de Cinéma du Monde zu Montréal an de Grousse Präis zu Valenciennes.

1991 ass si mat hirem Kuerzfilm Le pont rouge engem gréissere Public bekannt ginn. Et ass een Documentaire iwwer d'Bewunner vum Pafendall, déi ënner der Rouder Bréck an der Stad Lëtzebuerg wunnen. D'Rout Bréck war deemools nach net ofgeséchert, an d'Awunner fanne reegelméisseg an hire Gäert d'Läiche vu Leit, déi sech vun der Bréck an den Doud gehäit hunn. Och dee Film krut e puer Filmpräisser an ass op ville Filmfestivaller gelaf, dorënner zu London, Paräis, Wellington, Tampere a San Francisco.

D'Joer drop huet si fir d'APEMH véier Spotte fir d'Integratioun vu Mënsche mat mentaler Behënnerung gedréint, souwéi eent vu siwe Segmenter am belsche Sketch-Film Les sept péchés capitaux. Déi aner sechs Segmenter goufe vun anere Realisateure gedréint, dorënner de Frédéric Fonteyne.

Hiren nächste fiktive Film, John (1995), weist wéi sech d'Fernbezéiung tëscht enger Bréisselerin an engem Amerikaner op Dauer verschlechtert.

Och Roger aus dem Joer 1995 krut vill Opmierksamkeet. Et ass de Portrait vun engem geschwätzege jonke Mann, deen um Rand vun der Gesellschaft lieft. E ass um Filmfestival Max Ophüls Preis zu Saarbrécken an an enger Rei anere Filmfestivalle gelaf.

Sentimental Journey, e Kuerzfilm-Documentaire vun 1995, dréint sech ëm däitsch an amerikanesch Zaldoten aus dem Zweete Weltkrich, déi ëmmer erëm op hiren Asazplaz zu Lëtzebuerg zeréckkomme fir hir Traumata ze verschaffen.

Do dertëscht huet si mat Shahnaz (1996) e 14-Minutte Portrait vun engem jonke Meedchen a sengem Liewen am Afghanistan fir de Kont vu Médecins sans frontières gezeechent.

Am kuerzen Documentaire Iwwer an eriwwer (1997) geet et ëm déi zwéin Deeler vun der Uertschaft Eesbech, duerch déi déi däitsch-lëtzebuergesch Grenz leeft, a wéi een Impakt den Zweete Weltkrich op d'Liewe vun den Awunner hat.

1996 an 1998 huet d'Geneviève Mersch och zwéi kuerz Documentairen an der Rei Portraits d'artistes bäigesteiert a zwar iwwer d'Kënschtlerinnen Ann Vinck a Liliane Heidelberger.

Éischte Spillfilm a weider Documentairen 

2001 huet d'Geneviève Mersch mam Kuerzfilm Verrouillage central (2001) e modernt Märche gedréint, dat op humoristesch Manéier op d'Ängscht vun enger jonker Fra ageet, déi d'Flemm huet, fir eleng ze sinn. Si hofft drop, hire "Prënz" ze fannen, a fënnt e bei hiren Deckelsmouken, vun deenen eng op eemol ufänkt ze schwätzen.

Zwee Joer drop koum hiren éischte Spillfilm eraus, J'ai toujours voulu être une sainte, mat der Marie Kremer an Thierry Lefèvre an den Haaptrollen. Dës lëtzebuergesch-belsch Koproduktioun gouf mam "Zénith d'or" als beschte Spillfilm um Festival des films du monde vu Montréal ausgezeechent.. E krut och de Lëtzebuerger Filmpräis an der Kategorie "Beschte Lëtzebuerger Film" , zesumme mat L'homme au cigare. Am franséischsproochege Film geet et ëm eng Jugendlech op der Sich no hirer Mamm, déi si no hirer Gebuert am Stach gelooss huet.

Mat De Marathon vum Glawen (2016) huet d'Geneviève Mersch en Documentaire an der 2. Staffel vun der Rei routwäissgro, iwwer d'Pilgerplaz vun der Notre-Dame vu Fatima zu Wolz realiséiert.

2017 gouf si vum CNA kontaktéiert, fir eppes mat den alen Amateurfilmer ze maachen, déi de Filmarchiv vun Diddeleng huet. Zesumme mat der Monteuse Pia Dumont huet si fënnef Kuerzfilmer vu fënnef Minutten erstallt. D'Zil war fir déi wichteg Kollektioun vu private lëtzebuergesche Filmer ze valoriséieren an engem neie Public zougänglech ze maachen. Déi Kuerzfilmrei mam Titel Komm... ech filmen dech! ass 2020 erauskomm.

Filmographie

Documentairen 
 1987: Mama boit, papa boxe, 9 min
 1991: Le pont rouge, 21 min
 1995: Sentimental Journey, 45 min
 1996: Roger, 30 min
 1996: Ann Vinck – portrait d'une artiste, 13 min
 1997: Iwwer an eriwwer, 35 min
 1998: Liliane Heidelberger – portrait d'une artiste, 13 min
 2007: Plein d'essence, 58 min
 2016: De Marathon vum Glawen, Documentaire an der Rei routwäissgro, 26 min
 2020: Komm... ech filmen dech!, Serie vu 5 kuerzen Documentairen

Fiktiv Wierker 
 1989: La balade de Billie, 12 min
 1988: Mégapolis, 12 min
 1992: d'Segment (15 min) Le courage am belsche Sketch-Spillfilm Les sept péchés capitaux, 
 1995: John, 40 min
 2002: Verrouillage central, 11 min
 2003: J'ai toujours voulu être une sainte, Spillfilm, 90 min

Aneres 
 1992: Imago Luxemburgi, Videodokument fir d'Ausstellung mam selwechten Numm zu Lissabon
 1992: Mateneen Liewen, 4 Spotte iwwer d'Integratioun vu Mënsche mat mentaler Behënnerung fir d'APEMH
 1996: Shahnaz, Portrait fir MSF
 1999: D'Superdreckskëscht, Industriefilm
 2000: La Luxembourgeoise, Publicitéitsfilm

Kuckt och 
 Lëscht vu lëtzebuergesche Filmregisseuren

Lëtzebuergesch Filmregisseurinnen
Lëtzebuergesch Dréibuchautorinnen
Gebuer 1963