Stär 1. Gréisst
Als Stär 1. Gréisst ginn zanter der Griichescher Antiquitéit déi hellst Fixstäre bezeechent.

Um ganze Stärenhimmel gëtt et 23 Stäre mat der 1. Gréisst. Besonnesch opfälleg ënner hinne sinn dräi Stäregruppen: dat sougenannte Wantersechseck, dat grousst Summerdräieck an d'Stärebild Crux mat dem Centaurus.

E bëssi méi schwaach Stäre goufe vun de Griichen Hipparchos (190–125 v. Chr.) a Ptolemäus (100–160 n. Chr.) als Stär 2. Gréisst bezeechent (z. B. Ursa Major, Cassiopeia an d'Orionceinture) an déi ganz schwach, mat bloussem A visuell Stären als 6. Gréisst.

Där Klassifizéierung hunn d'Astronomen an der Neizäit eng physikalesch genee definéiert Skala ugepasst, déi si visuell Hellegkeet nennen (och „Gréissteklass“ resp. Magnitudo, ofgekierzt mag). An där Skala gëtt et:
 23 Stäre vun der 1. Gréisst bis 1,5 mag
 70 Stäre vun der 2. Gréisst (1,5 bis 2,5 mag);
 170 Stäre vun der 3. Gréisst;
 430 Stäre vun der 4. Gréisst (nom Argelander/Kapteyn);
 1200 Stäre vun der 5. Gréisst;
 4000 Stäre vun der 6. Gréisst.

Déi Skala ass sou ausgeluecht, datt all Niveau engem Intensitéits-Verhältnes zum Liicht vun 2,512 entsprécht, an dofir 5 Stufen 1:100. E Stär 1. Gréisst ass also 100-mol sou hell wéi e Liichtpunkt vun der 6. Gréisst, wat dem A awer als manner Stufe virkënnt. Ursaach dofir ass d'Weber-Fechner-Gesetz vun eisem Gesiichtssënn, dat eis et anerersäits erméiglecht, nach Hellegkeetsënnerscheeder tëscht Dag an Nuecht vun 1:10 Milliarde festzestellen.

D'Stärenzuel hëlt pro Gréissteklass op dat 2½- bis 3-facht zou. Eréischt tëscht der 14. an 18. Gréisst fält de Facteur op 2,3 pro Niveau, wouraus een en Total vun de Stäre vun op d'mannst 30 Milliarde kritt.

Lëscht vun de Stären

 
Observatiounsastronomie