Aloyse Meyer
Den Aloyse Meyer, gebuer den 31. Oktober 1883 zu Klierf, a gestuerwen den 3. Mee 1952, war e lëtzebuergeschen Ingenieur a Manager an der Siderurgie.

Hien huet op der Technescher Héichschoul zu Oochen en Diplom fir Ingenieur gemaach a war aktive Member vun der Amicitia Luxemburgensis, an ee vun den éischte Membere vum Akademischer Verein d'Lëtzebuerger zu Oochen.

1903 krut hien eng Plaz am Konstruktiounsbüro vun der Diddelenger Schmelz, e puer Méint drop war hien do Ingenieur adjoint, 1906 Chef de service an 1912 Direkter. 1918 koum en als techneschen Direkter an d'Zentraladministratioun vun der Arbed, wou en 1920 Generaldirekter gouf.

1925 gouf den Aloyse Meyer och President vun der Chambre de commerce, a gouf 1928 nom Émile Mayrisch sengem Doud, President vun der europäescher Stolunioun.

Hie gouf 1928 den éischte President vum Verwaltungsrot vun der nei gegrënnter Bourse. An där Funktioun war hie bis den 18. Mäerz 1948.

Den Aloyse Meyer war mat der Eugénie Heintz bestuet, dem Urkandskand vum Grënner vun der Zigarettefabréck Heintz Van Landewyck. Nom Doud vu sengem Schwéierpapp Victor Heintz gouf den Aloyse Meyer 1931 President vum Verwaltungsrot vun Heintz Van Landewyck, wat hie bis zu sengem Doud bliwwen ass. Säi Fils, de Robert Meyer, huet 1934 als jonken Ingenieur bei Heintz Van Landewyck ugefaangen.

Seng Roll am Zweete Weltkrich 
An den 1930er Joren huet hien d'GEDELIT vum Damien Kratzenberg finanziell ënnerstëtzt, ouni awer bei där hire Manifestatiounen opzetrieden.
An der Zäit vun der däitscher Okkupatioun am Zweete Weltkrich gouf en als Arbeds-Direkter ofgesat. Kuerz virun der Befreiung, am September 1944, gouf den Aloyse Meyer vun der Gestapo verhaft an als "Schutzhäftling" an Däitschland verschleeft, wou hien eréischt am Abrëll 1945 fräikoum. Spéider gouf bekannt, datt e vun 1942/43 un, Karitativ- a Resistenz-Organisatiounen héich Geldzommen aus sengem Privatverméigen zoukomme gelooss hat.

Nom Krich huet hien d'Firma nees geleet. Am Abrëll 1947 gouf hie President vum Verwaltungsrot.

Gielercher 
 Grand Officier vum Ordre de la Couronne de Chêne
 Grand Officier vum Ordre de Mérite civil et militaire d'Adolphe de Nassau
 Grand Officier vun der Légion d'honneur
 Grand Officier vum belschen Ordre de la Couronne
 Grand Officier vum Ordre d'Orange-Nassau (Promotioun 1951)
 D'Stroossen zu Esch-Uelzecht, zu Bouneweg an zu Bieles sinn no him benannt. Zwéi Sportstadionen, een zu Diddeleng an een zu Klierf, hu säin Numm.

Literatur 
 Weber, Paul: MEYER, Aloyse (1883-1952). Den Auteur louft de Meyer 1957 an der Revue. Den Artikel ass, mat engem kritesche Commentaire, op der Websäit vun der Amicale des Anciens Etudiants d'Aix-la-Chapelle publizéiert.
 Schoentgen, Marc: „Heim ins Reich“? Die ARBED-Konzernleitung wärend der deutschen Besatzung 1940-1944: zwischen Kollaboration und Widerstand. A sengem Bäitrag am forum vum Februar 2011 geet den Historiker Marc Schoentgen op d'Roll vum A. Meyer virum an am Zweete Weltkrich an, a befaasst sech och mat der "Affaire Meyer" déi fir vill Diskussioun direkt nom Krich gesuergt hat.
 Maas, Jacques: Le groupe sidérurgique ARBED face à l'hégémonie nazie - Collaboration ou résistance?; in: Collaboration: Nazification? - Le cas du Luxembourg à la lumière des situations française, belge et néerlandaise (= Actes du Colloque international, Centre culturel de Rencontre Abbaye de Neumünster; mai 2006); Lëtzebuerg (Editioun vun den Archives nationales; Drock: Imprimerie Hengen), 2008; Ss. 340-373. - ISBN 978-2-919773-01-5
 Fränz Hoffmann: Kollaborateur oder Patriot?; in Tageblatt, Ausgab vum 24. September 2015; S. 50.

Kuckt och 
 Siderurgie zu Lëtzebuerg

Manager (Wirtschaft)
Lëtzebuergesch Ingenieuren
Lëtzebuergesch Resistenzler
Gebuer 1883
Gestuerwen 1952
Grand officier de l'ordre de la couronne de chêne
Grand officier de l'ordre de mérite civil et militaire d'Adolphe de Nassau
Grand officier de la Légion d'honneur
Grand Officier vum Ordre de la Couronne
Grand-Officier vum Ordre d'Orange-Nassau