Zeno (imperiestro)
Zeno (Latine: Flavius Zeno Augustus, Greka: Ζήνων) (cirkume 425 til 491), originale Tarasis, esis imperiestro di Bizanco de 474 til 475 ed itere de 476 til 491. Ye la 9ma di februaro 474 en Konstantinoplo, Zeno deklaresis kom imperiestro di Roman imperio. Ilu regnis kun sua filiulo Leo la 2ma, qua mortis pos kelka monati; pose Zeno esis l'unika imperiestro. 

Zeno venis de Isauria, montoza regiono di Anatolia, egardita kom barbara regiono da kelki. To ulagrade detrimentis ilua kariero. Il esis chefo di Isauriana trupo, qua esis selektata da la Roman imperiestro cirkume 465, komplementale ad existanta imperiala trupi de Germania. Il prenis la Greka nomo Zeno qua semblis plu apta inter Romana oficiri. Ilu mariajesis kun filiino dil imperiestro Leo la 1ma. Pro komploto, il mustis fugar de Konstantinoplo en 475. En la falo di rivalo Basiliscus, Zeno itere divenis imperiestro en 476, e duris en l'ofico til sua morto en 491. Dum ilua regno il esis multe okupata pri militi kontre Ostrogoti. En 486 l'Ostrogota chefo Theodorik la Granda, asaltinte Konstantinoplo, paktis kun Zeno. Zeno pose konsilis ke Theodorikus irez a Roma por militar kontre Flavius Odoacer, qua regnis ibe.

Imperiestri di Bizanco