Emoco
En psikologio esas centrala problemo, quale on definas emoco. Granda parto de teoriisti e serchisti che psikologio aprobas sequanta defino: 
Emoco esas komplexa proceso, a qua apartenas neurofiziologiala, neuromuskulara e fenomenologiala aspekto.
 En neurofiziologiala nivelo on definas emoco kom elektro-kemiala aktiveso di nevrala sistemo.
 En neuromuskulara nivelo emoco signifikas aktivesko di la faciala muskuli, altre dicante mieni di fizionomo, ma anke pozi di la korpo, gesturi ed altreski en la voco.
 En fenomenologiala nivelo emoco esas subjektiva experienco, altre dicante on “sentas” joyo od odio. En ca nivelo emoco esas experienco motiviganta od experienco havanta mediata signifiko a homo.

Kande on experiencas reala emoco, omna niveli aktiveskas. Do reala emoco esas tre totala e blokala reakto. Ofte emoco esas anke trans omna kontrolo psikala. Quankam on esforcas regular e celar emoci, li “likas” per ula moyeno ek ni.

Emoco esas psikologiala experienco
 subjektala ed interna,
 di individuo o grupo,
 objektala biologiala reaktioni (adrenalino)
 eventinta en respondo a certena situi
 opozeso o ne kun koncianta deziro.

Ulo traduktas su generale lore per respondo qua povas esar
 afektala 
 aceptago
 amo - amoro
 astoneso
 chagreno
 decepto
 enoyo
 envidio
 espero
 kulpozeso
 iraco
 jaluzeso
 joyo
 odio
 pavoro
 remorso
 repugneso
 sufro
 fiziologiala (chanji en interna korpala funcionado, altri kompreneble qua to facinta parto di kozi dil emoco,
 konocala (situ-interpreto - videz cerebro-lavado)
 konduktala.