Germanala lingui
Germanala lingui esas familio di lingui apartenanta a tale nomizita Indo-Europana linguaro. Li konsistas ek tri precipua faki:

 West-Germanala: Afrikansa, Angla, Friziana, Germana, Yiddisha, Nederlandana e Skota
 Est-Germanala (mortinta fako): Burgundiana, Gotika e Vandala.
 Nord-Germanala: Dana, Sueda, Gotlandana, Faerana, Islandana, Norvergiana, Nornada (mortinta).

Cirkume 2000 yari ante nun en nordal Germania, Dania e sudal Skandinavia, multa tribui parolis lingui ancestrala de la moderna Germanala lingui. Dum 50 generacioni, Germanala dialekti chanjis tre lente, e nun en ocidentala Europa, on parolas la Germana, l'Angla e la Sueda, inter altri.

Historio

Introdukto 
Germa linguaro esas parto del Europana linguaro. Ica lingui dividesis tradicionale en du granda grupi, segun la tratado di palatala okluzivi e labiovelari dil komuna linguo (proto-indoeuropana): palatala soni dil proto-indoeuropana [K] nun konservas en kentum lingui (ek la Latina centum), dum ke en la satem lingui ta sono evolucionis til esar sibilanta (Avestana satəm). Kam en la satem lingui la labiovelara redukta al K sono un ke en las kentum konservas labiala elemento kun la guturala qua tendencas vokaligar su. La Germanika, kun la Tokariana, la Hitita, la Greka, l'Italika, la Kelta e l'Ilirika esas parto dil lingui kentum. Ta difero esas fonetikala, ed existas multa relevanta komuna traiti qui posibligas establisar du granda geografial arei. Ico, qua eventas en la lingui satem, ne povas dicesar dil kentum lingui nam ne aparas havar fazo di komuna developado en lingui antea citate, quankam on povas vidar komuna origino e konstanta koincidi en vortaro, exemple en la Gotika  þiuda, a. Nordala þjōđ "populo, gento".

Linguala karakterizivi 
La precipua distingivo dil rilato dil Germanala lingui esas la komuna vortaro heredata dil pra-germanika. Ordinare, moderna Germanala lingui montras perdo di distintiva formi, sive en flexiono dil nomo, sive dil verbo. La du maxim konocata Germanala lingui, l'Angla e la Germana, developabas grava quanteso di perifrazala e analitikala formi en la verbo, kontre sintezala formi existinta en la maxim anciena formi di ta lingui: l'Anglo-Saxona e l'ancien Alta Germana.

Lexikala komparo

Referi 
 Krahe, Hans Lingüística germánica, Cátedra, 1977.
 John A. Hawkins (1990), Germanic Languages, in The Major Languages of Western Europe, Bernard Comrie, ed. (Routledge). ISBN 0-415-04738-2
 Robert S. P. Beekes (1995), Comparative Indo-European Linguistics: An Introduction (John Benjamins). ISBN 1-55619-505-2

Extera ligili 
 Historio dil Germanala lingui