Бероев Вадим Борисович
Вади́м Бори́сович Беро́ев (,  1937 — 1972) —  осетин кăкĕнчен тухнă театрпа кино совет актёрĕ. РСФСР тава тивĕçлĕ артисчĕ (1969).

Кун-çулĕ 

Вадим Бероев 1937 çулхи кăрлачăн 10-мĕшĕнче Беслан çумĕнчи Хумалаг осетин ялĕнче çуралнă. Анчах та, унта çемье нумаях пурăнман — Львова куçса кайнă.

12-мĕш арçын шкулĕнче вĕреннĕ, 1954 çулта Львоври 35-мĕш шулта вĕренсе тухнă. Çав вăхăтрах мусăк училищинче фортепиано класĕнче пĕлӳ илнĕ.

1957 çулта А. В. Луначарский ячĕллĕ ГИТИС-ра вĕренсе тухнă. Педагогĕсем: Варвара Алексеевна Вронская, Николай Васильевич Петров тата Борис Нисифорович Докутович.

1957 çултанпа Моссовет ячĕллĕ театрта ĕçленĕ.

1972 год çулхи раштавăн 28-мĕшĕнче çут тĕнчерен уйрăлса кайнă. Мускавра, Введени (Нимĕç) çăвине пытарнă.

Çемье 
 ашшĕ — Бероев Борис Бодзиевич (1905-1976)
 амăшĕ — Карафа-Корбут Зинаида Эдуардовна (1898 е 1900-1976), вĕрентӳçĕ, Польшăран.
 арăмĕ — Шварёва—Бруновская Эльвира Павловна (03.06.1936-11.04.2000).
 хĕрĕ — Бероева Елена Вадимовна (1958 çур.) (Моссовет ячĕллĕ театр актриси).
 мăнукĕсем — Егор Бероев (09.10.1977) тата Дмитрий Бероев (1988 çур.).

Пултарулăх

Театрти рольсем 
 «Ленинградский проспект» (1964) (фильм-спектакль)
 «Я, ты, он и телефон» (1965) — хăйĕн арăмĕпе, Эльвира Бруновскаяпа
 «Офицер флота» (1971) (телеспектакль) — Татьяна Пельтцерпе тата Татьяна Васильевăпа
 «Первопечатник Иван Фёдоров» (1968—1969) (телеспектакль)
 «Сверчок»

 Жизнь Сент-Экзюпери

 Странная миссис Сэвидж

Фильмографи 
 1962 — Телефонистка
 1963 — Самолёты не приземлились — Риад
 1965 — Наш дом — Николай
 1967 — Майор Вихрь — майор «Вихрь»
 1968 — В огне брода нет — Вася

Асăрхавсем

Каçăсем 
 Майор Вихрь
 Майор Вихрь. Биография Вадима Бероева

Бероев фото çинче 

ГИТИСран вĕренсе тухнисем
Алфёровсем-Бероевсем
Пайăр çынсем:Моссовет ячĕллĕ театр
Пĕвер циррозĕпе вилнисем
Введени çăвине пытарнисем