Пархатарлă металл
Пархатарлă металсем (пĕрреллĕ хисепре пархатралă металл) —  коррозие тата оксидланава парăнман, тата тăвар йÿçеклĕхĕпе реакцие кĕмен металсем, çапла вара вĕсем ку тĕлĕшпе ытти  «пархатарлă мар» текен  металсенчен ытларахăшĕнчен уйрăлса тăраççĕ.  Электрохимилле потенциалсен ретĕнче вĕсем шывамăшĕнчен сылтăмалла вырнаçнă. Анчах та Раççейри традиципе тивĕçлĕ ят-йыш икĕ хут пĕчĕкрех  — унта, сăмахран, пăхăр çук. Тепĕр ят — хаклă йышши металсем — сайра тĕл пулнине кура. Пархатарлă тĕп металсем — ылтăн, кĕмĕл, çавăн пекех платина тата  платина ушкăнĕнчи 5 металл — рутений, родий, палладий, осмий, иридий.

Литература 
 «Металлы и сплавы в электротехнике», 3 изд., т. 1-2, М.- Л., 1957.
 Плаксин И. Н., «Металлургия благородных металлов», М., 1958.
 Данилевский И. В., «Русское золото», М., 1959.
 Бузланов Г. Ф., «Производство и применение металлов платиновой группы в промышленности», М., 1961.
 Вязельщиков В. П., Парицкий З. Н., «Справочник по обработке золотосодержащих руд и россыпей», М., 1963.
 «Анализ благородных металлов», М., 1955.
 «Пробоотбирание и анализ благородных металлов», М., 1968.
 Йорданов Х. В., «Записки по металлургия на редките метали», София, 1959.
 «Silver», Princeton, [N. Y.], 1967.

 
Пархатарлă металсем
Ылтăн
Кĕмĕл