Хлорла йӳçек
Ку ăнлава Хлорларахкка йӳçек тенипе пăтраштармалла мар
Ку ăнлава Хлорларах йӳçек тенипе пăтраштармалла мар
Ку ăнлава Хлор йӳçекĕ тенипе пăтраштармалла мар
Ку ăнлава Тăвар йӳçекĕ тенипе пăтраштармалла мар

Хлорла йӳçек,  HClO2, — ăна ирĕклĕ халлĕн уйăрайман, вăл шыври тĕссĕр те сĕвĕрĕлчĕк ирĕлчĕк пек çеç пур, анчах унта та  хăвăрт сапаланса çухалать:

Литература 
 Ахметов Н. С. Общая и неорганическая химия. — М., 2001.
 Реми Г. Курс неорганической химии. — М.: Иностранная литература, 1963.
 Зефиров Н.С. и др. т.5 Три-Ятр // Химическая энциклопедия. — М.: Большая Российская Энциклопедия, 1998. — 783 с. — ISBN 5-85270-310-9.
 Карапетьянц М. Х., Дракин С. И. «Общая и неорганическая химия» М.: Химия 1994 
 Лидин Р. А. и др. Химические свойства неорганических веществ: Учеб. пособие для вузов. — 3-е изд., испр. — М.: Химия, 2000. — 480 с. — ISBN 5-7245-1163-0.

Каçăсем
International Chemical Safety Card 1006

Органикăлла мар тата йӳçамăшлă йӳçексем
Хлоритсем
Йӳçексем
Хими япалалăхĕсем