Шурă тинĕс
Шурă тинĕс, — Çурçĕр Пăрлă океан шутне кĕрекен тинĕс. Раççейĕн çурçĕр енче вырнаçнă. Раççей патĕнче вырнаçнă тинĕссенчен ку чи пĕчĕккисенчен пĕри. Унăн даптăкĕ 90 000 км2. Чи танăн вырăн — 330 метр тарăнăш, вăтамран вара — 89 метр кăна.

Шурă тинĕсрен Азовпа Арал тинĕсĕсем çеç пĕчĕкрех. 

Хĕлле шанса ларать. Тĕппипех Раççейĕн шалти шывĕсем шучĕнче шутланать.

Щурă тинĕсе юхса кĕрекен юханшывсем: Çурçĕр Двина, Онега, Мезень, Кемь.

Асăрхавсем

Вуламалли 
 
 Лоция Белого моря. 1913 г. / Изд. Глав. Гидрограф. Упр. Мор. М-ва. — Петроград: Типография Морского министерства, 1915. — 1035 с.
 Леонов А. К. Региональная океанография. Л.: Гидрометеоиздат, 1960.
 Шамраев Ю. И., Шишкина Л. А. Океанология. Л.: Гидрометеоиздат, 1980.
 Флота и фауна Белого моря: иллюстрированный атлас / под ред. Цетлин А. Б., Жадан А. Э., Марфенин Н. Н. — М.: Т-во научных изданий КМК, 2010—471 с.: 1580 ил. ISBN 978-5-87317-672-4
 Наумов А. Д., Федяков В. В. Вечно живое Белое море — С-Пб.: Изд. С-Пб. городского дворца творчества юных, 1993. ISBN 5-88494-064-5

Каçăсем 
 
 Публикация S-23 Международной гидрографической организации «Limits of Oceans and Seas»  (1953).
 Лоция Белого моря (1964 г.)
 Карта Терского берега Белого моря
 Белое море в книге: А. Д. Добровольский, Б. С. Залогин. Моря СССР. Изд-во Моск. ун-та, 1982.

Шурă тинĕс
Çурçĕр Пăрлă океанăн тинĕсĕсем
Раççей тинĕсĕсем