Пуанкаре гипотези
Пуанкаре гипотези — 1904-мĕш çулта Анри Пуанкаре кăларса тăратнă тата 2002-2003-мĕш çулсем тĕлне Григорий Перельман ĕнентернĕ гипотеза. 

Гипотеза çапларах каланать: Хуть те мĕнле пĕр çыхăнуллă, компактлă, виçĕ виçеллĕ тата хĕррисĕр  нумайсăнарлăх виçĕ виçеллĕ сферăна гомеоморфлă.

Çапла вара, асăннă каланăлăха халь теорема теме пулать, анчах ăна хăнăхнă майпа гипотеза теççĕ паян та.

Вуламалли 

  Иэн Стюарт. Величайшие математические задачи. — М.: Альпина нон-фикшн, 2015. — 460 с. — ISBN 978-5-91671-318-3.
 Бессьер Л., Бессон Ж., Буало М. Доказательство гипотезы Пуанкаре (по работам Г. Перельмана) // Математическое просвещение. 2019, сер. 3. Вып. 24, С. 53-69.

Каçăсем 
 J. Milnor. The Poincaré Conjecture 99 Years Later: A Progress Report
 Николенко С. [Проблемы 2000: Гипотеза Пуанкаре ссылка=http://old.computerra.ru/print/offline/2006/621/247630/] Компьютерра |номер=1—2 |год=2006 | |archiveurl=https://web.archive.org/web/20170618101812/http://old.computerra.ru/print/offline/2006/621/247630/ |archivedate=2017-06-18 }}
 John W.Morgan, Gang Tian. Ricci Flow and the Poincare Conjecture
 B. Kleiner, J. Lott. Notes on Perelman’s papers
 Terence Tao''. Perelman’s proof of the Poincaré conjecture: a nonlinear PDE perspective

Топологи
Пинçуллăх тĕллевчĕкĕсем
1904-мĕш çул ăславра
2006-мĕш çул ăславра
Ĕнентернĕ матетематикăлла гипотезăсем
Анри Пуанкаре