Дискант
Ди́ска́нт () — нумай  пĕлтерĕшлĕ мусăк терминĕ.

«Дискант» терминпе XII—XV ĕмĕрсенче çаплах нумай сасăллă композици техникине палăртнă.

Пĕрлехи хыпарсем 
Ытларах халĕ дискант — юрăç ачан çинçе сасси, çаплах унăн партийĕ (е соло, хорта). Иккĕмĕш октавăри до –ран ля –на çити диапозон. Дискант сасăпа XVIII ĕмĕрчен кастрат-юрăçсем тата тенор-фальцетçĕсем, ачасем вырăнне,  юрланă. Хĕрарăм та юрлама пултарнă.

XVI—XVII ĕм. «дискантсен» класне чи çинçе сасăллă мусăк инструменчĕсене, тĕслĕхрен, дискант виоли, дискант тромбонĕ, дискант блокфлейти т. ыт. те кĕртнĕ. Çавсенех «сопрано» инструменчĕсем теççĕ.

Çаплах органăн пĕр регистрне дискант теççĕ.

Асăрхавсем

Литература 
 Flotzinger R. Der Discantussatz im Magnus liber und seiner Nachfolge. Wien; Köln; Graz, 1969.
 Discantus // Lexicon musicum Latinum, hrsg. v. Michael Bernhard. Fasz.8. München, 2006, col.1000-1014.
 Дискант // Большая российская энциклопедия. Т.9. Москва, 2007, с. 54.

Каçăсем 
 

Юрăç сассисем