Торф
Торф (кив. турф) — тăрăлчăкла кĕрпеклĕ сăрт-ту тăправĕ, вăл — хуткăç пек усă куракан  пайталлă тупнăлăх шутланать. Шурлăхсенче,  ятарлă малсăлтавсенче,   ӳсентăрансем çĕрнĕ май пулать.

Литература 
 Чуханов З. Ф., Хитрин Л. Н., «Энерготехнологическое использование топлива», М., 1956.
 Торфяные месторождения и их комплексное использование в народном хозяйстве, М., 1970.
 Использование торфа и выработанных торфяников в сельском хозяйстве, Л., 1972.
 Торф в народном хозяйстве, М., 1968.
 Лиштван И. И., Король Н. Т., Основные свойства торфа и методы их определения, Минск, 1975.
 С. Н. Тюремнов, Торфяные месторождения, М., «Недра», 1976.
 A. F. Bowman, Soils and the Greenhouse Effect, 1990.
 

 Статьясем
 Торф // Большая российская энциклопедия. Том 32. — М., 2016. — С. 313—314.
 Торф // Техническая энциклопедия. Том 23. — М.: Советская энциклопедия, 1934. — Стб. 746—763
 Нормативлă документсем
 ГОСТ 21123-85 Торф. Термины и определения

Асăрхавсем 

 
Тăпра пĕлĕвĕ
Хемогенлă, биохемогенлă тата органогенлă тăправсем
Хуткăç
Ăшă изоляци материалĕсем
Материалсем
Энергетика