Иванов Анатолий Степанович
Анато́лий Степа́нович Ивано́в (çу, 5 1928, Шемонаиха чиркӳллĕ ял, Хĕвел тухăç-Казахстан облаçĕ — çу, 31 1999, Мускав) — ял темипе хайлакан пысăк çыравçă-«почвенниксенчен» пĕри. Социализм Ĕçĕн Паттăрĕ (1984).

Кун-çулĕ 
1946—1950 çулсенче Иванов Казах патшалăх университечĕн журналистика факультетĕнче вĕреннĕ. Пултарулăх ĕçне 1948 çулта «Прииртышская правда» (Семипалатинск) хаçатра журналист пулнă чухне пикеннĕ, çар çынни пулнă, кайран «Ленинское знамя» Çĕн Çĕпĕр облаçĕн хаçатăн редакторĕ. ССКП пайташĕ 1952 çултанпа.

1954 çултанпа прозăна пичетлет. 1958—1964 çç. «Сибирские огни» жкрналăн тĕп редакторĕн çумĕ пудса ĕçленĕ. 1960-мĕш çулсен вĕçĕнче Мускава пурăнма куçать.

Пултарулăх

Кĕнекесем 
 Алкины песни — 1956,
 Повитель — 1958,
 Тени исчезают в полдень — 1963,
 Вечный зов — 1977,
 Жизнь на грешной земле — 1971,
 Вражда — 1980,
 Печаль полей — 1983.

Чыслани 
 РСФСР патшалăх парни за роман «Вечный зов» (1971).
 СССР патшалăх парни «Вечный зов» (1979) телесериал сценаришĕн.
 Литературăпа ӳнер облаçĕнчи М. А. Шолохов ячĕллĕ тĕнче парни.
 Социаллă Ĕç Паттăрĕ (1984).
 Усть-Каменогоск (Казахстан) хулин чысла гражданĕ.

Вуламалли

Асăрхавсем

Каçăсем 

 А. С. Иванов пирки статья  «Кругосвет» энциклопедире.
 Анатолий Иванов  «Альдебаран» электронлă вулавăшра.
 А. С. Иванов  Вырăс тĕнчи институчĕн сайтĕнче.

Социализм Ĕçĕн Паттăрĕсем
Раççей çыравçисем
Вырăс çыравçисем
XX ĕмĕрти Раççей çыравçисем
XX ĕмĕрти вырăс çыравçисем
СССР çыравçисем
Мускав çыравçисем
Çĕн Çĕпĕр çыравçисем
Пайăр çынсем, алфавитпа
1928 çулта çуралнисем
Çăвăн 5-мĕшĕнче çуралнисем
1999 çулта вилнисем
Çăвăн 31-мĕшĕнче вилнисем
Новодевичье çăвинче пытарнисем