Эрнесто Че Гевара
Эрнесто Че Гевара (тулли ячĕ Эрнесто Гевара, ); 1928 çĕртме, 14, Аргентина — 1967 юпа, 9 , Боливи) — латин-америка революционерĕ, 1959 çулхи Куба революцийĕн команданте. Латин Америка континентĕнче, Конго республикинче кĕрешнĕ. Прозвище Че Мексикăра çыпçăнать, Аргентинăри испан чĕлхипе междомети che ТУСа пĕлтерет .

Кун-çулĕпе ĕçĕ-хĕлĕ 
 1928, çĕртме, 14 — Росарио хулинче, Аргентина Эрнесто Гевары Линчпа Селии де ла Сернăн пĕрремĕш ачи Эрнесто Гевара çуралать.
 1946 — 1953 — Буэнос-Айресри Наци университечĕн медицина факультечĕн студенчĕ.
 1950 — нефть турттаракан карап çинче матрос. Тринидада, Британи Гвианине кайса çӳрет.
 1952, нарăс — 1952, çурла — Альберто Гранадоспа пĕрле Латин Америки çĕршывĕсем тăрăх çӳрет. Чили, Перу, Колумби тата Венесуэла патшалăхĕсенче пулса пурнăçа курать, унтан самолётпа Майами (АПШ) урлă Буэнос-Айреса таврăнать.
 1953 — университетран вĕренсе тухса врач дипломне тивĕçет.
 1953 — 1954 — Латин Америки тăрăх иккĕмĕш çулçӳревпе тухать. Боливи, Перу, Эквадор, Колумби, Панама, Коста-Рика, Сальвадор çĕрĕсенче пулать. Гватемалăра хăйĕн пĕрремĕш арăмне, Перу хĕрне, Ильда Гадеа-революционеркăна тĕл пулать, унăн сĕмĕпе сулахай радикал пулса тăрать.1954 çулта АПШ Гватемалăн тĕп хулине бомбăлама пуçлать. 
Эрнесто Гевара президент Х. Арбенс праительствине хӳтĕленĕ ĕçсене хутшăнать, вĕсене тăшмансем çĕнтерсен арăмĕпе пĕрле Мексикăра пурăнать.
 1954 — 1956 — Мексикăра Кардиологи институтĕнче тухтăр пулса ĕçлет. Çакăн чух ĕнтĕ ăна Че ят çыпăçать. Çемьере Ильдита хĕрачи çуралать.
 1955 — Фидель Кастрăпа паллашать, унăн революциллĕ «М-26-7» ушкăнне кĕрет, «Гранма» яхтăпа экспедицие хатĕрленет.
 Çĕртме — çурла, 1956 — Фидель Кастрăн ушкăнăн ĕçне хутшăннăшăн Мехико хулин тĕрмине хупаççĕ.
 Юпа, 25 — раштав, 2, 1956 — Туспан портĕнчен «Гранма» яхта çинче Фидель Кастро ертсе пынă 82 пăлхавçăпа пĕрле Кубăна карап тухтăрĕ пулса пырать.
 1956 - 1959 çулсенче — Кубăри революци-ирĕклĕхлĕ вăрçăна хутшăнать, çапăçусенче икĕ хут аманать.
 27 - çу, 28 1957 — Уверо патĕнчи çапăçу.
 çĕртме, 5 1957 — майор, тăваттăмĕш колоннăн командирĕ.
 çурла, 21 1958 — Лас-Вильяс провинцине «Сиро Редондо» саккăрмĕш колоннипе куçма тапач илет.
 16 октября 1958 — Че колонни Эскамбарай тăвĕсем патне çитет.
 Раштав 1958 — Санта-Клара хула çине тапăнать.
 раштав, 28 - раштав, 31 1958 — Че Санта-Клара патĕнчи çапăçăва ертсе пырать.
 кăрлач, 1 1959 — Санта-Кларăна ирĕке кăларать.
 кăрлач, 2 1959 — Че колонни Гаванăна кĕрет, Кабань кармана йышăнать. Куба пĕтĕмпех пăлхавçăсем аллинче, вăрçă вĕçленет. 
нарăс, 9 1959 — президент декречĕпе Че Кубăра çуралса ӳснĕ гражданинĕ пулса тăрать. Çак саманта ăна пĕтĕм тĕнчери студент çамрăк ăру хăйĕн кумирĕ вырăнне хурать.
 çĕртме, 2 1959 — Ильда Гадеăран уйрăлать, Алейда Марчпа пĕрлешет.

Че сăнарĕ ӳнерлĕхре

Че сăнарĕ илемлĕ литературăра

Каçăсем 
 Che, Guía y Ejemplo  (на ) Большая коллекция фотографий, писем, видео, биографические данные Че Гевары, а также песни, посвящённые Че (mp3)
 Че Гевара. Партизанская война
 Che Lives!
 Che-Guevara.Ru!
 Че и Фидель
 El Commandante Che Guevara 
 Даниэль Бенсаид. «Эрнесто Че Гевара: жизнь и деятельность, отразившие великие надежды уходящего столетия»
 Александр Тарасов. «44 года войны ЦРУ против Че Гевары»
 Александр Тарасов. «Живые моськи лают на мёртвого льва: Че Гевара глазами „Ома“»
 Олег Ясинский «Че принимает поздравления от Эво»
 Кива Майданик «Революционер»
 Эрнесто Че Гевара. «Эпизоды революционной войны. Глава: Завершающее наступление»
 Эрнесто Че Гевара. «Послание народам мира, отправленное на Конференцию трех континентов»
 Че Гевара в Wiki-разделах Интернет-портала РКСМ(б) 
 Революция продолжается!
 Песни о Че Геваре

Вуламалли 
 Гавриков Ю. М. Последний романтик революции. М., 2004.
 Гросс Х.-Э., Вольф К.-П. Че: «Мои мечты не знают границ». М.: Прогресс, 1984.
 Кормье Ж., Гевара Гадеа И., Гранадо Хименес А. Че Гевара. Ростов н/Д.: Феникс, 1997.
 Кормье Ж., Лапер Ж. Че Гевара. Спутник революции. М.: Астрель, АСТ, 2001. ISBN 5-17-008457-9
 Лаврецкий И. Р. Эрнесто Че Гевара. М.: Издательство ЦК ВЛКСМ «Молодая гвардия», 1972. («Жизнь замечательных людей»). Переиздания: 1973, 1978.
 Поссе А., Пражские тетради // Иностранная литература, № 4, 2003.
 Тайбо II П. И. Гевара по прозвищу Че. М.: Эксмо, 2004.

Ӗçĕсем 

 Che Guevara E. Obras. 1957—1967. T. I—II. La Habana: Casa de las Americas, 1970. — (Colleccion nuestra America)
 Che Guevara E. Escritos y discursos. T. 1-9. La Habana: Editorial de Ciencias Sociales, 1977.
 Че Гевара Э. Статьи, выступления, письма. М.: Культурная Революция, 2006. ISBN 5-902764-06-8.
 Че Гевара Э. Эпизоды революционной войны. М.: Военное издательство Министерства обороны СССР, 1974.
 Че Гевара Э. Дневник мотоциклиста. Перевод с испанского В. В. Симонова. СПб.: RedFish; Амфора, 2005. ISBN 5-483-00121-4.
 Че Гевара Э. Дневник мотоциклиста. Перевод с испанского А. Ведюшкина. Черданцево (Свердловская обл.): ИП «Клепиков М. В.», 2005. ISBN 5-91007-001-0.

Каçăсем 

1928 çулта çуралнисем
Çĕртмен 14-мĕшĕнче çуралнисем
1967 çулта вилнисем
Юпан 9-мĕшĕнче вилнисем
Марксистсем
Куба революционерĕсем
Боливи революционерĕсем
Куба политикĕсем
Куба коммунисчĕсем
Вĕлернĕ политиксем
Хушма ятсем
Партизансем