Г
Гг, — кириллица çинче никĕсленекен алфавитсен, чăваш алфавитĕнче пиллĕкмĕш саспалли. Унăн ячĕ — «бă». 

И. Я. Яковлев 1871 çулта хатĕрленĕ перремĕш алфавита ку саспаллине кĕртнĕ пулнă, вăл тĕп чăваш сăмахĕсенчи янăраса илтĕнекен шавлă хупă сасса пĕлтернĕ (ага «ака», къмага «кăмака»), анчах та алфавитăн иккĕмĕш варианчĕнчен (1872) ăна кăларнă. Çĕнĕ чăваш çыруллăхне 1932 çулта тепĕр хут кертнĕ.

Чăваш сăмахĕсенче ку сас паллине вырăс чĕлхинчен улшăнрмасăр кĕнĕ сăмахсене çырнă чухне çеç усă кураççĕ.

Кивĕ чăваш çырулăх палăкĕсенче (1737-1738) тĕл пулать. Унта вăл икĕ уçă сасă хушшинчи тата янравлă сасăпа уçă сасă хушшинчи янăраса илтĕнекен шавлă сасса (г) пĕлтернĕ: квагарчин «кăвакарчăн», ленгерь «ленкер», пеге «пĕкĕ».