Пуян (пăлхар пикĕ)
Ытти пĕлтерĕшсене Пуян (пĕлтерĕшсем) статьяра пăхăр.
Пуян — Атăлçи Пăлхар пикĕ.

Кун-çулĕ 

Вырăссен паллă тĕпчевçи И. Березин унăн çинчен çапла çырать:  «Те (Субадей с войском) дошли до города Кернека и других мест и заставили покориться. Тамошние владельцы Баян и Динеку пришли и иъявили покорность принцам; будучи пожалованы, возвратились назад, но опять восстали…». А.П.Смирнов хăйĕн кĕнекинче те Пуянпа Тинекку Кĕрнек пикĕсем пулнине çирĕплетсе калать.

1223 çулта пăлхарсем хăйсен çĕрĕ çине сĕкĕнсе кĕнĕ тутар-монголсене Кĕрнек хули патĕнче çĕмĕрсе тăкнă.

"История Чувашской АССР" кĕнекере вĕсем çинчен çапла çырнă: «В результате монголо-татарского нашествия 1236 года Волжская Булгария потеряла свою независимость. Однако население Среднего Поволжья не сразу покорилось монголо-татарам. В 1239-1240 годах произошло восствние против иноземных захватчиков. Восстание возглавили болгарские князья Баян и Джику. В 1241 году монголам пришлось вторично завоевывать болгарскую землю.» 
Пуянпа Тинекку ертсе  пынă вăрçă икĕ çула тăсăлнă.

Вуламалли 

 И. Березин, «Нашествие Батыя на Россию».
 А.П.Смирнов «Атăлçи пăлхарсем»
 «История Чувашской АССР»
 Юхма Мишши, «Авалхи чăвашсем, Шупашкар, 1996.

Атăлçи Пăлхар