Гектор Берлиоз
Гектор Берлиоз е Луи-Эктор Берлиоз () , раштав уйăхĕн 11-мĕшĕ, 1803, Ла-Кот-Сент-Андре, департамент Изер - пуш уйăхĕн 08-мĕшĕ, 1869 Париж}}) — XIX-мĕш ĕмĕрти Франци композиторĕ, дирижёрĕ, романтизм юхăмĕн музыка çыравçи. Франци Институчĕн пайташĕ (1856).

Пурнăçĕпе ĕçĕ-хĕлĕ 

Гектор Берлиоз  Гренобль çумĕнчи Ла-Кот-Сент-Андре ятлă пĕчĕк хулара (департамент Изер) кăнтăр-хĕвелтухăç Францире çуралнă. Унăн ашшĕ, Луи-Жозеф Берлиоз, хисеплĕ тухтăр пулнă. Луи-Жозеф Берлиоз  атеист 
пулнă]; амăшĕ вара, Мария-Антуанетта, католи тĕнĕнче пулнă. Çемьере ултă ачаран виççĕшĕ пĕчĕклех вилнĕ. Çамрăк Гектора вĕренÿ парасшăн ытларах ашшĕ тăрăшнă.

Ача çулĕсене Берлиоз тĕп хуларан инçетре ирттернĕ, халăх юррисене итленĕ, авалхи юмах-халапсемпе паллашнă.

Хайлавĕсем

Симфонисем 
 Фантастикалла симфони Op.14, H 48 (Symphonie fantastique, 1830)
 Гарольд  Италире Op.16, H 68 (Harold en Italie) — альта тата оркестр валли (1834)
 Ромеопа Джульетта   — симфони Уильям Шекспира тăрăх хор, солистсем тата оркестр валли Op.17, H 79 (1839)
 Траурлă-триумфлă симфони Op.15, H 80a, b (1840)

Увертюрасем 
 Вăрттăн тÿресем H 23d (1826)
 Уэверли H 26 (1826-1828)
 Тăвăл (Шекспир тăрăх, хорпа) H 52 (1830)
 Король Лир Op.4, H 53 (1831)
 Роб Рой H 54 (1831)
 Бенвенуто Челлини H 76b (1838)
 Рим карнавалĕ Op.9, H 95 (1844)
 Корсар Op.21, H 101 (1846-1851)
 Беатричпе Бенедикт H 138 (1860-1862)

Концерт хайлавĕсем 
 Rêverie et caprice — для скрипки с оркестром Op. 8, H 88 (1841)
 Марш к последней сцене Гамлета H 103 (1844)
 Марш троянцев H 133b (1864)

Вокал хайлавĕсем 
 Çуллахи каçсем Op.7, H 81

Кантатасем 
 Греци революци (2-е разные версии) H 21a, H 21b (1825-1826, 1833)
 Орфей вилĕмĕ H 25 (1827)
 Эрминия H 29 (1828)
 Клеопатра H 36 (1829)
 Сарданапал вилĕмĕ H 50 (пĕчĕк пайĕ çех упранса юлнă) (1830)  

 5 мая Op.6, H 74 (1831-1835)
 Эригона (пĕр пайĕ çех упранса юлнă) H 77 (1835-1838)
 Hymne à la France H 97 (1844)
 Chant des chemins de fer H 110 (1846)
 L’Impériale Op.26, H 129 (1854)
 Le Temple universel Op.28, H 137 (1861)

Операсем 
 Вăрттăн тÿресем H 23 (пайĕсем çех упранса юлнă) (1825-1834)
 Бенвенуто Челлини Op.23, H 76a (1838)
 La nonne sanglante H 91 (вĕçлемен) (1841-1842)
 Фауста хурлани Op.24, H 111 (La Damnation de Faust, 1846)
 Троя çыннисем H 133a (Les Troyens,1863)
 Беатричепе Бенедикт H 138 (1863)

Хор хайлавĕсем 
 Торжественная месса  (Messe Solennelle) H 20 1824
 Реквием  Op. 5, H 75 (Grande Messe des morts, 1837)
 Te Deum Op. 22, H 118 1848-1849
 Оратори Христос ачалăхĕ Op. 25, H 130 (L’enfance du Christ'', 1853-1854)

Кĕвĕ пайĕсем

Каçăсем 

 The Hector Berlioz website 
 Берлиоз Гектор — Жизнь и творчество 
 http://www.peoples.ru/art/music/composer/berlioz/  
 Les premières armes du jeune Berlioz : la Messe Solennelle. Jean-Paul Penin
 Записи произведений Гектора Берлиоза
 Песни Берлиоза: партии фортепиано/голоса 
 Hector Berlioz Catalogue des oeuvres

Вуламалли 
 Гектор Берлиоз. Мемуары. Пер. Оссовский, Александр Вячеславович, Издание Ник. Финдейзена, Санкт-Петербург, 1896 год
 Берлиоз Г. «Дирижер оркестра»
 Хохловкина А. Берлиоз. М. Г., 1966
 Берлиоз Г. Мемуары. М., 1967
 Берлиоз Г. Избранные письма, тт. 1-2. М., 1984-1985
 Берлиоз Г. «Концерты Рихарда Вагнера. Музыка будущего»
 Жан Люсьен Адольф, «Hector B.» (1882);
 Hippeau, «В., l’homme et l’artiste» (3 т., Пар, 1863-85);
 Ernst, «De l’oeuvre dramatique de H. B.» (1884);
 Pohl, «H. B. Studien u. Erinnerungen»;
 Трифонов, «Гектор Б.» («Вестник Европы (1866-1918)|Вестник Европы», 1885, IX—X).

Франци композиторĕсем
Пайăр çынсем:Франци

Мусăк
Ӳнер
Композиторсем, алфавитпа