Салтыкова Дарья Николаевна
Да́рья Никола́евна Салтыко́ва, витлевĕ - Салтычи́ха (хĕр чухнехи ят — Ивано́ва; 
1730 пуш, 22 — 1801, раштав, 9 — вырăс помещици, историе çав тери тискерле  садистка тата хăйĕн пăхăнăвĕнчи темиçе  теçетке крепăçри çĕр ĕçтеше серилле вĕлерекен. Сенат тата Иккĕмĕш Екатерина императрица йышăнăвĕпе юпаллă дворянка тивĕçтерлĕхне туртса илнĕ те мăнастăрь тңрмине ăмăрлĕхех хупса лартнă, унтах юлашки кунне кĕтсе илнĕ.

Биографи

Çав. пекех 
 Батори Елизавета
 Лалори Дельфина

Литература

Кинори сăнарсем 
 «Екатерина. Взлёт» (2016, телесериал) — Александра Урсуляк
 «Кровавая барыня» (2018, телесериал, реж. Е. Анашкин) — Юлия Снигирь

Асăрхавсем

Каçăсем 
 Дарья Николаевна Салтыкова (Салтычиха)
 Дело помещицы Салтыковой: страх и ненависть в селе Троицком.
 Кичеев П. Г. Салтычиха // Русский архив. М., 1865. Вып. 2. Стб. 247—256.
 Почему имя Салтычиха стало в России нарицательным?
 Рябинин Д. Д. Княгиня Александра Владимировна Козловская. 1799 г.  // Русская старина, 1874. — Т. 9. — № 2. — С. 383—390.
 Салтычиха — кошмарное порождение крепостничества. Подробный разбор "дела Салтыковой"
 Студенкин Г. И. Салтычиха // Русская старина. — 1874. — Т. 10.
 Фотографии могилы Салтычихи (2015 год) 
 Пыляев М. И. Старая Москва. СПб., 1891. С. 74.

Хĕрарăмсем — серилле вĕлерекенсем
Раççей империнчи вĕлерекенсем
Дарья Николаевна
Пуçиле ĕçĕнн историйĕ
Раççей империнчи вĕлерекен хĕрарăмсем
Ĕмĕрлĕхех хупса лартнисем
Дон мăнастăрĕн некрополĕнче пытарнисем
XVIII ĕмĕрти серилле вĕлерекенсем