Еникей
Еникей — XVII ĕмĕрти чăваш турханĕ. Вăл Юнтапа ялĕнче пурăннă. Ун чухне çак ял Юмача (Юмачевская) вулăсне кĕнĕ. Юнтапа халĕ Элĕк районе кĕрет.

Кун-çулĕ 

Чăвашсем пысăк вăрçа хатĕрленнине Еникей Шупашкара кайса кунти вăйпута Григорий Пушкина тата Ждан Зиновьев тиеке каласа парать.«За предательство Еникей был пожалован в служилые тарханы, получил в награду большое поместье — пашню и сенокосы в диком поле и за старою Цивильскою засекою по реке Буле, речкам Ихнирее и Шороуте, мельницу на речке Шоре и кабак на Большой Казанской дороге между Свияжском и Чебоксарами».
Вара Еникей сутăнчăк элекĕпе Теньсеит паттăра вырăс вăйпучĕсем ярса тытнă.

Анчах та чăвашсем çавах тепĕр виçĕ çултан Иван Болотников ертсе пыракан хресченсен вăрçине хутшăнса кĕрешӳ ялавĕ айне тăнă."И в прошлом же во (7) 114-м (1605(06) году, как были понизовых городов чуваша и черемиса на службе под Коломною, и те изменники и заговорщики (т.е. восставшие чувашские крестьяне Юмачевской волости Чебоксарского уезда.—В.Д) того ... Еникея убили".

Вуламалли 

 В.Д.Дмитриев, «Крестьянская война начала XVII века на территории Чувашии». 
 Юхма Мишши, «Авалхи чăвашсем», Шупашкар,  1996.

Каçăсем