Печора тинĕсĕ
Печора тинĕсĕ  — Баренц тинĕсĕн кăнтăр-хĕвелтухăç енчи акватори, Колгуев тата Вайгач утрвĕсем хушшинче. Лаптăкĕ 81 263 км2.
Ку гидроним 1569-мĕш çулхи Меркаторăн тĕнче картти çинче тĕл пулать (Petzorzke morie), Ун чухне вăл петем Баренц тинĕсĕн ячĕ пулнă.

Кӳлмексем: Раменка, Колоколкова, Паханческая, Болванская, Хайпудырская, Печорская (чи пысăкки).

Пĕрремеш арктика нефчĕ 

Печора тинĕсен шельфенче вырнаçнă Приразломное çĕруправĕнче  2013-мĕш çулта пĕрремеш арктика нефчтне каларнă

Вуламалли 
 Печорское море. Системные исследования (гидрофизика, гидрология, оптика, биология, химия, геология, экология, социоэкономические проблемы) — РАН, Ин-т океанологии им. П. П. Ширшова; Ин-т Арктики и Антарктики; ВНИИ Океангеология; под ред. Е. А. Романкевича, А. П. Лисицина, М. Е. Виноградова. — М. : Море, 2003. — 486 с. : ил. — ISBN 5-8037-0077-0
 Гидрометеорологические условия шельфовой зоны морей СССР. Т. VI. Баренцево море. Вып. 3. Мурманск, 1984.
 Павлидис Ю. А., Никифоров С. Л., Огородов С. А., Тарасов Г. А. Печорское море: прошлое, настоящее, будущее  // Океанология, 2007, том 47, № 6, с. 927—939.

Асăрхавсем

Каçăсем 

 Печора тинĕсĕ
Çурçĕр Пăрлă океанăн тинĕсĕсем