Иванов Прохор Иванович
Иванов Прохор Иванович (1901-1920) —  çар çынни, граждан вăрçин паттăрĕ.

Пурнăçĕ 
Йăлкăш ялĕнче çуралса ÿснĕ. (Халĕ Чăваш республикин Элĕк районĕ).

Кăсăклă фактсем

Çавăн пекех пăхăр 
 Граждан вăрçи.

Асăнмалăх 
 Паттăра асăнса хайланă "Эсĕ халăх чĕринче" юрă пур (мусăкĕ: А.М. Михайлов, сăвви: В.А. Урташ, вырăсла текст: А.И. Дмитриев).

Вуламалли 
 Шорников Б. Прохор Иванов. Ш.: Чăв.кěн.изд-ви. 1972. 
 Демьян Бедный. Красноармеец Иванов. Поэма (вырăсла).
 Петĕр Хусанкай. Çĕрте те çĕрместпĕр. Поэма.

Асăрхавсем

Каçăсем 
 Рубиновая звезда. Шагурин Николай Яковлевич. ЭПИЛОГ. «СМЕРТИ НЕ ПОДВЛАСТНО!»
 Бессмертие Прохора Иванова.
Пайăр çынсем:Чăваш Ен
Пĕрлĕх ĕçченĕсем
Граждан вăрçин паттăрĕсем
1901 çулта çуралнисем
1920 çулта вилнисем