Любомир Левчев
Любомир Спиридонов Левчев (; 27.4.1935, Троян — 25.9.2019, çавăнтах) — пăлхар сăвăçи, прозăçи. Европăри ӳнер, ăслăх тата культура академин (Парис, Франци) чăн пайташĕ. Тĕнчери чылай чыслава тивĕçнĕ.

Биографи 
1935 çулта Троян хулара çуралнă. Ирех сăвă шăрçалама тытăннă. Пĕрремĕш кĕнеки — «Звездите са мои» («Манăн çăлтăрсем») 1957 çулта пичетленнĕ. София университечĕн философи-истори факультетĕнче аслă пĕлӳ илнĕ. 

1961—1971 çулсенче «Литературен фронт» хаçатăн редакторĕ, тĕп редакторĕ вырăнĕнче тăрăшнă.

1975 — 1979 çулсенче Пăлхари Халăх Республикин культура министрĕн пĕрремĕш çумĕ. Каярах (1979—1989) — Пăлхар çыравçисен пĕрлешĕвĕн председателĕ.

1991 çултанпа — кăларăвăш килĕн тата «Орфей» тĕнчери журналăн тĕп редакторĕ тата харпăрçи.

Поэт çитмĕл çул тултарнă тĕле Левчев хайланисем 7 томпа тухнă.

Çемье 
 Ывăлĕ, Левчев Владимир сăвăç.

Чыслани 
 Тĕнчери
 Франци академин ылтăн медалĕ (поэзи) тата Поэзи рыцăрĕ (1985);
 Венесуэла çыравçисен ассоциацин медалĕ (1985);
 «Мате Залки» парни (1986)
 «Борис Полевой» парни — РСФСР (1986);
 Пушкин ячĕллĕ институтăн Мăн чыславĕ (1989);
 Сорбона Мăн чыславĕ (1989);
 «Фернандо Риело» (1993).
 Ылтăн Кăшăл (2010)

 Пăлхарире
 Димитров премийĕ (1972).
 Пĕрремĕш степеньлĕ «Стара планина» орденĕ, «Пăлхаришĕн питĕ нумай тивĕçлĕхшĕн, пăлхар ӳнерĕпе культурине аталантарнăшăн тата сарнăшăн».
 Христо Данов ячĕллĕ премийĕ мĕнпур пултарулăхĕшĕн (2008).

 Ютçĕр
 III степеньлĕ «Тивĕçлĕх» орденĕ (авăн, 11, 1997, Украина) — украин-пăлхар хутшăнăвĕсене пысăк ӳсĕм кӳнĕшĕн, украин литературине Пăлхари Республикинче популяризациленĕшĕн.

Литература

Асăрхавсем

Каçăсем 
 Любомир Левчев Я обнимал ветра Стихотворения, поэма
 Библиография Любомира Левчева
 Нетинфо 
 «Нарушить это холодное пространство» / Городской ритм. 2007

Пăлхари сăвăçисем
Пăлхари çыравçисем
Пăлхар сăвăçисем
Димитров премин лауреачĕсем
ПКП ТК пайташĕсем
Смолянăн хисеплĕ гражданĕсем
Пăлхари мемуарисчĕсем