Диадема
Диаде́ма ( diadeo грек сăмахĕ, «тивĕçтер» е «çирĕплет»; çаплах, çак термин иккĕ грек: приставка "диа-" "διά-": "витĕр тухни", "витĕр çул", тата "Демос" — "δῆμοζ" халăх сăмахсене пĕлтерет. Апла, çак сăмахсен çыхлавĕ "халăхсене çул уçса пыни" пулать, камăн çав япала пур, халăхсен çулпуçĕ шутланать) — кăшăл евĕр пуç капăрлатăвĕ. Тăтăшах кăшăла ункă пек мар, уçă тăваççĕ. Хăшпĕр чухне диадема кăшăл пек те мар, ăна çӳç çине лартаççĕ.

Кун-çулĕ 
Чи авалхи диадемăсем неолит тапхăрĕнче тупăнаççĕ. Авал тата вăтам ĕмĕрсенче вăл патша е мăчавăр символĕ шутланнă. Авалхи Грецире диадемăсем çавăн пекех вилнисен тĕнчине кĕмелли символĕ пулнă .

Çавăн пекех 
 Тиара

Вуламалли

Асăрхавсем

Каçăсем 
 Jona Lendering, «Diadem» 
 Новый Энциклопедический Словарь, Рипол Классик, Москва, 2004

Пуçа тăхăнмаллисем