Жан Кокто
Жан Кокто ( ) — Франци çыравçи тата ӳнерçи. 1889 çулхи утăн 5-мĕшĕнче çуралнă, 1963 çулхи юпан 11-мĕшĕнче çут тĕнчерен уйрăлнă.

Кун-çулĕпе ĕçĕ-хĕлĕ 
Унăн ашшĕ адвокат пулса ĕçленĕ тата ӳнер хевтине кăмăлланă. Жан 9 çулта чух хăй çине ал хурать. Пĕлӳсене йĕркипех  получил систематического образования. 1910-мĕш çулсем варринчен  Парисăн хевтелĕх ушкăнĕсене хутшăнать, М. Прустпа, А. Жидпа, С. Дягилевпа, П. Пикассопа, Э. Сатипе тата урăх пултаруллă çынсемпе паллашать, сюрреалистсемпе хăйĕн шухăш-ĕмĕчĕсемпе пуянлатать (тепĕртакран А. Бретонпа хирĕçсе каять), каярах Жан Марепе тата Эдит Пиафпа туслашать.

Унсăр пуçне, Кокто Жан Деланнуа фильмĕсен («Пĕрмайхи таврăну», 1943; «Клев еликĕ», 1960), Робера Брессона («Булон вăрманĕн хĕрарăмĕсем», 1949 тата урăх.) сценарисчĕ пулса ĕçлет.

Пултарулăх

Поэзи 
 La lampe d’Aladin (1908)
 Le prince frivole (1909)
 Odes (1914)
 Cap de Bonne-Espérance (1918)
 Escales (1920)
 Vocabulaire (1922)
 Plain-Chant (1922)
 Prière mutilée (1922)
 La Rose de François (1923)
 L’Ange Heurtebise(1925)
 Cri écrit (1925)
 Opéra (1926)
 Éloge de l’Imprimerie (1929)
 Mythologie (1934)
 Énigme (1939)
 Allégories (1940)
 Léone (1944)
 La Crucifixion (1946)
 Le Chiffre sept (1952)
 La Nappe du Catalan (1952)
 Dentelle d’éternité (1953)
 Appogiatures (1953)
 Clair-obscur (1954)
 Paraprosodies (1958)
 Gondole des morts (1958)
 Cérémonial espagnol du Phénix (1960)
 Le Requiem (1961)
 Taches (1962)
 Faire-part (1968, вилнĕ хыççăн)

Романсем 
 Le Potomak (1919)
 Le Grand Écart (1923)
 Thomas l’imposteur (1923)
 Le Livre blanc (1928)
 Les Enfants terribles (1929)
 La Fin du Potomak (1940)

Эссе ĕçĕсем 
 Le Coq et l’Arlequin (1918)
 Carte blanche (1920)
 Le Secret professionnel (1922)
 Le Rappel à l’ordre (1926)
 Opium (1930)
 Essai de critique indirecte (1932)
 Portraits-souvenir (1935)
 Mon premier voyage (1938)
 Le Greco (1943)
 Le Foyer des artistes (1947)
 Jean Marais (1951)
 Gide vivant (1952)
 Entretiens sur le musée de Dresde (1957, с Луи Арагоном)
 Le Cordon ombilical (1962)

Пьесăсем 
 Parade (1917)
 Les Mariés de la tour Eiffel (1921)
 Antigone (1922)
 Roméo et Juliette (1924)
 Orphée (1926)
 La Voix humaine (1930)
 La Machine infernale (1934)
 L’École des veuves (1936)
 Œdipe-roi (1937)
 Les Chevaliers de la Table ronde (1937)
 Les Parents terribles (1938)
 Les Monstres sacrés (1940)
 La Machine à écrire (1941)
 Renaud et Armide (1943)
 L’Épouse injustement soupçonnée (1943)
 L’Aigle à deux têtes (1946)
 L’Impromptu du Palais-Royal (1962)

Кинофильмсем 
 1932 — Кровь Поэта ()
 1945 — Красавица и Чудовище ()
 1947 — Двуглавый Орел ()
 1948 — Ужасные Родители ()
 1949 — Орфей ()
 1952 —  (к/м)
 1959 — Завещание Орфея (фильм) ()

Вырăсла пичетленнисем 
 Петух и арлекин. СПб: Изд-во «Кристалл», 2000
 Сочинения в 3-х тт. М.: Аграф, 2001
 Портреты-воспоминания. СПб: Изд-во Ивана Лимбаха, 2002

Палăртнă чысĕсем 
 1955 çулта Франци Академийĕн пайташĕ, 
 Бельги Патша Академиийĕн пайташĕ пулса тăрать.
 Чыс Легион орденĕн командорĕ,  
 Малларме академийĕн пайташĕ, 
 Тĕнчери чылай халăх академийĕн пайташĕ,  
 Канн кинофестивалĕн чыслă президенчĕ,
 Джаз академийĕн пайташĕ.
 Жан Кокто вилнĕ Мийи-ла-Форе хулара музей-çурчĕ ĕçлет.

Вуламалли 
  Crosland M. Jean Cocteau; a biography. New York: Knopf, 1956.
  Oxenhandler N. Scandal & parade: the theater of Jean Cocteau. New Brunswick: Rutgers UP, 1957.
  Fowlie W. Jean Cocteau: the history of a poet’s age. Bloomington: Indiana UP, 1966
  Lange M. Cocteau: Prince sans royaume. Paris: J.-C. Lattès, 1989
  Touzot J. Jean Cocteau. Lyon: Manufacture, 1989
  Caizergues P. Jean Cocteau, quarante ans après: 1963—2003. Montpellier: Centre d'étude du XXe siècle, Université Paul-Valéry, Montpellier III; Paris: Centre Pompidou, 2005
  Jemma-Jejcic M. Jean Cocteau ou l'énigme du désir. Ce que le poète apprend au psychanalyste. Ramonville Saint-Agne: Editions Eres, 2006
  Маре Ж. Непостижимый Жан Кокто. М.: Текст, 2003

Каçăсем 

  
  Официаллă сайт 
  Leonicat club 
  ЖЖ-пĕрлĕх, Жану Коктона халалласа

1889 çулта çуралнисем
Утăн 5-мĕшĕнче çуралнисем
1963 çулта вилнисем
Юпан 11-мĕшĕнче вилнисем
Франци çыравçисем
Франци сăвăçисем
Франци драматургĕсем
Франци ӳкерçисем
Франци кинорежиссёрĕсем
Франци академин пайташĕсем