Бирюков Владлен Егорович
Владле́н Его́рович Бирюко́в (7.3.1942, Никоново — 2.9.2005, Бердск) — совет тата раççей театрпа кино актёрĕ. Раççей Федерацин халăх артисчĕ (2002). СССР патшалăх премин лауреачĕ (1979).

Биографи 
Владлен Бирюков 1942 çулхи пушăн 7-мĕшĕнче Çĕн Çĕпĕр облаçĕн Никоново ялĕнче çуралса ӳснĕ. Шкулта пĕлӳ илсен Бердскри  радиосавутра ĕçленĕ, çăрта хĕсметре тăнă.

1966 çулта, Çĕн Çĕпĕр театр училищинче вĕренсе тухсан, Çĕн Çĕпĕр Çамрăксен театрĕн труппине хĕсмете кĕнĕ. 1971 çултанпа «Красный факел» театрĕнче ĕçленĕ.

2005 çулхи авăнăн 2-мешĕнче Бердскре куçне ĕмĕрлĕхех хупнă. Артиста хула çăвинче, амăшĕпе юнашар, пытарнă.

Фильмографи 
  — Горячий снег — Скорик
  —  — Вечный зов — Яков Алейников
  — Быть братом — Николай Коваль
  — Молодая жена — Алексей Терехов
  — У меня всё нормально — полковник Алексей Петрович Баташов 
  — Тайное голосование — Степан Васильевич Иванченко
  — Две строчки мелким шрифтом — эпизодри роль
  — Приказ: огонь не открывать — Тихонов
  — Приказ: перейти границу — Тихонов
  — Парашютисты — генерал Николай Игнатьевич
  — Хлеб — имя существительное — Воронин
  — Овен
  — Гордый варяг — Ватă шкипер

Асăрхавсем

Литература

Каçăсем 
 
 
 
 
 

Социализм реализмĕ
Бердскре пытарнисем