Анаксагор
Анаксагор – (п.эрч.500 ç. яхăн, Клазомен-  п.эрч. 428 ç., Лампсак) - астрономи, математика, философи енĕпе ĕçленĕ ăсчах.

Анаксагор - Ионинчи чи паллă тата пĕлтерĕшлĕ философĕ, пуян тата чыслă кил-йышра çуралнă. Çамрăкранах философипе кăсăкланнă.

Афина хулинче ăслах пурнăçĕ вĕресе тăнине пĕлсе 45 çулхи Анаксагор унтк пурăнма куçать. Периклпа туслашать, философи синчен ăнланмалла çăмахсемпе калама тытăнать. Ун вĕренекенĕсем шутĕнче Перклсăр пуçне Фукидид, Архелай физик тата Еврипид пулнă.

Анакасгор тенчен ĕмĕрхи элеменчĕсем çинчен каланă («вăрлăхсем» е «гомеомерисем»). Вĕсем тĕнчен пĕтĕм пахалахĕсене кĕртеççĕ, тĕнчен ăсĕпе ертенсе пыраççĕ. Хĕвел тĕттĕмленнине тата уйăх тĕттĕмленнине, çĕр чĕтреннине çутçанталăкри сăлтавсемпе ăнлантарма тарăнăшан ăна турра кӳрентернĕшен айăпланă (Мария Солопова каланă тăрăх Хĕвел питĕ хĕрӳллĕ пысăк япала тенĕшен). Ăна судпа велерме йышăннă,Периклăн чĕлхи кăна çăлса хăварнă. Вĕлерес вырăнне Анаксагора Афинăран хăваласа яраççĕ, вара вăл Лампсакра пурăнма тытăнать, çавăнтах п.т. 428-мĕш çулта вилет.

Литература 
 
 Рожанский И. Д. Анаксагор. — М: Мысль, 1983.
 Фрагменты ранних греческих философов. Часть 1: От эпических космогоний до возникновения атомистики. Изд. А. В. Лебедев. — М.: Наука, 1989.
 Хакимов Р. З. «Разум» как детерминирующий фактор в философской системе Анаксагора // Вестник Московского университета. Серия 7. Философия. — 1993. — № 3. — С. 56-64.
 Янков В. А. Геометрия Анаксагора. Историко-математические исследования, 8(43). — 2003. — с. 241—267.
 Янков В. А. Строение вещества в философии Анаксагора // Вопросы философии. — М., 2003. — № 5. — С. 135—149.

Каçăсем
вырăсла
 
 
 
 
 урăх чĕлхесенче
 Graham D. W., Hintz E. Anaxagoras and the solar eclipse of 478 BC
 
 Curd P., Anaxagoras // The Stanford Encyclopedia of Philosophy (Fall 2011 Edition)
 Patzia M.,  Anaxagoras // The Internet of Philosophy

Асăрхавсем 

Авалхи грек философĕсем
Авалхи Грецин астрономĕсем
Авалхи Грецин физикĕсем
Авалхи Грецин математикĕсем
Натурфилософсем