Séng-gău
Séng-gău (性交), sê dông-ŭk cĭ găng dò̤ sĕng-sĭk-ké lì gău-puói gì có̤-huák. Nè̤ng gì séng-gău iâ hô̤ lā̤ có̤-ái (做愛), gōng tū-uâ ciáng hô̤ lā̤ sá (𠚺). Séng-gău ô ê-séng (nàng-gái gâe̤ng nṳ̄-gái) cĭ găng có̤ gì, iâ ô dùng-séng cĭ găng có̤ gì.

Nàng-gái ciŏng ĭng-gĕng chák gáu nṳ̄-gái gì ĭng-dô̤ diē-sié séng-gău gì sèng-âu, cĭng-ĭk nâ sê téng ĭng-dô̤ làu diē cī-gṳ̆ng, cĭng-ĭk dâi-dŏng gì cĭng-cṳ̄ ô kō̤-nèng gâe̤ng nṳ̄-gái gì luāng-cṳ̄ hăk siŏh dŏi biéng siàng sêu-cĭng-luāng, ciŏng-uâng nṳ̄-gái cêu â̤ huái-êng săng-giāng. 

Cê-gă káh-dièu cê-gă gì sĕng-sĭk-ké hô̤ lā̤ chiū-ìng, ô gì sèng-âu iâ â̤ dé̤ṳng sáung séng-gău gì siŏh cṳ̄ng.

Diŏh Hók-ciŭ-uâ diē-sié, ô gì sèng-âu â̤ sāi „sá bék-nè̤ng nòng-nā̤“ gì uâ lì má nè̤ng. Pī-ṳ̀ gōng „Sá nṳ̄ nā̤“, „Sá ĭ nòng-nā̤“ cī siŏh lôi gì uâ, má kī lì dŭ iā n̂g-hō̤ tiăng.

Sĕng-lī