Káh-gă-ngṳ̄
Káh-gă-ngṳ̄ (客家語, Káh-gă-ngṳ̄: Hak-kâ-ngî), iâ hô̤ lā̤ Káh-ngṳ̄ (客語) gâe̤ng Káh-gă-uâ (客家話), sê Dṳ̆ng-guók nàng-huŏng gì siŏh cṳ̄ng ngṳ̄-ngiòng, sāi gì nè̤ng ciō-iéu hŭng-buó diŏh Mìng-să̤ (閩西), Gŏng-să̤ nàng-buô, Guōng-dĕ̤ng dĕ̤ng-báe̤k gâe̤ng dṳ̆ng-buô. Dài-uàng iâ ô nè̤ng sāi.

Káh-gă-ngṳ̄ gì cê sê sāi Káh-ngṳ̄ Băh-uâ-cê siā gì. Bók-guó cī cṳ̄ng cê gâe̤ng Mìng-nàng-ngṳ̄ gì Băh-uâ-cê ô nék-dék mâ̤ siŏh iông, sê 19 sié-gĭ gì sèng-hâiu Gĭ-dók-gáu diòng-gáu-sê̤ṳ chăng-kō̤ Mìng-nàng-ngṳ̄ Băh-uâ-cê lì huák-mìng gì.

Ngṳ̄-ngiòng
Káh-gă
Mìng-să̤