Kalevala
Kalevala er 19. aldar finnskt söguljóð með goðsagnablæ sem textafræðingurinn Elias Lönnrot safnaði saman úr munni kvæðamanna með þrotlausum ferðum sínum um núverandi Finnland og útjaðra landsins. Kalevala er talið vera þjóðargersemi Finna og er eitt af langmikilvægustu bókmenntaverkum á finnskri tungu. Fyrsta útgáfan af Kalevala, sem nefnist Gamla Kalevala, kom út 28. febrúar árið 1835. Sú útgáfa sem þekktust er nútildags kom út árið 1849 og er 22.795 ljóðlínur sem skipt er í 50 kviður (finnska: runot). Kalevala mætti þýða sem Land Kaleva eða Hetjulandið.

Íslenska þýðingin 
Karl Ísfeld þýddi Kalevala á íslensku, og kom fyrri hlutinn út árið 1957 og sá síðari 1962 eftir að Karl dó. Karl vann að síðari hlutanum helsjúkur og lauk ekki síðustu 7 blaðsíðunum. Þær kláraði Sigríður Einars frá Munaðarnesi. 

Í íslensku þýðinguna vantar þrettán kviður (37-49), auk þess sem Karl skar frá ýmsar endurtekningar. Eins og verkið liggur fyrir í íslenskum búningi vantar í það rílflega þriðjung útgáfunnar frá árinu 1849 en það er hin viðurkennda heildarútgáfa Kalevala-bálksins. Við útgáfu verksins luku þó margir upp lofsorðum um þýðinguna og hljómfegurð hennar á íslensku. Sigurður A. Magnússon rithöfundur segir í eftirmála íslensku útgáfunnar:

Eitt og annað 
 28. febrúar er Kalevala-dagur í Finnlandi, en þann dag kom fyrsta Kalevala-útgáfa Elíasar Lönnrots út á prenti.
 Finnska þungarokkssveitin Amorphis sækir innblástur í Kalevala.

Tenglar 

 „Goðmögnuð veröld Finna og Íslendinga“; grein í Morgunblaðinu 1985
 „Kalevala“; grein í Morgunblaðinu 1957
 „Dauði Lenninkäinens“; brot úr Kalevala-þýðingu Karls Ísfelds, birtist í Sunnudagsblaðinu 1957

Söguljóð
Finnskar bókmenntir