Barokk
Barokk er nafn yfir listastefnu og tímabilið sem stefnan einkenndi. Stefnan einkenndist af miklu skrauti, flúri og þungri tilfinningu. Barokk með léttri tilfinningu er yfirleitt kallað rokkokó. Stefnuna má rekja til Rómar í kringum 1600 en þaðan breiddist hún út um Evrópu.

Barokktónlist 
Í tónlist er barokk samheiti yfir bæði barokk og rokkokó. Barokktónlist einkennist af miklu flúri, trillum og flóknum tónavafningi. Ein aðalástæða þess að ekki er greint milli barokks og rokkokó í tónlist er að flytjendur barokktónlistar hafa mikið frelsi, nóturnar sýna aðeins byggingu lagsins en svo eiga flytjendur að spinna í skraut og flúr í tónlistina sem gerir hana misþunga eftir flytjendum . Keðjulaglínur og kontrapunktar voru algengar á þessu tímabili (þó misvinsælar eftir tónskáldum) og á bestu bæjum var samin keðjulaglína með þremur eða fjórum upphafsstöðum. Barokktónsmíðar eru gjarnan á formi sónata, konserta, kantata og óratoría. Óperur urðu til á barokktímanum.

Nokkur þekkt barokktónskáld 
 Claudio Monteverdi (1567–1643) 
 Heinrich Schütz (1585–1672) 
 Jean-Baptiste Lully (1632–1687) 
 Dietrich Buxtehude (1637–1707)
 Johann Pachelbel (1653–1706) 
 Arcangelo Corelli (1653–1713)
 Henry Purcell (1659–1695) 
 Tomaso Albinoni (1671–1751)
 Antonio Vivaldi (1678–1741)
 Johann David Heinichen (1683–1729)
 Jean-Philippe Rameau (1683–1764) 
 Georg Friedrich Händel (1685–1759)
 Domenico Scarlatti (1685–1757)
 Johann Sebastian Bach (1685–1750)
 Georg Philipp Telemann (1681–1767)
 Giovanni Battista Pergolesi (1710–1734)

Barokk