Sérhljóð
Sérhljóð nefnast þau málhljóð sem eru mynduð án þess að þrengt sé verulega að loftstraumnum út um talfærin eða lokað fyrir hann (þ.e. stafir sem geta sagt nafn sitt sjálfir), og sérhljóðar eru þeir bókstafir sem tákna sérhljóð. Sérhljóð skiptast í einhljóð og tvíhljóð eftir því hvort hljóðgildið helst nokkurn veginn stöðugt gegnum allt málhljóðið (einhljóð) eða hvort það breytist „á miðri leið“ (tvíhljóð). Í íslensku eru talin átta einhljóð (oftast táknuð með bókstöfunum a, e, i, í, o, u, ú, ö) og auk þeirra a.m.k. fimm tvíhljóð (oftast táknuð með ei (ey), æ, au, á, ó).

Tafla

Tengt efni 

 Einhljóð
 Erkisérhljóð
 Grannur sérhljóði
 Hálfsérhljóð, skriðhljóð
 Hálfsérhljóðun
 Samhljóð
 Sérhljóðasamræmi
 Sérhljóðaþríhyrningur
 Sérhljóðavíxl
 Sérhljóðskennt
 Stofnsérhljóð
 Tvíhljóð

Ytri tenglar 
 Vowels and Consonants  Dæmi úr bók Ladefoged Vowels and Consonants.

Tilvísanir 

Hljóðfræði