Andlag
Andlag  er fallorð (eða fallsetning, fallháttur og bein ræða) sem stendur alltaf í aukafalli (þolfalli, þágufalli eða eignarfalli) og stýrist af sagnorði (ekki bara umsögn).
Andlagið er þolandinn í setningunni og táknar því þann sem verður fyrir því sem umsögnin segir. Sagnir geta tekið með sér andlag þótt þær séu ekki í persónuhætti (umsagnir).

Stendur með áhrifssögn.

Dæmi 
Hundurinn eldaði matinn. (nafnorð)
Ég las bókina. (nafnorð)
Hver á nýju kápuna? (nafnorð)
Hundurinn beit manninn. (nafnorð)
Þú elskar marga. (lýsingarorð)
Ég bauð þér í kaffi og kleinur. (persónufornafn)
Stelpan neitar að lesa. (nafnháttur)
Þeir héldu að þú kæmir ekki. (fallsetning)
„Ég missti marks,“ sagði skyttan. (bein ræða) 
Ég hlakka til að borða. (nafnhátturinn 'að borða')
Ég hlakka til að borða fiskinn. (fyrst nafnhátturinn 'að borða', andlag í eignarfalli, svo þolfallið 'fiskinn' sem sögnin 'borða' stýrir)
Gunnar gaf Hallgerði kinnhest. (tvö andlög, þágufall 'Hallgerði' + þolfall 'kinnhest' sem sama sögnin ("gefa") stýrir.)
Njáll færði Gunnari hey, klæði og mat.'' (mörg andlög með sömu sögn "færa")

 Aukaandlag 

Orðin það og hitt' kallast aukaandlag ef þau standa með aðalandlagi sem er fallsetning eða fallháttur.

Tengt efni 
 Áhrifssögn
 Frumlag
 Tvígild áhrifssögn

Setningarliðir