Afturbeygt fornafn
Afturbeygða fornafnið  er fornafn sem er ekki til í nefnifalli heldur beygist það bara í aukaföllum (þolfalli, þágufalli og eignarfalli) og vísar það til frumlagsins í setningunni.

Afturbeygða fornafnið í mörgum tungumálum

Í íslensku
Aðeins er til eitt afturbeygt fornafn í íslensku eða orðið sig. Beygist það eins í öllum kynjum (hún elskar sig, hann elskar sig, það elskar sig) og báðum tölum (hann drap sig, þeir drápu sig).

Afturbeygðu fornöfnin eru stundum flokkuð svona:
 Afturbeygt persónufornafn: sig
 Afturbeygt eignarfornafn: sinn
 Samsett afturbeygt fornafn: sjálfan sig

Dæmi
Afturbeygða fornafnið vísar aftur til þriðju persónu sem áður hefur verið tiltekin og af því er nafn þess dregið; 
Hann talar um sig. (kk. et.)
Þeir tala um sig. (kk. ft.)
Stúlkan flýtti sér heim. (kvk. et.)
Þær flýttu sér heim. (kvk. ft.)
Barnið naut sín. (hk. et.)
Börnin nutu sín. (hk. ft.)

„Afturbeygða eignarfornafnið“ 
Sumir málfræðingar telja eignarfornafnið sinn eiga heima í flokki afturbeygðra fornafna þar eð það vísar aftur til þriðju persónu. Þessi skilgreining er umdeild og á sér ekki hefð í íslenskri málfræði. Sinn er þó stundum kallað „afturbeygt eignarfornafn“.

Í latínu
Aðeins er til eitt afturbeygt fornafn í latínu og er það orðið se. Beygist það í öllum föllum nema nefnifalli og ávarpsfalli.

Dæmi
 per se (í sjálfu sér, út af fyrir sig)

Tengt efni
 Persónufornafn

Tilvísanir

Málfræði
Fornöfn