Georg 1. Bretlandskonungur
Georg 1. (Georg Lúðvík; 28. maí 1660 – 11. júní 1727) var konungur Stóra-Bretlands og Írlands og hertogi og kjörfursti Brunswick-Lüneburg (Hanover) í Heilaga rómverska ríkinu frá 1698 til dauðadags.

Georg fæddist í Hanover og erfði hertogadæmið Brunswick-Lüneburg frá föður sínum og frændum. Hann bætti mjög við lönd sín í ýmsum evrópskum stríðum og var árið 1704 gerður kjörfursti af Hanover. Þegar hann var 54 ára, eftir dauða frænku sinnar, Önnu Bretadrottningar, varð Georg konungur Bretlands sem fyrsti einvaldurinn af Hanover-ætt. Um fimmtíu kaþólskir ættingjar voru honum framar í hefðbundinni erfðaröð, en lagasetning ársins 1701 hafði bannað að breska krúnan gengi til kaþólikka. Georg var nánasti ættingi Önnu af mótmælendatrú. Jakobítar reyndu að steypa Georg af stóli og reisa þess í stað kaþólskan hálfbróður Önnu, Jakob Frans Játvarð Stúart, til valda, en tókst það ekki.

Á valdatíð Georgs voru völd konungsins verulega skert og Bretland færðist nærri þingræði þar sem völdin voru í höndum forsætisráðherrans. Undir lok valdatíðar hans voru mest pólitísk völd í höndum Roberts Walpole, sem í seinni tíð er jafnan talinn fyrsti forsætisráðherra Bretlands.

Heimild
 

Breskir einvaldar
Hannover-ætt
Kjörfurstar Hannover