Lekítísk tungumál
Lekítísk tungumál eru ein þriggja greina vesturslavneskra mála; hinar greinarnar eru sorbnesk mál og tékknesk-slóvakísk mál. Pólska og nokkur önnur tungumál sem eru eða voru töluð í Póllandi og hlutum af Þýskalandi tilheyra greininni.

Tungumál 
Lekítísku tungumálin eru:
 pólska, um 38 milljónir mælendur
 kassúbíska, um 50.000 mælendur í pólska hluta Pommern
 sílesíska, um 0,5 milljónir mælendur í Sílesíu og líka í Tékklandi
 slóvínsíska, dó út á 20. öld
 pólabíska, dó út á 18. öld en var töluð á svæðum í kringum Saxelfi

Einkenni 
Meðal einkenna lekítískra mála eru:
 varðveisla nefsérhljóða
 frumslavnesku sérhljóðin ě, e, ę þróuðust í a, o, ǫ á undan hörðum samhljóðum (til eru nokkur frávik í mállýskum). Þessi breyting veldur víxlum á borð við lato („sumar“, nefnifall) á móti lecie (staðarfall) á nútímapólsku og pięć („fimm“) á móti piąty („fimmti“)
 innskot sérhljóða á undan samhljóðunum r, r', l', l, sbr. pólska gardło („háls“) og tékkneska hrdlo
 tilflutningur hljóðaklasanna or, ol, er, el í ro, ol, re og le í mörgum orðum á milli samhljóða, t.d. pólska mleko („mjólk“)
 frumslavneska hljóðið *dz er ennþá lokönghljóð í staðinn fyrir venjulega önghljóðið z
 breytinguna g → ɣ vantar, sbr. pólska góra og tékkneska hora („fjall“)
 hin svokallaða fjórða framgómmæling gómhljóða í pólsku og kassúbísku

Slavnesk tungumál