Steinsmárar
Melilotus, eða steinsmárar er ættkvísl í í ertublómaætt (ásamt Trifolium (smárar)). Upphaflega frá Evrópu og Asíu, finnast þeir nú um mestallann heiminn.

Erlendis er hann oft nefndur eftir sætum ilmi hans, sem kemur vegna coumarins í honum. Coumarin, þrátt fyrir að hafa sætan ilm af heyi og nýslegnu grasi, er með bitru bragði, og sem slíkt, ver steinsmárann að einhverju leyti fyrir að að vera étinn. Sveppir (meðtaldir Penicillium, Aspergillus, Fusarium, og Mucor) geta umbreytt coumarini í dicoumarol, eitruðu "anticoagulant". Einnig, að  dicoumarol finnst í rotnandi steinsmára. og var orsök svonefnds "sweet-clover disease", þekktum í nautgripum síðan um 1920.  Nokkur afbrigði af steinsmára hafa verið þróuð með lágu coumarin magni sem eru öruggari til beitar og fóðurs..

Nytjar
Melilotus, eru oft notaðir sem grænn áburður, og eru þá plægðir ofan í jarðveginn til að auka nitur og lífrænt magn í homum. Hann er sérstaklega verðmætur í þungum jarðvegi vegna djúpstæðra róta.  Hinsvegar getur hann brugðist ef jarðvegurinn er of súr.

Melilotus tegundir eru étnar af lirfum sumra Lepidoptera tegunda, svo sem af ættkvíslinni Coleophora, til dæmis C. frischella og C. trifolii.

Tegundir 
Ættkvíslin Melilotus hefur nú nítján viðurkenndar tegundir:

 Melilotus albus Medik. 
 Melilotus altissimus Thuill. 
 Melilotus dentatus (Waldst. & Kit.) Pers.
 Melilotus elegans Salzm. ex Ser.
 Melilotus hirsutus Lipsky
 Melilotus indicus (L.) All. 
 Melilotus infestus Guss.
 Melilotus italicus (L.) Lam.
 Melilotus macrocarpus Coss. & Durieu
 Melilotus officinalis (L.) Lam. 
 Melilotus polonicus (L.) Desr.
 Melilotus segetalis (Brot.) Ser.
 Melilotus siculus (Turra) B. D. Jacks.
 Melilotus speciosus Durieu
 Melilotus spicatus (Sm.) Breistr.
 Melilotus suaveolens Ledeb.
 Melilotus sulcatus Desf. 
 Melilotus tauricus (M. Bieb.) Ser.
 Melilotus wolgicus Poir.

Tilvísanir

Ertublómaætt
Steinsmárar
Niturbindandi plöntur