Aðalorð
Til aðalorða heyra fjórir setningarhlutar; frumlag, umsögn, andlag og sagnfylling. Kjarni hverrar setningar er umsögnin. Hún lagar sig í persónu og tölu að frumlaginu í setningunni.

Kerlingin (3.pers., et.) hló (3. pers., et.).
Þú (2.pers., et.) hlærð (2.pers., et.).
Við (1.pers., ft.) hlæjum (1.pers., ft.) 

Frumlag og umsögn geta myndað sjálfstæða setningu ein og sér eins og sýnt er í dæmunum hér að ofan.   

Umsögnin tekur gjarnan með sér fallorð, annað hvort í nefnifalli eða aukafalli (þf., þgf., ef.). Yfirleitt er það svo að um andlag er að ræða ef fallorðið sem kemur á eftir sögninni er í aukafalli en sagnfyllingu ef fallorðið er í nefnifalli.  Frá þessu eru þó undantekningar.