Stofn (málfræði)
Fyrir aðrar merkingar orðsins má sjá aðgreiningarsíðuna.

Stofn kallast sá hluti orðs sem ekki breytist í beygingu.

 Stofn nafnorða 
Stofn nafnorða má finna með því að sjá hvaða hluti orðsins er eins í öllum föllum. (Stofn sterka nafnorða finnst í þolfalli eintölu)
Stofn veikra nafnorða finnst með því að taka sérhljóðann frá nf et
 stofn orðsins ‚hestur‘ er ‚hest‘
 stofn orðsins ‚kona‘ er ‚kon‘
 stofn orðsins ‚tunna er ,tunn‘

Hjá sumum nafnorðum er -r stofnlægt í endingu orðs (t.d. veður > veðri).

 Stofn lýsingarorða 
Stofn lýsingarorða má finna með því að setja orðið í kvenkyn nefnifall eintölu.
 (hann er) stór → (hún er) stór
 (hann er) dapur → (hún er) döpur
 (hann er) ungur → (hún er)  ung 

 Stofn sagnorða 
Algengast er að stofn sagnorða sé fundinn með að fjarlægja -a eða -ja af nafnhættinum, og er það sú aðferð sem kennd er í grunnskólum.

Sumir líta hinsvegar á að veikar sagnir sem beygjast eftir fjórða flokki haldi a-inu þar sem það helst að mestu við beygingu, og stofn orðins að baka sé þar með baka''.

Dæmi 
 Stofn sagnorðsins „kaupa“ er kaup
 Stofn sagnorðsins „fara“ er far
 Stofn sagnorðsins „taka“ er tak
 Stofn sagnorðsins „vera“ er ver
 Stofn sagnorðsins „velja“ er vel
 Stofn sagnorðsins „elska“ er elsk (eða elska)
 Stofn sagnorðsins „baka“ er bak (eða baka)
 Stofn sagnorðsins „kalla“ er kall (eða kalla)
 Stofn sagnorðsins „skrifa“ er skrif (eða skrifa)
 Stofn sagnorðsins „hrópa“ er hróp (eða hrópa)

Heimildir

Tengt efni 
 Myndan
 Orð
 Rót

Tenglar 
 
 
 Stofn-R á síðunni BRAGI

Málfræði

eo:Radiko#Lingvo