Sund
Sund getur einnig átt við landslagsþáttinn sund. Fyrir aðrar merkingar má sjá aðgreiningarsíðuna.

Sund er íþrótt sem fellst í því að hreyfa sig með ýmsum aðferðum í vatni, án þess þó að snerta botn eða að nota vélarafl. Víðavangssund er stundað í stöðuvötnum, ám og sjó (sjá sjósund), en með tilkomu sundlauga var hægt að stunda sund í stöðluðu umhverfi sem var minna háð veðurfari og árstíðum.

Fólk byrjaði að keppa í sundi um árið 1830. Í fyrstu var ekki mikið um sund sem keppnisíþrótt heldur frekar sem almenna heilsubót. Eftir að fjölgun sundlauga átti sér stað fór sund að verða vinsælla í keppni og hefur tíðkast síðan. Í sundmótum er keppt í fjórum mismunandi sundaðferðum en þær eru flugsund, baksund, bringusund og skriðsund. Einnig er keppt í fjórsundi en þá er notast við allar fjórar aðferðirnar, þá er vegalengdinni deilt jafnt niður á hinar fjórar aðferðirnar. Þegar keppt er í sundi reyna keppendur að synda sem hraðast tiltekna vegalengd, en ýmsar aðrar sundíþróttir eru stundaðar. Sundknattleikur er liðakeppni þar sem keppendur bæði synda og troða marvaða. Þá er líka keppt í listsundi, sundfimi, dýfingum og hindrunarsundi. Alþjóða sundsambandið fer með yfirstjórn mótahalds í sundíþróttum um allan heim. Sund er nokkuð stór íþrótt á Íslandi og nýtur sífellt meiri vinsælda, til eru sundlið um allt land. 

Ýmsar aðrar sundaðferðir eru til sem ekki er keppt í að staðaldri. Meðal þeirra eru hundasund, skólabaksund, björgunarsund og köfun.

Reglur í sundkeppnum 
Í sundkeppnum verða keppendur að fylgja ýmsum reglum. Ef reglunum er ekki fylgt er keppnisfólk dæmt ógilt. 

Sem dæmi má nefna: 
Í bringusundi og flugsundi er mjög mikilvægt að báðar hendur snerti bakkann á sama tíma og í sömu hæð. 
Í öllu sundi gildir að bannað er að draga sig áfram með línunni.
Það má ekki gera nein önnur sundtök en flokkast undir sundið sem keppt er í.
Það ber að stinga þér af stað um leið og ráshljóð er gefið. Ef keppandi stingur sér til sunds broti úr sekúndu áður er sundið talið ógilt.

Tenglar 
 Sundmennt Íslendinga; grein í Lesbók Morgunblaðsins 1936

 
Líkamsrækt