Norræn tungumál
Norræn eða norðurgermönsk tungumál eru indóevrópsk tungumál sem aðallega eru töluð á Norðurlöndum. Þau tilheyra flokki germanskra tungumála.

Málsögulega eru norrænu málin yfirleitt flokkuð í tvo hópa:
 Austurnorræn tungumál sem eru danska og sænska.
 Vesturnorræn tungumál sem eru norska, færeyska og íslenska, ásamt útdauðu málunum norn, sem talað var nyrst á Bretlandseyjum fram á 18. öld, og grænlandsnorrænu, sem töluð var fram á 15. öld í byggðum norrænna manna á Grænlandi.

Taka skal fram að ýmsar svæðis- og stéttarmállýskur í Noregi, þar með talið bókmálið og ríkismálið hafa talist bæði til vestur- og austurnorrænna mála. Í héruðunum Bohuslän og Jamtlandi, sem tilheyrt hafa Svíþjóð síðan á 17. öld, finnast einnig mállýskur sem náskyldar eru norsku.

Einnig hafa norrænu málin flokkast í suður- norðurnorræn mál:
 Suðurnorræn tungumál sem eru danska ásamt suðursænskum mállýskum, sem einnig hafa verið nefndar austurdanskar mállýskur. Þær eru talaðar í Hallandi, á Skáni, í Blekinge og á Borgundarhólmi.
 Norðurnorræn tungumál sem eru öll önnur norræn mál.

Þriðja skilgreiningin flokkar norrænu málin í meginlands- og eyjamál:
 Norræn meginlandsmál sem eru danska, norska og sænska.
 Norræn eyjamál sem eru íslenska og færeyska, ásamt útdauðu málunum norn og grænlandsnorrænu.

Frekari fróðleikur 
 Oskar Bandle (ed.), The Nordic Languages: An International Handbook of the History of the North Germanic Languages, Berlin 2005, ISBN 3-11-017149-X. 
  Harald Hammarström, Robert Forkel and Martin Haspelmath (eds.), North Germanic, Jena 2017. 
 Jóhannes Gísli Jónsson and Thórhallur Eythórsson, Variation in subject case marking in Insular Scandinavian, Nordic Journal of Liguistics, 28 (2005), 223–245. 
 Iben Stampe Sletten, Norðurlandamálin með rótum og fótum, København, 2005.

Tenglar 
 Íslenskar-norrænar netorðabækur
 Um tungumál á Norðurlöndunum

Germönsk tungumál