Fornítalískt stafróf
Fornítalískt stafróf er útdautt stafróf sem var notað á Ítalíuskaga að fornu til að rita ýmis indóevrópsk (aðallega ítalísk) mál, ásamt öðrum málum, t.d. etrúsku. Stafrófið á uppruna sinn í kumaíska stafrófinu sem var notað í Iskía og Kumaí á 8. öld. Germanskar rúnir voru afleiddar af þessu stafrófi á 2. öld.

Etrúskt stafróf 
Elsta etrúska stafrófið er frá 700 f.Kr. og hafði 26 stafi:

Fyrir árið 600 f.Kr. hafði stafrófið ekki breyst mikið og rita mátti í hvaða átt sem er. Hins vegar fór það að þróast frá 6. öld og var lagað að hljóðkerfi etrúsku. Stöfum sem táknuðu hljóð sem voru ekki til í etrúsku var sleppt. Fyrir 400 f.Kr. var klassíska etrúska stafrófið í notkun víða um Etrúríu, sem hafði 20 stafi, og skrifað var frá vinstri til hægri:

Latneskt stafróf 
21 af gömlu etrúsku stöfunum 26 var notaður til að skrifa fornlatínu frá 7. öld f.Kr.:

Stafróf