Háttarsögn
Háttarsögn í íslensku er sagnorð sem gefur til kynna svipaða aðgreiningu og persónuhættir. Í íslensku teljast geta, mega, munu, skulu, vilja, eiga, hljóta, kunna, verða, þurfa, og ætla til háttarsagna. Háttarsagnir hafa tvöfalda merkingu í íslensku; grunnmerkingu og möguleikamerkingu. Grunnmerking háttarsagnar þýðir að mælandi segi að frumlagið hafi skyldu, ábyrgð, leyfi eða getu til að gera það sem nafnháttarsetningin segir. Möguleikamerking háttarsagnar þýðir að fullyrðing í nafnháttarsetningu sé hugsanleg, líkleg eða nauðsynleg.

 Hún má heimsækja mig. (grunnmerking)
 Þessi frétt hlýtur að vera rétt. (möguleikamerking)

Tengt efni 
 Háttarögn
 Viðtengingarháttur

Neðanmálsgreinar

Heimildir 
 Höskuldur Þráinsson (2005), Íslensk tunga III. Setningar: handbók um setningafræði
 Hulda Óladóttir (2011), Notkun viðtengingarháttar í nútímaíslensku

Sagnorð