Núþáleg sögn
Núþálegar sagnir eru aðeins ellefu sagnorð; eiga, mega, unna, kunna, knega, muna, munu, skulu, vilja, vita og þurfa. Í stað þátíðar í annarri kennimynd hafa þær nútíð. Núþálegar sagnir heita svo vegna þess að nútíð núþálegra sagna er mynduð með hljóðskiptum, eða á svipaðan hátt og þátíð sterkra sagna. Nafnháttarmerkið er ekki notað á eftir núþálegu sögnunum „munu“, „skulu“, „mega“ og „vilja“ (til dæmis er nafnháttarmerkið ekki notað á eftir sögninni að vilja í dæminu „ég vil borða kjúkling“).

Sögnin að knega þýðir að geta, megna, vera einhvers umkominn.

Annað 
 Til er vísa til að hjálpa manni að læra núþálegu sagnirnar:
 Unna, kunna, muna, má,
 munu, eiga, skulu,
 þurfa, vilja, vita, kná,
 verða hér í þulu.

Heimildir

Tenglar 
 Grein um núþálegu sögnina ‚skulu‘ á sagnavef Háskóla Íslands

 Grein um núþálegu sögnina ‚kunna‘ á sagnavef Háskóla Íslands

 Grein um núþálegu sögnina ‚muna‘ á sagnavef Háskóla Íslands

Tegundir sagna

en:Germanic verb#Preterite-presents