Jangka Jayabaya
Jangka Jayabaya iku ramalan ing tradhisi Jawa kang dipercaya ditulis déning Jayabaya, raja Karajan Kadhiri. Ramalan iki dikenal lumrahé dikenal ing kalangan masarakat Jawa.

Ramalan

 Besuk yèn wis ana kréta tanpa jaran 
 Tanah Jawa kalungan wesi 
 Prahu lumaku ing dhuwur awang-awang 
 Kali ilang kedhungé 
 Pasar ilang kumandhang 
 Iku tandha yèn tekané jaman Jayabaya wis cedhak 
 Bumi saya suwé saya mengkeret 
 Sekilan bumi dipajeki 
 Jaran doyan mangan sambel 
 Wong wadon nganggo pakéyan lanang 
 Iku tandhané yèn wong bakal nemoni wolak-waliking jaman
 Akèh janji ora ditetepi 
 Akèh wong wani nglanggar sumpahé dhéwé
 Manungsa padha seneng nyalah
 Ora ngendahaké hukum Allah
 Barang jahat diangkat-angkat
 Barang suci dibenci
 Akèh manungsa mung ngutamakké dhuwit
 Lali kamanungsan
 Lali kabecikan
 Lali sanak lali kadang
 Akèh bapa lali anak
 Akèh anak wani nglawan ibu
 Nantang bapa
 Sedulur padha cidra
 Kulawarga padha curiga
 Kanca dadi mungsuh 
 Akèh manungsa lali asalé 
 Ukuman Ratu ora adil 
 Akèh pangkat kang jahat lan ganjil
 Akèh kelakuan kang ganjil 
 Wong apik-apik padha kapencil 
 Akèh wong nyambut gawé apik-apik padha krasa isin 
 Luwih utama ngapusi 
 Wegah nyambut gawé 
 Kepingin urip méwah 
 Ngumbar nafsu angkara murka, nggedhekaké duraka
 Wong bener thenger-thenger 
 Wong salah bungah 
 Wong apik ditampik-tampik
 Wong jahat munggah pangkat
 Wong agung kasinggung
 Wong ala kapuja
 Wong wadon ilang kawirangané
 Wong lanang ilang kaprawirané
 Akèh wong lanang ora duwé bojo
 Akèh wong wadon ora setya marang bojoné
 Akèh ibu padha ngedol anaké
 Akèh wong wadon ngedol awaké
 Akèh wong ijol bebojo
 Wong wadon nunggang jaran
 Wong lanang linggih plangki
 Randha seuang loro
 Prawan seaga lima
 Dhudha pincang laku sembilan uang
 Akèh wong ngedol ngèlmu
 Akèh wong ngaku-aku
 Njabané putih njeroné dhadhu
 Ngakuné suci, nanging suciné palsu
 Akèh bujuk akèh lojo
 Akèh udan salah mangsa
 Akèh prawan tuwa
 Akèh randha nglairaké anak
 Akèh jabang bayi lair nggolèki bapakné
 Agama akèh kang nantang
 Prikamanungsan saya ilang
 Omah suci dibenci
 Omah ala saya dipuja
 Wong wadon lacur ing ngendi-endi
 Akèh laknat
 Akèh pengkianat
 Anak mangan bapak
 Sedulur mangan sadulur
 Kanca dadi mungsuh
 Guru disatru
 Tangga padha curiga
 Kana-kéné saya angkara murka 
 Sing weruh kebubuhan
 Sing ora weruh ketutuh
 Bésuk yèn ana peperangan
 Teka saka wétan, kulon, kidul lan lor
 Akèh wong becik saya sengsara
 Wong jahat saya seneng
 Wektu iku akèh dhandhang diunèkaké kuntul
 Wong salah dianggep bener
 Pengkhianat nikmat
 Durjana saya sampurna
 Wong jahat munggah pangkat
 Wong lugu kebelenggu
 Wong mulya dikunjara
 Sing curang garang
 Sing jujur kojur
 Pedagang akèh kang keplarang
 Wong main akèh kang ndadi
 Akèh barang karam
 Akèh anak karam
 Wong wadon nglamar wong lanang
 Wong lanang ngasoraké drajaté dhéwé
 Akèh barang-barang lumebu luang
 Akèh wong kaliren lan wuda
 Wong tuku ngglènik kang dodol
 Sing dodol akal okol
 Wong golèk pangan kaya gabah diinteri
 Sing kebat kliwat
 Sing telah sambat
 Sing gedhé kesasar
 Sing cilik kepleset
 Sing anggak ketunggak
 Sing wedi mati
 Sing nékat mbrekat
 Sing jerih ketindhih
 Sing ngawur makmur
 Sing ngati-ati ngrintih
 Sing ngedan keduman
 Sing waras nggagas
 Wong tani ditalèni
 Wong dora ura-ura
 Ratu ora netepi janji, musna panguwasané
 Bupati dadi rakyat
 Wong cilik dadi priyayi
 Sing mendélé dadi gedhé
 Sing jujur kojur
 Akèh omah ing ndhuwur jaran
 Wong mangan wong
 Anak lali bapak
 Wong tuwa lali tuwané
 Pedagang adol barang saya laris
 Bandhané saya ludhes
 Akèh wong mati kaliren ing sisihé pangan
 Akèh wong nyekel bandha nanging uripé sangsara
 Sing édan bisa dandan
 Sing bengkong bisa nggalang gedhong
 Wong waras lan adil uripé nggrantes lan kepencil
 Ana peperangan ing njero
 Timbul amarga para pangkat akèh kang padha salah paham
 Durjana saya ngambra-ambra
 Penjahat saya tambah
 Wong apik saya sengsara
 Akèh wong mati jalaran saka peperangan
 Kebingungan lan kobongan
 Wong bener saya thenger-thenger
 Wong salah saya bungah-bungah
 Akèh bandha musna ora karuan lungané 
 Akèh pangkat lan drajat padha minggat ora karuan sababé 
 Akèh barang-barang karam, akèh bocah karam
 Bejané kang lali, bejané kang éling
 Nanging sauntung-untungé kang lali
 Isih untung kang waspada
 Angkara murka saya ndadi
 Kana-kéné saya bingung
 Pedagang akèh alangané
 Akèh buruh nantang juragan
 Juragan dadi umpan
 Sing suwarané seru olèh prabawa
 Wong pinter diingar-ingar
 Wong ala diuja
 Wong ngerti mangan ati
 Bandha dadi memala
 Pangkat dadi pemikat
 Sing sawenang-wenang rumangsa menang 
 Sing ngalah rumangsa kabèh salah
 Ana Bupati saka wong kang asor imané
 Patihé kepala judhi
 Wong kang atiné suci dibenci
 Wong kang jahat lan pinter jilat saya drajat
 Pemerasan saya ndadra
 Maling lungguh wetengé mblenduk 
 Pitik angrem saduwuré pikulan
 Maling wani nantang kang duwé omah
 Begal padha ndhugal
 Rampok padha keplok-keplok
 Wong momong mitenah kang diemong
 Wong jaga nyolong kang dijaga
 Wong njamin njaluk dijamin
 Akèh wong mendem donga
 Kana-kéné rebutan unggul
 Angkara murka ngombro-ombro
 Agama ditantang
 Akèh wong angkara murka
 Nggedhèkaké duraka
 Ukum agama dilanggar
 Prikamanungsan di-iles-iles
 Kasusilan ditinggal
 Akèh wong édan, jahat lan kélangan akal budi
 Wong cilik akèh kang kepencil
 Amarga dadi kurbané si jahat kang jajil
 Banjur ana Ratu duwé prabawa lan nduwé prajurit
 Lan nduwé prajurit
 Nagarané ambané saprawolon
 Tukang mangan suap saya ndadra
 Wong jahat ditampa
 Wong suci dibenci
 Timah dianggep pérak
 Emas diarani tembaga
 Dandang dikandakaké kuntul
 Wong dosa sentosa
 Wong cilik disalahaké
 Wong nganggur kesungkur
 Wong sregep krungkep
 Wong nyengit kesengit
 Buruh mangluh
 Wong sugih krasa wedi
 Wong wedi dadi priyayi
 Senengé wong jahat
 Susahé wong cilik
 Akèh wong dakwa dinakwa
 Tindaké manungsa saya kuciwa
 Ratu karo Ratu padha rembugan nagara endi kang dipilih lan disenengi
 Wong Jawa kari separo
 Landa-Cina kari sejodho 
 Akèh wong ijir, akèh wong cethil
 Sing éman ora keduman
 Sing keduman ora éman
 Akèh wong mbambung
 Akèh wong limbung
 Selot-seloté mbesuk wolak-waliking jaman teka

Budaya Jawa