Ts’ai Lun
Ts’ai Lun ya iku penemu kertas. Dhèwèké lair ana ing Guiyang (saiki kalebu ing wewengkon Provinsi Hunan), kng urip selitar taun 105 Masehi ing jaman Kamaharajan Ho Ti ing daratan Cina. Dhèwèké minangka salah sawijining pegawé ing kamaharajan. Ts’ai Lun njabat minangka pembantu jaksa ing pengadilan. Nalika iku wong Cina wis nguwasani tulisan. Wektu iku tulisan digawé ana ing dhuwur irisan pring tipis kang wis dipepe. Wong-wong Cina padha nggunakaké  pring amarga Nagara Cina wekti iku lagi akèh tuwuhan pring. Ts’ai Lun kagolong wong kang bisa nulis. Dhèwèké mikir supaya bisa ngejurake pring lan digawé lembaran-lembaran. Ide mau langsung ditindakake. Dhèwèké nyiapake piranti lan bahan-bahan kango gawé kertas. Ts’ai Lun ngumpulake ketokan-ketokan pring. Ketokan mau banjur dikum nganggo banyu. Pring kang wis dikum dientas lan dilebokake ing wadah kang dilapisi wesi. Wadah kang ana pringe mau dideleh ing dhuwure tungku kang ana wawane.

Pring- pring mau banjur dijor. Pring-pring mau kang wis ajur, dijupuk sithi-sithik, banjur pring mau dideplok manèh supaya dadi luwih alus. Ts’ai Lun nggunakaké  lumpang nalika ndeplok adonan pring. Sawise adonan alus, adonan mau dideleh ana ing cetakan lan dipepe nganti garing. Banjur pring mau dadi lembaran kertas.

Cathetan suku 

Penemu
Lair 105 M