Nginang
Paan (saka     , surem godhong,  gandhengane karo pakis Inggris) minangka persiyapan sing nggabungake godhong sirih karo kacang areca sing akeh dikonsumsi ing saindenging Asia Tenggara, Asia Kidul lan Asia Wétan (umume Taiwan ). Kunyit kanggo efek stimulan.  Sawise ngunyah, banjur diwutahake utawa ditelan. Paan duwe macem-macem variasi. Tempel jeruk sluna (chuna) umume ditambahake kanggo naleni godhong. Sawetara persiapan ing bawana India kalebu tempel katha utawa mukhwas kanggo nyegerake napas.

Magahi paan minangka macem-macem variasi sirih sing ditanam ing distrik Aurangabad, Gaya lan Nalanda ing Bihar tengah. Pancen ora serat, luwih legi, luwih enak, lan sing empuk banget.

Indonesia lan Malaysia 
Bersirih, nyirih utawa menginang minangka budaya Melayu - tradhisi ngunyah Indonesia kayata kacang, sirih, gambir, tembako, cengkeh lan watu gamping .  Tradhisi menginang utawa ngunyah sirih sirih nyebar ing antarane klompok etnis Indonesia, utamane ing antarane masarakat Jawa, Bali lan Melayu ; diwiwiti luwih saka 3000 taun.  Cathetan para wisatawan saka China nuduhake manawa sirih lan areca wis dikonsumsi wiwit abad kaping 2 SM. 

Ing Nusantara Melayu, menginang utawa kacang pinang wis dadi kegiyatan sing dihormati ing tradhisi lokal; minangka tumindak kanthi upacara kanggo ngurmati para tamu. Piranti sirih pinang sing lengkap lan rumit diarani Tepak Sirih, pekinangan utawa cerana . Set kasebut biasane digawe saka lacquerware kayu, kuningan utawa kothak perak; lan kalebu kompol (wadhah), bekas sirih (wadhah godhong), kacip (piso pencet kanggo ngethok kacang areca), gobek (pestle lan lesung cilik), lan ketur (wadhah idu).

Referensi