Surat Ali Imran
Surat Ali Imran (Arab آل عمران ) iku surat kaping telu Kuran kanthi 200 ayat. Surat iki kagolong surat Madaniyah utawa surat kang tumurun ing kutha Madinah. Surat iki dumadi saka 200 ayat. Dijenengaké Ali 'Imran amarga ngamot kisah kulawarga Imran kang sajeroning kisah iki disebutaké kelairan Nabi Isa, pepadhané karo kadadéan Nabi Adam, kenabian lan sawatara mukjizaté, sarta ingaran uga kelairan Maryam binti Imran, ibu Nabi Isa. Surat Al Baqarah lan Ali 'Imran iki dijenengaké Az-Zahrawan (Loro Sing Gumilang), amarga kaloro surat iki nyingkap bab-bab kang miturut apa kang dipratélaké Al-Qur'an didhelikaké déning para Ahli Kitab, kaya déné kadadéan lan kelairan Nabi Isa rawuhé Muhammad lan sapanunggalané.

Ringkesan isi 
 Kaimanan: Dalil-dalil lan alesan-alesan kang mbantah wong Nasrani kang nganggep Nabi Isa a.s. minangka Allah; katauhidan iku dhasar kang digawa déning kabèh Nabi.
 Hukum-ukum: Musyawarah; mubahalah; larangan riba.
 Kisah-kisah: Kisah kulawarga 'Imran; perang Badar lan Uhud lan tuladha saka prastawa mau.
 Liya-liya: Golongan-golongan manungsa sajeroning mangertèni ayat-ayat mutasyaabihaat; sipat-sipat Allah; sipat wong-wong kang takwa; Islam siji-sijiné agama kang diridhai Allah; kamudharatan utawa karugian njupuk wong-wong kafir minangka kanca kapitayan; perjanjèn para Nabi déning Allah; perumpamaan-perumpamaan; pèngetan-pèngetan marang Ahli Kitab; Ka'bah iku omah ibadat kang tuwa dhéwé lan bukti-buktiné; mupangat ngélingi Allah lan ngrenungaké ciptaanNé.

Cthetan Sikil

Pranala njaba 

 Intro depdagri surat Ali Imran 
 Surah Ali 'Imran MP3

Surat Al Qur’an