Rabiès
Rabiès ya iku lelara infeksi akut ana ing susunan saraf pusat kang disebabake déning virus rabies. Penyakit iki duwé sipat zoonotik, ya iku bisa ditularake saka kéwan menyang manungsa.
Virus rabiès ditularke menyang manungsa saka cokotan kéwan tuladhané déning asu, kucing, kethèk, rakun, lan kampret.
Rabies karan uga lelara asu gemblung.

Ètimologi 
Tembung rabiès asalé saka basa Sansekerta kuna rabhas kang duwé teges nglakokaké kekerasan utawa kejahatan. Ana ing basa Yunani, rabies dijenengi Lyssa utawa Lytaa kang tegesé kegilaan. Ing basa Jerman, rabies dijenengi tollwut kang asalé saka basa Indojerman Dhvar kang tegesé ya iku ngrusak lan wut kang tegesé nesu. Ana ing basa Prancis, rabies dijenengi rage asalé saka tembung robere kang tegesé dadi gemblung.

Sajarah 
Rabies dudu lelara anyar ana ing sajarah perabadan manungsa. Catatan katulis ngenani perilaku asu kang ujug-ujug dadi giras tinemu ana ing Kode Mesopotamia kang ditulis 4000 taun dhisik lan uga ana ing Kode Babilonia Eshunna kang ditulis ana ing taun 2300 SM. Democritus nalika taun 500 SM uga nulisaké karakteristik tandha-tandha lelara kang meh padha kaya rabies.

Penyebab 
Rabies disebabake déning virus rabies kang kalebu ana ing Rhabdoviridae lan génus Lysavirus. Karakteristik utama saka virus kulawarga Rhabdoviridae iki ya iku duwé siji utas négatif RNA kang ora duwé segmen. Virus iki urip ana ing jinis kéwan kang duwé peran dadi perantara penularan.

Cathetan suku 

Lelara
Penyakit saraf
Virus