Jambé
Jambé uga diarani pinang, wohan, penang. Jeneng latiné Areca catechu L.. Ing saben laladan, pinang duwé jeneng kang warna-warna. Ing Jawa Kulon diarani jambé, penang utawa wohan. Ing Sumatra diarani pinang, pineng, pineung, batang mayang, batang bongkah, batang pining, batang pinang, lan boni. Ing Bali diarani banda, ing Makassar diarani rapo, ing Ternate diarani hena.

Jambé lumrahé thukul ing latar omah, ing pinggir dalan utawa kali. Jambé uga dimupangataké kanggo kaéndahan kutha lan kanggo penghijauan.

Dhèskripsi 
Wit jambé dhuwuré 10-30 méter lan dhapuré kang éndah cocog kanggo rerenggan.

Panangkaran 
Jambé bisa ditangkaraké kanthi nandur wijiné kang wis mateng utawa tuwa. Sadurungé wiji ditandur, wiji luwih dhisik ditandur ing plastik utawa kang biyasa diarani polybag. Nalika isih cendhèk, wit pinang kena kanggo rerenggan omah. Sawisé gedhé, wit jambé banjur ditandur ing njaba omah.

Kagunan 
Jambé wis dimupangataké masarakat Indonésia wiwit jaman biyèn. Jambé dienggo campuran mangan suruh utawa nginang. Wong kang mangan jambé bisa duwé untu kang kuwat sanajan wis tuwa.

Jus woh jambé kang isih nom bisa ngundhakaké daya karosané wong lanang. Kanggo nétralisir rasa pait ing jus woh jambé bisa nganggo gula pasir. Carané woh jambé dipisah saka kulité banjur dicampur karo kuning endhog pitik kampung utawa endhog bèbèk. Sadurungé diblènder dicampur karo madu kang cacahé telung sendhok lan susu kenthel kang rasané legi. Jus woh jambé banjur disaring ampasé. Jus woh jambé iki uga cocog yèn diombé para sepuh.

Wiji lan woh jambé uga kena dimupangataké kanggo pangobatan. Wiji jambé kena kanggo nambani lelara beri-beri, cacingen, weteng kembung, tatu, diare, watuk riak. Godhongé kena kanggo buntel panganan. Sepet jambé kena kanggo tamba beri-beri, sembelit, lan gangguan pancernan. Woh jambé kang isih enom kena kanggo tamba tatu kang disebabaké kacilakan.

Chatetan sikil 

Woh-wohan
Arecaceae