Daihatsu Mira
Daihatsu Mira (uga dikenal kanthi jeneng Cuore, Domino, lan sing luwih anyar Charade), yaiku kendharaan jinis mobil kei sing digawé dening prodhusèn mobil Jepang Daihatsu. Mobil iki duwèni manéka warna pilihan lan variasi sasis, kanthi varian paling anyar sing duwe papat model: "Mira", "Mira AVY", "Mira Gino" lan "Mira VAN". Mira minangka penerus paling anyar kanggo sèri mobil sing diwiwiti karo Felo Daihatsu taun 1966 lan wiwitan dikenal minangka versi komersial Cuore. Ing njaba Jepang, Mira uga ditawani nganggo daya mesin 850 cc utawa 1000 cc. Ing Australia, sèri kaloro dipasaraké minangka Daihatsu Handivan lan banjur dadi Daihatsu Handi. Jeneng "Mira" iku ateges ''Tujuwan''.

Sajarah 
Mobil Daihatsu sèri Mira lan Cuore iku ngganti mobil sèri Max Cuore ing Juli 1980. Banjur diganti karo generasi kapindho (L70) Mira / Cuore sing dikenalaké ing taun 1985. Kanggo pirang-pirang generasi, ana rong ukuran mesin sing kasedhiya: versi siji sing luwih cilik, kanggo cocog karo peraturan domestik Jepang, yaiku 550 utawa 660 cc, lan versi eksport kanggo pasar ekspor. Varian L200 (1990–94), banjur ing taun-taun sabanjuré ditambah nganggo mesin telung silinder 660 cc kanthi 40-664 PS (29–47 kW) ing Jepang, déné bagean liya ing dunya nampa varian daya mesin sing luwih gedhe kanthi 847 cc utawa 1000 mesin cc. Mira L500 minangka mobil jinis Kei pisanan saka Daihatsu sing nawakake mesin silinder (660 cc).

L55/L60 sèri (1980) 

Ing wulan Juli 1980, Daihatsu Mira lan Cuore dibabar kanggo ngganti sèri mobil Daihatsu Max Cuore. seri L55 minangka Daihatsu Mira generasi wiwitan nanging biasane dianggep minangka generasi kapindho Cuore lan Mira mula dipasarake minangka "Mira Cuore". Jangkoan gampang diremehake ing wulan Mei 1982, nalika Mira nyuda bagean "Cuore". Uga anyar yaiku MGX lima kacepetan sporti (telung lawang mung), dilengkapi ban radial. Transmisi "Daimatic" kanthi otomatis diganti dening unit kanthi kacepetan otomatis kanthi otomatis. Ing wulan Oktober 1983, versi turbocharge lan pacuan rodha papat wheel digawé kasedhiya (ora bisa, nanging).

Seri L55 iki didol karo rong mesin utama: unit AB10 loro silinder saka 547 cc, lan unit 617 cc AD sing rada gedhe sing dipasang ing eksport L60 Cuore. Kaloro loro nampilake poros balancing kembar, ngasilake operasi lancar lan bisu kanthi mesin silinder papat tradisional. Ing tes, mobil 617 cc nampa plaudit kanggo refinement uga karakter "meriah" lan "semangat" yen dibandhingake karo pesaing Eropa kaya ta Fiat Panda 30 lan Citroën Visa Club, loro uga loro - mesin silinder Masalah utama yaiku biaya: poros imbangan sing dilengkapi karo silinder sing larang regane dadi mesin silinder papat konvensional. Mobil kasebut uga dipuji Quattroruote amarga karakteristik nyopir kutha sing tangkas - sanajan ora bisa dianggep kanthi pas kanggo autostrada. Versi "amba" 30 PS (22 kW) duwe kecepatan paling ndhuwur 120 km / h (75 mph).

Mesin sing luwih gedhe dienal ing separo kaloro taun 1982, minangka bagean saka push dening Daihatsu kanggo nyurung ekspor Eropa. Ing sawetara pasar, mesin loro uga kasedhiya. Ing Belgium, umpamane, didol minangka Cuore 550 kanggo versi cilik lan minangka Cuore 623/625, gumantung saka kerja awak sing dipasang. Cuore didol kanthi apik ing Argentina lan Chili ing taun 1980 (4,300 mobil dikirim), nanging kesulitan ekonomi ing kono nyebabake pembatalan ekspor ing taun 1982.

Ing taun 1983 Mira Turbo muncul. Kasedhiya mung ing pasar Jepang, lan mung minangka kendharaan komersial, nduwe versi carburetted lan turbocharged saka mesin rong silinder. Iki cukup kanggo 41 PS (30 kW) lan kecepatan paling ndhuwur 130 km / jam (81 mph). Ing wulan Februari 1985 edisi khusus Mira Parco sing pisanan teka, menehi hubungan dawa antara Daihatsu lan rantai busana Parco. Nampa roda ngidini 10 inci, rem disk ngarep, AC, ban radial, lan interior khusus Parco, lan didol langsung liwat sewelas toko Parco ing saindenging negoro. Parco uga ngiklanake mobil liwat publikasi dhewe.

Giovanni Michelotti nggunakake Cuore generasi iki minangka dhasar kanggo prototipe "Michelotti PAC" (Komuter Otomotif Piranti) sing ditampilake ing Geneva ing taun 1985.

L70/L80 sèri (1985) 
Mira / Cuore generasi nomer loro (L70) dirilis ing wulan Agustus 1985. Nduwe roda roda maneh lan generasi anyar mesin telung silinder ngganti versi rong silinder (AB) sadurunge. Penempatan mesin EB anyar tetep padha, ing 547 cc. Kanggo versi ekspor L80, ana silinder silikon 847 cc, sing diarani ED-10. Ing wulan September 1986, versi khusus kanggo pasar Switserlan muncul, kanthi versi sing luwih sempit pindhah 796 cc (sing diarani ED-10A). Ora kaya versi standar sing luwih gedhe, siji iki cocog karo papat kategori tenaga kerja pajak ing kanton tartamtu, déné kanton liyane duwe watesan pajak terkenal ing 800 Cc.

Minangka kanggo versi pasar domestik Jepang, ana versi komersial (Mira) sing adol ing samping versi mobil penumpang (Cuore). Komersial duwe kursi mburi sauntara sing lempitan kanthi rata, lan gampang dingerteni ril bagasi ing jendela sisih mburi. Kanggo generasi sadurunge, versi nganggo drive roda papat sing bisa dienggo kasedhiya kanggo versi "Van" (sasis kode L71V). Mesin kasebut asliné dibentuk, lan sacara alami dicedhot utawa turbocharged (karo intercooler). Iki ana 38 PS (28 kW) lan 52 PS (38 kW). Versi turbo wiwitane mung kasedhiya minangka Mira (komersial telung lawang) lan dikenalake rong wulan sawise versi biasa. Kiriman minangka manual papat- utawa lima kacepetan, kanthi otomatis loro-kacepetan uga kasedhiya kanggo versi atmosfer.

Ing wulan Januari 1986, versi "Van" (Mira) lima lawang ditambahake. Versi "Walk-Liwat Van", nggunakake bonet biasa sing digabung karo cedhak kerja mburi alun, katon rong wulan mengko. Lawang lempitan (opsional ing sisih mburi) ndadekake akses dalan sanajan ing dalan-dalan sing paling angel. Ing Agustus 1987, Mira / Cuore nampa facelift bocah cilik kanthi gril lan bonnet anyar, uga sawetara detail liyane supaya kabèh katon kanggo penampilan lancar. Rong wulan mengko versi versi pacuan papat roda digawé kasedhiya ing versi turbocharged. Ing wulan Februari 1988 edisi khusus Mira Parco liyane teka. Mira Parco mung kasedhiya ing warna ireng lan interior kanthi warna sing cerah, lan dituju kanggo para pembeli twentysomething. Model iki cepet adol lan kanggo musim panas edisi Parco kapindho (saiki kanthi interior sing cerah biru) teka, diikuti karo Mira Parco nomer telu ing wulan Februari 1989. Versi iki nampa mesin turbocharged lan papat roda.

Sawise ngalami owah-owahan cilik liyane ing Oktober 1988, seri 50 PS Mira Sedan TR / CR turbocharged kanggo panggunaan penumpang uga kasedhiya - uga versi limang lawang. Edisi terbatas 500 Mira Sedan TR-XX Limited uga bisa didol. Produksi Jepang saka seri L70 rampung nalika versi 660 cc L200 sing anyar dikembangake ing Maret 1990 minangka respon peraturan anyar kanggo kelas Kei. Iki uga nandhani pungkasan bagean divisi kasebut menyang Mira lan Cuore, nalika nameplate Cuore kasebut pensiun ing Jepang kanthi introduksi model anyar kasebut.