Salat sunat
Salat Sunat utawa salat nawafil (jamak:nafilah) iku salat kang kaprayogakaké supaya diayahi nanging ora wajib saéngga ora dosa yèn ditinggalaké. Salat sunat miturut ukum dumadi saka rong golongan yakuwi:
 Muakkad, ya iku salat sunat kang kaprayogakaké kanthi panekanan kang kuwat (nyedhaki wajib), kaya ta salat dina riyaya, salat sunat witir lan salat sunat thawaf.
 Ghairu Muakkad, ya iku salat sunat kang kaprayogakaké tanpa panekanan kang kuwat, kaya ta salat sunat Rawatib lan salat sunat kang sifaté insidentil (gumantung wektu lan kaanan, kaya ta salat kusuf/khusuf mung diayahi nalika ana grahana).

Pamérangan miturut pelaksanaan 
 Salat sunat kang diayahi kanthi dhèwèkan (munfarid) antarané:
 Salat Rawatib
 Salat Wudhu
 Salat Istikharah
 Salat Mutlaq
 Salat Dhuha
 Salat Tahiyyatul Masjid
 Salat Tahajjud
 Salat Hajat
 Salat Awwabin
 Salat Tasbih
 Salat Taubat
 Déné kang bisa diayahi kanthi bebarengan berjama'ah antarané:
 Salat Trawèh
 Salat Ied
 Salat Grahana
 Salat Istisqa

Wektu ora kena ngayahi salat sunat 
 Srengéngé mlethèk nganti munggah sadhuwuring lembing
 Srengéngé persis ing tengah (zenith), nganti miwiti miring
 Sawisé ashar nganti srengéngé angslup
 Sawisé shubuh
 Nalika srengéngé angslup nganti sampurna angslupé

Rujukan 
 Kumpulan Salat-Salat Sunat, Drs. Moh. Rifa'i, CV Toha Putra, Semarang, 1993

Salat