Panganan pokok
A pangan pokok, pokok pangan, utawa mung pokok sing, iku pangan sing dipangan ajeg lan ing jumlah kuwi dadi bagean dominan standar diet kanggo wong diwenehi, nyediakke bagian sekedhik akeh kabutuhan energi lan umume mbentuk wujud proporsi asupan nutrisi liyane uga.  Panganan pokok kanggo masarakat tartamtu bisa dipangan asring saben dina utawa saben panganan, lan umume wong urip kanthi pola diet adhedhasar mung sawetara panganan pokok.  Staples khusus beda-beda gumantung ing saben papan, nanging umume panganan murah utawa gampang kasedhiya kanggo nyuplai siji utawa luwih bahan makronutrien sing dibutuhake kanggo kaslametan lan kesehatan: karbohidrat, protein, lemak, mineral, lan vitamin .  Conto khas kalebu umbi lan oyot, biji-bijian, legum, lan wiji. Antarane, sereal, kacang polong, umbi lan oyot nyumbang udakara 90% asupan kalori panganan ing donya. 

Peradaban pertanian awal ngregani panganan sing ditemtokake minangka bahan baku amarga, saliyane nyedhiyakake nutrisi sing dibutuhake, umume cocog kanggo disimpen sajrone wektu sing suwe tanpa bosok. Kaya panganan nonperishable sing mung bisa Staples sak mangsa butuh, kayata mangsa garing utawa kadhemen sedheng mongso, marang kang kaping harvests wis disimpen. Sajrone musim akeh, bisa uga ana macem-macem panganan sing kasedhiya.

Panganan pokok asale saka sayuran utawa produk kewan, lan staples umum kalebu sereal (kayata beras, gandum, jagung, millet, lan sorgum ), umbi starchy utawa sayuran oyot (kayata kentang, singkong, ubi, ubi, utawa talas ), daging, iwak, endhog, susu, lan keju,  lan legum garing kayata kacang lan kacang liyane.  Panganan pokok kalebu sagu (asalé saka pith saka sagu wit kurma ),  lan woh-wohan kayata kluwih lan plantains . Panganan pokok uga kalebu (gumantung saka wilayah): minyak zaitun, minyak klapa, lan gula (kayata saka plantain).

Gambar

Referensi