sentence2: Κατά αυτόν τον τρόπο, μια εντολή όπως η x:=έκφραση; (δηλ. η ανάθεση του αποτελέσματος μιας έκφρασης σε μια μεταβλητή) φαίνεται να ζητά την αποτίμηση της έκφρασης ώστε το αποτέλεσμα να τοποθετηθεί στην x, αλλά τα περιεχόμενα της x δεν έχουν σημασία μέχρι να εμφανιστεί ανάγκη για την τιμή της μέσω κάποιας αναφοράς στην x αργότερα, σε κάποια άλλη έκφραση, η οποία με τη σειρά της μπορεί να καθυστερεί, αν και τελικά το δέντρο των εξαρτήσεων που θα προκύψει θα πρέπει να παράγει κάποιο σύμβολο για τον έξω κόσμο.
sentence1: بوضوحٍ، تَمَّ استدعاء التعبير بُغية تثمينه وَوُضِعَت النتيجة في x، لكن يتم تعليق ما بداخل x لِحين احتياج قيمته وذلك باستخدام فهرس يقود إلى x في تعبيرٍ ما لاحِقٍ وقد يكون هذا التعبير أيضًا مؤجّلًا، وأخيرًا تُشَذَّب شجرة الاعتماديَّات النامية هذه لإنتاج بعض الرموز الّتي يُفَضَّل رؤيتها.