De Haarlemmermeerpolder
Aan de rivier bevindt zich vooraan een aanlegsteigertje. Er staan kleine houten huisjes met tuintjes. De tuintjes aan de rechterkant worden begrensd door een zandweg. Op achtergrond staan flatgebouwen. De Haarlemmermeer was een waterplas in de provincie Noord-Holland. En lag tussen Amsterdam, Haarlem en Leiden. Het was ontstaan uit een aantal afzonderlijke plassen, die door afslag van de oevers en vervening één groot meer werden. Wegens het steeds dreigende overstromingsgevaar werden al vroeg plannen gemaakt om het meer droog te leggen. Bijvoorbeeld in 1641 door J.A. Leeghwater, in 1712 door Cruquius en in 1819 Van Lynden van Hemmen. Toen in 1836 zowel Amsterdam als Leiden tijdens zware stormen door het water werden bedreigd, werd bij koninklijk besluit van 1 augustus 1837 een commissie aangewezen.Deze commissie werd belast met het inleveren van een ontwerp en een begroting van de kosten voor de droogmaking. Het droogmalen duurde van juni 1848 tot begin 1852. Er werd een doorlopende ringdijk aangelegd van 59,5 kilometer lengte en 0,7 tot 1,7 meter hoogte. Ook kwam er een ringvaart (zie foto) met drie stoomgemalen, de Leeghwater, de Cruquius en de Lynden. Het gemaal Cruquius is buiten werking gesteld en als museum ingericht. De gehele polder vormt vanaf 1855 een gelijknamige gemeente. In 1990, op het moment dat deze foto gemaakt werd, had de gemeente Haarlemmermeer 95.782 inwoners en een grondgebied van 185,23 km².