Niets kan dwaasheid verhelpen
Een zot ligt voorovergebogen op een grote vijzel. Een man wil hem met een mortier bewerken. Links staat een geleerde. Hij wijst vermanend naar de scène. De prent valt te interpreteren als een allusie op de dwaasheid van de mensheid, die door niets of niemand kan worden verholpen. De prent heeft een Nederlands en Latijns onderschrift.