De koning en de vogel (Vereniging voor Penningkunst 1993, inschrijfpenning)
Linda Verkaaik kreeg haar opleiding aan de Akademie voor Beeldende Kunsten in Utrecht en ging Vervolgens naar de Rijksakademie. Haar ontwerp 'De koning en de vogel' wordt door Steyn getypeerd als een buitenbeentje. Dat klopt. De naamgeving van de penning die een palet-achtige werking heeft, Wekt direct de herinnering aan Hans Christiaan Andersen's sprookje De Keizer en de nachtegaal. De keizer laat zich zich verleiden zijn geliefde nachtegaal in te wisselen voor een mechanische maar die gaat na een tijdje natuurlijk stuk. Of dit sprookje de directe aanleiding voor de titel is geweest weet ik niet, maar elementen uit het verhaal komen in het ontwerp terug. Het sprookjesachtige dat door de felle kleuren van het email wordt opgeroepen en door de mechanisch geboorde gaten. De twee grote openingen geven de associatie met een Japanse tsuba, het gevest van het zwaard van een samurai. Steyn spreekt over een reminiscentie aan het werk van Kandinsky. Deze pionier van de abstractie voerde figuratieve elementen zijn schilderijen in, opdat zij niet zuiver decoratief beoordeeld zouden worden. Eenzelfde aanpak zien wij bij Verkaaik: een suggestie van een gekroond hoofd, versterkt door het rood en het geel in opgaande lijnen. Het gezicht is aan de andere zijde wat minder schematisch en de staart van de vogel steekt uit de penningrand. Waar Limperg in 1987 voor de eerste maal kleur in de penning bracht door verschillende patines aan te brengen, is hier de kleur met zijn aquarelachtige werking het resultaat van emailleren op brons, een uitzonderlijke techniek die Verkaaik zelf ontwikkeld heeft.