Casanova (Vereniging voor Penningkunst 1998, inschrijfpenning)
Sporen van lichamelijkheid op penningen kennen wij sinds het werk van Esser: bij zijn Rembrandt verschenen duim- en vingerafdrukken zonder gène op het werk, als zichtbaar gebleven resultaat van het creatieve proces. De uit Italië afkomstige Roberto Ruggiú - geen leerling van Esser maar van de Koninklijke Academie voor Kunst en Vormgeving in Den Bosch en van de Jan van Eyck Academie in Maastricht - maakte een afgietsel van een vrouwelijke navel om zijn landgenoot Casanova te gedenken. De avonturier Giovanni Iacopo Casanova de Seingalt (1725-1798), 'l'homme bonnes fortunes' die de eigen scabreuze levensloop in zijn twaalfdelige memoires beschreef was een groot liefhebber van vrouwen en goud; hij was alchemist en valsspeler, en hij duelleerde. Hij kende alle belangrijke intellectuelen van zijn tijd. Afgezien van in de eigen Memoires is hij het mooist vereeuwigd door Marcello Mastroianni in Ettore Scola's La nuit de Varenne - en door Ruggiú in deze penning. Ruggiú heeft Casanova tastbaar willen maken: aan de ene kant de navel en aan de andere de kop van een haan als symbool voor het alchemistisch ontwaken. De naam staat op de rand. Een penning voor de echte liefhebber.