متن: حدود ده سال پیش، یک تاجر جوان و بسیار موفق به نام جاش در حال حرکت در خیابانی با پیشوند = st1 / محله شیکاگون بود. او با جگوار XKE 12 سیلندر براق و مشکی خود که فقط دو ماه از عمرش می گذشت کمی خیلی سریع می رفت. او مراقب بچه هایی بود که با عجله از بین ماشین های پارک شده بیرون می آمدند و وقتی فکر می کرد چیزی می بیند سرعتش را کاهش می دهد. وقتی ماشینش رد شد، بچه‌ای بیرون نیامد، اما آجری بیرون آمد و - WHUMP! - به درب کناری مشکی براق جگ برخورد کرد! جیغ زدن. . . !!!! فورا جاش ماشین را متوقف کرد، بیرون پرید، بچه را گرفت و به ماشین پارک شده هل داد. او سر بچه فریاد زد: "این چی بود و تو کی هستی؟ فقط داری چیکار می کنی؟!" در حال ساختن یک سر بخار، او ادامه داد. "این جگ جدید من است، آن آجری که پرتاب کردید از بین رفت، برای شما هزینه زیادی داشت. چرا آن را پرتاب کردید؟" "لطفا، آقا، لطفا... متاسفم! نمی دانستم دیگر چه کار کنم!" به جوان التماس کرد. "من آجر را پرت کردم زیرا هیچ کس دیگری متوقف نمی شد!" وقتی پسرک به ماشین پارک شده اشاره کرد، اشک از صورتش سرازیر شد. گفت: این برادر من است، آقا. "او از جدول پایین آمد و از ویلچرش افتاد و من نمی توانم او را بلند کنم." پسر با هق هق از تاجر پرسید: "لطفا کمکم می کنی او را به ویلچرش برگردانم؟" او صدمه دیده و برای من خیلی سنگین است. تاجر جوان که فراتر از حرف‌هایش حرکت کرد، تلاش زیادی کرد تا توده‌ای که به سرعت در گلویش متورم می‌شد، قورت دهد. او مرد جوان را با زور زدن به صندلی چرخدار برگرداند و دستمالش را بیرون آورد و خراش‌ها و بریدگی‌ها را پاک کرد و بررسی کرد که همه چیز دارد پیش می‌رود. خوب بود. سپس برادر کوچک‌تر را تماشا کرد که او را از پیاده‌رو به سمت خانه‌شان هل می‌داد. یک پیاده‌روی طولانی تا جگوار XKE مشکی و درخشان 12 سیلندر بود -- راه رفتن طولانی و آهسته. جاش هرگز درب کناری را درست نکرد. جگوارش را نگه داشت تا به او یادآوری کند که زندگی را آنقدر تند نگذراند که کسی مجبور شود برای جلب توجه او آجری به سمت او پرتاب کند.
سوال: چه چیزی می توانیم از متن یاد بگیریم؟
1. جاش از بچه ها پول می گرفت.
2. جاش مرد مهربانی بود.
3. دو تا بچه همسایه جاش بودند.
4. ماشین جدید جاش به راحتی خراب شد.