متن: از بچگی از نوشتن یادداشت های تشکر متنفر بودم، اما چاره ای نداشتم: مادرم بر احترام به مهربانی و سخاوت دیگران سرسختانه بود. اما اکنون پس از گذراندن دوران کودکی برای ساختن آن نت ها، موسیقی سپاسگزاری به طور طبیعی از من جاری می شود. من برانت را استخدام می کنم تا اطراف درب ورودی خانه ام درختی بسازد. من آن را دقیقاً همانطور که می خواستم ترسیم کردم و او به دید من کاملاً پی برد. با تعجب از این که چگونه زیبایی درختکاری هر بار که به خانه‌ام وارد می‌شدم، من را به وجد می‌آورد، چند هفته پس از بالا رفتن درخت با برانت تماس گرفتم. با حالت دفاعی جواب تلفن را داد. "چه کاری می توانم برای شما انجام دهم؟" با صدای سرد و دور پرسید. من پاسخ دادم: «می‌توانید بگویید، «خوش آمدید». برانت پاسخ داد: «نمی‌فهمم». "من زنگ می زنم تا بگویم "متشکرم." سکوت. او پرسید: "منظورت چیست؟" "من عاشق درخت کاری خود هستم و می خواستم بدانی که چقدر از کار شما قدردانی می کنم." سکوت بیشتر. "من 20 سال است که این کار را انجام می دهم و هیچ کس تا به حال زنگ نزده است که از من تشکر کند.» برانت گفت: «مردم فقط زمانی با من تماس می گیرند که مشکل داشته باشند.» او شک داشت. من نیز تجربه مشابهی با LJ داشتم. او به سؤالات من پاسخ داد، فشار نیاورد و داد. من فضایی برای فکر کردن و تصمیم گیری نوشتم تا به او بفهمانم که او کاملاً فراتر از انتظارات من در مورد تجربه فروش خودروی بی نظیر است و از انتخاب ماشینم راضی هستم. LJ چند روزی با من تماس گرفت. بعداً گفت این اولین تشکر در تاریخ نمایندگی است. آیا واقعاً در عصری زندگی می کنیم که بازخورد فقط با شکایت بسته می شود؟ به نظر من وقتی روی مشکلات تمرکز می کنیم فقط نارضایتی داریم و شکایت اما وقتی روی جشن گرفتن خوبی تمرکز می کنیم، احتمالاً آن را به چیزی مثبت تبدیل می کنیم.
سوال: وقتی برانت صدای نویسنده را از تلفن شنید، او _ .
1. غیر دوستانه
2. غافلگیر شدن
3. سپاسگزار
4. برانگیخته