متن: زمستانی که چهارده ساله شدم عاشق پسر وزیر شدم. او چینی نبود. برای کریسمس برای پسر رابرت دعا کردم. وقتی فهمیدم پدر و مادرم خانواده وزیر را برای شام شب کریسمس دعوت کرده اند، از وحشت گریه کردم. رابرت در مورد کریسمس چینی ما چه فکر می کند؟ او در مورد اقوام پر سر و صدا چینی ما که فاقد آداب مناسب آمریکایی هستند، چه فکر می کند؟ در شب کریسمس، مادرم غذاهای چینی فراوانی درست کرد. و سپس آنها رسیدند - خانواده وزیر و همه بستگان من. رابرت سلام کرد و من وانمود کردم که او شایسته وجود نیست. شام مرا عمیق‌تر در ناامیدی فرو برد. اقوام من انتهای چاپستیک هایشان را لیس زدند و دستشان را از آن طرف میز بردند. رابرت و خانواده اش صبورانه منتظر بودند تا بشقاب بزرگی به آنها داده شود. وقتی مادرم تمام ماهی بخار پز را بیرون آورد، اقوام من با خوشحالی زمزمه کردند. رابرت صورتش را درآورد. سپس پدرم به چپستیک هایش رسید درست زیر چشم ماهی و گوشت نرم را برداشت. او گفت: "امی، مورد علاقه تو" و گونه ماهی لطیف را به من داد. می خواستم ناپدید شوم. در پایان غذا، پدرم به عقب خم شد و با صدای بلند آروغ زد و از مادرم به خاطر آشپزی خوبش تشکر کرد. پدرم برای مهمانان حیرت‌زده ما توضیح داد: «این رسم مودبانه چینی‌هاست که شما را راضی نشان دهند.» رابرت با چهره ای قرمز به بشقابش نگاه می کرد. وزیر موفق شد آروغ آرامی را مطرح کند. تا آخر شب در سکوت شوکه بودم. بعد از اینکه همه رفتند، مادرم به من گفت: "تو می خواهی از بیرون مثل دخترهای آمریکایی باشی." او یک هدیه اولیه به من داد. دامن کوتاه بود "اما درونت باید همیشه چینی باشی. باید افتخار کنی که متفاوت هستی. تنها شرم تو داشتن شرم است." سال ها بعد بود که توانستم به طور کامل از درس او و هدفی که در پس منوی خاص او وجود داشت، قدردانی کنم. برای شب کریسمس آن سال، او غذاهای چینی عالی را انتخاب کرده بود.
سوال: ما می توانیم از این قطعه استنباط کنیم که _ .
1. نویسنده سال ها بعد از درس مادرش قدردانی کرد
2. مادر آماده شد تا فرهنگ غذایی متفاوت چینی را نشان دهد
3. نویسنده باید افتخار کند که او متفاوت است
4. خانواده وزیر واقعا از غذا لذت بردند