متن: دیوید براون و آن دو بیمار در برنامه مراقبت روزانه بزرگسالان در بیمارستان مرسی هستند. دیوید براون هفتاد و دو ساله است. او دوستانه است و دوست دارد صحبت کند. او با همسرش در شهر زندگی می کند. اما دیوید در حال فراموش کردن است. همسرش می‌گوید: سوپ را گرم می‌کند، سپس گاز را فراموش می‌کند. او شصت و یک ساله است و هنوز کار می کند. او نگران تنها گذاشتن شوهرش است. آن هشتاد ساله است و با دختر 60 ساله اش زندگی می کند. دخترش می گوید که به استراحت نیاز دارد. "مامان همه جا مرا دنبال می کند. وقتی روزنامه می خوانم مرا دنبال می کند. من به استراحت نیاز دارم و او هم همینطور." و بنابراین، چندین بار در هفته، خانواده دیوید و آن آنها را به مرکز مراقبت روزانه بزرگسالان می برند. بسیاری از بیمارستان ها این برنامه را دارند. بیماران یک تا پنج روز در هفته یک یا نیم روز کامل به مرکز مراجعه می کنند. همه بیماران با خانواده خود زندگی می کنند و بیشتر افراد مسن هستند. خانم کارول جانسون مدیر مرکز است. او می‌گوید: "ما به بیماران و خانواده‌های آنها خدمات بسیار ارزشمندی ارائه می‌دهیم. بیماران این شانس را دارند که از خانه‌های خود خارج شوند. شوهران، همسران یا فرزندان بالغ می‌توانند کار کنند یا استراحت کنند. مهمتر از همه، خانواده‌ها هستند. می توانند با هم بمانند."
سوال: چرا دیوید براون بیمار مرکز مراقبت روزانه بزرگسالان شد؟
1. چون هفتاد و دو ساله است.
2. چون در خانه تنهاست.
3. چون داره فراموشکار میشه
4. چون او به شدت بیمار است.