متن: یک روز در سال 1965، زمانی که در مدرسه View Ridge در سیاتل کار می کردم، معلم کلاس چهارم به من مراجعه کرد. او دانش آموزی داشت که کارش را قبل از بقیه تمام کرد و به یک چالش نیاز داشت. "آیا او می تواند در کتابخانه کمک کند؟" او پرسید. گفتم: "او را همراه بفرست." به زودی پسری با موهای شنی با شلوار جین و تی شرت ظاهر شد: "برای من کاری داری؟" او درخواست کرد. من در مورد سیستم اعشاری دیویی برای قفسه بندی کتاب ها به او گفتم. او بلافاصله این ایده را برداشت. سپس یک دسته کارت برای کتاب های دیرباز به او نشان دادم که فکر می کردم واقعاً بازگردانده شده اند اما کارت های اشتباهی در آنها قفسه شده بود. گفت: این یک نوع کارآگاهی است؟ من جواب دادم بله و او مشغول به کار شد. تا زمانی که معلمش در را باز کرد و اعلام کرد: «وقت استراحت است!» سه کتاب با کارت‌های اشتباه پیدا کرده بود. صبح روز بعد، او زود رسید.» او گفت: «می‌خواهم این کتاب‌ها را تمام کنم.» در پایان روز، وقتی از او خواست که به طور منظم کتابدار شود، به راحتی می‌توانست بگوید بله. او خستگی ناپذیر کار می‌کرد. بعد از چند هفته یادداشتی روی میزم پیدا کردم که مرا به شام در خانه پسر دعوت می کرد. در پایان یک عصر دلپذیر، مادرش اعلام کرد که خانواده به مدرسه ای همسایه نقل مکان خواهند کرد. اولین نگرانی پسرش، او بود. گفت، داشت کتابخانه ویو ریج را ترک می کرد. او درخواست کرد. وقتش که رسید، ناخواسته خداحافظی کردم. دلم برایش تنگ شده بود، اما نه برای مدت طولانی. چند روز بعد برگشت و با خوشحالی گفت: «کتابدار آنجا اجازه نمی دهد پسرها در کتابخانه کار کنند. مادرم مرا گرفت. به View Ridge منتقل شد. پدرم مرا در راه سرکار پیاده می‌کند. و اگر نتواند، من راه می‌روم!» من باید فکر می کردم که چنین عزم متمرکزی می تواند آن مرد جوان را به هر کجا که می خواهد ببرد. چیزی که نمی توانستم حدس بزنم این بود که او تبدیل به نابغه عصر اطلاعات خواهد شد: بیل گیتس، سرمایه دار مایکروسافت و ثروتمندترین افراد آمریکا. مرد.
سوال: به پسر گفته شد در اولین روز حضور در کتابخانه چه کاری انجام دهد؟
1. برای تنظیم مجدد کتاب ها بر اساس سیستم جدید.
2. تا آن کتاب های عقب افتاده را به قفسه ها برگردانم.
3. برای پیدا کردن کتاب هایی که کارت های اشتباه در آنها وجود دارد.
4. برای برگرداندن کارت ها در کتاب های دیرباز.