متن: هر چه افراد بیشتری را ملاقات کنم، سگم را بیشتر دوست دارم. هر روز به من یادآوری می شود که چرا او را اینقدر دوست دارم. سه هفته قبل از کریسمس در سال 2008، حدود ساعت 2:00 بامداد، سگم ما را از خوابی راحت بیدار کرد زیرا کسی در خانه ما را می زد. جلوی من پارس کرد که انگار از من در مقابل غریبه ای که در می زد محافظت می کرد. شوهرم جواب داد و این یک افسر پلیس محلی بود که به ما گفت که پدرشوهرم به دلیل فراموش کردن شماره ما با پلیس تماس گرفته است. مادرشوهرم از بیماری مغزی رنج می برد و در بیمارستان بستری بود. از افسر تشکر کردیم و به سمت بیمارستان حرکت کردیم. ما او را می بردیم، اما بیمارستان او را یک حیوان خانگی کثیف می دانست. پس از بازدید از بیمارستان به خانه رفتیم و یک بار دیگر سگمان را در آغوش گرفتیم. در این مرحله بعید بود که سگ کوچولو به یاد داشته باشد که ما را از خواب بیدار کرده است. چیزی که یادش بود این بود که چند ساعتی او را تنها گذاشتیم و دلش برای ما تنگ شده بود. فکر کرد ما هم دلتنگش هستیم، پس با دم تکان دادن از ما استقبال کرد. در آن تابستان شخصی سعی کرد در خانه ما نفوذ کند، اما، یک بار دیگر، سگ کوچک ما روز را نجات داد. پرده‌های ما آسیب دیده بود، اما کسی وارد نشد. وقتی از سر کار به خانه برگشتم، قسمت‌هایی از پرده‌هایم را دیدم که روی زمین افتاده بود. با پلیس تماس گرفتیم و افسر گفت که کارش عالی است. سگ من یک سگ شیرین دوست داشتنی است که فقط کمی توجه می خواهد. ماه ها با او کار کردم و حالا می نشیند، می رقصد، آواز می خواند، دست می دهد و خیلی چیزهای دیگر. بهترین بخش این است که او به همان اندازه که من مراقب او هستم، مراقب من است. شوهرم میگه سگ خرابه . من می گویم او بالاخره یک خانه دوست داشتنی دارد.
سوال: سگ نویسنده او را بیدار کرد تا به او بگوید که _ .
1. مادرشوهرش مریض بود
2. پدرشوهرش بهش زنگ زد
3. کسی در را می زد
4. شخصی وارد خانه او شده بود