متن: وقتی تصمیم گرفتم شغلم را به عنوان عکاس عروسی رها کنم، در اواخر دهه بیستم بودم، تازه از طلاقم از باب که مرا خالی و گیج کرده بود. تصمیم گرفتم آمریکا را ترک کنم و سفر کنم. هیچ پس انداز و بیش از 5000 دلار بدهی نداشتم. کاری که من انجام دادم دو وظیفه تحت حمایت به عنوان یک عکاس سفر بود- و در کنار آن، فکر کردم، آسان خواهد بود. اولین تجربه من یک سفر جاده ای از تورنتو به لاس وگاس بود که توسط یک سرویس تحویل خودرو پرداخت شد. سفرهای دیگری دنبال شد و سپس وبلاگ مسافرتی راه اندازی کردم. قرار بود کارت تلفن من برای عکاسی در سفر باشد. با این حال، حتی با وجود وبلاگ و تجربه گذشته، ایمیل پس از ایمیلی که برای انتشارات ارسال می‌کردم و تلاش می‌کردم کار کنم، بی پاسخ ماند. وقتی آنها تماس گرفتند، ویراستاران به من گفتند که من هیچ شانسی برای ایجاد حرفه ای با عکاسی در سفر ندارم. در حالی که برای رسیدن به مسیری که می‌خواستم تلاش می‌کردم، و همانطور که وبلاگم را برای کمک به رسیدن به آنجا گسترش دادم، متوجه شدم کلاه یک وبلاگ نویس تمام وقت بر سر دارم. خوشبختانه در زمان مناسب وارد شدم. سال 2010 بود و صنعت سفر به تازگی توجه خود را به وبلاگ نویسان معطوف کرده بود. همانطور که هرگز نمی توانستم پیش بینی کنم، وبلاگ نویسی من - نه عکاسی من - مرا با موفقیت به سراسر جهان برد. در ابتدا فکر می کردم به دلایل شخصی است، اما بعداً متوجه شدم که برای بازاریابی رایگان برای وبلاگ نویسی من بوده است. در عرض دو سال، از من خواسته شد که در کنفرانس های وبلاگ نویسی سفر صحبت کنم، که به من کمک کرد تا شبکه ای از دوستان را در سراسر جهان ایجاد کنم. با این حال، مهم‌تر از آن زمانی بود که دیدم سفرهایم به دیگران کمک می‌کند. دنبال کنندگان وبلاگ و رسانه های اجتماعی من دیدند که من رویاهایم را تعقیب کردم و بارها و بارها به من گفتند که چگونه به چنین نمونه ای نیاز دارند که در زندگی آنها در جاهای دیگر وجود نداشت.
سوال: بعد از اینکه نویسنده کارش را ترک کرد، تصمیم گرفت _ .
1. شوهرش را طلاق دهد
2. عکاس عروسی باشید
3. تمام بدهی او را پرداخت کند
4. به سفر خارج از کشور بروید