متن: یک عصر تابستان گذشته، وقتی از پسر 14 ساله ام، ری، برای صرف شام کمک خواستم، پاسخ او مرا شوکه کرد. او پرسید: آبکش چیست؟ فقط می توانستم خودم را مقصر بدانم. در خانواده دست هیچ کس به جز دست من در سس نمی رفت. اما آن شب، همان‌طور که با وحشت توضیح دادم که آبکش همان چیزی است که در آن سوراخ‌هایی وجود دارد، به این فکر کردم که ری را برای چه چیز دیگری آماده نکرده بودم. به‌عنوان والدین، در حالی که بر اعتماد به نفس و شخصیت پسرانمان تمرکز می‌کنیم، شاید همیشه به این فکر نمی‌کنیم که هم اتاقی‌ها، دوست‌پسرها، شوهران یا پدران آینده کسی را بزرگ می‌کنیم. می‌خواستم بدانم پسری بزرگ کرده‌ام که هرگز از آن زن در زندگی‌اش نمی‌پرسد: «شام چی؟» بنابراین من طرحی را ارائه دادم: من یک دوره خصوصی اقتصاد خانه را به ری ارائه خواهم داد. از اینکه متوجه شدم نه نگفت خوشحال شدم. برای دو ساعت، سه روز در هفته، ری تماماً مال من بود. یک روز وقتی سس گوجه‌فرنگی‌اش روی اجاق کم شد، مرغی را شست و چاشنی کرد. سپس پوسته را پهن کرد و آن را با سیب پر کرد، در حالی که به توضیحات من در مورد اهمیت گرم کردن پیش گرم کردن فر گوش می داد. می‌دانستم که او ترجیح می‌دهد به جای یاد گرفتن درست کردن جوراب با مادرش، در خیابان شلیک کند. او سعی کرد از درس خیاطی استفاده کند، حتی اگر من اصرار داشتم که یک روز، کسی ببیند که او دارد پیراهن خود را درست می‌کند. بسیار جذاب - اما نمی توان انکار کرد که او در حال یادگیری است، و چیزی فراتر از خانه داری. او یک روز به من گفت: "من از کاری که شما به عنوان یک مادر انجام می دهید قدردانی می کنم." ری اکنون نکات ظریف آشپزی را می‌فهمد، و مهمتر از آن، او متوجه می‌شود که هیچ چیز مردانه در درمانده بودن وجود ندارد. اکنون نه تنها می تواند شام خود را درست کند، بلکه می تواند یک غذای بزرگ برای خانواده اش نیز درست کند. این چیزی است که من به آن مرد می گویم. خوشحالم که هدیه ای بسیار عالی برای عروس آینده ام تهیه کردم.
سوال: به نظر نگارنده برخی از والدین توجه کمی به _ .
1. افزایش اعتماد به نفس کودکان
2. گفتن به بچه ها درست و غلط
3. آماده سازی کودکان برای زندگی آینده
4. وادار کردن کودکان به زندگی سخت