متن: کلمه رویا احتمالاً بیشتر از افراد در تجارت نمایش شنیده می شود، جایی که همه آرزو دارند زیر نورافکن بایستند و کسی باشند. اما حقیقت این است که بیشتر آنها در نهایت هیچکس نیستند. آخرین فیلم کارگردان هنگ کنگی درک یی "I Am Somebody" نشان دهنده احترام به این موارد اضافی ناشناخته در صنعت فیلم است. در این فیلم، وان گوپنگ، پسر یک هیزم شکن، راهی طولانی از شمال شرقی تنها با 1000 یوان به کارخانه رویایی شرق می رود تا بازیگر شود. در زندگی واقعی، زمانی که این مرد جوان توسط کارگردان برای ایفای نقش اصلی انتخاب شد، تنها 20 یوان باقی مانده بود اما هنوز به فکر تسلیم شدن نبود. تونی لئونگ، بازیگر مشهور هنگ کنگی به یاد آورد که 30 سال پیش، یک فروشنده بود، اما می دانست که زندگی آن گونه ای نیست که او می خواست. وان دقیقاً شبیه من در آن زمان است... تنها زمانی که در یک دوره آموزشی بازیگری بودم، متوجه شدم که آنچه می‌خواهم یک بازیگر باشم، نه ستاره‌ای که جوایز بهترین بازیگر را دریافت کند.» یی افراد واقعی را برای بازی خود در این فیلم انتخاب کرد. نقطه قوت آنها درک عمیق آنها از احساسات شخصیت هایی بود که بازی می کردند. اما نقطه ضعف آن نیز آشکار بود: آنها فاقد مهارت های بازیگری بودند. وقتی اجراهای احساسی مورد نیاز بود، بیان و حرکات آنها غیر طبیعی به نظر می رسید. صنعت سرگرمی ممکن است حوزه ای باشد که بیشترین قلب های شکسته و بیشترین تلاش ها را از دست داده است _ . در اینجا شانس، فرصت و ظاهر فیزیکی احتمالاً بسیار مهمتر از کار سخت است. در این فیلم، Qin Peijun، یک نجات یافته از سقوط یک معدن زغال سنگ، تمام تلاش خود را می کند تا از هر امکانی برای ظاهر شدن در لنز دوربین استفاده کند، حتی اگر فقط به عنوان یک فرد اضافی. با این حال، واضح است که تحقق رویای تبدیل شدن به یک بازیگر حرفه ای برای او بسیار سخت تر از وانگ ژائو است، که استخوانی تنبل با چهره ای زیبا است. برخی از نظرات انتقادی متوجه وارونگی ناگهانی در قسمت آخر فیلم است. به نظر می رسد پایان خوش دو بازیگر اصلی با سبک رئالیستی فیلم مخالف است. اما به هر حال این فیلم مستند نیست، بلکه راهی برای تقویت این موضوع است که هر دل شجاعی سزاوار تحقق رویاهایش است.
سوال: ایده اصلی این متن چیست؟
1. هیچ کس بودن اشکالی ندارد.
2. تبدیل شدن به یک بازیگر موفق واقعا سخت است.
3. رویاها را زندگی کنید
4. آدم رویایی باش