متن: داستان از مادر جوانی شروع شد که سه پسر داشت. متأسفانه، پسر کوچکتر مهارت های تفکر کند را توسعه داد و هوش برادرانش را نداشت. او با وظیفه ای مضاعف به عنوان مادر خانواده، خسته شده بود، به طوری که کوچکترین اغلب آماج خشم و آزار قرار می گرفت. کلمات بد، مانند "ای احمق کوچک" و مانند آن، به عنوان یک وعده غذایی روزانه برای کوچکترین استفاده می شود. سخنان و نفرین‌هایی که از مادر می‌گرفت و تمسخر دوستان او را متقاعد می‌کرد که خانواده‌اش را ناراحت و شرمنده می‌کند. هر روز صبح که از خواب بیدار می شد با چهره خود خیره شده از انعکاس آینه، آرام و غمگین شروع به گفتن کرد: "احمق به مدرسه می رود." به عنوان شهروندان بزرگسال، خدمت سربازی اجباری وجود داشت که باید زنده بماند. بنابراین، پسر کوچکتر نیز ثبت نام کرد و شروع به پیگیری آزمایشات مختلف کرد: آزمایش پزشکی، تست توانایی بدنی و آزمایشات دیگر. در روز اعلام، او به هیئت ممتحن فراخوانده شد. او در ذهنش خود را متقاعد کرد که او احمق است و این بار نمی تواند در آزمون ها رد شود و با سر پایین وارد اتاق شد. اصلا انتظار نمی رفت. مشخص شد که این آزمون ها بالاترین تمجید را از هیئت ممتحنان داشته است. "تبریک می‌گویم، مرد جوان! نتایج آزمایش شما باورنکردنی است! شما واقعاً یک جوان بزرگ و با استعداد هستید. "کلمات هیئت ممتحن به کشف جنبه جدیدی از خود تبدیل شد که از قبل شناخته شده نبود. صداهایی مثل «من مرد بزرگ زیر دوش هستم»، «مرد بزرگ صورتش را می‌شوید»، «جوان با استعداد دوباره مسواک می‌زند» و غیره در ذهنش می‌پیچید. اعتماد به نفس و بهبود تصویر از خود فراتر از حد معمول بود. 20 سال بعد، جوانترین خود را به عنوان یک تاجر موفق معرفی کرد که مورد تحسین و احترام قرار گرفت و جوایز بسیاری دریافت کرد. ذهنیت و باور قدرت پشت موفقیتی است که در درون ماست. هر چیزی که به آن فکر و باور داشته باشیم یا به طور مداوم به آن فکر کنیم، در نهایت در واقعیت تحقق خواهد یافت. این قانون قابل اجرا جهانی است.
سوال: چرا کوچکترین اغلب توسط مادرش سرزنش می شد؟
1. او به اندازه برادرانش باهوش نبود.
2. او خود را یک احمق می دانست.
3. در مدرسه خودش رفتار نمی کرد.
4. برای مادرش غذا درست نمی کرد.