متن: سال سوم دبیرستان من تازه شروع شده است. اما علیرغم این واقعیت که مدرسه من زیبا است، هنوز هم آرزو می کنم که به چین برگردم. شما فکر می کنید که تا سال سوم مدرسه شبانه روزی من با رفتن به مدرسه در آمریکا کاملاً راحت خواهم بود. البته از دیدن دوستان آمریکایی خود خوشحالم و Hotchkiss مکانی گرم است، اما مدرسه شبانه روزی هرگز خانه نخواهد بود. جایی که با تمام وجودم دوستش دارم اگر به فکر ترک خانه برای تحصیل در خارج از کشور هستید، لطفاً نگران نباشید! من بدتر از دیگران احساس دلتنگی می‌کنم. اکثر دوستان من خیلی بهتر از من با آن کنار می‌آیند. با این حال، من به شدت دلتنگ خانواده ام و هنگ کنگ هستم. اختلاف زمانی 12 ساعته بین هنگ کنگ و کانکتیکات، صحبت کردن با خانواده یا دوستانم را برای من دشوار می کند. من احساس می کنم. اما من چند دوست دارم که هنگ کنگ را ترک کرده‌اند و صحبت کردن با آنها همیشه حالم را بالا می‌برد. آنها می‌دانند که گذاشتن همه چیزهایی که می‌دانند چگونه است. خاطرات بسیاری از زمان‌هایی که در هنگ کنگ داشتیم را بین خودمان به اشتراک می‌گذاریم. با صحبت کردن با دوستانی که به خارج از کشور هم رفته اند، می توانم _ با دوستانم صحبت کنم.
سوال: ایده اصلی مقاله چیست؟
1. زندگی مدرسه ای نویسنده در آمریکا.
2. نویسنده چگونه با دلتنگی خود برخورد می کند.
3. چگونه با آمریکایی ها دوست شویم
4. زندگی نویسنده در یک مدرسه شبانه روزی در آمریکا.