متن: شنا یکی از آن فعالیت هایی است که می توان آن را در اوایل زندگی آموخت. بچه های کوچک به محض راه رفتن می توانند شنا را یاد بگیرند. در واقع شما در راه رفتن به همان مهارتی که در شنا نیاز دارید نیاز دارید. با این حال، من معتقدم که پنج سالگی بهترین سن برای یادگیری است. در پنج یا شش سالگی، کودک ترس از آب را می شناسد، چیزی که باید بداند. عاقلانه است که بترسیم، خطر واقعی را تشخیص دهیم. جوان ها می دانند که آب گاهی اوقات می تواند بسیار خطرناک باشد. برای بهره مندی واقعی از شنا، هر شناگری باید در اسرع وقت این چهار حرکت اساسی را یاد بگیرد. پروانه، کرال پشت، کرال سینه و کرال. من احساس می کنم که یکی از اینها - کرال سینه - با بقیه متفاوت است، زیرا برخی از شناگران جوان به طور طبیعی و بدون هیچ تمرینی از این سکته استفاده می کنند. در شنا قوانین خاصی وجود دارد که هر شناگر باید رعایت کند: 1. هرگز به تنهایی شنا نکنید! مهم نیست چقدر در آب خوب هستید، با شنا کردن به تنهایی خطر غرق شدن را نداشته باشید. اگر به تنهایی شنا کنید و هیچ نگهبان غریق یا دوستانی همراهتان نباشد، ممکن است دچار مشکل شوید. 2). از توانایی های خود فراتر نروید. بیشتر شناگران به اندازه کافی می دانند که از ساحل یا ساحل خیلی دور شنا نکنند، خودنمایی با انجام ترفندهای خطرناک خوب نیست. با خیال راحت شنا کنید و به شنا کردن و زنده بودن ادامه خواهید داد. 3). سیگار نکش شنا به بدن سالم بستگی دارد. ریه های خوب بخشی از آن هستند. 4). در هر فعالیتی که عضله سازی می کند کار کنید.
سوال: سکته ای که برخی از شناگران جوان ابتدا از آن استفاده می کنند _ .
1. پروانه
2. کرال پشت
3. کرال سینه
4. خزیدن