متن: برای مدتی، محله من توسط ارتشی از دویدن گرفته شد. آنها همیشه آنجا بودند: صبح زود، ظهر و عصر. پیرزن‌های کوچکی با عرق‌های خاکستری، زوج‌های جوان با کفش‌های آدیداس، مردان میانسال با صورت‌های قرمز بودند. "بیا دیگه!" دوستم الکس من را تشویق کرد که به او ملحق شوم و او هر روز عصر در کنار خانه من دوید. "احساس خوبی خواهید داشت." خوب، من هیچ مخالفتی با احساس عالی نداشتم و اگر الکس می توانست هر روز دویدن داشته باشد، هر کسی می توانست. بنابراین دویدن را جدی گرفتم و دو ماه از عمرم را به آن اختصاص دادم، نه یک روز بیشتر. بر اساس تجربه من، آهسته دویدن بیش از حد ارزش گذاری شده ترین شکل ورزش در اطراف است، و با قضاوت از تعداد افرادی که ارتش دویدن محله ما را ترک کردند، به نظر من تنها نیستم. اول از همه، دویدن برای بدن بسیار سخت است. پاها و پاهای شما نیاز به یک تپش واقعی در مسیر دو یا سه مایلی دارند. من دچار مشکلات پا، ساق پا و کمر شدم. سپس در مورد یک دونده مشهور در کشور خواندم که در حین دویدن بر اثر حمله قلبی جان باخت، و من نگران چیز دیگری بودم. آهسته دویدن صدها نفر را نمی کشد، اما اگر ضعف جسمانی دارید، آهسته دویدن مطمئناً باعث بیرون رفتن می شود، همانطور که با من کردند. دوم اینکه از دویدن هیچ لذتی نبردم. قرار دادن یک پا جلوی پای دیگر به مدت چهل و پنج دقیقه ایده من سرگرم کننده نیست. دویدن نیز یک سرگرمی تنهایی است. برخی از دونده ها می گویند: "من دوست دارم فقط با افکارم آنجا باشم" خوب، افکارم شروع به خسته کردن من کردند و بیشتر آنها به شدت درد پاهایم بودند. و چگونه می توانستم از چیزی که برایم درد آورد لذت ببرم؟ و این فقط هفته اول نبود: عملاً به مدت دو ماه هر روز بود. من هرگز از سطح درد عبور نکردم و درد سرگرم کننده نیست. چه روش بی رحمانه ای برای انجام آن! بسیاری از ورزش‌های دیگر، از جمله پیاده‌روی، تقریباً به همان نتایج بدون درد منجر می‌شوند، پس چرا آهسته دویدن؟ من دیگر دویدن نمی‌کنم و فکر نمی‌کنم هرگز این کار را انجام دهم. من هفته ای سه بار با سرعت دو مایل راه می روم و این حس خوبی دارد. وقتی هوا خوب است با دوچرخه به سر کار می روم. من در حال ورزش هستم و در عین حال از آن لذت می برم. من هرگز نمی‌توانم همین را برای دویدن بگویم، و راه‌های بهتری برای حفظ اندامی پیدا کرده‌ام.
سوال: چرا نویسنده دو ماه بعد دویدن را کنار گذاشت؟
1. او از انجام ورزش در خارج از خانه متنفر بود.
2. او آن را نه سالم و نه جالب دید.
3. می ترسید سکته قلبی کند.
4. او نگران تنها ماندن بود.