متن: زندگی و برخورد با بچه ها این روزها می تواند کار دشواری باشد، اما زندگی و برخورد با والدین می تواند حتی پیچیده تر باشد. اگر در 16 سال زندگی ام چیزی یاد گرفته باشم، این است که ارتباط بسیار مهم است. در هر رابطه‌ای، باید به دیگران اجازه دهید که بدانند چه احساسی دارید. اگر قادر به برقراری ارتباط نباشید، از هم دور می شوید. وقتی از پدر و مادرت یا هر کس دیگری عصبانی هستی، صحبت نکردن با آنها چیزی را حل نمی کند. ارتباط با نگرانی های دیگران آغاز می شود. این بدان معناست که شما نمی توانید فقط از مدرسه به خانه برگردید، به اتاق خود بروید و همه را نادیده بگیرید. برای حفظ یک رابطه خوب، باید ارتباط خود را حفظ کنید، حتی اگر فقط با نوشتن یک یادداشت باشد. هنگام برخورد با والدین، همیشه باید کاری کنید که آنها احساس خوبی نسبت به عملکردشان به عنوان والدین داشته باشند. اگر می‌خواهید کاری کنید که آن‌ها چیزی را همانطور که شما می‌بینید ببینند، به آن‌ها بگویید که به حرف‌هایشان گوش می‌دهید، اما مودبانه از آنها بخواهید به شما گوش دهند. فریاد زدن یا دور شدن فقط وضعیت را بدتر می کند. این یک مثال است: یک شب سوفی با دوستانش به یک مهمانی خیابانی رفت. او می‌دانست که باید تا نیمه‌شب بعد از آتش‌بازی در خانه باشد، اما این کار را نکرد. او دیر به خانه رسیده بود. پدر و مادرش در ابتدا عصبانی بودند و به سوفی فرصتی برای توضیح دلیل تاخیرش ندادند. بعداً آرام ماندند و به او گوش دادند. در اینجا ارتباط عامل کلیدی است. اگر والدین سوفی حاضر به گوش دادن نبودند، سوفی با مشکلات زیادی روبرو می شد.
سوال: مثال در این قسمت چه چیزی را ثابت می کند؟
1. والدین سوفی مایلند به او گوش دهند.
2. سوفی با پدر و مادرش بسیار مودب است.
3. سوفی در توضیح تاخیر خود به خوبی عمل کرد.
4. ارتباط راه حل سوء تفاهم است.