متن: او درسی برای هر پسری است که تا به حال یک توپ بسکتبال را برداشته و رویای آن را داشته که زندگی او را تغییر دهد. چراغ‌ها هرگز روشن‌تر و ازدحام جمعیت برای یک قهرمان ورزشی بومی بزرگ‌تر از ربع قرن پیش برای ری هال نبود. اما دستاوردهای ورزشی او، به همان اندازه که چشمگیر هستند، به نظر من در مورد این مرد قابل تحسین نیست. هال که در نوجوانی به "شکر ری" معروف بود، در میان 25 بازیکن برتر بسکتبال دبیرستانی کشور قرار گرفت. هال که بچه ای در شهر و از خانواده ای مستحکم بود، چالش برانگیختن کالج کانیسیوس - که هنوز پس از شکستش در حال بهبودی است - به شهرت برمی گردد و پیشنهادات مطلوب تر را رد می کند. وضعیت او به عنوان یک ناجی بیش از هر جوان 18 ساله ای که باید تحمل کند فشار وارد کرد. با این حال، من مشاهده کردم که او در حال تبدیل شدن به بازیکنی بود که کانیسیوس را به نور روز بازگرداند. پس از کالج هال بیش از 10 سال در ایتالیا و یونان به صورت حرفه ای بازی کرد تا اینکه یک تصادف رانندگی در 32 سالگی به حرفه بسکتبال او پایان داد. این خبر که او دیگر هرگز بازی نخواهد کرد هال را شوکه کرد اما برخلاف بسیاری دیگر او برای زندگی پس از بسکتبال آماده بود. وقتی با هال - هنوز در سن 46 سالگی - برای ناهار روز دوشنبه ملاقات کردم، او یک کت و شلوار خاکستری تیز، کراوات طراح و پیراهن سفید درخشانی به تن داشت که فریاد موفقیت می زد. "همیشه این سوال بود -- وقتی تشویق ها تمام می شود، کجا می روی؟ به چه کسی مراجعه می کنی؟" او گفت. با آن شخص در آینه شروع می شود و به پایان می رسد. هال مفهوم آکادمیک را ابتدا از والدینش دریافت کرد. او یک ترم زودتر از Canisius فارغ التحصیل شد. او گفت: "هرچقدر هم که ورزشکار خوبی باشید، فقط یک مصدومیت تا از دست دادن همه آن فاصله دارید." اما اگر به طور آکادمیک به مسائل رسیدگی کنید، تا زمانی که این زمین را ترک نکنید آماده هستید. در 14 سال گذشته، او در کار فروش کامپیوتر در Ingram Micro بوده است. او با معشوقه دانشگاهش ازدواج کرد. آنها سه بچه و یک خانه خوب در حومه شهر دارند. او خیلی زود متوجه شد که دیگران خیلی دیر یاد می گیرند: دو و میدانی بخشی از یک سفر است، نه مقصد. تبریک می گویم، ری، تو موفق شدی. بیش از یک راه.
سوال: ما می توانیم از این قسمت یاد بگیریم که _ .
1. ری از یک خانواده دانشگاهی بود
2. ری در نوجوانی بسیار بالغ بود
3. ری زمانی در مواجهه با واقعیت بی رحمانه ناامید بود
4. دو و میدانی هدف نهایی ری در زندگی نبود