متن: چینی ها در مورد آموزش فرزندان خود بسیار سخاوتمند هستند. بدون توجه به پول، والدین اغلب فرزندان خود را به بهترین مدارس یا حتی خارج از کشور به انگلستان، ایالات متحده یا استرالیا می فرستند. آنها همچنین می‌خواهند که فرزندانشان در فعالیت‌های اضافی شرکت کنند، جایی که یک ساز موسیقی یا باله یا کلاس‌های دیگر را یاد می‌گیرند که به آن‌ها شروعی در زندگی می‌دهد. چینی ها معتقدند که هر چه هزینه تحصیل بیشتر باشد، بهتر است. بنابراین والدین هزینه های غیرمنطقی را صرف آموزش خواهند کرد. حتی زوج های فقیر هم برای پسر یا دخترشان کامپیوتر می خرند. با این حال، چیزی که اکثر والدین از دیدن آن ناتوان هستند این است که بهترین آموزش اولیه که می توانند به فرزندانشان بدهند معمولاً بسیار ارزان است. والدین می توانند ببینند که مهارت های فرزندانشان متفاوت است، در برخی زمینه ها مهارت دارند و در برخی دیگر ضعیف. با این حال، آنچه بیشتر والدین متوجه نمی شوند، این است که کودکان امروزی فاقد احترام و اعتماد به نفس هستند. مشکل این است که والدین فقط به فرزندان خود آموزش می دهند که چگونه در آزمون های چند گزینه ای شرکت کنند و چگونه خوب مطالعه کنند، اما والدین مهم ترین مهارت هایی را که برای داشتن اعتماد به نفس، شادی و باهوش بودن نیاز دارند را به آنها آموزش نمی دهند. والدین می توانند با آموزش مهارت های عملی مانند آشپزی، خیاطی و انجام کارهای خانه به این مهم دست یابند. آموزش آشپزی به کودک بسیاری از مهارت هایی را که بعداً در زندگی به آنها نیاز خواهد داشت، بهبود می بخشد. آشپزی نیاز به صبر و زمان دارد. این یک آزمایش لذت بخش اما دشوار است. یک آشپز خوب همیشه سعی می کند آشپزی خود را بهبود بخشد، بنابراین یاد می گیرد که سخت کار کند و به تدریج کار خود را با موفقیت به پایان برساند. نتیجه او، یک شام خوب پخته، رضایت و اعتماد به نفس زیادی به او می دهد. برخی از ماشین‌های قدیمی، مانند رادیو یا تلویزیون خراب که به کودکان خود می‌دهید تا با آن بازی کنند، او را کنجکاو می‌کند و علاقه او را برمی‌انگیزد. فرزند شما ممکن است وقتی بزرگ شود مهندس شود. این فعالیت‌ها صرفاً آموزش خواندن کتاب به کودک نیست، بلکه فکر کردن و استفاده از ذهنش است. و این مهمتر است.
سوال: به نظر می رسد نویسنده این قسمت از _ راضی نیست.
1. ایده والدین از آموزش فرزندانشان
2. نظام آموزشی
3. مهارت های کودکان
4. سرگرمی های کودکان