متن: ما اخیراً چیزهای زیادی در مورد تأثیر رایانه ها بر سازمان های اجتماعی و اقتصادی خود شنیده ایم. در صنعت، کامپیوتر به معنای اتوماسیون و اتوماسیون به معنای بیکاری است. رایانه‌های پیشوند = st1 / ایالات متحده قبلاً جایگزین کارگرانی شده‌اند که وظایفشان ساده است. انواع کارهایی که در گذشته فقط توسط انسان انجام می‌شد و ماشین می‌توانست آن‌ها را سریع‌تر، دقیق‌تر و اقتصادی‌تر انجام دهد، با هر نسل جدید رایانه‌ها افزایش می‌یابد. اگر از این روند پیروی کنیم، با بیکاری انبوه برای همه افراد به جز تعداد انگشت شماری از متخصصان بسیار آموزش دیده مواجه خواهیم شد که قدرتمندتر و پرکارتر از اکنون خواهند بود. در مورد آن جه می توانیم انجام دهیم؟ احمقانه است که رویای ساختن تاریخ را به عقب برگردانیم. ما نمی توانیم قوانین منع پیشرفت علم و فناوری را تصویب کنیم. ماشین‌های محاسباتی اینجا هستند و رشد خواهند کرد زیرا مهندسان می‌خواهند آن‌ها را بسازند و سیاستمداران از آنها در فرآیند حکومت کمک می‌خواهند. به طور خلاصه، آنها توسعه خواهند یافت و محبوب خواهند شد، زیرا آنها ما را قادر می سازند تا وظایفی را که قبلاً هرگز نمی توانستیم انجام دهیم، انجام دهیم، مهم نیست که چه تعداد کارگر غیر ماهر ممکن بود کار کنیم. کامپیوترها به همان دلیلی که موتورها به تقویت عضلات ما ادامه می دهند، هوش ما را افزایش می دهند. سوالی که ما باید بپرسیم این نیست که آیا کامپیوتر خواهیم داشت یا نه، بلکه از آنجایی که قرار است آنها را داشته باشیم، چگونه انسانی ترین و هوشمندانه ترین استفاده را از آنها انجام دهیم.
سوال: اگر کامپیوترها به توسعه خود ادامه دهند، کدام نوع از افراد زیر برای اولین بار استخدام خواهند شد؟
1. کارگران ماهر.
2. متخصصان بسیار آموزش دیده
3. مهندسان معمولی
4. مقامات دولتی.