متن: برخی از دبیرستان های آمریکا برای دانش آموزانی با علایق خاص مانند علوم یا هنر هستند. شهر نیویورک حتی برای علاقه مندان به صنعت خدمات غذایی برنامه ای به نام دبیرستان غذا و مالی دارد. نیویورک همچنین دارای مدارسی است که به آنها دبیرستان های بین المللی یا بین المللی برای دانش آموزان مهاجر می گویند. آنها باید تازه‌آموزان انگلیسی باشند که کمتر از چهار سال در ایالات متحده بوده‌اند. اولین مدرسه در نوزده و هشتاد و پنج افتتاح شد. این شهر دوره جدید را از ماه آینده با ده آغاز خواهد کرد. نیویورک با یک سازمان غیرانتفاعی به نام شبکه بین المللی برای مدارس دولتی کار می کند. حمایت بنیاد بیل و ملیندا گیتس به گسترش شبکه کمک کرده است. این شبکه می گوید که نرخ فارغ التحصیلی سال گذشته در چهار مدرسه نیویورک که به اندازه کافی باز هستند تا کلاس های فارغ التحصیلی داشته باشند، هفتاد درصد بوده است. این در مقایسه با بیست و سه درصد برای زبان آموزان انگلیسی در تمام مدارس شهر. در مجموع، مقامات نیویورک اخیراً گزارش دادند که نرخ فارغ التحصیلی چهار ساله این شهر در سال گذشته به پنجاه و دو درصد رسیده است. در همان زمان، آنها گزارش دادند که نرخ ترک تحصیل در این شهر به زیر پانزده درصد رسیده است. شبکه بین‌المللی می‌گوید میانگین نرخ ترک تحصیل در مدارس آن تنها پنج درصد است. کلر سیلوان مدیر اجرایی گروه است. او می‌گوید که دانش‌آموزان عمدتاً به این دلیل که خانواده‌هایشان برای کار به آنها نیاز دارند یا اینکه والدین ازدواج دختران را ترتیب می‌دهند، ترک تحصیل می‌کنند. شبکه بین المللی عمدتاً به یافتن معلمان کمک می کند و آنها را در روش تدریس بین المللی آموزش می دهد. Claire Sylvan می گوید رویکرد تدریس این است که دانش آموزان از نقاط قوت مختلف خود برای کمک به یکدیگر استفاده کنند. آنها در گروه های کوچک کار می کنند، اما او می گوید که آنها بر اساس توانایی گروه بندی نشده اند. او می‌گوید که دانش‌آموزان درباره موضوعات بحث می‌کنند، سپس محصولی مانند مقاله، نمایشنامه، پوستر یا گزارش تولید می‌کنند. آنها در حین کار انگلیسی یاد می گیرند.
سوال:  دبیرستان بین المللی در نیویورک _
1. برای دانشجویان مهاجر با علایق خاص
2. برای دانشجویان مهاجر جدید که کمتر از چهار سال در نیویورک زندگی می کنند
3. برای زبان آموزان جدید زبان خارجی از سراسر جهان
4. برای جوانان تازه یادگیرنده زبان انگلیسی که کمتر از چهار سال در ایالات متحده زندگی می کنند