متن: تعدادی از مطالعات علمی نشان داده اند که بازی مکرر فوتبال می تواند خطر ابتلا به زوال عقل را در زندگی بعدی افزایش دهد. در سال 2002، جف آسل، فوتبالیست سابق تیم ملی انگلیس در سن 59 سالگی درگذشت. یک پزشک قانونی گفت که آسل به دلیل بیماری مغزی که احتمالاً ناشی از "آسیب های کوچک مکرر به مغز" مربوط به سر زدن به یک فوتبال چرم سنگین بود، درگذشت. دکتر اسکات دیلینی، مدیر تحقیقات پزشکی اورژانس در مرکز بهداشت دانشگاه مک گیل در مونترال، کانادا، همچنین در مورد آسیب سر ناشی از فوتبال تحقیق کرده است و موافق است که ضربه های سر به سر یا آرنج به سر خطر واقعی هستند. در سال 2007، دلانی مطالعه‌ای را بر روی فوتبالیست‌های 12 تا 17 ساله انجام داد که نشان داد احتمال ضربه مغزی آن‌ها با پوشیدن روسری به نصف بیشتر از آن است. او گفت که خطر آسیب سر در جوانان بیشتر از بزرگسالان است زیرا سر آنها نازک تر است و کمتر قادر به جذب شوک است. بدتر از آن، ماهیچه های گردن آن ها به خوبی توسعه نیافته اند و اغلب فاقد تکنیک صحیح سر زدن هستند که بتواند به دور کردن نیروی توپ کمک کند. دلانی توصیه می‌کند که کودکان هنگام بازی فوتبال از پوشش سر استفاده کنند و می‌گوید که دو فرزند بزرگ‌ترش هنگام انجام این ورزش از محافظ سر استفاده می‌کنند. اما او اعتراف می‌کند که بچه‌ها نمی‌توانند اولین کسانی باشند که از محافظ سر استفاده می‌کنند - به‌ویژه وقتی قهرمانان فوتبالشان بدون آن بازی می‌کنند. در حالی که روسری می تواند از فوتبالیست ها در برابر ضربه مغزی در طول مسابقه محافظت کند، هیچ کس از اثرات طولانی مدت ضربات "ضعیف ضربه ای" مکرر به سر نمی داند. دلانی می گوید که در حالی که شواهد غیرمستقیم وجود دارد که یک حرفه در فوتبال می تواند منجر به زوال عقل شود، هنوز هیچ کس ارتباط مطمئنی بین این دو پیدا نکرده است. او می‌گوید اثبات یک پیوند به معنای زیر نظر گرفتن صدها فوتبالیست برای سه یا چهار دهه است - و این مستلزم بودجه زیادی است.
سوال: طبق تحقیقات دیلینی، خطرناک ترین صدمات وارده به سر چیست؟
1. اثرات طولانی مدت ضربات.
2. پوشیدن محافظ سر
3. عضلات گردن توسعه نیافته.
4. ضربات سر به سر یا آرنج به سر.