متن: تاج پوشش، سطح بالایی درختان در جنگل بارانی، تعداد زیادی پستانداران بالارونده با اندازه متوسط را در خود جای می دهد که ممکن است شامل میمون ها، گربه ها، سیتی ها و جوجه تیغی باشد. گونه های کوچکتر، از جمله سنجاب های زیبا و کوچک، به طور کلی در سایبان های استوایی مرتفع به اندازه اکثر زیستگاه های جهان رایج نیستند. پستانداران کوچک که خون گرم هستند در محیط در معرض و نامطمئن بالای درختان سختی می کشند. از آنجایی که یک جسم کوچک در هر واحد وزن دارای مساحت بیشتری نسبت به جسم بزرگ با شکل مشابه است، گرما را با سرعت بیشتری دریافت یا از دست می دهد. بنابراین، در درختانی که محافظت در برابر گرما و سرما ممکن است کمیاب باشد و شرایط ممکن است متغیر باشد، یک پستاندار کوچک ممکن است در حفظ دمای بدن خود دچار مشکل شود. اندازه کوچک باعث می شود به راحتی در میان شاخه ها و شاخه های موجود در سایبان برای یافتن حشرات، گل ها یا میوه ها دست و پنجه نرم کنید، اما پستانداران کوچک در رقابت برای غذا، مغلوب پستانداران بزرگ می شوند که استراتژی های خاص خود را برای جستجو در میان شاخه های غنی از tbod دارند. وزن میمونی که زیر شاخه آویزان است، برگ ها را به سمت پایین می کشد به طوری که برگ های میوه دار به سمت صورت میمون می ریزند. گونه های راه رفتن یا جهنده با اندازه مشابه یا حتی بزرگتر به شاخه های بیرونی دسترسی پیدا می کنند یا با شکستن و گرفتن کل شاخه یا با گرفتن شاخه های سخت با پا یا دم و چیدن غذا با دست. حیوانات کوهنورد کوچک ممکن است به راحتی به شاخه ها برسند، اما برای آنها سخت تر از حیوانات کوهنورد بزرگ است که از شکاف های گسترده ای از بالای درخت به درخت دیگر که نمایانگر تاج پوشش بلند است، عبور کنند. گیبون می‌تواند خود را به دورتر از موش پرتاب کند: می‌تواند به یک شروع دویدن دست یابد، و می‌تواند به طور مؤثرتری از یک شاخه به عنوان سکوی پرش استفاده کند. حرکت رو به جلو یک حیوان کوچک به طور جدی توسط اصطکاک هوا در برابر سطح بسیار بزرگ بدن آن کاهش می یابد.
سوال: متن به کدام یک از سوالات زیر پاسخ می دهد؟
1. جنگل بارانی چه تفاوتی با سایر زیستگاه ها دارد؟
2. اندازه بدن حیوان چگونه بر نیاز حیوان به غذا تأثیر می گذارد؟
3. چرا جنگل های بارانی تنوع غیرعادی غذا را برای حیوانات فراهم می کند؟
4. چرا حیوانات بزرگ تمایل دارند بر تاج پوشش بالای جنگل بارانی تسلط داشته باشند؟