متن: بر اساس گفتگو با دانشجویان، «فرهنگ پیاده‌روی و ارسال پیامک» در محوطه دانشگاه یوتا ولی وجود دارد، اما این دلیل اصلی نیست که مت بامبرو، مدیر خلاق UVU، ایده‌ای برای ترسیم یک «مسیر ارسال پیامک» در آن ایجاد کند. پلکانی که به مرکز سلامتی منتهی می شود. به گفته بامبرو، این اول و مهم‌تر از همه یک پروژه طراحی است - مسیر ارسال پیامک اشاره‌ای سر زبان به همه‌گیری کودکانی بود که در سراسر دانشگاه راه می‌رفتند و صورت‌هایشان در آیفون‌هایشان مدفون بود. بامبرو گفت: "شما جوانان 18 تا 24 ساله ای دارید که با تلفن های هوشمند در سالن راه می روند. تقریباً ممکن است در جایی با کسی برخورد کنید؛ این چیزی است که ما در عصر حاضر با آن سروکار داریم." "اما جلوگیری از برخورد دلیلی بر این نیست که ما این کار را انجام دادیم - ما این کار را برای برانگیختن توجه دانش آموزان انجام دادیم. به این معناست که مردم آنجا را ببینند و از آن لذت ببرند." با این حال، هنگام صحبت با دانش‌آموزان دره یوتا، به نظر می‌رسد که پیامک و پیاده‌روی می‌تواند بسیار آزاردهنده باشد. رابی پوفنبرگر، دستیار سردبیر اخبار UVU Review، گفت که بیشتر برخوردهایی که او شاهد آن است، انسان با انسان نیست. بلکه عموماً انسان بر جسم بی جان است. پوفنبرگر گفت: "آنها به درون موانع می روند - صندلی های کنار راهرو یا نرده ها."
سوال: بیشتر دانش‌آموزان از آنچه رابی گفت به چه چیزی برمی‌خورند؟
1. دانش آموزان در همین راستا.
2. معلمان مقابل آنها.
3. موانع در محوطه دانشگاه
4. چمن در محوطه دانشگاه