متن: در سال 1662، جان اولین، انگلیسی باهوشی که به خاطر دفتر خاطرات مفصل خود شناخته می شود، درباره اثرات فاجعه بار زغال سوز بر شهر لندن نوشت. او در آن صحنه جهنمی از مه دود را توصیف کرد که مملو از "ستون ها و ابرها" بود. دود تولید شده توسط صنایع کوچک و خانه‌هایی که برای سوخت زغال سنگ می‌سوزانند. شرح آن را در کتاب «وقتی دود مانند آب می‌دوید» در سال 2003 توسط «دورا دیویس» اپیدمیولوژیست و حامی محیط‌زیست یافتم. در آن، دیویس به چندین رویداد تاریخی آلودگی نگاه می‌کند. تأثیر فاجعه بار آنها بر سلامت انسان - و اینکه چگونه این پدیده ها اغلب توسط افراد مسئول در آن زمان نادیده گرفته می شد یا حتی فعالانه پنهان می شد. همانطور که دیویس اشاره می کند، جان اولین در هنگام نوشتن در مورد چگونگی تأثیر هوای آلوده لندن از زمان خود جلوتر بود. نزدیک به 300 سال بعد، پس از آنچه که به نام مه دود بزرگ در سال 1952 معروف شد، دولت شروع به رسیدگی به این مشکل به روشی سیستماتیک کرد. به مدت چهار روز. بین دسامبر. پنجم و نهم، به دلیل همه تصادفات الگوی آب و هوا، شهر در مه شدید مدفون شد. مردم هنوز برای سوخت زغال سنگ و زغال سنگ درجه پایین در آن زمان می سوزاندند، زیرا شرایط 0f در زمان جنگ. وارونگی دما به دام افتاده است. دود ناشی از آتش‌سوزی‌های شهر، ابر سیاهی را ایجاد می‌کند که در آن مردم به سختی می‌توانستند راه خود را در آشناترین خیابان‌ها پیدا کنند، برخی سعی کردند از خود محافظت کنند، اما بیشتر مردم به سادگی به کار خود ادامه دادند، اما مه l952 به مراتب بدتر از هر چیز دیگری بود. در همان هفته سال قبل، 1852 نفر در لندن جان باختند؛ در سال 952، این تعداد 4703 نفر بود و با تغییر آب و هوا و رفع مه، مرگ و میر متوقف نشد. دیویس و همکارانش داده‌های چند ماه بعد را تجزیه و تحلیل کردند. دریافت که بین دسامبر و مارس حدود 13000 نفر بیشتر از آنچه که یک نفر از میانگین های تاریخی پیش بینی می کرد جان خود را از دست دادند. بسیاری از آنها به دلیل ذات الریه جان باختند. او می نویسد که دولت. سعی کرد فصل بد آنفولانزا را مقصر بداند. تجزیه و تحلیل دقیق او نشان داد که توضیح به سادگی قابل قبول نیست. بیرون دیویس می نویسد که حتی امروز در این کشور، ما هنوز به طور کامل درس های رویدادهای مشابه را نگرفته ایم. شصت سال است که مه قاتل در لندن بلند شد، مردم به مرگ های قابل پیشگیری می میرند و زندگی رنج می برند. بیماری ها را تغییر می دهند، صرفاً به این دلیل که باید هوای آن را تنفس کنند. شهرهایی که در آن زندگی می کنند
سوال: یکی از دلایل مه دود بزرگ l952 این بود که ----
1. مردم برای سوخت هیزم می سوزاندند
2. آتش سوزی جنگل ابر سیاهی را بر فراز شهر ایجاد کرد
3. دولت مه دود را نادیده گرفت
4. اکثر مردم در مورد کسب و کار خود رفتند