متن: دلوین واشنگتن گفتار درمانی سختی داشت. بیش از نیم سال پیش، واشنگتن برای بزرگترین روز زندگی جوان خود - فارغ التحصیلی از دبیرستان - آماده می شد. اما در یک روز ابری در ماه می، یک تصادف شدید رانندگی کرد. او زنده ماند، اما زندگی او برای همیشه تغییر کرد. او اخیراً توانبخشی فیزیکی تمام روز را آغاز کرده است. او تقریباً همه چیز را دوباره یاد می گیرد، از نام بهترین دوستانش گرفته تا کارهای ساده فیزیکی. دوستان و خانواده اش از او حمایت زیادی کرده اند. در حالی که واشنگتن در بیمارستان در کما بود، دوستان و خانواده در طول بازدید اتاق او را پر کردند. آنها تولد 18 سالگی او را در ماه ژوئیه جشن گرفتند در حالی که او هنوز بیهوش بود. دو روز پس از روز شکرگزاری، هشت نفر از دوستان دبیرستانی از واشنگتن در خانه او دیدن کردند. دوستان از طریق فیس بوک عکس ها را بررسی کردند و همه آنها را به واشنگتن نشان دادند. در حالی که روی ویلچر خود نشسته بود، دوستان از او خواستند افراد موجود در عکس ها را بشناسد و به او کمک کنند تا مغزش را بازیابی کند. محبوبیت واشنگتن از هیچ جا ناشی نمی شود. او مصمم بود بعد از کالج افسر پلیس شود و در مدرسه مانند یک افسر پلیس محترم رفتار می کرد. اریک مارکینسون، مدیر دبیرستان او، گفت که واشنگتن همیشه یک جنتلمن بود. او گفت: "او فوق العاده مهربان و فوق العاده مفید بود." تصادف او به مغز واشنگتن آسیب رسانده است. این باعث شده است که سمت چپ او، از صورتش تا پاهایش، به جز بسته شدن، تمام شود. شخصیت او نیز تغییر کرده است. رفتار جدی افسر پلیس از بین رفته است. مامانش گفت: خیلی می خندد و با دیدن بچه ها لبخند می زند. اکنون واشنگتن سخت روی توانبخشی تمام روز کار می کند. لیندسی سیمز، درمانگرش، گفت: «تا آنجا که ممکن است، او پیشرفت فوق‌العاده‌ای داشته است.» واشنگتن به آرامی اما محکم گفت: «من سعی می‌کنم تا حد امکان مستقل زندگی کنم.
سوال: مقاله عمدتاً در مورد چیست؟
1. دوستی واشنگتن با دوستانش.
2. واشنگتن برای رسیدن به رویای خود تلاش زیادی می کند.
3. آنچه واشنگتن را در مدرسه بسیار محبوب کرده است.
4. واشنگتن چگونه مغز خود را بازیابی می کند.