متن: می‌دانی، این فنجان‌ها نقل قولی از چای را که شنیدم به ذهنم می‌آورد. عمه مریم گفت. چای ریخت. چهار نفر بودند و چهار فنجان کاملاً متفاوت روی میز بود. لیوان چایشان را برداشتند. "چه نقل قول؟" مریم پرسید. خاله گفت: "خب، شاید بهتر بگویم داستان است. شنیدم معلم دانایی بود که همه شاگردانش را برای چای برد. آنها تعجب کردند که همه فنجان های روی میز با هم فرق دارند. هر کدامشان. فنجانی برداشت و شروع به نوشیدن چای خود کرد و هرکدام به فنجان های دیگران نگاه می کردند. معلم مدتی به آنها اجازه داد این کار را انجام دهند و سپس گفت: "آیا به رفتار خود توجه می کنید؟ همه شما به فنجان چای یکدیگر نگاه می کنید و من می بینم. برخی از شما با فنجان های شکسته حتی به فنجان های ظریف دیگران حسادت می کنید. آیا اینطور نیست؟ «دانش آموزان با سرگرمی از رفتار خود موافقت کردند. "شاید تعجب کرده باشید که چرا همه شما فنجان های متفاوتی دارید، اما من آنها را عمدا اینجا گذاشتم. می بینید که آنها خود زندگی را نشان می دهند. زندگی مانند آن چای است و فنجان ها مانند شرایط فیزیکی زندگی شما هستند. همه شما یک چیز را دریافت کرده اید. در فنجان های خود -- چای. و با این حال نمی توانید واقعاً با حسادت خود به فنجان دیگری از آن لذت ببرید. در زندگی نیز همین گونه است. فراموش می کنید وقتی روی حسادت کردن به شرایط زندگی دیگران تمرکز می کنید از زندگی خود لذت ببرید. ، چشمان خود را ببندید و چای خود را بچشید. واقعاً آن را بچشید. و به من بگویید - آیا مهم بود از کدام فنجان آمده باشد؟" عمه گفتن داستان کوتاه چایش را تمام کرد و همه در سکوت مدتی نشستند و چایشان را چشیدند. مگسی خواب آلود وزوز کرد، پرنده ای روی درخت آواز خواند. و واقعاً یک ذره مهم نبود که از کدام فنجان چای می نوشند.
سوال: از متن در می یابیم که _ .
1. معلم برای هر دانش آموز فنجان های مختلف چای آماده کرد
2. معلم باید همین فنجان ها را به دانش آموزان می داد
3. معلم به اشتباه فنجان های چای را متفاوت کرد.
4. هر دانش آموز برای انتخاب فنجانی که دوست داشت وقت خود را صرف کرد