متن: تاریخ مثل هر روز دیگری در زندگی او بود. بعد از مدرسه، مایکل از کنار مغازه در گوشه خیابان گذشت. ایستاد تا به ردیف جلوی کفش ها نگاه کند و برای خودش متاسف شد. او واقعاً می خواست آنها را برای تولدش داشته باشد. با ناراحتی رفت و به این فکر کرد که به مادرش چه بگوید. او می دانست که اگر بتواند هر چیزی را که دوست داشته باشد به او می دهد. اما او همچنین به خوبی می دانست که او پول کمی دارد. او تصمیم گرفت فوراً به خانه نرود، زیرا نگران به نظر می رسید و مادرش متوجه این موضوع می شد. بنابراین او به پارک رفت و در آنجا روی چمن ها نشست. سپس پسری را دید که روی ویلچر نشسته بود. او متوجه شد که پسر با دستان خود چرخ ها را حرکت می دهد. مایکل با دقت به او نگاه کرد و با تعجب دید که پسرک پا ندارد. به پاهای خودش نگاه کرد. او فکر کرد: «بدون کفش بودن خیلی بهتر از بی پا بودن است. دلیلی وجود نداشت که اینقدر متاسف و اندوهگین شود. او رفت و لبخند زد و فکر می کرد در زندگی خوش شانس تر است.
سوال: نظر شما در مورد مایکل چیست؟
1. یه بچه خوش شانس
2. یک بچه منطقی
3. یه بچه شیطون
4. بچه جالبیه