متن: ما در مفهوم کمال وسواس عجیبی داریم. با هدایت فرهنگ خود، ما برای یک ایده آل دست نیافتنی مبارزه می کنیم. اگر پدر و مادر عالی، نمرات عالی، عالی ... داشتم، خوشحال می شدم. ما به دنبال چیزهایی هستیم که نمی توانیم داشته باشیم بدون اینکه به یاد داشته باشیم که واقعاً نیازی به کامل بودن نداریم. نقص به ما اجازه می دهد که انسان باشیم. والدین، معلمان و سایر همسالان موفق به ما این باور را می دهند که اگر می خواهیم رقابتی بمانیم، باید کامل باشیم. با این حال، چه شغل یا مدرسه ای به شما نیاز دارد که تا سن 18 سالگی برای برخی از سرطان ها درمان ایجاد کنید؟ اگرچه این نمرات دستاوردهای تحسین برانگیزی خواهند بود، آیا ارزش از دست دادن خواب را دارند؟ ما احساس می کنیم که برای ورود به کالج عالی به نمرات عالی نیاز داریم که تحصیلات لازم برای دستیابی به شغل عالی را در اختیار ما قرار دهد. با استفاده از تشنگی ما برای کمال، کل صنایع دانشگاهی و شغلی با کمک به ما در رسیدن به اهدافمان درآمدزایی کرده اند. در واقع باید بیشتر روی علایق خود تمرکز کنید. نگران هیچ چیز ثانویه نسبت به علایق خود نباشید. اگر وقت خود را صرف تلاش برای موفقیت در هر کاری کنید، در هیچ کاری متخصص نخواهید شد. شما تنها زمانی متخصص خواهید شد که وقت خود را به پروژه ای اختصاص دهید که واقعاً برای شما شادی می آورد. به عنوان اعضای این جامعه، ما مسئولیت داریم که در کاری که انجام می دهیم عالی باشیم، نه کامل. اگرچه کمال می تواند یک هدف باشد، اما نباید تنها هدف باشد. ما فقط 24 ساعت در روز و هفت روز در هفته فرصت داریم. بنابراین، ما باید کارهایی را که باید انجام دهیم اولویت بندی کنیم و فعالیت هایی را که نمی توانیم انجام دهیم حذف کنیم. با این حال، با همه چیز، مطمئن شوید که به اندازه کافی انجام می دهید. دنبال کردن علایق خود دلیل کافی برای کنار گذاشتن کامل همه چیز نیست. تا جایی که می توانید تلاش کنید و بگذارید آینده شما نگران خودش باشد. در مورد وظیفه خود نگران باشید و در رسیدن به رویاهای خود موفق خواهید بود. بیشتر از همه، به یاد داشته باشید که شما خوب خواهید شد.
سوال: ما می توانیم از این قطعه استنباط کنیم که _ .
1. نمره کامل ارزش از دست دادن خواب را دارد
2. کل صنایع دانشگاهی و شغلی عالی هستند
3. برخی از مدارس از دانش آموزان می خواهند که دارو اختراع کنند
4. کسی از جستجوی ما برای کمال سود می برد