متن: لنا هورنای در طول شصت سال فعالیت حرفه ای خود با زیبایی و صدای غنی و احساسی خود مردم را سرگرم می کرد. او از شهرت خود برای مبارزه با بی عدالتی های اجتماعی نسبت به آمریکایی های آفریقایی تبار استفاده کرد. لنا هورنای در سال 1917 در نیویورک به دنیا آمد. در شانزده سالگی، لنا رقصنده کلوب معروف شهر نیویورک شد. پس از گذراندن کلاس های صدا، او به زودی خواننده شد. در سال 1940، لنا هورن اولین آفریقایی-آمریکایی بود که با یک گروه موسیقی جاز کاملاً سفید اجرا کرد. او پس از اجرا در باشگاهی در هالیوود، کالیفرنیا، توجه سینماگران را به خود جلب کرد. او خیلی زود شروع به ساخت فیلم کرد. فیلم های او بسیار محبوب شدند. در دهه 1940، لنا هورنای اولین آفریقایی-آمریکایی در هالیوود بود که قرارداد بلندمدتی با یک استودیوی بزرگ فیلم امضا کرد. قرارداد او با MGM بیان کرد که او هرگز نقش یک خدمتکار را بازی نخواهد کرد. او از ایفای نقش‌هایی که بی‌احترامی آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار را نشان می‌داد، خودداری کرد. اما این امتناع، کار سینمایی او را نیز محدود کرد. لنا هورنای یک بار گفت که جنگ جهانی دوم به او کمک کرد تا ستاره شود. او در میان سربازان سیاه و سفید محبوب بود. او در برنامه های رادیویی ارتش آواز می خواند و برای اجرا برای سربازان سفر می کرد. یک بار، او خاطرنشان کرد که اسیران جنگی آلمانی اجازه دارند نزدیک‌تر از سربازان سیاه‌پوست به صحنه بنشینند. او خیلی عصبانی بود. این تجربیات منجر به فعالیت لنا هورنای در جنبش حقوق مدنی شد. لنا هورنای در گردهمایی های حقوق مدنی آواز خواند. او در تظاهرات راهپیمایی واشنگتن در سال 1963 شرکت کرد. در این مراسم بود که مارتین لوتر کینگ جونیور سخنرانی خود را با عنوان "من یک رویا دارم" ایراد کرد. او به جدایی نژادی در هتل هایی که در آن اجرا می کرد اعتراض کرد. او اقدام کرد تا او و نوازندگانش اجازه اقامت در آن هتل ها را داشته باشند. نوازندگان سیاه‌پوست در آن زمان عموماً در محله‌های سیاه‌پوستان می‌ماندند. لنا هورنای در سال 2010 در نیویورک درگذشت.
سوال: چرا لنا هورنای عصبانی بود؟
1. چون ارتش با او بدرفتاری کرد.
2. زیرا با سربازان سیاهپوست ارتش بد رفتار شد.
3. زیرا از اجرای مشترک با بازیگران سفیدپوست خودداری کرد.
4. چون سربازان سفیدپوست به او توهین کردند.