متن: اخیراً در یکی از بزرگ‌ترین بانک‌های بریتانیا چهره‌های قرمزی دیده می‌شود. آنها یک سفارش تلفنی برای خرید سهام به ارزش 100000 پوند از یک دانش آموز پانزده ساله (فکر می کردند او بیست و یک ساله) را پذیرفته بودند. ارزش سهام کاهش یافت و پسر مدرسه ای نتوانست پول را پرداخت کند. بانک در این معامله 20000 پوند از دست داد که نمی تواند آن را پس بگیرد، زیرا یک چیز این سفته باز جوان پول ندارد و از طرف دیگر، زیر هجده سال، از نظر قانونی مسئول بدهی هایش نیست. اگر ارزش سهام به همان میزان کاهش یافته بود، او 20000 پوند سود به جیب می زد. برای یک پانزده ساله بد نیست. مطمئناً بهتر از تحویل روزنامه صبح است. در یکی دیگر از موارد اخیر، پسری چهارده ساله در خانه مادربزرگش یک چمدان پر از اسکناس خارجی پیدا کرد. اسکناس‌های تمیز و ترد بسیار قانع‌کننده به نظر می‌رسند، اما اکنون در کشور مبدا یا هیچ جای دیگری استفاده نمی‌شوند. این پسر جوان با جیب های پر از اسکناس مستقیماً به سمت نزدیکترین بانک رفت. صندوقداران متوجه نشدند که کشور مورد نظر ارزش پول خود را 90 درصد کاهش داده است. آنها اسکناس ها را به ارزش اسمی خود با نرخ ارز فعلی مبادله کردند. در سه روز، قبل از اینکه متوجه شود، 200000 پوند از 9 بانک مختلف گرفت. به طرز شگفت انگیزی، او قبلاً بیش از نیمی از این هزینه را برای تاکسی سواری، وعده های غذایی رستوران، بلیط کنسرت و هدایایی برای بسیاری از دوست دختران جدیدش (حداقل سخاوتمند بود!) خرج کرده بود تا اینکه پلیس او را دستگیر کرد. چون او هم زیر هجده سال دارد، بانک ها با پول زیادی خداحافظی کرده اند و چندین صندوقدار شغل خود را از دست داده اند. آیا ما باید این جوانان را به خاطر مبتکر بودن و ابتکار عمل تحسین کنیم یا آنها را به دلیل عدم صداقتشان محکوم کنیم؟ شاید آنها سال ها با پول های ناچیز جیبی که از پدر و مادری مشت محکم به دست آورده بودند، مدیریت کرده بودند. شاید آنها کارهای شنبه را برای بادام زمینی انجام داده بودند. با توجه به چیزهای گران‌قیمتی که جوانان می‌خواهند بخرند، مانند کفش‌های دویدن مد روز و بازی‌های رایانه‌ای، تعجب‌آور نیست، اگر آنها گاهی راه‌های تخیلی‌تری برای کسب درآمد از تحویل روزنامه و بچه‌نشینی بیاندیشند. این بچه ها شانس کسب درآمد زیادی را دیدند و از آن استفاده کردند. یکی دیگر از داستان‌های اخیر که می‌تواند جای تفکر را به ما بدهد، مورد مردی است که به دختر شش ساله‌اش هفته‌ای 300 PS پرداخت می‌کند. سپس بابت غذایی که خورده بود و سهمش از کرایه خانه و قبوض خانه را از او گرفت. پس از پرداخت همه اینها، چند سکه برای قلک خود باقی ماند. او گفت: «او به زودی ارزش پول را خواهد آموخت. "چیزی به نام ناهار رایگان وجود ندارد. برای همه چیز باید پول پرداخت و هر چه زودتر یاد بگیرد بهتر است." در نقطه مقابل، والدینی دوست داشتنی وجود دارند که برای فرزندان بزرگسال خود تخت و غذای رایگان فراهم می کنند. در حالی که حتی سخت‌قلب‌ترین والدین نیز ممکن است در بیرون انداختن فرزندان خود در خیابان تردید کنند، همه ما افرادی را در اواخر دهه بیست سالگی می‌شناسیم که هنوز هم بی‌شرمانه از والدین خود زندگی می‌کنند. مطمئناً زمانی فرا می رسد که همه باید لانه والدین را ترک کنند، مراقب خود باشند و راه خود را در زندگی بپردازند. اما چه زمانی است؟
سوال: طبق پاساژ، مشتری جوان _ .
1. اگر ارزش سهام به همان میزان کاهش یافته بود، 20000 پوند به دست آورد.
2. اگر پول داشت بدهی هایش را پرداخت کرد
3. به کلاهبرداری از بانک ها ادامه داد، اگر او کشف نشده بود
4. اگر پول را پس نداد به زندان برود