متن: دیشب ناگهان احساس کردم کمی شراب بنوشم، زیرا تصمیم سختی داشتم. خیلی وقت است که در سایه ای که خودم ساخته ام زندگی کنم! تاریکی مرا فراگرفته است اما خوشبختانه بالاخره از خواب بیدار شدم و تصمیم گرفتم راهم را بیرون بروم. آماندا برای من یک بطری شراب خرید که طعم آن به تلخی زندگی من بود. آنچه را که تجربه کرده بودم به او گفتم. این من هستم که انتخاب کردم اینطور باشم! انتخاب خودم است اگر از سنگاپور برنگشتم، تصمیم به ترک FX نداشتم، با مگی طلاق نمی گرفتم، تو را ملاقات نمی کردم! خیلی چیزها هست که قرار نیست اتفاق بیفتد اما برای من اتفاق افتاده است! شغل من باثبات است اما حقوق خوبی ندارد، جالب است اما چالش برانگیز نیست، آرامش بخش است اما آن چیزی نیست که من می خواهم. هیچ چیز در مورد شغلی که به آن افتخار می کنم وجود ندارد، جز اینکه گاهی اوقات می توانم مترجم معاون شهردار باشم. اما آیا این کار بزرگی است؟ نه، من اینطور فکر نمی کنم! اکنون دو گزینه پیش روی من است. من می توانم انتخاب کنم که در دولت بمانم یا به شرکت های خارجی بروم. از آماندا راهنمایی خواستم که به من پیشنهاد کرد همچنان در دولت بمانم و والدینم نیز از من خواستند صبور باشم! اما الان ذهنم کاملا خالی است و نمی دانم کدام را انتخاب کنم. من گیج شدم! هیچ کدام از گزینه ها از نظر پرداخت و بهبود بلندمدت قانع کننده نیستند. کار کردن برای دولت به من یک زندگی شغلی پایدار می دهد. من نیازی به نگرانی در مورد اهداف فروش و هر بیمه ای نخواهم داشت. اما من دیگر هرگز ثروتمند نخواهم شد! کار در یک شرکت خارجی حقوق و پاداش خوبی برای من به همراه دارد. اما من برای رسیدن به اهدافی که شرکت تعیین کرده است، تحت فشار زیادی خواهم بود! من دیگر یک فروشنده جوان نیستم. اعتماد به نفس من دیگر مثل قبل قوی نیست! خدایا تصمیم گرفتن خیلی سخته!
سوال: نگرش نویسنده نسبت به تصمیم خود چیست؟
1. مشخص.
2. خوشبین.
3. نا معلوم.
4. راضی است.