متن: آرزوی یک بیوه برای شنیدن دوباره صدای شوهر فقیدش، سیستم متروی لندن را وادار کرد تا یک ضبط 40 ساله از اعلامیه معروف مترو "Mind the Gap" را بازیابی کند. زیرزمین یا لوله که برای اولین بار در سال 1863 افتتاح شد، صدای ضبط شده توسط اسوالد لارنس را پس از آن که بیوه او، مارگارت مک کلوم، به آنها گفت که برای او چه معنایی دارد، ردیابی کرد. مک کولوم، 65 ساله، گفت که اغلب از ایستگاه مترو امبانکمنت بازدید می کرد یا برای گوش دادن به صدای لارنس، حتی قبل از مرگش، برنامه ریزی سفرهای خود را در اطراف ایستگاه برنامه ریزی می کرد. او در ماه نوامبر بود که متوجه شد صدای دیگری جایگزین آن شده است. او افزود: "لورنس فارغ التحصیل مدرسه نمایش بود که برای یک شرکت تور تست داد. شش سال پس از مرگش، من روی سکو می ماندم - فقط می نشستم و دوباره به آن گوش می دادم." وقتی مارگارت به لوله نزدیک شد، به او گفتند که سیستم پخش جدیدی دارد و دیگر نمی‌تواند از ضبط قبلی استفاده کند. نایجل هولنس، مدیر متروی لندن، گفت که کارکنان آن چنان تحت تأثیر داستان مک‌کالوم قرار گرفته‌اند که صدای ضبط شده را پیدا کردند و نسخه‌ای از اعلامیه را روی سی‌دی به بیوه دادند تا او را نگه دارد. او افزود: "کارکنان تیوب همچنین در تلاش هستند تا اعلامیه لارنس را در ایستگاه بازگردانند." "امسال 150 سالگرد خود را جشن می گیرد. پیام های "Mind the gap" لوله، که توسط بازیگران مختلف بیان می شود، از دهه 1960 سفرهای مسافربری بیشماری را در لندن همراهی کرده است. رانندگان و کارکنان قطار قبل از آن این هشدارها را خودشان اعلام کرده اند." مارگارت گفت: "من بسیار خوشحالم که مردم به ضبط قدیمی اسوالد علاقه مند هستند." او در تمام عمرش یک کاربر بزرگ حمل‌ونقل لندن بود. او از این که بداند به جایی که به آن تعلق داشت بازگشته است، سرگرم می‌شود، لمس می‌شود و خوشحال می‌شود.»
سوال: چه چیزی را می توانیم از این متن استنباط کنیم؟
1. لوله همیشه از ضبط برای یادآوری مسافران استفاده می کند.
2. صدای اسوالد برای مارگارت راحت است.
3. هیچ ضبطی نمی تواند با صدای اسوالد برابری کند.
4. اسوالد یک بازیگر برجسته در لندن بود.