متن: من و شوهرم، دختر چهار ماهه ام، یک سفر پنج روزه رانندگی از کالیفرنیا به واشنگتن را آغاز کردیم. ما مجبور بودیم مکرراً توقف کنیم زیرا کودک کوچک ما باید از روی صندلی ماشین دراز بکشد. یکی از ایستگاه های ما، زمانی که از مرز اورگان عبور کردیم، در یک غذاخوری خرس سیاه بود. وقتی به سمت در جلو رفتیم متوجه آقایی شدیم که در یک طرف ایستاده بود. او به وضوح نامرتب، بدون کفش و پوشیدن لباس های کهنه بود. درست از کنارش رد شدیم و در رستوران را باز کردیم. بعد چیزی به من گفت که برگردم. دخترم را در آغوش گرفتم و برگشتم و به آقا گفتم: آقا گرسنه هستی؟ او گفت بله." سپس پرسیدم: «می‌توانیم برایت چیزی بخریم که بخوری؟» او پاسخ داد: "مطمئناً، من خودم می توانم چیزی سفارش دهم." شوهرم در را باز کرد و آقا مستقیم به سمت پیشخوان رفت. بهش گفتم هر چی میخواد سفارش بده. مدیر رستوران خیلی سریع آمد و ترسیده به نظر رسید. من قبل از اینکه فرصتی پیدا کند صحبت کردم. گفتم: این آقا امروز با ما ناهار می خورد. "لطفا سفارش او را به صورت حساب ما اضافه کنید." مدیر با اخم گفت: باشه. برگشتیم سمت میزمان و آقا با صدای بلند و سریع گفت: ممنون! نشسته بودیم و بعد از اتمام غذا صورت حسابمان را به ما تحویل دادند. از شوهرم پرسیدم آقا چه دستوری داده است؟ یک آب پرتقال تازه، یک قهوه، یک صبحانه ترکیبی با یک طرف هش براون. وقتی از رستوران خارج شدیم دنبال آقا گشتم ولی او را ندیدم، اما آن عمل بسیار کوچک فقط _ . امیدوارم به روشی کوچک توانسته باشیم به زندگی او شادی بیافزاییم، حتی برای چند دقیقه.
سوال: از ظاهر آقا می توان حدس زد که احتمالاً a(n) _ .
1. پیشخدمت
2. بازیگر
3. گدا
4. کارگر