متن: دیو گاتی، کشاورز استرالیایی که برای فرار از تمساح ها هفت روز را روی درختی در زمین های بوته ای دورافتاده گذراند، می گوید: «تنها چیزی که می توانستم ببینم دو مجموعه چشم قرمز زیر سرم بود. گتی، 52 ساله، گفت که پس از اینکه به طور تصادفی به یک منطقه پر از تمساح در کوئینزلند رفت، مجبور به انجام چنین اقدامات شدیدی شد. او فقط دو ساندویچ گوشت داشت تا او را حفظ کند، زیرا تمساح ها هر شب زیر درخت او حرکت می کردند تا او نجات پیدا کند. گاتی گفت که او تصمیم گرفت که برای یک تیم نجات ایمن تر از تلاش برای دویدن باشد. مشکلات او پس از سقوط از اسبش در حین بیرون رفتن در شمال استرالیا شروع شد. گیج و خون آلود، بر اسبش برگشت و امیدوار بود که او را به خانه برساند. تنها زمانی که به هوش آمد متوجه شد که او را به منطقه پر از کروکودیل برده اند. او به خبرنگاران گفت: "من مجبور شدم از اسب پیاده شوم و مستقیماً در لانه کروکودیل افتادم." "این من را ترساند. نمی‌توانستم به عقب برگردم، خیلی دور و خطرناک بود، بنابراین به نزدیک‌ترین نقطه مرتفع رفتم و آنجا ماندم، به این امید که کسی بیاید و قبل از کروک‌ها مرا پیدا کند." گاتی توضیح داد که چگونه هر شب دو کروکودیل در انتهای درخت می‌نشینند و به او خیره می‌شوند. اگرچه دو ساندویچ گتی پس از سه روز تمام شد، او توانست در طول روز آب جاری به دست آورد و می دانست که امدادگران به دنبال او هستند زیرا او می توانست هلیکوپترها را در هوای بالای درختش ببیند. او گفت: "اگر کروک ها را ندیده بودم که دورم می چرخند و اگر داخل لانه کروک نمی افتادم، برای آن فشار می آوردم. اما می دانستم که امن ترین چیز این است که بنشینم و منتظر بمانم." . او گفت که یک تخته شکلاتی که توسط امدادگران پس از انتقال به مکان امن با استفاده از وینچ به او داده شد، "مثل یک غذای لذیذ (خوشمزه) بود."
سوال: مقاله را می توان به عنوان _ طبقه بندی کرد.
1. یک خبر
2. یک داستان علمی تخیلی
3. یک مقاله شخصی
4. یک گزارش ادبی