متن: شش ساله بودم که هنگام طلوع آفتاب در مزارع علفزار اوفاولا، اوکلاهاما به پدر و دو برادرم ملحق شدم. در هشت سالگی به پدر کمک می کردم اجاره خانه های کم درآمد را تعمیر کند. او به ازای هر میخی که می کشیدم یک پنی به من می داد. از تخته های قدیمی من اولین کار واقعی ام را در رستوران JM در شهر پیدا کردم، زمانی که 12 ساله بودم. مسئولیت اصلی من تمیز کردن میزها و شستن ظروف بود، اما گاهی اوقات به آشپزی کمک می کردم. هر روز بعد از مدرسه به JM's می رفتم و تا ده ساعت کار می کردم. شنبه ها از دو تا یازده کار می کردم. در آن سن بدشانسی بود که سر کار بروم و ببینم دوستانم برای شنا یا بازی فرار می کردند. من لزوماً کار را دوست نداشتم. من و دوستانم وقتی به بار محلی Tastee Freez می رفتیم، به دلیل شغلم همیشه خریدار بودم. این باعث افتخار من بود. این که من صادق و سختکوش هستم در شهر پیچید. یک فروشگاه لباس محلی به من اعتبار داد، اگرچه من فقط کلاس هفتم بودم. بلافاصله یک کت اسپرت 68 دلاری و یک شلوار 22 دلاری گرفتم. من فقط 65 سنت درآمد داشتم. یک ساعت، و من در حال حاضر 90 دلار بدهی داشتم! بنابراین من خیلی زود متوجه خطر اعتبار آسان شدم. در اسرع وقت آن را پرداخت کردم. اولین کارم نظم و مسئولیت را به من آموخت و سطحی از رضایت شخصی را برایم به ارمغان آورد که تعداد کمی از دوستانم تجربه کرده بودند. همانطور که پدری که سه شغل کار می کرد، یک بار به من گفت: "اگر فداکاری و تعهد را درک می کنی، چیزهای زیادی در آن وجود ندارد. زندگی که نمیتونی داشته باشی." چقدر درست میگفت!
سوال: وقتی نویسنده کودک بود، او را برای کمک به پدرش در کار ساخته بودند زیرا _ .
1. رستوران برای دست کوتاه بود
2. خانواده او از گروه کم درآمد بودند
3. او می خواست مقداری پول به دست آورد
4. او از دو برادرش قوی تر بود