متن: Campers Gene و Marie Marsden به شهروند خوبی بودن در حیات وحش افتخار می کردند. هنگام رانندگی مایل ها به منطقه دریاچه های گرین ریور، آنها آنچه را که در کتابچه راهنمای ایمنی خرس که توسط سرویس جنگل بریجر-تتون ارائه شده بود، به فرزندان خود آموزش دادند. آقا و خانم مارسدن تمام تلاش خود را کردند تا اردویی مرتب داشته باشند. همانطور که کتاب راهنما گفته بود که همه غذاها را حداقل ده فوت از زمین و چهار فوت بیرون از درختان آویزان کنید، آنها این کار را کردند و غذای خود را در تریلر خود در شب قفل کردند. وقتی آنها به رختخواب رفتند هوا تاریک بود، اما آنها - محل کمپینگ با چراغ قوه، مطمئن شدند که چیزی از قلم نیفتاده است. به توصیه کتاب خرس، آنها صد یاردی از جایی که غذایشان را می پختند، خوابیدند و ماشین را در نزدیکی چادرهای خود نگه داشتند، جدا از تریلر، که آن را در کمپ دیگر رها کردند. Marsdens دوست داشتند که سگشان اسپایک نگهبانی داشته باشد. اما در شب اول، اسپایک از پارس کردن دست نمی کشید. وقتی ماری مارسدن چادر را باز کرد و چراغ قوه اش را تابید، خرس جوانی را دید. همه آنها داخل ماشین انباشته شدند و به سرعت در مسیر حرکت کردند و از پنجره اسپایک را صدا زدند و تریلر را رها کردند. آنها به سمت یک تلفن همراه رفتند و با نگهبان بخش ماهی و بازی تماس گرفتند که خرس را با حلقه سفید پوستی که Marsdens دور گردنش دیده بود شناسایی کرد. مقامات به Marsdens اطلاع دادند که خرس نر جوانی است که آنها او را زیر نظر داشتند. صبح روز بعد، Marsdens هلیکوپترهایی را شنیدند که بر فراز کوه می چرخیدند و فکر کردند که آیا ممکن است ربطی به خرس داشته باشد. پس از گذراندن شب در کمپ عمومی، آنها به محل خود بازگشتند. ماری در حال سرگردانی در منطقه در جستجوی سرنخ‌ها، زیر درختی بلند توقف کرد. سیلی به سرش زد و فریاد زد: اوه نه! "چیه؟" ژن پرسید. ماری به زمینی اشاره کرد که کاسه غذای سگ اسپایک وارونه بود. یک هفته پس از بازگشت به خانه، Marsdens تیتر را در روزنامه محلی خود خواندند. "خرس در رودخانه های باد کشته شد." بر اساس این مقاله، اداره ماهی و بازی خرس جوان را به ضرب گلوله شلیک کرده بود، زیرا با دریافت جایزه برای حمله به یک کمپ انسانی، احتمالاً دوباره این کار را انجام می داد. Marsdens می دانستند که در این برخورد خوش شانس بوده اند، با این حال با شرم و اندوه بسیار آنها همچنین می دانستند که خرس خوش شانس نبوده است.
سوال: در مورد Marsdens چه می دانیم؟
1. آنها برای تماشای خرس به طبیعت رفتند.
2. آنها همان کاری را کردند که کتابچه راهنمای ایمنی خرس گفته بود.
3. آنها اولین افرادی بودند که خرس را به دام انداختند.
4. آنها با دیدن خرس سگ خود را رها کردند.