متن: روزی پیرزنی به تنهایی در کوهستان سفر می کرد. ناگهان دید که چیزی در جریان می درخشد. وقتی نزدیک شد، متوجه شد که یک سنگ قیمتی است. سنگ را داخل کیفش گذاشت و به سفرش ادامه داد. روز بعد پیرزن با مرد جوانی آشنا شد که او هم مسافر کوهستان بود. مرد جوان بسیار گرسنه به نظر می رسید، بنابراین پیرزن کیف خود را باز کرد تا غذایش را تقسیم کند. مسافر گرسنه سنگ گرانبها را دید و با دقت پرسید: سنگ زیباست، دوست داری آن را به من بدهی؟ "حتما چرا که نه؟" زن گفت و سنگ را به او داد. مرد جوان با خوشحالی سنگ را ترک کرد. او می دانست که ارزشش را دارد که یک عمر به او بدهد. اما چند روز بعد برگشت تا سنگ را به زن پس بدهد. او گفت: من فکر کرده ام. "من می دانم که سنگ چقدر ارزشمند است، اما آن را پس می دهم و امیدوارم که بتوانید چیزی حتی باارزش تر به من بدهید. آنچه را در کیف خود دارید به من بدهید." زن کیفش را باز کرد. تقریبا خالی بود. او به مرد جوان نگاه کرد و لبخند زد: "من چیز خاصی در کیفم ندارم، اما چیز با ارزشی دارم - لذت بخشش!" مرد جوان شرمنده شد و بی صدا رفت.
سوال: مرد سنگ را به زن پس داد زیرا _ .
1. او متوجه شد که این سنگ قیمتی نیست
2. او معنای واقعی شادی را درک کرد
3. از برداشتن سنگ احساس خجالت کرد
4. او می خواست چیزی حتی با ارزش تر به دست آورد