متن: آماندا ریپلی، روزنامه‌نگار تحقیقی، در کتاب جدیدش، «باهوش‌ترین بچه‌های جهان»، داستان تام، دانش‌آموز دبیرستانی از گتیسبورگ، پنسیلوانیا را روایت می‌کند که تصمیم می‌گیرد سال آخر را در ورشو، لهستان بگذراند. لهستان یک داستان موفقیت آموزشی شگفت‌انگیز است: در دهه گذشته، این کشور نمرات آزمون دانش‌آموزان را از پایین‌تر از میانگین به بسیار بالاتر از آن افزایش داد. بچه‌های لهستانی اکنون در ریاضیات و علوم (......) از بچه‌های آمریکایی پیشی گرفته‌اند، حتی اگر لهستان به‌طور متوسط کمتر از نیمی از ایالات متحده برای هر دانش‌آموز هزینه می‌کند. یکی از برجسته‌ترین تفاوت‌ها بین دبیرستانی که تام در گتیزبورگ در آن تحصیل کرد و دبیرستانی که در ورشو به پایان رسید این است که این دبیرستان هیچ تیم فوتبالی یا تیم‌هایی از هر نوع ندارد. اینکه دبیرستان‌های آمریکا زمان و پول بیشتری را نسبت به ریاضیات صرف ورزش می‌کنند، یک شکایت قدیمی است. این موضوع به نحوه عملکرد هر دانش آموزی که در مدرسه ورزش می کند نیست، بلکه مربوط به فرهنگ و اولویت های آن است. دسامبر امسال، زمانی که آخرین نتایج برنامه ارزیابی بین‌المللی دانش‌آموزان (PISA) اعلام شد، می‌توان پیش‌بینی کرد که دانش‌آموزان دبیرستانی آمریکایی بار دیگر مهارت‌های محدود خود را در ریاضیات و خواندن نشان می‌دهند که نه تنها از دانش‌آموزان در لهستان بلکه توسط دانش‌آموزان لهستان پیشی گرفته است. دانشجویان در کشورهایی مانند کره جنوبی، بلژیک، هلند، فنلاند، سنگاپور و ژاپن. در همین حال، آنها بازی های فوتبال بسیار هیجان انگیزی را انجام داده اند که در روزنامه های شهر خود به صورت نفس گیر نوشته شده است. چرا این وضعیت ادامه دارد؟ خوب، برای یک چیز، بچه ها آن را دوست دارند. و برای دیگری، به گفته ریپلی، به نظر می رسد که والدین این ترتیب را نیز دوست دارند. او توری را که از مدرسه ای در واشنگتن دی سی انجام داده است، توصیف می کند که هزینه آن سالانه سی هزار دلار است. از رهبر تور - مادری با سه فرزند در مدرسه - درباره ایرادات مدرسه پرسیده شد. وقتی او گفت که برنامه ریاضی ضعیف است، هیچ یک از والدینی که در تور شرکت می کردند واکنشی نشان ندادند. وقتی او گفت که برنامه فوتبال ضعیف است، ناگهان والدین نگران شدند. "واقعا؟" یکی از آنها با نگرانی پرسید: منظورت چیست؟ یکی از طنزهای وضعیت این است که ورزش آنچه ممکن است را آشکار می کند.
سوال: هدف این مقاله این است که _ .
1. توجه عمومی را به ضعف سنت مدرسه آمریکایی جلب می کند
2. از مدارس آمریکایی بخواهید از مدل لهستانی بیاموزند
3. مدارس لهستان را با مدارس آمریکا مقایسه کنید
4. توضیح دهید که چه مشکلی در مدارس آمریکایی وجود دارد و راه حل ارائه دهید