متن: سنت آمریکایی شکرگزاری به دوران استعمار، به زائران مستعمره صخره ای پلیموث برمی گردد. برای فرار از آزار مذهبی در انگلستان، زائران با کشتی خود به نام Mayflower به دنیای جدید سفر کردند. پس از یک سفر طولانی، سرانجام در پاییز 1620 به راک پلیموث رسیدند. آنها نتوانستند ساخت شهرک را قبل از زمستان به پایان برسانند، بنابراین بسیاری از آنها یخ زدند و مردند. آنها بیشتر غذای خود را در سفر می خوردند، بنابراین بسیاری نیز گرسنه بودند. با این حال، زائران با یک بومی آمریکایی به نام تیسکوانتوم یا اسکوانتو که بیشتر شناخته شده بود ملاقات کردند، که به آنها یاد داد که چگونه ذرت بکارند و مارماهی بگیرند. در همان زمان سال بعد، زائران یک سکونتگاه ثابت ساخته بودند، و محصول فراوانی داشتند. زائران برای تشکر از بومیان آمریکا برای کمکشان و جشن برداشت محصول، ضیافت بزرگی برگزار کردند. آنها با هم ذرت، سیب زمینی، ماهی و مهمتر از همه: بوقلمون کبابی، که به نقطه برجسته جشن شکرگزاری مدرن تبدیل شد، جشن گرفتند. مدارس همیشه در مورد روز شکرگزاری حرف بزرگی می زنند، زیرا احساس می کنند که به کودکان یاد می دهد چگونه شکرگزار باشند و با دیگران با مهربانی رفتار کنند. من سال‌های زیادی از دوران دبستان را صرف ساختن بوقلمون‌های کاغذی، قرنیه‌های تقلبی (پوسته‌ای پر از غذا، نمادی از تعطیلات) و نوشتن فهرست‌هایی از چیزهایی کردم که از آنها سپاسگزارم. وقتی بزرگتر شدم، فیلم تماشا کردم و کتابهایی درباره اولین روز شکرگزاری خواندم و جدول کلمات متقاطع و جستجوی کلمات پر از کلمات با موضوع تعطیلات را تکمیل کردم. در حالی که ایده روز شکرگزاری عالی است، و فرصتی فوق العاده برای القای ارزش های خاص در کودکان است، به نظر من نباید تعطیلات خاصی را برای شکرگزاری نام گذاری کنیم. ما باید برای چیزهایی که هر روز داریم شکرگزار باشیم، نه فقط شکرگزاری.
سوال: برای روز شکرگزاری، همه فعالیت ها به طور معمول انجام می شود به جز _ .
1. لذت بردن از یک وعده غذایی بزرگ
2. ساخت بوقلمون های کاغذی
3. انجام جدول کلمات متقاطع
4. آهنگ های کریسمس بخوان