متن: جیمز کوک، از Islip، نیویورک، نمی تواند افراد دیگر را بشناسد. او گفت: من چشم، بینی، استخوان گونه را می بینم اما صورت نمی بینم. من حتی از کنار پسر و دخترم بدون اینکه آنها را بشناسم عبور کرده ام. او تنها نیست. افراد مبتلا به پروسوپاگنوزیا که به عنوان نابینایی صورت نیز شناخته می‌شود، می‌توانند کاملاً خوب ببینند، اما مغز آنها قادر به جمع‌آوری اطلاعات مورد نیاز برای درک اینکه مجموعه‌ای از ویژگی‌ها چهره یک فرد را نشان می‌دهند، نیست. این وضعیت یک معمای عصبی است، اما تحقیقات جدید این بیماری عجیب را روشن کرده است. برخی از دانشمندان بر این باور بودند که چهره ها و صداها، دو روش اصلی که افراد یکدیگر را می شناسند، به طور جداگانه توسط مغز پردازش می شوند. در واقع، یک وضعیت موازی با prosopagnosia، به نام _، به طور مشابه باعث می‌شود که فرد نتواند صدای آشنا را از صدای ناآشنا تشخیص دهد. اما با آزمایش همزمان این دو حالت، محققان مؤسسه ماکس پلانک اخیراً شواهدی پیدا کردند که تشخیص چهره و صدا ممکن است در یک سیستم تشخیص شخص منحصر به فرد مرتبط باشند. دانشمندان فعالیت مغز 19 داوطلب سالم را هنگام انجام وظایفی که توانایی آنها در تشخیص چهره و صدا را آزمایش می کرد، مشاهده کردند. محققان دریافتند که مناطقی از مغز که با تشخیص چهره مرتبط هستند، به طور مستقیم با مناطق مسئول تشخیص صدا مرتبط هستند. این تحقیق به توضیح این موضوع کمک می کند که چرا یک فرد مبتلا به پروسوپاگنوزیا ممکن است حتی پس از شروع صحبت کردن هنوز در تشخیص اینکه چه کسی است مشکل داشته باشد. چالش پیش روی دانشمندان این است که بفهمند این سیستم کجا خراب می شود. آیا این اتصالات در مغز به طور کامل از بین رفته اند، یا افراد قادر به تشخیص چهره ها و صداها نیستند، به سادگی قادر به استفاده از این پیوندها به نحوی نیستند؟ مشخص نیست چند نفر این شرایط را دارند. بسیاری حتی نمی دانند که با تشخیص چهره یا صدا مشکل دارند. در حالی که برخی پس از آسیب مغزی دچار این مشکلات می شوند، برخی دیگر در دوران کودکی دچار آن می شوند.
سوال: طبق شواهد اخیراً کشف شده، _ .
1. مناطق مختلف مغز باید جداگانه کار کنند
2. افراد مبتلا به فوناگنوزیا در تشخیص چهره خوب هستند
3. مناطقی از مغز برای تشخیص شخصی به هم متصل هستند
4. تشخیص شخص توسط همان قسمت مغز کنترل می شود