متن: پادشاه قرار بود از کنار خانه فقیر کوچک یک گدا بگذرد و مرد هیجان زده بود، نه به این دلیل که می خواست شاه را ببیند، بلکه به این دلیل که شاه می دانست در هنگام دلسوزی از جواهرات گران قیمت و مبالغ هنگفت پول جدا می شود. کالسکه شاه را درست زمانی دید که مرد مهربانی داشت کاسه التماس خود را از برنج نپخته پر می کرد. مرد را کنار زد و به خیابان دوید و پادشاه و خانواده سلطنتی را فریاد زد. کالسکه ایستاد و شاه به گدا اشاره کرد. "شما کی هستید؟" او درخواست کرد. گدا گفت: یکی از بدبخت ترین مردم تو. "فقر بر آستانم نشسته و مثل سگ دنبالم می آید. از دیروز بعدازظهر چیزی نخورده ام!" "آیا جز غم بزرگ برای پادشاهت چیزی نداری؟" حاکم گفت و دستش را دراز کرد. "یه چیزی به من بده." گدا حیرت زده 5 دانه برنج را با احتیاط از کاسه اش برداشت و روی کف دست دراز شده پادشاه گذاشت. شاه راند. ناامیدی گدا بزرگ بود. او بارها و بارها به خاطر بخلش شاه را ناله و نفرین کرد. عصر که به خانه برگشت، کیسه ای برنج را روی زمین دید. فکر کرد: «یک روح سخاوتمند اینجا بوده است» و یک مشت برنج از کیسه بیرون آورد. در کمال تعجب او یک تکه طلا کوچک در آن بود. سپس متوجه شد که کیسه را پادشاه فرستاده است. او برنج را روی زمین خالی کرد و مطمئن بود که تکه های طلای بیشتری در آن وجود دارد و حق با او بود. او 5 تا پیدا کرد، یکی برای هر دانه برنجی که به پادشاه داده بود. مرد با ناراحتی فکر کرد: "این پادشاه نیست که خسیس بوده است." "اگر سخاوتمند بودم و تمام کاسه برنج را به او می دادم، امروز یک مرد ثروتمند بودم."
سوال: چرا شاه طبق متن از گدا چیزی خواست؟
1. چون از گدا فقیر بود.
2. چون می خواست گدا را فقیرتر کند.
3. چون چیزی برای خوردن نداشت.
4. چون می خواست در عوض چیزی به گدا بدهد.