متن: وقتی صحبت نمی کنید، ممکن است همچنان در حال ارتباط باشید. درست است که شما ممکن است نخواهید چیزی بگویید. اما همین سکوت شما ممکن است نشان دهنده آرزوی شما برای تنها ماندن یا عدم درگیر ماندن باشد، این همان پیامی است که می خواهید بفرستید. بنابراین گفته شده است که وقتی با اندام های صوتی خود صحبت می کنیم، با تمام بدن خود صحبت می کنیم. همه ما به صورت غیرکلامی و همچنین با کلمات با یکی دیگر ارتباط برقرار می کنیم. گاهی اوقات می دانیم که با استفاده از حرکاتی مانند علامت شست به بالا که نشان می دهد تایید می کنیم، چه می کنیم. اما بیشتر اوقات ما از انجام آن آگاه نیستیم. زبان بدن اهداف مختلفی را دنبال می کند. اولاً می تواند جایگزین ارتباط کلامی شود، مانند استفاده از اشاره. ثانیا، می تواند ارتباط کلامی را اصلاح کند. بلندی و لحن صدا در اینجا مثالی است. ثالثاً تعامل اجتماعی را تنظیم می کند: نوبت گرفتن عمدتاً توسط سیگنال های غیر کلامی کنترل می شود. چهارم احساسات ما را منتقل می کند. در نهایت نگرش ما را نسبت به خود و افرادی که با آنها در ارتباط هستیم، نشان می دهد. _ به ویژه برای ارتباطات میان فرهنگی موفق مهم است. هر فرهنگی زبان بدن مخصوص به خود را دارد. بنابراین برای دستیابی به ارتباطات بین فرهنگی موفق تر، ما نه تنها به آنچه باید بگوییم، بلکه به نحوه گفتن مناسب نیز توجه می کنیم. مشاهدات نشان می دهد که یک فرد واقعاً دو زبانه همزمان با تغییر زبان، زبان بدن خود را تغییر می دهد.
سوال: بهترین عنوان برای این متن "_" است.
1. زبان کلامی
2. مهارت های ارتباطی
3. راه های ارتباط
4. زبان بدن