متن: بزرگسالان معمولاً بیشتر چیزهایی را که معلمانشان در مدرسه آموزش می دهند به خاطر نمی آورند. اما این داستان یکی از این درسی است که هرگز فراموش نمی کنم. هر بار که از مسیر خارج می شوم، به این داستان فکر می کنم. صبح یک دوشنبه معمولی بود و معلمم به ما چیزهای مهم زندگی و اینکه خودمان را وقف آنچه برایمان مهم است یاد می داد. داستان اینگونه پیش می رفت: پیرمردی در فلان نقطه لندن زندگی می کرد و هر روز صبح از خواب بیدار می شد و به مترو می رفت. او مستقیماً به سمت مرکز لندن سوار قطار می شد و سپس در گوشه خیابان می نشست و التماس می کرد. او این کار را هر روز از زندگی خود انجام می داد. او تقریباً 20 سال در همان گوشه خیابان نشست و گدایی کرد. خانه اش کثیف بود و بوی تعفن از خانه بیرون می آمد و بوی بدی می داد. همسایه ها دیگر طاقت این بو را نداشتند و از ماموران پلیس خواستند تا محل را پاکسازی کنند. ماموران در را زدند و خانه را تمیز کردند. همه جای خانه کیسه های کوچک پولی بود که در طول سال ها جمع کرده بود. پلیس پول ها را شمرد و خیلی زود متوجه شد که پیرمرد یک میلیونر است. آنها بیرون از خانه او منتظر بودند تا این خبر خوش را با او در میان بگذارند. هنگامی که پیرمرد آن روز عصر به خانه رسید، یکی از افسران به او گفت که دیگر نیازی به گدایی ندارد، زیرا او اکنون یک مرد ثروتمند و میلیونر است. اما پیرمرد اصلاً چیزی نگفت. وارد خانه اش شد و در را قفل کرد. صبح روز بعد مثل همیشه از خواب بیدار شد، به مترو رفت، گوشه خیابان نشست و به التماس ادامه داد. واضح است که این پیرمرد هیچ برنامه بزرگ، رویا یا چیز مهمی برای زندگی خود نداشت. ما از این داستان چیزی جز تمرکز روی کارهایی که از انجامشان لذت می بریم یاد نمی گیریم.
سوال: چه درسی از داستان می گیریم؟
1. برای زندگی خود برنامه ریزی کنید.
2. به انجام کاری که دوست داری ادامه بده
3. کاری کنید که به نفع جامعه باشد.
4. به خودت وابسته باش تا دیگران