متن: امروزه دو حزب عمده در بریتانیا وجود دارد، محافظه کار و کارگر، که از سال 1945 به نوبت در قدرت هستند. نظام دو حزبی بریتانیا در جریان توسعه دولت سرمایه داری و احزاب سیاسی شکل گرفت. برای تقویت ماشین دولتی، بورژوازی بریتانیا اجازه داده است که از قرن هفدهم به این شکل یا به شکلی دیگر وجود داشته باشد. PSTregidgo یک بار گفت: "هرچه تعداد احزاب بیشتر باشد، احتمال اینکه هر یک از آنها به اندازه کافی در پارلمان قوی باشد که بقیه را کنترل کند، کمتر می شود؛ اما وقتی تنها دو نفر باشند، مطمئناً یکی از آنها اکثریت را خواهد داشت. این به تضمین یک دولت قوی و باثبات کمک می کند." این توضیح می دهد که چرا بریتانیایی ها سیستم دو حزبی دارند. این تقسیم به دو حزب منجر به تأسیس کلیسای پروتستان انگلستان در قرن شانزدهم شد. به دلیل اختلاف نظر صرفاً مذهبی، پیوریتن ها از بدنه کلی کلیسای آنگلیکان جدا شدند. آنگلیکن‌های غیر پیوریتن در کنار پادشاه و کلیسا بودند، که مخالفانشان حامیانشان را «توری‌ها» می‌خواندند. پیوریتن‌ها طرفدار پارلمان و تجارت بودند، که حامیانشان توسط «توری‌ها» «ویگ» نامیده می‌شوند. ویگ ها برای مدت طولانی به نوبت در قدرت بودند. در سال 1833 حزب محافظه کار به دو بخش تقسیم شد و نام آن به محافظه کار تغییر یافت. در دهه 1860 ویگ ها لیبرال شدند. از آن زمان، لیبرال ها و محافظه کاران به نوبت تا سال 1922 بر سر کار بودند. آنها نظرات متفاوتی دارند، اما هر دو توسط ثروتمندان کنترل می شدند. طبقه کارگر بیشتر و بیشتر تمایلی به پیروی از محافظه کاران و لیبرال ها نداشت. آنها می خواستند مهمانی خود را داشته باشند. بنابراین حزب کارگر توسط اتحادیه های کارگری تشکیل شد. پس از سال 1922، حزب کارگر به تدریج جایگزین حزب لیبرال شد.
سوال: کدام یک از موارد زیر در مورد حزب محافظه کار یا حزب ویگ صادق است؟
1. حزب ویگ دیگر در بریتانیا وجود ندارد.
2. حزب محافظه کار تا به امروز وحدت خود را حفظ کرده است.
3. حزب ویگ جای حزب لیبرال را گرفته است.
4. حزب محافظه کار جای حزب محافظه کار را گرفته است.