متن: شبکه های حمل و نقل و ارتباطات مردم را به هم نزدیک می کند. با این حال گاهی اوقات خود مردم موانعی برای حمل و نقل و ارتباطات ایجاد می کنند. در برخی کشورها، قوانین مردم را از رفت و آمد آزادانه از مکانی به مکان دیگر منع می کند. در طول قرن ها، بسیاری از گروه های مردم به دلیل نژاد، مذهب یا ملیت از آزادی سفر محروم بوده اند. به عنوان مثال، در قرون وسطی، یهودیان اغلب از رفت و آمد آزادانه در برخی شهرها منع می شدند. دولت آفریقای جنوبی قبلاً سیاه پوستان آفریقایی را ملزم می کرد که هنگام سفر به داخل کشور، گذرنامه داشته باشند. برخی از دولت‌ها از همه شهروندان می‌خواهند که مدارک شناسایی همراه داشته باشند و هر زمان که حرکت می‌کنند به مقامات دولتی گزارش دهند. کشورها در مرزهای خود پست های گمرکی ایجاد می کنند. مسافران خارجی قبل از اجازه سفر به کشور باید از بازرسی گمرکی عبور کنند. معمولاً مسافران باید اوراق خاصی مانند پاسپورت و ویزا به همراه داشته باشند. برخی از کشورها حتی تعداد بازدیدکنندگان از کشور خود را در هر سال محدود می کنند. برخی دیگر به گردشگران اجازه می دهند که فقط از مناطق خاصی از کشور بازدید کنند، یا ممکن است از مسافران بخواهند که همیشه در طول اقامت خود با راهنمای رسمی همراه باشند. بسیاری از این موانع برای سفر نیز به عنوان موانعی برای ارتباطات عمل می کنند. هنگامی که دو دولت در مورد مسائل مهم با یکدیگر اختلاف نظر دارند، معمولاً نمی خواهند شهروندان خود آزادانه اخبار یا افکار خود را مبادله کنند. کشورها اغلب سعی می کنند اطلاعات نظامی یا صنعتی را مخفی نگه دارند. امروزه مردم توانایی سفر، برقراری ارتباط و حمل و نقل کالا را سریعتر و آسانتر از گذشته دارند. از موانع طبیعی که صد سال پیش عبور از آنها دشوار یا خطرناک بود، اکنون می توان به راحتی از آنها عبور کرد. غلبه بر موانعی که خود مردم ایجاد می کنند چندان آسان نیست. اما با وجود همه انواع موانع، مردم همچنان از سفر و تبادل کالا و ایده لذت می برند.
سوال:  برخی از دولت ها آزادی ارتباطات را محدود می کنند زیرا _
1. آنها فکر می کنند که چنین آزادی منجر به جنگ خواهد شد
2. آنها اغلب در مورد مسائل مهم با یکدیگر به توافق نمی رسند
3. آنها قصد دارند اسرار ملی خود را برای دیگران ناشناخته نگه دارند
4. آنها می خواهند قدرت خود را بر ارتباطات نشان دهند