متن: مردم به شوخی می گویند که اصطلاحاً سفر ترک مکان های آشنا و بازدید از مکان های آشنای دیگران است که به پدیده سفر به عنوان گشت و گذار در مکان های مختلف اشاره دارد. در واقع، رفتن به سفر صرفاً به معنای دنبال کردن مد یا گسترش دید نیست. نوعی تجربه اجتماعی و یادگیری پویا است. علاوه بر این، فرایند گسترش شناخت و درک جامعه و زندگی است و به ویژه در افزایش دانش و گسترش بینش دارای مزایا و جذابیت هایی است. مردم قدیم نه تنها از «هزار فرسنگ سفر» و «هزار کتاب خواندن» با هم یاد می‌کردند، بلکه آن‌ها را راه لازم برای کمال شخصیت و پیشرفت می‌دانستند. سفر رفتن می‌تواند مسیر زندگی را گسترده‌تر کند و به آن معانی اجتماعی و روحیات جدیدی ببخشد و آن را اجتماعی، محبوب، صنعتی و مد روز کند. در این شرایط باید تلاش ویژه ای برای بازگرداندن فرهنگ به گردشگری و انتقال فرهنگ در گردشگری صورت گیرد. با این کار روح گردشگری برای یادگیری و تفکر مردم مفید خواهد بود. به این ترتیب گردشگران می توانند آرامش و شادی را با یادگیری و تفکر ترکیب کنند و در هنگام بازدید از آثار تاریخی ذهن خود را بهبود بخشند. هنگامی که گردشگری از فرهنگ خارج شود، در ابتذال و سطحی گیر می کند و توسعه گردشگری را دشوار می کند. برخی از شهرها و نقاط توریستی به قدری تجاری شده‌اند که مردم برای لذت بردن از طعم‌های فرهنگی و تاریخی بناهای باستانی هیچ روحیه‌ای ندارند. همچنین در برخی نقاط آثار تاریخی و طبیعی در حال کاهش است، در حالی که روز به روز بیشتر مناظر مصنوعی و عتیقه جات جلوی دید صحنه های واقعی را گرفته و مردم را با اطلاعات نادرست و آثار تاریخی گمراه می کنند. فرهنگ هسته اصلی گردشگری است. پس گرفتن فرهنگ به عنوان روح، راه درستی را برای توسعه گردشگری و ایجاد خانه معنوی و تمدن اجتماعی فراهم می کند.
سوال: بهترین عنوان قسمت چیست؟
1. امروزه گردشگری به سرعت توسعه یافته است
2. فرهنگ هسته اصلی گردشگری است
3. گردشگری در حال تغییر سبک خود است
4. ما نمی توانیم از گردشگری سود ببریم