متن: یک پینه دوز از صبح تا شب وقت خود را با آواز می گذراند. دیدنش فوق العاده بود، شنیدن او فوق العاده بود. او بیش از هر کس دیگری در ساخت کفش راضی بود. برعکس، همسایه او که در ثروت غلت می زد، اما کم می خواند و کمتر می خوابید. او یک بانکدار بود. هنگامی که به طور تصادفی در هنگام صبح به خواب رفت، پینه دوز با آهنگ خود او را بیدار کرد. بانکدار با تأسف شکایت کرد که خدا خواب را کالایی قابل فروش قرار نداده است، مانند غذاها یا نوشیدنی ها. سپس پینه دوز را ملاقات کرد و از او پرسید: «استاد گرگوری سالی چند درامد دارید؟» "سال چند آقا؟" پینه‌دوست شاد با خنده گفت: "من هرگز درآمدم را به این شکل حساب نمی‌کنم، از روزی به روز دیگر آن‌طور که دوست دارم زندگی می‌کنم؛ به نحوی می‌توانم تمام سال را تامین کنم؛ هر روز وعده‌های غذایی خود را می‌آورد." "خب پس! روزی چند درامد داری دوست من؟" به طور مداوم از بانکدار پرسید. «گاهی بیشتر، گاهی کمتر؛ اما بدترین آن این است که روزهایی در سال اتفاق می‌افتد که در آن کار ممنوع است، بنابراین در این روزها درآمدی نخواهیم داشت، بدون آن درآمدمان بهتر بود. " بانکدار که به سادگی پینه دوز می خندید، گفت: در آینده هر چه می خواهی راضی می کنم، صد سکه را بردارید و با احتیاط نگه دارید و در وقت نیاز از آنها استفاده کنید. پینه دوز بسیار خوشحال بود و تصور می کرد که تمام ثروتی را که زمین در قرن گذشته برای استفاده بشر تولید کرده بود در اختیار دارد. پس از بازگشت به خانه، پول و خوشبختی خود را در همان زمان دفن کرد. دیگر از آواز خواندن خبری نیست. صدایش را از دست داد بانکدار اکنون می توانست یک خواب راحت داشته باشد. اما در آن لحظه پینه دوز متوجه شد که آنچه اکنون به دست آورده مایه اندوه است. خواب از او جدا شد. و مراقبت ها، سوء ظن ها و هشدارهای کاذب جای آن را گرفت. تمام روز چشمش به سمت گنج می چرخید، حتی شب ها، اگر گربه های بدجنس سروصدا می کردند، فکر می کرد کسی دارد او را دزدی می کند. سرانجام مرد فقیر به سمت خانه همسایه ثروتمند خود دوید. گفت: «بخواب و صدای من را پس بده و صد سکه ات را بگیر».
سوال: کدام یک از موارد زیر بهترین عنوان برای این داستان است؟
1. گرفتن و دادن.
2. کمک به کسانی که در مشکل هستند.
3. پینه دوز و بانکدار.
4. گربه ها و صداها