متن: از زمان های قدیم، مردم در مورد توانایی آن در کاهش درد و دمای بالای بدن می دانستند. بیش از 2000 سال پیش، بقراط پزشک یونانی به بیماران خود توصیه کرد که پوست و برگ بید را بجوند. این درخت حاوی ماده شیمیایی به نام سالیسین است. از سالیسین، محققان در دهه 1800 چگونگی ساخت اسید سالیسیلیک را کشف کردند. و در سال 1897 شیمیدانی به نام فلیکس هافمن در فردریش بایر و شرکت آلمان استیل سالیسیلیک اسید را تولید کرد. بعداً این ماده به ماده فعال دارویی جدیدی تبدیل شد که بایر آن را آسپرین نامید. "a" از استیل آمده است. "اسپیر" از گیاه اسپیریا که سالیسین نیز تولید می کند، به دست آمد. و "in" خوب، این یک روش رایج برای پایان دادن به نام های پزشکی است. در سال 1982، یک دانشمند بریتانیایی جایزه نوبل پزشکی را تا حدی به دلیل کشف نحوه عملکرد آسپرین به اشتراک گذاشت. سر جان وین دریافت که آسپرین از ساخت مواد طبیعی به نام پروستاگلاندین در بدن جلوگیری می کند. پروستاگلاندین ها اثرات متعددی بر بدن دارند. برخی باعث درد و انبساط یا تورم ( ; ) بافت آسیب دیده می شوند. برخی دیگر از پوشش داخلی معده و روده کوچک محافظت می کنند. پروستاگلاندین ها همچنین باعث می شوند قلب، کلیه ها و رگ های خونی به خوبی کار کنند. اما یک مشکل وجود دارد. آسپرین علیه همه پروستاگلاندین ها، خوب و بد، عمل می کند. دانشمندان دریافتند که چگونه آسپرین با یک آنزیم تداخل می کند. یکی از اشکال این آنزیم پروستاگلاندین را می سازد که باعث درد و تورم می شود. شکل دیگری از آنزیم یک اثر محافظتی ایجاد می کند. بنابراین آسپرین می تواند درد و تورم بافت های آسیب دیده را کاهش دهد. اما همچنین می تواند به داخل معده و روده کوچک آسیب برساند.
سوال: داروی بید با توجه به گذشت با چه بیماری می تواند مقابله کند؟
1. سرد
2. دندان درد
3. سرطان
4. بیماری پوستی