متن: بسیاری از مردم داستان واقعی پسر کوچکی که به نام داگلاس کریگ شناخته شد را نمی دانند. او را در حال سرگردانی در خیابان های واشنگتن دی سی پیدا کردند او نمی توانست بشنود یا صحبت کند. گاهی مردم به او ترحم می کردند و به او غذا و لباس می دادند. در غیر این صورت، آنچه را که در سطل های زباله پیدا می کرد می خورد. گفته می شود که مردی به نام کریگ پسر کوچک را پیدا کرد و او را نزد دکتر EM Gallaudet در کالج Gallaudet برد. دکتر گالودت نام کوچک داگلاس و نام خانوادگی کریگ را به نام مردی که او را پیدا کرد به او داد. دکتر گالودت داگلاس را در مدرسه کندال قرار داد و او تا زمانی که به سن کافی برای کار کردن رسید در آنجا ماند. او زندگی خود را صرف کار در سالن‌های Galloudet و اطراف آن کرد. یک بار او از یک زن سیاه پوست از بالتیمور خواستگاری کرد. از آنجایی که دوران خواستگاری او نیاز به نامه نگاری داشت و او بی سواد بود، دانشجویی در دانشکده به عنوان «منشی خصوصی» خود داشت. اگرچه این رابطه به نتیجه نرسید، اما سرانجام ازدواج کرد. بعداً با یک زن ناشنوای سیاه پوست از واشنگتن دی سی ازدواج کرد. مراسم عروسی و پذیرایی در کلیسایی در نزدیکی کالج برگزار شد. این زوج خوشبخت برای ماه عسل به بالتیمور رفتند، اما ماه عسل فقط یک روز طول کشید. زمانی که دفتر جیب داگلاس حاوی حدود 300 دلار گم شد یا دزدیده شد، نقشه های آن ها کوتاه شد. داگلاس هرگز از واشنگتن دی سی دور نشد و کالج گالودت دنیای او بود. او یک بار برای تعطیلات به نورفولک ویرجینیا رفت، اما نمی دانست تعطیلات چیست. او تمام وقت را در اطراف اسکله نورفولک کار می کرد. او با یک جیب پول به خانه آمد و به همه گفت که تعطیلات خوبی دارد. آخرین وظیفه عمومی داگلاس بالا بردن پرچم بر بالای میله پرچم جدید در مقابل سالن کالج بود. او در 11 فوریه 1936 درگذشت، اما داستانی را در گالاودت به یادگار گذاشت که برای همیشه زنده خواهد ماند.
سوال: موضوع قطعه چیست؟
1. محل کار کریگ
2. دوستان کریگ
3. زندگی کریگ
4. وظیفه کریگ