متن: جمعه گذشته، بعد از گذراندن وقت با دوستان دیر به خانه می آمدم و فکر می کردم که به پیتزا فروشی 99 سنت دلاری بروم. در راه مردی را دیدم که آنجا تنها روی پله ها نشسته بود. هر روز که دیر سر کار می دویدم او را قبلا دیده بودم، اما این بار جایی برای عجله نداشتم. چیزی در او وجود داشت، رفتاری آرام، متفاوت از بسیاری از بی خانمان های دیگر که در شهر نیویورک دیده بودم. از کنارش رد شدم، به پیتزافروشی رفتم و همین 10 ثانیه انتظار در صف برای تمرین بیرون رفتن از جریان معمول و آشنای من کافی بود. بنابراین با چند برش در دست، برگشتم تا به او ملحق شوم. از او پرسیدم گرسنه است؟ او گفت بله، اما نه برای پیتزا، زیرا او را ناراحت می کرد. او ترجیح می دهد چند دلار برای مرغ و برنج داشته باشد زیرا برای شکمش راحت تر بود. خنده دار است، در آن لحظه، او برای من واقعی تر شد. این مردی که تقریبا هر روز دیده بودم، فردی با شرایط، نیازها و تجربیات خاص بود. ما نام‌ها را رد و بدل کردیم و در نهایت آن شب برای کمی بیش از یک ساعت با هم صحبت کردیم، در حالی که کوین داستان‌هایی از زندگی‌اش برای من تعریف می‌کرد، اینکه چگونه کارهایی را انجام می‌داد زمانی که «جوان‌تر بود و چیز بهتری نمی‌دانست» و چگونه سعی می‌کرد جبران کند. زمان زیادی گذشته بود او نظرات خود را در مورد ارزش یادگیری تاریخ افراد دیگر برای جوانان به اشتراک گذاشت. او در مورد یکی از آرزوهایش این بود که قبل از ترک این زمین، در دهه 60 زندگی اش بود، و آن این بود که داستان خود را با نوجوانان و بزرگسالان جوان به اشتراک بگذارد تا آنها بتوانند از اشتباهاتی که او از سر گذرانده جلوگیری کنند. در طول مکالمه، او سرانجام مرغ و برنج خود را گرفت و گل رزى را که همراه داشت به من هدیه داد. اندکی بعد راه خانه را طی کردم و با خودم فکر کردم "با یک بی خانمان شگفت انگیز آشنا شدم".
سوال: مرد بی خانمان پیتزا را رد کرد زیرا _ .
1. در آن لحظه خیلی احساس گرسنگی نمی کرد
2. معده اش مشکلی داشت
3. مقداری مرغ و برنج را به پیتزا ترجیح داد
4. ممکن است از دادن چیزی خجالت بکشد