متن: در آینه نگاه می کنم و از چیزی که می بینم راضی نیستم. من چهره "کامل" ندارم. من به مجله ها نگاه می کنم و تنها دخترانی با موهای روشن، چشمان آبی و البته بینی کوچک هستند. آن‌ها در بیرون اتوبوس‌هایی هستند که من به خانه می‌برم، برنامه‌های تلویزیونی که تماشا می‌کنم، و بیلبوردهایی که زیر آن راه می‌روم. تقریباً هر تبلیغی که می بینم این "کمال" فیزیکی انسان را نشان می دهد. این بیلبوردها نه تنها به من می گویند که چه چیزی بنوشم، بلکه به من می گویند چگونه نگاه کنم. جامعه ما بیشتر به زیبایی ظاهری افراد اهمیت می دهد تا توانایی، صداقت و شخصیت او. ما زنان را تحت تأثیر قرار داده‌ایم که جراحی‌های دردناکی را پشت سر بگذارند و خودشان را گرسنگی بکشند تا به این الگوی فیزیکی جامعه تبدیل شوند. اینکه در قرن بیست و یکم یک زن زیبا باشید به این معنی نیست که شما یک پزشک باهوش یا مادر دلسوز هستید. این بدان معنی است که شما فک، چشم و لب های عالی دارید. یعنی شما می توانید شش فوت قد و صد و ده پوند وزن داشته باشید. اما در مورد زنانی که شروع به ترک دوران جوانی خود می کنند چه؟ به جای اینکه به پیری به عنوان نشانه ای از خرد نگاه کنیم، سعی می کنیم از روند پیری جلوگیری کنیم. این یک جور چیز خنده دار است که بخواهی در پنجاه سالگی هجده سالگی به نظر برسی. پنجاه سالگی یک سن آرام است، زمانی که می توانید به عقب برگردید و به تمام دستاوردهای خود نگاه کنید (یک کاری را با موفقیت کامل کنید). زمانی است که سخت کوشی شما نتیجه می دهد. متأسفانه جامعه ما فقط شما را «قدیمی» می بیند. برای جلوگیری از روند پیری، زنان کرم های چین و چروک می خرند، لیفت چشم و لیفت صورت انجام می دهند. آنها هزاران دلار خرج می کنند تا در نبرد ناامیدکننده با سن پیروز شوند. یادم می آید زمانی که حدود سیزده ساله بودم و دوران نوجوانی را سپری می کردم، موهای چرب و بدنی نیم رشد داشتم. از ظاهرم متنفر بودم من همیشه برای مادرم گریه می کردم، اما او فقط می خندید و به من می گفت که "تو نمی خواهی کسی ظاهرت را دوست داشته باشد. این قلب توست که مهم است، زیرا زیبایی محو می شود." می دانستم که حق با اوست. . اگر به اندازه کافی روی قلب خود کار کنید، مردم زیبایی را در شما می بینند، زیبایی که حتی پس از مرگ شما نیز باقی می ماند و باقی می ماند.
سوال: نظر نویسنده در مورد زیبایی چیست؟
1. نویسنده زیبایی هایی که جامعه ما برایش ارزش قائل است را دوست ندارد.
2. مهم نیست که یک فرد زیبا به نظر می رسد یا نه.
3. این قلب و ویژگی های درونی یک فرد است که به جای زیبایی ظاهری مهم است.
4. نویسنده احساس می کند ظاهر برای شخص مهم است.