متن: جامعه اصطلاحی است برای توصیف انسان هایی که توسط شبکه های اجتماعی و شبکه های قدرت گرد هم آمده اند. به هر چیزی که همه فکر می‌کنند یا انجام می‌دهند اشاره نمی‌کند، بلکه فقط به چیزهایی اشاره می‌کند که همه به آن‌ها وابسته هستند، مثلاً خدمات عمومی، دولت‌ها و انواع جوامع. یک جامعه باید حتی فقیرترین و ضعیف‌ترین اعضا را نیز مایل به کمک به ثروتمندترین و قوی‌ترین افراد نگه دارد، بنابراین به شهروندی، حقوق، اخلاق ()و محدودیت‌های زمانی اهمیت زیادی می‌دهد. اینها راههای اساسی برای رسیدن به انصاف هستند. اگر آنها به شدت شکست بخورند، مردم فکر می کنند که جامعه ناعادلانه است و شروع به گرفتن چیزهایی از یکدیگر می کنند، از کمک به یکدیگر امتناع می ورزند، یا کسانی را که بیشتر دارند را کلاهبردار می بینند. وقتی این اتفاق می افتد، زمان فروپاشی یا شکست جامعه فرا می رسد. دزدی، خشونت و جنگ چیزهایی هستند که می توانند یک جامعه را متلاشی کنند. زمانی که افراد مختلف در مورد انصاف به توافق برسند و بخواهند دوباره با هم در هماهنگی زندگی کنند، ممکن است یک جامعه جدید از فروپاشی یک جامعه شکست خورده قدیمی شکل بگیرد. افراد برای انطباق با جامعه باید مطمئن شوند که رفتار آنها مورد حمایت جامعه باشد، یعنی باید قوانین اجتماعی وجود داشته باشد که شهروندان بر اساس آن رفتار خود را انجام دهند. با این حال، برخی از افراد ریسک می کنند که وقتی هر کاری که قصد انجام آن را داشته باشند، جامعه از آنها حمایت خواهد کرد. به عنوان مثال، آنها ممکن است از اطاعت از قانون امتناع کنند و روی اعضای جامعه خود برای آزادی آنها در دادگاه تجدید نظر حساب کنند که به جامعه آسیب می رساند. بنابراین ما به یک قرارداد اجتماعی نیاز داریم که قوانینی را برای جامعه تعیین کند. یکی از انواع قراردادهای اجتماعی، قانون اساسی است - که به هیئت منصفه یا دادگاه اجازه می دهد طبق قوانین اجتماعی درست یا نادرست تصمیم بگیرد.
سوال:  از این قسمت می دانیم که _
1. عدالت اجتماعی برای بقای یک جامعه بسیار مهم است.
2. برای پایان دادن به یک جامعه قدیمی و ساختن جامعه ای جدید باید جنگی وجود داشته باشد
3. فقط فقیرترین افراد حاضرند به ثروتمندترین افراد جامعه کمک کنند
4. افراد فقیر یک جامعه همیشه توسط آن افراد ثروتمند فریب می‌خورند