متن: این باور رایج در میان والدین وجود دارد که مدارس دیگر علاقه ای به املا ندارند. هیچ مدرسه ای که من در آن تدریس کرده ام، املا را به عنوان یک مهارت اساسی بی اهمیت تلقی نکرده است. با این حال، ایده های کاملاً متفاوتی در مورد نحوه آموزش آن وجود دارد، یا اینکه چقدر باید به آن نسبت به توسعه عمومی زبان و توانایی نوشتاری اولویت داده شود. مشکل این است که چگونه می توان کودک را تشویق کرد که آزادانه خود را در نوشتن بیان کند بدون اینکه مانع املا شود. اگر املا تنها نکته مورد علاقه معلم او شود، به وضوح یک کودک باهوش احتمالا "_" خواهد داشت. او فقط کلماتی را در محدوده املایی خود خواهد نوشت. به همین دلیل است که معلمان اغلب استفاده اولیه از فرهنگ لغت را تشویق می کنند و به جای توانایی فنی به محتوا توجه می کنند. زمانی که در پایین یک نوشته حساس درباره یک تجربه شخصی خواندم شوکه شدم: "این کار وحشتناک است! اشتباهات املایی بسیار زیاد است." ممکن است انتقاد تند از توانایی های فنی دانش آموزان در نوشتن باشد، اما برای معلمی که از خواندن این ترکیب که حاوی برخی از بیان زیبا از احساسات عمیق کودک بود، غم انگیز بود. معلم اشتباه نکرد که توجه را به اشتباهات جلب کرد، اما اگر اولویت او بر ایده های کودک بود، ابراز ناامیدی او از ارائه به دانش آموز امید بیشتری برای جستجوی پیشرفت می داد.
سوال: نکته اصلی مورد بحث در این قطعه _ .
1. اهمیت توسعه مهارت های نوشتاری
2. اهمیت املا
3. روش صحیح علامت گذاری ترکیب
4. رابطه بین املا و محتوای یک ترکیب