متن: سالها پیش یک کشاورز مهربان برای مادری با دو فرزند یک مخزن بنزین خرید. پولی قبول نکرد فقط لبخند زد و گفت: به دیگری بده. مامان مادرم بود. بعد از سالها تجربه مشابهی داشتم. چند هفته پیش که من و شوهرم ماشینمان را با یک کوپن به قیمت گالن 99 سنت پر می کردیم، وارد صف طولانی پرداخت شدم. می‌توانستم ببینم که مرد جوان قبل از من به نوعی مشکل دارد. من به سرعت متوجه شدم که او کوپن را اشتباه متوجه شده است و فکر می کنم 99 سنت برای پر کردن کامیون کوچکش است. همه می گفتند: "99 سنت هر گالن بسیار ارزان است - آنها نمی توانند بنزین را بدهند." خجالت کشید و داشت به همسرش زنگ میزد که رسیدم پیشخوان . او به همسرش گفت: "فقط بیا اینجا چون من پول کافی ندارم." از صندوقدار پرسیدم قیمتش چقدر است و او به من گفت. به او گفتم که هزینه آن را می‌پردازم و دستی به بازوی مرد زدم و به او گفتم که به همسرش بگوید که پول پرداخت شده است. سری تکون داد و برگشت سمت گوشی و بعد ایستاد و به من نگاه کرد. "چی؟" دوباره به او گفتم و وقتی دیدم همه برای تماشای من دست از کاری که می‌کشیدند، چنان متعجب شدم که انگار سرم دیگر بزرگ شده است. وقتی از او پرسید که چگونه می تواند پول را به من پس بدهد، فقط گفتم: "آن را به دیگری که نیازمند است بده!"
سوال: چرا وقتی نویسنده پول بنزین مرد جوان را پرداخت کرد، دیگران به او خیره شدند؟
1. شرمنده شدند.
2. آنها آن را باور نکردند.
3. نویسنده احمق بود
4. نویسنده عجیب به نظر می رسید.