متن: چند ماه پیش برای مدت کوتاهی به عنوان صندوقدار در یک رستوران کار کردم. وقتی خیلی شلوغ بود به تمیز کردن میزها هم کمک کردم. یک شب، درست قبل از کریسمس، یک کیف پول بزرگ مشکی روی زمین نزدیک یکی از میزها پیدا کردم. حدس می زدم باید آن را بررسی کنم تا بفهمم مالک کیست، اما در آن زمان خیلی شلوغ بودم. و من تصور می کردم که اگر چیزی با ارزش در کیف پول وجود داشته باشد، صاحب آن برمی گردد. مطمئناً یک ساعت بعد مردی به پیشخوان آمد و پرسید که آیا کسی کیف پولی پیدا کرده است. از او خواستم کیف پول گم شده را تعریف کند و بعد از اینکه دقیقاً آن را توصیف کرد، کیف را به او دادم. وقتی به او دادم تشکر کرد. او از من پرسید که آیا آن را باز کرده‌ام و وقتی به او گفتم "نه". بلافاصله آن را باز کرد و نشان داد که نزدیک به 800 دلار پول نقد دارد. یک اسکناس بیست دلاری بیرون آورد و به من داد و من از این موضوع شگفت زده شدم. گفت: پاداش صداقتت و بعد برگشت و رفت. بعداً که در مورد آن فکر کردم، شروع کردم به این فکر که آیا اگر می دانستم چه چیزی در کیف است، صادق بودم یا نه! فکر کردم اگر راهی برای پیدا کردن صاحبش نداشته باشم و کسی برای گرفتن آن برنگردد، ممکن است آن را نگه دارم. اما همچنین به ذهنم رسید که در واقع با پیدا کردن و برگرداندن کیف پول، برنامه های کریسمس شخصی را نجات دادم. احساس خوبی که به من داد بیش از هر چیزی ارزش خرید داشت.
سوال: کدام یک از موارد زیر صحیح است؟
1. صاحب کیف یک اسکناس بیست دلاری را پیدا کرد.
2. وقتی مرد به او جایزه داد، نویسنده تعجب نکرد.
3. در کیف پول چیزی کم نبود.
4. مرد وقتی کیف پولش را پس گرفت خیلی خیلی هیجان زده بود.