متن: یک کاکتوس تنها در بیابان ایستاده بود و در تعجب بود که چرا در وسط ناکجاآباد گیر کرده است، آهی کشید: «من هیچ کاری نمی‌کنم جز اینکه تمام روز اینجا ایستاده‌ام.» آهی کشید.» من چه فایده‌ای دارم؟ خارهایم ضخیم و خاردار هستند، برگ‌هایم لاستیکی و سفت هستند، نمی‌توانم سایه یا میوه‌ای آبدار به هیچ مسافری که در حال گذر است ارائه دهم. تنها کاری که می کرد این بود که روز به روز زیر آفتاب می ایستاد و قدش بلندتر و چاق تر می شد. خارهایش بلندتر و برگ هایش سخت تر می شد... واقعاً ظاهر عجیبی داشت. آهی کشید: "کاش می توانستم کار مفیدی انجام دهم." کاکتوس صدا زد. شاهین ها چه شنیدند و چه نشنیدند با کشتی دور شدند. شب، ماه به آسمان شناور شد و درخشش رنگ پریده خود را بر کف صحرا انداخت. کاکتوس نامیده می شود: ماه در حالی که به راهش می رود فقط به سردی خیره می شود. مارمولکی از کنارش می خزد و با دمش رد کوچکی در شن ها باقی می گذارد. "چه کار شایسته ای می توانم انجام دهم؟" کاکتوس صدا زد تو؟ مارمولک خندید، لحظه‌ای مکث کرد.» کاری شایسته؟ چرا، تو نمی‌توانی کاری بکنی! راه خانه را می‌بریم. حتی من، مارمولک حقیر، می‌توانم شن‌ها را با این نقاشی‌های زیبای قلم مو تزئین کنم، در حالی که دمم را می‌کشم. اما تو هیچ کاری نمی‌کنی جز اینکه هر روز زشت‌تر می‌شوی.» و به همین ترتیب سال به سال ادامه داشت. بالاخره کاکتوس پیر شد و می دانست که زمانش کوتاه است. "اوه، خدا" فریاد زد: "من خیلی وقت است تعجب کرده ام و خیلی تلاش کرده ام. ببخش. من اگر نتوانستم کاری شایسته انجام دهم پیدا کنم.» اما درست در همان لحظه کاکتوس تکان و باز شدن عجیبی را احساس کرد. در نوک خود، مانند یک تاج ناگهانی، یک گل با شکوه ناگهان شکوفا شد. بیابان هرگز چنین شکوفه ای را نشناخته بود. عطر آن همه جا را معطر می کرد و برای همه رهگذران شادی می آورد. پروانه ها مکث کردند تا زیبایی آن را تحسین کنند، و حتی ماه وقتی طلوع کرد برای یافتن چنین گنجی لبخند زد. کاکتوس صدایی شنید خدا گفت: "شما مدت زیادی صبر کرده اید"، "قلبی که به دنبال انجام کارهای خوب است، شکوه من را منعکس می کند. و همیشه چیزی ارزشمند به دنیا خواهد آورد، چیزی که همه می توانند در آن شادی کنند - حتی اگر برای یک لحظه.
سوال: افراد عادی تنها چه نگرشی باید در زندگی ما داشته باشند؟
1. هدف گیری بالا و انجام کارهای تحسین برانگیز مانند شاهین.
2. از کاکتوس یاد می گیریم که از خودش نگران و شرمنده باشد.
3. مانند مارمولک عمل می کند تا به خود افتخار کند و دیگران را از حقارت نگاه کند.
4. داشتن قلبی که به دنبال انجام کارهای خوب است و هرگز تسلیم نمی شود.