متن: من پیتر هودز هستم، یک پیک داوطلب. از مارس 2012، 89 سفر از آن‌ها انجام داده‌ام، 51 سفر به خارج از کشور بوده‌اند، 42 ساعت فرصت دارم تا سلول‌های بنیادی را در جعبه کوچکم حمل کنم، زیرا دو کیسه یخ دارم و در مجموع این مدت طول می‌کشد. زمانی که سلول‌های بنیادی از اهداکننده برداشت می‌شوند تا زمانی که می‌توانند در بیمار کاشته شوند، حداکثر 72 ساعت زمان داریم، بنابراین من همیشه از زمان آگاه هستم. و من سال گذشته یک سفر داشتم که در آن طوفان در آمریکا گرفتار شدم. من سلول های بنیادی را در پراویدنس، رود آیلند برداشتم و قرار بود به واشنگتن و سپس به لندن برگردم. اما وقتی به میز تحویل در پراویدنس رسیدم، خانم روی میز گفت: "خب، من واقعا متاسفم، یک خبر بد برای شما دارم - هیچ دعوایی از واشنگتن وجود ندارد." بنابراین من تصمیم گرفتم. جعبه ام را گذاشتم و آن را روی میز گذاشتم و گفتم: "در این جعبه تعدادی سلول بنیادی وجود دارد که برای بیمار نیاز فوری دارد - لطفاً، لطفاً باید من را به بریتانیا برگردانید." او فقط همه چیز را رها کرد. . او ترتیبی داد که پروازی با هواپیمای کوچک برای من انجام شود. من را دوباره از طریق نیوآرک هدایت کرد و حتی زودتر از زمان برنامه ریزی اولیه به بریتانیا بازگرداند. برای این شغل پیک، شما آگاهانه از آن جعبه آگاه هستید که چیزی دارید که به طور بالقوه می تواند جان یک نفر را نجات دهد.
سوال: چرا پیتر باید سفر خود را در عرض 42 ساعت کامل کند؟
1. او نمی تواند برای مدت طولانی از کار خود دور بماند.
2. اهدا کننده فقط می تواند تا این مدت صبر کند.
3. عملیات بسیار به آن نیاز دارد.
4. یخ بیش از این دوام نخواهد آورد.