متن: مادربزرگم اغلب به من می گفت: "شما می توانید تعداد دوستان واقعی خود را روی انگشتان یک دست بشمارید." برای مدت طولانی فکر می کردم این درست است. با این حال، اکنون متوجه شدم که مادربزرگم فقط نیمی از حق را می‌گفت. شاید ما در طول زندگی خود فقط چند "بهترین" دوست پیدا کنیم، اما اینها تنها افرادی نیستند که می توانیم آنها را دوست خطاب کنیم. انواع مختلفی وجود دارد. اجازه دهید در مورد چند مورد از آنها به شما بگویم. یکی از انواع دوستان، نوعی است که من آن را "دوست مادر فوتبالی" می نامم. همسایه من سالی مثال خوبی است. هر دوی ما بچه هایی داریم که در یک باشگاه فوتبال فوتبال بازی می کنند و یک نفر باید آنها را به تمرین ببرد و آنها را بیاورد. من و سالی و دو مادر دیگر به نوبت این کار را انجام می دهیم. ما گاهی اوقات همدیگر را می بینیم و چای می خوریم و درباره کارهایی که بچه هایمان انجام می دهند صحبت می کنیم، اما این تنها مواقعی است که یکدیگر را ملاقات می کنیم. من از بودن در کنار این زن ها لذت می برم، اما کار دیگری با هم انجام نمی دهیم. نوع دیگر «دوست سرگرمی» نام دارد. این شخصی است که با او علاقه یا سرگرمی مشترکی دارید. مایکل و کاتر که برادر یکدیگر هستند، نمونه خوبی از این نوع هستند. همه ما در یک باشگاه پرنده نگری هستیم. هر چند آخر هفته اعضای باشگاه برای تماشای انواع پرندگان به سفر می روند. البته هیچ چیز عاشقانه ای در رابطه من با مایکل و کاتر وجود ندارد. ما فقط به پرندگان علاقه داریم. سپس دوستان نوع «نیمه دیگر زوج» هستند. جیم با رز ازدواج کرده است، دوستی که من از زمان دانشگاه می شناسم. وقتی رز با جیم ازدواج کرد، فهمیدم که اگر بخواهم دوست رز باشم باید دوست جیم باشم. من و جیم چندان علایق مشترکی نداریم، اما رابطه دوستانه ای داریم.
سوال: در این قسمت از افراد زیادی نام برده شده است. دوست واقعی نویسنده کیست؟
1. سالی
2. مایکل.
3. جیم
4. گل سرخ.