متن: نحوه برخورد با زباله ها از زمانی که انسان ها شروع به تولید آن ها کرده اند یک مشکل بوده است. از آنجایی که مردم بیشتر و بیشتر در شهرها زندگی نزدیک با هم را انتخاب می کنند، مشکل دفع زباله به طور فزاینده ای دشوار می شود. در طول قرن هجدهم، معمول بود که چندین شهر همسایه دور هم جمع شوند تا یک مکان دور را به عنوان محل تخلیه انتخاب کنند. ساکنان یا حمل‌کنندگان زباله زباله‌های خانگی، چوب‌های پوسیده و اموال قدیمی را به محل منتقل می‌کردند. به طور دوره ای مقداری از زباله ها سوزانده می شد و بقیه دفن می شد. مناظر و بوهای ناخوشایند هیچ مشکلی ایجاد نمی کرد زیرا کسی در نزدیکی زندگی نمی کرد. کارخانه‌ها، آسیاب‌ها و سایر مکان‌های صنعتی نیز زباله‌هایی داشتند که باید دفع شوند. آنهایی که در رودخانه ها قرار داشتند اغلب فقط بقایای ناخواسته را در آب می ریختند. برخی دیگر مشعل های بزرگ با دودکش برای مقابله با این مشکل ساختند. چندین واقعیت این انتخاب ها را برای جامعه مدرن غیرقابل قبول می کند. اولین مشکل فضا است. دفن زباله ها که امروزه به آنها محل دفن زباله می گویند، بیشتر در مناطق پرجمعیت مورد نیاز است. چنین مناطقی به ندرت دارای زمین خالی مناسب برای این منظور هستند. ملک یا خیلی گران است یا خیلی نزدیک به محله های مسکونی. حمل زباله از راه دور یک روش معمول بوده است، اما زمانی که مناطق مزرعه از پذیرش زباله از جاهای دیگر خودداری می کنند، زمین ارزان در فاصله کامیونی از مناطق اصلی شهر تقریباً وجود ندارد. آگاهی از خطرات آلودگی منجر به قوانین سختگیرانه تر دفع زباله شده است. آلودگی رودخانه ها، آب های زیرزمینی، زمین و هوا بهایی است که مردم دیگر نمی توانند برای رهایی از زباله ها بپردازند. با این حال، میزان زباله همچنان در حال افزایش است. تلاش های بازیافت به امری عادی تبدیل شده است و بسیاری از شهرها به مردم خود نیاز دارند که در آن شرکت کنند. با این حال، حتی کارآمدترین برنامه های بازیافت نیز می توانند امیدوار باشند که تنها با 50 درصد زباله های قابل استفاده مجدد یک شهر مقابله کنند.
سوال: هدف اصلی از نگارش این مقاله این است که _ .
1. راه بهتری برای خلاص شدن از شر زباله ها به مردم بگویید.
2. به مردم در مورد خطرات آلودگی که با آن روبرو هستیم هشدار دهید.
3. از مردم می خواهند در برنامه های بازیافت شرکت کنند.
4. توجه مردم را به مدیریت پسماند جلب کند.