متن: وقت رهایی بود. من باید فرار می کردم و نمایشگاه بلومزبورگ بهترین مکان برای رفتن بود. نمی‌دانم وقتی تنها یک ساعت با خانه‌ام فاصله داشت، می‌توان آن را فرار نامید یا نه. اما وقتی وارد محوطه نمایشگاه شدم، به دنیای دیگری رفتم. چانه زنی و فروشندگان مواد غذایی برای جلب توجه شما فریاد می زنند. من به اینجا تعلق داشتم. نمی دانستم که آیا آن را در خونم دارم یا نه، اما همیشه می خواستم یک غرفه کوچک غذا داشته باشم و در فصل تعطیلات خود از نمایشگاه به نمایشگاه کالاهای خوب سفر کنم. شاید یک روز. قطعاً اینطور نبود. در زندگی من یک اولویت است، شاید باید باشد. بعد از مدتی که آنجا بودم، نیاز داشتم به یک نقطه ساکت بروم. بیشتر اوقات، می‌توانستم متوجه شوم که در هر جایی حیوانات مزرعه نگهداری می‌شوند. آنها به سکوت نیاز داشتند. بنابراین من به آنجا رفتم تا با گاوها، بزها، اسب ها، خوک ها و بله، بوقلمون ها آرامش پیدا کنم. فکر می کنید اگر اینقدر به "روز شکرگزاری" نزدیک باشید، آنها کمی می ترسیدند، اما آنها می ترسیدند. نه این بار در انبار لبنیات بود که آرامش یافتم. من جوانانی را که به پرورش حیوانات علاقه داشتند بسیار تحسین می کردم. فکر می کردم آنها قدردانی بیشتری از زندگی دارند. آنها از نزدیک در آن شرکت کردند. یک بار کشاورز جوانی را دیدم که کمک کرد تا یک حیوان را بیاورد. بچه گاو به دنیا صحنه مورد علاقه من این بود که با یک گاوچران جوان روبرو شدم که در میان یونجه خوابیده بود و در میان گاوهایی که برای استراحت مستقر شده بودند. آنجا، با سرهایش در یک نقطه نرم کوچک در کنار گاو مورد علاقه اش، او را در خوابی بسیار سزاوار دیده بودم. .شاید اونجا استراحت کنه بهتر از تخت خودش. آن روز لذت صحبت با یک دختر جوان مزرعه دار را داشتم. به او گفتم: "خیلی راحت به نظر می آیی." او گفت: "اوه من هستم" زندگی آن را برای من راحت می کند. "منظورت اینه که یه دختر مزرعه داری؟" او در حالی که به آرامی به پهلوی گاو می زد، لبخند می زد: "نه، زندگی! این نام گاو من است." "فکر کردم آنها گاوها را بتسی و السی صدا می کنند. چرا او را زندگی نامیدی؟" زندگی را دوباره در اینجا کشف کردم. این تنها نام معنی‌داری بود که به ذهنم رسید. من در شهر بزرگ بزرگ شده بودم و واقعاً از آن متنفر بودم. سپس به کشور نقل مکان کردیم و از آن فرار کردیم. فکر می‌کنم والدینم آن را یک او با خنده گفت: بحران میانسالی. گفتم: "اوه، من می توانم این را درک کنم. من از بدو تولد در یکی هستم." "در مزرعه بود که یاد گرفتم دوباره زندگی را دوست داشته باشم. وقتی زندگی متولد شد آنجا بودم. خیلی هیجان انگیز بود. کل دیدگاه من نسبت به دنیا تغییر کرد. بنابراین نام او را زندگی گذاشتم. اکنون می توانم بگویم که واقعاً دوست دارم" زندگی" او گفت. "چقدر شگفت انگیز! من داستان می نویسم و جی همیشه سعی می کنم مردم از زندگی لذت ببرند، هر روز با انتظار بهترین ها از آن بیدار شوند. اما آنها اغلب با چیزهای بد در روح خود به رختخواب می روند. به خاطر داشته باشید که آنها با احساس بدی از خواب بیدار می شوند و انتظار دارند که از آنجا بدتر شود. خیلی وقت ها این اتفاق می افتد، فقط به این دلیل که این تنها چیزی است که آنها انتخاب می کنند در آن روز کاملاً زیبا ببینند." "این خیلی بد است. آنها باید ببینند که یک گاو متولد شده است، یک جوجه جوجه می آید. حدس می زنم آنها باید زود بیدار شوند و زندگی را در آغوش بگیرند!" او با خنده گفت. از من پرسید: آخرین باری که زندگی را در آغوش گرفتی کی بود. گفتم: «متأسفم که می‌گویم حتی اخیراً در انجام آن مشکل داشتم. "بیا اینجا!" او گفت. بعد بلند شد و کنار رفت و گفت: برو... زندگی را بغل کن! یک لحظه مکث کردم و تمام افکارم را که احمقانه به نظر می رسیدم رها کردم. گاوی را در آغوش گرفتم.
سوال: نویسنده احتمالاً به این منظور به نمایشگاه بلومزبورگ رفته است.
1. خوش بگذره
2. برای نوشتن ایده بگیرید
3. خرید کنید
4. فرار از چیزی که او دوست نداشت