متن: بسیاری از روانشناسان در اوایل قرن بیستم بر این باور بودند که انسان ها تنها از 10 درصد مغز خود استفاده می کنند و حتی آلبرت انیشتین بزرگ زمانی نوشت که اکثر مردم تنها از بخش کوچکی از ماده خاکستری بین گوش های خود استفاده می کنند. این نظریه ای است که اغلب در مستندهای تلویزیونی مطرح شده است. مجلات، آگهی ها و کتاب های قرن گذشته. اما تقریباً همه دانشمندان اکنون موافق هستند که نظریه 10 درصد کاملاً است. در واقع، آنها این سوال را مطرح می کنند که چگونه این رقم در وهله اول به دست آمده است و چه مناطقی از مغز قرار است غیر ضروری باشد. این تئوری فرض می کند که اگر 90 درصد از مغز برداشته شود، یک فرد همچنان می تواند به طور طبیعی عمل کند، در حالی که در واقعیت مشخص است که آسیب حتی به یک منطقه کوچک از مغز می تواند منجر به آسیب فیزیکی بسیار جدی در فعالیت های مختلف شود و بسیاری از مناطق مغز به طور همزمان برای برخی فعالیت های پیچیده یا فرآیندهای فکری استفاده می شوند. در طول یک روز، بیشتر نواحی مغز در برخی مواقع فعال هستند، حتی در هنگام خواب. تئوری 10 درصد نشان می‌دهد که از نواحی خاصی از مغز استفاده نمی‌شود، اما فعالیت‌های آهسته را در کل مغز و نه در هیچ بخش جداگانه‌ای اسکن می‌کند. استدلال نهایی در برابر تئوری 10 درصد این واقعیت است که پزشکان قبل از حذف سرطان های مغزی، مغز را با دقت نقشه برداری می کنند تا بر سایر نواحی ضروری تأثیر نگذارند. از نقطه نظر تکاملی، بسیار بعید است که مغز نسبتاً بزرگتر ما از اجدادمان تکامل یافته باشد، اگر مناطق اضافی مورد نیاز نبودند. در واقع، مطلقاً هیچ مدرکی وجود ندارد که نظریه 10 درصد را تأیید کند.
سوال: هدف اصلی از پاساژ چیست؟
1. ارائه دو جنبه از نظریه مغز.
2. برای نقد نظریه 10 درصد.
3. برای توضیح نحوه عملکرد مغز
4. برای توصیف تاریخچه تحقیقات مغز.