متن: وقتی جوان بودم آرزوی یک ماشین خوب و یک خانه بزرگ داشتم. این ایده من از موفقیت بود. من تمام کلاس های پیشرفته را گذراندم و سعی کردم در امتحانات با ذهنی که برای رفتن به یک مدرسه کلیدی در نظر گرفته ام، خوب عمل کنم. فقط می دانستم که به نوعی معروف می شوم و می توانم ماشین و خانه رویایی را بخرم. در تمام دوران نوجوانی، ذهن من در حال برنامه ریزی برای این آینده زیبا بود. سپس در کلاس یازدهم، ضررهای بسیاری نظرم را تغییر داد. ابتدا یکی از دوستانم در 16 سالگی فوت کرد. اندکی بعد مادربزرگم و به دنبال آن معلم کلاس چهارم محبوبم فوت کردند. این اتفاقات باعث شد که نمیدانم چه کار کنم یا کجا بروم. مرگ هرگز به این نزدیکی مرا لمس نکرده بود. پس از یک دوره طولانی پوچی، سرانجام به من ضربه زد: نه زندگی وعده داده شده است و نه موفقیت آینده. اگرچه سعی می کردم به موفقیت مادی برسم، اما از زندگی روزمره خود لذت نمی بردم. من متوجه شدم که یافتن آرامش درونی، هدف و شادی برای همیشه با من خواهد ماند و این موفقیت واقعی است. لذت بردن از ویژگی‌های ارزشمند زندگی ( ) باعث می‌شود یک فرد معمولی موفق‌تر از فرد ثروتمندی باشد که راضی نیست و همه چیز را بدیهی می‌پذیرد. تابستان قبل از سالهای ارشد، نگرش من به شدت تغییر کرد. به جای به خاطر سپردن حقایق، شروع به یادگیری مهارت کردم. به جای تمرکز بر آینده، به امروز و برکات و موفقیت های فراوانی که به همراه داشت تمرکز کردم. من هنوز نمرات عالی می گیرم، اما اکنون به جای تلاش برای امتحانات، هفته ها را به درس خواندن اختصاص می دهم و با احساس عمیق تری به آینده فکر می کنم. برای من، موفقیت به معنای زندگی واقعی هر روز است.
سوال: دلیل اینکه نویسنده ایده خود را از موفقیت تغییر داد این است که _ .
1. او نمی تواند خانه اش را بپردازد
2. معلم محبوبش مرده بود
3. نمی دانست چه کند یا کجا برود
4. او در مدت کوتاهی چند نفر از عزیزان خود را از دست داد