متن: روستایی آرام بود که در آن اردوگاه نظامی بود. از شهرها و شهرها دور بود و چند کوه بلند در اطراف بود. البته مکان خوبی برای آموزش سربازان جدید بود. اما بیرون رفتن برای مردان جوان سخت بود. آقای وایت، یک افسر چهل ساله، با آنها سخت گیری می کرد و به سختی اجازه می داد اردوگاه را ترک کنند. یک بار آقای وایت در رختخواب بیمار بود. او نمی توانست کار کند و یک افسر جوان، آقای هانت شروع به آموزش سربازان جدید به جای او کرد. او مردان جوان را به خوبی می شناخت و به 9 سرباز اجازه داد تا برای تعطیلات به نزدیک ترین شهر بروند. اما شب فرا رسید و هیچ کس به اردوگاه برنگشت. از این بابت نگران شد و دم دروازه ایستاد. ساعت پنج به دوازده بود که آقای هانت تصمیم گرفت به شهر برود و ببیند چه اتفاقی برای مردان جوان می افتد. سریع ماشین را روشن کرد و راه افتاد. در آن لحظه نه سرباز برگشتند. به نظر می رسید که آنها شراب نوشیده اند. البته آنها متوجه شدند که افسر عصبانی است. اولین سرباز گفت: "ببخشید قربان." من به موقع شهر را ترک کردم. اما اتوبوسم در راه اینجا مشکلی داشت. مجبور شدم اسبی بخرم و آن را سریع بدود. بد شانسی! مرد و من مجبور شدم برگردم." و هفت سرباز دیگر گفتند که به همین دلایل دیر آمدند. نوبت آخرین سرباز بود. گفت: «ببخشید آقا، من به موقع سوار اتوبوس شدم، اما...» با شنیدن این حرف، افسر بیشتر عصبانی شد و بلافاصله جلوی او را گرفت. صداش زد اگه بگی اتوبوست مشکلی داره فورا تنبیهت میکنم! مرد جوان گفت: نه، نه قربان. اتوبوس من خوب بود، اما اسب مرد!
سوال: اردوگاه نظامی در روستا به _ .
1. جلوی رفتن سربازان به شهرها را بگیرید
2. سربازان را از ملاقات با دوستان خود بازدارد
3. سربازان جدید را آموزش دهید
4. کاری کنید که مردان جوان آرام زندگی کنند