متن: یک شنبه صبح از هیوستون به سمت خانه در حرکت بودیم. تصمیم گرفتیم در یک پمپ بنزین محلی توقف کنیم تا قهوه و خوراکی بخوریم زیرا یک ساعت و نیم قبل از رسیدن به خانه گذشته بود. وقتی کارمان تمام شد، دوباره سوار ماشینمان شدیم و قبل از اینکه ماشین را روشن کنم، متوجه مردی شدیم که بیرون جلوی ساختمان ایستاده بود. او مردی بی خانمان با لباس های کهنه بود و به نظر می رسید که رفته بود و برای خودش قهوه یا چیزی گرم برای نوشیدن آورده بود، زیرا در این موقع از سال هوا سرد بود. حتما پول کافی برای خوردن چیزی نداشت. سپس سگی به سمت جلوی ساختمان رفت. می‌توانستم بگویم که او یک «او» است، زیرا می‌توان گفت که او سگ‌هایی دارد. او به شدت به چیزی برای خوردن نیاز داشت و من برای او احساس بدی داشتم. می‌دانستم اگر زود غذا نخورد، او و سگ‌های بچه‌اش نمی‌توانند غذا بخورند. من و همسرم آنجا نشستیم و به او نگاه کردیم. ما متوجه شدیم که مردم از کنارش عبور می‌کنند و حتی او را نوازش نمی‌کنند، مانند بسیاری از مردم که وقتی از کنار یک حیوان جلوی فروشگاه عبور می‌کنند. ما هنوز هیچ کاری نکردیم. اما مرد بی خانمان که فکر می کردم برای خودش چیزی برای خوردن نخریده بود، دوباره به مغازه رفت. و کاری که کرد اشک من و همسرم را درآورد. او به مغازه رفته بود و با چه پولی ممکن بود یک قوطی غذای سگ خریده بود و به آن سگ غذا داد. این داستان نقش مهمی در زندگی ما دارد. ببینید، آن روز آخر هفته روز مادر بود. و بسیاری از مردم فراموش می کنند که برخی از حیوانات نیز پدر و مادر هستند. یک مرد بی خانمان طول کشید تا به من نشان دهد که باید چه می کردم. او آن روز مرا مرد بهتری کرد.
سوال: با دیدن اینکه مرد بیچاره برای سگ چه کرد، نویسنده و همسرش _ .
1. متحیر بودند
2. بسیار متاثر شدند
3. افسوس خوردند که کاری نکرده اند
4. بی تفاوت بودند