متن: همه ما فکر می کنیم که می دانیم خوشبختی چیست. به نظر می رسد همه ما تلاش زیادی برای رسیدن به این هدف شادی انجام می دهیم، اما واقعاً این چیست؟ این یک واقعیت متفق القول است که همه موجودات خواهان شادی هستند و از درد و اندوه می ترسند. اما سوال این است که "خوشبختی واقعی چیست؟" به راستی خوشبختی چیست؟ میل به خوشبختی بدون درک ماهیت واقعی شادی معنایی ندارد. برخی از متفکران می گویند: "خوشبختی در چیزهای لذت نیست، شادی یا ناراحتی در تخیل است." برای اثبات عقیده خود مثال هایی از این قبیل می آورند: مرد خانه ای دو طبقه دارد. در سمت راست یک ساختمان پنج طبقه و در سمت چپ یک کلبه است. وقتی درست می بیند احساس ناراحتی می کند و وقتی چپ می بیند احساس خوشبختی می کند. بنابراین خوشبختی در تملک اشیاء حسی نیست، بلکه در تخیل است. آنها به مردم توصیه می کنند که به کسانی که دارایی کمتری دارند نگاه کنند و خوشحال باشند. اگر به افرادی نگاه کنید که دارایی و ثروت بیشتری دارند، همیشه ناراضی خواهید بود. داشتن این دیدگاه غیر منطقی است. بی مهری است که کسی را با این تصور که بهتر از فقیر و بدبخت است، خوشحال بدانیم. "اگر می خواهی شاد باشی، به فقرا نگاه کن." ما می دانیم که آن مردم فقیر نمی توانند حتی نیازهای اولیه خود را برآورده کنند. این نگرش حس غرور دارایی را ارضا می کند، اما هرگز نمی توان آن را خوشبختی نامید. تا زمانی که واقعاً دریابیم که خوشبختی کجاست، نمی توانیم واقعاً شاد باشیم. برخی از مردم می خواهند این کار را انجام دهند و آن کار را انجام دهند و می گویند: "اینگونه خواسته های شما برآورده می شود. به چیزهای مورد نظر می رسید و خوشحال می شوید." افرادی که این دیدگاه ها را دارند، شادی را ارضای خواسته ها می دانند. اما ارضای خواسته ها ممکن نیست زیرا خواسته های افراد بی شماری وجود دارد و مادیات محدود است. سپس به محض ارضای خواسته های قبلی، آرزوهای جدید به وجود می آیند. بنابراین، آرزوهایی که دائماً در حال تغییر هستند، هرگز ارضا نمی شوند. خوشبختی از ویژگی های زندگی خوب است، یعنی زندگی ای که در آن انسان فطرت انسانی را به نحو عالی ادا کند. مردم مجموعه ای از اهداف دارند که نوعاً انسانی است: اینها به طبیعت ما تعلق دارند. شادی نیز شرطی است که هر فرد باید برای آن آماده شود، آن را پرورش داده و از آن دفاع کند. افرادی که یاد می گیرند تجربیات درونی خود را کنترل کنند، می توانند کیفیت زندگی خود را تعیین کنند و به شادی برسند. خوشبختی در توزیع آسانی بین دیگران نهفته است. خوشبختی به معنای بخشش و عدالت است. خوشبختی نام مبارزه و شجاعت است. شادی ممکن است در جستجوی دانش واقعی و حکمرانی خرد باشد. شادی ممکن است در خدمت و وظیفه تقسیم شود. این زندگی ترکیبی از شادی و غم است و باید صادقانه تلاش کرد تا این سفر زندگی سرشار از شادی، عشق، آرامش و هماهنگی باشد.
سوال: هدف از پاساژ چیست؟
1. برای نشان دادن چگونگی رسیدن به خوشبختی.
2. برای تشویق مردم به رسیدن به خوشبختی.
3. برای تبیین ویژگی های شادی.
4. بحث کردن که چگونه شادی را درک کنیم.