متن: زمانی کبوترهای مسافر بر فراز بسیاری از ایالات متحده به تعداد باورنکردنی پرواز می کردند. گزارش های مکتوب قرن 18 و 19 گله ها را به قدری بزرگ توصیف می کنند که آسمان را برای ساعت ها تاریک می کنند. محاسبه شده است که وقتی جمعیت آن به بالاترین حد خود رسید، بیش از 3 میلیارد کبوتر مسافر وجود داشت - عددی برابر با 24 تا 40 درصد از کل جمعیت پرندگان در ایالات متحده و شاید آن را به فراوان ترین پرنده در جهان تبدیل کند. . حتی در اواخر سال 1870، زمانی که تعداد آنها کمتر شده بود، گله ای که تصور می شد 1 مایل عرض و 320 مایل (حدود 515 کیلومتر) طول داشتند در نزدیکی سینسیناتی مشاهده شد. متأسفانه، فراوانی کبوترهای مسافری ممکن است آنها بوده باشد. در جایی که پرندگان بسیار فراوان بودند، مردم معتقد بودند که منبع دائمی وجود دارد و هزاران نفر آنها را کشتند. شکارچیان تجاری آن‌ها را با غلات به محوطه‌های کوچکی جذب کردند، صبر کردند تا کبوترها برای تغذیه ساکن شوند، سپس تورهای بزرگی را روی آن‌ها انداختند و صدها نفر را در یک زمان بردند. پرندگان به شهرهای بزرگ حمل می شدند و در رستوران ها فروخته می شدند. در دهه‌های پایانی قرن نوزدهم، جنگل‌های چوب سخت که در آن کبوترهای مسافری لانه می‌کردند، به دلیل نیاز آمریکایی‌ها به چوب آسیب دیده بود، که گله‌ها را پراکنده کرد و پرندگان را مجبور کرد به شمال‌تر بروند، جایی که دمای سرد و طوفان‌های بهاری در کاهش آنها نقش داشته است. به زودی گله های بزرگ رفتند و دیگر دیده نشدند. در سال 1897، ایالت میشیگان قانونی را تصویب کرد که کشتن کبوترهای مسافربری را ممنوع می کرد، اما تا آن زمان، به مدت 10 سال هیچ گله قابل توجهی در این ایالت دیده نشده بود. آخرین کبوتر وحشی تایید شده در ایالات متحده توسط پسری در شهرستان پایک، اوهایو، در سال 1900 تیراندازی شد. برای مدتی، چند پرنده تحت مراقبت انسان زنده ماندند. آخرین آنها که با محبت به نام مارتا شناخته می شد، در باغ جانورشناسی سینسیناتی در 1 سپتامبر 1914 درگذشت.
سوال: دلیل اصلی کشتن کبوترهای مسافر توسط مردم چه بود؟
1. به دنبال لذت بردن
2. برای نجات دیگر پرندگان
3. پول در آوردن.
4. برای حفاظت از محصولات.