متن: موفقیت Pickwick Papers باعث محبوبیت دیکنز شد. او ناگهان در بیست و چهار سالگی خود را مشهورترین رمان نویس زمان خود یافت. از آنجایی که زندگی اجتماعی اش شلوغ بود، همزمان روی دو رمان کار کرد: اولیور توئیست و کاغذهای پیکویک. او به ویژه به Pickwick Papers افتخار می کرد که موفقیت بزرگی بود و به عنوان یک شاهکار کمیک در نظر گرفته می شد. او گفت: "اگر من صد سال زندگی کنم و در هر کدام از آنها رمان بنویسم، هرگز نباید به هیچ یک از آنها آنقدر افتخار کنم که به "کاغذهای Pickwick" افتخار می کنم. درباره دیکنز گفته شده است که او تخیل خوانندگانش را درک می کرد زیرا تخیل او خودش را درک می کرد. افراد در آثار او آنقدر واقعی بودند که می توانستند او را بخندانند یا گریه کنند. هنگام نوشتن الیور توئیست گفت که تا زمانی که فاگین، فرد خاطی، به دار آویخته نشود، نمی تواند آرام بگیرد. ازدواج دیکنز با کاترین هاگارث، که با او صاحب 9 فرزند شد، در سال 1858 با ناخوشی به پایان رسید. او شروع به سفر برای خواندن آثارش کرد. علاقه او به تئاتر به رمان هایش ویژگی هایی داد که آنها را برای خواندن با صدای بلند روی صحنه مناسب می کرد. سفر خسته کننده به آمریکا بر سلامتی او تأثیر گذاشت. در 9 ژوئن 1870، زمانی که او مشغول کار بر روی یک رمان جدید بود، درگذشت. دیکنز همیشه دوست داشت در اثر کار بمیرد.
سوال: با توجه به این قسمت می دانیم که دیکنز _ .
1. فقط به نوشتن رمان علاقه مند بود
2. الیور توئیست را دوست نداشت
3. آرزو داشت صد سال زندگی کند و در هر کدام سه رمان بنویسد
4. فکر نمی کرد بتواند در زندگی خود رمانی بهتر از Pickwick Papers بنویسد