متن: میشل عزیز، پدرم از مادرم متنفر است. او به من می گوید که او دروغ می گوید و من نباید به او اعتماد کنم. البته آنها طلاق گرفته اند اما "حضانت مشترک" دارند. چه شوخی! من 15 ساله هستم، برادرم 9 ساله است و ما یک زندگی جهنمی داریم، صادقانه بگویم. ما یک هفته زندگی می کنیم و یک هفته تعطیل. این ایده درخشان هر دو والدینم بود که برای آنها منصفانه بود اما زندگی من را خراب کرد. من نمی توانم از صدای او دور شوم و او مادرم را پایین می آورد. گاهی به فرار فکر می کنم. مورچه ناامید عزیز مورچه ناامید، ابتدا از اینکه مشکل خود را به من اعتماد کردید متشکرم. اگر تمام آنچه شما گفتید درست باشد، پس چندین کار وجود دارد که می توانید و باید برای کمک به خود، برادرتان و به اندازه کافی عجیب به والدینتان انجام دهید. شما به یک مشاور خانواده نیاز دارید. چنین شخصی می تواند به تنهایی به صحبت های هر یک از اعضای خانواده گوش دهد و سپس با هم ملاقات کنند تا در مورد وضعیت صحبت کنند. در صورت امتناع، باید با یک مشاور در مدرسه خود صحبت کنید. شما نیاز به شنیده شدن دارید و نیاز به بزرگسالی دارید که گوش کند. یک مشاور مدرسه می تواند جلسه ای با والدین شما ترتیب دهد. شاید لازم باشد برای مادرت نامه بنویسی. نوشتن چیزها به افراد اجازه می دهد تا بیش از یک بار به آن بپردازند. نمی توانم تصور کنم که وقتی احساس شما را بخواند، منفعلانه کنارش بایستد و هیچ کمکی به او انجام ندهد. پدرت هم به نامه نیاز دارد. او ممکن است متوجه تأثیر مخربی که بر فرزندانش می گذارد، نباشد. در نهایت، زمانی که همه چیز شکست می خورد، برنامه ای در ذهن داشته باشید که خود ویرانگر نباشد. زندگی خیلی زود میگذره عزیزم و تو بزرگ میشی و زندگی خودت رو خواهی داشت. تا آن زمان، شما باید خود را ایمن نگه دارید. هرگز شک نکنید که بهتر خواهد شد. دوباره بنویس و به من بگو که همه چیز چطور پیش می رود. میشل
سوال: مورچه ناامید نامه را به _ نوشت.
1. ابراز نارضایتی از والدینش
2. به طور جدی راهنمایی بخواهید
3. پدرش را مجازات کند
4. فقط شوخی کن