متن: بازی به کودکان این امکان را می دهد که از خلاقیت خود استفاده کنند و در عین حال قوه تخیل و قدرت فیزیکی، شناختی و عاطفی خود را توسعه دهند. بازی برای رشد سالم مغز مهم است. بازی به کودکان این امکان را می دهد که دنیایی را خلق کنند و کشف کنند که می توانند بر آن تسلط پیدا کنند و ترس های خود را در حین تمرین نقش های بزرگسالان غلبه کنند. بازی بدون جهت به کودکان امکان می دهد یاد بگیرند که چگونه در گروه کار کنند، به اشتراک بگذارند، مذاکره کنند و تعارضات را حل کنند. در حالت ایده‌آل، بیشتر بازی‌ها شامل بزرگسالان می‌شود، اما وقتی بازی توسط بزرگسالان کنترل می‌شود، کودکان به قوانین و نگرانی‌های بزرگسالان تن می‌دهند و برخی از مزایایی را که بازی به آنها ارائه می‌دهد، به ویژه در رشد خلاقیت، رهبری و مهارت‌های گروهی از دست می‌دهند. برخلاف سرگرمی های غیرفعال، بازی بدن های فعال و سالم می سازد. در واقع، پیشنهاد شده است که تشویق به بازی بدون ساختار ممکن است یک راه استثنایی برای افزایش سطح فعالیت بدنی در کودکان باشد، که یکی از راهبردهای مهم در حل مشکل چاقی است. رشد کودکان به طور انتقادی تحت تأثیر روابط مناسب و عاطفی با مراقبان محبت آمیز و ثابت است که از طریق بازی با کودکان ارتباط برقرار می کنند. هنگامی که والدین کودکان خود را در حال بازی مشاهده می کنند یا با آنها در بازی های کودک محور شرکت می کنند، فرصتی منحصر به فرد برای دیدن جهان از منظر فرزندانشان به آنها داده می شود، زیرا کودک در دنیایی که کاملاً برای مطابقت با نیازهای خود ساخته شده است حرکت می کند. تعاملاتی که از طریق بازی رخ می دهد به کودکان می گوید که والدین کاملاً به آنها توجه دارند و به ایجاد روابط پایدار کمک می کنند. والدینی که این فرصت را دارند که به دنیای فرزندان خود نگاه کنند، یاد می گیرند که به طور مؤثرتری با فرزندان خود ارتباط برقرار کنند و شرایط دیگری برای ارائه راهنمایی به آنها داده می شود. کودکان کمتر کلامی ممکن است بتوانند نظرات خود را بیان کنند و به والدین خود فرصتی می دهند تا درک کامل تری از دیدگاه خود به دست آورند. خیلی ساده، بازی به والدین فرصتی عالی برای تعامل کامل با فرزندانشان می دهد. بازی برای محیط دانشگاهی ضروری است. این تضمین می کند که محیط مدرسه به رشد اجتماعی و عاطفی کودکان و همچنین رشد شناختی آنها توجه می کند. نشان داده شده است که به کودکان کمک می کند تا با محیط مدرسه سازگار شوند و حتی تمایل به یادگیری کودکان را تقویت می کند. یادگیری اجتماعی-عاطفی به بهترین وجه با یادگیری آکادمیک ادغام می شود. این نگران‌کننده است که برخی از نیروهایی که توانایی یادگیری کودکان را افزایش می‌دهند به قیمت سایرین بهبود یابد. بازی و زمان برنامه ریزی نشده که امکان تعامل با همسالان را فراهم می کند، اجزای مهم یادگیری اجتماعی-عاطفی هستند.
سوال: کدام یک از عبارات زیر صحیح نیست؟
1. بازی بی جهت می تواند به رشد روحیه تیمی کودکان کمک کند.
2. بازی می تواند تمایل کودکان به یادگیری را افزایش دهد.
3. بازی به بزرگسالان کمک می کند تا درک بهتری از افکار کودکان پیدا کنند.
4. بزرگسالان نباید در بازی کودکان شرکت کنند.