متن: بدون گیاه، مردم نمی توانند زندگی کنند. ما گیاهان می خوریم. ما اکسیژنی را که گیاهان تولید می کنند تنفس می کنیم. و ما به دلیل دیگری به گیاهان نیاز داریم: برای زیبایی آنها به آنها نیاز داریم. دنیایی را بدون گیاه تصور کنید. هیچ گلی را با بوی شیرین، رنگ های زیبا و شکل های دوست داشتنی خود تصور کنید. تصور کنید وقتی باد می وزد، نمی توانید صدای برگ های درختان را بشنوید یا تاب خوردن شاخه ها را از این طرف به طرف دیگر تماشا کنید. همه جا مردم به زیبایی گیاهان نیاز دارند. به همین دلیل ما پارک هایی پر از درخت و گل داریم. به همین دلیل است که مردم همیشه سعی می کنند خانه هایی با فضایی برای مقداری چمن و باغ طراحی کنند. آیا با گیاهان خود صحبت می کنید؟ آیا به آنها محبت و توجه می کنید؟ پیتر تامپکینز و کریستوفر برد، نویسندگان کتابی به نام زندگی مخفی گیاهان، از آزمایشی می گویند که در آن دو بذر در مکان های مختلف کاشته شد. در حالی که گیاهان در حال رشد بودند، به یک گیاه عشق و ایده های امیدوارکننده داده شد. به گیاه دیگر فقط ایده های ناامید کننده داده شد. پس از شش ماه، گیاه مورد علاقه بزرگتر شد. در زیر زمین ریشه های بیشتر و طولانی تری داشت. بالای زمین، ساقه ضخیم تر و برگ های بیشتری داشت.
سوال: با توجه به متن، کدام یک از موارد زیر صحیح است؟
1. اگر گل نباشد، بوی شیرینی وجود نخواهد داشت.
2. بدون گیاهان، ما نمی توانیم باد را بشنویم.
3. درختانی می کاریم تا شاهد تاب خوردن شاخه ها از این طرف به آن طرف باشیم.
4. ما نه تنها برای غذا و اکسیژن بلکه برای زیبایی آنها به گیاهان نیاز داریم.