متن: حدود شش سال پیش در حال خوردن ناهار در رستورانی در شهر نیویورک بودم که یک زن و یک پسر جوان پشت میز کناری نشستند. نمی توانستم گوشه هایی از مکالمه آنها را نشنوم. یک دفعه زن پرسید: خوب، چطور بودی؟ و پسر - که نمی توانست بیش از هفت یا هشت سال داشته باشد - پاسخ داد: "صادقانه بگویم، اخیراً کمی احساس افسردگی کرده ام." این حادثه در ذهن من ماندگار شد زیرا اعتقاد رو به رشد من را مبنی بر تغییر کودکان تأیید کرد. تا جایی که یادم می‌آید، من و دوستانم تا دوران دبیرستان متوجه «افسردگی»، یعنی کم‌خونی‌مان نشدیم. بدون شک تغییر در کودکان در سال های اخیر به طور پیوسته افزایش یافته است. بچه ها دیگر کودکانه به نظر نمی رسند. کودکان بیشتر شبیه بزرگسالان صحبت می کنند، بیشتر شبیه بزرگسالان لباس می پوشند و بیشتر از گذشته شبیه بزرگسالان رفتار می کنند. گفتن اینکه آیا این خوب است یا بد دشوار است، اما مطمئناً متفاوت است. دوران کودکی مانند گذشته دیگر وجود ندارد. چرا؟ توسعه انسانی نه تنها بر اساس حالات زیستی متولد شده، بلکه بر الگوهای دسترسی به دانش اجتماعی استوار است. حرکت از یک نقش اجتماعی به نقش دیگر معمولاً مستلزم یادگیری اسرار موقعیت جدید است. رازهای بزرگسالان را همیشه به بچه ها آموزش داده اند، اما به آرامی و به صورت مرحله ای: به طور سنتی، ما چیزهایی را به کلاس ششم می گوییم که از دانش آموزان کلاس پنجم پنهان نگه می داریم. با این حال، در 30 سال گذشته، یک دستگاه افشاگر راز در 98 درصد از خانه های آمریکایی نصب شده است. تلویزیون نامیده می شود. تلویزیون اطلاعات را به همه بینندگان، چه کودکان و چه بزرگسالان، به طور یکسان منتقل می کند. بسیاری از کودکان که قادر به مقاومت در برابر وسوسه نیستند، توجه خود را از متون چاپی به تصاویر متحرک کمتر چالش برانگیز و واضح تر معطوف می کنند. ارتباط از طریق چاپ، در حقیقت، کنترل زیادی بر اطلاعات اجتماعی که کودکان به آنها دسترسی دارند، اجازه می دهد. خواندن و نوشتن شامل رمز پیچیده ای از نمادها است که باید به خاطر بسپارید و تمرین کنید. بچه ها قبل از اینکه بتوانند مطالب پیچیده را بخوانند باید کتاب های ساده بخوانند.
سوال: به گفته نویسنده، این که کودکان امروزی به نظر می‌رسند، نتایجی مانند بزرگسالان از _ .
1. نفوذ گسترده تلویزیون
2. ترتیب ضعیف محتوای آموزشی
3. سرعت رشد علمی بشر
4. بالا رفتن استاندارد زندگی