متن: بسیاری از مواقع زمانی که کودکان مرتکب اشتباهی می شوند، از شکستن پنجره در حین بازی فوتبال یا پریدن از کلاس شروع می شود و به دزدی چیزی یا دعوا با کودک دیگر ختم می شود، والدین همیشه از سوی جامعه سرزنش می شوند که نمی دانند چگونه فرزندان خود را تربیت کنند. توضیح دادن به این راحتی نیست والدین همیشه به دنبال مصلحت فرزندان خود هستند و بسیاری اوقات فقط به خاطر آنها حاضرند اقداماتی انجام دهند. آنها می دانند که فرزندانشان وقتی مجبور می شوند در خانه بمانند یا پولی ندارند رنج می برند، اما باید به آنها آموزش دهند. درسی که اشتباهات مشابه را بارها و بارها تکرار نکنند. وقتی کودک متوجه می شود که پدرش به طور جدی در مورد اینکه او اجازه انجام کاری را نمی دهد صحبت می کند، جدی بودن کارهایش را درک می کند و می داند که دو بار فکر می کند. قبل از تکرار همان اشتباه اینها مصداق والدین مسئولی است که وقتی می بینند فرزندانشان خوشحال نیستند رنج می برند اما در برابر وسوسه بخشیدن آنها به راحتی مقاومت می کنند تا نه تنها در حال حاضر بلکه در آینده نیز به سنگینی اعمال خود پی ببرند. از سوی دیگر، والدینی هستند که همیشه بهانه ای برای رفتار فرزندانشان پیدا می کنند، هرگز فکر نمی کنند که آنها مرتکب اشتباه می شوند یا فقط کارهایی را انجام می دهند که به آنها می گویند "کودکانه". وقتی همه چیزهایی را که او تا به حال رویای فرزندتان را دیده است می‌خرید یا وقتی به او می‌گویید می‌تواند گردنبند ببندد، حتی اگر فقط 13 سال داشته باشد، آنقدر خراب می‌شود که بعداً به چیزی که به او می‌گویید توجه نمی‌کند. او به جایی می رسد که از خانه یا مغازه دزدی می کند تا توان خرید سیگار یا مواد مخدر را داشته باشد.
سوال: ما می توانیم از این قطعه استنباط کنیم که _ .
1. نگرش والدین نسبت به اشتباهات فرزندان تأثیر زیادی بر رفتار فرزندان دارد
2. بهانه های والدین برای رفتار فرزندانشان برای فرزندانشان فرقی نمی کند
3. اگر کودکان اغلب مرتکب اشتباه شوند، آموزش آنها سخت است
4. والدینی که کارهای بد فرزندان خود را بهانه می گیرند، والدین خوبی نیستند