متن: طب عامیانه با استفاده از داروهایی که از گیاهان و گیاهان اطراف گرفته شده اند، بدن را سالم نگه می دارد. از آنجایی که موادی برای ساختن دارویی برای درمان بیماری در همه جا یافت می شود، می توان در هر نقطه از جهان به طب عامیانه پرداخت. استفاده از طب عامیانه به دوران اولیه انسان برمی گردد، زمانی که انسان و حیوان از گیاهان و گیاهان برای حفظ سلامتی خود استفاده می کردند. معمولا دیده می شود که حیوانی پس از گزیده شدن توسط مار سمی، مار مار می خورد. از آنجایی که به نظر می‌رسد حیوانات این توانایی طبیعی را دارند که بدانند کدام گیاهان و گیاهان چه بیماری‌هایی را درمان می‌کنند، انسان احتمالاً نحوه مراقبت از خود را با تماشای حیوانات آموخته است. انسان چیزهای دیگری نیز از حیوانات آموخت. او مشاهده کرد که حیوانات وحشی هنگام بیماری ساکت می‌مانند و استراحت می‌کنند و با کمک داروی موجود در گیاهان و هوای پاک خوب می‌شوند. او دید که حیوان تب دار را اغلب می توان یافت که در جای خنک استراحت می کند، چیزی نمی خورد و اغلب آب می خورد تا تب از بین برود. برخی بر این باورند که طب عامیانه به بسیاری از قصه های پیرزنان می پردازد که به درمان طبی بدن مربوط می شود. داستان هایی در مورد قدرت یک ماده گیاهی خاص گفته می شود که وقتی به گردن آویزان می شود، در ماه های سرد زمستان سلامتی را برای کاربر به ارمغان می آورد. چنین داستانی صرفاً یک افسانه است. باید از بحث طب عامیانه جدا شود.
سوال: حیوانات بیمار اغلب دیده می شد _ .
1. نوشیدن آب بیشتر از سایر حیوانات
2. روی زمین دراز کشیده و صدای عجیبی ایجاد می کند
3. استراحت در یک مکان مخفی برای جلوگیری از دشمنان
4. ساکت بودن و حرکت کمی