متن: برخی از حیوانات بدون تجزیه و تحلیل تفاوت بین تعدادی از اشیاء و تعداد کمتر را می دانند. در کتاب تاریخ طبیعی سلبورن (1786)، طبیعت‌شناس گیلبرت وایت می‌گوید که چگونه روزی یک تخم‌مرغ را از نوعی لانه پرنده جدا می‌کند و چگونه مادر هر روز تخم دیگری می‌گذارد تا تخم گمشده را جبران کند. او خاطرنشان می‌کند که انواع دیگر پرندگان از دست دادن یک تخم را نادیده می‌گیرند، اما اگر بیش از یک تخم برداشته شود، لانه‌های خود را رها می‌کنند. همچنین اشاره شده است که نوع خاصی از زنبورها همیشه برای هر یک از تخم‌های خود پنج کاترپیلار تهیه می‌کنند - نه چهار و نه شش کاترپیلار تا وقتی که تخم‌ها بیرون آمدند، بچه‌هایشان چیزی برای خوردن داشته باشند. تحقیقات همچنین نشان داده است که هم به موش ها و هم به کبوترها می توان به تمایز بین تعداد فرد و زوج تکه های غذا آموزش داد. اینها باعث شده که برخی از مردم فکر کنند که موجودات واقعاً می توانند بشمارند. آنها همچنین به سگ هایی اشاره می کنند که به آنها آموزش داده شده است که به سؤالات مربوط به اعداد با تعداد پارس صحیح پاسخ دهند. حیوانات تنها زمانی به مقادیر پاسخ می‌دهند که برای زنده ماندن مانند تخم‌ها و یا مانند غذا زنده بمانند. آنها فقط زمانی می توانند "شمارش" کنند که اشیاء موجود باشند و فقط زمانی که تعداد درگیر کوچک باشد - بیش از هفت یا هشت. در آزمایشات آزمایشگاهی، حیواناتی که برای شمارش یک نوع اشیاء آموزش دیده بودند، قادر به شمارش هیچ نوع دیگری نبودند. چیزی که آنها را مورد توجه قرار می دهد، اشیا هستند، نه اعداد. دستاوردهای حیوانات به سادگی با شواهد شمارش برابر نیست. آنها فقط نتایج آموزش هوشمندانه و دقیق را نشان می دهند.
سوال: این متن احتمالا از کجا آمده است؟
1. یک گزارش خبری
2. یک داستان علمی تخیلی
3. راهنمای پارک
4. یک مجله زیست شناسی