متن: مامانم به این افتخار می کنه که من قبل از ده ماهگی با جملات سه و چهار کلمه ای صحبت می کردم. برخی می گویند این یک هدیه است در حالی که برخی دیگر به سادگی فکر می کنند که من بیش از حد صحبت می کنم. وقتی سی سالگی ام به پایان رسید، متوجه شدم که در حال تأمل در زندگی ام هستم. من بسیار خوشحالم و پشیمان نیستم. با این حال، وقتی به آن دوران دشوار نگاه کردم، یک مخرج مشترک واضح دیدم. انگار نمی دانستم چه زمانی صحبت را متوقف کنم. چه جریحه دار کردن احساسات کسی باشد، چه بی احتیاطی رازی را گفته باشم، اگر زودتر دهانم را می بستم، می شد از این حادثه جلوگیری کرد. بنابراین تصمیم گرفتم قدرت سکوت را تمرین کنم. برای برداشتن این گام، باید بفهمم که چگونه مردم می توانند در یک جمع راحت بنشینند و صحبت نکنند. چرا شوهرم از گفتن چیزی در مکالمه کاملا راضی است؟ او بسیار باهوش است و نظرات فوق العاده ای دارد اما ساکت می نشیند و فقط گوش می دهد. حتی زمانی که از او سوالی می پرسند، با چند کلمه پاسخ می دهد و در عین حال ارتباط موثری برقرار می کند. چه استعدادی! آیا می توانید تصور کنید که فقط با گوش دادن خوشحال باشید؟ در بررسی کسانی که می‌شناسم کمتر از من صحبت می‌کنند، دو پاسخ گرفتم - آنها یا به اندازه کافی برای صحبت کردن احساس اعتماد به نفس نداشتند، یا فقط نیازی به شرکت در گفتگو احساس نمی‌کردند. البته دلایل دیگری هم برای صحبت نکردن وجود داشت، اما این دو پاسخ محبوب ترین بودند. اولی برای من کار نکرد. خیلی خوب است که به مردم اجازه می‌دهم بدانند در مورد آنها چه فکر می‌کنم، و امیدوارم که این مکالمه را بسیار جالب‌تر کند. دومی هم جواب نداد من احساس می کنم نیاز به مشارکت دارم. من آن را از نظر فیزیکی مانند یک پالس الکتریکی در بدنم احساس می کنم. گاهی اوقات آنقدر قوی است که باعث می شود من رفتار بدی به شکل قطع صحبت کردن یا صحبت کردن با صدای غیرمعمول بلند داشته باشم. _ در این سفر به قدرت ساکت اتفاق جالبی افتاد. در طول کلاس هفتگی یوگا، مثل یک پاسخ آنقدر واضح به من رسید که کلمات مانند زنگ های نرم و بهشتی در سرم پیچیدند. من خیلی صحبت کردم تا مردم بدانند که به آنها اهمیت می دهم. این روش من برای مراقبت از کسانی بود که دوستشان دارم. قبل از تولد چهل سالگیم تصمیم گرفتم که از آن روز به بعد، اطرافیانم بدانند که آنها را دوست دارم و به آنچه فکر و احساس می کنند اهمیت می دهم، اما من می خواستم قدرت سکوت را تمرین کنم. با نزدیک شدن به چهل و دومین سالگرد تولدم، می توانم بگویم که تصمیم به صحبت کمتر بیشتر بر کیفیت تمرکز بوده است تا کمیت. دریافته‌ام که بیشتر گوش دادن به کسانی که به آنها اهمیت می‌دهم نشان می‌دهد که واقعاً به احساس آنها اهمیت می‌دهم. حالا وقتی وارد می شوم، معنای بیشتری برای آنها دارد. اوه، مطمئناً، من هنوز هم دوره‌های کوتاه مدت زیادی برای صحبت کردن دارم، اما در بیشتر موارد این یک راه حل است که می‌توانم آن را موفقیت بنامم.
سوال: منظور نویسنده از «باید بیشتر نگاه می‌کردم»، باید _ .
1. برای موفقیت در تمرین قدرت سکوت، به آینده نگاه کنید
2. بیشتر تلاش کنید تا از حرف زدن زیاد خود جلوگیری کنید
3. افرادی را در مناطق دیگر که کم صحبت می کنند بررسی کنید
4. دلایل دیگری را پیدا کنید که چرا او باید کمتر صحبت کند