متن: اخیراً دانش آموزی با استفاده از دستیار دیجیتال شخصی خود (PDA) از معلم زن فیلم می گیرد که در حال سرزنش و پاره کردن کار همکلاسی خود است. بحث عمومی که این حادثه باعث شد در اینترنت شروع شد. اما زمانی که مورد توجه رسانه ها قرار گرفت، به سرعت تبدیل به موضوع اصلی در محافل آموزش و پرورش شد. واکنش ها تاکنون حاکی از آن است که محور بحث بر روی یک سوال بوده است: چه کسی را مقصر بدانیم؟ معلمانی که مشتاق دفاع از شأن حرفه ای خود هستند سعی کرده اند تقصیر را به گردن دانش آموزان بیندازند. آنها به حق خود در حفظ حریم خصوصی اشاره کردند و به همین دلیل از وزارت آموزش و پرورش (MOE) درخواست کردند که PDA را در مدارس ممنوع کند. از سوی دیگر برخی از والدین و دانش آموزان موضع دیگری اتخاذ کرده اند. آنها احساس می کنند که معلم هم مقصر است. گرفتار جنگ لفظی بین هر دو طرف، مردم دیگر به "حقیقت" موضوعی که اکنون بی اهمیت به نظر می رسد علاقه ای ندارند. این به روزنامه ها واگذار شد تا با تأکید بر مشکلاتی که همیشه به راحتی در نظام آموزشی ما به آن توجه نمی شود، نقطه محوری موضوع بحث برانگیز را کشف کنند. برای کسانی که مسئول آموزش جوانان هستند، این حادثه PDA پیامی را منتقل می کند که "زمان تغییر کرده است"، واقعیتی که باید توسط معلم زن در هنگام انعکاس این تجربه ناخوشایند حتی شدیدتر احساس شود. زمان های مختلف نیاز به رویکردهای حرفه ای متفاوتی در آموزش دارد. توانایی درک دانش آموزانی که تدریس می کنند همیشه کیفیت معلمان موفق بوده است. با وجود برخی عوامل، این حادثه نشان می دهد که معلم فاقد ویژگی های خوب است. علاوه بر این، قوانین تحت سیستم فعلی برای برخورد با دانش آموزان سرکش نیاز به بهبود دارد. همچنین، مثالی است که نشان می دهد موضوعی که با آن آشنا هستیم: با فناوری جدید چه کنیم؟ با PDA، فناوری جدید، تعامل بین معلم و دانش آموزان در کلاس تغییر کرده است.
سوال: نگرش نویسنده نسبت به حادثه PDA _ .
1. خوش بینانه
2. بحرانی
3. نا معلوم
4. تصویب