متن: هر وقت آفتاب می‌آمد و آسمان آبی بالا می‌آمد، من و پدرم از کوه نزدیک خانه‌ام بالا می‌رفتیم. وقتی با هم قدم می زدیم، من و پدرم صحبت های زیادی داشتیم که از طریق آنها از تجربیات او درس گرفتم. او همیشه به من می گفت: "شما باید اهدافی مانند بالا رفتن از کوه داشته باشید." بدون کوهنوردی که هر دو از آن لذت می بردیم، نمی توانستیم زمان کافی برای گذراندن با هم داشته باشیم، زیرا پدرم بسیار مشغله داشت. من واقعا از کوه نوردی چیزهای زیادی گرفتم. این به من زمان داد تا با پدرم صحبت کنم و در فکر عمیق باشم و همچنین صبر خود را تقویت کنم. یک بار از یک کوه بسیار بلند بالا رفتیم. برای من بسیار چالش برانگیز بود زیرا فقط ده سال داشتم. در اولین ساعات صعود از گل ها و درختان و آواز پرندگان لذت بردم. اما با گذشت زمان هر دو پایم درد گرفت. می خواستم کوهنوردی را کنار بگذارم، اما پدرم به من گفت: در آن زمان من خیلی کوچکتر از آن بودم که حرف او را بفهمم. اما بعد از آن، معنای امید در زندگی را شناختم. دیدم بالای کوه ایستاده ام و آسمان مثل .
سوال: گذرگاه به ما می گوید که کوه نوردی برای پدر و پسر بوده است.
1. سخت
2. لذت بخش
3. دردناک
4. راحت