متن: "اوه خدایا، نه، نه!" استیون الدرج وقتی همسرش شلی را دید که در کنار جاده به شدت زخمی شده بود، فریاد زد. او در واقع تمام استخوان های بلند بدنش، لگن، فک و گونه هایش را شکسته بود. او می ترسید که عروسش تا حد مرگ خونریزی کند. استیون و شلی تنها شش ماه قبل در نزدیکی خانه خود در جنوب اردن، یوتا ازدواج کرده بودند. آنها در تعطیلات خانوادگی با دو پسرشان در هاوایی بودند. خانواده موتورهای برقی اجاره کرده بودند و به سمت حفاظت‌شده طبیعی در نزدیکی Waikiki حرکت کردند. اما شلی عقب افتاده بود و خانواده برگشتند تا مطمئن شوند حال او خوب است. شلی آنقدر خون از دست داد که قلبش نتوانست به درستی کار کند و در بیمارستان دچار شوک شد. پزشکان توانستند او را به خود بیاورند. در روزهای اول و دوم آنجا، او نیم دوجین عمل را پشت سر گذاشت. در روز سوم، بدترین ترس استفن به حقیقت پیوست. شلی بیدار نشد او نارسایی قلبی و ریوی را نشان داده بود. استفن می‌گوید: «فکر می‌کردم هر ضربان قلبش آخرین ضربان او باشد. با گذشت روزها بدون تغییر، یکی از پزشکان به آرامی پرسید که آیا زمان رها کردن شلی فرا رسیده است. MRI نشان داد که مغز او شانس زیادی برای حمایت از زندگی ندارد. استفن نمی توانست این فکر را تحمل کند که روح زیبای همسرش را در بدنی به دام بیاندازد که هرگز کارساز نباشد. اگر او را زنده نگه می داشت، چه نوع زندگی ای داشت؟ او خانواده، رهبران مذهبی و دوستان پزشک در یوتا را برای راهنمایی فراخواند. و او تصمیم گرفت هنوز فرصتی وجود دارد. خانواده شلی را به بیمارستانی در یوتا نزدیکتر به خانه منتقل کردند. در چند هفته بعد چشمانش را باز کرد، اما کاملاً مشخص نبود که چقدر هوشیار است. نزدیک به هفت هفته پس از تصادف، استفن با خواهرش در اتاق بیمارستان شوخی می‌کرد که دید شلی لبخند می‌زند. "آیا آن را فهمیدی؟" او درخواست کرد. او دوباره لبخند زد. استفان به نشانه تشکر به زانو در آمد. بهبود شلی کند اما ثابت بوده است. او در ابتدا چیز زیادی از ماه های قبل از جمله عروسی خودش را به خاطر نمی آورد. شلی تاکنون 17 عمل جراحی را پشت سر گذاشته است و ممکن است نیاز به جراحی بیشتری داشته باشد. او قطعا به ماه های بیشتری برای بهبودی نیاز دارد. اما او قادر به راه رفتن است. "او زندگی خود را پس گرفته است. او می تواند دوست داشته باشد و دوست داشته شود و همان کسی باشد که بود." الوی می گوید. شلی وقتی در مورد هر مرحله از بهبودی خود می شنود، آن را "معجزه پس از معجزه" می نامد. استفان در مورد تجربه خود می گوید: "این داستان ترس است که به آرامی با ایمان جایگزین شد."
سوال: در اتاق بیمارستان شلی برای اولین بار پس از تصادف لبخند زد زیرا _ .
1. او دوست داشت مردم جوک بگویند.
2. تمام اتفاقات را به خاطر آورده بود
3. او هیجان زده بود که زندگی خود را پس گرفته است
4. او شوخی را که در مورد آن صحبت می شود فهمید