متن: یک موشک شمارش معکوس را آغاز کرد. این یک صدای رایج در دهه 1960 بود. اما این فقط یک شمارش معکوس دیگر نبود. این آغاز یک رویداد تاریخی بود. این شمارش معکوس آپولو 11 بود - پرواز فضایی که انسان را به اولین فرود روی ماه می برد. در سفینه فضایی بالای موشک سه فضانورد آمریکایی قرار داشتند که نامشان به زودی در سراسر جهان شناخته خواهد شد: نیل آرمسترانگ. ادوین آلدرین و مایکل کالینز نیل آرمسترانگ فرمانده سفینه فضایی بود. ادوین آلدرین خلبان کاوشگر ماه بود. فضانوردان نام آن را عقاب گذاشتند. مایکل کالینز خلبان ماژول فرماندهی کلمبیا بود. او در مدار ماه منتظر می ماند تا آرمسترانگ و آلدرین فرود بیایند و سطح را کاوش کنند. به نظر می رسید روی زمین همه فعالیت ها متوقف شده است. رئیس جمهور ریچارد نیکسون به کارکنان دولت فدرال یک روز مرخصی داد تا فرود ماه را از تلویزیون تماشا کنند. در سراسر جهان، 500 میلیون نفر این گزارش تلویزیونی را تماشا کردند. میلیون‌ها نفر دیگر از رادیوهای خود گوش کردند. آرمسترانگ و آلدرین موتور موشک فرودگر را راه اندازی کردند. فضاپیما را کند کرد و به سمت محل فرود فرستاد. در منطقه ای به نام "دریای آرامش" بود. کاوشگر ماه که توسط کامپیوتر کنترل می شد، به سمت سطح بدون هوای ماه سقوط کرد. در فاصله 140 متری از سطح، فضانوردان از طریق رایانه به کنترل فرودگر نگاه می کنند. آنها عقاب را به سمت جلو حرکت دادند، از یک منطقه بسیار صخره ای که ممکن بود باعث فرود سخت شود. فضانوردان بیش از سه ساعت طول کشید تا مقدمات خروج از فرودگر را تکمیل کنند. سخت بود - در فضای کوچک عقاب - وارد لباس های فضایی که آنها را روی سطح ماه محافظت می کرد. بالاخره آرمسترانگ و آلدرین آماده شدند. در را باز کردند. آرمسترانگ ابتدا بیرون رفت و به آرامی از نردبان پایین رفت. در ساعت 2:56 20 ژوئیه 1969، نیل آرمسترانگ پای خود را روی ماه گذاشت. او گفت: «این یک گام کوچک برای انسان است، یک جهش عظیم برای بشریت».
سوال: چرا سه فضانورد آمریکایی در آپولو 11 به زودی در سراسر جهان مشهور شدند؟
1. زیرا مردم قبلاً چنین فضانوردان شجاعی را ندیده بودند.
2. زیرا اولین فرود روی ماه توجه جهانیان را به خود جلب کرد.
3. زیرا مردم در سراسر جهان فرود ماه را به صورت زنده از تلویزیون تماشا کردند.
4. زیرا رئیس جمهور ریچارد نیکسون به کارهایی که آنها انجام دادند بسیار فکر می کرد.