متن: مین فام در ویتنام متولد شد. او در 21 سالگی آنجا را ترک کرد. مین نزدیک به دو سال است که در آمریکا بوده است. هنوز چیزهای زیادی در مورد آمریکا وجود دارد که او نمی داند. یک بار، مین در یک سوپرمارکت بود. پیرمرد و پیرزنی را دید. آنها یک جعبه غلات می خواستند. جعبه در یک قفسه بلند بود. زن و مرد نتوانستند به آن برسند. مین یک نردبان دید. سوار نردبان شد و جعبه را گرفت. آن را به زوج مسن داد. از او تشکر کردند. "فرزندان شما کجا هستند؟" مین پرسید. "چرا آنها به شما در خرید غذا کمک نمی کنند؟" زن و مرد گفتند: بچه های ما زندگی خودشان را دارند. ما دوست داریم مستقل باشیم.» مین فکر نمی کند این درست باشد. در کشور او کودکان به والدین خود کمک می کنند. مین شماره تلفن خود را به زوج مسن داد. او به آنها گفت اگر به کمک نیاز داشتند با او تماس بگیرند. یک شب از مین خواستند که شام بخورد، اما هرگز از او کمک نخواستند. یک روز، مین با یک دوست ویتنامی قدم می زد. آن دو مرد به سینما می رفتند. مین می خواست ابتدا به یک رستوران برود. مینه دست دوستش را گرفت. او را به سمت رستوران کشاند. مردم در خیابان به مین خیره شدند. در ویتنام، دوستان اغلب دست یکدیگر را می گیرند. مین دریافت که مردم آمریکا عادت ندارند مردان دست به دست هم بدهند. مین فام در حال گذراندن فرآیندی است که به نام _ . جامعه پذیری فرآیندی است که در آن فرد یاد می گیرد در یک جامعه زندگی کند. همه این روند را طی می کنند. مین زمانی که در ویتنام زندگی می کرد از آن عبور کرد. اما شیوه زندگی ویتنامی با سبک زندگی آمریکایی متفاوت است. وقتی مین به آمریکا آمد، مجبور شد شیوه جدیدی از زندگی را بیاموزد. او باید یاد می گرفت که چگونه در یک جامعه جدید زندگی کند. مین طی دو سال چیزهای زیادی در مورد زندگی آمریکایی آموخته است. او هنوز چیزهای زیادی برای یادگیری دارد. روند اجتماعی شدن مجدد می تواند سال ها طول بکشد.
سوال: در این قسمت آمده است که مین متوجه نشد که چرا پیرمرد و زن _ .
1. به کمک فرزندانشان
2. خرید برای فرزندانشان
3. دست گرفتن
4. با استفاده از نردبان