متن: پس از سی سال غیبت، تصمیم گرفتم دوباره به مدرسه قدیمی خود بروم. انتظار داشتم تغییراتی پیدا کنم، اما نه یک ساختمان کاملاً متفاوت. همانطور که از ماشین مدرسه بالا می رفتم، برای لحظه ای فکر کردم که آیا به آدرس درستی آمده ام یا خیر. خانه های آجری قرمز کثیف را جارو کرده بودند. در جای خود یک بلوک روشن و مدرن ایستاده بود. گستره عظیمی از شیشه در سرتاسر ساختمان امتداد یافته بود و در جلوی آن، چمنی تمیز وجود داشت که قبلاً "حیاط سنگریزه ای نامرتب" وجود داشت. وقتی فهمیدم وقت نان است و بچه ها همگی در زمین بازی هستند خوشحال شدم. این به من امکان می دهد تا با برخی از کارکنان ملاقات کنم. با ورود به ساختمان، از شنیدن صدای خنده بلند از جایی که به نظر می رسید اتاق مشترک استادان بود، متعجب شدم. نمی‌توانستم معلم‌های زمان خود را به یاد نیاورم، همه با لباس‌های مشکی و یقه‌های بلند. و مهمتر از همه، من آقای گارستون را به یاد آوردم که به او لقب "آقای گاستلی" داده بودیم، مدیر مدرسه ای که نظم و انضباط آهنینی را برای کارکنان و دانش آموزان داشت. در اتاق مشترک را زدم و جوانی خندان از من استقبال کرد و خودش را به عنوان مدیر مدرسه به من معرفی کرد. او یک کاپشن ورزشی معمولی پوشیده بود و حالت شاد او به سرعت تصویر آقای غاستی را از بین برد. بعد از اینکه توضیح دادم کی هستم، مدیر مدرسه مرا به معلمانی که همگی کمی کوچکتر از خودش بودند معرفی کرد و گفت که من را به مدرسه خواهد برد. اینجا بزرگترین سورپرایز من بود. میزهای سنگین قدیم با نام‌های عمیق حک شده‌شان از بین رفته بود. کلاس‌های تاریک با دیوارهای قهوه‌ای تیره و سکوهای برافراشته‌شان برای معلمان نیز از بین رفته بودند. اتاق‌ها اکنون با رنگ‌های روشن رنگ‌آمیزی شده بودند، و بچه‌ها، به دور از نشستن مستقیم در جای خود، به نظر می‌رسیدند که آزادانه هر کاری که دوست دارند انجام دهند. با حسادت به یادم افتادم که چگونه در کودکی به تخته سیاه نگاه می کردم که به سختی جرات زمزمه کردن با همسایه ام را داشتم.
سوال: کدام یک از عبارات زیر صحیح نیست؟
1. او انتظار داشت که مدرسه کاملاً تغییر کرده باشد.
2. در زمان نویسنده، همه معلمان لباس های مشکی و یقه های بلند می پوشیدند.
3. وقتی او از مدرسه بازدید کرد، چمنی در مدرسه آنها وجود داشت.
4. حیاط شنی نامرتب ناپدید شده بود.