متن: در بیشتر 15 سال من، پدرم معمولاً خیلی کم به من و مادرم می گفت. او خواندن روزنامه یا تماشای مسابقات فوتبال از تلویزیون را به صحبت با خانواده اش ترجیح می داد. همه چیز یک روز صبح تغییر کرد. به محض اینکه برای صرف صبحانه پایین آمدم، متوجه شدم که او همان خود محفوظ همیشگی او نیست. "نمی توانم صبر کنم! جام جهانی فوتبال! مسابقه بزرگ! باید ببینید!" من به سرعت فهمیدم که این همه هیجان برای چیست: بابا یک طرفدار بزرگ فوتبال است. هیچ وقت به فوتبال علاقه نداشتم، اما هیجان آن روز صبح بابا مرا بیشتر کنجکاو کرد. باید می‌دانستم که چرا این ورزش باعث می‌شود پدر من که معمولاً محجوب بود، در اولین سفرش به دیزنی‌لند مانند یک بچه پنج ساله رفتار کند. بابا تصمیم گرفت که همه ما باید در یک رستوران کوچک آلمانی غذا بخوریم تا بتوانیم در حین غذا خوردن جام جهانی را تماشا کنیم. به طور مخفیانه، فکر می کنم او امیدوار بود که من و مامان را به طرفداران فوتبال تبدیل کند. دقایقی بعد از ورود ما به رستوران مسابقه شروع شد. وقتی داشتم غذا می خوردم صدای بلندی از تلویزیون بلند شد. با تعجب به تلویزیون نگاه کردم: چرا اون مرد بالا و پایین می پره؟ پدر با صبر و حوصله توضیح داد: "این پاپا بوبا دیوپ است، پسرم. طبیعی است که بعد از گل زدن، بالا و پایین بپرند." بابا تقریباً همه چیز را برایم توضیح داد. پاسخ های تک هجای او مربوط به گذشته بود. من عاشق پدر جدید بودم! بقیه بازی را تماشا کردم و بیشتر و بیشتر علاقه مند شدم. وقتی به پدرم گفتم که قصد دارم مسابقات بیشتری را با او تماشا کنم، لبخندی زد و به من چشمکی زد. بالاخره ما یک چیز مشترک داشتیم. فوتبال واقعاً به من و بابا کمک کرده است که به هم نزدیک‌تر شویم و رابطه قوی‌تری با یکدیگر برقرار کنیم. چه کسی می گوید فوتبال فقط در مورد 22 مرد است که دنبال یک توپ احمقانه می دوند؟
سوال: چه چیزی باعث شد نویسنده یک روز صبح در مورد پدرش کنجکاو شود؟
1. هیجان غیر معمول او.
2. اشتیاق بیان نشده او.
3. علاقه زیاد او به روزنامه.
4. توقع زیاد او از برنده.