متن: "فرهنگ شامل همه محصولات مشترک جامعه بشری است" (رابرتسون، 1981). این نه تنها به معنای چیزهای مادی مانند شهرها، سازمان ها و مدارس است، بلکه به معنای چیزهای غیر مادی مانند ایده ها، آداب و رسوم، الگوهای خانواده، زبان ها نیز می باشد. به عبارت ساده تر، فرهنگ به کل شیوه زندگی یک جامعه، «روش های یک مردم» اشاره دارد. زبان بخشی از فرهنگ است و نقش بسیار مهمی در آن دارد. برخی از دانشمندان علوم اجتماعی آن را سنگ اصلی فرهنگ می دانند. بدون زبان، حفظ فرهنگ ممکن نیست. از طرفی زبان متاثر از فرهنگ و شکل گرفته، فرهنگ را منعکس می کند. در گسترده‌ترین معنای، زبان بازنمایی نمادین یک قوم است و پیشینه‌های تاریخی و فرهنگی و همچنین رویکرد آنها به زندگی و شیوه‌های زندگی و تفکر آنها را در بر می‌گیرد. ما نباید بیشتر از این به رابطه زبان و فرهنگ برویم. آنچه در اینجا باید بر آن تاکید شود این است که این دو با هم تعامل دارند و درک یکی مستلزم درک دیگری است. دانشمندان علوم اجتماعی به ما می گویند که فرهنگ ها با یکدیگر متفاوت هستند و هر فرهنگی منحصر به فرد است. همانطور که فرهنگ ها متنوع هستند، زبان ها نیز متنوع هستند. طبیعی است که با تفاوت در فرهنگ ها و تفاوت در زبان ها، مشکلاتی در برقراری ارتباط بین فرهنگ ها و بین فرهنگ ها ایجاد می شود. درک کردن همیشه آسان نیست. یادگیری خوب یک زبان خارجی به معنای فراتر از تسلط صرف بر تلفظ، گرامر، کلمات و اصطلاحات است. این بدان معناست که همچنین یاد بگیریم جهان را همانطور که گویشوران بومی آن زبان می بینند ببینند، یاد بگیرند راه هایی را که در آن زبان آنها عقاید، آداب و رسوم و رفتارهای جامعه خود را منعکس می کند، یاد بگیرند که "زبان ذهن" خود را درک کنند. یادگیری یک زبان در واقع از یادگیری فرهنگ آن جدایی ناپذیر است.
سوال: هیچ مشکلی در برقراری ارتباط وجود نخواهد داشت اگر _ .
1. افراد کشورهای مختلف می توانند به زبان یکدیگر صحبت کنند
2. مردم کشورهای مختلف می توانند فرهنگ یکدیگر را بشناسند
3. مردم کشورهای مختلف می توانند زبان و فرهنگ یکدیگر را بشناسند
4. هیچ تفاوتی بین این دو فرهنگ وجود نداشت