متن: در حدود پنجاه سال گذشته شاهد ناپدید شدن تدریجی حیوانات از روی زمین، ماهی ها از دریا، درختان و گیاهان از خشکی بوده ایم. عوامل زیادی باعث این امر بر پدیده خوشایند می شود. در این میان شکار عامل اصلی به خطر انداختن حیات وحش است. برخی از مردم برای ورزش زندگی وحشی را می کشند. آنها از جمع آوری سر و پوست لذت می برند. با این حال دیگران در شکار تجاری مانند کشتن نهنگ ها تخصص دارند. جدای از این، جمعیت انسانی به سرعت در حال رشد زندگی وحشی را در خشکی نیز تهدید می کند. شهرها گسترش می یابند و جاده ها باید ساخته شوند، بنابراین جنگل ها می سوزند و درختان قطع می شوند. به نظر می رسد که انسان به هر وجب زمین در دسترس خود نیاز دارد، بنابراین او به سمت زیستگاه طبیعی حیات وحش حرکت می کند. شیرهای ببر و پلنگ ها به آرامی بدون پناهگاه بازوی غذایی که جنگل ها فراهم می کند می میرند. علاوه بر این، شهرنشینی سریع به معنای گسترش صنعتی است. اغلب مواد شیمیایی سمی، زباله های صنعتی و نفت به رودخانه ها و دریاها ریخته می شوند. ماهی ها و پرندگان در معرض تهدید هستند. انسان برای بقا به شدت به حیوانات وابسته است. او به گوشت، پوست و پوست آنها نیاز دارد. بنابراین، انسان نمی تواند بدون حیات وحشی. یا خودش می مرد. مردم باید آگاه شوند که بهتر است با دوربین به حیوانات شلیک کنند تا با تفنگ. به این ترتیب آنها می توانند حیات وحشی را حفظ کرده و به ادامه زندگی کمک کنند تا اینکه همه نشانه های آن را از بین ببرند. انسان باید بیاموزد که دریا را همانطور که در زمین کشاورزی می کند. او باید مقدار و دفعات صید خود را کنترل کند. انسان همچنین نیاز به ایجاد ذخایر، و تصویب قوانینی برای جلوگیری از کشتار حیوانات، به ویژه حیواناتی که قبلاً نادر هستند، دارد. برای حفظ قلمرو حیوانات کنونی، کمترین کاری که انسان می تواند انجام دهد پاکسازی دریاها و جلوگیری از آلودگی است.
سوال: دلالت بر این دارد که مرد _ .
1. نباید حیات وحش را شکار کرد
2. اگر حیات وحشی از بین برود ناپدید می شود
3. بیش از حیات وحش به زمین نیاز دارد
4. دانش کمی در مورد بادگیر دریا دارد