متن: سرآشپز دن باربر خاطرنشان می کند که "دیگ ذوب" در غذاهای آمریکایی (. ) یک افسانه است، که بی شباهت به ایده دیگ ذوب فرهنگ آمریکایی نیست. او می‌گوید: «بیشتر فرهنگ‌ها در مورد غذاهای خود با این اصطلاحات یکپارچه فکر نمی‌کنند. غذاهای فرانسوی، مکزیکی، چینی و ایتالیایی هر کدام از ده‌ها غذای منطقه‌ای متمایز تشکیل شده‌اند. و من فکر می‌کنم آشپزی «آمریکایی» در همان جهت حرکت می‌کند و محلی‌تر می‌شود، نه جهانی‌شده.» غذاهای آمریکایی بر اساس ثروت طبیعی شکل گرفته است کشور. آمریکایی‌ها که هرگز با مشکلات کشاورزی مواجه نشده‌اند، مجبور نیستند به محصولات چرخشی تکیه کنند، مانند ژاپنی‌ها، که فرهنگ غذایی آنها اکنون گندم سیاه را در کنار برنج به نمایش می‌گذارد، یا هندی‌ها، یا فرانسوی‌ها و ایتالیایی‌ها که لوبیا را در کنار گندم نشان می‌دهند. باربر می‌گوید: «این نوع مذاکره با زمین، مردم را مجبور کرد تا آن محصولات را در فرهنگ بگنجانند. و بنابراین خوردن نودل سوبا بخشی از معنای ژاپنی بودن و خوردن لوبیا بخشی از معنای فرانسوی بودن می شود. بنابراین اگر آنچه می خوریم همان چیزی است که هستیم، آمریکایی ها چیست؟ خب گوشت باربر می‌گوید: «اگر آمریکایی‌ها هویت غذایی واحدی داشته باشند، می‌توانم بگویم که ما عمدتاً فرهنگ گوشت سفید هستیم. بشقاب شام پروتئین محور، چه در مورد یک سینه مرغ بدون استخوان صحبت کنید، چه یک استیک 16 اونسی، به عنوان یک انتظار روزمره چیزی است که آمریکا واقعا ایجاد کرده است و اکنون به بقیه جهان صادر می کند. الن گوستافسون، یکی از بنیانگذاران پروژه FEED و پروژه 30، می گوید که هر فرهنگ و مذهبی از غذا به عنوان بخشی از جشن های خود استفاده می کند، که هدف آن مقابله با گرسنگی و اضافه وزن در سطح جهان است. "ماهیت جشن غذا جهانی است. هر فصل، هر برداشت محصول و هر تعطیلات غذای خاص خود را دارد و این در آمریکا نیز صادق است. این به تعریف ما کمک می کند."
سوال: از مقاله می توانیم نتیجه بگیریم که _ بخشی از معنای آمریکایی بودن شده است.
1. خوردن برنج
2. خوردن لوبیا
3. خوردن گوشت سفید
4. خوردن نودل سوبا