متن: مانند غذای خوب، نوشتن خوب چیزی است که با لذت به آن نزدیک می شویم و از اولین طعم تا آخرین طعم لذت می بریم. و نویسندگان خوب، مانند آشپزهای خوب، ناگهانی تمام عیار ظاهر نمی شوند. درست برعکس، همانطور که آشپز باید آموزش خاصی را طی کند و بر مهارت‌های حرفه‌اش تسلط پیدا کند، نویسنده باید پشت میز کار خود بنشیند و ساعت‌های طولانی را صرف دستیابی به سبکی در نوشتن خود کند، هدفش هر چه باشد - کار مدرسه، مهم است. تجارت یا ارتباطات کاملاً اجتماعی. ممکن است مطمئن باشید که هر چه تلاش پرزحمت‌تر باشد، نوشته مؤثرتر و با ارزش‌تر است. هنوز مکان‌های دوردستی در جهان وجود دارد که ممکن است در آن‌ها یک کاتب عمومی پیدا کنید تا در ازای پول، کارهای تجاری یا نوشتن اجتماعی شما را برای شما انجام دهد. تعداد کمی از مدیران هستند که به اندازه کافی خوش شانس هستند که خدمات آن نوع نادر منشی را داشته باشند که می تواند از انواع نامه نویسی مراقبت کند و فقط یک یادداشت سریع از آن کار کند. اما برای بسیاری از ما، اگر نوشتنی برای انجام دادن وجود دارد، باید خودمان آن را انجام دهیم. ما باید اوراق مدرسه، اوراق تجاری یا اوراق خانگی بنویسیم. دائماً از ما خواسته می شود که کلمات را روی کاغذ بیاوریم. شمارش تعداد این کلمات، پیام‌ها، نامه‌ها و گزارش‌هایی که در نامه‌ها ارسال می‌شوند یا با دست ارسال می‌شوند، دشوار خواهد بود، اما ارقام روزانه باید بسیار زیاد باشد. علاوه بر این، هر کسی که می نویسد انتظار دارد، یا حداقل امیدوار است هر آنچه می نویسد، از کلمه اول تا آخر خوانده شود، نه اینکه فقط در فایل های «حروف خواندنی» یا در یک سبد کاغذ باطله انداخته شود. این دلیلی است که ما تلاش خود را به سمت یادگیری و تمرین مهارت های نوشتن جالب و مؤثر می کشیم.
سوال: نویسنده فکر می کند مهم ترین دلیل ما برای تمرین مهارت های نوشتاری _ .
1. برای کسب درآمد
2. برای جذب دیگران به خواندن
3. گزارش های روزانه را به راحتی انجام دهید
4. برای تبدیل شدن به منشی های خوبی