متن: چند سال پیش، زمانی که هنوز در دبیرستان بودم، با یک معلم فوق العاده و خونگرم آشنا شدم. در آن زمان از زندگی من، جدا از مشکلات معمول نوجوانی، تغییرات زیادی برای سازگاری وجود داشت. پدر و مادرم طلاق گرفته بودند، بنابراین من و برادر بزرگم ترجیح دادیم پیش پدرم بمانیم. با توجه به اینکه خانه را نگه می داشت، مجبور به جابه جایی نشدیم. در این مدت معلمم علاقه خاصی به من داشت. او از آنجایی که معلم زبان انگلیسی من بود، ذهن من را تشویق کرد که به سمت خلاقیتی که مدت ها بود از آن دست کشیده بودم، سفر کند. او مرا از پوسته ای که ساختم بیرون آورد. او مادر، خواهر بزرگترم، دوست و معلم من شد. تنها کاری که او نمی‌توانست انجام دهد این بود که من را دخترانه‌تر کند، زیرا بزرگ شدن تنها در کنار پدر و برادرم از من یک پسر بچه واقعی ساخت. گاهی اوقات، من واقعاً نابالغ می‌شوم، مخصوصاً اگر او عمداً کمتر از دیگران به من گل می‌زد. او می‌دانست که من می‌توانم بهتر از آنچه در اختیارم می‌گذارم انجام دهم و بنابراین مرا وادار کرد تا فراتر از محدودیت‌ها کار کنم. وقتی مدرسه را تمام کردم و بعد از کالج می خواستم زادگاهم را ترک کنم، ساعتی به من هدیه داد که هر ثانیه، با نبض من، باید من را به یاد کسی بیاندازد که تا ابد منتظر خواهد ماند و من را بدون رزرو دوست خواهد داشت. زمان گذشته و دوستی ما دور است، اما در قلب، روح و ذهن من، او نزدیکترین کسی است که تا به حال داشته ام.
سوال: نویسنده مانند یک پسر رفتار کرد زیرا _ .
1. او به محبت مادر نیاز داشت
2. او می خواست از پدر و برادرش یاد بگیرد
3. او تمام مدت فقط با مردان زندگی می کرد
4. معلم انگلیسی اش به او اهمیت نمی داد