متن: یک بار یک مهمان خانه از کوبا داشتم. در حین بازدید او، من یک مخلوط کن قدیمی شکسته را در سطل زباله انداختم. روز بعد روی پیشخوان من نشسته بود - در حالت کار. در دنیای او، مردم به سادگی نمی توانند کالایی را جایگزین کنند که به درستی کار نمی کند. آنها وقت می گذارند و می فهمند که چگونه آن را برطرف کنند. در کوبا، آنها هنوز هم ماشین های دهه 1960 رانندگی می کنند، عمدتاً به این دلیل که انتخابی ندارند. در مقابل، ایالات متحده یک "جامعه دور ریخته" است. آمارها نشان می دهد که هر آمریکایی شش پوند زباله در روز تولید می کند. من معتقدم مجموعه ای از عوامل به این پدیده کمک کرده است. "منسوخ شدن برنامه ریزی شده" یک راز نیست. این یک فلسفه تولید است که در دهه های 1920 و 1930 توسعه یافت، زمانی که تولید انبوه رایج شد. هدف این است که محصول یا قطعه ای بسازیم که با گذشت زمان یا پس از مدتی استفاده از کار بیفتد یا از مطلوبیت آن کاسته شود. این امر مصرف کننده را برای خرید مجدد تحت فشار قرار می دهد. منسوخ شدن برنامه ریزی شده هزینه ها را کاهش می دهد. کسب و کارها به جای ساختن یک محصول گران قیمت که برای مدت طولانی دوام می آورد، اقلام یکبار مصرف و مقرون به صرفه تری تولید می کنند. برخی از اقلام الکترونیکی آنقدر ارزان شده اند که تعویض آنها ارزان تر از تعمیر آنها است. اگر خودرویی دچار مشکلات مکانیکی شود، جایگزین کردن آن با مدل جدیدتر و قابل اعتمادتر ممکن است جذاب تر از تحمل یک هفته ماندن آن در گاراژ باشد. علاوه بر این، تبلیغات به مصرف کنندگان آموزش می دهد که چیزهای جدید و بهبود یافته را بخواهند. آنها را متقاعد می کند که هر چه بیشتر داشته باشند، شادتر خواهند بود. برخلاف مردم بسیاری از کشورهای در حال توسعه، ما در دنیای فراوانی زندگی می کنیم. مطالعه‌ای که توسط دکتر تیموتی جونز از دانشگاه آریزونا انجام شد، همچنین نشان داد که در ایالات متحده، 40 تا 50 درصد از کل غذای آماده برای برداشت هدر می‌رود. فراوانی و ضایعات به زودی با سبک زندگی آمریکایی ارتباط تنگاتنگی پیدا کردند.
سوال: طبق مقاله منسوخ شدن برنامه ریزی شده _ .
1. قبل از محبوب شدن تولید انبوه شروع شد
2. در نظر گرفته شده است که مصرف کنندگان را تشویق به خرید چیزهای بیشتر کند
3. منجر به افزایش قیمت اقلام می شود
4. کارخانه ها را ملزم به تولید محصولات با کیفیت بالا می کند