متن: ژان کالمان، یک زن فرانسوی، در 17 اکتبر 1995 رکوردشکنی شد، زمانی که در سن 120 سال و 238 روز، طولانی‌ترین انسان تاریخ را به خود اختصاص داد. یک مرد ژاپنی در سال 1986 در سن 120 سال و 237 روز درگذشت. ژان کالمان در خانه سالمندان کوچکی در جنوب فرانسه زندگی می کند. شوهرش، تنها فرزندش و نوه اش همگی مرده اند. او تقریباً نابینا و ناشنوا است و همیشه روی ویلچر است، اما پزشک او را بیشتر شبیه یک پیرمرد 90 ساله و سالم توصیف می کند تا یک فرد 120 ساله. او هنوز هم حس شوخ طبعی دارد. وقتی در تولد 120 سالگی‌اش از او پرسیدند که از آینده چه انتظاری دارد، او پاسخ داد: خیلی کوتاه. او همچنین خاطرنشان کرد که فکر می کند خداوند خوب همه چیز او را فراموش کرده است. پس کلید زندگی طولانی چیست؟ به گفته برخی از پزشکان، رژیم غذایی، ورزش و عدم استعمال دخانیات سه عامل مهم هستند. Jeanne Calment از دو نکته پیروی کرده است. او همیشه رژیم غذایی سالمی داشته است و هر روز ورزش می کرد تا اینکه در سن 115 سالگی پایش شکست. اما تا همین اواخر روزی دو لیوان شراب قرمز قوی می نوشید و سیگار می کشید (الان فقط یک مقدار کمی). علاوه بر این، جین کالمان ممکن است ژن های بسیار خوبی از والدینش داشته باشد. پدرش تا سن 94 سالگی و مادرش تا 86 سالگی زندگی کردند. یک وکیل محلی در 80 سالگی خانه او را با توافقی که هر ساله تا زمان مرگش به او پرداخت کند، خرید. در آن زمان باید حرکت خوبی به نظر می رسید، اما تا کنون وکیل حداقل سه برابر ارزش خانه به او پول داده است. هر سال در روز تولدش، جین کالمان کارتی برای او می فرستد که می گوید: ببخشید، من هنوز زنده ام!
سوال: ژان کالمان چه احساسی نسبت به کهولت سن دارد؟
1. او بدبخت و ناراضی است.
2. او شاد و شوخ طبع است.
3. او دوست دارد خیلی بیشتر زندگی کند.
4. او احساس می کند که به زودی خواهد مرد.