متن: برای درک مفهوم بازاریابی، فقط باید تفاوت بین بازاریابی و فروش را درک کرد. سال‌های نه چندان دور، بیشتر صنایع عمدتاً بر تولید کارآمد کالاها متمرکز بودند و سپس بر «فروشندگی متقاعدکننده» متکی بودند. چنین تولید و فروش بر نیازهای فروشنده برای تولید کالا و سپس تبدیل آنها به پول متمرکز است. از سوی دیگر، بازاریابی بر خواسته های مصرف کنندگان متمرکز است. ابتدا با تجزیه و تحلیل ترجیحات و خواسته های مصرف کنندگان و سپس تولید کالاهایی که آنها را برآورده می کند، شروع می شود. این رویکرد چشم به مشتری به عنوان مفهوم بازاریابی شناخته می شود، که به سادگی به این معنی است که سازندگان و فروشندگان به جای تلاش برای فروش هر چیزی که تولید آسان است، ابتدا متوجه می شوند که مصرف کننده می خواهد چه چیزی بخرد و سپس به دنبال ساخت آن می شود. برای خرید موجود است این مفهوم به معنای خیرخواهانه بودن تجارت یا اولویت دادن به رضایت مصرف کننده بر سود در یک شرکت نیست. همیشه دو طرف برای هر معامله تجاری وجود دارد - شرکت و مشتری - و هر یک باید قبل از وقوع تجارت راضی باشند. با این حال، بازرگانان و تولیدکنندگان موفق می‌دانند که مطمئن‌ترین راه برای کسب سود از طریق درک و ارائه خدمات به مشتریان است. نمونه بارز اهمیت پذیرایی از مصرف کننده در اواسط سال 1985، زمانی که کوکا کولا طعم نوشیدنی خود را تغییر داد، خود را نشان داد. عدم پذیرش طعم جدید توسط بخش قابل توجهی از مردم باعث بازسازی سریع کوکای کلاسیک شد که سپس در کنار نمونه جدید به بازار عرضه شد.
سوال: دغدغه اصلی صنایع قبل از پذیرش گسترده مفهوم بازاریابی چه بود؟
1. نیازهای بازار.
2. راندمان تولید.
3. رضایت کاربر.
4. ترجیحات فروشنده