متن: شش سال پیش، یک زن میامی که در راهروی یک ساختمان اداری قدم می زد، به طور اتفاقی متوجه دو مرد شد که کنار هم ایستاده بودند. چند دقیقه پس از خروج او، مردان فردی را که در ساختمان کار می کرد به قتل رساندند. بازرسان پلیس متوجه شدند که این زن تنها شاهدی است که دو مظنون را دیده است و احتمالاً می تواند آنها را توصیف کند. در مصاحبه با پلیس، حافظه او از این مردان به طرز ناامیدکننده ای نامشخص بود. چند روز بعد، روانشناس رونالد پی فیشر را آوردند تا توضیحات کامل تری از این زن دریافت کند. مصاحبه فیشر پیشرفتی را ایجاد کرد - زن تصویر واضحی از یکی از مظنونان گزارش کرد. او سپس چندین جزئیات در مورد ظاهر او را به یاد آورد. این اطلاعات به پلیس سرنخ های مهمی داد که آنها را قادر به دستگیری مظنونان و بستن پرونده کرد. بازرسان پلیس به دلیل دانش غنی فیشر در انجام مصاحبه شناختی، که نوعی فرآیند بازسازی حافظه است، کمک دریافت کردند. در شکل اصلی خود، مصاحبه شناختی بر هدایت شاهدان از طریق چهار تکنیک کلی یادآوری تمرکز دارد: تفکر در مورد محیط فیزیکی و احساسات شخصی که در زمان رویدادهای گذشته وجود داشته است، گزارش هر چیزی که در مورد آن رویدادها به ذهن می رسد، صرف نظر از اینکه چقدر شکسته یا نامرتبط است. بازگویی رویدادها در انواع ترتیب زمانی، شروع به پایان، پایان به آغاز، جلو یا عقب، و پذیرش دیدگاه های مختلف در حین یادآوری رویدادها. معمولاً یک مصاحبه گر رویکرد شناختی را با تشویق شاهد برای ایفای نقش فعال در یادآوری اطلاعات به جای پاسخ دادن فقط به سؤالات دیگران آغاز می کند. شاهد ابتدا آنچه را که اتفاق افتاده است، بدون وقفه مصاحبه‌گر با کلمات خود شرح می‌دهد. سپس مصاحبه‌کننده با تکنیک‌های خاص، مانند اینکه شاهد جزئیات آنچه اتفاق افتاده از جنبه‌های مختلف بگوید، بیشتر پیش می‌رود. آزمایشات با کارآگاهان پلیس آموزش دیده در این روش مصاحبه سخت نشان می دهد که آنها تقریباً 50٪ اطلاعات بیشتری از شاهدان نسبت به قبل از آموزش دریافت می کنند، در حالی که میزان خطا تقریباً یکسان است.
سوال: نکته کلیدی مصاحبه شناختی چیست؟
1. مصاحبه کننده باید هر از چند گاهی صحبت شاهد را قطع کند.
2. شاهد تشویق می شود که نقش فعالی در یادآوری اطلاعات داشته باشد.
3. مصاحبه باید خارج از کلانتری انجام شود.
4. شاهد باید جزئیات را در صحنه رویداد به یاد بیاورد.