متن: کلوریندا با آه غم انگیز هفده ساله گفت: «دو هفته قبل از کریسمس فقیر بودن بسیار وحشتناک است. خاله امی لبخند زد. عمه امی شصت ساله بود و ساعاتی را که روی تخت، روی مبل یا صندلی چرخدار سپری نمی کرد، گذراند. اما صدای خاله امی شنیده نشد که آهی بکشد. خاله امی به آرامی گفت: «هدایایی که با پول می‌توان خرید، تنها هدایایی نیستند که می‌توانیم بدهیم، و نه بهترین.» کلوریندا موافقت کرد: "اوه، می دانم که بهتر است چیزی از کار خودت بدهی، اما مواد لازم برای کارهای فانتزی هم هزینه دارند. این نوع هدیه برای من به اندازه هر هدیه دیگری قابل بحث نیست." عمه امی گفت: منظورم این نبود. "پس منظورت چی بود؟" کلریندا با گیج به نظر می رسید. خاله امی لبخند زد. او گفت: «فرض کنید که به معنای من برای خودتان فکر کنید. "این بهتر از این است که آن را توضیح دهم. علاوه بر این، فکر نمی کنم بتوانم آن را توضیح دهم. برای کمک به شما در فکر کردن به شما کمک می کند: "" "من آن را به شکل دیگری بیان می کنم. کلوریندا گفت: "بخشنده بدون هدیه لخت است." "این دقیقاً مشکل من است. خوب، امیدوارم تا کریسمس آینده من کاملاً ورشکسته نخواهم شد. من در فوریه به فروشگاه آقای Callender در موریبریج می روم. او این مکان را به من پیشنهاد داده است." "آیا عمه ات خیلی دلتنگت نمی شود؟" عمه امی با جدیت گفت. خاله امی گفت: "من فکر می کنم او ترجیح می دهد همراهی شما را داشته باشد تا بخشی از حقوق شما، کلریندا." "اما مطمئناً باید خودت تصمیم بگیری عزیزم." "خب، من باید خداحافظی کنم و به خانه فرار کنم." کلوریندا درست روبه‌روی خاله امی در خانه‌ای سفید کوچک پشت چند بید بزرگ زندگی می‌کرد. اما عمه مری نیز در آنجا زندگی می کرد - تنها خویشاوندی که کلوریندا داشت، زیرا عمه امی در واقع خاله او نبود. کلریندا از زمانی که به یاد می آورد همیشه با عمه مری زندگی می کرد. کلوریندا روزها در مورد معنای عمه امی گیج بود. سپس به یکباره به سراغ او آمد. در روز کریسمس، کلوریندا به عمه امی رفت. عمه امی روی مبل قبل از آتش دراز کشیده بود و کلوریندا کنار او نشست. او گفت: "من آمده ام تا همه چیز را به شما بگویم." "خاله امی، روزها به معنای تو فکر کردم... و بعد یک غروب فقط به سراغم آمد. ابتدا فکر نمی کردم بتوانم برخی از آنها را بدهم و بعد فکر کردم چقدر خودخواه هستم. حاضر بودم هر مبلغی برای هدایایی که داشتم بپردازم، اما حاضر نبودم چیزی را که داشتم بپردازم. با این حال، خاله امی از آن گذشتم. حالا می‌خواهم به شما بگویم که چه چیزی دادم. " "اول، خاله کیتی پیر بود. می‌دانی که او پرستار من در دوران کودکی بود. او همیشه خوشحال می‌شود که به دیدنش می‌روم، اما من هرگز نرفتم مگر زمانی که نتوانستم کمکش کنم. او بسیار است. ناشنوا و نسبتا کسل و احمق میدونی خب من یک روز کامل بهش دادم دیروز بافتنیمو گرفتم و تمام مدت باهاش نشستم و فقط حرف زدم و حرف زدم خیلی خوشحال و مغرور بود بهم گفت کی آمدم که او سال‌ها بود آنقدر اوقات خوشی را سپری نکرده بود.» «بعد... فلورانس بود. می‌دانی، خاله امی، ما تا سال گذشته همیشه دوستان صمیمی بودیم. سپس فلورانس یک بار به رز واتسون چیزی گفت که من داشتم. به او گفتم. فهمیدم و خیلی ناراحت شدم. نمی‌توانستم فلورانس را ببخشم، و به صراحت به او گفتم که دیگر هرگز نمی‌توانم دوست واقعی او باشم. فلورانس احساس بدی داشت، زیرا او واقعاً من را دوست داشت، و او پرسید من او را ببخشم، اما به نظر می رسید که نمی توانستم. خب، خاله امی، این هدیه کریسمس من به او بود... بخشش من." "امروز صبح هدیه‌اش را به خاله مری دادم. به او گفتم که به موریبریج نمی‌روم، فقط می‌خواهم با او در خانه بمانم. او خیلی خوشحال بود - و من هم خوشحالم، حالا که رفته‌ام. اینطور تصمیم گرفت.» عمه امی گفت: "هدایای تو هدیه های واقعی بوده اند، کلریندا." "یکی از شما - بهترین شما - به هر یک از آنها رفت." در حالی که پین کاغذ را باز می کرد، گفت: «فراموشت نکردم، عمه امی. بوته رز بود. عمه امی عاشق گل بود. انگشتش را زیر یکی از رزها گذاشت و آن را بوسید. او با مهربانی گفت: "به اندازه خودت شیرین است، فرزند عزیز." و این برای من در تمام روزهای تنهایی زمستان شادی خواهد بود. کلوریندا به آرامی گفت: "بله، به لطف تو، عمه امی."
سوال: کدام یک از جمله‌های زیر می‌تواند به بهترین نحو این جمله را توضیح دهد که «هدیه بدون هدیه‌دهنده خالی است؟»؟
1. یک هدیه توسط ذهن هدیه دهنده ارزش دارد.
2. بخشش هدیه ای است برای دهنده و گیرنده.
3. شما نمی توانید عشق یا احترام را با هدایای گران قیمت بخرید.
4. قبل از اینکه به کسی هدیه بدهید، دو بار فکر کنید