متن: یکی از بدترین احساساتی که شما به عنوان یک ورزشکار حرفه ای دارید، احساس پس از باخت در یک بازی به تیمی است که باید آن را شکست می دادید. این اتفاق دیشب در برابر بوستون سلتیکس رخ داد. آنها در تمام سال فقط 13 بازی را برده بودند و واقعاً در حال مبارزه بودند. ما به تازگی یک پیروزی بسیار خوب مقابل اورلاندو مجیک در جاده کسب کرده بودیم و احساس خوبی نسبت به خود داشتیم. روز خوبی برای ما شروع نشد وقتی فهمیدیم که T-Mac قرار است بازی با آنفولانزا را از دست بدهد. وقتی بهترین بازیکنان خود را از دست می دهید (یائو، تی مک)، همه باید کمی سخت تر بازی کنند و کمی بیشتر روی زمین انجام دهند. ما Bonzi Wells را به جای T-Mac وارد ترکیب کردیم (او تنها کسی بود که یک بازی خوب برای ما داشت). بازی زشتی بود ما معمولا یکی از بهترین تیم های تیراندازی سه امتیازی در NBA هستیم و از 22 شوت سه امتیازی فقط 1 مورد را انجام دادیم! من هرگز چنین اتفاقی را ندیده ام. هرگز! رافر آلستون، لوتر هد و من با هم 5 از 33 را از زمین شلیک کردیم. آخ! قرار نیست اینطور بازی های زیادی را ببری. حتی با شوت ضعیفی که به توپ زدیم، ما همچنان در کوارتر چهارم فرصت داشتیم بازی را ببریم، اما نتوانستیم بازی های برنده ای را انجام دهیم که باید برای خروج از زمین پیروزمندانه انجام دهید. در رختکن بعد از بازی، همه احساس وحشتناکی داشتند. وقتی یک بازی بد انجام می دهیم، احساس می کنیم که هم تیمی هایمان را ناامید کرده ایم. وقتی ورزشگاه را ترک می کنید و فقط می خواهید به خانه بروید و با کسی صحبت نکنید، احساس بدی در گودال شکم شما وجود دارد. این احساس وحشتناکی است، اما احساسی است که باعث می شود بخواهید بیشتر تلاش کنید و دفعه بعد بهتر عمل کنید. بچه ها بعدا با شما صحبت می کنم شین
سوال: متن به احتمال زیاد از نویسنده _ .
1. وبلاگ
2. پیام تلفنی
3. توجه داشته باشید
4. مصاحبه