متن: یک کلمه است که شب و روز بر زبان آمریکایی هاست، «متاسفم». یک بار که در خیابان راه می رفتم، مرد جوانی با عجله دوید و به کیف دستی من کوبید. حتی در حالی که به راهش ادامه می داد، برگشت و از من گفت "متاسفم". حتی در عجله هم عذرخواهی را فراموش نکرد . یک روز بعد از خریدن مقداری سیب، فروشنده داشت پول خرد را به من می‌داد، اما من آماده آن نبودم و یک سکه روی زمین افتاد و در حالی که برای برداشتن آن خم شد، گفت: «متاسفم». . من متحیر بودم -- چرا وقتی تقصیر من بود او عذرخواهی کرد؟ بار دیگر در پله برقی پا به پای مردی گذاشتم. در همان زمان، هر دو گفتیم "ببخشید". به نظرم جالب بود: آیا واقعاً لازم بود که او عذرخواهی کند؟ بعداً یکی از دوستان آمریکایی به من توضیح داد که طبق عقاید آمریکایی ها، پله برقی مکانی عمومی است که همه باید بتوانند در آن بایستند. بعد از اینکه شخصی در پله برقی موقعیتی را اشغال می کند و پیدا کردن جایی برای دیگری را دشوار می کند، آیا نیازی به عذرخواهی نیست؟ در طول اقامتم در آمریکا به تدریج متوجه شدم که وقتی اصطکاک در زندگی روزمره رخ می دهد، آمریکایی ها خیلی به این موضوع اهمیت نمی دهند که چه کسی مسئول است. اگر کسی مشکل دارد، یک "متاسف" همیشه لازم است. حتی اگر طرف مقابل صدمه ببیند، «متاسفم» باعث سرد شدن مزاج می شود. شاید به همین دلیل است که من هرگز کسی را ندیدم که در اتوبوس، مترو یا خیابان های آمریکا دعوا کند.
سوال:  وقتی فروشنده پول خرد را به من داد، _
1. من عمداً نمی خواستم آن را از فروشنده بپذیرم
2. فروشنده عمداً نمی خواست آن را به من بدهد
3. من دیرتر آن را قبول کردم تا فروشنده که آن را به من بدهد
4. فروشنده کندتر از آن بود که آن را بپذیرم به من بدهد