متن: روزنامه باید حقایق، حقایق ناب، بدون تعصب و عینی انتخاب شده را برای خواننده ارائه کند. این باید تفسیر، معنای واقعیات را ارائه دهد. این مهمترین وظیفه ای است که روزنامه نگاران آمریکایی با آن روبرو هستند - برای خواننده مشکلات روز را روشن کنند، اخبار بین المللی را به عنوان اخبار جامعه قابل درک کنند، تشخیص دهند که دیگر خبری نیست. چیزی به عنوان اخبار محلی، زیرا هر رویدادی در عرصه بین‌الملل واکنشی محلی در بازار مالی، محافل سیاسی، در واقع به شیوه زندگی ما دارد. در روزنامه‌نگاری این دیدگاه رایج وجود دارد که وقتی تفسیری را شروع می‌کنید، وارد آب‌های خطرناکی می‌شوید، جزر و مد شتابان عقاید. این مزخرف است. مخالفان تفسیر اصرار دارند که نویسنده و ویراستار باید خود را به «واقعیات» محدود کنند. این اصرار دو سؤال را مطرح می‌کند. حقایق چیست؟ در مورد سوال اول، در نظر بگیرید که چگونه یک داستان به اصطلاح "واقعی" بوجود می آید. خبرنگار پنجاه واقعیت را جمع آوری می کند. از بین این پنجاه نفر، که فضای او لزوماً محدود است، ده موردی را که مهم‌ترین آنها را می‌داند انتخاب می‌کند. دو. سپس ویراستار شب تعیین می کند که آیا مقاله باید در صفحه یک، جایی که تأثیر زیادی دارد، یا در صفحه بیست و چهارم، جایی که تأثیر کمی دارد، ارائه شود. قضاوت شماره سه. بنابراین در ارائه یک داستان موسوم به «واقعی» یا «عینی»، حداقل سه قضاوت دخیل است و این قضاوت ها اصلاً بی شباهت به قضاوت های درگیر در تفسیر نیستند، که در آن گزارشگر و سردبیر با استناد به منابع پژوهشی خود، کلیات خود را به کار می گیرند. پس‌زمینه و «خنثی‌گرایی خبری» آن‌ها، در مورد اهمیت خبر به نتیجه‌ای می‌رسند. دو حوزه قضاوت، ارائه اخبار و تفسیر آن، هر دو فرآیندهای عینی هستند تا ذهنی - به عنوان عینی، یعنی همان طور که هر انسانی می تواند باشد. می تواند این کار را به روش های دیگر و مؤثرتر از تفسیر انجام دهد. او می تواند این کار را با انتخاب آن واقعیت هایی انجام دهد که دیدگاه خاص او را تأیید می کند. یا می تواند این کار را با مکانی که داستانی را ارائه می دهد انجام دهد - آن را در صفحه اول تبلیغ کند یا آن را بکشد. تا صفحه سی
سوال: کدام یک از موارد زیر می تواند نگرش نویسنده را نسبت به عینی بودن بهتر بیان کند؟
1. او فکر نمی‌کند که در خبرنویسی یا گزارش‌دهی بی‌طرفی وجود داشته باشد.
2. شفاف سازی اخبار راهی برای عینی بودن برای خوانندگان است.
3. عینیت به جای نویسندگان توسط ویراستاران کنترل می شود.
4. انتخاب درست حقایق، زمینه محکمی را برای عینیت آماده می کند.