متن: اوشیما در حالی که هر دو دستش را بالای فرمان قرار داده است، به من نگاه می کند: "این جایی است که تو الان زندگی می کنی، کافکا. در اتاقی که خانم ساکی با دوست پسرش وقت می گذراند. همانطور که گفتم، کمی تغییر دارد. به کتابخانه، اما همان اتاق است.» سکوت از طرف من. زندگی خانم ساکی در 20 سالگی متوقف شد، زمانی که معشوقش مرد. روح متوقف شد. البته زمان بیرون مثل همیشه جریان دارد، اما او تحت تأثیر آن قرار نمی‌گیرد. برای او، آنچه ما زمان عادی می‌دانیم بی‌معنی است.» "بی معنی؟" اوشیما سر تکان می دهد. "مثل اینکه وجود ندارد." "دقیقا. وقتی او را بهتر بشناسید، متوجه خواهید شد." اوشیما دستش را دراز می کند و با یک حرکت کاملا طبیعی دستی را روی زانوی من می گذارد. "کافکا، در زندگی هر کسی یک نقطه بدون بازگشت وجود دارد. و در موارد بسیار کمی، نقطه ای که دیگر نمی توانی جلو بروی. و وقتی به آن نقطه رسیدی، تنها کاری که می توانیم انجام دهیم این است که بی سر و صدا این واقعیت را بپذیریم. چگونه زنده می‌مانیم." داریم به بزرگراه اصلی میرسیم. او ادامه می دهد: "یک چیز دیگر وجود دارد که من دوست دارم شما در مورد آن بدانید." "خانم ساکی قلب زخمی دارد. تا حدی این در مورد همه ما صدق می کند. اما خانم ساکی زخم خاصی دارد که فراتر از معنای معمول این اصطلاح است. روح او در راه های مرموز حرکت می کند. من نمی گویم که او خطرناک است- من را اشتباه نگیرید. در سطح روزانه او قطعاً کار خود را انجام داده است، احتمالاً بیشتر از هرکس دیگری که من می شناسم. او جذاب، عمیق و باهوش است. اما فقط اجازه ندهید که اگر متوجه چیزی شدید نگران شوید. گاهی اوقات در مورد او عجیب است." "عجیب؟" من نمی توانم بپرسم. اوشیما سرش را تکان می دهد. "من واقعا خانم ساکی را دوست دارم و به او احترام می گذارم. مطمئن هستم که شما هم همین احساس را خواهید داشت." این واقعاً به سؤال من پاسخ نمی دهد، اما اوشیما چیزی نمی گوید.
سوال: گفتگو صورت می گیرد _ .
1. در یک کتابخانه
2. در ماشین در حال حرکت
3. جایی که خانم ساکی با دوست پسرش وقت می گذراند
4. جایی که کافکا زندگی می کند