متن: آموزش شغلی دستورالعملی است که برای کمک به جوانان در شناسایی، انتخاب و آماده شدن برای یک شغل طراحی شده است. چنین دستورالعملی ممکن است بر نقش فرد در کار، اوقات فراغت یا زندگی خانوادگی متمرکز باشد. آموزش شغلی با آموزش حرفه ای که برای آموزش مهارت های شغلی خاص طراحی شده است متفاوت است. آموزش شغلی شامل یادگیری رسمی و غیررسمی است که در خانواده، جامعه و مدارس اتفاق می افتد. در مدارس، آموزش شغلی شامل فعالیت های آموزشی است که در بسیاری از دوره ها گنجانده شده است. این فعالیت ها برای بهبود نگرش ها، دانش و مهارت های مهم برای نقش های کاری طراحی شده اند. آموزش شغلی به دانش آموزان کمک می کند تا درک خود را توسعه دهند و از آن برای برنامه ریزی تحصیلی و زندگی کاری خود استفاده کنند. برنامه آموزش حرفه ای کامل در مدرسه از مهدکودک شروع می شود و حداقل تا دبیرستان ادامه می یابد. بسیاری از کالج‌ها و دانشگاه‌ها نیز از طریق برنامه‌های مشاوره خود، آموزش شغلی را ارائه می‌دهند. در مهدکودک ها و مدارس ابتدایی، نوجوانان در مورد انواع مختلف کار یاد می گیرند. در مدارس راهنمایی یا دبیرستان، کودکان شروع به کشف مشاغل و فعالیت های فراغتی می کنند که بیشتر مورد علاقه آنهاست. در دبیرستان، دانش آموزان اطلاعات دقیق تری در مورد مشاغل و سبک زندگی به دست می آورند. آنها ممکن است در کلاس‌های درس، گروه‌های کوچک یا جلسات انفرادی حضور داشته باشند که در آن یاد می‌گیرند چگونه تصمیم‌های شغلی بگیرند. آنها همچنین باید مهارت های مورد نیاز خود را برای ادامه تحصیل یا شغل پس از فارغ التحصیلی کسب کنند. مشاوران اطلاعاتی را در مورد مواردی مانند نحوه یافتن موقعیت شغلی و درخواست شغل و نحوه موفقیت در مصاحبه ها ارائه می دهند. معلمان و مشاوران از روش های مختلفی برای ارائه آموزش های شغلی استفاده می کنند، از جمله فیلم هایی در مورد مشاغل یا صنایع. کودکان ممکن است از والدین یا سایر بزرگسالان دعوت کنند تا به مدرسه بیایند و شغل خود را شرح دهند. یک دانشجو ممکن است کارگری را در محل کار همراهی کند. مطالعه کلاسی آموزش تعاونی با سابقه کار عملی.
سوال: یک کودک ممکن است در همه مکان‌های زیر تحصیلات شغلی دریافت کند به جز _ .
1. مدارس
2. خانه ها
3. جوامع
4. مکان های عمومی