متن: نیم سال قبل از فارغ التحصیلی از کالج، پسرم دیوید شروع به جستجوی کار کرد. به دلیل بحران مالی، رقابت همیشه شدید بود. پسرم شرکتی را هدف قرار داد که در یک شهر ساحلی قرار داشت. من به دیوید گفتم که از بین بیش از بیست کاندیدا فقط یک نفر استخدام شود. او به من گفت: من از ناامیدی نمی ترسم، تا زمانی که تلاش کنم، همیشه امید وجود دارد! سه مرد جوان می‌توانند وارد مرحله نهایی شوند که بعداً تصمیم می‌گیرد یک نفر استخدام شود. به نظر می رسید که همه چیز کاملاً خوب پیش می رود و دیوید یک هفته دیگر وارد مرحله نهایی شد. به طور غیرمنتظره ای، مصاحبه به طرز باورنکردنی ساده ای بود، که در طی آن مصاحبه کننده فقط برای مدتی با آنها چت کرد. راهبردهای مصاحبه ای که پسرم تهیه کرد اصلاً مفید نبود. مصاحبه کننده گفت که شرکت در 3 روز نتیجه را به آنها اطلاع خواهد داد. صبح روز سوم، دیوید پیامی از شرکت دریافت کرد که شاغل نیست. دیوید احساس ناامیدی کرد. در شب آن روز، دیوید ناگهان با هیجان از طریق تلفن به من گفت که او استخدام شده است. بسیار متعجب از او پرسیدم: "کل ماجرا چیست؟" دیوید به من گفت که پیام دیگری دریافت کرده است که در آن نوشته شده است که او شاغل است. دیوید در مورد آن بسیار گیج شده بود. بعداً متوجه شد که اولین متنی که برایش ارسال شده نیز بخشی از آزمون مصاحبه بوده است. سه مرد امروز صبح همان متن را دریافت کردند و فقط پاسخ دیوید برای شرکت راضی کننده بود. از پسرم پرسیدم: "چطور همه شما پاسخ دادید؟" پسرم گفت: یکی جواب نداد، یکی گفت خداحافظ و من گفتم متشکرم. تازه آن موقع بود که فهمیدم «امید» پسرم به این شکل درآمده است. یعنی وقتی احساس ناامیدی کردید، فراموش نکنید که به کسی که شما را ناامید می کند بگویید "متشکرم". در واقع، این یک تکه کیک است که بگویید "متشکرم". گفتن "متشکرم" نشان دهنده احترام به کار دیگران و نشان دهنده سخاوت بزرگ شماست. بنابراین، در حالی که در شرایط مشابه، از نظر فرصت ها در مقایسه با دیگران دست برتر را خواهید گرفت!
سوال: از این متن در مورد داوود چه چیزی می توانیم بیاموزیم؟
1. دیوید به دلیل کمبود پول، مشتاق یافتن شغل بود.
2. او می خواست برای یک شرکت در شهر محلی کار کند.
3. او امیدی به گرفتن این شغل نداشت.
4. او نگرش مثبتی نسبت به شکست داشت.