متن: روزی روزگاری یک هیولا بود. او بسیار زشت بود و دوستی نداشت. هیچ کس نمی خواست با او صحبت کند. حتی سایر هیولاها او را زشت می دانستند. او تنها زندگی می کرد و بسیار ناراضی بود زیرا بسیار تنها بود. "کاش یک دوست داشتم." او هر روز با خود می گفت: "یک دوست کافی است. یکی برای صحبت کردن." او نامه ای به یک مجله نوشت. مجله به مردم توصیه می کرد. او نوشت: سردبیر عزیز، من یک هیولای زشت هستم، چگونه می توانم دوست پیدا کنم؟ سردبیر پاسخ داد: "هیولا عزیز، برای یک دوست در این مجله تبلیغ کنید." هیولا یک تبلیغ نوشت. "هیولا دوست می خواهد، مرد یا زن. من دو سر، چهار دست، شش پا و سه دم دارم. یک چشم آبی، یک چشم سبز و یک چشم قهوه ای دارم. دود از بینی من خارج می شود. اما من واقعا یک چشم هستم. هیولای مهربان و دوست خوبی برای کسی خواهد بود. اگر مایلید با من ملاقات کنید، لطفاً ساعت 6 بعد از ظهر روز جمعه، 7 می، بیرون از فروشگاه بلیک بایستید. برای آقای A، جعبه 45، مجله همه بنویسید." چند روز بعد به مجله رفت. "آیا نامه ای برای جعبه 45 دارید؟" او درخواست کرد. منشی به جعبه 45 نگاه کرد. "بله، یکی وجود دارد." گفت و به او داد. هیولا نامه را باز کرد و خواند: "هیولا عزیز، من فکر می کنم شخصیت یک شخص مهمتر از ظاهرش است. من جمعه بیرون فروشگاه بلیک منتظر می مانم. لطفاً یک گل حمل کنید تا شما را بشناسم. با احترام، خانم آلیس. تویت."
سوال: چرا هیولا ناراضی بود؟
1. او هیچ دوستی نداشت.
2. او زشت بود.
3. او دو سر داشت.
4. او سه دم داشت.