متن: آقای پیتر جانسون، بیست و سه ساله، دیروز به مدت نیم ساعت برای فرار از ماشین گرفتارش که وارونه در عمق سه فوتی آب فرود آمد، جنگید. آقای جانسون تنها راه فرار -- از طریق چکمه . ماشین آقای جانسون پس از لغزیدن روی یخ و برخورد به بانک در گودالی در رامنی مارسین، کنت به پایان رسیده بود. من نمی‌توانستم درها را به زور فشار دهم، زیرا به دیوارهای خندق چسبیده بودند و جرات نداشتم پنجره‌ها را باز کنم، زیرا می‌دانستم که آب به داخل سیل می‌آید. آقای جانسون، فروشنده شیرین Sitting Home، کنت، ابتدا سعی کرد با به صدا درآوردن بوق و چکش روی سقف و چکمه، توجه سایر رانندگان را به خود جلب کند. سپس مبارزه خود را برای فرار آغاز کرد. بعداً گفت: "این واقعاً نیم پنی بود که زندگی من را نجات داد. این تنها سکه ای بود که در جیبم داشتم و از آن برای باز کردن صندلی عقب استفاده کردم تا وارد چکمه شوم. اما هیچ کمکی نیامد." ده دقیقه طول کشید تا صندلی باز شود و پنج دقیقه دیگر پاک کردن نمونه های شیرین از چکمه. سپس آقای جانسون ابزاری پیدا کرد و شروع به کار روی قفل چکمه کرد. پانزده دقیقه گذشت." این تنها فرصتی بود که داشتم. _ اما به محض اینکه درب صندوق عقب را جابه جا کردم، آب و گل به داخل ریخت. درب را به زور داخل گل و لای فرو کردم و در حالی که درب صندوق را پر کرد از ماشینم بیرون آمدم. بالا." آقای جانسون دست‌ها و بازوی‌اش بریده و کبود شده بود و به مزرعه بکت در همان نزدیکی رسید، جایی که همسر کشاورز، خانم لوسی بیتس، از او مراقبت می‌کرد. او که با پتو پوشانده شده بود، گفت: «این سی دقیقه به نظر ساعت‌ها بود.» پلیس شب گذشته گفت: «فقط نوک چرخ‌های خودرو مشخص بود. خودرو در ته خندق در دو فوت گل فرو رفته بود.»
سوال: از این قسمت می توان استنباط کرد که _ .
1. پلیس به آقای جانسون کمک کرد تا از خندق خارج شود
2. تصادف در یک روز گرم و روشن رخ داد
3. خندق در امتداد یک جاده روستایی دور افتاده بود
4. آقای جانسون همسری مهربان داشت و به خوبی حضور داشت