متن: وقتی پدرم برای کار آماده می شد، خانه ما با در زدن و حرف ها اداره می شد. برای صبحانه می آمد پایین. روزنامه صبح کنار بشقابش بود. همیشه اول «مرگ ها» را می خواند و بعد یک بار روی میز می زد. یکی از خواهرانم نان تستش را که قبلاً برایش کره زده بود آورد. معمولاً چیزی نمی گفت، اما یک بار شنیدم که گفت: "خیلی دوستت دارم ادیت. اگر نان تست مرا دو طرف کره بمالی بیشتر دوستت دارم." او در تمام مدت صبحانه روزنامه را خواند. دو ضربه روی میز به معنای "من برای چایم آماده ام". اگر یک ضربه به دنبال آن بیفتد، این به معنای "نان تست بیشتر، لطفا". بعد از صبحانه گفت: چکمه. کاغذ برای او روی پشتی صندلی پهن شده بود. کاغذ دیروز را روی صندلی برای پایش گذاشتند و چکمه هایش را تازه تمیز شده برایش آوردند. ایستاده خواند و در عین حال چکمه هایش را پوشید. با یک چکمه تمام شد، گفت: اتوبوس. در آن لحظه یکی از دخترها به بیرون به سمت دروازه باغ رفت و آنجا منتظر ماند. کار او این بود که وقتی اتوبوس می آمد آن را متوقف می کرد. گاهی زود می آمد و باید منتظر پدرم بود. "مانتو، کلاه." یکی از خواهرهایم قبلاً کتش را برس کشیده بود. حالا آن را برای او باز کرد و دستانش را به داخل آن هدایت کرد. دختر دیگری با کلاهش آمد که به خوبی برس خورده بود. "دستمال، لوله." آنها را آوردند و با تنباکوی او در جیبش گذاشتند. از پنجره به بیرون نگاه کرد و گفت یا «عصا» یا «چتر». به او تحویل داده شد. اکنون آماده بود، او همچنان مشغول خواندن روزنامه بود. تا زمانی که فریاد «اتوبوس می آید» را نشنید آن را زمین نگذاشت. بعد مادرم را بوسید و بیرون رفت. دخترها آزادانه نفس می کشیدند. مرد چقدر خوش شانس است که در خانه زن و پنج دختر داشته باشد!
سوال: همه دخترا صبح خیلی سرشون شلوغ بود چون _ .
1. پدرشان هرگز به آنها کمک نکرد
2. پدرشان همیشه دستورات مختلفی را در یک زمان می داد
3. هر یک از آنها باید کار خود را به موقع شروع می کردند و به پایان می رساندند
4. آنها به اندازه کافی باهوش یا سریع نبودند که بتوانند وظایف خود را انجام دهند