متن: مارتین پس از گذراندن دو هفته با برادرش در نیویورک برای کار در دفترش در لندن برمی‌گشت. او با دلی سنگین برمی‌گشت. فقط این نبود که او همیشه از جت لگ رنج می برد. این بود که صبح‌های دوشنبه همیشه با یک جلسه تیم شروع می‌شد و در طول ماه‌ها، او از آنها متنفر شده بود. مارتین آگاه بود که همکاران با دستور کار پنهان به این جلسات نزدیک می شدند. آنها سرگرم بازی بودند. و او می‌دانست که مردم صادق و علنی نیستند. خود جلسات به اندازه کافی بد بودند - بعد از آن جلسه تمام ناله‌هایی مانند "می‌توانستم این ایده را بهبود ببخشم، اما نمی‌خواستم بگویم" بود. با شروع جلسه صبح امروز، مارتین خود را برای کسالت و کسالت معمولی آماده کرد. اما با پیشرفت جلسه، از صدای پس زمینه عجیبی آگاه شد. در ابتدا فکر کرد که هنوز صدای موتور را از هواپیما می شنود. او را به لندن برگرداند. اما وقتی روی سر و صدا تمرکز کرد، کمی واضح تر شد. او در کمال تعجب متوجه شد که می تواند همزمان با صحبت کردن به آنچه که آنها فکر می کنند بشنود. چیزی که او را حتی بیشتر از به دست آوردن این قدرت عجیب شگفت زده کرد این بود که متوجه شد آنچه مردم می گویند چنین نیست. آنها واقعاً چه فکر می کردند. آنها رزروهای خود را به وضوح بیان نمی کردند. آنها از دیدگاه هایی که فکر می کردند ممکن است محبوب باشند حمایت نمی کردند. آنها بینش های جدید خود را ارائه نمی کردند. آنها ایده های جدید خود را داوطلبانه ارائه نمی کردند. مارتین غیرممکن بود که به دانش جدیدش پاسخ ندهد.بنابراین او شروع به مداخلات ملایم کرد، بیشتر بر اساس آنچه می‌شنید که همکارانش فکر می‌کردند تا آنچه که می‌شنیدند.» پس جان، واقعاً می‌گویی... ""سوزان، آیا واقعاً این را فکر می‌کنی؟" "تام، آیا ایده‌ای در مورد اینکه چگونه می‌توانیم این کار را پیش ببریم دارید؟" آنها با گیج به او نگاه کردند. در حقیقت، او نسبت به استعداد تازه کسب شده‌اش احساس غرور می‌کرد. با پیشرفت جلسه، برای او واضح بود که هر یک از اعضای جلسه یاد می گیرند که چگونه افکار دیگران را بشنوند. بازی شروع به از بین رفتن کرد. مردم شروع به صحبت مستقیم تر کردند. دیدگاه ها بهتر درک شدند. فضا بازتر و قابل اعتماد تر شد. جلسه به پایان رسید. وقتی مردم اتاق را ترک کردند، مارتین متوجه شد که او هنوز می‌تواند به آنچه فکر می‌کنند بشنود.» این بهترین جلسه‌ای بود که تا به حال داشته‌ایم.» «همه جلسات باید همینطور باشند.» من می خواهم آنچه را که فکر می کنم بگویم."
سوال: چرا مارتین از جلسه تیم شرکتش متنفر بود؟
1. چون باید هر دوشنبه صبح برگزار می شد.
2. چون از برگزاری چنین جلسه ای خسته شده بود.
3. چون نمی توانست جلسه ای را که از نظم خارج شده بود کنترل کند.
4. چون فضای جلسه باز و قابل اعتماد نبود.