متن: تأمل در گذشته در مورد آن دسته از تصمیمات یا اقداماتی که قابل تغییر نیستند و مشغول شدن با افکار "اگر چی؟" راهی برای زندگی نیست اما چند چیز در زندگی وجود دارد که اگر این فرصت را داشتم، احتمالاً به طور متفاوتی انجام می دادم. من یک بار در رشته معماری تحصیل کردم - چیزی که از زمانی که یادم می‌آمد دیوانه‌اش بودم - و بعد ناگهان تغییری در ذهنم ایجاد شد. با مشاورم قرار ملاقات گذاشتم و به او گفتم که دیگر مطمئن نیستم که می‌خواهم حرفه معماری را دنبال کنم. "از رویای کودکی خود دست نکش!" فکر کردم: «راست می گوید. من فقط باید آن را برجسته کنم و نباید دختر کوچکی را که زمانی عاشق معماری بود ناامید کنم. خیلی بد بود. من بودم، رویای کودکی را که مدتها بود محو شده بود، نگه داشتم. وقتی یک سال بعد با یکی از دوستانم در مورد آن صحبت کردم، او پرسید: "در حال حاضر، می خواهید با زندگی خود چه کار کنید؟" آنجا بود که متوجه شدم رویاها در طول زمان تغییر می کنند و اگر به عنوان یک بزرگسال نمی خواهید رویاهای کودکی را رها کنید. خوشبختانه دیر نشده بود. بعد از کمی فکر جدی، رشته ام را به روزنامه نگاری تغییر دادم. این چیزی نبود که همیشه تصور می‌کردم دنبالش بروم - اما در آن لحظه، آن چیزی بود که می‌خواستم. ما بزرگ می شویم و گاهی رویاهایمان تغییر می کنند -- و این کاملاً اشکالی ندارد. فقط باید هر چند وقت یکبار از خود بپرسید "آیا این هنوز همان چیزی است که من می خواهم؟" اگر پاسخ منفی است، ادامه دهید و شروع به تعقیب یک مورد جدید کنید.
سوال: نویسنده از این تجربه چه درسی گرفت؟
1. توصیه های شغلی دیگران را دنبال نکنید
2. اشکالی ندارد که به عشق واقعی خود روی آوریم.
3. قبل از تحقق رویای خود ما را بهبود بخشید
4. اصرار روی رویاهای دوران کودکی سخت است