متن: اولین باری که کارلوس را دیدم هرگز باور نمی کردم که او زندگی من را تغییر دهد. آغوشم پر از کتاب بود و داشتم وارد کلاس می شدم که به چیزی جامد برخورد کردم. کارلوس بود. گفت: «خدای من، تو قد بلندی.» البته کلاس شروع به خندیدن کرد. با عصبانیت بدون هیچ حرفی به سمت صندلیم رفتم. نگاهی به عقب انداختم تا ببینم آیا رید هرینگتون با بقیه می خندد. این آخرین نی خواهد بود. اما رید در حال مطالعه شیمی بود و به نظر نمی رسید از چیز دیگری آگاه باشد. نمی دانستم چرا رید را دوست خود می دانستم. شاید فقط به این دلیل که او دو اینچ از من بلندتر بود. "آن صندلی را بنشین." آقای مک کارتی به کارلوس تازه وارد مغرور گفت و به تنها جای خالی پشت اتاق اشاره کرد. کارلوس به شدت خندید. "اما من به چند دیکشنری نیاز دارم." دوباره کلاس خندیدند، اما حالا با کارلوس می خندیدند نه به او. او فقط 10 دقیقه اینجا بود و قبلاً آنها را در کنار خود داشت." زنگ کلاسها به صدا درآمد. همانطور که ایستادم تا بروم، دیدم کارلوس به سمت من می آید. "ببخشید که شرمنده شما شدم." سرم را صاف روی موهای مشکی اش نگاه کردم: «اشکال ندارد.» «باید بهتر بدانم.» او همچنان راهم را بسته بود. اسمت چیه؟" "کارن فوربس." "احتمالا شنیدی که گفتم من کارلوس هررا هستم." دستش رو دراز کرد. ناخواسته باهاش دست دادم. با چشمای قهوه ایش با جدیت به من نگاه کرد." "من نمی دانم چرا شما اینقدر حساس هستید." کنارش زدم و با تندی گفتم: نمیفهمی. چند قدمی دنبالم آمد. او گفت: "من فقط کسی هستم که باید، کارن." "من و تو شباهت های زیادی داریم." این انتخابات مدرسه بود که باعث شد دوباره به کارلوس فکر کنم. رید هرینگتون به عنوان رئیس جمهور و کارلوس معاون رئیس جمهور انتخاب شدند. "چطور؟" مدام از خودم می‌پرسیدم: «چطور این میگو که فقط یک ماه است در شهر آمده است، اینقدر محبوب شده است؟» بنابراین آن روز صبح، کارلوس را متوقف کردم و گفتم: "به نظر نمی رسد شما را اذیت کند ---کوتاه بودن." او به من نگاه کرد. "البته که من از کوتاه قد بودن مشکل دارم. اما کاری از دستم برنمی آید. وقتی فهمیدم باید زندگی ام را در این پوست کم اندازه بگذرانم، فقط تصمیم گرفتم بهترین استفاده را از آن بکنم و روی بودن تمرکز کنم. خودم." "به نظر می رسد که شما عالی با هم کنار می آیید." "اعتراف کردم، "اما من چه؟ هیچ کس نمی خواهد با دختری قد بلندتر از او قرار بگذارد.» «مشکل تو این است که می ترسی خودت باشی. تو باهوشی و شما می توانید زیبا باشید در واقع، شما ممکن است بیش از این زیبا باشید.» احساس کردم که قرمز شدم.
سوال: با توجه به متن، محتمل ترین پایان کدام است؟
1. نویسنده نگرش خود را نسبت به کارلوس تغییر داد.
2. کارلوس و نویسنده با یکدیگر بحث کردند.
3. کارلوس و رید دوستان بسیار خوبی شدند.
4. کارلوس به عنوان رئیس کمیته دانشجویی انتخاب شد.