متن: آقا و خانم اسمیت همیشه در گذشته تعطیلات تابستانی خود را در نیوجرسی گذرانده بودند و در مسافرخانه کوچکی در پای تپه اقامت داشتند. با این حال، یک سال، آقای اسمیت از کسب و کار خود پول زیادی به دست آورد، بنابراین آنها تصمیم گرفتند به لندن بروند و در یک هتل واقعا خوب اقامت کنند، در حالی که به گردش در اطراف آن شهر معروف می رفتند. آنها به لندن پرواز کردند و یک شب دیر به هتل خود رسیدند. آنها انتظار داشتند که باید گرسنه بخوابند، زیرا در آن مسافرخانه کوچک نیوجرسی، بعد از هفت وعده غذایی سرو نمی شد. از این رو وقتی مردی که آنها را در سالن پذیرایی کرد از آنها پرسید که آیا شام را همان شب آنجا می‌برند تعجب کردند. "هنوز داری شام میخوری؟" از آقای اسمیت پرسید. مرد پاسخ داد: «بله، حتماً قربان». «تا نه و نیم سرو می‌کنیم». "پس ساعت غذا چند است؟" از آقای اسمیت پرسید. مرد پاسخ داد: «خب، آقا، صبحانه را از هفت تا یازده و نیم صبح، ناهار را از دوازده تا سه بعد از ظهر، چای را از ساعت چهار تا پنج، و شام را از ساعت شش تا نه و نیم سرو می‌کنیم.» اما به سختی فرصتی برای دیدن مناظر لندن برای ما باقی می ماند! گفت خانم اسمیت.
سوال: آقا و خانم اسمیت _ در گذشته.
1. اغلب در یک هتل بزرگ در نیوجرسی اقامت داشت
2. به جاهای زیادی سفر کرده بود
3. اغلب در یک مسافرخانه کوچک اقامت کرده بود
4. پول زیادی به دست آورده بود