متن: یک مرد جوان مهم ترین چیز در زندگی را از پسر همسایه می آموزد. مدتی بود که جک پیرمرد را ندیده بود. دانشگاه، دختران، شغل و خود زندگی مانع شدند. در واقع، جک در سراسر کشور به دنبال رویاهای خود حرکت کرد. در آنجا، جک در شلوغی زندگی پرمشغله‌اش، زمان کمی برای فکر کردن به گذشته داشت و اغلب زمانی برای گذراندن با همسر و پسرش نداشت. او روی آینده اش کار می کرد و هیچ چیز نمی توانست جلوی او را بگیرد. مادرش پشت تلفن به او گفت: "آقای بلسر دیشب فوت کرد. مراسم خاکسپاری چهارشنبه است." خاطرات مثل یک فیلم خبری قدیمی در ذهنش جرقه زد و آرام نشسته بود و روزهای کودکی اش را به یاد می آورد. "جک، صدایم را شنیدی؟" جک گفت: "اوه، متاسفم، مامان. بله، شما را شنیدم. خیلی وقت است که به او فکر نمی کردم. متاسفم، اما صادقانه فکر می کردم که او سال ها پیش مرده است." مامان به او گفت: "خب، او شما را فراموش نکرد. هر بار که او را می دیدم از حال شما می پرسید. او به قول خودش روزهای زیادی را که روی "کنار حصار" گذرانده اید به یاد می آورد." به او. جک گفت: «من آن خانه قدیمی که او در آن زندگی می کرد را دوست داشتم. او گفت: «می‌دانی، جک، پس از مرگ پدرت، آقای بلسر وارد عمل شد تا مطمئن شود که تو تأثیر یک مرد در زندگی‌ات داشته‌ای.» او گفت: «او کسی بود که به من نجاری آموخت. جک گفت: "اگر او نبود من در این کار نبودم. او زمان زیادی را صرف آموزش چیزهایی به من کرد که فکر می کرد مهم هستند... مامان، من برای مراسم خاکسپاری آنجا خواهم بود." به همان اندازه که سرش شلوغ بود به قولش عمل کرد. جک پرواز بعدی به زادگاهش را گرفت. تشییع جنازه آقای بلسر کوچک و بدون حادثه بود. او از خود فرزندی نداشت و بیشتر فرزندانش از دنیا رفته بودند. شب قبل از اینکه مجبور به بازگشت به خانه شود، جک و مادرش برای دیدن خانه قدیمی همسایه یک بار دیگر به آنجا رفتند. جک در آستانه در ایستاده بود و لحظه ای مکث کرد. این مانند عبور از یک بعد دیگر بود، جهشی در فضا و زمان. خونه دقیقا همونطوری بود که یادش میومد. هر قدم خاطراتی داشت هر عکس، هر تکه اثاثیه .... جک ناگهان متوقف شد. "چی شده جک؟" مامانش پرسید "جعبه از بین رفته است." او گفت. "چه جعبه ای؟" مامان پرسید. "یک جعبه طلای کوچک بود که او بالای میزش قفل کرده بود. حتما هزار بار از او پرسیده بودم که داخلش چیست. تنها چیزی که او همیشه به من می گفت این بود "چیزی که بیشتر از همه برایم ارزش دارد." جک گفت. اون رفته بود. همه چیز در مورد خانه دقیقاً همانگونه بود که جک آن را به خاطر داشت، به جز جعبه. او تصور کرد که یکی از خانواده بلسر آن را گرفته است. حالا من هرگز نمی‌دانم چه چیزی برای او اینقدر ارزشمند بود.» جک گفت. "بهتر است کمی بخوابم. من یک پرواز زود هنگام به خانه دارم، مامان." حدود دو هفته از مرگ آقای بلسر گذشته بود. جک یک روز پس از بازگشت از محل کار به خانه، یادداشتی را در صندوق پستی خود پیدا کرد: «امضا در بسته لازم است. هیچکس در خانه نیست. لطفاً ظرف سه روز آینده به اداره پست اصلی بروید». یادداشت خوانده شد اوایل روز بعد جک بسته را پس گرفت. جعبه کوچک قدیمی بود و انگار صد سال پیش پست شده بود. خواندن دست خط دشوار بود، اما آدرس برگشت توجه او را جلب کرد. "آقای هارولد بلسر" خوانده شده است. جک جعبه را به سمت ماشینش بیرون آورد و بسته را باز کرد. داخل جعبه طلا و یک پاکت بود. هنگام خواندن یادداشت داخل دستان جک می لرزید. پس از مرگم، لطفاً این جعبه و محتویات آن را برای جک بنت ارسال کنید. یک کلید کوچک روی نامه چسبانده شده بود. جک با احتیاط قفل جعبه را باز کرد و در حالی که اشک چشمانش را پر می کرد قلبش تند می زد. در آنجا یک ساعت جیبی طلایی زیبا پیدا کرد. انگشتانش را به آرامی روی محفظه ریز حکاکی شده گذراند و قفل آن را باز کرد. در داخل او این کلمات حک شده بود: "جک، از وقت شما متشکرم! - هارولد بلسر." "چیزی که او بیش از همه برایش ارزش قائل بود... وقت من بود" جک ساعت را برای چند دقیقه نگه داشت، سپس با دفترش تماس گرفت و قرارهای دو روز آینده خود را پاک کرد. "چرا؟" جانت، دستیارش پرسید. او گفت: "من به مدتی برای گذراندن با پسرم نیاز دارم."
سوال: از متن می توان نتیجه گرفت _ .
1. جک از مرگ آقای بلسر بسیار ناراحت بود.
2. جک از این که وقت زیادی را با آقای بلسر گذرانده بود احساس پشیمانی کرد.
3. جک هنگام یادگیری نجاری برای آقای بلسر لذت زیادی به ارمغان آورد.
4. بچه آقای بلسر قبل از او مرده بود.