متن: کودکی پشت میزش می نشیند تا معلم امتحانش را پس بدهد و دعا می کند که علامت های قرمز روی آن پاشیده نشود. دانش‌آموزان کلاس می‌دانند که کاغذی که چندین علامت قرمز روی آن دارد معمولاً نمره کمتری دریافت می‌کند. کودکی که روی تستش علامت‌های قرمز زیادی دارد، به سرعت کاغذ را تا می‌کند و داخل میزش می‌گذارد به این امید که کسی تست او را نبیند. یک جنبش آموزشی برای بازنشستگی قرمزها برای رنگ‌های ملایم‌تر از خودکارهای بنفش، سبز و آبی وجود دارد تا کار دانش‌آموزان را مشخص کند. بسیاری از مربیان آسیب روانی ناشی از علامت های قرمز ثابت روی کاغذ را به عزت نفس کودک می دانند. پس از اینکه کودک تست خود را با علامت های قرمز بی شماری دریافت کرد، احتمال کمی وجود دارد که او برای کشف اشتباهات خود زحمت بکشد. بررسی اشتباهات او در کلاس بسیار شرم آور است و همچنین بسیاری از کودکان نمی خواهند آزمایش رنگ قرمز خود را به والدین خود نشان دهند. هدف از نمره دادن به یک مقاله یا تست، شناسایی نقاط ضعف کودک و ارائه پیشنهادهایی برای بهبود توانایی او در یک موضوع خاص است. علامت های قرمز برای دانش آموز برای درک آرام اشتباهات خود بسیار مناسب است. در عوض ناراحت می شوند و گفتگوی خودانتقادی خود را آغاز می کنند. هیچ دانش آموزی نمی خواهد شکست بخورد. آنها فقط نمی دانند چگونه به برتری برسند. همه رنگ‌ها بر وضعیت ذهنی ما تأثیر می‌گذارند. قرمز یک رنگ قدرتمند است که به ما انرژی می دهد. رنگ‌هایی مانند آبی و سبز رنگ‌هایی آرام‌بخش برای بدن هستند. بیمارستان‌ها اغلب از پزشکان اسکراب آبی یا سبز می‌پوشند، زیرا باعث آرامش بیمار در سطح ناخودآگاه می‌شود. من هرگز ندیده ام که یک دکتر از اسکراب قرمز استفاده کند زیرا باعث استرس بیمار می شود. وقتی تصمیم گرفتید روی کاغذ کودک را با قرمز، رنگ 1 خون علامت گذاری کنید، این را به خاطر بسپارید.
سوال: ما می توانیم از این قطعه استنباط کنیم که _ .
1. بسیاری از مربیان هنوز ترجیح می دهند روی کاغذهای دانش آموزان علامت قرمز بگذارند.
2. باید کاغذهای دانش آموزان را با رنگ های مختلف علامت گذاری کنیم
3. علامت های قرمز نوعی محرک برای یادگیری دانش آموزان است.
4. دانش‌آموزانی که روی کاغذهای خود علامت‌های قرمز دریافت می‌کنند ممکن است بدتر عمل کنند.