متن: هکتور همیشه هر چه داشت می داد. اما از آنجایی که اندازه او فقط نصف پسران دیگر بود، بیشتر مجبور بود در بازی های فوتبال دبیرستان خود بنشیند. با این حال، پدر هکتور همیشه در جایگاه ها بود و تشویق می کرد. او هرگز یک بازی را از دست نداد. چند سال بعد، هکتور تصمیم گرفت برای تیم کالج امتحان کند. مربی او را حفظ کرد زیرا او همیشه تمام قلب خود را در هر تمرین می گذاشت. اما با این حال، پسر هرگز نتوانست بازی کند. متاسفانه کمی قبل از بازی بزرگ پلی آف به هکتور گفته شد که پدرش فوت کرده است. مربی پیشنهاد کرد که نباید به بازی بیاید. اما پسر می خواست آنجا باشد. شنبه بازی خوب پیش نمی رفت. هکتور مدام از مربی می خواست که به او فرصت بدهد. بالاخره مربی تسلیم شد. چه شگفتی! هکتور می دوید، پاس می داد، سد می کرد و مثل یک ستاره تکل می زد. تیم او شروع به جبران کرد. نتیجه خیلی زود مساوی شد. نزدیک پایان بازی، هکتور توپ را گرفت و تمام راه را برای تاچ داون برنده دوید. سپس مربی به سمت او آمد، "بچه، من نمی توانم آن را باور کنم. تو فوق العاده بودی! چگونه این کار را انجام دادی؟" هکتور در حالی که اشک در چشمانش حلقه زده بود پاسخ داد: "خب، می دانستی که پدرم مرده است، اما می دانستی که او هم نابیناست؟"
سوال: پدر هکتور در هر بازی حضور داشت _ .
1. فوتبال بازی
2. برای تشویق هکتور
3. برای کارگردانی هکتور
4. برای گرفتن فوتبال