متن: پایان سال دوم تحصیلی من نزدیک بود. یک غروب در هفته آخر ماه می، مامان با من در خوابگاه تماس گرفت. تعطیلات تابستانی من با مادربزرگ و پدربزرگ و کمک کردن در اطراف مزرعه آنها می گذرد. این ترتیب برای همه خانواده حس خوبی داشت. من خودم کاملاً به این موضوع متقاعد نشده بودم، اما حدس زدم که فقط یک تابستان است. سال آینده نوبت برادر کوچکم خواهد بود. بعدازظهر دیر رسیدم. مادربزرگ بیشتر از آنچه که ما سه نفر می توانستیم بخوریم غذا درست کرده بود. او کاملاً مرا خیلی دوست داشت. صبح روز بعد، پدربزرگ برای ما دو نفر صبحانه درست کرد. او به من گفت مادربزرگ دیروز خودش را خسته کرده و قرار است کمی بیشتر در رختخواب استراحت کند. یادداشتی ذهنی برای خودم گذاشتم که از او نخواهم کاری برای من انجام دهد تا زمانی که من آنجا هستم. من آنجا بودم تا کمک کنم، نه اینکه باشم. بار هفته ها گذشت. من کم کم وارد کار روزمره با پدربزرگ شدم. عصرها معمولاً با مادربزرگ می خواندم یا با او صحبت می کردم. او هرگز از شنیدن در مورد دانشگاه یا هر چیزی که من درگیر آن بودم خسته نمی شد. او برای من داستان هایی در مورد دوران کودکی و خانواده اش تعریف می کرد. و سالهای اولیه پس از ازدواج او و پدربزرگ. آخرین شنبه ماه ژوئن، پدربزرگ پیشنهاد داد به ماهیگیری برود. ما انتظار نداشتیم که وقتی صبح به حوض رسیدیم، چیزی را که دیدیم: یکی از قوها مرده بود. پدربزرگ جفت قوها را در پنجاهمین سالگرد تولدشان به مادربزرگ داده بود." چرا نمی‌بینیم که یکی دیگر بخریم،" پیشنهاد کردم، امیدوار بودم که وضعیت به نحوی درست شود. پدربزرگ قبل از پاسخ دادن چند لحظه فکر کرد. او در نهایت گفت: "نه... به این راحتی نیست، بروس. می بینید، قوها مادام العمر با هم جفت می شوند." انگشتش را بالا برد تا اشاره کند و چوب ماهیگیری را در دست دیگرش گرفته بود." چند روز بعد، در حالی که گاوها را صبحگاهی چک می‌کردیم، کنار حوض راندیم. قو دیگر را در همان نقطه‌ای که اولی را پیدا کرده بودیم، پیدا کردیم. او هم مرده بود. ماه جولای با من و پدربزرگ شروع شد که یک حصار جدید کشیدیم. سپس 12 ژوئیه فرا رسید. آن روزی بود که مادربزرگ فوت کرد. مادربزرگ به طور ناگهانی آن روز صبح بر اثر سکته مغزی مرده بود. تا بعد از ظهر پدر و مادرم آنجا بودند. خانه قدیمی به زودی مملو از دوستان s و پدربزرگ شد. مراسم تشییع جنازه روز بعد برگزار شد. پدربزرگ اصرار داشت که هر چه زودتر آن را برگزار کند. در روز دوم پس از تشییع جنازه، پدربزرگ سر میز صبحانه گفت: "این یک مزرعه کار است. ما کارهای زیادی برای انجام دادن داریم. بقیه شما باید به زندگی خود برگردید." بیشتر اعضای خانواده قبلاً آنجا را ترک کرده بودند، اما این روشی بود که پدربزرگ به بقیه می‌گفت زمان رفتن آنها به خانه است. والدین من آخرین نفری بودند که بعد از ناهار رفتند. پدربزرگ مردی نبود که بتواند غم و اندوه خود را در اطراف دیگران ابراز کند و همه ما نگران او بودیم. بقیه تابستان گذشت. ما مشغول کار ماندیم. فکر می کردم چیز دیگری در مورد پدربزرگ وجود دارد اما نمی توانستم انگشت خود را بگذارم. بر روی آن. سپتامبر نزدیک بود، و بخشی از من نمی خواستم آنجا را ترک کنم. به این فکر کردم که ترم پاییز را رها کنم و چند ماه دیگر بمانم. وقتی به آن اشاره کردم، پدربزرگ سریع به من گفت که جای من به دانشگاه برگشته است. بالاخره روزی رسید که ماشینم را جمع کنم و بروم. به دستش تکان دادم و شانسی در آغوش گرفتم. در حالی که در مسیر رانندگی پایین می رفتم، او را در آینه دید عقب دیدم. او برای من دست تکان داد و سپس به سمت دروازه مرتع رفت تا بررسی صبحگاهی دام را آغاز کند. مامان در یک روز طوفانی اکتبر در مدرسه به من زنگ زد تا به من بگوید پدربزرگ مرده است. همسایه ای که صبح برای قهوه ایستاده بود و او را در آشپزخانه پیدا کرده بود. او هم مثل مادربزرگ بر اثر سکته مغزی فوت کرد. در آن لحظه فهمیدم. آن روز صبح که با هم در کنار برکه ماهیگیری می کردیم، به طرز ناشیانه سعی می کرد در مورد قو برای من توضیح دهد.
سوال: کدام یک از موارد زیر شخصیت پدربزرگ را بهتر توصیف می کند؟
1. برونگرا، دست و پا چلفتی و با ملاحظه.
2. وفادار، با ملاحظه و مستقل.
3. پرحرف، دست و پا چلفتی و مستقل.
4. عاشقانه، برونگرا و وفادار.