متن: اخیرا گزارشی درباره مشکلات زیست محیطی چین خواندیم که بر اساس گزارش های استریت تایمز سنگاپور است. یک آمار بود که ما را شوکه کرد. کارشناسان محیط زیست ادعا می کنند که بدون تغییر بزرگ، آلودگی ممکن است ظرف پنج سال، رودخانه یانگ تسه را تقریباً برای همه گونه های زندگی نامناسب کند. بایجی یا دلفین رودخانه یانگ تسه، تنها آخرین قربانی بود. طبق گزارش اول، در دهه 1980، 126 شکل زندگی در رودخانه وجود داشت، و تا سال 2002، این رقم قبلاً به 52 کاهش یافت. وضعیت چقدر بد است؟ رودخانه یانگ تسه در مسیر خود از چینگهای به شانگهای از 186 شهر عبور می کند و در این فرآیند 40 درصد از فاضلاب های آلوده چین را جمع آوری می کند. بر اساس گزارش دیگری، در سال 2006، چین در مجموع 53.7 میلیارد تن فاضلاب تولید کرده است. اما این بدترین خبر نیست. تا سال 2030، چین ممکن است بین 89 تا 100 درصد از منابع آب آشامیدنی خود را مصرف کند. همه اینها سوال عمیق تری را مطرح می کند: وقتی 10 کیلو آب را به خوک هایی که به سمت کشتارگاه می روند، از چه نوع آبی استفاده می کنند؟ این یک سوال مهم است زیرا اگر آب زائد آن برای نوشیدن انسان مناسب نباشد، این احتمال وجود دارد که مقداری از آنچه در آن آب بود در گوشت خوکی که امروز برای ناهار خورده اید وجود داشته باشد. و اگر آب برای نوشیدن سالم باشد، این هدر دادن آب کاملاً خوب است. گزارش دیگری که می خوانیم، مربوط به شکوفایی جلبک تایهو است که 3 میلیون نفر را در منطقه وکسی بدون آب آشامیدنی رها کرده است، ادعا می کند (کاملاً باورپذیر) که تا زمانی که تمام کارخانه های کنار دریاچه تعطیل شوند، مشکلات زیست محیطی تایهو هرگز پایان نخواهد یافت. شکوفه جلبک ها در آنجا به قدری بد است که بسیاری از مردم مجبورند به جای ماهیگیری، جلبک ها را در تمام طول روز از دریاچه خارج کنند.
سوال: کدام یک از اشکالات زیر با توجه به بخش مهمتر است؟
1. آب تمیزی برای پمپاژ به خوک هایی که قرار است ذبح شوند وجود ندارد.
2. سالانه مقدار زیادی فاضلاب در چین تولید می شود.
3. منابع آب آشامیدنی ممکن است در آینده تقریباً تمام شود.
4. در گوشت خوک چیزهای سمی وجود دارد که مردم می خورند.