متن: هر روز دیزی در کنار مردی از خواب بیدار می شود که باید او را متقاعد کند که ازدواج کرده اند. هنگامی که او ابراز تردید می کند، او یک آلبوم عکس بیرون می آورد و عکس های ازدواجشان را در 13 سال پیش به او نشان می دهد. فقط در این صورت است که دیزی می پذیرد که او ازدواج کرده است، و همه چیزهایی که به او گفته درست است. وضعیت این خانم ناشی از جراحات مغزی بود که در دو تصادف جاده‌ای، تصادف با موتور در سال 1985 و تصادف رانندگی در سال 1990 متحمل شد. او هیچ خاطره ای از امروز پس از تصادف ماشین ندارد. و این فقط عزیزانی نیست که دیزی با آنها دست و پنجه نرم می کند. او از صدها یادداشت و یادآوری در تقویم تلفن همراه خود استفاده می کند تا او را از قرار ملاقات ها و وظایف روزمره مطلع کند. هر کاری که او انجام داده یا هرکسی را که ملاقات کرده است باید برای مراجعات بعدی ثبت شود. و در موارد نادری که او خطر بیرون رفتن از خانه خود را به تنهایی می پذیرد، باید مجهز به ناوبری باشد که با آدرس او برنامه ریزی شده است. با این حال، برخی از مزایای وجود دارد. چیزی به نام تکرار در تلویزیون وجود ندارد و هر شوخی خنده‌دار است، زیرا به نظر می‌رسید اولین بار است که آن را شنیده است. دیزی که کار داوطلبانه در یک خانه انجام می‌دهد، گفت: مثل این است که من روز به روز در همان روز زندگی می‌کنم. خیریه برای افراد دارای معلولیت سه روز در هفته دکتر پیتر نستور گفت که دیزی از فراموشی انتروگراد (، ) رنج می برد. شما قادر به انجام کارهای روزمره هستید و فراموش نکنید که چگونه کارهای خاصی مانند صحبت کردن را انجام دهید. اما اگر کسی از شما بپرسد که دیروز چه کار کردید، سرنخی نخواهید داشت."
سوال: خانواده دیزی چگونه به او یادآوری کردند؟
1. با بردن او به بیمارستان
2. با گفتن جوک هایش
3. با نمایش عکس ها و تصاویر قدیمی اش.
4. با متقاعد کردن او برای یادآوری تصادف.