متن: در سال 1826 مردی فرانسوی به نام نیپس برای کسب و کار خود به عکس نیاز داشت. اما او هنرمند خوبی نبود. او یک دوربین بسیار ساده اختراع کرد. آن را در پنجره ای از خانه اش گذاشت و از باغش عکس گرفت. این اولین عکس بود تاریخ مهم بعدی در تاریخ عکاسی در سال 1837 بود. در آن سال داگر، فرانسوی دیگری، از اتاق مطالعه خود عکس گرفت. او از نوع جدیدی از دوربین به شیوه ای متفاوت استفاده کرد. در عکس او می توانستید همه چیز را به وضوح ببینید، حتی کوچکترین چیزها. این نوع عکس را داگرئوتیپ می نامیدند. به زودی، افراد دیگر شروع به استفاده از روش داگر کردند. مسافران عکس های شگفت انگیزی را از سرتاسر جهان به ارمغان آوردند. مردم از ساختمان ها، شهرها و کوه های معروف عکس گرفتند. در حدود سال 1840، عکاسی توسعه یافت. سپس عکاسان می توانند از افراد و اشیاء متحرک عکس بگیرند. این ساده نبود. عکاسان مجبور بودند تعداد زیادی فیلم و ماشین های دیگر را حمل کنند. اما این مانع آنها نشد، به عنوان مثال، برخی در ایالات متحده اینقدر سخت کار کردند. متیو برادی عکاس مشهور آمریکایی بود. او عکس های زیادی از افراد بزرگ گرفت. تصاویر غیرعادی بودند زیرا بسیار واقعی بودند. عکاسی نیز در پایان قرن نوزدهم به یکی از انواع هنر تبدیل شد. برخی عکس ها فقط کپی از دنیای واقعی نبودند. آنها احساسات ما را مانند دیگر هنرها نشان دادند.
سوال: این قسمت به ما می گوید _ .
1. چگونه عکاسی توسعه یافت
2. چگونه ایده ها و احساسات را در تصاویر به شما نشان دهیم
3. چگونه در دنیا عکس بگیریم
4. نحوه استفاده از دوربین های مختلف