متن: او یک روز عصر در جاده ای روستایی در حال رانندگی به سمت خانه بود. کار، در این جامعه کوچک، به کندی پونتیاک شکسته او بود. اما او هرگز از نگاه کردن دست نکشید. از زمانی که کارخانه بسته شد، او بیکار بود. و با نزدیک شدن به زمستان، بالاخره روزهای سرد به خانه رسید. جاده خلوتی بود تعداد بسیار کمی از مردم دلیلی برای حضور در آن داشتند، مگر اینکه می رفتند. بیشتر دوستانش رفته بودند. اما او ادامه داد. بالاخره او ریشه اش اینجا بود. هوا داشت تاریک می شد و برف می آمد. او بهتر است حرکت کند. ناگهان او یک خانم مسن را در کنار جاده دید و آشکارا به کمک نیاز داشت. بنابراین او جلوی مرسدس او ایستاد و پیاده شد. او نگران بود. در حدود یک ساعت گذشته هیچکس برای کمک متوقف نشده بود. آیا قرار بود به او صدمه بزند؟ او فقیر، گرسنه و ... خطرناک به نظر می رسید. او می توانست ببیند که او ترسیده است و در سرما ایستاده است. گفت من اومدم کمکت کنم خانوم چرا تو ماشین که هوا گرمه منتظر نمیمونی اتفاقا اسم من جو هست. لاستیک ماشین پنچر شده بود. جو زیر ماشین خزید و خیلی زود توانست لاستیک را عوض کند. اما باید کثیف می شد و دستش درد می کرد. در حالی که داشت پیچ ها را می چرخاند، پنجره اش را پایین کشید و با او صحبت کرد و گفت که نمی تواند به اندازه کافی از او برای کمک به او تشکر کند. از او پرسید که چقدر به او بدهکار است؟ هر مقدار با او خوب بود. او قبلاً تمام چیزهای وحشتناکی را که می توانست اتفاق بیفتد تصور کرده بود اگر او متوقف نمی شد. جو هرگز به پول فکر نکرد. این فقط کمک به کسی بود که نیازمند بود، و خدا می‌داند که افراد زیادی قبلاً به او کمک کرده بودند. او تمام عمرش را به این شکل گذرانده بود و هرگز به ذهنش خطور نمی کرد که جور دیگری رفتار کند. او به او گفت که اگر واقعاً می‌خواهد پولش را جبران کند، دفعه بعد که کسی را دید که به کمک نیاز دارد، می‌تواند به آن شخص کمک کند و جو اضافه کرد: «... و به من فکر کن». چند مایل پایین تر از جاده، خانم یک کافه کوچک دید. او داخل شد تا لقمه ای بخورد و خنکی را از بین ببرد. یه رستوران کثیف بود بیرون دو پمپ بنزین قدیمی بود. کل صحنه برایش ناآشنا بود. پیشخدمت آمد و یک حوله تمیز آورد تا موهای خیسش را پاک کند. لبخند شیرینی داشت، لبخندی که حتی ماندن تمام روز روی پاهایش هم نمی توانست پاکش کند. خانم متوجه شد که پیشخدمت تقریباً هشت ماهه باردار است، اما هرگز اجازه نداد این فشار و درد نگرش او را تغییر دهد. خانم مسن تعجب کرد که چطور ممکن است کسی که اینقدر کم دارد اینقدر به یک غریبه ببخشد. بعد به یاد جو افتاد. بعد از اینکه خانم غذایش را تمام کرد، یک اسکناس 100 دلاری به پیشخدمت داد. وقتی پیشخدمت با پول خرد برگشت، متوجه شد که خانم رفته است و چیزی روی یک دستمال نوشته شده است. با خواندن یادداشت اشک در چشمانش حلقه زد. نوشته بود: "تو چیزی به من بدهکار نیستی. من هم آنجا بودم. یک بار یکی به من کمک کرد، مثل اینکه دارم به تو کمک می کنم. اگر واقعاً می خواهی به من پول بدهی، اجازه نده زنجیر عشق با تو تمام شود. آن شب که از سر کار به خانه برگشت، به پول و چیزهایی که خانم نوشته بود فکر می کرد، با زایمان زودتر، زندگی سخت تر می شد. او را بوسید و آرام زمزمه کرد: «همه چیز درست خواهد شد. دوستت دارم، جو."
سوال: خانم مسن تغییر را ترک کرد، عمدتاً آرزو داشت _ .
1. پیشخدمت را با سخاوتش تحت تاثیر قرار دهد
2. به زنی که در انتظار بچه دار شدن است ترحم کنید
3. با کمک به نیازمندان عشق را به پیش ببرید
4. از خدمات با کیفیت پیشخدمت تشکر کنید