متن: اورلاندو چاوز و آلمانی رزندیز، نوجوانان ناشنوا از دوران کودکستان با هم دوست بوده اند. این دو پسر که به دبیرستان Escondido در کالیفرنیا می روند، با هم کار دشواری را برای یادگیری در مدارسی داشته اند که اکثر دانش آموزان می توانند صحبت کنند و بشنوند. اورلاندو در یک سالگی شنوایی خود را از دست داد. ژرمن ناشنوا به دنیا آمد و والدینش از مکزیک نقل مکان کردند تا مدرسه ای پیدا کنند که بتواند زبان اشاره را بیاموزد. او اورلاندو را در اولین روز مهدکودک ملاقات کرد. آلمانی به یاد می آورد: «ما با حدود 25 کودک ناشنوا دیگر در یک کلاس ویژه بودیم. قبل از آن، من نمی دانستم که ناشنوا هستم و متفاوت هستم. اورلاندو می گوید: «جوان بودن و ناشنوا بودن در کلاس های معمولی بسیار سخت بود. "بچه های دیگر ما را درک نکردند و ما آنها را درک نکردیم. اما همه ما با هم بزرگ شده ایم و امروز، من محبوب هستم زیرا ناشنوا هستم. بچه ها تلاش زیادی می کنند تا با من ارتباط برقرار کنند." بعضی چیزها برای این دو پسر بسیار سخت است. آلمانی علامت می دهد. و ما نمی‌توانیم غذا را با ماشین سفارش دهیم.» علیرغم مشکلاتشان، این دو پسر در یک سوپرمارکت محلی کاری پیدا کرده اند که در کیسه های غذا قرار می دهند. آنها مشاغل خود را از طریق یک برنامه "کارپذیری" که برای نوجوانان مدارس محلی با انواع مختلف ناتوانی های یادگیری طراحی شده بود، به دست آوردند. ژرمن از اوت در سوپرمارکت کار کرده است و اورلاندو در نوامبر کار خود را آغاز کرده است. اورلاندو می گوید: "دیگر افرادی که اینجا کار می کنند با ما بسیار خوب بوده اند." هر دو پسر گفتند که فرصت کسب درآمد هیجان انگیز بوده است. پس از دبیرستان، آنها امیدوارند که در موسسه ملی فنی ناشنوایان در نیویورک شرکت کنند.
سوال: اورلاندو و آلمانی بوده اند _ .
1. با هم به مکزیک
2. ناشنوایان از بدو تولد.
3. دوستان از زمانی که خیلی جوان بودند
4. به دبیرستان های مختلف