متن: من و همسرم همیشه با کارمندان فروشگاه محلی صمیمی بودیم. فکر نمی‌کنم خیلی‌ها قدردان این کارمندها نباشند. آنها برای پول کمی کار می کنند و من اغلب تعجب می کنم که چگونه امرار معاش می کنند. یکی از کارمندان، چارلی، همیشه عینک خود را به چشم می زد، اما یک روز این کار را نکرد. از او در مورد آن پرسیدم و او گفت که آنها از کار افتاده اند و او نمی تواند یک جفت جدید بخرد. خانواده اش به پول نیاز داشتند. معلوم بود که روزهای سختی را سپری می کند. ما می خواستیم به او کمک کنیم، بنابراین برای یک طرح به چشم پزشک خودمان مراجعه کردیم. منشی اش با او تماس گرفت و از او خواست که برای معاینه چشم به صورت رایگان مراجعه کند. به دکتر گفتیم بگذار هر عینکی که می خواهد سفارش بدهد و پولش را می دهیم. اگرچه چارلی سوال کرد که چه اتفاقی می افتد، دکتر فقط به او گفت که شخصی پول عینک جدیدش را پیشنهاد کرده است. وقتی برای پرداخت صورتحساب وارد شدیم، دکتر به ما گفت که از ایده ما متاثر شده است به طوری که هزینه معاینه را بر عهده گرفته و فقط نصف قیمت عینک را از ما گرفته است! دیدن چارلی در عینک جدیدش بسیار شگفت‌انگیز بود و از اینکه به همه مشتریان معمولی گفت که این هدیه چگونه به دست آمد، لذت برد. مطمئن هستم که با شنیدن داستان او، ایده های مهربانی ممکن است در ذهن بسیاری از مردم شکل گرفته باشد.
سوال: از متن، می توان نتیجه گرفت که _ .
1. چارلی مرد جوانی با مهارت بود
2. چارلی می دانست چه کسی پول عینک جدید را پرداخت کرده است
3. چارلی پول عینک جدید را کاملا پذیرفت
4. چارلی نمی توانست با پول کافی از خانواده اش حمایت کند