متن: کلارا بارتون، متولد کریسمس سال 1821، به طور گسترده به عنوان یکی از پرافتخارترین زنان تاریخ آمریکا شناخته می شود. او زمانی شروع به تدریس در مدرسه کرد که در آن زمان بیشتر معلمان مرد بودند. بعدها، او یکی از اولین زنانی بود که توسط دولت استخدام شد. کار او در کمک به بیماران زمانی آغاز شد که برادرش دیوید اولین بیمار او شد. او زمانی که کلارا تنها 11 سال داشت از پشت بام خانه به پایین افتاد. او در کنار او ماند و سه سال از او مراقبت کرد و یاد گرفت که چگونه تمام داروهایش را به او بدهد. هنگامی که جنگ داخلی در سال 1861 آغاز شد، او بلافاصله متوجه شد که سربازان ضعیف به کمک نیاز دارند. کلارا به جای منتظر ماندن برای ورود دیگران، وسایل ضروری را خودش جمع آوری کرد، از مردم کمک خواست و یاد گرفت که چگونه آنها را ذخیره و بین سربازان توزیع کند. او همچنین برای سربازان می خواند و برای آنها نامه می نوشت. پس از نبرد کوه سدار در شمال ویرجینیا در سال 1862، کلارا در نیمه شب با یک وسیله نقلیه پر از وسایل به بیمارستان صحرایی رسید. دکتری به نام پل اسمیت در آن بیمارستان بعداً نوشت: "من فکر می کردم که آسمان فرشته ای را در آن شب فرستاده است -- کمک او دقیقاً در زمان مناسب رسید." در سال 1869، کلارا به اروپا رفت و از کمیته بین المللی صلیب سرخ مطلع شد. پس از بازگشت به ایالات متحده، او با موفقیت صلیب سرخ آمریکا را تأسیس کرد. او این سازمان را برای 23 سال آینده رهبری کرد. آخرین ماموریت میدانی او به عنوان رئیس صلیب سرخ آمریکا کمک به قربانیان طوفان گالوستون در سال 1900 بود. او تا سن 83 سالگی از صلیب سرخ آمریکا بازنشسته نشد. طبق طبیعت خود، کلارا همیشه به جایی می رفت که بیشترین نیاز را داشت. امروزه، صلیب سرخ آمریکا به مأموریتی که کلارا بیش از 100 سال پیش آغاز کرده بود، ادامه می دهد. با کمک هزاران داوطلب، صلیب سرخ آمریکا به قربانیان بلایای طبیعی امداد رسانی می کند، و همچنین به مردم کمک می کند تا از انواع شرایط اضطراری پیشگیری کنند، آماده شوند و به آنها پاسخ دهند.
سوال: دکتر اسمیت با دیدن ورود کلارا بارتون، حتما احساس کرد _ .
1. هیجان زده و سپاسگزار
2. سربلند و شاد
3. خجالتی و عصبی
4. غمگین و متاسفم