متن: اوگاندا کشوری در شرق آفریقا است و مانند بسیاری از این کشورها، درصد بالایی از جمعیت، حدود 80 درصد، روستانشینانی هستند که در کلبه هایی زندگی می کنند، که اغلب بزرگتر از یک گاراژ نیستند. دیوارهای کلبه ها از گل ساخته شده است که با نی و چوب به هم چسبیده است و سقف خانه های قدیمی تر با چمن پوشیده شده است، اگرچه تعداد فزاینده ای از خانه های روستایی جدیدتر سقف هایی از آهن راه راه دارند. چندین نسل از یک خانواده با هم در کلبه هایی زندگی می کنند که معمولاً توسط یک پرده به دو قسمت تقسیم می شوند. قسمت داخلی، دورترین قسمت از در باز کلبه، جایی است که همه می خوابند و غذا در قسمت بیرونی آماده و سرو می شود. اگر خانواده جوجه یا بز دارند، آنها را در یک اتاق کوچک متصل به خانه اصلی نگهداری می کنند. غذا معمولاً روی آتش آماده می شود، اگرچه برخی افراد ترجیح می دهند داخل آن طبخ کنند. با این حال، این کاملا خطرناک است و همچنین به این معنی است که دیواره های کلبه توسط دود لکه دار شده و جو تند است. خانواده هنگام غذا خوردن به صورت دایره ای روی حصیر می نشینند. خانه های روستایی جدیدتر تقریباً همیشه از آهن راه راه ساخته شده اند و بزرگتر هستند، با یک یا دو اتاق خواب مجزا و آشپزخانه در یک ساختمان کوچکتر در کنار خانه اصلی. اما خانه ها، قدیم یا جدید، برق نمی گیرند و همه خانه ها با شمع های پارافینی به نام «تادوبا» روشن می شوند. در خانه ها هم آب جاری نیست. برخی از روستاها چاه مخصوص به خود را دارند، اما در بسیاری از موارد، جمع آوری آب مستلزم پیاده روی طولانی و طاقت فرسا تا رودخانه یا چشمه، حمل ظروف پلاستیکی یا گلدان های سفالی است. بچه ها کسانی هستند که باید آب بیاورند و باید صبح زود قبل از رفتن به مدرسه یا عصر که به خانه می آیند این کار را انجام دهند. آنها اغلب مجبورند از تپه های بلند بالا بروند یا از میان دره هایی با مسیرهای باریک از میان پوشش گیاهی متراکم عبور کنند. جای تعجب نیست که آنها پس از چنین تمرینات روزانه، پیاده روی چندین کیلومتری با حمل چنین وزنه های سنگین، عضلانی و تناسب اندام رشد می کنند.
سوال: خانه های قدیمی و جدید چگونه هستند؟
1. هر دوی آنها دارای سقف ساخته شده از آهن راه راه هستند.
2. هیچکدام گاراژ یا آشپزخانه ندارند.
3. هیچ کدام از آنها برق، چراغ یا آب لوله کشی ندارند.
4. داخل هر دوی آنها آب است اما چراغ برق وجود ندارد.