متن: دفع زباله از زمانی که انسان شروع به تولید آن کرده است یک مشکل بوده است. از آنجایی که مردم بیشتر و بیشتر زندگی نزدیک در شهرها را انتخاب می کنند، مشکل دفع زباله به طور فزاینده ای دشوار می شود. در طول قرن هجدهم، معمول بود که چندین شهر همسایه دور هم جمع شوند تا یک مکان دور را به عنوان محل تخلیه انتخاب کنند. مردم زباله های خانگی، چوب های پوسیده و اموال قدیمی را به محل حمل می کردند. به طور مرتب مقداری از زباله ها سوزانده می شد و بقیه دفن می شد. مناظر و بوهای ناخوشایند هیچ مشکلی ایجاد نمی کرد زیرا کسی در نزدیکی زندگی نمی کرد. کارخانه ها و برخی سایت های صنعتی دیگر نیز زباله هایی داشتند که باید دفع شوند. آنهایی که در رودخانه ها قرار دارند اغلب فقط بقایای ناخواسته را در آب می ریزند. برخی دیگر مشعل های بزرگ با دودکش برای مقابله با این مشکل ساختند. چندین واقعیت این انتخاب ها را برای جامعه مدرن غیرقابل قبول می کند. اولین مشکل فضا است. زباله ها در مناطق پرجمعیت بیشتر مورد نیاز هستند. چنین مناطقی به ندرت دارای زمین خالی مناسب هستند. مناطق مزرعه از پذیرش زباله از جاهای دیگر خودداری می کنند، زمین ارزان در مناطق اصلی شهر برای دفع زباله وجود ندارد. آگاهی از خطرات آلودگی منجر به قوانین سختگیرانه تر دفع زباله شده است. آلودگی رودخانه ها، آب های زیرزمینی، زمین و هوا بهایی است که مردم دیگر نمی توانند برای خلاص شدن از شر زباله ها بپردازند. با این حال، میزان زباله همچنان در حال افزایش است. تلاش های بازیافت به امری عادی تبدیل شده است، و بسیاری از شهرها به مردم خود نیاز دارند که در آن شرکت کنند. با این حال، حتی کارآمدترین برنامه‌های بازیافت نیز می‌توانند امیدوار باشند که تنها با 50 درصد زباله‌های قابل استفاده مجدد یک شهر مقابله کنند، بنابراین افراد بیشتری باید در برنامه‌های بازیافت مشارکت داشته باشند.
سوال: در طول قرن هجدهم، مردم زباله‌ها را به روش‌های مختلف دفع می‌کردند به جز _ .
1. دفن کردن آن
2. بازیافت آن
3. سوزاندن آن
4. انداختن آن به رودخانه ها