متن: خواسته‌های انسان بی‌پایان به نظر می‌رسد، وقتی یک مرد گرسنه غذا می‌خورد، شروع به فکر کردن به یک پالتو می‌کند. وقتی مدیری یک ماشین اسپرت جدید می گیرد، رویای باشگاه های روستایی و قایق های تفریحی را در سر می پروراند. بسیاری از خواسته های بشر ممکن است سطوح مختلفی را تشکیل دهند. وقتی پول کافی برای ارضای یک سطح از خواسته ها وجود داشته باشد، سطح دیگری ظاهر می شود. اولین و ابتدایی ترین سطح خواسته ها غذا است. هنگامی که این خواسته ارضا شد، سطح دومی از خواسته ها ظاهر می شود: لباس و نوعی سرپناه. در پایان جنگ جهانی دوم، این خواسته ها برای اکثریت بزرگ آمریکایی ها برآورده شد. سپس سطح سوم ظاهر شد. این شامل مواردی مانند اتومبیل و خانه های جدید بود. در سال 1957 یا 1958 این سطح سوم از خواسته ها به خوبی برآورده شد. سپس در اواخر دهه 1950 سطح چهارمی از خواسته ها ظاهر شد: سطح "غنی کننده زندگی". در حالی که سطوح دیگر به معنای رضایت جسمانی - تغذیه، آسایش، ایمنی و حمل و نقل بدن انسان است - این سطح به معنای نیازهای ذهنی برای شناخت، موفقیت و خوشبختی است، که شامل انواع کالاها و خدمات می شود که بسیاری از آنها را می توان نام برد. اقلام لوکس از جمله آنها می توان به سفرهای تعطیلات، بهترین مراقبت های پزشکی و سرگرمی اشاره کرد. همچنین در اینجا غذاهای فانتزی و جدیدترین سبک های لباس گنجانده شده است. در سطح چهارم، درصد بیشتری از هزینه‌های مصرف‌کنندگان صرف خدمات می‌شود، در حالی که در سه سطح اول بیشتر صرف کالاها می‌شود. آیا مصرف‌کنندگان با افزایش درآمد، نگاه‌های خود را به سطح پنجم از خواسته‌های خود خواهند رساند، یا همچنان به تقاضای تجملات و خدمات شخصی در سطح چهارم ادامه خواهند داد؟ سطح پنجم احتمالاً خواسته هایی است که می توان با اقدام جامعه به آن دست یافت. مصرف کنندگان ممکن است بیشتر برای مالیات و جرم خرج کنند. پس از پر کردن شکم، گاراژ و ذهن خود، اکنون ممکن است به دنبال اطمینان از سلامت و ایمنی باشیم تا از چیزهای خوب در سه سطح اول لذت بیشتری ببریم.
سوال:  نویسنده فکر می کند که سطح پنجم _
1. کمی بهتر از سطح چهارم خواهد بود
2. ممکن است بسیار مطلوب تر از چهار مورد اول باشد
3. می تواند آخرین و رضایت بخش ترین سطح باشد
4. اگر دولت اقداماتی انجام دهد محقق خواهد شد