متن: در روزهایی که اولین آهنگ هایم را نوشتم، از صدایم متنفر بودم. من خودم را ترانه سرا و گیتاریست می دیدم اما هرگز خواننده نبودم! من به نوشتن آهنگ ادامه دادم و به دنبال خواننده کامل بودم. بعد از چند سال من یک خواننده را کشف کردم، بنابراین پروژه ای را با هم شروع کردیم. ما چند کنسرت برگزار کردیم و کار زیادی برای آن انجام دادیم. او مرا مجبور می‌کند که خودم در کنسرت‌ها چند آهنگ بخوانم، بنابراین شروع کردم به رفتن به یک بار برای تمرین آنها. این اولین موفقیت کوچک من بود. یک روز او به آپارتمان من آمد و به من اطلاع داد که دیگر نمی تواند با من کار کند و همچنین صاحب بار در سالن میکروفن باز در مدت کوتاهی ما را جایگزین کرده است زیرا اتفاقاً یک ستاره جاز نیویورک در شهر بوده است. آن شب برای اجرا در دسترس بود. خبر اول غمگین و ناامیدم کرد، اما خبر دوم عصبانیم کرد. با این حال، همان شب، با تمام اراده ای که می توانستم جمع آوری کنم، تصمیم گرفتم که سه آهنگ جدید را در بار بنوازم، همانطور که قبلاً برنامه ریزی کرده بودم. من خیلی عصبی بودم، اما خودم را به بار کشیدم و آن آهنگ ها را خواندم! هیچ وقت اینقدر احساس رهایی نمی کردم. آن شب نتوانستم بخوابم. من به سادگی شگفت زده شده بودم، به سختی باور می کردم که فردی هستم که اینقدر شجاعانه عمل کرده است و خودم می توانستم آهنگ هایم را بخوانم. از آن زمان من شروع به تشویق دیگران به اتخاذ رویکرد مشابه در زمانی که قادر به دیدن پتانسیل خود نیستند، کرده ام. یکی از نمونه ها یک کمانچه نواز آماتور است که به سختی می توانست سازش را بلند کند تا جلوی مردم بنوازد. من او را مجبور کردم که ترسش را نادیده بگیرد و به سادگی به آن ادامه دهد. حالا، یکی دو سال بعد، او در مقابل هر جمعیتی یک مجری پرشور و شاد است! به محض اینکه توپ را در درون خود قرار دادید، می توانید شروع به الهام بخشیدن به اطرافیان خود کنید.
سوال: اولین موفقیت نویسنده چه بود؟
1. او خواننده کاملی را پیدا کرد.
2. او پروژه ای را با شریک زندگی خود شروع کرد.
3. او شروع به تمرین آهنگ در یک بار کرد.
4. او توانست تمام آهنگ هایش را بخواند.