متن: مری جین پرایس والز در سال 1950 دومی را در کلاس خود فارغ التحصیل کرد. زمانی که برای یک کالج محلی، کالج ایالتی میسوری جنوب غربی درخواست داد، امید زیادی داشت. اما پس از ارسال درخواست، ماه ها منتظر پاسخ ماند. بدتر از اینکه به سادگی از پذیرش محروم شود، مدرسه به هیچ وجه به او پاسخ نداد. این موضوع مربوط به سوابق تحصیلی او نبود، بلکه مربوط به رنگ پوست او بود: والسیس آفریقایی آمریکایی، و در آن روزها، این واقعیت به تنهایی بسیاری را بسته بود. از درها والز به ABCNews گفت: "من غمگین بودم و صدمه دیده بودم." چهار سال بعد، دولت اعلام کرد که همه مدارس نباید علیه آمریکایی های آفریقایی تبار تبعیض قائل شوند-- اما برای والز خیلی دیر شده بود. او به زندگی خود ادامه داد، همسر و مادر شد و به عنوان اپراتور آسانسور کار کرد. سال گذشته در سن 77 سالگی بازنشسته شد. او در مورد بی انصافی ای که در ایالت میسوری با آن روبرو شده بود سکوت کرد. پسرش، تری، سوابق مدرسه را بررسی کرد و متوجه شد که او اولین دانش آموز سیاه پوستی بوده است که برای کالج درخواست داده است. امروز، چهار درصد از کالج ایالتی میسوری جنوب غربی را سیاهپوستان آمریکایی تشکیل می دهند - از جمله تری. اگرچه برای تغییر گذشته برای ایالت میسوری خیلی دیر شده است، مدرسه به والز مدرک افتخاری از مدرسه اعطا می کند. در حالی که او می داند که برای تغییر مسیر زندگی خود با مدرک بسیار دیر شده است، این فرصتی برای او است که به خانواده اش نشان دهد که ایالت میسوری در 60 سال گذشته تغییر کرده است و دیگر حتی یک در به روی آنها بسته نیست.
سوال: قبل از اینکه او را رد کنند والز فکر می کرد که _ .
1. درخواست او به عنوان دیگران پذیرفته می شود
2. دانشجو شدن سخت بود
3. پذیرش برای او غیرممکن بود
4. او می تواند بهترین دانش آموز در کالج خود باشد