متن: صبح یک شنبه بود، روزی که فکر می‌کردم با پیروزی به پایان می‌رسد. هفته‌ها بود که برای مسابقه در محل نمایشگاه کانتی، که توسط باشگاه سوارکاری محلی ما حمایت مالی می‌شد، آماده می‌شدم. اسب من، تونکا، و من می‌توانستیم سریع‌تر از هر بچه‌ای بدویم. در شهرستان، و من امیدوار بودم که یک روبان آبی به خانه بیاورم. مادرم معمولاً مرا به مسابقات سوارکاری می‌برد، اما در این روز، پدرم قصد داشت ما را با تریلر اسب در محوطه نمایشگاه پیاده کند. اگرچه ما هرگز در مورد آن بحث نکردیم، مبارزه پدرم با اعتیاد به الکل به مرکز خاموش زندگی خانوادگی ما تبدیل شده بود. مادرم از ترس و بلاتکلیفی فلج شده بود. حقوق او به عنوان یک پرستار پاره وقت احتمالاً نمی توانست از چهار فرزند حمایت کند. هیچکس در مورد آن صحبت نکرد. اعتیاد به الکل در آن روزها، و این راز خانواده من بود. ما از تریلر بالا رفتیم و پدرم از مسیر ما خارج شد و به سمت نمایشگاه حرکت کرد، وقتی به جاده اصلی رسیدیم سرعتش را افزایش داد. تا زمانی که یک ضربه بزرگ را احساس کردیم متوجه شدم تریلر از کنترل خارج شده است. رویای برنده سوارکاری من ناپدید شد. تونکا کاملاً بی حرکت روی زمین دراز کشید. هیچ حرفی ممکن نبود. می دانستم _ مرده است. ناگهان مردی ظاهر شد: "حالت خوب است؟" او گفت: "بله." پاسخ دادم، اگرچه می دانستم هیچ چیز درست نیست. "اینجا روی چمن بنشین." او گفت. خم شد تا به تریلر نگاه کند. تونکا بی حرکت ماند. او تونکا را لمس کرد و سپس به سمت من برگشت. "او خوب خواهد شد. او به تازگی بیهوش شده است." گونه های تونکا را مالید و گوش هایش را به آرامی کشید. تونکا روی پاهایش بلند شد. پدرمان داشت با یک افسر پلیس صحبت می کرد. او ناراحت و دردناک بود و توجه کمی به من نداشت. به عقب نگاه کردم، مرد رفته بود. من هرگز او را فراموش نکردم. او در لحظه ای تاریک و ترسناک به من قدرت و حس امید بخشید.
سوال: نویسنده از طریق داستان چه چیزی را می خواهد به خوانندگان بگوید؟
1. پس از شکل گیری، ترک عادت های بد دشوار است
2. مهربانی غیر منتظره نوری است که در تاریکی می درخشد
3. به هر حال زندگی شما مهم است، آن را ملاقات کنید و زندگی کنید
4. خانواده محل دلگرمی است، پناهگاه امن در طوفان