متن: بسیاری از مردم از عنکبوت می ترسند. حتی از راه رفتن در چمن اجتناب می شود. و اگر فکر می کرد عنکبوت در اتاق یا خانه است، باید روزها خانه را ترک می کرد. در حقیقت ترس از عنکبوت نوعی اختلال به نام فوبیای خاص است که یکی از شایع ترین اختلالات اضطرابی است که حدود 7 درصد از مردم را آزار می دهد. فوبیای خاص رایج نیز شامل ترس از خون، سوزن، مار، پرواز و فضاهای بسته است. دانشکده پزشکی فاینبرگ دانشگاه نورث وسترن، «درمان نوردهی» را که کوچک بود، روی 12 بزرگسال انجام داد، اما بعد از آن همه آنها عنکبوت را نگه داشتند یا نوازش کردند. یکی از شرکت‌کنندگان پس از اینکه حتی نتوانسته بود به عکس‌های عنکبوت‌ها نگاه کند، با خالکوبی عنکبوت جشن گرفت. این اولین مطالعه ای است که تغییرات فوری و طولانی مدت مغز پس از درمان را ثبت می کند و نشان می دهد که چگونه مغز درازمدت برای کاهش ترس در نتیجه درمان تشخیص می دهد. همه به این فکر می‌کردند: من کسی خواهم بود که نمی‌توانم این کار را انجام دهم. هانتر، نویسنده این مطالعه، می‌گوید: «هیچ راهی وجود ندارد که «آنها در پایان تحت تأثیر قرار گرفتند.» در درمان دو یا سه ساعته که برای هر فرد متفاوت است، به شرکت‌کنندگان آموزش داده شد که افکار دردسرساز درباره عنکبوت‌ها نادرست است. " هاونر می گوید: «آنها فکر می کردند که عنکبوت ها ممکن است بتوانند از قفس بیرون بپرند و به سمت آنها بروند. تاد، استادیار پژوهشی، می‌گوید: "مشاهده درمانی از قرار دادن بیمار در معرض آنچه از آن می ترسد نام خود را گرفته است: "بسیاری از آن در مورد از بین بردن باورهای مردم است. شما می توانید در مدت زمان کوتاهی تغییرات قابل توجهی داشته باشید."
سوال: چه چیزی می توانیم در مورد " مواجهه درمانی" یاد بگیریم
1. معلوم شد که کاملا موثر است
2. شرکت کنندگان مجبور شدند مقداری دارو مصرف کنند.
3. در بزرگسالان تأثیر بهتری نسبت به کودکان داشت.
4. شرکت کنندگان در پایان عکس هایی با عنکبوت گرفته بودند؟