متن: .سارا و مریم وحشت زده به تکه های شیشه روی زمین نگاه کردند . آن‌ها نمی‌توانستند آنچه را که همین الان اتفاق افتاده بود باور کنند. مریم بهترین دوست سارا بود. آنها تمام روز را صرف طراحی و نقاشی کرده بودند. مادر سارا برای خریدن چند اقلام به بازار رفته بود و دو دوست در خانه تنها بودند. سارا تصمیم گرفت گلدان بسیار گرانقیمتی را که پدرش در سالگرد ازدواجشان به مادرش هدیه داده بود به دوستش نشان دهد. دوستش را به اتاق پذیرایی برد و گلدان را با احتیاط برداشت. می دانست مادرش اجازه نمی دهد اما می خواست کمی خودنمایی کند. مریم با تعجب به گلدان نگاه کرد. وقتی داشت گلدان را به سارا پس می داد، فاجعه ای اتفاق افتاد. گلدان بین انگشتانشان لیز خورد و با یک ضربه روی زمین افتاد. "وای نه!" سارا با وحشت گریه کرد. "حالا چیکار کنم؟ مادر خیلی عصبانی میشه." مریم به همان اندازه احساس گناه می کرد. "می دانم! بگذار تکه ها را جارو کنیم و پنهان کنیم. مادر نمی داند که من آن را شکسته ام." "اما او وقتی می بیند که از دست رفته است، می پرسد. پس ما چه خواهیم گفت؟" مریم پرسید. "من فکر می کنم بهترین چیز این است که مالکیت داشته باشیم." سارا نفس عمیقی کشید. "حق با توست." وقتی مادر سارا برگشت، سارا و مریم قصه‌شان را تعریف کردند. در ابتدا مادرش عصبانی به نظر می رسید. سپس دید که هر دو چقدر ناراحت و گناهکار به نظر می رسند. هر دو را محکم در آغوش گرفت. "خیلی خوشحالم که به اندازه کافی شجاع بودی که صاحبش کنی، سارا. من از گلدان خیلی ناراحتم، اما خوشحالم که هر دوی شما چنین دخترانی راستگو هستید." سارا صادقانه اضافه کرد: "این ایده مریم بود که ما باید مالکیت خودمان را داشته باشیم، مادر." دخترها خندیدند. احساس می کردند که بار عظیمی از روی دوششان برداشته شده است.
سوال: چه چیزی می توانیم از متن یاد بگیریم؟
1. سارا باهوش تر و خجالتی تر از مریم است.
2. مادر سارا با سارا خیلی سختگیر است.
3. صداقت دو دختر باعث شد مادر آنها را ببخشد.
4. مادر سارا الگوی خوبی برای سارا در اختیار گذاشت.