متن: همانطور که در مسیر سوئیس در روستاهای تایلند رانندگی می کنم، اجمالی از چیزهایی می بینم که به سختی در ذهن ثبت می شوند، زیرا مناظر در حال پرواز هستند. چیزهای عجیب، چیزهای زیبا، چیزهای غم انگیز، چیزهای جالب. کاش می توانستم این صحنه ها را نگه دارم. آنها را با جزئیات بررسی کنید ای کاش وقتی در حال رانندگی هستم، زمان توقف و تحقیق بیشتر را داشتم، اما زمان کالایی است که ارزش آن از همه پول های دنیا بیشتر است. کاش بیشتر داشتم یک بار وقتی از کنارش رد شدم، پسری برایم دست تکان داد. تقریباً برای احوالپرسی چیزی فریاد زد، انگار که مرا می شناسد. تعجب می کنم که آیا ما همدیگر را یک بار می شناختیم، در یک مکان دیگر، زمانی دیگر، و او روح من را در حالی که من در کامیون رانندگی می کردم، شناخت و فقط باید یک سلام فریاد می زد. کاش من هم متوقف می شدم و سلام می کردم. دو دختر جوان را دیدم که لباس مدرسه پوشیده بودند. بلوز سفید، دامن آبی، کتاب در دست. آنها دست در دست هم گرفته بودند، صحبت می کردند، در جاده راه می رفتند، با شانه هایشان همدیگر را تکان می دادند و در حالی که در امتداد قدم می زدند همدیگر را مسخره می کردند. وقتی از کنارش رد شدم، نزدیک‌ترین کامیون به بالا نگاه کرد. او آنقدر نزدیک بود که تقریباً آن را لمس کند. چهره خندان او، چشمان شفاف و پوست صاف طلایی او اکنون در چشمان ذهن من هستند. می توانم او را طوری ببینم که انگار کنار من ایستاده است. هر از چند گاهی صورتش به سرم می زند. چرا؟ چرا او هنوز آنجاست؟ گاهی فکر می کنم شاید کمی عصبانی هستم. یک بار در یک ایستگاه خیابانی در گوشه ای توقف کردم. پیرزنی که کنار جاده ایستاده بود به سمت کامیون رفت و دستش را روی بازوی من گذاشت و به من لبخند زد. کف دستش خیلی باحال بود آن روز باید صد درجه بود. او چیزی به زبان تایلندی گفت و قهقهه زد و رفت. او کی بود؟ چرا او مرا لمس کرد؟ چرا دستش اینقدر باحال بود؟ چرا من همونجا نشستم و اجازه دادم منو لمس کنه؟ من تکون نخوردم تقریباً انگار او را می شناختم و ما فقط داشتیم یک سلام سریع می گفتیم. لمس سرد او تقریبا آشنا به نظر می رسید. مثل لمس آرامش بخش آرامش بخش مادربزرگم که از زمانی که من فقط یک پسر بچه بودم به یاد می آورد. من به وقت بیشتری نیاز دارم. باید بارها کامیون را متوقف کنم و فقط سلام کنم. چیزهایی که در طول جاده به طور اجمالی مشاهده می‌شوند، اغلب بسیار جالب‌تر و شگفت‌انگیزتر از آن چیزی هستند که به نظر می‌رسد زندگی روزمره ما را می‌گیرد. آهسته تر. کامیون را متوقف کنید. برو بیرون و سلام کن
سوال: نویسنده معمولاً چه نوع زندگی ای دارد؟
1. مشغول.
2. خسته کننده
3. بی معنی.
4. حوصله سر بر.