متن: من کمی احساس کبودی داشتم زیرا مادرم از کارش اخراج شده بود و قبوض زیادی برای پرداخت داشت. این باعث شد که فکر کنم حالا قرار است چه اتفاقی برای ما بیفتد. اما وقتی مادرم به من گفت که از رفتن راحت شده است، زیرا رئیسش خوبترین فرد اطراف نبود، به من اطمینان داد. از اتوبوس دانشگاه پیاده شدم و راه افتادم. آن وقت بود که صدای موسیقی و آواز پیانو را شنیدم که از سر و صدای مردم و ترافیک بلند می شد. کمی آهسته تر راه رفتم تا بتوانم بفهمم از کجا می آید. در میان جمعیت، خانم جوانی را دیدم که پشت پیانو نشسته بود و یک کالسکه کنارش بود. او آهنگ هایی در مورد عشق می خواند، به تلاش ادامه می داد و قدرت درون خود را دست کم نمی گرفت. نحوه آواز خواندن او کمی به من آرامش داد. حدود پانزده دقیقه همانجا ایستادم و بازی او را تماشا کردم، و فکر کردم که اجرای خودت در وسط یک ترمینال شلوغ کشتی نیویورک باید شهامت داشته باشد. بنابراین من آنجا ایستادم و گوش دادم. او باید حضور من را احساس می کرد زیرا گهگاه به سمت من نگاه می کرد. در حال حاضر به خودم می گفتم که اگر او می تواند در مقابل صدها نفری که نمی شناسد اجرا کند، حداقل می توانم به او بگویم که چقدر صدای خوبی دارد. رفتم و مقداری پول در کالسکه اش گذاشتم و او گفت: "ممنون." به جای ادامه دادن راه به خانه، به او گفتم: «این اواخر دوران سختی را سپری کردم، اما تو دوباره به من امیدوار کردی.» او پاسخ داد: «خوشحالم که توانستم کمک کنم. "چرا اینقدر ناراحتی؟" "خب، مامانم به من گفت که از کارش اخراج شده است، و این باعث ناراحتی من شد. من خیلی مطمئن نیستم که چه کار کنم..." او توضیح داد: "می بینی، مشکل اینجاست." "همانطور که راه می رفتی، سرت پایین بود. شکست خورده به نظر نرس، زیرا فرصت به روش های مختلف به دست می آید و اگر سرت پایین باشد، ممکن است هرگز آن را نبینی. باید بیشتر لبخند بزنی... سرت را بالا بگیر." لبخند کمرنگی زدم، متعجب از اینکه او چگونه مرا تشویق می کرد. بنابراین، از او پرسیدم: "چرا در وسط یک مکان شلوغ پیانو می زنی؟ من بیش از یک بار تو را دیده ام که این کار را می کنی." او برای من توضیح داد که در دنیا افراد منفی زیادی می بیند و سعی می کند با به اشتراک گذاشتن موسیقی انگیزشی درد را کاهش دهد و مثبت تری به ارمغان بیاورد. او به من گفت که وقتی موسیقی نمی ساخت، روانشناسی خواند. بنابراین، اینگونه بود که او برخی از چیزهایی را که به من می گفت می دانست. یه لبخند گشادتر زدم چون میدونستم داره کار خوبی میکنه. بنابراین، پس از آن که از هم جدا شدیم، قلب من تحت تأثیر یک روح موسیقیایی قرار گرفت و سبک شد!
سوال: به نظر شما بهترین عنوان این قطعه کدام است؟
1. تجربه ای فراموش نشدنی
2. قلب لمس شده توسط روح موسیقی
3. موسیقی می تواند معجزه کند
4. یک کار خوب به من کمک کرد