متن: نظر معلمان کالج در مورد تدریس انگلیسی معلمان انگلیسی دبیرستان چیست؟ و چگونه باید آن را ببینیم؟ مطلب زیر را بخوانیم. معلمی از یک کالج محلی برای حضار دلسوز سخنرانی کرد. هدز به نشانه موافقت با تکان دادن سرش گفت: "معلمان انگلیسی دبیرستان وظایف خود را انجام نمی دهند." او توضیح داد که دانش‌آموزانش چقدر ضعیف بودند - همه فارغ‌التحصیلان دبیرستان که فقط در سطح نهم می‌توانند از زبان استفاده کنند. موضوع من نه استانداردهاست و نه زوال آن. سخنران واقعاً می گفت این بود که او دیگر جوان نیست. او شانزده سال است که تدریس می کند و می تواند مانند یک بزرگسال بالغ فکر و صحبت کند. حرف من این است که شکایت مکرر یک نسل از نسل بعدی طبیعی است. این هم طبیعت انسان است که به دنبال دلایل نارضایتی ما باشد. قبل از اینکه زبان انگلیسی در اواخر قرن نوزدهم به یک درس مدرسه تبدیل شود، یافتن هدف سرزنش کمبود زبان دشوار بود. اما از آن زمان به بعد معلمان انگلیسی همواره مورد حمله قرار گرفته اند. شاکیان فکر می کنند که به یک ایده اصلی دست یافته اند. همانطور که تسلط خود به زبان بهبود می یابد، متوجه می شوند که جوانان این توانایی را ندارند. غافل از اینکه توانایی های خود در طول سال ها رشد کرده است، تصور می کنند نسل جدید جوانان باید در این زمینه ناامید باشند. در چشم و گوش بزرگسالان حساس، زبان جوانان همیشه ناکافی به نظر می رسد. از آنجایی که این نگرانی در مورد افول و سقوط زبان انگلیسی به عنوان یک پدیده نسلی تلقی نمی شود، بلکه به عنوان چیزی جدید و خاص برای جوانان امروزی تلقی می شود، طبیعی است که معلمان انگلیسی امروزی نمی توانند وظایف خود را انجام دهند.
سوال: سخنران معتقد بود که _ .
1. او یک معلم زبان عالی بود زیرا شانزده سال بود که انگلیسی تدریس می کرد
2. نسل جوان به احتمال زیاد در زبان بدتر از نسل قدیمی نبود
3. معلمان انگلیسی دبیرستان باید مسئول تسلط ضعیف دانش آموزان خود به زبان انگلیسی باشند
4. این واقعیت که دانش آموزان به اندازه کافی سخت کار نمی کردند به تسلط ضعیف آنها به زبان انگلیسی کمک می کرد