متن: در اسفند 1366 مجله جدیدی به نام Creating Excellence راه اندازی کردم. برای من لحظه بسیار غرور آفرین بود. من بیش از یک سال برای ایجاد آن سخت کار کرده بودم، و اولین شماره یک موفقیت واقعی بود. مدت کوتاهی پس از ارسال 25000 نسخه، یکی از آنها را از طریق پست دریافت کردم. اما این یکی به زیبایی آنهایی که ما فرستاده بودیم نبود. با جوهر قرمز مشخص شده بود که اشتباهات گرامری موجود در آن را تصحیح می کرد. یک ویراستار با استعداد موضوع را با دقت خوانده بود و خطاهای بیشتری از آنچه من تصور می کردم پیدا کرده بود. احساس کردم _ مجله ای به نام Creating Excellence باید از نظر محتوایی کامل باشد . داستان ها خوب بودند، اما خطاهایی که این زن پیدا کرده بود نشان می داد که ما از عالی بودن فاصله زیادی داشتیم. در ابتدا از سردبیرم ناراحت بودم که اشتباهات بیشتری را متوجه نشدم و همچنین از زنی که به نظر می‌رسید از اشاره به آنها لذت برده بود ناراحت بودم. بعداً از خودم ناراحت شدم که ویراستار بهتری به کار نگرفتم. سپس متوجه شدم که باید با اشتباهاتم روبرو شوم. به زنی زنگ زدم که به من نشان داده بود آنقدرها هم عالی نیستیم. از او تشکر کردم که وقت گذاشت و مجله ما را با دقت خواند. هر چقدر هم که دردناک بود، مسئولیت آن را پذیرفتم. سپس کار ویرایش نشریه ما را به او پیشنهاد دادم. نتیجه یک پیشرفت بزرگ در آن بود. اکنون می توانیم به مجله خود بسیار افتخار کنیم. از اینجا فهمیدم که یک لحظه ناراحت کننده می تواند فرصتی برای دیدن حقیقت باشد و پذیرش مسئولیت می تواند به جلوگیری از اشتباهات مشابه برای بار دوم و تبدیل "تعالی" به واقعیت کمک کند.
سوال: از این متن چه می آموزیم؟
1. غرور بزرگترین دشمن موفقیت است.
2. موفقیت پشت بسیاری از شکست هاست.
3. سوراخ کردن چیزی می تواند به شما کمک کند شغل پیدا کنید.
4. پذیرش مسئولیت اشتباهات خود می تواند به برتری واقعی منجر شود.