متن: ما در شاتل فضایی تخت نداریم، اما کیسه خواب داریم. در طول روز که مشغول کار هستیم، کیسه های بسته شده به دیوار را از سر راه خود رها می کنیم. هنگام خواب، گره آنها را باز می کنیم و هر کجا که برای خواب انتخاب کرده ایم، می بریم. در بیشتر پروازهای شاتل فضایی همه به طور همزمان می خوابند. هیچ کس مجبور نیست برای مراقبت از هواپیمای فضایی بیدار بماند: رایانه های شاتل و مهندسان اداره کنترل این کار را انجام می دهند. اگر مشکلی پیش بیاید. رایانه‌ها زنگ هشدار را به صدا در می‌آورند و مهندسان با رادیو با ما تماس می‌گیرند. در شاتل فضایی، زمان خواب به معنای شب نیست. در طول هر پرواز نود دقیقه ای به دور زمین، خورشید "طلوع" می کند و حدود پنجاه دقیقه از پنجره های ما می تابد: سپس "غروب" می کند، زیرا پرواز ما ما را به اطراف تاریک زمین می برد. برای اینکه نور خورشید از چشم‌هایمان دور نشود، ماسک سیاه خواب می‌زنیم. راحت شدن و به خواب رفتن در فضا به طرز شگفت انگیزی آسان است و ما متفاوت می خوابیم. برخی وارونه می خوابند، برخی به پهلو، برخی به سمت راست می خوابند. وقتی وقت خواب است، کیفم، ماسک خوابم و پخش نوارم را با هدفون برمی دارم و روی سکوی پرواز شناور می شوم. سپس داخل کیف می‌روم و به حالت نشسته، درست بالای صندلی، درست کنار پنجره شناور می‌شوم. قبل از اینکه ماسک را روی چشمانم پایین بکشم، مدتی استراحت می کنم، به موسیقی گوش می دهم و زمین را تماشا می کنم که از زیر من می گذرد. وقتی در فضا هستم به اندازه روی زمین به خواب نیاز ندارم، شاید به این دلیل است که وقتی بی وزن هستم، احساس خستگی نمی کنم. یا شاید به این دلیل است که من از بودن در فضا هیجان زده هستم و نمی خواهم وقت خود را برای خوابیدن تلف کنم.
سوال: در طول زمان خواب، وظیفه مراقبت از شاتل توسط
1. رادیوی شاتل
2. زنگ هشدار شاتل
3. افرادی که در شاتل کار می کنند
4. مهندسین در اداره کنترل