متن: در شانزده سالگی با پدرم به یک گروه داوطلب ملحق شدم. من به اولین پروژه داوطلبانه خود در ویرجینیای غربی رفتم. شبی که وارد شدیم، متوجه شدیم که "خانواده ما" در یک تریلر زندگی می کنند که در شرایط بدی قرار داشت. یک خدمه به مدت دو هفته روی آن گرگ می زدند، اما هر بار که یک مشکل را تمام می کردند، مشکل دیگری ظاهر می شد. ما تصمیم گرفتیم تنها راه حل معقول این باشد که یک خانه جدید را مهار کنیم - چیزی غیرعادی اما ضروری در این شرایط. خانواده از خانه جدیدشان که بیست در سی فوت بود با سه اتاق خواب، یک حمام و یک آشپزخانه بسیار خوشحال بودند. سه شنبه آن هفته، در حالی که ناهار را با هم می خوردیم، از سه پسر خانواده، جاش، اریک و رایان پرسیدم: "برای اتاق جدیدتان چه می خواهید؟" در انتظار اسباب‌بازی‌ها و سایر وسایلی که بچه‌ها از آنها می‌خواهند، وقتی جاش پاسخ داد: "من فقط یک تخت می‌خواهم" شگفت زده شدیم. پسرها هرگز روی تخت نخوابیده بودند! آن‌ها به تشک‌های پلاستیکی عادت کرده بودند. آن شب جلسه‌ای داشتیم و تصمیم گرفتیم که تخت‌ها بهترین هدیه باشد. پنجشنبه شب، چند بزرگسال از گروه ما به نزدیک‌ترین شهر رفتند و تخت‌خواب و ملافه‌های جدید خریدند. وقتی دیدیم کامیون تحویل می آید، ماجرای غافلگیری را به خانواده گفتیم. _ . مثل تماشای بچه های هیجان زده در صبح کریسمس بود. آن روز بعدازظهر، وقتی چهارچوب تخت‌ها را به هم وصل می‌کردیم، اریک به داخل خانه دوید تا ما را تماشا کند. او خیلی کثیف بود که نمی‌توانست وارد اتاقش شود، او با اشتیاق از در نگاه کرد. در حالی که پدرم یک روبالشی را روی یکی از بالش ها گذاشت، اریک پرسید: "این چیست؟" او پاسخ داد: یک بالش. "با آن چه کار می کنی؟" اریک به آرامی پاسخ داد: «وقتی می‌خوابی، سرت را روی آن می‌گذاری.» وقتی پدرم بالش را به اریک داد، اشک از چشمانم سرازیر شد. او در حالی که آن را محکم بغل کرد، گفت: "اوه... نرم است." حالا، وقتی من یا خواهرم شروع به درخواست چیزی می کنیم که به نظر فوری می رسد، پدرم به آرامی می پرسد: "بالش داری؟" ما دقیقاً می دانیم منظور او چیست.
سوال: با شنیدن پاسخ جاش، نویسنده شوکه شد زیرا _ .
1. خانواده در یک تریلر زندگی می کردند
2. جاش نمیدونست تخت چیه
3. جاش انتظار داشت چند اسباب بازی بیاورد
4. پسرها تخت خواب نداشتند