متن: ری تراورز پشت میز بزرگی نشست و به اطراف دفتر شیک خود نگاه کرد. او خسته بود. چشمان ری به تابلویی روی دیوار متوقف شد. این هدیه ای بود که یک دوست قدیمی، بول، به عنوان هدیه خداحافظی هنگام ترک زادگاهش داده بود. او زندگی سپری شده در آن شهر کوچک را به یاد آورد. اوقات خوشی. ساعات زیادی را که با دوست خوبش صحبت می کرد و قصه هایی که در مورد شکار در آفریقای قدیم به او گفته می شد. خاطرات بیش از ده سال به عقب سرازیر شدند. او به یاد آورد که چقدر از شنیدن شکار شگفت انگیز لذت می برد و چقدر آرزو می کرد کاش می توانست آن زمان ها را به اشتراک بگذارد. ری کشوی میزش را باز کرد و یک جعبه چوبی بیرون آورد. او درب آن را باز کرد و یک کار هنری، یک چاقوی شکاری دست ساز را در معرض دید قرار داد. این هدیه ای از طرف بول بود که بیش از 20 سال پیش به ری داده شد. اولین چاقوهایی که بول ساخته بود، و ری آن را «زامبزی» نامیده بود، رودخانه ای که بول بارها در آن بوده است. جعبه را بست و صاف پشت میزش نشست. او به سختی رانندگی می‌کرد و مستحق استراحت بود. اوضاع در تجارت خوب پیش می‌رفت، همه چیز به خوبی پیش می‌رفت. او می‌توانست یک هفته مرخصی بپردازد! او به خانه برگشت. یک هفته در زادگاه مانند بازگشت به تاریخ خواهد بود. ری با صدای بلند گفت، مرد، خوب خواهد شد، در حالی که به سمت بزرگراه پیچید و نورهای شهر را که به سرعت ناپدید می شدند، در حالی که به داخل نگاه می کرد تماشا می کرد. آینه عقب شب گذشته بود که ری وارد یک پمپ بنزین تمام شب شد. او در اطراف پمپ بنزین قدم زد و خاطرات شروع شد... او بالاخره به جاده برگشت، ماشین قدرتمند در طول شب راهش را طی می کرد، چراغ های جلو را سوراخ می کردند. تاریکی. خاطرات در ذهن مرد رقصیدند. _ . به آرامی وارد شهر شد و به اطراف نگاه کرد. ری در ماشینش نشست و به ساختمان قدیمی نگاه کرد و لبخند زد. درون آن تقریباً همان مردم 15 سال پیش بود.
سوال: از این قسمت یاد می گیریم که بول _ .
1. همکار ری
2. مردی در زادگاه ری
3. خویشاوند ری در آفریقا
4. هنرمند آفریقایی منبت کاری