متن: روی تخت دراز کشیدم و سعی می کردم شلوار مورد علاقه ام را بپوشم و می کشیدم و می کشیدم، اما زیپ بسته نمی شد. با عصبانیت پرتشون کردم پشت کمد. یک دامن بلند و بزرگ پیدا کردم، آن را دور وسطم بستم و سپس به شوهرم در طبقه پایین پیوستم. من خودم را در آینه نیمه راه دیدم - کسی را که دیدم دوست نداشتم. وزن هر سال بالاتر می رفت. مشکل این بود که از کلمه "رژیم غذایی" متنفر بودم. برای من این به معنای کنار گذاشتن هر چیز خوبی بود که دوست داشتم. بعداً در همان تابستان، وقتی از دو پله بالا رفتم و قلبم به شدت شروع به تپیدن کرد، نفسم بند آمد. دکترم را دیدم و او به من گفت که باید فشار خونم را پایین بیاورم. وقتی به خانه برگشتم فکر کردم: «گفتنش برایش آسان است. جلوتر یک مک دونالد دیدم. اخطار دکتر نتوانست در برابر کشش غذای مک دونالد مقاومت کند. صبح روز بعد پا روی ترازو گذاشتم و بیش از هر زمان دیگری در زندگی ام وزن داشتم. درست در همان لحظه، بالاخره افکارم روشن شد. برای بررسی وزنی که برای کنترل انتخاب هایم نیاز داشتم. چند روز بعد، برای ناهار به رستوران مورد علاقه ام رفتم - فقط سالاد مرغ چینی را انتخاب کردم. وقتی از رستوران بیرون آمدم و جعبه ای پر از نصف آن سالاد بزرگ را حمل کردم. اما بیشتر از همه، متوجه شدم که بر انتخاب هایم کنترل دارم. وزنه به آرامی از بین رفت اما بعد از مدتی پیشرفتی نداشت. خوردن یک وعده غذایی سبک چند شب در هفته می تواند کمک کند، اما این بدان معناست که من دو شام جداگانه آماده می کنم، زیرا باید به وعده های غذایی مورد علاقه شوهرم ادامه دهم که از هدف کاهش وزن من حمایت می کند. گرد و غبار خودروی قدیمی دو چرخ را در گاراژ پاک کردم، با پدال زدن به مدت 30 دقیقه بعد از شام ورزش را اضافه کردم. یک سال بعد 25 پوند از دست دادم و فشار خونم نرمال بود. دوباره شلوار مورد علاقه ام را امتحان کردم. آنها کاملا مناسب هستند.
سوال: از قسمت می توان فهمید که _ .
1. نویسنده با فرزندانش زندگی می کند
2. نویسنده تجربه زیادی در کاهش وزن داشت
3. شوهر نویسنده هر روز یک وعده غذایی را با او می خورد
4. تلاش نویسنده برای کاهش وزن موفقیت آمیز بود