متن: اخیراً با دوستی برخورد کردم که مدتها بود ندیده بودم. گفتگوی ما پر جنب و جوش و پر از اخبار از هر دو طرف بود. فوراً احساس کردم که اگر به سادگی "بیفتم" دوستم را غافلگیر خواهم کرد و از تصویری که او در درگاهش ایستاده است، به من خیره شده و می پرسد: "اوه، اشتباه ... چه چیزی است، دلسرد خواهم شد." شما را به اینجا می آورد؟» هر اتفاقی که برای ملاقات بدون اطلاع قبلی افتاد؟ وقتی در دهه 1960 بزرگ می شدم، به نظر می رسید که مردم - بیشتر اقوام و همچنین دوستان - همیشه _ . والدین من قهوه می ریختند و مادرم. در آشپزخانه چیزی برای سرو کردن با آن پیدا می‌کرد. سپس گفتگو شروع می‌شد... خانم همسایه، که نگران بود، غمش را تخلیه می‌کرد در حالی که مادرم آرام گوش می‌داد. مرد ایرلندی همسایه چنان لهجه‌ای داشت که یادم می‌آید پرسیدم. به چه زبانی صحبت می کرد. اقوام لهستانی من دسته جمعی به آنجا آمدند... اما من هرگز نشنیدم که پدر و مادرم چیزی مانند "ما منتظر شما نبودیم" یا "این زمان زمان خوبی نیست." بازدیدکنندگانی که از خانه خارج می شدند، نظر خاصی داشتند. حق تقدم و شماره 1 شد. چه اتفاقی برای چنین بازدیدهایی افتاد؟ در واقع من جواب را می‌دانم. زمان تغییر کرده است. همه مشغول کار می‌شوند. دیگر مادر خانه‌نشینی نیست که در طول روز یک فنجان قهوه یا چای داغ را برای یک مهمان غافلگیرکننده آماده نگه دارد. اکنون مراکز و فروشگاه‌های منفجر شده در حال انفجار هستند. جایگزینی خانه ها به عنوان یک شکل مرکزی سرگرمی. همین روز پیش یکی از دانش‌آموزان سابق من ظاهر شد. "از بازدید غافلگیرکننده متاسفم." شاگردم شروع کرد." فقط می خواستم ببینم هنوز اینجا زندگی می کنی یا نه. فقط یک دقیقه می مانم." پاسخ من فوراً بود. "نه، نمی‌خواهی،" گفتم: "فقط بیا داخل، بنشین، قهوه بخوریم، و با هم صحبت می‌کنیم." من در آشپزخانه چیزی نداشتم اما پیتزا سفارش دادیم. .من سعی کرده ام سنت رهاسازی را زنده نگه دارم، هرچند که این کار کمی تلاش می کند.
سوال: نویسنده متن را با قصد _ .
1. مردم را تشویق کنید که بازدیدکننده‌ای باشند
2. نحوه برخورد با بازدیدکنندگان غیرمنتظره را توضیح دهید
3. احساسات خود را در مورد سنت رها کردن به اشتراک بگذارد
4. نشان دادن اهمیت دوست یابی