متن: جک کاغذها را روی میز من انداخت. او گفت: دفعه بعد که می‌خواهید چیزی را تغییر دهید، ابتدا از من بپرسید. من یک جمله طولانی را تغییر داده بودم و دستور زبان آن را تصحیح کرده بودم -- چیزی که فکر می کردم برای انجام آن پول داده ام. چند روز بعد دوباره عصبانیم کرد. به دفتر او رفتم، آماده بودم که در صورت لزوم شغلم را از دست بدهم، اما نه قبل از اینکه به آن مرد بگویم که چه احساسی دارم. "چی؟" عصبی گفت ناگهان فهمیدم باید چه کار کنم. گفتم: "جک، رفتاری که تو با من داشتی اشتباه است. و این اشتباه است که اجازه بدهم ادامه یابد." "من می خواهم به شما قول بدهم. من یک دوست خواهم بود." روز بعد چند کیک به دفتر جک آوردم. هر بار که جک را در سالن می دیدم به او لبخند می زدم. بالاخره دوستان همین کار را می کنند. یک سال بعد از صحبت ما، به من گفتند که سرطان سینه دارم. وقتی در بیمارستان بودم، دوستانم سعی کردند کلمات مناسبی برای گفتن پیدا کنند، اما هیچکس نتوانست. آخرین روز بستری من در بیمارستان، در باز شد و جک به سمت تخت من رفت. چند تا پیاز کنارم گذاشت و گفت: «لاله‌ها»، «اگر وقتی به خانه می‌روی، آن‌ها را می‌کاری، وقتی بالا می‌آیند آنجا خواهی بود.» اشک چشمانم را پر کرد. در لحظه ای که فقط برای کلمات درست دعا می کردم، مردی کم حرف حرف درست را زد. بالاخره دوستان همین کار را می کنند. اکنون، بیش از ده سال است که آن لاله‌ها را هر بهار در خاک می‌بینم.
سوال: منظور نویسنده از گفتن "این کاری است که دوستان انجام می دهند" چه بوده است؟
1. دوستان باید برای اصلاح اشتباهات به یکدیگر کمک کنند.
2. دوستان باید در زمان مناسب به یکدیگر مشاوره دهند.
3. دوستان باید با احترام و مهربانی با یکدیگر رفتار کنند.
4. دوستان باید هر کاری برای یکدیگر انجام دهند.