متن: امروز صبح از خواب بیدار شدم. یه حس پوچی هست که قبلا بارها داشتم و انگار داره دوباره به ذهنم میاد. چیست؟ نمی فهمم. برای کار آماده شدم. در راه تصمیم می‌گیرم توقف کنم و از مغازه کوچکی که در پایین جاده قرار دارد یک پنیر بیاورم. من قبلاً هرگز آنجا نرفته‌ام اما گرسنه بودم و 5 ساعت می‌گذشت که از سر کار بیفتم. صاحب فروشگاه سفارش مرا گرفت. او از من پرسید که چه می خواهم و من به او گفتم که شنیدم پنیر عالی درست کرده است. به نظر می رسید که او از شنیدن آن خوشحال شده است. همان طور که در فضای کوچکی نشسته بودم، یک آقا مسن داشت صبحانه اش را تمام می کرد. او به پیشخدمت پول داد، این پول را دریافت کرد و یک شوخی کوچک کرد. در حالی که برگشت تا بلند شود، که برای این آقا کار سختی بود، به من نگاه کرد. یه لبخند کوچولو زدم او دوباره برای لحظه ای به سمت من نگاه کرد و به من گفت: "تا حالا کسی به تو گفته زیباترین چشمان قهوه ای را داری؟" از آنجایی که چشمان آبی دارم، نمی توانم بگویم که قبلاً چنین چیزی را شنیده ام. به او شوخی کردم و گفتم: "نه، نمی توانم بگویم که قبلاً کسی به من این را گفته است." او لبخندی زد و گفت: "خب چون آنها آبی هستند، این را نمی شنیدی، اما چشمان آبی زیبایی داری." خندیدم و گفتم خیلی ممنون. او شروع به گفتن چند جوک یک خطی به من کرد، بنابراین من به شوخی های او لبخند زدم و خندیدم. سعی کرد دوباره بلند شود تا برود و به من نگاه کرد و گفت: "لبخندت واقعا اتاق را روشن می کند، می دانی؟" گفتم: "خیلی ممنون." او به سمت بلند شدن ادامه داد، که مدت زیادی طول کشید. وقتی بلند شد گفت: مواظب اون لبخند باش. احساس راحتی کردم و به صبح خود و آن احساس پوچی که داشتم فکر کردم. برای لحظه ای به نظر می رسید که پر شده است.
سوال: منظور پیرمرد با گفتن "چون آبی هستند" _ " بود.
1. چون احساس سرما می کنند
2. چون غمگین هستند
3. چون چشمان آبی دارند
4. چون گرسنه اند