متن: جو که روی فرش دراز کشیده بود غرغر کرد: "کریسمس بدون هیچ هدیه ای کریسمس نخواهد بود." "فقیر بودن خیلی وحشتناک است!" مگ آهی کشید و به لباس کهنه اش نگاه کرد. امی کوچولو با بویی مجروح اضافه کرد: «به نظر من این عادلانه نیست که برخی از دختران چیزهای زیبای زیادی داشته باشند، و دختران دیگر اصلاً هیچ چیز ندارند. بث با خوشحالی گفت: ما پدر و مادر و همدیگر را داریم. چهار چهره جوانی که نور آتش روی آنها می درخشید با کلمات شاد روشن شدند، اما دوباره تیره شدند، زیرا جو با ناراحتی گفت: "ما پدر نداریم و برای مدت طولانی او را نخواهیم داشت." او نگفت "شاید هرگز"، اما هرکدام بی‌صدا آن را اضافه کردند و به پدری که در دوردست‌ها بود فکر می‌کرد، جایی که درگیری بود. هیچ کس برای یک دقیقه صحبت نکرد. سپس مگ با لحنی تغییریافته گفت: "می‌دانی دلیل اینکه مادر پیشنهاد نداد هیچ هدیه‌ای در کریسمس ارائه کرد، این بود که زمستان سختی برای همه خواهد بود؛ و او فکر می‌کند وقتی مردانمان در رنج هستند، نباید برای لذت خرج کنیم. بنابراین در ارتش. ما نمی توانیم کار زیادی انجام دهیم، اما می توانیم فداکاری های کوچک خود را انجام دهیم، و باید آن را با کمال میل انجام دهیم. اما می ترسم که این کار را نکنم." و مگ سرش را تکان داد و با تأسف به تمام چیزهای زیبایی که می خواست فکر کرد. "اما فکر نمی کنم اندکی که باید خرج کنیم فایده ای نداشته باشد. ما هر کدام یک دلار داریم و ارتش با دادن آن کمک چندانی نخواهد کرد. من موافقم که از مادر یا شما هیچ انتظاری نداشته باشم." اما من می‌خواهم UNDINE و SINTRAM را برای خودم بخرم، من خیلی وقت است آن را می‌خواستم." بث با اندکی آه گفت: «من قصد داشتم موسیقی جدیدم را خرج کنم. امی با قاطعیت گفت: "من یک جعبه خوب از مدادهای طراحی فابر خواهم گرفت؛ من واقعا به آنها نیاز دارم." با گریه گفت: "مادر در مورد پول ما چیزی نگفت و نمی خواهد ما همه چیز را رها کنیم. بیایید هر کدام آنچه را که می خواهیم بخریم و کمی خوش بگذرانیم؛ مطمئنم برای به دست آوردن آن به اندازه کافی تلاش می کنیم." جو، پاشنه کفش هایش را به شیوه ای جنتلمن بررسی می کند. مگ دوباره با لحنی پر از گلایه شروع کرد: «می‌دانم که این کار را می‌کنم - تقریباً تمام روز را به آن بچه‌های خسته‌کننده آموزش می‌دهم، وقتی که مشتاقم در خانه لذت ببرم». جو گفت: "شما مثل من کار سختی ندارید." "چطور دوست داری ساعتها در کنار یک پیرزن عصبی و دمدمی مزاج ببندی که هرگز راضی نمی شود و تا زمانی که آماده پرواز از پنجره بیرون یا گریه کنی نگرانت می کند؟" "ناراحتی بد است، اما من فکر می کنم شستن ظرف ها و مرتب نگه داشتن چیزها بدترین کار دنیاست. _ و دستانم آنقدر سفت می شوند که اصلا نمی توانم خوب تمرین کنم." و بث با آهی که هر کسی می توانست بشنود به دستان خشن او نگاه کرد. "من باور نمی کنم که هیچ یک از شما مانند من رنج بکشید." امی فریاد زد: "زیرا مجبور نیستی با دخترهای گستاخ به مدرسه بروی، که اگر درس هایت را نمی دانی آزارت می دهند و به لباس هایت می خندند و اگر پدرت پولدار نیست برچسب می زنند." جو با خنده توصیه کرد: "اگر منظور شما افترا دادن است، من اینطور می گویم و در مورد برچسب ها صحبت نمی کنم، انگار بابا یک بطری ترشی است." امی با وقار گفت: "من می دانم منظورم چیست، و لازم نیست در مورد آن طعنه آمیز باشید. درست است که از کلمات خوب استفاده کنید و دایره لغات خود را بهبود بخشید." "بچه ها به هم نوک نزنید. ای کاش پولی که بابا وقتی کوچیک بودیم از دست دادیم، جو؟ عزیزم! اگر هیچ نگرانی نداشتیم چقدر خوشحال و خوب می شدیم!" مگ که می توانست زمان های بهتری را به خاطر بیاورد، گفت. یک بار گفتی که فکر می‌کنی ما از بچه‌های شاه خوشحال‌تر هستیم، زیرا آنها علی‌رغم پولشان، همیشه دعوا می‌کردند و نگران بودند.» "بنابراین من این کار را کردم. فکر می‌کنم ما هستیم، زیرا، اگرچه باید کار کنیم، خودمان را مسخره می‌کنیم، و به قول جو، مجموعه‌ای بسیار شاد هستیم." جو فوراً بلند شد، دستانش را در جیبش فرو برد و شروع به سوت زدن کرد. "نکن، جو، این خیلی پسرانه است!" "به همین دلیل این کار را انجام می دهم." "من از دخترهای بی ادب و بی خانمان متنفرم!" "من از چیت های متاثر، نیمی-پیمینی متنفرم!" «پرنده‌ها در لانه‌های کوچکشان موافقند» بث، صلح‌جو، با چنان چهره‌ای خنده‌دار خواند که هر دو صدای تند خنده‌شان آرام شد و نوک زدن برای آن زمان به پایان رسید.
سوال: بث با گفتن "این باعث می‌شود از من عبور کنم" به این معنی است که او بیشتر از این است.
1. خوشحال
2. برانگیخته
3. علاقه مند
4. خشمگین