متن: جیمی یک مکانیک خودرو است، اما چند ماه پیش کار خود را از دست داد. او قلب خوبی دارد، اما همیشه از درخواست شغل جدید می ترسید. یک روز تمام توانش را جمع کرد و تصمیم گرفت در یک مصاحبه شغلی شرکت کند. قرار او ساعت 10 صبح بود و ساعت 8:30 بود. در حالی که منتظر اتوبوس به سمت دفتری بود که قرار بود در آنجا مصاحبه کند، مرد مسنی را دید که با لگد وحشیانه به لاستیک ماشینش لگد می زند. معلومه که مشکلی تو ماشین بوده جیمی بلافاصله بالا رفت تا به او کمک کند. وقتی جیمی کار روی ماشین را تمام کرد، پیرمرد از او پرسید که برای این سرویس چقدر باید بپردازد. جیمی گفت نیازی به پرداخت پول به او نیست. او فقط به یک فرد نیازمند کمک کرد و مجبور شد برای مصاحبه عجله کند. بعد پیرمرد گفت: "خب، من می توانم شما را برای مصاحبه به اداره ببرم. این کمترین کاری است که می توانم انجام دهم. لطفاً، اصرار دارم." جیمی موافقت کرد. به محض ورود، جیمی صف طولانی از متقاضیان را پیدا کرد که منتظر مصاحبه بودند. جیمی بعد از تعمیر ماشین هنوز مقداری چربی روی او وجود داشت، اما زمان زیادی برای شستن آن یا تعویض پیراهن نداشت. متقاضیان یکی یکی با چهره های ناامید از دفتر مصاحبه خارج شدند. بالاخره اسمش خوانده شد. مصاحبه کننده روی یک صندلی بزرگ رو به پنجره دفتر نشسته بود. صندلی را به سمت جلو و عقب تکان داد و پرسید: آیا واقعاً نیاز به مصاحبه دارید؟ قلب جیمی فرو ریخت. "با نگاهی که اکنون دارم، چگونه می توانم از این مصاحبه عبور کنم؟" با خودش فکر کرد سپس مصاحبه کننده صندلی را چرخاند و در کمال تعجب جیمی، پیرمردی بود که صبح زودتر به او کمک کرد. معلوم شد که او مدیر کل شرکت بوده است. "متاسفم که مجبور شدم شما را منتظر نگه دارم، اما کاملا مطمئن بودم که تصمیم درستی گرفته ام که شما را به عنوان بخشی از نیروی کار ما حتی قبل از اینکه وارد دفتر شوید. فقط می دانم که شما یک کارگر قابل اعتماد خواهید بود. تبریک می گویم!" جیمی نشست و در حالی که او برای خودش شغل جدیدی پیدا کرد، یک فنجان قهوه با ارزش شریک شدند.
سوال: جیمی با شنیدن سوال مصاحبه کننده چه احساسی داشت؟
1. او برای سایر متقاضیان متاسف بود
2. هیچ امیدی برای گرفتن این شغل وجود نداشت
3. از کمک به پیرمرد پشیمان شد
4. مصاحبه کننده خیلی بی ادب بود