متن: وقتی در شهر بزرگ شدم، خودم را به عنوان «دختر شهر» طبقه بندی کردم. من دانش بسیار کمی در مورد کشاورزی و مناطق روستایی داشتم، اما همه اینها شش سال پیش زمانی که مادر و ناپدری ام ازدواج کردند و ما به مزرعه ناپدری ام نقل مکان کردیم، تغییر کرد. در محاصره گاوها و مزارع ذرت، مطمئن نبودم که چه کار کنم. با این حال، من از زیبایی و آرامش روستا لذت بردم. در مزرعه، در کارهای عجیب و غریب مانند غذا دادن به گاوها کمک می کردم. وقتی به اندازه کافی بزرگ شدم که بتوانم یک شغل واقعی تابستانی پیدا کنم، ناپدری ام گفت که می توانم بین دو گزینه انتخاب کنم: شغلی در ملکه لبنیات محلی ما یا فروش محصولاتی که در مزرعه خود پرورش داده ام. در حالی که فهرست کوتاهی از حرفه‌ای‌ها برای کار در رستوران فست فود به دست آوردم، مزایای بیشتری برای فروش محصولات پیدا کردم. با این حال، من متوجه معایب متعدد فروش محصولات شدم: مسئولیت موفقیت یا شکست عملیات، صبح زود و روزهای طولانی. بالاخره تصمیم گرفتم کار کشاورزی خودم را راه اندازی کنم. من و ناپدری ام در ماه مارس شروع به برنامه ریزی کردیم. ما با هم سه نوع بذر را انتخاب کردیم، زمین را آماده کردیم و اولین دسته ذرت شیرین را در پایان آوریل کاشتیم. در تمام فصل بهار، ناپدری من هر دو هفته یکبار به کاشت ذرت شیرین ادامه داد و من با او سوار تراکتور شدم. ذرت شیرین در حین رشد نیاز به مراقبت زیادی دارد. در حالی که ذرت در حال بیرون آوردن بلال بود، برای جلوگیری از کرم ها کود و سم پاشی کردیم. من آنها را دیدم که قد بلندتر و بلندتر می شوند و در مورد پولی که به زودی به دست خواهم آورد رویا می کردم. ما برنامه ریزی کردیم که ذرت را در بازار کشاورز محلی خود برداشت و بفروشیم. آسان به نظر می رسید و روی کاغذ خوب به نظر می رسید، اما کمی متفاوت عمل کرد. باران بی وقفه برداشت را یک هفته یا بیشتر به تاخیر انداخت. وقتی ذرت شیرین من بالاخره برای چیدن آماده شد، متوجه شدم که یک دسته راکون شبانه از مزرعه بازدید کرده و تقریباً نیمی از آن را خراب کرده است. ما چیزی را که هنوز خوب بود انتخاب کردیم و برای بازار آماده کردیم. این اولین روز من در بازار بود! من هیجان زده بودم که ببینم تلاش سختم در نهایت نتیجه داد. موادم را داخل وانت بار کردم و زود به بازار کشاورز رسیدم تا یک نقطه خوب پیدا کنم. مشتریان زیادی بودند و چند تاجر دیگر. احتمالاً چون جوان و تازه وارد بودم، مشتریان بالقوه به من نگاه می‌کردند و لبخند می‌زدند، سپس مستقیماً به سراغ رقیب من، خانم کیتس، که سال‌ها در بازار بود و طرفداران ثابتی داشت، می‌رفتند. در پایان روز اول، حدود نیمی از ذرت من باقی مانده بود، بنابراین آن را به یک پناهگاه بی خانمان های محلی اهدا کردم و ناامید به خانه رفتم. به زودی متوجه شدم که خانم کیتس و خدمه اش تا ساعت 11 صبح به بازار کشاورز نرسیدند. بنابراین تصمیم گرفتم یک ساعت زودتر حاضر شوم. این بدان معنی بود که ما باید از ساعت 6 صبح شروع به چیدن ذرت کنیم، کار آسانی برای کارگران نوجوان نیست. اما تلاش نتیجه داد. من نیمی از ذرت خود را قبل از آمدن خانم کیتس و بیشتر آن را تا پایان روز می فروختم. اگرچه بازار کشاورز فقط سه روز در هفته باز بود، اما ذرت باید هر روز چیده و فروخته شود، زیرا نگه نمی‌دارد. در روزهایی که بازار کشاورزان باز نبود، من یک طرح بازاریابی تهیه کردم که شامل ارسال ایمیل برای خانواده و دوستان بود. همچنین برای فروش ذرت و توزیع کارت ویزیت به مشاغل محلی رفتم. مشتریان شروع به تماس کردند و من از طریق تلفن سفارشات را دریافت کردم. قبل از اینکه بفهمم، دنبال کنندگان وفاداری داشتم. من همچنان مشغول تحویل هفتگی و گاهی روزانه به این مشاغل بودم و در عین حال غرفه محصولاتم را در بازار کشاورز حفظ می کردم. سپس یک اتفاق فوق العاده رخ داد. من بیش از هر یک از دوستانم با مشاغل معمولی نوجوانان درآمد کسب کرده بودم. وقتی می بینم مردم از من محصول می خرند، احساس موفقیت می کنم.
سوال: بعد از اینکه نویسنده در مزرعه مستقر شد.
1. او بلافاصله جذب زیبایی و آرامش شد
2. او به محیط جدید عادت نداشت
3. او در مورد کشاورزی با ناپدری خود درگیر بود
4. او مشتاق بود تا شغل پاره وقت پیدا کند تا پول دربیاورد