متن: شما یا آن را دارید، یا ندارید - یک حس جهت گیری، یعنی. اما چرا برخی از مردم می توانند بدون نقشه راه خود را در سراسر صحرا بیابند، در حالی که برخی دیگر ممکن است خود را در خیابان بعدی گم کنند؟ دانشمندان می گویند همه ما با یک حس جهت به دنیا آمده ایم، اما به درستی درک نشده است که چگونه کار می کند. یک تئوری این است که افرادی که دارای حس خوب جهت هستند، صرفاً برای توسعه آن سخت‌تر کار کرده‌اند. تحقیقاتی که در دانشگاه لیورپول انجام می شود از این ایده حمایت می کند و نشان می دهد که اگر از آن استفاده نکنیم، آن را از دست خواهیم داد. جیم مارتلند، مدیر تحقیقات این پروژه می‌گوید: «کودکان هفت ساله این توانایی را دارند که راه خود را پیدا کنند. با این حال، اگر آنها را به تنهایی اجازه ندهند یا با ماشین به همه جا ببرند، هرگز مهارت‌هایشان را توسعه نمی‌دهند.» جیم مارتلند همچنین تاکید می کند که به جوانان باید مهارت های خاصی آموزش داده شود تا حس جهت گیری آنها را بهبود بخشد. او پیشنهادات زیر را ارائه می‌کند: اگر از نقشه استفاده می‌کنید، آن را بچرخانید تا به مسیری که با آن روبرو هستید مرتبط باشد. اگر دوچرخه خود را در مکان عجیبی رها می کنید، آن را در نزدیکی چیزی مانند یک سنگ بزرگ یا یک درخت قرار دهید - چیزی که به راحتی قابل تشخیص است. وقتی از دوچرخه دور می‌شوید به نقاط دیدنی مسیر توجه کنید. پس از بازگشت از همان مسیر برگردید. با استفاده از خطوطی مانند خیابان‌ها در شهر، نهرها یا دیوارها در حومه شهر، راه را برای یافتن مسیر خود ساده کنید. قدم‌هایتان را بشمارید تا بدانید چقدر پیش رفته‌اید و هر نشانه‌ای مانند بلوک‌های برج یا تپه‌ها را یادداشت کنید که می‌تواند به شما کمک کند کجا هستید. حالا دیگر هرگز گم نخواهی شد!
سوال: بر اساس این متن، در مورد کودکان 7 ساله چیست؟
1. آنها هرگز بدون نقشه حس مسیر را ندارند.
2. اگر آنها فاقد حس جهت هستند، هرگز نباید اجازه داده شوند که به تنهایی بیرون بروند.
3. آنها حس جهت گیری دارند و می توانند راه خود را پیدا کنند.
4. آنها می توانند احساس خوبی برای جهت گیری داشته باشند اگر در ماشین سوار شوند.