متن: ایده توانایی راه رفتن روی آب مدت هاست که انسان ها را به شدت علاقه مند کرده است. متأسفانه، حقایق بیولوژیکی مانع از انجام چنین کاری بدون کمک مصنوعی می شوند - ما به سادگی وزن زیادی داریم و تمام جرم ما از طریق پاهای نسبتاً کوچک ما به پایین فشار می آورد و در نتیجه فشار زیادی ایجاد می شود که ما را غرق می کند. با این حال، انواع مختلفی از حیوانات می توانند روی آب راه بروند. یکی از جالب ترین آنها ریحان معمولی است. باسیلیکوس، مارمولکی بومی آمریکای مرکزی و جنوبی. می تواند تا فاصله چند متری روی آب بدود و با برخورد سریع با پاهای خود به سطح آب از خیس شدن جلوگیری کند. مارمولک برای ادامه حرکت به جلو، 20 قدم در ثانیه برمی دارد. برای اینکه انسان ها این کار را انجام دهند، به پاهای بزرگی نیاز داریم که بتوانیم آن ها را تا گوش های خود بیاوریم تا "ضربه" کافی ایجاد کنیم. اما خوشبختانه یک جایگزین وجود دارد: آرد ذرت. با افزودن مقدار کافی از این ماده غلیظ کننده معمولی به آب (و زمان زیادی می برد)، می توانید یک مایع "غیر نیوتنی" ایجاد کنید که مانند آب معمولی رفتار نمی کند. حال اگر به سطح آب به اندازه کافی ضربه بخورد، ذرات موجود در آب برای لحظه ای در کنار هم قرار می گیرند تا سطح آن سخت شود. به اندازه کافی سریع حرکت کنید و در هر مرحله نیروی کافی وارد کنید، و واقعاً می توانید روی سطح یک مایع غلیظ آرد ذرت قدم بزنید. اگرچه ممکن است همه اینها سرگرم کننده به نظر برسد، اما هنوز هم در تئوری نسبتاً نامرتب است و بهتر است در مورد آن مطالعه کنید تا در عمل.
سوال: نگرش نویسنده نسبت به ایده راه رفتن انسان روی آب چیست؟
1. مخاطره آمیز اما سودمند است.
2. جالب است و ارزش امتحان کردن را دارد.
3. این دیوانه است و نمی تواند به واقعیت تبدیل شود.
4. این غیرعملی است هرچند از نظر تئوری ممکن است.