متن: مادرم امروز تولد 90 سالگی اش را جشن می گیرد. او از من خواسته است که آن را مخفی نگه دارم و به مردم بگویم که او فقط 89 سال دارد. به دلایلی به نظر می رسد که او فکر می کند این بهتر به نظر می رسد. ما واقعاً اختلاف نظر داریم، اما در این مورد من قاطعانه می‌مانم: فکر می‌کنم 90 بسیار خارق‌العاده به نظر می‌رسد. مادرم می‌گوید هرگز فکر نمی‌کرده اینقدر عمر کند. او ضعیف بود و در سن 12 سالگی دو بیماری تقریباً کشنده داشت. و سپس ترس از سرطان وجود داشت. مادرش زمانی که مادرم فقط 17 سال داشت، بر اثر سرطان سینه درگذشت، در زمانی که چیزی به نام ماه آگاهی از سرطان سینه وجود نداشت. وقتی 17 ساله بودم، نگران بودم که زندگی من به موازات زندگی او باشد. من هرگز ترس هایم را به اشتراک نمی گذاشتم. در عوض شب‌ها در رختخوابم با روتختی گلدار زرد و نارنجی که او برایم درست کرده بود، بیدار دراز می‌کشیدم و حساب می‌کردم که چقدر زمان با هم باقی مانده است. چیزی که تا سالها بعد نمی دانستم این بود که او هم همین ترس را داشت. او به من گفت که چگونه برای هر اطلاعاتی که در مورد چگونگی جلوگیری از این بیماری کشنده پیدا می کند، می نویسد تا زمانی که پدرم او را مجبور به توقف کند. او به او گفت که باید آرام باشد و دیگر نگران نباشد. او قرار بود خوب شود. حق با او بود. و یک اکتبر، سال‌های زیادی در آینده، 90 سالگی او را جشن می‌گیریم. مادرم دلیل زندگی من است. تندخویی و استقلال او باعث شد که من یاد بگیرم راهی را که انتخاب کرده ام طی کنم. او همیشه یک متفکر آینده بود، چیزهای جدید را مطالعه می کرد و مایل بود چیز متفاوتی را امتحان کند. او به من مهربانی را آموخت و مراقب کسانی باشم که از ما کمتر خوش شانس هستند. وقتی پدر خیلی جوان از دنیا رفت، مادرم همان کسی بود که بعدازظهر بعد از تشییع جنازه مرا نشست و به من گفت زندگی ادامه خواهد داشت، و به همان اندازه که تصورش سخت بود، دوباره خوشحال خواهم شد. او به من کمک کرد تا بفهمم مرگ بخشی از زندگی است که هرگز نمی توانیم از آن فرار کنیم و باید یاد بگیریم که آن را بپذیریم. نقش های ما در سال های اخیر تغییر کرده است. او اکنون برای کمک به من مراجعه می کند. او از من می پرسد که چه کار کنم. او کسی است که وقتی نگران یا نگران است یا برای چیزی به کمک نیاز دارد با من تماس می گیرد. من کسی هستم که به جای اینکه من را ببرد او را به خرید می برد. من همان کسی هستم که به جای اینکه او مرا غافلگیر کند، شیرینی های یونانی مورد علاقه اش را می پزد. او مدام به من می گوید که چقدر به من افتخار می کند و چقدر برای کارهایی که برای او انجام می دهم سپاسگزار است. او نمی داند که من از کجا به آرامش می رسم و چگونه همه کارهایم را انجام می دهم. او می گوید که اکنون از من یاد می گیرد. و در حالی که می دانم همه اینها درست است، هنوز از او یاد می گیرم. مادرم یکی از قوی ترین افرادی است که می شناسم. من خوش شانس ترم من او را مجبور به رهبری کرده ام. و من خیلی ممنونم هدیه عمر طولانی او برای من هدیه بوده است. در حالی که مادرم فکر می کند باید این تولد را ساکت کنیم، من گوش نمی دهم. من او را جشن می‌گیرم و ثروت بزرگی که داشتم او را مادر صدا می‌کردم. سال 90 مبارک!
سوال: کدام یک از موارد زیر بهترین عنوان برای این قطعه است؟
1. عمر طولانی غیر منتظره
2. جشن تولد 90 سالگی مادرم
3. زندگی سخت مادرم
4. در خدمت مادر 90 ساله ام