متن: داستین هافمن در فیلم فارغ التحصیل گفت: "من کمی نگران آینده ام هستم." او باید خیلی خوش شانس باشد. تنها چیزی که باید نگران آن بود این بود که آیا با خانم رابینسون رابطه داشته باشد یا خیر. در دهه شصت، مجموع اینها بود. مجموع اضطراب پس از فارغ التحصیلی همتایان مدرن هافمن چندان خوش شانس نیستند. خانم رابینسون ها دیگر در خانه نمی نشینند. آنها در محل کار هستند، کارهای پرقدرتی را انجام می دهند که فارغ التحصیلان می خواهند، اما نمی توانند به دست آورند. برای کسانی که تازه از دانشگاه خارج شده اند، ناامید از کار اما ناتوان از دستیابی به آن، عدم تعادل بزرگی بین عرضه و تقاضا وجود دارد. والدین به اندازه خود جوانان احساس ناامیدی می کنند. خانواده های طبقه متوسط، فرزندان فارغ التحصیل خود را در نوبت پایان خدمت می بینند و تعجب می کنند که چرا آنها برای پرداخت هزینه های مدرسه به زحمت افتاده اند. خانواده های طبقه کارگر حتی احساس ناامیدی شدیدتری دارند. برای بسیاری از چنین خانواده هایی، ورود یک کودک به دانشگاه تحقق یک رویای مادام العمر بود. این دلیلی بود بر اینکه آنها در کشوری پویا و موفق از نظر اقتصادی زندگی می کردند. این رویا اکنون چندان جالب به نظر نمی رسد. بیکاری فارغ التحصیلان در نهایت یک مشکل سیاسی نیست. شغل- ایجاد برای فارغ التحصیلان در برنامه دولت بسیار پایین است. اگر محافظه کاران دیوید کامرون ایده درخشانی برای تضمین شغل با درآمد مناسب برای هر فارغ التحصیل داشتند، تا به حال آن را ارائه کرده بودند. این یک مشکل اجتماعی است، هرچند عمیق تر مشکل اجتماعی بیش از آنچه که مردم تصور می کنند.
سوال: نویسنده با سطرهایی از The Graduate شروع می کند تا _ .
1. حمایت از این واقعیت است که زنان بیشتری در حال حاضر کار می کنند
2. نشان می دهد که تعداد کمی از فارغ التحصیلان بلافاصله پس از فارغ التحصیلی شروع به کار کردند
3. نشان می دهد که تعداد فارغ التحصیلان بسیار کمتر از اکنون است
4. بر تضاد شدید بین حال و آن زمان تأکید کنید