متن: با این حال، تاریخ بازی‌های زمستانی حتی از بازی‌های تابستانی مشکل‌تر بوده است. تا سال 1924، تمام مسابقات ورزش های زمستانی، هر چهار سال یک بار از سال 1901 تا 1917 و دوباره در سال 1922، در کشورهای اسکاندیناوی - سوئد، نروژ و فنلاند برگزار می شد. ورزشکاران این کشورها بر این باور بودند که بازی های زمستانی فقط به شیوه اسکاندیناوی برگزار می شود. خود کوبرتن مخالف برگزاری المپیک زمستانی جداگانه بود زیرا احساس می کرد که این بازی ها باعث ایجاد مشکل در جنبش المپیک می شود. با این حال، با محبوبیت روزافزون تعطیلات زمستانی در کوه های آلپ، ایده بازی های زمستانی واقعا بین المللی نیز مطرح شد. اولین بازی های المپیک زمستانی در سال 1924 در شامونی برگزار شد، اگرچه کمیته بین المللی المپیک تنها دو سال بعد در سال 1926 آنها را به عنوان "المپیک" به رسمیت شناخت. اگرچه بحث های زیادی قبل از آنها وجود داشت، اولین بازی ها موفقیت آمیز بود، اما مشکلات باعث شد. به اینجا ختم نمی شود در سال 1935، IOC تصمیم گرفت که معلمان اسکی به دلیل حرفه ای بودن نمی توانند در المپیک شرکت کنند. این موضوع باعث ایجاد مشاجره بزرگ بین IOC و فدراسیون بین المللی اسکی شد که با معلمان اسکی موافق بودند. با این حال، جنگ آمد و با آن بحث ها پایان یافت. هنگامی که جنگ سرانجام به پایان رسید، بازی های زمستانی دوباره مانند گذشته در سنت موریتز در سال 1948 آغاز شد و بحران گذشته بود.
سوال: کوبرتن نمی خواست یک المپیک زمستانی جداگانه داشته باشد زیرا _ .
1. بازی های زمستانی فقط به روش اسکاندیناوی برگزار می شود
2. بازی های زمستانی فقط در کشورهای اسکاندیناوی برگزار می شود
3. در بازی های زمستانی مشکلات بیشتری وجود داشت
4. او نگران آینده جنبش المپیک بود.