متن: قابل درک است که بسیاری از فارغ التحصیلان امروزی خود را نسلی می دانند که فرصت فراموش شده است. پاییز امسال، من با 85 فارغ التحصیل اخیر کالج های مختلف مصاحبه کردم تا درباره موفقیت آنها در یافتن شغل صحبت کنم. از بین کسانی که من با آنها مصاحبه کردم ---- بسیاری از مدارس معروف ---- فقط پنج نفر در زمینه های شغلی هستند که برای آنها آماده شده اند. بقیه بیکار و یا در مشاغل موقت هستند. به عنوان مثال، فارغ التحصیلان دارای مدارک زمانی قابل فروش در رشته حسابداری و علوم کامپیوتر، اکنون با متقاضیانی رقابت می کنند که دارای پنج سال تجربه هستند و همان حقوق اولیه را می پذیرند. عمدتاً به دلیل وجود متقاضیان بسیار زیاد برای مشاغل بسیار کم، کارمندان رزومه‌هایی را که زمانی مصاحبه‌ها را ضروری می‌کرد، نادیده می‌گیرند. اما در کار خود به عنوان مشاور مدیریت، متوجه شدم که بسیاری از مدیران نیز احساس می‌کنند که فارغ‌التحصیلان اخیر در ایجاد یک مشکل نقش داشته‌اند: اینکه جوانان آنقدر توسط والدین خود متنعم شده‌اند و از نظر تحصیلی آنقدر آزمایش نشده‌اند که ارزش چندانی برای محل کار پرمشقت امروزی ندارند. برخی از کمتر قضاوت‌کننده‌ترین و حامی‌ترین مدیرانی که من می‌شناسم از فارغ‌التحصیلان اخیر به دلیل کیفیت پایین گزارش‌های کتبی و شفاهی‌شان و مشکل در استخراج حقایق اساسی از انبوه داده‌ها انتقاد می‌کنند. نسل‌های قبلی نیز با این انتقاد مواجه بودند، اما کارمندانی که مملو از رزومه‌ها هستند، اکنون بسیار گزینش‌گرتر از پیشینیان خود شده‌اند. در میان تمام صحبت‌های بی‌رحمانه درباره بیکاری، در مورد تأثیر نسلی بر آینده کشور که متقاعد شده‌اند که محل کار فایده چندانی برای آن ندارد، کمتر گفته می‌شود. این نسل باید اعتماد خود را بازیابد تا مهد ایده‌ها، محصولات و خدماتی باقی بمانند که جهان را شکل می‌دهند. سریع ترین راه برای بازسازی این اعتماد، ایجاد مشارکت بین فارغ التحصیلان اخیر و شرکت هایی است که آنها را به کار خواهند گرفت. شرکت ها نیز به نوبه خود باید سرمایه گذاری در آموزش و توسعه نسلی را که در نهایت به آن نیاز خواهند داشت، در نظر بگیرند. فارغ التحصیلان با پتانسیل بالا که فرصتی فوری برای آنها وجود ندارد، می توانند استخدام شوند، نه به عنوان کارآموز بدون حقوق، بلکه به عنوان کارآموزان حقوق بگیر به مدت 3 تا 6 ماه برای اثبات ارزش خود در یک سری وظایف. کسانی که از فرصت استفاده نمی کنند می توانند به سرعت اخراج شوند. کارآموزان باید راهنمایی شوند تا به آنها کمک شود تا از اشتباهات کوچکی که می تواند قبل از شروع حرفه آسیب وارد کند، اجتناب کنند.
سوال: چرا فارغ التحصیلان امروزی خود را به خاطر فرصت فراموش شده می دانند؟
1. مشاغل کمتر از آنچه که انتظار داشتند وجود دارد.
2. بسیاری از آنها شاغل یا در مشاغل ثابتی که می خواهند نیستند.
3. آنها به اندازه فارغ التحصیلان قبلی اعتماد به نفس ندارند.
4. آنها نمی دانند چگونه از فرصت ها استفاده کنند.