متن: آماندا ریپلی، روزنامه‌نگار تحقیقی، در کتاب جدید خود، «باهوش‌ترین بچه‌های دنیا»، داستان تام، دانش‌آموز دبیرستانی از گتیسبورگ، پنسیلوانیا را روایت می‌کند که تصمیم می‌گیرد سال آخر خود را در وروتسواف، لهستان بگذراند. لهستان یک داستان موفقیت آموزشی شگفت‌انگیز است: در دهه گذشته، این کشور نمرات آزمون دانش‌آموزان را از پایین‌تر از میانگین به بسیار بالاتر از آن افزایش داد. بچه‌های لهستانی اکنون در ریاضیات و علوم از بچه‌های آمریکایی پیشی گرفته‌اند، حتی اگر لهستان به‌طور متوسط کمتر از نیمی از ایالات متحده برای هر دانش‌آموز هزینه می‌کند. یکی از برجسته‌ترین تفاوت‌ها بین دبیرستانی که تام در گتیسبورگ در آن تحصیل کرد و دبیرستانی که در نهایت در وروتسلاو به پایان رسید این است که دومی هیچ تیم یا تیم فوتبالی ندارد. اینکه دبیرستان های آمریکا زمان و هزینه بیشتری را نسبت به ریاضیات صرف ورزش می کنند، یک شکایت قدیمی است. در ماه دسامبر، زمانی که آخرین نتایج برنامه ارزیابی بین‌المللی دانش‌آموزان (PISA) اعلام شد، می‌توان پیش‌بینی کرد که دانش‌آموزان دبیرستانی آمریکایی بار دیگر مهارت‌های محدود خود را در ریاضیات و خواندن نشان خواهند داد که نه تنها از دانش‌آموزان در لهستان بلکه توسط دانش‌آموزان لهستان پیشی گرفته است. دانشجویان در جاهایی مانند چین، فنلاند، سنگاپور و ژاپن. در همین حال، آنها بازی های فوتبال بسیار هیجان انگیزی را انجام داده اند که در روزنامه های شهر خود به صورت نفس گیر نوشته شده است. چرا این وضعیت ادامه دارد؟ خوب، برای یک چیز، بچه ها آن را دوست دارند. و برای دیگری، به گفته ریپلی، به نظر می رسد که والدین این ترتیب را نیز دوست دارند. او توری را که از مدرسه ای در واشنگتن دی سی انجام داده است، توصیف می کند که هزینه آن سالانه سی هزار دلار است. از رهبر تور - مادری با سه فرزند در مدرسه - در مورد نقص های مدرسه سوال شد. وقتی او گفت که برنامه ریاضی ضعیف است، هیچ یک از والدینی که در تور شرکت می کردند واکنشی نشان ندادند. وقتی او گفت که برنامه فوتبال ضعیف است، منظور شما این است؟" یکی از طنزهای وضعیت این است که ورزش نشان می دهد که چه چیزی ممکن است. عملکرد بچه های آمریکایی در زمین نشان می دهد که آنها چقدر خوب می توانند در زمانی که توقعات بالا است انجام دهند. بد است که نمرات آزمون آنها یک چیز را نشان می دهد.
سوال: هدف این مقاله این است که _ .
1. مدارس لهستان را با مدارس آمریکا مقایسه کنید
2. از مدارس آمریکایی بخواهید از مدل لهستانی بیاموزند
3. توجه عمومی را به ضعف سنت مدرسه آمریکایی جلب می کند
4. توضیح دهید که چه مشکلی در مدارس آمریکایی وجود دارد و راه حل ارائه دهید