متن: تنها در چند سال اخیر است که انسان به طور کلی دریافته است که در جهان طبیعت تعادلی بین همه اشکال زندگی وجود دارد. هیچ موجود زنده ای به تنهایی نمی تواند وجود داشته باشد. این بخشی از سیستمی است که در آن همه اشکال زندگی به هم پیوسته اند. اگر بخشی از نظم طبیعت را تغییر دهیم، تقریباً به طور قطع در برخی از بخش‌های دیگر تغییراتی ایجاد خواهد کرد. قطع جنگل ها باعث کاهش عرضه اکسیژن شد. کشتن علف های هرز و حشرات توسط مواد شیمیایی منجر به مسمومیت گسترده حیوانات و پرندگان شد. پرتاب مواد زائد به اقیانوس به زندگی در دریا آسیب می رساند، در حالی که گازهای زائد تعادل شیمیایی جو را تغییر داده و برخی از پرتوهای حیاتبخش ضروری خورشید را مسدود می کند. و بنابراین می‌توانیم به افزودن مثال‌های بیشتری ادامه دهیم تا زمانی که در ناامیدی احساس کنیم که از مبارزه برای کنترل این فعالیت‌های مضر انسانی دست برداریم. انسان در تغییر دنیای اطراف خود برای ارضای نیازهای فوری خود بسیار باهوش است، اما در نگاه کردن به آینده و یا فکر کردن به اینکه نتایج آینده عملش چه خواهد بود، آنقدر باهوش نیست. ممکن است انسان به خاطر اقدام احمقانه اش خود را نابود کند.
سوال: کدام یک از موارد زیر با توجه به متن صحیح است؟
1. بریدن چوب آسیب کمی به انسان وارد می کند.
2. انسان باید به نتایج آتی کنش فعلی خود توجه بیشتری داشته باشد.
3. اکسیژن از جنگل ها می آید.
4. این قسمت به ما می گوید که تمام تلاش خود را بکنیم تا فوراً تا حد امکان به نتیجه برسیم.