متن: پیدا کردن آلیس مونرو در رسانه ها سخت است. حتی پس از بردن جایزه نوبل ادبیات در سال 2013، این نویسنده کانادایی فقط برای یک مصاحبه سریع ظاهر شد و سپس از دید خارج شد. در 29 دسامبر، وقتی فایننشال تایمز به عنوان یکی از پنج زن سال انتخاب کرد، او هنوز به دنبال کانون توجه نبود. از نظر مونرو، زندگی های معمولی همیشه درام های بزرگ تری را پنهان می کنند. بنابراین او آنچه را که ما معمولاً به عنوان کارهای روزمره مردم عادی تصور می کنیم، ثبت می کند. او اغلب بر زندگی در زادگاهش تمرکز می کند، روستایی کوچک در انتاریو که بیشتر با آن آشناست. او در مورد چیزهای معمولی در شکل گیری روباه روستا، درختان پر شده در بیابان انتاریو، الکل روستایی فقیر و بیماری های طولانی مدت می نویسد. او بیش از همه از دختران و زنانی صحبت می کند که زندگی به ظاهر عادی دارند اما با بدبختی های روزمره مبارزه می کنند. او استعداد خاصی برای کشف چیزهای خارق العاده در حالت عادی دارد. اینها مردم عادی هستند، داستان های معمولی، اما او جادو دارد. زبان دقیق، عمق جزئیات و منطق داستان سرایی او، داستان های او را جذاب کرده است. Runaway، یکی از آثار نماینده مونرو، نمونه خوبی از سبک نوشتن او است. یکی از داستان ها به زندگی یک زن معمولی کارلا می پردازد که با همسرش کلارک در یک شهر کوچک کانادا زندگی می کند. داستان به آرامی تصویری از کارلا را تشکیل می دهد که در یک ازدواج بد به دام افتاده است و ناراحتی او را به ناامیدی تبدیل می کند تا اینکه تصمیم به فرار گرفت. داستان کارلا داستانی از قدرت و خیانت های عشق است. درباره بچه های از دست رفته و شانس های زیادی است که همه ما می توانیم در زندگی پیدا کنیم، دردی در زیر سطح وجود دارد، مانند سوزنی در قلب. مونرو از زمانی که اولین مجموعه داستان کوتاه خود را در سال 1968 منتشر کرد، جوایز بسیاری را از آن خود کرد و جایزه نوبل بزرگترین افتخار او بود. در 10 اکتبر 2013، کمیته جایزه نوبل مونرو را به عنوان "استاد داستان کوتاه معاصر" معرفی کرد.
سوال:  کارلا در اثر نماینده اش Runaway
1. با کلارک زندگی شادی دارد
2. یک همسر وفادار برای شوهرش است
3. تمام امیدهای خود را برای زندگی بهتر از دست می دهد
4. سعی می کند از شوهرش فرار کند