متن: من نام یک بانوی مسن را فراموش کرده ام که در سال 1954 زمانی که من یک پسر دوازده ساله بودم مشتری مسیر کاغذی من بود. اینکه روزی به دیگری منتقل شود بعدازظهر یک شنبه، من و دوستی داشتیم روی پشت بام خانه پیرزن سنگ پرتاب می کردیم. یک سنگ صاف پیدا کردم و فرستادم. سنگ مستقیماً به سمت پنجره کوچکی روی در پشتی خانم مسن رفت. با صدای شکسته شدن شیشه از حیاط پیرزن بلند شدیم. آن شب اول خیلی می ترسیدم گرفتار شوم. با این حال، چند روز بعد وقتی مطمئن شدم که من کشف نشده‌ام، برای بدشانسی او احساس گناه کردم. تصمیم گرفتم پول تحویل کاغذم را پس انداز کنم و در عرض سه هفته هفت دلاری را داشتم که فکر می کردم هزینه پنجره او را پوشش می دهد. پول را در یک پاکت گذاشتم که در آن یادداشتی در آن توضیح داده شده بود که از شکستن پنجره او متاسفم. سپس پاکت را از داخل شکاف نامه در درب او گذاشتم. روحم رستگار شد و دیگر نمی‌توانستم منتظر آزادی و نگاه مستقیم به چشمان پیرزن باشم. روز بعد، من کاغذش را به خانم مسن دادم. او بابت کاغذ از من تشکر کرد و گفت: "اینجا، من برای شما چیزی دارم." یک کیسه کلوچه بود. من از او تشکر کردم و در حالی که مسیرم را ادامه دادم کلوچه ها را خوردم. بعد از چندتا شیرینی، پاکتی رو حس کردم و از کیسه بیرون آوردم. وقتی پاکت را باز کردم، شوکه شدم. داخل آن هفت دلار و یک یادداشت کوتاه بود که روی آن نوشته شده بود: "من به تو افتخار می کنم."
سوال: نویسنده در 12 سالگی چه کاری انجام داد؟
1. تعمیر سقف.
2. جمع آوری کاغذهای قدیمی
3. چیدن سنگ ها
4. تحویل روزنامه.