متن: یک صبح زمستانی بود، فقط چند هفته قبل از کریسمس 2005. در حالی که اکثر مردم ماشین های خود را گرم می کردند، تروور، شوهرم، مجبور شد زودتر از خواب بیدار شود تا چهار کیلومتر دورتر از خانه تا محل کار خود را دوچرخه سواری کند. در بدو ورود، او دوچرخه‌اش را بیرون از در پشتی پارک کرد، همانطور که معمولاً انجام می‌دهد. پس از 10 ساعت کار، او برگشت و متوجه شد دوچرخه‌اش از بین رفته است. دوچرخه، یک کونا 18 سرعتی مشکی، تنها وسیله نقلیه ما بود. ترور از آن برای رسیدن به محل کار استفاده کرد و هفته های 60 ساعته برای حمایت از خانواده جوان خود صرف کرد. همچنین از دوچرخه برای تهیه مواد غذایی استفاده می شد و ما را از پیاده روی نجات می داد. فواصل طولانی از محل زندگی ما من خیلی ناراحت بودم که یک نفر دوچرخه ما را بدزدد که به روزنامه نوشتم و داستانمان را برای آنها تعریف کردم. اندکی بعد، چند نفر در منطقه ما پیشنهاد کمک کردند. یک غریبه شگفت انگیز حتی یک دوچرخه خرید، سپس با شوهرم تماس گرفت تا آن را انتخاب کند. یک بار دیگر شوهرم راهی برای رفت و آمد به شغلش داشت. این واقعاً باعث افتخار است که یک غریبه کاملاً برای کسی که قبلاً هرگز ندیده است از راه خود دست بکشد. مردم می گویند که لبخند می تواند از فردی به فرد دیگر منتقل شود، اما اعمال محبت آمیز از جانب غریبه ها بیشتر است. این تجربه تأثیر گسترده ای در زندگی ما داشته است زیرا ایمان ما را به کل انسانیت تقویت کرده است. و تأثیر گذاشته است. ما بیشتر حواسمان به راه هایی باشد که ما نیز می توانیم با دیگران به اشتراک بگذاریم. مهم نیست چقدر بزرگ یا کوچک، یک عمل مهربانانه نشان می دهد که کسی اهمیت می دهد. و نتایج می تواند ابدی باشد.
سوال: از متن می توان اینگونه استنباط کرد که _ .
1. این زوج 60 ساعت در هفته کار می کردند.
2. مردم قبل از کریسمس مشغول بودند
3. مرد غریبه دوچرخه را آورد
4. زندگی برای خانواده جوان سخت بود.