متن: پیت رز، بازیکن مشهور بیسبال، که من هرگز او را ندیده ام، چیزی به من آموخت که آنقدر با ارزش بود که زندگی من را تغییر داد. پیت در تمرین بهار سالی که می خواست رکورد تای کاب را بشکند، مصاحبه می کرد. یکی از خبرنگاران پرسید: پیت، برای شکستن رکورد فقط به 78 ضربه نیاز دارید. فکر می کنید برای گرفتن 78 ضربه به چند اتبات نیاز دارید؟" پیت بدون تردید گفت: "78." خبرنگار فریاد زد، "آه، بیا پیت. تو انتظار نداری در 78 اتبات 78 ضربه بزنی، نه؟" آقای رز با آرامش قانون خود را در زندگی با تمام خبرنگارانی که مشتاقانه منتظر پاسخ او بودند در میان گذاشت. حق ندارم در وهله اول وارد جعبه شوم!اگر به امید ضربه زدن بالا بروم، احتمالاً دعای ضربه خوردن ندارم. در وهله اول." وقتی به قانون پیت رز و نحوه اعمال آن در زندگی روزمره فکر کردم، کمی احساس شرمندگی کردم. من به عنوان یک مرد متاهل، امیدوار بودم که شوهر خوبی باشم. حقیقت این بود که من فروشنده مناسبی بودم، من به عنوان یک پدر بد نبودم، و شوهر خوبی بودم. بلافاصله به این نتیجه رسیدم که خوب بودن کافی نیست. ! من می خواستم یک فروشنده عالی، یک پدر عالی و یک شوهر عالی باشم. نگرش خود را به انتظارات مثبت تغییر دادم و نتایج شگفت انگیز بود. من به اندازه کافی خوش شانس بودم که در چند سفر فروش برنده شدم، من برنده مربی سال شدم. لیگ بیسبال پسرم، و من رابطه محبت آمیزی با همسرم دارم! با تشکر، آقای گل سرخ!
سوال: چرا نویسنده در پایان قسمت از آقای رز تشکر می کند؟
1. چون آقای رز به او نشان داد که چگونه یک فروشنده موفق باشد.
2. چون آقای رز به او آموخت که با انتظارات مثبت با زندگی روبرو شود.
3. چون آقای رز به او آموزش داد تا برنده بهترین مربی سال برای پسرش شود.
4. زیرا آقای رز به او توصیه هایی در مورد مدیریت یک خانواده شاد می کرد.