متن: سکوت کامل فقط در آزمایشگاه هایی به نام اتاق های آنکوئیک یافت می شود. دیوارها و سقف ها از بلوک هایی از مواد مخصوص مکنده صدا ساخته شده اند، بیش از سه فوت ضخامت دارند، در حالی که پوشش های کف لایه های شش فوتی از پر یا پشم پنبه هستند. سکوت در اینجا می تواند برای گوش ها به اندازه غوغا (صدای بلند مداوم) یک کارخانه فولاد یا انفجار موشک دردناک باشد، با این حال دانشمندان به این عادت کرده و ساعت ها در این اتاق های ساکت با استفاده از میکروفون و تجهیزات الکترونیکی می مانند. برای آزمایش مواد مختلف در حال توسعه برای تبدیل جهان به مکانی کمتر سر و صدا. معماران از اکتشافات علمی برای حل مشکل نویز به طرق مختلف استفاده کرده اند. دیوارها توخالی می شوند (دارای فضای خالی در داخل) و سپس با مواد مکنده صدا مشابه پشم پنبه پر می شوند. فرش های بسیار ضخیم کف را می پوشانند و پرده های پشمی ضخیم پنجره ها را می پوشانند. کانال های تهویه مطبوع و گرمایش با عبور هوا از صدها سوراخ ریز در بافل های ساخته شده از ورقه های مواد مکنده صدا کمتر ایجاد می شود. متأسفانه، این تکنیک ها و سایر تکنیک ها اغلب در برخی از ساختمان ها خیلی خوب عمل می کنند. اتاق‌های ضد صدا تقریباً بی‌صدا می‌شوند و مردمی که در آن‌ها زندگی می‌کنند از نبود صدا آشفته می‌شوند. یکی از راه‌های رسیدگی به این مشکل استفاده از چیزی است که آن‌ها «عطر صوتی» می‌نامند - صدای مصنوعی (که به طور مشابه توسط انسان تولید می‌شود) از طریق بلندگوهای کوچک به اتاق‌ها منتقل می‌شود.
سوال: متن پیشنهاد می کند که _ .
1. بلندگوها به اندازه مواد عایق صدا اهمیت دارند
2. اتاق های آنکوئیک در تمام ساختمان های جدید گنجانده خواهد شد
3. لوله ها باید به عنوان مواد عایق صدا استفاده شوند
4. دستگاه های علمی گاهی اوقات بیش از حد موفق هستند