متن: آیا شگفت انگیز نیست که چگونه یک نفر، با اشتراک گذاری یک ایده، در زمان و مکان مناسب می تواند مسیر تاریخ زندگی شما را تغییر دهد؟ این قطعاً همان چیزی است که در زندگی من اتفاق افتاده است. زمانی که 14 ساله بودم، از هیوستون، تگزاس، از طریق ال پاسو در حال حرکت به سمت کالیفرنیا بودم. رویایم را دنبال می کردم و با خورشید سفر می کردم. من دبیرستانی را رها کرده بودم و دچار اختلالات یادگیری بودم و قرار بود در بزرگترین امواج جهان موج سواری کنم، ابتدا در کالیفرنیا و سپس در هاوایی، جایی که بعداً در آنجا زندگی کردم. وقتی به مرکز شهر ال پاسو رسیدم، در گوشه خیابان با پیرمردی آشنا شدم که یک آدم ادم بدکار بود. او مرا در حال راه رفتن دید، جلوی من را گرفت و در حالی که از آنجا می گذشتم از من بازجویی کرد. او از من پرسید که آیا از خانه فرار می کنم، فکر می کنم چون خیلی جوان به نظر می رسیدم. من به او گفتم: "دقیقاً نه قربان"، زیرا پدرم مرا به اتوبان هوستون سوار کرده بود و به من برکت داده بود در حالی که می گفت: "مهم است که رویای خود و آنچه را که در دل داری دنبال کنی. پسرم." سپس ادم ادم از من پرسید که آیا می تواند برای من یک فنجان قهوه بخرد. به او گفتم: نه قربان، اما یک نوشابه عالی می شود. به یک مغازه گوشه ای رفتیم و در حالی که از نوشیدنی هایمان لذت می بردیم روی چند چهارپایه چرخان نشستیم. بعد از چند دقیقه صحبت، ادم رفیق به من گفت دنبالش بروم. او به من گفت که چیز بزرگی دارد که به من نشان دهد و با من در میان بگذارد. چند بلوک پیاده روی کردیم تا به کتابخانه عمومی مرکز شهر ال پاسو رسیدیم. از پله های جلویش بالا رفتیم و در یک غرفه اطلاعات کوچک توقف کردیم. در اینجا ادم با پیرزنی خندان صحبت کرد و از او پرسید که آیا آنقدر مهربان است که در حالی که من و او وارد کتابخانه می شویم لحظه ای به وسایل من نگاه کند. وسایلم را با این فیگور مادربزرگ جا گذاشتم و وارد این تالار آموزشی فوق العاده شدم. ادم مزخرف ابتدا مرا به سمت یک میز برد و از من خواست که بنشینم و لحظه ای منتظر بمانم تا او در میان قفسه ها به دنبال چیز خاصی باشد. چند لحظه بعد با چند کتاب کهنه زیر بغل برگشت و روی میز گذاشت. بعد کنارم نشست و صحبت کرد. او با چند جمله شروع کرد که بسیار خاص بود و زندگی من را تغییر داد. او گفت: «دو چیز است که می‌خواهم به تو بیاموزم، جوان، و آن‌ها این است: «نمره یک این است که هرگز کتابی را از روی جلدش قضاوت نکن، زیرا یک جلد می‌تواند تو را فریب دهد.» او ادامه داد: «من شرط می بندم که فکر می کنی من یک آدم بدکار هستم، اینطور نیست، مرد جوان؟ " "خوب، مرد جوان، من یک سورپرایز کوچک برای شما دارم. من یکی از ثروتمندترین مردان جهان هستم. من احتمالاً همه چیزهایی را دارم که هر مردی می تواند بخواهد. من در اصل اهل شمال شرق هستم و همه چیزهایی را دارم که با پول می توان خرید. اما یک سال پیش همسرم از دنیا رفت، روحش شاد و از آن زمان عمیقاً به زندگی فکر می کنم. متوجه شدم چیزهای خاصی وجود دارد که هنوز در زندگی تجربه نکرده بودم، یکی از آنها این بود که زندگی کردن در خیابان ها مانند یک آدم ولگرد چگونه خواهد بود. من به خودم قول دادم که دقیقاً این کار را برای یک سال انجام دهم. برای سال گذشته. من شهر به شهر می‌رفتم و همین کار را می‌کردم. بنابراین، می بینید، هرگز یک کتاب را از روی جلد آن قضاوت نکنید، زیرا یک جلد می تواند شما را فریب دهد. "شماره دو یاد گرفتن خواندن است، پسرم. زیرا تنها یک چیز وجود دارد که مردم نمی توانند آن را از تو بگیرند و آن خرد توست." در آن لحظه، دست راستم را در دستش گرفت و روی کتابهایی که از قفسه ها بیرون آورده بود گذاشت. آنها نوشته های افلاطون و ارسطو بودند - کلاسیک های برای همیشه از دوران باستان. ادم ادغامی سپس مرا از کنار پیرزن خندان نزدیک در ورودی، از پله ها پایین و به خیابان های نزدیک جایی که برای اولین بار ملاقات کردیم هدایت کرد. درخواست جدایی او این بود که هرگز چیزهایی را که به من آموخت فراموش نکنم.
سوال: نویسنده وقتی پسر بود از چه کاری لذت می برد؟
1. موج سواری در هوای گرم.
2. تحصیل در مدرسه معروف
3. سوارکاری در خارج از کشور.
4. زندگی در تگزاس