متن: دو نفر نیاز دارند و یک سوال برای دانشمندان این است که چگونه این اجراهای هماهنگ در پرندگان بوجود می آیند. آیا آنها نتیجه همکاری هستند، راهی که در آن یک جفت به دیگران نشان می دهد که آن را با هم به دست آورده اند؟ یا اینکه آنها نتیجه درگیری هستند که برای جلوگیری از تداخل آهنگ یکی از طرفین با دیگری ایجاد می شوند؟ مطالعه دوتایی در مورچه‌های گیج پرویی نشان می‌دهد که ممکن است کمی از هر دو باشد و این زمینه همه چیز است. جوزف A. توبیاس و ناتالی سدون از دانشگاه آکسفورد در Current Biology نشان می‌دهند که تعارض جنسی می‌تواند باعث شود که زن جفتی که معمولاً با هم همکاری می‌کنند، آهنگ مرد را با آواز خواندن روی آن «پاره‌سازی» کند. محققان جفت‌های مورچه‌ها را در معرض آهنگ‌های ضبط‌شده سایر مورچه‌ها قرار دادند و آهنگ‌هایی را که این جفت‌ها تولید کردند، زیر نظر گرفتند. در یک آزمایش، آنها آهنگ های یک جفت مزاحم را پخش کردند. دکتر توبیاس گفت: در این مورد، جفت مقیم "احتمالاً هر دو قلمرو خود را از دست خواهند داد، بنابراین هر دو باید همکاری کنند." و آنها انجام می دهند. آنها یک دونوازی هماهنگ تولید می کنند که در واقع به متجاوزان می گوید که دوری کنند. اما زمانی که محققان آهنگ یک زن مجرد را پخش کردند، این زوج رفتار متفاوتی داشتند. دکتر توبیاس گفت: "شما انتظار دارید که زن ساکن انگیزه بالایی برای دفاع از موقعیت خود در شراکت داشته باشد." و این چیزی است که رخ می دهد. نر از صمیم قلب آواز می خواند و با ماده مجرد معاشقه می کند، و ماده آن جفت تمام تلاش خود را می کند تا با خواندن آن آهنگ در آهنگ دخالت کند، ظاهراً برای اینکه جفتش برای ماده دیگر جذابیت کمتری داشته باشد. دکتر توبیاس گفت: واضح است که مرد از کاری که انجام می دهد خوشش نمی آید. او اضافه کرد که این رفتار "آنچه را که در غیر این صورت یک موقعیت بسیار مشارکتی است به یک سیگنال پیچیده تر تبدیل می کند." دکتر توبیاس گفت که این اولین شواهد از این نوع پارازیت سیگنال در بین جفت ها است. و از آنجایی که باعث می‌شود مرد آهنگ خود را تغییر دهد تا از نت‌های مداخله‌گر ماده جلوگیری کند، نشان می‌دهد که این نوع درگیری می‌تواند در یک دوره طولانی، تکامل آهنگ هماهنگ را پیش ببرد.
سوال: عامل کلیدی دوتایی مورچه ها چیست؟
1. همکاری آنها.
2. درگیری آنها.
3. زمینه.
4. غریزه آنها.