متن: به دوستم گفتم: «ما مادران خوبی هستیم.» در حالی که روی صندلی های راحت ساحلی خود زیر چتر ساحلی خود نشسته بودیم و بچه هایمان را در حال بازی در امواج تماشا می کردیم. از ناکجاآباد، بچه‌ها با دویدن بلند شدند. در حدود پنجاه متری ما، مردی -شاید پنجاه ساله- داشت ماهیگیری می کرد. بچه‌ها کنارش ایستادند و با دهان‌های باز آویزان نگاه می‌کردند که او نخ‌های ماهیگیری را می‌پرداخت. به آنها لبخند زد. آنها به سمت ما دویدند - همه به جز دختر سه ساله من، درو. قلبم از وحشت تند تند زد. "درو! بیا اینجا! با دوستانت بازی کن!" من فریاد زدم، خیلی آگاه بودم که صحبت هایم در مورد صحبت نکردن با غریبه ها کارساز نبود. به نظر می رسید که بسیاری از والدین داستان های وحشتناکی را در مورد بچه هایی که توسط غریبه ها می بردند شنیده اند. مادران مسئولیت پذیر باید به فرزندان خود بیاموزند که دنیا مکان خطرناکی است. بنابراین وقتی درو به سمت من دوید و بیل را گرفت احساس آرامش کردم. سپس در چشمان من نگاه کرد: "من می خواهم با آن شخص باشم." دوباره به مرد میانسال نزدیک شد و در کنار او شروع به کندن کرد. چند ثانیه بعد، او با تکان دادن چیزی براق برگشت. "ببین، مامان! یک ماهی اسباب بازی!" در واقع یک ماهی اسباب بازی بود - زرد و لاستیکی. این باید چیزی باشد که او برای جذب ماهی استفاده می کرد. و او آن را به درو داده بود. سه کودک دیگر عمیقاً تحت تأثیر قرار گرفتند و سعی نکردند حسادت خود را پنهان کنند - واضح است که همه آنها ماهی می خواستند. "دوستم آن ماهی را به من داد!" درو با صدای بلند فریاد زد. شن های جلوی چتر تبدیل به کبریت قفس پیش دبستانی با ماهی لاستیکی زرد رنگی شد که در هوا پرواز می کرد. احساس کردم ممکن است خودم گریه کنم. به طور غیرمنتظره ای او آنجا بود: مردی که با سه ماهی لاستیکی دیگر در دست، درست در کنار ما ایستاده بود. آنها را به هر کدام از بچه ها داد. با قیافه آنها، فکر می کردید که او واقعاً برادر بزرگتر مهربانی است. در حالی که فهمیدم در غریبه ها خوبی و مهربانی هست، گفتم: ممنون.
سوال: بهترین عنوان برای متن چیست؟
1. به بچه ماهی بدهید
2. ما مادران خوبی هستیم
3. دنیا خطرناکه
4. به بچه ها مهربان بودن را بیاموزیم