متن: پروژه HOPE IS A GAME--CHANGER توپ های فوتبال نشکن را به بچه هایی می دهد که اغلب چیزهای وحشتناک، شکسته می بینند و در ساده ترین شرایط جان سالم به در نمی برند. این پروژه خیلی قبل از اینکه کسی بداند به کجا منتهی می‌شود شروع به شکل‌گیری کرد - یعنی آزمایش قدرت همفکرانی که با هم کار می‌کنند تا الهام را به عمل تبدیل کنند. چهار سال پیش بابی در رواندا بود و به مردم آنجا کمک می کرد و از یک سرباز کودک به نام مویز با "توپ فوتبال" خود که انبوهی از زباله بود که با یک نخ به هم بسته شده بود عکس می گرفت. این "توپ" تنها چیزی بود که مویز می‌توانست اسمش را بگذارد --- نه خانواده، نه خانه، نه جایی برای رفتن. این پسر که مجبور به جنگیدن در کنگو شد و در سن هفت سالگی سه نفر را کشت، روحیه پسر شکسته شد. و بابی، همانطور که یکی پس از دیگری عکس می گرفت، می دانست که هرگز او را فراموش نخواهد کرد. در واقع، او سال بعد بازگشت تا به مویز بگوید که در اعماق قلبش مانده است --- اما او رفته بود. من اخیراً به بابی کمک کردم کتاب جدیدش به نام «قدرت خورشید نامرئی» را عرضه کند که عکسی از مویز، توپ او و بچه‌های مناطق جنگ‌زده در سراسر جهان را نشان می‌دهد. تمام درآمد او صرف پروژه HOPE IS A GAME-CHANGER برای بچه هایی می شود که در دهه گذشته از آنها بازدید کرده است. آنها چشم انداز عاطفی را از دل شکستگی تا شادی شکار کردند، اما اشتیاق غیرقابل انکار برای بهبودی و امید را به اشتراک گذاشتند. من و بابی در این باور غیرقابل تغییر مشترک هستیم که ارائه امید واقعاً یک بازی را تغییر می دهد، به خصوص برای یک کودک. ما بر این باوریم که هر توپ نابود نشدنی نمادی ماندگار از امید خواهد بود. نوری هر چقدر هم که کوچک باشد --- قدرت خورشید نامرئی. در این فصل تعطیلات، از شما می خواهم به این فکر کنید که آیا به اندازه کافی برای کمک به شخص دیگری در جهان انجام می دهید یا خیر. یا همانطور که بابی دوست دارد بگوید، _ را در نظر بگیرید، که با هم جمع شوند، می توانند تغییرات دگرگونی ایجاد کنند. امیدوارم پروژه HOPE IS A GAME-CHANGER، زندگی کودکان را در سرتاسر جهان تغییر دهد --- هر بار یک کتاب، یک توپ.
سوال: ممکن است بابی نسبت به موزی چه احساسی داشته باشد؟
1. او به شجاعت موسی بسیار افتخار می کرد.
2. او برای دوران کودکی ویران شده موزی متاسف بود.
3. او فکر می کرد که پول می تواند مشکل موزی را حل کند.
4. از گفتن آنچه در دلش بود احساس خوشحالی کرد.