متن: حدود 12 سال پیش شروع به ساخت مجموعه ای از عروسک ها به نام "Wee Mountain Folk" کردم. در ابتدا آنها را از پارچه درست کردم اما سپس شروع به استفاده از نوعی خاک رس پلیمری به نام سرنیت کردم. عروسک های پارچه ای زیبا بودند، اما نمی توان به سطح جزئیاتی که می توانم با خاک رس به دست بیاورم، دست یافت. ابتدا از سیم برای ساختن شکل عروسک استفاده می کنم. سپس سر، دست ها و پاها را با استفاده از سرنیت دور سیم می پوشانم. سپس با استفاده از مواد مختلف، لباس عروسک را خودم درست می کنم. عروسک های تکمیل شده روی پایه های چوب سخت ساخته شده توسط پدرم، جیم لوگان، ثابت می شوند. به طور کلی، عروسک هایی که من می سازم، افراد مسن را نشان می دهد که در فعالیت های سنتی شرکت می کنند. من همیشه برای نسل قدیمی احترام زیادی قائل بودم. الهام برای عروسک ها اغلب از افرادی می آید که من می شناسم. یک بار گرفتار شدم که با دقت به چین و چروک های صورت یکی از دوستان مادرم نگاه می کردم. اما من توضیح دادم که خطوط خنده او را جذاب تر می کند. اکنون به عنوان دستیار معلم کار می کنم و در حالی که دو دخترم، کری و شریل را بزرگ می کردم، فقط تا اواخر وقت می توانستم روی عروسک ها کار کنم. دخترها دوست داشتند صبح روز بعد بیایند پایین تا ببینند چه کسی در شب آمده است. این جزئیاتی است که من از کار کردن روی آن بیشتر لذت می برم. یک بار یک عروسک ماهیگیر برای خانمی درست کردم که به پدرش بدهد، شامل یک قلاب کوچک -- سبدی که ماهیگیران برای حمل ماهی از آن استفاده می کردند. وقتی مرد عروسک را گرفت، فوراً در را باز کرد تا ببیند داخل آن چیست. خوشبختانه، من یک ماهی کوچک از سرنیت درست کرده بودم و آن را در سبد قرار داده بودم. امیدوارم داستان من الهام بخش دیگران باشد تا دست خود را در ساخت عروسک امتحان کنند -- به نظر من بسیار آرامش بخش و جالب است.
سوال: چرا نویسنده با دقت به چهره دوست مادرش نگاه کرد؟
1. برای حدس زدن سن او
2. برای گرفتن ایده های خلاقانه
3. برای سورپرایز کردنش
4. تا بفهمم چرا اینقدر جذاب بود.