متن: در حال حاضر، 62 میلیون دختر در سراسر جهان در مدرسه نیستند. آنها نه خواندن، نه نوشتن، نه ریاضی دریافت می کنند - هیچ یک از مهارت های اساسی که برای خود و خانواده خود نیاز دارند و به طور کامل به کشورشان کمک می کنند. غالباً قابل درک است که این موضوع ناشی از عدم سرمایه گذاری کافی برای آموزش دختران تلقی می شود. ما می‌توانیم این مشکل را حل کنیم، بحث می‌شود، اگر بورسیه تحصیلی و حمل و نقل ایمن بیشتر فراهم کنیم و حمام مدارس بیشتری برای دختران بسازیم. و این درست است که سرمایه‌گذاری‌هایی از این دست برای رسیدگی به بحران جهانی تحصیل دختران مهم است. اما ما نمی‌توانیم مشکل تحصیل دخترانمان را حل کنیم تا زمانی که با باورها و عملکردهای فرهنگی گسترده‌تری که می‌تواند به ایجاد این بحران و تداوم آن کمک کند، برخورد نکنیم. ما می دانیم که تغییر حقوقی و فرهنگی امکان پذیر است زیرا ما آن را در کشورهای سراسر جهان از جمله کشور خودمان دیده ایم. یک قرن پیش، زنان آمریکایی حتی نمی توانستند رای دهند. چندین دهه پیش، برای کارفرمایان کاملاً قانونی بود که از استخدام زنان خودداری کنند. اما در هر نسل، افراد شجاع - اعم از زن و مرد - برای تغییر این شیوه ها ایستادگی کردند. آنها این کار را از طریق اعمال فردی مانند کشاندن روسای خود به دادگاه و حتی از طریق جنبش های ملی که تغییراتی را به همراه داشتند، انجام دادند. چنین تغییرات فرهنگی می تواند کشورها را به سرمایه گذاری بیشتر در آموزش دختران تشویق کند. و زمانی که این کار را انجام دهند، می تواند تأثیر قدرتمندی ایجاد کند که می تواند حتی پیشرفت فرهنگی و سیاسی بیشتری را برای زنان ایجاد کند. دخترانی که تحصیل کرده اند دیرتر ازدواج می کنند. دختران تحصیل کرده نیز می توانند حقوق بیشتری دریافت کنند. و هنگامی که دختران تحصیل کرده سالم، از نظر مالی مطمئن و زنان توانمند شدند، برای دستیابی به نیازها و خواسته های خود و به چالش کشیدن قوانین ناعادلانه و اعمال و باورهای مضر بسیار مجهزتر می شوند. اما برای من، این موضوع فقط در مورد سیاست یا اقتصاد نیست --- برای من، این یک موضوع اخلاقی است. همانطور که من به سراسر جهان سفر کرده ام، بسیاری از این دختران را ملاقات کرده ام. آنها برای تحقق وعده خود بسیار گرسنه هستند. آن‌ها هر روز ساعت‌ها تا مدرسه راه می‌روند و پشت میزهای چروکیده در کلاس‌های بتونی خالی درس می‌خوانند. این دخترها با دختران من یا هیچ یک از دختران ما فرقی ندارند. هیچ یک از ما اینجا در ایالات متحده این را برای دختران و نوه های خود نمی پذیریم، پس چرا آن را برای هر دختری در سیاره خود قبول کنیم؟ به عنوان یک بانوی اول، یک مادر و یک انسان، نمی توانم از این دختران دور شوم و قصد دارم تا آخر عمر به نمایندگی از آنها صدایم را بلند کنم. من قصد دارم در اینجا در خانه در مورد این موضوع صحبت کنم، زیرا معتقدم همه ما - زن و مرد، در هر کشوری روی این کره خاکی - وظیفه اخلاقی داریم که به همه این دختران آینده ای بدهیم که در خور عهدشان باشد و رویاهای آنها
سوال: به نظر سخنران کلید حل مشکل تحصیل دختران _ .
1. سازماندهی جنبش های ملی
2. مردم را به اندازه کافی شجاع می کند تا بجنگند
3. سرمایه گذاری کافی برای آموزش دختران
4. تغییر باورها و عملکردهای ناعادلانه فرهنگی