متن: اولین خاطره کودکی شما چیست؟ آیا یادتان می آید راه رفتن را یاد بگیرید؟ یا حرف بزنیم؟ اولین باری که یک برنامه تلویزیونی تماشا کردید؟ بزرگسالان به ندرت قبل از ورود به مدرسه وقایع را خیلی زودتر از یک سال یا بیشتر تکرار می کنند، همانطور که کودکان کمتر از سه یا چهار سال به ندرت تجربه شخصی و خاص را به خاطر می آورند. برای این «فراموشی دوران کودکی» توضیحات مختلفی توسط روانشناسان ارائه شده است. اکنون آنت سیمز، روانشناس دانشگاه ریوردیل، توضیح جدیدی برای فراموشی دوران کودکی ارائه می دهد. به گفته دکتر سیمز، کودکان باید یاد بگیرند که از توصیف گفتاری دیگران از تجربیات شخصی خود استفاده کنند تا برداشت های کوتاه مدت و سریع فراموش شده خود را به خاطرات بلند مدت تبدیل کنند. به عبارت دیگر، کودکان باید در مورد تجربیات خود صحبت کنند و از دیگران صحبت کنند. بدون این تقویت کلامی، کودکان نمی توانند خاطرات دائمی از آنچه تجربه کرده اند ایجاد کنند. پس چرا باید خاطرات شخصی تا این حد به شنیدن توصیف آنها وابسته باشد؟ دکتر سیمز شواهدی ارائه می دهد که ذهن انسان خاطرات را به این ترتیب سازماندهی می کند. کودکانی که مادرانشان قبل از خواب با آنها در مورد فعالیت های روز صحبت می کنند، بیشتر از آنهایی که مادرانشان یادی نمی کنند، رویدادهای خاص روز را به یاد می آورند. صحبت کردن در مورد یک رویداد به این شکل به کودک کمک می کند تا آن را به خاطر بسپارد. و یادگیری سازماندهی خاطرات به عنوان یک داستان پیوسته، کلید یک "اتوبیوگرافی" ذهنی دائمی از رویدادهای مهم زندگی است. دکتر سیمز پیشنهاد می کند که ما انسان ها ممکن است از نظر بیولوژیکی برنامه ریزی شده باشیم تا تجربیات زندگی خود را به یک رمان تبدیل کنیم. دکتر سیمز می گوید کلید ایجاد این داستان زندگی ذهنی زبان است. او می گوید: «بچه ها یاد می گیرند در مورد گذشته صحبت کنند. صحبت کردن با دیگران در مورد خاطرات کوتاه مدت آنها از گذشته منجر به ایجاد خاطرات بلند مدت می شود. یکی از راه‌های انجام این کار این است که به کودک کمک می‌کند تا تشخیص دهد که بازگویی یک تجربه فقط خود تجربه است که در قالب کلمات بازآفرینی شده است. کودک می‌آموزد که این «واژه-توصیف» یک تجربه را می‌توان در حافظه ذخیره کرد و در هر زمانی دوباره فراخوانی کرد. اما مهارت های زبانی کودک معمولاً تا سن سه یا چهار سالگی برای این کار آماده نیست، بنابراین آنها راهی برای به خاطر سپردن اولین تجربیات خود ندارند.
سوال: برای تشکیل خاطرات دائمی از تجربیات خود، کودکان خردسال باید _ .
1. در مورد آنها با دیگران صحبت کنید
2. بزرگتر از سه یا چهار
3. داستانی به زبان خودشان بنویسند
4. رابطه خوبی با والدین خود دارند