متن: یک روز در صف منتظر بودم تا در وال مارت بررسی کنم. مانند بسیاری از افرادی که می‌خواهند از خط تسویه حساب عبور کنند، فکر من روی سرعت بود، نه چیز بیشتر. صفی که در آن ایستاده بودم به آن سرعتی که می خواستم حرکت نمی کرد و نگاهی به صندوقدار انداختم. مردی هفتاد ساله ایستاده بود. با هیکل متوسط، عینک می زد و لبخند زیبایی می زد. فکر کردم، "خب، او پیرمردی است و احتمالاً کمی بیشتر طول می کشد تا کارهای خانه را انجام دهد." چند دقیقه بعد او را تماشا کردم. او قبل از شروع به اسکن اقلامی که خریداری می کردند، به هر مشتری سلام می کرد. مطمئناً، حرف‌های او همیشگی بود، "حالت چطور است؟" اما او کار متفاوتی انجام داد - او در واقع به حرف مردم گوش داد. سپس به گفته‌های آنان پاسخ می‌داد و با آن‌ها گفتگوی کوتاهی می‌کرد. فکر می‌کردم عجیب بود، اما حدس می‌زنم عادت کرده بودم که مردم از من می‌پرسند که چطور کار می‌کنم، صرفاً به خاطر یک عادت مکالمه روباتیک. بعد از مدتی، شما به این سوال فکر نمی کنید و فقط چیزی را زیر لب زیر لب زیر لب زیر لب زیر لب زمزمه می کنید. می‌توانم بگویم، «تازه فهمیدم شش ماه دیگر زنده‌ام» و یکی می‌گوید: «روز خوبی داشته باشید!» این صندوقدار قدیمی توجه من را جلب کرد. به نظر می‌رسید که او واقعاً می‌خواست بداند مردم چه احساسی دارند. و پس از دادن پول به آنها، صندوقدار قدیمی به چشمان مشتریان نگاه کرد. او به آنها گفت: "من مطمئناً می خواهم از شما برای خرید امروز اینجا تشکر کنم." او به آنها گفت: "یک روز عالی خواهید داشت. خداحافظ.» نگاه‌های روی صورت مشتریان بی‌ارزش بود. لبخندها و برخی لبخندهای خجالتی وجود داشت. همه با ژست ساده او در جایی که هرگز انتظار نداشتند تحت تأثیر قرار گرفتند.
سوال: به گفته نویسنده صندوقدار قدیمی چه ویژگی خاصی دارد؟ او _ .
1. در سنین پیری سخت کار کرد
2. گفتگوهای معمولی با مشتریان داشت
3. به مشتریان تغییر مناسب داد
4. با دقت به حرف مردم گوش داد