متن: 40 سال پیش ایده ورزش معلولان هرگز شنیده نشد. اما زمانی که بازی‌های سالانه معلولان در استوک ماندویل انگلستان در سال 1948 توسط سر لودویگ گاتمن آغاز شد، وضعیت شروع به تغییر کرد. سر لودویگ گاتمن، که در سال 1939 از آلمان نازی به انگلستان رانده شده بود، توسط دولت بریتانیا درخواست شده بود تا یک مرکز آسیب‌دیدگی در بیمارستان استوک ماندویل در نزدیکی لندن راه‌اندازی کند، ایده‌های او در مورد درمان آسیب‌ها شامل ورزش برای معلولان بود. در اولین بازی ها فقط دو تیم از سربازان مجروح شرکت کردند. سال بعد، 1949، پنج تیم شرکت کردند. از همان ابتدا، همه چیز به سرعت پیشرفت کرد. اکنون تیم ها از خارج از کشور هر سال به استوک ماندویل می آیند. در سال 1990 اولین المپیک معلولان در رم برگزار شد، همان مکانی که بازی های المپیک معمولی بود. اکنون هر چهار سال یکبار بازی های المپیک معلولان در صورت امکان در همان مکان معمولی المپیک برگزار می شود، هرچند که به طور جداگانه برگزار می شود. در سال‌های دیگر بازی‌های معلولان هنوز در استوک ماندویل برگزار می‌شود، در بازی‌های المپیک 1984 با ویلچر، 1064 ورزشکار ویلچر از حدود 40 کشور شرکت کردند. متأسفانه، آنها در استوک ماندویل و نه در لس آنجلس، همراه با سایر المپیک ها برگزار شدند. این بازی ها موفقیت بزرگی در کمک به پیشرفت دوستی و تفاهم بین المللی داشته اند و در اثبات اینکه معلول بودن به این معنی نیست که نمی توانید از ورزش لذت ببرید. با این حال، یک منبع کوچک ناامیدی برای کسانی که بازی‌ها را سازماندهی می‌کنند و در آن شرکت می‌کنند، عدم تمایل کمیته بین‌المللی المپیک برای گنجاندن رویدادهای معلولان در بازی‌های المپیک برای افراد توانا بوده است. شاید هنوز چند سال دیگر لازم باشد تا آنهایی که به اندازه کافی خوش شانس هستند را متقاعد کنیم که معلول نباشند که همنوعان ورزشکار معلول خود را شامل شوند.
سوال: اولین بازی های معلولین پس از ورود سر لودویگ گاتمن به انگلستان برگزار شد.
1. 40 سال
2. 21 سال
3. 10 سال
4. 9 سال