متن: تولو، معماری ویژه مسکونی استان فوجیان در سی و دومین نشست کمیته میراث جهانی در کبک، کانادا در فهرست میراث جهانی یونسکو گنجانده شد. در قرن چهارم، چینی‌های هان ساکن در ناحیه دشت‌های مرکزی شروع به مهاجرت به جنوب کردند و به تدریج در فوجیان جمع شدند و جوامع هاکا را تشکیل دادند. به عنوان دفاع در برابر دشمنان، هاکاها زندگی در جوامع فشرده را انتخاب کردند و تولو خانه های مورد علاقه آنها بود. ده ها هزار چنین سازه خاکی در استان فوجیان ساخته شد. بیشتر تولول ها را می توان در دره ها یافت که توسط کوه های بلند احاطه شده اند و برخی نیز در اعماق کوه های بزرگ قرار دارند. ارتفاع بیشتر آنها سه تا چهار طبقه است و شبیه خانه های بلوک مدور است. اتاق های طبقه اول به عنوان آشپزخانه، اتاق های طبقه دوم به عنوان انبار و اتاق های طبقه سوم و چهارم برای اتاق خواب و اتاق نشیمن استفاده می شود. برای اهداف دفاعی، اتاق های طبقه اول فاقد پنجره هستند. مواد خام برای تولو به صورت محلی به دست آمد. مصالح ساختمانی اصلی آنها مخلوطی از خاک رس، ماسه، آهک و آب بود و سفیده تخم مرغ، شکر قهوه ای و آب برنج به عنوان مواد چسبنده به آن اضافه می شد. سپس مخلوط شد تا دیوارها شکل بگیرد. پس از خشک شدن، دیوارها به قدری سفت بودند که زدن میخ به آنها سخت می شد. از شاخه های صنوبر که بسیار قوی هستند و پوسیده نمی شوند، برای تقویت آنها استفاده می شد و قرن ها بعد به شکل اولیه خود باقی مانده است. تولوس ها در منطقه ای قرار دارند که زمین لرزه ها به طور مکرر اتفاق می افتد و ساختار دایره ای آنها به آنها کمک می کند تا در برابر شوک های منظم مقاومت کنند. این طرح اثبات شده حتی الهام بخش یک معمار مشهور پرویی بود که چندین بار از یونگدینگ بازدید کرد تا یک تولو در خانه بسازد. چندی نگذشت که تنها در 10 کیلومتری زمین لرزه ای رخ داد و در حالی که تمام خانه های اطراف ساختمان خاکی فرو ریخت، طلوع او باقی ماند.
سوال: بهترین عنوان برای این قطعه چه خواهد بود؟
1. یکی از فهرست میراث جهانی یونسکو
2. عملکرد تولوس
3. شهرستان Yongding و Hakkas
4. معماری خاکی خاص فوجیان