متن: من سه ماه را با داوطلب بولیوی گذراندم. گاهی اوقات آزاردهنده، ترسناک و دشوار بود، اما همچنین زندگی را تغییر می‌داد، رضایت‌بخش و شگفت‌انگیز بود. از آنجایی که قبل از خروج از خانه، چند سال اسپانیایی خوانده بودم، فقط یک هفته در Volunteer Bolivia کلاس داشتم. زندگی با یک خانواده نیز به اسپانیایی من کمک زیادی کرد و من بلافاصله احساس کردم که یکی از دختران آنها هستم. ما از ابتدای حضورم در آنجا دوستان خوبی بودیم و از من بسیار مراقبت می شد. من هنوز استقلال زیادی داشتم. مرکز داوطلبانه بولیوی، با کافه بار و گفتگوهای فرهنگی، محل ملاقات همه داوطلبان بود و من با افراد شگفت انگیزی از سراسر جهان آشنا شدم که همان کاری را انجام می دادند که من چیزی از خود به کشوری می بخشیدند که به آن نیاز دارد. بسیار شغل من در یک مرکز نگهداری از کودکان زندانی از زندان های کوچابامبا بود و از همان ابتدا احساس می کردم مورد استقبال و نیاز قرار گرفته ام. در آنجا با تعدادی از اعضای الهام بخش آشنا شدم که تمام قلب خود را صرف مراقبت از آن کودکانی کردند که شاید هیچ کس دیگری را نداشتند که آنها را دوست داشته باشد. نه تنها خود کار بسیار سخت بود، بلکه گاهی اوقات از نظر احساسی سخت بود، به ویژه فرستادن گروهی از کودکان دو ساله به زندان در پایان روز. با وجود همه اینها، من از طریق این تجربه چیزهای زیادی یاد گرفتم و اکنون بیشتر از مشکلاتی که روزانه بسیاری از مردم در آمریکای جنوبی با آن مواجه هستند، آگاهم. این مرکز بودجه بسیار محدودی دارد ج) بنابراین آنها به شدت به کار داوطلبان وابسته هستند و هر زمانی که مردم بدهند برای آنها بسیار ارزشمند است. از زمان بازگشت به بریتانیا با افرادی که با آنها کار کرده ام در تماس بوده ام و سعی می کنم تا حد امکان از آنها حمایت کنم. داوطلب شدن از طریق داوطلبانه بولیوی زندگی من را تغییر داده است و تجربه ای است که هرگز فراموش نمی کنم.
سوال: کار نویسنده به عنوان یک داوطلب در بولیوی این بود که
1. جمع آوری پول برای برخی از زندان ها
2. با داوطلبان کشورهای دیگر ملاقات کنید
3. مراقب فرزندان چند زندانی باشید
4. به مردم محلی در کارهای مزرعه کمک کنید