متن: زمانی که هاروارد در سال 1636 تأسیس شد، هیچ کالج دیگری در مستعمرات آمریکا وجود نداشت و الگوی بسیاری از کالج‌های بعدی بود. زمانی که در سال 1935 متقاضیان را ملزم به شرکت در آزمونی به نام SAT کرد، هاروارد روند دیگری را آغاز کرد. دو سال پیش، پس از اعلام سیاست جدید تهاجمی کمک مالی، به سوق دادن طبقه اجتماعی به کانون بحث ملی در مورد آموزش عالی کمک کرد و دو رقیب اصلی خود، استنفورد و ییل را مجبور کرد که از آن پیروی کنند. هفته گذشته هاروارد شروع به تلاش دیگری برای تأثیرگذاری بر آموزش عالی در تصویر خود کرد، رئیس آن درک بوک اعلام کرد که این کالج برنامه پذیرش زودهنگام خود را که برای چندین دهه به دانش آموزان ارشد دبیرستان اجازه می داد در اکتبر درخواست دهند و پاسخ بله، خیر را دریافت کنند، کنار می گذارد. یا شاید - در ماه دسامبر، کمی قبل از مهلت منظم برای برنامه های کاربردی. مقامات هاروارد استدلال می کنند که این برنامه برای دانشجویان ثروتمندی که نیازی به مقایسه پیشنهادهای کمک مالی از کالج های مختلف ندارند، مفید است. پس از اعلام این خبر، بسیاری از افراد در آموزش و پرورش از سایر کالج‌ها خواستند تا اقدامی مشابه انجام دهند. لوری کوبیک، مشاور کالج در دبیرستان علوم و فناوری توماس جفرسون در اسکندریه، ویرجینیا، گفت: «ما هیجان زده هستیم. من فکر می‌کنم که پذیرش از طرق مختلف بهتر خواهد شد. به سمت تراز کردن رشته در بین متقاضیان.البته روی کالج ها نیز تاثیر خواهد داشت و تقریباً به طور قطع بزرگترین برنده آن هاروارد خواهد بود. واقعیتی که ممکن است بسیاری از کالج های دیگر -شاید همه آنها را - این بار از دنبال کردن هازارد باز دارد. هر کالجی که این کار را انجام دهد خطر از دست دادن برخی از بهترین متقاضیان خود را خواهد داشت."
سوال: چرا لوری کوبیک فکر می‌کند که دیگر کالج‌ها ممکن است از هاروارد پیروی نکنند؟
1. زیرا فکر می کنند این اقدام به آموزش عالی آسیب می رساند.
2. زیرا می ترسند عمل عملی نباشد.
3. زیرا ممکن است دانشجویان برتر کمتری نسبت به او جذب کنند،
4. زیرا می ترسند این اقدام به اعتبار آنها آسیب برساند.