متن: یک بار گروهی از دانش آموزان 17 ساله تصمیم گرفتند رکورد ماراتن بسکتبال جهان را بشکنند. آنها می خواستند نود ساعت بازی کنند و این یعنی اضافه کردن شش ساعت به رکورد. هر تیم 9 بازیکن داشت که هر بار پنج بازیکن داشتند. پسرها تصمیم گرفتند که هر نفر 21.5 ساعت بازی کند و سپس 2 ساعت استراحت کند. سپس ساعت 6 عصر شروع کردند. شب اول برای بازیکنان خیلی سخت بود. وقتی نوبت به استراحت رسید، آنقدر هیجان زده بودند که نمی توانستند یک دفعه بخوابند. بعد از مدت کوتاهی خواب، مجبور شدند دوباره بازی کنند. شب دوم به محض توقف به خواب رفتند. برخی از آنها از نظر پا و دست مشکل داشتند، اما تنها مشکل جدی آنها مشکل روانی بود. هر پسری فکر می کرد: چرا این کار را می کنم؟ چگونه می توانم بیشتر بازی کنم؟ بعد از شب سوم، بازیکنان می دانستند که می توانند نود ساعت را تمام کنند. بسکتبال شب چهارم خیلی کند بود. اما در ساعات پایانی بازیکنان بهتر شدند. در دقایق پایانی بازیکنان مثل زمانی که شروع کردند سرحال به نظر می رسیدند. چقدر همه خوشحال بودند
سوال: شب اول برای بازیکنان سخت بود که بخوابند زیرا _ .
1. آنها بیش از حد هیجان زده بودند
2. آنها فقط برای مدت کوتاهی خوابیدند
3. هیچ کس بازی آنها را تماشا نکرد
4. خیلی طولانی بود