متن: برخی از مهم ترین مشکلات جهان هرگز به تیتر اخبار نمی رسند. یک مثال از کشاورزی می آید. شورش های غذایی و گرسنگی خبرساز هستند، اما به ندرت درباره روند نهفته در پشت این مسائل صحبت می شود. این کاهش در رشد عملکرد برخی از محصولات عمده جهان است. یک مطالعه جدید توسط دانشگاه مینه‌سوتا و دانشگاه مک گیل در مونترال به این موضوع پرداخته است که این کاهش در کجا و تا کجا اتفاق می‌افتد. نویسندگان تعداد زیادی از داده ها را برای چهار محصول مهم انتخاب می کنند. برنج، گندم، ذرت و سویا. آنها دریافتند که در بین 24 تا 39 درصد از کل مناطق برداشت شده، بهبود عملکرد قبل از دهه 1980 در دهه های 1990 و 2000 کند شد. دو ویژگی نگران کننده کاهش سرعت وجود دارد. یکی این است که در پرجمعیت ترین کشورهای جهان، هند و چین، شدید بوده است. توانایی آنها برای تغذیه خود منبع مهمی از ثبات نسبی هم در داخل کشورها و هم در بازارهای جهانی غذا بوده است. این خودکفایی را نمی توان در صورتی که بازدهی کاهش یا معکوس کرد، امری مسلم تلقی کرد. دوم اینکه رشد عملکرد در گندم و برنج کمتر از ذرت و سویا بوده است. این مشکل ساز است زیرا گندم و برنج از اهمیت بیشتری برخوردارند زیرا غذاها حدود نیمی از کالری مصرفی را تشکیل می دهند. ذرت و سویا به عنوان غلات خوراک اهمیت بیشتری دارند. نویسندگان خاطرنشان می‌کنند که ما ترجیحاً تلاش‌های بهبود محصول خود را بر تغذیه حیوانات و اتومبیل‌ها متمرکز کرده‌ایم تا بر محصولاتی که مردم را تغذیه می‌کنند و اساس امنیت غذایی در بسیاری از نقاط جهان هستند. این گزارش یافته‌های خوش‌بینانه‌تر مقاله جدید دیگری را تأیید می‌کند که نشان می‌دهد، همانطور که سازمان خواربار و کشاورزی آمریکا استدلال کرده است، جهان مجبور نخواهد بود زمین‌های بیشتری را برای کشاورزی به منظور تغذیه ۹ میلیارد نفر در سال ۲۰۵۰ حفر کند. در عوض، می‌گوید، به لطف کاهش رشد جمعیت، زمین‌هایی که در حال حاضر برای محصولات شخم زده می‌شوند، ممکن است به جنگل یا بیابان بروند. ممکن است این اتفاق بیفتد. مشکل اینجاست که پیش‌بینی بهبود مستمر در بازده را فرض می‌کند، که ممکن است در واقع اتفاق نیفتد.
سوال: کدام محصولات در متن ذکر شده است؟
1. برنج، ذرت، سویا و گندم.
2. برنج، ذرت، گندم و نخود.
3. گندم، ذرت، سویا و سیب زمینی.
4. ذرت، گندم، گوجه فرنگی و سویا.