متن: جنبش اعتراضی به نام اشغال وال استریت اعصاب را به هم زده است. اهداف تظاهرکنندگان ممکن است واضح نباشد اما شکایت آنها بسیار واقعی است. حقیقت این است که میلیون ها آمریکایی شغل، خانه و پس انداز خود را به دلیل حرص و طمع و رفتار غیرقانونی وال استریت از دست دادند. آمریکا وارد این آشفتگی شده است» و افزود: «نمی توانم آن معترضان را مقصر بدانم». از این جنبش به کجا می رویم؟ چگونه خشم معترضان را آرام کنیم؟ برای شروع، ما باید موسسات مالی فوق العاده را از بین ببریم. به اراده خودخواهانه خود رها شویم. بانکداران وال استریت به قمار با پول دیگران ادامه خواهند داد. همچنین یک استدلال اقتصادی منطقی در برابر داشتن تعداد بسیار کمی از افراد وجود دارد. این ایده که شش نفر موسسات مالی فوق العاده (بانک آمریکا، سیتی گروپ، جی پی مورگان چیس، ولز فارگو، مورگان استنلی و گلدمن ساکس) می توانند کنترل اقتصاد را در دست بگیرند، هر کسی را که به یک سیستم بازار آزاد رقابتی باور دارد می ترساند. روسای جمهور خوب جمهوری خواه مانند ویلیام هاوارد تافت و تدی روزولت یک قرن پیش استاندارد اویل، ریل‌رواد تراست و دیگر شرکت‌های بزرگ را متلاشی کرد. بیکاری واقعی بیش از 16% است. متوسط درآمد خانواده در دهه گذشته 3600 دلار کاهش یافته است. رکورد 46 میلیون آمریکایی در فقر زندگی می کنند. شکاف بین افراد بسیار ثروتمند و همه افراد دیگر، وسیع ترین کشور بزرگ، در حال افزایش است. اکنون زمان آن فرا رسیده است که به الیگارشی مالی که برای اقتصاد ما بسیار مضر بوده است پایان دهیم.
سوال: کدام یک از موارد زیر متعلق به ابر موسسات مالی است؟
1. روغن استاندارد
2. فدرال رزرو
3. جی پی مورگان چیس
4. تدی روزولت