متن: ماریا شانزده ساله در فرودگاه سانتو دومینگو در صف منتظر بود. او در حال ترک کشور خود بود تا به خواهرش در ایالات متحده بپیوندد. او انگلیسی را خیلی خوب صحبت می کرد. اگرچه او بسیار خوشحال بود که می تواند به خارج از کشور برود، اما از ترک خانواده و دوستانش ناراحت بود. در حالی که او به همه چیز فکر می کرد، ناگهان شنید که کارمند هواپیمایی از او می خواست چمدانش را بردارد و روی ترازو بگذارد. ماریا کشید و کشید. کیف خیلی سنگین بود و او نمی توانست آن را بلند کند. مرد پشت سر او بسیار بی تاب شد. او هم منتظر بود تا چمدانش را تحویل بگیرد. "این دختر چه مشکلی دارد؟" گفت: چرا عجله نمی کند؟ جلو رفت و کیفش را روی پیشخوان گذاشت، به این امید که اول آن را چک کند. او عجله داشت که یک صندلی خوب بگیرد. ماریا بسیار عصبانی بود، اما بسیار مودب بود. و با بهترین انگلیسی خود گفت: "چرا اینقدر ناراحتی؟ صندلی برای همه در هواپیما کافی است. اگر اینقدر عجله دارید، چرا نمی توانید چمدانم را به من بدهید؟" مرد از شنیدن انگلیسی صحبت کردن ماریا متعجب شد. سریع چمدانش را برداشت و عقب رفت. همه با نارضایتی به او نگاه می کردند.
سوال: "چرا انقدر ناراحتی؟" ماریا به مرد گفت. می خواست به او بگوید که نباید _ .
1. غافلگیر شدن
2. غمگین
3. ناراضی
4. متاسف