متن: من نظرم را عوض کردم، می‌خواستم تلسکوپ داشته باشم، اما حالا می‌خواهم بابام برگردد.» نامه لوسین لارنس به پدر کریسمس که پس از کشته شدن پدر معلم مدرسه اش با چاقو در بیرون دروازه مدرسه اش نوشته شده بود، باید همه قلب ها را متاثر می کرد. لوسین ادامه داد که بدون پدرش نمی توانست ستاره های آسمان را ببیند. ما عشق را از ما دور می کنیم، برای مدتی نمی توانیم ستاره ها را ببینیم. اما لوسین، ستاره ها هنوز آنجا هستند و یک روز که بزرگتر شدی و اشک هایت رفت، دوباره آنها را خواهی دید. و به طرز عجیبی، من انتظار دارم که پدرت را هم در ذهن و قلبت بیابی. متوجه می شوم که پدر و مادرم که مدت هاست مرده اند، هنوز در بسیاری از رویاهای من نقش دارند و شاید به آنها فکر می کنم. بیشتر از همیشه وقتی آنها زنده بودند. من هنوز زندگی می کنم تا آنها را راضی کنم و هنوز هم از واکنش های آنها شگفت زده هستم. یادم می آید که وقتی استاد شدم، آنقدر مغرور بودم، یا بهتر است بگویم آنقدر از خودم راضی بودم، که حوصله نداشتم به پدر و مادرم تلفن کنم. مدت زیادی بود که جواب داد، اما وقتی جواب داد، تمام چیزی که مادر گفت این بود: "امیدوارم این به این معنی باشد که حالا وقت بیشتری برای بچه ها داشته باشید!" من فراموش نکرده ام .ارزش های پدر و مادرم همچنان پابرجاست . این باعث می شود مکث کنم و به این فکر کنم که چگونه در قلب و ذهن فرزندانم و کسانی که به آنها اهمیت می دهم زندگی کنم. برای کسانی که تحت مراقبت من هستند؟ چند نفر می خواهند من را برای کریسمس برگردانم؟ این یک فکر جدی است که به من مکث کند. من بی صدا دعا می کنم، چیزی، در دل شب، آن فریاد کهن یک شاعر «_»، و عزیزم قدرت سگ را شکل می دهد.» با این حال می دانم که مرگ به سراغ همه ما می آید، و گاهی ناگهانی می آید. بنابراین باید برنامه ریزی کنیم که برای همیشه زندگی نکنیم، بلکه طوری زندگی کنیم که گویی فردا خواهیم مرد. من مطمئنم که ما در زندگی کسانی که دوستشان داشتیم زندگی می کنیم و بنابراین باید مراقب چیزهایی باشیم که آنها به یاد خواهند آورد و برای آنها ارزش قائل هستند. اگر پدر و مادرهای بیشتری در دل خود می دانستند که این حقیقت دارد، ممکن بود امروز چاقوهای کمتری در خیابان های ما وجود داشته باشد.
سوال: مادر نویسنده در پاسخ خود چه احساسی داشت؟
1. مغرور
2. نگران
3. ناامید
4. خوشحال