متن: بارون می بارید که از کلیسا بیرون دویدم و مشتاق بودم به خانه برگردم و با هدایایی که پدر کریسمس برایم فرستاده بود بازی کنم. آن طرف خیابان یک پمپ بنزین بود که برای کریسمس بسته بود، اما متوجه شدم خانواده‌ای زیر برآمدگی باریک ایستاده بودند تا خشک نشوند. من برای مدت کوتاهی تعجب کردم که چرا آنها آنجا بودند، اما آنها را فراموش کردم زیرا نمی توانستم صبر کنم تا هدایای خود را ببینم. وقتی به خانه رسیدم، زمان زیادی برای لذت بردن از هدایای من وجود نداشت. پدربزرگ و مادربزرگم هنوز منتظر بودند تا شام کریسمس را با هم در خانه شان بخوریم. وقتی در بزرگراه راندیم، متوجه شدم که خانواده هنوز آنجا هستند. هر چه به خانه پدربزرگ و مادربزرگم نزدیکتر می شدیم، ماشین کندتر می رفت. ناگهان پدرم برگشت و گفت: طاقت ندارم! "چی؟" از مادرم پرسید. "این افراد پشت در پمپ بنزین هستند و زیر باران ایستاده اند." وقتی پدرم وارد ایستگاه شد، دیدم پنج نفر بودند: والدین و سه فرزند - دو دختر و یک پسر کوچک. سپس متوجه شدیم که خانواده منتظر اتوبوس به بیرمنگام بودند، جایی که مرد قصد داشت شغلی پیدا کند. پدرم توصیه کرد: "خب، آن اتوبوس تا چند ساعت نمی آید. وینبورن فقط چند مایل دورتر است و یک آلونک با روکش وجود دارد." "من شما را به آنجا می دوانم." سپس آنها سوار ماشین ما شدند. پدرم به عقب نگاه کرد و از بچه ها پرسید که آیا کریسمس آنها را پیدا کرده است یا خیر. سه چهره غمگین جواب او را دادند. پدرم گفت: "خب، پدر کریسمس گفت که برای پیدا کردن تو مشکل دارد، بنابراین او همین امروز صبح اسباب بازی های تو را در خانه من گذاشت. بیا اول برویم آنها را بیاوریم." به یکباره صورت سه کودک روشن شد. وقتی به خانه خود رسیدیم، یک دختر عروسک دوست داشتنی را جاسوسی کرد، آن پسر کوچک توپی را برداشت و دختر دیگر چیز دیگری برداشت. آن کریسمس بود که لذت شاد کردن دیگران را یاد گرفتم.
سوال: از متن می توان فهمید که پدر نویسنده _ .
1. آن خانواده را به خوبی می شناخت
2. در راه وینبورن گم شد
3. آن خانواده را به بیرمنگام فرستاد
4. خوشحال بود که به کسانی که مشکل دارند کمک می کند