متن: قرن ها پیش، انسان کشف کرد که حذف رطوبت از غذا به ذخیره آن کمک می کند و ساده ترین راه برای انجام این کار، قرار دادن غذا در معرض آفتاب و باد است. به این ترتیب سرخپوستان آمریکای شمالی پمیکان (گوشت خشک آسیاب شده و کیک) تولید می کنند، اسکاندیناوی ها ماهی ماهی و اعراب خرمای خشک می کنند. همه غذاها شامل آب هستند - کلم و سایر سبزیجات برگ دار حاوی 93٪ آب، سیب زمینی و سایر سبزیجات ریشه ای 80٪، گوشت بدون چربی 75٪ و ماهی، از 80٪ تا 60٪ بسته به میزان چربی آن هستند. اگر این آب حذف شود، فعالیت باکتری هایی که باعث خراب شدن غذا می شوند بررسی می شود. میوه در آسیای صغیر، یونان، اسپانیا و سایر کشورهای مدیترانه ای و همچنین در کالیفرنیا، آفریقای جنوبی و استرالیا خشک می شود. روش های مختلفی استفاده می شود اما به طور کلی میوه ها را در سینی هایی در محوطه های خشک کن در زیر آفتاب داغ پهن می کنند. امروزه بیشتر غذاها به صورت مکانیکی خشک می شوند. روش چنین آبگیری به این صورت است که غذا را در محفظه هایی قرار می دهیم که از آن هوای گرم در دمای حدود 110 درجه سانتیگراد در هنگام ورود تا حدود 43 درجه سانتیگراد در هنگام خروج دمیده می شود. این روش معمول برای خشک کردن چیزهایی مانند سبزیجات، گوشت چرخ کرده و ماهی است. غذاهای خشک نسبت به همان مواد غذایی بسته بندی شده در قوطی یا منجمد فضای کمتری اشغال می کنند و وزن کمتری دارند و نیازی به نگهداری در شرایط خاصی ندارند. به همین دلایل، آنها برای کوهنوردان، کاشفان و سربازان در نبرد که فضای کمی برای ذخیره سازی دارند، ارزشمند هستند. آنها همچنین در بین خانم های خانه دار محبوب هستند زیرا پختن آنها زمان کمی می برد. معمولاً فقط یک مورد جایگزینی رطوبت خشک شده با آب جوش است.
سوال: خانم های خانه دار غذاهای خشک را دوست دارند زیرا آنها _ .
1. سریع آماده می شوند
2. طعم بهتر از غذاهای تازه
3. را می توان در یک جعبه بسته بندی کرد
4. هنگام پختن تازه به نظر برسید