متن: روز پیش در حال رانندگی در جاده بودم و به موسیقی شیرینی که از رادیو ماشینم بیرون می آمد گوش می دادم. قلبم آرام بود، ذهنم روشن و روحم سرشار از عشق بود. حتی با همه مشکلاتش: زندگی خوب به نظر می رسید. بعد موسیقی قطع شد و خبر آمد. صحبت از یک میلیونر معروف دیگر در ترک مواد مخدر پس از اتفاقی با پلیس شد. خبر قتل مرد فقیری بود که قرار بود زندگیش بعد از برنده شدن در لاتاری تغییر کند. حتی بحث شد که طمع و زیاده روی چقدر به دنیای ما آسیب رسانده است. هر داستانی به نظر می رسید یک بار دیگر به این ضرب المثل قدیمی اشاره می کند که با پول نمی توان شادی را خرید. شنیدن آنها باعث شد به فیلمی فکر کنم که سال ها پیش در خانه مادر ترزا برای افراد در حال مرگ در هند دیدم. چیزی که بیشتر از همه در هنگام تماشای آن مرا تحت تأثیر قرار داد فقر غیرقابل تحمل آنجا نبود. این بیماری و رنجی نبود که مردم آنجا متحمل شدند. این بیشتر لبخندهای صلح آمیز عشق، مهربانی و شادی بود که با خواهران و با یکدیگر به اشتراک گذاشتند. این افراد چیزی نداشتند. بسیاری در پایان مرگ دست و پنجه نرم می کردند. با این حال، آنها حقیقت ساده ای را می دانستند که بسیاری از ما هنوز در حال یادگیری آن هستیم: شادی رایگان است. ما می توانیم شادی داشته باشیم و هر روز زندگی خود را در اینجا گسترش دهیم. علائم دلار را دوست نداشته باشید یا آن را تحسین نکنید و فکر کنید که پول برای شما خوشبختی می آورد. شادی را نمی توان خرید. نمی توان آن را مالک کرد. فقط می توان آن را انتخاب کرد و سپس آزادانه به دیگران داد. در چشم ابدیت پول فقط کاغذ بی ارزش است. تنها چیزی که مهم است عشق درون شما و عشقی است که به دنیا می دهید. کاری کنید که میراث و زندگی شما برای همیشه سرشار از شادی باشد.
سوال: این قسمت به احتمال زیاد از کدام بخش روزنامه گرفته شده است؟
1. کسب و کار.
2. فرهنگ.
3. زندگی
4. سرگرمی.