متن: رابطه خشونت با ورزش چیست؟ روانشناسان می گویند که دلایل زیادی برای خشونت در رویدادهای ورزشی وجود دارد. یکی الکل است. بسیاری از هواداران در بازی ها زیاد مشروب می نوشند. وقتی افراد مشروب می نوشند، احتمال بیشتری دارد که کارهای غیرعادی انجام دهند. دنیس براک روانشناس می گوید: "افراد ساکت پر سر و صدا می شوند. معمولاً افراد بدون خشونت مخرب می شوند." دیوید سامپسون، جامعه شناس ورزشی، می گوید: "اینها اغلب شورش های جشن هستند - تعداد زیادی از افراد بسیار شاد که با مقادیر زیادی الکل مخلوط شده اند. آنها اغلب در ابتدا خطرناک به نظر نمی رسند، اما همه چیز به سرعت خشن می شود.» یکی دیگر از دلایل خشونت در رویدادهای ورزشی، ازدحام جمعیت است. وقتی افراد در گروه بزرگی از افراد قرار می گیرند، ممکن است احساس مسئولیت شخصی خود را از دست بدهند. ادوارد هیرت، روانشناس اجتماعی، می گوید که تحقیقات نشان می دهد که مردم کارهایی را در جمع انجام می دهند که هرگز به تنهایی انجام نمی دهند. افراد در جمع احساس گمنامی می کنند -- هیچ کس نمی داند آنها کی هستند. شلوغی همچنین باعث می شود مردم احساس قدرت کنند. آنها تصمیم گیری شخصی را متوقف می کنند. آنها فقط جمعیت را دنبال می کنند. روانشناسان اجتماعی این را «ذهنیت اوباش» می نامند. دیو ظریفیس، رئیس امنیت عمومی می‌گوید: "بعضی‌ها حتی برای جشن نمی‌آیند. آنها می‌خواهند مشروب بخورند و دردسر درست کنند. یک نفر کار احمقانه‌ای انجام می‌دهد و از آنجا رشد می‌کند. شما ذهنیت اوباش پیدا می‌کنید. مردم فکر می‌کنند مشکلی نیست. برای انجام تقریباً هر کاری. آنها فکر می کنند، "تعداد ما بسیار زیاد است و تعداد آنها کم است." دکتر شارون کندی، روانشناس اجتماعی می گوید که برخی از کارها وجود دارد که مقامات می توانند برای جلوگیری از خشونت انجام دهند. اطمینان از اینکه یک منطقه بیش از حد شلوغ نباشد بسیار مهم است. مسئولان نیز باید به بازی ها به عنوان «پارتی های بزرگ» فکر کنند. سپس آنها را متفاوت آماده می کنند. کندی می گوید که در بریتانیای کبیر با دوربین های موجود در تمام استادیوم ها مشکل را کنترل می کنند. "وقتی می دانید کسی در حال تماشای آن است، احتمال اینکه رفتار بدی داشته باشید بسیار کمتر است."
سوال: کدام یک از موارد زیر متعلق به "ذهنیت اوباش" نیست؟
1. "من باید مقداری الکل بنوشم تا احساس خجالتی نکنم."
2. "انجام کاری که بسیاری از مردم انجام می دهند بی خطر است."
3. ما خیلی زیاد هستیم و تعدادشان کم است.»
4. "هیچ کس نمی داند که من این کار را انجام می دهم."