متن: حدوداً ظهر بود. من صبح زود کار را ترک کرده بودم تا یک چک را نقد کنم. به سمت بانک رفتم و متوجه شدم که فقط ده یازده مشتری در آنجا هستند، که برای آن بانک‌های مرکزی یک عدد بسیار غیرعادی بود. صبر کردم تا نوبت من شد، به سمت میز رفتم و با کارمند بانک شروع به صحبت کردم. او حالت واقعاً عجیبی در صورتش داشت - فقط یک نگاه خالی. فکر کردم او به من نگاه می کند تا اینکه متوجه شدم او روی شانه ام خیره شده بود شروع به چرخیدن کردم تا ببینم او به چه چیزی نگاه می کند و در همان لحظه، نگهبان بیرونی بانک که مسلسل داشت، از در پرواز کرد و با صورت روی زمین دراز کشید. سه نفر از در تعقیبش کردند. مردانی کاملاً ترسناک که آن ماسک های جوراب دار وحشتناک را به تن داشتند. آنها اسلحه حمل می کردند. حداقل اونی که جلوش بود یه تپانچه حمل می کرد. اینکه آیا آنها چیزی گفته اند یا نه من تا به امروز به یاد ندارم، یا اینکه آیا مردم به طور خودکار دست های خود را بالا می برند، نمی دانم. فقط سکوت مطلق بود که ناگهان با زنگ تلفن شکسته شد. یادم می‌آید فکر می‌کردم آن طرف خط کیست. هیچ‌کس به تلفن پاسخ نمی‌دهد، بنابراین فقط زنگ می‌خورد و زنگ می‌خورد، در این سکوت مرگبار. سپس دو نفر از افراد نقابدار به باجه رفتند، از روی آن پریدند و از صندوق داران و کارمندان بانک خواستند تا کیف های خود را با پول نقد پر کنند. در حالی که آن دو در حال گرفتن پول بودند، یکی از درب که ما را با اسلحه پوشانده بود، آشکارا یک عدد دریافت کرد. کمی دچار اضطراب شد و شروع به فحش دادن به آنها کرد و به آنها گفت که عجله کنند و حرکت کنند. آنها از روی پیشخوان به عقب پریدند. یکی از آنها وقتی روی زمین افتاد تعادل خود را از دست داد و افتاد. با دستانتان به مدت ده دقیقه بالا." سپس آنها ناپدید شدند و سکوت کامل برقرار شد.
سوال: از قسمت می توان فهمید که _ .
1. معمولاً در ساعات ظهر مشتری کمتری وجود داشت
2. نویسنده مثل گوسفند دنبالش نرفت تا دستش را بالا ببرد
3. کارمندان بانک آنقدر مشغول بودند که نمی توانستند به تلفن پاسخ دهند
4. سه مرد مسلح در روز روشن به بانک مرکزی دستبرد زدند