متن: اگر می‌خواهیم به دانش‌آموزان کمک کنیم مهارت‌های خواندن در یک زبان خارجی را توسعه دهند، مهم است که بفهمیم در خود فرآیند خواندن چه چیزی دخیل است. اگر ما تصور روشنی از نحوه خواندن «خوانندگان خوب» داشته باشیم، چه به زبان خودشان یا یک زبان خارجی، این ما را قادر می‌سازد تصمیم بگیریم که آیا تکنیک‌های خاص خواندن احتمالاً به زبان‌آموزان کمک می‌کند یا خیر. در بررسی فرآیند خواندن، مهم است که بین دو فعالیت کاملاً مجزا تمایز قائل شویم: خواندن برای معنی (یا "خواندن خاموش") و خواندن با صدای بلند. خواندن برای معنی، فعالیتی است که معمولاً هنگام خواندن کتاب، روزنامه، علائم راه و غیره انجام می دهیم. این همان کاری است که شما با خواندن این متن انجام می دهید. این شامل نگاه کردن به جملات و درک پیامی است که آنها منتقل می کنند، به عبارت دیگر "معنا بخشیدن" به یک متن نوشته شده است. معمولاً شامل گفتن کلماتی که می خوانیم نیست، حتی در سکوت درون سرمان. دلایل مهمی برای این امر وجود دارد که در زیر به آنها اشاره می شود. خواندن با صدای بلند یک فعالیت کاملا متفاوت است. هدف آن فقط درک یک متن نیست، بلکه انتقال اطلاعات به شخص دیگری است. این فعالیتی نیست که ما اغلب در خارج از کلاس انجام می دهیم. نمونه‌های رایج عبارتند از خواندن بخش‌هایی از یک مقاله روزنامه برای یک دوست، یا خواندن اطلاعیه برای افرادی که نمی‌توانند آن را ببینند. بدیهی است که خواندن با صدای بلند شامل نگاه کردن به یک متن، درک آن و همچنین گفتن آن است. از آنجا که توجه ما بین خواندن و صحبت کردن تقسیم شده است، این فعالیت بسیار دشوارتر از خواندن در سکوت است. ما اغلب هنگام خواندن با صدای بلند به زبان خودمان دچار لغزش می شویم و اشتباه می کنیم، و خواندن با صدای بلند به زبان خارجی حتی دشوارتر است. وقتی برای معنی می خوانیم، نه نیازی به خواندن هر حرف یا هر کلمه و حتی هر کلمه در هر جمله نداریم. این به این دلیل است که، به شرطی که متن منطقی باشد، می‌توانیم در حین خواندن آن را حدس بزنیم.
سوال: می‌توانیم از این متن استنباط کنیم که نویسنده به _ ادامه می‌دهد.
1. به تفصیل درباره نحوه بلندخوانی صحبت کنید
2. چند فعالیت بیشتر برای خواندن معرفی کنید
3. بگویید خوانندگان خوب چقدر به زبان خودشان می خوانند
4. توضیح دهید که چرا هنگام خواندن برای معنی نیازی به گفتن کلمات نداریم