متن: فرانک به ما نگاه کرد و گفت: «پدرم یک ماهیگیر بود. او مرد بزرگی بود و از کشیدن تورها و جنگیدن با دریاها برای صید خود قوی بود. وقتی نزدیکش شدی بوی اقیانوس می داد. او بوم قدیمی‌اش، کت بد آب و هوا و لباس‌های دوزدارش را می‌پوشید. مادرم هر چقدر آنها را می شست، باز هم بوی دریا و ماهی می دادند.» صدایش کمی پایین آمد. وقتی هوا بد بود مرا به مدرسه می‌برد. او یک کامیون قدیمی داشت که از او پیرتر بود. شما می توانید آن را بشنوید که برای بلوک ها می آید. همانطور که او به سمت مدرسه رانندگی می کرد، من به امید ناپدید شدن روی صندلی کوچک می شدم. بعد خم می شد و گونه ام را می بوسید و به من می گفت پسر خوبی هستم. برای من خیلی خجالت آور بود اینجا، من دوازده ساله بودم، و پدرم خم می‌شد و مرا می‌بوسید و خداحافظی می‌کرد!» مکثی کرد و سپس ادامه داد: «روزی را به یاد می‌آورم که تصمیم گرفتم برای یک بوسه خداحافظی خیلی پیر شده‌ام. وقتی به مدرسه رسیدیم و متوقف شدیم، او لبخند همیشگی اش را داشت. او شروع به خم شدن به سمت من کرد، اما من دستم را بالا آوردم و گفتم: نه بابا. من برای یک بوسه خداحافظی خیلی پیر شده ام. من برای هر نوع بوسه‌ای پیرتر از آن هستم.» «پدرم برای طولانی‌ترین زمان به من نگاه کرد و چشمانش شروع به گریه کردن کرد. هیچ وقت گریه اش را ندیده بودم. برگشت و به شیشه جلو نگاه کرد. او گفت: حق با شماست. "تو پسر بزرگی هستی... مردی. من دیگر تو را نمی‌بوسم.» فرانک چهره‌ای بامزه به خود گرفت و در حین صحبت کردن، اشک در چشمانش جمع شد. مدت زیادی از آن نگذشته بود که پدرم به دریا رفت و دیگر برنگشت. روزی بود که بیشتر ناوگان در آنجا ماندند، اما پدر نه. او خانواده بزرگی برای تغذیه داشت. آنها قایق او را با تورهای نیمه در داخل و نیمه بیرون در حال سرگردانی یافتند. او احتمالاً وارد بادی شده و سعی می‌کرد تورها و شناورها را نجات دهد.»
سوال: از قسمت یاد می گیریم که _ .
1. نویسنده اکنون بسیار ثروتمند است
2. پدر نویسنده سخت کوش نبود
3. پدر نویسنده اصلاً او را دوست نداشت
4. نویسنده پدرش را بسیار دوست داشت