متن: در یک همکاری تحقیقاتی منحصربه‌فرد بین بخش‌های Stratasys، Education، R&D و آزمایشگاه Self-Assembly MIT، فرآیند جدیدی به نام چاپ 4 بعدی در حال توسعه است. مفهوم پرینت 4 بعدی، که به مواد اجازه می دهد تا به ساختارهای سه بعدی "خود مونتاژ شوند"، در ابتدا توسط اسکایلار تیبیتس، عضو هیئت علمی موسسه فناوری ماساچوست پیشنهاد شد. تیبیتس و تیمش رشته‌ای از پلاستیک را با لایه‌ای از مواد «هوشمند» ترکیب کردند که می‌توانست در آب جمع شود. آنها این مفهوم را با ایجاد موادی که می توانند به چندین شکل پیچیده مختلف تغییر کنند، توسعه دادند، اگرچه این نوع مواد همچنان گلوگاه فناوری 4 بعدی است. برای بسیاری از افرادی که تازه شروع به عادت کردن به ایده چاپگرهای سه بعدی کرده اند، نام 4D باعث سردرگمی می شود زیرا آنها نمی توانند بفهمند که این "بعد" چهارم از کجا آمده است. فناوری 4 بعدی بسیاری از اصول مشابه پرینت سه بعدی را دارد و اساساً هنوز در مورد ایجاد یک ساختار جدید و سه بعدی از اجزای خاص است. با این حال، تیبیتس بیان می کند که بعد چهارم در اینجا از مفهوم بعد چهارم زمان سرچشمه می گیرد. تفاوت بین این خلاقیت های سه بعدی و چهار بعدی در این است که این فرم های جدید توانایی تبدیل و تطبیق در طول زمان را دارند. چاپ 4 بعدی از طریق خود مونتاژ کار می کند -- سیستمی که در آن "عناصر به هم ریخته از طریق یک تعامل یک ساختار "منظم" را تشکیل می دهند. با این مواد چاپی 4 بعدی، این مواد نامنظم رشته ها یا صفحاتی از مواد طراحی شده خاص هستند. تغییرات محیطی سپس واکنشی را تحریک می کند. ایده داشتن فناوری قابل انطباق که تنها بر انرژی و تعاملات غیرانسانی متکی است، سؤالات جالبی را در مورد اینکه کجا می توان از چاپ چهار بعدی استفاده کرد و کاربردهای عملی آن در محیط های خطرناک ایجاد می کند. این می تواند به معنای بهبود زیرساخت ها باشد. شرایط شدید، منجر به کاهش نیاز کارگران برای به خطر انداختن خود می‌شود، اما پتانسیل از این هم فراتر می‌رود. این فناوری نوید امکانات جدید هیجان‌انگیزی را برای کاربردهای مختلف می‌دهد. یک پنل خورشیدی یا محصول مشابه را می‌توان به شکل مسطح تولید کرد. بر روی آن دستگاه های کاربردی می توان به راحتی نصب کرد. سپس می توان آن را به شکل فشرده برای بسته بندی و حمل تغییر داد. پس از رسیدن به مقصد، محصول را می توان تحریک کرد تا شکل متفاوتی ایجاد کند که عملکرد آن را انجام می دهد. همچنین می توان از آن برای ساخت مبلمان، دوچرخه، اتومبیل و حتی ساختمان استفاده کرد. مانند بسیاری از ایده‌هایی که ارائه می‌شوند، به راحتی می‌توان یک گام بیش از حد به سمت افراط رفت، اما این فقط پتانسیل ۴ بعدی را در مقایسه با ۳ بعدی نشان می‌دهد. مرحله بعدی برای تحقیق، انتقال از چاپ تک رشته به ورق و در نهایت ساختارهای کامل است. و نیازی نیست که آب تنها منبع انرژی فرآیند باشد.
سوال: از این قسمت می توان استنباط کرد که _ .
1. برق در فناوری 4 بعدی استفاده نمی شود
2. چاپ 4 بعدی در صنعت کاربرد دارد
3. قرار است پتانسیل بیشتری از 4 بعدی کشف شود
4. مواد هوشمند می توانند به صورت تصادفی تغییر کنند