متن: پسری در هند بود که پدر و مادرش او را به یک مدرسه شبانه روزی فرستادند. این پسر قبل از اعزام، باهوش ترین دانش آموز کلاس خود بود. او در هر رقابتی در صدر قرار داشت. او یک قهرمان بود. اما پسر پس از ترک خانه و حضور در مدرسه شبانه روزی تغییر کرد. نمراتش شروع به کاهش کرد. از بودن در جمع متنفر بود. او همیشه تنها بود. و به خصوص زمان های تاریکی وجود داشت که او می خواست خود را بکشد. همه اینها به این دلیل بود که او احساس بی ارزشی می کرد و کسی او را دوست نداشت. پدر و مادرش شروع کردند به نگرانی در مورد پسر. اما حتی آنها هم نمی دانستند که چه بلایی سر او آمده است. بنابراین پدرش تصمیم گرفت به مدرسه شبانه روزی سفر کند و با او صحبت کند. کنار دریاچه نزدیک مدرسه نشستند. پدر شروع به پرسیدن سوالات معمولی از او در مورد کلاس ها، معلمان و ورزش کرد. بعد از مدتی پدرش گفت: می دانی پسرم، چرا امروز اینجا هستم؟ پسر جواب داد: برای بررسی نمراتم؟ پدرش پاسخ داد: "نه، نه" من اینجا هستم تا به تو بگویم تو برای من مهم ترین فرد هستی. می خواهم تو را خوشحال ببینم. من به نمره اهمیت نمی دهم. من به تو اهمیت می دهم. من به تو اهمیت می دهم. خوشبختی. تو زندگی من هستی." این سخنان باعث شد چشمان پسر پر از اشک شود. پدرش را در آغوش گرفت. تا مدت ها چیزی به هم نمی گفتند. حالا پسر هر چه می خواست داشت. او می دانست که کسی روی این زمین وجود دارد که عمیقاً به او اهمیت می دهد. او برای کسی دنیا را معنا کرد. و امروز این جوان در دانشگاه در بالاترین سطح کلاس خود است و هیچ کس او را هرگز غمگین ندیده است! خیلی ممنون بابا تو زندگی من هستی.
سوال: پسر بعد از رفتن به مدرسه شبانه روزی تغییر کرد زیرا _ .
1. نمراتش مثل قبل خوب نبود
2. همکلاسی هایش او را دوست نداشتند
3. احساس می کرد هیچ کس به او اهمیت نمی دهد
4. پدرش به ندرت به دیدن او می رفت