متن: تا آنجایی که به یاد دارم در دوران کودکی در یک منطقه هندی به عقب برگردم، هیچ حسی از شناخت افراد اطرافم نداشتم جز اینکه همه ما به نوعی برابر بودیم... فقط یک کلاس وجود داشت. هیچ کس علاقه ای به قرار گرفتن در بالای سر دیگران نداشت. شما می توانید آن را در بازی های ما ببینید. هیچ کس آنها را سازماندهی نکرد. هیچ _ ورزشی وجود نداشت. اما ما در بسیاری از فعالیت ها شرکت کردیم و سازماندهی شده بودیم، اما نه به این معنا که جنگ هایی وجود داشته باشد که بفهمیم چه کسی پیروز شده و چه کسی شکست خورده است. ما مثل بقیه توپ بازی می کردیم، اما هیچ کس امتیاز را حفظ نکرد. حتی اگر به طور رسمی در بازی‌هایی که انجام دادیم شرکت می‌کردیم، هیچ‌کس برنده نبود، هرچند ممکن بود کسی برنده شده باشد. فقط در آن لحظه بود. اگر با کشیدن یک تیر و کمان و پرتاب کردن تیر، کسی را شکست دادید، به این معنی نیست که شما در هر دلیلی بهتر بودید. فقط به این معنی بود که در آن زمان خاص پیکان جلوتر رفت. شاید همین طوری بود که کمان را رها کردی. این جور چیزها برای من خیلی مهم است و به همین دلیل در مورد آنها صحبت می کنم. یکی از موارد بسیار مهم رابطه ما با خانواده بود. ما همیشه در خانه زندگی نمی کردیم. در آن زمان خاص که هوا تاریک شد، هر جا بودیم زندگی می کردیم. اگر دو یا سه مایل دورتر از خانه بودید، آن جا همان جایی بود که می خوابیدید.
سوال: از متن، می توان نتیجه گرفت که _ .
1. آنها وقتی می توانستند بازی ها را ببرند وانمود می کردند که می باختند
2. آنها فکر نمی کردند که در میان فعالیت هایشان چه کسی برنده باشد خیلی مهم نیست
3. آنها هیچ فعالیتی انجام ندادند که بتواند برنده یا بازنده ایجاد کند
4. آنها فکر می کردند این ایده خوبی است که هیچ کس نمی تواند در فعالیت های آنها برنده شود