متن: در ژوئن 2008، بنیتا گریست در حال رانندگی در زادگاهش میسیساگا بود، در حالی که مسافری در ماشین جلویی یک لیوان کاغذی را از پنجره به بیرون پرت کرد. هنگامی که گریست برای ابراز نارضایتی خود بوق زد، مسافر با پرتاب یک کیسه پاسخ داد. او به جای عصبانی شدن، تصمیم گرفت کاری در مورد آن انجام دهد. او یک کمپین آگاهی از زباله های یک زن را سازماندهی کرد. او شروع به گفتگوی کوچک با همسایگان خود در مورد زباله کرد - و از آنها خواست که نسبت به گرایش هایی که ممکن است مجبور به ریختن زباله شوند آگاه تر باشند. به زودی، او متوجه خانواده‌های محلی، بچه‌ها و همه آنها شد- که زباله‌های اطراف خانه‌هایشان را جمع می‌کردند. او می گوید: "بنابراین تصمیم گرفتم درهای بیشتری را بزنم." و او به همین جا بسنده نکرد. او قبل از گرفتن اشعه ایکس به مردم در خیابان، در مراکز خرید، حتی در اتاق انتظار نزدیک شد. گریست اغلب درخواست خود را با چیزی مانند "امیدوارم فکر نکنید که من دیوانه هستم، اما..." شروع می‌کرد، اما با پاسخ مثبت او پاسخ مثبت داده بود - به طوری که در اوت 2008 شروع به تماس کرد. مقامات در سطوح مختلف دولت، شرکت ها و سایر نهادها در تلاش برای دستیابی به مخاطبان گسترده تر. از طریق یک فروشگاه محلی مک، گریست موفق شد با شرکتی که محتوای نمایش داده شده در مانیتورهای فروشگاه آنها را تولید می‌کند تماس بگیرد. این امر منجر به اعلامیه خدمات عمومی در مورد زباله‌هایی شد که از نوامبر 2008 تا ژوئن 2009 در تقریباً 600 فروشگاه مک در انتاریو فعالیت داشتند. Grist همچنان ادامه دارد. برای کشف هر فرصتی که برای دریافت پیام دارد. کمپین مردمی او ممکن است متفاوت باشد، اما او شروع به بازکردن چشم مردم در مورد مشکل زباله کرده است. و به لطف تلاش های او، حداقل در میسیساگا، آنها شروع به انجام این کار کرده اند. فقط آن.
سوال: ایده اصلی پاساژ چیست؟
1. معرفی یک کمپین آگاهی از زباله یک زن.
2. چگونه بنیتا کمپین آگاهی از زباله یک زن را آغاز کرد.
3. چرا بنیتا کمپین آگاهی از زباله یک زن را آغاز کرد؟
4. بنیتا و کمپین آگاهی از زباله یک زن.