متن: آقا، شنبه گذشته من پوشش تلویزیونی آخرین مسابقه موتوری گرندپری را تماشا کردم و متوجه نشدم که چقدر تبلیغات وجود دارد. به ویژه، خودروی پیشرو (و خودرویی که در نهایت برنده شد) تقریباً دائماً روی صفحه نمایش بود. طوری رنگ شده بود که شبیه یک پاکت سیگار معروف باشد. نه تنها این، بلکه مفسر بیش از یک بار از خودرو نه با نام راننده یا شرکت موتور، بلکه با نام محصول یاد می‌کرد. با این حال، تیم فوتبالی که من طرفدار آن هستم، مجاز به پوشیدن پیراهن های تبلیغاتی در هنگام پخش مسابقات تلویزیونی آنها نیست. قانون منع ورزشکاران و بانوان ورزشکار از حمل تبلیغات در تلویزیون، قانون خوبی است. نگهش دار و انجامش بده برای مثال، تعجب می‌کنم که ارتباط ظاهری بین سیگار کشیدن و ورزش هیجان‌انگیزی مانند اتومبیل رانی، چه تأثیری بر پیر و جوان دارد؟ ال اچ گری، لندن آقا، شرکت های تلویزیونی ما در مورد ورزش و تبلیغات در چه وضعیت مسخره ای قرار می گیرند! من یک مسابقه فوتبال را از تلویزیون تماشا کردم که در آن بازیکنان هیچ تبلیغی روی پیراهن خود نداشتند و با این حال در سراسر زمین تبلیغات وجود داشت. (آیا تهیه کنندگان تلویزیون فکر می کنند ما بینندگان نابینا هستیم یا چیزی؟) و وقتی بعد از مسابقه با یک بازیکن بین المللی سرشناس مصاحبه شد، هم او و هم مصاحبه کننده با نام به شرکت گریم مراجعه کردند! و گویی این کافی نبود، آیتم ورزشی بعد از آن مسابقات گلف بانک ملی بود. تبلیغات هر روز در اطراف ما است. من می گویم زنده باد تبلیغات و بگذارید شرکت های تلویزیونی آن را بشناسند و به بازیکنان فوتبال، ورزشکاران، رانندگان مسابقه و دیگران اجازه دهند تبلیغات اسپانسر را بپوشند. حداقل همه ما می دانستیم کجا هستیم! خانم RP Laing، بریستول
سوال: هم گری و هم لینگ موافقند که _ .
1. ورزشکاران باید اجازه داشته باشند در تلویزیون تبلیغ کنند
2. ورزش تلویزیونی باید به جز نوشیدنی و سیگار اجازه تبلیغات بدهد
3. شرکت های تلویزیونی باید از شر "استانداردهای دوگانه" خود خلاص شوند.
4. باید به مفسران ورزشی اجازه داد که تبلیغ کنند