متن: باکمینستر فولر یک بار گفت: "دقیقه ای که انتخاب می کنید کاری را که واقعاً می خواهید انجام دهید، نوع دیگری از زندگی است." اگر می‌خواهید فراوان زندگی کنید، تصمیم بگیرید که واقعاً چه می‌خواهید و راهی برای انجام آن بیابید. شفاف باشید و با نیت زندگی کنید. شاید نام فرد لبو را شنیده باشید. او از دکترش شکایت کرد که انرژی ندارد. دکترش به او توصیه کرد که دویدن را شروع کند. عاشقش شد! او 39 ساله بود که وارد اولین مسابقه خود شد. فرد به باشگاه دوندگان جاده نیویورک پیوست و اولین مسابقه ماراتن شهر نیویورک را سازمان داد. اما چیزی که فرد واقعاً می خواست انجام دهد این بود که مردم را دور هم جمع کند. او معتقد است که هر کسی باید بتواند اجرا شود -- مردم در هر سنی و از هر کشوری. همه در نیویورک از دویدن مردم در محله خود هیجان زده نبودند. گروهی از جوانان به او هشدار دادند که بهتر است هیچ کس در چمن آنها بدود. فرد گفت: این عالی است. "من به کسی نیاز دارم که از دوندگان منطقه شما محافظت کند، و شما مانند همکارهایی هستید که این کار را انجام می دهند." او به هر کدام یک کلاه، پیراهن و ژاکت داد و در آن سال، زمانی که ماراتن از محله آنها گذشت، این مردان جوان با افتخار از دوندگان در طول مسیرشان محافظت کردند. فرد تصمیم گرفت چه چیزی واقعاً برای او مهم است و راهی برای انجام آن پیدا کرد. او با قصد زندگی کرد. همین تصمیم تنها زندگی او را به طرز چشمگیری متفاوت کرد. همانطور که یکی از نویسندگان ورزشی گفت: "سرنوشت یک مسابقه کوتاه به او داد. فرد با هدفش، با عشق به زندگی، آن را به یک ماراتن تبدیل کرد." فرد می‌گوید که مهم این نیست که چقدر زندگی می‌کنید، بلکه این است که چگونه در مسابقه زندگی شرکت می‌کنید.
سوال: هدفی که فرد لبو اولین مسابقه ماراتن شهر نیویورک را سازماندهی کرد این بود.
1. برای محبوب شدن در بین مردم
2. برای نشان دادن عشق واقعی خود به توسعه ورزش
3. تا در دویدن تنهایی اش را از خود دور کند
4. تا افراد بیشتری دور هم جمع شوند