متن: اوگیلوی کارآگاه رسید. دوک و دوشس هر دو بسیار عصبی بودند. دوشس خودش به سمت در رفت. چشمان خوک کارآگاه او را بررسی کردند. نگاهش به سمت اتاق بزرگ و خوش تزئین و دوک رفت. اوگیلوی به آهستگی گفت: «تجهیزات خیلی مرتبی داری.» دوشس با تندی گفت: "تصور کن برای بحث دکوراسیون اینجا نیامدی." "نه خانم. اما من چیزهای خوب دوست دارم. مثل ماشین گران قیمت شما. همانی که اینجا در هتل نگه می دارید." دوشس روی صندلی با پشتی صاف نشسته بود: «ماشین ما از چه لحاظ به شما مربوط می شود. او گفت: "حالا،" شما دو نفر در حال زد و خورد بودید. مستقیماً با چشمان او برخورد کرد. "چی میگی تو؟" "بازی نکن خانم. روزنامه ها را دیدی. در رادیو هم زیاد بوده." کلمات اوگیلوی با قدرتی ناگهانی بیرون آمدند. "شما به من گوش می دهید. این شهر دیوانه است -- همه. وقتی پیدا می کنند که چه کسی آن بچه و مادرش را کشته است و فرار می کنند، چه می کنند؟ حالا من می دانم که چه می دانم و اگر چه کارهایی را باید انجام دهم. پلیس اینجا خواهد بود. اما من اول پیش شما می آیم، تا بتوانید طرف خود را به من بگویید." چشمان خوک پلک زد، سپس سفت شد. "اگر طور دیگری می خواهید، فقط این را بگویید." دوشس - سه قرن و نیم غرور ذاتی پشت سرش - به راحتی تسلیم نشد. او با خشم زیاد روی پاهایش ایستاد، چشمان خاکستری مایل به سبز سوزان، مستقیماً با کارآگاه روبرو شد. لحن او هر کس را که او را خوب می شناخت می ترساند. "ای سیاه گارد ناگفتنی! چه جرات داری!" اوگیلوی چیزی نگفت. اما دوک گفت: "نمی‌روی، دختر پیر، می‌ترسم. تلاش خوبی بود." او در مقابل اوگیلوی گفت: آنچه شما ما را به آن متهم می کنید درست است، من در حال رانندگی ماشین بودم و دختر کوچک را کشتم. اوگیلوی گفت: «این بیشتر شبیه آن است، حالا داریم به جایی می‌رسیم.» دوشس دوباره روی صندلی خود فرو رفت. او پرسید: این چه چیزی است که می دانی؟ "بهت میگم، من طبیعت کنجکاویی پیدا کردم. تو و همسرت بعد از نوشیدن مشروب به سمت خانه رانندگی کردی، داشتی رانندگی می‌کردی. دیشب دیدم وارد شدی - از زیرزمین، دوتایی که متزلزل به نظر می‌رسید. تعجب کردم که چرا. همانطور که گفتم، من طبیعت کنجکاوی دارم." دوشس نفس کشید و گفت: ادامه بده. "اواخر شب دیشب اخبار در مورد ضربه و فرار به گوش رسید. من به بالای گاراژ رفتم و نگاهی آرام به ماشین شما انداختم. روی ماشین شما یک چراغ جلو آسیب دیده بود. خون فراوان است." «اوه، خدای من!» دوشس با دستی به صورتش برگشت. شوهرش پرسید: چه پیشنهادی داری؟ مرد چاق دست‌هایش را به هم مالید و گفت: «همانطور که گفتم، می‌آیم حرف‌های تو را بشنوم». دوک با ناامیدی گفت: "چه می توانم بگویم؟ می دانید چه اتفاقی افتاده است. بهتر است با پلیس تماس بگیرید." اوگیلوی گفت: "هیچ راهی برای برگرداندن بچه و مادرش وجود ندارد. علاوه بر این، کاری که آنها با تو انجام می دهند، دوک، اصلاً از آن خوشت نمی آید. من امیدوار بودم، "تو بتوانی چیزی را پیشنهاد کنی." دوک با تردید گفت: "نمی‌فهمم." دوشس گفت: "می فهمم." "پول می خواهی. برای سیاه نمایی به اینجا آمده ای." کارآگاه خانه شانه بالا انداخت. "شما را به هر اسمی که می گذارید، آنها برای من مهم نیستند. تنها چیزی که آمده ام این است که به شما کمک کنم تا از مشکلات خلاص شوید. اما من هم باید زندگی کنم." "شما پول می پذیرید تا در مورد آنچه می دانید سکوت کنید؟" "من هم اینچنین فکر میکنم." "چقدر می خواهید؟" چشم خوک پلک زد "ده هزار دلار." در ازای آن چه چیزی دریافت خواهیم کرد؟ مرد چاق گیج به نظر می رسید. همانطور که گفتم، من در مورد آنچه می دانم سکوت می کنم. "نه." بیانیه واضح بود. "ما به شما پول نمی دهیم." صورت گرد اوگیلوی قرمز شد، "حالا گوش کن خانم..." او را قطع کرد. "من گوش نمی دهم. در عوض، شما به من گوش خواهید داد. ما به شما 10000 دلار نمی پردازیم. اما ما به شما 25000 دلار می پردازیم. در عوض، شما ماشین ما را به سمت شمال می برید." او تکرار کرد: 25000 دلار. 10000 دلار الان. 15000 دلار بیشتر وقتی با ما در شیکاگو ملاقات کردید. چشمان خوک مرد چاق روی چشمان او متمرکز شده بود. سکوت آویزان بود. بعد، کوچکترین سری تکان داد.
سوال: دوشس بالاخره موفق شد _ .
1. محافظت از غرور ذاتی خود
2. تبدیل نقطه ضعف به فرصت
3. با کارآگاه دوست شوید
4. رد باج خواهی کارآگاه