متن: یک تابستان از زادگاهم شهر تاهو، کالیفرنیا، به نیواورلئان رانندگی می کردم. در وسط بیابان به مرد جوانی رسیدم که کنار جاده ایستاده بود. انگشت شستش را بیرون آورده بود و یک قوطی گاز در دست دیگرش گرفته بود. درست کنارش رانندگی کردم زمانی در کشور بود که اگر از کنار کسی که نیاز داشت رد می شدی، آدم احمقی محسوب می شدی. حالا تو احمقی برای کمک کردن. با وجود باندها، معتادان، قاتلان، دزدان در همه جا، «نمی‌خواهم درگیر شوم» به یک شعار ملی تبدیل شده است. چندین ایالت بعد، من هنوز در مورد کوهنوردی فکر می کردم. ایستادن او در بیابان آنقدر مرا آزار نمی داد. چیزی که آزارم می داد این بود که چقدر راحت به این تصمیم رسیده بودم. حتی پامو از روی پدال گاز بلند نکردم . آیا کسی دیگر متوقف می شود؟ تعجب کردم. من خط خانوادگی بلانش دوبوآ را به یاد آوردم: "من همیشه به مهربانی غریبه ها وابسته بوده ام". آیا این روزها کسی می تواند به مهربانی غریبه ها تکیه کند؟ یکی از راه‌های آزمایش این امر این است که شخصی بدون هیچ پولی از ساحلی به ساحل دیگر سفر کند و تنها بر اراده خوب هموطنان آمریکایی خود تکیه کند. او چه نوع آمریکایی هایی را پیدا می کند؟ چه کسی به او غذا می دهد، به او پناه می دهد و او را به پایین جاده می برد؟ ایده برایم جالب بود. بنابراین تصمیم گرفتم بدون یک پنی از اقیانوس آرام به اقیانوس اطلس سفر کنم. این یک سفر بدون پول نقد از طریق سرزمین دلار توانا خواهد بود. من فقط پیشنهادهای سواری، غذا و مکانی برای استراحت سرم را می پذیرم. مقصد نهایی من دماغه ترس در کارولینای شمالی خواهد بود، نمادی از تمام ترس هایی که باید در طول سفر غلبه کنم. در 6 سپتامبر 1994 زود از جا برخاستم و با یک بسته 50 پوندی بر پشتم و تابلویی که مقصدم را به وسایل نقلیه عبوری نشان می داد: "آمریکا" به سمت پل گلدن گیت حرکت کردم. به مدت شش هفته 82 راندن سواری کردم و 4223 مایل را در 14 ایالت طی کردم. همانطور که من به سفر می رفتم، مردم همیشه در مورد جای دیگری به من هشدار می دادند. در مونتانا به من گفتند که مراقب گاوچران ها در وایومینگ باشم. در نبراسکا گفتند مردم به خوبی آیووا نخواهند بود. با این حال، من از آمادگی مردم برای کمک به یک غریبه شگفت زده شدم، حتی زمانی که به نظر می رسید برخلاف منافع خودشان.
سوال: چه چیزی باعث ناراحتی نویسنده شد؟
1. تصمیم گرفتن برای عدم ارائه کمک به این راحتی.
2. تنها گذاشتن مرد جوان در صحرا.
3. احمق محسوب شدن
4. مدام به مرد جوان فکر می کنم.