متن: هیچ کس به طور قطع نمی داند که تبلیغات چه زمانی شروع شد. ممکن است از این کشف ناشی شود که برخی از افراد انواع خاصی از کارها را بهتر از دیگران انجام می دهند. این منجر به مفهوم تخصص شد، به این معنی که افراد بر روی انجام یک کار خاص تخصص یا تمرکز می کنند. بیایید مردی را در نظر بگیریم که مثلاً آن را آقای فیلدر می نامیم. او تمام کارهای مربوط به کشاورزی را انجام می داد. بذر کاشت، از مزارع مراقبت کرد و محصولاتش را برداشت و فروخت. در همان زمان کارهای زیادی را در مزرعه انجام داد. با این حال، او آجرهای خانه اش را درست نکرد، گندم را برای آردش آسیاب نکرد و درختانش را تخته نکرد. او همچنین گاوآهن، چکمه های کار یا هیچ یک از صدها چیز دیگری که یک مزرعه به آن نیاز دارد، نساخته است. در عوض، او آنها را از افرادی گرفت که در انجام هر یک از آن کارها تخصص داشتند. فرض کنید مرد دیگری وجود دارد که ما آن را آقای پلورایت صدا می کنیم. آقای پلورایت با استفاده از آنچه در مورد کشاورزی و کار با آهن می دانست، گاوآهنی اختراع کرد که کشاورزی را آسان تر می کرد. آقای پلرایت خودش واقعاً کشاورزی را دوست نداشت و می خواست در ساخت گاوآهن های واقعاً خوب تخصص داشته باشد. او فکر کرد شاید کشاورزان دیگر آنچه را که می‌کارند با یکی از گاوآهن‌های من معاوضه کنند. چگونه آقای پلورایت به مردم اطلاع داد که چه کار می کند؟ چرا، او البته تبلیغ کرد. ابتدا مغازه ای باز کرد و بعد بیرون مغازه تابلویی نصب کرد تا مشتری جذب کند. شاید آن علامت چیزی بیش از یک گاوآهن حکاکی شده در یک تکه چوب و یک تیر ساده که به درب مغازه اشاره می کند نبوده باشد. این احتمالاً تمام اطلاعاتی بود که مردم برای یافتن آقای پلورایت و گاوآهن های واقعاً خوب او نیاز داشتند. بسیاری از مورخان بر این باورند که اولین علائم در فضای باز حدود پنج هزار سال پیش مورد استفاده قرار گرفت. حتی قبل از اینکه اکثر مردم بتوانند بخوانند، چنین نشانه هایی را درک می کردند. مغازه داران برای محصولاتی که برای فروش داشتند، نمادهای سنگ، گل یا چوب را حکاکی می کردند. یک رسانه، در بحث تبلیغاتی، راهی است که شما پیام خود را منتقل می کنید. شاید بگویید اولین وسیله ای که در تبلیغات استفاده شد، تابلوهایی با نمادها بود. رسانه دوم صدا یا صدا بود، اگرچه این اصطلاح دقیقاً به روشی که ما امروز از آن استفاده می کنیم استفاده نمی شود. در اصل فقط از صدای انسان و شاید نوعی ساز ساده مانند زنگ برای جلب توجه مردم استفاده می شد. گریه کننده، به معنای تاریخی، کسی نیست که به راحتی گریه کند. این کسی است، احتمالاً یک مرد، با صدایی آنقدر بلند که از دیگر صداهای یک شهر شنیده شود. در مصر باستان، مغازه داران ممکن است چنین شخصی را استخدام کنند تا اخبار مربوط به محصولات خود را منتشر کند. اغلب این شکل بدوی تبلیغات شامل یک کشتی تازه وارد شده با کالا می شد. شاید گریه کننده کالاها را توصیف کرد، توضیح داد که از کجا آمده اند و کیفیت آنها را تحسین کرده است. به عبارت دیگر، شغل او با تبلیغات تلویزیونی یا رادیویی دنیای امروز چندان تفاوتی نداشت.
سوال: نویسنده دو داستان آقای فیلدر و مستر پلورایت را می سازد تا _ .
1. منشا تبلیغات را توضیح دهید
2. آینده تبلیغات را پیش بینی کنید
3. مشکلات در تبلیغات را آشکار کند
4. ارائه پیشنهادات برای تبلیغات