متن: ایده "قانون" در هر فرهنگی وجود دارد. همه جوامع نوعی قانون برای حفظ نظم و کنترل تعاملات افراد با اطرافیان خود دارند. قوانین هر فرهنگی به مردم سه چیز می گوید: آنچه می توانند انجام دهند (حق خود)، آنچه باید انجام دهند (وظایف خود) و آنچه ممکن است انجام ندهند. علاوه بر این، معمولاً برای افرادی که قانون را زیر پا می گذارند، انواع خاصی از مجازات وجود دارد. اگرچه همه جوامع قوانینی دارند، اما همه آنها تصور یکسانی از عدالت ندارند - که "درست" و "نادرست" است و چگونه "اشتباه" باید مجازات شود. در بیشتر فرهنگ های غربی تصور می شود که مجازات مجرمان از ارتکاب جنایات دیگر جلوگیری می کند. همچنین امید است ترس از مجازات به عنوان یک عامل بازدارنده عمل کند که دیگر افراد را از ارتکاب جرایم مشابه باز دارد. به عبارت دیگر، افرادی که به فکر زندگی مجرمانه هستند، به دلیل ترس از مجازات، در برابر آن تصمیم می گیرند. در مقابل، در بیشتر فرهنگ های غیر غربی، مجازات به عنوان یک عامل بازدارنده دیده نمی شود. در عوض، اهمیت زیادی به بازگرداندن تعادل در موقعیت داده می شود. برای مثال، ممکن است به یک دزد دستور داده شود که چیزهایی را که دزدیده است به جای گذراندن زمان در زندان، مانند جوامع غربی، بازگرداند. تفاوت دیگر در مفهوم عدالت در تصورات جوامع مختلف از چیستی قوانین نهفته است. در غرب، مردم «قوانین» را کاملاً متفاوت از «عرف» می دانند. همچنین بین «گناهان» (تخطی از قوانین دینی) و «جنایت» (شکن کردن قوانین حکومت) تفاوت زیادی وجود دارد. از سوی دیگر، در بسیاری از فرهنگ‌های غیر غربی، آداب و رسوم، قوانین و باورهای دینی جدایی کمی وجود دارد. در فرهنگ‌های دیگر، این سه ممکن است کاملاً از یکدیگر جدا باشند، اما همچنان با فرهنگ‌های غربی بسیار متفاوت هستند. به این دلایل، یک عمل ممکن است در یک کشور جرم تلقی شود، اما در کشورهای دیگر از نظر اجتماعی قابل قبول باشد. به عنوان مثال، اگرچه در بسیاری از نقاط جهان، دزد به عنوان یک جنایتکار در نظر گرفته می شود، اما در یک روستای کوچک که در آن زندگی مشترک و اشتراک اشیاء قابل توجهی وجود دارد، کلمه دزد ممکن است معنای کمی داشته باشد. کسی که چیزی را بدون درخواست برداشته است به سادگی یک فرد بی ادب محسوب می شود. اکثر کشورها دو نوع قانون دارند: کیفری و مدنی. افرادی که متهم به اعمالی مانند قتل یا سرقت شده اند در سیستم عدالت کیفری شنیده می شوند، در حالی که عدالت مدنی با افرادی برخورد می کند که به نظر می رسد حقوق دیگران را نقض کرده اند. استفاده از نظام مدنی بیانگر ارزش های جامعه ای است که در آن وجود دارد. در ایالات متحده که عدالت شخصی و فردی بسیار مهم تلقی می شود، قانون مدنی به "تجارت بزرگ" تبدیل شده است. بیش از 600000 وکیل در ایالات متحده وجود دارد و بسیاری از آنها مشغول دعاوی مدنی هستند. یعنی برای افرادی کار می کنند که می خواهند از دیگران شکایت کنند. برای مثال، اگر مردی از روی فرش پاره شده در هتل بیفتد و دستش بشکند، ممکن است تصمیم بگیرد از صاحبان هتل شکایت کند تا آنها هزینه های درمانی او را بپردازند. در کشوری مانند ژاپن، در مقابل، استفاده بسیار کمی از سیستم عدالت مدنی وجود دارد. در ژاپن که هماهنگی اجتماعی حتی مهمتر از حقوق فردی است و مردم ترجیح می دهند خارج از دادگاه به توافق برسند، دعاوی حقوقی چندان رایج نیست.
سوال: کدام عبارت مطابق مقاله صحیح نیست؟
1. در غرب، مردم فکر می کنند قوانین و آداب و رسوم نسبتاً متفاوت هستند.
2. در غرب تفاوت چندانی بین «گناهان» و «جنایت» وجود ندارد.
3. عملی که در یک کشور جرم تلقی می شود ممکن است در کشور دیگر از نظر اجتماعی قابل قبول باشد.
4. استفاده از سیستم عدالت مدنی در ژاپن بسیار کمتر از ایالات متحده است.