متن: دوستان جدیدی پیدا کنید، اما قدیمی ها را حفظ کنید. یکی نقره و دیگری طلا. این آهنگ یک قانون خوب را بیان می کند: افزایش دوستان. گاهی اوقات همه چیز واقعاً به همین شکل پیش می رود. من با بزرگسالانی آشنا شده ام که می گویند: "ما از مهد کودک با هم دوست بودیم!" دوستی که شما را برای همیشه می شناسد یک گنج است. اما دوستی ها همیشه دوام نمی آورند -- به خصوص برای کودکان. وقتی بزرگ شدم، خانواده ام تقریباً هر سه سال یک بار نقل مکان می کردند. مزیت این کار این بود که من توانستم نقاط مختلف جهان را ببینم و خانواده ام را بسیار نزدیک کرد. من همچنین یاد گرفتم که در پیدا کردن دوستان جدید بسیار خوب باشم و برای حفظ ارتباط با دوستان قدیمی، یک نامه نویس بزرگ شدم. اما من همیشه آن بچه هایی را که یک جا می ماندند و دوستانشان را برای مدت طولانی نگه می داشتند تحسین می کردم. من یاد نگرفتم که دوستی کودکان حتی زمانی که هیچ کس حرکت نمی کند تا زمانی که خیلی بزرگتر شدم، با بچه های خودم ممکن است از بین برود. گاهی اوقات دوستی ها به نزاع و جریحه دار کردن احساسات ختم می شود. اما شاید دردناک ترین پایان یک دوستی، طرد شدن یک طرفه باشد - یکی از دوستان دور می زند، یا شخص دیگری را به عنوان دوست صمیمی انتخاب می کند، و کودک دیگر احساس غمگینی می کند و متعجب می شود که چرا این اتفاق افتاده است. پایان یک دوستی اغلب غم انگیز است، اما لزوما چیز بدی نیست. اغلب پایان یک دوستی فضای بیشتری برای رشد دوستی های دیگر ایجاد می کند.
سوال: واقعا آهنگ بچه ها یعنی چی؟
1. دوستی ها برای همیشه دوام نمی آورند.
2. دوستان جدید مهم ترند.
3. فقط دوستان قدیمی مهم هستند.
4. دوستان قدیمی به اندازه دوستان جدید مهم هستند.