متن: افسر پلیس تیدول دقیقاً بعد از ساعت 8 صبح یکشنبه 4 ژوئن ایستگاه را ترک کرد. او شب طاقت فرسایی را در وظیفه گذرانده بود و مشتاقانه منتظر روز استراحت خود بود. طبق عادت او مسیری را در پشت جاده داگبی هال کوتاه کرد و پس از یک دقیقه یا دو مردی را دید که از پنجره اتاق خواب باز شماره 29 از لوله فاضلاب بالا می‌رفت. در سکوت، تیدول به داخل باغ خزید. مرد به زمین رسید و در حال گردگیری بود که احساس کرد بازویش گیر کرده است. افسر گفت: «ساعت 8:15 صبح یکشنبه است، و چنین چیزی در چنین زمانی یک ماجراجویی بعید به نظر می رسد. دوست دارید توضیح دهید؟» مرد آشکارا ترسیده بود اما سعی کرد آرامش خود را حفظ کند. او گفت: "افسر من می دانم به چه فکر می کنی، اما این درست نیست. این یک اشتباه خنده دار است." "این بخشی از کار من است که به رویدادهای غیرمعمول علاقه مند باشم. فکر می کنم شما به تازگی این خانه را به روشی غیر از معمول ترک کرده اید. ممکن است کاملاً بی گناه باشد، اما من می خواهم مطمئن شوم." دفترچه یادداشت و خودکارش را بیرون بیاور. نام، آدرس و شغل و سپس، لطفاً داستانت را به من بگو...» «چارلی کرین، راننده کامیون، از ناتینگهام، خیابان برتون 51. داستان من...» «بله. آیا مثل مگس روی آن دیوار کار می کردی، آقای کرین؟ "خب، من دیروز یک خرابی داشتم و مجبور شدم شب را اینجا بمانم. خواب و صبحانه. نام خانم تیلند خانم فرن است. او ساعت هفت به من صبحانه داد و من به روش درست از اینجا بیرون آمدم و در خانه پایین آمدم. تا ساعت هفت و نیم کامیون می‌کشم. فقط زمانی که دلم برای یک سیگار در اطراف بود، فهمیدم که 80 دلار پاکت خود را زیر بالش اینجا در شماره 29 گذاشته‌ام. همیشه شب‌ها آن را زیر بالش می‌گذارم. این عادتی است که دارم. من حتی در خانه این کار را انجام می دهم..." "می دانم. چرا وقتی رفتی به خانم پول پرداختی آن را از دست ندادی... اسمش چیست؟" "من دیشب به او پول داده بودم. وقتی اتاق را گرفتی باید پول را بپردازی؟ پس من با عجله برگشتم، اما یکشنبه است، و او به رختخواب برگشته بود، و آیا می توانم او را بیدار کنم؟ زنگ زدم زنگ را و ده دقیقه به در ورودی کوبیدم قبل از اینکه به اینجا برسم و دیدم پنجره اتاقم هنوز باز است. بالا رفتم، سپس این لوله را بالا بردم. این ترفندی است که در ارتش یاد گرفتم. او این کار را نکرد. تخت را مرتب کن، و پول هنوز آنجا بود. بقیه اش را می دانی، امیدوارم باور کنی چون...» «آقای کرین، اینجا هر کاری می کنی؟ فکر می کردم یک ساعت پیش رفته ای.» این خانم بود. سرخس، از آشپزخانه گوشه خانه صحبت می کند.
سوال: در پایان، افسر تیدول احتمالا.
1. کرین را به دفترش برگردان
2. کرین را به بدرفتاری متهم کنید
3. فقط اجازه دهید کرین برود
4. کرین را مجبور کنید که به خانم فرن مقداری پول بپردازد.