متن: یک روز بعد از ظهر قرار بود برگردم سر کار و دو فرزندم مشغول دوختن وسایل روی چرخ خیاطی بودند. دختر 11 ساله من در میانه پروژه خود به برادر بزرگترش در ساختن کوسن کمک می کرد. من رفتم و بعد از چند ساعت برگشتم و دیدم آشپزخونه، اتاق جلو و هر دو بچه جلوی تلویزیون نشسته بودن. با داشتن یک روز طولانی، با سلام و احوالپرسی به آنها بسیار کوتاه آمدم و بعد متوجه مطالبی شدم که دخترم استفاده کرده است. آن را برای ساختن یک پتوی کودک خریده بودند و اکنون تقریباً از هر تکه پارچه تکه هایی بریده شده بود. برای گوش دادن متوقف نشدم، به بچه ها گفتم که چقدر از کاری که انجام شده بود عصبانی هستم. دخترم با لجبازی به من گوش می داد، اصلاً سعی نمی کرد از خودش دفاع کند، اما درد روی صورتش نوشته شده بود. او بی سر و صدا به اتاقش برگشت و مدتی را در آنجا تنها گذراند تا اینکه بیرون آمد تا شب بخیر بگوید و یک بار دیگر برای اشتباهی که مرتکب شده بود عذرخواهی کند. چند ساعت بعد، در حالی که برای رفتن به رختخواب آماده می‌شدم، روی تختم یک کوسن کوچک و زیبا از پارچه ممنوعه قرار داشت که روی آن نوشته شده بود: "I LOVE MOM". در کنار آن یادداشتی بود که دوباره عذرخواهی می کرد و بی گناهی که در آن پارچه را برداشته بود. تا به امروز، هنوز وقتی به واکنش‌هایم فکر می‌کنم اشک در چشمانم جاری می‌شود و هنوز هم درد اعمالم را احساس می‌کنم. این من بودم که پس از آن با لجبازی به سمت او رفتم و از کارهایم عذرخواهی کردم. من با غرور فراوان کوسن را روی تختم به نمایش می گذارم و از آن به عنوان یادآوری استفاده می کنم که هیچ چیز در این دنیا بزرگتر از عشق یک کودک نیست.
سوال: بهترین عنوان برای پاساژ چیست؟
1. یک روز فراموش نشدنی
2. پارچه حرام
3. عشق یک کودک
4. اشک های یک مادر