متن: وقتی 15 ساله بودم، یک دشمن داشتم، دختری که دوست داشت به کاستی های من اشاره کند. هفته به هفته لیست او بیشتر می شد. من لاغر بودم، خیلی بلند حرف می زدم، خیلی مغرور بودم و غیره. تا جایی که می توانستم او را تحمل کردم. بالاخره با گریه و عصبانیت به طرف پدرم دویدم. او بی سر و صدا به صدای من گوش داد. آنها پرسیدند: "آیا چیزهایی که او می گوید درست است یا نه؟" میخواستم بدونم چطوری باید جواب بدم حقیقت چه ربطی به آن داشت؟ "مریم، هیچ وقت فکر نکردی که واقعاً چه شکلی هستی؟ خب، حالا نظر آن دختر را داری. "برو لیستی از هر حرفی که او گفته است تهیه کن و نکاتی را که درست است علامت بزن. لازم نیست به چیزهای دیگری که او گفت توجه کنید. همانطور که او به من گفت عمل کردم و در کمال تعجب متوجه شدم که تقریباً نیمی از چیزها درست است. برخی از آنها را نمی‌توانستم تغییر دهم (مثل لاغر بودن)، اما تعداد خوبی را می‌توانستم و ناگهان می‌خواستم تغییر دهم. برای مدتی در زندگی ام شروع به دریافت تصویری واضح و آرام از خودم کردم. لیست را برای بابا برگرداندم، اما او آن را قبول نکرد.» گفت: «این فقط برای شماست. برای گوش دادن، از عصبانیت یا ناراحتی گوش های خود را نبندید. وقتی کسی چیزی در مورد شما می گوید، متوجه خواهید شد که درست است یا نه. من هنوز فکر نمی‌کنم که او در حضور همه درباره من صحبت کند خیلی خوب است.» "مری، یک راه وجود دارد که می‌توانی مانع از صحبت کردن دیگران در مورد تو و انتقاد از تو شوی-فقط چیزی نگو و کاری انجام نده. اما اگر این کار را انجام دهی، متوجه می‌شوی که هیچی نیستی. دوست نخواهی داشت. حالا، آیا شما؟" "نه، من اعتراف کردم"
سوال: نویسنده دریافت که _ .
1. تقریباً نیمی از چیزهایی که "دشمن" او گفت درست بود.
2. بسیاری از چیزهایی که "دشمن" او گفت درست بود.
3. تعداد کمی از چیزهایی که "دشمن" او گفت درست بود.
4. هیچ یک از چیزهایی که "دشمن" او گفت درست نبود.