متن: پدرم در یک صبح تابستانی که چهارده سالم بود مرا از خواب بیدار کرد و گفت: بلند شو با من می روی تا علف بچینی. این تصور که پدرم فکر می‌کرد من آنقدر بزرگ هستم که بتوانم در تجارتش به او کمک کنم، باعث شد احساس غرور و هیجان کنم. از غروب آفتاب تا غروب خورشید، پدرم، برادر کوچکترم و من در حیاط‌های بزرگ در بخشی از آتلانتا، جورجیا، کار می‌کردیم. در پایان روز خسته بودم، اما احساس خوبی داشتم. من یک روز کار سختی کشیده بودم و 6 دلار به دست آورده بودم یک روز پدرم برگ هایی را که گم کرده بودم پیدا کرد و مرا کنار کشید. "این برگها را پاک کن!" او با قاطعیت گفت: "و مجبورم نکن دوباره این کار را انجام دهم." پیام واضح بود. امروز به اهمیت انجام یک کار در اولین بار اهمیت می دهم. هرگز در تحت تاثیر قرار دادن شخصی که برای او کار می کنید شکست نمی خورد. بعد از دو سال، پدرم به من و برادرم گفت که احساس می‌کند آنقدر بزرگ شده‌ایم که بتوانیم خودمان چمن‌کاری کنیم. هر شنبه در طول دو سال آخر دبیرستان، صبح زود با همان میل و انگیزه ای که در حین کار زیر نظر پدر به دست آورده بودیم، راهی راه می شدیم. مراقبت از چمن‌ها هیجان‌انگیز یا پردرآمد نبود، اما اهمیتی نداشت. این به من آموخت که هر شغلی شغل خوبی است و هرچه حقوق بگیرم بیشتر از قبل است. یک بار یک خبرنگار روزنامه از من پرسید که چگونه ممکن است یک نفر با حداقل حقوق چهل ساعت در هفته زندگی کند. جواب دادم: «پدرم هیچ وقت فقط چهل ساعت در هفته کار نکرده و من هم کار نکرده ام». «اگر فقط چهل ساعت کار می‌کنید، احتمالاً نمی‌خواهید کاری بهتر از آنچه که انجام می‌دهید انجام دهید». در هر شغلی که داشته ام، از چمن کاری گرفته تا ظرف شستن، چیزی یاد گرفته ام که در شغل بعدی ام به من کمک کرده است. اگر به اندازه کافی سخت کار کنید، می توانید از هر کاری که انجام می دهید یاد بگیرید.
سوال: کدام یک از موارد زیر مهمترین چیزی است که نویسنده از پدرش آموخته است؟
1. هنگام انجام یک کار به وضوح تماشا کنید.
2. زودتر برای کارهای بدنی حرکت کنید.
3. از هر شغلی که دارید یاد بگیرید.
4. هر شنبه چمن را ببرید.