متن: گلینیس دیویس: من اولین بار زمانی که در خانواده بودم وزن خود را جمع کردم و بعد از آن نتوانستم آنها را کم کنم. سپس به یک باشگاه لاغری پیوستم. هدف من 140 پوند بود و 30 پوند در 6 ماه کم کردم. احساس خوبی داشتم و مردم مدام می گفتند که چقدر خوب به نظر می رسم. اما کریسمس فرا رسید و من شروع به بازگشت به عادات غذایی قبلی ام کردم. با خودم گفتم در سال جدید در کلاس های لاغری وزن کم می کنم... اما نشد. به جای کاهش وزن، آنها را پوشیدم. اراده‌ام را از دست داده بودم و سعی می‌کردم باور کنم که کیسه‌ی قدیمی ماهی و چیپس هیچ فرقی نمی‌کند -- اما دروغ نگو. رز جمعه: راستش را بخواهید، دیگر هیچ وقت خودم را وزن نمی کنم. من یاد گرفته ام که از خودم خوشحال باشم. به نظرم می رسید که از هر قاشق غذای خوش طعمی که از لبم می گذرد متاسفم. ایده من ساده است. نباید زیاد به فکر غذا و رژیم باشید. درعوض، باید به زندگی ادامه دهید و از رویای داشتن اندامی فوق العاده لاغر دست بردارید. بدیهی است که این اندازه ای است که من باید باشم و مهمتر از همه، از آن راضی هستم. لسلی کودوین: من از برنده شدن سال جوان لاغر بسیار خوشحال بودم. در آینه نگاه می کردم و نمی توانستم باور کنم این خانم لاغر من هستم! شاید مشکل من همین بود -- شاید از آن به بعد هیچ توجهی به خودم نکردم. با این حال، پیروزی در مسابقات ملی همه چیز را بدتر می کند. زیرا احساس می کنید چشمان دنیا به شما دوخته شده است. من احساس شکست کامل می کنم زیرا دوباره وزنم اضافه شده است. راس لانگفود: قبل از نقل مکان با همسرم گاوین، من همیشه حدود 110 پوند وزن داشتم، اما کارهای دلپذیر خانه مستقیماً به کمر من رفت و من در یک سال 15 پوند وزن اضافه کردم. هر چند وقت یکبار سعی می‌کنم رژیم بگیرم... در عرض چند روز واقعاً خوب می‌شوم، سپس غذای بچه‌ها را می‌خورم یا با خوشحالی شکلات می‌خورم - نقطه ضعف من. من دوست دارم لاغر باشم، اما در حال حاضر وظیفه من بچه ها و خانه است. وقتی بچه هایم بزرگتر می شوند، ممکن است بیشتر ورزش کنم.
سوال: این متن های کوتاه به احتمال زیاد از کجا گرفته می شوند؟
1. صحبت های روی آنتن.
2. تبلیغات روی دیوار.
3. کتاب در یک کتابخانه
4. مجلات برای کودکان.