متن: مری آلن بهترین دوست من بود، مثل خواهری که تا به حال داشتم. ما همه چیز را با هم انجام دادیم: آموزش پیانو، فیلم، شنا و اسب سواری. زمانی که 13 ساله بودم، خانواده ام کوچ کردند. من و مری از طریق نامه در تماس بودیم و در مناسبت های خاص همدیگر را می دیدیم - مثل عروسی من و مریم. خیلی زود مشغول بچه ها و نقل مکان به خانه های جدید شدیم و کمتر می نوشتیم. یک روز کارتی که فرستادم برگشت با مهر «آدرس نامعلوم». در طول سال ها، اغلب به مریم فکر می کردم. من می خواستم داستان های فرزندان و سپس نوه هایم را به اشتراک بگذارم. و وقتی برادرم و سپس مادرم فوت کردند نیاز داشتم در غم خود شریک باشم. یه جای خالی تو قلبم بود که فقط دوستی مثل مریم میتونست پر کنه. یک روز داشتم روزنامه می خواندم که متوجه عکسی از زن جوانی شدم که شباهت زیادی به مری داشت و نام خانوادگی اش واگمن- نام متاهل مری بود. "باید هزاران واگمن وجود داشته باشد." فکر کردم، اما به هر حال به او نوشتم. به محض دریافت نامه من تماس گرفت. با هیجان گفت: خانم توبین! "مری آلن واگمن" مادر من است. دقایقی بعد صدایی را شنیدم که حتی پس از 40 سال فوراً شناخته شد. خندیدیم و گریه کردیم و به زندگی همدیگر پی بردیم. حالا جای خالی قلبم پر شده است. و یک چیز وجود دارد که من و مری با اطمینان می دانیم: ما دیگر همدیگر را از دست نمی دهیم.
سوال:  بهترین عنوان این قسمت _
1. دوست خوب من
2. دوست دوباره - برای همیشه
3. یک دوست مهم
4. دوستان مثل برادر