متن: روزی مردی ثروتمند بود که با زن و فرزندش زندگی می کرد. او آنقدر بچه را دوست داشت که او را برای دو سه سال به آکسفورد فرستاد. در پایان سال اول دانشگاه، این دانشجوی جوان به خانه آمد. او یک تغییر می خواست. و همچنین می خواست به پدر و مادرش در مورد آکسفورد بگوید. شبی اتفاق افتاد که پدر، مادر و دانش آموز جوان سر شام نشسته بودند. آنها فقط دو جوجه در مقابل خود داشتند. درست زمانی که آنها می خواستند غذا بخورند، پدر گفت: "پسر من، من برای فرستادن تو به آکسفورد پول زیادی خرج کردم. حالا می خواهم بدانم چه آموخته ای." پسر لبخندی زد و گفت: پدر، من علمی آموخته ام که می تواند این دو مرغ در بشقاب واقعاً سه مرغ هستند. پدر گفت: "خوب، این چیزی است که من خیلی دوست دارم بدانم." دانش آموز گفت: در بشقاب دو مرغ است. یکی از جوجه ها را در دست گرفت و گفت: «اینم یک مرغ دیگر؛ و یک و دو سه می کند. پس اینم سه مرغ». سپس پدر یکی از جوجه ها را نزد خود گرفت و دیگری را به همسرش داد و گفت: من یکی از جوجه ها را خودم می آورم، مادرت جوجه دیگری را خواهد داشت و تو می توانی سومی را برای شام بخوری و هیچی. دیگر." پدر به قول خود وفا کرد و شاگرد بدون شام رفت.
سوال: پدر در شام آن شب از پسرش چه پرسید؟
1. چه او آکسفورد را دوست داشته باشد یا نه.
2. چگونه با همکلاسی هایش کنار آمد.
3. آنچه در سال اول دانشگاه آموخته بود.
4. تعداد پولی که در دانشگاه خرج کرده بود.