متن: جری یک مدیر منحصر به فرد بود زیرا چندین پیشخدمت داشت که از رستورانی به رستوران دیگر او را دنبال می کردند. دلیل اینکه پیشخدمت ها از جری پیروی کردند، رفتار او بود. او یک محرک طبیعی بود. اگر کارمندی روز بدی را سپری می‌کرد، جری آنجا بود و به کارمند می‌گفت که چگونه به جنبه مثبت موقعیت نگاه کند. دیدن این سبک واقعاً مرا کنجکاو کرد، بنابراین یک روز به سراغ جری رفتم و از او پرسیدم: "من متوجه نمی شوم! شما نمی توانید همیشه یک فرد مثبت باشید. چگونه این کار را انجام می دهید؟" جری پاسخ داد: "هر روز صبح از خواب بیدار می شوم و به خودم می گویم، "جری، تو امروز دو انتخاب داری. می توانی خلق و خوی خوبی داشته باشی یا بد خلقی." من انتخاب می کنم که حال خوبی داشته باشم. هر بار که اتفاق بدی می افتد، می توانم قربانی باشم یا می توانم از آن یاد بگیرم. انتخاب می کنم از آن یاد بگیرم. هر بار که کسی با شکایت نزد من می آید، می توانم انتخاب کنم که شکایت آنها را بپذیر یا من می توانم جنبه مثبت زندگی را بیان کنم. من جنبه مثبت زندگی را انتخاب می کنم. نکته آخر: این انتخاب شماست که چگونه زندگی کنید." من به آنچه جری گفت فکر کردم. بعداً صنعت رستوران داری را رها کردم تا کسب و کار خودم را راه اندازی کنم. ما ارتباطمان را از دست دادیم، اما وقتی تصمیمی در مورد زندگی گرفتم اغلب به او فکر می کردم. چندین سال بعد، شنیدم که جری کاری را انجام داد که شما هرگز نباید در یک رستوران انجام دهید: او یک روز صبح در پشتی را باز گذاشت و سه سارق مسلح او را با اسلحه نگه داشتند. هنگام تلاش برای باز کردن گاوصندوق، عصبی رمز عبور را فراموش کرد. سارقان وحشت کردند و به او شلیک کردند. خوشبختانه جری نسبتاً سریع پیدا شد و سریعاً به بیمارستان محلی منتقل شد. جری پس از 18 ساعت عمل جراحی و هفته ها مراقبت های ویژه از بیمارستان مرخص شد و قطعات گلوله ها هنوز در بدنش بود. حدود شش ماه بعد از تصادف جری را دیدم. وقتی از او پرسیدم حالش چطور است، او پاسخ داد: "اولین چیزی که به ذهنم رسید این بود که باید در پشتی را قفل می کردم." "سپس، همانطور که روی زمین دراز کشیدم، به یاد آوردم که دو انتخاب دارم: می توانم زندگی کنم، یا می توانم انتخاب کنم که بمیرم. زندگی را انتخاب کردم." "نترسیدی؟ هوشیاری خودت را از دست دادی؟" من پرسیدم. جری ادامه داد: "پزشکان و پرستاران عالی بودند. آنها مدام به من می گفتند که حالم خوب خواهد شد. اما زمانی که آنها مرا به اورژانس بردند و من عبارات را در چهره پزشکان و پرستاران دیدم، واقعا ترسیدم. می دانستم که باید اقدام کنم.» "چه کار کردین؟" من پرسیدم. جری گفت: "خب، یک پرستار بزرگ و قوی بود که سرم سوال می کرد." "او پرسید که آیا من به چیزی حساسیت دارم؟" پاسخ دادم "بله." دکترها و پرستارها در حالی که منتظر جواب من بودند دست از کار کشیدند. نفس عمیقی کشیدم و فریاد زدم: "گلوله!" از خنده آنها به آنها گفتم. "من زندگی را انتخاب می کنم. جوری مرا عمل کن که انگار زنده ام، نه مرده.» جری به لطف مهارت پزشکانش و همچنین به خاطر نگرش شگفت انگیزش زندگی کرد. من از او آموختم که هر روز حق انتخاب برای زندگی کامل داریم.
سوال: چرا جری تیر خورد؟
1. چون در پشتی را باز گذاشته بود.
2. چون گاوصندوق را خیلی آرام باز کرد.
3. چون وانمود کرد رمز را فراموش کرده است.
4. چون در گاوصندوق را به موقع باز نکرد.