متن: دختر رئیسم در فیلیپین درس می خواند. او از من پرسید که آیا من و شوهرم می توانیم از او مراقبت کنیم؟ او فکر می کرد که دخترش از این طریق می تواند مهارت های ارتباطی انگلیسی خود را بهبود بخشد. بعد از چند روز فکر کردن، موافقت کردیم. سپس او را به اینجا آورد و بعد از 3 روز رفت. فکر می کردم دختر رئیسم خوش اخلاق است، اما اشتباه بود. پس از یک ماه اقامت در فیلیپین، او شروع به نشان دادن چهره واقعی خود کرد. وقتی شوهرم از او پرسید برای صبحانه چه می خواهی، او با بی ادبی به او پاسخ داد. از آن به بعد دعوا را در خانه تجربه کردیم. یک زمانی بود که ما یک هفته با او صحبت نکردیم به عنوان تنبیه خوب نبودن با ما. چیزی که من بیشتر از همه متنفر بودم این بود که او به احساسات دیگران اهمیت نمی داد. وقتی هنوز کار می کردیم جلوتر از ما غذا می خورد و چیزی برای ما باقی نمی گذاشت. بنابراین مجبور شدیم غذای او را از غذای خود جدا کنیم تا دچار چنین مشکلی نشویم. بدترین چیز او این بود که سر ما فریاد زد. می خواستم بدانم آیا او این کار را با پدر و مادرش انجام داده است؟ این را به پدر و مادرش گفتیم، اما متأسفانه فکر نمی کردم _ مشکل را حل کند. این وضعیت نزدیک به 8 ماه ادامه داشت. صبر ما در آن مدت آزمایش شد. ما سعی کردیم هر چیزی را که می توانیم به او بیاموزیم تا او را به فرد بهتری تبدیل کنیم، اما حدس می زنم 8 ماه کافی نباشد. ما حتی سعی کردیم او را درک کنیم و با او هماهنگ شویم، اما نشد. فقط امیدوارم که او چیزی از ما و دیگر فیلیپینی ها یاد گرفته باشد.
سوال: چرا رئیس می خواست دخترش پیش نویسنده بماند؟
1. چون سرش شلوغ بود و نمی توانست از دخترش مراقبت کند
2. چون می خواست دخترش تعطیلاتش را آنجا بگذراند
3. چون دوست داشت دخترش از این طریق زبان انگلیسی خود را تقویت کند
4. چون می خواست نویسنده به دخترش ادب بیاموزد .