متن: رم: افسانه لئوناردو داوینچی در راز پوشیده شده است: او چگونه مرد؟ آیا بقایای دفن شده در یک قلعه فرانسوی واقعاً متعلق به استاد است؟ آیا "مونالیزا" یک خودنگاره در لباس مبدل بود؟ گروهی از دانشمندان ایتالیایی بر این باورند که کلید حل این معماها در بقایای این معماها نهفته است و آنها می گویند که به دنبال مجوز برای حفاری بدن برای انجام آزمایش کربن و DNA هستند. اگر جمجمه آسیبی ندیده باشد، دانشمندان می توانند به دل سوالی بپردازند که قرن ها دانشمندان و عموم مردم را مجذوب خود کرده است: هویت "مونالیزا". آنها با بازسازی مجازی و سپس فیزیکی چهره لئوناردو، می توانند آن را با چهره خندان در نقاشی مقایسه کنند. جورجیو گروپیونی، یک انسان شناس که در این پروژه مشارکت دارد، می گوید: "ما نمی دانیم اگر مقبره باز شود، چه چیزی پیدا خواهیم کرد. حتی می توانیم غلات و غبار را پیدا کنیم." اما اگر بقایای بقایای آن به خوبی نگهداری شود، یک پرونده بیولوژیکی از وقایع زندگی یک فرد و گاهی اوقات در مرگ آنها است. سیلوانو وینستی، رهبر گروه، گفت که _ مسئول محل دفن مذکور در قلعه آمبویز در اوایل هفته آینده. لئوناردو به دعوت پادشاه فرانسیس اول به فرانسه نقل مکان کرد که او را «نخستین نقاش پادشاه» نامید. او سه سال آخر عمر خود را در آنجا گذراند و در سال 1519 در سن 67 سالگی درگذشت. محل دفن اصلی این هنرمند، کلیسای قصر سنت فلورانس، در جریان انقلاب فرانسه ویران شد و بقایایی که گمان می‌رود متعلق به او باشد، در نهایت در سال 1390 دوباره دفن شدند. کلیسای سنت هوبرت در نزدیکی قلعه. الساندرو وزوسی، مدیر موزه ای که به لئوناردو در زادگاهش وینچی اختصاص داده شده است، می گوید: «مقبره آمبویز یک مقبره نمادین است؛ این یک علامت سوال بزرگ است. وزوسی گفت که بررسی مقبره می تواند به شناسایی استخوان های این هنرمند با قطعیت کمک کند و سوالات دیگری مانند علت مرگ او را حل کند. او گفت که در سال 2004 خواستار باز کردن مقبره برای مطالعه بقایای آن شد، اما قلعه آمبویز او را رد کرد. وینستی که کتاب هایی در زمینه هنر و ادبیات نوشته است، گفت: گروهی متشکل از 100 متخصص درگیر در این پروژه به نام کمیته ملی میراث تاریخی و هنری در سال 2003 با هدف "حل اسرار بزرگ گذشته" ایجاد شد. مسلماً مشهورترین تابلوی نقاشی جهان، "مونالیزا" در موزه لوور پاریس آویزان است، جایی که سال گذشته حدود 8.5 میلیون بازدید کننده را به خود جلب کرد. رمز و راز هویت موضوع نقاشی را برای قرن ها احاطه کرده است، با نظرات مختلفی از همسر یک تاجر فلورانسی گرفته تا مادر خود لئوناردو. این که لئوناردو از "مونالیزا" به عنوان یک خودنگاره در لباس مبدل در نظر گرفته است، احتمالی است که علاقه‌مندان را برانگیخته و دانشمندان را دچار اختلاف کرده است. تئوری هایی وجود داشته است: برخی فکر می کنند که ذوق لئوناردو برای حقه ها و معماها ممکن است باعث شود او هویت خود را در پشت آن لبخند گیج کننده پنهان کند. دیگران حدس زده اند که این نقاشی یک عاشق آندروژن را پنهان کرده است. اگر اجازه دسترسی به محل قبر داده شود، کارشناسان ایتالیایی قصد دارند از یک دوربین و رادار کوچک برای تایید وجود استخوان ها استفاده کنند. سپس دانشمندان بقایای آن را نبش قبر می‌کنند و سعی می‌کنند با آزمایش کربن تاریخ استخوان‌ها را تعیین کنند. در قلب مطالعه پیشنهادی تلاش برای کشف اینکه آیا بقایای لئوناردو هستند یا نه، از جمله با آزمایش DNA. وزوسی مقایسه DNA را زیر سوال می برد و می گوید که از هیچ گونه نوادگان مستقیم لئوناردو یا مقبره هایی که می توان با قطعیت به بستگان نزدیک هنرمند نسبت داده شود بی اطلاع است. گروپیونی گفت که DNA استخوان‌ها نیز در نهایت می‌تواند با DNA موجود در جاهای دیگر مقایسه شود. برای مثال، تصور می‌شود که لئوناردو رنگ‌ها را با انگشت شست خود روی بوم مالیده است، احتمالاً با استفاده از بزاق، به این معنی که ممکن است DNA روی نقاشی‌های او یافت شود. حتی در غیاب آزمایش DNA، آزمایش‌های دیگر می‌توانند اطلاعات مفیدی را ارائه دهند، از جمله اینکه آیا استخوان‌ها متعلق به یک مرد است یا یک زن، و اینکه آیا فرد جوان یا پیر مرده است. حتی در درون کمیته، کارشناسان بر سر هویت «مونالیزا» اختلاف دارند. وینستی معتقد است که سنت در نظر گرفتن پرتره از خود نه فقط تقلید وفادارانه از ویژگی های فرد، بلکه بازنمایی هویت معنوی ممکن است در لئوناردو طنین انداز شده باشد. وزوسی، مدیر موزه، این ایده که «مونالیزا» می‌تواند خودنگاره‌ای از لئوناردو باشد را «بی‌اساس و بی‌معنا» رد کرد. او گفت که اکثر محققان بر این باورند که این زن ممکن است همسر حامی این هنرمند، نجیب زاده فلورانسی جولیانو دی مدیچی، یا لیزا گراردینی، همسر یک تاجر ابریشم ثروتمند، فرانچسکو دل جوکوندو بوده باشد. دیدگاه سنتی این است که نام "مونالیزا" از همسر تاجر ابریشم و همچنین نام ایتالیایی آن: "La Gioconda" گرفته شده است.
سوال: چرا نویسنده در ابتدا چند سوال می پرسد؟
1. برای برانگیختن علاقه خوانندگان
2. برای متحیر کردن دانشمندان ایتالیایی
3. تا خودش به سوالات پاسخ دهد
4. مسخره کردن مقامات فرانسوی