متن: مدوارین 1964 گفت: "فرضیه ها دارای شخصیت تخیلی و الهام بخش هستند". آنها "ماجراهای ذهن" هستند. او به نفع موضعی بود که کارل پوپر گرفت که ماهیت روش علمی فرضی-قیاسی است و آن طور که عموماً تصور می شود، استقرایی نیست. اسطوره روش علمی این است که استقرایی است: که فرمول بندی نظریه علمی با شواهد اولیه و خام حواس شروع می شود - مشاهده ساده، منصفانه و بدون تعصب. از میان این داده های حسی - که معمولاً به آنها "واقعیت ها" گفته می شود - تعمیم هایی شکل می گیرد. افسانه این است که از مجموعه‌ای بی‌نظم اطلاعات واقعی، یک نظریه منظم و مرتبط به نحوی بیرون می‌آید. با این حال، نقطه شروع استقرا یک غیر ممکن است. چیزی به نام مشاهده بدون پیش داوری وجود ندارد. هر عمل مشاهده ای که انجام می دهیم تابعی از آنچه در گذشته دیده ایم یا تجربه کرده ایم است. تمام کارهای علمی با ماهیت تجربی یا اکتشافی با انتظاراتی در مورد نتیجه شروع می شود. این انتظار یک فرضیه است. فرضیه ها انگیزه تحقیق را فراهم می کنند و روش را تحت تأثیر قرار می دهند. در پرتو این انتظار است که برخی از مشاهدات مرتبط و برخی نامربوط تلقی شوند، که یک روش انتخاب شود و روش دیگر کنار گذاشته شود، برخی آزمایش ها انجام شوند و برخی دیگر انجام نشوند. فرضیه ها با حدس و گمان یا با الهام به وجود می آیند، اما پس از شروع، می توان و باید با استفاده از روش مناسب به طور کامل آزمایش شوند. اگر پیش‌بینی‌هایی که در نتیجه استنباط پیامدهای خاص از فرضیه‌تان انجام می‌دهید درست نشان داده نشود، فرضیه خود را رها می‌کنید یا آن را تعدیل می‌کنید. اگر پیش‌بینی‌ها درست باشند، فرضیه شما تأیید شده است و ممکن است تا زمانی که آزمایش‌های بعدی درست نبودن آن را نشان دهد، حفظ شود. هنگامی که به فرضیه خود رسیدید، که محصول تخیل شماست، سپس به یک فرآیند کاملاً منطقی و کامل بر اساس استدلال قیاسی - بنابراین اصطلاح "فرضیه-قیاسی" می روید. بنابراین نگران نباشید اگر ایده ای دارید که نتایج شما قبل از شروع به جمع آوری داده ها به شما چه می گوید. هیچ دانشمندی وجود ندارد که واقعاً منتظر بمانند تا همه شواهد را پیش روی خود داشته باشند و سعی کنند معنی احتمالی آن را پیدا کنند. روش فرضی-قیاسی رویکرد منطقی به بسیاری از کارهای تحقیقاتی را توصیف می‌کند، اما رفتار روان‌شناختی که آن را به وجود می‌آورد را توصیف نمی‌کند. رفتار روان‌شناختی فرآیند بسیار پیچیده‌تری است - شامل حدس‌ها، دوباره کاری‌ها، تصحیح‌ها و مهم‌تر از همه الهام، در مؤلفه قیاسی و همچنین فرضی. با این حال، توصیف رویکرد منطقی مانند نوشتن پایان نامه نهایی یا مقالات منتشر شده کار تحقیقاتی است. این پایان نامه ها و مقالات، کاملاً به درستی، در نظم منطقی تری سازماندهی شده اند، به طوری که ارزش خروجی ممکن است مستقل از فرآیندهای رفتاری که توسط آن به دست آمده است، ارزیابی شود. این تفاوت است، برای مثال، بین مقالات دانشگاهی که کریک و واتسون با آن ساختار مولکول DNA را نشان دادند و کتاب جذاب The Double Helix که در آن واتسون (1968) نحوه انجام آن را توضیح داد. از این منظر، روش علمی را می‌توان به‌عنوان روشی برای نگارش تحقیق و نه به‌عنوان راهی برای انجام آن در نظر گرفت.
سوال: جمله آخر متن به چه معناست؟
1. روش فرضی-قیاسی نقش مهمی در انجام یک تحقیق دارد.
2. روش علمی بیشتر راهی برای توصیف تحقیق است تا روشی برای انجام آن.
3. توصیف رویکرد منطقی دشوارتر از توصیف رفتار روانی است.
4. نوشتن یک مقاله علمی تحقیقاتی به اندازه انجام تحقیق دشوار است.