متن: پروفسور اسمیت اخیراً 35 نفر را متقاعد کرد که 23 نفر از آنها زن بودند تا یک دفتر خاطرات از تمام اعمال غیبت خود به مدت دو هفته داشته باشند. هنگامی که او آمد تا خطاهای شرم آور آنها را در یک گزارش علمی تجزیه و تحلیل کند، با شگفتی متوجه شد که تقریباً همه آنها در چند گروه قرار می گیرند و به نظر نمی رسد که اشتباهات کاملاً تصادفی باشند. به عنوان مثال، یکی از زنان، یک روز صبح هنگام خروج از خانه برای کار، گوشواره های سگش را پرت کرد و سعی کرد یک بیسکویت سگ را روی گوشش درست کند. پروفسور توضیح می دهد: "توضیح این است که مغز مانند یک کامپیوتر است." "مردم خودشان را طوری برنامه ریزی می کنند که فعالیت های خاصی را به طور منظم انجام دهند. رسم زن هر روز صبح این بود که سگش را دو بیسکویت پرتاب می کرد و سپس گوشواره هایش را می گذاشت. اما به نحوی عمل در برنامه برعکس شد." گزارش شده است که این "شکست های مونتاژ برنامه" بوده است، داوطلبان در مجموع 433 اقدام غیرعمدی را ثبت کردند که خود را در حال انجام آنها یافتند -- به طور متوسط هر کدام دوازده مورد، به نظر می رسد دوره های اوج در روز وجود دارد که ما در اوج خود هستیم. این دو ساعت بین هشت صبح تا ظهر، بین چهار تا شش بعدازظهر با یک اوج کوچک‌تر بین هشت تا ده بعد از ظهر است. از محل کار." زنان به طور متوسط اندکی بیشتر وقفه را گزارش کردند - 12.5 در مقایسه با 10.9 برای مردان احتمالاً به این دلیل که آنها گزارشگران قابل اعتمادتری بودند. یک یافته شگفت‌انگیز تحقیق این است که فعالیت‌های غافل‌انگیز خطری برای انجام کارهایی است که ما در آن مهارت داریم. به طور معمول، شما انتظار دارید که مهارت تعداد خطاهای ما را کاهش دهد. اما تلاش برای جلوگیری از خطاهای احمقانه با تمرکز بیشتر می تواند اوضاع را بسیار بدتر یا حتی خطرناک کند.
سوال: از این قسمت می توان نتیجه گرفت که _ .
1. افراد باید از انجام کارهای مهم در دوره های اوج وقفه اجتناب کنند
2. وقتی افراد کارهایی را انجام می دهند که در آنها مهارت دارند می توان از خطرات جلوگیری کرد
3. مردم باید هنگام برنامه ریزی اقدامات خود مراقب باشند
4. لغزش همیشه نمی تواند به دلیل عدم تمرکز باشد