متن: بیش از هفتصد سال پیش، شاهزاده ولز یک سگ بسیار بزرگ و شجاع به نام گلرت داشت. یک روز شاهزاده می خواست با مردانش به شکار برود. او به سگش گفت که در خانه بماند و از پسر بچه اش مراقبت کند. بچه در یک گهواره چوبی بود که مثل یک تخت کوچک بود. وقتی شاهزاده از شکار برگشت، گلرت برای ملاقات با استادش دوید. دمش را تکان داد و از جا پرید تا پنجه هایش را روی سینه شاهزاده بگذارد. سپس شاهزاده خون را روی آرواره ها و سر گلرت دید. "چیکار کردی؟" شاهزاده گفت. با عجله وارد خانه اش شد و به دنبال پسر بچه اش گشت. گهواره به پهلو روی زمین افتاده بود. لباس ها پاره شده بود و خون روی آن ها جاری بود. "پس تو پسرم را کشته ای؟" شاهزاده با عصبانیت گفت. "ای سگ بی وفا!" شمشیرش را بیرون آورد و سگ را کشت. درست زمانی که گلرت در حال مرگ بود، توانست پارس کند. سپس شاهزاده صدای بچه سگ را شنید. شاهزاده از خانه بیرون دوید و پسرش را دید که بدون صدمه روی زمین افتاده است. نزدیک او یک گرگ مرده بود. سپس شاهزاده فهمید که گلرت از بچه دفاع کرده و گرگ را کشته است. شاهزاده دوید داخل خانه اما خیلی دیر شده بود. گلرت مرده بود. شاهزاده واقعاً بسیار غمگین بود. وقتی متوجه شد که دوست وفادارش را کشته است، اشک روی صورتش جاری شد. شاهزاده جسد سگ شجاع خود را به بالای کوه برد و در آنجا دفن کرد. پس از این، شاهزاده دیگر هرگز لبخند نزد. هر روز صبح هنگام سحر از کوه بالا می رفت و دقایقی کنار قبر سگ می ایستاد. اگر به کوه اسنودون در ولز بروید، مردم به شما نشان می دهند که گلرت کجا دفن شده است. در کنار قبر او نشانه ای وجود دارد. مردم را به یاد یک سگ شجاع و وفادار می اندازد.
سوال:  شاهزاده دیگر هرگز لبخند نزد زیرا _
1. گرگ توسط گلرت کشته شد
2. سگ را بالای کوه دفن کرده بود
3. او دوست وفادار خود گلرت را کشته بود
4. گلرت پسر بچه اش را کشته بود