متن: خانواده من از تایوان به شهر کوچکی در مرکز گرجستان نقل مکان کردند، جایی که پدرم برای خانواده‌اش ویزا و شغل گرفت. من به تازگی انگلیسی یاد گرفته بودم و از مقدار کمی که از همکلاسی هایم جمع می کردم، بابانوئل در شب کریسمس از دودکش پایین می آمد و اسباب بازی ها را در جوراب خود می گذاشت! فکر کردم چه کشور بزرگی است. بعد از اینکه در فرهنگ لغت چینی-انگلیسی ام «جوراب سهام» را جستجو کردم، می دانستم _ . در آن شب سرنوشت ساز، بعد از اینکه همه به رختخواب رفتند، بلندترین و تمیزترین جوراب زانویم را برداشتم و آن را به میخی که از قبل روی مانتو بود وصل کردم. بدیهی است که صاحبان قبلی این خانه با این شخصیت بابانوئل غریبه نبودند. در روز کریسمس قبل از همه از خواب بیدار شدم و به طرف شومینه دویدم. برای کوتاه کردن یک داستان هق هق، من با واقعیت یک جوراب خالی و بزرگترین دروغی که تا به حال گفته شده، ضربه خوردم. اشک ریختم، سریع جوراب را پایین آوردم و در پشت یک کشو فرو کردم. بابانوئل مرده بود از آن زمان به بعد، هر ماه دسامبر، موضوع خاطرات کریسمس به طور اجتناب ناپذیر مطرح می شد و من دوستانم را با داستان من کوچکم سرگرم می کردم. باید تا حد امکان آن را خنده دار می کردم وگرنه گریه می کردم. چگونه می توانم بفهمم که بابانوئل دیر کرده است؟ نه سال پیش، در شب کریسمس، پیرمردی با ریش سفید و کلاه قرمز در ورودی خانه ام را زد. گفت: بیست و پنج سال است که دنبالت می گردم. یک جوراب قرمز برآمده به من داد، چشمکی زد و رفت. بالای جوراب یک کارت بود. نوشته بود: "برای بکی - شاید در کلاس دوم دلم برایت تنگ شده بود، اما تو همیشه در قلب من زندگی می کردی. بابا نوئل." از میان چشمان تار اشک، دستخط جیل، دوستی را که دو ماه پیش با او آشنا شده بودم، تشخیص دادم. بعداً متوجه شدم که مرد بزرگتر پدر اوست. جیل دختر کوچولوی آسیب دیده را زیر زن سی و چند ساله دیده بود و تصمیم گرفت برای آن کاری انجام دهد. بنابراین اکنون معتقدم که بابانوئل واقعی است. منظور من شخصیت چشم براق اساطیر کودکان یا خلق بازاریاب های تعطیلات آمریکایی نیست. آن بابانوئل ها مرا آزار می دهند و غمگین می کنند. من به بابانوئل ایمان دارم که در درون افراد خوب و متفکر زندگی می کند. این بابانوئل پس از زایمان دیوانه‌وار به قطب شمال برنمی‌گردد، بلکه هر روز هدفمند زندگی می‌کند، واقعاً به صحبت‌های دوستان گوش می‌دهد و سپس کارهای محبت آمیز عمدی را برنامه‌ریزی می‌کند.
سوال: نویسنده متن احتمالاً _ .
1. یک نوجوان
2. یک دانش آموز دبستانی
3. یک زن میانسال
4. یک آمریکایی بومی