متن: ظهور به اصطلاح "نسل بومرنگ" در ارقام رسمی آشکار می شود که نشان می دهد تقریباً یک نفر از هر پنج فارغ التحصیل در اواخر دهه 20 زندگی خود با والدین خود زندگی می کنند. در مقابل، تنها یک نفر از هر هشت فارغ التحصیل دانشگاهی در همان سن 20 سال پیش موفق به پرواز در لانه نشده بود. همچنین مشخص شد که پسران بالغ دو برابر بیشتر از خواهرانشان در اواخر دهه 20 زندگی خود با والدین خود زندگی می کنند. با توجه به اینکه تقریباً یک چهارم مردان نزدیک به 30 سال هنوز در خانه زندگی می کنند، این یافته ها به ادعای "نسل پسران مومیایی" منجر خواهد شد. متخصصان جوان در اواخر دهه 20 یا اوایل 30 سالگی به دلیل تمایل به بازگشت به خانه خانواده که در ابتدا برای تحصیل ترک کرده بودند، "نسل بومرنگ" لقب گرفتند. تحقیقات اخیر حاکی از آن است که جوانان در بریتانیا دو برابر بیشتر از همتایان خود در اروپا در اواخر دهه 20 زندگی با والدین خود زندگی می کنند. افزایش قیمت مسکن، افزایش بدهی های دانشجویان و اثرات رکود اقتصادی بر بازار کار، موجی از جوانان را وادار کرده است که در سنی که معمولاً در حال ترک خانه هستند، به خانه خانواده برگردند. اما مفسران هشدار دادند که این پدیده ممکن است بیشتر مربوط به جوانانی باشد که با چشم اندازهای " _ " روبرو هستند تا صرفاً تمایل به پس انداز پول. در حالی که نسبت افرادی که در سن دانشگاه یا کالج هستند در 20 سال گذشته همچنان رو به افزایش بوده است، در میان افراد در اواسط و اواخر دهه 20 زندگی این روند معکوس شده است. در مجموع 1.7 میلیون نفر در سنین 22 تا 29 سال اکنون با والدین خود یک سقف مشترک دارند که بیش از 760000 نفر در اواخر دهه 20 زندگی خود هستند. در سال 1988، 22.7 درصد از مردان 25 تا 29 ساله هنوز با والدین خود زندگی می کردند، اما در سال گذشته این نسبت 24.5 درصد بود.
سوال: ایده اصلی پاساژ چیست؟
1. بحران اقتصادی تاثیر خود را بر نسل جوان نشان داده است.
2. متخصصان جوان بیشتری برای زندگی به خانه باز می گردند.
3. والدین بریتانیایی بارهای بیشتری را از فرزندان بزرگسال خود متحمل می شوند.
4. بریتانیا بیش از هر کشور دیگری در اروپا رنج می برد.