متن: رایان بروک، محققی که به طور منظم برای مطالعه سلامت کاریبوس ها به شمال پرواز می کند، می گوید دانشمندانی که در حال مطالعه تأثیر تغییرات آب و هوایی بر قطب شمال هستند، باید راه هایی را برای کاهش ردپای کربن خود در نظر بگیرند. او از دانشمندان می خواهد که با بررسی و به اشتراک گذاری راه ها، رهبری خود را نشان دهند. برای کاهش تأثیر کار در مناطق قطبی. بروک می گوید: "اهمیت این تحقیق در اینجا مورد سوال قرار نمی گیرد. این برای درک و سازگاری ما با تغییرات آب و هوایی مهم است. اما ما باید به رویکردهای بهتری فکر کنیم." این موضوع برای همه دانشمندان مطرح است، اگرچه محققان قطبی اغلب مسافت های طولانی را با استفاده از سفرهای هوایی تجاری سفر می کنند. بروک سلامت گله های کاریبو را در نوناووت و مناطق شمال غربی مطالعه می کند. او با مدیران حیات وحش شمال کار می کند. این کار معمولاً او را پنج یا شش بار در سال به شمال می برد و وقتی ردپای کربن خود را محاسبه کرد، از نتیجه راضی نبود. ردپای تحقیقاتی من تقریباً با ردپای سالانه یک ساکن متوسط تورنتو برابر است. اساساً من دو ردپا دارم -- زندگی شخصی خودم که متوسط است و ردپای تحقیقاتی من. دانشمندان آب و هوا به درستی می توانند استدلال کنند که تحقیقات قطب شمال یک زمینه تخصصی است و جامعه دانشمندانی که به شمال سفر می کنند نسبتاً کوچک است. حتی اگر همه دانشمندانی که در شمال کار می کنند، انتشار کربن خود را کاهش دهند، تأثیر زیادی در مقیاس جهانی نخواهد داشت. برای بروک، این گزینه است که مهم است. روش هایی وجود دارد که محققان می توانند میزان کربن مصرفی خود را کاهش دهند. برخی از هلیکوپترها نسبت به بقیه سوخت کمتری مصرف می کنند. انرژی خورشیدی و بادی جایگزینی برای ژنراتورهای گازسوز هستند. و در حالی که جبران کربن میزان کربن منتشر شده را کاهش نمی دهد، اولین قدم آسان است. بروک می گوید: لزوماً هیچ پاسخ آسانی وجود ندارد، اما ما باید در مورد آن صحبت کنیم. این امر به ویژه برای نسل بعدی دانشمندانی که آموزش می بینند مهم است و امیدوارم شاهد تبدیل شدن آنها به رهبری در این موضوع باشم."
سوال: ایده اصلی متن چیست؟
1. اهمیت تحقیقات قطب شمال مورد سوال نیست.
2. تغییرات آب و هوا به دلیل تحقیقات قطب شمال بدتر می شود.
3. بروک راه هایی را برای کاهش استفاده از کربن پیشنهاد می کند.
4. دانشمندان باید به ردپای کربن خود نگاه کنند.