متن: اسکروج با عصبانیت به اطرافش نگاه کرد. کریسمس بود و تنها دوستش جیکوب مارلی هفت سال بود که مرده بود. چه چیزی برای جشن گرفتن او وجود داشت؟ او با خشم فزاینده ای به صدای مردمی که در خیابان سلام و احوالپرسی می کردند و برادرزاده اش باب کراچیت که تازه آماده رفتن به خانه بود گوش داد. باب را در حالی که با عجله از در خارج می شد صدا زد: "کریسمس مبارک، عمو." اسکروج آهی کشید. او ممکن است به همان اندازه به رختخواب برود. با آگاهی از این که نباید شمع خود را هدر دهد، سریع لباسش را درآورد و به رختخواب رفت. اما به محض انجام این کار، روح مارلی، پوشیده از زنجیر، ظاهر شد. "چی شده جیکوب؟" او درخواست کرد. روح پاسخ داد: زنجیرهایی هستند که من در زندگی ام ساختم. "من مجبورم بدون استراحت و بدون آرامش در اطراف پرسه بزنم. من اینجا آمده ام تا به شما هشدار دهم که اگر تغییر نکنید، این سرنوشت شما نیز خواهد بود. سه روح از شما بازدید خواهند کرد. منتظر اولین نفر باشید فردا که ساعت یک می‌زند. شب‌های بعدی را در همان ساعت منتظر دوم و سوم باشید.» با آن مارلی ناپدید شد. "مزخرف!" گفت و به رختخواب برگشت و به شدت به خواب رفت. وقتی اسکروج از خواب بیدار شد هوا تاریک بود. ساعت یک را زد. با شنیدن صدا، نور به داخل اتاق تابید و پسر جوانی ایستاد. "شما کی هستید؟" اسکروج با صدایی ناپایدار پرسید. روح پاسخ داد: "من روح گذشته کریسمس هستم." "با من بیا." "این را به خاطر می آوری؟" او درخواست کرد. اسکروج این کار را کرد. صدای فریادهای شاد مردم را شنید و با نگاهی به اطراف خود را دید که مانند گذشته روی صندلی نشسته و مشغول مطالعه است. کریسمس بود. ناگهان اسکروج جوانترش را دید که به یک گروه موسیقی پیوسته بود و می رقصید و می خندید. روح گفت: «عجیب است که چنین چیزهای کوچکی باید مردم را اینقدر خوشحال کند.» روح او را رها کرد و اسکروج در خوابی عمیق فرو رفت. شب دوم که دوباره از خواب بیدار شد، دوباره ساعت یک را به صدا در آورد. قبل از اینکه شک کند روح دوم ظاهر شده است. روح چاق و شاد لبخند می زد، "من روح هدیه کریسمس هستم." دوباره اسکروج دست روح را گرفت و به خانه کوچکی که پر از تعدادی کودک و مادرشان بود منتقل شد. اسکروج با حیرت فریاد زد: "چرا، این خانه برادرزاده من باب است." تعجب او بیشتر شد وقتی در باز شد و باب آمد که پسر کوچک و بیمار به نام تینی تیم را حمل می کرد. باب به خانواده اش فریاد زد: «بنشین». "بیا بهترین شام کریسمس را بخوریم!" همه با اشتیاق شروع به خوردن کردند. اسکروج نظاره گر شادی و رضایت خانواده برادرزاده فقیرش بود. "کریسمس برای همه ما مبارک!" باب گریه کرد. "خداوند همه ما را بیامرزد!" تینی تیم را اضافه کرد که خیلی نزدیک به پدرش نشسته بود و باب دست لاغر او را محکم گرفته بود. "نه، نه برای عمو، بلکه برای تو و بچه ها. هیچکس بهتر از تو نمی داند که آن مرد چقدر پست است." زن باب فریاد زد. اسکروج فریاد زد: روح. "آیا تینی تیم زنده خواهد ماند؟" روح گفت: "اگر آینده به همین شکل باقی بماند، سال آینده یک صندلی خالی خواهد بود." دوباره روح اسکروج را کنار زد و در حالی که دوباره به رختخوابش افتاد به خواب رفت. شب سوم بیدار شد و منتظر ساعت و روح سوم شد. این بار روح در یک فلش نور نیامد، بلکه بی سر و صدا با پارچه سیاهی که صورت و فرمش را پوشانده بود، وارد شد. "من روح کریسمس هستم که در راه است." روح اشاره کرد و او را به سمت سنگ بزرگی برد. در پای قبری بود که به وضوح مورد غفلت قرار گرفته بود. اسکروج با انگشتان لرزان نزدیکتر نگاه کرد و با وحشت نام خود را روی سنگ خواند. "اوه، روح، نه، نه!" انگشت روح ثابت ماند و به سمت قبر اشاره کرد. اسکروج با وحشت فریاد زد: "من کریسمس را در قلبم گرامی خواهم داشت و سعی می کنم آن را در تمام سال نگه دارم." دستش را دراز کرد تا دست روح را بگیرد، اما از دستش خارج شد. اسکروج به اطرافش نگاه کرد. او را دید که در رختخواب خودش است و چیزهای خودش را در اطرافش دارد. او با عجله به سمت پنجره رفت و به پسرهای زیر فریاد زد: «من از گذشته، حال و آینده آموخته‌ام.» امروز چه روزی است؟ آنها با تعجب پاسخ دادند: «چرا، روز کریسمس است. اسکروج فریاد زد: "عالیه." با عجله به دفترش رفت تا منتظر باب بماند. وقتی وارد شد، اسکروج وانمود کرد که عصبانی به نظر می رسد. "میدونی چه روزیه پسرم؟" از باب پرسید. او ادامه داد: "من دیگر در مقابل این موضوع ایستادگی نمی کنم، و بنابراین حقوق شما را افزایش خواهم داد." باب متعجب نگاه کرد. اسکروج با سیلی به پشتش فریاد زد: کریسمس مبارک باب. "من می خواهم به شما و خانواده شما کمک کنم. بیایید همین امروز بعدازظهر در مورد آن صحبت کنیم."
سوال: فکر می کنید اسکروج در سال های بعد چه خواهد شد؟
1. مهربان و فقیر.
2. مهربان و سخاوتمند.
3. شاد و پست.
4. بدبخت و پست.