متن: در آغاز سری جهانی 1947، زمانی که سرود ملی پخش شد، احساس کاملا جدیدی را تجربه کردم. این بار فکر کردم برای من هم مثل بقیه پخش می شود. این بیسبال لیگ اصلی سازماندهی شده است، و من با بقیه اینجا ایستاده ام. و هر چیزی که اتفاق می افتد شامل من می شود. حدود یک سال بعد، برای بازی در یک بازی نمایشگاهی به آتلانتا، جورجیا رفتم. در زمین، برای اولین بار در آتلانتا، سیاه پوستان و سفیدها حضور داشتند. سیاه پوستان دیگری غیر از من و من فکر کردم: چیزی که همیشه به آن اعتقاد داشتم، به وجود آمده است. و آنچه همیشه به آن اعتقاد داشته ام چیست؟ اولاً آن عیوب انسان است. اما اینکه هر جا به انسان ها فضایی برای نفس کشیدن و فرصتی برای اندیشیدن داده می شد، هر چقدر هم که آهسته باشد، آن نقص ها از بین می رفت. من معتقد نیستم که کمال را یافته ایم یا حتی به آن نزدیک شده ایم. این لزوماً در طرح رویدادهای انسانی نیست. ناتوانی ها، موانع، پیش داوری ها -- همه اینها ناقص هستند. با این حال، باید با آنها برخورد کرد زیرا در طرح حوادث انسانی قرار دارند. هر مانعی که پیدا کردم باعث شد سخت‌تر بجنگم. اما اصلاً برای من غیرممکن بود که بجنگم، به جز اینکه با این باور شخصی و ریشه‌ای که مبارزه من شانسی دارد، حفظ شدم. این شانس داشت زیرا در یک جامعه آزاد اتفاق افتاد. حتی یک بار هم مجبور نشدم با یک شی غیر متحرک روبرو شوم و بجنگم. یک بار هم شرایط آنقدر سفت و سخت چدنی نبود که من اصلاً شانسی نداشتم. ذهن آزاد و قلب انسان در اطراف من کار می کرد. و بنابراین احتمال بهبود وجود داشت. اکنون به فرزندانم نگاه می کنم و می دانم که هنوز باید آنها را برای رویارویی با موانع و پیش داوری ها آماده کنم. اما می توانم به آنها هم بگویم که هرگز با برخی از این تعصبات روبرو نخواهند شد زیرا افراد دیگری قبل از آنها رفته اند. و به خودم می‌توانم بگویم، چون پیشرفت تغییر ناپذیر است، بسیاری از تعصب‌های امروزی تا بزرگسالی از بین خواهند رفت. می توانم به فرزندانم بگویم: فرصتی برای شما وجود دارد. بدون تضمین، اما یک شانس. و این شانس به وجود آمده است، زیرا هیچ چیز ثابتی در افراد آزاد وجود ندارد. هیچ منطق قرون وسطی آنقدر قوی وجود ندارد که بتواند جلوی جریان انسان را بگیرد. من معتقد نیستم که هر فردی، در هر زمینه ای از زندگی، با وجود هر نقصی بتواند موفق شود. این کمال خواهد بود. اما من معتقدم -- و با هر رشته ای که در من وجود دارد -- آنچه را که توانستم به دست بیاورم به این دلیل به وجود آمد که ما (هرچقدر هم آهسته) دگم های گذشته را پشت سر گذاشتیم: کشف حقیقت امروز. و شاید عظمت فردا را بیاب من به نسل بشر اعتقاد دارم. من به قلب گرم ایمان دارم. من به صداقت انسان اعتقاد دارم. من به خوبی جامعه آزاد اعتقاد دارم. و من معتقدم که جامعه تنها تا زمانی می‌تواند خوب بماند که ما بخواهیم برای آن بجنگیم - و با هر نقصی که ممکن است مبارزه کنیم. مبارزه من در برابر موانعی بود که سیاه پوستان را از بیسبال دور می کرد. این منطقه ای بود که در آن نقص پیدا کردم و در آن بهترین توانستم بجنگم. و من جنگیدم چون می دانستم که محکوم به شکست خوردن نیست. این نمی‌توانست یک مبارزه بازنده باشد - نه زمانی که در یک جامعه آزاد اتفاق افتاد. و در بزرگ ترین معنا، من معتقدم که کاری که انجام دادم برای من انجام شد -- این ایمان من به خدا بود که مرا در مبارزه ام پشتیبانی کرد. و آنچه برای من انجام شد باید برای دیگران نیز انجام شود.
سوال: بهترین عنوان این قطعه ممکن است " _ " باشد.
1. هیچ چیز مهم نیست جز جنگیدن
2. موفقیت در کار سخت نهفته است
3. آزادی همه چیز است
4. ذهن ها و قلب های آزاد تفاوت ایجاد می کنند