متن: اولین سلام مرد بخش تلفن از اتوبوس پیاده شد و به سمت دکه چای خوری رفت و عرق سر و صورتش را پاک کرد و سپس دستمالش را زیر پیراهنش فرو برد تا گردن و پشتش را پاک کند. یک سال پیش بود که خط تلفن نصب شده بود، شش ماه بعد مردانی از بخش خدمات عمومی آمده بودند تا باجه تلفن را نصب کنند - یک سازه جعبه مانند، با یک پنجره شیشه ای، و تاقچه های چوبی، زرد رنگ رنگ و چند روز پس از آن، یک نقاش یک روز کامل را صرف رنگ آمیزی با قلم موی سیاه و سفید کرده بود، کلمات: STD Booth، local و STD مجاز است. هیچ کس نمی توانست بگوید کلمه آخر اشتباه نوشته شده است. علاوه بر این، او تمام روز را مصرف کرده بود. بعد از نوشیدن یک فنجان چای، با خوشحالی دست تکان می داد. و حالا ماه ها بعد، شخص دیگری دوباره اینجا بود. همه مرد را در حالی که روی نیمکت نشسته بود تماشا کردند. هیچ کس حرفی نزد، و به زودی صدای او که چایش را چرت می زد، بعدازظهر داغ را پر کرد. چند برگ از گرما سنگین شد و گاه ماشینی در راه رفتن به شهر اصلی دورتر می گذرد. وقتی مرد کار را تمام کرد، پول پرداخت کرد، اما صاحب چای‌فروشی که پشت کتری بخار‌پز و فنجان‌های واژگون شسته نشسته بود، با دست او را کنار زد. "شما اینجا مهمان ما هستید." پس مرد دوباره دستمالش را بیرون آورد و صورتش را پاک کرد. در حالی که خودش را در باجه تلفن بسته بود دور او جمع شدند. وقتی بچه ها دماغشان را به شیشه فشار دادند، در حالی که یک ابزار مشکی براق را بیرون آورد و روی قفسه باریکی گذاشت، آنها را دور انداخت. آهی از رضایت در همه وجود داشت که به زودی به فریاد هیجان‌انگیز تبدیل شد، وقتی دیدند او شماره‌ای را می‌گیرد، انگشتی را به شماره‌گیر زنگ‌دار تلفن فشار می‌دهد و اجازه می‌دهد تا تمام راه را در نیم دایره برود. مدتی بعد صدای او را می شنوند که در دهانی می گوید: «سلام». «سلام» بچه‌های اطراف غرفه فریادشان را بلند کردند، صاحب چایخانه لبخند زد و مردانی که منتظر اتوبوس بودند لبخند زدند و به هم سلام کردند. سادویی که زیر درخت بنیان نشسته بود عاقلانه سر تکان داد. با انتقال صدا، سلام های بیشتری شنیده شد. زنان دانه دانه در حالی که این کلمه را آزمایشی امتحان می کردند، می خندیدند، چوپانانی که به گله هایشان غذا می دادند، گوسفندانشان را صدا می زدند و در حین استفاده از این کلمه می خندیدند. رئیس با صدایی ترسناک گفت: "این یک مناسبت بزرگ است." اطرافیانش موافق بودند: «این است. مرد تلفنی بیرون آمد و کاغذ کوچکی را به رئیس داد. "این شماره تلفن است." رئیس با احترام به آن نگاه کرد که گویی یک مانترا است. اطرافیانش اعداد را به آرامی و رقم به رقم می خواندند. مرد تلفن اکنون آنقدر خسته بود که متوجه تشویق اطرافش نمی شد. او می دانست که باید مدت زیادی صبر کند تا اتوبوس برای بازگرداندن او برسد. وقتی دومین فنجان چایش را می خورد، چیز دیگری به یادش می آمد. آخه الان نمی تونی از گوشی استفاده کنی وزیر ماه دیگه میاد و افتتاح می کنه. هیچکس حرفی نزد. هیچ کس تعجب نکرد. آنها خیلی منتظر بودند. یک ماه بیشتر واقعا مهم نیست.
سوال: مثال هایی از کودکان، صاحب چایخانه، مردان منتظر اتوبوس، زنان و چوپان ها برای نشان دادن _ .
1. کنجکاوی مردم محلی برای چیز جدید
2. ناآگاهی مردم محلی
3. اشتیاق مردم محلی برای یادگیری زبان انگلیسی
4. محبوبیت مرد از بخش تلفن