متن: توماس ادیسون یکی از ده نفری بود که گفته می شود بزرگترین نابغه عصر خود است. تنها چند مرد در تمام تاریخ وجود دارند که زندگی مردان دیگر را به اندازه مخترع اولین چراغ الکتریکی مفید تغییر داده اند. اما ادیسون هرگز نمی تواند خوشحال باشد فقط به این دلیل که کسی گفته است که او یک نابغه است." ادیسون گفت: چیزی به نام نابغه وجود ندارد. او گفت آنچه را که مردم نابغه می نامند بیشتر کار سخت است. اما ادیسون یک رویاپرداز و همچنین یک کارگر بود. از همان دوران کودکی او در مورد اسرار طبیعت شگفت زده شد. او اغلب می گفت که طبیعت پر از راز است. او سعی کرد آنها را درک کند. سپس، او تلاش کرد تا بیاموزد که چه کاری می تواند مفید با آنها انجام شود. ادیسون از فکر کردن لذت می برد. او می‌دانست که اکثر مردم تقریباً هر کاری را به جای کار دشوار فکر کردن انجام می‌دهند، مخصوصاً اگر اغلب فکر نکنند. اما او همچنین می دانست که تفکر می تواند به انسان لذت و لذت بدهد. ادیسون نمی توانست بفهمد که چگونه ممکن است کسی به زندگی بی علاقه باشد. همانطور که دوست داشت فکر کند، عاشق کار هم بود. روزی که 75 ساله شد، شخصی از او پرسید که چه تصوری از زندگی داری؟ او پاسخ داد: "کار کنید." "کشف رازهای طبیعت و استفاده از آنها برای شادتر کردن مردان." او گفت که آنقدر اختراع در ذهن خود دارد که می تواند 100 سال دیگر کار کند.
سوال: جمله آخر در قسمت به احتمال زیاد دلالت بر _ .
1. زندگی برای ادیسون کوتاه تر از آن است که نتواند چیزهای بیشتری برای انسان اختراع کند
2. ادیسون در زندگی خود 100 اختراع کرد
3. ادیسون توانست 100 سال زندگی و کار کند
4. مردم زمان او آماده بودند که 100 سال دیگر کار ادیسون را به او بدهند