متن: دعوای ما با کارآمدی این نیست که کارها را انجام می دهد، بلکه دزدی زمان است که برای ما فرصتی برای لذت بردن از خود باقی نمی گذارد و وقتی سعی می کنیم کارها را به خوبی انجام دهیم، اعصاب ما را تحت فشار قرار می دهد. مهندسان آمریکایی در ساختن پل ها به قدری دقیق و دقیق محاسبه می کنند که دو انتها در عرض یک دهم اینچ به هم می رسند. اما وقتی دو چینی از دو طرف کوه شروع به حفر تونل می کنند، هر دو از طرف دیگر بیرون می آیند. - اعتقاد راسخ چینی ها این است که تا زمانی که یک تونل حفر شده باشد، مهم نیست، و اگر به جای یک تونل دو تا داشته باشیم، چرا، یک مسیر دوگانه برای راه اندازی داریم. سرعت زندگی صنعتی مدرن این نوع بیکاری باشکوه و باشکوه را ممنوع می کند. اما بدتر از آن، تصور متفاوتی از زمان را به ما تحمیل می کند که با ساعت اندازه گیری می شود و در نهایت انسان را به یک ساعت تبدیل می کند. (مثلاً در مورد یک کارخانه بیست هزار کارگری، این نوع چیزها به چین خواهد آمد. البته، تا حدودی وحشتناک.) با این وجود، چنین کارایی چیزی است که زندگی را سخت و پر از هیجان می کند. مردی که ساعت پنج باید سر وقت در فلان مکان باشد، تمام بعد از ظهر از ساعت یک تا پنج برایش خراب شده است. هر بزرگسال آمریکایی وقت خود را بر اساس الگوی پسر مدرسه ای تنظیم می کند - ساعت سه برای این، ساعت پنج برای آن، شش و نیم برای تعویض لباس، شش و پنجاه برای ورود به تاکسی، و ساعت هفت برای رسیدن به مقصد فقط باعث می شود زندگی ارزش زیستن نداشته باشد.
سوال: از نظر نویسنده، معرفی زندگی صنعتی باعث ایجاد _ .
1. تاکید بیشتر بر کارایی
2. بیکاری باشکوه زمان
3. هیجان زندگی
4. بچه مدرسه ای وحشتناک