متن: ماجراجویی انبار بزرگ یک روز صبح وقتی 11 ساله بودم، انبار غلات دور و بر متروک شهر را کاوش کردم. یک در کشویی زنجیردار پیدا کردم که به اندازه کافی پهن بود تا بتوانم از آن عبور کنم. داخلش بوی سنگینی از موش های مرده در تاریکی به مشام می رسید. بعد از اینکه چشمانم تنظیم شد، متوجه شفتی شدم که تا بالای انبار بالا آمد. در یک طرف آسانسور یک نفره با طناب بلند و غلتکی بود. روی سکو رفتم و طناب را کشیدم و آسانسور شروع به سر خوردن از چاه کرد، اما در نیمه راه ایستاد. پس از یک حمله پانیک کوتاه، در فواصل زمانی معین متوجه سوراخ هایی در دیوار شدم که نردبانی را تشکیل می دادند. به دلایلی که فقط برای یک نوجوان 11 ساله می‌داند، تصمیم گرفتم که بهتر است بالا بروم تا پایین. بنابراین، با دست دادن، شروع به بالا رفتن از دیوار کردم. بعد از چیزی که برای همیشه به نظر می رسید، به بالای شفت رسیدم. ایستادم، گرد و غبار را پاک کردم و هیچ چیز جالبی پیدا نکردم. فقط یک اتاق خالی بود با نردبانی که به پشت بام منتهی می شد. من برای این همه راه را تا اینجا بالا رفتم؟ سپس متوجه یک کپسول آتش‌نشانی شدم که همیشه می‌خواستم آن را شلیک کنم. پس این شانس یک عمر بود. من آن را امتحان کردم، و در کمال تعجب، این چیز کار کرد! ابر غلیظی از پودر بیرون زد که فوراً اتاق را پر کرد. نمی توانستم نفس بکشم. من می خواستم تا حد خفگی بمیرم، و آنها احتمالاً هرگز جسد مرا پیدا نمی کردند. خوشبختانه یاد نردبان پشت بام افتادم. بالا رفتم، سقف حصیری را پاره کردم و آسمان آبی روشن را دیدم. ناگهان متوجه شدم که گرد و غبار و پودری که از بالا می‌ریزد می‌تواند توجه را جلب کند. پس وقتی گرد و غبار نشست، من پایین آمدم و از در زنجیر شده بیرون آمدم. مطمئن نیستم که بیشتر از زنده بودنم هیجان زده بودم یا اینکه دستگیر نشدم، اما تمام راه را به خانه دویدم.
سوال: پس از بیرون آمدن از در زنجیر شده، نویسنده ممکن است احساس کند _ .
1. الهام گرفته
2. راحت شد
3. غافلگیر شدن
4. ناامید شده