متن: پکن، 13 فوریه - هرگز رشد اقتصادی چین اینقدر توجه جهانی را به خود جلب نکرده است. امواج شوک ناشی از بحران مالی که در ایالات متحده آغاز شد، در سراسر جهان گسترش یافته و کشورهای توسعه یافته از جمله ژاپن و کشورهای اروپایی را وارد رکودی جدی کرده است. جهان اکنون امیدوار است که چین با پتانسیل عظیم خود به عنوان موتور محرک رشد اقتصاد جهانی عمل کند. اما رشد اقتصادی واقعی چین در سه ماهه اکتبر تا دسامبر به شدت کاهش یافت و به 6.8 درصد رسید. برای چین، این نرخ رشد اقتصادی باید همانقدر ناامیدکننده باشد که رشد منفی برای ژاپن. پکن یک هدف رسمی برای دستیابی به حداقل نرخ رشد سالانه 8 درصد تعیین کرده است - سرعتی که آن را برای تضمین امنیت شغلی مهم می داند. دولت چین ظاهرا مطمئن است که کشور به حداقل هدف رشد 8 درصدی در سال 2009 دست خواهد یافت. در نشست سالانه مجمع جهانی اقتصاد از رهبران سیاسی و تجاری در داووس، سوئیس، ون جیابائو، نخست وزیر چین تاکید کرد که اقتصاد چین شروع به نشان دادن نشانه هایی از بهبودی اواخر سال گذشته با این حال، هفته گذشته صندوق بین المللی پول پیش بینی کرد که رشد اقتصادی چین در سال 2009 به 6.7 درصد برسد. چشم انداز اقتصادی چین احتمالاً فعلاً هم امید و هم اضطراب را حفظ می کند. رشد اقتصادی چشمگیر چین با افزایش صادرات و سرمایه گذاری انبوه در تجهیزات برای تولید کالاهای خارج از کشور تقویت شده است. اما انتظار می رود اقتصادهای ایالات متحده، ژاپن و اروپا که بخش عمده ای از صادرات چین را جذب کرده اند، در سال 2009 برای اولین بار از پایان جنگ جهانی دوم به طور همزمان کوچک شوند. چین برای اولین بار از زمان شروع تلاش های جدی برای تبدیل خود به یک اقتصاد بازار در دهه 1990، با چالش حفظ رشد اقتصادی سالم بدون وابستگی به تقاضای خارجی مواجه است. گسترش تقاضای داخلی کلید موفقیت چین در مقابله با این چالش است. هزینه های مصرف کننده تنها 35 درصد از تولید ناخالص داخلی چین را تشکیل می دهد. این نسبت به طور قابل توجهی کمتر از 70 درصد برای ایالات متحده و نزدیک به 60 درصد برای ژاپن است. دلیل آن این است که طبقه متوسط - گروهی که باید هزینه‌های مصرف‌کننده را رهبری کند - هنوز در چین نسبتاً کوچک است، جایی که مزایای رشد اقتصادی قوی این کشور در سال‌های اخیر عمدتاً روستاهای روستایی و افراد کم‌درآمد را دور زده است.
سوال: کدام یک از عبارات زیر صحیح نیست؟
1. بحران مالی اثرات بدی بر بسیاری از کشورها از جمله چین داشته است.
2. رشد اقتصادی چین وابسته به صادرات بوده است.
3. اگر چین قصد دارد همین رشد اقتصادی را حفظ کند، باید کالاهای خارج از کشور را افزایش دهد.
4. هزینه های مصرف کننده در چین بسیار کمتر از ایالات متحده است.