متن: در یک کافه با پیرمرد آشنا شدم. "دیروز اخبار رادیو را شنیدی؟" او از من پرسید. جواب دادم: «نه. "هیچ چیز هیجان انگیزی؟" "هیجان انگیز؟ نه! چیزی بسیار غم انگیز. گروهی از سگ های گرسنه بهترین دوست من را کشتند و خوردند." "اوه عزیزم!" گریه کردم. "چطور شد؟" "او در دامنه تپه کار می کرد که سگ ها به او حمله کردند. وقتی او برنگشت، به دامنه کوه رفتم و ..." "جسد او؟" من پرسیدم. پیرمرد نصف قهوه اش را نوشید. "نه. من به شما گفتم که آنها سگ های گرسنه هستند، نه؟ استخوان های بزرگ همه جا افتاده بودند. اما آنها این را پیدا کردند." جعبه کبریت را که در دستش گرفته بود را هل داد. در آن انگشت شست مردی بود که روی مقداری مواد سفید خونی خوابیده بود. "این شست راست دوست من است. سگ ها بقیه او را خوردند." پیرمرد شروع به گریه کرد. سریع قهوه اش را تمام کرد و از کافه خارج شد. مال خودم را خوردم و گارسون را صدا زدم. "من قبض آقا را پرداخت می کنم. دوست بیچاره او - چقدر وحشتناک است!" "شما خبر را شنیده اید؟" گارسون خندید. "مطمئنا. ته جعبه کبریت سوراخ است. او انگشت شست خود را از سوراخ عبور داد. من معتقدم که خون جوهر قرمز است. آیا داستان ارزش یک فنجان قهوه را دارد، قربان؟" "اما او جعبه را نگه داشت." در دست راستش است." "بله، اما شنوندگان به جعبه نگاه می کنند. آنها نمی توانند چشم خود را از آن چیز وحشتناک دور کنند." "و وقتی او داستان را تعریف می کند، یک فنجان قهوه رایگان دریافت می کند!" با خنده گفتم "بله، قربان، اما فقط از غریبه هایی که به این شهر می آیند، و البته او هیچ آسیبی به ما نمی رساند!"
سوال: نویسنده با شنیدن داستان پیرمرد _ .
1. نمی توانست جلوی خنده را بگیرد
2. به او رحمت فراوان کرد
3. اصلا او را باور نکرد
4. برای پیرمرد یک فنجان قهوه دیگر خرید