متن: مردی دو گلدان بزرگ داشت. یکی از گلدان ها شکاف داشت، بنابراین در حالی که گلدان دیگر همیشه یک دیگ پر آب را در انتهای مسیر طولانی از نهر به خانه اش می رساند، دیگ ترک خورده فقط نیمه پر رسید. این اتفاق سال ها هر روز ادامه داشت. یک روز یکی از همسایه ها از مرد پرسید: "یکی از گلدان های شما سالهاست که شکسته است. فقط می تواند نیمی از بار خود را تحویل دهد، بنابراین شما ارزش کاملی از تلاش خود دریافت نمی کنید. چرا یک گلدان جدید نمی خرید؟" مرد لبخندی زد و گفت: "لطفاً مرا تا خانه ام دنبال کنید، شاید چند گل زیبا ببینید." در راه رسیدن به خانه آن مرد، همسایه متوجه آفتابی شد که گل های وحشی زیبای کنار مسیر را گرم می کند. مرد به همسایه گفت: "توجه کردی که فقط در یک طرف مسیر گل وجود داشته باشد، اما در طرف دیگر گل وجود ندارد؟ این به این دلیل است که من همیشه از عیب گلدان خود مطلع بوده ام. من در یک طرف بذر گل کاشته ام. هر روز که از نهر برمی گردم گلدان شکسته آنها را سیراب می کند. سالهاست که می توانم این گل های زیبا را برای تزیین خانه ام بچینم. بدون گلدان شکسته این زیبایی را نداشتم."
سوال: مرد روزانه چقدر آب به خانه می برد؟
1. یک قابلمه پر
2. دو قابلمه پر
3. نصف قابلمه.
4. گلدان یک و نیم.