متن: سال‌ها پیش، مردی ثروتمند به نام آقای کوپر زندگی می‌کرد که به همراه عزیزترین پسر کوچکش جان، عاشق جمع‌آوری آثار هنری بودند. آنها با هم به سراسر جهان سفر کردند و بهترین گنجینه های هنری را جمع آوری کردند. یک زمستان، جنگ به ملت رسید و جان برای خدمت به کشورش رفت. تنها پس از چند هفته، پدرش تلگرافی دریافت کرد که در آن جان در هنگام نجات یکی از سربازان جان خود را از دست داده است. پیرمرد پر از اندوه گریه کرد. در صبح روز کریسمس، یک سرباز با او تماس گرفت و عکس جان را به او داد. بهار بعد، پیرمرد بیمار شد و از دنیا رفت. طبق وصیت او، تمام آثار هنری او در روز کریسمس، زمانی که جانش را دریافت کرده بود، به حراج گذاشته می شد. به زودی روز فرا رسید و مجموعه داران آثار هنری از سراسر جهان گرد هم آمدند تا تعدادی از بزرگترین نقاشی های جهان را بخرند. حراج با نقاشی پسر پیرمرد آغاز شد. "چه کسی مناقصه را با 100 دلار باز خواهد کرد؟" حراج پرسید. دقایقی گذشت اما کسی حرفی نزد. بالاخره یکی از همسایه های پیرمرد صحبت کرد. "آیا می توانم نقاشی را با ده دلار ببرم؟ این تمام چیزی است که من دارم و او مرد خوبی است." "آیا کسی بالاتر خواهد رفت؟" به حراج دهنده زنگ زد. بعد از سکوت بیشتر، حراج‌گزار گفت: یک بار رفتم، دو بار رفتم، رفت. غلتک افتاد. یکی با عصبانیت فریاد زد: "حالا می توانیم به گنجینه های واقعی برسیم." اما مسئول حراج گفت که حراج تمام شده است. یک نفر پرسید: "تموم شد؟ ما برای عکس پسر یک پیرمرد به اینجا نیامدیم. اینجا میلیون ها دلار هنر وجود دارد!" حراج دهنده پاسخ داد: "خیلی ساده است. طبق وصیت پدر، هر کس پسر را بگیرد... همه را می گیرد."
سوال: از این قسمت می توان استنباط کرد که _ .
1. پیرمرد و حراجدار دوستان خوبی بودند
2. هیچ کلکسیونر هنری نمی خواست مجموعه هنری آقای کوپر را بخرد
3. جان یک مجموعه دار موفق آثار هنری و یک هنرمند عالی بود
4. پیرمرد، آقای کوپر، پسرش را بسیار دوست داشت