متن: اکنون بیایید خودمان را به عنوان یک گونه در رابطه با تعادل اکوسیستم نگاه کنیم. دانشمندان مدرن بر این باورند که نوع بشر، مانند سایر حیوانات، طی میلیون‌ها سال تغییر و سازگاری با محیط تکامل یافته است و مستقیم‌ترین جد تکاملی ما احتمالاً گونه‌ای اولیه از پستانداران بوده است. (میمون، میمون) گروه. با وجود این شباهت با سایر موجودات، سیر تکاملی نوع بشر از یک جهت مهم و منحصر به فرد با سایر گونه ها متفاوت است. در گونه های دیگر، تکامل منجر به تخصصی شدن، هم در توانایی های گونه و هم در جایگاه آن در ساختار محیطی شده است. به عنوان مثال، زرافه برای تغذیه از روی درختان بسیار سازگار است، اما همچنین تخصصی است و بنابراین به تغذیه از درختان و درختچه ها محدود می شود. فقط با سختی زیاد می تواند خم شود تا روی زمین چرا کند. به طور مشابه، مورچه خوار به خوبی برای خوردن مورچه ها سازگار است اما قادر به گرفتن یا خوردن حیوانات دیگر نیست. همین امر در مورد گونه های بی شمار دیگری نیز صادق است. برای نوع بشر برعکس است. تکامل ما به یک توانایی بسیار تعمیم یافته منجر شده بود. هوش و توانایی بسیار پیشرفته ما در ساخت و کار با ابزارها به این معنی است که تقریباً هر کاری را می توانیم انجام دهیم. انسان ها به گونه ای تکامل یافته اند که ما می توانیم به هر محیطی روی زمین و حتی به فضا حرکت کنیم. هیچ رقیب طبیعی مقاومت زیادی نشان نمی دهد و سایر دشمنان طبیعی مانند بیماری کنترل شده اند. به عبارت دیگر، ما در نوع بشر یک عدم تعادل بزرگ بین پتانسیل بیولوژیکی و مقاومت محیطی را می بینیم. نتیجه افزایش سریع جمعیت جهان است که اغلب از آن به عنوان انفجار جمعیت یاد می شود. علاوه بر این، برای حمایت از جمعیت رو به رشد ما، اکوسیستم های طبیعی به طور فزاینده ای توسط سکونتگاه های انسانی، کشاورزی و سایر فعالیت های حمایتی انسان جابه جا می شوند.
سوال: بر اساس این متن، نخستی ها شامل حیواناتی مانند _ .
1. میمون ها و مورچه خواران
2. ببرها و میمون ها
3. میمون ها و میمون ها
4. میمون ها و زرافه ها