متن: برادران اسماعیل و ایادور کاملاً متضاد بودند. افرادی که هر دوی آنها را می‌شناختند به سختی می‌توانستند باور کنند که اهل یک سیاره هستند، چه برسد به یک خانواده. پسرها نسبت به یکدیگر نامهربان نبودند، اما شخصیت آنها آنقدر متفاوت بود که رسیدن به تصمیمی که هر دو دوست داشتند برایشان دشوار بود. مادر آنها اغلب در اختلافات آنها نقش قاضی را بازی می کرد. اسماعیل، برادر بزرگتر، ورزشکار بود. او بیسبال، فوتبال و بسکتبال بازی می کرد. ایزدور، برادر کوچکتر، از ورزش متنفر بود. او ساکت تر و کم تحرک تر از برادرش بود. او ترجیح می داد وقت خود را با رایانه بگذراند، ویدیوهای کوتاه بسازد و مقالات کوتاه بنویسد. اسماعیل عاشق راک کلاسیک بود. او به گروه‌هایی مانند بیتلز گوش می‌داد. ایزادور زیاد به آن گروه ها اهمیت نمی داد. او موسیقی آفریقای مرکزی را ترجیح می داد. خوشبختانه برای والدینشان، هر دو پسر از گوش دادن به موسیقی از طریق هدفون لذت می بردند. یکی دیگر از مواردی که برادران روی آن توافق کردند این بود که آنها یک حیوان خانگی می خواستند. مامان یکی داشت، اما بعد از اینکه هر دو برادر التماس کردند، بالاخره موافقت کرد: "ما می توانیم حیوان خانگی بگیریم، به شرطی که شما دو نفر از آن مراقبت کنید." و اگر نیاز به راه رفتن دارد، پیاده روی را انجام دهید. اسماعیل و ایزادور با هم گفتند: "مشکلی نیست، مامان." مامان گفت: "خوب، همه ما موافقیم." "حالا، چه نوع حیوان خانگی قرار است داشته باشیم؟"
سوال: مادر این دو برادر اغلب باید قاضی می شد که آنها _ .
1. بسکتبال بازی کرد
2. مسابقات نویسندگی داشت
3. نتوانست به توافق برسد
4. نتوانستم در مورد هدفون تصمیم بگیرم