متن: سیمون و گارفانکل زمانی آهنگ معروف "من یک سنگ هستم، من یک جزیره هستم" را خواندند. این یک آهنگ عالی است، اما به سادگی درست نیست! به هر دلیلی، به نظر می رسد همه ما از درخواست کمک می ترسیم، حتی از نزدیک ترین افراد، صرف نظر از اینکه نیاز داریم یا سزاوار آن هستیم. چیزی در جامعه ما وجود دارد که به نظر می رسد حکم می کند که ما باید همه این کارها را به تنهایی انجام دهیم ---- یا دیدگاه هایی که نشان می دهد ما ضعیف دیده می شویم، یا صرفاً غرور. با این حال، به نظر نمی رسد این در مورد افراد موفق صادق باشد. آنها این مغالطه را قبول نکرده اند که درخواست کمک اشتباه است. آنها این حقیقت را می دانند که وقتی مردم با هم همکاری کنند، چیزهای بزرگ به دست می آید. همه ما مهارت ها، دانش و تجربیات مختلفی داریم. هر فردی که می شناسید مجموعه ای کاملاً جدید از مواد مرجع و تخصص دست نخورده است. بنابراین اگر می خواهید آن را در دست بگیرید و از آن استفاده کنید، تنها کاری که باید انجام دهید این است که از آنها بپرسید. مردم به ندرت تمایلی به کمک ندارند ---- طبیعت ما این است که بخشی از جوامع باشیم. مثال خوبی که من گاهی در سمینارها استفاده می کنم این است که به طور تصادفی یک نماینده را انتخاب کنم و از او بپرسم که در کل چند نفر را می شناسد. پاسخ معمول چیزی بین 200 تا 500 است. برای این مثال، بیایید رقم پایین را انتخاب کنیم و آن را 200 بنامیم. سپس از شخص می‌پرسم که هر کدام از این افراد چند نفر را می‌شناسند. با این فرض که آنها دایره هایی با اندازه مشابه دارند، تقریباً به طور قطع هر کدام حداقل 200 نفر را می شناسند. بر این اساس، افراد در یک درجه تفکیک (1:) برای فردی که 200 نفر را می شناسد به 40000 می رسد ---- آیا می توانید اندازه آن تجربه و دانش را تصور کنید؟ اگر به این شکل نگاه کنید، به دوستان، خانواده و همکاران خود این فرصت را می دهید تا به شما کمک کنند بانک منابع خود را برای هزاران نفر باز کنید. این یک ارتش کامل از داوطلبان بالقوه است که همه منتظر ستایش هستند! بنابراین، دفعه بعد که به کمک نیاز دارید، در سکوت رنج نکشید. تلفن را بردارید یا آن را به یکی از دوستانتان معرفی کنید. شما از آنچه که با هم می توانید به دست آورید شگفت زده خواهید شد.
سوال: کدام یک می تواند پایان متن را به بهترین نحو توصیف کند؟
1. جالب هست
2. ناامید کننده
3. الهام بخش
4. گیج کننده