متن: هنگامی که انسان ماقبل تاریخ به نقاط جدیدی از جهان رسید، اتفاقی قوی برای حیوانات بزرگ افتاد. آنها ناگهان منقرض شدند. گونه های کوچکتر زنده مانده اند. حیوانات بزرگ و با رشد آهسته بازی آسانی بودند و به سرعت شکار می شدند تا انقراض. اکنون ممکن است چیزی مشابه در اقیانوس ها اتفاق بیفتد. اینکه دریاها بیش از حد صید می‌شوند سال‌هاست که شناخته شده است و محققانی مانند Ransom Myers و Boris Worm نشان داده‌اند که اوضاع با چه سرعتی در حال تغییر است. آنها به داده های نیم قرنی از شیلات در سراسر جهان نگاه کرده اند. روش‌های آنها تلاشی برای تخمین زیست توده واقعی (مقدار ماده بیولوژیکی زنده) گونه‌های ماهی در بخش‌های خاصی از اقیانوس نیست، بلکه در طول زمان در آن زیست توده تغییر می‌کند. بر اساس آخرین مقاله منتشر شده آنها در نیچر، زیست توده شکارچیان بزرگ (حیواناتی که حیوانات دیگر را می کشند و می خورند) و ماهیگیری به طور متوسط 80 درصد در عرض 15 سال از شروع بهره برداری کاهش می یابد. در برخی مناطق صید طولانی، از آن زمان به بعد دوباره به نصف کاهش یافته است. دکتر کرم تصدیق می کند که این ارقام محافظه کارانه هستند. یکی از دلایل این امر این است که فناوری ماهیگیری بهبود یافته است. شناورهای امروزی می توانند طعمه خود را با استفاده از ماهواره و سونار که 50 سال پیش در دسترس نبودند، پیدا کنند. این بدان معناست که نسبت بیشتری از آنچه در دریا است صید می‌شود، بنابراین تفاوت واقعی بین حال و گذشته احتمالا بدتر از آن چیزی است که با تغییر اندازه صید ثبت شده است. در روزهای اولیه نیز، لانگ لانگ ها بیشتر از ماهی اشباع می شدند. بنابراین، برخی از افراد دستگیر نمی‌شدند، زیرا قلاب‌های طعمه‌دار برای به دام انداختن آنها در دسترس بود که منجر به دست کم گرفتن ذخایر ماهی در گذشته می‌شد. علاوه بر این، در روزهای اولیه ماهیگیری با لانگ لانگ، بسیاری از ماهی ها پس از قلاب شدن به دست کوسه ها تلف شدند. این دیگر مشکلی نیست، زیرا کوسه های کمتری در اطراف سر و صدا وجود دارند. دکتر مایرز و دکتر ورم استدلال می کنند که کار آنها یک خط مبنا درست می دهد که تلاش های مدیریتی آینده باید آن را در نظر بگیرد. آنها بر این باورند که این تاریخ از یک ایده رایج در بین زیست شناسان دریایی پشتیبانی می کند، یعنی "خط پایه تغییر". تصور این است که مردم نتوانسته‌اند تغییرات عظیمی را که در اقیانوس اتفاق افتاده است، تشخیص دهند، زیرا آنها فقط برای مدت کوتاهی به گذشته نگاه کرده‌اند. این مهم است زیرا تئوری پیشنهاد می‌کند که حداکثر عملکرد پایداری که می‌توان از یک ماهیگیری برداشت کرد، زمانی حاصل می‌شود که زیست توده یک گونه هدف حدود 50 درصد از سطح اولیه آن باشد. اکثر ماهیگیری ها بسیار پایین تر از آن هستند، که راه بدی برای تجارت است.
سوال: دکتر مایرز و سایر محققان معتقدند که _ .
1. مردم باید به دنبال خط پایه ای باشند که نتواند برای مدت طولانی تری کار کند
2. شیلات باید عملکرد زیر 50 درصد زیست توده را حفظ کند
3. زیست توده اقیانوس باید سطح اولیه خود را بازیابی کند.
4. مردم باید خط پایه ماهیگیری را با تغییر وضعیت تنظیم کنند.