متن: همه ما راه هایی برای تعیین زمان داریم. به عنوان یک عکاس، زندگی من از یک داستان به داستان دیگر سنجیده می شود. پسر بزرگ من در میانه یک داستان طولانی در مورد قانون گونه های در معرض خطر به دنیا آمد. دخترم با یک گله گرگ خاکستری آمد. با این حال، بیست داستان بعد، داستان آلاسکا است که من بهترین آن را به خاطر خواهم آورد. این داستان در مورد از دست دادن بیابان بود - و داستانی که طی آن همسرم کتی به سرطان مبتلا شد. این همان چیزی بود که زمان را متوقف کرد. روزی که او آن تومور را پیدا کرد، عکس گرفتن را متوقف کردم. به طرز بی رحمانه ای، روز شکرگزاری بود. تا کریسمس، او بسیار ضعیف شده بود. بعضی روزها آنقدر مریض بود که نمی توانست تلویزیون تماشا کند. معاینه اولیه باعث صرفه جویی در زمان می شود. اما مال ما زود نبود. زمانی که خودتان آن را احساس کنید، اغلب بزرگتر از آن چیزی است که پزشک می خواهد. سرطان دزد است. زمان را می دزدد. روزهای ما در حال حاضر با نگرانی کوتاه است. سپس این بیماری وحشتناک می آید، ناعادلانه مانند طوفان در زمان برداشت. اما سرطان همچنین این قدرت را دارد که ما را برای همیشه تغییر دهد. ما یاد می گیریم ساده سازی کنیم، به جای اینکه برای چیزهایی که نداریم متاسف باشیم، از داشته هایمان لذت ببریم. سرطان حتی از من پدر بهتری ساخت. کارم مرا با سه فرزندم غریبه کرده بود. اما اکنون به آنچه واقعاً مهم است توجه می کنم. این مسابقه نیست. این یک روش جدید زندگی و یک راه جدید برای دیدن است، همه از سرطان. در نهایت هر یک از ما زمان کمی داریم. ما کمتر از آن چیزی که بتوانیم تصور کنیم داریم. و حتی با وجود اینکه معلوم شد که سرطان کتی گسترش نیافته است، و پیش‌آگهی او خوب است، ما سعی می‌کنیم همه چیز را در حال حاضر حساب کنیم و از هر قسمت از هر روز لذت ببریم. دوباره دوربینم را برداشتم. من آسمان را تماشا می کنم، در جستجوی نور زیبا. وقتی طوفان های زمستانی می آید، من و کتی بچه هایمان را جمع می کنیم و وقت می گذاریم تا دانه های برف را روی زبانمان ببینیم. بالاخره این خوب است. این چیزی است که ما برای آن زندگی می کنیم.
سوال: نویسنده به عنوان یک عکاس عادت داشت _ .
1. دخترش را با یک گله گرگ خاکستری رها کند
2. عشق خود را به خانواده اش به شکلی خاص ابراز کند
3. از دست دادن بسیاری از لحظات مهم تاریخی
4. خیلی بیشتر از خانواده اش به حرفه خود اختصاص می دهد