متن: آن شب هوا وحشتناک بود. رعد و برق تابستانی برق را از بین برده بود. خوشبختانه، نور شمع به اندازه کافی روی میز آشپزخانه سوسو می زد. با نور شمع، می توانستم کارتی را که برای پسرعموهای شوهرم در فنلاند می نوشتم ببینم. هلی و ریستوی عزیز، امشب در ذهن من هستید، زیرا ما از شمع هایی استفاده می کنیم که دو سال پیش به ما دادید. امروز عصر یک رعد و برق وحشتناک تابستانی بود و برق خاموش شد و شمع های شما همان چیزی بود که ما نیاز داشتیم. آنها وقت شام ما را روشن کرده اند، اتاق خواب ها و حالا من در آشپزخانه نشسته ام... چیزی که به هلی و ریستو نگفتم این است که ما قبلاً شمع ها را نسوخته بودیم، زیرا آنها بوی آتش کمپ می دهند. و بنابراین آنها در شمعدان های آهنی ایستادند تا زمانی که ما به آنها نیاز داشتیم. من بسیار سپاسگزارم که در آن شب تاریک شمع‌هایی در دست داشتیم. و به همان اندازه سپاسگزارم که یک کارت زیبا در دست داشتم، وگرنه این فرصت را می‌دادم تا با خانواده‌های دوردست در تماس باشم. تبدیل به یکی دیگر از آن لحظاتی می شد که فکر ارسال کارت به ذهنم خطور کرد اما در واقع هرگز اتفاق نیفتاد. شمع به آرامی می سوخت. بعد از اینکه کارتم را به فنلاند تمام کردم، از نگاه کردن به بقیه کارت های تبریک "کسی مراقبت می کند" لذت بردم. هوا تازه و خنک بود، و کارت و نور کافی برای نوشتن داشتم. یک کارت تولد پیدا کردم. برای تولد 10 سالگی برادرزاده ام، یک کارت فکر کردن برای عمه ام، و یک کارت تبریک سرگرم کننده برای یک دوست قدیمی و من شروع به نوشتن کردیم. شمع و کارت - دو چیز که طوفان رعد و برق را به طوفان عالی تبدیل می کند.
سوال: چرا نویسنده آن شب دو شمع را روشن کرد؟
1. چون به پسرعموهای شوهرش فکر می کرد.
2. چون می خواست سرگرمی به زندگیش اضافه کند.
3. چون می خواست از سبک زندگی دیگری لذت ببرد.
4. چون به دلیل رعد و برق برق نبود.