متن: زمانی که در اواسط دهه 1990 در آسیای جنوب شرقی کار می کردم، مدیر شعبه یک کارخانه شدم. در ابتدا از اصول روابط انسانی استفاده می کردم، مانند قرار دادن خودم در جای دیگران برای کمک به جلب اعتماد. بعد از چند ماه به من گفتند که اعضای تیم کارخانه از من خوششان آمده و به من اعتماد دارند. سپس مالک، با دیدن اینکه چگونه همه در مورد من خوب فکر می کنند، باور کرد که من می توانم ابزار تغییر برای اجرای چندین برنامه نامطلوب او باشم. اعضای کارخانه مقاومت کردند و در نهایت مرا به عنوان یک _ تحت کنترل مالک دیدند. هر چه بیشتر اصرار می‌کردم که آنها «از دستورات» پیروی کنند، بیشتر راه‌هایی برای تضعیف تغییرات جدید پیدا کردند. در نهایت مدیری جایگزین من شد که آنقدر می دانست که هر دو استاد را خشنود کند. اگرچه مالک این واقعیت را دوست نداشت که تغییرات جدید او بلافاصله اعمال نشد، مدیر جدید قدرت خود را با حمایت دریافت شده از تیمش به همراه قصد یافتن راهی به دست آورد. چیزی که من یاد گرفتم این بود که تیم شما باید همیشه شما را به عنوان حامی نیازهای خود ببینند، حتی تا حدی که مالک ممکن است از اینکه شما قادر به پیروی از خواسته‌های او نیستید راضی نباشد. در پایان، اگر افرادتان شما را دنبال نکنند، دیگر مسئول نیستید و جایگزین خواهید شد. در ابتدا رئیسم را سرزنش کردم که مرا در چنین موقعیتی قرار داده است. سپس در تأملی صادقانه، متوجه شدم که او احتمالاً امیدوار بود که من حد وسطی پیدا کنم. کاری که می‌توانستم انجام دهم این بود که ابتدا توصیه‌های آنها را در مورد اینکه چرا آنها نمی‌خواهند از تغییرات سیاست جدید پیروی کنند، دریافت کنم و سپس باید از نفوذم بر مالک و اعضای تیم برای یافتن راه بهتر استفاده می‌کردم. اگرچه، در واقع این یک درس دردناک برای من است، اما در طول مسیر شغلی من به خوبی به من خدمت کرده است!
سوال: چه چیزی می توانیم از متن یاد بگیریم؟
1. اطاعت بهترین کیفیت است.
2. دادن همیشه لذت بخش است.
3. قدردانی از دیگران سود زیادی خواهد داشت.
4. برخورد با رابطه مهم است.