متن: فرض کنید در یک سازمان رهبر می شوید. این احتمال وجود دارد که بخواهید داوطلبانی برای کمک به فعالیت های سازمان داشته باشید. برای انجام این کار، باید به درک اینکه چرا افراد کار داوطلبانه انجام می دهند و چه چیزی علاقه آنها را به کار حفظ می کند کمک کند. بیایید با این سوال شروع کنیم که چرا مردم داوطلب می شوند. محققان چندین عامل را شناسایی کرده اند که افراد را به مشارکت برمی انگیزد. برای مثال، افراد داوطلب می شوند تا ارزش های شخصی مرتبط با بی خودی را بیان کنند، دامنه تجربیات خود را گسترش دهند و روابط اجتماعی را تقویت کنند. اگر موقعیت های داوطلبانه این نیازها را برآورده نکند، ممکن است افراد تمایلی به مشارکت نداشته باشند. برای انتخاب داوطلبان، ممکن است لازم باشد انگیزه افرادی را که می خواهید جذب کنید، درک کنید. مردم نیز داوطلب می شوند، زیرا آنها ملزم به انجام این کار هستند. برای افزایش سطح خدمات اجتماعی، برخی مدارس برنامه های داوطلبانه اجباری را راه اندازی کرده اند. متأسفانه، این برنامه‌ها می‌توانند تمایل افراد برای مشارکت را از یک عامل درونی (مثلاً «من داوطلب می‌شوم زیرا برای من مهم است») به یک عامل خارجی (مثلاً «من داوطلب می‌شوم زیرا این کار را انجام می‌دهم» تغییر دهد. وقتی این اتفاق می‌افتد، احتمال داوطلب شدن افراد در آینده کمتر می‌شود. زمانی که افراد فعالیت های داوطلبانه را ضروری می دانند، باید نسبت به این امکان حساس باشند. هنگامی که افراد شروع به داوطلب شدن می کنند، چه چیزی باعث می شود در طول زمان در موقعیت های خود باقی بمانند؟ برای پاسخ به این سوال، محققان مطالعات بعدی را انجام داده اند که در آن داوطلبان را در طول زمان ردیابی می کنند. به عنوان مثال، یک مطالعه 238 داوطلب را در فلوریدا طی یک سال دنبال کرد. یکی از مهم ترین عواملی که بر رضایت آنها به عنوان داوطلب تأثیر گذاشت، میزان رنجی بود که در موقعیت های داوطلبانه خود متحمل شدند. اگرچه این نتیجه ممکن است شما را شگفت زده نکند، به توصیه های عملی مهمی منجر می شود. محققان خاطرنشان می کنند که باید به "روش های آموزشی که داوطلبان را برای موقعیت های دردسرساز آماده می کند یا راهبردهایی برای مقابله با مشکلی که تجربه می کنند به آنها ارائه می دهد" توجه شود. مطالعه دیگری روی 302 داوطلب در بیمارستان‌های شیکاگو بر تفاوت‌های فردی در درجه‌ای که مردم به «داوطلب» به‌عنوان یک نقش اجتماعی مهم نگاه می‌کنند، متمرکز بود. فرض بر این بود که آن دسته از افرادی که نقش داوطلب بیشتر بخشی از هویت شخصی آنها بود نیز به احتمال زیاد به کار داوطلبانه ادامه خواهند داد. شرکت کنندگان با پاسخ به جملاتی مانند "داوطلبی در بیمارستان بخش مهمی از شخصیت من است"، میزان اهمیت نقش اجتماعی را نشان دادند. مطابق با انتظارات محققان، آنها یک همبستگی مثبت بین قدرت هویت نقش و مدت زمانی که افراد به داوطلب شدن ادامه دادند، یافتند. این نتایج، یک بار دیگر، به توصیه‌های ملموس منتهی می‌شود: «وقتی فردی شروع به کار داوطلبانه می‌کند، تلاش‌های مستمر ممکن است بر ایجاد هویت نقش داوطلب متمرکز شود... مواردی مانند تی‌شرت‌هایی که به داوطلبان اجازه می‌دهد به‌خاطر مشارکت‌هایشان به‌طور عمومی شناخته شوند، می‌توانند به تقویت کمک کنند. هویت نقش».
سوال: مردم عمدتاً از _ .
1. الزامات تحصیلی
2. انتظارات اجتماعی
3. پاداش های مالی
4. نیازهای داخلی