متن: من در مورد زندگی از مزرعه مورچه ها یاد گرفتم. وقتی هفت ساله بودم، خانواده ام یک مزرعه ایجاد کردند. ابتدا ماسه تمیز را در یک جعبه شیشه ای نازک قرار دادیم و سپس منتظر ماندیم تا مورچه های زنده به آنجا برسند. اندکی پس از آن مورچه های سرد وارد شدند. در ساختار شیشه ای افتادند، آنها شروع به ساختن تونل کردند. من از اینکه هر کدام دقیقاً می دانستند چه کاری باید انجام دهند شگفت زده شدم. پس از ساعت ها خیره شدن، متوجه شدم که مورچه ها وظایفی را تعیین کرده اند. با کمک مادرم، یک دفتر خاطرات نگه داشتم. از اتفاقات هر روز و نام مورچه ها. یک روز فاجعه ای در مزرعه مورچه ها رخ داد. صفحات دفترچه خاطرات که هنوز چروکیده بود، نشان دهنده عمق فاجعه است. «صورتم را آنقدر به سازه نزدیک کرده بودم که به طور تصادفی آن را واژگون کردم و در همه جا فرو رفتم. تونل ها. اگرچه مورچه ها از زلزله جان سالم به در بردند، اما یکی یکی شروع به مردن کردند. وقتی دیدم آنها ساختمان تونل خود را رها می کنند تا اجساد را به یکی از افراد مزرعه ببرند، وحشت کردم. مادرم گزارش داد که مورچه ها در حال مرگ هستند. از "ناامیدی". آنها به سادگی نمی توانستند این واقعیت را تحمل کنند که تونل هایشان ویران شده است. اگرچه زمان زیادی می گذرد، من هنوز به آن مزرعه مورچه فکر می کنم. مامان امیدوار بود که این مزرعه به من در مورد جهان طبیعی بیاموزد، اما چیزهای بیشتری به من آموخت. در طول سال ها، متوجه شدم که مورچه ها مطالعه ای در مورد فواید آن هستند. کار تیمی. آنها با همکاری یکدیگر توانستند دنیای شگفت انگیزی برای خود بسازند. من همچنین یاد گرفتم که باید آنها را به خاطر کار سختشان تحسین کرد. هر روز و هر روز، هر کدام برای انجام وظیفه خود تلاش می کردند. مزرعه مورچه ها نشان داد که کار تیمی و پشتکار بسیار است. در واقع دو عنصر کلیدی برای موفقیت. اما یک درس بزرگتر وجود داشت که من تا همین اواخر متوجه نشدم: ناملایمات (, ) بخشی طبیعی از زندگی است و باید آن را پذیرفت. برخلاف مورچه ها، انسان ها نمی توانند وقتی با ناامیدی مواجه می شوند تسلیم شوند. بر خلاف مورچه ها، ما باید متوجه باشیم که اگر تونلی وارد غار شد، فقط باید تونلی دیگر بسازیم. من می گویم تسلیم شدن یک انتخاب نیست.
سوال: چه چیزی باعث چروک شدن صفحات دفتر خاطرات شد؟
1. اشک ها.
2. زلزله
3. مورچه ها
4. تراژدی.