متن: تعداد زیادی از مردم در جهان وجود دارد در حالی که تعداد کمی از افراد عالی هستند. من فکر می کنم در بهترین حالت ممکن از بین 10000 نفر فقط یک فرد بزرگ وجود داشته باشد و احتمالاً بسیار کمتر از آن. دلیل اینکه تعداد کمی از آنها وجود دارد این است که بیشتر مردم بهای بزرگی را نمی پردازند. افراد زیادی هستند که می خواهند عالی باشند، چرا فقط تعداد بسیار کمی از آنها واقعاً بهای آن را می پردازند؟ پاسخ به این سوال تفاوت بین تقریباً 100٪ افرادی که می خواهند عالی باشند و بسیار کمتر از 0.01٪ که واقعاً چنین هستند را توضیح می دهد. دلیل آن این است که جاده عظمت پر از درد است. بزرگی نیاز به فداکاری دارد و هیچ فداکاری بدون درد وجود ندارد. نوع فداکاری هایی که برای بزرگی لازم است آنهایی هستند که روند را برای مدت طولانی به طور مداوم دردناک می کنند. اگر فقط می خواهید خوب باشید ممکن است هرازگاهی دردناک باشد و خیلی ها مردم هنوز هم می توانند آن را تحمل کنند. اما عالی بودن یک تفاوت کلی است. درد بسیار عمیق تر و مداوم است، بنابراین تعداد کمی از مردم می توانند این نوع درد را تحمل کنند. بیشتر مردم به طور طبیعی چیزهایی را انتخاب می کنند که برای آنها لذت می برد. انتخاب کردن غیر طبیعی است. درد بر لذت، چه رسد به انجام مداوم آن برای مدت طولانی. اما این چیزی است که من معتقدم راز عظمت است: راز عظمت، انتخاب درد به جای لذت به طور مداوم برای مدت طولانی است.
سوال: ایده اصلی پاساژ چیست؟
1. لذت ها یعنی بزرگی.
2. بزرگی مساوی است با فداکاری
3. چه عظمتی
4. عظمت در دردهای مداوم نهفته است.