متن: داشتم یک جعبه قدیمی را تمیز می کردم که یک کارت قدیمی توجهم را جلب کرد. شرکت کویین سیتی تابوت. "چیه؟" تعجب کردم که آن را برگرداندم. در آنجا، با جوهر محو شده، پیامی با دست خط خورده بود. بلافاصله ذهن من به سالها پیش بازگشت. نه ساله بودم، در خیابان سرد و خیس پیشوند = st1 /Springfield، با یک کیسه مجله روی دوشم قدم می زدم. آن روز در سفرهایم، بالاخره به آن شرکت آمدم، صاحبش، آقای رادر، همیشه مرا به آنجا می برد تا از کارگرانش بپرسد که آیا مجله می خواهند. با تکان دادن باران مانند سگ خیس، وارد دفتر آقای رادر شدم. بعد از یک نگاه سریع مرا به سمت شومینه هدایت کرد. با توجه به سوراخ بالای کفشم گفت: با من بیا! منو میکشه تو ماشینش . جلوی یک کفش فروشی توقف کردیم. در داخل، فروشنده ای بهترین جفت آکسفورد را که تا به حال دیده بودم به من تعبیه کرد. وقتی در آنها بلند شدم حدود 10 فوت بلند شدم. آقای رادر گفت: "ما هم یک جفت جوراب جدید می خواهیم." در دفترش، آقای رادر یک کارت بیرون آورد، چیزی روی آن نوشت و به من داد. با چشمانی اشک آلود خواندم: _ . او با محبت گفت: جیمی، می خواهم بدانی که دوستت دارم. خداحافظی کردم و برای اولین بار شعله امیدی را حس کردم که به نحوی همه چیز درست خواهد شد. با افرادی مثل آقای رادر در دنیا، امید، مهربانی و عشق وجود داشت و این همیشه باعث تغییر می شد.
سوال: نویسنده به شرکت آقای رادر آمد زیرا _ .
1. او می خواست از آقای رادر برای فروش نکردن مجلات متاسفم
2. آقای رادر یکی از افراد او بود
3. او می خواست از آقای رادر بخواهد که به او کاری پیشنهاد دهد
4. او می خواست پس از سفر به جاهای مختلف، دوباره تلاش کند