متن: من مادر سه فرزند هستم و به تازگی مدرک دانشگاهی خود را به پایان رسانده ام. آخرین کلاسی که باید می رفتم درس اجتماعی بود. آخرین پروژه این اصطلاح «لبخند» نام داشت. از آخرین کلاس خواسته شد که بیرون برود و به سه نفر لبخند بزند و واکنش آنها را مستند کند. بلافاصله پس از اینکه پروژه به ما داده شد، من و شوهرم، کوچکترین پسرم، یک صبح سرد ماه مارس به مک دونالد رفتیم. این فقط راه ما برای به اشتراک گذاشتن زمان بازی ویژه با پسرمان بود. ما در صف ایستاده بودیم و منتظر بودیم که به ما سرویس بدهند، که ناگهان همه اطرافیان ما شروع به عقب نشینی کردند. برگشتم و متوجه شدم که پشت سرم دو مرد بی‌خانمان با بوی وحشتناک «بدن کثیف» ایستاده بودند. آقا کوتاه قد نزدیک من «لبخند» می زد. چشمان آبی آسمانی زیبای او پر از نور بود که در جستجوی پذیرش بود. مرد دوم در حالی که پشت دوستش ایستاده بود با ناراحتی با دستانش بازی کرد. متوجه شدم که مرد دوم دچار مشکل ذهنی شده است و آقای چشم آبی نجات او بوده است. مرد کوتاه قد فقط یک قهوه خواست زیرا این تمام چیزی بود که آنها می توانستند بخرند. لبخندی زدم و از خانم جوانی که پشت پیشخوان بود خواستم دو وعده صبحانه دیگر در سینی جداگانه به من بدهد. سپس از گوشه ای به سمت میز مردانه رفتم. سینی را روی میز گذاشتم و دستم را روی دست سرد آقا چشم آبی گذاشتم. با چشمان اشک آلود به من نگاه کرد و گفت: ممنون. زمانی که برای پیوستن به شوهر و پسرم دور شدم شروع به گریه کردم. وقتی نشستم شوهرم به من لبخند زد و گفت: برای همین خدا تو را به من داد عزیزم تا به من امید بدهی. در آخرین عصر کلاس، "پروژه من" را تحویل دادم و مربی آن را خواند. سپس او به من نگاه کرد و گفت: "می توانم این را به اشتراک بگذارم؟" به آرامی سر تکان دادم که توجه کلاس را به خود جلب کرد. او شروع به خواندن کرد و همه ما می دانستیم که باید مردم را شفا دهیم و شفا پیدا کنیم. من با یکی از بزرگترین درس هایی که تا به حال یاد گرفتم فارغ التحصیل شدم: پذیرش بدون قید و شرط. "مردم را دوست بدارید و از چیزها استفاده کنید --- عاشق چیزها نباشید و از مردم استفاده کنید."
سوال: با توجه به متن، کدام یک از موارد زیر صحیح نیست؟
1. شوهر نویسنده بسیار به او افتخار می کرد.
2. کاری که نویسنده با مردان انجام داد، افراد زیادی را تحت تأثیر قرار داد.
3. مردان بی خانمان هر چه فقیر بودند، آبروی خود را داشتند.
4. نویسنده احساس کرد که ما باید بدانیم چگونه مردم را شفا دهیم.