متن: دانشمندان همیشه به سطح بالای سازماندهی در جوامع مورچه ها علاقه مند بوده اند. محققان آمریکایی ساخت قایق های نجات دهنده توسط مورچه ها را تماشا کرده اند تا در هنگام سیل روی آب بمانند. آنها همچنین ثبت کرده‌اند که چگونه کلنی‌های مورچه‌ها ملکه بعدی خود را انتخاب می‌کنند - ماده‌ای که کارش تولید تخم است نه جستجوی غذا برای دیگران. فناوری جدید به بهبود درک محققان از حشرات کمک می کند. اما هنوز چیزهای زیادی برای آموختن وجود دارد. مورچه های آتشی که در جنگل های برزیل زندگی می کنند، در محیطی که سیل در آن رایج است، کاملا در خانه هستند. حشرات برای نجات خود، پاهای خود را به هم متصل می کنند و قایق های شناور ایجاد می کنند. برخی از قایق های مورچه می توانند تا 20 سانتی متر عرض داشته باشند. دیوید هو که یک مهندس مکانیک در موسسه فناوری جورجیا است، همچنین به عنوان جورجیا تک شناخته می شود، می گوید: "اگر شما 100 مورچه دارید، یعنی 600 پا، 99 درصد از این پاها به همسایه متصل می شوند. در حفظ این شبکه بسیار بسیار خوب است." دیوید هو و دیگر محققان جورجیا تک می خواهند مورچه ها و راز مهندسی آنها را مطالعه کنند. آن‌ها قایق‌های مورچه‌ها را منجمد می‌کنند و سپس با کمک فناوری محاسباتی یا CT، به آن‌ها نگاه می‌کنند. تصاویر نشان می‌دهند که مورچه‌های بزرگ‌تر در موقعیت‌های مرکزی که مورچه‌های کوچک‌تر آن‌ها را نگه می‌دارند، خدمت می‌کنند. مورچه های بزرگتر حفره هایی از هوا تشکیل می دهند که حشرات را شناور نگه می دارد. دانشمندان می‌گویند ربات‌های کوچک یا موادی که می‌توانند شکل خود را تغییر دهند، می‌توانند به روشی مشابه برنامه‌ریزی شوند و در جهت یک هدف مشترک کار کنند. محققان دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی نیز در حال مطالعه روی مورچه ها هستند. آنها بررسی کردند که چگونه مورچه های جهنده هندی وقتی که ماده یا ملکه برتر خود را از دست می دهند، رهبر کلنی را انتخاب می کنند.
سوال: از سخنان دیوید هو چه می توانیم بفهمیم؟
1. مورچه ها راه حفظ اندام خوب را می دانند.
2. مورچه ها راه پیوستن محکم به یکدیگر را می دانند.
3. مورچه ها راه کنار آمدن با یکدیگر را می دانند.
4. مورچه ها راه تشکیل یک جامعه هماهنگ را می دانند.