متن: چند ماه قبل از تولد من، پدرم با غریبه ای آشنا شد که تازه وارد شهر کوچک ما شده بود. پدر از همان ابتدا مجذوب این تازه وارد دلربا شد و خیلی زود او را به زندگی با خانواده ما دعوت کرد. غریبه به سرعت پذیرفته شد و چند ماه بعد به استقبال من آمد. وقتی بزرگ شدم، هرگز جایگاه او در خانواده ام را زیر سوال نبردم. در ذهن جوان من او موقعیت خاصی داشت. والدینم مربیان مکمل بودند: مامان کلمات را به من یاد داد و پدر به من یاد داد که از آنها اطاعت کنم. اما غریبه... او قصه گوی ما بود. او ما را ساعت ها با ماجراجویی، رمز و راز و کمدی نگه می داشت. اگر می خواستم درباره سیاست، تاریخ یا علم چیزی بدانم، او همیشه پاسخ های گذشته را می دانست، حال را می فهمید و حتی به نظر می رسید قادر به پیش بینی آینده است! او مرا می خنداند و من را به گریه انداخت. مرد غریبه هرگز حرفش را قطع نکرد، اما به نظر می رسید بابا مشکلی نداشت. اکنون می دانم که مفاهیم اولیه من در مورد رابطه به شدت تحت تأثیر غریبه ها بوده است. او بارها و بارها با ارزش‌های والدینم مخالفت می‌کرد، اما به ندرت مورد سرزنش قرار می‌گرفت... و هرگز از او خواسته نشد که آنجا را ترک کند. بیش از پنجاه سال از زمانی که غریبه به خانواده ما نقل مکان کرد می گذرد. او درست با هم ترکیب شده است، اما تقریباً به همان اندازه که در ابتدا بود جذاب نیست. با این حال، اگر امروز وارد اتاق پدر و مادر من می‌شوید، باز هم او را می‌بینید که در گوشه‌ای نشسته و منتظر است تا کسی به صحبت‌های او گوش دهد و نقاشی‌هایش را تماشا کند. نام او؟ ما فقط به او می گوییم ... "تلویزیون". او اکنون یک خواهر کوچکتر دارد. ما او را "کامپیوتر" می نامیم.
سوال: وقتی غریبه برای زندگی با خانواده ما آمد، او _ .
1. توسط بچه ها نادیده گرفته شد
2. بدون دلیل رانده شد
3. رها شد چون خیلی پر سر و صدا بود
4. مورد قبول هر عضو خانواده