متن: بچه ها خیلی خیلی _ و خاطرات عالی دارند. نزدیک کریسمس پارسال، داشتیم میرفتیم خونه مادربزرگ. رانندگی یک ساعت طول کشید، بنابراین ما زمان زیادی برای گپ زدن داشتیم. منتظر بودیم که به بزرگراه برویم که دخترم هیلی متوجه مردی بی خانمان شد که هیچ تابلویی در دست نداشت. "مامان، آیا آن مرد بی خانمان است؟" من به او گفتم که باور دارم او است. سوار اتوبان شدیم و دور شدیم. اما چت متوقف شده بود. هیلی در تمام طول مسیر ساکت بود. چند ساعتی را در خانه مادربزرگ گذراندیم و بعد وسایلمان را جمع کردیم تا به خانه برگردیم. همانطور که به عقب برمی گشتیم، هیلی روی صندلی خود خش خش می کرد و سعی می کرد به چیزی در کف ماشین برسد. از او خواستم آرام بنشیند، زیرا نگران این بودم که کمربندش از روی صندلی بالا برود. چیزی زمزمه کرد و عقب نشست. "مامان، مرد بی خانمان هنوز هم امشب بیرون است؟" به او گفتم مطمئن نیستم، شاید. یک شب یخبندان بود و من هم اکنون شروع کردم به فکر کردن به آن مرد و اینکه چقدر سرد است. ناگهان، وقتی به خروجی بزرگراه رسیدیم، هیلی فریاد زد: "او آنجاست! او آنجاست!" و شروع کرد به پایین کشیدن پنجره اش. "مامان، من این دستکش و روسری را اینجا پیدا کردم. می توانم آنها را به او بدهم؟ می توانم؟" او پرسید. به لبه جاده کشیدم و به مرد اشاره کردم که بیاید. هیلی به او لبخند زد و هدیه اش را به او داد. نگاهی به صندلی سرنشین جلو انداختم، پر از پسماندهای خانه مادربزرگ، و آن‌ها را هم به او دادم. مرد از ما تشکر کرد، دست مرا در دستش گرفت و سرمای شدید آنها را حس کردم. شبی امن را برایش آرزو کردیم و به راه خود به سوی خانه گرممان ادامه دادیم. "هیلی، این از شما بسیار شیرین بود!" به او گفتم. مامان دستکش و روسری تو بودند، اما دستانش سردتر به نظر می رسید و باید به دنبال خانه اش باشد! قبلاً در مورد بی خانمانی صحبت کرده بودیم، و من می‌شنیدم که به او می‌گفتم: "کسی که خانه‌اش را از دست داده است." او حرف های من را به معنای واقعی کلمه گرفته بود و فکر می کرد خانه مرد مانند یک توله سگ گم شده است. در سفر به خانه، و وقتی فرشته خوابم را آن شب به داخل خانه بردم، قلبم پر از قدردانی شد.
سوال: دختر فکر می کرد "آدم بی خانمان" فردی است که _ .
1. خانه ای برای رفتن نداشت
2. توله سگ خود را از دست داده بود
3. به دستکش و روسری نیاز داشت
4. نتوانست خانه اش را پیدا کند