متن: در جامعه مدرن بحث های زیادی در مورد رقابت وجود دارد. برخی برای آن ارزش زیادی قائل هستند و معتقدند که این امر مسئول پیشرفت و رفاه اجتماعی است. دیگران می گویند که رقابت بد است. که یک نفر را در مقابل دیگری قرار می دهد ; که منجر به روابط غیر دوستانه بین افراد می شود. من به بسیاری از بچه ها آموزش داده ام که معتقد بودند ارزش خود به عملکرد خوب آنها در تنیس و سایر مهارت ها بستگی دارد. برای آنها، بازی خوب و برنده شدن اغلب امور مرگ و زندگی است. متأسفانه در جست‌وجوی موفقیت‌آمیز آن‌ها، رشد بسیاری از ویژگی‌های انسانی دیگر فراموش می‌شود. با این حال، در حالی که به نظر می رسد برخی در میل به موفقیت گم شده اند، برخی دیگر نگرش مخالف دارند. در فرهنگی که فقط برای برنده ارزش قائل است و به بازیکنان عادی توجهی نمی کند، رقابت را به شدت مقصر می دانند. در میان _ جوانانی هستند که تحت فشارهای رقابتی والدین یا جامعه رنج برده اند. آموزش دادن به این جوانان . من اغلب در آنها میل به شکست را مشاهده می کنم. به نظر می رسد آنها با تلاش نکردن برای پیروزی یا رسیدن به موفقیت به دنبال شکست هستند. با تلاش نکردن، آنها همیشه بهانه ای دارند: "ممکن است باختم. اما مهم نیست زیرا واقعاً تلاش نکردم." آنچه معمولاً توسط خودشان اعتراف نمی شود این باور است که اگر واقعاً تلاش کرده اند و باخته اند. که معنی زیادی خواهد داشت . چنین ضرری معیاری برای ارزش آنها خواهد بود. بدیهی است که این باور همانند رقبای واقعی است که سعی در اثبات خود دارند. هر دو بر اساس این باور اشتباه هستند که احترام به خود به عملکرد خوب فرد در مقایسه با دیگران بستگی دارد. هر دو می ترسند ارزشی برایشان قائل نشوند. تنها زمانی که این ترس اساسی و اغلب دردسرساز شروع به از بین رفتن می کند، می توانیم معنای جدیدی را در رقابت کشف کنیم.
سوال: این قسمت عمدتاً در مورد چه چیزی صحبت می کند؟
1. رقابت به ایجاد احترام به خود کمک می کند.
2. نظرات در مورد رقابت در بین مردم متفاوت است
3. رقابت برای توسعه کیفیت شخصی مضر است.
4. شکست ها تجربیات لازم در رقابت هستند