متن: به مدت سی سال، جانسون ساعت 9 صبح به محل کار خود رسید. دقیقا. او هرگز یک روز را از دست نداد و هرگز دیر نکرد. با این حال، در یک روز خاص، ساعت 9 صبح. بدون آمدن جانسون گذشت، باعث ایجاد حس و حال شد. همه کارگران ایستادند و منتظر بودند و خود رئیس به ساعتش نگاه کرد و شکایت کرد. سرانجام، دقیقاً ساعت ده، جانسون آمد، لباس‌های گرد و خاکی و پاره، صورتش زخمی و کبود شده، عینکش خم شد. او به طرز دردناکی به ساعت زمان لنگید، با مشت محکمی به داخل کوبید و در حالی که می‌دانست همه نگاه‌ها به او دوخته شده است، گفت: افتادم و از دو پله در مترو پایین آمدم و نزدیک بود خودم را بکشم. اما رئیس گفت: "و پایین آمدن دو پله یک ساعت طول کشید؟"
سوال: رئیس وقتی گفت "و پایین آمدن دو پله یک ساعت طول کشید" یعنی چه؟
1. او نگران سلامت جانسون بود.
2. او خوشحال بود که جانسون دیر سر کار آمد.
3. او از دیر آمدن جانسون به سر کار شگفت زده شد.
4. او می خواست بیشتر درباره دلیل دیر آمدن جانسون به محل کار بداند.