متن: یک روز بعد از شام، آقا و خانم تیسیچ یک جلسه خانوادگی تشکیل دادند. آقای تیسیچ اعلام کرد: ما باید تصمیم سختی می گرفتیم. - می بینید، به مادر شما پستی به عنوان مدیر یک ایستگاه تلویزیونی در شیکاگو پیشنهاد شده است. متاسفانه ایستگاه اینجا نیست. پس از تفکر طولانی و سخت در مورد آن، به این نتیجه رسیدیم که تصمیم درست انتقال به شیکاگو است. مارک شوکه به نظر می‌رسید، در حالی که خواهرش راشل با نفس نفس زدن شروع به پرسیدن کرد که چه زمانی حرکت می‌کنند. - تعجب آور است، اما هیجان انگیز! او گفت. مارک به سادگی گفت: - ما نمی توانیم برویم - من نمی توانم همه دوستانم را ترک کنم. من ترجیح می دهم اینجا بمانم و با تامی لیونز زندگی کنم! Tisichs امیدوار بودند که تا زمانی که در ماه اوت نقل مکان کردند، مارک بیشتر به ایده ترک عادت کند. با این حال، او هیچ نشانه ای از پذیرش این خبر را نشان نداد و از بسته بندی وسایل خود خودداری کرد. وقتی صبح حرکت فرا رسید، مارک هیچ جا پیدا نشد. پدر و مادرش به خانه تامی لیون زنگ زدند، اما خانم لیون گفت که مارک را ندیده است. خانم تیسیچ به طور فزاینده‌ای نگران می‌شد، در حالی که شوهرش از پسرشان به خاطر رفتار غیرمسئولانه‌اش عصبانی بود. چیزی که آن‌ها نمی‌دانستند این بود که مارک شروع به رفتن به سمت خانه تامی کرده بود، با تصور ضعیفی که برای چند روز در اتاق زیر شیروانی لیون پنهان شده بود. اما اتفاقی در راه افتاد که مارک از کنار تمام منظره آشنای محله عبور کرد: حصاری که او و مادرش نقاشی کرده بودند، درختی که او و خواهرش از آن بالا می رفتند، و پارکی که او و پدرش اغلب عصرانه در آن پیاده روی می کردند. با یکدیگر. اینها بدون خانواده او چقدر معنی دارند؟ چه کسی آنها را در وهله اول خاص می کند؟ مارک برای پاسخ دادن به این سوال وقت نگرفت، اما در عوض با عجله به خانه‌اش برگشت و از خود پرسید که آیا کارتن متحرکی با اندازه مناسب برای نگهداری مجموعه رکوردهای او وجود دارد یا خیر.
سوال: دلیل رفتن مارک به خانه این بود که _ .
1. او نمی خواست عقب بماند
2. او آرزو داشت که فرد مسئولیت پذیرتری باشد
3. او امیدوار بود با والدینش به توافق برسد
4. او متوجه شد که خانواده اش برای او بسیار مهم هستند