متن: او پیرمردی بود که به تنهایی در قایق در گلف استریم ماهیگیری می کرد و حالا هشتاد و چهار روز بدون ماهی گرفتن رفته بود. در چهل روز اول پسری با او بود. اما پس از چهل روز بدون ماهی، والدین پسر به او گفته بودند که پیرمرد اکنون قطعاً و بالاخره سالاو است که بدترین نوع بدشانسی است و پسر به دستور آنها با قایق دیگری رفته بود که اولی سه ماهی خوب صید کرد. هفته پسر را غمگین می‌کرد که می‌دید پیرمرد هر روز با اسکیفش خالی می‌آمد و همیشه پایین می‌رفت تا به او کمک کند یا سیم‌پیچ‌ها را حمل کند یا گاف و زوبین و بادبانی را که دور دکل پهن کرده بود. بادبان را با کیسه های آرد وصله کرده بودند و مانند پرچم شکست دائمی به نظر می رسید. پیرمرد لاغر و لاغر با چین و چروک های عمیق در پشت گردنش بود. لکه‌های قهوه‌ای سرطان پوست که خورشید از انعکاس آن در دریای استوایی به ارمغان می‌آورد، روی گونه‌هایش بود. لکه‌ها به خوبی از کناره‌های صورتش می‌ریختند و دست‌هایش زخم‌های عمیقی از دست زدن به ماهی‌های سنگین روی طناب‌ها داشت. اما هیچ کدام از این زخم ها تازه نبودند. قدمت آنها به اندازه فرسایش در یک بیابان بدون ماهی بود. همه چیز او پیر بود جز چشمانش و همرنگ دریا و شاداب و شکست ناپذیر. پسر در حالی که از بانکی که اسکیف بالا کشیده شده بود بالا می رفتند به او گفت: سانتیاگو. "من می توانم دوباره با شما بروم. ما مقداری پول درآورده ایم." پیرمرد ماهیگیری را به پسر یاد داده بود و پسر او را دوست داشت. پیرمرد گفت: نه. "شما با یک قایق خوش شانس هستید. با آنها بمان." اما به یاد داشته باشید که چگونه هشتاد و هفت روز را بدون ماهی گذراندید و ما به مدت سه هفته هر روز ماهی های بزرگ را صید کردیم. پیرمرد گفت: یادم می آید. "می دانم که مرا ترک نکردی چون شک داشتی." "این بابا بود که باعث شد من را ترک کنم. من یک پسر هستم و باید از او اطاعت کنم." پیرمرد گفت: می دانم. "این کاملا عادی است." "او ایمان زیادی ندارد." پیرمرد گفت: نه. "اما ما داریم. نه؟" پسر گفت: بله. "میتونم یه آبجو در تراس بهت پیشنهاد بدم و بعد وسایل رو ببریم خونه." "چرا که نه؟" پیرمرد گفت "بین ماهیگیران."
سوال: پسر پیرمرد را رها کرد و با قایق دیگری برای ماهیگیری رفت زیرا _ .
1. پیرمرد ترجیح داد به تنهایی ماهی بگیرد
2. پیرمرد بدشانس بود
3. والدین پسر به او دستور دادند
4. بادبان پیرمرد حکایت از شکست دائمی داشت