متن: هر مهاجری زندگی دوگانه ای دارد. هر مهاجری هویتی دوگانه و دیدی دوگانه دارد و بین یک خانه قدیمی و جدید، یک خود قدیمی و جدید معلق است. البته تصور یک خانه جدید به یک معنا به اندازه تصور والدین جدید غیرممکن است. والدین همان هستند که هستند. خانه همان چیزی است که هست با این حال، خانه، مانند والدین، باید از طریق عشق مشروعیت یابد. در غیر این صورت، این فقط یک واقعیت جغرافیایی یا زیست شناسی است. اکثر مهاجران به آمریکا به عشق خود به خانه های قدیمی خود خیانت شده بودند: آنها واقعاً کشورهای خود را رها نکردند. کشورهایشان آنها را رها کردند. در آمریکا، آنها امکان یک عشق جدید، فرصتی برای پرورش خود جدید پیدا کردند. نه یکنواخت، نه بدون استثنا. هر نسلی جنبش «نمی دانم» خود را دارد. ترس و نفرت قابل درک آن از تهاجم بیگانگان امروز نیز مانند همیشه صادق است، اما با وجود همه اینها، نگرش آمریکایی ها منحصر به فرد است. در طول تاریخ، تبعید یک فاجعه بوده است. آمریکا آن را به یک پیروزی تبدیل کرد و مهاجران خود را در مرکز یک حماسه ملی قرار داد. حماسه ممکن است زیرا آمریکا به همان اندازه که یک کشور است یک ایده است. آمریکا هیچ ربطی به وفاداری به یک سلسله ندارد و با وفاداری به مکان خاصی ارتباط چندانی ندارد، بلکه همه چیز مربوط به وفاداری به یک سری اصول است. برای مهاجران، این اصول به ویژه واقعی است، زیرا اغلب آنها در سرزمین مادری خود غایب یا نقض شده اند. در دهه 60 و 70، زمانی که بیگانگی در حال شکوفایی بود، تصادفی نبود که اغلب به نظر می رسید آمریکایی های "بومی" احساس بیگانگی می کردند، در حالی که بیگانگان یا فرزندان بیگانگان از ارزش های بومی حمایت می کردند. دیدگاه دوگانه این مهاجر منجر به یک دیدگاه خاص و تا حدودی منحرف نسبت به آمریکا می شود که می تواند گمراه کند، اما همچنین می تواند در چیزهایی که برای آمریکایی های بومی آشکار است آشکار شود. روان‌پزشک رابرت کولز در مورد کسانی صحبت می‌کند که «در جهان‌ها می‌چرخند و از آن دنیای جدیدی را تجربه می‌کنند». "خانه جایی است که شما خوشحال هستید." احساساتی، شاید، و قطعا نه به طور متعارف میهن پرستانه، اما برای کشوری مناسب است که جستجوی خوشبختی را در سند تأسیس خود نوشته است. این برای مهاجر در آمریکا ادامه دارد، و هرگز متوقف نمی شود، اما در یک لحظه خاص آرام می گیرد. تعیین لحظه دشوار است، اما شاید زمانی اتفاق بیفتد که زندگی دوگانه و دید دوگانه مهاجر با هم به سمت یک حالت ذهنی پیوند بخورند. هنگامی که زندگی قدیمی، خانه قدیمی به یک غیرواقعی محو می‌شود: مکان‌هایی که فرد صرفاً از آنها بازدید می‌کند، در واقع یا در ذهن، و در حال تمرین گردشگری خاطره. زمانی اتفاق می افتد که مهاجر درس نهایی خود را می آموزد: بالاتر از همه کشورها، آمریکا، اگر دوستش داشته باشد، عشق را برمی گرداند.
سوال: نتیجه نگرش منحصر به فرد آمریکایی ها نسبت به مهاجران چیست؟
1. مهاجران نقش مهمی در تاریخ آمریکا داشته اند.
2. مهاجران نسبت به کشورهای دیگر رنج های بیشتری را متحمل شده اند.
3. مهاجران یک فاجعه برای توسعه آمریکا بوده اند.
4. مهاجران باعث ترس و نفرت آمریکا شده اند.