متن: تخمین زده می شود که سالانه هشت میلیون نفر در بریتانیا از پیاده روی در منطقه پیک لذت می برند. اما چیزی که بسیاری از علاقه‌مندان به سرگرمی‌های بیرون از خانه نمی‌دانند این است که «حق پیاده‌روی» آن‌ها توسط مردانی به دست آمده است که آزادی خود را برای دسترسی به روستا برای همه قربانی کردند. در سال 1932، زمین داران ثروتمند از مناطق وسیعی از ارتفاعات برای شکار استفاده خصوصی داشتند. نگهبانان واکرها را بیرون نگه داشتند تا اینکه گروهی متشکل از 400 نفر از منچستر و یورکشایر به رهبری بنی روتمن درگیر یک تجاوز دسته جمعی شدند. مبارز با چهار مرد دیگر به زندان افتاد. این رویداد توسط بسیاری با شروع جنبشی که راه را برای ایجاد پارک های ملی هموار کرد، حمایت می شود. آقای روتمن در سال 2002 درگذشت، اما اکنون به خاطر مشارکتش با افشای یک پلاک آبی در خانه سابقش در خیابان کرافتن، تیمپرلی، منچستر بزرگ، مورد تجلیل قرار می گیرد. استاد بازنشسته، هری، که راه پدرش را با تخصص در مسائل زیست محیطی دنبال کرد، می‌گوید: «او مردی بسیار خوش‌بین بود و زمانی که به زندان رفت بهترین استفاده را از آن کرد. بیشتر عمرش در مورد مسائل زیست محیطی به مبارزات انتخاباتی پرداخت.» آقای روتمن زنده ماند تا قانون حقوق راه روستایی را در سال 2000 توسط پارلمان تصویب کرد و آزادی روستاها را برای نسل های آینده تضمین کرد. رولی اسمیت، یکی از دوستان آقای روتمن و نویسنده کتاب‌های راهنما، می‌گوید: «به خاطر آن‌ها است که به آنچه امروز داریم رسیده‌ایم». جاناتان کوپه، عضو شورای ترافورد، گفت: "افتخار داشتن یک پلاک آبی منتسب به شما به این معنی است که شما واقعاً در جامعه تأثیر گذاشته اید." آقای روتمن به تغییر تاریخ کمک کرد و به خاطر اوست که می‌توانیم امروز تا آنجا که می‌توانیم از روستاهای محلی لذت ببریم.
سوال: علاوه بر "خوش بینانه"، کدام یک از موارد زیر آقای روتمن را بهتر توصیف می کند؟
1. محتاط
2. مشخص
3. قابل توجه
4. جاه طلب