متن: یکی از بزرگترین منابع ناراحتی، در تجربه من، مشکلی است که ما در پذیرش چیزها آنگونه که هستند داریم. وقتی چیزی را می بینیم که دوست نداریم، آرزو می کنیم که ای کاش می توانست متفاوت باشد. ما برای چیزی بهتر فریاد می زنیم. این ممکن است طبیعت انسان باشد، یا شاید این چیزی است که در فرهنگ ما ریشه دوانده است. ریشه ناراحتی لزوماً این نیست که ما بخواهیم همه چیز متفاوت باشد. ما آن را بد قضاوت کرده‌ایم، نه اینکه بگوییم، "این بد یا خوب نیست، و همین است." در یکی از کتاب‌هایم گفتم: «باید از مردم انتظار داشته باشید که اوضاع را به هم بریزند و انتظار داشته باشید که اوضاع متفاوت از آنچه شما برنامه‌ریزی کرده‌اید پیش برود». برخی از خوانندگان می گویند خیلی غم انگیز است که انتظار داشته باشیم همه چیز اشتباه شود. با این حال، تنها زمانی منفی است که آن را منفی ببینی و آن را بد قضاوت کنی. در عوض، می‌توانید آن را به‌عنوان روشی که دنیا کار می‌کند بپذیرید و سعی کنید دلیل آن را بفهمید. این را می توان در مورد هر کاری که انجام می دهید اعمال کرد: اینکه دیگران چگونه در محل کار عمل می کنند، سیاست چگونه کار می کند و رسانه های خبری چقدر می توانند افسرده کننده باشند. _ خیلی تو را از غم نجات می دهد، زیرا دیگر نمی گویی: "اوه، ای کاش اتفاقات بدی نمی افتاد!" آیا این بدان معناست که شما هرگز نمی توانید چیزها را تغییر دهید؟ نمی توانید چیزها را همانطور که هستند بپذیرید، اما به این دلیل که از روند تغییر، یادگیری و رشد لذت می برید. آیا می توانیم این دنیا را به مکانی بهتر تبدیل کنیم؟ به عنوان یک شخص، برای ایجاد تغییر در این دنیا. این مسیر درستی است که انتخاب می کنید، زیرا از آن مسیر لذت می برید. بنابراین، وقتی خود را در حال قضاوت و آرزوی تفاوت می بینید، رویکرد متفاوتی را امتحان کنید: بپذیرید، و درک کنید. ممکن است به نتایج جالبی منجر شود.
سوال: نویسنده معتقد است که ما احساس ناراحتی می کنیم شاید به خاطر _ .
1. این احساس طبیعی ما در زندگی است
2. فرهنگ از ما می خواهد که با دیگران متفاوت باشیم
3. هر کس نظرات خود را در مورد چیزها دارد
4. ما در ابتدا چیزی را دوست نداریم