متن: آیا این تعجب آور نیست که چقدر زمان صرف صحبت در مورد غذا می کنیم؟ "تا حالا خوردی...؟" "برای ناهار چی خوردی؟" و غیره و با این حال، وقتی از کشوری به کشور دیگر سفر می کنید، متوجه می شوید که مردم احساسات کاملاً متفاوتی نسبت به غذا دارند. مردم اغلب احساس می کنند آنچه می خورند طبیعی است و آنچه دیگران می خورند عجیب یا احمقانه است. به عنوان مثال، در بیشتر مناطق آسیا، هیچ غذایی بدون برنج کامل نمی شود. در انگلستان مردم هر روز سیب زمینی می خورند. در خاورمیانه، نان بخش اصلی هر وعده غذایی است. خوردن مانند بسیاری از کارهایی که انجام می دهیم، تبدیل به عادتی می شود که تغییر آن دشوار است. آمریکایی ها دوست دارند مقدار زیادی آب پرتقال و قهوه بنوشند. انگلیسی ها چهار یا پنج بار در روز چای می نوشند. استرالیایی ها مقدار زیادی آبجو می نوشند و فرانسوی ها هر روز شراب می نوشند. نوع گوشتی که مردم دوست دارند بخورند نیز از کشوری به کشور دیگر متفاوت است. تصور می شود که گوشت اسب در فرانسه خوشمزه است. در هنگ کنگ، برخی از مردم از خوردن مار لذت می برند. نیوزلندی ها گوسفند می خورند اما گوشت بز را هرگز نمی خورند. ژاپنی ها به دلیل بوی آن دوست ندارند گوشت گوسفند بخورند، اما از خوردن ماهی خام لذت می برند. بنابراین به نظر می رسد که اگرچه غذا خوردن موضوعی است که می توانیم ساعت ها در مورد آن صحبت کنیم، اما در صحبت های ما عقل سلیم بسیار کمی وجود دارد. مردم در همه جا از خوردن آنچه همیشه می‌خوردند لذت می‌برند و ما نمی‌توانیم برای تغییر عادات غذایی‌مان کاری انجام دهیم.
سوال: انگلیسی ها چهار یا پنج بار در روز چای می نوشند _ .
1. زیرا به راحتی تشنه می شوند
2. زیرا در بریتانیا چای فراوان وجود دارد
3. به دلیل عادت نوشیدن آنها
4. زیرا زمان کافی برای این کار دارند