متن: هنگامی که او هنوز کودک بود، پدر ایواتاکه در دریای هاوایی گم شد. خانواده او بدون غذا مجبور به نقل مکان به ژاپن شدند، جایی که ایواتاکه در طول جنگ به ارتش پیوست. او با سقوط بمب در هیروشیما یک برادرش را از دست داد. اما در تمام مدت یک چیز بدون تغییر باقی مانده است. والدین او در سال 1937 یک درخت کریسمس خریدند، و خانواده‌اش از آن زمان هر کریسمس آن را بیرون می‌آورند، حتی اگر این کار را انجام دهند گوشت خطر دستگیری را در پی دارد. ایواتاکه در حالی که او و همسرش آخرین ضربه ها را بر روی درختی که حدود 3 فوت ارتفاع دارد، انجام می دادند، گفت: "این درخت نور درخشانی بود، زیرا نمادی از اتحاد در خانواده من بود." امسال یک بار دیگر آن را بیرون آوردند، «70 سال است که هر سال این درخت را می گذاریم». ایواتاکه اگرچه خود را بودایی می‌داند، اما در یک سنت مسیحی بزرگ شد. او هنوز عکسی از کلیسای چوبی کوچک در مائوری نگه می دارد که در آن او و پنج برادرش به مراسم کلیسا و مدرسه یکشنبه می رفتند. کریسمس همیشه زمان خاصی بود. پدرش در یک فروشگاه کار می کرد و ایواتاکه روزی را به یاد می آورد که با درختی به خانه آمد. چیز خاصی نبود، فقط فلز و پلاستیک، نوعی دکوراسیون که به راحتی می توان روی میز یا گوشه ای در جایی قرار داد. او یک رشته چراغ نیز گرفت، از آن جورهایی که لامپ های بزرگ دارند. کمی بعد پدرش در یک تصادف ماهیگیری جان باخت. جسدش هیچ وقت پیدا نشد. مادر ایواتاکه در ژاپن خانواده داشت و برادران کوچکتر ایواتاکه را به آنجا برد. ایواتاکه برای فارغ التحصیلی از دبیرستان عقب ماند. در سال 1941، شش ماه قبل از پرل هاربر، او به ژاپن نیز نقل مکان کرد. او گفت: اوضاع بد بود. ابرهای جنگی همه جا آویزان بود.
سوال: چه چیزی را می توانیم از این متن استنباط کنیم؟
1. از سال 1937 هیچ چیز در خانه Iwtake تغییر نکرده است.
2. ایواتاکه مدتی تنها در هاوایی ماند.
3. جنگ باعث ناراحتی نویسنده و همسرش شد.
4. دبیرستان را در ژاپن به پایان رساند.