متن: یک روز معلم ما در مورد کلیشه های افراد مختلف صحبت کرد. من کلیشه های مکزیکی ها را یاد گرفتم: آنها فقیر و تنبل هستند. من از کسی که هستم خجالت می کشیدم زیرا یک مکزیکی هستم و فکر می کردم که موفقیت برایم سخت است. یک روز در کلاس یازدهم، در کلاس تاریخ بحث کردیم. بچه کنارم گفت: تو شبیه یکی از مکزیکی‌هایی هستی که در خیابان غذا می‌فروشند. به او گفتم که او هم مکزیکی است. گفت من مثل تو مکزیکی به نظر نمی رسم پوست روشنی دارم. این اولین باری بود که می‌شنیدم کسی می‌گوید: «من به اندازه تو مکزیکی به نظر نمی‌رسم». آیا ممکن است افرادی که در این کشور موفق می شوند کسانی باشند که شبیه آمریکایی ها هستند؟ در اواخر کلاس یازدهم از من خواسته شد که یک نقد رستوران بنویسم. وقتی به یک رستوران رفتم، گارسون را دیدم که با سرآشپزها صحبت می کند و فکر می کردم که آنها مرا قضاوت می کنند. من عصبی بودم اما نمی‌توانستم آنجا را ترک کنم زیرا باید نقد را بنویسم. دقایقی بعد، گارسون دیگر صحبت نکرد و سفارش مرا گرفت. خوشحال شد به من خدمت کرد. شروع کردم به پرسیدن سوالاتی از او در مورد رستورانش و حدس زدم که او این کار را دوست دارد زیرا یک غذای رایگان به من داد. بعد از اینکه از رستوران خارج شدم، فکر کردم: "این اصلا بد نبود." همه مردم به من به عنوان یک شکست خورده فکر نمی کنند. اکنون در سال آخر برای ریاست مدرسه نامزد می شوم. من مطمئن نیستم که بتوانم برنده شوم، اما به خودم می گویم که اگر می خواهم موفق باشم، باید دست از تحقیر خودم بردارم. من می خواهم ثابت کنم که لاتین تبارها می توانند موفق باشند. من متعلق به ایالات متحده هستم. یک آمریکایی فردی است که بر مشکلات غلبه می کند تا موفق شود و این کاری است که من انجام می دهم.
سوال: ایده اصلی متن چیست؟
1. جایی که فرد به دنیا آمده است بسیار مهم است.
2. مکزیکی بودن در آمریکا سخت است.
3. نظر دیگران بسیار مهم است.
4. این کاری است که او انجام می دهد که او را آمریکایی می کند.