متن: سالها متقاعد شده بودم که رنجم به خاطر جثه ام است. من معتقد بودم که وقتی وزن از بین می رود، زخم های کهنه، دردها و طرد شدن ها را با خود همراه می کند. بسیاری از افراد آگاه به وزن نیز به اشتباه بر این باورند که تغییر بدن ما را برطرف می کند. شاید اشتباه ما این باشد که معتقدیم لاغر بودن برابر با دوست داشته شدن، خاص بودن و گرامی داشتن است. ما خیال پردازی می کنیم که وقتی به هدفی که مدت ها در انتظارش بودیم می رسیم چگونه خواهد بود. ما برای تحقق این رویا بسیار سخت کار می کنیم. سپس، سرانجام، خودمان را آنجا می یابیم. اما ما اغلب چیزهایی را که از دست داده ایم به دست می آوریم. با این حال، ما همچنان معتقدیم که دفعه بعد متفاوت خواهد بود. دفعه بعد، آن را متوقف خواهیم کرد. دفعه بعد، لاغر بودن سرانجام به وعده خود مبنی بر خوشبختی ابدی، عزت نفس و البته عشق عمل خواهد کرد. مدت زیادی طول کشید تا متوجه شدم که چیزهای بیشتری برای یادگیری زیبایی وجود دارد. استانداردهای زیبایی با فرهنگ متفاوت است. در ساموآ یک زن جذاب نیست مگر اینکه بیش از 200 پوند وزن داشته باشد. مهمتر از همه، اگر این خوشبختی است که ما می خواهیم، چرا انرژی خود را به جای اندازه بدنمان در آنجا قرار ندهیم؟ چرا به داخل نگاه نمی کنید؟ بسیاری از ما سخت تلاش می کنیم تا بدن خود را تغییر دهیم، اما بیهوده. ما باید راهی پیدا کنیم تا در درون بدنمان راحت زندگی کنیم و با خود دوست شویم و خود را گرامی بداریم. وقتی نگرش خود را نسبت به خود تغییر می دهیم، کل جهان تغییر می کند.
سوال: این متن سعی دارد بر اهمیت _ .
1. اندازه بدن
2. استانداردهای مختلف زیبایی
3. تفاوت فرهنگ
4. نگرش به زندگی