متن: زنان در آلمان نازی قرار بود شغل بسیار خاصی داشته باشند. هیتلر در این مورد کاملاً واضح بود. این کار این بود که تا زمانی که شوهرانشان کار می‌کنند، مادران خوبی باشند و بچه‌هایشان را در خانه بزرگ کنند. هیتلر به جز برخی رشته های خاص دلیلی نمی دید که یک زن باید کار کند. در عرض چند ماه پس از به قدرت رسیدن هیتلر، بسیاری از پزشکان، معلمان و وکلا زن بودند. با شروع جنگ جهانی دوم، تعداد بسیار کمی از زنان آلمانی در کار تمام وقت بودند. از همان سال‌های ابتدایی زندگی، به دختران آموزش داده می‌شد که همه زنان آلمانی خوب در سنین پایین با یک آلمانی مناسب ازدواج می‌کنند و کار زن این است که خانه‌ای خوب برای شوهر شاغل خود داشته باشد و بچه‌دار شود. یکی از اولین قوانینی که هیتلر پس از به قدرت رسیدن در سال 1933 تصویب کرد، قانون تشویق ازدواج بود. در این قانون آمده بود که تمامی زوج های تازه ازدواج کرده ۱۰۰۰ مارک وام دولتی می گیرند. قرار نبود این وام به سادگی بازپرداخت شود. تولد یک فرزند به این معنی بود که 25 درصد وام نباید بازپرداخت شود. دو فرزند به این معنی بود که 50 درصد وام نیازی به بازپرداخت ندارد. منظور چهار فرزند این بود که کل وام تسویه شده است. علاوه بر این، به عنوان زنان خانه دار و مادر، زندگی آنها تحت کنترل بود. از زنان انتظار نمی رفت که آرایش یا شلوار بپوشند. انتظار می رفت فقط کفش های تخت بپوشند. زنان از لاغری منصرف شدند زیرا این امر برای زایمان بد در نظر گرفته می شد.
سوال: به نقل از متن، زنان در آلمان نازی _ .
1. می تواند آرایش کند یا لباس های زیبا بپوشد
2. باید بچه دار شوند و کارهای خانه را انجام دهند
3. می تواند آموزش خوبی در مدرسه دریافت کند
4. حقوق برابر مردان به آنها پیشنهاد شد