متن: در فیلم‌های فانتزی جیمز کامرون، مانند آواتار و پرتگاه، ناشناخته‌ها به رنگ‌های تزئین شده و مملو از خطر بیگانه است. اما در شیرجه او به عمیق ترین مکان روی زمین، که در یکشنبه ماه گذشته انجام شد، واقعیت بسیار متفاوت بود: سفید، متروک و کسل کننده. کامرون پس از بازگشت از مکان سرد و تاریک در غرب اقیانوس آرام، نزدیک به ۷ مایل (۱۱ کیلومتر) زیر سطح، گفت: «احساس می‌کردم به معنای واقعی کلمه به سیاره دیگری رفته‌ام و برگشته‌ام». "روز بسیار فوق العاده ای بود." کامرون اولین کسی است که از زمانی که دو مرد در سال 1960 یک سفر 20 دقیقه ای به آنجا انجام دادند، عمیق ترین دره اقیانوس را کاوش کرد. او حدود سه ساعت را در تاریکی یخی گذراند که فقط با نورهای زیر یک نفره روشن شده بود. این عمیق ترین بخش از سنگر ماریانا آنقدر دست نخورده است که در ابتدا کسل کننده به نظر می رسید. اما یک چیز عجیب جالب در مورد اولین قطعات ویدیویی که کامرون گرفت وجود دارد - احساس تنهایی. کارگردان تایتانیک گفت: "این واقعاً احساس انزوا است، فهمیدن اینکه چقدر کوچک در این مکان بزرگ، سیاه و ناشناخته هستید." ویدئوی یک دقیقه‌ای بی‌کلمه، که توسط حامی مالی نشنال جئوگرافیک منتشر شده است، نشان می‌دهد که زیردست کامرون در حال سر خوردن روی چیزی است که او آن را «دشت مسطح بسیار نرم و تقریباً ژلاتینی» می‌نامد. برای کامرون، نکته اصلی قدردانی از حضور در آنجا بود. کامرون در جریان یک کنفرانس تلفنی به خبرنگاران گفت: «لحظه‌ای باید توقف می‌کردم، آن را وارد می‌کردم و می‌گفتم: «یعنی چی؟» این سفر فقط نصف مدت زمان برنامه ریزی شده بود زیرا باتری کامرون تمام شد. او گفت که برمی گردد و از آن به صورت سه بعدی فیلم می گیرد تا بعداً مشاهده شود. کامرون گفت: من این را آغاز می دانم. "این یک معامله یک بار نیست و سپس ادامه می دهد. این آغازی است برای باز کردن این مرز جدید."
سوال: چرا کامرون به عمیق ترین مکان روی زمین شیرجه زد؟
1. برای مطالعه موجودات اقیانوسی در عمیق ترین دره.
2. برای اثبات اراده قوی و پشتکار.
3. برای دریافت پشتیبانی از نشنال جئوگرافیک
4. برای باز کردن یک مرز جدید