متن: با رسیدن به سن مناسب (معمولاً بین 18 تا 21 سال)، کودکان تشویق می شوند، اما مجبور نمی شوند که "لانه را ترک کنند" و زندگی مستقلی را آغاز کنند. پس از خروج فرزندان از خانه، اغلب روابط اجتماعی و حمایت مالی در خارج از خانواده پیدا می کنند. والدین برای فرزندان خود ترتیب ازدواج نمی دهند و معمولاً فرزندان برای ازدواج از والدین خود اجازه نمی گیرند. عشق رمانتیک اغلب مبنای ازدواج در ایالات متحده است. جوانان با همسران آینده خود از طریق دوستان دیگر، در مشاغل و در سازمان ها و نهادهای مذهبی ملاقات می کنند. اگرچه کودکان همسر خود را انتخاب می کنند، اما همچنان امیدوارند که والدینشان با انتخاب آنها موافقت کنند. در بسیاری از خانواده ها، والدین احساس می کنند که فرزندان باید تصمیمات اصلی زندگی را خودشان بگیرند. یک والدین ممکن است سعی کنند کودک را تحت تأثیر قرار دهند تا یک حرفه خاص را دنبال کند، اما کودک در انتخاب شغل دیگری آزاد است. گاهی اوقات کودکان دقیقاً برعکس آنچه والدینشان می خواهند برای مستقل شدن عمل می کنند. یک پسر ممکن است به دلیل ترس از اینکه استقلال خود را در محل کار پدرش از دست بدهد، تصمیم بگیرد که عمدا وارد تجارت پدرش نشود. این عدم وابستگی به والدین، نشانه ای نیست که والدین و فرزندان یکدیگر را دوست ندارند. عشق شدید بین والدین و فرزندان جهانی است و این در خانواده آمریکایی مستثنی نیست. همزیستی با چنین عشقی در خانواده آمریکایی ارزش های فرهنگی خوداتکایی و استقلال است.
سوال: اکثر جوانان در ایالات متحده به دلیل _ .
1. والدین آنها
2. نگرانی مالی
3. عشق
4. سابقه خانواده