متن: هیچ راه رضایت بخشی برای توضیح چگونگی شکل گیری یک ایده خوب وجود ندارد. شما تا زمانی که خسته شدید به یک مشکل فکر می کنید، آن را فراموش می کنید، شاید روی آن بخوابید و سپس فلش می زنید! وقتی به آن فکر نمی کنید، ناگهان پاسخ به عنوان هدیه ای از طرف خدایان می رسد. البته، همه ایده‌ها اینطور اتفاق نمی‌افتند، اما بسیاری از ایده‌ها، به‌ویژه مهم‌ترین آن‌ها، اتفاق می‌افتند. آنها در ذهن فرو می روند و از حرارت خلقت می درخشند. چگونه آنها این کار را انجام می دهند یک راز است اما آنها باید از جایی بیایند. بیایید فرض کنیم آنها از "ناخودآگاه" آمده اند. این منطقی است، زیرا روانشناسان از این اصطلاح برای توصیف فرآیندهای ذهنی که برای فرد ناشناخته هستند استفاده می کنند. تفکر خلاق به شناخته شدن آنچه ناشناخته بود بستگی دارد. همه ما این ورود ناگهانی یک ایده جدید را تجربه کرده‌ایم، اما بررسی آن در شخصیت‌های خلاق بزرگ آسان‌تر است، که بسیاری از آنها آن را به شکلی تشدید شده تجربه کرده‌اند و آن را در داستان‌ها و نامه‌های زندگی‌شان یادداشت کرده‌اند. می‌توان از نبوغ در هر زمینه‌ای، از دین، فلسفه و ادبیات گرفته تا هنر و موسیقی، حتی در ریاضیات، علوم و اختراعات فنی مثال‌هایی زد، اگرچه تصور می‌شود که اینها اغلب تنها به منطق و آزمایش بستگی دارند. تمام فعالیت‌های واقعاً خلاقانه تا حدی به این سیگنال‌های ناخودآگاه بستگی دارد، و هر چه فرد بصیرتر باشد، سیگنال‌ها واضح‌تر و چشمگیرتر می‌شوند. نوعی تجربه خلاق با رویاهایی که در بیست و سه سالگی به سراغ دکارت آمد و مسیر زندگی او را تعیین کرد، نشان داده می شود. دکارت در جستجوی یقین ناموفق بود، ابتدا در جهان کتاب، و سپس در جهان انسان. سپس در رؤیایی در 10 نوامبر 1619، او به کشف مهمی دست یافت که تنها می تواند در افکار خود یقین پیدا کند، cogito ergo sum ("من فکر می کنم؛ بنابراین وجود دارم"). این خواب او را سرشار از شور و شوق مذهبی شدید کرد. تجربه دکارت نماینده بی‌شمار دیگری در هر زمینه‌ای از فرهنگ است. ناخودآگاه قطعا منشأ فعالیت غریزی است. اما در تفکر خلاق، ناخودآگاه مسئول تولید اشکال سازمان‌یافته جدید از عناصر ناسازگار است.
سوال: بهترین عنوان برای این قسمت ممکن است _ .
1. ناشناخته شناخته می شود
2. نقش رویاها
3. فعالیت های ناخودآگاه و خلاق
4. تولد ایده های روشن