متن: افراد مسن زیادی در جهان وجود دارند و تعداد بیشتری نیز وجود خواهند داشت. یک واقعیت شناخته شده این است که بیش از 60 درصد از سالمندان در کشورهای در حال توسعه زندگی می کنند. طبق گزارش سازمان بهداشت جهانی، تا سال 2020، یک میلیارد نفر خواهد بود که بیش از 700 نفر خواهد بود. میلیون نفر در کشورهای در حال توسعه زندگی می کنند. این یک واقعیت شگفت‌آور است که پیری جمعیت در کشورهای در حال توسعه سریع است. برای مثال، فرانسه 115 سال طول کشید تا نسبت افراد مسن از 7 درصد به 14 درصد دو برابر شود. تخمین زده می‌شود که چین تنها 27 سال طول بکشد. به همین افزایش دست پیدا کنید. پیامدهای این افزایش تعداد افراد مسن چیست؟ یکی از بزرگترین نگرانی ها برای دولت ها این است که هر چه مردم طولانی تر زندگی کنند، احتمال ابتلا به بیماری ها و ناتوانی ها بیشتر می شود. توجه به نیاز به حفظ سلامتی افراد معطوف شده است. ممکن است، از جمله در دوران کهولت، برای کاهش بار مالی دولت. مشکل مهم دیگر نیاز نسل های جوان به درک و ارزش گذاری برای افراد مسن در جامعه است. در برخی از کشورهای آفریقایی، مسلماً در آسیا، افراد مسن مورد احترام هستند و به عنوان افراد دارای دانش خاص در نظر گرفته می شوند. با تغییر جامعه، نگرش ها نیز تغییر خواهد کرد. برای رهایی از تبعیض سنی در اشتغال باید کارهای زیادی انجام شود. برنامه های یادگیری مادام العمر باید فراهم شود تا افراد مسن بتوانند اعضای فعالی در توسعه کشور باشند. سیاست های تامین اجتماعی باید ایجاد شود تا حمایت از درآمد کافی برای افراد مسن فراهم شود. هر دو طرح دولتی و خصوصی برای ایجاد یک شبکه ایمنی مناسب حیاتی هستند. برای دستیابی به برابری در چنین مسائلی زمان و تلاش قابل توجهی نیاز است. یک چیز مطمئن است: زمانی برای از دست دادن وجود ندارد.
سوال: نسبت افراد مسن _ .
1. در کشورهای توسعه یافته بزرگتر از کشورهای در حال توسعه است
2. یک هفتم جمعیت کشورهای در حال توسعه است
3. در چین بسیار سریعتر از فرانسه افزایش خواهد یافت
4. در کشورهای در حال توسعه تا سال 2020 شصت درصد خواهد بود