متن: اخیراً مطالعه ای نشان داد که تغییراتی که در بافت چشم فضانوردان یافت می شود ممکن است باعث مشکلات بینایی و احتمالاً کوری شود. علاوه بر اینکه سلامت فضانوردان را تهدید می کند، می تواند بر ماموریت های طولانی مدت در فضا تأثیر بگذارد. لری کرامر از دانشکده پزشکی تگزاس در هیوستون و همکارانش 27 فضانورد ناسا را پس از گذراندن میانگین 108 روز در فضا، اسکن MRI انجام دادند. حدود نیمی از آنها در عصب بینایی یا کره چشم خود مشکل داشتند. این تغییرات با تغییراتی که در افراد مبتلا به فشار خون ایدیوپاتیک داخل جمجمه ای مشاهده می شود، مطابقت دارد، وضعیت نادری که در آن فشار خون به طور غیر طبیعی در مغز بالا است. افراد مبتلا به این بیماری سردرد، حالت تهوع و مشکلات بینایی از جمله کوری را تجربه می کنند. در فضا، تغییرات احتمالاً ناشی از زندگی در سقوط آزاد است. کرامر می گوید: «این به خاطر نور خورشید در فضا یا عملکرد فضاپیما نیست. یک دلیل محتمل این است که خونی که معمولاً در پاها جمع می‌شود به سمت جمجمه منتقل می‌شود و فشار را بالا می‌برد.» این یافته ها مشابه نتایج یک نظرسنجی از 300 فضانورد است که در سال 2011 انجام شد. آسیب دید توسط 29 درصد از فضانوردان در ماموریت های کوتاه مدت و 60 درصد در ماموریت های طولانی مدت گزارش شده است. اگر فضانوردان تنها پس از 100 روز در فضا این تغییرات را به نمایش بگذارند، در یک پرواز سه ساله به مریخ چه اتفاقی خواهد افتاد؟ جیسون کرینگ، که عملکرد انسان را در شرایط شدید در دانشگاه هوانوردی Embry-Riddle در فلوریدا مطالعه می کند، می پرسد. کرینگ می گوید: بدتر شدن بینایی می تواند به طور جدی به توانایی فضانوردان برای انجام وظایف معمول ماموریت، از جمله نظارت بر نمایشگرها و حرکت در مناظر صخره ای مریخ آسیب برساند. این احتمال، همراه با آنچه قبلاً در مورد چگونگی تأثیر گرانش میکرو بر عضلات و استخوان‌ها می‌دانیم، آینده‌ای تاریک را برای پرواز فضایی انسان ترسیم می‌کند، مگر اینکه شروع به توسعه اقدامات مؤثر کنیم.» کرامر می گوید که ناسا این موضوع را در دست دارد. در پی این مطالعه، همه فضانوردان اکنون اسکن مغزی منظمی دارند. این شامل مواردی است که هنوز به فضا سفر نکرده‌اند، و مبنایی را ارائه می‌دهند که از آن هر تغییری آشکار است. او همچنین بر این باور است که ممکن است بتوان خطر آسیب بینایی فضانوردان را از داده های پزشکی قبل از ارسال آنها به فضا شناسایی کرد.
سوال: چه چیزی را می توان از این متن استنباط کرد؟
1. ماندن طولانی مدت در فضا منجر به نابینایی می شود.
2. تحقیقات دانشمندان در فضا به زودی ممنوع می شود.
3. پرواز فضایی باعث عملکرد بهتر استخوان های فضانوردان می شود.
4. ناسا مراقبت از بینایی فضانوردان را آغاز کرده است.