متن: روز اول استاد ما را به چالش کشید تا با کسی که نمی شناختیم آشنا شویم. نگاهی به اطراف انداختم که دستی آرام شانه ام را لمس کرد. برگشتم و دیدم پیرزن چروکیده و کوچکی به من لبخند می زند. او گفت: "سلام، خوش تیپ. اسم من رز است. من 87 سال دارم. می توانم شما را در آغوش بگیرم؟" خندیدم:البته که ممکنه! و او به من یک فشار غول پیکر داد. "چرا با این سن جوان و معصوم در دانشگاه هستید؟" من پرسیدم. او به شوخی پاسخ داد: "من اینجا هستم تا با یک شوهر ثروتمند آشنا شوم، ازدواج کنم و چند فرزند داشته باشم." گفتم: نه جدی. "من می خواهم رویای خود را محقق کنم!" او به من گفت. در طول سال، رز به نماد دانشگاه تبدیل شد و همه دوست داشتند به این «ماشین زمان» گوش دهند. در پایان ترم از رز دعوت کردیم تا در ضیافت فوتبالمان صحبت کند و هرگز فراموش نمی کنم که او چه چیزی به ما آموخت. "تفاوت بسیار زیادی بین بزرگ شدن و بزرگ شدن وجود دارد. اگر 19 ساله باشید و یک سال کامل در رختخواب بخوابید و یک کار مفید انجام ندهید، 20 ساله می شوید. اگر من 87 ساله باشم و یک سال در رختخواب بمانم. و هرگز کاری نکن من 88 ساله خواهم شد. ما زمان کمتری برای زندگی داریم. هر کسی می تواند پیرتر شود. این نیازی به استعداد یا توانایی ندارد. ایده این است که با یافتن فرصت در تغییر بزرگ شوید. سالمندان معمولاً این کار را نمی کنند. برای کارهایی که انجام دادیم پشیمان نیستیم، بلکه برای کارهایی که انجام ندادیم پشیمان نیستیم." در پایان سال، رز مدرک دانشگاهی را که تمام آن سال ها آرزویش را داشت، به پایان رساند. یک هفته پس از فارغ التحصیلی، رز در خواب در آرامش درگذشت. بیش از 2000 دانش آموز در مراسم تشییع جنازه او برای قدردانی از زن فوق العاده ای که چنین پیام مهمی را به ما آموخت، شرکت کردند.
سوال: رز یک "ماشین زمان" در نظر گرفته می شد زیرا او _ .
1. همیشه از یک برنامه زمانی دقیق پیروی می کرد
2. هیچ وقت برای هیچ یک از کلاس هایش دیر نمی کرد
3. زندگی طولانی و غنی داشته است
4. همیشه هر زمان که نیاز بود به موقع ظاهر می شد