متن: تحقیقات نشان می‌دهد که دانش‌آموزان هنگام استفاده از تصاویر سه‌بعدی در درس‌ها، بیشتر به خاطر می‌آورند و رفتار بهتری از خود نشان می‌دهند. آنها سریع‌تر یاد می‌گیرند و مفاهیم جدید را جذب می‌کنند و سطوح بالاتری از تمرکز را نشان می‌دهند. پروفسور آن بامفورد، از دانشگاه هنر لندن، اثربخشی محتوای سه بعدی را در 15 مدرسه در هفت کشور، از جمله بریتانیا، مطالعه کرد. به طور متوسط 17 درصد در مقایسه با هشت درصد برای درس های دو بعدی. آنها به تکالیف پاسخ دقیق تری دادند و احتمال بیشتری داشت که به صورت سه بعدی فکر کنند و از حرکات دست و میم برای پاسخگویی موفقیت آمیز به سؤالات آزمون استفاده کنند. معلمان اظهار داشتند که دانش‌آموزان در گروه‌های سه‌بعدی درک عمیق‌تر، افزایش دامنه توجه، انگیزه بیشتر و مشارکت بالاتر در درس‌ها داشتند. با ظهور بازی‌های رایانه‌ای که از فناوری استفاده می‌کنند، کودکان به سه بعدی عادت کرده‌اند. 90 درصد از افرادی که در این مطالعه فیلم سه‌بعدی دیده بودند، عادت کرده‌اند. . اما دنی نیکلسون، یک متخصص آموزشی، گفت که این فناوری برای استفاده در مدارس غیرعملی است و ممکن است پرهزینه باشد. مواردی هستند که یک تصویر سه بعدی واقعی ممکن است کمک کند، اما در بیشتر مواقع، مدل‌های دو بعدی خوب که می‌توانند جابه‌جا شوند، بی‌اثر هستند." در ایالات متحده، یک منطقه مدرسه در کلرادو در حال حاضر در حال ساخت 1000 پروژکتور سه بعدی در کلاس های درس است. و دانشگاه کالدونیا، که تحقیقات علمی در حوزه دریاچه تابون انجام می دهد، از ارائه های سه بعدی با دانش آموزان کلاس ششم استفاده کرده است. ارائه‌های سه‌بعدی را تماشا می‌کردند، جذاب‌تر بودند و در مقایسه با دانش‌آموزانی که نسخه دو بعدی را تماشا می‌کردند، افزایش کلی در علاقه‌شان به علم را گزارش کردند.
سوال: دنی نیکلسون بر این عقیده است که 3D _ .
1. در کلاس ها کمکی نمی کند
2. آینده روشنی در کلاس ها دارد
3. کاربردی تر از مدل های دو بعدی است
4. ممکن است برای مدارس مقرون به صرفه نباشد