متن: اگر شما یک معلم کم خواب هستید، ممکن است از اصطلاح دارکوب آگاه نباشید، اما احتمالاً این کار را انجام داده اید. روز بعد از خواب بد شبانه اتفاق می افتد. شما در یک جلسه طولانی نشسته اید و به سختی می توانید چشمان خود را باز نگه دارید، بنابراین با دست خود سر خود را بالا نگه می دارید. نکته بعدی که می دانید این است که سر خواب خود را به حالت عمودی خود برمی گردانید. این کار را چند بار انجام دهید و دارید دارکوب هستید. فکر می‌کردم وقتی دوره کارآموزی پزشکی خود را در بیمارستان انجام دادم، کمبود خواب را می‌دانم. آن سال من اغلب 36 ساعت بدون خواب رفتم. وقتی اقامتم در رشته مغز و اعصاب تمام شد، از وعده خواب کامل تا آخر عمر استقبال کردم. برای 10 سال آینده خیلی خوب پیش رفت تا اینکه معلم مدرسه شدم و سطح جدیدی از محرومیت از خواب را تجربه کردم. ساعات کاری معلمان بسیار فراتر از برنامه 8 صبح تا 5 بعد از ظهر کودکان در مدرسه است. ساعت‌هایی در جلسات کارکنان، اصلاح تکالیف، آماده شدن برای روز بعد صرف می‌شود و پس از آن نگرانی وجود دارد. کاری که من در اورژانس بیمارستان انجام دادم به انرژی ذهنی فشرده‌تری نیاز نداشت تا 30 کودک به اندازه کافی حواسشان جمع باشد تا آنچه را که من معلم بودم بیاموزند. معلمان خوب مانند شعبده بازانی هستند که ده ها توپ را در هوا نگه می دارند تا در زمان مناسب بیایند، با زنگ ساعت 6 صبح برای پایان نمره دادن به مقالات، خاطرات روزی که رفته است - از جمله دانش آموزانی که چیزی نفهمیده اند، ناهار خود را فراموش کرده اند یا از پاسخ های اشتباه خجالت زده شدند همه اینها به موانعی مقاوم در برابر خواب تبدیل خواهند شد. و همچنین با کمی استرس مالی، یک چرخه بی خوابی با عواقب ناخوشایند خواهید داشت. با خواب ناکافی تحریک پذیری، فراموشی، تحمل کمتر حتی در مورد ناراحتی های جزئی، و سازماندهی و برنامه ریزی کارآمدتر به وجود می آید. اینها همان بی فایده های ذهنی هستند که معلمان برای رویارویی با چالش های روز بعد به آن نیاز دارند. در آرزوی انجام کار بهتر در روز بعد، مغز نگرانی هایی را مطرح می کند که مابقی نیازهایش را رد می کند.
سوال: سطح جدید محرومیت از خواب نویسنده از زمانی آغاز شد که او _ .
1. دوره کارآموزی پزشکی خود را در بیمارستان گذراند
2. شروع به تدریس در مدرسه کرد
3. ده سال پیش بیمارستان را ترک کرد
4. 36 ساعت بدون خواب رفت