متن: مامان و بابای عزیز، من این نامه را برای شما می نویسم به این امید که قبل از آمدن من، روش تربیتی خود را در نظر بگیرید. من بچه شادی هستم من انتظار عشق و احترام، نظم و انضباط را دارم. وقتی رسیدم به نظرت خیلی کوچیک میشم. با وجود اینکه شبیه بزرگسالان نیستم، لطفاً درک کنید که من یک انسان هستم. حتی اگر با تو حرفی نزنم، تو را با قلبم خواهم شناخت. من تمام احساسات شما را احساس خواهم کرد، افکار شما را جذب خواهم کرد. من بیشتر از آنچه خودت بشناسی با تو آشنا خواهم شد. با سکوت من گمراه نشو. من باز هستم، رشد می کنم و سریعتر از آنچه تصور می کنید یاد می گیرم. من تمام آنچه را که می بینم در قلب خود نگه خواهم داشت، پس لطفاً به من موسیقی شیرین و زبانی بدهید که به من بگوید چقدر دوست دارم. به من سکوت بده تا به گوش هایم استراحت دهم. من تمام آنچه را که احساس می کنم جذب خواهم کرد، پس لطفا زندگی را در عشق بپیچید. بی صبرانه منتظرم تا با شما باشم. من خیلی خوشحالم که این فرصت را دارم که زنده باشم. شاید با دیدن من یادت بیاد که چقدر زندگی با ارزشه! فرزند شاد شما
سوال: با توجه به نامه، چرا کودک این نامه را نوشته است؟
1. چون بچه می خواست از والدینش عذرخواهی کند.
2. زیرا کودک می خواست والدین روش پدر و مادر بودن را در نظر بگیرند.
3. زیرا کودک از داشتن چنین والدینی ابراز خوشحالی می کرد.
4. زیرا کودک می خواست نشان دهد که چقدر پدر و مادرش را درک می کند.