متن: همانطور که هر خانه‌داری که سعی کرده نظم سر میز شام را حفظ کند، می‌داند، یک وعده غذایی خانوادگی بسیار بیشتر از غذا است. مایکل لوئیس، جامعه شناس، 50 خانواده را مورد مطالعه قرار داده است تا بفهمد چقدر بیشتر است. لوئیس و همکارش مطالعه خود را با فیلمبرداری از خانواده ها در حالی که آنها در حال صرف وعده های غذایی معمولی در خانه خود بودند، انجام دادند. آنها دریافتند که والدین با خانواده های کوچک به طور فعال با یکدیگر و فرزندانشان صحبت می کنند. اما با افزایش تعداد فرزندان، مکالمه جای خود را به تلاش والدین برای کنترل صدای بلندی که تولید می کنند می دهد. این می تواند تأثیر مهمی بر روی کودکان داشته باشد. لوئیس می‌گوید: «به طور کلی، هرچه والدین بیشتر سؤال کنند، نمرات IQ کودکان بالاتر می‌رود. و هر چه تعداد فرزندان بیشتر باشد، پرسش‌های کمتری وجود دارد.» این مطالعه همچنین توضیحی برای این موضوع ارائه می‌دهد که چرا به نظر می‌رسد کودکان وسطی اغلب اوقات سخت‌تری نسبت به خواهر و برادرشان در زندگی دارند. لوئیس دریافت که در خانواده‌هایی که سه یا چهار فرزند دارند، گفتگوی شام احتمالاً روی بزرگ‌ترین فرزند که بیشترین صحبت را دارد و کوچک‌ترین کودک که به بیشترین توجه نیاز دارد متمرکز است. "_" لوئیس می گوید. وقتی می‌بینید کسی از روی میز بلند می‌شود و در هنگام شام راه می‌رود، شانس فرزند وسطی است. با این حال، یک چیز وجود دارد که همه مکالمات را متوقف می کند و مانع از توجه کسی می شود: لوئیس می گوید: «وقتی تلویزیون روشن است، «شام یک رویداد غیرواقعی است».
سوال: والدینی که خانواده های پرجمعیت دارند در هنگام شام سوالات کمتری می پرسند زیرا _ .
1. آنها مشغول سرو غذا برای فرزندان خود هستند
2. آنها مشغول حفظ نظم سر میز شام هستند
3. آنها باید به کودکان کوچکتر توجه بیشتری داشته باشند
4. آنها از تهیه غذا برای کل خانواده خسته شده اند