متن: زن در پیشخوان بلیط هواپیما در پیشوند = st1 / مونیخ، آلمان، فقط سرش را تکان داد. او گفت: "متاسفم، اما دیگر در این پرواز در دسترس نیست." خدایا فکر کردم من و شوهرم، باب، از تک تک لحظات تعطیلات رویایی مان، دو هفته در اروپا، لذت برده بودیم، اما آماده بودم به خانه در شریوپورت، لوئیزیانا بروم و در تخت خودم بخوابم. باب می توانست ببیند که من چقدر ناامید شده ام. او گفت: «فقط باید تلاش کنیم تا فردا وارد پرواز شویم. بیایید از روز اضافی لذت ببریم. پسرم جو، ستوان یکم در لشکر 82 هوابرد ارتش، قرار است به Ft. براگ در کارولینای شمالی برای استراحت کوتاه و نقاهت پس از تور خدمتش در بغداد، و ما مطمئن نبودیم که بتوانیم او را در مدت کوتاهی که در ایالت حضور داشت ببینیم. بعلاوه، زمان بسیار در هوا بود! به هتلمان برگشتم، ایمیلم را چک کردم تا ببینم عروسمان مونیکا از زمان آمدن جو خبری دارد یا نه. مطمئناً یک پیام وجود داشت. در آن نوشته شده بود: "جو دوباره به تعویق افتاد." صبح روز بعد ما به پرواز برگشتیم به ایالات متحده. متأسفانه مجبور شدیم در آتلانتا توقف کنیم. پرواز اتصال ما به آنجا به دلیل آب و هوای بد به تاخیر افتاد. ساعت ها گذشت. ساختمان ناامیدی را احساس کردم. "خودشه!" بالاخره گفتم "من فقط می خواهم به خانه برگردم!" این بود که دیدم گروهی از سربازان از یکی از دروازه ها از سطح شیب دار پایین می آیند. به جو فکر کردم از جنگ برمی گردند، به خودم یادآوری کردم، در حالی که من از تعطیلات برمی گردم. من به چه حقی ناامید باشم؟ شاید نیروها راه خدا بودند که به من یادآوری کردند که به زمان او اعتماد کنم. باب بازویم را گرفت. به سربازانی که از سطح شیب دار پایین می آیند نگاه کن.» گفتم: من آنها را می بینم. باب اصرار کرد: "می بینی کی جلوتره؟" ناگهان، تمام آن تأخیرها در تمام آن مایل ها کاملاً منطقی شد. با عجله به سمت آغوش باز پسرم جو رفتم.
سوال: چرا باب گفت "بیایید از روز اضافی لذت ببریم"؟
1. تا یک روز بیشتر بمانم.
2. برای روحیه دادن به همسرش
3. برای بازدید از جاذبه های دیگر
4. برای ملاقات با پسرش در آنجا.