متن: فلورانس نایتینگل در خانواده ای ثروتمند به دنیا آمد. وقتی جوان بود، درس های موسیقی و طراحی می خواند و کتاب های عالی می خواند. او همچنین با مادر و پدرش سفرهای زیادی داشت. او در کودکی احساس می کرد که عیادت با افراد بیمار هم وظیفه و هم لذت است. او از کمک به آنها لذت می برد. بالاخره تصمیمش قطعی شد. او تصمیم گرفت: «من پرستار می شوم. پدرش به او گفت: پرستاری کار مناسبی برای یک خانم نیست. لبخند زد: "پس من اینطوری خواهم شد." و برای یادگیری پرستاری در آلمان و فرانسه رفت. وقتی فلورانس به انگلستان بازگشت، یک خانه سالمندان برای زنان راه اندازی کرد. در طول جنگ کریمه در سال 1854، او با گروهی از سی و هشت پرستار به بیمارستان جلو رفت. آنچه در آنجا دیدند وحشتناک بود. خاک و مرگ همه جا دیده می شد و بویید. افسر آنجا هم نمی خواست هیچ زنی به او بگوید که چگونه یک بیمارستان را اداره کند. اما پرستاران شجاع دست به کار شدند. فلورانس از پول خود و مقداری از دوستانش برای خرید لباس، تخت، دارو و غذا برای مردان استفاده کرد. تنها مزد او لبخند از لبان سربازان در حال مرگ بود. اما آنها برای این زن مهربان بیش از حد کافی بودند. پس از جنگ، او به انگلستان بازگشت و به دلیل خدماتش توسط ملکه ویکتوریا مورد تجلیل قرار گرفت. اما فلورانس گفت که کار او تازه شروع شده است. او برای ساختن خانه پرستاران نایتینگل در لندن پول جمع آوری کرد. او همچنین کتابی در مورد بهداشت عمومی نوشت که در چندین کشور چاپ شد. فلورانس نایتینگل در سن نود سالگی درگذشت، و هنوز در تلاش بود تا از طریق کار خود به عنوان پرستار به دیگران خدمت کند. در واقع، به خاطر اوست که ما امروز پرستاران را گرامی می داریم.
سوال: در طول جنگ کریمه در سال 1854، فلورانس در بیمارستان جلویی خدمت کرد.
1. او پول زیادی به دست آورد
2. کار خیلی سخت بود
3. تعداد کمی از سربازان به دلیل کار او مردند
4. او غذا و لباس کافی نداشت