متن: در طول بیست سال گذشته نگرانی های فزاینده ای در مورد کیفیت محیط زیست وجود داشته است. در کنار آلودگی هوا و آب، آلودگی صوتی نیز به عنوان یک آلاینده جدی شناخته شده است. با افزایش سطح نویز، اثرات نویز آشکارتر شده است. نویز به عنوان "صدای ناخواسته" تعریف می شود. علل آلودگی صوتی شامل ترافیک، هواپیما، گروه‌های موسیقی راک، پارس سگ‌ها، تلویزیون، کامیون‌های حمل زباله و صدای همسایه‌ها، صداها، آلارم‌ها و وسایل نقلیه آبی است. مطالعات نشان می دهد که بیش از چهل درصد آمریکایی ها در خانه دچار اختلال می شوند یا به دلیل آلودگی صوتی خوابشان را از دست می دهند. سر و صدا اثرات بدی بر مردم و محیط زیست دارد. سر و صدا باعث کاهش شنوایی، اختلال در فعالیت های انسان در خانه و محل کار می شود و از طرق مختلف برای سلامت و رفاه افراد خطرناک است. وقتی فکر می کنیم، صحبت می کنیم، به موسیقی گوش می دهیم یا می خوابیم، نیاز به سکوت داریم. حتی سطوح پایین سر و صدا نیز می تواند آزاردهنده یا خسته کننده باشد. افزایش ناگهانی صدا می تواند صداها را آزاردهنده کند. هر چه پس‌زمینه ساکت‌تر باشد، نویز بیشتر می‌تواند باشد. سر و صدا همچنین می تواند دستورالعمل ها یا هشدارها را نامشخص کند و منجر به تصادف شود. ترکیدن صدای بلندتر می تواند مخرب تر باشد. استرس مداوم می تواند منجر به فشار خون بالا شود که علت اصلی برخی از بیماری ها است. قرار گرفتن طولانی مدت در معرض نویز بالای هشت تا پنج دسی بل می تواند به سلول های داخلی آسیب برساند و منجر به کاهش شنوایی شود. سر و صدا می تواند منجر به واکنش ترس غیرارادی شود و می تواند باعث پمپاژ آدرنالین به جریان خون، تسریع ضربان قلب، منقبض شدن ماهیچه ها، افزایش تنفس و کاهش سرعت سیستم گوارش شود. دولت محلی مسئولیت مبارزه با آلودگی صوتی را دارد. به عنوان مثال، می تواند سرعت قطارها را از طریق جامعه خود تنظیم کند. از سوی دیگر شهروند مسئولیت پذیر در هر کجا که باشد هرگز آلودگی صوتی ایجاد نمی کند.
سوال: کدام یک از موارد زیر مربوط به آلودگی صوتی نیست؟
1. از دست دادن شنوایی
2. سرعت بخشیدن به دستگاه گوارش
3. فشار خون بالا
4. تصادفات