متن: در شب 14 نوامبر 1978، یک پسر شش ساله کره ای در حال پرواز به ایالات متحده بود. تنها چیزی که می دانست این بود که او در هواپیمایی بود که به سمت جایی می رفت. هواپیما در فرودگاه بین المللی کندی فرود آمد و خانواده ای از وی استقبال کردند. این پسر جوان من بودم. من در شهری بزرگ شده‌ام که آسیایی‌های کمی در آن وجود داشت، بنابراین در میان جمعیت گیر کردم. من به سرعت دوستی پیدا کردم و آنها هم مثل بقیه با من رفتار کردند. ممکن است بپرسید آیا کسی ظاهر من را مسخره کرده است؟ خب، البته، من با چنین فردی آشنا شدم. فقط شونه هاش رو رد کردم من به عنوان یک فرزند خوانده چیزی دارم که دیگران ندارند. من از دو خانواده بهره مند شده ام. من خوش شانس هستم که فرصتی برای شروع یک زندگی جدید دارم. اما باید سعی کنیم گذشته خود را هرگز فراموش نکنیم. روزی به کره برمی گردم تا بفهمم چه نوع فرهنگی را پشت سر گذاشته ام. تنها یک چیز وجود دارد که من بابت فرزندخواندگی پشیمان هستم. وقتی با والدینم بحث می‌کنم و آنها متوجه می‌شوند که دارند مشاجره را از دست می‌دهند، گاهی فکر می‌کنند که اگر به کره برگردم چه کار می‌کردم. من این را نمی‌فهمم، زیرا فکر می‌کردم هدف از فرزندخواندگی این است که به او شانس بیشتری برای بزرگ شدن در یک خانواده بدهم. روزی که بزرگتر شدم، می‌خواهم دختری را به فرزندی قبول کنم و او را طوری بزرگ کنم که پدر و مادرم مرا تربیت کرده‌اند، اما بهتر این کار را انجام می‌دهم، زیرا می‌دانم چه چیزی خوب بوده و چه چیزی نه.
سوال: وقتی نویسنده مورد تمسخر دیگران قرار گرفت، او _ .
1. به شدت صدمه دیده بود
2. می خواست به کره برگردد
3. زیاد بهش اهمیت نمیداد
4. سعی کرد با آنها دوست شود