متن: روز شنبه 12 آگوست 2000، در حین تمرینات آموزشی ناوگان شمالی در دریای بارنتس، زیردریایی هسته ای روسی کورسک با 118 ملوان در عمق 100 متری آب غرق شد. بعداً مشخص شد که چندین افسر نیز در کشتی بودند و تمرینات آموزشی را مشاهده می کردند. کورسک در کف اقیانوس در دریای بارنتس خوابیده است. نیروی دریایی روسیه اعلام کرد که 30 درجه به بندر فهرست می کند. منابع دیگر گزارش کردند که 60 درجه را ذکر کرده است. به گفته یک روزنامه روسی، هنگامی که زیردریایی کورسک در زمان مناسب در همان روز نتوانست با فرماندهی نیروی دریایی تماس بگیرد، دریاسالار ویاچساو پوپوف، فرمانده ناوگان شمال دستور داد کشتی‌های نجات وارد منطقه شوند. ساعت‌ها طول کشید تا زیردریایی پیدا شود، زیرا قبل از غرق شدن، شناور علامت‌گذاری را پرتاب نکرد. رئیس نیروی دریایی روسیه تاکید کرد که زیردریایی کورسک درگیر یک برخورد بزرگ بوده است، اما اطلاعات زیادی نشان می دهد که این درست نیست. تا به حال، اعتقاد بر این بود که انفجار در محفظه اژدر در دماغه کورسک علت احتمالی آن بوده است. اکنون دولت روسیه رسماً از نروژ برای بازیابی اجساد ملوانان درخواست کمک کرده است و نروژ با ارائه همه کمک ها موافقت کرده است. اما روسی اصرار داشت که فقط روس‌ها در زیردریایی کورسک کار کنند و این کار حدود 10 تا 18 روز کاری طول بکشد. انتظار می رود تنها 25 تا 35 جسد را از کورسک بازیابی کند. تا اینکه در 25 اکتبر، زمانی که تیمی از غواصان روسی وارد زیردریایی کورسک، حدود 350 فوت زیر سطح شدند، این حقیقت آشکار شد. در 7 نوامبر، صبح، به دلیل یخبندان و هوای سرد، جلسه نجات ویژه ای که در مورمانسک برگزار شد، تصمیم به توقف عملیات بازیابی کل اجساد گرفت.
سوال: پس از وقوع حادثه کورسک، فرمانده ناوگان شمال پوپوف _ .
1. تصمیم گرفت بلافاصله تمام اجساد ملوانان را بازیابی کند
2. بلافاصله برای درخواست کمک به نروژ رفت
3. تصمیم گرفتیم یکباره علت واقعی غرق شدن را دریابند
4. چندین کشتی نجات را به دریای بارنتز فرستاد