متن: با تماشای چند کودک که در یک بعدازظهر گرم مرداد تلاش می کردند پروانه ها را بگیرند، یاد حادثه ای در دوران کودکی خودم افتادم. وقتی پسری 12 ساله در کارولینای جنوبی بودم، اتفاقی برایم افتاد که من را برای همیشه درمان کرد که بخواهم هر موجود وحشی را در قفس بگذارم. ما در لبه یک چوب زندگی می کردیم و هر غروب هنگام غروب، مرغان مسخره می آمدند و در درخت استراحت می کردند و آواز می خواندند. هیچ آلتی ساخته بشر نیست که بتواند صدایی زیباتر از آواز مرغ مقلد تولید کند. تصمیم گرفتم یک پرنده جوان بگیرم و در قفس نگه دارم و به این ترتیب یک نوازنده خصوصی خودم را داشته باشم. بالاخره موفق شدم یکی را بگیرم و در قفس بگذارم. در ابتدا، پرنده از ترس اسیر شدن، در اطراف قفس بال می‌زد، اما در نهایت در خانه جدیدش مستقر شد، از خودم بسیار راضی بودم و منتظر آواز زیبای نوازنده کوچکم بودم. من قفس را در ایوان پشتیمان رها کرده بودم و در روز دوم اسارت پرنده، مادر حیوان خانگی جدیدم با غذا در دهانش به سمت قفس پرواز کرد. بچه پرنده هر چه را که برایش آورده بود خورد. من از دیدن این خوشحال شدم. مطمئنا مادر بهتر از من می دانست که چگونه به نوزادش غذا بدهد. صبح روز بعد وقتی رفتم تا ببینم حال اسیرم چگونه است، متوجه شدم که در کف قفس مرده است. شوکه شدم! چه اتفاقی افتاده بود؟ من به خوبی از پرنده کوچکم مراقبت کرده بودم، یا فکر می کردم. آرتور وین، معروف، در آن زمان به طور اتفاقی به ملاقات پدرم رفت و با شنیدن صدای گریه من به خاطر مرگ پرنده ام، اتفاقی را که رخ داده بود، توضیح داد: «مرغ مقلد مادری که بچه اش را در قفس پیدا می کند، گاهی برایش سم می آورد. توت‌ها. او فکر می‌کند که بهتر است جوانش بمیرد تا اینکه در اسارت زندگی کند.» از آن زمان تاکنون هیچ موجود زنده‌ای را نگرفتم و در قفس قرار ندادم. همه موجودات زنده حق دارند آزادانه زندگی کنند.
سوال: مرغ مقلد مرد چون _ .
1. غذای سمی خورد که پسر اشتباهی به آن داد
2. غذای سمی که مادرش به آن داده بود خورد
3. تا حد مرگ ترسیده بود
4. از خوردن چیزی امتناع کرد