متن: حدود پنج سال پیش زمانی که خانواده ام به آیووا نقل مکان کردند، در یک مدرسه جدید شروع کردم. من فقط کمی هیجان زده شده بودم، اما نگران بودم که هرگز با سایر دانش آموزان کلاس ششم هماهنگ نخواهم شد. لوسی، دختری در کلاس من، که فکر می‌کردم برای تغییر آماده نیست، از همان ابتدا مرا دوست نداشت. در واقع، مطمئن بودم که او از من متنفر است. من از او سوالی می‌پرسیدم و می‌توانستم بگویم او فکر می‌کند من یک احمق هستم. معلمم ما را مجبور کرد برای ترم آخر کنار هم بنشینیم. لوسی ترسیده بود. من آرایش نکردم و آن شلوارهای دم زنگ وحشتناک را نپوشیدم. من دقیقا شبیه باحال ترین دختر نبودم. اما، من همچنان به او لبخند می زدم، اگرچه او چشمانش را گرد می کرد، و به او می گفتم که زیبا به نظر می رسد، حتی وقتی عصبانی بود. سرانجام، لوسی به من اجازه داد با او صحبت کنم، حتی در چشم دوستان "باحال" او. او شروع کرد به من گفت که چقدر زیبا به نظر می رسم. هنوز آن اولین بار را به یاد دارم که او به من این را گفت، و من بلافاصله لبخند زدم و از او تشکر کردم. لوسی مرا برای مهمانی به خانه اش دعوت کرد و همیشه به جای دیگر دوستانش با من صحبت می کرد. لوسی، دختری که از من متنفر بود، مرا بهترین دوستش خواند. پس از آن، ما هنوز یک سال بعد دوستان خوبی بودیم. شاید بعد از آن به آریزونا نقل مکان کرده باشم، اما هرگز لوسی را فراموش نمی کنم. خنده دار است -- من هنوز تولد او را به یاد دارم. او یک دوست عالی بود. و برای فکر کردن، او ابتدا مرا دشمن خود می دانست. اگرچه سخت بود، و احساس می‌کردم دارم وقتم را تلف می‌کنم و وقارم را از دست می‌دهم، اما وقتی لوسی مرا مسخره می‌کرد، هنوز به او لبخند می‌زدم. من احمق نیستم، فکر نمی کردم او در انجام این کارها درست باشد، اما هنوز هم تحمل کردم. و ما دوستان خوبی شدیم. حدود دو هفته پیش جمله ای از آبراهام لینکلن را خواندم: "آیا وقتی با آنها دوست می شوم، دشمنانم را نابود نمی کنم؟" بلافاصله لبخندی زدم و به لوسی فکر کردم. این جمله فقط به من یادآوری کرد که چقدر برای من عالی بود که پنج سال پیش لوسی را به دوستم در آن ایالت آیووا تبدیل کردم.
سوال: نویسنده چگونه نگرش لوسی را نسبت به او تغییر داد؟
1. با آرایش کردن.
2. با لبخند زدن به لوسی.
3. با پوشیدن شلوار دم زنگ.
4. با نشستن کنار لوسی در کلاس.