متن: امروزه بسیاری از دانشمندان متقاعد شده اند که حیات در جای دیگری در جهان وجود دارد --- زندگی احتمالاً بسیار شبیه به آن در سیاره خودمان است. آنها به روش زیر استدلال می کنند. تا آنجا که ستاره شناسان می توانند تشخیص دهند، کل جهان از یک ماده ساخته شده است. آنها هیچ دلیلی برای شک ندارند که ماده در هر بخش از جهان از قوانین یکسانی پیروی می کند. بنابراین، منطقی است که حدس بزنیم که ستارگان دیگر، با سیارات خود، به همان شیوه منظومه شمسی خودمان متولد شده اند. آنچه ما از زندگی روی زمین می دانیم نشان می دهد که زندگی در هر کجا که شرایط مناسب وجود داشته باشد به وجود خواهد آمد. زندگی به مقدار و نوع فضای مناسب نیاز دارد. این کار تمام سیاراتی را در کیهان که تقریباً هم اندازه و هم وزن زمین نیستند، از بین می برد. یک سیاره کوچکتر جو خود را از دست می دهد. بزرگتر بیش از حد آن را نگه می دارد. زندگی همچنین نیاز به منبع ثابت گرما و نور دارد. با این کار ستاره های دوتایی یا ستاره هایی که ناگهان شعله ور می شوند حذف می شود. تنها ستارگانی که منابع ثابت گرما و نور مانند خورشید ما هستند واجد شرایط هستند. در نهایت، زندگی تنها در صورتی می تواند تکامل یابد که سیاره در فاصله مناسبی از خورشید خود باشد. با خورشید ضعیف‌تر از خورشید ما، سیاره باید به آن نزدیک‌تر باشد. با یک خورشید قوی تر، باید دورتر باشد. اگر فرض کنیم که هر ستاره در جهان دارای یک خانواده از سیارات است، پس چند سیاره ممکن است حیات را پشتیبانی کند؟ ابتدا ستاره هایی را که شبیه خورشید ما نیستند حذف کنید. بعد از بین بردن بیشتر سیارات آنها. آنها یا خیلی دور یا خیلی نزدیک به خورشید خود هستند. سپس تمام سیاراتی را که هم اندازه و هم وزن زمین نیستند حذف کنید. در نهایت، به یاد داشته باشید که شرایط مناسب لزوماً به این معنا نیست که زندگی واقعاً در یک سیاره وجود دارد. ممکن است هنوز شروع نشده باشد، یا ممکن است قبلاً از بین رفته باشد. به نظر می‌رسد که این فرآیند حذف سیاره‌های بسیار کمی را بر جای می‌گذارد که ممکن است حیات زمینی در آنها یافت شود. با این حال، حتی اگر از هر یک میلیون سیاره فقط در یک سیاره حیات وجود داشته باشد، میلیاردها سیاره وجود دارد که هنوز تعداد زیادی از آنها می تواند حیات وجود داشته باشد.
سوال: کدام یک از عبارات زیر نادرست است؟
1. سیاره باید به بزرگی و سنگینی زمین باشد.
2. شرایط مناسب برای وجود زندگی ضروری است.
3. ستاره های دوتایی می توانند نور و گرمای ثابتی را ارائه دهند.
4. فاصله بین یک سیاره و خورشید آن باید مناسب باشد.