متن: بسیاری از مردم تعجب کرده اند که چه چیزی باعث می شود که اقیانوس ها دو بار در روز در سواحل این کلمه بالا و پایین شوند. این جزر و مد در اثر نیروی گرانش ماه و چرخش زمین ایجاد می شود. گرانش روی مرکز هر جسم جامدی اثر می گذارد. زمین عمدتاً سنگ مذاب است، اما در مقایسه با اقیانوس‌ها، می‌توانیم آن را جسمی جامد بدانیم. همانطور که می دانید اقیانوس ها سیال هستند و روی سطح زمین قرار دارند. وقتی ماه بالای سر است، اقیانوس ها چهار هزار مایل بیشتر از مرکز زمین به ماه نزدیکتر هستند. از آنجایی که اقیانوس‌ها نزدیک‌تر هستند، ماه بیشتر از زمین به آب می‌کشد. این کشش قوی‌تر باعث می‌شود که آب کمی در زیر ماه جمع شود و جزر و مد بالا ایجاد کند. در عین حال، اقیانوس‌های طرف مقابل زمین، چهار هزار مایل از ماه دورتر از مرکز زمین هستند. کشش ماه روی این آب ضعیف است. این آب به دلیل اینکه زمین کمی به سمت ماه کشیده می‌شود، دسته‌بندی می‌شود، (که جزر و مد دیگری ایجاد می‌کند). هنگامی که آب ها در این دو طرف زمین جمع می شوند، آب را از طرف های دیگر زمین دور می کنند که باعث ایجاد جزر و مد می شود. با چرخش زمین، قسمت های مختلف خشکی و اقیانوس ها از مناطق جزر و مد و جزر و مد عبور می کنند. و این باعث می شود که آب در سواحل ما بالا و پایین شود.
سوال: کدام یک از حقایق زیر را می توان از این قطعه استنباط کرد؟
1. مناطق کم جزر و مد نزدیک به مناطق جزر و مد هستند.
2. اقیانوس های زمین یک بدن کامل هستند.
3. مناطق پر جزر و مد از مناطق جزر و مد جدا می شوند.
4. سطح زمین 4000 مایل از ماه فاصله دارد.