متن: خریداران اجباری ممکن است بهانه روانشناختی جدیدی برای خرید وحشیانه خود سرزنش کنند. روانشناسان دانشگاه کانتربری در نیوزلند در حال مطالعه عادت "خرید تا رها کردن" به عنوان یک اختلال رفتاری شبیه به خوردن اجباری هستند. خریداران اجباری اغلب بیش از توان مالی خود یا بیشتر از نیازشان خرید می کنند و این باعث ناراحتی آنها می شود. نویل بلمپید، مدرس روانشناسی، گفت: «وقتی از کنترل خارج می‌شوید، مشکل ایجاد می‌شود. "وقتی احساس بدی و کبودی می کنی، چه کار می کنی؟ بعضی ها کیک شکلاتی و بستنی می خورند. بعضی ها کارت اعتباری را می گیرند و به مغازه می روند." مدیران بانک ها مشکل را درک می کنند زیرا باید با افرادی برخورد کنند که باید متقاعد شوند که از کارت های خود برای کشیدن پول استفاده نکنند. خرید اجباری برای اولین بار در سال 1915 کشف شد، اگرچه در آن زمان به عنوان monomania شناخته می شد. مطالعات کمی در مورد مشکل انجام شده است. یک آگهی در یک مقاله کرایست چرچ که از مردم برای شرکت در یک برنامه درمانی آزمایشی طراحی شده توسط آقای ویلسون دعوت شده بود، 10 پاسخ به خود جلب کرد. اما به گفته آقای ویلسون، مشکل "به وضوح نادر نیست". او فکر می کند که خرید اجباری را باید با دارو درمان کرد. آقای ویلسون گفت: "ما به عنوان روانشناس به درمان های غیردارویی برای مشکلات رفتاری علاقه مندیم." افرادی که اجباری می خورند یا خرید می کنند عادت خود را ترک می کنند. او گفت: "هر دو فعالیت یک نوع ضربه فوری را ارائه می دهند و شما کمی احساس بهتری دارید." او می گوید: «شما مشکلات بلندمدت دارید، اما انسان ها در ندیدن مشکلات بلندمدت فوق العاده خوب هستند و به منافع کوتاه مدت بسیار حساس هستند. هدف از این درمان کمک به افراد برای یافتن راه های بهتر برای مدیریت احساساتشان بود. این برنامه متشکل از 10 درس یک ساعته در هفته و دو درمان بعدی است که بر اساس آموزش مدیریت استرس است. آقای ویلسون گفت: "شما اغلب باید شروع کنید تا مردم را وادار کنید تا احساسات خود را به درستی تشخیص دهند. ناتوانی در دانستن آنچه واقعاً احساس می کنید، توانایی شما را برای حل مشکلات مرتبط با آنچه باعث ایجاد چنین احساسی در شما می شود تضعیف می کند."
سوال: خریداران اجباری زمانی که _ .
1. آنها پول زیادی دارند
2. آنها در حال مصرف مواد مخدر هستند
3. آنها احساس غمگینی می کنند
4. برنده جایزه می شوند