متن: لحن صدا در مکالمه انسان بسیار مهم است. ممکن است فردی از کلماتی استفاده کند که یک پیام و لحنی را که چیز بسیار متفاوتی را نشان می دهد، منتقل می کند. این احتمال سردرگمی یکی از دلایلی است که بازرگانان به جای از طریق ایمیل، صحبت کردن درباره مسائل را به صورت حضوری تشویق می کنند، زیرا لحن را نمی توان به صورت کتبی تعیین کرد. همین قانون در مورد کودکان نیز صادق است. کودکان چند ماهه به تغییر صدا پاسخ می دهند. ثبت شده است که نوزادان ترجیح می دهند داستانی را بشنوند که توسط مادرشان خوانده می شود تا زن دیگری که آنها را نمی شناسند. آیا تا به حال با کسی صحبت کرده اید که بدون توجه به اینکه در مورد چه چیزی صحبت می کنید، تغییرات کمی در صدای خود داشته یا هیچ تغییری نداشته است؟ به معلم یا استادی که در گذشته داشتید فکر کنید که در کل سخنرانی به روشی صحبت کرده است. علاقه مند شدن به موضوع بسیار خسته کننده و دشوار است. والدین باید تلاش فعالی برای برقراری ارتباط با فرزندتان داشته باشند. اگر فرزندتان بفهمد که چگونه جعبه ای را که با آن مشکل دارد باز کند و بگوید "بله!" با غرور در صدای او، پاسخ شما باید شاد و هیجان‌انگیز باشد (چیزی تشویق‌کننده، مانند "تو این کار را کردی!"). اگر شما به صراحت همین را می گفتید، با لحن فرزندتان همخوانی نداشتید. این در مورد احساساتی که کودک ممکن است در موقعیت های روزمره ابراز کند نیز صدق می کند. اگر کودکی با دوستش دعوا می کند، پاسخ شما نباید با صدای بلند یا با لبخند بیان شود. به طور جدی و صمیمانه باید بگویید "تو غمگین به نظر میرسی" یا "حتما برایت سخت بوده است". لحن صدای شما بیانگر درک، تصدیق، ارتباط و چندین چیز سالم دیگر برای فرزندتان است. اگرچه کلمات شما بسیار مهم هستند، لحنی که آن کلمات را با آن بیان می کنید نیز به همان اندازه مهم است.
سوال: هنگام برقراری ارتباط با فرزندان، به والدین توصیه می شود چه کار کنند؟
1. تا احساسات خود را با تن صداهای مختلف پنهان کنند.
2. برای استفاده از لحن صدایی که بتواند با احساسات فرزندانشان مطابقت داشته باشد.
3. نه اینکه با صدای آهسته با فرزندانشان صحبت کنند.
4. به فرزندان خود آموزش دهند تا احساسات خود را با لحن صدا بیان کنند.