متن: خانم ایوانز قرار بود جمعه بعدازظهر سخنرانی کند. اما پنجشنبه شب به او گفته شد که باید روز بعد در همان ساعت به یک جلسه مهم برود. "هیچ کس نمی تواند همزمان در دو مکان باشد. چه کار کنم؟" او فکر کرد. اما به زودی، او یک ایده پیدا کرد. ساعت پنج تا سه بعدازظهر جمعه، خانم ایوانز به اتاق سخنرانی رفت. بیست دانشجو در آنجا منتظر او بودند. او به آنها گفت: "متاسفم، امروز نمی توانم سخنرانی کنم." دانش آموزان متعجب نگاه می کردند. خانم ایوانز توضیح داد که ملاقات مهمی داشته است. او ادامه داد: "با این حال، اگرچه من خودم نمی توانم با شما باشم، اما صدای من می تواند." سپس یک ضبط صوت کوچک روی میز گذاشت، "می بینی، من سخنرانی خود را ضبط کرده ام و شما می توانید بدون من به آن گوش دهید." خانم ایوانز ضبط را روشن کرد و رفت. جلسه کمی زودتر تمام شد. خانم ایوانز تصمیم گرفت به نزد شاگردانش برگردد. او برای لحظه ای بیرون از اتاق سخنرانی ایستاد و به صدای خودش گوش داد. سپس به سرعت در را باز کرد. در کمال تعجب اتاق خالی بود. همانطور که به اطراف نگاه کرد، تعدادی ضبط کننده کوچک را دید که به سخنرانی او گوش می دهند! او فکر کرد: "خب، اگر من می توانم همزمان در دو مکان باشم، چرا آنها نتوانند؟"
سوال: وقتی از جلسه برگشت، خانم ایوانز سخنرانی او را پیدا کرد.
1. همه دانش آموزان او گوش می دهند
2. ضبط هر دانش آموز
3. شاگردانش چند دستگاه ضبط ضبط کرده بودند
4. برخی از شاگردانش در حال گوش دادن به