متن: معنی زیادی را می توان به وضوح با چشم ما منتقل کرد، بنابراین اغلب گفته می شود که چشم ها می توانند صحبت کنند. آیا شما چنین تجربه ای دارید؟ در اتوبوس ممکن است به یک غریبه نگاه کنید، اما نه خیلی طولانی. و اگر احساس کند که به او خیره شده اند، ممکن است احساس ناراحتی کند. در زندگی روزمره هم همینطور است. اگر بیش از حد لازم به شما نگاه می کنند، به خود نگاه می کنید تا ببینید آیا مشکلی در شما وجود دارد یا خیر. اگر مشکلی پیش نیاید، از نگاه خیره دیگران به شما عصبانی خواهید شد. چشم ها حرف می زنند، درست است؟ نگاه طولانی مدت به کسی ممکن است بی ادب و پرخاشگر به نظر برسد. اما وقتی صحبت از خیره شدن به جنس مخالف می شود، همه چیز متفاوت است. اگر مردی بیش از 10 ثانیه به زنی نگاه کند و از نگاه کردن خودداری کند، نیت او آشکار است. یعنی او می خواهد توجه او را به خود جلب کند تا به او بفهماند که او را تحسین می کند. با این حال، تماس چشمی عادی برای دو نفری که در حال مکالمه هستند این است که گوینده هر از گاهی فقط به شنونده نگاه می کند. برای اطمینان از اینکه شنونده به کلاهی که اولی صحبت می کند توجه می کند، تا به او بگوید که حواسش است. اگر گوینده ای در هنگام صحبت به طور مداوم به شما نگاه کند، انگار که سعی می کند بر شما مسلط شود، احساس ناامیدی خواهید کرد. یک دروغگوی فقیر معمولاً با نگاه طولانی به قربانی خود را آشکار می کند، زیرا او عقاید نادرست را باور دارد که مستقیم در چشم نگاه کردن نشانه ارتباط صادقانه است. در واقع، تماس چشمی مداوم فقط به عاشقانی محدود می شود که برای مدت طولانی از نگاه محبت آمیز یکدیگر لذت می برند تا محبتی را نشان دهند که کلمات قادر به بیان آن نیستند. بدیهی است که تماس چشمی باید با توجه به رابطه بین دو نفر و موقعیت خاص انجام شود.
سوال: کدام یک از موارد زیر با توجه به متن صحیح است؟
1. همیشه نگاه کردن به دیگران برای مدت طولانی بسیار بی ادبانه و پرخاشگرانه است.
2. احساسات فرد را می توان از طریق چشمان او نشان داد.
3. اگر غریبه ای مدتی به شما نگاه کند، حتماً جذب شما می شود.
4. اگر یک غریبه به شما خیره شده است، باید بسیار بی دست و پا به نظر برسید.