متن: روزی روزگاری یک کشاورز در مرکز چین بود. پول نداشت به جای تراکتور از اسب پیری برای شخم زدن مزرعه اش استفاده کرد. یک روز بعد از ظهر، در حالی که در مزرعه کار می کرد، اسب مرده به زمین افتاد. همه در روستا گفتند: "اوه، چه چیز وحشتناکی!" کشاورز به سادگی گفت: "ببینیم." او آنقدر آرام و آرام بود که همه در روستا دور هم جمع شدند و با تحسین رفتار او یک اسب جدید به او هدیه دادند. واکنش همه اکنون این بود: "چه مرد خوش شانسی!" و کشاورز گفت: "ما خواهیم دید." چند روز بعد، اسب جدید از روی حصار پرید و فرار کرد. همه در روستا سرشان را تکان دادند و گفتند: چه بیچاره! کشاورز لبخندی زد و گفت: "ببینیم." سرانجام اسب راه خانه را پیدا کرد و همه گفتند: چه مرد خوش شانسی! کشاورز گفت: خواهیم دید. در اواخر سال، پسر جوان کشاورز سوار بر اسب بیرون رفت و افتاد و پایش شکست. همه در روستا گفتند: چه پسر بیچاره ای! کشاورز گفت: خواهیم دید. دو روز بعد، ارتش برای استخدام نیروهای جدید به روستا آمد. وقتی دیدند پای پسر کشاورز شکسته است، تصمیم گرفتند او را استخدام نکنند. همه گفتند: چه جوان خوش شانسی! کشاورز دوباره لبخندی زد و گفت: خواهیم دید. واکنش بیش از حد به رویدادها و شرایط زندگی روزمره ما فایده ای ندارد. وقتی قلب‌هایمان در جای درست قرار می‌گیرد، همه رویدادها و شرایط هدیه‌هایی هستند که می‌توانیم از آنها درس‌های ارزشمندی بگیریم.
سوال: ما می توانیم از این قسمت یاد بگیریم که _ .
1. کشاورز فقط از روستاهای دیگر کمک بیشتری می خواست
2. کشاورز تحصیل کرده و آگاه بود
3. خانواده کشاورز فقیر بودند.
4. کشاورز به هر کس دیگری جز خودش اهمیت می داد