متن: "مامان، وقتی کسی به شما می گوید که یک اسکلت در کمد دارد به چه معناست؟" جسیکا پرسید. "یک اسکلت در کمد؟" مادرش متفکرانه مکثی کرد. "خب، این چیزی است که شما ترجیح می دهید هیچ کس دیگری درباره آن ندانید. به عنوان مثال، اگر در گذشته یکی از خانواده پدر به جرم دزدی یک اسب دستگیر می شد، این یک اسکلت در خانواده او بود. او واقعاً نمی‌خواهد هیچ همسایه‌ای در این مورد بداند." "چرا خانواده ام را انتخاب کنم؟" پدر جسیکا با عصبانیت گفت: می دانی که سابقه خانوادگی شما چندان خوب نیست، آیا پدربزرگ شما زندانی نبود که به خاطر جنایات خود به استرالیا منتقل شد؟ "بله، اما مردم این روزها می گویند که شما یک استرالیایی واقعی نیستید، مگر اینکه اجداد شما به عنوان زندانی آمده باشند." جسیکا قبل از اینکه اوضاع بدتر شود حرفش را زد: "خدا، ببخشید که پرسیدم. فکر می کنم الان فهمیدم." بعد از شام، خانه خیلی خلوت بود. والدین جسیکا هنوز از دست یکدیگر عصبانی بودند. مادرش لباس‌ها را اتو می‌کرد و هرازگاهی به شوهرش خیره می‌شد که پشت روزنامه‌اش پنهان شده بود و وانمود می‌کرد که می‌خواند. وقتی کارش تمام شد، لباس های تازه فشرده شده را در بغلش جمع کرد و به سمت کمد جسیکا رفت. درست زمانی که در را باز کرد و دستش را برای آویزان کردن دامن به داخل برد، بازوی استخوانی از اعماق تاریک بیرون آمد و دسته ای از استخوان های سفید روی زمین افتاد. مادر جسیکا در حالت غش غرق شد و تنها زمانی بیدار شد که جسیکا پارچه سرد و مرطوبی را روی پیشانی خود گذاشت. سرش را بلند کرد تا چهره های نگران شوهر و دخترش را ببیند. "چی شده؟ من کجام؟" جسیکا توضیح داد: "مامان، اسکلت مدرسه را نابود کردی." "من آن را به خانه آوردم تا در پروژه سلامتی ام به من کمک کند. می خواستم به شما بگویم، اما به نظر می رسید که به محض اینکه به اسکلت ها و کمدها اشاره کردم، بین شما و بابا مشکل ایجاد کرد." جسیکا در حالی که والدینش دیوانه وار شروع به خندیدن کردند، با تعجب نگاه کرد.
سوال: مادر جسیکا به دلیل اینکه _ .
1. زد
2. مجروح
3. وحشت زده
4. غافلگیر شدن