متن: نیروی کار به عنوان مجموع افرادی است که برای کار و کسب درآمد در دسترس هستند. این تعریف شامل همه افرادی می شود که شاغل هستند یا به دنبال کار با حقوق هستند، بنابراین شامل کارفرمایان و افراد خوداشتغال می شود. نیروی کار یکی از منابع کشور است که می تواند با سایر منابع ترکیب شود و کالاها و خدمات مورد نظر جامعه را تولید کند. اگرچه اندازه نیروی کار تا حد زیادی به اندازه کل جمعیت بستگی دارد، چندین تأثیر دیگر نیز وجود دارد که بر آن تأثیر می گذارد. توزیع سنی کل جمعیت تأثیر بسیار چشمگیری بر نیروی کار موجود دارد. اگر جمعیت دارای نسبت بالایی از افراد بسیار جوان یا افراد مسن برای کار باشد، نیروی کار موجود کمتر از توزیع سنی متوازن خواهد بود. اگر جمعیت به طور طبیعی به سرعت رشد کند، تعداد تولدها به میزان زیادی از تعداد مرگ و میرها بیشتر می شود، آنگاه با افزایش کل جمعیت نسبت نیروی کار کاهش می یابد. گاهی اوقات یک جمعیت به عنوان پیری توصیف می شود که به این معنی است که نرخ زاد و ولد یا در حال کاهش است یا بسیار آهسته در حال رشد است، و با بازنشستگی افراد از نیروی کار، تعداد جوانان کافی برای جایگزینی افرادی که آن را ترک می کنند، وارد آن نمی شوند. در آن شرایط، جمعیت با افراد مسن تر است. بنابراین درصد جمعیت در نیروی کار زمانی کاهش می‌یابد که یا افزایش سریع تولدها یا کاهش نرخ زاد و ولد وجود داشته باشد. توزیع سنی جمعیت چندین اثر مهم بر اقتصاد دارد. اگر جمعیت در حال پیر شدن است و تعداد افرادی که بازنشسته می شوند بدون افزایش متناظر در تعداد افرادی که وارد نیروی کار می شوند، افزایش می یابد، این مشکل توانایی اقتصاد را برای ارائه سطح معقول خدمات اجتماعی به گروه بازنشستگان ایجاد می کند. اگر قرار است از سالمندان در خانه‌های ویژه نگهداری شود، باید برای این منظور بودجه وجود داشته باشد. اگر اندازه نیروی کار به کل جمعیت کوچک باشد، درآمد مالیاتی دولت بسیار کم است و یا دولت پول کمتری در اختیار دارد یا اعضای نیروی کار باید مالیات سنگین تری دریافت کنند.
سوال: در قسمت "نیروی کار" به عنوان _ تعریف شده است.
1. افرادی که برای کار و کسب درآمد در دسترس هستند
2. افراد خوداشتغالی که توانایی کار دارند
3. افرادی که به دنبال شغل هستند
4. کارفرمایانی که فرصت های شغلی ایجاد کرده اند