متن: این دنیای خطرناکی است که ما در آن زندگی می کنیم. تعداد قتل ها هر سال افزایش می یابد، مردم بر اثر سرطان می میرند، افراد بیشتری به HIV مبتلا می شوند، نوجوانان بیشتری از مواد مخدر استفاده می کنند، و غیره. شما این را می دانید زیرا تمام آمار را در اخبار شنیده اید و در کاغذ اما آیا واقعاً تصور دقیقی از معنای آنها دارید؟ اعداد در حال رشد هستند، اما چگونه با رشد جمعیت مقایسه می شوند؟ آیا موارد بیشتری از این بیماری ها به دلیل تکنیک های آزمایش بهتر گزارش می شود یا بیماری ها شایع تر هستند؟ واقعیت این است که بدون دانستن پیشینه آمار معنی بسیار کمی دارد. این روند رو به رشد گزارش دادن تنها بخشی از اطلاعات در حال تبدیل شدن به خطرناک است. برای مثال، چندین سال پیش یک دانش آموز دبیرستانی خطرات ماده شیمیایی معروف به دی هیدروژن مونوکسید را گزارش کرد. این ماده شیمیایی که در اکثر تومورهای سرطانی یافت می شود، اغلب در خون یافت می شود. افرادی که مشروبات الکلی می نوشند و باعث وابستگی کامل جسمی و روحی برای کسانی می شود که حتی یک بار هم این ماده شیمیایی را مصرف می کنند. پس از مطالعه گزارش وی، بیش از 75 درصد از کلاس شیمی قرارگیری پیشرفته وی به ممنوعیت این ماده شیمیایی خطرناک رای دادند! هر یک از عبارات بالا درست است، اما این ماده شیمیایی برای تمام زندگی روی زمین ضروری است. دانش آموزان اشتباه کردند زیرا آنها رای دادند که فقط از چند گزاره و آمار رای دادند و نه پیشینه کامل این ماده شیمیایی. نکته این مقاله این است که فرد باید از آنچه گفته می شود و چه چیزی گفته نمی شود آگاه باشد. هنگامی که یک واقعیت یا عدد جدیدی پیدا می کند، باید سعی کند اطلاعات مهم دیگری را قبل از اظهار نظر فقط با نیمه حقیقت در نظر بگیرد. همیشه به یاد داشته باشید که نویسنده سعی می کند شما را در مورد دیدگاه خود متقاعد کند و اطلاعاتی را که با دیدگاه او متفاوت است را کنار بگذارد. برای مثال، دوباره به آماری نگاه کنید که نشان می دهد اسکی ایمن است. تنها 32 نفر ممکن است هر سال هنگام اسکی جان خود را از دست بدهند. در حالی که 897 در اثر صاعقه می میرند، اما واقعاً کدام خطرناک ترین است؟ اگر به آن فکر کنید، متوجه می‌شوید که سالانه افراد کمتری نسبت به افرادی که در معرض خطر صاعقه هستند، به اسکی می‌روند. وقتی به آن فکر می‌کنید، اسکی خطرناک‌تر از آن چیزی است که در ابتدا با بررسی آمار فکر می‌کنید. اگر قرار است ما نوجوانان را در این دنیا رها کنیم، بهتر است بتوانیم انتقادی فکر کنیم، و دیدگاه های خود را شکل دهیم، نه اینکه به راحتی توسط دیگران متقاعد شویم. هشدار دادن، آمادگی است.
سوال: چه چیزی می توانیم از متن یاد بگیریم؟
1. ما باید یاد بگیریم که انتقادی فکر کنیم و از هر طرف به مشکلات نگاه کنیم.
2. برای محافظت از دنیای خطرناک ما باید اقداماتی انجام شود.
3. روند رو به رشد گزارش دادن فقط نیمه حقیقت در حال خارج شدن از کنترل است.
4. نوجوانان باید توانایی خود را در تشخیص درست از نادرست تقویت کنند.