متن: پدربزرگم نجار کار می کرد. در این روز خاص، او در حال ساختن چند جعبه برای لباس هایی بود که کلیسایش به پرورشگاهی در برزیل می فرستاد. در راه خانه متوجه شد که عینکش از بین رفته است. وقتی او به صورت ذهنی اعمال قبلی خود را تکرار کرد، متوجه شد که چه اتفاقی افتاده است. لیوان از جیبش بیرون زده بود و داخل یکی از جعبه ها افتاده بود. عینک جدیدش به سمت برزیل می رفت! رکود بزرگ در اوج خود بود و پدربزرگ شش فرزند داشت. همان روز صبح بیست دلار برای آن عینک خرج کرده بود. در حالی که با عصبانیت به سمت خانه می رفت فکر کرد: «عادلانه نیست. من در صرف وقت و پولم برای کارم بسیار وفادار بوده‌ام و اکنون این کار را انجام داده‌ام.» چند ماه بعد، مدیر پرورشگاه به ایالات متحده آمد. او می خواست از تمام کلیساهایی که از او حمایت می کردند بازدید کند، بنابراین به کلیسای کوچک پدربزرگم در شیکاگو آمد. وی در ابتدا از لطف مردم در حمایت از پرورشگاه تشکر کرد. او گفت: "اما بیشتر از همه، باید از شما برای عینکی که پارسال فرستادید تشکر کنم. می بینید که چند نفر تازه به یتیم خانه آمده بودند و همه چیز از جمله عینک من را خراب کردند. من ناامید شده بودم. حتی اگر داشتم. پول، به سادگی هیچ راهی برای تعویض آن عینک وجود نداشت. در کنار اینکه نمی توانستم خوب ببینم، هر روز سردرد را تجربه می کردم، بنابراین من و همکارانم در مورد این موضوع بسیار نگران بودیم. سپس جعبه های شما رسید. وقتی کاورها را برداشتم، یک جفت عینک پیدا کردم که بالای آن قرار داشت.» آنقدر مکث کرد تا کلماتش به درون بروند. سپس ادامه داد: وقتی عینک را امتحان کردم، انگار فقط برای من ساخته شده بودند! مردم گوش دادند، خوشحال از عینک معجزه آسا. اما آنها فکر می کردند که عجیب است زیرا هیچ عینکی در لیست اقلام آنها برای ارسال به خارج از کشور وجود نداشت. پدربزرگم، یک نجار معمولی که آرام پشت سرش نشسته بود، در حالی که اشک روی صورتش جاری بود، متوجه شد که عینکش جای خوبی برای رفتن پیدا کرده است.
سوال: بهترین عنوان برای متن چیست؟
1. اشتباه کامل.
2. یک نجار معمولی
3. یک پیرمرد بی خیال
4. یک عینک.