متن: اکثر دانشگاهیان پستی در دانشگاه‌های نخبه مانند آکسفورد یا هاروارد را به‌عنوان تاج موفقیت شغلی می‌دانند که هم افتخار و هم دسترسی به انبارهای شراب بهتر را به ارمغان می‌آورد. اما محققان به دلایلی فراتر از شکوه چنین مکان هایی را می خواهند. آنها بر این باورند که نشستن بر روی یکی از شاخه‌های بالای درخت آکادمیک کیفیت کار آنها را نیز بهبود می‌بخشد، زیرا آنها را با سایر نابغه‌هایی که می‌توانند با آنها همکاری کنند و ممکن است به جرقه ایده‌های جدید کمک کنند، بهبود می‌بخشد. این منطقی به نظر می رسد. متأسفانه، همانطور که آلبرت لازلو باراباسی از دانشگاه نورث ایسترن، در بوستون (و همچنین، باید گفت، از هاروارد)، در مطالعه ای که در گزارش های علمی منتشر شده نشان می دهد، این درست نیست. دکتر برعباسی و تیمش شغل فیزیکدانانی را که بین سال‌های 1950 و 1980 شروع به انتشار کردند و حداقل 20 سال به این کار ادامه دادند، بررسی کردند. آنها تأثیر مؤسساتی را که این افراد در آن حضور داشتند با شمارش تعداد استنادهایی که مقالات هر مؤسسه طی پنج سال پس از انتشار دریافت کرده بود، رتبه بندی کردند. با ردیابی انجمن فیزیکدانان فردی و شمارش استنادهای آنها به روشی مشابه، دکتر برعباسی توانست بفهمد که آیا حرکت از یک دانشگاه پایین به یک دانشگاه عالی، تأثیر یک فیزیکدان را بهبود می بخشد یا خیر. در مجموع، او و تیمش 2725 حرفه را تجزیه و تحلیل کردند. آنها دریافتند که اگرچه یک فیزیکدان معمولی یک یا دو بار در طول حرفه خود جابه جا شده است، اما انتقال از یک دانشگاه سطح پایین به یک دانشگاه نخبه تأثیر علمی او را افزایش نمی دهد. با این حال، حرکت در جهت مخالف تأثیر منفی کوچکی داشت. نتیجه این است که دانشگاه های نخبه، حداقل تا آنجا که به فیزیکدانان مربوط می شود، ارزشی به خروجی نمی افزایند. این نتیجه شگفت‌انگیز نتیجه‌ای است که مقامات کشورهایی مانند بریتانیا، که به دنبال متمرکز کردن موضوعات گران‌قیمت مانند فیزیک در مؤسسات کمتر و نخبه‌تر هستند - تا حدی برای صرفه‌جویی در هزینه‌ها، بلکه همچنین برای ایجاد مراکزی که به عنوان مراکز تعالی شناخته می‌شوند-- است. ممکن است بخواهد در نظر بگیرد.
سوال: بر چه اساسی تیم تحقیقاتی دکتر برعباسی به این نتیجه رسیدند که گرفتن پست در یک دانشگاه عالی به تأثیر تحصیلی کمک نمی کند؟
1. تیم او 20 سال حرفه فیزیکدانان را بررسی کرد.
2. او از هاوارد آمده بود، دانشگاهی که خودش یک دانشگاه عالی بود و آن را خوب می شناخت.
3. استنادهای فیزیکدانان منفرد توسط نویسندگان دیگر در عرض 5 سال افزایش یافت.
4. آنها موسسات فیزیکدانان را بر اساس استناد به مقاله این دانشگاه ها رتبه بندی کردند.