متن: بحران بوسه، وحشت در آغوش گرفتن و سردرد دست دادن در بریتانیا سلام کردن به کسی، خداحافظی - این موقعیت‌ها مرا پر از ناراحتی می‌کند. شما یک ثانیه فرصت دارید تا یک تصمیم خطرناک بگیرید. یک نوک؟ دو نوک؟ سه؟ اصلاً بوسه ای وجود ندارد؟ فکر می کنم چرا وقتی با صورت طرف مقابل برخورد می کنم، چرا نمی تواند به سادگی یک دست دادن باشد؟ به گزارش دیلی میل، نظرسنجی شرکت صابون سازی رادوکس در ماه می نشان داد که از هر پنج بریتانیایی یک نفر اکنون احساس می کند که دست دادن "بیش از حد رسمی" است. حدود 42 درصد گفتند که هرگز هنگام احوالپرسی با دوستان دست ندادند. برای یک سوم مردم جایگزین بغل کردن بود و برای 16 درصد یک بوسه روی گونه. برخی می گویند که بریتانیایی ها محتاط هستند - غیر دوستانه. دست دادن برای ما کار می کرد، زیرا مجبور نبودیم خیلی نزدیک شویم. اما دست دادن سوپربریتانیایی دیگر مد نیست. ما می خواهیم بیشتر شبیه همسایگان مدیترانه ای راحت خود باشیم که با بوسه و آغوش به یکدیگر سلام می کنند. مشکل این است که ما هنوز آن را کمی ناخوشایند می دانیم. مثلاً یک مرد متاهل هنگام احوالپرسی با یک دوست زن متاهل چه می کند؟ یک جوان چگونه باید به بزرگتر سلام کند؟ پسرها تمایلی به بوسیدن یکدیگر ندارند. دوستان مرد من در بریتانیا به دنبال "آغوش مردانه" می روند، یکدیگر را محکم در یک بازو می گیرند و با کلماتی مانند "آرامش بگیر، آره؟" چند ضربه به پشت می زنند. بزرگترین سوال، اگر تصمیم به بوسیدن دارید، این است که چند بار و کدام گونه را ابتدا ببوسید. برخلاف فرانسوی‌ها که به راحتی سه نفر را تحویل می‌دهند، گونه‌های ما معمولاً به قهقهه خجالتی ختم می‌شوند: "اوه، خدایا، ببخشید، نمی‌خواستم لب‌های تو را ببوسم، هرگز نمی‌دانم اول کجا را هدف بگیرم!" اما برای ما بریتانیایی های فقیر و ناراحت هرگز آسان نبوده است. حتی دست دادن هم مشکلات خودش را داشت: زیاد تکان ندهید، اما دست طرف مقابل را هم خیلی سست نگیرید و حتماً با دست های عرق کرده داخل نشوید. شاید بهتر باشد با لبخند و تکان دادن سر آن را ترک کنید.
سوال: مقاله عمدتاً در مورد چیست؟
1. خاستگاه روش سنتی انگلیسی احوالپرسی با کسی.
2. روندها و مشکلات جدیدی که بریتانیایی ها در نحوه استقبال از مردم دارند.
3. چرا نویسنده هنگام احوالپرسی یا خداحافظی احساس ناراحتی می کند.
4. تفاوت در احوالپرسی بین بریتانیا و سایر کشورهای غربی.