متن: زمستان سال گذشته، زمانی که به شدت باردار بودم، به خانه خواهر و برادر شوهرم سر می زدم و به دلیل نداشتن پارکینگ در دسترس مجبور شدم در پارکینگ اطراف پارک کنم. برف بسیار سنگین بود و یخ زیادی روی زمین وجود داشت --- افراد زیادی در آن شب به بیرون نرفته بودند! حوالی ساعت 11 شب وقتی به ماشینم برگشتم، متوجه شدم که تنها ماشین باقی مانده من هستم. عصبی سوار ماشین شدم و گذاشتم کمی گرم بشه. وقتی بالاخره سعی کردم دور شوم، چرخ هایم شروع به چرخیدن کردند. من گیر افتاده بودم! چرخیدم و چرخیدم و به این فکر کردم که چه کار کنم. ناگهان، در آینه عقب، چهار پسر نوجوان را دیدم که به ماشینم نزدیک شدند. آنها در کنار هم در یک صف راه می رفتند و کمی شبیه اعضای باند لباس می پوشیدند --- حداقل من فکر می کردم که آنها اینگونه هستند. ماشین من در یک منطقه بسیار دور افتاده بود و من شروع به وحشت کردم. مطمئن بودم که به سمت ماشین من می آیند تا به من آسیب برسانند. وحشت زده، فقط یخ زدم. یکی از جوان ها ضربه ای به پنجره ام زد و گفت: "ببخشید خانم، می توانیم کمکتان کنیم؟ به نظر می رسد گیر کرده اید." هنوز هم می ترسم و از بدترین اتفاق می ترسم، گفتم: گیر کرده ام. و مرد جوان گفت: اشکالی ندارد، در ماشینت بمان تا تو را از برف بیرون بیاوریم. و آنها انجام دادند! وقتی بالاخره مرا از برف بیرون آوردند، لبخند زدند و دست تکان دادند. پنجره ام را پایین کشیدم و از آنها تشکر کردم، خجالت کشیدم که آنها را اینقدر بد قضاوت کردم
سوال:  بهترین عنوان برای متن می تواند _
1. هر مردی عیوب خود را دارد
2. ثروت به نفع کسانی است که از قضاوت خود استفاده می کنند
3. یک کتاب را از روی جلد آن قضاوت نکنید
4. قبل از انجام این کار دو بار فکر کنید