متن: ما متوجه شدیم که کودکان باهوش به ندرت با آموزش ترکیبی از توانایی بازدارند. برعکس، هم دانش و هم تجربه آنها غنی می شود. ما احساس می کنیم که معایب زیادی در جریان دانش آموزان وجود دارد. این واقعیت را در نظر نمی گیرد که کودکان با سرعت های متفاوتی رشد می کنند. هم روی بچه باهوش و هم روی بچه نه چندان باهوش می تواند تاثیر بدی داشته باشد. پس از همه، قرار گرفتن در پایین ترین رتبه ممکن است بسیار دلسرد کننده باشد! علاوه بر این، درجه بندی دانش آموزان فقط بر اساس توانایی فکری آنها بسیار غیرعادی است. این تنها یک جنبه از شخصیت کلی آنهاست. ما نگران این هستیم که توانایی های همه دانش آموزان خود را به طور کامل توسعه دهیم، نه فقط توانایی یادگیری آنها. ما همچنین برای ویژگی‌های شخصی و مهارت‌های اجتماعی ارزش قائل هستیم و متوجه می‌شویم که آموزش با توانایی‌های ترکیبی به همه این جنبه‌های یادگیری کمک می‌کند. در کلاس های درس ما به روش های مختلف کار می کنیم. دانش‌آموزان اغلب به صورت گروهی کار می‌کنند: این به آنها فرصتی می‌دهد تا همکاری، اشتراک‌گذاری و توسعه مهارت‌های رهبری را بیاموزند. آنها همچنین یاد می گیرند که چگونه با مشکلات شخصی کنار بیایند و همچنین یاد می گیرند که چگونه فکر کنند، تصمیم بگیرند، تجزیه و تحلیل و ارزیابی کنند و به طور مؤثر ارتباط برقرار کنند. دانش آموزان از یکدیگر و همچنین از معلم یاد می گیرند. گاهی اوقات دانش آموزان به صورت جفت کار می کنند. گاهی اوقات آنها روی وظایف و تکالیف فردی کار می کنند و می توانند این کار را با سرعت خودشان انجام دهند. آنها همچنین در صورت لزوم، برخی از تدریس های رسمی در کلاس دارند. ما دانش آموزان خود را تشویق می کنیم که از کتابخانه استفاده کنند و مهارت هایی را که برای انجام کارآمد این کار نیاز دارند را به آنها آموزش می دهیم. و دانش آموز پیشرفته می تواند کارهای پیشرفته انجام دهد. فرقی نمی کند کودک در چه سنی باشد. ما از دانش‌آموزانمان انتظار داریم که بهترین و نه کمترین توان خود را انجام دهند و برای رسیدن به این هدف آنها را تشویق می‌کنیم.
سوال: نویسنده استدلال می کند که دغدغه اصلی معلم باید رشد دانش آموز باشد.
1. شخصیت کل
2. توانایی ذهنی
3. ویژگی های شخصی
4. مهارت های ارتباطی