متن: شاکتر می‌گوید اکثر اپیزودهای غیبت - فراموش کردن جایی که چیزی را ترک کرده‌اید یا تعجب می‌کنید که چرا وارد اتاق شده‌اید - ناشی از عدم توجه ساده است. " Schacter توضیح می‌دهد که رمزگذاری روشی ویژه برای توجه به رویدادی است که تأثیر عمده‌ای در یادآوری آن در آینده دارد. عدم کدگذاری صحیح می‌تواند موقعیت‌های آزاردهنده‌ای ایجاد کند. برای مثال، اگر تلفن همراه خود را در جیب قرار دهید و این کار را انجام ندهید. به کاری که انجام دادید توجه نکنید زیرا درگیر مکالمه هستید، احتمالاً فراموش خواهید کرد که اکنون تلفن در ژاکت است و در کمد لباس شما آویزان شده است. ، شما اطلاعات مورد نیاز را به سیستم حافظه خود ندادید." فقدان علاقه همچنین می تواند منجر به غیبت شود." زلینسکی می گوید مردی که می تواند آمارهای ورزشی 30 سال پیش را بازگو کند، شاید یادش نرود که نامه ای را در صندوق پستی بیاندازد." احتمالاً زنان کمی بهتر از مردان حافظه دارند. زیرا آنها بیشتر به محیط خود توجه می کنند و حافظه به همین بستگی دارد. Schacter می‌گوید: «سرنخ‌های بصری می‌توانند به جلوگیری از غیبت کمک کنند.» او هشدار می‌دهد، اما مطمئن شوید که نشانه واضح و در دسترس است. آن را در صندوق دارو نگذارید و برای خود یادداشتی بنویسید که در جیب نگه می دارید. یکی دیگر از اپیزودهای رایج غیبت: وارد اتاقی می‌شوید و فکر می‌کنید چرا آنجا هستید. به احتمال زیاد، به چیز دیگری فکر می‌کردید. زلینسکی می‌گوید: «هر گاه این کار را انجام می‌دهد. بهترین کار این است که به جایی که قبل از ورود به اتاق بودید برگردید و احتمالاً به یاد خواهید آورد.
سوال: ما می توانیم از این متن یاد بگیریم که رمزگذاری _ .
1. روند از دست دادن حافظه ما را کند می کند
2. به ما کمک می کند تا سیستم حافظه خود را بهتر درک کنیم
3. ما را وادار می کند تا چیزی را از خاطرات خود به یاد بیاوریم
4. به ما کمک می کند تا تلفن همراه در جیب را پیدا کنیم