متن: وقتی جوان بودم، با شیر مادرم زندگی می‌کردم، چون نمی‌توانستم علف بخورم. روزها کنارش می دویدم و شب نزدیکش دراز می کشیدم. وقتی هوا گرم بود، کنار حوض زیر سایه درختان می ایستادیم و وقتی سرد بود، خانه چوبی و گرم و خوبی داشتیم. به محض اینکه به اندازه کافی بزرگ شدم که علف بخورم، مادرم روزها برای کار بیرون می رفت و عصر برمی گشت. به جز من شش کلبه جوان در مزرعه بودند. آنها از من بزرگتر بودند. برخی از آنها تقریباً به اندازه اسب های بالغ بودند. من با آنها می دویدم و از آن لذت می بردم. ما عادت داشتیم همه با هم در میدان تاختیم. گاهی اوقات ترجیح می‌دادیم خشن بازی کنیم، زیرا دیگران مکرراً گاز می‌گیرند، لگد می‌زنند و همچنین می‌تازند. یک روز که لگد زدن زیاد بود، مادرم پیش من آمد و گفت: "انتظار دارم به حرف های من توجه کنید، کلت هایی که اینجا زندگی می کنند، کله های بسیار خوبی هستند، اما اسب گاری هستند. کلت ها و البته آداب نیاموخته اند.شما تربیت شده اید و زاده شده اید.امیدوارم نرم و خوب بزرگ شوید و هرگز راه های بد را یاد نگیرید.امیدوارم کارتان را با حسن نیت انجام دهید، بلند شوید وقتی سریع حرکت می‌کنید، پاهایتان خوب است و هرگز گاز نگیرید یا لگد نزنید.» توصیه های مادرم را هرگز فراموش نکرده ام. من می دانستم که او یک اسب پیر خردمند است و ارباب ما در مورد او بسیار فکر می کرد. نام او دوشس بود، اما او اغلب او را حیوان خانگی صدا می کرد. ارباب ما غذای خوبی به ما داد. او به همان اندازه با ما مهربان صحبت می کرد که با بچه های کوچکش رفتار می کرد. همه ما به او علاقه داشتیم. وقتی مادرم او را در دروازه می دید، از خوشحالی قهقهه می زد. او را لمس می کرد و می گفت: "خب، پت، دارکی کوچولو چطور است؟" بعد یک لقمه نان به من می داد و گاهی برای مادرم هویج می آورد. _ یک گاوآهن بود، دیک، که گاهی برای چیدن توت سیاه به مزرعه ما می آمد. وقتی هر چه می خواست خورد، به سمت ما سنگ و چوب پرتاب می کرد. ما زیاد به او اهمیت نمی‌دادیم، زیرا می‌توانستیم تاختیم. اما گاهی یک سنگ به ما آسیب می رساند. یک روز او در این بازی بود. ارباب ما دید که چه خبر است، پس پرید و بازوی دیک را گرفت و جعبه ای روی گوشش داد. "پسر بد!" او گفت: "این آخرین بار خواهد بود. برو، من دیگر تو را در مزرعه ام نمی خواهم." بنابراین ما دیگر دیک را ندیدیم. دانیال پیر، مردی که از اسب‌ها مراقبت می‌کرد، مانند ارباب ما مهربان بود، بنابراین وضع ما خوب بود.
سوال: طبق متن، دانیال احتمالاً _ .
1. اسب دانا
2. یک فیدر مهربان
3. پسر ارباب
4. یک گاوآهن جدید