متن: روزی معلمی از دانش آموزانش خواست که نام همکلاسی های خود را روی دو تکه کاغذ لیست کنند و بعد از هر نام یک فاصله بگذارند. سپس به آنها گفت که به بهترین چیزی که می توانند در مورد هر یک از آنها بگویند فکر کنند. آن شنبه، معلم نام و کلمات هر دانش آموز را روی یک کاغذ جداگانه یادداشت کرد. روز دوشنبه او لیست را به هر دانش آموز داد. طولی نکشید که دانش آموزان لبخند می زدند. "من هرگز نمی دانستم که برای کسی معنی دارم! و نمی دانستم که دیگران من را تا این حد دوست دارند." اکثر دانشجویان گفتند. هیچ کس دیگر در کلاس چیزی در مورد مقاله ذکر نکرد، اما مهم نبود. دانش آموزان از خود و یکدیگر راضی بودند. چندین سال بعد، یکی از دانشجویان، مایک، از دانشگاه هاروارد فارغ التحصیل شد و معلم او و برخی از همکلاسی های سابقش در مراسم آغازین شرکت کردند. مایک به سمت او آمد. در حالی که کیف پولی از جیبش درآورد گفت: می خواهم چیزی به تو نشان دهم. بدون اینکه به کاغذ نگاه کند دو تکه کاغذ دفترچه را با احتیاط به طرف معلم بیرون آورد. "خیلی ممنون که این کار را کردی." مایک گفت. همه همکلاسی های سابق مایک شروع به دور هم جمع شدن کردند. چارلی گفت: "من خودم را در آلبومم قرار دادم." فکر می‌کنم همه ما فهرست‌هایمان را ارزشمند می‌دانستیم." مرلین گفت. اشک از چشمان معلم سرازیر شد. ممکن است در زندگی‌مان با افراد زیادی روبرو شویم و دیدن خوبی‌ها در تمام آن سفرها برای ما لذتی ارزشمند است.
سوال: از گذر ما معلم _ .
1. در تشویق شاگردانش خوب بود
2. نسبت به شاگردانش کاملاً سختگیر بود
3. هرگز با شاگردانش عصبانی نشو
4. تنها یک روش برای برقراری ارتباط با دانش آموزان خود دارد