متن: یک نجار مسن آماده بازنشستگی بود. او به کارفرمای خود گفت که قصد دارد خانه سازی را ترک کند و زندگی آرام تری با همسرش داشته باشد و از خانواده بزرگش لذت ببرد. او حقوق را از دست می داد، اما باید بازنشسته می شد. کارفرما از رفتن کارگر خوبش پشیمان شد و از او پرسید که آیا می تواند فقط یک خانه دیگر به عنوان لطف شخصی بسازد. نجار گفت بله، اما با گذشت زمان به راحتی می شد فهمید که دلش در کارش نیست. او کار بدی انجام داد و از مواد بی کیفیت استفاده کرد. این یک راه تاسف بار برای پایان دادن به حرفه او بود. وقتی نجار کارش را تمام کرد، کارفرما برای بازرسی خانه آمد. کارفرما کلید جلوی در را به نجار داد. گفت: این خانه توست، هدیه من به تو. عجب شوکی! چه شرم آور! اگر او فقط می دانست که در حال ساختن خانه خود است، همه چیز را متفاوت انجام می داد. حالا باید در خانه ای که ساخته بود زندگی می کرد، هیچ کدام خیلی خوب نبود. در مورد ما هم همینطور است. ما زندگی خود را به شکلی پریشان می سازیم، به جای عمل کردن، واکنش نشان می دهیم، مایلیم کمتر از بهترین ها را تحمل کنیم. در موارد مهم ما بهترین تلاش خود را برای کار انجام نمی دهیم. سپس با یک شوک به وضعیتی که ایجاد کرده ایم نگاه می کنیم و متوجه می شویم که اکنون در خانه ای که ساخته ایم زندگی می کنیم. اگر متوجه شده بودیم جور دیگری عمل می کردیم. خودتان را نجار بدانید. به فکر خانه خود باشید هر روز یک میخ میکوبید، یک تخته قرار می دهید یا یک دیوار می سازید. عاقلانه بساز این تنها زندگی است که تا به حال خواهید ساخت. حتی اگر فقط یک روز بیشتر از آن زندگی کنید، آن روز سزاوار آن است که شگفت‌انگیز و با وقار زندگی کنید. شعار روی دیوار می گوید: "زندگی پروژه ای است که خودت انجام بده." چه کسی می تواند واضح تر بگوید؟ زندگی امروز شما نتیجه نگرش ها و انتخاب های شما در گذشته است. زندگی فردای شما نتیجه نگرش ها و انتخاب های امروز شما خواهد بود.
سوال: به نظر نگارنده، چه چیزی برای رشد آینده فرد مهم است؟
1. آماده سازی.
2. انتخاب.
3. نگرش.
4. خانواده.