متن: تیم‌های بین‌المللی نزدیک به نیم سال به دنبال شواهدی از هواپیمای ناپدید شده خطوط هوایی مالزی بوده‌اند، جست‌وجویی که شامل جستجوی جعبه سیاه هواپیما می‌شود که اطلاعات پروازی را در خود نگه می‌دارد که احتمالاً توضیح می‌دهد که چه چیزی باعث دور شدن MH370 از مسیر خود شده است. . اما بسیاری از کارشناسان هوانوردی تعجب می‌کنند که چرا در دنیای شبکه‌ای ما، غواصان در اقیانوس هند به دنبال جعبه‌ای فلزی می‌گردند، در حالی که فناوری از قبل وجود دارد که هواپیماها را قادر می‌سازد تا داده‌های جعبه سیاه را در صورت اضطرار به زمین ارسال کنند. جعبه های سیاه از اواخر دهه 1950 در هواپیماها وجود داشته است و اکنون هر هواپیمای تجاری دارای دو دستگاه است: یک ضبط کننده اطلاعات پرواز و یک ضبط کننده صدا. (اگرچه از آنها به عنوان جعبه سیاه یاد می شود، اما معمولاً به رنگ نارنجی هستند که تشخیص آنها را در آب آسان تر می کند.) ضبط کننده های جعبه سیاه عمدتاً برای بررسی علت سوانح حین پرواز استفاده می شوند. در حالی که جعبه‌های سیاه برای زنده ماندن از یک تصادف و غوطه‌ور شدن طولانی‌مدت در آب ساخته شده‌اند، اگر هواپیما در اقیانوس سقوط کرده باشد، یافتن این وسیله می‌تواند یک چالش واقعی باشد. در حالی که هر جعبه حاوی یک فانوس دریایی است، واحد فقط باتری کافی برای انتقال سیگنال به مدت 30 روز دارد. پس از سقوط هواپیمای ایرفرانس پرواز 447 در اقیانوس اطلس در ژوئن 2009، غواصان دو سال طول کشید تا جعبه سیاه را پیدا کنند. پیر ژانیوت، مهندس کانادایی که حدود 40 سال پیش به تکمیل فناوری جعبه سیاه کمک کرد، احساس می‌کند که این دستگاه در شکل کنونی آن "_" است. او بیش از یک دهه پیش، پس از دیدن قطعات شکسته جعبه های سیاه در حملات سال 2001 به برج های تجارت جهانی در نیویورک، شروع به زیر سوال بردن کارایی آن کرد. Jeanniot اکنون عضو هیئت مشاوران یک شرکت مستقر در تورنتو است که سیستم جعبه سیاه پخش زنده را ساخته است. هنگامی که هواپیما یک رویداد نامنظم را تجربه می‌کند، سیستم می‌تواند داده‌های جریانی را از هواپیما به یکی از ماهواره‌ها و سپس به سرورهای زمینی ارسال کند، جایی که پیام تفسیر شده و برای شرکت هواپیمایی ارسال می‌شود. Jeanniot می‌گوید، به نظر می‌رسد از دست دادن MH370 و سایر موارد مشابه، افراد بیشتری را متوجه این واقعیت کند که ابزارهای مورد استفاده در این مرحله برای مقابله با شرایط اضطراری ناکافی هستند. او همچنین تخمین می‌زند که اگر این فناوری در پرواز ناپدید شده خطوط هوایی مالزی و پخش مستقیم آن به مدت هفت ساعت پس از اولین بار مشکل در پرواز وجود داشت، حدود 3000 دلار هزینه داشت. در حالی که تأیید گسترده ای از سیستم جعبه سیاه پخش زنده وجود دارد، اکثر خطوط هوایی هزینه آن را بسیار بالا می بینند. صنعت هواپیمایی صنعتی با سودهای اندک است و تمایلی به اضافه کردن هزینه هایی ندارد که باعث کاهش بیشتر سود شود. با این حال، با توجه به اینکه چقدر زمان، پول و تلاش صرف جست و جوی بی اقبال برای جعبه سیاه MH370 شده است، هزینه اجرای نسخه پخش زنده به نظر می رسد جزئی نیست.
سوال: کدام واقعیت برای حمایت از تردید کارشناسان هوانوردی در مورد کارآمدی جعبه سیاه ذکر شده است؟
1. جعبه سیاه MH370 اطلاعات پرواز را در خود جای داده است که ممکن است توضیح دهد که چه اتفاقی برای هواپیما افتاده است.
2. ضبط‌کننده‌ها در واقع نارنجی رنگ هستند، اگرچه به عنوان جعبه سیاه شناخته می‌شوند.
3. چراغ در جعبه سیاه قدرت باتری محدودی برای ارسال سیگنال به مدت 30 روز دارد.
4. لازم است مردم با نقاط ضعف جعبه سیاه هوشیار شوند