متن: در 16 آگوست 1977، الویس پریسلی مرا نجات داد. بعدازظهر قبل، با همسالان شش ساله‌ام در حیاط خلوت هدر پیترز بازی کردم. داشتم از کیکم لذت می بردم که هدر از من پرسید کیسه خوابم کجاست. فقط آن موقع بود که فهمیدم این مهمانی خواب بود. کلمه "بی خوابی" برای یک کودک شش ساله شباهت دارد به معنای "سرطان" برای بزرگسالان. اما اگر به آنها بگویم که من یک تختخواب تر هستم چه می شود؟ حداقل در مورد سرطان، مردم به جای فرار از آن، کنار بالین شما جمع می شوند. به فکر راهی برای فرار افتادم. توضیح می دادم که برای گذراندن شب ها به اجازه مادرم نیاز داشتم. اما وقتی به مادرم زنگ زدم، هدر کنارم ایستاد تا گوش کند. او اجازه داد! سپس من در همان اتاق نشیمن با دختران دیگر می خوابیدم. من لباس شب خودم را نیاوردم، بنابراین خانم پیترز لباس شب هدر را به من پیشنهاد داد. همانطور که دختران دیگر به رویاهای شیرین خود می رفتند، من سعی کردم بیدار بمانم. "آیا باید دوباره بروم؟ بیدار می مانم تا یک بار دیگر بروم...". البته بالاخره خوابم برد. صبح روز بعد من اولین کسی بودم که از خواب بیدار شدم. دلم گرم بود! ساعت‌ها قبل از بیدار شدن دختران دیگر، وحشت زده دراز کشیدم. من تنها کاری را که می توانستم انجام دهم انجام دادم - وانمود کردم که خیس کردن رختخواب اتفاق نیفتاده است. بلند شدم، لباس شب هدر را درآوردم و مثل بقیه دخترا لباسامو عوض کردم. خانم پیترز وارد اتاق شد و قبل از اینکه بتواند چیزی بگوید، درست روی انبوه لباس خواب خیس من قدم گذاشت. با دیدن سرخ شدن صورتش قلبم ایستاد. "چه کسی این کار را کرد؟" جیغ زد، با قیافه ای خیلی ترسناک. باید جواب بدم؟ و این زمانی بود که این اتفاق افتاد - آقای. پیترز وارد شد و همسرش را گرفت، "الویس پریسلی مرد!" خبر مرگ پادشاه خانم پیترز را فرا گرفت و من به سختی معاف شدم. سپس، پیترز را با هم ترک کردیم، اما بدون اینکه دختران دیگر بدانند چه اتفاقی افتاده است.
سوال: خانم پیترز عصبانی شد چون _ .
1. او لباس خواب را خیس یافت
2. الویس پریسلی همان روز صبح درگذشت
3. شوهرش او را گرفت
4. همه دخترها خودشان رفتار نکردند