متن: چارلی باسبول همیشه یک قهرمان بزرگ بوده است. او هزاران نفر را تشویق کرده است که از شرایط فراتر رفته و معنای واقعی زندگی را دنبال کنند. او در طول جنگ جهانی دوم در حالی که دوستش را از یک تانک که زیر آتش بود نجات می داد نابینا شد. او قبل از تصادف یک ورزشکار بزرگ بود. او برای اثبات استعداد و اراده خود تصمیم گرفت یک ورزش کاملاً جدید را امتحان کند، ورزشی که هرگز تصور نمی کرد حتی با بینایی خود بازی کند - گلف! از طریق اراده و عشق عمیق به بازی، او قهرمان ملی گلف نابینایان شد! او 13 بار این افتخار را کسب کرد. یکی از قهرمانان او گلف باز بزرگ بن هوگان بود، بنابراین واقعاً برای چارلی افتخاری بود که جایزه بن هوگان را در سال 1958 برد. چارلی با ملاقات با بن هوگان احترام گذاشت و اظهار داشت که یک آرزو دارد و آن این بود که یک دور داشته باشد. گلف با بن هوگان بزرگ. آقای هوگان موافقت کرد که بازی کردن یک دور با هم برای او نیز افتخاری باشد، زیرا او در مورد تمام دستاوردهای چارلی شنیده بود و واقعاً مهارت های او را تحسین می کرد. "آیا دوست دارید برای پول بازی کنید، آقای هوگان؟" از چارلی پرسید: "من نمی توانم به خاطر پول تو را بازی کنم، این عادلانه نیست!" گفت آقای هوگان. "اوه، بیا آقای هوگان... هر سوراخ 1000 دلار!" "من نمی توانم، مردم در مورد من چه فکر می کنند که از شما و شرایط شما سوء استفاده می کنند؟" گلف باز بینا پاسخ داد. "مرغ، آقای هوگان؟" هوگان خجالت زده پاسخ داد: "باشه، اما من بهترین بازی خود را انجام خواهم داد!" بوسول با اعتماد به نفس گفت: "انتظار دیگری ندارم." "الان که شما در حال، آقای Boswell، شما نام زمان و مکان!" بسول پاسخ داد: "ساعت 10 ... امشب!"
سوال: چرا آقای هوگان برای پول نمی خواست نقش چارلی را بازی کند؟
1. او نگران بود که مسابقه را ببازد.
2. او فکر می کرد که این برای چارلی ناعادلانه است.
3. او به پول اهمیت نمی داد.
4. مرغ را به پول ترجیح می داد.