متن: یک فرد وقت شناس عادت دارد کاری را در زمان مناسب انجام دهد و هیچ وقت در قرار ملاقات دیر نمی کند. از یک سو، مرد بی وقت، هرگز کاری را که باید در زمان مناسب انجام دهد، انجام نمی دهد. او همیشه عجله دارد و در نهایت هم زمان و هم نام نیکش را از دست می دهد. یک چیز گمشده ممکن است دوباره پیدا شود، اما زمان از دست رفته هرگز قابل بازیافت نیست. زمان ارزشمندتر از مادیات است. در واقع زمان خود زندگی است. مرد بی وقت همیشه با ارزش ترین دارایی خود و دیگران را هدر می دهد و سوء مدیریت می کند. فرد غیر وقت شناس همیشه شاکی است که زمانی برای پاسخگویی به نامه ها، یا پاسخ دادن به تماس ها یا قرار ملاقات های فوری پیدا نمی کند. اما مردی که واقعاً کارهای زیادی برای انجام دادن دارد، بسیار مراقب وقت خود است و به ندرت از کمبود آن شکایت می کند. او می‌داند که نمی‌تواند از پس حجم عظیم کارش برآید، مگر اینکه با وفاداری تمام کارهایی که باید به آن رسیدگی شود، حفظ کند. وقت شناس نبودن در قرارهای خود، نشانه بی احترامی به دیگران است. اگر شخصی به شام دعوت شود و دیرتر از وقت مقرر بیاید، سایر مهمانان را منتظر خود نگه می دارد. معمولاً این به عنوان یک بی احترامی بزرگ به میزبان و سایر مهمانان حاضر در نظر گرفته می شود. بعلاوه، عدم وقت شناسی در انجام وظیفه، چه عمومی و چه خصوصی، بسیار مضر است. تصور کنید اگر کسانی که مسئولیت کارهای مهم را بر عهده می گیرند، در زمان مقرر در محل مناسب خود نباشند، چگونه می شود. مردی که به طور معمول غیر وقت شناس شناخته می شود، هرگز مورد اعتماد دوستان یا هموطنانش قرار نمی گیرد.
سوال: کدام یک از عبارات زیر به بهترین نحو مضرات عدم وقت شناسی را توصیف می کند؟
1. اگر فردی غیر وقت شناس هستید، نمی توانید مسئولیت مهمی را بر عهده بگیرید.
2. اگر دوستانتان بدانند که شما وقت شناس نیستید، ممکن است دیگر شما را نبینند.
3. عدم وقت شناسی ممکن است زیان های سنگینی برای امور عمومی و خصوصی به همراه داشته باشد.
4. بی وقت بودن ممکن است باعث شود که قرارهای زیادی را از دست بدهید و دوستان خود را از دست بدهید.