متن: اواخر چهارشنبه شب بود که تماس تلفنی وحشتناک به خانه ما رسید. یه جورایی ترسیده نشستم تا صدای تلفن رو بهتر بشنوم. در کمال تعجب شنیدم که مادرم گریه کرد. "ماشین را بگیر، دین! آندریا تصادف کرده است." _ ما به بیمارستان رسیدیم، اما اجازه دیدن آندریا را نداشتیم. صبح روز بعد، پس از پوشیدن ماسک، به ما اجازه دادند برای دیدن آندریا به ICU برویم. خب، حداقل چیزی که می توانستم بگویم این بود که همه چیز در بدنش زخمی شده بود و تمام خاطراتش را از دست داد. این یک تصادف مرگبار بود. در طول دو ماه بعد، بیشتر در بیمارستان زندگی کردم تا در خانه ام. من دیدم که آندریا برای به دست آوردن مهارت های حرکتی روزمره بسیار سخت کار می کند. او یک بار هم شکایت نکرد یا برای خودش ترحم نکرد. روح مصمم او می درخشید. پس از دو هفته بستری شدن در ICU و دو ماه درمان معمولی در بیمارستان، آندریا توانست به خانه بازگردد. او چندین ماه مدرسه را از دست داد، بنابراین رسیدن به مدرسه برایش سخت بود. آندریا وظایفی داشت که باید انجام می داد، و هر چقدر هم که سخت بود، تا زمانی که کار تمام شد، به آنها پایبند بود. گرچه مشغول مقابله با درد و درمان بود، اما همیشه زمانی برای دوست داشتن و بازی با من پیدا می کرد. هرگز تاثیری که این حادثه بر زندگی من گذاشت را فراموش نمی کنم. من شخصیت با اراده و روحیه مصمم او را تحسین می کنم. امروز او با وجود زخم ها و سوزن هایی که پایش را در جای خود نگه داشته است، کاملاً طبیعی است. من نمی توانستم خواهر، قهرمان یا بهترین دوست بهتری بخواهم.
سوال:  _ عمدتا باعث شد خواهر نویسنده از تصادف رانندگی بهبود یابد.
1. تشویق خانواده
2. اراده قوی آندریا
3. درمان
4. اشتیاق به مطالعه