متن: چند سال پیش از فرماندار فرزندانم، جولیا واسیلیونا، خواستم که به اتاق کار من بیاید. گفتم: "بنشین، جولیا واسیلیونا." بیایید حسابمان را تسویه کنیم. اگرچه به احتمال زیاد به مقداری پول نیاز دارید، اما در مراسم می ایستید و خودتان آن را نمی خواهید. اکنون ما روی سی روبل در ماه توافق می کنیم. " " چهل." "نه، سی. من آن را یادداشت کردم. من همیشه سی پول به خانم فرمانداری می دهم. حالا شما دو ماه اینجا هستید، پس..." "دو ماه و پنج روز." "دقیقاً دو ماه. من یک یادداشت خاص آن را گذاشتم. یعنی شصت روبل پیش شما می آید. نه یکشنبه را کم کنید... می دانید که یکشنبه ها با کولیا کار نکردید، فقط پیاده روی کردید. و سه روز تعطیل. .." جولیا واسیلیونا قرمز تیره ای به پا کرد و به لبه ی لباسش نگاه کرد، اما --- یک کلمه. سه روز تعطیل، پس دوازده روبل را بردارید. کولیا چهار روز مریض بود و درسی نبود، چون فقط با وانیا مشغول بودید. سه روز دندان درد داشتید و همسرم به شما اجازه داد بعد از ناهار کار نکنید. دوازده و هفت --- نوزده. تفریق ... که برگ می شود ... هوم ... چهل و یک روبل. درست است؟ چشم چپ جولیا واسیلینا قرمز و پر از رطوبت شد. چانه‌اش می‌لرزید؛ او عصبی سرفه کرد و دماغش را باد کرد، اما --- یک کلمه. حوالی سال نو یک فنجان چای و نعلبکی را شکستی: دو روبل بردار. فنجان قیمت بیشتری داشت، میراثی بود، اما --- ولش کن. کی ضرر نکردم؟ سپس به دلیل بی توجهی کولیا از درختی بالا رفت و ژاکتش را پاره کرد: ده را در بیاور. همچنین به دلیل بی توجهی تو، خدمتکار کفش های وانیا را دزدید. تو باید مراقب همه چیز باشی! بابت آن پول می گیری. بنابراین، این یعنی پنج روبل دیگر تخفیف. دهم ژانویه من. ده روبل به تو داد..." جولیا واسیلیونا زمزمه کرد "تو نگفتی". "اما من آن را یادداشت کردم." " بلی کاملا درست." "از چهل و یک بیست و هفت را بگیرید -- که چهارده باقی می ماند." هر دو چشم پر از اشک شد. عرق روی بینی نازک و زیبا ظاهر شد. بیچاره دختر! او با صدایی لرزان گفت: "فقط یک بار پولی به من داده شد، آن هم توسط همسرت. سه روبل، نه بیشتر." "راستی؟ الان دیدی، و من یادداشتش نکردم! از چهارده... برگه یازده، سه تا بگیر. اینم پولت عزیزم. سه، سه، سه، یک و یک. اینجاست!" یازده روبل به او دادم. آنها را گرفت و با انگشتان لرزان آنها را در جیبش فرو کرد. زمزمه کرد: مرسی. از جا پریدم و شروع کردم به قدم زدن در اتاق. من از عصبانیت غلبه کردم. "برای چی، این ---"مرسی"؟ من پرسیدم. "به خاطر پول." اما تو می دانی که به خاطر خدا فریبت دادم --- تو را دزدیدم! من در واقع از تو دزدی کردم! چرا این "مرسی"؟ در جاهای دیگرم اصلاً چیزی به من ندادند.» "آنها چیزی به شما ندادند؟ جای تعجب نیست! من با شما شوخی کردم، یک درس بی رحمانه، فقط برای اینکه به شما یاد بدهم ... من تمام هشتاد روبل را به شما می دهم! اینجا همه آنها در یک پاکت هستند. آماده برای تو... واقعاً می شود اینقدر بی خار بود؟ چرا اعتراض نمی کنی؟ چرا سکوت می کنی؟ مگر می شود در این دنیا بی دندان و چنگال بود... لبخند کجی زد و من در قیافه اش خواندم: "امکان پذیر است." از او برای درس ظالمانه عذرخواهی کردم و در کمال تعجب او هشتاد روبل به او دادم. او چندین بار زمزمه "مرسی" خود را کرد و بیرون رفت. نگاهی به او انداختم و فکر کردم: "چقدر در این دنیا له کردن ضعیفان آسان است!"
سوال:  متن در مورد _
1. چگونه یک فرماندار توسط کارفرمایش فریب خورده است.
2. چگونه یک کارفرما سعی کرد درسی ظالمانه به فرماندار بدهد.
3. چگونه یک خانم توسط کارفرمایش اخراج شد به دلیل اینکه یک نفر از افراد ناشناس بود.
4. چگونه یک کارفرما، فرماندار را به دلیل انجام ندادن کار خوب تنبیه کرد.