متن: ظهور شرکت‌های چند ملیتی، بازاریابی جهانی، فناوری‌های جدید ارتباطی و کاهش تفاوت‌های فرهنگی منجر به افزایش بی‌نظیر روابط عمومی یا روابط عمومی جهانی شده است. با کمال تعجب، از آنجایی که روابط عمومی مدرن تا حد زیادی اختراع آمریکایی ها بود، روابط آمریکا با تلاش های روابط عمومی در کشورهای دیگر در معرض تهدید قرار گرفت. برای مثال، ده سال پیش، پنج آژانس برتر روابط عمومی جهان متعلق به آمریکا بودند. در سال 1991، تنها یکی بود. به ویژه بریتانیایی ها پیچیده تر و خلاق تر می شوند. یک نظرسنجی اخیر نشان داد که بیش از نیمی از تمام شرکت‌های بریتانیا روابط عمومی را به عنوان بخشی از فعالیت‌های برنامه‌ریزی شرکتی خود در نظر می‌گیرند، در مقایسه با حدود یک سوم شرکت‌های آمریکایی. شاید زمان زیادی طول نکشید که لندن به عنوان پایتخت روابط عمومی جایگزین نیویورک شود. چرا آمریکا در رقابت جهانی روابط عمومی عقب مانده است؟ اولاً، آمریکایی‌ها در کل تمایل دارند نسبتاً استانی باشند و بیشتر به امور محلی علاقه دارند. به عنوان مثال، دانش جغرافیای جهان هرگز در این کشور قوی نبوده است. ثانیاً آمریکایی ها در دانستن زبان دوم از همتایان اروپایی و آسیایی خود عقب هستند. کمتر از 5 درصد از کارمندان آمریکایی مارشال--بورسون دو زبان می دانند. Ogilvy و Mather تقریباً همین درصد را دارند. برعکس، برخی از شرکت های اروپایی نیمی یا بیشتر از کارکنان خود را به زبان دوم مسلط می دانند. در نهایت، افرادی که در روابط عمومی در خارج از کشور فعالیت می کنند تمایل دارند امور بین المللی را بیشتر زیر نظر داشته باشند. به عنوان مثال، در حوزه روابط عمومی مالی، اکثر آمریکایی ها وال استریت ژورنال را مطالعه می کنند. در خارج از کشور، همتایان آنها ژورنال و همچنین فایننشال تایمز لندن و اکونومیست را می خوانند، نشریاتی که اغلب در این کشور خوانده نمی شوند. شاید صنعت روابط عمومی از تد ترنر از CNN (شبکه خبری کابلی) درس بگیرد. ترنر اخیراً اعلام کرد که دیگر از کلمه "خارجی" در برنامه های خبری CNN استفاده نخواهد شد. به گفته ترنر، ارتباطات جهانی، کشورهای جهان را چنان به یکدیگر وابسته کرده است که دیگر چیزی به نام خارجی وجود ندارد.
سوال: می توان چنین استنباط کرد که نویسنده متن _ .
1. یک امریکایی
2. یک بریتانیایی
3. تد ترنر
4. یک آسیایی