متن: من بیست و دو ساله بودم و در بولیوی بودم. من به هر کشور دیگری در آمریکای جنوبی رفته بودم، و اکنون قرار بود به شیلی بروم، آخرین نفر در لیست. بعد از چند روز به تپه ها رسیدم. هوا سرد بود و حتی کوه های دور هم صاف بودند. روزها تنها بودند، اما یک شب با فیلومنو و معلمان همکارش آشنا شدم. آنها سعی کردند مرا متقاعد کنند که به شیلی نروم و گفتند که این مکان بد است و من کشته خواهم شد. من آنها را باور نکردم. من چیزی از سیاست فعلی نمی دانستم. من فقط می خواستم به آنجا بروم. بنابراین با احساس هیجان وارد کوه شدم و به تابلویی رسیدم که روی آن کلمه «شیلی» وجود داشت. یک سرباز ترسناک ظاهر شد، اسلحه‌ای را به پشتم چسباند و مرا از یک شیب به سمت اداره پلیس هل داد. رئیس پلیس سپس به من گفت: "اینجا چیزی برای تو نیست." توضیح دادم که برای دیدن این کشور زیبا آمده ام. اما او اذیت شد. عصر مرا از غذا پر کردند. خنده بود و من کمتر تنش داشتم. سپس رئیس پلیس مرا به یک سلول کوچک برد. روی تشک دراز کشیدم. با اینکه نه نور داشتم و نه از دارایی هایم، احساس می کردم _ . حداقل من رسیده بودم! و چه داستانی باید بگویم! صبح روز بعد آزاد شدم و به من گفتند که شیلی من را نمی خواهد. با انداختن وسایلم داخل کوله پشتی ام، سر سربازها فریاد زدم و فریاد زدم. بعد از این همه تلاش مرا به خانه فرستادند! با پا به سمت بولیوی رفتم و انتظار داشتم گلوله ای را احساس کنم. اما من برمی گشتم! به خودم گفتم.
سوال: نویسنده به شیلی رفت تا _ .
1. از دوستش فیلومنو دیدن کند
2. برای همیشه آنجا ساکن شوید
3. برنامه سفرش را کامل کند
4. جانش را به خطر بیندازد