متن: زمانی که من جوان بودم، پدرم گل میخک ----- نوعی گل قرمز، صورتی و سفید پرورش می داد. با عشق و ارادت فراوان از آنها مراقبت می کرد. هر روز که از سر کار به خانه برمی گشت، از تماشای آنها لذت می برد. هر کس آنها را می دید به خاطر زیبایی آنها را تحسین می کرد. و او به ما می گفت: "کسی نباید به گل های من دست بزند." یک روز، خواهر کوچکترم کلمنس، که پدر را بسیار دوست داشت، خواست به او کمک کند. پس میخک ها را یکی یکی از ساقه هایشان برید و روی زمین چید. او معتقد بود که پدر از دیدن آنها بسیار خوشحال می شود. وقتی من و مامان متوجه شدیم خواهرم چه کار کرده، کلاً لال شدیم. با این حال، خواهرم نمی‌دانست که چرا هیچ‌کس از او قدردانی نمی‌کند. وقتی بابام رسید، مثل همیشه مستقیم رفت تا گل ها را ببیند. با دیدن گل هایش که مثل حیوانات مرده روی زمین افتاده اند، ابتدا شوکه شد. به سمت خیابان نگاه کرد تا ببیند آیا یکی از بچه های همسایه است که می تواند این کار را انجام دهد. سپس در سکوت به مامان نگاه کرد. در نهایت مامان که همیشه به ما یاد می‌داد حقیقت را بدون توجه به هر اتفاقی بگوییم، گفت: "هیچ همسایه بدی این کار بزرگ را انجام نداد، فقط دختر دوست داشتنی شما کلمنس." صورت بابا تبدیل به لبخند شد و بعد گفت: گلی بهتر از دختر دوست داشتنی ام دارم؟ خواهر کوچکترم لبخندی زد و پدر را محکم در آغوش گرفت.
سوال: کدام یک از موارد زیر بهترین عنوان خواهد بود؟
1. گفتن حقیقت
2. بهترین گل بابا
3. همسایه های من
4. پرورش میخک