متن: روزنامه آمریکایی حدود سیصد سال است که راه اندازی شده است. در سال 1721، جیمز فرانکلین چاپگر، برادر بزرگتر بنجامین، New England Courant را راه‌اندازی کرد، و این همان چیزی بود که امروزه ممکن است به عنوان یک روزنامه واقعی بشناسیم. او مقاله خود را با داستان های ماجراجویی، مقالاتی در مورد هنر، افراد مشهور و انواع موضوعات سیاسی پر کرد. سه قرن پس از ظهور فرانکلین کورانت، عده کمی بر این باورند که روزنامه هایی که از امروز چاپ می شوند برای مدت طولانی زنده خواهند ماند. شرکت های روزنامه در حال از دست دادن آگهی دهندگان، خوانندگان، ارزش بازار، و در برخی موارد، هدف خود را با سرعتی که تا چند سال پیش قابل تصور نبود، از دست می دهند. سردبیر تایمز اخیراً گفت: "در جاهایی که جمع می شوند، سردبیران از یکدیگر می پرسند "حالت چطور است؟"، انگار که تازه از بیمارستان بیرون آمده اند یا یک پرونده قانونی گم شده است. مقاله ای در مورد این روزنامه تحت عنوان "هنوز نمرده" در وب سایت theGuandian منتشر شد. شاید نه، اما ظهور اینترنت، که روزنامه‌ها را کند و دور از دنیا جلوه می‌دهد، حس واقعی مرگ را به وجود آورده است. برخی از روزنامه های آمریکایی در سه سال گذشته 42 درصد از ارزش بازار خود را از دست داده اند. شرکت نیویورک تایمز از پایان سال 2004 تا کنون شاهد کاهش 54 درصدی سهام خود بوده است که بخش عمده ای از زیان در سال گذشته رخ داده است. یکی از مدیران دویچه بانک به سهامداران پیشنهاد داد تا سهام خود را در تایمز بفروشند. شرکت واشنگتن پست تنها با تغییر بخشی از تجارت خود به آموزش از این مشکل جلوگیری کرده است. خدمات آزمایش و آماده سازی آن اکنون حداقل نیمی از درآمد شرکت را به ارمغان می آورد.
سوال: به نظر می رسد نویسنده درباره آینده روزنامه ها چه احساسی دارد؟
1. راضی.
2. امیدوار.
3. نگران.
4. غافلگیر شدن.