متن: شنبه بود که تمام دنیای تابستانی روشن و تازه بود. تام به حصار که بلند و بلند بود نگاه کرد و تمام شور و شوق او را ترک کرد. او قبل از اینکه آن را در امتداد تخته بالای حصار حرکت دهد، برس خود را به رنگ سفید فرو برد. او می‌دانست که پسران دیگر با تمام برنامه‌های جالب برای این روز به زودی از راه می‌رسند. وقتی از کنارش رد می‌شد، او را اذیت می‌کردند که باید در یک شنبه زیبا کار کند - که او را مثل آتش سوزانده بود. او که دست‌هایش را در جیب‌هایش می‌برد و تمام دارایی‌اش را بیرون می‌آورد به این امید که به کسی اجازه دهد نقاشی کند، چیزی پیدا نکرد که بتواند نیم ساعت آزادی بخرد. در این لحظه تاریک و ناامید کننده، ایده شگفت انگیزی به ذهنش خطور کرد که نور درخشانی را در ذهنش فرو ریخت. برسش را برداشت و با آرامش و سکوت به کارش ادامه داد. در حال حاضر، بن راجرز به چشم آمد - در حال خوردن یک سیب و صداهای شادی آور مانند صدای قایق رودخانه ای در حالی که راه می رفت. تام به سفیدکاری ادامه داد، بدون توجه به قایق بخار. "سلام!" بن گفت: من می‌روم شنا، اما تو نمی‌توانی بروی؟ بدون پاسخ. تام برس خود را به آرامی در امتداد حصار حرکت داد و نتیجه را بررسی کرد. بن نزدیک تر شد. در حالی که تام به رنگ آمیزی حصار ادامه می داد، دهان تام برای سیب های بن سیراب شد. بن گفت: این خیلی کار است، اینطور نیست؟ تام ناگهان برگشت و گفت: "اینجا هستی! بن! من متوجه تو نشدم." بن گفت: "من برای شنا می روم." "آیا آرزو نمی کنی که می توانستی بروی؟ یا ترجیح می دهی کار کنی؟" تام گفت: "کار؟ منظورت از "کار" چیست؟ "این کار نیست؟" تام به نقاشی ادامه داد و با بی دقتی پاسخ داد: "شاید اینطور باشد و شاید هم نباشد. تنها چیزی که می دانم این است که مناسب تام سایر است." "منظورت این است که از آن لذت می بری؟" "من نمی دانم که چرا نباید از آن لذت ببرم." تام گفت: «آیا یک پسر فرصت دارد مکرراً حصار را رنگ کند؟» بن از خوردن سیب خود دست کشید. تام قلم مو خود را به جلو و عقب حرکت داد - به عقب رفت تا جلوه را یادداشت کند - کمی رنگ به اینجا و آنجا اضافه کرد. بن هر حرکتی را تماشا می کرد، بیشتر و بیشتر علاقه مند می شد، بیشتر و بیشتر جذب می شد. بعد از مدت کوتاهی گفت: تام بگذار کمی سفید کنم. به نظر می رسید که تام برای لحظه ای فکر می کند قبل از اینکه بگوید: "نه، خاله پولی می خواهد این حصار عالی باشد. اگر حصار پشتی بود، شاید می توانستی این کار را انجام دهی. اما این حصار کنار خیابان جایی است که همه می توانند آن را ببینند. باید درست انجام شود.» "اوه، بیا، بگذار امتحان کنم. من مراقب خواهم بود. گوش کن تام. اگر به من اجازه نقاشی بدهی بخشی از سیبم را به تو می دهم." "نه، بن، من می ترسم -" "من همه سیب را به تو می دهم!" تام با بی میلی روی صورتش اما در قلبش قلم مو را به بن داد. در حالی که قایق رودخانه کار می کرد و زیر آفتاب داغ عرق می کرد، تام، هنرمندی در نزدیکی سایه نشسته بود، سیبش را می خورد و برنامه ریزی می کرد که چگونه بتواند بیشتر پسرها را فریب دهد. طولی نکشید که به اندازه کافی پسر بودند که هر کدام از آنها در خیابان آمده بودند. ایستاد تا بخندد اما به زودی التماس کرد که به او اجازه نقاشی بدهد. در اواسط بعد از ظهر، تام گنجینه های زیادی به دست آورده بود، در حالی که حصار سه لایه رنگ سفید روی آن قرار داشت. اگر رنگ سفیدش تمام نمی شد، همه چیز متعلق به پسرهای روستا را داشت. تام با خود گفت که دنیا آنقدرها هم افسرده نیست. او قانون بزرگی از کنش انسان را کشف کرده بود: برای اینکه انسان چیزی را بپوشاند، فقط باید دستیابی به آن چیز را دشوار کرد.
سوال:  کدام یک از موارد زیر با توجه به متن صحیح است؟ _
1. تام اصلاً نمی خواست شنا کند
2. از تام خواسته شد به خاله پولی کمک کند تا حصار را رنگ کند
3. تام با دوستانش خوب نبود
4. تام آن روز بعدازظهر شنبه خیلی شلوغ بود.