متن: آیا می توانید تصور کنید که چگونه این چنین است که دو یا خیر؟ هر یک از ما آنقدر به علائم نگارشی عادت می کنیم که خیلی از ما به آنها فکر نمی کنیم. در واقع یونانیان باستان این گونه می نوشتند. فقدان علائم نگارشی احتمالاً خوانندگان خوب را آزار نمی دهد. همانطور که آنها می خوانند، آنها فقط مکث هایی را در جایی که به بهترین شکل ممکن است قرار می دهند. همچنین در این زمان، جملات جهت خود را تغییر دادند. جمله ای که از چپ به راست خوانده می شود. مورد بعدی از راست به چپ و سپس دوباره از چپ به راست و غیره می‌خواند. رومیان باستان گاهی اوقات این‌طور نقطه‌گذاری می‌کردند: آنها * چیزی را * می‌گذاشتند که * می‌تواند * کلمات * را * در * جمله * جدا کند. کلمه نقطه گذاری در واقع از این ایده و کلمه لاتین punctum به معنی نقطه می آید. وقتی قرن پنجم رسید، فقط دو علامت نقطه گذاری وجود داشت: فاصله ها و نقاط. فاصله ها کلمات را از هم جدا می کردند در حالی که نقاط مکث در خواندن را نشان می دادند. سپس در قرن سیزدهم، چاپگری به نام آلدوس مانوتیوس تلاش کرد تا علائم نگارشی را استاندارد کند. او همیشه از یک نقطه برای توقف کامل در انتهای جمله استفاده می کرد. او از علامت (/) برای نشان دادن مکث کوتاه استفاده کرد. با گذشت زمان، این اسلش کوتاه و پیچ خورده شد و تبدیل به کامای مدرن شد. از آن زمان، علائم دیگر خانواده علائم نگارشی را بزرگتر کرده اند. علامت تعجب از کلمه لاتین io می آید. این به معنای "فریاد شادی" است. علامت سوال در ابتدا با کلمه لاتین questio به معنای سوال شروع شد. در نهایت علما برای نشان دادن یک سوال آن را در آخر جمله می گذارند. حتی امروزه علائم نگارشی تغییر می کند. علائم جدید در حال ظهور هستند و علائم نگارشی قدیمی به روش های جدید استفاده می شوند. به عنوان مثال "interrobang" را در نظر بگیرید. این اختراع 1962 علامت سوال و علامت تعجب را برای مواقعی که نویسندگان هر دو را می خواهند ترکیب می کند. به عنوان مثال، "او چه کرد؟" یا "چقدر برای آن لباس پرداختی؟" بدیهی است که interrobang هنوز به طور گسترده مورد استفاده قرار نگرفته و شناخته نشده است، اما اختراع آن نشان می دهد که انگلیسی هنوز با علائم نگارشی آن تمام نشده است.
سوال: گذر توسعه یافته _ .
1. توسط زمان
2. توسط فضا
3. در مقایسه با
4. از نظر اهمیت