متن: ما از کلمات و زبان بدن برای بیان افکار و عقاید خود و برقراری ارتباط با افراد دیگر استفاده می کنیم. ما می توانیم با تماشای زبان بدن او در مورد آنچه فکر می کند یاد بگیریم. کلمات مهم هستند، اما نحوه ایستادن، جمع کردن بازوها یا حرکت دادن دستان شخص نیز می تواند اطلاعاتی درباره احساسات او به ما بدهد. درست مانند زبان گفتاری، زبان بدن از فرهنگی به فرهنگ دیگر متفاوت است. برقراری تماس چشمی --نگاه کردن مستقیم به چشمان کسی -- در برخی کشورها راهی برای نشان دادن علاقه است. اما در کشورهای دیگر، تماس چشمی بی ادبانه یا بی احترامی است. ژست Ok، ایجاد یک دایره با انگشت شست و انگشت اشاره، در فرهنگ های مختلف معانی مختلفی دارد. در ژاپن، کسی که می بیند شخص دیگری این حرکت را انجام می دهد، فکر می کند که به معنای پول است. در فرانسه، فردی که ژست مشابهی را می بیند فکر می کند که به معنای صفر است. اما در برزیل و آلمان این ژست بی ادبانه است. حرکت شست بالا، به معنای "عالی" یا "کار خوب" در ایالات متحده در نیجریه بی ادبانه است، اما در آلمان و ژاپن به معنای شماره یک است. ژست "دیوانه"، حرکت دادن انگشت اشاره به صورت دایره ای جلوی گوش، در برزیل به معنای "تماس تلفنی دارید". حتی حرکاتی که برای «بله» و «نه» استفاده می کنیم در سراسر جهان متفاوت است. در بسیاری از کشورها، تکان دادن سر به معنای "نه" و تکان دادن سر به معنای "بله" است. اما در بلغارستان، بخش‌هایی از یونان و ایران، ژست‌ها معنای مخالف دارند. همچنین در مورد اینکه چقدر یکدیگر را لمس می کنیم، چقدر به کسی که با او صحبت می کنیم نزدیک می شویم و چگونه هنگام ملاقات یا جدایی رفتار می کنیم، تفاوت هایی وجود دارد. در برخی کشورها، به عنوان مثال، فرانسه و روسیه، یک دوست مهمان با یک بوسه روی چک استقبال می شود، در کشورهای دیگر مردم با یک دست دادن محکم، یک آغوش محبت آمیز، یک تعظیم یا تکان دادن سر به یکدیگر سلام می کنند. در حالی که تفاسیر مختلفی از زبان بدن ما وجود دارد، برخی از حرکات به نظر جهانی هستند. فشار دادن کف دست ها به هم و تکیه دادن سر به پشت دست در حالی که چشم ها را می بندد انگار که خواب است به معنای «خسته ام». یک راه خوب برای گفتن "من سیر هستم" حرکت دادن دست به صورت دایره ای روی شکم بعد از غذا است. اگر شخصی قبل از غذا به شکم خود دست بزند، معمولاً به معنای "گرسنه هستم" است. شاید بهترین مثال زبان بدن قابل درک جهانی، لبخند باشد. لبخند می تواند به ما کمک کند تا از شرایط سخت عبور کنیم و در دنیای غریبه ها دوستانی پیدا کنیم. لبخند می تواند درها را باز کند و دیوارها را خراب کند. می توان از آن برای بیان تقریباً هر احساسی استفاده کرد. ما می توانیم از لبخند برای عذرخواهی، احوالپرسی، درخواست کمک یا شروع گفتگو استفاده کنیم. ما می توانیم در آینه به خودمان لبخند بزنیم تا احساس شادی و قدرت بیشتری داشته باشیم. و اگر احساس ناراحتی یا تنهایی می کنیم، هیچ چیز بهتر از دیدن چهره خندان یک دوست خوب نیست.
سوال: این قسمت عمدتاً در مورد چیست؟
1. تمام ژست های دنیا
2. همان زبان بدن در دنیا
3. حرکات در کشورهای غربی
4. استفاده از ژست مناسب برای بیان خود