متن: با ورود به فضا، فضانوردان می‌توانند گزارشی جذاب از پرواز شاتل به ما ارائه دهند، فشار شمارش معکوس و پرتاب، پیچیدگی‌های زندگی روزها در محیط عجیب و غریب بدون وزن، چالش‌های کار در فضا، تأثیر احساسی دیدن زمین فضا، درام فرود شهاب سنگ. با این حال، کارهای زیادی نیز وجود دارد که فضانوردان به دلیل محیط بی وزنی که دارند نمی توانند انجام دهند و این بسیار ناراحت کننده است. علاوه بر این، آنها حتی نمی توانند اجازه دهند غم و اندوه خود را نشان دهند، زیرا گریه کردن در جاذبه صفر غیرممکن است. البته فضانوردان هنوز هم می توانند اشک تولید کنند. آتلانتیک در ژانویه گزارش داد، اما گریه کردن در فضا بسیار دشوارتر است. بدون گرانش، اشک مانند اینجا روی زمین از چشم ها به پایین سرازیر نمی شود. این بدان معنی است که وقتی در فضا گریه می کنید، اشک های شما جایی برای رفتن ندارند - فقط به چشمان شما می چسبند. در می 2011، فضانورد اندرو فوستل در یکی از راهپیمایی های فضایی خود این موضوع را تجربه کرد. گفت: اشک از چشمت سرازیر نشه... فقط یه جورایی اونجا میمونن. علاوه بر اینکه دید شما را نامشخص می کند، می تواند باعث درد فیزیکی نیز شود. بر روی زمین، اشک قرار است برای چشمان آرامش بیاورد. اما در فضا اینطور نیست. محیط فضا چشمان فضانوردان را خشک می کند و هنگامی که اشک ناگهان چشم را خیس می کند، می تواند باعث درد شود تا آرامش. "چشم راست من دیوانه وار دردناک است." فوستل در حین پیاده روی به هم تیمی خود گفت. از آنجایی که گرانش در فضا کار نمی کند، فضانوردان برای خلاص شدن از شر اشک به کمک بیشتری نیاز دارند. فوستل تصمیم گرفت چشمانش را به کلاه خود بمالد تا اشک هایش را پاک کند. انتخاب دیگر این است که فقط صبر کنید - ران پاریس، فضانورد به آتلانتیک گفت: "وقتی اشک ها به اندازه کافی بزرگ می شوند، به سادگی از چشم آزاد می شوند و در اطراف شناور می شوند." چیزهای کوچک زیادی وجود دارد - چیزهایی مانند گریه کردن - که ما روی زمین به آنها عادت کرده ایم. ما معمولا آنها را بدیهی می دانیم، تا زمانی که در یک محیط کاملاً متفاوت، مانند فضا، به مشکل تبدیل شوند. در آنجا فضانوردان نمی توانند مستقیماً با یکدیگر صحبت کنند. آنها همچنین نمی توانند به روش های معمولی بخورند یا بنوشند. آنها حتی نمی توانند آروغ بزنند، زیرا جاذبه ای وجود ندارد که غذا را در معده آنها نگه دارد. به گفته مرکز ملی فضایی بریتانیا، اگر آروغ بزنند، در نهایت همه چیز را در شکم خود بیرون می اندازند. بنابراین، شاید این تنها کاوشگران فضایی هستند که می توانند صادقانه بگویند: "جاذبه، تو بهترینی."
سوال: بهترین عنوان این قطعه چه می تواند باشد؟
1. در آسمان، نمی توانی گریه کنی
2. در آسمان، نمی توانی آروغ بزنی
3. بدون جاذبه، بدون اشک
4. زندگی بهتر با جاذبه