متن: روزی شتر مادری به همراه پسرش در بیابانی قدم می زدند. دنبال آب و علف بودند. پسر پرسید: "مامان آب و علف چه شکلی هستند؟" مادرش پاسخ داد: "آب شبیه آسمان، آبی و شفاف است. در حالی که علف سبز، تازه و خوب است." بعد از اینکه یک روز و یک شب راه رفتند، پسر ناگهان گریه کرد: "ببین، مامان، آنجا آب و علف است!" "چه حرف احمقانه ای پسرم!" آب و علف در سمت چپ بود، در حالی که صحرا در سمت راست بود. اما چون شتر مادر از چشم چپش نابینا بود، فقط با چشم راستش می توانست دریایی از شن های زرد را ببیند. بنابراین او نمی دید. آنچه شتر جوان گفت را باور کن. روز بعد راه افتادند، شتر جوان دومی پیدا کرد، اما مادرش هنوز او را باور نکرد. با عصبانیت گفت: نه اینجا واحه نیست، کویر است، من از تو دانش و تجربه بیشتری دارم، باز اشتباه می کنی، باید به حرف من گوش کنی. این بار شتر جوان با مادرش هم قهر کرد. پس وقتی برای سومین بار واحه ای را دید، بدون اینکه به او بگوید مادرش را ترک کرد. او به طرف علف ها دوید و سیر شد. اما مادر بیچاره اش همچنان راه می رفت و هنوز گرسنه و تشنه بود.
سوال: شتر جوان در مجموع چند بار واحه را پیدا کرد( )؟
1. یک بار
2. دو برابر
3. سه بار
4. چهار بار