متن: یک بار پادشاهی از پسرش دو شاهین خوب گرفت. او تا به حال شاهین به این زیبایی ندیده بود. او آنها را بسیار دوست داشت و به بهترین شاهین باز دستور داد تا آنها را برای پرواز آموزش دهد. پس از چند ماه، شاه آمد تا ببیند آموزش چگونه پیش می رود. او متوجه شد که یکی از شاهین‌ها قبلاً می‌توانست در آسمان پرواز کند، در حالی که دیگری بی‌آرام روی شاخه درخت می‌ماند و فقط بی‌حرکت می‌ماند. پادشاه همه شاهین های خود را جمع کرد و به آنها دستور داد تا هر راهی که می توانند برای پرواز شاهین دیگر تلاش کنند. اما هیچ کدام موفق نشدند. یک روز در حالی که پادشاه در جنگل قدم می زد، فکری به ذهنش رسید. شاید کسی که محیط طبیعی را به خوبی می شناخت بتواند این مشکل را حل کند. او برای یک کشاورز که در جنگل زندگی می کرد به قصر خود خرج کرد تا یکباره آن را آموزش دهد. صبح روز بعد، شاه شاهین دیگر را دید که آزادانه در آسمان پرواز می کند. "باور نکردنی است!" پادشاه فریاد زد. چگونه توانستی آن را محقق کنی؟» کشاورز پاسخ داد: «خیلی آسان است. من فقط شاخه ای را که شاهین در آن استراحت کرده بود قطع کردم." برای انسان ها همیشه همینطور است. همه ما "دو بال پرنده" نیز در قلب خود داریم، اما به نظر می رسد اغلب به آنها توجه نمی کنیم و فقط برای امنیت در همان جایی می مانیم. ما متوجه نمی شویم که می توانیم اینقدر بلند و آزادانه پرواز کنیم تا زمانی که "شاخه" ای که روی آن استراحت می کنیم شکسته شود.
سوال: شاه وقتی دید شاهین دیگر آزادانه در آسمان پرواز می کند چه احساسی داشت؟
1. برانگیخته.
2. منتقل شد.
3. نگران.
4. آرام.