متن: هریت تابمن زندگی پر از ماجراجویی داشت. تابمن با راه آهن زیرزمینی کار می کرد. او به بسیاری از بردگان در شمال کمک کرد تا به آزادی برسند. او در جنگ داخلی پیشاهنگی بود. او همچنین در دوران جنگ به عنوان پرستار کار می کرد. زندگی در جنوب قدیمی برای بردگان بسیار سخت بود. بیشتر برده ها در خانه های کوچک زندگی می کردند. آنها خانواده های بزرگی داشتند و حتی بچه ها مجبور بودند در مزارع کار کنند. بیشتر بردگان آرزوی رسیدن به شمال را داشتند. آنها می خواستند آزاد باشند. یک روز هریت برده ای را دید که می خواست فرار کند. سپس نگهبان را دید که با شلاق به دنبال او می دوید. هریت در راه نگهبان ایستاد. نگهبان وزنه ای برداشت و به سمت برده پرتاب کرد. او بالای چشمان هریت ضربه زد. تقریباً او را بکشد. زخم روی سر هریت نشانی از اراده او برای جنگیدن برای چیزی بود که به آن اعتقاد داشت. قانون برده فراری کار هریت را سخت‌تر کرد. قانون می‌گفت که برده‌ها را می‌توان حتی در شمال گرفتار کرد. هریت شروع به هدایت بردگان به کانادا کرد. آنجا امن بودند. قانون نمی توانست در آنجا به آنها آسیب برساند. وقتی هریت به دنبال مادر و پدرش آمد، آن‌ها خیلی پیر بودند. هریت می‌ترسید که نتوانند به سفر بروند. او یک اسب گرفت. او و یکی از دوستانش یک واگن ساختند. او به مادر و پدرش کمک کرد تا به سوی آزادی سوار شوند.
سوال: قانون برده فراری _ .
1. از بردگان دونده محافظت کرد
2. بردگان را آزاد کنید
3. کارهای خوبی برای بردگان ارائه کرد
4. کار هریت را دشوارتر کرد