متن: پدرم از بازدید کاری خود به پیشوند = st1 /London برگشته بود، وقتی من وارد شدم، برای شام خیلی دیر. بلافاصله می‌توانستم بفهمم که او و مادرم درباره چیزی بحث می‌کردند. با اون روش نیمه بازیگوش و نیمه جدی که خیلی خوب میدونستم، گفت:"چطور دوست داری بری ایتون؟" "شما شرط می بندید." من به سرعت گریه کردم و شوخی را فهمیدم. همه می دانستند که گران ترین و معروف ترین مدرسه است. شما باید از بدو تولد وارد شوید، اگر نه قبل از آن. پدرم را فهمیدم. او از هر گونه خودنمایی بیزار بود. او همیشه جایگاه مناسب خود را در زندگی می دانست که در میان طبقه متوسط بود. خانه ما متوسط بود. او از پیوستن به باشگاه گلف رویال لیورپول اجتناب کرده بود و به جای آن به باشگاه گلف کوچکتر رفت. هر چند زمانی که یک رولزرویس دست دوم با قیمت بسیار پایین گرفت، از رانندگی با آن احساس خجالت کرد و به سرعت آن را با آستین 1100 تغییر داد. رها شود. افسوس! همچنین باید به یاد می آوردم که او علاقه ای به متفاوت بودن با دیگران داشت، اگر با ترس او از جلب توجه در تضاد نبود. به نظر می رسید که او به طور اتفاقی با گراهام براون از دفتر لندن صحبت می کرد، یک دوست بسیار خوب، و گراهام دوستی داشت که به تازگی پسرش را وارد مدرسه کرده بود، و زمانی که او در آن نقطه از جهان بود، پدرم. فکر کرد که می تواند به همان اندازه با آنها تماس بگیرد. یادم می‌آید که چشمانم می‌سوزد و دستانم از گیج شدن احساساتم می‌لرزید. هیجانی در دل غم بزرگ وجود داشت. مادرم گفت: "اوه، او نمی خواهد برود." "نباید اینطوری ادامه بدی." پدرم گفت: "به خودش بستگی داره." او می تواند تصمیم خودش را بگیرد.»
سوال: خانه ای که خانواده نویسنده در آن زندگی می کردند _ .
1. بهترین چیزی که می توانستند بپردازند
2. برای موقعیت اجتماعی خود مناسب است
3. ساخته شده برای خودنمایی
4. نسبتا کوچک