متن: تا قرن هجدهم و نوزدهم بود که کاوش در جهان در مقیاس وسیع آغاز شد. طبقات متوسط اروپایی علاقه زیادی به جمع آوری گیاهان جدید داشتند. این جاذبه به گیاهان عجیب و غریب با مهاجرت کشورهای اروپایی به سایر نقاط جهان مانند آسیا و پیشوند = st1 / استرالیا افزایش یافت. مردان جوان شجاع از این فرصت استفاده کردند و به سفرهای گیاه شناسی رفتند، حتی اگر با بیماری مهلک، گرسنگی نزدیک، محیط های سخت و درگیری با مردم محلی مواجه شوند. سر جوزف بنکس از جمله شجاعان بود. در سال 1760، او مقادیر زیادی از گیاهان را در جایی که اکنون استرالیا نامیده می شود جمع آوری کرد. هیچ یک از این گیاهان قبلا توسط اروپایی ها ثبت نشده بود. با این حال، بنکس نتوانست آن گیاهان را به اروپا بازگرداند و اجازه دهد در سرزمین خود رشد کنند، زیرا زنده نگه داشتن گیاهان در سفرهای طولانی زمینی یا دریایی در آن زمان چالش بزرگی بود. تعداد زیادی از دانه ها پس از سفر دریایی طولانی یا سفر در خشکی دور از اروپا رشد نکردند. در سال 1833 اختراع جعبه Wardian، یک ظرف شیشه ای قابل حمل که محکم بسته شده بود، این امکان را برای دو مورد از گیاهان بریتانیایی فراهم کرد تا از سفر شش ماهه به استرالیا جان سالم به در ببرند. و سفر برگشت در سال 1835 با گونه های استرالیایی هشت ماه در دریا به طول انجامید و همه گونه ها با موفقیت به لندن رسیدند. چین سرزمینی بود که اولین کلکسیونرهای گیاهی اروپایی هر از گاهی آن را کشف می کردند. . اروپایی‌ها نه تنها تعداد زیادی گیاه را برای رشد در باغ‌های غربی جمع‌آوری کردند، بلکه از این که چینی‌ها دارای تنوع گسترده‌ای از گیاهان هستند، بسیار هیجان‌زده بودند. مردی بریتانیایی به نام رابرت فورچون به زبان چینی تسلط داشت و به شکل یک مرد چینی در آمده بود تا بتواند بدون توجه به اطراف چین سفر کند. او موفق شد 20000 گیاه چای را از شانگهای به هند بفرستد، جایی که یک صنعت چای موفق تاسیس شد.
سوال: مشکل اصلی سر جوزف بنکس در انتقال گیاهان به کشورش چه بود؟
1. گیاهان در سفر طولانی دوام نیاوردند.
2. کشتی های خوبی برای حمل گیاهان وجود نداشت.
3. فقط دانه های گیاهان را می توان حفظ کرد.
4. حمل و نقل زمینی امکان پذیر نبود.