متن: چارلی چاپلین یکی از بزرگترین و محبوب ترین ستاره های سینمای صامت بود. از «خیابان آسان» (1917) تا «دوران مدرن» (1936)، او بسیاری از خنده دارترین و محبوب ترین فیلم های زمان خود را ساخت. او بیشتر به خاطر شخصیتش، ولگرد کوچولو ساده لوح و دوست داشتنی شناخته می شد. ولگرد کوچولو، مردی خوش اخلاق با کت و شلوار ژنده‌دار با عصا، همیشه خود را در حال تکان دادن در موقعیت‌های ناخوشایند می‌دید و به طرز عجیبی می‌لرزید. بیش از هر چهره دیگری، این شخصیت مهربان است که ما با زمان قبل از فیلم های ناطق (فیلم های صوتی) همراه می کنیم. چاپلین متولد 1889 در لندن، اولین بار در سال 1907 با یک گروه تئاتر از آمریکا دیدن کرد. چاپلین جوان با حضور در نقش "بیلی" در نمایشنامه "شرلوک هلمز" دو بار تور کشور را برگزار کرد. در تور دوم خود، مک سنت را ملاقات کرد و با استودیو کیستون برای بازی در فیلم قرارداد امضا کرد. چاپلین در سال 1914 اولین اثر تک حلقه ای خود را با نام «معیار زندگی» ساخت. در همان سال سی و چهار فیلم کوتاه دیگر از جمله «گرفتار در کاباره»، «گرفتار در باران»، «چهره در طبقه بار-اتاق» و «محل امتحان او» ساخت. این شورت‌های صامت اولیه به جز کمدی فیزیکی زمان بسیار کمی را می‌داد و چاپلین در آن استاد بود. اگرچه چاپلین متعلق به دوران سینمای صامت است، اما دستاوردهای او را در فیلم های امروزی می بینیم. با ظهور فیلم‌های بلند بلند، نیاز به بازیگری ظریف‌تر آشکار شد. برای حفظ توجه مخاطب در طول یک فیلم شش حلقه، یک بازیگر باید از کمدی همیشگی فراتر می رفت. چاپلین خیلی قبل از هر کس دیگری این عمق را خواسته بود. سخت گیری و توجه او به فرآیندهای بازیگری و کارگردانی باعث شد که فیلم هایش عالی شود و راه را به سمت سینمای جدیدتر و پیچیده تر هدایت کند.
سوال: کدام کلمه می تواند چارلی چاپلین را با توجه به این قسمت به بهترین وجه توصیف کند؟
1. دوست داشتنی
2. خوش قلب
3. سخت گیرانه
4. بی دست و پا - به شکلی نامناسب