متن: لیلیان دختر جوانی بود که در یک روستا بزرگ شد. در سن 16 سالگی، پدرش او را مجبور به ترک تحصیل و یافتن شغلی برای کمک به خانواده کرد. با تحصیلات، مهارت‌ها و امید محدود، او با اتوبوس به شهرهای بزرگ ویندزور و دیترویت می‌رفت، بی‌هدف راه می‌رفت و سپس هر روز به خانه بازمی‌گشت. او حتی نتوانست خودش را به در بزند. با گذشت روزها، لیلیان می دانست که به زودی باید در را بکوبد. در یکی از سفرهایش، لیلیان تابلویی را در شرکت Carhartt Overall مشاهده کرد که روی آن نوشته شده بود: "کمک می‌خواهم، منشی. درخواست داخل". او به سمت دفتر رفت و با مدیر دفتر ملاقات کرد و او را پشت یک ماشین تحریر نشست و گفت: "بیا ببینیم تو واقعا چقدر خوب هستی." او به لیلیان دستور داد تا یک حرف را تایپ کند و سپس رفت. لیلیان به ساعت نگاه کرد: 11:40 صبح. او فکر کرد که در آن زمان می تواند در میان جمعیت فرار کند. اما او می دانست که باید حداقل نامه را امتحان کند. در اولین تلاش خود، او از یک خط عبور کرد. پنج کلمه داشت و چهار اشتباه کرد. ساعت 11:45 بود. با خودش گفت: ظهر، _ . در دومین تلاش خود، لیلیان یک پاراگراف کامل را پشت سر گذاشت، اما همچنان اشتباهات زیادی مرتکب شد. دوباره کاغذ را بیرون کشید. بالاخره نامه را با چند اشتباه کامل کرد. در همان لحظه، در باز شد و مدیر دفتر وارد شد. او مستقیماً نزد لیلیان آمد، نامه را خواند، مکث کرد و سپس گفت: "لیلیان، تو کار خوبی کردی."
سوال: از متن می توان استنباط کرد که در پایان _ .
1. لیلیان مجبور شد بدون توجه به او فرار کند.
2. پدر لیلیان می خواست دخترش به مدرسه برگردد.
3. مدیر دفتر به شدت تحت تأثیر این دختر قرار گرفت.
4. لیلیان اجازه یافت در آنجا کار کند.