متن: به این زمان در سال گذشته فکر کنید. چه چیزی در ذهن شما بود؟ به احتمال زیاد، شما به فینال یا تعطیلات فکر می‌کردید، اگرچه در این شهر متوجه شده‌ام که فکر کردن به تعطیلات یک راه فانتزی برای گفتن اینکه چقدر چیز به دست می‌آورم است. اکنون به افکار خود برای این فصل تعطیلات فکر کنید. بیشتر مردم هنوز به تعطیلات فکر می کنند، اما من این را با کمی نمک می گویم. هر کسی که مغزی کارآمد و توانایی برقراری ارتباط دارد، می‌داند که این فصل تعطیلات با قیمت بسیار بالایی همراه است: بدهی همه سختی‌ها، چه داخلی و چه خارجی، که در 12 ماه گذشته با آن مواجه بوده‌ایم. بیایید با آن روبرو شویم: برخی از ما در طول تعطیلات به هر چیزی که می خواهیم می رسیم. اما برخی دیگر هستند که والدینشان شغل خود را از دست داده اند یا خود به دلیل شرایط اقتصادی فعلی شغل خود را از دست داده اند. هرچقدر که سعی می کنیم آن را نادیده بگیریم، همچنان ناآرامی های اقتصادی در حومه آبی و طلایی وجود دارد. در این شرایط ما سه گزینه داریم. یک: ما موقعیت را نادیده می گیریم، مثل اینکه برای هر اتفاق بدی که در اطرافمان رخ می دهد، انجام می دهیم، زیرا به خدا این روش آمریکاست! دو: ما می‌دانیم که اقتصاد ما ضربه خورده است، از آن احساس ناراحتی می‌کنیم و وقت خود را با آرزوی روزهای خوب گذشته می‌گذرانیم. سه: ما می‌دانیم که اقتصاد ما تیراندازی شده است، اما به‌جای غلبه بر هر چیز خوبی که برایمان می‌آید فکر کنید. حالا کدام گزینه به نظر شما بهتر است؟ من در این تابستان یک هفته در شهر نیویورک و اطراف آن با جمعیت بی خانمان شهر کار کردم. یا اینطور فکر می کردم. اگرچه بسیاری از افرادی که به آنها خدمت کردم در واقع بی خانمان بودند، اما تعداد قابل توجهی از آنها شغل یا خانه یا هر دو داشتند. حقیقت اهمیت این وضعیت این است که آنها و هزاران نفر دیگر در سراسر کشور حتی در حالی که دو شغله هستند نمی توانند حتی ابتدایی ترین چیزهای زندگی را بپردازند. با این حال هیچ کس که من ملاقات کردم از سختی های خود شکایت نکرد. در عوض، آن‌ها هر آنچه را که اتفاقاً به آنها می‌دادم را گرفتند (که اغلب کافی بود، کافی نبود) و واقعاً از آنچه داشتند سپاسگزار بودند. برای یک ثانیه سر خود را دور آن جمله بپیچید. این افراد برای زنده ماندن با حداقل نتایج تلاش کردند، اما از یک بشقاب کاغذی شل و ول با لوبیا سبز اهدایی روی آن بسیار خوشحال شدند. اگرچه از اعتراف آن خجالت می‌کشم (هم به‌عنوان یک فرد باریک و هم به‌عنوان یک شهروند مرفه)، بیشتر وعده‌های غذایی‌ام، چه رسد به لوبیا سبز، بدیهی گرفته‌ام، و به درستی می‌دانم که تنها نیستم.
سوال: 66. نویسنده مقاله را عمدتا برای توصیه به مردم نوشته است _ .
1. در زمان سختی شکرگزار باشیم
2. تعطیلات خود را عاقلانه بگذرانند
3. کمی به تعطیلات خود فکر کنند
4. برای کمک به کشور برای عبور از بحران