متن: مردم به شوخی می گویند که اصطلاحاً سفر ترک مکان های آشنا و بازدید از مکان های آشنای دیگران است که به پدیده سفر به عنوان گشت و گذار در مکان های مختلف اشاره دارد. در واقع، رفتن به سفر صرفاً به معنای دنبال کردن مد یا گسترش دید نیست. نوعی تجربه اجتماعی و یادگیری پویا است. علاوه بر این، فرایند گسترش شناخت و درک جامعه و زندگی است و به ویژه در افزایش دانش و گسترش بینش دارای مزایا و جذابیت هایی است. مردم قدیم نه تنها از «هزار فرسنگ سفر» و «هزار کتاب خواندن» با هم یاد می‌کردند، بلکه آن‌ها را راه لازم برای کمال شخصیت و پیشرفت می‌دانستند. سفر رفتن می‌تواند مسیر زندگی را گسترده‌تر کند و به آن معانی اجتماعی و روحیات جدیدی ببخشد و آن را اجتماعی، محبوب، صنعتی و مد روز کند. در این شرایط باید تلاش ویژه ای برای بازگرداندن فرهنگ به گردشگری و انتقال فرهنگ در گردشگری صورت گیرد. با این کار روح گردشگری برای یادگیری و تفکر مردم مفید خواهد بود. به این ترتیب گردشگران می توانند آرامش و شادی را با یادگیری و تفکر ترکیب کنند و در هنگام بازدید از آثار تاریخی ذهن خود را بهبود بخشند. هنگامی که گردشگری از فرهنگ خارج شود، در ابتذال و سطحی گیر می کند و توسعه گردشگری را دشوار می کند. برخی از شهرها و نقاط توریستی به قدری تجاری شده‌اند که مردم برای لذت بردن از طعم‌های فرهنگی و تاریخی بناهای باستانی هیچ روحیه‌ای ندارند. همچنین در برخی نقاط آثار تاریخی و طبیعی در حال کاهش است، در حالی که روز به روز بیشتر مناظر مصنوعی و عتیقه جات جلوی دید صحنه های واقعی را گرفته و مردم را با اطلاعات نادرست و آثار تاریخی گمراه می کنند. فرهنگ هسته اصلی گردشگری است. پس گرفتن فرهنگ به عنوان روح، راه درستی را برای توسعه گردشگری و ایجاد خانه معنوی و تمدن اجتماعی فراهم می کند.
سوال: مردم قدیم از «هزار فرسنگ سفر» و «هزار کتاب خواندن» با هم یاد می کردند به این معنی که _ .
1. سفر به معنای چیزی بیشتر از گشت و گذار است
2. سفر به اندازه خواندن مهم است
3. خواندن کتاب برای سفر مفید است
4. خواندن کتاب می تواند جای سفر را بگیرد