متن: پایان ترم مدرسه بود و پسرم تام کمتر از سه ماه مانده بود تا شش سال دبیرستان را تمام کند. در این مدت او به بسکتبال علاقه پیدا کرده بود. متأسفانه، به دلیل کارم در دوازده ماه گذشته، فقط توانستم در چند بازی او شرکت کنم. با این حال، مصمم بودم که به آخرین بازی او برای ترم مدرسه برسم. تیم تام در 10 دقیقه ابتدایی با گل های پیاپی به میدان آمد که در پایان نیمه اول با اختلاف کمی بیش از 20 امتیاز پیش افتاد. نیمه دوم تغییر کرد زیرا تیم دیگر به سرعت به بازی برگشت. تیم تام شروع به از دست دادن تعداد زیادی شوت کرد. در آن زمان بود که مربی اولین بار خود را به بیرون دعوت کرد. سر و صدای تماشاگران با صحبت مربی با آنها ساکت شد. او تیم را در یک نیم دایره ایستاده بود، اما او چمباتمه زده بود، به آنها نگاه می کرد و دستورالعمل های بسیار آرام و واضحی را در مورد کارهایی که آنها باید در چند دقیقه آخر انجام می دادند ارائه کرد. همانطور که او ایستاد تا اجازه دهد تیم به زمین بازگردد، دیدم که او چند کلمه تشویق کننده دیگر به همه آنها گفت. می توانستید ببینید که او می دانست که تیم برای نجات بازی می جنگد و باید آنها را بالا ببرد. او با چمباتمه زدن خود را در موقعیتی قرار داد که با آنها صحبت می کرد، به جای پایین یا با آنها، و وقتی بازیکنان به زمین برگشتند، سخنان تشویق کننده او باعث افزایش انرژی و روحیه آنها شد. خب، تیم تام با اختلاف 5 امتیازی فینال را برد. همانطور که از آنجا دور می شدم به این فکر کردم که در زندگی روزمره چه اتفاقی می تواند برای همه ما بیفتد. یکی از جملات مورد علاقه من در مورد نیمه پر لیوان آب است --- "نیمه پر است یا نیمه خالی؟" مانند مربی، پاسخ به این نقل قول بستگی به نحوه نگاه شما به مسائل دارد.
سوال: مربی با چمباتمه زدن می خواست _ .
1. در مورد اشتباهات بازیکنان صحبت کنید
2. باعث شود بازیکنان احساس بهتری داشته باشند
3. مانع از شنیدن صحبت های او توسط تماشاگران شود
4. عصبانیت خود را از عملکرد بد بازیکنان نشان می دهد