متن: چه کسی فکر می کرد سیب زمینی سرخ کرده می تواند کل کشور را متحد کند؟ خوب، به نظر می رسد که در بلژیک که در حال حاضر جنبشی وجود دارد که سیب زمینی سیب زمینی بلژیکی به طور رسمی به عنوان میراث فرهنگی به رسمیت شناخته شود، چنین است. سیب زمینی سرخ شده در یک مخروط کاغذی از "فریتکوت" سرو می شود که یک کلبه یا کامیون غذا است. در سراسر بلژیک، حداقل 5000 فریتکوت وجود دارد که 10 برابر بیشتر از رستوران های مک دونالد در ایالات متحده است. جنبش برای اعلام رسمی سیب زمینی به عنوان میراث فرهنگی توسط UNAFRI، که به عنوان انجمن ملی صاحبان فریتکوت نیز شناخته می شود، آغاز شد. آنها ادعا می کنند که مؤسسات آنها به خوبی نماینده بلژیک است. سخنگوی برنارد لفور افزود: "یک مخروط چیپس سیب زمینی بلژیک به شکل مینیاتوری است. آنچه شگفت انگیز است این است که این طرز تفکر با وجود تفاوت در جوامع و مناطق یکسان است." حتی می توان دید که گردشگران با مردم محلی در بروکسل صف می کشند تا یک مخروط سیب زمینی سرخ کرده از فریتکوت های معروف مانند فریت فلگی و میسون آنتوان بخرند. راشل وب، توریستی از اوتووا، کانادا، گفت: «قبل از اینکه به اینجا بیایم، تنها چیزی که در مورد بلژیک [Zxxk.Com] می دانستم این بود که سیب زمینی سرخ کرده خود را دوست داشتند. برای اینکه توسط یونسکو به رسمیت شناخته شود، باید به طور رسمی توسط دولت فرهنگ بلژیک حمایت شود. در حال حاضر، یونسکو فهرستی از 314 مورد از "میراث فرهنگی" دارد که به گفته آنها به اندازه کافی ارزش حفظ و نگهداری دارند. اقلام موجود در این لیست عبارتند از قهوه ترک و آواز قدیمی بومی جمهوری آفریقای مرکزی. سیب زمینی در قرن شانزدهم به بلژیک رسید، اما تا قرن نوزدهم بود که آنها را به صورت سیب زمینی سرخ کرده و به عنوان غذا فروختند.
سوال: از این قسمت می توان استنباط کرد که غذاها و نوشیدنی ها _ .
1. تصور می شود که نمادی از دستاوردهای ملی است
2. توسط بسیاری از مردم به عنوان یک فرهنگ در نظر گرفته شده است
3. بیان ایده های یک دوره خاص
4. ثبت سنت های یک منطقه