متن: بیست سال فقط یک پلک در زمان است. اما 20 سال نیز برای بزرگ شدن یک مرد کافی است. همیشه دردناک است. برای آندره آغاسی، بلوغ در کانون توجه رقابت های بین المللی تنیس حتی سخت تر بود. در 3 سپتامبر، تنیسور آمریکایی پس از شکست در دور سوم در مسابقات آزاد آمریکا، با اشک 21 سال زندگی حرفه ای خود را وداع گفت. این بازیکن 36 ساله تمام تلاش خود را کرد، اما نتوانست با بنجامین بکر آلمانی همگام شود، آغاسی: آغاسی می‌گوید من امروز باختم، اما چیزی که تابلوی امتیاز نمی‌گوید همان چیزی است که من پیدا کردم. به هواداران گفت. "من الهام گرفته ام و تو از من خواستی که موفق شوم." این یک سخنرانی احساسی در پایان یک حرفه طولانی بود. آغاسی در نوجوانی از تنیس متنفر بود همانطور که اکنون دوست دارد. پدرش در کودکی او را به بازی واداشت. او خسته شد و شورشی شد. آموزش سختی که پدرش به او تحمیل می کرد، مانع از سبک زندگی وحشی او شد. موهایش را بلند کرد، لباس های رنگارنگ پوشید و به قاضی تف انداخت. در طول سال‌ها، او در کنفرانس‌های خبری شوخی‌های بدی کرده است. آغاسی در پاسخ به این سوال که به خود 17 ساله‌اش چه می‌گوید، پاسخ داد: "من می‌گویم، خیلی بیشتر از اینکه بخواهم شما باشم، شما را درک می‌کنم." نقطه عطف در دوران حرفه ای آغاسی در سال 1992 بود که او به طور غیرمنتظره ای اولین گرند اسلم خود را در ویمبلدون به دست آورد. این اولین باری بود که آغاسی آنچه را که قهرمانان واقعی در نهایت می‌فهمند می‌فهمید: برنده شدن یک آزمون شجاعت است و نه فقط قدرت، یک ماراتن است، نه یک دوی سرعت. و آغاسی چه ماراتنی در شرف شروع بود. موهای بلندش را کوتاه کرد، خوش اندام شد و از نظر عاطفی سفت شد. در زمین، او تقریباً دو سال در رتبه اول قرار گرفت. پایین ترین امتیاز او در سال 1997 بود که رتبه او به شماره 141 سقوط کرد. او گفت: "می دانستم که از آن روز به بعد هر روز سعی خواهم کرد حداکثر استفاده را از خودم ببرم. این قول من بود." "این هرگز متوقف نشد."
سوال: متن حاکی از _ .
1. بعد از سال 1997 آغاسی علاوه بر تنیس در ماراتن نیز شرکت کرد
2. آغاسی قبل از پانزده سالگی شروع به بازی تنیس کرد
3. آغاسی تصمیم گرفت از حرفه ورزشی خود دست بکشد
4. دلیل اینکه آغاسی در آخرین رقابت خود شکست خورد، نداشتن شجاعت و قدرت بود