متن: او یک پینه دوز قدیمی با مغازه ای در Marais، منطقه ای تاریخی در پاریس است. وقتی کفش‌هایم را برایش گرفتم، ابتدا به من گفت: "وقت ندارم. آنها را پیش یکی دیگر در خیابان اصلی ببر. او فوراً آنها را برایت درست می‌کند." اما مدت ها بود که چشمم به مغازه اش بود. فقط به نیمکت پر از ابزار و تکه های چرم نگاه کردم، فهمیدم که او یک صنعتگر ماهری است. "نه." من پاسخ دادم: "دوست دیگر نمی تواند این کار را به خوبی انجام دهد." «همکار دیگر» یکی از آن مغازه‌دارانی بود که کفش‌ها را تعمیر می‌کرد و کلید درست می‌کرد - بدون اینکه چیز زیادی در مورد تعمیر کفش یا ساختن کلید بداند. آنها بی احتیاطی کار می کنند و وقتی دوخت بند صندل را تمام کردند، ممکن است آن جفت را دور بیندازید. مرد من دید که تسلیم نمی شوم و لبخند زد. دست‌هایش را روی پیش‌بند آبی‌اش پاک کرد، به کفش‌هایم نگاه کرد، از من خواست نامم را با تکه‌ای گچ روی یکی از کفش‌ها بنویسم و گفت: «یک هفته دیگر برگرد». داشتم می رفتم که او یک جفت چکمه چرمی نرم را از روی قفسه برداشت. "ببین چه کاری می توانم انجام دهم؟" با افتخار گفت فقط سه نفر از ما در پاریس می‌توانیم این نوع کار را انجام دهیم.» وقتی به خیابان برگشتم، دنیا برایم کاملاً جدید به نظر می رسید. او چیزی خارج از یک افسانه باستانی بود، این صنعتگر قدیمی با نحوه صحبت کردنش آشنا، کلاه نمدی غبارآلود بسیار عجیبش، لهجه خنده دارش و غرور او به حرفه اش. این مواقعی است که هیچ چیز مهم نیست جز نتیجه، زمانی که می‌توانید کارها را به روش قدیمی انجام دهید تا زمانی که «پرداخت» باشد، زمانی که به طور خلاصه، مردم به کار به‌عنوان راهی برای افزایش مصرف نگاه می‌کنند تا راهی برای رسیدن به مصرف. به توانایی های خود پی ببرند در چنین دوره‌ای، یافتن پینه‌دوزی که بیشترین رضایت خود را از غرور در انجام یک کار خوب می‌گیرد، بسیار راحت است.
سوال: جمله "او چیزی از یک افسانه باستانی بود" دلالت دارد که _ .
1. امروزه به سختی می توانید کسی را مانند او پیدا کنید
2. برقراری ارتباط با این مرد دشوار بود
3. مرد خیلی عجیب بود
4. مرد خیلی پیر بود