متن: هر کس حداقل یک تجربه داشته است که از آن معنای زندگی را می داند. این بار، که چندین سال پیش اتفاق افتاد، اما به نظر می رسد که این اتفاق افتاده است. در یک بعدازظهر چندین سال پیش، برادر شوهرم کشوی پایین لباس خواهرم را باز کرد و یک دامن زیبا انتخاب کرد." جان اولین باری که به نیویورک رفتیم، حداقل 8 یا 9 سال پیش، این را خرید. هرگز آن را نپوشید. او آن را برای یک موقعیت خاص ذخیره می کرد." او گفت. حدس می‌زنم این مناسبت بود: مراسم تشییع جنازه خواهرم پس از مرگ غیرمنتظره‌اش بود. پیراهن را گرفت و با لباس های دیگری که برای تشییع جنازه می بردیم روی تخت گذاشت. سپس کشو را بست و رو به من کرد: "هرگز چیزی را برای یک موقعیت خاص پس انداز نکن. یک مناسبت خاص." من به سخنان او فکر می کنم و آنها شیوه زندگی من را تغییر داده اند. زمان بیشتری را با خانواده و دوستانم می گذرانم و زمان کمتری را در جلسات کمیته می گذرانم. هر زمان که ممکن است، زندگی باید نوعی تجربه برای لذت بردن باشد. ، نه اینکه رنج بکشم "روزی" و "یکی از همین روزها" اهمیت خود را در دایره لغات من از دست می دهند. اگر ارزش دیدن یا شنیدن یا انجام دادن را داشته باشد، می خواهم ببینم و بشنوم و همین الان انجامش دهم. از آن روز، من خیلی سعی کردم چیزی را که به زندگی ما خنده و رنگ می بخشد، به تعویق نیندازم، هک نکنم یا ذخیره نکنم. هر روز صبح که چشمانم را باز می کنم. به خودم می گویم که هر روز، هر دقیقه، هر نفس، واقعا یک هدیه است. پس هر روز معنای واقعی زندگی خود را پیدا کنید.
سوال: چرا جان دامن زیبا را خرید اما آن را نپوشید؟
1. او منتظر یک موقعیت خاص بود تا آن را بپوشد.
2. می خواست آن را برای دیگری نگه دارد.
3. او آن را تا زمانی که بزرگ شد ذخیره کرد.
4. روزی آن را به عنوان هدیه به خودش می داد.