متن: در سالهای آخر دوره کشورهای متخاصم، ایالت کین بارها و بارها به ایالت وی حمله کرد و مناطق وسیعی از زمین را اشغال کرد، زیرا ایالت وی برای دفاع از خود بسیار ضعیف بود. در سال 273 قبل از میلاد، ارتش کین حمله ای جدی تر از همیشه به ایالت وی انجام داد. پادشاه ایالت وی مقامات خود را جمع کرد و با نگاهی نگران پرسید که آیا کسی می تواند راهی برای شکست ارتش کین ارائه دهد. پس از سال‌ها هرج و مرج ناشی از جنگ‌ها، وقتی صحبت از جنگ می‌شد، مقامات می‌لرزیدند و کسی جرأت نمی‌کرد از مقاومت صحبت کند. در لحظه حساسی که یک نیروی بزرگ دشمن در حال حمله به مرز بود، اکثر مقامات پادشاه را متقاعد به صلح کردند که به قیمت واگذاری زمین وسیع در شمال رودخانه هوانگه و جنوب به ایالت کین انجام شد. کوه تای هانگ با این حال، سو دای، یک مشاور، موافق نبود. با عجله نزد شاه رفت و گفت: اعلیحضرت، آنها اصلاً به منافع کشور فکر نمی کنند، فقط به خاطر ترس از مرگ است که از شما می خواهند با خیانت به کشور برای صلح شکایت کنید. البته شما می‌توانید به طور موقت جاه‌طلبی کین را برآورده کنید، اما تا زمانی که سرزمین ما کاملاً از بین نرود، هرگز از حمله به ما دست نخواهد کشید.» او افزود: "یک بار مردی بود که خانه اش در آتش بود. مردم به او گفتند که آتش را با آب خاموش کن، اما او گوش نمی دهد. در عوض، او یک غوغا را حمل کرد تا آتش را خاموش کند و آتش را شدیدتر کند. آیا اگر بپذیرید که برای صلح به قیمت زمین ایالت وی شکایت کنید، مانند حمل غازها برای خاموش کردن آتش نیست؟ اگرچه استدلال سو دای بسیار قانع کننده بود، پادشاه پیشنهاد آن مقامات را پذیرفت و منطقه وسیعی از سرزمین ایالت وی را به ایالت کین داد. همانطور که می توان انتظار داشت، ارتش کین در سال 225 قبل از میلاد دوباره به ایالت وی حمله کرد، پایتخت شهر دالیانگ را احاطه کرد و با حفر دایک های رودخانه هوانگه، آن را زیر آب گرفت. ایالت وی سرانجام ویران شد.
سوال: داستان عمدتا توسط _ توسعه یافته است.
1. زمان
2. منطق
3. مقایسه کردن
4. علت و معلول