متن: امی چوا ممکن است خیلی _ . چه جور مادری خانه عروسک دختر 7 ساله‌اش را به سمت ماشین می‌کشد و به او می‌گوید که اگر بچه بیچاره تا روز بعد به آهنگسازی دشوار پیانو نرسد، این خانه اهدا می‌شود؟ چه جور مادری به دخترش خبر می دهد که او چیزی جز «آشغال» نیست؟ و چه نوع مادری، همانطور که چوا به خوانندگان می گوید، باور خواهد کرد که "الف- همیشه نمره خوبی نیست"؟ تنها فعالیت‌هایی که فرزندان او باید مجاز به انجام آن‌ها باشند، کارهایی است که در نهایت می‌توانند مدال کسب کنند، که باید طلا باشد. او چه جور مادری است؟ چرا، مادری که بچه هایش را به روش معمولی چینی بزرگ می کند، نه غربی. چوآ در کتاب جدیدش، سرود نبرد مادر ببر، ماجراهای خود را در تربیت چینی می‌گوید، و - هر طور که باشد - او نیز مسحورکننده است. صدای چوآ صدای یک قاتل سریالی شاد و آگاه است - فکر کنید هانیبال لکتر - که توضیح می دهد که چگونه قربانی بعدی خود را قطع می کند، گویی این بدیهی است که عادی ترین رفتار است. یک جنبه جذاب دیگر از Battle Hymn of the Tiger Mother وجود دارد. روش‌هایی برای دیوانگی چوا وجود دارد، روش‌هایی کافی برای برانگیختن شک و تردید در خود خوانندگانی که از شیوه‌های تربیتی تربیتی‌تر حمایت می‌کنند. اعتقاد بر این است که Battle Hymn of the Tiger Mother قرار است یک باشگاه کتاب و پدیده وبلاگ والدین باشد. بحث‌های داغی بر سر راهبردهای عشقی سخت چوآ وجود خواهد داشت، که شامل ممنوعیت‌های غیرقابل تغییری از عیش و نوش‌های غربی مانند خواب، نواختن، و هرگونه فعالیت بعد از کلاس به جز تمرین آلات موسیقی است که باید بین ویولن یا پیانو محدود شود. داستان پشتی کتاب چوا این است -- او دختر یک زن و شوهر از مهاجران چینی است و اکنون استاد دانشکده حقوق ییل و نویسنده دو کتاب پرفروش "با تفکر بزرگ" در مورد "دموکراسی در بازار آزاد" است. و "سقوط امپراتوری ها". وقتی چوا با شوهرش، همکارش، استاد حقوق دانشگاه ییل و جد روبنفلد، رمان نویس ازدواج کرد، آنها توافق کردند که فرزندانشان به شیوه چینی تربیت شوند، که در آن کار سخت تنبیهی که توسط والدین به اجرا در می‌آید، عالی است. برتری به نوبه خود باعث ایجاد رضایت می شود. بحث موفقیت این استراتژی سخت است. دختر بزرگتر آنها یک استعداد پیانو است که در سن ۱۴ سالگی یا بیشتر در کارنگی هال می نواخت. دومی، دختری سرکش تر، لولو، ویولونیست با استعدادی است. چوا دخترها را به سختی سوار می‌کرد و مطمئن می‌شد که آنها حداقل سه ساعت در روز حتی در تعطیلات تمرین می‌کردند، زمانی که او پیشاپیش تماس می‌گرفت تا برای تمرین در بارهای لابی هتل و اتاق‌های انبار زیرزمین تماس بگیرد. چوآ همچنین به ندرت از انتقاد از دخترانش خودداری می کرد. او توضیح می دهد: والدین چینی می توانند کارهایی انجام دهند که برای غربی ها غیرقابل تصور به نظر می رسد. مادران چینی می توانند به دختران خود بگویند: "ای چاق، کمی وزن کم کن." در مقابل، والدین غربی باید به این موضوع توجه کنند و از نظر «سلامتی» صحبت کنند و هرگز کلمه f را به زبان نیاورند، و فرزندانشان همچنان تحت درمان اختلالات خوردن و تصور منفی از خود قرار می‌گیرند. ... والدین غربی نگران ذهن فرزندانشان هستند. والدین چینی اینطور نیستند. آنها قدرت را فرض می کنند نه ضعف، و در نتیجه رفتار بسیار متفاوتی دارند.
سوال: کدام یک از شیوه های زیر استراتژی های سخت عشق هستند به جز _ .
1. کودکان در صورت حضور در مسابقه باید مدال بگیرند
2. کودکان حتی در روزهای تعطیل نیز باید پیانو تمرین کنند.
3. کودکان به خواب، قرار بازی و غیره علاقه دارند.
4. به کودکان "زباله" یا "چرب" می گویند.