متن: چهار روز بعد از تولد 67 سالگی پدر، او دچار حمله قلبی شد. خوشبختانه او زنده ماند. اما چیزی در درونش مرده بود. اشتیاق او به زندگی از بین رفته بود. او از انجام دستورات پزشک خودداری می کرد و رفتار ترش او باعث می شد که وقتی به او مراجعه می کردند همه ناراحت شوند. بابا تنها ماند. بنابراین از بابا خواستم که بیاید تا با من در مزرعه کوچک من زندگی کند، به این امید که هوای تازه به او کمک کند تا سازگار شود. در عرض یک هفته پس از نقل مکان او، من از دعوت پشیمان شدم. او از هر کاری که انجام می دادم انتقاد می کرد. ناامید شدم. بعضی چیزها باید انجام شوند. یک روز مقاله‌ای خواندم که می‌گفت با دادن سگ، بیماران افسرده وضعیت بهتری خواهند داشت. بنابراین بعد از ظهر آن روز به سمت پناهگاه حیوانات رفتم. به محض اینکه به آنجا رسیدم، چشمان اشاره گر توجهم را جلب کرد. با خونسردی مرا تماشا کردند. یکی از کارکنان گفت: "او دو هفته پیش به اینجا رسید و ما چیزی نشنیدیم. وقت او فردا تمام شده است." با وحشت به طرف مرد برگشتم. "یعنی میخوای بکشیش؟" به آرامی گفت: خانم. ما برای هر سگ بی ادعا جا نداریم.» چشمان قهوه ای آرام پلیس منتظر تصمیم من بود. گفتم: "من او را می برم." با سگ روی صندلی جلو کنارم به خانه رفتم. داشتم کمکش میکردم از ماشین بیرون بیاد که بابا وارد ایوان جلو شد. "ببین چی بهت آوردم!" با هیجان گفتم بابا صورتش را چروک کرد. او زمزمه کرد و به سمت خانه برگشت: «من نمی‌خواهم». سپس ناگهان سگ از دست من بیرون آمد. جلوی بابام نشست. عصبانیت بابا آب شد و به زودی سگ را در آغوش گرفت. این آغاز یک دوستی گرم بود. پدر اسم سگ را شاین گذاشت. آن‌ها با هم ساعت‌های طولانی را در مسیرهای پر گرد و غبار قدم زدند و در کناره‌های نهرها استراحت کردند. تلخی پدر محو شد و او و شاین دوستان زیادی پیدا کردند. سپس، دو سال بعد، یک شب دیروقت، احساس کردم که دماغ سرد شاین در روکش تختم فرو می‌رود. او قبلاً هرگز شبانه وارد اتاق خواب من نشده بود. به اتاق پدرم دویدم و متوجه شدم که از دنیا رفته است. دو روز بعد، وقتی متوجه شدم شاین مرده در کنار تخت پدر دراز کشیده بود، شوک و اندوه من عمیق تر شد. همانطور که او را در نزدیکی رودخانه مورد علاقه آنها دفن کردم، بی صدا از سگ برای بازگرداندن آرامش خاطر پدر تشکر کردم.
سوال: چرا نویسنده نشانگر را به خانه برد؟
1. نوعی بود که به دوستی معروف است.
2. چشمانش باعث شد فکر کند بهترین سگ موجود است.
3. در جلب توجه مردم و سرگرم کردن آنها خوب بود.
4. بلافاصله توجه او را به خود جلب کرد و او نمی خواست آن را بکشند.