متن: مادرم تمام عمرش بچه های شلوغ می خواست. بسیار مهم بود که خانه او در همه چیز تمیز و مرتب بماند. می‌توانی برای لحظه‌ای پشتت را در خانه مادرم برگردانی، یک نامه نیم‌نوشته روی میز ناهارخوری بگذاری، یک مجله روی صندلی باز بگذاری، و برگردی و ببینی که مادرم «آن را به جایش بازگردانده است». همانطور که او توضیح داد. همسرم در یکی از اولین بازدیدهایش از خانه مادرم، یک بسته بیسکویت را روی میز انتهایی گذاشت و به آشپزخانه رفت تا نوشیدنی بیاورد. وقتی برگشت، متوجه شد که بسته را برداشته اند. گیج شده، نوشیدنی‌اش را گذاشت و برای بیسکویت‌های بیشتر به آشپزخانه رفت، اما برگشت و متوجه شد که نوشیدنی‌اش ناپدید شده است. تا آن زمان او حدس می زد که همه اعضای خانواده من نوشیدنی های خود را نگه می دارند تا روی میزهای انتهایی حلقه های آب ایجاد نشود. حالا او بهتر می داند. این ناپدید شدن ها تاثیر گیج کننده ای روی خانواده ما گذاشت. همه ما متمایل به (......) فراموشی بودیم، و برای یکی از ما معمول بود، پس از بازگشت از حمام، متوجه می شدیم که همه نشانه های کار در حال انجام او ناگهان ناپدید شده است. "یادت میاد داشتم چیکار میکردم؟" سوالی بود که اغلب پرسیده می شد، اما به ندرت پاسخ داده می شد. حالا _ و برادرم نظافت خانه اش را انجام می دهد، شاید برای اینکه مجبور نباشد پاهایش را بلند کند. سعی می کنم زیاد به آن فکر نکنم، اما در این زمان بعد شروع کردم به گردگیری مبلمان هفته ای یک بار.
سوال: کدام یک از موارد زیر در مورد مادر من درست است؟
1. او از حذف نوشیدنی های دیگران لذت می برد.
2. او بیشتر و بیشتر فراموشکار می شد.
3. او ترجیح داد همه کارها را خودش انجام دهد.
4. او می خواست خانه اش را به خوبی حفظ کند.