متن: دو سوم از رودخانه های بزرگ جهان اکنون با بیش از 50000 سد در تلاش برای سرقت آب و تامین برق دچار اختلال شده اند. در ایالات متحده بیش از 85000 سد وجود دارد که رودخانه های بزرگ و کوچک را مختل می کند و در بیشتر موارد جریان طبیعی را تغییر می دهد. معروف ترین آنها، سد هوور، که در دهه 1930 ساخته شد، عمدتاً مسئول این واقعیت است که رودخانه کلرادو دیگر به اقیانوس نمی رسد سدها در کنار تمام مزایای جذابی که دارند، اثرات منفی نیز دارند. ایجاد یک مخزن به این معنی است که یک منطقه بزرگ باید سیل شود. جوامع ممکن است زمین، خانه ها و مکان های ناتوان فرهنگی خود را از دست بدهند. از نظر زیست محیطی، مخزن جدید می تواند بهشتی برای حیات وحش به ویژه پرندگان باشد. با این حال، می تواند باعث انتشار گازهای گلخانه ای و مسمومیت آب برای ماهی ها شود. همچنین، افزایش و کاهش چشمگیر سطح آب در حین رهاسازی سدها برای دشت ها و حیوانات بسیار شدید است و در نتیجه مناطق مرده در اطراف سواحل مخازن ایجاد می شود. به عنوان مثال، ماهی هایی که تخم های خود را در مناطق کم عمق می گذارند، ممکن است چند ساعت بعد متوجه شوند که این مکان ها بالا و خشک هستند. سدها فقط جلوی جریان آب را نمی گیرند. آنها همچنین از مهاجرت ماهی ها جلوگیری می کنند و مانعی برای جریان رسوب هستند. به جای هجوم به پایین رودخانه، رسوبات در مقابل دیواره سد جمع می شوند که باعث می شود سطح مخزن در طول زمان افزایش یابد. با این حال، رسوبات غنی از مواد مغذی به یک مشکل تبدیل شده اند. حاصلخیزی کل سیستم را می توان تحت تأثیر قرار داد، زیرا خاک های از دست رفته در طول باران های فصلی جایگزین نمی شوند. شاید بزرگترین مشکل را بتوان در دلتاها مشاهده کرد که اغلب میزبان شهرهای بزرگ هستند و در اقیانوس ها غرق می شوند. آب های زیرزمینی برای تغذیه شهر استخراج می شود و باعث می شود وزن شهری فرو برود و رسوبات شسته شده توسط اقیانوس دیگر جایگزین شوند. نتیجه این است که سطح آب دریاها در شهرها از شانگهای تا اسکندریه بالا می رود.
سوال: به احتمال زیاد کجا می توانیم این قسمت را بخوانیم؟
1. در یک مجله مسافرتی
2. در یک گزارش علمی
3. در یک دفتر خاطرات شخصی
4. در کتاب درسی شیمی.