متن: در یک روز بهاری که باد می‌وزید، جوانانی را مشاهده کردم که با استفاده از باد برای پرواز بادبادک‌های خود سرگرم بودند. خلاقیت های رنگارنگ با اشکال و اندازه های مختلف آسمان را پر کرده بود مانند پرندگان زیبایی که در فضای هیجان انگیز بالای زمین می دویدند و می رقصیدند. با وزش بادهای شدید به بادبادک ها، یک ریسمان آنها را کنترل می کرد. آنها به جای دور شدن با باد، در برابر آن برخاستند تا به ارتفاعات بزرگی دست یابند. تکان می خوردند و می کشیدند، اما ریسمان کنترل کننده و دم دست و پا چلفتی آنها را به سمت بالا و مخالف باد نگه می داشت. در حالی که بادبادک ها در برابر ریسمان تقلا می کردند و می لرزیدند، انگار می گفتند: "بگذار بروم! بگذار بروم! من می خواهم آزاد باشم!" آنها به زیبایی پرواز کردند حتی در حالی که با محدودیت اجباری رشته مبارزه می کردند. سرانجام یکی از بادبادک ها موفق به شکستن شد. به نظر می رسید که می گوید: "بالاخره آزاد شد." "آزاد برای پرواز با باد." با این حال، آزادی از کنترل، آن را به سادگی در معرض یک باد ملایم ناهمدرد قرار می دهد. بی‌رحمانه به زمین پرواز کرد و در توده‌ای پیچ خورده از علف‌های هرز و ریسمان در برابر بوته‌ای مرده فرود آمد. "بالاخره رایگان". آزاده که بی قدرت در خاک دراز بکشی، بی اختیار در امتداد زمین دمیده شوی، و بی جان در برابر اولین سد معبر ساکن شوی. چقدر ما گاهی شبیه بادبادک هستیم. همیشه بدبختی‌ها و محدودیت‌هایی وجود دارد، قوانینی که باید از آنها پیروی کنیم و بتوانیم رشد کنیم و قدرت پیدا کنیم. نهی همتای ضروری باد مخالفت است. برخی از ما آنقدر قوانین را رعایت می‌کردیم که هرگز برای رسیدن به ارتفاعاتی که ممکن بود به دست می‌آوریم سریع پرواز نکنیم. اگر تمام دستورات را نگه داریم، هرگز آنقدر بلند نخواهیم شد که دم خود را از زمین جدا کنیم. بیایید هر یک از ما به ارتفاعات بلند برویم، و درک کنیم که برخی از ممنوعیت ها در واقع نیروی ثابتی هستند که به ما کمک می کنند صعود کنیم و به دست آوریم.
سوال: چه اتفاقی برای بادبادک آزاد شده نیفتاد؟
1. آزادانه در هوا پرواز می کرد.
2. بی قدرت در خاک افتاده بود.
3. در یک بوته مرده گیر افتاده بود.
4. بی اختیار به اطراف منفجر شد.