متن: (2013*II,B) در سال 1947 گروهی از افراد مشهور دنیای هنر به رهبری یک رهبر ارکستر اتریشی تصمیم گرفتند جشنواره بین المللی موسیقی، رقص و تئاتر را در ادینبورگ برگزار کنند. ایده این بود که اروپا پس از جنگ جهانی دوم را دوباره متحد کنند. به سرعت نام های معروفی مانند الک گینس، ریچارد برتون، دام مارگو فونتین و مارلن دیتریش و همچنین ارکسترهای سمفونیک بزرگ را به خود جلب کرد. این رویداد هر ماه اوت تبدیل به یک رویداد ثابت شد و اکنون سالانه 400000 نفر را جذب می کند. در همان زمان، "حاشیه" به عنوان چالشی برای جشنواره رسمی ظاهر شد. هشت گروه تئاتر در سال 1947 بدون دعوت ظاهر شدند، با این اعتقاد که همه باید حق اجرا داشته باشند، و آنها این کار را در خانه ای عمومی انجام دادند که سال ها از آن استفاده نمی شد. . به زودی، گروه‌هایی از دانشجویان ابتدا از دانشگاه ادینبورگ، و بعداً از دانشگاه‌های آکسفورد و کمبریج، دورهام و بیرمنگام هر تابستان به پایتخت اسکاتلند سفر می‌کردند تا در سالن‌های کلیساهای کوچک، تئاتری توسط نویسندگان کمتر شناخته‌شده نمایشنامه‌ها را برای مردم ادینبورگ اجرا کنند. . امروزه «حاشیه» که زمانی کمتر شناخته شده بود، با حدود 1500 اجرای تئاتر، موسیقی و رقص در هر 21 روزی که طول می کشد، به مراتب از جشنواره پیشی گرفته است. و با این حال، در اوایل سال 1959، تنها با اجرای 19 گروه تئاتر، برخی از آنها. گفت خیلی بزرگ شده یک مدیر حقوقی اولین بار فقط در سال 1971 به کار گرفته شد، و امروزه هشت مدیر در تمام طول سال کار می کنند و این تعداد در طول ماه اوت به 150 نفر افزایش می یابد. در سال 2004، 200 مکان وجود داشت که 1695 نمایشگاه توسط بیش از 600 گروه مختلف از 50 کشور مختلف در اختیار داشتند. بیشتر بیش از 1.25 میلیون بلیت فروخته شد.
سوال: ممکن است از متن یاد بگیریم که جشنواره ادینبورگ _ .
1. به یک رویداد غیر رسمی تبدیل شده است
2. فراتر از یک جشنواره هنری رفته است
3. در تمام طول سال نمایش می دهد
4. به سرعت در حال رشد است