متن: بعضی ها خیلی بی ادب هستند! چه کسی یک ایمیل یا پیامک ارسال می کند که فقط می گوید "متشکرم"؟ چه کسی به جای ارسال پیامک برای شما پیام صوتی می گذارد؟ چه کسی حقیقتی را می خواهد که به راحتی در گوگل پیدا شود؟ آیا این افراد متوجه نیستند که وقت شما را تلف می کنند؟ شاید من همان بی ادبی باشم که قدر ادب کوچک زندگی را ندانم. اما بسیاری از استانداردهای مورد توافق اجتماعی برای افرادی که در ارتباطات دیجیتال غرق می شوند، منطقی نیستند. در متون، شما مجبور نیستید اعلام کنید که هستید یا حتی سلام کنید. ایمیل نیز کندتر از متن است. پست صوتی اکنون یک روش غیر مودبانه برای تلاش برای اتصال است. پدرم این درس را پس از گذاشتن دوازده پیام پست صوتی برایم آموخت که به هیچ کدام گوش نکردم. _ او با خواهرم تماس گرفت تا از اینکه من هرگز به تماس های تلفنی او پاسخ ندادم، ابراز نارضایتی کرد. "چرا نامه های صوتی را برای او می گذارید؟" خواهرم پرسید "فقط به او پیام دهید." در عصر گوشی‌های هوشمند، دلیلی برای پرسیدن سؤالات قابل قبول در مورد: پیش‌بینی آب‌وهوا، شماره تلفن کسب‌وکار، یا مسیرهای خانه، رستوران وجود ندارد که به راحتی در Google Maps یافت می‌شوند. اما مردم هنوز این چیزها را می پرسند. و هنگامی که شما پاسخ می دهید، آنها با یک ایمیل تشکر پاسخ می دهند. چگونه می توان با این استانداردهای متفاوت برخورد کرد؟ آسان: مخاطبان خود را در نظر بگیرید. برخی از افراد، به ویژه افراد مسن تر، از پیام تشکری قدردانی می کنند. دیگران، مانند من، هیچ پاسخی نمی خواهند. مارگارت مید، انسان شناس، زمانی گفت که در جوامع سنتی، جوانان از پیران می آموزند. اما در جوامع مدرن، سالمندان نیز می توانند از جوان بیاموزند. در اینجا امیدواریم که ادب هرگز از مد نمی افتد، اما اشکال ارتباطی که وقت تلف می کنند.
سوال: چرا نویسنده به پدرش پاسخی نداد؟
1. او نمی خواست با پدرش صحبت کند.
2. پیامک را بیشتر دوست داشت.
3. او هیچ پیام صوتی دریافت نکرد.
4. او از چک کردن نامه های صوتی خود لذت می برد.