متن: پیرمردی با پیراهن زرد رنگ و رو رفته در اتاقی بدون پنجره روی قالبی بتنی برآمده نشسته بود. تنها منبع گرما از جایی زیر تشک پلاستیکی و پتوی زمختی بود که زن پلیس با صورت خالی پس از گرفتن اثر انگشت شستش به او داده بود. با باز شدن در سلول، صداها و صدای زنگ فلزی را شنید. پشت میز جلو، پلیسی خسته به پیرمرد، وسایلش، کلاه فرسوده اش و ساعت سیکو را که روزی که اولین محبوبش از کار افتاده بود، پس داد. پلیس به طرز چشمگیری کیسه پلاستیکی آبی رنگ را به اندازه یک بازو به پیرمردی که آن را گرفته بود گرفت و مطمئن شد که محتویات آن آسیب ندیده است: گوشت بز، روغن نخل، برگ ها و ادویه جات. او به حالت گیج شده در صورت افسر توجهی نکرد و سندی را امضا کرد که نشان می داد اموالی که شب قبل از او برداشته بودند به او پس داده شده است. در حالی که او به آرامی به سمت در خروجی می رفت هیچکس با او صحبت نکرد. "آقای Easy-nwa؟" او ایستاد و به خدایی که اکنون از اولین مراقبت کرده است دعا کرد تا او را از این مکان ناراضی با چهره های بی بیان، لهجه های بریده شده و افرادی که حتی سعی نکردند نام او را درست تلفظ کنند، دور کند. او گفت: «ازنوا» و به زنی با لب های نارنگی نگاه کرد، برچسب نامش جسیکا هارلو، خدمات اجتماعی. او گفت: "کمی دور از خانه،،، همانطور که اولین با سرعت و با اطمینان رانندگی می کرد. او فکر کرد که آیا منظور او 50 مایلی از لیورپول است یا 50000 مایلی از Enugu، شهری در نیجریه. او اذیت نمی کند. جواب داد چون این زن در مورد آب و هوا، رانندگان بد، بازی دخترش در مدرسه چیزهای زیادی برای گفتن داشت... بالاخره او بیرون از بلوک آپارتمانی که او در آن زندگی می کرد، خود را ترسیم کرد. آقای ایزی نوا، اگر مدام گم می شوید، باید به فکر انتقال شما به خانه باشیم.» پاسخ داد: «لازم نیست، گم نشدم،،،». آستین های ژاکت بمب افکن بزرگی را که پوشیده بود با احتیاط بالا زد و شیر آب را باز کرد تا دست هایش را بشوید و از یخ نرفتن لوله ها راحت شد. در یک تابه تمیز تکه های خرد شده گوشت بز را گذاشت. گیاهان و ادویه‌هایی که ردیابی او را سه ماه طول کشیده بود، دانه‌های اوزیزا او را به قلب بازار گرانبی در لیورپول برده بود، اوچانووی او در کوچه‌ای سایه‌دار در منچستر بیرون می‌رود و دیروز، در میان سایر مواد غذایی، بهترین‌ها گوشت بز از یک قصاب سیرالئون در بیرمنگام. مدتی طول کشیده بود، او به قدری آخرین قطار را از دست داد و وقتی پلیس متوجه شد که بیرون از ایستگاه محصور می‌لرزید، آنقدر سرد، نتوانست به اندازه کافی با صدای بلند جواب مسی بزرگ صورتی را بدهد که در صورتش فریاد زد: "تو چیست؟" اسم آقا؟" در حین انجام این کار، آب دهانش را به صورتش می‌پاشید و چاره‌ای جز جستجوی یک پیرمرد سیاه‌پوست خسته و یخ‌زده باقی نمی‌گذارد و او را با چاشنی‌های اسرارآمیز از جمله کیسه‌ای از برگ‌های تلخ خشک شده پیدا می‌کند که البته ممکن است با هر چیزی اشتباه گرفته شود. منجر به این شد که او حقوق خود را خوانده و متهم به ... تملک شود؟؟؟ درب سوپ جوشان را برداشت، اتاق مملو از عطر و بوی تند تلاش آشپزی او شد. او دو کاسه را سرو کرد، یکی از کاسه‌های خرد شده را برداشت و دیگری را مقابل جایی که اولین می‌نشست، گذاشت. او در مورد ماجراجویی خود به او می گفت، سالگرد آنها بود و این سوپ فلفل عالی برای جشن بود. کن اونیا، بریتانیا (نیجریه) جایزه داستان کوتاه ورزشی مشترک المنافع
سوال: چه کلماتی را می توان برای توصیف آقای ازنوا به کار برد؟
1. ناامید و بدبین.
2. مرموز و دردسرساز.
3. محبت آمیز و ماندگار.
4. پر انرژی و دلسوز.