متن: همانطور که نور از آسمان خاموش شد، و من رنگ برف را در قله های کوه مشاهده کردم، احساس کردم که از رویای ناخوشایند خود بیدار می شوم و شروع کردم به درک اینکه چقدر آگنس را دوست دارم. او کسی بود که همیشه مرا راهنمایی و حمایت کرده بود و حالا فهمیدم که تا آخر عمر به عشق او نیاز دارم. آیا عاشق شدن با دورا یک اشتباه بوده است؟ ما هر دو خیلی جوان بودیم، درست است. من همیشه اگنس را خواهر صدا می کردم و حالا شاید دیگر حق نداشتم بپرسم که آیا عشق او به من بیشتر از خواهری است. با این حال، تصمیم به بازگشت گرفتم و پس از سه سال غیبت، به انگلستان سفر کردم. از اینکه متوجه شدم ترادلز با سوفی خود ازدواج کرده بود، خوشحال شدم و به عنوان یک وکیل خوب عمل می کرد. عمه من به خانه قدیمی خود در دوور نقل مکان کرده بود و با مستر دیک و پگوتی با خوشحالی در آنجا زندگی می کرد. وقتی به عمه ام رفتم، از فرصت استفاده کردم و در مورد اگنس از او سوال کردم. "آیا او مرد جوانی دارد که بخواهد با او ازدواج کند؟" تا حد امکان کمرنگ پرسیدم. عمه ام با دقت به من نگاه کرد و گفت: "من شک دارم دیوید. او هرگز به من اشاره نکرده است، اما فکر می کنم - مطمئن هستم که او به زودی ازدواج خواهد کرد." با خودم محکم بودم و احساساتم را نشان نمی دادم. یک اسب قرض گرفتم و به کانتربری رفتم تا خودم از اگنس بپرسم. وقتی دوباره آن چهره زیبا و مهربان را دیدم، فهمیدم که به خانه آمده ام. می دانستم که او چقدر برایم عزیز است و همیشه خواهد بود. "آگنس" گفتم: "خیلی ازت ممنونم که منو اینطوری که هستم کردی و به من کمک کردی خوب باشم! اما فکر می کنم تو رازی داری. اجازه بده به عنوان برادرت آن را در میان بگذارم! به من بگو! که تو دوستش داری!" اگنس از من دور شد و اشک ریخت. به نوعی این اشک ها مرا ناراحت نکرد، اما به من امیدواری داد. "اگنس عزیزم! گریه نکن!" "دیوید، مرا رها کن! الان نمی توانم در مورد آن صحبت کنم!" او گریه کرد "اگنس، تو برای من از همه چیز در دنیا عزیزتر هستی. فکر نکن به هر مردی که برای ازدواج انتخاب کنی حسادت می کنم. من فقط می خواهم که تو خوشبخت باشی!" حالا دیگر گریه اش قطع شده بود و آرام تر بود. "اگر من رازی دارم، دیوید، آن راز جدیدی نیست. راز من بوده است - برای مدت طولانی!" از امید وحشی بودم "جدید نیست!" منظورش ...؟ "آگنس عزیزترین! او در آغوش من بود و دوباره گریه می کرد، اما این بار با خوشحالی. "من رفتم، اگنس، دوستت دارم! به خانه برگشتم، دوستت دارم!" مدتی همدیگر را در آغوش گرفتیم، حالا از عشق همدیگر مطمئنیم. او به آرامی گفت: "چیزی است که باید به تو بگویم، دیوید." "من تمام عمرم تو را دوست داشتم!" او افزود: "و چیز دیگری - قبل از مرگ دورا نازنینمان، از من خواست - می توانی حدس بزنی - جای خالی قلبت را پر کنم." و اگنس سرش را روی شانه من گذاشت و گریه کرد. و من با او گریه کردم، اگرچه هر دو بسیار خوشحال بودیم.
سوال: کدام یک از موارد زیر با توجه به متن صحیح است؟
1. دیوید سه ماه در خارج از کشور بود.
2. اگنس گریه کرد زیرا دیوید از او خواست با شخص دیگری ازدواج کند.
3. اگنس عاشقانه دیوید را دوست داشت، اما دیوید در ابتدا مطمئن نبود.
4. دورا نمی دانست که اگنس عاشق دیوید است.