متن: بانوی مسن زود بیدار شد تا برای این پست آماده شود. اگرچه او به ندرت نامه یا بسته دریافت می کرد، امروز مطمئن بود که چیزی وجود خواهد داشت. میرا تولد مادرش را فراموش نمی کند، حتی اگر به ندرت در زمان های دیگر بنویسد. البته. میرا سرش شلوغ بود. شوهرش شهردار شده بود و خود میرا به خاطر کارش برای سالمندان مدال گرفته بود. پیرزن امروز هشتاد ساله بود.بهترین لباسش را پوشیده بود.شاید میرا بیاید.پیرزن از این مطمئن بود.دو نقطه رنگی گونه هایش را درخشان کرد.او هیجان زده بود-مثل یک بچه.از روزش لذت می برد. . خانم موریسون، یک مددکار اجتماعی، وقتی برای صرف صبحانه آمده بود یک کارت و یک دسته گل آورده بود. گرانت در طبقه پایین یک کیک درست کرده بود. پسر کوچک طبقه همکف، جانی، با یک بسته آب نبات بالا آمده بود و به او پیشنهاد کمک کرد تا پست را بیاورد. او گفت: «فکر می‌کنم هدایای زیادی دریافت خواهید کرد، هفته گذشته وقتی شش سالم بودم این کار را انجام دادم.» او چه می‌خواهد؟ یک جفت دمپایی، یک چراغ رومیزی، یک کتاب یا یک ساعت کوچک. چیزهای دوست داشتنی. کنار پنجره ایستاده بود و تماشا می کرد. پستچی با دوچرخه اش به گوشه ای چرخید. ضربان قلبش تند شد. جانی هم او را دیده بود و به سمت دروازه دوید. و سپس چهار پاکت را به او داد. سه کارت بدون مهر و موم از دوستان قدیمی. چهارمی به نوشته مایرا مهر و موم شده بود. "بدون بسته، جانی؟" "نه، ننه." باید صبور باشد.اما ناامیدی او را فرا گرفت.او ناخواسته پاکت را باز کرد.چک مانند پرنده ای با بال شکسته روی زمین افتاد.پیرزن به آرامی خم شد تا آن را بردارد.با انگشتان لرزان آن را تکه تکه کرد. .
سوال: پاساژ چگونه سازماندهی شده است؟
1. به ترتیب زمان.
2. به ترتیب فضا.
3. به ترتیب فراوانی
4. به ترتیب اهمیت.