متن: من در کنار پدرم راه می رفتم و دست راستش را می گرفتم. همه لباس هایم نو بودند: کفش های مشکی، لباس سبز مدرسه، و کلاه قرمز. اما آنها مرا خوشحال نکردند، چون قوطی ها روزی بود که قرار بود پرتاب شوم. برای اولین بار وارد مدرسه شدم. بیهوده سعی کردم او را متقاعد کنم که در تمام طول مسیر هیچ اشتباهی انجام نداده ام، اما فایده ای نداشت. وقتی به محله رسیدیم، حیاط وسیع و پر از دختر و پسر را دیدیم. تردید کردم و به دستش چسبیدم، اما او به آرامی مرا از خود دور کرد. گفت مرد باش. امروز واقعاً تو. زندگی ات را شروع کن، وقتی زمان رفتن فرا رسید، من را در انتظار تو خواهی یافت." چند قدمی برداشتم.سپس صورت دخترها و پسرها نمایان شد.من حتی یک نفر از آنها را نمی شناختم و هیچ کدام مرا نمی شناختند. احساس می کردم غریبه ای هستم که راهش را گم کرده ام. پسرها با کنجکاوی شروع به نگاه کردن به من کردند و یکی از آنها آمد و پرسید: "چه کسی تو را آورده است؟" زمزمه کردم: "پدرم." او به سادگی گفت: "پدرم مرده است." نمی دانستم چه بگویم. دروازه اکنون بسته بود. برخی از بچه ها گریه کردند. زنگ به صدا درآمد. خانمی از راه رسید و به دنبال آن گروهی از مردان آمدند. مردها شروع کردند به طبقه بندی ما. ما در حیاط بزرگی که اطراف آن را ساختمان های بلند احاطه کرده بود، به شکل یک الگوی پیچیده در آمدیم. خب، به نظر می رسید که تردیدهای من هیچ دلیلی نداشت. از همان لحظات اول من دوستان زیادی پیدا کردم و عاشق دخترهای زیادی شدم. هرگز تصور نمی‌کردم مدرسه این تجربه‌های متنوع را داشته باشد. ما انواع و اقسام بازی‌ها را بازی کردیم. در اتاق موسیقی اولین آهنگ‌هایمان را خواندیم. همچنین اولین آشنایی خود را با زبان داشتیم. کره‌ای از زمین را دیدیم که می‌چرخید. و قاره ها و کشورهای مختلف را نشان دادیم. اعداد ناب را شروع کردیم و داستان خالق هستی را به ما گفتند. غذای خوشمزه خوردیم، کمی چرت زدیم و از خواب بیدار شدیم تا با دوستی و عشق بازی کنیم. اما مسیر ما کاملاً شیرین و بی ابر نبود. باید مراقب و صبور بودیم. همه چیز بازی و گول زدن نبود. رقابت‌ها می‌تواند باعث درد و نفرت شود یا باعث دعوا شود. و در حالی که خانم گاهی لبخند می‌زد، اغلب فریاد می‌زد و سرزنش می‌کرد. حتی بیشتر به تنبیه بدنی متوسل می‌شد. زنگ به صدا درآمد و خبر از گذشت روز و پایان کار می داد. بچه ها با عجله به سمت دروازه رفتند که دوباره باز شد. از دوستان و عزیزان خداحافظی کردم و از دروازه گذشتم. به اطراف نگاه کردم اما اثری از خودم نیافتم. پدری که قول داده بود آنجا باشد. کنار رفتم تا منتظر بمانم.
سوال: کدام یک از موضوعات زیر را احتمالاً نداشت؟
1. آشپزی.
2. ریاضی.
3. موسیقی.
4. جغرافیا.