متن: همدلی کیفیتی است که برای زندگی بیشتر مردم ضروری است، اما دنیای مدرن باعث می شود که احساسات دیگران به راحتی از بین برود. رومن کرزناریچ می گوید، اما تقریباً همه می توانند یاد بگیرند که این ویژگی شخصیتی حیاتی را توسعه دهند. رومن کرزناریچ مرتباً از کنار مردی بی خانمان در گوشه ای از محل زندگی خود در آکسفورد عبور می کرد و تقریباً هیچ توجهی به او نداشت. یک روز ایستاد تا با او صحبت کند. معلوم شد که نام او آلن هومن است و دارای مدرک فلسفه، سیاست و اقتصاد از دانشگاه آکسفورد است. آنها پس از آن دوستی را بر اساس علاقه مشترکشان به اخلاق ارسطو ایجاد کردند. این ملاقات غیرمنتظره به رومن آموخت که گفتگو با غریبه ها ذهن همدل ما را باز می کند. ما نه تنها می‌توانیم با افراد شگفت‌انگیز ملاقات کنیم، بلکه می‌توانیم پیشداوری‌هایی را که در مورد دیگران بر اساس ظاهر، لهجه یا پیشینه‌شان داریم، به چالش بکشیم. علاوه بر این، بازیابی کنجکاویی است که همه در کودکی داشتند. به توصیه مورخ شفاهی استودز ترکل، که همیشه در اتوبوس با مردم صحبت می کرد، احترام بگذارید، "ممتحن نباشید، پرسشگر علاقه مند باشید." اولین موزه همدلی در جهان که در اواخر سال 2015 در بریتانیا شروع به کار کرد و سپس به استرالیا و سایر کشورها سفر خواهد کرد. در میان نمایشگاه‌های غیرمعمول، یک کتابخانه انسانی وجود خواهد داشت، جایی که به جای قرض گرفتن کتاب، فردی را برای گفتگو قرض می‌گیرید - شاید یک بانکدار سرمایه‌گذاری ناراضی یا یک پدر همجنس‌گرا. به عبارت دیگر، آن دسته از افرادی که ممکن است در زندگی روزمره نتوانید آنها را ملاقات کنید. همانطور که دانیل گولمن، روانشناس و مخترع هوش هیجانی می گوید، بدون همدلی، فرد "از نظر احساسی ناشنوا" است. واضح است که با کمی تلاش تقریباً همه می توانند از پتانسیل همدلی خود استفاده کنند. پس سعی کنید کفش های همدلی خود را بپوشید و با نگاه دیگران به دنیا ماجراجویی کنید.
سوال: چرا رومن و آلن دوستان خوبی شدند؟
1. به هم کمک کردند.
2. آنها برای همدیگر ترحم کردند.
3. آنها علاقه مشابهی داشتند.
4. آنها باید به یکدیگر وابسته بودند.