متن: کنسرتو چایکوفسکی چیزی است که رومل جوزف را عاشق ویولن کرد. به گزارش کتی کوریک، خبرنگار CBS News، او نحوه بازی را در هائیتی، جایی که متولد شد، یاد گرفت، اما بورسیه تحصیلی فولبرایت او را به ایالات متحده آورد و سرانجام مدرک کارشناسی ارشد گرفت. موسیقی زندگی او را تغییر داده بود. او می خواست همین کار را برای بچه های هائیتی انجام دهد. جوزف نزدیک به 20 سال پیش یک مدرسه در پورتو پرنس ساخت. او در طبقه سوم بود که ناگهان جوزف گفت: "مثل بوم بوم بوم بود و همه چیز تازه باز شد." و چیز بعدی که می‌دانستم روی زمین هستم.» جوزف از بدو تولد نابینا بود، سعی کرد راه خود را احساس کند، اما زیر بتن سنگین سنجاق شد. او 18 ساعت در دام ماند. او دعا می کند که همسر جدیدش که هفت ماهه باردار است، پیدا شود. او اکنون در بیمارستان مموریال جکسون میامی به دلیل دو پا و یک بازو آسیب دیده تحت درمان است. جوزف به این فکر می کند که آیا او هرگز دوباره ویولن خواهد زد. او می تواند در نوک انگشتان خود احساس کند. او گفت: اگر قرار بود ویولن به من بدهی و اگر مجبور نبودم انگشتانم را جمع کنم، می‌توانم بنوازم. ویکتوریا دختر جوزف سه روز وحشتناک را بدون اطمینان از سرنوشت پدرش سپری کرد. برای او، داشتن او در خانه شیرین ترین موسیقی است. "میتونی تصور کنی که پدرت نتونه ویولن بزنه؟" کوریک پرسید. ویکتوریا جوزف گفت: "نه، نمی توانم." "اما اگر نتواند او را دوست خواهم داشت." رومل نمی داند از 300 شاگردش چند نفر در زلزله جان باختند. رومل جوزف در حالی که منتظر اخبار مربوط به همسرش است، در حال برنامه ریزی برای بازگشت به هائیتی برای بازسازی مدرسه و ادامه تدریس در آنجا است. رومل جوزف گفت: "ما می توانیم دو کودک 20، 200، 300، 500 را از طریق آموزش و موسیقی نجات دهیم و این کودکان تفاوت ایجاد خواهند کرد."
سوال: چرا رومل می خواهد به هائیتی برگردد؟
1. برای نجات شاگردانش از زلزله.
2. برای تغییر زندگی کودکان با آموزش موسیقی.
3. برای اینکه بفهمد چقدر مدرسه اش آسیب جدی دیده است.
4. به دنبال همسرش که باردار است.