متن: کنار در می نشینند و منتظر من هستند. و در حالی که ممکن است بیشتر در مورد تنگی زندگی بسیار محدودم صحبت کنم تا ارزش واقعی آنها، فقط این واقعیت که آنها آنجا نشسته اند و منتظر من هستند، مرا خوشحال می کند. البته من از چکمه‌های لاستیکی فوق‌العاده، درخشان، با طراحی هوشمندانه‌ام می‌گویم. آنها یک تکه نابغه صنعتی هستند. آنها واقعی و پر جنب و جوش هستند و زندگی من را ارزشمندتر می کنند. چکمه های لاستیکی من واقعی هستند و من را ناامید نمی کنند. در یک لحظه آنها را روی جوراب هایم می کشم. آنها به راحتی ادامه می دهند. پاهایم مثل دم تکان دادن سگی که منتظر راه رفتنش است احساس شادی می کند. پاهای من می دانند که در امان هستند. از خانه بیرون می روم و هیچ چیز نمی تواند جلوی من را بگیرد - طوفان برف اواخر فصل، حوض آب ایستاده در انتهای درب خانه ام که هرگز نمی ریزد، گل و لای و خاک این فصل به ارمغان می آورد. پاهایم گرم و خشک و شاد است. و من هم همینطور. چکمه های من متواضع هستند. آنها هیچ قولی نمی دهند که نمی توانند عمل کنند. آنها را با یک سوم قیمت چکمه های بلندی که سال ها با حسرت نگاه می کردم، پیدا کردم. مال من ساخت آمریکا و ارزان و غیرجذاب و قهوه ای و جامد است. آنها اکنون سه ساله هستند و هنوز هم جدید به نظر می رسند. می دانم که آنها را برای همیشه خواهم داشت. من با آنها خواهم مرد آنها خانه دار هستند و فوق العاده هستند. چکمه های لاستیکی من مرا شجاع تر و مهربان تر و بخشنده تر می کند. بله، من نامه را دریافت خواهم کرد. بله، روزنامه را می گیرم. بله، من سگ را پیاده خواهم کرد. بله به زباله ها آره. آره. آره. من چکمه های لاستیکی دارم، چکمه های لاستیکی قوی - و نمی ترسم.
سوال: نویسنده متن را می نویسد تا _ .
1. زندگی روزمره اش را بگوید
2. چکمه های لاستیکی را تبلیغ کنید
3. ستایش اشیاء معمولی اما قابل اعتماد
4. به شادی و امنیت اهمیت می دهند