متن: دختر بچه ای در خانه ای کوچک، بسیار ساده و فقیرانه روی تپه زندگی می کرد و وقتی بزرگ می شد در باغ کوچک بازی می کرد. در آنجا، او توانست از بالای حصار باغ و آن سوی دره به خانه ای شگفت انگیز بر فراز تپه نگاه کند. این خانه پنجره‌های طلایی داشت، آنقدر طلایی و درخشان که دخترک آرزو می‌کرد چقدر جادو است که بزرگ شود و در خانه‌ای با پنجره‌های طلایی به جای خانه‌ای معمولی مانند خانه او زندگی کند. اگرچه او عاشق پدر و مادر و خانواده‌اش بود، اما آرزوی زندگی در چنین خانه‌ای طلایی را داشت و تمام روز رویاپردازی می‌کرد که زندگی در آنجا چه حس فوق‌العاده و هیجان‌انگیزی دارد. وقتی به سنی رسید که مهارت و حساسیت کافی برای بیرون رفتن از حصار باغش را به دست آورد، از مادرش پرسید که آیا می تواند بیرون از دروازه و پایین خط برای دوچرخه سواری برود. مادرش پس از التماس از او، سرانجام به او اجازه داد تا برود و اصرار کرد که باید نزدیک خانه بماند و زیاد سرگردان نشود. روز زیبا بود و دختر کوچولو دقیقاً می دانست به کجا می رود! در پایین لاین و آن سوی دره، دوچرخه‌اش را سوار کرد تا به دروازه خانه طلایی آن سوی تپه دیگر رسید. همانطور که دوچرخه اش را پیاده کرد و آن را به پایه دروازه تکیه داد، روی مسیری که به خانه منتهی می شد و سپس روی خود خانه تمرکز کرد. او به قدری ناامید شد که متوجه شد همه پنجره ها ساده و نسبتاً کثیف هستند و چیزی جز غفلت غم انگیز خانه متروکه را منعکس نمی کنند. خیلی غمگین بود که جلوتر نرفت و چرخید و وقتی دوچرخه اش را سوار کرد قلبش شکست. همانطور که او به بالا نگاه کرد، منظره ای را دید که او را شگفت زده کرد. آن طرف راه در سمت او در دره خانه‌ای کوچک بود و پنجره‌هایش طلایی می‌درخشیدند و آفتاب بر خانه کوچکش می‌درخشید. او متوجه شد که در خانه طلایی خود زندگی می‌کرده است و تمام عشق و مراقبتی که در آنجا پیدا کرد چیزی بود که خانه او را به "خانه طلایی" تبدیل کرد. هر چیزی که او در خواب دیده بود درست جلوی دماغش بود!
سوال: چیزی که دختر را شگفت زده کرد این بود که _
1. خانه او خانه طلایی دیگری بود
2. در واقع خانه طلایی وجود نداشت
3. تنها زمانی که به بالا نگاه می کرد می توانست خانه طلایی را ببیند
4. خانه طلایی وقتی خورشید بر آن تابید ناپدید شد