متن: در ایالات متحده، خانه های خوش ساختی برای سرخپوستان بومی وجود داشت، از پناهگاه ساده برس گرفته تا پوبلو پنج طبقه. در شرق ایالات متحده، یکی از انواع موجود آن بود که معمولاً تحت نام آلگونکی ویگوام شناخته می شد که سرخپوستان ایروکوئی در آن زندگی می کردند. ویگوام ها به شکل بالای واگن با دو طرف و انتهای مستقیم بودند که با خم کردن درختان جوان به شکل گرد ساخته می شدند. بر روی این شکل تکه هایی از پوست درخت برای محافظت از سرخپوستان از آب و هوای بد گذاشته شد. به پوست علف خشک اضافه شد. یک سوراخ کوچک اجازه می داد تا دود از بالا خارج شود. درها در هر انتها نیز به عنوان پنجره عمل می کردند، سرخپوستان ایروکوئی دیوارهای تنه را در اطراف روستاهای خود می ساختند. دیوار فقط یک دهانه داشت، اگر دشمنانشان نزدیک می‌شدند می‌توانستند به سرعت این دهانه را ببندند. جالب اینجاست که سرخپوستان چوکتاو در می سی سی پی نیز در ویگوام ابتدایی ترین ساختمان زندگی می کردند، اما متفاوت از سرخپوستان ایروکوئی. ویگوام سرخپوستان چوکتاو که از گل، عصا و کاه ساخته می شد، به شکل کندوی زنبور عسل بود. پوشش از یک چمن بلند و سخت ساخته شده بود. یک پست در مرکز سقف را نگه می داشت. یک سوراخ در بالای آن نور را می پذیرفت و اجازه می داد دود از بین برود. چادر تیپی ناحیه بالای دریاچه و دشت با تیرهایی که به آرامی در زمین قرار گرفته بودند، نزدیک به بالا به هم گره خوردند و در کشور دریاچه با پوست و علف پوشانده شد. به راحتی قابل حمل بود و دو زن می توانستند آن را در عرض یک ساعت راه اندازی یا پایین بیاورند. Pawnee، Mandan و سایر قبایل هندی در امتداد میسوری ساختارهای حلقه ای شکل محکمی از تنه، پوشیده از خاک و علف خشک، ساختند که ده ها خانواده را در خود جای داده بود. ویچیتا و سایر قبایل مرزی تگزاس خانه‌های حلقه‌ای بزرگی ساختند که با علف خشک پوشیده شده بود. K^S*5U.C به غیر از مسکن معمولی، تقریباً هر قبیله دارای سبکی از مسکن بود.
سوال: طبق این گذر، سرخپوستان پاونی خانه های خود را ساختند _ .
1. با منافذ در دیوارهای صندوق عقب
2. به اندازه کافی بزرگ برای چندین خانواده
3. به شکل حلقه با پوست و گل
4. با خم کردن درختان جوان برای تشکیل شکل