متن: وقتی 11 ساله بودم، نگاهی به جعبه ناهار پدر انداختم و کشف غیرمنتظره ای کردم که مادرم همچنان عشقش را به پدرم نشان می داد. شواهد، دستمال سفره‌ای روی ساندویچ‌های بسته‌بندی شده در کاغذ مومی، قطعی بود: «دوستت دارم!» روی دستمال نوشته بود "نان گوشت برای شام!" مامان انواع و اقسام پیام‌ها را برای بابا روی آن دستمال‌های کاغذی نوشت و او یک انبوه از آنها را ذخیره کرد. چیزی که من را در کودکی شرمنده می کرد، به خاطره گرانبهای والدینم تبدیل شده است. همچنین نام تجاری من از یادداشت های جعبه ناهار را راه اندازی کرد. وقتی بچه هایم کوچک بودند، نقاشی های کوچکی را روی ناهارشان می چسباندم. طرح های زیادی از سگ ما، مکس، همراه با گل های خندان. زمانی که آنها نوجوان بودند، من کلمات حکیمانه افراد بزرگ را کپی می کردم، مثلاً اینشتین یا بروس اسپرینگستین. سپس، بچه‌های من بزرگ شدند و یادداشت‌های دست‌نویس خودشان را می‌نویسند. و شوهرم برای من یادداشت های عاشقانه را روی کاغذ بازیافتی می نویسد، زیرا او تماماً به سبز بودن علاقه دارد. دوستانی که در مورد یادداشت های جعبه ناهار من می دانند، مشتاقانه داستان هایی از سنت های خانوادگی خود را به اشتراک می گذارند. خیلی ها روی غذا تمرکز می کنند. مادر مائورا همیشه روی پوسته‌های تخم‌مرغ‌های پخته شده قلب می‌کشید. ملیندا روی موز بچه هایش پیام می نوشت. ما وارد نسل سوم یادداشت های جعبه ناهار در خانه خود شده ایم. هر وقت نوه 3 ساله من، کلایتون، شب را می گذراند، می داند که ناهارش قرار است صبح دستمال کاغذی از مادربزرگ داشته باشد. هفته گذشته، من تصویری از خودم کشیدم که دست تکان می داد و نام او را فریاد می زد. یک نگاهی به آن انداخت و فریاد زد: پدربزرگ کجاست؟ مردی را با پیراهن تمیز اضافه کردم. گفت: کراواتش را فراموش کردی. سریع خطی از قسمت جلوی پیراهن کشیدم. کلیتون لبخند زد. او زمزمه کرد: "پدربزرگ" و انگشتانش را روی دستمال گذاشت. "این تو هستی!"
سوال: نویسنده در زمانی که بچه هایش در سنین نوجوانی بودند، چه چیزهایی را در جعبه های ناهار می گذاشت؟
1. جملات عاشقانه.
2. عکس های گل.
3. نقاشی از حیوانات مورد علاقه آنها.
4. سخنان حکیمانه معروف