متن: سال‌هاست که در میان روانشناسان بالینی تعصبی علیه علم وجود دارد. در یک تحلیل دو ساله که قرار است در نوامبر در Perspectives on Psychological Science منتشر شود، روانشناسان به رهبری تیموتی بیکر از دانشگاه ویسکانسین ادعا می کنند که بسیاری از روانشناسان بالینی در ارائه درمان هایی که قوی ترین شواهد مؤثر برای آنها وجود دارد، کوتاهی می کنند. "به تجربیات شخصی آنها بیشتر از علم اهمیت دهید." در نتیجه، بیماران هیچ تضمینی ندارند که «درمان آنها توسط ... علم اطلاع رسانی شود». والتر میشل از دانشگاه کلمبیا حتی در قضاوتش ظالمانه تر است. او به من گفت: «عدم ارتباط بین کاری که روانشناسان بالینی انجام می دهند و آنچه علم کشف کرده است، مایه شرمساری شدید است، و «شکافی بین عمل بالینی و علم وجود دارد». "گسترش" نشان دهنده پیشرفت بزرگی است که تحقیقات روانشناختی در شناسایی موثرترین درمان ها انجام داده است. به لطف آزمایش‌های بالینی دقیق، اکنون می‌دانیم که آموزش دادن به بیماران برای تفکر درباره افکارشان به روش‌های جدید و سالم‌تر و عمل کردن بر اساس آن روش‌های جدید تفکر، در برابر افسردگی، اختلال هراس و سایر مشکلات مؤثر است، با آزمایش‌های متعدد نشان می‌دهد که این درمان‌ها - - ابزارهای روانشناسی - مزایای ماندگارتری نسبت به مواد مخدر دارند. اگر از یک روانشناس بالینی معمولی کمک بخواهید، این را نمی دانید. اگرچه بسیاری از درمان‌ها مؤثر هستند، روان‌شناسان نسبتاً کمی آن‌ها را یاد می‌گیرند یا به کار می‌گیرند. چرا در دنیا نه؟ بیکر می‌گوید یک چیز، روان‌شناسان بالینی «در مورد نقش علم بسیار تردید دارند» و «فقدان آموزش علمی محکمی هستند». همچنین، یک سوم بیماران بدون توجه به درمان (در صورت وجود) بهتر می شوند، "و روانشناسان این موفقیت ها را به خاطر می آورند و به اشتباه معتقدند که آنها نتیجه درمان هستند." روانشناسان بالینی وقتی با شواهدی روبرو می شوند که درمان هایی که ارائه می دهند توسط علم پشتیبانی نمی شود، استدلال می کنند که بهتر از برخی مطالعه می کنند که چه چیزی موثر است. مطالعه‌ای در سال 2008 روی 591 روان‌شناس در بخش خصوصی نشان داد که آن‌ها در تصمیم‌گیری درباره نحوه رفتار با بیمار، بیشتر به تجربه خود و همکارانشان متکی هستند تا به علم. میشل هشدار می دهد که اگر آنها به این مسیر ادامه دهند، زیرا شرکت های بیمه خواستار پزشکی مبتنی بر شواهد هستند، روانشناسی "خود را بی اعتبار خواهد کرد".
سوال: بسیاری از روانشناسان بالینی موفق به ارائه مؤثرترین درمان ها نمی شوند زیرا _ .
1. آنها با بیماران خود ناآشنا هستند
2. آنها به علم و شواهد اعتقاد دارند
3. آنها به کمک همکاران خود وابسته هستند
4. آنها بر تجربیات شخصی خود تکیه می کنند