متن: در اتاقی در مرکز سرطان کودکان تگزاس در هیوستون، سیمران جتار هشت ساله در رختخواب دراز کشیده بود و قطره ای بالای سرش داشت تا با سرطان استخوان خود مبارزه کند. روی سر طاسش، کلاه صورتی بر سر داشت که با لباسش همخوانی داشت. اما لباس شاد دانش آموز سوم، درد و چشمان خسته او را پنهان نکرد. سپس یک بازدید کننده ظاهر شد. "میخوای آهنگ بنویسی؟" از آنیتا کروزه 49 ساله پرسید که یک گاری مجهز به صفحه کلید الکترونیکی، میکروفون و بلندگوها را می چرخاند. سیمران خیره شد. "تا حالا شعری سروده ای؟" آنیتا کروزه ادامه داد. سیمران گفت: خب، بله. در عرض چند دقیقه سیمران داشت شعرش را روی میکروفون می خواند. او به آرامی گفت: "پرنده ای در آسمان پرواز می کند." "تخیل در سرش..." آنیتا کروزه موسیقی پیانو، چند پرنده (، ) و در نهایت صدای دختر را اضافه کرد. سی دقیقه بعد سی دی اولین آهنگ ضبط شده خود را به سیمران هدیه داد. این آغاز پروژه Anita Kruse، Purple Songs Can Fly بود، پروژه ای که به بیش از 125 بیمار جوان کمک کرده تا آهنگ بنویسند و ضبط کنند. به عنوان یک آهنگساز و پیانیست که در بیمارستان اجرا کرده بود، کروزه گفت که این ایده که چگونه می تواند کمک کند "در یک لحظه به وجود آمد". تاثیرش روی بچه ها عالی بوده یک دختر نوجوان که از درد روی ویلچر خود حلقه می زد، بدون کمک ایستاده بود تا با آهنگ هیپ هاپی که خودش نوشته بود برقصد. پسر 12 ساله مبتلا به بیماری هوچکین که به ندرت صحبت می کرد، پزشکان خود را با آهنگی به نام I Can Make It شگفت زده کرد. آنیتا کروزه می گوید: «زمان من با بچه ها به دلیل شدت بیماری آنها دلخراش است. اما آنها شما را خوشحال می‌کنند، وقتی بچه‌ها لبخند می‌زنند و با هیجان سی‌دی خود را با خانواده‌هایشان به اشتراک می‌گذارند.» سیمران اکنون یک دانش آموز فعال کلاس ششم و بدون سرطان است. او و مادرش هر از گاهی به آهنگ او، همیشه به یاد می‌آورند، گوش می‌دهند و همیشه به یاد بانوی «واقعاً شیرین و خوب و دوست‌داشتنی» می‌افتند که لحظه‌ای درخشان را در ساعت تاریک به آنها هدیه داد.
سوال: سیمران جتر در بیمارستان روی تخت دراز کشید زیرا _ .
1. بیشتر موهایش ریخته بود
2. او تحت درمان سرطان بود
3. او احساس افسردگی کرد و مدرسه را ترک کرد
4. او از درد در پشت خود رنج می برد