متن: (2013*، D) وقتی در مورد شادی از ما سوال می‌شود، معمولاً به چیزی خارق‌العاده فکر می‌کنیم، یک لذت مطلق، که به نظر می‌رسد هر چه بزرگتر می‌شویم نادرتر می‌شود. برای بچه ها، شادی یک ویژگی جادویی دارد. لذت بردن آنها در مسابقه یا گرفتن یک دوچرخه جدید بدون قید و شرط است. در سال‌های نوجوانی مفهوم شادی تغییر می‌کند. ناگهان مشروط به چیزهایی مانند هیجان، عشق و محبوبیت می‌شود. هنوز می‌توانم هیجان دعوت شدن برای رقصیدن با جذاب‌ترین پسر در مهمانی مدرسه را به یاد بیاورم. در بزرگسالی چیزهایی که باعث شادی عمیق می شود - عشق، ازدواج، تولد - همچنین مسئولیت و خطر از دست دادن را به همراه دارد. برای بزرگسالان، خوشبختی پیچیده است. تعریف من از شادی «ظرفیت لذت بردن» است. سلامتی من دیروز لحظات کوچک لذتم را تجربه کردم. ابتدا وقتی آخرین جعبه نهار را بستم و خانه را برای خودم گذاشتم بسیار خوشحال شدم. سپس یک صبح بی وقفه را به نوشتن گذراندم که دوستش دارم. وقتی بچه ها و شوهرم به خانه آمدند، از آنها لذت بردم. سر و صدا بعد از سکوت روز روانشناسان به ما می گویند که برای شاد بودن به ترکیبی از اوقات فراغت لذت بخش و کار رضایت بخش نیاز داریم. من فکر نمی کنم که مادربزرگم که 14 فرزند بزرگ کرده است، بسیاری از آنها را داشته باشد. او شبکه ای از دوستان نزدیک و خانواده داشت. شاید این چیزی بود که او را راضی کرد. با این حال، ما با انتخاب‌های بسیار و چنین فشاری برای موفقیت در هر زمینه‌ای، شادی را به چیز دیگری تبدیل کرده‌ایم که باید داشته باشیم. آنقدر نسبت به «حق» خود نسبت به آن آگاه هستیم که ما را بدبخت می‌کند. ما آن را تعقیب می کنیم و آن را با ثروت و موفقیت برابر می کنیم، بدون توجه به این که افرادی که آن چیزها را دارند لزوما شادتر نیستند. خوشبختی به این نیست که چه اتفاقی برای ما می‌افتد، بلکه به این است که چگونه می‌بینیم چه اتفاقی برایمان می‌افتد، این روش ماهرانه یافتن یک نکته مثبت برای هر منفی است. این آرزوی نداشتن نیست، بلکه لذت بردن از چیزی است که داریم.
سوال: از بند 7 چه چیزی می توان استنباط کرد؟
1. روانشناسان فکر می کنند کار رضایت بخش کلید شادی است.
2. نظر روانشناسان به خوبی در مورد مادربزرگ ثابت شده است.
3. مادربزرگ اغلب زمانی را برای مجالس اجتماعی پیدا می کرد.
4. شادی مادربزرگ ناشی از انتظارات متوسط از زندگی بود.