متن: راستش از وقتی دخترم به دنیا اومده خیلی به این فکر کردم که چطور بچه تربیت کنم. من یک بار داستانی شنیدم که در مورد زمان به دنیا آمدن یک نوزاد می گفت. داستان می گفت وقتی بچه ای به دنیا می آمد، استاد جدیدی به دنیا می آمد. والدین آن نوزاد خدمتکار می شدند. سوال این است: چرا؟ بر اساس مشاهدات من، این پدیده درست است. اکثر والدینی که توجه زیادی به فرزندان خود ندارند، در نگرش فرزندان خود مشکل دارند. من مقایسه ای می کنم که دو خانواده چگونه فرزندان خود را تربیت می کنند. اولی یک خانواده با سه فرزند است. هم مادر و هم پدر هرگز به خواسته های فرزندانشان «نه» نمی گویند. در نتیجه همه فرزندانشان لجباز شدند و به حرف پدر و مادرشان که «نمی‌توانیم» گوش نمی‌دهند. خانواده دوم فرزندان خود را از یک سالگی تا دبیرستان به شدت آموزش می دادند. والدین هرگز به طور مستقیم موافقت نکردند یا به طور مستقیم موافقت نکردند که آنچه را که می خواهند به فرزندانشان بدهند. همیشه یکی دو روز را به تعویق می انداختند، حتی اگر توانایی مالی داشتند. با توجه به نحوه آموزش والدین، این کودکان فهمیدند که اگر چیزی می خواهند باید صبر کنند یا اول تلاش کنند. در نتیجه، همه بچه های خانواده دوم با موفقیت از دانشگاه فارغ التحصیل شدند. به نظر من، اگر می‌خواهیم والدین موفقی باشیم و فرزندانمان را به خوبی تربیت کنیم، باید از دوران کودکی شروع به تنبیه آن‌ها کنیم، اما صبر نکنیم تا نوجوان شوند.
سوال: به نظر نویسنده، کدام یک از موارد زیر در مورد تربیت فرزند درست است؟
1. بچه ها را باید به محض تولد احترام گذاشت.
2. والدین باید هر چه زودتر فرزندان خود را آموزش دهند.
3. زمان مناسبی است که فرزندان خود را در دوران نوجوانی آموزش دهند.
4. هر زمان که بچه ها اشتباه می کنند باید به آنها کمک کرد.