متن: وقتی بلند شدم، مامان بیدار بود. می توانستم بشنوم که او در آشپزخانه کاری انجام می دهد. تولدم بود و ترسیدم اگر شوهرم از بردن مامان برای خرید کارت غفلت کرده بود چه؟ وقتی مامان متوجه شد که روز تولد من است، از اینکه فراموش کرده و چیزی برای دادن به من ندارد ناراحت می شود. او حتی به خاطر زوال عقل نمی تواند به خاطر بیاورد که ما دو ساعت پیش چه کردیم. تولد برای من مهم نیست. من از بزرگ شدن متنفرم برایم مهم نیست که مامان تولد من را فراموش کند تا زمانی که هنوز مرا به یاد دارد. اینکه روزی ممکن است مرا نشناسد بزرگترین ترس من از زمانی بوده است که مامان دچار زوال عقل شده است. من نمی توانم چیزی مخرب تر از فراموش شدن توسط مادرم تصور کنم. وقتی هفت سال پیش مادرم به زوال عقل عروقی تشخیص داده شد، به من گفتند که او به بیماری آلزایمر مبتلا نیست. امیدوارم این بدان معنا باشد که او هرگز خانواده اش را فراموش نخواهد کرد. اما با پیشرفت زوال عقل مادر، متوجه شدم که نمی‌دانم دمانس عروقی می‌تواند به بدی آلزایمر باشد یا خیر. من واقعاً تفاوت را درک نکردم. خانه خواب آرام بود به جز صدای مامان در حال شستن کاسه هایی که دیشب در آشپزخانه مانده بود. آیا مامان آنقدر زنده خواهد ماند که مرا فراموش کند؟ آیا روزی خواهد رسید که او دیگر نگران به یاد آوردن روز تولد من نباشد زیرا او دیگر از وجود من خبر ندارد؟ در آشپزخانه، مامان صدای نزدیک شدنم را شنید. او به سرعت به سمت در رفت، چهره ای که از لبخند می پیچید. او خواند: "تولدت مبارک". در حالی که من او را محکم در آغوش گرفتم خندیدیم و هر دوی ما از اینکه او به یاد آورده بود بسیار تعجب کردیم. لحظاتی بعد او گفت: "اوه، به نظر می رسد چیزی اینجا برای شما وجود دارد." کارتش را برایم آورد. بالاخره شوهرم او را به خرید برد. کارت تولد برای یک دختر مملو از ابراز عشق به رنگ صورتی بود.
سوال: وقتی زمان تولدش رسید، نویسنده ترسید _ .
1. مادرش او را فراموش می کرد
2. تولدش فراموش شده بود
3. مادرش غمگین خواهد شد
4. او بزرگتر می شد