متن: در حالی که بچه ها سگ هستند --- وفادار و مهربان - نوجوانان گربه هستند. صاحب سگ بودن خیلی آسان است. شما به آن غذا می دهید، آن را آموزش می دهید، و به آن رئیس می شوید. سرش را روی زانوی شما می گذارد و طوری به شما خیره می شود که انگار یک نقاشی رامبراند هستید. وقتی با آن تماس می گیرید، در داخل خانه با اشتیاق محصور می شود. سپس در حدود 13 سالگی، توله سگ کوچولوی دوست داشتنی شما به یک گربه بزرگ پیر تبدیل می شود. وقتی به او می گویید بیا داخل، حیرت زده به نظر می رسد، گویی تعجب می کند که چه کسی مرد و تو را امپراتور کرد. به جای اینکه به آستان شما نگاه کند، ناپدید می شود. تا زمانی که گرسنه نشود دیگر آن را نخواهید دید - سپس آنقدر در آشپزخانه مکث می کند تا هر چیزی را که سرو می کنید دماغش را بچرخاند. وقتی دستت را دراز می کنی تا سرش را به هم بزنی، در آن ژست محبت آمیز قدیمی، از تو دور می شود، سپس به تو خیره می شود، انگار می خواهد به خاطر بیاورد که قبلاً کجا را دیده است. شما که متوجه نمی‌شوید که سگ اکنون یک گربه است، فکر می‌کنید که مشکلی در آن وجود دارد. به نظر می رسد بسیار ضد اجتماعی، بسیار دور، نوعی افسرده. در گردش های خانوادگی نمی رود. از آنجایی که شما هستید که آن را بزرگ کرده اید، به او یاد داده اید که بیاورد و بماند و بنشیند، پس فرض می کنید که کار اشتباهی انجام داده اید. غرق در احساس گناه و ترس، شما تلاش خود را برای رفتار حیوان خانگی خود مضاعف می کنید. فقط در حال حاضر شما با یک گربه سر و کار دارید، بنابراین هر چیزی که قبلاً کار می کرد اکنون برعکس نتیجه مطلوب را ایجاد می کند. صداش کن فرار میکنه بهش بگو بشینه، میپره روی پیشخوان. هر چه بیشتر به سمت آن می روید و دستانتان را فشار می دهید، بیشتر دور می شود. ظرف غذا را نزدیک در بگذارید و بگذارید به سمت شما بیاید. اما به یاد داشته باشید که یک گربه به کمک و محبت شما نیز نیاز دارد. ساکت بنشین، و به دنبال آن دامان گرم و آرامی که کاملاً فراموش نکرده است، خواهد آمد. آنجا باشید تا در را برای آن باز کنید. یک روز فرزند بزرگ شما وارد آشپزخانه می شود، شما را می بوسد و می گوید: "تمام روز روی پاهایت بودی. بگذار آن ظروف را برایت بیاورم." سپس متوجه می شوید که گربه شما یک گربه است. دوباره سگ
سوال: چه چیزی می توانیم از متن یاد بگیریم؟
1. گربه ها به راحتی از دستورات شما پیروی نمی کنند در حالی که سگ ها وفادارتر هستند.
2. والدین بهتر است نوجوانان خود را تنها بگذارند و به آنها اهمیتی ندهند.
3. والدین باید در نظر داشته باشند که برای آموزش فرزندان خود چه اشتباهی انجام می دهند.
4. شما نمی توانید انتظار داشته باشید که فرزندان نسبت به والدین خود با ملاحظه رفتار کنند.