متن: تصمیم گیری می تواند بسیار دشوار باشد. سبک های تصمیم گیری در فرهنگ های مختلف به طور قابل توجهی متفاوت است. در هر رویکردی به یک مشکل و در هر مذاکره ای، جهان غرب به رویکرد "من به تو" روی می آورد در حالی که ژاپن رویکرد "تو به تو". اولی به این معنی است که هر دو طرف استدلال های خود را آشکارا از دیدگاه خود ارائه می کنند. به طور طبیعی، اغلب یک موقعیت درگیری پیش می آید که غربی ها در برخورد با آن بسیار ماهرانه هستند. این دومی مبتنی بر تلاش هر طرف برای درک دیدگاه طرف مقابل است. بنابراین، جهت گیری جلسه تلاشی متقابل برای کاهش تقابل و دستیابی به هماهنگی است. علاوه بر این، تصمیم گیری غربی بیشتر از مدیریت ارشد است و اغلب از مدیران میانی یا کارگر مشورت نمی گیرد. با این حال، در ژاپن به افکار و نظرات همه در همه سطوح توجه زیادی می شود. بر اساس «جهت از پایین به بالا»، می‌توان ایده‌ها را در پایین‌ترین سطوح ایجاد کرد، در یک سازمان به سمت بالا حرکت کرد و در تصمیم نهایی تأثیرگذار بود. تفاوت در تصمیم گیری نیز از سبک های مختلف ارتباطی ناشی می شود. تاجر ژاپنی برای دستیابی به هماهنگی تلاش می کند، حتی اگر معامله به نتیجه نرسد، و هر زمانی را که لازم است برای تعیین رویکرد "شما به شما" صرف می کند و دیدگاه های شخصی را فقط به طور غیرمستقیم منتقل می کند. آنها کار کاملی را بالاتر از رویکرد ضرب الاجل غربی قرار دادند. بنابراین ژاپنی ها در جلسات خود دقیق هستند. بنابراین آمریکایی ها اغلب از جلسات متعدد در بسیاری از مشاغل ژاپنی آزرده می شوند. اما در جایی که آمریکایی ها برای یک تصمیم خاص فشار می آورند، ژاپنی ها سعی می کنند مسیر نسبتاً گسترده ای را در نظر بگیرند. از سوی دیگر، زمانی که توافقی مشخص می‌شود، این ژاپنی‌ها هستند که گاه از سرعت کندی که غربی‌ها تصمیم را انجام می‌دهند تعجب می‌کنند. ژاپنی‌ها مشتاق حرکت رو به جلو هستند و غربی‌ها احتمالاً از زمانی که برای برنامه‌ریزی عمیق وقت می‌گذارند عقب می‌مانند.
سوال: یک تجارت ژاپنی تصمیم خود را پایه گذاری می کند _ .
1. در جهت بالا به پایین
2. در مورد چیزی جز نظرات کارگرانش
3. در جهت پایین به بالا
4. فقط بر اساس نظرات رهبران ارشد آن است