متن: به گفته دکتر لیسی اف جارویک، استاد روانپزشکی در دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس، و یکی از اعضای هیئت مدیره نیو، بسیاری از ما معتقدیم که ذهن یک فرد با افزایش سن کمتر فعال می شود. مرکز سالمندی در بیمارستان کهنه سربازان. او چندین سال عملکرد ذهنی افراد سالخورده را مورد مطالعه قرار داده است. به عنوان مثال، یکی از مطالعات او به 136 جفت دوقلو مربوط می شود که برای اولین بار در سن 60 سالگی معاینه شدند. به عنوان دکتر جارویک. مطالعه روی دوقلوها را تا دهه 70 و 80 سالگی ادامه داد، ذهن آنها به طور کلی آنطور که انتظار می رفت رو به زوال نبود. با این حال، مقداری کاهش در سرعت روانی-حرکتی آنها وجود داشت. این بدان معناست که برای انجام وظایف ذهنی آنها نسبت به گذشته زمان بیشتری می برد. اما زمانی که سرعت عاملی نبود، آنها در طول سال ها توانایی فکری بسیار کمی را از دست دادند. به طور کلی، مطالعات دکتر جارویک نشان داده است که هیچ کاهشی در دانش وجود ندارد. یا توانایی استدلال. این نه تنها در دهه 30 و 40، بلکه در دهه 60 و 70 نیز صادق است. در مورد یادگیری چیزهای جدید و توانایی به خاطر سپردن، مطالعات دکتر جارویک و دیگران نشان می دهد که افراد مسن با جوانان برابر هستند. این درست است که خود افراد مسن اغلب شکایت دارند که حافظه آنها به خوبی سابق نیست. بسیاری از چیزهایی که ما آن را "از دست دادن حافظه" می نامیم، در a11 نیست. در مواردی که به نظر می رسد ذهن سالمند واقعاً رو به زوال است، لزوماً نشانه پوسیدگی ناشی از پیر شدن یا «پیری» نیست. اغلب صرفاً نشانه یک حالت عاطفی افسرده است. این افسردگی معمولاً قابل رهایی است. با مشاوره با روانشناس یا دارویی که با افسردگی مبارزه می کند. در جامعه آمریکا، وقتی یک فرد مسن چیزی را از دست می دهد، ما به او می گوییم "سالخورده". اما توجه کنید که وقتی یک فرد جوان چیزی را از دست می دهد، آن را به خاطر پیری یا از دست دادن حافظه مقصر نمی داند. او بهانه دیگری پیدا می کند!
سوال: طبق مطالعات دکتر جارویک، افراد میانسال و مسن باید انتظار داشته باشند.
1. دلیل بهتر
2. چیزهای جدید کمتری یاد بگیرید
3. کمتر به خاطر بسپار
4. 1از توانایی کمی در به خاطر سپردن برخوردار شوید