متن: ارزش های آثار هنری، بر اساس نسبیت فرهنگی، صرفاً بازتابی از شرایط اجتماعی و اقتصادی محلی است. با این حال، چنین دیدگاهی قادر به توضیح توانایی برخی از آثار هنری برای برانگیختن ذهن انسان در طول فرهنگ ها و در طول قرن ها نیست. تاریخ شاهد تولید بی پایان نمایشنامه های شکسپیر به تمام زبان های اصلی جهان بوده است. به ندرت پیدا می شود که موتزارت سالن های کنسرت ژاپنی را پر می کند، همانطور که هیروشیگه نقاش ژاپنی در گالری های پاریس انجام می دهد، آثار منحصر به فرد از این نوع با هنر محبوب امروزی متفاوت است، حتی اگر به عنوان آثار هنری عامه پسند شروع شده باشند. آنها خود را در جذابیت همیشگی خود متمایز کرده اند و احتمالاً برای قرن ها در آینده از آنها لذت خواهند برد. فیلسوف دیوید هیوم در مقاله ای در سال 1757 استدلال کرد که چون "اصول کلی ذوق در طبیعت انسان یکنواخت است"، ارزش برخی از آثار هنری ممکن است اساساً دائمی باشد. او مشاهده کرد که هومر پس از دو هزار سال هنوز مورد تحسین قرار می گیرد. او معتقد بود که آثاری از این نوع از ویژگی‌های عمیق و متفاوت طبیعت انسان صحبت می‌کنند و می‌توانند در طول قرن‌ها به حیات خود ادامه دهند. اکنون محققان روش های علمی را برای مطالعه جهانی بودن هنر به کار می گیرند. به عنوان مثال، روانشناسی تکاملی توسط محققان ادبی برای توضیح مضامین طولانی مدت و ابزارهای طرح داستان در داستان استفاده می شود. ساختار قطعات موسیقایی در حال حاضر به اندازه هرگز برای تجزیه و تحلیل تجربی باز است. به نظر می رسد یافته های تحقیق نشان می دهد که آفرینش یک هنرمند بزرگ به اندازه کشف یک دانشمند بزرگ یک دستاورد دائمی است.
سوال: به گفته هیوم، برخی از آثار هنری می توانند برای قرن ها وجود داشته باشند زیرا _ .
1. آنها نتایج مطالعات علمی هستند
2. آنها برخی از اصول کلی هنر را ایجاد می کنند
3. آنها توسط بزرگترین هنرمندان جهان خلق شده اند
4. آنها به ویژگی های تغییرناپذیر طبیعت انسان متوسل می شوند