متن: سفر در ویتنام مانند دیدار یک همسایه مرموز بود. شما سال‌ها در همسایگی یکدیگر زندگی کرده‌اید، اما در مورد آنچه در آن سوی حصار اتفاق افتاده، اطلاعات کمی دارید. آگوست گذشته به آنجا سفر کردم. یک سفر ساده 180 کیلومتری از یک شهر مرزی چین به هانوی، پایتخت ویتنام، هشت ساعت پرماجرا به طول انجامید. دلیلش این است که کشور هنوز یک سیستم بزرگراه مدرن ندارد. گذرگاه اصلی که از شبه جزیره می گذرد فقط یک جاده دو طرفه است. همچنین بسیاری از مناطق کوهستانی هستند. رانندگان ویتنامی بی حوصله و بی باک هستند. آنها بدون توجه به ترس مسافران با سرعت تمام با یکدیگر رقابت می کنند. وقتی اتوبوس بارها ما را به شدت تکان داد، راننده شوخی کرد تا حالمان بهتر شود. "ببینید، این فقط هدیه ای است که مردم ویتنامی به شما می دهند، یک سرویس عبور رایگان." نیمه شب بود که به هتل رسیدم. وقتی تلویزیون را روشن کردم، از چیزی متعجب شدم: همه شخصیت های درام های تلویزیونی با یک صدا صحبت می کردند. در حال حاضر، درام های کره ای مدرن و درام های تاریخی چینی در بین ویتنامی ها محبوبیت دارند. اما به نظر می رسید که آنها پول کافی برای دوبله کردن همه این برنامه ها را ندارند. بنابراین، همان زن خسته کننده در پشت هر درام ظاهر می شود تا برای نقش ها صحبت کند. صبح روز بعد وقتی پنجره را باز کردم، خود را در یک "باغ" بزرگ دیدم. ساختمان‌های خیابان‌ها به انواع رنگ‌هایی که می‌توانید تصور کنید پوشیده بودند. ساکنان ویتنامی اجازه دارند خانه های خود را هر طور که دوست دارند رنگ آمیزی کنند. هر کدام متفاوت است و رنگ ها شهر را زنده می کنند.
سوال: قبل از سفر نویسنده به ویتنام، او _ .
1. در مورد کشور همسایه اطلاعات زیادی داشت
2. اطلاعات کمی در مورد کشور همسایه داشت
3. فکر می کرد فرصتی برای بازدید از کشور خواهد داشت
4. فکر می کرد کشور بسیار غنی است