متن: قبلاً خودم را فردی می‌دانستم که در کتاب‌ها آموخته‌ام، اما قفسه‌های کتابم داستان دیگری را روایت می‌کردند. به غیر از چند رمان هندی و یک کتاب استرالیایی، مجموعه ادبیات من فقط شامل عناوین انگلیسی و آمریکایی بود. بدتر از آن، من هرگز نتوانستم چیزی در ترجمه پیدا کنم. خواندن من محدود به داستان های نویسندگان انگلیسی زبان بود. بنابراین، در آغاز سال 2012، من این چالش را برای خودم قرار دادم که سعی کنم در یک سال کتابی از هر کشوری بخوانم تا بفهمم چه چیزی را از دست داده ام. من که نمی‌دانستم آن کتاب‌ها را از کجا تهیه کنم، بعید بود که در قفسه‌های کتابفروشی محلی خود، انتشاراتی از نزدیک به 200 کشور پیدا کنم، بنابراین تصمیم گرفتم از خوانندگان سراسر جهان کمک بخواهم. من وبلاگی به نام A Year of Reading the World ایجاد کردم و درخواستی برای پیشنهاد عناوینی که می توانستم به زبان انگلیسی بخوانم ارائه کردم. پاسخ شگفت انگیز بود. مردم در سرتاسر جهان با من در تماس بودند، ایده‌ها و فهرست کتاب‌ها را ارائه می‌دادند. برخی کتاب هایی از کشورهای خود برای من پست کردند. علاوه بر این، چندین نویسنده، مانند آک ولساپار ترکمنستانی و خوان دیوید مورگان از پاناما، ترجمه‌های منتشر نشده‌ای از رمان‌های خود را برای من فرستادند و فرصتی نادر برای خواندن آثاری که در بریتانیا در دسترس نیستند به من دادند. حتی با وجود چنین تیم خارق‌العاده‌ای از کتاب‌شناسان پشت سرم، تهیه کتاب کار آسانی نبود. از آنجایی که ترجمه ها تنها حدود 4.5 درصد از آثار ادبی منتشر شده در بریتانیا را تشکیل می دهند، دریافت نسخه های انگلیسی داستان ها دشوار بود. یکی یکی کتاب های کشورهایی که در لیست بودند قلبم را پر از خنده، عشق، خشم، امید و ترس کردند. سرزمین هایی که زمانی عجیب و غریب و دور افتاده به نظر می رسیدند برایم نزدیک و آشنا شدند. در بهترین حالت، آموختم که خواندن دنیا را واقعی می کند.
سوال: کدام یک از موارد زیر کمک مردم سراسر جهان نیست؟
1. ارائه نام کتاب
2. ارسال کتاب های محلی
3. حمایت های مالی
4. ارسال ترجمه های منتشر نشده