متن: در روز یک رویداد بزرگ، افراد زیادی برای تماشا به کوه بیگ بند آمدند. جان هنری و فروشنده در کنار هم ایستاده بودند. حتی در اوایل روز، خورشید داغ بود. رقابت آغاز شد. جان هنری چکش او را بوسید و شروع به کار کرد. در ابتدا، مته بخار دو برابر سریعتر از او کار می کرد. سپس با یک چکش در هر دست شروع به کار کرد. او سریعتر و سریعتر کار می کرد. در کوهستان، گرما و گرد و غبار آنقدر غلیظ بود که اکثر مردان دچار مشکل تنفسی می شدند. جمعیت در حالی که ابرهای غبار از داخل کوه می آمد فریاد می زدند. فروشنده وقتی صدای شکستن کوه را شنید، ترسید. با این حال، این فقط صدای جان هنری در محل کار بود. وقتی دستگاه از کوه بیرون کشیده شد، پولی آن و پسرش تشویق کردند. خراب شده بود. پولی آن از جان هنری خواست بیرون بیاید. اما او به کار خود ادامه داد، سریعتر و سریعتر. او در اعماق تاریکی حفاری کرد و چنان با فولاد برخورد کرد که بدنش شروع به ناتوانی کرد. ضعیف شد و قلبش ترکید. جان هنری روی زمین افتاد. سکوت وحشتناکی حاکم شد. پولی آن حرکت نکرد زیرا می دانست چه اتفاقی افتاده است. خون جان هنری روی زمین ریخت. اما او همچنان یکی از چکش ها را در دست داشت. گفت: من آنها را زدم. همسرش فریاد زد: «نرو، جان هنری.» او گفت: «برای من یک نوشیدنی خنک بیاور. سپس آخرین نفس خود را کشید. دوستانش جنازه او را از کوه حمل کردند. او را در نزدیکی خانه ای که در آن متولد شده بود دفن کردند. جمعیت پس از شنیدن خبر مرگ جان هنری به آنجا رفتند. به زودی مته بخار و سایر ماشین ها جایگزین درایورهای فولادی شدند. بسیاری از کارگران خانواده های خود را ترک کردند تا به دنبال کار بگردند. آنها تنها شغلی را که می توانستند پیدا کنند، انتخاب کردند. در حین کار، برخی درباره جان هنری آواز خواندند.
سوال: چه چیزی را می توانیم از این متن استنباط کنیم؟
1. انسان ها هرگز نمی توانند ماشین ها را شکست دهند.
2. جان هنری به عنوان یک قهرمان در نظر گرفته شد.
3. کارگران بسیار از ماشین آلات متنفر بودند.
4. کار برای کارگران آسان بود.