متن: تصور کنید در طبقه هفتاد امپایر استیت بیلدینگ ایستاده اید و به منظره شهر خیره شده اید. ناگهان مردی از کنار شما رد می شود، پنجره را باز می کند و قصد خود را برای پریدن اعلام می کند. شما فریاد می زنید: "بس کن! این کار را نکن!" شش پا و پنج به سمت شما برمی گردد و با تهدید می گوید: "سعی کن جلوی من را بگیری و من تو را با خودم می برم!" "امم... مشکلی نیست قربان. سفر خوبی داشته باشید. حرف آخر؟" او می گوید: «اجازه بده مشکلاتم را بگویم، همسرم مرا ترک کرد، بچه هایم با من حرف نمی زنند، کارم را از دست دادم و لاک پشت حیوان خانگی ام مرد، پس چرا باید به زندگی ادامه دهم؟» ناگهان جرقه ای از الهام می گیرید. "آقا، یک دقیقه چشمان خود را ببندید و تصور کنید که نابینا هستید. نه رنگی، نه منظره ای از بازی کودکان، نه مزرعه های گل، نه غروبی. حالا تصور کنید که ناگهان معجزه ای رخ می دهد. چشمان خود را باز می کنید و بینایی شما باز می گردد. آیا می‌خواهید بپرید؟ یا یک هفته می‌مانید تا از مناظر لذت ببرید؟» "من یک هفته می مانم." "اما همه مشکلات چه شد؟" "حدس می زنم آنها خیلی بد نیستند. من می توانم ببینم!" " _ "اگر واقعاً قدر بینایی خود را بدانید، دیگر دردها ناچیز هستند. اما اگر همه چیز را بدیهی فرض کنید، هیچ چیز در زندگی هرگز واقعاً به شما شادی نمی دهد. در واقع، تصورات غلطی در مسیر خوشبختی وجود دارد. تصور اشتباه 1: "هنگامی که ابزارهای شاد بودن را بدانم، مانند جادو عمل می کند." انتظار نداشته باشید که نتایج به طور خودکار بیایند. می توان درک کرد که چگونه می توان به شادی دست یافت، اما آن را عملی نکرد. در واقع، بسیاری از مردم به جای تحمل ناراحتی ناشی از تغییر عادات خود ترجیح می دهند راحت و ناراضی باشند. همانطور که یادگیری هر مهارت جدید مستلزم تلاش است، شما باید مایل باشید که برای رسیدن به شادی واقعی تلاش جدی انجام دهید. تصور غلط 2: "اگر از آنچه دارم راضی و راضی باشم، انگیزه خود را برای دستیابی به چیزهای بیشتر از دست خواهم داد." حالا از کسی که افسرده است بپرس: «بیا بریم ماهیگیری!» "خسته ام. شاید فردا. و به هر حال، ممکن است باران ببارم..." در واقعیت، افراد شاد، پرانرژی و جاه طلب هستند. هرگز زمان کافی برای انجام هر کاری که می خواهند انجام دهند وجود ندارد. تصور اشتباه 3: یک بعد از ظهر زیبای یکشنبه، شما در پارک هستید و با دوستان خود پیک نیک می گذرانید. ناگهان یک نفر شکایت می کند: "چه کسی چنگال ها را فراموش کرده است؟ برای والیبال خیلی گرم است. من می خواهم قبلاً به خانه بروم." وقتی خلق و خوی ما بر دیگران تأثیر منفی می گذارد، می دانیم که وظیفه داریم شاد باشیم و لذت را خراب نکنیم. اما وقتی با خانواده در خانه هستیم چطور؟ یا وقتی دوشنبه صبح به دفتر می رویم؟ مثل یک گودال روباز در وسط راه، یک خرچنگ یک خطر عمومی است. شاد بودن بخشی از توجه به افراد اطرافمان است.
سوال: بهترین زیرنویس Misconception 3 _ .
1. اگر ناراحتی در خانه اتفاق بیفتد، لازم نیست وانمود کنم که خوشحال هستم
2. اگر نتوانم دیگران را ناراضی کنم، خوشحال نخواهم شد.
3. اگر کسی خوشحال است، اطرافیان او نیز خوشحال هستند.
4. اگر بخواهم افسرده شوم، این حق من است.