متن: در حالی که دخترم روی کاسه برنج بعدازظهر خود خم شده بود، به او گفتم: "باشه." "چه خبر با تو و دوستت جی.؟" جی. رهبر گروهی از دانش‌آموزان کلاس سوم در اردوگاهش است - موقعیتی که خود لوسی در تابستان گذشته اشغال کرده بود. حالا _، و هر روز در وقت میان وعده، او همه چیز را به من می گوید، در حالی که من در تمام تابستان توصیه های غیر مفیدی را ارائه می دهم. لوسی شکایت کرد: "او عاشق دستور دادن است." لوسی به کاسه گفت: "او چاق است" با صدای سردم گفتم: "ما داریم می رویم بالا." و بالا رفتیم من نه سال از تولد او را صرف آماده کردن برای این روز کرده بودم، روزی که باید درباره این کلمه وحشتناک صحبت کنیم. من دقیقاً می‌دانستم که در هنگام تمسخر به دختر چه بگویم، اما در تمام تصوراتم هرگز به ذهنم خطور نکرد که دخترم همان کسی باشد که از کلمه FFat استفاده می‌کند. دخترم روی تختش نشست و من هم کنارش نشستم. "اگر کسی شما را به خاطر چیزی که تقصیر شما نبوده است مسخره کند، چه احساسی خواهید داشت؟" من شروع کردم. لوسی با بیان توصیه‌های ساده‌ای که هزاران پزشک و دوستان و خویشاوندان خوش‌نیت سال‌ها به زنان دارای اضافه وزن داده‌اند، زمزمه کرد: «او می‌تواند اینقدر غذا نخورد». گفتم: "همیشه به این راحتی نیست." لوسی به من نگاه کرد و منتظر ماند تا ادامه دهم. دهنم رو باز کردم بعد بستم. آیا باید به او بگویم که در تحقیر وزن یک زن، او به سنت طولانی و مغرور منتقدان پیوسته است که با شروع با "تو زشتی" و پایان دادن به "هیچ مردی تو را نمی خواهد و آنجا به دنبال هر زنی که با او اختلاف نظر دارند می روند". حتماً برای هر مردی که این کار را انجام می دهد مشکلی پیش آمده است؟" آیا باید به او بگویم که وقتی کسی عکس من را پست کرد گریه نکردم و نظر داد: "متاسفم، اما آیا نویسندگانی که برای زنان جوان کتاب می نویسند، قرار نیست زیبا باشند. ؟" آیا او اکنون باید بداند که زندگی منصفانه نیست؟ احساس می کنم چشمانش به من است و منتظر پاسخی هستم که ندارم. کلمات ابزار من هستند. داستان ها کار من هستند. ممکن است او آنچه را که می گویم برای همیشه به خاطر بسپارد، و من نمی دانم چه بگویم. بنابراین من به او می گویم که تنها چیزی که می توانم به آن برسم کاملاً درست است. به دخترم می گویم: "من تو را دوست دارم و هیچ کاری نمی توانی انجام دهی که من تو را دوست نداشته باشم. اما من از تو ناامید هستم. در حال حاضر دلایل زیادی برای دوست نداشتن کسی وجود دارد. ظاهر او یکی از آنها نیست." لوسی سر تکان می دهد و اشک روی گونه هایش می ریزد.» او به من می گوید: «دیگر این را نمی گویم» و من او را نزدیک می کنم و بینی ام را روی موهایش فشار می دهم. هر دو ساکتیم و نمی دانم حرف درستی زده ام یا نه. پس همینطور که کنار هم می نشینیم، شانه به شانه، برای او دعا می کنم که باهوش باشد. برای قوی بودنش دعا می کنم. من برای او دعا می کنم که دوستانی پیدا کند، کاری که دوست دارد، شریکی که دوستش داشته باشد، و برای اینکه دنیا او را از چیزهایی که او را آنطور که هست محروم نکند، زندگی اش آسان شود، و برای او قدرت داشته باشد. برای رسیدگی به آن زمانی که نیست. و هنوز، همیشه، من دعا می کنم که او هرگز مانند من مبارزه نکند، آن وزن هرگز صلیب او نباشد. او ممکن است نتواند از این کلمه در خانه ما استفاده کند، اما من می توانم آن را در ذهنم به کار ببرم. دعا میکنم هیچوقت چاق نشه
سوال: نویسنده می خواهد به دخترش چه بگوید؟
1. انجام توصیه های پزشکان برای کمتر خوردن آسان نیست.
2. مردم نباید شکایت کنند زیرا زندگی ناعادلانه است.
3. افراد را نباید به خاطر ظاهرشان سرزنش کرد.
4. خود او یک بار به خاطر ظاهرش مورد خنده قرار گرفت.