متن: مادرم عاشق گل است. به محض اینکه هوای گرم فرا می رسد، او را در حال کاشت، آبیاری و علف های هرز می یابید. سال ها در همسایگی یکدیگر زندگی می کردیم و او به همان اندازه که باغ خودش را در باغ من سپری می کرد. هر تابستان بعد از اینکه گل‌ها فراوان می‌شد، دسته گل‌های رنگارنگ را می‌برد تا از داخل خانه لذت ببرد - هم مال او و هم من. اغلب از سر کار به خانه می آمدم و روی میز قهوه ام چیدمان زیبایی از گل های تازه پیدا می کردم. کمی قبل از کریسمس یک سال، یک گل فروشی محلی یک دسته گل ویژه ماهانه ارائه داد. به نظر می رسید این راهی عالی برای تشکر از او برای همه گل هایی است که در طول این سال ها به من داده بود. بعد از تعطیلات، در اوایل ژانویه، او را به گل فروشی بردم تا دسته گل ماه اولش را بردارم. دسته گل کوچک رنگارنگ به سختی می تواند یک گلدان کوچک را پر کند. من خیلی خجالت کشیدم. با این حال، بعد از اینکه به خانه برگشتیم، او شروع به مرتب کردن گلهایی کرد که دریافت کرده بود. "مامان، متاسفم، "به او گفتم." نمی توانم باور کنم آن دسته گل چگونه است." به من نگاه کرد و لبخند زد: "اشکالی ندارد،" او گفت: "این به من اجازه می دهد تا از زیبایی هر کدام بهتر لذت ببرم." سخنان مامان به من کمک کرد تا متوجه چیز بزرگتر و مهمتر شوم -- وقتی چیزهای خوب زیادی داریم، اغلب از زیبایی هر کدام لذت نمی بریم. ممنون، مامان، که به من کمک کردی بفهمم که کمتر گاهی اوقات بیشتر است.
سوال: نویسنده برای مادرش گل خرید.
1. کریسمس آینده را جشن بگیرید
2. برای تمام کارهایی که مادرش انجام داده تشکر کند
3. گل های بیشتری به باغ مادرش بیاورد
4. خانه جدید مادرش را ترتیب دهد