متن: حدود یک سال پیش برای اقامت در هتل دیترویت رفتم. من نمی خواستم پول زیادی با خودم حمل کنم، بنابراین از متصدی میز خواستم که یک اسکناس صد دلاری در گاوصندوق برای من بگذارد. با این حال، صبح روز بعد، منشی گفت که از پول من چیزی نمی‌داند. من هیچ مدرکی نداشتم که پول را به آن مرد داده بودم. کاری از دستم برنمی آمد جز اینکه نزد نزدیکترین وکیل بروم. وکیل به من توصیه کرد که با او به هتل برگردم و یک اسکناس صد دلاری دیگر به منشی بدهم. این کار را کردم یک ساعت بعد به تنهایی به پشت میز برگشتم و پولم را طلب کردم. از آنجایی که من وکیل را به عنوان شاهد عینی دومین اسکناس صد دلاری داشتم، منشی نمی توانست بگوید که چیزی در مورد آن نمی داند. ساعتی بعد قسمت دوم طرح وکیل را عملی کردم. این بار هم من و هم وکیل به هتل رفتیم. من یک بار دیگر اسکناس صد دلاری را خواستم و وقتی کارمند اصرار داشت که قبلاً آن را به من داده است، آن را رد کردم. وکیل به او گفت: دیدم این آقا صد دلار به تو داد، اگر فوراً آن را تحویل ندهی، مجبور می شوم به پلیس زنگ بزنم. کارمند متوجه شد که فریب خورده است، بنابراین اولین اسکناس صد دلاری را به من پس داد. به وکیل گفتم: «نمی‌دانم چگونه از شما برای پس گرفتن پولم تشکر کنم. و به نظر شما چه جوابی به من داد؟ گفت: اوه، از من تشکر نکن، صد دلار می شود، لطفا.
سوال: کارمند هتل بالاخره اولین اسکناس صد دلاری را به مرد پس داد زیرا _ .
1. نقشه وکیل را به خوبی می دانست
2. او متوجه شد که وکیل او را فریب می دهد
3. او نمی خواست با پلیس مشکلی نداشته باشد
4. او می خواست به مرد سورپرایز کند