متن: وقتی مردم متوجه می‌شوند که محصولی که خریداری کرده‌اند رضایت‌بخش نیست یا به روش دیگری مطابق با ادعاهای سازنده نیست، اولین قدم این است که گارانتی یا هر سابقه دیگری که ممکن است کمک کند را در فروشگاه خرید ارائه دهند. در بیشتر موارد، این عمل نتیجه خواهد داد. با این حال، اگر اینطور نباشد، ممکن است مصرف کننده از ابزارهای مختلفی برای کسب رضایت استفاده کند. یک روش ساده و رایج که توسط بسیاری از مصرف کنندگان استفاده می شود، شکایت مستقیم از مدیر فروشگاه است. به طور کلی، هر چه شکایت او "بالاتر" باشد، سریعتر می تواند انتظار رفع آن را داشته باشد. در چنین حالتی معمولاً به نفع مصرف کننده حل و فصل می شود، با فرض اینکه او ادعای عادلانه ای داشته باشد. مصرف کنندگان باید در صورت امکان حضوری شکایت کنند، اما در صورت عدم دسترسی به محل خرید، تماس تلفنی یا نوشتن شکایت در نامه قابل قبول است. شکایت معمولا زمانی مؤثرتر است که مؤدبانه اما قاطعانه انجام شود، و به ویژه زمانی که مصرف کننده بتواند نشان دهد که چه چیزی در مورد مورد نظر مشکل دارد. اگر این کار را نتوان انجام داد , مصرف کننده با ارائه اطلاعات خاص در مورد اشتباه بودن به جای بیان اظهارات کلی بهترین موفقیت را خواهد داشت . به عنوان مثال، "بلندگوی چپ اصلا کار نمی کند و صدایی که از سمت راست خارج می شود نامشخص است" بهتر از "این استریو کار نمی کند." ممکن است مدیر فروشگاه به مصرف کننده توصیه کند که بنویسد سازنده است. اگر چنین است، مصرف کننده باید این کار را انجام دهد و شکایت را تا حد امکان مؤدبانه و محکم بیان کند. اگر یک شکایت مودبانه به نتیجه مطلوب نرسد، مصرف کننده می تواند قدمی فراتر بگذارد. او می تواند فروشنده را تهدید کند که به دادگاه می کشد یا فروشنده را به یک سازمان خصوصی یا دولتی که مسئول حمایت از حقوق مصرف کننده است گزارش دهد.
سوال: چگونه یک مصرف کننده می تواند شکایت خود را با توجه به این متن موثرتر کند؟
1. اظهارات مؤدبانه و کلی در مورد مشکل بیان کنید.
2. تهدید به بردن فروشنده به دادگاه.
3. دقیقاً توضیح دهید که چه مشکلی در مورد وجود دارد.
4. از تماس مستقیم با مدیر فروشگاه خودداری کنید.