متن: این یک واقعیت آشکار است که ما در دنیایی هستیم که رقابت در همه زمینه ها و در همه سطوح در جریان است. این هیجان انگیز است. با این حال، از سوی دیگر، رقابت باعث ایجاد یک نگرش عمل گرایانه می شود. افراد ترجیح می دهند چیزهایی را بیاموزند که مفید هستند، و کارهایی را انجام دهند که سودآور است. تحصیلات دانشگاهی امروزی نیز تحت تأثیر این حس عمومی سودمندی قرار گرفته است. بسیاری از دانشجویان کالج ها تجارت، حقوق و نه برنامه نویسی کامپیوتری را به عنوان رشته خود انتخاب می کنند و متقاعد شده اند که این حرفه ها جایی هستند که پول کلان در آن وجود دارد. دیدن این که دانشجویان یک شغل نیمه وقت را به عنوان گرم کردن برای نبرد واقعی می بینند غیرعادی نیست. من اغلب می بینم که دوستانم در آزمون های GRE شرکت می کنند، روی گواهینامه های انگلیسی یا کامپیوتر کار می کنند و برای گرفتن گواهینامه در آزمون های رانندگی شرکت می کنند. خب، من هیچ مخالفتی با عملی بودن ندارم. همانطور که رقابت در بازار کار بیشتر و بیشتر می شود، دانش آموزان این کار را انجام می دهند. دلایلی برای عملی بودن دارند با این حال، ما هرگز نباید فراموش کنیم که تحصیلات دانشگاهی بسیار بیشتر از آموزش مهارتی است. فقط تصور کنید، اگر سودمندی شما به گرایش اصلی دانشگاه تبدیل شود، جایی برای پرورش ذهن دانشجویان یا رشد روح آنها باقی نگذاشته باشد. دانشگاه را خواهیم دید. در حال آموزش ماشین‌های کار بی‌روح خوب آموزش‌دیده است. اگر فایده‌گرایی جامعه را کنترل کند، ما مردم را در ماجراجویی‌های پول‌سازی گم می‌کنیم؛ خواهیم دید که بشریت فضل و کرامت خود را از دست می‌دهد، و این فاجعه‌بار خواهد بود. اینکه جامعه را دلگرم‌کننده بدانند و مردم سود یا شهرت را فقط اسبی بدانند که شجاعت را می‌کشد. با این حال، بدون اینکه راننده مسیر را انتخاب کند، شجاعت مستقیم پیش می‌رود و حتی ممکن است در موقعیت خطرناکی تمام شود. گواهی ممکن است به شما مزایایی بدهد، اما نه افق های گسترده، نگرش های مثبت و یکپارچگی شخصی، که ثروتی است که نمی توانید از طریق هیچ راه ثابتی به دست آورید. اگرچه در دنیای امروز، بالاترین سطح رقابت ممکن است مربوط به مهارت ها یا تخصص نباشد، اما دیدگاه و استراتژی، کیفیت فکری شما تا حد زیادی تعیین می کند که تا چه حد می توانید در حرفه خود پیش بروید.
سوال: نویسنده به شدت پیشنهاد می کند که _ .
1. رقابت بیشتر در محوطه دانشگاه تشویق شود.
2. مردم ارزش افق های گسترده، نگرش های مثبت و صداقت شخصی را نادیده نمی گیرند.
3. کیفیت فکری تعیین می کند که فرد تا چه حد می تواند در حرفه خود پیش رود.
4. دانشجویان کالج تا حد امکان مشاغل پاره وقت پیدا می کنند.