متن: مردم اغلب از من می پرسند که چگونه در آن دوره شش ساله موفق شدم در حالی که بسیاری از افرادی که می شناختم موفق نشدند. پاسخ ساده است: کارهایی که من انجام دادن آنها را آسان دیدم، انجام ندادن آنها آسان بود. تعیین اهدافی که می تواند زندگی من را تغییر دهد آسان بود. آنها به راحتی دریافتند که این کار را نکنند. خواندن کتاب‌هایی که می‌توانند روی تفکرم تأثیر بگذارند، برایم آسان بود. آنها دریافتند که این کار آسان نیست. حضور در کلاس ها برایم آسان بود. آنها گفتند احتمالاً واقعاً مهم نیست. شش سال بعد، من یک میلیونر هستم و همه آنها هنوز هم اقتصاد، دولت و سیاست های شرکت را مقصر می دانند. آنها از انجام کارهای اولیه و آسان غافل شدند. در واقع، دلیل اصلی عدم انجام کار اکثر مردم را می توان در یک کلمه خلاصه کرد: غفلت. این کمبود پول نیست - بانک ها پر از پول هستند. این کمبود فرصت نیست - دولت همچنان بیشترین فرصت ها را ارائه می دهد. این کمبود کتاب نیست - کتابخانه ها پر از کتاب هستند - و رایگان هستند! این مدارس نیستند - کلاس های درس پر از معلمان خوب است. ما مشاوران خوب زیادی داریم. دلیل اصلی اینکه تعداد کمی از ما از همه چیز استفاده می کنند، غفلت است. کارهایی را که باعث احساس گناه و گناه می شود انجام ندهید - اعتماد به نفس ما. همانطور که اعتماد به نفس ما کاهش می یابد، سطح فعالیت ما نیز کاهش می یابد. و با کاهش فعالیت ما، نتایج ما نیز کاهش می یابد. و همانطور که نتایج ما آسیب می بیند، نگرش ما شروع به ضعیف شدن می کند. و همانطور که نگرش ما از مثبت به منفی تغییر می کند، اعتماد به نفس ما حتی کمتر می شود ... و همچنان ادامه دارد. بنابراین پیشنهاد من این است که هنگام انتخاب «آسان به» و «آسان برای انجام نشدن»، از انجام فعالیت های ساده، ابتدایی، «آسان» اما بالقوه تغییر دهنده زندگی غافل نشوید.
سوال: چرا نویسنده در شش سال میلیونر شد؟
1. او مرد بسیار خوش شانسی بود.
2. او با مشکلاتی روبرو نشد.
3. او چند کار اساسی و آسان انجام داد.
4. او اهداف بلندمدت زندگی را برای خود تعیین کرد.