متن: صداقت، مادرم همیشه به من می گفت، بهترین سیاست است. البته، وقتی به من گفت که اگر همه سبزیجاتم را نخورم، پدر کریسمس متوجه می‌شود و هیچ هدیه‌ای به من نمی‌دهد، این شامل او نمی‌شود. اما وقتی نوبت به پزشکی می‌رسد، فکر می‌کردم این مهم است که همیشه با بیمارانم صادق باشم. به هر حال، رابطه پزشک با بیمار مبتنی بر اعتماد است، و بنابراین صداقت ضروری است، یا من فکر می کردم. من تازه شروع به کار در طب سالمندی کرده بودم. آقای مک ماهون زمانی که نوزادش بسیار متورم شده بود به خانه آورده شد. من یک سابقه پزشکی از دخترش گرفتم که او را در آمبولانس همراهی می کرد. او سال ها مراقب اصلی او بود. ایستادم و به او نگاه کردم که او شرح حال مفصلی می داد. "آیا او اخیرا وزن کم کرده است؟" من پرسیدم: "خب، خنده دار است که باید به آن اشاره کنید، اما بله." آهسته گفت برای چند لحظه سکوت حاکم شد. "چرا؟ نگران چی هستی؟" او پرسید، من تردید کردم. واضح است که او بسیار درگیر مراقبت از او بود و منصفانه بود که من حقیقت را به او گفتم. "خب، ما باید ثابت کنیم که سرطان نیست." گفتم و مختصر در مورد تست هایی که قرار بود سفارش بدم صحبت کردم. نیم ساعت بعد، پرستاری به من زنگ زد: "دخت آقای مک ماهون از کار افتاد، گفت تو به او گفتی که سرطان دارد." قلبم فرو ریخت. زمانی که من به بخش رسیدم، مشاور من قبلاً آنجا بود و توضیح داد که هنوز باید آزمایش های زیادی انجام دهیم و به هیچ وجه تایید نشده است که او سرطان دارد. بی صدا انتهای تخت ایستادم. مشاور من آشکارا از دست من عصبانی بود و همانطور که آقای مک ماهون را ترک کردیم، به سمت من برگشت. "چرا روی کارش این کار را کردی؟" او به ناباوری پرسید. من به او نگاه کردم و hp خود را بیت کردم. او از من پرسید که نگران چه چیزی هستم و من به او گفتم. گفتم در حالی که سرم را پایین انداختم. "و به او بیشتر نگرانی بدهی؟" مشاورم جواب داد "شما تا زمانی که کلمه سرطان تایید نشده باشد، نمی گویید. حتی اگر به آن مشکوک هستید، قبل از اینکه به مردم بگویید با دقت فکر کنید." همانطور که معلوم شد، این سرطان نبود. اما من یاد گرفتم که وقتی شخصی در مورد محبوب خود استرس دارد و نگران است، گاهی اوقات در آنچه می شنود گزینش می کند - و به عنوان یک پزشک مهم است که به این موضوع توجه داشته باشید. با راستگویی، وضعیت را بدتر کرده بودم.
سوال: نویسنده از تجربه خود چه درسی گرفته است؟
1. یادگیری از والدین ضروری است.
2. نتیجه گیری سریع خطرناک است.
3. گفتن حقیقت ممکن است همیشه بهترین راه حل نباشد.
4. انتخاب کلمات خوشایند ممکن است سیاست کاملی نباشد.