متن: برادر بزرگترم استیو، در غیاب پدرم که در شش سالگی فوت کرد، درس های مهمی در مورد ارزش ها به من داد که به من کمک کرد تا بزرگسال شوم. استیو به من آموخت که با نتایج رفتارم روبرو شوم. یک بار وقتی با گریه از یک بازی بیسبال شنبه برگشتم، این استیو بود که از من پرسید چه اتفاقی افتاده است. وقتی توضیح دادم که توپ بیسبال من از پنجره زیرزمین خانم هولت بالا رفته و شیشه را با یک تصادف شکسته است، استیو مرا تشویق کرد که به او اعتراف کنم. با اینکه وقتی به خانم هولت توضیح دادم زانوهایم در زدند، اما پیشنهاد دادم اگر او توپم را پس بدهد، پول پنجره را از جیبم بپردازم. من همچنین از استیو یاد گرفتم که دارایی شخصی یک چیز مقدس است. بعد از اینکه یک خودکار نقره‌ای براق را در کلاس پنجم ابتدایی‌ام پیدا کردم، می‌خواستم آن را نگه دارم، اما استیو توضیح داد که علیرغم اینکه ارزش کمی دارد، ممکن است برای شخص دیگری مهم باشد. او به من یادآوری کرد که چقدر دوست دارم سگ کوچکی را که پدرم با یک تکه چوب ارزان ساخته به دست دیگری ببازم. قلم را به معلمم خانم دیوید برگرداندم و هنوز بوی عطر او را به یاد می آوردم که او روی شانه ام می زد. با این حال، از بین تمام دستوراتی که استیو به من داد، احترام او به زندگی فراموش نشدنی ترین چیز در ذهن من است. وقتی دوازده سالم بود، یک گنجشک قهوه ای پیر را در حیاط با یک تفنگ BB کشتم. با هیجان سر استیو فریاد زدم که بیاید و نگاهی بیندازد. هرگز فراموش نمی کنم که او برای لحظه ای طولانی ایستاد و به پرنده روی زمین خیره شد. سپس با صدای مرده و آرامی پرسید: "اول به دردت خورد، مارک؟" نمیدونستم چی جواب بدم او با چشمانی محکم ادامه داد: «تنها زمانی که حتی باید به صدمه زدن به یک موجود زنده فکر کنی این است که اول به تو صدمه بزند و بعد برای مدت طولانی فکر کنی.» در آن زمان واقعاً احساس وحشتناکی داشتم، اما آن لحظه به عنوان مهمترین درسی که برادرم به من آموخت، برجسته است.
سوال: این نوشتار در کل دربارهی چیست؟
1. رابطه مارک و استیو.
2. درس های مهمی که مارک در مدرسه آموخت.
3. نقش مهم استیو در مرحله رشد مارک.
4. احترام مارک و استیو به موجودات زنده.