متن: درست زمانی که آنها آماده می شدند از گوشه خیابان خارج شوند، متوجه مردی شدند که به سمت آنها می رفت. معلوم بود که او مردی ثروتمند بود ---- از روی کت و شلوار تجاری ظریفی که پوشیده بود و زنجیر ساعت طلایی که جیب چپش را تزئین کرده بود، متوجه می شدند. گدای اول با هیجان به دومی زمزمه کرد: "او به سمت ما می آید!" هر دو سعی کردند مستقیماً به مرد نگاه نکنند که او به آنها نزدیک تر می شد، اما نتوانستند با چشم انتظاری به او نگاه نکنند و او دستش را در جیبش برد و چیزی بیرون آورد. "Thank" تنها صدایی بود که آنها شنیدند، زیرا چیزی شبیه یک تکه آب نبات سخت، پیچیده شده در دستمال کاغذی، به هر یک از کلاه های منتظر آنها برخورد کرد. مرد ثروتمند برگشت و به راه خود ادامه داد و نگاهی به عقب نینداخت. "چه حال بهم زن !" به محض اینکه مرد ثروتمند از محدوده صدا خارج شد گفت گدا اول. او می‌توانست به راحتی چند سکه یا اسکناس یدکی برای ما بگذارد، اما با یک تکه آب نبات ما را فریب می‌دهد. با انزجار به پیشکش پیچیده شده نگاه کرد. "او فکر می کند ما کی هستیم ---- بچه ها؟ هیچ راهی نداریم که حتی این را بخوریم ---- ما دندان نداریم." گدا شیء را با نوک انگشتانش برداشت و در ناودان انداخت . او نگاه کرد که چند متری در جریان آب بدبو شناور شد و در انتهای خیابان ناپدید شد. بعد وسایلش را جمع کرد و رفت. گدا دوم به آب نباتی که در کلاهش بود و سپس به دوست در حال رفتنش نگاه کرد. اولین انگیزه او این بود که کمک مالی را در سطل زباله زیر نور خیابان بیاندازد. اما فکر دومش باعث شد نظرش عوض شود. او فکر کرد: "من برای سال ها چنین چیزی نداشتم." "من نمی توانم آن را بجوم، اما می توانم آن را برای مدتی بمکم، و شیره های قندی آن برای مدت طولانی در دهانم می مانند. او مشتاقانه کاغذ را در بیرون باز کرد، سپس در حالی که دستانش دستمال کاغذی سفید داخل آن را لمس کرد مکث کرد. او فکر کرد: «شاید باید آن را برای زمان دیگری ذخیره کنم. فاسد نمی شود و می توانم بعداً وقتی واقعا گرسنه هستم بخورمش. گدا لحظه ای تردید کرد، سپس با صدای بلند گفت: "چه کسی اهمیت می دهد؟ او می خواست که من آن را داشته باشم. من ممکن است اکنون از آن لذت ببرم." با آن، دستمال کاغذی سفید را باز کرد، اما در کمال تعجب، هیچ آب نبات سنگ سختی داخل آن نبود. در عوض، یک مروارید سفید براق به ارزش هزاران دلار در انگشتان او افتاد.
سوال: چرا وقتی مرد ثروتمند آب نبات را انداخت تنها صدایی بود که شنیدند "thunk"؟
1. چون در آن زمان صدای دیگری نمی آمد.
2. چون تمام حواسشان معطوف به پیشکش بود.
3. چون اون موقع صدا خیلی بلند بود.
4. چون دوست داشتند به صدا گوش کنند.