متن: امروز خودم را در یکی از امن ترین شهرهای جهان، سنگاپور می بینم. اما حقیقت این است که حتی اینجا در سنگاپور نیز نمی توان امنیت را بدیهی دانست. این کشور کوچکی است که هیچ منبع طبیعی برای صحبت کردن ندارد، حتی چیزی به اندازه آب همیشه توسط مالزی در معرض خطر قطع شدن است. ماه ها پس از حملات 11 سپتامبر به نفت ایالات متحده، نقشه ای برای بمباران سربازان آمریکایی در نزدیکی پایگاه نظامی آنها در سنگاپور توسط مقامات محلی فاش شد. سازمان ملل متحد بیش از نیم قرن تلاش کرده است تا صلح را برای جهان رقم بزند. اما آشکارا شکست خورده است. وحشت بزرگ جنگ های جهانی ممکن است متوقف شده باشد، اما فقط به شکلی که قبلا وجود داشته است. وقتی دشمن دیده نمی شود و خط مقدم وجود ندارد، آیا در واقع مکان آرام و امن تری ایجاد کرده ایم؟ کجا اشتباه کرده ایم؟ شاید به این دلیل است که نهاد بین المللی هرگز درک نکرده است که صلح چیزی بوده، هست و نخواهد بود و هرگز نخواهد بود. با عدم شناخت این حقیقت، روش هایی که ارائه می دهد اغلب کوتاه مدت و برخی حتی خطرناک هستند. راه‌حل‌هایی برای موقعیت‌های تهدیدآمیز، مستلزم آن است که کشورها اصلاحات اقتصادی و سیاسی انجام دهند تا به جامعه دموکراتیک آرمانی مانند آمریکا یا بریتانیا تبدیل شوند. سازمان ملل نمی داند که صدها سال تکامل باعث ایجاد این دموکراسی های قوی شده است. بنابراین نتیجه هرج و مرج و فساد بیشتر است که برای همه بدتر است. در واقع، یک سازمان بین‌المللی یا یک دولت نمی‌تواند صلح را به ارمغان بیاورد، اما کسانی هستند که آن را دارند. کسانی که صلح دارند ما هستیم، به عنوان افرادی که زندگی را گرامی می داریم، نه خودمان، بلکه زندگی همه دیگران را. عمل دستیابی به صلح زمانی در ما نهفته است که به تفاوت های اجتماعی و فرهنگی احترام بگذاریم و قدردانی کنیم که همه زندگی ما شکننده است.
سوال: هدف از متن این است که به ما نشان دهد _ .
1. سازمان ملل نقش مهمی در حفظ صلح جهانی ایفا می کند
2. امنیت یک مشکل رو به رشد در جهان است
3. انسان ها می توانند با گرامی داشتن و احترام به دیگران به آرامش برسند
4. سازمان ملل مسئول مشکلات برخی کشورهاست