متن: ما دوست داریم از دیگران فاصله بگیریم و قوانین اجتماعی بسیار خاصی در مورد اینکه چقدر می توانیم در موقعیت های خاص به دیگران نزدیک شویم وجود دارد. البته فاصله‌های اجتماعی در اینجا تقریبی است و با افراد متفاوت خواهد بود. اما آنها هنوز یک قانون کلی خوب هستند. هال چهار منطقه را که برای آمریکایی ها رایج است شناسایی کرد: منطقه عمومی: بیش از 12 فوت. منطقه عمومی به طور کلی بیش از 12 فوت است. یعنی وقتی در شهر قدم می زنیم، سعی می کنیم حداقل 12 فوت بین خودمان و افراد دیگر فاصله داشته باشیم. البته مواقعی وجود دارد که ما نمی توانیم این کار را انجام دهیم. ما شروع به توجه افراد دیگری خواهیم کرد که در این فاصله با آنها هستند. هر چه آنها نزدیکتر می شوند، ما بیشتر آگاه می شویم. منطقه اجتماعی: 4-12 فوت. در منطقه اجتماعی، ما شروع به احساس ارتباط با افراد دیگر می کنیم. وقتی نزدیک‌تر شدند، می‌توانیم بدون فریاد زدن با آنها صحبت کنیم، اما همچنان آنها را در فاصله ایمن نگه داریم. این یک فاصله راحت برای افرادی است که در یک گروه ایستاده اند اما ممکن است مستقیماً با یکدیگر صحبت نکنند. منطقه شخصی: 1.5-4 فوت. در منطقه شخصی، گفتگو مستقیم تر می شود و این فاصله خوبی برای دو نفر است که به طور جدی در مورد چیزی صحبت می کنند. منطقه صمیمی: <1.5 فوت. وقتی فردی در دسترس یا نزدیکتر باشد، می توانیم به روش های صمیمی او را لمس کنیم. همه نوع عاشقانه در این فضا اتفاق می افتد. ورود به منطقه صمیمی شخص دیگری می تواند بسیار تهدید کننده باشد. قوانین مربوط به فاصله های اجتماعی در گروه های مختلف مردم متفاوت است. افرادی که در شهرها زندگی می کنند زمان بیشتری را در نزدیکی یکدیگر می گذرانند. در یک شهر بزرگ و شلوغ، فاصله ها کمتر از یک شهر کوچک خواهد بود. کشورهای مختلف نیز قوانین متفاوتی در مورد فاصله های اجتماعی دارند. صحبت یک ژاپنی را در یک مهمانی با فردی از یک کشور غربی تماشا کنید. ژاپنی ها وارد عمل می شوند و غربی ها پا پس می کشند. سرعتش را افزایش بده، مثل یک رقص در اطراف اتاق است.
سوال: اگر هشت نفر در یک اتاق بنشینند و همه آنها مستقیماً با یکدیگر صحبت نکنند، ترجیح می دهند _ .
1. منطقه عمومی
2. منطقه اجتماعی
3. منطقه شخصی
4. منطقه صمیمی