متن: اولین درسم را در جوانی از پدربزرگ و مادربزرگم آموختم. آنها هر دو در خانواده های بسیار پرجمعیت بزرگ شدند و در رکود بزرگ زندگی کردند. پس انداز برای یک روز بارانی فلسفه زندگی آنها بود. آنها به جای جستجوی رضایت از طریق اقلام مادی، زندگی بسیار ساده ای را با خانواده خود سپری کردند. در طول سال ها پدربزرگ و مادربزرگ من متوجه تغییرات چشمگیر در جامعه خود می شوند. هر سال زمین های کشاورزی بیشتری برای ساخت خانه های بزرگتر و بزرگتر تخریب می شد. با افزایش قیمت املاک و مستغلات، بسیاری از همسایگان آنها خانه و زمین کوچک خود را فروختند. به زودی خانه آنها تنها خانه کوچکی بود که اطراف آن را دریایی از عمارت احاطه کرده بود. پدربزرگ و مادربزرگ من یک کلبه کوچک 600 فوت مربعی ساختند و در بیشتر عمر بزرگسالی خود در آن زندگی کردند. بسیاری از اعضای خانواده پدربزرگ و مادربزرگ من را تشویق کردند تا خانه کوچک قدیمی خود را گسترش دهند. اما آنها بزرگتر نمی خواستند. آنها خانه کوچک خود را دوست داشتند و به آنچه داشتند راضی بودند. پدربزرگ و مادربزرگ من با رنگ آمیزی و تعمیر خانه از سبک زندگی پرهزینه ( ) اجتناب کردند. آنها در یک خانه کوچک زندگی می کردند، اما یک باغ بزرگ داشتند. آنها باغبانی و کاشت را دوست داشتند، زیرا این کار باعث کاهش صورتحساب مواد غذایی آنها، بهبود سلامت آنها و بهانه ای برای حضور در بیرون از خانه می شد. آنها همچنین بسیاری از چیزها را دوباره استفاده و بازیافت کردند. برای مثال. آنها بیش از 15 سال یک ماشین را رانندگی کرده بودند و تا زمانی که شورولت قدیمی فرسوده نشد، یک ماشین جدید نخریدند. از پدربزرگ و مادربزرگم یک درس مهم آموختم: می توان زندگی ساده ای داشت. پدربزرگ و مادربزرگم به من یاد دادند که زندگی ساده به معنای محرومیت از خود نیست. در عوض، این در مورد دادن زمان، آزادی و پول برای دنبال کردن رویاهایتان است. بدون بدهی، کوچک کردن خانه به خانه کوچکتر، و پیاده روی به جای ماشین، راه های خوبی برای کنترل زندگی و شروع به دنبال رویاهایتان هستند.
سوال: بهترین عنوان این قطعه کدام می تواند باشد؟
1. چگونه ساده زندگی کنیم
2. پدربزرگ و مادربزرگ من
3. یک سبک زندگی ساده
4. درسی از پدربزرگ و مادربزرگم