متن: اولین باری که رفتم اطراف محله پدرشوهرم قدم زدم روز زباله بود و وقتی دیدم مردم چه چیزهایی را بیرون می اندازند شوکه شدم. سال 1981 بود و من دیدم که افراد زیادی در حیاط جلوی یک نفر جمع شده بودند. وقتی نزدیکتر می‌رفتم تا ببینم چه اتفاقی دارد می‌افتد، اولین معرفی خود را با فروش حیاط دریافت کردم. با چند دلاری که در کیفم داشتم، توانستم یک تلویزیون سیار هفت اینچی سیاه و سفید بخرم. چراغ قوه هم خریدم. آخر هفته بعد، در یکی دیگر از فروش های حیاطی، تلویزیون 14 اینچی رنگی را دیدم که تقریباً به هیچ قیمتی فروخته شد. احساس کردم نمی توانم این پیشنهاد را از دست بدهم و آن را خریدم. حالا دو ست داشتم و نمی‌توانستم صبر کنم تا ببینم آخر هفته آینده چه چیز دیگری می‌توانم بخرم. بهار به پایان رسید و تا آن زمان تقریباً هر نوع تجهیزات الکترونیکی را که همیشه آرزو داشتم در خانه داشته باشم جمع کرده بودم. سپس این ایده جدید به ذهنم خطور کرد. درباره مردی شنیده بودم که هر چند ماه یکبار به خانه برمی گشت. او کامیونی پر از جعبه های وسایل نو و مستعمل را که مردم به s می فرستادند راند. بنابراین به پدرم گفتم تا جایی که بتوانم انواع اقلام را می فرستم تا بتواند تجارت فروش مجدد خود را شروع کند. هر چند ماه یکبار چندین جعبه "آشغال" آمریکایی --- تلویزیون، توستر، پنکه، سشوار و غیره جمع می کردم و آنها را به خانه می فرستادم. با شنیدن خبر از بازار "سطل زباله" پدرم، همه مردم برای خرید این اجناس آمدند. سه سال بعد، وقتی برای اولین بار پس از ترک خانه به دیدن خانواده ام رفتم، متوجه شدم که بسیاری از خانواده های محله ما یک سطل زباله دارند. این ثابت کرد که من مسئولیت این را دارم که مردم را در خانه با آخرین فناوری که دیگر به آن نیاز ندارید به روز نگه دارم. (304words)
سوال: از این قسمت می توان نتیجه گرفت که _ .
1. نویسنده اغلب برای فروش "آشغال" به خانه می رود.
2. نویسنده از یک کشور فقیر آمده است
3. نویسنده فقط برای کسب سود، «آشغال» را می خرد
4. «آشغال» در کشور نویسنده مورد استقبال قرار نمی گیرد