متن: یک خواننده موسیقی کانتری با یک کلاه بزرگ و نواختن گیتار، از صدای بلند و پایین خود استفاده می کند تا از عشق، امید و از دست دادن خود به مخاطب بگوید. تعداد کمی از مردم می توانند از گرفتار شدن در احساسات او اجتناب کنند. این جذابیت موسیقی کانتری است که از احساسات اولیه زندگی انسان صحبت می کند. در طول قرن بیستم، به یکی از اصلی ترین و ماندگارترین فرم های موسیقی آمریکایی تبدیل شده است. ریشه موسیقی کانتری در آهنگ های جنوب آمریکا است که توسط مهاجران اولیه از انگلستان آورده شده است. آن آهنگ ها بیانگر سختی های زندگی روستایی و اعتقادات عمیق مذهبی بود. در دهه 1920، موسیقی کانتری به عنوان اولین ضبط های آن به وجود آمد. ستارگان اولیه مانند جیمی راجر، معروف به "پدر موسیقی کانتری" و خانواده کارتر سنت های قوی خود را ایجاد کردند - آهنگسازی خوب، آواز خواندن و نواختن. بخش اعظم این موسیقی برای مردم آمریکا نوشته شده و از طریق فیلم‌های کابویی دهه‌های 1930 و 1940 ارائه شده است. در آن زمان بسیار محبوب بود و بسیاری از خوانندگان با کلاه های حاشیه ای وسترن و کابوی روی صحنه آمدند. در دهه 1950، صنعت ضبط موسیقی کانتری در نشویل راه اندازی شد و از ریشه های خشن خود دور شد. اما خوانندگانی مانند جان دنور با آهنگ موفق خود "Take Me Home, Country Roads" بر اصالت و احساسات موسیقی کانتری "واقعی" اصرار داشتند. هنرمندان جوان در دهه 1990 به سبک های قدیمی کانتری روی آوردند و t3vhem را با عناصر راک اند رول ترکیب کردند. استیو ارل با آهنگ «دست راست شیطان»، نمونه ای از این به اصطلاح «موسیقی کانتری دیگر» است. موسیقی کانتری همچنان با آمریکایی ها در هر سن و پیشینه صحبت می کند. و به ملت هویت می بخشد. برخلاف موسیقی پاپ، موسیقی کانتری آمریکایی بود و فقط آمریکایی. در طول توسعه خود، همچنان بر عنصر "آمریکایی" تأکید می کرد و کاملاً متفاوت از اجداد انگلیسی خود بود. حتی شاید بتوان گفت که صدا و داستان آن حکایت از تاریخ ایالات متحده دارد.
سوال: کدام یک از موارد زیر تصویر معمولی هنگام اجرای یک خواننده موسیقی کانتری است؟
1. کلاه بزرگی بر سر داشت و گیتار می نواخت.
2. با استفاده از صدای بالا و پایین رفتن.
3. از عشق، امید و از دست دادنش می گوید.
4. آواز خواندن برای کسانی که در مزارع کار می کنند.