متن: "هی، جنا، فکر می کنی تا هشتاد و دو سالگی ما هنوز دوست باشیم؟" از دوستم پرسیدم از دست دادن جنا مانند از دست دادن یک خواهر بسیار نزدیک است. جنا با صدای بلند اعلام کرد: "البته، ما هنوز در هشتاد و دو سالگی با هم دوست خواهیم بود." سال بعد، در کلاس چهار، با جیمی آشنا شدیم. ما سه نفر خیلی زود دوست صمیمی شدیم. تقریبا هر روز با هم بازی می کردیم. فکر می‌کردم حتی زمان هم نمی‌تواند ما را از هم جدا کند، اما متأسفانه در اشتباه بودم. ما سه نفر شروع به دعوای زیادی کردیم. قبل از کریسمس، ما دعوای بزرگی داشتیم، و جیمی و جنا با من مخالف بودند و هر دو می‌گفتند من رئیس هستم. احساس درماندگی و تنهایی می کردم. فکر می کردم کریسمس وحشتناک خواهد بود! _ "وای" و سکوت رو شکستم که دو طرف جلوی در ایستاده بودیم. "با تشکر." آهسته گفت: "باشه...خب... من باید برم." "باشه. بعدا می بینمت..." و در را بستم. "آن دم در چه کسی بود؟" مامانم پرسید "جنا بود، همکلاسی من." گفتم. کارت با "کریسمس مبارک" شروع شد، اما بعد روی آن نوشته شد: "خیلی خوشحالم که با هم دوستیم. از حرفی که در زمان دعوایمان گفتم متاسفم. دعوا مانع از دوستی ما نمی شود. گفتیم حتی وقتی هشتاد و دو ساله هستیم با هم دوست می شویم.» از خواندن دست کشیدم و شروع کردم به خندیدن. باورم نمی شد که یادم رفته بود آن روز در حیاط خانه چه گفت. نمی‌توانستم باور کنم که در تلاش برای متاسفم کردن دوستانم برای من تا این حد خودخواه بوده‌ام.
سوال: بهترین عنوان برای این قسمت _ .
1. من و جنا
2. دوستان همیشگی
3. دوستی خیلی مهمه
4. دوستی بسیار ضروری است.