متن: زمانی که سگی به نام جودی اولین گوسفند زندگی خود را دید، کاری را انجام داد که به طور طبیعی به دست آمد. سگ چهار ساله به دنبال گوسفندان در چندین مزرعه مسابقه داد و به دلیل اینکه یک حیوان شهری بود، هم گوسفند و هم حس جهت گیری خود را از دست داد. سپس او در امتداد لبه صخره ( ) دوید و از ارتفاع 100 فوتی سقوط کرد و از صخره به داخل دریا پرید. صاحب او مایک هولدن وحشت کرد و گارد ساحلی کورنوال را که در عرض چند ثانیه حضور پیدا کرد را تحت فشار قرار داد. شش داوطلب با کمک یک طناب از صخره به پایین سر خوردند اما پس از 90 دقیقه جست و جو، تمام امید خود را برای یافتن او زنده از دست دادند. سه روز بعد، یک طوفان به ساحل نزدیک کورنوال رسید. آقای هولدن از تعطیلات ناراحت به خانه برگشت و متقاعد شد حیوان خانگی اش مرده است. او با این فکر که او در زیباترین نقطه کشور مرده است، خود را آرام کرد. برای دو هفته بعد، هولدن ها دلشان شکسته بود. سپس، یک روز، تلفن زنگ خورد و استیو تریگر، گارد ساحلی کورنوال، از هولدر پرسید که آیا دوست دارد سگش پارس کند. یک پرنده نگر، مجهز به تلسکوپ، حیوان خانگی را دید که ناامیدانه روی یک صخره نشسته است. در حالی که او زنگ خطر را به صدا در می آورد، دانش آموزی از لیدز برای جمع آوری جودی از صخره پایین رفت. سگ ابتدا بیهوش شده بود، اما با نوشیدن آب از فریاد تازه در پایین صخره جان سالم به در برد. او ممکن است از جسد گوسفندی تغذیه کرده باشد که او نیز از لبه افتاده بود. استیو ترگیار گفت: "سگ بسیار لاغر و گرسنه بود." همانطور که آقای هولدن اعتراف کرد، این یک "معجزه کوچک" بود.
سوال: چه چیزی می توانیم از متن استنباط کنیم؟
1. مردم دوست دارند با حیوانات خانگی خود سفر کنند.
2. جودی را برای شکار به مزارع بردند.
3. شانس نقش مهمی در بقای جودی دارد.
4. هولدن اهمیت چندانی نداشت که جودی کجا دفن شده است.