متن: امروزه یک میلیارد بی خانمان در جهان ما زندگی می کنند. جام جهانی بی خانمان ها برای پایان دادن به آن وجود دارد، بنابراین همه ما یک خانه، یک نیاز اولیه انسانی داریم. جام جهانی بی خانمان ها یک تورنمنت سالانه و بین المللی فوتبال است که تیم هایی از افراد بی خانمان را متحد می کند تا یک بار در زندگی از فرصتی برای نمایندگی کشورشان استفاده کنند و زندگی خود را برای همیشه تغییر دهند. بیش از 50 پروژه فوتبال پایه در سراسر جهان با افراد بی خانمان در طول سال الهام گرفته و حمایت کرده است. اولین تورنمنت در گراتس 2003 با حضور 17 تیم ملی برگزار شد. در پنجمین جام جهانی بی خانمان ها در کپنهاگ در سال 2004، 48 کشور، 500 بازیکن برای یک بار در زندگی فرصتی برای نمایندگی کشورشان متحد شدند. 25000 بازیکن در سراسر جهان در تمرینات و آزمایشات پیش از مسابقات شرکت داشتند. جام جهانی بی خانمان ها مملو از بازیکنانی با شجاعت، روحیه و اراده است. تحقیقات نشان می دهد که 73 درصد از بازیکنان پس از مسابقات بین المللی با مواد مخدر و الکل، نقل مکان به شغل، تحصیل، خانه، آموزش، پیوستن به خانواده ها و حتی تبدیل شدن به بازیکنان و مربیان حرفه ای یا نیمه حرفه ای، زندگی خود را برای بهتر شدن تغییر می دهند. تیم های حرفه ای فوتبال دیوید دوک (اسکاتلند) در سال 2004 بازی کرد، الکل را ترک کرد، مدارک مربیگری خود را گذراند. او در سال 2005 دستیار مربی اسکاتلند شد، در سال 2006 مربی شد و اکنون صاحب خانه خود است. بهترین گلزن در سال 2004 یوگن آدامنکو (اوکراین) در یک باشگاه حرفه ای در اوکراین بازی کرد. حامیان بی خانمان جام جهانی شامل نایک، سازمان ملل، منچستریونایتد، رئال مادرید و فوتبالیست های بین المللی دیدیه دروگبا و ریو فردیناند هستند.
سوال: چرا نویسنده مثال هایی از یوگن آدامنکو و دیوید دوک می آورد؟
1. برای جذب افراد برای پیوستن به جام جهانی بی خانمان ها.
2. برای نشان دادن تاثیر جام جهانی بی خانمان ها.
3. برای نشان دادن محبوبیت جام جهانی بی خانمان ها.
4. برای تشویق مردم به حمایت از جام جهانی بی خانمان ها.