متن: یونیفورم مدرسه روز به روز در سراسر ایالات متحده محبوب تر می شود. آنها فوراً به دسته بندی و برچسب گذاری اجتماعی قدرتمندی که از لباس می آید پایان می دهند. اگر همه دانش‌آموزان به یک شکل لباس بپوشند، توجه زیادی به لباس خود نمی‌کنند و برخی از آنها به خاطر پوشیدن لباس‌های «نادرست» مورد خنده قرار نمی‌گیرند. برخی از افراد مخالف قانون سخت یونیفورم مدرسه هستند، اما نمی دانند که دانش آموزان قبلاً نوعی قانون را می پذیرند - می خواهند دقیقاً شبیه دوستان خود به نظر برسند. تفاوت این است که پوششی که دانشجویان برای خود انتخاب می کنند، موانع اجتماعی ایجاد می کند. یونیفورم مدرسه این موانع را از بین می برد. همانند جاهای دیگر، لباس‌ها اهداف و وظایف خود را به پوشندگان یادآوری می‌کنند. به عنوان مثال، هنگامی که یک مرد یا زن یونیفورم پلیس را به تن می کند، برای مدتی به نماد نظم و قانون تبدیل می شود. یونیفرم برای پوشنده به معنای وظایف خاص اوست و پیامی یکسان را برای هر کسی که پوشنده ملاقات می کند ارسال می کند. افراد با مشاغل مختلف از یک نوع لباس فرم می پوشند. برای دانش آموزان، لباس مدرسه به آنها یادآوری می کند که وظیفه آنها برای شش یا هفت ساعتی که در مدرسه هستند، تحصیل کردن است. برخی از والدین از لباس فرم ناراضی هستند و می گویند که لباس فرم مدرسه بر «خلاقیت» فرزندانشان تأثیر می گذارد. اولا، همانطور که در بالا ذکر شد، لباس هایی که دانش آموزان برای پوشیدن انتخاب می کنند لزوماً بیانگر فردیت آنها نیست. آنها فقط از همکلاسی های خود کپی می کنند. ثانیاً، دانش آموزان بقیه روز را فرصت دارند تا هر طور که دوست دارند خلاق باشند. در حالی که آنها در مدرسه هستند، کار آنها تسلط بر خواندن، نوشتن، و ریاضیات است. این باید تمام خلاقیت آنها را بگیرد. تسلط بر این مهارت ها برای دانش آموزان خوب خواهد بود تا خلاقیت خود را از هر جهت تقویت کنند.
سوال: نویسنده احتمالاً موافق است که _ .
1. فرقی نمی کند لباس فرم مدرسه بپوشد یا نه
2. فردیت دانش آموزان ممکن است ناشی از آموزش مدرسه نباشد
3. خلاقیت دانش آموزان به لباسی که انتخاب می کنند مربوط می شود
4. لباس فرم مدرسه به ایجاد برابری بین دانش آموزان کمک می کند