متن: از زمانی که به یاد دارند، جین مارتین و آوریل سرجنت هر دو رویای رفتن به قطب جنوب را داشتند. در این زمستان، هر کدام به عنوان مهمان بنیاد ملی علوم (NSF) خود را به قاره یخی رساندند. مارتین یک شاعر است و سرجنت یک هنرمند است. آنها به عنوان شرکت کننده به قطب جنوب رفتند. در برنامه هنرمندان و نویسندگان NSF. NSF آژانس دولتی است که تحقیقات علمی در قطب جنوب را تأمین مالی می کند. اما همچنین این امکان را برای هنرمندان، از جمله فیلمسازان و فیلمسازان فراهم می کند. نوازندگان، تا قطب جنوب را تجربه کنند و دیدگاه های خود را در درک ما از این قاره مشارکت دهند. اختلاط علم و هنر در قطب جنوب چیز جدیدی نیست. برخی از اولین کاوشگران با نقاشان و عکاسان همراه شدند. ادوارد ویلسون یک نقاش، پزشک و متخصص پرندگان بریتانیایی بود که بیش از 100 سال پیش با رابرت فالکن سوت در دو سفر جداگانه Antamtic سفر کرد. هربرت پونتینگ عکاسی بود که اسکات را در یکی از آن سفرها همراهی کرد. در صدها عکس، پونتینگ زیبایی های قاره را به تصویر کشید و زندگی روزمره و مبارزات قهرمانانه کاوشگران را ثبت کرد. دانشمندان امروزی مقالاتی را برای مجلات علمی می نویسند. برخلاف مجلات کاوشگران اولیه، درک مقالات علمی اکنون برای غیر دانشمندان بسیار دشوار است. نویسندگان در قطب جنوب برای توضیح این تحقیق برای عموم تلاش می کنند. پیتر رجک ویراستار، نویسنده و عکاس مجله خورشید قطب جنوب است. رجک کار خود را در قطب جنوب در سال 2003 با گذراندن یک سال در قطب جنوب آغاز کرد. او از آن زمان تاکنون هر ساله با دانشمندان در مورد تحقیقات در ایستگاه های پالمر، مک موردو و قطب جنوب مصاحبه می کند. همچنین دانشمندانی در قطب جنوب هستند که سخت تلاش می کنند تا تحقیقات خود را برای عموم توضیح دهند. دانشمند دایان مک نایت The Lost Seal را نوشت، کتابی برای کودکان که تحقیقاتی را که او و دیگران در منطقه ای غیرعادی عاری از یخ در قطب جنوب به نام دره های خشک انجام می دهند را توضیح می دهد. قطب جنوب پر از داستان ها و شگفتی های علمی، تاریخی و شخصی است. افرادی مانند مارتین، سرجنت، رجک، و مک نایت وقف دارند این داستان‌ها را برای افرادی که می‌توانند بیاورند. Surgent می گوید، با هم کار کنید تا این مکان فوق العاده را جشن بگیرید.
سوال: چرا برخی از کاوشگران اولیه نویسندگانی را همراه خود نیاوردند؟
1. نویسندگان در آن زمان بودجه نداشتند.
2. نوشتن نمی تواند زیبایی این قاره را به تصویر بکشد.
3. نویسندگان علاقه ای به رواج علم نداشتند.
4. مجلات کاوشگران اولیه را می توان به راحتی برای عموم درک کرد.