متن: ما در فرهنگی زندگی می‌کنیم که پیام‌های بسیار متفاوتی درباره اشتباهات ارسال می‌کند: به ما گفته می‌شود که با انجام آنها یاد می‌گیریم، اما برای اجتناب از آنها سخت تلاش می‌کنیم. بنابراین نتیجه این است که اکثر ما می دانیم که قرار است اشتباه کنیم، اما در اعماق وجودمان احساس می کنیم که نباید اشتباه کنیم. آزمایش‌هایی که با دانش‌آموزانی که در یک آزمون به خوبی انجام دادند، نشان می‌دهد که کسانی که به دلیل باهوش بودن مورد تحسین قرار گرفتند و سپس کار چالش‌برانگیزتر یا کم‌چالش‌تری را ارائه کردند، معمولاً ساده‌تر را انتخاب می‌کردند. از سوی دیگر، کودکان به دلیل تلاش زیاد - به جای باهوش بودن - اغلب کارهای دشوارتر را انتخاب می کردند. اگر ما سخت تلاش کنیم تا از اشتباهات جلوگیری کنیم، آماده به دست آوردن اطلاعات مورد نیاز برای انجام بهتر نیستیم. در یک مطالعه نوشتاری، آزمایش‌ها نشان داد کسانی که از اشتباه کردن می‌ترسند، در کارهای نوشتن بدتر از کسانی که نگران کامل بودن نیستند، عمل می‌کنند. آنها از دریافت هر نوع بازخورد منفی می ترسند، بنابراین یاد نمی گیرند که کجا اشتباه کرده اند و چگونه بهتر شوند. ما فقط وقتی در معرض اشتباهات هستیم بیشتر یاد نمی‌گیریم، بلکه عمیق‌تر یاد می‌گیریم. تحقیقات به ما می گوید که اگر فقط نگران دریافت پاسخ صحیح باشیم، همیشه مفاهیم زیربنایی را که به ما کمک می کند واقعاً هر چیزی را که می خواهیم بفهمیم، یاد نمی گیریم. اشتباهات را باید نه به عنوان شکست در یادگیری، بلکه به عنوان راهنمایی برای آنچه هنوز باید آموخت. همانطور که توماس ادیسون گفت، "من ناامید نیستم، زیرا هر تلاش اشتباه رها شده یک گام دیگر به جلو است." علاوه بر این، ما اغلب اشتباه می کنیم زیرا چیزهای جدید را امتحان می کنیم - از مسیرهای پذیرفته شده دور می شویم. تفلون، پنی سیلین -- اینها نمونه هایی از اکتشافات بزرگ هستند که به اشتباه انجام شده اند. صفحه ای از آلبرت انیشتین را در نظر بگیرید که گفت: "هرکسی که هرگز اشتباه نکرده است، هرگز چیز جدیدی را امتحان نکرده است."
سوال: ایده اصلی پاساژ چیست؟
1. ما هرگز نمی توانیم هنگام کار از اشتباه کردن جلوگیری کنیم.
2. موفقیت بدون اشتباه به دست نمی آید.
3. هر وسیله ای را برای جلوگیری از اشتباهات در زندگی روزمره خود امتحان کنید.
4. باید با نگرش صحیح با اشتباهات برخورد کرد.