متن: به سردبیر، Re Why a Fallen Angel Is a Centerfold (یکشنبه نقد، 6 نوامبر): اولین بار لیندسی لوهان را در سال 1997 هنگامی که او 11 ساله بود ملاقات کردم و من کارگردان بازیگران فیلم The Parent Trap بودم. لحظه ای که چشمم به او افتاد، تحت تأثیر استعداد، جذابیت تازه و معصومیت او قرار گرفتم. او یک هنرپیشه با استعداد و یک انسان خوب بود و می ماند. این من نیست که در مورد انتخاب های خانم لوهان قضاوت کنم، یا اینکه آیا شهرت کمتر از آن برای او مهربان بوده است، اما من از روشی که رسانه ها انتخاب کرده اند، با دستکش در دست و ظاهراً با آنچه می تواند آنها را خوشحال کند، بسیار ناراحت شده ام. تلاش ها و شکست های او را ثبت کنید. او یک انسان باهوش است، نه یک چیز، نه یک محصول، نه چیز دیگری برای فروش. چارلز مک گراث چندین نکته جذاب را در تحلیل خبری خود در مورد تقاضای عمومی بیان می کند که برآوردن آن در یک چرخه خبری 24 ساعته و 7 روز هفته که برای همیشه توسط اینترنت تغییر کرده است، در مورد شایعات و دسترسی تقریباً کامل به زندگی افراد مشهور یا افراد مشهور غیرممکن است. . شاید مردم احساس بهتری داشته باشند که بدانند ثروت و شهرت منجر به یک زندگی عالی برای همه نمی شود. شاید ما افراد مشهور را تحسین می کنیم تا زمانی که رفتارشان ما را ناامید می کند، آنها را بدون هیچ ترحم و رحمتی طرد کنیم. به نظرم طعنه آمیز است که تصمیم خانم لوهان برای ژست گرفتن برای Playboy برای یک جایزه پولی از نظر اخلاقی مشکوک تلقی می شود، در حالی که روزنامه نگاران و عکاسان با نوشتن و گرفتن تصاویری از او و سایر افراد مشهور سود کسب می کنند. شاید هنگام گزارش و خواندن درباره افراد مشهوری که راه خود را گم کرده اند، به یاد بیاوریم که آن افراد نیز افراد بسیار انسانی هستند که مانند ما اشتباه می کنند، بدبختی را تحمل می کنند و شانس دارند - علی رغم پوشش رسانه ای - از فردا یک زندگی کاملا جدید را شروع کنید ایلین استارگر بروکلین
سوال: این نامه عمدتاً برای این نوشته شده است که به سردبیر بگوید که _ .
1. مردم باید اشتباهات افراد مشهور را تحمل کنند
2. مردم باید به ویژه نسبت به افراد مشهور سختگیر باشند
3. رسانه ها نباید تنها خواسته های مردم را برآورده کنند
4. هیچ کس نمی تواند همزمان ثروت و شهرت را به دست آورد