متن: پیش بینی چگونگی پیشرفت علم دشوار است، و اگر علم واقعاً خوبی باشد، پیش بینی آن غیرممکن است. اگر چیزهایی که باید پیدا شوند واقعاً جدید هستند، باید از قبل ناشناخته باشند. شما نمی توانید در این مورد انتخاب کنید. شما یا علم دارید یا ندارید و اگر آن را دارید باید اطلاعات غافلگیر کننده و ناراحت کننده را به همراه نکات منظم و مفید بپذیرید. تنها حقیقت علمی محکمی که من در مورد آن کاملاً مطمئن هستم این است که ما اطلاعات کافی در مورد طبیعت نداریم. در واقع، من این را کشف بزرگ صد سال گذشته زیست شناسی می دانم. این در نوع خود یک خبر روشن است. اگر هر یک از ما به آنها بگوییم چقدر کم می دانیم و راه پیش رو چقدر عجیب به نظر می رسد، روشن ترین ذهن های قرن هجدهم را شگفت زده می کرد. در زمان‌های قبلی، آنها یا تظاهر می‌کردند که می‌دانند کارها چگونه کار می‌کنند یا به سادگی سنگ‌هایی برای پاسخ‌گویی درست می‌کردند. اکنون که به طور جدی کاوش را آغاز کرده‌ایم، متوجه می‌شویم که سؤالات چقدر بزرگ هستند و تا چه حد با پاسخ فاصله دارند. به همین دلیل ما متاسفیم. نادان بودن خیلی بد نیست اگر کاملاً نادان باشی. چیز سخت این است که با جزئیاتی از واقعیت نادانی، بدترین نقاط و اینجا و آنجا نقاط نه چندان بد، اما نه نور واقعی در انتهای تونل و نه حتی هیچ تونلی که هنوز بتوان به آن اعتماد کرد، دانست. اما ما در حال ساختن یک شروع هستیم، و او باید کمی رضایت داشته باشد. احتمالاً هیچ سؤالی وجود ندارد که بتوانیم فکر کنیم که او دیر یا زود نتواند به آنها پاسخ دهد. در محدوده خود، ما باید بتوانیم راه خود را به تمام پاسخ‌هایمان برسانیم، اگر به اندازه کافی و بدون توجه به آن ادامه دهیم.
سوال: کدام یک از او که زیر را دنبال می کند در مورد دانشمندان در زمان های گذشته ذکر نشده است؟
1. آنها به دروغ اعلام کردند که همه چیز را در مورد طبیعت می دانند.
2. آنها به نتایج مشاهدات علمی اعتقاد نداشتند.
3. آنها به مشکلاتی که درک نمی کردند توجه چندانی نداشتند.
4. آنها قوانین نادرستی ابداع کردند تا چیزهایی را که نمی فهمیدند توضیح دهند.