متن: توسعه پایدار تقریباً برای همه چیز از انرژی گرفته تا آب پاک و رشد اقتصادی به کار می‌رود و در نتیجه زیر سؤال بردن مفروضات اساسی پشت آن یا نحوه استفاده از این مفهوم دشوار شده است. این امر به ویژه در کشاورزی صادق است، جایی که توسعه پایدار اغلب به عنوان معیار پیشرفت بدون درک مناسب از دیدگاه های تاریخی و فرهنگی در نظر گرفته می شود. برای شروع، مهم است که به یاد داشته باشید که ماهیت کشاورزی در طول تاریخ به طور قابل توجهی تغییر کرده است و این تغییر ادامه خواهد یافت. کشاورزی قرون وسطی در شمال اروپا، جامعه ای عمدتاً روستایی با تراکم جمعیت بسیار کمتر از امروز را تغذیه، پوشاک و پناه داد. این کمترین تأثیر را بر تنوع زیستی داشت و هر گونه آلودگی که ایجاد می کرد معمولاً محلی بود. از نظر مصرف انرژی و مواد مغذی جذب شده در محصول نسبتاً ناکارآمد بود. این را با کشاورزی از آغاز انقلاب صنعتی مقایسه کنید. رقابت خارج از کشور کشاورزان را به سمت تخصصی شدن و افزایش محصول سوق داد. در طول این دوره غذا ارزان تر، ایمن تر و قابل اطمینان تر شد. با این حال، این تغییرات همچنین منجر به از بین رفتن زیستگاه و کاهش تنوع زیستی شده است. همه اینها بدان معناست که کشاورزی در قرن بیست و یکم باید بسیار متفاوت از آنچه در قرن بیستم بود، باشد. این نیاز به تفکر کامل دارد. برای مثال، ما باید از این ایده دور شویم که شیوه های سنتی مطمئناً پایدارتر از شیوه های جدید هستند. ما همچنین باید این تصور را که کشاورزی می تواند "تاثیر صفر" باشد را کنار بگذاریم. نکته کلیدی کنار گذاشتن معیارهای نسبتاً ساده و ثابت پایداری است که بر نیاز به حفظ تولید بدون افزایش آسیب متمرکز است. در عوض ما به تفسیری پویاتر نیاز داریم، تفسیری که به مزایا و معایب تمام روش‌های مختلف استفاده از زمین نگاه می‌کند. روش‌های مختلفی برای اندازه‌گیری عملکرد کشاورزی علاوه بر بازده غذا وجود دارد: مصرف انرژی، هزینه‌های زیست محیطی، خلوص آب، ردپای کربن و تنوع زیستی. برای مثال واضح است که کربن حمل و نقل گوجه فرنگی از اسپانیا به بریتانیا کمتر از کربن تولید آن در بریتانیا با گرمایش و روشنایی اضافی است. اما نمی دانیم که آیا ردپای کمتر کربن همیشه برای تنوع زیستی بهتر است یا خیر. آنچه مهم است تشخیص این نکته است که کشاورزی پایدار فقط تولید غذای پایدار نیست.
سوال: نظر نویسنده در مورد شیوه های کشاورزی سنتی چیست؟
1. آنها لزوما پایدار نیستند
2. آنها با رشد جمعیت همگام نشده اند
3. آنها در طول قرن ها به همین شکل باقی مانده اند
4. آنها دوستدار محیط زیست هستند