متن: امروز صبح زود، بلند شدم تا برای همسایه‌ام آن طرف سالن، یک دسته از خوراکی‌های برنجی کریسپی درست کنم. وقتی همدیگر را می‌بینیم به سختی به من سلام می‌کند، و پسر کوچک نازنینش، که اکنون چهار سال دارد، رفتار مادرش را گرفته است و با من هم صحبت نمی‌کند. دوشنبه گذشته، او با آتش‌نشان‌ها تماس گرفت که تابه‌ای را که روی اجاق گاز فراموش کرده بودم، در حالی که داشتم بیرون می‌رفتم، باعث مه‌گرفتگی آپارتمانم شد. وقتی اومدم خونه، خیابون جلوی خونه مون با ماشین پلیس و ماشین آتش نشانی و آمبولانس مسدود شده بود! همان لحظه که آنها را دیدم، یاد تابه افتادم! خوشبختانه اتفاق جدی نیفتاده بود و همه همسایه‌هایم با این آتش‌نشان موافق بودند که می‌گفت: «این اتفاق ممکن است برای هر کسی بیفتد». وقتی از همسایه ای که با آتش نشان ها تماس گرفته بود تشکر کردم - بیایید او را آیوی صدا کنیم - و بابت ایجاد مشکل عذرخواهی کردم، او فقط پرسید که آیا گربه های من خوب هستند یا خیر. "و به آپارتمان او تبدیل شدم. من به طرز عجیبی احساس امنیت می کردم، می دانستم که با وجود اینکه ما با هم کنار نمی آییم، او کار درست را انجام داده و من را سرزنش نکرده است. کریسمس گذشته، همسایه‌ام با بی‌احتیاطی اعلام کرد که به خاطر حادثه‌ای که چهار سال پیش داشتیم، از من کینه دارد. او عذرخواهی من را نمی پذیرفت. عذرخواهی و پرسیدن این سوال به جای اصرار بر اینکه هر دو در مسئولیت اتفاق افتاده سهیم باشیم، جرات زیادی از من گرفته بود. امتناع صریح او از جبران خسارت واقعاً مرا شوکه و غمگین کرد. پس از آن، تصمیم گرفتم فقط این کار را انجام دهم. او را رها کن - یک رابطه دو نفر طول می کشد تا کار کند. بنابراین، می بینید، من واقعاً می ترسیدم که دوباره پیشنهاد من را رد کند، و من را روی آستان او بایستم، رو به در بسته باشم و بشقاب خوراکی هایم را در دست بگیرم. می‌دانم که برخی از مردم درک اینکه چگونه امکان طرد شدن می‌تواند باعث ترس یک بزرگسال شود، مشکل دارند، اما من این احساس را داشتم. سپس، به خودم یادآوری کردم که دیروز وقتی چند رفتار مهربانانه تصادفی انجام دادم (به لطف helpothers.org)، پس از اینکه به خودم گفتم: ترس را پا بگذار، و به هر حال این کار را بکن! پس مربع‌های غذای برنج کریسپی را روی یک بشقاب زیبا گذاشتم، در آپارتمانم را باز کردم - و او در راهرو ایستاده بود. لبخندی زدم و گفتم: "سلام" اما وقتی مرا دید، روی پاشنه‌های خود چرخید و به داخل برگشت، با اینکه به نظر می رسید تازه بیرون آمده بود. بدون توجه به این موضوع به دنبالش رفتم و سریع گفتم: "ببخشید، من چیزی برای شما دارم! فقط می خواستم به شما بگویم که چقدر از این کار سپاسگزارم. تو دوشنبه حواسم بود." وقتی حرفم را شنید، برگشت. در حالی که بشقاب را به سمتش گرفته بودم، توضیح دادم که این ها خوراکی های آمریکایی بسیار شیرین هستند، و اینکه او فقط می تواند امتحان کند و ببیند آیا او و خانواده اش آنها را دوست دارند یا نه، ابروهایش بال هایش را بالا برد و بشقاب را گرفت. من خیلی خوشحال و هیجان زده بود. سپس کمی در مورد چگونگی آگاهی او از دود در آپارتمان من صحبت کردیم و راه خود را از هم جدا کردیم. به جای خودم برگشتم، یک «رقص شاد» انجام دادم، چون جرأت کرده بودم مهربان باشم، حتی اگر اصلاً مطمئن نبودم که مهربانی‌ام مورد استقبال قرار می‌گیرد. امیدوارم رابطه ما آرام آرام بهتر شود. می دانم که گاهی نسبت به او تعصب داشتم و دارم، اما حتی اگر جبران نکنیم، می خواهم بتوانم بدون وابستگی به رفتارها و واکنش های دیگران مهربان باشم.
سوال: همسایه نسبت به نویسنده کینه داشت به احتمال زیاد به خاطر _ .
1. گربه های نویسنده مرتباً همسایه او را اذیت می کنند
2. نویسنده از او برای تماس با آتش نشانان تشکر نکرد
3. نویسنده هرگز از او به خاطر رفتارهای بدش عذرخواهی نکرد
4. نویسنده مدت ها پیش تجربه ناخوشایندی با همسایه داشت