متن: ترس مانند احساسات دیگری مانند شادی، عصبانیت، آسیب، غم و اندوه است. برای پردازش اطلاعاتی که دریافت می کنیم و تصمیم می گیریم که چگونه پاسخ دهیم به احساسات نیاز داریم. برای مثال ترس از خودروهای سریع چیزی است که ممکن است ما را از آسیب محافظت کند. ترس از عواقب یک انتخاب ممکن است مانع از ایجاد مشکل شود. ترس در کودکان خردسال معمولاً بر روی حیوانات خاصی مانند مارها یا سگ های بزرگ متمرکز است. ترس ها اغلب به دلیل تجارب یا ایده های بیان شده توسط دیگران و گاهی رسانه ها ایجاد می شود. بسیاری از ترس های عادی در سال های اولیه، مانند مردان با ریش یا سگ های بزرگ، با افزایش سن از بین می روند. کسانی که به شکست شخصی و تمسخر مربوط می شوند تا بزرگسالی باقی می مانند و ممکن است برای غلبه بر آنها به کمک خاصی نیاز داشته باشند. ترس های کودکان اغلب _ است، اما این بدان معنا نیست که باید آنها را نادیده گرفت. آنها باید به عنوان واقعی برای آن کودک شناخته شوند و پذیرفته شوند. تنها زمانی که به کودکان کمک می‌کنیم ترس‌هایشان را درک کنند، می‌توانند به طور عادی در توانایی خود برای مقابله با آن رشد کنند. تحقیقات نشان می دهد که با بزرگ شدن کودک، مرکز ترس های او بسیار تغییر می کند. چیزهایی مانند طلاق، معلمی که بر سر من فریاد زد، افراد اسلحه دار، قلدرها، پسرهای بزرگ یا «مسخره کردن» در صدر فهرست ترس های دوران کودکی قرار دارند. ما همیشه نمی توانیم از وقوع این تجربیات جلوگیری کنیم، اما ضروری است که کودکان اجازه داشته باشند آزادانه احساسات خود را بدون قضاوت بیان کنند. همدردی و یک شنونده دلسوز به کاهش درد این ترس ها کمک می کند. برای فرزندتان کتاب و داستان در مورد کودکانی که ترس های مشابهی را تجربه کرده اند بخوانید. این به کودکان کمک می کند تا در مورد ترس های خود صحبت کنند و راه هایی برای مقابله با آن بیابند. با تمام احساسات، ترس ها برای کودکان کمتر مشکل می شود زیرا آنها اعتماد به نفس پیدا می کنند و متوجه می شوند که ترس طبیعی است و می توان با آن مقابله کرد.
سوال: از این قسمت می توانیم یاد بگیریم که _ .
1. برخی از ترس های دوران کودکی ممکن است تأثیری پایدار داشته باشند
2. کودکان برای کاهش ترس خود باید از رسانه ها دوری کنند
3. ترس ها را می توان با توجه به محیط قضاوت کرد
4. کودکان با ترس های مشابه می توانند به راحتی ارتباط برقرار کنند