متن: سنگ محک زمانی که کتابخانه بزرگ اسکندریه در آتش سوخت، یک کتاب نجات یافت. اما این کتاب ارزشمندی نبود و به همین دلیل مرد فقیری که می‌توانست کمی بخواند، آن را با پول بسیار کمی خرید. کتاب خیلی جالب نبود، اما بین صفحات آن واقعاً چیز بسیار جالبی وجود داشت. این یک نوار نازک بود که راز "سنگ محک" روی آن نوشته شده بود! سنگ محک یک سنگریزه کوچک بود که می توانست هر فلز معمولی را به طلای خالص تبدیل کند. نوشته توضیح می‌داد که در میان هزاران و هزاران سنگریزه دیگر که دقیقاً شبیه آن هستند، قرار دارد. اما راز این بود: سنگ واقعی احساس گرما می کند، در حالی که سنگریزه های معمولی سرد هستند. بنابراین آن مرد وسایل اندک خود را فروخت، چند وسیله ساده خرید، در ساحل دریا اردو زد و شروع به آزمایش سنگریزه کرد. او می‌دانست که اگر سنگریزه‌های معمولی را برمی‌دارد و به دلیل سرد بودن دوباره آن‌ها را پایین می‌اندازد، ممکن است صدها بار همان سنگریزه را بلند کند. بنابراین، هنگامی که احساس کرد سرد است، آن را به دریا انداخت. او یک روز کامل را صرف این کار کرد، اما هیچ کدام از آنها سنگ محک نبود. با این حال او این راه را ادامه داد و ادامه داد. یک سنگریزه بردارید سرد، آن را به دریا. دیگری را بردار بیندازش تو دریا دیگری را بردار بیندازش تو دریا روزها در مدت زمان طولانی ادامه یافت. با این حال، یک روز، نزدیک به اواسط بعد از ظهر، او سنگریزه ای برداشت و هوا گرم بود. قبل از اینکه بفهمد چه کرده است آن را به دریا انداخت. او چنان عادت قوی داشت که هر سنگریزه را به دریا می‌اندازد که وقتی سنگریزه‌ای را که می‌خواست از راه می‌رسید، باز هم آن را دور انداخت. در مورد فرصت هم همینطور است. تا زمانی که مراقب نباشیم، زمانی که فرصتی در دست است، ناکامی در تشخیص آن آسان است و دور انداختن آن نیز به همین سادگی است.
سوال: مرد کتاب را خرید چون _ .
1. می خواست آن را بخواند
2. خیلی جالب بود
3. رازی در کتاب بود
4. او می خواست سنگ محک را پیدا کند