متن: مردم دیگر راه نمی روند---اگر بتوانند راهی برای جلوگیری از آن پیدا کنند. من در این مورد احساس برتری می کردم تا اینکه روز قبل ماشینم را برای پست کردن یک بسته کوچک بردم. سفر 281 قدم است. اما من از ماشین استفاده کردم. و من هم عجله ای نداشتم. من فقط یک قربانی دیگر از یک بیماری ملی شده بودم: موتوروز. این بیماری است که من فکر می‌کردم از آن مصون هستم، زیرا بر اساس سنت رفتن به مکان‌هایی با دو پای خودم تربیت شده‌ام. در آن زمان، ما 25 مایل را به عنوان یک روز خوب پیاده روی و توانایی پیمودن چنین مسافتی در ده ساعت را نشانه قدرت و مهارت می دانستیم. به ذهنمان خطور نکرده بود که راه رفتن سختی است. و اثر ماندگار بود. وقتی 45 ساله بودم، یک فوتبالیست نوجوان را با 168 پله از قامت آزادی مسابقه دادم -و شکست دادم. امروزه چنین شرکت هایی از نظر بسیاری از افراد میانسال برای قلب مضر هستند. اما یک پزشک مشهور انگلیسی، سر آدولف آبراهامز، اخیراً اشاره کرده است که قلب و بدن به ورزش مناسب نیاز دارد. فردی که از ورزش اجتناب می کند نسبت به فردی که به طور منظم ورزش می کند احتمال ابتلا به بیماری بیشتر است. و پیاده روی یک شکل ایده آل از ورزش است --- آشناترین و طبیعی ترین ورزش است. این هنری ثورو بود که غنای پیاده روی را به بشر نشان داد. مردی که قدم می‌زند می‌تواند درختان، گل‌ها، حشرات، پرندگان و حیوانات، اهمیت فصل‌ها، احساس خود را به عنوان موجودی زنده در دنیای زنده یاد بگیرد. او نمی تواند در ماشین یاد بگیرد. ماشین وسیله حمل و نقل مناسبی است، اما ما آن را روش زندگی خود قرار داده ایم. بسیاری از مردم دیگر جرات نزدیک شدن به طبیعت را ندارند. برای آنها دنیایی که برای لذت بردن از آن به دنیا آمده اند تهدید است. امنیت برای آنها رعد و برق در جاده ای سیمانی است. و بسیاری از تفکرات آنها در حالی اتفاق می افتد که منتظر سبز شدن چراغ راهنمایی هستند. من می گویم سبزی جنگل ها بهترین نور ذهن است. و هیچ کس جز مرد پیاده نمی تواند آنچه را که اساسی و جاودانه است ارزیابی کند.
سوال: نویسنده برای اثبات اینکه _ .
1. افراد میانسال دوست دارند به طبیعت برگردند
2. قدم زدن در طبیعت به تقویت ذهن فرد کمک می کند
3. افراد برای حفظ تناسب اندام به ورزش منظم نیاز دارند
4. پیاده روی از بیماری قلبی جلوگیری می کند