متن: یک روز شنبه صبح ان مشغول کار بود. قبل از شروع، او پسرش سام را نزد دوستانش، بیل و کیت، برد و از آنها خواست که در طول روز از او مراقبت کنند. سام، پسری شش ساله مستقل، موهای مشکی داشت و یک شلوار جین و یک پیراهن زرد روشن پوشیده بود. ساعت یازده بیل سم را به شهر برد. سام پشت سر بیل قدم زد و به ویترین مغازه هایی که از آنها رد شد نگاه کرد. بعد از ناهار به پارک رفتند و قدم زدند. همه جا خیلی شلوغ بود. بیل متوقف شد تا مقداری شکلات بخرد. وقتی چرخید تا کمی به سام بدهد، پسر آنجا نبود. بیل دوید و سام را صدا کرد، اما او را پیدا نکرد. حدود یک ساعت بعد، درست جلوی یک مغازه، موهای مشکی، شلوار جین و پیراهن زرد روشن را دید. پسر طوری به نظر می رسید که انگار منتظر کسی بود که از مغازه بیرون بیاید. بیل از جاده دوید، دست پسر را گرفت و با عجله رفت، چون خیلی دیر شده بود. پسر شروع به گریه کرد و به سختی کشید، اما بیل که چیز زیادی از بچه ها نمی دانست، نمی توانست کلمه ای را که پسر می گفت بفهمد. تمام چیزی که پسر ایجاد کرد سر و صدای زیادی بود. بالاخره وقتی به خانه رسیدند، بیل مستقیم به آشپزخانه رفت، در حالی که پسر هنوز گریه می کرد. بیل با نگاهی متحیر جلوی در ایستاد. آنجا، پشت میز آشپزخانه با کیت، پسر کوچکی با موهای مشکی، با یک شلوار جین و یک پیراهن زرد روشن بود.
سوال: چرا بیل به اشتباه پسر را گرفت؟
1. چون پسر منتظر بیل بود.
2. چون پسر گم شده بود و گریه می کرد.
3. چون لباس پسر مثل سام بود.
4. چون پسر از بیل خواست که او را به خانه ببرد.