متن: یک روز در کلاس من، بچه ها مشغول آماده شدن برای کنسرت آینده بودند. ناگهان پتی به سمت من آمد و گفت: "هر سال ایگگ-بگیر یک دانش آموز ساکت شو. بچه های دیگر همیشه در یک بازی ppp یا چیزی شبیه به این هستند. امسال، من خودم می خواهم یک شعر ppp بخوانم!" با تماشای چشمان مشتاق او، راهی برای رد درخواست او نداشتم. بنابراین باید به او قول می‌دادم که بخش «تلاوت» خواهد داشت. ثابت شد که حفظ آن وعده بسیار دشوار است. هیچ یک از کتاب های من شعر مناسبی برای او نداشت. بنابراین مجبور شدم بیشتر شب را برای او شعر بنویسم. عالی نبود، اما برای کنار آمدن با مشکل گفتاری پتی کافی بود. از آن زمان به بعد، پتی هر روز زمان زیادی را صرف تمرین تلاوت کرد. با کمک من، او پیشرفت زیادی کرد. با این حال، زمانی که کنسرت در آستانه شروع بود، یک اتفاق غیرمنتظره رخ داد. MC با عصبانیت به سمت من آمد و برنامه چاپ شده اش را تکان داد. "اشتباهی رخ داده است! شما پتی را برای تلاوت فهرست کرده اید. آن دختر حتی نمی تواند نام خودش را بدون لکنت بگوید." چون فرصت کافی برای توضیحات نبود با عصبانیت به او گفتم ما می دانیم داریم چه کار می کنیم. کنسرت خیلی خوب پیش می رفت. وقتی زمان تلاوت پتی فرا رسید، MC دوباره گفت که پتی همه را شرمنده خواهد کرد. با از دست دادن صبر، با صدای بلند به او فریاد زدم: "پتی وظیفه خود را انجام می دهد. تو مال خودت را انجام بده. فقط شماره او را معرفی کن." پرده باز شد تا پتی را هیجان زده و با اعتماد به نفس نشان دهد. پتی با کنترل کامل هر هجا را به وضوح با کمک حرکات من به زبان آورد. بالاخره با چشمان اشکبار تعظیم کرد. پرده بسته شد. ابتدا سکوت حضار را نگه داشت، سپس سکوت جای خود را به تشویق های گرم و ماندگار داد. پتی دستش را دور من انداخت و با هیجان به من گفت: "ما این کار را کردیم!"
سوال: چالش پتی برای آماده شدن برای کنسرت چه بود؟
1. او زمان کافی برای تمرین نداشت.
2. او در بین دانش آموزان کلاسش محبوبیت نداشت.
3. به دلیل لکنت زبان نمی توانست کلمات را به وضوح بخواند.
4. اصلا شعرهای مناسبی برای او وجود نداشت.