متن: این روزها صحنه‌ای آشناست: کارمندانی که برای آرامش، همکاران تازه اخراج شده را برای نوشیدنی بیرون می‌آورند. اما کدام طرف بیشتر مستحق همدردی است، بیکار یا هنوز شاغل؟ در 6 مارس، محققان در کنفرانسی در دانشگاه کمبریج داده‌هایی را شنیدند که نشان می‌دهد این مورد دومی است. برندان بورچل، جامعه شناس کمبریج، تحلیل خود را بر اساس نظرسنجی های مختلف در سراسر اروپا ارائه کرد. داده ها حاکی از آن است که افراد شاغلی که در شغل خود احساس ناامنی می کنند، سطوح مشابهی از اضطراب و افسردگی را با افراد بیکار نشان می دهند. بورچل می‌گوید: اگرچه ممکن است سلامت روانی یک فرد تازه بیکار پس از حدود شش ماه «پایین» بیاید و سپس حتی شروع به بهبود کند، اما وضعیت روانی افرادی که دائماً نگران از دست دادن شغل خود هستند «به بدتر و بدتر شدن ادامه می‌دهد». روانشناسان تکاملی با این استدلال که انسان ها در مواقع ناامنی استرس بیشتری احساس می کنند، از این نظریه حمایت می کنند، زیرا تهدیدی فوری اما نامرئی را احساس می کنند. مشخص شده است که بیماران سطوح بالاتری از اضطراب را تجربه می کنند، برای مثال، در حالی که منتظر نتایج معاینه هستند تا اینکه بدانند از چه چیزی رنج می برند - حتی اگر نتیجه سرطان باشد. بهتر است اخبار بد را دریافت کنید و شروع به انجام کاری در مورد آن کنید تا اینکه با اضطراب منتظر بمانید. هنگامی که عدم اطمینان ادامه می یابد، مردم در یک پاسخ بی وقفه "جنگ یا گریز" می مانند، که منجر به استرس مخرب می شود. برچل می‌گوید، اما هر کارمندی در صنایع ناامن چنین دیدگاه دلسردکننده‌ای ندارد. به طور کلی، زنان بهتر می شوند. در حالی که در هنگام بازجویی مستقیم، زنان سطوح بالاتری از اضطراب را نسبت به مردان گزارش کردند، اما زنان در استرس ۱۲ نمره پایین‌تری کسب کردند، حتی زمانی که شغلی داشتند که نسبت به از دست دادن آن احساس ناامنی می‌کردند. همانطور که بورچل توضیح می دهد، "برای زنان، اکثر مطالعات نشان می دهد که هر شغلی - مهم نیست که ایمن یا ناامن باشد - نسبت به بیکاری بهبود روانی ایجاد می کند." بورچل فرض می‌کند که تفاوت مردان در این است که آنها نه تنها برای شاغل شدن، بلکه به عنوان نان‌آور اصلی زندگی نیز فشار می‌آورند، و اینکه بیشتر ارزش شخصی مرد به شغل او بستگی دارد.
سوال: چه چیزی به احتمال زیاد باعث پاسخ "جنگ یا گریز" می شود؟
1. نداشتن شغل حقوقی
2. رقابت شدید برای مشاغل
3. بدون اینکه بدانیم چه خواهد شد.
4. فشار برای ساعات طولانی تر کار کردن