متن: چند هفته پیش، یک کارت کریسمس مرموز از صندوق پست ما افتاد. خطاب این پاکت مردی به نام رائول بود که مطمئن بودم با ما زندگی نمی کرد. پاکت مهر و موم نشده بود، بازش کردم. داخل کارت خالی بود. اد، شوهرم، توضیح داد که کارت هم از طرف تحویل‌دهنده روزنامه است و هم به آن. ظاهراً اسمش رائول بود و رائول انعام تعطیلات می خواست. قرار بود یک چک داخل کارت بگذاریم و سپس پاکت را در پست بیندازیم. وقتی خدمات شما در ساعت 4 صبح تمام می‌شود، نمی‌توانید به سادگی در اطراف بچرخید، مانند پسر زنگ هتلی که منتظر انعام است. باید مستقیم باشی بنابراین من یک تبریک تعطیلات خوب به این مرد نوشتم که در تصور من، نیویورک تایمز را از دوچرخه‌اش به سمت درب ورودی خانه ما شلیک می‌کند و صدایی بیش از آن‌چه بیشتر مردم با آتش‌بازی‌های پیچیده بازار سیاه انجام می‌دهند، با کاغذ روزنامه ایجاد می‌کند. با شروع، متوجه شدم که شاید دلیل صدای بیدار شدن ساعت 4 صبح، گستاخی معمولی نبود، بلکه بدقولی با دقت اجرا شده بود: در کریسمس گذشته به رائول انعام نداده بودم. راستش متوجه نشده بودم که قرار بود. این اولین باری بود که او از تاکتیک کارت استفاده می کرد. بنابراین دسته چکم را بیرون آوردم. در طول این خط، انعام تعطیلات از یک تشکر اختیاری برای یک سال خدمات به یک راکت محافظ به سبک مافیایی تبدیل شد. چند روز بعد، داشتم سطل‌های زباله‌مان را برمی‌گرداندم که متوجه شدم پاکتی روی یکی از درب‌ها چسبانده شده بود. بیرون پاکت نوشته میکی. این باید یک درخواست انعام دیگر باشد، این بار از طرف زباله گرد ما. برخلاف رائول، میکی کارت کریسمس خودش را از من نگرفته بود. یک جورهایی از صراحت قدردانی کردم. ژست گفت: "می دانم که برایت مهم نیست کریسمس من چقدر شاد است، و این خوب است." من 30 دلار می‌خواهم، وگرنه فراموش می‌کنم سطل زباله‌ات را در یک روز گرم تابستان خالی کنم.» چکی گذاشتم داخل پاکت و چسب زدم به سطل. صبح روز بعد، اد متوجه شد که پاکت از بین رفته است، اگرچه زباله ها هنوز جمع نشده بودند: "یکی انعام میکی را دزدید!" اد کاملا مطمئن بود. مجبورم کرد با بانک تماس بگیرم و چک را باطل کنم. اما اد اشتباه کرده بود. دو هفته بعد، میکی نامه ای از بانک روی پله های ما گذاشت. نامه به میکی اطلاع داد که چکی که او سعی کرده بود آن را نقد کند، باطل شده است. صبح روز سه شنبه بعد، وقتی اد یک کامیون را بیرون دید، با کیف پولش به بیرون دوید. "تو میکی؟" مرد با تمسخر به او نگاه کرد. "میکی زباله گرد است. من بازیافت هستم." اد نه تنها به این مرد توهین کرده بود که او یک زباله گرد است، بلکه آشکارا از دادن انعام به او غافل شده بود. اد برای پول بیشتر به داخل دوید. سپس متوجه شد که راننده کامیون تمام ماجرا را زیر نظر داشته است. بیست تای دیگر را کند و به اطراف نگاه کرد و اسکناس‌هایی را در هوا تکان داد. «کس دیگری؟» اگر با وب‌سایت مؤسسه امیلی پست مشورت می‌کردیم، می‌توانست از این شکستن شرم‌آور آداب اجتناب شود. در بخش «کلکسیونرهای زباله/بازیافت» در دستورالعمل‌های انعام تعطیلات مؤسسه، می‌گوید: «هر کدام 10 تا 30 دلار». ممکن است بخواهید بدانید که آرایشگر، پستچی و مرد UPS شما همگی انتظار انعام تعطیلات را دارند.
سوال: کدام یک از موارد زیر در مورد میکی، زباله جمع کن درست است؟
1. او پس از آن نامه ای به این زوج نوشت.
2. او نتوانست پول را از بانک دریافت کند.
3. او می خواست که زوج برایش کارت کریسمس بفرستند.
4. آن روز هم چک و هم زباله را جمع کرد.