متن: سفری که دو غواص مدتی پیش به عمیق‌ترین نقطه روی زمین انجام دادند، ما را متوجه می‌شود که هنوز چقدر از جهان برای مطالعه باقی مانده است. این دو مرد هفت مایل به پایین اقیانوس آرام در داخل یک توپ فولادی کوچک رفتند تا دریابند که آیا جریانات اقیانوسی یا نشانه‌هایی از حیات وجود دارد یا خیر. باید زود به راه می افتاد تا توپ در نور روز به سطح زمین بیاید و کشتی مادر که منتظر آن بود به راحتی پیدا شود. غواصان از صبح زود آماده سازی را آغاز کردند و کمی بعد، وقتی همه چیز آماده شد، توپ فولادی زیر سطح آب ناپدید شد. غواصان هنگام عبور از لایه های گرم و سرد آب احساس می کردند که از پله ها پایین می آیند. با گذشت زمان دما به نقطه انجماد کاهش یافت. آنها از طریق تلفن با کشتی مادر در تماس بودند و احساس خود را می گفتند. سپس در عمق 3000 فوتی تلفن از کار افتاد و ارتباط آنها با دنیای بیرون کاملا قطع شد. همه چیز به خوبی پیش رفت تا اینکه حدود چهار ساعت بعد در ارتفاع 30000 فوتی، مردان از صدای بلند و ترقه ای ترسیدند. حتی کوچکترین سوراخ در توپ به معنای مرگ فوری بود. اما خوشبختانه تنها یکی از پنجره های بیرونی شکسته شده بود. بلافاصله پس از آن، توپ با کف نرم اقیانوس تماس گرفت و ابر بزرگی از "غبار" متشکل از موجودات دریایی مرده کوچک را برافراشت. در اینجا، چراغ‌های قدرتمند آب تاریک را روشن می‌کرد و مردان از دیدن ماهی‌هایی که دقیقاً بالای سرشان شنا می‌کردند، غافلگیر شدند. اما آنها جرات نداشتند چراغ ها را برای مدت طولانی روشن بگذارند، زیرا گرمای ناشی از آنها باعث می شد آب به جوش بیاید. کاملاً غیرمنتظره، تلفن دوباره شروع به کار کرد و صدای ضعیف اما واضح غواصان در کشتی مادر در هفت مایلی دورتر شنیده شد. پس از سی دقیقه اقامت، مردان سفر خود را شروع کردند، سه ساعت بعد، سرد و خیس به آنجا رسیدند، اما هیچ کدام برای تجربه آنها بدتر نبود.
سوال: هدف غواصان از سفر به عمیق ترین نقطه روی زمین یافتن _ .
1. اگر جریان های آب و حیات در اعماق زیاد وجود داشته باشد
2. اگر مردم بتوانند سرمای شدید را در اعماق زیاد تحمل کنند
3. اگر قدم هایی در اعماق بزرگ وجود دارد
4. اگر تلفن در اعماق زیاد خوب کار کند