متن: پسر نوجوان من کارل پس از مرگ پدرش شد. من به عنوان یک پدر و مادر تنها سعی کردم تمام تلاشم را بکنم تا با او صحبت کنم. اما هر چه بیشتر تلاش کردم، او بیشتر کنار کشید. زمانی که کارنامه او در دوره راهنمایی رسید، نوشته بود که او 95 بار از کلاس ها غیبت کرده و شش نمره مردودی در سال داشته است. به این ترتیب او هرگز فارغ التحصیل نخواهد شد. فرستادمش پیش مشاور مدرسه و حتی التماسش کردم. هیچی کار نکرد یک شب سر کار بودم که با من تماس گرفت. مردی خود را مدیر مدرسه معرفی کرد. می خواهم در مورد غیبت های کارل با شما صحبت کنم. قبل از اینکه او بتواند کلمه دیگری بگوید، خفه شدم و با ناراحتی گفتم: "من پسرم را دوست دارم. من همه چیز را امتحان کردم تا کارل را به مدرسه برگردانم و هیچ چیز درست نشد. این از دست من نیست." برای لحظه ای سکوت در آن سوی خط حاکم شد. مدیر مدرسه با جدیت گفت: ممنون که وقت گذاشتی. و گوشی را قطع کرد. کارنامه بعدی کارل نشان دهنده بهبود قابل توجهی در نمرات او بود. او حتی در لیست بهترین دانش آموزان مدرسه قرار داشت. در چهارمین سال تحصیلی، در جلسه اولیا و مربیان شرکت کردم. متوجه شدم که معلمانش از نحوه چرخش او متعجب شده بودند. در راه خانه گفت: مامان، آن تماس سال گذشته مدیر مدرسه را یادت هست؟ سرمو تکون دادم. "این من بودم. فکر می‌کردم شوخی کنم، اما وقتی چیزی که گفتی را شنیدم، واقعاً به من ضربه زد که چقدر تو را آزار می‌دهم. آن موقع بود که فهمیدم باید باعث افتخارت باشم.
سوال: از این قسمت می توانیم یاد بگیریم که _ .
1. فرزندان خانواده های تک والدی همیشه مشکلات روانی دارند
2. محبت مادر نقش مهمی در زندگی نوجوانان دارد
3. والدین باید هر آنچه را که به فرزندانشان نیاز دارند بدهند
4. آموزش مدرسه هنوز بدون حمایت والدین به خوبی کار می کند