متن: دیشب، در راه بازگشت به خانه، به دلیل جذب همبرگر در یک فست فود توقف کردم. در راه ورود، مردی بی خانمان به من نزدیک شد و پرسید: "آیا بطری در اطراف داری؟" من می دانستم که او آنها را برای چند سنت بازیافت می کند، اما من نداشتم، بنابراین گفتم نه. و دوباره پرسید: "آیا می‌توانی از مقداری تغییر دریغ کنی؟" لبخندی زدم و دوباره نه گفتم. بسیار محترم بود؛ لبخندی زد و گفت: باشه ممنون. با اینکه هیچی نداشت اما روحیه اش خوب بود. از طرز صحبتش می‌توانستم بفهمم که باهوش است. سپس یک همبرگر خریدم و از غذایم لذت بردم، اما در ته ذهنم به این فکر می کردم که آیا مرد بی خانمان گرسنه است؟ بعد از تمام شدن غذا تصمیم گرفتم یک غذای دیگر برای او سفارش دهم. در این مرحله نمی دانستم که او هنوز در اطراف است یا نه، اما به هر حال سعی کردم. در پیشخوان یک همبرگر و همچنین یک شکلات داغ سفارش دادم، زیرا بیرون سرد بود، و فکر کردم به گرم کردن او کمک می کند. آنها ابتدا شکلات داغ را به من تحویل دادند و همانطور که منتظر همبرگرم بودم، متوجه شدم مرد بی خانمان درست کنارم ایستاده است. به او نگاه کردم و لبخند زدم: این شکلات داغ برای توست. او مثل یک آقا جواب داد: خیلی ممنون. من همیشه معتقدم هرچقدر هم هستم، همیشه کسانی هستند که از من بدتر هستند. وقتی به کسی کمک می‌کنی، همیشه پول مهم نیست، عشق است. عشقی را که امروز می دهید، ممکن است کسی فردا فراموش کند. مهم نیست. به هر حال عشق بورزید، زیرا بزرگترین چیزی که می توانید ببخشید عشق است.
سوال: نویسنده می خواهد به ما بگوید که _ .
1. عشق را نمی توان مجبور کرد
2. با پول نمی توان همه چیز را خرید
3. همیشه کسی هست که بتوانیم به او کمک کنیم
4. ما نباید کسانی را که زمانی به ما کمک کردند فراموش کنیم