متن: اگرچه پاییز بود، اما برف در تبت شروع به باریدن کرده بود. پاهایمان آنقدر سنگین و سرد شده بود که مثل تکه های یخ به نظر می رسید. آیا تا به حال دوچرخه سواری آدم برفی را دیده اید؟ این چیزی بود که ما به نظر می رسیدیم! در طول راه بچه هایی که کت های پشمی بلند پوشیده بودند ایستادند تا به ما نگاه کنند. در اواخر بعد از ظهر متوجه شدیم که هوا آنقدر سرد است که بطری های آب ما یخ زده است. با این حال دریاچه ها در زیر غروب خورشید مانند شیشه می درخشیدند و فوق العاده به نظر می رسیدند. وانگ وی طبق معمول جلوی من سوار شد. او بسیار قابل اعتماد است و می دانستم که نیازی به تشویق او ندارم. بالا رفتن از کوه ها کار سختی بود اما وقتی به اطرافمان نگاه می کردیم از منظره شگفت زده شدیم. به نظر می رسید که ما می توانیم کیلومترها ببینیم. در یک نقطه آنقدر بالا بودیم که خودمان را در حال دوچرخه سواری در میان ابرها دیدیم. سپس شروع کردیم به پایین رفتن از تپه ها. بسیار سرگرم کننده بود به خصوص که به تدریج گرمتر شد. در دره‌ها پروانه‌های رنگارنگ در اطراف ما پرواز می‌کردند و ما گوسفندان و گوسفندان زیادی را دیدیم که علف سبز می‌خوردند. در این مرحله مجبور شدیم کلاه، کت، دستکش و شلوار خود را برای تی شرت و شورت عوض کنیم.
سوال: از این گذرگاه می دانیم که آن زمانی است که آنها سفر دوچرخه خود را داشتند.
1. تابستان
2. بهار
3. زمستان
4. سقوط.