متن: امی چوا، استاد حقوق در ییل، ملقب به مادر ببر، بحثی را در مورد فرزندپروری به سبک چینی آغاز کرده است. امی "10 قانون" را برای دو دخترش تعیین می کند. به عنوان مثال، آنها باید در همه موضوعات مانند پیانو یا ویولن بنوازند و هر روز ساعت ها تمرین کنند. انتقادات گسترده ای در سراسر ایالات متحده وجود دارد. جفری ساینفلد، استاد دانشگاه نیویورک می گوید: «این یک نوع افراطی است. لارنس سولومون، روزنامه‌نگار معروف Canada's Globe and Mail، برای نشان دادن شکست والدین چینی، آماری را نقل کرده است: «کودکان به والدینی نیاز دارند که بتوانند آنها را راهنمایی کنند، نه اینکه آنها را مجبور کنند...» او می نویسد که تنها 10 دانشمند چینی در خارج از سرزمین اصلی چین در قرن گذشته برنده جایزه نوبل شده اند. در مقابل، دانشمندان آمریکایی برنده بیش از 300 جایزه نوبل شده‌اند و یهودیان که تنها 1 درصد از جمعیت جهان را تشکیل می‌دهند، حداقل 180 (یا تقریباً یک چهارم) جوایز را دریافت کرده‌اند. با این حال، قوانین سختگیرانه امی به دخترانش کمک می کند تا در تحصیلات خود بدرخشند. خواهر بزرگتر به خاطر ارائه پیانو در تالار کارنگی شناخته شده است و خواهر کوچکتر سابقه تحصیلی عالی دارد. علاوه بر این، آمار ایالات متحده نشان می دهد که چینی-آمریکایی ها تنها 5٪ از جمعیت ایالات متحده را تشکیل می دهند، اما 20٪ از دانش آموزان مدارس آیوی لیگ را تشکیل می دهند. به همین ترتیب، چینی-کانادایی ها بیش از یک سوم از دانشجویان دو دانشگاه معروف کانادا، دانشگاه تورنتو و دانشگاه بریتیش کلمبیا را تشکیل می دهند. تحت تأثیر آموزه های کنفوسیوس، دانش آموزانی از کره و ژاپن نیز در زمینه های دانشگاهی عالی هستند. بنابراین، جایزه نوبل نباید به عنوان آموزش و پرورش یک کشور تلقی شود. هیچ فرهنگ و سنتی، چه شرقی و چه غربی، بهتر یا بدتر نیست. همین امر در مورد سیستم های آموزشی شرقی و غربی نیز صدق می کند. هر دو طرف باید استفاده از مفاهیم و معیارهای خود را برای قضاوت در مورد دیگری متوقف کنند. آنها باید جنبه های خوب سیستم های یکدیگر را بیاموزند و سوء تفاهم ها را برطرف کنند.
سوال: این گذر چگونه توسعه می یابد؟
1. با استنباط.
2. با مقایسه.
3. با استدلال.
4. با توضیح.