متن: دائه جون شهری در کره جنوبی است که من در آن متولد و بزرگ شدم. آنجا یک پارک عمومی بود. مکان بسیار محبوبی بود و من خاطرات ارزشمندی از زمان هایی که در آنجا سپری کردم دارم. معلم هایمان اغلب ما را برای پیک نیک بهاری یا پاییزی به آن پارک می بردند. وقتی هنرهای رزمی -- تائه کوان دو را یاد گرفتم، استادم معمولاً ما را به آنجا می برد تا به ما آموزش دهند. آنجا تپه ای بود که بلند نبود، با وجود اینکه خیلی جوان بودم، توانستم در عرض چهل دقیقه به قله برسم. از قله اگر روز آفتابی بود خیلی جاها را می دیدم. در بالای آن صخره‌ای بزرگ وجود داشت که به آن سنگ عقاب می‌گفتند زیرا شکل آن شبیه سر عقاب بود. روزهای خوش زیادی را آنجا گذراندیم. ما در محدوده محدود بازی مخفی کاری می کردیم و گاهی قورباغه و ماهی را در برکه می گرفتیم. وقتی احساس تشنگی می کردیم از نوشیدن آب سرد چشمه لذت می بردیم. وقتی یک پسر ده ساله بودم، معمولا صبح زود با پدرم برای ورزش به پارک می رفتم. هوا کاملاً تاریک بود، بنابراین گاهی اوقات احساس ترس می کردم، اما بعد از اینکه به رفتن به آنجا عادت کردم، از تنفس هوای تازه و شنیدن آواز پرندگان لذت بردم. اخیراً به پارک برگشتم تا خاطرات خوبی را در آنجا به یاد بیاورم. وقتی به در ورودی رسیدم، تعجب کردم، زیرا به نظر می رسید آنطور که من به یاد داشتم نیست. همه چیز در این سیزده سال از آخرین باری که آن را دیدم تغییر کرده است، اما خاطرات خوب خیلی زود بازگشتند. تقریباً می توانستم پسری را تصور کنم که با لبخندی خفیف در آنجا بازی می کند و با من دست می دهد.
سوال: نویسنده در کودکی کارهای زیر را در پارک انجام داد به جز _ .
1. تمرین هنرهای رزمی
2. بالا رفتن از تپه
3. شنا در برکه
4. بازی مخفی کاری