متن: خیلی دور از شهر یک کشاورز فقیر و همسرش زندگی می کردند. جلوی خانه آنها یک جاده خاکی کوچک بود. ماشین های بسیار کمی در این جاده تردد می کردند زیرا از شهر بسیار دور بود. در جاده خاکی، چاله بزرگی پر از آب بود. سوراخ بسیار عمیق بود، اما رانندگان در جاده نمی‌دانستند چقدر عمیق است. رانندگان همیشه داخل چاله می‌رفتند، اما هرگز بیرون نمی‌رفتند. یک روز مردی با ماشین نو در حال رانندگی در جاده بود. حفره ای را با آب دید، اما فکر نمی کرد خیلی عمیق باشد. او به داخل چاله رفت، اما نتوانست بیرون برود. مرد کشاورز را در تراکتور خود دید که در مزرعه کار می کرد و به کشاورز اشاره کرد. کشاورز با ماشین جدید به سمت مرد رفت. کشاورز پرسید: "مشکلی وجود دارد؟" مرد گفت: "بله،" ماشین من در این سوراخ گیر کرده است. می توانید به من کمک کنید؟ کشاورز گفت: «شاید.» اما من خیلی سرم شلوغ است. مرد گفت: "اگر به من کمک کنی، پولت را خواهم داد." کشاورز گفت: خوب. کشاورز با تراکتورش ماشین را از سوراخ بیرون کشید و مرد پول زیادی به او پرداخت. مرد به کشاورز نگاه کرد و گفت: "باید با بیرون کشیدن ماشین ها از این چاله روز و شب پول زیادی به دست آوری." کشاورز گفت: در واقع، نه. مرد پرسید: چرا که نه؟ سوراخ بسیار عمیق است و بسیاری از مردم گیر می‌کنند و درخواست کمک می‌کنند. اما من شبانه روز پولی در نمی‌آورم زیرا شب‌ها ماشین‌ها را بیرون نمی‌کشم. کشاورز پاسخ داد: "شب مشغول پر کردن چاله با آب هستم."
سوال: کشاورز معمولاً در شب چه می کرد؟
1. او به بیرون کشیدن ماشین ها کمک کرد.
2. پول درآورد.
3. تا سوراخ آب پر کرد
4. او در خانه خوابید.