متن: لیز خیلی وقت بود که خونریزی داشت! او در آن زمان که در یک شرکت فناوری اطلاعات کار می کردیم، نزدیک ترین همکار حرفه ای و دوست خوب من بود. اولین روزی بود که بعد از یک عمل جراحی به سر کار بازگشت و فکر کردم باید چند روز دیگر طول می‌کشید تا بهبود یابد. متوجه شدیم که نمی‌توانیم جلوی خونریزی را بگیریم، به اورژانس رفتیم و ساعت‌ها در آنجا منتظر ماندیم تا دیده شویم. پس از درمان، او را به آپارتمانم رساندم. من مجبور شدم او را در آپارتمان خود رها کنم در حالی که برای شرکت در امتحان نهایی برای یک درس بسیار مهم که داشتم می رفتم. پس از بازگشت، به این نتیجه رسیدیم که لیز در شرایط کافی برای بازگشت از آپارتمان ویرجینیای شمالی به خانه اش در مریلند قرار دارد. با اینکه نزدیک به نیمه شب بود و هر دو خسته بودیم، با این حال تصمیم گرفتیم به راه بیفتیم. متأسفانه، در قسمتی نه چندان امن از شهر، صدای ماشینم را شنیدیم که صدای عجیبی دارد و سپس در حالی که ما در حال رانندگی بودیم، به شدت می لرزید. سریع ماشین را در جاده متوقف کردم و دیدم لاستیک منفجر شده است. من که نمی دانستم چگونه لاستیک را عوض کنم و احساس ترس می کردم، داشتم سعی می کردم بفهمم که چه کاری باید انجام دهم. لیز که از از دست دادن آن همه خون در تمام روز ضعیف بود و برای شروع فقط حدود هشتاد پوند وزن داشت، بیرون آمد و سعی کرد به من کمک کند. مجبور شدم سرش فریاد بزنم تا سوار ماشین بشوم و راحت باشم. در عرض چند ثانیه یک تاکسی پشت سرمان ایستاد. مرد بزرگی ظاهر شد و شروع به راه رفتن به سمت ما کرد. احساس کردم خون از صورتم ریخت و نزدیک بود از ترس بیهوش شوم. دخترا لاستیک پنچر شده؟ او درخواست کرد. با صدایی لرزان جواب دادم: بله. در کمترین زمان، مرد لاستیک را برای ما عوض کرد و با عجله به سمت تاکسی خود برگشت. او از هر گونه پرداختی خودداری کرد و حتی نامش را هم به من نگفت. او هرگز نمی‌دانست که در آن شب چقدر به خدمات او نیاز داشتیم. و من با قلبی سپاسگزار هرگز مهربانی او را فراموش نمی کنم.
سوال: وقتی لیز در آپارتمانش بود نویسنده چه می کرد؟
1. او به دکتر مراجعه می کرد.
2. او منتظر کمک بود.
3. داشت امتحان میداد
4. او در مریلند سفر می کرد.