متن: آمریکایی ها همیشه تشنه تعطیلات بوده اند. از این گذشته، جشن بزرگ شکرگزاری یکی از قدیمی ترین سنت های کشور ما است که از خود آمریکا نیز قدیمی تر است. خوشبختانه، روحیه پشت شکرگزاری نیز هرگز تغییر نکرده است. همیشه زمان خاصی برای شکرگزاری برای نعمت های سال گذشته بوده است. جشنی که به اولین روز شکرگزاری معروف شد، در واقع یک جشن برداشت محصول بود که در دسامبر 1621 جشن گرفته شد. در آن زمان بود که ساکنان انگلیسی در پلیموث، ماساچوست، به خاطر پیشرفتی که پس از زمستان سخت در کشور جدید خود داشتند، تشکر کردند. میهمانان در میزهای بیرون از خانه اردک، بوقلمون غاز، صدف، مارماهی، ماهی، آلو وحشی، نان ذرت و سایر خوراکی ها را می خوردند. حدود 90 نفر از بومیان آمریکا نیز آمدند و پنج آهو آوردند تا به جشن اضافه کنند. این جشنواره به مدت سه روز ادامه داشت. آداب و رسوم شکرگزاری همراه با بقیه آمریکا گسترش یافت و گسترش یافت. پس از انقلاب آمریکا، جورج واشنگتن اعلام کرد که اولین روز شکرگزاری ملی در 26 نوامبر 1789 خواهد بود. با این حال، در دهه های بعدی، مردم روز شکرگزاری را به صورت محلی و بدون تاریخ رسمی جشن می گیرند. یک سردبیر مجله زنان به نام سارا جوزفا هیل می خواست این را تغییر دهد. پس از سال‌ها تلاش سخت برای جلب حمایت، او سرانجام رئیس جمهور آبراهام لینکلن را متقاعد کرد که آخرین پنجشنبه در نوامبر 1863 را به عنوان روز ملی شکرگزاری اعلام کند. 75 سال بعد تا سال 1939 که رئیس جمهور فرانکلین دی. او می خواست دوره خرید قبل از کریسمس را طولانی تر کند تا خریداران هدیه را تشویق کند و به کسب و کارها کمک کند. بنابراین کنگره تصمیم گرفت که پس از سال 1941، روز شکرگزاری یک تعطیل رسمی فدرال باشد که هر سال در چهارمین پنجشنبه نوامبر برگزار می شود. امسال روز شکرگزاری را در روز پنجشنبه 26 نوامبر جشن گرفتیم.
سوال: قسمت عمدتاً در مورد چه چیزی صحبت می کند؟
1. تاریخچه روز شکرگزاری.
2. غذا در روز شکرگزاری
3. معنی شکرگزاری.
4. فعالیت های روز شکرگزاری