متن: همه می دانند که کلمات می توانند حامل پیام باشند. مردم با کلمات ارتباط برقرار می کنند. کتاب‌ها، مجلات، تلویزیون، رادیو و فیلم‌ها همگی به ما کمک می‌کنند بدانیم در دنیا چه می‌گذرد و مردم به چه چیزی فکر می‌کنند. آیا فکر می کنید می توانید بدون کلمات ارتباط برقرار کنید؟ یک لبخند روی صورت شما نشان می دهد که شما خوشحال یا دوستانه هستید. اشک در چشمان شما به دیگران می گوید که شما غمگین هستید. وقتی دستتان را در کلاس بالا می‌آورید، معلم می‌داند که می‌خواهید چیزی بگویید یا سؤالی بپرسید. سرت را تکان می دهی و مردم می دانند که «نه» می گویی. شما سر تکان می دهید و مردم می دانند که دارید "بله" می گویید. چیزهای دیگر نیز می توانند حامل پیام باشند. به عنوان مثال، تابلویی در ایستگاه اتوبوس به شما کمک می کند تا بدانید با کدام اتوبوس بروید. تابلویی روی دیوار مدرسه به شما کمک می کند تا کتابخانه را پیدا کنید. تابلوهای روی درها به شما می گویند که کجا وارد یا خارج شوید. آیا تا به حال متوجه شده اید که علائم زیادی در اطراف شما وجود دارد و همیشه از آنها پیام دریافت می کنید؟ مردم می توانند به طرق مختلف بدون کلام ارتباط برقرار کنند. به عنوان مثال، یک هنرمند می تواند از نقاشی های خود برای گفتن کوه ها، دریاها و بسیاری چیزهای دیگر استفاده کند.
سوال: کدام یک از موارد زیر راهی برای ارتباط بدون کلام نیست؟
1. یک فریاد برای کمک
2. لبخند بر لبان شماست
3. چهره سازی
4. تکان دادن سر