متن: انگیزه برندگان جایزه نوبل ادبیات رابیندرانات تاگور (1913): «به دلیل شعر عمیق حساس، تازه و زیبا، با مهارت کامل، اندیشه شاعرانه خود را که به زبان انگلیسی خودش بیان می کند، بخشی از ادبیات جهان قرار داده است. غرب» ویلیام فاکنر (1949) انگیزه جایزه: «به خاطر سهم قدرتمند و هنری منحصر به فردش در رمان مدرن آمریکایی» انگیزه جایزه ارنست میلر همینگوی (1954): «برای تسلط او در هنر روایت، که اخیراً در The Old نشان داده شد. انسان و دریا" جان اشتاین بک (1962) انگیزه جایزه: "به خاطر نوشته های واقع گرایانه و تخیلی او، ترکیبی از طنز دلسوزانه و ادراک اجتماعی دقیق" سر وینستون لئونارد اسپنسر چرچیل (1953) انگیزه جایزه: "به خاطر تسلط او در مسائل تاریخی و توصیف بیوگرافی و همچنین برای مهارت های گفتاری درخشان در دفاع از ارزش های اصیل انسانی" کلود سیمون (1985) انگیزه جایزه: "کسی که در رمان خود خلاقیت شاعر و نقاش را با آگاهی عمیق از زمان در توصیف وضعیت انسانی ترکیب می کند" مو یان (2012) انگیزه جایزه: "او، با رئالیسم رویایی، داستان های عامیانه، تاریخ و معاصر را ترکیب می کند". باب دیلن (2016) انگیزه جایزه: "برای خلق عبارات شاعرانه جدید در سنت بزرگ آهنگ آمریکایی"
سوال: چه کسی تجربه واقعی زندگی را در آثار تاریخی خود توصیف کرد؟
1. جان اشتاین بک
2. مو یان.
3. ارنست همینگوی.
4. وینستون چرچیل.