متن: نه تلویزیون، نه رادیو، نه مجلات، نه کتاب و نه هیچ رسانه دیگری نمی توانند با روزنامه ها از نظر عمق و وسعت پوشش مطابقت داشته باشند. در واقع، همه این رسانه‌ها خود به روزنامه‌ها وابسته هستند تا اطلاعاتی را برای آنها بیاورند که سپس آنها را پردازش و به عنوان برند خبری خود توزیع می‌کنند. اکنون بسیاری از روزنامه ها درگیر مبارزه برای بقا هستند. اگر آنها ببازند - که به هیچ وجه غیرممکن نیست - همه ما باختیم. وظیفه بزرگ سردبیران و ناشران این است که به چالش رقابتی ناشی از اخبار آنلاین پاسخ دهند و در عین حال از اخبار آنلاین خود برای افزایش سود خود استفاده کنند. تا کنون، آنها راه هموار و مطمئنی برای انجام این کار پیدا نکرده اند. بنابراین آنها مقداری دیگر را کاهش دادند تا سود ببرند. کاهش اندازه ای که آنها انجام می دهند در برخی موارد خطرناک و در موارد دیگر بدون در نظر گرفتن نتایج است. با هر برش، ناشران خستگی ناپذیر استدلال می کنند که خوانندگان حتی تفاوت را نمی دانند. مشکل اینجاست که وقتی مشتریان متوجه شوند که پول کمتری دریافت می‌کنند، خیلی دیر خواهد بود – برای توجه به کاهش تعداد خوانندگان خیلی دیر است. البته سایر کاهش‌های بزرگ مربوط به کارکنان است. قربانیان مسن ترین و باتجربه ترین کارگران خواهند بود زیرا بالاترین دستمزد را دارند. در حالی که خستگی زیادی در بین آنها وجود دارد، استعدادهای زیادی نیز وجود دارد. هنگامی که کارکنان با تجربه به تعداد زیادی ترک می کنند - همانطور که اغلب اکنون انجام می دهند - روزنامه حافظه حرفه ای بسیار خوبی را از دست می دهد. اما بازنده واقعی خوانندگانی هستند که ناگهان بینش هایی را که فقط خبرنگاران باتجربه می توانند به ارمغان بیاورند، ربوده اند. در مورد آینده، حداقل یک نشانه بزرگ و روشن وجود دارد: جوانان باهوش علیرغم تقاضاهای بالا و دستمزد متوسط، همچنان در جستجوی فوری شغل به سمت روزنامه نگاری سرازیر خواهند شد.
سوال: با توجه به این قسمت، کدام یک از موارد زیر می تواند نگرش نویسنده را نسبت به راه هایی که ویراستاران و ناشران برای کسب سود در پیش گرفته اند را به بهترین شکل توصیف کند؟
1. نویسنده هیچ اعتراضی ندارد.
2. نویسنده مخالف آنهاست.
3. نویسنده آن را به وضوح نشان نداده است.
4. نویسنده آنها را منطقی می داند.