متن: اخیراً، یک مورد تقریباً واقعی از اخلاق قایق نجات رخ داده است. در 4 آگوست، گراهام و شریل آنلی هنگام قایق سواری در سواحل آفریقای جنوبی به سنگ برخورد کردند. وقتی قایق تهدید به غرق شدن کرد، شوهر پیاده شد، اما همسرش در قایق گرفتار شد. گراهام به جای اینکه همسرش را آزاد کند و او را به ساحل برساند، رزی، سگ خانگی آنها را گرفت. گراهام با رزی سالم و سلامت به سراغ شریل رفت. همه حالشون خوبه این یک داستان عالی است، اما به نظر من چندان ارزش خبری نیست. اخبار قرار است در مورد چیزی نسبتاً منحصر به فرد باشد، و تحقیقات اخیر نشان می دهد که در شرایط مناسب، بسیاری از افراد نیز ابتدا رزی خود را می گرفتند. ما روابط عجیبی با حیوانات خانگی خود داریم. ما حیوانات خانگی خود را با ستایش و مراقبت های بهداشتی بهتر از میلیاردها نفر تجلیل می کنیم. ما با حیوانات خانگی با همان صدای بلندی که برای نوزادان استفاده می کنیم صحبت می کنیم. به عنوان نمونه ای افراطی از احساسات ما در مورد حیوانات خانگی، نازی ها قوانین سختگیرانه ای داشتند که رفتار انسانی با حیوانات خانگی یهودیانی که به اردوگاه های مرگ فرستاده می شدند را تضمین می کرد. مقاله اخیر دانشگاه جورج ریجنتز این درگیری انسان با حیوانات خانگی را به میزان شگفت انگیزی نشان می دهد. به شرکت کنندگان در این مطالعه وضعیتی گفته شد که در آن یک اتوبوس خارج از کنترل است و یک سگ و یک انسان را به زیر می‌برد. کدام را پس انداز می کنید؟ با پاسخ بیش از 500 نفر، پاسخ این بود که بستگی دارد: چه نوع انسان و چه نوع سگ؟ همه به جای یک سگ عجیب، برادر، پدربزرگ و مادربزرگ یا دوست صمیمی را نجات می دهند. اما زمانی که مردم سگ خود را در مقایسه با افرادی که کمتر با آنها ارتباط دارند - یک پسر عموی دور یا یک غریبه در زادگاه - در نظر گرفتند، رای به نفع نجات سگ به میان آمد. تا سگشان را از دست یک گردشگر خارجی نجات دهند. چنین یافته ای به چه معناست؟ اول اینکه اگر در کشور دیگری با اتوبوسی که روی شما سوار شده و یک سگ بامزه را ببینید، شانس شما چندان خوب نیست. اما به چیز عمیق‌تری نیز اشاره می‌کند: نگرش بی‌سابقه ما نسبت به حیوانات، که با تولد جوامع انسانی در قرن نوزدهم آغاز شد. ما افرادی را زندانی می کنیم که از حیوانات سوء استفاده می کنند، خود را در قایق های بین نهنگ ها و نهنگ ها در معرض خطر قرار می دهیم و با بامبی و مادرش ابراز همدردی می کنیم. ما می‌توانیم با یک حیوان همدلی کنیم و درد آن را مانند هیچ گونه دیگری احساس کنیم. اما بیایید زیاد به خودمان افتخار نکنیم. همانطور که این مطالعه و بسیاری از تاریخچه ما نشان می دهد، ما در مورد اینکه چگونه انسان دوستی خود را به انسان های دیگر گسترش دهیم، بسیار گزینشی هستیم.
سوال: نویسنده عمدتاً برای چه چیزی استدلال می کند؟
1. حیوانات خانگی برای ما انسان ها اهمیت زیادی دارند.
2. ما باید در مورد نگرش خود نسبت به حیوانات و انسان تجدید نظر کنیم.
3. این نوعی انسان است که انسان دوستی را به حیوانات تعمیم دهد.
4. هنگام نشان دادن نگرش نسبت به سایر انسانها باید انتخابگر باشیم.