متن: محیط چقدر می تواند بر هوش تأثیر بگذارد؟ در یک مطالعه، افزایش چشمگیر ضریب هوشی در 25 کودک رخ داد که از یتیم خانه به محیط‌های محرک‌تر (،) منتقل شدند. بعداً، این کودکان عقب مانده توسط والدینی که به آنها محبت، خانواده و محیط خانه مهیج بخشیدند به فرزندی پذیرفتند. کودکان به طور متوسط 29 امتیاز IQ کسب کردند. برای یک کودک، این افزایش 58 امتیاز شگفت انگیز بود. گروه دوم. کودکانی که در ابتدا کمتر «عقب‌مانده» بودند، که در یتیم خانه ماندند، به طور متوسط 26 امتیاز IQ از دست دادند. نتایج دلگرم‌کننده دیگری را می‌توان در برنامه‌های آموزشی دوران کودکی یافت، که تجارب فکری تحریک‌کننده‌ای را برای کودکان محروم فراهم می‌کند. در یک مطالعه، به کودکان خانواده‌های کم‌درآمد از اوایل دوران نوزادی تا پیش‌دبستانی، محیط‌های غنی‌تری داده شد. در سن 2 سالگی نمرات IQ آن‌ها از قبل بالاتر بود. از آنهایی که در گروه کنترل بودند. مهمتر از آن، هفت سال بعد هنوز 5 امتیاز بالاتر بودند. برنامه‌های غنی‌سازی با کیفیت بالا مانند Head Start می‌تواند از عقب افتادن کودکان در مدرسه جلوگیری کند. یک اثر زیست محیطی چشمگیر این واقعیت است که 14 کشور در طول 30 سال گذشته میانگین افزایش بهره هوشی بین 5 تا 25 امتیاز را نشان داده اند. به احتمال زیاد این دستاوردها منعکس کننده نیروهای محیطی، مانند بهبود آموزش، تغذیه، و زندگی در یک جامعه پیچیده تکنولوژیکی است.
سوال: ایده اصلی این قسمت چیست؟
1. کودکان عقب مانده نمی توانند ضریب هوشی خود را بهبود بخشند.
2. یتیم خانه ها پر از کودکان عقب مانده ذهنی است.
3. عوامل محیطی بر ضریب هوشی کودک تأثیر می گذارد.
4. برنامه های آموزشی دوران کودکی مهم هستند.