متن: توماس جفرسون، سومین رئیس جمهور ایالات متحده، نویسنده ای خوب و خستگی ناپذیر بود و «اعلامیه استقلال» را نوشت. چیزهای زیادی می توانیم از او بیاموزیم. اینها چند موردی است که ایشان فرمودند و نوشتند: برو ببین. جفرسون بر این باور بود که انسان آزاد علاوه بر کتاب، از منابع زیادی دانش به دست می آورد و تحقیق شخصی نیز مهم است. خودت قضاوت کن جفرسون از پذیرش نظرات دیگران بدون تفکر دقیق خودداری کرد. او خطاب به برادرزاده اش نوشت: «نه چیزی را باور کن و نه رد کن. از همه یاد بگیر جفرسون یک بار به ملاقات نجیب زاده فرانسوی، لافایت، رفت و به او گفت: "شما باید مانند من به خانه مردم بروید، به دیگ های آشپزی آنها نگاه کنید و نان آنها را بخورید. اگر فقط این کار را انجام دهید، ممکن است بفهمید که چرا مردم ناراضی هستند. "آنچه را که فکر می کنید درست است انجام دهید. در یک کشور آزاد، افکار متضاد همیشه وجود خواهد داشت و این منبع قدرت است. این توافق بی چون و چرا نیست، بلکه درگیری است که آزادی را زنده نگه می دارد. اگرچه جفرسون سال‌ها مورد انتقاد شدید قرار داشت، اما هرگز به منتقدان خود پاسخی نداد. او فلسفه خود را اینگونه بیان کرد: "هر سوالی دو طرف دارد. اگر یک طرف را با تصمیم بگیرید و به آن عمل کنید، کسانی که طرف دیگر را می گیرند، مسلماً از عملکرد شما رنجیده می شوند." به آینده اعتماد کنید و به جوانان اعتماد کنید. جفرسون احساس می کرد که هرگز نباید به آداب و رسومی که سودمندی خود را از دست داده اند زنجیر کرد. "زمین متعلق به نسل زنده است." او نه از ایده های جدید می ترسید و نه از آینده می ترسید. "چقدر درد ناشی از بدی هایی است که هرگز اتفاق نیفتاده است؟" او گفت: "من انتظار بهترین ها را دارم، نه بدترین ها."
سوال: جفرسون مصمم بود هرگز به منتقدانش پاسخ ندهد زیرا _ .
1. او معتقد بود که سکوت منبع قدرت است
2. او فکر می کرد که دفاع از ایده های آشکارا درست بی فایده است
3. او به جای توافق بی چون و چرا به تعارض اعتقاد داشت
4. او می‌دانست که هر چه بیشتر بگوید، مردم بیشتری از او رنجیده می‌شوند