متن: همانطور که دیدیم، تمرکز مراقبت های پزشکی در جامعه ما از درمان بیماری به پیشگیری از بیماری تغییر کرده است - به ویژه از نظر تغییر بسیاری از رفتارهای ناسالم ما، مانند عادات غذایی نادرست، سیگار کشیدن و ورزش نکردن. خط فکری درگیر در این تغییر را می توان بیشتر دنبال کرد. فردی را تصور کنید که وزن مناسبی دارد، اما غذاهای بسیار مغذی نمی خورد، احساس خوبی دارد، اما فقط گاهی ورزش می کند، هر روز سر کار می رود، اما کارگر برجسته ای نیست، که اکثر شب ها در خانه چند آبجو می نوشد. در حالت مستی رانندگی نمی کند و درد قفسه سینه یا شمارش خون غیر طبیعی ندارد، اما زیاد می خوابد و اغلب احساس خستگی می کند. این شخص بیمار نیست. او حتی ممکن است در معرض خطر بیماری خاصی نباشد. اما می توانیم تصور کنیم که این فرد می تواند بسیار سالم تر باشد. رشته پزشکی به طور سنتی بین فردی که صرفاً «بیمار نیست» و فردی که از سلامتی عالی برخوردار است و به نیازهای خاص بدن توجه دارد، تمایز قایل نشده است. هر دو نوع را به سادگی "خوب" نامیده اند. با این حال، در سال های اخیر، برخی از متخصصان سلامت شروع به استفاده از اصطلاحات "خوب" و "سلامتی" تنها برای کسانی کرده اند که فعالانه برای حفظ و بهبود سلامت خود تلاش می کنند. افرادی که خوب هستند به تغذیه و ورزش اهمیت می دهند و وضعیت بدن خود را زیر نظر دارند. مهمتر از همه، شاید افرادی که خوب هستند، مسئولیت فعال در مورد تمام مسائل مربوط به سلامت خود را بر عهده می گیرند. حتی افرادی که دارای یک بیماری یا معلولیت جسمی هستند ممکن است در این مفهوم جدید "خوب" باشند، اگر تلاش کنند تا بهترین سلامت ممکن را در مواجهه با محدودیت های جسمی خود حفظ کنند. شاید بهتر باشد "سلامتی" را نه به عنوان وضعیتی که مردم می توانند به آن دست یابند، بلکه به عنوان یک ایده آل که مردم می توانند برای آن تلاش کنند تلقی شود. افرادی که حالشان خوب است احتمالاً بهتر می توانند در برابر بیماری مقاومت کنند و در هنگام بروز بیماری با آن مبارزه کنند. و با تمرکز بر روش‌های سالم زندگی، مفهوم تندرستی می‌تواند تأثیر مفیدی بر روش‌های مواجهه افراد با چالش‌های زندگی روزمره داشته باشد.
سوال: با توجه به آنچه نویسنده از آن حمایت می کند، کدام یک از گروه های زیر سالم در نظر گرفته می شوند؟
1. افرادی که دارای عضلات قوی و همچنین اندام باریک هستند.
2. افرادی که در حال حاضر هیچ علامتی از بیماری را تجربه نمی کنند.
3. افرادی که سعی می کنند بدون توجه به محدودیت های خود تا حد امکان باشند.
4. افرادی که حتی بدون مراجعه به مراقبت های پزشکی می توانند از بیماری بهبود یابند.