متن: ناپلئون، به عنوان شخصیتی در جنگ و صلح تولستوی، بیش از یک بار به عنوان «دستان کوچک چاق» توصیف شده است. او «خوب یا محکم بر اسب نمی نشیند». گفته می شود که او "کم جثه"، با "پاهای کوتاه" و "شکم گرد" است. موضوع در اینجا صحت توصیف تولستوی نیست - به نظر می رسد نه چندان دور از گزارش های تاریخی، بلکه انتخاب حقایق اوست: چیزهای دیگری که می توان درباره این مرد گفت، گفته نشده است. قرار است تفاوت یک فرمانده متخاصم را در بدن یک فرانسوی کوچک چاق درک کنیم. ناپلئون تولستوی می‌تواند هر مردی باشد که در خیابان‌ها پرسه می‌زند و کمی پودر تنباکو به دماغش می‌ریزد - و نکته اینجاست. این راهی است که رمان نویس برای نشان دادن ماهیت اخلاقی یک شخصیت از آن استفاده می کند. و معلوم شد که همانطور که تولستوی می گوید، ناپلئون مردی دیوانه است. در صحنه ای از کتاب سوم جنگ و صلح، که جنگ ها به سال حساس 1812 رسیده است، ناپلئون نماینده ای از تزار دریافت می کند که با شرایط صلح آمده است. ناپلئون بسیار عصبانی است: آیا او ارتش بیشتری ندارد؟ او، نه تزار، کسی است که شرایط را می سازد. اگر ارتشش متوقف شود، او تمام اروپا را نابود خواهد کرد. این همان چیزی است که با درگیر کردن من در جنگ به دست خواهید آورد! او داد می زند. و سپس، تولستوی می نویسد، ناپلئون "چندین بار بی صدا در اتاق بالا و پایین رفت و شانه های چاقش به سرعت حرکت کرد". هنوز هم بعد، ناپلئون پس از بررسی ارتش خود در میان جمعیت تشویق کننده، روس متزلزل را به شام دعوت می کند. تولستوی می نویسد: «او دستش را به سمت صورت روسی برد و با گرفتن گوش او به آرامی آن را کشید...». کشیدن گوش توسط امپراتور بزرگترین افتخار و نشان لطف در دربار فرانسه به حساب می آمد. _خب خب چرا چیزی نمیگی؟ او گفت، گویی در حضور او مضحک است که به کسی جز خودش، ناپلئون، احترام بگذارد. تولستوی تحقیقات خود را انجام داد، اما ترکیب آن متعلق به خودش است.
سوال: جمله آخر متن به چه معناست؟
1. یک نویسنده مجبور نیست به یافته های خود وفادار باشد.
2. یک نویسنده ممکن است به شیوه خودش درباره یک قهرمان بنویسد.
3. یک نویسنده ممکن است در قبال آنچه می نویسد مسئول نباشد.
4. یک نویسنده به سختی آزادی عمل برای نشان دادن احساسات خود را دارد.