متن: پدرم عاشق سکه‌ها بود، به‌ویژه آنهایی که ساقه‌های زیبای گندم را در اطراف هر طرف یک سنت در پشت خمیده بودند. این سکه هایی بود که او در دوران رکود با آنها بزرگ شد. در کودکی با بابا به پیاده روی می رفتم و در طول راه سکه ها را جاسوسی می کردم - یک پنی اینجا، یک سکه آنجا. هر وقت یک سکه برداشتم، او می‌پرسید: «گندم است؟» وقتی یکی از آن سکه‌های ویژه تولید شده بین سال‌های 1909 تا 1958 یعنی سال تولد من را پیدا کردیم، همیشه او را به وجد می‌آورد. یک صبح یکشنبه خاکستری در زمستان، اندکی پس از مرگ پدرم در سال 2002، در خیابان پنجم قدم می زدم و احساس می کردم _ . خودم را در مقابل کلیسایی دیدم که زمانی پدر در آن کار می کرد. به گرمی به من نشان داده شد و به سمت صندلی هدایت شدم. با شنیدن آهنگ مورد علاقه پدر، "قلعه قدرتمند خدای ماست"، اشک ریختم. ما آن را در تشییع جنازه اش خوانده بودیم. بعد از خدمت، من با کشیش دست دادم و به پیاده رو رفتم - و یک پنی بود. خم شدم تا آن را بردارم، برگرداندم و مطمئناً گندم بود. سال 1944، سالی که پدرم در یک کشتی در اقیانوس آرام جنوبی خدمت می کرد. که آن را شروع کرد. ناگهان سکه های گندم در پیاده روهای نیویورک در همه جا شروع به چرخش کردند. من بیشتر سال های مهم را گرفتم: سال تولدش، سال تولد مامانم، سالی که از دانشگاه فارغ التحصیل شد، سالی که با مادرم آشنا شد، سالی که ازدواج کردند، سالی که خواهرم به دنیا آمد. اما افسوس، هیچ پنی گندم 1958 - سال من، آخرین سالی که آنها ساخته شدند. یکشنبه بعد، بعد از مراسم، داشتم از خیابان پنجم بالا می رفتم و یک پنی را در وسط یک گذرگاه دیدم. اوه، نه، خیابان شلوغی بود، تاکسی‌ها با سرعت بالا می‌رفتند - آیا باید ریسک کنم؟ فقط باید می گرفتمش یک گندم! اما سکه فرسوده شده بود و من نتوانستم تاریخ را بخوانم. به خانه که رسیدم عینکم را بیرون آوردم و به سمت نور بردم. تولد من بود! من در سال بعد از مرگ پدرم 21 پنی گندم در خیابان های منهتن پیدا کردم و فکر نمی کنم این تصادفی باشد.
سوال: پدر نویسنده عاشق سکه با گندم بود زیرا _ .
1. وقتی برای اولین بار آن را دید، شروع به دوست داشتن آن کرد
2. وقتی گندم را دید به دوران رکود فکر کرد
3. وقتی جوان بود، با گندم پول زیادی داشت
4. وقتی او کودک بود، هرگز یک سکه با گندم دریافت نکرد