متن: رشد بچه میمون در بدو تولد بسیار بیشتر از نوزاد انسان است. تقریباً از لحظه تولد، بچه میمون می تواند به اطراف حرکت کند و مادرش را محکم بگیرد. در چند روز اول زندگی، نوزاد تقریباً به هر جسم بزرگ، گرم و نرمی در محیط خود نزدیک می‌شود و آن را نگه می‌دارد، به خصوص اگر آن شی به او شیر هم بدهد. با این حال، پس از یک هفته یا بیشتر، بچه میمون شروع به دوری از افراد تازه وارد می کند و توجه خود را به "مادر" معطوف می کند ------ مادر واقعی یا جانشین مادر. در دو هفته اول زندگی، گرما شاید مهمترین چیزی است که یک مادر میمون باید به نوزادش بدهد. هارلوها، زوجی که هر دو روانشناس هستند، با پیشنهاد دادن دو نوع جایگزین برای مادر به بچه میمون ها این حقیقت را کشف کردند ---- یکی با پارچه و دیگری از سیم خالی. اگر دمای دو مادر مصنوعی هر دو یکسان بود، میمون‌های کوچک همیشه مادر پارچه‌ای را ترجیح می‌دادند. با این حال، اگر مدل سیمی گرم می‌شد، در حالی که مدل پارچه‌ای خنک بود، برای دو هفته اول پس از زایمان، بچه میمون‌ها جایگزین‌های مادر سیم گرم را به عنوان مورد علاقه خود انتخاب می‌کردند. پس از آن آنها عوض شدند و بیشتر وقت خود را روی مادر پارچه ای راحت تر سپری کردند. چرا پارچه به سیم لخت ترجیح داده می شود؟ گاهی اوقات که هارلوها آن را راحتی تماس می نامیدند، به نظر می رسد پاسخی باشد، و قدرتمندترین تأثیر آن است. بچه میمون ها بیشتر وقت خود را صرف مالیدن به پوست مادرشان می کنند و تا جایی که می توانند خود را در تماس نزدیک با والدین قرار می دهند. هرگاه حیوان جوان بترسد، مزاحم یا آزرده شود، معمولاً به سمت مادرش می رود و خود را به بدن او می مالد. سیم مانند پارچه نرم "مالش" نمی شود. به نظر می رسد "راحتی در تماس" طولانی مدت با مادر پارچه ای به نوزادان اعتماد به نفس می دهد و برای آنها بسیار بیشتر از گرما یا شیر مفید است. به گفته هارلوها، کیفیت اصلی عشق نوزاد به مادرش اعتماد است. اگر کودک را بدون مادرش در اتاق بازی ناآشنا قرار دهند، کودک اسباب‌بازی‌ها را هر چقدر هم که جالب باشند نادیده می‌گیرد. از وحشت فریاد می زند و به صورت یک توپ کوچک پشمالو جمع می شود. اگر مادر پارچه‌ای او اکنون وارد اتاق بازی شود، نوزاد به سمت آن می‌رود و تا آخر عمر آن را نگه می‌دارد. پس از چند دقیقه راحتی تماس، بدیهی است که احساس امنیت بیشتری می کند. سپس از جانشین مادر پایین می‌آید و شروع به کشف اسباب‌بازی‌ها می‌کند، اما اغلب برای در آغوش گرفتن عمیق به عقب برمی‌گردد تا مطمئن شود که مادرش هنوز آنجاست و همه چیز خوب است. ذره ذره ترسش از محیط جدید از بین می رود و زمان بیشتری را صرف بازی با اسباب بازی ها می کند و زمان کمتری را برای نگه داشتن مادرش می گذراند.
سوال: می توان چنین استنباط کرد که وقتی بچه میمون احساس امنیت کرد، _ .
1. هنگام کاوش اسباب‌بازی‌ها، اغلب برای در آغوش گرفتن عمیق به عقب برمی‌گردد
2. برای دریافت پاداش زمان بیشتری را صرف فریاد زدن می کند
3. اگرچه اسباب بازی ها جالب هستند، کمتر جذب آنها می شود
4. کمتر به این اهمیت می دهد که آیا مادرش هنوز در اطراف است یا خیر