متن: چند سال پیش با دوستم در هواپیما بودیم و منتظر بلند شدن هواپیما بودم. صدای خلبان در سراسر هواپیما شنیده شد: "خانم ها و آقایان بابت تاخیر متاسفم. موتورهای ما کار نمی کنند. می خواهیم آنها را پرش کنیم. وقتی آنها را به حرکت درآوریم، در هوا بلند می شویم و ببین چه اتفاقی افتاده." این تمام چیزی بود که او گفت. "ببین چه اتفاقی افتاده؟" آیا نباید برنامه ای بهتر از این می داشتیم؟ در آن نقطه. فقط میتونستم عصبی بخندم. یک زن شروع کرد به گریه کردن: "اوه نه! داریم تصادف می کنیم!" آه های ناامیدی و اضطراب می آمد و ما هنوز بلند نشده بودیم. خلبان حتی ناراضی به نظر می رسید. او به ما گفت که یک موتور ما دو برابر کار می کند. زمان، و نقشه او این بود که در هوا بلند شود و ببیند چه اتفاقی می‌افتد! سپس ما این کار را کردیم. ما در هوا بلند شدیم، و چه شد؟ در حالی که همه در هواپیما نفس راحتی کشیدند. در حالی که من ترجیح می‌دهم بهتر برنامه‌ریزی کنم تا اینکه «ببینم چه اتفاقی می‌افتد» در مورد پرواز، این واقعاً ایده بدی برای زندگی نیست. خیلی اوقات، مردم تلاش نمی‌کنند به اهداف خود برسند فقط به این دلیل که آنها یک نتیجه تضمین شده ندارند. اما موفقیت هرگز تضمین نمی شود. بهترین کاری که می توانید انجام دهید این است که فقط روی هوا بلند شوید و ببینید چه اتفاقی می افتد. اگر تلاش شما برای ایجاد یک تجارت است، پس در هوا بلند شو و ببین چه اتفاقی می‌افتد، همه دلایلی که نمی‌توانی را به خودت نده. شما هرگز نمی خواهید! اگر هدف شما شروع یک دوستی است، "سلام" بگویید، روی هوا بلند شوید و ببینید چه می شود! نتایج می تواند بسیار ارزشمند باشد. اگر هدف شما یادگیری یک مهارت جدید است، در هوا بلند شوید و ببینید چه اتفاقی می افتد! شاید آنقدرها هم که فکر می کنید سخت نباشد. این می تواند سرگرم کننده باشد! هنگام سفر، امیدوارم خلبان من برنامه دقیق تری نسبت به "ببینیم چه اتفاقی می افتد" داشته باشد. اما در زندگی، اصلا استراتژی بدی نیست.
سوال: واکنش مسافران هنگام ورود به نورفولک چه بود؟
1. تشکر کردند و خیالشان راحت شد.
2. آنها برای عملکرد صحیح خلبان تشویق می کردند.
3. آنها شکایت کردند که هواپیما به اندازه کافی ایمن نیست
4. آن ها طوری از هواپیما خارج شدند که انگار هیچ اتفاقی نیفتاده است.