متن: حدود 1500 سال پیش ژاپنی ها بسیاری از جنبه های فرهنگ چینی را وارد کردند: سیستم نوشتاری، نهادهای سیاسی، و شاید مهمترین آنها، بودیسم. از کشیشان بودایی انتظار می رفت که فقط سبزیجات بخورند و توفو که از دانه سویا تهیه می شد، غذای بسیار مهمی در رژیم غذایی آنها بود. زمانی که بودیسم از چین معرفی شد، توفو نیز به ژاپن آورده شد. توفو به طرق مختلف در چین و ژاپن توسعه یافت. در حالی که چینی ها اغلب طعم توفو را با مخلوط کردن آن با سبزیجات یا گوشت با طعم قوی تغییر می دادند، ژاپنی ها ترجیح می دادند فقط با استفاده از یک سس ساده آن را بخورند. حتی در حال حاضر، پخت و پز سنتی ژاپنی لذیذ اصلی توفو را حفظ می کند، اگرچه نحوه سرو آن ممکن است فصل به فصل تغییر کند. به عنوان مثال، در تابستان به سادگی سرد سرو می شود، در حالی که در زمستان اغلب به عنوان بخشی از یک غذای گرم مصرف می شود. سویا در قرن هجدهم به غرب معرفی شد، اما توجه چندانی به آن نشد. فقط دانشمندان ارزش غذایی بالای آن را تشخیص دادند. در طول جنگ جهانی دوم، زمانی که گوشت با کمبود مواجه بود، دولت آمریکا مردم آمریکا را به خوردن محصولات سویا تشویق کرد. با این حال، آنها هرگز محبوبیت زیادی پیدا نکردند و پس از جنگ، علاقه به آنها کاهش یافت. به دلیل اینکه عرضه گوشت دوباره فراوان شد، خاموش شد. در سال های اخیر، مردم غرب به طور فزاینده ای از خطرات خوردن بیش از حد چربی حیوانی آگاه شده اند و در نتیجه، بیشتر و بیشتر به محصولات سویا روی آورده اند. این عمدتاً به این دلیل است که سویا تقریباً همان ارزش غذایی گوشت را فراهم می کند و علاوه بر آن بسیار مفیدتر است. بسیاری از مارگارین، روغن سالاد و روغن پخت و پز در حال حاضر از روغن سویا تولید می شود. به انسان
سوال: توفو همراه با بودیسم به ژاپن آمد زیرا _ .
1. کشیش های بودایی به جای سبزیجات توفو می خوردند
2. این یک غذای بسیار مهم در رژیم غذایی کشیشان بودایی بود
3. دین همراه با نهادهای سیاسی به ژاپن آمد
4. مذهب مهمترین جنبه فرهنگ چینی بود