متن: تصور می شود که گریه به سختی فعالیتی است که توسط جامعه تشویق می شود. اشک، خواه از غم، خشم یا شادی باشد، معمولاً آمریکایی ها را احساس ناراحتی و خجالت می کند. اشکی که می ریزد احتمالاً عذرخواهی می کند، حتی زمانی که یک فاجعه بزرگ علت آن بوده است. ناظر اشک احتمالاً هر کاری که ممکن است انجام می دهد تا به اشک های عاطفی پایان دهد. اما با قضاوت از مطالعات اخیر درباره رفتار گریه کردن، گریه کردن اغلب نامناسب است و حتی ممکن است نتیجه معکوس داشته باشد. انسان ها تنها حیواناتی هستند که به وضوح اشک های عاطفی می ریزند. از آنجایی که تکامل منجر به پاسخ‌های فیزیولوژیکی بی‌هدف کمی شده است، منطقی است که فرض کنیم گریه یک یا چند عملکرد دارد که بقا را افزایش می‌دهد. اگرچه برخی از ناظران پیشنهاد کرده اند که گریه راهی برای درخواست کمک از دیگران است (همانطور که کودک گریه می کند ممکن است از مادرش باشد)، ریختن اشک به سختی برای کمک گرفتن ضروری است. گریه های آوازی کاملاً کافی بود، بیشتر از اشک برای جلب توجه. بنابراین، به نظر می رسد، باید چیز خاصی در مورد خود اشک وجود داشته باشد. در واقع، مطالعات جدید نشان می‌دهد که اشک‌های احساسی ممکن است نقش مستقیمی در کاهش استرس داشته باشند، محققان دانشگاه مینه‌سوتا که در حال مطالعه ترکیب شیمیایی اشک هستند، اخیراً دو ماده شیمیایی مهم را از اشک‌های احساسی جدا کرده‌اند. هر دو ماده شیمیایی فقط در اشک هایی که در پاسخ به احساسات ریخته می شوند یافت می شوند. اشک ریخته شده به دلیل قرار گرفتن در معرض پیاز خرد شده حاوی چنین ماده ای نیست. محققان دیگری در حال بررسی سودمندی اشک به عنوان وسیله ای برای تشخیص بیماری های انسان و نظارت بر داروها هستند. دکتر پیتر کاستل و همکارانش در آزمایشگاه آنالیز پستان دانشگاه تولان گزارش می دهند که می توانند از اشک برای تشخیص سوء مصرف مواد مخدر، مطالعه علل سندرم "خشکی چشم" و اثرات جراحی چشم و شاید حتی برای اندازه گیری قرار گرفتن در معرض آلاینده های محیطی استفاده کنند. .
سوال: از این قسمت می توان نتیجه گرفت که _ .
1. اشک ریختن برای مردم غیر طبیعی است
2. ما می توانیم با ریختن اشک استرس خود را کاهش دهیم
3. اشک ریزان با گریه بلند نمی توانند کمک بگیرند
4. برخلاف حیوانات، انسان ها می توانند برای بقا اشک بریزند