متن: نجار روستای ما، جان هیل، یک روز آمد و برای همسرم میز ناهارخوری درست کرد. او آن را به اندازه ای درست کرد که فضای بین دو پنجره را پر کند. آن شب وقتی به خانه رسیدم، جان در حال نوشیدن یک فنجان چای بود و صورت حسابش را برای کار می نوشت. همسرم به آرامی به من گفت: امروز نهمین فنجان چای اوست. اما او با صدای بلند گفت: میز زیبایی است عزیزم، اینطور نیست؟ "وقتی صورتحساب را ببینم در مورد آن تصمیم خواهم گرفت." خواندم: یک میز ناهار خوری، 10 نوامبر 1989. هزینه چوب: 17.00 دلار رنگ: 1.50 دلار کار: 8 ساعت (1 دلار در ساعت) 8.00 دلار مجموع: 36.50 دلار زمانی که به دنبال آن بودم. در صورتحساب، جان گفت: "روز خوبی بود، نه؟ کاملا آفتابی." گفتم: «بله، خوشحالم که فقط 10 نوامبر است.» جان گفت: من هم همینطور. "شما صبر کنید. تا پایان ماه هوا بسیار سردتر خواهد شد." "بله، سردتر... و گران تر! میزهای ناهارخوری در 30 نوامبر 20 دلار گران تر خواهند شد، جان؟" جان برای نیم دقیقه به سختی به من نگاه کرد. آیا لبخند کوچکی در دو چشم آبی او وجود داشت؟ صورت حسابش را به او پس دادم. گفتم: "اگر زیاد مشکل نیست، جان"، "لطفا دوباره آن را جمع کنید و می توانید تاریخ را فراموش کنید." من به او 26.50 دلار پرداخت کردم و او از دریافت آن خوشحال شد.
سوال:  چرا نویسنده گفت که میز ناهار خوری در 30 نوامبر 20 دلار گران تر می شود؟ _
1. چون در هوای سرد درست کردن میز ناهارخوری سخت بود.
2. زیرا رنگ گرانتر خواهد بود.
3. .چون هزینه چوب گرانتر می شد.
4. .چون فکر می کرد جان مطمئناً به هزینه میز ناهار خوری اضافه می کند.