متن: "میتوانم شما را بغل کنم؟" جویس جبامبولا، پرستار جامعه، با لبخند از من می پرسد و از بازگشت به دهکده اش استقبال می کند. در حالی که دستانم را دور او می گیرم می گویم: البته. لحظه ای باورنکردنی است. درست در اوج شیوع بیش از یک سال پیش، قانون «پرهیز از تماس بدنی» در اینجا وجود داشت. اکنون حذف شده است. یکی از چالش‌برانگیزترین بخش‌های گزارش این شیوع در 18 ماه گذشته این است که من نتوانسته‌ام کسی را در کشورهایی که بیشترین آسیب را دیده‌اند لمس کنم. وقتی بازماندگان ابولا با گریه از دست دادن خانواده‌هایشان تعریف می‌کردند، من مجبور بودم تقریباً روی دستانم بنشینم تا برای دلداری آنها دست دراز نکنم. شیوع این بیماری در 7 نوامبر در سیرالئون اعلام شد. برای جشن برگشتم. اما با وجود رسیدن به این نقطه عطف مورد انتظار، همه چیز خوب نیست. ابراهیم کروما، 21 ساله، بیرون از خانه به گواهی بازمانده خود می چسبد. همه 17 نفر از خانواده او اکنون مرده اند. این گواهی یکی از با ارزش ترین دارایی های اوست. در این بیانیه آمده است: «او هیچ خطری برای جامعه ندارد». ابراهیم به من می گوید که چگونه صاحبخانه اش به او اجازه داده تا آخر سال در یکی از اتاق های خانه خانوادگی سابقش بماند. او می گوید که نمی داند بعد از آن چه خواهد کرد. او به شدت به کمک همسایه ها تکیه می کند و کارهای پاره وقت انجام می دهد. دو خواهر کوچک و برادر کوچک او در همان اتاقی که او اکنون در آن می خوابد جان باختند. او می گوید که اغلب بیدار دراز می کشد و به آنها فکر می کند و احساس بسیار بدی دارد. شیوع ابولا در غرب آفریقا بدترین شیوع تاریخ بود. در طغیان های گذشته فقط چند صد کشته و چند صد نفر زنده مانده بود. تصور می شد ابولا تنها سه ماه زنده بماند. اما تحقیقات نشان داده است که می تواند حداقل 9 ماه باقی بماند. دانشمندان هنوز در حال تلاش برای یافتن مدت زمانی هستند که ممکن است عفونی باشد.
سوال: ابراهیم کروما برای گواهینامه خود ارزش قائل است زیرا _ .
1. نشانه ای از مشارکت اوست
2. نشان می دهد که او فردی سالم است
3. تاکنون تنها برای بیماران بوده است
4. داشتن آن در روستای خود افتخار بزرگی است