متن: میگان و دوستش سامانتا که هر دو دانشجو بودند با هم در دنور زندگی می کردند. صبح‌هایی که سامانتا کلاس داشت، میگان دختر ۲ ساله‌اش، هانا را تماشا می‌کرد. همچنین بخشی از خانواده حیوان خانگی میگان، ویلی، یک طوطی بود - نژادی باهوش و پرحرف. او واژگان کاملاً سالمی را انتخاب کرد («ویلی احمق» یک جمله مورد علاقه بود) و تبدیل به یک تقلید عالی از گربه ها، سگ ها، مرغ ها و انسان ها شد. یک روز با سامانتا در مدرسه، هانا جلوی کارتون های صبحگاهی نشست در حالی که میگان در آشپزخانه پاپ تارت می پخت. وقتی توستر غذا را تف کرد، میگان آن را در مرکز میز آشپزخانه قرار داد تا خنک شود. نگاهی به هانا انداخت و با اطمینان از اینکه کودک کاملاً درگیر تلویزیون است، به سرعت بیرون رفت تا از حمام استفاده کند. میگان به یاد می آورد: "شاید 30 ثانیه رفته بودم." و ناگهان شنیدم که پرنده دیوانه می شود و فریاد می زند." او دو کلمه کاملاً متمایز را از دهان طوطی شنید." مامان! عزیزم! مامان! در حمام، هانا را در آشپزخانه پیدا کردم، پاپ تارت های نیمه خورده را در دست گرفته بود، از نفس افتاده، صورت و لب هایش سایه وحشتناک آبی بود. و ویلی همچنان گریه می کرد. میگان می‌گوید: «هانا از روی صندلی بالا رفته بود و پاپ‌تارت‌ها را گرفته بود و به وضوح داشت خفه می‌شد. به گریه افتاد، تسکین او را فرا گرفت. هانا حالش خوب بود و لبخند بزرگش داشت. وقتی میگان به سامانتا گفت که چه اتفاقی افتاده است، "او بسیار سپاسگزار بود و از من برای کاری که انجام دادم تشکر کرد." اما من گفتم: "از من تشکر نکن! این ویلی بود که قهرمان بود!"
سوال: هانا چی شد؟
1. طوطی مزاحمش شد.
2. خودش سوخت
3. از روی صندلی افتاد.
4. چیزی در گلویش گیر کرده بود.