متن: هالیوود از جیمز دین گرفته تا گروینگ پینز، مدتهاست که رابطه عاشقانه بین نوجوانان و والدین آنها را دوست داشته است. همانطور که شیفتگی این رابطه نشان می دهد، والدین نقش مهمی در رشد شخصیت فرزندان خود دارند. نوجوانان با مشاهده دقیق کارهایی که اطرافیانشان انجام می دهند، یاد می گیرند. والدین به معنای واقعی کلمه اولین معلمان خود هستند و به عنوان الگو عمل می کنند. از بهداشت گرفته تا عادات، از مدیریت زمان تا رفتار شخصی، والدین شالوده ویژگی های فرزندان خود را تشکیل می دهند. این عوامل فردی کوچک در رفتار روزمره ما در مجموع شخصیت ما را تشکیل می دهند. تأثیر دوم در سطح معنوی رخ می دهد. رفتار والدین با کودکان در روابط کودکان با دیگران منعکس می شود. به عنوان مثال، پدرم چند سال پیش از عادت های مطالعه من به شدت عصبانی بود و عصبانی شد. من به وضوح به یاد دارم که من نیز به راحتی خونسردی خود را از دست می دادم و در آن روزهای سخت اغلب بر سر مردم فریاد می زدم و اغلب چیزهایی می گفتم که بعداً پشیمان شدم. والدین همکلاسی های من اغلب در مورد مطالعه فرزندان خود مضطرب هستند که می تواند منجر به عدم اعتماد به نفس در فرزندان آنها شود. اگر قایق‌هایی هستیم که در حال عبور از طوفان هستیم، والدین باید ناخدای ما باشند. هدایت ما به کشتی غرق شده به همان اندازه آسان است که ما را سالم به ساحل ببریم. اگر بخواهیم منصف باشیم، راهنمایی و تأثیر والدین ما تنها عامل شکل دادن به ما نیست. نمونه‌های متعددی از نوجوانان وجود دارد که راه‌های خود را می‌پیوندند و به چیزی تبدیل می‌شوند که والدینشان هرگز رویای آن را نمی‌دیدند. با این وجود، والدین باید نیرویی اساسی باشند که بر فرزندانشان تأثیر مثبت بگذارد. در بهترین حالت، آنها می توانند با احترام به افکار فرزندان خود به حل مشکلات نوجوانان کمک کنند.
سوال: اگر والدین نگران تحصیل فرزندان خود باشند، فرزندانشان _ .
1. به راحتی عصبانیت خود را از دست می دهند
2. عدم اعتماد به نفس
3. مسیرهای خودشان را دنبال کنند
4. تمایل دارند سر مردم فریاد بزنند