متن: مردی در حال قدم زدن بر روی کوه بود که غار شگفت انگیزی را پیدا کرد. در داخل آن انواع گنجینه و سنگ های قیمتی نگهداری می شد. وقتی آن را دید، ورودی غار را دید و در آنجا ماند و از آن محافظت کرد. از آن روز به بعد، مرد تمام اشیای قیمتی خود را در غار پنهان کرد و برای اینکه کسی مشکوک به ثروتمند بودنش نشود، شغل، خانه و دوستانش را رها کرد. او دائماً نزدیک‌های غار خود را تماشا می‌کرد و نمی‌خواست کسی از آن مطلع شود. او از ترس دزدان، تمام شب غار را نگهبانی می کرد. او آنقدر به غار ارادت داشت که به سختی می خورد و نمی نوشید. طولی نکشید که او بیمار شد. روزها گذشت و او لاغرتر و بیمارتر شد و تمام توانش را از دست داد. یک روز که به سختی می توانست حرکت کند، متوجه شد که این حرص و طمع او بود که او را به این عاقبت کشانده است. او فهمید که نگهبانی از گنج او هیچ فایده و فایده ای نداشته است. او تصمیم گرفت آن را با دیگران به اشتراک بگذارد. او برای آوردن جواهرات به داخل غار خزید، اما متوجه شد که غار تقریبا خالی است. تنها چیزی که او پیدا کرد یک زمرد کوچک بود. او آن را گرفت و از غار خارج شد و قصد داشت آن را به اولین کسی که از آنجا می گذرد بدهد. به زودی زنی نزدیک شد و زمرد را با شادی فراوان پذیرفت. مرد به او گفت: "من می توانستم ثروت بیشتری به تو بدهم، اما نمی دانم آنها کجا رفتند. این تمام چیزی است که اکنون دارم." "مطمئنی چیز دیگه ای نیست؟" زن جواب داد مرد سرش را تکان داد و به غار اشاره کرد. او دریافت که برخی از ثروت ها هنوز وجود دارد. چند سکه طلا دید. گفت: آنها را با خودت ببر. زن هم زمرد و هم سکه را گرفت و با خوشحالی رفت. چندی نگذشت که پیرمردی از آنجا گذشت و از آن مرد پرسید که آنجا چه کار می کنی؟ مرد پاسخ داد: "چه بدشانسی! همین چند لحظه پیش به زنی چند ثروت باقی مانده از گنجی را که نگهبانی می کردم، دادم." "مطمئنی چیز دیگه ای نیست؟" پیرمرد از او پرسید. مرد غار را به او نشان داد و جعبه ای پر از جواهرات و طلا پیدا کردند. مرد شوکه شد. پیرمرد به او توضیح داد: "بالاخره! بالاخره یک نفر خود را از طلسم این غار رها کرد. می بینید که این یک غار جادویی است و شما اولین کسی هستید که از امتحان بزرگ آن عبور می کنید. بسیاری از مردم خود را وقف کرده اند. در این غار زندگی می کند، اما در نهایت متوجه می شود که اینجا چیزی نیست ..." "و چرا این اتفاق می افتد؟" مرد گفت "چرا گنج ظاهر و ناپدید می شود؟" پسرم، این غار جادویی به اندازه دل تو ثروت دارد. وقتی کسی آن را کشف می‌کند، غار پر از گنجی است که با خود می‌آورد، اما بعداً، وقتی همه خود را وقف نگهبانی از گنج می‌کنند، قلب‌هایشان خالی می‌شود. و غار هم همینطور. تنها راه پر کردن آن این است که قلبت را با تمام خوبی ها پر کنی، همانطور که آخرین جواهر را به زن دادی. به همین دلیل است که غار دوباره پر می شود..." و بنابراین، مرد فهمید که بهتر است چیزها را برای خودش به اشتراک بگذارد. و از آن روز به لطف غار و پیرمرد، مرد نجیب تر و بخشنده تر شد.
سوال: سرانجام مرد چه شد؟
1. سخاوتمندتر شد.
2. او ثروتمندترین مرد جهان شد.
3. او بیشتر مراقب سلامتی خود شد.
4. از کمک دیگران بیشتر سپاسگزاری می کرد.