متن: آدری هپبورن (.) برای اولین فیلم مهم آمریکایی اش، تعطیلات رومی، که در سال 1953 اکران شد، برنده جایزه اسکار به عنوان بهترین بازیگر زن شد. پدر آدری در سال 1929 در بلژیک متولد شد و پدرش انگلیسی و مادرش هلندی بود. آدری برای بخشی از دوران کودکی خود برای زندگی در یک مدرسه بریتانیایی فرستاده شد. در طول جنگ جهانی دوم، او در هلند زندگی و تحصیل کرد. مادرش فکر می کرد که از حملات آلمان در امان خواهد بود. آدری در نوجوانی و زمانی که پس از جنگ به لندن بازگشت، رقص آموخت. اما او متوجه شد که قرار نیست بالرین شود. بنابراین او شروع به بازی در نمایش های صحنه کرد. بعداً او شروع به گرفتن قطعات کوچک در فیلم کرد. اما این حرکت آدری هپبورن به آمریکا بود که شهرت واقعی او را به ارمغان آورد. در سال 1951 او نقش شخصیت "جیگی" را در نمایشنامه برادوی به همین نام بازی کرد که مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. دو سال بعد، رومن هالیدی در سن 24 سالگی او را به یک ستاره تبدیل کرد. آدری بیش از 25 فیلم ساخت. یکی از محبوب‌ترین نقش‌های او، هالی گولایتلی در «صبحانه در تیفانی» در سال 1961 بود. سه سال بعد، او در فیلم «بانوی زیبای من» نقش الیزا دولیتل را بازی کرد. او دو بار ازدواج کرده بود. در سال 1989، صندوق کودکان سازمان ملل، آدری را به عنوان سفیر حسن نیت معرفی کرد. او برای حمایت از پروژه های یونیسف به سراسر جهان سفر کرد. او اغلب روزانه 15 مصاحبه برای کسب پول و حمایت از پروژه های یونیسف انجام می داد. آدری هپبورن اغلب می‌گفت وفاداری او به یونیسف نتیجه تجربیات او در دوران کودکی در طول جنگ جهانی اول است. او می‌دانست که گرسنگی و نجات با کمک‌های بین‌المللی چگونه است. او تا زمان مرگش در سال 1993 بر اثر سرطان روده بزرگ سفیر حسن نیت بود.
سوال:  _ در قسمت مربوط به آدری هپبورن ذکر نشده است.
1. ازدواج
2. هویت
3. مشارکت
4. دین