متن: در امتداد خیابان اصلی متروکه یک شهر ساحلی کوچک در شمال انگلیس قدم می زدم و به دنبال جایی بودم که بتوانم یک تماس تلفنی برقرار کنم. ماشین من خارج از شهر خراب شده بود و می خواستم با انجمن اتومبیل در تماس باشم. ابرهای خاکستری کم رنگی در آسمان می چرخیدند و باد سرد مرطوبی از دریا می وزید. در شب باران باریده بود و آب از درختان برهنه ای که در خیابان قرار داشتند می چکید. خوشحال بودم که کت کلفتی پوشیده بودم. نه باکس تماسی را دیدم و نه در همان ساعت اولیه کسی بود که بتوانم بپرسم. فکر می‌کردم ممکن است مغازه‌ای پیدا کنم که روزنامه‌های یکشنبه را بفروشد یا شیرفروشی که کارش را انجام دهد، اما شهر کاملاً مرده بود. بعد ناگهان چیزی را که دنبالش بودم پیدا کردم. یک اداره پست کوچک وجود داشت و تقریباً از دید پنهان در یک خیابان باریک تاریک در کنار آن تنها صندوق تماس عمومی شهر بود که به شدت نیاز به یک لایه رنگ داشت، با عجله جلو رفتم اما وقتی شیشه کثیف را دیدم با تعجب متوقف شدم. که مردی داخلش بود او بسیار چاق بود و یک بارانی پلاستیکی آبی ارزان قیمت و چکمه های لاستیکی پوشیده بود. نمی توانستم صورتش را ببینم - با پشتی که به شیشه چسبیده بود روی تلفن به جلو خم شده بود و با صدای نزدیک و نزدیک شدن من حتی سرش را بلند نکرد. با احتیاط و تعجب چند قدمی ایستادم و سیگاری روشن کردم تا نوبتم را صبر کنم. وقتی کبریت مرده را روی زمین انداختم، متوجه شدم چیزی قرمز روشن از زیر در صندوق تماس می چکد.
سوال: فکر می کنید برای مردی که در جعبه تماس است چه اتفاقی افتاده است؟
1. او خوابید.
2. او آنقدر چاق بود که نمی توانست در اطراف حرکت کند.
3. او در تماس تلفنی مهم خود گم شد.
4. به احتمال زیاد او کشته شده بود.