متن: داستانی حکایت از آن دارد که یکی از اهالی روستای سالخورده تعدادی دیگر از روستاییان را که شب و روز نمک حمل می‌کردند به شهری هدایت می‌کرد تا برنج را به عنوان غذا در زمستان تجارت کنند. یک شب آنها در بیابانی با آسمان پرستاره بالای سرشان اردو زدند. از پدران اجدادی، سه بلوک نمک را بیرون آورد و به داخل آتش انداخت، احتمالاً برای پیش بینی تغییرات آب و هوا در کوه ها. همه مشتاقانه منتظر "گزارش هواشناسی" پیرمرد بودند: اگر نمک موجود در آتش صدای تق تق تولید می کرد، هوای خوبی در اختیار آنها قرار می گرفت؛ اگر صدایی تولید نمی شد، به این معنی بود که هوای خوب به زودی تمام می شود و طوفان می آید. در هر لحظه روستایی ارشد جدی به نظر می رسید. نمک در آتش اصلا صدایی در نمی آورد. او با متقاعد شدن از این علامت بد، از تمام تیم خواست بلافاصله پس از طلوع صبح حرکت کنند. اما مرد جوانی در گروه اصرار داشت که آنها نباید شروع کنند. با چنان عجله ای که "پیش بینی آب و هوا با نمک" را خرافاتی می دانستند. تا بعدازظهر بعد از ظهر بود که مرد جوان به حکمت پیرمرد پی برد که ناگهان هوا تغییر کرد و بادهای سرد می وزید و طوفان برفی می آمد. در واقع روش استفاده شده توسط رئیس قبیله را می توان به خوبی توسط علم مدرن توضیح داد: اینکه نمک در آتش کمپ صدا تولید می کند یا نه بستگی به رطوبت هوا دارد. یعنی وقتی طوفان نزدیک می شود، به دلیل رطوبت زیاد، نمک مرطوب شده است. بلوک ها در آتش هیچ صدایی تولید نمی کنند.
سوال: پس از خواندن متن، می توانیم بدانیم _ .
1. هر چه رطوبت کمتر باشد، نمک صدای بزرگتری در آتش تولید می کند
2. هر چه رطوبت بیشتر باشد، نمک صدای بزرگتری در آتش تولید می کند
3. بلوک های نمک مرطوب شده منجر به باد و طوفان می شود
4. مرد جوان هرگز نمی خواست پیرمرد را بفهمد