متن: الیزابت بیشاپ که با شعرهای ولگرد، ایستگاه پر کردن، ماسه شنی، مانوئلزینیو و غیره شهرت داشت، شاعر تأثیرگذار آمریکایی قرن بیستم بود. شعر او اغلب چیزهایی را نشان می دهد که در طول زندگی او را نگران کرده است، مانند جستجوی او برای احساس خانه. دوران کودکی پریشان و احساس تنهایی او از این زمان بر شخصیت و شعر او تأثیر گذاشت. کودکی دردناک بیشاپ در برخی از شعرهای او نمایان است. پدرش در هشت ماهگی مرد و مادرش در پنج سالگی دیوانه بود. اسقف ابتدا توسط والدین مادرش و سپس توسط والدین پدرش بزرگ شد. این تجربه او را در مورد تعلق گیج کرد. خانه ای نداشت و این در شعرش نمایان بود. در «یک ولگرد» وقتی شخصیت شعر تصمیم می‌گیرد به خانه برود، برای بیشاپ که خانه ندارد، حس بدبینی به وجود می‌آید. فقدان حس خانه باعث افسردگی او در تمام زندگی اش شده است. بیشاپ تلاش می کند تا در شعرهای خود مانند «پست بنزین»، تجربیات کوچک و روزمره را خارق العاده بسازد. بیشاپ در «پست بنزین» زیبایی یک پمپ بنزین خانوادگی را توصیف می کند. اگرچه "کثیف" است اما نظم در آن وجود دارد. زندگی ساده خانوادگی در آن جشن گرفته می شود. او ارزش خانه و زیبایی را در زندگی روزمره می داند، اما او فقط ناظر این موارد است. فاصله بین او و خانواده در پمپ بنزین باقی می ماند. تلاش بیشاپ برای قرار گرفتن در جهان به وضوح بیشتر از "Sandpiper" دیده نمی شود. به جستجوی چیزی در دنیایی گیج کننده می پردازد. او از استعاره پرنده استفاده می کند که «به دنبال چیزی می گردد». "چیزی" مشخص نیست. انگار پرنده نمی داند چه می خواهد. تنها چیز قطعی این است که او در حال جستجو است. اشعار بیشاپ در سطح ظریف تری شخصی هستند، به ویژه هنگامی که دوران کودکی، سفرها و غیره او در نظر گرفته می شود. اعتقاد بر این است که بیشاپ شاعر پیچیده ای است که از شعر خود برای یافتن این احساس تعلق استفاده می کند.
سوال: از دوران کودکی الیزابت بیشاپ چه می دانیم؟
1. او فقیر به دنیا آمد.
2. او زندگی ناخوشایندی داشت.
3. پدربزرگ و مادربزرگش رفتار بدی با او داشتند.
4. پدر و مادرش او را دوست نداشتند.