متن: جان یک روز هنگام رانندگی به شهر تصادف کرد. او سه دنده اش شکسته بود و تالی، بهترین دوستش، یک پایش شکست. در حالی که ماشین آنها آسیب دیده بود و کسی به کمک آنها نمی آمد، مجبور شدند ده مایل پیاده تا بیمارستان شهر بروند. "چطور خودت به اینجا رسیدی؟" دکتر وقتی جان را در بیمارستان دید گفت. او گفت: "باید فوراً در بیمارستان بمانید، اما سگ نمی تواند. باید بیمارستان را ترک کند. سگ ها در اینجا مجاز نیستند." "لطفا به سگ من کمک کنید، دکتر، او آسیب دیده است و او نیز به دکتر نیاز دارد!" جان با اشتیاق گفت: "وگرنه با سگم می روم." او اضافه کرد. کتش را برداشت و آماده رفتن شد. "تو باید دیوونه باشی!" دکتر فریاد زد: "تو خیلی مریض هستی که نمی توانی بیرون بروی!" "پس باید سگم را ببری." جان با دست زدن به بینی سگ گفت و ادامه داد. "این سگ پیر من را در زمان های خوب و بد دنبال کرده است. بیشتر اوقات بد - برای هفته ها مراقب من بود که به شدت بیمار بودم، و یک بار مرا از یک خانه در حال سوختن نجات داد و بار دیگر او مرا از سیل نجات داد ... چگونه می توانم من او را تنها می گذارم؟" جان گفت و بیهوش شد . وقتی به هوش آمد به اطراف نگاه کرد: سگ من کجاست؟ مشتاقانه پرسید. پرستار پاسخ داد: "نگران نباش، این در حیاط است. ما کاری برای کمک به آن انجام داده ایم."
سوال: از جمله آخر می توان فهمید که _ .
1. بیمارستان سگ را بیرون کرد
2. بالاخره سگ را کشتند.
3. آنها همچنین سگ را برای پای شکسته اش درمان کردند.
4. آنها به سگ کمک کردند صاحبش را پیدا کند.