متن: اسب آبی همیشه مورد توجه مردم بوده است. اسب های آبی مدرن در فیلم های والت دیزنی می توانند به آرامی برقصند. اسب آبی سنگی در کلیسایی متعلق به قرن سیزدهم در فرانسه بال دارد. و در افسانه های مصر باستان، اسب آبی الهه ای بود که مردگان را به دنیای آخرت راهنمایی می کرد. اسب‌های آبی و همچنین سایر حیوانات، علیرغم جذابیت محبوبشان، وقتی نیازهایشان با نیازهای انسان تضاد دارد، مشکل دارند. مصریان اولیه دوست داشتند اسب آبی را برای دندان هایشان شکار کنند و به این دلیل که آنها حیوانات خطرناکی بودند. طلسم هایی برای محافظت از نوزادان در برابر شیاطین از استخوان های اسب آبی ساخته شد. در حدود 4000 سال پیش، اسب آبی در مصر به قدری زیاد بود که باعث آسیب جدی به محصول شد. کشاورزان مصری به طور معمول آنها را می کشتند و در آغاز قرن نوزدهم، تمام اسب آبی های آفریقا کشته شده بودند. مردم عادت داشتند که اسب‌های آبی را در میدان‌های روم باستان دعوا کنند. پس از سقوط امپراتوری روم، اسب آبی دیگر در اروپا دیده نشد تا اینکه در اواسط دهه 1800 چند باغ وحش شروع به نمایش آنها کردند. تمام استفاده ها و سوء استفاده های مختلف از اسب آبی ها در طول قرن ها باعث کاهش جمعیت آنها شده است. در جاهایی که رخ می‌دهند، بیشتر در پارک‌های ملی، آن‌ها در چنان تراکم زیادی زندگی می‌کنند که علفزارها را خالی می‌کنند. این باعث می شود حیوانات علف خوار دیگر برای غذا به دورتر بروند و اسب آبی که نمی تواند دور از آب زندگی کند، محل تغذیه خود را از بین می برد.
سوال: جدا از محافظت از محصولات، دلیل اصلی کشتن اسب آبی توسط مردم چیست؟
1. برای نجات حیوانات دیگر
2. برای ارضای خواسته های شخصی
3. دنبال راهنمایی بعد از مرگ.
4. پیروی از روال تعیین شده توسط مصری ها.