متن: با عبور از تگزاس و مکزیک، منطقه بیگ بند دارای تنوع زیستی بالایی است. جایی است که اگر چیزی نیش نزند، نچسبد یا نیش نزند، احتمالاً سنگ است. شما می دانید که به قلب صحرای چیهواهوان رسیده اید که انگار از لبه زمین افتاده اید و در سوراخ خرگوش افتاده اید. هیچ چیز آنطور که به نظر می رسد نیست. پروانه ها به اندازه پرندگان هستند. آیا آن ستون‌های دوقلوی صخره‌ای سیاه (یک نقطه عطف معروف به قله گوش قاطر) ده مایل (16 کیلومتر) دورتر هستند یا پنجاه (80 کیلومتر)؟ دید در یک روز صاف به بیش از صد مایل می رسد، و از آنجایی که تعداد کمی از جاده ها یا ساختمان ها برای استفاده به عنوان نقطه عطف وجود دارد، قضاوت در مورد مسافت دشوار است. اینجا جایی است که آب در سربالایی جاری است، جایی که رنگین کمان باید منتظر باران باشد. مرز بین افسانه و واقعیت نامشخص است. به اندازه کافی به کوه های چیسوس یا سیرا دل کارمن خیره شوید، دو رشته کوه معروف به جزایر آسمان که روی خشکی قرار دارند و بر فراز دشت بالا می آیند و شناور می شوند. صحرای وسیع چیهواهوآن سرزمین بی مردمی است. همیشه این احتمال وجود دارد که از تشنگی بمیرید. امکانات "شما می توانید بمیرید" بی پایان است و برخی از بازدیدکنندگان - 350000 نفر در سال به پارک ملی بیگ بند، ساخته شده در سال 1944 - را از بازگشت باز می دارد. کسانی که باز می گردند، به شجاعت قابل توجه عده معدودی شجاعی که توانسته اند در این محیط وحشتناک زنده بمانند، فکر کنند.
سوال: این نوشتار در کل دربارهی چیست؟
1. شگفتی های طبیعی صحرای چیهواهوان.
2. هر چیزی که می بینید آن چیزی نیست که در صحرای چیهواهوان به نظر می رسد.
3. محیط وحشتناک بیابان های تگزاس و مکزیک.
4. مکانی خاص که هیچکس نمی تواند در آن برگردد.