متن: در اواسط قرن نوزدهم، اصطلاح "جعبه یخ" وارد زبان آمریکایی شد، اما یخ هنوز روی رژیم غذایی شهروندان عادی در ایالات متحده تاثیر می گذارد. تجارت یخ با رشد شهرها رشد کرد. یخ در هتل‌ها، میخانه‌ها و بیمارستان‌ها و برخی از فروشندگان آینده‌نگر شهر در گوشت تازه، ماهی تازه و کره استفاده می‌شد. پس از جنگ داخلی (1861-1865)، از آنجایی که یخ برای سرد کردن واگن‌های باری استفاده می‌شد، به مصرف خانگی نیز رسید. حتی قبل از سال 1880، نیمی از یخ های فروخته شده در نیویورک، فیلادلفیا و بالتیمور، و یک سوم یخ های فروخته شده در بوستون و شیکاگو، برای استفاده خود به خانواده ها می رسید. این امر به این دلیل امکان پذیر شده بود که یک وسیله جدید خانگی، جعبه یخ، پیش ساز یخچال مدرن، اختراع شده بود. ساختن یک جعبه یخ کارآمد به آن آسانی که اکنون تصور می کنیم نیست. در اوایل قرن نوزدهم، دانش فیزیک گرما، که برای علم تبرید ضروری بود، ابتدایی بود. این تصور رایج که بهترین جعبه یخ، جعبه‌ای است که از ذوب شدن یخ جلوگیری می‌کند، البته اشتباه بود، زیرا این ذوب یخ بود که خنک‌سازی را انجام داد. با این وجود، تلاش های اولیه برای صرفه جویی در مصرف یخ شامل پیچاندن یخ در پتو بود که یخ را از انجام کار خود باز داشت. تا پایان قرن نوزدهم مخترعان به تعادل ظریف عایق و گردش لازم برای یک جعبه یخ کارآمد دست یافتند. اما در اوایل سال 1803، کشاورز مبتکر مریلند، توماس مور، در مسیر درستی قرار داشت. او صاحب مزرعه ای در حدود بیست مایلی خارج از شهر واشنگتن بود که روستای جورج تاون مرکز بازار آن بود. وقتی او از جعبه یخ طراحی خودش برای انتقال کره‌اش به بازار استفاده کرد، متوجه شد که مشتریان موادی را که به سرعت آب می‌شوند در وان رقبای‌اش کنار می‌گذارند تا برای کره‌اش که هنوز تازه و سفت و تمیز است، قیمت بالایی بپردازند. آجر پوندی مور توضیح داد که یکی از مزیت های جعبه یخ او این بود که کشاورزان دیگر مجبور نیستند شب ها به بازار سفر کنند تا محصول خود را خنک نگه دارند.
سوال: برای کارآمد کردن جعبه یخ با توجه به گذرگاه چه چیزی ضروری بود؟
1. جلوگیری از ذوب شدن یخ
2. آشنایی با فیزیک گرما
3. تعادل عایق و گردش
4. تلاش برای کاهش استفاده از یخ