متن: من در مینه‌سوتا، ایالات متحده آمریکا به دنیا آمدم و بزرگ شدم، اما در بزرگسالی بیشتر در اروپا و آفریقا زندگی کرده‌ام. من مدیریت بین فرهنگی را در مدرسه بین المللی بازرگانی نزدیک پاریس تدریس می کنم. در 15 سال گذشته، من مطالعه کرده ام که چگونه مردم در نقاط مختلف جهان اعتماد ایجاد می کنند، ارتباط برقرار می کنند و تصمیم می گیرند به ویژه در محل کار. در حالی که اخیراً با همکار ژاپنی به توکیو سفر کرده بودم، با یک گروه 20 نفره از مدیران صحبت کوتاهی انجام دادم. در پایان، پرسیدم که آیا سؤال یا نظری وجود دارد یا خیر. " من قبول کردم، اما حدس می‌زدم که هدر دادن نفس است. او دوباره از گروه پرسید: "نظر یا سوالی دارید؟" با این حال، هیچ کس دستی بلند نکرد، اما این بار او با دقت به تک تک افراد حاضر در سکوت نگاه کرد. با اشاره به یکی از آنها گفت: چیزی برای اضافه کردن دارید؟ در کمال تعجب، او پاسخ داد: "بله، متشکرم." و سوال بسیار جالبی از من پرسید. همکار من این را چندین بار تکرار کرد و مستقیماً به مخاطب نگاه کرد و سؤال یا نظر بیشتری پرسید. بعد از جلسه از همکارم پرسیدم شما از کجا می دانید که آن افراد سؤالاتی داشتند؟ او تردید کرد، نمی دانست چگونه آن را توضیح دهد، و سپس گفت: "این به میزان روشنایی چشمان آنها مربوط می شود." او ادامه داد: "در ژاپن، ما به اندازه شما در غرب ارتباط چشمی مستقیم برقرار نمی کنیم. بنابراین وقتی از شما می پرسید که آیا نظراتی وجود دارد یا خیر، اکثر مردم مستقیماً به شما نگاه نمی کردند. اما تعداد کمی از افراد در گروه به شما نگاه می کردند. درست به شما نگاه می‌کردند و چشمانشان درخشان بود. این نشان می‌دهد که از تماس شما خوشحال خواهند شد.» با خودم فکر می کردم که هرگز از تربیتم در مینه سوتا یاد نخواهم گرفت. از آن زمان، سعی می‌کنم بر درک رفتار در فرهنگ‌های دیگری که با آن‌ها برخورد می‌کنم تمرکز کنم و همچنان چشم‌های روشن را در اتاق پیدا کنم.
سوال: عنوان مناسب متن کدام است؟
1. تمرکز بر رفتار در فرهنگ ها
2. نگاهی به فرهنگ دیگری در چشم.
3. اشتراک گذاری فرهنگ های مختلف در توکیو
4. تحسین زیبایی در چشم.