متن: موش از سوراخ دیوار نگاه کرد تا کشاورز و همسرش بسته‌ای را باز کنند. "این چه غذایی ممکن است حاوی باشد؟" موش تعجب کرد. اما از اینکه متوجه شد این یک تله موش است ناراحت شد. به حیاط مزرعه برگشت، موش این هشدار را اعلام کرد: "در خانه یک تله موش است! یک تله موش در خانه وجود دارد!" مرغ خراش داد و سرش را بلند کرد و گفت: "آقای موش، می توانم بگویم که این برای شما بسیار نگران کننده است، اما برای من هیچ عواقبی ندارد. من نمی توانم از این موضوع ناراحت باشم." سپس موش به سمت خوک برگشت. خوک همدردی کرد، اما گفت: خیلی متاسفم آقای موش، اما کاری از دستم برنمی آید جز دعا، مطمئن باشید در دعای من هستید. سپس موش به سمت گاو برگشت و همان کلمات را تکرار کرد. گاو گفت: "مو، آقای موش، من برای شما متاسفم، اما این پوست از بینی من بیرون نمی آید." پس موش به خانه برگشت و سرش را پایین انداخت و با ناراحتی به تنهایی با تله موش کشاورز روبرو شد. همان شب صدایی در سراسر خانه شنیده شد - صدای تله موش که طعمه خود را می گیرد. زن دهقان هجوم آورد تا ببیند چه چیزی گیر افتاده است. در تاریکی، او آن را ندید. این یک مار سمی بود که دمش در تله گیر کرده بود. مار همسر کشاورز را گاز گرفت. کشاورز او را سریع به بیمارستان برد. وقتی به خانه برگشت هنوز تب داشت. همه می دانند که سوپ مرغ تازه برای درمان تب مفید است. بنابراین کشاورز چاقوی خود را به حیاط مزرعه برد. مرغ کشته شد. اما بیماری همسرش ادامه داشت. دوستان و همسایه ها آمدند تا شبانه روز با او بنشینند. کشاورز برای تغذیه آنها، خوک را قصاب کرد. زن کشاورز خوب نشد اما فوت کرد. مردم زیادی برای تشییع جنازه او آمدند که کشاورز گاو را کشت تا برای ناهار گوشت کافی برای همه آنها فراهم کند. موش از سوراخ دیوار با اندوه فراوان به همه چیز نگاه کرد.
سوال: نویسنده چگونه متن را توسعه می دهد؟
1. با استدلال.
2. بر حسب زمان
3. با بحث.
4. با فضا.