متن: بازگشت به اتاق برای شام و یک دوش آب گرم ممکن است شبیه یک گردشگر خسته به نظر برسد، اما در یک مسافرخانه سنتی ژاپنی - یا ریوکان - این فعالیت ها می توانند به اندازه هر چیز دیگری در مسیر گشت و گذار جالب باشند. پیتر گریلی، رئیس انجمن ژاپن در بوستون، ماساچوست، گفت: نوعی دیدگاه نوستالژیک، قدیمی و سنتی از زندگی ژاپنی، آن را به راحتی در یک رایوکان پیدا می کند. بسیاری از ریوکان ها در قرن هفدهم به وجود آمدند تا اربابان فئودالی را که در امتداد بزرگراه توکایدو به سمت ادو (توکیو کنونی) حرکت می کردند، قرار دهند. امروزه گردشگرانی که به دنبال چشیدن طعم سبک زندگی تاریخی این کشور هستند، سطوح مختلفی از ظرافت را در رایوکان ها در سراسر کشور می یابند. یک اقامت معمولی با سلام کارکنان مسافرخانه و تغییر کفش های خیابانی به دمپایی آغاز می شود. یک مهماندار مهمانان را به اتاق هایشان هدایت می کند، جایی که قبل از راه رفتن روی کف پوش کاه برنجی که به آن تاتامی می گویند، دمپایی ها برداشته می شود. راه رفتن آهسته پشت سر یک مهماندار کیمونوکلاد روی کف‌های چوبی خش‌دار راهروهای فوکوزومیرو ریوکان، مانند گام برداشتن در زمان است. این مسافرخانه در سال 1890 توسط یک سامورایی سابق تأسیس شد. تیم پترسون، 33 ساله، یک بانکدار ساکن توکیو، در چندین ریوکان اقامت کرده است. این بومی نیوزلند پس از اقامت اخیر در فوکوزومیرو ترک می‌کند. او گفت: «من فکر می‌کنم ترکیب فرهنگ با تاریخ و نه تنها دیدن آن، بلکه زندگی در آن، ماندن در آن، بسیار خوب است. درهای شیشه‌ای کشویی در راهروهای روستایی مسافرخانه قرار گرفته‌اند و صدای فریب آب و سکوت حیاط‌های پر از سنگ و درخت را به بیرون می‌آورند.
سوال: هدف از ساختن این همه ریوکان در قرن هفدهم چیست؟
1. فراهم کردن اتاق برای بزرگواران هنگام سفر.
2. حفظ سبک زندگی سنتی ژاپنی
3. ایجاد احساس زیبایی در رایوکان به افراد.
4. جذب گردشگران بیشتر برای قرار دادن در ریوکان.