متن: دکتر آلسیا کارتر از دپارتمان جانورشناسی دانشگاه کمبریج با گروهی از بابون ها در صحرای نامیبیا، وظایفی را برای یادگیری بابون ها تنظیم کرد که شامل یک غذای جدید و یک غذای آشنا پنهان شده در یک جعبه است. به برخی از بابون ها این فرصت داده شد تا بابون دیگری را که قبلاً می دانست چگونه کار را حل کند تماشا کنند، در حالی که برخی دیگر باید خودشان یاد می گرفتند. دکتر کارتر برای اینکه بفهمد بابون ها چقدر شجاع یا مضطرب هستند، غذای جدید یا تهدیدی به شکل مدلی از یک مار سمی به آنها ارائه کرد. او دریافت که شخصیت تأثیر زیادی بر یادگیری دارد. بابون‌های شجاع‌تر یاد گرفتند، اما خجالتی‌ها این کار را یاد نگرفتند، اگرچه آنها وظیفه یافتن غذای جدید بابون را تا زمانی که شجاعان انجام دادند را تماشا کردند. در واقع، علیرغم آگاهی از اینکه چه باید بکنند، آنها هنوز از انجام کاری که بابون با تجربه انجام داد خجالتی بودند. همین امر در مورد بابون های مضطرب در مقایسه با بابون های آرام صادق است. افراد مضطرب این کار را با مشاهده دیگران یاد گرفتند، در حالی که افراد آرام این کار را نکردند، حتی اگر زمان بیشتری را صرف تماشا کردن کردند. این بین جمع‌آوری اطلاعات اجتماعی و استفاده از آن نشان می‌دهد که شخصیت نقش کلیدی در یادگیری اجتماعی در حیوانات دارد، چیزی که قبلاً در مطالعات در مورد چگونگی یادگیری حیوانات برای انجام کارها نادیده گرفته شده بود. این یافته‌ها مهم هستند زیرا نشان می‌دهند که حیوانات ممکن است در وظایف شناختی () ضعیف عمل کنند، نه به این دلیل که برای حل آنها به اندازه کافی باهوش نیستند، بلکه به این دلیل که برای استفاده از اطلاعات اجتماعی خیلی خجالتی یا عصبی هستند. یافته ها ممکن است بر نحوه درک ما از شکل گیری فرهنگ در جوامع از طریق یادگیری اجتماعی تأثیر بگذارد. اگر برخی از افراد به دلیل ارتباط نداشتن با افراد آگاه، قادر به دریافت اطلاعات از دیگران نباشند، یا از استفاده از اطلاعات به محض بدست آوردن آن خجالتی هستند، ممکن است اطلاعات بین همه اعضای گروه جابجا نشود و از شکل گیری فرهنگ جلوگیری کند. بر اساس یادگیری اجتماعی
سوال: یافته های دکتر کارتر نشان می دهد که فرهنگ ما ممکن است از طریق .
1. ذخیره سازی اطلاعات
2. از یکدیگر یاد می گیرند
3. درک افراد مختلف
4. سفر بین گروه های اجتماعی