متن: مدیریت پول باید آسان باشد، درست است؟ شما درآمد کسب می کنید. سپس از آن برای پرداخت قبوض و مالیات استفاده می‌کنید، اگر می‌توانید مقداری را اهدا کرده و مقداری را پس‌انداز می‌کنید. من بیش از آنچه در گذشته به دست آورده بودم پرداخت کرده ام. من گهگاه خسیس بودم و بعدا پشیمان شدم. با این حال، بزرگترین پشیمانی من در مورد پول، مربوط به پس انداز است. وقتی 30 ساله بودم، شروع به پس انداز کردم. در نهایت، من یک شغل خوب با حقوق و دستمزد داشتم که با گذشت زمان و بالا رفتن سن بالا می رفت. من خانه ام را خریدم و نقل مکان کردم. قدم منطقی بعدی صرفه جویی در پول بود. من هم همین کار را کردم. در یک سال 5000 دلار کنار گذاشتم. هدف من ساختن 5000 دلار دیگر و شروع سرمایه گذاری بود. از پیشرفتم راضی بودم متأسفانه، زندگی وارد شد. یکی از اعضای خانواده از کار افتاد و به کمک مالی نیاز داشت. به نظر می‌رسید نمی‌توانستم مخارجم را کنترل کنم و حساب جاری من تمام شد. صورت حساب های کارت اعتباری من افزایش یافت. من از هیچ چیزی که برای خانواده ام خریدم پشیمان نیستم. با این حال، وقتی به گذشته نگاه می کنم، متوجه می شوم که قبل از خرج کردن حساب پس اندازم، در مورد متعادل کردن بودجه خود به اندازه کافی تحقیق نکرده ام. من پول را صرف خرید فست فود صرفاً برای راحتی کردم. وقتی کمدهایم هنوز خالی نبود برای غذا به مغازه می رفتم، چون چیز خاصی می خواستم. من برای صرفه جویی در وقت اقلام مناسب خریدم، بدون در نظر گرفتن اینکه پول هدر می دهم. من باید نام دستمال کاغذی مارک را کنار می گذاشتم و از پارچه های ظرفشویی بیشتری استفاده می کردم. 5000 دلار من به سرعت از بین رفت. این فقط 10 سال پیش بود. اگر پس‌انداز را حفظ می‌کردم و پس‌اندازم را بعد از اورژانس دوباره شروع می‌کردم، ممکن بود تا الان آن 5000 دلار را دوبرابر کرده بودم. وقتی من یک سالمند هستم، باز هم پشیمان خواهم بود برای آن 5000 دلار. بدهی کارت اعتباری من به زودی بازپرداخت خواهد شد. من تا حد امکان در کمک های خیریه خود عاقلانه عمل خواهم کرد. اما من همیشه عزادار حساب پس انداز خود خواهم بود.
سوال: در مورد نویسنده قبل از 30 سالگی چه می آموزیم؟
1. همیشه خیلی خسیس بود.
2. او به سختی می توانست زندگی اش را تامین کند.
3. او قبلاً مقداری پول پس انداز کرده بود.
4. او خوش شانس بود و شغل پردرآمدی داشت.