متن: آیا پول خوشبختی را می خرد؟ نه! آه، اما آیا کمی پول بیشتر ما را کمی شادتر می کند؟ بسیاری از ما پوزخند می زنیم(،) و سر تکان می دهیم. ما معتقدیم که ارتباطی بین آمادگی مالی و رضایت عاطفی وجود دارد. از هر چهار دانشجوی آمریکایی سه نفر - تقریباً دو برابر نسبت سال 1970 - اکنون این را "بسیار مهم" یا "ضروری" می دانند که از نظر مالی "خیلی خوب" شوند. موضوعات مالی. اما یک واقعیت شگفت‌انگیز زندگی این است که در کشورهایی که تقریباً همه می‌توانند مایحتاج زندگی را تامین کنند، افزایش ثروت به طرز شگفت‌آوری اهمیت چندانی ندارد. رونالد اینگلهارت، محقق دانشگاه میشیگان در یک مطالعه 16 کشوری که روی 170000 نفر انجام شد، گفت: ارتباط بین درآمد و شادی "به طرز شگفت آوری ضعیف است". وقتی راحت شد، پول بیشتر بازدهی کاهشی را فراهم می کند. دومین تکه پای، یا 100000 دلار دوم، هرگز به اندازه اولی مزه ندارد. حتی برندگان لاتاری و 100 آمریکایی ثروتمند فوربس که توسط اد دینر، روانشناس دانشگاه ایلینویز مورد بررسی قرار گرفتند، فقط اندکی بیشتر از یک آمریکایی معمولی ابراز خوشحالی کرده اند. بزرگ کردن آن شادی موقتی را به همراه دارد. اما در درازمدت ثروت مانند سلامتی است: فقدان کامل آن می تواند رنج ایجاد کند، اما داشتن آن خوشبختی را تضمین نمی کند. به نظر می رسد که خوشبختی کمتر به دستیابی به آنچه می خواهیم مربوط می شود تا خواستن چیزهایی که داریم. اما آیا شادی ما با افزایش جزر و مد اقتصادی به سمت بالا شناور شده است؟ آیا امروز نسبت به دهه 1940 شادتر هستیم، زمانی که از هر پنج خانه، دو خانه فاقد دوش یا وان بودند؟ در واقع ما نیستیم. از سال 1957، تعداد آمریکایی هایی که می گویند "بسیار خوشحال" هستند از 35 به 32 درصد کاهش یافته است. در همین حال، نرخ طلاق دو برابر شده است، میزان خودکشی نوجوانان نزدیک به سه برابر، نرخ جرایم خشن نزدیک به چهار برابر افزایش یافته است و افسردگی به صورت قارچ گونه رشد کرده است. رشد اقتصادی هیچ تقویتی برای روحیه انسان ایجاد نکرده است. وقتی صحبت از سلامت روانی به میان می‌آید، اقتصاد نیست. من این افزایش ثروت و کاهش روحیه را «پارادوکس آمریکایی» می نامم. ما بیش از هر زمان دیگری خانه های بزرگ و خانه های خراب، درآمدهای بالا و اعتماد پایین، حقوق تضمین شده و کاهش مدنیت داریم. ما در امرار معاش خوب هستیم اما اغلب در ساختن زندگی شکست می خوریم. ما شکوفایی خود را جشن می گیریم اما در آرزوی هدفی هستیم. ما آزادی های خود را ارزشمند می دانیم، اما مشتاق ارتباط هستیم. در عصر فراوانی، ما احساس گرسنگی معنوی می کنیم.
سوال: کدام یک از عبارات زیر دیدگاه نویسنده را بهتر بیان می کند؟
1. هر چه پول بیشتری به دست آوریم، بازدهی کمتری داریم.
2. هر چه پول بیشتری به دست آوریم، شادتر خواهیم بود.
3. در دراز مدت، پول نمی تواند خوشبختی را تضمین کند.
4. در دراز مدت، شادی با اقتصاد رشد می کند.