متن: فضای مجازی، بزرگراه داده، چند رسانه ای، برای کسانی که آینده را دیده اند، و اتصال رایانه ها، تلویزیون ها و تلفن ها زندگی ما را برای همیشه تغییر خواهد داد. با این حال، با وجود تمام صحبت‌ها در مورد یک آرمان‌شهر فناوری آینده، توجه کمی به پیامدهای این تحولات برای فقرا شده است. همانطور که در مورد تمام فناوری های جدید جدید، غرب به "چگونه" توجه دارد، در حالی که سوال "برای چه کسی" یک بار دیگر کنار گذاشته شده است. اقتصاددانان تنها اکنون متوجه شده اند که انقلاب ارتباطات تا چه حد بر اقتصاد جهانی تأثیر گذاشته است. فناوری اطلاعات به گسترش تجارت در مرزهای جغرافیایی و صنعتی اجازه می دهد و شرکت های فراملیتی از آن بهره کامل می برند. شرایط تجارت و مبادله، نرخ بهره و حرکت پول مهمتر از تولید کالا هستند. اقتصاد الکترونیکی که توسط فناوری اطلاعات ساخته شده است به صاحبان این امکان را می دهد تا کنترل خود را بر بازارهای جهانی افزایش دهند - با تأثیر مخرب بر پناهگاه ها. برای آنها نتیجه ناپایدار است. کشورهای در حال توسعه که به تولید طیف کوچکی از کالاها برای صادرات متکی هستند، مانند قطعات کوچک در ماشین اقتصادی بین المللی احساس می شوند. از آنجایی که «آینده» روی صفحه‌های کامپیوتری معامله می‌شود، کشورهای در حال توسعه به سادگی کنترل کمتر و کمتری بر سرنوشت خود دارند. پس گزینه‌های بازپس‌گیری کنترل چیست؟ یک جایگزین برای کشورهای در حال توسعه، خرید جدیدترین رایانه‌ها و ارتباطات راه دور است. با این حال، این امر منجر به وابستگی بلندمدت و شاید محدودیت‌های دائمی (,) بر اقتصاد کشورهای در حال توسعه می‌شود. فن‌آوری ارتباطات عموماً از ایالات متحده، اروپا یا ژاپن صادر می‌شود؛ اختراعات، مهارت‌ها و توانایی‌ها در دست چند کشور صنعتی باقی می‌ماند. همچنین گران است، بنابراین محصولات و خدمات وارداتی باید به صورت اعتباری خریداری شوند که معمولاً توسط همان کشورهایی که شرکت‌هایشان سود می‌برند ارائه می‌شود.
سوال: توسعه فناوری ارتباطات مدرن در کشورهای در حال توسعه ممکن است _ .
1. تولید صنعتی آنها را دشوار می کند
2. باعث شود کنترل تجارت خود را از دست بدهند
3. آنها را مجبور به کاهش سهم خود از صادرات کند
4. به قیمت استقلال اقتصادی آنها تمام شد