متن: وقتی جین برای دیدن مادربزرگش از خانه خارج شد، پیتر دست تکان داد و به آرامی در را بست. او که انتظار داشت یک روز کامل استراحت کند، به این فکر می‌کرد که آیا روزنامه بخواند یا برنامه گفتگوی تلویزیونی مورد علاقه‌اش را در اولین روز تعطیلش بعد از چند ماه تماشا کند. او به همسرش گفته بود: "این مثل یک پیاده روی در پارک خواهد بود." همه چیز خوب شروع شد، اما درست بعد از ساعت هشت، سه "بچه خوب" کوچک او - آدام، باب و کریستوفر - با لباس شب از پله ها پایین آمدند و فریاد زدند: "صبحانه، بابا". وقتی غذا در عرض سی ثانیه ظاهر نشده بود، آدام شروع به استفاده از قاشقش روی سر کریستوفر کرد که گویی طبل است. کریستوفر به موقع شروع کرد به فریاد زدن با صدای بلند. باب شعار "نان تست من کجاست، نان تست من کجاست" را در پس زمینه می خواند. پیتر متوجه شد که روزنامه او باید چند ثانیه صبر کند. زندگی بعد از صبحانه بدتر شد. آدام لباس زیر باب را روی سرش پوشید. باب خود را در حمام حبس کرد، در حالی که کریستوفر دوباره فریاد زد زیرا می خواست شلوارش را خیس کند. هیچ کس نتوانست جوراب های تمیز را پیدا کند، اگرچه آنها جلوی چشمانشان بودند. شخصی به نام "نه من" یک لیوان کامل آب پرتقال را در سبد لباس های تمیز ریخته بود. پیتر می دانست که برنامه گفتگو از قبل شروع شده است. تا ساعت ده همه چیز از کنترل خارج شده بود. کریستوفر متعجب بود که چرا ماهی داخل کوزه نان و کره او را رد کرد. آدام سعی می کرد با تزئین دیوار آشپزخانه با مداد رنگی خود استعداد خود را به رخ بکشد. خوشبختانه، باب به نظر می رسید که آرام در اتاق خانواده مشغول مطالعه است، اما بررسی دقیق تر نشان داد که او مستقیماً با دستانش مربای سیب را از بطری می خورد. پیتر متوجه شد که برنامه گفتگو به پایان رسیده است و خواندن غیرممکن است. دقیقاً در ساعت 11:17، پیتر با مهدکودک تماس گرفت. پاسخ آشکارا "بله" بود زیرا پیتر لبخند می زد.
سوال: چرا پیتر از مهدکودک کمک خواست؟
1. چون باید همسرش را به خانه می برد.
2. چون برای او سخت بود که زمان خانه را بکشد.
3. چون می خواست برای کار به دفترش برود.
4. چون مراقبت از پسرانش برایش سخت بود.