متن: اغلب اتفاق می افتد که تعدادی از متقاضیان با شرایط و تجربه تقریباً یکسان همگی برای یک موقعیت درخواست می کنند. در زمینه تحصیلی، مهارت‌های خاص و تجربه کاری آن‌ها، نمی‌توان از بین دوجین نامزد انتخاب کرد. پس کارفرما چگونه انتخاب می کند؟ معمولا بر اساس مصاحبه. استدلال های بسیاری موافق و مخالف مصاحبه به عنوان روشی برای انتخاب وجود دارد. استدلال اصلی علیه آن این است که به یک تصمیم کاملاً منجر می شود. در اغلب موارد کارفرمایان بهترین نامزد را انتخاب نمی کنند. آن‌ها نامزدی را انتخاب می‌کنند که اولین تأثیر خوبی روی آن‌ها بگذارد. البته برخی از کارفرمایان در پاسخ به این استدلال می گویند که آنها در مصاحبه با کارکنان آنقدر باتجربه شده اند که می توانند ارزیابی خوبی از عملکرد احتمالی هر نامزد انجام دهند. بحث اصلی به نفع مصاحبه این است که یک کارفرما نه تنها به توانایی یک نامزد، بلکه به شخصیت مناسب او برای موقعیت کاری خاص نیز توجه دارد. برای مثال، بسیاری از کارفرمایان، اگر منشی شخصیتی خوشایند داشته باشد، اشتباهات گاه و بیگاه منشی خود را نادیده می گیرند. بنابراین، شاید درست باشد که بگوییم هدف واقعی مصاحبه ارزیابی جنبه های قابل ارزیابی هر داوطلب نیست، بلکه حدس زدن در مورد چیزهایی است که اندازه گیری آنها دشوار است، مانند شخصیت، شخصیت و توانایی اجتماعی. متأسفانه، هم برای کارفرمایان و هم برای متقاضیان شغل، افراد زیادی با توانایی بالایی وجود دارند که به سادگی مصاحبه خوبی ندارند. البته، افرادی نیز هستند که به شدت مصاحبه می کنند، اما بعداً مشخص می شود که کارمندان بسیار نارضایتی هستند. کاندیداهایی که به خوبی مصاحبه می کنند تمایل دارند در سکوت و آرامش با اعتماد به نفس باشند، اما هرگز در پرسش ها و پاسخ های خود لاف زن، مستقیم و صریح نیستند. شاد و دوستانه، اما هرگز بیش از حد آشنا. و صمیمانه مشتاق و خوشبین. کاندیداهایی که بد مصاحبه می کنند یا بسیار خجالتی هستند یا بیش از حد اعتماد به نفس دارند. آنها یا خیلی کم حرف می زنند یا هرگز دست از صحبت نمی کشند. آنها یا بیش از حد مودب هستند یا کمی بی ادب.
سوال: مردم بر سر مصاحبه عمدتاً به این دلیل بحث می کنند که _ .
1. اهداف مختلف در مصاحبه
2. تجربیات مختلف در مصاحبه
3. استانداردهای مختلف انتخاب
4. روش های مختلف انتخاب