متن: یک بار در دهکده ای، روستاییان ساختمان کلیسای جدیدی ساختند و مردم از دور و بر آن برای دیدن آن آمدند. آنها زیبایی آن را تحسین کردند! گفتند زیباترین ساختمان دنیاست. در بالای پشت بام، میخ کوچکی شنید که مردم همه چیز را در مورد ساختار دوست داشتنی تعریف می کردند - به جز میخ! هیچ کس حتی نمی دانست که او آنجاست، و او بسیار عصبانی و غمگین شد. "اگر من مهم نباشم، اگر دست از کار بکشم، هیچ کس برایم تنگ نخواهد شد!" پس میخ نگهدارنده خود را رها کرد، از پشت بام پایین آمد و در گل افتاد. آن شب باران آمد و بارید. به زودی تخته ای که میخ نداشت از بین رفت و سقف شروع به چکیدن کرد. آب در امتداد دیوارها و روی تصاویر زیبای روی دیوارها جاری شد. گچ شروع به ریختن کرد، کف زمین خراب شد و کتاب مقدس نیز در اثر آب خراب شد. همه اینها به این دلیل بود که یک میخ کوچک تصمیم به ترک کرد! اما ناخن چه می شود؟ در زمان برگزاری هیئت توسط دیگران شناخته نشد اما مفید بود. اکنون در گل و لای دفن شده بود، بی فایده بود و به زودی زنگار آن را می خورد! چیزی که داستان می خواهد بگوید این است که هر عضو برای کل گروه مهم است! شما ممکن است مانند ناخن، گاهی احساس کنید مهم نیست، اما درست مانند ناخن، نبود شما احساس می شود. یک ساختمان بزرگ ممکن است تکه تکه شود. شما برای یک گروه مهم هستید حتی اگر کوچک باشید.
سوال: پاساژ می خواهد به ما بگوید که _ .
1. مهم نیست چقدر کوچک به نظر می رسید، برای یک گروه مهم هستید
2. حیف است که هرگز به افراد کوچک توجه نمی شود
3. در صورت لزوم ترک کنید و به حرف دیگران اهمیت ندهید
4. با ارزش بودن برای یک مرد مهم است