متن: من بیست و دو ساله بودم و در بولیوی بودم. من به هر کشور دیگری در آمریکای جنوبی رفته بودم، و اکنون قرار بود به شیلی بروم، آخرین نفر در لیست. بعد از چند روز به تپه ها رسیدم. هوا سرد بود و حتی کوه های دور هم صاف بودند. روزها تنها بودند، اما یک شب با فیلومنو و معلمان همکارش آشنا شدم. آنها سعی کردند مرا متقاعد کنند که به شیلی نروم و گفتند که این مکان بد است و من کشته خواهم شد. من آنها را باور نکردم. من چیزی از سیاست فعلی نمی دانستم. من فقط می خواستم به آنجا بروم. بنابراین با احساس هیجان وارد کوه شدم و به تابلویی رسیدم که روی آن کلمه «شیلی» وجود داشت. یک سرباز ترسناک ظاهر شد، اسلحه‌ای را به پشتم چسباند و مرا از یک شیب به سمت اداره پلیس هل داد. رئیس پلیس سپس به من گفت: "اینجا چیزی برای تو نیست." توضیح دادم که برای دیدن این کشور زیبا آمده ام. اما او اذیت شد. عصر مرا از غذا پر کردند. خنده بود و من کمتر تنش داشتم. سپس رئیس پلیس مرا به یک سلول کوچک برد. روی تشک دراز کشیدم. با اینکه نه نور داشتم و نه از دارایی هایم، احساس می کردم _ . حداقل من رسیده بودم! و چه داستانی باید بگویم! صبح روز بعد آزاد شدم و به من گفتند که شیلی من را نمی خواهد. با انداختن وسایلم داخل کوله پشتی ام، سر سربازها فریاد زدم و فریاد زدم. بعد از این همه تلاش مرا به خانه فرستادند! با پا به سمت بولیوی رفتم و انتظار داشتم گلوله ای را احساس کنم. اما من برمی گشتم! به خودم گفتم.
سوال: این نوشتار در کل دربارهی چیست؟
1. یک مبارزه هیجان انگیز با سربازان در شیلی.
2. چگونه نویسنده از شیلی فرار کرد.
3. ماجراجویی در شیلی.
4. چرا نویسنده به شیلی رفت.