متن: اوایل امروز در یک صحبت با برخی از تاجران، یکی از دوستان از من پرسید: "آیا به یک بی خانمان پول می دهید، حتی وقتی می دانید که او از آن برای خرید الکل استفاده می کند؟" من پاسخ دادم، "اگر تمام چیزی که می دادم پول بود، این یک چیز خواهد بود. اما برای من، هر زمان که پول می دهم، این فقط بسته بندی است. هدیه واقعی در درون پنهان است - عشق است. و من هرگز نداده ام. هیچ دلیلی برای محدود کردن هدایای عشق پیدا کردم "تا آخر شب، تصمیم گرفتم پیتزا بگیرم. در صف مقابلم مردی بی خانمان بود. او داشت چند دلاری را که در دستش بود، بارها و بارها می شمرد. دوباره، تا اینکه نوبت او به سفارش رسید. درست در آن زمان، او به زن جوان پشت پیشخوان گفت: "من پیتزای پنیر کامل را خواهم خورد." "پر شده؟" او پاسخ داد: "این واقعا بزرگ است." او اضافه کرد، اگرچه واقعاً قصد داشت بگوید این بود که برای او خیلی گران خواهد بود.» بله، «18.65 دلار» کامل، او ارسال کرد. صورت حساب هایی که او می شمرد به نتیجه نمی رسید. من قصد نداشتم کل پیتزا را برای او بگیرم. اما با فکر کردن به گفتگوی خود با تاجر، متوجه شدم که پول واقعاً فقط بسته بندی است. من حرکتم را انجام دادم: «می‌توانی آن پیتزا را با سفارش من شارژ کنی؟» به صندوق‌دار گفتم: «واقعا؟» مرد بی‌خانمان گفت: «واقعا؟» زن جوان پشت پیشخوان تکرار کرد.» بله، واقعاً. "من و آن مرد گیج یک لحظه سکوت شیرین را سپری کردیم. به سوال بی صدا او که چرا این کار را انجام می دهم، اضافه کردم: "فقط آن را برای دیگری پرداخت کنید." و او گفت: "خب، می دانید چیست؟ در واقع داشتم با آن پنج پسر بی خانمان آنجا رفتار می‌کردم." او در وهله اول داشت این پول را پرداخت می‌کرد! چه ثروت غیرمنتظره‌ای است که شانس این را داشته باشیم که بخشی از مهربانی یک مرد باشم.
سوال: چه چیزی باعث شد نویسنده تصمیم بگیرد به مرد کمک کند؟
1. درخواست مرد بی خانمان
2. همدردی او برای مرد بی خانمان.
3. یادآوری صحبت او با تاجر در اوایل آن روز.
4. فوریت زن جوان پشت پیشخوان.