متن: پیانویی که موتزارت تمام آثار متاخر خود را بر روی آن نوشت، برای اولین بار پس از مرگش در سال 1791، به وین بازگشت. توسط موتزارت موتزارت این ساز را در سال 1782 از آنتون والتر، مشهورترین سازنده پیانو زمان خود خرید. او بیش از 50 اثر برای پیانو بر روی آن نوشت که بسیاری از آنها در آپارتمانی در وین بودند. پس از مرگ موتزارت، کنستانزه، همسر موتزارت، این ساز را به پسر بزرگتر بازمانده خود، کارل توماس، داد، که آن را در صدمین سالگرد تولد آهنگساز به موزارتئوم سالزبورگ اهدا کرد. پیانو اکنون بخشی از نمایشگاه دائمی در شهر سالزبورگ اتریش است. ماتیاس شولز، مدیر موزارتئوم سالزبورگ، گفت: "رها کردن آن بسیار سخت بود." این پیانو بسیار کوچکتر و سبکتر از پیانوهای کنسرت مدرن است. صدای آن با اکشن و چکش سبک تر از پیانوی مدرن تر و شاداب تر است. جوزف مینگست، ترمیم کننده پیانو، که از سال 1975 از پیانو موتزارت مراقبت می کند، گفت که این پیانو از هر یک از نسخه های باقیمانده آن برتری دارد. مینگست گفت که باید بجنگد تا سیم های موجود را که مربوط به بازسازی سال 1973 است، با سیم های نرم تر جایگزین کند. تصور می شود صدای گردتر شبیه به آنچه که موتزارت تولید می کرد باشد. الکساندر ملنیکوف، پیانیست روسی، که قصد داشت در 7 نوامبر کنسرتی از موسیقی موتزارت را با پیانو برگزار کند، گفت که افتخار نواختن چنین ساز را دارد. این به راحتی بزرگترین روز زندگی یک نوازنده است.
سوال: ایده اصلی این قطعه چیست؟
1. پیانوی موتزارت به خانه در وینا باز می گردد.
2. پیانوی موتزارت هنرمندان زیادی را به هم متصل می کند.
3. پیانوی موتزارت تمام زندگی شگفت انگیز او را منعکس می کند.
4. پیانوی موتزارت به شکل اولیه خود بازیابی شده است.