متن: تغییر یکی از حقایق رایج زندگی است. بسیاری از ما شاهد تغییرات زیادی در زندگی خود بوده ایم، از چیزهای ساده ای مانند روند مد و سرگرمی گرفته تا تغییرات بزرگ در فناوری. زبان نیز تغییراتی را تجربه کرده و همچنان در حال توسعه است. تغییر مداوم چیزی است که زبان ها را زنده نگه می دارد. زبان عامیانه راهی است که در آن زبان ها می توانند دگرگون شوند و تجدید شوند. زبان عامیانه استفاده از کلمات و عبارات غیر رسمی است که در یک زبان استاندارد تلقی نمی شوند. برخی زبان عامیانه را شوخ و هوشمندانه می دانند و به زبان نوشتاری و گفتاری غیررسمی چاشنی می بخشد. والت ویتمن زبان عامیانه را به عنوان "شروع تخیل و شوخ طبعی، دمیدن نفس زندگی در سوراخ های بینی آن" توصیف کرد. با این حال، دیگران از استفاده از آن انتقاد می کنند و معتقدند که زبان را ضعیف می کند. زبان انگلیسی گفتاری نسل جوان امروزی مملو از کلمات و عبارات عامیانه است. این کلمات و عبارات پر جنب و جوش نمونه ای از این است که چگونه زبان بذرهای تغییر خود را می کارد که در شرایط اجتماعی ایجاد می شود. گاهی اوقات عامیانه استفاده از کلمه ای است که قبلاً در فرهنگ لغت استاندارد وجود دارد، به عنوان مثال، بلند کردن (برداشتن یا بلند کردن) به معنای جدیدی است، مانند «دزدیدن»; یا هانک (تکه بزرگی از چیزی) اکنون به "مردی خوش تیپ" تبدیل شده است. گاهی اوقات، عامیانه یک کلمه اختراعی است، مانند chocoholic، به معنای "کسی که عاشق شکلات است". از دیگر واژه‌های ابداع شده mula به معنای پول و airhead به معنای فردی احمق است. حالا، اگر دوستانتان چیزی شبیه این بگویند، متوجه خواهید شد: "من آنقدر دلسرد بودم که فکر می‌کردم می‌توانم با برداشتن یک جعبه شکلات کامل از فروشگاه فرار کنم، فقط به این دلیل که من اصلاً از مولا خارج شده بودم."
سوال: نگرش ویتمن نسبت به زبان عامیانه چه بود؟
1. او در این مورد تردید داشت.
2. او به شدت به آن فکر کرد.
3. او هیچ علاقه ای به آن نشان نداد.
4. او مخالف استفاده از آن بود.