متن: مامان عجله کن! دخترم در حالی که من در اتاق نشیمن نماز می خواندم، با دامن پرنسسی صورتی اش کنار در منتظر ماند. معمولاً دوست داشتم او را در هالووین بیرون ببرم، اما امسال غمگین بودم. من نگران مادرم بودم که برای تعطیلات در چین بود. بعدازظهر با من تماس گرفت که او سر خورده و روی زمین سخت هتلش افتاده و پایش شکسته است. او به بیمارستانی در پکن منتقل شد. مامان عصبی بود چون نمی توانست هیچ یک از دکترها را درک کند. اگر فقط می توانستم کاری برای کمک به او انجام دهم! می‌دانستم که نمی‌توانم اجازه دهم که نگرانی‌هایم لذت دخترم را خراب کند. فکر کردم جز دعا کاری نمی توانستم برای مامان انجام دهم. از خانه خارج شدیم و از بلوک پایین رفتیم. آنقدر ناراحت بودم که به سختی متوجه بچه های اطرافم می شدم. مردی آمد که زمانی برای پسرش کلاس پیانو داده بودم. با سلام و احوالپرسی به او و پسری که کنارش بود گفتم: «سلام. پدر جواب داد: سلام. "خوشحال می شوی؟" گفتم: "سعی می کنم." "چرا چه چیزی اشتباه است؟" او درخواست کرد. تمام ماجرا را به او گفتم. "مادر من در چین، پایش شکست و هیچ یک از دکترها را متوجه نشد. و من برای انجام کاری خیلی دور هستم!" گفتم. ابروهایش را بالا انداخت. گفتی پکن؟ او درخواست کرد. سرمو تکون دادم. او لبخند زد. "باور می کنی یا نه، خواهرم پزشک یک بیمارستان انگلیسی زبان است. اگر می خواهی، فوراً تماس می گیرم و سعی می کنیم مادرت را منتقل کنیم." چند روز بعد در حالی که دخترم آخرین شیرینی را تمام می کرد، با دخترم در اتاق نشیمن نشستم. "مامان، چین چقدر دور است؟" او پرسید. گفتم: «نه آنقدر که فکر می کردم.
سوال: از متن می توان اینگونه استنباط کرد که _ .
1. خواهر آن مرد به مادر نویسنده کمک می کرد
2. نویسنده برای دیدن مادرش به چین می آمد
3. نویسنده یک معلم موسیقی معروف در شهر بود
4. دختر نویسنده می خواست به چین سفر کند