متن: حدود یک سال پیش، یک زوج با سه فرزند به آپارتمان مجاور من نقل مکان کردند. من هرگز صدایی از بچه ها نشنیده بودم، اما والدین همیشه سر بچه ها فریاد می زدند. اغلب وقتی می آمدیم یا می رفتیم در راهرو همدیگر را ملاقات می کردیم. من همیشه صحبت می کردم، اما تنها جوابی که می گرفتم یک «سلام» از دختر چهار ساله بود. یک روز بعد از ظهر که برگشتم، تازه از آپارتمانشان بیرون می آمدند و دخترک در را برای بقیه باز نگه می داشت. من در ماشین ماندم و کارهای غیر ضروری انجام می دادم. اما وقتی سرم را بلند کردم دیدم دخترک هنوز در را باز نگه داشته و منتظر من است. تا جایی که می توانستم عجله کردم و از او تشکر کردم. من واقعا از رفتار مهربان او متاثر شدم. آن روز بعد از ظهر در K-Mart بودم و یک خرس عروسکی سفید برای او خریدم. فردای آن روز در زدند و دختر کوچک و پدرش بودند. او به خرس بسیار افتخار می کرد و طوری از من تشکر می کرد که قبلاً هرگز از من تشکر نکرده بودند. حالا وقتی در سالن همدیگر را می بینیم، همه دوستانه صحبت می کنیم. با گذشت زمان، من آن فریاد را مثل قبل نمی شنوم. دیشب حدود چهار اینچ برف باریده بودیم. به ماشینم نگاه کردم و متعجب بودم که چگونه قرار ملاقات دکترم را نگه دارم. بیرون رفتم تا برف را بردارم. اما وقتی در جلوی خانه را باز کردم، متوجه شدم که ماشینم آنجاست و تمام برف‌های آن پاک شده بود. نمی توانستی تصور کنی در آن لحظه چه احساسی داشتم. من از صمیم قلب از آن خانواده تشکر کردم. آیا شگفت انگیز نیست که یک رفتار مهربانانه کوچک یک دختر چهار ساله می تواند چیزهای زیادی را برای بهتر شدن تغییر دهد؟ فرشته نگهبان من می گوید چیزهای خوب از کارهای کوچک حاصل می شود.
سوال: نویسنده فکر می کرد چه کسی برف ماشینش را پاک کرد؟
1. اون خانواده همسایه
2. کسی که دکترش فرستاده
3. چند غریبه
4. دروازه بان.