متن: دو راه اساسی برای مشاهده رشد وجود دارد: یکی به عنوان یک محصول، دیگری به عنوان یک فرآیند. مردم به طور کلی رشد شخصی را به عنوان یک نتیجه یا محصولی می دانند که به راحتی قابل شناسایی و اندازه گیری است. کارگری که پیشرفت می کند، دانش آموزی که نمراتش بهتر می شود، خارجی که زبان جدیدی یاد می گیرد--همه اینها نمونه هایی از افرادی هستند که نتایج قابل اندازه گیری برای تلاش خود دارند. در مقابل، تعیین روند رشد شخصی بسیار دشوارتر است، زیرا این یک سفر است و نه تابلوهای راهنما یا نشانه های مشخص در مسیر. این فرآیند به خودی خود جاده نیست، بلکه نگرش ها و احساساتی است که افراد دارند، احتیاط یا شجاعت آنها در مواجهه با تجربیات جدید و موانع غیرمنتظره. در این روند، سفر واقعاً به پایان نمی رسد. همیشه راه های جدیدی برای تجربه جهان وجود دارد، ایده های جدید برای امتحان کردن، چالش های جدید برای پذیرش. برای رشد، سفر در جاده‌های جدید، افراد باید تمایل به ریسک کردن، رویارویی با ناشناخته‌ها داشته باشند و این احتمال را بپذیرند که ممکن است در ابتدا "شکست بخورند". اینکه چگونه خودمان را در حالی که روش جدیدی برای بودن را امتحان می کنیم می بینیم، برای توانایی ما برای رشد بسیار مهم است. آیا ما خودمان را سریع و کنجکاو می بینیم؟ اگر چنین است، پس ما تمایل داریم که شانس بیشتری داشته باشیم و بیشتر در معرض تجربیات ناآشنا باشیم. آیا فکر می کنیم خجالتی و بی تصمیم هستیم؟ سپس احساس ترس ما می‌تواند باعث تردید ما شود، به آرامی حرکت کنیم، و فکر می‌کنیم در انطباق با تغییرات کند هستیم یا اینکه به اندازه کافی باهوش نیستیم تا با چالش جدیدی مقابله کنیم. سپس احتمالاً نقش منفعل تری را ایفا می کنیم یا اصلاً تلاش نمی کنیم. اگر بخواهیم تغییر کنیم و رشد کنیم، این احساس ناامنی و شک به خود، هم اجتناب ناپذیر و هم ضروری است. اگر بیش از حد از خود محافظت کنیم، دیگر رشد نمی کنیم. ما در داخل پوسته ای که خودمان ساخته ایم گرفتار می شویم.
سوال: کدام یک از موارد زیر را می توان به عنوان فرآیند رشد شخصی در نظر گرفت؟
1. هلن همیشه مایل به پذیرش چالش ها بود.
2. جین در مسابقه سخنرانی برنده جایزه اول شد.
3. جری در طول اقامتش در پاریس زبان فرانسه را انتخاب کرد.
4. حقوق پدر از 5000 به 7000 افزایش یافت.