متن: یک روز کلر سه ساله من با اشاره به صفحه ای با یک آهنگ قدیمی کودکانه گفت: "لطفا این را بخوانید." با جوهر آبی، یک نفر کلم ها را خط زده بود و نوشته بود "هندوانه!" "بابا! اینکارو کردی؟" کلر پرسید و با حالت شوک به بالا نگاه کرد. ما اخیراً از او خواسته بودیم که در کتاب‌ها ننویسد، و ناگهان اینجا دلیلی بود که والدینش آنچه را که می‌خواستند عمل نمی‌کردند. به او گفتم پدربزرگم نوشته و نشستم ماجرا را تعریف کنم. من در مزرعه پدربزرگ در نبراسکا، آمریکا بزرگ شدم. یک روز بعد از ظهر تصمیم گرفتم چند هندوانه بکارم. "هوم، محصولی هست که امتحان نکردم!" پدربزرگ لبخند زد. "بزار همین الان انجامش بدیم!" با کمک پدربزرگ بذرها را کاشتم. صبح روز بعد، یک هندوانه بزرگ در آنجا پیدا کردم. می دانستم که پدربزرگ هندوانه ای آنجا گذاشته و فکر می کردم با من شوخی کرده است. اواخر همان ماه، پدربزرگ کتابی به من داد. با جدیت گفت: برای مدرسه. بازش کردم به جایی که نوشته بود "هندوانه!" و به یکی دیگر از شوخی های او خندید. کلر بی سر و صدا به داستان گوش داد و خواست که بذر بکارد، بنابراین من او را بردم تا بذر بخرم. در راه رفتن به خانه، برای اولین بار متوجه شدم که پدربزرگ می‌توانست با برخی از حقایق ناامیدکننده مانند اینکه هندوانه‌ها در نبراسکا به خوبی رشد نمی‌کنند یا اینکه به هر حال برای کاشت آن‌ها خیلی دیر شده بود، با اشتیاق کودکانه من روبرو شد. اما به جای این کار، بعدازظهر به شهر برگشت و بزرگترین خربزه بازار را خرید. آن شب، بعد از اینکه من خواب بودم، به طرز ناخوشایندی آن را پیاده کرده بود و با یک خمیدگی دردناک، آن را دقیقا بالای دانه هایم گذاشته بود. او مطمئن شد که "وای" را تجربه کرده ام. همیشه فکر می کردم معجزه نیمه شب فقط یکی از شوخی های پدربزرگ است. حالا متوجه شدم که او آن روز امید را کاشته بود. همانطور که کلر با خوشحالی بذرها را کاشت، دیدم که شادی پدربزرگم در زندگی او ریشه تازه ای می گیرد. و این بزرگترین معجزه بود.
سوال: کدام یک از موارد زیر پدربزرگ را بهتر توصیف می کند؟
1. با استعداد و قابل اعتماد.
2. سخاوتمند و صبور.
3. مصمم و خوشحال.
4. دلسوز و شوخ طبع.