متن: چند ماه پیش تصمیم گرفتم که از لس آنجلس 4 روزه خودم را پذیرایی کنم و از شیکاگو دیدن کنم. من یک بلیط هواپیما رایگان گرفتم، اما مجبور شدم پول هتل را به صورت نقدی پرداخت کنم، که واقعاً توان پرداخت آن را نداشتم. من یک وب سایت مسافرتی پیدا کردم که در آن یک اقامت 3 شبه با تخفیف از هتلی که به تازگی افتتاح شده است خریداری شده است. حدود سه هفته قبل از سفر، متأسفانه مجبور به لغو سفر شدم و تنها پس از آن متوجه شدم که اتاق، در حالی که قابل انتقال به شخص دیگری است، نمی تواند به تاریخ دیگری تغییر کند و قابل استرداد نیست. برای دو هفته بعد سعی کردم آن را در لیست کریگ بفروشم اما موفقیتی نداشت. پنج روز قبل از "آخر هفته بزرگ"، از تلاش برای پس گرفتن پول صرف نظر کردم و تصمیم گرفتم با برخی از آشنایان ساکن شیکاگو تماس بگیرم و به کسی "اقامت اقامتی" رایگان ارائه دهم. پس از آزمایش تعدادی از افراد که همگی از قبل برنامه‌های خاص خود را داشتند، مصمم شدم که اتاق را هدر ندهم. آن وقت بود که ناگهان به ذهنم رسید که به اتاق ها اشتباه نگاه می کنم. به جای دیدن آنها برای اهداف تعطیلات، مطمئناً باید راهی برای استفاده خوب از آنها وجود داشته باشد، و این زمانی بود که این ایده بود که نوعی سرپناه ممکن است بتواند از آن استفاده کند. در نهایت یکی را پیدا کردم که تمرکزش کمک به قربانیان خشونت خانگی است. این شخص خاص مایل بود به داستان خارج از میدان چپ من گوش دهد و انتقال اتاق ها را آسان تر کرد. پناهگاه با یک زن ناامید و دخترش کار می کرد که خوشبختانه توانستند از اتاق استفاده کنند. بعداً از پناهگاه به من گفتند "_".
سوال: سه هفته قبل از سفر چه اتفاقی برای برنامه او افتاد؟
1. رزرو اتاق لغو شد.
2. نویسنده نتوانست این سفر را انجام دهد.
3. هتل دیگر در دسترس نبود.
4. نویسنده از انجام این طرح پشیمان شد.