متن: یکی از قوی‌ترین استدلال‌ها برای افزایش سن ترک تحصیل (ROSLA) این بوده است که ما را تا حدودی به «برابری فرصت‌ها» نزدیک‌تر می‌کند. بسیاری از مردم دوست دارند سیستم آموزشی کنونی ما را به عنوان پله‌های زیادی از نردبان موفقیت برای کودکان باهوش در نظر بگیرند. خوب است که فکر کنیم وقتی سیستم دولتی کاملاً کامل است، هیچ کس واقعاً درخشان را نمی توان از دست داد. برای مثال، بدیهی است که بسیاری از کودکان از خانه های کمتر ثروتمند به دانشگاه می رسند یا از راه های دیگر خوب عمل می کنند. متأسفانه اکنون ما شواهد زیادی داریم که نشان می‌دهد بسیاری از کودکان در هر سطح از توانایی‌ها بسیار کمتر از آنچه که می‌توانند خوب عمل می‌کنند. به عنوان مثال، در طول سال‌های خدمت سربازی، این امکان وجود داشت که هوش همه مردان 18 تا 20 ساله را آزمایش کنیم. نیمی از آن سربازانی که در دو گروه بالاترین توانایی قرار گرفتند در 15 سالگی مدرسه را ترک کردند. همچنین نشان داده شده است که درصد کودکان طبقه کارگر که به دانشگاه می روند تقریباً مشابه سال 1939 است. یک مطالعه روی 5000 کودک از بدو تولد تا 21 سالگی نشان می‌دهد که نیمی از دانش‌آموزان باهوش از خانه‌های طبقه کارگر وقتی به 16 سالگی رسیدند، مدرسه را ترک کردند. علاوه بر این، هیچ تفاوتی در هوش بین جنسیت ها وجود ندارد، اما پسران بسیار بیشتر از دختران پس از 16 سالگی در تحصیل می مانند. از این و بسیاری از شواهد دیگر واضح است که بسیاری از کودکان هنوز خیلی زود مدرسه را ترک می کنند تا از جوایز بهره مند شوند - پول. ، احترام اجتماعی، و مشاغل جالب -- که تحصیلات عالی می دهد. همچنین واضح است که دلایل ترک چنین کودکانی به زمینه اجتماعی آنها ارتباط دارد. والدین آنها اغلب به پول اضافی نیاز دارند که یک پولدار دیگر می آورد. آنها برای خود ارزشی برای آموزش قائل نیستند زیرا تحصیلات آنها احتمالاً کسل کننده و ناراضی بودند. آنقدر نیست که پسران و دختران خود را مجبور به ترک تحصیل کنند، بلکه تمایل دارند که بگویند «به شما بستگی دارد».
سوال: این مقاله نشان می دهد که فرصت های برابر در آموزش و پرورش
1. چیزی مربوط به گذشته است
2. هنوز به دست نیامده است
3. برای کسانی که لیاقتش را دارند وجود دارد
4. جامعه ما را بسیار بهبود بخشیده است