متن: "جو؟ شما چت می کنید؟" زنی که در بازی بیسبال با من صحبت می‌کرد تا حدودی آشنا به نظر می‌رسید، "مارسی؟" او با لبخندی گشاده بانگ زد: "این تو هستی!" "خدایا، خوشحالم که دوباره تو را می بینم!" دیدن مارسی هم خوب بود. اغلب در چند دهه گذشته، من در مورد او متعجب بودم، من تقریباً سعی کردم چند سال پیش پس از صحبت با یک دوست مشترک، که نشان داده بود دهه 1990 برای مارسی بسیار سخت بوده است، به او برسم. بنابراین، برخورد با او در بازی بیسبال، حداقل، تصادفی بود. دقایقی را صرف صحبت در مورد شغل زندگی خود کردیم: بچه ها و نوه ها، شوهر و خانه، تحصیل و تفریح. همیشه کمی ناراحت کننده است که ببینیم برای خلاصه کردن 32 سال زندگی چقدر کلمات کمی لازم است. کمی "دیده ای...؟" بازی کردیم. و "آیا می دانستی،...؟" و روزهای خوب و بدی را که با هم می گذراندیم به یاد آوردیم. سپس مارسی برای لحظه ای ساکت شد و به جمعیتی که در حال قدم زدن در منطقه بازاریابی در استادیوم بودند نگاه کرد. "میدونی جو." او گفت: "همیشه می خواستم به شما بگویم...چطور...می دانید...چقدر برای رفتارم با شما متاسفم." با شنیدن آن، احساس کردم از شرمندگی شدید رنج می برم. کسی دوست ندارد به یاد بیاورد که چه زمانی توسط دیگران به طور ناگهانی و ناگهانی از شر او خلاص شده است. "خوبه." گفتم. "نه چیز مهمی." حداقل با خودم فکر کردم نه الان. "اما من خیلی احمق بودم: او ادامه داد. بله، تو بودی. من فکر کردم. "ما هر دو خیلی جوان بودیم:" گفتم. او گفت: می دانم. او تردید کرد: "اما این بهانه ای برای... نیست." سپس ادامه داد "این فقط همیشه آزارم می‌داد، به یاد می‌آورم که چقدر با تو بد رفتار کرده‌ام. و می‌خواستم به تو بگویم که متاسفم. پس... متاسفم." لبخند روی صورتش گرم و صمیمانه بود، و چیزی در چشمانش بود، خیلی شبیه تسکین به نظر می رسید - _ از آنجایی که او با قلب من توپ Wif'fle را بازی کرده بود. "خوب:" گفتم. "عذرخواهی پذیرفته شد! غلبه بر شیرینی لحظه. دستم را دورش گرفتم و سریع در آغوشش گرفتم در همین لحظه، جمعیت با تشویق شدیدی به راه افتاد، و من و مارسی هر دو توجهمان را به بازی برگشتیم تا جایی که او را نگاه کردم، او رفته بود. اما احساس گرم و شگفت انگیز تبادل کوتاه ما هنوز وجود داشت و تا امروز هر وقت به آن فکر می کنم ادامه دارد. همه ما خاطرات تلخ و آزاردهنده ای از اعمال انجام شده یا انجام نشده و سخنان گفته شده یا ناگفته داریم. و همه ما زخم‌هایی را تحمل می‌کنیم - برخی خفیف، برخی نه چندان خفیف - که توسط دیگران به ما وارد شده است. مرهم بخشش می‌تواند وجدان آشفته را آرام کند و حتی سال‌ها پس از این واقعیت، به روح آسیب‌دیده آرامش بیاورد. البته فقط گفتن «متاسفم» و «بخشیده شدی» کافی نیست. در حالی که در این کلمات ساده واقعاً قدرت زیادی وجود دارد، اما برای کسانی که صمیمانه نیستند، یا فقط به دنبال راهی برای کنترل یا استثمار هستند، در دسترس نیست. اما وقتی این کلمات واقعاً احساس شوند و صادقانه بیان شوند، می توانند در را باز کنند. به معجزات ( )قلب و روح - معجزات بخشش، حتی در یک بازی بیسبال.
سوال: وقتی جو و مارسی به طور اتفاقی یکدیگر را در استادیوم دیدند، هر دو احساس کردند _ .
1. متعجب و خوشحال
2. شرمنده و متاسفم
3. حساس و کنجکاو
4. ناراحت و نگران