متن: یک روز صبح زود بازرس فرعی ایستگاهی در انتهای شهر به من زنگ زد. یک فیل به شهر آسیب می رساند. آیا می توانم بیایم و کاری در مورد آن انجام دهم؟ نمی دانستم چه کاری می توانم انجام دهم، اما سوار اسب شدم و به راه افتادم. اسلحه ام را برداشتم، شاید خیلی کوچکتر از آن بود که بتوانم فیل را بکشم، اما فکر کردم صدا ممکن است او را بترساند. افراد مختلف محلی در راه جلوی من را گرفتند و از کارهای فیل به من گفتند. البته این یک فیل وحشی نبود، بلکه یک فیل رام بود. زنجیر شده بود اما دیشب زنجیرش را پاره کرده و فرار کرده بود. صاحبش قصد داشت به دنبالش بدود، اما مسیر را اشتباه گرفته بود. او اکنون دوازده ساعت راه بود و صبح ناگهان فیل در شهر ظاهر شد. قبلاً کلبه بامبوی کسی را ویران کرده بود، یک گاو را کشته و غرفه های میوه را زیر و رو کرده بود. دور کلبه آمدم و جسد مردی را دیدم که در گل و لای پراکنده بود. او یک هندی بود و چند دقیقه نمی توانست مرده باشد. مردم گفتند که فیل او را با خرطوم گرفت و پایش را روی پشتش گذاشت و در زمین فرو برد. این فصل بارانی بود و روی شکم در گل و لای نرم دراز کشیده بود، _ کنارش ایستاده بود و بی گناه به نظر می رسید. همان طور که تفنگم را بلند کردم، چند ثانیه تردید کردم. بعد شلیک کردم. این یک ضربه برای او بود. می توانستی درد آن را ببینی که آخرین قدرت را از پاهایش می زند. اما در هنگام سقوط برای لحظه ای به نظر می رسید که بلند می شود، تنه اش مانند درخت به آسمان می رسد. او برای اولین و تنها بار بوق زد. و سپس به پایین آمد، با یک تصادف که زمین را تکان داد.
سوال: می توان چنین استنباط کرد که نویسنده احساس می کند _ زمانی که به فیل شلیک کرده است.
1. برانگیخته
2. غمگین
3. وحشت زده
4. خوشحال