متن: یک روز سه شنبه بلند شدیم، صبحانه خوردیم و برای مدرسه آماده شدیم. کیف های مدرسه را برداشتیم و به مدرسه رفتیم. بعد از اینکه وارد کلاس شدم و نشستم کیف مدرسه ام را باز کردم تا تکالیفم را بگیرم. تکالیف مدرسه من باید تحویل می گرفت. اما آن جا نبود! یادم آمد آن را در کیف مدرسه ام گذاشته بودم. به بعد از ظهر دوشنبه برگشتم. تکالیف مدرسه ام را تمام کردم، آن را در کیف مدرسه ام گذاشتم و برای بازی با بچه های همسایه بیرون رفتم. خواهرم سارا مثل همیشه بیرون نبود و بازی می کرد. داخل خانه کتاب خواند. او باید تکالیف من را در حالی که من بیرون بازی سافت بال بازی می کردم گرفته باشد، زیرا دوشنبه هیچ بچه ای وارد خانه ما نشد. بعد از مدرسه دویدم به جایی که من و خواهرم معمولاً با هم ملاقات می کنیم. سارا بود. به نظر نمی رسید به من می خندد. او در دادن اطلاعات نادرست خوب است. "سارا، تو با تکالیف من چه کردی؟" من پرسیدم. گفت ندیده! "باید چکار کنم؟" فکر کردم منتظر فرصتی بودم تا با مامان صحبت کنم. در اتاق مامان گریه کردم و فریاد زدم: نتونستم تکون نخورم. من در مورد تکالیف مدرسه از دست رفته به او گفتم. مامان با شنیدن این حرف از اتاق خارج شد و با عجله وارد آشپزخانه شد و شروع کرد به جستجوی سطل زباله. تکالیف مدرسه ام را از سطل زباله بیرون کشید! مامان گفت: "متاسفم تری. دیدم کیف مدرسه ات خیلی سنگین است، برایت پاکش کردم. تکالیف تو با کاغذ باطله ای که دور انداختم فرقی نداشت." متوجه شدم که خواهرم را اشتباه متوجه شده ام. من از او عذرخواهی کردم. و از این تجربه درس خوبی گرفتم.
سوال: وقتی نویسنده بعد از مدرسه خواهرش سارا را دید، او _ .
1. متوجه شد که سارا را اشتباه متوجه شده است
2. فکر کرد سارا داره شوخی میکنه
3. معتقد بود سارا از او عذرخواهی خواهد کرد
4. فکر کرد: سارا وانمود کرد که تکالیفش را نگرفته است