متن: یک اتفاق خنده دار در راه انقلاب ارتباطات رخ داد: ما دیگر با هم صحبت نکردیم. اخیراً با یکی از دوستانم در پارک قدم می زدیم که تلفن همراهش زنگ خورد و گفتگوی ما را قطع کرد. آنجا بودیم و در یک روز آفتابی زیبا قدم می زدیم و صحبت می کردیم و ناگهان من نامرئی شدم و در گفتگو غایب شدم. تلفن مورد استفاده برای اتصال شما به غایبان. حالا باعث می شود افرادی که در کنار شما نشسته اند احساس غیبت کنند. چرا هر چه بیشتر به هم متصل می شویم، احساس قطع ارتباط بیشتری می کنم؟ هر پیشرفتی در فناوری ارتباطات یک تراژدی به نزدیکی تعامل انسانی است. با ایمیل و پیام‌رسانی فوری از طریق اینترنت، اکنون می‌توانیم بدون اینکه یکدیگر را ببینیم یا با یکدیگر صحبت کنیم، ارتباط برقرار کنیم. با پست صوتی، می‌توانید کل مکالمات را بدون دسترسی به کسی انجام دهید. اگر مادرم سؤالی دارد، من فقط جواب را روی دستگاه او می گذارم. از آنجایی که تقریباً هر تماسی که می توانیم بین انسان ها تصور کنیم خودکار می شود، شاخص فاصله عاطفی بالا می رود. دیگر حتی نمی توانید با یک نفر تماس بگیرید تا شماره تلفن شخص دیگری را دریافت کنید. کمک دایرکتوری تقریباً همیشه کاملاً خودکار است. من مخالف تکنولوژی مدرن نیستم. من یک تلفن همراه، یک کارت ATM، یک سیستم پست صوتی و یک حساب ایمیل دارم. رها کردن آنها عاقلانه نیست. آنها کمک بزرگی برای ما هستند. این برخی از پیامدهای احتمالی آنهاست که باعث می شود احساس ناراحتی کنم. بیشتر و بیشتر، خودم را پشت ایمیل پنهان می‌کنم تا کاری را انجام دهم که برای مکالمه است یا با دریافت پست صوتی خیالم راحت می‌شود، زیرا واقعاً وقت صحبت کردن ندارم. صنعتی که به من کمک می کند تا در تماس باشم، مرا تنهاتر می کند.
سوال: کدام یک از موارد زیر بهترین عنوان متن خواهد بود؟
1. پیشرفت تکنولوژی مدرن
2. پیامدهای فناوری ارتباطات
3. داستان انقلاب ارتباطات
4. اتوماسیون ارتباطات مدرن