متن: این دنیای خطرناکی است که ما در آن زندگی می کنیم. تعداد قتل ها هر سال افزایش می یابد، مردم بر اثر سرطان می میرند، افراد بیشتری به HIV مبتلا می شوند، نوجوانان بیشتری از مواد مخدر استفاده می کنند و غیره. شما این را می دانید زیرا تمام آمارها را در اخبار و روزنامه شنیده اید. اما آیا واقعاً تصور دقیقی از معنای آنها دارید؟ اعداد در حال افزایش هستند، اما چگونه با رشد جمعیت مقایسه می شوند؟ آیا موارد بیشتری از این بیماری ها به دلیل تکنیک های آزمایش بهتر گزارش می شود یا بیماری ها شایع تر هستند؟ واقعیت این است که بدون دانستن پیشینه آمار معنی بسیار کمی دارد. این روند رو به رشد گزارش تنها بخشی از اطلاعات در حال تبدیل شدن به خطرناک است. به عنوان مثال، چندین سال پیش یک دانش آموز دبیرستانی خطرات ماده شیمیایی معروف به دی هیدروژن مونوکسید را گزارش کرد. این ماده شیمیایی که در اکثر تومورهای سرطانی یافت می شود، اغلب در خون افرادی که با الکل مصرف می کنند یافت می شود و باعث وابستگی کامل جسمی و روحی برای کسانی می شود که حتی یک بار هم این ماده شیمیایی را مصرف می کنند. پس از خواندن گزارش او، بیش از 75 درصد از کلاس شیمی قرار دادن پیشرفته او رای به ممنوعیت این ماده شیمیایی خطرناک دادند! هر یک از جملات بالا درست است، اما این ماده شیمیایی برای تمام زندگی روی زمین ضروری است. دانش‌آموزان اشتباه کردند زیرا رای دادند که تنها با دانستن چند بیانیه و آمار، به جای سوابق کامل شیمیایی، رای دادند. نکته این مقاله این است که باید از آنچه گفته می شود و نمی شود آگاه بود. هنگامی که شخص یک واقعیت یا عدد جدید را پیدا می کند، باید سعی کند اطلاعات مهم دیگری را قبل از اظهار نظر فقط با نیمه حقیقت در نظر بگیرد. همیشه به یاد داشته باشید که نویسنده سعی می کند شما را نسبت به دیدگاه خود متقاعد کند و اطلاعات ما را متفاوت از دیدگاه خود باقی می گذارد. به عنوان مثال، دوباره به آماری که نشان می دهد اسکی بی خطر است نگاه کنید. سالانه فقط 32 نفر هنگام اسکی جان خود را از دست می دهند، در حالی که 897 نفر بر اثر صاعقه جان خود را از دست می دهند، اما واقعاً کدام یک خطرناک تر است؟ اگر بیشتر در مورد آن فکر کنید، متوجه می‌شوید که سالانه افراد بسیار کمتری نسبت به افرادی که در معرض خطر صاعقه هستند به اسکی می‌روند. وقتی دوباره به آن فکر می کنید، اسکی خطرناک تر از آن چیزی است که در ابتدا با نگاه کردن به آمار فکر می کنید. اگر قرار است ما نوجوانان را در این دنیا رها کنیم، بهتر است بتوانیم انتقادی فکر کنیم و دیدگاه های خود را شکل دهیم، نه اینکه به راحتی توسط دیگران متقاعد شویم. اخطار فقط آمادگی است.
سوال: چه چیزی می توانیم از متن یاد بگیریم؟
1. برای محافظت از دنیای خطرناک ما باید اقداماتی انجام شود.
2. روند رو به رشد گزارش دادن فقط نیمه حقیقت در حال خارج شدن از کنترل است.
3. نوجوانان باید توانایی خود را در تشخیص درست از نادرست تقویت کنند.
4. ما باید یاد بگیریم که انتقادی فکر کنیم و از هر طرف به مشکلات نگاه کنیم.