متن: زمانی مرد بسیار ثروتمندی بود که دستاوردهای بزرگی داشت. او بیش از آن چیزی که می توانست خرج کند، پول داشت و همسایگانش او را تحسین می کردند و به او نگاه می کردند. با این حال، او می دانست که چیزی در زندگی اش کم است. او خوشحال نبود. او در تمام زندگی خود برای خوشبختی تلاش می کرد، اما هرگز نتوانست آن را بیابد. سپس یک روز، او در مورد معبدی پنهان در نپال شنید که اتاق خاصی داشت که حاوی راز خوشبختی بود. او بلافاصله تمام دارایی خود را فروخت و به دنبال یافتن این معبد پنهان شد. پس از سالها جست و جو و سختی های بی شمار به آنجا رسید. او خسته و بی پول بود، اما می دانست که اکنون هیچ کدام از اینها مهم نیست زیرا معبد را پیدا کرده بود. او از راهبی دانا و خندان پرسید که آیا می تواند وارد اتاق ویژه شود؟ راهب موافقت کرد و پله های منتهی به اتاق را به او نشان داد. او با پاهایی که از ترس می لرزید از آنها بالا رفت و به آرامی در را باز کرد. او به اتاق خیره شد و نور خورشید از پنجره عبور می کرد و آنچه را که تا این حد برای یافتن آمده بود دید. آنجا راز خوشبختی آویزان به دیوار بود. مرد در آینه به خودش خیره شد و خندید. زمان آن فرا رسیده است که همه ما بفهمیم که راز خوشبختی خود ما هستیم. خوشبختی انتخابی است که می توانیم انجام دهیم. آن وقت بقیه عمرت را صرف جستجوی دنیا برای خوشبختی نکن. فقط در آینه نگاه کنید و بخندید. فقط اجازه دهید شادی از قلب، ذهن و روح شما جاری شود تا جایی که زندگی شما و همه اطرافیانتان را پر کند.
سوال: چه چیزی می توانیم از متن استنباط کنیم؟
1. به دست آوردن ثروت یعنی از دست دادن خوشبختی.
2. باید یک راهب دانا در معبد باشد.
3. پیدا کردن معبد در نپال دشوار بود.
4. مردم می توانند از آینه یاد بگیرند که خوشبختی چیست.