متن: «مسابقه شگفت‌انگیز» آدریان خیلی زود شروع شد، زمانی که والدینش متوجه شدند که او در کودکی نمی‌توانست چیزی بشنود، حتی صداهای بلند. او در یک مدرسه ویژه برای افراد کم شنوا، زبان اشاره را یاد گرفت و با دیگر کودکان معلول مخلوط شد. با این حال، مشاهده همه کودکان معلول در ارتباط با یکدیگر باعث ناراحتی مادرش شد. او می خواست که او یک زندگی عادی داشته باشد. بنابراین پس از صحبت با یک مشاور، او را به کلاس‌های خصوصی فرستاد که در آنجا لب‌خوانی و تلفظ کلمات را آموخت. بعداً والدین آدریان تصمیم گرفتند او را به یک مدرسه عادی بفرستند. اما مدیر مدرسه سعی کرد آنها را از این کار منع کند و گفت که مدرسه عادی نمی تواند از دانش آموزان با نیازهای ویژه مراقبت کند. پدر و مادرش مصمم بودند که ریسک کنند و او را سخت تحت فشار بگذارند تا کارهای روزمره اش را انجام دهد، زیرا می خواستند ثابت کنند که با این فرصت، او می تواند هر کاری را انجام دهد. آدریان نمره را گرفت و قبول شد. چالش بزرگی بود. سرعت بیشتر بود، بنابراین او مجبور شد جلوی کلاس بنشیند و واقعاً به معلم توجه کند، که همیشه آسان نبود. اما او به آن پایبند بود و بعد از مدرسه کارهای اضافی زیادی انجام داد. تلاش‌های آدریان و والدینش نتیجه داد. آدریان با نمرات خوب فارغ التحصیل شد و وارد دبیرستان عالی شد. او همچنین در زندگی خارج از مدرسه به موفقیت های زیادی دست یافت. او به فضای باز علاقه داشت و برای بالا رفتن از کوه ها به نپال رفت. او حتی در تاریخ 05/06/05 وارد مسابقه جهانی قایق‌های بادبانی شد --- اولین آسیایی ناشنوا بود که این کار را انجام داد. اما هیچ یک از این دستاوردها بدون یکی از مهم‌ترین درس‌های مادرش ممکن نبود.» او اغلب می‌گفت: «اگر به خودت ایمان داشته باشی و سخت تلاش کنی، می‌توانی به نتایج بزرگی دست پیدا کنی.»
سوال: سرانجام آدریان چگونه در مطالعه خود موفق شد؟
1. او فعالیت های زیادی در فضای باز انجام می داد.
2. هر روز به سختی تحت فشار قرار می گرفت تا درس بخواند.
3. بعد از مدرسه در کلاس های خصوصی شرکت می کرد.
4. او هم در کلاس و هم بعد از آن خیلی سخت کار می کرد.