متن: سردبیر عزیز، مریم دوست من است و دختری بسیار خوش قلب است. او همیشه اولین کسی است که به دیگران کمک می کند. اما عادت های او گاهی مرا عصبانی می کند و او فقط راهش را تغییر نمی دهد. برای اکثر موقعیت‌ها، این برای من خوب است، زیرا می‌دانم این چیزی است که او را به کسی که هست می‌سازد. با این حال، گاهی اوقات تحمل رفتار او برایم خیلی سخت است. او اخیراً یک تلفن همراه گرفته است، اما اغلب از من برای برقراری تماس قرض می گیرد. گوشی من زنجیر داره او همیشه سعی می کند آن را مانند تلفن خودش باز کند. من معمولاً آن را برای او باز می‌کنم، اما نه همیشه، زیرا گاهی اوقات در حال رانندگی با ماشینم هستم، بنابراین او باید آن را از کیفم بیرون بیاورد و خودش آن را باز کند. این آخر هفته در یک مهمانی در یک روستای دور بودیم. او تلفن همراه من را قرض گرفت. از آنجایی که بیرون سرد بود، به او اجازه دادم بدون باز کردن آن بیرون بیاورد. الان خرابه چون درست باز نکرده من آنقدر عصبانی نمی‌شوم، اما در آخر هفته، او ماشین مرا قرض گرفت و هرگز پیشنهاد پرداخت هزینه بنزین را نداد که من را بسیار عصبانی کرد. او باید پیشنهاد می داد که هزینه بنزین را بپردازد. همانطور که اشاره کردم، او از آن دسته افرادی است که در مواقع و هر کجا که می تواند به دیگران کمک می کند. شاید به این دلیل، او فکر می کند که دیگران نیز باید همین کار را برای او انجام دهند. گاهی اوقات فکر می کنم او بسیار بچه گانه است. من نمی‌خواهم به او صدمه بزنم، اما می‌خواهم به او بفهمانم که همه نمی‌توانند آن را بپذیرند. چیکار کنم که بهش بفهمونم؟ مال تو لیلی
سوال: در مهمانی آخر هفته چه گذشت؟
1. مری زنجیر لیلی را گم کرد.
2. مریم قبل از تمام شدن مهمانی رفت.
3. موبایل لیلی خراب بود.
4. لیلی با مریم دعوا کرد.