متن: من دانشجوی دکترا در یک برنامه ارتباطی در یک دانشگاه بزرگ در غرب میانه ایالات متحده هستم. من یک دوره در زمینه ارتباطات تدریس می کنم. کلاس من هفتاد دانش آموز دارد. من به دانش آموزان برنامه درسی دادم. هدف، محتوا، برنامه، کتاب درسی، ارزشیابی و قوانین کلاس را توضیح داد. من آن را خواندم و هر قسمت را با دقت توضیح دادم، زیرا این قرارداد بین من و دانشجویان بود. کتاب های درسی آمریکایی به خوبی سازماندهی شده اند. هر فصل بیانیه ای از هدف، خلاصه، فهرستی از ایده های کلیدی، سرفصل ها و زیرعنوان بخش ها و تمرین ها دارد. کتابچه راهنمای معلم پیشنهاداتی در مورد نحوه تدریس دارد و جزوه ها، فعالیت ها و اطلاعاتی در مورد نحوه استفاده از کتاب درسی وجود دارد. نوارهای ویدئویی برای برخی از فصل ها وجود دارد. برخی از کتاب های درسی حتی دارای پاورپوینت سخنرانی یا وب سایتی برای پشتیبانی از آنها هستند. دانش آموزان قبل از آمدن به کلاس تکالیف کلاس را می خوانند. کلاس برای توضیح مفاهیم کلیدی کتاب درسی طراحی شده است. نقش اصلی معلم ارائه مثال های خوب از مفاهیم و فعالیت ها برای کمک به دانش آموزان برای درک بهتر مفاهیم است. یک چیز خوب این است که می توانم از دستیار دانشجویی استفاده کنم. آنها دانشجویانی در مقطع کارشناسی هستند که برای کمک به معلم اعتبار دریافت می کنند. من باید بر آنها نظارت داشته باشم، اما آنها بیشتر کارهای روزمره را انجام می دهند و به مشکلات دانش آموزان گوش می دهند. آموزش دادن به دانش‌آموزان آمریکایی بسیار سخت است زیرا آنها بسیار خواستار هستند. با این حال، اکثر آنها به سختی درس می خوانند و اکثر آنها نمرات نسبتاً خوبی می گیرند. تعداد بسیار کمی از دانش آموزان نمرات بد می گیرند و تقریباً هیچ دانش آموزی در کلاس مردود نمی شود.
سوال: کدام یک از موارد زیر در برنامه درسی گنجانده نشده است؟
1. کتاب درسی.
2. محتوای دوره.
3. مشق شب.
4. ارزیابی.