متن: یک روز آفتابی در سپتامبر گذشته، تیم فریادهایی شنید. با دقت به دریا نگاه کرد، چند بچه را دید که در یک قایق پارویی به دریا می‌کشیدند. دو پسر 12 ساله به نام‌های کریستین و جک برای جستجوی توپ فوتبال با قایق رفتند. هنگامی که آن‌ها از آب‌های آرام پارو زدند، یک چتر ساحلی که به قایق بسته شده بود، باد را گرفت و قایق را به داخل آب‌های آزاد کشید. این زوج وحشت کردند و سعی کردند به ساحل برگردند. اما آنها با _ قابل مقایسه نبودند و قایق از کنترل خارج شده بود. تیم می دانست که به زودی توسط امواج بلعیده خواهد شد. تیم به یاد می‌آورد: «همه چیز در ذهن من آرام شد. سعی می‌کردم بفهمم که چطور می‌توانم تا پسرها در یک خط مستقیم شنا کنم.» تیم لباس هایش را درآورد و به داخل آب پرید. هر 500 یارد یا بیشتر، سرش را بالا می گرفت تا پیشرفتش را قضاوت کند. او می‌گوید: «در یک لحظه به این فکر کردم که به عقب برگردم. فکر می کردم که آیا زندگی ام را به خطر می اندازم. بعد از 30 دقیقه تقلا، او به اندازه ای نزدیک بود که به پسرها فریاد زد: "چتر را بردارید!" کریستین تلاش زیادی کرد تا چتر را پایین بیاورد. سپس تیم توانست به قایق برسد و برود. او قایقرانی را به دست گرفت، اما امواج تقریباً برای او قوی بودند. جک گفت: "بیایید اسکله را هدف بگیریم." تیم قایق را به سمت آن چرخاند. کمی بعد، امواج بر روی قایق برخورد کردند و شروع به غرق شدن کرد. "بچه ها می توانید شنا کنید؟" او گریه. پسرها گفتند: «کمی». هنگامی که آنها در آب قرار گرفتند، تیم تصمیم گرفت که ایمن‌تر و سریع‌تر پسرها را به سمت اسکله بکشد. کریستین و جک جلیقه نجات پوشیده بودند و روی پشت خود شناور بودند. تیم سوان به سمت خشکی در حالی که آب روی صورت پسران شسته شده بود. "آیا ما تقریباً آنجا هستیم؟" بارها و بارها پرسیدند. تیم هر بار به آنها می گفت: "بله." بعد از 30 دقیقه به اسکله رسیدند.
سوال: بالاخره دو پسر چطور به اسکله رسیدند؟
1. آنها به تنهایی تا اسکله شنا کردند.
2. آنها توسط موج تا اسکله شسته شدند.
3. تیم آنها را به پشت به اسکله برد.
4. آنها توسط تیم به اسکله کشیده شدند.