متن: رابطه به عنوان حالت ارتباط بین افراد تعریف می شود. اگرچه در جامعه امروزی با ریتم دیوانه کننده زندگی روزمره، زمانی که مردم تمایل دارند در شهرهای پرجمعیت زندگی کنند، بیشتر وقت خود را در دفتر می گذرانند و نام همسایه خود را به سختی می دانند، ما هنوز خود را در برخی از انواع روابط می یابیم - با دوستان، خانواده، یا همکاران روابط خانوادگی اولین روابطی است که افراد وارد آن می شوند. والدین و خویشاوندان با ایجاد الگویی که گاهی اوقات مجبوریم در تمام زندگی خود، اغلب ناخودآگاه، از آن پیروی کنیم، بر رشد عاطفی ما تأثیر می گذارند. در مهدکودک، در مدرسه، سپس در دفتر، زمان زیادی را در میان دانش‌آموزان و همکاران می‌گذرانیم. ما یاد می گیریم که روابط تجاری را حفظ کنیم، در یک محیط تیمی کار کنیم، سپس گروه های کوچکتری از افراد همفکر تشکیل می دهیم و در نهایت برخی از آنها را به عنوان دوستان خود انتخاب می کنیم. دوستی واقعی چیست؟ چگونه شروع می شود؟ آیا قرار است ما با افراد خاصی دوست شویم یا واقعاً می توانیم برنامه ریزی کنیم که با چه کسی دوست شویم؟ "دوست همه مال هیچکس نیست." آرتور شوپنهاور گفت. بر خلاف یک همراهی مبتنی بر تعلق به یک تیم یا گروه، دوستی یک نوع رابطه کاملا شخصی و انتخابی است. این نیاز به اعتماد، صداقت و پیوندهای عاطفی دارد. جامعه شناسان بر این باورند که اکثر مردم هنگام انتخاب دوستان به دنبال شباهت در دیدگاه ها، موقعیت اجتماعی و علایق هستند. جای تعجب نیست که دوستان ما اغلب افراد هم سن، جنس و تحصیلات هستند. عامل مهم دیگر فعالیت مشترک و همبستگی است. به همین دلیل است که بسیاری از ما با همکاران خود و سایر افرادی که در همان زمینه کار می کنند دوست می شویم. اکثر مردم موافقند که دوست کسی است که همیشه گوش می دهد و می فهمد. درک در این زمینه متضمن معانی زیادی است - شفقت، همدردی و نزدیکی عاطفی. این فرآیندی است که در آن دوست شما حالت عاطفی شما را می خواند، احساسات شما را به اشتراک می گذارد، خود را با شما شناسایی می کند.
سوال: کدام یک از عبارات زیر صحیح نیست؟
1. یک همراهی بر اساس تعلق به یک تیم یا گروه است.
2. دوستی نیاز به اعتماد، صداقت و پیوندهای عاطفی دارد.
3. روابط دوستی بین افراد است.
4. درک فرآیندی است که در آن دوست حالت عاطفی ما را می‌خواند، احساسات ما را به اشتراک می‌گذارد، خود را با ما می‌شناسد.