متن: واقعیت مجازی ما را به کجا می برد مهم نیست که هر یک از ما چقدر روشن فکر هستیم، اساساً به دیدگاه های خودمان محدود هستیم - اما این طبیعت انسان است که سعی کند دیدگاه خود را گسترش دهد. برای من، اینجاست که VR وارد می شود. دریافته‌ام که رسانه توانایی فوق‌العاده‌ای در انتقال انواع احساسات حضور و مکانی دارد که همیشه آرزو داشتم از طریق عکاسی خبری ثبت کنم. به عنوان یک عکاس جوان، من از تصاویر دوران جنگ عکاسان بزرگی مانند رابرت کاپا و جیمز ناچتوی شوکه شدم. دید آنها از جهان به مراتب بهتر از دید من است. به امید تقلید از تاثیر آنها، خودم را آموزش دادم که راه آنها را دنبال کنم و جنگ های عراق و افغانستان را به عنوان عکاس روزنامه نیویورک تایمز و نیوزویک پوشش دادم. اما متوجه شدم که عکس‌های من آنطور که انتظارش را داشتم، نداشتند. چیزی بیش از حد انتزاعی و مسطح در آنها وجود داشت، کیفیتی که به هر کسی که آنها را مشاهده می کرد اجازه می داد از تصاویر رنج دور بماند. من که از موانع ناامید شده بودم، دوربینی ساختم که می توانست ویدئوی ثابت و سینمایی را در یک منطقه جنگی فیلمبرداری کند، و یک فیلم بلند در افغانستان ساختم. در حالی که فیلم نگاهی اجمالی به واقعیت بی رحمانه جنگ داشت، اما تنها دریچه کوچکی به آن جهان بود. من می خواستم جلوتر بروم و مردم را از آن پنجره به خط مقدم بکشم و بگذارم آنها از نزدیک شاهد آن باشند. من شرکت فناوری Condition One را راه اندازی کردم تا دوربین جدیدی بسازم تا در فیلم های سه بعدی و 360 درجه فیلمبرداری کنم. ما می خواهیم نسل جدیدی از بینندگان خسته از تصاویر مسطح را با احساسات غوطه ور شدن در دنیای کاملاً جدید معرفی کنیم. قدرت واقعیت مجازی فرمان حضورش است -- توانایی آن برای انتقال بیننده به دنیایی دیگر و ایجاد احساس حضور در آن . ایجاد این تجربیات از نظر فنی دشوار است و به قدرت محاسباتی قابل توجهی نیاز دارد، اما زمانی که حضور به دست آمده و حفظ شود، نفس گیر است. در VR، ما به طور غریزی با کسانی که در تجربیاتشان غوطه ور هستیم احساس همدلی می کنیم. رنج مردم در مناطق جنگی تبدیل به رنج ما می شود، همانطور که کشتار حیوانات در طبیعت منبع درد ما نیز می شود. انیشتین با ذکر محدودیت‌های چشم‌انداز خود، زمانی با ناراحتی نوشت: "وظیفه ما باید این باشد که با گسترش دایره همدردی خود برای در آغوش گرفتن همه موجودات زنده و کل طبیعت در زیبایی آن، خود را از این زندان رها کنیم." از طریق VR، ما اکنون شانس انجام این کار را داشته باشید.
سوال: چرا نویسنده شرط یک را تنظیم کرد؟
1. برای جلب توجه جهانی به مناطق جنگ زده.
2. برای کمک به بینندگان که احساس بهتری از حضور داشته باشند.
3. بهترین عکاس دنیا بودن
4. برای تبلیغ آخرین فناوری سه بعدی خود.