متن: یک بار پسر 11 ساله ای بود که با پدرش به وسط یک دریاچه نیوهمپشایر برای ماهیگیری رفت. یک روز قبل از باز شدن فصل باس، آنها در اوایل عصر مشغول ماهیگیری بودند و ماهی های دیگری را با کرم صید می کردند. سپس پسر بر یک فریب کوچک نقره ای بست و آن را در دریاچه گذاشت. ناگهان احساس کرد که چیزی بسیار بزرگ فریب را می کشد. پدرش با تحسین تماشا می کرد که پسر با مهارت ماهی را کنار ساحل آورد. بالاخره ماهی خسته را از آب بلند کرد. این بزرگ‌ترین چیزی بود که تا به حال دیده بود، اما بیس بود. پسر و پدرش به ماهی بزرگ نگاه کردند. پدر کبریت روشن کرد و به ساعتش نگاه کرد. ساعت 10 شب بود - دو ساعت قبل از شروع فصل. به ماهی نگاه کرد، سپس به پسر. او گفت: "باید آن را پس بدهی، پسر." "بابا!" پسر گریه کرد پدرش گفت: «ماهی های دیگری هم خواهند بود. پسر فریاد زد: "به اندازه این یکی نیست." به اطراف دریاچه نگاه کرد. هیچ ماهیگیر یا قایق دیگری در نور ماه دیده نمی شد. دوباره به پدرش نگاه کرد. با وجود اینکه هیچ کس آنها را ندیده بود و هیچ کس نمی توانست بفهمد چه ساعتی ماهی را صید کرده است، پسر می توانست از صدای پدرش بفهمد که تصمیم را نمی توان تغییر داد. باس عظیم را به آب سیاه انداخت. ماهی بزرگ ناپدید شد. پسر فکر کرد که دیگر هرگز چنین ماهی بزرگی را نخواهد دید. 34 سال پیش بود. امروز این پسر یک معمار موفق در شهر نیویورک است. او اغلب پسر و دخترش را برای ماهیگیری در یک مکان می برد. و حق با او بود. او دیگر هرگز ماهی به این بزرگی صید نکرده بود که آن شب مدت‌ها پیش گرفت. اما او همان ماهی را می بیند... بارها و بارها... هر بار که باید یک تصمیم اخلاقی بگیرد. زیرا همانطور که پدرش به او آموخته بود، اخلاق مسائل ساده ای از درست و غلط است. این تنها عمل به اخلاق است که دشوار است.
سوال: از متن می دانیم که پدر _ .
1. پسرش را دوست نداشت
2. همیشه با پسرش مخالف بود
3. از ماهی بزرگ خوشش نمی آمد
4. محکم و سرسخت بود