متن: میبل گفت که با من به کتابخانه نخواهد آمد. دلیلش را پرسیدم و او گفت که می تواند تمام داستان های کوتاهی را که می خواهد از اینترنت دریافت کند. از راه رفتن تا کتابخانه، و تحمل گپ طولانی من در راه به آنجا و در راه بازگشت نجات یافتم. میبل بسیار مستقیم است، همیشه همینطور بوده است. "اما، میبل، ما در پنجاه سال گذشته هر دوشنبه به کتابخانه می رویم!" او گفت: "چرا اینترنت نمی گیری؟" ما می توانیم به یکدیگر ایمیل بفرستیم." پس مجبور شدم اینترنت بگیرم. با دبیرستان محل تماس گرفتم. آنها گفتند که برای من یک دانش آموز خوب می فرستند تا همه چیز را در مورد کامپیوتر و اینها به من بگوید. چیز بد، این اینترنت. باعث می شود دوستان قدیمی خود را از دست بدهید، شما را مجبور به یادگیری ایده های پیچیده جدید می کند، حتی اگر خیلی پیر شده باشید. اما میبل گفت باید مدرن باشی. وگرنه تو مرده ای بچه روز بعد آمد. یک بچه سیاه پوست لاغر قد بلند، با نام کاشی آرسنیوس، گفت که کارش برای من هزینه دارد. گفتم: باشه.به شرطی که اینترنت بگیرم. او گفت: "شما به یک کامپیوتر نیاز دارید، سپس باید به آن متصل شوید." "پس بیایید یک کامپیوتر بخریم و با هم وصل شویم." "چقدر میخوای خرج کنی؟" "هر چه که لازم باشد." "چند قوچ می خواهی؟" قصد نداشتم نادانی ام را به او نشان دهم، گفتم: هر چه لازم باشد. "بیا بریم مرکز خرید. ماشین داری؟" "در گاراژ." وقتی در گاراژ را باز کردم، نفس نفس زد. ماشین بابا هنوز آنجاست، یک شورت 57. من هرگز آن را رانندگی نمی کنم. همه جا قدم بزن گفتم: "بیا راه برویم. فقط یک مایل یا بیشتر راه است." گفت بیا رانندگی کنیم وگرنه تو این گرما از من غش می کنی. "ای جوان، من غش نمی کنم، هرگز. ما راه می رویم." او گفت: من ساعتی حقوق می گیرم. "پیاده روی برای شما هزینه بسیار بیشتری خواهد داشت. همچنین، شما دوست دارید یک مایل یا بیشتر کامپیوتر حمل کنید؟"
سوال: آرسنیوس دلایلی برای رانندگی به سمت مرکز خرید می‌آورد.
1. دو
2. سه
3. چهار
4. پنج