متن: در گذشته، نوشتن در غرب آفریقا چندان رایج نبود. در واقع هیچ یک از تمدن های اصلی اولیه آفریقای غربی زبان نوشتاری ایجاد نکردند. عربی تنها زبان نوشتاری بود که استفاده می کردند. فقدان زبان نوشتاری بومی به این معنا نیست که مردم غرب آفریقا تاریخ خود را نمی دانستند. سنت خود را به صورت شفاهی منتقل می کردند. تاریخ شفاهی سوابق گفتاری رویداد گذشته است. وظیفه یادآوری و بیان تاریخ غرب آفریقا بر عهده داستان نویسان گذاشته شد. داستان سرایان اوایل غرب آفریقا را گریت می نامیدند. آنها از موقعیت اجتماعی بالایی برخوردار بودند زیرا مردم غرب آفریقا به اعمال اجداد خود بسیار علاقه مند بودند. Griots به زنده نگه داشتن این تاریخ برای هر نسل جدید کمک کرد. داستان های گریوت ها هم سرگرم کننده و هم آموزنده بود. آنها از رویدادهای مهم گذشته و از دستاوردهای اجداد دور گفتند. به عنوان مثال، برخی داستان ها ظهور و سقوط امپراتوری های غرب آفریقا را توضیح می دهند. داستان های دیگر اعمال پادشاهان و جنگجویان قدرتمند را شرح می دادند. برخی از گروها با بازی کردن وقایع مانند صحنه‌های نمایشنامه، داستان‌های خود را زنده‌تر کردند. علاوه بر داستان ها، گروها ضرب المثل ها یا سخنان کوتاه حکمت یا حقیقت را می خواندند. از ضرب المثل ها برای عبرت دادن به مردم استفاده می کردند. یکی از ضرب المثل های غرب آفریقا هشدار می دهد: "صحبت کردن سبد مزرعه را پر نمی کند." این ضرب المثل به مردم یادآوری می کند که باید برای به انجام رساندن کارها تلاش کنند. این که مردم فقط در مورد کاری که می خواهند انجام دهند صحبت کنند کافی نیست. گروت ها برای بیان داستان ها و ضرب المثل های خود صدها نام و رویداد را حفظ کردند. از طریق این فرآیند حفظی، گروها تاریخ غرب آفریقا را از نسلی به نسل دیگر منتقل کردند. با این حال، برخی از گروها نام ها و اتفاقات را در سر خود اشتباه گرفته اند. وقتی این اتفاق افتاد، حقایق برخی از وقایع تاریخی تحریف شد.
سوال: متن عمدتاً در مورد _ .
1. چرا داستان نویسان در غرب آفریقا ظاهر شدند
2. یک حرفه غیر معمول در غرب آفریقا
3. چگونه گروها به حفظ تاریخ کمک کردند
4. تمدن اولیه آفریقای غربی