متن: پسر یک کشیش لوتری، آلبرت شوایتزر، در دهکده‌ای کوچک در آلزاس، در آن زمان بخشی از آلمان به دنیا آمد. شوایتزر در سن 29 سالگی سه کتاب تألیف کرده بود و مشارکت‌های علمی برجسته‌ای در زمینه‌های موسیقی، دین و فلسفه داشت. یک ارگ نواز تحسین شده، یک مرجع جهانی درباره باخ، یک کشیش کلیسا، رئیس یک حوزه علمیه و یک استاد دانشگاه با دو مدرک دکترا بود. در سن 30 سالگی، با آگاهی از نیازهای ناامید پزشکی آفریقایی ها، تصمیم گرفت پزشک شود و بقیه عمر خود را وقف خدمات مستقیم در آفریقا کند. در سال 1913، در سن 38 سالگی، دکتر شوایتزر و همسرش هلن، بیمارستانی را در لامبارن، گابن، که در آن زمان استانی در آفریقای استوایی فرانسه بود، افتتاح کردند. به عنوان اسیر جنگی در فرانسه، او از ادامه تعهد به شغلش. در سال 1915، که هر روز به خاطر تعداد زیادی از بیماران رنج‌دیده که برای کمک به بیمارستان او می‌آمدند، نگران بود، ایده «تکریم برای زندگی» را به‌عنوان اصل ابتدایی و جهانی اخلاق که مدت‌ها به دنبالش بود، به عنوان یک مکاشفه تجربه کرد. با تأکید بر وابستگی متقابل و وحدت همه زندگی، او پیشرو جنبش های حمایت از محیط زیست و حیوانات بود - ریچل کارسون بهار خاموش را به او تقدیم کرد. شوایتزر در سال 1952 در سن 77 سالگی جایزه صلح نوبل را دریافت کرد. در طول دوازده سال آخر عمرش، سخنرانی ها و نوشته هایش بر خطرات انفجارهای آزمایش هسته ای جوی و مسابقه تسلیحات هسته ای انتحاری بین ابرقدرت ها تاکید داشت. آلبرت شوایتزر پس از بازنشستگی به عنوان پزشک شاغل، تا زمان مرگش در سن 90 سالگی به سرپرستی بیمارستان ادامه داد. او و همسرش در محوطه بیمارستان در لامبارن به خاک سپرده شدند.
سوال: کدام عبارت زیر در مورد آلبرت شوایتزریس درست است؟
1. او از 29 سالگی شروع به نوشتن کتاب کرد.
2. او پس از بازنشستگی از نوشتن و سخنرانی دست کشید.
3. او و همسرش بیمارستانی را در آلزاس افتتاح کردند
4. او در سال 1875 در روستایی در آلزاس به دنیا آمد.