متن: لویی بریل، الفبای ساز نابینایان می توانند بخوانند. آنها این کار را با کشیدن انگشتان خود در امتداد خطی از نقاط برجسته یا نقاط روی کاغذ انجام می دهند. البته ابتدا باید کد را یاد بگیرند. در اینجا چند نمونه از آن آورده شده است. یک نقطه مخفف حرف "A" است. دو نقطه در کنار هم به معنای "C" است. چهار نقطه مرتب شده به شکل یک جعبه (: :) مخفف حرف "G." با قرار دادن نقاط در الگوهای خاص می توان تمام حروف الفبا را تشکیل داد. این کد توسط یک فرانسوی به نام لویی بریل ساخته شده است. اگرچه در بدو تولد می‌توانست ببیند، اما در سه سالگی بی‌بینا شد. خط بریل در مغازه پدرش چرم می برید. چاقویش لیز خورد و چشمش را برید. عفونت به هر دو چشم سرایت کرد و او نابینا شد. در 10 سالگی او را در خانه ای برای نابینایان قرار دادند. اما لویی جوان استعداد زیادی داشت. او یک نوازنده ماهر شد و خیلی زود به عنوان نوازنده ارگ کلیسا در پاریس مشغول به کار شد. چون استعداد داشت و سریع بود، معلم مدرسه نابینایان شد. زمانی که آنجا بود، شنید که یک کاپیتان ارتش برای خدمه تفنگ خود پیام‌هایی فرستاده است تا بتوانند آن‌ها را در شب بدون نور بخوانند. پیام های او به شکل ساده نقاط برجسته و خط تیره بود. این سرنخی بود که لوئیس نیاز داشت. در سن 15 سالگی، او کد شش نقطه ای خود را درست کرد. به هر گروه از نقاط یک سلول می گویند. سلول ها سه نقطه ارتفاع و دو نقطه عرض دارند. تا پایان عمر، خط بریل به گله جوان خود آموخت که هم آثار مکتوب و هم آثار موسیقی را با استفاده از رمز او بخوانند. بریل در 17 سال آخر عمر خود به بیماری سل مبتلا بود. او در سن 43 سالگی درگذشت. فرانسه با گذاشتن بقایای او در پانتئون معروف پاریس از او تقدیر کرد.
سوال: از این قسمت می توان نتیجه گرفت که _ .
1. همه نابینایان می توانند خط بریل را بخوانند.
2. زبان اشاره برای نابینایان مفیدتر از خط بریل است
3. اکثر دانش آموزان می دانند که لویی بریل الفبای بریل را توسعه داده است.
4. لویی بریل اگر نابینا نبود الفبا را توسعه نمی داد.