متن: پدربزرگ نجار بود. یک روز او برای لباس هایی که کلیسایش به یتیم خانه ای در مصر می فرستاد جعبه درست می کرد. در راه خانه، دست در جیب پیراهنش برد تا عینکش را پیدا کند، اما آنها رفته بودند. او با ماشین به سمت کلیسا برگشت، اما جستجوی او بی نتیجه بود. ناگهان متوجه شد چه اتفاقی افتاده است. عینک از جیبش بیرون زده بود و داخل یکی از جعبه ها افتاده بود که با میخ بسته شده بود. عینک جدیدش به سمت آفریقا می رفت! پدربزرگ شش فرزند داشت و آن روز صبح بیست دلار برای عینک پرداخته بود. در حالی که به سمت خانه می رفت به خدا گفت: «عادلانه نیست». "من در صرف وقت و پول خود برای کار شما بسیار وفادار بوده ام." چند ماه بعد، مدیر پرورشگاه در تعطیلات در ایالات متحده بود. او می خواست از تمام کلیساهایی که در مصر به او کمک می کردند بازدید کند، بنابراین یکشنبه شب برای سخنرانی در کلیسای کوچک پدربزرگم در شیکاگو آمد. او گفت: "اما بیشتر از همه باید از شما برای عینکی که پارسال فرستادید تشکر کنم. می بینید که من عینکم را شکسته بودم. سپس جعبه های شما رسید. در کمال تعجب یک عینک در آن پیدا کردم. و خیلی بهم میاد!" مردم گوش می‌دادند، از دیدن عینک‌های شگفت‌انگیز خوشحال می‌شدند، اما فکر می‌کردند که مرد باید کلیسایشان را با کلیسای دیگری اشتباه گرفته باشد. هیچ عینکی در لیست اقلام آنها برای ارسال به خارج از کشور وجود نداشت. پدربزرگ در حالی که آرام پشت سرش نشسته بود، در حالی که اشک در چشمانش حلقه زده بود، متوجه شد که خدا حقه بزرگی به او زده است.
سوال: پدربزرگ وقتی دید عینکش گم شده چه حسی داشت؟
1. آرام
2. نگران.
3. غافلگیر شدن.
4. ناامید.