متن: الان که شروع به خواندن این مطلب می کنید چه احساسی دارید؟ آیا کنجکاو هستید؟ به امید اینکه چیزی در مورد خودتان یاد بگیرید؟ خسته شده اید زیرا این کاری است که باید برای مدرسه انجام دهید و واقعاً به آن علاقه ندارید -- یا خوشحال هستید زیرا این یک پروژه مدرسه است که از آن لذت می برید؟ شاید چیز دیگری جذب شما شده است، مانند احساس هیجان در مورد برنامه های آخر هفته یا غمگین بودن به دلیل اینکه به تازگی جدایی را پشت سر گذاشته اید. چنین احساساتی بخشی از طبیعت انسان است. آنها اطلاعاتی در مورد آنچه تجربه می کنیم به ما می دهند و به ما کمک می کنند بدانیم چگونه واکنش نشان دهیم. ما از زمانی که نوزاد هستیم احساسات خود را حس می کنیم. کودکان خردسال به احساسات خود با حالات چهره یا با اعمالی مانند خندیدن یا گریه واکنش نشان می دهند. آن‌ها احساس می‌کنند و احساسات خود را نشان می‌دهند، اما هنوز این توانایی را ندارند که عاطفه را نام ببرند یا بگویند چرا چنین احساسی دارند. وقتی بزرگ می شویم، در درک احساسات مهارت بیشتری پیدا می کنیم. به جای اینکه مثل بچه‌های کوچک واکنش نشان دهیم، می‌توانیم احساس خود را تشخیص دهیم و آن را در قالب کلمات بیان کنیم. با گذشت زمان و تمرین، بهتر می‌دانیم چه احساسی داریم و چرا. این مهارت را آگاهی عاطفی می نامند. آگاهی عاطفی به ما کمک می کند بدانیم به چه چیزی نیاز داریم و می خواهیم یا نمی خواهیم! به ما کمک می کند تا روابط بهتری ایجاد کنیم. این به این دلیل است که آگاهی از احساسات خود می تواند به ما کمک کند تا در مورد احساسات واضح تر صحبت کنیم، از تعارضات اجتناب کنیم یا بهتر حل کنیم، و احساسات دشوار را راحت تر پشت سر بگذاریم. برخی افراد به طور طبیعی بیش از دیگران با احساسات خود در تماس هستند. خبر خوب این است که همه می توانند بیشتر از احساسات خود آگاه شوند. فقط تمرین می خواهد. اما ارزش تلاش را دارد. آگاهی عاطفی اولین قدم به سوی ایجاد هوش هیجانی است، مهارتی که می تواند به افراد در موفقیت در زندگی کمک کند.
سوال: کودکان خردسال چگونه به احساسات واکنش نشان می دهند؟
1. با خنده و فریاد.
2. با نشانه ها و عبارات.
3. با حالات و حرکات صورت.
4. با ژست های مختلف.