متن: من به تازگی به لندن رسیده بودم و می خواستم برخی از مکان های معروف را ببینم. باید برم کنار دریا؟ یا شاید یکی از پارک های معروف؟ در امتداد خیابان قدم زدم، از کنار یک زمین بازی مهدکودک گذشتم و ناگهان ایستگاه راه آهن زیرزمینی را دیدم. تعجب کردم چون روی نقشه من نبود. رفتم بلیط بخرم. فروشنده بلیط خیلی پیر به نظر می رسید. او به من بلیط داد، گفت: "یادت باشد بازگشت است"، خندید و بدون اینکه پولم را بگیرد راه افتاد. برای گردشگران خاص بود؟ قطاری رسید. نمی توانستم مسافر دیگری را ببینم. سوار شدم و درها بسته شد. ناگهان احساس کردم نباید سوار قطار می شدم. تندتر و سریعتر رفت و در امتداد مسیرها تیراندازی کرد. وقتی وارد تونل شد، همه چیز مثل نیمه شب تاریک شد و چند دقیقه بعد را به یاد ندارم. قطار به ایستگاهی رسید و من پیاده شدم. می‌توانستم نوری را که از دور می‌درخشد ببینم، بنابراین به سمت _ رفتم و به دری رسیدم. آن سوی آن خیابان شلوغی بود. انگلیسی‌های زیادی در حال قدم زدن بودند، و من می‌توانستم برخی از ساختمان‌های معروف لندن را ببینم، اما مشکلی وجود داشت. لباس مردم عجیب بود. نه ماشین بود، نه موتور - اما همه جا اسب بود. کسی فیلم می ساخت؟ به مردی گفتم: ببخشید. "دوست دارید به من بگویید کجا هستم و چه اتفاقی می افتد؟" "منظورت چیه؟ تو کی هستی؟ از کجا میای؟ اهل چین هستی؟ اینجا لندنه و همه دارن سر کارن. نمیبینی؟" او درخواست کرد. "ممنونم آقا، متاسفم، اما می توانم روزنامه شما را نگاه کنم؟" من پرسیدم. در حالی که می رفت گفت: "می تونی داشته باشی." نگاهش کردم؛ من "قانون جدید دوچرخه" و بالاتر از آن "5 جولای 1880" را دیدم. شاید باید راه می رفتم، اما به سمت در دویدم. مدت زیادی صبر کردم. خیلی ترسیدم. یک قطار آمد. فهمیدم. من را به ایستگاه اول برگرداند. وقتی رفتم، زنی پرسید: «در آن ایستگاه متروکه چه می‌کردی؟» جوابی نداشتم، اما هنوز روزنامه در دستم بود.
سوال: چرا نویسنده در ابتدای داستان شگفت زده شد؟
1. چون ناگهان ایستگاه راه آهن زیرزمینی را دید.
2. چون از کنار زمین بازی مهدکودک رد شد.
3. چون فروشنده بلیط خیلی پیر به نظر می رسید.
4. چون نتوانست ایستگاه را روی نقشه خود پیدا کند.