متن: یکی از رایج‌ترین و ماندگارترین افسانه‌ها در مورد افسردگی این است که افراد افسرده همیشه غمگین هستند - و در نتیجه، افرادی که خوشحال هستند، حتی اگر بگویند که دارند، نمی‌توانند افسردگی را تجربه کنند. این یک نسخه اشتباه از افسردگی است. افسردگی شما را همیشه غمگین نمی کند. وقتی احساس افسردگی دارم، با لباس مشکی راه نمی روم و گریه می کنم. من با دوستان بیرون می روم. شوخی بازی میکنم من به کار ادامه می دهم و با افرادی که با آنها کار می کنم گفتگوهای دوستانه دارم. من کتابها رو میخونم. مهمتر از همه، من لحظات شادی را تجربه می کنم. با این حال فشار متناقض عجیبی را احساس می کنم. از یک طرف، احساس می کنم باید درگیر نوعی غم و اندوه باشم تا مردم بفهمند که من واقعاً افسرده هستم و هر روز برای من یک مبارزه است. زیرا به این ترتیب من به اندازه کافی غمگین و در نتیجه افسرده به نظر می‌رسم - و شاید مردم بفهمند که من افسرده هستم و شاید حتی حمایت و کمک کنند. از سوی دیگر، من فشار شدیدی را برای اجرای درست برعکس احساس می‌کنم، زیرا افراد افسرده غمگین خسته‌کننده هستند و هیچ سرگرمی ندارند، زیرا هر بار که آشکارا در مورد افسردگی صحبت می‌کنم یا احساسات غمگینی و سرخوردگی را ابراز می‌کنم مدام به من یادآوری می‌شود. من در تله ای گرفتار شده ام که اگر غم را اجرا نکنم، واقعاً افسرده نیستم، اما اگر اصلاً به هر درجه ای ناراحتی را ابراز کنم، آزاردهنده و کسل کننده هستم و باید اینقدر خودمحور نباشم. افسردگی می تواند استاد شما شود، اما می توانید گاهی اوقات از زیر آن خارج شوید. و بسیاری از افراد افسرده در واقع آن را صرف غش کردن روی مبل نمی کنند و در مورد اینکه چقدر بدبخت هستند صحبت نمی کنند.
سوال: نویسنده در این قطعه به افراد افسرده توصیه می کند که _ .
1. آشکارا در مورد افسردگی صحبت کنید
2. افسردگی در قلب را پنهان کنید و هرگز آن را ابراز نکنید
3. خوشبین باشید و استاد افسردگی شوید
4. روی کاناپه دراز بکشید و در مورد اینکه چقدر افسرده هستند صحبت کنید