متن: جیمز جویس رمان‌نویس ایرلندی بود که روش‌های به تصویر کشیدن شخصیت‌ها و توسعه طرح داستانی مدرن را متحول کرد. شیوه شگفت‌انگیز او در ساختن رمان، به تصویر کشیدن صریح (،) او از طبیعت انسان در کتاب‌هایش، و تسلط کامل او به زبان انگلیسی، او را به یکی از تأثیرات برجسته در ادبیات قرن بیستم تبدیل کرده است. بسیاری از منتقدان این را در تسلط او به زبان انگلیسی قضاوت می کنند. جویس عمیقاً تحت تأثیر ایرلند بود و تمام کتابهای خود را در مورد دوبلین نوشت. زمانی که در کالج دوبلین بود، زبان می خواند و اوقات فراغت خود را به خواندن کتاب می گذراند. او از شرکت در جنبش ناسیونالیستی مانند سایر دانشجویان خود امتناع کرد، اما شدیداً(،) به ادبیات علاقه مند شد. او مقالات صریح نقد ادبی نوشت که معلمانش را شوکه کرد و حتی به خود زبان نروژی آموخت تا بتواند آثار ایبسن را در اصل بخواند. هنگامی که در سال 1902 فارغ التحصیل شد، می دانست که نویسنده و تبعیدی خواهد شد(،)، زیرا احساس می کرد بدون دیگری نمی تواند یکی باشد. برای حفظ ایده‌آل خود در نوشتن صادقانه، کامل و عینی، در مورد مردم و مکان‌هایی که می‌دانست، باید از همه وسوسه‌ها برای درگیر شدن در افکار عمومی یا زندگی عمومی فرار می‌کرد. او به فرانسه، ایتالیا و سوئیس رفت، جایی که در 20 سال اول در فقر و گمنامی زندگی کرد و تنها زمانی که مادرش در حال مرگ بود به ایرلند بازگشت. به جز یکی دو سفر کوتاه، تمام عمرش را در خارج از کشور ماند.
سوال: چرا جیمز جویس تقریباً تمام عمر خود را در خارج از کشور ماند؟
1. چون می خواست در فقر و گمنامی زندگی کند.
2. چون می‌خواست آدم‌ها و مکان‌هایی را که بیشتر می‌شناخت بنویسد.
3. زیرا او می خواست از همه وسوسه ها برای درگیر شدن در افکار عمومی یا زندگی عمومی فرار کند.
4. زیرا او می‌خواست ایده‌آل خود را برای نوشتن صادقانه، کامل و عینی درباره مردم و مکان‌هایی که بهترین می‌دانست حفظ کند.