متن: به سمت پیشخوان رفتم. پشت آن خانمی بود که عینکی روی بینی داشت و موهای خاکستری روی سرش بود. گفتم: ببخشید. او به بالا نگاه کرد. او گفت: "تو آن بچه کلمنتز هستی." "من خانم بی هستم. نزدیکتر بیا و بگذار نگاهت کنم." عینکش را به سمت بینی بالا برد. اگر چیزی از فروشگاه گم شد، می‌توانم شما را برای پلیس توصیف کنم.» "من دزد نیستم!" من شوکه شدم. من هفت ساله بودم که بخواهم دزد باشم! "از چیزی که من می توانم ببینم تو خیلی چیز خاصی نیستی. اما می توانم بگویم که پتانسیل داری." او دوباره به خواندن روزنامه اش بازگشت. "من باید اینها را بگیرم." در حالی که لیستم را بالا نگه داشتم، گفتم. "پس؟ برو آنها را بیاور." خانم بی به تابلویی روی در صفحه نمایش اشاره کرد. "من نوکر شما نیستم، پس پیشنهاد می کنم برای خود یک سبد تهیه کنید و شروع به پر کردن کنید." من در آن تابستان هفته ای چند بار به خانم بی سر می زدم. گاهی اوقات او من را کوتاه می کرد. بارهای دیگر او بیش از حد شارژ می کرد. یک روز بعدازظهر او را تصحیح کردم: "آن قوطی لوبیا فقط بیست و نه سنت است." تغییر اعداد روی صندوق را از نزدیک تماشا کرده بودم و میس بی 35 سنت اضافه کرده بود. به نظر خجالت نمی کشید. او فقط از روی عینک به من نگاه کرد و قیمت را تعیین کرد. اما او هرگز به من اجازه داد که پیروزی را اعلام کنم. در تمام تابستان او راه هایی برای بازی کردن با من پیدا می کرد. به محض اینکه یاد گرفتم چگونه بی کربنات نوشابه را تلفظ کنم و محل آن را در قفسه به خاطر بسپارم، میس بی قفسه را دوباره مرتب کرد و مرا مجبور کرد دوباره آن را شکار کنم. یک روز قبل از رفتنم، او گفت: "من می دانم که شما در مورد من چه فکر می کنید، اما من اهمیتی نمی دهم! هر کدام از ما به دلیلی روی این زمین قرار می گیریم. من معتقدم وظیفه من این است که به هر کودکی که می بینم درس های زندگی بیاموزم. وقتی بزرگتر شدی خوشحال میشی که مسیرهای ما از هم عبور کرد! خوشحالم که خانم بی را ملاقات کردم؟ ها! این ایده پوچ بود... تا اینکه یک روز دخترم از من خواست که مسائل ریاضیش را تمام کنم. "اگر من این کار را برای شما انجام دهم، چگونه یاد خواهید گرفت که خودتان این کار را انجام دهید؟" گفتم. یکدفعه یاد خانم میس بی افتادم.
سوال: دختر احساس کرد _ وقتی میس بی اشاره کرد که می تواند دزد باشد.
1. غافلگیر شدن
2. بهت زده
3. متحیر شده
4. اذیت شده