متن: وال مارت در کلبورن تگزاس شلوغ بود. مردم در صف‌های طولانی در باجه‌های صندوق‌ها منتظر بودند تا برای چیزهای کوچکی بپردازند که گنجینه‌های صبح روز بعد در زیر درخت کریسمس کسی خواهد بود. زنی که در صف صندوقدار جفری کانت ایستاده بود، به نظر می‌رسید که در آستانه معاش زندگی می‌کرد. لباس‌هایش پوشیده بود و دست‌هایش متعلق به کسی بود که برای چیزی که داشت سخت تلاش کرده بود. او در حالی که صبورانه منتظر بود تا به جلوی خط حرکت کند - یک دستگاه پخش سی دی سونی، یک آیتم را در بغل گرفت. او تمام سال را برای این کار پس انداز کرده بود. با مالیات، مجموع آن نزدیک به 220 دلار خواهد بود. وقتی زن به صندوقدار نزدیک شد، ناگهان فریاد زد: "پول من کجاست؟ تمام پول من از هدیه پسرم! اوه نه!" "چرا خط من؟" کانت در حالی که زن فقیری را که در حال جست و جوی لباس هایش بود، نگاه می کرد، فکر کرد. او قرار بود برای جلوگیری از فروش با مدیرش تماس بگیرد، اما این به معنای انتظار طولانی برای مشتریان پشت سر او بود. کانت فکر کرد: «امشب دیر به خانه می‌روم». سپس یک اتفاق شگفت انگیز رخ داد. در پشت صف، مردی کیف پول خود را بیرون آورد، 100 دلار بیرون آورد و آن را به جلو رد کرد. با بالا رفتن پول نقد، یک اسکناس بیست و پنج دلاری به اینجا اضافه شد و یک اسکناس ده دلاری به آنجا اضافه شد. وقتی مجموعه در نهایت به ثبت رسید، کاند 220 دلار حساب کرد. غریبه ها آرزوی کریسمس یک زن فقیر را برآورده کرده بودند. فقرای صف او در وال مارت در کلبرن، تگزاس، در شب کریسمس سال 2002 گرد هم آمده بودند.
سوال: چه چیزی می توانیم از متن یاد بگیریم؟
1. زن خودش پول جمع کرد.
2. زن فقیر به نظر می رسید، اما در واقع پول زیادی داشت.
3. افراد غریبه در صف داوطلب شدند تا به زن کمک کنند.
4. زن هرگز پول نداشت.