متن: با تشکر از وب، ما با هم تنها هستیم و آن را دوست داریم استادی به نام بری ولمن در دانشگاه تورنتو در کانادا وجود دارد که اصطلاحی را برای توصیف نحوه تعامل بسیاری از ما آمریکایی‌های شمالی این روزها ابداع کرده است. و اکنون یک مطالعه تحقیقاتی بزرگ آن را تایید می کند. اصطلاح بری ولمن «فردگرایی شبکه‌ای» است. درک این ساده ترین مفهوم نیست. در واقع به نظر می رسد که کلمات با یکدیگر تناقض دارند. چگونه می توانیم در عین حال فردگرا و شبکه ای باشیم؟ برای شبکه ها به افراد دیگری نیاز دارید. در اینجا منظور او چیست. تا زمانی که اینترنت و ایمیل به وجود آمد، شبکه‌های اجتماعی ما شامل اقوام، دوستان، همسایه‌ها و همکاران اصیل در محل کار بودند. برخی از تعاملات تلفنی بود، اما همچنان صدا به صدا، شخص به فرد، در زمان واقعی بود. اما آخرین مطالعه انجام شده توسط Pew Internet and American Life Project تأیید می کند که برای بسیاری از مردم، تعامل الکترونیکی از طریق رایانه جایگزین بسیاری از تبادلات اجتماعی شده است. بسیاری از افرادی که پیو با آنها صحبت کرده است، می گویند که این چیز خوبی است، زیرا این نگرانی وجود دارد که اینترنت ما را به گوشه نشینانی تبدیل می کند که دیگران را به نفع دنیایی ساختگی روی صفحه نمایش های کامپیوتری سوسو می زنند. برعکس، مطالعه پیو کشف کرد که اینترنت ما را با افراد واقعی بیشتری از آنچه تصور می‌کردیم در ارتباط قرار داده است. افراد مفید نیز. ما برای مشاوره در مورد مشاغل، بحران های پزشکی، تربیت فرزند و انتخاب مدرسه یا کالج به لیستی از دوستان سایبری رو به رشد روی می آوریم. حدود 60 میلیون آمریکایی به پیو گفتند که اینترنت نقش مهم یا حیاتی در کمک به آنها در برخورد با تصمیمات مهم زندگی دارد. بنابراین، ما افراد شبکه شده بسیار مشکل هستیم: ما چیزهای بیشتری را برای خودمان نگه می داریم، در عین حال با افراد بیشتری ارتباط برقرار می کنیم، همه اینها فقط با کلیک یک ماوس کامپیوتر!
سوال: کدام یک از موارد زیر از زمان اختراع اینترنت و ایمیل اتفاق افتاده است؟
1. مردم بیشتر از همیشه با تلفن صحبت می کنند.
2. تعامل از طریق رایانه جایگزین بسیاری از تعاملات فرد به فرد شده است.
3. آمریکایی ها در حال تبدیل شدن به گوشه نشین هستند.
4. شصت میلیون آمریکایی کامپیوتر خریده اند.