متن: من در آشپزخانه ایستاده بودم و برای شام کمک می کردم و از مادرم در مورد قرار دکتر برادرم می پرسیدم. او را برای اوتیسم آزمایش می کردند( ). برادرم، کاپیتان، چهار ساله در آن زمان، همیشه بهترین دوست من بود. ما کشتی می گرفتیم، بازی می کردیم و بهترین لحظات را با هم می گذراندیم، حتی اگر از نظر سنی با هم فاصله داشتیم. مادرم در مورد قرار ملاقات به من گفت، اما وقتی به نقطه آزمایش رسید، متوقف شد. برگشتم و اشک در چشمانش حلقه زد. به او خیره شدم و آرزو داشتم که چیزی بگوید، وقتی فهمیدم این سکوت چه معنایی دارد. چشمانم تار شد ( ) و نفس هایم به شدت تند شد. او گفت: "آزمایش مثبت بود عزیزم." دلم شکست، گریه کردم مامانم داشت منو خنک میکرد و میگفت کاپیتان نمیتونه اینجوری منو ببینه و من باید یه دختر بزرگ بشم که در باز شد و کاپیتان و خواهر سه ساله ما کالی و پدرم اومدن. داخل. از آشپزخانه بیرون رفتم. نمی توانستم به او نگاه کنم. تازه همه چیز عوض شده بود. او دیگر آن برادر کوچک که فقط یک پسر کوچک معمولی بود، نبود. ما مجبور شدیم کمی بعد حرکت کنیم زیرا کاپیتان نیاز به درمان داشت. یک روز در خط اتوبوس منتظر ایستاده بودم که «اتوبوس کوتاه» آمد و چند بچه را سوار کرد. بچه های خط دیگر شروع کردند به شوخی کردن با "عقب افتاده ها" در آن اتوبوس و احساس عجیبی در شکمم احساس کردم، که تا به حال آن را حس نکرده بودم. در طول یک کلاس گروه، معلم من، خانم یانگ، نواختن ما را متوقف کرد تا به ما بازخورد بدهد. "بچه ها، ما مثل بچه ها در اتوبوس کوتاه بازی می کنیم! بیا!" همان حسی را که در خط اتوبوس داشتم احساس کردم. وقتی دستم را بالا بردم تمام اتاق در حال خندیدن بود. "بله، الکسیس؟" خانم جوان پرسید. "من فکر نمی کنم ما نباید اتوبوس کوتاه را مسخره کنیم، زیرا افراد زیادی در آن اتوبوس هستند که شخصیت های بزرگی دارند و احساساتی مشابه ما دارند. همچنین، من برخی از افراد را در آن اتوبوس ها می شناسم و آنها را می شناسم. برخی از دلسوزترین، شیرین‌ترین و باهوش‌ترین افراد هستند، بنابراین اگر آنها را مسخره نکنید ممنون می‌شوم.» همه به من خیره شدند. خانم جوان بابت این نظر عذرخواهی کرد و دوباره آهنگ را شروع کرد.
سوال: چرا الکسیس از آشپزخانه بیرون رفت؟
1. چون نمی خواست در شام کمک کند.
2. چون با نگاه کردن به کاپیتان خیلی غمگین تر می شود.
3. چون می خواست بیرون با کاپیتان بازی کند.
4. چون حاضر نبود با یک برادر بیمار ملاقات کند.