متن: ماریون جونز، ستاره دوومیدانی ایالات متحده، یک جعبه جام پر از مدال داشت. او شهرت جهانی داشت. او افتخار بزرگی را داشت که اولین ورزشکار زن دوومیدانی بود که پنج مدال در یک المپیک - بازی‌های سیدنی 2000 - کسب کرد. اما جمعه گذشته، این ستاره 31 ساله دوومیدانی با گریه اعتراف کرد که به هواداران، مقامات ورزشی و عوامل فدرال ایالات متحده در مورد مصرف استروئیدها دروغ گفته است. پنج مدال المپیک در مورد جام او؟ رفته. بی معنی. شهرت جهانی؟ با بدنامی معاوضه شد افتخار اولین بانوی دوومیدانی با کسب پنج مدال در یک المپیک؟ فراموش شده، از کتاب رکوردها پاک شده است. با شرمندگی بسیار در برابر شما می ایستم و به شما می گویم که به امانت شما خیانت کرده ام. جونز اعتراف کرد. او با طرفداران عکس گرفته بود. او در مهمانی ها شرکت کرده بود و در مورد دستاوردهای خود صحبت می کرد. اما سال‌ها می‌خوابید --- یا سعی می‌کرد بخوابد - می‌دانست که بسیاری از کارهایی که انجام داده است بر اساس دروغ بوده است. حالا بالاخره تصمیم گرفت حقیقت را بگوید. "اگر او به مواهب طبیعی خود اعتماد می کرد و آنها را با فداکاری و سخت کوشی همراه می کرد، من صادقانه معتقدم که او می توانست یک قهرمان صادق در بازی های سیدنی باشد." لامین دیاک، رئیس IAAF در آخر هفته گفت. درعوض، ماریو جونز به عنوان یکی از بزرگترین کلاهبرداران تاریخ ورزش در خاطره خواهد ماند. متأسفانه، او آخرین نفر نخواهد بود. هنوز افراد دیگری پشت جام های آنها در کمین هستند. آنها نیز به نظر همه چیز دارند. آنها فوق ستاره هستند، هر جوانی که یک ورزش را انجام داده است حسادت می کند. اما تا کی؟ و به چه قیمتی؟ هر بار که به جام ها و مدال های خود نگاه می کنند به یاد می آورند که جوایز واقعاً متعلق به شخص دیگری است.
سوال: شخصیت اصلی این قسمت _ .
1. خود نویسنده
2. ماریون جونز
3. رئیس IAAF
4. ماموران فدرال آمریکا