متن: مدرسه ای روبروی خانه ما بود و من اغلب بچه ها را در حالی که بسکتبال بازی می کردند از پنجره خود تماشا می کردم. یک روز در میان بچه ها دختری مرا جذب کرد. او آنقدر کوچک به نظر می رسید که در میان انبوه پسرها حرکت می کرد. او با دویدن دور بچه‌های دیگر، موفق شد بدون اینکه کسی جلوی او را بگیرد، از بالای سر آنها و به داخل تور شلیک کند. گاهی اوقات، بازی او را به تنهایی می دیدم. او بارها و بارها تا تاریکی هوا دریبل و شوتزنی را تمرین می کرد. یک روز از او پرسیدم چرا اینقدر تمرین می کنی؟ او بدون معطلی گفت: "من می خواهم به دانشگاه بروم. تنها راهی که می توانم بروم این است که بورس تحصیلی بگیرم. اگر به اندازه کافی خوب بودم، بورس تحصیلی می گرفتم. من بسکتبال را دوست دارم. بابام به من گفت که اگر این رویا بود. به اندازه کافی بزرگ است، حقایق به حساب نمی آیند." سپس لبخندی زد و برای ادامه تمرین به سمت دادگاه دوید. من او را از دوران راهنمایی و دبیرستان تماشا کردم. او هر هفته تیم مدرسه خود را به پیروزی رساند. یک روز در سال آخر، او را دیدم که روی چمن نشسته و سرش را در آغوش گرفته است. رفتم اونجا و کنارش نشستم. مربی به او گفت که به عنوان بازیکنی به قد پیشوند = st1 /5'5 "او احتمالاً هرگز نمی تواند برای یک تیم کالج رتبه برتر بازی کند - خیلی کمتر بورسیه تحصیلی به او پیشنهاد می شود - بنابراین او باید رویای دانشگاه را متوقف کند. قلبم شکسته بود و وقتی ناامیدی او را حس کردم گلویم را فشار دادم. از او پرسیدم که آیا هنوز در این مورد با پدرش صحبت کرده است؟ او به من گفت که پدرش گفته مربیان اشتباه می کنند. آنها قدرت یک رویا را درک نکرده اند. او به او گفت که اگر واقعاً می‌خواهد برای یک کالج خوب بازی کند و اگر واقعاً می‌خواهد بورس تحصیلی بگیرد، هیچ چیز نمی‌تواند مانع او شود جز یک چیز -- نگرش خودش. او دوباره به او گفت: "اگر رویا به اندازه کافی بزرگ باشد، حقایق به حساب نمی آیند." سال بعد، هنگامی که او و تیمش به بازی قهرمانی کالیفرنیای شمالی رفتند، توسط یک استخدام کننده کالج او را دید و یک بورسیه تحصیلی کامل به یک تیم بسکتبال زنان NCAA پیشنهاد شد. او قصد داشت دانشگاهی که در تمام آن سالها آرزویش را داشت و برای آن کار کرده بود.
سوال: کدام یک از موارد زیر در مورد دختر با توجه به متن صحیح است؟
1. او گاهی اوقات تنها بازی می کرد زیرا خیلی کوتاه بود.
2. بسکتبال آنقدر خوب بازی می‌کرد که می‌توانست با چند پسر رقابت کند.
3. او معتقد بود که دختران برای موفقیت باید بیشتر از پسرها هزینه کنند.
4. وقتی مربیش به او اجازه بازی در یک تیم دانشگاهی را نداد، احساس ناراحتی کرد.