متن: خصوصیات روباه قطبی روباه قطبی در تابستان خاکستری تیره تا قهوه ای مایل به آبی است. در زمستان خز آن سفید یا سفید مایل به کرم است. دمی بلند و پرپشت، بینی کوتاه و گوش های پشتی کوچک و فر دارد. پاهای کوتاه و خز کلفتی دارد. پاها و بینی کوتاه، خز ضخیم و گوش‌های کوچک سازگاری‌هایی هستند که به آن کمک می‌کنند در آب و هوای سرد زنده بماند. چون پاهایش خیلی کوتاه و گوش و بینی کوچک است، کمتر در معرض سرما قرار می گیرند. روباه قطبی همچنین دارای خز و موی ضخیم روی پدهای پنجه خود است که به گرم نگه داشتن آن کمک می کند. هنگامی که روباه قطبی خواب است، با پیچاندن دم پرپشت خود به دور بدنش از بینی خود در برابر سرما محافظت می کند. روباه قطبی حدود سه فوت طول و بین پنج تا پانزده پوند وزن دارد. نرها بزرگتر از ماده ها هستند. رژیم غذایی روباه قطبی فرصت خوار است. تقریباً به هر چیزی که برسد می خورد. از پستانداران کوچک مانند لیمینگ ها و همچنین پرندگان، حشرات و تخم مرغ می خورد. در واقع، در زمستان اغلب خرس‌های قطبی و گرگ‌ها را دنبال می‌کند و باقیمانده کشتار آنها را می‌خورد. در تابستان روباه قطبی غذای اضافی را به لانه خود می برد و آن را در زیر سنگ ها ذخیره می کند تا بعداً بخورد. روباه قطبی گاهی اوقات حتی با حفر سوراخ در یخ‌های دائمی و ذخیره‌سازی مواد غذایی خود، فریزر خود را می‌سازد. منبع اصلی غذا برای روباه قطبی، لمینگ است. در واقع، جمعیت روباه قطبی اغلب هر چهار سال یک بار در چرخه ای که به دنبال تغییرات جمعیت لمینگ است به اوج خود می رسد. چرخه زندگی روباه قطبی بین فوریه و ژوئن جفت گیری می کند. ماده یک لانه جدید می سازد و بین شش تا دوازده کیت خزدار به دنیا می آورد. هم زن و هم مرد از کیت های جوان مراقبت می کنند. نر از لانه محافظت می کند و برای مادر و کیت ها به لانه می آورد. کیت ها زمانی که بین دو تا چهار هفتگی هستند از شیر گرفته می شوند و سپس شروع به ترک لانه می کنند.
سوال: چه چیزی را نمی توان از متن استنباط کرد؟
1. روباه قطبی ممکن است در زمستان گرسنگی بکشد
2. روباه قطبی راه مخصوص به خود را برای ذخیره غذا دارد
3. تعداد لمینگ ها تغییر نمی کند
4. کیت های روباه قطبی ممکن است در چهار هفتگی یاد بگیرند که خودشان شکار کنند.