متن: سودا چاندران، یک رقصنده کلاسیک از هند، پس از یک تصادف رانندگی مجبور شد پای راست خود را برش دهد. او همچنین در مسیر شغلی درخشان خود قطع شد. با این حال، او دست از مبارزه برنداشت. در سه ماه دردناک بعد، سودا با پزشکی که پای او را عمل کرد ملاقات کرد. او به شدت می خواست بعد از اینکه پایش را ساخته بود، به رقصیدن بازگردد. سودا می‌دانست که به خودش ایمان دارد و می‌تواند رویای خود را محقق کند، بنابراین سفر شجاعانه خود را به دنیای رقص آغاز کرد - یادگیری تعادل، خم شدن، کشش، راه رفتن و چرخش. بعد از هر رسیتال عمومی، او ممکن است از پدرش درباره عملکردش بپرسد. "تو هنوز راه درازی در پیش داری" پاسخی بود که او در ازای آن می گرفت. در ژانویه 1984، سودا با اجرای یک رسیتال عمومی در بمبئی دوباره محبوبیت یافت. او چنان عالی اجرا کرد که اشک همه را درآورد و این اجرا او را دوباره به مقام اول رساند. آن روز عصر که او همین سوال را از پدرش پرسید، او چیزی نگفت. او فقط پاهای او را به عنوان ستایش لمس کرد. بازگشت سودا به قدری تاثیرگذار بود که یک تهیه کننده فیلم تصمیم گرفت داستان را به یک فیلم تبدیل کند که افراد بیشتری را تحت تأثیر قرار داده است. وقتی کسی از سودا پرسید که چطور توانسته دوباره برقصد، او خیلی ساده گفت: "برای رقصیدن به پا نیازی نیست." هیچ چیز در این دنیا غیر ممکن نیست. اگر اراده برنده شدن داشته باشید، می توانید به هر چیزی برسید.
سوال: داستان به ما چه می گوید؟
1. تمرین کامل می کند.
2. کسی که آخرین بار لبخند می زند، بهترین لبخند را می زند.
3. شکست مادر موفقیت است.
4. هروقت تمایلی هست، راه رسیدن به آن هم هست.