متن: مامان درست می گفت! اگر حتی برای کوچکترین هدیه یا کوچکترین محبتی از شما تشکر کنید، احساس خوشبختی می کنید. رابرت اِمونز، استاد روان‌شناسی دانشگاه کالیفرنیا، می‌گوید قدردانی عنصر مهمی برای شادی است. امونز در کتاب اخیر خود، با تشکر! این ابراز سپاسگزاری که بسیار نادیده گرفته می شود، توضیح می دهد که چگونه مردم سود برده اند - حتی سلامت خود را بهبود بخشیده اند. او به عنوان یکی از محققان برجسته جنبش روانشناسی مثبت گرا اذعان می کند که ابراز قدردانی ممکن است دشوار باشد. او به شما توصیه می کند که با اعتراف به این که زندگی خوب است و پر از اتفاقات و عناصری است که وجود روزانه را به یک شگفتی تبدیل می کند، شروع کنید. دوم، بدانید که منبع خوبی های زندگی فقط شما نیستید. این منبع ممکن است مادر، دوست، شریک زندگی، فرزند، همکارتان در محل کار یا بازی یا هر ترکیبی از اینها باشد. امونز خاطرنشان می کند: سپاسگزاری همیشه جهت دیگری است. شما می توانید از خودتان خشنود یا خشمگین باشید و به خاطر انجام کاری اشتباه احساس گناه کنید، اما هرگز نمی توانید از خود یا برای خود سپاسگزار باشید. ابراز قدردانی نباید یک واکنش باشد، بلکه باید یک حالت ذهنی باشد. احساس شکرگزاری زمانی که زندگی یک نسیم است و شما بیش از آنچه نیاز دارید آسان است. احساس سپاسگزاری در زمان بحران - خشم، نفرت و تلخی - - آسان تر است. همچنین، بسیاری از مردم از نعمت های زندگی فقط پس از از دست رفتن آنها آگاه می شوند. صداهای ابراز قدردانی از مطالعات او در مورد افراد بسیار است. این بحران و هرج و مرج است - خطر، بیماری، ناتوانی و مرگ - که بسیاری از افراد را متوجه می‌شود که چقدر به دیگران وابسته هستند. با این حال، این راهی است که هر یک از ما زندگی را شروع می‌کنیم و به پایان می‌رسانیم. خیلی بد است که بسیاری از مردم هدر می‌دهند. ایمونز می‌گوید که در آن دهه‌ها در میان کار کردن با این توهم که آنها خودکفا هستند. برای فعال کردن و پذیرش قدردانی، Emmons خوانندگان تشکر را تشویق می کند! او حتی دستورالعمل هایی را در مورد نحوه تمرین و توسعه قدردانی ارائه می دهد. من خواننده یا طرفدار کتاب‌های خودیاری نیستم، اما از مرجعی که در مقاله‌ای در روزنامه به تحقیقی که Emmons در مورد قدردانی از اهداکنندگان عضو و دریافت‌کنندگان انجام می‌داد، پیدا کردم، سپاسگزارم. کشف تصادفی من را به این کتاب سوق داد. مامان تلویحاً گفت که به نظر می‌رسد مهربانی راه خود را به سوی بخشنده بازمی‌یابد، زیرا زندگی واقعاً به دادن، دریافت و بازپرداخت است. بنابراین من به توصیه‌های حرفه‌ای او توجه می‌کنم و می‌گویم: از شما متشکرم، پروفسور امونز.
سوال: نظر پروفسور امونز چیست؟
1. تشکر شفاهی از دیگران کافی است.
2. اینکه شکرگزار باشید همیشه به شما بستگی دارد.
3. به یاد داشته باشید که در هر زمان و هر مکان سپاسگزار باشید.
4. قدردانی از خود آسانتر از دیگران است.