متن: یکی از بزرگ‌ترین ترس‌های ما این روزها این است که بچه‌هایمان روزی به جای تجربه دنیای طبیعی، در «دریای فناوری» گم شوند. تلویزیون و بازی‌های رایانه‌ای ترسناک منجر به قطع ارتباط جدی بین بچه‌ها و فضای باز می‌شود. مکان‌های وحشی جهان، موجودات و سلامت انسان را بدتر خواهد کرد، مگر اینکه بزرگسالان روی بازی کودکان کار کنند. هر یک از ما مکانی در طبیعت داریم که گاهی اوقات به آن می رویم، حتی اگر خراب شده باشد. ما نمی توانیم آخرین نسلی باشیم که آن مکان را داریم. با این سرعت، بچه هایی که حس شگفتی در فضای باز را از دست می دهند، برای محافظت از آن بزرگ نمی شوند. مناظر طبیعی: «اگر کاهش استفاده از پارک‌ها در سراسر آمریکای شمالی ادامه یابد، چه کسی از پارک‌ها در برابر تجاوز دفاع خواهد کرد؟» ریچارد لوو، نویسنده کتاب «آخرین فرزند در جنگل» می‌پرسد. بچه‌ها بدون داشتن تجربه‌ای در طبیعت می‌توانند به خوبی به نتیجه برسند، اما آنها ثروت عظیمی از زندگی خود را از دست می‌دهند. این امر در مورد همه چیز از سلامت جسمی و سلامت روانی تا سطوح استرس، خلاقیت و مهارت‌های شناختی صدق می‌کند. کارشناسان پیش‌بینی می‌کنند کودکان مدرن سلامتی ضعیف تری نسبت به والدین خود خواهند داشت - و آنها می گویند که فقدان بازی در بیرون مطمئناً بخشی از آن است: تحقیقات نشان می دهد که بچه ها از نظر تحصیلی در مدارس با مولفه طبیعی بهتر عمل می کنند و بازی در طبیعت باعث تقویت رهبری توسط باهوش ترین ها می شود، نه توسط افراد. سخت ترین. حتی یک تجربه کوچک در فضای باز می تواند در کودک شگفتی ایجاد کند. کودک سه ساله ای که اولین سنگ خود را بر می گرداند متوجه می شود که در دنیا تنها نیست. دسته ای از درختان در کنار جاده می تواند در چشم او کل جهان باشد. ما واقعاً باید برای آن ارزش بیشتری قائل شویم. بچه‌ها مقصر نیستند. آنها بیش از حد محافظت می‌شوند و می‌ترسند. گاهی اوقات خطرناک است، اما استرس تکراری رایانه‌ها جایگزین شکستن بازو به عنوان یک مراسم دوران کودکی می‌شود. همه از توسعه‌دهندگان گرفته تا مدارس و شهروندان در فضای باز، باید به فرزندانمان کمک کنند تا بخشی از آزادی و لذت کاوش، دوستی در مزارع و جنگل‌هایی را که عشق، احترام و نیاز به منظره را تقویت می‌کنند، برای فرزندانمان به دست آورند. از انرژی های ما برای بردن بچه هایمان به طبیعت استفاده می کنیم. این هنوز می تواند بزرگترین دلیل ما باشد.
سوال: نویسنده در نگارش این قطعه عمدتاً قصد دارد _ .
1. کودکان را به خاطر گم شدن در بازی های رایانه ای سرزنش کنید
2. تشویق کودکان به محافظت از پارک ها در برابر تجاوز
3. نگرانی خود را در مورد عدم تجربه کودکان در طبیعت نشان دهد
4. الهام بخش کودکان برای حفظ حس تعجب در مورد چیزهای اطراف