متن: زمانی بود که اگر خانمی سوار اتوبوس یا قطار شلوغی می شد، آقایی فوراً از جایش بلند می شد و به او صندلی می داد. نه بیشتر، هر چند. امروز، یک آقا احتمالاً از پنجره به بیرون نگاه می کند، یا اگر کمی احساس گناه کند، پشت روزنامه خود پنهان می شود. در هر صورت، خانم باید بایستد تا شخص دیگری پیاده شود. شما نمی توانید به طور کامل مردان را برای این تغییر رفتار سرزنش کنید. روزهایی که زنان را می‌توان به عنوان جنس ضعیف‌تر معرفی کرد، گذشته است. یک نسل کامل از زنان بزرگ شده اند و خواستار برابری با مردان هستند. نه فقط برابری در شغل یا تحصیل، بلکه در نگرش های اجتماعی. دری را برای برخی از زنان باز نگه دارید و احتمالاً با یک سخنرانی عصبانی در مورد رفتار با زنان به عنوان افراد پست تر که قادر به باز کردن درها برای خود نیستند، خواهید دید. دختری را برای صرف غذا بیرون ببرید و احتمالاً اصرار خواهد کرد که سهم خود از قبض را بپردازد. اگرچه در مورد افکار دوم شاید این ایده بدی نباشد. پس جای تعجب نیست که مردان برخی از ژست های ادب و ملاحظه ای را که نسبت به زنان نشان می دادند کنار گذاشته اند. از سوی دیگر، ادب خودکار مردانه (مردان) شاید کم کم جای خود را به توجه واقعی به نیازهای زنان می دهد تا مردان بتوانند زنان را انسان هایی برابر ببینند. شاید ارزش ایستادن در اتوبوس یا قطار را داشته باشد.
سوال: قسمت عمدتاً به ما می گوید _ .
1. آقایان و خانم ها در اتوبوس یا قطار حقوق مساوی دارند
2. خانم ها تعجب می کنند که چرا آقایان صندلی های خود را به آنها پیشنهاد می کنند
3. آقایان ادب را مهمتر از خانمها می دانند
4. تغییر رفتار بین زن و مرد اتفاق افتاده است