متن: روزی کاپیتانی بود که آنقدر پول را دوست داشت که در پایان هر سفر ملوانانش را فریب می داد و دستمزدشان را می گرفت. در آخرین روز یک سفر، کشتی در بندر کوچکی بود. فصل زمستان بود و دریا بسیار سرد بود، بنابراین ناخدا به ملوانان خود گفت: "اگر یکی از شما تمام شب را در آب بماند، کشتی خود را به او می دهم. اما اگر قبل از ظهور خورشید بیرون بیاید. من دستمزد او را خواهم گرفت.» ملوان ها خبر تقلب کاپیتان را شنیده بودند، بنابراین به او اعتماد نکردند. اما بعد یکی از آنها که فکر می کرد از کاپیتان باهوش تر است گفت که این کار را می کند. او وارد آب شد و با اینکه هوا بسیار سرد بود، در آن ماند. وقتی نزدیک صبح شد، چند ماهیگیر در ساحل حدود نیم مایلی آتش روشن کردند. کاپیتان خطاب به ملوان گفت: داری تقلب می کنی. "آتش شما را گرم می کند." "اما نیم مایل دورتر است!" گفت ملوان. کاپیتان پاسخ داد: "آتش آتش." "من بردم." ملوان از آب بیرون آمد و گفت: شاید فکر می کنی زرنگی چون مزد من را گرفته ای اما نمی توانی مرغ بپزی. کاپیتان پاسخ داد: می توانم. ملوان گفت: اگر این مرغ را بپزی، هفت سال بدون مزد برایت کار خواهم کرد، اما اگر نتوانی، کشتیت را به من می دهی. ناخدا موافقت کرد، مرغ را گرفت و گفت: آتش کجاست؟ ملوان پاسخ داد: "اینجاست." "در ساحل." کاپیتان با عصبانیت گفت: اما نیم مایل دورتر است. ملوان پاسخ داد: "آتش آتش است." اگر برای گرم کردن من در آب کافی است، برای پختن مرغ شما کافی است.
سوال: ناخدا اصرار داشت که آتش باعث گرم شدن ملوان شده است زیرا او _ .
1. نمی خواستم شرط ببازم
2. موفقیت ملوان را باور نکرد
3. می خواست به قولش عمل کند
4. می خواست زیرکی خود را نشان دهد