متن: تلویزیون در 7 سپتامبر 2013 86 ساله می شود و هرگز بهتر از این به نظر نمی رسید. تلویزیون در دوران جوانی اش، مبلمانی بود با صفحه ای گرد و کوچک که تصاویر نامشخصی از برنامه های کم هزینه را نشان می داد. علیرغم کاستی هایی که داشت، مورد استقبال قرار گرفت. بین سال‌های 1950 و 1963، تعداد خانواده‌های آمریکایی با تلویزیون از 9 درصد به 92 درصد جمعیت افزایش یافت. با بزرگتر شدن مخاطبان، فناوری بهتر شد. دستگاه های تلویزیون در دهه 1960 قابل اعتمادتر شدند. هم استقبال و هم تصویر بهتر شد. شبکه های بزرگ شروع به پخش برنامه های رنگی کردند. به گفته سانفورد براون، که مقاله‌ای برای Postin 1967 نوشت، حتی پیشرفت‌های بزرگ‌تری در راه بود. به عنوان مثال: تمام مجموعه ها در آینده ای نه چندان دور، ابزار رنگی خواهند بود. او همچنین پیش‌بینی کرد که تلویزیون‌ها کوچک‌تر، ساده‌تر، قابل اطمینان‌تر و ارزان‌تر می‌شوند و ممکن است تعمیرکار تلویزیون را برای همیشه از کار بیاندازند. البته مجموعه های کوچکتر به معنای نمایشگرهای کوچکتر نیستند. مهندسان تلویزیون انتظار دارند نمایشگرها بسیار بزرگتر شوند. با این حال، تلویزیون سه بعدی امروزی حتی دورتر است، اگر اصلاً در دسترس باشد. با توجه به استقبال سرد مردم از فیلم‌های سه‌بعدی، تردیدی وجود دارد که آیا عموم مردم مشتاق به پرداخت آن هستند. اما به گفته براون، فناوری با بیشترین پتانسیل تلویزیون کابلی بود که هنوز در مراحل اولیه خود بود. همانطور که او پیش بینی کرد، آینده تلویزیون کابلی بسیار تعاملی بود. با این حال، این تلویزیون کابلی نبود که ارتباط الکترونیکی آمریکایی ها را با جهان فراهم کرد. اینترنت بود. او حتی دفتر آینده را پیش‌بینی کرد: استفاده از تلفن‌های تصویری، تلویزیون‌های بزرگ برای کنفرانس‌ها، و رایانه‌هایی که اطلاعات را با فشار دادن یک دکمه ارائه می‌دهند. براون همیشه گفته است: "آینده تلویزیون دیگر این نیست که چه چیزی می توانیم اختراع کنیم، بلکه مسئله این است که ما چه می خواهیم."
سوال: از گذرگاه می دانیم _ .
1. تلویزیون قطعا جای کامپیوتر را خواهد گرفت
2. بهبود بیشتری در تلویزیون وجود نخواهد داشت
3. تعمیرکاران تلویزیون در آینده بیکار خواهند شد
4. فیلم های سه بعدی چندان برای مردم جذابیتی ندارند