متن: شب سال نو بود. پیرمردی پشت پنجره ایستاده بود. چشمان ماتم زده اش را به سوی آسمان آبی عمیق، جایی که ستارگان مانند نیلوفرهای سفید روی سطح دریاچه ای شفاف و آرام شناور بودند، دوخت. سپس آنها را روی زمین انداخت، جایی که تعداد کمی از افراد ناامیدتر از او اکنون به سمت هدف معین خود - آرامگاه - حرکت کردند. او شصت مرحله از مرحله منتهی به آن را پشت سر گذاشته بود و از سفر خود جز خطا و پشیمانی چیزی به ارمغان نیاورده بود. اکنون سلامتی او ضعیف، ذهنش خالی، قلبش غمگین و پیری اش از آسایش کوتاه بود. روزهای جوانی او مانند رویاها در برابر او ظاهر شد و لحظه جدی را به یاد آورد که پدرش او را در ورودی دو راه قرار داد --- یکی منتهی به مکانی آرام و آفتابی، پوشیده از گل، میوه و پر از نرم. ، آهنگ های شیرین; غار دیگر به غاری عمیق و تاریک منتهی می‌شود که بی‌انتها بود، جایی که به جای آب زهر می‌ریخت و شیاطین و مارهای سمی خش‌خش می‌کردند و می‌خزیدند. به آسمان نگاه کرد و با درد گریه کرد: ای جوان، برگرد! اما هم پدرش از دنیا رفته بود و هم روزهای جوانی. او نورهایی را دید که در تاریکی دور می شدند. این روزهای عمر تلف شده او بود. ستاره ای را دید که از آسمان فرود آمد و ناپدید شد و این نماد خودش بود. حسرتش که مثل یک تیر تیز بود، عمیقاً در دلش فرو رفت. سپس به یاد دوستان دوران کودکی خود افتاد که با او وارد زندگی مشترک شدند. اما آنها راه خود را به سوی موفقیت طی کرده بودند و اکنون در این شب سال نو مورد افتخار و شادی قرار گرفتند. ساعت در برج بلند کلیسا زده شد و صدا باعث شد عشق اولیه والدینش به او را به یاد بیاورد. به او تعلیم داده بودند و از خدا برایش دعا می کردند. اما او راه اشتباهی را انتخاب کرد. با شرم و اندوه دیگر جرأت نمی کرد به بهشتی که پدرش در آن زندگی می کرد نگاه کند. چشمان تیره اش پر از اشک بود و با تلاشی ناامیدانه فریاد زد: برگرد، روزهای اول من! و جوانی او بازگشت، زیرا همه اینها تنها رویایی بود که در شب سال نو دیده بود. او هنوز جوان بود، هر چند عیوبش واقعی بود. او هنوز وارد غار عمیق و تاریک نشده بود و هنوز آزاد بود در جاده ای که به سرزمین آرام و آفتابی منتهی می شود راه برود. کسانی که هنوز در ورودی زندگی سرگردانند و در انتخاب راه روشن تردید دارند، به یاد داشته باشند که وقتی سال ها می گذرد و پاهایت بر کوه های تاریک می نشیند، به تلخی گریه می کنی، اما بیهوده: "ای جوان، برگرد! آه به من بده! به روزهای اولم برگشت!"
سوال: ما می توانیم از این قسمت یاد بگیریم که _ .
1. مرد از سفر طولانی برگشت و از کاری که کرده بود پشیمان شد
2. مرد در جوانی وارد غار عمیق و تاریک نشد
3. این مرد در کودکی توسط والدینش ترک شد
4. مرد متوجه شد که گریه کردن روی شیر ریخته شده فایده ای ندارد