متن: دعا برای مادرم خدای عزیز، اکنون که دیگر جوان نیستم، دوستانی دارم که مادرانشان فوت کرده اند. از این پسران و دختران شنیده ام که می گویند هرگز کاملاً قدر مادرانشان را نمی دانستند تا اینکه برای گفتن آنها خیلی دیر شده بود. من از مادر عزیزی که هنوز زنده است خوشبختم. هر روز بیشتر از او قدردانی می کنم. مادرم عوض نمی‌شود، اما من تغییر می‌کنم. وقتی بزرگتر و عاقلتر می‌شوم، می‌فهمم که او چه آدم خارق‌العاده‌ای است. چگونه یک دختر شروع به تشکر از مادرش برای خود زندگی می کند؟ برای عشق، صبر و سخت کوشی ساده ای که برای تربیت کودک انجام می شود؟ برای دویدن دنبال یک کودک نوپا، برای درک یک نوجوان بداخلاق، برای تحمل دانشجویی که همه چیز را می داند؟ برای انتظار روزی که یک دختر بفهمد مادرش واقعا چیست؟ چگونه یک زن بالغ از مادر به خاطر ادامه مادر بودنش تشکر می کند؟ برای آماده بودن با نصیحت در صورت درخواست یا سکوت در زمانی که بیشتر مورد قدردانی قرار می گیرد؟ به خاطر نگفتن: "! به تو گفته بود"، در حالی که می توانست ده ها بار این کلمات را بیان کند؟ برای اینکه اساساً خود دوست، متفکر، صبور و بخشنده است؟ نمی دانم چگونه، خدای عزیز، جز اینکه به او به اندازه ای که سزاوار است برکت دهد و به من کمک کند تا به سرمشقی که او گذاشته عمل کنم. در دختر من
سوال: از این قطعه می توان نتیجه گرفت که نویسنده _ .
1. پرحرف و واقع بین
2. محفوظ و قدردان
3. ذهن باز و مسئولیت پذیر
4. حساس و مستقل