متن: دو دوست خوب، سام و جیسون، تصادف کردند. صبح روز بعد، سم از خواب بیدار شد اما جیسون هنوز بیهوش بود. وقتی دکتر اسمیت سم را بیدار دید، به او لبخند زد و پرسید: "امروز چه احساسی داری؟" سام جواب داد و گفت: "عالیه! قول بده به جیسون چیزی نگی." دکتر اسمیت از صحبت های سام متاثر شد و گفت: "شما مرد بسیار شجاعی هستید. می دانید که من این کار را نمی کنم. به من اعتماد کنید." چند ماه بعد جیسون بهبود یافت. او از معاشرت با (...) سام دست کشید. او از گذراندن وقت با فرد معلولی مانند سام ناراضی بود. سام تنها و دلشکسته بود. یک روز سام در ناامیدی مرد. وقتی جیسون در حال خاکسپاری بود، دکتر اسمیت نامه سام را به او داد. در این نامه نوشته شده بود: "جیسون عزیز، من به قولم عمل کردم که اگر اتفاقی برای آنها افتاده بود چشمانم را به تو خواهم داد. حالا دیگر کاری نمی توانم انجام دهم. تو از طریق چشمان من خواهید دید که همیشه بهترین دوست من خواهید بود. .. سام." وقتی خواندنش تمام شد، دکتر اسمیت افزود: «به سام قول داده بودم که آن را مخفی نگه دارد». جیسون با اشک روی صورتش ایستاد.
سوال: وقتی جیسون خواندن نامه را تمام کرد، احساس کرد _ .
1. دل شکسته
2. نگران
3. دلسرد
4. آرام