متن: هنگامی که دختر آرمیدا آرماتو، الکسیا، سال گذشته یک روز از مدرسه به خانه آمد و مشتاق بود به یک سفر مدرسه ای به اکوادور برود، خیلی مطمئن نبود که چه احساسی داشته باشد. او خوشحال بود که دخترش می‌توانست تجربه‌ای را تجربه کند که هرگز در نوجوانی انجام نداده بود، اما می‌ترسید به او اجازه دهد به چنین نقطه‌ای دورافتاده از جهان سفر کند. الکسیا در آن زمان 16 ساله بود و دانش آموز دبیرستان وست وود بود. این مدرسه از یک سفر بشردوستانه برای 26 دانش آموز و دو معلم حمایت کرد تا 18 روز در یک روستای کوهستانی زندگی کنند تا یک مدرسه یک اتاقه بسازند. با وجود اینکه آرماتو به دخترش، سایر دانش آموزان و معلمان اعتماد داشت، نگران عوارض جانبی واکسن های مسافرتی، حوادث احتمالی و مراقبت های پزشکی بود. حالا که الکسیا در خانه است، آرماتو گفت که بلوغ جدید، اعتماد به نفس و استقلال بیشتر دخترش را می بیند. الکسیا گفت: "این بهترین کاری است که من انجام داده ام." "تجربه بسیار چشم نواز بود و زندگی را متحول کرد. شما با افرادی هستید که به اندازه شما خوش شانس نیستند. آنها در شرایط بسیار بدی زندگی می کنند اما بسیار شاد و صمیمی هستند. شما می گویید "خدای من. من. او گفت که آنها یک مدرسه یک اتاقه را از ابتدا و بدون مخلوط کن سیمان مکانیکی ساخته اند. آنها از دست، بیل و ابزار اولیه خود استفاده می کردند. او و دانش آموز دیگری با یک خانواده محلی در دهکده ای کوچک حدود هشت ساعت دورتر از پایتخت، کیتو، زندگی می کردند. علیرغم عجیب بودن اولیه و دانستن تنها زبان اولیه اسپانیایی، او گفت که آنها خیلی به هم نزدیک شدند و احساس می کردند که یک خانواده هستند. هر سال، گروه‌هایی از دانش‌آموزان در دبیرستان مونترال مانند الکسیا چمدان‌های خود را می‌بندند و با همکلاسی‌ها و معلمان خود به کشورهای در حال توسعه پرواز می‌کنند، جایی که برای پروژه‌های مختلف داوطلب می‌شوند. بیل نوین، معلم دبیرستان سنت جورج می گوید: «نگرانی های آرماتو در میان والدین بسیار رایج است. او یک سفر بشردوستانه به هند در یتیم خانه شیلا بال باوان ترتیب می دهد و می گوید که سه ترس بزرگ خانواده ها سلامت، امنیت و تماس است.
سوال: آرماتو با شنیدن خبر رفتن دخترش به یک سفر مدرسه به اکوادور، _ .
1. سربلند و خوشحال
2. حمایت کننده اما نگران
3. ترسناک و عصبی
4. هیجان زده اما متحیر