متن: یک مغازه در شهر Mufulira وجود داشت که به دلیل تبعیض نژادی مشهور بود. این یک داروخانه بود. در حالی که اروپایی ها در پیشخوان سرو می شدند، صف طولانی آفریقایی ها پشت ویترین صف می کشیدند و اغلب نه تنها منتظر می ماندند، بلکه دستفروشان با آنها رفتاری بی ادبانه داشتند. یک روز تصمیم گرفتم اعتراض عمومی به این موضوع داشته باشم. به نوعی، و بسیاری از دانش آموزان کلاس من به دنبال من به فروشگاه آمدند. من به سادگی وارد مغازه شدم و از مدیر محترمانه مقداری دارو خواستم. به محض اینکه دید من در جایی ایستاده ام که فقط مشتریان اروپایی مجاز به ایستادن هستند، با زبان حرامزاده ای که فقط توسط یک رئیس هنگام صحبت با خدمتکارانش استفاده می شود، بر سر من فریاد زد. انگلیسی که باید به من خدمت کنند. مدیر عصبانی شد و گفت: "حتی اگر تا کریسمس بایستید، من هرگز به شما خدمت نمی کنم." من به دفتر کمیساریای منطقه رفتم. خوشبختانه او بیرون بود، اما یک افسر جوان را دیدم که از دوستانم بود. او از شنیدن داستان من بسیار نگران بود و به من گفت که تنها کاری که باید انجام دهم این است که بیایم. شخصاً به او داروی من را می‌خرید. من اعتراض کردم که به اندازه کافی خوب نیست. از او خواستم که من را تا فروشگاه همراهی کند و به مدیر اعتراض کند. این کار را کرد و خوب یادم است که گفت به مدیر، "اینجا آقای کاوندا است که یکی از اعضای مسئول شورای مشورتی شهری است، و شما با او مانند یک خدمتکار معمولی رفتار می کنید." مدیر داروخانه عذرخواهی کرد و گفت: اگر خودش را معرفی می کرد و توضیح می داد که کیست، البته باید خدمات مناسبی به او می دادم. باید یک بار دیگر توضیح می دادم که او حرف من را از قلم انداخته است. چرا باید هر بار که به فروشگاه می روم باید خودم را معرفی کنم... بیشتر از این که باید با مراجعه به یک دوست اروپایی داروی خود را بخرم؟ من می خواهم ثابت کنم که هر مردی با هر رنگی، در هر موقعیتی که باشد، باید حق داشته باشد به هر مغازه ای برود و آنچه را که می خواهد بخرد. در نهایت، پولی که من در پشت باجه پرداخت کردم دقیقاً همان پولی بود که توسط آن پرداخت شده بود. یک مشتری اروپایی
سوال: نویسنده در زمان داستان، _ .
1. یک افسر اروپایی
2. یک خدمتکار آفریقایی
3. یک دستیار داروخانه
4. معلم سیاهپوست مدرسه