متن: از بنجامین فرانکلین به عنوان مخترع، نویسنده، دولتمرد و امضاکننده اعلامیه استقلال یاد می شود. اما همه آدم های بزرگ یک بار بچه بودند و شیطنت کردند. فرانکلین در نوشتن از زندگی خود یک رویداد جوانی را به یاد آورد که بعداً از آن پشیمان شد. فرانکلین در سال 1706 در بوستون به دنیا آمد. پدرش که بن او را تحسین می کرد و به او احترام می گذاشت، صابون ساز و شمع ساز با خانواده ای پرجمعیت بود. در ده سالگی، بن را از مدرسه خارج کردند و در مغازه مشغول به کار کردند. بن وظایف خود را اینگونه توصیف کرد: "بریدن فتیله برای شمع ها، پر کردن قالب غوطه ور. اما البته او ترجیح می داد در فضای باز با دوستانش بازی کند. یکی از این طرح ها در اینجا به قول خودش بیان می شود. "یک تالاب نمکی وجود داشت که بخشی از حوضچه آسیاب را محدود می کرد. که در لبه آن، در ارتفاعات آب، برای صید مینا ایستاده بودیم. با سوء استفاده زیاد، آن را به تنها باتلاق تبدیل کرده بودیم. پیشنهاد من این بود که در آنجا اسکله ای بسازم که بتوانیم روی آن بایستیم، و به رفقای خود توده سنگی بزرگی را نشان دادم که برای خانه ای جدید در نزدیکی تالاب در نظر گرفته شده بود و به خوبی هدف ما را برآورده می کرد. بر همین اساس، هنگام غروب، وقتی کارگران رفتند، تعدادی از همبازی هایم را جمع کردم و مانند بسیاری از مورچه ها، گاهی دو سه تا سنگی، با جدیت با آنها کار کردم، همه را آوردیم و اسکله کوچک خود را ساختیم. صبح روز بعد کارگران از گم شدن سنگ هایی که در اسکله ما پیدا شده بودند شگفت زده شدند. پرس و جو پس از حذف کننده ها انجام شد؛ ما را کشف کردند و از آنها شکایت کردند؛ چند نفر از ما توسط پدرانمان تصحیح شدیم؛ و اگرچه من به سودمندی کار اعتراف کردم، من متقاعدم کردم که هیچ چیز مفیدی نیست که صادقانه نباشد.
سوال: چرا فرانکلین از یک اتفاق جوانی که انجام داد پشیمان شد؟
1. چون شیطون بود
2. چون کار مفیدی بود
3. چون مجاز نبود.
4. زیرا کار بزرگی بود که فقط توسط قدیمی ها انجام می شد.