متن: یکی از مشکلات عمده اقتصاد ما تورم است، وضعیتی که در آن قیمت ها سریعتر از حقوق افزایش می یابد. بنابراین، یک فرد مجبور است ساعت های بیشتری کار کند تا همان چیزی را بپردازد. به عنوان مثال، فرض کنید که امسال یک قرص نان 1.00 دلار قیمت دارد و میانگین حقوق در ایالات متحده 10.00 دلار در ساعت است. این بدان معناست که یک نفر می تواند آنقدر پول به دست بیاورد که در یک دهم ساعت یا شش دقیقه یک قرص نان بخرد. سپس، در نیمه سال، قیمت نان به 1.25 دلار می رسد، در حالی که حقوق ثابت می ماند. یعنی یک نفر باید یک هشتم ساعت یعنی هفت و نیم دقیقه کار کند تا همان قرص نان را بخرد. حال فرض کنید در پایان سال حقوق به ۱۱ دلار در ساعت می‌رسد، اما قیمت نان به ۱.۵۰ دلار می‌رسد. اکنون یک نفر باید بیش از یک هفتم ساعت - بیش از هشت دقیقه - کار کند تا نان بخرد، کارمندان پول کمتری برای خرید چیزهای دیگر خواهند داشت، تورم یعنی همان پول چیزهای کمتری می‌خرد و همه چیزها را می‌خرند. سطح زندگی پایین می آید، حتی اگر حقوق ها بالا برود. برخی از انواع تورم بدتر از انواع دیگر هستند. تورم متوسط قیمت های نسبی یا درآمدها را به طور جدی مخدوش نمی کند. تورم سرسام آور به سرعت اتفاق می افتد، مثلاً با نرخ 100 درصد یا بیشتر در یک سال. و سپس ابر تورم وجود دارد - تورم آنقدر جدی که مردم سعی می کنند قبل از افزایش بیشتر قیمت ها از شر پول خود خلاص شوند و پول را بی ارزش کنند. زمان های ابر تورم معمولاً با اختلالات اجتماعی و سیاسی مشخص می شود.
سوال: کدام یک از موارد زیر جزو نوع تورم متوسط است؟
1. مردم سعی می کنند از پول خود خلاص شوند
2. نرخ تورم در سال 100 درصد رخ می دهد
3. درآمدها و قیمت های نسبی اندکی افزایش می یابد
4. نابسامانی اجتماعی و سیاسی وجود دارد