متن: در طول 20 سال گذشته، ایدز و جنگ والدین 2.4 میلیون کودک اوگاندایی را قربانی کرده است. هنگامی که الکسیس هفلی برای اولین بار به این کشور سفر کرد، در سال 1993، غم و اندوه کودکان را دید، اما بانکدار سابق تگزاس نیز "یک دنیا احتمال" را مشاهده کرد. او تماشا می کرد که برای گردشگران می رقصند تا پول به دست بیاورند، و فکر کرد: اگر مردم در آمریکا می توانستند اجرای آنها را ببینند، از آنها نیز حمایت می کردند. اشتیاق و استعداد کودکان، هفلی را برانگیخت تا با بچه ها در یک پرورشگاه در کامپالا، پایتخت اوگاندا کار کند تا یک گروه رقص سیار را سازماندهی کند. اهداف: دادن چهره انسانی به مشکلات اوگاندا، افزایش آگاهی و بالا بردن سطح آگاهی. پول اولین تور در سال 1994 در شش شهر آمریکا برگزار شد. امروز، گروه 22 نفره، معروف به روح اوگاندا، هر دو سال یکبار در سراسر آمریکا سفر می‌کنند. اجراکنندگان جوان انرژی و شادی خود را برای تماشاگران در سراسر ایالات متحده به ارمغان می‌آورند و از صدها نفر حمایت می‌کنند. در میان رقصندگان جوان، برخی از آنها بورسیه تحصیلی دریافت می کنند تا در کالج های ایالات متحده تحصیل کنند و سپس به کشور خود باز می گردند تا به بازسازی آن کمک کنند. عکاس خبری داگلاس منوئز اولین بار در سال 2006 از این گروه عکاسی کرد - پروژه ای که منجر به کتاب جدید او به نام "روح متعالی" شد که این تصاویر از آن گرفته شده است. منوئز توضیح می‌دهد: «آنها به آینده نگاه می‌کنند، نه به گذشته.» آنها زیبایی و خوبی را در دنیا می‌پذیرند. همانطور که یکی از رقصندگان می گوید: "مردم فکر می کنند ما والدین خود را از دست داده ایم. ما مشکلات زیادی داشته ایم. اما بعد اجرای ما را می بینند. لبخندهای ما را می بینند. و یاد می گیرند که زندگی ادامه دارد."
سوال: مناسب ترین عنوان برای این قطعه چه می تواند باشد؟
1. یتیمان اوگاندا تراژدی را به رقص تبدیل می کنند
2. روح متعالی: نگاهی دقیق به اوگاندا
3. ایدز و جنگ جان مردم را می گیرد
4. افراد زیادی به یتیمان اوگاندا کمک می کنند