متن: جورج، وقتی امروز من و برادر بزرگت و سگ کوچکت تو را به مدرسه رساندیم، نمی دانستی چه احساسی دارم. خیلی هیجان زده بودی ده ها بار مدادها و قیچی های ایمنی خود را در کوله پشتی خود بسته و باز کرده بودید. من واقعاً دلم برای آن صبح‌های تنبلی که برادر و خواهرت را با دست به مدرسه می‌بردیم تنگ می‌شود. از آنجایی که شما کوچکترین من هستید، تا زمانی که شما آمدید چند چیز یاد گرفته بودم. فهمیدم که روزهای به ظاهر بی پایان کودکی مثل رعد و برق گذشته است. من پلک زدم، و خواهر و برادرهای شما مثل شما امروز صبح مشتاقانه عازم مدرسه بودند، من یکی از خوش شانس‌ها بودم. من می توانستم انتخاب کنم که کار کنم یا نه. تا نوبت تو رسید، _ . غرق شدن در استخر با چکمه های قرمز روشن یا «فقط یک بار دیگر» بازخوانی کتاب مورد علاقه تان، قورباغه و وزغ با هم دوست هستند، معنای بیشتری داشت. شما به پیش دبستانی نرفتید و امیدوارم این مانع شما نشود. شما اعداد را با کمک به من در شمارش قوطی های نوشابه ای که به فروشگاه برگرداندیم یاد گرفتید. باید اعتراف کنم که در ذهن من تصویری از خودم در حالی که شما در مدرسه هستید ایجاد شده است، می بینم که تمام آلبوم های عکس را به روز می کنم و رمانی را که همیشه می خواستم بنویسم را شروع می کنم. با پایان یافتن تابستان و نزاع های مکرر بین شما و خواهر و برادرهایتان، من مشتاقانه منتظر امروز بودم. و سپس امروز صبح، من تو را از تپه شیب دار به سمت کلاس درس خود راه بردم و تو یکی از مشخصاً خشن و خیلی محکم خود را در آغوش گرفتی. این بار قبل از من آماده بودی رها کنی. شاید روزی یک کودک مهدکودک را به روز اول مدرسه تحویل دهید. وقتی برای خداحافظی دم در می‌چرخید، او در مکالمه با دوست جدید آنقدر عمیق می‌شود که متوجه نمی‌شود. حتی با لبخند زدن، چیزی گرم را روی گونه خود احساس خواهید کرد.
سوال: قسمت سعی می کند به ما نشان دهد _ .
1. یک کودک در اولین روز مدرسه چقدر هیجان زده خواهد بود
2. یک مادر چقدر فرزندش را دوست دارد
3. چقدر یک مادر برای تربیت فرزندش تلاش کرده است
4. چگونه یک مادر برای زندگی آینده خود پس از رفتن فرزندانش به مدرسه برنامه ریزی می کند