متن: غالباً جوانان به طور تصادفی خود را مشغول به کار می کنند، بدون اینکه بدانند چه چیزی در مسیر فرصت برای ارتقاء، شادی و امنیت قرار دارد. در نتیجه، آنها در انجام کارهایی به کار گرفته می‌شوند که رضایت کمی برایشان ایجاد می‌کند یا اصلاً رضایت ندارند. فارغ التحصیلان مدرسه ما آنقدر رقابت دارند که تا زمانی که بتوانند امرار معاش کنند به ندرت برایشان مهم است که چه کار می کنند. برخی مدت طولانی در یک شغل می مانند و یاد می گیرند که آن را دوست داشته باشند. دیگران یکی را به جای دیگری رها می کنند و به دنبال چیزی می گردند که مناسب آنها باشد. فارغ التحصیلان جوانی که دانشگاه را ترک می کنند به دنبال شغلی می گردند که حقوقی مطابق انتظار آنها ارائه دهد. تعداد بسیار کمی به دنیا می روند که دقیقا بدانند چه می خواهند و توانایی های خود را درک کنند. دلیل این همه سردرگمی این است که هرگز راهنمایی حرفه ای مناسبی در موسسه آموزشی ما وجود نداشته است. تقریباً همه راه خود را در تاریکی احساس می کنند. دغدغه اصلی آنها وقتی به دنبال شغل می گردند این است که بپرسند حقوق چگونه است. آنها هرگز به خود فکر نمی کنند که آیا برای این شغل مناسب هستند یا مهمتر از آن، اینکه آیا شغل مناسب آنها است یا خیر. داشتن شغل، صرفاً تأمین نان روزانه و مقداری پول برای اوقات فراغت و سرگرمی برای خود و افراد تحت تکفل خود نیست، الگوی زندگی را تعیین می کند و از بسیاری جهات موقعیت اجتماعی در زندگی، انتخاب دوستان، اوقات فراغت و علاقه را تعیین می کند. در انتخاب حرفه ابتدا باید نوع کاری را که متناسب با علاقه شماست در نظر بگیرید. هیچ چیز غم انگیزتر از پذیرفتن شغلی نیست که هیچ علاقه ای به آن ندارید، زیرا نه تنها استعدادهای شما را از بین می برد، بلکه تمایل شما را برای موفقیت در زندگی منصرف می کند.
سوال: بر اساس متن، دشواری انتخاب شغل مناسب عمدتاً در این است که _ .
1. باید با رقابت زیادی روبرو شد
2. بسیاری از کارمندان تجربه کاری ندارند
3. جوانان فقط به این اهمیت می دهند که چقدر می توانند درآمد داشته باشند
4. مدارس در ارائه راهنمایی های حرفه ای مناسب به دانش آموزان کوتاهی می کنند