متن: اکثر جوانان از برخی اشکال فعالیت بدنی لذت می برند. ممکن است پیاده روی، دوچرخه سواری، شنا، یا در زمستان، اسکیت یا اسکی باشد. این ممکن است یک بازی به اشکال مختلف باشد - فوتبال، بسکتبال، هاکی، گلف یا تنیس. ممکن است کوهنوردی باشد. کسانی که برای بالا رفتن از کوه های مرتفع و صعب العبور دارند، اغلب با تعجب به آنها نگاه می شود. چرا مردان و زنان حاضرند سرما و سختی را متحمل شوند و در کوه های مرتفع ریسک کنند؟ این شگفتی احتمالاً ناشی از تفاوت بین کوهنوردی و سایر اشکال فعالیت است که مردان اوقات فراغت خود را به آن اختصاص می دهند. کوهنوردی یک ورزش است و یک بازی نیست. هیچ قواعدی مانند سایرین برای بازی هایی مانند گلف و فوتبال وجود ندارد. البته قوانینی از انواع مختلف وجود دارد که نادیده گرفتن آنها خطرناک است، اما این رهایی از قوانین ساخت بشر است که کوهنوردی را برای بسیاری از مردم جذاب می کند. کسانی که از کوه ها بالا می روند آزادند که از روش های خود استفاده کنند. اگر کوهنوردی را با سایر ورزش های آشناتر مقایسه کنیم، ممکن است فکر کنیم که یک تفاوت بزرگ این است که کوهنوردی یک "بازی تیمی" نیست. ما باید در این مورد اشتباه کنیم. درست است که هیچ مسابقه ای بین "تیم" کوهنوردان وجود ندارد، اما زمانی که کوهنوردان روی صخره ای قرار می گیرند که با طنابی زندگی آنها ممکن است به آن بستگی داشته باشد، بدیهی است که کار گروهی وجود دارد. کوهنورد می داند که ممکن است مجبور شود با نیروهای قوی تر و قدرتمندتر از انسان بجنگد. او باید با نیروهای طبیعت بجنگد. ورزش او به کیفیت های روحی و جسمی بالایی نیاز دارد. یک کوهنورد سال به سال در مهارت های خود پیشرفت می کند. یک اسکی باز احتمالاً در سن سی سالگی بهترین های خود را پشت سر گذاشته است. اما برای مردان پنجاه یا شصت ساله بالا رفتن از بلندترین کوه های آلپ غیرعادی نیست. آنها ممکن است زمان بیشتری نسبت به مردان جوان‌تر بگیرند، اما ممکن است با مهارت‌های بیشتر و اتلاف تلاش کمتری صعود کنند و مطمئناً لذت یکسانی را تجربه می‌کنند.
سوال: بهترین عنوان برای پاساژ چیست؟
1. ورزش در زمستان
2. کار گروهی در کوهنوردی
3. کوهنوردی
4. کیفیت برای کوهنوردی