متن: مکزیکو سیتی در فلات داخلی محصور شده توسط قله های آتشفشانی قرار دارد که کیفیت هوا را به نگرانی دائمی برای افرادی که در اینجا زندگی می کنند تبدیل می کند. در ماه آوریل، این کشور با اعمال ممنوعیت موقت تردد خودروهای شخصی و فدرال در شهر، گامی قاطع در جهت بهبود کیفیت هوا برداشت. این قانون افراد را از رانندگی در شهر یک روز در هفته و یک شنبه در هر ماه منع می کند. وسایل نقلیه برقی، وسایل نقلیه خدمات دولتی، گزینه های حمل و نقل عمومی و اتوبوس های مدرسه شامل این ممنوعیت نمی شوند. مکزیکوسیتی اولین مرکز شهری نیست که درگیر زندگی بدون خودرو است. اما این ممنوعیت چیزی فراتر از افزایش آگاهی است. با هدف مستقیم حل آلودگی هوا تصویب شد. در ماه مارس، زمانی که سطح آلودگی از مرز 200 گذشت، شهر در مه قهوه ای عمیقی از مه غرق شد. شهر حدود 1.1 متر از 4.7 میلیون خودروی منطقه را از خیابان ها خارج کرد و همچنین اتوبوس و مترو را رایگان ارائه داد. ممنوعیت موقت خودرو در مکزیکوسیتی سوالاتی را در مورد بهترین راه‌ها برای بهبود کیفیت هوای شهری ایجاد می‌کند. هند که شهروندان آن کثیف ترین هوای جهان را تنفس می کنند، راه حل های مختلفی را امتحان کرده است. در اوایل سال جاری، دولت هند مالیات بر فروش 4 درصدی را برای خرید خودروهای جدید آغاز کرد. پکن همچنین تجربه ای در زمینه پاکسازی هوا دارد. این شهر قبل از بازی های المپیک 2008 قوانین روز متناوب را معرفی کرد که نتایج خوب، اگر کوتاه مدت بود، به همراه داشت. روز بعد از اعمال محدودیت های استفاده از وسیله نقلیه، رنگ آبی دوباره به خاکستری محو شد. و سپس هزینه تراکم لندن است که در سال 2003 معرفی شد. این هزینه تأثیر قابل اندازه گیری بر کیفیت هوا داشته است. در حال حاضر، مکزیکو سیتی - که توسط سازمان ملل متحد به عنوان آلوده ترین شهر روی کره زمین در سال 1992 نامگذاری شده است - می تواند منتظر شروع فصل بارانی منطقه باشد، زمانی که رگبارهای روزانه به پاکسازی هوا کمک می کند.
سوال: چه چیزی می توانیم از متن یاد بگیریم؟
1. علاوه بر مکزیکوسیتی، دو مکان دیگر نیز ذکر شده است که با آلودگی هوا سروکار دارند.
2. دولت هند 47 درصد مالیات بر فروش خودروهای جدید را قبل از بازی های المپیک 2008 آغاز کرد.
3. اقدامی که پکن انجام داد برای مدت بسیار طولانی نتایج خوبی داشته است.
4. در مورد مکزیکو سیتی، فصل بارانی می تواند به بهبود کیفیت هوا کمک کند.