متن: چارلز دیکنز (1812-1870)، رمان نویس بزرگ انگلیسی قرن نوزدهم، در نزدیکی پورتسموث به دنیا آمد. پدرش به شدت دچار بدهی شد و وقتی دوازده ساله بود، مجبور شد برود و در یک کارخانه جلا دادن چکمه کار کند. تنها آموزش رسمی که دریافت کرد، تحصیل دو ساله در مدرسه ای برای کودکان فقیر بود. در واقع، او باید تمام آنچه را که می دانست به خودش یاد می داد. او مدتی به عنوان منشی در دفتر وکالت مشغول به کار شد. پس از آن به عنوان خبرنگار در دادگاه‌های حقوقی و بعداً در پارلمان در روزنامه‌های لندن مشغول به کار شد. کار او به‌عنوان نویسنده داستان در سال 1833 با داستان‌های کوتاه و مقالات در نشریات آغاز شد و در سال 1837 رمان کمیک «کاغذهای پیک‌ویک» او را به محبوب‌ترین نویسنده در زمان خود در انگلستان تبدیل کرد. او ناظر بزرگ مردم و مکان‌های آنها بود، زیرا زندگی و شرایط اواسط قرن نوزدهم لندن او را جذب می‌کرد. او در تمام عمرش ۱۹ رمان نوشت و در بسیاری از آنها، دیکنز تصویری واقع گرایانه از تمام طبقات جامعه انگلستان ارائه داد، با ابراز همدردی عمیق با فقرا و بدبختان، بی عدالتی و غیرانسانی بودن بورژوازی را افشا کرد. بسیاری از رمان‌های او مانند الیور توئیست، دیوید کاپرفیلد، نیکلاس نیکلبی، انتظارات بزرگ، داستان دو شهر و غیره توجه را به شرایط اجتماعی نامناسبی که بیش از صد سال پیش در انگلستان وجود داشت جلب کردند. دیکنز جامعه سرمایه داری را از منظر اومانیسم بورژوایی نقد کرد. او آرزو داشت که وضعیت زندگی فقرا بهبود یابد، اما نتوانست وسیله مؤثری برای رسیدن به این هدف بیابد.
سوال: از این قسمت می توان استنباط کرد که _ .
1. دیکنز دوران کودکی بدی داشت
2. دیکنز قبل از تبدیل شدن به یک نویسنده حرفه ای مشاغل مختلف را امتحان کرد
3. دیکنز رمان های زیادی نوشت اما فقط برخی از آنها محبوب هستند
4. دیکنز از جامعه سرمایه داری انتقاد کرد و به بهبود شرایط زندگی فقرا کمک کرد