متن: روز اول زمانی که دوستم جیل از من خواست از کارشان حمایت کنم، اولین بار نام "نژادپرستی کارت قرمز" را شنیدم. اساسا، این سازمانی است که از فوتبالیست های حرفه ای برای کمک به مبارزه با نژادپرستی در ورزش و جامعه استفاده می کند. چند هفته بعد، او از من پرسید که آیا می خواهم کمی بیشتر برای آنها انجام دهم. فکر کردم احتمالاً قصدش این بوده که پول بدهم یا کارهای داوطلبانه انجام دهم. اما بعد به من گفت که یک گروه حدوداً 20 نفره برای انجام بالاترین بازی راگبی تاریخ در ارتفاع 5140 متری کوه اورست حمایت مالی می‌شوند. روز چهارم ما در حال صعود به کمپ اصلی هستیم -- جایی که اکثر کوهنوردان صعود نهایی خود را به سمت قله آغاز می کنند -- و سپس، ما بازی خود را انجام خواهیم داد. امروز ساعت 8 صبح شروع کردیم. مجبور شدیم از سه پل معلق عبور کنیم. یکی از آنها آنقدر بالا بود که نمی توانستید پایین را ببینید. سپس از میان مناطق جنگلی زیبا گذشتیم و مسیر سربالایی دو ساعته را به سمت بازار نامچه آغاز کردیم. روز 10 بیس کمپ اساساً فقط تعداد زیادی سنگ و چادر است. پیاده روی واقعا خسته کننده بود. شاید اگر تناسب اندام داشتم، این کار را آنقدر سخت نمی یافتم، اما آن وقت فقط من نبودم -- همه ما خیلی تنگ نفس می شدیم. روز یازدهم امروز ما بازی خود را انجام دادیم. قرار بود این یک بازی "دوستانه" باشد و دیشب، ما توافق کرده بودیم که فقط راه برویم و ندویم. با این حال، بازی واقعا داغی بود و دو بازیکن حتی اخراج شدند. ما فقط 14 دقیقه بازی کردیم. من فکر می کنم اگر ما بیشتر بازی می کردیم یک نفر صدمه می دید! تیم من برنده شد و من آخرین تلاش را به ثمر رساندم! البته هیچ کدام از اینها مهم نیست. آنچه واقعا مهم است این است که ما این کار را انجام دادیم و مقدار زیادی پول جمع آوری کردیم.
سوال: اولین باری که از نویسنده خواسته شد برای کار جیل کاری انجام دهد، او _ .
1. شوک بزرگی گرفت
2. درخواست او را پذیرفت
3. از بالا به جیل نگاه کرد
4. این خبر را به 20 نفر رساند