متن: اوایل امسال، دختر بزرگ من بر روی دندان‌هایش بریس گرفت و بی‌صدا روی صندلی دندان‌پزشکی نرفت. ترس و نفرت تقریباً روزهای منتهی به اولین قرار ملاقات او را توصیف می کند. بنابراین وقتی بالاخره با دندان های براق، دهانی دردناک و روحی شکسته بیرون آمد، به او گفتم که به او افتخار می کنم و او را برای جایزه بستنی به بن و جری بردم. دو هفته بعد، ما به محل جنایت بازگشتیم. دندانپزشک حدود 45 ثانیه قبل از اینکه او را به راه خوش بفرستد، دندان های او را چک کرد. قبل از اینکه بتوانم ماشین را روشن کنم، او داشت بستنی خود را سفارش می داد. وقتی به او گفتم که هر بار که دندان‌هایش را چک می‌کنیم، جایزه‌ای دریافت نمی‌کند، شوکه شد. ظاهراً او تنها نیست. به گفته برخی از کارشناسان والدین، بچه‌ها به راحتی به سیستم پاداش و رشوه والدین - نه همه بستنی‌ها، آب نبات‌ها و اسباب‌بازی‌های باحال- معتاد می‌شوند. برخی از والدین جوایز بدیع را به فرزندانشان می‌دهند تا به آنها اجازه دهند در رستوران بنشینند و رفتار کنند. -- یا در تخت خود بخوابند -- یا در بازی بعدی فوتبال گل بزنند. در حالی که کارشناسان موافق هستند که جوایز گاه به گاه مشکلی ندارد، خطر در استفاده بیش از حد از سیستم نهفته است. بچه‌ها به سرعت احساس حق بودن پیدا می‌کنند، جایی که انتظار دارند برای هر کار خوبی که انجام می‌دهند پاداش بزرگی داشته باشند، هر چقدر هم که کوچک باشد. در بررسی، کارشناسان می گویند والدین باید تعداد پاداش هایی را که ارائه می دهند کاهش دهند، مطمئن شوند که پاداش ها با رفتار مطابقت دارند و مزایای واقعی رفتار را توضیح دهند.
سوال: کودکانی که توسط سیستم پاداش والدین گمراه می شوند، به راحتی باور می کنند _ .
1. آنها باید از هر رفتار مطلوب خود بهره مند شوند
2. آنها می توانند موفق باشند به شرطی که سخت کار کنند
3. والدین آنها در آینده هدایای بیشتری به آنها خواهند داد
4. والدین آنها وقتی خوب رفتار کنند احساس خوشحالی می کنند