متن: مردم ایالات متحده بیسبال را دوست دارند. بهترین بازیکنان بیسبال ستاره هستند. بازیکنان بزرگ قهرمان هستند. به آنها جایی در تالار مشاهیر بیسبال داده می شود. روبرتو کلمنته در سالن بیسبال مزرعه است. او به آنجا تعلق دارد. برای هشت سال متوالی میانگین ضربات ضربتی او بیش از 300 بود. او چهار بار قهرمان ضربات پنالتی شد. او در سال 1966 به عنوان با ارزش ترین بازیکن انتخاب شد. او در سال 1971 برای تیمش قهرمان مسابقات جهانی شد. میانگین او در آن سریال 414 بود. اما برای بسیاری از مردم روبرتو نه فقط به خاطر بازی بیسبال، بلکه برای زندگی‌اش یک قهرمان بود. او آن را صرف کمک به دیگران کرد و برای کمک به دیگران مرد. او در سال 1934 در پورتوریکو به دنیا آمد. خانواده او پرجمعیت بودند. پدر و مادرش سخت تلاش کردند تا وسایل مورد نیاز فرزندانشان را در اختیارشان بگذارند. او از جوانی شروع به بازی بیسبال کرد. آنقدر خوب بود که در هفده سالگی ستاره شد. در نوزده سالگی به تیمی در ایالات متحده پیوست. سال بعد به پیتسبورگ دزدان دریایی رفت و هجده سال در آن تیم بازی کرد. روبرتو به حرفه خود افتخار می کرد. تسلیم شدن او آسان نبود. او به بازی ادامه داد و حتی زمانی که آسیب دیده بود و درد داشت، بهترین بازی خود را انجام داد. او به بازی خود افتخار می کرد. او می گفت: برای من بهترین بازیکن بیسبال دنیا هستم. منظورش این بود که خودش را باور دارد. روبرتو دوست داشت به دیگران کمک کند. او راه های زیادی برای کمک به مردم پیدا کرد، چه در ایالات متحده و چه در پورتوریکو. بعدها در سال 1972 زلزله ای در نیکاراگوئه رخ داد. افراد زیادی کشته و تعداد زیادی زخمی شدند. بسیاری بی خانمان و گرسنه بودند. غذا و پوشاک به شدت مورد نیاز بود. البته روبرتو یکی از اولین کسانی بود که کمک کرد. او گروهی را تشکیل داد تا چیزهای مورد نیاز را به دست آورد. او در هواپیمایی بود که قرار بود آنها را تحویل دهد. این هواپیما در دریای نزدیک پورتوریکو سقوط کرد. روبرتو کشته شد، اما زندگی او همچنان مانند نوری در قلب مردم می درخشد.
سوال: ایده اصلی داستان این است که
1. روبرتو کلمنته یکی از بهترین ستاره های بیسبال تمام دوران بود.
2. روبرتو کلمنته یک فرد خوب بود که برای کمک به دیگران از دنیا رفت.
3. روبرتو کلمنته علاوه بر ستاره بیسبال، فردی خوب بود.
4. روبرتو کلمنته به دلیل کمک به دیگران درگذشت.