متن: تمام صبح ما فقط وسایل خودمان را چک کردیم. ما به دنبال اقلامی برای تقدیم بودیم. به پتو، غذا و لباس فکر کردیم. هدف ما یافتن چیزهایی نبود که دیگر نمی‌خواستیم، بلکه چیزهایی بود که هر روز استفاده می‌کردیم و برای دیگران مفید بودیم. جعبه هایی با وسایل درست کردیم و چند اسباب بازی کوچک اضافه کردیم. در داخل جعبه ها نامه ساده ای قرار داده شده بود که روی آن نوشته شده بود: "لطفاً این وسایل را بردارید و بدانید که زندگی شما مهم است. زمان ها سخت هستند اما می گذرند. ما آنچه داریم را به اشتراک می گذاریم، با این باور که مهم است. از پتو برای گرم ماندن استفاده کنید. ایمن باش و بدان که روح انسان می تواند بر هر چیزی غلبه کند.سرت را پایین نگیر.لطفا روزی که میتوانی همین کار را بکن زنگ زد یا به هر دلیلی فقط به این دلیل بود که زمان مناسبی برای انجام این کار بود. ما اغلب بی خانمان ها را در پارکی که وسایل را گذاشته بودیم دیده ایم. شهر می گوید مشکلی نیست اما من زندگی ها را می بینم که راه می روند. من متوجه شدم که همسرم کت سبز مورد علاقه خود را در یکی از جعبه ها گذاشته است. از او پرسیدم که آیا او در مورد آن مطمئن است یا خیر و او به سادگی پاسخ داد که یک مقنعه دارد. او کت را دوست داشت اما می دانست که کاپوت می تواند سرپناه داشته باشد. کسی از باران ما نمی دانیم این موهبت های شفقت کجا خواهند رفت ما هرگز به عقب بر نمی گردیم و ببینیم چه می شود. بی اهمیت است. چیزهای مناسب افراد مناسب را پیدا خواهند کرد و این تنها چیزی است که اهمیت دارد. در راه همسرم شروع به گریه کرد. وقتی علت را پرسیدم، او گفت چون بعضی چیزها خیلی درست به نظر می رسید.
سوال: بهترین عنوان برای این قسمت چیست؟
1. جعبه هایی پر از شفقت
2. رفتار خوب منجر به شادی می شود
3. مهمترین چیز در زندگی ما
4. شادی ناشی از به اشتراک گذاشتن چیزها است