متن: اما اوری که در یک مزرعه تنباکو بزرگ شد، به روزهای سخت عادت داشت. هنگامی که او هفت ساله بود، خانه مزرعه خانواده اش در آتش سوخت. پدرش یک سرپناه موقت ساخت که هشت نفر مجبور بودند در دو تخت بخوابند. به محض اینکه اما و چهار برادر و دو خواهرش به اندازه کافی بزرگ شدند، در مزرعه بیرون آمدند. اما به لطف یک معلم، حتی به عنوان دانش آموز C، آرامش خود را در مدرسه پیدا می کرد. وقتی اما به مدرسه راهنمایی رفت، اما به طرز نگران کننده ای از همکلاسی هایش عقب بود. او سرش را پایین انداخته بود، سعی می‌کرد مورد توجه قرار نگیرد، تلاش می‌کرد به عقب برسد، و احساس می‌کرد که یک خارجی است. سپس یک روز، زمانی که اما 16 ساله بود، معلمی به نام آقای پاتس همه چیز را تغییر داد. آقای پاتس در حالی که به چشمان شاگردانش نگاه می کرد، گفت: "دانشجوی C بودن به این معنی نیست که شما سهم ارزشمندی ندارید. برخی از شما باید عصرها در مزرعه کار کنید و زمانی برای مطالعه ندارید. اما اگر تمام تلاش خود را بکنید، هدیه ای برای دادن دارید." سخنان معلم باعث شد اِما باور کند که می تواند خوب کار کند و او بیشتر تلاش کرد. در پایان او یک بورس تحصیلی برای کالج سنت پل دریافت کرد، در سال 1967 با مدرک تحصیلی ابتدایی فارغ التحصیل شد و در سیستم مدارس دولتی مشغول به کار شد. سپس در دانشگاه جورج واشنگتن در سال 1970 فوق لیسانس خود را در رشته آموزش دریافت کرد و پس از آن در همان سال با ران اسموترز ازدواج کرد. در طول شش سال بعد، اما در مدارس دولتی میامی تدریس کرد. در سال 1976، پس از صرفه جویی 10000 دلاری، اولین رستوران خود را در لس آنجلس افتتاح کرد. سرانجام اما تدریس را متوقف کرد و تجارت او به شش رستوران گسترش یافت. اما برای قدردانی از آنچه توانسته به دست آورد، کمک های زیادی می کند. او نمی داند چقدر پول داده است. او می گوید: "کسانی که می خواهم به آنها کمک کنم دانش آموزان C هستند که فقط به کمک، راهنمایی و اعتماد نیاز دارند."
سوال: متن عمدتاً می خواهد به ما بگوید _ .
1. اعتماد به نفس اولین قدم برای موفقیت است
2. خاطره گذشته معلم آینده است
3. چیزی تلاش کرد، کاری انجام شد
4. هیچ چیز برای یک قلب مشتاق غیر ممکن نیست