متن: وقتی بچه هفت ساله بودم، دوستانم در تعطیلات، جیبم را پر از مس کردند. بلافاصله به مغازه ای رفتم که در آنجا اسباب بازی های بچه ها را می فروختند. من که با صدای سوتی که اتفاقاً در دست پسر دیگری دیده بودم مجذوب شدم، تمام پولم را برای یکی تحویل دادم. سپس به خانه آمدم و تمام خانه را سوت زدم. برادران و خواهران و پسرعموهایم وقتی از معامله ای که کرده بودم گفتم، گفتند چهار برابر ارزش سوت داده ام. آنها مرا به خاطر داشتند که با بقیه پول چه چیزهای خوبی می خریدم و به خاطر حماقتم آنقدر به من می خندیدند که از ناراحتی گریه می کردم. فکر کردن به این موضوع بیشتر از آن که سوت لذت من را جلب کند، باعث عصبانیت من شد. اما بعداً این برای من مفید بود، زیرا این تأثیر در ذهنم ادامه داشت، به طوری که اغلب، وقتی وسوسه می‌شدم چیزی بخرم که به آن نیازی نداشتم، به خودم می‌گفتم: «زیاد برای سوت نده. ، "و من پولم را پس انداز کردم. وقتی بزرگ شدم، به دنیا آمدم و اعمال مردان را مشاهده کردم، فکر کردم با خیلی‌ها و خیلی‌ها ملاقات کردم، کسانی که "برای سوت خیلی چیزها دادند." وقتی دیدم برخی از مردان بیش از حد مشتاق دربار، وقت خود را در مجالس دربار تلف می کنند، استراحت، آزادی، فضیلت خود و شاید دوستانش را برای لطف سلطنتی رها می کنند، با خود گفتم: «این مرد هم می دهد. خیلی برای سوت." وقتی یکی دیگر از علاقه‌مندان به محبوبیت را دیدم که دائماً در امور سیاسی شرکت می‌کند، از کسب‌وکار خود غافل می‌شود و با غفلت آن را خراب می‌کند، گفتم: «در واقع می‌گوید، برای سوت او خیلی عزیز است». اگر بخیلی را می‌شناختم که به خاطر جمع‌آوری و حفظ مال، از هر نوع زندگی راحت، از تمام لذت نیکی کردن به دیگران، از همه احترام همشهریان و شادی‌های دوستی صرف نظر می‌کند--- «بیچاره گفتم: "تو برای سوت خود پول زیادی می پردازی." وقتی با مردی آشنا شدم که برای بهبود ذهن یا ثروتش تلاش نمی کرد، بلکه صرفاً خود را وقف خوش گذرانی می کرد و شاید سلامتی اش را نادیده می گرفت، «ای اشتباه کن، تو به جای لذت، برای خودت درد ایجاد می کنی. برای سوت شما هزینه زیادی می پردازند." اگر کسی را می دیدم که ظاهرش را دوست دارد، لباس های خوب، خانه های خوب، اثاثیه خوب، گوشواره های خوب، همه بالاتر از ثروتش، و به خاطر آنها بدهکار شده بود، و کارش را در زندان به پایان می رساند. گفتم: «افسوس، او برای سوتش پول داده است، بسیار عزیز». به طور خلاصه، بدبختی های نوع بشر عمدتاً به دلیل پف کردن ارزش کاذب آنها برای چیزها است --- به دلیل دادن "بیش از حد برای سوت خود".
سوال: وقتی نویسنده سوت را به خاطر آورد، احساس کرد _ .
1. راضی
2. افسون شده
3. ناراحتی
4. ارزش