متن: در کلاس هفتم، بریتنی بلیت آرزو داشت که یک تشویق کننده باشد. مربیان مدرسه اش کمتر مشتاق بودند. او به یاد می آورد: "آنها گفتند، "من نمی دانم چگونه می توانید این کار را انجام دهید." اما بریتانی، که اکنون در دبیرستان استراث هاون در نزدیکی فیلادلفیا دانش‌آموز است، اصرار کرد. و هنگامی که تشویق‌کننده‌های تیم نوجوانان سال گذشته در یک تورنمنت برنده شدند، درست همانجا بود و با بقیه تیم می‌رقصید و تشویق می‌کرد. برای کسی که تشویق می‌کرد بد نیست. وقتی دو ساله بود پاهایش زیر زانو بریده شد. بریتنی 18 ساله بدون استخوان ساق پا به دنیا آمد - به قول خودش "فقط خون و بافت عضلانی". وقتی سعی کرد راه برود، پاهایش پیچ خورد. پس از عمل جراحی او می‌گوید: «از روز اول، من اساساً از جا پریدم و می‌خواستم همه کارها را انجام دهم.» پاهای مصنوعی به او اجازه می‌داد تا به صورت عمودی حرکت کند، اما به آرامی نمی‌توانست با دوستانش هماهنگی کند. راه‌حل بریتنی: پاها را بردارید. و روی زانوهایش راه می رود --- گاهی اوقات وقتی ایمنی و راحتی اجازه می دهد هنوز هم این کار را می کند. او به ندرت _ . بچه های دیگر در طول سال ها به او می خندیدند، به خصوص در دبیرستان، اما او می گوید این چالش فقط او را قوی تر کرده است. حالا او در حال تلاش است. تا مربیانش را متقاعد کند که به او اجازه دهند پروتزها را بردارد و یک پروازکننده باشد، تشویق‌کننده‌ای که به هوا پرتاب می‌شود و توسط هم تیمی‌هایش دستگیر می‌شود. بریتنی فکر نمی‌کند مشکلاتش سخت‌تر از نفر بعدی باشد. او می گوید: «ناتوانی من اولین چیزی بود که باید از آن عبور می کردم و این من را برای آینده آماده می کند. "همه اینها فقط یک آزمایش است: اگر کسی یک توپ منحنی به شما پرتاب کند، چه کار می کنید؟"
سوال: بریتنی برای همگام شدن با دوستانش چه کرد؟
1. او از یک جفت عصا استفاده کرد.
2. او هر روز سخت تمرین می کرد.
3. روی زانوهایش راه می رفت.
4. از دوستانش کمک خواست