متن: زمانی که تام فورد شروع به کار در دنیای مد کرد، انقلاب به پایان رسید. خانه های گران قیمت طراحی مد مانند Channel، Yves Saint Laurent و Christian Dior که با طراحی و ساخت لباس های سفارشی بسیار گران قیمت درآمد کسب می کردند، بسیاری از مشتریان ثروتمند خود را از دست داده بودند. برای ادامه کار، آنها شروع به فروش لباس‌های آماده با قیمت مناسب‌تر به همراه طیف گسترده‌ای از لوازم جانبی، یعنی محصولات مرتبط مانند کفش، کیف، ساعت کردند. همه این محصولات باید با لباس و با یکدیگر ترکیب شوند تا برندی را بسازند که همه آن را بشناسند و بخواهند بخرند. اگرچه آنها از این نام استفاده نمی کردند، اما هر شرکت به یک "طراح اصلی" نیاز داشت. فورد که در تگزاس متولد شد و در سانتافه، نیومکزیکو بزرگ شد، پیشینه متنوعی در هنر داشت. بلافاصله پس از اتمام دبیرستان، او به نیویورک نقل مکان کرد و در آنجا تاریخ هنر خواند، به عنوان بازیگر آموزش دید و به عنوان مدل کار کرد. به دنبال آن، فورد برنامه ای را در زمینه طراحی داخلی به پایان رساند، اما بعداً به این نتیجه رسید که بیشتر به طراحی لباس علاقه مند است تا تزئین خانه. او در سال 1986 توسط شرکت Cathy Hardwick استخدام شد و در آنجا به عنوان طراح مد شروع به کار کرد. استعداد او از بقیه متمایز شد و به زودی به پری الیس نقل مکان کرد و در آنجا مدیر طراحی شد. سپس در سال 1990 با گرفتن سمتی در شعبه نیویورک گوچی، خانه طراحی معروف مستقر در میلان ایتالیا، حرکت مهمی انجام داد. در اولین سال‌های حضورش در گوچی، این شرکت دوران بسیار سختی را سپری می‌کرد. محصولات آن زمانی بسیار مطلوب در نظر گرفته می شد و توسط زنان مشهوری مانند گریس کلی، آدری هپبورن و ژاکلین کندی استفاده می شد. با این حال، در اوایل دهه 1990 آنها شهرت خود را برای کیفیت از دست داده بودند. تولیدکنندگان دیگر شروع به ساختن تقلیدهای ارزان و در دسترس از این برند کرده بودند و فروش محصولات خود گوچی کاهش یافته بود. اوضاع در یک مقطع آنقدر بد بود که تقریباً فورد اخراج شد. با این حال، برخی از افراد در این شرکت به استعداد او ایمان داشتند و در سال 1994 او را برای کار در میلان به عنوان مدیر خلاق کل شرکت استخدام کردند. در این موقعیت، فورد کنترل هنرمندانه ای بر تمام محصولات شرکت و همچنین تبلیغات و طراحی فروشگاه هایش داشت. تحت هدایت فورد، شهرت گوچی برای سبک مدرن به زودی بازگشت و شرکت شروع به بهبود کرد. نمایش های سبک از سال 1994 بسیار موفق بودند. مردم عاشق شلوارهای مخملی کوتاه، پیراهن های ابریشمی باز شده و چکمه های براق با رنگ های متالیک بودند. تا سال 1999 گوچی، که تقریباً از کار افتاده بود، بیش از 4 میلیارد دلار ارزش داشت. زمانی که گوچی ایو سن لورن را خرید، فورد مدیر خلاق خانه مد شد و در عین حال به طراحی برای گوچی ادامه داد. وقتی از او پرسیده شد که چگونه می تواند این دو سبک را از هم جدا نگه دارد، فورد گفت که مشکلی نیست و مقایسه ای ارائه کرد. او گفت که ایو سن لورن شبیه کاترین دونو بود در حالی که گوچی بیشتر شبیه سوفیا لورن بود. هر دو زن سکسی و زیبا هستند، اما با سبک های بسیار متفاوت. فورد در سال 2004 گوچی و ایو سن لورن را ترک کرد تا شرکت خود را به نام "تام فورد" تشکیل دهد. مدتی بعد، او با تولیدکننده لوازم آرایشی و بهداشتی استی لادر همکاری می کرد تا محصولات زیبایی جدید ارائه دهد و سپس عطری را به نام خودش تولید و فروخت. برنامه های او برای آینده؟ فورد می گوید که روزی قطعاً دوست دارد فیلمی بسازد. او آن را به روش خود بیان می کند: "این پروژه اصلی طراحی است. شما فقط نمی توانید آنچه را که مردم می پوشند طراحی کنید، بلکه تمام دنیا و اینکه آیا شخصیت ها می توانند زندگی کنند یا می میرند را طراحی می کنید. چیزی وجود دارد که مد فاقد آن است.
سوال: چرا خانه های طراحی معروف به «طراح استاد» نیاز داشتند؟
1. تا برای مشتریان ثروتمند خود لباس بسازند.
2. برای شروع یک انقلاب در دنیای مد.
3. برای ترکیب طیف وسیعی از لوازم جانبی با لباس های آماده.
4. برای نجات یک شرکت از دوران سختش.