متن: هوا خیلی سرد بود و من مردی بی خانمان را تماشا می کردم که در "پناهگاه" کنار رودخانه راحت می شد. «پناهگاه» او برزنتی بود که به صخره ها بسته شده بود تا باد آن را نبرد. بیش از یک ماه بود که در آنجا زندگی می کرد. هرگز او را با لباس گرم یا غذای گرم ندیدم. می دانستم می خواهم چه کار کنم. وقتی به پدر و مادرم گفتم می خواهم چه کار کنم، آنها _ . می گفتند ممکن است خودم را به خطر بیاندازم، شبانه یک جعبه را برای یک بی خانمان ببرم! اما در اعماق قلبم می دانستم که در امان خواهم بود. من یک جعبه گرفتم. پدر و مادرم نگاه می کردند که من دستکش های گرم، یک پتوی سنگین را به جعبه اضافه کردم تا زمانی که جعبه پر شد! سپس، یک کارت کریسمس را در بالا قرار دادم. نوشته بود: "با وجود اینکه ما تقریباً همدیگر را نمی شناسیم، می خواهم کریسمس را به شما تبریک بگویم!" ده تا اسکناس یک دلاری هم داخلش گذاشتم. پدرم اصرار داشت که با من به آنجا رفته چون ساعت 10 شب شب کریسمس بود. گفتم می تواند مرا رانندگی کند اما باید در ماشین بماند. او موافقت کرد. جعبه را گرفتم و به سمت "خانه" او رفتم. زنگ زدم: "آقا، من یک جعبه کریسمس برای شما دارم!" "گمشو!" او فریاد زد. تکرار کردم: «آقا. "گمشو!" او فریاد زد. "چرا؟" از او پرسیدم. او رفت و من انتظار داشتم چهره ای عصبانی ببینم. در عوض دو تا از زیباترین، ملایم‌ترین و آبی‌ترین چشم‌هایی که تا به حال دیده‌ام را دیدم. "کریسمس مبارک!" گفتم. "چرا اینجوری میکنی؟" او درخواست کرد. گفتم: چون تو برام مهمی. با این کار جعبه را به او دادم. اشک از چشمانش سرازیر شد و از من تشکر کرد. به ماشین برگشتم و او را تماشا کردم که جعبه را طوری حمل می کند که انگار پر از طلا است. نمی خواستم بیشتر از این با نگاه کردنش خجالت بکشم که من و بابا رفتیم.
سوال: وقتی مرد بی خانمان ابتدا نویسنده را دید، او _ .
1. کاملا عصبانی
2. بسیار هیجان زده
3. کاملا متحیر
4. خیلی کنجکاو