متن: برای شاعران، آواز پرندگان بیان زیبایی از طبیعت در شکوفایی کامل است. اما برای دانشمندان، صدای جیر جیر پرندگان بسیار معنادارتر از صداهای زیبا است. آخرین مطالعات نشان می دهد که روشی که پرندگان جوان آواز خواندن را یاد می گیرند مشابه روشی است که کودک انسان یاد می گیرد صحبت کند. پروفسور Michale Fee از MIT می گوید: «سوالی که ما سعی داریم به آن پاسخ دهیم این است که چگونه یک پرنده جوان آواز خود را یاد می گیرد. نوع یادگیری خلاقانه و آزمون و خطای Bird یک مدل ایده آل برای مطالعه فرآیندهای مشابه در انسان ارائه می دهد. یک مثال این است که چگونه غرغر یک نوزاد به هجاهای قابل تشخیص مادر و بابا تبدیل می شود. همچنین بخشی از مغز که در آواز پرندگان نقش دارد بسیار شبیه به مغز انسان است. فی گفت، بنابراین ممکن است پرندگان چیزی در مورد مغز ما به ما بیاموزند. این مطالعه نشان می دهد که پرندگان جوان دوست دارند آهنگ های جدید و ناقص خلق کنند. کم کم ترانه های جوانان کمتر متفاوت می شود و بیشتر شبیه صدای والدینشان می شود. دانشمندان بخشی از مغز یک فنچ جوان را از کار انداختند و یادگیری را در وسط جریان متوقف کردند. پرنده هنوز آواز می خواند. اما هرگز آهنگ های مناسب را یاد نمی گیرد. تیم فی دریافتند که بخشی از مغز که درگیر است مسیر قدامی پیش مغز نام دارد. نورون‌های آن انفجارهای تصادفی تولید می‌کنند که باعث می‌شود پرنده جوان صداهای جدیدی تولید کند و آن را با صدای والدینش مقایسه کند. آنها همچنین متوجه می شوند که وقتی پرنده به اندازه کافی بزرگ شود، بخشی از مغز کمتر فعال می شود. این مطالعه ما را قادر به درک معنای زبان پرنده نمی کند. اما فی معتقد است که در نهایت برای بیماری های مغز انسان مانند بیماری پارکینسون اعمال خواهد شد.
سوال: به گفته دانشمندان، _ بیشترین نقش را در فرآیند یادگیری پرندگان جوان دارد.
1. بخشی از مغز به نام مسیر قدامی پیش مغز
2. نوع آزمون و خطای یادگیری
3. نمونه پدر و مادرشان
4. خلق آهنگ های جدید و ناقص