متن: فردریش دوبل، یک یوگسلاوی که در آلمان کار می کند، از ترافیک خسته شده بود. در تعطیلات آخر هفته و تعطیلات طولانی که می خواست سریعاً او را بگیرد، همیشه خود را پشت صدها اتومبیل دیگر می دید که به آرامی در مسیر بدنام کارگران خارجی از طریق آلمان و اتریش حرکت می کردند. چقدر همه چیز برای پلیس و خدمات اورژانس آسان بود. آژیر، چراغ چشمک زن؟ و مانند جادو همه در راه بودند. یک شب که از سر کار به خانه می رفت از گاراژی گذشت. و در مقابلش جواب مشکلاتش بود. یک آمبولانس قدیمی برای فروش بود. صلیب سرخ حذف شده بود. اما نه چراغ چشمک زن و آژیر. نور را امتحان کرد. به طرز باشکوهی چشمک زد. آژیر را امتحان کرد. این نیز تاثیرگذار به نظر می رسید. او آمبولانس را خرید و دنیای رویایی اتومبیلرانی را برای خود باز کرد. صبح زود شروع شد، تمام چمدان‌های او در پشت آمبولانس و بزرگراه در آلمان کاملاً واضح به نظر می‌رسیدند. به زودی، مثل همیشه، یک صف طولانی از ترافیک در جلو ظاهر شد. چراغ چشمک زن را روشن کرد و آژیر را خاموش کرد. اتومبیل ها به سرعت سرعت خود را کاهش دادند و از خط سریع خارج شدند. ماشین‌های دیگر ایستادند و راننده‌ها با دست او را جلوتر به سمت جاده‌ای باز که خودش بود نشان دادند. او در زمان بی سابقه ای از مرز اتریش عبور کرد. بلوف بزرگ کار می کرد. پلیس حتی از طریق سردرگمی ناشی از تصادف به او دست تکان داد. اما پس از آن یوگسلاوی اشتباه بزرگ خود را مرتکب شد. تا آن زمان فقط برای بنزین توقف کرده بود. حالا او از کنار یک تصادف واقعی عبور می‌کرد، چراغ‌ها چشمک می‌زدند، تا دیروقت متوجه شد که آنطور که او تصور می‌کرد، ترافیک دیگری نبوده است. آنها او را متوقف کردند و پس از شنیدن ماجرای سفر او به دو کشور، او را 12.5 پوند جریمه کردند.
سوال: چرا تصمیم به خرید آمبولانس گرفت؟
1. زیرا او همیشه یکی را می خواست
2. چون می خواست آن را با قیمت بالاتری بفروشد
3. چون آژیر و چراغ چشمک زن را دوست داشت
4. چون می‌دانست که ترافیک دیگر از راه آمبولانس باز می‌شود.