متن: پدربزرگ و پسرهای 3 ساله رفیق طبیعی هستند. در این روز خاص در ماه مه، پدربزرگ از همراهی بهترین دوست کوچکش هنگام کاشت باغ سبزی خوشحال بود. برای مدتی به نظر می رسید که پسر نیز از آن خوشش می آید. انگشتان کوچک او به اندازه کافی برای برداشتن دانه های ریز و انداختن آنها در سوراخ های ساخته شده توسط پدربزرگ بود. آنها تیم بزرگی بودند. اما دیری نگذشت که پسر بی قرار شد و خشم خود را متوجه خود دانه ها کرد. "این چیه پدربزرگ؟" "چغندر." "اوه، من از چغندر متنفرم." "خب، پس بیایید به جای آن کدو تنبل را درست کنیم." من واقعا از کدو تنبل متنفرم. "باشه رفیق. دوست داری چی بکاره؟" "چطور ... دونات؟" درست به موقع، پدربزرگ خود را از گفتن چیزی به نام دانه دونات منصرف کرد. با نگاه کردن به چهره کوچک ناراضی، ناگهان الهام گرفت. "یک لحظه صبر کن، من باید بروم داخل و دانه های مناسب را بیاورم." پدربزرگ با یک مشت دانه برگشت. او و پسر کوچک آنها را در گوشه ای خاص از باغ سبزی کاشتند. هفته‌ها بعد، وقتی دانه‌های واقعی شروع به شکستن در خاک کردند، پسر از نهال‌های ریز خوشحال شد. او بعدازظهرهای زیادی را صرف کمک به پدربزرگ در آبیاری و بیل زدن کرد و رشد آنها را تماشا کرد. و وقتی اولین سبزی بچه برداشت شد، بعد از همه آنها را دوست داشت. هفته ها همه چیز دونات ها را فراموش کرد. اما بعد یک روز سر ناهار گفت: "پدربزرگ، دونات های ما چه شد؟ چطور رشد نکردند؟" پدربزرگ لحظه ای مکث کرد. "خب، می دانید، دونات ها کار سختی هستند. برخی از سال ها وقتی آنها را می کارید، تعداد زیادی دونات دریافت می کنید." آهی غمگین کشید. اما سال‌های دیگر، تنها چیزی که پیش می‌آید، حفره‌ها هستند.»
سوال: پسر بعداً به سبزیجات علاقه مند شد زیرا _ .
1. او از همان ابتدا آنها را دوست داشت
2. آن سبزیجات از انواعی بود که او دوست داشت
3. پدربزرگش به او توصیه کرد که این کار را انجام دهد
4. آنها ثمره کار خود او بودند