متن: به طور مشخص! تا زمانی که دکارت در قرن هفدهم آمد، همه تصور می کردند که ما خارج شده ایم. به طور مشخص. این واقعیت آنقدر واضح به نظر می رسید که واقعاً مورد بحث قرار نمی گرفت. می توانستیم خود را در آینه ببینیم، درد و لذت را احساس کنیم، می توانستیم برای خود فکر کنیم و مهمتر از آن، شاید همه ادیان اصلی جهان فرض می کردند که ما وجود داریم. پس ما وجود داریم. نه شما این کار را نمی کنید! شما وجود ندارید دلیلش این است که غیرممکن است یک بار برای همیشه کاری را که انجام می دهید نشان دهید. هیچ مدرکی وجود ندارد ممکن است فکر کنید وجود دارید - برای مثال، پشت میز نشسته اید و این کتاب را می خوانید - اما چگونه می توانید با اطمینان 100 درصد نشان دهید که این درست است؟ هیچ آزمایشی وجود ندارد که بتواند آن را ثابت کند. به گفته فیلسوف بریتانیایی AJ Ayer، اگرچه دکارت می‌گوید فقط می‌توانید وجود خود را با این واقعیت ثابت کنید که می‌توانید فکر کنید، اما در واقع اینطور نیست. فقط به این دلیل که می دانیم که در حال فکر کردن هستیم، این بدان معنا نیست که یک "شما" در حال انجام این فکر نیست. این فقط نشان می دهد که افکار در حال رخ دادن هستند، نه اینکه کسی آنها را دارد. افکار وجود دارد، "تو" نیست. _ ! این سوال چه اتلاف وقت است. اگرچه تا آخر زمان می‌توانید در مورد وجود یا نبودن خود بحث کنید، اما شما را به جایی نمی‌رساند. تا زمانی که این سوال بی پاسخ را فراموش نکنید، برای همیشه به آن فکر خواهید کرد و این برای هیچ کس فایده ای ندارد. حرکت کن. به چیز مهمتری فکر کن! این دیدگاه تقریباً همه فیلسوفانی است که ترجیح می دهند به سؤالات دیگر، ظاهراً مفیدتر، پاسخ دهند. بله، اما... شما وجود دارید، اما نه آنطور که ممکن است فکر کنید. به گفته فیلسوف بزرگ فرانسوی رن دکارت، شما نمی توانید نشان دهید که چیزی وجود دارد - غیر از خود شما. وجود کل جهان را می‌توان به هر طریقی مورد تردید قرار داد، اما واقعیت‌هایی که شما در ذهن دارید نشان می‌دهد که ممکن است چیزی (این شما هستید) وجود داشته باشد. این به دکارت اجازه داد تا جمله فلسفی معروف "من قبل از اینکه باشم فکر می کنم" را بنویسد.
سوال: این قسمت چیزی جز a(n) _ .
1. اظهار نظر
2. بحث
3. بحث و جدل
4. مناظره