متن: ساعت 4 صبح است و دانیلو سی دکوینا بیدار است. چراغ قوه و سطل در دست دارد، او در تاریکی پیش از سحر در امتداد ساحل Old Poblacion در شهر Maitum، Sarangani، در جنوب فیلیپین قدم می‌زند. چند دقیقه بعد، او تکه ای از شن را می بیند که به نظر می رسد توسط یک لاک پشت مختل شده است. دکوینا منطقه را با دقت مطالعه می‌کند و متوجه می‌شود که تخم‌ها کجا دفن شده‌اند و سپس به آرامی شروع به حفاری می‌کند. پس از پاک کردن چندین سانتی‌متر ماسه، او گروه بزرگی از تخم‌مرغ‌ها را که تقریباً به اندازه توپ‌های پینگ پنگ بودند، کشف کرد. آنها را برمی دارد و در سطل می گذارد. دکوینا تخم‌ها را به هچری خود می‌برد، در فاصله 50 متری از ساحل. هچری در واقع فقط یک تکه زمین شنی در زیر درختان نارگیل است که توسط یک حصار سیاه محصور شده است. اینجاست که او تخم های لاک پشتی را که جمع آوری کرده دفن می کند. امروزه دکوینا سوراخی را باز می‌کند، تخم‌ها را در آن می‌گذارد و روی آن‌ها را با ماسه می‌پوشاند. پس از 45 تا 70 روز، تخم ها از تخم خارج می شوند. سپس دکوینا جوجه ها را به ساحل می برد و آنها را در دریا رها می کند. او اعتراف می کند که هنگام آزاد کردن جوجه ها غمگین است - بیشتر آنها توسط شکارچیان طبیعی شکار می شوند و فقط یک درصد آنها تا بزرگسالی زنده می مانند. طبق گزارش اداره محیط زیست و منابع طبیعی فیلیپین (DENR)، هشت گونه از لاک پشت های دریایی با انقراض روبرو هستند، از جمله چهار گونه که برای تخم گذاری به سواحل سارگانی می آیند - نوک عقاب، زیتون ریدلی، لاگرهد و لاک پشت سبز. پس از اطلاع از وضعیت اسفناک آنها، دکوینا در یک جلسه آموزشی DENR در مورد حفاظت از لاک پشت شرکت کرد و تصمیم گرفت تا اقدامی انجام دهد. او در سال 2003 به دولت محلی کمک کرد تا پناهگاه آشیانه پاویکان را در کنار خانه اش راه اندازی کند. این جوجه کشی توجه مردم محلی را به خود جلب کرد. دکوینا 52 ساله می گوید: «آنها نگرش خود را نسبت به لاک پشت های دریایی تغییر دادند. اگر تخم لاک پشت ببینند، یا آن را نزد من می آورند یا از مکان های لانه سازی به من خبر می دهند». در طول ده سال گذشته، بیش از 3000 جوجه ریزی به اقیانوس رها شده اند.
سوال: نگرش مردم محلی نسبت به تلاش های Dequina چیست؟
1. مشکوک.
2. ناامید.
3. مخالف.
4. حمایت کننده.