متن: کشیدن چمدان های سنگین در تمام طول روز در تابستان کار سختی است، به خصوص زمانی که شما یک نوجوان 14 ساله لاغر هستید. آن من در سال 1940 بودم - جوانترین و کوچکترین پسر چمدان در ایستگاه راه آهن پنسیل-وانیا شهر نیویورک. تنها پس از چند روز کار، متوجه شدم که سایر همراهان هزینه زیادی از مسافران دریافت می کنند. من می خواهم به آنها بپیوندم و فکر کنم "همه دیگر این کار را انجام می دهند." وقتی آن شب به خانه رسیدم، به پدرم گفتم می‌خواهم چه کار کنم.» او گفت: «شما یک روز کار صادقانه به من بدهید.» آنها به شما پول می‌دهند. اگر می‌خواهند این کار را بکنند. ، شما به آنها اجازه می دهید این کار را انجام دهند." من تا پایان تابستان به توصیه های پدرم عمل کردم و از آن زمان تا کنون با حرف های او زندگی کرده ام. از بین تمام مشاغلی که داشته ام، تجربه من در ایستگاه راه آهن پنسیلوانیا بود که با من ماندگار شد. اکنون به بازیکنانم یاد می دهم که به دیگران و دارایی هایشان احترام بگذارند. عضویت در یک تیم یک تجربه کاملا مشترک است. اگر یک نفر دزدی کند، اعتماد را از بین می برد و به همه صدمه می زند. من می توانم خیلی چیزها را تحمل کنم اما با افرادی که دزدی می کنند نه. اگر یکی از بازیکنان من در حال دزدی دستگیر می شد، او می رفت. چه در یک تیم ورزشی باشید، چه در اداره یا یکی از اعضای یک خانواده، اگر نتوانید به یکدیگر اعتماد کنید، مشکلی پیش خواهد آمد.
سوال: نویسنده نمی تواند دزدی را تحمل کند زیرا فکر می کند که _ .
1. این یک تجربه کاملاً مشترک است
2. به عنوان خطرناک ترین در نظر گرفته می شود
3. صدمه بزرگی به روابط انسانی وارد می کند
4. ممکن است منجر به از دست دادن تیم ورزشی او شود