متن: راز خوشبختی پیرمردی به آرامی با عصا وارد رستوران شد. کاپشن کهنه، کفش های کهنه و شخصیت گرمش باعث شده بود که او را از بین جمعیت معمولی متمایز کند. پیشخدمت جوانی او را تماشا کرد که به سمت میزی کنار پنجره حرکت می کرد. دوید سمتش و گفت: اینا آقا... بذارین با اون صندلی کمکت کنم. بدون اینکه حرفی بزنه لبخندی زد و سرش رو به علامت تشکر تکون داد. صندلی را از روی میز کنار کشید و به او کمک کرد بنشیند. سپس او را روی میز گذاشت. با مهربانی گفت: ممنون خانم. او گفت: "خوش آمدید، قربان." بعد از اینکه صبحانه اش تمام شد، پیشخدمت پول پول صورت حسابش را برایش آورد. آن را روی میز گذاشت. به او کمک کرد تا بلند شود و با او به سمت در رفت. وقتی رفت تا میز او را تمیز کند، یک کارت ویزیت زیر بشقاب او و یادداشت روی یک دستمال پیدا کرد. زیر دستمال یک اسکناس 100 دلاری بود. روی دستمال نوشته شده بود: "خانم عزیز، من برای شما بسیار احترام می گذارم و می بینم که شما نیز به خودتان احترام می گذارید. این از رفتار شما با دیگران نشان می دهد. (3) _ . مردی که داشت _ صاحب رستورانی بود که در آن کار می کرد. این اولین باری بود که او یا هر یک از کارگران دیگر او را شخصاً می دیدند. نوشته استیو برانخورست
سوال: از داستان می توان فهمید که پیرمرد به رستوران رفت تا _ .
1. نوش جان
2. از خدمات خوب لذت ببرید
3. خودش رستوران را ببیند
4. عشق خود را به مردم عادی نشان دهد