متن: من که در آفریقای جنوبی زندگی می‌کردم، همیشه حیات وحش را کاملاً بدیهی می‌دانستم. نمی توان گفت که ما توسط آن احاطه شده بودیم، اما دسترسی به پارک های بازی و پناهگاه های حیات وحش(،) همیشه آن را بخشی طبیعی از محیط به نظر می رساند. به همین دلیل، گمان می‌کنم روشی که دوستان اروپایی‌ام با من صحبت می‌کردند، چندان عجیب نبود. آن‌ها از من می‌پرسیدند که در آن زمان سؤالات واقعا احمقانه‌ای بود که اعصابم را به هم ریخت. آنها چیزهایی مانند "آیا شما یک بابون حیوان خانگی دارید؟" یا "آیا با فیل به مدرسه سفر می کنید؟" هنگامی که آماندا، یکی از دوستانم که از انگلیس به آنجا آمده بود، از من دعوت کرد تا به او و گروهی از دوستانم در یک سفر حیات وحش بپیوندم، شور و شوقی نداشتم. با این حال، از همان لحظه ای که وارد دروازه ذخیره بازی زالوزی شدیم، می دانستم که این چیزی که انتظار داشتم نخواهد بود. ما در امتداد جاده ملی در حال حرکت بودیم که ناگهان به یک مسیر خاکی پیچیدیم که به نظر می‌رسید در میان ناکجاآباد پنهان شده بود. به طرز شگفت انگیزی، مناظر به طرز چشمگیری تغییر کرد. محیط متمدن جنبه ای وحشی و پر هرج و مرج (;) به خود گرفت و همچنان که در عمق بوته قدم می زدیم به این کار ادامه داد. پس از یک خواب راحت در یکی از خانه های ییلاقی این رزرو، در سحر از خواب بیدار شدیم. بعد از صرف صبحانه سریع سوار یک جیپ شدیم و راه افتادیم. راهنمای ما به ما اطمینان داد که شروع اولیه برای داشتن بهترین شانس برای دیدن آنچه واقعاً ارزشمند است ضروری است. فقط با یک قمقمه قهوه مسلح، به سمت ساحل دریاچه کوچکی حرکت کردیم، جایی که انتظار می رفت بتوانیم حیواناتی را ببینیم که از آن به عنوان آبخوری صبحگاهی خود استفاده می کردند. در راه رسیدن به مقصد، از بالای تپه ای بالا رفتیم و در آنجا، در مقابل نور صبحگاهی، گروهی از حیوانات حضور داشتند. _ منظره خیره کننده ای بود. با نزدیک‌تر شدن، به نظر نمی‌رسید حیوانات از حضور ما نگران باشند. جدا از بابون‌های خانگی، من هرگز تا این حد نزدیک به غرور شیرها نرسیده بودم. با این حال، به ذهنم خطور کرد که ممکن است در معرض خطر خاصی باشیم. وقتی از تیموتی، رنجر بازی‌مان، پرسیدم که آیا واقعاً در خطر هستیم، او به صراحت پاسخ داد که هیچ‌گاه در جنگل کاملاً ایمن نیست، اما دانش و تجربه‌اش به او اجازه می‌دهد تا هر خطری را با دقت معقول پیش‌بینی کند. با این حال، روز بعد دلیلی برای هشدار وجود داشت. از آنجایی که خیلی زود شروع به کار نکرده بودیم، دیدن روز قبل را از دست دادیم. ما تصمیم گرفتیم برای مدتی رانندگی کنیم، به امید اینکه با چیزی جالب روبرو شویم. ناگهان ردیاب ما در پشت وسیله نقلیه ما قرار گرفت و به راننده علامت داد که توقف کند و در همان لحظه متوجه شدم که این بار دقیقاً به یک پراید از شیرها برخورد کرده ایم. راننده بی درنگ موتور را خاموش کرد و با صدای آهسته به ما هشدار داد که روی صندلی بمانیم و هیچ حرکت ناگهانی انجام ندهیم. شیرها در حال چیدن چیزی بودند که شبیه بقایای یک گورخر بود. تیموتی، بعداً به ما گفت که این کار چقدر به نفع ما بود. اگر شکمشان پر نبود، قطعا عکس العملشان نسبت به ما غیر از این بود. چون نزدیکترین شیر کمتر از سه متر با جیپ فاصله داشت، _ . در کل سفر فوق العاده ای بود. دلتنگی ما با شیرها بدون شک نکته برجسته بود، اما چیزی که دوباره به من آموخت این بود که چقدر آسان است که نسبت به محیط اطرافمان بی تفاوت باشیم و قدردان زیبایی اطرافمان نباشیم.
سوال: احساس نویسنده در مورد سؤالاتی که دوستان اروپایی اش پرسیده بودند چگونه بود؟
1. مسخره - مضحک
2. اذیت شده
3. عجیب
4. خجالت زده