متن: ست دیبولت یک دانشمند گیاهی در دانشگاه کنتاکی ایالات متحده است. او و دانشمندان دیگر می خواستند منبع سوختی بیابند که مردم فقیر در مناطق روستایی کشورهای در حال توسعه بتوانند از آن برای تولید برق استفاده کنند. برنامه توسعه سازمان ملل متحد می گوید یک میلیارد و نیم نفر برق ندارند. میلیاردها نفر دیگر منبع غیرقابل اعتمادی دارند. پروفسور دیبولت برای یک سفر مطالعاتی به روستاهای اندونزی رفت. او دید که در استفاده از محصولات کشاورزی ضایعات بسیار کم است. هر چیزی که کشاورزان پرورش می دادند برای چیزی استفاده می شد. حتی بقایای میوه هایی که مردم نمی خوردند به جوجه ها می خوردند. ضایعات کم به این معنی بود که مقدار کمی از آن برای سوخت استفاده می شود. کشت یک محصول سوخت جداگانه، زمین را از محصولات غذایی دور می کند. این چیزی بود که پروفسور دیبولت نمی خواست انجام دهد. DeBOLT گفت: "افرادی که بیشتر در معرض خطر با توجه به فقر انرژی هستند، معمولاً همان افرادی هستند که مشکلات ناامنی غذایی دارند. و سپس هر تغییری در دسترسی به آن گروه از افراد آسیب‌رسان خواهد بود." اما او یک مورد را پیدا کرد که در عرضه فراوان بود و رقابتی بین غذا و سوخت ایجاد نمی کرد. پوست نارگیل به طور کلی به بیرون پرتاب می شود. با این حال، پروفسور DeBolt می گوید که ارزش گرمایشی "عالی" دارد. تنها چیزی که کسی به آن نیاز دارد راهی برای آزاد کردن آن انرژی است. دیبولت می گوید که او و تیمش امکاناتی را برای قدرت نارگیل می بینند. نارگیل در اینجا رشد می کند و این مناطقی هستند که امکان کاهش فقر انرژی حداقل تا حدی توسط این سیستم های تولید در مقیاس کوچک وجود دارد. محققان می گویند این سیستم ها می توانند سیزده درصد از انرژی مورد نیاز کشوری مانند اندونزی را تامین کنند. سایر کشورهای گرمسیری با محصولات زیاد نارگیل و میوه های مشابه نیز می توانند از این مزیت بهره مند شوند. اما DeBolt می گوید این یک راه حل کامل نیست. سوالات فنی مانند نحوه برخورد ایمن با زباله های خطرناک تولید شده در این فرآیند وجود دارد. و برای شروع این پروژه ها باید پول وجود داشته باشد.
سوال: بهترین عنوان برای این قطعه چه می تواند باشد؟
1. استفاده کامل از نارگیل
2. از نارگیل قدرت بگیرید
3. یک راه حل کامل
4. مشکلات غذا و انرژی