متن: شب سال نو بود. پیرمردی پشت پنجره ایستاده بود. چشمان غمگینش را به سوی آسمان آبی عمیق، جایی که ستارگان مانند نیلوفرهای سفید روی سطح دریاچه ای آرام و شفاف شناور بودند، بالا برد. از شصت گذشته بود و از سفرش جز خطا و پشیمانی چیزی نیاورد. حالا سلامتیش ضعیف بود، ذهنش خالی، قلبش غمگین بود. روزهای جوانی مانند رویاها در برابر او ظاهر شد و لحظه جدی را به یاد آورد که پدرش او را در ورودی دو راه قرار داد --- یکی منتهی به مکانی آرام و آفتابی، پوشیده از گل و میوه و پر از نرم. ، آهنگ های شیرین; دیگری به غاری عمیق و تاریک منتهی می شد که بی پایان بود، جایی که به جای آب زهر جاری بود و شیاطین و مارهای سمی خش خش می کردند و می خزیدند. او نورهایی را دید که در تاریکی دور می شدند. این روزهای عمر تلف شده او بود. ستاره ای را دید که از آسمان فرود آمد و ناپدید شد و این نماد خودش بود. حسرتش مثل تیری تیز در قلبش اصابت کرد. سپس به یاد دوستان دوران کودکی خود افتاد. اما آنها راه خود را به سوی موفقیت طی کرده بودند و اکنون در این شب مفتخر و شاد بودند. www.ks5u.com ساعت در برج مرتفع کلیسا به صدا درآمد و صدا باعث شد که او عشق اولیه والدینش را به یاد آورد. به او تعلیم داده بودند و از خدا برایش دعا می کردند. اما او راه اشتباهی را انتخاب کرد. با شرم و اندوه دیگر جرأت نمی کرد به بهشتی که پدرش در آن زندگی می کرد نگاه کند. چشمان تیره اش پر از اشک بود و با تلاشی ناامید کننده فریاد زد: برگرد، روزهای اول من! جوانی او بازگشت، زیرا همه اینها تنها رویایی بود که در شب سال نو دیده بود. او هنوز جوان بود، هر چند عیوبش واقعی بود. او هنوز وارد غار عمیق و تاریک نشده بود و هنوز آزاد بود در جاده ای که به سرزمین آرام و آفتابی منتهی می شود راه برود. آنهایی که هنوز در ورودی زندگی سرگردانند و در انتخاب راه روشن تردید دارند، به یاد داشته باشند که وقتی سال ها می گذرد و پاهایت بر کوه های تاریک زمین می خورد، به تلخی گریه می کنی، اما بیهوده: "ای جوان، برگرد! آه به من بده! به روزهای اولم برگشت!»
سوال: پیرمرد در گذرگاه شب سال نو را می توان به عنوان _ .
1. غمگین، ترسناک و پشیمان.
2. پشیمان، دردناک و ناامید.
3. امیدوار، غمگین و آرام.
4. ناامید، پشیمان و امیدوار.