متن: صعود به قله اورست، مرتفع ترین کوه جهان، به تازگی چالش برانگیزتر شده است. دولت نپال به کوهنوردان می گوید که نمی توانند زباله ها را در مسیرها رها کنند. هر کوهنورد باید با حداقل 18 پوند زباله از کوه پایین بیاید. این مقدار میانگین زباله هایی است که یک کوهنورد در اورست پشت سر می گذارد. مقامات می گویند که کوهنوردان مسئول زباله های خود هستند. مددو سودان بورلاکوتی، که برای وزارت گردشگری نپال کار می کند، گفت: «ما از کوهنوردان نمی خواهیم زباله های باقی مانده توسط شخص دیگری را جمع آوری کنند. ما فقط از آنها می خواهیم آنچه را که در دست گرفته اند را بازگردانند.» در 60 سال گذشته بیش از 4000 نفر به قله کوه 29035 فوتی رسیده اند. گذاشتن زباله در طول مسیر به کوهنوردان کمک می کند تا کیف های خود را سبک نگه دارند تا انرژی لازم برای رسیدن به قله را داشته باشند. بورلاکوتی می گوید: «مشکل زباله در کوه اورست جدید نیست. وقتی مردم شروع به بالا رفتن از کوه کردند، زباله های خود را در آنجا رها کردند.» آنها قوطی، چادر، بسته بندی مواد غذایی و تجهیزات را پشت سر گذاشته اند. سال گذشته، کوهنوردان در مجموع چهار تن زباله را با خود حمل کردند. قانون جدید در آوریل 2014 اجرا شد. برای اطمینان از رعایت آن، کوهنوردان باید قبل از صعود پول واریز کنند. هنگامی که آنها دوباره از کوه بالا رفتند، مقامات کوهنوردان را در کمپ بازگشت بررسی می کنند تا مطمئن شوند که آنها 18 پوند زباله مورد نیاز را دارند. اگر این کار را انجام دهند، پول آنها به آنها برگردانده می شود. اگر این کار را نکنند، کوهنوردان سپرده خود را دریافت نمی کنند و دفعه بعد که بخواهند به اورست صعود کنند مجوزی به آنها داده نمی شود. هدف این است که مطمئن شویم زباله دیگری در اورست که لقب مرتفع‌ترین زباله‌دان جهان را به خود اختصاص داده است، باقی نخواهد ماند. بورلاکوتی می‌گوید: «همانطور که ما قله اورست را به همه مردم جهان پیشنهاد می‌کنیم، آنها باید مسئولیت پاکسازی آن را بر عهده بگیرند، پس از دیدن نتایج این کار، این قانون را به کوه‌های دیگر نیز تعمیم خواهیم داد.»
سوال: از گفته های بورلاکوتی چه چیزی می توان استنباط کرد؟
1. این قانون با موفقیت اجرا می شود.
2. این قانون همانطور که انتظار می رود مؤثر نیست.
3. تاثیر این قانون باید مشخص شود.
4. این قانون در مورد سایر کوه ها نیز اعمال خواهد شد.