متن: فکر نمی کنم روزی بگذرد که به پدرم فکر نکنم. او بیست و یک سال پیش در حالی که من بیست و شش ساله بودم درگذشت. او مرد خوبی بود، اما من به سختی او را در خانه دیدم، زیرا او یک شرکت بزرگ را اداره می کرد. پنهانی آرزو کردم کاش چیزی می توانست او را به من نزدیک کند. تا زمانی که او به شدت بیمار شد، واقعاً با هم آشنا شدیم و در زندگی همدیگر جای داشتیم. پس از مرگ نزدیک او و عمل های بسیار، به عنوان پرستار او آموزش دیدم تا از او مراقبت کنم. اگرچه این کار از نظر برخی افراد خسته کننده و خسته کننده به نظر می رسید، اما آن را دوست داشتم. به نظر می رسید مراقبت از او از درد غیبت او در زندگی جوانی ام می کاهد. از همراهی و توجه او لذت بردم و با وجود اینکه در شرایط غم انگیزی قرار گرفتم، بالاخره سیر شدم. حالا من خودم یک پدر هستم، اما مطمئناً پدرم نیستم. اگرچه من دور از خانه کار می کنم، اما همیشه غذای خود را با خانواده می خورم. روز پدر فرا می رسد، من هنوز جا مداد از یک حلبی تزئین شده روی میز کارم نشسته ام. این هدیه تنها پسرم است. هر سال، هدیه چیز متفاوتی است و هر سال، نمی‌توانستم به خود هدیه اهمیتی بدهم. ببینید، هدیه ای که من از آن لذت می برم، لذت همراهی پسرم و دانستن این است که ما در زندگی یکدیگر جایگاهی داریم. در قلب، همه مردان می دانند که پدرانشان مهم هستند. روز پدر عالی می خواهید؟ به پدرتان بگویید که او را دوست دارید و فرزندتان را امروز در آغوش بگیرید - قبل از فرا رسیدن روز پدر.
سوال: از این قسمت می توان حدس زد که یک معتاد به کار احتمالاً فردی است که _ .
1. در مورد هر کاری که انجام می دهد سختگیر است
2. کنار آمدن با آن سخت است
3. هرگز در خانه غذا نمی خورد
4. تقریباً تمام وقت خود را صرف کار می کند