متن: "بله، من ساعت نه صبح آماده هستم. خداحافظ عزیزم و باز هم ممنون." برقراری تماس تلفنی برای خانم رابسون آسان نبود. البته دخترش بسیار مهربان بود و بلافاصله موافقت کرده بود که او را بگیرد و به ایستگاه برساند، اما خانم رابسون از اعتراف به کمک متنفر بود. از آنجایی که شوهرش ده سال قبل فوت کرده بود، او به استقلال خود افتخار می کرد. او به تنهایی در خانه کوچک آنها زندگی می کرد. با این حال، غروب، او پشت پنجره اتاق نشیمن خود ایستاده بود و به آگهی فروخته شده در باغ کوچک جلویی خیره شده بود. احساساتش مخلوط شده بود. البته او از فکر خروج از خانه ناراحت بود، زیرا پر از خاطرات بسیار بود. اما در همان زمان او مشتاق بود که آخرین سالهای زندگی خود را در نزدیکی دریا بگذراند، در شهر کوچک ساحلی که در آن متولد شده بود. با پول فروش خانه، یک آپارتمان کوچک در آنجا خریده بود. از پنجره اتاق نشیمن برگشت و به دیوارها نگاه کرد. یک مخزن ماهی کوچک بود که دو ماهی قرمز داخل آن بود. وقتی دلیلش را می‌پرسیدند، اینجا شوهر می‌گفت: "خوب است که چیزی زنده در اتاق داشته باشی." از زمانی که او درگذشت، او همیشه مقداری ماهی قرمز نگه داشته بود، همیشه "چیزی زنده در اتاق" داشت. صبح روز بعد، در حالی که قطارش در حال خروج از ایستگاه بود، خانم رابسون به دخترش زنگ زد: "کیت، یادت نرود ماهی قرمز را جمع کنی؟ بچه ها آنها را دوست خواهند داشت. این ..." میدونم،" کیت به آرامی حرفش را قطع کرد. "خوب است که چیزی زنده در اتاق وجود داشته باشد."
سوال: احساسات خانم رابسون در شب گذشته اش در خانه بود _ .
1. غمگین و امیدوار
2. پشیمان و هیجان زده
3. غمگین و پشیمان
4. هیجان زده و امیدوار