متن: آزادی و مسئولیت چالش آزادی در عصر دیجیتال یک موضوع جدی است. ما امروز با دنیای جدید عجیبی روبه رو هستیم و همه در شگفتیم که قرار است با آن چه کنیم. حدود 2500 سال پیش یونان آزادی را کشف کرد. قبل از آن آزادی وجود نداشت. تمدن‌های بزرگ، امپراتوری‌های باشکوه وجود داشت، اما هیچ‌جا آزادی وجود نداشت. مصر و بابل هر دو، مرد بسیار قدرتمندی بودند که بر توده های بی پناه حکومت می کرد. در یونان، در آتن، شهری کوچک در یک کشور کوچک، توده های بی پناهی وجود نداشت. و آتنی ها با کمال میل از قوانین مکتوبی که خود تصویب کردند و از قوانین نانوشته ای که اگر انسان های آزاد با هم زندگی می کردند، اطاعت کردند، اطاعت کردند. آنها باید مهربانی و ترحم را به یکدیگر نشان دهند و ویژگی های بسیاری را که بدون آنها زندگی بسیار دردناک خواهد بود، نشان دهند، مگر اینکه فرد تنها زندگی در بیابان را انتخاب کند. انسان اگر خویشتندار بود آزاد بود. وادار کردن خود به اطاعت از آنچه تایید کردی آزادی بود. آنها از نگاه کردن به زندگی خود به عنوان یک امر خصوصی خود نجات یافتند. هر یک در قبال رفاه آتن احساس مسئولیت می کرد، نه به این دلیل که از بیرون به او تحمیل شده بود، بلکه به این دلیل که شهر افتخار و امنیت او بود. اعتقاد اساسی اولین دولت آزاد در جهان، آزادی برای همه مردانی بود که می توانستند خود را کنترل کنند و مسئولیت دولت را بر عهده بگیرند. اما کشف آزادی مانند کشف رایانه نیست. نمی توان آن را یک بار برای همیشه کشف کرد. اگر مردم به آن جایزه ندهند و برای آن تلاش نکنند، می رود. ساعت ثابت قیمت آن است. آتن تغییر کرد. این تغییری بود که بدون توجه به آن اتفاق افتاد، اگرچه از اهمیت فوق العاده ای برخوردار بود، یک تغییر معنوی که بر کل دولت تأثیر گذاشت. این افتخار و شادی آتنی ها بود که به شهرشان هدیه می دادند. این که آنها بتوانند از او منافع مادی بگیرند هرگز به ذهنشان خطور نمی کرد. قبل از اینکه آنها بتوانند به شهر به عنوان کارفرمایی نگاه کنند که به شهروندانش برای انجام کارش پول می دهد، باید نگرش کامل تغییر می کرد. حالا به جای اینکه مردان به دولت بدهند، دولت به آنها می داد. آنچه مردم می خواستند دولتی بود که زندگی راحت را برای آنها فراهم کند. و با این به عنوان هدف اولیه، ایده های آزادی و خوداتکایی و مسئولیت پذیری تا حدی نادیده گرفته شد. به آتن بیشتر و بیشتر به عنوان یک تجارت تعاونی با ثروت فراوان نگاه می شد که همه شهروندان حق اشتراک در آن را داشتند. آتن به جایی رسید که آزادی که واقعاً می خواست آزادی از مسئولیت بود. فقط یک نتیجه می تواند داشته باشد. اگر مردان بر رهایی از بار وابستگی به خود و مسئولیت در قبال خیر عمومی اصرار می‌ورزیدند، دیگر آزاد نیستند. مسئولیت بهایی است که هر انسانی باید برای آزادی بپردازد. قرار است با هیچ شرایط دیگری وجود داشته باشد. آتن، آتن یونان باستان، مسئولیت را رد کرد. او به پایان آزادی رسید و دیگر هرگز آن را نداشت. اما ارسطو می‌گوید: «عالی دائمی می‌شود». آتن آزادی را برای همیشه از دست داد، اما آزادی برای همیشه برای جهان از دست نرفت. یک آمریکایی بزرگ، جیمز مدیسون، اشاره کرد: "ظرفیت بشر برای خودگردانی." بدون شک او نمی دانست که یونانی صحبت می کند. آتن در دورترین پس‌زمینه‌ی ذهنش نبود، اما وقتی انسان ایده‌ای عالی و خوب داشته باشد، هرگز به طور کامل گم نمی‌شود. عصر دیجیتال نمی تواند آن را نابود کند. به نحوی در اندیشه این یا آن انسان، چنین ایده‌ای زندگی می‌کند، هر چند در عالم عمل مورد توجه قرار نگیرد. هیچ‌وقت نمی‌توان مطمئن بود که در مرحله‌ای نیست که وارد عمل شود، فقط مطمئن بود که زمانی این کار را انجام خواهد داد.
سوال: درک نویسنده از آزادی چیست؟
1. آزادی می تواند در عصر دیجیتال محبوب تر باشد.
2. آزادی ممکن است در عصر دیجیتال به پایان برسد.
3. آزادی باید بر مسئولیت اولویت داشته باشد.
4. آزادی باید با مسئولیت تضمین شود.