متن: حقیقت می تواند شما را آزاد کند اخیراً به دلیل سرعت زیاد در فاصله ای نه چندان دور از خانه جدیدم در ویرجینیا، دستگیر شدم. دقت نکرده بودم و چند مایل در ساعت بیش از حد مجاز رانندگی کرده بودم. "آیا می توانم مجوز و ثبت نام شما را ببینم؟" افسر پلیس از من پرسید. من هر دو را برای او بیرون کشیدم و او آدرس پیتسبورگ من را در گواهینامه رانندگی پنسیلوانیا من دید. "اینجا چه میکنی؟" او درخواست کرد. "با ارتش هستی؟" "نه من نیستم." من جواب دادم توضیح دادم که تازه به ویرجینیا نقل مکان کرده ام و هنوز فرصت ثبت نام مجدد نداشته ام. "پس چه چیزی تو را به اینجا می آورد؟" او یک سوال مستقیم پرسیده بود. بدون اینکه زیاد فکر کنم جواب مستقیم بهش دادم. گفتم: «خب، افسر، از وقتی که پرسیدی، من سرطان دارم. فقط چند ماه دیگر زنده ام. ما به اینجا نقل مکان کردیم تا به خانواده همسرم نزدیک شویم.» با صراحت گفت: پس تو سرطان گرفتی. او سعی می کرد من را بفهمد. واقعا داشتم میمردم؟ دروغ میگفتم؟ نگاهی طولانی به من انداخت. "میدونی، برای پسری که فقط چند ماه از زندگیش فرصت داره، مطمئنا خوب به نظر میرسه." او آشکارا فکر می کرد: "یا این مرد یک خط چربی بزرگ را روی من می کشد، یا حقیقت را می گوید." او سعی می کرد صداقت من را زیر سوال ببرد بدون اینکه مستقیماً مرا دروغگو خطاب کند. و بنابراین او مرا مجبور کرده بود ثابت کنم که صادق هستم. "خب، افسر، من می دانم که کاملا سالم به نظر می رسم. از بیرون عالی به نظر می رسم، اما تومورها در داخل هستند." و بعد، نمی‌دانم چه چیزی مرا تسخیر کرده است، اما فقط این کار را کردم. پیراهنم را بالا کشیدم و زخم های عمل را نشان دادم. به زخم هایم نگاه کرد. به چشمانم نگاه کرد. او اکنون می دانست که با مردی در حال مرگ صحبت می کند. خوب، او این را بیشتر از این نمی برد. گواهینامه ام را به من پس داد. "به من لطفی کن." گفت از این به بعد آهسته حرکت کن. حقیقت وحشتناک مرا آزاد کرده بود. وقتی به ماشین پلیسش برگشت، متوجه شدم. من یکی از آن بلوندهای زیبا بودم که می توانست مژه هایش را بزند و از بلیط خارج شود. با سرعت مجاز به خانه رفتم و مثل یک ملکه زیبایی لبخند می زدم.
سوال: نویسنده احتمالاً به این دلیل به ویرجینیا نقل مکان کرد.
1. دلتنگ بود
2. در آنجا در ارتش خدمت کرد
3. ویرجینیا بیمارستان های بهتری داشت
4. از خانواده او بهتر می توان مراقبت کرد