متن: ما آنقدر آرام وارد شدیم که پرستار پشت میز حتی چشمانش را از روی کتاب بلند نکرد. مامان به صندلی بزرگی کنار در اشاره کرد و من می دانستم که می خواهد من بنشینم. در حالی که دهانم را با تعجب باز می دیدم. کلاه و کتش را درآورد و آنها را به من داد تا آنها را در دست بگیرم. او آرام به سمت اتاق کوچک کنار آسانسور رفت و یک دستمال پاک کن خیس را بیرون آورد. دستشویی را از کنار میز رد کرد و همانطور که پرستار نگاهش را بالا می‌برد، مامان سری تکان داد و گفت: "کف بسیار کثیف." پرستار جواب داد: "بله، خوشحالم که بالاخره تصمیم گرفتند آنها را تمیز کنند." مامان فقط محکم تر فشار می آورد، هر ضربه ی دستشویی او را دورتر و دورتر از راهرو می برد. من آنقدر نگاه می کردم که از دید او خارج شد و پرستار دوباره به نوشتن در کتاب بزرگ روی آورد. بعد از مدت ها مامان برگشت. چشمانش. می درخشیدند سریع دستشویی را برگرداند و دستم را گرفت. در حالی که برگشتیم تا از در بیرون برویم، مامان مودبانه به پرستار تعظیم کرد و گفت: "متشکرم." بیرون، مامان به من گفت: "مامانبزرگ خوب است. تب ندارد." "تو اونو دیدی مامان؟" "البته. من در مورد قوانین بیمارستان به او گفتم و او تا فردا انتظار ما را نخواهد داشت. بابا هم دیگر نگران نخواهد شد. بیمارستان خوبی است. اما چنین طبقه هایی! تمیز کردن خوب نیست. شما به یک برس نیاز دارید."
سوال: وقتی پرستار با مامان صحبت کرد فکر کرد مامان یک _ است.
1. پرستار
2. بازدید کننده
3. صبور
4. پاک کننده