متن: روزی روزگاری شیادی بود که فقط به این فکر می کرد که چگونه پول بدست آورد. چیزی که او بیشتر از همه متنفر بود این بود که مردم با یکدیگر مودبانه رفتار می کردند و جملاتی مانند "لطفا"، "متشکرم" و "به آن اشاره نکنید" می گفتند. کلاهبردار فکر می کرد که همه آن نوع کلمات هدر است، بنابراین زمان زیادی را صرف اختراع ماشینی کرد که می توانست کلمات را بدزدد. او با این دستگاه قصد داشت «لطفا»، «متشکرم»، «به آن اشاره نکن» و کلماتی از این قبیل که مردم مودب می‌کردند، بدزدد. پس از دزدیدن این کلمات، قصد داشت آنها را جدا کند و نامه ها را به ناشران کتاب بفروشد. بعد از راه‌اندازی دستگاهش، مردم دهانشان را باز می‌کردند و می‌خواستند حرف‌های مهربانانه و مؤدبانه بزنند، اما چیزی بیرون نمی‌آمد. تمام آن کلمات به داخل ماشین بزرگ ختم شد. کلاهبردار از موفقیت خود خوشحال بود، اما روی چند دختر کوچک بسیار خاص حساب نمی کرد. آن دختران ناشنوا بودند و مجبور بودند با زبان اشاره ارتباط برقرار کنند. چون دستگاه نمی توانست حرکات را بدزدد، این دختران همچنان مهربان و مودب بودند. به زودی متوجه شدند که چه بلایی سر بقیه آمده است و متوجه کلاهبردار و نقشه او شدند. دخترها او را تعقیب کردند و متوجه شدند که دستگاه مشغول جدا کردن همه کلمات به حروف است. آنها به دستگاه نزدیک شدند و شروع کردند به مودب بودن با یکدیگر. هرچه تلاش کنید، دستگاه نتوانست آن کلمات را بدزدد و شروع به بارگذاری بیش از حد برق کرد. بالاخره منفجر شد و تمام حروفی را که جمع کرده بود به آسمان فرستاد. این حروف مانند باران شروع به پایین آمدن کردند و بیشتر به دریا ختم شدند. بعد از آن، همه می توانند دوباره مودب باشند. با دیدن افتادن تمام آن نامه ها به دریا، آن دختر بچه ها فکری به ذهنشان خطور کرد. کمی بعد کارخانه ای باز کردند و سوپ اسپاگتی الفبایی درست می کردند!
سوال: چیزی که کلاهبردار از همه متنفر بود _ .
1. ماشین او
2. پول
3. زبان
4. ادب