متن: خطر انرژی هسته ای برای سلامتی، ایمنی و حتی خود زندگی را می توان در یک کلمه توصیف کرد. تابش - تشعشع . تشعشعات هسته ای راز خاصی در مورد آن دارد، تا حدی به این دلیل که توسط حواس انسان قابل تشخیص نیست. نمی توان آن را دید یا شنید، یا لمس کرد یا چشید، حتی اگر در اطراف ما باشد. چیزهای دیگری از این دست وجود دارد. به عنوان مثال، امواج رادیویی در اطراف ما هستند، اما ما نمی توانیم آنها را بدون گیرنده رادیویی تشخیص دهیم، حس کنیم. به طور مشابه، ما نمی توانیم رادیواکتیویته را بدون آشکارساز تشعشع حس کنیم. اما بر خلاف امواج رادیویی رایج، تشعشعات هسته ای برای انسان و سایر موجودات زنده بی ضرر نیست. در سطوح بسیار بالا، تشعشع می‌تواند با از بین بردن توده‌های سلولی در اندام‌های مهم، جانور یا انسان را به طور کامل از بین ببرد. اما حتی پایین ترین سطوح نیز می تواند آسیب جدی وارد کند. هیچ سطحی از تشعشعات کاملاً ایمن وجود ندارد. اگر تابش به چیز مهمی برخورد نکند، آسیب ممکن است قابل توجه نباشد. این مورد زمانی است که فقط به چند سلول ضربه می زند و اگر به طور کامل کشته شوند. بدن شما سلول های مرده را با سلول های سالم جایگزین می کند. اما اگر چند سلول فقط آسیب ببینند، و اگر خودشان تولید مثل کنند، ممکن است دچار مشکل شوید. آنها خود را به روشی غیر معمول بازتولید می کنند. آنها می توانند به سرطان تبدیل شوند. گاهی اوقات این برای چندین سال ظاهر نمی شود. این یکی دیگر از دلایل معمایی در مورد تشعشعات هسته ای است. آسیب جدی می تواند بدون اطلاع شخص در زمان وقوع آسیب وارد شود. یک فرد می تواند تحت تابش قرار بگیرد و احساس خوبی داشته باشد، سپس پنج، ده یا بیست سال بعد در نتیجه سرطان بمیرد. یا ممکن است کودکی ضعیف به دنیا بیاید یا در نتیجه اشعه جذب شده توسط پدربزرگ و مادربزرگش به بیماری جدی مبتلا شود. تشعشعات می تواند به ما آسیب برساند. ما باید حقیقت را بدانیم.
سوال: کدام یک از موارد زیر را می توان به بهترین وجه از این قطعه استنباط کرد؟
1. اهمیت حفاظت در برابر تشعشعات را نمی توان بیش از حد مورد تاکید قرار داد.
2. معمای پرتوها حل نشده باقی مانده است.
3. سرطان عمدتاً توسط تشعشعات ایجاد می شود.
4. تشعشعات می تواند به کسانی که از خطر آن اطلاعی ندارند آسیب برساند.