متن: زمانی که برنامه های خبری تلویزیونی جنگ یا بلایای طبیعی را گزارش می کنند، سردبیران به ندرت از وحشتناک ترین تصاویر قربانیان کشته یا زخمی استفاده می کنند زیرا نمی خواهند بینندگان خود را ناراحت کنند. با این حال، معمولاً از قبل به بینندگان هشدار داده می‌شود که ممکن است برخی از این صحنه‌ها را آزاردهنده ببینند، بنابراین در صورت تمایل می‌توانند به دور نگاه کنند. اما مردان و زنانی که کارشان ضبط آن صحنه ها است - فیلمبرداران تلویزیون - چنین انتخابی ندارند. این وظیفه آنهاست که شاهد وحشت های دنیا و ثبت آنها باشند، هر چقدر هم که وحشتناک و ناخوشایند باشند. در نتیجه، این یکی از خطرناک ترین، در معرض خطرترین و از نظر احساسی ترین مشاغلی است که جهان ارائه کرده است. امروزه تقاضا برای کار آنها در حال افزایش است. انفجار پخش ماهواره ای و اخبار 24 ساعته در سال های اخیر تقاضای تقریبا سیری ناپذیری برای اطلاعات تلویزیونی ایجاد کرده است. اما پخش‌کننده‌های بزرگ و خبرگزاری‌های تلویزیونی - مانند رویترز و WTN - هرگز کارکنان کافی برای پاسخگویی به تقاضای جهانی برای تصاویر به‌روز نداشتند، بنابراین به‌طور فزاینده‌ای به فیلم‌برداران تلویزیونی «آزاد» روی می‌آورند. این فیلمبرداران مستقل اپراتورهای مستقلی هستند که به هیچ سازمان خاصی وابسته نیستند. آنها برای هر شرکتی که آنها را استخدام کند، کار خواهند کرد، چه برای چند ساعت یا چند هفته در یک منطقه جنگی. اما اگر فیلمبردار آزاد در جریان کار آسیب ببیند، تلویزیون مسئولیتی در قبال او ندارد. فریلنسر باید به تنهایی زنده بماند. نیک گرووینگ، زمانی سردبیر خارجی کانال 4 نیوز بریتانیا و اکنون مجری اخبار بی بی سی، توضیح می دهد که تلویزیون همیشه به تصاویر متحرک سخت و واضح و تازه نیاز دارد، اما این شرکت ها با داشتن تعداد زیادی کارمند در کتاب های خود احساس ناراحتی می کنند. با استخدام فریلنسرها، آنها می توانند مهارت های مورد نیاز خود را تنها در زمانی که به آنها نیاز دارند خریداری کنند. او می‌گوید این همچنین آنها را قادر می‌سازد تا خطر را از بین ببرند.
سوال: نویسنده این قسمت فیلمبرداران آزاد خود را نشان می دهد.
1. همدردی به
2. احترام برای
3. عصبانیت به
4. تحسین به