متن: اگر من این سوال را مطرح می کردم که "آخرین چیزی که انتظار دارید هنگام تماشای بازی فوتبال پرچم پسرتان اتفاق بیفتد چه خواهد بود؟" احتمالاً هنوز نتوانسته اید آنچه را که برای من و خانواده ام اتفاق افتاده است بیابید. همانطور که در کنار زمین نشسته بودیم و از بازی لذت می بردیم، پرنده ای که در ارتفاع پایین پرواز می کرد، آمد تا روی سر دخترم فرود بیاید! انصافاً از ناکجاآباد آمد. ما تنها در کنار درختکاری شده از مزرعه نشسته بودیم. وقتی به دخترم نشان دادم که این پرنده حیوان وحشی نیست، در واقع حیوان خانگی کسی است، توانستم شوک و ترس دخترم را آرام کنم! اکنون، ما در زمین‌های بیرونی Pontiac Silverdome، دور از هر منطقه پرجمعیتی نشسته‌ایم و به این فکر می‌کنیم که این کاکائو اجتماعی، یک طوطی استرالیایی از کجا آمده است. به سمت پرنده رفتم و دستم را دراز کردم. بلافاصله بلند شد و دوستانه چهچهه زد. ما به اطراف خود نگاه کردیم و می دانستیم که نمی توانیم به سادگی از آنجا برویم و فرض کنیم که پرنده به همان جایی که آمده است بازگردد. این پرنده ای بود که نیاز به کمک داشت وگرنه زنده نمی ماند. بازی فوتبال پرچم به پایان رسیده بود، بنابراین ما پرنده را به گروه های دیگر بزرگسالان رساندیم و پرسیدیم که آیا کسی را می شناسند که پرنده ای را گم کرده باشد. همه بچه ها در مورد پرنده هیجان زده بودند و با چند تنقلات بعد از بازی به آن غذا دادند. ناخن های پرنده دراز شده بود و او خیلی کثیف به نظر می رسید، بنابراین می دانستیم که مدت زیادی است که اینجا بوده و گرسنه است. از آنجایی که بال‌هایش بریده شده بود، می‌توانست کمی پرواز کند، اما احتمالاً بیش از 100 یارد یا بیشتر در یک امتحان نمی‌توانست پرواز کند. همه ما دسته جمعی سرمان را خاراندیم که با پرنده گمشده چه کنیم. ما به بچه ها توضیح دادیم که این پرنده به کمک ما نیاز دارد زیرا حیوان خانگی شخصی است و نمی داند چگونه غذای خود را تهیه کند و از آنجایی که بال هایش بریده شده بود نمی تواند به خوبی پرواز کند. بچه ها فهمیدند و همه می خواستند پرنده را به خانه ببرند! با این حال، والدین می‌دانستند که این انتخاب خوبی نیست، زیرا یکی یک سگ بزرگ، دیگری دو گربه و غیره دارد. ما به بچه‌ها توضیح دادیم که یکی از ما می‌تواند پرنده را برای شب به خانه ببرد و سپس آن را به انجمن انسانی بیاورد. صبح به امید اتصال آن به صاحبانش. ما نتوانستیم پرنده را نگه داریم. مال ما نبود درک این موضوع در ابتدا برای بچه ها سخت بود. ما هم نمی توانستیم پرنده را رها کنیم. هیچ راهی وجود نداشت که خودش حضور داشته باشد. گروه ما مدتی در اطراف زمین تمرین Silverdome نشستیم و سعی کردیم بهترین مسیر انتخابی را برای پرنده گمشده تعیین کنیم. هوا تاریک شده بود، اما هیچکس حاضر به ترک آن پارکینگ نشد تا اینکه ما یک برنامه بازی برای کمک به پرنده نداشتیم. مالک لیگ فوتبال، کریس نواک، پیشنهاد داد که پرنده را بگیرد. او بسیار خوب بود و او واقعاً برای کمک به ما وارد شد، در حالی که بقیه ما که بچه‌هایی داشتیم پیراهن‌های ما را می‌کشیدند و التماس می‌کردند که آن را به خانه ببریم. یک جعبه برداشتیم و یک دسته سوراخ در آن گذاشتیم و او آن را برای شب به خانه آورد. مادر دیگری آنلاین شد و خانواده ای را پیدا کرد که پرنده ای را گم کرده بودند که شبیه پرنده ای بود که ما پیدا کرده بودیم. او این اطلاعات را برای کریس ایمیل کرد که با خانواده تماس گرفت و روز بعد، پرنده را با خانواده ای که تقریباً 3 هفته قبل آن را از دست داده بودند، پیوند داد! وقتی کریس به ما ایمیل زد تا به ما اطلاع دهد، باورمان نمی شد که این پرنده از منطقه روچستر تینکن تا Silverdome سفر کرده باشد! ما بسیار خوشحال بودیم که توانستیم این پرنده را نجات دهیم و آن را به خانواده اش برگردانیم. من به فرزندانم ایمیلی را نشان دادم که چگونه خانواده دیگر حیوان خانگی خود را پس گرفتند. خانواده 3 بچه دارند که از دیدن پرنده خود بسیار خوشحال شدند. بچه های من فهمیدند که این داستان چه پایان خوبی داشت. ما نه تنها توانستیم جان این پرنده را نجات دهیم، بلکه توانستیم آن را به خانواده ای که او را دوست دارند و دلتنگ او هستند، برگردانیم. به نظر می رسید درس زندگی در داستان پرنده گم شده در ابتدا اثر خود را با بچه های من از دست داده است. از این که نمی‌توانستند پرنده گمشده را نگه دارند، کمی غافلگیر شده بودند. من به آنها توضیح دادم که وقتی یک حیوان یا کسی به کمک نیاز دارد، شما نمی توانید چشم خود را ببندید و امیدوار باشید که همه چیز خوب پیش برود. "حادثه پرنده گمشده" همچنین به آنها یادآوری می کرد که کار گروهی و مهربانی غریبه ها می تواند دنیای متفاوتی را ایجاد کند و گروهی از غریبه های خوش نیت می توانند با هم همکاری کنند تا به کسی کمک کنند. این یک اقدام قهرمانانه نبود، اما می‌دانستم که وقتی بچه‌هایم متوجه شدند که تلاش برای کمک کردن بهترین و تنها راه عمل واقعی است، در میان آنها فرو رفت.
سوال: وقتی نویسنده بازی های فوتبال پسرش را تماشا کرد چه اتفاقی افتاد؟
1. طوطی سعی کرد غذای آنها را بخورد.
2. دخترش توسط طوطی زخمی شد.
3. طوطی به سمت دخترش پرواز کرد.
4. طوطی روی سر دخترش فرود آمد.