متن: فضانورد بودن جالب به نظر می رسد، اینطور نیست؟ در فضا، آنها کارهای بسیار شگفت انگیزی مانند شناور شدن در گرانش صفر انجام می دهند. با این حال، بسیاری از کارها نیز وجود دارد که فضانوردان به دلیل محیط بی وزن خود نمی توانند انجام دهند و این بسیار ناراحت کننده است. بدتر از آن، آنها حتی نمی توانند اجازه دهند غم و اندوه خود را نشان دهند - زیرا گریه کردن در جاذبه صفر غیرممکن است. البته فضانوردان هنوز هم می توانند اشک تولید کنند. آتلانتیک در ژانویه گزارش داد، اما گریه کردن در فضا بسیار دشوارتر است. بدون گرانش، اشک مانند اینجا روی زمین از چشم ها به پایین سرازیر نمی شود. این بدان معنی است که وقتی در فضا گریه می کنید، اشک های شما جایی برای رفتن ندارند - فقط به چشمان شما می چسبند. در می 2011، فضانورد اندرو فوستل در یکی از راهپیمایی های فضایی خود این را تجربه کرد. علاوه بر اینکه دید شما را نامشخص می کند، می تواند باعث درد فیزیکی نیز شود. بر روی زمین، اشک قرار است برای چشم ها آرامش ایجاد کند. اما در فضا اینطور نیست. محیط فضا چشمان فضانوردان را خشک می کند و وقتی اشک ناگهان چشم ها را خیس می کند، می تواند باعث درد شود تا آرامش. "چشم راست من دیوانه وار دردناک است." فوستل در حین پیاده روی به هم تیمی خود گفت. از آنجایی که گرانش در فضا کار نمی کند، فضانوردان برای خلاص شدن از شر اشک ها به کمک بیشتری نیاز دارند. ران پاریس، فضانورد به آتلانتیک گفت: انتخاب دیگر این است که فقط منتظر بمانید - "وقتی اشک ها به اندازه کافی بزرگ می شوند، به سادگی از چشم آزاد می شوند و در اطراف شناور می شوند." چیزهای کوچک زیادی وجود دارد - چیزهایی مثل گریه کردن - که ما روی زمین به آنها عادت کرده ایم. ما معمولاً آنها را بدیهی می دانیم، تا زمانی که در یک محیط کاملاً متفاوت، مانند فضا، به مشکل تبدیل شوند. در آنجا فضانوردان نمی توانند مستقیماً با یکدیگر صحبت کنند. آنها همچنین نمی توانند به روش های معمولی بخورند یا بنوشند. آنها حتی نمی توانند آروغ بزنند، زیرا جاذبه ای وجود ندارد که غذا را در معده آنها نگه دارد. به گفته مرکز ملی فضایی بریتانیا، اگر آروغ بزنند، در نهایت همه چیز را در شکم خود بیرون می اندازند. بنابراین، شاید این تنها کاوشگران فضایی هستند که می توانند صادقانه بگویند: "جاذبه، تو بهترینی."
سوال: فضانورد برای خلاص شدن از شر اشک چه کاری می تواند انجام دهد؟
1. چشمانش را به کلاه خود بمالید تا اشک ها به سمت جلو شناور شوند.
2. چشمان او را با دست بمالید تا اشک‌ها در اطراف شناور شوند.
3. اشک ها را آنقدر بزرگ کن که از چشمانش بریزند.
4. اشک ها را آنقدر بزرگ کن که از چشمانش جدا شوند.