متن: پدرم اولین کارش را در یازده سالگی پیدا کرد. تمیز کردن زباله های بیرون بولینگ . دو سال بعد پدرش فوت کرد. و چاق من برای کمک به قرار دادن غذا روی میز در طول دوران افسردگی، کارهای عجیب و غریبی انجام داد. ده سال بعد از آن بابا عاشق شد. با مامان ازدواج کرد و صاحب دختر شد. هشت کودک دیگر نیز دنبال شدند. در آن سال‌ها، پدر وارد یک روال عادی شد که هرگز آن را ترک نکرد و قبل از شش از خواب بیدار شد. با قطار به محل کارش رفت و تا پنج سه سال بعد به خانه نرسید. بعد از شام، پدر بقیه شب را در زیرزمین صرف ساخت قطعات اضافی دندان کرد. دو سال پیش، در سن شصت و چهار سالگی، پدر بازنشسته شد. وقتی من جوان بودم، مامان و بابا به خوبی این حقیقت را پنهان می کردند که ما فقیر هستیم. هر 9 نفر ما در مدارس کاتولیک درس می خواندیم و همیشه وسایل مدرسه زیادی داشتیم. روی تخت‌های چوبی می‌خوابیدیم، یک حمام مشترک داشتیم و از یک مجموعه کوچک سیاه و سفید در اتاق نشیمن تلویزیون تماشا می‌کردیم. مامان و بابا هیچ وقت برای خودشان چیزی نخریدند. آنها کوپن ها را بریدند، بیست سال یک جفت کفش کتانی می پوشیدند و هر شنبه بعدازظهر لباس زنانه را به هم می دوختند. در جشن بازنشستگی اش می‌خواستم با خریدن بهترین هدیه‌ای که فکرش را می‌کردم از پدر برای تمام زحمات و فداکاری‌هایش تشکر کنم. هر چند که من خرید کردم. فهمیدم چیزی نمی توانم برای بابا بخرم. پدر با ایمان خودش به من یاد داد که بزرگترین گیفی ها در نهایت از قلب می آیند. هدیه ام را روی میز آشپزخانه گذاشتم تا پدر قبل از اینکه برای روز تعطیلاتش در محل کار برود پیدا کند.
سوال: چگونه پدر علاوه بر کار روزانه اش، پول اضافی دریافت کرد؟
1. جمع آوری زباله های بیرون کوچه.
2. ساخت قطعات دندانی در زیرزمین.
3. گذاشتن غذا روی میز در هتل.
4. مشکلات کار در قطار