متن: برای اولین بار تنها پرواز کن من در 14 سالگی آموزش پرواز را شروع کردم. اما اداره هوانوردی فدرال از شما می‌خواهد قبل از اینکه خودتان به پرواز درآیید 16 سال داشته باشید. بنابراین مجبور شدم دو سال طولانی منتظر بمانم تا بتوانم خودم با هواپیما پرواز کنم. من از آن زمان برای تسلط بر مانورهای اولیه پرواز استفاده کردم. روش های اضطراری را یاد گرفتم و صدها تیک آف و فرود را تمرین کردم تا اینکه توانستم هواپیما را به آرامی و بدون پریدن از باند فرود بیاورم. همیشه آسان نبود، و بارها با احساس دلسردی به خانه می‌آمدم و فکر می‌کردم شاید همه درست می‌گویند - هرگز پرواز را یاد نمی‌گرفتم، اما تا روز بعد، همیشه مشتاق بودم دوباره تلاش کنم. در روز تولد 16 سالگی ام، اولین پرواز انفرادی ام را انجام دادم، یعنی بالاخره می توانستم به تنهایی پرواز کنم. شب قبل، پدرم که مربی پرواز من بود، توضیح داد که بادهای شدید پیش بینی شده بود. او گفت اگر تا سحر در هوا بودیم، احتمالاً بادها آنقدر آرام می شد که من تنها باشم. صبح روز بعد هوا سرد بود، اما آسمان کاملا صاف و بادها آرام بود. انتظار داشتم پدرم حداقل برای سه بار بلند شدن و فرود در هواپیما بماند. اما بعد از اولی به من گفت از باند خارج شو و از هواپیما خارج شد. من تنها بودم. همانطور که من بالاتر و بالاتر می رفتم، جهان شروع به تغییر کرد. همه چیز روی زمین شد _ . خانه‌ها، ماشین‌ها و همه شبیه اسباب‌بازی‌های کوچکی بودند که می‌توانستند در سطح دستم جا شوند. من آن روز سه تیک آف و فرود انجام دادم. هر فرود کامل بود. یکی از شادترین روزهای زندگیم بود. امروز، به عنوان یک مربی پرواز، در کنار باند فرودگاه ایستاده ام و تماشا می کنم که دانش آموزان خودم در اولین پروازهای انفرادی خود به آسمان می روند. من چهره های شادی را درک می کنم، که همیشه مرا به آن روز برمی گرداند که رویایم به حقیقت پیوست. من یاد گرفتم که مهم نیست مردم چگونه به شما می گویند که نمی توانید کاری را انجام دهید، اگر به خود ایمان داشته باشید، می توانید موفق شوید.
سوال: نویسنده از تجربه خود چه درسی می گیرد؟
1. اعتماد به نفس داشته باشید و موفق خواهید شد.
2. مسئولیت پذیر باشید و می توانید بزرگ شوید.
3. چیزی را رها کنید و ممکن است بیشتر برنده شوید.
4. به سختی فکر کنید و می توانید به آرزوی خود برسید.