متن: ملکه ویکتوریا از سال 1837 تا زمان مرگش در سال 1901 پادشاه بریتانیا بود. این دوره اغلب عصر ویکتوریا نامیده می شود. ملکه ویکتوریا زنی سختگیر و جدی بود. یکی از دلایل جدی بودن او این بود که ضایعه بزرگی متحمل شده بود. وقتی بیست ساله بود با یک شاهزاده آلمانی به نام آلبرت ازدواج کرد. ویکتوریا و آلبرت عمیقاً عاشق بودند و ازدواج آنها بسیار شاد بود. در سال 1861، پس از بیست و یک سال ازدواج، آلبرت درگذشت و ملکه ویکتوریا را دلشکسته کرد. ویکتوریا تنها تا پایان عمرش سوگوار از دست دادن او بود. در آن روزگار مرسوم بود که زن بیوه پس از مرگ شوهرش مدت کوتاهی لباس سیاه بپوشد. اما ملکه ویکتوریا چهل سال لباس سیاه پوشید. و به مدت چهل سال، به عنوان آهی دیگر از اندوه خود، نامه های خود را کاغذ سفید لبه های سیاه می نوشت. حتی قبل از مرگ شاهزاده آلبرت، ملکه ویکتوریا به عنوان یک زن بسیار جدی شناخته می شد. او احساس وظیفه قوی داشت و در تمام وظایف خود بسیار سخت کار می کرد. او در دفتر خاطرات خود نوشت: "من عاشق کار هستم؛ از بیکار بودن متنفرم." او هرگز فراموش نکرد که ملکه بریتانیا بود و همیشه با وقار عمل می کرد. ویکتوریا آرمان‌ها و معیارهای اخلاقی بالایی داشت که گاهی اوقات او را خفه می‌کرد. او همچنین به خودش بسیار مطمئن بود. او همیشه فکر می کرد که حق با اوست و انتظار داشت همه با او موافق باشند.
سوال: کدام یک از جملات زیر در مورد ملکه ویکتوریا درست نیست؟
1. او به خودش اعتماد زیادی داشت.
2. او شصت و چهار سال بر بریتانیای کبیر حکومت کرد.
3. او از ازدواج خود با یک شاهزاده آلمانی لذت می برد.
4. او پس از مرگ همسر محبوبش به یک زن جدی تبدیل شد.