متن: در سال 2006، دولت انگلستان به دانشگاه های انگلستان و ولز اجازه داد تا از دانشجویان بریتانیایی شهریه بگیرند. اکنون بیش از 80 درصد از دانشجویان در انگلستان و ولز برای رفتن به دانشگاه وام دانشجویی می گیرند. آنها از این وام برای پرداخت هزینه های تحصیل، کتاب و هزینه های زندگی استفاده می کنند. اگرچه سود وام های دانشجویی بسیار کم است، اما به محض دریافت وام توسط دانشجو شروع می شود. یک دانشجوی متوسط در انگلستان و ولز اکنون با بدهی حدود 12000 پوند از دانشگاه فارغ التحصیل می شود. دانشجویان پزشکی معمولاً بیش از 20000 پوند بدهی دارند. این پول خیلی زیادیه. این بدان معناست که فارغ التحصیلان نمی توانند برای چندین سال خانه بخرند. آنها حتی برای پرداخت اجاره بهای یک آپارتمان هم مشکل دارند، زیرا باید پس از فارغ التحصیلی شروع به بازپرداخت وام دانشجویی کنند. اگر شروع به درآمد بیش از 15000 پوند در سال کنید، دولت مستقیماً از حقوق ماهانه شما بازپرداخت می کند. بنابراین، آیا جای تعجب است که یک فرد متوسط بریتانیایی خانه والدین خود را تا 30 سالگی ترک نمی کند؟ ممکن است فکر کنید که یک فرد بریتانیایی با مدرک، به راحتی می تواند شغلی با درآمد خوب پیدا کند. با این حال، این روزها به نظر می رسد اکثر افرادی که در مشاغل یقه سفید کار می کنند مدرک دارند، بنابراین رقابت زیادی وجود دارد. همچنین، شرکت های بریتانیایی تمایل دارند تجربه کاری را بیش از یک تکه کاغذ ارزش قائل شوند. مانند بقیه، فارغ التحصیلان معمولاً باید از پایین شروع کنند و راه خود را بالا ببرند. این می تواند برای آنها بسیار خسته کننده باشد، زیرا آنها اغلب برای کاری که انجام می دهند بیش از حد واجد شرایط هستند. زمانی که در دانشگاه هستند، رویاهای دستیابی به یک شغل هیجان انگیز و چالش برانگیز را در سر می پرورانند. بنابراین، زندگی پس از دانشگاه برای بسیاری از فارغ التحصیلان بسیار ناامید کننده است. همه موارد بالا شروع به این سوال می کند که آیا یک مدرک دانشگاهی واقعاً ارزش پول را دارد یا خیر.
سوال: مطلب زیر درست است؟
1. تحصیلات دانشگاهی واقعاً ارزش پول در انگلستان را دارد
2. تحصیلات دانشگاهی در تمام دنیا به جز انگلستان ارزش دارد
3. تحصیل در بریتانیا برای اکثر دانش آموزان بریتانیایی گران تر می شود
4. دانشجویان بریتانیایی دوست ندارند به دانشگاه بروند