متن: سان یوکان هرگز به ذهنش خطور نکرد که تصمیمی که چهار سال پیش گرفت روی حرفه‌اش تأثیر بگذارد. هنگامی که این جوان 22 ساله در سال 2009 وارد کالج شد، تصمیم گرفت محل سکونت روستایی خود را به محل سکونت جمعی دانشجویان تغییر ندهد. اما وقتی کالج را به پایان رساند و در یک شرکت دولتی در پکن به او پیشنهاد شد، به سون گفته شد که نمی‌تواند این پیشنهاد را بپذیرد مگر اینکه یک هوکو شهری (سوابق ثبت نام خانوار) داشته باشد. او این بار چاره ای جز تغییر وضعیت اقامتی نداشت. انتقال هوکو به دانشگاه در سال 2003 اختیاری شد و بسیاری از دانشجویان با این دوراهی مواجه هستند که آیا این کار را انجام دهند یا نه. حرفه ای ها به آنها پیشنهاد می کنند بر اساس وضعیت فعلی و برنامه های آینده خود تصمیم بگیرند. «از انتقال هوکو پشیمانم» وانگ جینبی، 20 ساله، یک رشته حسابداری در دانشگاه اتحادیه پکن است. او که از چیفنگ، منطقه خودمختار مغولستان داخلی آمده بود، وقتی در دانشگاه ثبت نام کرد، هوکو خود را منتقل کرد. وانگ می‌گوید: «فکر نمی‌کردم این موضوع مهمی باشد. فکر کردم از آنجایی که من تحت یک هوکو شهری ثبت نام می کنم، فرقی نمی کند که در پکن باشد یا مغولستان داخلی. اما چیزی که وانگ انتظارش را نداشت این بود که بعدا از تصمیم خود پشیمان شود. او می گوید: "پس از دو سال تحصیل، برنامه های آینده ام را مشخص کردم. می خواهم به زادگاهم برگردم و در آنجا امرار معاش کنم." این بدان معناست که وانگ باید هوکو خود را دوباره به عقب منتقل کند، که نگران است یک روش مشکل ساز باشد. وانگ می گوید: "دوستی دارم که سال گذشته فارغ التحصیل شد. او زمان و انرژی زیادی را صرف انتقال هوکو خود به زادگاهش به دلیل کارهای اداری پیچیده کرد." دستورالعمل انتقال تجربه هوکو وانگ غیر معمول نیست. بسیاری از دانش‌آموزان نمی‌دانند تصمیمشان برای آینده‌شان چه معنایی دارد. به منظور کمک به این دانش آموزان، Xie Yongqiang، از دفتر دادگستری شهرداری چنگدو، دستورالعملی را برای انتقال هوکو در یک وبلاگ میکرو پست کرد. به گفته زی، دانش آموزان ابتدا باید به این فکر کنند که قرار است کجا بمانند. او نوشت: "اگر شهری که در آن تحصیل می کنید را دوست دارید و قصد دارید پس از فارغ التحصیلی در آنجا بمانید، باید هوکو خود را منتقل کنید." همچنین اگر دانش‌آموزان قصد شرکت در یک برنامه تبادلی را دارند، باید هوکو خود را انتقال دهند. به گفته جو هائوجی، معاون بخش ثبت نام خانوار در دانشگاه شانگهای جیائو تانگ، هنگام درخواست برای برنامه های تبادل، اگر دانشجویان یک هوکو جمعی ثبت شده در دانشگاه داشته باشند، از مشکلات زیادی جلوگیری می کند. اما زی همچنین برای دانش آموزانی که ثبت نام روستایی داشتند، پیشنهاداتی ارائه کرد. وی نوشت: "اگر خانواده شما زمین و خانه دارند، ممکن است در صورت جابجایی اجباری، سهمی از غرامت دریافت کنید. به آن دانش آموزان توصیه می کنم هوکو خود را منتقل نکنند." این امر بر دانشجویان از نظر دریافت بیمه درمانی و سایر مزایا در دانشگاه تأثیری ندارد. "من می خواهم در پکن بمانم" گاهی اوقات، دانش آموزان هوکو روستایی خود را برای چشم انداز آینده ای بهتر ترک می کنند. تانگ یانوی یکی از آنهاست. این جوان 23 ساله اهل یانتای، استان شاندونگ، یک هوکو روستایی داشت اما پس از ثبت نام در دانشگاه مهندسی عمران و معماری پکن، آن را منتقل کرد. اگرچه سیاست های ترجیحی زیادی برای ساکنان روستایی وجود دارد، اما برای تانگ، یک هوکو شهری در پکن جذاب است. او می‌گوید: «من می‌خواهم در پکن بمانم، بنابراین یک هوکو شهری دانشجویی یک شروع امیدوارکننده است. "من هر کاری می‌کنم که به من کمک کند اینجا بمانم. هر چه باشد، اکنون دیگر راه برگشتی برای من وجود ندارد."
سوال: کدام یک از عبارات زیر صحیح نیست؟
1. سان یوکان فکر می‌کند تصمیمی که چهار سال پیش گرفت روی حرفه‌اش تاثیر خواهد گذاشت.
2. وانگ جینبی از تغییر شکل هوکو خود پشیمان است و می خواهد در خانه بماند.
3. Xie Yongqiang می‌گوید اگر کسی شهری را که در آن تحصیل می‌کند دوست دارد و قصد دارد پس از فارغ‌التحصیلی در آنجا بماند، باید هوکو را منتقل کند.
4. تانگ یانوی می خواهد در پکن بماند، بنابراین هوکو خود را تغییر می دهد.