متن: یک ماه پس از طوفان کاترینا، به خانه در نیواورلئان بازگشتم. خانه من در آنجا خوابیده بود، بارانی تا کمر، بدبو و کثیف. قبل از سفر، ماشینم را تعمیر کرده بودم. وقتی کارمند دفتر گاراژ مشغول نوشتن صورت حساب بود، متوجه پلاک من در لوئیزیانا شد. "شما اهل نیواورلئان هستید؟" او پرسید. گفتم: "بدون هزینه." گفت و محکم سرش را تکان داد که دستم را به سمت کیف پولم بردم. روز بعد برای کوتاه کردن مو رفتم و همین اتفاق افتاد. از آنجایی که همسرم در فلوریدا درس می‌خواند، تصمیم گرفتیم به آنجا نقل مکان کنیم و سعی کردیم خانه‌ای اجاره‌ای پیدا کنیم که بتوانیم هزینه خرید آن را داشته باشیم و در عین حال وام مسکن خانه ویران خود را نیز پرداخت کنیم. ما به جاهای زیادی نگاه کردیم، اما هیچ کدام راضی کننده نبود. زمانی که یک ایمیل بسیار کنجکاو از جیمز کمدی در کالیفرنیا دریافت کردم، شروع به پذیرفتن این موضوع کرده بودیم که باید برای مدتی در شرایط بسیار ضعیف زندگی کنیم. او چند قطعه ای را که درباره رنج های ما برای ایالت، مجله آنلاین نوشته بودم، خوانده بود و می خواست به ما ("بدون شرط") خانه جدیدی در آن سوی دریاچه از نیواورلئان بدهد. این برای بازگشت او خوب به نظر می رسید، اما من پاسخ دادم و فکر کردم او به خاطر سخاوت استثنایی اش است، سپس ما به عقب برگردیم. سپس دانشگاه فلوریدا به او پیشنهاد داد که به من خانه بدهد. در حالی که او می خواهد با مرخصی یک ساله خود به انگلیس برود. اجاره نسبتا معقول بود. من به پیشنهاد شاعر به جیمز کمدی اشاره کردم و روز بعد او چکی فرستاد که تمام اجاره بهای هشت ماهه ما را پوشش می داد. در طول این تجربه دردناک، مهربانی غریبه ها کمک زیادی به بازگرداندن ایمان من به انسانیت کرده است. تقریباً ارزش این را دارد که دارایی‌های پرمخاطب خود را از دست بدهید تا به شما یادآوری شود که مردم واقعاً وقتی به شما داده می‌شوند یک کانال دارند.
سوال: بهترین عنوان برای متن کدام است؟
1. طوفان وحشتناک کاترینا
2. طوفان بی قلب است در حالی که غریبه ها مهربان هستند.
3. تحصیل در فلوریدا
4. اهمیت کمک به دیگران