متن: کشش اینینگ هفتم یکی از سنت های بیسبال است که کمک می کند این بازی به یکی از سرگرمی های مورد علاقه آمریکا تبدیل شود. در میانه هفتمین اینینگ، هواداران به صورت آیینی می ایستند و قبل از اینکه تیم میزبان به بازی خفاش بیاید، دراز می کشند. هیچ کس واقعاً منشا این رسم را نمی داند، اما نظریه هایی در مورد چگونگی شروع آن وجود دارد. دن دانیل، مورخ بیسبال، این توضیح را ارائه کرد: "احتمالاً به عنوان بیان خستگی آغاز شد. این توضیح می دهد که چرا کشش در اواخر بازی به جای نیمه راه رخ می دهد." یک داستان محبوب تر شامل رئیس جمهور ویلیام هاوارد تافت و تولد دو سنت بیسبال است. طبق گزارش، تفت در اولین بازی فصل بیسبال 1910 حضور داشت. بیلی ایوانز، داور صفحه، توپ را به تافت داد. از او خواست آن را روی بشقاب بیندازد. تفت این کار را کرد و رسم این بود که رئیس جمهور فصل بیسبال را با اولین زمین شروع کند. داستان ادامه می یابد که در همان روز، رئیس جمهور تافت که بیش از 300 پوند وزن داشت، روی صندلی کوچک خود ناراحت شد. در اواسط اینینگ هفتم ایستاد تا پاهایش را دراز کند. جمعیت فکر می کردند که رئیس جمهور در حال رفتن است، به همین دلیل به احترام ایستادند. چند لحظه بعد تفت دوباره نشست. هواداران دنبال کردند و اینینگ هفتم شروع شد. چه روزی برای سنت ها! مهم نیست که این سنت چگونه آغاز شد، از آن زمان طرفداران به سرگرمی اضافه کردند. اکنون، در حالی که در طول دوره هفتم در حال کشش هستند، می‌توانند پس از ضرب و شتم تیم مهمان، آهنگ 1927 جک نورورث از آهنگ «Take Me Out to the Ball Game» را بخوانند.
سوال: رسم پیروی از «کشش هفتم» چگونه آغاز شد؟
1. هیچ کس با اطمینان نمی داند که این رسم از کجا و چه زمانی شروع شد.
2. جک نورورث این سنت را با این آهنگ در سال 1927 آغاز کرد.
3. هواداران از آن به عنوان زمانی برای ایستادن و کشش پاهای خود پس از نشستن در شش اینینگ اول استفاده کردند.
4. ویلیام هاوارد تافت ایستاد و بقیه هواداران به احترام رئیس جمهور ایستادند.