متن: در طول تاریخ هنر، ماهیت خلاقیت برای هنرمندان ثابت مانده است. مهم نیست که چه اشیایی را انتخاب می‌کنند، هنرمندان باید نیروها و فرم‌های جدیدی را پدید آورند که باعث تغییر می‌شود - جایی که هیچ‌کس قبلاً آن را ندیده یا تجربه نکرده است. منظره یکی دیگر از عناصر تغییر ناپذیر هنر است. می توان آن را از دوران باستان تا نقاشان هلندی قرن هفدهم تا رمانتیست ها و امپرسیونیست های قرن نوزدهم یافت. در دهه 1970، آلفرد لسلی، یکی از رئالیست های جدید آمریکایی، این رویه را ادامه داد. لزلی به دنبال همان مکانی بود که توماس کول، رمانتیست، یک قرن و نیم قبل از آن نقاشی هایی از همان صحنه را تولید کرده بود. بر خلاف کول که بر احساس تنهایی و ایده یافتن آرامش در طبیعت اصرار دارد، لزلی آنچه را که واقعا می بیند نقاشی می کند. در نقاشی های او تغییر خاصی در احساسات دیده نمی شود و چیزهای معمولی مانند بزرگراه را در پس زمینه گنجانده است. او همچنین از آخرین پیشرفت‌های عکاسی رنگی برای کمک به چشم و حافظه هنگام بهبود نقاشی خود در اتاق کارش استفاده می‌کند. علاوه بر این، همه هنرها این سوال قدیمی را مطرح می کنند: واقعی چیست؟ هر نسل از هنرمندان درک خود از واقعیت را به شکلی یا به شکل دیگری نشان داده اند. امپرسیونیست ها واقعیت را در جلوه های احساسی مختصر، واقع گرایان در موضوعات روزمره و صحنه های جنگل، و مردم غار کرومانیون را در نقاشی های طبیعت گرایانه خود از حیوانات در جنگل های باستانی می دیدند. به طور خلاصه، درک واقعیت یک مبارزه ضروری برای هنرمندان همه دوره ها است. در طول هزاران سال عملکرد هنرها نسبتاً ثابت مانده است. گذشته یا حال، شرقی یا غربی، هنرها بخش اساسی از تجربه فوری ما هستند. چهره های هنر بسیار و متفاوت هستند و در کنار هم بیانگر نیاز و امید اولیه انسان هستند.
سوال: کدام یک از موارد زیر موضوع اصلی متن است؟
1. تاریخ هنرها.
2. سوالات اساسی هنر.
3. تحولات جدید در هنر.
4. استفاده از تکنولوژی روز در هنر.