متن: شاهی سرشار از ویتامین ها و مواد معدنی سالم است. در نوشته‌های رومی‌ها و یونانیان باستان مصرف شاهی توسط همه طبقات ثبت شده است. بقراط، «پدر پزشکی» چنان متقاعد شده بود که شاهی یک شفادهنده بزرگ است که اولین بیمارستان خود را در کنار رودخانه ای ساخت تا بتواند مقدار زیادی از برگ های سبز براق را برای بیمارانش پرورش دهد. رومی ها شاهی را به مقدار زیاد می جویدند و معتقد بودند که طاسی را درمان می کند. آن‌ها نیز به شاهی به‌عنوان سالاد با محبت نگاه می‌کردند. ساندویچ شاهی به طور سنتی یک غذای صبحانه در اروپای قرن نوزدهم بود. ابتدایی ترین نوع ساندویچ شاهی دارای دو تکه نان سفید با مخلوط کره و سبزی شاهی است. نام مستعار این سبزی در واقع "نان مرد فقیر" بود، زیرا شاهی اغلب به تنهایی برای صبحانه توسط خانواده هایی که توانایی خرید نان را نداشتند می خوردند. شاهی از خانواده خردل است. حاوی ویتامین های C (66 میلی گرم در 100 گرم)، K و A است و همچنین منبع ارزشمندی از مواد معدنی مانند آهن، پتاسیم، مس و کلسیم است. روغن خردل در برگ ها و ساقه های ابریشمی آن حاوی ماده ای به نام PEITC است. تحقیقات اخیر ثابت کرده است که PEITC می تواند از رشد سلول های سرطانی جلوگیری کرده و در برخی موارد آنها را در واقع از بین ببرد. بهترین شاهی دارای برگ‌های سبز ابریشمی و بدون هیچ علامتی و دارای ساقه‌های سالم‌تر است، هر چه گیاه پیرتر باشد برگ‌های آن تیره‌تر و ساقه‌های آن ضخیم‌تر است. این به معنای غلظت بالاتر روغن ها و ویتامین ها است. از سوی دیگر، شاهی جوان تنها پس از بیست و هشت روز رشد قابل برداشت است و طعم ملایم تری دارد. بهتر است شاهی را به صورت تازه و خام مصرف کنید تا بیشتر مواد مغذی با ارزش آن را حفظ کنید، اما می توان آن را به آرامی پخت و به عنوان جایگزینی برای اسفناج - یکی دیگر از سبزیجات سبز تیره - در دستور العمل های مختلف استفاده کرد. از سوپ گرفته تا سالاد، شاهی در حال حاضر در سراسر جهان به عنوان یک غذای فوق العاده طبیعی و سالم در نظر گرفته می شود.
سوال: بهترین عنوان برای متن چیست؟
1. تاریخچه شاهی
2. شاهی، گیاه دارویی
3. شاهی، غذای شگفت انگیز
4. یافته های جدید در مورد شاهی