متن: نیوزلند مدت‌هاست که دیوانه کوه‌نوردی بوده است. در طول 25 سال گذشته تعداد فزاینده ای از مسیرهای دوچرخه سواری و پارک های اختصاصی هم در شهر و هم در روستا ایجاد شده است که بسیاری از آنها توسط باشگاه های دوچرخه سواری و سایر گروه های اجتماعی توسعه یافته اند. دوچرخه سواری تفریحی قبلاً رواج داشت، زمانی که در سال 2009 یک صندوق دولتی 50 میلیون دلاری نیوزیلند برای ایجاد یک مسیر گشت و گذار مداوم در طول کشور تأسیس شد، که در سطح عمومی با 50 میلیون دلار اضافی نیوزیلند ارائه شد. توسط شوراها و سازمان های کانونی. با این حال، به زودی آشکار شد که ساخت یک مسیر پیوسته در سراسر این دو جزیره نه تنها بسیار جاه طلبانه است، بلکه بسیاری از دورافتاده ترین و جالب ترین نقاط کشور را نیز دور می زند. بازسازی و گسترش مسیرهای تاریخی منطقی‌تر بود، دوچرخه‌سواران را قادر می‌سازد تا از مکان‌های تاریخی و فرهنگی جذاب بازدید کنند و در عین حال شگفتی‌های طبیعی را در طول مسیر ببینند، و الهام بخش مردم محلی و مردم خارج از کشور برای سوار شدن به آن‌ها باشند. اولین چمن از مسیرهای جدید توسط نخست وزیر جان کی در اواخر 2 (X)9 چرخانده شد. از آن زمان، قمه‌ها، بیل‌ها و حفاران مسلح، برخی از طراحان و سازندگان تک‌طرف جهان، دست به کار شده‌اند. مسیر خود را از طریق محدوده متنوعی از زمین هک کردند. تا پایان سال 2012، 10 0 مسیر برای سواران باز شد و باقیمانده تا پایان 2013 برنامه ریزی شده است. شبکه 2340 کیلومتری با مسیرهای از قبل ایجاد شده، مانند مسیر معروف ملکه 71 کیلومتری، حتی بیشتر گسترش خواهد یافت. مسیر شارلوت که از مارلبورو ساوندز در بالای جزیره جنوبی می گذرد.
سوال: مرمت و گسترش مسیرهای تاریخی _ .
1. به تنهایی در مسیرهای تاریخی شگفتی های طبیعی انجام دهید
2. به دوچرخه سواران اجازه دهید از تاریخ و فرهنگ محلی لذت ببرند
3. مردم محلی و خارجی ها را از سوار شدن بر آنها منصرف کنید
4. از تمام نقاط دورافتاده و جالب کشور دوری کنید