متن: بهترین تعطیلات خانوادگی که تا به حال داشتم رفتن به یک سفر جاده ای به ساحل میرتل بود. این سفر به مدت 2 هفته در تعطیلات مارس از مدرسه بود. این سفر احتمالاً حدود 20 سال پیش بود، بنابراین قبل از زمان چیزهایی مانند بازی های ویدئویی قابل حمل و تماشای فیلم در صندلی عقب بود. بنابراین برای گذراندن ساعات زیادی از سفر من و برادرم مجبور شدیم خودمان و هر کدام را سرگرم کنیم. دیگر. مادرم صندلی عقب را طوری تنظیم می کرد که اتاق بازی کوچک خودمان باشد. او همه چیز را جمع می کرد تا ما یک سطح بزرگ برای بازی داشته باشیم. ما ورق و بازی های تخته بازی می کردیم. می‌نشینیم و مجبور می‌شویم یا چرت بزنیم یا خودمان بخوانیم تا زمانی که بتوانیم دوباره با هم دوست شویم. من می توانم به یاد بیاورم که برای مدتی زمانی که صندلی عقب را به یک سفینه فضایی تبدیل کردیم و به دور زمین سفر کردیم، بازی می کردیم. یک بار دیگر آن را به آشپزخانه تبدیل کردیم و یک غذای پخته شدیم. اما چیزی که بیشتر از همه به یاد دارم و ساعت‌ها به ما لذت می‌برد، استفاده از چهره‌های همدیگر به عنوان پلاستیسین احمقانه و ساختن چهره‌های خنده‌دار بود. می دیدیم که تا کجا می توانیم دهان همدیگر را باز کنیم، ببینیم با کشیدن آن چقدر می توانیم چشم همدیگر را نازک کنیم. ما به راه خود ادامه می دادیم تا زمانی که یکی از ما التماس رحمت کرد، زیرا باید به صورت خود استراحت می دادیم. من بیشتر آن سفر را به یاد می آورم و چیزی که همیشه باعث می شود بیشتر لبخند بزنم، به یاد آوردن دردی است که چهره هایمان بعد از سفر به آن دچار می شد.
سوال: نویسنده هنگام سفر به ساحل میرتل چه کرد؟
1. تماشای فیلم. W
2. بازی های ویدئویی.2
3. با برادرش خوش بگذره.8
4. وسایل را جمع کنید تا خودش را سرگرم کند.e