متن: هفته پیش نوه ام دبستان را شروع کرد. و برایش آرزوی موفقیت کردم اما بخشی از من این کار را نکرد. من واقعاً می خواستم او از جهاتی شکست بخورد زیرا معتقدم شکست می تواند برای بزرگ شدن ما خوب باشد. موفقیت این است که بتوانید کاری را انجام دهید که از قبل می‌دانید می‌توانید انجام دهید یا در اولین بار کاری را به درستی انجام دهید. موفقیت برای اولین بار معمولا یک شانس است. در واقع قرار است شکست برای اولین بار نظم طبیعی همه چیز باشد. شکست روشی است که ما یاد می گیریم. من با نوشتن مقاله برای یک روزنامه امرار معاش می کنم. هر هفته فکر می کردم مقاله ای که می نویسم بدترین خواهد بود. من هر روز تمام تلاشم را می کنم. یک مقاله موفق معمولاً به این معنی است که من در مورد موضوعاتی که خوب می دانم بحث می کنم، به روشی که عادت دارم می نویسم یا همان چیزهایی را که دیگران می گویم اما به شیوه ای عالی می گویم. دختر کوچکتر من یک هنرمند ذوزنقه است. او سه سال را صرف ساخت یک نمایش کرد و سال ها این کار را با موفقیت انجام داد. دلیلی برای تغییر آن وجود نداشت اما به هر حال این کار را کرد. می ترسید حوصله سر برود. او زمانی با شکست مواجه شد که راه های جدیدی را در نمایش خود امتحان کرد. اما او تنها برای تغذیه روحش این کار را انجام داد. نوه من یک کمال گرا است. او شکست های خود را احساس خواهد کرد، و من می خواهم او را. اما امیدوارم آنچه را که آموخته است و اینکه چگونه دفعه بعد می تواند بهتر انجام دهد را به او یادآوری خواهم کرد. اما امیدوارم بتوانم به او بگویم که این پایان دنیا نیست. با شانس، شروع است.
سوال: چرا نویسنده می خواهد نوه اش شکست بخورد؟
1. موفقیت خسته کننده است اگرچه می تواند چیز خوبی برای ما به ارمغان بیاورد
2. او از شکست بیشتر یاد می گرفت
3. انجام همه کارها با موفقیت غیرممکن است
4. او می خواست که او آنقدر قوی باشد که با شکست روبرو شود