متن: سان مادر لی زمانی که با یک مرد معلول ازدواج کرده بود به طور غیر منتظره باردار شد. پزشکان به او گفتند که به دلیل دارویی که کودکش مصرف کرده است، طبیعی نیست. او تصمیم گرفت به بارداری ادامه دهد و در سال 1985 در سئول، کره جنوبی، هی آه لی کوچک با تنها دو انگشت در هر دست، تغییر شکل پاها و آسیب مغزی خفیف به دنیا آمد. بیمارستان به سان گفت که او نمی تواند از کودک در خانه مراقبت کند و بستگانش از او می خواهند که کودک را برای فرزندخواندگی در یک کشور خارجی بگذارد. با این حال سان فکر می کرد که فرزندش زندگی موفقی خواهد داشت. زمانی که لی پیش دبستانی بود، سان به دو دلیل از دخترش می خواست که در کلاس های پیانو شرکت کند. یکی این بود که احساس می کرد به او کمک می کند دست هایش را تقویت کند تا بتواند مداد را در دست بگیرد. مورد دیگر این بود که او احساس می کرد اگر بتواند بر پیانو مسلط شود، می تواند بر هر چیزی مسلط شود. به مدت شش ماه مدارس پیانو آنها را رد کردند و سپس معلمی که این کار را پذیرفت دلسرد شد و خواست ترک کند. این یک رقابت سه ماهه بین مادر و دختر بود که منجر به درگیری شد که در آن سان در واقع دخترش را با ناامیدی روی زمین انداخت. اما لی دوباره روی نیمکت پیانو بلند شد و برای اولین بار یک آهنگ کودکانه را نواخت. این نقطه عطف بود و یک سال بعد لی جایزه بزرگ کنسرت پیانو را برای کودکستان به دست آورد. در سن 7 سالگی بود که لی در نوزدهمین مسابقه ملی فتح هندیکپ کره برنده شد و جایزه خود را توسط رئیس جمهور کره به او اهدا شد. لی برنده جوایز متعددی شده است و یک پیانیست کنسرت پرطرفدار با بیش از 200 حضور است. اولین آلبوم او با عنوان "هی آه، یک پیانیست با چهار انگشت" در ژوئن 2008 منتشر شد. لی از مادرش به خاطر به چالش کشیدن او برای تسلط بر پیانو بسیار تمجید می کند و گفت که اگرچه آموزش او دشوار بود، "با گذشت زمان، پیانو منبع الهام و بهترین دوست من شد."
سوال: بهترین عنوان قسمت چیست؟
1. یک پیانیست 4 انگشتی
2. عشق بین مادر و دختر
3. یادگیری پیانو
4. یه دختر غیر عادی