متن: مردم بر این باورند که یک زندگی پر از سرگرمی و بدون درد مساوی با شادی است در واقع شانس آنها را برای رسیدن به شادی واقعی کاهش می دهد. اگر تفریح و لذت مساوی شادی است، درد باید مساوی با ناراحتی باشد. اما در واقع برعکس این موضوع صادق است: بیشتر اوقات چیزهایی که منجر به شادی می‌شوند با درد همراه هستند. در نتیجه، بسیاری از مردم از تلاش هایی که منشأ شادی واقعی هستند، خوششان نمی آید. آنها از درد ناشی از چیزهایی مانند ازدواج، تربیت فرزندان، موفقیت های حرفه ای، تعهد، خودسازی می ترسند. از او بپرسید که چرا او در برابر ازدواج مقاومت می کند، حتی اگر دوستی را کمتر و کمتر رضایت بخش می داند. اگر صادق باشد، به شما خواهد گفت که از تعهد کردن می ترسد، زیرا تعهد در واقع بسیار دردناک است. زندگی مجردی پر از سرگرمی، ماجراجویی، هیجان است. ازدواج چنین لحظاتی دارد اما بارزترین ویژگی آن نیست. زوج هایی که بچه های شیرخوار دارند خوش شانس هستند که یک شب کامل بخوابند یا یک تعطیلات سه روزه داشته باشند. من هیچ پدر و مادری را نمی شناسم که کلمه "سرگرمی" را برای توصیف تربیت فرزندان انتخاب کند. اما زوج هایی که تصمیم می گیرند بچه دار نشوند، هرگز لذت تماشای بزرگ شدن کودک یا بازی با نوه را نمی دانند. درک و پذیرش شادی واقعی یکی از رهایی بخش ترین تحقق هاست زیرا شادی واقعی ربطی به تفریح ندارد. زمان را آزاد می کند: اکنون می توانیم ساعات بیشتری را به فعالیت هایی اختصاص دهیم که واقعاً می توانند شادی ما را افزایش دهند. پول را آزاد می کند: خرید آن ماشین جدید یا آن لباس های فانتزی که هیچ کمکی به افزایش شادی ما نمی کند اکنون بی معنی به نظر می رسد. و ما را از حسادت رهایی می‌بخشد: اکنون می‌فهمیم که همه کسانی که همیشه به طور واقعی سرگرم می‌شوند ممکن است اصلاً خوشحال نباشند.
سوال:  به گفته نویسنده، یک مجرد عمدتاً به این دلیل در برابر ازدواج مقاومت می کند.
1. او تمایلی به قبول مسئولیت های خانوادگی ندارد
2. او معتقد است که اگر مجرد بماند زندگی شادتر خواهد بود
3. او در ملاقات بیشتر از ازدواج لذت می برد
4. او می ترسد که به همه سرگرمی ها، ماجراجویی ها و هیجانات او پایان دهد