متن: آقا و خانم جکسون در یک محل کار کار می کردند. مرد ماهر بود و می توانست انواع قطعات را بسازد و ماشین ها را تعمیر کند. رئیس او را دوست داشت و بیشتر از همکارانش به او دستمزد می داد. اما او مجبور شد تمام پول خود را به همسرش بدهد و زن برای او غذا، لباس و نوشیدنی خرید. از دست او عصبانی بود اما نتوانست چیزی بگوید. همه مردهای محل کار از همسرشان می ترسیدند و برای همدیگر دلسوزی می کردند. 8 مارس بود و همه زنها یک روز مرخصی داشتند. مردها می توانستند هر چه می خواستند بگویند. آنها می گفتند که باید تمام کارهای خانه را در خانه انجام دهند، اما زنان همیشه پول زیادی برای لباس های خود خرج می کردند. و آن‌ها فکر نمی‌کردند عادلانه باشد که زنان جشنواره خودشان را داشته باشند، اما نداشتند. هر چه بیشتر می گفتند عصبانی تر می شدند. آنها تصمیم گرفتند نامه ای به سازمان ملل بنویسند و به آنها توصیه کردند که "روز زن" را لغو کنند. و از آقای جکسون خواستند این کار را انجام دهد. مرد موافقت کرد و شروع به نوشتن آن روی میز کرد. درست در همان لحظه که آقای جکسون آن را تمام کرد، همسرش وارد شد. او کلید خود را در محل کار گذاشته بود و آمده بود دنبال آن. مرد عجله کرد تا نامه را پنهان کند. اما بسیار دیر بود. او را مجبور کرد آن را به او بدهد. زن پس از خواندن نامه، نامه را به او برگرداند و با لبخند گفت: "اگر من پول خرید تمبر را به تو ندهم، چگونه می توانی آن را به سازمان ملل ارسال کنی؟"
سوال:  _، بنابراین آقای جکسون و دوستانش می توانند درباره جشنواره "روز زن" بحث کنند.
1. مردها وقت کافی داشتند
2. هیچ زنی در محل کار نبود
3. مردها دیگر از همسرشان نمی ترسیدند
4. رئیس فکر کرد حق با مردان است