متن: مادر یک کودک پنج ساله سرحال به تازگی از جلسه سازمان ملی زنان بازگشته است. او با الهام از رویاهای هیجان انگیز برای احتمالات زنانگی، از دخترش پرسید که وقتی بزرگ شد می‌خواهد چه کاره شود؟ لیزا کوچولو سریع جواب داد: یک پرستار. زمانی بود که پرستاری به عنوان شغل زنانه تصور می شد و به نظر می رسید که پاسخ راضی نمی شد. به هر حال، او به تازگی از یک جلسه جدید بازگشته بود. او به دخترش یادآوری کرد: "شما می توانید هر چیزی که می خواهید باشید." "شما می توانید یک وکیل، یک پزشک، یک بانکدار، رئیس جمهور کشور باشید -- شما می توانید هر چیزی باشید." "هر چیزی؟" لیزا پرسید. "هر چیزی!" مادرش لبخند زد لیزا گفت: می دانم. "من می خواهم یک اسب باشم!" رویای لیزا ممکن است نیاز به بهبود داشته باشد، اما زمان زیادی برای آن وجود دارد. چه زمانی از رویاپردازی در مورد آینده دست برداریم؟ چه زمانی خودمان را به بازنشر رویاهای گذشته تسلیم می کنیم؟ شاید رویای او کمی به بلوغ نیاز داشته باشد، اما آیا شما ترجیح می‌دهید خوش‌بینی دختر پنج‌ساله‌ای را داشته باشید که می‌خواهد اسب شود یا بدبینی بزرگسالی را که با ناامیدی می‌گوید: «من نمی‌توانم چیزی باشم». همه"؟ تدی روزولت گفت: باور کن این راه تحقق این رویاهاست. با نگاه کردن به بالا و رویای چیزی زیبا شروع می شود.
سوال: مادر با شنیدن اولین پاسخ دخترش چه احساسی داشت؟
1. راضی.
2. متحیر.
3. ناامید.
4. برانگیخته.