متن: فرض کنید شخصی ساعت 7 صبح از خواب بیدار می شود و ساعت 11 شب می خوابد. او حدود ساعت 6:30 از سر کار به خانه می آید و وقتی شام را تمام می کند ساعت 8 بعد از ظهر است. او در تابستان بیرون می رود تا استراحت کند - اما هوا تاریک شده است! زمان زیادی برای لذت بردن از روز تابستان نیست. حالا فرض کنید ساعت را یک ساعت جلوتر گذاشته اید. این شخص هنوز همه کارها را همزمان انجام می دهد - اما این بار، وقتی ساعت 8:00 بیرون می آید، هنوز نور زیادی برای لذت بردن وجود دارد. یک ساعت روشنایی روز برای او «ذخیره» شده است! البته ساعت تابستانی هیچ ساعتی به یک روز اضافه نمی کند. این غیر ممکن است. تنها کاری که انجام می دهد افزایش تعداد ساعات مفید نور روز در فصولی است که خورشید زود طلوع می کند. صرفه جویی در روز بیشتر در شهرها رایج است. این اجازه می دهد تا دفاتر، مغازه ها و کارخانه ها را در پایان روز کاری در حالی که آفتاب هنوز بالاست بسته شود. کشاورزانی که کار خود را در زمان آفتاب انجام می دهند، معمولاً ساعت تابستانی را رعایت نمی کنند. آنها نمی توانند قبل از خشک شدن شبنم صبح یا بعد از ظهور آن در عصر در مزرعه کار کنند. آیا می دانستید چه کسی برای اولین بار به فکر ساعت تابستانی افتاد؟ بنجامین فرانکلین بود! زمانی که او در قرن هجدهم در فرانسه زندگی می کرد، این ایده را به مردم پاریس پیشنهاد کرد. اما در آن زمان تصویب نشد. قوانین صرفه جویی در نور روز برای اولین بار در طول جنگ جهانی اول تصویب شد، زمانی که مواد برای تولید برق به سختی یافت می شد، و زمانی که لازم بود در نور صرفه جویی شود. با صرفه جویی در روز، زمان خواب بسیاری از افراد بلافاصله پس از تاریک شدن هوا فرا می رسد، در حالی که بدون آن، اگر افراد تا همان ساعت بیدار بمانند، ممکن است مجبور شوند از نور مصنوعی استفاده کنند. آلمان اولین کشوری بود که در سال 1915 از ساعت تابستانی استفاده کرد. سپس انگلستان در سال 1916 و ایالات متحده در سال 1918 از آن استفاده کردند.
سوال: کدام یک از موارد زیر با توجه به متن صحیح است؟
1. زمانی که ایده زمان تابستانی مطرح شد، پذیرفته شد.
2. ایده ساعت تابستانی روند طولانی را طی کرد.
3. این یک دانشمند فرانسوی بود که ایده ساعت تابستانی را مطرح کرد.
4. ایده ساعت تابستانی اصلاً تفاوتی نداشت.