متن: پسری بعد از یازده سال ازدواج از یک زوج به دنیا آمد. آنها یک زوج دوست داشتنی بودند و پسرک چشمانشان بود. وقتی پسر حدوداً دو ساله بود، یک روز صبح شوهرش شیشه دارو را باز کرد. او دیر سر کار آمده بود، بنابراین از همسرش خواست که درب بطری را ببندد و آن را در کمد نگه دارد. مادر که در آشپزخانه مشغول بود، موضوع را به کلی فراموش کرد. پسر بطری را دید و با بازیگوشی به سمت بطری رفت و مجذوب رنگ آن شد و همه آن را نوشید. این یک داروی سمی بود که برای بزرگسالان در دوزهای کم ساخته شده بود. وقتی کودک به زمین افتاد، مادر به سرعت او را به بیمارستان رساند و در آنجا جان باخت. مادر مات و مبهوت مانده بود. او می ترسید که چگونه با شوهرش روبرو شود. وقتی پدر مضطرب به بیمارستان آمد و کودک مرده را دید، به همسرش نگاه کرد و فقط چهار کلمه به زبان آورد. "دوستت دارم عزیزم" واکنش کاملاً غیرمنتظره شوهر، رفتار پیشگیرانه است. بچه مرده هرگز نمی توان او را به زندگی برگرداند. عیب جویی از مادر فایده ای ندارد. علاوه بر این، اگر فقط برای دور نگه داشتن بطری وقت گذاشته باشد، این اتفاق نمی افتد. مقصر دانستن فایده ای ندارد. تنها فرزندش را هم از دست داده بود. چیزی که در آن لحظه به آن نیاز داشت تسلیت و همدردی شوهر بود. این چیزی است که او به او داد. گاهی وقت‌ها را صرف این می‌کنیم که چه کسی را مقصر بدانیم، چه در یک رابطه، چه در شغل یا با افرادی که می‌شناسیم. ما در حمایت از یکدیگر، گرمای روابط انسانی را از دست می دهیم. به هر حال آیا بخشیدن کسی که دوستش داریم ساده ترین کار دنیا نیست؟ آنچه را که داری ارزش قائل شو. درد و رنج را با چنگ زدن به بخشش چند برابر نکن. اگر همه بتوانند با این دیدگاه به زندگی نگاه کنند، مشکلات بسیار کمتری در دنیا وجود خواهد داشت.
سوال: هدف از پاساژ چیست؟
1. برای ترغیب خوانندگان به بخشش مردم.
2. تا برایمان یک داستان عشقی تاثیرگذار تعریف کند.
3. به خوانندگان هشدار می دهد که مراقب باشند.
4. دعوت از خوانندگان برای ابراز عشق به مردم.