متن: من بدترین مادر دنیا را داشتم. در حالی که بچه های دیگر برای صبحانه آب نبات می خوردند. من باید غلات، تخم مرغ و نان تست می خوردم. دیگران برای ناهار کیک و آب نبات می خوردند، در حالی که ما مجبور بودیم یک ساندویچ بخوریم. همانطور که می توانید حدس بزنید، شام من با بچه های دیگر فرق داشت. اما حداقل من در رنجم تنها نبودم. خواهر و دو برادرم هم مثل من مادر بدی داشتند. مادرم همیشه اصرار داشت که بداند ما کجا هستیم. او باید می‌دانست دوستان ما چه کسانی هستند و ما چه کار می‌کنیم. ما باید هر روز لباس تمیز می‌پوشیم. بچه‌های دیگر همیشه لباس‌هایشان را برای روزها می‌پوشیدند. ما به اوج رسوایی رسیدیم چون خودش لباس ما را درست می کرد، فقط برای صرفه جویی در هزینه. بدترین چیز هنوز در راه است. ما باید هر شب تا ساعت 9:00 در رختخواب می‌بودیم و صبح روز بعد ساعت 7:45 بیدار می‌شدیم. بنابراین وقتی دوستانم می‌خوابیدند، مادرم واقعاً شجاعت شکستن قانون کار کودکان را داشت. او ما را مجبور کرد. کار کردن من باور داشتم که او تمام شب بیدار بود و به چیزهای بدی فکر می کرد که باید با ما انجام دهد. در طول سال ها، کارنامه دوستان ما رنگ های زیبایی داشت، سیاه برای عبور، قرمز برای شکست. اما مادرم فقط به رنگ مشکی راضی بود. به هیچ یک از ما اجازه نداشتیم از ترک تحصیل لذت ببریم. او ما را مجبور کرد تا بزرگسالانی تحصیل کرده و صادق بزرگ شویم. با استفاده از این به عنوان پیش زمینه، من اکنون سعی می کنم سه فرزندم را بزرگ کنم. وقتی فرزندانم فکر می کنند من بدجنس هستم سرشار از غرور می شوم زیرا اکنون هر روز خدا را شکر می کنم. برای اینکه بدترین مادر دنیا را به من داد.
سوال: کدام یک از عبارات زیر با توجه به قسمت مذکور صحیح نیست؟
1. نویسنده از مادرش بسیار سپاسگزار است.
2. نویسنده تنفر عمیقی از مادرش دارد.
3. مادر در اداره خانه اش اقتصاد را تمرین می کرد.
4. نویسنده در تربیت فرزندانش سخت گیری می کند.