متن: در طول قرن بیستم تغییرات بزرگی در زندگی زنان به وجود آمده است. زنی که در پایان قرن نوزدهم ازدواج می‌کند احتمالاً در دهه بیست سالگی خود بوده و احتمالاً هفت یا هشت فرزند خواهد داشت که چهار یا پنج نفر از آنها تا پنج سالگی زندگی کرده‌اند. زمانی که جوان‌ترین پسر پانزده ساله شد، مادر در اوایل پنجاه سالگی خود بود و انتظار داشت بیست سال دیگر زندگی کند، در این مدت شانس و سلامتی، دریافت کار مزد را برای او غیرعادی می‌کرد. امروزه زنان کمتر ازدواج می کنند و فرزندان کمتری دارند. معمولاً کوچکترین فرزند یک زن در چهل و پنج سالگی پانزده ساله می شود و می توان انتظار داشت که سی و پنج سال دیگر زندگی کند و احتمالاً تا شصت سالگی کار مزد دریافت می کند. این تغییر مهم در زندگی زنان اخیراً تأثیر کامل خود را بر موقعیت اقتصادی زنان آغاز کرده است. حتی چند سال پیش بیشتر دختران مدرسه را ترک کردند و به شغل تمام وقت مشغول شدند. با این حال، زمانی که آنها ازدواج کردند، معمولاً یکباره کار را ترک کردند و دیگر به آن کار برنگشتند. امروزه سن ترک مدرسه شانزده سال است. بسیاری از دختران پس از آن سن در مدرسه می مانند، و اگرچه زنان جوانتر ازدواج می کنند، زنان متاهل بیشتری حداقل تا اندکی قبل از تولد اولین فرزندشان در محل کار می مانند. بسیاری دیگر پس از آن به کار تمام وقت یا پاره وقت باز می گردند. چنین تغییراتی باعث ایجاد رابطه جدیدی در ازدواج شده است و شوهر سهم بیشتری از وظایف و رضایت های زندگی خانوادگی را می پذیرد.
سوال: یکی از دلایلی که ممکن است زن امروزی شغلی داشته باشد این است که او _ .
1. وقتی فرزندانش به اندازه کافی بزرگ شده اند که از خود مراقبت کنند، کوچکتر است
2. خودش بچه ها را دوست ندارد
3. نباید نگران غذای فرزندانش باشد
4. وقتی به شصت سالگی رسید می تواند از وظایف خانوادگی رهایی یابد