متن: قهوه یکی از محبوب ترین نوشیدنی های امروزی در سراسر جهان است. در واقع، بر اساس برخی برآوردها، بیش از 30 درصد از کل بزرگسالان در جهان به طور متوسط حداقل یک بار در روز قهوه می نوشند. قهوه حاوی نوعی دارو به نام کافئین است. کافئین یک ماده شیمیایی است که اعصاب بدن را تحریک می کند. نوشیدن قهوه به دلیل این اثر تحریک کننده روی سیستم عصبی، افراد را کمی بیدارتر می کند - حداقل برای مدت کوتاهی. یک فنجان قهوه به طور متوسط حدود 3 درصد کافئین در خود دارد. یکی از داستان های کشف گیاه قهوه به این اثر کافئین مربوط می شود. طبق داستان، قهوه در شرق آفریقا کشف شد. داستان می گوید قهوه اولین بار توسط یک کشاورز بز به نام کالدی پیدا شد. این در حدود سال 850 بود. کالدی حیوانات خود را از میان کوه ها هدایت می کرد و بزها بارها برای خوردن گیاهان نزدیک مسیر توقف می کردند. ناگهان برخی از بزها به طرز بسیار عجیبی شروع به بالا و پایین پریدن کردند. کالدی متوجه شد که بزها به خاطر گیاهانی که می خورند این گونه عمل می کنند. خود کالدی سعی کرد مقداری از لوبیا سبزی را که بزها می خوردند بخورد. او نیز اثر محرک لوبیا را احساس کرد. کالدی می خواست آنچه را که اتفاق افتاده ثابت کند، پس مقداری از لوبیاها را برداشت و به دهکده برد و در آنجا داستان خود را تعریف کرد. لوبیا سبز نام «کافا» و بعداً «قهوه» را به خود گرفت، زیرا دانه‌های آن در مکانی به نام کافا در آفریقا کشف شد. سپس برای سال‌ها، مردم زمانی که در کوهستان بودند و نیاز به انرژی اضافی برای انجام کار خود داشتند، مقداری از دانه‌های سبز کافه را می‌خوردند. بعداً مشخص شد که دانه‌های قهوه را می‌توان چید و سپس خشک کرد تا قهوه‌ای شود و سپس آن‌ها را ذخیره کرد. اگر لوبیا خشک و ذخیره می شد، می توان آن را در هر زمان استفاده کرد.
سوال: واکنش بزها پس از خوردن گیاهان چگونه بود؟
1. خوابشان برد.
2. آنها نتوانستند راه خانه را پیدا کنند.
3. شروع کردند به بالا و پایین پریدن.
4. آنها می خواستند بیشتر بخورند.