متن: نجار روستای ما، جان هیل، یک روز آمد و برای همسرم میز ناهارخوری درست کرد. او آن را به اندازه ای درست کرد که فضای بین دو پنجره را پر کند. آن شب وقتی به خانه رسیدم، جان در حال نوشیدن یک فنجان چای بود و صورت حسابش را برای کار می نوشت. همسرم به آرامی به من گفت: امروز نهمین فنجان چای اوست. اما او با صدای بلند گفت: میز زیبایی است عزیزم، اینطور نیست؟ "وقتی صورتحساب را ببینم در مورد آن تصمیم خواهم گرفت." خواندم: یک میز ناهار خوری، 10 نوامبر 1989. هزینه چوب: 17.00 دلار رنگ: 1.50 دلار کار: 8 ساعت (1 دلار در ساعت) 8.00 دلار مجموع: 36.50 دلار زمانی که به دنبال آن بودم. در صورتحساب، جان گفت: "روز خوبی بود، نه؟ کاملا آفتابی." گفتم: «بله، خوشحالم که فقط 10 نوامبر است.» جان گفت: من هم همینطور. "شما صبر کنید. تا پایان ماه هوا بسیار سردتر خواهد شد." "بله، سردتر... و گران تر! میزهای ناهارخوری در 30 نوامبر 20 دلار گران تر خواهند شد، جان؟" جان برای نیم دقیقه به سختی به من نگاه کرد. آیا لبخند کوچکی در دو چشم آبی او وجود داشت؟ صورت حسابش را به او پس دادم. گفتم: "اگر زیاد مشکل نیست، جان"، "لطفا دوباره آن را جمع کنید و می توانید تاریخ را فراموش کنید." من به او 26.50 دلار پرداخت کردم و او از دریافت آن خوشحال شد.
سوال:  چرا وقتی نویسنده به صورت حساب نگاه می کرد، جان درباره آب و هوا صحبت کرد؟ _
1. چون نمی خواست نویسنده با دقت صورت حساب را بررسی کند.
2. چون واقعا روز خوبی بود.
3. .چون از نویسنده می خواست صورت حساب را به دقت بررسی کند.
4. چون می خواست به نویسنده بگوید هوا چگونه است.