متن: پس از مدت طولانی در شبکه، حتی یک تماس تلفنی نیز می تواند شوک باشد. لهجه لیورپودلی دوست پسرم پس از سخنان واضح او روی صفحه، ناگهان درک آن بسیار دشوار می شود. لحن یک منشی بیشتر از آنچه تصور می‌کردم ردکننده به نظر می‌رسد. زمان به خودی خود سیال می شود - ساعت ها به دقیقه تبدیل می شوند و ثانیه ها به طور متناوب به روز تبدیل می شوند. آخر هفته ها که زمانی یکی از نکات برجسته هفته من بودند، اکنون فقط دو روز عادی هستند. در سه سال گذشته، از زمانی که کار به عنوان تهیه کننده برای چارلی رز را متوقف کردم، بسیاری از کارهایم را به عنوان یک مسافر از راه دور انجام داده ام. من مقالات ارسال می کنم و آنها را از طریق ایمیل ویرایش می کنم و با همکاران در لیست پست های اینترنتی ارتباط برقرار می کنم. دوست پسر من در انگلستان زندگی می کند. بسیاری از روابط ما با واسطه کامپیوتری است. اگر می‌خواستم، می‌توانستم هفته‌ها بدون اینکه چیزی بخواهم در آن بمانم. من می توانم غذا سفارش دهم و پول، عشق و کارم را مدیریت کنم. در واقع، گاهی سه هفته را در خانه تنها گذرانده‌ام و فقط برای دریافت پست و خرید روزنامه و مواد غذایی بیرون رفته‌ام. بیشتر کولاک سال 96 را از تلویزیون دیدم. اما پس از مدتی، خود زندگی شروع به غیرواقعی شدن می کند. احساس می‌کنم با ماشین‌هایم ادغام شده‌ام، داده‌ها را وارد می‌کنم، آنها را بیرون می‌ریزم، فقط یک گره دیگر در شبکه. سایرین آنلاین همین علائم را گزارش می کنند. ما به شدت از اشکال بیرونی معاشرت بیزاریم. مثل شرکت در یک جلسه AA در یک بار با همه در دست داشتن یک نوشیدنی نیم جرعه است. ما تبدیل به بدترین کابوس حریفان نت شده ایم. چیزی که در ابتدا مانند یک تجمل به نظر می رسید، خزیدن از رختخواب به کامپیوتر، عدم نگرانی در مورد مو، لباس و صورت، تبدیل به یک اجتناب، عدم نظم و انضباط شده است. و هنگامی که شروع به جایگزینی تماس واقعی انسانی با تعامل سایبری کنید، می تواند بسیار دشوار باشد. گاهی اوقات، تلویزیون را روشن می‌کنم و آن را رها می‌کنم تا در پس‌زمینه حرف بزند، کاری که قبلا هرگز انجام نداده بودم. صدای برنامه‌ها به من آرامش می‌دهد، اما بعد از آن آگهی‌های بازرگانی آزارم می‌دهد. من خودم را درگیر سریال‌های سریالی می‌دانم یا باید از آخرین اخبار و وضعیت آب و هوا مطلع شوم. «خط تاریخ»، «خط مقدم»، «خط شب»، سی‌ان‌ان، هر زوایای ممکن از هر داستان بارها و بارها، حتی زمانی که برای من هیچ فایده‌ای ندارند. کار از پیش زمینه به پس زمینه حرکت می کند.
سوال: نگرش نویسنده به کامپیوتر چیست؟
1. در ابتدا او آن را دوست دارد اما بعداً از آن خسته می شود.
2. او آن را دوست دارد زیرا بسیار راحت است.
3. او آن را دوست ندارد زیرا تلویزیون جذاب تر است.
4. او آن را دوست دارد زیرا دنیایی خیالی را فراهم می کند.