متن: زمستان امسال، کیفیت هوا در دشت شمال چین آنقدر بد بود که در واقع از مقیاس استاندارد خارج شد. آلودگی هوا به حدی رسیده است که سازمان بهداشت جهانی آن را خطرناک توصیف می کند. روز پنجشنبه، مه دود شدید دوباره بیشتر مناطق شمالی و شرقی چین را فرا گرفت. منطقی است که بپرسیم چرا آلودگی هوا اینقدر بد است. شرایط آب و هوایی و عوامل توپوگرافی به عنوان دلایل ذکر شده است، اما، اگرچه عوامل موثر، اینها مقصر نیستند. بدتر شدن آلودگی هوا به ترکیب انرژی که به شدت به زغال سنگ و انتشار وسایل نقلیه موتوری وابسته است، مرتبط است. اما با وجود رشد خیره کننده وسایل نقلیه موتوری در شهرهای ما، سوزاندن زغال سنگ است که بزرگترین عامل آلودگی هوا است. بیش از نیمی از نیروگاه های کشور در منطقه شرقی واقع شده اند و مصرف زغال سنگ چین در دهه گذشته بیش از دو برابر شده است و به 3.8 میلیارد تن در سال گذشته رسیده است که تقریباً نیمی از کل مصرف زغال سنگ در جهان را تشکیل می دهد. و با توجه به اینکه زغال سنگ نزدیک به 70 درصد از مصرف انرژی اولیه کشور را اشغال می کند، کاهش استفاده از زغال سنگ برای حل مشکل کلی آلودگی هوا در کشور حیاتی شده است. یکی از شهروندان در مواجهه با هوای مسموم اخیر گفت: ما برای پاکسازی آسمان چیزی جز هوای گرم نداریم. در واقع، دولت قصد دارد 350 میلیارد یوان (55.67 میلیارد دلار) سرمایه گذاری در بهبود تأسیسات زغال سنگ و محدود کردن استفاده از خودروهای دارای برچسب زرد که استاندارد آلایندگی یورو I را ندارند و غیره داشته باشد. با این حال، کاهش انتشار گازهای گلخانه ای در منبع بسیار موثرتر خواهد بود، به این معنی که بزرگترین چالشی که در حال حاضر ادارات دولتی با آن مواجه هستند، «نه» گفتن به متخلفان آلوده کننده هوای کشور است. بر اساس طرح مشترک پیشگیری و کنترل آلودگی هوا در مناطق کلیدی که اخیراً توسط شورای دولتی منتشر شد، میزان مصرف زغال سنگ کشور در دوره برنامه پنج ساله دوازدهم 30 درصد افزایش خواهد یافت. این اجازه نمی دهد کسی راحت تر نفس بکشد. این یک مشکل کلیدی را در مورد مسائل زیست محیطی در این کشور برجسته می کند - توسعه اقتصادی در اولویت است. علت اساسی تشدید آلودگی هوا، ایده رشد اقتصادی به هر قیمتی است که منجر به تشدید آلودگی شده است. و اولویتی که به رشد اقتصادی داده می‌شود، مشکل دیگری را ایجاد می‌کند، یعنی شکست سیاست‌ها و مقررات موجود حفاظت از محیط زیست در کنترل آلودگی. به عنوان مثال، مقررات ضعیف فعلی در مورد انتشار گازهای گلخانه ای نشان می دهد که کاهش قابل توجهی در انتشار وجود داشته است، در حالی که به وضوح این مورد نیست. همچنین آن دسته از شرکت‌هایی که متوجه شده‌اند که قوانین را زیر پا می‌گذارند، هنوز بسیار کمتر از هزینه درمان آلودگی تولید شده‌اند. این بدان معناست که حتی اگر بسیاری از شرکت های بزرگ مقیاس با ظرفیت تولید عقب مانده نتوانند الزامات حفاظت از محیط زیست را برآورده کنند، اداره حفاظت از محیط زیست قادر به تعطیل کردن این شرکت ها یا مجبور به جابجایی آنها نیست. [: _ Z _ X _ X _ K] مقابله با آلودگی هوا مستلزم اقدام در سطح محلی برای کاهش انتشار وسایل نقلیه و در سطح منطقه برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای صنعتی است. اما همچنین مستلزم اولویت دادن بیشتر به مسائل زیست محیطی در سیاست گذاری است. امید ما این است که اداره حفاظت از محیط زیست واقعاً قادر به «نه» گفتن به آلودگی باشد و استانداردها را بالا ببرد و به طور مؤثر آنها را اجرا کند و دولت ها در همه سطوح کیفیت زندگی را نه فقط رشد اقتصادی را در اولویت قرار دهند.
سوال: به گفته نویسنده، کدام یک از موارد زیر کلید حل معضل آلودگی هوا است؟
1. اولویت دادن به توسعه اقتصادی در سیاست گذاری.
2. اتخاذ سیاست های سازگار با محیط زیست و اجرای موثر آنها.
3. افزایش سرمایه گذاری در ساخت تاسیسات زغال سنگ.
4. محدود کردن استفاده از خودروهایی که استاندارد آلایندگی لازم را ندارند