متن: وقتی در کشور دیگری هستید، دانستن زبان مهم است، اما به همان اندازه مهم است که بدانید چگونه به صورت غیرکلامی ارتباط برقرار کنید، قبل از گفتن هر چیزی با اشاره. به گفته یکی از پیشگامان ارتباطات غیرکلامی، تنها 30 تا 35 درصد ارتباطات ما کلامی است. هنگامی که مردم زبان را نمی دانند، رایج ترین راه برای برقراری ارتباط از طریق اشاره است. با این حال، بسیاری از ژست ها در نقاط مختلف جهان معانی متفاوتی دارند یا اصلاً معنایی ندارند. به عنوان مثال، در ایالات متحده، بالا و پایین دادن سر به معنای "بله" است. اما در برخی از مناطق یونان و ترکیه، این حرکت می تواند به معنای "نه" باشد. در آسیای جنوب شرقی، تکان دادن سر روشی مؤدبانه برای گفتن «شنیده‌ات» است. در روم باستان، هنگامی که امپراتور می خواست جان کسی را نجات دهد، انگشت شست خود را بالا می گرفت. امروزه در ایالات متحده، وقتی کسی انگشت شست خود را بالا می گیرد، به این معنی است که "همه چیز خوب است". با این حال، در ساردینیا و یونان، این ژست توهین آمیز است و نباید در آنجا استفاده شود. در ایالات متحده، بالا بردن دست های بسته شده بالای سر به معنای "من قهرمان هستم" یا "من برنده هستم". این علامتی است که جنگجویان جایزه زمانی که در یک دعوا پیروز می شوند، می سازند. هنگامی که یک دولتمرد برجسته روسیه پس از جلسه ای در کاخ سفید این حرکت را انجام داد، آمریکایی ها سوء تفاهم کردند و فکر کردند که منظور او برنده است. اما در روسیه این نشانه دوستی است. در ایالات متحده، بالا نگه داشتن دست با انگشت شست و اشاره به صورت دایره ای و باز کردن سه انگشت دیگر به معنای "همه چیز خوب است" است و اغلب توسط فضانوردان و سیاستمداران استفاده می شود. در فرانسه و بلژیک، این می تواند به معنای "شما هیچ ارزشی ندارید". علائم غیرکلامی دیگری نیز وجود دارد که افراد باید هنگام رفتن به کشور دیگری از آنها آگاه باشند، مانند فاصله بین گویندگان. اگر فاصله بین آنها حدود هجده اینچ به اندازه طول بازو باشد، آمریکایی ها معمولاً هنگام صحبت با کسی احساس راحتی می کنند. هر چیزی نزدیکتر باعث می شود آنها احساس ناراحتی کنند. هنگام صحبت با آمریکایی ها، ارتباط چشمی نیز مهم است. اگر هنگام صحبت با یک آمریکایی به پایین نگاه کنید، او ممکن است احساس کند که شما خجالت زده هستید، می ترسید یا می خواهید چیزی را پنهان کنید. علاوه بر دانستن نحوه برقراری ارتباط غیرکلامی در یک کشور، مهم است که بدانید شما و او درباره چه چیزی نمی توانید صحبت کنید. در ایالات متحده موضوعات خاصی وجود دارد که باید در اولین ملاقات با شخصی از آنها اجتناب کنید، به عنوان مثال، سن، وزن، مذهب، وضعیت تأهل، میزان درآمد آنها یا هزینه یک چیزی را از افراد نپرسید. می توانید در مورد کار، آب و هوا، مشکلات ترافیکی، ورزش، غذا، اخبار روز، محل زندگی، موضوعات مصرف کننده (کامپیوتر، تعمیرات ماشین و غیره) و برنامه های سفر یا تعطیلات صحبت کنید. این چند مثال نشان می دهد که اعمال شما می تواند بلندتر از کلمات شما صحبت کند. در یک مسابقه فرهنگی خاص، چه می گویید و چه چیزی که نمی گویید به یک اندازه اهمیت دارند.
سوال: ایده اصلی این پاساژ این است که وقتی در کشور دیگری هستید، _ .
1. دانستن زبان بی اهمیت است
2. مهم است که بدانید در مورد چه چیزی می توانید با یک خارجی صحبت کنید
3. دانستن نحوه برقراری ارتباط غیرکلامی به اندازه دانستن زبان مهم است
4. برقراری ارتباط با حرکات خشن مهمتر از دانستن زبان است