متن: در اینجا چیزی در مورد کریسمس است. هر سال درست بعد از کریسمس، فروش ژانویه شروع می شود. همه مغازه ها دو هفته ای قیمت ها را کاهش می دهند و پر از مردمی است که دنبال چانه زنی می گردند. من و شوهرم معمولاً به فروش نمی رویم زیرا از شلوغی خوشمان نمی آید و کمبود پول داریم زیرا مجبوریم هدایای کریسمس زیادی بخریم. با این حال، سال گذشته شوهرم را با خودم به محل فروش فروشگاه بزرگ در مرکز لندن بردم. ما هر دو به چند لباس جدید نیاز داشتیم و امیدوار بودیم که یک تلویزیون پیدا کنیم. وقتی به خیابان آکسفورد رسیدیم، آنقدر شلوغ بود که تصمیم گرفتیم از هم جدا شویم و دوباره در ایستگاه مترو همدیگر را ببینیم. بنابراین شوهرم را ترک کردم و شروع به گشتن در مغازه ها کردم. متأسفانه همه لباس ها در اندازه های بسیار بزرگ بودند و برای من مناسب نبودند. اما من یک تلویزیون با قیمت بسیار پایین خریدم، بنابراین از خودم کاملا راضی بودم. وقتی به ایستگاه رسیدم، شوهرم آنجا نبود. بنابراین در یک کافه همان حوالی نشستم تا یک فنجان چای بخورم. وقتی شوهرم را دیدم سریع چایم را تمام کردم و برای ملاقاتش بیرون رفتم. او بسیار خوشحال به نظر می رسید. بعد دیدم یک جعبه مقوایی بزرگ و سنگین حمل می کند. "اوه عزیزم!" فکر کردم بله، ما لباس نو نداشتیم جز دو تلویزیون. دیگر به سراغ فروش نخواهیم رفت.
سوال: زن و شوهر در داستان _ .
1. می خواست تلویزیون بخرد
2. سال قبل به سمت فروش رفت
3. اغلب برای خرید لباس به بخش فروش می رفت
4. معمولا بعد از کریسمس کمبود پول نداشتند