متن: خانم آماتولی در کلاس چهارم معلم من بود. یک روز سر وقت ناهار داشتم آماده می شدم تا همان ساندویچ ماهی تن قدیمی ام را بخورم که ناگهان خانم آماتولی از من پرسید که آیا می تواند ساندویچ من را از من بخرد. او توضیح داد که می توانم از این پول برای خرید یک ناهار گرم از کافه تریا استفاده کنم. من به وجد آمدم. من هرگز ناهارم را از کافه تریا نخریدم. برای خانواده من خیلی گران بود، و ما همیشه ناهار خود را حمل می کردیم و باه را به خانه می آوردیم تا روز بعد دوباره استفاده کنیم. ساندویچ های من یا بولونیا بود یا ماهی تن. به ندرت فراتر از آن متفاوت بود. وقتی فرصت خرید یک ناهار گرم را داشتم می توانید خوشحالی من را درک کنید. وقتی آن روز ناهار را تمام کردیم، خانم آماتولی من را به کناری برد و گفت می خواهد توضیح دهد که چرا ساندویچ من را خریده است. اوه، نمی‌توانستم صبر کنم تا به خانه برگردم و به مامانم بگویم که الان جمعه‌ها ماهی تن می‌خواهم. بعد از اینکه مادرم فهمید چرا، با خوشحالی روز جمعه برای من ماهی تن درست کرد. او حتی آن را روی نان قهوه ای ثابت کرد زیرا می دانست که خانم آماتولی نان قهوه ای را دوست دارد. از آن به بعد هر جمعه سرد با بقیه بچه ها برای یک ناهار گرم در صف می آیم. برای من مهم نبود که چند نفر از آی دی ها از غذای کافه تریا شکایت دارند - برای من مزه داشت! الان متوجه شدم که خانم آماتولی می توانست برای خودش یک ساندویچ ماهی تن در روز جمعه درست کند. اما او ساندویچ من را خرید زیرا دختربچه‌ای را دید که از صرف یک ناهار داغ هیجان‌زده شده بود. من هرگز او را به خاطر دلسوزی و سخاوتش فراموش نمی کنم.
سوال: نویسنده ناهار خود را از کافه تریا نخرید زیرا _ .
1. ناهار او متنوع بود
2. خانواده او بسیار فقیر بودند
3. مادرش می توانست آن را در خانه تهیه کند
4. معلمش یک ناهار گرم به او داد