متن: خطر انرژی هسته ای برای سلامتی، ایمنی و حتی خود زندگی را می توان در یک کلمه خلاصه کرد: تشعشع. تشعشعات هسته ای راز خاصی در مورد آن دارد، تا حدی به این دلیل که توسط حواس انسان قابل تشخیص نیست. نمی توان آن را دید یا شنید، یا لمس کرد یا چشید، حتی اگر در اطراف ما باشد. چیزهای دیگری از این دست وجود دارد. به عنوان مثال، امواج رادیویی در اطراف ما هستند، اما ما نمی توانیم آنها را بدون گیرنده رادیویی تشخیص دهیم، حس کنیم. به طور مشابه، ما نمی توانیم رادیواکتیویته را بدون آشکارساز تشعشع حس کنیم. اما بر خلاف امواج رادیویی رایج، تشعشعات هسته ای برای انسان و سایر موجودات زنده بی ضرر نیست. در سطوح بسیار بالا، تشعشعات می‌توانند با از بین بردن توده‌های سلولی در اندام‌های حیاتی، بلافاصله جانور یا انسان را بکشند. اما حتی پایین ترین سطوح نیز می تواند آسیب جدی وارد کند. هیچ سطحی از تشعشعات کاملاً ایمن وجود ندارد. اگر تابش به چیز مهمی برخورد نکند، آسیب ممکن است جدی نباشد. این مورد زمانی است که تنها چند سلول مورد اصابت قرار می گیرند و اگر بلافاصله کشته شوند. بدن شما سلول های مرده را با سلول های سالم جایگزین می کند. اما اگر چند سلول فقط آسیب ببینند، و اگر خودشان تولید مثل کنند، ممکن است دچار مشکل شوید. آنها می توانند به سرطان تبدیل شوند. گاهی اوقات این برای چندین سال ظاهر نمی شود. این یکی دیگر از دلایل معمایی در مورد تشعشعات هسته ای است. آسیب جدی می تواند بدون اینکه قربانی در زمان وقوع خسارت از آن آگاه باشد وارد شود. یک فرد می تواند تحت تابش قرار بگیرد و احساس خوبی داشته باشد، سپس پنج، ده یا بیست سال بعد به دلیل سرطان بمیرد. یا ممکن است کودکی در اثر تشعشعات جذب شده توسط پدربزرگ و مادربزرگش ضعیف به دنیا بیاید. تشعشعات می تواند به ما آسیب برساند. ما باید حقیقت را بدانیم.
سوال: دلیل اینکه تشعشعات هسته ای معمایی خاصی ندارد چیست؟
1. سلول های آسیب دیده می توانند سال ها در بدن باقی بمانند و سپس به سرطان تبدیل شوند.
2. این می تواند به شخص آسیب برساند در حالی که قربانی از وقوع آسیب آگاه نیست.
3. تشعشعات هسته ای می تواند به راحتی انسان را بکشد.
4. تشعشع به ندرت می تواند فرد را فورا بکشد.