متن: برادرزاده من، آدام، دوشنبه ۱۹ ساله شد. او بچه خوبی است و همه خانواده را می خنداند. کلاه بیسبالش را به عقب می‌پوشد، شورتش گشاد است و تی‌شرت‌هایش گشاد. خلاصه از ظاهرش متنفرم. به نظر من، انگار هر لحظه قرار است همه چیز از بین برود. او مرا عصبی می کند. اما او هنوز یک نوجوان است. من فکر می کنم که او باید اینگونه باشد. خنک تر از سرد. من اخیراً در پردیس هاروارد بودم و متعجب شدم که چگونه تقریباً همه شبیه آدام هستند، درست همانطور که هفته قبل در محوطه دانشگاه جورج تاون با شورت های گشاد بسیار زیر زانو بودند. این یک لباس است، البته، همانطور که زمانی که من به دانشگاه رفتم یک لباس بود. مد یک چیز قابل تغییر است. _ در این سالها ما را احمق کرده است. در سال‌های دانشگاه، همه لباس‌های پاره شده زنگوله‌ای می‌پوشیدند، پیراهن‌های رنگ‌بندی شده و موهایشان تا شانه‌ها می‌پوشیدند. اما من پیش‌بینی می‌کنم «یونیفرمی» که احتمالاً 30 سال آینده بیشترین شرم را برای پوشندگانش ایجاد می‌کند، ظاهر شکمی در معرض دید بریتنی اسپیرز باشد. من اعتراف خواهم کرد. دور کمر بریتنی در آن شلوار جین کوتاه بسیار خوب به نظر می رسد. فقط یه تکه پوست سفت، صاف، قهوه ای. متأسفانه، زنان جوان از مالیبو تا مین این ظاهر را به خود جلب کرده اند، زنان جوانی که پوست صاف، صاف و قهوه ای بریتنی اسپیرز را ندارند. همانطور که مادرم هزاران بار پرسیده است: این دخترها آینه ندارند؟
سوال: نظر نویسنده در مورد ظاهر شکم آشکار بریتنی چیست؟
1. به همه نمی خورد
2. به هیچکس نمی خورد
3. پوشیدنش قشنگه
4. بر زنان جوان اثر بدی خواهد داشت