متن: یک روز غروب در حال بازگشت از لندن به خانه ام بودم. من عادت کرده بودم در آخرین واگن روی سکو بنشینم، بنابراین می توانستم نزدیک خروجی ایستگاه در انتهای خود پیاده شوم. یک روز عصر قبل از پیاده شدن از قطار، یک کیف پول پیدا کردم. کیف را باز کردم و فکر کردم که این روز شانس من است، زیرا کیف حاوی مقداری پول نقد PS80 بود. با نگاهی بیشتر به کیف، کارت‌های اعتباری، کلید خانه و نام و نشانی پیدا کردم. اولین فکر من هنگام دیدن پول نقد این بود که آن را در جیب بگذارم و سایر محتویات را دور بریزم. در حال حاضر من اساساً فردی نادرست نیستم، اما طی سال‌ها نگرش سخت‌گیرانه‌ای پیدا کرده بودم که اکثر مردم به نوعی ناصادق هستند، و تجربه شخصی من این بوده است که هر وقت چیزی با ارزش را از دست دادم، این آخرین چیزی بود که تا به حال دیدم. آی تی. و از آنجایی که در آن زمان کارگر ساختمانی بودم، در طول زندگی کاری خود قربانی سرقت های زیادی شده بودم. تقریباً وقتی نام و آدرس را خواندم، تصویری از آن زن داشتم که با وحشت زده شده بود، وقتی متوجه شد که کیفش را گم کرده است و نمی تواند وارد خانه اش شود، پولی ندارد و فکر می کند کسی خرج می کند. در کارت های اعتباری او، نه به ذکر مشکل لغو همه کارت ها. در همان لحظه تصمیم گرفتم کیف را به نگهبان قطار بدهم. بنابراین به او گفتم که دوست دارم آن را به صاحب واقعیش برگردانم. او به من گفت به اداره اموال گمشده فرستاده می شوم. من به ایستگاه خود رسیدم و شروع کردم به پیاده روی پنج دقیقه ای تا خانه ام در حالی که از خودم بسیار راضی بودم که می خواهم برای کسی که نمی شناختم شادی زیادی به ارمغان بیاورم.
سوال: نویسنده دوست داشت در آخرین کالسکه بنشیند زیرا _ .
1. نشستن در آخرین کالسکه امن تر بود
2. او همیشه برای قطارش تقریبا دیر می‌آمد
3. بعد از پیاده شدن می توانست زودتر از ایستگاه خارج شود
4. او دوست دارد با نگهبانان قطار آنجا چت کند