متن: خرچنگ قرمز در جزیره کریسمس در اقیانوس هند زندگی می کند و در هیچ کجای دنیا یافت نشده است. اما در سرزمین مادری خود، گونه بسیار مهمی است - حدود 120 میلیون نفر کف جنگل های بارانی را می پوشانند و نقش عمده ای در تعیین ساختار اکوسیستم دارند. این خرچنگ های بزرگ در طول روز فعال هستند اما ترجیح می دهند در سایه بمانند و می توانند در گرمای نور مستقیم خورشید بمیرند. آنها از برگ های افتاده، دانه ها، میوه ها و گل ها تغذیه می کنند، مواد مغذی را بازیافت می کنند و به تعیین گسترش و ترکیب گیاهان بومی کمک می کنند. بیشتر سال خرچنگ های قرمز در سوراخ هایی که در سراسر جنگل حفر می کنند زندگی می کنند. در فصل خشکی در این پناهگاه ها پنهان می شوند تا بدن خود را مرطوب نگه دارند و دو تا سه ماه در آنجا می مانند. اما هنگامی که فصل مرطوب در ماه اکتبر یا نوامبر باز می گردد، آنها مهاجرت دسته جمعی افسانه ای را به محل پرورش خود در کنار دریا آغاز می کنند و در موجی رنگارنگ حرکت می کنند که همه موانع مانند جاده ها (از جمله معابر ویژه و برخی جاده های بسته ساخته شده برای خرچنگ قرمز) و حتی صخره های ساحلی را می پوشاند. . مهاجرت سالانه نیز با برنامه قمری ارتباط نزدیکی دارد. خرچنگ‌ها در زمانی به ساحل می‌رسند و زاد و ولد می‌کنند که ماده‌ها می‌توانند تخم‌هایی تولید کنند و آن‌ها را در غارها به مدت یک دوجین یا چند روز رشد دهند و آنها را به دریا ببرند، دقیقاً زمانی که جزر و مد بالا بین ربع آخر و ماه نو می‌چرخد. در این دوره سطح دریا در سواحل کمترین تغییر را دارد و رویکرد آسان تری را ارائه می دهد، که بسیار مهم است که اگر آب و هوا به تأخیر بیفتد، خرچنگ ها تخم گذاری را تا ماه قمری بعدی به تعویق می اندازند. تخم‌های خرچنگ قرمز بلافاصله رشد می‌کنند و جوان‌ها قبل از بازگشت به ساحل به مدت یک ماه در دریا زندگی می‌کنند، تبدیل به هواگیر می‌شوند و به آرامی به داخل زمین بازمی‌گردند تا دوباره چرخه را آغاز کنند.
سوال: چه چیزی برای خرچنگ قرمز مهم است که بچه های خود را تولید مثل کند؟
1. غارهای مناسب
2. تعداد خرچنگ ها
3. حرکت ماه.
4. دمای جزر و مد.