متن: امروزه بسیاری از گونه های جانوری و گیاهی در معرض خطر انقراض قرار دارند. این بدان معناست که آنها در خطر انقراض هستند و تنها در صفحات کتاب های تاریخ زندگی می کنند. دودو معروف نمونه کلاسیک موجودی است که منقرض شده است. پرنده ای بدون پرواز که در جزیره موریس زندگی می کرد، در سال 1598 توسط ملوانان کشف شد، اما در سال 1681 تا انقراض شکار شد. شکار باعث شده است که ببر بنگال و فیل آفریقایی امروزه در خطر انقراض قرار گیرند، اما تخریب زیستگاه نیز می تواند منجر به انقراض شود. این برای گیاهان نیز به همان اندازه صادق است. حیوانات و گیاهان به دلایل دیگری نیز ناپدید می شوند، اما علت اصلی اغلب اختلال (،) در زنجیره غذایی طبیعی است، چه به دلیل شکار، تخریب زیستگاه، یا حتی ورود گونه های بیگانه. زنجیره غذایی طبیعی چرخه ای است که بر وجود تمام حیات در این سیاره حاکم است. این یک چرخه به دقت متعادل است و هر گونه عدم تعادلی که رخ می دهد می تواند باعث اثرات ضربه ای شود که عواقب جدی دارد. در ابتدای زنجیره غذایی طبیعی گیاهانی قرار دارند که نور خورشید را به انرژی تبدیل می کنند و مواد مغذی را از زمین می گیرند. گیاهان تولید کننده نامیده می شوند. بعد از تولیدکنندگان، مصرف کنندگان می آیند. سه طبقه مصرف کننده وجود دارد. اول موجوداتی مانند حیوانات گیاهخوار، ماهی ها و حشرات هستند که از تولیدکنندگان تغذیه می کنند. به این جانورانی که فقط گیاهان را می خورند، گیاهخوار می گویند. طبقه دوم مصرف کنندگان گوشتخواران هستند - حیواناتی که از حیوانات دیگر زندگی می کنند. طبقه سوم مصرف کنندگان هم حیوانات و هم گیاهان دیگر را می خورند. این مصرف کنندگان، از جمله بیشتر انسان ها، همه چیزخوار نامیده می شوند. پس از مرگ حیوانات و گیاهان، غذای موجودات کوچکتر دیگر مانند باکتری ها و برخی گیاهان مانند قارچ ها می شوند. در حین تغذیه، این موجودات اجساد مرده را دوباره به گازها و مواد معدنی تبدیل می کنند که دوباره غذای تولیدکنندگان در ابتدای زنجیره غذایی است. و بنابراین چرخه ادامه می یابد. تمام طبیعت توسط صدها مورد از این زنجیره های غذایی ظریف به هم متصل و اداره می شود و اگر یک گیاه در این زنجیره نتواند زنده بماند، حشراتی که از گیاه زندگی می کنند شروع به مردن می کنند و حیواناتی که حشرات را می خورند نیز شروع به مردن می کنند. هنگامی که یک زنجیره غذایی مختل می شود، عواقب آن می تواند بسیار جدی باشد. یک تخمین نشان می دهد که برای هر گونه گیاهی که از بین می رود، تا 30 حیوان و حشره نیز ممکن است از بین بروند. می توان تعجب کرد که چند گونه تحت تأثیر انقراض دودو قرار گرفتند؟ انسان ها می توانند اثرات مخربی بر زنجیره های غذایی داشته باشند. قبلاً به شکار اشاره کردیم، اما اکنون بیایید به سفر نگاه کنیم. هنگامی که مردم برای اولین بار شروع به کاوش در جهان کردند، گونه های گیاهی و جانوری را از کشورهای خود می گرفتند و هر کجا که می رفتند آنها را معرفی می کردند. آنها متوجه نشدند که با معرفی گونه‌های بیگانه، زنجیره‌های غذایی طبیعی مناطقی را که کشف کرده‌اند، مختل می‌کنند. اگرچه امروزه قوانین سختگیرانه‌ای برای کنترل واردات و صادرات گونه‌های بیگانه وجود دارد، اما برخی از مکان‌ها هنوز با اثرات موجودات بیگانه که صدها سال پیش معرفی شده‌اند مبارزه می‌کنند. به عنوان مثال، جزیره گوف در اقیانوس اطلس جنوبی محل پرورش آلباتروس هایی است که قرن ها در آنجا لانه می کنند. اما در قرن نوزدهم، موش هایی از کشتی های عبوری به جزیره آورده شدند. از آنجایی که گونه‌ای بیگانه با جزیره هستند، هیچ شکارچی طبیعی نداشتند و اکنون به اندازه‌ای بزرگ شده‌اند که به جوجه‌های آلباتروس حمله کرده و آن‌ها را می‌کشند. اگر اجازه ادامه کار را داشته باشند، جمعیت آلباتروس را از بین خواهند برد. با قوانین واردات و افزایش آگاهی مردم در مورد چگونگی تأثیر انسان بر محیط طبیعی، امیدواریم بتوانیم یاد بگیریم که بهتر با زنجیره های غذایی طبیعی که بر جهان ما حاکم است، جا بیفتیم. در غیر این صورت باید بپذیریم که از دست دادن هر گونه گیاه و جانور دیگری می تواند در نهایت به معنای انقراض خودمان باشد.
سوال: کدام یک از جمله های زیر با توجه به متن صحیح است؟
1. قوانین سختگیرانه به تنهایی می تواند اثرات بد گونه های بیگانه را از بین ببرد.
2. گیاهان، گیاهخواران و گوشتخواران سه طبقه مصرف کننده هستند.
3. اگر پرنده ای منقرض شود، زنجیره غذایی مربوطه مختل می شود.
4. حیوانات و گیاهان به دلیل واردات گونه های بیگانه منقرض می شوند.