متن: از من دعوت شد که با چند نفر از دوستانم به یک بازی در مدرسه دیگری برویم. یک سالمند ما را رانندگی می کند، و من فکر می کنم او راننده خوبی است، اما کسی است که والدینم نمی شناسند. من می خواهم به پدر و مادرم بگویم که کجا می روم، اما اگر بپرسم و آنها بگویند "نه" چه می شود؟ من در نهایت آرزو می کنم کاش هرگز به آن اشاره نمی کردم و فقط پیش می رفتم و به هر حال این کار را انجام می دادم. اگر امتیازات بیشتری می خواهید، بهتر است سابقه ای از صداقت و اعتماد ایجاد کنید. اینکه والدین بدانند کجا می روید همیشه ایده خوبی است. ممکن است نگران باشید که گفتن به والدینتان شما را در معرض خطر «نه» گرفتن برای پاسخ قرار می دهد. اما این احتمال وجود دارد که والدینتان با رفتن شما موافق باشند. اگر بروید اما به آنها نگویید، در خطر از دست دادن چیز مهمتری هستید - اعتماد والدینتان. والدینی که متوجه می شوند فرزندانشان کاری را پشت سرشان انجام داده اند ممکن است در آینده کمتر اجازه انجام کارها را بدهند. وقتی اعتماد به این شکل شکسته می‌شود، والدین از خود می‌پرسند که آیا نوجوانان تلاش می‌کنند چیزی را پنهان کنند - و آنچه آنها تصور می‌کنند می‌تواند بسیار بدتر از واقعیت باشد. قبل از اینکه با والدین خود در مورد بازی صحبت کنید، به این فکر کنید که کدام رویکرد به آنها کمک می کند تا با آزادی بیشتر به شما احساس راحتی کنند. شاید دوست داشته باشند با شخصی که در حال رانندگی است ملاقات کنند یا با دوستانی که در گذشته با او رانندگی کرده اند صحبت کنند. اگر والدینتان سؤالی دارند یا در مورد اجازه دادن شما تردید دارند، نگرانی های آنها را دریابید و سپس تمام تلاش خود را برای پاسخ به آنها انجام دهید.
سوال: به نظر شما این پاساژ برای چه کسانی در نظر گرفته شده است؟
1. والدین.
2. دوستان.
3. رانندگان
4. نوجوانان.