متن: سیزده ساله بودم که پدرم زخمی شد. با نگاهی به سالها به گذشته، گاهی فکر می کنم که آن روز چه کاری می توانستم به گونه ای دیگر انجام دهم. شاید وقتی زاغی مجرد را دیدم، دو بار آب دهانم انداخت. اما این چیزی است که در مورد خرافات است. نمی دانم چقدر قدرت دارند تا زمانی که آنها را بشکنی. ما در یک خانه تاریک کهنه در باکس زندگی می‌کردیم. بلوک‌های چوبی روی زمین ریخته شده بود. آن قسمت از انگلستان پر از درختان گیلاس بود. خاک گچی. آن روز صبح هنگام صبحانه برنج ته دیگ گیر کرده بود و تنها چیزی که حس می کردم برنج سوخته بود. الان هم که به آن روز فکر می کنم طعم برنج سوخته را در دهانم دارم. پدرم اعلام کرد: «من درخت گیلاس کهنسال را قطع می کنم. مادرم در حالی که به آرامی انتهای بینی‌اش را لمس می‌کرد گفت: «سال‌هاست که می‌گویی. "تو هرگز به آن نخواهی رسید." شکمم که به یک گره کوچک محکم تبدیل شده بود خودش را شل کرد. برادر کوچکترم، سایمون، با چشمانش مانند روباه می‌گوید: «میلی گریه خواهد کرد اگر آن را کم کنی.» ملیلی احمق، میلی احمق. پدرم با دست زدن به سر سیمون گفت: "سر و صدایت را نگه دار." و آن کره را برگردان. سیمون با صدای آهسته ای گفت: "جنگ تمام شده است." سایمون درست می‌گفت. حتی شکر هم از بین رفته بود. با این حال، ما هنوز گه‌گاه بسته‌های غذا را از پسرعموهای دور در کانادا دریافت می‌کردیم. پدرم به او خیره شد و بعد ادامه داد. "Pigs.Burt می‌گوید اگر بتواند کمی چوب داشته باشد، می‌آید و به من کمک می‌کند تا درخت را پایین بیاورم." "نه" به پاهایم آمدم. "تو نمی توانی این کار را بکنی. این درخت من است. همیشه بوده است. همیشه خواهد بود. من به تو اجازه نمی دهم." تام، یک تکه نان تست برداشت و واکنش من را تماشا کرد. برادر بزرگترم، او می دانست که درخت برای من چه معنایی دارد. پدرم در حالی که صورتش را نرم کرد، گفت: "حالا، ملی،" آن درخت وحشی است. در راه است.
سوال: از زاغی برای نشان دادن اینکه _ .
1. میلی با دیدن پرنده قدرت زیادی پیدا کرد
2. آن روز پرنده باعث صدمه دیدن پدر شد
3. به نظر می رسید همه چیز از ابتدا اشتباه پیش می رفت
4. اما برای پرنده، میلی متفاوت عمل می کرد