متن: چگونگی پیدایش کلمات ناشناخته است. تنها تصور ما این است که برخی از مردان اولیه صداهای خاصی را به هر طریقی برای بیان افکار و احساسات، اعمال و چیزها اختراع کردند تا بتوانند با یکدیگر صحبت کنند. بعداً آنها بر روی علائم خاصی به نام حروف توافق کردند که می توان آنها را برای نشان دادن آن صداها کنار هم گذاشت و آنها را نوشت. به آن صداها، چه با حروف گفته شود و چه با حروف نوشته شود، واژه نامیده می شود. بنابراین، قدرت کلمات در تداعی آنها نهفته است - چیزهایی که آنها به ذهن ما می آورند. کلمات با تجربه برای ما پر از معنا می شوند. و هر چه بیشتر زندگی کنیم، کلمات معین بیشتری وقایع شاد و غم انگیز گذشته را به ما بازمی گرداند. و هر چه بیشتر بخوانیم و یاد بگیریم، تعداد کلماتی که برای ما معنی دارند بیشتر می شود. نویسندگان بزرگ کسانی هستند که نه تنها افکار عالی دارند، بلکه این افکار را با کلمات بیان می کنند که تأثیرات قدرتمندی بر ذهن و احساسات ما می گذارد. این استفاده هوشمندانه از کلمات همان چیزی است که ما آن را سبک ادبی می نامیم. بیش از هر چیز شاعر واقعی استاد کلام است. او می تواند معنای خود را با کلماتی بیان کند که مانند موسیقی آواز می خوانند و با موقعیت و همراهی خود می توانند اشک انسان را برانگیزند. بنابراین باید یاد بگیریم که کلمات خود را با دقت انتخاب کنیم و از آنها به درستی استفاده کنیم، در غیر این صورت گفتار ما را احمقانه و رایج می کنند.
سوال: ما از متنی یاد می گیریم که زبان ممکن است با آن آغاز شده باشد
1. اقدامات
2. اصطلاحات
3. صدا
4. نشانه ها