متن: کمی بعد از اینکه من و شوهرم به خانه اولمان نقل مکان کردیم، یک صبح پاییزی بود. بچه‌های ما در طبقه بالا مشغول باز کردن چمدان‌ها بودند، و من از پنجره به پدرم نگاه می‌کردم که به طرز مرموزی در چمن‌زار جلویی می‌چرخد. "آن بیرون چه کار می کنی؟" بهش زنگ زدم او به بالا نگاه کرد و لبخند زد. "من تو را سورپرایز می کنم." من فکر می کردم که این می تواند تقریباً هر چیزی باشد. وقتی بچه بودیم، او همیشه چیز شگفت انگیزی برای ما خلق می کرد. اما امروز پدر دیگر چیزی نمی گفت و درگیر این کار شد. زندگی جدیدمان، سرانجام غافلگیری او را فراموش کردم. تا اینکه در یک روز غم انگیز در ماه مارس بعد، وقتی از پنجره به بیرون نگاه کردم، نقطه ای آبی را در سراسر حیاط دیدم. به بیرون رفتم تا دقیق تر نگاه کنم. آنها در سراسر جلوی خانه کروکوس بودند. آبی چمنی، زرد و صورتی مورد علاقه من، با چهره های کوچکی که در باد سرد بالا و پایین می روند. چیزهایی را که پدر مخفیانه در پاییز گذشته کاشته بود، به یاد آوردم. او می دانست که چگونه تاریکی و کسل کننده ای زمستان همیشه من را پایین می آورد. کاملاً به موقع نیازهای من را برآورده می کند؟ کروکوس های پدرم هر بهار برای پنج فصل بعدی شکوفا می شوند و همیشه همین اطمینان را به همراه می آورند: دوران سخت تقریباً به پایان رسیده است. صبر کنید، ادامه دهید و به زودی روشنایی خواهد آمد. سپس بهاری آمد که تنها با نیمی از شکوفه های معمولی و بهار بعد هیچ شکوفه ای نبود. اما من هرگز انجام ندادم. او یک روز اکتبر به طور ناگهانی درگذشت. خانواده من در اندوه عمیقی بودند و به ایمان ما تکیه کردند. چهار سال بعد در یک بعد از ظهر بهاری، در حال رانندگی بودم که احساس افسردگی کردم. تولد بابا بود و من متوجه شدم که به او فکر می کنم. این غیرعادی نبود -- خانواده من اغلب در مورد او صحبت می کردند و به یاد می آوردند که چگونه به اعتقاداتش عمل می کرد. ناگهان سرعتم را کاهش دادم که به سمت راهروی خود پیچیدم. ایستادم و به چمن خیره شدم. آنجا روی چمن‌های گل آلود با تپه‌های کوچک برف در حال آب شدن، که شجاعانه در باد تکان می‌داد، یک کروکوس صورتی بود. چگونه ممکن است یک گل بیش از 18 سال پیش از پیازی که بیش از یک دهه بود شکوفا نشده بود، شکوفا شود؟ اما کروکوس وجود داشت. وقتی به اهمیت آن پی بردم اشک چشمانم را پر کرد. صبر کن، ادامه بده، و نور به زودی می آید. کروکوس صورتی فقط برای یک روز شکوفا شد، اما ایمان من را برای یک عمر ساخت.
سوال: پدر نویسنده را باید به بهترین شکل توصیف کرد.
1. یک کارگر نیمه وقت که عاشق گل بود
2. مردی مهربان که با ایمان زندگی می کرد
3. یک باغبان تمام وقت با دستان ماهر
4. یک مرد معمولی با شک و تردید در زندگی اش