متن: همیشه چیزی در اعماق روح ما وجود دارد که هرگز نمی میرد. شش سال پیش به شهر کوچک و شلوغ ادیسون در نیوجرسی نقل مکان کردم. در ترم دوم کلاس پنجم من بود. والدین من مشاغل جدید و درآمد بیشتری پیدا کردند، بنابراین آنها تصمیم گرفتند که زمان آن رسیده است که از وودبریج به یک شهر بهتر و آموزشی تر نقل مکان کنند. در ایالات متحده، شرکت در آزمون برای ورود به یک مدرسه راهنمایی یا دبیرستان "خوب" غیر ضروری است. شما فقط در مدرسه نزدیک به محل زندگی خود شرکت می کنید. بنابراین، بسیاری از والدین هنگامی که تصمیم به خرید یک خانه جدید می گیرند، به کیفیت (،) مدرسه محلی فکر می کنند. پدر و مادرم همین کار را کردند. ما در نهایت ادیسون را به دلیل کیفیت بالای مدرسه اش انتخاب کردیم. در نیوجرسی، منطقه ای با مدرسه خوب معمولاً به معنی مردم آسیایی است. در مدرسه ما حدود 300 دانش آموز وجود دارد. 55 درصد آسیایی و کمتر از نیمی از آنها چینی هستند. چینی های زیادی در این نزدیکی هستند که ما حتی مدرسه چینی خودمان را داریم. ادیسون یک شهر قدیمی است، درست مانند هزاران شهر دیگر در ایالات متحده. با این حال، من با آن به عنوان زادگاه خود رفتار کرده ام. آنجاست که بیشتر جوانی ام را در آنجا می گذرانم و اصلاً نمی توان خاطرات آنجا را تکان داد.
سوال: چرا والدین نویسنده به ادیسون نقل مکان کردند؟
1. چون در آنجا به دنیا آمده اند.
2. چون شهرک آموزشی بهتری بود.
3. زیرا نویسنده کلاس پنجم ابتدایی خود را آغاز کرد.
4. چون نویسنده نیازی به تست زدن نداشت.