متن: وقتی بزرگ شدم از اینکه با پدرم دیده شوم خجالت می کشیدم. او به شدت فلج شده بود، و وقتی با هم راه می رفتیم، دستش را روی بازوی من برای حفظ تعادل، مردم خیره می شدند، من از توجه ناخواسته خجالت می کشیدم. اگر تا به حال متوجه شود یا اذیت شود، هرگز اجازه نمی دهد. راه رفتن با هم سخت بود - و به همین دلیل، هر چه پیش رفتیم چیز زیادی نگفتیم. اما همانطور که شروع کردیم، او همیشه می گفت: "شما سرعت را تعیین می کنید. من سعی می کنم شما را دنبال کنم." پیاده‌روی معمول ما به مترو یا از مترو می‌رفت که به این ترتیب او به محل کارش می‌رسید. او بیمار و حتی در هوای بد سر کار رفت. او تقریباً هیچ روزی را از دست نمی داد و حتی اگر دیگران نمی توانستند به دفتر می رسید. برای او مایه افتخار بود. وقتی برف یا یخ روی زمین بود، راه رفتن برایش غیرممکن بود، حتی با کمک... چنین مواقعی من یا خواهرم او را در خیابان های بروکلین، نیویورک، روی سورتمه کودکی به سمت ورودی مترو می کشیدیم. زمانی که به آنجا می‌رسید، سعی می‌کرد تا به پله‌های پایین‌تر که هوای گرم‌تر تونل یخ را خالی می‌کرد، دست به دست کند. در منهتن، ایستگاه مترو زیرزمین ساختمان اداری او بود، و او مجبور نبود دوباره بیرون برود تا زمانی که او را در بروکلین در راه بازگشت به خانه ملاقات کردیم. wwwks5.ucom وقتی الان به آن فکر می‌کنم، تعجب می‌کنم که چقدر شجاعت لازم است تا یک مرد بالغ از شرم و ناتوانی رنج ببرد. و من همچنین از اینکه چگونه این کار را انجام داد - بدون تلخی یا شکایت شگفت زده شدم. او هرگز در مورد خود به عنوان یک مورد ترحم صحبت نمی کرد، به افراد خوش شانس یا توانمندتر حسادت نمی کرد. آنچه در دیگران جستجو می کرد «دل نیک» بود و اگر هم می یافت صاحبش برایش خوب بود. اکنون که بزرگتر شده ام، معتقدم که این معیار مناسبی برای قضاوت مردم است، حتی اگر هنوز دقیقاً نمی دانم "قلب خوب" چیست. اما زمان هایی را که خودم ندارم می دانم. او اکنون سال هاست که دور است، اما من اغلب به او فکر می کنم. تعجب می کنم که آیا او احساس بی میلی من برای دیده شدن با او را در طول پیاده روی ما حس کرد؟ اگر این کار را کرد، متاسفم که هرگز به او نگفتم که چقدر متاسفم، چقدر بی لیاقت بودم، چقدر پشیمان شدم. وقتی از دردسرهایم شکایت می کنم، وقتی به خوش اقبالی دیگری غبطه می خورم، وقتی «دل خوب» ندارم، به او فکر می کنم.
سوال: به عنوان یک مرد معلول، پدرش _ .
1. خیلی سخت کار نکرد
2. هر از گاهی سر کار نمی رفت
3. از کسانی که خوش شانسی داشتند متنفر بود
4. خوشحال و راضی بود و هرگز امیدش را از دست نداد