متن: در قرون وسطی در اروپا، تئاتر بخش مهمی از زندگی مدنی، اقتصادی و مذهبی بود. در این دوره پس از سقوط تمدن روم، بسیاری از شهرها ویران شدند. اروپای جنوبی و غربی که به دلیل کشاورزی خود مشهور است، به طور فزاینده ای کشاورزی بیشتر شد. پس از چند صد سال، بسیاری از شهرها دوباره ظاهر شدند. کلیسای کاتولیک رومی مذهب، آموزش و سیاست را در دست گرفت. آنچه از تئاتر باقی ماند، بیشتر مربوط به هنرهای نمایشی یونان و روم بود. تئاتر به عنوان درام های مذهبی دوباره متولد شد. این به زبان لاتین نوشته شده بود و به داستان های کتاب مقدس می پرداخت که توسط اعضای کلیسا اجرا می شد. سپس درام‌های محلی آمدند که به زبان رایج و نه لاتین صحبت می‌شدند. آن‌ها درام‌های تک‌پرده شگفت‌انگیزی بودند که در میدان‌های شهر یا سایر نقاط شهر اتفاق می‌افتند. سه نوع درام محلی وجود داشت. نمایشنامه های معمایی یا چرخه ای درام های کوتاهی بودند که بر اساس داستان های کتاب مقدس در چرخه های تاریخی سازماندهی شده بودند. نمایشنامه های معجزه به زندگی بزرگان می پردازد. نمایشنامه‌های اخلاقی از طریق شخصیت‌هایی که برای ویژگی‌های خوب یا بد ایستادگی می‌کنند، درس می‌دهند. نمایش‌های سکولار در این دوره وجود داشتند، اما نمایش‌های مذهبی در قرون وسطی بیشتر امروزه به یاد می‌آیند. با پایان قرون وسطی، تعداد تئاترهای مذهبی کم شد، زیرا کلیسا ضعیف شد و ویژگی های سکولار بیشتری بر تئاترهای مذهبی تسلط یافت.
سوال: به گزارش پاراگراف، چرا تئاترهای مذهبی در قرون وسطی حاکم شدند؟
1. مردم تئاترهای مذهبی را به تئاترهای دیگر ترجیح دادند.
2. هیچ نوع تئاتر دیگری وجود نداشت.
3. کلیسا نقش مهمی در زندگی مردم داشت.
4. کیفیت تئاترهای مذهبی بهتر از سایر تئاترها بود.