متن: Teary Joe پسری با توانایی خاصی بود: او می توانست در کمتر از یک ثانیه خود را به گریه بیاندازد. اگر از چیزی خوشش نمی آمد، یا همه چیز دشوار می شد، اشکی جو دریغ نمی کرد که چهره ای رقت انگیز داشته باشد و اشک های بزرگی روی گونه هایش جاری شود. به این ترتیب او عملاً به هر آنچه می خواست به دست آورد، زیرا هیچ کس نمی توانست در برابر ترحمی که از چهره کوچک اشک آلود او الهام شده بود مقاومت کند. اما یک روز، پری جو با پیپو آشنا شد. پیپو از مردم در خیابان تقاضای پول می‌کرد، در ازای این که هر طور می‌توانست به آنها کمک کند. پیپو بسیار فقیر بود. او خانه و خانواده ای نداشت، بنابراین هر طور که می توانست امرار معاش می کرد. با این حال، پیپو همیشه بزرگترین لبخند را بر لب داشت. جو به سراغ پیپو رفت، بنابراین تصمیم گرفت به او در کسب درآمد کمک کند. رفت کنار پیپو کلاهش را از سرش برداشت و رو به روی زمین گذاشت و با رقت انگیزترین حالت شروع به گریه کرد. در چند دقیقه، کلاه جو پر از سکه و شیرینی بود، اما وقتی جو همه اینها را به پیپو پیشنهاد کرد، پیپو نپذیرفت. پیپو با لبخند همیشگی‌اش پاسخ داد: «من ترجیح می‌دهم لایق چیزی باشم که دریافت می‌کنم، تلاش برای به دست آوردن چیزها بسیار لذت‌بخش‌تر است. شاید به هر آنچه می‌خواستم نرسیده‌ام، اما کارهای جالب زیادی انجام داده‌ام. " اشکی جو جوابی نداد. او فقط با ناراحتی از آنجا دور شد. جو به همه چیزهایی که می خواست رسیده بود، اما در تمام روز عملاً هیچ کار جالبی انجام نداده بود. عصر همان روز، جو پس از بازگشت به خانه، یک کیک خوشمزه برای شامش درخواست کرد. وقتی مادرش نه گفت، جو سعی کرد گریه کند اما با به یاد آوردن پیپو و اینکه چقدر خوشحال بود، سعی کرد کیک را از راه دیگری تهیه کند. جو تمام شب را صرف کمک به مادرش برای آبیاری گیاهان و سازماندهی کتاب های کتابخانه کرد. در نهایت هیچ کیکی وجود نداشت. اما این خیلی بد نبود، زیرا جو دریافت که انجام همه آن کارها در آن شب بسیار سرگرم کننده تر بوده است تا اینکه فقط بنشیند و گریه کند تا یک تکه کیکی تهیه کند که در نهایت ارزشش را نداشت.
سوال: با توجه به قسمت، Teary Joe _ .
1. قبلا به همدردی دیگران تکیه کرده بود
2. در زندگی اش شاد بود
3. از سخت کار کردن متنفر بود
4. پسر شیطونی بود