متن: اگر به شما فرصت داده شود استعاره زندگی مورد علاقه خود را انتخاب کنید، آن استعاره چیست؟ آیا با مادر فارست گامپ موافقید که زندگی «یک جعبه شکلات» است، زیرا «هرگز نمی‌دانید قرار است چه چیزی به دست آورید»؟ یا این عبارت از آهنگ دهه 1930 را ترجیح می دهید که "زندگی فقط یک کاسه گیلاس است"؟ اگرچه به سادگی بیان شده است، اما هر یک دیدگاه بسیار متفاوتی را منتقل می کند. "جعبه" دلالت بر رمز و راز دارد، زیرا ما نمی دانیم در یک جعبه بسته چه چیزی وجود دارد. در همین حال، یک "کاسه" گیلاس کاملاً در نظر است. برای قرن‌های متمادی، استعاره‌ای از زندگی که احتمالاً در ذهن اکثر مردم رخ می‌دهد، همان استعاره‌ای بود که شکسپیر پیشنهاد کرد: «تمام زندگی یک صحنه است...» در آن صحنه، ما هفت نقش را بازی می‌کنیم. اخیراً، اریک اریکسون، روانشناس، ایده زندگی را به عنوان یک صحنه پذیرفته است. اریکسون رشد را به عنوان یک «شفاف قدرتمند» می‌دانست که در آن با رشد بدن، ذهن و نقش‌های اجتماعی ما از مرحله‌ای به مرحله دیگر هدایت می‌شویم. استعاره های صحنه با بسیاری از ایده های عقل سلیم ما در مورد تغییر مطابقت دارند، اما مشکل استعاره صحنه این است که به خصوص دقیق نیست. هیچ یک از مطالعاتی که سعی در روشن کردن جهانی بودن مراحل زندگی بزرگسالی دارند، در واقع افراد را همانطور که در طول زمان رشد می‌کنند مورد مطالعه قرار ندادند. همه آنها بر اساس عملکرد نمونه های خود در یک نقطه از زمان بودند. زندگی واقعی مردم در این استعاره های صحنه نمی گنجد. وقتی افراد به سن خاصی می رسند، به طور خودکار تغییر نمی کنند. در عوض، زندگی واقعی مردم آشفته، غیرقابل پیش بینی و پر از شگفتی است. امروز، می‌خواهم بر یک مطالعه طولانی‌تر تمرکز کنم، یک مطالعه 80 ساله که موضوع کتاب اخیر هوارد فریدمن و لزلی مارتین است. فصل آخر آنها "تغییرات بسیاری از مسیرهای سالم و ناسالم" را که شرکت کنندگان آنها در طول زندگی خود طی کردند، خلاصه می کند. همانطور که من نیز در تحقیقات خود کشف کردم، این مسیر استعاره کاملی از توسعه انسانی ارائه می دهد. همه ما از یک جاده که با تابلوهای راهنما یکسان بر اساس سن مشخص شده است پایین نمی رویم. مردم از طریق مسیرهای مختلف سفر می کنند و سال های بزرگسالی را دنبال می کنند. فریدمن و مارتین از سلامت و عمر طولانی به عنوان معیار خود استفاده می کنند. من از حس موفقیت استفاده کرده ام. در هر دو مورد، ما در ارزیابی رشد نه بر اساس سن، بلکه "ویژگی های کلیدی زندگی" کاملاً موافق هستیم. مسیرهایی که فریدمن و مارتین توصیف می‌کنند، تغییراتی را که افراد با افزایش سن مشخص می‌کنند، در بر می‌گیرد. چند نمونه عبارتند از "The High Road" (موثق، پر از نقشه). «خیابان نه آسان» (در طول زندگی در معرض استرس زیاد)، «خط فاجعه» (زندگی به سمت پایین پرپیچ و خم). "مسیرهای شاد برای شما" (شاد، اجتماعی)، "جاده ای به سوی انعطاف پذیری" (توانایی مدیریت استرس با اراده قوی). اگرچه من هنوز نتوانسته ام 80 سال است که شرکت کنندگانم را دنبال کنم، اما برخی از این مسیرها را نیز در میان نمونه هایم دیدم: "راه ذهن"، "شیب رو به پایین"، "مسیر مستقیم و باریک" و " مسیر موفق". استعاره مسیر به شما امید می دهد که مسیر زندگی خود را تغییر دهید اگر تا کنون از آن ناراضی هستید. شما نمی توانید از تیک تاک کردن دقایق بین یک تولد تا تولد بعدی جلوگیری کنید، اما می توانید با تغییر خود، موقعیت یا هر دو، مسیری را که در آن هستید تنظیم کنید.
سوال: وقتی فردی شجاعانه با مشکلات روبرو می شود، کدام استعاره می تواند او را به بهترین نحو توصیف کند؟
1. "خیابان نه آسان"
2. "مسیرهای مبارک برای شما"
3. "خط فاجعه"
4. "راه تاب آوری"