متن: دانشگاه های آمریکا جزو بهترین دانشگاه های دنیا هستند. از زمان جنگ جهانی دوم، دانشمندان آمریکایی --- عمدتاً در دانشگاه ها یا کالج ها کار می کنند --- بیش از نیمی از جوایز نوبل در فیزیک و پزشکی را به دست آورده اند. ده ها هزار دانشجوی خارجی به ایالات متحده هجوم می آورند. آنها در سال گذشته بیش از یک چهارم مدارک دکتری اعطا شده در کشور را کسب کردند. با این حال، در حالی که دانشگاه های آمریکایی تحقیقات عالی و برنامه های عالی فارغ التحصیلی را تولید می کنند، گاهی اوقات به وظیفه ای که در هسته اصلی آنها نهفته است توجه چندانی نمی کنند: آموزش دانشجویان مقطع کارشناسی. با افزایش شهریه ها، مربیان خود را موظف به بهبود تدریس در مقطع کارشناسی می دانند. در سخنرانی‌ها و مصاحبه‌ها، مربیان آموزش عالی کشور، تدریس را دوباره کشف کرده‌اند. رابرت روزنزوایگ، رئیس انجمن دانشگاه‌های آمریکا، گفت: "سازمان ما هرگز نگران تدریس نبود. در 18 ماه گذشته، ما بیش از هر موضوع دیگری وقت خود را صرف آموزش در مقطع کارشناسی کرده‌ایم." علی‌رغم چنین تلاش‌های امیدوارکننده‌ای، هیچ‌کس شک نمی‌کند که تحقیقات همچنان از تدریس در برخی از دانشگاه‌های پیشرو بالاتر است، به ویژه به این دلیل که راهی مطمئن‌تر و سریع‌تر برای کسب موقعیت است. برخی از مردم فکر نمی کنند که باید اینطور باشد. آنها استدلال می کنند که سیستم پاداش برای اساتید کالج را می توان تغییر داد، به طوری که اساتید تشویق خواهند شد تا زمان و تلاش بیشتری را برای تدریس اختصاص دهند. آنها می گویند که شروع به این باور کرده اند که ده سال اول قرن بیست و یکم ممکن است به عنوان دهه لیسانس یاد شود. که آن را دایره کامل می آورد. برای بیش از دو قرن پس از تأسیس کالج هاروارد در سال 1636، آموزش دانشجویان مقطع کارشناسی شرط اساسی آموزش عالی آمریکا بود.
سوال: در این قطعه آمده است که حدود 200 سال پیش در دوره لیسانس آموزش _ .
1. ناگهان شروع به تغییر کرد
2. قبلاً توسط کار تحقیقاتی تهدید شده بود
3. بخش مرکزی آموزش عالی بود
4. در اکثر دانشگاه ها مورد غفلت قرار گرفت