متن: قابل پیش بینی بودن نرخ مرگ و میر ما چیزی است که مدت هاست دانشمندان علوم اجتماعی را متحیر کرده است. از این گذشته، هیچ دلیل طبیعی وجود ندارد که چرا 2500 نفر به طور تصادفی در سال به خود شلیک کنند یا اینکه چرا 7000 نفر باید غرق شوند یا 55000 نفر در اتومبیل های خود می میرند. هیچ کس برای هر نوع مرگ سهمیه ای تعیین نمی کند. این اتفاق می افتد که آنها سال به سال از یک الگوی ثابت پیروی می کنند. چند سال پیش یک روانشناس کانادایی به نام جرالد وایلد به این پدیده علاقه مند شد. او متوجه شد که نرخ مرگ و میر ناشی از مرگ‌های خشونت‌آمیز و تصادفی در سراسر جهان غرب به‌طور عجیبی در تمام قرن ثابت مانده است، علی‌رغم همه پیشرفت‌های تکنولوژیکی و افزایش استانداردهای ایمنی که در آن زمان اتفاق افتاده است. وایلد نظریه جالبی به نام "هموستاز خطر" ارائه کرد. بر اساس این نظریه، افراد به طور طبیعی با سطح معینی از خطر زندگی می کنند. وقتی چیزی ایمن‌تر می‌شود، مردم به طریقی از اندازه‌گیری دور می‌شوند تا به سطح اولیه خطر بازگردند. به عنوان مثال، اگر از آنها خواسته شود که کمربند ایمنی را ببندند، احساس امنیت بیشتری می کنند و بنابراین کمی سریع تر و کمی بی احتیاطی تر رانندگی می کنند، در نتیجه از نظر آماری مزایایی که کمربند ایمنی ارائه می دهد لغو می شود. مطالعات دیگر نشان داده‌اند که در جایی که گذرگاه ایمن‌تر می‌شود، نرخ تصادف همیشه در آنجا کاهش می‌یابد، اما در جاهای دیگر در امتداد همان جاده افزایش می‌یابد که گویی کاهش را جبران می‌کند. پس به نظر می رسد که ما نیاز ذاتی به خطر داریم. در همه وقایع، برای دانشمندان روشن‌تر و واضح‌تر می‌شود که عوامل مؤثر بر طول عمر ما بسیار ظریف‌تر و پیچیده‌تر از آن چیزی هستند که قبلاً تصور می‌شد. اکنون به نظر می رسد که اگر می خواهید عمر طولانی داشته باشید، فقط توجه به برخی اقدامات احتیاطی مانند خوردن غذاهای مناسب، سیگار نکشیدن و رانندگی با احتیاط نیست. شما همچنین باید نگرش درستی داشته باشید. دانشمندان مرکز پزشکی دانشگاه دوک یک مطالعه 15 ساله روی شخصیت 500 نفر انجام دادند و با کمال تعجب دریافتند که افرادی که دارای طبیعت مشکوک یا بدگمان هستند، بسیار بیشتر از افرادی که دارای طبیعت آفتابی هستند، زودتر از موعد می میرند. به نظر می رسد که نگاه کردن به جنبه های مثبت می تواند سال ها به طول عمر شما بیافزاید.
سوال: منظور نویسنده با گفتن "لغو آماری مزایایی که کمربند ایمنی ارائه می دهد" (بند 2) _ .
1. بستن کمربند ایمنی از نظر آماری هیچ فایده ای ندارد
2. مرگ و میر ناشی از بستن کمربند ایمنی با نبستن کمربند ایمنی یکی است
3. مرگ و میر ناشی از دلایل دیگر مزایای بستن کمربند ایمنی را متعادل می کند
4. بستن کمربند ایمنی لزوماً مرگ و میر ناشی از تصادفات رانندگی را کاهش نمی دهد