متن: به دوست یا نه به دوست همه ما والدین خود را دوست داریم و در مواقع نیاز به آنها مراجعه می کنیم، اما آیا دوست دارید صحبت هایی که با دوستانتان در زمین بازی مدرسه یا صف ناهار دارید را بشنوند؟ سایت‌های شبکه‌های اجتماعی به گسترش راهروهای مدرسه تبدیل شده‌اند، بنابراین آیا والدین خود را به عنوان "دوست" اضافه می‌کنید و به آنها اجازه می‌دهید فعالیت‌های آنلاین و گفتگوهای شما را با دوستان مشاهده کنند؟ در گذشته، شکاف نسلی شامل یک شکاف فناوری بود، که در آن کودکان با آخرین فناوری به‌روز بودند و والدین پشت سر می‌گذاشتند و راضی به ادامه زندگی روزمره خود مانند همیشه بودند، زیرا نیازی به دانستن بیشتر در مورد فناوری نداشتند. با این حال، بیشتر و بیشتر والدین متوجه می شوند که شبکه های اجتماعی چقدر در زندگی آنها اهمیت دارد. این درک به بسیاری از والدین انگیزه داده است تا خود را در مورد سایت های شبکه های اجتماعی آموزش دهند. این روزها افراد زیادی جذب سایت‌های شبکه‌های اجتماعی شده‌اند، زیرا می‌توانند اطرافیان خود را انتخاب کنند. همچنین مقدار مشخصی کنترل بر حریم خصوصی وجود دارد که در زندگی واقعی از آن برخوردار نیستیم. گاهی اوقات احساس می کنیم که حریم خصوصی زمانی نقض می شود که باید درخواست "دوست" یکی از والدین یا اعضای خانواده را بپذیریم. اینکه اجازه دهیم والدین بخشی از زندگی آنلاین ما شوند یا نه، انتخاب دشواری است. از یک طرف ما نمی خواهیم درخواست آنها را "رد کنیم" زیرا ممکن است به احساسات آنها آسیب برساند یا باعث شود احساس کنند شما چیزی برای پنهان کردن دارید. از سوی دیگر، اگر قبول کنید، می‌توانید حس تماشا شدن را داشته باشید و دیگر احساس راحتی نکنید که به روشی که قبلاً انجام می‌دادید نظر بدهید یا ارتباط برقرار کنید. یک نظرسنجی اخیر نشان می‌دهد که اگر فرزندشان درخواست آنها را نادیده می‌گیرد، والدین نباید آن را شخصی بگیرند. از زندگی خود جایی که می خواهند مستقل باشند." شاید صحبت کردن با والدین و دادن توضیحات به کاهش ضربه کمک کند اگر بخواهید آنها را به لیست دوستان خود اضافه نکنید.
سوال: این قسمت عمدتاً برای _ نوشته شده است.
1. والدین
2. نوجوانان
3. معلمان
4. محققان