متن: همانطور که در حال رانندگی بودیم، روحیه ام دوباره بالا رفت و با خوشحالی به فکر زندگی جدیدی که وارد آن می شدم برگشتم. اما اگرچه از اواسط سپتامبر نگذشته بود، ابرهای سنگین و باد شدید شمال شرقی با هم ترکیب شدند و روز را به شدت سرد کردند. و سفر بسیار طولانی به نظر می رسید، به طوری که نزدیک به یک بعد از ظهر بود که به محل مقصد خود رسیدیم. با این حال، وقتی وارد دروازه شدیم، قلبم ناامید شد، و آرزو کردم کاش یکی دو مایل دورتر بود. برای اولین بار در زندگی ام باید به تنهایی بایستم: اکنون هیچ عقب نشینی وجود نداشت. باید وارد آن خانه شوم و خود را در میان مردمان عجیب آن معرفی کنم. اما چگونه قرار بود این کار انجام شود؟ درست است، من نزدیک نوزده ساله بودم. اما، به لطف مراقبت مادر و خواهرم، به خوبی می‌دانستم که به بسیاری از دختران پانزده ساله یا کمتر، آدرسی زنانه‌تر، و راحتی و خودداری بیشتر از من داده شده است. با این حال، به هر حال. پس از همه، من خیلی خوب کار خواهم کرد. و بچه ها، البته، به زودی باید با آنها راحت باشم. در درون خودم گفتم: «آرام باش، آرام باش، هر چه پیش می‌آید». و واقعاً آنقدر درگیر تثبیت اعصابم و پایین نگه داشتن ضربان سرکش قلبم بودم که وقتی در سالن و حضور خانم بلومفیلد پذیرفته شدم، تقریباً فراموش کردم به سلام مودبانه او پاسخ دهم. و بعد از آن به من تعجب کرد که حرف کمی که زدم با لحن نیمه مرده یا نیمه خواب گفته شد. اما با کمال ادب، اتاق خوابم را به من نشان داد و من را در آنجا گذاشت تا کمی غذا بخورم و مرا به اتاق غذاخوری برد. مقداری بیفتک و سیب زمینی پیش من چیده بودند. و در حالی که من با اینها غذا می خوردم، او روبروی من نشسته بود و به من نگاه می کرد (همانطور که فکر می کردم) و سعی می کرد چیزی شبیه به مکالمه را حفظ کند - که عمدتاً از اظهارات معمولی تشکیل شده بود. در واقع، توجه من تقریباً به طور کامل در شامم جلب شده بود: نه از اشتها، بلکه از سفتی بیفتک ها و بی حسی دستانم. "من خودم زمان کمی برای آموزش آنها داشتم، اما فکر می کنم آنها بچه های باهوشی هستند و بسیار مایل به یادگیری هستند، به خصوص پسر کوچک؛ او فکر می کنم گل گله است - یک سخاوتمند و نجیب. پسری با روحیه، کسی که باید هدایت شود، اما رانده نشد، و قابل توجه است که همیشه حقیقت را می گوید." او ادامه داد: «خواهر او مری آن به تماشای نیاز دارد، اما او در کل دختر بسیار خوبی است، اگرچه من آرزو می کنم تا آنجا که ممکن است او را از مهد کودک دور نگه دارند، زیرا او اکنون تقریباً شش ساله است. و ممکن است عادات بدی از پرستاران به دست بیاورد، من دستور داده ام که تخت او را در اتاق شما بگذارند، و اگر شما آنقدر مهربان باشید که مراقب شستن و لباس پوشیدن او باشید و مسئولیت لباس هایش را بر عهده بگیرید، او نیازی به هیچ چیز دیگری ندارد. با خدمتکار مهدکودک کار کنم." من پاسخ دادم که کاملاً مایل به انجام این کار هستم. و در همین لحظه بچه ها وارد اتاق شدند. تام بلومفیلد پسری هفت ساله بود که به خوبی رشد کرده بود. مریم دختری بود قد بلند، برای شش سالگی، تا حدودی تیره مانند مادرش. خواهر دوم فانی بود، یک دختر کوچک بسیار زیبا که کمی کوچکتر از مری به نظر می رسید. یکی دیگر هریت بود، کمی پهن، چاق، شاد، و بازیگوش تقریباً دو نفری، که من بیشتر از بقیه به او میل داشتم -- اما با او کاری نداشتم.
سوال: از متن، می توان نتیجه گرفت که _ .
1. خانم بلومفیلد با نویسنده مهربان رفتار می کرد و به او کمک زیادی می کرد
2. جوانترین دختر هریت شاگرد مورد علاقه نویسنده خواهد بود
3. نویسنده مسئولیت های بیشتری از آنچه باید بر عهده می گیرد
4. تام بلومفیلد باهوش ترین از همه بچه ها خواهد بود