متن: نهر کوچکی از کوه بلندی دور، بسیار دور از میان روستاها و جنگل‌های زیادی سرازیر شد تا به یک بیابان رسید. نهر پس از آن فکر کرد: "من مشکلات بی‌شماری را پشت سر گذاشته‌ام. برای عبور از این کویر مشکلی نداشتم! او سفرش را شروع کرد، او خود را به آرامی در شن ها ناپدید کرد. پس از تلاش های زیاد، او هنوز شکست خورد و بسیار ناراضی بود. صدای عمیقی آمد: "اگر نسیمی می تواند از صحرا بگذرد، رودخانه نیز می تواند." صدای بیابان بود. اما نهر کوچک پاسخ داد: "به این دلیل است که یک نسیم می تواند پرواز کند، اما من نمی توانم." "به این دلیل است که تو. نمی توانی آنچه هستی را رها کنی اگر دوست داری این کار را انجام دهی و در نسیم تبخیر شوی، می تواند تو را به آن سوی نسیم ببرد و می توانی به اقیانوس برسی.» صحرا گفت: «آنچه را که اکنون هستم رها کن و در نسیم ناپدید شوی؟ نه! کویر با حوصله توضیح داد: "باران دوباره رودخانه ای را تشکیل می دهد تا مسیر خود را ادامه دهد." کویر ادامه داد: "و چه رودخانه باشی یا بخار، طبیعتت هرگز تغییر نمی کند." آغوش نسیم در حالی که او را به مرحله بعدی زندگی می برد. مسیر زندگی ما مانند تجربه یک جریان کوچک است. همان طور که قبلا بودی
سوال: از گذر می دانیم که جریان _ در پایان.
1. از صحرا گذشت
2. سفر او را متوقف کرد
3. نتوانست به اقیانوس برسد
4. در هوا ناپدید شد