متن: وقتی می توانیم خوب ببینیم، اغلب به چشمان خود فکر نمی کنیم. تنها زمانی که نتوانیم کاملاً ببینیم است که می‌بینیم چشم‌هایمان چقدر مهم هستند. افرادی که نزدیک بین هستند فقط می توانند چیزهایی را ببینند که بسیار نزدیک به چشمانشان است. بسیاری از افرادی که کارهای نزدیک زیادی مانند نوشتن و خواندن انجام می دهند، نزدیک بین می شوند. سپس آنها باید عینک بزنند تا چیزهای دور را به وضوح ببینند. افرادی که دور بین هستند دقیقاً با مشکل مخالف روبرو می شوند. آنها می توانند چیزهایی را ببینند که دور هستند، اما در خواندن کتاب مشکل دارند، مگر اینکه آن را دراز دست بگیرند. اگر می خواهند زیاد مطالعه کنند، باید عینک هم بگیرند. سایر افراد به وضوح نمی بینند زیرا چشمان آنها دقیقاً شکل مناسبی ندارد. این را نیز می توان با عینک اصلاح کرد. چشم برخی افراد به دلیل آب مروارید کدر می شود. مدتها پیش این افراد اغلب نابینا می شدند. در حال حاضر اما می توان آب مروارید را عمل کرد و آنها را خارج کرد. وقتی شب فرا می رسد، رنگ ها برای چشم کمرنگ تر می شوند و در نهایت ناپدید می شوند. بعد از اینکه چشمان شما به تاریکی عادت کرد، اگر از کنار چشم خود به جای مرکز آن استفاده کنید، بهتر می بینید. گاهی بعد از تاریک شدن هوا، چیز کوچکی را در یک سمت خود می بینید که اگر سر خود را به سمت آن بچرخانید، به نظر می رسد ناپدید می شود. این به این دلیل است که وقتی سر خود را می چرخانید، بیش از حد مستقیم به موضوع نگاه می کنید. مردان نگهبان گاهی اوقات فکر می کنند چیزی را می بینند که به یک طرف آنها حرکت می کند. هنگامی که آنها به سمت آن نگاه می کنند، دیگر نمی توانند آن را ببینند و معتقدند که اشتباه کرده اند. اما این اشتباه به این دلیل رخ می دهد که مرکز چشم که در نور روز بسیار حساس است، پس از تاریکی به اندازه کناره های چشم حساس نیست.
سوال: افرادی که دور اندیش هستند _ .
1. می تواند بسیاری از کارهای نزدیک را بدون عینک انجام دهد
2. فقط می توانند چیزهایی را ببینند که بسیار نزدیک به چشمانشان است
3. اگر کتابی را کنار دست نگه دارند در خواندن آن مشکل دارند
4. می تواند چشم های خود را با عینک اصلاح کند