متن: اخیراً یکی از دوستانم در مورد تجربه خود در هلند به من نوشت: یک مرد بسیار مسن از من خواست که به آپارتمانش بیایم و او یک دوچرخه به پروژه اهدا می کند. رفتم تا آن را بیاورم، و آن نصف دوچرخه بود که به یک تیر قفل شده بود و مشخصاً سال‌ها آنجا بود. دمای هوا خیلی زیر صفر بود. مشخص شد که او در واقع فوق العاده تنها بود و بین بی اعتمادی معمول هلندی ها به غریبه ها و ناامیدی از تماس انسانی سرگردان بود. او در نهایت از من التماس کرد که به آپارتمانش (جایی که معلوم بود تنها زندگی می کرد) بیایم. شاید بدانید که هلندی ها بلند قدترین مردم جهان هستند که نشان دهنده استاندارد بسیار بالای زندگی است. اما - اگر این پیرمرد غیرعادی نیست - کاهش تنهایی افراد مسن بخشی از تماس اجتماعی هلندی نیست، هر چند که ممکن است تحسین برانگیز باشد. من اخیراً برنامه Frontline Sick Around the World را تماشا کردم. این نشان می دهد که پیرمرد غیرعادی نیست. در انگلستان، جایی که ویزیت پزشک رایگان است، یک پزشک گفت که چندین بیمار دارد که هر هفته می آیند، صرفاً به این دلیل که آنها تنها هستند. در ژاپن، فشار خون برخی از بیماران اغلب به همین دلیل اندازه گیری می شود. در تایوان، اگر در یک ماه 20 بار به پزشک مراجعه کنید، یک نفر از دولت می آید تا با شما صحبت کند. نه در مورد تنهایی -- در مورد استفاده بیش از حد از مراقبت های پزشکی. برنامه Frontline هیچ یک از این حقایق را که برای نشان دادن آسان بودن دسترسی گنجانده شده بود، نشان نداد. واقعاً این ایده که همه به تماس انسانی نیاز دارند، مرموز یا بحث برانگیز نیست. توضیح من این است که یک ضربه مضاعف وجود دارد: افراد مسن تنها نه تنها قدرت کمی دارند، بلکه واضح است که مشکل آنها (تنهایی) ناشی از "عدم تعادل شیمیایی" نیست. بنابراین هیچ دارویی برای درمان آن نمی توان فروخت. و هیچ دسته تشخیصی وجود ندارد. وقتی این افراد سالخورده تنها با مراجعه به پزشک از قدرت کمی که دارند استفاده می کنند، دکتر -- به گمان من -- هیچ کاری برای رهایی از تنهایی انجام نمی دهد. حتی اگر در یک ماه 20 بار بازدید کنید.
سوال: داستان پیرمرد هلندی در ابتدای قسمت به عنوان _ .
1. نمونه ای از افراد تنها
2. یادآوری مهم دوستش
3. مقدمه ای بر مشکلات اجتماعی هلند
4. نمونه ای از سوء ظن هلندی ها به غریبه ها