متن: آیا برونگراها واقعاً رهبران بهتری هستند؟ آیا یک درونگرا می تواند رهبر خوبی باشد؟ تحقیقات نشان داده است که بین برونگرایی و رهبری یک رابطه مثبت ثابت وجود دارد. در گروه‌های غریبه، مانند هیئت منصفه، برون‌گرایی پیش‌بینی می‌کند که چه کسی به عنوان رئیس هیئت منصفه انتخاب می‌شود. در واقع به احتمال زیاد این شخصی است که بیشتر صحبت می کند و آن شخص احتمالاً یک برونگرا است. بنابراین، برونگراها بیشتر برای پست‌های رهبری انتخاب می‌شوند (آنچه ما رهبر را «ظهور» می‌نامیم). همچنین یک رابطه مثبت (اگرچه ضعیف تر) بین برون گرایی و اثربخشی رهبر، به ویژه اثربخشی ارزیابی شده رهبران وجود دارد. بنابراین به نظر می رسد که برونگراها دارای یک مزیت هستند، اما آیا این بدان معناست که درونگراها نمی توانند رهبران خوبی باشند؟ البته که نه ! بسیاری از رهبران موفق درونگرا هستند، برای مثال آبراهام لینکلن، گاندی، و در تجارت، بیل گیتس و وارن بافت. یکی از بهترین رؤسای شرکتی که من می‌شناختم، به راحتی درون‌گراترین فرد در میان تیم اجرایی خود بود، اما بسیار موفق بود و همکارانش «ذخیره آرام و اعتماد به نفس» او را تحسین می‌کردند. بنابراین عامل حیاتی که هم افراد برونگرا و هم درونگرا برای ظهور به عنوان یک رهبر و موثر بودن به آن نیاز دارند چیست؟ تحقیقات ما نشان داده است که عنصر کلیدی مهارت های بین فردی یا اجتماعی خوب است. در یک مطالعه، ما به رابطه برونگرایی با ظهور و اثربخشی رهبری نگاه کردیم و متوجه شدیم که وقتی مهارت‌های اجتماعی را در معادله قرار می‌دهیم، مزیت برون‌گرایان از بین رفته است. به عبارت دیگر، تنها برونگراهایی که دارای مهارت های اجتماعی بودند، رهبران موثری بودند. مهارت‌های بین فردی خوب مهم هستند، چه رهبر برون‌گرا یا درون‌گرا باشد. علاوه بر این، ما می دانیم که ما احتمالاً رهبرانی را انتخاب می کنیم که شبیه نمونه های اولیه رهبران آنها هستند - آنها خوب صحبت می کنند، به خوبی با دیگران تعامل می کنند و فقط "رهبرگونه" به نظر می رسند. برونگراها به طور طبیعی بیشتر شبیه یک رهبر نمونه اولیه، به ویژه رهبران سیاسی هستند تا درونگراها. به مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری ایالات متحده فکر کنید که در آن نامزدهای ریاست جمهوری از این نظر ارزیابی می شدند که هر کدام چقدر می توانند فرمانده کل قوا باشند. پس کلید موفقیت رهبری، توسعه مهارت های افراد مورد نیاز برای شبیه شدن به یک رهبر است، اما همچنین ایجاد روابط خوب رهبر و پیرو که برای موفقیت ضروری است. اگر این مهارت ها را دارید، درون گرایی و برون گرایی چندان اهمیتی ندارد.
سوال: چرا نویسنده به تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری آمریکا اشاره می کند؟
1. برای نشان دادن اهمیت توسعه مهارت های افراد.
2. برای نشان دادن مزایای افراد درونگرا.
3. به خوانندگان بگویید که چگونه می توانند یک رهبر نمونه اولیه شوند.
4. برای نشان دادن منحصر به فرد بودن رهبران سیاسی.