متن: پدربزرگم معلم بود، مدیر مدرسه پسرانه سیزده تا هجده ساله بود، می‌دانم که او مردی مهربان و مهربان بود، چون وقتی من جوان بودم (و پیر بودم) هدیه داد و من را روی زانوهایش نشاند و برایم داستان تعریف کرد. اما فکر می کنم پسرهای مدرسه او از او می ترسیدند. در مدرسه، وقتی وارد کلاسی پر از پسرهای پر سر و صدا می شد، صورت آن پسرها قرمز می شد و به کفش های خود نگاه می کردند. پدربزرگ کار پسر را برداشت و آن را در اتاق پرتاب کرد و فریاد زد: "دوباره این کار را انجام بده و فردا صبح زود آن را برگردان!" اگر پسر دیر می‌آمد، یا اگر یادش می‌رفت کار را بیاورد، باید دوباره آن را انجام می‌داد. پدربزرگم هرگز فراموش نمی‌کرد. او در مدرسه مرد بسیار متفاوتی بود، با مردی که روز به روز در خانه اش می دیدم.
سوال: می دانستم پدربزرگم مهربان و مهربان است، زیرا _ .
1. او مدیر مدرسه پسرانه بود
2. او به من هدایایی داد و داستان هایی برایم تعریف کرد
3. او برای من داستان هایی از مهربانی اش تعریف کرد
4. او هرگز مرا سرزنش نکرد