متن: یک روز در سال 1965، زمانی که در مدرسه View Ridge در سیاتل کار می کردم، یک معلم کلاس چهارم به من نزدیک شد. او شاگردی داشت که کارش را قبل از بقیه تمام کرد و به یک چالش نیاز داشت. "آیا او می تواند در کتابخانه کمک کند؟" او پرسید. گفتم: او را همراه بفرست. به زودی پسری با موهای شنی با شلوار جین و تی شیفت ظاهر شد. "برای من کاری داری؟" او درخواست کرد. من در مورد سیستم اعشاری دیویی برای قفسه بندی کتاب ها به او گفتم. او بلافاصله این ایده را برداشت. سپس مجموعه‌ای از کارت‌ها را به او نشان دادم برای کتاب‌هایی که مدت‌ها به پایان رسیده بود، که فکر می‌کردم واقعاً بازگردانده شده‌اند، اما کارت‌های اشتباهی در آن‌ها وجود داشت. گفت: کارآگاهی است؟ جواب دادم بله و او مشغول به کار شد. او سه کتاب با کارت های اشتباه پیدا کرده بود تا زمانی که معلمش در را باز کرد و اعلام کرد: وقت استراحت است! او برای پایان یافتن کار استدلال کرد. او به دنبال هوای تازه بود. او برد. صبح روز بعد، او زود رسید. او گفت: من می خواهم این کتاب ها را تمام کنم. در پایان روز، زمانی که او به طور منظم می خواست کتابدار شود، بله گفتن آسان بود. او خستگی ناپذیر کار می کرد. بعد از چند هفته یادداشتی روی میزم پیدا کردم که مرا برای شام در خانه پسر دعوت می کرد. در پایان یک شب دلپذیر، مادرش اعلام کرد که خانواده به منطقه مدرسه همسایه نقل مکان خواهند کرد. او گفت که اولین نگرانی پسرش ترک کتابخانه View Ridge بود. "چه کسی کتاب های گم شده را پیدا خواهد کرد؟" او درخواست کرد. وقتش که رسید با اکراه خداحافظی کردم. دلم برایش تنگ شده بود، اما نه برای مدت طولانی. چند روز بعد برگشت و با خوشحالی گفت: "کتابدار آنجا اجازه نمی دهد پسرها در کتابخانه کار کنند. مادرم مرا به ویو ریج برگرداند. پدرم مرا در راه سر کار رها می کند. و اگر او نمی تواند، من راه می روم!" من باید تصور می کردم که چنین عزم متمرکزی آن مرد جوان را به هر کجا که می خواهد ببرد. با این حال، چیزی که نمی توانستم حدس بزنم این بود که او تبدیل به یک جادوگر عصر اطلاعات می شد: بیل گیتس، سرمایه دار مایکروسافت و ثروتمندترین مرد آمریکا.
سوال: چیزی که بیشتر نویسنده را تحت تاثیر قرار داد این بود که پسر _ .
1. تشنه یادگیری بود
2. اراده قوی داشت
3. در یادگیری بسیار سریع بود
4. قلبی مهربان داشت