متن: آن تابستان لشکری از جیرجیرک ها جنگی را با پدرم شروع کردند. پدر بیشتر از مامان از حشرات مراقبت نمی کرد، اما می توانست تحمل کند که چند نفر در زیرزمین زندگی کنند. مامان یک دختر شهرستانی بود و می گفت جیرجیرک خیلی پر سر و صدا است. سپس برای حمایت از نظر او به رختخواب نمی رفت. قهوه نوشید و سیگارهای پدرم را دود کرد و بین مبل و تلویزیون قدم زد. صبح روز بعد او تهدید کرد که وسایلش را جمع و جور می‌کند و می‌رود، بنابراین پدر به سمت فروشگاه رفت و با عجله برگشت. از کوزه سم پاشید. وقتی کارش تمام شد به ما گفت که این پایان کار است. چند هفته ای برگشتیم تا جیرجیرک های مرده را در لباسشویی پیدا کنیم. او پیشنهاد کرد که بهتر است همه ما تا جایی که می توانیم از مامان پنهان کنیم. چند ده به گربه ای که دوستش نداشتم چون بی دلیل خراشید دادم. با این حال، به زودی جیرجیرک های زنده در آشپزخانه و حمام ظاهر شدند. مامان ناراحت بود چون فکر می‌کرد جیرجیرک‌های مرده‌ای هستند که برمی‌گردند، اما بابا گفت اینها مطمئناً جیرجیرک‌های جدیدی هستند. کوزه پوزیشنش را آورد و همه جا را اسپری کرد تا جایی که تمام خانه بوی پوزیشن گرفت و بعد دوباره زیرزمین را اسپری کرد. چند هفته بعد، وقتی جیرجیرک‌های زنده و مرده مدام سر می‌زدند، پدر زیرزمین را از آشغال‌ها خالی کرد. سپس تعداد زیادی روزنامه و مجلات قدیمی را که به گفته او جیرجیرک ها به لانه تبدیل شده بودند، سوزاند. در حالی که شام آن شب را می خوردیم، باد مقداری شعله آتش را روی توده چوب بلند کرد. تنها بنزین در مخزن سوخت ماشین چمن زنی بود، اما برای ایجاد انفجار به اندازه کافی بزرگ بود تا به خانه برسد. وقتی سقف گرفت، هیچ کس نمی توانست انجام دهد. بعد از رفتن ماشین های آتش نشانی، مامان بقیه را به عمه گیل برد. به بابا و عمو برت کمک کردم وسایل را از خانه بیرون ببرند و کنار جاده جمع کنند. تا شب کار کردیم و زیاد صحبت نکردیم، در حالی که صدای جیرجیرک ها سکوت ما را شکست.
سوال: از مادر نویسنده چه می دانیم؟
1. او اصلاً حشرات را دوست نداشت.
2. او حشرات را بیشتر از پدرش دوست داشت.
3. او از حشرات بسیار مراقبت می کرد.
4. او فقط می توانست چند حشره را تحمل کند.