متن: برندا لینسون هرگز بدون یک کیف عینک خالی جایی نمی‌رود. برای او به اندازه کیف پولش حیاتی است. با این حال، او عینک نمی‌زند. دلیل اینکه او نمی تواند بدون آن کار کند این است که نمی تواند بخواند و نمی تواند بنویسد. اگر زمانی در موقعیتی قرار می گیرد که از او انتظار می رود هر یک از این کارها را انجام دهد، در کیفش به دنبال کیف عینک می گردد، متوجه می شود که خالی است و از شخص مربوطه می خواهد که برای او مطالعه کند. تا چند ماه پیش به ندرت کسی از مشکل او خبر داشت. شوهرش نمی دانست و بچه هایش هم نمی دانستند. بچه ها هنوز این کار را نمی کنند. او تاکتیک‌های زیادی برای پنهان کردن سخت‌اش داشت - برای مثال، هرگز در محل کار نزدیک تلفن درنگ نمی‌کرد، در صورتی که مجبور بود به آن پاسخ دهد و ممکن بود چیزی بنویسد. هرگز به ذهن بچه ها خطور نکرده بود که مادرشان نمی تواند بخواند. او برای آنها داستان نمی خواند، اما پدرشان هم نمی خواند، بنابراین آنها هیچ چیز شگفت انگیزی در این واقعیت پیدا نمی کنند. به همین ترتیب آنها فقط می پذیرند که پدر کسی است که یادداشت های بیماری را می نویسد و گزارش های مدرسه را می خواند. حالا که پسر بزرگتر تام کاملاً خواننده ماهری است، برندا می‌تواند به طرز ماهرانه‌ای او را وادار کند که هر یادداشتی را که از مدرسه به خانه آورده است بخواند، فقط با این سؤال که "پس این موضوع برای چیست؟" شوهر برندا در ده سال ازدواج هرگز حقیقت را حدس نزد. یک چیز، او اصرار دارد که تمام مکاتبات و قبوض داخلی را خودش انجام دهد. او که فروشنده یک شرکت بزرگ است، سفرهای زیادی می کند و به همین دلیل آنقدر در اطراف نیست تا حقیقت را دریابد. در حالی که او دور است، برندا با توضیح اینکه او نمی تواند کاری انجام دهد تا زمانی که آن را با شوهرش در میان بگذارد، با هر موقعیتی مقابله می کند. برندا تا همین اواخر در کار خود بسیار موفق بود. در پنج سال گذشته او به عنوان پیشخدمت در یک رستوران گران قیمت کار کرده بود و در نهایت به سمت پیشخدمت ارشد ارتقا یافت. او این موضوع را در آنجا نیز مخفی نگه داشت و مشکلات عملی را به نحوی پشت سر گذاشت.
سوال: از میان عناوین پیشنهادی زیر، کدام یک مناسب تر است؟
1. برندا و خانواده اش
2. زنی که عینک نمی‌زند
3. زنی با کیف عینک خالی
4. زندگی فلاکت بار یک پیشخدمت