متن: در حالی که در فرودگاه پورتلند، اورگان منتظر گرفتن یکی از دوستانم بودم، تجربه‌ای داشتم که فقط دو فوت دورتر از من رخ داد. در تلاش برای یافتن دوستم در بین مسافرانی که از مسیر جت می‌آمدند، متوجه مردی شدم که دو کیسه سبک به سمت من می‌رفت. درست کنار من ایستاد تا به خانواده اش سلام کند. اول یکی یکی سه بچه اش را بوسید و گفت: خوشحالم که می بینمت، دلم برایت خیلی تنگ شده بود! سپس همسرش را در آغوش گرفت و گفت: بهترین ها را برای آخر ذخیره کرده ام! طولانی ترین و پرشورترین بوسه ای را که تا به حال دیده ام به او دادم. آنها در حالی که هر دو دست را گرفته بودند به چشمان یکدیگر خیره شدند و به یکدیگر لبخند زدند. برای یک لحظه آنها مرا به یاد تازه ازدواج کرده اند، اما من از سن بچه های آنها می دانستم که آنها احتمالاً نمی توانند باشند. پر از تحسین پرسیدم وای چند وقته که شما دوتا ازدواج کردید؟ "در مجموع چهارده سال با هم بودن، با دوازده سال ازدواج کرد." او بدون اینکه نگاهش را از چهره همسر دوست داشتنی اش جدا کند، پاسخ داد. "خب پس چند وقته که نبودی؟" من پرسیدم. "دو روز تمام!" "دو روز؟" من شگفت زده شدم. با شدت احوالپرسی، حدس می‌زدم که او حداقل برای چند هفته، اگر نه ماه‌ها، رفته است. میدونستم _ پس چشمام رو برگردوندم و آهسته گفتم:امیدوارم بعد از اینهمه مدت ازدواجم همچنان اونقدر پرشور باشه! مرد ناگهان لبخند را متوقف کرد و مستقیم در چشمان من نگاه کرد. با قاطعیت چیزی به من گفت که باعث شد آدم دیگری باشم. "امید نباش دوست...تصمیم بگیر!" بعد دوباره لبخند زد، دستم را فشرد و گفت: خدا رحمت کند! با آن او و خانواده اش برگشتند و با هم رفتند. من هنوز مشغول تماشای آن مرد و خانواده خاصش بودم که دور از چشم ها راه می رفتند که دوستم به سمت من آمد و پرسید: "به چه نگاه می کنی؟" بدون معطلی و با حس یقین کنجکاوی پاسخ دادم: "آینده من!"
سوال: کدام یک از عبارات زیر با توجه به متن صحیح است؟
1. مرد در حالی که چشمانش به صورت همسرش خیره شده بود به نویسنده پاسخ داد.
2. این مرد پس از چند هفته دوری، دلتنگ خانواده اش شد.
3. چهارده سال از ازدواج این زوج می گذشت.
4. سه فرزند آنها نویسنده را به یاد ازدواج های تازه عروسی انداختند.