متن: تولتک ها --- که اکنون آنها را می نامیدند --- شروع به شناخت فراوانی و لذت بردن از هدایای سخاوتمندانه زمین کردند، همانطور که کوتزالکواتل پیش بینی کرده بود. او قدرت های بزرگی دارد. او ما را ثروتمند کرده است. از زمانی که او آمده است ما گرسنگی را نمی شناسیم. جایی که او چشم ها و دست هایش را می گذارد، همه چیز فراوانی و زیبایی است. آنها خوشحال بودند، افتخار می کردند. در آن زمان همه آنها هنوز در مشاغلی که Quetzalcoatl به آنها محول کرده بود کار می کردند. تولا رشد کرد. مردم از راه دور آمده بودند تا رشد آن را تحسین کنند. بسیاری از مردم اجازه می گرفتند تا ساکن شوند و از فراوانی آن بهره مند شوند که بر اساس نیاز مردم توزیع شد. Topiltzin مسئول توزیع ثروت بود، به دستور Quetzalcoatl، به طوری که هیچ کس نمی خواهد. همه آنها راضی بودند زیرا همه آنها بیشتر از همیشه داشتند. خیلی ها کار می کردند. تمام روز مشغول بودند. کوتزالکواتل شش سال را در میان تولتک ها گذرانده بود. خانه دل مردم تقریباً تمام شده بود و انبارهای غله که تصمیم گرفت پر شده بود. "در تمام زمین رفاه و فراوانی وجود دارد. بیایید آن را فراتر از کوه ها گسترش دهیم. ما به سرزمین چیچیمک ها خواهیم رفت. وقت آن است که مأموریت خود را به آنها برسانم. آنها را بهتر خواهم کرد، آنها را زنده خواهم کرد. با هم آنها را در شهرها جمع خواهم کرد و به آنها یاد خواهم داد که زمین را زراعت کنند و خانه هایشان را بسازند.» توپیلتزین استدلال کرد: "اجازه دهید آنها را در سرزمینشان همانطور که اکنون هستند رها کنیم." آنها وحشی هستند؛ زندگی آنها خشن و بی نظم است. آنها آزادانه مانند باد در کوه ها و دشت ها حرکت می کنند و چیزی برای نگه داشتن آنها وجود ندارد. ما باید در سرزمین خودمان کارهای زیادی انجام دهیم. کوئتزالکواتل گفت: "خدایان تولا را نزد آنها خواهم برد. خوب فکر کنید که ما چه کار خواهیم کرد. شما آنها را نمی شناسید. آنها کلمات را نمی فهمند. توپیلتزین اصرار کرد: آنها مانند حیوانات وحشی مانند جگوار هستند. کوتزالکواتل گفت: "من خواهم رفت." با برخی از فالوورهایم.» «با این همه کم نرو! من شما را با جنگجویان ماهری همراهی خواهم کرد که عادت به کشتن چیچیمک‌ها و اجتناب از تله‌های آنها دارند.» توپیلتزین اصرار کرد: «من با خشونت به آنجا نمی‌روم. وقتی به اینجا آمدم نزد آنها خواهم رفت تا هدایای زندگی و آموزه گناه و رستگاری را از آنها بگیرم.» تاتل گفت: «شما مدت زیادی از گناه و رستگاری صحبت نکرده‌اید.» او با دقت به این سخنان گوش می‌کرد. دیالوگ، و سپس نزدیک به هفده سالگی بود." شما مدت زیادی است که به درختی که در میدان کاشته اید نزدیک نشده اید. درخت نه شاخه ای دارد، نه رشد کرده است، نه غمگین و تنها به نظر می رسد." در این مدت، تاتل، بارها به آن فکر کرده‌ام. در روحیه‌ام آشفتگی وجود داشت. اکنون درخت به من دستور می‌دهد که خیر را در سرزمین‌های دیگر گسترش دهم تا برادران دیگر را خوشحال کنم. به زودی شاخه هایی خواهد داشت."
سوال: بر حسب گذر، رونق تولا _ .
1. به دلیل رفتار خداپسندانه تولتک ها بود
2. قبل از ظهور کوتزالکواتل رخ داد
3. یک تحول نسبتاً اخیر بود
4. هنوز تاسیس نشده بود