متن: اسمورف ها -- کوتوله های کارتونی آبی و بامزه با الهام از افسانه های نوردیک اولین حضور تلویزیونی خود را در ایالات متحده در سال 1981 انجام دادند و از آن زمان تاکنون با بسیاری از مردم در سراسر جهان دوستان دوران کودکی بوده اند. خط داستانی کاملا ساده است. اسمورف ها با خوشحالی در خانه های قارچی خود در وسط یک جنگل زندگی می کنند. سپس یک روز جادوگر شرور گارگامل دهکده آنها را کشف می کند و آنها را با جادو به شهر نیویورک کنونی می فرستد. اسمورف ها باید راه خانه خود را پیدا کنند و در طول راه گارگامل را فتح کنند. بنابراین، فقط چرا، بیش از نیم قرن بعد، داستان ساده هنوز اینقدر مورد علاقه پیر و جوان است؟ ماریو کاچیولوتو، گزارشگر بی بی سی، معتقد است که این به این دلیل است که زندگی اسمورف ها هیچ پیامد فرهنگی خاصی ندارد و استدلال می کند که آنها می توانند الگویی برای جامعه ارائه دهند. ورونیک کولیفورد، دختر خالق اسمورف‌ها، پیر کولیفورد، موافق است.» او می‌گوید: «آنها خلاقیت‌های منحصربه‌فردی هستند، او می‌گوید: «آنها سیاست یا مذهب انجام نمی‌دهند. آنها چند فرهنگی هستند و همه در سراسر جهان می‌توانند خود را در اسمورف‌ها بشناسند. هر کس می تواند ارزش های بسیار خوب خود یعنی دوستی، مهربانی و کمک به دیگران را بدون توجه به اینکه از کجا آمده، در زندگی خود به کار گیرد. در دنیای اسمورف، هر کسی مهارت خاص خود را دارد و مایل است از آن به نفع دیگران استفاده کند بدون اینکه انتظار هیچ پاداشی داشته باشد. دهکده آنها به صورت جمعی اداره می شود و هیچ گونه ارزی ندارد. این حتی منجر به بحث هایی در مورد اینکه آیا این هنرمند اسمورف ها را به عنوان استعاره ای از سوسیالیسم در نظر گرفته است. آلن مچم از کلکسیونرهای بریتانیایی اسمورف می‌گوید: «این سریال فقط درباره کوتوله‌هایی با ظاهر شیرین نبود. او فکر می‌کرد که کالیفورد می‌خواست چیزهایی مانند برابری و تساهل را نشان دهد.
سوال: به گفته ورونیک کولیفورد، چرا داستان اسمورف ها پس از نیم قرن همچنان محبوب است؟
1. شخصیت های آن منحصر به فرد هستند.
2. داستان ساده ای دارد.
3. معنای مذهبی عمیقی دارد.
4. فرهنگ نوردیک را منعکس می کند.