متن: جلسه هیئت مدیره به پایان رسید. باب شروع به بلند شدن کرد و به میز زد و قهوه اش را روی یادداشت هایش ریخت. چقدر شرم آور! همه به خوبی خندیدند و به زودی همه ما داستان های شرم آور ترین لحظات خود را تعریف می کردیم. به فرانک رسید که آرام نشسته بود و به دیگران گوش می داد. یکی گفت: "بیا، فرانک. شرم آورترین لحظه خودت را به ما بگو." فرانک خندید و از دوران کودکی خود برایمان تعریف کرد. "من در سن پدرو بزرگ شدم. پدرم یک ماهیگیر بود و عاشق دریا بود. او قایق خود را داشت، اما امرار معاش از طریق دریا سخت بود. او سخت کار می کرد و تا زمانی که به اندازه کافی صید می کرد بیرون می ماند تا غذا بدهد. نه فقط برای خانواده ما، بلکه برای مامان و باباش و بچه های دیگری که هنوز در خانه بودند." او به ما نگاه کرد و گفت: "کاش می توانستی با پدرم ملاقات کنی. او مرد بزرگی بود و از کشیدن تورها و جنگیدن با دریاها برای صیدش قوی بود. وقتی به او نزدیک شدی بوی عطر می داد. اقیانوس. او بوم قدیمی‌اش، کت بد آب و هوا و لباس‌های دوزدارش را می‌پوشید. کلاه بارانی‌اش را روی پیشانی‌اش می‌کشید. صدای فرانک کمی افت کرد. "هنگامی که هوا بد بود، مرا به مدرسه می‌برد. او این کامیون قدیمی را داشت که در تجارت ماهیگیری از آن استفاده می‌کرد. آن کامیون قدیمی‌تر از او بود. خس خس می‌کرد و در جاده به صدا در می‌آمد. می‌توانستید صدای آن را بشنوید که چند بلوک می‌آید. همانطور که او به سمت مدرسه رانندگی می کرد، من به امید ناپدید شدن روی صندلی می نشستم. به نظر می رسید همه دور و برم می ایستند و تماشا می کردند. سپس خم می شد و گونه ام را می بوسید و به من می گفت پسر خوبی هستم. این برای من خیلی خجالت آور بود. اینجا من دوازده ساله بودم و پدرم خم می‌شد و مرا می‌بوسید!» مکثی کرد و بعد ادامه داد: "روزی را به یاد می آورم که تصمیم گرفتم برای یک بوسه خداحافظی خیلی پیر شده ام. وقتی به مدرسه رسیدیم و متوقف شدیم، لبخند بزرگ همیشگی اش را داشت. شروع به خم شدن به سمت من کرد، اما دستم را بالا آوردم و گفتم: نه بابا، اولین باری بود که با او اینطور صحبت می کردم و او این حالت متعجب را در چهره اش داشت، گفتم: بابا من خیلی پیر شده ام. یک بوسه خداحافظی من برای هر نوع بوسه‌ای پیرتر از آن هستم." پدرم برای طولانی‌ترین مدت به من نگاه کرد و چشمانش اشک در آمد. سپس برگشت و از شیشه جلو به بیرون نگاه کرد. گفت: "راست می‌گویی. "تو پسر بزرگی هستی... یک مرد. من دیگر تو را نمی‌بوسم." فرانک چهره‌اش خنده‌دار شد و وقتی صحبت می‌کرد، اشک در چشمانش جمع شد. بازگشت. روزی بود که بیشتر ناوگان در آنجا ماندند، اما پدر نه. او خانواده بزرگی برای تغذیه داشت. آنها قایق او را با تورهای نیمه در داخل و نیمه بیرون در حال سرگردانی یافتند. او باید به باد شدیدی برخورد کرده باشد و سعی می کرد تورها و شناورها را نجات دهد." به فرانک نگاه کردم و دیدم که اشک روی گونه هایش جاری بود. فرانک دوباره صحبت کرد: "بچه ها، شما نمی دانید من چه می دهم. از اینکه پدرم فقط یک بوس دیگر روی گونه ام بدهد... تا چهره خشن و پیرش را حس کنم... بوی اقیانوس را روی او حس کنم... تا دستش را دور گردنم حس کنم. _ . اگر مرد بودم، هرگز به پدرم نمی‌گفتم که برای یک بوسه خداحافظی خیلی پیر شده‌ام.»
سوال: منظور فرانک با گفتن جمله "کاش اون موقع مرد بودم..." _ .
1. او از خداحافظی پدرش خسته شده بود
2. از کاری که با پدرش کرده بود عمیقا پشیمان بود
3. او در آن زمان برای امتناع از بوسه خداحافظی خیلی جوان بود
4. او امیدوار بود که پدرش او را ببخشد