متن: شکارچیان و خرس ها اغلب در افسانه ها قرار می گیرند و اغلب چیزهای زیادی را برای ما فراهم می کنند تا در مورد زندگی و طبیعت انسان فکر کنیم. دو شکارچی به نام های علی و هاگان به شکار خرس رفتند. چهار روز چیزی ندیدند. هر شب آنها در روستای مجاور می‌خوابیدند و متعهد می‌شدند که بخشی از پوست خرس را در مقابل هزینه‌های اقامت خود بسازند. روز پنجم خرس بزرگی ظاهر شد و علی با عصبانیت به دوستش گفت: من بدم نمی آید اعتراف کنم که می ترسم این خرس را بگیرم. هاگان خندید، "فقط این را به من بسپار، ترسو کوچولو." پس علی مثل صاعقه زدن به نزدیکترین درخت، و هاگان با تفنگ آماده ایستاده بود. موجود عظیم الجثه آمد و به آرامی و بی دست و پا پیش می رفت و هاگان با ترس بیشتر و بیشتر شروع به رشد کرد. بالاخره اسلحه‌اش را روی شانه‌اش بلند کرد، اما تا حالا چنان می‌لرزید که قبل از اینکه بتواند هدف را بگیرد، تفنگش منفجر شد و هدف را از دست داد. هاگان به یاد داشت که خرس ها هرگز به جسد مرده دست نمی زنند، خود را روی زمین انداخت و نفسش را حبس کرد. خرس بالا آمد، اطرافش را بو کشید و در پایان حرکت کرد. علی که همه چیز را از روی درخت تماشا می کرد، اکنون پایین آمد و با تبریک فرار هاگان، از او پرسید: "خرس همین الان در گوشت چه زمزمه کرد؟" هاگان اعلام کرد: "قبل از اینکه خرس را گرفته اید، پوست خرس را نفروشید."
سوال: علی و هاگان قبل از اینکه با خرس بزرگ روبرو شوند چه کردند؟
1. آنها تمام روز را می خوابیدند تا خرس ها بیایند.
2. آنها چهار روز شکار کردند اما نتوانستند با یک خرس ملاقات کنند.
3. آنها در مورد نحوه فروش خرس برای شکار صحبت کردند.
4. آنها رویای گرفتن یک خرس بزرگ را در پایان داشتند.