متن: زمانی که نوجوان بودم، من و پدرم در صف خرید بلیط سیرک ایستاده بودیم. یک خانواده بین ما و باجه بلیط تاثیر زیادی روی من گذاشت. هشت کودک بودند که همه احتمالاً زیر 12 سال داشتند. لباسهایشان تمیز بود. بچه ها رفتار خوبی داشتند، همه در صف ایستاده بودند، دو به دو پشت سر والدینشان، دست در دست هم گرفته بودند. خانم بلیط از پدر پرسید چند بلیط می خواهی؟ او با افتخار گفت: لطفا اجازه دهید من هشت بلیط کودک و دو بلیط بزرگسال بخرم تا خانواده ام را به سیرک ببرم. خانم بلیط قیمت را به او گفت. سر زن پایین افتاد و لب مرد شروع به لرزیدن کرد. پدر پرسید چقدر گفتی؟ خانم بلیط دوباره قیمت را به او گفت. مرد پول کافی نداشت. پدرم که دید چه خبر است، دستش را در جیبش کرد، یک اسکناس 20 دلاری بیرون آورد و روی زمین انداخت (ما هم پولدار نبودیم). پدرم دستش را پایین آورد، اسکناس را برداشت و روی شانه مرد زد و گفت: «ببخشید آقا، این از جیب شما افتاد. مرد می دانست چه خبر است. او برای پول گدایی نمی کرد، اما مطمئناً در شرایط سخت و شرم آور از کمک تشکر کرد. او مستقیماً به چشمان پدرم نگاه کرد، دست پدرم را در هر دو دستش گرفت و در حالی که اشکی روی گونه اش جاری بود، پاسخ داد: "ممنونم آقا، این واقعا برای من و خانواده ام معنی دارد." من و پدرم به ماشینمان برگشتیم و به سمت خانه حرکت کردیم. ما آن شب سیرک نرفتیم، اما بدون آن نرفتیم.
سوال: کدام یک از کلمات زیر را می توان برای توصیف پدر نویسنده به بهترین نحو به کار برد؟
1. صبور.
2. مراقب باشید.
3. صادقانه.
4. نوع.