متن: نمودار بیمار جدیدم را باز کردم و به سمت اتاقش رفتم. پسرم، اریک، به تازگی یک کارنامه ناامیدکننده به خانه آورده بود و من و دخترم، شانون، دوباره در مورد گرفتن گواهینامه رانندگی او با هم دعوا کرده بودیم. برای هشت ساعت بعد، می‌خواستم خودم را در کمک به افرادی که می‌دانستم بیشتر از من نگرانشان هستند، پرتاب کنم. ربکا، مادر سه دختر کوچک دوست‌داشتنی، تنها 32 سال داشت، پس از جراحی سرطان سینه برای شیمی‌درمانی بستری شد، وقتی به او آمپول زدم، ربکا چشمانش را محکم بست و تا تمام شد دعا کرد. بعد لبخندی زد و دستم را فشرد. "قبل از رفتن، آیا می توانی کتاب مقدس مرا از روی میز بیاوری؟" کتاب فرسوده را به او دادم. "آیا آیه مورد علاقه کتاب مقدس دارید؟" او پرسید. "عیسی گریست. یوحنا 11: 35." او گفت: "خیلی غم انگیز است." "چرا؟" "این به من احساس نزدیکی به عیسی می دهد، زیرا می دانم که او غم و اندوه انسانی را نیز تجربه کرده است." ربکا متفکرانه سری تکان داد و شروع کرد به ورق زدن کتاب مقدسش در حالی که من در را آرام پشت سرم بستم. در ماه های بعد، بستری شدن او در بیمارستان مکرر شد و او نگران فرزندانش بود. یک روز که وارد اتاقش شدم دیدم که با ضبط صوت صحبت می کند. او دفترچه ای را برداشت و به سمت من گرفت. او گفت: "من برای دخترانم نوار درست می کنم." من لیست روی صفحه او را خواندم: شروع مدرسه، تأیید، 16 سالگی، اولین قرار، فارغ التحصیلی. در حالی که نگران بودم چگونه به او کمک کنم تا با مرگ مقابله کند، او برای آینده فرزندانش برنامه ریزی می کرد. او معمولا تا ساعات اولیه صبح منتظر می ماند تا نوارها را ضبط کند تا بتواند از وقفه در امان بماند. او آنها را با داستان ها و توصیه های خانوادگی پر کرد و سعی کرد یک عمر عشق را در چند ساعت گرانبها جمع کند. در نهایت، تمام موارد در یادداشت های او بررسی شد و او نوارها را به شوهرش سپرد. من اغلب فکر می کردم که من به جای او چه بگویم. بچه‌هایم به شوخی می‌گفتند که من مثل یک مامور اف‌بی‌آی هستم، با سؤالات همیشگی من در مورد اینکه کجا بوده‌اند و با چه کسی بوده‌اند. فکر کردم کلمات تشویق و عشق من کجاست؟ ساعت سه بعدازظهر یک روز بود که از بیمارستان به من زنگ زدند. ربکا از من خواست فوراً با یک نوار خالی بیایم. به سختی نفس می کشید که وارد اتاقش شدم. نوار را داخل دستگاه ضبط کردم و میکروفون را روی لبانش گرفتم. "روتی، هانا، مولی، این مهمترین نوار است." دستم را گرفت و چشمانش را بست. "یک روز پدرت یک مامان جدید به خانه می آورد. لطفاً به او احساس خاص بودن بده. به او نشان بده چگونه از تو مراقبت کند. روتی، عزیزم، به او کمک کن تا لباس براونی خود را هر سه شنبه آماده کند. هانا، به او بگو که گوشت نمی خواهی سس روی اسپاگتی ات مولی عصبانی نشو اگه آب سیب نیست یه چیز دیگه بخور من همیشه تو را دوست خواهم داشت. ضبط را خاموش کردم و ربکا آهی عمیق کشید. در حالی که به خواب می رفت زمزمه کرد. زمانی می رسید که نوار برای بچه های ربکا پخش می شد، اما همان موقع، بعد از اینکه پتوی ربکا را صاف کردم، سوار ماشینم شدم و با عجله به خانه رفتم. به این فکر کردم که شانون من نیز از سس کناری خود خوشش می‌آید و ناگهان آن دمدمی مزاجی که بارها مرا آزار داده بود، او را بسیار ارزشمندتر کرد. آن شب بچه ها بیرون نرفتند. آنها مدتها بعد از خشک شدن سس اسپاگتی روی ظروف با من نشستند. و ما تا پاسی از شب، بدون بازجویی، بدون شکایت صحبت کردیم.
سوال: نویسنده از ربکا یاد گرفت که نگرانی واقعی والدین باید _ .
1. محافظت از کودکان در برابر خطراتی که ممکن است در آن گرفتار شوند.
2. گفتگوهای تشویقی و محبت آمیز با کودکان
3. ساخت نوار ضبط برای راهنمایی کودکان در زندگی آینده.
4. تحمل رفتارهای آزاردهنده کودکان