متن: بیرون کلبه کهنه اش، خانم خیاط پیر لباس های شسته شده را روی سیمی آویزان کرده بود، غافل از اینکه چند کودک در لابه لای برگ های درختی نزدیک پنهان شده بودند و هر حرکت او را تماشا می کردند. آنها مصمم بودند که بفهمند آیا او واقعاً یک جادوگر است یا خیر. آنها نگاه کردند که او یک چوب جارو برداشت تا خاک را از روی پله های سنگی اش پاک کند. اما در کمال ناامیدی آنها، او چوب جارو را سوار نکرد و پرواز نکرد. ناگهان، کار بانوی مسن با صدای قهقهه مرغش قطع شد - علامتی مبنی بر اینکه تخمی در لانه گرم بالای انبار کاه گذاشته شده است. چوب جارو کهنه را کنار گذاشتند و به سمت انبار کاه رفت و به دنبال آن سوتی گربه سیاهی که مدتی قبل از تله روباه نجات داده بود، آمد. با تنها سه پا، برای سوتی سخت بود که با پیرزن همگام شود. گربه مدرکی ارائه کرد - بچه ها مطمئن بودند که فقط یک جادوگر می تواند یک گربه سیاه با سه پا داشته باشد. آنجا خانم خیاط روی جعبه چوبی ایستاده بود و دراز می کشید تا تخم مرغ گرانبهایش را جمع کند. او با گرفتن تخم مرغ در یکی از دستانش شروع به بالا رفتن کرد که بدون هشدار جعبه شکست و پیرزن به زمین افتاد. امی زمزمه کرد: "ما باید به او کمک کنیم." "اگه حقه باشه چی؟" بن پاسخ داد. مگ استدلال کرد: "احمق نباش، بن. اگر او جادوگر بود، از قبل ما را به قورباغه تبدیل می کرد." "بیا امی، بیا بریم." دخترها از درخت پایین رفتند و تمام راه را به سمت انبار کاه دویدند. با دقت نزدیک شدند، زخمی را روی صورت پیرزن دیدند. سرش را به سنگ کوبیده بود و قوزک پایش قطعا شکسته بود. امی به برادرش داد زد: «برو بابا را بیاور». از تصادف به او بگویید. پسرها برای رفتن نیازی به بهانه دیگری نداشتند. آنها تا آنجا که می توانستند برای کمک دویدند، به این امید که خانم خیاط از خواب بیدار نشود و دختران را تبدیل به قورباغه کند.
سوال: . کدام یک از این گفته های قدیمی برای درس داستان برای ما مناسب تر است؟
1. وقتیکه افتاب تو اسمان است انها رو خشک کن.
2. هیچوقت یک کتاب را با جلدش قضاوت نکن.
3. افرادی که در گلخانه هستند نباید سنگ پرتاب کنند.
4. پرنده ای در دست به ارزش دو در بوته.