متن: در سال 1985، یک شیر ماهی در سواحل فلوریدا صید شد. اکنون آنها را نه تنها در اقیانوس اطلس بلکه در خلیج مکزیک و دریای کارائیب نیز می توان یافت. و به حرکت خود به سمت جنوب ادامه می دهند. شیرماهی بومی اقیانوس هند و غرب اقیانوس آرام است. پس چگونه آنها در اقیانوس اطلس قرار گرفتند؟ دانشمندان معتقدند برخی از صاحبان حیوانات خانگی شیرماهی ناخواسته خود را رها کرده و آنها را به دریا ریخته اند. آنها نمی دانستند که اعمالشان چه مشکلی ایجاد می کند. معلوم شد که اقیانوس اطلس خانه ای راحت برای شیرماهی است. خارهای سمی آنها از آنها در برابر کوسه ها و سایر ماهی ها محافظت می کند. شیرماهی ماده می تواند هر چند روز یکبار تخم ریزی کند و سالانه 2 میلیون تخم تولید کند. دیگر ماهی های بزرگ برای غذا با شیرماهی رقابت می کردند. صید بی رویه شرط بندی بسیاری از این ماهی های بزرگ را از بین برده است. در نتیجه، ماهی‌ها آنقدر خورده‌اند که در اقیانوس‌های آرام و هند، بیش از سه برابر بزرگ‌تر از پسرعموهای خود شده‌اند. استفانی گرین، دانشمند دانشگاه ایالتی اورگان می گوید: «آنها بیشتر ماهی می خورند. این همه غذا خوردن باعث تغییرات بزرگ شده است. دانشمندان دریافته‌اند که وقتی شیرماهی در جایی حضور دارد، بسیاری از ماهی‌های دیگر که به اندازه کافی کوچک هستند، ناپدید می‌شوند. برخی از ماهی هایی که آنها می خورند در زیستگاه هایشان به شدت از دست رفته اند. به عنوان مثال، طوطی‌ماهی‌ها گیاهان خاصی را از مرجان‌ها می‌خورند که به مرجان‌ها اجازه می‌دهد بهتر رشد کنند. اما اکنون به دلیل شیرماهی در حال ناپدید شدن هستند. دانشمندان می گویند شیرماهی اینجاست که بماند. اما راه هایی برای مقابله با مشکل وجود دارد. گرین می‌گوید کلید این است که تعداد شیرماهی‌ها را کنترل کنید. در فلوریدا، رانندگان اکنون می توانند از طریق یک برنامه آموزشی ویژه بروند و گواهینامه صید شیرماهی را در مناطقی که معمولا ماهیگیری مجاز نیست، دریافت کنند. و تعدادی از رستوران ها ماهی را به منو اضافه کرده اند. گرین می‌گوید: «این یک نبرد طولانی‌مدت خواهد بود، اما گونه‌های دریایی گم‌شده روزی برمی‌گردند».
سوال: طوطی ماهی برای نشان دادن شیرماهی ذکر شد.
1. تنهایی
2. سهل انگاری - بی دقتی
3. ضعف
4. مضر بودن