متن: نوشتن تا حد زیادی یک شغل خودآموخته است، متون در مورد چگونگی دستیابی به آن -هرچند تعدادشان زیاد است- به ندرت کاربرد زیادی دارند. شما تلاش می کنید، و شکست می خورید. سپس دوباره امتحان کنید. تا اینکه در نهایت، اگر برای آن موهبتی داشته باشید، شکست‌ها کمتر می‌شوند، یا در هر صورت ظاهراً کمتر می‌شوند. این توانایی در پوشاندن عیب های خود است که در نهایت به عنوان یک دستاورد یا موفقیت در نظر گرفته می شود. در طول مسیر، دلسردی‌های انتقاد ناخوشایند، طرد صریح، ناامنی دردسرساز و ناتوانی نامنظم در پرداخت بدهی‌ها وجود دارد. بنابراین، دیدن کتابی که حاوی توصیه‌های کاربردی بسیار ارزشمند برای هر کسی است که با ایده خطرناک خیره شدن به زندگی نویسندگی بازی می‌کند، غیرمعمول است. یکی از دوستان اخیراً چنین کتابی را به من قرض داد، با این حال - کتابی که آرزو می‌کردم سال‌ها پیش شانس خواندن آن را داشته باشم و آن را به هر جوانی که وقف ساختن حرفه‌ای از کلمات است توصیه می‌کنم. این کتاب زندگی نامه رمان نویس انگلیسی آنتونی ترولوپ است که اولین بار در سال 1883، یک سال پس از مرگ او منتشر شد. ترولوپ در سن 19 سالگی که به وسایلی برای تامین هزینه های زندگی خود نیاز داشت، به عنوان یک کارمند کوچک در خدمات پستی بریتانیا مشغول به کار شد. او هر روز صبح ساعت 5:30 پشت میزش بود تا سه ساعت بنویسد. و او 33 سال پس از آن که شهرت و رفاه به او رسیده بود، در خدمات پستی باقی ماند. حالا نصیحت او در آثارش چیست؟ 1. به خاطر ایمنی، خود را با مهارت‌های دیگری مسلح کنید، یا به برخی از رشته‌های کاری دیگر دست پیدا کنید. به این ترتیب، شکست در نوشتن، هر چند ممکن است ناامیدی ظاهر شود، به معنای نابودی نخواهد بود. 2. زیاد به الهام وابسته نباشید. نویسندگی حرفه ای است که ترولوپ آن را با صنعت کفاشی مقایسه می کند. کفاشی که به تازگی یک جفت کارش را ساخته است، بلافاصله روی جفت بعدی کار می کند. 3. داستانی برای گفتن داشته باشید، اما مهمتر از آن، افرادی با شخصیت هایی که به عنوان موجودات زنده در ذهن خواننده صحبت می کنند و حرکت می کنند. بدون شخصیت های به یاد ماندنی، داستان به تنهایی چیزی نیست. 4. ضرب الاجل های خود را رعایت کنید. زندگی برای نویسندگانی که نمی توانند کار خود را به موقع به پایان برسانند، بی پایان «دردناک و دردسرساز» است. 5. با تمجید و ستایش غوطه ور نشوید. و مهمتر از همه، از انتقاد آسیب نبینید. 6. خطرات نوشتن برای امرار معاش را درک کنید. "موقعیت شغلی، مطمئناً به اندازه کافی خوشایند است، اما زمانی که ناموفق باشد، از همه مشاغل دردناک تر است."
سوال: به گفته نویسنده، نگارش _ .
1. اساساً یک شغل خودآموز است و هیچ دستورالعملی در مورد نحوه برخورد با آن هیچ کاربرد عملی ندارد
2. یک فرآیند "آزمایش و خطا" است و به حساب نمی آید که آیا استعداد نوشتن دارید یا نه
3. زیرا زندگی خوشایندترین شغل است و سرشار از ستایش و لذت است
4. گاهی اوقات امیدهای خوبی برای جلب ستایش عمومی و فرار از فقر ایجاد می کند