متن: من و شوهرم هر دو در خانه کار می کنیم. ما چهار فرزند داریم، بنابراین زمان هایی که من در خانه تنها می مانم کم است. من کاری را انجام می‌دهم، چه به شغلم مربوط باشد و چه به کارهای خانه. یک روز پنجشنبه، همه چیز واقعاً به هم خورد. شوهرم داشت به باشگاه می رفت، فقط به این فکر می کرد که کاری جز تماشای دوقلوها ندارم. پسرهای بزرگترم بدون اینکه من را اذیت کنند با دوستانشان برنامه ریزی می کردند و آنها از من انتظار داشتند که این کار را انجام دهم. آن‌ها را به آنجا ببرند. دوقلوها، که جوان بودند، توجه من را می‌خواستند. حتی به نظر می‌رسید که مشتریان من آن روز خواستار بودند. آنها از محصولات راضی نبودند و می‌خواستند قیمت‌ها را بیشتر کاهش دهند. اما حقیقت این بود که من به ندرت برای خودم برنامه ای داشتم و همه آن را می دانستند. من همیشه نیازهای آنها را مقدم بر نیازهای خودم می‌دانم. آنها از آن استفاده کردند. روز بعد، وقتی بچه ها در مدرسه بودند، من به تنهایی به سمت سینما رفتم. قبلاً هرگز به تنهایی به سینما نرفته بودم. وقتی این همه کار در خانه منتظرم بود با دیدن یک فیلم احمق بودم؟ خودم را مجبور کردم که این افکار را پس بگیرم. و بعد با سرم بالا وارد سالن شدم و از تک تک دقیقه های فیلم لذت بردم. چند ساعتی، زن یا مادر هیچکس نبودم. من فقط خودم بودم. از آن نقطه به بعد، تصمیم گرفتم که حداقل برای چند ساعت، جمعه ها مال من باشد. بعضی از جمعه ها، با یک کتاب خوب به سمت ساحل می روم. بقیه جمعه ها، به خرید می روم. من واقعا مشتاقانه منتظر جمعه های بعد از یک ساعت هستم هفته طولانی مراقبت از خانواده ام با مجبور کردن خودم به کاهش سرعت و کنار گذاشتن نیازهای خانواده ام از ذهنم، احساس نزدیکی به خودم می کنم. من کاملاً مسئول مراقبت از خانواده ام نیستم. لازم نیست خودم همه این کارها را انجام دهم. فقط باید به یاد داشته باشم که برای با خودم بودن وقت بگذارم.
سوال: وقتی نویسنده قبلاً در خانه تنهاست چه می کند؟
1. او کاری را که دوست دارد انجام خواهد داد.
2. او برای دیدن یک فیلم خواهد رفت.
3. او آن زمان را با کار زیاد پر خواهد کرد.
4. او به خود اجازه می دهد تا استراحت خوبی داشته باشد.