متن: بسکتبال بازی کردن زنانه نیست. این چیزی است که مدیر دبیرستان جول چپمن در سال 1961 زمانی که او مخالف برنامه بسکتبال دختران بود به او گفت. چپمن، مهاجم تیم دبیرستان او در دموین، گفت: "ما بسیار دلسرد شدیم." تقریبا 50 سال بعد، چپمن به زمین بازی بازگشت. او 62 سال دارد و برای «بزرگ‌های صورتی داغ» بازی می‌کند و به حدود 10 زن دیگر در تیمی ملحق می‌شود که لباس‌هایشان شلوار مشکی و جوراب‌های صورتی تند است. آنها در لیگ بسکتبال مادربزرگ آیووا بازی می کنند. این یکی از ده ها لیگ بسکتبال برای زنان بالای 50 سال است که در سراسر کشور ایجاد شده است. برای برخی، این فرصتی برای ورزش و ملاقات با مردم است. مایکل راجرز، استاد مطالعات ورزشی در دانشگاه ایالتی ویچیتا، گفت: "شما تیم های زنان مسن بیشتری را می بینید که در مسابقات ایالتی و ملی شرکت می کنند." در آینده داشتن چنین لیگ هایی امری عادی خواهد بود. بررسی‌های سالانه انجمن ملی کالاهای ورزشی نشان می‌دهد که تعداد زنان 55 ساله و بالاتر که حداقل 50 بار در سال بسکتبال بازی می‌کنند، از 16000 نفر در سال 1995 به نزدیک به 131000 ده سال بعد افزایش یافته است. زنان در Hot Pink Grannies خوب هستند - اما وقتی زمان بازی فرا می رسد، رقابتی هستند. کولین پولیام، 69 ساله، می‌گوید: «فکر می‌کنم سرسخت هستم» و در بازی مقابل «استراترز» که به‌خاطر جوراب‌های زرد روشن‌شان شهرت دارند، بازوهای قوی‌اش را به رقبای خود نشان می‌دهد. لیگ های بسکتبال مادربزرگ و گروه های مشابه به سرعت در بسیاری از نقاط کشور از جمله کالیفرنیا، لوئیزیانا، نیومکزیکو، پنسیلوانیا و واشنگتن دی سی گسترش یافتند.
سوال: از متن می توان نتیجه گرفت _ .
1. در دهه 1960، بسکتبال به عنوان یک ورزش دخترانه در نظر گرفته نمی شد
2. رنگ جوراب برای بازیکنان مادربزرگ اهمیت زیادی دارد
3. بیشتر و بیشتر بازیکنان مادربزرگ از کسب امتیازهای بالاتر مطمئن هستند
4. مدیر دبیرستان جول چپمن قبلاً نگرش خود را تغییر داده است