متن: لیندا ایوانز بهترین دوست من بود - مثل خواهری که هرگز نداشتم، ما همه کارها را با هم انجام دادیم: آموزش پیانو، فیلم، شنا، اسب سواری. وقتی 13 ساله بودم، خانواده ام از آنجا نقل مکان کردند، من و لیندا از طریق نامه در تماس بودیم، و در زمان های خاص همدیگر را می دیدیم - مثل عروسی من و لیندا. خیلی زود مشغول بچه‌ها و نقل مکان به خانه‌های جدید شدیم، و کمتر می‌نوشتیم، یک روز کارتی که فرستادم برگشت، با مهر «آدرس نامعلوم»، هیچ ایده‌ای در مورد چگونگی پیدا کردن لیندا نداشتم. در طول این سالها، دلم برای لیندا خیلی تنگ شده بود، می خواستم شادی فرزندانم و سپس نوه هایم را به اشتراک بگذارم، و نیاز داشتم که غمم را از مرگ برادرم و سپس مادرم شریک کنم، جای خالی در قلبم بود که فقط یک دوستی مثل لیندا می تواند پر کند. یک روز داشتم روزنامه می خواندم که متوجه عکسی از زن جوانی شدم که خیلی شبیه لیندا بود و نام خانوادگی اش واگمن بود -- نام متاهل لیندا." به او نوشت او به محض دریافت نامه من تماس گرفت: "خانم، توبین!" او با هیجان گفت: "لیندا ایوانس واگمن مادر من است." دقایقی بعد صدایی را شنیدم که حتی بعد از 40 سال به یکباره شناختمش، خندیدیم و گریه کردیم و به جان همدیگر افتادیم، حالا جای خالی قلبم پر شده است، و یک چیز است که من و لیندا مطمئناً می دانیم. ; ما دیگر همدیگر را از دست نمی دهیم!
سوال: نویسنده با لیندا ایوانز به کلاس پیانو رفت.
1. در سن 13 سالگی
2. قبل از ازدواج
3. قبل از اینکه خانواده نویسنده کوچ کنند
4. پس از نقل مکان به خانه های جدید