متن: او را در یک مهمانی ملاقات کرد. او فوق العاده بود در حالی که او بسیار عادی بود. بعد از مهمانی او را به قهوه دعوت کرد. تعجب کرد اما با ادب پذیرفت. همانطور که آنها در یک کافی شاپ خوب نشسته بودند، او عصبی تر از آن بود که چیزی بگوید و او احساس ناراحتی می کرد. ناگهان از پیشخدمت پرسید: "میشه لطفا به من نمک بدهید؟ می خواهم آن را در قهوه ام بریزم." همه به او خیره شدند. سرخ شد اما نمک که آمد داخل قهوه اش گذاشت و نوشید. کنجکاو پرسید: «چرا نمک با قهوه؟» او توضیح داد: «وقتی پسر کوچکی بودم، نزدیک دریا زندگی می‌کردم. بازی روی دریا را دوست داشتم. طعم دریا را می‌توانستم درست مثل این قهوه‌ی نمکی احساس کنم. "این صحبت واقعاً خوبی بود، همچنین شروع خوبی برای داستان آنها بود. آنها به تاریخ خود ادامه دادند. او متوجه شد که در واقع او مردی است که تمام خواسته های او را برآورده می کند. سپس داستان درست مانند هر داستان عاشقانه زیبایی بود: آنها ازدواج کردند و زندگی شادی داشتند. پس از 40 سال از دنیا رفت و نامه ای برای او گذاشت که در آن نوشته بود: عزیزترین من، لطفا دروغ مادام العمر مرا ببخش. اولین باری که قرار گذاشتیم را به خاطر دارید؟ آنقدر عصبی بودم که به جای شکر نمک خواستم. درخواست تغییر برای من سخت بود، بنابراین فقط جلو رفتم. هرگز فکر نمی کردم که این می تواند شروع گفتگوی ما باشد. سعی کردم حقیقت را به شما بگویم، اما می ترسیدم همه چیز را خراب کند. من قهوه شور را دوست ندارم اما من در تمام عمرم قهوه شور را فقط به این دلیل که تو را دوست دارم مصرف کرده ام! اشک های او نامه را کاملا خیس کرد. روزی یکی از او پرسید: طعم قهوه شور چیست؟ او پاسخ داد: شیرین است.
سوال: بعد از مهمانی دعوت او را پذیرفت زیرا _ .
1. او زیبا بود
2. او تمام خواسته های او را برآورده کرد
3. او شوخ طبع بود
4. او خوش اخلاق بود