متن: از نظر من، ابتدایی ترین و قدرتمندترین راه برای برقراری ارتباط با شخص دیگری گوش دادن است. فقط گوش کن. شاید مهم ترین چیزی که همیشه به هم می دهیم توجه مان باشد. و به خصوص اگر از قلب داده شود. وقتی مردم در حال صحبت هستند، نیازی به انجام کاری جز دریافت آنها نیست. گوش کن چی میگن بهش اهمیت بده بیشتر اوقات اهمیت دادن به آن حتی مهمتر از درک آن است. بسیاری از ما آنقدر برای خود یا عشق خود ارزش قائل نیستیم که این را بدانیم. زمان زیادی طول کشیده است که به قدرت گفتن ساده «متاسفم» وقتی کسی درد دارد باور کنم. یکی از بیمارانم به من گفت که وقتی می‌خواست داستانش را تعریف کند، مردم اغلب حرفشان را قطع می‌کردند و به او می‌گفتند که روزی چیزی شبیه به آن برایشان اتفاق افتاده است. درد او تبدیل به داستانی در مورد خودشان شد. سرانجام او با اکثر مردم صحبت نکرد. ما از طریق گوش دادن به هم متصل می شویم. وقتی صحبت های کسی را قطع می کنیم تا بفهمیم که درک می کنیم، تمرکز توجه را به خودمان منتقل می کنیم. وقتی گوش می دهیم، آنها می دانند که ما اهمیت می دهیم. من حتی یاد گرفته ام که فقط با گوش دادن به کسی که گریه می کند پاسخ دهم. در قدیم دستمال‌ها را دراز می‌کردم، تا اینکه فهمیدم رد کردن دستمال ممکن است راه دیگری باشد برای خاموش کردنش، تا او را از تجربه غم و اندوه بیرون بیاورم. الان فقط گوش میدم وقتی آنها تمام آنچه را که برای گریه کردن نیاز دارند گریه کردند، من را آنجا با خود پیدا می کنند. یادگیری این چیز ساده به این راحتی نبوده است. مطمئناً با همه چیزهایی که از دوران جوانی به من آموخته بودم، مخالف بود. فکر می کردم مردم فقط به این دلیل گوش می دهند که از صحبت کردن خجالتی هستند یا جواب را نمی دانند. اما اکنون می دانم که یک سکوت محبت آمیز اغلب قدرت شفابخشی بسیار بیشتری از محبت آمیزترین کلمات دارد.
سوال: کدام یک از موارد زیر ممکن است نظر نویسنده در مورد ارتباطات باشد؟
1. فقط گوش کن.
2. سکوت کن
3. مراقب باش.
4. داستان خودت را بگو