متن: دوست من آلیس وقتی چهار ساله بود تصمیم گرفت پرستار شود. او همیشه در "پزشکان و پرستاران" با همبازی های خود بازی می کند. وقتی سال گذشته مدرسه را ترک کرد، هنوز می خواست یک پرستار واقعی باشد. اواخر سپتامبر او تحصیلات خود را در یک بیمارستان بزرگ در نیوکاسل آغاز کرد. او باید خیلی سخت کار می کرد. هر روز سر کلاس می رفت و شب ها تا دیروقت درس می خواند. سپس یک روز بسیار مهم فرا رسید: اولین روز او در یک بخش. در نهایت او واقعاً به افراد بیمار کمک می کرد، نه فقط در کلاس ها می نشست یا از کتاب ها یاد می گرفت. در ابتدا، دانشجویان پرستار کارهای عجیب و غریب زیادی در بخش انجام می دهند. آنها به سرو غذا یا شستن بیماران کمک می کنند. همچنین بند را مرتب نگه می دارند و تخت ها را مرتب می کنند. اما آنها نمی توانند تزریق کنند یا به پزشکان کمک کنند. یکی از اولین کارهای آلیس در بند افراد مسن بود. به او گفته شد که تمام دندان های مصنوعی بیماران را تمیز کند. تمام دندان ها را جمع کرد و به حمام برد. او به جای تمیز کردن تک تک دندان ها، همه آنها را در یک کاسه بزرگ قرار داد. با خودش گفت: "اینجوری سریعتر میشه." "پس من می توانم دندان های همه را در چند دقیقه پس بدهم." دندان همه را پس بده! آلیس با کاسه دندان بزرگش وسط بخش ایستاد. او نمی دانست کدام دندان متعلق به کدام پیرمرد است! می توانید تصور کنید که نیم ساعت بعد که هر بیمار برای یافتن دندان های خود می آید، چه سردرگمی خواهد بود!
سوال: در بیمارستان آلیس در یک بخش شروع به کار کرد.
1. از روز دوم
2. قبل از تحصیل در رشته پرستاری
3. به عنوان یک دانشجوی پرستار
4. شب دیروقت