متن: من همیشه بچه ها را دوست داشتم. با این حال، بچه‌های اینجا در شانتی باوان شبیه هیچ کدام از آنها نیستند که تا به حال دیده‌ام. آنها انگیزه و اراده قوی دارند و به خاطر فرصت فوق العاده ای که به آنها داده شده است سپاسگزار هستند. زمانی که در شانتی باوان بودم، به 3 دانش‌آموز کلاس‌نویسی، زبان و ادبیات، کلاس‌های 8، 9 و 10 سخنرانی عمومی، کلاس‌های 9 و 10 کلاس بسکتبال و پیانو آموزش دادم. دریافتم که آموزش دادن به بچه‌ها ارزشمندترین تجربه زندگی من بود. آنها واقعاً سریع یاد می گیرند و واقعاً به دانش علاقه دارند. کنار آمدن با چنین دانش آموزان مودب، خوش اخلاق و سخت کوشی آسان بود. آنها رویای بزرگی دارند و من فقط امیدوارم که بتوانم به آنها کمک کنم تا به اهدافشان برسند. تا آنجایی که زندگی روزمره ام ادامه داشت، اینجا کاملاً راحت بودم و آن را به عنوان خانه دوم در نظر گرفتم. اتاق من تمیز و راحت بود و کارکنان نمی توانستند بهتر از این باشند. علاوه بر این، از حمایت همه معلمان بسیار قدردانی می کنم. آنها آنقدر خوش‌آمد و مهربان بودند که واقعاً ترس و شوک فرهنگی مرا از بین برد. آنها اغلب به من توصیه می کردند و با من دوست می شدند و من به خاطر صمیمیت آنها مدیون آنها هستم. من صادقانه احساس می کنم که شانتی بهاوان زیباترین مکان روی زمین است. عشق و یادگیری دارد و من از رفتن بسیار ناراحتم. من مشتاقانه منتظر هستم که هر چه زودتر به این خانواده تازه پیدا شده برگردم. از شما خانم بینا و خانم لاو به خاطر محبت و حمایت شما بسیار سپاسگزارم. تجربه ای که با آنها کار کردم همیشه در ذهن من خواهد بود. این بزرگترین تجربه زندگی من بوده است.
سوال: کدام یک از کلمات زیر می تواند زندگی روزمره نویسنده در شانتی باوان را به بهترین نحو توصیف کند؟
1. تنها
2. ساده
3. ناامید
4. راحت