متن: در سال 1986، زمانی که کارلو پترینی برای اولین بار اصطلاح "آهسته غذا" را ابداع کرد، به صورت محلی در زادگاهش ایتالیا سازماندهی کرد تا فرهنگ غذا و شراب را حفظ کند و به فست فود اعتراض کند. امروزه غذای آهسته به 132 کشور با بیش از 85000 عضو گسترش یافته است و به مسائلی در سراسر جهان مانند حقوق کشاورزان و _- اقداماتی که مردم برای احترام به حقوق همه موجودات زنده و همه محیط‌ها انجام می‌دهند و برای کمک به جوامع سالم و قابل زندگی انجام می‌دهند، گسترش یافته است. غذای آهسته که توسط Slow Food International به عنوان "غذای خوب، تمیز و منصفانه" شناخته می شود، باید زندگی خورندگان را غنی کند، هیچ تاثیر منفی بر سلامت انسان یا محیط زیست نداشته باشد و به طور عادلانه کار تولید کنندگان مواد غذایی را جبران کند. یک وعده غذایی آمریکایی به طور متوسط حدود 1500 مایل تا مقصد نهایی خود را طی می کند، با تولید غذای سفر با هواپیما از خارج از کشور و سایر اقلام ارسال شده به سراسر کشور. با این حال، هزینه سفر مواد غذایی و فرآوری سنگین تنها مشکلات موجود در صنعت غذا نیست که محیط زیست با آن مواجه است. کشاورزی صنعتی نیز دارای شیوه های ناپایدار مانند مصرف ناکارآمد آب و کاهش تنوع زیستی است. ایده های ما در تغذیه خود استثنایی است، اما در نقاط مختلف فناوری های ما با روش های طبیعت برای انجام کارها در تضاد است. بسیاری از مشکلات بهداشتی و زیست محیطی ایجاد شده توسط سیستم غذایی ما ناشی از تلاش های ما برای ساده سازی بیش از حد پیچیدگی های طبیعت، هم در انتهای رشد و هم در انتهای زنجیره غذایی ما است. دیوید پریور، سازمان دهنده غذای اسلو فود، گفت: «آهسته شدن» غذا، با خرید محلی و پایدار، به مصرف کنندگان اجازه می دهد تا تأثیر «مایل ها غذا» را کاهش دهند و رابطه نزدیک تری با تولیدکنندگان مواد غذایی خود ایجاد کنند.» ما باید سیستم غذایی خود را تغییر دهیم. ملت EatIn. سیستم غذایی کنونی ما بیمار است و ما باید از کشاورزان و کشاورزی حمایت کنیم تا اطمینان حاصل شود که همه حق داشتن مواد غذایی مغذی را دارند.»
سوال: نگرش دیوید پریور نسبت به سیستم غذایی فعلی چیست؟
1. مشکوک.
2. ناراضی.
3. بي تفاوت.
4. حمایت کننده.