متن: زمانی که بن فرانکلین پسر بچه بود، همیشه می خواست در مورد چیزهایی بداند. او همیشه از پدر و برادرانش می‌پرسید "چی؟" و چطور؟' و چرا؟' آنها همیشه نمی توانستند آنچه را که می خواست بداند به او بگویند. وقتی نتوانستند به او بگویند، بن سعی کرد خودش متوجه شود. بارها بن چیزهایی را می‌دانست که قبلاً هیچ‌کس نمی‌دانست. پسرهای دیگر می گفتند: "این بن فرانکلین است! او همیشه چیز جدیدی پیدا می کند! بن در نزدیکی آب زندگی می کرد. دوست داشت برای دیدن قایق ها به آنجا برود. او دید که چگونه باد آنها را در آب می برد. یک روز بن با خود گفت: "چرا باد نمی تواند به من کمک کند تا روی آب شناور شوم؟" و من سعی خواهم کرد. بن بادبادک بزرگش را گرفت. رشته بادبادک را گرفت و با آن دوید. باد بادبادک را به هوا برد. سپس بن به داخل آب پرید. باد بادبادک را در هوا پرتاب کرد. بن شروع به شناور شدن روی آب کرد. به زودی او در طرف دیگر قرار گرفت و اصلاً کار نکرده بود. پسری فریاد زد: «به بن شناور در آب نگاه کن! بادبادک او را بدون هیچ کاری به آن طرف می برد! دیگری گفت: بله. او همیشه راه‌های جدیدی برای انجام کارها پیدا می‌کند.
سوال: او به چیزهای زیادی پی برد که _ .
1. بچه ها نمی دانستند
2. پدرش می دانست
3. مردم نمی دانستند
4. اکثر مردم می دانستند