متن: در یک شب خنک تابستانی در وایومینگ، دین بیگینز صبورانه در کامیون خود منتظر می ماند. ناگهان بیگینز، یک زیست شناس حیات وحش، یک جفت چشم را در دوردست می بیند. بگینز نمی تواند شانس خود را باور کند: او به تازگی چشمش به یک موش سر سیاه پای سیاه - یکی از نادرترین حیوانات جهان - افتاد. درست بیش از یک قرن پیش، صدها هزار موش سر سیاه پای سیاه در مراتع آمریکای شمالی به نام دشت زندگی می کردند. اما حیوانات با ناپدید شدن سگ دشتی مردند. موش سر سیاه پای سیاه هم برای غذا و هم برای سرپناه به سگ های دشتی وابسته است. پس از اینکه یک موش خرما یک سگ دشتی را خورد، به داخل لانه حیوان حرکت می کند. هنگامی که در اوایل دهه 1900 دامداران شروع به ایجاد مزرعه در دشت زار کردند، فکر کردند که سگ های چمنزار که علف می خورند، ممکن است برای غذا با گاوها و گوسفندان خود رقابت کنند. برای اطمینان از اینکه این اتفاق نیفتاد، آنها میلیاردها سگ دشتی را کشتند. با کاهش جمعیت سگ های دشتی، موش های پا سیاه ناپدید شدند. در سال 1979، محققان نتوانستند هیچ گونه موش خرمایی را بیابند و این گونه را منقرض شده اعلام کردند. سپس، دو سال بعد، یک گروه کوچک کشف شد. اگرچه دانشمندان در مورد این کشف هیجان زده بودند، اما به زودی مشخص شد که فرت ها در خطر هستند. بیماری به نام طاعون سیلواتیک باعث مرگ موش خرماها می شد. به زودی فقط 18 فرت باقی ماند. رندی ماچت، زیست شناس حیات وحش، می گوید: «محققان برای کمک به زنده ماندن این گونه، در سال 1986 تمام موش ها را در قفس قرار دادند و شروع به پرورش آنها کردند. زیست‌شناسان حیات وحش برای کمک به موش‌های پای سیاه‌پوست در یادگیری مهارت‌های بقا، آنها را در فرآیندی به نام پیش‌شرطی کردن قرار می‌دهند. محققان حصاری در اطراف لانه‌های سگ دشتی می‌سازند و در سن چند ماهگی، موش‌ها را در آن قرار می‌دهند. در حالی که حیوانات به خانه جدید خود عادت می‌کنند، محققان به آنها سگ‌های دشتی زنده می‌خورند تا بتوانند شکار را تمرین کنند. ماچت می‌گوید: "اکنون حدود 1000 سرخپوش پا سیاه به حیات وحش بازگشته‌اند. با وجود بازگشت شگفت‌انگیزشان، موش‌های پا سیاه هنوز از جنگل بیرون نیامده‌اند." طاعون سیلواتیک هنوز یک تهدید است و دامداران هنوز نمی خواهند تعداد زیادی سگ دشتی در زمین خود داشته باشند. ماچت می گوید: «ما راه طولانی را پیموده ایم و چیزهای زیادی یاد گرفته ایم. فکر می‌کنم اگر به کار خود ادامه دهیم، می‌توانیم به بهبود این گونه کمک کنیم.»
سوال: نگرش ماچت نسبت به آینده موش های سیاه پا چیست؟
1. نگران.
2. امیدوار.
3. مغرور.
4. نا معلوم.