متن: امروز بعدازظهر در راه خانه به IQ و EQ فکر کردم. بنابراین، من می خواهم سعی کنم چیزی در مورد آنها بگویم. با توجه به سیاست تنظیم خانواده کشور، معمولاً یک زوج فقط یک بچه دارند. پدر و مادر جوان به رشد آرام و سالم کودک خود حتی زمانی که هنوز در شکم مادر است اهمیت زیادی می دهند. بنابراین، به طور سنتی، بیشتر بچه ها IQ بسیار بالاتری دارند. تفاوت IQ بین بچه ها کاملاً محدود است. همانطور که به EQ مربوط می شود، فکر می کنم تجربه بعدی یک کودک در جامعه (خانه، مدرسه، شرکت ها و غیره) برای شکل دادن به شخصیت او اهمیت حیاتی دارد. حتی دو کودک ضریب هوشی مشابهی دارند، اگر تجربه زندگی متفاوتی داشته باشند، ممکن است فاصله بیشتری بین EQ آنها وجود داشته باشد. چه نوع افرادی برای موفقیت بیشتر ممکن است؟ بدون شک، نوع افراد با ترکیب بسیار خوب IQ و EQ! به نظر من، EQ بالاتر حداقل شامل جنبه های زیر است: 1. توانایی ایستادن در برابر سختی ها و شکست ها. 2. خوش بین بودن نسبت به هرگونه عدم اطمینان پیش رو و داشتن اعتماد به نفس برای غلبه بر مشکلات پیش رو. 3. با دنیای درونی غنی برای احساس خلق و خوی آبی دیگران و دانستن چگونگی کمک به آنها برای حل مشکلاتشان. 4. مهارت در برقراری ارتباط با _ وقتی همکاران و دوستان را در اطراف مشاهده می‌کنم، نظر خود را دریافت می‌کنم. حتی می‌توانستم پیش‌بینی کنم که آن دسته از افرادی که می‌توانند ضریب هوشی و هوش هیجانی خود را به خوبی ترکیب کنند، برندگان جامعه خواهند بود! آن فارغ التحصیلان با استعداد از کالج ها و دانشگاه های معروف اگر ندانند چگونه با همکاران خود خوب کنار بیایند، نمی توانند دستاوردهای زیادی داشته باشند! فردگرایی با موفقیت در دنیای یکپارچه فاصله زیادی دارد. کار تیمی نیاز به آگاهی همکاری دارد که یک عنصر مهم EQ است. راستش را بخواهید، من هنوز راه درازی برای بهبود EQ خود در پیش دارم تا خودم را کامل کنم! در مورد شما چطور؟
سوال: از این قسمت می توان استنباط کرد که _ .
1. کار تیمی در بهبود EQ مهم است
2. تجربه بعدی زندگی می تواند به EQ متفاوت منجر شود
3. نویسنده فیلسوف جوانی است
4. نویسنده در ترکیب IQ و EQ خود موفق نبود