متن: پیشرفت‌های اخیر در نجوم امکان شناسایی سیارات را در کهکشان راه شیری و دیگر کهکشان‌ها فراهم کرده است. این یک دستاورد بزرگ است زیرا، از نظر، سیارات بسیار کوچک هستند و نور نمی دهند. پیدا کردن سیارات به اندازه کافی سخت است، اما یافتن حیات در آنها دشوارتر خواهد بود. اولین سوالی که باید به آن پاسخ داد این است که آیا یک سیاره واقعاً می تواند حیات را پشتیبانی کند؟ به عنوان مثال، در منظومه شمسی خودمان، زهره بسیار داغ است و مریخ برای پشتیبانی از حیات بسیار سرد است. فقط زمین شرایط ایده آل را فراهم می کند و حتی در اینجا بیش از چهار میلیارد سال طول کشیده است تا حیات گیاهی و جانوری تکامل یابد. اینکه یک سیاره می تواند حیات را پشتیبانی کند یا نه، به اندازه و درخشندگی ستاره آن، یعنی «خورشید» آن بستگی دارد. ستاره ای را تا بیست برابر بزرگتر، درخشان تر و داغتر از خورشید خودمان تصور کنید. یک سیاره باید از آن فاصله بسیار زیادی داشته باشد تا بتواند از حیات پشتیبانی کند. برعکس، اگر ستاره کوچک بود، سیاره حامی حیات باید مداری نزدیک به دور آن داشته باشد و همچنین شرایط مناسبی را برای رشد اشکال حیات فراهم کند. اما چگونه می توانیم چنین سیاره ای را تامین کنیم؟ در حال حاضر هیچ تلسکوپی وجود ندارد که بتواند حضور حیات را تشخیص دهد. _ . با استفاده از تلسکوپ های زمینی نمی توان به دنبال حیات در سیاره دیگری بود. جو گرم خودمان و گرمای تولید شده توسط تلسکوپ، تشخیص اجرام کوچکی به اندازه سیارات را غیرممکن می کند. حتی یک تلسکوپ در مدار زمین مانند تلسکوپ بسیار موفق هابل، به دلیل ذرات غبار در منظومه شمسی ما مناسب نخواهد بود. یک تلسکوپ باید به اندازه سیاره مشتری دور باشد تا به دنبال حیات در فضای بیرونی باشد، زیرا هرچه به سمت لبه های بیرونی منظومه شمسی خود حرکت کنیم، غبار نازک تر می شود. هنگامی که ما یک سیاره را شناسایی کردیم، باید راهی برای جلوگیری از نور ستاره آن پیدا کنیم تا بتوانیم سیاره را به درستی "دیدن" و جو آن را تجزیه و تحلیل کنیم. در وهله اول، ما به جای "مردان سبز کوچک" به دنبال حیات گیاهی هستیم. اشکال حیاتی که به احتمال زیاد در یک سیاره رشد می کنند باکتری ها هستند. این باکتری ها هستند که اکسیژنی را که ما در زمین تنفس می کنیم تولید کرده اند. در بیشتر تاریخ زمین آنها تنها شکل حیات در سیاره ما بوده اند. ما به عنوان ساکنان زمین، همیشه امیدواریم که مردان کوچک سبز از ما دیدن کنند و بتوانیم با آنها ارتباط برقرار کنیم. اما این امید فقط در داستان های علمی تخیلی وجود دارد. اگر می‌توانستیم اشکال پستی از حیات مانند باکتری‌ها را در سیاره دیگری کشف کنیم، دیدگاه ما را نسبت به خودمان کاملاً تغییر می‌داد. همانطور که دانیل گلدین از ناسا مشاهده کرد، "یافتن زندگی در جای دیگر همه چیز را تغییر می دهد. هیچ تلاش یا فکر انسانی با آن تغییر نخواهد کرد."
سوال: ما در مورد نوع سیاره ای به غیر از سیاره خودمان که می تواند حیات را پشتیبانی کند، چه می دانیم؟
1. به دور ستاره خود به دور نزدیک خواهد چرخید
2. حداقل چهار میلیارد سال عمر خواهد کرد
3. فاصله آن از ستاره اش به اندازه ای خواهد بود که دمای معتدلی دارد
4. جوی خواهد داشت که قادر به حمایت از باکتری ها خواهد بود