متن: مودست موسورگسکی که در خانواده ای صاحب زمین به دنیا آمد، اولین درس های پیانو خود را از مادرش آموخت. وقتی موسورگسکی نه ساله شد، اجرای برنامه برای خانواده و دوستانش را آغاز کرده بود. سال بعد، او در مدرسه سنت پیتر پذیرفته شد و سپس اقدام به انتشار یک قطعه پیانو به نام Porte-enseigne Polka کرد که توسط پدرش تامین مالی شد. سنت خانوادگی خدمت سربازی توسط موسورگسکی ادامه یافت، زیرا او در سن 13 سالگی به مدرسه کادت گارد پیوست. او در آنجا با دختر ژنرال به آموزش پیانو ادامه داد. او در سال 1856 از مدرسه فارغ التحصیل شد. در حین خدمت، با الکساندر بورودین و الکساندر دارگومیژسکی، آهنگسازان مشهور روسی که تأثیر عمیقی بر حرفه موسیقی او داشتند، دوستی برقرار کرد. موسورگسکی در سال 1858 تصمیم گرفت زندگی خود را وقف موسیقی کند، او به اپرای میخائیل گلینکا یک زندگی برای تزار پیوست. او یک سونات پیانوی چهار دستی را در سال 1860 تولید کرد که تنها حرکت او در قالب سونات بود. در این زمان او تحصیلات خود را به پایان رسانده بود. در همان سال او شروع به کار بر روی اپرایی به نام سالامبو کرد که سه سال از عمر خود را صرف آن کرد. اما، حرفه موسیقی او پس از مرگ مادرش در سال 1865 متوقف شد. این او را به اعتیاد به الکل سوق داد. در سال 1867، او شب در کوه طاس را به پایان رساند که معروف ترین آهنگ او بود. در طی سالهای 1868-1869، او اپرایی ساخت که زندگی تزارها را توصیف می کرد که توسط تئاتر ماریینسکی رد شد. بعداً، او تغییراتی در اپرا ایجاد کرد و نسخه جدید در ماه مه 1872 پذیرفته شد. اعتیاد به الکل او باعث شد که از حلقه دوستانش دور شود و وضعیت او در زندگی بعدی بدتر شود. از ساخته های سال آخر او می توان به «بی آفتاب» و «خوانچینا» اشاره کرد. اگرچه وضعیت جسمانی او برای چند هفته بهبود یافت، اما به زودی در 28 مارس 1881، یک هفته پس از تولد 42 سالگی خود درگذشت.
سوال: در زندگی بعدی موسورگسکی چه اتفاقی افتاد؟
1. او حرفه موسیقی خود را رها کرد.
2. وضعیت بدنی او خیلی بهتر شد.
3. او دوستان زیادی را از دست داد
4. او بزرگترین دستاوردهای خود را به دست آورد