متن: بیشتر مردم شتر را حیوان باری مطیع می دانند، زیرا بیشتر به دلیل توانایی اش در حمل بارهای سنگین در مناطق وسیع بیابان بدون نیاز به آب شناخته شده است. در واقع، شتر به طور قابل توجهی بیشتر از معادل عربی قاطر است. همچنین از هوش و حساسیت بالایی برخوردار است. اعراب می گویند که شترها به قدری از بی عدالتی و بدرفتاری آگاه هستند که صاحب شتر که یکی از جانوران را به سختی تنبیه می کند، فرار از انتقام شتر برایش مشکل است. ظاهراً حیوان آسیبی را به خاطر می آورد و منتظر فرصتی می شود تا انتقام گرفتن. شتررانان عرب به منظور محافظت از خود در برابر جانوران انتقام جو، یاد گرفته اند که شترهای خود را فریب دهند تا باور کنند که انتقام گرفته اند. وقتی یک عرب متوجه می شود که خشم شتری را برانگیخته است، لباس خود را در مسیر حیوان روی زمین می گذارد. او لباس را طوری مرتب می کند که به نظر می رسد بدن یک مرد را می پوشاند. شتر وقتی لباس اربابش را روی زمین می‌شناسد، انبوه را با دندان‌هایش می‌گیرد و جامه‌ها را با عصبانیت تکان می‌دهد و بارها و بارها با عصبانیت پا به روی آن می‌گذارد. در نهایت شتر بعد از اینکه خشمش از بین رفت، با این باور که انتقامش تمام شده است، آنجا را ترک می کند. تنها در این صورت است که صاحب لباس به لطف این ترفند هوشمندانه، فعلاً ایمن از مخفیگاه خارج می شود.
سوال:  از این قسمت می توان نتیجه گرفت که _
1. شترها معمولاً با صاحبان خود مهربان هستند
2. شترها عموماً به اندازه یک قاطر احمق و حساس هستند
3. شترها خیلی خوب نمی بینند
4. شترها سعی می کنند افرادی را که با آنها بدرفتاری می کنند مجازات کنند