متن: چرا از «تغییر یدک» دریغ نمی کنم «فقیر اما صادق». "فقیران مستحق." این کلمات همیشه وقتی به "فقیر" فکر می کنم به ذهنم می رسد. اما به افرادی هم فکر می کنم که شاید از طریق الکل یا مواد مخدر نه تنها زندگی خود، بلکه زندگی دیگران را نیز تباه کرده اند. تا جای خود را به لذت خودشان بدهند. شاید الکلیسم و اعتیاد به مواد مخدر واقعاً "بیماری" باشند. همانطور که بسیاری از مردم می گویند، اما احساس خودم، البته بر اساس هیچ مطالعه جدی نیست - این است که بیشتر الکلی ها و معتادان به مواد مخدر متعلق به "فقیران بی لیاقت" هستند. تا حد زیادی چرا من پول اضافی به گداها نمی دهم. اما مطمئناً در بین مردم کوچه و خیابان نیز عده ای هستند که به حق می توان آنها را «لایق» نامید. لیاقت چی؟ پول یدکی من؟ یا صرفاً کمک دولت؟ این اتفاق می افتد که من به این باور رسیده ام که کمک به خیریه درست است، اما اگر مقداری پول به یک گدا بدهم، آیا در امور خیریه مشارکت می کنم و در نتیجه به کسی کمک می کنم، یا شاید به سادگی کسی را تشویق می کنم. برای کمک گرفتن؟ یا، شاید بدتر از آن، آیا من از یک تقلب حمایت می کنم؟ اگر کسی به ارزش خیریه خصوصی اعتقاد داشته باشد، می تواند به افراد نیازمند کمک کند یا به موسسات خیریه. در بخشیدن به یک گدا ممکن است واقعاً به کسی کمک کند که شدیداً به کمک نیاز دارد، اما نمی توان مطمئن بود که به یک نیازمند کمک می کند. از سوی دیگر، در بخش دادن به یک سازمان، فرد می تواند احساس کند که احتمالاً از پولش عاقلانه استفاده می شود. درست است، در مواجهه با یک گدا ممکن است احساس کند که این فرد بدبخت خاص در این لحظه نیاز به کمک دارد - یک فنجان قهوه یا یک ساندویچ - و نیازش برآورده نمی شود مگر اینکه همین الان دستم را در جیبم بگذارم. اما به این فکر می‌کنم که گداهایی که با آنها ملاقات می‌کنم می‌توانند بدون پول اضافی من با هم کنار بیایند، و در واقع شاید آنها واقعاً به دلیل نداشتن پول برای خرید الکل یا مواد مخدر وضعیت بهتری دارند. من چیزی در مورد این گداها نمی دانم، اما تصور من این است که آنها به سادگی گدایی را به کار ترجیح می دهند. من در مورد مردم خیابانی تعمیم نمی دهم. من در مورد افرادی صحبت می کنم که واقعاً با آنها ملاقات می کنم. به همین دلیل است که من "خرد یدکی" نمی دهم و فکر نمی کنم در آینده هم بدهم.
سوال: نویسنده کدام یک از نظرات زیر را می پذیرد؟
1. اعتیاد به مواد مخدر یک بیماری است.
2. برخی از مردم خیابان فقیر و نیازمند هستند.
3. اکثر متکدیان کمک کافی دریافت کرده اند.
4. موسسات خیریه پول را به درستی مدیریت می کنند.