متن: یک بار زنی بود که آنقدر مشکلات داشت، آنقدر دغدغه داشت، آنقدر گرفتاری... که گاهی احساس می کرد بیشتر از هر کس دیگری در دنیا گرفتاری دارد! او افسرده بود. او فکر می کرد که هرگز نمی تواند بر مشکلات خود غلبه کند، بنابراین تصمیم گرفت به زندگی خود پایان دهد. آن شب او زود به خواب رفت و صبح روز بعد تصمیم گرفت خودکشی کند. اما آن شب خوابی دید... او خود را در غار بزرگی یافت که با دسته های خاکستری در هر شکل و اندازه ای احاطه شده بود. زنی با موهای بلند و بلند به سمت او می رفت. "شما کی هستید؟" خواب بیننده پرسید: و این کجاست؟ «این غار بسته‌های گرفتاری است و من نگهبان غارم». "بسته ای از مشکلات؟" نگهبان توضیح داد: «بله، هر فردی که روی زمین راه می‌رود، دسته‌ای از مشکلات را بر شانه چپ خود حمل می‌کند.» رویاپرداز برگشت و نگاه کرد و یک دسته خاکستری روی شانه چپ او بود - همیشه آنجا بود و او هرگز متوجه نشد! نگهبان ادامه داد: "اگر مایل هستید" می توانید بسته خود را پایین بیاورید و با دیگری عوض کنید. "واقعا؟" زن دسته را از روی شانه چپش پایین آورد. اوه، خیلی حس خوبی داشت که آن را زمین گذاشتم. سپس او یک بسته نرم افزاری زیبا برداشت. دروازه بان گفت: چرا آن را باز نمی کنی و به داخل نگاه نمی کنی؟ پس زن آن را باز کرد و به داخل نگاه کرد. "اما این همان دردسرهایی است که من اینجا آوردم!" نگهبان غار لبخند آرامی زد و سری تکان داد. "معمولاً این اتفاق می‌افتد، اما ناامید نشوید، زیرا یک بسته دیگر روی شانه راست شما وجود دارد که باید بار شما را سبک کند." زن برگشت و دسته دیگری را روی شانه راستش دید. همیشه آنجا بود و او هرگز متوجه نشد! زن آن را پایین آورد و باز کرد. استعدادها، هدایای او، امیدها و فرصت‌هایش در درونش بود. زن احساس کرد قلبش پر از شادی است و برای تشکر از نگهبان غار به بالا نگاه کرد، اما او رفته بود. همه رفته بودند و او خود را در رختخواب خود نشسته بود و آفتاب صبح از پنجره جاری بود و بر صورتش می درخشید.
سوال: چرا این زن تصمیم گرفت به زندگی خود پایان دهد؟
1. چون دو دسته خاکستری روی شانه هایش بود.
2. چون همیشه شب ها خواب های بد می دید.
3. چون نگهبان غار به او گفته که این کار را بکند.
4. چون احساس می کرد مشکلات زیادی برای غلبه بر او دارد.