متن: اخیراً در پکن با یک دوست چینی بزرگسال صحبت کردم که از سختی یادگیری زبان انگلیسی شاکی بود. هیچ شگفتی وجود ندارد. تسلط بر این زبان دشوار است، درست مانند زبان چینی. من بر اساس تجربه خودم چند پیشنهاد دادم. یکی از آنها حقیقت بسیار ارزشمندی بود که از معلم لاتین و یونانی دبیرستانم، دکتر اسمیت آموختم. او یک زبان شناس با استعداد است و توانایی شگفت انگیزی در به خاطر سپردن چیزهایی مانند شعر، مقاله، سخنرانی و غیره دارد. توصیه های او به ما. دانش آموزان این است که برای حفظ کردن، چهل دقیقه در روز وجود دارد که در آن حافظه ما نسبت به 23 ساعت و 20 دقیقه دیگر قابل قبول تر است. این دوره 40 دقیقه ای "فوق حافظه" به دو بخش تقسیم می شود: 20 دقیقه قبل از خواب و 20 دقیقه پس از اولین بیدار شدن. تئوری حمایت کننده از این بسیار ساده است. اول، آخرین اطلاعاتی که قبل از خواب وارد مغزمان می‌کنیم، نسبت به اطلاعاتی که در طول روز پر سر و صدا به دست می‌آوریم، شانس بیشتری برای ریشه‌یابی دارند. و ثانیاً، وقتی صبح برای اولین بار از خواب بیدار می شویم، ذهن ما عاری از مزاحمت است، بنابراین پذیرای ورودی ها، مانند یک لوح خالی است. من این نصیحت را جدی گرفتم و در سال های مدرسه به خوبی به من خدمت کرد. در دوران دانشگاه، معلم چینی ما هر روز 200 لغت واژگان جدید را به ما اختصاص می داد، که روز بعد از ما سؤال می شد. بدون تکنیک "جادویی" 40 دقیقه ای، هیچ راهی وجود نداشت که آن آزمون های روزانه را قبول کنم. تا آنجایی که مطالعه زبان پیش می رود، نه تنها برای حفظ واژگان مفید است. همچنین یک پنجره زمانی بسیار مفید برای گوش دادن به زبانی است که در حال مطالعه آن هستیم، حتی با نویز پس زمینه، و حتی اگر در سطحی باشد که درک آن برای ما دشوار است. ممکن است مطالعه زبان صوتی، وسایل کمکی، یا فقط رادیو، تلویزیون یا هر چیز دیگری باشد. فراتر از سال‌های تحصیل رسمی، مهارت‌های حافظه در هر شغلی بسیار مهم است. چند بار شنیده‌ایم که سخنران سخنرانی خود را از روی متن آماده شده می‌خواند یا در حین ارائه هر اسلاید، محتوای یک پاورپوینت را کلمه به کلمه می‌خواند؟ اینها راههای ارتباطی آزاردهنده، خسته کننده و کمتر موثر هستند. تقریباً مطمئناً توجه و علاقه مخاطب را از دست خواهند داد، چه رسد به اینکه کسی را برای انجام کاری متقاعد یا الهام بخشد. و با این حال بسیاری از مردم هنوز این اشتباه را مرتکب می شوند. اگر از تکنیک 40 دقیقه استفاده کنیم، ممکن است نتوانیم محتوای ارائه خود را به صورت 100% کلمه به کلمه حفظ کنیم، اما به اندازه کافی آشنا خواهیم بود تا بتوانیم زمان بیشتری را صرف ارتباط چشمی با مخاطبان خود کنیم. . ما آنها را در این فرآیند دریافت می کنیم، در حالی که به جای خیره شدن به متن، به متن خود نگاه می کنیم. این همچنین دست ها و بازوهای ما را برای انتقال برخی پیام های اضافی از طریق ژست آزاد می کند. همانطور که می بینید، این تکنیک واقعاً کار می کند، اما مانند بسیاری از چیزها، برای تکمیل آن نیاز به تمرین است. بنابراین، بهتر است راه‌هایی برای استفاده از زبان خارج از کلاس، تا حد امکان به طور منظم و مکرر پیدا کنیم. یکی از قوانین اساسی یادگیری زبان این است، "از آن استفاده کن، یا آن را از دست بده.
سوال: از این متن می توان یاد گرفت که تکنیک 40 دقیقه ای _ .
1. تضمین می کند که ما زبان دشوار را درک می کنیم
2. به گوینده کمک می کند تا سخنرانی خود را از روی متن آماده شده بخواند
3. به نویسنده کمک می کند تا آن آزمون های روزانه را در روزهای دانشگاه خود بگذراند
4. باعث می شود سخنران محتوای ارائه را به طور کامل به خاطر بسپارد