متن: به عنوان یک معلم موسیقی برای بیست و هفت سال، همیشه می دانستم که موسیقی روح را لمس می کند. می تواند از انواع موانع عبور کند تا به روشی بسیار خاص به دانش آموزان برسد. این می تواند وسیله ای برای هر کودکی باشد تا نور خود را پیدا کند. چند سال پیش این فرصت نصیبم شد که هفته ای یک روز بعد از ظهر به دانش آموزان پیش دبستانی آموزش دهم. یکی از به یاد ماندنی ترین شاگردان من ونسا بود. او پنج ساله بود، به سختی راه می‌رفت و نمی‌توانست صحبت کند. ما بیشتر برای درس موسیقی روی زمین می نشستیم و ونسا دوست داشت روی بغل من بنشیند. یکی از آهنگ های مورد علاقه او جان خرگوش بود. این یک آهنگ تماس و پاسخ بود که من آن تماس را خواندم و دانش آموزان دو بار در حالی که عبارت تکرار شونده "اوه، بله" را می خواندند کف زدند. ونسا دوست داشت دست هایش را با دستان من کنار هم بگذارد و با من کف بزند. ما آن آهنگ را در هر کلاس اجرا می کردیم، من و ونسا با هم دست می زدیم. او هرگز کلمه ای نگفت و نخواند. یک روز در اواخر سال تحصیلی، وقتی آهنگ تمام شد، ونسا برگشت، به چشمان من نگاه کرد، دو بار دست های ریزش را زد و کلمات "اوه، بله!" دهانم را باز کردم و نتوانستم حرف بزنم. از طریق موسیقی ارتباط برقرار کرده بودیم. چندین سال بعد، در خیابان شهر با ونسا روبرو شدم. ماشینم را متوقف کردم و برای سلام دادن دست تکان دادم. او با لبخند بزرگی که روی صورتش بود به عقب تکان داد و سپس با تقلید از آهنگی که ما در کلاس موسیقی خود اجرا کرده بودیم، دو کف زد. این دختر کوچولوی گرانقدر از طریق ارتباطش با موسیقی تأثیری را بر من گذاشت که برای همیشه ماندگار خواهد بود. هر کودکی توانایی یادگیری و رشد را دارد. این به ما مربیان بستگی دارد که راه دسترسی به تک تک دانش آموزان خود را کشف کنیم. همه ما باید نور هر کودک را پیدا کنیم.
سوال: نویسنده فکر می کند موسیقی _ .
1. می تواند کودکان را آرام کند
2. می تواند قلب را به قلب متصل کند
3. برای دانش آموزان پیش دبستانی سخت است
4. وسیله خوبی برای یافتن شغل است