متن: ساعت 3:12 صبح بود که گلن کرمر نه ساله با بوی سوختن از خواب بیدار شد. در خانه دو طبقه در بالدوین، لانگ آیلند، به جز صدای ترقه شعله در جایی پایین تر، صدایی شنیده نمی شد. در حالی که پدرش برای انجام وظیفه شبانه در یک کارخانه محلی دور بود، گلن نگران امنیت مادرش، خواهرش کارن 14 ساله و برادر 12 ساله‌اش تاد بود. او از طریق خانه پر از دود به طبقه پایین دوید تا کارن و تاد را فشار دهد و بکشد تا آنها بنشینند. سپس به هر یک از آنها در خانه کمک کرد تا به امنیت باغ برسند. در آنجا خواهر و برادرش در حالی که نفس‌های کوتاه و سریع می‌کشیدند و سرفه می‌کردند، روی زمین چمن افتادند. پسر نه ساله با سرعت به داخل خانه برگشت و به طبقه بالا به اتاق مادرش رفت. او بیدار کردن او را غیرممکن می دانست. خانم کریمر، قربانی دود، بیهوش بود و کسی نبود که به گلن کمک کند او را به باغ برساند. اما پسر آرام ماند و همانطور که بعداً یک آتش نشان گفت، "با تمام خودکنترلی یک بزرگسال آموزش دیده عمل کرد." در تلفن اتاق خواب، که خوشبختانه هنوز کار می کرد، گلن با پدرش تماس گرفت و با گذاشتن آقای کرمر برای تماس با آتش نشانی و خدمات آمبولانس، کار نجات مادرش را آغاز کرد. ابتدا یک سطل از آب حمام پر کرد و روی مادر و تختش آب انداخت. سپس با پارچه خیس دور سرش به باغ برگشت. او می توانست صدای بلند شدن ماشین آتش نشانی را بشنود، اما آتش نشانان چگونه مادرش را در خانه پر از دود که شعله های آتش تقریباً طبقه همکف را فرو برده بود، پیدا کردند؟ گلن که یک توپ ریسمان را از گاراژ محکم گرفته بود، به داخل خانه برگشت و به سمت اتاق مادرش رفت. با بستن یک سر نخ به دست او، به عقب دوید و در حالی که می رفت، نخ را از راهرو می گذراند و دوباره به باغ می رفت. دقایقی بعد او به جان کوگلن رئیس آتش نشانی می گفت: "رشته تو را به مادرم می رساند." خانم کرمر در حالی که شعله های آتش در کف اتاق خوابش در حال شکستن بود به محل امنی منتقل شد.
سوال: گلن چگونه به آتش نشانان کمک کرد تا مادرش را نجات دهند؟
1. با ریختن آب به سرتاسر او و تختش.
2. با بردن او به امن با برادرش.
3. با هل دادن و کشیدن او.
4. با بستن یک نخ به دست او.