متن: دیدگاه اخلاقی خشونت، با برچسب بد و نادرست آن، کمک چندانی به پایان دادن به آن نکرده است. دیدگاه جایگزین این است که قضاوت هایمان را رها کنیم و خشونت را همان طور که هست ببینیم: نوعی رنج. این تغییر برای بسیاری از افراد دشوار است. آنها نه تنها عادت به قضاوت های تند و تیز دارند، بلکه افراد خشن باعث آسیب می شوند و بنابراین به نظر می رسد که رنج آنها سزاوار همدردی کمتری است. تو به من صدمه زدی پس چرا باید با تو همدردی کنم؟ باید راه دیگری در اطراف باشد. آیا یک قدیس لازم است که از خشم شدید به همدردی تغییر کند؟ نقطه عطف زمانی فرا می رسد که بتوانیم در سکوت، رنج نکشیم. سپس به یک معامله روحی می پردازیم که ترسناک اما ضروری است. معامله این است که رستگاری از طریق عشق امکان پذیر است. نبود عشق مطلقاً مشکل است و عشق مطلقاً راه حل است. برای یافتن قدرت جادویی عشق که اینجا و اکنون در دسترس ماست، لازم نیست به منطقه دیگری دست پیدا کنیم. _ قاعده، کار مداوم در مسیر معنوی است تا موانعی را که مانع از عبور عشق از ما می شود، از بین ببریم. کار بسیار بیشتر شبیه کار بر روی سیستم لوله مسدود شده است تا شبیه به کپی کردن یک قدیس. امید، احساسی است که حتی زمانی که نتایج آهسته یا غیرممکن به نظر می‌رسند، این کار را ادامه می‌دهد. آیا می توانم تروریستی را که به کشورم آسیب می زند دوست داشته باشم؟ آیا می توانم مجرمی را که می خواهد به من آسیب برساند دوست داشته باشم؟ در سطح روح من قبلاً انجام می دهم و مسیر معنوی وسیله ای برای رسیدن به آن سطح است. هیچ کس ملزم نیست که ناگهان با تروریست ها همدردی کند یا حتی علناً اعلام کند که دشمنان ما مستحق عشق هستند. اما در روح هر یک از ما این آگاهی را داریم که فقط عشق به خشونت پایان می دهد. مهم نیست که من و شما چگونه زندگی ظاهری خود را می گذرانیم، زندگی معنوی ما باید وقف آن چشم انداز باقی بماند.
سوال: به چه معناست " _ "؟
1. انسان سرشار از عشق است.
2. راه سخت و طولانی است.
3. دوست یابی انسان آسان است.
4. گرفتن عشق از یک انسان ناقص مشکل است.