متن: ویلیام باتلر ییتس، مشهورترین نویسنده ایرلندی، در 13 ژوئن 1865 در دوبلین به دنیا آمد. دوران کودکی او فاقد هماهنگی معمول یک خانواده شاد بود. بعداً ییتس خانواده‌اش را شوکه کرد و گفت که او "کودکی کمی اما درد آن" را به یاد می‌آورد. در واقع، او ذوق عالی در هنر را از خانواده خود به ارث برده بود - پدر و برادرش هر دو نقاش بودند. اما سرانجام به ادبیات، به‌ویژه نمایشنامه و شعر اکتفا کرد. ییتس به ظهور جنبش های هنری جدید ایمان قوی داشت. او در اواخر دهه 1890 وظیفه جدیدی را برای تأسیس یک تئاتر ملی ایرلند بر عهده گرفت. با این حال، آزمایش های اولیه او در تئاتر در ابتدا مورد استقبال قرار نگرفت. او دلش را از دست نداد و سرانجام در درام شعری خود موفق شد. در مقایسه با آثار نمایشی او، اشعار ییتس توجه تحسین برانگیزی را به خود جلب می کند. موضوع شامل عشق، طبیعت، تاریخ، زمان و پیری است. اگرچه ییتس عموماً بر فرم‌های بسیار سنتی تکیه می‌کرد، اما حساسیت مدرن را برای آنها به ارمغان آورد. با پیشرفت زندگی ادبی او، شعر او زیباتر و غنی تر شد، که او را به شهرت جهانی رساند. او از زمان برنده شدن جایزه نوبل در سال 1923 از یک زندگی عمومی عمده لذت نبرده بود. با این حال، تقریباً تا پایان عمر به نوشتن ادامه داد. اگر ییتس در سن 40 سالگی نوشتن را متوقف می کرد، احتمالاً اکنون به عنوان یک شاعر کوچک ارزش قائل می شد، زیرا در تاریخ ادبی هیچ نمونه دیگری از شاعری وجود ندارد که بزرگترین آثار خود را بین 50 تا 75 سالگی تولید کند. پس از مرگ ییتس در سال 1939. ، WH Auden، در میان دیگران، این سطور نوشت: زمین، یک مهمان ارجمند را پذیرا باشید: ویلیام ییتس به خاک سپرده شد. بگذار کشتی ایرلندی خالی از شعرش دراز بکشد.
سوال: کدام یک از موارد زیر می تواند خانواده ییتس را توصیف کند؟
1. کودکی ییتس را پر از خنده کرد
2. از انتخاب ییتس شوکه شد
3. این خانواده معمولاً ثروتمند بود
4. فضای هنری داشت