متن: ما از لس آنجلس به دالاس رانندگی می‌کردیم، در جایی در نیومکزیکو با کمبود بنزین مواجه بودیم و فکر می‌کردیم که به زودی یک پمپ بنزین برای پر کردن بنزین خواهیم دید. اما این اتفاق نیفتاد و ما متوجه شدیم که به شهر بعدی نخواهیم رسید. بنابراین دخترم تابلویی ساخت که روی آن نوشته شده بود "بنزین کم است. می توانید کمک کنید؟" و آن را بیرون پنجره نگه داشت به این امید که راننده ای در لاین بعدی متوجه آن شود و متوقف شود. در آن زمان وسایل نقلیه زیادی هم از کنار ما عبور نمی کردند. جاده خلوتی بود و حدود ساعت 3:30 بعد از ظهر یک روز هفته. یکی از اهالی حومه شهر با خوشحالی در خط همسایه جلوتر از ما رانندگی می کرد. ما به آن رسیدیم. به این امید که راننده متوجه تابلو شود. پس از بیان مختصری از گیجی در چهره‌اش، به نظر می‌رسید که متوجه تابلو شده و سرعتش را کم کرد تا جلو بیاید. ما درست پشت سر او ایستادیم. او رفتار دوستانه ای داشت و مشتاق کمک به ما بود. در ابتدا او فکر کرد که ما پول کافی برای خرید بنزین نداریم، بنابراین پیشنهاد کرد که در شهر بعدی رازول که حدود 10 مایل دورتر بود، برای ما بنزین بخرد! ما را توضیح داد _ از نداشتن بنزین کافی برای رسیدن به رازول، او گفت مزرعه اش حدود 10 دقیقه فاصله دارد و آنها یک پمپ بنزین در آنجا داشتند، بنابراین اگر می توانستیم به او 20 دقیقه وقت بدهیم، او به آنجا برمی گردد، یک قوطی می گیرد. بنزین و باک ما را برای ما پر کنید. ما نمی توانستیم خوش شانسی خود را باور کنیم! در آن منطقه هیچ گیرنده تلفن همراهی برای هیچکدام از ما وجود نداشت، فقط امیدوار بودیم که هر کسی که برای کمک توقف می کند به اندازه کافی مهربان باشد که وقتی به رازول رسید با AAA تماس بگیرد و ما فقط منتظر باشیم تا آنها به ما کمک کنند. ما از محبت غریبه هایی مانند این شخص در حالی که منتظر بازگشت او بودیم پر شدیم. مطمئناً او با قوطی برگشت و سریع باک ما را پر کرد. او از پرداخت پول بنزین خودداری کرد. اشک سرازیر شد. قدردانی بی پایان ما را انجام داد.
سوال: کدام یک از موارد زیر پیرمرد را بهتر توصیف می کند؟
1. خونگرم و سخاوتمند.
2. صادق و گیج.
3. مهربان و سازنده.
4. مشتاق و جدی.