متن: در سال 2003 من یک خرگوش حیوان خانگی به نام آلاسکا داشتم. بنا به قوانینی که صاحبخانه تعیین کرده بود، او باید در زیرزمین نگهداری می شد. یک شب برای غذا دادن به او به طبقه پایین رفتم. به خاطر داشته باشید که همیشه فکر می کردم زیرزمین ترسناک است. در حالی که رو به قفسش بودم و کاسه آب را داخلش می گذاشتم، سایه بزرگی پشت سرم ظاهر شد، انگار مردی درشت و قد بلند پشت سرم ایستاده بود. برگشتم و هیچ کس آنجا نبود، اما این احساس را پیدا کردم که من در حال تماشا بود. من اساساً کاسه آب را رها کردم و با داد و فریاد برای مادرم به طبقه بالا دویدم. از آن زمان تاکنون نمی توانم به تنهایی به آنجا بروم. یک بار سعی می کردم بخوابم و با چراغ خاموش خوابیدم. ناگهان خواستم با اشتیاق اتاق را ترک کنم، اما نمی توانستم از تختم بیرون بیایم، خیلی ترسیده بودم. احساس کسی از نزدیک نگاه می کند. در من خیلی ناراحت بودم، از نظر جسمی می ترسیدم حرکت کنم یا نفس بکشم. پرده هایم را باز کردم تا نور خیابان وارد شود، فکر می کردم نور به من کمک می کند تا حرکت کنم. حدود پانزده دقیقه قبل از اینکه بیدار شوم. آن شب آنجا نخوابیدم. هرگز چیزی به این ناراحتی احساس نکرده بودم! سپس همه چیزهای کوچک وجود دارد، مانند دیدن چیزها در چشمانم، شنیدن باز یا بسته شدن درها زمانی که من در خانه تنها هستم، و احساس تماشای من. یک بار که خواهرم در خانه نبود (ما در یک اتاق مشترک هستیم. صدای نفس کشیدن کسی را از تختش شنیدم و صدای خش خش ملحفه ها را شنیدم. هفته گذشته وقتی در اتاقم تنها بودم احساس کردم شخصی به شانه من دست می زند. گاهی اوقات به چیزی نگاه می کنم و یک یا چند نفر را درهم می بینم. چهره های عصبانی من متوجه هستم که وقتی کسی به دنبال چیزی است که اتفاق بیفتد، می تواند چیزهایی را به وقوع بپیوندد یا آن را تصور کند. این لحظاتی هستند که می دانم هیچ چیزی تصور نمی شد، بنابراین می خواستم آنها را به اشتراک بگذارم و نظرات شما را دریافت کنم. خیلی ممنون.
سوال: از متن، می توان دید که نویسنده معتقد است تجربیاتش _
1. واقعی
2. غیرواقعی
3. خلاق
4. تخیلی