متن: یک کشتی در طول طوفان در دریا آسیب دید و تنها دو نفر از سرنشینان توانستند به یک جزیره کوچک شنا کنند. دو بازمانده که نمی دانستند چه کار دیگری انجام دهند، تصمیم گرفتند که باید با خدا دعا کنند. با این حال، برای اینکه بفهمند دعاهای چه کسی قدرتمندتر است، موافقت کردند که زمین را بین آنها تقسیم کنند و در طرف های مخالف جزیره بمانند. اولین چیزی که برایش دعا کردند غذا بود. صبح روز بعد، مرد اول درختی را در کنار جزیره دید و توانست از میوه آن بخورد. اما طرف زمین آن مرد باقی ماند _ پس از یک هفته، مرد اول تنها شد و تصمیم گرفت برای همسری دعا کند. روز بعد، کشتی دیگری آسیب دید و تنها بازمانده زنی بود که به سمت او از جزیره شنا کرد. اما در آن سوی جزیره چیزی نبود. به زودی مرد اول برای خانه، لباس و غذای بیشتر دعا کرد. فردای آن روز مثل شعبده بازی همه اینها را به او دادند. با این حال، مرد دوم هنوز چیزی نداشت. سرانجام، مرد اول برای یک کشتی دعا کرد تا او و همسرش بتوانند جزیره را ترک کنند و صبح کشتی را در کنار جزیره متوقف کرد. مرد اول با همسرش سوار کشتی شد و تصمیم گرفت مرد دوم را در جزیره ترک کند. وقتی کشتی می خواست حرکت کند، اولین مرد صدایی از بهشت شنید: "چرا شریک زندگی خود را در جزیره رها می کنی؟" "نعمت من تنها از آن من است، زیرا من برای آنها دعا کردم." مرد اول جواب داد. دعاهایش همگی مستجاب نشد، پس لیاقتش را ندارد.» "داری اشتباه میکنی!" صدا گفت او فقط یک دعا داشت که من آن را مستجاب کردم، او دعا کرد که همه دعاهای شما مستجاب شود.
سوال: چرا این دو مرد با هم در جزیره نماندند؟
1. چون هر دو می خواستند زندگی آرامی داشته باشند
2. چون نمی توانستند با هم خوب کنار بیایند
3. چون می خواستند قدرت نمازشان را بیازمایند
4. چون می خواستند زندگی خود را از دیگران مخفی نگه دارند