متن: او تنها 12 سال سن دارد اما فقط با خواهر کوچکترش زندگی می کند. پدر و مادرش دور از خانه هستند و او باید از خواهر کوچکترش مراقبت کند. او "هی کان" است، دانش آموز مدرسه راهنمایی Anqing Jianzhen در آنهویی، یکی از "کودکان در خانه ماندن" در شهرش. والدین این بچه ها برای پول درآوردن به شهرهای بزرگ می روند تا شغل پیدا کنند. فرزندان آنها مجبورند در خانه بمانند زیرا باید به مدرسه بروند. پدر و مادر او در زمانی که او تنها چهار سال داشت خانه را ترک کردند. آنها هر سال فقط برای جشنواره بهار برمی گردند. از آنجا که او مجبور بود در زمان های مختلف با اقوام مختلف زندگی کند، او می تواند به هشت مدرسه ابتدایی مختلف رفت. او گفت: «من قبلاً شکایت می کردم. "اما بعداً پدر و مادرم را فهمیدم. آنها باید بروند تا زندگی بهتری برای ما بسازند." او کان گفت که تغییر مکرر زندگی او جنبه خوبی نیز دارد. او می‌گوید: «وقتی به مدرسه جدیدی رفتم، باید سعی می‌کردم دوست پیدا کنم. او کان گفت که بستگانش با او مهربان بودند. آنها به او نحوه آشپزی و شستن لباس را یاد دادند. هنگامی که او دبیرستان را شروع کرد، والدینش موافقت کردند که خانه ای اجاره کنند تا او با خواهرش زندگی کند. او می تواند هر روز ساعت 6 صبح بیدار می شود و صبحانه می پزد. سپس او می تواند کارهای خانه را انجام دهد و به خواهرش کمک می کند تا دوش بگیرد. او معمولا ساعت 9:30 شب به رختخواب می رود. اگرچه او می تواند مشغول باشد، اما هنوز یک دانش آموز برتر در کلاس خود است. او گفت راز این است که هرگز کارها را به فردا موکول نکنید. او گفت: "من فکر می کنم زندگی من خوب است." اما در صورت امکان، دوست دارم پدر و مادرم ساکن شوند و با ما زندگی کنند.»
سوال: قبل از شروع دبیرستان او می تواند کجا زندگی می کرد؟
1. در خانه اقوامش.
2. تو خونه خودش
3. در خانه ای که اجاره کرده بود.
4. در مدرسه اش