متن: کریستین آرمسترانگ دوچرخه‌سوار مدال طلا برای هر زنی که احساس می‌کند از زمان مادر شدن مجبور است جاه‌طلبی‌های شخصی‌اش را کاهش دهد، این پیام را دارد: از رویاهای خود دست نکشید. او پس از کسب طلا در پکن برای تشکیل خانواده بازنشسته شد. پسرش لوکاس در سال 2010 وارد شد، اما سپس تصمیم گرفت دوباره در المپیک لندن شرکت کند. بالاخره مدال طلا گرفت تصمیم برای شروع دوباره تمرین آسان نبود. او به یک روزنامه گفت: «من خیلی با آن مبارزه کردم. "در ابتدا احساس خودخواهی می‌کردم، احساس می‌کردم، "خب، دیگر قرار نیست به خودم فکر کنم. همه اینها قرار است برای بچه‌ام باشد." تولد، همچنین وقتی او مسابقه را در بهار 2011 شروع کرد، هنوز شیر می داد. او از پسرش شیر می‌داد، سپس مسابقه می‌داد، سپس بعد از مسابقه دوباره شیر می‌داد. روزهای او حول محور لوکاس و تمرین می چرخید. آرمسترانگ گفت: «احساس می‌کنم می‌توانم کاری را که دوست دارم انجام دهم و همچنان خانواده‌ای را مدیریت کنم و این تعادل را داشته باشم». این که شما خانواده یا فرزند دارید به این معنی نیست که شما باید به دنبال چیزی که به صورت انفرادی رویای آن را دارید دست بردارید. آرمسترانگ تعادل را آسان می کند، چه روی دوچرخه باشد و چه به عنوان یک مادر ورزشکار. اما او اشاره می کند که شما نمی توانید همه چیز را بدون فداکاری داشته باشید. به عنوان مثال، انتظار یک خانه منظم را نداشته باشید - شوهرش، جو ساولا، که او او را به عنوان سیستم حمایتی و "محافظ" خود توصیف می کند، می گوید که باید از تلاش برای منظم نگه داشتن همه چیز در خانه دست بکشد و فقط بپذیرد که آنها اتاق نشیمن به اتاق بازی لوکاس تبدیل شده است. برای آرمسترانگ، او وقت خود را فدای دوستانی می‌کند که بچه‌هایی در همان سن داشتند - فقط زمانی وجود نداشت. حالا او می گوید: "این برای من سرگرم کننده به نظر می رسد." همانطور که او به خانه به Boise، آیداهو می رود، او آماده است تا کارهای معمولی مادر را انجام دهد.
سوال: در بیشتر روزهای سال 2011، آرمسترانگ را می توان به عنوان _ .
1. یک زن خانه دار و یک مادر جدید
2. یک ورزشکار و یک زن حرفه ای
3. یک پدر و مادر و یک ورزشکار
4. یک همسر و یک مادر خوب