متن: آیا پسر کوچک زشت را خوانده اید؟ خب، داستان اینجاست. یک کودک نئاندرتال در نتیجه آزمایش های سفر در زمان به امروز آورده شده است. از ادیت فلوز، یک پرستار کودک خواسته می شود که از او مراقبت کند. او ابتدا به خاطر ظاهرش رانده می شود، اما به زودی او را فرزند خود می داند، یاد می گیرد که او را دوست داشته باشد و متوجه می شود که او بسیار باهوش تر از آن چیزی است که در ابتدا فکر می کرد. او نام او را تیمی می گذارد و سعی می کند مطمئن شود که او بهترین دوران کودکی ممکن را داشته باشد. وقتی روزنامه ها از او به عنوان "پسر میمون" یاد می کنند عصبانی می شود. عشق ادیت به تیمی او را در تضاد با کارفرمایش قرار می دهد که تیمی از نظر او بیشتر یک حیوان آزمایشی است تا یک انسان. در پایان، کارفرمای او فکر می کند که سازمان او تمام آزمایشات را با تیمی به پایان رسانده است. او می خواهد به پروژه بعدی برود، یعنی فرستادن تیمی به زمان خودش. خانم فلوز با این تصمیم مبارزه می کند، زیرا می داند که اکنون نمی تواند زنده بماند زیرا به عادات زندگی و گفتار مدرن عادت کرده است. او تصمیم می گیرد پسر را از ماشین سفر در زمان بیرون بیاورد، اما وقتی این نقشه شکست خورد، او با تیمی به گذشته باستانی بازمی گردد. ادیت فلوز با تیمی به گذشته برمی گردد، از او مراقبت می کند و در سرنوشت او سهیم می شود. درگیری بین نئاندرتال و کرومانیون وجود دارد. اما وقتی ادیت ظاهر می شود، همه چیز شروع به تغییر می کند. هر دو گروه به دلیل ظاهر متفاوتش او را یک الهه می دانند و او را می پرستند. تیمی بزرگ می شود تا دستیار او شود. به خاطر آنها، نئاندرتال ها در کتاب منقرض نمی شوند، بلکه با کرومانیون ها همزیستی می کنند.
سوال: چه چیزی در متن مورد اشاره است؟
1. تیمی نمی تواند در زمان خودش به زندگی عادت کند.
2. ظاهر ادیت مانع از درگیری نئاندرتال و کرومانیون می شود.
3. تیمی عامل درگیری بین نئاندرتال ها و کرومانیون است.
4. ادیت از نظر مردم باستان بسیار زیبا به نظر می رسد.