متن: یک روز صبح، معلمان آمدند و متوجه شدند که مدرسه کوچک روستایی در آتش فرو رفته است. آنها پسر کوچک بیهوشی را که برای گرم کردن به آتش سوزی در اجاق زغال سنگ قدیمی رفته بود، بیشتر مرده تا زنده از ساختمان شعله ور بیرون کشیدند. او در نیمه پایینی بدنش دچار سوختگی شدید شد و به بیمارستان شهرستان نزدیک منتقل شد. پسر کوچولوی نیمه هوشیار که به شدت سوخته بود، از روی تختش به طور غش صدای دکتر را شنید که با مادرش صحبت می کرد. دکتر به مادرش گفت که پسرش مطمئناً خواهد مرد - که واقعاً بهترین بود - زیرا آتش مهیب نیمه پایین بدن او را خراب کرده بود. اما پسر شجاع نمی خواست بمیرد. او تصمیم گرفت که زنده بماند. به نحوی، در کمال تعجب پزشک، او زنده ماند. وقتی خطر مرگبار از بین رفت، دوباره صدای دکتر و مادرش را شنید که آرام صحبت می کردند. به مادر گفته شد که از آنجایی که آتش سوزی گوشت های زیادی را در قسمت پایین بدنش از بین برده است، اگر بمیرد تقریباً بهتر است، زیرا او محکوم است که تمام عمر روی ویلچر باشد و هیچ استفاده ای از پایین بدنش نداشته باشد. اندام . یک بار دیگر پسر شجاع تصمیم خود را گرفت. او یک مرد معلول نخواهد بود. او راه می رفت. اما متاسفانه از کمر به پایین توانایی حرکتی نداشت. پاهای لاغر او همانجا آویزان بود، اما همه بی جان. در نهایت از بیمارستان مرخص شد. مادرش هر روز پاهای کوچکش را ماساژ می‌داد، اما نه احساسی بود، نه کنترلی، نه چیزی. با این حال عزم او برای راه رفتن مثل همیشه قوی بود. وقتی روی تخت نبود، روی ویلچر حبس می شد. یک روز آفتابی مادرش او را با چرخ به حیاط برد تا کمی هوای تازه بخورد. امروز به جای اینکه آنجا بنشیند خود را از روی صندلی پرت کرد. خودش را روی چمن ها کشید و پاهایش را پشت سرش کشید. او راه خود را به سمت حصار سفیدی که در حاشیه زمین آنها قرار داشت، طی کرد. با تلاش فراوان، خود را روی حصار بلند کرد. سپس شروع به کشیدن خود در امتداد حصار کرد و تصمیم گرفت که راه برود. او این کار را هر روز شروع کرد تا اینکه مسیر همواری را دور تا دور حیاط کنار حصار کشید. او چیزی بیش از توسعه زندگی در آن پاها نمی خواست. در نهایت از طریق ماساژهای روزانه، پشتکار آهنین و عزم قاطعش، او توانایی ایستادن، سپس آهسته راه رفتن، سپس به تنهایی راه رفتن - و سپس دویدن را توسعه داد. او شروع به راه رفتن به سمت مدرسه کرد، سپس به سمت مدرسه دوید، تا برای لذت خالص دویدن بدود. بعدها در کالج تیم پیست را ساخت. هنوز بعدها در مدیسون اسکوئر گاردن، این مرد جوان، ورزشکار بزرگ، دکتر گلن کانینگهام، سریعترین مایل جهان را دوید!
سوال: دکتر به مادر گلن توصیه کرد که اجازه دهد گلن بمیرد، زیرا دکتر هم خیلی بود _ .
1. بی مهارت
2. کاربردی
3. ذهنی
4. بی مسئولیت