متن: نام ویروس "ابولا" از رودخانه ابولا در جمهوری دموکراتیک کنگو گرفته شده است. در آنجا بود که ویروس در سال 1976 کشف شد. یک فرد فقط می تواند از طریق تماس مستقیم با مایعات بدن فرد آلوده، به عنوان مثال، عرق یا تف، به ابولا مبتلا شود. علاوه بر این، اگر این نواحی با چیزی که حاوی مایعات بدن فرد آلوده است، تماس پیدا کند، ویروس می تواند از طریق چشم و دهان وارد بدن شما شود. به همین دلیل است که کارکنان مراقبت های بهداشتی باید هنگام درمان بیماران خود را کاملاً تحت پوشش قرار دهند. مرگبارترین شیوع ابولا به سرعت در غرب آفریقا در حال گسترش است و تاکنون جان بیش از 900 نفر را گرفته است. سیستم‌های بهداشتی در گینه، سیرالئون و لیبریا به شدت کمبود منابع دارند و کارکنان مراقبت‌های بهداشتی ممکن است هنگام کار در کلینیک‌های روستایی به لباس‌های محافظ کافی دسترسی نداشته باشند. از آنجایی که گینه، سیرالئون و لیبریا مرز مشترک دارند. جابجایی مردم از یک کشور به کشور دیگر آسان تر است و خطر شیوع بیماری را افزایش می دهد. در حال حاضر، تمام کاری که پزشکان می توانند انجام دهند این است که علائم را درمان کنند و مراقبت های حمایتی مانند نظارت بر ضربان قلب، فشار خون و تنفس را ارائه دهند و در عین حال از تامین مایعات بیماران اطمینان حاصل کنند. گاهی اوقات برای درمان سایر عفونت های احتمالی به بیماران آنتی بیوتیک داده می شود. امید این است که بیمار از عفونت عبور کند تا سیستم ایمنی بدن او بتواند در نهایت ویروس را پاک کند. افرادی که از ابولا جان سالم به در می برند، آنتی بادی های کافی برای کشتن آن ایجاد کرده اند. چندین دارو و واکسن امیدوارکننده در حال توسعه وجود دارد، اما از آنجایی که ابولا کمتر رایج است - و تحقیقات در مورد آن از بودجه کافی برخوردار نیست - هیچ دارو یا واکسنی وجود ندارد که برای استفاده در انسان تایید شده باشد. بسیاری از داروها و واکسن های دیگر هنوز روی انسان آزمایش نشده اند. WHO (سازمان بهداشت جهانی) هفته آینده برای بحث در مورد اینکه آیا درمان های آزمایشی باید در طول این شیوع استفاده شود یا خیر، تشکیل جلسه می دهد.
سوال: کدام یک از موارد زیر می تواند بهترین عنوان باشد؟
1. پیشگیری از ابولا
2. هیچ درمانی برای ویروس "ابولا" وجود ندارد.
3. مرگبارترین ابولا در آفریقا
4. آشنایی با ویروس ابولا