متن: امروزه مشکل شکاف نسلی بیشتر و جدی تر شده است. روابط ضعیف بین والدین و فرزندانشان بسیار رایج است. چه بخواهیم و چه نخواهیم، والدین ما حداقل تا پایان دبیرستان در قبال ما مسئول هستند. بنابراین به جای اینکه از این واقعیت ناراحت شویم، شاید باید روی راه هایی تمرکز کنیم تا رابطه خود را بهتر کنیم. به نظر من بهترین راه این است که یاد بگیرم واقعاً با والدینم ارتباط برقرار کنم. وقتی متوجه می شوم که با مامان و بابام بحث می کنم، سعی می کنم این کار را متوقف کنم. اگر بتوانم جلوی صحبت کردنم را بگیرم، معمولاً متوجه می شوم که می توانم به سرعت آرام شوم. من حدس می زنم که من معمولاً از روی احساس عمل می کنم تا منطق. اما اگر بتوانم یک دقیقه بحث را کنار بگذارم، به نظر می رسد که نظرم تغییر می کند و متوجه می شوم که کمی بچه گانه هستم. از نظر احساسی ممکن است هنوز ناراحت باشم، اما منطقاً می‌دانم که فریاد زدن و دعوا کردن مطمئناً اوضاع را بهتر نمی‌کند. وقتی بحث را متوقف کردم، به چشمان پدر و مادرم نگاه می کنم. وقتی واقعاً به آنها نگاه می کنید، از اینکه چقدر راحت تر است با والدین خود ارتباط برقرار کنید، شگفت زده خواهید شد. دور نگاه كردن كار زيادي انجام نمي دهد مگر اينكه به آنها اين حس را بدهد كه گوش نمي دهم يا برايم مهم نيست. وقتی از نظر فیزیکی آنها را چشم در چشم می بینید، دیدن چشم در چشم آنها بسیار آسان تر است. در نهایت، من به آنچه آنها می گویند گوش می دهم (یا حداقل سعی می کنم). ارتباط نمی تواند اتفاق بیفتد مگر اینکه هر دو طرف یکدیگر را بشنوند و بشنوند. هیچ مشکلی در شنوایی من وجود ندارد، اما این بدان معنا نیست که من همیشه به صداهایی که مردم می سازند گوش می دهم. وقتی با والدینم مشاجره می کنم، می توانم از نظر جسمی حرف های آنها را بدون گوش دادن ذهنی بشنوم. خواه اعتراف کنم یا نه، تجربه والدینم در واقع می تواند به آنها کمک کند گاهی اوقات توصیه های خوبی به من بدهند. من همیشه با آنها موافق نیستم، اما فکر می کنم به جرات می توان گفت که واقعاً در دراز مدت به رابطه ما کمک کرده است.
سوال: چه چیزی می توانیم از متن یاد بگیریم؟
1. گوش دادن بهتر از فریاد زدن و دعوا کردن است.
2. بی ادبی است که پدر و مادرت را چشم در چشم ببینی.
3. وقتی توصیه های والدین خود را قبول می کنید مراقب باشید.
4. والدین گاهی اوقات به راحتی ناراحت می شوند.