متن: یک روز یکی از دوستان آمریکایی مرا به مهمانی دعوت کرد. این یک مهمانی واقعی نبود، یک نوع گردهمایی غیررسمی بود. از آنجایی که تابستان بود، او یک آشپزی داشت که در آن بیشتر دوستان و دوستان آمریکایی اش برای من شناخته شده بودند، اما دیگرانی بودند که قبلاً هرگز آنها را ندیده بودم. وقتی متوجه شدم همه آن روز شلوار جین و تی‌شرت ساده پوشیده‌اند، خجالت‌آورترین مهمانی برای من بود، در حالی که من با لباس مناسب با کفش‌ها و موهایم برای یک مهمانی شیک آمدم. توضیح دادن خجالتم برای مهمانان دیگر سخت بود. وقتی یکی از آنها برگشت و گفت: "چه لباس خوبی! مناسبت چیست؟" احساس کردم صورتم از خجالت می سوزد. من اصلا جواب ندادم. اگر او می دانست که من قبلاً چقدر احساس بدی داشتم، به من نزدیک نمی شد. اما او انجام داد. شاید او نپرسید که احساس بد یا ناراحتی به من بدهد، اما واکنش من به احساسی که قبلا داشتم مربوط می شد. می توانستم به او بگویم که بعد از آن باید به مهمانی دیگری بروم، اما نمی خواستم به گفتگو ادامه دهم. بارها به این فکر می کردم که به خانه بروم و عوض کنم، اما می دانستم که متوجه می شوند. این برای من حتی بدتر خواهد بود، زیرا می دانستم که آنها به سرعت فکر می کنند که من احساس می کنم در جای خود نیستم. بنابراین می خواستم وانمود کنم که حالم خوب است... قبلاً متوجه شده بودم که آداب و رسوم آنها با من متفاوت است. اما بعد از صحبت با دوستم، بیشتر متقاعد شدم که مردم اینجا معمولی تر هستند (،). آنها کمتر به تشریفات اهمیت می دهند، مگر اینکه یک موقعیت خاص باشد، مانند عروسی یا یک دعوت بسیار رسمی. در مقابل، فرهنگ من کاملا برعکس است. به عنوان مثال، inprefix = st1 /CapeVerdeanculture، اگر دوستی مرا در یک روز خاص به خانه خود دعوت کرد، حتی اگر یک مهمانی واقعی نباشد، باید خوش لباس ظاهر شود یا در غیر این صورت میزبان از این تصور که شما به او بی احترامی می کنید یا به او بی احترامی می کنید اذیت می شود. سایر مهمانان ما برای رفتن به پیک نیک یا روزهای معمولی لباس می پوشیم، اما به طور معمول نه برای رفتن به خانه یکی از دوستان در هنگام دعوت، به خصوص اگر افراد دیگری آنجا باشند. به هر حال، فکر می‌کنم مشکل من در مهمانی این نبود که آمریکایی‌ها آن را نپذیرفتند. اما احساس من به قدری بد بود که حتی اگر کسی متوجه نشود نمی توانم در گروه جا شوم، زیرا من بودم که تفاوت را در وهله اول کشف کردم. فرقی نمی‌کند که افراد متفاوت لباس بپوشند، اما من تنها در گروه متفاوت بودم. احساس می کردم من کسی هستم که باید خود را با آداب و رسوم آنها تطبیق دهم. پس از آن تصمیم گرفتم بیشتر در مورد فرهنگ آمریکایی بیاموزم، بنابراین اکنون به اندازه گذشته مشکل ندارم.
سوال: از داستان می توان استنباط کرد که نویسنده _ .
1. زودتر آشپزی را ترک کرد
2. احتمالا از پخت و پز لذت نمی برد
3. هرگز شلوار جین آبی نمی پوشد
4. هرگز به آشپزی نمی رود