متن: لری تا جایی که به یاد می آورد آرزوی رفتن به هالیوود و تبدیل شدن به یک ستاره سینما را داشت. امیدهای مرد جوان برای موفقیت بارها و بارها شکسته شد. هالیوود جالب به نظر نمی رسید. زمانی که لری برای اولین بار به کالیفرنیا آمد، تصمیم گرفته بود هرگز تسلیم نشود و بدون موفقیت به خانه بازگردد. بنابراین، او به تلاش خود ادامه داد. روزی با خود گفت، فرصت بزرگ او فرا خواهد رسید. لری برای یکی از رستوران های بزرگ هالیوود کار پیدا کرد و ماشین ها را پارک کرد. دستمزد او ابتدایی بود، اما از آنجایی که میهمانان آنقدر لطف داشتند که پول بیشتری به او بدهند، او موفق شد امرار معاش کند. یک روز او یک کارگردان مهم سینما را شناخت که وارد پارکینگ شد و از ماشینش پیاده شد. لری اخیراً شنیده بود که مرد آماده است تا یک عکس جدید بسازد. لری سوار ماشین شد و آماده شد تا ماشین را به داخل محوطه براند و پارک کند. سپس ایستاد، بیرون پرید و به سمت کارگردان دوید. "ببخشید، قربان، اما من فکر می کنم منصفانه است که به شما بگویم اگر می خواهید من در عکس بعدی خود قرار بگیرم، اکنون یا هرگز. بسیاری از شرکت های بزرگ دنبال من هستند." کارگردان به جای اینکه پسر را دور کند، خندید، سپس چیزی روی کارتی نوشت و به مرد جوان داد.» فردا بیا و من را ببین. لری نقش کوچکی در فیلم بعدی کارگردان داشت.
سوال: پس از خواندن داستان، چه چیزی در مورد کارگردان فیلم می توانیم بدانیم؟
1. می خواست به لری بخندد.
2. او در نگاه اول لری را شناخت.
3. او مهربان بود و لری را امتحان کرد.
4. او فکر می کرد لری یک ستاره خواهد شد.