متن: آیا تعجب خواهید کرد که بدانید درختان نیز مانند حیوانات با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند و ثروت خود را به نسل بعدی منتقل می کنند؟ پروفسور سیمارد UBC توضیح می دهد که چگونه درختان بسیار پیچیده تر از آن چیزی هستند که اکثر ما تصور می کردیم. اگرچه چارلز داروین فکر می کرد که درختان برای بقای بهترین ها با هم رقابت می کنند، سیمارد نشان می دهد که چقدر اشتباه می کرد. در واقع، _ : درختان از طریق همکاری و حمایت آنها زنده می مانند و تغذیه لازم را "بسته به اینکه چه کسی به آن نیاز دارد" می گذراند. نیتروژن و کربن از طریق شبکه‌های قارچی زیرزمینی مایل به اشتراک گذاشته می‌شوند و مطمئن می‌شوند که همه درختان در سیستم اکولوژیکی جنگل مقدار مناسبی را برای حفظ سلامت همه آنها می‌دهند و دریافت می‌کنند. این سیستم پنهان به روشی بسیار شبیه به شبکه های نورون های مغز ما کار می کند و وقتی یک درخت از بین می رود، همه را تحت تأثیر قرار می دهد. سیمرد در مورد "درختان مادر" صحبت می کند، معمولاً بزرگترین و قدیمی ترین گیاهانی که همه درختان دیگر به آنها وابسته هستند. او توضیح می دهد که چگونه درختان در حال مرگ ثروت را به نسل بعدی منتقل می کنند و مواد معدنی مهم را به درختان جوان منتقل می کنند تا بتوانند به رشد خود ادامه دهند. وقتی انسان‌ها «درخت‌های مادر» را بدون آگاهی از این «جامعه‌های درختی» بسیار پیچیده یا شبکه‌هایی که از آن تغذیه می‌کنند قطع می‌کنند، شانس بقای کل جنگل را کاهش می‌دهیم. "ما هیچ توجهی به _ نکردیم." سیمرد با ناراحتی می گوید. درختان در حال مرگ، قبل از مرگ، تغذیه را به درختان جوان منتقل می کنند، اما ما هرگز به آنها فرصت نمی دهیم. اگر بتوانیم این پیام را به صنعت جنگلداری منتقل کنیم، می‌توانیم در تلاش‌های حفاظت از محیط‌زیست خود برای آینده تفاوت بزرگی ایجاد کنیم.
سوال: بهترین عنوان برای این قطعه چه خواهد بود؟
1. درختان کهنسال مانند انسان ها ارتباط برقرار می کنند
2. درختان جوان نیاز به حفاظت دارند
3. درختان از آنچه شما فکر می کنید بسیار جذاب تر هستند
4. درختان به جامعه ما کمک می کنند