متن: رابی کوچولو، برادرزاده همسایه ما، با احتیاط مقداری آب داخل یک کاسه کشید و به سمت در حرکت کرد. چقدر از این جیره بندی آب متنفر بودم . ما مجبور شدیم در حوض کوچک عمیقی که با جسی، گاومان مشترک بودیم، حمام کنیم. چاه ها خشک شده بودند و محصولات کشاورزی تبدیل به گرد و غبار شدند. رابی را تماشا کردم که روی پله های خانه من نشسته بود. زنبورها دور موهایش وزوز می کردند و او با آنها وزوز می کرد. یاد حرف عمه اش افتادم: نمی دانم وقتی او را سوار کردم به چه فکر می کردم. تصادف خواهرم را کشت و او آسیبی ندید، اما نمی توانست حرف بزند. او در دنیای خودش است. چرا او نمی دید _ این پسر تسخیر شده؟ او دارای طبیعتی دوست داشتنی و تحسین عمیق همه موجودات زنده بود و من می دانستم که می تواند با حیوانات صحبت کند. قلبم برای رابی که قرار بود تابستان پیش ما بماند و قبلاً عزیزترین بخش دنیای ما بود و مشتاقانه با من و شوهرم تام از باغ مراقبت می کرد، می سوخت. روی نخی به گردن رابی سوتی آویزان بود تا در صورت گم شدن یا در خطر بودن او. از این گذشته ، او نمی توانست درخواست کمک کند. اما او به خوبی می دانست که سوت اسباب بازی نیست. دمیدن در آن باعث دویدن ما می شود. داستان پسری که گرگ گریه می کرد را برایش تعریف کرده بودم و می دانستم که او مرا درک می کند. در حالی که آخرین ظرف شام را پاک می کردم آهی کشیدم. هر اونس آب بازیافتی برای باغ سبزی کوچکی که رابی کاشته بود ذخیره شد. تام به سمت من برگشت. "میدونی عزیزم داشتم به این فکر میکردم..." قبل از اینکه بتونه ادامه بده، یه جیغ از حیاط باعث شد بپریم. خدای من! این سوت رابی است! وقتی به او رسیدیم با هیجان به آسمان اشاره می کرد. با نگاه کردن به بالا، ما با شکوه ترین منظره را دیدیم: ابرهای بارانی! "رابی! سریع! ما به همه قابلمه ها و تابه ها نیاز داریم!" رابی با من به سمت خانه دوید. یه قطره آب روی دیگم افتاد و بعد یه قطره آب. به زودی حیاط در باران غوطه ور و باشکوهی قرار گرفت. همه ما با صورت های بالا ایستاده بودیم تا احساس راحتی کنیم. تام رابی را بلند کرد و روی گلدان ها رقصید، فریاد زد و فریاد زد: "باران برای رابی!" تام تاب خورد تا صورت رابی را به من نشان دهد: او با صدای بلند می خندید: "WW-Wobby's!" "ووبی... وای... مامان" می خندد و یک دست کوچک را به شکل فنجان دراز می کند تا باران را بگیرد. هر دو را در آغوش گرفتم، اشک شوق با باران آمیخته شد.
سوال: از این قسمت می توان نتیجه گرفت که _ .
1. ما باید به کودکان معلول رحم کنیم
2. هر بچه ای هر چقدر هم که جوان باشد استعداد خودش را دارد
3. فرزندان خانواده های فقیر زودتر مسئولیت ها را بر عهده می گیرند
4. قلب حساس کودکان ارزش مراقبت دارد