متن: من در خانه ای بزرگ شدم که تلویزیون به ندرت روشن می شد و با یک دیوار در اتاق خوابم که کاملاً با قفسه های کتاب پوشانده شده بود، بیشتر دوران کودکی من صرف کتاب هایی شد که می توانستم در دست بگیرم. در واقع، من با فکر خواندن طبیعی مثل نفس کشیدن و کتاب‌هایی که با خلق جهان‌هایی که می‌توانیم در آن قدم بگذاریم، مشارکت کنیم و در آن زندگی کنیم، کتاب‌هایی که به طرز باورنکردنی قدرتمندی در شکل دادن به دیدگاه‌ها قدرتمند هستند، بزرگ شدم. با این باور تزلزل ناپذیر، در چهارده سالگی تصمیم گرفتم نویسنده شوم. . اینجا هم خواندن مفید شد. هر نویسنده ای شروع می کند که می داند چیزی برای گفتن دارد، اما نمی تواند راه های درستی برای گفتن پیدا کند. او باید با خواندن گسترده و کشف بخش‌هایی از نویسندگانی که موافق یا مخالف است، یا به شدت موافق است که دنیای خودش را تغییر می‌دهد، خود را پیدا کند. او نمی تواند بدون علاقه به خواندن بنویسد، زیرا تنها از طریق خواندن نوشته های دیگران می توان فهمید که چه چیزی کار می کند، چه چیزی نه و در نهایت، همراه با تمرین زیاد، چه صدایی دارد. اکنون من در دانشگاه هستم و متوجه شده ام که خواندن داستان چقدر مهم است. به عنوان یک دانشجوی حقوق، مطالعه من در واقع محدود به موضوع است - حجم مطالبی که هر هفته برای کلاس ها باید بخوانم به این معنی است که زمان کمی برای خواندن چیزهای دیگر وجود دارد. چنین خواندنی این را برای من روشن تر کرد که در بخش بسیار کوچکی در این مکان بزرگ به نام زندگی زندگی می کنم. خواندن داستان به من یادآوری می کند که زندگی فراتر از زندگی من وجود دارد. این به من این امکان را می دهد که در دریاهای آزاد و در امتداد جاده ابریشم سفر کنم، همه اینها از روی صندلی راحتی خودم، تجربه های هیجان انگیزی هرچند دست دوم را تجربه کنم که لزوماً نمی توانم در طول زندگی ام داشته باشم.
سوال: مطالعه چه تأثیری بر نویسنده دارد؟
1. دنیای وسیع تری را برای او باز می کند.
2. این به او کمک می کند تا رویای خود را تحقق بخشد.
3. این زندگی دانشگاهی او را جالب تر می کند.
4. این علاقه او را به سفر در سراسر جهان افزایش می دهد.