متن: ما یک بحران واقعی در این کشور در درک اولیه علم داریم. این بر رقابت جهانی ما به عنوان یک کشور، امنیت ملی ما و اثربخشی سیستم اجتماعی ما تأثیر می گذارد. سوء تفاهم در مورد علم چشم ما را کور می کند. ما می دانیم که بسیاری از معلمان که امروزه در حال تدریس علم هستند، به درستی برای انجام این کار اختیار ندارند. مدرسه غالباً آزمایش نمی کند که آیا چیزی را می فهمید یا خیر، بلکه این است که آیا شما با آن آشنا هستید یا خیر. قانون دوم نیوتن چیست؟ شما می گویید F=ma، و یک A می گیرید. این نشان دهنده درک عمیق مکانیک نیوتنی نیست. آموزش علم فقط مجموعه ای از حقایق نیست. این یک فرآیند است. برای ارائه آن با جذابیت و هیجان، باید آن را به عنوان یک داستان کارآگاهی تصور کنید - سوال پرسیدن، انجام مشاهدات و جمع آوری شواهد. شما آزمایش می کنید و شکست می خورید، اما، می دانید، شکست می تواند منجر به کشف شود. چالش دیگری که ما با آن روبرو هستیم این است که علم اغلب برای متخصصان بسیار سخت تلقی می شود. اما در واقع فکر نمی کنم آنقدرها هم سخت باشد. مردم هر روز علم را می بینند. آنها به بیرون نگاه می کنند و آب و هوا و طبیعت را می بینند. دکمه ای را در خانه شان فشار می دهند و چراغ ها روشن می شود. همه هر روز با علم سروکار دارند. فقط اسمش را نمی گذارند. و مهم است که انجام دهند. در واقع علم تعیین کننده کیفیت و نتایج زندگی آنهاست. علم نیاز به خلاقیت دارد. و یکی از بهترین راه‌ها برای خلاقیت این است که «خارج از چارچوب» فکر کنید. با این حال، وقتی به تمرین می‌رسیم به شجاعت بیشتری نیاز داریم. برای مثال من را در نظر بگیرید. خیلی زود در نوجوانی تصمیم گرفتم خودم را آموزش دهم. متوجه شدم که هرگز دانش آموز خیلی خوبی نخواهم بود، زیرا دوست نداشتم معلمان مرا بر اساس معیارهای خودسرانه قضاوت کنند. تصمیم گرفتم به دنیا اجازه دهم در مورد من قضاوت کند که آیا می توانم کاری با ارزش انجام دهم -- مشکلی را حل کنم یا چیزی بسازم. به همین دلیل مدرسه را زود ترک کردم و همه چیز را برای راه اندازی یک شرکت به خطر انداختم. من هر چیزی را که داشتم به خطر انداختم زیرا چیزی برای از دست دادن نداشتم. من ترجیح می دهم در تلاش برای انجام کاری واقعا بزرگ شکست بخورم تا اینکه در متوسط بودن موفق شوم. "سن مناسب برای تفکر خلاق چه زمانی است؟" ممکن است بپرسید من می گویم در رحم! بچه ها در مورد تلاش برای جلوگیری از شکست اضطراب ندارند. آنها سرشار از تخیل هستند و بسیار مایل به شکست هستند. فقط یک کودک 3 ساله را تماشا کنید. آنها همه چیز را لمس می کنند و اگر درد داشته باشد دیگر به آن دست نمی زنند. آنها همه چیز را با سرعتی خیره کننده یاد می گیرند. هرچه زودتر شروع به فکر کردن به دور از چارچوب کنید، زیرا احتمال اینکه شما را به مکان هایی می برد که نمی توانید برای آن ها پیش بینی، برنامه ریزی و بودجه بندی کنید بیشتر می شود. همه این کارها را زمانی انجام دهید که می توانید ناامنی را تحمل کنید.
سوال: لحن پاساژ چیست؟
1. سوال کردن
2. دلگرم کننده.
3. مداحی کردن.
4. شکایت کردن.