متن: اخیراً با نگاهی به مجله‌ای در اتاق انتظار، به مقاله‌ای برخوردم با عنوان «پنج گران‌بهاترین دارایی من». این فقط چند خط متن همراه با تصویر بود، اما تصور من را به خود جلب کرد. جالب است که چگونه اشیای بی جان می توانند چنین اهمیتی پیدا کنند و در تاریخ زندگی یک فرد و گاهی کل یک خانواده بافته شوند. به هر حال، این مقاله باعث شد که گرانبهاترین دارایی من را در نظر بگیرم. انتخاب تنها پنج مورد دشوار بود، اما اینها مال من هستند: یک جعبه مقوایی قدیمی که پر از عکس های کودک فرزندانم است. یک کتاب تولد جیبی زرد رنگ با چیزهای خاص (شعر، تصاویر گل و درخت و غیره) که پدرم در حدود هفت یا هشت سالگی به من داده است. کارت تولد 21 سالگی از مادرم. او در آن تبریکات، عشق و امیدهایش برای آینده من را نوشته است. او مدتی بعد درگذشت، زمانی که من در اوایل دهه بیستم بودم. چند کتاب گیاه شناسی قدیمی اما بسیار زیبا که زمانی مال مادربزرگ من بود. او در زمانی که برای زنان واجد شرایط در این زمینه غیرمعمول بود، گیاه شناس بود و به نظر من او احتمالاً زن قابل توجه و بسیار جالبی بود. من دوست دارم او را بشناسم. سنجاق سینه ای که مادربزرگ دوست داشتنی ام برایم گذاشته است. در بازگشت از جنگ جهانی اول توسط پدربزرگم به مادربزرگم (مادرش) داده شد، از نظر پولی ارزشی ندارد. با این حال، نه تنها نشان دهنده پیوند بین چهار نسل از زنان است، بلکه یادآور بازگشت یک مرد جوان از جنگ جهانی اول است. شما چطور؟ من دوست دارم بشنوم که احساس می کنید گرانبهاترین دارایی شماست.
سوال: با توجه به متن، نویسنده _ .
1. مادرش را در 26 سالگی از دست داد
2. مادر چند فرزند بود
3. کتاب تولد زرد را در 8 سالگی دریافت کردم
4. وقتی جوان بود به خوبی گیاه شناسی می خواند