متن: اگرچه در قرن هفدهم در ایالات متحده هنرهای زیبا و هنرهای عامیانه ویژگی‌های مشابهی داشتند، اما با گذشت زمان در قرن‌های 18 و 19، هنرمندان با جاه‌طلبی در خارج از کشور تحصیل کردند و برای کشیدن پرتره‌های طبقه بالا بازگشتند، تفاوت بین آنها ظاهر شد. خانواده ها در جامعه آمریکا هنرمندان کمتر جاه طلب یا کمتر خوش شانس به مناطق خود سفر می کردند و تصاویری از جامعه روستایی خلق می کردند. به هر حال، هنرمندان آموزش دیدند و آن خلاقیت های ساده بسیار پیشرفت کردند. در حدود سال 1930، هنر عامیانه معنای جدیدی پیدا کرد و به عنوان بیان یک طبقه فرهنگی کوچک در نظر گرفته شد. هنر عامیانه هرگز محصول جنبش های هنری نیست، بلکه از سنت های صنایع دستی بیرون آمده است. این هنر مبتنی بر اندازه گیری یا محاسبات نیست و به ندرت با معیارهای رئالیسم پیش می رود. مستقیماً به پایه های هنری می رود که هنرمندان عامیانه به طور طبیعی آن را احساس می کنند. دوره 1930 تا 1960 زمانی بود که هنرمندان محلی شروع به شناسایی کردند. آنها اغلب در اواخر زندگی حرفه هنری خود را شروع کردند و از هنر به عنوان خروجی انرژی خود استفاده کردند. مواد آنها ارزان و ساده بود، موضوعات آنها متفاوت بود، اما خلاقیت آنها جریان داشت. انجام کارهای خود به یک هنجار تبدیل شد و چیزی بود که هنر عامیانه را بسیار مطلوب کرد. اگرچه تعریف هنر عامیانه دشوار است، اما یک چیز مسلم است --- به شکلی خاص ما را تحت تأثیر قرار می دهد زیرا هنرمندان به ما نشان می دهند که او چگونه زیبایی را وارد زندگی روزمره خود کرده است. از آنجایی که هنرمندان عامیانه از همه اقشار جامعه می آیند، هر اثر هنری خلق شده در نوع خود بی نظیر است و بر رنگ، سادگی خط و فرم شجاعانه و ساده تاکید دارد. مهمتر از همه، این نمونه (...) تاریخ زندگی آمریکایی است.
سوال: کدام یک از عبارات زیر را می توان برای توصیف آثار هنرمندان عامیانه به کار برد؟
1. درک آنها دشوار است.
2. آنها به هنرمندان کمک می کنند تا انرژی خود را بیرون دهند.
3. آنها تصاویری از زندگی غیر واقعی را نشان می دهند.
4. آنها شبیه یکدیگر هستند.