متن: آلیس عزیز، نام من لیزا است. من اضطراب اجتماعی، اختلال دارم و به این فکر می‌کردم که چگونه می‌توان کسی را برای کمک دید بدون اینکه والدینم از آن مطلع باشند. من می دانم که آنها هر چیزی جز حمایت خواهند بود. آنها فکر می کنند که من دروغگو هستم. حقیقت این است که من برخورد با آن را به تعویق انداخته ام و طوری رفتار می کنم که انگار از بین می رود یا از آن بیشتر می شوم. اما در واقعیت، هر چه سنم بالاتر می رود، بدتر می شوم. تا جایی که می توانم از موقعیت های اجتماعی دوری می کنم. وقتی با افراد جدید ملاقات می کنم کاملا وحشت می کنم، فقط در کلاس هایی می مانم که نیازی به صحبت از طرف من ندارد. به نظر می رسد تنها جایی که من واقعاً خوشحال هستم، در خانه یا با افرادی است که در تمام عمرم می شناسم. امیدوارم بتوانید کمک کنید! لیزای عزیز، حدود 5 میلیون آمریکایی دارای نوعی اختلال اضطراب اجتماعی هستند که به آن فوبیای اجتماعی نیز می گویند. در حالی که همه افراد تا حدی در موقعیت های اجتماعی عصبی یا ترس را تجربه می کنند، افراد مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی با ترس خود ضعیف می شوند. آنها ممکن است ترس دائمی، شدید و دائمی از زیر نظر گرفتن و قضاوت شدن توسط دیگران داشته باشند، یا به طرز وحشتناکی از خجالت زده شدن یا خنده شدن با روش هایی که رفتار می کنند، ترس داشته باشند. همانطور که توضیح دادید، این ترس می‌تواند افراد مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی را از انجام فعالیت‌های روزمره مانند رفتن به مدرسه یا محل کار باز دارد و می‌تواند به قدری مورد توجه قرار گیرد که معاشرت آنها را محدود کند. قابل درک است که شما نگران واکنش والدینتان نسبت به دانستن اینکه چه اتفاقی برای شما افتاده است، هستید. بسیاری از مردم فکر می کنند که خانواده هایشان آنها را به خاطر احساس یا نگرانی هایشان سرزنش می کنند. با این حال، صادق بودن با والدینتان ممکن است به شما کمک کند که احساس راحتی بیشتری داشته باشید. این امکان وجود دارد که آنها متوجه رفتار شما شده باشند و در مورد آن تعجب کرده باشند، یا حتی خودشان با احساسات مشابه دست و پنجه نرم کنند. حتی شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد اختلالات اضطرابی ممکن است ژنتیکی باشند یا در خانواده‌ها ایجاد شوند - شاید به دلیل عوامل محیطی و الگوهای بیان شده از طریق تعاملات بین فردی.
سوال: آلیس در نامه خود ابتدا در مورد _ .
1. دلایل احتمالی مشکل لیزا
2. اثرات فوبیای اجتماعی
3. نگرش مردم نسبت به عصبی بودن
4. تجربه همه افراد از اختلال اضطراب اجتماعی