متن: یک روز سخت سرد، طوفان برفی به منطقه ما آمد. که به هیزم نیاز داشتم، به سرعت با بهترین دوستم، بروس، به دنبال درختی برای قطع کردن رفتم. خوشحال بودم که بروس را همراهی می کردم. قطع درخت در طوفان برف می تواند خطرناک باشد. بنابراین داشتن دوستی که بتواند به من در مورد خطرات هشدار دهد مهم بود. وقتی یک درخت بزرگ 23 متری را انتخاب کردم و آماده قطع آن شدم، بهترین دوستم ناگهان به من هشدار داد: "آن درخت را قطع نکن! خیلی نزدیک به سیم برق است!" من در مورد آن مطمئن نبودم. بنابراین تصمیم گرفتم _ هشدار او را. می خواستم سریع کار را تمام کنم و به خانه بروم. بنابراین من شروع به بریدن درخت کردم. وقتی درخت افتاد، دیگر هیچ شکی در حق با دوستم وجود نداشت. درخت سیم برق را گرفت و آن را روی زمین آورد. به این فکر کردم که درخت را از خط جدا کنم. به هر حال، الکتریسیته نمی تواند از چوب عبور کند، بنابراین می توانم با خیال راحت درخت را جدا کنم. وقتی انگشتم را دراز کردم تا درخت را لمس کنم، درد از بازو و سرم عبور کرد. شوکه شده بودم! بعد از اینکه به خانه برگشتم و به مادرم گفتم چه اتفاقی افتاده است، او سریع با شرکت برق تماس گرفت. کارگران شرکت برق به زودی در محل حاضر شدند. یکی از آنها پرسید که آیا من درخت را لمس کرده ام و وقتی به او گفتم که دارم، صورتش رنگ پرید. گفت: تو باید کشته می شدی. پس چرا من هنوز زنده ام؟ این چکمه های من بود که زندگی من را نجات داد. در عرض دو ساعت، کارگران درخت را برداشتند. به زودی طوفان برف آرام شد - اما نه مادرم. با وجود اینکه خوشحال بود که من آسیبی ندیدم، مادرم با من کاملا جدی بود. بالاخره من نباید هشدار دوستم را نادیده می گرفتم. از طریق این تجربه، یاد گرفتم که گوش دادن به افرادی که دیدگاه متفاوتی را ارائه می دهند، مهم است. وقت گذاشتن برای گوش دادن ممکن است در واقع باعث صرفه جویی در زمان و دردسر شود. مطمئناً من را از "شوک زندگیم" باز می داشت.
سوال: کدام یک از عبارات زیر با توجه به قسمت مذکور صحیح نیست؟
1. اما برای چکمه هایش، نویسنده می مرد.
2. نویسنده از اینکه هشدار دوستش را نادیده گرفته است پشیمان شد.
3. نویسنده از برق چیزی نمی دانست.
4. وقتی درخت قطع شد، نویسنده متوجه شد که دوستش درست می‌گوید