متن: Crosstalk، شکل سنتی داستان سرایی کمیک، در حال بازگشت به چای خانه ها و تئاترهای چین است. تماشاگران می‌توانند هر شنبه هر شب در چایخانه Qianxiangyi در تیانجین بخندند، که توسط شاگردان هو بائولین، ما سانلی یا یین شوشان - همه هنرمندان برجسته متقابل سال‌های گذشته - سرگرم می‌شوند - فقط با 20 یوان (2.40 دلار). موفقیت در تیانجین همچنین باعث جوانی دوباره کراستالک در پکن و جاهای دیگر شده است. اگرچه این شکل هنری در پکن در سلسله چینگ (1911-1644) سرچشمه گرفت، تیانجین به مکانی تبدیل شد که در آن ستارگان در حال ظهور سبک‌های خود را شکل دادند و قطعات جدید آزمایش شدند. این شهر به دلیل کیفیت اجراهای متقابل خود در سراسر کشور شناخته شده بود. در زبان چینی به نام xiangsheng (به معنای واقعی چهره و صدا) شناخته می شود، کروستالک شکل غالب کمدی در بیشتر قرن بیستم بود. در روزهای قدیم در تیانجین و جاهای دیگر، نمایشگاه ها و بازارهای معابد مکان اصلی برای اجراهای متقابل بودند. اگرچه گاهی اوقات در چایخانه ها یا تئاترها نیز ظاهر می شدند. قطعات متقاطع از هر جنبه ای از فرهنگ چینی، از تاریخ و داستان های عامیانه گرفته تا مسائل اجتماعی آن زمان، استفاده می کنند. اگرچه صدها قطعه سنتی وجود دارد، آنها دائماً مطابق با زمان و مخاطب بازنویسی می شوند، در حالی که آثار جدید به این صورت نوشته می شوند. خوب. این یکی از ویژگی‌هایی است که در طول تاریخ، crosstalk را به یک هنر عمومی تبدیل کرده است. وانگ شیائوچون، مدیر مدرسه هنرهای داستان سرایی شمالی چین (NSAS) گفت: «Crosstalk با رقابت سایر اشکال هنری، به‌ویژه تلویزیون، در رکود بود.» اما جایگاه خود را با طرفداران متقابل، به‌ویژه جوانان، بازیافته است. از ویژگی های نادر آن آگاه است." وانگ گفت: «دانشجویان بیشتر و بیشتری برای مطالعه تداخل به NSAS می‌آیند، از جمله برخی از دانش‌آموزان دختر، آنها مطمئن هستند که crosstalk بازار قدرتمندی خواهد داشت.»
سوال: می‌توانیم یاد بگیریم که آینده تلاقی ابتدا در _ نهفته است.
1. راه اندازی مدارس هنر داستان نویسی بیشتر
2. ضرب و شتم تلویزیون و هنرهای دیگر
3. آگاهی جوانان از ارزش آن
4. یک بازار قوی