متن: در ماه اکتبر در سواحل شرقی استرالیا، نهنگ های گوژپشت مهاجر بسیار نزدیک به ساحل عبور می کنند. با کمک مکس ایگان رفتیم تا نزدیک خلیج بایرون فیلمبرداری کنیم. دیدن پفک های کوچک اسپری در افق بسیار هیجان انگیز بود. در هنگام مهاجرت، نهنگ ها می توانند با سرعتی در حدود 12 کیلومتر در ساعت حرکت کنند و می توانند بین 5 تا 40 دقیقه شیرجه بزنند، اما مکس با سال ها تجربه معمولاً قایق ما را دقیقاً به مکان مناسب هدایت می کند تا دید شگفت انگیزی را برای ما فراهم کند. همانطور که نهنگ ها مانند زیردریایی ها سطح را می شکنند، آب از پشت تیره پهن و دم بزرگ آنها می ریزد. سپس، با یک ضربه قوی به سمت پایین، دوباره به اعماق دریا شیرجه می‌زنند و فقط یک تکه شیشه‌ای صاف از آب یا «ردپای» روی سطح باقی می‌گذارند تا نشان دهند کجا بوده‌اند. یک روز در جستجوی نهنگ ها از ساحل بالا و پایین رفته بودیم و به دریا رفته بودیم، اما افق خالی از سکنه بود. هیچ گزارشی از وجود نهنگ در منطقه وجود نداشت، بنابراین تصمیم گرفتیم هیدروفون جدید و بسیار حساس مکس را آزمایش کنیم و نتیجه شگفت‌انگیز بود. به محض اینکه هیدروفون در آب بود، متوجه شدیم که به زیباترین صداها گوش می دهیم. چیزی که شاید به نظر می‌رسید یک اقیانوس وسیع خالی از آواز نهنگ‌ها پر شده بود. این نرها هستند که آواز می خوانند، زیرا بین محل تغذیه و پرورش مهاجرت می کنند. هیچ کس دقیقاً نمی داند که هدف از این آهنگ ها چیست، آیا آنها آهنگ های عاشقانه برای زنان هستند یا هشدارهایی به مردان دیگر برای دوری کردن. تصور می شد که هر جمعیت گوژپشت آهنگ مخصوص به خود را دارد که به طور منظم باقی مانده است، اما یافته های اخیر نشان می دهد که نهنگ ها از آهنگی به یاد ماندنی قدردانی می کنند و هر آهنگ جدیدی را که می شنوند به سرعت قبول می کنند.
سوال: از مکس چه می دانیم؟
1. او نهنگ ها را خیلی دوست دارد.
2. او یک دانشمند شجاع در مورد نهنگ ها است.
3. او مردی با تجربه در یافتن نهنگ هاست.
4. او در ساخت هیدروفون متخصص است.