متن: زمانی در انگلستان پیرمرد ثروتمندی بود که زندگی بسیار ثروتمندی داشت. هنگامی که شاه جان، که بدترین پادشاهی بود که انگلستان تا به حال داشته است، از نحوه زندگی راهبایی شنید، تصمیم گرفت این کار را متوقف کند. پس فرستاد دنبال پیرمرد و گفت: تقصیر تو روشن است و اگر نتوانی در عرض دو هفته به سه سوال من پاسخ دهی، سرت قطع خواهد شد و تمام پولت مال من خواهد بود، اولاً باید به من بگو ثانیاً، شما باید به من بگویید تا چه زمانی تمام دنیا را بچرخانم، و در آخر، باید به من بگویید که من چه فکر می کنم. راهب برای کمک به آکسفورد و کمبریج رفت اما یکی از معلمان مدارس بزرگ نتوانست. بالاخره غمگین و اندوهگین سوار شد به طرف خانه. سپس با چوپان خود ملاقات کرد و همه آنچه را که اتفاق افتاده بود به او گفت. "خوشحال باش، استاد خوب. فکر می کنم بتوانم کمکت کنم که از دردسرت خلاص شوی." چوپان با احتیاط زیاد لباس خود را به تن کرد و دقیقاً شبیه ابی بود. سپس نزد شاه رفت. "تا کی زندگی کنم؟" "تا روزی که بمیری زنده خواهی ماند، نه یک روز بیشتر." "تا کی باید دور دنیا بچرخم؟" شما باید با خورشید طلوع کنید و باید با خورشید سوار شوید تا صبح روز بعد دوباره طلوع کند. "چه فکر می کنم؟" "شما فکر می کنید که من ابی هستم. اما راستش را بخواهید، من فقط شبان بیچاره او هستم و آمده ام که برای او و من عفو کنید." پادشاه بلند خندید. "بسیار خوب، شما به خاطر این شوخی، عفو مجانی را از سوی پادشاه جان برای رهبر ابی پیر دریافت کردید."
سوال: چه کسی راهب را از دردسر نجات داد؟
1. پادشاه.
2. خود ابی.
3. چوپان ابی.
4. معلمانی از آکسفورد و کمبریج.