متن: یک روز معلمش به توماس آلوا ادیسون نامه ای داد. معلمش از او خواست که آن را به مادرش بدهد. ادیسون فکر کرد این چیز خوبی است. پس از بازگشت به خانه، آن را با افتخار به مادرش داد و گفت: «استادم اجازه بده این نامه را به تو بدهم». مادر ادیسون که نمی دانست چیست، آن را باز کرد و سپس چشمانش کاملا باز شد. در حالی که اشک در چشمانش حلقه زده بود به پسرش نگاه کرد و نامه را با صدای بلند خواند: "فرزند شما نابغه است. این مدرسه برای او کوچک است و به اندازه کافی معلم خوب برای تربیت او ندارد. لطفا خودتان به او آموزش دهید." واقعیت این بود که ادیسون دوست داشت در کلاس سوالات عجیب بپرسد. معلمانش فکر می کردند که او بیمار روانی است. آنها دیگر نتوانستند او را تحمل کنند و تصمیم گرفتند او را از رفتن به مدرسه منع کنند. با این حال، مادر ادیسون از پسرش دست نکشید. او در خانه به او آموزش داد. سال ها پس از مرگ مادر ادیسون و او یکی از بزرگترین مخترعان بود، یک روز او به دنبال چیزهای قدیمی خانواده بود. ناگهان یک تکه کاغذ تا شده را در گوشه یک کشو دید. آن را گرفت و باز کرد. روی آن نوشته شده بود: "پسر شما مریض روانی است. دیگر اجازه نمی دهیم به مدرسه بیاید." ادیسون ساعت‌ها گریه کرد و سپس در دفتر خاطرات خود نوشت: «توماس آلوا ادیسون کودکی بود، اما به واسطه مادر قهرمانش، او به نابغه قرن تبدیل شد». ایمان داشتن به کسانی که دوستشان داریم بسیار مهم است. ما باید به اطرافیانمان ایمان داشته باشیم. حتی اگر دیگران به شما داده اند، شما باید به خودتان ایمان داشته باشید.
سوال: این قطعه برای نشان دادن این است که _ .
1. معلمان باید دانش آموزان خود را دوست داشته باشند
2. والدین فرزندان خود را بهتر می شناسند
3. باید به دیگران و خودمان ایمان داشته باشیم
4. اکثر کودکان در صورت تشویق می توانند نابغه باشند