متن: دختر کوچکی پر از شگفتی بود که به شدت آسیب دیده بود که وقتی وارد زندگی بزرگسالی شد، فکر کرد آنقدر بد است که دیگران نمی توانند با او خوب رفتار کنند. اما کنجکاوی زیادی داشت که او را ادامه داد. او به دنبال افراد عاقل زیادی رفت تا به او کمک کنند تا بفهمد چرا آنقدر بد است که مادرش او را آزار می دهد و چرا او نمی تواند بهتر شود تا مردان به او صدمه نزنند. او در سفری بود که فکر می‌کرد به او کمک می‌کند «بهتر» شود. او هر جا می رفت یک کیف بزرگ با خود حمل می کرد. درون آن تمام صدماتی بود که او تجربه کرده بود. از آنجا که او بسیار مشتاق بود کسانی را که حکمت خود را عرضه می کردند راضی کند، با کمال میل با آنچه آنها در مورد بخشش می گفتند موافقت کرد. اما او آن کیسه درد را محکم نگه داشت. پس از 50 سال حمل آن کیف و نشان دادن آن به همه‌ای که می‌دید به‌گونه‌ای که گویا نشان می‌دهد که او فرد خوبی است، تصمیم گرفت آن را باز کند و ببیند چه اتفاقی افتاده است. وقتی داخلش را نگاه کرد پر از تکه‌های کاغذ بود. در یک زمان آنها کلماتی را در مورد آنها داشتند که جزئیات جراحات را بیان می کردند. اما زمان کلمات را محو کرده بود و تنها یک کاغذ بیهوده باقی مانده بود. او برای حمل این کیف تلاش می کرد که چیزی جز تصویر چیزی که زمانی وجود داشت را در خود جای نمی داد. او بیهودگی حمل آن کیف را دید. باعث خنده اش شد این دختر کوچولو با رها کردن کاغذ و دلسوزی برای کسانی که او را آزار می دهند، توانست زنی با موهای زیبا شود. زن در آینه نگاه کرد و گفت: من دوست داشتنی هستم. اگرچه سال‌ها طول کشید، اما در نهایت برای آوردن عشق و احترام به زندگی‌اش باز شد.
سوال: با توجه به متن، کدام یک از موارد زیر را می توان برای توصیف زن استفاده کرد؟
1. کنجکاو
2. مهربان.
3. اسان گیر.
4. فداکار.