متن: من مطمئن نیستم که دیگر دوستانم را دوست داشته باشم. من قبلاً آنها را دوست داشتم - صادقانه بگویم. ناهار می خوردیم، با تلفن صحبت می کردیم یا ایمیل رد و بدل می کردیم، و همه آنها به اندازه کافی عادی به نظر می رسیدند. اما بعد از آن فیس بوک آمد و من با یک واقعیت غم انگیز آشنا شدم: بسیاری از دوستان من جنبه های تاریکی دارند که از من پنهان کرده بودند. امروز دوستان من جنبه های ناخوشایند شخصیت خود را از طریق فیس بوک نشان می دهند. دیگر پنهان نیست، آنها مانند تبلیغات تلویزیونی به صورت من پرتاب می شوند - تبلیغات اجتناب ناپذیر و بی پایان برای بدترین شخصیت هایشان. فرد را بگیر اگر قرار بود با او ناهار بخورید، او را گرم و خودپسند می دیدید. فیس بوک او را بخوانید و متوجه می شوید که او مرد کسل کننده ای غیرقابل تحمل و شیفته غذاست. او برای نجات یک مرد غریق در راه یک فنجان قهوه می‌نوشید و سپس در مورد آن می‌نویسد. اندی را بگیر هیچ جا مدیر عامل باهوش تری پیدا نخواهید کرد، اما اکنون او مدیر عاملی است که شرکتی برای اداره کردن ندارد. بنابراین او جنگ های مافیا را در فیس بوک بازی می کند. او سطح 731 را به خوبی انجام می دهد. به لطف فیس بوک، می دانم که او حدود 18 ساعت در روز بازی می کند. اندی، شما چهار شرکت را اداره کرده‌اید-و اینطوری می‌گذرانید؟ چه اتفاقی برای گلف افتاد؟ چه اتفاقی برای یافتن شغل دیگر افتاد؟ لیز رو بگیر او معتقد است که واکسن آنفولانزا همه ما را می کشد و باید از آن اجتناب کنیم. و سپس کریس می آید که دوست دارد در هر وب سایتی که پیدا کند حداقل 20 بار در روز پست بگذارد، بنابراین من می توانم افکار او را دو بار بخوانم، یک بار در فیس بوک و یک بار در توییتر. در زندگی واقعی، من این طرف ها را نمی بینم. چهره به چهره، دوستانم بهترین های خود را به من نشان می دهند. آنها افراد خوب و باهوشی هستند. اما چهره به فیس بوک، دوستان من مانند یک ملاقات کور هستند که به طرز وحشتناکی اشتباه می شود. من با یک دوراهی مانده ام. دوست واقعی من کیست؟ آیا لیزی است که با او ناهار می خورم یا دیوانه ضد واکسن در فیس بوک؟ آیا فردی است که می توانم با او ساندویچ بگیرم یا فردی که گریه می کند اگر در یک مهمانی باشد و شراب مطابق استانداردهای او نباشد؟
سوال: متن عمدتا توسط _ توسعه داده شده است.
1. مثال زدن
2. پیروی از ترتیب زمانی
3. فهرست کردن ارقام
4. طرح سوالات