متن: بابا نصف شب اومد. همه صداها را می شنیدیم، اما وانمود می کردیم که خواب هستیم. صبح روز بعد او ضعیف و لاغر به نظر می رسید و روی صندلی کنار آتش آشپزخانه نشسته بود. نور آتش از آستین خالی بلندش می تابید. همه چیز طبق معمول پیش رفت. مادربزرگ در اتاق خواب کاری برای انجام دادن پیدا کرد. پدربزرگ برای آب بیرون رفت. مادر در حالی که پشت به ما بود، داشت کیک ها را برای صبحانه آماده می کرد. اما هیچ چیز درست نبود. وقتی مادربزرگ از اتاق خواب بیرون آمد، روی نوک پا راه رفت. وقتی پدربزرگ برگشت، چیزی در مورد آب و هوا نگفت. هنگام صبحانه، مادر میوه را از ما رد کرد و چیزی گفت، اما صدایش خیلی بلند بود. سرانجام خواهرم، لو، صندلی خود را عقب زد. نوبت شماست که ظرف ها را بشویید. اما من از شب قبل ظرف ها را شسته بودم. چیزی نگفتم چون درست نبود جلوی بابا فقط خونه با آستین خالی دعوا کنیم. لو دوباره گفت: نوبت توست. با تعجب بهش نگاه کردم. گفتم: «اینطور نیست.» چون ناگهان به یاد آوردم که مادر به ما گفته بود طبق معمول ادامه دهیم. مادر با صدایی آرام و شاد گفت: بچه ها، بچه ها. و بابا لبخند می زد چون بالاخره احساس می کرد در خانه است.
سوال: از داستان می دانیم _ .
1. این دو خواهر اغلب در مورد اینکه چه کسی باید ظرف ها را بشوید با هم دعوا می کردند
2. خانواده از دیدن دعوای دو خواهر بعد از صبحانه خوششان آمد
3. پدر این دو خواهر را خیلی دوست داشت، اگرچه آنها اغلب با هم دعوا می کردند
4. مادر به دو خواهر گفت که شب قبل با هم دعوا کنند