متن: شهرهایی با سطوح بالای مالکیت خانه - در محدوده 75٪، مانند دیترویت و سنت لوس - به طور متوسط سطوح پایین تری از فعالیت اقتصادی و دستمزدها و درآمدهای بسیار کمتری داشتند. بسیاری از مردم در مشکلات مالی در خانه هایی که نمی توانند بفروشند گیر افتاده اند و نمی توانند به مراکز جدید فرصت نقل مکان کنند. شهرها و مناطقی که کمترین میزان مالکیت خانه را داشتند - در محدوده 55٪ تا 60٪ مانند لس آنجلس و نیویورک - اقتصاد سالم تر و درآمد بالاتری داشتند. آنها همچنین سطوح بالاتری از شادی و رفاه داشتند. با خواندن این نکات جالبی که ریچارد فلوریدا در مقاله اخیر خود بیان کرد، شوکه شدم. بذار سعی کنم بفهمم مردم دیترویت و سنت لوئیس نسبت به مردم نیویورک و لس آنجلس کمتر خوشحال هستند. و دلیل آن به دلیل نرخ مالکیت خانه است؟ اولاً، برای مقایسه آنها با شهر نیویورک (پایتخت اقتصادی جهان)، لس آنجلس (پایتخت سرگرمی جهان) ناعادلانه به نظر می رسد. اکثر مردم تقریباً در هر شهر دیگری در جهان ممکن است کمتر خوشحال باشند! در مرحله بعد، بیایید روش متفاوتی را برای تعیین اینکه آیا اجاره‌کنندگان خوشحال‌تر از صاحبان خانه هستند، امتحان کنیم. چرا از آنها نپرسیم؟ نظرسنجی ملی مسکن Fannie Mae در سال 2010 گزارش داد: 75٪ از مستاجران فعلی معتقدند که داشتن خانه منطقی تر است. 67 درصد قصد دارند در آینده خانه بخرند. وقتی از مستاجران فعلی دلیل اصلی خرید خانه را پرسیدند، اینها پاسخ‌های آنها بود (آنها می‌توانستند چندین پاسخ را انتخاب کنند): 78٪ گفتند که این مکان مکانی خوبی برای بزرگ کردن کودکان است. 75 درصد گفتند چون احساس امنیت می کنند. 70٪ گفتند چون شما فضای خود را کنترل می کنید. اگر معتقدید اجاره‌کنندگان خوشحال‌تر هستند، باید باور کنید که اکثریت از زندگی در محیطی کمتر امن لذت می‌برند، که مکان مناسبی برای بزرگ کردن کودکان نیست و مکانی است که کنترل کمتری بر فضای خود دارند. ks5u
سوال: از گزارش نظرسنجی Fannie Mae می توان فهمید که _ .
1. پرداخت اجاره منطقی تر است
2. اکثر صاحبان خانه قصد دارند خانه های خود را بفروشند
3. اکثر اجاره‌کنندگان ترجیح می‌دهند صاحب خانه شوند
4. والدین باید برای فرزندانشان خانه بخرند