متن: تام یکی از باهوش ترین پسران سال بود که پدر و مادری حامی داشت. اما وقتی 15 ساله بود ناگهان از تلاش دست کشید. او مدرسه را در 16 سالگی تنها با دو نمره برای دروس دبیرستان ترک کرد. یکی از دلایلی که باعث شد او اهمیتی ندهد، قدرت گروه همسالانش بود. فقدان الگوهای مناسب مردانه در بسیاری از زندگی آنها - در خانه و به ویژه در محیط مدرسه - به این معنی است که همسالان آنها تنها افرادی هستند که باید خودشان را در مورد آنها قضاوت کنند. آنها مردها را در جامعه موفق نمی بینند، بنابراین به ذهنشان خطور نمی کند که بتوانند چیزی از خودشان بسازند. بدون معلمان مرد به عنوان الگو، تأثیر اقدامات همسالان و فرهنگ خیابانی بسیار قدرتمند است. پسرها می خواهند عضو یک باشگاه باشند. با این حال، مدارس می توانند محیطی را برای تغییر فراهم کنند، و الگوهای مناسبی را برای آنها فراهم کنند. معلمان باید آموزش ببینند تا جلوی آن را بگیرند اما نه در مقابل همسالان کودک. شما باید این کار را یک به یک انجام دهید، زیرا در آن زمان است که کودک واقعی را می بینید. فرستادن یک کودک به خانه بیهوده است اگر او اشتباه کرده باشد. آنها آن را به عنوان یک روز تعطیل برای تماشای تلویزیون یا بازی های رایانه ای می دانند. در عوض، مدارس باید یک واحد ویژه داشته باشند که در آن کودکی که مرتکب اشتباه شده است، روزانه برود و در مورد مشکلاتش مشاوره بگیرد -- جایی که بتواند دور از همسالان خود کار کند و به دنبال بچه های دیگر به خانه برود.
سوال: چرا تام درس خواندن را رها کرد؟
1. از معلمانش بیزار بود.
2. پدر و مادرش دیگر از او حمایت نمی کردند.
3. برای پسرهای هم سن و سال او خیلی خوب است که به درس خواندن اهمیتی ندهند.
4. در دوره راهنمایی او دروس بسیار زیادی وجود داشت.