متن: دانشجویان مهندسی قرار است نمونه هایی از عملی بودن و عقلانیت باشند، اما وقتی نوبت به تحصیلات دانشگاهی من می رسد، من یک ایده آلیست و احمق هستم. در دبیرستان می‌خواستم مهندس برق شوم و البته، هر دانش‌آموز معقولی با اهداف من، کالجی را انتخاب می‌کرد که دارای دپارتمان مهندسی بزرگ، بسیاری از اساتید مشهور و آزمایشگاه‌های خوب و تجهیزات تحقیقاتی بود. اما این کاری نیست که من انجام دادم. من رشته مهندسی را در یک دانشگاه کوچک لیبرال که حتی رشته مهندسی برق ارائه نمی دهد، انتخاب کردم. بدیهی است که این یک انتخاب عملی نبود. من به دلایل اصیل تری به اینجا آمدم. من می‌خواستم تحصیلات گسترده‌ای داشته باشم که انعطاف‌پذیری و سیستم ارزشی برای من در کارم فراهم کند. می‌خواستم چشمانم را باز کنم و دیدم را با ارتباط با افرادی که در رشته‌های علمی یا مهندسی تحصیل نمی‌کنند گسترش دهم. والدین، معلمان و سایر بزرگسالان من را به خاطر چنین انتخاب عاقلانه ای تحسین کردند. آنها به من گفتند که من عاقل و بزرگتر از 18 سال هستم و من آنها را باور کردم. به کالج رفتم و مطمئن بودم که نسبت به آن دسته از دانشجویانی که به «کارخانه‌های» مهندسی بزرگ می‌رفتند، برتری خواهم داشت، جایی که برایشان اهمیتی نداشت که شما ارزش‌هایی دارید یا انعطاف‌پذیر هستید. من قرار بود یک مهندس کامل شوم: متخصص فنی و انسان‌گرای عالی همه در یک. الان خیلی مطمئن نیستم. جایی در طول راه، ایده های نجیب من به واقعیت سقوط کردند، همانطور که همه ایده های نجیب سرانجام انجام می دهند. پس از سه سال تلاش برای ایجاد تعادل بین دروس ریاضی، فیزیک و مهندسی با دروس آزاد، متوجه شدم دلایلی وجود دارد که باعث می‌شود تعداد کمی از دانشجویان مهندسی سعی کنند مهندسی را با دوره‌های هنر آزاد در کالج هماهنگ کنند. واقعیتی که راه من را برای تبدیل شدن به یک دانش آموز موفق معمولی مسدود کرده است این است که مهندسی و هنرهای آزاد به سادگی آنطور که من در دبیرستان تصور می کردم با هم ترکیب نمی شوند. آنها به صورت فردی به روش های بسیار متفاوتی به فرد شکل می دهند. مبارزه برای آشتی دادن دو رشته تحصیلی دشوار است.
سوال: نویسنده در مورد انتخاب خود چه احساسی داشته است؟
1. او در ابتدا احساس غرور می کرد اما در حال حاضر کمی شک داشت.
2. او همیشه احساس مثبتی داشته است.
3. او تصمیم گرفته است که تسلیم شود.
4. او همین عقیده را با والدین و معلمانش در میان می گذارد.