متن: وقتی مردم از من می پرسند سندرم داون چیست، به آنها می گویم که این یک کروموزوم اضافی است. یک دکتر به شما می گوید کروموزوم اضافی باعث ناتوانی ذهنی می شود که یادگیری چیزها را برای من سخت تر می کند. با وجود اینکه سندروم داون دارم، زندگی من خیلی شبیه زندگی شماست. کتاب می خوانم و تلویزیون نگاه می کنم. من با دوستانم به موسیقی گوش می دهم. من در تیم شنا و گروه کر در مدرسه هستم. من به آینده فکر می کنم و کسی که با او ازدواج خواهم کرد را دوست دارم. و من با خواهرهایم کنار می آیم --- به جز وقتی که سی دی می گیرند بدون اینکه بخواهند! من آدم سخت کوشی، آدم خوبی هستم و به دوستانم اهمیت می دهم. برخی از کلاس‌های من با بچه‌های معمولی و برخی دیگر با بچه‌های دارای اختلالات یادگیری است. من یک کمکی دارم که با من در کلاس های سخت تر مانند ریاضی و زیست شناسی همراه است. او به من کمک می کند تا یادداشت برداری کنم و نکاتی را در مورد نحوه مطالعه در آزمون ها به من می دهد. این واقعا کمک می کند، اما من خودم را نیز به چالش می کشم تا خوب کار کنم. به عنوان مثال، هدف من این بود که تا کلاس دوازدهم در یک کلاس انگلیسی معمولی باشم. امسال دقیقا همین اتفاق افتاد! درست است که من بعضی چیزها را به سرعت دیگران یاد نمی‌گیرم. اما این مانع از تلاش من نمی شود. فقط می دانم که اگر واقعاً سخت کار کنم و به تنهایی کار کنم تقریباً هر کاری را می توانم انجام دهم. من نمی توانم این واقعیت را تغییر دهم که سندرم داون دارم، اما چیزی که تغییر می دهم این است که مردم در مورد من چه فکر می کنند. من به آنها می گفتم: "من را به عنوان یک فرد کامل قضاوت کنید، نه فقط شخصی که می بینید. با من با احترام رفتار کنید و من را همانطور که هستم بپذیرید. مهمترین چیز --- فقط دوست من باشید."
سوال: هدف از پاساژ چیست؟
1. برای اثبات اینکه افراد مبتلا به سندرم داون بسیار شبیه افراد سالم هستند
2. برای نشان دادن صداقت و خوش بینی نویسنده
3. برای تغییر نگرش افراد نسبت به افراد مبتلا به سندرم داون
4. برای توصیف زندگی یک دانش آموز با ناتوانی های یادگیری