متن: زمانی که در دانشکده پزشکی بودم، با تعدادی از دوستانم به اردو رفتم. فصل تابستان بود. بنابراین، ما انتخاب کردیم که به سمت دریا برویم. پس از رسیدن به آنجا، اتاقی کرایه کردیم و چمدانمان را آنجا گذاشتیم. ناهار رو تموم کردیم و بعد تصمیم گرفتیم قایق کرایه کنیم چون دریا و هوا زیبا بود. شروع کردیم به پارو زدن، اما حدود یک مایل بیرون، هوا ناگهان تغییر کرد. با اینکه هوا خوب نبود نمیخواستیم تسلیم بشیم ولی بالاخره من و دوستانم قبول کردیم که برگردیم. سعی کردیم جهت قایق را تغییر دهیم، اما به محض اینکه آن را تغییر دادیم، قفل پارو شکست. بنابراین ما نتوانستیم به عقب برگردیم. باید منتظر کمک بودیم چون کاری از دستمان بر نمی آمد. بعد از دیدن تغییر هوا نباید به پارو زدن ادامه می دادیم اما دیگر دیر شده بود. پشیمان شدیم دریا خیلی تغییر کرد، امواج خیلی بلند شدند و قایق مثل گهواره شروع به لرزیدن کرد. یکی از دوستانم شروع به گریه کرد. دیگری شروع به استفراغ کرد. سه ساعت گذشت و کسی به ما کمک نکرد. فقط داشتیم دعا میکردیم خوشبختانه بعد از پنج ساعت انتظار دو قایق بزرگ برای نجات ما آمدند و فرار کردیم. اگر برای گرفتن ما نیامده بودند از مرز ترکیه و یونان عبور می کردیم چون مرز خیلی نزدیک بود. این داستان هیجان انگیزترین داستان زندگی من است زیرا می توانستیم بمیریم اما شانس با ما یار بود و فرار کردیم.
سوال: نویسنده عمدتاً در این قسمت به ما چه می گوید؟
1. تجربه ای در دریا
2. یک تجربه هیجان انگیز هنگام شنا.
3. آب و هوای متغیر در کنار دریا.
4. قایق سواری در دریا خطرناک است.