متن: مردم می گویند نوجوانان خوب نیستند. آنها به طرز وحشیانه ای در خیابان ها بالا و پایین رانندگی می کنند. و گاهی اوقات، برخی از این چیزها درست است. اما لحظات سختی نیز در زندگی یک نوجوان وجود دارد. یک نوجوان نه بچه دوست داشتنی است و نه یک بزرگ شده محترم. اعضای خانواده او یک نوجوان را مایه دردسر می دانند. او احساس می کند که بزرگ شده است. اما به او می گویند که او یک بچه است و هیچ چیز نمی داند. .ببینه بزرگترها هر کاری دوست دارند انجام می دهند. وقتی می خواهد کاری را که دوست دارد انجام دهد، بزرگترها به او می گویند که باید فقط کاری را انجام دهد که به او گفته شده است. نوجوان بودن یعنی نوکر همه بودن و ارباب هیچکس. بزرگان خانواده و همسایگی به نوجوانی دستور می دهند که برای آنها کارها را انجام دهد.(...) اگر او از اجرای دستورات عید خود امتناع کند، سرزنش می شود. حتی ممکن است او را تنبیه کنند. او را به خاطر هر حرفی که می‌زند و انجام می‌دهد مورد انتقاد قرار می‌دهند. اگر مثل بچه‌ها رفتار کند به او می‌گویند که بزرگ شده است و نباید بچه‌گانه باشد، اگر مثل یک مرکز خرید بزرگ رفتار می‌کند. به او گفته می شود که او بی احترامی می کند. نوجوان به موجودی تنها در خانواده تبدیل می‌شود. کودکان از تمام محبت بزرگترهای خانواده لذت می‌برند. نوجوان هیچ عشق و احترامی ندارد. بنابراین اغلب از خانه فرار می‌کند و در جمع دخترانش شادی می‌یابد. سن. _ .قوانین و قوانین زیادی وجود دارد که ما نمی توانیم رعایت کنیم. هنوز به ذهنمان نرسیده که الگوی زیگزاگ را اجرا کنیم. اگرچه ما نوجوانان اوقات بدی را با اعضای خانواده و بزرگترهایمان می گذرانیم، اما با دوستان خود اوقات بسیار خوبی را سپری می کنیم. و در مدارس و کالج‌ها. بنابراین ما نوجوانان بیشتر اوقات خوش خود را با دوستان و همکلاسی‌های خود می‌گذرانیم تا با والدین.
سوال: ایده اصلی این قسمت _ .
1. تفاوت بین یک نوجوان و یک بزرگسال
2. نظرات معمول نوجوانان
3. شرایط سختی که یک نوجوان با آن روبروست
4. نحوه برخورد با نوجوانان