متن: دخترم با چند کیسه مواد غذایی وارد می شود و توجه من را از کاغذ دور می کند. او فریاد می زند: "سلام بابا!" و به سمت آشپزخانه کوچک دوید. او همیشه در حال دویدن است. من هرگز کسی را به اندازه او با انرژی ندیده ام، به جز مادرش. "بهتره تو اونجا قاطی نکنی وگرنه مادرت عصبانی میشه!" بهش زنگ میزنم او فقط برای یک ثانیه از تق تق می ایستد و می گوید: "باشه، بابا. مشکلی نیست." او دختر خوبی است. به میز کناری نگاه می کنم که در آن عکس سیاه و سفید زیبایی از مادرش است که سال گذشته گرفتیم. یا طولانی تر بود؟ دخترم همیشه یک گل فصلی جلویش می گذارد. نمی دانم چرا. شاید به این دلیل که رنگ‌های ۱ در مقابل عکس و قاب مشکی خوب هستند. او یک بچه شیرین است. بالاخره او بیرون آمد تا با من صحبت کند و من کاغذ را زمین گذاشتم. "گوش کن بابا، من نمی توانم امشب مدتی با شما بمانم، زیرا من و استیو به یک نمایش در مرکز شهر می رویم. من یک سوپ خوب برای شما درست کردم و همه چیز روی اجاق گاز آماده است." من می گویم: "حالا به حرف من گوش کن، خانم جوان، تو و استیو برو و از خودت لذت ببر. مطمئنم مامانت به زودی به خانه می آید و با هم غذا می خوریم." او مشکوک به نظر می رسد. دستی به سرش می زنم. او می‌گوید: «گوش کن، اگر به چیزی نیاز داشتی می‌توانی با سامانتا تماس بگیری. آیا سامانتا را به خاطر می‌آوری؟» سر تکان می دهم. سامانتا همسایه خوبی است. او زیر ما در آپارتمان طبقه همکف زندگی می کند. همسرم و او همیشه پشت تلفن یا چای می خوردند. "بابا؟" اون داره صورت من رو مطالعه میکنه "شماره سامانتا روی یخچال و کنار تلفن است. باشه؟" من می گویم: "باشه، حالا برو بیرون و کمی خوش بگذران، عشق." دفتر امروز واقعا مرا خسته کرده است. من باید شام درست کنم اما فعلا روی این صندلی می خوابم.
سوال: از این قسمت می توان فهمید که سامانتا _ .
1. همسایه ای است که در طبقه بالا زندگی می کند
2. اغلب از طریق تلفن با نویسنده چت می کند
3. با خانواده به خوبی کنار می آید
4. امشب برای صرف شام با نویسنده خواهد آمد