متن: رابرت و پیتر در یک دانشگاه تحصیل می کنند. همه کارها را با هم انجام می دهند و به هم کمک می کنند. اما آنها اغلب با یکدیگر شوخی می کنند. سال تحصیلی ماه گذشته تمام شد و آنها تصمیم گرفتند از طریق این کشور در آمریکا سفر کنند. آنها ماشین سواری می کردند و می توانستند هر جا که می خواستند توقف کنند و هر زمان که می خواستند شروع کردند. البته آنها لذت بردند. یک روز هوا خیلی گرم بود و هر دو گرسنه و تشنه بودند. جلوی رستورانی کنار جاده توقف کردند. آمدند، پشت میز نشستند و غذا سفارش دادند. رابرت به اطراف نگاه کرد و متوجه شد یک کاسه کوچک روی میز وجود دارد. فکر کرد مقداری بستنی در آن است و یک قاشق از آن را برداشت و در دهانش گذاشت. بلافاصله فهمید که خردل است، اما دیگر دیر شده بود. اشک روی صورتش جاری شد اما وانمود کرد که هیچ اتفاقی نیفتاده است. مرد جوان دیگر که دوستش را در حال گریه دید، پرسید: "رابرت برای چه گریه می کنی؟" پاسخ او این بود: «به پدرم فکر می کنم که بیست سال پیش به دار آویخته شد. بعد از مدتی پیتر هم همین اشتباه را کرد. اشک هم روی گونه هایش جاری شد. و دوستش علت را از او پرسید. تعجب می کنم که چرا پدرت قبل از ازدواج به دار آویخته نشده بود!
سوال: نویسنده عمدتاً می خواهد در این قسمت به ما بگوید.
1. به دوستت اعتماد نکن
2. جوک
3. خردل را با بستنی اشتباه نکنید.
4. دروغ گفتن به دوستان اشتباه است