متن: در شب 6 ژوئیه 1943، یک هواپیما از یک پایگاه نیروی هوایی در انگلستان به پرواز درآمد تا جنگنده های آلمانی را بر فراز کانال انگلیسی رهگیری کند. خلبان این هواپیما کاپیتان توماس نش بود. نش که به سمت غرب نگاه کرد، دوازده چراغ نارنجی را پشت سر هم دید که با سرعت فوق العاده ای حرکت می کردند. یک پرواز قدیمی با تجربه، او هرگز چیزی شبیه آنها را ندیده بود. او که فکر می کرد آنها ممکن است یک سلاح جدید آلمانی باشند، تصمیم گرفت تعقیب کند. اما وقتی هواپیما را به اطراف چرخاند و مستقیماً به سمت چراغ ها حرکت کرد، آنها ناپدید شدند. کاپیتان نش شاید اولین کسی بود که چنین نورهای نارنجی را دید اما آخرین نفر نبود. تجربه او بارها توسط خلبانان در طول جنگ جهانی دوم در اروپا و خاور دور تکرار شد. خلبانان در جنگ کره نیز از دیدن این نورهای عجیب خبر دادند. آنها چه بودند؟ هیچ کس به طور قطع نمی داند، اما یک نظریه جالب برای توضیح آنها وجود دارد. طبق این نظریه، نورهای نارنجی رنگ حیوانات فضایی هستند - حیواناتی که به طور خاص برای زندگی در جو فوقانی سازگار هستند، همانطور که برخی از موجودات برای زندگی در کف دریا سازگار هستند. این تئوری می گوید که این حیوانات فضایی آنقدر در جو زندگی می کنند که از زمین قابل مشاهده نیستند. آنها بخشی از هوا و بخشی از انرژی ناشی از نور خورشید تغذیه می کنند. آنها که خودشان انرژی تقریباً خالصی دارند، می توانند بدن خود را طوری تنظیم کنند که در شب بدرخشد. در طول روز آنها نامرئی می شوند. این نظریه ادامه می‌دهد که قبل از جنگ جهانی دوم، انرژی تابشی کمی در سطح زمین وجود داشت. سپس توسعه موشک ها، راکتورهای اتمی و نیروگاه های برق آبی آغاز شد. موجودات فضایی جذب این منابع انرژی غذایی می شوند. در شب که انرژی از نور خورشید وجود ندارد، آنها به دنبال یک وعده غذایی به سطوح پایین تر می روند. آنها حتی ممکن است در محدوده بینایی انسان حرکت کنند. این واقعیت را توضیح می دهد که آنها از سال 1943 به طور منظم از روی زمین مشاهده شده اند.
سوال: به نظر می رسد نظریه حیوانات فضایی نشان می دهد که _ .
1. موجودات زنده بسیار سازگار هستند
2. زندگی در فضا برای انسان غیرممکن است
3. مناسب ترین موجودات همیشه زنده می مانند
4. زندگی در اعماق دریا نمی تواند وجود داشته باشد