متن: زمانی یک مغازه دار بسیار صادق بود که کارش تهیه اجناس به مردم محلی بود. ساعت 8 صبح بعد از صرف صبحانه مغازه اش را باز می کرد و ساعت 13 برای ناهار می رفت. عصر ساعت 20:30 مغازه اش را تعطیل کرد تا کارهای روزمره اش را کامل کند. با این حال، به دست آوردن زمان برای ناهار واقعاً دشوار بود زیرا او در آن زمان کسی را نداشت که به او کمک کند. بنابراین، عادت روزانه او این بود که از هر مشتری که ساعت 13 خرید می‌کرد، از او می‌خواستند تا زمانی که مغازه‌دار از ناهار برگردد، بر مغازه نظارت کند. یک روز، یک گروه چهار نفره دزد در حالی که برای ناهار رفته بود، قصد داشتند از مغازه او سرقت کنند. یکی از سارقان ساعت 13:00 بعد از ظهر رفت تا مشتری باشد که از او خواسته می شود بر مغازه نظارت کند. سارق با تظاهر به مشتری ساعت 13 وارد خانه شد و شروع به خرید چند اقلام کرد. طبق برنامه ریزی، مغازه دار از دزد خواست تا سی دقیقه روی صندلی خود بنشیند تا او از ناهار برگردد. سپس سه دزد دیگر به سرعت آمدند و به مشتری وانمود شده گفتند که کمک کند، اما چیزی در درونش تغییر کرده بود و او عمیقاً می دانست که اگر مسئولیت مغازه به او سپرده شود، در این مدت نباید هیچ کار غیر صادقانه ای انجام دهد. دوستانش موافق نبودند. در حالی که مرد صادق سعی کرد جلوی آنها را بگیرد، آنها مقاومت کردند و درگیری شروع شد. و در همان حال مغازه دار برگشت و علت دعوا را پرسید. مردی که اکنون صادق بود، کل نقشه را توضیح داد. مغازه دار به دنبال مردی صادق می گشت که بتواند مالکیت مغازه را بگیرد و آن را اداره کند. مغازه دار احساس کرد که مرد مناسب را پیدا کرده است.
سوال: چرا دزد ساعت 13 به مغازه رفت؟
1. چون فکر می کرد از او می خواهند مغازه را نگه دارد.
2. چون مغازه دار آن موقع او را به ناهار دعوت کرد.
3. چون در آن زمان مغازه تعطیل بود.
4. چون اونوقت میخواد چیزای ارزان بخره.