متن: یک نظرسنجی جدید نشان می دهد که مردان بریتانیایی لب های سفت (،) بالایی خود را رها می کنند، اما همچنان مانند آمریکایی ها قلب خود را به آستین نمی زنند. وقتی صحبت از احساسات قوی به میان می‌آید، انگلیسی‌های زمانی جدی اکنون خوشحال هستند که آشکارا اشک می‌ریزند. پیتر مارش، مدیر مرکز تحقیقات مسائل اجتماعی که دمای عاطفی بریتانیا را ارزیابی کرد، گفت: "30 درصد از کل مردان بریتانیایی در ماه گذشته گریه کرده اند. این رقم بسیار بالایی است." رئیس گروه تحقیقاتی مستقل گفت: تنها دو درصد گفتند که یادشان نمی آید آخرین بار کی گریه کرده اند. دوران «بدون اشک -- ما بریتانیایی هستیم» که احساسات به طور مشخص شکل بدی در نظر گرفته می شد، مدت ها گذشته است. او به خبرنگاران گفت: "در نظرسنجی ما از 2000 نفر، تعداد کمی از مردم چهل یا پنجاه ساله گریه پدر خود را دیده بودند. اکنون این تعداد دو برابر شده است." هفتاد و هفت درصد از مردان گریه در ملاء عام را به طور فزاینده ای قابل قبول می دانستند. تقریباً نیمی از مردان بریتانیایی دروازه را بر روی یک فیلم، کتاب یا برنامه تلویزیونی غمگین باز کردند. ترحم به خود 17 درصد گریه کرد. 9 درصد در عروسی گریه کردند. از زمان امپراتوری، بریتانیایی‌ها همیشه خود را الگوی ذخیره می‌دانستند و به «خارجی‌های هیجان‌انگیز» که خودکنترلی نشان نمی‌دهند می‌خندیدند. مارش استدلال کرد که شکاف هنوز وجود دارد: "ما احتمالاً در مورد نمایش واقعی احساسات به پای آمریکایی ها یا ایتالیایی ها نرسیده ایم." "اما ما به وضوح در حال تغییر هستیم. آنچه ما به عنوان ذخیره معمولی بریتانیا در نظر می گیریم به طور قابل توجهی محو شده است" نبرد زنان برای حقوق برابر قطعاً تأثیر داشته است - هم در محل کار و هم در خانه. "مردان در دهه بیست یا سی سالگی بسیار بیشتر از یک نسل پیش با زنان در شرایط مساوی تعامل دارند. آنها باید با جنس مخالف ارتباط برقرار کنند. زنان بیشتر شبیه مردان و مردان بیشتر زنانه می شوند. این به محل کار نیز منتقل می شود. "مارش گفت.
سوال: مردان بریتانیایی بیشتر گریه می کردند _ .
1. روی یک فیلم غمگین
2. بیش از خود ترحم
3. در عروسی
4. در فارغ التحصیلی