متن: این فقط کارشناسان در چین نیستند که در مورد اینکه آیا زنان باید بعد از ازدواج کار کنند یا نه بحث می کنند. این سوال در سراسر جهان با ورود تعداد زیادی از زنان متاهل به محل کار مورد بحث قرار گرفته است. به عنوان مثال ایالات متحده را در نظر بگیرید. از سال 1960، درصد زنان متاهل در نیروی کار از 31.9 درصد به 59.4 درصد افزایش یافته است. زنان آمریکایی برای اولین بار در طول جنگ جهانی دوم، زمانی که مردان مشاغل خود را ترک کردند و به جنگ پرداختند، وارد نیروی کار دستمزد شدند. در پنجاه سال گذشته، زنان بیشتر و بیشتری در خارج از خانه کار کرده اند. و در طول این سال‌های توسعه، آمریکایی‌ها ارزش‌های اجتماعی خود را تغییر داده‌اند. در سال 1975، زنان 35 ساله و بالاتر نیمی از زنان شاغل را تشکیل می دادند. و تا سال 1980، 60 درصد زنان 45 ساله و بالاتر بودند. اکنون در ژاپن، گروه کاری زنان به شکل M شکل است که زنان میانسال و 20 تا 25 سال در دو قله حضور دارند. طبق آمار، 37.7 درصد از زنان ژاپنی در سنین باروری (25-29) هنوز در سال 1980 مشغول کار بودند و این تعداد در سال بعد به 50 درصد رسید. خانه دار بودن همیشه در ژاپن به عنوان یک "شغل برازنده" در نظر گرفته شده است. برخی از زنان جوان ژاپنی معتقدند که خوب است که یک "خانه دار حرفه ای" باشیم. با این حال، نگرش های قدیمی در همه جا تغییر کرده است، و گاهی اوقات صرفاً از نظر اقتصادی ضروری است. در سال‌های اخیر، تعداد زیادی از زنان خانه‌دار شهری از خانه‌های خود بیرون ریخته‌اند تا به مشاغل پاره وقت دست یابند. حتی سازمان ملل متحد نیز حمایت خود را کرده است. کنگره سی و چهارم سازمان ملل متحد در سال 1979 تصمیمی را برای توافق رسمی در مورد رهایی از تبعیض علیه زنان مطرح کرد. تاکنون اکثر اعضای سازمان ملل متحد بر سر آن توافق کرده‌اند، اما برخی از جمله ایالات متحده هنوز موافقت نکرده‌اند.
سوال: از اولین قسمت می توانیم یاد بگیریم که _ .
1. کارشناسان زنان را تشویق می‌کنند تا شغل‌های پولی را انتخاب کنند.
2. مردان زنان را تشویق می‌کنند تا شغل‌های پولی را انتخاب کنند
3. دولت زنان را به مشاغل با درآمد تشویق می کند.
4. بیشتر و بیشتر مردم شروع به توجه به زندگی زنان می کنند