متن: سوزان تنبل افزودنی به میزی است که برای کمک به انتقال غذا از یک نفر به فرد دیگر هنگام صرف غذا طراحی شده است. این امر از طریق استفاده از یک میز گردان به دست می آید، که معمولاً وقتی غذا توسط کسانی که روی میز هستند فشار داده می شود، به صورت دایره ای حرکت می کند. به این ترتیب هرگز نباید غذا را برداشت و دور میز رد کرد. در عوض، روی سوزان تنبل سر جایش باقی می ماند. سوزان تنبل نیز ممکن است بخشی از کابینت آشپزخانه باشد. از این نظر، سوزان تنبل نوعی قفسه بندی در داخل کابینت است که قادر به چرخش حول محور خود است. یکی ممکن است سوزان تنبل را بچرخاند تا کالاهای خاصی را در انبار پیدا کند. از بیرون، سوزان تنبل دو کابینت به نظر می رسد که در زاویه قائم نسبت به یکدیگر قرار گرفته اند. اما وقتی یکی از این کابینت ها فشار داده می شود، هر دو در حرکت می کنند و سوزان تنبل در داخل ظاهر می شود. اعتقاد بر این است که توماس جفرسون سوزان تنبل را در قرن هجدهم اختراع کرد، اگرچه در آن زمان به آن "دمبله" می گفتند. گفته می‌شود که جفرسون سوزان تنبل را اختراع کرد، زیرا دخترش شکایت داشت که همیشه آخرین بار سر میز از او پذیرایی می‌شود و در نتیجه هرگز هنگام ترک میز خود را سیر نمی‌دید. برخی دیگر بر این باورند که توماس ادیسون مخترع بوده است، زیرا اعتقاد بر این است که او صفحه گرامافون خود را اختراع کرده است. ممکن است صفحه گردان بعداً به سوزان تنبل تبدیل شود. صرف نظر از اینکه چه کسی آن را اختراع کرد، تا سال 1917 بود که اصطلاح "سوزان تنبل" در تبلیغاتی برای این اختراع استفاده شد. با این حال، در بریتانیا، هنوز هم به جای «سوزان تنبل» از واژه «دمبله» استفاده می‌شود. دلیل نامگذاری آن هنوز در هاله ای از ابهام قرار دارد. یک تئوری این است که نام آن از دختر جفرسون یا ادیسون گرفته شده است که هر دوی آنها سوزان نام داشتند.
سوال: به گفته کسانی که معتقد بودند توماس جفرسون سوزان تنبل را اختراع کرد، _ .
1. دخترش خیلی تنبل بود
2. سوزان تنبل تا قرن هجدهم وجود نداشت
3. توماس ادیسون دوست او بود
4. توماس ادیسون گرامافون را اختراع نکرد