متن: تیتر شگفت انگیز روزنامه امروز! اولین خانواده چهار نفره ای که با گوش های میکی موس و کفش های دلقک به قطب جنوب راه می رفت. نه، نه واقعا. این درست نیست من آن را اختراع کردم. اما اگر یک روز به این زودی ببینمش تعجب نمی کنم. به نظر می‌رسد هر هفته کسی «اولین» یا «جوان‌ترین» یا «پیرترین» یا حتی «اولین زوج متاهل» می‌شود که کاری را انجام می‌دهد که به نظر می‌رسد برای بقیه بشریت چندان مفید نیست. امسال تیترهایی را دیدم که می‌گفتند «جوان‌ترین فردی که به تنهایی اقیانوس اطلس را قایق‌رانی کرد»، «جوان‌ترین بریتانیایی که قله اورست را صعود کرد» و «اولین افرادی که با بالن هوای گرم به دور دنیا پرواز کردند». چرا این کارو میکنند؟ آیا آنها کارهای بهتری با زمان و پول خود ندارند؟ و اصلا چرا باید علاقه مند باشم؟ انسان‌ها قبلاً از بلندترین کوه‌ها بالا رفته‌اند، اقیانوس‌ها را قایق کرده‌اند و دور دنیا پرواز کرده‌اند. مردم قبلاً به دورافتاده ترین نقاط سیاره ما رسیده اند. خیلی از این کارها خیلی وقت پیش انجام شده بود. این روزها چیزی برای کاوش باقی نمانده است. فکر می‌کنم هنوز تعداد زیادی از کیهان باقی مانده است، و ته اقیانوس‌ها هنوز کمی رمز و راز است، اما برای کاوش در مناطقی از این دست به فناوری زیادی نیاز دارید. بنابراین، آن دسته از افرادی که احساس نیاز به ماجراجویی می کنند، تنها می توانند کارهایی را انجام دهند که قبلا انجام شده است. بنابراین آنها باید تلاش کنند و آن را به روشی جدید انجام دهند، یا "سریعترین" یا "جوانترین" یا "پیرترین" باشند تا کاری را انجام دهند که اصلاً جدید نیست. به هر حال چه چیزی در مورد صعود به قله اورست این روزها عالی است؟ این یک سفر توریستی محبوب شده است. مردم هزاران دلار می پردازند تا توسط شرپاهای محلی که راه را هدایت می کنند و کیسه ها را حمل می کنند از کوه بلند شوند. در هر زمان حدود هزار نفر یا در حال بالا رفتن یا در راه بازگشت به پایین هستند. در نتیجه اورست پوشیده از زباله است و شرپاها مجبورند برای برداشتن آن سفرهای ویژه ای به بالای کوه داشته باشند. کوهنوردان اغلب بی‌تجربه هستند و زمانی که دچار مشکل می‌شوند، افراد دیگر مجبورند جان خود را به خطر بیندازند تا آنها را به محل امنی برسانند. خدمه هلیکوپتر در تلاش برای رسیدن به افرادی که در کوه گیر کرده بودند کشته شدند. در ژانویه 2003 یک هلیکوپتر حامل دو مرد انگلیسی در نزدیکی قطب جنوب در دریا سقوط کرد. من کاملاً مطمئن نیستم که آنها سعی داشتند "اولین" یا "جوانترین" باشند. نیروی دریایی شیلی آنها را پس از یک مأموریت نجات 9 ساعته که ده ها هزار پوند هزینه داشت، تحویل گرفت و همه هزینه آن توسط مالیات دهندگان شیلی و بریتانیایی پرداخت شد. با صحبت از مالیات دهندگان، بسیاری از استرالیایی ها کمی از رکوردشکنی ها خسته شده اند. بسیاری از افرادی که سعی در شکستن رکوردهای قایقرانی یا قایقرانی دارند در دریاهای اطراف استرالیا دچار مشکل می شوند، بنابراین نیروی دریایی استرالیا مجبور است برای نجات آنها کشتی بفرستد. در سال‌های اخیر ماموریت‌های نجات سخت و زمان‌بر زیادی انجام شده است که میلیون‌ها دلار هزینه برای دولت استرالیا داشته است. فکر می‌کنم نمی‌توانیم آنها را رها کنیم تا غرق شوند، اما شخصاً فکر می‌کنم باید صورتحساب را به افرادی که نجات می‌دهند بدهیم. شاید اگر مجبور به پرداخت حق بیمه گران قیمت باشند، در مورد انجام آن دو بار فکر کنند. در این صورت من هم مجبور نیستم در مورد آنها در روزنامه ها بخوانم.
سوال: منظور نویسنده با گفتن "این یک سفر توریستی محبوب شده است" این است که _ .
1. صعود به قله اورست بدون کمک غیرممکن است
2. اکنون قله اورست با زباله های زیادی پوشیده شده است
3. صعود به قله اورست معنای واقعی خود را از دست داده است
4. افراد بدون تجربه ممکن است دچار مشکل یا حتی خطر شوند