متن: سیاهچاله مکانی در فضا است که گرانش آنقدر می کشد که حتی نور نیز نمی تواند از آن خارج شود. گرانش بسیار قوی است زیرا ماده در فضای کوچکی فشرده شده است. این می تواند زمانی اتفاق بیفتد که یک ستاره در حال مرگ است. چون هیچ نوری نمی تواند خارج شود، مردم نمی توانند سیاهچاله ها را ببینند. تلسکوپ های فضایی با ابزارهای ویژه می توانند به یافتن سیاهچاله ها کمک کنند. ابزارهای ویژه می توانند ببینند که چگونه ستارگانی که بسیار نزدیک به سیاهچاله ها هستند متفاوت از سایر ستاره ها عمل می کنند. سیاهچاله ها می توانند بزرگ یا کوچک باشند. دانشمندان فکر می کنند کوچکترین سیاهچاله ها به اندازه یک اتم کوچک هستند. این سیاهچاله ها بسیار ریز هستند اما جرم یک کوه بزرگ را دارند. جرم مقدار ماده یا «کارکن» در یک جسم است. نوع دیگری از سیاهچاله "ستاره ای" نامیده می شود. جرم آن می تواند تا 20 برابر بیشتر از جرم خورشید باشد. ممکن است سیاهچاله های ستاره ای زیادی در کهکشان زمین وجود داشته باشد. کهکشان زمین کهکشان راه شیری نام دارد. بزرگ‌ترین سیاه‌چاله‌ها «ابر جرم» نامیده می‌شوند. این سیاهچاله ها دارای جرم هایی هستند که در مجموع بیش از یک میلیون خورشید هستند. دانشمندان شواهدی یافته اند که نشان می دهد هر بزرگی یک سیاهچاله در مرکز خود دارد. سیاهچاله بسیار پرجرم در مرکز کهکشان راه شیری دارای جرمی برابر با حدود چهار میلیون خورشید است و درون یک توپ بسیار بزرگ قرار می گیرد که می تواند چند میلیون زمین را در خود جای دهد. دانشمندان فکر می کنند کوچکترین سیاهچاله ها در زمان شروع جهان شکل گرفته اند. سیاهچاله های ستاره ای زمانی ایجاد می شوند که مرکز یک ستاره بسیار بزرگ به درون خود بیفتد یا از هم جدا شود. وقتی این اتفاق افتاد، بخشی از ستاره را به فضا منفجر کرد. دانشمندان فکر می کنند سیاهچاله های کلان جرم همزمان با کهکشانی که در آن هستند ساخته شده اند. سیاهچاله را نمی توان دید زیرا گرانش قوی تمام نور را به وسط سیاهچاله می کشد. اما دانشمندان می توانند ببینند که گرانش قوی چگونه بر ستاره ها و گازهای اطراف سیاهچاله تأثیر می گذارد. دانشمندان می توانند ستاره ها را مطالعه کنند تا دریابند که آیا آنها در حال پرواز به اطراف هستند یا به دور یک سیاهچاله می چرخند. وقتی یک سیاهچاله و یک ستاره نزدیک به هم باشند، نور پرانرژی ایجاد می شود. این نوع نور را نمی توان با چشم انسان دید. دانشمندان از ماهواره ها و تلسکوپ ها در فضا برای دیدن نور پر انرژی استفاده می کنند.
سوال: با توجه به متن، کدام یک از موارد زیر صحیح نیست؟
1. یک سیاهچاله می تواند بسیار کوچک اما بسیار سنگین باشد.
2. گرانش یک سیاهچاله تمام نور را در مرکز خود نگه می دارد.
3. دانشمندان نور پرانرژی را از طریق چشمان خود مشاهده می کنند.
4. برخی از سیاهچاله های کوچک در اوایل جهان به وجود آمدند.