متن: در ابتدا، لایه سطحی زمین از بلوک های عظیمی از سنگ های سخت و جامد تشکیل شده بود. سپس به آرامی، سنگ ها به قطعات کوچکتر و کوچکتر تقسیم شدند. در نهایت سنگ، سنگریزه و دانه های شن تشکیل شد. بسیاری از انواع گیاهان و جانوران روی سطح زمین زندگی می کردند و می مردند. بقایای آن‌ها با سنگ‌ها، سنگ‌ریزه‌ها مخلوط شده و خاک شکل گرفته است. بیرونی ترین لایه زمین خاک است. راه های زیادی وجود دارد که در آن قطعات بزرگ سنگ به قطعات کوچکتر تبدیل می شوند. باد، آب، گرما و سرما به شکستن سنگ ها کمک می کند. هنگامی که بادها دانه های شن را برای مدت طولانی بر روی یک سنگ بزرگ می وزند، لایه های نرم تر سنگ به آرامی فرسوده می شوند. این سوراخ ها و شکاف هایی در سنگ ایجاد می کند که بزرگتر می شوند و در نهایت سنگ به قطعات کوچکتر می شکند. آب متحرک نهرها و رودخانه ها نیز به شکستن سنگ ها کمک می کند. همانطور که آب در امتداد حرکت می کند، قطعات کوچک سنگ را با خود حمل می کند. اینها بزرگترها را می مالند. بنابراین، سنگ های بزرگتر به قطعات کوچکتر فرسوده می شوند. گرمای خورشید نیز برای شکستن سنگ ها مفید است. وقتی خورشید می تابد، سنگ ها بسیار داغ می شوند. اگر این سنگ ها به طور ناگهانی سرد شوند، ممکن است ترک بخورند. یخ نیز در ساخت خاک نقش دارد. آب موجود در شکاف ها می تواند در هوای سرد به یخ تبدیل شود. همانطور که این اتفاق می افتد، بزرگتر می شود و شکاف ها گسترده تر می شوند و در نهایت به قطعات کوچکتر تبدیل می شوند.
سوال: به گزارش پاساژ، خاک _ .
1. خیلی آهسته شکل می گیرد
2. مخلوطی از سنگ، سنگریزه و ماسه است
3. لایه های زمین را تشکیل می دهد
4. کوچکتر و کوچکتر می شود