متن: ساعت 8:30 است، زمان شروع کار جان. بنابراین او رادیو خود را روشن می کند. بعد صبحانه می خورد. در حین غذا خوردن، ایمیلش را می خواند و فهرست کارهایش را مرور می کند. سپس روی مبل می نشیند و به مقاله ای که باید بنویسد فکر می کند ... یک دقیقه صبر کنید! رادیو؟ صبحانه؟ کاناپه؟ این چه نوع محل کار است؟ خب، در واقع این خانه جان است، و او یک دورکار است -- او در خانه کار می کند و از طریق اینترنت با محل کار ارتباط برقرار می کند. مانند جان، میلیون‌ها نفر - و کارفرمایانشان - دریافته‌اند که دورکاری یک راه عالی برای کار است. مسافران از راه دور می توانند جدول زمانی خود را دنبال کنند. آنها در آسایش خانه کار می کنند، جایی که می توانند از کودکان خردسال یا والدین مسن نیز مراقبت کنند. آنها با سفر نکردن به محل کار در زمان و هزینه خود صرفه جویی می کنند. کارفرمایان آنها نیز پس انداز می کنند، زیرا به فضای اداری و مبلمان کمتری نیاز دارند. مطالعات نشان می دهد که افراد دورکار کمتر شغل خود را تغییر می دهند. این باعث صرفه جویی بیشتر کارفرمایان در پول می شود. دورکاری با کاهش آلودگی و مشکلات ترافیکی به جامعه نیز کمک می کند. مشاغلی که _ دورکاری هستند عبارتند از نویسندگی، کار طراحی، برنامه نویسی کامپیوتر و حسابداری. اگر شغلی مربوط به کار با اطلاعات باشد، احتمالاً یک دورکار می تواند آن را انجام دهد.
سوال: افراد دورکار کمتر شغل خود را تغییر می دهند، بنابراین _ .
1. کارفرمایان آنها می توانند پول پس انداز کنند
2. کارفرمایان به آنها دستمزد بیشتری می دهند
3. آنها می توانند تجربه کاری بیشتری کسب کنند
4. آنها تعطیلات با حقوق بیشتری خواهند داشت