متن: اینکه ما یک جوک را خنده دار بدانیم یا نه، تا حد زیادی بستگی به جایی دارد که در آن بزرگ شده ایم. حس شوخ طبعی به طور مرموزی با ویژگی های ملی مرتبط است. برای مثال، برای یک فرانسوی ممکن است خندیدن به جوک روسی سخت باشد. به همین ترتیب، روسی ممکن است در شوخی چیزی سرگرم کننده نبیند که یک انگلیسی را تا حد اشک بخنداند. بیشتر داستان‌های خنده‌دار بر اساس موقعیت‌های کمیک هستند. علی‌رغم تفاوت‌های ملی، برخی موقعیت‌های خنده‌دار درخواستی جهانی دارند. مهم نیست در کجا زندگی می‌کنید، برایتان دشوار است که مثلاً به فیلم‌های اولیه چارلی چاپلین نخندید. با این حال، یک فیلم جدید نوع طنز، که عمدتاً از آمریکا نشأت می‌گیرد، اخیراً مد شده است. به آن «طنز بیمار» می‌گویند. کمدین‌ها شوخی‌های خود را بر اساس موقعیت‌های غم‌انگیز مانند مرگ خشونت‌آمیز (به زور) یا تصادفات جدی می‌دانند. بسیاری از مردم این نوع شوخی‌ها را پیدا می‌کنند. ناپسند. مثال زیر از "طنز بیمار" شما را قادر می سازد تا خودتان قضاوت کنید. مردی که پای راستش شکسته بود چند هفته قبل از کریسمس به بیمارستان منتقل شد. از لحظه ای که به آنجا رسید، مدام به دکترش اذیت می کرد که چه زمانی می تواند به خانه برود. او می ترسید که کریسمس را بگذراند. در بیمارستان. گرچه دکتر تمام تلاش خود را کرد، بهبودی بیمار به کندی انجام شد. اما در روز کریسمس، دکتر با گفتن اینکه شانس او برای ترک به موقع بیمارستان برای جشن های سال نو بسیار است، او را دلداری داد. قلب و مطمئناً در شب سال نو توانست در یک مهمانی شرکت کند. مرد برای جبران تجربیات ناخوشایند خود در بیمارستان، کمی بیشتر از آنچه برای او خوب بود نوشیدند. مدام به همه می گفت که چقدر از بیمارستان ها متنفر است. او هنوز در پایان مهمانی درباره بیمارستان ها زمزمه می کرد که روی یک تکه یخ لیز خورد و پای چپش شکست.
سوال: چه چیزی می توانید از این داستان یاد بگیرید؟
1. در شب سال نو، مرد توانست به درستی به مهمانی راه برود.
2. در مهمانی، او از خود لذت برد، اما فقط کمی مشروب خورد.
3. او مجبور شد دوباره به بیمارستان برود اگرچه از آن متنفر بود.
4. این مرد خیلی زود خوب شد زیرا دکتر به خوبی از او مراقبت کرد.