متن: گرامرفوبیا ترس از گرامر است. این ترس تقریباً در یک زمان به همه افراد حمله می کند و به احتمال زیاد در کلاس های هنرهای انگلیسی یا زبان ایجاد می شود. حتی افرادی که عاشق خواندن و نوشتن هستند، وقتی از احتمال انجام تکالیف با اشتباهات گرامری یا املایی آگاه هستند، تب و ناامنی می‌کنند. اگرچه نوشتن ممکن است لذت بخش باشد، تصحیح شدن قطعا اینطور نیست! گرامرفوس ها، وقت آن رسیده که ترس های خود را پشت سر بگذارید. گرامر آنقدرها هم وحشتناک نیست. در اینجا دلیل آن است. بیایید فرض کنیم شما عاشق شنیدن و گفتن داستان هستید و از شوخی با دوستانتان لذت می برید. احتمالاً ایمیل و پیام فوری را نیز دوست دارید. خوب، به نظر شما چه چیزی همه اینها را ممکن می کند؟ گرامر! گرامر به سادگی هنر کنار هم قرار دادن کلمات برای ساختن جمله است. هر زمان که از کلمات برای بیان خود استفاده می کنید، از دستور زبان استفاده می کنید. این کار را همیشه بدون فکر کردن انجام می دهید. پس چرا به آن فکر کنید؟ زیرا گرامر خوب به شما کمک می کند تا ایده هایی را که در نظر دارید منتقل کنید. اگر کلمات شما درست نباشند، یا اگر ترتیب درستی نداشته باشند، ممکن است فردی که با او صحبت می کنید ایده اشتباهی داشته باشد. این می تواند نتایج شرم آور داشته باشد. گرامر به ما کمک می کند یکدیگر را درک کنیم. این مانند یک کتابچه راهنمای برای جمع آوری کلمات در ذهن شما است. اگر می‌خواهید حرف‌هایتان معنا پیدا کند، باید کلماتتان را به درستی کنار هم بگذارید. آنها نمی توانند کاری را که شما می خواهید انجام دهند اگر به درستی در کنار هم قرار نگیرند. اگر هرکسی که می‌شناسید کتابچه راهنمای متفاوتی داشته باشد چه می‌شود؟ چگونه می خواهید در مورد معنای کلمات دیگران توافق کنید؟ افرادی که دارای دستورالعمل های دستور زبان مختلف هستند ممکن است به زبان های مختلفی صحبت کنند. برقراری ارتباط شبیه کارت بازی است. برای منطقی شدن، ما باید همان بازی را انجام دهیم، با همان قوانین. قوانین بازی انگلیسی چیست؟ بسیاری از آنها را بدون نیاز به باز کردن کتاب می شناسید.
سوال: کارت بازی چه وجه اشتراکی با برقراری ارتباط دارد؟
1. هر دو را می توان به راحتی یاد گرفت.
2. هر دو می توانند بازی های جالبی باشند.
3. هر دو نیاز به استاندارد دارند.
4. هر دو می توانند برای زندگی ما معنا داشته باشند.