متن: علم کاربردهای زیادی دارد. این می تواند قوانین طبیعت را کشف کند، بیماری ها را درمان کند، بمب بسازد و به پل ها کمک کند تا بایستند. در واقع علم آنقدر در کاری که انجام می دهد خوب است که همیشه این وسوسه وجود دارد که آن را به مشکلاتی بکشانیم که ممکن است مفید نباشند. دیوید بروکس، نویسنده کتاب «حیوان اجتماعی: منابع پنهان عشق، شخصیت و دستاورد»، به نظر می رسد آخرین نویسنده در صف طولانی نویسندگانی باشد که نتوانسته اند در برابر این وسوسه عمل کنند. بروکس با چندین کتاب به شهرت رسید. با این حال، آخرین کتاب او به نام «حیوان اجتماعی» بلندپروازانه‌تر و جدی‌تر از کتاب‌های قبلی‌اش است. تلاشی است برای پرداختن به مجموعه ای از موضوعات سنگین. این کتاب بر سوالات بزرگی تمرکز دارد: علم در مورد طبیعت انسان چه چیزی را کشف کرده است؟ منابع شخصیت چیست؟ و چرا برخی از مردم شاد و موفق هستند در حالی که دیگران نه؟ برای پاسخ به این سؤالات، بروکس طیف گسترده ای از رشته ها را مطالعه می کند. با در نظر گرفتن این موضوع، ممکن است انتظار داشته باشید که کتاب توصیف ساده ای از حقایق باشد. اما بروکس کتاب خود را به شیوه ای غیرعادی و شاید تاسف بار شکل داده است. او به جای ارائه نظریه‌های علمی، داستانی را بیان می‌کند که در آن سعی می‌کند نکات خود را بیان کند، شاید برای اینکه توجه خواننده را حفظ کند. بنابراین همانطور که هارولد و اریکا، قهرمان و قهرمان داستان او، در دوران کودکی زندگی می کنند، ما در مورد علم رشد کودک می شنویم و همانطور که آنها شروع به امروز می کنند، در مورد نظریه جذب جنسی می شنویم. بروکس این کار را تا مرگ یکی از شخصیت هایش پیش می برد. در کل، داستان بروکس اگر الهام‌بخش نباشد قابل قبول است. همانطور که انتظار می رود، نوشته او عمدتاً واضح است و انصافاً برخی از فصل ها بالاتر از بقیه هستند. برای مثال، از فصلی که در آن هارولد کشف می کند که چگونه به تنهایی فکر کند، لذت بردم. در حالی که هارولد و اریکا مطمئناً شخصیت‌های قوی و به یاد ماندنی نیستند، مشکلات جدی‌تر The Social Animal در جای دیگری نهفته است. این مشکلات تا حدی شامل تلاش بروکس برای ترجمه داستان خود به علم است.
سوال: نگرش کلی نویسنده نسبت به کتاب چیست؟
1. متناقض.
2. حمایت کننده.
3. محتاط
4. بحرانی.