متن: هشت سال پیش، پسر 13 ساله من، داستین، به دلیل بزرگ شدن قلب به شدت بیمار شد. برای چندین ماه، او با پشتیبانی زندگی زندگی کرد، زیرا ما مجبور شدیم کنار بایستیم و پژمرده شدن او را تماشا کنیم. ks5u در حالی که دوستانش برای بازی بیسبال بیرون بودند و روی تخت های خودشان می خوابیدند، پسرم روی تخت بیمارستان بود و به دستگاهی متصل بود که قلبش را به تپش نگه می داشت. به عنوان یک مادر، اولین واکنش من بعد از گریه عصبانیت بود و سپس بازی چانه زنی را انجام دادم: "جانم را به خاطر او بگیر، پروردگارا. من زندگی ام را کرده ام اما او هنوز کارهای زیادی برای انجام دادن دارد." همه اطرافیانم دعا می‌کردند تا یک قلب در دسترس باشد، اما این مرا بسیار عصبانی و گیج کرد، زیرا می‌دانستم برای این اتفاق، فرزند شخص دیگری باید بمیرد. چگونه کسی می تواند برای آن دعا کند؟ من هنوز آنقدر واضح به یاد دارم که صبح روزی که با ما تماس گرفتیم، یک قلب وجود داشت. همانطور که در اتاق بیمارستان داستین ایستاده بودیم و تماشا می کردیم که او را برای جراحی آماده می کنند، تعریف واقعی تلخ و شیرین را تجربه کردیم. من و پدرش متوجه شدیم که در همان لحظه ای که با این همه امید و عشق آنجا ایستاده بودیم، خانواده دیگری در جایی خداحافظی می کردند. با هم زانو زدیم و گریه کردیم و برایشان دعا کردیم و از آنها برای این هدیه فداکارانه تشکر کردیم. در کمال تعجب، فقط 10 روز بعد، داستین برای اولین بار پس از چند ماه به خانه آمد. او شانس دوم زندگی را دریافت کرده بود. در طی دو سال بعد، او به دبیرستان رفت، رانندگی را یاد گرفت و از قلب جدید خود استفاده کرد تا در پناهگاه بی خانمان‌ها داوطلب شود و به سالمندان کمک کند. قلب جدید داستین در سن 16 سالگی او را ناکام گذاشت. یک تراژدی، بله، اما ما باید آن را به عنوان معجزه ببینیم. ما دو سال گرانبها را با او دریافت کردیم که هرگز بدون اهدای عضو نداشتیم. ما تصاویر بیشتر، خاطرات بیشتر و رضایت زیادی از دانستن این موضوع داریم که او توانسته است برخی از هیجان انگیزترین لحظات و نقاط عطف در زندگی یک نوجوان را تجربه کند. وقتی او مرد، هر چند که برای ما سخت بود، می‌دانستیم که این آرزوی داستین است که آن را پس بدهد. چشمش به کسی رفت که می خواست ببیند. کسی که شاید هرگز چهره خانواده ای را که آنقدر دوستش داشت ندیده بود. من باور دارم که روزی به صورت پسر یا دختر شخص دیگری نگاه خواهم کرد و آن چشمان آبی آسمانی را خواهم دید که به من نگاه می کنند -- شاهدی از بخشش فداکارانه.
سوال: مادر با اهدای چشم پسرش پس از مرگ او موافقت کرد عمدتاً به دلیل _ .
1. آرزوی پسرش بود
2. او می خواست نشان دهد که مهربان و سخاوتمند است
3. او می خواست چشمان پسرش را در چهره دیگری ببیند
4. او می خواست به دیگران کمک کند همانطور که دیگران به پسرش کمک کرده بودند