متن: وقتی یک گربه نارنجی کثیف و نامرتب در حیاط زندان ظاهر شد، من یکی از اولین کسانی بودم که به آنجا رفتم و او را نوازش کردم. من بیش از 20 سال بود که به گربه یا سگی دست نزده بودم. حداقل 20 دقیقه وقت گذاشتم، در حالی که گربه به اطراف می چرخید، زانو زدم. کمی لطف دارم که او را زیر دست خود احساس کنم و توجه داشته باشم که با چیزی به سادگی مراقبت خودم به زندگی یا موجود دیگری می رسم. طی چند روز بعد، زندانیان دیگری بودند که به گربه پاسخ می‌دادند. در هر حیاط، گروهی از زندانیان آنجا جمع می‌شدند. آنها دور هم می‌ایستادند و صحبت می‌کردند و به نوبت گربه را نوازش می‌کردند. اینها افرادی بودند که شما معمولاً آنها را در حال صحبت کردن با یکدیگر پیدا نمی‌کردید. چندین بار افسری را در گروه دیدم که مردم را بدرقه نمی‌کرد، بلکه فقط تماشا می‌کرد و به نظر می‌رسید که همراه با زندانیان از آن لذت می‌برد. کاسه‌های شیر و آب همراه با نان ظاهر می‌شدند که به طرز عاقلانه‌ای زیر لبه سطل زباله قرار می‌گرفتند تا پرندگان به آن نخورند. گربه آشکارا بی خانمان و در وضعیت بسیار بدی بود. مردم می گفتند که گربه به جای درست آمده است. با او مانند یک پادشاه رفتار می شود. این درست بود، اما همانطور که تماشا می کردم به این فکر می کردم که گربه برای ما چه می کند. صحبت‌های زیادی در مورد مشکلات زندان‌ها در آمریکا وجود داشت. ما به برنامه‌های بیشتری نیاز داریم. ما به روانشناسان یا درمان‌های مختلف نیاز داریم، حتی ممکن است برخی در مورد مهربان‌تر کردن زندان‌ها صحبت کنند. اما من فکر می کنم آنچه واقعاً به آن نیاز داریم فرصتی است که مهربانی خود را تمرین کنیم، نه اینکه آن را دریافت کنیم، بلکه آن را بدهیم، پس از بیش از دو دهه اینجا، می دانم که مهربانی ارزشی نیست که تشویق شود. این اغلب به عنوان یک ضعف تلقی می شود، در عوض، فرهنگ تشویق می کند سر خود را پایین نگه دارید، به کار خود فکر کنید و هرگز اجازه ندهید که ضعیف باشید. گربه برای دیدن تأثیری که روی من و مردان اینجا گذاشت، قلبم را خوب کرد، فقط با گفتن "من اینجا به کمک نیاز دارم"، او یک کار مهم برای ما انجام داد، او به ما نیاز داشت، و ما نیاز به نیاز داشتیم، من باور کنید که همه ما انجام می دهیم.
سوال: از این قسمت می توان فهمید که نویسنده بوده است
1. . یک محافظ حیوانات
2. .صاحب گربه
3. . یک افسر زندان
4. . یک زندانی