متن: عمه من ادیت یک بیوه 50 ساله بود که به عنوان منشی کار می کرد، زمانی که پزشکان متوجه شدند که او به بیماری قلبی بسیار جدی مبتلا شده است. عمه ادیت شکست را به راحتی قبول نکرد. او شروع به مطالعه گزارش های پزشکی در کتابخانه کرد و مقاله ای در مجله ای در مورد دکتر مایکل دبکی از هیوستون، تگزاس، پزشک معروف قلب پیدا کرد. او با همین بیماری جان یک نفر را نجات داده بود. مقاله می‌گوید هزینه‌های دکتر دبکی بسیار بالاست؛ عمه ادیت احتمالاً نمی‌توانست آن‌ها را بپردازد. اما آیا او می تواند به او در مورد کسی بگوید که او می تواند هزینه اش را بپردازد؟ پس عمه ادیت برایش نامه نوشت. او به سادگی دلایل خود را برای میل به زندگی فهرست کرد: سه فرزندش که سه یا چهار سال دیگر تنها خواهند بود و در میان آنها دختر کوچکی که همیشه آرزوی سفر و دیدن دنیا را داشت. حرفی از ترحم به خود نبود، فقط گرمی و شوخ طبعی و لذت زندگی. او نامه را پست کرد، واقعاً انتظار پاسخی نداشت. چند روز بعد زنگ خانه ام به صدا درآمد. عمه ادیت صبر نکرد تا وارد شود؛ در سالن ایستاد و با صدای بلند خواند: نامه زیبای شما مرا بسیار تحت تأثیر قرار داد. اگر بتوانید به هیوستون بیایید، هیچ هزینه ای برای بیمارستان یا عمل وجود نخواهد داشت. امضا شده: مایکل دباکی هفت سال پیش بود. از آن زمان، عمه ادیت در سراسر جهان بوده است. سه فرزند او با خوشحالی ازدواج کرده اند. با توجه به سنش، او یکی از جوان ترین و زنده ترین افرادی است که می شناسم.
سوال: در واقع نامه عمه ادیت به دکتر دیبکی پر از _ .
1. شجاعت
2. بیماری
3. حیف
4. غمگینی