متن: نقل مکان به یک شهر جدید یا حتی یک محله جدید در هر سنی استرس زا است، اما یک مطالعه جدید نشان می دهد که جابجایی های مکرر در دوران کودکی با رفاه ضعیف در بزرگسالی مرتبط است، به خصوص در میان افرادی که بیشتر درونگرا یا روان رنجور هستند. محققان رابطه بین تعداد حرکات دوران کودکی و بهزیستی را در نمونه ای متشکل از 7108 بزرگسال آمریکایی که به مدت 10 سال تحت نظر بودند، آزمایش کردند. شیگهیرو اویشی، سرپرست تیم تحقیق، می‌گوید: «ما می‌دانیم کودکانی که مکرراً حرکت می‌کنند، در مدرسه عملکرد ضعیف‌تری دارند و مشکلات رفتاری بیشتری دارند». با این حال، اثرات بلندمدت حرکت بر روی رفاه در بزرگسالی توسط محققان نادیده گرفته شده است. شرکت کنندگان در این مطالعه که بین 20 تا 75 سال سن داشتند، در سال های 1994 و 1995 با آنها تماس گرفته شد و 10 سال بعد دوباره مورد بررسی قرار گرفتند. از آنها پرسیده شد که چند بار در کودکی جابه جا شده اند و همچنین در مورد رفاه روانی، تیپ شخصیتی و روابط اجتماعی آنها. محققان دریافتند که هرچه تعداد دفعاتی که افراد در دوران کودکی حرکت می‌کردند، بیشتر احتمال داشت رضایت از زندگی و رفاه روانی کمتری را در زمانی که مورد بررسی قرار می‌گرفتند گزارش کنند. این تحقیق همچنین نشان داد کسانی که در کودکی مکرراً حرکت می‌کردند، روابط اجتماعی با کیفیت کمتری در بزرگسالی داشتند. محققان همچنین به دنبال این بودند که ببینند آیا تیپ‌های شخصیتی مختلف بر رفاه افراد جابجا می‌شوند یا خیر. در بین افراد درونگرا، هرچه شرکت کنندگان در کودکی حرکات بیشتری را گزارش کنند، در بزرگسالی وضعیت بدتری دارند. "تحرک زیاد، حفظ روابط نزدیک طولانی مدت را برای افراد دشوار می کند." گفت اویشی. "این ممکن است برای افرادی که می توانند به سرعت و به راحتی دوست شوند، مشکل جدی نباشد." یافته‌ها نشان داد که افراد روان‌رنجوری که مرتب حرکت می‌کردند، نسبت به افرادی که به اندازه کافی حرکت نمی‌کردند و افرادی که روان‌رنجور نبودند، رضایت کمتری از زندگی و رفاه روانی ضعیف‌تری داشتند. با این حال، تعداد و کیفیت روابط افراد روان رنجور هیچ تأثیری بر رفاه آنها نداشت، مهم نیست که آنها در کودکی چقدر جابجا شده بودند. در این مقاله، اویشی فکر می‌کند که این ممکن است به این دلیل باشد که افراد عصبی واکنش‌های منفی بیشتری نسبت به رویدادهای استرس‌زای زندگی دارند. اویشی گفت: «می‌توانیم حدس بزنیم که حرکت اغلب استرس بیشتری ایجاد می‌کند. اما قبل از اینکه بتوانیم به این نتیجه برسیم که حرکت اغلب در دوران کودکی می تواند در درازمدت برای سلامتی شما خطرناک باشد، به تحقیقات بیشتری در مورد این پیوند نیاز داریم.
سوال: از این قسمت می توان استنباط کرد که _ .
1. بزرگسالان باید بیشتر مراقب فرزندان خود باشند
2. افراد عصبی به احتمال زیاد به طور مکرر حرکت می کنند
3. کودکانی که مرتب حرکت می کنند در مدرسه رفتار خوبی دارند
4. تیپ های شخصیتی با شادی جابجایی های مکرر مرتبط است