متن: نیم سال پیش با کتابی روبرو شدم به نام "نمک، شکر و چربی. چگونه غول های غذایی آمریکا را به دام انداختند" اما به تازگی آن را به پایان رساندم. من به دور از طرفدار غذاهای ناسالم، بیش از حد شور، یا بیش از حد شیرین هستم، و راستش این غذا اصلا برای من جذاب نیست. شاید این مربوط به این باشد که من در روسیه بزرگ شدم و در آن زمان چندان در معرض غذاهای خارجی، به خصوص ساخت آمریکا نبودیم. ما کوکا کولا، پپسی، پودر آبمیوه و چیتو را می‌شناختیم، اما این چیزها آنقدر ارزان یا در دسترس نبود که بتوانیم هر روز آن را بخریم و نمی‌توانیم آن‌ها را در مقادیر زیاد بخریم. ما نمی دانستیم که کلمه "چاق" چیز بدی نیست، اما برای برخی افراد یک زندگی عادی است. همیشه شیرینی داشتیم و مخصوصاً در روزهای تعطیل به عنوان دسر همراه با کیک سرو می شد. روس ها هنگام نوشیدن چای دوست دارند شیرینی بخورند. حتی با وجود علاقه‌ام به دسرها، هنوز نمی‌توانم خودم را با مردمی که مایکل ماس درباره‌شان می‌نوشت رفتار کنم، آن دسته از مصرف‌کنندگانی که نمی‌توانستند «نه» بگویند. چیزی که در این کتاب برایم جالب بود این بود که نویسنده روی رژیم‌های غذایی، نیاز به ورزش، خوب خوابیدن در شب و همه چیزهایی که همه ما از آن‌ها آگاه هستیم، تمرکز نکرد. هدف این نبود که به مردم یاد دهیم چگونه زندگی کنند، بلکه پس از انجام یک تحقیق بزرگ، با بیش از 100 نفر در صنعت غذا مصاحبه کردند، ماس زشتی تجارت غذا را آشکار کرد. همه حقایق را در مقابل ما قرار می دهد و یک انتخاب را ارائه می دهد: خرید یا عدم خرید. با این حال، پاسخ در همان ابتدا مشخص بود. ماس از مواد غذایی معروفی مانند کوکا، کولا، پپسی، نستله و برخی دیگر نام می برد و می گوید که چقدر ماهرانه می توان در انتخاب مواد غذایی در سبد غذایی در سوپرمارکت، مصرف کنندگان را فریب داد. ما این طعم شکلات، چیپس ترد و فرنی های شیرین را دوست داریم، زیرا همه این طعم ها توسط گروه هایی از دانشمندان آزمایش شده است که آزمایش هایی انجام داده اند تا نشان دهند چه نوع طعمی برای ما جذاب تر است. البته مغز را درگیر می کند. جدای از تحقیقات علمی، به دلیل استراتژی ها و برنامه های بازاریابی موفق نیز بود که مردم ترجیح می دهند غذا بخرند. در این رقابت پولی شرکت‌ها، آسیب‌پذیرترین قربانیان کودکان هستند. آنها نمی توانند خوب را از بد تشخیص دهند و هر چیزی را که به آنها احساس خوبی می دهد دوست دارند. تبلیغات تجاری فست فودها به ویژه کودکان را مورد هدف قرار می‌دهد و این واقعیت را مورد توجه قرار می‌دهد که مادران نمی‌توانند به طور کامل غذای کودکانشان را کنترل کنند، زیرا آنها تمام روز را در محل کار سپری می‌کنند. خود مادران برای بچه هایشان شکلات می خرند و با یک شستشوی مغزی قدرتمند که در واقع این محصولات ناسالم نبودند، برعکس تشویق می شد آنها را به بچه ها بدهند، زیرا چربی و شکر انرژی می دهد، بنابراین خوب هستند. ،درست؟ با دادن اعتبار به برخی از شرکت‌های مواد غذایی، آنها تلاش کردند تا با این روند مبارزه کنند، اما مصرف‌کنندگانی که قبلاً عادت به خوردن محصولات خیلی شور، چرب و خیلی شیرین داشتند، به این تغییرات واکنشی نشان ندادند. بنابراین شرکت ها به سیاست قبلی بازگشتند. با کمال تعجب، چنین رفتاری به شدت مورد حمایت دولت قرار گرفت. خواندن این کتاب را نه تنها به کسانی که در نبرد با اعتیاد او به فست فود دست و پنجه نرم می کنند، بلکه به افرادی که سالم زندگی می کنند، قطعا توصیه می کنم. بسیاری از چیزها را روشن می کند، از جمله اینکه چقدر می توانیم در مقابل شرکت ها و استراتژی های بازاریابی قدرتمند و دقیق آنها آسیب پذیر باشیم.
سوال: ماس در کتاب "نمک، شکر و چربی. چگونه غول های غذا آمریکا را قلاب کردند" تمرکز خود را بر روی _ .
1. چطور میتوان متناسب ماند.
2. غذاهای ناسالم چگونه درست می شوند
3. چگونه غذای سالم بخریم
4. چگونه شرکت های مواد غذایی ما را فریب دادند