متن: چشمانم را باز کردم و دیدم دکترها کنار تختم ایستاده اند. آنها چند خبر خوش آمد داشتند. من یک ماه بود که در بخش پیوند مغز استخوان مرکز معروف سرطان زندگی می کردم. پزشکان به من گفتند در حالی که سیستم ایمنی من هنوز بسیار ضعیف بود، سلول های سالم برادرم آدام در مغز استخوان من شروع به کار کردند. نشانه‌هایی از پیشرفت نشان می‌دادم: می‌توانستم به آرامی راه بروم---- بدون کمک، شمارش خونم در جهت درست پیش می‌رفت، و دیگر نیازی به اتصال مداوم به دستگاه IV نداشتم. روز "فارغ التحصیلی" بود. پزشکان مرا به اتاق امید می فرستادند، خانه ای در نیمه راه که توسط انجمن سرطان آمریکا حمایت مالی می شد. من تا سه ماه آینده در آنجا زندگی خواهم کرد و دوست پسرم، سیموس، از من مراقبت می‌کند، که دوباره به من کمک می‌کند تا این ستون را برای خوانندگان اینترنتی بنویسم، زیرا قدرتم را دوباره به دست می‌آورم. بعد از چند هفته که با ویلچر از بیمارستان بیرون رانده شدم، اولین نفسم را در هوای تازه کشیدم. اما قبل از اینکه بتوانم از این لحظه لذت ببرم، مادرم به من کمک کرد تا ماسک بزنم. من با عصبانیت به او نگاه کردم، اما می دانستم که حق با اوست. برای آینده نزدیک، باید هر جا که می‌خواهم در مکان عمومی بروم، دستکش و ماسک بپوشم. بدون مترو، بدون شلوغی. با این حال، می توانم از آزادی خود لذت ببرم، حتی اگر سرطان همچنان انتخاب هایم را محدود کند. آزادی جدید من به این معناست که پرستاری با قرص هایی که در دست دارد هر چند ساعت یک بار از خواب بیدار نشم، پزشکان را با ماسک ها و مراقبت هایشان نبیند و 24 ساعت شبانه روز به دستگاه IV متصل نباشم. آزادی همچنین به معنای صبور بودن با مادر و دوست پسرم است که به سختی سعی می کنند در آشپزخانه برای من غذا درست کنند و مطمئن شوند که زیر دوش از روی صندلی ام نیفتم. آزادی مسئولیت مصرف دارو به موقع است. آزادی همچنین به معنای بازگشت چندین بار در هفته به بیمارستان برای دریافت معاینات بعدی است. اما همه چیز به خوبی ارزش دارد. حتما دلیلشو میدونی من همه اعضای خانواده ام را دوست دارم و شیموس را دوست دارم.
سوال: حالا چه چیزی باعث خوشحالی نویسنده می شود؟
1. او می تواند از آزادی بیشتری برخوردار باشد و کارهای بیشتری را هر طور که دوست دارد انجام دهد.
2. او برای معاینه نیازی به بازگشت به بیمارستان ندارد.
3. او متوجه شد که بسیاری از مردم او را بسیار دوست دارند.
4. او می تواند با مترو به هر جایی که دوست دارد برود.