متن: دانشمندی که روی نیمکت آزمایشگاه او کار می کند و کودک شش ساله ای که با غذای خود بازی می کند، ممکن است شباهت کمی با هم داشته باشند. خوب، فقط بازی کردن... درست است؟ شاید، اما برخی از روانشناسان رشد استدلال کرده اند که این "بازی" بیشتر از آن چیزی که تصور می شود شبیه یک تحقیق علمی است. به کودکی که پشت میز بازی می‌کند نگاه دقیق‌تری بیندازید. هر بار که کاسه برنج را روی لبه میز فشار می‌دهند، در زمین می‌افتد --- و در این فرآیند، شواهد مهمی در مورد نحوه تعامل اشیاء فیزیکی وجود دارد. کاسه های برنج در اواسط نشستن سیل نمی شوند، اما برای پایدار ماندن نیاز به حمایت دارند. این احتمال وجود دارد که نوزادان با آگاهی از واقعیت اصلی جهان به دنیا نمی آیند. و هرگز به وضوح به آنها آموزش داده نمی شود. در عوض، نوزادان ممکن است از طریق آزمایش‌های مکرر درک درستی از پشتیبانی اشیاء پیدا کنند و سپس بر این دانش بسازند تا حتی بیشتر در مورد نحوه تعامل اشیاء بیاموزند. اگرچه دامنه و ابزار آنها متفاوت است، اما به نظر می رسد که تحقیقات نوزاد و آزمایش دانشمند در یک هدف (آشنایی با جهان طبیعی)، رویکرد کلی (جمع آوری شواهد مستقیم از جهان) و منطق (آیا مشاهدات من همان چیزی است که انتظار داشتم) مشترک است؟ ). برخی از روانشناسان پیشنهاد می کنند که کودکان خردسال از این طریق بیش از دنیای فیزیکی را بیاموزند --- که روانشناسی انسان و قوانین زبان را با استفاده از ابزارهای مشابه بررسی کنند. برای مثال، ممکن است تنها از طریق آزمایش‌های مکرر، جمع‌آوری شواهد و در نهایت واژگون کردن یک نظریه، نوزاد این ایده را بپذیرد که افراد دیگر می‌توانند دیدگاه‌ها و خواسته‌های متفاوتی با آنچه او دارند، مثلاً برخلاف بچه، مامان در واقع شکلات داو را دوست ندارد. نگاه کردن به رشد کودکی به عنوان یک تحقیق علمی به چگونگی یادگیری کودکان می پردازد، اما همچنین نگاهی الهام بخش به علم و دانشمندان ارائه می دهد. چرا کودکان خردسال و دانشمندان اینقدر شبیه هم هستند؟ روانشناسان پیشنهاد کرده اند که علم به عنوان یک تلاش --- تمایل به کاوش، توضیح و درک جهان ما --- صرفاً چیزی است که از دوران کودکی ما سرچشمه می گیرد. شاید تکامل برای نوزادان انسان کنجکاوی و انگیزه ای طبیعی برای توضیح دنیای خود فراهم آورد و دانشمندان بزرگسال به سادگی از همان انگیزه ای استفاده می کنند که در کودکی به آنها خدمت می کرد. همان سیستم‌های شناختی که باعث می‌شود بچه‌های کوچک احساس خوبی نسبت به کشف چیزی داشته باشند، ممکن است توسط دانشمندان بزرگسال اتخاذ شده باشد. همانطور که برخی از روانشناسان می گویند، "این نیست که بچه ها دانشمندان کوچک هستند، بلکه دانشمندان بچه های بزرگ هستند."
سوال: به گفته برخی از روانشناسان رشد،
1. بچه بازی چیزی بیش از یک بازی نیست.
2. تحقیقات علمی در مورد نوزادان؛ بازی ها امکان پذیر است
3. ماهیت بازی نوزادان به طور کامل بررسی شده است
4. بازی یک نوزاد به نوعی شبیه به آزمایش یک دانشمند است