متن: رویدادهای شنبه شب در کونمینگ عمیقاً در ذهن زی کیمینگ حک شده است که در حمله تروریستی در ایستگاه راه آهن شهر به سختی از مرگ فرار کرد. این پلیس 48 ساله برای جلوگیری از قصابی غیرنظامیان غیرمسلح مداخله کرد و بسیاری را از مرگ و جراحت نجات داد، اما در این جریان مجروح شد. ژی که روی تخت بیمارستان دراز کشیده بود، سر و بینی‌اش با زخم‌های شدید هکری - یک بیش از 20 سانتی‌متر - مشخص شده بود، اقدامات خود را در روزی که به عنوان یک کابوس توصیف می‌کند، بازگو کرد. وی گفت: "من به آنها شلیک کردم اما در جریان درگیری به زمین افتادم. پس از تیراندازی، تروریست ها توجه خود را به پلیس معطوف کردند و چند نفر از آنها مرا محاصره کردند و دیوانه وار به من چاقو زدند." هیچ انسانیتی در آنها نیست». ژی اهل ایستگاه پلیس پکن است، نزدیکترین ایستگاه به حمله، و چهار افسر پلیس از ایستگاه اولین کسانی بودند که پاسخ دادند. او به دلیل پوشیدن جلیقه ضد گلوله که توسط مهاجمان آسیب دیده بود زنده ماند. وقتی مأموران رسیدند، مهاجمان در حال خروج از سالن بلیط بودند و با چاقوهای بلند به مردم حمله کردند. ژی و همکارانش سعی کردند جلوی حمله را بگیرند که در آن زمان ژی مجروح شد. علاوه بر بریدگی‌های عمیق، جمجمه‌اش شکسته بود و در زمان نگارش این مقاله در انتظار جراحی بیشتر بود. هو ژه، 23 ساله، کارآموز افسر پلیس در ایستگاه پلیس پکن گفت: «موجی از خشم شدید در ذهن من بلند شد و همه ما فراموش کردیم که در مورد خطر احتمالی برای خود فکر کنیم. او که اسلحه نداشت، با باتوم چوبی با تروریست ها جنگید، اما در درگیری شکسته شد. او از ناحیه ابروی چپش 6 سانتی متر زخم برداشته است. وان ویکینگ، جراح مغز و اعصاب از بیمارستان تیانتان پکن، ساعت 2 بامداد روز یکشنبه از این حمله مطلع شد و با اولین پرواز به کونمینگ رفت، جایی که به قربانیان کمک می کرد. وی گفت که 71 قربانی در بیمارستان اول مردم کونمینگ تحت مداوا هستند که اکثر آنها دچار جراحات چندگانه شدید هستند. او گفت: "یک قربانی وجود دارد که دنده، استخوان سینه، ریه و حتی قلبش همگی در یک عمل خرد کردن مجروح شده اند. مهاجمان مشخصا برای مدت طولانی آماده و تمرین کرده بودند." ژو هونگمی، مدیر دفتر اصلاحات پزشکی در دپارتمان بهداشت یوننان، گفت که تیمی از کارشناسان پزشکی شامل 29 پزشک تا دوشنبه شب وارد کونمینگ شده اند. آنها در پنج بیمارستانی که قربانیان حمله را درمان می کنند، کار می کنند. چن مین، پرستار بخش مغز و اعصاب در بیمارستان اول کونمینگ، گفت که این بخش معمولاً هفت پرستار در روز و سه پرستار در شب دارد. او گفت: «اما بقیه پرستارانی که در حال انجام وظیفه نبودند، شنبه شب داوطلبانه به بیمارستان بازگشتند. در سه روز گذشته هیچ کدام بیش از 10 ساعت استراحت نداشتند. چای ونژائو، معاون بخش مراقبت های ویژه در بیمارستان کالج پزشکی پکن، گفت: "عامل مهم در نجات جان افراد در چنین حوادثی، درمان بدون تاخیر است." چای در بسیاری از تلاش های نجات اضطراری شرکت کرده است. وی گفت: قربانیان پس از رسیدگی به جراحات جسمی نیاز به مشاوره روانشناسی خواهند داشت، زیرا تاثیرات روحی چنین حادثه ای می تواند شدید باشد. چهار روانشناس از بیمارستان اندینگ در پکن درمان برخی از قربانیان را آغاز کرده اند.
سوال: کدام یک از موارد زیر در مورد Xie Qiming درست است؟
1. او اولین کسی بود که به محل حادثه رسید.
2. او در زمان نوشتن گزارش منتظر عمل جراحی بود.
3. او کمی زخمی شده بود.
4. او سعی کرد به تنهایی جلوی حمله را بگیرد.