متن: "از هواپیما برو بیرون!" جاستین فریاد زد. تدی و او روی زمین افتاد،... وقتی کتی و ویکتور به لبه چمنزار رسیدند شعله های آتش بیش از پنج متر به هوا شلیک می کردند. کتی نمی‌توانست چیزی را که می‌دید باور کند. یک نگاه به او گفت که آنها فوراً به مراقبت پزشکی نیاز دارند. او از ویکتور پرسید: "آیا می‌توانی کسی را در این نزدیکی برای کمک پیدا کنی؟" او پاسخ داد: "هیچ کشاورز و روستایی در این نزدیکی وجود ندارد." "من یک دونده مسافت هستم و برای کمک خواهم رفت." کتی با نگاهی به مردانی که به شدت مجروح شده بودند، به ویکتور گفت: "ممکن است چند ساعت طول بکشد تا بیرون بیایم." او شروع کرد. زمانی که کتی 23 ساله بود، رکورد زنان در ماراتن 42 کیلومتری را به نام خود ثبت کرد. _ او نزدیک به 30 کیلومتر بیابان سخت را برای کمک گرفتن داشت. کتی دو ساعت دویده بود. اینجا خیلی به بیابان برگشته بود. مسیر روستا در حال مبهم شدن بود. او برای خواندن سریع قطب نما ایستاد. بله، تقریباً بیش از 20 کیلومتر دویده بود. قلبش افتاد، عضله اش درد می کند و بالاخره ماشینش را از دور دید. او به داخل ماشین پرید و به سرعت دور شد. او به یک خانه تعطیلات رسید و با پلیس تماس گرفت. در طول انتظار، او راه می‌رفت، پاهایش را شل می‌کرد و آب می‌نوشید. تقریباً دو ساعت طول کشید تا یک هلیکوپتر پلیس در انتهای مسیر به او برسد. آنها برای یک کار دیگر به او نیاز داشتند.
سوال: کتی ایستاد تا به قطب نماش نگاه کند زیرا _ .
1. مسیر کشور مبهم می شد
2. او به طور کامل راه خود را گم کرده بود
3. او از حافظه خود مطمئن نبود
4. فقط بیابان بود