متن: چندی پیش، زمانی که جوانی ۲۵ ساله بودم، برای ساخت فیلم به سراسر آمریکا سفر کردم. در طول این سفر، به سیاتل رسیدم، جایی که با لیدی مک کریا آشنا شدم. لیدی یک دوره گرد بود. او حدود 60 تا 70 سال داشت و 100 ساله به نظر می رسید. لیدی موهای سفیدی به طول شانه داشت که با علف های هرز رختخواب شب قبل پوشیده شده بود. لباس هایش دفترچه ای زنده از عصرها در بوته ها و روزهای زیر آفتاب بود. لیدی بوی الکل و زباله می داد. www.ks5u.com وقتی برای اولین بار لیدی را دیدم، او در یک پیاده رو شلوغ مرکز شهر سیاتل ایستاده بود. با لبخند و سلامی دلنشین و کف دستی دراز به هر رهگذری سلام می کرد. هر روز جامعه با عجله از کنار لیدی رد می شد - یا از وجود او بی خبر بود یا از او دوری می کرد - یک آدم بدبو و التماس. من لیدی را شخصیتی عالی برای فیلمم دیدم، بنابراین به او پول دادم تا به من اجازه دهد در پس‌زمینه بایستم و از او فیلمبرداری کنم. من سه روز را در میان جمعیت پنهان کردم و از لیدی فیلمبرداری کردم. بیشتر اوقات از وجود من بی خبر بود. او هر روز در بخش شلوغی از شهر ایستاده بود و با لبخند و کف دستی دراز به دنیا سلام می کرد - فقط پول کافی برای کلاه شب عصر به دست می آورد. یک روز خاص، وقتی از دور نیمکتی را تماشا می کردم، یک دختر جوان حدوداً 6 یا 7 ساله، با لباسی زیبا و موهای دم اسبی، از پشت به لیدی نزدیک شد و پیراهن او را کشید. لیدی رو به دختر کرد و او دستش را بلند کرد و چیزی به او داد. در این هنگام لیدی خوشحالی خود را نشان داد و دستش را در جیبش برد، چیزی به او داد و دختر با هیجان به طرف والدینش دوید و آنچه را که دریافت کرده بود به آنها نشان داد. آنقدر در مورد مبادله کنجکاو بودم که داشتم می‌مردم فوراً به لیدی بروم و از او بپرسم چه اتفاقی افتاده است، اما برای گرفتن عکس‌های صریح می‌دانستم که نمی‌توانم حضورم را اعلام کنم. بعد از ظهر همان روز، وقتی فیلمبرداری ام تمام شد، مدتی را با لیدی گذراندم و در مورد رویداد پرسیدم. لیدی پاسخ داد: دختر کوچک نزد من آمد و یک ربع به من داد، بنابراین من در ازای آن دو ربع به او دادم، زیرا می‌خواستم به او نشان دهم که وقتی خیریه می‌شوی، بیشتر از آنچه می‌دهی دریافت می‌کنی.
سوال: شغل نویسنده چه می تواند باشد؟
1. یک کارگردان سینما
2. یک راهنمای تور.
3. یک روزنامه نگار
4. یک کارمند خیریه