متن: هرگز آن شب چند سال پیش را که ماریون جی داگلاس در یکی از کلاس های آموزش بزرگسالی من دانشجو بود، فراموش نمی کنم. او به ما گفت که چه فاجعه ای در خانه اش رخ داده است، نه یک بار، بلکه دو بار. اولین بار که دختر پنج ساله اش را از دست داده بود. او و همسرش فکر می‌کردند که نمی‌توانند آن فقدان اول را تحمل کنند، اما همانطور که خودش گفت: «ده ماه بعد، خدا یک دختر بچه دیگر به ما داد و او در عرض پنج روز مرد.» تحمل این سوگ مضاعف تقریباً زیاد بود. این پدر به ما گفت: «نمی‌توانستم تحمل کنم، نمی‌توانستم بخوابم، غذا بخورم، استراحت کنم یا آرامش داشته باشم. اعصابم کاملاً متزلزل شده بود و اعتماد به نفسم از بین رفته بود. سرانجام او به پزشکان مراجعه کرد؛ یکی از آنها قرص‌های خواب‌آور را توصیه کرد و یکی دیگر سفر را توصیه کرد، اما هیچ کدام کمکی نکرد. او گفت: بدنم انگار در حلقه ای احاطه شده است و آرواره های آن هر روز سفت تر می شود. تنش اندوه -- اگر تا به حال از اندوه فلج شده اید، می دانید منظور او چیست. "اما خدا را شکر، من یک فرزند داشتم - یک پسر چهار ساله. او راه حل مشکلم را به من داد. یک روز بعدازظهر که دور هم نشسته بودم و برای خودم متاسف بودم، او پرسید: "پدر، آیا برای من قایق می سازی؟" ' من حوصله ساختن یک قایق را نداشتم، در واقع، من حوصله انجام هیچ کاری را نداشتم. اما پسرم یک آدم کوچولوی مداوم است! مجبور شدم تسلیم شوم. ساخت آن قایق اسباب بازی برای من حدود سه ساعت طول کشید. تمام شد، متوجه شدم که آن سه ساعت صرف شده برای ساختن آن قایق، اولین ساعات آرامش ذهنی و آرامشی بود که من در این چند ماه داشتم! فهمیدم که وقتی مشغول انجام کاری هستید که نیاز به برنامه ریزی و فکر کردن دارد، سخت است نگران باشید. در مورد من، ساختن قایق نگرانی را از رینگ خارج کرده بود. بنابراین تصمیم گرفتم که مشغول باشم." "شب بعد، فهرستی از کارهایی که باید انجام می شد تهیه کردم. ده ها مورد نیاز به تعمیر داشتند. به طرز شگفت انگیزی، فهرستی از 242 مورد که نیاز به توجه داشتند تهیه کرده بودم. در طول دو سال گذشته بیشتر آنها را تکمیل کرده ام. من سرم شلوغ است که هیچ وقت برای نگرانی ندارم.» زمانی برای نگرانی نیست! این دقیقاً همان چیزی است که وینستون چرچ بیمار وقتی هجده ساعت در روز در اوج جنگ کار می کرد گفت. وقتی از او پرسیدند که آیا نگران مسئولیت های بزرگ خود هستید یا خیر، گفت: "من خیلی شلوغ هستم. زمانی برای نگرانی ندارم."
سوال: ماریون بدنش را طوری احساس کرد که انگار گرفتار یک رذیله شده است زیرا _ .
1. او نمی توانست به اندازه کافی پول برای حمایت از خانواده به دست آورد
2. او از بیماری بی خوابی رنج می برد
3. او نمی توانست از فشار روحی خارج شود
4. از کلاس های آموزش بزرگسالی احساس خستگی می کرد