متن: دو سال پس از جنگ جهانی اول (1914-1918)، گروه کوچکی از سربازان ارتش را ترک کردند و به زادگاه خود در فرانسه بازگشتند. اکثر آنها خوب زندگی می کردند، اما یکی از آنها فقیر بود. اسمش کلینتون بود. سالی یک بار در خانه بارتون شام می خوردند. بارتون بسیار ثروتمند بود. یک روز عصر بارتون به دوستانش یک سکه طلای بزرگ را سر میز شام نشان داد. سکه را دور می زدند و همه تمجید می کردند. همزمان با هم حرف می زدند و حرف می زدند. خیلی زود سکه را فراموش کردند. بعد از شام، بارتون سکه اش را خواست، اما هیچ کس نمی توانست بگوید کجاست. گم شده بود. یک نفر گفت که همه باید جستجو شوند. یکی یکی جیب هایشان را به سمت بیرون چرخاندند. تنها کلینتون امتناع کرد، با این حال، "من سکه را ندزدم و بازرسی نخواهم شد." او فقیرتر شد. خیلی زود همسرش فوت کرد. چند سال بعد، بارتون خانه اش را تعمیر کرد. سکه گمشده زیر زمین پیدا شد. بارتون پشیمان شد و برای عذرخواهی نزد کلینتون رفت. او پرسید: "اما می دانستی سکه در جیبت نیست. چرا از بازرسی خودداری کردی؟" کلینتون پاسخ داد: «چون من یک دزد بودم. آن موقع جیب هایم پر از غذا بود، از روی میز غذا برداشته بودم تا برای زن و بچه های گرسنه ام ببرم.
سوال: قرار بود همه را جستجو کنند زیرا _ .
1. آنها دزد بودند
2. سکه طلا گم شد
3. کلینتون سکه طلا را دزدید
4. سکه طلا را دزدیدند