متن: در تئاتر بزرگ شانگهای، یک تماشاگر شیک که عمدتاً جوان هستند، در حالی که گوئو یونگ در مرکز صحنه قرار می‌گیرد، مشتاقانه کف می‌زنند. او شاخه درختی بزرگ با برگ‌ها را در دست گرفته است. با دمیدن روی یکی از برگ‌ها، صدایی شبیه آواز پرندگان تولید می‌کند. آهنگ سنتی بوئی. برخی از نوازندگان دیگر نیز در حال نواختن سازهای سنتی از گروه های قومی مختلف در چین هستند. این اولین بار است که چنین موسیقی در تئاتر بزرگ اجرا می‌شود. اما همه اینها تلاش ژو ژکین، خواننده کانتونی‌ای است که وظیفه خود را برای کمک به حفظ موسیقی قومی سنتی چین قرار داده است. در سال 2009، پس از منصوب شدن به عنوان سفیر برنامه توسعه سازمان ملل، ژو در برخی از دورافتاده ترین مناطق چین در تلاش برای مستندسازی موسیقی سنتی گروه های اقلیت مختلف سفر کرد. در طول این سفر چهار ماهه، او بیش از هزار آهنگ را ضبط کرد. اما او متوجه شد که بسیاری از بهترین نوازندگان قدیمی هستند و برخی از موسیقی ها در خطر از بین رفتن هستند. او می‌گوید: «از زیبایی چیزی که شنیدم شوکه شدم - خیلی خوب بود.» اما به حمایت نیاز داشت. بنابراین ژو تصمیم گرفت تعدادی از نوازندگان را به مخاطبان بیشتری معرفی کند. با این کار، او امیدوار است که علاقه نسل جوان را دوباره برانگیزد." جوانان این موسیقی را زیاد دوست ندارند؛ آنها موسیقی پاپ را ترجیح می دهند و آهنگ ها را دوست دارند. این آهنگ‌ها چیزی است که مادربزرگ‌شان می‌خواند. این نوع بسته‌بندی به جوانان دریچه جدیدی به میراث خود می‌دهد." ژو معتقد است که چین باید دوباره به ریشه های خود نگاه کند.» او می گوید: «چین امروز اساساً تمام هنر غربی است؛ در هنرستان های ما موسیقی کلاسیک غربی برتر است.» او می گوید: «برای اینکه چین واقعاً به جهان کمک کند، باید ادامه دهیم. مسیر خود ما. پس امروز چه چیزی می تواند نماینده چین باشد؟" او پیشنهاد می‌کند که پاسخ این است که از «ساخت چین» به «ایجاد شده در چین» حرکت کنیم.
سوال: کدام یک از موارد زیر در مورد ژو ژقین صادق است؟
1. او در هنرستان موسیقی تدریس می کند.
2. او به حفظ موسیقی قومی چینی کمک می کند.
3. او به عنوان یک مقام رسمی در سازمان ملل کار می کند.
4. او تمام موسیقی ها را برای تئاتر بزرگ ساخته است.