متن: بیش از 200 دانشمند یک مطالعه دو ساله را برای شناسایی طبیعی ترین و توسعه نیافته ترین مناطق روی زمین انجام داده اند. یافته های آنها در کتاب جدیدی به نام Wilderness:Earth's Last Wild Places گزارش شده است. این کتاب 37 منطقه بیابانی در سراسر جهان را توصیف می کند. مساحت هر کدام بیش از 10000 کیلومتر مربع است. این مطالعه تنها مناطقی را در نظر گرفت که حداقل 70٪ از همه گیاهان بومی هستند. آمریکای شمالی و جنوبی بیشترین تعداد مناطق بیابانی را در خود جای داده است. 16 منطقه از این دست، از جنوب آرژانتین تا آلاسکا و شمال کانادا وجود دارد. آفریقا دارای 8 منطقه بیابانی از جمله جنگل های انبوه و مراتع است. استرالیا و گینه نو 6 منطقه مشترک دارند. اروپا 3 منطقه و آسیا 2 منطقه دارد. صحرای عربستان و قطب جنوب نیز مناطق بیابانی محسوب می شوند. بزرگترین منطقه بیابانی جنگل شمالی است که 16 میلیون کیلومتر مربع در جنوب دایره قطب شمال امتداد دارد. جنگل بوئال در سراسر آلاسکا، کانادا، شمال اروپا و روسیه گسترده شده است. کوچکترین منطقه از 37 منطقه بیابانی سانداربان است. این جنگل بزرگ ترین جنگل مانگرو جزر و مدی در جهان است که 10000 کیلومتر مربع زمین را در دهانه رود گنگ در هند و بنگلادش پوشش می دهد. این مطالعه نشان داد که مناطق بیابانی حدود 46 درصد از سطح زمین را پوشانده است. با این حال، آنها خانه کمتر از 2.5٪ از جمعیت جهان هستند. 19 منطقه بیابانی تنها حدود یک نفر برای هر کیلومتر مربع دارند. مردم بومی معمولا در این مناطق زندگی می کنند. مناطق بیابانی به تأثیرگذاری بر سیستم های آب و هوایی و بارندگی جهان کمک می کنند. آنها همچنین خانه بسیاری از گیاهان و حیوانات هستند. رشد جمعیت و گسترش عملیات کشاورزی و معدن، مناطق بیابانی را تهدید می کند. اما فقط 7 درصد از این مناطق دارای نوعی حفاظت رسمی هستند.
سوال: در نتیجه تأثیر بر طبیعت، مناطق بیابانی روی زمین باید _ .
1. بیشتر مورد توجه دولت هاست
2. به زودی به عنوان زیستگاه های طبیعی کاوش می شود
3. بیشتر در حال حاضر به طور کامل استفاده شده است
4. به دلیل مزایای طبیعت کشف شده است