متن: با کمال تعجب، هیچ کس نمی داند که چه تعداد از کودکان در بیمارستان های انگلیسی آموزش می بینند، حتی از محتوا یا کیفیت آن آموزش. سوابق مناسب فقط نگهداری نمی شود. ما می دانیم که سالانه بیش از 850000 کودک در بیمارستان بستری می شوند و هر کودک در سن مدرسه از حق قانونی برای ادامه تحصیل در بیمارستان برخوردار است. ما همچنین می دانیم که به ازای هر 1000 کودک در بیمارستان تنها یک معلم بیمارستان وجود دارد. جای تعجب نیست که آخرین نظرسنجی نتیجه می گیرد که میزان و نوع آموزش در بیمارستان در سراسر کشور بسیار متفاوت است. مشخص شده است که نیمی از بیمارستان های انگلستان که کودکان را پذیرش می کنند، معلم ندارند. یک چهارم دیگر فقط یک معلم پاره وقت دارند. بیمارستان های ویژه کودکان در شهرهای بزرگ بهترین عملکرد را دارند. بیمارستان های عمومی در کشور و مناطق تعطیل در بدترین وضعیت هستند. از این نظرسنجی، می توان تخمین زد که از هر پنج کودک کمتر از یک کودک با یک معلم بیمارستان تماس دارد - و این تماس ممکن است به اندازه دو ساعت در روز باشد. اکثر کودکانی که با آنها مصاحبه شده بود از پیدا کردن یک معلم در بیمارستان شگفت زده شدند. آنها توسط والدین یا مدرسه خودشان برای آن آماده نشده بودند. اگر معلمی وجود داشت، احتمالاً کتاب می خواند و کار ریاضی یا اعداد انجام می داد. بدون معلم فقط بازی می کردند. دلایل تدریس در بیمارستان از جلوگیری از عقب افتادن کودک و حفظ عادت مدرسه گرفته تا مشغول نگه داشتن کودک است، و این مورد اغلب تنها کاری است که معلم می تواند انجام دهد. موقعیت و تأثیر بسیاری از معلمان زمانی خلاصه شد که والدین از آنها به عنوان "بانوی کتابخانه" یا فقط "معاون" یاد کردند. کودکان تمایل دارند برای حفظ ارتباط با کارهای مدرسه به دوستان مدرسه ای که نگران هستند تکیه کنند. چندین والدین از نادیده گرفته شدن یا رد درخواست‌های کار توسط مدرسه صحبت کردند. به محض بازگشت به مدرسه، کودکان به ندرت آموزش اضافی دریافت می کنند، و به آنها گفته می شود که تا جایی که می توانند پیشرفت کنند. بسیاری از کودکان-بیماران کوتاه مدت به سرعت به آنها رسیدگی می کنند. اما مدارس برای کاهش اضطراب ناشی از عقب ماندن که توسط بسیاری از کودکان مصاحبه شده ابراز می شود، کار بسیار کمی انجام می دهند.
سوال: از آخرین نظرسنجی می توان استنباط کرد که _ .
1. آموزش بیمارستان ها در سراسر کشور مشابه است
2. هر بیمارستان حداقل یک معلم پاره وقت دارد
3. همه بیمارستان های مورد بررسی به کودکان آموزش می دهند
4. فقط یک چهارم بیمارستان ها معلم تمام وقت دارند