متن: جاذبه صفر سرد به نظر می رسد. اما در مورد چیزی که هیچ کس دوست ندارد در مورد آن صحبت کند چه؟ بله، درست است: رفتن به حمام. جاذبه صفر این کار روزمره را به یک چالش تبدیل می کند. فضانوردان باید دوباره توالت را آموزش ببینند. فضانوردان آپولو خود را از روی صندلی بلند کردند و یک کیسه پلاستیکی شفاف را با نوارهای چسبناک به پشت خود چسباندند. فضانورد دوم از نزدیک مراقب بود تا مطمئن شود که هیچ ماده زائدی از فوک فرار نمی کند. (شما نمی خواهید این چیزها در اطراف کابین شناور باشند!) وقتی کار انجام شد، فضانورد با یک تکه پلاستیک که به داخل کیسه وصل شده بود تمیز کرد، کیسه را برداشت، یک قرص ضد عفونی کننده را با مواد زائد داخل آن انداخت. و همه چیز را در یک ظرف مخصوص قرار دهید. دونالد دبلیو رتکه، مهندس سیستم های فضایی استاندارد همیلتون، راه خصوصی تری برای پاسخ به تماس طبیعت ابداع کرد: توالت فضایی. این تا حدودی شبیه نوع توالتی است که در هواپیماهای تجاری پیدا می شود --- البته با سازگاری های منحصر به فرد برای جاذبه صفر. به عنوان مثال، میله های ران دارد که مانع از شناور شدن فضانورد از روی صندلی می شود. فضانورد (مرد یا زن) در کیسه ای مدفوع می کند و در شلنگ ادرار می کند. ضایعات جامد و مایع جدا نگه داشته می شوند زیرا حداقل 85 درصد ادرار بازیافت می شود و بله، پس از فیلتراسیون دقیق، برای نوشیدن و سایر مقاصد استفاده می شود. (آب همیشه در فضا مورد نیاز است.) خلاء مواد زائد را به داخل توالت می مکد، جایی که زباله ها برای ذخیره سازی آسان به شکل همبرگر مانند فشرده می شوند. اگرچه دقیقاً مانند بازدید زمینی از توالت نیست، حداقل بسیار خصوصی تر از روزهای اولیه سفرهای فضایی است.
سوال:  برای اطمینان از نشستن کاربر، توالت مجهز به _
1. یک کیسه پلاستیکی
2. یک نوار چسبنده
3. یک شلنگ پهن
4. یک میله ران