متن: پروانه ها از جذاب ترین و زیباترین حشرات دنیا هستند. پروانه های بالغ حدود 2 تا 4 هفته عمر می کنند. آنها از حواس بینایی، لامسه، شنوایی، بویایی و چشایی خود برای زنده ماندن در جهان، یافتن غذا و جفت، تخم گذاری در مکان مناسب، مهاجرت و دوری از دشمنان گرسنه استفاده می کنند. پروانه‌ها چشم‌های مرکب بزرگی دارند که به آن‌ها اجازه می‌دهد بدون چرخاندن سر خود در همه جهات ببینند. مانند بیشتر حشرات، پروانه ها بسیار نزدیک بین هستند، بنابراین بیشتر جذب دریایی از گل ها می شوند تا گیاهان جداگانه. پروانه‌ها رنگ‌هایی مانند قرمز، سبز و زرد را نمی‌بینند، اما می‌توانند نور خورشید را که جهت تابش خورشید را نشان می‌دهد و همچنین نور فرابنفش را که روی بسیاری از گل‌ها وجود دارد و پروانه‌ها را به سمت منابع عسل هدایت می‌کند، حس کنند. پروانه ها حس بویایی بسیار خوبی دارند، اما این حس بویایی در بینی آنها نیست، زیرا آنها حس بویایی ندارند. گیرنده های حس در آنتن ها، پاها و بسیاری از قسمت های دیگر بدن قرار دارند. آنها می توانند به پروانه ها کمک کنند تا غذای عسل گل مورد علاقه خود و جفت خود را پیدا کنند. پای پروانه‌ها دارای اندام‌های حسی است که می‌توانند طعم قند موجود در عسل گل را بچشند و به پروانه‌ها اجازه می‌دهند بفهمند چیزی برای خوردن خوب است یا نه. برخی از ماده ها نیز با چشیدن طعم گیاهان میزبان را با دقت انتخاب می کنند تا مکان های مناسب برای تخم گذاری خود را بیابند. پروانه های بالغ با استفاده از یک لوله بلند به نوزادان خود غذا می دهند. پروانه ها خون را وارد لوله می کنند تا آن را صاف کند و به آنها اجازه تغذیه می دهد. پروانه ها تمام غذای خود را از این لوله می گیرند. پروانه ها گوش ندارند در عوض آنها با احساس تغییرات در ارتعاشات صدا، صداها را از طریق بالهای خود می شنوند. پروانه ها ممکن است دارای حواس باشند که ما حتی از آنها نمی دانیم، زیرا ساختار بدن آنها با ما بسیار متفاوت است، و بنابراین درک آن از طریق حواس انسانی خودمان دشوار است.
سوال: پروانه ها چگونه صداها را می شنوند؟
1. استفاده از پاهایشان برای احساس ارتعاش اشیا
2. از گوش های خود برای گوش دادن مستقیم استفاده می کنند
3. استفاده از بال های خود برای درک ارتعاشات صدا
4. استفاده از آنتن آنها برای قضاوت صدا