متن: تقریباً پیرزن را که در کنار جاده گیر افتاده بود، ندید، اما حتی در نور کم روز، می‌توانست ببیند که او به کمک نیاز دارد. بنابراین او جلوی مرسدس او ایستاد و پیاده شد. حتی با لبخندی که بر لب داشت، نگران بود. در حدود یک ساعت گذشته هیچکس برای کمک متوقف نشده بود. آیا قرار بود به او صدمه بزند؟ او امن به نظر نمی رسید. فقیر و گرسنه به نظر می رسید. او می توانست ببیند که او ترسیده است و در سرما ایستاده است. او می دانست که او چه احساسی دارد. گفت:من اینجام تا کمکت کنم خانوم.چرا تو ماشینی که هوا گرمه منتظر نمیمونی، اتفاقا اسم من برایان اندرسونه. خوب، تنها چیزی که او داشت یک لاستیک پنچر شده بود، اما برای یک خانم مسن، این به اندازه کافی بد بود. برایان زیر ماشین خزید و دنبال جایی برای قرار دادن جک می‌گشت و یکی دو بار بند انگشتانش را کنده بود. خیلی زود توانست لاستیک را عوض کند. اما باید کثیف می شد و دستش درد می کرد. در حالی که او مهره های بند را محکم می کرد، پنجره را پایین کشید و شروع به صحبت با او کرد. او به او گفت که اهل سنت لوئیس است و در حال عبور است. او نتوانست به اندازه کافی از او برای کمک به او تشکر کند. برایان در حالی که صندوق عقب او را بست فقط لبخند زد. خانم پرسید چقدر به او بدهکار است؟ هر مقداری با او خوب بود. او قبلاً تمام اتفاقات وحشتناکی را که می توانست اتفاق بیفتد، تصور می کرد، اگر او متوقف نمی شد. برایان هرگز به این فکر نکرد که حقوق بگیرد. این برای او شغلی نبود. این کمک به فردی نیازمند بود و خدا می داند که در گذشته افراد زیادی به او کمک کرده بودند. او تمام عمرش را به این شکل گذرانده بود و هرگز به ذهنش خطور نمی کرد که جور دیگری رفتار کند. او به او گفت که اگر واقعاً می‌خواهد پولش را جبران کند، دفعه بعد که کسی را دید که به کمک نیاز دارد، می‌تواند به آن شخص کمک لازم را بدهد و برایان اضافه کرد: "به من فکر کن." صبر کرد تا او ماشینش را روشن کرد و رفت. روز سرد و افسرده‌ای بود، اما وقتی به سمت خانه می‌رفت احساس خوبی داشت و در گرگ و میش ناپدید می‌شد.
سوال: این داستان به احتمال زیاد اتفاق افتاد _ .
1. در یک گاراژ
2. در یک بزرگراه
3. در یک خیابان شلوغ
4. نزدیک پمپ بنزین