متن: من در زمان خود اتوبوس های زیادی را سوار کرده ام. در هندوستان آنقدر شلوغ بود که مجبور شدم فقط برای نفس کشیدن به قله بروم. اتوبوسی در آفریقای جنوبی که تقریباً توسط میمون ها گرفته شده بود را فراموش نمی کنم. مهم نیست که آنها در آن زمان چقدر سرگرم کننده بودند، هیچ کدام نمی توانند با اولین سواری من در چیزی که من اکنون آن را محلی روستای اوقات فراغت می نامم مقایسه شود. وقتی برای اولین بار به دهکده اوقات فراغت نقل مکان کردم، حتی نمی دانستم حمل و نقل با اتوبوس فراهم شده است. بعد پای چپم را عمل کردند و نتوانستم رانندگی کنم. از آنجایی که نمی‌خواستم برای دوستانم مشکل ایجاد کنم تا برای من خرید کنند، تصمیم گرفتم روستای محلی تفریحی را امتحان کنم. صبح روز بعد، بدون ترس، با تکیه گاه عصا ایستادم و منتظر ماندم. ناگهان اتوبوس رسید. به محض اینکه سوار اتوبوس شدم، متوجه شدم که تنها هستم. سپس اتوبوس به ایستگاه دیگری نزدیک شد و چهار زن سوار شدند. کنارم نشستند و خودشان را معرفی کردند. چند دقیقه بعد به وال مارت در جزیره میدل رسیدیم. به محض ورود، یکی از دوستان جدیدم نحوه کار با سبد خرید موتوری را به من نشان داد. دیگری در تمام مدت راه می رفت و منتظر بود اگر چیزی دور از دسترس بود کمک کند. یک ساعت بعد، یکی دیگر اصرار کرد که چمدان‌هایم را در اتوبوس حمل کند. و زن چهارم وقتی برگشتیم کیف های مرا به جلوی در برد. من از همه آنها برای کمک آنها تشکر کردم و به آنها گفتم که به زودی آنها را خواهم دید. صبح روز بعد، یک کیسه کاغذی قهوه ای رنگ جلوی در پیدا کردم. داخل یک کاسه غول پیکر سوپ مرغ و یک یادداشت بود. "زود خوب شو." امضا شده بود: «فرشتگان نگهبان شما». من دو بار دیگر بعداً سوار Leisure Village Local شدم، اما هیچ یک از فرشتگان نگهبان خود را ندیدم. فکر کردم شاید دارند به دیگری کمک می کنند. یا شاید آنها برای زمستان به جنوب پرواز کردند.
سوال: چهار زن مسافر _ .
1. به نویسنده کمک کرد تا سوار اتوبوس شود
2. حتی با غریبه ها دوستانه بودند
3. هر کدام برای نویسنده یک کاسه سوپ پختند
4. بالاخره دوستان نویسنده شدند