متن: پس از مدتی، والدین تامی که اخیراً از هم جدا شده بودند، برای جلسه ای در مورد تکالیف مدرسه ناموفق و رفتار بد او حاضر می شدند. هیچ یک از والدین نمی دانستند که من به دیگری زنگ زده ام. تامی، تک فرزند، همیشه دانش آموزی شاد، همکار و ممتاز بود. چگونه می توانم پدر و مادرش را باور کنند که نمرات افت تحصیلی اخیر او به معنای واکنش کودک دلشکسته به جدایی و طلاق والدینش است؟ مادر تامی وارد شد و یکی از صندلی ها را گرفت. به زودی پدر آمد. خوب! حداقل آنها برای حضور به موقع در اینجا کافی بودند. همدیگر را نادیده گرفتند. همانطور که من یک معرفی دقیق از رفتار تامی و تکالیف مدرسه ارائه می‌دادم، منتظر کلمات مناسبی بودم که این دو را کنار هم بیاورم تا ببینند با پسرشان چه می‌کنند. اما به نوعی کلمات نمی آمدند. شاید اگر یکی از کاغذهای کثیف و بدون دقت او را ببینند؟ یک ملحفه پشت میزش پیدا کردم. نوشتن هر دو طرف را در بر می گرفت: نه تمرینات، بلکه یک جمله واحد را بارها و بارها خط خطی می کرد. بی صدا آن را به مادر تامی دادم. او آن را خواند و سپس به شوهرش داد. سپس صورتش نرم شد. بالاخره کاغذ را با احتیاط تا کرد و در جیبش گذاشت و دست همسرش را گرفت. اشک های چشمانش را پاک کرد و به او لبخند زد. او در پوشیدن کت او کمک کرد و با هم رفتند. خدا به روش خودش به من کلماتی داده بود که دوباره آن خانواده را جمع کنم. او مرا به سمت ورق کاغذ کپی زردی که با درد دل پریشان پسر کوچکی پوشیده شده بود راهنمایی کرده بود. کلمات "مامان عزیزم... بابای عزیزم... دوست دارم..."
سوال: نویسنده با والدین تامی تماس گرفت تا _ .
1. تامی را به خاطر نمراتش سرزنش کنید
2. دلیل طلاق را از آنها بپرسید
3. به آنها کمک کنید تا تأثیر خود را بر تامی درک کنند
4. حل مشکل جدایی زوجین