متن: وقتی پل پسر بچه ای بود که در یوتا بزرگ می شد، اتفاقاً در نزدیکی یک کارخانه ذوب مس زندگی می کرد و مواد شیمیایی که بیرون ریخته بود، جنگلی زیبا را به یک زمین بایر تبدیل کرده بود. یک روز یک بازدیدکننده جوان به این زمین بایر نگاه کرد و آن را منطقه ای وحشتناک نامید. پل او را به زمین زد. از آن به بعد اتفاقی در درون او افتاد. سال‌ها بعد پل به منطقه بازگشت و به دفتر ذوب رفت. او پرسید که آیا آنها برنامه‌ای دارند یا به او اجازه می‌دهند درختان را بازگرداند. پاسخ آن صنعت بزرگ «نه» بود. پل سپس برای مطالعه علم گیاهان به کالج رفت. متأسفانه معلمان او گفتند که هیچ پرنده یا سنجابی برای پخش دانه ها وجود ندارد. تلاش برای انجام این کار باعث تلف شدن زندگی او خواهد شد. به او گفته شد که همه این را می دانستند. حتی اگر آن طور که انتظار داشت آگاه بود، ایده اش را نمی پذیرفت. پل بعداً ازدواج کرد اما رویای او از بین نرفت. و سپس یک شب با آنچه که داشت، آنچه را که می توانست انجام داد. همانطور که ساموئل جانسون نوشت، "معمولاً با چشم دوختن به چیزی از راه دور، آنچه را که نزدیک است نادیده می‌گیریم. ذهن‌هایی که در محدوده‌های وسیعی مشغول هستند، معمولاً خیر قابل دستیابی نادیده گرفته می‌شود." زیر پوشش تاریکی مخفیانه به زمین بایر رفت و شروع به کاشت کرد. و هر هفته، او سفر مخفیانه خود را به زمین بایر انجام می داد و درختان و علف می کاشت. پانزده سال علیه _ . کم کم خرگوش ها ظاهر شدند. بعداً، چون فشار قانونی برای پاکسازی محیط وجود داشت، شرکت در واقع پل را برای انجام کاری که قبلا انجام می‌داد استخدام کرد. اکنون این مکان چهارده هزار جریب درخت و علف و بوته است و پل تقریباً تمام جوایز زیست محیطی یوتا را دریافت کرده است. طول کشید تا موهایش سفید شد، اما توانست به آن عهد غیرممکنی که در کودکی با خود بسته بود، عمل کند.
سوال: وقتی پل پسر بود، _ .
1. او تصمیم گرفته بود هرگز زادگاهش را ترک نکند
2. اقتصاد یوتا به طور کامل به کارخانه ذوب مس وابسته بود
3. او یک بازدیدکننده جوان را به دلیل نظراتش در مورد زمین بایر ضربه زد
4. او کارخانه ذوب مس را که منطقه را آلوده می کرد متوقف کرد