متن: من در تاکاهو، کشور تالبوت، مریلند به دنیا آمدم. من هیچ اطلاع دقیقی از سنم ندارم، هیچ سابقه‌ای که حاوی آن باشد ندیده‌ام. بخش اعظم بردگان به همان اندازه که اسب ها از سن خود می دانند کم است، و آرزوی اکثر اربابان در حد دانش من این است که بردگان خود را به این ترتیب نادان نگه دارند. به یاد نمی آورم که هرگز برده ای را ملاقات کرده باشم که بتواند بگوید روز تولدش آنها به ندرت به زمان کاشت، برداشت، فصل بهار یا پاییز به _ نزدیک می شوند. فقدان اطلاعات در مورد اطلاعات خودم حتی در دوران کودکی برای من منبع ناراحتی بود. بچه های سفید پوست می توانستند سن خود را بگویند، اما من نمی توانستم بگویم. چرا باید همین حق را از من گرفت! من اجازه نداشتم در این مورد از اربابم بپرسم. او تمام این سؤالات را از جانب یک برده ناشایست و بی ادب می دانست. نزدیک‌ترین تخمینی که می‌توانم زندگی کنم باعث می‌شود که اکنون بین بیست و هفت تا بیست و هشت سال سن داشته باشم. من از شنیدن سخنان استادم در سال 1835 به این موضوع رسیدم، من حدود هفده ساله بودم. مادرم هریت بیلی نام داشت. او دختر آیزاک و بتسی بیلی بود که هر دو رنگین و کاملاً تیره بودند. پدرم یک مرد سفید پوست بود. این عقیده نیز زمزمه شد که استاد من پدرم است، اما از صحت این نظر من چیزی نمی دانم و وسیله ای برای دانستن ندارم. من و مادرم زمانی که نوزاد بودم از هم جدا شدیم - قبل از اینکه او را مادرم بدانم. در بخشی از مریلند که من از آنجا فرار کردم، این یک رسم رایج است که کودکان را در سنین پایین از مادرانشان جدا کنند. غالباً قبل از اینکه کودک به ماه دوازدهم برسد، مادرش را از او می گیرند و در مزرعه ای با فاصله قابل توجهی استخدام می کنند و کودک را تحت مراقبت زنی مسن تر از آن قرار می دهند که برای کار در مزرعه بسیار مسن است.
سوال: نویسنده به احتمال زیاد بزرگ شده _ .
1. توسط پدربزرگ و مادربزرگش
2. توسط یک برده پیرزن
3. با حمایت اربابش
4. همراه با بچه های دیگر