متن: من و پدرم خیلی صمیمی بودیم. من دوست داشتم او را راضی کنم و او همیشه به موفقیت من افتخار می کرد. اگر من در یک مسابقه املا در مدرسه برنده می شدم، او در صدر جهان بود. بعداً در زندگی هر وقت ترفیع می گرفتم، فوراً با پدرم تماس می گرفتم و او با عجله بیرون می رفت تا به همه دوستانش بگوید. در سال 1970، زمانی که من به عنوان رئیس شرکت فورد موتور انتخاب شدم، نمی دانم کدام یک از ما هیجان زده تر بودیم. مانند بسیاری از ایتالیایی‌های بومی، پدر و مادرم با احساسات و عشق‌های خود نه تنها در خانه، بلکه در ملاء عام نیز بسیار باز بودند. اکثر دوستان من هرگز پدرانشان را در آغوش نمی گیرند. اما در هر فرصتی پدرم را در آغوش می گرفتم و می بوسیدم زیرا هیچ چیز طبیعی تر از این نمی توانست احساس کنم. او مردی کنجکاو بود که همیشه چیزهای جدید را امتحان می کرد. او اولین کسی بود که در آلن تاون موتورسیکلت خرید. متأسفانه پدرم و موتورش خیلی با هم کنار نمی آمدند. او آنقدر از دستش افتاد که فقط یک ماه پس از خرید از شر آن خلاص شد. در نتیجه، دیگر هرگز به هیچ وسیله نقلیه ای با کمتر از چهار چرخ اعتماد نکرد. به خاطر اون موتور سیکلت وقتی بزرگ شدم اجازه نداشتم دوچرخه داشته باشم. هر وقت می خواستم دوچرخه سواری کنم، مجبور می شدم از یکی از دوستانم قرض بگیرم. از طرفی پدرم به محض اینکه شانزده ساله شدم به من اجازه رانندگی داد.
سوال: پدرم به هیچ وسیله نقلیه ای با کمتر از چهار چرخ اعتماد نداشت زیرا _ .
1. او روشی را که من همیشه از دوستانم دوچرخه قرض می گرفتم دوست نداشت
2. او فکر می کرد که ماشین ها سریعتر از موتور سیکلت هستند
3. او هر مدل جدید ساخته شده توسط شرکت فورد موتور را دوست داشت
4. او در راندن موتورش مشکل داشت