متن: درست بعد از تولدم، به یاد می‌آورم که با مادرم در اصطبل دراز کشیده بودم و به بیرون از در نگاه می‌کردم، می‌توانستم یک مزرعه بزرگ و دوست‌داشتنی با درخت‌های اطراف و حوض بزرگی برای نوشیدن آب ببینم. و آنجا در اصطبل، در حالی که همه اسب های دیگر علف می خوردند، یادم می آید که شیر مادرم را می خوردم. معمولاً صبح و بعدازظهر با مادرم می دویدم یا با اسب های جوان دیگر در میدان بازی می کردم. گاهی این نمایشنامه خیلی خطرناک می شد و مادرم می آمد و مرا می برد. کشاورز صاحب اسب خوبی بود. او به خوبی از همه ما مراقبت می کرد، اما به نظر می رسید مادرم را به اسب های دیگر ترجیح می داد. و چون من بچه او بودم، او هم شروع به دوست داشتن من کرد. خیلی زود مثل همه اسب های دیگر علف می خوردم. از آنجا که من دیگر به شیر او نیازی نداشتم، و چون او اسب مورد علاقه او بود، کشاورز به سرعت مادرم را سر کار گذاشت و کالسکه خود را به بازار می‌کشید و برمی‌گشت و همیشه در اوایل غروب برمی‌گشت. یک روز غروب داشتم با اسب‌های دیگر بازی می‌کردم که مادرم مرا نزد خود صدا زد. او به من گفت که دیگر هرگز نمی‌خواهد ببیند که من به این شدت با دیگران بازی می‌کنم. من باید بزرگ شوم که مانند اجدادم فوق العاده باشم، همیشه سخت کار کنم، با افتخار قدم بردارم و هرگز به دیگران آسیب نرسانم. من به او قول دادم که به قول او عمل کنم. با این حال، مجبور بودم اعتراف کنم که گاهی اوقات مهربانی با افرادی مانند دیک، پسر کارگر، دشوار بود. او همیشه زمانی که باید میوه می چید به سمت ما سنگ پرتاب می کرد. مجبور شدیم به اطراف بدویم تا از سنگ ها دوری کنیم. خوشبختانه، یک روز کشاورز دیک را در حال این گونه رفتارها دستگیر کرد. به نامه مقداری پول داده شد و سپس مزرعه را ترک کرد. این آخرین باری بود که پسر را دیدیم.
سوال: مادرم مجبور شد تا حدودی سر کار برگردد زیرا _ .
1. صاحب اسب دیگر مادرم را دوست نداشت
2. دیگر نیازی به مادرم نداشتم
3. هیچ اسب دیگری نمی توانست به کشاورز کمک کند
4. من آنقدر بزرگ شده بودم که علف بخورم