متن: به مدت سی سال، جانسون ساعت 9 صبح به محل کار خود رسید. دقیقا. او هرگز یک روز را از دست نداد و هرگز دیر نکرد. با این حال، در یک روز خاص، ساعت 9 صبح. بدون آمدن جانسون گذشت، باعث ایجاد حس و حال شد. همه کارگران ایستادند و منتظر بودند و خود رئیس به ساعتش نگاه کرد و شکایت کرد. سرانجام، دقیقاً ساعت ده، جانسون آمد، لباس‌های گرد و خاکی و پاره، صورتش زخمی و کبود شده، عینکش خم شد. او به طرز دردناکی به ساعت زمان لنگید، با مشت محکمی به داخل کوبید و در حالی که می‌دانست همه نگاه‌ها به او دوخته شده است، گفت: افتادم و از دو پله در مترو پایین آمدم و نزدیک بود خودم را بکشم. اما رئیس گفت: "و پایین آمدن دو پله یک ساعت طول کشید؟"
سوال: وقتی جانسون دیر سر کار می آمد، کارگران دیگر چه کردند؟
1. آنها منتظر جانسون بودند.
2. آنها طبق معمول کار خود را انجام دادند.
3. آنها از جانسون شکایت کردند.
4. آنها از دیدن دیر رسیدن جانسون هیجان زده بودند.