متن: در حالی که بسیاری از اشکال مدرن ارتباط مانند تماس های تلفنی، ایمیل و نامه ها بسیار راحت هستند. به نظر من، هیچ چیز بهتر از صحبت کردن رو در رو با شخص دیگری نیست. اولین و بارزترین مزیتی که ارتباط چهره نسبت به نامه و ایمیل دارد این است که امکان مکالمه تعاملی وجود دارد. اگر فرستنده نامه یا ایمیل به وضوح ننویسد، باید زمان زیادی برای رفع سوء تفاهم صرف شود. در یک گفتگوی حضوری، به دلیل ماهیت تعاملی، سوء تفاهم ها به راحتی برطرف می شود. من همچنان استدلال می کنم که گفتگوی رو در رو بهتر است زیرا می توانید طرف مقابل را ببینید. همه ارتباطات کلامی نیستند. معنای بسیاری از آنچه می گوییم به زبان بدن و لحن صدای ما بستگی دارد. بیان و لذت بردن از شوخی و کنایه به ویژه بدون دیدن حالت چهره یا تماشای حرکات بدن او دشوار است. در نهایت، اگر هدف از برقراری ارتباط حفظ یا تعمیق رابطه با کسی باشد، ارتباط چهره به چهره امکان انتخاب ارتباط با لمس را فراهم می‌کند، حتی اگر بتوانیم از طریق ویدیو ارتباط برقرار کنیم. اعتماد و احترام بین شرکای تجاری را می توان با یک دست دادن محکم ایجاد کرد. هیچ مقداری از زبان بدن نمی‌تواند هیجان ۵ بالا بین دوستان را منتقل کند و هیچ کلمه‌ای نمی‌تواند آغوش آرامش‌بخش یک عزیز را به شما منتقل کند. لمس اولین روش اساسی روابط انسانی ما قبل از زبان گفتاری است و تنها زمانی در دسترس است که افراد چهره به چهره با هم ارتباط برقرار کنند.
سوال: کدام یک از موارد زیر در قسمت ذکر نشده است؟
1. نامه یا ایمیل همیشه نامشخص نوشته می شود.
2. شرکای تجاری می توانند از طریق یک دست دادن محکم اعتماد خود را نشان دهند.
3. در طول مکالمه، زبان بدن نیز مهم است.
4. گفت و گوی چهره به چهره یک راه ارتباطی است.