متن: هر چقدر هم که زندگی مدرسه را مهم بدانیم، نمی‌توانیم این واقعیت را نادیده بگیریم که کودکان بیشتر از کلاس درس در خانه وقت می‌گذرانند. بنابراین تأثیر زیاد والدین را نمی توان نادیده گرفت و یا معلم را نادیده گرفت. آنها می توانند پشتیبان قوی مدرسه شوند یا آگاهانه یا ناآگاهانه مدرسه را از رسیدن به اهدافش باز دارند. مدیران از نیاز به روش های جدیدتر مورد استفاده در مدارس آگاه بوده اند. بسیاری از مدیران کارگاه هایی را برای توضیح مواردی مانند برنامه آمادگی خواندن و ریاضی رشد برگزار کرده اند. علاوه بر این، معلم کلاس نیز می تواند نقش مهمی در توضیح دادن به والدین داشته باشد که باید انجام دهند. چای غیررسمی و مصاحبه‌های زیادی که در طول سال انجام می‌شود، و همچنین روش‌های جدید گزارش پیشرفت دانش‌آموزان، می‌تواند به طور قابل توجهی به تبادل ایده‌ها بین مدرسه و خانه کمک کند. فرض کنید پدری شب به شب در حال حفاری جونیور در فرآیندهای حسابی بوده است. در یک مصاحبه دوستانه، معلم می تواند به والدین کمک کند تا روش خود را تغییر دهد. ممکن است او متقاعد شود که جونیور در بحث درباره بودجه خانواده، خرید غذا، استفاده از فنجان اندازه گیری در خانه، تنظیم ساعت، محاسبه مسافت پیموده شده در سفر و شرکت در تعداد زیادی فعالیت دیگر که مبنای ریاضی دارند، شرکت کند. اگر پدر به توصیه ها عمل کند، منطقی است که فرض کنیم به زودی متوجه خواهد شد که پسرش در ریاضیات پیشرفت رضایت بخشی دارد و در عین حال از کار لذت می برد. با این حال، اغلب اوقات، کنفرانس‌های معلمان با والدین به گزارش‌های بی‌اهمیت از اشتباهات کودکان، شکایت از تنبلی و عادات کاری بد، و پیشنهادهایی برای تنبیه و پاداش در خانه اختصاص دارد. آنچه مورد نیاز است رویکرد خلاقانه تری است که در آن معلم به عنوان یک مشاور حرفه ای ایده هایی را در ذهن والدین بکارد تا از ساعات زیادی که کودک در خارج از کلاس می گذراند بهترین استفاده را بکند. به این ترتیب، مدرسه و خانه با یکدیگر متحد می شوند تا به رشد کامل شایستگی جوانان کمک کنند.
سوال: از متن درمی یابیم که نویسنده _ .
1. فکر می کند معلمان باید به عنوان حرفه ای بهتر عمل کنند
2. نگران عملکرد کودکان در خانه است
3. از وضعیت فعلی آموزش در مدرسه راضی است
4. معتقد است زمان صرف شده در خارج از کلاس درس تلف شده است.^wks5*uc#o@m