متن: پیرمرد 80 ساله ای به همراه پسر 45 ساله تحصیل کرده اش روی مبل خانه اش نشسته بود. ناگهان کلاغی روی پنجره آنها نشست. پدر از پسرش پرسید: این چیست؟ پسر پاسخ داد: این یک کلاغ است. بعد از چند دقیقه پدر دو بار از پسرش پرسید این چیست؟ پسر گفت: پدر، همین الان به تو گفتم این یک کلاغ است. پس از مدتی، پدر پیر دوباره سه بار از پسرش پرسید: این چیست؟ در این هنگام وقتی پسر به پدرش گفت، در لحن پسر احساس شد. "این یک کلاغ، یک کلاغ، یک کلاغ است." کمی بعد، پدر دوباره چهار بار از پسرش پرسید: این چیست؟ این بار پسر سر پدرش فریاد زد: "چرا این سوال را بارها و بارها از من می‌پرسی، اگرچه من بارها به تو گفته‌ام "کلاغ است". آیا نمی‌توانی این را بفهمی؟" کمی بعد پدر به اتاقش رفت و با یک دفتر خاطرات قدیمی که از زمان تولد پسرش نگه داشته بود، برگشت. با باز کردن صفحه ای از پسرش خواست که آن صفحه را بخواند. وقتی پسر آن را خواند، کلمات زیر در دفتر خاطرات نوشته شد: "امروز پسر کوچکم سه ساله با من روی مبل نشسته بود، زمانی که کلاغی روی پنجره نشسته بود. پسرم 23 بار از من پرسید که چیست؟ من هر 23 بار به او پاسخ دادم که کلاغ است. هر بار که دوباره و دوباره برای 23 بار از من سؤال می کرد او را با محبت در آغوش می گرفتم.
سوال: احتمالاً پسر پس از خواندن کلمات در دفترچه خاطرات چه خواهد گفت؟
1. "ببخشید بابا. این همه تقصیر منه که فراموشش کنم."
2. هیچ چیز جز احساس شرمندگی.
3. "ببخشید، بابا. وقتی بچه بودم نباید با تو این کار را می کردم."
4. "ممنون بابا، من هم همین کار را با پسرم خواهم کرد."