متن: آینده نوک پاها امروز بسیار روشن تر از گذشته به نظر می رسد. زمانی، حدود 100 سال پیش، مطمئن به نظر می رسید که بسیاری از نوک پاها در جهان توسط شکارچیان انسان از بین می روند. امروزه به نظر می‌رسد که بیشتر گونه‌های ( ) نوک‌پاها خارج از خطر هستند. شکار در قرن 18 و 19 کنترل نمی شد، زیرا اطلاعات کمی در مورد زندگی نوک پاها وجود داشت. نهنگ ها و نوک پاها برای یافتن روغن چربی بدنشان شکار می شدند. این روغن قبل از اختراع چراغ های الکتریکی در لامپ ها استفاده می شد. میلیون‌ها مهر و موم و سایر نوک‌پاها برای تهیه روغن برای لامپ‌های جهان استفاده شد. در نتیجه، تعداد بسیاری از گونه های نوک پا به سرعت کاهش یافت. چندین اتفاق افتاد که به نجات نوک پاها کمک کرد. اول، گونه‌هایی که شکار می‌شدند تا نزدیک انقراض بودند، تنها رها شدند، زیرا تعداد آنها بسیار کم بود و هزینه شکار آنها بسیار بالا رفت. در همان زمان، چراغ های الکتریکی اختراع شد و بازار روغن فک کوچکتر شد. سرانجام، دولت‌های سراسر جهان قوانینی را برای محافظت از نوک‌پا وضع کردند. در نتیجه همه این موارد، تعداد بیشتر گونه های سنجاق در سال های اخیر افزایش یافته است. در برخی از گونه‌ها، مانند فوک‌های خز شمالی، ممکن است امروزه به تعداد حیواناتی که قبل از شروع شکار وجود داشتند، زنده باشند. با این حال، نفت هنوز هم برای نوک پاها و همه حیوانات دریایی یک خطر است. اما این بار به این دلیل نیست که آنها برای نفت خود شکار می شوند. نفتی که آنها را در معرض خطر قرار می دهد ناشی از نشت نفت در دریا است. روغن خز آنها را می پوشاند و دمای بدن آنها را کاهش می دهد. روغن همچنین به غذاهایی که می خورند می چسبد. این خطر مدرن برای نوک پاها و محیط زیست آنها خطری است که باید برای جلوگیری از آن تلاش کنیم.
سوال: در طول قرن 18 و 19، _ .
1. مردم به اهمیت نوک پاها پی برده بودند
2. نوک پاها برای گوشتشان شکار می شدند
3. نوک پاها زندگی بهتری نسبت به امروز داشتند
4. بسیاری از خانواده ها از لامپ استفاده می کردند