متن: در حال گرفتن یک پرواز بعدی به سنت لوئیس و سپس به مینه سوتا بودم. چند تا صندلی جلو و راهرو بالای سر، خانم بسیار زیبایی نشسته بود. او به من لبخند زد، من به او لبخند زدم که متوجه لباس زیبایش شدم. بقیه پرواز بدون حادثه بود، اما وقتی داشتم از هواپیما پیاده می شدم متوجه شدم که او دوباره در کنار اعلان ها ایستاده است و می بیند که او باید چه پروازی داشته باشد و چه دروازه ای داشته باشد. کنارش ایستادم و به دنبال گیت و شماره پروازم بودم. من به او نظر دادم که او را در پرواز دیده ام و او لباس زیبایی پوشیده است. گفت متشکرم، پرسیدم چه پروازی داشتی؟ او به "ققنوس" گفت. نگاه کردم و او دو ساعت وقت داشت، من هم دو ساعت و نیم استراحت داشتم و از او پرسیدم که آیا دوست دارد برای خوردن یا نوشیدن به کافه تریا برود؟ او گفت: "حتما". در راه خودمان را معرفی کردیم و او به من گفت که نامش «فیلیس» است. خندیدم و گفتم: اسم من هم فیلیس است. همانطور که در غرفه نشستیم، او شروع به گفتن کرد که به او گفته شده بود که بر اثر سرطان می میرد و کمتر از 6 ماه دیگر زنده است. او قبل از شروع درمان در راه بود تا فرزندان و نوه هایش را ملاقات کند. سپس به من گفت که قبلاً هرگز پرواز نکرده است و نماز خاصی خوانده است. او می ترسید در فرودگاه گم شود و نتواند راه خود را به سمت دروازه پیدا کند و نمی دانست تا دو ساعتی که آنجا بود قرار است چه کار کند. او دعا کرد که یک نفر او را در دروازه ملاقات کند و تا زمانی که از فرودگاه خارج شود با او بماند. سپس از من پرسید: "آیا تو فرشته ای هستی که خدا فرستاده است"؟ نه، من به او اطمینان دادم که فرشته نیستم، اما آیا خدا از من برای اجابت دعای او استفاده کرد؟ آره.
سوال: نگرش خانم نسبت به نویسنده چیست؟
1. رقت انگیز
2. منفی
3. مشکوک
4. سپاسگزار