متن: همه ما می دانیم که چرخه طبیعی فعالیت روزانه انسان 7-8 ساعت خواب متناوب با 16-17 ساعت بیداری است و خواب معمولاً با ساعات تاریکی همزمان است. نگرانی کنونی ما این است که چگونه به راحتی و تا چه حد می توان این چرخه را اصلاح کرد. سوال صرفاً آکادمیک نیست. به عنوان مثال، سهولتی که افراد می توانند از کار در روز به کار در شب تغییر کنند، در صنعت که اتوماسیون نیازمند کار شبانه روزی ماشین ها است، اهمیت فزاینده ای دارد. به طور معمول از پنج روز تا یک هفته طول می کشد تا فرد با روال معکوس خواب و بیداری سازگار شود، خواب در روز و کار در شب. متأسفانه، اغلب در صنعت اتفاق می افتد که شیفت ها هر هفته تغییر می کنند. یک فرد ممکن است از ساعت 12 نیمه شب تا 8 صبح یک هفته، 8 صبح تا 4 بعدازظهر هفته بعد و 4 بعد از ظهر تا 12 نیمه شب سوم و غیره کار کند. این بدان معناست که او به محض اینکه به یک روال عادت نکرده است باید به روال دیگر تغییر کند، به طوری که بیشتر وقت او نه صرف کار کردن و نه خوابیدن بسیار کارآمد می شود. به نظر می رسد تنها راه حل واقعی واگذاری شیفت شب به تعدادی از کارگران دائمی شب باشد. مطالعه جالبی در مورد زندگی خانگی و سلامت کارگران شیفت شب توسط براون در سال 1957 انجام شد. او شیوع بالایی از اختلال خواب و سایر اختلالات را در بین افرادی که در شیفت های روز و شب متناوب بودند مشاهده کرد، اما هیچ اتفاق غیرطبیعی از این پدیده ها در بین آنها وجود نداشت. کسانی که در شب کار دائمی هستند. به نظر می رسد که این سیستم اخیر بهترین سیاست بلندمدت باشد، اما در همین حین ممکن است کاری برای کاهش فشار کار متناوب روز و شب با انتخاب افرادی که می توانند سریعتر با تغییرات روتین سازگار شوند، انجام شود. یکی از راه‌های تشخیص اینکه چه زمانی فرد سازگار شده است، اندازه‌گیری دمای بدن اوست. افرادی که در کار معمولی روزانه مشغول هستند، دمای هوا در ساعات بیداری بالا و در شب پایین است. هنگامی که آنها به کار شبانه تغییر می‌کنند، این الگو به تدریج برمی‌گردد تا با روال جدید و سرعت انجام آن مطابقت داشته باشد، به طور کلی، سازگاری کل بدن، به ویژه از نظر عملکرد. بنابراین، با اندازه‌گیری دمای بدن در فواصل دو ساعته در طول دوره بیداری، می‌توان دریافت که فرد چقدر سریع می‌تواند خود را با یک روال معکوس سازگار کند و این می‌تواند به عنوان مبنایی برای انتخاب مورد استفاده قرار گیرد. با این حال، به نظر می رسد تا کنون چنین شکلی از انتخاب در عمل اعمال نشده است.
سوال: کدام یک از عبارات زیر صحیح نیست؟
1. دمای بدن ممکن است به عنوان نشانه ای از عملکرد یک کارگر باشد.
2. انتخاب تعدادی از کارگران شیفت شب ثابت بهترین راه حل برای مشکلات سیستم کار شبانه روزی است.
3. اندازه گیری دمای بدن در فواصل منظم می تواند نشان دهد که چگونه فرد با تغییرات روتین سازگار می شود.
4. خواب آشفته در میان افرادی که در شیفت شب یا روز دائمی هستند کمتر اتفاق می افتد.