متن: من در یک اتاق اورژانس شلوغ (ER) کار می کنم. این آخر هفته، من یک بیمار داشتم که بسیار عصبی و پارانوئید بود. پس از نگاهی به نمودار او، دیدم که او به دنبال درمان اعتیاد به الکل است. در ER One من یک تعصب فوری نسبت به سوء مصرف مواد وجود دارد - ما یک مرکز سم زدایی نداریم. افرادی که به دنبال درمان اعتیاد هستند گاهی اوقات به عنوان افرادی که ارزش درمان را نسبت به سایر "بیماری های" جدی فیزیکی ندارند، تحقیر می کنند. در نگاه اول متوجه شدم که این مرد در اواسط دهه 30 خود بود، بسیار ضعیف بود و به طور کلی شخصیتی تهاجمی داشت. نمی توانست آرام بنشیند و سرفه می کرد. چهار روز بود که مشروب نخورده بود. دستانش می لرزید و نگاه ترسناکی در چشمانش بود. او به من گفت که از حدود 11 سالگی وقتی که مادرش نوشیدنی را به او داد شروع به نوشیدن کرد. او قبلاً بارها سعی کرده بود سیگار را ترک کند، اما نتوانسته بود.» بنابراین، این بار چه فرقی دارد؟ "چون من شروع به بدرفتاری با افرادی کردم که دوستشان دارم، اما اکنون نمی خواهم باشم. نمی توانم ببینم که دارم به چیز دیگری تغییر می کنم." این پاسخ به تغییر نگرش من نسبت به او کمک کرد. درد را پشت چشمانش می دیدم. در پشت ظاهر، یک فرد وحشت زده وجود داشت که الکل به خوبی او را ادعا می کرد. او برای کمک ناامید بود، اما مطمئن نبود که وضعیتش تغییر کند. من، از این مرد تشکر می کنم که به من نشان داد که خوبی ها در لباس های مبدل هستند. گاهی باید لباسش را در بیاوریم. ارزش انجام دادن را دارد. بیمار من با وجود نداشتن مرکز سم زدایی برای کمک در بیمارستان بستری شد.
سوال: مرد چند وقت است که مشروب می خورد؟
1. 20 سال
2. 11 سال
3. بیش از 30 سال
4. بیش از 20 سال