متن: پدربزرگم معلم بود. او مدیر یک مدرسه پسرانه بین سیزده تا هجده سال بود. می دانم که او در قلب مردی مهربان و مهربان بود، زیرا در جوانی به من هدیه می داد و من را روی زانویش می نشاند و برایم قصه می گفت. اما من معتقدم پسرهای مدرسه او از او می ترسیدند. در مدرسه، وقتی وارد اتاقی پر از پسرهای پر سر و صدا شد، بلافاصله سکوت حاکم شد. وقتی با نگاه خاصی به پسری نگاه کرد، صورت پسر قرمز شد و به کفش هایش نگاه کرد. اگر پسری برای او کار ضعیف و بی دقتی می آورد که بهترین کاری بود که پسر نمی توانست انجام دهد، پدربزرگم کتاب پسر را برمی داشت و آن را در اتاق پرتاب می کرد و فریاد می زد: «دوباره این کار را انجام بده و آن را به من برگرداند. صبح!" اگر پسر دیر می‌آمد یا فراموش می‌کرد کار را بیاورد، باید دوباره و دوباره و دوباره انجام می‌داد. پدربزرگم هیچ وقت فراموش نکرد او در مدرسه مردی بسیار متفاوت از مردی بود که روز به روز در خانه خودش می دیدم.
سوال: این قسمت عمدتاً در مورد _ .
1. زندگی مدرسه ای نویسنده
2. رفتار پدربزرگش با او چگونه بود
3. شخصیت های متفاوت پدربزرگش
4. پسران مدرسه اش از او نمی ترسیدند