متن: آقای براون در کارخانه ای در یک شهر کوچک کار می کرد. او بیست سال آنجا بود تا اینکه یک روز برای کارهای مهم به پایتخت فرستاده شد. او کاملاً هیجان زده بود زیرا قبلاً هرگز آنجا نرفته بود. قبل از حرکت، از همسر و سه دخترش پرسید که آیا می‌خواهند چیزی برایشان در لندن بخرد. خانم براون شروع به فکر کردن کرد و سپس گفت که ای کاش شوهرش می توانست یک چتر خوب برای او بخرد، و همینطور سه دخترشان. چون می ترسید فراموشش کند، چتری روی دستش کشید. با تاسف، او در ایستگاه باخت. در قطار آقای براون روبروی پیرزنی نشسته بود. چتر زن آنقدر زیبا بود که با دقت به آن نگاه کرد و با خود گفت فراموش نکن که چند چتر شبیه آن بخری. وقتی قطار به ایستگاه لندن رسید، با پیرزن خداحافظی کرد، کیف و چترش را برداشت و قصد پیاده شدن را داشت. پیرزن فریاد زد: یک دقیقه صبر کن آقا. "این چتر من است!" حالا آقای براون متوجه شد که چتر او را گرفته است. صورتش یکدفعه قرمز شد و با عجله گفت: اوه، خیلی ببخشید خانم! منظورم این نبود! هفت روز بعد آقای براون پایتخت را ترک کرد. در کمال تعجب با پیرزن روبرو شد و دوباره روبروی او نشست. پیرزن با نگاهی به چهار چتر از خودش راضی بود. به نظر می رسد که من انتخاب بهتری نسبت به چهار زن دیگر داشتم. او فکر کرد.
سوال: چگونه آقای براون چهار چتر را به دست آورد؟
1. او آنها را در قطار انتخاب کرد.
2. او آنها را در لندن خرید.
3. آنها را از شهر کوچک خود آورد.
4. او آنها را از چهار زن دزدید.