متن: یک روز بعدازظهر اوت، ریچارد آلن آخرین مسافر خود، خانم کری را پیاده کرد. با برداشتن دو کیسه مواد غذایی، او را در سراسر حیاط دنبال کرد و روی پله خانه او ایستاد. نگاهی به بالا انداخت، لانه زنبور بزرگی را زیر سقف دید. آلن شنیده بود که زنبورها در تابستان بیشتر احتمال دارد که نیش بزنند (گزیدگی، نیش زدن، نیش زدن). او این را به خانم کری که در را باز کرده بود گفت. او به آرامی گفت: "اوه، آنها من را اذیت نمی کنند." "من همیشه داخل و خارج می شوم." آلن با نگرانی دوباره به لانه نگاه کرد تا زنبورهایی را ببیند که مستقیماً به سمت او پرواز می کنند. "عجله کن!" او به خانم کری فریاد زد. "وارد شو!" به سرعت داخل شد. آلن به سمت مینی بوس خود دوید. خیلی دیر؛ آنها بر او بودند. درست زمانی که سوار شد، نیم دوجین لکه قرمز روی بازویش نمایان شد و بیشتر روی کمر و شانه هایش احساس کرد. همانطور که او در جاده رانندگی می کرد، آلن احساس کرد که چیزی در پشت گردنش می سوزد و "آتش" به سمت جلو به سمت صورتش پخش می شود. نگرانی فوری او را فرا گرفت. آلن می دانست که نیش می تواند باعث مرگ برخی افراد شود. اما تابستان قبل او را نیش زدند و عواقب آن خیلی زود گذشت. با این حال، چیزی که او نمی دانست این بود که اولین نیش بدن او را به یک بمب ساعتی تبدیل کرده بود که منتظر انفجار بعدی بود. مایل‌ها دورتر از نزدیک‌ترین کمک پزشکی، آلن شروع به احساس سنگینی و ضخیم شدن زبانش کرد و ضربان قلبش بلندتر شد. ترسناکتر از همه این بود که نفسش را سخت تر و سخت تر می کرد. دستش را به سمت مایک رادیو دراز کرد و سعی کرد با مرکز مینی‌بوس تماس بگیرد، اما حرف‌هایش به سختی قابل درک بود. سیگنال ها نیز تا این حد ضعیف بودند. او می‌دانست که یک تیم نجات در ایستگاه شمالی آتش‌نشانی آمهرست در حال انجام وظیفه ۲۴ ساعته است. بنابراین بهترین شانس او این بود که برای آن تلاش کند. آلن با عجله از کوه پایین آمد و سعی کرد هراس نداشته باشد و ذهنش را روی هر پیچ تند متمرکز کند. او تقریباً آخرین آنها را پشت سر گذاشته بود که مطمئن شد در حال شوک است. در همان لحظه دوباره دستش را به سمت مایک رادیو برد. او فریاد زد: "با ایستگاه آتش نشانی تماس بگیرید." "اورژانس. نیش زنبور. اورژانس. ده دقیقه دیگر آنجاست." مرکز پاسخ داد: «پنج-ده». صبر کن، آلن فکر کرد. حواست رو جمع کن. نفس کشیدن. بیدار باش بالاخره به ایستگاه رسید. دو آتش نشان فرار کردند. آلن قبل از اینکه به زمین بخورد احساس کرد دستان آنها او را گرفته اند. فکر کرد تو موفق شدی.
سوال: آلن در اولین تلاش خود برای ارسال پیام خود به مرکز مینی‌بوس شکست خورد زیرا _ .
1. او در حالت شوک بود
2. تجهیزات رادیویی او ضعیف بود
3. او قادر به صحبت واضح نبود
4. هیچ کس در حال انجام وظیفه نبود