متن: روز اول مدرسه استاد ما خود را معرفی کرد و ما را به چالش کشید تا با کسی که نمی شناختیم آشنا شویم. ایستادم تا به اطراف نگاه کنم که دستی آرام شانه ام را لمس کرد. برگشتم و دیدم پیرزن چروکیده و کوچولویی با لبخندی که تمام وجودش را روشن کرده بود به من تاب می خورد. گفت: سلام دختر! اسم من رز است، من 87 سال دارم، می توانم تو را در آغوش بگیرم؟ من خندیدم و با اشتیاق پاسخ دادم: "البته که ممکن است!" و او به من فشاری عظیم داد. پرسیدم: «چرا با این سن کم و بی گناه در دانشگاه هستید؟» او به شوخی پاسخ داد: من اینجا هستم تا با یک شوهر پولدار آشنا شوم، ازدواج کنم، دو فرزند داشته باشم و بعد بازنشسته شوم و سفر کنم! گفتم: نه جدی. من کنجکاو بودم که چه چیزی او را به این چالش در سنش ترغیب کرده است. "همیشه آرزو داشتم که تحصیلات دانشگاهی داشته باشم و اکنون در حال گرفتن آن هستم!" او به من گفت. در طول سال، رز چون نماد دانشگاه بود و به راحتی هر کجا که می‌رفت دوست پیدا می‌کرد. در پایان ترم از رز دعوت کردیم تا در ضیافت فوتبالمان صحبت کند. هرگز آنچه را که به ما آموخت فراموش نمی کنم. "ما بازی را متوقف نمی کنیم زیرا پیر شده ایم"؛ ما پیر می شویم زیرا بازی را متوقف می کنیم. دو راز برای جوان ماندن، شاد بودن و دستیابی به موفقیت/ باید هر روز بخندی و شوخ طبعی پیدا کنی، باید رویایی داشته باشی، وقتی رویاهایت را از دست می‌دهی، می‌میری! او گفت. ایده این است که همیشه با یافتن فرصت در تغییر بزرگ شوید. پشیمان نباش سالمندان معمولاً از کارهایی که انجام داده‌ایم پشیمان نیستند، بلکه برای کارهایی که انجام نداده‌ایم پشیمان هستند. تنها کسانی که از مرگ می ترسند آنهایی هستند که حسرت می خورند." او سخنان خود را با شجاعت خواندن "آواز گل سرخ" به پایان رساند. او هر یک از ما را به مطالعه اشعار و زندگی روزمره خود دعوت کرد. در پایان سال، رز به پایان رسید. یک هفته پس از فارغ التحصیلی، رز در خواب با آرامش درگذشت.
سوال: رز سخنرانی کرد _ .
1. در فارغ التحصیلی
2. که او با دقت آماده کرد
3. با «آواز گل سرخ» به پایان رسید
4. برای به چالش کشیدن همه سخنرانان دیگر