متن: من قویا معتقدم که اگر کودکی با تایید تربیت شود، یاد می گیرد که خودش را دوست داشته باشد و در راه خودش موفق خواهد بود. چند هفته پیش، با پسرم در کلاس سوم دبستان مشغول انجام تکالیف بودم و او مدام از روی صندلی بلند می‌شد تا از خطوط ریاضی عبور کند. مدام از او می خواستم بنشیند و به او می گفتم که بهتر تمرکز می کند. نشست اما چند ثانیه بعد، انگار اصلا متوجه این کارش نشده بود، دوباره بلند شد. داشتم ناامید میشدم ولی بعدش بهم برخورد کرد. وقتی از جایش بلند شد متوجه شدم که پاسخ‌های او بسیار سریع‌تر و دقیق‌تر هستند. آیا او می تواند در هنگام ایستادن بیشتر قصد داشته باشد؟ این باعث شد که شروع کنم به پرسش از خودم و آنچه که به آن بزرگ شده بودم. من طوری بزرگ شدم که فکر کنم یک کودک آرام و آرام راهی مطمئن برای موفقیت است. این کودک باید نظم و انضباط را داشته باشد تا سخت درس بخواند، نمرات خوب بگیرد و به فردی مهم در زندگی تبدیل شود. می توان انجام داد دوست داشتن و پذیرش آنهاست. به‌عنوان والدین، در طول سال‌های رشد و فراتر از آن، باید بهترین رهبران تشویق فرزندانمان باشیم، آنها را راهنمایی کنیم و به آنها کمک کنیم راه خود را پیدا کنند. من دیگر از پسرم نمی خواهم بنشیند و تمرکز کند. بدیهی است که او فقط به روش خودش و نه من تمرکز می کند. ما باید یاد بگیریم که روش‌های فرزندانمان را در انجام کارها بپذیریم. ممکن است راهی برای من مفید بوده باشد، اما به این معنا نیست که ما باید آن را در طول نسل‌ها انجام دهیم. هیچ چیز شیرین تر از فردی و منحصر به فرد بودن نیست. این ما را آزاد و خوشحال می‌کند و من می‌خواهم بچه‌هایم زندگی خودشان را از این طریق داشته باشند.
سوال: کدام یک از موارد زیر بهترین عنوان متن خواهد بود؟
1. سخت مطالعه کن موفق میشی
2. با فرزندان خود دوستانه رفتار کنید
3. موفقیت کودکان به سبک خودشان
4. کمک والدین در مطالعه فرزندانشان