متن: مجبور شدم تاکسی را بزنم تا توجه او را جلب کنم. سرانجام راننده که مردی حدوداً 60 ساله بود، از پشت فرمان به بالا نگاه کرد و عذرخواهی کرد: "ببخشید، اما داشتم نامه می خواندم." صداش مثل سرماخوردگی یا سرفه بود. چون عجله ای نداشتم گفتم نامه اش را تمام کند. سرش را تکان داد و توضیح داد که قبلاً چندین بار آن را خوانده است و تقریباً آن را از روی قلب می داند. کنجکاو پرسیدم که از بچه است یا شاید نوه؟ او پاسخ داد: این خانواده نیست. "اگرچه او ممکن است به همان اندازه یکی از اعضای ثابت خانواده باشد، من و اولد اد با هم بزرگ شدیم." همیشه دوست بودند. اما از زمانی که او 30 سال پیش از محله نقل مکان کرد، معمولاً در زمان کریسمس کارت پستال بین آنها بود. چند هفته پیش، اد درگذشت. "من باید در تماس بودم." این را بیشتر برای خودش تکرار کرد تا من. برای دلداری او گفتم گاهی اوقات به نظر نمی رسید که وقتش را پیدا کنیم. او گفت: «اما ما زمانی را پیدا می کردیم. "نگاهی بیاندازید." نامه را به من داد. جمله اول "من مدتی است که می خواهم بنویسم، اما همیشه آن را به تاخیر انداخته ام." من را به یاد خودم انداخت در ادامه گفت که او اغلب به لحظات خوبی که با هم سپری کرده اند فکر می کرد. وقتی قسمتی را خواندم که در آن نوشته شده بود "دوستی شما واقعاً برای من ارزش زیادی دارد، بیش از آن چیزی که بتوانم بگویم چون در گفتن چنین چیزهایی خوب نیستم"، متوجه شدم که سرم را به نشانه موافقت تکان می دهم. ما چندین کیلومتر رفته بودیم و تقریباً در هتل من بودیم، بنابراین پاراگراف آخر را خواندم: "پس فکر کردم دوست دارید بدانید که من به شما فکر می کنم." و با "دوست قدیمی تو، تام" به پایان رسید. گفتم: «فکر کردم اسم دوستت اد است. او توضیح داد: "من تام هستم." "این نامه ای است که قبل از اینکه بدانم او مرده است به اد نوشتم. هرگز آن را در صندوق پستی نگذاشتم. حدس می زنم باید زودتر آن را می نوشتم." وقتی چشمانش را با دستمال پاک می کرد صورتش رنگ پریده بود. وقتی به اتاق هتلم رسیدم، بلافاصله بسته را باز نکردم. مجبور شدم نامه ای بنویسم و پست کنم.
سوال: از این گذر می توان فهمید که راننده پشیمان شده _ .
1. از دست دادن مراسم تشییع جنازه اد
2. دور شدن از محله اش
3. فراموش کردن ارسال کارت کریسمس اد
4. نمی تواند با اد در تماس باشد