متن: حداقل یک بار در هر زمستان موفق می شوم در وسط یک طوفان برف پرواز خوبی داشته باشم. یکشنبه گذشته آن پرواز بود. شرکای هواپیمای سرنشین من به گزارش های آب و هوای باران نگاه کرده بودند و تصمیم گرفتند در خانه بمانند. مردم می گویند که نباید به تنهایی پرواز کرد، اما آن روز من هوس کردم که پرواز کنم و به سمت سایت گلایدینگ مورد علاقه ام رفتم. خط الراس کوه را برای خودم داشتم. پس از یک بلند شدن آرام، به طور پایدار در نسیم شناور شدم و با خودم و دنیا آرامش داشتم. به آنطرف دره تا بدفورد نگاه کردم و لحظه ای بعد دیدم که شهر در میان برفی که به سمت من حرکت می کرد ناپدید شد. نسیم به اندازه کافی برای پرواز قوی بود و من می دانستم که تا زمانی که _ خوب است، برای من خوب است که در هوا بمانم. برف وارد شد و دورم چرخید. برف خشک و ملایمی بود. روز از قبل بسیار آرام بود، اما، به نوعی، برف خفیف آن را ساکت تر کرد. احساس می کردم مثل دانه های برف هستم. دو عقاب کچل به من پیوستند. آنها هیچ توجهی به من نکردند و قبل از ناپدید شدن چند دقیقه ای را در اطراف یال پرواز کردند. من از میان برف دیگری پرواز کردم. من حدود 45 دقیقه در حال پرواز بودم که بعد به آن سوی دره نگاه کردم. می‌توانستم ببینم که نوارهای برف بیشتری در راه است و نسیم نیز می‌میرد. وقت رفتن به خانه، حمام آب گرم و گرم کردن فرا رسیده بود. نمی‌توانستم صبر کنم تا به شرکای خود در هواپیمای سرنشین بگویم که آنها یک پرواز عالی را از دست داده‌اند.
سوال: چه چیزی را می توان از این متن استنباط کرد؟
1. عقاب طاس می تواند به پرواز نویسنده آسیب برساند
2. نویسنده پس از توقف برف فرود می آید و به خانه می رود
3. نام تجاری برف تهدید بزرگی برای پرواز نویسنده خواهد بود
4. نویسنده در به اشتراک گذاشتن تجربه خود با شرکای خود تردید خواهد کرد