متن: طبق یک مطالعه برای اولین بار، این فقط بزرگسالان نیستند که یک یا دو مورد برای گفتگو با افراد دیگر دارند، نوزادان نیز زندگی اجتماعی خود را دارند و از تعامل گروهی لذت می برند. مطالعه پیشگامی که توسط پروفسور بن بردلی روانشناس در دانشگاه چارلز استورت انجام شد، می‌تواند شیوه راه‌اندازی مراکز مراقبت از کودکان را کاملاً متحول کند. در مطالعه خود، محققان گروه هایی از نوزادان نه ماهه را در نیو ساوت ولز و بریتانیا بررسی کردند. و به نتایج خیره کننده ای رسیدند. مشخص شد که نوزادان دارای "مغز اجتماعی" هستند و نه تنها بر روی مادران خود بلکه بر زندگی اجتماعی در گروه نیز تمرکز می کنند. پروفسور بردلی گفت: "آنها همزمان با بیش از یک نوزاد ارتباط برقرار می کنند و حسادت و سخاوت خود را نشان می دهند." او افزود: "آنها معانی خود را از طریق تعامل گروهی توسعه می دهند، متوجه می شوند که آیا یکی از اعضای گروه متفاوت رفتار می کند و نقش هایی مانند رهبران و پیروان را بر عهده می گیرند." نوزادی که مادری افسرده دارد، تمایل به گوشه گیری دارد ( )، اما همان نوزاد را در گروهی از همسالان خود قرار می دهد و آنها مانند هر نوزاد دیگری رفتار و تعامل دارند. این اولین مطالعه گروهی تمام نوزادان بود که تا به حال انجام شد. "بیشتر مطالعات روی نوزادان بر رابطه شیرخوار و مادر تمرکز می کنند، با این فرض که این تنها پایه سلامت روان است، اما نوزادان به طور مداوم با گروه هایی از افراد غیر از مادر، پدر، خواهر و برادر، پدربزرگ و مادربزرگ و کسانی که از آنها مراقبت می کنند، درگیر هستند. بردلی گفت: رویکرد مادر-کودک باید با رویکرد گروهی ترکیب شود. فیبی کریستیسون، کارمند مراقبت از کودکان در Camperdown Sunshine Bubs در غرب سیدنی، گفت که اغلب متوجه می‌شود که به نظر می‌رسد وابستگی‌های عاطفی بین کودکان نوپا ایجاد می‌شود. او گفت: "جوئل (10 ماهه) و ایزابلا (11 ماهه) همیشه دوست دارند وقتی روی صندلی بلند خود می نشینند و غذا می خورند دست در دست هم بگیرند. و نوزادان قطعاً حسادت نشان می دهند. آنها همدیگر را فشار می دهند و لمس می کنند و کارهای دیگری را که انجام می دهد کپی می کنند. "
سوال: از نتیجه این مطالعه چه چیزی می توان استنباط کرد؟
1. اصلاً نیازی به مراکز نگهداری از کودکان نیست.
2. نوزادان بیشتر از مادرانشان تحت تأثیر گروه ها قرار می گیرند.
3. بزرگسالان باید هنگام انجام فعالیت های اجتماعی شامل نوزادان شوند.
4. پیوند طبیعی نوزاد و مادر به تنهایی برای سلامت روانی خوب نوزادان کافی نیست.