متن: Peanuts to This با غرور در حال خواندن سخنانم، نگاهی به اطراف اتاق انداختم، فقط همکلاسی هایم را دیدم که لبخندهای بزرگی روی صورتشان نشسته بود و اشک در چشمانشان نشسته بود. گیج نگاهم را به معلم سنگی خود انداختم. چون چاره ای نداشتم، گزارش را به آرامی بالا بردم. به این امید که خودم را پنهان کنم برده بودم." به سرعت به روزی برگشتم که خانم لنسلوت این وظیفه را به من داد. این اولین وظیفه واقعی بود که در مدرسه جدیدم دریافت کردم. به نظر ساده می رسید: به اینترنت بروید و اطلاعاتی درباره مردی به نام جورج واشنگتن پیدا کنید. تاریخ از زبان یک معلم باستانی در کشور من آمده است، من قبلاً نام آن را نشنیده بودم. همانطور که نام این شخص را جستجو کردم، مشخص شد که دو نفر با یک نام وجود داشتند که کاملاً متفاوت به نظر می رسیدند! یکی صدها مورد اختراع کرد. از بادام زمینی استفاده می کند، در حالی که دیگری نوعی ارتش را در سراسر آمریکا رهبری می کند. من به صفحه نمایش خیره شدم، و فکر کردم منظور معلمم کدام است. به پدربزرگم زنگ زدم تا یک نصیحت طلایی داشته باشد: یک سکه را برگردانید. سرها - فرمانده، و دم - مرد بادام زمینی. آه! تیلز، گزارش من درباره مرد بزرگی است که کره بادام زمینی را اختراع کرد، جورج واشنگتن کارور. هفته‌ها بعد، که در مقابل این توده غیر دوستانه ایستاده بودم، کاملاً گم شدم. اوه خوب، کاغذ را پایین آوردم و پشت میزم نشستم، _ تا بفهمم چه اشتباهی انجام داده‌ام. وقتی یکی از همکلاسی‌ها گزارشش را شروع کرد، همه چیز مشخص شد. گزارش من درباره جورج واشنگتن است، مردی که انقلاب آمریکا را آغاز کرد.» تمام دنیا ساکت شد! بدیهی است که نمره من افتضاح بود. دلشکسته اما بی باک، تصمیم گرفتم این موضوع را برگردانم. با خانم لنسلوت صحبت کردم، اما او اصرار کرد: بدون تکرار، نمره جدید. شانس دوم. در نتیجه، من خودم را از ته دل به کارم برای بقیه سال تحصیلی انداختم. ده ماه بعد، این شانس به وجود آمد که خودم را دیدم که در دفتر مدیر مدرسه با پدربزرگم نشسته بودم و اکنون صحبتی کاملاً متفاوت داشتم. لبخند زدم و به لحظه شرم آور ابتدای سال برگشتم که مدیر مدرسه به من اطلاع داد که گزینه من برای رد شدن از کلاس ششم را اعلام کرد. عدالت شیرین است! (2012*,B)
سوال: چرا نویسنده در مورد وظیفه سردرگم بود؟
1. او با تاریخ آمریکا ناآشنا بود.
2. او به توصیه عمل کرد و یک سکه را برگرداند.
3. دستور معلمش را فراموش کرد.
4. او تازه وارد مدرسه شده بود.