متن: سردبیر محترم: از زمانی که به خاطر کارم به اسمیت‌ویل نقل مکان کردم، از دو سال گذشته روزنامه شما، Hometown Gazette را می‌خوانم. ما از شهر نیویورک به اینجا نقل مکان کردیم، بنابراین من به خواندن روزنامه های عالی مانند واشنگتن پست و نیویورک تایمز عادت دارم. در واقع، ما هنوز تایمز را در روزهای یکشنبه تحویل داریم. همه اعضای خانواده من از خواندن دستور العمل های مجله و همچنین بخش سبک ها لذت می برند. فرزندان من دیوانه بخش ورزش خود هستند. تایمز عالی است، اما روزنامه داستان دیگری است. من هرگز مقاله ای را نخوانده ام که حداقل سه یا چهار اشتباه املایی یا گرامری نداشته باشد. به عنوان مثال، در شماره هفته گذشته کلمه "منشی" را اشتباه نوشتید، از فعل مفرد با اسم جمع استفاده کردید و "این است" را به عنوان ملک استفاده کردید. و این فقط در داستان اصلی بود! اگر هرگز به مدرسه ابتدایی نرفتید، "it's" به معنای "هست" است. ضمیر ملکی نیست! در موردی دیگر، گزارشی که شما در مورد یک رویداد ارائه کردید با روزنامه های دیگر کاملاً متفاوت بود. نمیدونستم دلیلش چیه حیف است که این شهر، اسمیت ویل، ویسکانسین، فقط یک روزنامه دارد، زیرا من دوست دارم جایگزینی برای روزنامه ای که شما منتشر می کنید داشته باشم. باور کردن خبرهای شما برایم سخت است. اگر نمی توانید به درستی املا کنید، چگونه می توانید حقایق خود را به درستی دریافت کنید؟ مدتی بود که می خواستم این را از روی سینه ام بردارم. لطفا اشتراک من را لغو کنید. و برای خود یک دیکشنری بخرید. با احترام، جین زی جونز
سوال: چه چیزی می توانیم از متن یاد بگیریم؟
1. نویسنده از بالا به روزنامه شهر کوچک نگاه می کند.
2. ممکن است سردبیران روزنامه با این اثر برخورد جدی نکنند.
3. نه بخش ورزشی و نه سبکی در روزنامه وجود دارد.
4. نویسنده فکر می کند داشتن فرهنگ لغت برای ویراستاران مهم است.