متن: در کتابی که به تازگی منتشر شده به تمرین هایی با نام های جالب مانند نمودار استخوان ماهی , گل نیلوفر و خوشه زنی برخوردم . وقتی از این تمرین ها در کلاس هایم استفاده می کردم، متوجه علاقه دانش آموزان شدم. بیشتر گفتند و بیشتر نوشتند. آنها از بیان ایده های خود و به اشتراک گذاری آنها در گروه ها لذت می بردند. آنها دیگر منفعلانه نبودند، بلکه فعالانه در درس شرکت می کردند. من متوجه شدم که خلاقیت می تواند به عنوان راهی برای افزایش مشارکت و بهبود روانی عمل کند. خلاقیت در سال های اخیر به یک کلمه محبوب تبدیل شده است. محققان در هنر، روانشناسی، تجارت، آموزش و علم همه در تلاش هستند تا درک عمیق تری از آن به دست آورند. رابرت جی استرنبرگ متخصص خلاقیت و استاد روانشناسی دانشگاه ییل است. او خلاقیت را این گونه تعریف می کند: «توانایی تولید اثری که هم جدید (اصیل) و هم مناسب (قابل استفاده در موقعیت) باشد». این تعریف مفید است، زیرا ما می خواهیم دانش آموزان ما از زبان به شیوه ای جدید استفاده کنند و از آن به درستی و درستی استفاده کنند. بیشتر محققان می گویند دو نوع خلاقیت وجود دارد: خلاقیت بزرگ "C" و خلاقیت "c" کوچک. خلاقیت بزرگ "C" به تفکر سطح نابغه ای اشاره دارد که منجر به شاهکارهای هنری و پیشرفت های علمی می شود. خلاقیت کوچک "c" به تفکر سطح روزمره اشاره دارد که می تواند در هر موقعیتی مورد استفاده قرار گیرد. تاکید ما بر دومی است. اگرچه ناگفته نماند که هر یک از دانش‌آموزان ما می‌توانند پیکاسو یا ادیسون بعدی شوند، اما هدف ما کمک به دانش‌آموزان برای تولید ایده‌های بیشتر و استفاده از زبان به روش‌های جدید است.
سوال: وقتی از یک کلمه بسیار آشنا به روشی جدید استفاده می کنید، شما _ هستید.
1. خلاق به معنای خلاقیت بزرگ "c".
2. خلاق به معنای خلاقیت کوچک "ج".
3. خلاقیت به معنای خلاقیت "c" بزرگ نیست
4. به معنای خلاقیت کوچک «ج» خلاق نیست