متن: دلفین ها ماهی نیستند، بلکه حیوانات خونگرم هستند. آنها به صورت گروهی زندگی می کنند و به زبان خودشان با یکدیگر صحبت می کنند. در این حالت آنها مانند سایر حیوانات مانند زنبورها و پرندگان هستند. اما دلفین ها تقریباً با تمام حیوانات خشکی تفاوت زیادی دارند. اندازه مغز آنها تقریباً به اندازه مغز ما است و مدت زیادی عمر می کنند - حداقل بیست یا سی سال. مانند برخی از حیوانات، دلفین ها از صدا برای کمک به پیدا کردن مسیر خود استفاده می کنند. آنها همچنین این صداها را برای صحبت با یکدیگر و کمک به پیدا کردن غذا تولید می کنند. اکنون می دانیم که آنها از گوش خود برای دریافت این صداها استفاده نمی کنند، بلکه از قسمت پایینی دهان که فک نام دارد استفاده می کنند. به طور عجیبی به نظر می رسد دلفین ها انسان را دوست دارند و هزاران سال است که داستان هایی در مورد دلفین و دوستی آن با مردم وجود دارد. داستانی در مورد ملوانان قرن نوزدهم وجود دارد. در قسمت خطرناکی از دریا در سواحل نیوزلند، آنها یاد گرفتند که به دنبال دلفینی به نام جک بگردند. از سال 1871 تا 1903، جک با هر قایق در منطقه ملاقات کرد و راه را به آنها نشان داد. سپس در سال 1903 مسافری در قایق به نام پنگوئن به جک شلیک کرد و او را زخمی کرد. او بهبود یافت و برای نه سال دیگر به هدایت همه کشتی‌ها در منطقه ادامه داد - به جز پنگوئن. امروزه برخی از مردم به کشتن دلفین ها ادامه می دهند، اما اکنون بسیاری از کشورهای جهان از آنها محافظت می کنند و در این مکان ها کشتن آنها خلاف قانون است.
سوال: چرا ملوانان سواحل نیوزلند به دنبال جک بودند؟
1. او تنها بود و دوست داشت با مردم باشد.
2. آنها از بازی با او لذت می بردند.
3. او به شدت مجروح شد.
4. از او کمک می خواستند.