متن: من با دانستن اینکه متفاوت هستم بزرگ شدم و از آن متنفر بودم. من با شکاف لب به دنیا آمدم و وقتی شروع به رفتن به مدرسه کردم، همکلاسی هایم مدام به من می خندیدند. من حتی نمی توانستم یک بالون را منفجر کنم. وقتی همکلاسی هایم پرسیدند لبت چه شد؟ به آنها می‌گفتم که در کودکی افتاده‌ام و آن را روی یک تکه شیشه بریده‌ام. به نحوی به نظر می رسید که تصادفی بیشتر از اینکه متفاوت به دنیا آمده باشد قابل قبول به نظر می رسید. بعد وارد کلاس دوم شدم و کلاس خانم لئونارد. او گرد و زیبا بود. همه او را دوست دارند. اما هیچکس بیشتر از من عاشقش نشد. و به یک دلیل خاص. زمان «تست شنوایی» سالانه فرا رسید. تقریباً نمی توانستم از یک گوش چیزی بشنوم. پس تقلب کردم من یاد گرفته بودم که بچه های دیگر را تماشا کنم و وقتی آنها در طول آزمایش گروهی این کار را انجام دادند، دستم را بالا بردم. "آزمون زمزمه" به ترفند متفاوتی نیاز داشت: هر کودک به سمت در کلاس می رفت، به پهلو می چرخید و یک گوش را با انگشت می پوشاند. و معلم خیلی آرام از روی میزش چیزی می گفت که کودک تکرار می کرد. سپس همین کار را برای گوش دیگر انجام دادند. هیچ کس بررسی نکرد تا ببیند گوش آزمایش نشده چقدر محکم بسته شده است، بنابراین وانمود کردم که گوشم را می پوشانم. نوبت من رسید گوش بدم را به سمت او چرخاندم، گوش دیگر را با انگشتم پوشاندم و سپس به آرامی انگشتم را آنقدر بیرون کشیدم که بتوانم بشنوم. منتظر ماندم و سپس سخنانی را شنیدم که خداوند حتماً در دهان او گذاشته بود. هفت کلمه ای که زندگی من را برای همیشه تغییر داد. خانم لئونارد، معلم زیبایی که دوستش داشتم، به آرامی گفت: "کاش دختر کوچک من بودی."
سوال: بهترین عنوان برای این قطعه چه می تواند باشد؟
1. زندگی من متفاوت بودن
2. بیان کوچکی از عشق
3. یک معلم گرد و زیبا
4. کلماتی برای تصحیح اشتباهم