متن: مارش ها خانواده شادی بودند. فقر، سخت کوشی، و حتی این واقعیت که پدر مارچ از ارتش اتحادیه دور بود، نتوانست روحیه مگ، جو، امی و مارمی را که دختران مارس مادرشان می نامیدند، تضعیف کند. خواهران مارس سعی کردند خوب باشند اما ایراداتی داشتند. مگ زیبا اغلب از دانش آموزان مدرسه ای که تدریس می کرد ناراضی بود. جو پسرانه به راحتی عصبانی می شد. امی دختر مدرسه ای مو طلایی دوست داشت حاضر شود. اما بث که خانه را نگه می داشت، همیشه مهربان و مهربان بود. روزهای خوش گذشت و تاریکی فرا رسید که تلگرام برای خانم مارس رسید. گفت: شوهرت خیلی مریض است فوراً بیا. وقتی مادرشان به جبهه رفت دختر سعی کرد شجاع باشد. منتظر ماندند و دعا کردند. بث کوچولو زمانی که از همسایه بیمار مراقبت می کرد تب مخملک گرفت. او بسیار بیمار شد، اما زمانی که مارمی برگشت، شروع به بهبودی کرد. وقتی پدر از جلو به خانه آمد و در آن شام شاد کریسمس، دوباره همه با هم بودند. سه سال بعد، دختران مارس به یک زن جوان تبدیل شده بودند. مگ خانم بروک شد و پس از چند مشکل خانوادگی با خوشحالی به وضعیت جدید خود عادت کرد. جو از تلاش های ادبی او لذت برده بود. امی به یک بانوی جوان با استعدادی برای طراحی و حتی بیشتر از آن برای جامعه تبدیل شده بود. اما بث هرگز سلامتی خود را به طور کامل به دست نیاورده بود و خانواده اش او را با عشق و نگرانی تماشا می کردند. از امی خواسته شد که برود و در اروپا با یکی از بستگان مارش ها بماند. جو به نیویورک رفت و در نویسندگی خود موفق شد و از دیدن آثارش در آنجا به چاپ رسید. اما در خانه تلخ ترین ضربه هنوز وارد نشده بود. بث مدتی بود که می‌دانست نمی‌تواند بیشتر از این در کنار خانواده زندگی کند و در بهار درگذشت. از اروپا خبر رسید که امی و لوری، نوه یک همسایه ثروتمند، قصد داشتند به زودی ازدواج کنند. اکنون جو در نوشتن خود موفق تر شد و با پروفسور بائر ازدواج کرد و بلافاصله پس از آن مدرسه ای برای پسران تأسیس کرد. و به این ترتیب زنان کوچک بزرگ شده بودند و با فرزندان خود به خوشی زندگی می کردند و از خرمن عشق و خوبی که تمام زندگی خود را وقف آن کرده بودند لذت می بردند.
سوال: می توان از قسمتی استنباط کرد که خانواده مارس دارای _ .
1. هم شادی و هم غم
2. همسایه های ثروتمند
3. دخترها بیشتر از پسرها
4. بسیاری از اقوام ثروتمند