متن: وقتی نگران این هستیم که چه کسی ممکن است از زندگی خصوصی ما جاسوسی کند، معمولاً به مأموران فدرال فکر می کنیم. اما بخش خصوصی هر بار از دولت پیشی می گیرد. این لیندا تریپ است، نه FBI، که بر اساس قوانین مریلند علیه ضبط تلفن های مخفی با اتهاماتی روبرو است. این بانک‌های ما هستند، نه سرویس درآمد داخلی (IRS)، که داده‌های مالی خصوصی ما را به شرکت‌های بازاریابی تلفنی منتقل می‌کنند. فعالان مصرف‌کننده به کنگره فشار می‌آورند تا قوانین حفظ حریم خصوصی بهتری داشته باشد که تاکنون نتیجه چندانی نداشته است. قانونگذاران تمایل دارند که به افراد تجاری اجازه دهیم عادات مالی ما را عملاً به میل خود پیگیری کنند. به عنوان نمونه ای از آنچه در جریان است، US Bancorp را در نظر بگیرید که اخیراً به دلیل اعمال فریبکارانه توسط ایالت مینه سوتا مورد شکایت قرار گرفت. طبق این شکایت، بانک اطلاعات حساس مشتریان مانند نام، شماره تلفن، شماره حساب بانکی و کارت اعتباری، شماره تامین اجتماعی، مانده حساب و محدودیت اعتباری را به یک بازاریاب تلفنی به نام Member Works ارائه کرد. با در دست داشتن این لیست مشتریان، Member Works شروع به شماره گیری برای طرح های دندانپزشکی، بازی های ویدیویی، نرم افزارهای کامپیوتری و سایر محصولات و خدمات کرد. مشتریانی که «پیشنهاد آزمایشی رایگان» را پذیرفتند 30 روز فرصت داشتند تا آن را لغو کنند. اگر ضرب الاجل به پایان می رسید، آنها به طور خودکار از طریق حساب های بانکی یا کارت اعتباری خود شارژ می شدند. US Bankorp سهمی از درآمد را جمع آوری کرد. این دادخواست ادعا می کند که مشتریان دو برابر فریب خورده اند. آنها نمی دانستند که بانک شماره حساب را به Member Works می دهد. و اگر مشتریان می پرسیدند، آنها به این فکر می کردند که پاسخ منفی است. ایالت به دلیل فروش فریبنده از عضو ورکز به طور جداگانه شکایت کرد. این شرکت انجام کار اشتباهی را رد می کند. به نوبه خود، US Bancorp بدون اعتراف به هیچ اشتباهی تسویه حساب کرد. اما موافقت کرد که مشتریان خود را در معرض محصولات غیرمالی فروخته شده توسط شرکت های خارجی متوقف کند. چند بانک برتر تصمیم گرفتند همین کار را انجام دهند. بسیاری از بانک های دیگر همچنان با Member Works و شرکت های مشابه تجارت خواهند کرد. و بانک‌ها همچنان داده‌ها را از حساب شما استخراج می‌کنند تا محصولات مالی را به شما بفروشند، از جمله چیزهای کم ارزش، مانند بیمه اعتبار و طرح‌های حفاظت از کارت اعتباری. شما تقریباً هیچ محافظتی در برابر مشاغلی ندارید که از حساب های شخصی شما برای سود استفاده می کنند. برای مثال، هیچ قانون فدرالی از اطلاعات "معاملات و تجربه" محافظت نمی کند - به طور عمده جزئیات حساب های بانکی و کارت اعتباری شما. شماره های تامین اجتماعی توسط شرکت های خصوصی به فروش می رسد. آنها به طور کلی توافق کرده اند که به مردم نفروشند. اما برای کسب و کارها، اعداد یک کتاب باز هستند. خود تنظیمی کار نمی کند. یک شرکت ممکن است یک خط مشی حفاظت از حریم خصوصی منتشر کند، اما چه کسی آن را اجرا می کند؟ دوباره US Bancorp را بگیرید. به مشتریان به صورت کتبی گفته شد که "کلیه اطلاعات شخصی که به ما ارائه می کنید محرمانه تلقی می شود." سپس اطلاعات شما را به Member Works فروخت. این بانک حتی ادعا می کند که به هیچ وجه داده های شما را "نمی فروشد". فقط آن را «سهیم» می کند و سود می برد. حالا تو می دانی.
سوال: از این قسمت می دانیم که _ .
1. ایالت مینه سوتا در حال بررسی وضع قوانینی برای حفاظت از اطلاعات خصوصی است
2. اکثر ایالت ها چشم خود را بر روی شیوه های فریبنده مشاغل خصوصی می بندند
3. قانونگذاران در حال تصویب قانونی برای ارائه بهتر حریم خصوصی هستند
4. قانونگذاران تمایل دارند به کسب و کارها دست باز بگذارند تا در مورد عادات خرید مشتریان جویا شوند