متن: روز اول دبیرستانم بود و دیر اومدم. کلاس بعدی من، اسپانیایی، مرا ترساند. من فقط نمی توانستم به آن زبان صحبت کنم. زنگ که زده شد دویدم سمت کلاس. دم در، دستی دراز شد و دستم را محکم تکان داد. من بررسی کردم. مردی با عینک بزرگ لبخند زد. او خود را Profe معرفی کرد که در زبان اسپانیایی به معنای معلم است. همان لحظه لبخند گرم و سخنان خوشامدآمیز او ترس مرا کم کرد. در آن سال، من از کلاس های او بسیار لذت بردم، زیرا فراتر از زبان اسپانیایی یاد گرفتم. اعتراف می کنم که فقط کمی اسپانیایی صحبت می کنم. اما من سعی می‌کنم درس‌هایی را که از پروف آموخته‌ام، زندگی کنم. پروف هر روز قبل و بعد از کلاس بیرون از کلاسش می ایستاد تا "دستش را بغل کند". بعد از مدرسه، اتاقش همیشه پر از دانش‌آموز بود و با آن‌ها صحبت می‌کرد و با آنها چت می‌کرد، حتی آن‌هایی که در کلاسش نبودند. او به من آموخت که هر فردی ارزش وقت گذاشتن را دارد. یک بار، من توسط دوستانم رد شدم، پروف به من گفت: "لیندا، زندگی به تو خاکستر می دهد. اما آموختن درس های آن، آن خاکسترها را به جواهرات تبدیل می کند." بنابراین، یاد گرفتم که به مشکلاتم متفاوت نگاه کنم و از هیچ مشکلی نترسم. در سال آخر، رئیس یکی از باشگاه های مدرسه شدم، به همین دلیل سرم خیلی شلوغ بود. خیلی وقت ها حتی وقت نداشتم ناهار بخرم. او با دادن غذای خود و همچنین نصیحت به من خدمت کرد. او آنچه را که به ما آموخته بود زندگی کرد: خدمت به دیگران. نویسنده ویلیام آرتر وارد نوشت: "معلم متوسط می گوید. معلم خوب توضیح می دهد. معلم برتر نشان می دهد. معلم بزرگ الهام می بخشد." از شما پروفسور برای الهام بخشیدن به من متشکرم.
سوال: بهترین عنوان برای این قطعه چه خواهد بود؟
1. یادگیری زبان اسپانیایی
2. یک معلم بزرگ
3. اولین روز دبیرستانم
4. روش تدریس