متن: داشتیم در مورد نامزدی صحبت می کردیم که دوست پسرم جک مجبور شد به جنگ برود. خیلی ترسیدم که او را از دست بدهم. تنها راهی که می توانستم سالم بمانم رقصیدن بود. خیلی خوب شدم و منتقدان از من تعریف کردند، اما می‌توانستم احساس کنم دردی در قلبم وجود دارد، نمی‌دانستم که آیا عشق زندگی‌ام هرگز بازخواهد گشت یا نه. و سپس یک روز نامه ای از او آمد: "من پایم را از دست داده ام. من دیگر یک مرد کامل نیستم و اکنون آزادی خود را به شما پس می دهم. بهتر است مرا فراموش کنید." تصمیمم را همانجا گرفتم و سپس شهر را ترک کردم. وقتی برگشتم برای خودم یک عصا خریده بودم و یاد گرفتم به طرز قانع کننده ای لنگ بزنم. به همه گفتم که در یک تصادف رانندگی شده ام و دیگر هرگز پایم به طور کامل خوب نمی شود. روزهای رقص من تمام شده بود. هیچ کس به ماجرا مشکوک نشد. و مطمئن شدم اولین کسی که خبر تصادف من را شنید یک خبرنگار بود. سپس به بیمارستان سفر کردم. با ویلچر او را به بیرون هل داده بودند. به عصام تکیه دادم و لنگان به سمتش رفتم. به او گفتم او تنها کسی نیست که یک پایش را از دست داده است، حتی اگر پای من هنوز به من چسبیده باشد. بریده های روزنامه تصادفم را به او نشان دادم. "یک زندگی کامل در آنجا منتظر ما است! و من تو را حمل نمی کنم - تو خودت راه می روی." چند قدم به سمتش لنگان لنگان رفتم و آنچه را از جیبم درآورده بودم به او نشان دادم.» گفتم: حالا به من نشان بده که هنوز مردی. خم شد تا عصایش را بردارد و به سختی از روی ویلچر پایین آمد. می دیدم که قبلاً این کار را نکرده بود، زیرا نزدیک بود روی صورتش بیفتد. اما من قصد کمک نداشتم. سرانجام او به تنهایی از عهده آن برآمد و به سمت من رفت و دیگر در زندگی اش روی ویلچر ننشست. چیزی که به او نشان دادم حلقه های نامزدی بود. و من تا آخر عمر با او لنگ خواهم زد.
سوال: نویسنده در قلب خود احساس درد کرد، اگرچه منتقدان رقصیدن او را تحسین کردند زیرا _ .
1. او مطمئن نبود که آیا جک هنوز او را دوست دارد یا خیر.
2. جک معلول شد و نمی توانست راه برود
3. جک از او خواست که او را فراموش کند
4. او می ترسید که جک در جنگ بمیرد