متن: حیوانات خانگی عشق بی قید و شرطی را ارائه می دهند که نیاز بسیار کمی از طرف انسان دارد. حیوانات برای ما که آنها را دوست داریم بسیار خاص هستند. وقتی دیگر بین ما نیستند دلمان برایشان تنگ می شود. ما برای آنها غصه می خوریم که درست مانند غم و اندوه برای یک انسان عزیز است. خواه پایان کار از طریق پیری، بیماری یا مرگ ناگهانی باشد، مرگ حیوان خانگی می‌تواند باعث ایجاد احساسات عظیم غم و اندوه، گناه و تنهایی برای کودکان و بزرگسالان شود، زیرا حیوان به عنوان یکی از اعضای خانواده، همبازی مورد علاقه کودک در نظر گرفته می‌شود. یا همراه وفادار و وفادار یک فرد مسن. برخی از مردم حیوان خانگی نمی خواهند چون می میرند! قابل درک است که مایل نباشید خود را در معرض مرگ قرار دهید اما در عین حال _ . وقتی با حیوانات زندگی می‌کنیم، از روز تا شب و از فصلی به فصل دیگر با ریتم‌های سیاره هماهنگ‌تر هستیم، زیرا همراهان ما را نسبت به تغییرات اطرافمان بیشتر آگاه می‌کنند. حیوانات همراه ما هدایای ساده یک روز زیبا، یک غذای خوب و یک لمس ملایم را به ما می آموزند. مرگ یک حیوان خانگی می تواند ما را با ساختار اعتقادی خود - بخشی طبیعی از دوره سوگواری - مبارزه کند. چه در حال عزاداری یک حیوان یا انسان، ما باورهای خود را زیر سوال می بریم و بسیاری از مردم وقتی از خود سؤالات سخت می پرسند، ساختار اعتقادی آنها قوی تر می شود. دیگران راه جدیدی برای پذیرش پیدا می کنند. و ما از حیوانات خود یاد می گیریم. حیوانات از مردن نمی ترسند. آنها به ما نشان می دهند که می توان با پایان زندگی بدون ترس روبرو شد. آنها می توانند به ما بیاموزند که مرگ را به عنوان روزنه ای برای عشق و شگفتی بپذیریم. به خودتان اجازه دهید تا به هر طریقی که برای شما مناسب است غصه بخورید. از دست دادن حیوان خانگی غم و اندوه واقعی است و باعث می شود که مراحل غم انکار، عصبانیت، افسردگی، احساس گناه و پذیرش را طی کنیم. این مراحل باید طی شود تا عزاداری به شفای کامل اجازه دهد.
سوال: نگرش نویسنده نسبت به سوگواری یک حیوان خانگی چیست؟
1. خنثی.
2. منفی.
3. مثبت.
4. بحرانی.