متن: مردی در ایستگاه مترو واشنگتن دی سی نشست و شروع به نواختن ویولن کرد. صبح سرد ژانویه بود. او شش قطعه باخ را حدود 45 دقیقه نواخت. در این مدت، از آنجایی که ساعت شلوغی بود، 1100 نفر از ایستگاه عبور کردند که بیشتر آنها در راه محل کار بودند. سه دقیقه گذشت و مردی میانسال متوجه شد که نوازنده ای در حال نواختن است. سرعتش را آهسته کرد و برای چند ثانیه ایستاد و سپس با عجله رفت تا برنامه خود را برآورده کند. یک دقیقه بعد، نوازنده ویولن اولین انعام دلاری خود را دریافت کرد: زنی بدون توقف پول را در صندوق پول انداخت و به راه رفتن ادامه داد. چند دقیقه بعد یکی به دیوار تکیه داد تا به حرف او گوش دهد، اما مرد به ساعتش نگاه کرد و دوباره راه افتاد. معلوم بود که دیر سر کار آمده است. اونی که بیشتر بهش توجه کرد یه پسر 3 ساله بود. مادرش او را همراهی کرد، عجله کرد، اما بچه ایستاد و به ویولونیست نگاه کرد. سرانجام مادر به شدت فشار آورد و کودک به راه رفتن ادامه داد و تمام مدت سرش را چرخاند. این عمل توسط چند کودک دیگر نیز تکرار شد. همه والدین، بدون استثنا، آنها را مجبور کردند که ادامه دهند. در 45 دقیقه ای که نوازنده نواخت، تنها 6 نفر توقف کردند و مدتی ماندند. حدود 20 نفر به او پول دادند، اما به روند عادی خود ادامه دادند. او 32 دلار جمع آوری کرد. وقتی نواختن او تمام شد و سکوت بر او حاکم شد، هیچکس متوجه آن نشد. نه کسی کف زد و نه شناختی. هیچ کس این را نمی دانست، اما نوازنده ویولن جاشوا بل، یکی از با استعدادترین نوازندگان جهان بود. او به تازگی یکی از زیباترین قطعاتی که تا به حال نوشته شده بود را با ویولنی به ارزش 3.5 میلیون دلار نواخت. دو روز قبل از بازی در مترو، جاشوا بل در تئاتری در بوستون که میانگین صندلی‌هایش 100 دلار بود به فروش رفت. این یک داستان واقعی است. بازی جاشوا بل در ایستگاه مترو توسط واشنگتن پست به عنوان بخشی از یک آزمایش اجتماعی سازماندهی شد. خطوط کلی این بود: در یک محیط مشترک در یک ساعت نامناسب: آیا از زیبایی لذت می بریم؟ آیا برای قدردانی از آن توقف می کنیم؟ آیا استعداد را در موقعیتی غیر منتظره تشخیص می دهیم؟ یکی از نتایج ممکن از این تجربه می تواند این باشد: اگر لحظه ای برای توقف و گوش دادن به یکی از بهترین نوازندگان جهان که بهترین موسیقی نوشته شده را می نوازد، گوش نکنیم، چند چیز دیگر را از دست می دهیم؟
سوال: وقتی بچه ها ایستادند تا به ویولونیست نگاه کنند، والدینشان _ .
1. مقداری پول به او می داد
2. برای لذت بردن از موسیقی می ایستد
3. برای اجرا تشویق می کند
4. آنها را ترغیب می کند که به راه رفتن ادامه دهند