متن: علم کاربردهای زیادی دارد. این می تواند قوانین طبیعت را آشکار کند، بیماری ها را درمان کند، بمب بسازد و به پل ها کمک کند تا بایستند. در واقع علم آنقدر در کاری که انجام می دهد خوب است که همیشه این وسوسه وجود دارد که آن را به مشکلاتی بکشانیم که ممکن است مفید نباشند. به نظر می رسد دیوید بروکس، نویسنده حیوانات اجتماعی، منابع پنهان عشق، شخصیت و دستاورد، آخرین نویسنده در صف طولانی نویسندگانی باشد که نتوانسته اند در برابر وسوسه مقاومت کنند. بروکس با چندین کتاب به شهرت رسید. با این حال، آخرین کتاب او، حیوان اجتماعی، بلندپروازانه‌تر و جدی‌تر از کتاب‌های قبلی‌اش است. تلاشی است برای پرداختن به مجموعه ای از موضوعات سنگین. این کتاب بر سوالات بزرگی تمرکز دارد: علم در مورد طبیعت انسان چه چیزی را آشکار کرده است؟ منابع شخصیت چیست؟ و چرا برخی از مردم شاد و موفق هستند در حالی که دیگران نه؟ برای پاسخ به این سؤالات، بروکس طیف وسیعی از موضوعات را بررسی می کند. به همین دلیل، ممکن است انتظار داشته باشید که کتاب حقایق مختلفی را پوشش دهد. اما بروکس کتاب خود را به شکلی غیرمعمول و شاید تاسف بار تنظیم کرده است. او به جای ارائه نظریه‌های علمی، داستانی را بیان می‌کند که در آن سعی می‌کند نکات خود را بیان کند، شاید برای اینکه توجه خواننده را حفظ کند. بنابراین همانطور که هارولد و اریکا، قهرمان و قهرمان داستان او، در دوران کودکی زندگی می کنند، ما در مورد علم رشد کودک می شنویم و همانطور که آنها شروع به امروز می کنند، در مورد نظریه جذب جنسی می شنویم. بروکس این کار را تا مرگ یکی از شخصیت هایش پیش می برد. در کل، داستان بروکس اگر الهام‌بخش نباشد قابل قبول است. همانطور که انتظار می رود، نوشته او عمدتاً واضح است و انصافاً برخی از فصل ها بالاتر از بقیه هستند. برای مثال، از فصلی که در آن هارولد کشف می کند که چگونه به تنهایی فکر کند، لذت بردم. در حالی که هارولد و اریکا مطمئنا شخصیت های قوی نیستند، مشکلات جدی تر با The Social Animallie در جاهای دیگر وجود دارد. این مشکلات تا حدی شامل تلاش بروکس برای ترجمه داستان خود به علم است.
سوال: نگرش کلی نویسنده نسبت به کتاب چیست؟
1. محتاط
2. بحرانی.
3. متناقض .
4. حمایت کننده.