متن: فرهنگ یکی از چالش برانگیزترین عناصر بازار بین المللی است. این سیستم از الگوهای رفتاری آموخته شده مشخصه اعضای یک جامعه معین دائماً توسط مجموعه ای از متغیرهای پویا شکل می گیرد: زبان، مذهب، ارزش ها و نگرش ها، آداب و رسوم، زیبایی شناسی، فناوری، آموزش و نهادهای اجتماعی. برای مقابله با این سیستم، یک مدیر بین المللی به دانش واقعی و تفسیری فرهنگ نیاز دارد. تا حدودی می توان دانش واقعی را آموخت. تفسیر آن تنها از طریق تجربه حاصل می شود. پیچیده ترین مشکلات در برخورد با محیط فرهنگی در این واقعیت نهفته است که فرد نمی تواند فرهنگ را بیاموزد - باید آن را زندگی کرد. دو مکتب فکری در دنیای تجارت در مورد نحوه برخورد با تفاوت های فرهنگی وجود دارد. یکی این است که تجارت در سراسر جهان، به دنبال مدل پپسی و مک دونالد است. در برخی موارد، جهانی شدن یک واقعیت زندگی است. با این حال، تفاوت های فرهنگی هنوز تا ناپدید شدن فاصله دارند. مکتب دیگر پیشنهاد می کند که شرکت ها باید رویکردهای تجاری را با فرهنگ های فردی تنظیم کنند. تنظیم سیاست ها و رویه ها در هر کشور با پیوند عضو مقایسه شده است. سؤال انتقادی حول محور پذیرش یا رد است. چالش اصلی برای مدیر بین المللی این است که مطمئن شود رد شدن نتیجه نزدیک بینی فرهنگی یا حتی نابینایی نیست. فورچون عملکرد بین المللی دوازده شرکت بزرگ را که 20 درصد یا بیشتر از درآمد خود را در خارج از کشور به دست می آورند، مورد بررسی قرار داد. شرکت های موفق بین المللی همگی یک ویژگی مهم مشترک دارند: صبر. آنها در موقعیت‌ها عجله نکرده‌اند، بلکه عملیات خود را با پیروی از اساسی‌ترین اصول کسب‌وکار به دقت ساخته‌اند. این اصول عبارتند از: شناخت رقبا، شناخت مخاطبان و شناخت مشتری.
سوال: به گفته نویسنده مدل پپسی _ .
1. با مدل مک دونالد متفاوت است.
2. منعکس کننده این ایده است که تجارت یک تجارت است.
3. تفاوت های فرهنگی را همگرا کرده است.
4. معکوس جهانی شدن را نشان می دهد.