متن: وقتی کلاس هفتم بودم، در خواندن مشکل زیادی داشتم. مادرم کنارم می‌نشست و هر پاراگراف تکلیف خواندن مدرسه را برایم توضیح می‌داد، زیرا من نمی‌فهمیدم چه می‌خوانم. او باید هر پاراگراف را برای من بخواند، و بعد از هر پاراگراف، آنچه را که ما خواندیم خلاصه کرد. در کلاس سعی کردم این واقعیت را پنهان کنم که نمی توانم بخوانم. معلمانم 10 دقیقه آخر کلاس را به ما دادند تا تکالیف مان را بخوانیم، و من ده دقیقه آخر کلاس را همانجا می نشستم و به صفحه خیره می شدم و وانمود می کردم که دارم آن را می خوانم - احساس وحشتناکی را به یاد دارم که نمی خواستم وارد شوم. دردسر برای نفهمیدن .باید صبر کنم تا برسم خونه تا مادرم برام توضیح بده. چگونه من هرگز وارد دانشگاه کرنل نشدم؟ تا کلاس هشتم، کمی به تنهایی شروع به درک کردم، اما با سرعت کم مطالعه می کردم. در کلاس هشتم، تمام کتاب‌های تندخوانی را که می‌توانستم به دست آوردم، به دستم رسید. در آن زمان همه آنها را بسیار آهسته خواندم. حتی بیرون رفتم و دوره تندخوانی را گذراندم. سپس من سیستم خود را توسعه دادم که آسان‌تر بود و نتایج سریع‌تری داشت. هر روز شروع به تمرین این تکنیک ها کردم و هر چه سریعتر شروع به خواندن کردم، درکم بیشتر شد. متوجه شدم که در حین مطالعه از رویاپردازی و فکر کردن به چیزهای دیگر دست کشیدم و شروع به دریافت معنای بزرگتر کردم. تندتر می خواندم و بهتر می فهمیدم. متوجه شدم وقتی آهسته، کلمه به کلمه می خوانید، در کلمات گم می شوید، تصویر بزرگتر را از دست می دهید و درک شما کاهش می یابد. وقتی سریع‌تر مطالعه می‌کنید، در واقع تمرکز شما افزایش می‌یابد و درک شما بالا می‌رود، زیرا به جای گم شدن در کلمات، تصویر کلی را می‌بینید.
سوال: نویسنده از تجربه خود دریافت که _ .
1. اگر خیلی آهسته بخواند درک فرد کاهش می یابد
2. برای درک بهتر باید آهسته خواند
3. اگر فرد سریع بخواند، تمایل دارد اطلاعات دقیق را نادیده بگیرد
4. بسیاری از مردم برای صرفه جویی در وقت سریع مطالعه می کنند