متن: مردم هر مشکلی را که با آن روبرو می شوند تجزیه و تحلیل نمی کنند. گاهی اوقات سعی می کنند راه حلی را از آخرین باری که مشکل مشابهی داشتند به خاطر بیاورند. آنها اغلب نظرات یا عقاید دیگران را می پذیرند. گاهی اوقات آنها بدون فکر شروع به عمل می کنند. آنها سعی می کنند با آزمون و خطا راه حلی بیابند. با این حال، زمانی که همه این روش ها با شکست مواجه می شوند، فرد دارای مشکل باید شروع به تجزیه و تحلیل کند. شش مرحله در تجزیه و تحلیل یک مسئله وجود دارد. ابتدا فرد باید تشخیص دهد که مشکلی وجود دارد. مثلاً دوچرخه سام خراب است و او نمی تواند مثل همیشه آن را در کلاس بخواند. سام باید ببیند که دوچرخه اش مشکل دارد. بعد متفکر باید مسئله را تعریف کند. قبل از اینکه سام بتواند دوچرخه‌اش را تعمیر کند، باید دلیل کار نکردن آن را پیدا کند. به عنوان مثال، او باید تشخیص دهد که آیا مشکل از دنده، ترمز یا فریم است. او باید مشکل خود را دقیق تر بیان کند. حال فرد باید به دنبال اطلاعاتی باشد که مشکل را واضح تر کند و به راه حل های ممکن منجر شود. برای مثال، فرض کنید سام تصمیم گرفت که دوچرخه‌اش کار نمی‌کند، زیرا مشکلی در چرخ‌دنده‌ها وجود دارد. در این زمان او می تواند به کتاب تعمیر دوچرخه خود نگاه کند و در مورد چرخ دنده ها مطالعه کند. او می تواند با دوستانش در مغازه دوچرخه فروشی صحبت کند. او می تواند به دنده های خود با دقت نگاه کند. پس از مطالعه مشکل، فرد باید چندین پیشنهاد برای راه حل احتمالی داشته باشد. سم را به عنوان مثال در نظر بگیرید. پیشنهادات او ممکن است این باشد: روغن را روی چرخ دنده قرار دهید. چرخ های دنده ای جدید بخرید و چرخ های قدیمی را جایگزین کنید. چرخ های دنده را سفت یا شل کنید. در نهایت به نظر می رسد یک پیشنهاد راه حل مشکل است. گاهی اوقات ایده نهایی بسیار ناگهانی می آید زیرا متفکر ناگهان چیز جدیدی می بیند یا چیزی را به روشی جدید می بیند. مثلا سام ناگهان می بیند که بین چرخ دنده ها آدامس وجود دارد. او بلافاصله متوجه راه حل مشکل خود می شود: او باید چرخ های دنده را تمیز کند. در نهایت محلول مورد آزمایش قرار می گیرد. سام چرخ‌های دنده را تمیز می‌کند و متوجه می‌شود که دوچرخه‌اش به خوبی کار می‌کند. او مشکل را حل کرده است.
سوال: کدام یک از موارد زیر _ است؟
1. مردم مشکلی را که با آن روبرو می شوند تجزیه و تحلیل نمی کنند.
2. مردم اغلب نظرات یا عقاید دیگران را می پذیرند.
3. افراد ممکن است از تجربیات گذشته خود درس بگیرند.
4. مردم نمی توانند برخی از مشکلاتی را که با آنها روبرو می شوند حل کنند.