متن: شما نمی دانید چه چیزی دارید تا زمانی که از بین نرود. من این را از طریق تجربیات شخصی ام آموخته ام. چند ماه پیش از یک گوش ناشنوا بیدار شدم. اولش زیاد بهش توجه نکردم. احساس می کردم که در گوشم آب است. با این حال، من شروع به شنیدن کمتر و کمتر از آن گوش کردم. حتی مجبور شدم از مردم بخواهم که با گوش دیگرم صحبت کنند تا بتوانم آنها را بشنوم. تا اواخر وقت متوجه نشدم چقدر جدی است. یک روز عصر، وقتی روی تختم نشسته بودم و مشغول انجام تکالیف شیمی بودم، از تختم افتادم. وقتی می خواستم بلند شوم، به طرز باورنکردنی سرگیجه داشتم. به دکتر مراجعه کردم و او به من گفت که کم شنوایی شایع است. با این حال، کم شنوایی معمولاً دو طرفه است یا در هر دو گوش رخ می دهد. گفت شنوایی من باید ظرف یک هفته برگردد. پس از حدود یک هفته، سرگیجه در نهایت برطرف شد، اما کاهش شنوایی برطرف نشد. دارو کمک کرد و مقداری از شنوایی خود را به دست آوردم. بعد از آزمایشات شنوایی زیاد، دکتر تشخیص داد که من دچار کم شنوایی دائمی در آن گوش هستم. مدرسه برای من سخت تر شد زیرا نمی توانستم معلمانم را بشنوم. من خیلی افسرده بودم. بالاخره سمعک خریدم. با سمعک، شنوایی من تقریباً به حالت عادی برگشته است. مکالمات مدرسه و گروهی را آسان تر می کند. دوستان، معلمان و حتی افراد کاملاً غریبه همیشه از من سؤالاتی در مورد کم شنوایی می پرسند. با حوصله جوابشون رو میدم من هرگز ناراحت نمی شوم زیرا می دانم که این برای آنها تازگی دارد. من خوشحالم که می توانم چیز جدیدی به آنها یاد دهم. چیزی که من از این موقعیت خاص آموخته ام این است که وقتی همه چیز ناامید است (;)، همیشه چیز خوبی می تواند از آن بیرون بیاید. تجربیات من به من فرصتی داده است تا در مورد کم شنوایی به مردم آموزش دهم و همچنین ارزش شنوایی را به من آموخت.
سوال: چه اتفاقی برای نویسنده افتاد؟
1. او ناشنوا به دنیا می آید.
2. او در یک تصادف رانندگی ناشنوا می شود.
3. او یک روز از یک گوش ناشنوا بیدار شد.
4. او به دلیل مصرف مقداری دارو ناشنوا می شود.