متن: جانی جونز پسر خوب و محبوبی بود که همه او را دوست داشتند. او آنقدر سرگرم کننده بود، آنقدر خوب و با همه مهربان بود که به طرز شگفت انگیزی با او رفتار می کردند. اما از آنجایی که هر چیزی که نیاز داشت بدون درخواست به او داده شد، جانی تبدیل به یک _ شد. او آنقدر از دست همه خراب شده بود که طاقت هیچ سختی را نداشت. یک روز جانی شنید که مادری به پسرش می گفت: "بیا پسرم، بلند شو و گریه نکن. تو مثل جانی جونز رفتار می کنی." این باعث شد جانی خیلی شرمنده شود. اما او مطمئن بود که ترجیح می دهد به عنوان یک پسر خوب شناخته شود تا یک احمق. او که نگران بود با پدرش در مورد همه اینها صحبت کرد، هر چند می ترسید که شاید به خاطر داشتن چنین نگرانی هایی به او بخندند. پدرش، به دور از خندیدن به جانی، به او گفت که یک معلم به او حقه ای مخفی یاد داده است تا او را تبدیل به سرسخت ترین پسر کند. یک آب نبات کمتر بخورید، یک دقیقه بیشتر مطالعه کنید و قبل از گریه تا پنج بشمارید. جانی پرسید: «فقط همین؟» پدرش گفت: «بله، فقط همین، خیلی ساده است، اما به شما هشدار می‌دهم که آسان نخواهد بود.» جانی مثل یک پرنده خوشحال بود و آماده پیروی از نصیحت بود. او به دیدن مادرش رفت و او متوجه شد که وقتی به او آب نبات تعارف کرد چقدر خوشحال شد. جانی فکر کرد: «یک آب نبات کمتر»، پس فقط یکی را گرفت. بعدازظهر او فرصت دیگری داشت تا با مطالعه یک دقیقه بیشتر، آن را عملی کند. نتیجه این شد که او دقیقه اول برنامه مورد علاقه اش را از دست داد! اما دستیابی به این امر به او احساس رضایت زیادی داد. همین اتفاق افتاد وقتی که به گوشه میز آشپزخانه دوید. او قبل از گریه فقط توانست تا چهار بشمرد، اما این عمیقا در خاطره مادرش باقی ماند. در روزهای بعد جانی همچنان از این شعار در زندگی خود همانطور که پدرش به او گفته بود استفاده می کرد. و هر چه بیشتر این را عملی می کرد، آسانتر می شد. خیلی زود متوجه شد که می تواند کارهایی را انجام دهد که قبلا غیرممکن به نظر می رسید.
سوال: نویسنده می خواهد چه پیامی را از طریق داستان منتقل کند؟
1. آدم باید شجاع باشد تا با اشتباهاتش روبرو شود.
2. هیچ چیز سخت نیست تا زمانی که ذهن خود را روی آن متمرکز کنید.
3. لوس کردن بیش از حد کودک ممکن است منجر به رفتارهای خودخواهانه او شود.
4. یک اراده قوی می تواند با تلاش های کوچک اما مداوم ایجاد شود.