متن: یکی از شادترین دوران زندگی من بود. 29 ساله بودم و به تازگی لیسانس خود را گرفته بودم و با وجود دو شغله بودن و همسر و مادر بودن، با رتبه ممتاز فارغ التحصیل شدم. پدر و مادرم و پسر پنج ساله ام در بین تماشاگران بودند که برای گرفتن دیپلم خود به روی صحنه رفتم در prefix = st1 /AshlandUniversity. من بسیار هیجان‌زده و مفتخر بودم که شغل معلمی را شروع کرده‌ام و بیشتر به رفاه خانواده‌ام کمک می‌کنم. اما وقتی عصر همان روز به خانه رسیدم، یادداشتی از شوهرم پشت یک پاکت نوشته شده بود. اساساً می گفت که او برای گرفتن لباس هایش آمده و دیگر برنمی گردد. ما با مشکل مواجه بودیم، اما پایان آن یادداشت همچنان شوکه کننده بود. حساب بانکی ما را خالی کرده بود. به طرز وحشتناکی بدهکار بودیم. من شغل قبلی ام را به انتظار مصاحبه برای یک موقعیت معلمی رها کرده بودم. خجالت کشیدم، ترسیدم و عصبانی بودم و احساس کردم شکست خورده ام. اما من پسرم را داشتم و می خواستم زندگی جدیدی را به دنیا بیاورم، بنابراین با وجود غم عمیقی که داشتم، مجبور شدم ادامه دهم. صبح روز بعد، از خواب بیدار شدم، پاهایم را روی زمین گذاشتم، نفس عمیقی کشیدم، صبحانه را درست کردم و اساساً هر کاری که همیشه انجام می دادم انجام دادم. من از روال معمولم استفاده کردم تا حرکتم را حفظ کند. یک قدم کوچک بعد از یک قدم کوچک، راهی بود که من به عقب برگشتم. و در هفت سال پس از آن، من به حرکت رو به جلو ادامه دادم. من به عنوان معلم مهدکودک شغلی پیدا کردم و مدرک کارشناسی ارشد را در آموزش و پرورش گرفتم. من مطمئناً هرگز انتخاب نمی کردم که آنها را در این شرایط قرار دهم، اما خوشحالم که وقتی به گذشته نگاه می کنم این اتفاق برای من افتاد. این به من کمک کرد خیلی زودتر صدای خودم و خودم را پیدا کنم. این به من کمک کرد مستقل، با اعتماد به نفس و قوی رشد کنم - چیزهایی که امیدوارم اکنون به تدریج در فرزندم ایجاد کنم.
سوال: قسمت عمدتاً می خواهد به ما یاد بدهد _ .
1. چگونه از شکست درس بگیریم
2. چگونه یک زن خوب شویم
3. نحوه کسب مدرک کارشناسی ارشد
4. چگونه فرزندان خود را تربیت کنیم