متن: اگر دیدید که کودک دیگری با سرعت زیادی در یک گوشه دوچرخه سواری می کند و به زمین می افتد، ممکن است در آن پیچ دوچرخه خود را آهسته تر بچرخانید. بله، ما انسان ها نسبت به اشتباهات دیگران بسیار حساس هستیم. و همین امر در مورد سایر حیوانات نیز صادق است. حیوانات همیشه به هم می ریزند. آنها ممکن است برگهای سمی بخورند، از درخت بیفتند یا اجازه دهند طعمه آنها از بین برود. با مشاهده شکست دیگران، یک حیوان می تواند از انجام اشتباهات مشابه جلوگیری کند و در نتیجه شانس بقای خود را افزایش دهد. دانشمندان مشکوک بودند که بخشی از مغز به حیوانات کمک می کند تا اطلاعات مربوط به اشتباهات دیگران را پردازش کنند. به نظر می رسد که سلول های آن قسمت زمانی فعال تر می شوند که شخص دیگری را در حال اشتباه کردن ببیند. اما محققان نمی‌دانستند که آیا سلول‌های منفرد در این بخش از مغز نقش‌های متفاوتی در خطاها دارند یا خیر. برای بررسی جزئیات بیشتر واکنش مغز به خطاها، محققان یک بازی را به دو ماکاک، نوعی میمون، آموزش دادند. یک میمون می توانست یک دکمه زرد یا سبز را فشار دهد در حالی که دیگری تماشا می کرد. اگر اولین میمون دکمه سمت راست را فشار می داد، تیم هر دو حیوان را پذیرایی می کرد. هر دو دور، دو میمون نقش خود را عوض می کردند. در همین حال، دانشمندان تک تک سلول های مغز حیوان را زیر نظر گرفتند. وقتی میمون اول با فشردن دکمه اشتباه بازی را به هم زد، گروهی از سلول های مغز میمون دوم شلیک کردند. اما اگر میمون دوم نیز در طول نوبت خود انتخاب اشتباهی می کرد، برخی از سلول های آن گروه پاسخی نمی دادند. آن سلول های بی پاسخ به طور خاص به اشتباهات دیگران واکنش نشان می دادند، نه به اشتباهات خود میمون. دانشمندان معتقدند بخش‌های دیگر مغز نیز ممکن است به افراد در پردازش اطلاعات مربوط به خطاهای دیگران کمک کند. الن دی بروین به ساینس نیوز گفت: "شما شروع به فکر کردن به این شخص دیگر می کنید و چیزها را از زاویه او می بینید." او مغز را در دانشگاه لیدن هلند مطالعه می کند.
سوال: در آزمایشی که ذکر شد، آن سلول‌های بی‌پاسخ فقط به _ حساس هستند.
1. همان دکمه ها
2. اشتباهات دیگران
3. اشتباهات خود شخص
4. مغز میمون