متن: انسان مدرن جنگل‌ها را برای زمین‌های کشاورزی و چوب پاک‌سازی کرده و بی‌احتیاطی آنها را سوزانده است. با این حال، بیش از آن، او با پیوندهای نامرئی بین موجودات زنده در جنگل ها نیز مداخله کرده است. نمونه های زیادی از این نوع تخریب وجود دارد. مضر بودن دخالت انسان را می توان در اتفاقی که سال ها پیش در جنگل فلات کایباب در شمال آریزونا رخ داد، مشاهده کرد. انسان سعی کرد شبکه طبیعی زندگی جنگلی را بهبود بخشد و در عوض آن را نابود کرد. کایباب یک جنگل کتاب داستان از کاج بزرگ، صنوبر داگلاس، صنوبر سفید، آبی و _ داشت. در سال 1882، یکی از بازدیدکنندگان خاطرنشان کرد: «ما که... در جنگل‌ها و پارک‌های آن پرسه زده‌ایم، آن را به‌عنوان مسحورکننده‌ترین منطقه‌ای می‌دانیم که تا به حال افتخار ما برای بازدید از آن بوده است». اینجا محل زندگی آهو قاطر کوه راکی نیز بوده است. هندی ها هر پاییز برای جمع آوری گوشت و پوست در آنجا شکار می کردند. این جنگل همچنین شیرهای کوهی، گرگ های چوبی و بابکت هایی داشت که از تکثیر سریع گوزن ها جلوگیری می کردند. سپس، در سال 1906، رئیس جمهور تئودور روزولت، کایباب را به یک بازی ملی تبدیل کرد. شکار آهو ممنوع بود. شکارچیان دولتی شروع به کشتن دشمنان گوزن کردند. در مدت 25 سال، 6250 شیر کوهی، گرگ و بابکت کشته شدند. قبل از برنامه، حدود 4000 آهو در کیباب وجود داشت، تا سال 1924، حدود 100000 آهو بود. آهو به هر برگ و شاخه ای که می رسید می خورد. اما غذا تقریباً کافی نبود. شکار آهو دوباره مجاز شد. این باعث کاهش جزئی در گله آهو شد، اما تلفات بسیار بیشتر از گرسنگی و بیماری ناشی شد. حدود 60 درصد از گله آهوها در دو زمستان مردند. تا سال 1930 گله به 20000 حیوان کاهش یافت. تا سال 1942 به 8000 کاهش یافت.
سوال: سالها بعد، تعداد زیادی از آهوها در کیباب عمدتاً به دلیل مردن بودند.
1. سرما
2. کشتن سازمان یافته
3. مدیریت ضعیف
4. کمبود مواد غذایی