متن: کرین به عنوان خبرنگار روزنامه از ایالات متحده به کوبا سفر می کرد. یک شب کشتی او به سنگ برخورد کرد. در اقیانوس اطلس در سواحل فلوریدا غرق شد. بیشتر افراد سرنشین سوار قایق های نجات شدند. کرین جزو آخرین کسانی بود که ترک کرد. سه نفر دیگر با او بودند: ناخدای کشتی، آشپز و یک ملوان. این چهار مرد به تنها قایق نجات باقی مانده سوار شدند. قایق آنقدر کوچک بود که هیچ کس باور نمی کرد بتواند برای مدت طولانی روی آب بماند. هیچ‌کدام از آن چهار مرد فکر نمی‌کردند که هرگز به ساحل برسد. اما مردان با تمام قوا با دریاها شجاعانه جنگیدند. دو روز بود که آن چهار مرد برای رسیدن به خشکی تلاش می کردند، اما زمینی برای دیده شدن نبود. همه مردانی که دیدند امواج شدیدی بود که برخاست و به شدت بر آنها فرود آمد. ساعت ها گذشت. سپس، همانطور که قایق به بالای یک موج بزرگ منتقل شد، کاپیتان به آن سوی آب نگاه کرد. او گفت که فانوس دریایی را در ورودی پشه دیدم. آشپز هم گفت که دیدمش. فانوس دریایی کم کم بزرگتر شده بود. سرانجام، از بالای هر موج، مردان قایق توانستند زمین را ببینند. آرام آرام، به نظر می رسید که زمین از دریا بلند می شود. به زودی، مردان توانستند دو خط، یکی سیاه و دیگری سفید را ببینند. آنها می دانستند که خط سیاه از درختان تشکیل شده است و خط سفید ماسه است. بالاخره کاپیتان خانه ای را در ساحل دید. و فانوس دریایی حتی بزرگتر شد. به آرامی و زیبا، زمین از دریا برخاست. دوباره باد آمد. سرانجام، مردان صدای جدیدی شنیدند - صدای شکستن و برخورد امواج در ساحل. مردان بزرگتر شدن ساحل را تماشا کردند. امیدوار شدند. شاید تا یک ساعت دیگر آنها در خشکی باشند. مردان برای جلوگیری از واژگونی قایق تلاش کردند. آنها به تعادل در قایق عادت داشتند. خبرنگار فکر می کرد که حالا تا حدی خیس شده است. اما او در جیب بالای کتش احساس کرد و هشت سیگار برگ پیدا کرد. چهار نفر خیس بودند، اما چهار تا هنوز خشک بودند. یکی از مردها چند کبریت خشک پیدا کرد. هر مرد سیگاری روشن کرد. این چهار مرد در قایق خود با این باور که نجات در چشمانشان می درخشد حرکت کردند.
سوال: مردان پس از سوار شدن به قایق نجات چه سرنوشتی داشتند؟
1. امیدوار کننده
2. بدبخت
3. خوشبین.
4. نومید.