متن: سال از جهنم بود - سگ مرد، ازدواج 24 ساله من به پایان رسید و خانه ام سوخت. بعد از طلاق من و شوهرم با پسر کوچکم به خانه اجاره ای جدید نقل مکان کرده بودم. ما فقط شش هفته در خانه بودیم. یک شب به یک مهمانی شام رفتم و وقتی به خانه نزدیک می شدم، دیدم که دود به آسمان بلند شده است. تعجب کردم که آیا این خانه من است؟ سپس به گوشه چرخیدم و مطمئناً خانه من بود. من و پسرم چند شب پیش یکی از دوستانم ماندیم. سپس دوستم گیل خبر آتش سوزی را شنید، مرا صدا زد و گفت: "بیا و به خانه من برو. من هفت اتاق خواب و پنج حمام دارم - فضای زیادی برای تو و پسرت." گیل سه بچه در خانه داشت، اما هنوز جای زیادی برای من و پسرم، ساتون وجود داشت. نمی دانستم که پیشنهاد او برای اقامت موقت به یک ترتیب زندگی تبدیل می شود که دو سال و نیم طول می کشد. ما دو مادر مجرد بودیم. من و گیل چند سال بعد را صرف حل کردن خیلی چیزها با هم کردیم. پس از نقل مکان، من به زودی شروع به جستجوی یک مکان دائمی برای زندگی کردم. گیل گفت: "لطفاً آنجا را ترک نکنید. من هرگز این همه آزادی نداشتم!" داشتن من در خانه به معنای کسی بود که به مراقبت از بچه هایش کمک کند، کسی که آشپزی و باغبانی را به اشتراک بگذارد، و کسی که زندگی روزمره را به اشتراک بگذارد. او دوست داشت من را آنجا داشته باشد و من هم دوست داشتم آنجا باشم. پس ما ماندیم. فصل مهمی در زندگی من بود. هر دوی ما به زمان نیاز داشتیم تا از طلاق خود بهبود پیدا کنیم. زمان بینش عمیق تر و رشد معنوی برای هر دوی ما بود. سخاوت گیل بیش از آن چیزی بود که کسی از یک دوست انتظار داشت. برای داشتن دوستی مثل گیل همیشه سپاسگزارم. همچنین از درس هایی که از آتش سوزی و سایر خسارات ناگهانی و سریع به دست آوردم سپاسگزارم. با کمال تعجب، سپاسگزاری را در میان خاکسترها یافتم. من در آزمایش جدی با آتش آزمایش شدم. اما مانند ققنوس از خاکستر قوی و کامل برخاستم. اگر آن سال از جهنم نبود، آدم امروزی نبودم.
سوال: نویسنده از تجربه خود چه آموخت؟
1. هروقت تمایلی هست، راه رسیدن به آن هم هست.
2. وقتی خدا دری را می بندد در دیگری را باز می کند.
3. نگرش مثبت باعث موفقیت خواهد شد.
4. دوستی بدون عیب پیدا نمی شود.