متن: "هی، میدونی چیه؟ امروز اول ماه مه است!" خواهرم اعلام کرد «سبدهای اول ماه مه را که با کاغذ رنگی و خمیر درست می کردیم، یادت هست؟ به یاد آوردم که من و خواهرانم در اطراف محله خود می دویدیم و سبدهای پر از گل های بهاری را تحویل می دادیم. آنها را روی یک در می گذاشتیم، در را می زدیم، سپس فرار می کردیم. لذت بخش بود که به اطراف یک بوته نگاه کنیم و ببینیم دوستانمان درهای خود را باز می کنند و هدیه رنگارنگ را برمی دارند و نمی دانیم چه کسی آن را برای آنها جا گذاشته است. به وضوح روز اول اردیبهشت سال را که کلاس پنجم بودم به یاد دارم. آن سال با چالشی مواجه شدم که یکی از عزیزترین دوستانم درگیر آن بود. او درست روبروی خانواده ما زندگی می کرد و از کلاس اول تقریباً هر روز با هم به مدرسه می رفتیم. علایق او از علایق مشترکی که با هم داشتیم در حال تغییر بود. یک خانواده جدید به تازگی به شهر کوچک ما نقل مکان کرده بودند، و پم زمان بیشتری را در خانه آنها می گذراند. وقتی مادرم از من پرسید که آیا قرار است یک سبد اول ماه مه را به خانه پام ببرم، من با عصبانیت پاسخ دادم: "مطمئناً نه!" مادرم به من گفت که در طول عمرم دوستان زیادی خواهم داشت. گریه کردم: "اما پم بهترین دوست من بود." مامان اشک هایم را پاک کرد و به من گفت که شرایط تغییر می کند و مردم تغییر می کنند. او توضیح داد که یکی از بزرگترین کارهایی که دوستان می توانند انجام دهند این است که به یکدیگر فرصتی برای رشد، تغییر و تبدیل شدن به آنچه می خواهیم باشیم، بدهند. و گاهی اوقات این بدان معناست که دوستان وقت خود را با افراد دیگر بگذرانند. می توانستم با دادن یک سبد اول ماه مه به او بخشش خود را ابراز کنم. تصمیم سختی بود، اما من یک سبد گل ویژه با مقدار زیادی رنگ زرد تهیه کردم، زیرا این رنگ مورد علاقه پم بود. از دو خواهرم خواستم به من کمک کنند تا سبد بخشش خود را تحویل دهم. همانطور که ما از مخفیگاه خود نگاه می کردیم، پم گل ها را برداشت و با صدای بلندی گفت: "ممنونم سوزی، امیدوارم فراموشم نکنی!".
سوال: بر اساس این متن، سوزی و خواهرانش در روز اول ماه مه چه کردند؟
1. آنها مخفیانه به دوستان خود یک سبد گل دادند.
2. در محله سبدهای گل بهاری می فروختند.
3. آنها یک سبد گل به درب دوستان خود آویزان می کنند.
4. دور محله دویدند تا گل بچینند.