متن: کمی قبل از نیمه شب بود و دکتر پاتریشیا برای خواب آماده می شد. تلفن در انتهای خط زنگ خورد، زنی در شرف شکستن قول بود. زن همسایه مادرش بود. فلورا هریس همسایه را مجبور کرده بود قسم بخورد که به دخترش نگوید که دچار حمله قلبی شده و در بیمارستان بستری است، از ترس اینکه دخترش نگران شود. همسایه عاقلانه تصمیم گرفت از دستورات سرپیچی کند. هریس به شدت می خواست فورا به بیمارستان برود، اما نتوانست. او در واشنگتن دی سی زندگی می کند و مادرش در کالیفرنیا زندگی می کند. در نیم سال گذشته، هریس یک ماه در میان برای مراقبت از مادرش به لس آنجلس رفته است. فلورا هریس از همسرش جیمز که 91 ساله است و به بیماری آلزایمر مبتلاست، مراقبت می کند. آنها در خانه خود زندگی می کنند و یک مراقب برای کمک به آنها چند ساعت در روز می آید. هریس یکی از بسیاری از آمریکایی‌هایی است که با درد و رنج چگونگی مراقبت از والدین سالخورده از راه دور مواجه است. او اغلب نگران است، نه اینکه به شغلی سخت مشغول است، دو دختر نوجوان و سفرهای مکرر به کالیفرنیا. از برخی جهات، هریس خوش شانس است. او منابع لازم برای سفر به لس آنجلس را دارد. به علاوه، هریس پزشکی است که افراد مسن را درمان می کند. او گفت: "اما هنوز هم سخت است." "من می توانم پیش بینی کنم که چند سال آینده چگونه خواهد بود، و این تصویر زیبایی نیست. پدرم به پوشک نیاز خواهد داشت. زمانی می رسد که او مرا نمی شناسد و به راحتی هیجان زده می شود. نگرانم که او برود. خشن باشم و مادرم را آزار بدهم." پس وقتی به خاطر والدین سالخورده و بیمار خود در قاره ای دور زندگی می کنید، چه می کنید؟ هیچ پاسخ جادویی وجود ندارد. شما می توانید کسی را برای کمک استخدام کنید، اما نمی توانید آن را به طور کامل انجام دهید.
سوال: چه چیزی می توانیم در مورد پاتریشیا هریس از این قسمت یاد بگیریم؟
1. او فکر می کند در چند سال آینده مراقبت از والدینش سخت تر است.
2. والدین او اصلاً نمی توانند خودشان را بگیرند.
3. او نمی تواند یک کار سخت را انجام دهد.
4. او نمی تواند اغلب به کالیفرنیا برود.