متن: (2013*، D) حدود 30 سال پیش، من با پسرم کوبا را به مقصد ایالات متحده ترک کردم. پس از استقرار در برانزویک، نیوجرسی، پسرم را در مهدکودک ثبت نام کردم. چند هفته بعد، معلم پسرم از من خواست تا با هم ملاقات کنیم. او در دفترش در دفتر معلم و تبادل احوالپرسی و احوالپرسی، سوالاتی از ایشان مطرح شد: "آیا پسر شما عقب مانده ذهنی است؟ آیا از هر نوع ناتوانی ذهنی رنج می برد؟" آیا او در مورد اسکولای فوق العاده من صحبت می کرد؟ نه، نه، نمی تواند باشد. چه لحظه بی پناهی و تنهایی! در عوض به او گفتم که اسکولا یک پسر کوچولوی آرام و شیرین است. از او پرسیدم چرا این همه سوال از من می پرسد. پسرم نمی‌توانست دستورات معلم را دنبال کند، او به من گفت، و بنابراین، اسکولا در کلاس بود، آیا او نمی‌دانست پسرم هنوز انگلیسی صحبت نمی‌کند؟ او عصبانی بود: "چرا به پسرت انگلیسی صحبت نکردن؟ مگر تو در خانه انگلیسی صحبت نمی کنی؟" جواب دادم: نه، من در خانه انگلیسی صحبت نمی‌کردم. مطمئن بودم پسرم تا چند ماه دیگر انگلیسی یاد می‌گیرد و نمی‌خواستم زبان مادری‌اش را فراموش کند. خب، جواب اشتباه است! چه جور آدمی آیا در خانه و همیشه با پسرش به انگلیسی صحبت نمی کند؟ آیا شما از آن دسته افرادی هستید که به این کشور می آیند تا دلارها را پس انداز کنند و آنها را به کشورشان برگردانند و هرگز نمی خواهند بخشی از این جامعه باشند؟ ناگفته نماند که سعی کردم به او بگویم که من از آن افراد نیستم. سپس او به من گفت که جلسه تمام شده است و من رفتم. همانطور که انتظار داشتم، پسرم قبل از پایان سال تحصیلی یاد گرفت که انگلیسی را روان صحبت کند. او از دانشگاه فارغ التحصیل شد و شغلی پیدا کرد و درآمدی نزدیک به شش رقمی داشت. او به طور گسترده سفر می کند و زندگی منظم و رضایت بخشی دارد. از دوزبانه بودن بهره برده است . صحبت کردن به بیش از یک زبان به مردم امکان می‌دهد با دیگران ارتباط برقرار کنند؛ فرهنگ‌ها و مکان‌های دیگر را به مردم می‌آموزد - چیزی بسیار ابتدایی و آشکارا فاقد "آموزگاری" است که من در نیوجرسی ملاقات کردم.
سوال: معلم از نویسنده خواست به دفترش _ .
1. برای بحث در مورد عملکرد Scola در کلاس
2. تا اسکولا در مهدکودک ثبت نام کند
3. برای پیدا کردن یک شریک زبان برای Scola
4. برای کار کردن یک برنامه مطالعه برای اسکولا