متن: با نگاهی به گذشته در جاده چین به فضا، مردم به راحتی می توانند دریابند که این جاده خیلی هموار نبوده است. در سال های گذشته، مردم چین تلاش های سخت و مصمم برای تحقق بخشیدن به آرزوی هزاران سال اجدادشان انجام داده اند. پس از اولین ماهواره چین به مدار زمین در سال 1970، چهار پرواز شنژو بدون سرنشین از سال 1999 تا 2002 انجام شد. این کشور اولین پرواز فضایی تک سرنشین خود را در اکتبر 2003 انجام داد و چین را به سومین کشور در جهان تبدیل کرد که دارای انسان مستقل است. توانایی پرواز فضایی پس از اتحاد جماهیر شوروی و ایالات متحده. سپس موفقیت دیگری در 12 اکتبر 2005 رخ داد، زمانی که Shenzhou 6، دومین پرواز فضایی انسانی چین، با خدمه دو فضانورد به فضا پرتاب شد. علاوه بر این، راهپیمایی فضایی شاخص انجام شده توسط ژای ژیگانگ، یکی از سه هواپیمای سوار بر شنژو 7، که در 25 سپتامبر 2008 به فضا پرتاب شد، کشور را در اکتشافات فضایی بیشتر پیش برد. در همین حال، پروژه اکتشاف ماه چین که در سال 2004 آغاز شد، نیز پیشرفت قابل قبولی داشته است. پنجاه سال پس از پرتاب اسپوتنیک توسط اتحاد جماهیر شوروی، اولین ماهواره ساخت دست بشر، اولین ماهواره دور قمری Chang'e 1 چین در 24 اکتبر 2007 به فضا پرتاب شد که پس از پروازهای سرنشین دار فوق، نقطه عطفی دیگر در دستاوردهای فضایی چین شد. انتظار می رفت Chang'e 1 چهار هدف علمی را برآورده کند، یکی از آنها کاوش عناصر معدنی در ماه، به ویژه آنهایی که روی زمین وجود ندارند، بود. گفته می شود که سنگ سنگی قمری در هلیوم-3 فراوان است، سوخت پاکی که ممکن است نیازهای انرژی زمین را برای بیش از یک قرن پشتیبانی کند. نزدیک به 3 سال بعد، 1 اکتبر 2010 شاهد انفجار Chang'e 2، دومین کاوشگر ماه بدون سرنشین چین بود که گام دیگری به جلو در اکتشاف ماه را رقم زد. این بار هدف آزمایش تکنیک های کلیدی Chang'e 3 و Chang'e 4 است، به عنوان آمادگی برای فرود نرم ماه در آینده. با انتظارات فراوان، مردم در سراسر جهان مشتاقانه منتظر دستاوردهای فضایی بزرگ‌تر چین هستند.
سوال: در مجموع تاکنون چند فضانورد موفق به پرواز فضایی با سفینه فضایی شنژو شده اند؟
1. 4
2. 5
3. 6
4. 7