متن: هر سال افراد بیشتری متوجه می شوند که کشتن حیات وحش برای "ورزش" اشتباه است. پیشرفت در این مسیر کند است زیرا تیراندازی ورزشی برای تماشا نیست و تنها کسانی که شرکت می کنند ظلم و تخریب را درک می کنند. با این حال، تعداد توپچی ها به سرعت در حال افزایش است. بچه‌هایی که خیلی کم سن و سال هستند و نمی‌توانند از طریق تفکر مستقل قضاوت‌های درستی داشته باشند، توسط والدین تیراندازشان دور می‌شوند. آنها در معرض تبلیغات تولیدکنندگان اسلحه قرار می گیرند که تیراندازی را برای سلامتی آنها مفید و حمل اسلحه را راهی برای ریختن خون قرمزتر در رگ ها توصیف می کنند. آنها توسط مجلات توپچی با داستان هایی در مورد تعقیب و گریز و کشتن متقاعد می شوند. در مدرسه آنها تصاویر متحرکی را مشاهده می کنند که ظاهراً به آنها آموزش می دهد که چگونه با اسلحه ایمن برخورد کنند، اما در واقع برای تحریک تمایل به داشتن اسلحه طراحی شده اند. حیات وحش به دلیل تیراندازی و از بین رفتن زیستگاه وحشی در حال ناپدید شدن است. از دست دادن زیستگاه با افزایش جمعیت ما ادامه خواهد داشت، اما آیا می توانیم از دست رفتن حیات وحش ناشی از تیراندازی را کاهش دهیم؟ به نظر می رسد اگر وضعیت جدی پرندگان ما بهبود نیابد هیچ شانسی وجود ندارد. حیات وحش متعلق به همه است و نه تنها به توپچی ها. اگرچه اکثر مردم تیراندازی نمی‌کنند، اما به نظر می‌رسد که تیراندازی را برای ورزش می‌بخشند، زیرا اطلاعات کمی در مورد آن دارند یا اصلاً نمی‌دانند. پس تنها پاسخ این است که حقیقت را در مورد تیراندازی ورزشی به اکثریت مردم بیاوریم. اکنون زمان آن فرا رسیده است که بدانیم حیوانات نیز مانند ما حق زندگی دارند و هیچ چیز منصفانه یا درستی در مورد تیراندازی فردی با اسلحه به موجودات بی ضرر و زیبا وجود ندارد. توپچی ها دوست دارند کاری را که انجام می دهند به عنوان شخصیت سازی توصیف کنند، اما ما می دانیم که زخمی کردن یک حیوان و تماشای آن که در عذاب مرگ می گذرد، هیچ کس را خوشحال نمی کند. اگر، همانطور که آنها می خواهند باور کنید، حمل اسلحه و کشتن شخصیت انسان را بهبود بخشد، شاید ما باید جنگ را تشویق کنیم.
سوال: از متن می توان استنباط کرد که به نظر می رسد نویسنده _ .
1. اکثریت مردم را مقصر بدانند
2. نگران وجود حیات وحش
3. طرفدار جنگ باشد
4. در حمایت از شخصیت سازی باشد