متن: آنها بیرون از در ایستادند - دو کودک با کتهای کهنه. "هر کاغذ قدیمی، خانم؟" سرم شلوغ بود میخواستم بگم نه تا برف لباسشونو دیدم. و صندل های کوچکشان نیز پوشیده از برف بود. "بیا داخل تا برایت یک فنجان کاکائو داغ درست کنم." صحبتی در کار نبود. صندل های خیس آنها آثاری روی زمین برجای گذاشت. من برای تقویت آنها در برابر سرمای بیرون، کاکائو و نان تست را با مربا سرو کردم. سپس به آشپزخانه برگشتم و دوباره به خانه ام مشغول شدم. سکوت اتاق جلو باعث شد که به داخل نگاه کنم. دختر فنجان خالی را در دستانش گرفت و به آن نگاه کرد. پسر با صدایی صاف پرسید: خانم شما پولدار هستید؟ "آیا من ثروتمند هستم؟ رحمت، نه!" به مبل کهنه ام نگاه کردم. دختر با احتیاط فنجانش را در بشقابش گذاشت. او گفت: "فنجان های شما با نعلبکی های شما مطابقت دارد." آنها سپس در حالی که بسته های کاغذهای خود را در برابر باد نگه داشتند، رفتند. نگفته بودند ممنون آنها نیازی به این کار نداشتند. بیشتر از این کار کرده بودند. فنجان و نعلبکی آبی ساده. اما مطابقت داشتند. سیب زمینی را مزه کردم و به گوشت نگاه کردم. سیب زمینی و گوشت، سقف بالای سرم، مرد من با شغل ثابت خوب - این چیزها هم مطابقت دارند. صندلی ها را از روی آتش عقب بردم و اتاق نشیمن را مرتب کردم. نقش گل آلود صندل های کوچک هنوز روی زمینم خیس بود. اجازه دادم باشن من آنها را آنجا می‌خواستم تا دوباره فراموش کنم چقدر ثروتمند هستم.
سوال: بهترین عنوان داستان «_» خواهد بود.
1. آیا کاغذ قدیمی دارید، خانم؟
2. خانم، آیا شما ثروتمند هستید؟
3. دو فنجان و نعلبکی همسان
4. یک بانوی پولدار و دو فرزند