متن: من خیلی وقت پیش تصمیم خود را گرفته بودم که به یک بی خانمان پولی ندهم، زیرا هرگز نمی توانستم مطمئن باشم که این پول صرف چه چیزی می شود. درعوض، تصمیم گرفتم برایشان یک ساندویچ، یک نوشیدنی سرد در یک روز گرم، یک فنجان قهوه، و هر چیزی که بتوانم بخرم. من اخیرا بیرون بودم و یک مرد بی خانمان را بیرون از یک _ دیدم. تصمیم گرفتم برای این مرد ناهار بخرم. من یک ساندویچ و نوشابه خریدم. درست زمانی که از مغازه خارج می شدم، دو پلیس به مرد نزدیک می شدند. واضح است که صاحبان مغازه از سرگردانی او شکایت کرده بودند و پلیس آنجا بود تا او را از ویترین مغازه دور کند. درست در حالی که می خواستند او را بیدار کنند، از یکی از افسران پرسیدم که اگر قبل از رفتن به آن مرد چیزی بدهم، اشکالی ندارد؟ مطمئن نبودم چرا اجازه خواستم، اما پلیس مطمئن شد و من فقط کیف را در گاری مرد گذاشتم، سوار ماشینم شدم و رفتم. وقتی در حال رانندگی بودم، به یاد می‌آورم که فکر می‌کنم "امیدوارم مردم این را ببینند". سپس مجبور شدم به طور جدی از خودم بپرسم که چرا امیدوارم مردم دیده باشند که ساندویچی از استارباکس به آن مرد می دهم. آیا به این دلیل بود که می خواستم مردم فکر کنند "او خیلی آدم خوبی است!"؟ چرا امیدوار بودم دیگران این کار را از من دیده باشند؟ تمام غروب به این تعجب ادامه دادم. صبح روز بعد، به من رسید که می خواستم مردم شاهد آن مهربانی کوچک باشند، نه برای اینکه اعتبار و تمجید از من به دست آید، بلکه برای اینکه به آنها الهام شود که همین کار را انجام دهند و در این کار دیگران همچنان شاهد این کار باشند. اعمال مهربانانه بنابراین کل روحیه ترحم و بخشش ماندگار خواهد بود.
سوال: هدف از پاساژ چیست؟
1. نشان دادن نویسنده عالی است.
2. برای تشویق مردم به کمک به دیگران.
3. برای معرفی تجربه ای که نویسنده را تغییر داد.
4. از مردم بخواهیم به یک بی خانمان پول ندهند.