متن: امروزه مردم از خشونتی که در سرتاسر رسانه ها پخش می شود ناراحت هستند. فیلم‌ها، تلویزیون‌ها و بازی‌های ویدیویی مملو از تفنگ و خون‌ریزی هستند، و ممکن است به‌طور منطقی بپرسیم جامعه‌ای که ویدیوهای خشونت را به عنوان سرگرمی ارائه می‌کند چه مشکلی دارد. مشاهده مقادیر زیاد تلویزیون و بازی های ویدیویی خشن ممکن است به رفتار خشونت آمیز در افراد خاص کمک کند. مشکل زمانی پیش می‌آید که محققان عدم قطعیت‌ها را در مطالعات خود کم‌اهمیت می‌دانند یا در مورد علیت بیش از حد بیان می‌کنند. چند سال پیش، هنگامی که گروهی از جوامع از جمله انجمن پزشکی آمریکا تلاش کردند با صدور بیانیه ای مشترک به بحث پایان دهند، شکاکان ناامید شدند: «در این زمان، بیش از 1000 مطالعه... به ارتباط علی بین خشونت رسانه ای و رفتار پرخاشگرانه اشاره می کنند. در برخی از کودکان." طرفداران آزادی بیان، جوامع را به ارائه خدمات به سیاستمداران متهم کردند، و حتی تعداد مطالعات را مورد مناقشه قرار دادند (آنها گفتند که اکثر آنها مقالات و مقالات مروری بودند). هنگامی که جاناتان فریدمن، روانشناس اجتماعی در دانشگاه تورنتو، ادبیات را بررسی کرد، تنها 200 مطالعه در مورد تماشای تلویزیون و پرخاشگری پیدا کرد. و هنگامی که او "مشکوک ترین اقدامات تهاجم" را حذف کرد، تنها 28٪ از یک ارتباط حمایت کردند. نکته مهم در اینجا علیت است. هشداردهنده ها می گویند ثابت کرده اند که رسانه های خشونت آمیز باعث تجاوز می شود. اما مفروضات پشت مشاهدات آنها نیاز به بررسی دارد. آیا هنگام برچسب زدن بازی‌ها به عنوان خشونت یا غیرخشونت، آیا قهرمانی که یک روح را می‌خورد واقعاً به عنوان یک رویداد خشونت‌آمیز محسوب می‌شود؟ و وقتی آزمایش‌کنندگان مدت زمانی را که بازیکنان بازی برای خواندن کلمات «تهاجمی» یا «غیر تهاجمی» از یک فهرست می‌گذرانند، ثبت می‌کنند، آیا می‌توانیم مطمئن باشیم که واقعاً چه چیزی را اندازه‌گیری می‌کنند؟ قصد مرکز جدید هاروارد در زمینه رسانه و سلامت کودک برای جمع‌آوری و استانداردسازی مطالعات خشونت رسانه‌ای به منظور مقایسه روش‌شناسی، فرضیات و نتیجه‌گیری‌های آنها گام مهمی در جهت درست است. گام مناسب دیگر این است که تا زمانی که بیشتر بدانیم، انتقاد را کم کنیم. چندین محقق در مورد تهدید ناشی از خشونت در رسانه ها می نویسند، صحبت می کنند و شهادت می دهند. این البته امتیاز آنهاست. اما هنگام انجام این کار، اغلب اظهاراتی می کنند که موضوع اکنون حل شده است و انتقاد همکاران را به دنبال دارد. در پاسخ، هشداردهنده ها منتقدان و خبرنگاران خبری را به فریب صنعت سرگرمی متهم می کنند. چنین برخوردهایی نه به علم کمک می کند و نه به جامعه.
سوال: چرا این همه خشونت در فیلم ها، تلویزیون و بازی های ویدیویی نشان داده می شود؟
1. تصور می شود که نشان دادن خشونت سرگرم کننده است.
2. در جامعه امروز مشکلی پیش آمده است
3. بسیاری از مردم به اسلحه بازی و خونریزی علاقه دارند.
4. امروزه در دنیای واقعی خشونت زیادی وجود دارد.