متن: استیون هاوکینگ تا هشت سالگی می دانست که می خواهد چه کار کند. پدر و مادرش در لندن زندگی می کردند که پدرش در آنجا در حال تحقیق در زمینه پزشکی بود. او نمی خواست آن طور که والدینش امیدوار بودند از پدرش پیروی کند. ریاضیات در کالج دانشگاهی در دسترس نبود، بنابراین او به جای آن به فیزیک پرداخت. استفان به مطالعه جهان هستی علاقه مند بود. با این حال، زمانی که او 21 ساله بود، به او گفته شد که به ALS مبتلا است - یک بیماری عصبی غیر قابل درمان، که راه رفتن، صحبت کردن، تنفس، بلع و بسیاری موارد دیگر را تحت تاثیر قرار می دهد. پزشکان پیش بینی کردند که او تنها چند سال دیگر زنده است، اما او نمرد. در عوض، با بدتر شدن وضعیت جسمانی او، هاوکینگ بیشتر در محافل علمی شناخته شد. خود هاوکینگ می‌گوید که بیماری او دلیل بزرگی بود که او توجه خود را بر آنچه که قدرت واقعی او بود متمرکز کرد: تحقیقات نظری. هاوکینگ امروز که از روی ویلچر خود از طریق رایانه صحبت می‌کند، می‌گوید: «آنچه پزشکان گفتند باعث شد تصمیم بگیرم بیشترین بهره را از زندگی ببرم، و زندگی دیگر برای من کسل‌کننده نبود. در سال 1988 استیون هاوکینگ کتابی به نام «تاریخ مختصر زمان» منتشر کرد. این کتاب سعی دارد بسیاری از ایده ها و محاسبات فیزیکی و ریاضی هاوکینگ را بدون استفاده از ریاضیات توضیح دهد. کتاب پرفروش شد. کتاب‌های بعدی او سیاهچاله‌ها و جهان‌های کودک و مقالات دیگر و اخیراً در سال 2001، جهان به طور خلاصه. از این سه، اولین مورد در سال 1991 به فیلم تبدیل شد. هاوکینگ می‌گوید: "امروزه قدرت عضلانی قدیمی شده است. چیزی که ما به آن نیاز داریم قدرت ذهن است -- و افراد ناتوان در این کار به اندازه دیگران مهارت دارند."
سوال: والدین هاوکینگ می خواستند او در دانشگاه چه بخواند؟
1. فیزیک.
2. جغرافیا.
3. دارو.
4. ریاضیات.