متن: درختان بهاره در مناطق جنگلی و دشت های چمنزار نزدیک استخرها در بخش های مرکزی و شرقی کانادا و ایالات متحده یافت می شوند. این حیوانات پر سر و صدا به ندرت دیده می شوند، اما با شروع افزایش دما در ماه مارس و آوریل، مطمئنا صدای نرها شنیده می شود. صدای سوت آنها... صدای سوت دنیوی دیگری ایجاد می کند که در مقایسه با برخی از پرندگان، برای بسیاری اولین نشانه بهار است. نگین های بهاره به رنگ قهوه ای 1 با خطوط تیره که یک X در پشت آنها تشکیل می دهد. طول آنها به حدود 1.5 اینچ (3.8 سانتی متر) می رسد و انگشتان پاهای بزرگ مخصوصی برای بالا رفتن دارند. این موجودات در شب فعال هستند و برای تغذیه از مورچه ها، سوسک ها، مگس ها و عنکبوت ها بیرون می آیند. وقتی هوای گرمتر فرا می رسد، قورباغه های نر سعی می کنند با آواز بهاری جفتی را جذب کنند. قورباغه ها معمولاً در آواز خواندن فعالیت می کنند. کسی که هر دور را شروع می کند معمولا عمیق ترین صدا را دارد. "کیسه های صوتی" زیر دهان آنها به قورباغه ها اجازه "آواز خواندن" می دهد. آن‌ها کیسه‌های صوتی خود را پر از هوا می‌کنند تا زمانی که شبیه یک بادکنک شوند، و سپس در حین رها کردن هوا، یک «پِیپ» بیرون می‌دهند. آنها تقریباً هر ثانیه یک بار "نیز" می کنند. این صداها اغلب تا نیم مایل دورتر شنیده می‌شوند. پس از جفت‌گیری زن و نر، ماده تخم‌های خود را در آب می‌گذارد و باقی‌مانده سال را در جنگل می‌گذراند. در طول زمستان، آنها زیر کنده ها یا پشت پوست درختان می خوابند. موسیقی در ماه‌های سرد خاموش می‌شود، اما به زودی صدای نوازنده‌ها دوباره شنیده می‌شود که آمدن بهار را به صدا در می‌آورد.
سوال: چه چیزی می توانیم در مورد بهار پیپ از متن بدانیم؟
1. آنها ترجیح می دهند در مناطق خشک آمریکای شمالی زندگی کنند.
2. آنها اولین حیواناتی هستند که در بهار صدا تولید می کنند.
3. آنها می توانند هم در آب و هم در خشکی زندگی کنند.
4. در ماه های سرد سال فعال هستند.