متن: پانزده سال پیش. من وارد بوستون گلوب شدم، که در آن زمان معبدی برای من بود. استخدام شدن کار آسانی نبود. اما وقتی آنجا بودی، متوجه شدم. تو بودی. مشاغل گلوب تا زمان بازنشستگی تضمین شده بودند. 15 سال آنجا کار کردم - از یک خبرنگار معمولی به روزنامه‌نگار خارجی و در نهایت به سردبیری ارشد رفتم. اگر این کار را می‌کردم، یک عمر امنیت داشتم. در عوض. تصمیم گرفته بودم بروم. وارد دفتر رئیسم شدم. آیا او از عصبانیت منفجر می شود؟ من تعجب کردم. او خلق و خوی معروفی داشت. "مت. ما باید صحبت کنیم" با ناهنجاری شروع کردم." وقتی بیست و چهار سالم بود به گلوب آمدم. اکنون چهل ساله هستم. کارهای زیادی وجود دارد که می خواهم انجام دهم. در زندگی. من استعفا می دهم.» او پرسید: «به یک کاغذ دیگر؟ شرکت رسانه‌ای جدید. ما در یک نقطه عطف نادر در تاریخ بودیم. من می‌خواستم با چالش این تغییر روبرو شوم.» او کاملاً خارج از انتظارم گفت. من برای شما خوشحالم. ملاقات مدیران و هفتاد و پنج درصد اخبار دلسرد کننده بود. ما می توانیم با برخی از آن ها کنار بیاییم. اما بسیاری از آن ها را نمی توانیم، او ادامه داد. برای شما آرزوی موفقیت دارم. و اگر درست نشد، به یاد داشته باشید، ستاره شما همیشه در اینجا بالاست." سپس از دفتر او بیرون رفتم و برای خداحافظی بیشتر در اتاق خبر قدم زدم. همه به همه تبریک می گفتند. همه - حتی اگر در یک سرمایه گذاری ناآشنا همه چیز را به خطر می انداختم: تمام امنیت مالی که با دقت ایجاد کرده بودم. بعداً با بیل تیلور، رئیس و ناشر Boston Globe آخرین صحبت‌هایم را انجام دادم. او گلوب را به یک تجارت میلیارد دلاری تبدیل کرده بود. گفتم: "من استعفا می‌دهم، بیل." او گوش داد در حالی که به او دادم داستان. او عصبانی یا ناراحت به نظر نمی رسید. بعد از مکثی گفت: "گلی، کاش من جای تو بودم."
سوال: نویسنده می خواست استعفا دهد زیرا _ .
1. او با رئیسش مشکل جدی داشت
2. او می خواست در صنعت رسانه جدید مشغول شود
3. او در کارش برای گلوب دستمزد کمتری دریافت کرد
4. او شغلی با درآمد بهتر در یک انتشارات پیدا کرده بود