متن: به عنوان یک جامعه، ممکن است بخواهیم در زمان و هزینه صرف شده برای آموزش تجدید نظر کنیم، به طوری که این منابع بتواند درصد بیشتری از جمعیت را به نفع خود برساند. در حالت ایده آل، دبیرستان ها و کالج ها می توانند افراد را برای نقش های همیشه در حال تغییر آماده کنند. مدارک دبیرستانی بسیار کمتر از آنچه ممکن است، یا نسبت به بسیاری از کشورهای دیگر که در حال حاضر ارائه می دهند، در زمینه آماده سازی برای کار ارائه می دهد، و شکاف مهارتی رو به رشدی در اقتصاد ما ایجاد می کند. احساس روشنی از هدف یا علاقه دارند و اکنون بالاترین نرخ ترک تحصیل از دانشگاه را در جهان دارند. ما ممکن است به کشورهای دیگر نگاه کنیم تا مدل‌هایی را ببینیم که چگونه دبیرستان‌ها می‌توانند آموزش بهتری ارائه دهند، و همچنین توسعه اخلاق کاری و مهارت‌های فکری مورد نیاز برای ادامه یادگیری و توسعه. در همین حال، هنرهای لیبرال بیش از هر زمان دیگری اهمیت پیدا می‌کنند. در اقتصاد دانشی که نقش‌های حرفه‌ای به سرعت تغییر می‌کند و بسیاری از دانشجویان در حال آماده شدن برای موقعیت‌هایی هستند که ممکن است هنوز وجود نداشته باشند، افراد ماهر آن‌ها را برای تغییر و یادگیری مداوم آماده می‌کند. یادگیری بیان ایده‌ها در نوشتن و گفتار، دانستن چگونگی یافتن اطلاعات، و دانستن چگونگی انجام تحقیق، همگی مهارت‌های پیش‌زمینه‌ای برای انواع مختلفی از نقش‌ها هستند و چنین آموزش‌هایی از هر رشته خاصی در کالج هنرهای آزاد مهم‌تر است. ما نیاز داریم که به آمادگی گسترده در مهارت های تفکر که برای یک عمر مفید هستند، ارزش قائل شویم. دانش‌آموزان همچنین باید بیاموزند که مستقل کار کنند و تصمیم‌های مسئولانه بگیرند. به نظر می‌رسد طولانی‌تر شدن مسیر بزرگسالی با مشارکت والدین در سال‌های کالج تشدید می‌شود. با توجه به افزایش سرمایه‌گذاری در تحصیلات دانشگاهی، نگرانی والدین تعجب‌آور نیست، اما یادگیری مکان و زمان مداخله به دانش آموزان کمک خواهد کرد تا مالکیت بیشتری بر نتایج این آموزش های پرهزینه داشته باشند.
سوال: نویسنده فکر می کند چه نوع آموزشی ایده آل است؟
1. به نفع اکثریت جمعیت عمومی است.
2. دانش آموزان را برای برآوردن نیازهای آینده جامعه آماده می کند.
3. دانش آموزان را به یادگیری در طول زندگی تشویق می کند.
4. این تضمین می کند که انتظارات دانش آموزان با موفقیت برآورده می شود.