متن: دو مرد با هم در هواپیما نشسته بودند. آنها در یک سفر طولانی بودند. یکی از مردها تاجر بود. دیگری کشاورز بود. مدتی بدون صحبت نشستند، سپس کشاورز گفت: بیا کاری کنیم که وقت بگذرد. "چیکار میخوای بکنی؟" تاجر پرسید. ما می توانیم از یکدیگر معما بپرسیم. کشاورز گفت: «تو شروع کن.» تاجر گفت: «بیایید ابتدا قوانین را تعیین کنیم. "این عادلانه نیست. شما تاجری هستید که دانش زیادی دارید. شما چیزهای بیشتری از من می دانید. من فقط یک کشاورز هستم." "درست است." تاجر گفت. "چی میخوای بکنیم؟" "اگر پاسخ یک معما را نمی دانید، 100 دلار به من می پردازید. و اگر من پاسخ را ندانم، 50 دلار به شما می پردازم." کشاورز گفت. تاجر در این مورد فکر کرد، سپس گفت: "باشه. این انصاف است. چه کسی اول می رود؟" کشاورز گفت: «می‌خواهم». معمای من اینجاست. چه چیزی وقتی راه می‌رود سه پا دارد، وقتی پرواز می‌کند فقط دو پا دارد؟ مرد تاجر این معما را تکرار کرد: "چه چیزی وقتی راه می‌رود سه پا دارد، اما وقتی پرواز می‌کند فقط دو پا دارد؟ مام، این معما خوبی است. می‌ترسم جوابش را ندانم." او 100 دلار به کشاورز داد، سپس گفت: "جواب را به من بگو، چه چیزی وقتی راه می‌رود سه پا دارد، اما وقتی پرواز می‌کند فقط دو پا دارد؟" "نمی‌دانم." کشاورز گفت و 50 دلار به او داد.
سوال: چرا تاجر حاضر شد در صورت باخت پول بیشتری بدهد؟
1. او خیلی بیشتر از کشاورز درآمد داشت.
2. فکر می کرد بیشتر از کشاورز می داند.
3. او به ساختن معماها علاقه داشت.
4. او در انجام بازی های معما بهتر بود.