متن: وقتی یک گلوله برفی می‌بینید در خیابان راه می‌روید و به کار خود فکر می‌کنید. چیز مهمی نیست، درست است؟ با این تفاوت که گلوله برفی به اندازه شما قد دارد و وزنی در حدود یک تن دارد. گفتیم که ژوئن است؟ این همان تجربه ای است که هزاران نفر از لندنی ها هنگام برخورد با «گلوله های برفی در تابستان»، زاییده اندیشه هنرمند اندی گلدزورثی، داشتند. گلدزورثی از انواع چیزهایی که در بیرون پیدا می‌کند، مجسمه‌سازی می‌کند، مانند برگ‌ها، زمین، سنگ‌ها و همچنین یخ و برف. او می خواست بداند مردم شهر شلوغ چه واکنشی نسبت به آب شدن گلوله برفی غیرمنتظره در میان آنها نشان می دهند. در زمستان 2005، او 13 گلوله برفی غول پیکر را در نزدیکی خانه خود با پیشوند = st1 /Scotland غلتید. او هر یک را با یک شگفتی در مرکز پر کرد - مانند سنگریزه ها، توت ها، پرها، یا پشم گوسفند که با آب شدن برف بیرون می آمدند. گلوله های برفی تمام شده تا تابستان در انجماد عمیق نگهداری می شدند و سپس به کامیون های یخچال دار لندن منتقل می شدند. در نیمه شب 21 ژوئن 2006، در حالی که شهر خواب بود، گلدزورثی و همدستانش گلوله های برفی خود را در جای خود قرار دادند. افرادی که به سمت محل کار یا مدرسه راه می‌رفتند، وقتی با گلوله‌های برفی به اندازه بچه فیل‌ها برخورد کردند، احتمالاً فکر می‌کردند که آسمان در حال سقوط است. برخی از آنها حتی هرگز در زندگی واقعی برف ندیده بودند، و نمی توانستند در برابر فشار دادن گلوله های برفی یا حتی شکستن یک تکه آن مقاومت کنند. وقتی برف شروع به آب شدن کرد، همه چیز جالب تر شد. گلوله‌های برفی کاملاً گرد، زمانی که مواد داخل آن شروع به فرو رفتن کردند، شکل‌های مختلفی به خود گرفتند. دو روز بعد، بیشتر گلوله های برفی گلدزورثی ناپدید شدند و پرهایشان پراکنده شد. اما لندنی ها با یک داستان واقعا خوب در مورد آن روز عجیب تابستانی که گلوله های برفی آمدند، باقی ماندند.
سوال: گلوله های برفی قبل از اینکه دیده شوند چه مدت ذخیره شده بودند؟
1. برای حدود نیم سال.
2. به مدت 21 روز
3. برای حدود یک سال.
4. به مدت 13 ماه.