متن: برای سال‌ها چندین نفر از من می‌پرسیدند که چگونه و چرا در سال 1945 رمانی از ویرجینیا وولف را ترجمه کردم. فهرستی از آثاری که قرار است به ترکی ترجمه شوند و خود را به ترجمه برخی از آنها، در کنار کار سنگین تصحیح یا ویراستاری ترجمه های ارسالی به دفتر بر عهده بگیرند. یتیم بوریان که اکنون بیشتر به خاطر ترجمه‌های شکسپیر شناخته می‌شود، شروع به ترجمه به فانوس دریایی برای دفتر ترجمه کرده بود، اما در همان زمان می‌خواست کاری از شکسپیر انجام دهد. بنابراین او آن را به من منتقل کرد. برای من، به فانوس دریایی عشق در نگاه اول یا بهتر است بگوییم در خواندن اول بود. برای ترجمه کتاب ابتدا آن را از اول تا آخر خواندم. سپس شروع کردم به نوشتن هر جمله با دست. وقتی کل کتاب را تمام کردم، ترجمه ام را از ابتدا تا انتها خواندم، آن را با اصل چک کردم و اصلاح کردم. سپس آن را تایپ کردم و کپی تایپ شده را خواندم و دوباره تغییراتی ایجاد کردم. در مجموع به پنج خواندن اضافه شد. ترجمه رمان را از سال 1943 شروع کردم و در سال 1944 به دفتر فرستادم و در سال 1945 با عنوان کلی «ادبیات جدید انگلیسی» در مجموعه «ترجمه هایی از ادبیات جهان» معروف به «مجموعه کلاسیک» منتشر شد. بنابراین، اولین کتاب ویرجینیا وولف به زبان ترکی در سال 1945 منتشر شد و کتاب به سمت فانوس دریایی بود. این هجده سال پس از انتشار آن در انگلستان در سال 1927 بود. برای من خود کتاب شعر ناب بود. مثل اینکه در خواب خوانده ام. سعی نکردم خیلی عمیق در آن شیرجه بزنم، به نوعی روی آن یا روی آن شنا کردم. حالا، سالها بعد، _ . حتی پس از گذشت سال‌ها، در هر مطالعه به لایه‌های جدیدی آگاه می‌شوم که قبلاً از آن‌ها آگاه نبودم. با گذشت سالها با تجربیات من در زندگی همگام می شود و هر مطالعه برای من خواندن جدیدی است. در سال 1982 و مجدداً در سال 1989 آن را برای دو نسخه جدید تجدید نظر کردم و دوباره جمله به جمله آن را با چک کردن نسخه اصلی انجام دادم. در آن سال‌ها فکر می‌کردم لازم است هر ده سال یک بار در ترجمه‌هایم تجدید نظر کنم، اما اکنون فکر می‌کنم باید هر سه یا چهار سال یک‌بار این کار را انجام دهم. در کشوری مانند ترکیه که برای پاکسازی زبان خود از کلمات خارجی قدیمی و جدید بسیار تلاش می کنیم، باید سعی کنیم در مورد کلماتی که استفاده می کنیم به روز باشیم و مطالعاتی که در مورد روش ها یا تکنیک های ترجمه و رویکردهای جدید در ترجمه. در حین ترجمه معمولاً هم نویسنده و هم خواننده را در نظر دارم. رمان‌هایی که او پس از سال 1920 نوشت، مخصوصاً برای اکثر خوانندگان جدید بود. او معمولاً از جملات بسیار کوتاه و به دنبال آن جملات نسبتاً طولانی استفاده می کند. جملات بیش از ده خطی را به خاطر می آورم که ترجمه آن ها برایم آسان نبود. و در ترکی داشتن تنها یک کلمه، کلمه "O" برای "او"، "او"، "آن" در انگلیسی، باعث شد که نام شخصیت ها را بیشتر از وولف تکرار کنم. و من برخی از جملات طولانی غیرمستقیم در اصل را در ترجمه خود به جملات مستقیم تغییر دادم، فکر می‌کردم که خواندن در ترکی آسان‌تر می‌شود. هنگام ترجمه از انواع لغت نامه ها استفاده می کنم. یک کلمه انگلیسی دشوار برای من کلمه "vision" است. در کتاب «به فانوس دریایی»، هنرمند لیلی بریسکو تلاش می‌کند تا تصویری را که مدتی طراحی کرده است به پایان برساند و رمان با این جملات به پایان می‌رسد: «بله، او فکر می‌کند، در حالی که بسیار خسته برس خود را روی زمین گذاشته، دیدم را پیدا کرده‌ام. " و من هنوز به این فکر می کنم که چگونه این تذکر را به ترکی ترجمه کنم.
سوال: چگونه و چرا نویسنده به ترجمه به فانوس دریایی آمد؟
1. این واقعاً یک قطعه موفق بود.
2. او تنها فرد واجد شرایط برای آن بود.
3. ویرجینیا وولف برای او بسیار آشنا بود.
4. او یکی از اعضای دفتر ترجمه بود.