متن: روانشناسی کاربرد جدیدی در حوزه پزشکی دارد. بسیاری از پزشکان همراه با بیماران خود به دنبال روش های جایگزین برای درمان مشکلات جسمی هستند. به نظر می رسد در بیمارستان های بزرگ، درمان مدرن بر بیماری فیزیکی تمرکز دارد. بیماران ممکن است احساس کنند با آنها مانند ماشین های خراب رفتار می شود. برخی از پزشکان این را به عنوان یک مشکل تشخیص داده اند. آنها اکنون از روان درمانی استفاده می کنند که در آن بیمار با پزشکان در برابر بیماری با کمک دارو کار می کند. بیمار منتظر دارو و درمان نمی ماند تا او را درمان کند، بلکه بیمار به مبارزه می پیوندد. پزشک می داند که یک بیماری از نظر فیزیکی بر بدن بیمار تأثیر می گذارد. بدن بیمار به دلیل بیماری تغییر می کند. او نه تنها از نظر جسمی تحت تأثیر قرار می گیرد، بلکه واکنش عاطفی نیز به این بیماری دارد. چون ذهنش تحت تاثیر قرار می گیرد، نگرش و رفتارش تغییر می کند. درمان پزشکی ممکن است مشکلات جسمی بیمار را درمان کند، اما ذهن بیمار باید با مشکلات عاطفی مبارزه کند. به عنوان مثال، مطالعات یک پزشک، کارل سیمونتون، MD، نشان داده است که یک بیمار سرطانی دارای نگرش های قابل پیش بینی است. او معمولاً احساس افسردگی، ناراحتی و عصبانیت می کند. افسردگی مداوم او باعث می شود که رفتار غیر دوستانه ای نسبت به خانواده، دوستان، پزشکان و پرستارانش داشته باشد. چنین نگرش ها و رفتارهایی از بهبودی جلوگیری می کند. بنابراین، درمان پزشک باید به بیمار کمک کند تا آن را تغییر دهد. روش سیمونتون بر درمان «کل» بیمار تأکید دارد. نگرش یک بیمار سرطانی که پرتودرمانی را دریافت می کند، یک درمان با اشعه ایکس، می تواند مثبت تر شود. پزشکی که برنامه درمانی روانشناختی سایمونتون را دنبال می کند به بیمار پیشنهاد می کند تصور کند که می تواند تومور را در بدن ببیند. در تصویر ذهنی، بیمار پرتوی قدرتمند از تشعشع مانند یک میلیون گلوله انرژی را «می بیند». بیمار تصور می کند پرتو به سلول های تومور برخورد کرده و باعث کوچک شدن آنها می شود. برای یک بیمار سرطانی دیگر، دکتر سیمونتون از او می خواهد تصور کند که دارو از معده به جریان خون و سلول های سرطانی می رود. بیمار تصور می کند که دارو مانند ارتشی است که با سلول های بیمار می جنگد و می بیند که سلول های سرطانی به تدریج می میرند و خون او سلول های مرده را می برد. هم درمان دارویی و هم نگرش مثبت بیمار با این بیماری مبارزه می کنند. پزشکان مطمئن نیستند که چرا این روان درمانی جواب می دهد. با این حال، این استفاده از روانشناسی به برخی از بیماران کمک می کند زیرا نگرش آنها در مورد خودشان تغییر می کند. آنها اعتماد به نفس بیشتری پیدا می کنند زیرا از قدرت درون ذهن خود برای کمک به توقف بیماری استفاده می کنند. یکی دیگر از کاربردهای استفاده از ذهن برای کمک به درمان بیماری، استفاده از پیشنهاد درمانی است. در ابتدا پزشک به بیمار کمک می کند تا عمیقاً تمرکز کند. بیمار فقط به یک چیز فکر می کند. او به قدری از چیزهای اطراف خود بی خبر می شود که در خواب یا بهتر است بگوییم در حالت خلسه است. سپس پزشک در مورد مشکل پزشکی "پیشنهادی" به بیمار می دهد. ذهن بیمار حتی پس از اینکه بیمار دیگر در خلسه نیست، به این پیشنهاد پاسخ می دهد. به این ترتیب بیمار از ذهن خود برای کمک به بدن خود برای پاسخ به درمان استفاده می کند. پزشکان آموخته اند که این استفاده از روانشناسی هم برای بزرگسالان و هم برای کودکان مفید است. برای مثال، پزشکان از پیشنهادات برای کمک به بزرگسالان برای مقابله با درد شدید برخی بیماری ها استفاده کرده اند. علاوه بر این، گاهی اوقات بیمار بالغ به قدری نگران بیماری خود است که اضطراب او را از بهبودی باز می دارد. پیشنهادهای صحیح ممکن است به بیمار کمک کند تا از اضطراب خود دست بردارد. چنین درمانی ممکن است به بیمار مبتلا به یک بیماری مزمن کمک کند. آسم نمونه ای از یک اختلال مزمن است. آسم بیماری است که باعث می شود بیمار در تنفس دچار مشکل شود. بیمار شروع به سرفه می کند و گاهی مجبور می شود برای دریافت هوای مورد نیاز خود مبارزه کند. روانشناسی می تواند به تسکین علائم این اختلال کمک کند. پس از پیشنهاد درمانی، بیمار آسمی راحت تر نفس می کشد. پزشکان آموخته اند که روش روانشناختی در درمان کودکان بسیار مفید است. کودکان به سرعت به درمان پاسخ می دهند زیرا مجذوب آن هستند. به عنوان مثال، دکتر باسیل آر کولیسون با 121 کودک مبتلا به آسم در سیدنی استرالیا کار کرده و نتایج خوبی داشته است. بیست و پنج نفر از بچه ها نتایج عالی داشتند. آنها می توانستند راحت تر نفس بکشند و نیازی به دارو نداشتند. به چهل و سه نفر دیگر نیز کمک شد. علائم آسم کمتر اتفاق می‌افتد و زمانی که بروز می‌کرد، آنقدر قوی نبود. بیشتر بچه ها هم احساس بهتری نسبت به خودشان داشتند. پزشکان همچنین از توصیه هایی برای تغییر عاداتی مانند جویدن ناخن، مکیدن انگشت شست و مشکلات مربوط به خواب استفاده کرده اند. بسیاری از گروه های حرفه ای پزشکی استفاده پزشکی از روانشناسی را پذیرفته اند و روانشناسی کاربردهای مهمی در پزشکی دارد.
سوال: قسمت عمدتاً چه چیزی را مورد بحث قرار می دهد؟
1. چگونه پیشنهاد درمانی برای بزرگسالان و کودکان مفید است.
2. چگونه درمان مدرن بر بیماری تمرکز می کند.
3. پاسخ های دنیای پزشکی
4. چگونه از ذهن در برابر بیماری استفاده کنیم