متن: متروی لندن اولین متروی جهان در سال 1863 در لندن ساخته شد. در آن زمان، دولت به دنبال راهی برای کاهش مشکلات ترافیکی در شهر لندن بود. مناطق فقیرنشین شهر چنان مملو از جمعیت بود که عبور کالسکه های اسب تقریباً غیرممکن بود. مقامات شهر علاقه مند بودند تلاش کنند تا کارگران بتوانند در خارج از لندن زندگی کنند و هر روز به راحتی به محل کار سفر کنند. اگر مردم راهی ارزان و راحت داشتند که می توانستند برای رفت و آمد به محل کار به آن تکیه کنند، خانه های خود را به خارج از شهر منتقل می کردند. این به کاهش فشار بسیاری از مردم ساکن در بخش های فقیر لندن کمک می کند. از این مشکلات، ایده متروی لندن، اولین سیستم مترو، متولد شد. طرح‌های ساخت زیرزمینی با مشکلات و تأخیرهای متعددی روبرو شد، اما مسیر سریع سرانجام در ژانویه 1863 افتتاح شد. یک قطار بخار اتومبیل‌ها را در امتداد مسیر زیرزمینی سریع که 6 کیلومتر (3.7 مایل) بود، کشید. روز اول حدود 30000 نفر سوار مترو شدند. سواران با صندلی های راحت (ایستادن در حالی که قطار در حال حرکت مجاز نبود) و تزئینات دلپذیر در داخل هر یک از واگن ها پذیرایی شدند. با این حال، دود ناشی از موتور به زودی هوای تونل ها را با خاکستر و دوده و همچنین گازهای شیمیایی پر کرد. بعداً باید هواداران را در تونل ها قرار می دادند تا هوا به اندازه کافی تمیز شود تا مردم بتوانند نفس بکشند. حتی با وجود مشکلاتش، سواری در زیرزمین انجام داد. در سال اول 9 میلیون سوار را حمل کرد.
سوال: کدام یک از موارد زیر صحیح است؟
1. برای جابجایی خانه‌های کارگران به خارج از لندن، دولت مترو ساخت.
2. مشکلات و تأخیرهای زیادی وجود داشت که در قرن هجدهم اولین مترو افتتاح شد.
3. مترو فشار ترافیک را تا حد زیادی کاهش داد.
4. اولین روزی که مترو افتتاح شد، صندلی کافی برای مسافران وجود نداشت.