متن: یادم آمد وقتی بچه بودم دنبال یکشنبه هفته می گشتم. بله، من خیلی مشتاقانه منتظر یک ماجراجویی بودم. الان، من هنوز یک _ قوی برای اتوبوس دارم. قبلاً تعجب می کردم که آن اتوبوس های غول پیکر بالاخره کجا توقف کردند. در یکشنبه های آفتابی، این زمان ماجراجویی من است. مرا به ایستگاه اتوبوس برد. زمان گذشت، در حالی که من بی تاب شده بودم، او مثل همیشه لبخند می زد. واقعاً مثل امروز خیلی آسان نبود که سوار اتوبوس شوید. خیلی نگران بودم که راننده اتوبوس ما را از دست بدهد. با تمام قدرت دستانم را بالا تکان دادم. با امید به او نگاه کردم. او اصلا تکان نمی خورد. او همچنان ایستاده بود. به نظر می رسید که دیر و کم آمدن اتوبوس برایش اصلاً دردسری نداشت. دستم را گرفت. ما موفق شدیم در عرشه بالایی صندلی پیدا کنیم. خیلی هیجان زده بودم. فقط نشستن کنار پنجره ها مرا خوشحال می کرد. نگاه کردن به ساختمان‌ها، خیابان‌ها و مردم از پنجره‌های بلندتر بسیار سرگرم‌کننده بود. بعد آرام کنارم نشسته بود و با من زمزمه کرد که بالاخره اتوبوس کجا خواهد ایستاد. کنجکاو بودم که ایستگاه بعدی مقصدمان چه خواهد بود، به همان اندازه که واقعاً برای او چه معنایی دارد. آن من هستم. الان می دونم. من تمام چیزی هستم که او اهمیت می دهد. او می خواهد من مثل همیشه خوشحال باشم. این پیوند قوی بین پدر و پسر است. دوران کودکی، ساده لوح و گرانبها، تو دنیا و نگاه من به دنیا را به من نشان دادی. از حضورت در زندگیم خیلی ممنونم ممنون، شما خیلی فوق العاده هستید!
سوال: این متن احتمالا از کجا آمده است؟
1. راهنمای اتوبوس
2. دفتر خاطرات یک دانش آموز
3. یک داستان ماجراجویی.
4. گزارش حمل و نقل