متن: بسیاری از ما نبردهای سخت زندگی را با شروع یک حمله پیشانی از دست می‌دهیم - زمانی که طنز ممکن است ما را قادر به پیروزی کند. مورد یکی از دوستان جوان من را در نظر بگیرید که مدت کوتاهی پس از دریافت اولتیماتوم در مورد دیر رسیدن به محل کار، در راه رسیدن به محل کار دچار ترافیک شد. اگرچه دلیل خوبی برای تأخیر سام وجود داشت - بیماری جدی در خانه - او تصمیم گرفت که این بهانه آشنا دیگر کارساز نباشد. ناظر او احتمالاً در حال آماده کردن سخنرانی اخراج خود بود. بله، رئیس بود، سام ساعت 9:35 وارد دفتر شد. مکان به اندازه یک رختکن ساکت بود. همه سخت مشغول کار بودند سرپرست سام به سمت او آمد. ناگهان سام به زور پوزخندی زد و دستش را دراز کرد. "چطوری!" او گفت. "من سام مینارد هستم. من برای شغلی درخواست می کنم. می دانم که فقط 35 دقیقه پیش در دسترس قرار گرفت. آیا پرنده اولیه کرم را می گیرد؟" اتاق از خنده منفجر شد. سرپرست _ لبخندی زد و به سمت دفترش برگشت. سم مینارد شغل خود را نجات داده بود -- با تنها ابزاری که می توانست برنده شود، خنده. شوخ طبعی مؤثرترین و در عین حال اغلب نادیده گرفته شده، وسیله ای است که می تواند شرایط دشوار زندگی ما را مدیریت کند. می توان از آن برای رفع اختلافات، عذرخواهی، «نه» گفتن، انتقاد کردن، واداشتن طرف مقابل به انجام کاری که شما می خواهید بدون از دست دادن چهره او استفاده کرد. برای برخی مشاغل، این تنها ابزاری است که می تواند موفق شود. این راهی برای بحث در مورد موضوعات حساس است که گفت و گوی جدی ممکن است شروع به نزاع کند. به عنوان مثال، بسیاری بر این باورند که کمدین‌های تلویزیون امروزه بیشتر از افراد حاضر در هر انجمن دیگری برای تحمل نژادی و مذهبی تلاش می‌کنند.
سوال: چرا سام برای کارش دیر کرد؟
1. چون مریض بود.
2. چون دیر بیدار شد.
3. چون در ترافیک گرفتار شده بود.
4. او مشغول درخواست برای شغل جدید بود.