متن: دانیل اندرسون، روانشناس مشهور، معتقد است که تشخیص تأثیر تلویزیون بر کودکان از تأثیرات خانواده مهم است. او می‌گوید، ما تمایل داریم تلویزیون را به خاطر مشکلاتی که واقعاً ایجاد نمی‌کند، سرزنش کنیم، زیرا نقش خودمان در شکل‌دهی ذهن کودکان را نادیده می‌گیریم. یک باور سنتی در مورد تلویزیون این است که توانایی کودک برای تفکر و درک جهان را کاهش می دهد. کودکان در هنگام تماشای تلویزیون، فقط کلمات و تصاویر را جذب نمی کنند. در عوض، آنها معانی آشکار و پنهان را از آنچه می بینند یاد می گیرند. در واقع، بچه ها خیلی زود روانشناسی شخصیت ها را در برنامه های تلویزیونی یاد می گیرند. علاوه بر این، همانطور که بسیاری از معلمان موافق هستند، کودکان وقتی که والدین با آنها تلویزیون تماشا می کنند و کلمات و ایده های جدید را توضیح می دهند، بسیار بیشتر درک می کنند. با این حال، بیشتر والدین از یک برنامه آموزشی به عنوان فرصتی برای پارک کردن فرزندان خود در مقابل مجموعه و انجام کاری در اتاق دیگر استفاده می کنند. استدلال دیگر علیه تلویزیون این است که خواندن را به عنوان نوعی سرگرمی جایگزین می کند. اما به گفته اندرسون، میزان زمانی که صرف تماشای تلویزیون می شود به توانایی خواندن ارتباطی ندارد. تلویزیون جای مطالعه را برای اکثر کودکان نمی گیرد. جای تفریحات مشابه، مانند گوش دادن به رادیو و ورزش کردن را می گیرد. چیزهایی مانند سوابق تحصیلی والدین تأثیر قوی تری بر خواندن کودک دارد. "توانایی خواندن کودک به بهترین وجه با میزان مطالعه یک والدین پیش بینی می شود." اندرسون می گوید. عقل سنتی همچنین می گوید که تماشای تلویزیون سنگین نمرات IQ را کاهش می دهد و بر عملکرد مدرسه تأثیر می گذارد. اما در اینجا نیز اندرسون خاطرنشان می کند که هیچ مطالعه ای آن را ثابت نکرده است. در واقع، تحقیقات نشان می دهد که برعکس است. اندرسون می‌گوید: «اگر جوان باهوشی باشید، وقتی بزرگ‌تر می‌شوید، کمتر تلویزیون تماشا می‌کنید. با این حال، افرادی که ضریب هوشی پایین‌تری دارند، مادام العمر تماشاگر تلویزیون هستند. سال‌هاست که محققان تلاش کرده‌اند نشان دهند که تلویزیون برای کودکان خطرناک است. با این حال، اندرسون با نشان دادن اینکه تلویزیون هیچ یک از اثرات خطرناکی را که معمولاً تصور می شود ترویج نمی کند، پیشنهاد می کند که تلویزیون را نمی توان بدون در نظر گرفتن تأثیرات دیگر محکوم کرد.
سوال: اندرسون معتقد بود که _ .
1. هر چه کودک بیشتر تلویزیون تماشا کند، باهوش تر است
2. هر چه کودک کوچکتر باشد، بیشتر تلویزیون تماشا می کند
3. هر چه کودک باهوش تر باشد، کمتر به تلویزیون معتاد می شود
4. هر چه کودک کمتر تلویزیون تماشا کند در مدرسه عملکرد بهتری دارد