متن: در ورودی یکی از معابد ویران شده پترا در اردن، کتیبه ای در صخره قرمز نرم وجود دارد. به نظر می رسد که قرن ها آنجا بوده است. زمانی که در سال 40 قبل از میلاد در شهر زندانی بودند، یکی از سربازان پادشاه هیرودیس می توانست آن را کنده کاری کند. اما بررسی دقیق‌تر نشان می‌دهد که به هر حال آنقدرها قدیمی نیست. در اینجا آمده است: شین و وندی از سیدنی اینجا بودند. 16 آوریل 1996، ویرانه های پترا در سال 1810 توسط یک کاوشگر سوئیسی کشف شد و گزارشی اخیراً به این نتیجه رسیده است که 66 آنها در معرض خطر جدی نابودی توسط راهپیمایی غیرقابل توقف گردشگری هستند. بیش از 4000 گردشگر در روز به پترا می ریزند. مقبره‌های صخره‌ای. آن‌ها ماسه‌سنگ‌های قرمز نرم را به پودر تبدیل می‌کنند و (گاهی!) نام‌های خود را روی سنگ می‌خراشند. فقط پترا نیست که در معرض نابودی قرار دارد. با بیش از 60000 بازدیدکننده هر روز از ونیز، کشتی‌های تفریحی مقصد اصلی گردشگران ونیز یکی از مهم‌ترین خطرات را برای شهر به ارمغان می‌آورد که منجر به جزر و مدی می‌شود که باعث آسیب بیشتر به پایه‌های سازه‌های ونیزی می‌شود. نقاشی‌های غار ماقبل تاریخ در لاسکو در فرانسه به آرامی توسط تنفس و باکتری‌های 200000 نفر از بین می‌رفتند. بازدیدکنندگان در سال. غارها اکنون به روی عموم بسته شده اند و یک ماکت ساخته شده است، آیا کپی های بیشتری مانند Lascaux وجود خواهد داشت؟ در حال حاضر وجود دارد. پارک های موضوعی میراث در همه جا رشد می کنند. بسیاری از شهرهای بزرگ اروپا متوجه شده‌اند که مراکز تاریخی آنها به سرعت در حال تبدیل شدن به پارک‌های موضوعی است که مملو از دوربین‌های کلیدی و دوربین‌های فیلم‌برداری در حال چرخش است که توسط همه ساکنان محلی به جز فروشندگان سوغات رها شده‌اند. تا همین اواخر، همه ما معتقد بودیم که سفر باعث وسعت بخشیدن به ذهن می شود، اما اکنون بسیاری برعکس آن را باور می کنند: "سفرهای مودم ذهن را باریک می کند".
سوال: نگرش نویسنده نسبت به گردشگری چیست؟
1. بحرانی
2. حمایت کننده
3. هدف، واقعگرایانه
4. غیر واضح