متن: جای تعجب نیست که دبی مشکل فزاینده ای با "تراژیک" دارد. حاکمان محلی تمام راه های مرسوم را برای حرکت دوباره ترافیک، از جمله قیمت های بالاتر برای پارکینگ، سوخت و بیمه، بررسی کرده اند. اما در کنفرانس اخیر در هامبورگ، حسین لوتا گفت که شهر ممکن است رویکرد سخت‌گیرانه‌تری اتخاذ کند: تعیین سطح درآمد برای مالکیت خودرو. بعید است که رویکرد آقای لوتا به طور گسترده کپی شود، اما شهرداران شهرهای بزرگ دیگر در سراسر جهان به فکر انجام اقدامات شدید خود از جمله ممنوعیت کامل خودرو در داخل شهرها هستند. اما این تلاش ها ممکن است برای کاهش ترافیک و کاهش ترافیک کافی نباشد. آلودگی بر اساس گزارش IHS Automotive، مشکلات تنها بدتر خواهند شد: تعداد وسایل نقلیه‌ای که هر ساله در سطح جهان فروخته می‌شوند از حدود 80 میلیون خودرو امروز به بیش از 100 میلیون تا پایان دهه افزایش خواهد یافت. در حال حاضر تعداد انگشت شماری از جوامع بدون خودرو در سراسر جهان وجود دارد. اما اینها معمولاً مقاصد کوچک و اغلب توریستی هستند که به دنبال ایجاد یک بازگشت (;) در زمان هستند، مانند جزیره سارک، در کانال انگلیسی. بزرگ‌ترین منطقه شهری بدون خودرو احتمالاً ونیز است، جایی که ساختن جاده‌ها و پل‌ها برای اتصال بیش از 100 جزیره کوچک که شهر روی آن‌ها قرار دارد غیرممکن است. با این حال، مراکز خرید عابر پیاده و سایر مناطق بدون خودرو همچنان در شهرهای سرتاسر جهان ظاهر می‌شوند. برخی از شهرها در حال بررسی راه‌هایی برای محدود کردن دسترسی شهر مرکزی به ماشین‌های "سبز" مانند خودروهای برقی با باتری هستند. هامبورگ شاید دورترین در طول این مسیر باشد. چنین طرح های افراطی ممکن است در شهری مانند هامبورگ پرواز کنند. اما در بسیاری از شهرهای دیگر، غلبه بر مقاومت سیاسی حتی در برابر اقدامات کمتر گسترده نیز دشوار است. مایکل بلومبرگ، شهردار سابق نیویورک، دو بار تلاش کرد تا برای بسیاری از مناطق منهتن هزینه مربا معرفی کند، اما طرح های او توسط قانونگذاران ایالتی رد شد.
سوال: چه چیزی باعث می شود ونیز بزرگترین منطقه شهری بدون خودرو باشد؟
1. ویژگی های جغرافیایی طبیعی آن.
2. مقاصد توریستی آن بسیار زیاد است.
3. تعداد خودروهای آن کاهش یافته است.
4. قانون دولتی آن در مورد خودرو بدون خودرو.