متن: کودکان ما تحت تأثیر یک سیستم آموزشی که در واقع از استرس به عنوان یک تکنیک آموزشی استفاده می کند، احساس استرس می کنند. این فشار دائمی مهلت تکالیف، انشاها و امتحانات است. و به فرزندان ما در سنین پایین گفته می شود که رد شدن در امتحان به این معنی است که آنها در زندگی شکست خورده اند. اگر در این یا آن امتحان موفق نشوند به جایی نمی رسند. سیستم آموزشی ما مبتنی بر یک ایده بسیار غربی است که زندگی یک مبارزه است و شما بهتر است آن را بسنجید. این بقای بهترین هاست. در حالی که حقیقتی در این مورد وجود دارد، نه آنقدر که مردم فکر می کنند. اجداد ما یک محیط استرس ثابت ایجاد نکرده بودند. در آن زمان، استرس به سرعت آمد و به سرعت تمام شد، مانند استرس آموزش مدرن نبود. استرس در اصل فقط یک پاسخ بیولوژیکی کوتاه مدت به خطر بود؛ با این حال، استرس مداوم آموزش مدرن به ندرت متوقف می شود. طولانی مدت، حداقل ده سال و معمولا بیشتر است. تحقیقات اخیر نشان داده است که پاسخ عصبی به استرس همان پاسخی است که در افسردگی یافت می شود. بنابراین، راه حل چیست؟ تعدادی پیشنهاد شده است، از جمله موارد زیر، اما محدود به آنها نیست. _ .ورزش انرژی مصرف می کند که در غیر این صورت در پاسخ استرس انباشته می شود و می تواند باعث مشکلات جسمی و روحی شود. تمرینات تمدد اعصاب را آموزش دهید. اجازه دادن به ذهن و بدن برای استراحت، پاسخ استرس را قطع می کند و خستگی عصبی را کاهش می دهد و فرد را قادر می سازد حداقل تا حدودی بهبود یابد. به فکر کردن توجه کنید. آموزش دانش آموز تحت استرس برای توجه به ذهن خود تا جایی که به اندازه کافی آگاه باشد تا در صورت لزوم پاسخ استرس را قطع کند. البته یک پاسخ منطقی برای مشکل وجود دارد. فقط روش های آموزشی خود را برای تشویق، به جای جلوگیری از کنجکاوی و لذت طبیعی در یادگیری که همه ما با آن متولد شده ایم، تنظیم کنیم. این استرس را از بین می برد و احتمالاً زمان یادگیری را به نصف کاهش می دهد.
سوال: کدام یک از موارد زیر برای جای خالی بهتر است؟
1. سعی کنید تا حد امکان در مصرف انرژی صرفه جویی کنید.
2. تعداد کمی از کودکان از ورزش اجتناب می کنند.
3. مطمئن شوید که بچه ها ورزش می کنند.
4. برای فعالیت های بدنی خود چند محدودیت تعیین کنید.