متن: من در حال خواندن یک پست اخیر در باتلاقی بودم که واقعاً دوستش دارم، و این باعث شد به خود جوانتر و تأثیرگذارتر دبیرستانی خود فکر کنم. بنابراین تصمیم گرفتم نامه ای به جوان ترم بنویسم. کیت سال آخر دبیرستان عزیز من این نامه را از آینده می نویسم. هی خنده را بس کن خیلی اتفاق افتاده است. برخی از آن غمگین بود، اما بیشتر آن دوست داشتنی بود. چیزی که من واقعاً می خواهم در مورد آن صحبت کنم این است که شما به کجا می روید. در سال گذشته توصیه های زیادی از بزرگسالان دریافت کرده اید. و من می خواهم به شما کمک کنم تا همه چیز را حل کنید. از این چند ماه گذشته قبل از فارغ التحصیلی لذت ببرید، زیرا دبیرستان بهترین زمان زندگی شماست. حتما از آنها لذت ببرید اما آن چیزی که در مورد دبیرستان بهترین بخش است؟ وقتی به گذشته نگاه می کنم، خاطره ای بهتر از دوران دبیرستانم پیدا نمی کنم. دست از این قدر آرمان گرا بودن بردارید. شما نمی توانید دنیا را تغییر دهید بسیار خوب...این درست است که قرار نیست یکدفعه آن را تغییر دهید، پس آنچه را که تصور می کنید دور بریزید. اما شما می‌توانید نقش خود را انجام دهید و در طول سال‌ها آن را به هزاران روش کوچک انجام خواهید داد. آنها با هم جمع می شوند، بنابراین به باور خود ادامه دهید، حتی اگر فوراً به نتیجه نرسید. کلمات قدرتمند هستند. این از استاد زبان انگلیسی شما آقای اسمیت بود که خیلی چیزهای درستی گفته بود. همه چیزهایی که در مورد قدرت زبان و پتانسیل ادبیات برای گرد هم آوردن مردم، کمک به درک خود و دنیای اطرافمان است، تا بتوانیم تفاوت ایجاد کنیم؟ همگی صحیح است. باید به نوشتن ادامه بدی شما در آن خوب هستید. شما هستید. شما همیشه اینطور فکر نخواهید کرد. در حقیقت، روزهای زیادی خواهد بود که تصمیم می گیرید شاید بدترین نویسنده جهان هستید و سزاوار این هستید که لپ تاپ خود را از کوه به پایین پرتاب کنید. اما این بخشی از نویسنده بودن است و شما از پس آن بر خواهید آمد. شما برای مدت طولانی فقط مقالات ترم و چیزهای دیگر را برای مدرسه می نویسید و چند سال بعد فقط داستان های خبری می نویسید. اما یک روز، شما به خانه بازمی‌گردید و شعر و داستان خواهید داشت. شما به نوشتن ادامه خواهید داد، زیرا در آن مهارت دارید، اما بیشتر از آن، زیرا شما را کامل می کند! بله...به نوشتن ادامه دهید. تجربه فوق العاده ای خواهد بود. مال شما، کیت
سوال: نظر کیت در مورد دوران دبیرستانش در حال حاضر چیست؟
1. او فکر می کند دوران دبیرستانش پر از حسرت بوده است.
2. او اصلاً به یاد نمی آورد که چه اتفاقی افتاد.
3. او فکر می کند آنها عالی بودند.
4. او دوران دبیرستان را دردناک ترین بخش زندگی خود می داند.