متن: اوایل این ماه به آریزونا رفتم تا ببینم کالج آینده ممکن است چگونه باشد. آنچه من پیدا کردم دوره جدید و هیجان انگیز آموزش عالی است که به دانشجویان بیشتری کمک می کند تا آموزش عالی و شخصی را با قیمتی مقرون به صرفه دریافت کنند. این آینده ممکن است همیشه شامل سالن های سخنرانی، خوابگاه ها و سایر ویژگی های تجربه کالج سنتی نباشد. درعوض، کالج‌هایی که من از آنها بازدید کردم، روش‌هایی را برای دانش‌آموزان آزمایش می‌کنند تا مدرک خود را به صورت آنلاین دریافت کنند، و به آنها اجازه می‌دهد در هر مکان و در هر زمان دوره‌هایی را بگذرانند. این «_» که گاهی اوقات نامیده می شود، در خط مقدم تلاش برای گسترش دسترسی به آموزش عالی، به ویژه برای دانشجویان کم درآمد با مشاغل تمام وقت و خانواده هستند. در طول بازدیدم، داستان‌های دلگرم‌کننده‌ای از دانش‌آموزانی شنیدم که از این مدل‌های یادگیری انعطاف‌پذیر برای تحصیل درجاتی استفاده می‌کردند که می‌تواند آنها را در مسیرهای شغلی جدید قرار دهد. یکی از آن دانشجویان شاون لی بود. او داستان قانع‌کننده‌ای داشت: پس از ترک تحصیل در کالج در دهه‌ها پیش، خود را در یک سری مشاغل کم درآمد و اغلب کمرشکن دید. او اخیراً تصمیم گرفت مدرک خود را زمانی که اولین فرزندش را به دنیا آورد و می‌خواست زندگی بهتری بسازد، بگیرد. ریو سالادو که در یک پارک صنعتی در تمپه قرار دارد، چندان شبیه یک موسسه آموزش عالی سنتی نبود. هیچ دانش آموزی برای رفتن به کلاس وجود نداشت. فقط چند ساختمان اداری شیشه ای. این کالج فقط 22 استاد تمام وقت داشت که به 60000 دانشجو خدمت می کردند که بیش از نیمی از آنها به صورت آنلاین در کلاس ها شرکت می کردند. چند دانش آموزی که در طول بازدیدم ملاقات کردم گفتند که دوست دارند آنلاین یاد بگیرند. یکی از دانشجویان گفت: "من کلاس های دانشگاه را در یک سالن بزرگ با گله های مردم گذرانده ام. هیچ ارتباط شخصی وجود نداشت." اکنون می توانم با یک کلیک ماوس به معلمم برسم. پس از بازدید چند روزه، آریزونا را ترک کردم و نسبت به آینده آموزش عالی بسیار خوشبین بودم.
سوال: احساس نویسنده بعد از بازدید چیست؟
1. امیدوار.
2. ناراضی.
3. ناامید.
4. ناراحت.