متن: هنگامی که ساکنان قرن هفدهم زبان انگلیسی را به آمریکا آوردند، بلافاصله و لزوماً شروع به تطبیق آن با محیط جدید خود کردند. این تغییرات در اوایل واضح بود و توسط برخی افراد در دو سوی اقیانوس اطلس مورد انتقاد قرار گرفت. با این حال، پس از انقلاب، آمریکایی ها شروع به افتخار به زبان انگلیسی خود کردند. نوح وبستر از حامیان اولیه معانی و املای آمریکایی نسبت به انگلیسی ها بود و اولین فرهنگ لغت آمریکایی را منتشر کرد، یک فرهنگ لغت آمریکایی زبان انگلیسی. در طول سال‌های پس از وبستر، تفاوت‌های زبانی همچنان در حال توسعه بوده است، و صحت سخنان اغلب تکرار شده جورج برنارد شاو را ثابت می‌کند که دو ملت توسط یک زبان مشترک تقسیم شده‌اند. مانند زبان آمریکایی، اولین ادبیات آمریکایی از مدل های انگلیسی کپی برداری می کرد. با این حال، پس از انقلاب و جنگ 1812، نویسندگان شروع به خلق ادبیات واضح آمریکایی کردند. با این حال، در سال 1820، سیدنی اسمیت این سوال معروف را مطرح کرد: "چه کسی یک کتاب آمریکایی می خواند؟" نویسندگان آمریکایی در پاسخ به این طعنه و طعنه های مشابه با خشم خلاقانه، به زودی آثاری تولید کردند که تعداد زیادی از مردم بریتانیا آن را مطالعه کردند. آثار Washing-ton Irving، Walt Whitman و Mark Twain تا پایان قرن نوزدهم بسیار در بریتانیا بود. حتی زمانی که نویسندگان آمریکایی در بریتانیا مورد احترام قرار گرفتند، نویسندگان بریتانیایی همچنان در آمریکا نفوذ زیادی داشتند. چارلز دیکنز دو بار در سال های 1842 و 1867-1868 به آمریکا رفت. از دیگر نویسندگان مهم بریتانیایی که در ایالات متحده سفر کردند و در ایالات متحده زندگی کردند می توان به دی اچ لارنس و آلدوس هاکسلی اشاره کرد. بهترین آثار بریتانیایی همچنان به طور گسترده خوانده می شوند. آثار ویلیام شکسپیر و جین آستن به فیلم های محبوب تبدیل شدند. در آغاز قرن بیست و یکم، بسیاری از کتاب‌ها و نویسندگان همچنان به عبور از اقیانوس اطلس در هر دو جهت ادامه می‌دهند - که به واسطه میراث افتخارآمیز زبان مشترک امکان‌پذیر شده است.
سوال: به نظر می رسد نویسنده این قسمت فکر می کند _ .
1. انگلیسی بریتانیایی بهتر از انگلیسی آمریکایی است
2. انگلیسی آمریکایی بهتر از انگلیسی بریتانیایی است
3. همین زبان دو ملت را از هم جدا کرده است
4. همین زبان دو ملت را به هم پیوند داده است