متن: آقای بانتر سه روز حرفی نزد. او به اندازه کافی معقولانه به مردم نگاه می کرد، اما به نظر می رسید قادر به شنیدن هیچ سؤالی از او نیست. افسری به کاپیتان گفت: "آن صفحات برنجی روی پله های پل چیزهای بسیار خطرناکی هستند." کاپیتان جانز پاسخ داد: "بیش از یک بشقاب برنجی لازم است تا یک مرد توانا به این شکل بیفتد. و هوا خوب است، همه چیز خشک است، و کشتی در دریای صاف حرکت می کند!" در روز چهارم، افسر ارشد ظاهر بهتری داشت. او می توانست بشنود و بفهمد و حتی می توانست با صدای ضعیف صحبت کند. کاپیتان جانز گفت: "خب، آقای بانتر، آیا می توانید به ما بگویید چه چیزی باعث تصادف شد!" بانتر سرش را کمی تکان داد و خیره آبی سردش را روی چشمان کاپیتان خیره کرد و با زمزمه ای گفت: "راست گفتی!" "روح من مبارک!" کاپیتان جانز فریاد زد: "یعنی آن شب یک تجربه ماوراء طبیعی داشتی؟ روحی را در کشتی من دیدی؟" عدم تمایل، شرم، انزجار بر چهره بانتر بیچاره اگر قسمت زیادی از آن در باند پیچی نشده بود، دیده می شد. او خیلی تلاش کرد و پاسخ داد: بله دیده ام. "و آیا این شما را از نردبان پایین انداخت؟" "بیا! آیا من آدمی هستم که توسط یک روح به زمین زده می شود؟" کاپیتان جانز انگشتش را به سمت بانتر گرفت. او گفت: "تو وحشت زده شدی،" موضوع همین است، حتی مردی که در فرمان بود ترسیده بود، اگرچه چیزی نمی دید. او ماوراء طبیعی را احساس می کرد. شما مجازات شده اید زیرا باور نمی کنید. آقای بانتر. "بنتر گفت: "فرض کنید دارم،" شما نمی دانید من چه دیدم. و نمی توانم به شما بگویم که چگونه بود. هر مردی ارواح خود را دارد. من عقب نشینی کردم. هیچ چیز دیگری را به خاطر نداشته باشید. "مردی که در فرمان بود گفت شما به عقب رفتید، انگار چیزی به شما برخورد کرده است." بانتر توضیح داد: "این یک نوع ضربه درونی بود، "آیا الان که من باور دارم، راضی نیستی؟"
سوال: چرا بانتر احساس عدم تمایل، شرم و انزجار داشت؟
1. او مجبور شد در مورد آنچه دیده بود دروغ بگوید.
2. او نتوانست ثابت کند که حق با اوست
3. او از مجروحیت هایش بسیار متحمل شد.
4. این به خاطر بیزاری او از کاپیتان بود.