متن: خانم آماتولی در کلاس چهارم معلم من بود. یک روز در وقت ناهار، داشتم آماده می شدم تا همان ساندویچ ماهی تن قدیمی ام را بخورم که ناگهان خانم آماتولی از من پرسید که آیا می تواند ساندویچ من را از من بخرد. او توضیح داد که می توانم از این پول برای خرید یک ناهار گرم از کافه تریا استفاده کنم. من به وجد آمدم. من هرگز ناهارم را از کافه تریا نخریدم. برای خانواده من خیلی گران بود، و من همیشه ناهارم را حمل می کردم و کیف را به خانه می آوردم تا روز بعد دوباره از آن استفاده کنم. ساندویچ های من یا بولونیا بود یا ماهی تن. به ندرت فراتر از آن متفاوت بود. وقتی فرصت خرید یک ناهار گرم را داشتم می توانید خوشحالی من را درک کنید. وقتی آن روز ناهار را تمام کردیم. خانم آماتولی من را به کناری برد و گفت می خواهد توضیح دهد که چرا ساندویچ من را خریده است. واقعاً اهمیتی نمی‌دادم چرا، اما چند دقیقه توجه ارزشمند او را به من معطوف کرد، بنابراین همانطور که او توضیح می‌داد خیلی ساکت بودم. می بینید، او کاتولیک بود و به من گفت که کاتولیک ها در جمعه ها گوشت قرمز نمی خورند - آنها جمعه ها ماهی می خوردند. اوه، حوصله نداشتم به خانه برسم و به مامانم بگویم که از این به بعد جمعه ها 1 تن ماهی می خواهد. بعد از اینکه مادرم متوجه شد چرا، جمعه ها با خوشحالی ماهی تن برایم درست می کرد. او حتی آن را روی نان قهوه ای ثابت کرد زیرا می دانست که خانم آماتولی نان قهوه ای را دوست دارد. از آن به بعد. هر جمعه می توانستم با بقیه بچه ها برای یک ناهار گرم در صف باشم. برای من مهم نبود که چند نفر از بچه ها از غذای کافه تریا شکایت دارند - برای من مزه داشت! الان متوجه شدم که خانم آماتولی می توانست برای خودش یک ساندویچ ماهی تن در روز جمعه درست کند. اما او ساندویچ من را خرید چون دختر بچه‌ای را دید که از صرف یک ناهار داغ هیجان‌زده شده بود. من هرگز او را به خاطر شفقت و سخاوتش فراموش نمی کنم و کاری که باید انجام دهم این است که از او الگو بگیرم.
سوال: در مورد غذای کافه تریا چه می توانیم یاد بگیریم؟
1. آن فوق العاده بود.
2. وحشتناک بود.
3. نویسنده از آن لذت برد.
4. بیشتر بچه ها آن را دوست داشتند.