متن: سال‌ها پیش گروهی از بچه‌ها بودند که در حوضچه‌های محلی در جنگل‌های نزدیک خانه‌هایشان در وارویک، رود آیلند می‌چرخند. در تابستان قورباغه و ماهی صید می کردند. وقتی زمستان رسید، آنها نمی توانستند برای اسکیت کردن صبر کنند. زمان گذشت و حوض‌ها به تنها فضای باز برای بچه‌ها تبدیل شد تا در آن محله لذت ببرند. یک روز پسری سیزده ساله از این گروه از بچه ها در روزنامه محلی خواند که یک سازنده می خواهد حوض ها را پر کند و بیش از صد خانه کوچک به نام آپارتمان بسازد. بنابراین پسر خانه به خانه رفت و بیش از دویست امضا جمع کرد تا جلوی پیشرفت را بگیرد. جمعی از شهروندان ملاقات کردند و تصمیم گرفتند از او حمایت کنند. در جلسه سازمان شهرسازی، پسر اول خیلی عصبی بود و خیلی آرام صحبت می کرد. اما وقتی چهره دوستان و همسایه‌هایش را در میان جمعیت دید و به این فکر کرد که چه بلایی سر حوض‌های مورد علاقه‌شان می‌آید، صدایش بلندتر شد. وی به مسئولان شهر گفت که باید به جای شهروندان صحبت کنند. او همچنین تاکید کرد که باید فضای کافی برای کودکان بگذارند. چند روز بعد، توسعه دهنده برنامه خود را متوقف کرد. نه سال بعد، زمانی که آن نوجوان سال آخر کالج بود، به او اطلاع دادند که سازنده با پیشنهاد خود برای ساختن آپارتمان بازگشته است. او اکنون بیست و دو ساله بود و در حال تحصیل در رشته اکولوژی تالاب بود. مجدداً در سازمان شهرسازی حاضر شد. وی این بار به عنوان یک متخصص از قوانین حفاظت از محیط زیست برای توضیح _ توسعه در داخل و اطراف تالاب ها و دانش اکولوژی تالاب ها برای کمک به بهبود توسعه استفاده کرد. سرانجام چند آپارتمان ساخته شد، اما کمتر از نصف تعداد مورد نظر سازنده. حوض هایی که آن بچه ها در آن اطراف می چرخیدند توسط قطعه ای از زمین طبیعی محافظت می شد و تا به امروز هم وجود دارد.
سوال: بچه ها دوست داشتند در زمستان در حوضچه های محلی.
1. یک آدم برفی بساز
2. پرتاب گلوله های برفی
3. برو اسکیت
4. رفتن به اسکی