متن: به ندرت پیش می آید که کلمات «خجالتی» و «رهبر» را در یک جمله ببینید. به هر حال، دیدگاه رایج این است که آن افراد برون‌گرا و معاشرتی سخنرانان عمومی عالی و شبکه‌کننده‌های عالی هستند و آن افراد خجالتی نیستند. یک نظرسنجی که توسط USA Today انجام شد به 65 درصد از مدیران اشاره کرد که خجالتی بودن را مانعی برای رهبری می‌دانستند. جالب اینجاست که همان مقاله تأکید می کند که تقریباً 40 درصد از رهبران واقعاً خجالتی هستند - آنها فقط در تطبیق خود با خواسته های موقعیتی بهتر هستند. بیل گیتس، وارن بافت و چارلز شواب تنها چند "ایننی" هستند. برخلاف همتایان برون‌رفته‌شان که نسبت به پاداش‌ها و ریسک‌پذیری حساس‌تر هستند، افراد خجالتی رویکرد محتاطانه‌ای به شانس دارند. افراد خجالتی به جای گفتگوهای پر زرق و برق که اجتماعات اجتماعی را تعریف می کند، با دقت به آنچه دیگران می گویند گوش می دهند و قبل از صحبت آن را جذب می کنند. آنها به این فکر نمی کنند که در حالی که طرف مقابل هنوز در حال صحبت است چه چیزی بگویند، بلکه به گوش دادن می پردازند تا بتوانند یاد بگیرند که چه چیزی بگویند. در همین راستا، افراد خجالتی عشق مشترکی به یادگیری دارند. آنها ذاتاً انگیزه دارند و بنابراین بدون توجه به دستیابی به یک استاندارد بیرونی به دنبال محتوا هستند. خجالتی بودن می تواند مزایای دیگری نیز به همراه داشته باشد. یادتان می‌آید که در مدرسه بودید و شنیدید که همان بچه‌ها کمک می‌کردند، تا اینکه جانی کوچک خجالتی، که تقریباً هرگز کلمه‌ای هم نمی‌گفت، حرفش را قطع کرد؟ بعد از آن چه اتفاقی افتاد؟ همه برگشتند تا با احترام زیادی به جانی کوچولو که واقعاً صحبت می کرد نگاه کنند. اینگونه است که افراد خجالتی از قدرت حضور خود به خوبی استفاده کردند: آنها با صحبت کردن آرام و هدفمند، لحظه را "مالک" می کنند که به تصویری مثبت تبدیل می شود. خجالتی بودن اغلب با حیا مرتبط است. نه اینکه بگوییم که جویندگان نور متواضع نیستند، اما افراد خجالتی تمایل دارند درک دقیقی از توانایی ها و دستاوردهای خود داشته باشند. در نتیجه آنها می توانند اشتباهات، نقص ها، شکاف های دانش و محدودیت ها را بپذیرند. از آنجایی که افراد خجالتی نسبت به پاداش های بیرونی حساسیت کمتری دارند، آنها راحت تر با اطلاعات کمی کار می کنند و به خواسته های درونی خود پایبند هستند. افراد خجالتی همچنین بیشتر بر روی یافتن راه حل هایی اصرار می کنند که در درجه اول ظاهری نیستند. باور نمی کنی؟ شاید آلبرت انیشتین را باور کنید که زمانی گفت: "_" بدیهی است که یافتن اطمینان در جایی که عدم اطمینان معمولاً رایج است، یک مزیت بزرگ برای هر فرد موفقی است. این افسانه که افراد خجالتی نسبت به همتایان خود، رهبران موثر کمتری هستند، فقط یک سوء تفاهم است. بدون توجه به اینکه در کدام سمت محدوده قرار می گیرید، از نقاط قوت شخصیت خود برای رهبری کسب و کار خود عاقلانه استفاده کنید.
سوال: مثال جانی نشان می دهد _ .
1. افراد خجالتی احتمالاً متواضع هستند
2. دانش آموزان سخت کوش در جمع کم صحبت می کنند
3. برخی از دانش آموزان عمدا در مدرسه سکوت می کنند
4. افراد خجالتی ممکن است در بحث مزیت داشته باشند