متن: مرد جوانی که با خجالت جلوی در باز کلیسا ایستاده بود گفت: «ببخشید. "من اینجا هستم تا یک سبد عید پاک برای دخترم بردارم. آیا در جای مناسبی هستم؟" توضیح دادم: «خب، ما سبدهایی داریم، اما آنها سبدهای عید پاک برای بچه ها نیستند، آنها سبدهای غذایی هستند. آن روز صبح به کلیسای سنت مایکل در کارمایکل، کالیفرنیا رسیدم تا به خانواده‌های نیازمند برای عید پاک کمک کنم. برای اطمینان از اینکه هر خانواده یک عدد دریافت می‌کند، شماره‌هایی را به آنها تحویل داده بودیم که با سبدهایی که قرار بود دریافت کنند مطابقت داشت. هر کدام حاوی یک ژامبون کامل، سیب‌زمینی، نان، سبزیجات و پای بود - غذای کافی برای کمک به تغذیه یک خانواده برای یک هفته. "چرا نمیای داخل؟" به مرد گفتم ناامید به نظر می رسید. سرش را تکان داد و گفت: "من نمی توانم ... دخترم آنجا منتظر من است. من برای غذا سپاسگزارم، اما وقتی شنیدم که شما سبدهایی برای عید پاک می دهید... خوب، فکر کردم. آنها سبدهای عید پاک برای کودکان خواهند بود." او ادامه داد: من به دخترم قول داده بودم که او را غافلگیر کنم. احساس بدی داشتم، اما کاری از دستم بر نمی آمد. مرد شماره اش را برایم گرفت و من به سمت سبدها رفتم. برآمدگی یکی از سبدها نظرم را جلب کرد. "اون چیه؟" تعجب کردم. با خم شدن و نگاه دقیق‌تر، بدون تردید می‌توانم یک سبد عید پاک پر از آب نبات، شکلات و تخم‌مرغ‌های عید پاک را ببینم. یکی از داوطلبان احتمالاً آن را اشتباهی اضافه کرده است! فکر کردم سپس به شماره مردی که در دستم بود نگاه کردم. خب، او می شود... به مرد گفتم: "عید پاک مبارک" و تنها سبد غذایی را که داخل آن یک سبد عید پاک بود به او دادم - همان سبد با شماره او روی آن "کسی می دانست که شما به چه چیزی نیاز دارید."
سوال: نویسنده در کلیسا چه کرد؟
1. او در آنجا به عنوان کلیسا کار می کرد
2. از او خواسته شد تا سبدهای عید پاک را بدهد
3. او برای ملاقات با مرد جوان به آنجا رفت.
4. او یک داوطلب بود که به آنجا کمک کرد