متن: کتی به دردسر بزرگی افتاده بود. خیلی بچه شیرینی بود. معلم کلاس سوم همیشه آرزو داشت کلاسی پر از کتیس داشته باشد. او هرگز مشکل نظم و انضباط نبود. نمی توانستم تصور کنم چرا پدر و مادرش را اینقدر عصبانی کرده بود. به نظر می‌رسید که کتی در اتاق ناهار هزینه‌های قابل توجهی دریافت کرده بود. والدین او توضیح دادند که کتی هر روز یک ناهار خانگی عالی می آورد و دلیلی برای خرید ناهار مدرسه وجود ندارد. آنها تصور می کردند که نشستن با کتی مشکل را حل می کند، اما موفق نشدند. بنابراین آنها از من خواستند که به آنها کمک کنم تا به ته این وضعیت برسند. بنابراین روز بعد، از کتی خواستم به دفترم برود. "چرا داری ناهار شارژ می کنی، کتی؟ چه اتفاقی برای ناهار دست سازت افتاد؟" من پرسیدم. او پاسخ داد: "من آن را از دست می دهم." به پشتی صندلیم تکیه دادم و گفتم: «باورت نمی‌کنم، کتی.» او اهمیتی نمی‌دهد. "آیا کسی ناهار شما را می دزدد، کتی؟" آهنگ جدید گرفتم او گفت: "نه. من فقط آن را از دست می دهم." خب کار دیگه ای نمیتونستم بکنم هفته بعد که متوجه شدم پسری که تازه وارد مدرسه شده بود، به تنهایی پشت میز ناهار نشسته بود، مشکل هنوز حل نشده بود. همیشه غمگین به نظر می رسید. فکر کردم برم کمی پیشش بشینم. وقتی به سمتش رفتم متوجه کیسه ناهار روی میز شدم. اسم روی کیف نوشته شده بود "کتی". حالا فهمیدم و با کتی صحبت کردم. به نظر می رسید که پسر جدید هرگز ناهار نیاورد و برای ناهار مجانی به خط ناهار نمی رفت. او راز خود را به کتی گفته بود و از او خواسته بود که به کسی نگوید که پدر و مادرش می‌خواهند او در مدرسه ناهار رایگان بگیرد. کتی از من خواست که به پدر و مادرش نگویم، اما بعد از اینکه مطمئن شدم او در رختخواب است، همان روز عصر به خانه او رفتم. هرگز پدر و مادری را ندیده بودم که به فرزندشان افتخار کنند. کتی اهمیتی نمی داد که والدین و معلمش از او ناامید شده باشند. اما او به پسر کوچکی که گرسنه و ترسیده بود اهمیت می داد. کتی هنوز هم هر روز در مدرسه ناهار می خرد. و هر روز وقتی از در بیرون می‌رود، مادرش یک ناهار خوشمزه خانگی به او می‌دهد.
سوال: چرا کتی هر روز به جای ناهار خانگی خود ناهار مدرسه می خورد؟
1. او ناهار خانگی خود را از دست داد.
2. ناهار دست سازش را دزدیدند.
3. طعم ناهار خانگی اش را دوست نداشت.
4. ناهار خانگی اش را به پسری گرسنه داد.