متن: یک روز یکشنبه، چند نفر از ما تصمیم گرفتیم از اولین روز آفتابی که برای قرن ها در اختیار داشتیم استفاده کنیم و به ساحل سفر کنیم تا دوباره پنگوئن ها را ببینیم. آخرین باری که به آنجا رفتم چند ماه پیش بود و یک روز سرد کسل کننده بود. یکشنبه نمی‌توانست متفاوت‌تر از این باشد - آسمان صاف و آفتاب آن را شبیه تابستان کرد، اگرچه هنوز -25 درجه سانتیگراد بود. شش نفر از ما به سمت ساحل رانندگی کردیم. این اولین باری بود که بدون دستیار میدانی خود به تنهایی از پایگاه خارج می شدیم، بنابراین احساس کمی متفاوت داشت -- بیشتر شبیه چند دوست که به ساحل می روند تا یک سفر میدانی در قطب جنوب! وقتی به Windy Creek رسیدیم، خوشبختانه چند پرنده دریایی کوچک در حال پرواز را دیدیم که به ندرت در آنجا دیده می شوند. یک بار روی یخ دریا متوجه شدیم که تعدادی از پنگوئن های کنجکاوتر از گروه اصلی سرگردان شده اند تا بیایند و ما را بررسی کنند. به ما گفته شده بود که در آن زمان به جوجه‌های خود شیر می‌دادند و نسبت به دفعه قبل مراقب و عصبی‌تر خواهند بود. ما به سمت گروه اصلی که چند مایل در امتداد ساحل کشیده شده بودند، رفتیم. ما برای چند ساندویچ نشستیم و به زودی خود را در محاصره بسیاری از ناظران کنجکاو دیدیم. بدون هیچ مهاجمی در خشکی، آنها بسیار شجاع بودند و به یک متری ما آمدند تا عکس بگیرند. قبل از بازگشت، چند ساعتی را روی یخ دریا به تماشای پنگوئن‌ها و جوجه‌هایشان گذراندیم که از آخرین بازدید ما به‌طور چشمگیری رشد کرده بودند. خیلی روز خوبی بود
سوال: به احتمال زیاد این سفر چه زمانی اتفاق افتاد؟
1. در یک یکشنبه کسل کننده
2. در یک یکشنبه گرم
3. در یک یکشنبه تابستانی
4. در یک یکشنبه زمستانی