متن: مگی بسیار خوشحال بود که جیمز از بازدیدکنندگان مکرر خانه نبود. تا آنجا که به بچه ها مربوط می شد، آنها رازی در مورد او داشتند که تخیل آنها را تحریک می کرد. او عصبانیت مگی را برانگیخت، به طوری که او اغلب به شوهرش می‌گفت: "این رحمت است که برادرت بیشتر نمی آید." در واقع جیمز سالی یک بار، به طور غیرمنتظره، حوالی ساعت هشت شب می آمد و برای شش ساعت گفتگوی نزدیک با برادرش می ماند. ورود او به بچه ها علامتی بود که خوابشان به تاخیر می افتد. نه اینکه با آنها صحبت کرده باشد یا با آنها بازی کند. او هیچ توجهی به آنها نداشت، گویی نمی توانست بچه ها را ببیند، حداقل تا زمان رفتنش. در عوض، جیمز پس از اولین سلام و بوسه‌ی بی‌احتیاطی‌اش، هیچ توجهی به مگی نکرد، جز این که اضافه کرد: «می‌خواهی شام را پیش ببری، مگی». توجه او به او چنین بود. مگی به روش خودش به او پرداخت. او گفت که بچه ها، چهار نفر را بیدار نگه داشت تا با او همراهی کند، اما البته آنها آواز خواندند و سروصدا کردند و صدای بی پایان صدای جیمز را شکستند. خیلی دیر، روی صندلی هایشان خوابیدند. سپس، هنگامی که جیمز قصد رفتن داشت، مگی آنها را از خواب بیدار کرد و کم و بیش او را مجبور کرد تا قبل از رفتن، با چهار شیلینگ جدا شود. این باعث رضایت او شد، زیرا جیمز، هرچند ثروتمند، بد اخلاق بود. او همیشه با آخرین قطار، درست بعد از ساعت دو به خانه می رفت. بچه های مگی مخفیانه به عموی خود خیره شدند. آنها نمی توانستند فراموش کنند که او به قول مادرشان "دو زن را از دست داده و سومی را گرفته است" آنها در مورد آن دو بانوی بدبخت گمشده تعجب کردند. آنها از یکدیگر پرسیدند که سرنوشت آنها چه بوده است و آیا هرگز نمی توان هیچ کدام را دوباره پیدا کرد؟ جیمز هرگز همسر سوم خود را با خود نیاورد و هرگز به او اشاره نکرد. بچه ها به این نتیجه رسیدند که او باید آنقدر از دست دادن او می ترسد که هرگز اجازه نداد او از در بیرون برود.
سوال: مگی احساس خوشحالی کرد وقتی _ .
1. او پولی را که به جیمز بدهکار بود پرداخت کرد
2. جیمز مقداری پول به بچه ها داد
3. او مجبور شد جیمز را بیدار کند تا قطارش را بگیرد
4. جیمز از او برای شام خوب تشکر کرد