متن: راد و تاد بچه های خوش شانسی بودند که برای دیدن خود بابانوئل در قطب شمال انتخاب شدند. برخی از الف ها وارد می شوند و می گویند: "بابانوئل خیلی شلوغ است. شما فقط برای مدت کوتاهی می توانید او را ببینید، پس از آن نهایت استفاده را ببرید." بابا نوئل ظاهر شد و تمام اسباب بازی هایی را که دو پسر می خواستند با خود حمل می کرد. در حالی که تاد می دوید تا بابانوئل را در آغوش بگیرد، راد به سمت دوچرخه ای رفت که همیشه آرزوی داشتن آن را داشت. بابانوئل فقط چند ثانیه آنجا بود و قبل از اینکه راد حتی به او نگاه نکرده باشد ناپدید شد. او گریه کرد و شکایت کرد، اما در عرض چند ساعت دو پسر به خانه هایشان بازگردانده شدند. از آن روز به بعد، راد هر بار که اسباب‌بازی را می‌دید، هیجان دریافت یک هدیه را احساس می‌کرد، اما فوراً به اطراف نگاه می‌کرد تا ببیند چه چیز دیگری از اهمیت برخوردار است. و به این ترتیب، راد به کسانی که چیزی نداشتند کمک کرد و به کسانی که تقریباً هرگز آن را دریافت نکردند عشق می بخشید و لبخند را بر چهره ناراضی ها نشان می داد. او به تنهایی توانست حال و هوای شهر خود را تغییر دهد و هیچ کس نمی توانست او را بشناسد بدون اینکه از او سپاسگزاری کند. یک روز کریسمس، در حالی که خواب بود، احساس کرد کسی پایش را می کشد. راد چشمانش را باز کرد و ریش بلند سفید و کت و شلوار قرمز ملایم را دید. راد گفت: "من را ببخش. من نمی دانستم چگونه مهمترین چیز را انتخاب کنم." اما بابا نوئل با لبخند جواب داد. "من تصمیم گرفتم مدتی را با بهترین پسر جهان بگذرانم، درست قبل از اینکه هدیه بزرگی را که برای خود به دست آورده ای را برایت بگذارم. متشکرم!" و صبح روز بعد، هیچ هدیه ای در زیر درخت کریسمس وجود نداشت. در آن کریسمس، هدیه آنقدر بزرگ بود که در دودکش جا نمی شد. تنها جایی که می توانست جایش را بگیرد در قلب راد بود.
سوال: داستان عمدتاً به ما می گوید _ .
1. احترام گذاشتن به بابا نوئل
2. برای گذراندن کریسمس با بابانوئل
3. چیز مهم را از دست ندهید
4. برای کریسمس هدایای زیادی نخواهید