متن: زمانی که برنامه نویسان اخبار تلویزیون از جنگ یا بیماری گزارش می دهند، سردبیران به ندرت از ترسناک ترین تصاویر قربانیان کشته یا زخمی استفاده می کنند زیرا نمی خواهند بینندگان خود را ناراحت کنند. با این حال، معمولاً از قبل به بینندگان هشدار داده می‌شود که «ممکن است برخی از این صحنه‌ها را آزاردهنده ببینند»، بنابراین در صورت تمایل می‌توانند به دور نگاه کنند. اما مردان و زنانی که کارشان ضبط آن صحنه هاست، فیلمبرداران تلویزیون، چنین انتخابی ندارند. این وظیفه آنهاست که هر چقدر هم که ناخوشایند باشد شاهد وحشت های دنیا و ثبت آنها باشند. در نتیجه، این یکی از خطرناک ترین، آشکارترین و از نظر احساسی ترین مشاغلی است که دنیا باید ارائه دهد. امروزه تقاضا برای کار آنها در حال افزایش است. انفجار پخش ماهواره ای و اخبار 24 ساعته در سال های اخیر تقاضای تقریبا سیری ناپذیری برای اطلاعات تلویزیونی ایجاد کرده است. اما پخش‌کننده‌های بزرگ آژانس‌های خبری تلویزیونی مانند رویترز و WTN هرگز کارکنان کافی برای پاسخگویی به تقاضای جهانی برای تصاویر به‌روز نداشته‌اند، بنابراین به طور فزاینده‌ای به فیلم‌برداران تلویزیونی مستقل روی می‌آورند. این فیلمبرداران مستقل اپراتورهای مستقلی هستند که به هیچ سازمان خاصی وابسته نیستند. آنها برای هر شرکتی که آنها را استخدام کند، فقط برای چند ساعت یا چند هفته در یک منطقه جنگی کار خواهند کرد. اما اگر فیلمبردار آزاد در جریان کار آسیب ببیند، تلویزیون مسئولیتی در قبال او ندارد. آزادکار باید به تنهایی زنده بماند. «تلویزیون همیشه به تصاویر سخت، واضح و متحرک نیاز دارد که تازه باشند، اما این شرکت‌ها با داشتن تعداد زیادی کارمند در کتاب‌هایشان احساس ناراحتی می‌کنند.» نیک کاوینگ، زمانی سردبیر خارجی اخبار کانال 4 بریتانیا و اکنون مجری اخبار بی‌بی‌سی، توضیح می‌دهد. او می‌گوید: «با استخدام فریلنسرها، آنها می‌توانند مهارت‌های مورد نیاز خود را فقط در زمانی که به آنها نیاز دارند، خریداری کنند.
سوال: فیلمبرداران آزاد _ .
1. نسبت به سایر فیلمبرداران مهارت های بهتری دارند
2. با بسیاری از خبرگزاری های تلویزیونی مرتبط هستند
3. باید در طول کار ریسک های بزرگی بپذیرند
4. نیاز به کاهش خطرات کار برای شرکت های تلویزیونی