متن: چند سال پیش در یک روز گرم تابستانی در جنوب فلوریدا، پسر بچه ای تصمیم گرفت برای شنا در چاله شنای قدیمی پشت خانه اش برود. با عجله برای شیرجه زدن در آب خنک، از در پشتی دوید و در حالی که می رفت کفش، جوراب و پیراهن را پشت سر گذاشت. او به داخل آب پرواز کرد و متوجه نشد که در حالی که به سمت وسط دریاچه شنا می کند، تمساح به سمت کفش شنا می کند. مادرش در خانه از پنجره بیرون را نگاه می کرد و هر دو را دید که هر چه بیشتر به هم نزدیک می شدند. او با ترس شدید به سمت آب دوید و تا جایی که می توانست برای پسرش فریاد زد. پسر کوچولو با شنیدن صدای او نگران شد و برگشت تا نزد مادرش شنا کند. خیلی دیر بود. همانطور که او به او رسید، تمساح به او رسید. از بانک. مادر پسر کوچکش را درست مثل تمساح - پاهایش از دستانش گرفت. این شروع یک کشمکش بین این دو بود. تمساح بسیار قوی تر از مادر بود، اما مادر خیلی مصمم بود که رها کند. یک کشاورز تصادفاً از آنجا عبور کرد، فریادهای او را شنید، از کامیونش دوید، نشانه گرفت و تمساح را شلیک کرد. پس از هفته ها و هفته ها بستری شدن در بیمارستان، پسر کوچک زنده ماند. پاهای او در اثر حمله حیوان به شدت زخمی شده بود و روی بازوهایش خراش های عمیقی دیده می شد که ناخن های مادرش در تلاش برای آویزان کردن به پسری که دوستش داشت در گوشت او فرو رفت. خبرنگار روزنامه که پس از مجروحیت با پسرک مصاحبه کرد، پرسید که آیا جای زخم هایش را به او نشان می دهد؟ پسر پاهای شلوارش را بلند کرد. و سپس با غرور آشکار به خبرنگار گفت. "اما به بازوهای من نگاه کنید. من هم زخم های بزرگی روی بازوهایم دارم. من آنها را دارم زیرا مادرم اجازه نمی داد.
سوال: نظر پسر در مورد زخم های روی بازوهایش چه بود؟
1. ترسناک
2. خجالتی.
3. نگران
4. مغرور.