متن: وقتی بچه بودم، به پدرم نزدیک بودم، اما هر چه بزرگتر شدم، من و پدرم بیشتر از هم دور شدیم. ما همیشه نظرات کاملاً متفاوتی داشتیم. او فکر می کرد که دانشگاه اتلاف وقت است، اما برای من مهم بود که دانشگاه را تمام کنم. او از من می خواست که همانطور که در رشته خود انجام داده بود به اوج برسم، اما من زندگی متفاوتی می خواستم. زمانی بود که با هم صحبت نمی کردیم. چند ماه پیش شنیدم که پدر 84 ساله ام در وضعیت نامناسبی قرار دارد. وقتی تماس گرفت و پرسید که آیا می توانم از کلرادو به تنسی برگردم تا به او کمک کنم، می دانستم که او به شدت بیمار است. من تنها فرزند او هستم و وقت آن رسیده بود که نیاز پدرم را برآورده کنم. دو هفته بعد از بازگشت، یک قایق خریدیم و دوباره شروع به ماهیگیری کردیم. ماهیگیری یکی از معدود کارهایی بود که در جوانی انجام دادیم و هر دو از آن لذت می بردیم. عجیب است اما درست است که وقتی در حال ماهیگیری هستیم، می‌توانیم چیزهایی را که سال‌ها ما را از هم دور نگه داشته، پشت سر بگذاریم. ما می توانیم در مورد چیزهایی صحبت کنیم که قبلاً هرگز در مورد آنها صحبت نکرده ایم. ماهیگیری زخم های قدیمی را التیام می بخشد که ما را از هم دور کرده است مهم نیست چند ماهی صید می کنیم. این در مورد لذت بردن از رابطه ای است که سال هاست نداشتیم. من 62 ساله و او 84 ساله. وقتی در دریاچه ماهیگیری می کنیم، مثل این است که دو بچه از زندگی لذت می برند. به مراتب بهتر است راهی برای پشت سر گذاشتن گذشته ناخوشایند پیدا کنید. من خیلی خوش شانس هستم که در آخرین سال های زندگی پدرم اوقات خوشی را با پدرم سپری می کنم. حالا قلبم پر از عشق شده است. لبخند همیشه بر لبانم زیبا می شود.
سوال: با توجه به متن، کدام یک از موارد زیر صحیح است؟
1. ماشین نویسنده همیشه در حال خراب شدن است.
2. پدر قصد داشت که من یک ماهیگیر باشم.
3. حاضر نبودم برگردم
4. پدر فکر می کرد که رفتن به دانشگاه بی فایده است..