متن: وقتی برای اولین بار وارد دبیرستان شدم، هیچ کس را در مدرسه ام نمی شناختم. همه دوستان من در دوره راهنمایی به مدارس دیگر می رفتند. می خواستم چند دوست جدید پیدا کنم. با این حال، من خجالتی بودم و در پیدا کردن دوستان جدید خوب نبودم. در اولین روز مدرسه، به دیگرانی که با خوشحالی دسته جمعی صحبت می کردند نگاه کردم. چقدر دلم می خواست یکی از آنها بودم! فک کنم اون موقع خیلی خوش شانس بودم موقع ناهار در سالن غذاخوری، وقتی پشت میز تنهایی غذا می خوردم، دختری به سمتم آمد. "ببخشید، این صندلی نشسته است؟" او پرسید. بلافاصله سرم را تکان دادم. لبخندی زد و روبروی من نشست. کمی احساس کردم _ و اصلاً نمی دانستم چه بگویم، اما واقعاً می خواستم با او ارتباط برقرار کنم. فرصت خوبی بود برای دوستی با او. وقتی سرمو بلند کردم دیدم داره بهم لبخند میزنه. لبخندش آرامم کرد. دختر گفت: "من واقعاً این مدرسه را دوست دارم. زیبا است، اما من کسی را اینجا نمی شناسم. همه دوستانم به مدارس دیگر رفتند." با شنیدن حرف هایش فوراً گفتم دوستان من هم اینجا نیستند، می شود با هم دوست باشیم؟ شگفت زده شدم. باورم نمی شد که چنین چیزی بگویم و در کمال تعجب، آن دختر بلافاصله گفت "بله". هر دو لبخند زدیم. ما دوستان خیلی خوبی شدیم. اکنون دوباره شروع یک دوره جدید است. بسیاری از دانش آموزان ممکن است در مدارس جدید خود هیچ دوستی نداشته باشند. اگر شما هم مثل من خجالتی هستید، لطفا از صحبت کردن با دیگران نترسید. ممکن است غافلگیر شوید و دوست جدیدی پیدا کنید. از این گذشته، دیگران نیز می خواهند دوستان جدیدی پیدا کنند.
سوال: ما می دانیم در اولین روز او در مدرسه، نویسنده _ .
1. امیدوار بود که بتواند دوستان جدیدی پیدا کند
2. فقط چند نفر را در مدرسه اش می شناخت
3. در مدرسه جدیدش با چند دوست قدیمی آشنا شد
4. امیدوار بود بتواند به مدرسه دوستان قدیمی خود برود