متن: جک به حیاط جلویی فحش می داد که انگار یک موجود زنده است. او مردی بود که سی سال با مادربزرگم زندگی کرد. او پدربزرگ من نبود، بلکه یک ایتالیایی بود که یک روز از جاده پایین آمد و در فلوریدا میوه می فروخت. جک در خانه مادربزرگم توقف کرد تا در فاصله چند قدمی مرکز شهر میامی چند پرتقال به او بفروشد و یک هفته بعد در حال تحویل ویسکی به او بود. سی سال ماند. جک از حیاط جلویی متنفر بود زیرا فکر می کرد که این حیاط بر علیه او است. زمانی که جک از راه رسید، چمنزار زیبایی آنجا بود، اما او اجازه داد که به هیچ وجه سرگردان شود. او به هیچ وجه از آبیاری و مراقبت از آن خودداری کرد. حالا زمین آنقدر سخت شده بود که تابستون ماشینش را پنچر می کرد. حیاط همیشه یک میخ برای گذاشتن در یکی از لاستیک‌هایش پیدا می‌کرد یا ماشینی که مثل همیشه در زمستان که باران می‌بارید دور از چشمش فرو می‌رفت. چمن مال پدربزرگم بود که آخر عمرش را در بیمارستان مجنون گذراند. این غرور و شادی او بود و گفته می شد جایی بود که قدرت های او در آنجا به وجود آمد.
سوال: از جک و پدربزرگ نویسنده چه می دانیم؟
1. هر دو از چمن جلویی متنفر بودند.
2. جک به پدربزرگ نویسنده حسادت می کرد.
3. آنها در فلوریدا میوه فروختند.
4. آنها از ایتالیا آمده بودند و با هم زندگی می کردند.