متن: یک بار گروهی از دوستان را به خانه ام دعوت کردم و به آنها گفتم که قرار است سخنرانی آنها را ضبط کنم. گفتم به لهجه‌های منطقه‌ای آن‌ها علاقه دارم و این فقط چند دقیقه طول می‌کشد. بنابراین، یک روز عصر، سه نفر به خانه من آمدند و به اتاق جلوی من نشان داده شدند. وقتی اتاق را دیدند کمی نگران شدند، زیرا اتاق را به عنوان یک استودیو طراحی کرده بودند. جلوی هر صندلی راحتی یک میکروفون در ارتفاع سر قرار داشت و سیم‌هایی که به یک ضبط صوت در وسط طبقه منتهی می‌شد. توضیح دادم که تمام چیزی که می‌خواهم این است که از یک تا بیست بشمارند. بعد می توانستیم استراحت کنیم و یک نوشیدنی بخوریم. ضبط صوت را روشن کردم و هر کدام به نوبه خود با بهترین لهجه خود از یک تا بیست می شمردند. وقتی تمام شد، ضبط صوت را خاموش کردم و نوشیدنی‌ها را آوردم، و تا آخر شب صحبت‌های کلی شادی در جریان بود - تنها با این واقعیت که مجبور شدم با یک اتاق دیگر تماس تلفنی بگیرم، قطع شد. متاسفانه مدتی طول کشید یا حداقل اینطور به نظر می رسید. چون البته میکروفون ها اصلاً به ضبط صوت وسط اتاق وصل نبودند، بلکه به ضبط دیگری که با خوشحالی در آشپزخانه دور می شد، وصل بودند. شرکت‌کنندگان که ضبط نوار مرئی را خاموش می‌دیدند، دیگر توجهی به میکروفون‌هایی که جلوی صندلی‌هایشان، فقط چند اینچ از دهانشان فاصله داشت، نداشتند و به این ترتیب کیفیت صدای عالی ارائه می‌شد. و غیبت طولانی من به این معنی بود که می‌توانستم یک مکالمه طبیعی را که ممکن است پیدا کنم، به دست بیاورم. شاید اضافه کنم که بعد از پایان ماجرا به دوستانم گفتم که چه اتفاقی برای آنها افتاده است و به آنها اجازه دادم نوار را از بین ببرند. هیچ‌کدام از آنها نمی‌خواستند - اگرچه تا چند سال بعد به نظر می‌رسید همیشه وقتی نوبت به خرید نوشیدنی‌ها می‌رسید، دور من بود. تحقیقات زبانی می تواند یک تجارت بسیار گران باشد.
سوال: نویسنده ضبط صوت را خاموش کرد زیرا _ .
1. او باید به یک تماس تلفنی پاسخ می داد
2. او می خواست که دوستانش از نوشیدنی لذت ببرند
3. او فکر کرد که ضبط صوت ممکن است دوستانش را اذیت کند
4. او می خواست به دوستانش بفهماند که ضبط را تمام کرده است