متن: در اتاق غذاخوری خانه پدربزرگم یک ساعت بزرگ پدربزرگ ایستاده بود. وعده های غذایی در آن اتاق ناهارخوری زمانی بود که چهار نسل به یک نسل تبدیل شوند. سفره همیشه با مواد غذایی حاوی عشق به عنوان ماده اصلی پهن می شد. و آن ساعت پدربزرگ مانند یک دوست قدیمی خانوادگی ایستاده بود و مراقب خنده هایی بود که بخشی از زندگی ما بود. در کودکی، ساعت قدیمی من را مجذوب خود می کرد. در طول غذا به آن نگاه کردم و گوش دادم. حتی برای من شگفت انگیزتر مراسم پدربزرگم بود. او هر روز آن ساعت را با یک کلید مخصوص به دقت می پیچید. آن کلید برای من جادو بود. این باعث شد ساعت باشکوه خانواده ما تیک تاک و زنگ بزند. یادم می‌آید که پدربزرگم کلید را از جیبش بیرون می‌آورد و در مخفی ساعت را باز می‌کرد. کلید و زخم را وارد کرد -- نه زیاد و نه کم. او هرگز اجازه نداد آن ساعت خاموش شود و متوقف شود. او به ما نوه ها را نشان داد که چگونه در را باز کنیم و اجازه داد هر کدام به نوبت کلید را بپیچیم. یادم می آید اولین باری که این کار را انجام دادم خیلی هیجان زده بودم که بخشی از این مراسم خانوادگی باشم. بعد از فوت پدربزرگم، چند روز پس از تشییع جنازه بود که یاد ساعت افتادم! مامان! وقتی وارد اتاق ناهارخوری شدم، اشک‌ها آزادانه سرازیر شدند. ساعت آنجا ساکت ایستاده بود. حتی بدون لمس خاص پدربزرگم کوچکتر به نظر می رسید. مدتی بعد، مادربزرگم ساعت و کلید را به من داد. خانه قدیمی خلوت بود. نه خنده سر میز شام، نه تیک تاک یا زنگ ساعت -- همه بی حرکت بودند. کلید را در دست لرزانم گرفتم و در ساعت را باز کردم. ناگهان دوباره بچه شدم و پدربزرگم را با موهای سفید نقره ای و چشمان آبی اش تماشا می کردم. او آنجا بود و به من چشمک می‌زد، به راز جادوی ساعت، روی کلیدی که قدرت زیادی داشت. برای مدت طولانی ایستاده بودم و در لحظه گم شدم. سپس به آرامی و با احتیاط کلید را وارد کردم و ساعت را پیچاندم. من زنده شدم تیک -- تاک، تیک -- تاک، زندگی و زنگ‌های زنگ به اتاق غذاخوری، در خانه و در قلب من دمیده شد. در حرکت عقربه های ساعت، پدربزرگم دوباره زندگی کرد.
سوال: کدام یک از جملات زیر با توجه به متن صحیح است؟
1. پدربزرگ ساعت را پیچید - هر چه بیشتر، بهتر.
2. ساعت چند روز بعد از مرگ پدربزرگ زخمی نشد.
3. بعد از مرگ پدربزرگ ساعت اشتباه بود.
4. مادربزرگ ساعت را دوست نداشت.