متن: هنگامی که یک گردباد در یک شهر کوچک در آن نزدیکی فرود آمد، بسیاری از خانواده ها به طور کامل نابود شدند. پس از آن، همه روزنامه‌های محلی بسیاری از داستان‌های مربوط به انسان‌ها را منتشر کردند که برخی از خانواده‌هایی را که بیشترین رنج را متحمل شدند، نشان می‌داد. یک روز یکشنبه، یک عکس خاص مرا تحت تأثیر قرار داد. زن جوانی جلوی یک خانه متحرک کاملاً متلاشی شده ایستاده بود، حالتی افسرده که چهره‌هایش را می‌پیچاند. پسر جوانی، هفت هشت ساله، با چشمان فرو رفته کنارش ایستاده بود. دختر کوچکی که به دامن او چنگ زده بود، با چشمانی گشاد از گیجی و ترس به دوربین خیره شده بود. مقاله ای که همراه با تصویر بود، سایز لباس هر یک از اعضای خانواده را نشان داد. با علاقه روزافزون، متوجه شدم که اندازه آنها با ما مطابقت دارد. این فرصت خوبی خواهد بود تا به فرزندانم بیاموزم که به کسانی که کمتر از خودشان خوش شانس هستند کمک کنند. من عکس خانواده جوان را به یخچالمان چسباندم و سختی آنها را برای دوقلوهای هفت ساله ام برد و برت و مگان سه ساله توضیح دادم. گفتم: "ما خیلی داریم. و این بیچاره ها الان چیزی ندارند." سه جعبه بزرگ از اتاق طبقه بالا پایین آوردم و روی کف اتاق نشیمن گذاشتم. مگان با جدیت تماشا می کرد که من و پسرها یکی از جعبه ها را پر از کنسرو و غذا کردیم. در حالی که لباس‌هایمان را مرتب می‌کردم، پسرها را تشویق می‌کردم که اسباب‌بازی‌هایشان را مرور کنند و برخی از چیزهای کمتر مورد علاقه‌شان را اهدا کنند. مگان بی سر و صدا نگاه می کرد که پسرها اسباب بازی ها و بازی های دور ریخته شده را روی هم انباشته می کردند. گفتم: «وقتی کارم تمام شد، به تو کمک می‌کنم چیزی برای دختر کوچک پیدا کنی». پسرها اسباب بازی هایی را که برای اهدا انتخاب کرده بودند در یکی از جعبه ها گذاشتند در حالی که من جعبه سوم را با لباس پر کردم. مگان با لوسی که عروسک پارچه‌ای کهنه، رنگ و رو رفته و دوست‌داشتنی‌اش را محکم روی سینه‌اش بغل کرده بود، رفت. جلوی جعبه‌ای که اسباب‌بازی‌ها را در خود جای می‌داد مکث کرد، صورت کوچک گردش را در تخت لوسی که روی صورتش نقاشی شده بود فشار داد، آخرین بوسه‌اش را به او داد، سپس او را به آرامی روی اسباب‌بازی‌های دیگر گذاشت. گفتم: "اوه عزیزم" تو مجبور نیستی لوسی را بدهی. مگان به طور جدی سرش را تکان داد، چشمانی که از اشک های مهار شده برق می زدند. "لوسی مرا خوشحال می کند، مامان. شاید او آن دختر کوچک دیگر را نیز خوشحال کند." _ یه لحظه به مگان خیره شدم و با این فکر بودم که چطور میتونم درسی رو که اون به من داده بود به پسرها یاد بدم. چون ناگهان متوجه شدم که هرکسی می‌تواند اخراجی‌هایش را بدهد. سخاوت واقعی یعنی دادن چیزی که برای شما ارزش بیشتری قائل هستید. خیرخواهی صادقانه، کودکی سه ساله است که عروسکی با ارزش، هرچند کهنه، را به دختر کوچکی که نمی شناسد، تقدیم می کند، با این امید که به همان اندازه که برای کودک به ارمغان آورده، لذتی به همراه داشته باشد. من که می خواستم تدریس کنم، به من یاد داده بودند. پسرها با دهان باز نگاه کرده بودند که خواهر بچه شان عروسک مورد علاقه اش را در جعبه قرار می دهد. برد بدون هیچ حرفی بلند شد و به اتاقش رفت. او در حالی که یکی از اکشن فیگورهای مورد علاقه اش را حمل می کرد، بازگشت. او برای مدت کوتاهی تردید کرد و اسباب بازی را در دست گرفت، سپس به مگان نگاه کرد و آن را در جعبه کنار لوسی گذاشت. لبخند آهسته ای روی صورت برت پخش شد. سپس او از جا پرید، در حالی که چشمانش برق می زد و می دوید تا تعدادی از ماشین های با ارزش خود جعبه کبریت را بیاورد. با حیرت متوجه شدم که پسرها هم معنی ژست مگان کوچولو را درک کرده بودند. با قورت دادن اشک هر سه تاشون رو توی بغلم کشیدم. با گرفتن نشانه از کوچولویم، ژاکت کهنه ام را از جعبه لباس درآوردم. من آن را با ژاکت سبز شکارچی جدیدی که هفته گذشته در فروش پیدا کرده بودم، جایگزین کردم. امیدوارم که زن جوانی که در تصویر وجود دارد، آن را به اندازه من دوست داشته باشد. دادن چیزی که دیگر نمی خواهیم آسان است، اما رها کردن چیزهایی که دوست داریم سخت تر است، اینطور نیست؟ با این حال، _
سوال:  منظور نویسنده از «بلع سخت» این است که _
1. او عمیقاً از کاری که دختر کوچک انجام داد متحیر بود
2. او در متقاعد کردن مگان برای نپرداختن لوسی مشکل داشت
3. او به شدت تحت تاثیر تصمیم غیرمنتظره مگان قرار گرفت
4. او مطمئن نبود که اقدام مگان چه عواقبی را به همراه خواهد داشت