متن: یکی از ویژگی هایی که بیشتر مردم در دیگران تحسین می کنند، تمایل به اعتراف به اشتباهات خود است. گاهی اوقات گفتن یک چیز ساده مانند "من در این مورد اشتباه کردم" بسیار سخت است، و حتی سخت تر است که بگوییم "من اشتباه کردم و تو در مورد آن درست گفتی." من اخیراً تجربه ای داشتم که شخصی به من اعتراف کرد. که پانزده سال پیش اشتباه کرده بود. او به من گفت که مدیر یک فروشگاه مواد غذایی در محله ای که من در آن بزرگ شده ام بوده است، و از من پرسید که آیا کارتن های تخم مرغ را به یاد دارم؟ سپس او حادثه ای را تعریف کرد و من به وضوح ماجرایی را که او تعریف می کرد به یاد آوردم. من در آن زمان حدود هشت ساله بودم و با مادرم برای خرید هفتگی خواربار فروشی به مغازه رفته بودم. در آن روز خاص، من باید به بخش غذای لبنیاتی که حادثه در آن رخ داده است، راه پیدا کرده باشم. حتماً در آن روز یک فروش ویژه برای تخم مرغ وجود داشته است زیرا نمایش چشمگیری از تخم مرغ ها در کارتن های ده و نیم دوجین وجود داشت. کارتن ها به ارتفاع سه یا چهار فوت روی هم چیده شده بودند. باید جلوی یک نمایشگر توقف کرده باشم تا پشته ها را تحسین کنم. درست همان موقع زنی با هل دادن گاری خواربارش آمد و پشته های کارتن ها را از بین برد. بنا به دلایلی، تصمیم گرفتم که این به من بستگی دارد که نمایشگر را دوباره کنار هم بگذارم، بنابراین به سراغ کار رفتم. مدیر صدا را شنید و با عجله آمد تا ببیند چه اتفاقی افتاده است. وقتی او ظاهر شد، من روی زانوهایم بودم و در حال بازرسی (بررسی) برخی از کارتن ها بودم تا ببینم آیا هیچ یک از تخم مرغ ها شکسته شده است یا خیر، اما به نظر او به نظر می رسید که من مجرم هستم. او به شدت مرا مورد سرزنش قرار داد و از من خواست که تاوان هر تخم مرغ شکسته ای را بدهم. من به بی گناهی خود اعتراض کردم و سعی کردم توضیح دهم، اما فایده ای نداشت. با وجود اینکه من به سرعت همه چیز را فراموش کردم، بدیهی است که مدیر آن را فراموش نکرد.
سوال: وقتی مدیر او را سرزنش کرد نویسنده _ .
1. ترسید و گریه کرد
2. سعی کرد توضیح دهد
3. چیزی نگفت
4. احساس کرد که مدیر حق دارد