متن: در ساعت پنج و پنج دقیقه، دیو متوجه شد که پتوی تاریکی در حال برداشتن است. او فقط می‌توانست توده‌های سنگین‌تری را که در نهایت به‌عنوان درخت‌های آشنا که جاده را در پایین تپه قرار می‌دادند، تشخیص دهد. قسمت بالایی آسمان سایه های روشن تری از خاکستری را نشان می داد. دیو بی سر و صدا از رختخواب بلند شد و سریع لباس پوشید. او یک قاشق شکلات فوری را در یک لیوان آب سرد مخلوط کرد و بی حوصلگی او را مجبور کرد تا نوشیدنی را در یک لقمه تمام کند. همانطور که به سمت دریاچه پایین می رفت، دیو مکث کرد تا به چوب ماهیگیری و جعبه دنده روی نیمکتی که شب قبل آنها را گذاشته بود ببرد. وقتی به قایق کوچک رسید، غبار سفید غلیظی روی سطح آب پخش شده بود. او پا به قایق گذاشت، نشست و از تخت‌های علف‌های هرز که لبه‌ی ساحل را پوشانده بودند، پارویی زد. با حرکت بی سروصدا قایق به جلو، حاشیه بیرونی دریاچه ناپدید شد. تنها چیزی که او می دید، سفیدی پوشاننده بود. او نمی‌توانست بگوید کجای قایق و هوای اطراف با سطح دریاچه برخورد می‌کنند. دیو با تکیه بر تصویری ذهنی از محیط، پیوسته جلوتر پارو می زد. سپس مه به آرامی شروع به بلند شدن کرد. _ به زودی چند اینچ بالاتر از سطح ساکن دریاچه استراحت کرد. اکنون سکوت سنگین توسط ماهی‌هایی که از سطح آب بیرون می‌پریدند و برای حشرات کم‌پرواز بیرون می‌پریدند، شکسته می‌شد. زمان جادو فرا رسیده بود. دیو میله اش را بالا برد. سحر شکسته شد. او با انتظار هیجان زده بود.
سوال: دیو صبح زود بیدار شد تا _ .
1. از صحنه دریاچه لذت ببرید
2. به دنبال ماجراجویی در دریاچه باشید
3. به ماهیگیری در دریاچه بروید
4. در کنار دریاچه قدم بزنید