متن: همه والدین هر از گاهی به فرزندان خود دروغ های سفید کوچک می گویند. "البته کریسمس پدر از دودکش پایین می آید!" "اسفناج خود را بخورید - به اندازه پوپای قوی خواهید شد." . . و غیره با این حال، یک فیب وجود دارد که بزرگتر از بقیه است. این "من فرزند مورد علاقه ندارم." جفری کلوگر، پدر دو دختر هشت و ده ساله، در کتاب جدید و جذاب خود، «اثر خواهر و برادر: آنچه پیوندهای برادران و خواهران درباره ما آشکار می‌سازد»، ادعا می‌کند که «95 درصد والدین در جهان فرزند مورد علاقه دارند. و 5 درصد دیگر دروغ می گویند." کلوگر ممکن است ارقام را برای تأثیر دراماتیک اغراق کند - اما علیرغم انکار شدید والدین مبنی بر داشتن فرزند مورد علاقه - تحقیقات علمی نشان می دهد که او از واقعیت دور نیست. بر اساس یک مطالعه اخیر توسط محققان دانشگاه کالیفرنیا - که 384 جفت و والدین آنها را به مدت سه سال دنبال کردند - 65 درصد از مادران و 70 درصد از پدران یک فرزند را ترجیح می دادند. از آنجایی که این در میان خانواده‌هایی بود که می‌دانستند تحت نظارت هستند، این احتمال وجود دارد که ارقام واقعی به‌طور قابل‌توجهی بالاتر باشد. علاقه مندی قطعا موضوعی بحث برانگیز است. هنگامی که به عنوان موضوعی برای بحث در وب سایت های والدین مطرح می شود، همیشه جریانی از انکار عصبانی را برمی انگیزد. اما جالب است که بسیاری از حکایات شخصی از والدینی که می گویند تحت الشعاع خواهر یا برادر مورد علاقه خود قرار گرفته اند، یا در واقع مورد علاقه مادر یا پدرشان بوده اند، ظاهر می شود. به نظر می رسد همه می دانند که طرفداری وجود دارد - اما هیچ کس نمی خواهد دستش را بالا ببرد و بگوید که خودش در این امر مقصر است. پژوهش دیگری، که در آن از خواهر و برادرها خواسته شده است که بگویند مادر و پدرشان به چه کسی علاقه دارند، نشان می‌دهد که مادران تمایل نشان می‌دهند که به پسر اول خود ترجیح می‌دهند، اما پدران اغلب به کوچک‌ترین دختران خود علاقه نشان می‌دهند. والدین اغلب به سمت کودکی کشیده می‌شوند که راحت‌تر با او کنار بیایند - یا کودکی که ویژگی‌های مشابهی با آنها دارد. به عنوان مثال، مادر با پسر حساس و هنرمند خود پیوند خاصی برقرار می کند، در حالی که پدر به دختر ورزشکار خود توجه می کند. پروفسور اسکات می گوید کمترین علاقه در خانواده می تواند رفتار ما را در بزرگسالی رنگ آمیزی کند. کودکانی که احساس می‌کنند در خانواده کمتر مورد محبت قرار می‌گیرند، بیشتر دچار عزت نفس پایین، اضطراب و افسردگی می‌شوند. اما برخی از کارشناسان معتقدند که کمتر مورد توجه قرار گرفتن می تواند پیامدهای مثبتی داشته باشد. پروفسور اسکات موافق است که کودکان مورد علاقه گاهی اوقات وقتی مجبورند در دنیای واقعی به هم بپردازند، زندگی را دشوار می بینند.
سوال: به گفته پروفسور اسکات، محتمل ترین تأثیر بر کودکی که در خانواده مورد علاقه است چیست؟
1. او فقط باید سرش را پایین بیاندازد و برای موفقیت بیشتر تلاش کند.
2. او احتمالاً یاد می گیرد که چگونه معایب را به مزیت تبدیل کند.
3. او احتمالاً زمانی که باید با دنیای واقعی روبرو شود، زندگی را دشوار می یابد.
4. او احتمالاً دچار عزت نفس پایین، اضطراب و افسردگی می شود.