متن: دبیرستان های آمریکا چگونه هستند؟ خوب، خوشحالم که آنچه را که می دانم به شما بگویم. وقتی مدرسه را در اینجا شروع کردم، یک هفته از افتتاح مدرسه گذشته بود. در این مدرسه دانش آموزان سال اول معمولاً در ابتدای مدرسه حدود سه روز به سفر می روند. متأسفانه من آن سفر فوق العاده را از دست دادم که بهترین زمان برای آشنایی با همکلاسی هایم بود. واقعا ناراحت شدم. ای کاش زودتر از آن خبر داشتم. با وجود ناامیدی، به تدریج با زندگی و مدرسه جدیدم سازگار شدم. فضایی در زیرزمین ساختمان آموزشی وجود دارد که دانش آموزان در آنجا گپ می زنند و یکدیگر را ملاقات می کنند. از آنجایی که ما همیشه کلاس های درس و همکلاسی های یکسانی نداریم، مدرسه از ما می خواهد که در آنجا با یکدیگر آشنا شویم. دانش آموزان معمولاً زود به مدرسه می آیند، در آن فضا می نشینند و تفریح می کنند. در اطراف فضا، کمدهای زیادی برای گذاشتن کتاب‌های دانش‌آموزان وجود دارد تا دانش‌آموزان مجبور نباشند کیف سنگین مدرسه را همه جا حمل کنند. واقعاً من را شگفت زده می کند که تقریباً هیچ کتاب درسی نداریم. ما فقط کتاب های درسی تاریخ جهان و جبر 2 داریم که بزرگ و سنگین هستند، مثل آجر. برای کلاس های دیگر فقط به کلاسورهایی نیاز داریم که داخل آنها کاغذ باشد. بدون کتاب‌های درسی، دانش‌آموزان چیزها را آزادانه و فعالانه یاد می‌گیرند. مثلاً معلم علوم انسانی من فقط آنچه را که در آن زمان در ذهنش است به ما یاد می دهد. ما هرگز نمی دانیم چه چیزی یاد خواهیم گرفت. تفاوت دیگر مدارس آمریکایی با مدارس چینی این است که مدارس آمریکایی بیشتر به اخلاق دانش آموزان اهمیت می دهند تا تحصیلات آکادمیک آنها. به عنوان مثال، اگر تکالیف خود را تمام نکنید، فقط بعداً از شما خواسته می شود که آن را انجام دهید، اما اگر تقلب کنید یا دروغ بگویید، اخطار دریافت می کنید یا حتی اخراج می شوید. من فکر می کنم که اکثر دانش آموزان اینجا در تکالیف مدرسه نیز خوب هستند، اما در مقایسه با دانش آموزان چینی، می توانند یادگیری را به تجربه ای شادتر تبدیل کنند. من فکر می کنم ما باید نکات مثبت را از دو نوع آموزش متفاوت بگیریم تا رویکرد خود را به مطالعه کامل کنیم.
سوال: چرا دانش آموزان به زیرزمین ساختمان آموزشی می روند؟
1. برای حضور در کلاس
2. برای به اشتراک گذاشتن یک کلاس درس
3. برای لذت بردن.
4. برای ملاقات با معلمان