متن: چند سال پیش، در یک آزمایش در روانشناسی رفتاری، استنلی میلگرام از دانشگاه ییل، 40 آزمودنی را به دلیل تمایل آنها به اطاعت از دستورات ارائه شده توسط یک "رهبر" در شرایطی که در آن آزمودنی ها ممکن است احساس بیزاری شخصی نسبت به اعمالی که نامیده می شوند داشته باشند، آزمایش کرد. به اجرا به طور خاص، میلگرام به هر یک از «معلم-آزمودنی‌های» داوطلب گفت که این آزمایش در راستای هدف اصیل آموزش است و برای آزمایش اینکه آیا تنبیه دانش‌آموزان به خاطر اشتباهاتشان تأثیر مثبتی بر توانایی دانش‌آموزان برای یادگیری دارد یا نه، طراحی شده است. آزمودنی‌ها در مقابل پانل سی کلیدی با برچسب‌هایی از "15 ولت برق (شوک خفیف)" تا "450 ولت (خطر -- شوک شدید)" در هر مرحله 15 ولت قرار گرفتند. به معلم آزمودنی گفته شد که هرگاه دانش آموز به سوالی پاسخ اشتباه بدهد، قرار است شوک وارد شود. «دانش آموز» فرضی در واقع بازیگری بود که میلگرام استخدام کرده بود تا با فریاد و فریاد وانمود کند که شوک ها را دریافت می کند. میلگرام به معلم آزمودنی گفت که واکنش‌های دانش‌آموز را نادیده بگیرد و هر سطحی از شوک لازم است را اعمال کند. همانطور که آزمایش آشکار شد، "مردمک" عمدا به سوالات پاسخ های اشتباه می داد، در نتیجه مجازات های الکتریکی مختلف، حتی تا سطح خطر 300 ولت و بالاتر را به همراه داشت. بسیاری از آموزگاران - سطوح بالاتر تنبیه را اجرا می کردند و به میلگرام روی آوردند. در این مواقع، میلگرام با آرامش توضیح داد که معلم آزمودنی باید آزمایش را ادامه دهد و برای آزمایش مهم است که این روش تا انتها دنبال شود. آنچه میلگرام در تلاش برای کشف آن بود، تعداد معلمان آزمودنی بود که حاضر بودند بالاترین سطوح شوک را اعمال کنند، حتی در مواجهه با تنفر شدید شخصی و اخلاقی از قوانین و شرایط آزمایش. قبل از انجام آزمایش، میلگرام ایده خود را برای گروهی متشکل از 39 روانپزشک توضیح داد و از آنها خواست تا میانگین درصد افرادی را که مایل به اعمال بالاترین سطح شوک 450 ولتی هستند، پیش بینی کنند. اجماع قاطع این بود که اساساً همه معلمان آزمودنی از اطاعت از آزمایشگر خودداری می کنند. روانپزشکان احساس کردند که "بیشتر سوژه ها از ولتاژ 150 ولت فراتر نمی روند" و تنها درصد کمی از حدود یک در 1000 ولت بالاترین شوک 450 ولتی را ایجاد می کند. نتایج واقعی چه بود؟ خوب، بیش از 60 درصد از معلمان آزمودنی ها تا سقف 450 ولت از میلگرام اطاعت کردند! در تکرار آزمایش در کشورهای دیگر، این درصد حتی بیشتر بود و در یک کشور به 85 درصد رسید. چگونه می توانیم این نتیجه را محاسبه کنیم؟ در ابتدا ممکن است کسی استدلال کند که باید نوعی غریزه پرخاشگری درونی حیوان وجود داشته باشد که توسط آزمایش فعال شده است. یک جامعه زیست شناس مدرن حتی ممکن است تا آنجا پیش برود که ادعا کند این غریزه تهاجمی برای اجداد ما در مبارزه با سختی های زندگی در دشت ها و غارها ارزش بقا داشته است و سرانجام به ساختار ژنتیکی ما راه پیدا کرده است. توضیح دیگر این است که اعمال معلم- آزمودنی ها را در نتیجه زمینه اجتماعی که آزمایش در آن انجام شده است، ببینیم. همانطور که خود میلگرام اشاره کرد، "بیشتر افراد در این آزمایش، رفتار خود را در زمینه ای بزرگتر می بینند که برای جامعه خوب و مفید است - به دنبال تحقیقات علمی. آزمایشگاه روانشناسی ادعای قوی برای مشروعیت دارد و به آنها اعتماد و اطمینان می کند. عملی مانند شوکه کردن قربانی، که در انزوا شیطانی به نظر می رسد، وقتی در این موقعیت قرار می گیرد، معنای کاملاً متفاوتی پیدا می کند. در اینجا دو توضیح متفاوت داریم. مشکل ما این است که بفهمیم کدام یک از این دو توضیح قطبی معقول تر است. این مشکل زیست‌شناسی اجتماعی مدرن است - کشف اینکه چگونه برنامه‌ریزی ژنتیکی سخت‌افزاری بر تعامل حیوانات و انسان‌ها با محیطشان، یعنی رفتارشان، تصمیم می‌گیرد. به عبارت دیگر، زیست‌شناسی اجتماعی به توضیح پایه‌های بیولوژیکی همه رفتارها می‌پردازد.
سوال: هدف نویسنده از این مقاله چیست؟
1. برای معرفی یک مشکل زیست شناسی اجتماعی با.
2. برای توضیح یک پدیده علمی
3. برای گزارش آزمایشی که بر آموزش تمرکز دارد.
4. برای استدلال علیه دیدگاه علمی.