متن: کلمه چینی ماندارین برای "cha" در لهجه های خاص چینی "t'e" تلفظ می شود. همچنین کلمه مالایی برای برگ "the" است. این کلمه "the" برای توصیف هر دو نوشیدنی و برگ استفاده می شود. حروف ژاپنی برای چای دقیقاً مانند چینی نوشته شده است، اگرچه با کمی تفاوت تلفظ می شود. بنابراین ممکن است اینها ریشه کلمه چای ما در دنیای غرب باشد. چای ممکن است در سال 2737 قبل از میلاد توسط شن نونگ، امپراتور چینی در دوره سان هوانگ (3000 - 2700 قبل از میلاد) کشف شده باشد. او دانشمند، پدر کشاورزی و مخترع طب گیاهی چینی بود. در یکی از روزهای تابستان، هنگام بازدید از مکانی دور، او و دربار برای استراحت توقف کردند و خادمان شروع به جوشاندن آب کردند تا دربار بنوشند. برگ های خشک شده بوته های نزدیک به آب در حال جوش افتادند و آن را به مایع قهوه ای تبدیل کردند. امپراتور به مایع جدید علاقه مند شد، مقداری نوشید و آن را بسیار با طراوت یافت. درخت یک درخت چای وحشی بود و به این ترتیب چای خلق شد. اولین نمونه‌های چای بین سال‌های 1652 تا 1654 به انگلستان رسید. چای به عنوان نوشیدنی چینی، tcha، chaw، tay، tee و چای شناخته می‌شد و در ابتدا بیشتر به عنوان یک دارو در نظر گرفته می‌شد تا یک نوشیدنی مد روز. تلفظ اصلی کلمه چای در انگلیسی "tay" بود و می توان آن را به حدود سال 1655 ردیابی کرد، زمانی که هلندی ها هم کلمه و هم نوشیدنی را به انگلستان معرفی کردند. تلفظ "تی" نیز در سال 1600 سرچشمه گرفت، اما تنها پس از اواخر قرن 18 غالب شد. در سال 1650 هلندی ها به طور فعال در تجارت در سراسر جهان غرب شرکت داشتند. در آن سال پیتر استیووسانت اولین چای را برای مستعمره‌نشینان شهرک هلندی نیو آمستردام (که بعداً نیویورک نام گرفت) به آمریکا آورد.
سوال: اطلاعات زیر درست است EXCEPT _ .
1. ژاپنی ها کاراکتر چای را به همان شکلی که ما چینی ها می نویسیم.
2. این یک امپراتور چین بود که برای اولین بار چای را بسیار با طراوت یافت.
3. کلمه "the" فقط برای توصیف برگ استفاده می شود.
4. چای کاملاً تصادفی در تاریخ کشف شد.