متن: وقتی 11 ساله بودم، یک دشمن داشتم، دختری که دوست داشت به کاستی های من اشاره کند. لیست او هفته به هفته بیشتر می شد: من خیلی لاغر بودم، دانش آموز خوبی نبودم، زیاد حرف می زدم، خیلی مغرور بودم و غیره. سعی کردم تا جایی که می توانستم همه اینها را بشنوم. در نهایت آنقدر عصبانی شدم که با چشمانی گریان به سمت پدرم دویدم. او به آرامی به من گوش داد، سپس پرسید. "آیا چیزهایی که او می‌گوید درست است یا نه؟ جانت، هیچ‌وقت فکر نکردی که واقعاً چه شکلی هستی؟ خب، حالا نظر آن دختر را داری. برو فهرستی از همه چیزهایی که او گفته است تهیه کن و نکاتی را که درست است علامت بزن. به چیزهای دیگر او توجه نکنید." همانطور که او به من گفت عمل کردم. در کمال تعجب متوجه شدم که تقریباً نیمی از چیزها درست است. بعضی از آنها را نمی‌توانستم تغییر دهم (مثل اینکه خیلی لاغر بودم)، اما تعداد خوبی را می‌توانستم - و ناگهان خواستم تغییر دهم. برای اولین بار به تصویر نسبتاً واضحی از خودم می روم. لیست را برای بابا آوردم. او از گرفتن آن امتناع کرد.» این فقط برای شماست. "شما بهتر از هر کس دیگری حقیقت را در مورد خودتان می دانید. اما باید یاد بگیرید که گوش دهید، نه اینکه فقط گوش های خود را از عصبانیت و ناراحتی ببندید. وقتی چیزی در مورد شما درست باشد، متوجه خواهید شد که به شما کمک خواهد کرد. دنیای ما پر از افرادی است که فکر می‌کنند وظیفه شما را می‌دانند، گوش‌هایتان را نبندید، به همه آن‌ها گوش کنید، اما حقیقت را بشنوید و کاری را انجام دهید که می‌دانید کار درستی است.» توصیه های بابا در بسیاری از لحظات مهم به من بازگشته است. در زندگی ام نصیحت بهتری داشته ام.
سوال: به نظر شما بهترین عنوان برای این قطعه کدام خواهد بود؟
1. بهترین توصیه ای که تا به حال داشته ام
2. NotanEnemy، اما بهترین دوست
3. پدر من
4. بچگی من