متن: جان بیش از سه هفته در جاده بود و از مشتریان بازدید می کرد. او نمی توانست صبر کند تا به اوهایو برگردد تا همسر و فرزندانش را ببیند. روز مادر می آمد و او معمولاً سعی می کرد "به خانه برگردد" اما امسال خیلی خسته بود. او در یک شهر کوچک درست خارج از لیتل راک بود که از کنار یک گل فروشی رانندگی کرد. با خودش گفت: میدونم چیکار میکنم، گل رز برای مامان میفرستم. وارد مغازه کوچک شد و مرد جوانی را دید که با منشی صحبت می کرد. "خانم، با شش دلار چند گل رز می توانم تهیه کنم؟" پسر پرسید منشی سعی داشت توضیح دهد که گل رز گران است. شاید مرد جوان با _ . "نه. من باید گل رز داشته باشم." او گفت: "مامان من پارسال خیلی مریض بود و من نتوانستم وقت زیادی با او بگذرانم. می خواهم چیز خاصی بگیرم. باید گل رز قرمز باشد، زیرا این مورد علاقه اوست." او محکم بود. کارمند به جان نگاه کرد و فقط سرش را تکان می داد. چیزی درون جان با صدای پسر لمس شد. خیلی دلش می خواست آن گل های رز را بگیرد. جان در کسب و کارش برکت یافته بود، و به منشی نگاه کرد و در سکوت گفت که برای گل رز پسر خواهد پرداخت. کارمند به مرد جوان نگاه کرد و گفت: "باشه، من یک دوجین گل رز قرمز به ازای شش دلار به تو می دهم." مرد جوان تقریباً به هوا پرید. گل ها را گرفت و از مغازه فرار کرد. ارزش سی و پنج دلار اضافی را فقط برای دیدن آن نوع هیجان داشت. جان گل‌های خودش را سفارش داد و از منشی خواست که مطمئن شود در تحویل گرفتن یادداشتی به مادرش می‌گوید که چقدر او را دوست دارد. وقتی از مغازه دور می شد، حالش خیلی خوب بود. او در دو بلوک مغازه چراغی را گرفت. در حالی که پشت چراغ منتظر بود، پسر جوانی را دید که در پیاده رو راه می رفت. او را تماشا کرد که از خیابان عبور می کرد و از دو دروازه بزرگ وارد یک پارک می شد. ناگهان متوجه شد که اینجا پارک نیست. قبرستان بود. او می توانست ببیند که مرد جوان در کنار دروازه به آنجا می چرخد و در امتداد حصار قدم می زند. نور تغییر کرد و جان به آرامی از گذرگاه عبور کرد. خودش را کنار کشید و به یک تکانه بیرون آمد و شروع کرد به دنبال پسر از خط حصار. جان در پیاده رو بود، سی یا چهل قدم پشت پسری که داخل حصار قبرستان می رفت. مرد جوان کنار یک بنای یادبود کوچک ایستاد و زانو زد. او گل های رز را با احتیاط روی قبر گذاشت و شروع به هق هق کرد. جان احساس می کرد یک مزاحم است اما نمی توانست آنجا را ترک کند. به بدن لرزان پسرک خیره شد و به گریه های بی صدا او گوش داد. در حالی که گریه می کرد، صدای مرد جوان را شنید: "مامان، اوه مامان، چرا به تو نگفتم که چقدر دوستت دارم؟ چرا یک بار دیگر به تو نگفتم؟ عیسی، لطفا مامانم را پیدا کن. بگو. مامان من دوستش دارم." جان برگشت، در حالی که اشک در چشمانش حلقه زده بود و به سمت ماشینش برگشت. او به سرعت به مغازه گل فروشی رفت و به او گفت که گل ها را شخصا می برد. او می خواست مطمئن شود و یک بار دیگر به مادرش بگوید که چقدر او را دوست دارد.
سوال: با موافقت منشی مبنی بر دادن گل، پسر جوان از خوشحالی وحشی شد زیرا _ .
1. او می‌دانست که بدون کمک جان گل‌ها را نمی‌گرفت
2. او توانست با گل ها عشق خود را به مادرش نشان دهد
3. منشی بسیار مهربان بود که به او کمک کرد
4. او در پس انداز مقداری پول موفق بود