متن: هانس فردی صادق با چهره ای گرد بامزه و خوش طنز بود. تنها زندگی می کرد و هر روز در باغش کار می کرد. در تمام حومه شهر هیچ باغی به زیبایی او وجود نداشت. انواع گل‌ها در آنجا رشد می‌کردند، با گذشت ماه‌ها به ترتیب خاص خود می‌شکفیدند، گلی جای گل دیگری را می‌گرفت، به طوری که همیشه چیزهای زیبایی برای دیدن وجود داشت و بوهای دلپذیر برای بو کردن. هانس دوستان زیادی داشت که فداکارترین آنها میلر بود. میلر ثروتمند آنقدر به هانس فداکار بود که هرگز بدون چیدن یک دسته گل یا مشتی سبزی شیرین، یا پر کردن جیبش از میوه، از باغش عبور نمی کرد. میلر در مورد ایده های نجیب صحبت می کرد و هانس سر تکان داد و لبخند زد و از داشتن چنین دوستی احساس غرور کرد. همسایه‌ها فکر می‌کردند که عجیب بود که میلر ثروتمند هرگز در ازای آن چیزی به هانس نداد، با وجود اینکه او صدها کیسه آرد، گاو و گوسفند زیادی داشت، اما هانس هرگز از این بابت سر خود را به درد نمی‌آورد و هیچ چیز به او لذت بیشتری از گوش دادن به همه نمی‌داد. چیزهای شگفت انگیز در مورد بی خودی دوستی واقعی هانس در بهار، تابستان و پاییز بسیار خوشحال بود، اما وقتی زمستان فرا رسید و میوه و گلی برای فروش نداشت، از سرما و گرسنگی رنج می برد. اگرچه میلر بسیار تنها بود، اما هرگز به دیدن او نیامد. "هیچ فایده ای برای دیدن هانس تا زمانی که برف ادامه دارد، وجود ندارد." میلر به همسرش گفت: "وقتی مردم در مشکل هستند نباید اذیت شوند. پس من منتظر می مانم تا بهار بیاید و او خوشحال شود که به من گل بدهد." همسرش پاسخ داد: "شما مطمئناً بسیار متفکر هستید." "نمیشه از هانس اینجا بپرسیم؟" گفت پسرشان نصف غذایم را به او می‌دهم و خرگوش‌های سفیدم را به او نشان می‌دهم.» "چقدر احمق هستی!" میلر گریه کرد. من واقعاً نمی دانم فرستادن تو به مدرسه چه فایده ای دارد. اگر هانس به اینجا بیاید و آتش گرم ما، شام خوب ما و شراب قرمز ما را ببیند، ممکن است حسادت کند و حسادت وحشتناک ترین چیز است. و طبیعت هر کسی را خراب می کنم. من بهترین دوست او هستم و همیشه مراقب او هستم و می بینم که او به هیچ وسوسه ای کشیده نمی شود. علاوه بر این، اگر هانس به اینجا می آمد ممکن است از من مقداری آرد بخواهد. آرد یک چیز است. و دوستی چیز دیگری است، و نباید آنها را اشتباه گرفت. املای کلمات متفاوت است و معنی کاملاً متفاوتی دارد. همه می توانند این را ببینند." او با جدیت به پسرش نگاه کرد که آنقدر شرمنده بود که سرش را پایین انداخت و کاملاً ترسید و شروع کرد به گریه کردن در چایش. بهار که می آمد، میلر برای دیدن هانس پایین رفت. دوباره از دوستی صحبت کرد. "هانس، دوستی هرگز فراموش نمی شود. می ترسم شعر زندگی را درک نکنی. ببین گل رزهایت چقدر دوست داشتنی هستند!" هانس گفت که می‌خواهد آن‌ها را در بازار بفروشد تا چیزهایش را که در زمان سخت زمستان فروخته شده بود، بازخرید. "من چیزهای خوب زیادی به شما خواهم داد. فکر می کنم سخاوتمند بودن پایه دوستی است." میلر گفت. "و اکنون، چون چیزهای خوب زیادی به شما خواهم داد، مطمئنم که می خواهید در ازای آن چند گل به من بدهید. این سبد است و آن را کاملا پر کنید." هانس بیچاره می ترسید چیزی بگوید. او دوید و همه رزهای زیبایش را چید و سبد میلر را پر کرد و چیزهای خوبی را که میلر وعده داده بود را تصور کرد. روز بعد او صدای میلر را شنید: "هانس، دوست داری این گونی آرد را برای من به بازار ببری؟" "متاسفم، اما امروز خیلی سرم شلوغ است." میلر گفت: "خوب، با توجه به اینکه من می خواهم چیزهایم را به تو بدهم، رد کردن از سوی شما نسبتاً غیردوستانه است. با توجه به حرف من، نباید از صحبت من کاملاً واضح با شما ناراحت شوید." هانس بیچاره با تئوری دوستی خود رانده شد تا برای بهترین دوستش سخت کار کند و باغش را خشک و ویران کرد. یک روز عصر هانس کنار آتش نشسته بود که میلر آمد. میلر فریاد زد: «هانس، پسر کوچکم از نردبان سقوط کرده و به خودش آسیب زده است، و من به دنبال دکتر می روم. اما او خیلی دور زندگی می کند، و این شب بسیار بدی است. من که می‌توانی به جای من بروی. می‌دانی که من چیزهای خوبم را به تو می‌دهم، پس باید در ازای آن کاری برای من انجام دهی.» هانس فریاد زد: «مطمئنا. او در شب طوفانی تلاش کرد و دکتر را مجبور کرد تا به موقع با اسب به خانه میلر برود تا پسر را نجات دهد. با این حال، هانس در تاریکی گم شد و در یک استخر عمیق سرگردان شد و غرق شد. در مراسم تشییع جنازه هانس، میلر گفت: "من بهترین دوست او بودم. باید در رأس دسته راه بروم." هرازگاهی چشمانش را با دستمال پاک می کرد.
سوال: علت اصلی تراژدی هانس چیست؟
1. دوستی واقعی بین آنها
2. ارادت کورکورانه به دوست.
3. تغییر ناگهانی آب و هوا.
4. فقدان آموزش رسمی