متن: اولین قدم در ورزش برای اکثر افراد، تعیین این است که آیا باید یا نه. این امر به ویژه در مورد افراد بالای سی و پنج سال صادق است، به خصوص اگر آنها سیگاری شدید بوده باشند. به همین ترتیب، بزرگسالان جوانی که بسیار غیرفعال بوده اند باید به آرامی و با احتیاط پیش بروند. یک ارزیابی فیزیکی از یک پزشک توصیه می شود، ترجیحاً ارزیابی شامل تست ورزش-استرس. در حالی که فرد در حال ورزش است، تست استرس مشکلات قلبی عروقی را که ممکن است در زمان استراحت ظاهر نشوند، شناسایی می کند. این کار با نظارت بر فشار خون، ضربان نبض، مصرف اکسیژن و فعالیت الکتریکی قلب در حین ورزش انجام می شود. هر برنامه ورزشی انتخاب شده باشد، مهم است که با دوره های گرم کردن شروع شود. اینها باید شامل تمرینات کششی، جک های پرش یا پیاده روی فعال باشد. ایده این است که ضربان قلب و گردش خون را به آرامی افزایش دهید بدون اینکه فشار ناگهانی بر قلب یا ماهیچه هایی که شروع به کار می کنند وارد شود. مرحله بعدی در تهیه یک برنامه تمرینی، تعیین مقدار تمرینی است که برای آماده سازی عضلات و سیستم قلبی عروقی بدون خسته کردن بیش از حد بدن کافی است. این شامل گرفتن نبض و یافتن منطقه هدف است. این منطقه هدف، یا ضربان نبض تمرین ایمن، با کم کردن سن فرد از 220 و سپس گرفتن 60 تا 80 درصد از کل آن ایجاد می‌شود. اگر تازه شروع به ورزش کرده اید، 60 درصد توصیه می شود. اگر در حال حاضر در شرایط خوبی هستید، 80 درصد توصیه می شود.
سوال: برای اینکه فشار زیادی به بدن وارد نشود، اگر مبتدی هستید و در سن 45 سالگی هستید، ضربان نبض تمرین ایمن پیشنهاد شده _ .
1. 105
2. 220
3. 140
4. 175