متن: در حالی که در تعطیلات در مناطق دوردست هستند، مردم اغلب متوجه می شوند که زمان کاملاً متفاوت از مکان هایی است که به آنها عادت کرده اند. رابرت لوین و همکارانش سرعت زندگی را در شهرهای سراسر جهان و در سرتاسر ایالات متحده بررسی کرده‌اند. در یک سری آزمایش‌ها، سرعت یک عابر پیاده در مرکز شهر را اندازه‌گیری کردند که فاصله 60 فوتی را طی می‌کند و زمان‌بندی طول مدت آن را تعیین کردند. یک معامله تجاری ساده، و دقت ساعت‌های انتخابی تصادفی را در منطقه تجاری مرکز شهر ثبت کرد. آنها دریافتند که مکان‌هایی با سرعت زندگی سریع‌تر نیز اقتصاد قوی‌تری دارند و مردم شهرهای بزرگ‌تر نسبت به مناطق کم‌جمعیت سریع‌تر حرکت می‌کنند. بنابراین همانطور که ممکن است انتظار داشته باشید، افرادی که به سرعت در حال حرکت هستند با اقتصادهای در حال حرکت همراه هستند. اما آیا این زندگی سریعتر به شادی بیشتر تبدیل می شود؟ در مکان‌های سریع‌تر، مردم بیشتر سیگار می‌کشند، کمتر وقت می‌گذارند تا به غریبه‌های نیازمند کمک کنند، و احتمال مرگ ناشی از بیماری‌های قلبی بیشتر است. با این حال، لوین و همکارانش دریافتند که افرادی که در مکان‌های سریع‌تر هستند، نسبت به افرادی که در مکان‌های کندتر زندگی می‌کنند، تمایل دارند تا حدودی از زندگی خود شادتر باشند. سرعت زندگی یک شهر در واقع "به طور قابل توجهی" با رفاه فیزیکی، اجتماعی و روانی ساکنان آن مرتبط بود. با این حال، رابطه بین درآمد و شادی گزارش شده چندان واضح نیست. بر اساس «پارادوکس ایسترلین(،)» (به نام ریچارد ایسترلین اقتصاددان)، هنگامی که مردم پول کافی برای رفع نیازهای اساسی خود داشته باشند، داشتن پول بیشتر لزوماً با شادی گزارش شده بالاتر ارتباطی ندارد. ادعاهای ایسترلین بحث برانگیز است و پذیرفته نشده است. حتی اگر نظریه او درست باشد، کشورهای ثروتمندتر ممکن است در مجموع شادتر باشند اگر نیازهای اساسی را برای تعداد بیشتری از مردم خود برطرف کنند. در هر صورت، بحث های جاری نشان می دهد که ما باید هنگام ایجاد ارتباط بین شادی و عوامل اقتصادی کلی مراقب باشیم. در میان افراد یک جامعه، به نظر می رسد مشغله – یا احساس مشغله – عامل مهمی در رفاه است. این احساس مشغله - داشتن کارهای زیادی برای انجام دادن و زمان بسیار کم برای انجام آن، اغلب با استرس و اضطراب همراه است. با این حال، در بسیاری از زمینه‌ها، «مشغول بودن» نشان افتخار است: والدین پرمشغله به‌عنوان وقف رفاه فرزندانشان در نظر گرفته می‌شوند و وکیل مشغول می‌تواند نرخ ساعتی حق بیمه دریافت کند. در مطالعات ایالات متحده، شادترین افراد گزارش کردند که مشغول هستند، به این معنا که زمان زیادی ندارند، اما احساس عجله نمی کنند. کار لوین این احتمال را افزایش می دهد که احساسات یک فرد در مورد استفاده از زمان به اندازه اقتصاد به شادی آنها کمک می کند. اکنون چالش بزرگ این است که بفهمیم زنجیره علّی به چه طریقی کار می‌کند: آیا احساس فعال بودن، اما عجله نکردن، به شادی کمک می‌کند؟ یا آیا شادی به مردم این امکان را می دهد که استفاده خود از زمان را به شیوه های مثبت درک کنند؟
سوال: در مورد مطالعه لوین چه می توانیم یاد بگیریم؟
1. مسافت پیاده روی فرد را در یک دوره معین محاسبه می کرد.
2. برای برخی اهداف تجاری انجام شد.
3. ریتم زندگی را در اقتصادها و مناطق مختلف مورد تحقیق قرار داد.
4. عمدتاً در جهان غرب انجام شد.