متن: چای، مهم ترین نوشیدنی انگلیسی، نسبتاً دیر به سواحل بریتانیا آمده است. اگرچه عادت نوشیدن چای به هزاره سوم قبل از میلاد در چین برمی گردد، اما تا اواسط قرن هفدهم بود که چای برای اولین بار در انگلستان ظاهر شد. چای بعد از ظهر توسط آنا، هفتمین دوشس بدفورد، در سال 1840 در انگلستان معرفی شد. دوشس حدود ساعت چهار بعد از ظهر گرسنه می شد. عصرانه در خانه او به شکل مد روز در ساعت هشت تا دیر وقت سرو می شد، بنابراین فاصله زمانی طولانی بین ناهار و شام باقی می ماند. دوشس از خدمتکارش خواست تا در اواخر بعد از ظهر سینی چای، نان، کره و کیک را به اتاقش بیاورد. این برای او عادت شد و شروع به دعوت از دوستان برای پیوستن به او کرد. این مکث برای چای تبدیل به یک رویداد اجتماعی مد شد. در دهه 1880، زنان برای چای بعد از ظهر خود لباس‌های بلند، دستکش‌ها و کلاه‌ها را عوض می‌کردند که معمولاً بین ساعت چهار تا پنج در اتاق پذیرایی سرو می‌شد. چای سنتی بعد از ظهر شامل مجموعه‌ای از ساندویچ‌های خوش طعم، اسکون‌هایی است که با خامه و مربا سرو می‌شوند. کیک و شیرینی نیز سرو می شود. چای رشد یافته در هند یا سیلان از قوری های نقره ای در فنجان های چینی استخوانی ظریف ریخته می شود. با این حال، امروزه در خانه های متوسط حومه شهر، چای بعد از ظهر احتمالاً فقط یک بیسکویت یا کیک کوچک و یک فنجان چای است که معمولاً با استفاده از یک کیسه چای تولید می شود.
سوال: عنوان قطعه _ .
1. آنا، هفتمین دوشس بدفورد
2. چای، مهمترین نوشیدنی انگلیسی
3. آنا، شخصی که چای بعد از ظهر را به انگلستان معرفی می کند
4. چای بعد از ظهر، یک سنت بسیار بریتانیایی