متن: سگهای وحشی آفریقایی اگرچه از نظر ظاهری شبیه کفتارها هستند، اما سگهای وحشی واقعی هستند. آنها مخلوطی از سیاه، زرد و سفید در الگوهای بسیار متنوعی هستند که هیچ دو فردی دقیقاً شبیه هم نیستند. سگ های وحشی آفریقایی به طور گسترده در دشت های آفریقا پراکنده هستند اما در مناطق جنگلی زندگی نمی کنند. آنها حیواناتی اجتماعی هستند که در گروه های معمولاً از 2 تا 45 نفر زندگی می کنند. یک سلسله مراتب در گروه وجود دارد، اما حیوانات با یکدیگر دوستانه هستند. به جوانان و افراد ناتوان در گروه امتیازات ویژه داده می شود. سگ های وحشی آفریقایی برای یافتن طعمه خود از حس بینایی و نه بویایی خود استفاده می کنند. آنها می توانند تا 55 کیلومتر در ساعت برای چندین کیلومتر بدود. در شرق آفریقا، آنها بیشتر غزال‌های تامسون را شکار می‌کنند، اما به گوساله‌ها، زگیل‌ها، گورخرها، ایمپالاها و بچه‌های بز کوهی بزرگ مانند گنو نیز حمله می‌کنند. جمعیت رو به رشد انسانی زیستگاه سگ وحشی آفریقایی را کاهش داده یا تخریب کرده و همچنین طعمه در دسترس آنها را کاهش داده است. کشتار جاده ای و آزار و شکنجه انسان نیز تأثیر منفی بر جمعیت سگ های وحشی آفریقا داشته است. این گونه همچنین به انواع بیماری ها مانند دیستمپر که در سگ های اهلی کنترل می شود نیز می باشد. حفاظت از زیستگاه طبیعی سگ‌های وحشی آفریقایی باید بالاترین اولویت را داشته باشد، زیرا این سگ‌ها در زیستگاه‌هایی که توسط نفوذ انسان تغییر یافته‌اند رنج می‌برند.
سوال: در مورد سگ های وحشی آفریقایی چه می دانیم؟
1. در یک گله ممکن است حدود 90 سگ وحشی وجود داشته باشد و هیچ رهبر وجود نداشته باشد.
2. هیچ سگ وحشی دیگری وجود ندارد.
3. سگ های وحشی آفریقایی می توانند با سرعتی در حدود 15 متر بر ثانیه برای مسافت طولانی بدود.
4. همه سگ های وحشی آفریقایی گورخرها، ایمپالاها و بز کوهی را به عنوان غذای خود می کشند.