متن: وقتی از هواپیما از میامی به شارلوت، کارولینای شمالی، فرودگاه برای پرواز به خانه خارج شدم، بلافاصله متوجه شدم که مشکلی وجود دارد. تعداد زیادی از مردم ناامید ترمینال را شلوغ کردند. من به سرعت فهمیدم که پروازهای شمال شرقی به دلیل طوفان متوقف شده است. اولین چیزی که آنها توانستند ما را از شارلوت بیرون بیاورند سه شنبه بود. جمعه بود. یک مامور دروازه روی پیشخوان ایستاد و فریاد زد: "از ما کمک نخواهید! ما نمی توانیم به شما کمک کنیم!" من به جمعیتی ملحق شدم که از ترمینال به ترمینال در جستجوی پرواز بیرون می‌دویدند. در نهایت، شش غریبه را پیدا کردم که حاضر بودند با من یک ون اجاره کنند. ما در طول شب به سمت واشنگتن حرکت کردیم و بقیه راه را به سمت پراویدنس سوار شدم. البته مشکل واقعی این است که چنین حوادثی هر روز برای هر کسی که پرواز می کند، بیشتر و بیشتر اتفاق می افتد. با این حال، این واقعاً برای من جالب است، زیرا به مدت هشت سال در آن طرف بودم، به عنوان مهماندار هواپیمایی Trans-World Airlines (TWA). می‌دانم که اگر دستمال‌های خطی با آرم TWA را در گوشه سمت راست پایین سینی‌های غذاخوری درجه یک قرار نمی‌دادیم، روزهایی گذشته است که می‌توانستند دستمال سفره‌ها را بنویسند. مانند روزهایی که سه گزینه شام در پروازهای بوستون به لس آنجلس در کلاس اقتصادی وجود داشت. زمانی که یک بار به مدت چهار ساعت روی یک آسفالت در نیوآرک گیر کرده بود، یک هواپیمای مسافربری با فکر شرکت هواپیمایی همبرگر و سیب زمینی سرخ کرده مک دونالد گرفت. من کاهش خدمات را همراه با بقیه مردم پرواز تجربه کرده ام. اما من معتقدم همه چیز کم کم تغییر خواهد کرد، زیرا روزهایی را به یاد می آورم که پرواز اوج می گرفت. خطوط هوایی و کارمندان آنها به نحوه برخورد با مسافران خود افتخار می کردند. و من فکر می کنم روزها مطمئناً یک روز در آینده نزدیک باز خواهند گشت.
سوال:  کدام یک از موارد زیر با توجه به متن صحیح نیست؟ _
1. حوادث برای کسانی که اغلب پرواز می کنند اتفاق می افتد.
2. نویسنده قبلا مهماندار هواپیمایی Trans-World Airlines بود.
3. حتی یک اشتباه کوچک ممکن است باعث شکایت مسافران در گذشته شود.
4. همبرگر مک دونالد و سیب زمینی سرخ کرده جزو گزینه های معمول شام بودند.