متن: در سپتامبر 2005، در اولین روز مدرسه، مارتا کوکران، معلم مدرسه مطالعات اجتماعی در دبیرستان رابینسون، کاری فراموش نشدنی انجام داد. روز اول مدرسه با اجازه مدیر مدرسه همه میزها را از کلاس بیرون آورد. بچه ها وارد دوره اول شدند. آنها وارد شدند و میز نبود. آنها به اطراف نگاه کردند و گفتند: "خانم کوکران، میزهای ما کجا هستند؟" و او گفت: "تا زمانی که به من نگویید چگونه آنها را به دست می آورید نمی توانید یک میز داشته باشید." آنها فکر کردند: "خب، شاید نمرات ما باشد." او گفت: نه. «شاید این رفتار ما باشد.» و به آنها گفت: «نه، این حتی رفتار شما هم نیست.» دوره دوم، همان. دوره سوم... از اوایل بعدازظهر خبرنگاران تلویزیون در کلاس خانم کوکران جمع شده بودند تا از این معلم دیوانه مطلع شوند. آخرین دوره روز، مارتا کوکران کلاس خود را جمع کرد. آنها در این زمان در طبقه همکف اطراف دو طرف اتاق نشسته بودند. "در طول روز هیچ کس واقعاً متوجه نشده است که چگونه میزهای معمولی را در این کلاس به دست می آورید." او گفت: "حالا می خواهم به شما بگویم." مارتا کوکران به سمت در کلاس رفت و در را باز کرد و همانطور که او این کار را انجام داد، بیست و هفت بزرگسال که پدر یا مادر بچه ها بودند، وارد آن کلاس شدند. ، هر کدام یک میز مدرسه دارند. و آن میزهای مدرسه را در ردیف قرار دادند. و هنگامی که آنها قرار دادن آن میزها را تمام کردند، آن بچه ها برای اولین بار در زندگی خود فهمیدند که چگونه آن میزها را به دست آورده اند. مارتا گفت: "لازم نیست این میزها را به دست آورید. آنها این کار را برای شما انجام دادند. آنها آنها را برای شما گذاشتند، اما این شما هستید که مسئولانه اینجا بنشینید تا یاد بگیرید، دانش آموزان خوب و شهروندان خوبی باشید، زیرا آنها برای داشتن آن میز بهایی پرداخته‌ای و هرگز آن را فراموش نکن!»
سوال: کدام یک از موارد زیر با توجه به متن صحیح نیست؟
1. بچه ها بالاخره منظور معلمشان از خودشان را فهمیدند.
2. مدیر مدرسه از ایده خانم کوکران حمایت کرد.
3. بچه ها روز اول بدون میز درس می خواندند.
4. والدین بچه ها برای آنها میز تحریر به دست آوردند.