متن: بنابراین بسیاری از ما به شکایت های کوچکی که ممکن است ناشی از بحث، سوء تفاهم، نحوه تربیت ما یا برخی رویدادهای دردناک دیگر باشد، متوسل می شویم. ما سرسختانه منتظریم تا شخص دیگری با ما تماس بگیرد -- با این باور که این تنها راهی است که می توانیم ببخشیم یا _ رابطه دوستانه یا خانوادگی. یکی از دوستانم اخیراً به من گفت که تقریباً سه سال است که با پسرش صحبت نکرده است. او گفت که او و پسرش در مورد همسرش با هم اختلاف داشتند و او دیگر با او صحبت نمی کند مگر اینکه او اول زنگ بزند. وقتی به او پیشنهاد دادم که او باشد، او گفت: "من نمی توانم این کار را انجام دهم. او کسی است که باید عذرخواهی کند." با این حال، پس از کمی تشویق ملایم، تصمیم گرفت اولین کسی باشد که با او تماس می گیرد. . در کمال تعجب، پسرش از تمایل او برای تماس قدردان بود و از خودش عذرخواهی کرد. همانطور که معمولاً اتفاق می‌افتد، وقتی کسی از فرصت استفاده می‌کند و دستش را دراز می‌کند، همه برنده می‌شوند. هر زمان که خشم خود را حفظ می کنیم، در ذهن خود «چیزهای کوچک») «به چیزهای واقعاً بزرگ» تبدیل می کنیم. ما شروع به این باور می کنیم که موقعیت های ما مهمتر از شادی ما هستند. آنها اینطور نیستند. اگر می خواهید یک نفر باشید آدم آرام تر باید بفهمی که درست بودن تقریباً هرگز مهمتر از این نیست که به خودت اجازه بدهی شاد باشی. راه شاد بودن این است که رها کنی، و دستت را دراز کنی. بگذار دیگران درست بگویند. این به این معنی نیست که تو اشتباه است. همه چیز خوب خواهد شد. شما آرامش رها کردن و همچنین لذت اجازه دادن به دیگران را تجربه خواهید کرد. همچنین متوجه می شوید که وقتی دست دراز می کنید و به دیگران اجازه می دهید "درست" باشند، آنها تبدیل می شوند. کمتر تدافعی و محبت بیشتری نسبت به شما دارند. حتی ممکن است به عقب برگردند. اما، اگر به دلایلی این کار را نکردند، این نیز اشکالی ندارد. و مطمئناً خودتان آرام‌تر خواهید بود.
سوال: به نظر نویسنده، ما اغلب خشم خود را نگه می داریم زیرا فکر می کنیم _ .
1. می توانیم مسائل کوچک را به بزرگ تبدیل کنیم
2. موقعیت های ما بالاتر از دیگران است
3. نظرات خود ما بیشترین اهمیت را دارد
4. دیگران کمتر دفاعی خواهند بود