متن: چرا مردم می دوند؟ یعنی چرا هزاران نفر زود بیدار می شوند و زانو و مچ پا و قلب و ریه خود را در جهنم 10000 متری جاده ها می گذارند؟ برای کسانی که به آن پایبند هستند و خوش شانس هستند، وارد دنیای دیگری می شوند: حالتی از فیض جسمی و روحی زمانی حاصل می شود که خونشان در هر رگ می چرخد. و در آستین، کسانی که آرزوی بهتر شدن را دارند، حتی زمانی که می‌دانند غیرممکن است، به تک تک کلمات گیلبرت می‌چسبند. روش های گیلبرت ساده است. همه چیز در مورد فرم است: بازوها چگونه حرکت می کنند و پاها چگونه فرود می آیند. به شدت شاگردانش را هل می دهد. وقتی احساس می‌کنند در شرف مرگ هستند، به جای زخم‌های گیلبرت نگاه می‌کنند -- سوختگی در امتداد دست راست و سپس پای راست او، جایی که شعله‌ها تا استخوان فرو رفت. هر چه آنها احساس می کنند، واقعا چقدر می تواند بد باشد؟ لیزا اسپنر، یکی از افرادی که دیوانه گیلبرت هستند، می‌گوید: «او باعث می‌شود مردم خودشان را باور کنند. "او با همه طوری رفتار می کند که آنها شگفت انگیز هستند." اگر گیلبرت ناجی آنهاست، آنها هم ناجی او هستند. او می گوید: "در نهایت متوجه شدم که باید به مردم کمک کنم. وقتی به مردم کمک می کنم، احساس خوبی دارم." پای راست گیلبرت آنقدر سوخته بود که زانویش در زاویه 90 درجه گیر کرده بود. دکتر گفت شش ماه طول می کشد تا بهبود یابد. گیلبرت ناامید سوار دوچرخه شد. دوچرخه سواری به راه رفتن منجر شد، که در نهایت یک سال پس از مرگ او به دویدن منجر شد. در حقیقت، دوندگان با دوندگان دیگر مسابقه نمی دهند. آنها برای غلبه بر اراده خود با خود مسابقه می دهند. بنابراین گیلبرت بهار و تابستان 2007 را صرف انجام این کار کرد و سریعتر از آنچه هست با مردان مسابقه داد، زیرا می دانست که این کار او را بهتر می کند. شاگردان گیلبرت، البته، به ریشه‌یابی او ادامه می‌دهند، اگرچه گاهی اوقات از خود می‌پرسند: «چقدر می‌تواند بهتر شود؟» به هر حال، آنها او را چیزی فراتر از یک دونده و یک مربی می بینند. او نمادی از گوشت و خون است: تلاش روزانه برای نشان دادن آنچه ساخته شده اید.
سوال: پس از خواندن متن در مورد گیلبرت چه می آموزیم؟
1. او قبلاً به عنوان آتش نشان کار می کرد.
2. او دارای اراده و اراده قوی است.
3. دویدن را از مربی یاد گرفت.
4. به او توصیه شد که در هنگام سوختگی شدید دوچرخه سواری کند.