متن: چاک سیزده ساله بود که از بیمارستان به خانه آمد. او به خانه آمد نه به این دلیل که رو به بهبودی بود، بلکه به این دلیل که می خواست در هنگام مرگ با افرادی باشد که می شناخت و دوستشان داشت. هفته ای چند بار در طول درمانش برای ملاقات او و خانواده اش از کنار خانه می آمدم. در بیشتر بازدیدهایم، چاک بسیار ضعیف بود. اما آخرین باری که او را زنده دیدم، بیدار بود. "من چیزی برای شما دارم." یک تکه کاغذ مچاله شده را از زیر بالش بیرون آورد. می‌خواهم بعد از مرگم این را به مامان و بابام بدهی. "چیه؟" من پرسیدم. "این لیستی از همه سرگرمی‌هایی است که داشتیم، و تمام لحظات شادی که وقتی می‌خندیدیم." تقریباً از تعجب نفس نفس زدم. "مانند آنچه که؟" آرام پرسیدم و سعی کردم آرامشم را به دست بیاورم. "مثل زمانی که مامان، بابا، کریسی، لیندا و من لباس میوه پوشیده بودیم و بابا ما را به یک مهمانی لباس می برد. بابا یک خوشه انگور بود و من یک سیب، و بقیه چیزهای متفاوتی بودند مانند موز و گلابی ها." و یک پلیس زن _ به خاطر سرعت غیرمجاز. وقتی پلیس زن به سمت ماشین آمد، او نگاه کرد و شروع به خندیدن کرد به حدی که به سختی توانست از جایش بلند شود. و همه ما شروع به خندیدن کردیم و او گفت: "همه شما به کجا می روید -- یک سالاد؟" بابا گفت از سرعت زیاد متاسفم، اما بچه هایش آنقدر رسیده بودند که شروع به کشیدن مگس کردند. و او خندید تا اینکه مجبور شد عینک تیره اش را بردارد و اشک هایش را از چشمانش پاک کرد." چاک خندید و من هم همینطور. لیست پر از خنده و سرگرمی بود. فکر کردم چه هدیه فوق العاده ای.
سوال: چاک در لیست چه نوشته است؟
1. بعد از مرگش چه باید کرد
2. افکار او در مورد ترس، خشم و ناامیدی.
3. قبل از مرگش چه باید کرد
4. تمام لحظات خوشی که با خانواده اش داشت.