متن: در یک غروب اخیر هنگام رانندگی به خانه یکی از دوستانم، دیدن ماه کامل که درست بالای پشت بام دوستم طلوع می کرد، جذب من شد. چند لحظه ایستادم تا آن را تماشا کنم و به این فکر کردم که چقدر حیف است که اکثر مردم شهر، از جمله خود من، معمولاً چنین دیدنی هایی را از دست می دهند، زیرا بیشتر زندگی خود را در داخل خانه می گذرانیم. دوست من هم دیده بود. او در جنگلی در اروپا زندگی می‌کرد و ماه برایش اهمیت زیادی داشت. بسیاری از زندگی او را تحت تاثیر قرار داده بود. من احساس را می دانم. دسامبر گذشته، دختر هفت ساله ام را با چند دوست به جنگل های کوهستانی شمال هند بردم. ما در یک استراحتگاه جنگلی بدون برق و آب گرم ماندیم. گروه ما هر شب در بیرون و در داخل خانه وقتی بیرون خیلی سرد بود آتش می زدند. ماه در طول سفر ما به حداکثر رشد خود رسید. بین من و کوههای بلند سه چهار دره بود. نه نوری در آنها تابید و نه صدایی شنیده می شد. یکی از آرام‌ترین مکان‌هایی بود که تا به حال می‌شناختم، چاهی بی ته از سکوت. و بالای سرم ماه کامل بود که عمیقاً مرا تحت تأثیر قرار داد. امروزه زندگی ما پر از شیشه، فلز، پلاستیک و فایبر شیشه است. ما تلویزیون، تلفن همراه، پیجر، برق، بخاری و اجاق گاز و تهویه مطبوع، ماشین، کامپیوتر داریم. در حال تقلا با ترافیک آن عصر در پایان یک روز خسته کننده، بیشتر آن را در داخل خانه سپری کردم، فکر کردم: خیلی زود، دوست دارم در یک کلبه کوچک زندگی کنم. آنجا سبزی بکارم و کتاب بخوانم و در کوه قدم بزنم و شاید بنویسم اما نه با عصبانیت. من ممکن است در آنجا پیرمرد شوم و ته شلوارم را به صورت رول بپوشم و عمرم را با قاشق قهوه اندازه بگیرم. اما من می توانم در یک شب سرد و خاموش در بیرون قدم بزنم و ماه را لمس کنم.
سوال: چه چیزی نویسنده را در جنگل کوهستانی شمال هند بیشتر تحت تأثیر قرار داد؟
1. مهتاب خوب
2. سکوت کامل
3. بدون تجهیزات مدرن
4. کوه های بلند