متن: "در طول سال ها غیرقابل تصور شدنی شده است و امروز ما احساس می کنیم که به توانایی تغییر وراثت انسان نزدیک شده ایم." اینها سخنان دیوید بالتیمور از مؤسسه فناوری کالیفرنیا بود، در تاریخ 1 دسامبر، زمانی که او یک جلسه سه روزه را در واشنگتن برای بحث در مورد اخلاقیات و استفاده از ویرایش ژن انسانی افتتاح کرد. دکتر بالتیمور دست قدیمی در این نوع بحث ها است. او همچنین در کنفرانس Asilomar در سال 1975 شرکت کرد، که دانشمندان را گرد هم آورد تا درباره روشی امن برای استفاده از فناوری جدید DNA نوترکیب بحث کنند و توصیه‌هایش بر نسلی از محققان بیوتکنولوژی تأثیر گذاشت. چهار دهه بعد، نیاز به نوع مشابهی ایجاد شده است. اجلاس بین المللی ویرایش ژن انسانی توسط آکادمی های علمی ملی سه کشور آمریکا، بریتانیا و چین برگزار شده است. آنها به ویژه نگران این هستند که آیا ویرایش ژن باید انجام شود یا خیر. برای ایجاد تغییرات ارثی در خط نطفه انسان استفاده شود، چیزی که دکتر بالتیمور آن را به عنوان یک سوال عمیق و نگران‌کننده توصیف کرد. نتیجه‌گیری‌های این جلسه نیز مانند نتایج آسیلومار الزام‌آور نخواهد بود. اما امید این است که دوباره مانند آسیلومار، مخلوطی باشد. عقل سلیم و فشار همتایان دنیایی را ایجاد می‌کند که در آن به دانشمندان اعتماد می‌شود که خودشان را تنظیم کنند، به جای اینکه سیاستمداران و کارمندان دولتی این کار را برای آنها انجام دهند. این نشست در پس زمینه‌ای از پیشرفت علمی سریع برگزار می‌شود. از سال 2012، تحقیق در مورد یک تحقیق جدید ابزار ویرایش easytouse به نام CRISPRCas9 شکوفا شده است. این تکنیک شامل یک قطعه RNA (یک پیام رسان شیمیایی است که می تواند برای شناسایی بخش هدف DNA استفاده شود) و یک آنزیم به نام هسته که می تواند ژن های ناخواسته را جدا کند و ژن های جدید را در آن بچسباند. در ماه آوریل، زمانی که دانشمندان چینی اعلام کردند که ژن‌ها را در جنین‌های غیرقابل زنده‌سازی انسان ویرایش کرده‌اند، علاقه عمومی برانگیخته شد، و بار دیگر در نوامبر، زمانی که محققان بریتانیایی گفتند با موفقیت یک دختر یک ساله مبتلا به سرطان خون را با استفاده از سلول‌های سلولی اصلاح شده ژنتیکی درمان کرده‌اند. سلول‌های سلولی بخشی از سیستم ایمنی هستند. سیستمی که از جمله به سلول‌های تومور حمله می‌کند. محققان سلول‌های سلولی یک اهداکننده سالم را تغییر دادند تا آن‌ها را تشویق کنند تا سرطان بیمار را شناسایی کرده و بکشند، تا آنها را در برابر داروی سرطان خون او مصون نگه دارند و اطمینان حاصل کنند که به سلول‌های سالم او حمله نمی‌کنند. در یکی دیگر از پیشرفت‌های اخیر، شرکتی به نام Edit as Medicine که در کمبریج، ماساچوست مستقر است، اعلام کرده است که امیدوار است در سال 2017 آزمایش‌های بالینی CRISPRCas9 را به عنوان درمانی برای یک شکل ژنتیکی نادر نابینایی به نام آموروز مادرزادی Leber آغاز کند. اگرچه شرکت‌های دیگر هم‌اکنون در حال آزمایش درمان‌های اصلاح ژن هستند، این‌ها از اشکال قدیمی‌تر و پیچیده‌تر فناوری استفاده می‌کنند که به نظر می‌رسد پتانسیل تجاری کمتری دارند. علاوه بر این، محققان مؤسسه Broad، همچنین در کمبریج، این هفته گفتند که تغییراتی در CRISPRCas9 ایجاد کرده‌اند. که تا حد زیادی میزان خطاهای ویرایش را کاهش می دهد - یکی از موانع اصلی استفاده پزشکی این تکنیک. در مورد موضوع ویرایش مولفه، اریک لندر، رئیس The Broad، به جلسه گفت که این تنها در موارد نادر مفید خواهد بود و گفت که ممکن است ایده خوبی باشد که قبل از ایجاد تغییرات دائمی در مخزن ژن "احتیاط کنید". احتیاط توصیه ای است که ممکن است توسط کسانی که به دنبال کار در حیوانات غیر از مردم و گیاهان هستند - موضوعاتی که توسط قله پوشش داده نمی شوند - مورد توجه قرار گیرد.
سوال: چه چیزی را می توان از این متن استنباط کرد؟
1. دکتر بالتیمور تحقیقات خود را در مورد اصلاح ژن در سال 1975 آغاز کرد.
2. نظرات دانشمندان در مورد استفاده از ویرایش ژن ثابت است.
3. CRISPRCas9 برای درمان آموروز مادرزادی Leber استفاده شده است.
4. قبل از استفاده گسترده از فناوری باید تحقیقات بیشتری انجام شود.