متن: شما همیشه باید بفهمید که در چه چیزی خوب هستید و در چه چیزی خوب نیستید. یا اگر به چیزی علاقه دارید، همیشه باید ابتدا بر آن مسلط شوید. ده ساله بودم که به خانه پسر عمویم آمدم و این دردناک بود زیرا او در نیویورک زندگی می کرد و من در میامی. بنابراین من هر تعطیلات تابستانی را خودم می آمدم، البته از پدر و مادرم اجازه داشتم تا آنجا پیش بروم. یک روز تصمیم گرفتیم به جنگل برویم. من مشتاقانه منتظر این سفر بودم زیرا می دانستم که پسر عمویم در درخت نوردی متخصص است در حالی که من نبودم. بنابراین، هر چه به جنگل نزدیکتر و نزدیکتر می شدیم، تبدیل به _ شدم زیرا توانایی بالا رفتن از درختان را نداشتم. وقتی شروع به بالا رفتن از درخت کرد من ناراحت شدم اما به امید اینکه گردنم نشکنم به او پیوستم. تعطیلات تابستان گذشته مرا به خانه اش دعوت کرد. من از بالا رفتن از درخت می ترسیدم بنابراین منصرف شدم. اما این بار سعی کردم از درخت بالا بروم. در حالی که در حال کوهنوردی بودم آنقدر ترسیده بودم که انگار هر لحظه نزدیک بود بمیرم. اما وقتی می خواستم از شاخه دیگر بالا بروم تعادلم را از دست دادم. خوشبختانه یکی از شاخه های پایین را گرفتم. پسر عمویم ناگهان شروع به پایین رفتن کرد و سعی کرد به من کمک کند. بعد از اینکه مرا روی زمین گذاشت، دوید تا کمک بگیرد. درد داشت منو میکشت، خون زیادی از دست دادم و میدونستم که باید بیدار باشم تا زنده بمونم. بالاخره پسر عمویم کمک آورد. وقتی بیدار شدم خوشحال بودم که نمردم. اتفاقی که برای من افتاد بسیار دیوانه کننده بود. (295 کلمه)
سوال: کدام یک از عبارات زیر در قسمت ذکر نشده است؟
1. پسر عموی نویسنده در بالا رفتن از درخت مهارت داشت.
2. نویسنده پس از افتادن روی زمین دراز کشید.
3. نویسنده در هر تعطیلات تابستانی پسر عمویش را می دید.
4. این اولین بار بود که نویسنده از درخت بالا می رفت.