متن: من دختر 9 ساله ام، سوزان و پسر 5 ساله ام، رابی را به مرکز خرید بردم. وقتی به آنجا رسیدیم، تابلوی بزرگی دیدیم که روی آن نوشته شده بود "باغ وحش حیوان خانگی". بچه ها از جا پریدند و پرسیدند "بابا میشه بریم؟" من و همسرم هر دو بیکار بودیم. با این حال، گفتم: «حتماً» و به هر کدام یک ربع دادم. آنها رفتند و فقط پنجاه سنت در جیب من باقی ماندند. یک باغ وحش برای حیوانات خانگی متشکل از صدها بچه حیوان کوچک از همه نوع است. بچه‌ها پول خود را پرداخت می‌کنند و در حالی که والدینشان خرید می‌کنند از حیوانات کوچک در محوطه می‌مانند. چند دقیقه بعد سوزان را دیدم که پشت سرم راه می رفت. با تعجب پرسیدم چه مشکلی دارد؟ او با ناراحتی گفت: "بابا، بلیط باغ وحش پتینگ پنجاه سنت قیمت دارد. بنابراین من به رابی محله ام را دادم." سپس گفت: من تا به حال شنیده ام. او شعار خانواده را تکرار کرد که "عشق عمل است!" من به وضوح می دانستم که هیچ کس حیوانات کوچک را بیشتر از سوزان دوست ندارد. او هم من و هم همسرم را تماشا کرده بود که می گفتیم "عشق عمل است!" سالها بود، و حالا او آن را در سبک زندگی خود قرار داده بود. این به بخشی از او تبدیل شده بود، زیرا او شعار کل خانواده را می دانست. این فقط "عشق عمل است" نیست، بلکه "عشق عمل فداکاری است!" عشق همیشه بهایی می دهد. من متاثر شدم. به باغ وحش پتینگ برگشتیم. سوزان در حالی که دست ها و چانه اش را روی حصار تکیه داده بود ایستاد و فقط به تماشای دیوانه شدن رابی در حال نوازش و غذا دادن به حیوانات بود. پنجاه سنت داشتم که سوراخی در جیبم می سوزاند. دستم را در جیبم بردم و پول را بیرون آوردم.
سوال: کدام یک از موارد زیر سوزان را بهتر توصیف می کند؟
1. بی خود.
2. سالم.
3. کودکانه.
4. باهوش.