متن: در سال 1975، جورج کارلین در یک برنامه تلویزیونی محبوب، شنبه شب زنده، با کلمات معروف خود در مورد غذاهای آبی ظاهر شد. "چرا غذای آبی وجود ندارد؟ من نمی توانم غذای آبی پیدا کنم - من نمی توانم طعم آبی را پیدا کنم! منظورم این است که زرد لیمویی است؛ نارنجی نارنجی است و قرمز گیلاس است. غذای آبی کجاست؟ " خب، کارلین تقریباً درست می‌گوید - غذای آبی وجود ندارد، اما مطمئناً مقدار زیادی از آن وجود ندارد. زغال اخته تازه چیده شده آبی است، اما وقتی به مربا تبدیل شود، بنفش می شود. رنگ آبی در زغال اخته - مانند بنفش در انگور و قرمز در گوجه فرنگی - در طبیعت یافت می شود. اما برای غذا رنگ گرمی نیست. به نظر نمی رسد مردم غذاهای آبی را ترجیح دهند. برخی از برنامه‌های رژیم غذایی حتی پیشنهاد می‌کنند که کسانی که مصمم به کاهش وزن هستند باید غذای خود را آبی رنگ کنند. غذا خوردن تا حدی با چشمان ما شروع می شود. چارلز اسپنس - روانشناس تجربی از دانشگاه آکسفورد - اشاره می کند که رنگ می تواند تجربه چشایی ما را تغییر دهد. معمولاً ما غذاهای قرمز رنگ را تا 20 درصد شیرین‌تر از آنچه واقعاً هستند در نظر می‌گیریم. و غذاهای سبز ترش ترند. اسپنس پیشنهاد می کند: انتظارات انسان ممکن است تحت تأثیر تاریخ طولانی تماشای ما باشد - میوه های سبز می توانند با بزرگ شدن شیرین شوند و قرمز شوند. اما آبی چطور؟ به جز زغال اخته، بیشتر غذاهای آبی رنگی که این روزها می بینیم به صورت مصنوعی آبی است. تولیدکنندگان مواد غذایی استدلال می کنند که رنگ مصنوعی آسیب چندانی به سلامتی وارد نمی کند. بسیاری از تحقیقات نشان می دهد که برخی از مشکلات جسمی بچه ها با رنگ های غذایی مرتبط است - در حالی که مطالعات دیگر هیچ تأثیری را نشان نمی دهند. کیک تولد آبی یا حتی مرغ آبی رنگ را می توان روی میز شام سرو کرد. پس چی؟
سوال: غذا خوردن گاهی از چشمان ما شروع می شود زیرا _ .
1. تجربه طعم ما را می توان تحت تأثیر رنگ قرار داد
2. غذاهای قرمز 20 درصد شیرین تر از غذاهای سبز هستند
3. مردم غذاهای قرمز رنگ را به غذاهای سبز ترجیح می دهند
4. قبل از خوردن غذا، افراد برای مدت طولانی به غذا نگاه می کنند