متن: من دیر از خواب بیدار شدم و با عجله صبحانه خوردم. هیچ وقت دیر نیامده بودم و نمی خواستم رئیسم ناراضی باشد. با این حال، به نظر می رسید از همان لحظه ای که آپارتمانم را ترک کردم، آن روز برای من خوش شانس نبود. لحظه ای که می خواستم با عجله به طبقه پایین بروم، یکی از پاشنه های رکابی ام شکست. مجبور شدم برای تعویض کفش های قرمزم برگردم. همچنین مجبور شدم کیفم را عوض کنم و چیزهای کوچک دیگری را که سعی کرده بودم با کفش ست کنم. مطمئن بودم که دیر سر کار خواهم آمد. در راه رفتن به محل کار به دلیل تصادف مجبور شدم بیش از نیم ساعت منتظر بمانم. چاره ای جز صبر نداشتم. با رئیسم تماس گرفتم و او به من گفت که مشکلی نیست، اما برای ملاقات با او به من نیاز دارد. مشتریان ژاپنی آن روز صبح. سرانجام، یک ساعت بعد به دفتر رسیدم. باید برای جلسه آرامش خود را حفظ می کردم و سرحال بودم تا مشتریان مطمئن شوند که برنامه ما برای پروژه تجاری آینده آنها بهترین است. قبل از اینکه در خانه بودم و قرار بود در مورد آن به مشتریان ارائه کنم. نزدیک بود عصبانی شوم که متوجه شدم یک نسخه از آن را در دفترم دارم. بالاخره جلسه به پایان رسید و موفقیت آمیز بود. اما باید بگویم که روز وحشتناکی پر از اتفاقات را سپری کردم.
سوال: نظر مشتریان در مورد ارائه نویسنده چیست؟
1. کدر.
2. همین طوری.
3. عالی
4. وحشتناک.