متن: از هر دقیقه آن متنفر بودم، خاک بدبو در بهار را کندم، دانه های ریز را در ردیف کاشتم، و گیاهان را در حالی که عرق روی صورتم می ریخت، وجین کردم. می خواستم تابستان را با دوستانم بگذرانم. اما در عوض هر شنبه و تعطیلات تابستانی را در باغ سبزی بزرگ مادرم کار می کردم. مادرم مصمم بود که نحوه کاشت و برداشت یک باغ مناسب را بیاموزم. من بزرگ شدم و خانه را ترک کردم، خوشحال از اینکه آن باغ سبزی قدیمی را پشت سر گذاشتم. اما چند سال بعد که با شوهرم در خانه‌ای کوچک زندگی می‌کردم، از پنجره پشتی به بیرون نگاه کردم و یک نقطه آفتابی بزرگ دیدم. حتی خودم را متعجب کردم، فکر کردم: «اینجا شاید جای خوبی برای باغ سبزیجات باشد. صدای مامان را در سرم می شنیدم: «نخودها را در ردیف و کاهوها را در دسته قرار دهید. بین گوجه فرنگی و خیار جا بگذارید تا پخش شوند. کشیدن علف های هرز بلافاصله بعد از بارندگی آسان تر است.» در طول سال ها، با هر خانه جدیدی که به آن نقل مکان کرده ام، اولین چیزی که به دنبال آن بوده ام، فضایی برای یک باغ در حیاط خلوت است. به عنوان یک نوجوان شکایت می کردم و پشت میزی پر از سبزیجات تازه از باغ می نشستم، اما اکنون به سه نوجوان خود می گویم: "به این همه غذا نگاه کنید، هرگز چیزی به این خوب و تازه چیده شده از حیاط خانه خود نخواهید خورد. !" اکنون یک سوم حیاط خلوت من یک باغ سبزیجات است و هر سال کمی بزرگتر می شود. وقتی پسرم سیمون پنج ساله بود، وقتی یک روز صبح به من کمک کرد نخود و لوبیا بچینم، چشمانش گرد شد. "وای مامان، ما خیلی غذای مجانی داریم!" بنابراین، متشکرم، مامان، که بیشتر از من می‌دانستم، در مورد اینکه چقدر دوست دارم خاک را کند کنم. از شما سپاسگزارم که به من یاد دادید در زمانی که غیر قابل آموزش بودم و به نحوی علاقه ای را برانگیختید که منجر به شادی مادام العمر شود.
سوال: با توجه به متن، نویسنده _ .
1. به پسرش یاد داده بود که چگونه غذا بکارد
2. از سبزیجات باغ مامان بیزار بود
3. اغلب نوجوانانش در مورد غذا به او کمک می کنند
4. اغلب غذای رایگان از بازار دریافت می کردند