متن: زمانی از او به عنوان _ شعر یاد می شد. او که شیلیایی ها از همه طبقات آن را دوست دارند، یکی از پرخواننده ترین و مورد احترام ترین شاعران تاریخ است. و امسال صدمین سالگرد تولد پابلو نرودا (1904-1973) است. او با نام نفتالی ریکاردو ریس بازولتو متولد شد، پسری قد بلند، خجالتی و تنها بود. او عاشق خواندن بود و از ده سالگی شروع به شعر گفتن کرد. والت ویتمن، شاعر آمریکایی، که نرودا بعدها عکس قاب‌بندی‌شده‌اش را روی میزش نگه داشت، تأثیر عمده‌ای بر آثار او داشت. با این حال، پدرش ایده داشتن یک شاعر برای پسر را دوست نداشت و سعی کرد او را از نوشتن منصرف کند. او برای سرپوش گذاشتن بر انتشار اولین شعر خود، پابلو نرودا را نامگذاری کرد. در سال 1924 نرودا با پرخواننده ترین اثر خود "بیست شعر عاشقانه و یک آهنگ ناامیدی" به شهرت رسید. با این حال، تجربه غنی او به عنوان یک دیپلمات و تبعید باعث شد که از موضوع عشق فراتر رود. آثار او همچنین منعکس کننده مبارزه سیاسی چپ و توسعه آمریکای جنوبی بود. او در سال 1971 جایزه نوبل ادبیات را دریافت کرد. نرودا عاشق دریا بود که او آن را خلاق، ویرانگر و برای همیشه متحرک می دید. او از قدرت و آزادی امواج و پرندگان دریایی در ساحل الهام گرفت. او نوشت: «من به دریا نیاز دارم زیرا به من می آموزد. من در دانشگاه امواج حرکت می کنم. او دوست داشت که چگونه دریا برای همیشه خود را تجدید می کند، تجدیدی در کار او تکرار می شود.
سوال: کدام یک از موارد زیر موضوع آثار او نیست؟
1. عشق.
2. مبارزه سیاسی.
3. اصلاحات اجتماعی
4. توسعه آمریکای جنوبی