متن: به مدت شش ساعت از منظره صحرای کارو در آفریقای جنوبی عکاسی کردیم. فقط سنگ و ماسه و خورشید پخته. من و دانیل که می‌دانستیم سفرمان به پایان می‌رسد، فقط می‌خواستیم همه چیزهایی را که دیده بودیم و انجام داده بودیم به یاد بیاوریم. از دوربین استفاده کرد. از کلمات استفاده کردم من قبلاً سه دفترچه را تمام کرده بودم و وارد چهارمین دفترچه یادداشت چرمی زیبایی شده بودم که از بازاری در موزامبیک خریده بودم. جنوب آفریقا پر از داستان بود. و رؤیاها. تقریباً مست بودیم از احساسات. خروشان آب در آبشار ویکتوریا، سکوت غیرممکن دلتای اوکاوانگو در بوتسوانا. و بعد چیزهای دیگر: سگ‌ها در خیابان‌ها، کل خانواده‌ها در Soweto که در یک اتاق زندگی می‌کنند، یک کیلومتر با آب تمیز. وقتی به سمت غروب خورشید حرکت کردیم، سکوتی بر ما حاکم شد. جاده خالی بود -- ساعت ها بود که ماشین دیگری ندیده بودیم. و همانطور که رانندگی می کردم، چیزی توجهم را جلب کرد، چیزی در کنارم حرکت می کرد. نگاهی به آینه ماشین انداختم. نگاهی به سمت راست انداختم و آن وقت بود که آنها را دیدم. در کنار ما، در کنار جاده، سی چهل اسب وحشی در حال مسابقه دادن با ماشین بودند، ابری از گرد و غبار از پشت سرشان بلند شده بود -- اسب های قهوه ای و عضلانی تقریباً به اندازه ای نزدیک که آنها را لمس کنند و نفس گرمشان را استشمام کنند. نمیدونستم چند وقته که اونجا کنار ما بودن. من به دن فریاد زدم: "ببین!"، اما او در خواب عمیقی فرو رفته بود، دوربینش بیهوده کنار پاهایش افتاده بود. آنها برای چند ثانیه با ماشین مسابقه دادند، سپس خیلی پشت سر ما ناپدید شدند، خاطره ای از اشکال قهرمانانه در منظره قرمز. وقتی دنیل یک ساعت بعد از خواب بیدار شد به او گفتم چه اتفاقی افتاده است. "اسب های وحشی؟" او گفت. "چرا منو بیدار نکردی؟" "سعی کردم. اما بعد از چند ثانیه از بین رفتند." "مطمئنی که خوابش را ندیده ای؟" "تو بودی که خواب بودی!" او گفت که معمولی است. "بهترین عکس ها آنهایی هستند که هرگز نمی گیریم." وارد هتلی پر از گرد و خاک شدیم و خواب مرده ها را خواباندیم.
سوال: این نوشتار در کل دربارهی چیست؟
1. نحوه مشاهده حیات وحش در آفریقا
2. فرار به حیات وحش در آفریقا.
3. جاذبه های گردشگری در جنوب آفریقا.
4. خطرات احتمالی سفر در بیابان