متن: دوستان عصر به دیدن ما می آیند، آنها وقت خود را به ما می گویند که عجله دارند و به ساعت های خود نگاه می کنند. این نیست که دوستان ما همه سرشان شلوغ است، فقط وقتی تلویزیون نداریم. مردم فکر می کنند ما خیلی عجیب هستیم. آنها همیشه می پرسند: "اما شما عصر چه کار می کنید؟" پاسخ بسیار ساده است. من و همسرم هر دو سرگرمی هایی داریم. ما مطمئناً عصرهایمان را با خیره شدن به دیوارها نمی گذرانیم. همسرم به آشپزی و نقاشی علاقه دارد و اغلب در کلاس های عصرانه زبان های خارجی شرکت می کند. این به ویژه مفید است زیرا ما اغلب برای تعطیلات خود به خارج از کشور می رویم. من تمبر جمع می کنم و همیشه مشغول مجموعه ام هستم. هر دوی ما از گوش دادن به موسیقی و بازی شطرنج با هم لذت می بریم. گاهی اوقات برق قطع می شود و در خانه برق نداریم. این ما را نگران نمی کند، ما فقط شمع روشن می کنیم و به کاری که قبلا انجام می دادیم ادامه می دهیم. دوستان ما، اما، گم شده اند --- تلویزیون نیست! --- بنابراین آنها نمی دانند چه کار کنند. در چنین عصرهایی خانه ما بسیار پر است --- همه آنها به ما مراجعه می کنند. به همه آنها خوش می گذرد. همه به جای اینکه در سکوت جلوی تلویزیون بنشینند، حرف می زنند و بازی می کنند.
سوال: بهترین عنوان برای این قسمت _ .
1. چرا به تلویزیون نیاز داریم؟
2. شمع! اما بدون برق!
3. دوستان مختلف، سرگرمی های متفاوت.
4. ما بدون تلویزیون می رویم!