متن: کاتالین باچیو از رومانی می خواست در آلمان پول دربیاورد. بنابراین، او و همسرش اولتیتا به بخارست، پایتخت رومانی رفتند تا مدارک قانونی را برای مهاجرت به آلمان دریافت کنند. با این حال، هنگامی که آنها وارد شدند، از آنچه دیدند شگفت زده شدند. "صدها کودک خیابانی در یک شهر شلوغ و کثیف دو و نیم میلیون نفری زندگی می کردند. بسیاری از آنها مواد مخدر مصرف می کردند. همه آنها گم شده به نظر می رسیدند. اکثر آنها زیر ده سال داشتند. اولتیتا اشک در چشمانش حلقه زده بود." کاتالین گفت. بسیاری از این کودکان خیابانی یتیم بودند. آنها در یتیم خانه های دولتی بزرگ شده بودند، اما فرار کرده بودند. آنها فکر می کردند هر جایی بهتر از یتیم خانه است. اما خیابان ها سرد و سخت بود. زمستان ها سرد بود. بچه ها مجبور بودند در فاضلاب های گرم زیر زمین بخوابند. بسیاری از کودکان حتی درگیر جنایت و خشونت شدند. خانواده Baciu از دیدن این همه بچه رقت انگیز در بخارست خوششان نمی آمد. می خواستند فوراً بروند و به آلمان بروند. با این حال، آن شب، کاتالین و اولتیتا نزد یکی از دوستانشان در بوچارس ماندند. کاتالین گفت: "دوستی که با او می ماندیم با کودکان خیابانی کار می کرد. من عمیقاً از کاری که او و یارانش در تلاش بودند انجام دهند متاثر شدم... آنها شغل و جان خود را برای نجات کودکان خیابانی فدا کردند." پس از آن بازدید، خانواده Baciu به طور کامل برنامه زندگی خود را تغییر داد. آنها به جای مهاجرت به آلمان، کار را با کودکان خیابانی در بخارست آغاز کردند. آنها با افتتاح خانه ای به نام خانه امید شروع کردند که مکانی گرم و دوست داشتنی برای کودکانی که نیاز داشتند از خیابان ها دور شوند فراهم کرد. بسیاری از بیمارستان‌ها و کارکنان تجاری وقتی بچه‌های مشکل‌دار را پیدا کردند به خانه امید زنگ زدند. همه می دانستند که خانه امید کمک خواهد کرد.
سوال: اولتیتا اشک در چشمانش حلقه زد زیرا _ .
1. برای بچه های خیابانی احساس ترحم کرد
2. او تقریباً راه خود را در بخارست گم کرد
3. او مدارک قانونی دریافت نکرد
4. او رومانی را ترک خواهد کرد