متن: مشکل جدی جامعه امروزی این است که چه کسی باید پاسخگوی سالمندان ما باشد و چگونه زندگی آنها را بهبود بخشد. این فقط یک مشکل مالی نیست، بلکه یک سوال سیستمی است که ما برای جامعه خود می خواهیم. من می خواهم چندین راه حل ممکن برای این مشکل پیشنهاد کنم. اول، کارفرمایان باید مسئولیت کارکنان بازنشسته خود را بر عهده بگیرند. برای ایجاد این امکان باید درصدی از سود را برای این منظور در نظر گرفت. اما زمانی که یک شرکت باید مسئولیت مادام العمر کارکنان خود را بپذیرد، ممکن است به دلیل هزینه های بیشتر کارکنان، از یک ضرر تجاری رنج ببرد. راه دیگر حل مشکل، بازگرداندن مسئولیت به فرد است. این بدان معناست که هر فرد باید در طول سال های کاری خود پس انداز کند تا سال های بازنشستگی خود را بپردازد. این مدل خیلی منصفانه به نظر نمی رسد زیرا برخی از افراد در پرداخت هزینه های زندگی روزمره خود بدون تلاش برای کسب درآمد اضافی برای پوشش سنوات بازنشستگی خود با مشکل مواجه هستند. این بدان معناست که دولت ممکن است برای مراقبت از فقرا وارد عمل شود. علاوه بر این، دولت می تواند مسئولیت مراقبت از سالمندان را بر عهده بگیرد. این می تواند از طریق مالیات های دولتی برای افزایش سطح بازنشستگی تامین شود. علاوه بر این، برخی از مؤسسات باید برای سالمندان ایجاد شود که می تواند به ایجاد یک زندگی راحت برای آنها کمک کند. متأسفانه همانطور که وضعیت کنونی کشور ما نشان می دهد، این یک پاسخ واقعی نیست. دولت به ندرت می تواند از عهده مراقبت از سالمندان برآید، به ویژه زمانی که مشغول تلاش برای مراقبت از جوانان است. یک راه حل دیگر این است که دولت یا سازمان های اجتماعی محل های کار مخصوصاً برای سالمندان در جایی که مستقل هستند ایجاد کنند. به طور خلاصه، همه این گزینه ها دارای مزایا و معایبی هستند. بنابراین، منطقی است انتظار داشته باشیم که ترکیبی از این گزینه‌ها برای ارائه مراقبتی که امیدواریم به نسل‌های مسن خود ارائه کنیم، مورد نیاز است.
سوال: هدف اصلی نویسنده از نوشتن این مقاله چیست؟
1. برای اشاره به لزوم حمایت دولت از سالمندان.
2. برای آگاهی خوانندگان عمومی از مشکلات بازنشستگان.
3. برای بحث در مورد راه حل های ممکن برای یک مشکل مهم اجتماعی.
4. به افراد بازنشسته آموزش دهیم که چگونه می توانند زندگی شادتری داشته باشند.