متن: برای چند هفته گذشته، من جلوی کامپیوترم گیر کرده بودم و روی پروژه ای کار می کردم که برایم بسیار مهم بود. هر ساعت بیداری من توسط پروژه مصرف می‌شد و اگرچه تصور می‌کردم پس از اتمام بخش‌هایی از پروژه احساس خوشبختی می‌کنم، اما متوجه شدم که در عوض احساس افسردگی می‌کنم گیج شدم. من طیف وسیعی از روش ها را امتحان کردم تا به خودم روحیه بدهم. یک حمام آرامش بخش داشتم، یک غذای خوشمزه پختم تا با خانواده ام لذت ببرم و حتی یک فیلم آرام تماشا کردم، اما _ . تنها زمانی که برای یافتن راه حلی به مدیتیشن روی آوردم، پاسخ به من رسید: به طبیعت روی آوری! روز بعد دوربین و یک بطری آب را برداشتم و راه افتادم تا چند ساعتی را در یک حفاظتگاه طبیعی قدم بزنم، با وجود اینکه باران می بارید. در عرض چند دقیقه دوباره احساس زنده بودن کردم. راستش را بخواهید، دوباره احساس می‌کردم که یک دختر بچه مدرسه‌ای هستم و مجبور شدم جلوی خودم را بگیرم که در طول مسیر با خواندن «دارم زیر باران می‌خوانم»، ترانه‌ای را که در کودکی می‌خواندم، بازدارم. من فکر می کنم در بزرگسالی ما اغلب بیش از حد تلاش می کنیم تا فرزندان درونی خود را کنترل کنیم و در نتیجه روحیه خود را مهار می کنیم که فقط منجر به افسردگی و استرس می شود. جالب اینجاست که نشان داده شده است افرادی که 40 دقیقه را در یک منطقه حفاظت شده به پیاده روی می گذرانند، سطح فشار خون خود را کاهش می دهند، اما زمانی که آنها زمان مشابهی را در یک مرکز شهر شلوغ پیاده روی می کنند، این اتفاق نمی افتد. اگر کمی احساس ضعف می‌کنید و می‌دانید که زمان زیادی را در داخل خانه گذرانده‌اید، کاملاً استراحت کنید، کفش‌های خود را درآورید و اجازه دهید کودک درونتان بیرون بیاید و بازی کند.
سوال: نویسنده احساس افسردگی کرد زیرا او _ .
1. نمی توانست ساعت بیداری اش را مصرف کند.
2. خیلی وقت بود فیلمی ندیده بودم
3. کارش را به موقع تمام نکرده بود.
4. برای مدت طولانی روی یک کار سخت کار کرده بود.