متن: آخرین باری که خانواده تان برای صرف شام دور هم نشستند کی بود؟ سرعتی که امروزه با آن زندگی می کنیم دیگر اجازه عادات آهسته غذا خوردن را نمی دهد. اکثر مردم ساعت های طولانی کار می کنند. فست فودهای زیادی وجود دارد و غذا خوردن در خارج از خانه در حال افزایش است. اغلب غذا در سکوت جلوی تلویزیون خورده می شود یا کودک به تنهایی جلوی کامپیوتر غذا می خورد. وقتی بچه بودم، هر روز غروب در همان ساعت، از یکی از بچه ها می خواستند که سفره را بچینند و بعد ما می رفتیم و دست هایمان را می شستیم: قبل از غذا. این زمانی از روز بود که در مورد روز خود در مدرسه صحبت می کردیم. اما حالا همه چیز خیلی تغییر کرده است. محیط خانواده نقش مهمی را برای کودکان در یادگیری برقراری ارتباط با دیگران و درک آداب سفره بازی ایفا می کند، مانند انتظار برای پایان کار دیگران قبل از ترک میز و صحبت نکردن با دهان پر از غذا. علاقه و علاقه والدین به یک غذای خاص نیز بر علاقه و عدم علاقه خود کودک تأثیر می گذارد. مطالعات نشان داده است کودکانی که اغلب با خانواده خود غذا می خورند در مدرسه نتایج بهتری نسبت به کودکانی که کمتر از دو بار در هفته با خانواده خود غذا می خورند، دارند. زمان منظم غذا به کودکان این فرصت را می دهد که مشکلات خود را با اعضای خانواده در میان بگذارند. آنها همچنین می توانند یاد بگیرند که به دیگران دور میز احترام بگذارند. صحبت کردن با فرزندانتان هنگام شام بهترین راه برای جلب اعتماد آنهاست. کودکان در سنین پایین عادات غذایی خوب را از والدین خود یاد می گیرند. وعده های غذایی خانواده مهم است. آنها را برای فرزندان خود آماده کنید.
سوال: کدام کلمه می تواند نگرش نویسنده را نسبت به غذا خوردن با خانواده به بهترین وجه توصیف کند؟
1. حمایت کننده.
2. مشکوک.
3. نگران.
4. سپاسگزار.