متن: وقتی کلاس هفتم بودم، در یک بیمارستان محلی در شهرم شیرینی‌باز بودم. در طول تابستان حدود 30 تا 40 ساعت در هفته داوطلب بودم. بیشتر زمانی که در آنجا سپری کردم با آقای گیلسپی بود. او هرگز هیچ بازدید کننده ای نداشت و به نظر می رسید هیچ کس به وضعیت او اهمیت نمی داد. من روزهای زیادی را آنجا گذراندم و دست او را گرفتم و با او صحبت کردم و در هر کاری که باید انجام می‌شد کمک می‌کردم. او دوست صمیمی من شد، حتی با وجود اینکه فقط با فشار دادن دست من جواب می داد. آقای گیلسپی در کما بود. من یک هفته برای تعطیلات با پدر و مادرم رفتم و وقتی برگشتم آقای گیلسپی رفته بود. جرات نداشتم از هیچ یک از پرستاران بپرسم که او کجاست، از ترس اینکه مبادا بگویند او مرده است. بنابراین با بسیاری از سؤالات بی پاسخ، تا سال هشتم به کار داوطلبانه در آنجا ادامه دادم. چندین سال بعد، زمانی که دبیرستان بودم، در پمپ بنزین بودم که متوجه چهره ای آشنا شدم. وقتی فهمیدم کیه، چشمام پر از اشک شد. او زنده بود! اعصابم به هم خورد و از او بپرسم که آیا او آقای گیلسپی است و آیا حدود پنج سال پیش در کما بوده است. با چهره ای نامطمئن پاسخ داد بله. توضیح دادم که چگونه او را می شناسم و ساعت های زیادی را در بیمارستان با او صحبت کرده ام. چشمانش پر از اشک شد و گرم ترین آغوشی را که تا به حال دریافت کرده بودم به من زد. او شروع کرد به من گفت که چگونه وقتی در کما دراز کشیده بود، می‌شنید که من با او صحبت می‌کردم و می‌توانست تمام مدت دستش را حس کند. او فکر کرد که فرشته ای است که با او آنجاست. آقای گیلسپی کاملاً معتقد بود که این صدا و لمس من است که او را زنده نگه داشته است. بعد از زندگی اش برایم گفت. با هم در آغوش گرفتیم و خداحافظی کردیم و راه خودمان را ادامه دادیم. اگرچه از آن زمان دیگر او را ندیده ام، اما او هر روز قلبم را سرشار از شادی می کند. می دانم که بین زندگی و مرگ او تفاوت قائل شدم. مهمتر از همه، او تغییر بزرگی در زندگی من ایجاد کرده است. من هرگز او را فراموش نمی کنم و آنچه را که برای من انجام داد: او مرا فرشته کرد.
سوال: با قضاوت بر اساس مقاله، کدام یک از عبارات زیر درست است؟
1. نویسنده به کار داوطلبانه خود در بیمارستان تا کلاس هفتم ادامه داد.
2. نویسنده چندین سال بعد با آقای گیلسپی در یک پمپ بنزین ملاقات کرد.
3. آقای گیلسپی در لحظه ملاقات با نویسنده صدای نویسنده را شناخت.
4. هیچ کس در بیمارستان باور نمی کرد که آقای گیلسپی از کما بهبود یابد.