متن: تعداد بسیار زیادی مورچه در سرتاسر جهان وجود دارد. هر یک از مورچه ها به سختی چیزی وزن می کنند، اما در کنار هم وزن آنها تقریباً برابر با همه نوع بشر است. آنها همچنین تقریباً در همه جا زندگی می کنند، به جز روی قله های یخ زده کوه ها و اطراف قطب ها. مورچه ها، حیواناتی که اندازه آنها هستند، به طرز شگفت انگیزی به دلیل رفتار اجتماعی شگفت انگیزشان موفق بوده اند. در مستعمراتی که اندازه آنها از چند صد تا دهها میلیون نفر است، آنها زندگی خود را با تقسیم کار مشخص سازماندهی می کنند. حتی شگفت انگیزتر این است که چگونه آنها به این سطح از سازمان می رسند. جایی که ما از صدا و بینایی برای برقراری ارتباط استفاده می‌کنیم، مورچه‌ها عمدتاً به فرمون وابسته هستند، مواد شیمیایی که توسط افراد فرستاده می‌شوند و توسط اعضای کلنی خود بو یا چشیده می‌شوند. هنگامی که مورچه غذا پیدا می کند، فرمونی تولید می کند که دیگران را مستقیماً به جایی که غذا است هدایت می کند. هنگامی که یک مورچه مورد حمله قرار می گیرد یا در حال مرگ است، یک فرمون زنگ هشدار می فرستد تا به مستعمره هشدار دهد که به عنوان یک واحد دفاعی برای درگیری آماده شود. در واقع، وقتی صحبت از هنر جنگ می شود، مورچه ها همتای ندارند. آنها کاملاً نترس هستند و به آسانی موجودی بسیار بزرگتر از خودشان را می گیرند و در گروه های بزرگ حمله می کنند و بر هدف خود غلبه می کنند. از خود گذشتگی آنها به منافع عمومی مستعمره چنان است که نه تنها مورچه های سرباز، بلکه مورچه های کارگر نیز جان خود را فدا می کنند تا به شکست دشمن کمک کنند. این موجودات کوچک با این رفتار فداکارانه و فداکار، برای بیش از 140 میلیون سال، بسیار بیشتر از دایناسورها، روی زمین زنده مانده اند. از آنجا که آنها به عنوان یک فکر می کنند، هوش جمعی آنها بیشتر از آن چیزی است که شما از تک تک اجزای آن انتظار دارید.
سوال: مورچه ها می توانند از فرمون برای _ استفاده کنند.
1. در رفتن
2. ارتباط
3. هشدار به دشمنان
4. ترتیب کار