متن: به گفته محققان دانشگاه ویسکانسین که نتایج این هفته در Biology Letters منتشر شده است، میمون ها هوی متال را به موسیقی کلاسیک ترجیح می دهند. دانشمندان مجموعه‌ای از موسیقی را برای گروهی از میمون‌های پنبه‌ای آمریکای جنوبی پخش کردند، اما تنها صدایی که واکنش نشان داد، صدای گروه هوی متال متالیکا بود. آنها ظاهراً به لد زپلین، مایلز دیویس و باخ بی علاقه بودند، اما پس از پخش صدای زیبای Master of Puppets توسط متالیکا، میمون ها آرام شدند. پروفسور چارلز اسنودون از دانشگاه ویسکانسین-مدیسون گفت: "میمون ها صداهای بلند و پایین را متفاوت از انسان ها تفسیر می کنند. به طرز عجیبی تنها واکنش آنها به چندین نمونه از موسیقی انسانی، پاسخ آرام بخش به گروه هوی متال متالیکا بود." آهنگ های هوی متال به جای اینکه آنها را هیجان زده یا تهاجمی کند، تأثیر آرامش بخشی داشت. دکتر اسنودون، که با دیوید تی، نوازنده ارکستر سمفونیک ملی، همکاری داشت، موسیقی میمون‌ها را نیز که مخصوص آنها ساخته شده بود، نواخت. اگرچه آنها از متالیکا لذت می بردند، اما به این قطعات بسیار علاقه مند بودند. محققان دریافتند ملودی مبتنی بر تماس‌های کوتاه میمون‌های ترسیده منجر به افزایش سریع سطح اضطراب می‌شود، در حالی که ملودی مبتنی بر تماس‌های طولانی که موجودات هنگام خوشحالی انجام می‌دهند اثر آرام‌بخشی داشت. فرانس بی ام دی وال، پروفسور روانشناسی در دانشگاه اموری که روی حیوانات مطالعه می کند، گفت: به نظر می رسد این یافته ها بیشتر در مورد واکنش میمون ها به صداهایی که تولید می کنند نشان می دهد تا در مورد موسیقی یا تکامل موسیقی. دکتر اسنودون دیگر کلنی میمونی برای استفاده در تحقیقات خود ندارد، اما او گفت که نویسنده همکارش دیوید تی در حال بررسی مفهوم موسیقی برای گربه ها است. اسنودون می‌گوید: «اگر بفهمیم چگونه می‌توانیم با استفاده از صدای موسیقی و جنبه‌های گفتارمان بر حالات عاطفی آن‌ها تأثیر بگذاریم، شاید کسانی از ما که با حیوانات همدم زندگی می‌کنیم نیز می‌توانیم رابطه بهتری با آنها داشته باشیم.»
سوال: تحقیقات ذکر شده در قسمت عمدتاً در مورد _ .
1. تغییر موسیقی در طول زمان
2. واکنش حیوانات به موسیقی
3. موسیقی ویژه برای حیوانات
4. منشا موسیقی