متن: یک زوج دو پسر کوچک 8 و 10 ساله داشتند که بسیار شیطون بودند. آنها همیشه دچار مشکل می شدند و والدینشان می دانستند که اگر مشکلی در شهرشان پیش بیاید احتمالاً پسرانشان درگیر آن هستند. مادر پسران شنید که یک روحانی در شهر در تربیت فرزندان موفق بوده است، بنابراین از او پرسید که آیا او با پسرانش صحبت خواهد کرد یا خیر. روحانی موافقت کرد، اما از آنها خواست که به صورت جداگانه آنها را ببیند. بنابراین مادر اول صبح کودک 8 ساله خود را با پسر بزرگتر فرستاد تا بعد از ظهر به دیدن روحانی بنشیند. آخوند، مردی عظیم الجثه با صدای بلند، پسر کوچکتر را نشست و سخت از او پرسید: خدا کجاست؟ دهان پسر باز ماند، اما او جوابی نداد، همانجا نشسته بود و دهانش را باز آویزان کرده بود، با چشمان درشت. پس آخوند با لحن سخت تری این سوال را تکرار کرد که خدا کجاست؟ پسر دوباره سعی نکرد جواب بدهد. پس آخوند صدایش را بیشتر کرد و انگشتش را به صورت پسر تکان داد و فریاد زد خدا کجاست؟ پسر جیغ زد و از اتاق فرار کرد، مستقیم به خانه دوید و داخل کمدش رفت، _ در پشت سرش. وقتی برادر بزرگش او را در کمد پیدا کرد، پرسید: چه اتفاقی افتاده است؟ برادر کوچکتر با نفس جواب داد: ما این بار در دردسر بزرگی هستیم، خدا غایب است و آنها فکر می کنند ما این کار را کردیم.
سوال: آن دو پسر چه شکلی بودند؟
1. همیشه دردسر درست می کردند.
2. آنها شجاع بودند.
3. آنها راحت طلب بودند.
4. آنها صادق بودند.