متن: این یک واقعیت مورد توافق است که همه موجودات به جای درد و اندوه، شادی را می خواهند. با این حال، خوشبختی چیست؟ برخی از متفکران می گویند: "خوشبختی در لذت ها نیست، شادی یا ناراحتی در تخیل است". برای اثبات عقیده خود مثال هایی از این قبیل می آورند: مرد خانه ای دو طبقه دارد. در سمت راست یک ساختمان پنج طبقه در سمت چپ یک کلبه است. وقتی سمت راست را می بیند احساس ناراحتی می کند و وقتی سمت چپ را می بیند احساس خوشبختی می کند. رعایت این نکته غیر منطقی است. بی مهری است که با تصور اینکه یکی بهتر از دیگری است، یکی را شاد بدانیم. عده ای از دیگران چنین و چنان می کنند و می گویند: "اینگونه خواسته های شما برآورده می شود. به چیزهای مورد نظر می رسید و خوشحال می شوید". افرادی که این دیدگاه را دارند، شادی را ارضای خواسته ها می دانند. اما ارضای خواسته ها ممکن نیست زیرا خواسته های افراد بی شماری وجود دارد و مادیات محدود است. آرزوهای جدید در لحظه ارضای خواسته های قبلی به وجود می آیند. بنابراین، آرزوها، همیشه در حال تغییر، هرگز نمی توانند ارضا شوند. خوشبختی در واقع شرطی است که هر فرد باید برای آن آماده شود، پرورش داده شود و از آن دفاع کند. افرادی که یاد می گیرند تجارب درونی خود را کنترل کنند، می توانند کیفیت زندگی خود را تعیین کنند، به این معنی که هر یک از ما می توانیم به خوشبختی برسیم. خوشبختی در کمک به دیگران است. خوشبختی به معنای بخشش و عدالت است. خوشبختی نام مبارزه و شجاعت است. خوشبختی را می توان در جستجوی دانش و حکمرانی خرد یافت. شادی ممکن است در خدمت و وظیفه تقسیم شود. این زندگی ترکیبی از شادی ها و غم هاست و باید تلاش های صادقانه ای انجام داد تا این زندگی سفری سرشار از شادی، عشق، آرامش و هماهنگی باشد.
سوال: نویسنده این ایده را تایید نمی کند که خوشبختی در ارضای خواسته هاست زیرا _ .
1. به هیچ وجه نمی توان خواسته های یک فرد را ارضا کرد.
2. آرزوهای همیشه در حال تغییر هرگز نمی توانند ارضا شوند.
3. پول کافی برای رفع نیازهای مردم وجود ندارد.
4. خواسته های یک فرد محدود است.