متن: من و دخترم امروز صبح قوطی‌ها و بطری‌های خالی را در خانه‌مان جمع‌آوری کردیم. بعداً 6 کیسه زباله پر داشتیم، بنابراین می‌دانستم که زمان بیشتری را در مرکز بازیافت سپری می‌کنیم. وقتی به آنجا رسیدیم، مردی و بچه‌هایش همچنین بازیافت صبحگاهی را انجام می‌دادند و از دو دستگاه از چهار دستگاه برای بازیافت پلاستیک و قوطی‌های خود استفاده می‌کردند. خوشبختانه، ما توانستیم از 2 دستگاه باقی‌مانده استفاده کنیم. البته دیگرانی هم آمدند، اما وقتی دو خانواده را با کیسه های زباله پر از وسایل بازیافتی دیدند، سریع رفتند. اما یک زن با فقط 5 قوطی وارد شد و به نظر می رسید که عجله دارد. کاری را که انجام می‌دادم متوقف کردم و به او اجازه داد تا قوطی‌هایش را بازیافت کند. البته او سپاسگزار بود و احساس خوبی داشت که اجازه دادم جلوتر از من برود. اما این تمام ماجرا نبود. من و دخترم به کار از طریق کیسه ها ادامه دادیم، اما ماشین بازیافت پلاستیک به دلیل پر بودن از کار افتاد. دخترم کاری نداشت. خانواده دیگر همچنان از دو ماشین بازیافت پلاستیک دیگر استفاده می کردند، اما به نظر می رسید که آنها تقریباً تمام شده بود. من فقط به دخترم گفتم باید صبر کنیم تا آنها تمام شوند. اما مرد خانواده دیگر با مهربانی دیگری روبرو شد. او به ما پیشنهاد داد که جلوتر برویم. من واقعاً شگفت زده شدم، زیرا ما بیش از 5 بطری داشتیم، اما او به نظر نمی رسید. من با خوشحالی پذیرفتم _ خیلی خوب بود که دادم و بعد از آن یک عمل مهربانانه دریافت کردم. کوچک بود، انتظارش را نداشتم، اما مطمئنا روزم را روشن کرد
سوال: چرا نویسنده نتوانست بازیافت خود را به موقع تمام کند؟
1. چون دستگاه دخترش از کار افتاد.
2. چون خانواده دیگر هنوز از ماشین ها استفاده می کردند.
3. زیرا او اجازه داد تا خانواده دیگر ابتدا از دستگاه او استفاده کنند.
4. زیرا او ابتدا به بازیافت کیف های خانواده دیگر کمک کرد.