متن: پدرم مهندس ارشد کشتی تجاری بود که در جنگ جهانی دوم غرق شد. کتاب Night of the U-boats داستان را روایت می کند. خاطرات در سپتامبر 1940، من و مادرم، خواهرم به سوانسی رفتیم، جایی که کشتی پدرم برای حرکت آماده می شد. ما برایش یک عکس خانوادگی آوردیم تا همیشه همراهش باشد و او را در امان نگه داریم. سپس مادرم را به یاد می آورم که با صورت دراز کشیده بود و هق هق می کرد. او از یکی از دوستانش شنیده بود که کشتی توسط اژدر غرق شده است. یادم هست آمدن تلگرام که آن روزها همیشه خبرهایی داشت. مادربزرگم در را باز کرد. روی آن نوشته شده بود: «ایمن، تد را دوست دارم». زنده ترین خاطره من بیدار شدن و پایین آوردن روی زانوی پدرم در حالی که بازویش بانداژ شده است، است. او برای بازگشت به دریا مناسب نبود و برای بقیه جنگ در گلاسکو مشغول به کار شد. از زمانی که یادم می آید، او قلب ضعیفی داشت. مادر گفت اژدرها باعث شده اند. گفت به خاطر سیگار است. به هر حال، او در اوایل 50 سالگی به طور ناگهانی درگذشت. ده سال بعد، Night of the U-boats را خواندم و توانستم داستان را کامل کنم. اژدر یک اژدر به کشتی اصابت کرد. پدر در موتورخانه بود که مهندس سوم در آنجا کشته شد. او موتورها را خاموش کرد تا کشتی را کند کند و رها شدن آن را آسان‌تر کند. وقتی روی عرشه سوار شد تنها بود. همه قایق های نجات ناپدید شدند به جز یک قایق که به سرعت گیر کرده بود. هنگامی که او سعی کرد آن را آزاد کند، به سمت کشتی تاب خورد و دست و بازوی او زخمی شد. او چاره ای جز پریدن نداشت -- هنوز عکس در جیبش بود. سه روز بعد، او و سایر بازماندگان در گلاسکو امن بودند. هر 23 نفر با او پشت عکس را امضا کردند. نان تست در اتاق من کتاب و عکس است. اغلب، با شیشه در دست، فکر کرده ام که چگونه می توانستم با یک انفجار، یک کشتی در حال غرق شدن، پرش به یک اقیانوس وسیع و انتظار برای نجات مقابله کنم؟ مبادا فراموش کنیم، من کمی ویسکی دیگر دارم و قهرمانان جنگ را نان تست می کنم.
سوال: ما می توانیم استنباط کنیم که مادر و فرزندان به سوانسی _ .
1. برای ملاقات با یک دوست
2. برای بدرقه کردن پدر
3. برای گرفتن عکس خانوادگی
4. برای لذت بردن از قایقرانی کشتی