متن: بسیاری از درختان در منطقه برکهام در طوفان های وحشتناک ماه مارس از بین رفتند. خود شهر دو درخت آهک بزرگ را از میدان بازار سابق از دست داد. ناپدید شدن چنین ویژگی های چشمگیری ظاهر مرکز شهر را به کلی تغییر داده بود و باعث آزار ساکنان محافظه کارتر شد. در میان آزرده شدگان، در شرایط عادی تر، بازرس ارشد داگلاس پلهام، رئیس نیروی پلیس محلی بود. اما در اوج طوفان آن هفته، زمانی که باد حتی درخت گردوی بالغ را در باغش پایین آورد، پلهام در واقع وضعیت مناسبی برای توجه نداشت. او که مردی درشت اندام و سالم بود، برای اولین بار در زندگی خود دچار حمله برونشیت شدید شد. زمانی که او برای اولین بار از درد سر و سفتی در قفسه سینه شکایت کرد، همسرش مولی سعی کرده بود او را متقاعد کند که به دکتر برود. او که متقاعد شده بود که نیروی پلیس نمی تواند بدون او کار کند، طبق معمول، او را نادیده گرفت و سعی کرد به کارش ادامه دهد. قابل پیش‌بینی بود، اگرچه او به کسی که سعی می‌کرد این حرف را به او بگوید گوش نمی‌کرد، این باعث شد که حافظه‌اش مخدوش شود و عصبانیتش کوتاه شود. تنها زمانی که همکارش، گروهبان لوید، ابتکار عمل را به دست گرفت و او را به سمت درب دکتر برد، سرانجام تسلیم شد. در کوتاه ترین زمان، او را با خود به شیمیدان می برد تا داروهایش را بگیرد و سپس به خانه نزد همسرش که غافلگیر نشده بود، او را مستقیماً به رختخواب فرستاد. هنگامی که مولی در صبح پنجشنبه به او گفت که درخت گردو در طول شب پایین آمده است، پلهام نتوانسته بود آن را ببرد. عصر پنجشنبه، او با ضعف در مورد آسیب به خانه سؤال کرده بود، وقتی که با تشکر ناله کرد. او شنید که هیچی وجود ندارد و ملحفه ها را روی سرش کشید. تا اینکه روز شنبه بود که داروها اثر کرد، دمای بدنش پایین آمد و از جایش بلند شد و با شوک متوجه شد که از دست دادن درخت گردو تغییری دائمی در ظاهر اتاق نشیمن ایجاد کرده است. خانه بزرگ پلهام ها در باغ بزرگی قرار داشت. ارزان نشده بود، اما حتی پلهام از خرید آن پشیمان نبود. باغ سرسبز حسی از حریم خصوصی ایجاد کرده بود. اما اکنون طوفان دیدگاه او را تغییر داده بود. قبلاً منظره اتاق نشیمن درخت گردوی خوش تیپ را نشان می داد. این اتاق را تاریک نکرده بود، زیرا یک پنجره نیز در دیوار مقابل وجود داشت، اما الگوهای جالبی از نور و سایه ارائه می کرد که وضعیت واقعی مبلمان فرسوده ای را که خانواده با خود از خانه قبلی خود آورده بودند، پنهان می کرد. با از بین رفتن درخت، اتاق به طرز ظالمانه‌ای روشن به نظر می‌رسید، وسایل فرسوده‌اش با تمام کثیفی‌شان آشکار شده بود. و منظره از پنجره تحمل نگاه کردن را نداشت. خانه بلند همسایه‌ای که قبلاً در کنار درخت پنهان شده بود، اکنون آنجا بود و با آجرهای بنفش غیرجذاب و لوله‌های بیرونی اش بر منظره مسلط بود. به نظر می رسید که تعداد زیادی پنجره در طبقه بالا وجود داشته باشد که همه آنها هر حرکت پلهام را تماشا می کردند. "به نظر وحشتناک نیست؟" پلهام با همسرش زمزمه کرد. اما مولی که در آستانه در ایستاده بود، بیشتر خوشحال به نظر می رسید تا ناامید. این چیزی است که من از زمانی که به اینجا آمده ایم به شما می گویم. ما باید یک مبل نو بخریم، هر چه قیمت داشته باشد.
سوال: در نتیجه طوفان، اتاق نشیمن پلهامز _ .
1. خوشایند سبک تر بود
2. کمتر احساس خصوصی کرد
3. دید بهتری داشت
4. نیاز به تعمیر داشت