متن: یک روز یکشنبه دخترم را به کنار دریا بردم. وقتی به ساحل رسیدم، جوجو را دیدم که مردی ثروتمند در زمینه هتلداری بود. در یک کافه در فضای باز به گپ زدن نشستیم در حالی که من دخترم را در تاب های روبرویمان تماشا می کردم. ناگهان گفتگوی ما توسط مرد غریبه ای قطع شد و او مودبانه اجازه خواست تا خصوصی با من صحبت کند. مردم اغلب می خواهند درباره برنامه تلویزیونی من چیزی به من بگویند. کمی دورتر از میز من ایستادیم. او گفت: "من جیمز هستم، پدر یک دختر 7 ساله که به شدت مریض است. پزشکان گفتند که اگر او در انگلیس درمان شود، احتمالا زنده می ماند. اما من فقیر هستم، پس می توانید کمک کنید. من لطفا؟" به چشمان پر از اشک مرد خیره شدم و پرسیدم چگونه می توانم کمک کنم. بعد از اینکه برگشتم، جوجو از من پرسید: "چی شده؟" موضوع را به او گفتم و او برای آن خانواده بسیار متاسف شد. تمام روز به خانواده جیمز فکر می کردم. حتی به فکر ساخت یک برنامه تلویزیونی ویژه برای جمع آوری پول برای کودک بیمار بودم. دوشنبه صبح، جوجو وارد دفتر من شد. در واقع، جوجو خیلی سرش شلوغ بود و هیچ وقت تصور نمی کردم که وقت بیاید و من را ببیند. جوجو در حالی که چکی در دست داشت گفت: "لطفا به مرد زنگ بزنید و به او بگویید که من تمام هزینه های درمان دختر را می پردازم." من 35 سال است که ازدواج کرده ام؛ آنقدر خوش شانس نبودم که بچه داشته باشم. گاهی اوقات احساس تنهایی می کنم. می خواهم به این بچه کمک کنم.» گوشی را برداشتم تا با جیمز تماس بگیرم. حالا دختر جیمز خوب است و جوجو گاهی به ملاقات او می رود. من خیلی خوشحالم که آدم های خوبی روی این زمین وجود دارند.
سوال: جیمز احتمالاً به این دلیل که او _ .
1. حدس زد که نویسنده آنقدر ثروتمند است که بتواند به او کمک کند
2. می خواست نویسنده از جوجو کمک بخواهد
3. فکر می کرد نویسنده می تواند از طریق تلویزیون به او کمک کند
4. می دانست که نویسنده خونگرم است