متن: آیا زبان، مانند غذا، نیاز اساسی انسان است؟ با قضاوت از آزمایش افراطی فردریک در قرن سیزدهم، ممکن است چنین باشد. به امید اینکه بفهمد اگر یک کودک زبان مادری نشنود به چه زبانی صحبت می کند، به پرستاران گفت که سکوت کنند. همه نوزادان قبل از سال اول مردند. اما آشکارا چیزی بیش از محرومیت زبانی (،) وجود داشت. چیزی که کم بود مادری خوب بود. بدون مادری خوب، به ویژه در سال اول زندگی، توانایی بقا به طور جدی تحت تأثیر قرار می گیرد. امروز هیچ محرومیت شدیدی به اندازه آنچه فردریک دستور داده است وجود ندارد. با این وجود، برخی از کودکان هنوز در صحبت کردن عقب هستند. اغلب دلیل این امر این است که مادر نسبت به سیگنال های نوزادی که مغزش برنامه ریزی شده است تا زبان را به سرعت پاک کند، حساس نیست. زمان های بحرانی وجود دارد، به نظر می رسد زمانی که کودکان با سرعت بیشتری یاد می گیرند. اگر این دوره‌های حساس نادیده گرفته شوند، زمان ایده‌آل برای کسب مهارت‌ها می‌گذرد و شاید دیگر هرگز به این راحتی‌ها یاد نشوند. زبان شناسان پیشنهاد می کنند که نقاط عطف گفتار در یک نظم ثابت و در یک سن ثابت به دست می آید، اما مواردی وجود دارد که گفتار در کودکی که در نهایت معلوم می شود ضریب هوشی بالایی دارد دیر شروع شده است. شواهد اخیر نشان می دهد که یک نوزاد با توانایی صحبت کردن به دنیا می آید. چیزی که در مورد مغز انسان در مقایسه با مغز میمون ها خاص است، سیستم پیچیده ای است که کودک را قادر می سازد بینایی و احساس مثلاً یک خرس عروسکی را با الگوی صوتی "خرس عروسکی" مرتبط کند. اما گفتار باید توسعه یابد، و این بستگی به تعامل بین مادر و کودک دارد، جایی که مادر سیگنال‌های غرغر کردن، چسبیدن، گرفتن، گریه کردن، لبخند زدن و پاسخ کودک را تشخیص می‌دهد. عدم حساسیت مادر به این سیگنال ها باعث کاهش تعامل می شود زیرا کودک دلسرد می شود و فقط سیگنال های آشکار را ارسال می کند. حساسیت به سیگنال های غیرکلامی کودک برای رشد و توسعه زبان اساسی است.
سوال: اگر کودک دیرتر از دیگران شروع به صحبت کند، در آینده صحبت خواهد کرد.
1. ضریب هوشی بالایی دارند
2. کمتر باهوش باشد
3. لزوما عقب مانده نیست
4. نسبت به سیگنال های کلامی حساس نباشید