متن: کاهش آموزش در چند سال گذشته به یک امر عادی تبدیل شده است که یادگیری را برای دانش آموزان دشوار کرده است. نتایج یک نظرسنجی از 1850 دانش‌آموز دبیرستانی شهرستان لس آنجلس نشان می‌دهد که این کاهش تا چه حد بر دانش‌آموزان تأثیر می‌گذارد. به دلیل اخراج معلمان، تعداد کلاس ها در برخی از دبیرستان ها به 50 دانش آموز افزایش یافته است - حتی در کلاس های ریاضی و انگلیسی. حدود 37 درصد از دانش‌آموزان گزارش می‌دهند که گاهی اوقات میزی برای نشستن ندارند. شصت و هفت درصد می گویند که کلاس های شلوغ باعث می شود احساس کنند معلمان وقت کافی برای تدریس ندارند و 30 درصد می گویند که نتوانسته اند به برنامه ای بپیوندند زیرا دیگر در مدرسه آنها ارائه نمی شود. در زمانی که فناوری یک مهارت مهم است، 52 درصد از دانش‌آموزان می‌گویند کامپیوترهای کافی وجود ندارد. یا اغلب خراب هستند و کسی نیست که آنها را تعمیر کند. پنجاه و یک درصد می گویند که مجبور شده اند کتاب های درسی را با همکلاسی خود به اشتراک بگذارند، زیرا نسخه های کافی برای دور زدن وجود ندارد. پنجاه و هفت درصد می گویند که مجبور شده اند اطلاعات را کپی کنند زیرا مدرسه آنها کاغذ کافی برای کپی ندارد. فلیکس روانو، دانش آموز 16 ساله می نویسد: «ما برای کل دبیرستان فقط یک معلم علوم داریم. او در ادامه توضیح می‌دهد که چگونه آن معلم، که فقط باید شیمی تدریس کند، فیزیک تدریس می‌کند - یا، حداقل، تلاش می‌کند این کار را انجام دهد. روانو می گوید: «او ویدیوهای فیزیک را نشان می دهد و ما خودمان را از کتاب درسی خود آموزش می دهیم. و همانطور که در جاهای دیگر دیده شد، "همه دستشویی ها به جز یکی" در مدرسه روانو "بسته شده اند زیرا ما افراد کافی برای تمیز کردن آنها نداریم." روانو خاطرنشان می کند که اگرچه با این چالش ها مواجه هستند، اما 97 درصد از دانش آموزان می گویند که قصد دارند به کالج بروند. Ruano می‌گوید، اما بدون «معلمان آموزش‌دیده و بهترین منابع»، بعید است که هر دانش‌آموزی به آن هدف دست یابد. او می گوید: «تا زمانی که مدارس این مشکلات را برطرف نکنند، دانش آموزان ممکن است امید خود را از دست بدهند.»
سوال: به گفته روانو، _ .
1. او در آموزش خودش خوب است
2. اکثر دانش آموزان قصد دارند به کالج بروند
3. مدرسه اش تعطیل می شود
4. اکثر دانش آموزان نسبت به مدرسه خود امیدوار هستند