متن: Shundagarh روستایی در سواحل رو به شرق هند است. این روستایی است با خانه‌های ساده گلی و چمنی که در ساحل درست بالای خط آب ساخته شده است. تپه‌های خدرا بلافاصله در پشت روستا به ارتفاع صد و پنجاه متر برمی‌خیزند. پیرمردی ساده و خوش قلب که نامش جلپور بود، دو مزرعه کوچک در لبه این تپه ها پرورش می داد. از مزارع خود می توانست قایق های ماهیگیری را که در ساحل بالا و پایین می رفتند، ببیند. شن‌ها؛ مادرانشان لباس‌ها را روی سنگ‌های مسطحی که رودخانه شیوا به دریا می‌ریزد می‌شویند؛ و پدرانشان آخرین صید را فرود می‌آورند یا تورها را تعمیر می‌کنند و داستان‌هایی می‌گویند که پایانی نداشت. تمام چیزی که جالپور در دنیا داشت لباس هایی بود که روز و روز می پوشید، کلبه نکبت باری که شب ها در آن می خوابید، چند ابزار و دیگ پخت و پز - و مزارعش. ذرت هایی که او کاشت می کرد تمام چیزی بود که زندگی را ممکن می کرد. اگر آب و هوا خوب بود و محصول خوب بود، جالپور می توانست به اندازه کافی شاد زندگی کند - نه خوب، اما با خوشحالی. وقتی خورشید شدید بود و باران کم بود یا اصلاً نمی بارید، به مرز بین مرگ و زندگی نزدیک می شد. . سال گذشته هوا آنقدر خوب بود و برداشت محصول آنقدر خوب بود که جالپور به این فکر می‌کرد که آیا می‌تواند تمام داشته‌هایش را بفروشد و با پسرش دورتر از ساحل زندگی کند. سال‌ها. این عزیزترین آرزویش بود که آخرین روزهایش را با پسر و همسرش بگذراند. اما اگر می‌توانست بدهد می‌رفت، اگر به معنای بیرون آوردن غذا از دهان نوه‌هایش بود، نمی‌رفت. ترجیح می‌داد بمیرد. گرسنه از انجام این کار در روزی که جالپور تصمیم گرفت ذرت خود را درو کند، بفروشد و به سمت ساحل حرکت کند، به دریا نگاه کرد و موج عظیمی را دید که چندین کیلومتر به سمت ساحل و روستای شونداگر پیشروی می کرد. چند دقیقه همه در کنداگر غرق می‌شدند. جالپور فریاد می‌کشید، اما مردم دورتر از آن بودند که نمی‌شنیدند. او از تپه پایین می‌دوید، اما برای فرار خیلی پیر بود. او آماده بود برای نجات مردم هر کاری انجام دهد. شوداگر، پس تنها کاری را که می توانست انجام دهد انجام داد: ذرت خود را به آتش کشید. در عرض چند ثانیه شعله های آتش بلند شد و دود بلندتر شد. در عرض یک دقیقه مردم شونداگر به سرعت از تپه بالا رفتند تا ببینند. چه اتفاقی افتاده بود. آنجا، وسط مزرعه ذرت سیاه شده اش، جالپور را پیدا کردند و در آنجا دفنش کردند. روی قبرش این جمله را نوشتند: اینجا جالپور، مردی که بخشید، زنده است، مردی که مرد، بخشید.
سوال: کدام یک از موارد زیر را جالپور نمی تواند از فیلدهای خود ببیند؟
1. شستن لباس های مادر
2. پدرانی که ذرت خود را به بازار می برند.
3. قایق های ماهیگیری در حال حرکت در دریا.
4. کودکانی که روی شن ها بازی می کنند.