متن: پسر بچه ای بود که در مزرعه آنها به پدربزرگ و مادربزرگش می رفت. به او تیرکمان بچه ای داده شد تا با آن در جنگل بازی کند. او در جنگل تمرین می کرد، اما هرگز نتوانست به هدف بزند. کمی دلسرد شد و برای شام برگشت. همانطور که به عقب برمی گشت، اردک خانگی مادربزرگ را دید. فقط از روی انگیزه، او اجازه داد تیرکمان پرواز کند، به سر اردک زد و آن را کشت. او شوکه شد! او در وحشت، اردک مرده را در جنگل پنهان کرد، اما خواهرش را در حال تماشای دید! سالی همه چیز را دیده بود، اما چیزی نگفت. روز بعد بعد از ناهار، مادربزرگ گفت: "سالی، بیا ظرف ها را بشوییم". اما سالی گفت: "مادربزرگ، جانی به من گفت که می‌خواهد در آشپزخانه کمک کند. سپس او با او زمزمه کرد: "اردک را یادت هست؟" پس جانی ظرفها را شست. هر بار که مادربزرگ از سالی می خواهد کارهای خانه را انجام دهد، همان داستان را تکرار می کند. بعد از چندین روز که جانی هم کار خودش و هم کار سالی را انجام می داد، بالاخره نتوانست بیش از این تحمل کند. او نزد مادربزرگ آمد و اعتراف کرد که اردک را کشته است. مادربزرگ او را در آغوش گرفت و گفت: "عزیزم، می دانم. می بینی، من پشت پنجره ایستاده بودم و همه چیز را دیدم، اما چون دوستت دارم، تو را بخشیدم. فقط به این فکر می کردم که تا کی به سالی اجازه می دهی. از تو برده بساز.» در زندگی روزمره، هر کاری که می کنیم، خدا همیشه پشت پنجره ایستاده و همه چیز را می بیند. او فقط به این فکر می کند که تا کی به شیطان اجازه می دهید شما را برده بسازد. خوبی خدا این است که وقتی استغفار می کنی نه تنها تو را می بخشد بلکه فراموش می کند.
سوال: منظور سالی از گفتن "اردک را به خاطر بسپار" در بند 3 چه بود؟
1. خیلی دلش برای اردک تنگ شده بود.
2. او تیرکمان خود را به برادرش یادآوری کرد.
3. می خواست برادرش را مجبور کند برایش کاری انجام دهد.
4. جرات نمی کرد راز را خودش به مادربزرگش بگوید.