متن: در بیشتر موقعیت ها، نور به ما کمک می کند تا ببینیم. اما وقتی صحبت از نگاه به آسمان شب می شود، نور در واقع نوعی آلودگی است. از دید ما به برخی از چشمگیرترین مناظر زندگی مانند ستارگان، سیارات و حتی کهکشان ها جلوگیری می کند. رابرت گنت می گوید: "وقتی پسر کوچک بودم، آسمان شب را دوست داشتم. به یاد دارم که به بالا نگاه می کردم و آسمان پر از ستاره بود. من ستاره شناس شدم زیرا از زیبایی آنها شگفت زده شده بودم." مثل من نمی توانم ستاره ها را ببینم." به طور معمول، حدود 2500 ستاره مجزا برای چشم انسان بدون استفاده از تجهیزات خاصی قابل مشاهده است. اما به دلیل آلودگی نوری، شما در واقع فقط 200 تا 300 و کمتر از یک دوجین را از برخی شهرها می بینید. از هر سه آمریکایی فقط یک نفر می تواند کهکشان ما را با چشم غیر مسلح ببیند. این افراد دور از چراغ های شهرهای بزرگ، ساختمان های اداری و مراکز خرید زندگی می کنند. خوشبختانه، یک راه ارزان و مفید وجود دارد. اگر نورها را به جای نور به سمت بالا به زمین بتابانیم و از سطوح روشنایی کمتری استفاده کنیم، می توانیم مقدار زیادی انرژی صرفه جویی کنیم و زیبایی آسمان شب را حفظ کنیم. بسیاری از شهرها و شهرک‌ها قوانینی را تصویب کرده‌اند که چراغ‌ها را در شب محدود می‌کنند و مطمئن می‌شوند که به اندازه کافی برای ایمنی بدون ایجاد آلودگی نوری زیاد می‌درخشند. آلودگی نوری بیشتر از دید ما به بهشت تأثیر می گذارد و می تواند به حیات وحش آسیب برساند. پرندگان مهاجر گاهی بر فراز شهرها پرواز می کنند و با روشنایی آن گیج می شوند و به صورت دایره ای پرواز می کنند تا زمانی که از آنجا بیفتند _ لاک پشت های دریایی برای لانه سازی به سواحل تاریک نیاز دارند و به نورهای روشن نزدیک نمی شوند. نور زیاد در شب حتی ممکن است بر سلامت انسان تأثیر بگذارد. به همه این دلایل، محققان در حال کار بر روی راه‌هایی هستند تا از چراغ‌ها فقط در مواقعی که واقعاً مورد نیاز هستند استفاده کنند. همه سزاوار این هستند که به آسمان نگاه کنند.
سوال: بهترین عنوان برای متن کدام است؟
1. آلودگی نوری
2. به دنبال آسمان
3. ستاره ها در آسمان
4. آلودگی شهر