متن: لینوس پاولینگ، تنها کسی که برنده دو جایزه تقسیم نشده نوبل شده است، در پورتلند، اورگان متولد شد. او در دبیرستان واشنگتن تحصیل کرد، اما به دلیل جزئیات بی اهمیت، تا سال 1962 دیپلم خود را دریافت نکرد، مدت ها پس از دریافت مدرک لیسانس خود در رشته مهندسی شیمی از کالج ایالتی اورگان در سال 1922. او تحصیل در این رشته را انتخاب کرد زیرا می توانست مدرک تحصیلی خود را دریافت کند. کار خوب با آن او برنده جایزه نوبل شیمی در سال 1954 "به دلیل تحقیقاتش در مورد ماهیت پیوند شیمیایی و کاربرد آن در توضیح ساختار مواد پیچیده" شد. علاقه او به "رفتار" مولکول ها او را از شیمی فیزیک به شیمی بیولوژیکی، به ویژه بدن انسان سوق داد. او با پروتئین‌ها و بخش‌های اصلی آن‌ها، اسیدهای آمینه، که به آنها «ساختمان زندگی» می‌گویند، شروع کرد. در سال 1950، او اولین مدل رضایت بخش یک مولکول پروتئین را ساخت، کشفی که برای درک سلول زنده بسیار مهم بود. در طول جنگ جهانی دوم، پاولینگ یکی از اعضای هیئت تحقیقات امنیت ملی بود که به خاطر آن مدال لیاقت ریاست جمهوری را در سال 1948 دریافت کرد. با این حال، استفاده از بمب اتمی در اواخر جنگ، پاولینگ را در مسیر جدیدی قرار داد. . او پس از مدت‌ها کار بر روی ساختار مولکول‌ها، فوراً به اثرات مرگبار ریزش هسته‌ای بر ساختارهای مولکولی انسان علاقه نشان داد. از آن پس پاولینگ به تولید بمب هیدروژنی اعتراض کرد و از جلوگیری از گسترش سلاح های هسته ای حمایت کرد. با تلاش‌های او، معاهده ممنوعیت آزمایش‌های هسته‌ای که تمام آزمایش‌های هسته‌ای را غیرقانونی اعلام می‌کرد، به جز آزمایش‌های زیرزمینی، در 10 اکتبر 1963، در همان روزی که لینوس پاولینگ جایزه صلح نوبل را دریافت کرد، اجرایی شد.
سوال: در طول جنگ جهانی دوم، لینوس پاولینگ _ .
1. مجبور شد تحقیقات خود را به دلیل جنگ متوقف کند
2. کمک زیادی به امنیت کشور کرد
3. به ارتش پیوست تا برای امنیت کشور بجنگد
4. در تحقیق درباره بمب های هسته ای شرکت کرد