متن: مادری که مایل بود پسر خردسالش را تشویق کند تا در پیانو پیشرفت بیشتری کند، پسرش را به کنسرت پادروسکی برد. بعد از اینکه آنها نشستند، مادر یکی از دوستانش را در بین تماشاگران دید و برای احوالپرسی از راهرو رفت. پسر کوچولو با استفاده از فرصت برای کشف شگفتی‌های سالن کنسرت، از جایش بلند شد و در نهایت راه خود را از دری پیدا کرد که روی آن «عدم ورود نیست». وقتی چراغ خانه خاموش شد و کنسرت شروع شد، مادر به صندلی خود بازگشت و متوجه شد که کودک گم شده است. ناگهان پرده‌ها از هم جدا شدند و نورافکن‌ها روی استاین‌وی چشمگیر روی صحنه متمرکز شدند. در کمال وحشت، مادر پسر کوچکش را دید که پشت کیبورد نشسته بود و با بی گناهی ستاره کوچولوی چشمک زن را انتخاب می کرد. در آن لحظه، پیانیست بزرگ وارد خانه شد، به سرعت به سمت پیانو حرکت کرد و در گوش پسر زمزمه کرد: "دست نکش. به نواختن ادامه بده." سپس پادروفسکی با خم شدن، با دست چپ خود را پایین آورد و شروع به پر کردن قسمت باس کرد. به زودی دست راستش به طرف دیگر کودک رسید و ملودی اضافه کرد. استاد پیر و جوان مبتدی با هم یک موقعیت ترسناک را به یک تجربه خلاقانه شگفت‌انگیز تبدیل کردند. حضار متعجب شدند و با پایان یافتن، تشویق کردند. در زندگی همین طور است. آنچه ما به تنهایی می توانیم انجام دهیم به سختی قابل توجه است. ما تمام تلاش خود را می کنیم، اما نتایج دقیقاً موسیقی روان برازنده ای نیست. اما وقتی اعتماد خود را به دستان قدرتی بزرگتر بسپاریم، کار زندگی ما می تواند واقعا زیبا باشد. دفعه بعد که قصد انجام کارهای بزرگ را داشتید، با دقت گوش دهید. شما می توانید صدای استاد را بشنوید که در گوش شما زمزمه می کند: "تسلیم نشو و به بازی ادامه بده."
سوال: کاری که پیانیست معروف در ابتدای کنسرت انجام داد نشان داد _ .
1. چه پیانیست بزرگی بود
2. چه پیانیست ماهری بود
3. چه مرد درستکاری بود
4. چه مرد قوی ای بود