متن: آنچه زمانی در داستان های علمی تخیلی از دیگر جهان های دور می گفت، اکنون یک واقعیت است. ستاره شناسان وجود منظومه شمسی دیگری مانند منظومه شمسی ما را با برخی از سیارات در صورت فلکی آندرومدا اثبات می کنند. جفری مارسی، استاد نجوم و فیزیک در دانشگاه ایالتی سانفرانسیسکو است و می‌گوید: «چیزی که اکنون برای اولین بار پیدا کرده‌ایم، در واقع یک سیستم کاملاً رشد یافته از سیارات اطراف ستاره آپسیلون آندرومدا است که در آن سه سیاره وجود دارد. سیارات، یکی نزدیک، یکی در فاصله متوسط و دیگری دورتر.» ستاره کمی بزرگتر از خورشید ما است. سیارات بزرگ هستند، مانند مشتری ما. شریک مارسی در این تحقیق، دبرا فیشر، منظومه شمسی را توصیف می کند: «در اینجا سیاره درونی است که هر 46 روز یک بار به دور خود می چرخد، سیاره میانی که هر 242 روز یک بار به دور خود می چرخد، و سپس سیاره بیرونی که هر سه و نیم یک بار به دور خود می چرخد. چهار سال." از نظر نجومی، خیلی دور نیست، 44 سال نوری. خورشید آن منظومه شمسی، آپسیلون آندرومدا، به قدری نزدیک و روشن است که در تابستان و پاییز بدون استفاده از تجهیزات قابل مشاهده است. به مدت دوازده سال ستاره شناسان آسمان را جستجو کردند با این اعتقاد که اگر خورشید ما سیاره هایی در اطراف خود داشته باشد، مطمئناً سایرین نیز همینطور هستند. جفری مارسی می‌گوید: «و سپس از سه سال و نیم پیش، برای اولین بار شروع به یافتن سیارات به‌صورت مجزا کردیم، یک سیاره در اینجا حول یک ستاره». دبرا فیشر می‌گوید: «وقتی در شب به ستاره‌ها نگاه می‌کنم، به راحتی می‌توانم تصور کنم که هر یک از آنها سیاره‌هایی در اطراف خود دارند. این لرزش ستاره بود که مارسی را به کشف سیارات سوق داد. "ستاره به دلیل گرانش سیاره به اطراف تکان می خورد، درست مانند یک سگ کوچک که صاحب سگ را به اطراف می کشاند." آیا آنها می توانند زندگی را پشتیبانی کنند؟ ما نمی دانیم، زیرا فناوری کنونی به اندازه کافی پیشرفته نیست تا مشخص شود سیارات از چه چیزی ساخته شده اند. مارسی می گوید که این چالش بعدی نجوم است.
سوال: چه چیزی منجر به کشف سیارات توسط مارسی شد؟
1. اینکه او صاحب سگ را پیدا کرد توسط سگش کشیده شد.
2. اینکه او معتقد است هر ستاره ای سیاره های خود را دارد.
3. اینکه هر سیاره ای جاذبه دارد.
4. لرزش آپسیلون آندرومدا.