متن: صداقت، مامانم همیشه به من می گفت، بهترین سیاست است. البته، وقتی به من گفت که اگر همه سبزیجاتم را نخورم، کریسمس متوجه می شود و به من نمی دهد، این شامل او نمی شود. هدیه. اما وقتی نوبت به پزشکی می‌رسد، فکر می‌کردم مهم است که همیشه با بیمارانم صادق باشم. بالاخره، رابطه پزشک و بیمار مبتنی بر اعتماد است، و بنابراین صداقت ضروری است. یا من چنین فکر می‌کردم. من تازه شروع به کار در طب سالمندی کرده بودم. مک ماهون را آوردند که شکمش بسیار متورم شده بود. من از دخترش که او را در آمبولانس همراهی می‌کرد، سابقه پزشکی گرفتم. او سال‌ها مراقب اصلی او بود. ایستادم و به او نگاه کردم و او شرح حال مفصلی می‌داد. پرسیدم: "آیا اخیراً وزن کم کرده است؟" "خب، خنده دار است که باید به آن اشاره کنید، اما بله." او به آرامی گفت. برای چند لحظه سکوت حاکم شد. "چرا؟ نگران چه چیزی هستید؟" پرسیدم. تردید کردم. معلوم بود که او خیلی درگیر مراقبت از او بود و منصفانه بود که من حقیقت را به او گفتم. "خب. ما باید ثابت کنیم که سرطان نیست." گفتم و مختصری در مورد برخی از آزمایشاتی که داشتم می رفتم صحبت کردم. برای سفارش نیم ساعت بعد، پرستاری به من زنگ زد: "دختر آقای مک ماهون از کار افتاد - او گفت تو به او گفتی که سرطان دارد." ما هنوز مجبور بودیم آزمایش های زیادی انجام دهیم و به هیچ وجه تایید نشد که او سرطان دارد. من بی صدا در انتهای تخت ایستادم. مشاورم آشکارا از دست من عصبانی بود و همانطور که آقای مک ماهون را ترک می کردیم، به سمت من برگشت. او با ناباوری پرسید: "چرا این کار را کردی؟" به او نگاه کردم و لبم را گاز گرفتم. او از من پرسید که نگران چه چیزی هستم و من به او گفتم. "سرم را آویزان کردم." مشاور من پاسخ داد: "شما تا زمانی که تایید نشده باشد، کلمه "سرطان" را به زبان نمی آورید. همانطور که معلوم شد، این سرطان نبود. اما من یاد گرفتم که وقتی کسی در مورد محبوب خود استرس دارد و نگران است، گاهی اوقات در آنچه می شنود گزینشی است و به عنوان یک پزشک مهم است که به این موضوع توجه داشته باشید. در راستگو بودن. ، وضعیت را بدتر کرده بودم.
سوال: مشاور نویسنده از دست او عصبانی شد زیرا _ .
1. او آنچه را که شک داشت به دختر گفت
2. او انجام آزمایشات لازم را به تاخیر انداخت
3. او نتوانست بیماری بیمار را تایید کند
4. او آنچه مشاور توصیه کرده بود را فراموش کرد