متن: مغازه دار قدیمی مرا به پشت مغازه هدایت کرد. اتاق پر از جعبه ها و عکس های غبار آلود افرادی بود که بسته هایی در دست داشتند. آقای هاپکینز گفت: "ما انتخاب بسیار گسترده ای از اقلام برای فروش داریم. هر زمان که به مشتری جدیدی خدمت می کنم، از او عکس می گیرم." آقای هاپکینز به دوربین باستانی روی میز اشاره کرد. من شروع به قدردانی از اقلام دوست داشتنی در فروش کردم. من یک ساعت بسیار لذت بخش را صرف نشان دادن _ در مغازه کردم. بالاخره یک جعبه جواهرات عتیقه، یک جفت چکمه سوارکاری و یک چرخ خیاطی خریدم. من خیلی هیجان زده بودم که یک مغازه کوچک به این خوبی پیدا کرده بودم. به مغازه دار گفتم: "من به همه دوستانم در مورد مکان دوست داشتنی شما خواهم گفت." آقای هاپکینز گفت: "لطفا این کار را نکنید، قربان." "این یک مکان ویژه برای افراد خاص است. شما باید این مغازه را مخفی نگه دارید." سپس او عکس من را گرفت و بلافاصله عکس را به من داد. با تعجب گفتم: "سریع بود!" در تصویر، من با در دست داشتن هدایایی که از آنجا خریده بودم، مغرور و هیجان زده به نظر می رسیدم. در روز کریسمس، دوستان و اقوام من از هدایایی که برایشان خریده بودم خوشحال شدند. برادرم هفته ها از من التماس می کرد که او را به مغازه کوچک شگفت انگیز ببرم. بالاخره موافقت کردم. در امتداد خیابان آکسفورد قدم زدیم، از فروشگاه بزرگ رد شدیم و چیزی نیافتیم. جای آن یک فضای خالی بود که به عنوان پارکینگ استفاده می شد. دوباره منطقه را چک کردم. آنجا فروشگاه موسیقی بود و فروشگاه بزرگ. در این بین باید هاپکینز و سون حضور داشتند، اما نبود. همون موقع یه پلیس پیر اومد. "آقا دنبال چیزی میگردی؟" او درخواست کرد. "من به دنبال یک مغازه کوچک به نام هاپکینز و پسر هستم." "اوه بله، اینجا مغازه ای وجود داشت" زمانی به نام هاپکینز و پسر. اما بیش از 30 سال پیش خراب شد." دوباره به آن مکان نگاه کردم، سپس من دست در جیبم برد و عکسی را که آقای هاپ کینز از من گرفته بود در حالی که هدایای خود را در مغازه کوچک گرفته بود بیرون آورد. جیغ زدم: "چقدر عجیبه!"
سوال: نظر نویسنده در مورد هاپکینز و پسر چیست؟
1. بزرگ و مودم.
2. قدیمی و قدیمی.
3. کم و غبار آلود.
4. دوست داشتنی و فوق العاده.