متن: هابز یتیم بود. او در یک کارخانه کار می کرد و هر روز کمی پول می گرفت. سخت کوشی او را لاغر و ضعیف کرد. او می خواست پول زیادی قرض کند تا نقاشی نقاشی بیاموزد، اما فکر نمی کرد بتواند بدهی هایش را بپردازد. روزی وکیل به او گفت: "هزار دلار و این پول است." وقتی هابز بسته یادداشت ها را برداشت، بسیار مات و مبهوت شد. نمی دانست این پول از کجا آمده و چگونه خرج کند. او با خود گفت: «می‌توانم بروم هتلی پیدا کنم و چند روزی مثل یک مرد ثروتمند زندگی کنم؛ یا کارم را در کارخانه رها کنم و کاری را که دوست دارم انجام دهم: نقاشی کردن عکس‌هایی که می‌توانم برای آن کار انجام دهم. چند هفته، اما بعد از آن چه کار می کردم؟ باید جای کارخانه ام را از دست می دادم و پولی برای زندگی نداشتم، اگر پول کمی کمتر بود، یک کت نو یا رادیو می خریدم یا می دادم. یک شام برای دوستانم. اگر بیشتر بود، می‌توانستم کار را رها کنم و برای نقاشی کردن عکس هزینه کنم. اما برای یکی خیلی زیاد و برای دیگری کم است.» وکیل گفت: "اینجا وصیت نامه عمویت را می خوانم" که می گوید با این پول بعد از مرگش چه باید کرد. باید از شما بخواهم که یک نکته را به خاطر بسپارید. با پول او چه کردی، همین که آن را خرج کردی.» "بله، می بینم. این کار را خواهم کرد." مرد جوان گفت.
سوال: کاری که از هابز خواسته شد این بود که _ .
1. تا به وکیل بگوید پس از خرج کردن آن پول با آن چه کرد
2. تا وصیت نامه عمویش را بخواند
3. به وکیل بگوید با این پول چه کار باید کرد
4. چیزی جز خریدن چند عکس