متن: هند یک کشور در حال توسعه است. سنت و فرهنگ هزاران ساله دارد. انواع مختلفی از مردم در هند زندگی می کنند. در قدیم به مؤسسات آموزشی «اشرامام» و معلمان «گورو» می گفتند. یک گورو فردی قابل احترام در جامعه بود. اکنون ما در دنیای تکنولوژی زندگی می کنیم. تغییرات بزرگی در زندگی مردم در حال رخ دادن است. تأثیر تلویزیون، تلفن، رادیو، رایانه، اینترنت و تلفن همراه در زندگی روزمره بسیار قوی است. اما امروزه نیز معلمان الگوی دانش آموزان هستند. معلمی هنوز شغل قابل احترامی است. اما تحولات بزرگی در نظام آموزشی به وجود آمده است. یکی از بارزترین تغییرات این است که نفوذ فرهنگ غرب افزایش یافته است. ما هم مانند دنیای غرب به تجارت توجه زیادی داریم. احتمالاً معلمان نیز تحت تأثیر این موضوع قرار می گیرند، اما خوب نیست. معلمان ملت سازند. توسعه هر کشور به سیستم آموزشی آن بستگی دارد. همه انواع توسعه از طریق آموزش امکان پذیر است. تغییر دیگری در برنامه درسی رخ داده است. برنامه درسی معلم و دانش آموز را به هم متصل می کند. در حالی که آموزش در مورد یادگیری است، برنامه درسی به معنای موقعیت هایی است که فرد در آن یاد می گیرد. وقتی می گوییم آموزش با «چه چیزی» سر و کار دارد، برنامه درسی به «چگونه» و «چه زمانی» می پردازد. اما در حال حاضر، نمی توان گفت که آیا برنامه درسی چنین نقشی را ایفا می کند یا خیر.
سوال: کدام یک از موارد زیر دلیلی برای تغییر زندگی مردم در هند نیست؟
1. تلویزیون.
2. کامپیوتر.
3. تلفن های همراه.
4. سنت.