متن: سبک لباس پوشیدن، وسواس انسان را به تازگی و سنت نشان می دهد. مردم برای اعلام عضویت خود در یک گروه اجتماعی خاص از لباس استفاده می کنند. با این حال، قوانین مربوط به اینکه چه لباسی برای آن گروه قابل قبول است ممکن است تغییر کند. در جوامع مرفه، این تغییر قوانین، نیروی محرکه مد است. اعضای یک گروه با همگامی با مدها، یعنی با تغییر مکرر سبک لباس خود، اما در عین حال، هم تمایل خود را به قوانین برآورده می کنند و هم از آنها پیروی می کنند و در نتیجه عضویت خود را در گروه نشان می دهند. تغییرات جالبی در مورد وضعیت فردی وجود دارد. برخی از مردم، به ویژه در غرب، خود را از جایگاه بالایی می دانند که نیازی به نمایش آن با پوشش خود ندارند. به عنوان مثال، بسیاری از افراد ثروتمند در صنعت سرگرمی با لباس‌های غیررسمی ظاهر می‌شوند، مانند شلوار جین کهنه و چکمه‌های کار یک کارگر یدی. با این حال، این احتمال وجود دارد که یک سیگنال ظریف اما مهم، مانند یک ساعت مچی گران قیمت، بر پیام لباس غیر رسمی غالب شود. چنین نمایش وضعیت معکوس به احتمال زیاد در جایی اتفاق می‌افتد که موقعیت والای فرد به روش‌هایی غیر از لباس، مانند داشتن چهره مشهور، منتقل می‌شود.
سوال: به گفته نویسنده، مدها همه اهداف زیر را به جز
1. ارضای علاقه به تازگی
2. نشان دهنده تغییر در باورهای شخصی است
3. نمایش عضویت در یک گروه اجتماعی
4. پیروی از قوانین سنتی