متن: اینکه چگونه انسان ها برای اولین بار اختراع کلمات را یاد گرفتند ناشناخته است. به عبارت دیگر، منشأ زبان یک راز است. تنها چیزی که واقعاً می دانیم این است که انسان ها، برخلاف حیوانات، به نوعی صداهای خاصی را برای بیان افکار و احساسات، اعمال و چیزها اختراع کردند تا بتوانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. و اینکه بعداً آنها بر روی علائم خاصی به نام حروف توافق کردند که می توان آنها را برای نمایش آن صداها ترکیب کرد و آنها را نوشت. به آن صداها، خواه گفتار یا نوشته شده با حروف، کلمه می گوییم. بنابراین، قدرت کلمات در ترکیب آنها نهفته است - چیزهایی که آنها در برابر ذهن ما مطرح می کنند. کلمات با تجربه برای ما پر از معنا می شوند. و هر چه بیشتر زندگی کنیم، کلمات معین بیشتری وقایع شاد و غم انگیز گذشته ما را به یاد می آورند. و هر چه بیشتر بخوانیم و یاد بگیریم، تعداد کلماتی که برای ما معنی دارند بیشتر می شود. نویسندگان بزرگ کسانی هستند که نه تنها افکار عالی دارند، بلکه این افکار را با کلماتی بیان می کنند که به شدت برای ذهن و احساسات ما جذاب است. این استفاده جذاب و گویا از کلمات همان چیزی است که ما آن را سبک ادبی می نامیم. بیش از هر چیز شاعر واقعی استاد کلام است. او می تواند معنای خود را با کلماتی که مانند موسیقی آواز می خوانند و با موقعیت و همراهی خود می توانند اشک انسان را برانگیزند، بیان کند. بنابراین باید یاد بگیریم که کلمات خود را با دقت انتخاب کنیم و آنها را به درستی به کار ببریم، در غیر این صورت آنها گفتار ما را احمقانه و بی ادبانه می کنند.
سوال: با توجه به متن، کلمات _ .
1. حروف بصری
2. توسط صداها نشان داده شده است
3. یا با صداها یا حروف نشان داده می شود
4. نشانه هایی به نام حروف