متن: آنها فقط ملخ بودند. اما میلیون‌ها نفر بودند، به همین دلیل بود که پدر خیلی مشتاق بود که از شر آنها خلاص شود. او یک شنبه در وقت ناهار به مامان گفت: "آنها به طور کامل حبوبات ما را از بین می برند." من سعی کرده‌ام آنها را از گوجه‌فرنگی دور نگه دارم، اما نمی‌دانم که بتوانم آن را درست کنم یا نه.» مامان پرسید: آیا کاری نیست که بتوانید در مورد آنها انجام دهید؟ او بیشتر نگران گوجه فرنگی بود. بابا گفت: «فکر می‌کنم یک اسپری یا همچین چیزی هست. من بعد از ناهار به مرکز باغ می روم و ببینم پیشنهادی دارند یا خیر. من تقریباً مطمئن هستم که این همان چیزی است که او گفته است. اما چیزی که شنیدم این بود، "در حالی که من رفته ام، چرا تو و جورج نقشه خودت را برای از بین بردن ملخ ها ارائه نمی کنی؟" و این همان کاری است که ما انجام دادیم. تابستان بین کلاس پنجم و ششم بود، بنابراین ما بسیار باهوش و بالغ بودیم. مطمئناً ما می دانستیم که چگونه از شر این ملخ ها خلاص شویم. این به اندازه کافی ساده به نظر می رسید. سرانجام ران و دان به ما ملحق شدند اما بعد، همه چیز کمی دیوانه شد. قبل از اینکه بفهمیم آزمایش های وحشتناکی انجام می دادیم. من آزمایش های خود را توصیف نمی کنم. بیایید آن را "ماجراهای مارکیز دو اورکین" بنامیم. دا به خانه آمد و این مرگ های متفاوت را دید. داشتیم می خندیدیم اما با دیدن قیافه بابام خنده سریع به سکوت تبدیل شد. "پسرا چیکار میکنید؟" او درخواست کرد . گفتم: «ما به نوعی به خلاص شدن از شر ملخ ها کمک می کنیم. پدر گفت: «این «از بین بردن ملخ ها» نیست. "این کشتن است." من گیج شدم. به حشره کشی که با خود داشت نگاه کردم. اما آیا قرار نیست با آن ملخ ها را بکشید؟ من پرسیدم. او با جدیت گفت: "بله، زیرا این کاری است که ما باید برای حفاظت از باغ خود انجام دهیم." "اما من از آن لذت نمی برم."
سوال: پدر نویسنده وقتی دید بچه ها چه کار می کنند چه احساسی داشت؟
1. خشمگین.
2. سردرگم
3. راضی
4. ترسناک