متن: من سرعت خوان هستم. از نوجوانی بوده ام. مادر برای بخش آموزش مداوم یک دانشگاه کار می کرد و آنها کلاس تندخوانی ارائه می دادند و به یک نفر دیگر نیاز داشتند تا کلاس را پر کند. من آن یک نفر شدم. این کلاس برای چند هفته فقط یک یا دو ساعت برگزار شد، اما وقتی هدف یک کلاس سرعت است، نیازی به ملاقات طولانی ندارید. مربی گفت که چشمانمان را تا جایی که می‌توان از خطوط کلمات عبور دهیم و نگران معنای کلمات نباشیم. مزرعه حیوانات را در 10 دقیقه خواندم. پوشش به پوشش. مربی پرسید این کتاب در مورد چیست؟ گفتم نمی‌دانم، اما اگر بخواهم حدس بزنم، می‌توانم بگویم در مورد حیوانات در مزرعه است. او ناراضی به نظر می رسید. من از آن زمان به سرعت مطالعه می کنم. نه می توانم توقف کنم و نه می توانم سرعتم را کم کنم. به عنوان مثال، امروز قصد دارم در هنگام ناهار کتاب تاریخ مردمان انگلیسی زبان چرچیل را بخوانم. امیدوارم خاطره انگیزتر از مزرعه حیوانات باشد. در نتیجه این همه تندخوانی، اغلب بین آنچه فکر می‌کنم می‌خوانم و چیزی که واقعاً می‌گوید، با تاخیر مواجه می‌شوم. روز گذشته از کنار یک مرکز خرید رد شدم که تابلوی بزرگی روی آن نوشته شده بود "فروش سرقت خودرو". فکر می کردم چقدر کارآمد است که سارقان خودرو به سادگی تمام اتومبیل های دزدیده شده را در یک چادر بزرگ در مرکز خرید بفروشند. نیم مایل بعد متوجه شدم که روی تابلو نوشته شده بود "فروش چادر خودرو". هر بار که از یک منطقه ساخت و ساز رانندگی می کنم، نفس نفس می زنم. این تابلو می گوید: "به یک کارگر 10000 دلار (حدود 62000 یوان) ضربه بزنید." مثل اینکه دارند جایزه می دهند. البته پیشنهاد نیست فقط این است که چشمان من به ندرت آخرین خطی که می گوید "خوب" را می گیرد. اگر کارگری را بزنید 10000 دلار جریمه است. کسی واقعاً باید آن یکی را دوباره بیان کند. تندخوانی بیش از یک بار پشت من را گاز گرفته است. به خصوص به عنوان یک نویسنده. فقط از هر یک از سردبیران من بپرسید.
سوال: نویسنده تمایل دارد ثابت کند که پس از تندخوانی توسط _ همیشه تأخیر در درک او وجود دارد.
1. مقایسه کردن
2. تجزیه و تحلیل علت و معلول
3. مثال زدن
4. نتیجه گیری