متن: پدر و مادرم در جوانی ما را با مفاهیم خانواده، ایمان و عشق به وطن تحت تاثیر قرار دادند. با وجود اینکه ما برای گذران زندگی تلاش می‌کردیم، آنها تاکید می‌کردند که چقدر خوش شانس بودیم که در کشوری بزرگ با فرصت‌های نامحدود زندگی می‌کردیم. من اولین کار واقعی ام را در ده سالگی پیدا کردم. پدرم، بنیامین، پشتش را زخمی کرد که در یک کارخانه جعبه سازی مقوا کار می کرد و دوباره به عنوان آرایشگر آموزش دید. او فضایی را در یک مرکز خرید کوچک اجاره کرد و نام فانتزی آقای را به مغازه اش داد. پاپوش بن. صاحب مرکز خرید به بابا سه شب در هفته برای نظافت پارکینگ تخفیف داد، یعنی ساعت 3 صبح برای جمع کردن زباله ها بیدار شد. پدر از ماشین کوچکی استفاده کرد که شبیه ماشین چمن‌زنی بود. من و مامان سطل‌های زباله را خالی می‌کردیم و زباله‌ها را با دست جمع می‌کردیم. تمیز کردن آن دو تا سه ساعت طول کشید. من در راه خانه در ماشین می‌خوابیدم. من این کار را به مدت دو سال انجام دادم، اما درسی که آموختم یک عمر طول کشید، نظم و انضباط و اخلاق کاری قوی را به دست آوردم و در سنین پایین اهمیت ایجاد تعادل بین علایق متقابل زندگی را یاد گرفتم--در مورد من، مدرسه، تکالیف و یک شغل. این واقعاً در سال آخر دبیرستان من کمک کرد، زمانی که من 40 ساعت در هفته کار می کردم و همبرگر را در یک رستوران فست فود و در حالی که بار کاملی از دوره های آماده شده برای دانشگاه را می گذراندم. _ .من در آکادمی نظامی ایالات متحده تحصیل کردم و مدرک فوق لیسانس حقوق و بازرگانی را از هاروارد دریافت کردم. بعداً به یک شرکت حقوقی بزرگ لس آنجلس پیوستم و به عضویت کمیته ایالتی کالیفرنیا انتخاب شدم. در این مشاغل و در هر چیز دیگری که دارم. انجام شد، من هرگز آن شب ها را در پارکینگ فراموش نکرده ام. تجربه به من آموخت که در همه کارها عزت وجود دارد و اگر مردم برای تأمین مخارج خود و خانواده خود تلاش می کنند، این چیزی است که ما باید به آن احترام بگذاریم.
سوال:  با توجه به متن، نویسنده فکر می کند _
1. او خوش شانس است که شانس های زیادی برای یافتن شغل دارد
2. پیدا کردن شغل برای گذراندن زندگی دشوار است
3. پدر و مادر او پر از شکایت از زندگی خود هستند
4. زندگی در چنین شرایط بدی قابل قبول نیست