متن: من و همسرم همیشه با کارمندان فروشگاه های محلی صمیمی بوده ایم. فکر نمی‌کنم بسیاری از مردم قدردان این باشند که این افراد چه شغل سختی دارند. آنها با اندکی بیشتر از حداقل دستمزد کار می کنند و من اغلب تعجب می کنم که چگونه امرار معاش می کنند. یکی از کارمندان، چارلی، همیشه عینک خود را به چشم می زد، اما یک روز این کار را نکرد. از او در مورد آن پرسیدم و او گفت که آنها از کار افتاده اند و او نمی تواند یک جفت جدید بخرد. خانواده اش به پول نیاز داشتند. معلوم بود که روزهای سختی را سپری می کند. ما می خواستیم به او کمک کنیم، بنابراین به چشم پزشک خودمان مراجعه کردیم تا در مورد یک طرح کمک کند. منشی اش با او تماس گرفت و از او خواست که برای معاینه چشم به صورت رایگان مراجعه کند. به دکتر گفتیم بگذار هر عینکی که می خواهد سفارش بدهد و پولش را می دهیم. اگرچه چارلی سوال کرد که چه اتفاقی می افتد، دکتر فقط به او گفت که شخصی پول عینک جدیدش را پیشنهاد کرده است. وقتی برای پرداخت صورتحساب وارد شدیم، دکتر به ما گفت که آنقدر از این ایده ما متاثر شده است که هزینه معاینه را انجام داده و فقط نصف قیمت عینک را از ما گرفته است! دیدن چارلی در عینک جدیدش بسیار شگفت‌انگیز بود و او از گفتن این هدیه به همه مشتریان عادی لذت می‌برد. من مطمئن هستم که با شنیدن داستان او، ایده های مهربانی ممکن است در ذهن بسیاری ظاهر شده باشد.
سوال: از متن، می توان نتیجه گرفت که _ .
1. چارلی مرد جوانی با مهارت بود
2. چارلی می دانست چه کسی پول عینک جدید را پرداخت کرده است
3. چارلی با پول کافی از خانواده اش حمایت نمی کرد
4. چارلی به طور کامل پول عینک جدید را پذیرفت