متن: دوستم بی جی گالاگر اخیراً داستان خوبی را در مورد تجربه خود از رنجش به من گفت. او زمانی به‌عنوان مدیر آموزشی برای یک روزنامه بزرگ کار می‌کرد، جایی که فرهنگ شرکت را بسیار ناامیدکننده می‌دانست. این شرکت صد ساله بود و موفقیت های گذشته آنها را از نیاز به تغییر کور کرده بود. در نهایت، پس از _ چندین بار از مدیران ارشد، او شرکت را ترک کرد. اما او متوجه شد که هنگام استعفا، رنجش، ناامیدی و عصبانیت خود را پشت سر نگذاشته است. "بالاخره تصمیم گرفتم در مورد تجربیات و احساساتم در روزنامه بنویسم. می خواستم یک بار برای همیشه از شر آن شرکت و آن افراد خلاص شوم. بنابراین نوشتم و نوشتم. این فقط یک داستان نبود که سرازیر شد. این یک کتاب کامل بود! ما آن را طاووس در سرزمین پنگوئن ها نامیدیم. من طاووس بودم و آن مدیران روزنامه پنگوئن ها بودند." "چند سال دیگر طول کشید تا در نهایت بر احساسات منفی خود غلبه کنم. با جستجوی روحی و تأمل فراوان، بالاخره توانستم کینه ام را رها کنم. متوجه شدم که هیچ چیز شخصی در رفتار آنها وجود ندارد. من، و آنها افراد خوبی بودند که بهترین کار را برای شرکت انجام می‌دادند. من کسی بودم که آن را شخصی کرده بودم. فکر می‌کردم آنها عمداً زندگی من را بدبخت می‌کنند."[:Z#xx#k.Com] "بالاخره ، زمانی فرا رسید که تصمیم گرفتم به خاطر چیزهای تند و عصبانی که در مورد شرکت گفته بودم جبران کنم. رئیس سابقم را به شام دعوت کردم و عذرخواهی کردم. این یک روند درمانی عالی برای من بود. در نهایت احساس آزادی کردم. کینه ای که مرا می خورد.» "نتیجه نهایی چه بود؟" من ازش خواستم. او پاسخ داد: سپاسگزارم. "نه تنها دیگر عصبانی نبودم، بلکه از شرکت سپاسگزار بودم. اگر آن تجربیات دردناک را نداشتم، هرگز کتابی نمی نوشتم. و کتاب بسیار موفق شد - اکنون به 21 زبان منتشر شده است. کسب و کار من را متحول کرد."
سوال: بی جی گالاگر سرانجام از شرکت قدردانی کرد زیرا _ .
1. او توسط مدیران سابقش بخشیده شد
2. او دوباره توسط شرکت پذیرفته شد
3. تجربیات دردناک او در آنجا برای او ارزشمند بود
4. او یاد گرفت که چگونه دیگران را ببخشد