متن: زمانی که تصمیم به ازدواج گرفتم، پدرم تصمیم گرفت خرده‌ای را در میان بگذارد. او گفت: "لوری، دوست داشتن یک مرد ثروتمند به همان اندازه آسان است که یک مرد فقیر را دوست داشته باشد." دوست پسرم پول زیادی نداشت، اما من او را دوست داشتم. "چی؟" گریه کردم. "چطور می توانی این را بگوئی؟ من می خواهم برای عشق ازدواج کنم، نه برای پول." اما چرا با کسی که دوستش داری ازدواج نمی کنی که پول دارد؟ او درخواست کرد. گفتم: "مردهای ثروتمند مادی گرا هستند. من ترجیح می دهم با مرد فقیری که مرا دوست دارد ازدواج کنم." ما مجبور بودیم هزینه کرایه، ماشین، برق، غذا و هزینه های پزشکی را تامین کنیم. ما تحت فشار زیادی بودیم. نگرانی در مورد اینکه آیا از ما خواسته می شود که از خانه بیرون بیاییم یا اینکه آیا پولی برای شستن لباس هایمان در خشکشویی این هفته داشتیم، مرا به این سوال واداشت که آیا با ازدواج با یک مرد "فقیر" کار درستی انجام دادم یا خیر. فهمیدم که وارد ردیف فقرا شده ام. نه اینکه من هرگز ثروتمند شده باشم. بیشتر عمرم ما را در طبقه متوسط رو به پایین می دانستم. خانه ای برای خودمان داشتیم، غذا روی میز، ماشین، لباس و پول برای دانشگاه. اما حالا که به صحبت یکی از همسایه‌های آپارتمانی درباره هدیه ماهانه «روز مادر» گوش می‌دادم، متوجه شدم که او درباره چک رفاهی‌اش صحبت می‌کرد. و یک مادر جوان دیگر با ارتباط دادن من با دوستی که لباس نوزاد را از یک فروشگاه بزرگ دزدیده بود، سعی کرد به من کمک کند. او گفت: "برای یک برش کوچک، من می توانم "خرید" خود را برای پول نقد برگردانم." حالم را بد کرد. چقدر فقیر بودم من تحصیلات دانشگاهی داشتم اما از آن استفاده نمی کردم. من اصرار داشتم که یک دقیقه از کودکی فرزندانمان را از دست ندهم و این بهایی تمام شد. شوهرم تا جایی که می توانست کار می کرد و این کافی نبود. ولی یه جورایی موفق شدیم بچه ها بزرگ شدند. امروز ما به گذشته نگاه می کنیم و ارزش های بزرگی را می بینیم که با پشت سر گذاشتن آن سال های سخت به دست آمده است. فرزندان من مادی گرا نیستند. آنها هرگز فکر نمی کردند که در بزرگ شدن فقیر هستند زیرا ما همیشه موفق می شدیم کمی غذا، پول یا لباس به "فقیر" بدهیم. آن‌ها به چیزهای ساده‌ای در زندگی راضی بودند، مانند یک روز ساحلی یا اسب‌سواری از پدرشان. ما نگرانی‌هایمان را داشتیم، اما هنوز برای بخش مورد علاقه‌مان از روز که زیر پوشش‌ها لانه می‌کردیم و در مورد آینده‌مان، بچه‌ها و اینکه چقدر یکدیگر را دوست داریم صحبت می‌کردیم، ارزش قائل بودیم. مطمئناً مشکلات مالی ما باعث دعواهای زیادی شد، اما همدیگر را ترک نکردیم. ما شروع به زندگی بهتر کردیم. ما به یک جامعه بهتر با مدارس خوب برای بچه ها نقل مکان کردیم. و به زودی، با یک چالش جدید با ثروت روبرو خواهیم شد. اما ما هرگز تسلیم نخواهیم شد پدرم سه سال پیش فوت کرد. قبل از مرگ او می دانست که من انتخاب درستی کردم. من به تصمیمم افتخار می کنم.
سوال: .بعد از به دنیا آمدن فرزندانشان نویسنده _ .
1. اغلب از عدم استفاده از تحصیلات دانشگاهی خود پشیمان بود
2. خیلی سخت کار کرد تا پول بیشتری به دست آورد
3. مجبور شد لباس های کودک را از یک فروشگاه بزرگ بدزدد
4. به عنوان یک خانه دار حرفه ای (،) از فرزندان خود مراقبت می کرد