متن: چند هفته پیش، در حالی که روزنامه صبح را می خواندم، رادیو را برای گوش دادن به برنامه گفتگوی صبح شنبه روشن کردم و صدای یک آقای پیرمرد با صدای طلایی را شنیدم. داشت با هرکی حرف میزد از «هزار تیله» میگفت. من ایستادم و ایستادم تا به حرف های او گوش دهم... "اجازه بده تام، چیزی به تو بگویم، چیزی که به من کمک کرد دیدگاه خوبی در مورد اولویت های خودم داشته باشم." او ادامه داد: «ببینید من یک روز نشستم و کمی ریاضی انجام دادم، یک انسان متوسط حدود هفتاد و پنج سال عمر می کند، حالا 75 را در 52 ضرب کردم و به 3900 رسیدم که تعداد شنبه های آن است. یک فرد معمولی در تمام طول عمر خود دارد. حالا با من همراه باشید، تام. دارم به بخش مهم آن می رسم." او ادامه داد: "تا زمانی که بیش از بیست و هشتصد شنبه را گذرانده بودم، شروع کردم به فکر کردن درباره همه اینها با جزئیات." "به این فکر کردم که اگر تا هفتاد و پنج سالگی زندگی کنم، فقط حدود هزار تا از آنها برای لذت بردن باقی می ماند. بنابراین به یک اسباب بازی فروشی رفتم و 1000 تیله خریدم. آنها را به خانه بردم و آنها را در یک بزرگ قرار دادم. ظرف پلاستیکی شفاف. از آن زمان هر شنبه، من یک تیله را بیرون می‌آورم و دور می‌اندازم. «من متوجه شدم که با مشاهده کم شدن تیله‌ها، بیشتر روی چیزهای واقعاً مهم زندگی تمرکز کردم. هیچ چیز مانند تماشای تمام شدن زمان شما در اینجا روی این زمین وجود ندارد تا به شما کمک کند اولویت های خود را مشخص کنید. "از آشنایی با تو خوشحال شدم، تام. امیدوارم وقتت را با خانواده ات بگذرانی، و امیدوارم دوباره ببینمت." وقتی پیرمرد امضا کرد، می توانستید صدایی از رادیو شنیده باشید. حدس می زنم او به همه ما فرصت زیادی برای فکر کردن داد. آن روز صبح به سر کار رفته بودم. در عوض، رفتم طبقه بالا و همسرم را با یک بوسه از خواب بیدار کردم. "بیا، عزیزم، من تو و بچه ها را برای صبحانه می برم. آیا می توانیم تا زمانی که بیرون هستیم، در یک فروشگاه اسباب بازی توقف کنیم؟ باید چند تیله بخرم."
سوال: پیرمرد شروع به تمرین تئوری "هزار تیله" کرد _ .
1. در بیست سالگی
2. در پنجاه سالگی
3. در هفتاد سالگی
4. در هشتاد سالگی