متن: در طول تحصیل، مشاغل زیادی را انتخاب کردم که ترجیح می دادم فراموش کنم. اما هیچ یک از این مشاغل به اندازه شغل من در یک کارخانه سیب وحشتناک نبود. کار سخت بود؛ دستمزد ضعیف بود. و مهمتر از همه، شرایط کار وحشتناک بود. اول از همه، این شغل تقاضاهای زیادی را برای قدرت من ایجاد کرد. به مدت ده ساعت در شب، جعبه هایی را می گرفتم که از یک مسیر فلزی می غلتیدند و آنها را روی یک کامیون انباشته می کردم. هر جعبه حاوی دوازده بطری سنگین آب سیب بود. یک بار فهمیدم که هر شب به طور متوسط دوازده تن آب سیب می ریزم. اگر دستمزد تا این حد ضعیف نبود، به سختی کار اهمیت نمی دادم. کمترین دستمزد آن زمان را به من می دادند -- ساعتی دو دلار. به دلیل دستمزد کم، من مشتاق بودم تا حد امکان دریافت کنم. من معمولاً دوازده ساعت در شب کار می کردم اما هفته ای بیش از 100 دلار به خانه نمی بردم. اما حتی بیشتر از حقوق کم، چیزی که من را ناراضی می کرد شرایط کار بود. در حین کار به دو استراحت ده دقیقه ای و نیم ساعت بدون دستمزد برای ناهار محدود بودم. بیشتر وقت من در بیرون از خانه صرف بارگیری کامیون ها با آن جعبه های سنگین در دمای نزدیک به صفر درجه می شد. کف فولادی کامیون ها مثل یخ بود که پاهایم مثل سنگ بود. و بعد از اینکه خط تولید در شب تعطیل شد و اکثر مردم رفتند، مجبور شدم دو ساعت را به تنهایی برای تمیز کردن کف بگذرانم. پنج ماه سر کار ماندم، در تمام این مدت از سختی کار، پول ضعیف و شرایطی که در آن کار می کردم متنفر بودم. زمانی که رفتم، مصمم بودم که دیگر به آنجا برنگردم.
سوال: حقایق زیر شرایط کار وحشتناک کارخانه را توصیف می کنند به جز _ .
1. بارگیری جعبه ها در سرمای سرد
2. داشتن زمان محدود برای استراحت
3. کار و تحصیل همزمان
4. برای زمان ناهار پولی دریافت نمی کنید