متن: در یک غروب سرد در نیویورک منتظر تاکسی بودم. حدود 5 دقیقه بعد یک راننده مرا گرفت و او گفت که بعضی ها چقدر وحشتناک هستند. می دانستم بخشی از وجودم هست که می خواهد سکوت کند، اما باید از روی مهربانی گوش می دادم. مرد به من گفت که تازه از فرودگاه جی اف کی بدون مشتری آمده است. در طول تاکسی سواری، چیزی که با عصبانیت شروع شد به آرامی تغییر کرد و او اشاره کرد که مقاله ای را خوانده است که می گوید شادترین مردم کسانی هستند که می بخشند، بنابراین امیدوار بود که در زندگی اش فرصت بیشتری برای بخشش داشته باشد. من واقعاً داشتم از بودن با این مرد لذت می بردم. وقتی به جایی رسیدیم که می خواستم بروم، پولم را با کارت اعتباری پرداخت کردم. من یک 20 دلار اضافی بیرون آوردم و گفتم: "آقا، از آنجایی که ما در مورد دادن این زمان صحبت می کردیم، می خواهم این احساس را با شما در میان بگذارم. من قبلاً پولم را پرداخت کرده ام، اما این مقدار کمی است. شما می توانید به مسافر بعدی این تاکسی بگویید که سواری آنها هدیه دیگری است. فکر کردم در این لحظه خیلی باحال بودم، اما او در حالی که اشک در چشمانش حلقه زده بود به سمت من برگشت و گفت: "آقا، من فکر بهتری دارم. شما آن 20 دلار را به یک بی خانمان در این اطراف بدهید و من به مسافر بعدی می دهم. من یک سواری مجانی بودم. دیدار با انسان و آموختن این درس که چگونه همه با سخاوت خود به دیگری شادی می بخشند، افتخار بزرگی بود.
سوال: بهترین عنوان برای متن چیست؟
1. یک عصر سرد در نیویورک
2. درسی که از یک راننده تاکسی گرفته شد
3. هدیه ای به یک غریبه سخاوتمند
4. همیشه آدم شادی باشی