متن: با گذشت زمان، رسم بوسیدن به عنوان راهی برای بزرگسالان ایجاد شد تا عشق و علاقه خود را به یکدیگر ابراز کنند. ریشه‌های این شکل از محبت را می‌توان به دوران بدوی جست‌وجو کرد، زمانی که مادران، مانند مادران امروز، فرزندان خود را دوست می‌داشتند. خیلی بعد، در قرن ششم، جامعه ظاهراً رسم بوسیدن بین بزرگسالان را به عنوان ابراز محبت آنها پذیرفت. جای تعجب نیست که فرانسه ابتدا بوسیدن را در دوران نامزدی پذیرفت. در آنجا رقص فیگور رایج بود و هر رقص با یک بوسه مهر و موم می شد. رسم بوسیدن از فرانسه از طریق اروپا به روسیه کشیده شد، جایی که اشراف روسی دوست داشتند از فرانسوی ها تقلید کنند. سرانجام، این بوسه در مراسم ازدواج گنجانده شد و امروزه لب‌های زوج‌ها را به ازدواج شیرین می‌بندد. رسم بوسیدن امروزه و همچنین در زمان های قدیم، در خدمت پرداخت به دیگری است. رومیان اولیه دهان یا چشمان یکدیگر را می‌بوسیدند تا به شیوه‌ای که فکر می‌کردند باوقار هستند به یکدیگر سلام کنند. یکی از امپراتورهای روم حتی اهمیت یک فرد را بر اساس قسمتی از بدن که مجاز به بوسیدن او بود رتبه بندی کرد. او به بزرگان مهم اجازه می داد که لب هایش را ببوسند، به افراد کم اهمیت اجازه می داد که دستان او را ببوسند و به افراد کم اهمیت اجازه می داد که پاهای او را ببوسند. در روسیه، بالاترین نشانه به رسمیت شناختن از تاج به معنای بوسه از خود تزار بود. امروزه، بومیان بسیاری از قبایل آفریقایی با بوسیدن زمینی که رئیس خود روی آن راه رفته است، ادای احترام می کنند.
سوال: کدام یک از موارد زیر با توجه به متن صحیح است؟
1. این فرانسه بود که رسم بوسیدن را به تمام دنیا تبدیل کرد.
2. آفریقایی های اولیه برای احوالپرسی، دهان یا چشم یکدیگر را می بوسیدند.
3. یکی از امپراتورهای روم به اشراف مهم اجازه داد بینی او را ببوسند.
4. اشراف روسی از رسم بوسیدن فرانسوی ها پیروی کردند.