متن: وقتی پدرم در حال مرگ بود، هزار مایل دورتر از خانه را طی کردم تا در آخرین روزهای زندگی با او باشم. بسیار دلخراش تر از آن چیزی بود که انتظار داشتم، یکی از سخت ترین و دردناک ترین دوران زندگی من. پس از مرگ او من در آپارتمان او تنها ماندم. چیزهای زیادی برای مقابله وجود داشت. همه چیز بی پایان به نظر می رسید. من تنها بودم. از سکوت آپارتمان متنفر بودم. اما یک روز عصر سکوت شکسته شد: صدای گریه را از بیرون شنیدم. در را باز کردم تا یک گربه کوچک روی پله ها پیدا کنم. او لاغر و فقیر بود. او همان طور که من احساس می کردم نگاه کرد. آوردمش داخل و یه قوطی ماهی بهش دادم. او آن را خورد و تقریباً بلافاصله خوابش برد. صبح روز بعد با همسایه ها چک کردم و فهمیدم که گربه توسط صاحبش رها شده است. بنابراین گربه کوچک آنجا تنها بود، درست مثل من. وقتی به آپارتمان برگشتم، سعی کردم بفهمم با او چه کنم. به نظر می رسید که چیز دیگری برای مراقبت داشته باشم _ اما به محض اینکه در آپارتمان را باز کردم دوان دوان آمد و پرید توی بغلم. از همان لحظه مشخص بود که او قصد رفتن به جایی را ندارد. به افتخار بهترین دوست پدرم شروع کردم به نام ویلیس. از آن زمان به بعد همه چیز راحت تر شد. وقتی ویلیس در دامان من بود، به نظر می رسید زمان خیلی سریعتر می گذشت. وقتی بالاخره زمان بازگشت به خانه فرا رسید، باید تصمیم می گرفتم که در مورد ویلیس چه کنم. مطلقاً هیچ راهی وجود نداشت که بدون او ترک کنم. الان پنج سال از فوت پدرم می گذرد. در طول سال ها، چندین نفر در مورد اینکه چقدر خوب بود که گربه را نجات دادم، اظهار نظر کردند. اما می دانم که همدیگر را نجات دادیم. شاید به او خانه داده باشم اما او چیز بزرگتری به من داد.
سوال: بهترین عنوان برای پاساژ چیست؟
1. یه گربه کوچولو
2. یک تجربه دردناک
3. چگونه از حیوانات مراقبت کنیم
4. چیزی که من از یک گربه کوچک گرفتم