متن: سر Emest Shackleton نه تنها یک کاشف بزرگ، بلکه یک مرد باهوش بود. او یک بار خود و دو نفر از مردانش را در بالای یک یال کوه یخی یافت. آنها راهی برای پایین آمدن به سمت آن نداشتند. مقصد آنها ایستگاه کوچک نهنگ‌ها در نزدیکی قطب جنوب بود. شاکلتون می‌دانست که اگر از خط الراس پایین نیایند، دیگر هیچ‌کس خبری از آنها نخواهد داشت. شاکلتون می دانست که تنها یک کار وجود دارد. او توضیح داد که همه آنها باید به پایین سر بخورند. او به دو نفر دستور داد که طناب‌های خود را در یک کلاف بپیچند. سپس هر یک از آن‌ها روی حلقه‌ای نشستند و از شیب یخی به داخل تاریکی سر خوردند. هنگامی که آنها خود را در پایین ترین نقطه دیدند، بدون آسیب دیدند، شاکلتون گفت: "می دانید، ما نباید این کار را اغلب انجام دهیم." خنده تنشی را که همه مردها احساس می کردند شکست. آنها دیرتر از حد انتظار، اما با خیال راحت به ایستگاه نهنگ رسیدند.
سوال: آنها نگرفتند _ وقتی به ته رسیدند.
1. صدمه
2. درد گرفت
3. سوخته
4. آسیب دیده