متن: وقتی یک روز عصر در جاده ای روستایی در حال رانندگی به سمت خانه بود، پیرزنی را دید که در کنار جاده گیر افتاده بود. جلوی ماشینش ایستاد و پیاده شد. حتی با لبخندی که بر لب داشت، نگران بود. فقیر و گرسنه به نظر می رسید. او می دانست چه احساسی دارد. او گفت: "من اینجا هستم تا به شما کمک کنم، خانم. چرا در ماشینی که هوا گرم است منتظر نمی مانید؟ اتفاقاً، اسم من جو است." او لاستیکش پنچر شده بود. جو زیر ماشین خزید، لاستیک را عوض کرد. اما او کثیف شد و دستانش درد گرفت. او نتوانست به اندازه کافی از او تشکر کند و از او پرسید که چقدر به او بدهکار است. او به او گفت که اگر واقعاً می‌خواهد بپردازد. او برگشت، دفعه بعد که کسی را دید که نیاز به کمک داشت، می‌توانست به آن شخص کمک کند و جو اضافه کرد: "به من فکر کن." او رانندگی کرد. چند مایل پایین تر از جاده، خانم یک رستوران کوچک دید. او داخل شد. پیشخدمت لبخند شیرینی داشت و تقریباً هشت ماهه باردار بود. خانم مسن تعجب کرد که چگونه شخصی مانند او که فقیر به نظر می رسد می تواند اینقدر مهربان باشد. به یک غریبه. سپس به یاد جو افتاد. بعد از اینکه خانم غذایش را تمام کرد، پیشخدمت رفت تا پول خردش را از یک اسکناس صد دلاری بگیرد. اما او درست از در بیرون رفت. وقتی پیشخدمت برگشت، متوجه چیزی شد که روی یک دستمال نوشته شده بود: "من به شما کمک می کنم زیرا زمانی کسی به من کمک کرده است. اگر واقعاً می خواهید پول من را پس دهید، این کاری است که انجام می دهید --- اجازه نده زنجیره عشق به این پایان برسد. شما." آن شب وقتی به خانه رسید، داشت به پول و آنچه که خانم نوشته بود فکر می کرد. او و شوهرش به پولی نیاز داشتند که ماه آینده نوزادش به او برسد. او زمزمه کرد: "همه چیز درست خواهد شد. من تو را دوست دارم، جو."
سوال:  وقتی جو برای کمک به خانم ایستاد، او _
1. هیجان زده شد
2. می ترسید صدمه ببیند
3. پیشنهاد او را رد کرد
4. از او تشکر کرد