متن: هزینه تحصیلات عالی افراد باید برای تحصیلات عالی خود بپردازند. تحصیلات دانشگاهی سود مستقیم و عظیمی برای فرد دارد. درآمد فارغ التحصیلان بیشتر از غیر فارغ التحصیلان است. در این میان تحرک اجتماعی بیش از پیش به داشتن مدرک وابسته است. با این حال، فقط برخی افراد آن را دارند. بنابراین فرد باید هزینه آن را پرداخت کند نه مالیات دهندگان. درخواست های مبرمی بر منابع دولت وجود دارد. استفاده از پول مالیات دهندگان برای کمک به تعداد کمی از افراد برای کسب درآمدهای بالا در آینده یکی از آنها نیست. بودجه کامل دولتی برای دانشگاه ها خیلی خوب نیست. آدام اسمیت در دانشگاهی در اسکاتلند کار می کرد که معلمانش با هزینه های دانشجویی زندگی می کردند. او آکسفورد قرن هجدهم را می‌شناخت و با تحقیر به آن نگاه می‌کرد، جایی که دانشگاهیان به راحتی از درآمدهای دریافتی از دولت زندگی می‌کردند. اسمیت استدلال کرد که حقوق تضمین شده دشمن سخت کوشی است. و زمانی که دانشگاهیان تنبل و بی کفایت بودند، دانشجویان نیز به همین ترتیب تنبل بودند. اگر دانش‌آموزان مجبور باشند هزینه تحصیل خود را بپردازند، نه تنها بیشتر تلاش می‌کنند، بلکه از معلمان خود نیز مطالبه بیشتری می‌کنند. و معلمان آنها باید آنها را راضی نگه دارند. اگر این به معنای جدی گرفتن تدریس است و زمان کمتری برای علایق تحقیقاتی خود اختصاص می‌دهد، مطمئناً جای تجلیل است. بسیاری از مردم معتقدند که آموزش عالی باید رایگان باشد زیرا برای اقتصاد خوب است. بسیاری از فارغ التحصیلان به وضوح به ثروت ملی کمک می کنند، اما همه کسب و کارهایی که سرمایه گذاری می کنند و شغل ایجاد می کنند. اگر معتقدید دولت باید هزینه تحصیلات عالی را بپردازد زیرا فارغ التحصیلان از نظر اقتصادی مولد هستند، باید معتقد باشید که دولت باید بخشی از هزینه های کسب و کار را بپردازد. هرکسی که وعده ایجاد شغل می دهد باید از دولت برای سرمایه گذاری هدیه دریافت کند. بنابراین این خود فرد است و نه دولت که باید هزینه تحصیل در دانشگاه را بپردازد.
سوال: نویسنده فکر می کند که با بودجه کامل دولت.
1. معلمان کمتر راضی هستند
2. دانشجویان مطالبه گرتر هستند
3. دانش آموزان توانمندتر خواهند شد.
4. معلمان زمان کمتری را برای تدریس صرف خواهند کرد