متن: انگلیسی استاندارد آن گونه از زبان انگلیسی است که معمولاً به صورت چاپی استفاده می شود و معمولاً در مدارس و به غیر بومی زبانانی که زبان را یاد می گیرند تدریس می شود. همچنین تنوعی است که معمولاً توسط افراد تحصیل کرده صحبت می شود و در برنامه های خبری و سایر موارد استفاده می شود. شرایط مشابه. تفاوت بین استاندارد و غیر استاندارد، لازم به ذکر است، اصولاً ربطی به تفاوت بین زبان رسمی و غیر رسمی ندارد: انگلیسی استاندارد دارای انواع غیر رسمی و همچنین رسمی است. از نظر تاریخی، تنوع استاندارد زبان انگلیسی مبتنی بر گویش انگلیسی لندنی است که پس از فتح نورمن ها منجر به انتقال دادگاه از وینچستر به لندن شد. مدل، یا هنجار، برای بخش‌های وسیع‌تر و گسترده‌تر جامعه. همچنین هنجاری بود که به خارج از کشور منتقل شد. اما این هنجار نیز تحت تأثیر چنین صادراتی قرار نگرفت. امروزه، انگلیسی استاندارد تا حدی مدون شده است که دستور زبان و واژگان انگلیسی تا حد زیادی به آن نیاز دارد. در همه جای دنیا که از زبان انگلیسی استفاده می شود یکسان است: تفاوت بین استانداردهای محلی واقعاً بسیار جزئی است، به طوری که انواع سنگاپور، آفریقای جنوبی و ایرلندی از نظر دستور زبان و واژگان واقعاً تفاوت کمی با یکدیگر دارند. انگلیسی استاندارد آنقدر قدرتمند است که فشار زیادی بر همه گونه های محلی وارد می کند، به حدی که بسیاری از لهجه های قدیمی انگلیسی قدرت خود را از دست داده اند و فشار زیادی بر آنها برای همگرایی به سمت استاندارد وجود دارد. این وضعیت منحصر به انگلیسی نیست: در کشورهای دیگری نیز وجود دارد که در آن فرآیندهای استانداردسازی در حال انجام است. اما گاهی اوقات برای سخنرانانی که سعی می‌کنند نوعی سازش بین هنجارهای محلی و ملی، حتی فراملی ایجاد کنند، مشکلاتی ایجاد می‌کند.
سوال: موضوع اصلی متن است
1. تفاوت بین انگلیسی استاندارد و انگلیسی غیر استاندارد
2. تأثیر بین انگلیسی استاندارد و انگلیسی غیر استاندارد
3. منشاء و توسعه زبان انگلیسی استاندارد که امروزه استفاده می شود.
4. تفاوت بین لهجه های استاندارد انگلیسی و لندنی