متن: تصور کنید در کریسمس سیب بچینید یا در روز اول ماه مه به اسکیت بروید. در مورد رفتن به شنا در روز شکرگزاری چطور؟ بدون روز کبیسه، که هر چهار سال یکبار برگزار می شود، ممکن است این اتفاق بیفتد. تقویم ما معمولاً 365 روز است. برای مطابقت با چرخه های فصول ایجاد شده است. اما حاکم رومی ژولیوس سزار متوجه مشکلی شد: زمین دقیقاً در 365 روز به دور خورشید نمی‌چرخد. در واقع 365 و یک چهارم روز را کیک می کند. او متوجه شد که بخش اضافی یک روز باعث می شود که تقویم جدا از فصل ها در طول زمان رشد کند. در طول 100 سال، فصول حدود 24 روز تغییر می کنند. بهار به جای 20 مارس از 13 آوریل شروع می شد. سزار از ریاضیات استفاده کرد تا راهی برای جلوگیری از تغییر تقویم پیدا کند. او تصمیم گرفت هر چهار سال یک روز به ماه فوریه اضافه کند. ایده او کمک کرد تا فصل ها و تقویم مطابقت داشته باشند. با این حال، هنوز هم کامل نبود - تقویم او روزهای زیادی را اضافه می کرد. در سال 1582، پاپ گریگوری سیزدهم بر روی ایده سزار کار کرد. تقویم او که تقویم میلادی نامیده می شود، اعلام می کند که هر سالی که به طور مساوی بر 400 تقسیم شود، یک سال کبیسه است. سال‌های پایانی قرن، یا سال‌هایی که به «۰۰» ختم می‌شوند، سال‌های کبیسه نیستند مگر اینکه بتوان آن‌ها را به ۴۰۰ تقسیم کرد. این معادلات پیچیده به حفظ تعادل تقویم با مدار زمین کمک می‌کند. امروزه ما هنوز از تقویم میلادی استفاده می کنیم. در حدود 3000 سال دیگر، تقویم تنها یک روز با فصول فاصله خواهد داشت، هنوز هم کامل نیست، اما ریاضیدانان تصمیم گرفتند که تا آنجایی که می‌توانیم به آن نزدیک شویم.
سوال: از متن می توان استنباط کرد که _ .
1. زمین دقیقاً در 365 روز به دور خورشید می گردد
2. تقویم میلادی علمی تر از تقویم سزار است
3. از تقویم پاپ 3000 سال پیش استفاده می شود
4. سزار به هر فوریه یک روز اضافه می‌افزاید