متن: باغ سازی بخش مهمی از فرهنگ چینی محسوب می شود. برخی از مردم می گویند که اگر هرگز در باغ چینی قدم نگذاشته اید، نمی توانید بگویید که واقعاً از چین دیدن کرده اید. باغ های سنتی چینی در شمال چین در مکان هایی مانند پارک بیهای، کاخ تابستانی، شهر ممنوعه واقع شده اند. در باغ‌های امپراتوری بزرگ‌تر، ساختمان‌های اصلی با خطی خیالی در وسط باغ در محور شمال به جنوب به هم متصل می‌شوند. از دیگر ویژگی‌های باغ‌های امپراتوری می‌توان به نقاشی‌های رنگی، تپه‌ها و دریاچه‌های ساخته دست بشر اشاره کرد. بیشتر باغ های خصوصی در جنوب، به ویژه در شهرهای جنوب رودخانه یانگ تسه یافت می شوند. باغ های خصوصی بیشتر در یک طرف یا پشت خانه ها ساخته می شد. در اطراف صحنه زیبا، مناطق باز کوچک با درهای شکل زیبا وجود دارد که بازدیدکنندگان می توانند از طریق آنها از مناظر لذت ببرند. _ از هر طرف باز هستند و اغلب نزدیک آب هستند تا بتوان از کل صحنه لذت برد. سوژو که به عنوان خانه باغ ها شناخته می شود، بیشترین و بهترین باغ های خصوصی سنتی چینی را به نمایش می گذارد. بخش‌های مختلف آن نمونه‌هایی از سبک باغ سلسله‌های سونگ، یوان، مینگ و چینگ است. چینی های باستان منظره باغ را "جینگ" می نامیدند که در زبان انگلیسی به معنای "صحنه" است. نمونه های خوب شامل ده صحنه دریاچه غربی در هانگژو، بیست و چهار دریاچه باریک غربی در یانگژو و هشت صحنه دریاچه Daming در جینان است.
سوال: کدام یک از موارد زیر برای باغ امپراتوری صادق نیست؟
1. در مرکز باغ یک محور شمالی به جنوبی وجود دارد
2. آنها به دلیل برخی از افسانه ها ساخته شده اند.
3. در باغ ها تپه ها و دریاچه های دست ساز انسان وجود دارد.
4. آنها نقاشی های رنگی دارند.