متن: اکثر مردم متوجه نمی شوند که من مودب هستم، نکته همین است. من بزرگ هستم و کم انرژی به نظر می رسم. با این حال، هر سال یا بیشتر، یکی مرا کنار می‌کشد و می‌گوید: «تو واقعاً مؤدب هستی، نه؟» من همیشه هیجان زده هستم. متوجه شدند. این شد یه چیزی. در واقع، وقتی از ادب صحبت می کنیم، معمولاً به لطفا فکر می کنیم. متشکرم؛ من کلاهت را دوست دارم؛ و غیره. تنها کاری که ما باید انجام دهیم این است که بشنویم نه اینکه متوجه شویم. وقتی دبیرستان بودم، کتابچه راهنمای آداب معاشرت را می خواندم. هیچ کس به جز یک بچه متوجه ادب من نشد. او سرم فریاد زد در مورد _ . او گفت: «عجیب است که شما همیشه اینقدر مودب هستید. من آن را به عنوان ستایش در نظر گرفتم و یادداشتی نوشتم تا ادب خود را بیشتر پنهان کنم. من معتقد بودم ادب واقعی نامرئی است. خودش را با شرایط وفق داد. ادب در را باز می گذارد. من افراد زیادی را ملاقات کرده ام که اگر به اولین برداشت هایم اعتماد می کردم، هرگز نمی خواستم دوباره آنها را ببینم. با این حال بسیاری از آنها اکنون دوستان خوبی هستند. یکی از این افراد همسر من است. در اولین قرار ما، او با جزئیات به من گفت که برای برداشتن کیست از بدنش عمل کرده است. البته شیمی را از بین برد. اما وقتی او را به خانه رساندم، به او گفتم که به او خوش می گذرد. بعد از آن کمی صحبت کردیم. همه چیز را دلپذیر و مختصر گفتم. خیلی بعد، فهمیدم که او در سال بسیار بدی روز بسیار بدی را سپری کرده است. مردم در سکوت از انواع چیزهای وحشتناک رنج می برند. خوبی ادب این است که می توانید این افراد را دقیقاً یکسان بدانید و منتظر بمانید تا ببینید چه اتفاقی می افتد. لازم نیست نظر داشته باشید شما نیازی به قضاوت ندارید هفته گذشته پسر دو ساله ام ابراهیم در زمین بازی با یک زن خارجی آشنا شد. فکر کنم از روی کنجکاوی پرسید: اسمت چیه؟ زن به او گفت. سپس دست کوچکش را دراز کرد و گفت: از آشنایی با شما خوشحالم! همه خندیدند و او لبخند زد. همانطور که من به او یاد دادم او با محکم ترین دست دادن خود را به اشتراک گذاشت.
سوال: چرا بسیاری از مردم فکر می کنند نویسنده بی ادب است؟
1. چون مودب به نظر نمیرسه
2. چون به ندرت کلمات مودبانه می گوید.
3. چون مودبانه به حرف دیگران گوش نمی دهد.
4. چون با غریبه ها مودبانه رفتار نمی کند.