متن: دانش‌آموزان بیشتر و بیشتر به معلمان هدایایی می‌دهند، اما این عمل تنها باعث ایجاد ناامنی در والدین و کارکنان می‌شود. من مطمئناً اخیراً متوجه شده ام که برخی از دانش آموزان به شدت سخاوتمند هستند. سال گذشته، نه یک بطری شراب، بلکه چهار بطری شراب برای کمک به یک دانش آموز ناراضی از طریق GCSE دریافت کردم. به طور کلی، همکاران من هدایای متفاوت را بر اساس جنسیت گزارش می کنند. آقایان کراوات، لیوان، مشروب الکلی و، اگر واقعا خوش شانس باشند، بلیط مسابقات فوتبال می گیرند. خانم ها اغلب با گل، جواهرات، شکلات و غیره ارائه می شوند. وقتی پسرم در مدرسه خصوصی بود، متوجه شدم که رقابت واقعی بین دانش‌آموزان برای دادن هدایا به معلمان وجود دارد، با سبدهای گرانقیمت از فروشگاه‌های شیک و دسته‌های گل بزرگ که در روزهای پایانی ترم توزیع می‌شوند. از آنجایی که من و همسرم فقط به پسرم اجازه دادیم کارت تشکر بدهد، مشخص بود که ما «با کلاس» نیستیم. حالا او در یک دوره ابتدایی درون شهری است، ما متوجه شدیم که این نوع _ کم و بیش ناپدید شده است. برای یک چیز، چنین پولی در اطراف وجود ندارد - اما آن نوع فرهنگ رقابتی نیز وجود ندارد. شخصاً فکر می‌کنم هدایایی به معلمان باید فراتر از کارت تشکر ممنوع شود: آنها بیش از آنکه حل کنند مشکلاتی ایجاد می‌کنند و باعث ایجاد ناامنی در والدین و کارکنان می‌شوند. شاید رکود اقتصادی و بی پولی در جیب مردم بهانه خوبی باشد تا دولت دستورالعملی به مدارس مبنی بر عدم پذیرش هدایا توسط معلمان صادر کند. هدایایی که من واقعاً برای آنها ارزش قائل هستم کارت هایی هستند که یک تشکر واقعی دارند. من هنوز آنها را در یک پرونده در خانه نگه می دارم.
سوال: نویسنده به احتمال زیاد چه چیزی می تواند باشد؟
1. یک معلم.
2. یک پرستار مدرسه
3. یک محقق
4. صاحب مغازه کادویی