متن: معلم در حال ترک روستا بود و همه متاسف به نظر می رسید. آسیابان گاری کوچک و اسب را به او قرض داد تا کالاهایش را به کریستمینستر، شهر مقصدش برساند. چنین وسیله‌ای به اندازه کافی از وسایل معلم برخوردار بود، زیرا تنها مقاله او، علاوه بر جعبه بسته‌بندی کتاب‌ها، پیانویی بود که وقتی به فکر یادگیری موسیقی دستگاهی بود، خریده بود. اما اشتیاق محو شده بود، او هرگز مهارت بازی را به دست نیاورده بود و کالای خریداری شده برایش دردسر دائمی بود. مدیر مدرسه برای آن روز رفته بود، زیرا مردی بود که از دیدن تغییرات خوشش نمی آمد. او قصد نداشت تا غروب برگردد، زمانی که معلم جدید می آمد و همه چیز دوباره آرام می شد. آهنگر، نجار و معلم با حالت های گیج در اتاق نشیمن قبل از ساز ایستاده بودند. معلم خاطرنشان کرده بود که حتی اگر آن را داخل گاری برد، نباید بداند در بدو ورود به کریستمینستر با آن چه کند، زیرا در ابتدا فقط به یک مکان موقت می رفت. پسر کوچک یازده ساله ای که در بسته بندی کمک می کرد، به گروه مردان پیوست و گفت: "خاله یک سوخت خانه دارد و می توان آن را آنجا گذاشت، شاید تا زمانی که جایی برای اسکان پیدا کنی. در آقا." آهنگر گفت: فکر خوبی است. آهنگر و نجار شروع به دیدن امکان پناهگاه پیشنهادی کردند و پسر و معلم تنها ماندند. "ببخشید من میرم جود؟" دومی با مهربانی پرسید. اشک در چشمان پسر جمع شد. او اعتراف کرد که متاسف است. معلم گفت: منم همینطور. او ادامه داد: "خب --- همه جا از این حرف نزنید. می دانید دانشگاه چیست و مدرک دانشگاهی؟ این ویژگی بارز مردی است که می خواهد در تدریس هر کاری انجام دهد. برنامه یا رویای من. فارغ التحصیل شدن از دانشگاه است. با رفتن به کریستمینستر، به اصطلاح در دفتر مرکزی خواهم بود، و اگر برنامه من اصلاً عملی باشد، فکر می کنم که حضور در محل شانس بیشتری برای من خواهد داشت." آهنگر و همراهش برگشتند. خانه سوخت خانم فاولی پیر به اندازه کافی بزرگ بود، و به نظر می رسید که او مایل است که ساز را در آنجا جای ایستاده بدهد. بنابراین تا عصر در مدرسه رها شد، زمانی که دست های بیشتری برای برداشتن آن در دسترس بود. و معلم آخرین نگاه را انداخت.
سوال: چرا معلم به کریستمینستر رفت؟
1. چون در دانشگاه آنجا پذیرفته شد.
2. چون به او پیشنهاد کار موقت با حقوق بهتر در آنجا داده شد.
3. زیرا او زندگی در یک شهر بزرگ را به زندگی در یک روستا ترجیح می داد.
4. چون فکر می کرد شانس بیشتری برای حضور در دانشگاه در آنجا دارد.