متن: وقتی جوان بودم، دوست داشتم با افرادی که می‌شناختم، به ویژه با والدین و دوستانم شوخی کنم. یک روز مادرم در آشپزخانه مشغول آشپزی بود و برادر کوچکترم نزدیک پنجره مشغول بازی بود. به طرف مادرم دویدم و گفتم:| "برادرم از پنجره باز افتاده است!" او خیلی نگران برادرم بود و بعد من گفتم: "نگران نباش، من فقط شوخی می کنم." و مادرم به من داد زد: "اگر دوباره این کار را انجام دهی، مجازاتت می کنم." یک روز رفتم. با دوستانم در دریا شنا می کنم. می خواستم با دوستانم شوخی کنم. اوایل تنها به شنا می رفتم و به دوستانم زنگ می زدم کمکم کن! همه دوستانم اومدن کمکم، فقط فهمیدن شوخی کردم. اما دفعه بعد شوخی نکردم. در آبهای عمیق شنا کردم و آنقدر بی احتیاطی بودم که نزدیک بود غرق شوم . تمام تلاشم را کردم تا از دوستانم کمک بگیرم، اما این بار کسی نیامد تا جانم را نجات دهد. مرا بردند به _ . از آن به بعد با کسی شوخی نکردم. فکر می کنم این بهترین درس زندگی من است.
سوال: وقتی نویسنده فریاد زد "به من کمک کن!" برای اولین بار دوستانش _ .
1. به او اهمیت نمی داد
2. ایستاد تا به او نگاه کند
3. کلمات را نشنید
4. آمد تا به او کمک کند