متن: پس از ششمین سفرم کاملا مصمم بودم که هرگز به دریا نخواهم رفت. اما یک روز اوایل بهار مرا به دیدن خلیفه آوردند. گفت سندباد تو را برگزیده ام تا در ازای پیام دوستی شاه سرندیب نامه و هدیه ای برسانی. فرمان خلیفه مانند صاعقه بر من فرود آمد. جواب دادم: اعلیحضرت، من حاضرم همه آنچه را که اعلیحضرت می فرمایند انجام دهم، اما قول داده ام که دیگر از بغداد خارج نخواهم شد. او گفت: «اعتراف می‌کنم که شما واقعاً تجربیات خارق‌العاده‌ای داشته‌اید، اما نمی‌دانم چرا باید شما را از انجام آن‌طور که می‌خواهم باز دارند. طبق خواسته ی شما." بالاخره قبول کردم خلیفه خوشحال شد و هزار پولک (سکه طلا) برای مخارج سفر به من داد. به زودی پس از سفری نزدیک به 30 روزه به سرعت و با خیال راحت به سمت سرندیب رفتم و در آنجا مورد استقبال قرار گرفتم و به حضور شاه آوردم. هدایای خلیفه را به نمایش گذاشتم: تختی که هزار پولک می‌خرید و تخت‌هایی با مدهای مختلف. شاه با رضایت خاطر از دوستی خلیفه اطمینان یافت. از آنجایی که وظیفه ام انجام شد، مشتاق بودم که بروم. پادشاه با هدایای فراوان مرا از کار برکنار کرد و من بلافاصله در روز پایانی اردیبهشت رفتم. روز پنجم از دزدان دریایی رنج بردیم که تعدادی از ما را کشتند و بقیه را که من یکی از آنها بودم اسیر کردند. در جزیره ای دور ما را برای برده فروختند. به دست یک تاجر ثروتمند افتادم. تاجر از من خواست که به فیل ها در جنگل شلیک کنم. وقتی رفت گفت: وقتی موفق شدی یکی را بکشی بیا و به من بگو. پس گفت، آذوقه ای به من داد و به شهر برگشت. خودم را در درخت مستقر کردم و به تماشا کردن ادامه دادم. صبح روز بعد گروه بزرگی از فیل ها را دیدم که از آنجا عبور می کردند. یکی را به ضرب گلوله کشتم و به عقب دویدم تا موفقیتم را به اربابم بگویم، که به خاطر آن مورد تمجید و تمجید قرار گرفتم(،) با چیزهای خوب. سپس برگشتیم تا فیلی را که کشته بودم دفن کنیم تا وقتی اسکلت شد استادم برگردد و عاج هایش را سالم نگه دارد. من دو ماه شکار کردم. یک روز صبح که آمدن فیل ها را تماشا کردم که به جای عبور از درخت مکث کردند و به طرز وحشتناکی بوق می زدند. ترسیده بودم. بزرگترین حیوان مرا به زمین آورد. حالا فکر می کردم که آخرین ساعت من قطعا فرا رسیده است. اما موجود بزرگی که مرا به آرامی بلند می کند. من را به پشت خود نشاند، سپس به جنگل تبدیل شد. پس از مدتی که به نظرم می رسید، روی تپه ای بزرگ ایستاده بودم که در آنجا پر از استخوان و عاج فیل بود که بیش از آن چیزی بود که بتوانم در طول عمر با خود ببرم. به سوی خانه اربابم دویدم و با تعجب شادی آور مورد استقبال او قرار گرفتم. از من پرسید چه اتفاقی برایم افتاده و چرا هنوز زنده ام. به زودی کنجکاوی او را ارضا کردم و روز بعد با هم به تپه عاج رفتیم و او از یافتن همین تعداد عاج بسیار خوشحال شد. او گفت: "برادر من، این فیل‌های وحشی هر سال تعداد زیادی از برده‌های ما را می‌کشند. تنها تو فرار کرده‌ای، پس باید تحت حمایت ویژه بهشت باشی. تو لیاقت آزادی خود را داری و من به تو ثروتی می‌دهم." من فقط از لیبرتی خواستم که به کشورم برگردم، او پاسخ داد: «خب، موسمی به زودی کشتی‌های عاج را به اینجا می‌آورد و سپس تو را به راهت می‌فرستم». پس تا زمان موسمی نزد او ماندم. وقتی کشتی‌ها بالاخره رسیدند، اربابم برایم انبار بزرگی از مواد و همچنین مقدار زیادی عاج گذاشت و با من خداحافظی کرد. بعد از اتفاقی که افتاده بود، بدون احساس آرامش روی دریا رفتم. عاجم را فروختم و هدایای گران قیمت زیادی خریدم. من به یک تیم مسافرتی از بازرگانان پیوستم. سفر ما طولانی و کسل کننده بود، اما به تدریج، من از طوفان، دزدان دریایی یا هیچ یک از خطرات دیگر ترسی نداشتم. وقتی باد پاییزی آمد، به بغداد رسیدیم. من خودم را نزد خلیفه رساندم و همه چیز را از تجربه ام به او گفتم. داستان من با حروف طلا نوشته شده بود و در میان گنجینه های او ذخیره شده بود. من از او مرخصی گرفتم و از افتخارات و ثوابهایی که به من داد راضی بودم. و از آن زمان به بعد از زحماتم استراحت کردم و خود را کاملاً به خانواده و دوستانم سپردم.
سوال:  هنگامی که مالک به سندباد سورپرایز شادی بخشید، کدام یک از موارد زیر درست است؟ _
1. صاحبش خوشحال بود که او را زنده می بیند.
2. سیبدباد بعد از شکار خیلی دیر برگشت.
3. سندباد با یک فیل مرده برگشت.
4. مالک قبلاً فیل ها را کشته بود.