متن: بیشتر جنگل های بارانی نزدیک خط استوا قرار دارند، جایی که آب و هوا اغلب معتدل است و ساعات طولانی آفتاب وجود دارد. گرمای زمین، هوای بالا را گرم می کند و باعث بالا آمدن آن و ریختن قطرات کوچک آب به صورت باران می شود. به حداقل 98 اینچ در سال برسید. این دنیای مرطوب و گرم با نور زیاد خورشید برای رشد گیاهان عالی است، بنابراین درختان در تمام طول سال با برگ های سبز سریع رشد می کنند. خود درختان نیز روی آب و هوا تأثیر می گذارند. آنها جمع می شوند. آب را از خاک گرفته و آن را از طریق برگ های خود به هوا منتقل می کند. سپس هوای مرطوب ابرهایی را تشکیل می دهد که مانند دود بر روی درختان آویزان می شوند. این ابرها جنگل را از گرمای روز و سرمای شبانه بیابان های مجاور محافظت می کنند و دما را حفظ می کنند. مناسب برای رشد گیاه جنگل‌های بارانی کمی دورتر از خط استوا به همان اندازه گرم می‌مانند، اما زمانی که باران کم می‌بارد، فصل خشکی سه ماهه یا بیشتر دارند. برگ‌های درختان در این فصل خشک می‌ریزند و با شروع فصل مرطوب یا موسمی، برگ‌های جدید رشد می‌کنند. مناطقی به نام "جنگل موسمی" شناخته می شوند. نوع دیگری از جنگل های بارانی در کوه های استوایی رشد می کند. اغلب به آن "جنگل ابر" می گویند زیرا ابرها اغلب مانند مه بر روی درختان آویزان می شوند. جنگل بارانی مکان ایده آلی برای رشد بسیاری از درختان مختلف است. بیشتر آنها برای خوردن میوه ها و پخش دانه های خود به حیوانات وابسته هستند. وقتی میوه ها خورده می شوند، دانه های داخل آنها از معده حیوانات عبور می کنند و از بین می روند. در فضولات آنها. دانه هایی که در کف جنگل قرار دارند سپس به درختان جدید تبدیل می شوند.
سوال: ما می توانیم از این قسمت یاد بگیریم که _ .
1. برگ های درختان همیشه در جنگل های موسمی سبز هستند
2. یک فصل خشک در جنگل ابر در کوه های گرمسیری وجود دارد
3. ابرها به رشد گیاهان در جنگل های بارانی نزدیک بیابان ها کمک می کنند
4. شکل گیری آب و هوا در جنگل های بارانی ارتباط چندانی با درختان ندارد