متن: هیچ کس دوست ندارد با یک کودک ناراحت سر و کار داشته باشد. اگر کوچولوی شما صدمه دیده، ترسیده یا غمگین باشد، قلب شما برای او می شکند. اگر او عصبانی باشد، می تواند شما را عصبانی کند. شما می خواهید در کنار او باشید و به او آرامش دهید، اما بهترین راه برای انجام این کار عمدتاً به دو چیز بستگی دارد: دلیل ناراحتی او و سن او. هنگامی که سعی می کنید کودک ناراحت خود را آرام کنید، آرام و باز باشید. سعی کنید علت ناراحتی فرزندتان را بیابید، زیرا این موضوع بر نحوه واکنش شما و اینکه چه چیزی در تلاش برای آرامش او مؤثرتر است، تأثیر می گذارد. او را کنار بگذارید و بنشینید تا در سطح او از نظر فیزیکی و احساسی صحبت کنید. مطمئن شوید که او می داند که توجه کامل شما را به خود جلب می کند، در حالی که او در مورد دوستی که اسباب بازی جدیدش را به اشتراک نمی گذارد و غیره به شما می گوید. حتی اگر 20 کار دیگر دارید که باید انجام دهید، کمی استراحت کنید و چند دقیقه روی او تمرکز کنید. با دقت به آنچه فرزندتان می گوید گوش دهید و همچنین به آنچه نمی گوید توجه کنید. اگر او می گوید که ناراحت است زیرا "از مدرسه احمقانه اش متنفر است"، شما باید "آن را بپذیرید" -- بین خطوط بخوانید. شاید با درس هایش مشکل دارد، یا معلم جلوی همه او را سرزنش کرده است. با حوصله گوش کنید و سعی کنید _ تا بدانید با چه نوع مشکلی درگیر هستید. گاهی اوقات فقط دانستن اینکه کسی درد او را می شنود، کمک زیادی به آرامش یک کودک ناراحت می کند. بهانه نیاورید و دیگران را سرزنش نکنید، فقط اجازه دهید او بداند که احساساتش طبیعی و قابل درک است. به او اجازه دهید که اندکی غمگین شود یا حتی کمی گریه کند و او را بزرگ بغل کنید. سپس به او کمک کنید تا راه‌هایی برای غلبه بر آسیب‌دیدگی بیاندیشد و توجه خود را بر فعالیت یا دوست دیگری متمرکز کند.
سوال: وقتی والدین صبورانه با فرزندشان صحبت می کنند، او می تواند _ .
1. توجه او را روی صحبت متمرکز کنید
2. پدر و مادرش را به راحتی درک کند
3. در مورد اسباب بازی جدیدش با شما صحبت کند
4. قلبش را به روی والدین باز کند