متن: فردی که هنگام تولد ناشنوا است معمولاً لال نیز هست. ممکن است دهان و زبان او مشکلی نداشته باشد، اما نمی تواند صحبت کند. این به این دلیل است که او نمی تواند مردم را بشنود، بنابراین چیزی برای تقلید ندارد. او ممکن است سعی کند خودش صداهایی در بیاورد، اما نمی تواند صدای خودش را بشنود. با این حال، اگرچه صحبت کردن برای او دشوار است و نمی‌شنود، می‌تواند خواندن را بیاموزد. امروزه می توان به این گونه افراد صحبت کردن را نیز یاد داد زیرا ما روش ها و تجهیزات مدرنی داریم، اما زمانی که هلن کلر به دنیا آمد اینها را نداشتیم. با این حال، حتی با روش‌ها و تجهیزات مدرن، یادگیری صحبت کردن برای کودکان ناشنوا آسان نیست، اگرچه اکثر آنها موفق می‌شوند. هنگامی که کودک ناشنوا و نابینا باشد، بسیار دشوارتر می شود، هرچند ممکن است. هلن کلر در سال 1880 به دنیا آمد. او در سن نوزده ماهگی بسیار بیمار شد. دانش پزشکی در آن زمان به اندازه اکنون نبود. او نمرده اما بینایی و شنوایی خود را از دست داده است. در نتیجه او نیز خنگ شد. پدر و مادرش تمام تلاش خود را برای آموزش به او انجام دادند، اما او تا شش سالگی نمی توانست صحبت کند. سپس در سال 1887 معلمی به نام خانم سالیوان برای زندگی با او آمد. خود خانم سالیوان نابینا شده بود. او تا حدودی درمان شده بود. اگرچه او به خوبی نمی دید، اما نابینا نبود. هلن در ابتدا دانش آموز دشواری بود، اما در عرض یک ماه هلن یاد گرفت که چگونه علائم را درک کند و چگونه آنها را خودش بسازد. هلن علیرغم سختی‌های فراوانش، در نهایت خواندن، نوشتن و صحبت کردن را آموخت، حتی اگر نابینا و ناشنوا بود. او حتی به دانشگاه رفت و تحصیلات کامل داشت. او کتاب‌های زیادی نوشت، و اگرچه افراد دیگری درباره او کتاب نوشته‌اند، کتاب‌های خودش کتاب‌هایی هستند که به بهترین وجه احساس کر، لال و نابینا بودن را توضیح می‌دهند. بهترین کتاب او داستان زندگی من است. شاید شما آن را خوانده باشید. اگرچه این کتاب در سال 1902 نوشته شده است، اما هنوز کتاب بسیار جالبی است. حتی اگر آن را نخوانده باشید، ممکن است نام هلن کلر را شنیده باشید.
سوال: وقتی هلن نوزده ماهه بود، _ .
1. او بر اثر بیماری درگذشت
2. او سالم بود
3. او بسیار بیمار بود
4. او شروع به یادگیری صحبت کرد