متن: پنگوئن‌ها با هم زندگی می‌کنند، اما هر جفت تکه‌ای از زمین برای خود دارند. وقتی یک پنگوئن می‌خواهد از زمین همسایه‌اش عبور کند، باید اجازه بگیرد. اگر این کار را انجام ندهد، باید بجنگد. بیشتر اوقات باید بجنگد. پنگوئن ها روی آب زندگی می کنند. آنها ماهی صدفی می خورند و با دقت از فرزندان خود مراقبت می کنند. همه پنگوئن ها والدین خوبی هستند -- پنگوئن های نر شاید بهترین والدین در جهان باشند. آنها در دریا در وسط آب تاریک قطب جنوب قدم می زنند. آنها همسران خود را در تاریکی انتخاب می کنند. آنها فقط می توانند آنها را بشنوند - آنها را نمی بینند. سپس پنگوئن های ماده تخم های خود را می گذارند و برای حدود دو ماه دور می شوند. نرها از تخم ها مراقبت می کنند. اگر تخم ها سرد شوند، این اتفاق می افتد. جوجه نباشید. غذایی نیست. برف شدید می بارد و باد شدید می وزد - گاهی با سرعت 150 کیلومتر در ساعت. پنگوئن ها حرکت نمی کنند. وقتی ماده ها از دریا برمی گردند، شوهرشان را به یاد نمی آورند. مهم نیست.فقط یک چیز مهم است-تخم‌ها.پنگوئن‌های نر هرگز دعوا نمی‌کنند-مگر اینکه پنگوئن جوجه‌ای را برای یک دقیقه رها کند.آن‌ها می‌جنگند چون همه آن‌ها آن را می‌خواهند. آنها پرنده‌های عجیب و شگفت‌انگیزی هستند.
سوال: کدامیک از موارد زیر درست نیست؟
1. پنگوئن های ماده از تخم ها مراقبت می کنند.
2. پنگوئن های ماده اغلب شوهران جدید خود را دارند.
3. پنگوئن های نر از گوش خود برای انتخاب همسر استفاده می کنند.
4. پنگوئن‌های نر هنگام مراقبت از تخم‌ها حرکت نمی‌کنند، حتی اگر باد اغلب به شدت می‌وزد.