متن: زهور یاسین هرگز به ایالات متحده نرفته است، اما او دارای مدرک لیسانس از یک دانشگاه آمریکایی است. بخشی از تحصیلات یاسین در سومالی لند در یک کلاس درس اختصاصی با ردیف‌هایی از رایانه‌های مجهز به وب‌کم و میکروفون سپری شد. این دختر 29 ساله به عنوان بخشی از برنامه روزنامه نگاری خود در دانشگاه هارگیزا، ویدیوها را تماشا کرد و در کلاس های مجازی زنده در دانشگاه ایندیانا شرکت کرد.» او می گوید. دانشگاه مجازی آفریقایی (AVU)، یک سازمان بین دولتی، یاسین را با دانشگاه ایندیانا مرتبط کرد. AVU می‌گوید از زمان ایجاد آن در سال 1997، از یادگیری مجازی برای آموزش 43000 دانشجو استفاده کرده است. اساتید از برنامه‌ها و برنامه‌هایی مانند Skype و WhatsApp برای برقراری ارتباط با دانش‌آموزان استفاده می‌کنند، اما کلاس‌ها با استفاده از نرم‌افزار ویژه تدریس می‌شوند. AVU در حال بررسی برنامه هایی برای دسترسی به سخنرانی ها در تلفن های همراه است. مانند یاسین، بسیاری از دانشجویان در جنوب صحرای آفریقا به دنبال فرصتی برای حضور در دانشگاه هستند. بر اساس گزارش سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد، در سال 2008، این منطقه دارای کمترین میزان حضور در دانشگاه در جهان بود، با تنها 6 درصد از فارغ التحصیلان دوره متوسطه به آموزش عالی. در ماه مه، اتحادیه آفریقا (AU) کنفرانس آموزش الکترونیکی آفریقا در زمینه ICT را برای توسعه، آموزش و آموزش در مقر خود در آدیس آبابا افتتاح کرد. ربکا استرومایر، بنیانگذار آموزش الکترونیکی آفریقا، می‌گوید: "اکنون زمانی است که فناوری واقعاً می‌تواند به محافظت از پیشرفت بسیاری از کشورهای آفریقایی در آموزش کمک کند. اگر اکنون تصمیمات درست گرفته شود، به دستیابی به اهداف طولانی کمک خواهد کرد. رشد اقتصادی مدت. کارشناسان می‌گویند ابزارهای یادگیری آنلاین می‌توانند دانش‌آموزان آفریقایی را به دوره‌های گسترده آنلاین باز (Mooc)، مانند Coursera، یک پلتفرم آموزشی که آموزش مجازی رایگان را از برخی از دانشگاه‌های برتر جهان ارائه می‌کند، متصل کند.
سوال: چه چیزی دانشجویان را از تماشای سخنرانی با تلفن همراه باز می دارد؟
1. سخنرانی ها را نمی توان با تلفن همراه پخش کرد.
2. بهتر است کلاس های مجازی زنده در یک کلاس درس خاص برگزار شود.
3. اساتید با تلفن همراه سخنرانی نمی کنند.
4. هر دانش آموزی تلفن ندارد.