متن: دو روش وجود دارد که با استفاده از آن می توان از هیدروژن برای تامین انرژی خودروها استفاده کرد. راه اول استفاده از هیدروژن برای به حرکت درآوردن موتور است، تقریباً به همان روشی که بسیاری از خودروها از گاز استفاده می کنند. روش دوم استفاده از واکنش هیدروژن با اکسیژن در باتری است که خودرو را به نوعی برقی می کند. رویای تولید هیدروژن در خودرو هنگام رانندگی با الکترولیز آب بسیار دور است، بنابراین ما هنوز در دوره باتری و پر کردن مخزن با گاز هیدروژن هستیم. این مشکل برای کاربران و تولیدکنندگان بالقوه خودرو است. تنها شانزده ایستگاه سوخت هیدروژن در لس آنجلس وجود دارد و هیچ یک در 99 درصد شهرهای دیگر در سراسر جهان وجود ندارد. در واقع، برخی از تولیدکنندگان بزرگ خودرو از رقابت برای عرضه اولین خودروی هیدروژنی عملی در خیابان ها کنار کشیده اند. فورد و جنرال موتورز اعلام کرده اند که در آمریکا و رنو در فرانسه از این کار خارج می شوند. با این حال، شرکت های ژاپنی در حال فشار هستند. در واقع، هوندا اولین خودروی پیل سوختی هیدروژنی خود را در سال 1999 معرفی کرد. آنها اکنون در حال تولید نسل دوم خودروی هیدروژنی به نام FCX Clarity هستند. حدس بزنید کجا برای فروش موجود است؟ فقط در یک شهر به دلیل پمپ بنزین هایش. هوندا فکر می کند که اگر جهان تا آن زمان آماده باشد، می تواند تا سال 2020 به تولید کامل FCX Clarity بپردازد. سپس اتوبوس های هیدروژنی در چندین شهر اروپایی از جمله آمستردام، بارسلون، هامبورگ، لندن، لوکزامبورگ و مادرید وجود دارد. لوتوس، سازندگان تاکسی های لندن، اعلام کرده اند که پیشنهاد می کنند تاکسی های هیدروژنی را به موقع برای المپیک لندن تولید کنند. بنابراین، وسیله نقلیه هیدروژنی وجود دارد و تعداد آنها به زودی افزایش خواهد یافت. اتوبوس‌ها به ایستگاه اتوبوس خود بازمی‌گردند، جایی که یک دستگاه الکترولیز آب را به سوخت تبدیل می‌کند تا آن‌ها پر شوند و همین امر در مورد بسیاری از تاکسی‌های لندن نیز صادق خواهد بود. متأسفانه، گرفتن سوخت تنها مشکل برای یک راننده معمولی نیست، تعدادی از این وسایل نقلیه هر کدام حدود 300000 دلار قیمت دارند.
سوال: طبق متن اتوبوس های هیدروژنی _ .
1. به راحتی می توان با گاز پر کرد
2. احتمالا در آینده فروش خوبی خواهد داشت.
3. عمدتا در ایالات متحده استفاده می شود
4. در المپیک لندن استفاده نخواهد شد