متن: یک روز، زمانی که در دانشگاه بودم، یک شخصیت بداخلاق در اتحادیه دانشجویی با یک ژاکت چرمی که می خواست بفروشد به من نزدیک شد. زیبایی بود: پوست گاو صاف کره ای، با خطوط هنرمندانه دوخته شده و حاشیه های چرمی بلند. من نمی توانم به یاد داشته باشم که قیمت آن چقدر بود، اما ظاهرا برای چنین ژاکتی خیلی کم بود. حتی وقتی آن روز پول را پرداخت کردم، می دانستم که چیزی درست نیست. مطمئناً چند روز بعد، صاحب واقعی ژاکت، دانش آموزی تقریباً همسن و سال من که در حال رفتن به کلاس بودم، نزد من آمد. او گفت: "این کاپشن من است، و من آن را می خواهم." جواب دادم: «به هیچ وجه. "من هزینه آن را پرداخت کردم، و نمی دانم مال شماست یا نه. مال من است." او مرا به چالش نکشید، و من رفتم، اما ناراحتی که در مورد مالکیت جدیدم داشتم - چند روز بعد، در حالی که با دوچرخه در سراسر دانشگاه حرکت می کردم، مالک واقعی را دیدم که روی پیاده رو ایستاده بود. سوار شدم، ژاکت را درآوردم، آن را به او دادم و گفتم متاسفم، و بدون حرف دیگری سوار شدم. بیشتر از وزن کت از روی شانه هایم برداشته شده بود. همه ما انسان هستیم، به این معنی که گاهی کارهایی را انجام می دهیم که نباید انجام دهیم یا چیزهایی را می گوییم که نباید بگوییم. گاهی اوقات ما خیلی دیر متوجه می شویم که اعمال ما برای شخص دیگری آسیب رسان بوده است. وقتی این روزهای سخت پیش می‌آیند، بهترین پاسخ --- تنها پاسخ، واقعاً --- این است: "متاسفم." اعتراف به اشتباه، در اسرع وقت و صریح، به فرد مقابل کمک می کند تا شروع به بهبودی کند. اما به همان اندازه مهم، روح ما را پاک می کند و ما را آزاد می کند. این بهای کوچکی است که باید برای وجدان راحت پرداخت کرد.
سوال: احتمالاً عبارت «صورتی نمایان داشت» در این قسمت به معنای «_» است.
1. بدجوری شروع به اذیت کردنم کرد
2. ممکن است به وضوح بیان شود
3. علناً شروع به دادن من کرد
4. می تواند فورا ذوب شود