متن: این روزها نوجوانان زمان زیادی را صرف استفاده از تلفن همراه و اتصال آنلاین می کنند! آیا این روش جدیدی برای اجتماعی تر شدن است یا اینکه فناوری واقعا آنها را غیراجتماعی می کند؟ و این ارتباط مداوم چه تاثیری بر آنها خواهد گذاشت؟ دختر من که پانزده ساله است یک تلفن همراه هوشمند دارد یعنی دائماً به اینترنت و البته فیس بوک متصل است. بودن در کنار او به این معنی است که وقتی دوستان او وضعیت خود را به روز می کنند، باید به "بوق" و صداهای تلفن همراه دائمی گوش دهید. واقعا بهم استرس میده اما آن من هستم. برای دخترم تلفن همراه امتداد بدن اوست. او با تلفن همراهش روی بالش می خوابد. او با تلفن همراه خود در همان نزدیکی غذا می خورد. او حتی تلفن همراه را به حمام می برد. برای نسلی که با اینترنت و تلفن های همراه بزرگ شده اند، مهم است که به تلفن های همراه خود نزدیک بمانند. وقتی ارتباطشون قطع میشه استرس میگیرن! و بیشتر آنها زندگی بدون تلفن همراه را تجربه نکرده اند. برای آنها آفلاین بودن یا نداشتن تلفن همراه مانند منزوی بودن کامل است. و هنگامی که آنها پس از یک قطع ارتباط طولانی آنلاین می شوند، بسیار تحت استرس قرار می گیرند، زیرا آنها کارهای زیادی برای انجام دادن دارند! بنابراین، این ارتباط دائمی چگونه بر نسل جدیدی که با فرصتی برای همیشه متصل به اینترنت متولد شده اند، تأثیر می گذارد؟ من آنها را مانند خوکچه هندی می بینم! زیرا هیچ کس نمی داند که در درازمدت چگونه روی انسان تأثیر می گذارد. هنوز هیچ تحقیقی در مورد عوارض جانبی طولانی مدت دسترسی مداوم و ارتباط با دیگران انجام نشده است. نتیجه گیری من این است که اعتیاد نوجوانان به تلفن های همراه آنها را اجتماعی و غیر اجتماعی می کند. فناوری جدید نحوه ارتباط آنها با مردم را در مقایسه با نسل های قبلی تغییر داده است. آنها اجتماعی تر هستند و می توانند متحرک باشند، اما این همچنین آنها را مجبور به انجام بیش از یک کار در یک زمان می کند که توجه آنها را منحرف می کند و مانع از تمرکز آنها بر زمان حال می شود که آنها را غیر اجتماعی می کند. هیچ کس نمی داند که این استفاده چگونه بر انسان تأثیر می گذارد. ما فقط باید صبر کنیم و ببینیم.
سوال: نگرش نویسنده نسبت به ارتباط مداوم نوجوانان با تلفن همراه چیست؟
1. بی دغدغه
2. نا معلوم
3. عدم تایید
4. ناامید