متن: چند سال پیش، من یک سفر گشت و گذار به واشنگتن، DCS در خارج از مرکز رونالد ریگان ایستادم، صدایی را شنیدم که می گفت: "می توانید به من کمک کنید؟" وقتی برگشتم، دیدم زن نابینای سالخورده ای دستش را دراز کرده بود. با یک رفلکس طبیعی، دستم را در جیبم بردم، تمام پولهای خردم را بیرون آوردم و بدون اینکه حتی نگاهش کنم روی دستش گذاشتم. عصبانی شدم. یک گدا او را اذیت می کند. اما زن نابینا لبخندی زد و گفت: "من پول شما را نمی خواهم. من فقط برای پیدا کردن اداره پست به کمک نیاز دارم. در یک لحظه متوجه شدم چه کرده ام. من شخص دیگری را فقط به خاطر آنچه انجام داده ام قضاوت کردم. من فکر کردم که او باید باشد. من از آنچه در خودم می دیدم متنفر بودم. این حادثه دوباره باورم را به فروتنی بیدار کرد، حتی اگر یک لحظه آن را از دست داده بودم. چیزی که در مورد خودم فراموش کرده بودم این بود که من یک مهاجر هستم. من هندوراس را ترک کردم و در سن 15 سالگی وارد آمریکا شدم. زندگی جدیدم را با دو چمدان، برادر و خواهرم، و مادری قوی و جدی شروع کردم. در طول سال ها، من ظرفشویی، مکانیک و تحویل پیتزا بودم. راننده در میان بسیاری از مشاغل حقیر دیگر، و در نهایت مهندس شبکه شدم. در زندگی خودم، تعصبات آشکار زیادی را تجربه کرده ام. زمانی را به یاد می آورم، در سن 17 سالگی -- من به عنوان پیشخدمت کار می کردم و صدای پدر را شنیدم. به پسر کوچکش بگو که اگر در مدرسه خوب نمی شد، عاقبت مثل من می شد. من نیز شاهد همین رفتار خانواده و دوستانم بوده ام، بنابراین می دانم که چگونه است و باید بهتر می دانستم. اما اکنون که در سبک زندگی طبقه متوسط آمریکایی ام زندگی می کنم، فراموش کردن گذشته ام، فراموش کردن اینکه کی هستم و کجا بوده ام و فراموش کردن جایی که می خواهم بروم بسیار آسان است. آن زن نابینا در خیابان ها واشنگتن دی سی مرا از کوری درمان کرد. او اعتقاد من به فروتنی و همیشه باز نگه داشتن چشم و قلبم را به من یادآوری کرد. اتفاقاً من به آن خانم در اداره پست کمک کردم. و در نوشتن این مقاله امیدوارم برای تشکر از او برای درس ارزشمند.
سوال: کدام یک از موارد زیر می تواند بهترین عنوان برای این قطعه باشد؟
1. از گذشته خود بیاموزید
2. چگونه رویای من به حقیقت می پیوندد
3. باوری که هرگز تغییر نخواهد کرد
4. یک درس بی ارزش در خیابان