متن: در این قرن خانواده سنتی آمریکایی دائماً با خطر فروپاشی مواجه است. برخی از افراد پیشنهاد می کنند که یک دلیل کوچک ممکن است معرفی شام تلویزیون باشد. قبل از ظهور صندلی های تلویزیون، شام آمریکایی یک رویداد بزرگ برای خانواده بود. در بسیاری از خانه ها وقت شام ممکن است تنها زمانی باشد که همه دور هم جمع می شوند. یک شام معمولی معمولاً در سه دوره بود. در دوره آماده‌سازی، بچه‌ها و پدر اغلب در چیدن غذا کمک می‌کردند در حالی که مادر آخرین ضربه‌ها را روی کباب می‌گذاشت. در دوره غذا خوردن، اعضای خانواده تجربیات روز را به اشتراک می گذاشتند و بیشتر از غذا خورده می شد. در این دوره خانواده ها با یکدیگر آشنا می شدند و دور میز شام تصمیمات مشترک می گرفتند و بدین ترتیب همبستگی خانواده تقویت می شد. در دوره نظافت، بچه ها یا پدر دوباره دستشان را می دادند تا معنایشان برای جامعه خانه روشن شود. متأسفانه، همه اینها توسط یک محصول رها شده است - دستگاه تلویزیون. در آغاز دهه 1980، یک شام معمولی خانوادگی آمریکایی فقط بیست دقیقه بود. تسریع این تجربه های فراغت به وضوح با سرعت کلی زندگی مدرن مرتبط است و شاید الگویی از زندگی مدرن، شام های تلویزیونی باشد - وعده های غذایی طراحی شده برای استفاده از تیتراژ ابتدایی و پایانی نیم ساعته. برنامه ماجرای زمانی خانوادگی اکنون چیزی جز استفاده از چنگال و چاقو نشده است.
سوال: در گذشته، آمریکایی ها تمایل به _ .
1. زمان بیشتری را صرف خوردن غذای خود سر میز شام کنند
2. بیشتر از آنچه امروز دارند غذا بخورند
3. زمان بیشتری را صرف صحبت در مورد تجربه روز خود در میز شام کنند
4. آنقدر حرف بزنند که فراموش کردند غذا بخورند