متن: نرگس پسر زیبایی بود. او موهای بلند، روان و بلوند، چشمانی زیبا، درخشان، آبی و دندان‌های سفید داشت. بسیاری از خانم های جوان عاشق او شدند، از جمله پوره: اکو. پوره ها ارواح پر جنب و جوشی بودند که در کنار نهرها و دریاچه ها زندگی می کردند و از درختان جنگل محافظت می کردند. اکو ملکه خدایان را ناراحت کرده بود. هرا هرا به عنوان تنبیه باعث شد اکو نتواند حرف بزند مگر اینکه سه کلمه آخر شخصی را که با او صحبت می کرد تکرار کند. اکو بیچاره عاشق نرگس شد اما هرگز نتوانست به او بگوید که چه احساسی دارد. نرگس او را مسخره کرد و او در حالی که اشک روی صورتش می‌ریخت فرار کرد. آفرودیت، الهه عشق با دیدن آنچه اتفاق افتاد تصمیم گرفت نرگس را مجازات کند. وقتی به حوض آب رسید، نرگس انعکاس او را دید و عاشق رؤیایی شد که دید. البته بازتاب خودش بود. نرگس بیچاره انعکاس خود را تماشا می کرد، هر بار که سعی می کرد چهره ی بینایی را لمس کند که دوستش داشت روی سطح درخشان آب شکسته شد. نرگس از خوردن دست کشید، قیافه زیبای خود را از دست داد و می خواست عشق خود را به دست آورد. در پایان به تدریج رنجید و درگذشت. آفرودیت به او رحم کرد و گلی را به جای او در ساحل دریاچه رویاند. گل های نرگس را می توان تا به امروز در هر جایی که آب و درخت پیدا کرد رشد می کند.
سوال: چرا آفرودیت، الهه عشق، نرگس را مجازات کرد؟
1. آفرودیت به اکو حسادت می کرد، زیرا او عاشق نرگس بود
2. او فکر کرد که نرگس احترام نمی گذارد و اکو را ناراحت کرد.
3. نرگس عاشق بینایی شد نه اکو.
4. اکو در عشق به دام افتاده بود و دیگر از درختان جنگل محافظت نمی کرد.