متن: مراکز خرید پر از افرادی بود که به دنبال هدیه برای عزیزان خود بودند. برخی از مراکز خرید به صورت شبانه روزی باز بودند، تا حدی برای رفع نیازهای ما برای خرید هدایا. در پس جنبه مادی خرید هدیه، ایده مراقبت و توجه به خواسته های افراد خاص در زندگی ما نهفته است. با این حال، برای استفاده از یک بازی قدیمی با کلمات: این حضور ماست، نه هدایای ما که واقعاً اهمیت دارد. متأسفانه بسیاری از ما می‌توانیم آنقدر بی‌توجه باشیم، حتی در حضور عزیزانمان که ممکن است اصلاً آنجا نباشیم. توجه یکی از بزرگترین هدیه هایی است که می توانیم به یکدیگر بدهیم. شرکت‌ها در سرتاسر جهان هر سال میلیاردها دلار صرف تبلیغات می‌کنند تا توجه ما را فقط برای یک لحظه کوتاه به خود جلب کنند. کل صنایع - رسانه، سرگرمی، آموزش - برای ادامه حیات خود به هدیه گرانبهای توجه ما متکی هستند. نوزادی که برای مدت طولانی توجهی نداشته باشد، احتمالاً از نظر روانی ناسالم است. در زمان‌های قبلی، هم رژیم غذایی و هم توجه می‌توانست بدون دلیل عمده‌ای برای نگرانی رها شود. کنترل‌ها و تعادل‌های طبیعی وجود داشت: برای مثال، دسترسی محدود به غذا به این معنی بود که تعداد کمی چاق می‌شدند. به همین ترتیب، در زمان‌های گذشته شاید چند ساعتی را صرف ارتباط با داستان‌گوی روستا می‌کردیم، امروز تماشای یک مجموعه تلویزیونی کامل، در حالی که با کسی صحبت نمی‌کنیم، رایج است. در جوامع سنتی، با جمعیت کمتر، همه توجه عادلانه ای را به خود جلب می کنند. در بسیاری از مسائل ممکن است به دیدن مادربزرگ یا پدربزرگ برویم. اکنون ما گوگل و ویکی پدیا را داریم. "او فقط توجه می خواهد." مردم تمایل دارند به کسانی که کارها را صرفاً برای جلب توجه انجام می دهند فکر کنند. اما حقیقت این است که انسان ها نیازمند توجه هستند و توجه به یکدیگر تا حد زیادی همان چیزی است که تمدن بشری بر آن بنا شده است. این شاید موفقیت بی‌سابقه سایت‌های شبکه‌های اجتماعی مانند توییتر و فیسبوک را توضیح دهد. در حالی که ما از چنین سایت‌هایی برای «بلاگی‌نگاری خرد»، «ابراز ایده‌ها» و «به‌روزرسانی‌های وضعیت» استفاده می‌کنیم - واقعیت این است که ما اغلب چیزی بیشتر یا کمتر از انجام انگیزه اولیه انسانی خود برای تبادل توجه انجام نمی‌دهیم. من با شما دوست هستم، شما با من دوست هستید، من شما را ریتوئیت می کنم، شما من را ریتوئیت می کنید. مورد جذابی که اکنون می‌توانیم به آن توجه کنیم این است که چرا بسیاری از مردم بیش از حد به تلفن‌های هوشمند خود وابسته هستند. این نیز یک دور باطل است. از آنجایی که افراد بیشتری مشغول تبادل توجه آنلاین هستند، در دنیای واقعی توجه کمتری می شود، که افراد بیشتری را مجبور می کند به دنبال تبادل توجه آنلاین خود باشند، در غیر این صورت خطر گرسنگی توجه را به دنبال دارد. ماهیت تبادل توجه به سرعت در حال تغییر است، و این خطر وجود دارد که برخی از ما اعمال ناسالم را توسعه دهیم. همانطور که خوردن گوشت قرمز هر روز ایده بدی است، با تبادل توجه بیش از حد نیز این ایده بد است. پیامدهای بیولوژیکی پیشرفت تکنولوژیکی ما در تولید مواد غذایی بسیار قابل مشاهده است. بیماری قلبی، دیابت و چاقی. پیامدهای مبادله توجه تغییر یافته ما روانی و اجتماعی خواهد بود، و بنابراین شناسایی ممکن است زمان بیشتری ببرد، اما به همان اندازه مضر خواهند بود. توجه چهره به چهره نادرتر می شود و بنابراین ارزشمندتر می شود. به یک معنا قیمتی ندارد. و این هدیه ای است که می توان در تمام طول سال داد.
سوال: تبادل توجه در جوامع سنتی به دلیل _ .
1. دسترسی محدود به غذا
2. کنترل و تعادل طبیعی
3. یک جمعیت بسیار کوچکتر
4. راهنمایی افراد مسن