متن: اگر کودک در یک محیط محبت آمیز و آشکارا ارتباطی بزرگ شده باشد، رابطه با والدین قوی خواهد بود. تنها زمانی که مشکلات مداوم در روابط بین والدین و کودک وجود داشته باشد، در ارتباطات اختلال ایجاد می شود. وقتی والدین در روابط خود با مشکلاتی روبه‌رو می‌شوند، گاهی اوقات کودک دچار احساس گناه می‌شود. کودک می‌تواند خود را مسئول خرابی روابط بین والدین بداند. این باید به کودک توضیح داده شود، کسی که این احساس گناه را به زبان نمی‌آورد. . سال‌های نوجوانی سال‌هایی است که از نظر عاطفی نسبت به دنیای بیرون حساس هستند. کودک برای اولین بار به موقعیت خود در جامعه پی می‌برد. دوستان ناگهان مهم‌تر از والدین می‌شوند. در این دوران است که رابطه بین فرزندان و والدین آزمایش می‌شود. پیوند با والدین قوی است، کودک تحت تأثیر فرهنگ مواد مخدر و الکل قرار نمی گیرد. اگر پیوند ضعیف تر باشد، کودک با مشکلاتی روبه رو خواهد شد. در چنین مواقعی، یکی از راه‌های مؤثر برای مقابله با مشکلات، بحث کردن مشکل با کودک است. کودکان به خصوص در این سنین معکوس هستند. تحمیل اراده والدین در این زمان ارتباط را متوقف می کند و آنگاه نمی دانید که در زندگی آنها چه اتفاقی می افتد. مشکل هر چه که باشد، کودک هرگز نباید احساس تنهایی کند. لحظه ای که اتفاق می افتد. ، احتمال آسیب جدی به خود مطرح می شود. هر مشکلی در این سن را می توان با رویکرد انعطاف پذیر والدین حل کرد. مسائل را با آرامش بحث کنید. تصمیم گیری را به خود فرد بسپارید. خود را برای هر کمک یا حمایتی که کودک می خواهد در دسترس قرار دهید. زمانی که کودک به آزادی اجازه داده شود احساس راحتی می کند. انتخاب
سوال: با توجه به متن، چه چیزی کودک را دچار مشکل می کند؟
1. احساس مسئولیت
2. پیوند ضعیف با والدین
3. احساس افسردگی یا استرس
4. اعتماد به نفس کودک