متن: دوروتیا دیکس در سنین پایین خانه را ترک کرد - به میل خود - برای زندگی با مادربزرگش. در چهارده سالگی، دوروتیا در مدرسه ووستر، ماساچوست تدریس می کرد. مدت کوتاهی پس از شروع تدریس، او مدرسه ای برای دختران جوان در خانه پدربزرگ و مادربزرگش راه اندازی کرد. در مدرسه دوروتیا که او تا سی و سه سالگی آن را اداره می کرد، بر شخصیت اخلاقی استرس وارد شد. او مجبور شد تدریس در خانه پدربزرگ و مادربزرگش را رها کند، با این حال، هنگامی که او بیمار شد، چند سال عدم تحرک را دنبال کرد. در سال 1841 دوروتیا دوباره شروع به تدریس کرد و کلاس مدرسه یکشنبه در زندان کمبریج شرقی، ماساچوست را پذیرفت. در اینجا او برای اولین بار با افراد دیوانه ای برخورد کرد که همراه با زندانیان در بند بودند. در آن روزها با دیوانگان حتی بدتر از زندانیان رفتار می شد. در کل کشور فقط چند دیوانه وجود داشت. از این رو از زندان ها، خانه های فقیرانه و خانه های اصلاح برای نگهداری مجنونان استفاده می شد. دوروتیا دیکس تحقیقات دقیقی در مورد رفتار غیرانسانی با دیوانگان انجام داد. در این زمان برای یک زن وقف چنین کاری غیر زنانه تلقی می شد. اما این امر دوروتیا دیکس را از ارائه مراقبت های پزشکی مناسب برای دیوانگان باز نداشت. به تدریج، به دلیل تحقیقات او، شرایط بهتر شد. بیش از سی موسسه روانی در ایالات متحده به دلیل سخت کوشی او تأسیس یا بازسازی شد. دوروتیا همچنین تحقیقات خود را به انگلستان و سایر نقاط اروپا گسترش داد. در طول جنگ داخلی، دوروتیا به عنوان سرپرست پرستاران زن بیمارستان در ارتش اتحادیه خدمت کرد. وقتی جنگ تمام شد، او به کار خود برای بهبود شرایط برای افراد دیوانه بازگشت.
سوال: وقایع زندگی دوروتیا دیکس چگونه در این قسمت ارائه شده است؟
1. به ترتیب فضا.
2. به ترتیب زمانی
3. به ترتیب حروف الفبا.
4. از بزرگترین تا کم اهمیت ترین.