متن: خوان کارلوس پادشاه اسپانیا یک بار اصرار داشت: "پادشاهان تاج و تخت را رها نمی کنند، آنها در خواب می میرند." اما رسوایی های شرم آور و محبوبیت چپ جمهوری خواه در انتخابات اخیر یورو، او را مجبور به خوردن حرف هایش و کناره گیری کرده است. بنابراین آیا بحران اسپانیا نشان می دهد که سلطنت آخرین روزهای خود را می بیند؟ آیا این بدان معناست که این نوشته برای همه سلطنتی‌های اروپایی با لباس‌های باشکوه و سبک زندگی باشکوهشان روی دیوار است؟ پرونده اسپانیا استدلال هایی را هم برای و هم علیه سلطنت ارائه می دهد. هنگامی که افکار عمومی به طور خاص دوقطبی می شود، همانطور که پس از پایان رژیم فرانکو بود، پادشاهان می توانند فراتر از سیاست صرف قیام کنند و نماد روحیه وحدت ملی باشند. این تعالی آشکار سیاست است که ادامه محبوبیت پادشاهان را به عنوان سران دولت توضیح می دهد. و بنابراین، به استثنای خاورمیانه، اروپا پر از پادشاهی ترین منطقه در جهان است، با 10 پادشاهی (بدون احتساب شهر واتیکان و آندورا). بیشتر خانواده‌های سلطنتی جان سالم به در برده‌اند، زیرا به رای‌دهندگان اجازه می‌دهند از جست‌وجوی دشوار برای یافتن یک شخصیت عمومی غیر مناقشه‌آمیز اما مورد احترام اجتناب کنند. با این حال، بدون شک پادشاهان و ملکه ها جنبه منفی دارند. نماد وحدت ملی آنگونه که آنها ادعا می کنند، خود تاریخ و گاهی رفتار امروز آنها نمادی از امتیازات و نابرابری های منسوخ و غیرقابل دفاع است. در زمانی که توماس پیکتی و سایر اقتصاددانان نسبت به افزایش نابرابری و افزایش قدرت ثروت موروثی هشدار می دهند، عجیب است که خانواده های نجیب ثروتمند همچنان باید قلب نمادین دولت های دموکراتیک مدرن باشند. موفق ترین پادشاهی ها تمام تلاش خود را می کنند تا روش های اصیل قدیمی خود را کنار بگذارند یا پنهان کنند. شاهزاده ها و شاهزاده خانم ها شغل روزانه دارند و دوچرخه سواری می کنند، نه اسب (یا هلیکوپتر). با این حال، این خانواده‌های ثروتمندی هستند که با یک درصد بین‌المللی مهمانی می‌کنند و دخالت رسانه‌ها حفظ تصویر درست را به طور فزاینده‌ای دشوار می‌کند.
سوال: کدام یک از موارد زیر بهترین عنوان متن است؟
1. کارلوس، نمونه خوبی از همه پادشاهان اروپایی
2. اروپا، پر از پادشاهی ترین منطقه در جهان
3. کارلوس، درسی برای همه پادشاهان اروپایی
4. اروپا، قلب نمادین دموکراسی مدرن.