متن: وقتی تابستان را با مادربزرگم می گذراندم، او همیشه من را با لیستی به فروشگاه عمومی می فرستاد. پشت پیشخوان خانمی بود که شبیه هیچکسی که تا به حال ندیده بودم. گفتم: ببخشید. او به بالا نگاه کرد و گفت: "من خانم بی هستم." "من باید اینها را بگیرم." در حالی که لیستم را بالا نگه داشتم، گفتم. "پس؟ برو آنها را بیاور." خانم بی به علامتی اشاره کرد. اینجا جز من و تو کسی نیست و بنده تو نیستم، پس از آن توده یک سبد برای خودت بیاور. در آن تابستان هفته ای دو بار به میس بی می رفتم. گاهی اوقات او مرا کوتاه می کرد. بارهای دیگر او بیش از حد شارژ می کرد. رفتن به فروشگاه مثل رفتن به جنگ بود. تمام تابستان او راه هایی برای فریب دادن من پیدا می کرد. به محض اینکه یاد گرفتم چگونه "بی کربنات سودا" را تلفظ کنم و مکان آن را در قفسه ها به خاطر بسپارم، او مجبورم کرد دوباره آن را شکار کنم. اما تا پایان تابستان، سفر خریدی که زمانی یک ساعت طول می‌کشید، در 15 دقیقه انجام شد. صبح که قرار بود به خانه برگردم، توقف کردم تا کمی بدوم. گفت: باشه دختر کوچولو. "این تابستان چه یاد گرفتی؟" "این که شما یک شرور هستید!" من جواب دادم خانم بی فقط خندید و گفت: "من می دانم که شما در مورد من چه فکر می کنید. خوب، من اهمیتی نمی دهم! وظیفه من این است که به هر کودکی که می بینم درس های زندگی بیاموزم. وقتی بزرگتر شوید خوشحال خواهید شد!" خوشحالم که خانم بی را ملاقات کردم؟ ها! این ایده پوچ بود... تا اینکه یک روز دخترم با مشکلات تکلیف پیش من آمد. او گفت: خیلی سخت است. "آیا می توانید مسائل ریاضی من را برای من تمام کنید؟" "اگر من این کار را برای شما انجام دهم، چگونه یاد خواهید گرفت که خودتان این کار را انجام دهید؟" گفتم. ناگهان به آن فروشگاه عمومی برگشتم، جایی که روش سخت جمع کردن صورت حسابم را به تنهایی یاد گرفته بودم. آیا از آن زمان تا به حال بیش از حد شارژ شده بودم؟
سوال: نویسنده دخترش را به _ .
1. رضایت او را از تکالیف فرزندش نشان دهد.
2. تأثیر خانم بی بر او را به خوانندگان بگویید.
3. خوانندگان را از بی مسئولیتی او در قبال فرزندش آگاه کند.
4. مخالفت خود را با خانم بی بیان کند.