متن: یک دختر کوچولو بی خانمان در نزدیکی کلیسای کوچکی ایستاده بود که به دلیل شلوغ بودن آن را از آن دور کرده بودند. "من نمی توانم به مدرسه یکشنبه بروم." در حالی که کشیش از آنجا می گذشت گریه می کرد. کشیش او را به داخل برد. بچه خیلی خوشحال شد چون اتاقی برایش پیدا کردند. او آن شب به رختخواب رفت و به بچه هایی فکر کرد که جایی برای خوابیدن یا نماز خواندن نداشتند. دو سال بعد، دختر در آنجا مرد. در حالی که بدن کوچک او را جابجا می کردند، یک کیف پول فرسوده و قرمز رنگ که او در میان زباله ها پیدا کرده بود، پیدا شد. داخل کیف 57 سنت و یک یادداشت با خط کودکانه نوشته شده بود که روی آن نوشته شده بود: "این برای کمک به بزرگتر شدن کلیسای کوچک است تا کودکان بیشتری بتوانند به مدرسه یکشنبه بروند." پس از آنکه کشیش آن یادداشت را با اشک خواند، داستان عشق و ارادت بی‌خود او به دیگران را گفت. به زودی یک روزنامه در مورد آن گزارش داد. آن را مردی ثروتمند خواند که به کلیسا قطعه زمینی به ارزش هزاران دلار پیشنهاد داد. وقتی به او گفتند که کلیسا نمی تواند هزینه زیادی بپردازد، او پیشنهاد داد که آن را به مبلغ 57 سنت به کلیسای کوچک بفروشد. به زودی کلیسا مقدار زیادی پول جمع آوری کرد. در عرض پنج سال، هدیه دختر به 250000 دلار افزایش یافت. وقتی در شهر فیلادلفیا هستید، از کلیسای باپتیست معبد، دانشگاه معبد و ساختمان مدرسه یکشنبه دیدن کنید. هیچ کودکی اینجا در روزهای مدرسه دوباره بیرون نمی ماند. یکی از اتاق های ساختمان مدرسه یکشنبه با تصویر چهره نازنین دختر کوچکی که 57 سنتش چنین تاریخی قابل توجه و واقعی را رقم زده است.
سوال: هدف نویسنده از نوشتن این قطعه احتمالاً _ .
1. به مردم بگویید به کلیسای ذکر شده در مقاله پول بدهند
2. سعی کن مردم آن دختر کوچک و آن کشیش را برای همیشه به یاد بیاورند
3. مشتاقانه منتظر حضور افراد بیشتری برای رفتن به کلیسا باشید تا برای بهترین ها دعا کنند
4. ابراز تحسین از دختر کوچکی که عشق بی خودانه خود را به دیگران نشان می دهد