متن: امی و مارک بلاباخ در مورد پذیرش کودکی از یک پرورشگاه بسیار هیجان زده بودند. آنها فکر می کردند که یک دختر بچه را به فرزندی قبول می کنند. پس از یک سال و نیم انتظار، این مددکار اجتماعی از آنها خواست تا به فرزندخواندگی پسر شش ساله ای به نام جری فکر کنند. پس از امضای مدارک فرزندخواندگی، امی پرسید که آیا جری دوست خوبی در پرورشگاه دارد؟ جری گفت بهترین دوستش زک بود. این اولین باری بود که امی در مورد زک شنید. سپس جری با امی و مارک به خانه جدیدش رفت، جایی که او با خوشحالی زندگی کرد و خیلی خوب سازگار شد. با این حال، جری مدام در مورد بهترین دوست خود که در یتیم خانه به جا گذاشته بود صحبت می کرد. بنابراین امی مصمم شد که تلاش کند و اطلاعات بیشتری در مورد زک پیدا کند. او با یک پایگاه داده مخصوص خانواده هایی مواجه شد که کودکانی را از یتیم خانه ای که در آن با جری ملاقات کرده بودند به فرزندی پذیرفتند. پایگاه داده به والدین اجازه می داد نام فرزند خود و اطلاعات فرزندخواندگی او را وارد کنند. همانطور که امی در پایگاه داده نگاه می کرد، چیزی را پیدا کرد که به نظر می رسید ممکن است با بهترین دوست پسرش مطابقت داشته باشد. امی پس از ارسال یک ایمیل جدید به این سو و آن سو، مطمئن بود که زک مناسب را دارد. او دو هفته قبل توسط Rae و Bruce Hostetler به فرزندی پذیرفته شده بود. در کمال تعجب، دو خانواده در یک شهر زندگی می کردند. سپس تصمیم گرفت که این دو دوست را با هم ملاقات کند. در یک یکشنبه آفتابی، این دو پسر بالاخره دوباره یکدیگر را ملاقات کردند. وقتی جری از زک پرسید: "من را یادت هست؟" زک سریع جواب داد: "بله! بیا بریم بازی کنیم!" که منجر به ساعت ها خنده و بازی شد. رائه و امی از اینکه ببینند پسرانشان چقدر با هم خوب هستند و چه پیوند شگفت انگیزی با هم دارند هیجان زده بودند. با تشکر از هر دو خانواده، این پیوند خاص بین زک و جری می تواند تا پایان عمر ادامه یابد.
سوال: بهترین عنوان برای این متن چیست؟
1. چگونه یک فرزند را به فرزندی قبول کنیم
2. امی و فرزند خوانده اش
3. داستانی در یتیم خانه
4. یک تجدید دیدار بسیار خاص