متن: "یک پسر کمتر در اتاق خواهد بود!" وقتی جنایتکار تفنگش را روی سرم گرفت، کلمات در گوشم پیچید. دریچه ها باز شد و اشک روی صورتم جاری شد. هیچ کس در دادگاه حرکت نکرد. همه با ترس ساکت شدند. چند ثانیه گذشت و جنایتکار اسلحه اش را زمین گذاشت و به من پشت کرد. "برش!" کارگردان با خوشحالی فریاد زد. یک برداشت! ما صحنه را فقط در یک برداشت انجام داده بودیم. سپس همه افرادی که در فیلم بازی کردند برای ناهار رفتند. غذای خود را گرفتم و به آنها ملحق شدم و جنایتکار که لحظاتی قبل بسیار ترسناک بود، در کنار من نشست و جوک های خنده دار زیادی برای ما تعریف کرد. میز بزرگ‌ترها دورم را گرفته بودند، اما از صحبت کردن با غریبه‌ها هیچ‌وقت ناراحت نبودم. من با این افراد کار کردم و آنها هم با من کار کردند. حرف زدیم، خندیدیم، با هم آشنا شدیم و گاهی با هم دوست شدیم. در پایان روز همه ما راه خود را رفتیم، اما با همکاری یکدیگر برای ساخت این نمایشنامه به ما نزدیک شده بود. پس از پخش برنامه، دوستانم پرسیدند که آیا من از این جنایتکار ترسیده ام؟ در ابتدا این خنده دار به نظر می رسید. بالاخره او مردی مهربان و باهوش بود. بعد متوجه شدم که آن طرف او را ندیده اند. تلویزیون و فیلم در مورد ایجاد یک زندگی جایگزین است که حتی برای مدتی واقعی به نظر می رسد. ما در انجام آن موفق بودیم. حتی دوستانم که من واقعی را می شناختند، در دنیای ساختگی داستان ما کشیده شدند. بازیگری به من کمک کرد تا در پوست خودم و در برقراری ارتباط با دیگران احساس راحتی کنم. در طول مصاحبه ها و زمانی که فرصت های رهبری پیش می آید، احساس آرامش می کنم. تغییر برای من تهدیدی نیست و من از فرصتی برای یادگیری و رشد دانش و تجربه در زندگی ام سپاسگزارم.
سوال: از این قسمت می توان استنباط کرد که _ .
1. نویسنده از بازی در این فیلم خوش شانس بود
2. این اولین بار نبود که نویسنده در فیلم بازی می کرد
3. دوستان نویسنده او را به بازی در فیلم تشویق کردند
4. نویسنده به خاطر این فیلم کارنامه موفقی داشت