متن: اندی کلاس اول را دوست داشت. او عاشق معلمش خانم پارکز بود. او عاشق بازی در زمین بازی بود. او عاشق یادگیری در مورد دایناسورها و منظومه شمسی بود. هر روز صبح مادر اندی او را جلوی مدرسه اش در خیابان جنوبی پیاده می کرد. یک روز صبح مه آلود، ترافیک در خیابان جنوبی آنقدر بد بود که تصمیم گرفت او را پشت مدرسه پیاده کند. اندی حدود ده دقیقه راه رفت و به دروازه رسید. دستگیره یخی را نگه داشت، اما تکان نخورد! با هر دو دست، تمام تلاشش را کرد و بالاخره دروازه باز شد. بعد از اینکه اندی دروازه را پشت سرش بست، به سمت ساختمان آموزشی نگاه کرد. اما تنها چیزی که او می دید مه بود. او به جایی رسید که سرسره همیشه بود، اما آنجا نبود.» سرسره از بین رفته است! او گریه. او کمی بیشتر راه رفت تا به دنبال تاب ها بگردد، اما آنها در جایی که همیشه بودند نبودند.» تاب ها از بین رفته اند! دوباره گریه کرد اندی به راه رفتن ادامه داد. آنقدر برای دیدن مدرسه مضطرب بود که افتاد و روی زمین افتاد. هنوز نمی توانست مدرسه را ببیند. یک فکر وحشتناک در سرش ظاهر شد "مدرسه رفت!" با ناراحتی گریه کرد او فکر کرد که دیگر با جنی، آنجل و دیلون بازی نمی کند. دیگر در مورد دایناسورها مطالعه نکنید. دیگر نیازی به تماشای ویدیوهای مربوط به منظومه شمسی نیست... ناگهان پسر چیزی را در جلو دید: "این جنی است!" او فریاد زد. سپس طرح کلی ساختمان مدرسه را دید. مدرسه اش هنوز آنجا بود!او پر از هیجان بود! "سلام جنی!" او بلند شد و به دختر رسید. من نتوانستم مدرسه را ببینم. جنی فقط خندید: تو خیلی احمقی. سرسره و تاب ها چه شد؟ اندی پرسید. جنی پاسخ داد: «امروز وسایل بازی جدید خواهیم داشت.» وسایل قدیمی دیشب برداشته شد. اندی با لبخند گفت: "حدس می زنم فراموش کرده باشم." به هر حال، خوشحالم که مدرسه اینجاست.
سوال: چرا اندی قبل از ملاقات با جنی ساختمان مدرسه را ندید؟
1. چون بینایی اش زیاد خوب نبود.
2. چون در مسیر اشتباه رفت.
3. چون صبح آن روز مه شدیدی بود.
4. چون اون موقع تمرکز نداشت.