متن: تپش ادوارد را دیوانه کرده بود. یک همسایه تازه وارد آپارتمان زیر او شده بود. تازه وارد ناشنوا بود، یا به نظر می رسید، زیرا صدای استریوی خود را به اندازه ای بلند می نواخت که تمام ساختمان بشنوند. ادوارد در اولین روزی که صدای تکان خوردن صدای استریو را شنید، به طبقه پایین رفت و مؤدبانه به تازه وارد گفت که صدای استریو او خیلی بلند است. او از مستأجر جدید خواست که تا زمانی که در ساختمان زندگی می کند صدا را کم کند و آن را پایین نگه دارد. مستاجر متعجب و خجالت زده ظاهر شد و گفت: "اوه، متاسفم، من متوجه نشدم که اینقدر بلند است." بنابراین، ادوارد با احساس خوبی به طبقه بالا برگشت، زیرا موضع گرفته بود و مؤدبانه به تازه وارد گفت که موسیقی بلند تحمل نمی شود. روز بعد همه چیز ساکت بود و ادوارد همچنان از خودش راضی بود. روز بعد، ادوارد فکر کرد که باید چهارم ژوئیه باشد، زیرا یک گروه موسیقی در حال اجرا در خیابان او بود. در واقع این همسایه جدید بود که دوباره آهنگش را با صدای بلند پخش می کرد. ادوارد کسی نبود که خودش را تکرار کند، احساس می کرد که هر بار که خود را تکرار می کنید، ارزش کلماتتان را کم می کنید. بنابراین، او همان کاری را کرد که همیشه با همسایه های بی ادب انجام می داد - پوزخند و تحملش کرد. در نهایت آنها دور می شدند. دیگه قراره چیکار کنی؟ یک سال پیش در لس آنجلس، زنی از همسایه طبقه بالای خود شکایت کرده بود که او طبل او را خیلی بلند و زیاد می نواخت. درامر بارها او را نادیده می گرفت. یک روز زن به طبقه بالا رفت و به سر درامر و به سینه دوست دخترش شلیک کرد. این زن به 20 سال زندان محکوم شد. طبل زن مرده کسی را با طبل هایش آزار نمی دهد، اما زن ممکن است اکنون آرزو کند که ای کاش پوزخند زدن و تحمل آن را یاد گرفته بود. اگر او هنوز در آپارتمانش زندگی می کرد، همیشه می توانست نقل مکان کند. وقتی در زندان هستید، این گزینه را ندارید.
سوال: زن همسایه اش را کشت چون _ .
1. او بارها و بارها توصیه او را نادیده گرفت
2. او نمی توانست صدای او را با صدای بلند پخش کند
3. دیگر نتوانست او را تحمل کند
4. او اغلب طبل می نواخت