متن: شکی نیست که اکثر خوانندگان، دانش آموزانی خواهند بود که تجربه کمی در خواندن شعر با صدای بلند، به ویژه برای چنین گروه بزرگی دارند. و می دانیم که یک شعر بسته به اینکه چگونه خوانده شود زنده می شود یا می میرد. ضمناً خوانندگان نباید بدون تمرین شعر بخوانند. شعرهایشان را باید از چند روز قبل به آنها داد تا فرصت تمرین داشته باشند، شاید در حضور استاد. شعر را آهسته بخوانید. اکثر جوانان به سرعت صحبت می کنند، و یک خواننده عصبی تمایل دارد همین کار را انجام دهد تا خواندن را به پایان برساند. آهسته خواندن یک شعر بهترین راه برای اطمینان از اینکه شعر به وضوح خوانده می شود و توسط شنوندگان قابل درک است. با این حال، یادگیری آرام خواندن یک شعر همیشه شنیدن شعر را آسان نمی کند. یک شعر نباید خیلی آهسته خوانده شود و یک راه خوب برای خواننده برای تنظیم آهنگ آسان این است که چند ثانیه بین عنوان و سطر اول شعر مکث کند. با لحن معمولی و آرام بخوانید. لازم نیست به هیچ یک از این شعرها خوانشی نمایشی داده شود، انگار از روی صحنه است. اشعار انتخاب شده بیشتر به سبک طبیعی سروده شده است و باید به آن صورت خوانده شود. بگذارید کلمات شعر کار را انجام دهند. فقط واضح و آهسته صحبت کنید. بدیهی است که اشعار به صورت سطر می آیند، اما مکث در پایان هر سطر، جلوه ای متلاطم ایجاد می کند و جریان شعر را قطع می کند. خوانندگان باید فقط در جاهایی که علائم نگارشی وجود دارد، مکث کنند، درست همانطور که هنگام خواندن نثر انجام می دهید، فقط آهسته تر.
سوال: با توجه به قسمت می دانیم که _ .
1. نحوه خواندن شعر در خود شعر تأثیری ندارد
2. وقتی شعری را می خوانید، آن را تا حد امکان آهسته بخوانید
3. لحن عصبی برای شعر خوب است
4. وقتی شعر را می خوانید، در جایی که شاعر به شما نشان داده است مکث کنید