متن: قرن بیستم شاهد تغییرات بزرگتر از هر قرن قبل از تغییرات به سوی بهتر، تغییرات به سوی بدتر، تغییراتی بود که فواید بسیاری برای انسان به ارمغان آورد، تغییراتی که انسان را در معرض خطر قرار داد. مهمترین آنها پیشرفت در علم بود. تحقیقات علمی در فیزیک و زیست شناسی دیدگاه های ما را بسیار گسترش داده است. این به ما شناخت عمیق تری از ساختار ماده و جهان داده است و به ما درک بهتری از ماهیت حیات و توسعه مداوم آن داده است. فناوری در کاربرد علم پیشرفت های بزرگی داشته است که ما را در تقریبا هر بخش از زندگی ادامه چنین فعالیت‌هایی در قرن بیست و یکم مزایای بیشتری برای انسان‌ها به همراه خواهد داشت: در علم ناب - دانش گسترده‌تر و عمیق‌تر در همه زمینه‌های یادگیری، در علوم کاربردی - تقسیم معقول‌تر منافع مادی، و حفاظت بهتر از محیط زیست اما متأسفانه این تصویر جنبه دیگری نیز دارد. خلاقیت علم در صدمه زدن به بشر به کار گرفته شده است. استفاده از علم و فناوری در توسعه و تولید سلاح های کشتار جمعی خطری واقعی برای ادامه حیات ایجاد کرده است. ما شاهد این اتفاق در مورد سلاح‌های هسته‌ای بوده‌ایم، اگرچه استفاده واقعی از آن‌ها تاکنون تنها در جنگ جهانی دوم رخ داده است، اما تعداد سلاح‌های هسته‌ای که تولید و آماده استفاده شده‌اند بسیار بوده است. بزرگ است که اگر واقعاً از این سلاح ها استفاده می شد، نتیجه آن می توانست نابودی نسل بشر و همچنین بسیاری از انواع حیوانات باشد. ویلیام شکسپیر گفت. شبکه زندگی ما از یک نخ خوب و بد در کنار هم تشکیل شده است. مرور مختصر فوق درباره کاربرد تنها یک بخش از فعالیت های انسانی - به نظر می رسد علم آنچه شکسپیر گفته را ثابت می کند. اما آیا باید اینطور باشد؟ آیا بیماران باید همیشه با خوبان همراه شوند؟
سوال: به نظر شما اگر نویسنده به نوشتن ادامه دهد، احتمالاً چه چیزی را پیشنهاد می کند؟
1. کاربرد بیشتر علم در جنگ.
2. خواندن بیشتر از ویلیام شکسپیر.
3. استفاده صحیح از علم در قرن جدید.
4. روش های موثر برای جداسازی خوب از بد.