متن: اخیراً با برخی از دانشجویانم در مورد اینکه پس از فارغ التحصیلی چه کاری می خواهند انجام دهند و فکر می کنند چه نوع شغلی دارند صحبت کردم. با توجه به اینکه من به دانش‌آموزانی که در حال آموزش پزشک شدن هستند، آموزش می‌دهم، با تعجب متوجه شدم که اکثر آنها فکر می‌کردند که بدون "کمک خارجی" نمی‌توانند به شغل مورد نظر خود دست یابند. "این چه نوع کمکی است؟" از آنها خواستم به من بگویند که به یکی از اقوام یا دوستان خانواده نیاز دارند تا به آنها کمک کند. یکی پاسخ داد: «جراحی». من از این پاسخ بسیار نگران شدم. به نظر می رسد که فارغ التحصیلان امروزی به طور فزاینده ای مایلند زیر چاقو بروند تا در هنگام کار از دیگران پیشی بگیرند. دختری به من گفت که برای افزایش قد در نظر دارد جراحی کند. "آنها پاهای شما را می شکنند، پیچ های مخصوص کشیده را قرار می دهند و به آرامی شکاف بین دو انتهای استخوان را با رشد مجدد باز می کنند، می توانید حداقل 5 سانتی متر بلندتر شوید!" در آن لحظه من شوکه شدم. من کوتاه قد هستم، نمی توانم این را انکار کنم، اما فکر نمی کنم برای اینکه چند سانتی متر قد داشته باشم، خودم را ماه ها عذاب بکشم. من حتی حوصله پوشیدن کفش هایی با کفی ضخیم را هم ندارم، زیرا سعی نمی کنم این واقعیت را پنهان کنم که قد بلندی ندارم! به نظر من گرایشی به سوی خواستن «کمال» وجود دارد، و این آرمانی است که در واقعیت وجود ندارد. هیچ کس کامل به دنیا نمی آید، با این حال مجلات، برنامه های تلویزیونی و فیلم ها تصاویری از افراد لاغر، قد بلند و زیبا را به عنوان یک امر عادی نشان می دهند. تبلیغات لوازم لاغری، درمان‌های زیبایی و کلینیک‌های جراحی زیبایی صفحات روزنامه‌ها را پر می‌کند و این ایده را بیشتر ایجاد می‌کند که "کمال" یک الزام است و باید آن را خریداری کرد، صرف نظر از هزینه. به نظر من مهارت ها به جای ظاهر باید تعیین کننده میزان موفقیت یک فرد در حرفه انتخابی خود باشد.
سوال: امروزه بسیاری از فارغ التحصیلان به جراحی زیبایی روی می آورند تا _ .
1. با مرد/زن بهتر ازدواج کن
2. مدل شدن
3. در کاریابی نسبت به دیگران برتری پیدا کنید
4. طرفداران بیشتری را جذب کند