متن: آیا ارتباطی بین انسان و تغییرات آب و هوایی وجود دارد یا خیر؟ این سوال اولین بار در اوایل دهه 1900 مورد مطالعه قرار گرفت. از آن زمان، بسیاری از دانشمندان فکر می کنند که اعمال ما تفاوت ایجاد می کند. در سال 1997، پروتکل کیوتو نقش ما را در تغییر جو زمین توضیح داد و محدودیت‌های بین‌المللی برای انتشار گاز از سال 2008 تا 2012 تعیین کرد. برخی کشورها تصمیم گرفته‌اند این کاهش‌ها را تا سال 2020 ادامه دهند. همچنین هدف آن محدود کردن گرمایش جهانی است. اما اکنون چقدر گرمتر خواهد شد بستگی به کاهش عمیق انتشار کربن توسط کشورها دارد. 3.5 درجه سانتیگراد این میزان دما تا سال 2100 افزایش می یابد حتی اگر کشورها به وعده های اولیه پاریس برای کاهش انتشار کربن عمل کنند. این افزایش همچنان می‌تواند شهرهای ساحلی را زیر آب بگذارد و بیش از نیمی از گونه‌ها را در معرض انقراض قرار دهد. 2 درجه سانتیگراد برای دستیابی به این حداقل هدف، توافقنامه کشورها را ملزم می کند که اهداف انتشار را هر پنج سال یکبار تشدید کنند. حتی این افزایش می تواند برخی از جزایر را غرق کند، خشکسالی بدتر و کاهش تا یک سوم تعداد گونه ها را به همراه داشته باشد. 1.5 درجه سانتیگراد این بلندپروازانه ترین هدف برای افزایش دما است که توسط توافقنامه پاریس تعیین شده است، پس از فشار کشورهای جزیره ای کم ارتفاع مانند کیریباتی که می گویند محدود کردن افزایش دما به 1.5 درجه سانتیگراد می تواند آنها را از غرق شدن نجات دهد. 0.8 درجه سانتیگراد این میزان افزایش دما از زمان شروع عصر صنعتی است که ما را 40 درصد از راه را به نقطه 2 درجه سانتیگراد رسانده است. 0 درجه سانتیگراد خط پایه در اینجا میانگین دمای جهانی قبل از شروع عصر صنعتی است.
سوال: اگر آن کشورهای جزیره‌ای که از سطح دریا فاصله زیادی ندارند، بقای خود را حفظ کنند، حداکثر افزایش دما، از آغاز عصر صنعتی، باید _ .
1. 0.8 درجه سانتیگراد
2. 1.5 درجه سانتیگراد
3. 2 درجه سانتیگراد
4. 3.5 درجه سانتیگراد