متن: آیا ممکن است که غرق شدن کشتی تایتانیک توسط یک روح انجام شده باشد؟ بسیاری از داستان زیر درست است ... اما آیا واقعاً این اتفاق افتاده است؟ داستان ما نه در آب های سرد یخی اقیانوس اطلس شمالی، بلکه در هزاران مایل دورتر در مصر آغاز می شود. شاید اینجاست که بتوانیم آغاز راز کشتی تایتانیک را در سال 1910 در شهر بزرگ قاهره بیابیم. روزی یک استاد مشهور تاریخ مصر به نام داگلاس موری در قاهره اقامت داشت که یک ماجراجو آمریکایی با او تماس گرفت. آمریکایی چیزی غیرعادی برای ارائه به موری داشت، چیزی که مطمئناً او را به وجد می آورد: یک جعبه زیبای مومیایی مصر باستان که حاوی مومیایی یک ملکه مصری بود. بیش از 3000 سال قدمت داشت، اما در شرایط زیبایی - طلا، با نقاشی های درخشان روی آن. موری هم از شیء و هم از قیمت خواسته شده خوشحال بود. بلافاصله چکی به مرد داد. چک هرگز نقد نشد. همان شب ماجراجوی آمریکایی درگذشت. موری به نوبه خود ترتیبی داد که گنج به بریتانیا بازگردانده شود. با این حال، طولی نکشید که او اطلاعات بیشتری در مورد پرونده مومیایی زیبا دریافت کرد: بر روی دیوارهای مقبره ای که در آن کشف شده بود، پیام هایی وجود داشت که در مورد عواقب وحشتناکی برای هر کسی که وارد مقبره می شد هشدار می داد. موری به این هشدارها بی اعتقاد بود تا اینکه چند روز بعد اسلحه ای که در دست داشت منفجر شد و بازویش شکست. بازو باید قطع می شد. پس از تصادف، موری تصمیم گرفت به وطن خود بازگردد. در سفر بازگشت، دو نفر از همراهان او به طرز مرموزی مردند و دو خدمتکار که مومیایی را اداره می کردند نیز از دنیا رفتند. موری که اکنون وحشت زده بود تصمیم گرفت به محض ورود به لندن از شر این پرونده خلاص شود. خانمی به نام جانت جونز که او می‌شناخت گفت که دوست دارد، بنابراین آن را به او داد. اندکی بعد مادر جونز درگذشت و خودش به بیماری عجیبی مبتلا شد. او سعی کرد مومیایی را برگرداند، اما طبیعتا موری آن را رد کرد. در پایان به موزه بریتانیا اهدا شد. حتی در موزه نیز ظاهراً مومیایی به ایجاد وقایع عجیب ادامه داد. یک عکاس موزه مدت کوتاهی پس از گرفتن عکس از نمایشگاه جدید درگذشت. و یک مدیر نیز بدون هیچ دلیلی درگذشت. در نهایت موزه بریتانیا تصمیم گرفت که از شر مومیایی نیز خلاص شود. آنها آن را به یک کلکسیونر در نیویورک فروختند. در آغاز آوریل 1912، مقدمات انتقال کامل شد و مومیایی سفر به خانه جدید خود را آغاز کرد. اما نیویورکر هرگز مومیایی یا کیف آن را دریافت نکرد. زیرا زمانی که کشتی تایتانیک غرق شد، یکی از اشیاء موجود در اتاق قوی آن جعبه مومیایی بود. یا اینطور می گویند.
سوال: هدف اصلی این متن چیست؟
1. برای معرفی یک رویداد مهم تاریخی به خوانندگان.
2. برای سرگرم کردن خوانندگان با داستانی اسرارآمیز.
3. برای هشدار دادن به خوانندگان در مورد خطرات نفرین مومیایی ها.
4. برای اطلاع خوانندگان در مورد علت واقعی غرق شدن کشتی تایتانیک.