متن: من چند سال پیش تجربه ای داشتم که به من چیزهایی در مورد راه هایی که مردم با سرزنش کردن خود وضعیت بد را بدتر می کنند به من آموخت. در یک ژانویه، مجبور شدم در روزهای متوالی برای دو زن مسن جامعه خود دو مراسم خاکسپاری برگزار کنم. همانطور که کتاب مقدس می گوید، هر دو «سالهای پر» مرده بودند. هر دو پس از یک زندگی طولانی و کامل به فرسودگی طبیعی بدن تسلیم شدند. خانه‌هایشان اتفاقاً نزدیک هم بود، بنابراین من در همان بعدازظهر به دو خانواده تسلیت گفتم. در خانه اول پسر آن زن مرده به من گفت: اگر مادرم را به فلوریدا می فرستادم و او را از این سرما و برف بیرون می آوردم امروز زنده بود، تقصیر من است که مرد. در خانه دوم، پسر زن مرده دیگر گفت: "اگر فقط اصرار نمی کردم که مادرم به فلوریدا برود، او امروز زنده بود. آن سفر طولانی با هواپیما، تغییر ناگهانی آب و هوا، بیشتر از او بود. تقصیر من است که او مرده است." وقتی همه چیز آنطور که ما می‌خواهیم پیش نمی‌رود، بسیار وسوسه‌انگیز است که فرض کنیم اگر کارها را متفاوت انجام می‌دادیم، داستان پایان خوش‌تری داشت. کشیش ها می دانند که هر زمان مرگی رخ دهد، بازماندگان احساس گناه می کنند. از آنجایی که اقدامی که انجام دادند بد بود، آنها معتقدند که مسیر برعکس - نگه داشتن مادر در خانه، به تعویق انداختن عمل، بهتر می شد. پس از همه، چگونه می تواند از این بدتر باشد؟ به نظر می رسد دو عنصر در آمادگی ما برای احساس گناه دخیل است. اولین مورد نیاز مبرم ما به این باور است که جهان معنا دارد، برای هر اثری یک علت و برای هر اتفاقی که می افتد دلیلی وجود دارد. این ما را به یافتن الگوها و پیوندها در جایی که واقعاً وجود دارد و همچنین جایی که فقط در ذهن ما وجود دارد، هدایت می کند. عنصر دوم این مفهوم است که ما عامل اتفاقات، به ویژه اتفاقات بدی هستیم که می افتد. به نظر می رسد یک قدم کوتاه از این باور که هر رویدادی دلیلی دارد تا این باور که هر فاجعه ای تقصیر ماست. ریشه این احساس ممکن است در دوران کودکی ما باشد. روانشناسان از افسانه کودکی قدرت مطلق صحبت می کنند. یک نوزاد به این فکر می کند که دنیا برای برآوردن نیازهای او وجود دارد و او باعث می شود همه چیز در آن اتفاق بیفتد. او صبح از خواب بیدار می شود و به بقیه دنیا دستور می دهد تا وظایف خود را انجام دهند. او گریه می کند و یک نفر به حضور او می آید. وقتی گرسنه است مردم به او غذا می دهند و وقتی خیس است او را عوض می کنند. خیلی اوقات، ما به طور کامل از آن مفهوم کودکانه که آرزوهای ما باعث اتفاقات می شود، رشد نمی کنیم.
سوال: نویسنده مجبور شد مراسم تشییع جنازه دو زن را انجام دهد احتمالاً به دلیل _ .
1. او می خواست دو خانواده را دلداری دهد
2. او از مقامات جامعه بود
3. او برای مردگان همدردی زیادی داشت
4. او کشیش کلیسای محلی بود