متن: چند ماه پیش، میلیون ها نفر در لندن زنگ خطر را در سراسر شهر شنیدند. اورژانس، آتش نشانی، پلیس، بیمارستان ها و آمبولانس ها آماده انجام عملیات بودند. در ایستگاه‌های زیرزمینی راه‌آهن، مردم اعلامیه‌ها و نقشه‌هایی را می‌خوانند که به آنها می‌گفت کجا بروند و در مواقع اضطراری چه کاری انجام دهند. این فراخوان تمرین سیل بود، برای آماده کردن مردم برای شرایط اضطراری سیل. لندن سیل نشده بود. در سال 1928، مردم ساکن در وست مینستر، قلب لندن، در سیل غرق شدند. و در سال 1953، صد نفر که در حاشیه شرقی حومه لندن زندگی می کردند، دوباره در سیل کشته شدند. در نهایت، شورای لندن بزرگ اقداماتی را برای جلوگیری از تکرار این فاجعه انجام داد. اگرچه یک دیوار سیل در دهه 1960 ساخته شد، لندنی ها هنوز باید برای فاجعه احتمالی آماده باشند. اگر این اتفاق بیفتد 50 ایستگاه زیرزمینی زیر آب خواهند رفت. خدمات برق، گاز و تلفن قطع خواهد شد. جاده ها غرق خواهند شد. عبور از هر یک از پل های بین شمال و جنوب لندن غیرممکن خواهد بود. تصور کنید: لندن شبیه شهر معروف ایتالیا، ونیز خواهد بود. اما این فراخوان تمرین سیل باعث وحشت در بین لندنی ها نشد. بیشتر مردم می دانستند که این فقط یک هشدار است. یکی از خانم ها گفت: "این یک هشدار سیل است، اینطور نیست؟ آب به نظر من زیاد نیست."
سوال: هدف از تمرین سیل فراخوان این است که _ .
1. آموزش خدمات ملکی برای سیل
2. جلوگیری از وقوع سیل
3. مردم لندن را با زنگ هشدار پر کنید
4. مردم را در برابر سیل آماده کنیم