متن: پس از سالها مطالعه، می‌دانستم که تنها دو نوع آدم در این دنیا وجود دارند: آنهایی که زود به فرودگاه می‌رسند و آنهایی که وقتی هواپیما در شرف بلند شدن است، می‌رسند. اگر عدالتی در این دنیا وجود داشت، زود فرودگاهی ها به خاطر انجام کار درست پاداش می گرفتند و دیر فرودگاهی ها مجازات می شدند. اما افراد اولیه در فرودگاه دچار زخم، حمله قلبی می شوند و ناخن های خود را تا استخوان می جوند. مردم دیر فرودگاه به سختی می دانند که در حال پرواز هستند. مردی از این نوع یک بار گفت: "عجله نکن. اگر پروازت را از دست دادی، به این دلیل است که خدا نخواسته است." افراد اولیه در فرودگاه از "نام دیگری" رنج می برند. آنها دقیقاً همان چیزی که هستند نامیده می شوند - wimps. میدانم. من سالهاست که یک فرد اولیه فرودگاه هستم. چمدان من ابتدا وارد هواپیما می شود، که این باعث می شود آخرین باری باشد که آنها پس از فرود از هواپیما خارج می کنند. یک چیز عجیب دیگر: مهم نیست که چقدر زود حاضر شدم، همیشه به من می گفتند که یکی دو سه سال قبل از من تماس گرفته و بهترین صندلی را خواسته است. من فکر کردم این یک حقه است. فکر کردم کسی در آمریکا هست که هر روز به هر شرکت هواپیمایی زنگ می‌زند و می‌گوید: "آیا آن سایمون امروز به جایی پرواز می‌کند؟ اگر هست، صندلی‌اش را به من بده. " پس از یک عمر مشاجره با همسرم بر سر اینکه آیا واقعاً باید 24 بار ببندم. ساعت‌ها قبل و ساعت زنگ‌دار را چهار ساعت جلوتر تنظیم کنید، حقیقت دیگری در مورد افراد زودرس و دیر فرودگاهی فهمیدم: آنها همیشه با یکدیگر ازدواج می‌کنند.
سوال: ما می توانیم از این قسمت یاد بگیریم که _ .
1. افراد دیر فرودگاه اغلب دچار زخم یا حمله قلبی می شوند
2. افراد اولیه فرودگاه همیشه قبل از پرواز آرامش دارند
3. افراد اولیه در فرودگاه ابتدا چمدان های خود را پس از فرود دریافت می کنند
4. افراد دیر فرودگاه همیشه کارها را آسان می کنند