متن: احتمالاً هیچ مردمی روی زمین وجود ندارد که به اندازه بریتانیایی ها غیبت کنند. اگر فضولی در زندگی دیگران یک ورزش المپیکی بود، تیم GB مطمئناً مدال طلا را می گرفت. و هنگامی که بریتانیایی ها نمی توانند زندگی مردم واقعی را تماشا کنند، منبع سرگرمی دیگری برای بازگشت به آن دارند - سریال سریال. سریال های تلویزیونی بریتانیا با سریال های تلویزیونی ایالات متحده تفاوت زیادی دارند. برای یک، آنها معمولا طولانی تر در حال اجرا هستند. دو محبوب‌ترین، Coronation Street و East-enders، به ترتیب 48 و 24 سال است که در حال اجرا هستند. هر دو چندین بار در هفته پخش می شوند، بنابراین به طور قابل توجهی بیش از 7000 خیابان تاج گذاری وجود داشته است. واضح ترین تفاوت این است که برخلاف سریال های آمریکایی، سریال های بریتانیایی بر دنیای واقعی تمرکز دارند. جذابیت کمی وجود دارد، ستاره ها به ندرت ثروتمند هستند و معمولاً مشاغل خسته کننده ای دارند. شاید جذابیت این باشد که زندگی شخصیت ها اغلب منعکس کننده زندگی تماشاگر است - اما با کمی درام اضافه شده است. این بدان معناست که بیننده می‌تواند با شخصیت‌ها ارتباط برقرار کند و درد و شادی را که در نمایش تجربه می‌کنند احساس کند. از آنجایی که این سریال‌ها برای دهه‌ها دوام دارند، بازیگران همیشه در حال تغییر هستند. نمایش ها به ندرت روی یک یا دو شخصیت اصلی تمرکز می کنند. مانند دنیای واقعی، مردم همیشه می آیند و می روند. با این حال، استثناهایی وجود دارد. ویلیام روچ، 76 ساله، از خیابان تاج گذاری، نقش کن بارلو را از همان قسمت اول سریال در سال 1960 بازی کرده است و او هنوز هم یک نفر ثابت است. انتخاب سریالی که دنبال می کنید اغلب فرهنگی است: مردم شمال بریتانیا تمایل دارند خیابان تاج گذاری را همانطور که در منچستر می گذرد تماشا کنند. مردم جنوب به طور کلی East-enders را ترجیح می دهند که در شرق لندن قرار دارد. این نمایش عموماً سخت‌تر در نظر گرفته می‌شود و مخاطبان جوان‌تر را هدف قرار می‌دهد.
سوال: تفاوت اصلی سریال های آمریکایی و سریال های بریتانیایی چیست؟
1. درام های آمریکایی طولانی تر هستند.
2. سریال های بریتانیایی طولانی تر هستند.
3. درام های آمریکایی به چیزهای خطرناک می پردازند.
4. سریال های بریتانیایی با افراد واقعی سروکار دارند.