متن: تاریخ مثل هر روز دیگری در زندگی او بود. بعد از مدرسه، مایکل از کنار مغازه در گوشه خیابان گذشت. ایستاد و به ردیف جلوی کفش ها نگاه کرد. و برای خودش متاسف شد. او واقعاً می خواست آنها را برای تولدش داشته باشد. با ناراحتی رفت و به این فکر کرد که به مادرش چه بگوید. او می دانست که اگر بتواند هر چیزی را که دوست داشته باشد به او می دهد. اما او همچنین به خوبی می دانست که او پول کمی دارد. او تصمیم گرفت فوراً به خانه نرود، زیرا نگران به نظر می رسید و مادرش متوجه این موضوع می شد. بنابراین به پارکی رفت که روی چمن ها نشست. سپس پسری را دید که روی ویلچر نشسته بود. متوجه شد که پسر با دستانش چرخ را حرکت می دهد. مایکل با دقت به او نگاه کرد و با تعجب دید که پسرک پا ندارد. به پاهای خودش نگاه کرد. "بی کفش بودن خیلی بهتر از بی پا بودن است." او فکر کرد. دلیلی وجود نداشت که اینقدر متاسف و اندوهگین شود. او رفت و لبخند زد و فکر می کرد در زندگی خوش شانس تر است.
سوال: مایکل به پارک رفت زیرا او _ .
1. نمی خواست مادرش را نگران کند
2. دوست نداشت مادرش متوجه او شود.
3. نگران به نظر می رسید و مادرش متوجه این موضوع شده بود
4. به این فکر می کرد که چگونه یک جفت کفش را تهیه کند.