متن: نویسندگان قرن نوزدهم در ایالات متحده، خواه رمان، داستان کوتاه، شعر یا نمایشنامه می‌نوشتند، در سال‌های طلایی آن به شدت به راه‌آهن کشیده شدند. در واقع، نویسندگان به محض اینکه اولین راه‌آهن در دهه 1830 ساخته شد، به آن پاسخ دادند. در دهه 1850، راه آهن حضور عمده ای در زندگی ملت داشت. نویسندگانی مانند رالف والدو امرسون و هنری دیوید راه‌آهن را هم به‌عنوان موهبتی برای دموکراسی و هم به‌عنوان موضوعی مورد سوءظن می‌دانستند. راه‌آهن می‌توانست و می‌توانست طبیعت را ویران کند، به علاوه، در تجلی سرعت و سر و صدا. _ ممکن است ویرانگر طبیعت انسان نیز باشد. در دهه‌های 1850 و 1860، بی‌اعتمادی زیادی در میان نویسندگان و روشنفکران نسبت به صنعتی‌شدن سریع که راه‌آهن نیروی پیشرو در آن بود، وجود داشت. مورخان عمیقاً فلسفی مانند هنری آدامز از نقشی که جنون جدید تجارت در از بین بردن ارزش های سنتی ایفا می کرد ابراز تاسف کردند. بی اعتمادی به صنعت و تجارت در بین نویسندگان در بقیه قرن نوزدهم و تا قرن بیستم ادامه داشت. در بیشتر موارد، ادبیاتی که راه آهن در آن ایفا می کند و نقش مهمی در آن دارد، به فرهنگ عامه تعلق دارد تا به حوزه هنر جدی. آدم به ملودرام ها، کتاب های پسرانه، هیجان انگیز، عاشقانه ها و امثال اینها فکر می کند تا رمان های _ . در سال‌های آغازین راه‌آهن، بین سال‌های 1890 و 1920، چند نفر در ایالات متحده بودند که بیشتر آنها تجربه راه‌آهنی را پشت سر خود داشتند و حرفه‌ای نوشتن درباره راه‌آهن کردند - آثاری که فضای ایستگاه‌ها، محوطه‌ها را ارائه می‌کردند. ، و کابین لوکوموتیو. این نویسندگان، که واقعاً می توان گفت ژانری به نام «رمان راه آهن» را خلق کرده اند، اکنون اکثراً فراموش شده اند و نامشان از خاطره ها محو شده است. اما هرکسی که وقت بگذارد و به نوشته های بارور خود مراجعه کند، همچنان گنجینه ای از اطلاعات در مورد جایگاه راه آهن در زندگی ایالات متحده پیدا می کند.
سوال: به گزارش پاراگراف، راه آهن در تمام انواع کتاب های زیر به جز _ نقش بسزایی در ادبیات داشت.
1. هیجان انگیز
2. کتاب های پسرانه
3. عاشقانه ها
4. رمان های مهم