متن: با قدم زدن در محوطه دانشگاه پیتسبورگ = st1 /CarnegieMellonUniversity یکی از روزهای لذت بخش بهاری، به میزی برخوردم که پر از جوانانی بود که در حال گپ زدن و لذت بردن از هوای خوب بودند. چندین تی شرت آبی مشابه داشتند که روی آنها نوشته شده بود "Trilogy @ CMU". به سمت میز رفتم. "بچه ها برای استخدام اینجا هستید؟" من پرسیدم. آنها با قاطعیت پاسخ دادند: "نه، نه." "ما استخدام کننده نیستیم. ما فقط در حال معاشرت هستیم و با دوستانمان کمی فریزبی بازی می کنیم." چقدر جالب فکر کردم آنها در یک روز کاری به محوطه دانشگاه آمده‌اند، در تمام مسیر از آستین، فقط برای اینکه با چند دوست جدید بنشینند. همانطور که بعداً فهمیدم، آنها دانش‌آموزانی با استعداد بودند که پردرآمدترین معامله را در تاریخ دپارتمان‌های خود امضا کرده بودند. از مرد جوانی پرسیدم که چرا به شهر کوچکتری در تاکساس می رود. او به من گفت که شرکت عالی است. همچنین افراد فوق العاده ای وجود دارند و کار چالش برانگیز است. اگرچه او چندین پیشنهاد شغلی خوب از شرکت‌های فناوری پیشرفته پیتسبورگ داشت و شهر را به خوبی می‌شناخت، اما گفت که احساس می‌کند شهر فاقد گزینه‌های سبک زندگی، تنوع فرهنگی و نگرش مدارا است که آن را برای او جذاب می‌کند. همانطور که او آن را خلاصه کرد: "چطور می توانم اینجا جا بیفتم؟" چه تغییری نسبت به روزهای کالج خودم، درست کمی بیش از 20 سال پیش، زمانی که دانش‌آموزان شیک‌ترین لباس‌های خود را می‌پوشیدند و به دقت هرگونه تمایلات ضدفرهنگی را پنهان می‌کردند تا ثابت کنند که می‌توانند با شرکت هماهنگ شوند. امروزه ظاهراً این شرکت تلاش می کند خود را با دانشجویان هماهنگ کند. این مردان جوان و سبک زندگی آنها نیروی تازه ای را در اقتصاد و زندگی آمریکا نشان می دهد. آن‌ها اعضای طبقه‌ای هستند که من آن را طبقه خلاق می‌نامم: بخشی از نیروی کار که به سرعت در حال رشد، تحصیلات عالی و دستمزد خوب است که سود شرکت و رشد اقتصادی به طور فزاینده‌ای به تلاش‌های آنها بستگی دارد. آنها آگاهانه خود را یک طبقه نمی دانند. با این حال، آنها اعتقاد مشترکی دارند که برای خلاقیت، فردیت، تفاوت و مزیت ارزش قائل است.
سوال: کدام یک از او که دنبال می کند، نگرش نویسنده را نسبت به جوانان بهتر توصیف می کند؟
1. انتقاد کردن.
2. چندش آور.
3. تایید کردن.
4. ناامید کننده.