متن: یک روز در ژانویه، من و عمویم و پسر عمویم تصمیم گرفتیم برای شکار برویم. بعد از ظهر با ماشین حرکت کردیم. یک رنجروور چهار چرخ متحرک بود. سه ساعت طول کشید تا به آنجا برسیم. بعد از اینکه ساعت 5 رسیدیم. :15 بعد از ظهر چادر رو درست کردیم و بعد قهوه درست کردیم و استراحت کوتاهی کردیم.بعد از اون با شاهین رفتیم شکار.دو ساعت چیزی پیدا نکردیم.در راه برگشت به کمپ پسر عمویم یه خرگوش دید. روکش مهره شاهین را برداشتم و شاهین مهاجم را رها کردم. وقتی خرگوش شاهین را دید سریع دوید اما شاهین من یک شکارچی حرفه ای بود. او پرواز کرد و پایین آمد تا خرگوش را فریب دهد. بعد از دو دقیقه خرگوش گرفتار شد. او را برای پختن شام به کمپ برگرداندیم. غذای لذیذ خوردیم، قهوه عربی نوشیدیم و تا ساعت 10:30 شب دور آتش نشستیم و فردا ساعت 7 از کمپ خارج شدیم. صبح.رفتیم شمال.اما حوالی ساعت 10:00 ماشین آمور توی ماسه گیر کرد! حدود سه ساعت وقت گذاشتیم تا ماشین را بدون هیچ پیشرفتی بیرون بکشیم. در نهایت تصمیم گرفتیم راه برویم. چون برای یک پیرمرد یا یک پسر جوان پیمودن بیش از 40 کیلومتر در بیابان سخت بود، تصمیم گرفتم خودم کمک بگیرم. یک بطری آب با خودم گرفتم و به تنهایی شروع به راه رفتن به سمت جنوب کردم. راه را خوب بلد بودم، اما مسیر طولانی در شن و ماسه بود. بیش از چهار ساعت بدون توقف راه رفتم. وقتی احساس خستگی و تشنگی کردم، ایستادم. برای استراحت. تمام آب را خوردم و حدود دو ساعت خوابیدم. وقتی برخاستم هوا تاریک شده بود.به سمت جنوب به راه افتادم.نگران عمو و پسر عمویم بودم.ناگهان با مردی بادیه نشین برخورد کردم که سوار شترش بود.او مرا به خانه اش برد.وقتی استراحت کافی داشتم. از او خواستم مرا به جاده ای که ماشین پیدا کردم ببرد. برای کمک گرفتن به شهر رفت. یک روز فرصت داشتم تا پیش عمو و پسر عمویم برگردم. وقتی به آنها برگشتم آنها خیلی خوشحال شدند. چون کمک گرفته بودم و آنها توانستند دوباره مرا ببینند.
سوال: نویسنده چگونه سرانجام از صحرا بیرون آمد؟
1. او را با ماشینی بردند.
2. شتری او را به جاده برد.
3. یک رهگذر بادیه نشین به او کمک کرد.
4. عمو و پسر عمویش او را پیدا کردند و نجات دادند.