متن: وقتی به پیشرفت های تکنولوژیکی فوق العاده ای که ما داشته ایم فکر می کنید، شگفت انگیز است که چقدر در سایر جنبه ها پیشرفت نکرده ایم. ما ممکن است در مورد رومیان پیر فقیر با تحقیر صحبت کنیم زیرا آنها از کشتار به ظاهر هیجان انگیزی که در عرصه هایشان می گذشت لذت می بردند. ما ممکن است آنها را تحقیر کنیم زیرا آنها این اتفاقات را با سرگرمی اشتباه گرفته اند. ما ممکن است آنها را ببخشیم زیرا آنها 2000 سال پیش زندگی می کردند و واضح است که بهتر از این نمی دانستند. اما آیا واقعاً احساس برتری ما موجه است؟ آیا ما کمتر تشنه خون هستیم؟ به عنوان مثال، چرا مسابقات بوکس چنین علاقه جهانی را به خود جلب می کند؟ آیا مخاطبانی که در آنها حضور دارند امیدوار نیستند که شاهد خشونت باشند؟ انسان ها مثل همیشه تشنه به خون باقی می مانند. تنها تفاوت ما با رومی ها این است که در حالی که آنها به اندازه کافی صادق بودند که اعتراف کردند که از تماشای شیرهای گرسنه که مردم را جدا می کنند و آنها را زنده می خوردند لذت می بردند، ما انواع و اقسام استدلال هایی برای دفاع از ورزش هایی می یابیم که باید مدت ها پیش ممنوع می شد. واقعاً باورنکردنی است که در این روزگار ما هنوز باید شکار یا گاوبازی را مجاز کنیم، باید آماده باشیم که بنشینیم و شاهد مشت زدن دو مرد به یکدیگر در رینگ بوکس باشیم، که باید نسبتاً از دیدن این‌ها متاثر شویم. یک یا تعدادی ماشین مسابقه تصادف کرده و در آتش می‌سوزند. هر گونه صحبت از "روح ورزشی" صرفا ریاکاری است. مردم در ورزش های خشونت آمیز شرکت می کنند، زیرا پاداش های بالایی دارند. مخاطب حاضر است مبالغ هنگفتی را برای مشاهده خشونت بپردازد. به عنوان مثال، یک مسابقه قهرمانی سنگین وزن جهان، اخبار صفحه اول است. اگر یک مبارزه بزرگ به جای پانزده راند در دو راند تمام شود، میلیون ها نفر ناامید می شوند. آنها احساس ناامیدی می کنند زیرا لذت نفیس مشاهده خشونت مداوم را تجربه نکرده اند. چرا باید ورزش های خشن را ممنوع کنیم اگر مردم تا این حد از آن لذت می برند؟ شما ممکن است بپرسید. پاسخ ساده است: آنها غیرمتمدن هستند. قرن‌هاست که انسان تلاش می‌کند خود را از نظر روحی و عاطفی بهبود بخشد - البته با موفقیت کمی. اما دست‌کم ما دیگر تحمل دیدن دیوانه‌هایی که در قفس زندانی می‌شوند، یا مجازات عمومی هر یک از اعمال وحشیانه بی‌شمار دیگری که در گذشته رایج بود را نداریم. زندان ها دیگر آن مکان های ممنوعه خشن سابق نیستند. سیستم های رفاه اجتماعی در بسیاری از نقاط جهان فعال هستند. تلاش های زیادی برای توزیع عادلانه ثروت انجام می شود. این تغییرات نه به این دلیل که انسان ها به طور ناگهانی بهبود یافته اند، بلکه به این دلیل است که گام های مثبتی برای تغییر قانون برداشته شده است. قانون بزرگترین ابزار تغییر اجتماعی است که ما داریم و ممکن است تأثیر تمدنی زیادی داشته باشد. اگر ورزش‌های خطرناک و خشن را ممنوع می‌کردیم، یک گام جلوتر برای بهبود نوع بشر پیش می‌رفتیم. ما تشخیص می دهیم که خشونت ارزش انسان را ندارد.
سوال: چرا نویسنده در این مقاله از رومیان قدیم یاد می کند؟
1. برای نشان دادن اینکه رومیان قدیم برای اولین بار ورزش های خشن را شروع کردند.
2. برای اثبات اینکه رومیان قدیم متمدن نبودند.
3. برای نشان دادن انسان در گذشته هیچ چیز بهتری نمی دانست.
4. برای نشان دادن انسان های امروزی به اندازه رومیان قدیم خونخوار هستند.