متن: پکن ---- فیلم پرفروش اخیر چینی "دنیای بدون دزد" بر اساس تجربیات یک کارگر مهاجر جوان است که 60000 یوان را در قطاری مملو از دزد حمل می کند. اما تصویر یک کارگر مهاجر خونگرم اما تا حدی ساده لوح ممکن است باعث شده طرفداران فیلم بخندند، مطمئناً اکثر کارگران مهاجر چینی هنوز وارد سینما نشده اند تا آن را تحسین کنند. شن جی، کارگر مهاجر در یک کارگاه ساختمانی در دونگژیمن، شرق پکن، گفت: "چهل یوان بلیط؟ من نمی توانم آن را بپردازم." شن به سختی می‌توانست به خاطر بیاورد که آخرین بار چه زمانی فیلمی را تماشا کرده یا درباره چه چیزی بوده است. اگرچه آنها سازنده تئاترها و سینماهای کشور هستند، اما زندگی فرهنگی محدودی در میان 120 میلیون کارگر مهاجر چین رایج است. شن در سال 1991 از استان ژجیانگ چین شرقی وارد شد. در آن زمان زندگی بهتر بود. به نظر می‌رسید پول راحت‌تر به دست می‌آید.» او گفت: «اکنون که کارگران بیشتری به پایتخت هجوم می‌آورند، کسب درآمد بسیار سخت است و هیچ‌کدام از ما جرات نمی‌کنیم به تماشای فیلم فکر کنیم. برای بسیاری مانند شن، رویای کسب درآمد کافی برای پرداخت هزینه تحصیل فرزندانشان است تا بتوانند در شهرها شغل پیدا کنند و برای همیشه با سختی های زندگی روستایی خداحافظی کنند. با حقوق ماهانه کمتر از 500 یوان، شن مجبور است برای پسر کوچک و والدین موهای نقره‌ای خود پول بفرستد. در خوابگاه کوچک شن، که او با هفت همکار دیگرش به اشتراک می‌گذارد، نسخه‌ای از مجله‌ای وجود دارد که در سال 1998 منتشر شد. یک نظرسنجی اخیر توسط رسانه‌های محلی نشان داد که 80 درصد از کارگران مهاجر اوقات فراغت خود را صرف خواب و گپ زدن می‌کنند، زیرا از اگزوز و کمبود درآمد. همین نظرسنجی نشان داد که 47 درصد از کارگران مهاجر مجبورند بیش از 10 ساعت در روز کار کنند. حدود 40 درصد حتی کتاب ندارند و نزدیک به 60 درصد می گویند که از فرهنگی خود ناراضی هستند. زندگی مانند بسیاری از همکاران شن، خواندن روزنامه و قرار گرفتن در خیابان های پکن سرگرمی های عصرانه را فراهم می کند. از China Daily
سوال: با توجه به متن، کدام یک از موارد زیر صحیح است _ .
1. کارگران از خواندن بسیار لذت می برند، مهم نیست که مجلات چقدر قدیمی هستند
2. کارگران آنقدر کم برای خواندن دارند که اغلب همان مجله را بارها و بارها می خوانند
3. کارگران از مجلات لذت می برند زیرا درک آنها آسان است
4. کارگران به نسخه‌ای از مجله که در سال 1998 منتشر شد بسیار فکر می‌کنند