متن: بیشتر جوانان از نوعی فعالیت بدنی لذت می برند. ممکن است پیاده روی، دوچرخه سواری، شنا یا در زمستان، اسکیت یا اسکی باشد. این ممکن است یک بازی به اشکال مختلف باشد - فوتبال، بسکتبال، هاکی، گلف تنیس. ممکن است کوهنوردی باشد. کسانی که برای بالا رفتن از کوه های مرتفع و صعب العبور دارند اغلب با حیرت به آنها نگاه می کنند. چرا مردان و زنان حاضرند سرما و سختی را متحمل شوند و در کوه های مرتفع ریسک کنند؟ این شگفتی احتمالاً ناشی از تفاوت بین کوهنوردی و سایر اشکال فعالیت است که مردان اوقات فراغت خود را به آن اختصاص می دهند. کوهنوردی یک ورزش است و یک بازی نیست. همانطور که برای بازی هایی مانند گلف و فوتبال وجود دارد، قوانین ساخته شده توسط انسان وجود ندارد. البته قوانینی از انواع مختلف وجود دارد که نادیده گرفتن آنها خطرناک است، اما این آزادی از قواعد انسان ساخته است که کوهنوردی را برای هر مردمی جذاب می کند. کسانی که از کوه‌ها بالا می‌روند می‌توانند از روش‌های خود استفاده کنند، اما این ورزش به کیفیت‌های روحی و جسمی بالایی نیاز دارد. مهارت یک کوهنورد سال به سال به پیشرفت خود ادامه می دهد. یک اسکی باز احتمالاً در سن سی سالگی بهترین های خود را پشت سر می گذارد و اکثر قهرمانان بین المللی تنیس در اوایل دهه بیست سالگی خود هستند. اما برای مردان پنجاه یا شصت ساله بالا رفتن از بلندترین کوه های آلپ غیرعادی نیست. آنها ممکن است بیشتر از مردان جوان وقت بگذارند، اما مطمئناً لذت یکسانی را تجربه می کنند.
سوال: از این قسمت می دانیم که _ .
1. کوهنوردی برای مردم جذابیتی ندارد
2. کیفیت فیزیکی برای کوهنوردان مهمتر از کیفیت ذهنی است.
3. یک کوهنورد تا سی سالگی بهترین های خود را پشت سر می گذارد.
4. ممکن است یک پیرمرد پنجاه یا شصت ساله از آلپ بالا برود.