متن: بیست سال پیش برای امرار معاش سوار تاکسی شدم. یک شب ساعت 2:30 بامداد برای سوار کردن مسافر رفتم، وقتی برای جمع آوری رسیدم، متوجه شدم که ساختمان تاریک بود و یک نور در پنجره طبقه همکف وجود داشت. به سمت در رفتم و در زدم: "فقط یک دقیقه" صدای ضعیف و پیری جواب داد. بعد از مکثی طولانی در باز شد. یک زن کوچک هشتاد ساله جلوی من ایستاده بود. کنارش یک چمدان کوچک بود. چمدان را به سمت ماشین بردم و بعد برای کمک به زن برگشتم. بازوم رو گرفت و آهسته به سمت ماشین رفتیم. او مدام از من به خاطر لطف من تشکر می کرد. به او گفتم: چیزی نیست. "من فقط سعی می کنم با مسافرانم همان طور رفتار کنم که دوست دارم با مادرم رفتار شود." "اوه، تو خیلی مرد خوبی هستی." او گفت. وقتی سوار تاکسی شدیم، او یک آدرس به من داد و سپس پرسید: "می‌توانی از مرکز شهر رانندگی کنی؟" سریع جواب دادم: این کوتاه ترین راه نیست. "اوه، من عجله ای ندارم." او گفت: "من در حال رفتن به یک آسایشگاه هستم. هیچ خانواده ای برای من باقی نمانده است. دکتر می گوید من خیلی وقت ندارم." بی سر و صدا دستم را رساندم و کنتور را خاموش کردم تا دو ساعت بعد، در شهر رانندگی کردیم. او ساختمانی را که زمانی در آن کار می‌کرد، محله‌ای که در آن زندگی می‌کرد و مغازه مبل‌فروشی را که زمانی یک سالن رقص بود، به من نشان داد. گاهی از من می خواست جلوی یک ساختمان خاص سرعتم را کم کنم و به تاریکی خیره می شد و چیزی نمی گفت. در پایین، او ناگهان گفت: "خسته ام. حالا برویم." در سکوت به سمت آدرسی که به من داده بود رفتیم. "من چقدر به تو بدهکار هستم؟" او پرسید. "هیچ چی." گفتم. او پاسخ داد: "شما باید امرار معاش کنید." جواب دادم: «اوه، مسافران دیگری هم هستند. تقریبا بدون فکر خم شدم و بغلش کردم. او مرا محکم گرفت. در آغوش گرفتن ما با این جمله او به پایان رسید: «به پیرزنی کمی شادی بخشیدی».
سوال:  راننده تاکسی از پیرزن پولی نگرفت چون _
1. می خواست به او لطفی کند
2. به اشتباه کنتور را خاموش کنید
3. پیش پرداخت خود را دریافت کرده بود
4. برای بردن مسافران دیگر عجله داشت