متن: از مهمانی های شام متنفر بودم. اما تصمیم گرفتم به آنها یکی دیگر بدهم _ چون در لندن هستم. و دوستم مالری من را دعوت کرد. و از آنجا که مهمانی های شام در لندن با مهمانی های نیویورک بسیار متفاوت است، "من یک مهمانی شام دارم" به این معنی است: "من یک میز برای 12 نفر در یک رستوران رزرو می کنم و ما چک را به طور مساوی تقسیم می کنیم، مهم نیست. آنچه می خورید." در منهتن همیشه کسی هست که قبل از رسیدن قبض آنجا را ترک می کند. آن‌ها پول نقد، نصف بدهی‌شان را می‌ریزند، و بعد افرادی مثل من که مشروب نمی‌نوشند، در نهایت حتی بیشتر می‌پردازند. اما اگر سعی کنید از همان ترفند استفاده کنید، مهماندار فریاد می زند: "کجا می روی؟" و نمی توانم بگویم جایی برای رفتن دارم زیرا همه می دانند که من جایی برای رفتن ندارم. اما در لندن مهمانی های شام در خانه های مردم است. نه تنها این، مهمانان ترکیب جالبی هستند. آخرین باری که به یکی رفتم، مهمانان از فرانسه، هند، دانمارک و نیجریه بودند. مثل یک گردهمایی در سازمان ملل بود. در نیویورک، این ترکیب کمتر قابل توجه است. مثل یک گردهمایی در Bloomingdatle's، یک فروشگاه بزرگ معروف است. برای نیویورکی ها، صحبت در مورد سایر نقاط جهان به معنای بروکلین و کوئینز در نیویورک است. اما در Mallery's، وقتی گفتم اخیراً به میانمار رفته‌ام، مردم می‌دانستند کجاست، در حالی که در نیویورک مردم فکر می‌کردند این یک باشگاه معمولی است.
سوال: نظر نویسنده در مورد برخی از نیویورکی ها از تجربه او چیست؟
1. اسان گیر.
2. خود محور.
3. سخاوتمندانه
4. محافظه کار.