متن: برای جشن پایان امتحانات، من و دوستانم به یک فست فود رفتیم. همبرگر و کوکاکولا را در پیشخوان سفارش دادیم. وقتی غذامون اومد شروع کردم به سمت یه میز خالی. از شانس بد، بند کیفم روی صندلی گیر کرد و سینی که در دست داشتم از دستانم لیز خورد و در هوا پرواز کرد. سینی و محتویاتش روی مردی افتاد که می خواست از ساندویچش گاز بگیرد. وقتی که نوشیدنی ها پیراهن سفیدش را خیس کرده بودند، به شدت شوکه شده نگاه کردم. سپس چشمانم را بستم و خود را برای انفجار خشم او آماده کردم. درعوض، قبل از اینکه در دستشویی ناپدید شود، گفت: «اشکال ندارد» تا مرا آرام کند. من و دوستانم که هنوز متزلزل بودیم و نمی‌دانستیم بعد از آن چه کنیم، رفتیم روی میزی و آنجا نشستیم و تمام تلاشمان را می‌کردیم که آرام به نظر برسیم. لحظه ای بعد مرد از دستشویی بیرون آمد و به میز ما نزدیک شد. قلبم تقریباً از تپش ایستاد. فکر کردم می خواهد شماره پدرم را بپرسد و به او زنگ بزند. در کمال تعجب، او فقط به ما لبخند زد، مقداری پول نقد به ما داد و گفت: برای خود همبرگرهای جدید بخرید. سپس حتی بدون اینکه غذایش را تمام کند، رفت. او می‌توانست شرایطی را که قبلاً یک وضعیت ناراحت‌کننده بود بدتر کند، اما راه دیگری را انتخاب کرد و دلیلی به ما داد که باور کنیم هنوز مهربانی در این دنیا وجود دارد. من هرگز اعمال او را فراموش نمی کنم.
سوال: از مرد چه می دانیم؟
1. او بسیار ثروتمند بود.
2. مهربان و بخشنده بود.
3. او اوضاع را بدتر کرد.
4. او از غذای خود در رستوران لذت می برد.