متن: پس از وقوع زلزله یا هر فاجعه ای مشابه، والدین و معلمان باید به کودکان کمک کنند تا بر اثرات این تجربه ترسناک و گاه ویرانگر ( ) غلبه کنند. روانشناسان می گویند اگر کودکان قبل از سن ده سالگی با یک رویداد ناراحت کننده روبرو شوند، سه برابر بیشتر از نوجوانان دچار مشکلات روانی می شوند. پس از یک فاجعه، کودکان ممکن است به راحتی ناراحت، خجالتی، پرخاشگر یا ترس از باد، باران، صداها یا تاریکی شوند. آنها ممکن است در رها کردن والدین خود مشکل داشته باشند و در برابر رفتن به مدرسه یا مهدکودک مقاومت کنند. برخی از کودکان حتی ممکن است احساس گناه کنند که فکر می کنند به نحوی با رفتار بد خود باعث فاجعه شده اند. به دلیل چنین واکنش‌های رایج، والدین و دیگران باید هرچه سریع‌تر پس از رویداد کمک به این کودکان را آغاز کنند. برخی از پیشنهادات عبارتند از صحبت کردن با بچه ها در مورد اتفاقی که افتاده، اجازه دهید بچه ها احساسات خود را بیان کنند، وقت بیشتری را با آنها برای انجام فعالیت های مشترک بگذرانید و به آنها اطمینان دهید که آنها را دوست دارید و آنها را ترک نمی کنید. برای برخی از کودکان ابراز وجود از طریق نقاشی یا نوشتن می تواند مفید باشد. هر کاری که ممکن است انجام دهید تا به کودکان کمک کنید تا به روال عادی خود بازگردند. با این حال، از این نترسید که این کودکان را برای مدتی پس از فاجعه "لوله کنید". بگذارید امتیازات اضافی و توجه بیشتر از حد معمول داشته باشند. کودکان را تشویق کنید که پس از فقدان غمگین شوند. گریه کردن آنها باید خوب باشد. خانواده ها و دوستان دلسوز می توانند برای شفای کودکان قربانی بلایا بسیار مفید باشند.
سوال: این قسمت عمدتاً در مورد _ .
1. چگونه به کودکان آسیب دیده کمک کنیم تا از بین بروند
2. اثرات بد بلایای طبیعی برای کودکان
3. مشکلات روانی کودکان قبل از ده ممکن است رنج ببرند
4. اهمیت خانواده های دلسوز