متن: در جولای 1994 مشتری، بزرگترین سیاره منظومه شمسی، توسط 21 قطعه دنباله دار برخورد کرد. هنگامی که قطعات در قسمت جنوبی سیاره غول پیکر فرود آمدند، انفجارها توسط دانشمندان اینجا روی زمین مشاهده شد. اما اگر سیاره خودمان مورد اصابت یک دنباله دار قرار بگیرد چه؟ سال 2094 است. اعلام شده است که یک دنباله دار به سمت زمین می رود. بیشتر آن سیاره ما را از دست خواهد داد، اما احتمالاً دو قطعه آن به قسمت جنوبی زمین برخورد خواهد کرد. این خبر باعث وحشت شده است. در 17 جولای، قطعه ای به عرض چهار کیلومتر با انفجاری مهیب وارد جو زمین می شود. حدود نیمی از قطعه از بین رفته است. اما بخش عمده آن زنده مانده و با سرعت 200 برابر سرعت صوت به اقیانوس اطلس جنوبی برخورد می کند. دریا می جوشد و موج عظیمی ایجاد می شود و گسترش می یابد. دیواره آب با سرعت 800 کیلومتر در ساعت به سمت جنوب آفریقا می رود. شهرها در سواحل آفریقا کاملاً ویران شده و میلیون ها نفر غرق شده اند. این موج به سمت اقیانوس هند حرکت می کند و به سمت آسیا می رود. میلیون ها نفر در بخش جنوبی زمین مرده اند، اما شمال برای مدت طولانی فرار نخواهد کرد. تن ها قطعه شکسته در اثر انفجارها به جو پرتاب می شود. از آنجایی که خورشید توسط ابرهای غبار پنهان شده است، دما در سراسر جهان تقریباً به صفر می رسد. محصولات زراعی ویران شده است. در حالی که کشورها برای غذا می جنگند، جنگ ها شروع می شود. یک سال بعد تمدن سقوط کرده است. بیش از 10 میلیون نفر زنده مانده اند. آیا واقعاً ممکن است اتفاق بیفتد؟ در واقع، قبلاً بیش از یک بار در تاریخ زمین اتفاق افتاده است. دایناسورها بیش از 160 میلیون سال روی زمین بودند. سپس 65 میلیون سال پیش به طور ناگهانی ناپدید شدند. بسیاری از دانشمندان بر این باورند که زمین با یک قطعه فضایی برخورد کرده است. دایناسورها نتوانستند در آب و هوای سرد پس از آن زنده بمانند و منقرض شدند. آیا ما به همان پایان خواهیم رسید؟
سوال: 56. چرا نویسنده در پایان قسمت از دایناسورها یاد می کند؟
1. زیرا آنها فقط می توانستند در آب و هوای گرم زندگی کنند
2. زیرا انقراض آنها نشان دهنده بلایای آینده است
3. چون زمانی بر زمین تسلط داشتند
4. زیرا دایناسورها و انسان ها هرگز در یک سن زندگی نمی کنند