متن: اکتشافات در علم و فناوری توسط "ذهن آموخته نشده" تصور می شود که به صورت چشمک های کور کننده یا در نتیجه تصادفات دراماتیک رخ می دهد. سر الکساندر فلمینگ، آنطور که افسانه می گویند، نگاهی به قالب ( ) روی یک تکه پنیر نکرد و ایده پنی سیلین را همانجا دریافت نکرد. او قبل از کشف خود، نه سال با مواد ضد باکتری آزمایش کرد. اختراعات و نوآوری ها تقریباً همیشه از آزمون و خطای سخت بیرون می آیند. نوآوری مانند فوتبال است. حتی بهترین بازیکنان هم گل را از دست می دهند و ضربات آنها خیلی بیشتر از گلزنی مسدود می شود. نکته این است که بازیکنانی که بیشترین گل را می زنند، همان هایی هستند که بیشترین شوت ها را به سمت دروازه می زنند - و بنابراین با نوآوری در هر زمینه ای از فعالیت همراه است. تفاوت اصلی بین نوآوری و سایرین در رویکرد است. همه ایده‌ها را دریافت می‌کنند، اما مبتکران آگاهانه روی ایده‌های خود کار می‌کنند و آن‌ها را تا زمانی که ثابت کنند عملی یا غیر قابل اجرا هستند، دنبال می‌کنند. آنچه که مردم عادی به عنوان انتزاعات خیالی می بینند، نوآوران حرفه ای آن را به عنوان احتمالات محکم می بینند. "تفکر خلاق ممکن است به معنای درک این باشد که هیچ حسن خاصی در انجام کارها به روشی که همیشه انجام می شده است وجود ندارد." رودلف فلش، یک مرجع زبان نوشت. این دلیل واکنش ما به نوآوری‌های به ظاهر ساده مانند کیسه‌های زباله پلاستیکی و چمدان‌های چرخ‌دار است که زندگی را راحت‌تر می‌کنند: "چطور هیچ‌کس قبلاً به آن فکر نکرده بود؟" رویکرد خلاق با این پیشنهاد شروع می شود که هیچ چیز آنطور که به نظر می رسد نباشد. مبتکران نمی پذیرند که تنها یک راه برای انجام هر کاری وجود دارد. در مواجهه با رسیدن از A به B، یک فرد معمولی به طور خودکار در شناخته شده ترین و ظاهرا ساده ترین مسیر حرکت می کند. مبتکر دوره های جایگزین را جستجو می کند، که ممکن است در دراز مدت آسان تر باشد و مطمئناً جالب تر و چالش برانگیزتر خواهد بود حتی اگر به بن بست منجر شود. افراد بسیار خلاق واقعاً به سمت یک درامر متفاوت می روند.
سوال: به نظر نگارنده، چه تفاوتی بین مبتکران با غیر مبتکران وجود دارد؟
1. روشی که یافته های خود را ارائه می کنند.
2. نحوه برخورد آنها با مشکلات.
3. هوشی که دارند
4. تنوع ایده هایی که دارند.