متن: وقتی صبح‌های تابستان از خواب بیدار می‌شوم، می‌دانم که به مکان مورد علاقه‌ام می‌روم تا داوطلب شوم و فقط با بودن در کنار کسی در زندگی‌اش تغییر ایجاد کنم - مدرسه تابستانی برای کودکان اوتیسم. با کمک به بچه‌ها در خواندن یا انجام ریاضیات، نه تنها مهارت‌های مهمی را آموزش می‌دهم، بلکه به آنها کمک می‌کنم احساس کنند مثل هر بچه دیگری است. ایده های اشتباه زیادی در مورد اوتیسم وجود دارد. بچه هایی که من با آنها کار می کنم می توانند فکر و احساس کنند. آنها فقط در مناطق خاصی به کمک نیاز دارند. البته هر بچه ای خاص است. به عنوان مثال، برخی از بچه ها دوست دارند نقاشی کنند و برخی دیگر دوست دارند آواز بخوانند. در مدرسه، بچه ها از طریق حدود 20 فعالیت یاد می گیرند. این فعالیت‌ها می‌توانند به آن‌ها کمک کنند تا مهارت‌هایی را بیاموزند که در آینده به آن‌ها نیاز خواهند داشت. همان روز اولی که داوطلب شدم، پسری به سمتم آمد و دستش را روی شانه ام گذاشت و گفت: سلام. از آن زمان به بعد، می دانستم که می توانم تفاوت ایجاد کنم. پسر دیگری دوست داشت که من کتاب هایی بخوانم که می تواند به او در یادگیری خواندن کمک کند. گاهی اوقات می شد او را به خواندن چند کلمه یا جمله تشویق کرد. بالاخره یک روز در حین تمرین خواندن، خودش نزدیک به 220 کلمه خواند! مدرسه تابستانی هم زمان تفریح است، تابستان گذشته نوازندگان بادی برای اجرا آمدند. اکثر ما دست‌هایمان را روی گوش‌هایمان گذاشته بودیم، زیرا صدای آنها خیلی بلند بود. وقتی از حضار یک داوطلب خواستند، یک دختر دستش را تا جایی که می‌توانست بالا برد، روی صحنه برخاست و حتی در حضور همه کوله‌ها را امتحان کرد. از طریق این تجربیات، متوجه می شوم که چالش هایی که این بچه ها با آن روبرو هستند آنها را از انجام بسیاری از کارهای شگفت انگیز باز نمی دارد. من به آنها آموزش می دهم، اما آنها بیشتر به من یاد می دهند.
سوال: نویسنده عمدتاً در مورد چه چیزی در قسمت صحبت می کند؟
1. تجربه تدریس او در تعطیلات تابستانی.
2. چگونه در زندگی دیگران تغییر ایجاد کنیم.
3. تجربه او به عنوان یک داوطلب در یک مدرسه تابستانی ویژه.
4. زندگی سخت کودکان اوتیستیک