متن: این یک کابوس برای دانشگاه علم و صنعت Huazhong (HUST) است: در عرض یک هفته، دو دانشجو با پریدن از ساختمان های خوابگاه خودکشی کردند. مسئولان دانشگاه تمایلی به مصاحبه ندارند. Zhang Jingyuan، رئیس مرکز تحقیقات و راهنمایی برای توسعه دانش آموزان HUST گفت: "ما برای آرام کردن دانش آموزانی که از خودکشی شوکه شده بودند، مشکل داشتیم." ژانگ گفت: "پوشش رسانه ای ممکن است دوباره احساسات منفی برخی از دانش آموزان را برانگیزد. خودکشی می تواند مسری باشد." دانشگاه به سرعت به اولین خودکشی در 23 اکتبر واکنش نشان داد. مشاوران و رهبران کلاس بررسی هایی را از خوابگاه به خوابگاه انجام دادند تا دانش آموزان مبتلا به افسردگی را پیدا کنند. سپس روانشناسان به آنها مشاوره انفرادی دادند. تابلوهای اعلاناتی که نکاتی را برای شناسایی مشکلات روانی همسالان و ارائه کمک ارائه می دهد، در مقابل ساختمان های خوابگاه نصب شد. بروشورهایی حاوی اطلاعات مشابه به هر خوابگاه توزیع شد. با این حال، دومین خودکشی هفت روز بعد اتفاق افتاد. هر دو دانش آموز به عنوان افراد کم حرف توصیف شدند. همکلاسی های آنها چیزی که نشان دهنده خودکشی باشد ندیدند. ژانگ فاش کرد که این دو دانش آموز از اختلالات روانی رنجیده بودند. اما مدرسه این را نمی دانست تا اینکه دوستان نزدیک دانش آموزان خارج از مدرسه و والدین آنها پس از خودکشی حقیقت را فاش کردند. به گفته ژانگ، تنها سه مشاور تمام وقت در مرکز مشاوره این دانشگاه برای 60000 دانشجو مشغول به کار هستند. وی گلایه کرد: اینکه برای تشخیص مشکلات روانی دانش آموزان تنها به مشاوران تکیه کنیم غیرواقعی است. برخی از دانشگاه های ایالات متحده ممکن است بتوانند راه حل هایی برای نگرانی های ژانگ ارائه دهند. آنها برنامه هایی را برای آموزش دانش آموزان ایجاد کرده اند تا پلی بین دوستان و مشاوران مشکل دار باشند. در موسسه پلی تکنیک Worcester، در Worcester، ماساچوست، ایالات متحده، جوانان در شبکه پشتیبانی دانشجویی نقش بازی می کنند تا یاد بگیرند که چگونه سیگنال های SOS را از همکلاسی های خود تشخیص دهند. آنها همچنین تمرین می کنند که چگونه به آرامی دانش آموزانی را که دچار مشکل عاطفی هستند متقاعد کنند تا برای کمک حرفه ای مراجعه کنند. برای توسعه چنین همدلی، بسیاری از دانشگاه‌ها در چین رویدادهای دانشگاهی را برای عمومی کردن دانش در مورد سلامت روان سازماندهی کرده‌اند. اما اینها برای دانش آموزان چندان جذاب نیستند. Ke Juanjuan، 24 ساله، در حال تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد در مترجمی انگلیسی در HUST است. Ke دریافته است که تعداد کمی از همسالان او به فعالیت‌های مربوط به سلامت روان توجه می‌کنند، در صورتی که با آن مشکلی نداشته باشند. به جای بمباران دانش‌آموزان با کلمات "سلامت روان"، Ke به مدرسه پیشنهاد کرد که سخنرانی‌ها و کارگاه‌هایی در مورد مطالعه، کاریابی و روابط سازماندهی کند. وی توضیح داد: "دانش آموزان به این موضوعات اهمیت می دهند. آنها تمایل دارند در این زمینه ها مشکلاتی داشته باشند و در نتیجه ممکن است در افسردگی گیر کنند." مدرسه با کمک به دانش آموزان در مواجهه بهتر با این مشکلات می تواند به طور موثری از خودآزاری و خودکشی در بین دانش آموزان جلوگیری کند. هو ییان گفت: "پیشگیری موثر از آموزش طولانی مدت مادام العمر به جای مداخله موقت برای مواجهه با شرایط اضطراری حاصل می شود. هو در دانشگاه گوانگژو یک دوره سخنرانی در مورد مرگ و زندگی ارائه می دهد. او نگران است که دانشگاه ها توجه کمی به آموزش نشان داده اند. هو گفت: «آموزش برای زندگی به دانش‌آموزان کمک می‌کند تا به زندگی احترام بگذارند و آن را دوست داشته باشند، بنابراین وقتی با مشکلاتی مواجه می‌شوند به پایان زندگی خود متوسل نشوند.» به گفته هو، این اصول را می‌توان در آموزش روزمره گنجاند.
سوال: کدام یک از موارد زیر یکی از دلایل عدم تمایل مسئولان دانشگاه به مصاحبه نیست؟
1. دانشگاه به اولین خودکشی در 23 اکتبر واکنش نشان داد.
2. آنها برای آرام کردن دانش آموزانی که از خودکشی شوکه شده بودند، مشکل داشتند.
3. پوشش رسانه ای ممکن است دوباره احساسات منفی برخی از دانش آموزان را برانگیزد.
4. دو خودکشی در یک هفته واقعا برای دانشگاه یک کابوس است.