متن: اخیراً از من پرسیده شد: "آیا نزدیک به روزی هستیم که بتوانید در لانگ آیلند سوار ماشینی شوید، برنامه ریزی کنید تا شما را به خانه خواهرزاده خود در شیکاگو ببرد، Enter را فشار دهید و بعد از صد یارد اول، یک بار که به یک ماشین اصلی برخورد کنید. جاده، ماشین به طور خودکار کنترل می‌شود و شما فقط می‌نشینید و از سواری لذت می‌برید؟» این سوالی است که من نگران هستم. اما من باید صادقانه پاسخ می‌دادم: "مطمئنا. ما بدون شک به آن روز نزدیک هستیم." ببینید، ما در حال حاضر این کار را با هواپیما انجام می‌دهیم. گلوبال هاوک نورث روپ گرومن در یک پایگاه هوایی در ایالات متحده بلند می شود، تا ارتفاع 50000 پا بالا می رود، به استرالیا پرواز می کند، و در یک پایگاه هوایی استرالیا فرود می آید، جایی که جایگاهی پر از مقامات نظامی = بدون خلبان انسانی است. فناوری لازم در حال حاضر اینجاست. ما فناوری راداری داریم که می تواند به کروز کنترل و ترمز متصل شود، که به طور خودکار سرعت شما را بر اساس فاصله و تنظیمات از پیش برنامه ریزی شده تنظیم می کند. هنوز هم کمی خام است، اما عالی کار می کند. این فناوری می تواند به خودروها و کامیون ها اجازه دهد تا در جاده های بسیار نزدیک یکدیگر را دنبال کنند. GPS همچنین می تواند سرعت را با موقعیت مکانی تغییر دهد. فرض کنید در حالتی هستید که محدودیت سرعت 75 مایل در ساعت دارد و به حالتی با محدودیت 65 مایل در ساعت عبور می کنید. GPS این را می داند و سرعت خود را بر اساس آن تنظیم می کند. دور از ذهن نیست که تصور کنید روزی به زودی می توانید ماشین را روشن کنید، تنظیمات مناسبی انجام دهید، سپس صندلی های جلو را بچرخانید و ورق بزنید و ناهار را طوری بخورید که انگار سوار قطار هستید. همه در راحتی و ایمنی کامل، تمام راه به جای آن خواهرزاده پسوند = st1 / شیکاگو. اگر از شما خواسته شود که فاصله زمانی را تخمین بزند، می‌توانم بگویم که یک سیستم کار ده سال است، شاید ۲۰ سال تمرین کنید.
سوال: نظر نویسنده در مورد تغییر در رانندگی خودرو چیست؟
1. آمدن چیز وحشتناکی است
2. رانندگی با چنین خودرویی شگفت انگیز است
3. حیف است مهارت رانندگی را رها کنیم
4. احتمال تحقق آن در آینده نزدیک بسیار زیاد است