متن: اگر تا به حال از باجه عوارض عبور کرده اید، می دانید که رابطه شما با فردی که در باجه است صمیمی ترین رابطه ای که تا به حال داشته اید نیست. این یکی از امور مکرر زندگی است: شما مقداری پول را تحویل می دهید. ممکن است تغییر پیدا کنید. شما رانندگی می کنید اواخر یک روز صبح در سال 1984، برای صرف ناهار در سانفرانسیسکو، به سمت یک غرفه رانندگی کردم. موسیقی بلند شنیدم. صداش شبیه مهمانی بود. به اطراف نگاه کردم. هیچ ماشین دیگری با شیشه های باز نیست. بدون کامیون صدا. به باجه عوارضی نگاه کردم. داخل آن مرد در حال رقصیدن بود. "چه کار می کنی؟" من پرسیدم. او گفت: من یک مهمانی دارم. "بقیه مردم چطور؟" به باجه های عوارضی دیگر نگاه کردم. گفت: اینها در نظر تو چه شکلی هستند؟ به ردیف باجه های عوارضی اشاره کرد. "آنها شبیه ...... باجه های عوارضی هستند. آنها برای شما چه شکلی هستند؟" او گفت: "تابوت های عمودی. ساعت 8:30 هر روز صبح افراد زنده وارد می شوند. سپس هشت ساعت می میرند. ساعت 4:30 مانند _ از مرده ها دوباره بیرون می آیند و به خانه می روند. هشت ساعت مغز روشن است. نگه دار، در کار مرده است. شگفت زده شدم. این مرد یک فلسفه، یک اسطوره در مورد شغل خود ایجاد کرده بود. شانزده نفر در حین کار مردند، و هفدهمین، دقیقاً در شرایط مشابه، راهی برای زندگی پیدا می کند. من نتوانستم سوال بعدی را بپرسم: "چرا برای شما فرق می کند؟ به شما خوش می گذرد." او به من نگاه کرد. من می‌دانستم که می‌خواهید این را بپرسید. نمی‌دانم چرا کسی فکر می‌کند کار من خسته‌کننده است. من یک دفتر گوشه‌ای دارم، از هر طرف شیشه‌ای دارم. می‌توانم دروازه طلایی، سانفرانسیسکو و تپه‌های برکلی را ببینم. نیمی از جهان غرب اینجا تعطیلات می گذرانند و من هر روز قدم می زنم و رقص را تمرین می کنم."
سوال: با توجه به متن، کدام یک از عبارات زیر صحیح است؟
1. نویسنده هر روز از کنار باجه عوارض عبور می کرد.
2. کارگر از کارش بسیار لذت برد.
3. فقط مردم غربی دوست دارند تعطیلات خود را در تپه های برکلی بگذرانند.
4. کارگر رقصنده بدجوری با همکارانش کنار می آمد.