متن: دوچرخه من یک مسابقه انگلیسی سه سرعته بود که در سال دوم تحصیلم در کالج در نوامبر 1964 به قیمت 44 دلار خریداری شد. بیشتر پول را خودم در اوقات فراغت به دست می آوردم، اما مجبور شدم از مادرم کمک بگیرم. در آن زمان، دوچرخه در محوطه دانشگاه نادر بود. دلیل من برای گرفتن دوچرخه کمی عجیب بود. یکی از دوستانم مرا متقاعد کرد که در تابستان کار فروش خانه به خانه داشته باشم و به من پیشنهاد داد که برای رفت و آمد بین خانه ها از دوچرخه استفاده کنم. کار درست نشد، اما در مغزم بود. آن پاییز، دوچرخه دانش آموز دیگری را قرض گرفتم و در روز اول 45 مایل را رکاب زدم، اما دوچرخه او به زودی خانه ای پیدا کرد که دوست نداشت تعمیر کند. پس مجبور شدم یکی بخرم. من بلافاصله شروع به استفاده از خود کردم تقریبا هر روز. قبل از گرفتن دوچرخه، گاهی تا خانه پدر و مادرم 28 مایل پیاده روی می کردم. حالا دوچرخه روش سریع تری به من داد، اما اولین سفر من به دلیل بادهای شدیدی که من را مجبور به مبارزه برای هر پا می کرد، چهار ساعت طول کشید. یک بار در یک روز 100 مایل سفر کردم. تصمیم گرفتم از دوچرخه برای کمپینگ در اسموکیز استفاده کنم. در طول سفر، نیاز به فرمان و دنده‌های بیشتر را تشخیص دادم، بنابراین با وجود اینکه عاشق این دوچرخه بودم، تنها پس از یک سال یک موتور ده سرعته خریدم. اولین دوچرخه برای چند سال "آویزان بود" و سپس آن را به بچه های خواهرم دادم که اجازه دادند بخشی از زندگی آنها شود.
سوال: با توجه به گذر، می توان فهمید که اولین دوچرخه برای او بود.
1. غیر ضروری
2. بسیار مفید
3. یک ابزار مادام العمر
4. خیلی دردسر ساز