متن: تحقیقات جدید نشان می دهد کودکانی که زمان بیشتری را در خارج از منزل می گذرانند ممکن است کمتر در معرض نزدیک بینی قرار بگیرند. در این مطالعه، محققان حدود 1900 دانش آموز را مورد بررسی قرار دادند. دانشمندان دریافتند کودکانی که در طول سه سال به آنها آموزش داده شده بود زمان بیشتری را در خارج از منزل بگذرانند، 23 درصد کمتر از کودکانی که به آنها آموزش داده نشده بود که زمان بیشتری را در خارج از منزل بگذرانند، در این مدت دچار نزدیک بینی شوند. علاوه بر این، در میان بچه‌هایی که در طول مطالعه نزدیک‌بین شدند، میزان بدتر شدن بینایی‌شان در بین آن‌هایی که زمان بیشتری را در خارج از منزل سپری کردند، اندکی کمتر بود. محققان شش مدرسه را انتخاب کردند و از کودکانی که میانگین سنی آنها در شروع مطالعه 7 سال بود، خواستند که در هر روز مدرسه به مدت 3 سال در یک کلاس 60 دقیقه ای اضافی در فضای باز شرکت کنند. والدین این کودکان نیز تشویق شدند تا فرزندان خود را بعد از مدرسه به فعالیت های خارج از منزل بپردازند، به ویژه در تعطیلات آخر هفته و تعطیلات. نیمی دیگر از کودکان، از شش مدرسه دیگر، به الگوهای فعالیت معمول خود ادامه دادند. پس از سه سال، 30.4 درصد از بچه های گروه مداخله، در مقایسه با 38.5 درصد از بچه های گروه دیگر، نزدیک بین شده بودند. به گفته محققان، دقیقاً مشخص نیست که چرا گذراندن وقت بیشتر در بیرون برای بینایی کودکان مفید است. با این حال، برخی تحقیقات نشان داده اند که سطوح بالاتر شدت نور که در خارج از منزل یافت می شود ممکن است باعث افزایش ترشح دوپامین شیمیایی چشم شود. به نوبه خود، دوپامین به عنوان مهار کننده نوع رشد در چشم شناخته شده است که با نزدیک بینی مرتبط است. بر اساس نتایج جدید، محققان توصیه می کنند که کودکان به دلیل مزایای بالقوه برای بینایی، زمان بیشتری را در خارج از منزل بگذرانند. با این حال، محافظت از پوست و چشم کودکان در برابر اشعه ماوراء بنفش، که می تواند آسیب زا باشد، مهم است.
سوال: در مورد ماده شیمیایی دوپامین چه چیزی می توان استنباط کرد؟
1. می تواند به ضعف بینایی کمک کند.
2. می تواند به مغز افراد آسیب برساند.
3. برای بینایی مفید است.
4. این به معنای سطوح کم شدت نور است.