متن: نیازهای انسان بی پایان به نظر می رسد. وقتی یک مرد گرسنه غذا می خورد، شروع به فکر کردن به یک پالتو می کند، وقتی یک مدیر یک ماشین اسپرت جدید می گیرد، یک خانه بزرگ و قایق های تفریحی به رقص در می آیند. بسیاری از نیازهای بشر را می توان چندین سطح در نظر گرفت. وقتی پول کافی برای برآوردن یک سطح از نیازها وجود داشته باشد، سطح دیگری ظاهر می شود. اولین و اساسی ترین سطح نیازها شامل غذا است. هنگامی که این سطح ارضا شد، سطح دوم نیازها، پوشاک و نوعی سرپناه ظاهر می شود. در پایان جنگ جهانی دوم، این نیازها برای اکثریت بزرگ آمریکایی ها برآورده شد. سپس سطح سوم ظاهر شد. این شامل مواردی مانند اتومبیل و خانه های جدید بود. در سال 1957 یا 1958 این سطح سوم از نیازها به خوبی برآورده شد. سپس، در اواخر دهه 1950، سطح چهارمی از نیازها ظاهر شد. سطح "غنی کننده زندگی". در حالی که سطوح دیگر شامل رضایت جسمانی است، یعنی نیاز به راحتی، ایمنی و حمل و نقل، این سطح بر نیازهای ذهنی برای شناخت، موفقیت و شادی تاکید دارد. این شامل کالاها و خدمات مختلفی است که بسیاری از آنها را می توان اقلام "لوکس" نامید. از جمله سفرهای تعطیلات، بهترین خدمات پزشکی و دندانپزشکی و تفریح است. همچنین در اینجا کالاهای فانتزی و جدیدترین سبک های لباس گنجانده شده است. در سطح چهارم، پول زیادی صرف خدمات می شود، در حالی که در سه سطح اول بیشتر برای کالاها هزینه می شود. آیا مصرف‌کنندگان با افزایش درآمد، نگاه‌های خود را به سطح پنجم از نیازها خواهند رساند یا همچنان به تقاضای تجملات و خدمات شخصی در سطح چهارم ادامه خواهند داد؟ سطح پنجم احتمالاً مستلزم نیازهایی است که می‌تواند با اقدام جامعه به بهترین شکل به دست آید. مصرف کنندگان ممکن است برای پرداخت اقدامات دولت در برابر بیماری، جهل، جنایت و تعصب، مالیات بیشتری را خرج کنند. پس از پر کردن شکم، کمد لباس، گاراژ، دندان‌ها و ذهن‌مان، اکنون ممکن است به دنبال اطمینان از سلامت، ایمنی و اوقات فراغت باشیم تا از چیزهای خوب در چهار سطح اول لذت بیشتری ببریم.
سوال: کدام یک از موارد زیر مربوط به "رضایت جسمانی" نیست؟
1. یک حرفه موفق
2. یه خونه راحت
3. یک غذای خوب
4. یک ماشین خانوادگی