متن: یک برنامه تلویزیونی در حال فیلمبرداری بود. امشب قرار بود شیرین ترین زمزمه عشقی که بین زن و شوهر گفته شده را انتخاب کنم. مسابقه نهایی بین 10 زوج متاهل برگزار شد. هفت نفر از آنها جوان بودند، دو نفر میانسال و یک نفر پیر. آخرین نوبت به زوج پیر رسید. پیرزن میکروفون را گرفت و گفت شیرین ترین زمزمه عشقی که شنیده بود این بود: ایستاده ای یا نشسته ای؟ میزبان در حالی که از سخنان او کاملاً متحیر شده بود چشمانش را به او دوخت. بدون توجه به همه صحبت های اطراف، او به داستان خود ادامه داد. شوهرش قبل از بازنشستگی پزشک بوده است. یک روز که در بیمارستان کشیک بود، درد شدیدی در قلبش احساس کرد. او با دانش حرفه ای خود متوجه شد که بلافاصله دچار حمله قلبی شده است. همکارانش بلافاصله او را به اتاق عمل بردند و او را برای عمل بای پس آماده کردند که بسیار پرخطر بود. قبل از شروع باید به اعضای خانواده بیمار اطلاع داده می شد. به خود بیمار اجازه داده شد که یک کلمه را بیان کند. بی صدا روی میز عمل با دستی لرزان دراز کشید و بعد از لحظه ای فکر کردن به شماره تلفن همسرش شماره گرفت. بالاخره صدایی آشنا از آن طرف آمد... "سالها گذشت اما خاطره این واقعه در ذهنم ماندگار شد. آنچه او در ابتدا گفت: "ایستاده ای یا نشسته ای؟" او در واقع نگران من بود، تعجب می کرد که با شنیدن این خبر چه احساسی دارم. او می ترسید که روی زمین بیفتم. در چنین وضعیت بحرانی مانند آن زمان، فکرش هنوز به من فکر می کرد ..." خانم پیر به آرامی نتیجه گرفت: "این شیرین ترین زمزمه عشقی است که در تمام عمرم شنیده ام." در پی سکوت کوتاهی، تشویق شدیدی به دنبال داشت.
سوال: از این که پیرزن باید از عملیات مطلع می شد چه چیزی می توان استنباط کرد؟
1. مجبور شد شوهرش را همراهی کند.
2. شوهرش را عمل می کرد.
3. این قانون بیمارستان بود که این کار را انجام دهد.
4. شوهرش در بیمارستان کار می کرد.