متن: یک مادربزرگ، میشل ریوتن، 78 ساله، پس از سقوط از دره کوهستانی زنده ماند. او تنها با پوشیدن یک ژاکت و شلوار سبک به پیاده روی رفت. "من در یک دره لیز خوردم!" خانم ریتون گفت که سقوط در جنگلی عمیق در نزدیکی روستای زادگاهش اتفاق افتاده است. هنگام وقوع حادثه هوا گرم و آفتابی بود، اما با فرا رسیدن شب درجه حرارت به پایین آمد و باران بارید. خانم ریوتن گفت: «من نمی ترسیدم. اما من نگران بودم که فرزندان و نوه هایم بیش از حد نگران من شوند. خانم ریوتن گفت که وقتی احساس سرما می‌کرد، خودش را با برگ‌ها پوشانده بود، دو بیسکویتی که در جیبش بود لقمه‌های بسیار کوچکی می‌خورد و آب باران می‌نوشید که روی صورتش می‌ریخت. او شش شب را سپری کرد تا اینکه شنبه پیدا شد. او در ته دره دراز کشیده بود که کمتر از یک مایل از خانه اش فاصله داشت. جستجو یک بار متوقف شده بود، اما پاتریس فوسارد، یکی از همسایگان او، اصرار داشت که جستجو ادامه یابد. آقای فوسارد می‌گوید: «هیچ راهی وجود نداشت که بتوانیم او را رها کنیم، حتی اگر در اعماق درونمان احساس می‌کردیم که امید چندانی به زنده بودن او نداریم.» این یک معجزه بود که میشل بالاخره پیدا شد. خانم ریوتن گفت که از این به بعد زندگی را آسان تر خواهد کرد. "دیگر بس است!" او گفت. "دیگر جنگلی وجود ندارد -- نمی خواهید دوباره از آن بازدید کنید." یک پلیس کوهستانی گفت که پیاده روی به تنهایی در کوه توصیه نمی شود و خانم ریوتن باید یک تلفن همراه همراه خود می برد. کوه‌ها در این زمان از سال بسیار خطرناک هستند زیرا بعدازظهرهای آفتابی می‌توانند به سرعت به شب‌های سرد، مرطوب و طوفانی تبدیل شوند.» او گفت. «هرکسی که به کوهستان راه می‌رود باید تجهیزات ایمنی به همراه داشته باشد و برای هر نوع شرایط اضطراری آماده باشد».
سوال: وقتی میشل ریوتن در دره بود، او _ .
1. به شدت صدمه دیده بود که نمی توانست حرکت کند
2. خیلی دلم برای خانه اش تنگ شده بود
3. احساس ترس نکرد
4. خیلی احساس گرسنگی کرد