متن: مسلماً آموزش جامع پایه ای است که همه ما از آن سرچشمه می گیریم. من از بسیاری از معلمان باورنکردنی که الهام بخش من برای انجام کارهای بزرگتر هستند و اشتیاق من را برای یادگیری ابدی برانگیخته اند سپاسگزارم! من همچنین مفتخر به داشتن شگفت انگیزترین معلمان در تمام زندگی فرزندانم بوده ام. اینها افراد خارق العاده ای هستند که نه تنها به فرزندان ما آموزش می دهند، بلکه آنها را دوست داریم، آنها را به چالش می کشند و محیطی را فراهم می کنند که کودک یاد بگیرد چگونه یاد بگیرد. اما، گاهی اوقات فکر می کنم که آیا طرح کلی برنامه آموزشی ما چیزی کم دارد؟ من فیلم Easy A را با دختر بزرگم تماشا کردم. پدر و مادر شخصیت اصلی دوست داشتنی، حمایت کننده بودند و اعتماد زیادی به دخترشان ایجاد کردند و توانایی او را برای رسیدگی به مشکلات خود توسعه دادند. صحنه ای بود که مادر در حال صحبت با کودک کوچکتر بود و او اعلام کرد که در آزمون املای خود "الف" گرفته است. او پاسخ داد: "عالی است عزیزم، اما همه چیز این روزها املا را بررسی می کند." خنده دار بود --- اما درست است! منظورم این نیست که نباید به فرزندانمان املا یاد دهیم، اما شاید بخشی از وقتمان باید صرف آموزش آنها در مورد خطرات ارسال مطالب در فیس بوک شود. شاید بخواهیم زمانی را صرف نشان دادن نحوه عملکرد زندگی واقعی به آنها کنیم - کارت اعتباری پول رایگان نیست - شما مجبور خواهید شد آن را در زمانی پس بدهید. اوه، و این را دریافت کنید - آنها برای قرض گرفتن آن پول از شما پول می گیرند. شاید باید مدتی را صرف روابط بین فردی کنیم. من نگرانم که بچه های ما نمی دانند چگونه با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. انتخاب شغل یک کار دلهره آور است. دخترم سال دوم دانشگاه است و دوبار تغییر رشته داده است. این طور نیست که او نمی دانست چه می خواهد بکند. آنچه او "می خواست انجام دهد" و مدرکی که انتخاب کرد مطابقت نداشت. من آموخته ام که بسیاری از دانشجویان نمی دانند که می خواهند چه کار کنند، زیرا ندیده اند که در دنیای واقعی چه چیزی به نظر می رسد. روزنامه نگار بودن در دنیای واقعی با داستان نویسی بسیار متفاوت به نظر می رسد. شاید اگر مدتی را صرف قرار دادن آنها در معرض تجربیات واقعی زندگی کنیم - شاید دو یا سه دوره در زمینه های مورد علاقه در دبیرستان که به آنها "احساس" برای ظاهر آن رشته خاص می دهد، ممکن است بهتر آماده شوند. راه حل را نمی دانم، اما به نظر می رسد حداقل باید موضوع بحث باشد.
سوال: نویسنده معتقد است که
1. دانش آموزان باید بر مهارت های یادگیری تمرکز کنند
2. والدین و مدرسه باید در تعلیم و تربیت هماهنگ باشند
3. دخترش آنقدر باهوش است که خودش انتخاب کند
4. دوره های آموزشی در زمینه های مورد علاقه در دبیرستان ها برای دانش آموزان مفید خواهد بود