متن: میداس پادشاه قدرتمندی بود، هم ثروتمند و هم حریص. یک بار لطف بزرگی به باکوس، خدای شراب کرد. باکوس به میداس پیشنهاد خود را برای انتخاب جایزه داد. میداس بلافاصله جواب داد. او خواست تا به هر چه دست می زند طلا شود. باکوس موافقت کرد، اگرچه متاسف بود که میداس انتخاب عاقلانه تری نداشته است. میداس مشتاق بود تا قدرت تازه به دست آمده خود را در معرض آزمایش قرار دهد. شاخه ای را از درختی کشید. شاخه در دستش طلا شد. سنگی برداشت. به طلا تبدیل شد او چمن را لمس کرد، آن نیز به طلا تبدیل شد. میداس بسیار خوشحال شد. پس از بازگشت به خانه، به خادمان خود دستور داد تا غذای فاخری تهیه کنند. اما وقتی مقداری نان برداشت، تبدیل به طلا شد. لیوان شراب را روی لبهایش برد. اما قبل از اینکه طعم آن را بچشد، تبدیل به طلا شد. میداس می خواست خود را از دست قدرت خود رها کند. او از هدیه ای که اخیراً به آن امیدوار بود متنفر بود. او دستانش را بلند کرد و التماس کرد و دعا کرد تا باکوس هدیه مرگبار او را بردارد. باکوس ابراز ترحم کرد. گفت: برو. "به رودخانه Pactolus. خود را در آنجا غوطه ور کنید. طمع و مجازات خود را بشویید. "میداس این کار را کرد. او به سختی آب ها را لمس کرده بود، قبل از اینکه قدرت های طلاسازی به آنها منتقل شود. ماسه های رودخانه به طلا تبدیل شدند. و تا به امروز طلایی باقی مانده اند.
سوال: اخلاق این داستان چیست؟
1. در زندگی چیزی بیشتر از ثروت وجود دارد.
2. طلا از غذا مهمتر است.
3. شما نمی توانید به دوستان خود اعتماد کنید.
4. شما باید انتخاب عاقلانه تری داشته باشید.