متن: من آدام گان هستم از استانبول ترکیه. من در مدرسه خوبی هستم. و در سن 15 سالگی، در سال اول دبیرستان. من یک طرفدار بزرگ تنیس و دوچرخه سواری هستم. هفته ای دو بار و هر بار دو ساعت تنیس بازی می کنم. گاهی اوقات می‌خواهم بیشتر بازی کنم، اما فقط ساعت‌ها به بازی کردن ادامه می‌دهم و هرگز از انجام آن خسته نمی‌شوم. این یکی از چیزهای نادری است که در زندگیم دوست دارم، علاوه بر دوچرخه سواری. مانند تنیس، متوجه می شوم که می توانم برای همیشه و همیشه سوار شوم. از آنجایی که استانبول از تپه های بزرگ و کوچک تشکیل شده است، دوچرخه سواری هر روز یک چالش خوب است. اگرچه مکان های دوچرخه سواری زیادی در استانبول وجود ندارد، اما من به اندازه کافی خوش شانس هستم که در نزدیکی بزرگترین پارک زندگی می کنم. از خانه من به سمت پارک سراشیبی است و من از دوچرخه سواری به همان اندازه که شناور به پایین می روم لذت می برم، زیرا چالش برانگیز است. الان داشتم به وکیل شدن فکر می‌کردم و راه پدرم را دنبال می‌کردم، اما فکر نمی‌کنم که هستم. شنیده ام که مردم بارها و بارها به من می گویند: اگر می خواهی از زندگی خود راضی باشی، باید شغلت را دوست داشته باشی و از آن لذت ببری. خوب، من مطمئن نیستم که وقتی بزرگ شدم از وکیل بودن لذت خواهم برد. من آدمی نیستم که ساعت ها بنشینم و درس بخوانم. بنابراین من فقط به نظرات نیاز دارم که آیا یک تنیس باز (امیدوارم)، دوچرخه سوار (امیدوارم) یا وکیل شدن هستم.
سوال: می توانیم بدانیم که آدام گان از _ راضی است.
1. دوستانش
2. انتخاب او برای وکالت
3. مدرسه اش
4. ستاره تنیس مورد علاقه او