متن: با بهبود کالاها و خدمات، مردم متقاعد شدند که پول خود را برای تغییر از قدیم به جدید خرج کنند و دریافتند که این تغییر ارزش هزینه کردن را دارد. برای مثال، وقتی یک شرکت هواپیمایی خود را به جت مجهز می‌کرد، هزینه‌های آن (و در نتیجه کرایه هواپیما) افزایش می‌یافت، اما هواپیماهای جدید به معنای پیشرفتی بودند که هزینه‌های بالاتر توجیه می‌شد. یک ماشین جدید (یا بی‌سیم، ماشین لباسشویی، کتری برقی) زندگی را بسیار راحت‌تر از ماشین قدیمی می‌کرد که هزینه بالای تعویض به طور کامل پرداخت شد. تولیدکنندگان هنوز هم مثل همیشه کالاهای خود را متقاعدکننده می‌زنند، اما آیا واقعاً ارزش این پیشرفت‌ها را دارد که برایشان هزینه پرداخت کنیم؟ در بسیاری از زمینه ها، کارها اکنون به چنان استاندارد عملکرد بالایی رسیده اند که پیشرفت بیشتر بسیار محدود و بسیار بسیار گران است. برای مثال، خطوط هوایی برای خرید جدیدترین جت‌ها، هزینه‌های هنگفتی را متحمل می‌شوند که در آن هزینه‌های تحقیقاتی زیادی صرف پیشرفت‌های کوچک شده است. اگر این هزینه های هنگفت را رها کنیم، ممکن است شانس کاهش چند دقیقه از زمان پرواز را از دست بدهیم. اما آیا بهتر نیست که قیمت‌های هواپیما به طور چشمگیری کاهش یابد، زیرا هزینه‌های سرمایه بسیار ناچیز است؟ باز هم، در زمینه محدودیت سرعت 70 مایل در ساعت، با خطوط خودروهایی که به قدری نزدیک هستند که سرعت یکدیگر را کنترل کنند، بهبود عملکرد در واقع بی‌اهمیت است. بهبود در هندلینگ غیرضروری است، زیرا اکثر خودروهای تولیدی به خوبی جاده را کنترل می کنند و راحتی اکنون به سطح بسیار بالایی رسیده است. بعید است که پیشرفت‌های کوچک در اینجا ارزش هزاران هزار تومانی را داشته باشند که هر دو سال یک‌بار یک خودروی معمولی خانوادگی را جایگزین می‌کنند. اجازه دهید در عوض خودروهایی داشته باشیم -- یا بی سیم، کتری برقی، ماشین لباسشویی، تلویزیون -- که برای ماندگاری ساخته شده اند و قابل تعویض نیستند. پیشرفت قابل توجه بدیهی است که چیز خوبی است، اما پیشرفت ناچیز از تغییر مدل به تغییر مدل اینطور نیست.
سوال: به گفته نویسنده، مسافران خوشحال تر خواهند بود اگر _ .
1. می تواند در آخرین مدل هواپیماهای خوب پرواز کند
2. می تواند بلیط ها را با قیمت های بسیار پایین تری تهیه کند
3. ببینید خطوط هوایی تغییرات اساسی در خدمات خود ایجاد می کنند
4. می تواند زمان کمتری را صرف پرواز در هوا کند