متن: در 22 سپتامبر 1986، جی برونکلا، یک افسر پلیس در منطقه راجرز پارک در شیکاگو، در حین دستگیری مواد مخدر مورد اصابت گلوله قرار گرفت و جان باخت. اندکی بعد، افسر همکار کن کنپچیک، کهنه سرباز 20 ساله نیرو، پس از پایان کار به خانه بازگشت تا یادداشتی از دختر 15 ساله خود را روی میز ناهارخوری بیابد. بابا---این شعر مستقیما از دل من اومد. من تو رو خیلی دوست دارم! من را می ترساند و شگفت زده می کند که هر روز بیرون می روید و همه چیز را به خطر می اندازید تا همه چیزهایی را که داریم برای ما فراهم کنید. این را نوشتم تا بگویم چقدر دوستت دارم و بدون تو چقدر گم خواهم شد - لورا. PS: هی، بیایید مراقب باشیم. شعر لورا با عنوان "پلیس نهایی" تقدیم شد "به تمام پلیس های دنیا که دخترانی دارند که آنها را با تمام وجود دوست دارند. و به ویژه به پدرم." این در مورد دختر یک افسر پلیس بود که در اخبار شبانه می بیند که پدرش تیرباران شده است. بخشی از شعر: بابا، بابا، صدای گریه ام را می شنوی، خدایا، من به بابام نیاز دارم، خواهش می کنم نگذار او بمیرد. کن کنپچیک در حالی که شعر را می خواند تنها ایستاد. او گفت: «چند دقیقه طول کشید. "من بخشی از آن را پشت سر می گذاشتم و قبل از اینکه بتوانم ادامه دهم باید متوقف شوم. داشتم گریه می کردم. او هرگز به من نگفته بود که ترسیده است." روز بعد شعر را سر کار برد و به افسران همکارش نشان داد. "من تا به حال ندیده ام این همه مرد بالغ گریه کنند. برخی نتوانستند آن را تمام کنند." Knapcik شعر لورا را در جیب کت پلیس خود نگه می دارد. هر بار که برای شیفت جدید از خانه خارج می شود آن را با خود می برد. "من نمی خواهم بدون آن بیرون باشم." او گفت: "احتمالاً آن را برای همیشه با خود خواهم داشت."
سوال: کدام یک از موارد زیر بهترین عنوان برای این قطعه است؟
1. شعر برای پلیس
2. مرگ یک افسر
3. عشق دختر
4. عاشق کارم، عاشق دخترم