متن: دوچرخه، اسکیت و اسکیت بورد خطرناک هستند. من هنوز زخم های دوران کودکی ام با وسایل چرخ دار مختلف روی زانوهایم باقی مانده است. مسلماً من بچه احمقی بودم، اما خوشحالم که دوران کودکی ام را در داخل خانه سپری نکردم تا از آسیب محافظت کنم. "آنچه ما را نکشد، ما را قوی تر می کند." اما وقتی نوجوانان این نظریه را عملی می کنند، والدین نمی توانند با آن کنار بیایند. و اکنون فناوری به میدان جدیدی برای نبرد دیرینه بین بزرگسالان و کودکان آزادی خواه آنها تبدیل شده است. نوجوانان که در داخل خانه قفل شده‌اند، نمی‌توانند سوار دوچرخه‌های خود شوند و با دوستان خود معاشرت کنند، به شبکه‌های اجتماعی و تلفن‌های همراه خود روی آورده‌اند تا شایعات کنند و با دوستان خود معاشرت کنند. کاری که آنها به صورت آنلاین انجام می دهند اغلب منعکس کننده کارهایی است که در غیر این صورت ممکن است انجام دهند اگر تحرک آنها در عصر فرزندپروری با هلیکوپتر به شدت محدود نمی شد. رسانه‌های اجتماعی و گوشی‌های هوشمند در سال‌های اخیر بسیار محبوب شده‌اند، زیرا نوجوانان به مکانی برای تماس با خود نیاز دارند. آنها خواهان آزادی برای کشف هویت و دنیای اطراف خود هستند. به جای بالا رفتن از پنجره، آنلاین می پرند. همانطور که نوجوانان آنلاین شده اند، والدین ترس های خود را به اینترنت فرافکنی می کنند و تمام خطرات بالقوه ای را که ممکن است جوانان با آن مواجه شوند تصور می کنند. والدین هراسان به جای کمک به نوجوانان در ایجاد استراتژی هایی برای مقابله با زندگی عمومی و خطرات بالقوه تعامل با دیگران، بر ردیابی، نظارت و مسدود کردن تمرکز کرده اند. این رویکردها به نوجوانان کمک نمی‌کند تا مهارت‌هایی را که برای مدیریت موقعیت‌های اجتماعی پیچیده نیاز دارند، توسعه دهند. "حمایت از" کودکان ممکن است احساس کنند کار درستی است، اما شانس یادگیری را از نوجوانان در زمانی که به سن بلوغ می رسند در دنیای غرق شده از فناوری محروم می کند. کلید کمک به جوانان در زندگی دیجیتال مدرن محدودیت های بیشتر نیست. این آزادی است - به علاوه ارتباطات. جین جاکوبز، نظریه‌پرداز شهری، استدلال می‌کرد که امن‌ترین محله‌ها، محله‌هایی هستند که جوامع به طور جمعی به آن‌چه در خیابان‌ها اتفاق می‌افتد علاقه نشان می‌دهند و به آن توجه می‌کنند. ایمنی از دوربین های نظارتی یا نگه داشتن همه در داخل خانه ناشی نمی شود، بلکه از تمایل جمعی برای مراقبت از یکدیگر و حضور در هنگام مبارزه مردم ناشی می شود. آنلاین هم همینطور است. چیزی که خیابان دیجیتال را ایمن می کند زمانی است که نوجوانان و بزرگسالان به طور جمعی توافق می کنند که چشمان خود را باز کنند و توجه کنند، ارتباط برقرار کنند و برای مقابله با موقعیت های دشوار با یکدیگر همکاری کنند. نوجوانان به آزادی پرسه زدن در خیابان دیجیتال نیاز دارند، اما همچنین باید بدانند که بزرگسالان دلسوز پشت سر آنها هستند و هر کجا که می روند از آنها حمایت می کنند. اولین قدم این است که نرم افزار ردیابی را خاموش کنید. سپس از فرزندانتان بپرسید که وقتی آنلاین هستند چه کار می کنند -- و چرا این کار برای آنها بسیار مهم است.
سوال: ایده اصلی پاساژ این است که _ .
1. باید به کودکان آزادی داد تا با خطرات آنلاین مقابله کنند
2. محله های امن حاصل تلاش مشترک همه است
3. خیابان دیجیتال تهدیدی برای ایمنی کودکان است
4. کودکان باید در برابر خطرات احتمالی در جامعه هشدار داده شوند