متن: طاعون بزرگ لندن در سال 1665 آخرین طاعون طولانی مدت طاعون بود که برای اولین بار در ژوئن 1499 در لندن آغاز شد.1 بین 75000 تا 100000 کشته شد. اولین بار در اواخر سال 1664 مشکوک شد، و در آوریل 1665 از حومه فقیرانه سنت گیلز به سمت جوامع شلوغ و کثیف در راه خود به شهر لندن با دیوارهای محصور گسترش یافت. طاعون بزرگ در اوج خود در سپتامبر 1665، میزان مرگ و میر به 8000 نفر در هفته رسید. مقامات شهری درمانده شروع به کنار گذاشتن اقدامات قرنطینه کردند. خانه های حاوی مردگان و در حال مرگ دیگر قفل نبودند. سکوت غم انگیز لندن با سر و صدای چرخ دستی هایی که مرده ها را برای دفن در کلیساها یا چاله های طاعون حمل می کردند، شکست. ساکنان ثروتمند به زودی به حومه شهر گریختند و فقرا را در جوامع/روابط قدیمی فقیر رها کردند. هزاران سگ و گربه برای از بین بردن منبع ترسناک سرایت کشته شدند و انبوهی از زباله های پوسیده سوزانده شدند. پزشکان در تلاش برای درمان قربانیان طاعون، تورم‌ها و خونریزی لکه‌های سیاه را بریدند. دستورات طاعون کلیساها را از نگهداری اجساد مردگان در ساختمان‌های خود در طول اجتماعات یا خدمات عمومی منع می‌کرد، و افرادی که از مردگان می‌آمدند باید خود را شناسایی می‌کردند و نمی‌توانستند با مردم مخلوط شوند. ساموئل پپیس: گزارش های شاهدان عینی در دفتر خاطرات معروف خود، ساموئل پپیس، یکی از اعضای پارلمان، تصویر غم انگیزی از مردم ناامید را منتقل کرد که در جستجوی رهایی از خرابه های طاعون در خیابان ها سرگردان بودند. یادداشت های او در سال 1665 نشان دهنده شدت طاعون بزرگ لندن بود. در ماه ژوئیه، او عزادار بود "خبر غم انگیز مرگ چنین manv در جامعه، چهل دیشب، زنگ همیشه یا برای مرگ و یا دفن. " یک ماه بعد، زمانی که نرخ مرگ و میر لندن به شدت افزایش یافت، Pepys خاطرنشان کرد که نجات یافتگان هستند. مجبور می‌شوند مرده‌ها را حمل کنند تا در نور روز دفن شوند، شب‌ها برای انجام آن کافی نیست طاعون کاهش می‌یابد و دولت واکنش نشان می‌دهد تا فوریه 1666، طاعون بزرگ تقریباً مسیر خود را طی کرده بود. در طی آتش‌سوزی بزرگ همان سال از بین رفت و هرگز از بین رفت. بازگشت. بخش‌های مرکزی لندن با خیابان‌های عریض‌تر برای کاهش ازدحام و سیستم‌های فاضلاب بهتر برای بهبود پاکیزگی عمومی بازسازی شد. دستورات جدید طاعون در ماه مه 1666 صادر شد که دفن قربانیان طاعون آینده را در کلیساها و حیاط های کوچک کلیساها ممنوع کرد، استفاده از آهک زنده را در مکان های تدفین منتخب اجباری کرد، و باز کردن قبرها را در کمتر از یک سال پس از دفن به عنوان حفاظتی در برابر گسترش شدیداً ممنوع کرد. از عفونت
سوال: هدف اصلی از این نوشته چیست؟
1. نظافت عمومی ضعیف را مقصر طاعون بدانیم.
2. برای اطلاع خوانندگان از آنچه در طاعون بزرگ رخ داد.
3. برای نشان دادن اینکه طاعون ارتباط نزدیکی با فعالیت های کلیسا دارد.
4. برای اثبات اینکه طاعون توسط انسان قابل کنترل است.