متن: بر اساس مطالعه جدیدی که روی موش ها انجام شد، ورزش ممکن است به محافظت از ذهن در برابر افسردگی از طریق تأثیرات ناشناخته قبلی روی عضلات در حال کار کمک کند. متخصصان سلامت روان مدت‌هاست که می‌دانند حتی استرس خفیف و مکرر می‌تواند به ایجاد افسردگی و سایر اختلالات خلقی در حیوانات و افراد کمک کند. دانشمندان همچنین می‌دانند که به نظر می‌رسد ورزش از افسردگی جلوگیری می‌کند. اما دقیقاً اینکه چگونه ورزش، یک فعالیت بدنی می‌تواند خطر ابتلا به افسردگی، حالت خلقی را کاهش دهد، مرموز بوده است. بنابراین برای مطالعه جدید، محققان موسسه کارولینسکا در استکهلم مغز و رفتار موش ها را به شیوه ای پیچیده و جدید مورد مطالعه قرار دادند. ما نمی‌توانیم از موش‌ها بپرسیم که آیا آنها احساس نشاط دارند یا روحیه ضعیفی دارند. در عوض، محققان رفتارهای خاصی را به تصویر کشیده اند که نشان دهنده افسردگی در موش است. اگر حیوانات وزن خود را کاهش دهند، وقتی محلول قندی در دسترس است، جستجوی محلول شکر را متوقف کنید - زیرا احتمالاً آنها دیگر لذت های عادی را تجربه نمی کنند - یا از تلاش برای فرار از منطقه آب سرد صرفاً در جای خود منجمد می شوند، به عنوان افسرده طبقه بندی می شوند. . و در آزمایش جدید، پس از پنج هفته استرس مکرر اما سطح پایین، مانند شوک خفیف، موش ها دقیقاً این رفتارها را نشان دادند. افسرده شدند. سپس دانشمندان می‌توانستند با دویدن موش‌ها آزمایش کنند که آیا ورزش خطر ابتلا به افسردگی پس از استرس را کاهش می‌دهد یا خیر. اما، صادقانه بگویم، از تحقیقات قبلی، آنها می خواستند بدانند چگونه، بنابراین آنها موش های از قبل ورزش شده را پرورش دادند. انبوهی از تحقیقات قبلی توسط این دانشمندان و دیگران نشان داده بود که ورزش هوازی، هم در موش‌ها و هم در افراد، تولید آنزیمی به نام PGC-1alpha را در ماهیچه‌ها افزایش می‌دهد. دانشمندان کارولینسکا مشکوک بودند که این آنزیم به نوعی شرایطی را در بدن ایجاد می کند که از مغز در برابر افسردگی محافظت می کند. سپس دانشمندان حیواناتی را که بدون ورزش در سطوح بالای PGC-1alpha قرار داشتند تا پنج هفته استرس خفیف در معرض دید قرار دادند. موش ها با علائم خفیف نگرانی پاسخ دادند. اما به افسردگی مبتلا نشدند. آنها به جستجوی شکر ادامه دادند و برای خارج شدن از منطقه آب سرد مبارزه کردند. به نظر می رسد که سطوح بالای PGC-1alpha آنها را در برابر افسردگی مقاوم می کند. در نهایت، برای اطمینان از اینکه این یافته‌ها به افراد مرتبط است، محققان از گروهی از داوطلبان بزرگسال خواستند سه هفته تمرینات استقامتی مکرر شامل 40 تا 50 دقیقه دوچرخه‌سواری متوسط یا دویدن را انجام دهند. دانشمندان قبل و بعد از برنامه بیوپسی عضلانی انجام دادند و دریافتند که در پایان سه هفته، سلول‌های عضلانی داوطلبان به طور قابل‌توجهی بیشتر از شروع مطالعه حاوی PGC-1alpha بودند. ماریا لیندسکوگ، محقق مؤسسه کارولینسکا، گفت: یافته‌های این نتایج، به ساده‌ترین عبارت، این است که «در هنگام ورزش، خطر ابتلا به افسردگی را کاهش می‌دهید».
سوال: ما می توانیم از آزمایش جدید انجام شده توسط محققان در موسسه کارولینسکا استنباط کنیم که موش ها افسرده هستند به جز زمانی که _ .
1. آنها سعی می کنند از منطقه آب سرد فرار کنند
2. آنها جستجو برای آب قند را متوقف می کنند
3. آنها در جای خود ایستاده اند
4. آنها دیگر نمی توانند لذت های عادی را تجربه کنند