متن: کارگردان مشهور یک فیلم پرهزینه و پرهزینه قصد داشت غروب زیبای خورشید را بر فراز اقیانوس فیلمبرداری کند تا تماشاگران در پایان فیلم در حالی که برای همیشه از یکدیگر خداحافظی می کنند قهرمان و قهرمان او را در مقابل آن ببینند . او یک روز عصر گروه دوربین خود را به بیرون فرستاد تا غروب خورشید را برای او فیلمبرداری کنند. صبح روز بعد به مردان گفت: «آیا آن غروب را برای من فراهم کردید؟» مردان پاسخ دادند: «نه قربان». کارگردان عصبانی بود. او پرسید: "چرا که نه؟" یکی از مردها جواب داد : خب قربان . کارگردان فریاد زد: «ما در ساحل شرقی اینجا هستیم و غروب‌ها در غرب. اگر لازم باشد می‌توانیم طلوع خورشید را بر فراز دریا برای شما تهیه کنیم، اما نه غروب.» کارگردان فریاد زد: «اما من غروب می‌خواهم!» "به فرودگاه بروید. پرواز بعدی را به سمت ساحل غربی بگیرید و یکی بگیرید." اما بعد از آن یک منشی جوان ایده‌ای داشت. او پیشنهاد کرد: "چرا از طلوع خورشید عکس نمی گیرید." "و سپس آن را به عقب پخش کنید؟ سپس شبیه غروب خورشید خواهد شد." گروه فیلمبرداری صبح روز بعد زود بیرون رفتند و از طلوع آفتاب درخشان بر فراز ساحل در وسط یک خلیج زیبا فیلم گرفتند. بعد ساعت نه آن را نزد کارگردان بردند. گفتند : " اینجا آقاست " و به او دادند . او بسیار راضی بود. همه به استودیو رفتند. کارگردان توضیح داد: "خیلی خب." "حالا قهرمان و قهرمان ما قرار است خداحافظی کنند. فیلم را به عقب بچرخانید تا "غروب پشت سر آنها" را ببینیم. "غروب آفتاب" شروع شد، اما پس از یک ربع، کارگردان ناگهان خود را گذاشت. صورتش را در دستانش گرفت و با فریاد به گروه فیلمبردار توقف کرد. پرنده های فیلم به سمت عقب پرواز می کردند. و امواج دریا از ساحل دور می شدند .
سوال: بعد از شروع "غروب" کارگردان ناگهان صورتش را در دستانش گرفت _ .
1. چون اشک در آمد
2. همانطور که می دید همه چیز در فیلم در حال حرکت به عقب است
3. همانطور که طلوع خورشید به آن زیبایی که او تصور می کرد به نظر نمی رسید
4. زیرا از عملکرد قهرمان و قهرمان ناامید شده بود