متن: بیشتر پارک های شهری مکان هایی هستند که می توانید از سازه های بزرگ و زشت فلزی و سنگی فرار کنید. خط منهتن متفاوت است. این سازه فلزی بزرگ که 25 فوت از سطح زمین بلند شده است، زمانی یک خط ریلی را پشتیبانی می کرد. این خط در سال 1934 افتتاح شد تا قطارها را مستقیماً به کارخانه ها وارد کند. پس از دهه 1960 به سختی مورد استفاده قرار گرفت و بسیاری از آن تخریب شد. با این حال، یک قسمت در منطقه ای از منهتن به نام چلسی باقی ماند. چلسی با ساخت رستوران‌ها، گالری‌های هنری و آپارتمان‌ها در حال تبدیل شدن به کلاس بالا بود، اما ساختار زشت راه‌آهن به همان شکل باقی ماند. همه می دانستند که در یک زمان، باید حذف شود. اما های لاین تخریب نشد. در واقع، اکنون خط ریلی قدیمی به عنوان یکی از آرام ترین مکان های شهر عمل می کند. دارای یک پارک مرتفع، با باغ های زیبا و مناظر عالی از شهر است. ایده تبدیل خط آهن به پارک از جاشوا دیوید و رابرت هاموند بود. در سال 1999، آنها در جلسه ای شرکت کردند تا درباره نحوه برخورد با های لاین تصمیم بگیرند. دیوید و هاموند تنها افرادی بودند که در جلسه علاقه مند به نجات این بنای تاریخی بودند. بعداً وقتی از مسئولان راه‌آهن خواستند آن‌ها را بالا ببرند تا به های لاین نگاه کنند، یک و نیم مایل گل‌های وحشی را دیدند که در وسط شهر رشد می‌کردند و متوجه شدند که های لاین قابلیت تبدیل شدن به پارک را دارد. . علاقه فزاینده ای به بهبود مراکز شهر وجود داشت و بنابراین پروژه به سرعت توسعه یافت و پول برای ساخت و ساز به راحتی جمع آوری شد. اولین بخش های لاین در سال 2009 افتتاح شد و بلافاصله در بین گردشگران و مردم محلی محبوب شد. هر قسمت از پارک فضای متفاوتی دارد. برخی مناطق مانند بالکن هایی با چشم انداز فوق العاده شهر هستند. جایی که خط راه آهن بین ساختمان ها می رود، درختان به صورت ضخیم کاشته می شوند. بخش‌های دیگر دارای چمن‌زارها و مسیرهای پیاده‌روی هستند که گل‌های وحشی کاشته شده‌اند. فقط بخش آخر به همان شکلی که در پنجاه سال گذشته بوده است باقی مانده است.
سوال: چرا مردم به راحتی با ایده دیوید و هاموند متقاعد شدند؟
1. آنها می خواستند گل های وحشی را هم ببینند.
2. آنها متوجه شدند که های لاین از نظر تاریخی مهم است.
3. آنها می خواستند شهرها را به مکان های زیباتری تبدیل کنند.
4. آنها می دانستند که این پروژه پول زیادی به همراه خواهد داشت.