متن: آیا تا به حال نام شاعر بزرگ شیلیایی را شنیده اید؟ زمانی از او به عنوان _ شعر یاد می شد. او که شیلیایی ها از همه طبقات آن را دوست دارند، یکی از پرخواننده ترین و مورد احترام ترین شاعران تاریخ است. و امسال صد و دهمین سالگرد تولد پابلو نرودا (1904-1973) است. او با نام نفتالی ریکاردو ریس بازولتو متولد شد، پسری قد بلند، خجالتی و تنها بود. او عاشق خواندن بود و از ده سالگی شروع به شعر گفتن کرد. والت ویتمن، شاعر آمریکایی، که بعدها نرودا عکس قاب‌بندی‌شده‌اش را روی میز خود نگه داشت، تأثیر عمده‌ای بر آثار او داشت. با این حال، پدرش ایده داشتن یک شاعر برای پسر را دوست نداشت و سعی کرد او را از نوشتن منصرف کند. او برای سرپوش گذاشتن بر انتشار اولین شعر خود، پابلو نرودا را نامگذاری کرد. در سال 1924 نرودا با پرخواننده ترین اثر خود "بیست شعر عاشقانه و یک آهنگ ناامیدی" به شهرت رسید. با این حال تجربه غنی او به عنوان یک دیپلمات و تبعید باعث شد که او از موضوع عشق فراتر رود. آثار او همچنین منعکس کننده مبارزات سیاسی مردم بود. چپ و توسعه آمریکای جنوبی. او در سال 1971 جایزه نوبل ادبیات را دریافت کرد. نرودا عاشق دریا بود که آن را خلاق، ویرانگر و همیشه در حال حرکت می دید. او الهام بخش قدرت و آزادی امواج و پرندگان دریایی در ساحل بود. او نوشت: «من به دریا نیاز دارم زیرا به من می آموزد.» «من در دانشگاه امواج حرکت می کنم.» او عاشق این بود که دریا برای همیشه خود را تازه کرد، تجدیدی در کارش طنین انداز شد.
سوال: نفتالی ریکاردو ریس بازولتو نام مستعار پابلو نرودا را گرفت زیرا _ .
1. او بسیار تحت تأثیر شاعران دیگر قرار گرفت
2. بزرگان ادبی معمولاً از نام قلم استفاده می کردند
3. پدرش او را تشویق کرد که از این نام استفاده کند
4. او می خواست مانع از اطلاع پدرش از این نشریه شود