متن: در قلمرو حیوانات، ضعف می تواند باعث پرخاشگری در حیوانات دیگر شود. این گاهی اوقات در مورد انسان نیز اتفاق می افتد. اما متوجه شده ام که ضعف من، مهربانی را در مردم آشکار می کند. من هر روز می بینم که مردم درها را برای من نگه می دارند، در قهوه ام خامه می ریزند یا به من کمک می کنند کتم را بپوشم. و من کشف کرده ام که آنها را خوشحال می کند. با توجه به تجربه خود از ویلچر، بهترین ها را در افراد می بینم، اما گاهی اوقات غمگین می شوم زیرا کسانی که مستقل ظاهر می شوند دلتنگ مهربانی هایی هستند که روزانه می بینم. آنها اغلب نمی توانند این جنبه نرم دیگران را ببینند. ما به هر طریق ممکن سعی می کنیم از نشان دادن ضعف خود که شامل تظاهر زیاد است، اجتناب کنیم. اما تنها زمانی که از تظاهر به شجاع یا قوی دست برداریم، به مردم اجازه می‌دهیم محبتی را که در وجودشان است نشان دهند. ماه گذشته، هنگامی که در یک بزرگراه شلوغ به سمت خانه رانندگی می کردم، احساس ناخوشایندی داشتم و آهسته تر از حد معمول رانندگی می کردم. مردم پشت سر من شروع به بی حوصلگی و عصبانیت کردند، برخی از آنها در کنار من سرعت می گرفتند، بوق می زدند یا حتی بر سر من فریاد می زدند. در حال حاضر تصمیم گرفتم کاری را انجام دهم که در بیست و چهار سال رانندگی هرگز انجام نداده بودم. چراغ قوه ماشین رو گذاشتم و با سرعت خیلی کم راه افتادم. دیگر نه فریادهای عصبانی و نه شاخ! وقتی چراغ قوه‌ام را می‌گذاشتم، به راننده‌های دیگر می‌گفتم: "من اینجا مشکل دارم، ضعیف هستم و بهترین کار را انجام می‌دهم." و همه فهمیدند. چندین بار راننده هایی را دیدم که می خواستند عبور کنند. به دلیل ترافیک عبوری نمی توانستند دور من بگردند. اما به جای اینکه بی حوصله و عصبانی شوند، منتظر ماندند و می دانستند راننده جلوی آنها به نوعی ضعیف است. گاهی موقعیت‌ها از ما می‌خواهند که قوی و شجاعانه رفتار کنیم، حتی وقتی چنین احساسی نداریم. اما این تعداد اندک هستند. بیشتر اوقات، بهتر است وقتی احساس ضعف می کنیم وانمود نکنیم که قوی هستیم یا وقتی می ترسیم وانمود نکنیم که شجاع هستیم.
سوال: بقیه رانندگان با دیدن چراغ قوه چه کردند؟
1. برای پاس کردن سرعت می گیرند.
2. با صبر و حوصله منتظر ماندند.
3. آنها تمام تلاش خود را برای کمک کردند.
4. چراغ قوه هایشان را هم می گذارند.