متن: دختری از خیابان کارگرانی که دختر را به پرورشگاه آوردند اطلاعات کمی درباره او داشتند. خیابان هایی که او را پیدا کردند سال ها خانه او بود. پدر و مادرش ناشناس بودند. خیلی وقت پیش او را ترک کردند. در یتیم خانه، دختر مانند همه بچه های آنجا خواندن و نوشتن آموخت. در حالی که او در پرورشگاه درس می خواند، چیز دیگری یاد گرفت - مستقل بودن. در بیست و یک سالگی یتیم خانه را ترک کرد و به عنوان منشی شروع به کار کرد. و سپس، در سال 1975، زمانی که او هنوز به عنوان منشی معمولی کار می کرد، اتفاق خاصی افتاد. او وارد مسابقه دوشیزه هنگ کنگ شد و برنده آن شد. این نقطه عطف زندگی او بود. اکنون نام او، مری چونگ، برای همه شناخته شده بود. مری به این دلیل وارد رقابت شد که می خواست نشان دهد که دختران یتیم خانه می توانند چیزی باشند. برنده شدن در رقابت به او فرصتی داد تا زندگی جدیدی را آغاز کند. این باعث شد که او ابتدا وارد تلویزیون شود و سپس به عنوان یک مدیر وارد تجارت شود. زمانی که به عنوان مدیر کار می کرد، با گزارشاتش مشکل داشت. "انگلیسی من به اندازه کافی خوب نبود." او می گوید. خوشبختانه، او یک دوست پسر (که بعداً شوهرش شد) داشت که به او کمک می کرد. مری در هنگ کنگ در رشته مدیریت تحصیل کرد و در سال 1980 فارغ التحصیل شد، او کسب و کار خود را در سال 1985 راه اندازی کرد. اما او از توسعه خود دست برنداشت. سپس در دانشگاه هنگ کنگ تحصیل کرد. از سال 1987، او زمان زیادی را صرف عکاسی کرده بود. او چندین نمایشگاه از آثار خود را در بسیاری از مکان‌ها---چین، نیوزلند و پاریس برگزار کرده است. او هنوز هم برای کار در تلویزیون، نوشتن برای روزنامه ها و تربیت خانواده اش وقت پیدا کرد. دختر خیابانی راه درازی را پیموده است، اما سفرش هنوز تمام نشده است.
سوال: این قسمت احتمالاً از _ .
1. یک روزنامه
2. یک مجله علمی
3. یک کتاب درسی تاریخ
4. رمان