متن: وقتی بابیج با پیشوند = st1 /Cambridge کار می کرد، ایده جدیدی به ذهنش خطور کرد. او می‌خواست ماشین محاسبه‌ای بسازد تا راه‌حل‌های مسائل ریاضی را نه تنها با صحت، بلکه با سرعتی فراتر از قدرت ذهن هر انسانی حل کند. ماشین او می‌توانست مشکلات مربوط به ردیف‌های طولانی از ارقام را در یک عملیات مداوم حل کند. در سال 1822 بابیج اختراع خود را به نمایش گذاشت و برنده جایزه ای از دولت شد. پس از آن، او بلافاصله شروع به کار بر روی یک ماشین بزرگتر کرد که برای حل مسائل دشوارتر طراحی شده بود. اگرچه مقداری پول از پدرش باقی مانده بود، اما این پول برای حمایت از طراحی او کافی نبود. او در مورد طرح خود به دولت نامه نوشت و برای شروع به او PS2500 دادند، مبلغی که در آن روزها بسیار بیشتر از اکنون ارزش داشت. بابیج به مدت چهار سال به کار خود در لندن ادامه داد. سپس سلامتی او به هم خورد و مجبور شد یک تعطیلات طولانی در خارج از کشور بگذراند. هنگامی که او در سال 1828 به لندن بازگشت، در پایان منابع خود بود. بسیاری از قبض ها پرداخت نشده باقی ماندند. دستیار ارشد و همکارانش با او دعوا کردند و با وسایل گران قیمت زیادی رفتند. یک سال هیچ کاری انجام نشد. در این دوره، بابیج که ذهنش همیشه فعال بود، ناگهان به فکر یک ایده کاملا جدید برای دستگاه افتاد. او برای توضیح ایده جدید خود به دیدار مقامات دولتی شتافت. اما این بار حاضر به کمک به او نبودند. آنها به مدت هشت سال از گفتن این که آیا این دستگاه را می خواهند یا نه خودداری کردند و پاسخ نهایی آنها "نه" بود. از سال 1828 تا 1839، بابیج با موفقیت در Cambridgevery سمت استادی داشت. اما بزرگترین کار او ماشین محاسبه ناتمام بود که پوشیده از گرد و غبار در خانه او ایستاده بود. این شروع کامپیوتر مدرن بود.
سوال: باباج ایده جدید خود را برای مقامات دولتی توضیح داد و انتظار داشت که _ .
1. آنها با طرح او موافقت خواهند کرد
2. آنها برای ایده جدید او هزینه می کردند
3. با پول از او حمایت می کردند
4. آنها طرح جدید او را به نمایش خواهند گذاشت