متن: جمعیت ولز که توسط سلت‌ها سکنی گزیده، مورد تهاجم رومی‌ها و نورمن‌ها و تحت فرمانروایی انگلیسی‌ها بود، به طور مرتب در طول اعصار تغییر کرده است. ولز، به ویژه ولز جنوبی، به دیگ ذوب ملیت ها و فرهنگ های اروپایی تبدیل شد. در ابتدا کارگرانی از انگلستان، ایرلند و مناطق روستایی ولز به سمت مزارع زغال سنگ ولز جنوبی هجوم آوردند. تا سال 1911، کارگرانی از ایرلند، ایتالیا و اسپانیا به نیروی کار صنعتی آنجا پیوستند. بسیاری از این تازه واردها آماده بودند تا با دستمزد کمتری کار کنند. اما در این مدت، کارگران، ناراضی از کاهش منظم دستمزد، ایمنی ضعیف، روند رو به رشد کارفرمایان برای پرداخت پول به کارگران با توکن، که فقط می‌توانست در فروشگاه شرکت خرج شود، به زمین بازگشتند. در سال 1891، جمعیت روستایی ولز حدود 616000 نفر بود و تا سال 1911 کمی بیش از 649000 نفر در این مناطق زندگی و کار می کردند. جمعیت روستایی حتی امروزه نیز به کندی رشد می کند. مردم مناطق ثروتمندتر بریتانیا، به ویژه جنوب انگلستان، در حال خرید خانه های تعطیلات یا سالمندان در ولز هستند. در برخی مناطق این امر منجر به کمبود مسکن ارزان قیمت برای مردم محلی شده است. این، همراه با فقدان چشم‌انداز اشتغال در جوامع روستایی ولز، حرکت جدیدی از مردم را در جستجوی شغل و خانه به شهرها و شهرهای ولز و سایر بخش‌های بریتانیا و اروپا آغاز کرده است. از آنجایی که بسیاری از مردم ولز در طول 200 سال گذشته به کشورهای دیگر مهاجرت کرده‌اند، واقعاً جای تعجب نیست که بسیاری از بازدیدکنندگان برای دیدن دوستان و دوستان خود می‌آیند -- در سال 1998 229000 بازدیدکننده وجود داشت. این بازدیدکنندگان پیوندهای خود را با سرزمین مبدا خود تقویت می‌کنند و ادامه می‌دهند. برای حمایت از اقتصاد ولز در طول روزهای گرم تابستان، حدود 28 درصد از بازدیدکنندگان از حومه شهر و نزدیک به 70 درصد از مناطق ساحلی دیدن می کنند.
سوال: بهترین عنوان برای این قطعه چه خواهد بود؟
1. گردشگری، منبع اصلی اقتصادی ولز.
2. ولز، سرزمینی با گذشته و آینده امیدوارکننده.
3. ولز، بزرگترین دیگ ذوب اروپا.
4. ولز، سرزمینی با جمعیتی در حال حرکت.