متن: وقتی لوکا برای اولین بار نام جزیره اختراعات را شنید، هنوز خیلی جوان بود. اما شگفتی های آن چنان باورنکردنی به نظر می رسید که برای همیشه در یاد او سوختند. از آن لحظه، او هرگز از جستجوی سرنخ هایی که ممکن است او را به جزیره بکشاند دست نکشید. او صدها کتاب ماجراجویی، تاریخ، مجلدات فیزیک و شیمی و حتی موسیقی خواند. با گذشت زمان، او ایده خود را در مورد اینکه جزیره اختراعات چگونه بود، جمع کرد. آنجا مکانی مخفی بود که همه خردمندان بزرگ جهان در آنجا گرد هم می آمدند تا با هم بیاموزند و اختراع کنند. دسترسی به جزیره کاملاً محدود بود. برای پیوستن، باید اختراع بزرگی برای بشریت ایجاد کرده باشید. فقط در این صورت می‌توانید دعوت‌نامه ویژه را دریافت کنید - که همراه با مسیرهای جزیره بود. بنابراین لوکا جوانی خود را صرف مطالعه و اختراع کرد. هر ایده جدیدی که می‌گرفت، آن را به یک اختراع تبدیل می‌کرد، و اگر چیزی بود که نمی‌فهمید، از دیگران برای کمک به او می‌خواست. به زودی با مخترعان جوان دیگری آشنا شد و درباره جزیره اختراعات به آنها گفت. آنها نیز آرزو داشتند روزی دعوت نامه دریافت کنند. با گذشت سالها، ناامیدی از دریافت نکردن دعوت آنها باعث شد لوکا و دوستانش بیشتر تلاش کنند و همکاری بیشتری داشته باشند. آنها در خانه لوکا ملاقات می کردند، ایده های خود را به اشتراک می گذاشتند و ماشین های جدیدی می ساختند. اختراعات آنها در سراسر جهان شناخته شد و زندگی میلیون ها نفر را بهبود بخشید. اما باز هم هیچ دعوتی نیامد. دلشان را از دست ندادند. آنها هر روز به یادگیری و اختراع ادامه می دادند و سعی می کردند ایده های بیشتر و بهتری ارائه دهند. استعدادهای جوان تازه وارد به گروه آنها پیوستند، زیرا مخترعان بیشتری رویای رسیدن به جزیره را در سر می پرورانند. یک روز بعد از چندین سال، لوکا که قبلاً خیلی پیر شده بود، با جوانی باهوش به نام رابرتز صحبت می کرد که به او نامه نوشته بود و از او خواسته بود به گروه بپیوندد. لوکا شروع به گفتن جزیره شگفت انگیز اختراعات به مرد کرد و اینکه چگونه مطمئن بود روزی دعوتنامه ای دریافت خواهند کرد. مخترع جوان با تعجب حرفش را قطع کرد: "یعنی این مکان جزیره اختراعات نیست؟ آیا نامه ای که برای من فرستادی دعوتنامه واقعی نیست؟" تنها آن زمان بود که لوکا متوجه شد که رویای او در خانه خودش به حقیقت پیوسته است. هیچ جزیره ای نمی توانست وجود داشته باشد که بهتر از جایی باشد که او اکنون بود. هیچ مکانی برای اختراع بهتر از آنچه او و دوستانش ساخته بودند نخواهد بود. لوکا از اینکه می دانست همیشه در جزیره بوده و زندگی اختراعی و تحصیلی او واقعاً شاد بوده احساس خوشحالی می کند.
سوال: چرا لوکا و همکارانش احتمالاً هرگز دعوتی به جزیره دریافت نکردند؟
1. ایده های آنها به اندازه کافی شایسته تلقی نمی شد.
2. آنها بیش از حد نگران کسب شهرت بودند.
3. سازمان قبلاً متلاشی شده بود.
4. جزیره یک مکان واقعی نبود.