متن: برای اکثر مصرف کنندگان کافئین، مزیت اصلی آن این است که به شما کمک می کند کارهای بیشتری انجام دهید. استفان براون، نویسنده Buzz: The Science and Lore of Alcohol and Caffeine می گوید که این چیزی است که آن را غیرعادی می کند. او می افزاید: «جاذبه آن این است که به ما کمک می کند پول بیشتری کسب کنیم. چیزی که آن را از سایر داروها متمایز می کند این است که از آن به عنوان یک ابزار بهره وری استفاده می شود - نه برای لذت. بسیاری از ذهن های خلاق تاریخ نیز با مقدار زیادی مصرف کافئین مرتبط بوده اند. به گفته یکی از زندگی نامه نویسان، بالزاک رمان نویس و نمایشنامه نویس فرانسوی روزانه 50 فنجان قهوه می نوشید. او یک بار اصرار کرد: «اگر قهوه نبود، نمی‌توانست بنویسد، یعنی نمی‌توانست زندگی کند». به مدت هفت سال، دیوید لینچ، سازنده فیلم، هر روز در همان غذاخوری لس آنجلس غذا می خورد و هفت فنجان قهوه شیرین "با شکر فراوان" را در یک جلسه می نوشید، که به گفته او تضمین کننده رسیدن "ایده های زیادی" است. . گفته می شود که لودویگ ون بتهوون هنگام دم کردن قهوه دقیقاً 60 دانه قهوه در هر فنجان را با زحمت شمارش کرده است. شاید داستان های اخیر در مورد زیاده روی کافئین، خواننده رابی ویلیامز را به تصویر بکشد که طبق گزارش ها، روزی 36 فنجان قهوه سیاه و 20 قوطی ردبول می خورد. میسون کری، نویسنده کتاب «آیین‌های روزانه: هنرمندان چگونه کار می‌کنند»، به‌اندازه تأثیرات محرک کافئین، خود این کار معمولی است که این فرآیند را بسیار مهم می‌کند. او می افزاید: «بسیاری از هنرمندان از فرآیند تهیه قهوه به عنوان دروازه ای برای فرآیند خلاقیت استفاده می کنند. "برای انجام این نوع کارها باید ذهنیت درستی داشته باشید و فرآیند آماده سازی تمرکز را فراهم می کند." براون می‌گوید، یکی از مشکلات تلاش برای کنترل کافئین این است که روی همه افراد تأثیر متفاوتی می‌گذارد -- نمی‌توان حد "ایمن" را تعیین کرد که برای همه مفید باشد. او می گوید: "در نهایت، شما باید دانشمند خود شوید - جایگزینی برای آزمایش دقیق خود وجود ندارد."
سوال: به گفته میسون کری چه چیزی منجر به فرآیند خلاقیت هنرمندان می شود؟
1. داشتن یک طرز فکر خوب
2. در حال نوشیدن قهوه
3. در فکر گم شدن
4. دم کردن قهوه