متن: یک نظرسنجی اخیر نشان داد که فرانسوی‌ها بعد از ایتالیا، دومین ناامن‌ترین مردم اروپا در زمینه مهارت در زبان انگلیسی هستند. بر اساس گزارش آژانس داده اروپایی یورواستات، تنها 13 درصد از پاسخ دهندگان فرانسوی معتقد بودند که در این زبان مهارت دارند. یک نظرسنجی جداگانه نشان داد که وضعیت در محافل تجاری بهتر نیست، جایی که سه چهارم مدیران فرانسوی برای برگزاری مصاحبه به زبان انگلیسی آمادگی ندارند و تنها 16 درصد می گویند که با این زبان احساس راحتی می کنند. نتایج نظرسنجی تعجب آور نیست. به نظر می رسد فرانسوی ها همیشه این نگرش سرد و تیره را نسبت به زبان انگلیسی داشته اند. اما چیزی که مرا شگفت زده کرد این است که با وجود بدبینی فرانسوی ها، زندگی در پاریس بدون اینکه بتوانم به زبان مولیر صحبت کنم این روزها راحت تر از گذشته است. مهاجران جدید بخشی از دلیل آن هستند. من می توانم به راحتی با صاحب رختشویی محله ام گپ بزنم. خرید داروی مورد نیازم در داروخانه محلی بدون دردسر است. سفارش یک وعده غذایی به زبان انگلیسی در رستورانی که دو بلوک با آپارتمان من فاصله دارد، احساس ناخوشایندی به من نمی دهد. همه به این دلیل است که افرادی که این مشاغل را اداره می کنند مهاجر هستند. تساهل و پذیرش بیشتر غیر فرانسوی زبانان بازتاب این واقعیت است که فرانسه، خواسته یا ناخواسته، شروع به استقبال راحت‌تر از جهانی شدن کرده است. به عنوان مثال، اگر در خیابان های پاریس به زبان انگلیسی راهنمایی بخواهید، هرگز همان ظاهری را که 15 سال پیش داشتید، نخواهید داشت. من همچنین بسیاری از فرانسوی های بومی را ملاقات کرده ام که از برقراری ارتباط به زبان انگلیسی خوشحال هستند. آنها معمولاً از آن دسته افرادی هستند که ذهنی باز دارند و نسبت به تغییرات فراتر از قلمرو خود حساس هستند. آنها علاقه زیادی به کسب بینش نسبت به آنچه در آن سوی کره زمین در حال وقوع است دارند. در زادگاه من، انگلیسی نیز به شدت مورد بحث قرار گرفته است، زیرا مقامات آموزشی پکن تصمیم گرفتند از اهمیت مهارت انگلیسی در امتحانات ورودی کالج بکاهند و زبان و ادبیات چینی را افزایش دهند. چینی ها و فرانسوی ها شباهت هایی در نگرش به زبان های خارجی دارند. هر دوی ما آنقدر به زبان و فرهنگ خود افتخار می کنیم که وقتی مجبور می شویم به زبان دیگری ارتباط برقرار کنیم، احساس ناراحتی می کنیم. اما چه بخواهیم چه نخواهیم، انگلیسی همچنان پرکاربردترین زبان در جهان است، حداقل برای آینده قابل پیش بینی. به هر حال، هدف این نیست که زبان خود را رها کنیم، بلکه به این است که بتوانیم راحت‌تر در این دنیای جهانی شده جا بیفتیم.
سوال: چه چیزی را می توانیم از این متن استنباط کنیم؟
1. مهاجران در فرانسه به عنوان زبان مادری خود انگلیسی صحبت می کنند.
2. در فرانسه مردم از برقراری ارتباط به زبان انگلیسی با یکدیگر خودداری می کنند.
3. ایتالیایی ها در اروپا بیش از همه در صحبت کردن به زبان انگلیسی احساس بی اعتمادی می کنند.
4. فرانسوی ها از مواجهه با تغییرات در کشورشان خوشحال هستند.