متن: من یک داوطلب هستم. من تصمیم گرفتم تا به پاکسازی ساحل پس از طوفان شدید یک سال پیش کمک کنم. منظره ای که دیدم دلخراش بود. خانه های شکسته انگار گریه می کردند. نمی توانستم احساسم را توصیف کنم. اما چیزی خاص در میان آوارها، روز مرا تغییر داد. بعد از طوفان نوامبر گذشته برای تمیز کردن ساحل به باشگاهی پیوستم. وقتی آوارها را از ساحل جدا می کردم، متوجه شیئی با دکمه های براق در شن های خیس شدم. این یک ژاکت بود، و من از آمدن هالووین هیجان زده بودم و فکر می کردم یک لباس عالی پیدا کرده ام. بعد از برداشتن آن، توانستم ببینم که ژاکت متعلق به وست پوینت، آکادمی نظامی ایالات متحده است و نام "deGavre" داخل آن نوشته شده بود. متوجه شدم که کت ممکن است برای کسی مهم باشد. تصمیم گرفتم صاحب ژاکت را پیدا کنم و برگردانم. به موزه وست پوینت زنگ زدم، با توجه به اینکه اگر خانواده پیدا نشد، ژاکت باید به آنجا برود. موزه من را با کیم مک درموت، مدیر ارتباطات انجمن فارغ التحصیلان آکادمی مرتبط کرد. کیم به زودی مطمئن شد که این ژاکت متعلق به چستر برادوک دوگاور است که در سال 1933 فارغ التحصیل و قهرمان جنگ بود، اما در سال 1993 درگذشت. من عکسی از ژاکت را برای کیم فرستادم و او آن را به صفحه فیس بوک انجمن فارغ التحصیلان وست پوینت ارسال کرد. ، از شما می پرسد که آیا کسی می تواند به ما کمک کند تا خانواده را پیدا کنیم. در کمتر از دو ساعت، شخصی همسر قهرمان، ترزا را پیدا کرده بود و به او زنگ زد. به زودی من شروع به دریافت پیام های شخصی از اعضای خانواده دوگاور، دوستان آنها و دیگرانی کردم که تحت تأثیر این داستان قرار گرفتند و آنها مرا در فیس بوک پیدا کردند. پیدا کردن ژاکت چستر دوگاور و ارتباط با خانواده او با کمک فیس بوک برای من بسیار معنادار بوده است. من با افراد شگفت انگیزی که شاید هرگز ندیده بودم پیوند برقرار کرده ام.
سوال: نویسنده با دیدن منظره پس از طوفان، احساس بسیار زیادی کرد.
1. غمگین
2. غافلگیر شدن
3. عصبی
4. ناامید شده