متن: اگر در هر شهر بزرگی قدم بزنید، در هر گوشه ای یک کافی شاپ پیدا خواهید کرد. بسیاری از مغازه ها مبل راحتی، تلویزیون با صفحه نمایش بزرگ و گاهی اوقات حتی موسیقی زنده ارائه می دهند. بیشتر و بیشتر نوجوانان در آنجا می گذرند. نوجوان من قبلاً این کار را بعد از مدرسه یک بار در ماه انجام داده است، اما او همیشه آب میوه سفارش می دهد. فکر می‌کنم او دیر یا زود قهوه می‌نوشید، بنابراین شروع به تحقیق آنلاین کردم. دریافتم که قهوه در حد اعتدال می‌تواند بی‌خطر باشد، اما یکی از مواردی که در اینترنت ثابت بود، احتمال معتاد شدن به قهوه بود. قهوه یک قدم بالاتر از نوشابه است اما هنوز به اندازه نوشیدنی های انرژی زا یا الکل خطرناک نیست. با این حال، ترک اعتیاد به سختی انجام می شود، بنابراین من باید برنامه ای ارائه می کردم که از فرزندم محافظت کند. کافی‌شاپ‌ها مکانی امن برای معاشرت نوجوانان است. مانند هر چیز دیگری که به فرزندانتان اجازه می دهید انجام دهند، باید محدودیت هایی تعیین کنید. نوشیدن قهوه هنگام معاشرت یک یا دو بار در هفته باعث اعتیاد شدید به کافئین نمی شود. با این حال، باید از خوردن یک فنجان قهوه هر روز صبح خودداری کنید و اطمینان حاصل کنید که آنها هر شب خواب کافی دارند، که باعث می شود کمتر احساس نیاز به نوشیدن قهوه داشته باشند. ما به عنوان والدین مسئولیت داریم که الگوی خوبی باشیم. اگر به کافئین معتاد هستید، وقت آن است که بر میزان مصرف خود نظارت کنید. اگر آب زیادی بنوشید و نوشیدنی های سالم تری را در یخچال و سر میز شام خود نگه دارید، نوجوان شما را دنبال خواهد کرد. من و هر دو فرزندم آب زیادی می نوشم. _ به عنوان یک مادر، حاضرم به فرزندم اجازه دهم قهوه را امتحان کند و در مورد آن صحبت کنیم و در مورد مزایا و معایب مصرف آن صحبت کنیم. من احساس می کنم که ارتباط باز برای کمک به آنها در تصمیم گیری های خوب حیاتی است. اگرچه تصمیم به نوشیدن قهوه خطرات مشابه نوشیدن قهوه در سنین پایین را ندارد، اما هنوز هم سزاوار گفتگوی متفکرانه است.
سوال: کدام یک از گزاره های زیر با نظر نویسنده مطابق قطعه مورد نظر موافق است؟
1. باید جلوی ورود نوجوانان به کافی شاپ ها گرفته شود.
2. کافی شاپ ها نباید گزینه های زیادی را در اختیار نوجوانان قرار دهند.
3. فعالیت نوجوانان در کافی شاپ ها باید به شدت محدود شود.
4. والدین نباید فرزندان خود را مجبور به ترک نوشیدن قهوه کنند.