متن: مارس عزیز - بیا داخل - چقدر خوشحالم - قبلا به تو امیدوار بودم ... کی در می زند؟ آن آوریل - در را قفل کن - تعقیب نمی شوم - او یک سال دور ماند تا زنگ بزند - وقتی من مشغول هستم - اما چیزهای بی اهمیت به نظر می رسند - به محض اینکه آمدی ... این شعر دوست داشتنی توسط امیلی دیکنسون سروده شده است. که یکی از شاعران بزرگ آمریکایی به شمار می رود، هرچند تا مدت ها پس از مرگش این افتخار به او اعطا نشد. امیلی دیکنسون در 10 دسامبر 1830 در آمهرست، ماساچوست به دنیا آمد. او فقط یک سال به مدرسه رفت. او در طول زندگی‌اش به ندرت خانه‌اش را ترک می‌کرد و بازدیدکنندگان کم بودند. او تقریباً در انزوای کامل از دنیای بیرون زندگی می کرد. او شعرهای رابرت و الیزابت بارن براونینگ و همچنین جان کیتس را تحسین می کرد. اگرچه او از خواندن شعر والت ویتمن معاصرش به دلیل شایعات شرم آور بودن آن منصرف شد، این دو شاعر اکنون به واسطه جایگاه برجسته ای که به عنوان بنیانگذاران صدای شاعرانه منحصر به فرد آمریکایی دارند، به هم متصل شده اند. در حالی که دیکینسون به عنوان یک شاعر بسیار پربار بود، در طول زندگی خود به طور عمومی شناخته نشد. پس از مرگ او، خانواده دیکینسون چهل جلد صحافی دستی از نزدیک به 1800 شعر را کشف کردند. خواهر کوچکترش شروع به اشتراک گذاری کارهای عظیمی کرد که امیلی پشت سر گذاشت. علائم نگارشی، حروف بزرگ و قالب‌بندی عجیب امیلی با «تأیید» استاندارد انتشار برای نسخه‌های قبلی مطابقت نداشت. بسیاری از شعرهای دیگر ماهیت غریبی دارند، زیرا موضوع مرگ رایج ترین موضوع بود.
سوال: ویژگی اشعار امیلی دیکنسون چیست؟
1. به قافیه توجهی ندارند.
2. آنها شبیه والت ویتمن هستند.
3. قالب عجیبی دارند.
4. آنها منعکس کننده زندگی شخصی و اجتماعی او هستند.