متن: در طی یک مصاحبه تلفنی اخیر با مادری که به تازگی به کلرادو نقل مکان کرده بود، گفتگو به برنامه ریزی فاجعه تبدیل شد.» او به من گفت: «من اینجا ایستاده ام و از پنجره به دود ناشی از آتش سوزی های جنگلی نگاه می کنم، و مطلقاً نمی دانم چه چیزی چیست. اگر باد مسیر ما را تغییر دهد، این کار را خواهیم کرد." خوشبختانه آتش خاموش شد و خانه او نجات یافت. تهیه یک طرح بلایا کاری نیست که کسی برای سرگرمی انجام دهد. اما گرفتار شدن بدون یکی در زمان نیاز بدتر است. مقامات مدیریت اضطراری می گویند که تعداد کمی از خانواده ها حتی در مناطقی که به شدت توسط طوفان یا سیل آسیب دیده اند، برنامه بلایای طبیعی دارند. من غذا، آب، چراغ قوه، شمع، یک رادیو با باتری و هیزم را از زمانی که خانواده ما سال‌ها پیش توسط طوفانی که خیابان‌ها را مسدود کرده و برق ما را برای بیش از یک هفته قطع کرده بود، آماده کرده‌ام. هنوز داروها، تماس‌های اضطراری و برنامه‌های جلسات اضطراری و مراقبت از حیوانات خانگی را که باید داشته باشیم، نداریم. مقامات در ایالت من در اورگان به ما هشدار داده‌اند که یکی از ما واقعاً برای یک فاجعه بزرگ آماده است که احتمال وقوع آن بسیار زیاد است. ---- یک زلزله بزرگ. والدین شاغل باید برنامه های بلایای خود را با مدارس یا مراکز نگهداری از کودکان خود هماهنگ کنند. بسیاری از والدین در خاموشی سال 2003 نیویورک نتوانستند به خانه فرزندان خود برسند زیرا ترافیک عمومی متوقف شده بود و چراغ ها خاموش بودند. پس از آن، بسیاری از والدین برنامه‌ریزی‌های دقیقی با ارائه‌دهندگان مراقبت از کودک در مورد مکان ملاقات در مواقع اضطراری انجام دادند، و در صورت عدم امکان تماس با یکدیگر، با آنها تماس بگیرند. برنامه ریزی و آموزش خوب اضطراری به معلمان یک مرکز مراقبت از کودکان در مرکز تجارت جهانی کمک کرد تا با موفقیت کودکان را در طول حملات تروریستی 2001 به مکان امن منتقل کنند. آیا برنامه اضطراری برای خانه خود دارید؟ اگر نه، می دانید چه کاری انجام دهید.
سوال: کدام یک از موارد زیر را نویسنده برای بلایا آماده نکرده است؟
1. غذا
2. شمع ها
3. یک رادیو
4. دارو