متن: استرالیا، آخرین قاره، توسط کشتی های متعلق به برخی از کشورهای اروپایی در قرن هفدهم کشف شد. این کشورها کمتر علاقه ای به تبدیل آن به مستعمره داشتند تا کاوش در آن. همانطور که در تاریخ اولیه ایالات متحده، این انگلیسی ها بودند که شهرک های استرالیا را ایجاد کردند. این تاریخ و جغرافیای این دو مستعمره بریتانیا وجوه مشترک دیگری نیز دارد. استرالیا و ایالات متحده از نظر وسعت تقریباً یکسان هستند و سرزمین های غربی آنها هر دو از نظر خاک غنی نیستند. این سواحل شرقی استرالیا و آمریکا بود که انگلیسی ها برای اولین بار ساکن شدند و هر دو مستعمره به زودی شروع به توسعه به سمت غرب کردند. با این حال، این حرکت به سمت غرب بیشتر به این دلیل رخ داد که انگلیسی ها به دنبال زمین های بهتر بودند تا به دلیل افزایش جمعیت. سکونتگاه های بخش غربی هر دو کشور پس از کشف طلا در آمریکا در سال 1849 و دو سال بعد در استرالیا به سرعت توسعه یافت. اگرچه توسعه این دو کشور اشتراکات زیادی دارد، اما تفاوت های چشمگیری نیز وجود دارد. ایالات متحده استقلال خود را از انگلستان با انقلاب به دست آورد در حالی که استرالیا استقلال خود را بدون نیاز به جنگ به دست آورد. استرالیا، برخلاف ایالات متحده، ابتدا توسط زندانیان انگلیسی به یک مستعمره تبدیل شد و توسعه اقتصادی آن در کشت گندم و پرورش گوسفند بود. برای مثال، تا سال 1922، استرالیا پانزده برابر بیشتر از جمعیت خود گوسفند داشت، یا تقریباً نصف تعداد گوسفندان امروزی در ایالات متحده. با این حال، علیرغم این تفاوت‌ها و دیگر تفاوت‌های اصلی، استرالیا و ایالات متحده اشتراکات بیشتری با یکدیگر دارند تا هر کدام با اکثر نقاط جهان.
سوال: در تاریخ اولیه آمریکا و استرالیا، هر دو مستعمره در ابتدا به دلیل او به سمت غرب توسعه یافتند.
1. جمعیت در شرق به سرعت در حال افزایش بود
2. انگلیسی ها فکر می کردند ممکن است زمین های غنی تری در آنجا وجود داشته باشد
3. طلا در آنجا کشف شد
4. افراد کمتری در آنجا زندگی می کردند