متن: شکست لی سدول، قوی‌ترین بازیکن Go جهان، توسط برنامه هوش مصنوعی گوگل (AI)، نقطه عطفی دیگر به سوی دنیایی است که رایانه‌ها می‌توانند تقریباً هر کاری را که یک انسان می‌تواند انجام دهد. این نیست. کارهای غیرقابل شمارشی وجود دارد که فقط یک انسان می تواند انجام دهد و به نظر نمی رسد هیچ کامپیوتری به آنها نزدیک باشد. مشکل این است که چیزهای صرفاً انسانی از نظر اقتصادی برای کسی مفید نیست. در مقابل، کارهایی که کامپیوترها می توانند انجام دهند از نظر اقتصادی فوق العاده هستند. اما حتی قدرتمندترین برنامه ها نیز مانند یک بیل انسانی نیستند. آنها هیچ احساسی ندارند. آنچه آنها دارند قدرت است، اما این قدرت با سرعتی در حال رشد است که باید همه ما را بترساند. اگر رایانه‌ها واقعاً باهوش باشند، ممکن است کمتر ترسناک باشد، اما حتی قدرتمندترین شبکه‌ها نیز نسبت به مریخی‌های هیولایی انسان کمتری دارند. از قدرت آنها برای کسب درآمد برای شرکت هایی استفاده می شود که توسعه آنها را تأمین مالی می کنند، و سپس برای سایرین به اندازه کافی سریع و باهوش برای استفاده از دنیای جدید استفاده می شود. این احتمال بسیار بیشتر است که آنها نابرابری را افزایش دهند و همچنان طبقات متوسط را بیشتر حذف کنند، زیرا ما به سمت جامعه ای ساعت شنی پیش می رویم که در آن همه یا بسیار ثروتمند یا بسیار فقیر و احتمالاً بدهکار هستند. یکی از اثرات بد گسترش شبکه های کامپیوتری هوشمندتر، در عین حال، گسترش چیزی است که می توان آن را حماقت مصنوعی نامید. اگر هوش مصنوعی به طور عمده برای جایگزینی نیروی کار غیر ماهر به کار گرفته شود، زمانی که نیروی کار بدون مهارت نگه داشته شود یا به این شکل بازتعریف شود بیشترین بهره وری را خواهد داشت. بسیاری از کارها در صنایع خدماتی اکنون تا زمانی که ممکن است خودکار شوند، ساده شده است. و روبات ها هرگز به حقوق بازنشستگی نیاز نخواهند داشت. هوش مصنوعی به آرامی کارهای ماهرانه مانند برخی از اشکال تشخیص پزشکی را کاهش می‌دهد، زیرا پزشکان مسن‌تر شکایت می‌کنند که مهارت‌های تشخیصی سنتی انسان از آموزش پزشکی خارج می‌شود. این باور که همه چیز ارزشمند را می توان اندازه گیری کرد و سپس مدیریت کرد، برای بشریت بسیار آسیب رسان تر از تهدید هوش مصنوعی به تنهایی است. اما هیچ پیروزی در بازی‌های پیچیده Go نمی‌تواند ما را به رایانه‌های واقعاً شبیه انسان نزدیک‌تر کند.
سوال: «حماقت مصنوعی» در پاراگراف 3 به چه معناست؟
1. کارگران غیر ماهر احمق می شوند.
2. هوش مصنوعی از کار ماهرانه جلوگیری می کند.
3. کامپیوترها نیازی به حقوق بازنشستگی ندارند.
4. هوش مصنوعی آموزش پزشکی را خراب می کند.