متن: حتی اگر رژیم غذایی و سبک زندگی بسیار سالمی داشته باشیم، بدن انسان برنامه ریزی شده است که حداکثر در حدود 120 سال و معمولا کمتر فرسوده شود. همه ما یک ساعت بیولوژیکی در درون خود داریم که تعیین کننده لحظه ای است که اندام های ما به درستی کار نمی کنند. این به این دلیل است که سلول‌های ما بازسازی خود را متوقف کرده‌اند و بدن ما دیگر نمی‌تواند خود را ترمیم کند. همچنین این لحظه ای است که احتمال ابتلای ما به بیماری های دوران سالمندی مانند آرتریت و آلزایمر بیشتر است. با این حال، پیشرفت های سریع در تحقیقات DNA شروع به روشن کردن اسرار روند پیری می کند. تا پایان این قرن، ما می‌توانیم به معنای واقعی کلمه قدرت زندگی را بر مرگ داشته باشیم. اگرچه مدت‌هاست که پذیرفته شده است که انسان طول عمر ثابتی دارد، اما این واقعیت نیز هست که برخی موجودات دیگر مانند خزندگان و دوزیستان به نظر می‌رسند. تنها دلیلی که ما تمساح های 500 ساله را نمی بینیم این است که در طبیعت زندگی آنها همیشه در خطر است، از انسان، آلودگی و سایر حیوانات. هنگامی که آنها در باغ وحش نگهداری می شوند، به نظر می رسد که پس از رشد کامل به هیچ وجه پیر نمی شوند. همین امر در مورد برخی از گونه های ماهی نیز صدق می کند که به طور نامحدود رشد می کنند و هیچ نشانه ای از پیری در آنها دیده نمی شود. به نظر می رسد وجود حیواناتی بدون طول عمر ثابت نشان می دهد که ژن سن واقعاً وجود دارد. این ژنی است که دانشمندان به دنبال آن هستند و ممکن است آسیب های ناشی از افزایش سن را به بدن به تاخیر بیندازد یا ترمیم کند. یکی دیگر از حوزه‌های جدید تحقیق، نظریه اکسیداسیون را شامل می‌شود که می‌گوید پیری توسط همان فرآیندی ایجاد می‌شود که باعث زنگ‌زدگی آهن می‌شود. در آزمایش‌های کنترل‌شده، نشان داده شد که طول عمر حیوانات خاص با آنتی اکسیدان‌ها افزایش می‌یابد. به عنوان مثال، طول عمر موش ها را می توان 30٪ افزایش داد. آنتی اکسیدان ها در حال حاضر در کرم های صورت و سایر لوازم آرایشی استفاده می شوند و احتمالاً نقش مهمی در جوان نگه داشتن بدن افراد دارند. شاید فوری ترین پیشرفتی که احتمالاً در نبرد برای توقف روند پیری شاهد خواهیم بود، جایگزینی اندام باشد. تا سال 2020 این احتمال وجود دارد که استخوان ها یا حتی اندام های آسیب دیده مانند کبد و کلیه را با استخوان هایی که در آزمایشگاه رشد کرده اند جایگزین کنیم. تا سال 2050، شاید همه اعضای بدن، به جز مغز، به صورت تجاری در دسترس باشند. آزمایش‌های اخیر همچنین نشان می‌دهد که ممکن است روزی بتوان اندام‌های جدیدی را در داخل بدن «رشد» کرد تا جایگزین اندام‌های فرسوده شود، کاری که مارمولک‌ها و تمساح‌ها قبلاً انجام می‌دهند. ناگهان جاودانگی (،) در دسترس به نظر می رسد. می‌توانیم آینده‌ای را تصور کنیم که در آن متولد می‌شویم، به بلوغ می‌رسیم، اما هرگز پیر نمی‌شویم و نمی‌میریم. اما آیا ما واقعاً می خواهیم برای همیشه زندگی کنیم؟
سوال: شاید منظور نویسنده با گفتن «اما آیا واقعاً می‌خواهیم برای همیشه زندگی کنیم.»
1. آینده ای که در آن متولد می شویم، به بلوغ می رسیم، اما هرگز پیر نمی شویم و مردن در راه است
2. او مطمئن نیست که آیا ما می توانیم برای همیشه زندگی کنیم
3. باید دید جاودانگی نعمت است یا نفرین
4. جاودانگی دیگر رویا نیست