متن: پنج سال پیش من را به مدرسه راهنمایی بهتر فرستادند. برای من همه چیز آنجا جدید و عجیب بود. بعد از دو ماه بودنم اونجا یه امتحان مهم وسط ترم بود. تمام دوره های من را پوشش می داد. در آن آزمون من نمره خوبی نگرفتم، اما اکثر همکلاسی هایم نمره الف گرفتند، این موضوع برای مدت طولانی باعث ناراحتی من شد. احساس کردم همه چیز در دنیا در حال تغییر است. فکر می کردم همکلاسی هایم همه بهتر از من هستند. در آن روزها من خیلی ناراضی بودم. یک روز عمه ام بعد از صحبت با معلمانم با من صحبت کرد. او به من گفت که به کارهایی که در گذشته انجام داده ام و در آینده چه کاری باید انجام دهم فکر کنم. از حرفش شوکه شدم. به کارهایی که در ماه های گذشته انجام داده بودم فکر کردم و متوجه شدم که هیچ کاری برای بهبود نمراتم انجام نداده ام. فکر کردم باید بیشتر کار کنم. بعد از آن بیشتر به صحبت های معلمان در کلاس ها توجه می کردم و وقتی چیزی را متوجه نمی شدم از معلمان یا همکلاسی هایم می پرسیدم. شب ها خیلی دیر درس می خواندم که با مشکلات سختی مواجه می شدم. بیشتر از همه، به اهمیت یادداشت برداری در کلاس پی بردم. در نتیجه در برخی تست ها بهتر عمل کردم. حدود سه ماه بعد، مهمترین آزمون در پایان ترم برگزار شد. _ از آن به بعد سعی کردم وقتی کاری را انجام می دهم بهترین کار را انجام دهم زیرا می دانم اگر چیزی را می خواهم باید برای آن تلاش کنم.
سوال:  کدام یک از روش های مطالعه زیر بیشتر به نویسنده کمک کرد؟ _
1. درخواست کمک از معلمان در هنگام مشکل.
2. هر روز تا عمق شب کار کنید.
3. یادداشت برداری در کلاس
4. گوش دادن به تک تک کلمات معلمانش.