متن: برخلاف دانشمندان امروزی حیوانات، دانشمندان دایناسورها نمی توانند روی دامنه تپه بنشینند و از تلسکوپ برای تماشای دایناسورها استفاده کنند تا بدانند چگونه زندگی می کنند و آیا والدین خوبی بوده اند یا خیر. درعوض، آنها باید به سختی اطلاعاتی را از فسیل دایناسورها جستجو کنند زیرا دایناسورها میلیون ها سال پیش از بین رفتند. رسیدن به توافق برای دانشمندان بسیار دشوار است زیرا می توان از یک فسیل نتایج متفاوتی گرفت. فسیل های زیادی از همین نوع دایناسورها از یک مکان حفر شده است. آنها ممکن است زمانی تشکیل شده باشند که یک گروه کامل از دایناسورها به یکباره گیر کرده باشند، یا ممکن است نتیجه گیر افتادن دایناسورها یکی پس از دیگری در طی چند قرن باشد. بنابراین می توان گفت که دایناسورها ممکن است در مورد اول در گروه های بزرگ و در مورد دوم به تنهایی زندگی می کردند. اگرچه دو نتیجه متفاوت وجود دارد، دانشمندان دایناسورها در حال حاضر به طور کلی توافق دارند که حداقل برخی از انواع دایناسورها در گروه های بزرگ زندگی می کردند. پل سرنو می‌گوید: «این در این مرحله تقریباً حل شده است. نوعی از دایناسورها به نام Sauropods در غرب ایالات متحده ردپایی از خود به جای گذاشته اند که به نظر می رسد به سمت شمال و جنوب حرکت می کنند و نشان می دهد که آنها حتی مسافت های طولانی را با هم حرکت کرده اند. در مورد اینکه آیا دایناسورها از بچه های خود مراقبت می کردند یا خیر، دانشمندان دایناسورها به نزدیک ترین بستگان زنده دایناسورها - پرندگان و کروکودیل ها - برای مدل های احتمالی مراجعه کرده اند. پرندگان از بچه های خود مراقبت زیادی می کنند، در حالی که کروکودیل ها فقط به بچه های خود کمک می کنند تا به آب بروند. فسیل‌های کشف‌شده دایناسورهایی که روی تخم‌هایشان نشسته‌اند و با بچه‌هایشان می‌مانند نشان می‌دهد که والدین از نوزادان خود مراقبت می‌کنند، اما هنوز نمی‌توان گفت که همه دایناسورها همین کار را می‌کردند. هنوز راه درازی تا پاسخ به سوالات بالا باقی مانده است. دانشمندان دایناسور باید برای دستیابی به توافق، شواهد بیشتری پیدا کنند.
سوال: دانشمندان دایناسور احتمالاً می توانند بدانند که آیا دایناسورها والدین خوبی بوده اند یا خیر.
1. تماشای انواع حیوانات
2. مطالعه اقوام زنده دایناسورها
3. دنبال مسیرهای به جا مانده
4. کار بر روی تخم دایناسورهای کنده شده