متن: ورزش مورد علاقه شما در دوران کودکی چه بود؟ شاید دویدن در اطراف زمین بازی یا طناب زدن برای ساعت ها برای شما لذت بخش باشد. در آن زمان شما به فکر سلامتی نبودید، فقط به فکر سرگرمی بودید. اما در این عصر تجهیزات خانه با تکنولوژی بالا، لذت ساده طناب زدن فراموش شده است. فکر می کنم کشف مجدد آن احتمالاً به شما یک ورزش کل بدن را می دهد. اگرچه طناب زدن به عنوان یک ورزش عالی در نظر گرفته می شود، اما به دو دلیل هرگز به طور گسترده پذیرفته نشده است. اولاً، اکثر مردم طناب زدن را یک شکل عالی از تمرینات قلبی عروقی می دانند، اما همچنین معتقدند که این کار بسیار دشوار است. به عبارت دیگر، آنها فکر نمی کنند که بتوانند برای نزدیک به 20 دقیقه به پریدن ادامه دهند تا به یک اثر فیزیکی مفید دست یابند. دوم، بسیاری از مردم آن را کمی خسته کننده و بیش از حد تکراری می دانند - نه به عنوان چیزی سرگرم کننده یا لذت بخش. _ . بازیکنانی که در طناب زدن مهارت دارند، به جای انجام مکرر پرش های معمولی دو پا، اغلب هر 10 یا 20 پرش الگوی خود را تغییر می دهند. یک پرش تکی، یک پرش دوبل، یک پرش، یک حرکت زانو به بالا، تاب خوردن به پهلو و همچنین انواع دیگر پرش های طناب آزاد به سبک آزاد که به راحتی قابل یادگیری هستند. امروزه محققان دریافته اند که طناب زدن مغز را برای یادگیری نیز آماده می کند. این تمرینی است که به هر دو نیمکره مغز اجازه می دهد تا به طور مساوی با یکدیگر عمل کنند. در یک کلام، طناب زدن می تواند یک فعالیت مادام العمر باشد که به تجهیزات، زمان و مکان کمی نیاز دارد و در عین حال منجر به زندگی بسیار سالم تری می شود.
سوال: یکی از دلایلی که می تواند توضیح دهد که چرا طناب پریدن به طور گسترده گسترش نیافته است این است که _ .
1. اعتقاد بر این است که خسته کننده و تکراری است
2. یادگیری پریدن برای مردم بسیار دشوار است
3. برای سیستم قلبی عروقی مفید است
4. به تجهیزات، زمان و مکان کمی نیاز دارد