متن: معلمی که بیشترین تلاش را برای تشویق من کرد، اتفاقاً خاله من بود. او Myrtle C. Manigault، همسر برادر مادرم بیل بود. او در کلاس دوم در مدرسه تابستانی تمام سیاهپوستان در کامدن، نیوجرسی به من آموزش داد. در دوران کودکی و جوانی ام، عمه میرتل مرا تشویق کرد تا تمام جنبه های بالقوه ام را توسعه دهم، بدون توجه به آنچه برای زنان سیاه پوست عملی یا ممکن است. من دوست داشتم آواز بخوانم؛ او به صدای من گوش داد و آن را خوب تلفظ کرد. نمی توانستم برقصم؛ او مراحل اولیه رقص را به من آموخت. او من را به تئاتر برد - نه فقط تئاتر کودکان، بلکه کمدی ها و درام های بزرگسالان - و ایمان او به اینکه می توانم از نمایشنامه های بزرگسالان قدردانی کنم ناامید نشد. عمه‌ام هم کتاب‌هایی را از کتابخانه گسترده‌اش برداشت و با من در میان گذاشت. من در خانه کتاب داشتم، اما همه آنها کلاسیک جدی بودند. حتی در کودکی علاقه شدیدی به طنز داشتم و هرگز لذت کشف Archy & Mehitabel دان مارکیز را از طریق او فراموش نخواهم کرد. از همه مهمتر، شاید عمه میرتل اولین فرصت من را برای نوشتن برای انتشار فراهم کرد. او که خودش نویسنده یکی از روزنامه های سیاه بود، نام من را به عنوان یک «ستون نویس جوانان» به سردبیر پیشنهاد داد. ستون من، که از چهارده سالگی شروع شد، قرار بود فعالیت‌های اجتماعی نوجوانان را پوشش دهد - و اینطور هم شد - اما همچنین به من آزادی نوشتن در مورد بسیاری از موضوعات دیگر و همچنین عادت جمع‌آوری مطالب، نظم و انضباط ملاقات ضرب‌الاجل‌ها را داد. و پس از فارغ‌التحصیلی از کالج، شش سال بعد، مجموعه‌ای محکم از مطالب منتشر شده که نام من را داشت و پاسپورت من برای یک سری شغل نویسندگی بود. امروز عمه میرتل هنوز هم حامی پرشور "خواهرزاده مورد علاقه خود" است. او مانند یک الماس، تصویری روشن و چندوجهی از امکانات را برای هر دانش آموزی که از مسیر او عبور کرده است منعکس کرده است.
سوال: عمه میرتل نویسنده را به سردبیر روزنامه عمدتاً به _ توصیه کرد.
1. توانایی های او را برای نوشتن توسعه دهد
2. به او فرصتی برای جمع آوری مطالب بدهید
3. او را در فعالیت های اجتماعی نوجوانان مشارکت دهید
4. به او یک سری شغل نویسندگی پیشنهاد دهید