متن: با شناخت بیشتر از هالووین و کمتر از کریسمس، روز ولنتاین به عنوان یک فستیوال وارداتی با وضعیت خطرناکی در چین مواجه است، جایی که بین نیروهای سنت و مد گیر افتاده است. روز ولنتاین در چین یک دشمن طبیعی دارد. و این چینی نیست که در روز هفتم ماه هفتم در تقویم قمری قرار دارد، معمولاً حدود نیم سال از 14 فوریه فاصله دارد. این جشن بهار است که به عنوان سال نو چینی نیز شناخته می شود بر جشن سنت ولنتاین تأثیر بگذارد. اختلاف واقعی بین شرق و غرب احتمالا بیش از یک قرن پیش رخ داد، زمانی که درهای چین توسط قدرت‌های غربی به اجبار باز شد و دانشمندان چینی از غرب‌گرایی به عنوان ابزاری برای تقویت توانایی ملت ما برای رقابت حمایت کردند. معرفی تقویم شمسی و اندازه‌گیری‌های غربی هم تأییدی بر تأثیر آن‌ها و هم تلاشی برای پذیرفته شدن توسط نظم جهانی بود. برای یک قرن کامل، ما دو سیستم داریم که به صورت موازی کار می کنند. وقتی نوبت به نتیجه نهایی می رسد، عملی بودن معمولاً همه نگرانی های دیگر را شکست می دهد. قوانین می توانند کمک کنند، مانند سه جشنواره سنتی جارو کردن مقبره، قایق اژدها و نیمه پاییز که در سال 2008 به وضعیت قانونی دست یافتند و به هر شهروند چینی یک روز مرخصی دادند، اما قوانین نمی توانند چیزی را که مردم نسبت به آن هیچ احساسی ندارند، تحت فشار قرار دهند. بنابراین، جشن یا تحریم تعطیلات وارداتی یا داخلی نباید جای نگرانی باشد. اگر آنها بی ربط باشند، هیچ رسانه اجتماعی نظر مردم را تغییر نخواهد داد. و اگر پذیرفته شوند، باید نیازی باشد که اتفاقاً برطرف شود. از آنجایی که ما شیهوانگ جهانی نداریم تا یک سیستم را به هر کشوری تحمیل کند، همیشه می‌توانیم به رویکردی دوگانه تکیه کنیم که از یک سو با دنیای خارج به اشتراک بگذاریم، اما از سوی دیگر شیوه‌های زندگی خود را حفظ کنیم.
سوال: کدام یک از موارد زیر می تواند تصمیم بگیرد که چه چیزی را طبق نظر نویسنده جشن بگیریم؟
1. قوانین
2. رسانه ها.
3. نیاز دارد.
4. سنت.