متن: وضعیت ها اختراعات شگفت انگیز بشری هستند که ما را قادر می سازند تا با یکدیگر کنار بیاییم و تعیین کنیم که در چه جایگاهی در جامعه قرار می گیریم. همانطور که به زندگی روزمره خود می پردازیم، از نظر ذهنی سعی می کنیم افراد را بر اساس موقعیت آنها قرار دهیم. برای مثال، باید قضاوت کنید که آیا شخص موجود در کتابخانه کتابخوان است یا کتابدار، اینکه تماس گیرنده تلفن دوست است یا فروشنده، اینکه آیا فرد ناآشنا در ملک ما دزد است یا متر خوان و غیره. موقعیت هایی که ما فرض می کنیم اغلب با افرادی که با آنها روبرو می شویم متفاوت است و در طول زندگی تغییر می کند. اکثر ما می توانیم با سرعت بسیار زیاد موقعیت هایی را که موقعیت های مختلف نیاز دارند در نظر بگیریم. بیشتر تعاملات اجتماعی شامل شناسایی و انتخاب از بین وضعیت های مناسب و اجازه دادن به موقعیت های دیگر است. افراد موقعیت خود را در رابطه با ما به خود بگیرند. این بدان معنی است که ما بر اساس یک فرآیند ذهنی مداوم و تفسیر، اعمال خود را با اعمال دیگران مطابقت می دهیم. اگرچه برخی از ما این کار را دشوارتر از دیگران می دانیم. اکثر ما انجام می دهیم. آن را نه بدون زحمت. یک وضعیت با لباس های آماده مقایسه شده است. در محدوده های مشخصی، خریدار می تواند سبک و پارچه را انتخاب کند. اما یک آمریکایی در انتخاب لباس یک دهقان چینی یا لباس یک شاهزاده هندو آزاد نیست. ما باید از بین لباس ها انتخاب کنیم. ارائه شده توسط جامعه ما. علاوه بر این، انتخاب ما محدود به اندازه ای است که مناسب باشد، و همچنین به وسیله جیب ما. پس از انتخاب در این محدوده ها، می توانیم تغییرات خاصی انجام دهیم، اما جدا از تنظیمات جزئی. ما تمایل داریم که به آنچه فروشگاه ها روی قفسه های خود دارند محدود شوند. وضعیت ها نیز آماده هستند و دامنه انتخاب در میان آنها محدود است.
سوال: منظور نویسنده با گفتن اینکه "یک آمریکایی در انتخاب لباس یک دهقان چینی یا یک شاهزاده هندو آزاد نیست"
1. افراد مختلف سبک های مختلف لباس دارند
2. لباس های آماده ممکن است نیاز به تغییر داشته باشند
3. انتخاب وضعیت ما محدود است
4. استاتوس ها درست مثل لباس ها آماده می شوند