متن: یک نجیب زاده و یک تاجر در مسافرخانه ای ملاقات کردند. برای ناهار هر دو سوپ سفارش دادند. وقتی آن را آوردند، آن بزرگوار یک قاشق برداشت، اما آش آنقدر داغ بود که دهانش سوخت و اشک از چشمانش جاری شد. تاجر از او پرسید که چرا گریه می کنی؟ آن بزرگوار شرم داشت اعتراف کند که دهانش سوخته است و جواب داد: آقا من یک بار برادری داشتم که مرتکب جنایت بزرگی شد که به خاطر آن به دار آویخته شد، به مرگ او فکر می کردم و این باعث گریه ام شد. تاجر این داستان را باور کرد و شروع به خوردن سوپ خود کرد. او هم دهانش را سوخت، طوری که اشک در چشمانش حلقه زد. آن بزرگوار متوجه شد و از بازرگان پرسید: آقا چرا گریه می کنی؟ بازرگان كه ديد آن بزرگوار او را فريب داده است، پاسخ داد: آقاي من، من گريه مي كنم كه تو را با برادرت به دار آويختند.
سوال: این داستان به ما می آموزد _ .
1. هر چیزی را که می شنوید باور نکنید
2. سوپ خیلی داغ نخورید
3. در مسافرخانه ها غذا نخورند
4. وقتی دهانمان را می سوزانیم گریه کنیم