متن: آنها می گویند که ماراتن واقعی از 35 کیلومتر شروع می شود -- بقیه فقط یک گرم کردن است. و مطمئناً، در سال 2009، در حدود 36 کیلومتری ماراتن پکن، چیزی را تجربه کردم که دوندگان آن را "اصابت به دیوار" می نامند. تا آن زمان حالم خوب بود، اما ناگهان دردی شدید در پایم احساس کردم. سرعتم به طرز چشمگیری کاهش یافت و هر سلول مغزی در سرم به نظر می رسید که فریاد می زند "ایست!!!" 5 کیلومتر آخر جالب نبود. در واقع، آنها واقعاً کار سختی بودند. حفظ انگیزه برای دویدن آن چند کیلومتر گذشته یکی از سخت ترین کارهایی بود که انجام داده بودم. اما این همان چیزی است که دویدن ماراتن را به تجربه‌ای ارزشمند تبدیل می‌کند - اگر آسان بود همه آن را انجام می‌دادند. باید اعتراف کنم که گاهی اوقات حتی پیدا کردن انگیزه برای بلند شدن از رختخواب، پوشیدن کفش های دویدن و بیرون رفتن تا صبح برای دویدن دیگر آسان نیست. این دو هفته اخیر تمرین برای صعود موزتاگاتا کمی سخت بوده است. حدود سه ماه است که برنامه تمرینی خود را دنبال می کنم اما اکنون متوجه شده ام که اشتیاق اولیه ام تمام شده است. روز به روز رفتن به باشگاه شروع به فرسودگی من می کند و به نظر می رسد هنوز زمان زیادی برای حفظ این وضعیت وجود دارد. من شروع به شک کردم که واقعاً دارم پیشرفت می کنم یا بهتر می شوم و حتی فکر می کنم که ممکن است به عقب برگردم! همه اینها تجربیات بسیار رایج برای افرادی است که در جهت اهداف چالش برانگیز و بلندمدت کار می کنند و من یاد گرفته ام که این "بالا" و "کم" را در انرژی و اشتیاق خود تشخیص دهم. در طول سال‌ها، چند ترفند را یاد گرفتم که به من کمک می‌کند تا با روزهایی که به نظر می‌رسد انگیزه اولیه‌ام برای همیشه مرا رها کرده است، کنار بیایم.
سوال: بسیاری از دوندگان می گویند که ماراتن واقعی از 35 کیلومتر شروع می شود زیرا در این نقطه است که _ .
1. دوندگان شروع به لذت بردن از دویدن مسابقه ماراتن می کنند
2. دونده ها طوری فرسوده می شوند که انگار در حال خراب شدن هستند
3. بقیه بخش فقط آمادگی برای مسابقه است
4. مسابقه برای دوندگان یک تجربه ارزشمند است