متن: ماه گذشته، رئیس جمهور مالدیو، محمد نشید، نشستی زیر آب برگزار کرد. هدف از کنفرانس کف اقیانوس؟ برای برجسته کردن اثرات گرمایش زمین بر کشور جزیره ای خود. مالدیو، واقع در اقیانوس هند، پست ترین کشور روی زمین است. ذوب شدن یخچال‌های طبیعی و یخ‌های قطبی باعث افزایش سطح دریاها می‌شود و مالدیو و سایر مناطق کم ارتفاع را در معرض خطر بلعیده شدن توسط دریا در 100 سال آینده قرار می‌دهد. چه کاری می توان کرد؟ دانشمندان و رهبران 190 کشور تلاش خواهند کرد تا در کنفرانس تغییرات آب و هوایی سازمان ملل در ماه آینده به این موضوع پی ببرند. هدف اصلی این نشست دستیابی به یک توافقنامه جدید آب و هوایی برای سال 2012 و پس از آن است. در آن زمان است که طرح موجود، پروتکل کیوتو منقضی می شود. این توافقنامه در سال 1997 در کیوتو، ژاپن ایجاد شد. از آن زمان، 190 کشور آن را تصویب کردند. این کشورها قول دادند که میزان گازهای گلخانه ای مانند دی اکسید کربن را که هر سال تولید می کنند محدود کنند. بحث در مورد اینکه چه کسی باید انتشار گازهای گلخانه ای را کاهش دهد سال هاست ادامه دارد. ایالات متحده در کاهش انتشار گازهای گلخانه ای مردد بوده است مگر اینکه کشورهای با رشد سریع مانند چین و هند نیز استفاده خود از سوخت های فسیلی را کاهش دهند. در ماه های اخیر، چین گام هایی برای سبزتر شدن برداشته است. اما هند حاضر به تغییر نبوده است. این استدلال می کند که برای کشورهای ثروتمند ناعادلانه است که از کشورهای فقیرتر بخواهند که انتشار گازهای گلخانه ای را کاهش دهند. در حالی که رهبران جهان روی یک طرح در کپنهاگ کار می کنند، کارهای زیادی وجود دارد که می توانید برای کمک به این سیاره انجام دهید. شما می توانید با پیاده روی یا دوچرخه سواری به جای سوار شدن در ماشین در مصرف سوخت صرفه جویی کنید. می توانید یک برنامه بازیافت را در جامعه خود شروع کنید. می توانید درخت بکارید. درختان دی اکسید کربن را از هوا جذب کرده و اکسیژن تولید می کنند.
سوال: نویسنده چه پیشنهادی دارد؟
1. مانند مالدیو، سایر کشورهای جزیره نیز باید اقدام کنند.
2. هم ایالات متحده و هم هند باید انتشارات گلخانه ای را کاهش دهند.
3. همه باید در کاهش انتشار گازهای گلخانه ای مشارکت داشته باشند.
4. رهبران جهان باید بیشتر بر تغییرات آب و هوایی تمرکز کنند.