متن: وقتی سال آینده فارغ‌التحصیلان دبیرستانی در پاییز به دانشگاه آکسفورد می‌رسند، چهره جدیدی به آن‌ها می‌پیوندد: اندرو همیلتون، استاد 55 ساله دانشگاه ییل، که معاون رئیس دانشگاه آکسفورد خواهد شد - یک سمت. برابر با رئیس دانشگاه در آمریکا. همیلتون تنها معلمی نیست که از اقیانوس اطلس عبور می کند. اخیراً مدارسی در فرانسه، مصر، سنگاپور و غیره نیز استخدام های سطح بالایی از خارج از کشور انجام داده اند. با این حال، جریان استعداد جهانی نیست. پرسنل سطح بالا تنها در یک جهت حرکت می کنند: خارج از آمریکا. دلیل اصلی این است که مدارس آمریکایی تمایلی به نگاه جدی به خارج از کشور ندارند. به عنوان مثال، هنگامی که هیئت مدیره دانشگاه کلرادو به دنبال رئیس جدید می گشت، رهبری آشنا با دولت ایالتی را می خواست که منبع اصلی بودجه دانشگاه است. پاتریشیا هیز، رئیس هیئت مدیره می‌گوید: «ما هیچ توجه جهانی را انجام ندادیم. هیئت در نهایت بروس بنسون، تاجر و فعال سیاسی 69 ساله کلرادو را انتخاب کرد که احتمالاً در وظیفه اصلی روسای دانشگاه‌های مدرن، یعنی جمع‌آوری سرمایه، به خوبی عمل می‌کند. جمع آوری کمک مالی به ویژه امری آمریکایی است، زیرا مدارس ایالات متحده به شدت به کمک های مالی متکی هستند. توانایی جمع آوری سرمایه تا حد زیادی محصول تجربه و ضرورت است. در همین حال، بسیاری از دانشگاه های اروپایی هنوز عمدتاً به بودجه دولتی وابسته هستند. اما حمایت دولت نتوانسته همگام با افزایش تعداد دانشجویان باشد. کاهش حمایت‌های دولت، جمع‌آوری سرمایه را به یک توانایی ضروری در میان مدیران تبدیل کرده است و کمیته‌های استخدام را تشنه آمریکایی‌ها کرده است. در چند سال گذشته، مدارس شناخته شده در سراسر جهان به این روند پیوسته اند. در سال 2011، زمانی که دانشگاه کمبریج، آلیسون ریچارد، یکی دیگر از اساتید سابق دانشگاه ییل را به عنوان معاون خود منصوب کرد، دانشگاه علناً تاکید کرد که در شغل قبلی خود، "تقویت عمده موقعیت مالی ییل" را بر عهده داشته است. البته، جمع آوری سرمایه تنها مهارتی نیست که افراد خارجی ارائه می دهند. جهانی شدن آموزش به این معنی است که دانشگاه های بیشتری به دنبال مدیرانی با تجربه بین المللی برای ترویج برنامه های بین المللی و جذب یک بدنه دانشجویی جهانی خواهند بود. خارجی‌ها می‌توانند دیدگاه تازه‌ای درباره شیوه‌های تثبیت شده ارائه دهند.
سوال: مدیران سطح بالای خارج از کشور چگونه به توسعه دانشگاه کمک می کنند؟
1. آنها می توانند وجهه دانشگاه را بهبود بخشند.
2. آنها پرسنل بین المللی بیشتری را با خود خواهند آورد.
3. آنها خیلی چیزها را از زاویه ای جدید می بینند.
4. آنها می توانند موضوعات جدید آکادمیک را راه اندازی کنند.