متن: روزی یک غریبه ایمیل شما را بدون اجازه شما می خواند یا وب سایتی را که بازدید کرده اید اسکن می کند. یا شاید شخصی به طور اتفاقی به خریدهای کارت اعتباری یا صورتحساب های تلفن همراه شما نگاهی بیندازد تا ترجیحات خرید یا عادات تماس شما را پیدا کند. در واقع، این احتمال وجود دارد که برخی از این موارد قبلاً برای شما اتفاق افتاده باشد. چه کسی بدون اجازه شما را تماشا می کند؟ ممکن است یک دوست دختر، یک شرکت بازاریابی، یک رئیس یا یک جنایتکار باشد. هر که باشد تو را به گونه ای خواهند دید که تو هرگز نخواستی دیده شوی-----_ قرن بیستم برابر است با برهنه شدن. روانشناسان به ما می گویند که مرزها سالم هستند و مهم است که خود را در زمان و مکان مناسب به دوستان، خانواده ها و عاشقان نشان دهید. اما اکنون مرزهای کمی باقی مانده است. اطلاعاتی که در همه جا می گذارید، به افراد غریبه کمک می کند که به راحتی بتوانند شخصیت شما را بازسازی کنند، کجا هستید و چه چیزی را دوست دارید. باور کنید یا نه، ما در دنیایی زندگی می کنیم که به سادگی نمی توانید رازی را حفظ کنید. سوال کلیدی این است: آیا این مهم است؟ وقتی از آمریکایی‌ها درباره حریم خصوصی می‌پرسید، بیشتر آنها می‌گویند که نگران از دست دادن آن هستند. اما مردم یک چیز می گویند و چیز دیگری انجام می دهند. تنها بخش کوچکی از آمریکایی ها برای حفظ حریم خصوصی خود، هر رفتاری را تغییر می دهند. تعداد کمی از مردم برای اجتناب از استفاده از سیستم EZ-Pass که می‌تواند حرکات خودرو را ردیابی کند، تخفیف در باجه‌های عوارضی را رد می‌کنند. و تعداد کمی از ارائه اطلاعات شخصی مانند شماره های تامین اجتماعی برای دریافت کارت های وفاداری سوپرمارکت خودداری می کنند. اما حریم خصوصی مهم است - حداقل گاهی اوقات. مانند سلامتی است: وقتی آن را دارید متوجه آن نمی شوید. تنها زمانی که از بین رفت، آرزو می کنید که ای کاش برای محافظت از آن تلاش بیشتری می کردید.
سوال: روانشناسان احتمالاً با کدام یک از اظهارات موافق هستند؟
1. دوستان باید قلب خود را به روی یکدیگر باز کنند.
2. دوستان باید همیشه به یکدیگر وفادار باشند.
3. حتی بین دوستان باید فاصله باشد.
4. هر چه آنها به هم نزدیکتر باشند، دوستی آنها عمیق تر است.