متن: آغاز جنبش حقوق مدنی در سال 1955، صندلی های اتوبوس برای آمریکایی های آفریقایی تبار و سفیدپوستان در بخش هایی از ایالات متحده جدا شد. در 1 دسامبر 1955، در شهر مونتگومری، آلاباما، یک درگیری یا اختلاف زمانی شروع شد که یک زن آفریقایی آمریکایی به نام رزا پارکس از دادن صندلی اتوبوس خود به یک مرد سفیدپوست و رفتن به عقب اتوبوس خودداری کرد. پلیس پارکس 42 ساله را به زندان برد. جامعه آفریقایی آمریکایی به شدت عصبانی بود. آنها جلسه ای داشتند و تصمیم گرفتند برای اعتراض به تبعیض با یکدیگر همکاری کنند. آن‌ها در روزی که پارکس به دادگاه رفت، با تحریم اتوبوس‌ها موافقت کردند. روز موفقیت آمیزی بود. اتوبوس های خالی در خیابان ها می چرخیدند. شهر ضرر کرد. جامعه تصمیم گرفت به تحریم ادامه دهد. آنها فردی به نام مارتین لوتر کینگ جونیور را انتخاب کردند. رهبر بودن تحریم ادامه یافت. رسیدن به محل کار بدون اتوبوس برای آمریکایی های آفریقایی تبار دشوار بود، اما آنها مانع از تحریم نشدند. این شهر همچنان در حال از دست دادن پول بود. در نهایت، دادگاه عالی ایالات متحده تصمیم گرفت که قوانین اتوبوس مونتگومری ناعادلانه است و به جامعه آفریقایی آمریکایی حقوق مساوی داد. در 21 دسامبر 1956، تحریم اتوبوس پایان یافت. بایکوت اتوبوس مونتگومری آغاز جنبش حقوق مدنی بود. این جنبش در نهایت منجر به قانون حقوق مدنی در سال 1964 شد، مجموعه ای از قوانین که تبعیض را جرم می دانست. در دوران بایکوت اتوبوس مونتگومری، مردم برای تغییر دولت با یکدیگر همکاری کردند. امروزه، مردم در ایالات متحده به همکاری با یکدیگر برای تغییر ادامه می دهند. اکنون صدها سازمان و گروه اجتماعی برای محافظت از حقوق شهروندان و ساکنان ایالات متحده کار می کنند.
سوال: چگونه سیاهپوستان برای حقوق شهروندی مبارزه کردند؟
1. با امتناع از سوار شدن به اتوبوس.
2. با امتناع از صحبت با سفیدپوستان.
3. از طریق دعوا با مردم سفید.
4. با انجام هیچ کاری