متن: لوئیزا می آلکات به ناشر خود آقای نایلز گفت: "من نمی خواهم داستانی در مورد دختران بنویسم! من چیزی در مورد دختران نمی دانم." نایلز از او خواسته بود که به جای داستان های ماجراجویی عاشقانه ای که می نوشت، چیزی بنویسد که می دانست. "بنابراین من هوس کردم" آلکات نوشت، "اگرچه من از این نوع چیزها لذت نمی برم." سال 1867 بود و جنگ داخلی وحشتناک به پایان رسیده بود. اکنون آلکات می تواند انرژی خود را به پول درآوردن تبدیل کند. آلکوت داستان ساده ای از زندگی در خانواده اش نوشت، بالش نبردهای آنها در شب های شنبه و نمایشنامه های آماتوری که اجرا می کردند." تجربیات ما ممکن است جالب باشد، اگرچه من شک دارم." ("شوخی خوب." او سال ها بعد نوشت.) او کتاب روزهای بزرگ شدنش را با چهار خواهر در خانواده‌ای بدون پول شرح می‌دهد. او مادر مهربانی را ترسیم می‌کند که برای علاقه‌مند شدن به هر بچه وقت می‌گذارد و از مرگ خواهر محبوبش می‌گوید. او خانواده و دوستانش را در این کتاب به تصویر می‌کشد. کتاب زنان کوچک او. سرانجام، در ژوئیه 1868، نوشتن را تمام کرد. با آه و سردرد، تمام 102 صفحه دست نویس کتاب خود را فرستاد. نایلز فکر می‌کرد کتاب کسل‌کننده است، و همینطور آلکات. اما وقتی نسخه‌های خود را از کتاب دریافت کرد، آلکات فکر کرد که بهتر از حد انتظار به نظر می‌رسد. نایلز از چند دختر خواست که کتاب «زنان کوچک» را بخوانند، و آنها آن را دوست داشتند. اگر دخترها آن را دوست داشتند، آلکات راضی بود. در عرض سه ماه، تمام نسخه‌های Little Women فروخته شد. دیگر زمان چاپ کتاب‌های بیشتر فرا رسیده بود! نایلز فکر می‌کرد که می‌تواند سیصد یا چهارصد نسخه بیشتر بفروشد.» یک ناشر صادق و یک نویسنده خوش‌شانس، کتابی کسل‌کننده را به یک کتاب تبدیل کردند. آلکات در سال 1885 نوشت: تخم‌مرغ طلایی برای اردک‌های زشت.» بعداً با نشانه‌ای از آرامش، توانست بنویسد: «همه بدهی‌ها را پرداخت کرد! حالا احساس می‌کنم که می‌توانم در آرامش بمیرم. اگر سرم نگه دارد، من هر کاری را که امیدوار بودم انجام خواهم داد."
سوال: وقتی اولین نوشته اش را تحویل داد، او _ .
1. مطمئن از موفقیت او
2. از کار او خوشحال است
3. از کار ناراضی
4. از ناشر ناراضی است