متن: EDGEWOOD-هر روز صبح در دبیرستان Dixie Heights، مشتریان به یک آزمایش خاص می پردازند: اولین کافی شاپ منطقه که بیشتر توسط دانش آموزانی با نیازهای یادگیری خاص اداره می شود. قبل از شروع کلاس ها، دانش آموزان و معلمان لاته، کاپوچینو و شکلات داغ سفارش می دهند. سپس در دوره اول، معلمان با تلفن اتاق خود برای سفارش تماس می گیرند و دانش آموزان تحویل می دهند. با بسته شدن ساعت 9:20 صبح، فروشگاه بسته می شود. کریستی مک‌کینلی، دانش‌آموز سال دوم، اخیراً پس از قطع تماس با معلم، گفت: «هر کسی چای چی درست کرده، خانم شاتزمن می‌گوید که خوب بوده است.» این فروشگاه Dixie PIT نامیده می شود که مخفف Power in Transition است. اگرچه برخی از دانش آموزان معلول نیستند، بسیاری از آنها معلول هستند و PIT به آنها کمک می کند تا برای زندگی بعد از دبیرستان آماده شوند. آنها نه تنها یاد می گیرند که چگونه یک کافی شاپ را اداره کنند، بلکه همچنین چگونه با امور خود برخورد کنند. آنها یک کارت زمانی نگه می دارند و چک حقوق دریافت می کنند، که آنها را در فهرست چک نگه می دارند. معلمان آموزش ویژه، کیم شوالیه و سو کیسی، Dixie PIT را از برنامه مشابهی در دبیرستان کوهستان کنساو در جورجیا معرفی کردند. نه این که آسان باشد. اولین مشکل شوالیه که باید بر آن غلبه کرد، مربوط به محصول بود. آیا مدارس باید قهوه بفروشند؟ شکر چطور؟ محتوا؟ جینجر گری، مدیر خدمات غذایی شهرستان کنتون کمک کرد. او مطمئن شد که تمام نوشیدنی‌هایی که از شیر بدون چربی استفاده می‌کنند، مطابق با دستورالعمل‌های تغذیه هستند.
سوال: کافی شاپ بیشتر توسط .
1. همه دانش آموزان
2. همه معلمان
3. دانش آموزان با نیازهای یادگیری خاص
4. برخی از معلمان آموزش استثنایی