متن: آلستن چیس کتابی درباره پارک ملی یلوستون نوشته است. او نگران آسیب هایی است که آتش سوزی می تواند به پارک وارد کند. او همچنین نگران قوانین پارک است. این قوانین می گوید که طبیعت باید تصمیم بگیرد که چه اتفاقی برای پارک می افتد. آلستن همچنین می نویسد که گله گوزن ها بیش از حد بزرگ شده است. گوزن ها در حاشیه رودخانه راه می روند. آنها علف ها و ریشه های تازه بچه درختان را می خورند. بیورها برای ساختن سدها به درختان نیاز دارند. سدها سطح آب را بالا می برند. سطح آب بالاتر آب بیشتری را وارد خاک می کند. خاک مرطوب به رشد سریعتر گیاهان کمک می کند. این گیاهان به حیوانات دیگر خانه و غذا می دهند. چیس فکر می کند که قوانین پارک فقط در پارکی با محیط های طبیعی کار می کند. او معتقد است که یلوستون برای مدت طولانی دارای یک محیط مصنوعی بوده است. مردم بومی رفتند. گرگ ها را بردند و حیوانات دیگر را حذف کردند. مناطق زمین حصارکشی شد و حیوانات دیگر اضافه شدند. او فکر می کند قوانین پارک که اجازه می دهد گله ها بیش از حد بزرگ شوند و آتش سوزی ها را بسوزاند به طبیعت پارک آسیب می رساند. مدیر پارک فکر می کند قوانین خوب هستند و پارک خوب خواهد شد. چیس فکر می کند شیوه اداره پارک مردم باید تغییر کند.
سوال: پس از انتشار کتاب آلستن چیس، احتمالاً پارک _ .
1. سریع عوض شود
2. به طور کامل تعویض شود
3. دیگر کار نمی کند
4. ادامه کار