متن: انسان در هر قاره گسترش یافته است، گاهی اوقات گونه های جانوری دیگر را به سمت انقراض سوق می دهد. این گونه به گسترده ترین گونه روی کره زمین تبدیل شده است، کوه ها و دره ها، بیابان ها و جنگل ها، سواحل و جزایر را اشغال می کند، اما همیشه وسایل خوبی پیدا می کند. زندگی در این محیط های بسیار متفاوت وزن کل همه اعضای زنده این گونه بسیار سنگین تر از هر حیوان دیگری است و جمعیت انسان در حال حاضر به سرعت در حال رشد است که طی سی و پنج سال آینده دو برابر خواهد شد. دلیل موفقیت گونه ما چیست؟ پاسخ در یک کلام فرهنگ است. ما فرهنگ می آفرینیم، اما فرهنگ به نوبه خود ما را می آفریند. در نتیجه ما دیگر قربانی محیط نیستیم. ما محیط اجتماعی خود را می سازیم، قوانین و الگوهای رفتاری را ابداع می کنیم و به اشتراک می گذاریم که زندگی ما را شکل می دهد و از دانش آموخته شده خود برای ساختن استفاده می کنیم. محیط طبیعی برای زندگی مناسب تر است. فرهنگ مشترک ما چیزی است که زندگی اجتماعی را ممکن می کند. بدون فرهنگ منتقل شده از گذشته، هر نسل جدید باید اساسی ترین مشکلات وجودی انسان را دوباره حل کند. باید یک سیستم خانوادگی اندیشید، زبانی اختراع کرد، آتش را کشف کرد، چرخ را ایجاد کرد و غیره. فرهنگ با ارائه ابزاری جدید، هدفمند و کارآمد برای انطباق با شرایط متغیر، ما را از تکیه بر روند آهسته و تصادفی تکامل فیزیکی رها می کند. اگر منتظر انتخاب طبیعی بودیم تا بتوانیم در قطب شمال زندگی کنیم، به ماه پرواز کنیم یا زیر دریا زندگی کنیم، برای همیشه منتظر می ماندیم. برخلاف سایر حیوانات، ما می‌توانیم خودآگاهانه با محیط خود سازگار شویم و می‌توانیم محیط‌ها را برای رفع نیازهای خود تطبیق دهیم.
سوال: از این قسمت می توان استنباط کرد که _ .
1. فرهنگ باید بر فرآیند تکامل فیزیکی تکیه کند
2. ما باید برای همیشه منتظر بمانیم تا به ماه پرواز کنیم
3. ما هرگز نمی‌توانیم محیط‌ها را برای رفع نیازهای خود تطبیق دهیم
4. نظام های خانواده به فرهنگ تعلق دارند