متن: هر هفته در چین، میلیون ها نفر در مقابل تلویزیون خود می نشینند و رقابت نوجوانان را برای عنوان قهرمان شخصیت، که یک زنبور املایی به سبک چینی است، تماشا می کنند. در این چالش، رقبای جوان باید حروف چینی را با دست بنویسند. برای آماده شدن برای مسابقه، شرکت کنندگان معمولاً ماه ها را صرف مطالعه فرهنگ لغت می کنند. شاید محبوبیت این سریال جای تعجب نداشته باشد. در کنار باروت و کاغذ، بسیاری از مردم چین ایجاد خط چینی را یکی از کمک های اولیه خود به تمدن می دانند. متأسفانه در سرتاسر کشور چینی ها فراموش می کنند که چگونه زبان خود را بدون کمک کامپیوتری بنویسند. نرم افزار روی تلفن های هوشمند و رایانه ها به کاربران این امکان را می دهد که صدای اصلی کلمه را با استفاده از الفبای لاتین تایپ کنند. کاراکتر صحیح از یک لیست انتخاب می شود. نتیجه؟ تشخیص کاراکترها بدون یادآوری نحوه نوشتن آنها امکان پذیر است. اما هنوز امیدی برای قلم مو وجود دارد. وزارت آموزش و پرورش چین از کودکان می خواهد که زمان بیشتری را صرف یادگیری نحوه نوشتن کنند. در یکی از دبستان‌های پکن که ما بازدید کردیم، دانش‌آموزان هر روز در داخل یک کلاس درس تزئین شده با نقاشی‌های سنتی چینی که بر دیوارها آویزان است، خوشنویسی می‌کنند. هنگامی که گروهی از کودکان شش ساله قلم های قلم مو را در جوهر سیاه فرو می کنند، موسیقی ملایم پخش می شود. آنها اغلب به تخته سیاه نگاه می کنند تا نمونه های معلم خود را مطالعه کنند، قبل از اینکه به دقت آن شخصیت ها را روی کاغذ برنجی نازک بازتولید کنند. "اگر بزرگسالان می توانند بدون استفاده از دست خط زنده بمانند، چرا اکنون به خود زحمت آموزش دادن آن را بدهیم؟" از معلم خوشنویسی شن بین می پرسیم. او استدلال می کند: «توانایی نوشتن شخصیت ها بخشی از سنت و فرهنگ چینی است. "دانش آموزان باید همین الان یاد بگیرند تا وقتی بزرگ شدند فراموش نکنند." معلم می گوید.
سوال: چرا مردم چین فراموش می کنند که چگونه شخصیت ها را بنویسند؟
1. مردم چین زیاد به فرهنگ لغت مراجعه نمی کنند.
2. مردم چین دیگر از قلم مو استفاده نمی کنند و خوشنویسی نمی کنند.
3. مردم چین از الفبای لاتین به جای حروف استفاده می کنند.
4. چینی‌ها نیازی به نوشتن با دست ندارند و به کمک فناوری نیاز دارند.