متن: برای مثال، در افسانه یونانی گره گوردی، اسکندر مقدونی از شمشیر خود برای بریدن گره ای استفاده کرد که تمام تلاش های قبلی برای متحد کردن آن شکست خورده بود. گره، از تاریخ طولانی داستان ها و نام های تخیلی مانند "کراوات انگلیسی" و "پنجه گربه" لذت ببرید. زمانی که در دهه 1860 فیزیکدان انگلیسی ویلیام تامسون (معروف به لرد کلوین) در دهه 1860، گره ها موضوع اصلی تحقیقات علمی شدند. تامسون باید بتواند گره ها را طبقه بندی کند -- بفهمد که کدام گره های مختلف امکان پذیر است. این باعث علاقه زیادی به نظریه ریاضی گره ها شد. یک گره ریاضی بسیار شبیه یک گره آشنا در یک رشته است، فقط در تئوری تامسون، گره‌ها می‌توانستند، حداقل در اصل، اتم‌هایی با پیچیدگی فزاینده، مانند اتم‌های هیدروژن، کربن، و اکسیژن را به ترتیب مدل‌سازی کنند. برای روشی دقیق برای اثبات اینکه گره‌های متفاوتی که به نظر می‌رسند واقعاً متفاوت هستند -- نمی‌توان یکی را با دستکاری ساده به دیگری تبدیل کرد. در اواخر قرن نوزدهم، ریاضی‌دان اسکاتلندی پیتر گاتری تایت و دانشگاه چارلز نیوتن لیتل، پروفسور نبراسکا، جداول کاملی از گره ها را با حداکثر ده تقاطع منتشر کرد. متأسفانه، زمانی که این تلاش قهرمانانه تکمیل شد، نظریه کلوین به عنوان مدلی برای ساختار اتمی کاملاً کنار گذاشته شده بود. با این وجود، حتی بدون اینکه کاربرد دیگری در نظر گرفته شود، علاقه ریاضی به نظریه گره در نقطه ای به خاطر خود ادامه یافت. در واقع، ریاضیات حتی بیشتر مجذوب گره ها شد. تنها تفاوت این بود که همانطور که ریاضیدان بریتانیایی سر مایکل آتیه گفته است "مطالعه گره ها به شاخه خاصی از ریاضیات محض تبدیل شد." دو پیشرفت بزرگ در نظریه گره در سال 1928 و 1984 اتفاق افتاد. در سال 1928، ریاضیدان آمریکایی جیمز وادل الکساندر یک عبارت جبری را کشف کرد که از ترتیب تقاطع ها برای برچسب زدن گره استفاده می کند. به عنوان مثال، t2-t+1 یا t2-3t+1، یا در غیر این صورت. دهه‌ها کار بر روی نظریه گره‌ها سرانجام در سال 1984 دومین موفقیت را ایجاد کرد. ریاضیدان نیوزلندی-آمریکایی وان جونز متوجه رابطه غیرمنتظره‌ای بین گره‌ها و شاخه انتزاعی دیگری از ریاضیات شد که منجر به کشف یک متغیر حساس‌تر به نام چند جمله ای جونز
سوال: بهترین عنوان برای این قسمت کدام یک خواهد بود؟
1. ریاضیدانان در مقابل پزشکان
2. بودن یا گره بودن
3. گره یا اتم
4. گره در مقابل ریاضیات