متن: نقشه های جمعیت جهان نشان می دهد که اکثریت مردم امروز در نزدیکی آب زندگی می کنند. ما در امتداد خطوط ساحلی، اطراف خلیج ها، مسیر رودخانه ها و نهرها و در جزایر زندگی می کنیم. ما همچنین تعطیلات خود را در ساحل می گذرانیم و ماهیگیری راحتی در دریاچه پیدا می کنیم. هیچ چیز به اندازه شانس آب بازی کودکان را خوشحال نمی کند. شگفت آورتر، این لطف انسان برای آب منطقی تکاملی است. مطمئناً ما برای زندگی به آب آشامیدنی نیاز داریم، اما از آنچه در زیر امواج شنا می کند نیز بهره برده ایم. کرافورد، عصب شناس از دانشگاه شمال لندن، پیشنهاد کرده است که اجداد باستانی ما به دریا وابسته بوده اند و این که فداکاری آنها با اجازه دادن به گونه انسان برای رشد مغزهای بزرگ و پیچیده نتیجه داده است. کرافورد ادعا می کند که وقتی انسان ها از میمون ها جدا شدند و در جنگل های آفریقا ظاهر شدند، در نزدیکی رودخانه ها و سواحل گیر کردند و شروع به صید ماهی، صدف و خرچنگ کردند. این غذای دریایی مملو از اسیدهای چرب امگا 3 بود، اسیدهای چرب ضروری که باعث رشد سلول های مغز می شوند. کرافورد ادعا می کند تصادفی نیست که رشد مغز انسان زمانی که جنگل را ترک کردیم و به سمت ساحل حرکت کردیم به سرعت شروع به افزایش کرد. دانشمندان همچنین کشف کرده اند که افرادی که به طور منظم ماهی می خورند نسبت به افرادی که کمتر غذاهای دریایی می خورند کمتر دچار افسردگی می شوند. بیوشیمیدان هیبلین از مؤسسه ملی بهداشت نشان داده است که در بین فرهنگ‌ها ارتباط مستقیمی بین میزان مصرف ماهی در هفته و میزان افسردگی وجود دارد. جالبتر اینکه هیبلین و محقق لورا دریافته اند که ماهی معمولاً به عنوان نماد شادی و سلامتی در ادیان و فرهنگ های مختلف استفاده می شود. ما می دانیم که ماهی و دریا برای ما خوب است و بنابراین به دنبال آنها هستیم. تعطیلات را در ساحل می‌گذرانیم و امواج را می‌بینیم که می‌آیند و می‌روند، احساس شادی مغز ما را فرا گرفته است. هنگامی که به داخل کشور نقل مکان می کنیم، یا از تعطیلات به خانه می رویم، ارتباط خود را با ریشه های دریایی خود از دست می دهیم و احساس ناراحتی می کنیم.
سوال: نویسنده برای توضیح لطف انسان به آب _ .
1. چند نمونه را فهرست می کند
2. برخی از حقایق را مقایسه می کند
3. برخی اعداد را تجزیه و تحلیل می کند
4. سوالاتی را مطرح می کند