متن: چهارصد سال پیش، یک دانشمند ایتالیایی به نام گالیله گالیله اولین فردی بود که دهانه های ماه را دید. گالیله یکی از اولین افرادی بود که از تلسکوپ برای مطالعه آسمان استفاده کرد. از آن زمان، تلسکوپ ها به مهم ترین ابزار مورد استفاده اخترشناسان تبدیل شده اند. دانشمندان هرگز از یافتن راه های جدید برای قدرتمندتر کردن این ابزار دست نمی کشند. قرار است در چند سال آینده از دو تلسکوپ جدید با اهداف متفاوت استفاده شود. یکی از تلسکوپ ها به نام Pan-STARRS می تواند انسان ها را از مرگ نجات دهد. نیک کایزر، دانشمندی که روی این پروژه کار می‌کند، می‌گوید تلسکوپ Pan-STARRS برای یافتن 90 درصد از سیارک‌های قاتل نزدیک زمین طراحی شده است. Pan-STARRS، مانند بسیاری از تلسکوپ ها، از آینه ها و عدسی ها برای ارائه تصاویری از فضای بیرونی استفاده می کند. از آینه های غول پیکر برای "جمع آوری" نور استفاده می شود. آنها نور را روی لنز دوربین منعکس می کنند، که سپس می تواند تصویر را ضبط کند. پس از تکمیل، Pan-STARRS شامل چهار تلسکوپ خواهد بود که در بالای کوهی در جزیره مائوئی هاوایی قرار می گیرند. فقط یک تلسکوپ در جای خود قرار دارد و اکنون کار می کند. هر تلسکوپ حدود 30 ثانیه از یک قسمت از آسمان عکس می گیرد و سپس به قسمت دیگری می رود. هر شب، هر تلسکوپ از حدود 1000 تکه عکس می گیرد. هر هفته، هر تلسکوپ از کل آسمان عکس گرفته است. هر یک از چهار تلسکوپ از همان تکه های آسمان عکس می گیرند. یک تلسکوپ، که به تنهایی کار می کند، ممکن است گاهی اوقات یک سیارک را به اشتباه نشان دهد. اگر سه تلسکوپ دیگر در حال کار باشد، ستاره شناسان می توانند از آنها استفاده کنند تا ببینند آیا واقعاً سیارکی به سمت ما می آید یا خیر. دانشمندان امیدوارند با استفاده از چهار تلسکوپ به جای یک تلسکوپ، تصویر بهتری از فضا به دست آورند. اگر یک سیارک غول پیکر شناسایی می شد، ستاره شناسان مدت ها قبل از رسیدن به زمین سعی می کردند آن را بشکنند.
سوال: وقتی Pan-STARRS کار می کند، کل آسمان به چند قسمت تقسیم می شود؟
1. 1000
2. 7000
3. 21000
4. 28000