متن: "هی، جنا، فکر می کنی تا هشتاد و دو سالگی ما هنوز با هم دوست باشیم؟" از دوستم پرسیدم. معلوم بود که فکر می کرد از کجا چنین سوالی به ذهنم رسیده بود. از دست دادن جنا مانند از دست دادن یک خواهر بسیار صمیمی است. "البته تا هشتاد و دو سالگی ما هنوز با هم دوست خواهیم بود." جنا با صدای بلند اعلام کرد. سال بعد، در کلاس چهارم، با جیمی آشنا شدیم. ما سه نفر به زودی با هم دوست شدیم. تقریباً هر روز با هم بازی می‌کردیم. فکر می‌کردم حتی زمان هم نمی‌تواند ما را از هم جدا کند، اما متأسفانه در اشتباه بودم. ما سه تایی شروع کردیم به دعوای زیادی. قبل از کریسمس، ما واقعاً دعوای بزرگی داشتیم، و جیمی و جنا با من مخالف بودند و هر دو می گفتند _ .من احساس درماندگی و تنهایی می کردم. فکر می کردم کریسمس وحشتناک خواهد بود! وقتی جنا به خانه ام آمد و یک کارت عالی کریسمس که برایم درست کرده بود به من داد تعجب کردم. آنقدر مطمئن بودم که او هنوز از من ناامید است. "وای، "گفتم و سکوت را شکستم که دو طرف در جلوی در ایستاده بودیم." متشکرم. آهسته گفت: "باشه...خب...باید برم." "باشه. بعدا می بینمت..." و در را بستم. "آن دم در چه کسی بود؟" مامانم پرسید کارت با "کریسمس مبارک" شروع شد، اما بعد روی آن نوشته شد: "خیلی خوشحالم که با هم دوست هستیم. از حرفی که در زمان دعوایمان گفتم متاسفم. دعوا مانع از دوستی ما نمی شود. ما گفتیم حتی وقتی هشت و دو ساله هستیم با هم دوست می شویم." خواندن را متوقف کردم و شروع به خندیدن کردم. باورم نمی شد حرف های او را آن روز در حیاط خانه اش فراموش کرده بودم.
سوال: نویسنده وقتی کارت جنا را خواند خوشحال شد زیرا _ .
1. چیزی که جنا نوشت خنده دار بود
2. جنا دوباره دوستش خواهد شد
3. او از کریسمس آینده خوشحال بود
4. او از دریافت کارت کریسمس خوشحال بود