متن: یک مطالعه اخیر، در حالی که نگرش به طور کلی مثبت را نسبت به علم نشان می دهد، همچنین نگرانی گسترده ای را نشان می دهد که ممکن است "از کنترل خارج شود". این تصور خطرناک است. علم می تواند نیرویی برای شر و خیر باشد. بسته به تصمیمات ما، برنامه های آن می توانند به هر طریقی هدایت شوند. تصمیماتی که ما به صورت شخصی یا جمعی می گیریم، نتایج علم را تعیین خواهد کرد. اما در اینجا یک خطر واقعی وجود دارد. علم به سرعت در حال پیشرفت است و به شدت تحت تأثیر مشاغل است که احتمالاً معتقدیم هر تصمیمی که می گیریم تفاوت کمی ایجاد می کند. و به جای مبارزه برای بهترین سیاست های ممکن، ممکن است عقب نشینی کنیم و کاری انجام ندهیم. برخی افراد حتی فراتر می روند. می گویند علیرغم ایرادات اخلاقی و قانونی، هر کاری که از نظر علمی امکان پذیر باشد ---- در جایی، زمانی انجام می شود. آنها معتقدند علم در نهایت از کنترل خارج خواهد شد. این باور نیز خطرناک است، زیرا به احساس ناامیدی دامن می زند و آنها را از تلاش برای ساختن دنیای امن تر منصرف می کند. در دنیای به هم پیوسته ما، عدم توافق در و جهان علم می تواند منجر به عدم کنترل استفاده از علم شود. بدون درک مشترک، چالش های "کنترل" علم در این قرن واقعا سخت خواهد بود. برای مثال شبیه سازی انسان را در نظر بگیرید. علیرغم توافق کلی بین دانشمندان در مورد تأثیر عظیم احتمالی آن بر ارزش های اخلاقی سنتی، برخی از کشورها همچنان به تحقیق و توسعه تکنیک های مرتبط با آن ادامه می دهند. پیش بینی نتایج سخت است. بنابراین، بحث در مورد چگونگی کاربرد علم باید بسیار فراتر از جوامع علمی گسترش یابد. تنها با تلاش متحد افراد با امید، می‌توانیم در برابر سوء استفاده از علم در امان باشیم و علم در آینده به بهترین نحو به بشر خدمت کند.
سوال: با توجه به متن، اگر تصور کنیم علم در حال خارج شدن از کنترل است، چه اتفاقی خواهد افتاد؟
1. توسعه علم به طور ناامیدکننده ای کند خواهد شد.
2. کسب و کارها حتی تأثیر بیشتری بر علم خواهند داشت.
3. مردم اعتماد خود را به ایجاد آینده ای روشن از دست خواهند داد.
4. مردم فعالانه تر برای تحت کنترل درآوردن علم کار خواهند کرد.