متن: در زمستان هامرفست سی ساعت سواری با اتوبوس از اسلو است، هرچند که چرا کسی بخواهد در زمستان به آنجا برود سوالی است که ارزش بررسی دارد. این شهر در لبه جهان، شمالی ترین شهر اروپاست، به همان اندازه که لندن از تونس دور است، مکانی با زمستان های تاریک و بی رحمانه، جایی که خورشید در ماه نوامبر در اقیانوس منجمد شمالی فرو می رود و ده بار دیگر طلوع نمی کند. هفته ها. من می خواستم شفق شمالی را ببینم. همچنین، مدت‌ها بود که میل نیمه‌شکل‌گرفته‌ای برای تجربه کردن زندگی در چنین مکان دورافتاده و ممنوعه‌ای در دل من بود. نشستن در خانه در انگلستان با یک لیوان ویسکی و یک کتاب نقشه، ایده بسیار خوبی به نظر می رسید. اما اکنون که راه خود را از میان گل و لای خاکستری اواخر دسامبر اسلو انتخاب کردم، شروع به شک و تردید کردم. کارها خوب شروع نشده بود. من در هتل بیش از حد خوابیده بودم، صبحانه را از دست داده بودم و مجبور شدم به لباس هایم بپرم. من نتوانستم تاکسی پیدا کنم و مجبور شدم کیفم را که به طور غیرمنطقی اضافه وزن داشت، هشت بلوک از میان گل و لای به سمت ایستگاه اتوبوس مرکزی بکشم. من در متقاعد کردن کارکنان بانک Kreditkassen در دروازه کارل یوهانس برای دریافت چک های مسافرتی کافی برای پرداخت هزینه بیش از حد 1200 کرون کرایه اتوبوس، به سادگی نمی توانستم متوجه شوند که ویلیام مک گوایر برایسون در گذرنامه و صورت حساب من وجود دارد، مشکل زیادی داشتم. برایسون در چک های مسافرتی من هر دو من بودم - و حالا دو دقیقه قبل از حرکت داشتم به ایستگاه می رسیدم، نفس نفس زده و بخار از تلاش بی پایان سربالایی که زندگی من است، و دختری که در باجه بلیط بود به من می گفت که هیچ سابقه رزرو من گفتم: "این اتفاق نمی افتد." "من هنوز در خانه در انگلستان هستم و از کریسمس لذت می برم. یک قطره بیشتر از من بگذر، عزیزم؟" راستش گفتم: "حتما اشتباهی شده. لطفا دوباره نگاه کنید." دختر فهرست مسافران را مطالعه کرد. "نه، آقای برایسون، نام شما اینجا نیست*" اما من می توانستم آن را حتی وارونه ببینم. بمت بیورنسون می‌گوید: «بمت بیورنسون می‌گوید: «اون، دومی از پایین، «نه»، دختر تصمیم گرفت. این یک نام نروژی است*" "این را نمی گوید Bernt Bjornson. می گوید بیل برایسون. به حلقه «y»، دو «من» نگاه کنید. خانم، لطفا." اما او آن را نداشت. "اگر من این اتوبوس را از دست بدهم، اتوبوس بعدی کی می رود؟" "هفته آینده در همان زمان.،، اوه، عالی است. "خانم، باور کنید، بیل برایسون می گوید." "نه، اینطور نیست." "خانم، نگاه کن، من از انگلیس آمده ام. من مقداری دارو دارم که می تواند جان یک کودک را نجات دهد." او این را نخرید. "من می خواهم مدیر را ببینم." او در استاوانگر است. "گوش کن، من از طریق تلفن رزرو کردم. اگر سوار این اتوبوس نشوم، می‌خواهم نامه‌ای به مدیرت بنویسم که بر آینده شغلی تو برای بقیه قرن سایه افکنده است." این به وضوح او را نگران نکرد. بعد بنظرم رسید. "اگر این بمت بیورنسون ظاهر نشود، آیا می توانم صندلی او را بنشینم؟" "مطمئن." چرا من در وهله اول به این چیزها فکر نمی کنم و خودم را از رنج نجات نمی دهم؟ گفتم: متشکرم و کیفم را بیرون کشیدم.
سوال: ما می توانیم از این قسمت یاد بگیریم که _ .
1. سفر نویسنده به شمال ارزش نداشت
2. اروپایی ها از بازدیدکنندگان استقبال نکردند
3. نویسنده نامه ای به مدیر دختر نوشت
4. سفر نویسنده به شمال هموار نبود