متن: مایک مک کلور در آوریل گذشته در یک روز زیبا برای ماهیگیری کمی به خلیج ساراسوتا رفت. امروز بعدازظهر، آب در هنگام جزر به اندازه کافی کم عمق بود که مک کلور به راحتی می‌توانست 100 یارد دور از ساحل راه برود و خط خود را به هر جهتی پرتاب کند. نزدیک غروب آفتاب، هنوز بدون ماهی، تصمیم گرفت به عقب برگردد. او به جای روی آوردن به مسیر قبلی خود، مسیر مستقیم تری را به سمت ساحل انتخاب کرد و فکر می کرد که خلیج در طول مسیر عمیق تر نمی شود. در عوض او به دام افتاد. او سعی کرد در جهات مختلف راه برود، اما آب کم عمق از او فرار کرد. سرانجام، او تصمیم گرفت که امن ترین انتخابش این است که مستقیم به سمت خشکی حرکت کند. مک کلور می‌گوید: «در عرض حدود پنج پله، آب از بالای رودخانه‌ها وارد می‌شد. او وزن مرده سیلاب ها را که او را پایین می کشد احساس می کرد و می دانست که اگر از آنها خارج نشود غرق خواهد شد. اما او نتوانست با لگد راه خود را از میان سرنشینان خارج کند. در عوض او را کاملاً به زیر سطح کشیدند. الیزا کامرون 19 ساله، لورن نیورکا مورا 20 ساله و کیتلین پترو 20 ساله در حال تماشای ماهی های مک کلور بودند که پس از یک هفته طولانی کلاس روی چمن استراحت می کردند. آنها دیدند که مک کلور به زیر رفت و سپس صدای گریه او را شنیدند: "کمک!" سه دوست کفش های خود را درآوردند و به سمت خلیج دویدند. همه آنها شناگران خوبی بودند، اما همه این ترس را پنهان می کردند که ممکن است آنها را نیز پایین بکشد، زیرا برای نجات او باید شیرجه بزنند. وقتی آنها به او رسیدند، او توانسته بود خود را از آبراهه ها بیرون کند، اما چشمانش تا حدی به عقب برگشته بود. کامرون و مورا هرکدام یک دست را زیر شانه های او قلاب کردند، در حالی که پترو پشت او را نگه داشت و دستش را گرفت. سپس سه دوست تمام تلاش خود را کردند تا او را به سمت ساحل بکشند. سرانجام همه آنها به سلامت به ساحل بازگشتند.
سوال: چه چیزی مستقیماً مایک مک کلور را در خلیج به دام انداخت؟
1. تصمیم اشتباه او
2. جزر و مد در راه است.
3. سرازیر شدن او سیل.
4. عمق آب.