متن: استاد من، آقای آگوست جی. باخمن، تأثیرگذارترین معلمی بود که تا به حال داشتم. من در کلاس او دچار مشکل شده بودم: دانش آموز دیگری برای تفریح مرا هل داده بود و من عصبانی شدم و شروع کردم به زدن او. آقای باخمن دعوا را متوقف کرد، اما به جای اینکه مرا به دفتر بفرستد، مرا نشست و یک سوال ساده پرسید: "پنا، چرا عمرت را تلف می کنی؟ چرا به دانشگاه نمی روی؟" من هیچ چیز در مورد کالج یا بورس تحصیلی نمی دانستم. هیچ کس هرگز فکر نمی کرد که یک پسر بی پدر از فقیرترین محله آینده ای داشته باشد. آن روز، به جای اینکه برای ناهار عجله کند، ماند و گزینه های احتمالی تحصیل را برایم توضیح داد. در پایان صحبت‌هایمان، او مرا به دیدن منشی فرستاد که فرزندی در یک کالج دولتی داشت. این در سال 1962 در دبیرستان امرسون در شهر یونیون، نیوجرسی بود. خوب 53 سال گذشت و من با شناختی که او به من داد چه کردم؟ زمانی که تنها 29 سال داشتم از دانشگاه فوردهام مدرک دکترا گرفتم. به تدریس زبان انگلیسی و مطالعات اجتماعی پرداختم و سپس در زنجیره فرماندهی از معلم به مدیر ارشد رفتم. من در هیئت مدیره Magnet Schools of America نشسته ام و نماینده آن سازمان در سازمان ملل بوده ام. من برنده تعدادی جوایز آموزشی بزرگ شده ام. اما اگر یک معلم واقعاً دلسوز وقت صرف ناهار خود را برای صحبت با من نمی‌کرد، کجا بودم؟ بدون شک فقط اعتماد او به من بود که به پیشرفت من کمک کرد. من صدها بار محبت او را با تشویق جوانان گمراه به هدف گیری بالاتر جبران کرده ام. اگر بچه ای را نجات داده ام به خاطر اوست. اگر من یک مربی موفق بوده ام به این دلیل است که در آقای باخمن الگوی بسیار خوبی داشتم.
سوال: کدام یک از موارد زیر آقای باخمن را بهتر توصیف می کند؟
1. نمایشگاه.
2. مطمئن.
3. الهام بخش
4. طنز.