متن: وقتی بچه های نه ساله دیگر مشغول بازی بودند، او در پمپ بنزین کار می کرد. وقتی نوجوانان دیگر مشغول مطالعه یا بیرون رفتن بودند، او به سختی جایی برای خوابیدن در خیابان پیدا کرد. اما او با غلبه بر این شکست‌های وحشتناک توانست یک بورس تحصیلی بسیار رقابتی را به دست آورد و وارد دانشگاه هاروارد شود. و داستان شگفت انگیز او الهام بخش فیلمی به نام "بی خانمان به هاروارد: داستان لیز موری" است که در اواخر آوریل نمایش داده شد. لیز موری، یک دختر 22 ساله آمریکایی، در حال نوشتن داستانی واقعی از اراده و اراده است. لیز در سایه دو والدین معتاد به مواد مخدر بزرگ شد. هیچ وقت غذای کافی یا لباس گرم در خانه وجود نداشت. لیز تنها عضو خانواده بود که شغل داشت. مادرش مبتلا به ایدز بود و زمانی که لیز فقط 15 سال داشت درگذشت. اثر آن فقدان نقطه عطفی در زندگی او شد. با ارتباط محیطی که در آن بزرگ شده بود با نحوه مرگ مادرش، تصمیم گرفت برای این موضوع کاری انجام دهد. لیز به مدرسه برگشت. او خود را به درس خواندن انداخت و هرگز به معلمانش نگفت که بی خانمان است. شب ها در خیابان ها زندگی می کرد. او در کتابش نوشت: «شب شکستن او دبیرستان را تنها در دو سال به پایان رساند و یک بورسیه تحصیلی کامل برای تحصیل در دانشگاه هاروارد گرفت. اما لیز تصمیم گرفت که دانشگاه برتر خود را چند ماه زودتر در سال جاری ترک کند تا از پدرش که او نیز مبتلا به ایدز است مراقبت کند. "من پدر و مادرم را خیلی دوست دارم. آنها معتاد به مواد مخدر هستند. اما هرگز فراموش نمی کنم که آنها همیشه مرا دوست دارند. "لیز از تماشاگران سینما می خواهد که با این ایده کنار بیایند که تغییر زندگی شما "به سادگی تصمیم گیری است".
سوال: ایده اصلی پاساژ _ .
1. چگونه لیز توانست وارد دانشگاه هاروارد شود
2. لیز در دوران کودکی اش چه روزهای سختی را پشت سر گذاشت
3. چرا لیز اینقدر پدر و مادرش را دوست داشت
4. چگونه لیز تلاش کرد تا زندگی خود را تغییر دهد