متن: کودکی که زمانی از داستانی راضی بوده است، قاعدتاً دوست دارد آن را تقریباً با همان کلمات بازگو کند، اما این نباید والدین را وادار کند که داستان های پری چاپ شده را به عنوان متن رسمی تلقی کنند. گفتن یک داستان همیشه بهتر از خواندن آن از روی کتاب است، و اگر والدین بتوانند چیزی را که در موقعیت واقعی زمان و کودک، بهبود متن چاپ شده است، تولید کنند، خیلی بهتر است. تغییری که در برابر افسانه‌ها ایجاد می‌شود این است که با ترساندن کودک یا غمگین کردن او در فکر کردن به او آسیب می‌رسانند. برای اثبات دومی، باید در یک آزمایش کنترل‌شده نشان داد که کودکانی که داستان‌های پریان خوانده‌اند، بیشتر از کودکانی که مطالعه نکرده‌اند، از ظلم متاسف هستند. در مورد ترس‌ها، فکر می‌کنم مواردی وجود دارد که کودکان به‌طور خطرناکی توسط داستان‌های پری وحشت زده می‌شوند. با این حال، اغلب این از زمانی ناشی می شود که کودک یک بار داستان را شنیده است. آشنایی با داستان از طریق تکرار، درد ترس را به لذت ترسی تبدیل می کند که با آن مواجه شده و مسلط شده است. همچنین افرادی هستند که به داستان های پریان اعتراض می کنند به این دلیل که از نظر عینی واقعیت ندارند، غول ها، جادوگران، اژدهای دو سر، فرش های جادویی و غیره وجود ندارند. و اینکه به جای علاقه به جنبه های عجیب و غریب در افسانه ها، باید به کودک یاد داد که با مطالعه تاریخ واقعیت را بیاموزد. من چنین افرادی را، باید بگویم آنقدر عجیب و غریب می دانم که نمی دانم چگونه با آنها بحث کنم. اگر پرونده آنها درست بود، جهان باید پر از مردان دیوانه ای می شد که سعی می کردند از نیویورک به فیلادلفیا با یک چوب پرواز کنند یا تلفن را با بوسه بپوشانند به این باور که دوست دختر مورد علاقه آنهاست. هیچ داستان پری هرگز اعلام نکرده است که توصیفی از دنیای واقعی است و هیچ کودک باهوشی هرگز چنین چیزی را باور نکرده است.
سوال: منظور نویسنده از ذکر چوب و تلفن این است که _ .
1. داستان های پری هنوز ساخته می شود
2. مردم سعی می کنند داستان های پری قدیمی را مدرن کنند
3. در مورد افسانه ها سوء تفاهم وجود دارد
4. این روزها نگرانی بیشتر برای ترس کودکان وجود دارد