متن: در یک یکشنبه سرد زمستانی، مرد کوچولو در حالی که می خواستم وارد صندوق تلفن شوم به سمت من آمد و از من پرسید که آیا کبریت دارم یا نه. گفتم: «ببخشید، من سیگار نمی کشم، پس سیگاری هم ندارم. بهتر است از دیگری بپرسی.» او نسبتاً ناامید به نظر می رسید، مردد بود و سپس روی برگرداند. قبل از اینکه دفترچه تلفن را بردارم تا شماره ای را که می خواستم بگیرم را پیدا کنم، او را به آرامی در خیابان تماشا کردم. من به یک جعبه تماس عمومی عادت ندارم، بنابراین، در اولین تلاشم برای عبور، پیپ های هشدار ( ) قبل از اینکه بفهمم باید یک سکه وارد کنم متوقف شد. وقتی بالاخره توانستم صحبت کنم، به من گفتند که شخصی که می خواستم فوری به او پیام بدهم، به تازگی بیرون رفته است. کمی زیر لب فحش دادم و از جعبه خارج شدم و با مرد کوچولو روبرو شدم. وقتی دوباره کلاهش را بالا آورد، دیدم که کاملاً کچل است و خط نازکی شبیه یک زخم دوئل ( ) روی یک گونه رد شده بود. "ببخشید که دوباره شما را اذیت کردم." او با عصبانیت گفت: "می توانم کمی با شما قدم بردارم؟ باید حقیقت را به شما بگویم. من به شدت به کمک نیاز دارم." او صدای عمیقی غیرعادی داشت که ترکیبی عجیب از کمرویی و اعتماد به نفس را نشان می داد. من از یک لهجه خارجی نسبتاً قوی آگاه بودم و متعجب بودم که او واقعاً از کدام کشور آمده است. گفتم تا بیست دقیقه دیگر باید سوار قطار شوم، اما شاید تا ایستگاه مرا همراهی کند. او ناگهان پس از یک لحظه سکوت گفت: "من به شما شوک خواهم داد." آیا می توانید پنج پوند به من قرض دهید؟ من اصلاً پول ندارم." سعی کرد از من پول قرض کند. من به طور کلی موفق به اجتناب از وام دادن به آنها شده ام. اما، شاید به دلیل صریح بودن درخواست او، به نوعی این تصور را داشتم که نیاز او ممکن است به شدت فوری باشد. من پاسخ دادم: «متاسفم، می ترسم نتوانم به شما قرض بدهم، زیرا عادت ندارم پول زیادی با خود حمل کنم. فکر نمی کنید پلیس بهترین باشد. مردم درخواست کمک کنند؟" او به آرامی گفت: "من جرات ندارم به پلیس بروم." "اگر من بروم، آنها باید مرا به خانه بفرستند. این چیزی است که از آن می ترسم. نمی دانم چه کار کنم." او سرش را با ناراحتی تکان داد، کلاهش را بالا آورد و مرا ترک کرد. قطارم را گرفتم و خیلی زود ماجرا را فراموش کردم. سه هفته بعد بود که به طور اتفاقی به یک روزنامه عصر قدیمی نگاه کردم و چشمم به پاراگراف کوچکی در پایین صفحه اول افتاد: «جسد ناشناس مردی کچل کوتاه قد با زخم عمیق روی یک گونه، پیدا شد. دیروز از رودخانه تیمز. پلیس معتقد بود که او خودکشی کرده است." سپس متوجه تاریخ شدم: فقط دو هفته و نیم قبل. این من بودم که شاید عامل نهایی تراژدی وحشتناک او بودم. روزها پس از آن ظلم امتناع من باعث شرمساری و پشیمانی مداوم من شد. سوگند خوردم که دیگر هرگز درخواست کمک را رد نخواهم کرد.
سوال: دلیل اصلی اینکه نویسنده به مرد کوچولو پولی قرض نداده بود این بود که _ .
1. او هرگز پولی به دیگران قرض نداد
2. او اتفاقاً هیچ پولی حمل نکرد
3. او به مرد کوچک اعتماد نکرد
4. می ترسید که نتواند آن را پس بگیرد