متن: اکنون خبر از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی آمده است، یک مطالعه جدید تأیید کرده است که هر چه ثروتمندتر باشید، کمتر دلسوز هستید. دانشجویانی که به صورت دستی برای حداکثر تنوع اقتصادی انتخاب شده بودند. به عنوان یک قاعده، دانشجویان کالج فقط یک سطح درآمد دارند: ضعیف. بنابراین استلار سوژه های خود را بر اساس درآمد افرادی که به درخواست ها پاسخ می دهند و چک می نویسند انتخاب می کند: والدین. در اولین آزمایش از سه آزمایش، او از 148 نفر از آزمودنی‌هایش خواست تا گزارش‌هایی را پر کنند که چند بار احساساتی مانند شادی، عشق، شفقت و وحشت را تجربه می‌کنند. او همچنین از آنها خواست که با اظهاراتی مانند "من اغلب متوجه افرادی می شوم که به کمک نیاز دارند" موافق یا مخالف باشند. هنگامی که اعداد موجود در این لیست ها پردازش شد، استلار هیچ تفاوت شخصیتی معناداری در بین دانش آموزان پیدا نکرد که بتوان آن را به درآمد نسبت داد، به جز یکی: در کل، هرچه درآمد خانواده آزمودنی ها کمتر باشد، امتیاز آنها در شفقت بیشتر می شود. مطالعه دوم شامل 64 آزمودنی بود که دو ویدئو را تماشا کردند - یک ویدیوی آموزشی از نظر عاطفی خنثی در مورد تکنیک های ساخت و ساز، و یک ویدیوی بسیار پربارتر که شامل خانواده های واقعی بود که با یک کودک مبتلا به سرطان کنار می آمدند. مجدداً، آزمودنی ها لیست های عاطفی را پر کردند و دوباره به طور مشابه امتیاز گرفتند. اما داوطلبان کم درآمد همچنان در مقیاس شفقت و همدلی بالاتر بودند. در طول این مطالعه، استلار همچنین از مانیتورهای ضربان قلب برای تعیین واکنش فیزیکی آنها به این دو ویدیو استفاده کرد. تعجب آور نیست که در زمان پخش فیلم آموزشی هیچ تفاوتی در ضربان قلب وجود نداشت، اما زمانی که داستان سرطان شروع شد، ضربان قلب داوطلبان کم درآمد به میزان قابل توجهی کاهش یافت - نشانه ای غیر شهودی از مراقبت. یک تهدید فوری برای خود یا دیگری باعث افزایش ضربان قلب می شود، بهتر است برای پاسخ به خطر وارد عمل شویم. یک بحران عاطفی می‌تواند تأثیر فیزیکی معکوس بر مشاهده‌کنندگان داشته باشد - به آنها کمک می‌کند تا توجه آرام‌تری را که فقط گوش دادن و آرامش لازم است، فراهم کنند. در بخش پایانی مطالعه، 106 نفر از شرکت کنندگان به صورت جفت قرار گرفتند و به آنها گفته شد که با یکدیگر مصاحبه کنند، گویی که برای موقعیتی به عنوان مدیر آزمایشگاه درخواست می کنند. برای اینکه سوژه‌ها در بازی پوست واقعی داشته باشند، آنهایی که بهترین عملکرد را در مصاحبه‌ها داشتند - طبق قضاوت Stellar - برنده جایزه نقدی می‌شدند. همه آزمودنی‌ها گزارش کردند که در هنگام مصاحبه، سطوح یکسانی از استرس یا اضطراب را احساس می‌کردند، اما فقط افراد کم‌درآمد می‌توانستند به طور قابل اعتمادی احساسات مشابه را در شریک زندگی خود در هنگام تغییر نقش‌ها تشخیص دهند. پس آیا این بدان معناست که ثروتمندان واقعا نمی توانند فقرا را احساس کنند؟ استلار استدلال می کند که نمره پایین در مقیاس شفقت به معنای کمبود ظرفیت برای احساس نیست. این ممکن است فقط به معنای فقدان تجربه در مشاهده - و تمایل به - سختی دیگران باشد. شاید این به توضیح اینکه چرا بسیاری از بچه‌های ثروتمند دانشگاهی به سپاه صلح و سایر گروه‌های داوطلب راه پیدا می‌کنند کمک کند.
سوال: با توجه به متن، کدام یک از گزاره های زیر صحیح است؟
1. همه آزمودنی ها هر 3 آزمایش را پشت سر گذاشتند.
2. استلار با دقت 300 دانشجوی کالج را با توجه به سطح درآمد شخصی آنها انتخاب کرد.
3. ثروتمندان واقعاً فاقد توانایی احساس ترحم برای فقرا هستند.
4. هر 3 آزمایش یک نتیجه را ثابت کردند.