متن: پدربزرگ من بیشتر عمر خود را در هند پرتلاطم گذراند. پس از اقامت در نیویورک، او به علاقه واقعی خود پرداخت: باغبانی. باغ پدربزرگ جایی بود که از دنیای بزرگترها و تکالیف مدرسه پناه گرفتم. پدربزرگ من کدو حلوایی و گوجه فرنگی کشت می‌کرد -- کمتر پیش می‌آمد که من را در جایی در باغ پیدا می‌کردم که مخفیانه یک گوجه‌فرنگی می‌خوردم یا فقط نشسته بودم و کار سخت پدربزرگم را تحسین می‌کردم. با این حال، با گذشت زمان، من این فرصت را نداشتم که به خانه او بروم. در یازدهمین سالگرد تولدم، از پدربزرگم یک کیسه هدیه بسته بندی شده در کاغذ زیبا دریافت کردم. از اینکه ببینم او برای تولدم چه چیزی به من داده بود، هیجان زده بودم، کاغذ را پاره کردم و فقط یک کدو حلوایی زرد پیدا کردم. خیلی عصبانی بودم. چه هدیه احمقانه ای! اما به تدریج متوجه شدم که در ایجاد رابطه با باغ او، ناخودآگاه به پدربزرگم بسیار نزدیک شده ام، چیزی که او می خواست از طریق هدیه اش به من یادآوری کند. تعهد او به انجام کارها قطعاً بر من تأثیر گذاشت. این می تواند برای او احساس موفقیت ایجاد کند. به خاطر او، من سعی می کنم ایده نزدیک شدن به همه چیز را با انگیزه و اشتیاق الگوبرداری کنم. پدربزرگم پنج سال پیش از دنیا رفت، اما تاثیر او بر من نمی توانست بیشتر از امروز باشد. همانطور که برای ورود به کالج آماده می شوم و از زندگی نسبتاً سرپناه دبیرستانی خود به سمت دستیابی به استقلال کامل می روم، اجازه دادن به علایقم برای یافتن راه خود در هر کاری که ممکن است انجام دهم بسیار ضروری است. من هنوز هم تا امروز به پدربزرگم چشم دوخته ام و امیدوارم روزی بتوانم در باغ خودم بکارم و در روز تولدش به دیگری کدو حلوایی بدهم -- این مهم ترین هدیه من بود. تا کنون دریافت کرده اند.[:ZXXK]
سوال: چرا پدربزرگ برای نویسنده کدو حلوایی فرستاد؟
1. کدو سبزی مورد علاقه نویسنده بود.
2. اسکواش بزرگترین دستاورد او بود.
3. او می خواست به نویسنده یادآوری کند که آنها نزدیک بوده اند.
4. او می‌خواست نویسنده کارش را دنبال کند.