متن: اما اگر دوباره دستم بشکند چه؟ دختر 5 ساله ام پرسید. می دانستم که چقدر می خواهد سوارکاری را یاد بگیرد. با این حال از زمانی که از دوچرخه اش افتاد و دستش شکست، ترسیده بود. گفتم: اوه عزیزم. "فکر نمی کنم بازوی دیگری را بشکنی." "اما من می توانستم، نمی توانستم؟" اعتراف کردم: «بله» و متوجه شدم که در حال تقلا برای حرف درست هستم. گفت: «فکر نمی‌کنم بخواهم سوار شوم» و از دوچرخه‌اش پیاده شد. راه افتادیم و کنار درختی نشستیم. "نمی خواهی با دوستانت سوار شوی؟" من پرسیدم. اضافه کردم: "و من فکر می کردم که شما امیدوارید سال آینده دوچرخه سواری خود را به مدرسه شروع کنید." با صدای آهسته ای گفت: من بودم. گفتم: میدونی عزیزم. "بیشتر هر کاری که انجام می دهید با خطراتی همراه است. می توانید در ژیمناستیک دست خود را بشکنید. آیا می خواهید به باشگاه نروید؟" "هیچ البته نه!" او پاسخ داد. و با روحیه ای مصمم برخاست و پذیرفت که دوباره تلاش کند. من به پشت دوچرخه اش چسبیدم تا اینکه او جرات پیدا کرد و گفت: "بریم!" بقیه بعدازظهر را در پارک گذراندم و شاهد غلبه بر ترس یک دختر کوچک شجاع بودم و به خودم به خاطر اینکه یک والدین مجرد مستقل هستم تبریک می‌گفتم. همانطور که به سمت خانه می رفتیم، دوچرخه را هل می دادیم و در امتداد پیاده رو می رفتیم، او از من در مورد صحبتی که شب قبل شنیده بود با مادرم شنیده بود، پرسید. چرا دیشب تو و مادربزرگ با هم دعوا داشتی؟ "چیزی نیست." به او گفتم. شانه بالا انداخت. مادربزرگ گفت فقط می‌خواهد کسی را پیدا کنی که دوستش داشته باشی. با صدای بلند گفتم: «آنچه مادربزرگ می‌خواهد این است که یک پسر دوباره قلبم را بشکند. "اما مامان..." "تو برای فهمیدن خیلی جوانی." به او گفتم. چند دقیقه بعد ساکت بود. سپس به بالا نگاه کرد و با صدایی کوچک گفت: "پس حدس می‌زنم عشق مانند یک دست شکسته نیست." ناتوان از پاسخگویی، بقیه راه را در سکوت طی کردیم. وقتی به خانه رسیدم، رها کردم و پذیرفتم با مردی به نام استیو ملاقات کنم. استیو برای من مرد بود. کمتر از یک سال بعد ازدواج کردیم. معلوم شد مادرم و دخترم حق دارند.
سوال: داستان چه چیزی می خواهد بگوید؟
1. مادر بهترین معلم برای فرزندان است.
2. زندگی پر از ماجراها و همچنین انتخاب است.
3. طلاق والدین برای فرزندان خردسال مضر است.
4. از تجربیات ناخوشایند گذشته ناراحت نشوید.