متن: خیلی وقت پیش، یک تاجر قدیمی بود که سه پسر داشت. ثروتم را به کدام یک بسپارم؟ او تعجب کرد. "این باید برای باهوش ترین پسر باشد. اما کدام یک باهوش ترین است؟" سه پسرش را نزد خود خواند. او به آنها گفت: "اینم مقداری پول، شما باید هر کدام یک سکه بگیرید تا چیزی بخرید که این اتاق را پر کند. پسر بزرگ گفت: اتاق بزرگی است. پسر دوم گفت: "یک سکه زیاد خرید نمی کند." اما پسر کوچکتر چیزی نگفت. ایستاد و فکر کرد و بعد لبخند زد: برادران بیایید، گفت: بیایید به بازار برویم. پسر بزرگ با سکه خود نی خرید. اما یک سکه فقط کمی کاه خرید. حتی وقتی تا جایی که می توانست پهن کرده بود، نی فقط گوشه ای از اتاق را پوشانده بود. پسر دوم با سکه اش شن خرید. اما یک سکه فقط کمی شن خرید. حتی وقتی تا جایی که می توانست آن را پهن کرده بود، شن فقط نیمی از زمین را پوشانده بود. "چه چیزی خریدی؟" پسر بزرگ با عصبانیت از پسر کوچکتر پرسید. "تو هیچ نی نداری." "بله، چی خریدی؟" پسر دوم با عصبانیت پرسید. "تو هیچ شنی نداری." پسر کوچکتر گفت: من این را خریدم. "شمع!" برادرانش گریه کردند. "شمع چه فایده ای دارد؟" پسر کوچکتر گفت: تماشا کن. او شمع را روشن کرد و به یکباره اتاق از دیوار به دیوار، از سقف تا زمین پر شد. پر از نور بود! تاجر پیر گفت: "اگرچه شما کوچکترین هستید، اما در واقع باهوش ترین پسران من هستید." و اینگونه بود که تاجر پیر ثروت خود را به پسر کوچکترش واگذار کرد، کسی که می توانست اتاقی را پر از نور کند.
سوال: کوچکترین پسر از _ برای پر کردن اتاق استفاده کرد.
1. پوشال
2. شمع
3. شن
4. اب