متن: بزرگ شدن آسان نیست بزرگ شدن می تواند برای برخی از ما یک "درد" واقعی باشد. گاهی احساس می‌کنیم در دام افتاده‌ایم، گاهی غمگین می‌شویم، گاهی می‌ترسیم، و گاهی نمی‌فهمیم چرا نمی‌توانیم برای همیشه جوان بمانیم. اما ما باید با نگرش مثبت به تمام سختی های زندگی نگاه کنیم و از آنها درس بگیریم. ما باید هر بار یک قدم کوچک بر هر مانعی غلبه کنیم. ما باید بدانیم که تمام دردهای رو به رشد ما در واقع به دستاوردهای رو به رشد تبدیل می شوند! در طول زندگی مان با چالش ها و دردسرهای زیادی روبرو خواهیم شد، اما هرگز نباید اجازه دهیم اینها ما را از دنبال کردن رویاهایمان باز دارند. ما باید هر بار یک قدم کوچک بر هر مانعی غلبه کنیم. به عنوان یک دختر جوان، والدینم مرا مجبور به انجام کارهای زیادی کردند که دوست نداشتم. آنها مرا وادار کردند که ویولن و سپس پیانو را یاد بگیرم. در آن زمان از موسیقی متنفر بودم و از آنها نیز متنفر بودم. اما اکنون که به گذشته نگاه می کنم، بسیار خوشحالم که پدر و مادرم مرا تشویق کردند که در کلاس های موسیقی شرکت کنم. موسیقی زندگی من را از بسیاری جهات غنی کرده است. اکنون متوجه شده ام که والدین و معلمانم می خواستند من زندگی بهتری نسبت به خودشان داشته باشم. همه ما قرار است دردهای رو به رشدی را تجربه کنیم، اما آنها فقط بخشی از زندگی ما هستند. آنها ممکن است در آن زمان بسیار بزرگ به نظر برسند، اما ما باید قوی باشیم. به این فکر کنید که اگر هیچ چالشی نداشتیم و مانند آن زندگی می کردیم چه احساسی داشتیم. زندگی واقعا خسته کننده و بی معنی خواهد بود. آینده از آن ماست! کمی سخت کوشی و عرق ریختن به کسی آسیبی نمی رساند! اگر متوجه شویم که این دردها تنها برآمدگی های کوچکی در مسیر موفقیت ما هستند، متوجه خواهیم شد که دردهای فزاینده ما در واقع دستاوردهای فزاینده ای هستند!
سوال: حال نویسنده با یادآوری کارهایی که پدر و مادرش در گذشته برای او انجام داده اند، چه احساسی دارد؟
1. او ترسیده است
2. او سپاسگزار است
3. او احساس می کند در دام افتاده است
4. او احساس نفرت می کند