متن: جانی کاوشگر جانی سه ساله بود که برای اولین بار از خانه فرار کرد. کسی دروازه باغ را باز گذاشت. جانی سرگردان شد، از چند مزرعه عبور کرد و دو ساعت بعد به دهکده بعدی رسید. او فقط توانست خود را بدهد. نام و آدرس. در هفت سالگی، جانی دو تا سه بار در سال از خانه ناپدید می‌شد. گاهی اوقات مسافت طولانی را با پای پیاده طی می‌کرد. گاهی اوقات سوار اتوبوس یا حتی قطار می‌شد و به سادگی آنجا می‌نشست تا اینکه کسی بلیطش را می‌خواست. معمولاً پلیس او را به خانه آورد. "چرا این کار را می کنی؟" جانی به آنها گفت: "من فقط از دیدن مکان ها خوشم می آید." جانی همچنان به «دیدن مکان‌ها» ادامه می‌دهد، اگرچه همه سعی می‌کردند جلوی او را بگیرند. والدین او و معلمانش نیز از نزدیک او را تماشا می‌کردند، اما دیر یا زود جانی موفق شد از آنجا دور شود. با بزرگ‌تر شدن، ترفند مورد علاقه‌اش این بود که او را پنهان کند. یک کامیون مسافت طولانی. گاهی اوقات صدها مایل قبل از اینکه کسی او را کشف کند، طی می کرد. جای تعجب نیست که بالاخره جانی توانست سوار هواپیما شود. او در آن زمان دوازده ساله بود. این یک هواپیمای باری بود و چند ساعت بعد، جانی خود را در قاهره یافت. چگونه سوار هواپیما شد؟ هیچ کس نمی داند! به گفته خود جانی، آسان بود: او فقط به فرودگاه رفت، در برخی از معابر قدم زد و سوار نزدیکترین هواپیما شد. علیرغم همه اینها، جانی در مدرسه خوب عمل می کرد. او از ریاضیات و زبان لذت می برد و شاید تعجب آور نباشد که او به ویژه در جغرافیا خوب بود. «وقتی بزرگ شدی می خواهی چه کاره شوی؟ معلمانش از او پرسیدند "کاوشگر!" آنها سعی کردند به او بگویند: «اما کاشف شدن در این عصر مدرن دشوار است.» اما فایده ای نداشت: جانی می دانست که او چه می خواهد! جانی درست قبل از اینکه مدرسه را ترک کند، اطلاعیه ای را در یک روزنامه روزانه دید. سفری طولانی در آستانه رفتن به برزیل بود تا از رودخانه آمازون بالا برود. برای سه جوان شغل وجود داشت که "مایل به کار سخت و با حس ماجراجویی" بودند. جانی درخواست داد و دو ماه بعد در راه برزیل بود.
سوال: جانی اغلب خانه را ترک می کرد زیرا
1. او ترجیح داد تنها بماند
2. او از دیدن مکان های جدید لذت می برد
3. او نمی توانست در مدرسه خوب کار کند
4. او با پدر و مادرش خوب نبود