متن: سال گذشته تعطیلات تابستانی من با آوردن یک راحتی مدرن که برای من خیلی راحت بود خراب شد: iPad. به جای نگاه کردن به طبیعت، ایمیلم را بررسی کردم. فید توییتر. به جای خواندن رمان های عالی، هر روز صبح به خواندن چهار روزنامه چسبیده بودم. طوری رفتار می کردم که انگار هنوز در دفتر هستم. بدنم در تعطیلات بود، اما سرم نه. بنابراین امسال تصمیمم را گرفتم که چیز متفاوتی را امتحان کنم: کناره گیری از اینترنت. می دانستم که این کار آسانی نخواهد بود، زیرا در کنترل خودم بد هستم. اما مصمم بودم. با دادن iPad به خودم شروع کردم. همسر سیگنال تلفن همراه در خانه ما بدتر از گذشته بود، و تلاش من برای تقلب را به یک تجربه ناامید تبدیل کرد. من به دام افتادم، مجبور شدم برنامه ام را انجام دهم. من راه های کمی برای اتصال به دنیا داشتم به جز رادیو - و واقعا چقدر می توان به رادیو گوش داد؟ من باید کاری را که در طول مدت برنامه ریزی کرده بودم انجام می دادم: کتاب خواندن. این تجربه پایان خوشی داشته است. با عزم راسخ و حمایت قوی همسرم، در مبارزه تعطیلاتم با اینترنت پیروز شدم، و در نهایت متوجه شدم که مشکل این من بودم، نه آی پد. می دانستم زمانی که برنده شده ام. از کنار یک استارباکس رد شدیم و همسرم از من پرسید که آیا می‌خواهم برای استفاده از Wi-Fi متوقف شوم. با این حال، با بازگشت به زندگی پس از تعطیلات، آزمون سخت تری آغاز می شود: آیا می توانم وقتی به سر کار برگشتم ادامه دهم؟ مواقعی وجود دارد که نیاز به دانستن آنچه در حال حاضر گفته می شود بسیار زیاد است. من قصد ندارم به طور کامل از راحتی خود صرف نظر کنم. اما امیدوارم در مقابل وسوسه چک کردن ایمیل خود هر پنج دقیقه یکبار که منجر به بررسی توییتر من می شود مقاومت کنم. فید و یک یا دو وب سایت. من فکر می کنم قرار است تعطیلات به شما کمک کند به مغزتان استراحت دهید تا بازدهی بیشتری داشته باشید. اینجا امیدوارم این یکی کارساز باشد.
سوال: نویسنده امسال برای دوری از اینترنت چه کرد؟
1. سیگنال موبایلش را قطع کرد.
2. آی پدش را به همسرش داد.
3. او در خانه اش حاضر به خیانت نشد.
4. او بیشتر اوقات به رادیو گوش می داد.