متن: می توان انتظار داشت که تقاضای روزافزون تجارت توریستی چیزی جز خیر برای کشورهایی که پذیرای گردشگران هستند به همراه نداشته باشد. در واقع، تصویری گلگون برای آینده بلندمدت صنعت تعطیلات ترسیم شده است. هر ماه شاهد ساخت یک هتل جدید در جایی هستیم و هر ماه جزیره‌ای دیگر در اقیانوس آرام که صخره‌ای است به‌عنوان «آخرین بهشت روی زمین» تبلیغ می‌شود. با این حال، به نظر می رسد که مقیاس و سرعت این رشد، چیزهایی را که گردشگران می خواهند از آنها لذت ببرند، نابود کند. در کشورهایی که عجله برای کسب درآمد سریع از تعطیلات کنار دریا وجود داشت، سواحل پر ازدحام و جنگل های سیمانی هتل های بی پایان جذابیت خود را از دست داده اند. کشورهایی که تجربه کمی از گردشگری دارند، بیشترین آسیب را خواهند دید. در سال‌های اخیر، نپال تصمیم گرفت تا بازدیدکنندگان خارجی را برای تأمین بودجه پیشرفت‌های بهداشت و آموزش جذب کند. جنگل های آن پر از حیات وحش و گل های کمیاب به عنوان بهشت دست نخورده دیگر به گردشگران عرضه می شد. در واقع، طبیعت خیلی زود تأثیرات هزاران گردشگر را که از طریق زمین های جنگلی سفر می کردند، احساس کرد. تکه های باستانی با بهره برداری از درختان و گیاهان گرانبها به مسیرهای اصلی برای پیاده روی تبدیل شدند. نه تنها محیط زیست یک کشور از رشد ناگهانی گردشگری رنج می برد. مردم نیز به سرعت آثار آن را احساس می کنند. زمین های کشاورزی راه را برای هتل ها، جاده ها و فرودگاه ها باز می کند. روش قدیمی زندگی می رود کشاورز یک بار اکنون خدمتگزار یک سازمان چند ملیتی است. او دیگر ارباب خودش نیست. یک بار این کمر او بود که درد را تحمل کرد. حالا این لبخند اوست که مورد سوء استفاده قرار می گیرد. بدون شک او از خود می پرسد که آیا در روستای خود خوشحالتر نبوده است که در زمین خود کار می کند. خوشبختانه، صنعت گردشگری در حال بیدار شدن از مسئولیت هایی است که در قبال کشورهایی که مشتریان خود را پذیرا هستند، دارد. حفاظت از حیات وحش و ایجاد پارک های ملی با توسعه گردشگری همراه است و در واقع از شرکت های گردشگری حمایت مالی می شود. در عین حال، گردشگران تشویق می شوند که نه تنها به روستایی که بازدید می کنند، بلکه به مردم آن نیز احترام بگذارند. نحوه مدیریت گردشگری در ده سال آینده سرنوشت آن و کشورهایی را که همه ما می خواهیم از آن بازدید کنیم، تعیین خواهد کرد. نیازها و مشکلات آنها از شرکت های توریستی مهمتر است. افزایش درک در برنامه ریزی گردشگری در سراسر جهان می تواند بازار این شرکت ها را حفظ کند. اگر نه، در چند سال آینده چیزهایی که اکنون گردشگران را به خود جذب می‌کنند، ممکن است از بین رفته باشند.
سوال: نگرش نویسنده نسبت به توسعه صنعت گردشگری _ .
1. خوش بینانه
2. مشکوک
3. هدف، واقعگرایانه
4. منفی