متن: گیاه شناسی، مطالعه گیاهان، نقش عجیبی در تاریخ دانش بشر ایفا می کند. برای هزاران سال، این رشته ای بود که انسان ها در مورد آن دانش کمی داشتند. امروز غیرممکن است که بدانیم اجداد عصر حجر ما در مورد گیاهان چه می‌دانستند، اما با توجه به آنچه می‌توانیم از جوامع ماقبل صنعتی که هنوز وجود دارد مشاهده کنیم، یادگیری دقیق گیاهان و خواص آنها باید بسیار قدیمی باشد. این معقول است. گیاهان اساس هرم غذایی برای همه موجودات زنده حتی برای سایر گیاهان هستند. آنها نه تنها برای غذا، بلکه برای پوشاک، اسلحه، ابزار، دارو، مسکن و بسیاری از اهداف دیگر، همیشه به نفع مردم اهمیت زیادی داشته اند. قبایلی که امروزه در جنگل های آمازون زندگی می کنند، صدها گیاه را می شناسند و خواص بسیاری از هر کدام را می شناسند. برای آنها گیاه شناسی، به این ترتیب، نامی ندارد و احتمالاً حتی به عنوان شاخه خاصی از دانش به رسمیت شناخته نمی شود. متأسفانه، هر چه صنعتی تر می شویم، از ارتباط مستقیم با گیاهان دورتر می شویم و دانش ما در مورد گیاه شناسی روشن تر می شود. با این حال، همه ناخودآگاه به مقدار شگفت انگیزی از دانش گیاه شناسی دست می یابند، و تعداد کمی از مردم قادر به تشخیص یک گل رز یا یک سیب نیستند. هنگامی که اجداد عصر حجر جدید ما که در حدود 10000 سال پیش در خاورمیانه زندگی می کردند، دریافتند که می توان علف های خاصی را برداشت و دانه های آنها را برای تولید غنی تر در فصل بعد کاشت، اولین قدم بزرگ در ارتباط جدید گیاهان و انسان ها برداشته شد. . غلات کشف شد و از آنها سرازیر شد _ کشاورزی: محصولات کاشته شده. از آن زمان به بعد، انسان ها به طور فزاینده ای زندگی خود را از تولید کنترل شده چند گیاه می گذرانند، نه اینکه از بسیاری از گونه هایی که به صورت وحشی رشد می کنند و دانش جمع آوری شده ده ها هزار سال تجربه و روابط نزدیک، اندکی به اینجا و آن جا برسند. با گیاهان در طبیعت شروع به ناپدید شدن خواهد کرد.
سوال: با توجه به گذشت چرا دانش عمومی گیاه شناسی کاهش یافته است؟
1. مردم دیگر برای گیاهان به عنوان یک منبع مفید ارزش قائل نیستند.
2. گیاه شناسی به عنوان شاخه خاصی از علم شناخته نمی شود.
3. تحقیقات قادر به همراهی با افزایش تعداد گیاهان نیست.
4. ارتباط مستقیم با انواع گیاهان کاهش یافته است.