متن: از میان چندین فیلم هیروکازو که درباره دوران کودکی و کودکان ساخته است، این یکی متواضع ترین فیلم است، اما به دلیل سبک ظریف و فضای کوچکش کمتر دلپذیر نیست. این فیلم عاقلانه و خنده‌دار در توصیف چنین لحظه‌ای که بچه‌ها از آرزوی دوران کودکی روی می‌آورند و دنیا را برای خودشان شکل می‌دهند، معجزه می‌کند. قهرمان شیرینی که منعکس می کند، دانش آموز کلاس ششمی به نام کویچی، با آرزوی فوران آتشفشان شروع می کند. نه هر آتشفشانی، بلکه آتشفشانی که بر فراز شهرش بلند شده و به شدت سیگار می کشد و خاکستر می دهد. فوران به عقب نشینی منجر می شود، که حداقل در ذهن او منجر به ملاقات مجدد با پدر و برادر فرزندش می شود که در هاکاتا زندگی می کنند در حالی که کویچی با مادر و پدربزرگ و مادربزرگ بازنشسته خود در کاگوشیما زندگی می کند. آتشفشان که چیزی از این نمی داند، از فوران کردن خودداری می کند، اما کویچی رویکرد دیگری برای تحقق معجزه مورد نظر می شنود. یکی از لذت‌های I Wish تماشای رفتار بچه‌ها است -- مثلاً کویچی به شامش حمله می‌کند. لذت دیگر این است که دوباره نحوه تفکر کودکان را کشف کنیم. این بچه ها می توانند منطقی و همیشه بسیار حیله گر باشند. اما فرآیندهای فکری کودکان نیز می تواند تخیلی باشد. پسری آرزو می کند که می توانست مانند یکی از ستاره های بیسبال که برای صبحانه کاری می خورد، بیسبال بازی کند. بنابراین او نیز به جای تمرین در زمین، شروع به خوردن کاری برای صبحانه می کند. پسر دیگری سعی می کند برای سگ مرده خود، ماربل، آرزوی زنده شدن کند. و بالاخره کویچی چه آرزویی دارد؟ ای کاش این فیلم لذت بخش را می دیدید تا متوجه شوید.
سوال: کویچی آرزو می کند که آتشفشان فوران کند تا بتواند _ .
1. از صحنه شگفت انگیز یک آتشفشان لذت ببرید
2. به کسانی که از فوران رنج می برند کمک کنید
3. با اعضای خانواده اش جمع شود
4. در هنگام فاجعه معجزه کنید