متن: آیا دوست دارید بازیگر شوید، اما آیا سن یا تیپ بدنی مناسبی برای این نقش نیست؟ تسلیم نشوید: ممکن است جایی برای شما در دنیای صداپیشگی وجود داشته باشد. _ . علاوه بر حضور بسیاری در تلویزیون و فیلم، ریکی یک صداپیشه است، کسی که ما می شنویم اما نمی بینیم. ریکی از 6 سالگی بازی کرده است، چه در دوربین و چه در خارج از دوربین. بعد از مدرسه، مادربزرگش - یک مدیر و مربی بازیگر - با انجام تمرینات صوتی و خواندن با صدای بلند به او کمک کرد تا مهارت های خود را توسعه دهد. صداپیشگان انواع مختلفی از بازیگری را انجام می دهند. آنها صدای شخصیت های کارتونی در تلویزیون، فیلم ها و بازی های ویدیویی و اسباب بازی های ارتباطی هستند. در فیلم ها، مکالمه زبان خارجی را با نسخه انگلیسی جایگزین می کنند. آنها صداهای جمعیت را ایجاد می کنند، آگهی های بازرگانی می سازند، در نمایشنامه های رادیویی بازی می کنند و دستورالعمل های تلفنی و اطلاعیه های عمومی را ضبط می کنند. آنها کتاب ها را روی نوار می خوانند و حتی تورهای موزه را ضبط می کنند. مانند سایر بازیگران، صداپیشگان باید فیلمنامه ها را درک کنند، شخصیت ها را تفسیر کنند و به درستی نفس بکشند. آن‌ها باید بر تکنیک‌های صدا، مانند سرعت، صدا و برد مسلط باشند. گاهی اوقات از صدای عادی خود استفاده می کنند. گاهی اوقات صدای خود را تغییر می دهند تا شخصیت ها یا نویزهای مختلف ایجاد کنند. ریکی فیلمنامه های دنی فانتوم خود را تنها چند روز قبل از ضبط هر قسمت دریافت می کند. او یادداشت های مفیدی روی فیلمنامه می نویسد تا خودش را در بیان نقش خود راهنمایی کند. ریکی تمرین می کند، سپس در استودیوی ضبط نوار می گیرد. او و سایر بازیگران در یک غرفه عایق صدا می نشینند و در حالی که خطوط خود را در میکروفون می خوانند، شخصیت های خود را بازی می کنند. ریکی می گوید: «کارتون پس از ضبط کلمات ایجاد می شود، بنابراین باید همه چیز را در ذهن خود تصور کنیم. بعداً کلمات ضبط شده، موسیقی و جلوه های صوتی با هنر کارتونی ترکیب می شوند تا کارتونی را ایجاد کنند که در تلویزیون از آن لذت می بریم. بنظر جالب می آید؟ شاید بالاخره بتوانی «صدایی» در بازیگری داشته باشی!
سوال: در مورد صداپیشگان چه چیزی درست است؟
1. آنها معمولاً با توجه به فیلم ها شخصیت می سازند.
2. آنها به عنوان یک راهنما در تورهای موزه عمل می کنند.
3. آنها باید هم روی دوربین و هم روی دوربین عمل کنند.
4. آنها باید از صداهای مختلف برای شخصیت ها و موقعیت های مختلف استفاده کنند.