متن: "آتش آتش!" چه کلمات وحشتناکی برای شنیدن وقتی که در یک خانه غریب در نیمه شب از خواب بیدار می شود! خانه ای بزرگ، قدیمی و چوبی بود و اتاق من در طبقه آخر بود. از روی تخت پریدم و در را باز کردم و از خانه بیرون رفتم. پر از دود غلیظ بود. شروع به دویدن کردم، اما چون هنوز نیمه بیدار بودم، به جای رفتن به سمت پله ها، در جهت مخالف رفتم. دود غلیظ تر شد و من می توانستم آتش را در اطراف ببینم. کف زیر پای برهنه ام داغ شد. یک در باز پیدا کردم و به داخل اتاقی دویدم تا به پنجره برسم. اما قبل از اینکه به آن برسم، یکی از پاهایم به چیزی نرم گیر کرد و افتادم. چیزی که روی آن افتاده بودم شبیه یک دسته لباس بود و برای محافظت از صورتم از دود و گرما آن را برداشتم. درست در همان لحظه، کف به زیر من رسید و من با تکه های چوب سوخته در اطرافم به کف زمین خوردم. دیدم دری آتش گرفته، سپس بسته را روی صورتم گذاشتم و دویدم. پاهایم به طرز وحشتناکی مرا می سوزاند، اما از آن عبور کردم. وقتی به هوای سرد بیرون رسیدم، دسته لباسم صدای نازکی درآورد، با تعجب نزدیک بود آن را رها کنم. سپس من در میان جمعیتی بودم که در خیابان جمع شده بودند. زنی با لباس شب و کت مردانه قرضی با دیدن من جیغ زد و دیوانه وار دوید. او همسر شهردار بود و من بچه اش را نجات داده بودم.
سوال: دسته را روی صورتش گذاشت و دوید تا _ .
1. بچه رو نجات بده
2. برای کمک تماس بگیرید
3. از صورتش محافظت کن
4. سریع اجرا کن