متن: پکن، 21 ژوئیه - بر اساس گزارشی در روز 11 ژوئیه در شهر جیفانگ دیلی، والدین بیشتر و بیشتری در شانگهای دریافتند که فرزندانشان فراموش می کنند چگونه از لهجه شانگهای برای بیان خود استفاده کنند، و برخی آنها را مجبور به صحبت کردن در این شهر کرده اند. خانه بر اساس این گزارش، کارشناسان زبان می گویند که ترویج پوتونگوآ و تعداد زیاد ساکنان غیر شانگهای در شهر به این معنی است که گویش محلی جایگاه اجتماعی بالای قبلی خود را از دست داده است. آنها اصرار کرده اند که این گویش در کنار پوتونگوا (که به عنوان ماندارین نیز شناخته می شود)، زبان مشترک ملت که از زمان تأسیس چین جدید در سال 1949 به طور سیستماتیک ترویج شده است، محافظت شود. به نظر آنها، گویش ها فرهنگ محلی را حمل می کنند و حفظ می کنند. آنها می گویند که گویش فقط یک ابزار زبانی نیست. اما همچنین مانند "نشان تولد" یک فرد و بخشی از هویت محلی و احساس تعلق است. آنها توصیه کردند که ایستگاه های تلویزیونی و رادیویی کانال ها و برنامه هایی را با استفاده از گویش ها راه اندازی کنند و مدارس دوره های انتخابی را ارائه دهند که در آنها لهجه ها آموزش داده می شود. کارشناسان همچنین پیشنهاد کردند که ضمن حفظ استانداردهای بالای پوتونگوآ و محیط چندفرهنگی در شهر، از گویش محافظت شود.
سوال: چرا باید از گویش های محلی محافظت شود؟
1. این سیاست چین است.
2. Putonghua عملی نیست.
3. گویش های محلی فرهنگ محلی را حمل می کنند و حفظ می کنند.
4. والدین بیشتر و بیشتری در شانگهای درخواست کرده اند که این کار را انجام دهند.