متن: آن زن پتوی جدیدی را روی بازوی خود حمل کرد. بی کلام، آن را به من داد. "تموم شد؟" من پرسیدم. سرش را تکان داد. او پاسخ داد: "نه. آماده است." پول را به او دادم و پتو را برداشتم. به مادرم گفتم: "زیبا است، بسیار ماهرانه بافته شده است." اما وقتی گفت تمام نشده منظورش چی بود؟ اگه تموم نشد چطور میتونه آماده باشه؟ مادرم گفت: «بعداً به تو می گویم، اما ابتدا تو را به روستای ناواهو می برم». به سمت روستا رفتیم. گروهی از مردان جوان مشغول ساختن تصاویر شنی بودند. ما در کل روستا قدم زدیم و کارهای مختلف مردم را تماشا کردیم. در همان عصر بود که مادرم بالاخره حرف های زن ناواهو را توضیح داد. "آیا چیزی در مورد چیزهایی که مردم می ساختند متوجه شدید؟" مادرم پرسید "به چه چیزی باید توجه می کردم؟" نگاهش کردم و پرسیدم "هر چیزی که ناواهوها می سازند یک قسمت کوچک دارد که کامل نیست. طرح های موجود در عکس های شنی آنها اغلب به خوبی انجام نمی شود، برای مثال --- خط یک دایره ممکن است کاملا بسته نشود. اگر با دقت به پتوی خود نگاه کنید، احتمالاً یک بخیه گم شده پیدا خواهید کرد." پتو را در آوردم، اما به همان اندازه که هر طرحی می توانست بی نقص به نظر برسد. سپس ناگهان متوجه شدم که به اندازه کافی یک بخیه گم شده است! اما چرا ناواهوها عمداً بخش کوچکی را ناتمام می گذارند؟ من پرسیدم. "آنها معتقدند که وقتی چیزی کامل یا تمام شد، به این معنی است که پایان آن فرا رسیده است - تا آن زمان کامل نخواهد بود. سپس با یک دایره، آنها معتقدند که باید راهی برای فرار ارواح بد بگذارند و بنابراین، اغلب، آنها خط را به پایان نمی‌رسانند.»
سوال: چرا نویسنده در اطراف روستا نشان داده شد؟
1. برای خرید چیزهای بیشتر ساخته شده توسط ناواهو.
2. برای دوستی با برخی از ناواهوها.
3. برای داشتن درک عمیق تر از ناواهو.
4. دنبال زنی که پتو را به او فروخته است.