متن: فکر می‌کردیم همه چیز را داریم --- یک خانه زیبا، سه بچه سالم و یک بچه دیگر در راه، دو ماشین، یک دو چرخ چهارچرخ برای سرگرمی--- و دوستش داشتیم. بعد بازار چرخید و شغل شوهرم در یک شرکت ساختمانی از بین رفت. شرکت برای همیشه در حال تعطیل شدن بود. هر دوی ما فوراً شروع به جستجوی شغل کردیم، اما هیچ شغلی پیدا نشد. هر روز که می گذشت ما بیشتر نگران می شدیم و به کار با هم ادامه می دادیم تا خانواده خود را از بین ببریم. _ احساس تحسینی نسبت به شوهرم داشتم که سال ها بود احساس نکرده بودم. به همین دلیل برای من خیلی سخت بود که ببینم او خودش را به خاطر وضعیت فعلی ما سرزنش می کند. من مدام از او می خواستم که دست از کار بکشد، اما به نظر می رسید می خواست خود را به خاطر نداشتن شغل تنبیه کند. بالاخره یک روز بعدازظهر او را کنار کشیدم و گفتم: "ما چهار فرزند سالم و همدیگر داریم. این مهم است. این باعث می شود شما یک مرد ثروتمند شوید." او پاسخ داد: "اما اگر خانه را از دست بدهیم چه می شود؟ آنها از من متنفر خواهند شد - تو از من متنفر خواهی شد." بهش لبخند زدم و دستامو گذاشتم دو طرف صورتش تا تو چشمام نگاه کنه. "مهم نیست کجا زندگی می کنیم، تا زمانی که تو را دارم، خوشحال خواهم بود." دوباره لبخند زدم. در تمام مبارزه با هم آن عشق عمیقی را که در روزی که گفتیم "من" به او داشتم، پیدا کرده بودم. می‌توانستم شانه‌ها و گردنش را ببینم که شل شده است. او مرا به هم نزدیک کرد و توانستیم طوری صحبت کنیم، برنامه ریزی کنیم و رویاپردازی کنیم، طوری که مدت زیادی نبود. این یک نقطه عطف برای ما به عنوان یک زوج و یک خانواده بود. ما هنوز در حال مبارزه برای زندگی بهتر هستیم، اما من ما را ثروتمند می دانم زیرا چیزی داریم که با پول نمی توان آن را خرید و هیچ کس نمی تواند از ما بگیرد.
سوال: بهترین عنوان متن ممکن است _ .
1. ما همه چیز را داریم
2. ما دوباره آن را پیدا می کنیم
3. یک زوج کامل
4. زمان سخت