متن: دو دانشمند در حال پرواز بر فراز یک بیابان در هواپیما، با چشمانی ورزیده به درختان و بوته ها نگاه کردند. پس از یک ساعت پرواز، یکی از دانشمندان در دفترچه یادداشت خود نوشت: "اینجا را برای فلز احتمالی نگاه کنید." چهار دانشمند در حال قدم زدن بر روی زمین تپه ای، گزارش دادند: "این زمین باید برای فلزات جستجو شود." از یک هواپیما بر فراز یک زمین بایر تپه ای، دانشمندی با رادیو یک کلمه "اورانیوم" را فرستاد. هیچ یک از دانشمندان چشمان اشعه ایکس نداشتند: آنها هیچ قدرت جادویی برای نگاه کردن به زیر سطح زمین نداشتند. آنها صرفاً از یکی از جدیدترین روش‌ها برای مکان‌یابی مواد معدنی در زمین استفاده می‌کردند - استفاده از درختان و گیاهان به‌عنوان نشانه‌هایی مبنی بر اینکه ممکن است مواد معدنی خاصی در زیر زمینی که درختان و گیاهان روی آن رشد می‌کنند قرار بگیرند. این جدیدترین روش جستجوی مواد معدنی بر این واقعیت استوار است که مواد معدنی در اعماق زمین ممکن است بر نوع بوته ها و درختانی که روی سطح رشد می کنند تأثیر بگذارد. در Watson Bar Creek، یک گروه جستجوی مواد معدنی کیسه هایی از دانه درختان را جمع آوری کردند. جعبه ها با شاخه های کوچک درختان پر شده بود. ریشه ها را کنده و در جعبه ها گذاشتند. هر کیسه و جعبه با دقت علامت گذاری شده بود. در یک آزمایشگاه علمی بخش‌هایی از درختان جنگل سوزانده شد و به خاکستر تبدیل شد و آزمایش شد. هر قسمت کوچک مورد بررسی قرار گرفت تا مشخص شود که آیا مواد معدنی در آن وجود دارد یا خیر. بررسی ریشه ها، شاخه ها و دانه ها هیچ نقره ای را نشان نداد. اما مقدار کمی طلا در ریشه و مقدار کمی طلا در شاخه ها و دانه ها وجود داشت. دانه‌هایی که نزدیک‌ترین نقطه به تنه درخت رشد می‌کنند نسبت به دانه‌هایی که در انتهای شاخه‌ها رشد می‌کنند، طلای بیشتری داشتند. اگر درختان نشان می دادند که هیچ طلایی در زمین وجود ندارد، دانشمندان از پولی برای حفاری در زمین دریغ نمی کردند.
سوال: کدام یک از موارد زیر به عنوان بخشی از درخت ذکر نشده است که می تواند به جستجوگران کمک کند؟
1. برگها.
2. ریشه ها
3. شاخه ها.
4. دانه.