متن: دیر بیدار شدم و با عجله صبحانه خوردم. من هرگز دیر نکرده بودم و نمی خواستم رئیسم ناراضی باشد. با این حال، به نظر می رسید آن روز از همان لحظه ای که آپارتمانم را ترک کردم، روز خوش شانسی برای من نبود. لحظه ای که می خواستم با عجله از پله ها پایین بروم یکی از پاشنه های رکابی ام شکست. مجبور شدم برگردم تا کفش های قرمزم را عوض کنم. همچنین مجبور شدم کیفم و چیزهای کوچک دیگری را که سعی کرده بودم با کفش‌ها هماهنگ کنم، عوض کنم. مطمئن بودم که دیر سر کار خواهم آمد. در راه رفتن به محل کار به دلیل تصادف مجبور شدم بیش از نیم ساعت منتظر بمانم. چاره ای جز صبر نداشتم. با رئیسم تماس گرفتم و او به من گفت که مشکلی نیست، اما برای جلسه صبح با مشتریان ژاپنی به من نیاز داشت. بالاخره یک ساعت بعد به دفتر رسیدم. من مجبور بودم آرامش خود را حفظ کنم و برای جلسه سرحال باشم تا مشتریان مطمئن شوند که برنامه ما برای پروژه تجاری آینده آنها بهترین است. با این حال طرحی را که شب قبل کشیده بودم در خانه رها کردم و قرار بود آن را به مشتریان ارائه دهم. نزدیک بود عصبانی شوم که متوجه شدم پیش نویس آن را در دفترم دارم. بالاخره ارائه به پایان رسید و موفقیت آمیز بود. اما باید بگویم که روز بدی را سپری کردم، پر از حوادث.
سوال: کدام ضرب المثل قدیمی را می توان برای توصیف وقایع نویسنده به کار برد؟
1. شکست مادر موفقیت است.
2. یک شروع خوب یک پایان خوب به همراه دارد.
3. هروقت تمایلی هست، راه رسیدن به آن هم هست.
4. یک مشکل هرگز به تنهایی پیش نمی آید.