متن: دو مرد با هم روی یک کشتی نشسته بودند. آنها در یک سفر طولانی بودند. یکی از آنها استاد بود. دیگری کشاورز بود. مدتی بدون صحبت نشستند و بعد کشاورز گفت: بیا کاری کنیم که وقت بگذرد. "چیکار میخوای بکنی؟" استاد پرسید ما می توانیم از یکدیگر معما بپرسیم. کشاورز گفت: تو شروع کن. استاد گفت: «بیایید ابتدا قوانین را بسازیم. "این عادلانه نیست. شما یک استاد با دانش بسیار هستید. شما چیزهای بیشتری از من می دانید. من فقط یک کشاورز هستم." "درست است." استاد گفت. "چی میخوای بکنیم؟" "اگر پاسخ یک معما را نمی دانید، 100 دلار به من می پردازید. و اگر من پاسخ را ندانم، 50 دلار به شما می پردازم." کشاورز گفت. استاد در این مورد فکر کرد، سپس گفت: "باشه. این انصاف است. چه کسی اول می رود؟" کشاورز گفت: «می‌خواهم». معمای من اینجاست. چه چیزی وقتی راه می‌رود سه پا دارد، وقتی پرواز می‌کند فقط دو پا دارد؟ مرد پروفسور معما را تکرار کرد: "چه چیزی وقتی راه می‌رود سه پا دارد، اما وقتی پرواز می‌کند فقط دو پا دارد؟ مام، این معما خوب است. می‌ترسم جوابش را ندانم." او 100 دلار به کشاورز داد، سپس گفت: "جواب را به من بگو، چه چیزی هنگام راه رفتن سه پا دارد، اما وقتی پرواز می کند فقط دو پا دارد؟" "من نمی دانم." کشاورز گفت و 50 دلار به او داد.
سوال: چرا استاد قبول کرد در صورت باخت پول بیشتری بدهد؟
1. او خیلی بیشتر از کشاورز درآمد داشت.
2. او در انجام بازی های معما بهتر بود.
3. او به ساختن معماها علاقه داشت.
4. فکر می کرد بیشتر از کشاورز می داند.