متن: این دنیای خطرناکی است که ما در آن زندگی می کنیم. تعداد قتل ها هر سال افزایش می یابد؛ مردم بر اثر سرطان می میرند؛ افراد بیشتری به HIV مبتلا می شوند؛ نوجوانان بیشتری از مواد مخدر استفاده می کنند؛ و غیره. شما این را می دانید زیرا تمام آمارهای مربوط به اخبار را شنیده اید. اما آیا واقعاً تصور دقیقی از معنای آنها دارید؟ اعداد در حال افزایش هستند، اما چگونه با رشد جمعیت مقایسه می شوند؟ آیا موارد بیشتری از این بیماری ها به دلیل تکنیک های آزمایش بهتر گزارش می شود یا بیماری ها شایع تر هستند؟ واقعیت این است که بدون دانستن پیشینه، آمار بسیار کم است. این روند رو به رشد گزارش دادن تنها بخشی از اطلاعات در حال تبدیل شدن به خطرناک است. برای مثال، چندین سال پیش یک دانش آموز دبیرستانی خطرات مواد شیمیایی معروف به دی هیدروژن مونوکسید را گزارش کرد. این ماده شیمیایی که در بیشتر تومورهای سرطانی یافت می‌شود، در خون افرادی که با الکل مصرف می‌کنند یافت می‌شود و باعث وابستگی کامل جسمی و روحی برای افرادی می‌شود که حتی یک بار هم از این ماده شیمیایی استفاده می‌کنند. پس از خواندن گزارش او، بیش از 75 درصد از کلاس شیمی قرار دادن پیشرفته او رای به ممنوعیت این ماده شیمیایی خطرناک دادند! هر یک از جملات بالا درست است، اما این ماده شیمیایی برای تمام حیات روی زمین ضروری است. دانش‌آموزان این اشتباه را مرتکب شدند، زیرا آنها رای دادند که تنها با دانستن چند بیانیه و آمار، به جای سوابق کامل مواد شیمیایی، رای دادند. نکته این مقاله این است که باید از آنچه گفته می شود و نمی شود آگاه بود. هنگامی که شخص یک واقعیت یا عدد جدید را پیدا می کند، باید سعی کند اطلاعات مهم دیگری را قبل از اظهار نظر فقط با نیمه حقیقت در نظر بگیرد. همیشه به یاد داشته باشید که نویسنده سعی می کند شما را نسبت به دیدگاه خود متقاعد کند و اطلاعاتی را که با دیدگاه او متفاوت است کنار گذاشته است. به عنوان مثال، دوباره به آماری که نشان می دهد اسکی بی خطر است نگاه کنید. تنها 32 نفر ممکن است هر سال هنگام اسکی جان خود را از دست بدهند، در حالی که 897 نفر در اثر صاعقه جان خود را از دست می دهند، اما واقعاً کدام یک خطرناک تر است؟ اگر در مورد آن فکر کنید، متوجه خواهید شد که سالانه افراد بسیار کمتری نسبت به تعداد افرادی که در معرض خطر صاعقه هستند، به اسکی می روند. وقتی به آن فکر می کنید، اسکی خطرناک تر از آن چیزی است که در ابتدا با نگاه کردن به آمار فکر می کنید. اگر قرار است ما نوجوانان را در این دنیا رها کنیم، بهتر است بتوانیم انتقادی فکر کنیم و دیدگاه های خود را شکل دهیم، نه اینکه به راحتی توسط دیگران متقاعد شویم. اخطار باید آماده باشد.
سوال: ایده اصلی این قطعه چیست؟
1. برای محافظت از دنیای خطرناک ما باید اقداماتی انجام شود.
2. ما باید یاد بگیریم که انتقادی فکر کنیم و از هر طرف به مشکلات نگاه کنیم.
3. روند رو به رشد گزارش دادن فقط نیمه حقیقت در حال خارج شدن از کنترل است.
4. نوجوانان باید توانایی خود را در تشخیص درست از نادرست تقویت کنند.