متن: مرد کثیف و بی خانمان روی سنگفرش نشسته بود و به سنگ ها خیره شده بود. او به بیش از بیست سال قبل فکر می کرد به زمانی که پسری بود که در خانه کوچک آجری قرمز در همین خیابان زندگی می کرد. او باغ گل، تاب ساخته شده توسط پدرش و دوچرخه ای را که ماه ها برای خرید آن پس انداز کرده بود، به یاد آورد. _، چون روشنایی آن عکس ها او را آزار می داد و خاطره اش ده سال دیگر سفر کرد. او تا آن زمان شغل داشت، دوستان زیادی داشت و کمتر به خانه می آمد. او واقعاً نمی خواست آن سال ها را به یاد بیاورد و نه روزی را که به خاطر بدهی ها به خانه رفته بود و قصد داشت پول بخواهد. او احساس خجالت می کرد، اما دقیقا می دانست که پدرش پول را کجا نگه داشته است. وقتی پدر و مادرش از اتاق بیرون آمدند، او آنچه را که می خواست برداشت و رفت. این آخرین باری بود که آنها را دیده بود. شرمنده به خارج از کشور رفت و پدر و مادرش از سال‌های سرگردانی و زندان چیزی نمی‌دانستند. اما محبوس در سلول خود اغلب به خانه فکر می کرد. وقتی آزاد شد، دوست داشت پدر و مادرش را دوباره ببیند، اگر آنها هنوز زنده بودند و هنوز می خواستند او را ببینند. وقتی دوران زندانش تمام شد، کار پیدا کرد، اما نتوانست سر و سامان بگیرد. چیزی او را به خانه می کشاند. او نمی خواست بی پول به آنجا برسد، بنابراین بیشتر سفر طولانی را با اتوتوپ انجام داد. اما در فاصله کمتر از یک مایل از مقصد، او با تردید شروع به بیماری کرد. آیا آنها هرگز می توانستند این مرد را که به شدت آنها را ناامید کرده بود بپذیرند؟ بیشتر آن روز را زیر درختی نشسته بود. آن شب او نامه‌ای ارسال کرد که اگرچه کوتاه بود، اما نوشتن آن ساعت‌ها طول کشید. با این جمله به پایان رسید: میدونم غیرمنطقیه که فکر کنم میخوای منو ببینی... پس بستگی به خودت داره. پنجشنبه صبح زود میام اگر من را به خانه می خواهی، یک دستمال سفید در پنجره اتاق خواب قدیمی ام آویزان کن. اگر آنجا باشد، من وارد می شوم. اگر نه، برای خداحافظی دست تکان می دهم و می روم. و حالا صبح پنجشنبه بود و روی سنگفرش انتهای خیابان نشسته بود. بالاخره بلند شد و به آرامی به سمت خانه قدیمی رفت. نفس بلندی کشید و نگاه کرد. پدر و مادرش هیچ ریسکی نمی کردند. _ مرد سرش را به عقب پرت کرد، فریاد راحتی کشید و مستقیم از در باز جلویی دوید.
سوال: بهترین عنوان قطعه _ .
1. خاطره شیرین
2. دستمال سفید
3. پسر رها شده
4. ترک خانه