متن: هر کسی که از گچ استفاده کرده است می‌داند که بازسازی قدرت عضلانی پس از برداشتن گچ ممکن است دشوار باشد. اکنون محققان موسسه اسکلتی-عضلانی و عصبی اوهایو (OMNI) در دانشگاه اوهایو دریافته‌اند که ذهن در حفظ قدرت عضلانی پس از یک دوره طولانی عدم حرکت است و تخیل ذهنی ممکن است در کاهش از دست دادن عضلانی کلیدی باشد. قدرت توسط تعدادی از عوامل کنترل می شود ---- بیشترین مورد مطالعه تا کنون عضله اسکلتی است. با این حال، سیستم عصبی نیز یک عامل مهم، اگرچه کاملاً شناخته نشده، تعیین کننده قدرت و ضعف است. برایان سی کلارک و همکارانش شروع به آزمایش نحوه عملکرد سیستم در توسعه قدرت کردند. آنها آزمایشی را برای اندازه گیری تغییرات در قدرت عضلات مچ دست در سه گروه از بزرگسالان سالم طراحی کردند. بیست و نه آزمودنی از گچ سختی استفاده کردند که درست از زیر آرنج و روی انگشتان امتداد داشت و به طور موثری از حرکت دست و مچ جلوگیری می کرد، به مدت چهار هفته. پانزده آزمودنی که گچ نپوشیدند به عنوان گروه کنترل خدمت کردند. از 29 نفری که گچ سخت پوشیده بودند، از نیمی خواسته شد که به طور منظم یک تمرین را انجام دهند، تصور می کردند که مچ دست خود را به مدت پنج ثانیه به شدت منقبض کرده و سپس به مدت پنج ثانیه استراحت می کنند. این کار چهار بار متوالی و به دنبال آن یک استراحت یک دقیقه ای برای مجموع 13 دور در هر جلسه و پنج جلسه در هفته تکرار شد. نیمی دیگر هیچ تمرین تخیلی انجام ندادند. در پایان آزمایش چهار هفته‌ای، هر دو گروهی که از گچ استفاده می‌کردند در مقایسه با گروه کنترل، قدرت خود را در اندام‌های متحرک خود از دست داده بودند. اما گروهی که تمرینات تخیل را انجام دادند 50 درصد قدرت کمتری نسبت به گروه غیر تخیل از دست دادند. توانایی سیستم عصبی برای بازیابی کامل عضله نیز در گروه تخیل در مقایسه با گروه غیر تخیل سریعتر بازگشت.
سوال: چه چیزی می توانیم از آزمایش یاد بگیریم؟
1. گروه کنترل 50 درصد قدرت کمتری نسبت به گروه غیر تخیل از دست دادند.
2. گروه تخیل قدرت بیشتری نسبت به گروه غیر تخیل از دست داد.
3. گروه کنترل از گچ استفاده کردند اما تمرین تخیل را انجام ندادند.
4. سرعت ریکاوری عضلانی گروه غیر تخیل کندتر بود.