متن: اگر من یک مقاله دیگر در مورد اینکه چقدر انرژی جایگزین فوق العاده در مقایسه با نفت است ببینم، تلنگر خواهم زد. منابع انرژی جایگزین می توانند خوب باشند ---- در واقع بسیار خوب. و کاملاً واضح است که ما به آنها نیاز خواهیم داشت، و اینکه وابستگی ما به نفت چیز بدی است. اما پذیرش آن به معنای پذیرش این نیست که هر نوع انرژی جایگزین چیز خوبی است. برای اینکه چیز خوبی باشد، باید سه ویژگی داشته باشد: 1) باید به کاهش وابستگی ما به نفت کمک کند، 2) نباید برای محیط زیست بدتر باشد، و 3) باید از نظر اقتصادی کاربردی باشد. بسیاری از چیزهایی که مورد تمجید قرار گرفته اند با یک یا حتی دو مورد از آن ویژگی ها روبرو می شوند. به عنوان مثال پانل های خورشیدی. آنها می توانند نیاز ما به نفت را حداقل در مناطق خاصی کاهش دهند و مطمئناً برای محیط زیست بد نیستند. اما آنها گران هستند. اگر برای ساخت خانه خود با انرژی خورشیدی پول خرج کنید، احتمالاً حداقل تا 15 سال که به طول عمر پنل ها نزدیک می شود، هزینه های خود را پس نخواهید گرفت. یقیناً ما باید اقدامات خود را به سرعت پاکسازی کنیم و منابع قابل اجرا انرژی جایگزین را پیدا کنیم. اما ما همچنین باید در نظر داشته باشیم که هر یک از این منابع انرژی جایگزین هزینه ای دارد که به نظر می رسد مردم فراموش می کنند. آنها عبارت "انرژی جایگزین" را می شنوند و به طور خودکار تصور می کنند که باید خوب باشد. اما سبز همیشه خوب نیست و روغن همیشه بد نیست. یکی از فناوری‌های به ظاهر «سبز» که بارها و بارها مطرح می‌شود، خودروهای الکتریکی هستند. مردم خوش‌نیت آن را به‌عنوان مفید برای محیط‌زیست و راهی برای کاهش وابستگی به نفت، به‌ویژه با ادامه افزایش قیمت نفت، ستایش می‌کنند. ماشین های برقی کثیف هستند در واقع، آنها نه تنها کثیف هستند، بلکه ممکن است از پسرعموهای بنزینی خود نیز کثیف تر باشند. مردم کالیفرنیا دوست دارند در مورد "وسایل نقلیه بدون آلایندگی" صحبت کنند، اما به نظر می رسد مردم کالیفرنیا درباره اینکه برق از کجا می آید بی اطلاع هستند. نیروگاه ها بیشتر از آتش برای ساختن آن استفاده می کنند. به غیر از افراد جدیدی که سقف خود را با سلول های خورشیدی پوشانده اند، ما برق خود را از ژنراتورها تامین می کنیم. سوخت ژنراتورها توسط چیزی ---- معمولا زغال سنگ، نفت و همچنین گرمای تولید شده در نیروگاه های هسته ای تامین می شود. چند مزرعه بادی و نیروگاه های زمین گرمایی نیز وجود دارد، اما تا حد زیادی ما برق را عمدتاً با سوزاندن چیزی دریافت می کنیم. به عبارت دیگر، آن خودروهای بدون آلایندگی احتمالاً خودروهای زغال‌سوز هستند. فقط به این دلیل است که زغال سنگ در جای دیگری سوزانده شده است که تمیز به نظر می رسد. این نیست. گویی سبزهای کالیفرنیا چشمان خود را می پوشانند ---- "اگر من نتوانم آن را ببینم، این اتفاق نمی افتد." یک گالن گاز انرژی زیادی در خود دارد. اما وقتی آن گاز (یا سوخت دیگری) را می گیرید و برای اولین بار از آن برای تولید برق استفاده می کنید، بخش خوبی از آن انرژی را هدر می دهید، بیشتر به صورت گرمای تلف شده ---- در ژنراتور، از طریق خطوط انتقال و غیره. یک گالن بنزین ممکن است ماشین شما را 25 مایل پیش ببرد. اما الکتریسیته ای که از آن گالن گاز دریافت می کنید شما را تقریباً به دور نمی برد ---- بنابراین خودروهای برقی سوخت بیشتری نسبت به خودروهای گازسوز می سوزانند. اگر برق ما بیشتر از سلاح های هسته ای تامین می شد. یا زمین گرمایی، یا آبی، یا خورشیدی، یا باد، در این صورت یک ماشین الکتریکی واقعاً تمیز خواهد بود. اما به دلایل سیاسی، فنی و اقتصادی، ما از آن منابع انرژی زیادی استفاده نمی کنیم. علاوه بر این، باتری‌های خودروهای الکتریکی که برای مدت طولانی سمی هستند، در نهایت به محل دفن زباله ختم می‌شوند. و در نهایت، زمانی که خودروها آلاینده هستند، آلودگی در تمام جاده ها پخش می شود. با این حال، وقتی نیروگاه است، همه آشغال ها در یک توری هستند. طبیعت در تمیز کردن چیزها خیلی خوب است، اما وقتی همه زباله ها در یک نقطه هستند، زمان زیادی طول می کشد.
سوال: ایده اصلی متن چیست؟
1. فناوری سبز همیشه سبز نیست.
2. انرژی جایگزین از نظر اقتصادی عملی است.
3. ماشین های برقی اصلا تمیز نیستند.
4. بنزین یک روش کارآمد برای تامین انرژی خودرو است.