متن: این سن مشکوک است، اما اگرچه ایمان ما به بسیاری از چیزها ضعیف شده است، اعتماد ما به خواص درمانی (،) داروی بطری ثابت است. این ایمان مدرن به پزشکی با این واقعیت ثابت می‌شود که صورت‌حساب سالانه داروی خدمات بهداشتی و درمانی به ارقام عظیمی در حال افزایش است و در حال حاضر هیچ نشانه‌ای از توقف افزایش پیدا نمی‌کند. اکثر بیمارانی که در بخش‌های سرپایی بیمارستان‌های ما مراجعه می‌کنند، احساس می‌کنند که درمان کافی دریافت نکرده‌اند، مگر اینکه بتوانند مقداری داروی قابل لمس به شکل یک بطری دارو، یک جعبه قرص یا با خود به خانه ببرند. یک شیشه کوچک پماد، و دکتر مسئول بخش فقط بسیار آماده است تا این نیازها را برای آنها فراهم کند. هیچ روش سریع‌تری برای معالجه بیماران از دادن خواسته‌هایشان به آنها وجود ندارد، و از آنجایی که اکثر پزشکان در خدمات بهداشتی و درمانی بیش از حد کار می‌کنند و زمان کمی برای ارائه توصیه‌های زمان‌بر و کم ارزش در مورد موضوعاتی مانند رژیم غذایی دارند، درست است. زندگی، و نیاز به ترک عادت های بد و غیره. و نه تنها افراد نادان و کم سواد است که چنین اعتقادی به شیشه دارو دارند. گفته می شود که توماس کارلایل (نویسنده معروف اسکاتلندی) هنگامی که از بیماری دوستش باخبر شد، فوراً به ملاقات او رفت و در جیب خود چیزی از بطری دارویی که قبلاً برای بیماری خفیف خانم استفاده می شد در جیب خود داشت. کارلایل. کارلایل کاملاً از اینکه بطری در جیبش حاوی چه چیزی بود یا ماهیت بیماری که دوستش از آن رنج می برد بی اطلاع بود، اما دارویی که در یک نوع بیماری بسیار خوب عمل کرده باشد، مطمئناً در نوع دیگر به همان اندازه مفید خواهد بود، و از آن تسلی می گیرد. با فکر کمکی که برای دوستش داشت، با عجله به خانه هنری تیلور رفت. تاریخ نشان نمی دهد که آیا دوستش کمک پزشکی او را پذیرفته است یا خیر، اما احتمالا او این کار را کرده است.
سوال: داستان در مورد توماس کارلایل برای نشان دادن آن استفاده می شود.
1. دارویی که یک بیماری را درمان می کند لزوماً برای دیگری خوب نیست
2. توماس کارلایل نادان بود
3. حتی افراد تحصیلکرده نیز می توانند گمراه شوند و باور کنند که با دارو نمی توان فرد را درمان کرد
4. افراد تحصیل کرده نیز ممکن است به شیشه دارو اعتماد داشته باشند