متن: در زمان های قدیم، زمانی که من کودک بودم، سر میز گرد خانواده هنگام شام می نشستیم و تجربیات روزانه خود را با هم تبادل می کردیم. خیلی منظم نبود، اما همه شناخته شده بودند و تمام اخباری که باید گفته می شد توسط تک تک اعضای خانواده گفته می شد. ما به حرف یکدیگر گوش دادیم و علاقه‌ای که به ما داده نشد. واقعی بود خانواده ما یک واحد بود و ما از هم حمایت می‌کردیم، همدیگر را پرورش می‌دادیم، و همدیگر را دوست داشتیم، و - حتی حاضر بودیم اعتراف کنیم - همدیگر را دوست داشتیم. امروزه، میزگرد خانوادگی به رستوران فست فود محلی منتقل شده است و صحبت کردن آسان نیست، چه کمتر تشویق می شود. مادربزرگ که قبلاً در طبقه بالا زندگی می کرد، اکنون است. صدا در مسافت های طولانی، و والدین شاغل هر روز به اندازه ای ناامید می شوند که نمی توانند زمان استراحت عصرگاهی خود را صرف گوش دادن به تجربه جعبه شنی یک کودک چهار ساله مشتاق کنند. بنابراین گفتگوهای خانوادگی به اندازه اسباب بازی های قدیمی من و سؤالات والدین من مانند "بابی چه کار می کردی؟" به جای "من سرم شلوغ است، برو تلویزیون تماشا کن." و تلویزیون تماشا می کنند. آنها را میلیون ها بشمار اما معمولاً این تلویزیون کودکان نیست که کودکان تماشا می کنند. صبح شنبه، ساعت کودکان، تنها حدود 8 درصد از تماشای هفتگی آنها را تشکیل می دهد. آنها را کجا باید پیدا کرد؟ تماشای تلویزیون بزرگسالان، البته، از بازی مسابقه در صبح، تا بعد از ظهر در بیمارستان عمومی، از دزدی‌ها و جنگ‌ها در اخبار عصر، درست از ساعات خانوادگی و گذشته تا Starsky و Hutch. اینجاست که بچه‌های ما را پیدا می‌کنید، بیش از پنج میلیون نفر از آنها، در ساعت 10 شب، نه کمتر از یک میلیون تا بعد از نیمه‌شب! همه اینها با اجازه والدین انجام می شود. تلویزیون، اگر خوب استفاده شود، می تواند تجارب غنی را برای جوانان ما فراهم کند، اما ما باید با عقل از آن استفاده کنیم. وقتی فرش تمیز شد جاروبرقی را خاموش می کنیم. وقتی ظروف تمیز هستند، ماشین ظرفشویی خودش خاموش می شود. تلویزیون که از صبح از خورشید تا ماه در شب و بعد از آن روشن است، اینطور نیست! وقتی برنامه‌ای که برای آن کودک در نظر گرفته نمی‌شود، والدین باید کنترل داشته باشند و نسبت به تأثیر فرهنگی روی کودک نگرانی نشان دهند. والدین باید مداخله کنند. ممکن است عدم مداخله سیاست عاقلانه ای در امور بین الملل باشد، اما نتایج عدم مداخله والدین اصلاً عاقلانه نخواهد بود.
سوال: والد شاغل حاضر نیست به صحبت های کودک چهار ساله خود (ش) که در مورد بازی های جعبه شنی خود صحبت می کند گوش دهد زیرا _ .
1. او (او) خسته کننده است
2. او (او) مشغول است
3. او (او) بسیار خسته است
4. او (او) عصبانی است