متن: به نظر می رسد هرگز تمدنی بدون اسباب بازی وجود نداشته است، اما زمان و چگونگی توسعه آنها ناشناخته است. آنها احتمالاً فقط برای اینکه به بچه ها کاری بدهند آمده اند. در دنیای باستان، مانند امروز، بیشتر پسران با انواعی از اسباب بازی ها و بیشتر دختران با انواع دیگر بازی می کردند. در جوامعی که نقش‌های اجتماعی به‌شدت تعیین می‌شوند، پسران بازی خود را بر اساس فعالیت‌های پدران و دخترانشان که حتی در بازی آماده می‌شوند، الگو می‌کنند تا وارد نقش‌ها و مسئولیت‌های دنیای بزرگسالان شوند. آنچه در مورد تاریخچه اسباب‌بازی‌ها قابل توجه است، این نیست که چگونه آنها در طول قرن‌ها تغییر کرده‌اند، بلکه این است که چقدر ثابت مانده‌اند. تغییرات بیشتر از نظر صنعت، مکانیک و تکنولوژی بوده است. جهانی بودن اسباب بازی ها با توجه به توسعه آنها در تمام نقاط جهان و ماندگاری آنها تا به امروز شگفت انگیز است. در مصر، آمریکا، چین، ژاپن و در میان مردم قطب شمال، به طور کلی همین نوع اسباب بازی ها ظاهر شد. تفاوت ها به آداب و رسوم محلی و شیوه زندگی بستگی داشت زیرا اسباب بازی ها از اطراف خود تقلید می کنند. تقریباً هر تمدنی عروسک، اسلحه کوچک، سرباز اسباب بازی، حیوانات کوچک و وسایل نقلیه داشت. از آنجا که اسباب‌بازی‌ها را می‌توان به‌عنوان یک نوع هنر در نظر گرفت، آنها در معرض جهش‌های تکنولوژیکی که مشخصه (...) اختراعات برای استفاده بزرگسالان باشد، قرار نگرفته‌اند. پیشرفت از چرخ به گاری تا خودرو یک مسیر مستقیم است. با این حال، پیشرفت از جغجغه‌ای که توسط یک نوزاد در 3000 سال قبل از میلاد استفاده می‌شد به جغجغه‌ای که امروزه توسط یک نوزاد استفاده می‌شود، با خلاقیت مشخص نمی‌شود. هر جغجغه محصول ذوق هنری زمانه و مشروط به محدودیت مواد موجود است.
سوال: اسباب‌بازی‌ها به عنوان نوعی هنر در نظر گرفته می‌شوند.
1. منعکس کننده سرعت پیشرفت اجتماعی است
2. با گذشت زمان بسیار تغییر می کند
3. با پیشرفت تکنولوژی مشخص نمی شوند
4. همچنین برای بزرگسالان بسیار جذاب است