متن: زمانی تجربه‌ای فراموش‌نشدنی داشتم که حتی این روزها نیز طرز فکر و عمل من را تغییر داده و هدایت کرده است. وقتی حدود هفت ساله بودم، پدربزرگم مرا به حوض ماهی در مزرعه ای برد و به من گفت سنگی را به آب بینداز. او به من گفت که دایره های ایجاد شده توسط سنگ را تماشا کنم. سپس از من خواست که خود را مانند آن سنگ بدانم. او متفکرانه گفت: "شما ممکن است حلقه های زیادی در زندگی خود ایجاد کنید، اما امواجی که از آن حلقه ها می آیند، آرامش همه هموطنان شما را به هم می زند." "به یاد داشته باشید که حلقه شما ممکن است حلقه های دیگر را لمس کند، به این معنی که افکار یا اعمال شما ممکن است زندگی دیگران را مختل کند. شما مسئول آنچه در حلقه خود قرار می دهید هستید. شما باید به گونه ای زندگی کنید که به خوبی یا آرامشی که می آید اجازه دهید. از حلقه شما برای ارسال به دیگران. در عین حال، عصبانیت یا حسادت ناشی از حلقه شما ممکن است به حلقه های دیگر نیز سرایت کند. شما مسئول هر دو هستید." برای اولین بار در زندگی ام، متوجه شدم که آرامش یا اختلاف درونی هر فرد می تواند به جهان جاری شود. اگر ما پر از درگیری درونی، شک یا خشم باشیم، نمی توانیم صلح جهانی را ایجاد کنیم. ما احساسات و افکاری را که در درون خود داریم پخش می کنیم، چه آنها را به زبان بیاوریم و چه نگوییم. هر دایره ای که در درون ما باشد، در حال گسترش در جهان است و زیبایی یا اختلاف را با سایر حلقه های زندگی ایجاد می کند.
سوال: نویسنده احتمالا موافق است که ما باید _ .
1. شادی خود را با دیگران تقسیم کنیم
2. از بدبختی زندگی مان شکایت کنیم
3. خشم خود را به دیگران بفرستیم
4. احساسات خود را پنهان کنیم و هرگز آنها را به دیگران ابراز نکنیم