متن: زمانی که چای برای اولین بار بین سال های 1652 تا 1654 به انگلستان آورده شد، آنقدر گران بود که فقط ثروتمندان می توانستند آن را بخرند. گفته می شد که یک زوج مسن مقداری برایشان به عنوان یک غذای عالی فرستاده بودند. اما آنها نمی دانستند که چگونه باید از آن استفاده کرد. سرانجام برگها را جوشاندند، مقداری از آنها را روی یک تکه بیکن برای شام گذاشتند، برگها را خوردند و سوپ چای را دور ریختند. با این حال، پس از اینکه شاه چارلز دوم و همسر پرتغالی اش شروع به پیروی از این سنت چای خارجی کردند، چای به سرعت به اندازه کافی محبوب شد تا جایگزین آل به عنوان نوشیدنی ملی انگلستان شود. قبل از ورود چای به بریتانیا، انگلیسی ها دو وعده غذایی اصلی داشتند - صبحانه و شام. صبحانه آل، نان و گوشت گاو بود. شام یک وعده غذایی طولانی و گسترده در پایان روز بود. تعجبی نداشت که آنا، دوشس بدفورد (1788 - 1861) در اواخر بعد از ظهر یک _ را تجربه کرد. بنابراین او از دوستانش دعوت کرد تا برای یک وعده بعد از ظهر اضافی در ساعت پنج در قلعه او به او بپیوندند. این منو حول محور کیک های کوچک، ساندویچ های نان و کره و البته چای بود. این تمرین تابستانی آنقدر محبوب شد که دوشس پس از بازگشت به لندن به آن ادامه داد و برای دوستانش کارت فرستاد و از آنها خواست تا برای "چای و قدم زدن در مزارع" به او بپیوندند. روش دعوت دوستان برای صرف چای در بعدازظهر به سرعت توسط مهمانداران اجتماعی دیگر پذیرفته شد. یک الگوی مشترک از خدمات به زودی وارد عمل شد. اولین قابلمه چای در آشپزخانه درست شد و برای خانم خانه که با مهمانان دعوت شده اش منتظر بود و دور تا دور آن را چینی های مرغوب چینی احاطه کرده بود، بردند. دیگ اول توسط مهماندار از دیگ دوم (معمولاً نقره ای) که روی شعله کوچک گرم نگه داشته می شد گرم می شد. سپس غذا و چای بین مهمانان پخش شد که هدف اصلی از این دیدار گفتگو بود.
سوال: ما می توانیم از گذرگاه بدانیم که چای بعد از ظهر _ .
1. منجر به کاشت وسیع و تولید زیاد چای در انگلستان می شود
2. کمک می کند تا پادشاه چارلز دوم و همسرش در دوران کودکی خود به یکدیگر نزدیک شوند
3. نه تنها یک وعده بعد از ظهر اضافی است، بلکه به گرد هم آوردن افراد کمک می کند
4. به افزایش فزاینده قیمت چای و چینی در انگلستان کمک می کند