متن: داشتم از پنجره هواپیما به بیرون خیره می‌شدم، که احساس کردم یک تکان قوی از پشت به ما برخورد کرده است. بیست دقیقه بعد، در آب سرد یخی، احساس کردم _ نمی توانم بیشتر دوام بیاورم. اما به شرایط سختی که پشت سر گذاشته بودم فکر کردم. قرار نبود بمیرم. بیش از یک ساعت شنا کردم. تا اینکه به ساحل رسیدم. رندی و لس زنده بودند اما وضع بدی داشتند. "ما باید شب را پشت سر بگذاریم." من به آنها گفتم: "فکر می کنید ما موفق می شویم؟" لس پرسید. مردد بودم، چون هیچ وقت حالم بدتر نشده بود. "بله" با دلگرمی جواب دادم. با سنگ هایی که در نزدیکی جمع کرده بودم پناهگاهی ساختیم و آتشی درست کردیم تا گرم شود. بارها و بارها به خودم گفتم: "ما داریم می رویم. خدا به ما کمک خواهد کرد.» صبح روز بعد، آب را اسکن کردیم و سعی کردیم یک ماهیگیر را ببینیم. چند ساعت بعد یک قایق نمایان شد. ما دست تکان دادیم و فریاد زدیم. قایق از روی آب حرکت کرد تا اینکه دیگر نتوانستیم آن را ببینیم. ما قایق دوم را دیدیم. همان معامله. سپس یک قایق دیگر. رندی حدود یک مایل بعد از قایق در امتداد ساحل دوید. سرانجام آنها او را دیدند. یکی از ماهیگیران پس از گوش دادن به داستان ما گفت: "این یک معجزه است." بعد از 30 دقیقه در آن آب بی معنی بود. این آخرین تلاش من با مرگ است. برای زنده ماندن بجنگ. این چیزی است که برای یک بازمانده واقعی لازم است.
سوال: وقتی از نویسنده پرسیده شد که آیا آنها می توانند زنده بمانند، _ .
1. مطمئن بود که خدا کمک خواهد کرد
2. شک داشت که چگونه می توانند از مشکل خلاص شوند
3. مطمئن بود که آنها به زندگی خود در آنجا پایان می دهند
4. شک نداشتند که خودشان را نجات خواهند داد