متن: بازی های المپیک باستانی در دره ای مقدس در المپیا در غرب یونان برگزار می شد. اولین رکوردهای بازی ها به 776 قبل از میلاد برمی گردد. این مسابقات هر چهار سال یکبار برگزار می شد. آنها برای یونانیان مهم بودند. وقتی آنها اتفاق افتاد، همه جنگ ها متوقف شد. هیچ کس جرات شکست آتش بس المپیک را نداشت. فریادها نام ورزشکاران برنده را در همه جای زمین اعلام کردند. هنرمندان از آنها مجسمه می ساختند. شاعران درباره قهرمانان المپیک نوشتند. اولین المپیکی ها طول ورزشگاه را در المپیا - حدود 200 یارد - دویدند. اما بعداً رویدادهای دیگری اضافه شد: مسابقات طولانی‌تر، پرش از پهن، پرتاب نیزه، مسابقه ماراتن و پرتاب دیسک. سپس بوکس، کشتی و اسب سواری نیز اضافه شد. در ابتدا فقط یونانی ها در بازی ها شرکت می کردند. اما در قرون بعد ورزشکارانی از سرزمین های دیگر به آن پیوستند. در سال 146 قبل از میلاد رومیان یونان را فتح کردند. به زودی بازی ها شروع به تغییر کردند. در زمان رومیان، آنها خشن تر، وحشی تر و خونین تر شدند. بسیاری از حرفه ای ها شرکت کردند که برخلاف روح المپیک بود. سرانجام، امپراتور تئودوسیوس رم تصمیم گرفت که المپیک یک خطر عمومی است. او پس از بازی‌های سال 392 پس از میلاد با آنها درگذشت. این بازی‌ها بیش از 1000 سال دوام آورده بودند. هزار و پانصد سال گذشت. سپس، در دهه 1890، بارون پیر دو کوبرتن فرانسوی شروع به جلب توجه کشورها به بازگرداندن بازی‌ها کرد. اولین بازی های المپیک مدرن در سال 1896 در آتن، یونان برگزار شد. از آن زمان به جز در طول دو جنگ جهانی، هر چهار سال یک بار برگزار می شود.
سوال: رومی ها المپیک را با _ .
1. فکر کردن به بازی های جدید
2. پیشی گرفتن از یونانی ها
3. داشتن ورزشکاران بهتر
4. شکست دادن یونانیان در جنگ