متن: مرد جوانی به سرکارگر یک خدمه چوب‌برداری نزدیک شد و درخواست کار کرد. سرکارگر پاسخ داد: این بستگی دارد. "بیا ببینیم این درخت را افتادی." مرد جوان جلو رفت و درخت بزرگی را با مهارت قطع کرد. سرکارگر که تحت تأثیر قرار گرفته بود گفت: "می توانید دوشنبه را شروع کنید." دوشنبه، سه‌شنبه، چهارشنبه، پنج‌شنبه گذشت - و بعدازظهر پنج‌شنبه سرکارگر به مرد جوان نزدیک شد و گفت: "می‌توانی امروز در راه خروج دستمزد خود را بگیری." مرد جوان که شوکه شده بود، پاسخ داد: فکر می کردم روز جمعه به من پول می دهید. سرکارگر گفت: «معمولا این کار را می کنیم. "اما ما امروز شما را رها می کنیم زیرا شما عقب افتاده اید. نمودارهای قطع روزانه ما نشان می دهد که شما از رتبه اول روز دوشنبه به آخرین رتبه امروز سقوط کرده اید." مرد جوان مخالفت کرد: "اما من کاملاً سخت کوش هستم." من اولین کسی هستم که می‌آیم و آخرین نفری هستم که می‌روم و حتی در زمان استراحت قهوه‌ام کار کرده‌ام!» سرکارگر یک دقیقه فکر کرد و سپس پرسید: آیا تبر خود را تیز کرده اید؟ مرد جوان پاسخ داد: "نه قربان. من خیلی سخت کار کرده ام که برای آن وقت بگذارم!" زندگی ما همینطوره ما گاهی آنقدر مشغول می شویم که برای «تیز کردن» تبر وقت نمی گذاریم. در دنیای امروز به نظر می رسد که همه از همیشه شلوغ تر هستند، اما کمتر از همیشه خوشحال هستند. چرا اینطور است؟ آیا ممکن است فراموش کرده باشیم که چگونه تیز نگه داریم؟ سخت کوشی هیچ اشکالی ندارد. اما نباید آنقدر مشغول شویم که چیزهای واقعاً مهم زندگی را نادیده بگیریم. همه ما برای استراحت، تفکر، یادگیری و رشد به زمان نیاز داریم. اگر برای تیز کردن تبر وقت نگذاریم، مات می شویم و کارایی خود را از دست می دهیم.
سوال: نویسنده با گفتن داستان می خواست به ما بگوید _ .
1. هروقت تمایلی هست، راه رسیدن به آن هم هست
2. همه کار و هیچ بازی، جک را به پسری کسل تبدیل می کند
3. سخت کوشی می تواند کمبود هوش را جبران کند
4. سلامتی بیش از ثروت است