متن: پروفسور ریسون اخیراً 35 نفر را متقاعد کرد تا برای دو هفته یک دفتر خاطرات از تمام اعمال غافلانه خود داشته باشند. هنگامی که او برای تجزیه و تحلیل اشتباهات شرم آور آنها آمد، با تعجب متوجه شد که تقریباً همه آنها به چند گروه تقسیم می شوند. به عنوان مثال، یکی از زنان، یک روز صبح هنگام خروج از خانه برای کار، گوشواره های سگ خانگی خود را پرت کرد و سعی کرد یک بیسکویت سگ را روی گوش او درست کند. پروفسور توضیح می دهد: «توضیح این موضوع این است که مغز مانند یک رایانه است. مردم خودشان را طوری برنامه ریزی می کنند که فعالیت های خاصی را به طور منظم انجام دهند». رسم زن هر روز صبح این بود که سگش دو بیسکویت پرت می کرد و بعد گوشواره اش را می گذاشت. "اما به نوعی عمل در برنامه برعکس شد." حدود یک مورد از بیست مورد از حوادثی که داوطلبان گزارش کردند این "شکست های مونتاژ برنامه" بود. بیست درصد از تمام خطاها "شکست در تست" بودند - عمدتاً به دلیل عدم تأیید پیشرفت کاری که بدن انجام می داد. مردی که قصد داشت ماشینش را از گاراژ بیرون بیاورد از حیاط پشتی که ژاکت و چکمه های باغچه اش نگهداری می شد عبور کرد و آنها را به تن کرد -- باعث تعجب او شد. زنی گزارش داد: «با جوراب‌هایم وارد حمام شدم». رایج ترین مشکل "نقص در ذخیره سازی" اطلاعات بود. مردم نام افرادی را که چهره آنها را می شناختند فراموش کردند، به اتاقی رفتند و فراموش کردند که چرا آنجا بودند، چیزی را اشتباه انداختند یا بدون اینکه متوجه شوند سیگاری کشیدند. تحقیقات تا کنون نشان می دهد که در حالی که پردازشگر مرکزی مغز از کنترل ثانیه به ثانیه یک روال به خوبی تمرین شده رها می شود، باید بارها و بارها توجه خود را در نقاط تصمیم گیری مهم تغییر دهد تا بررسی کند که آیا عملکرد طبق خواسته پیش می رود. در غیر این صورت ممکن است فعالیت توسط برنامه دیگری که اغلب استفاده شده و اخیراً استفاده شده است، دریافت شود که منجر به خطاهای شرم آور می شود.
سوال: هدف از تحقیق استاد این است که _ .
1. تفاوت زن و مرد را نشان می دهد
2. دسته بندی و توضیح برخی از خطاها در اعمال انسان
3. پیدا کردن دلایلی که منجر به خرابی کامپیوتر می شود
4. مقایسه عملکرد کامپیوتر با کار مغز