متن: من فکر می کنم که اساسی ترین و قوی ترین راه برای ارتباط با شخص دیگر، گوش دادن است. فقط گوش کن. شاید مهم‌ترین چیزی که ما به همدیگر می‌دهیم توجه‌مان است، مخصوصاً اگر از صمیم قلب باشد. وقتی مردم در حال صحبت هستند، نیازی به انجام کاری جز دریافت آنها نیست. فقط آنها را وارد کنید. به آنچه می گویند گوش کنید. بهش اهمیت بده بیشتر اوقات اهمیت دادن به آن حتی مهمتر از درک آن است. وقتی صحبت‌های کسی را قطع می‌کنیم تا به او بفهمانیم که می‌فهمیم، تمرکز توجه را به خودمان منتقل می‌کنیم. وقتی گوش می دهیم، می دانند که ما اهمیت می دهیم. من حتی یاد گرفته ام که فقط با گوش دادن به کسی که گریه می کند پاسخ دهم. در قدیم دستمال‌ها را دراز می‌کردم، تا اینکه فهمیدم رد کردن یک دستمال کاغذی ممکن است راه دیگری باشد برای خاموش کردنش، تا او را از تجربه غم و اندوه و درد بیرون بیاورم. الان فقط گوش میدم وقتی آنها تمام آنچه را که برای گریه کردن نیاز دارند گریه کرده اند، من را آنجا با خود پیدا می کنند. یادگیری این چیز ساده به این راحتی نبوده است. مطمئناً با همه چیزهایی که از دوران کودکی در مدرسه به من آموخته بودم، مخالف بود. فکر می‌کردم مردم فقط به این دلیل گوش می‌دهند که برای صحبت کردن ترسو بودند یا جواب را نمی‌دانستند. یک سکوت محبت‌آمیز اغلب از خوش‌نیت‌ترین کلمات قدرت برقراری ارتباط و التیام بیشتر دارد.
سوال: وقتی با دیگران ارتباط برقرار می کنیم بهتر بود _ .
1. بیشتر گوش کن
2. بیشتر بفهمد
3. بیشتر صحبت کن
4. اینجا و آنجا را نگاه کن