متن: چند سال پیش پیرمردی ثروتمند و نسبتاً عجیب به نام جانسون به تنهایی در دهکده ای در جنوب انگلستان زندگی می کرد. او از تجارت با کشورهای خارجی پول زیادی به دست آورده بود. وقتی هفتاد و پنج ساله بود، 12000 PS به مدرسه روستا داد تا زمین و وسایل زمین بازی کودکان بخرد. در اثر محبت او، افراد زیادی به دیدار او آمدند. در میان آنها یک روزنامه‌نگار بود. جانسون در خلال صحبت‌هایشان گفت که او هفتاد و پنج ساله است و انتظار دارد تا صد سال زندگی کند. روزنامه نگار از او پرسید که چگونه در هفتاد و پنج سالگی سالم بود، جانسون حس شوخ طبعی داشت. او ویسکی را دوست داشت و هر روز مقداری از آن می‌نوشید. من هر روز عصر یک آمپول در گردنم انجام می دهم. او به روزنامه‌نگار گفت و به یک لیوان ویسکی شبانه فکر کرد. روزنامه نگار متوجه منظور جانسون نشد. او در روزنامه خود گزارش داد که جانسون هفتاد و پنج ساله است و روزانه یک آمپول در گردن خود دارد. جانسون در عرض یک هفته هزاران نامه از سراسر بریتانیا دریافت کرد که از او راز تزریق روزانه خود را می خواست.
سوال: روزنامه نگار _ .
1. باید آنچه جانسون به او گفته بود گزارش می داد.
2. نباید از جانسون می پرسید که چه آمپولی داشت.
3. مشتاق زندگی طولانی بود
4. باید منظور جانسون را می فهمید.