متن: رابرت برنز، پسر یک کشاورز سختکوش و باهوش، بزرگترین فرزند از هفت فرزند بود. اگرچه همیشه از نظر مالی تحت فشار بودند، پدرشان پسرانش را با تحصیل تشویق می کرد. در نتیجه، برنز نه تنها شعر اسکاتلندی رمزی و مجموعه های هایلس و هرد را خواند، بلکه آثار پوپ، لاک و شکسپیر را نیز خواند. تا سال 1781، برنز دست خود را در چندین شغل کشاورزی بدون موفقیت امتحان کرد. اگرچه او شروع به نوشتن کرده بود، و اشعار او به طور گسترده در نسخه های خطی پخش شد، اما هیچ کدام تا سال 1786 منتشر نشد، زمانی که برنز کتاب عمدتاً به گویش اسکاتلندی (1786) را منتشر کرد، که یک موفقیت فوری بود. بعداً برنز چاپ دوم اشعار خود را در سال 1787 در ادینبورگ ارائه کرد و به مدت دو زمستان در شهر اسکاتلند فعالیت اجتماعی داشت. در سال 1788 به مزرعه ای در زمین الیس بازنشسته شد. در سال 1791 برنز به عنوان یک کشاورز شکست خورد و به دامفریز نقل مکان کرد و در آنجا به عنوان یک جمع کننده مالیات مشغول به کار شد. او در 37 سالگی بر اثر بیماری درگذشت. هنر برنز در آهنگ هایی مانند My Heart's in the Highlands در بهترین حالت خود قرار دارد. برخی از آهنگ های او مانند Auld Lang Syne و Comin' thro' the Rye از آشناترین و محبوب ترین آهنگ های زبان انگلیسی هستند. اما استعداد او محدود به آهنگ ها نبود. دو قطعه توصیفی Tam O' Shanter و The Jolly Beggars از شاهکارهای او هستند. برنز حس شوخ طبعی خوبی داشت که در اشعار طنز، توصیفی و بازیگوش او منعکس شد. محبوبیت زیاد او نزد اسکاتلندی ها در توانایی او در توصیف زندگی هموطنان روستایی اسکاتلندی اش بود. استفاده او از گویش، طراوت پرانرژی و مورد نیاز شعر انگلیسی را به ارمغان آورد.
سوال: بزرگترین سهم رابرت در شعر انگلیسی چه بود؟
1. سبک طنز او.
2. توصیفی بودن او.
3. حس شوخ طبعی او.
4. استفاده او از گویش اسکاتلندی.