متن: او یک اسکناس پنج دلاری را از شیشه ماشین به من داد، سپس برگشت و رفت. نه نام او را می‌دانم و نه به کجا می‌رفت، اما می‌دانم که هرگز آن غریبه را فراموش نمی‌کنم که سخاوتمندانه من را از بسیاری ناامیدی نجات داد و مانع از آن شد که یک مایل یا بیشتر به مقصد برسم. آن روز من و شوهرم، لئو، برای یک کنفرانس مهم نیم ساعت تاخیر داشتیم. ما دوشاخه اشتباه را در بزرگراه انتخاب کرده بودیم و متوجه شدیم که در ترافیکی گیر کرده ایم که به دلیل یک تصادف جدی چهار مایل مسدود شده بود. وقتی بالاخره توانستیم خارج شویم، سعی کردیم پارکینگ هایی را در نزدیکی هتل میزبان پیدا کنیم. اما همه پر بودند. بدون انتظار این، هیچ کدام از ما تغییر ایجاد نکرده بودیم. تنها چیزی که داشتیم یک اسکناس بیست دلاری بود. هنگامی که در یک منطقه دو بلوک دورتر از کنفرانس فضایی پیدا کردیم، نتوانستیم صندوق اتوماتیک پارکینگ را بپردازیم. بنابراین ما به پنج دلار نیاز داشتیم. از چند نفری که به صندوق پرداخت نزدیک می شدند پرسیدیم که آیا می توانند بیست عدد را عوض کنند. «نه»، «نه»، «نه» پاسخ آنها بود. بنابراین، _، به سمت ماشین خود برگشتیم، داخل شدیم و شروع به عقب نشینی کردیم. می‌خواستیم به دنبال جای پارک دیگری در خیابان بگردیم که مطمئناً ما را به مسافت بیشتری می برد. در همان لحظه، یکی به پنجره سمت مسافر ضربه زد. این زن قد کوتاه و متوسطی بود که همگی در کت و روسری با شلوار جین و چکمه پوشیده شده بود. با تعجب، در ابتدا تمایلی به پایین کشیدن پنجره نداشتم. او ممکن است چه بخواهد؟ آنقدر پنجره را پایین آوردم تا حرف زن را بشنوم. از پنجره، یک اسکناس پنج دلاری را هل داد. او گفت: "من پول خرد ندارم، اما این یک اسکناس پنج دلاری اضافی است. از آن برای پرداخت هزینه پارکینگ خود استفاده کنید." کف پوش شدم! آیا این زن که قبلاً هرگز او را ندیده بودم، واقعاً این قدر پول به من می داد؟ بله، این دقیقاً همان کاری بود که او انجام می داد! او چکی را که برای پول نقد به او پیشنهاد دادم، نمی گرفت. او فقط راه افتاد.
سوال: چه چیزی باعث شد نویسنده و همسرش به موقع نرسند؟
1. تصادف رانندگی داشتند.
2. آنها یک چرخش اشتباه گرفتند.
3. ماشینشان در نیمه راه خراب شد.
4. ترافیک در اتوبان سنگین بود.