متن: او را در مهمانی ملاقات کرد. او بسیار برجسته بود، با تعداد زیادی پسر در اطرافش، در حالی که او بسیار عادی بود، بدون اینکه کسی به او توجه کند. در پایان مهمانی او را به صرف قهوه دعوت کرد. تعجب کرد اما به دلیل مودب بودن قبول کرد. آنها در یک کافی شاپ زیبا نشستند. او عصبی تر از آن بود که چیزی بگوید، و او احساس ناراحتی کرد و فکر کرد: "لطفا اجازه دهید به خانه بروم." ناگهان از گارسون پرسید: "لطفا کمی نمک به من بدهید؟ می خواهم آن را در قهوه ام بریزم." همه به او خیره شدند --- خیلی عجیب! صورتش قرمز شد، اما با این حال، نمک را در قهوه اش ریخت و آن را نوشید. او با کنجکاوی از او پرسید: "چرا این سرگرمی را داری؟" او پاسخ داد: "وقتی پسر کوچک بودم، نزدیک دریا زندگی می کردم. بازی در دریا را دوست داشتم و طعم دریا را درست مثل طعم قهوه شور احساس می کردم. حالا هر بار که نمک می خورم. قهوه، من همیشه به کودکی ام فکر می کنم، دلم برای زادگاهم بسیار تنگ شده است، دلم برای پدر و مادرم که هنوز آنجا زندگی می کنند، تنگ شده است.» در حین گفتن این جمله اشک از چشمانش پر شد. او عمیقاً تحت تأثیر قرار گرفت. این احساس واقعی اوست، از ته قلبش. مردی که بتواند از دلتنگی خود بگوید باید مردی باشد که خانه را دوست داشته باشد، به خانه اهمیت دهد و احساس مسئولیت خوبی داشته باشد. سپس شروع کرد به صحبت کردن، در مورد زادگاهش، دوران کودکی و خانواده اش. این یک صحبت بسیار زیبا بود، همچنین شروعی زیبا برای داستان آنها. آنها به تاریخ خود ادامه دادند. او متوجه شد که در واقع او مردی است که تمام خواسته های او را برآورده می کند: او مهربان، خونگرم و مراقب بود. خیلی آدم خوبی بود اما ! با تشکر از قهوه نمک او! بعد داستان مثل هر داستان عاشقانه قشنگی بود، شاهزاده خانم با شاهزاده ازدواج کرد، بعد زندگی شادی داشتند... و هر بار که برای او قهوه درست می کرد، مقداری نمک در قهوه می ریخت. پس از 40 سال از دنیا رفت و نامه ای برای او گذاشت که در آن نوشته شده بود: "عزیزترین من، لطفا دروغ تمام عمرم را ببخش. این تنها دروغی بود که به تو گفتم - قهوه شور." "اولین باری که قرار گذاشتیم را یادت می آید؟ آن زمان خیلی عصبی بودم. در واقع من کمی شکر می خواستم، اما گفتم نمک. تغییر برای من سخت بود، بنابراین فقط جلو رفتم." "من بارها در زندگی ام سعی کردم حقیقت را به شما بگویم، اما از انجام آن خیلی می ترسیدم، زیرا قول داده ام که برای هیچ چیز به شما دروغ نگویم." "الان دارم می میرم، از هیچ چیز نمی ترسم، پس حقیقت را به شما می گویم: من قهوه شور را دوست ندارم. چه طعم عجیب و بدی دارد! اما من تمام عمرم قهوه شور را می خوردم!" "از زمانی که شما را می شناسم، هرگز برای هر کاری که برای شما انجام می دهم متاسف نیستم. داشتن شما در کنار خودم بزرگترین خوشبختی من برای تمام زندگی من است. اگر بتوانم برای بار دوم زندگی کنم، هنوز هم می خواهم شما را بشناسم و برای خودم داشته باشم. در تمام زندگی، حتی اگر دوباره قهوه شور را بنوشم." اشک های او نامه را کاملا خیس کرد. روزی یکی از او پرسید: طعم قهوه شور چیست؟ او پاسخ داد: شیرین است.
سوال: منظور از نوشتن با گفتن "او تقریباً دلش برایش تنگ شده بود" چیست؟
1. او قصد داشت او را در اولین قرار ملاقاتشان ترک کند.
2. هرازگاهی به او فکر می کرد.
3. تقریباً توضیح او را اشتباه متوجه شده بود.
4. او به سختی می توانست این واقعیت ساده را باور کند.