متن: یکی از دوستان قدیمی و بسیار ثروتمند من به من گفت که تجربه ناخوشایندی داشته است. او به یک جواهر فروشی معروف رفت و خواست که چند گردنبند طلا به او نشان دهند. پس از چند دقیقه بررسی، تصمیم گرفت یک گردنبند طلا با یک الماس گرانبها بخرد و از او پرسید که آیا می تواند با چک پرداخت کند. دستیار گفت کاملاً درست است، اما لحظه ای که دوستم نامش را امضا کرد، او را به دفتر مدیر دعوت کردند. مدیر بسیار مودب بود، اما او توضیح داد که چندی پیش شخصی دقیقاً به همین نام یک چک بی ارزش به آنها داده است. دوستم با شنیدن این حرف خیلی عصبانی شد و گفت که از جای دیگری گردنبند الماس می خرم. وقتی از جایش بلند شد تا برود، مدیر به او گفت هر لحظه پلیس می رسد و بهتر است بماند مگر اینکه بخواهد دچار مشکل جدی شود. مطمئناً، پلیس بلافاصله بعد از آن رسید. آنها نیز مؤدب بودند، اما توضیح دادند که شخصی که از نام او استفاده کرده بود، مسئول تعدادی از سرقت های اخیر است. سپس پلیس از دوستم خواست که یادداشتی را که توسط دزد در تعدادی از فروشگاه ها استفاده شده بود، کپی کند. در این یادداشت نوشته شده بود: "من یک اسلحه در جیبم دارم، سوالی نپرس و تمام پول در کشو را به من بده." خوشبختانه دستخط دوستم کاملاً با دست خط دزد متفاوت بود. او نه تنها اجازه داشت بدون معطلی برود، بلکه گردنبند الماس را نیز با خود برد.
سوال: پلیس هم مودب بود چون _ .
1. آنها فکر نمی کردند آن مرد دزد است
2. مرد پیر و بسیار ثروتمند بود
3. آنها مطمئن نبودند که آیا این مرد همان دزدی است که می خواستند
4. آنها شک داشتند که این مرد مسئول تعدادی از سرقت های اخیر باشد