متن: این قانون می گوید زنان باید شانس انجام مشاغل مشابه مردان را داشته باشند و درآمدی برابر با آنها داشته باشند. واقعیت بسیار متفاوت است. زنان ضرر می کنند زیرا با گذشت 25 سال از قانون دستمزد برابر، بسیاری از آنها هنوز کمتر از مردان حقوق می گیرند. آنها ضرر می کنند زیرا کارهایی با درآمد کمتر انجام می دهند که مردان به آن توجه نمی کنند. و آنها می بازند زیرا آنها کسانی هستند که برای بچه دار شدن یک حرفه را قطع می کنند. همه اینها در یک مطالعه مستقل به دستور واحد زنان دولت گزارش شده است. بزرگترین مشکل، دستمزد برابر در محیط های کاری مانند کارخانه ها نیست. این همان کاری است که زنان انجام می دهند. فهرستی از مشاغل کم درآمد تهیه کنید، سپس در نظر بگیرید که چه کسی آنها را انجام می دهد. پرستاران، منشی‌ها، نظافتچی‌ها، کارمندان، معلمان مدارس ابتدایی، خانم‌های شام و مددکاران مراقبت از کودکان را امتحان کنید. تعداد زیادی مرد در بین آن گروه وجود ندارد؟ با این حال برخی از این مشاغل واقعا مهم هستند. مطمئناً هیچ کس برای شروع این موضوع را در مورد پرستاران و معلمان انکار نمی کند. پس چرا ما به افرادی که آنها را اینقدر بد انجام می دهند پاداش می دهیم؟ تنها یک پاسخ می تواند وجود داشته باشد - زیرا آنها زن هستند. این یک شبه درست نمی شود. اما دولت که تعداد زیادی از آنها را به کار می گیرد و دیگر رؤسای باید شروع کنند. شرم آور است که ما وارد قرن بیست و یکم شده ایم و همچنان با زنان مانند شهروندان درجه دوم رفتار می کنیم.
سوال: ما می توانیم از متن یاد بگیریم که آنچه واقعاً در این مشکل مهم است _ .
1. که زنان برای بچه دار شدن شغل خود را قطع می کنند
2. زنان چه کارهایی انجام می دهند
3. چون زن هستند
4. زنان چه حقوق ناعادلانه ای در محل کار می گیرند