متن: سیلویا گارسیا، یک زن سیاهپوست، برای کار در یک شرکت کوچک درخواست داد. یک سوال در فرم درخواست این بود که "چه کسی دیگر در آدرس خانه شما زندگی می کند؟" خانم گارسیا به این سوال پاسخی نداد. او فضا را خالی گذاشت. رئیس، جف ارلر، مردی بسیار مذهبی بود. او خودش شرکت را راه‌اندازی کرده بود و احساس می‌کرد که کارمندانش مانند خانواده‌اش هستند. آقای ارلر شخصاً با خانم گارسیا مصاحبه کرد، او متوجه شد که خانم گارسیا روی درخواستش علامت "مجرد" گذاشته است. از اینکه او در سن خود ازدواج نکرده بود تعجب کرد. وقتی این موضوع را به او گفت، او فقط خندید و جوابی نداد. او به این نتیجه رسید که او زن بسیار خوبی است. او همچنین باید اعضای اقلیت ها را استخدام کند، بنابراین او را استخدام کرد. خانم گارسیا در شرکت خیلی خوب عمل کرد. در عرض چند ماه او رشد کرد و از پول اضافی راضی بود. با این حال، هفت ماه پس از استخدام آقای ارلر، او صحبتی را در سالن غذاخوری شنید. دو کارگر دیگر هم بودند. صحبت کردن در مورد او و "مردی که با او زندگی می کند." آقای ارلر همان روز بعد از ظهر خانم گارسیا را به دفتر خود فراخواند. او از او درباره وضعیت زندگی اش سوال کرد و او اعتراف کرد که با دوست پسرش زندگی می کند. شرکت او. در ابتدا، او نمی توانست باور کند که آقای ارلر جدی است. او به او گفت که حق ندارد او را غیراخلاقی خطاب کند زیرا با دوست پسرش زندگی می کند. او گفت تا زمانی که او یک کارگر خوب است، زندگی شخصی کار خودش بود و نمی توانست در مورد آن قضاوت کند. با این حال، آقای ارلر خانم گارسیا را اخراج کرد.
سوال: از قسمت می دانیم که جف ارلر _ .
1. افرادی را که او آنها را غیراخلاقی می دانست به کار نمی گیرد
2. دوست داشت کارمندان زن مجرد را استخدام کند
3. به زندگی شخصی کارمندانش اهمیت نمی داد
4. هر یک از کارمندان خود را بدون دلیل اخراج می کند