متن: اکثر فضانوردان آمریکایی مرد بوده اند. در آغاز برنامه فضایی مقاومت شدیدی از سوی برخی افراد علیه حضور زنان در فضا وجود داشت. با این حال، برخی از زنان بسیار مشتاق فضانورد شدن بودند و در نهایت موفق شدند. در سال 1978، ناسا اولین برنامه آموزشی برای زنان فضانورد را آغاز کرد. جودی رسنیک و کریستا مک آلیف هر دو فضانورد بودند و هر دو زن بودند، اما از بسیاری جهات دیگر بسیار متفاوت بودند. هر دوی آنها در پرواز STS-5L-L بودند. جودی رزنیک در سال 1949 به دنیا آمد و در دانشگاه در رشته مهندسی تحصیل کرد و در سال 1977 موفق به اخذ مدرک دکترا شد. او در سال 1978 عضو اولین گروه زنانی بود که برای آموزش فضانوردی انتخاب شدند و در سال 1984 دومین زن در فضا شد. در آن پرواز، او به پرتاب سه ماهواره جدید کمک کرد و یک برنامه تحقیقاتی انجام داد. او از بسیاری جهات یک فضانورد حرفه ای بود که تمام زندگی اش وقف سفرهای فضایی بود. کریستا مک آلیف در سال 1948 به دنیا آمد و تقریباً به طور تصادفی یک فضانورد بود. در سال 1984، ناسا تصمیم گرفت معلمی پیدا کند که بتواند فضانوردان را در فضا همراهی کند. آنها امیدوار بودند که او بتواند با دانش آموزان از فضا ارتباط برقرار کند و هر یک از آنها را به علاقه مندی به سفرهای فضایی تشویق کند. کریستا یک معلم متوسطه در تاریخ و مطالعات اجتماعی بود. او یک معلم با استعداد بود و از بین 11000 متقاضی برای رفتن به پرواز STS-51-L انتخاب شد. او همچنین ارتباط بسیار خوبی داشت و بلافاصله با رسانه های خبری (رادیو، تلویزیون و روزنامه ها) ارتباط بسیار خوبی برقرار کرد. تا حدودی به این دلیل بود که علاقه و هیجان زیادی در مورد پرواز وجود داشت. هزاران دانش آموز در مدارس و دانشگاه های سراسر کشور مشتاقانه منتظر ارتباط با کریستا در فضا بودند. میلیون ها نفر پرواز او را با علاقه تماشا می کردند. تا حدودی به دلیل هیجانی که در مورد مکان مک آلیف در پرواز وجود داشت، فاجعه سال 1986 چنین تأثیری بر مردم داشت.
سوال: بهترین عنوان برای این قطعه چه خواهد بود؟
1. دو فضانورد
2. پرواز STS-51-L
3. سفر در فضا
4. برنامه آموزشی