متن: رابینسون دیاز در یک کلبه کوچک در کوه های آند آمریکای جنوبی زندگی می کند. دیاز یک "کابل مسابقه" است و هر روز صبح با کار دشواری روبرو می شود که معلم محلی را به مدرسه اش ببرد. برای انجام این کار، او ابتدا به مدت یک ساعت تا مکانی که مردم محلی آن را لوس پینوس می‌نامند، درست در لبه تنگه عمیق 400 فوتی دره سیاه‌پوست راه می‌رود. در اینجا، یک سر کابل فلزی ضخیم به یک ستون چوبی ثابت شده است. کابل درست در سراسر دره عمیق به سمت دیگر، یک کیلومتر دورتر کشیده شده است. یک قلاب فلزی با بند های چرمی که از آن آویزان شده است به کابل ثابت شده است. دیاز تسمه ها را به دور شانه و کمرش می بندد، یک بررسی ایمنی سریع انجام می دهد و سپس بدون تردید خود را از لبه کوه به پایین پرتاب می کند. او که تنها توسط قلاب فلزی به کابل متصل شده است، به سرعت سرعت خود را افزایش می دهد و به زودی در حال مسابقه دادن در هوا است. عبور از دره با سیم برای او 30 ثانیه طول می کشد، به جای دو ساعت طول می کشد تا از جنگل بارانی پایین بیاید و از دامنه های گل آلود شیب دار آن طرف بالا برود. در حالی که دیاز سفر خود را آغاز می کند، دایانا ریوس، معلم ابتدایی 23 ساله، در آن سوی تنگه منتظر لحظه ای است که با سرعت 100 مایل در ساعت از میان مه به سمت او می آید. سپس با او برمی گردد و در حالی که او در امتداد کابل برمی گردد به او آویزان خواهد شد. دیانا از زمانی که شغل معلمی را شروع کرد نمی دانست که فقط سر کار در مدرسه روستا خطرناک است. او می‌گوید: «ابتدا می‌خواستم گریه کنم.» او می‌گوید: «در حالی که کابل فلزی با نزدیک شدن به دیاز به شدت شروع به لرزیدن می‌کند. "اما خیلی زود به آن عادت کردم." با این حال، او هنوز ترجیح می دهد با دیاز برود، نه اینکه خود به تنهایی از گذرگاه ترسناک و خطرناک عبور کند. برای ساکنان لوس پینوس، کابل سیمی یک راه نجات است. برای بیش از 50 سال، به جامعه به عنوان نوعی حمل و نقل به و از بقیه جهان خدمت کرده است. هر چیزی که می آید از طریق کابل می رسد ---- آجر و چوب برای ساختمان، کیسه های برنج و ذرت. مادران باردار که باید به نزدیکترین درمانگاه برسند، در تاریکی شب از سیم عبور می کنند و با نوزادان تازه متولد شده خود برمی گردند. خطرناک است اما چاره ای ندارند. این بار رابینسون دیاز یک فرود عالی در سمت دایانا از تنگه انجام می دهد. برای او خطرات این سفر روزانه ناچیز است. او می گوید: «آنچه من واقعاً از آن می ترسم مارها هستند. "این در مقایسه چیزی نیست." سپس دایانا خود را به بند او می بندد و خود را به سیم پشت دیاز قلاب می کند و او را محکم می گیرد. برمی گردد، لبخندی به او زد، ترمز را رها کرد و با لگد دور شد. در عرض چند ثانیه، معلم و تله‌سوار دوباره در مه ناپدید شدند.
سوال: نظر دایانا در مورد سفر در حال حاضر چیست؟
1. او از آن لذت می برد.
2. او دیگر آن را مشکلی نمی بیند.
3. این باعث می شود که او بسیار ترسیده باشد.
4. بدون دیاز غیرممکن خواهد بود.