متن: به لطف علم، صنعت و فلسفه اخلاق، گام‌های بشر سرانجام در قرن گذشته به راه راست هدایت شد. قرن نوزدهم بخار قرار بود جای خود را به قرن بیستم نفت و برق بدهد. نظریه تکامل چارلز داروین که در سال 1900 تنها 41 سال سن داشت، مبنای علمی برای این ایده فراهم کرد که پیشرفت نباید متوقف شود، که توسط قانون طبیعی تعیین شده است. و تقریباً همه فکر می‌کردند که توسعه همچنان به کندی قرن نوزدهم ادامه خواهد داشت. اختراعاتی مانند راه‌آهن یا تلگراف یا ماشین تحریر به مردم این امکان را می‌دهد که زندگی روزمره خود را کمی راحت‌تر بگذرانند. هیچ‌کس نمی‌توانست حدس بزند که ایده‌های جدید با سرعت و سرعتی شگفت‌آور جهان را با قدرت و فرکانس طوفان می‌کنند. به نظر می‌رسید که این حمله سریع ایده‌ها و فناوری‌های جدید مردم را به رویاهای قدیمی یک زندگی کامل روی زمین، یعنی جهانی امن که در آن بلایای طبیعی کنترل می‌شود، باور کنند. اما پیشرفت سریع با چیزی برخلاف میل بشر همراه بود. قتل‌های سارایوو در سال 1914 منجر به جنگ بزرگ شد که چیزی بیش از نابودی نسلی از اروپایی‌ها بود. جنگ بزرگ معمولاً تا آغاز جنگ جهانی دوم به این نام خوانده می شد، زمانی که به جنگ جهانی اول تغییر نام داد. هیتلر در دهه 1930 به قدرت رسید. همین مرد بود که دستور حمله به پیشوند = st1 /لهستان را صادر کرد تا با شکست خود در زمان جنگ بریتانیا و فرانسه علیه آلمان روبرو شود. در 7 دسامبر 1941، ژاپنی ها پایگاه نیروی دریایی آمریکا در بندر پرل را بمباران کردند. آمریکایی ها تصمیم گرفتند وارد جنگ شوند و جنگ جهانی دوم اکنون واقعاً یک جنگ جهانی بود. اما تمدن با دو جنگ بزرگ درهم شکسته نشد و مردم از ویرانه ها دوباره راهی برای زندگی ساختند. شهروندان قرن بیستم احساس آزادی داشتند تا خود را دوباره اختراع کنند. آنها در این کار توسط دو پیشرفت گسترده - روانکاوی و بمب - یاری شدند.
سوال: اگر نویسنده به نوشتن ادامه دهد احتمالاً در مورد چه چیزی صحبت می کند؟
1. تابعیت.
2. اختراع
3. ویرانه.
4. روانکاوی.