متن: اگر گونه در تمام یا بیشتر محیط خود نزدیک به انقراض باشد، حیوانات در معرض خطر انقراض در نظر گرفته می شوند. حیوانات به دلایل مختلف در معرض خطر انقراض قرار می گیرند. برخی از حیوانات زمانی که زیستگاه آنها دارای منابعی برای انسان باشد در خطر انقراض قرار می گیرند. به عنوان مثال، قطع جنگل های تجاری در جنگل های بارانی آمازون به طور جدی جمعیت بسیاری از گونه های جانوری را کاهش داده و منجر به انقراض گروه های دیگر شده است. زمین به خودی خود منبع مهمی برای انسان است زیرا فضای زندگی را برای ما فراهم می کند و زمانی که مردم زیستگاه های حیوانات را با زیستگاه های انسانی جایگزین می کنند، می تواند منجر به از دست دادن بیشتر گونه های طبیعی شود. عملیات تجاری و صنعتی ممکن است زمین یا آب را برای حیوانات کاهش دهد و محیط زیست آنها را آلوده کند. به دلیل آلودگی آب، بایجی، یک دلفین آب شیرین بومی چین، منقرض شده است، به این معنی که بعید است جمعیت بتواند بهبود یابد. حتی آلودگی صوتی ناشی از فعالیت های انسانی می تواند منجر به اختلال در رفتار حیوانات شود. یکی دیگر از دلایلی که حیوانات را در معرض خطر انقراض قرار می دهد، صید بیش از حد یا شکار بیش از حد است. شکار بیش از حد نهنگ ها منجر به انقراض بسیاری از گونه های نهنگ شد. ورود یک گونه غیر بومی به یک زیستگاه ممکن است حیوانات را در معرض خطر انقراض قرار دهد. گونه بومی ممکن است در برابر گونه جدید دفاع نکند و اثرات آن می تواند خطرناک باشد. در استرالیا، معرفی گربه خانگی معمولی منجر به انقراض طوطی پیشانی قرمز شد و به جمعیت چندین حیوان کوچک آسیب جدی وارد کرد. گونه های معرفی شده نیز می توانند بیماری های جدیدی را با خود به همراه داشته باشند. در نتیجه حیوانات در معرض خطر انقراض قرار می گیرند. حیوانات بومی ممکن است قدرت مبارزه با بیماری های غیر بومی را نداشته باشند و سطح جمعیت ممکن است آسیب ببیند. یکی دیگر از علل بیماری، مواد شیمیایی است که توسط انسان وارد شده است. اعتقاد بر این است که استفاده از DDT یکی از دلایل اصلی در کشاندن کندور کالیفرنیا به سمت انقراض است. هنگامی که حیوانات در معرض خطر انقراض قرار می گیرند، کل زنجیره غذایی می تواند تحت تأثیر قرار گیرد. به عنوان مثال، در سال 2008، بیماری به طور جدی به زنبور عسل آسیب رساند، که تا حد زیادی مسئول گرده افشانی گیاهان، از جمله بسیاری از میوه ها و سبزیجات است. بدون گرده افشانی آنها، بخش بسیار زیادی از رژیم غذایی انسان می تواند کاهش یابد. در واقع، اگر زنبور عسل منقرض شود، زندگی ما تحت تأثیر قرار می گیرد و میلیاردها دلار از بین می رود. بنابراین، بسیاری از مردم استدلال می‌کنند که وقتی حیوانات در معرض خطر انقراض قرار می‌گیرند، حفاظت از آنها به نفع خود انسان است.
سوال: چرا معرفی یک گونه غیر بومی به یک زیستگاه خطرناک است؟
1. گونه های بومی احتمالاً در اثر بیماری های جدید می میرند.
2. برای گونه های غیر بومی زنده ماندن سخت است.
3. گونه های غیر بومی فضای بیشتری را اشغال خواهند کرد.
4. گونه های بومی برای گونه های غیر بومی بسیار قدرتمند هستند.