متن: شوهرم تازه برایم ماشین لباسشویی خریده بود. همون روز تصمیم گرفتم ازش استفاده کنم و خیلی چیزا رو شستم. همه چیز خوب کار می کرد، اما متوجه شدم یکی از جوراب های شوهرم گم شده است. همه جا رو دنبالش گشتم ولی هیچ جا پیداش نکردم . صبح روز بعد طبق معمول برای مدرسه آماده شدم . وقتی زنگ به صدا درآمد دانش آموزان وارد شدند. سلام کردم و گفتم اون روز قراره چیکار کنیم . وقتی برگشتم تا روی تخته سیاه بنویسم کلاس غرشی بلند شد ! خندیدند و خندیدند. در واقع آنقدر خندیدند که می ترسیدم مدیر مدرسه برای دیدن همه اینها وارد شود. از کلاس خواستم که بس کنن ولی هر چی بیشتر حرف میزدم بیشتر میخندیدن . تصمیم گرفتم به آنها توجه نکنم و به نوشتن روی تخته سیاه ادامه دادم. وقتی این کار را انجام دادم، آنها حتی بیشتر غرش کردند. بالاخره معلمی که اتاق کنار من بود وارد شد تا ببیند این همه خنده برای چیست . گفتم: "بهشت بخیر"، "لطفاً یکی به من می گوید چه چیز خنده دار است؟" معلم گفت: خدایا تو یه جوراب قهوه ای ته دامن داری! پس اینطوری جوراب گم شده شوهرم را پیدا کردم. به کلاس گفتم: "اوه، خوب، بیایید بگوییم شما یک درس فراموش نشدنی در مورد الکتریسیته ساکن داشته اید."
سوال: چه اتفاقی افتاد که نویسنده برگشت تا روی تخته سیاه بنویسد؟
1. کلاس از عصبانیت غرش کرد.
2. کلاس با صدای بلند شروع به خندیدن کرد.
3. معلم دیگری وارد شد
4. صدای بلندی از بیرون اتاق می آمد