متن: یک روز در اوقات فراغت، در مسیری خلوت به داخل جنگل پرسه زدم و کنار درختی نشستم. بعد یکی از کمپ را دیدم که به من نزدیک شد. من فکر کردم: "اوه عالی"، زیرا مشاوران همیشه سعی می کردند شما را شاد کنند یا شما را بخندانند. او گفت: «هی، فکر می‌کنی من یک صندلی داشته باشم؟» شانه بالا انداختم. قرار نبود تشویقش کنم، اما دقیقاً نتوانستم جلویش را بگیرم. کنارم نشست و دستش را دراز کرد. او گفت: "من گری هستم، و شما اریکا هستید، درست است؟" سرمو تکون دادم. او شروع کرد: «تو دقیقاً به نظر نمی‌رسد که در حال گذراندن اوقات خوبی هستید. دست هایم را روی هم گذاشتم و دندان هایم را روی هم فشار دادم. گفتم: «ببین، من نمی خواستم بیایم کمپ، نه خوشم می آید، نه لذت می برم و اساساً بوی تعفن می دهد. به گری خیره شدم. "پس اینجا اصلاً چیزی برای تو نیست، ها؟" او درخواست کرد. جواب دادم: هیچی. گری گفت: اجازه بدهید چیزی به شما نشان دهم. او بلند شد و من در طول مسیر او را دنبال کردم تا اینکه صدایی شبیه قطار باری خروشان شنیدم. "آن چیست؟" من پرسیدم. با لبخندی کوچک پاسخ داد: صبر کن ببین. وقتی گوشه را دور زدیم، چیزی را که می دیدم باور نمی کردم. بزرگ‌ترین آبشاری که می‌توانستم تصور کنم، درست روبروی من بود. "سرد!" گفتم و میتونستم حس کنم چشمام بزرگتر شده و لبخندی روی دهنم نشست. "هنوز فکر می کنی اینجا چیزی برای تو نیست؟" گری پرسید. "چون این نوع "هیچ" در اینجا بسیار بیشتر است." باید اعتراف کنم که آبشار چشمگیر بود. گری گفت: "نگاه کن، "کمپ همان چیزی است که تو آن را درست می کنی. می توانی عبوس و بسته باشی و چهار هفته پوسیده داشته باشی، یا می توانی به اطراف خود نگاهی بیندازی و برخی از مناظر باورنکردنی را ببینی و از این فرصت قدردانی کنی. برای من بی فایده است که تلاش کنم شما را سرگرم کنم. شما فقط می توانید این کار را برای خودتان انجام دهید. اما اگر کمی شل شوید، ممکن است واقعاً اوقات خوبی داشته باشید." با این حرف برگشت و رفت و من را در مسیر گذاشت. آن شب، کنار آتش، خودم را در حال آواز خواندن با بقیه دیدم. وقتی چهار هفته تمام شد، نمی خواستم آنجا را ترک کنم. چیزهای شگفت انگیزی دیده بودم و دوستان خوبی پیدا کردم. زیبایی جایی است که آن را پیدا کنید. زندگی آن چیزی است که شما آن را. فکر می کنم امسال سال خوبی خواهد بود. یعنی دارم کار می کنم تا یکیش کنم. شاید اگر خوش شانس باشم، سال آینده به اردو برگردم!
سوال: از ابتدای داستان درباره اریکا چه می توان گفت؟
1. او بسیار مشتاقانه منتظر این سفر کمپ است.
2. او به دلیل عملکرد خوبش در مدرسه برنده یک سفر اردویی شده است.
3. او گری را به خوبی می شناسد، بنابراین با هم اردو می زنند.
4. او هیچ چیز سرگرم کننده ای در سفر اردو نمی بیند.