متن: من یک دانشجوی چینی هستم که در کانادا تحصیل می کنم. من بیش از یک سال و نیم است که با کارسون ها مرزنشین بوده ام. کارسون ها در خانه خود زندگی می کنند، که دارای چهار اتاق خواب از جمله اتاق خواب زیرزمینی است که من در آن زندگی می کنم. جودی تمام کارهای خانه را انجام می دهد و اندرو مسئول کار در باغ است. وقتی عصرها بیرون می روند، اغلب از من می خواهند که مراقب فرزندانشان باشم. پدر و مادر جودی، آقا و خانم موریس، در شهر دیگری زندگی می کردند. جودی تنها فرزند آنها بود و طبیعتاً آنها به فرزندان جودی علاقه داشتند. اغلب برای بچه ها هدایایی می فرستادند. آوریل گذشته آقای موریس درگذشت. حالا که خانم موریس کاملاً تنها بود، انتظار داشتم که جودی از او بخواهد که بیاید و با آنها زندگی کند. یک روز، مارگارت، دختر جودی، به من گفت که مادربزرگ برای زندگی با آنها می آید و پدر و مادرش می خواهند اتاق من را برگردانند. این خبر من را شگفت زده نکرد و روز بعد به سراغ جودی رفتم و از او در مورد آن پرسیدم. گفتم اگر برای خانم موریس لازم باشد دیگر نمی توانم در اتاق زیرزمین آنها زندگی کنم. جودی در ابتدا متعجب به نظر می رسید. سپس او به من گفت هیچ سندی برای نقل مکان وجود ندارد، زیرا آنها هنوز تصمیمی در مورد آمدن مادرش برای زندگی با آنها نگرفته بودند. "به طور طبیعی من نگران مادرم هستم. او در وضعیت نامناسبی قرار داشته است." لبخند غمگینی زد و اضافه کرد. "راستش را بخواهید، اندرو و مادرم هیچ وقت خوب نبودند. کمی صبر می کنیم و ببینیم چه اتفاقی می افتد. شاید موهتر خوب زندگی کند، یا شاید هر دو نظر خود را تغییر دهند." آن شش ماه قبل بود. در این مدت شنیده ام که خانم موریس دو بیماری داشته و وضعیت سلامتی او بدتر شده است. یک بار به خانه سالمندان اشاره شد اما خانم موریس از رفتن به آنجا امتناع کرد. بنابراین تا به حال او هنوز تنها زندگی می کند و من هنوز در اتاق زیرزمین زندگی می کنم.
سوال: چرا خانم موریس نیامد تا با خانواده دخترش زندگی کند؟
1. چون نمی خواست خانه خودش را ترک کند.
2. چون وضعیت سلامتی نسبتاً بدی داشت و نمی توانست بیاید.
3. چون با دامادش رابطه خوبی نداشت.
4. چون گوینده آنجا زندگی می کرد و اتاق دیگری برای زندگی او وجود نداشت.