متن: هر زمان که چیزی جالب یا زیبا به نظر می رسد، تمایل طبیعی ما برای گرفتن و حفظ آن وجود دارد - که به این معنی است که در عصر حاضر، احتمالاً برای گرفتن عکس به گوشی های خود دست می زنیم. اگرچه این یک راه حل ایده آل به نظر می رسد، اما دو مشکل بزرگ در ارتباط با عکس گرفتن وجود دارد. اولاً، احتمالاً آنقدر مشغول عکس‌برداری هستیم که فراموش می‌کنیم به دنیایی نگاه کنیم که زیبایی و علاقه آن ما را در وهله اول تشویق به گرفتن عکس می‌کند. و ثانیاً، چون احساس می‌کنیم که عکس‌ها به‌خوبی در تلفن‌هایمان ذخیره می‌شوند، هرگز نمی‌توانیم آنها را نگاه کنیم، بنابراین مطمئن هستیم که روزی به آنها خواهیم رسید. اولین کسی که متوجه این مشکلات شد، منتقد هنری انگلیسی، جان راسکین بود. او یک مسافر مشتاق بود که متوجه شد اکثر گردشگران در توجه کردن یا به خاطر سپردن چیزهای زیبایی که می بینند، کار ضعیفی می کنند. او استدلال کرد که انسان ها تمایل طبیعی به پاسخ به زیبایی و تمایل به داشتن آن دارند، اما بیان بهتر و بدتری از این میل وجود دارد. بدتر از آن، ما وارد خرید سوغاتی یا عکاسی می شویم. اما، از نظر راسکین، فقط یک کار وجود دارد که ما باید انجام دهیم: تلاش برای ترسیم چیزهای جالبی که می بینیم، صرف نظر از اینکه آیا استعدادی برای انجام این کار داریم یا نه. راسکین می گوید: "نقاشی می تواند به ما یاد دهد که ببینیم: به درستی متوجه شویم نه اینکه غیبت کنیم. در فرآیند بازآفرینی با دست خود آنچه در مقابل چشمان ما نهفته است، به طور طبیعی از موقعیت مشاهده زیبایی به روشی آزاد حرکت می کنیم. جایی که ما درک عمیقی از اجزای آن به دست می آوریم." راسکین _ کوری و عجله گردشگران مدرن، به ویژه آنهایی که به سفر در سراسر اروپا در یک هفته با قطار افتخار می کنند، "هیچ تغییر مکان با سرعت صد مایل در ساعت ما را قوی تر، شادتر یا عاقل تر نمی کند. همیشه در دنیا بیشتر از چیزی که آدم ها می توانستند ببینند، اگر آهسته راه بروند، آن را برای تند رفتن بهتر نمی بینند. چیزهای واقعاً ارزشمند افکار و مناظر هستند، نه سرعت."
سوال: به گفته راسکین، مسافران چه کاری باید انجام دهند تا قدردانی و تمایل خود را نسبت به چیزی زیبا به بهترین نحو ابراز کنند؟
1. که آن را آشکارا بیان کنیم.
2. برای عکاسی فوری از آن
3. برای خرید مستقیم.
4. برای رنگ آمیزی فوری.