متن: اکنون طلاق من قطعی شده بود و باید برای خود و پسر شش ساله ام داش خانه جدیدی پیدا می کردم. چند روز قبل یک آگهی دیده بودم. من حاضر بودم هر کاری را امتحان کنم، بنابراین با مالک، زنی به نام کامیل، تماس گرفتم. وقتی او به من ایمیل زد، متوجه شدم که او اصلاً خانه ای اجاره نمی کند. او آپارتمان زیر شیروانی را اجاره می کرد. من برای او پیامی گذاشتم که جلسه ما را لغو کرد. اما کامیل با من تماس گرفت و اصرار کرد که بیایم. پس من اینجا بودم. ماشین را متوقف کردم و به کلبه کوچک نگاه کردم. خانه همان طور که بود کوچک بود. پنجره اتاق زیر شیروانی آنقدر کوچک به نظر می رسید که نمی توانست نور زیادی وارد آن شود. ما نمی توانستیم در یک مکان تاریک و افسرده زندگی کنیم. تقریباً با هر چیزی می توانستم بسنده کنم. اما داش به یک خانه خوب نیاز دارد، مکانی که او واقعا احساس امنیت می کند. هدر دادن وقت او یا من بی معنی است. در زدم. زنی که در را باز کرد کوچک و چشمانی بود. او خیلی بزرگ‌تر از آن چیزی بود که حدس می‌زدم، اما می‌توانستم ببینم که انرژی کسی که نیمی از سنش را دارد دارد. او به قدری دلسوز به نظر می رسید که می خواستم به صحبت کردن با او ادامه دهم. "ما باید خانه خود را ترک کنیم." ازدواج من به پایان رسید. من فقط چند روز فرصت دارم تا چیز دیگری پیدا کنم، اما می خواهم درست شود " کمیل سری تکان داد: "تو مادر خوبی هستی. هرگز نمی‌دانی چه معجزاتی در این گوشه در انتظارت است." کامیل مرا به سمت در برد و برایم آرزوی سلامتی کرد. دوباره سوار ماشین شدم و از ماشین پیاده شدم. به امید اینکه بتوانم این احساس را دوام بیاورم به آرامی حرکت کردم. یک خیابان فرعی را که نشناختم پیچیدم. از پنجره کناری به بیرون نگاه کردم. درست جلوتر یک کلبه با تابلویی در جلوی آن قرار داشت: برای اجاره. کشیدم جلو. متوجه شدم که صاحبان خانه را خودشان خریده اند و در حال تزئین آن بودند، به این امید که اجاره دهندگان عالی را پیدا کنند. آنها مرا به گشت و گذار در خانه بردند که شبیه کپی لیست من بود: یک اتاق خواب بزرگ برای داش، یک حیاط خلوت با درختان، و یک مدرسه عالی در آن نزدیکی. خانه برای ما بود! کامیل درست می گفت. معجزات در انتظار ما هستند، همین نزدیکی.
سوال: چرا نویسنده باید جای خوبی پیدا کند؟
1. برای شروع یک زندگی جدید.
2. برای دادن آموزش خوب به داش.
3. به خاطر پسرش
4. برای امنیت او و پسرش.