متن: وقتی این را می نویسم، نیم نگاهی به یک فیلم قدیمی جیمز باند دارم که در رایانه من نمایش داده می شود. اما این داستانی است که چگونه بعد از ده سال که به سختی ورق زدم، دیگر تماشای تلویزیون را کنار گذاشتم و برای لذت دوباره شروع به خواندن کردم. گمان می کنم بین نه تا چهارده سالگی خواننده مشتاق «ادبیات» بودم. وقت کافی داشتم تا وایت فانگ، رابینسون کروزوئه و بیلبو بگینز و جیوز باشم. البته در تخیل پسر مدرسه ای برای برخی از شخصیت های تاریخی واقعی جا وجود داشت: اسکات از قطب جنوب، همه وایکینگ ها و بنجامین فرانکلین دوستان خوب من بودند. سپس، در نوجوانی، جستجوی طولانی برای ایده های عجیب و غریب و رادیکال را آغاز کردم. می‌خواستم بزرگان و افراد بهترم را به چالش بکشم و با دیدگاه‌های شگفت‌انگیز هم‌دانش‌آموزم را شوکه کنم. البته تنها جایی که می‌توان به آن نگاه کرد، کتاب‌ها بود. من طولانی ترین عناوین و نویسندگانی را با خنده دارترین نام ها جستجو کردم. در کتابخانه به دنبال کتاب های کاملاً خوانده نشده گشتم. سپس کتابی را پیدا کردم که برای کل سال 1982 کتاب مقدس من شد، عنوانی متشکل از یازده کلمه طولانی و نویسنده ای داشت که نمی دانستم نامش را چگونه تلفظ کنم. واقعا ضخیم بود و جدی به نظر می رسید. حتی بهتر از آن، یک جهان بینی کامل ارائه می کند که توضیح آن روزها طول می کشد. کامل. سه بار آن را از کتابخانه بیرون آوردم، با افتخار از دیدن مهرهای تاریخ که روی درج خالی کتابخانه ردیف شده بودند. بعداً به دانشگاه رفتم. با این انتظار که شب های طولانی را در بحث آموخته شده با افراد باهوش بگذرانم، شروع به خواندن فلسفه کردم. به دلایلی هرگز روشنفکران عمیق اندیشی را که امیدوار بودم ملاقات کنم، پیدا نکردم. به هر حال، من آماده بودم که با دانش عمیق خود از پساساختارگرایی، _ و موقعیت گرایی، تحت تاثیر قرار دهم. این موارد معمولاً در کتاب‌های نسبتاً کوتاه توضیح داده می‌شوند، اما زمان زیادی طول می‌کشد تا از بین بروند. آنها پایان دوران جوانی من بودند. پس از این همه نظریه، عادت کردن به زندگی کاری سخت بود. برای من پایان کتاب بود. به نظر نمی رسید در کتاب ها چیز زیادی وجود داشته باشد که بتواند کارها را انجام دهد. برای انجام کارها باید به تلفن جواب می دادید و با کامپیوتر کار می کردید. شما باید در اطراف سفر می کردید و با افرادی صحبت می کردید که اصلاً علاقه ای به فلسفه نداشتند. من خواندن را متوقف نکردم، شما نمی توانید از آن اجتناب کنید. تمام روز را خواندم. اما هیچ کتابی به سراغم نیامد، فقط دفترچه راهنما و قرارداد و اسناد. شاید اکثر مردم نیاز خود به داستان و ایده را با تلویزیون برآورده کنند و راستش را بخواهید ده سال تمام نیازم به آن بود. آن روزها فقط یک کتاب «در حال حرکت» برای مدت پرواز هواپیما داشتم. ابتدا به خانه می آمدم و شام را تلویزیون تماشا می کردم. سپس، تلویزیون را جابجا کردم تا بتوانم آن را از روی تخت تماشا کنم. من حتی یک سوئیچ گرفتم تا بتوانم بدون بلند شدن از رختخواب آن را خاموش کنم. بعد یک روز سرنوشت ساز تلویزیونم خراب شد و صاحبخانه ام آن را برد. تلویزیون جدید من یک برد مدار اضافی در داخل کامپیوتر من است. روی میز جلوی یک صندلی کار است و من نمی توانم آن را از روی تخت ببینم. من هنوز از آن برای پیش بینی آب و هوا استفاده می کنم و خوب است که آن را در حالی که دارم این را تایپ می کنم روشن کنم ... اما آخر شب چه کاری باید انجام دهم؟ خوب، یک بار دیگر با کتاب بروید. الان فقط کتاب دوست دارم من انبوهی از چیزهای خوب کنار تختم دارم و همزمان حدود شش مورد را می خوانم. من نمی خواهم هیچ یک از شخصیت ها باشم. برای من مهم نیست که هزار نفر قبلاً آنها را خوانده باشند. من مجبور نیستم در کتابخانه ها جستجو کنم. همه جا کتاب وجود دارد و همه آنها چیزی برای خواندن دارند. احساس عجیبی دارم که آنها در تمام مدت آنجا بودند و منتظر بودند تا آنها را بردارم.
سوال: حالا نویسنده دوباره شروع به کتاب خواندن می کند _ .
1. تا دوران جوانی خود را در کتاب ها پیدا کند
2. برای لذت ناب خواندن
3. تا به کشتن اوقات فراغت خود کمک کند
4. فقط برای اهداف تجاری