متن: آتشفشان کراکاتو در جزیره کوچکی در اندونزی است. قبل از فوران آن در سال 1883، حدود 200 سال آرام بود. اولین نشانه های فعالیت آتشفشان در ماه مه 1883 ظاهر شد، زمانی که آتش و دود در بالای کوه دیده می شد. حتی در جاکارتا صد مایلی دورتر هم صدای شدیدی شنیده می شد. بعدها فعالیت بسیار بیشتر شد. قله را دود و آتش پوشانده بود. دود در یک زمان هفده مایل در هوا بود. گدازه - سنگ نرم و داغ - به هوا پرتاب شد و از کناره های کوه غلتید. دهانه آتشفشان نه در قله کوه بلکه در کنار آن و نزدیک به دریا بود. همانطور که با فوران بزرگ و بزرگتر شد، آب دریا وارد آن شد. وقتی آب دریا به گدازه های داخل آتشفشان رسید، قسمت بالایی گدازه را سردتر و سخت تر کرد. و این کار بقیه گدازه های زیر را مسدود کرد. از آنجایی که درون گدازه قادر به شکستن مهر نبود، فشار تا زمانی که کوه منفجر شد افزایش یافت. فوران آتشفشان با چندین زمین لرزه همراه شد که نتیجه بدی به همراه داشت. حدود 36000 نفر کشته شدند و بسیاری از شهرها و روستاهای نزدیک دریا در اثر امواج بزرگی که زلزله ایجاد کرد کاملاً ویران شدند.
سوال: دهانه آتشفشان کجاست؟
1. در قله کوه.
2. در کنار کوه نزدیک دریا.
3. در پای کوه.
4. در کنار کوه