متن: جان کینز در مقاله خود در سال 1930 با عنوان "امکانات اقتصادی برای نوه های ما" معتقد است که نیازهای انسان به دو دسته تقسیم می شوند: نیازهایی که القای آنچه دیگران دارند و نیازهایی که باعث می شود نسبت به همنوعان خود احساس برتری کنیم. ممکن است واقعاً سیری ناپذیر باشد، این درست نیست کینز، مطمئناً درست می‌کند که فقط بخش کوچکی از کل هزینه‌ها که توسط فوق‌العاده تعیین شده بود، سخت در اشتباه بود، اما با این که این امر را تنها منبع خواسته‌ها می‌دانست، تصمیم‌ها برای خرج کردن نیز توسط ایده‌ها هدایت می‌شوند. کیفیتی که می تواند تقریباً روی همه کالاها از جمله حتی کالاهای اساسی مانند غذا تأثیر بگذارد. برای مثال وقتی زن و شوهری برای صرف شام بیرون می‌روند، احتمالاً هرگز فکر این که نسبت به دیگران برتری دارند، به ذهنشان خطور نمی‌کند. هدف این است که یک وعده غذایی خاص را به اشتراک بگذارید که از سایر وعده های غذایی متمایز باشد. هیچ محدودیت آشکاری برای تقاضا برای کیفیت وجود ندارد. به عنوان مثال، تولیدکننده خودروی معروف پورشه، مدلی دارد که شاید بهترین خودروی اسپورت در این مارک به حساب می‌آید با قیمتی بیش از 120000 دلار، عملکرد بسیار خوبی دارد و شتاب سرعت بالایی دارد. اما در سال 200 تولیدکننده تغییراتی را ارائه کرد که باعث شد مدل در شتاب گیری کمی بهتر شود. افرادی که واقعاً به ماشین اهمیت می دهند این پیشرفت های کوچک را هیجان انگیز می دانند. اما برای آنها باید تقریباً چهار برابر قیمت بپردازند. کینز با قرار دادن تمایل به برتری بر دیگران در قلب توصیف خود از خواسته های ایجاد، در واقع چنین خواسته هایی را کاهش داد. با این حال، میل به کیفیت بالاتر دارای محدودیت های طبیعی است.
سوال: نویسنده قطعه ای که _ .
1. نیازها محدودیتی ندارند
2. تقاضا برای کیفیت سیری ناپذیر نیست
3. خواسته های انسان بر ایده های کیفیت تأثیر می گذارد
4. نیازها بیشتر هزینه های ما را تعیین می کنند