متن: در بسیاری از مواقع، شما باید در جمع صحبت کنید. با این حال، سخنرانی در جمع اکثر مردم را پر از ترس می کند. تحقیر بزرگترین ترس است; خودآگاهی و عدم جذب مخاطب در رتبه دوم قرار دارد. زنان بیش از همه از آن متنفرند، زیرا دختران از سنین پایین تحت فشار هستند تا به هر نوع ظاهری اهمیت دهند. اکثر مردم ناامنی های زیادی دارند و به نظر می رسد این وضعیتی است که آنها را بیرون می آورد. اگر برای کامل بودن تحت فشار بودید، از شکست در عمومی ترین راه ها می ترسید. در حالی که برونگراها قبل از مصیبت احساس ترس کمتری می کنند، به این معنی نیست که آنها لزوماً آن را بهتر انجام خواهند داد. برخی از افراد بسیار خجالتی موفق می شوند بدرخشند. وقتی با جولیان کمدین بریتانیایی آشنا شدم، او خجالتی و محتاط بود، با این حال اجرای تلویزیونی‌اش عالی است. در واقع، شخصیت بهترین پیش بینی کننده نیست که چه کسی آن را به خوبی انجام می دهد. صرف نظر از اینکه در زندگی واقعی چگونه هستید، به نظر می رسد کلید این است که خودتان عمل کنید. بازیگری واقعی، مانند اجرای خطوط فیلمنامه شخصیتی غیر از خودتان، کار را انجام نمی دهد. در حالی که سیاستمداران ممکن است با تمرین دقیق فیلمنامه های نوشته شده برای صحبت کردن، آسیب را محدود کنند، همیشه یک آگاهی پنهان در بین مخاطبان وجود دارد که ممکن است کلمات درست نباشند. به همین ترتیب، سخنرانی های فوق العاده عالی بسیاری از دانشگاهیان آمریکایی طبیعی نیست. ممکن است در هنگام خروج کتاب آن‌ها را بخرید، اما بلافاصله بعد از آن، بسیار شبیه فست‌فود است و احساس بی‌نامی پیدا می‌کنید که فریب خورده‌اید. اگرچه همانطور که ارل اسپنسر در مراسم تشییع جنازه خواهرش پرنسس دایانا ثابت کرد، می توان هر کلمه را آماده کرد و به طور طبیعی عمل کرد. یک اسکریپت به ندرت کار می کند و برای کمک به اکثر گویندگان استفاده می شود. اما، خودت بودن هم کارساز نیست. اگر طوری صحبت می کردید که گویی در آشپزخانه خود هستید، بسیار معتبر و بی اطلاع از نیاز به برقراری ارتباط با مخاطبان بود. یادم می آید که رفتم دیدم روانپزشک بریتانیایی آر.دی.لینگ در جمع سخنرانی می کرد. او مانند یک فرد عجیب و غریب رفتار می کرد و از بالای سرش صحبت می کرد. اگرچه او از جنون صحبت می کرد و در مورد بیماری روانی می نوشت، اما به نظر می رسید به جای توضیح دادن آن را به نمایش می گذارد. بهترین مکان روانشناختی برای صحبت کردن، خودآگاهی ناخودآگاه است که توهم طبیعی بودن را ایجاد می کند. مطالعات نشان می دهد که این حالت "جریان"، همانطور که روانشناسان آن را می نامند، بسیار رضایت بخش است.
سوال: دیدگاه نویسنده درباره شخصیت چیست؟
1. برونگراها سخنرانان عمومی بهتری هستند.
2. افراد درونگرا باید سخت تر یاد بگیرند تا سخنران خوبی باشند.
3. عواملی غیر از شخصیت عملکرد بهتر را تضمین می کند
4. شخصیت کلید موفقیت در سخنرانی عمومی است