متن: اطلاعات همیشه در مرکز ارتباطات انسانی قرار داشته است. ممکن است بپرسید چرا. خوب، ارتباط بین مردم شامل دادن و دریافت اطلاعات است. روشی که ما امروزه اطلاعات می دهیم و دریافت می کنیم، انقلابی را در توسعه رسانه های جمعی در قرن بیستم تجربه کرده است. اولین رسانه واقعاً ارتباط جمعی روزنامه بود. برای اولین بار در تاریخ، مردم می توانند هر روز در مورد رویدادهای کشور خود و از سراسر جهان مطالعه کنند. اما روزنامه های آن زمان دو مشکل داشتند. اولاً، روزنامه‌ها فقط در شهرهای بزرگ در دسترس بودند، زیرا رساندن روزنامه به حومه شهر کاری دشوار و زمان‌بر بود. ثانیا، روزنامه ها همیشه قابل اعتماد نبودند، زیرا طیف محدودی از نظرات وجود داشت. امروزه، ما می‌توانیم از بین منابع بسیار متنوعی برای دریافت اطلاعات انتخاب کنیم. تلویزیون و اینترنت به ما این فرصت را داده اند که هر لحظه که اتفاق می افتد از همه چیز مطلع شویم. تعداد زیادی ایستگاه رادیویی و تلویزیونی، کانال های ماهواره ای و میلیون ها وب سایت به مردم کمک می کنند تا از آخرین اخبار مطلع شوند. مردم در تاریخ زندگی می کنند و بخشی از آن هستند. رسانه ها در قرن گذشته راه طولانی را پیموده اند و شکی نیست که ما اکنون در عصر اطلاعات زندگی می کنیم. هر نوع رسانه ای که انتخاب کنیم، همه چیز به نیاز به اطلاعات برمی گردد. تا زمانی که ارتباط بخشی از طبیعت انسان باشد، این همیشه یک نیاز اساسی خواهد بود.
سوال: سهم تاریخی روزنامه به عنوان منبع اطلاعاتی چه بوده است؟
1. باعث شد ارتباطات جمعی واقعاً توسعه یابد.
2. به توسعه ارتباطات جمعی در شهرها کمک کرد.
3. مردم را به موقع در مورد رویدادهای خانه و جهان مطلع می کرد.
4. این اطلاعات قابل اعتماد را در شهرهای بزرگ در دسترس نگه می داشت.