متن: زبان به مثابه سیستم نمادها در بین تمام نظام های نمادها، زبان توسعه یافته ترین است. به این نکته اشاره شده است که انسان با توافق می تواند هر چیزی را برای هر چیزی قرار دهد. انسان‌ها در طول قرن‌ها وابستگی متقابل توافق کرده‌اند که صداهای مختلفی را که می‌توانند با ریه‌ها، گلوها، زبان‌ها، دندان‌ها و لب‌های خود تولید کنند، به‌طور سیستماتیک برای اتفاقات خاصی در سیستم عصبی‌شان ایستادگی کنند. ما آن سیستم توافقات را زبان می نامیم. هیچ ارتباط ضروری بین نماد و چیزی که مخفف آن است وجود ندارد. همانطور که طبق فرهنگی که در آن زندگی می کنیم، موقعیت های اجتماعی را می توان با پرهای پوشیده بر سر، طلا بر روی زنجیر ساعت، یا هزاران چیز دیگر نماد کرد، حقیقت گرسنه بودن را نیز می توان با هزاران صدای مختلف نشان داد. برای فرهنگی که در آن زندگی می کنیم. هر چقدر هم که این حقایق در نگاه اول واضح به نظر برسند، در واقع آنقدرها که به نظر می رسند آشکار نیستند، مگر زمانی که ما به موضوع فکر کنیم. نمادها و چیزهایی که آنها را نشان می دهند مستقل از یکدیگر هستند، با این حال همه ما به گونه ای احساس می کنیم که گویی ارتباطات ضروری وجود دارد و گاهی اوقات طوری رفتار می کنیم که گویی ارتباطات ضروری وجود دارد. برای مثال، افرادی هستند که احساس می‌کنند زبان‌های خارجی ذاتاً نامعقول هستند: خارجی‌ها برای چیزها نام‌های خنده‌داری دارند و چرا نمی‌توانند چیزها را به نام درست خود صدا کنند؟ این احساس در آن دسته از گردشگران انگلیسی و آمریکایی به شدت خود را نشان می دهد که به نظر می رسد معتقدند اگر بومیان هر کشوری به اندازه کافی بلند فریاد بزنند می توانند انگلیسی را بفهمند. مانند پسر کوچکی که گفته می‌شود: «خوک‌ها را خوک می‌نامند، زیرا آنها حیوانات کثیفی هستند»، آنها احساس می‌کنند که این نماد ذاتاً به نوعی با چیزهایی که نماد آن هستند مرتبط است.
سوال: زبان یک سیستم بسیار توسعه یافته از نمادها است زیرا انسان _ .
1. قرن ها از زبان استفاده کرده اند
2. از سیستم عصبی خود برای پشتیبانی از زبان استفاده کنید
3. صداهای مختلف را برای هر رویدادی ایجاد کرده اند
4. می تواند با توافق هر چیزی را برای هر چیزی نشان دهد