متن: جغدها از بزرگترین شکارچیان جهان هستند. از سر تا پا، بدن جغدها برای شکار ساخته شده است. دانشمندان در حال مطالعه همه چیزهایی هستند که جغدها را به شکارچیان بزرگی تبدیل می کند. بیشتر جغدها در شب شکار می کنند. پرندگان شنوایی عالی دارند که به آنها کمک می کند تا غذای بعدی خود را در تاریکی پیدا کنند. جغدها یک گوش بزرگتر و بلندتر از گوش دیگر دارند. جغد وقتی صدایی می شنود، از نزدیک گوش می دهد. آیا صدا در گوش راستش بلندتر است یا گوش چپ؟ آیا گوش بالا یا پایین ابتدا صدا را تشخیص می دهد؟ این اطلاعات به جغد کمک می کند تا محل شکار خود را بدون دیدن آن پیدا کند. جغدها برای شکار فقط به شنوایی خود وابسته نیستند. بعد از اینکه صدایی توجه جغد را به خود جلب کرد، با دید به صفر می رسد. بسیاری از پرندگان در دو طرف سر خود چشم دارند. اما چشمان جغد رو به جلو است، مانند چشم یک شخص. تصاویر هر چشم با هم ترکیب می شوند و یک تصویر سه بعدی را تشکیل می دهند، شبیه آنچه ما می بینیم. این به جغدها کمک می کند تا اندازه، فاصله و سرعت طعمه را بهتر قضاوت کنند. چشمان جغد آنقدر بزرگ است که می تواند نور زیادی را جمع کند. این به جغد کمک می کند هنگام شکار در شب بهتر ببیند. چشمان جغد نیز در حدقه آنها ثابت است. مثل ما نمی تواند آنها را بچرخاند. در عوض، جغد با چرخاندن سر، طعمه را در چشم خود نگه می دارد. جغدها می توانند مهره های خود را تقریباً وارونه حرکت دهند و آنها را 270 درجه بچرخانند. گردن آنها 14 مهره دارد. این دو برابر تعداد استخوان های گردن یک فرد است. رگ‌های خونی از سوراخ‌های مهره‌های جغد عبور می‌کنند. محققان دریافتند که این سوراخ ها بسیار بزرگ هستند به طوری که فضای اضافی یک بالشتک هوا را فراهم می کند که از عروق محافظت می کند. تشخیص طعمه تنها اولین قدم برای جغدها است. بعد آنها باید وعده های غذایی خود را بگیرند. یک جغد می تواند چند سانتی متر بالای سر شما پرواز کند و شما چیزی نشنید. راز پرواز بی صدا جغدها در پرهای آنهاست. "موهای" ظریف سطح پرهای بال جغد را می پوشاند. و لبه های پر دارای خارهای نرم است. آنها با هم صدای هجوم هوا بر روی بال های جغد را آرام تر و کمتر واضح تر می کنند.
سوال: جغدها هنگام شکار در شب ابتدا اطلاعات یک طعمه را توسط _ .
1. دیدن شکل
2. شنیدن صدا
3. تشخیص بو
4. احساس حرکت هوا