متن: بی ادبی است که اولین لقمه شام را بیرون بیاورید. اما برای یک نوع مار استرالیایی، این رفتار بی ادبانه امری مرگ و زندگی است. این مار که به آن جمع کننده مرگ دشت سیلابی می گویند، دو نوع قورباغه را می خورد که معده آن ها سخت است. قورباغه ها برای دفاع از آنها در برابر شکارچیان مواد شیمیایی تولید می کنند. یکی از این گونه ها، قورباغه دهل، می تواند مار را که سعی در خوردن آن دارد، بکشد. گونه دیگر، قورباغه مرمری، خطر کمتری دارد اما خوردن آن همچنان سخت است. هنگام حمله، _ ماده ای شبیه چسب تولید می کند. برگ ها و شاخه ها در این ماده گیر می کنند و یک آشفتگی چسبناک بزرگ ایجاد می کنند که مانع هر چیزی می شود که سعی در بلعیدن آن داشته باشد. قورباغه مرمری حتی می تواند روی سر یک مار مهاجم گیر کند. هر دو قورباغه روش های دفاعی خوبی دارند. اما جمع کننده مرگ دشت سیلابی می داند که چگونه هر یک از آنها را دور بزند. افراد مرگ در دشت سیل به سرعت به این قورباغه ها ضربه می زنند و از دندان های سمی آنها برای تزریق سم استفاده می کنند. اما پس از آن، مارها به جای اینکه بلافاصله شام خود را ببلعند، می نشینند و منتظر می مانند تا طعمه هایشان برای خوردن ایمن شود. به این دلیل که هم سم محافظ قورباغه دال و هم چسب قورباغه مرمری با گذشت زمان تجزیه می شوند. بعد از مدتی سم قورباغه دیگر سمی نیست و چسب دیگر نمی چسبد. این دو ماده با سرعت‌های متفاوتی تجزیه می‌شوند و به نظر می‌رسد که جمع‌کننده‌های مرگ در دشت سیل تفاوت را می‌دانند، و آددر بسته به گونه قورباغه‌ای که به تازگی به آن برخورد کرده، مدت زمان متفاوتی را منتظر می‌ماند. چسبندگی چسب قورباغه مرمری تنها پس از 10 دقیقه تا دو سوم کاهش یافت. و این دقیقاً حدود مدت زمانی است که یک جمع کننده قبل از خوردن یک قورباغه مرمری منتظر می ماند. از سوی دیگر، مارها قبل از خوردن قورباغه دهل حدود 40 دقیقه منتظر می مانند. این زمان کافی است تا سم قورباغه به مواد بی ضرر تجزیه شود. اما حتی یک ضربه سریع هم طعم سم قورباغه دال را می دهد. پس از برخورد با چنین قورباغه‌ای، یک مرگبار در دشت سیلابی به اطراف می‌کوبد و با دهان باز به پشت دراز می‌کشد، مثل این است که مار تازه یک لقمه فلفل چیلی خورده باشد. در مقایسه، هنگامی که قورباغه هایی که هیچ دفاع شیمیایی ندارند، به آنها داده می شود، افراد مرگ در دشت سیل بلافاصله پس از برخورد طعمه خود را می خورند. مارها، با وجود این واقعیت که دارای این مغز کوچک به اندازه نخود هستند، به وضوح می توانند تشخیص دهند که چه قورباغه ای را گاز گرفته اند.
سوال: از متن می توان نتیجه گرفت که _ .
1. قورباغه دهل سم کافی برای کشتن مار دارد اما فقط در صورتی که مار فوراً آن را بخورد.
2. افراد مرگ در دشت سیلابی فقط قورباغه دال و قورباغه مرمری را می خورند
3. اگرچه مارها مغز کوچکی به اندازه نخود دارند، اما باهوش‌تر از انسان‌ها هستند
4. هم قورباغه دال و هم قورباغه مرمری با تولید سم از خود محافظت می کنند