متن: تا زمانی که سرویس پهنای باند در خانه خود دارید، می توانید رایانه رومیزی خود را روشن کرده و به اینترنت متصل شوید. اگر یک روتر بی‌سیم دارید، دستگاهی که اتصال پهن باند را به دستگاه‌های دیگر گسترش می‌دهد، می‌توانید یک شبکه Wi-Fi راه‌اندازی کنید که به تلفن‌های همراه و تبلت‌های شما نیز امکان آنلاین شدن را می‌دهد. و هنگامی که در فضای باز هستید، جایی که Wi-Fi وجود ندارد، مانند در پارک یا در ساحل، داشتن سرویس 3G به شما امکان می دهد در ارتباط بمانید. به نظر می رسد که بسیاری از ما هر جا که می رویم، پوشش اینترنتی داریم. پس چرا اخیراً شرکت‌های تلفن همراه در سراسر جهان اینقدر مشتاق اصطلاح جدید «4G» هستند؟ ابتدا باید بدانید که حرف :G مخفف "نسل" است. حتی اگر نمی دانید 4G چیست، حداقل می توانید بفهمید که این حرف یک پله بالاتر از 3G است زیرا آخرین نسل اینترنت موبایل است. برخلاف پهنای باند، اینترنت موبایل از همان دکل‌های سیگنالی استفاده می‌کند که خدمات صوتی را به تلفن همراه شما ارائه می‌کنند، به این معنی که هر جا که می‌توانید با تلفن همراه خود تماس تلفنی برقرار کنید، اتصال اینترنت نیز دارید. اما اتصالات تلفن همراه خود را دارند. به همان اندازه که پهنای باند اطلاعات دارد، باز کردن وب‌سایت‌ها و دانلود موسیقی را کندتر از اتصال Wi-Fi می‌کند. به همین دلیل است که اتصالات تلفن همراه از زمان راه‌اندازی نسل اول در دهه 1980 به طور مداوم ارتقا یافته است. به گفته بی‌بی‌سی، 4G پنج تا هفت برابر سریعتر از سرعت شبکه 3G فعلی، تقریباً به همان سرعت باند پهن خانگی. به همین دلیل، 4G به طور گسترده برای خدماتی مانند دانلود ویدیو، نقشه برداری، خرید آنلاین و حتی کنفرانس ویدیویی مناسب است. برای دستیابی به سرعت بالا، شرکت های شبکه باید هزینه زیادی برای ساخت دکل های سیگنال جدید صرف کنید که در نهایت در صورت تغییر به 4G منجر به افزایش قبض تلفن می شود و همچنین باید یک تلفن جدید با ظرفیت 4G تهیه کنید.
سوال: ضعف 3G در مقایسه با 4G چیست؟
1. صدای آن به وضوح 4G نیست
2. نمی تواند نیازهای اساسی کاربران را برآورده کند.
3. سرعت شبکه آن بسیار کندتر است.
4. محبوبیت بسیار کمتری نسبت به 4G دارد.