متن: من از زندگی کردن که همه به من می گفتند "باید" زندگی کنم خسته شدم، بنابراین یک روز تصمیم گرفتم زندگی را با شرایط خودم شروع کنم. من که از کارم ناامید شده بودم، به خانه آمدم، کفش هایم را پوشیدم و تازه شروع به دویدن کردم. احساس خیلی خوبی داشت آزاد بودن در آن روز اول، 30 مایل را بدون توقف دویدم. بله، من اشتیاق قدیمی خود را دوباره کشف کرده بودم ( ) -- و احساس خوبی داشت که هدفی را برای حمایت از خودم و خانواده ام از دویدن به تنهایی تعیین کردم. هر روز سخت تمرین می کردم. از آنجایی که می‌خواستم بهترین باشم، می‌دانستم که باید اهداف روشنی برای خودم تعیین کنم. چند هدف من این بود: دوی ماراتن 135 مایلی در سراسر دره مرگ، برنده شدن در ماراتن اولترا بدواتر و دوی ماراتن تا قطب جنوب. نمی‌دانستم چگونه می‌خواهم به این اهداف برسم، اما مطمئناً آنها مرا تشویق کردند که سخت کار کنم. امروز واقعاً ممنونم که بگویم به همه آنها دست یافته ام. مدت کوتاهی پس از تکمیل این اهداف، هدف دیگری را تعیین کردم: دویدن پنجاه ماراتن، در پنجاه ایالت، در پنجاه روز. هیچ کس قبلاً چنین کاری نکرده بود. صادقانه بگویم، مطمئن نبودم که بتوانم یا نه. اما فقط یک راه برای فهمیدن وجود داشت...بنابراین من تازه شروع به تمرین کردم و آماده شدم تا بهترین تلاشم را انجام دهم. من _ یک سال پیش تکمیل کردم، و احساس خوبی داشتم! اما برای من، زندگی فقط رسیدن به اهداف نیست. مطمئناً، موفقیت احساس خوبی است، اما بزرگترین پاداش برای من این بود که بیشتر در مورد خودم و آنچه می توانستم انجام دهم، یاد بگیرم. تنها با پا گذاشتن به ناشناخته ها و کشش خودمان می توانیم واقعاً کشف کنیم که پتانسیل واقعی ما چیست.
سوال: نویسنده احتمالاً موافق است که _ .
1. زندگی یعنی رسیدن به اهداف
2. موفقیت بزرگترین پاداش است
3. ورزش به توسعه پتانسیل ما کمک می کند
4. همه ممکن است پتانسیل بالایی داشته باشند.