متن: دونالد قبل از اینکه بتواند «هزار و یک» را بشمارد از رعد و برق روی تخت تکان خورد. سپس صدای زنگ دود را شنید. سریع به طبقه پایین رفت تا تحقیق کند. وقتی در زیرزمین را باز کرد، شعله های آتش منفجر شد. دونالد به طبقه بالا فرار کرد تا با 911 تماس بگیرد اما تلفن کار نکرد. وقتی می خواست به طبقه پایین برود، با دیواری از شعله های آتش متوقف شد. مجبور شد از حوله برای پوشاندن دهانش استفاده کند. خانه او سه مایلی از جاده اصلی فاصله داشت و آنقدر در میان درختان پنهان شده بود که دونالد می دانست کمک گرفتن بی فایده است. در واقع، او حتی تلاشی برای این کار نکرد. نزدیک‌ترین همسایه دونالد، جرمی، حدود یک مایل دورتر زندگی می‌کرد. جرمی با شنیدن صداها در حالی که گوشی و چراغ قوه در دست داشت از رختخواب پرید و به سمت صدا رفت. او به محض مشاهده شعله های آتش، 911 را شماره گیری کرد. وقتی به خانه نزدیک شد، جرمی می‌دانست که بهتر است صبر کند تا امدادگران بیایند. اما او نمی خواست دونالد در آتش بمیرد. بدون معطلی سریع وارد خانه شد. فریاد زد: دونالد کجایی؟ سپس مجبور شد برای نفس کشیدن به بیرون فرار کند. پس از یک بار تلاش دیگر تسلیم شد و به دور خود چرخید. او دونالد را در بالکن طبقه دوم دید، اما راهی برای رسیدن به او وجود نداشت. ناگهان متوجه یک نردبان شد. او آن را به سمت بالکن کشید و درست زمانی که طبقه دوم سقوط کرد، دونالد را پایین کشید. در طول یک سال، دونالد یک خانه چوبی دو طبقه جدید در محل آتش سوزی ساخت. جرمی و دونالد مرتباً با یکدیگر برخورد نمی کنند، اما دونالد می داند که اگر زمانی به کمک نیاز داشته باشد، جرمی آنجا خواهد بود.
سوال: دونالد با شنیدن رعد و برق چه می کرد؟
1. قرار بود روی تخت بخوابد.
2. او آماده شمردن اعداد بود.
3. داشت می رفت پایین.
4. او در زیرزمین بود.