متن: من تازه وارد کلاس هفتم خانم برن بودم. تجربیات «تازه‌واره‌ها» در گذشته دشوار بود، بنابراین من بسیار مشتاق بودم که در آن جا بیفتم. وقت ناهار زمانی که دخترها همه دور میز من شلوغ شده بودند، غافلگیرکننده‌ای خوشایند بود. گفتگوی آنها دوستانه بود، بنابراین من شروع به استراحت کردم. همکلاسی های جدیدم من را در مدرسه، معلمان و بچه های دیگر پر کردند. طولی نکشید که به گله کلاس به من اشاره کردند: مری لو. در واقع او خود را مری لوئیز می نامید. یک دختر جوان رسمی و بیش از حد متواضع با لباس های قدیمی، زشت نبود - حتی ظاهر خنده دار هم نداشت. کفش های کاربردی، دامن پشمی بلند و بلوز تصویر یک گله کامل را تکمیل کردند. زمزمه های دخترا بلند و بلندتر می شد. مری لو متوجه این موضوع نشد. بعد از مدرسه، دخترها از من دعوت کردند که جلوی مدرسه به آنها ملحق شوم. مری لو دستانش را دور کوله پشتی اش پیچیده بود و از پله های مدرسه پایین آمد. _ شروع شد - کامنت های بی ادبانه و گزنده و حرف های توهین آمیز دخترا. مکث کردم، سپس وارد شدم. وقتی به او نزدیک شدم، نیرویم شروع به افزایش کرد، سخنان بدی که از لبانم می افتاد. حتی کمربند کوله پشتی اش را کشیدم و بعد هلش دادم. کمربند پاره شد، مری لو افتاد. همه می خندیدند و به من دست می زدند. من جا افتادم. اما مغرور نبودم. چیزی در درونم دردناک بود مری لو بلند شد، کتاب هایش را جمع کرد و - بدون اشک ریختن - رفت. سرش را بالا گرفت در حالی که قطره کوچکی از خون از زانوی آسیب دیده اش جاری شد. با دوستان خندانم برگشتم تا آنجا را ترک کنم و متوجه مردی شدم که کنار ماشینش ایستاده بود. پوست، موهای تیره و چهره های زیبایش به من می گفت که این پدرش است. با احترام به روح غرور مری لو، او ثابت ماند و دختر تنها را تماشا کرد که به سمت او می رفت. فقط چشمانش - که هم از غم و هم غرور می درخشید - دنبالش می آمد. همینطور که رد شدم، در سکوت با اشکهای سوزان نگاهم کرد که شرمنده ام بود و قلبم را به باد انتقاد گرفت. او یک کلمه صحبت نکرد. از روزی که چشمان پدری مهربانی و قدرت و وقار را به من آموخت، هیچ سرزنشی از سوی معلم یا پدر و مادر نمی توانست به اندازه آن درد در قلب من باقی بماند. من دیگر هرگز به گله های بی رحم نپیوستم. من دیگر هرگز کسی را برای نفع خودم آزار نمی دهم.
سوال: پدر مریم _ بعد از اینکه دید چه بلایی سر دخترش اومده.
1. برای دخترش احساس شرم و عصبانیت کرد
2. به خاطر شجاعت دخترش احساس غم و غرور کرد
3. احساس کرد که باید درسی به نویسنده بدهد
4. حیف شد که جواب نداد