متن: تامی کوچولو در ریاضیات خیلی بد کار می کرد. والدین او همه چیز را امتحان کرده بودند - معلمان، کارت ها، مراکز آموزشی ویژه - به طور خلاصه، هر چیزی که فکرش را می کردند. سرانجام تامی را به مدرسه کاتولیک بردند. پس از روز اول، تامی کوچولو با چهره ای بسیار جدی به خانه آمد. سلام مادرش را نبوسید. در عوض مستقیم به اتاقش رفت و مشغول مطالعه شد. کتاب و کاغذ در تمام اتاق پخش شده بود و تامی کوچولو سخت مشغول کار بود. مادرش تعجب کرد. او را برای شام فراخواند و به محض اینکه غذا را تمام کرد، برگشت و مثل قبل به کتاب ها ضربه زد. این برای مدتی ادامه داشت، روز به روز در حالی که مادر سعی می کرد بفهمد چه اتفاقی دارد می افتد. بالاخره تامی کوچولو کارنامه اش را به خانه آورد. بی صدا آن را روی میز گذاشت و به اتاقش رفت و کتاب ها را زد. مادرش به آن نگاه کرد و در کمال تعجب، تامی کوچولو نمره A در ریاضی گرفت. او دیگر نمی توانست کنجکاوی خود را حفظ کند. او به اتاق او رفت و پرسید: "پسرم، این چه بود؟ راهبه ها بودند؟" تامی کوچولو به او نگاه کرد و سرش را تکان داد و گفت: نه. او دوباره پرسید: "خب پس." "چی بود؟" تامی کوچولو به او نگاه کرد و گفت: "خب، روز اول مدرسه، وقتی دیدم آن مرد روی علامت مثبت میخکوب شده بود، می دانستم که آنها شوخی نمی کنند."
سوال: جمله آخر در قسمت نشان می دهد که _ .
1. تامی برای آن مرد متاسف شد
2. تامی علامت مثبت را دوست نداشت
3. تامی از میخکوب شدن می ترسید
4. تامی دوست داشت با دیگران شوخی کند