متن: آلبرت یک کارگر معمولی در یک شرکت نفتی در آمریکا بود. همکارهایش به او لقب «سطل چهار دلار» داده بودند، زیرا او عادت داشت هر وقت و هر کجا نامش را یادداشت می‌کرد، آگهی شرکتش «یک سطل نفت چهار دلار» را زیر نامش بگذارد. با گذشت زمان، مردم نام واقعی او را فراموش کردند. بعداً، وقتی راکفلر، رئیس هیئت مدیره شرکت نفت این موضوع را شنید، بسیار شگفت زده شد، بنابراین از آلبرت دعوت کرد تا به دفتر او بیاید. "بعضی ها به شما لقب "سطل چهار دلاری" می دهند. چرا عصبانی نیستید؟ راکفلر با کمی گیجی در چشمانش پرسید. "اوه! آقای راکفلر! من این نام مستعار را خیلی دوست دارم، زیرا "یک سطل چهار دلار" تبلیغ شرکت ما است. تا زمانی که یک بار کسی به من بگوید "یک سطل چهار دلار"، فکر می کنم این یک تبلیغ رایگان برای شرکت ما است. دلیلی برای عصبانی شدن ندارم. اینطور فکر نمی کنید آقای راکفلر؟ "اوه! چه مرد فوق العاده ای!" راکفلر با شنیدن سخنان آلبرت با هیجان گفت. "ای جوان، بیشتر تلاش کن! تو باید در آینده موفق شوی! من به تو ایمان دارم!" پنج سال بعد، آلبرت دومین رئیس هیئت مدیره پس از راکفلر شد. بعداً آلبرت در یکی از گزارش‌های خود گفت: "فکر نمی‌کنم وقتی راهی برای انجام کارهایی که دنیا را تکان می‌دهند نباید احساس ناامیدی کنیم. ما باید با همه چیز فعالانه رفتار کنیم زیرا شاید موفقیت آینده ما از یک چیز کوچک شروع شود! "
سوال: ایده اصلی این قطعه چیست؟
1. خیلی مهم است که کارهای کوچک را به خوبی انجام دهید.
2. راکفلر از جوانان خواست بیشتر کار کنند.
3. وقتی کسی نام مستعار شما را صدا می کند نمی توانید عصبانی شوید.
4. شما باید تبلیغات بیشتری برای شرکت خود ایجاد کنید.