متن: ارتباطات غیرکلامی هنگامی که در کشور دیگری هستید، دانستن زبان مهم است، اما به همان اندازه مهم است که بدانید چگونه به صورت غیرکلامی ارتباط برقرار کنید. قبل از گفتن هر چیزی، افراد به صورت غیرکلامی با ژست ها ارتباط برقرار می کنند. طبق یک تحقیق، تنها 30 تا 35 درصد از ارتباطات ما کلامی است. هنگامی که مردم زبان را نمی دانند، رایج ترین راه برای برقراری ارتباط از طریق اشاره است. با این حال، بسیاری از ژست ها در نقاط مختلف جهان معانی متفاوتی دارند یا اصلاً معنایی ندارند. به عنوان مثال، در ایالات متحده، بالا و پایین دادن سر به معنای "بله" است. اما در برخی از مناطق یونان و ترکیه، این حرکت می تواند به معنای "نه" باشد. در آسیای جنوب شرقی، تکان دادن سر روشی مؤدبانه برای گفتن «شنیده‌ات» است. در روم باستان، هنگامی که امپراتور می خواست جان کسی را نجات دهد، انگشت شست خود را بالا می گرفت. امروزه در ایالات متحده، وقتی کسی انگشت شست خود را بالا می‌گیرد، به این معنی است که «همه چیز درست است». با این حال، در ساردینیا و یونان، این ژست توهین آمیز است و نباید در آنجا استفاده شود. در ایالات متحده، بالا بردن دست های بسته شده بالای سر به معنای "من قهرمان هستم" یا "من برنده هستم". این نشانه‌ای است که جایزه‌بازان هنگام پیروز شدن در یک دعوا نشان می‌دهند. هنگامی که یک دولتمرد برجسته روسیه پس از جلسه ای در کاخ سفید این حرکت را انجام داد، آمریکایی ها سوء تفاهم کردند و فکر کردند که منظور او برنده است. اما در روسیه این نشانه دوستی است. علائم غیرکلامی دیگری نیز وجود دارد که افراد باید هنگام رفتن به کشور دیگری از آنها آگاه باشند، مانند فاصله بین گویندگان. آمریکایی ها نسبت به انگلیسی ها به یکدیگر نزدیکتر هستند. انگلیسی ها دوست ندارند کسی را لمس کنند یا لمس شوند. اکنون در آمریکا، لمس مهم است. به عنوان مثال دوستان یکدیگر را روی بازو لمس می کنند. آنها اغلب هنگام گفتن "سلام" یا "خداحافظ" دوستان خود را به آغوش می گیرند.
سوال: هنگام سفر در _ ژست بالا بردن شست نباید استفاده شود.
1. چین
2. ایالات متحده
3. یونان
4. جنوب شرقی آسیا