متن: پدربزرگم معلم بود. او مدیر یک مدرسه پسرانه بین سیزده تا هجده سال بود. می دانم که او در قلب مردی مهربان و مهربان بود، زیرا در جوانی به من هدیه می داد و من را روی زانویش می نشاند و برایم قصه می گفت. اما من معتقدم پسرهای مدرسه او از او می ترسیدند. در مدرسه، وقتی وارد اتاقی پر از پسرهای پر سر و صدا شد، بلافاصله سکوت حاکم شد. وقتی با نگاه خاصی به پسری نگاه کرد، صورت پسر قرمز شد و به کفش هایش نگاه کرد. اگر پسری برای او کار ضعیف و بی دقتی می آورد که بهترین کاری بود که پسر نمی توانست انجام دهد، پدربزرگم کتاب پسر را برمی داشت و آن را در اتاق پرتاب می کرد و فریاد می زد: «دوباره این کار را انجام بده و آن را به من برگرداند. صبح!" اگر پسر دیر می‌آمد یا فراموش می‌کرد کار را بیاورد، باید دوباره و دوباره و دوباره انجام می‌داد. پدربزرگم هیچ وقت فراموش نکرد او در مدرسه مردی بسیار متفاوت از مردی بود که روز به روز در خانه خودش می دیدم.
سوال: او در خانه مرد دیگری بود زیرا که _ .
1. او در خانه مثل مدرسه عصبانی نمی شد
2. او در خانه مهربان نبود
3. او در مدرسه مثل خانه کتاب های مربوط به آن را پرت نمی کرد
4. او در مدرسه عصبانی نمی شد.