متن: همیشه قوانینی علیه کپی برداری از عقاید دیگران وجود داشته است. با این حال، زمانی که کپی کردن فقط به کپی کردن چیزی با دست محدود می شد، مشکلات به راحتی حل می شد. راه حل همیشه از بین بردن یا حذف کپی بود. امروزه ظهور اینترنت موضوع مالکیت معنوی را پیچیده تر کرده است. تقریباً هر بیت از اطلاعات را می توان با چند کلیک ماوس برش و چسباند. بسیاری از اشکال هنری مانند نوشته‌ها، فیلم‌ها و موسیقی به محافظت جدیدی نیاز دارند تا اطمینان حاصل شود که مردم به سادگی آنها را به صورت رایگان منتقل نمی‌کنند. کپی غیرقانونی آنلاین به دلیل کاهش شدید فروش بسیاری از رکوردها مقصر شناخته شده است زیرا متقاعد کردن مردم برای خرید چیزی که می توانند به صورت رایگان دریافت کنند دشوار است. حتی ایده های پشت بازی های سنتی، مانند Scrabble، بدون اجازه مالکان استفاده شده است. قوانین قدیمی به سختی حفظ شده اند. در حالی که شرکت‌های موسیقی موفق شده‌اند دادگاه‌ها را متقاعد کنند که باید علیه افرادی که به‌طور غیرقانونی موسیقی دانلود می‌کنند اقدام شود، اجرای قانون دشوار است. علاوه بر این، حقوق مالکیت معنوی از کشوری به کشور دیگر بسیار متفاوت است، بنابراین این که کدام قوانین اعمال می شود، مورد بحث است. در نهایت، این واقعیت وجود دارد که بسیاری از مردم به سادگی این عمل را دزدی نمی‌دانند، زیرا زمانی که اثر دیجیتالی شد، در وهله اول هیچ شی فیزیکی واضحی برای سرقت وجود ندارد. همه این مسائل به این معنی است که شرکت‌های درگیر با مالکیت معنوی - ایده‌ها یا اطلاعاتی که به راحتی دیجیتالی می‌شوند - به‌شدت می‌جنگند تا مردم برای اطلاعاتی که استفاده می‌کنند، پول بپردازند، به جای پرداخت هزینه برای یک شی مانند CD که استفاده می‌کنند. در حالی که شرکت ها گاهی اوقات موفق بوده اند، موانع عملی برای محافظت کامل به نظر می رسد _ . در نهایت، تنها کاری که طرف های ذینفع می توانند انجام دهند این است که امیدوار باشند که موفقیت های اندک آنها دیگران را بترساند و سعی کنند راه های جدیدی برای کسب درآمد بیابند.
سوال: از این قسمت چه چیزی می توان استنباط کرد؟
1. موسیقی و فیلم در آینده غیر ضروری خواهد بود.
2. قوانین جدید ضروری هستند اما به سختی قابل اجرا هستند.
3. احتمالاً اینترنت در آینده اهمیت بیشتری پیدا خواهد کرد.
4. قوانین فقط راهی برای شرکت های حریص برای کنترل محصولات خود هستند.