متن: در یک روز سرد، زن و شوهری به دلیل شکست در تجارت مجبور شدند به یک آپارتمان کوچک نقل مکان کنند. شوهر شبانه روز برای خرج خانواده کار می کرد اما بدون مراقبت از همسرش. بنابراین او فکر کرد: "او عاشق نیست. من دیگر، او فقط به کار خود اهمیت می دهد، نه من." یک روز می خواست دوش بگیرد که جلوی در متوقفش کرد، "بگذار اول بگیرم، باشه؟" "چرا اول من نه؟" او پرسید: "من خسته هستم، عزیزم، بعداً آن را می گیری، باشه؟" او کاملاً ناراضی بود. یک روز او کاری برای انجام دادن پیدا نکرد و کامپیوترش را روشن کرد. چند کلمه به چشمش آمد. با خواندن آنها اشک ریخت. این دفتر خاطرات او بود: امروز خیلی ناراحت بودم. او از من پرسید که چرا همیشه مصرف می کنم. اول دوش گرفت و من به او گفتم: خسته شده بودم. او ناراضی بود. در ذهن او، من با او مثل همیشه خوب رفتار نکردم، اما چه می توانستم بکنم؟ من مثل قبل پولدار نبودم! ما به آپارتمان کوچک نقل مکان کردیم و تنها یک دوش در حمام وجود داشت. در چنین زمستان سردی دوش گرفتن بسیار سرد بود. اما متوجه شدم که اگر یک نفر اول دوش بگیرد، اتاق کمی گرمتر می شود. بنابراین هر روز اول با عجله به حمام می رفتم. به این فکر می کردم که وقتی او دوش می گیرد، اتاق گرم تر می شود، حتی اگر فقط 1 درجه سانتیگراد باشد. حالا نمی‌توانم به او زندگی راحت بدهم، او را به رستوران‌های خوب ببرم، یا برایش لباس‌های گران قیمت بخرم، اما حداقل می‌توانم به او عشق 1 درجه سانتی‌گراد بدهم.
سوال: چه چیزی را می توان از این متن استنباط کرد؟
1. آنها به زودی زندگی ثروتمندتری خواهند داشت.
2. زن شوهرش را اشتباه فهمید.
3. مرد کمتر به تجارت خود اهمیت می دهد.
4. زن پس از خواندن دفتر خاطرات عصبانی می شد.