متن: روز بسیار ناامید کننده ای بود. دکترها بدترین خبر را به ما داده بودند. دختر ما که به تازگی اولین عمل جراحی مغز خود را برای برداشتن تومور تکمیل کرده بود و تحت پرتو درمانی بود، اکنون به طور رسمی دو درصد شانس زنده ماندن داشت زیرا این نوع سرطان درمانی نداشت. من و همسرم تصمیم گرفتیم قبل از ادامه گفتگوی بعدازظهر، دخترمان را برای ناهار ببریم. به یک رستوران محلی رفتیم و در سکوت منتظر پیشخدمت نشستیم. متوجه شدم یک زن و شوهر بسیار مسن در چند غرفه نشسته بودند و آنها نیز در سکوت بودند و یک کلمه صحبت نمی کردند. نمی‌توانستم فکر نکنم آنها با چه چالش‌هایی در زندگی‌شان روبرو بوده‌اند و آیا تا به حال با چنین اخبار وحشتناکی درباره فرزندشان مواجه شده‌اند. در نهایت ناهارمان را سفارش دادیم و همچنان در سکوت نشسته بودیم و هر چه می توانستیم خوردیم. در یک نقطه من شیفته زوج پیر شدم. با خودم فکر کردم که آنها هنوز با هم صحبت نکرده اند و فکر می کردم که آیا این آرامشی است که از آن لذت می برند یا غذا یا شاید هر دو. با این حال، در مقطعی علاقه‌ام را از دست دادم و تمرکزم را دوباره روی ناهار گذاشتم. مولی هنوز در حال صحبت کردن بود و از غذایش لذت می برد. من و مامانش هر دو گوش دادیم و سعی کردیم در حضور او خوشحال باشیم اما خیلی خوب پیش نمی رفت. یکدفعه دیدم دستی از ناکجاآباد بیرون آمد. بزرگ بود و می توانستم بگویم که به آرتریت مبتلا شده بود. نمی توانستم چشم از آن دست بردارم. روی دست کوچک شش ساله دخترم فرود آمد و همان طور که بود به بالا نگاه کردم. این پیرزن بود که در سکوت با پیرمرد نشسته بود و ناهار آنها را می خورد. به چشمانش نگاه کردم و او حرف زد اما نه با من. او به دخترم نگاه کرد و به سادگی زمزمه کرد: "اگر می توانستم کارهای بیشتری برای تو انجام دهم..." و سپس لبخندی زد و به شوهرش که به سمت در حرکت کرده بود، رفت. مولی با هیجان گفت: "ببین، یک دلار کامل." سرم را بلند کردم تا از او تشکر کنم، اما او رفته بود. مات و مبهوت نشستم، مطمئن نبودم چه اتفاقی افتاده و بعد به همسرم نگاه کردم. تقریباً یکپارچه، ما لبخند زدیم. غم و اندوه روز با دست فلج و لمس سخاوتمندانه بانوی پیر از بین رفته بود. دلار، اگرچه برای مولی هیجان‌انگیز بود، اما چیزی نبود که ما را بخنداند. این پیشنهاد از طرف خانم پیر بود که رنج ما را احساس کرد. دست فلج نماد یک لمس شفابخش بود و به ما فهماند که مجبور نیستیم به تنهایی در این نبرد بجنگیم.
سوال: نویسنده اولین بار بود که چشمش به زن و شوهر پیر در رستوران افتاد.
1. کنجکاو
2. سردرگم
3. ناراحت
4. بي تفاوت