متن: بابی در حیاط پشتی خود در برف نشسته بود. کفش‌های کتانی نازکی که پوشیده بود چند سوراخ داشت. هرچه تلاش کرد، نتوانست ایده ای برای هدیه کریسمس مادرش داشته باشد. از زمانی که پدرش سه سال پیش فوت کرده بود، مادرش شب‌ها در بیمارستان کار می‌کرد، اما دستمزد ناچیز را تا اینجای کار افزایش داد. آنچه خانواده از نظر پول و مادیات کم داشت، بیش از آن در عشق و اتحاد خانواده جبران می کرد. آنها در غیاب مادرشان خانه را اداره می کردند. هر سه خواهرش قبلا هدایای زیبایی برای مادرشان درست کرده بودند. شب کریسمس بود و او چیزی نداشت. بابی شروع به راه رفتن به سمت خیابان کرد. از مغازه ای به مغازه دیگر راه می رفت. همه چیز خیلی زیبا و دور از دسترس به نظر می رسید. هوا کم کم داشت تاریک می شد، ناگهان چشمانش یک سکه براق شد. هرگز کسی به اندازه بابی در آن لحظه احساس ثروت نکرده است. رفت داخل گل فروشی. وقتی صاحبش پرسید که آیا می تواند به او کمک کند، بابی سکه را ارائه کرد و از او پرسید که آیا می تواند یک گل بخرد. صاحب مغازه به بابی نگاه کرد، سپس گفت: "تو همین جا صبر کن تا ببینم چه کاری می توانم برایت انجام دهم." صاحب مغازه در حالی که رزهای قرمز را با یک پاپیون بزرگ نقره ای به هم گره زده بود، برگشت. وقتی صاحبش آنها را به آرامی در یک جعبه سفید بلند گذاشت، قلب بابی غرق شد. صاحب مغازه در حالی که دستش را برای سکه دراز کرد گفت: «این ده سنت می شود، مرد جوان». بابی به آرامی دستش را حرکت داد تا سکه اش را به مرد بدهد. سپس همسر مغازه دار ظاهر شد. "گل رزهایی که درست می کردی کجا هستند؟" صاحب مغازه پاسخ داد: "امروز صبح اتفاق عجیبی برای من افتاد. فکر کردم صدایی را شنیدم که به من می گفت یک دوجین از بهترین گل های رزم را برای یک هدیه خاص کنار بگذارم. در آن زمان مطمئن نبودم که آیا خودم را گم کرده ام یا نه. ذهن یا چه چیزی، اما به هر حال آنها را کنار گذاشتم. وقتی امشب آن پسر کوچک را دیدم، فهمیدم آن صدا کیست."
سوال: اونوقت با یه سکه چی میتونست بخره؟
1. گل.
2. هیچ چی.
3. یک تکه کیک.
4. تعداد زیادی گل.