متن: شما مراقب پول خود هستید: انواع کوپن ها را جمع آوری می کنید. اگر بیرون غذا می خورید به دنبال معاملات خرید گروهی باشید. شما لباس نمیخرید مگر اینکه در فروش باشد. آیا همه اینها شما را به یک مصرف کننده عاقل تبدیل می کند؟ بیایید ابتدا حساب را انجام دهیم: وارد یک کافی شاپ می شوید و دو معامله برای یک فنجان قهوه می بینید. اولین معامله 33 درصد قهوه اضافی ارائه می دهد. دومی 33 درصد از قیمت معمولی تخفیف می گیرد. چه معامله ای بهتر است؟ خوب، آنها تقریباً یکسان هستند، فکر می کنید. و شما اشتباه می کنید. به نظر می رسد معاملات برابر هستند، اما در واقع، آنها متفاوت هستند. این ریاضی است: فرض کنید قهوه استاندارد 10 یوان است و بیایید مقدار قهوه را به سه قسمت تقسیم کنیم. این مقدار حدود 3.3 یوان در هر وعده است، معامله اول 4 وعده به ازای 10 یوان (2.5 یوان در هر وعده) و دومی 3 سهم قهوه به ازای 6.6 یوان (هر وعده 2.2 یوان) دریافت می کند و بنابراین معامله بهتری است. وب سایت آتلانتیک گزارش داد، در مطالعه جدیدی که توسط مجله بازاریابی منتشر شد، از شرکت کنندگان سوال مشابهی پرسیده شد و اکثر آنها اولین معامله را انتخاب کردند. چرا؟ زیرا دریافت یک چیز اضافی به صورت رایگان احساس بهتری نسبت به دریافت همان چیز با قیمت کمتر دارد. کاربردهای این دیدگاه در روانشناسی مصرف کننده بسیار زیاد است. به جای ارائه تخفیف های مستقیم، فروشگاه ها اندازه های بزرگتر یا نمونه های رایگان را ارائه می دهند. طبق این مطالعه، دلیل کارآمدی این ترفندهای بازاریابی این است که مصرف‌کنندگان واقعاً نمی‌دانند هر چیزی چقدر باید هزینه داشته باشد، بنابراین ما به بخش‌هایی از مغزمان تکیه می‌کنیم که کاملاً کمی نیستند. برخی از تله ها وجود دارد که باید هنگام خرید از آنها آگاه باشیم. اول از همه، ما به شدت تحت تأثیر عدد اول هستیم. فرض کنید در هنگ کنگ خرید می کنید. وارد هرمس می شوید و یک کیف 100000 یوانی را می بینید. "این دیوانه است." سرت را تکان می دهی و می روی. فروشگاه بعدی گوچی است، یک کیف دستی در اینجا 25000 یوان قیمت دارد. قیمت هنوز بالاست، اما در مقایسه با برچسب قیمت 100000 یوانی که به حافظه خود متعهد شده‌اید، این یک سرقت است. فروشگاه ها اغلب از تفاوت قیمت برای تعیین انتظارات مصرف کنندگان استفاده می کنند. zxxk دام دیگری که اغلب به آن می افتیم این است که واقعاً مطمئن نیستیم که چیزها چه ارزشی دارند. و بنابراین ما از سرنخ‌هایی استفاده می‌کنیم تا به ما بگوییم که برای آنها چه چیزی باید بپردازیم. دن آریلی، اقتصاددان آمریکایی آزمایشی را برای اثبات این موضوع انجام داده است. به گزارش آتلانتیک، آریلی وانمود کرد که در حال سخنرانی درباره شعر است. او به گروهی از دانش آموزان گفت که بلیت ها هزینه دارد و به گروهی دیگر برای حضور در آن پول پرداخت می شود. سپس به هر دو گروه اطلاع داد که سخنرانی رایگان است. گروه اول مشتاق حضور بودند و معتقد بودند چیزی با ارزش را به صورت رایگان دریافت می کنند. گروه دوم اکثراً رد کردند و معتقد بودند که مجبور شده‌اند برای همان رویداد بدون پاداش داوطلب شوند. یک سخنرانی درباره شعر توسط یک اقتصاددان چه ارزشی دارد؟ دانش آموزان هیچ نظری نداشتند. نکته همین است. آیا واقعاً می دانیم که یک پیراهن چه ارزشی دارد؟ یک فنجان قهوه چطور؟ ارزش یک بیمه عمر چقدر است؟ چه کسی می داند؟ بسیاری از ما این کار را نمی کنیم. در نتیجه، مغز خرید ما فقط از چیزهایی استفاده می کند که قابل دانستن است: سرنخ های بصری، احساسات دعوت شده، مقایسه ها و حس معامله. ما احمق نیستیم. ما به راحتی تحت تأثیر قرار می گیریم.
سوال: از آزمایش دن آریلی، اقتصاددان آمریکایی چه می‌توانیم بدانیم؟
1. سخنرانی رایگان آریلی در بین دانشجویان محبوبیت داشت.
2. دانش آموزان در واقع نمی دانستند که این سخنرانی چه ارزشی دارد.
3. گروه دوم حاضر بودند بدون پاداش داوطلب شوند.
4. گروه اول مشتاق بودند که ارزش سخنرانی آریلی را دریابند.