متن: در حین یادگیری دروس علوم، به این شک می افتادم که چرا باید گوش، بینی، زبان و چشم را حواس خاص نامید؟ دلیل اصلی این است که اینها کانال هایی هستند که از طریق آنها ارتباط ما با اطراف را حفظ می کنیم. اگرچه ظاهراً ممکن است احساس شود که این اندام‌های حسی فردی هستند، اما برخی از پیوندها را نشان می‌دهند. جالب اینجاست که شنوایی ما بعد از خوردن یک غذای سنگین کمتر تیز می شود. آیا برای چرت زدن خوب بعد از غذای پر معده خوب نیست؟ این بدان معنا نیست که ما بعد از غذا ناشنوا می شویم، اما سطح شنوایی بعد از یک وعده غذایی سنگین تغییر می کند. ما معمولاً طعم و مزه را به زبان خود می دهیم، اما آیا می دانید تا زمانی که بزاق چیزی را حل نکند، زبان ما نمی تواند طعم غذای خورده شده را تشخیص دهد. طعم چیزی نیست جز مواد شیمیایی مواد غذایی حل شده در بزاق که توسط جوانه های چشایی موجود در زبان حس می شوند. سعی کنید زبان و دهان خود را با دستمال کاغذی خشک کنید و سپس چیزی را بچشید. زنان بسیار بهتر از مردان بویایی دارند. آنها با این توانایی مشخص متولد می شوند و می توانند عطر دقیق نمونه را به درستی تشخیص دهند. همه ما می توانیم تقریبا 50000 بوی مختلف را ذخیره کنیم که به شدت با خاطرات مرتبط هستند. مردمک ها به تنهایی به نور پاسخ نمی دهند، بلکه به کوچکترین صدای اطراف نیز پاسخ می دهند. بنابراین جراحان، ساعت سازان و آن دسته از متخصصانی که باید کارهای بسیار ظریفی را انجام دهند ترجیح می دهند که محیطی بدون صدا داشته باشند. حتی یک صدای کوچک می تواند مردمک چشم آنها را بزرگ کند، تمرکز را تغییر دهد و دید آنها را کمتر واضح کند. هر یک از ما بوی خاص یا فردی یا مشخصه ای داریم که مخصوص ماست، به جز دوقلوها. این بو بسیار لطیف است اما حتی توسط یک نوزاد تازه متولد شده نیز قابل حس است. ممکن است به دلیل همین بو باشد که نوزاد حضور والدین خود را در اطراف تشخیص دهد.
سوال: بعد از صرف یک ناهار غنی چه اتفاقی ممکن است بیفتد؟
1. چشمان شما ضعیف می شود و نمی تواند خوب ببیند.
2. ممکن است احساس انرژی و شادابی داشته باشید.
3. ممکن است میزان شنوایی شما کاهش یابد.
4. زبان شما ممکن است عملکرد چشایی خود را از دست بدهد.