متن: پسر 18 ماهه ام آدام از جلوی در زنگ زد. "ببین، مامان! سگک!" کاری را که انجام می دادم رها کردم و سرم را از در بیرون آوردم. براندی، سگ 11 ساله همسایه همسایه ما، دوباره تمام شد. "گمشو!" من فریاد زدم. صاحب برندی حدود یک ماه قبل فوت کرده بود. خانواده زن خانه را خالی کرده بودند و تابلوی "فروش" را در جلوی حیاط چسبانده بودند، اما خانواده براندی قدیمی را پشت سر گذاشته بودند. برای هفته‌ها، او در اطراف محله پرسه می‌زد. این نبود که من از سگ یا هر چیز دیگری خوشم نمی آمد. فقط زیاد بهشون فکر نکردم من هرگز سگی نداشتم که بزرگ شده باشد و هرگز فکر نکرده بودم که سگی داشته باشم. براندی رفت و من بیرون با آدم ماندم. بعد تلفن زنگ خورد. رفتم داخل تا تماس بگیرم. وقتی برگشتم آدم رفته بود. حیاط، جلو و عقب، بعد زمین بسکتبال و استخر عمومی را گشتم. اثری از او نیست آنقدر عصبی بودم که به خانه دویدم و به پلیس و سپس شوهرم زنگ زدم. پلیس محله را جستجو کرد. ناگهان صدای دیگری شنیدم: پارس سگ. یکی از همسایه هایم گفت: از جنگل می آید. پارس را تا صخره ای جنگلی دنبال کردیم. در آنجا پسرم را پیدا کردیم و او فقط چند سانتی متر با لبه های صخره فاصله داشت و به خواب عمیقی می خوابید. براندی کنارش بود و به او تکیه داده بود تا از لبه دور شود. وقتی آدام را بلند کردم، براندی در کنارش فرو رفت و به سرعت نفس می‌کشید. حتما ساعت ها آدم را آنجا نگه داشته است! از پلیس تشکر کردم و آدام و برندی را به خانه مان آوردم. او لحظه ای در آستان ما تردید کرد، بدون شک زمانی را به یاد آورد که من او را دور کرده بودم. گفتم: بیا دختر. "این الان خانه شماست." براندی وارد شد و وقتی دید که واقعاً از او استقبال می شود، آرام شد و درست داخل در روی زمین دراز کشید. او کار بزرگی انجام داده بود، و من تعجب کردم که آیا او آن را می داند. او مطمئناً مرا به گونه ای لمس کرده بود که هیچ حیوانی هرگز آن را لمس نکرده بود. حیف که سگی مثل برندی جا مانده بود!
سوال: چگونه می توانستند بفهمند پسر این زن نزدیک صخره است؟
1. با جستجوی محله
2. با شنیدن پارس سگ
3. با دنبال کردن رد پای یک سگ
4. با شنیدن گریه پسرش