متن: یک بار بچه عقابی در لانه ای روی صخره زندگی می کرد. بچه عقاب لانه اش را دوست داشت. گرم، نرم و راحت بود. و حتی بهتر از آن، او تمام غذا و عشقی را داشت که مادرش می توانست به او بدهد. گرسنه بود، مادرش همیشه به موقع با غذاهای خوشمزه ای که دوست داشت می آمد. او روز به روز با خوشحالی رشد می کرد.اما ناگهان عقاب دنیایش تغییر کرد. مادرش دیگر به لانه نمی آمد، او پر از اندوه و ترس بود. فکر می کرد به زودی خواهد مرد. گریه کرد، اما کسی صدایش را نشنید. دو روز بعد مادر با غذای خوب ظاهر شد. بچه عقاب از خوشحالی وحشی بود. اما مادرش غذا را بالای کوه گذاشت و سپس به بچه اش نگاه کرد. بچه عقاب فریاد زد: "مامان، چرا با من این کار را کردی؟ من گرسنه هستم. نمی دانی اگر چیزی برای خوردن نداشته باشم می میرم؟" "این آخرین غذایی است که من به شما می دهم. خودتان بیا و آن را بگیرید." مادرش گفت: بعد پرواز کرد و بچه عقاب را از لانه بیرون کرد. بچه عقاب سریعتر و سریعتر به زمین افتاد. او به مادرش نگاه کرد. "چرا مرا رها می کنی؟" به زمین نگاه کرد.زمین خیلی نزدیکتر بود.سپس اتفاق عجیبی افتاد.هوا پشت بازوانش را گرفت و شروع به پرواز کرد! او دیگر به سمت زمین حرکت نمی کرد، در عوض، چشمانش به سمت خورشید بود. تو داری پرواز میکنی! تو می‌توانی!» مادرش لبخند زد.
سوال: به محض اینکه دروغ دید مادرش دوباره می آید، بچه عقاب چه احساسی داشت؟
1. غمگین
2. می ترسد
3. خوشحال
4. خشمگین