متن: چند سال پیش، برخی از کشاورزان آمریکایی شروع به شکایت از شاهین کردند. شاهین ها جوجه ها را می کشتند. کشاورزان نمی دانستند چه کنند. آنها نزد مقامات دولتی رفتند و درخواست کمک کردند. مسئولین گفتند: به ازای هر شاهینی که می کشی به تو پول می دهیم. کشاورزان شروع به کشتن شاهین ها کردند. بسیاری از شاهین ها کشته شدند، اما کشاورزان اکنون مشکل دیگری داشتند. تعداد موش های مزرعه زیاد می شد و ذرت کشاورزان را می خوردند. شاهین ها نه تنها جوجه ها بلکه موش های صحرایی را نیز می خورند. آنها بیشتر موش صحرایی می خورند تا مرغ. اما اگر کشاورزان این را می دانستند، تعادل طبیعت را به هم نمی زدند. در بخشی از ایالات متحده آمریکا، گوزن هایی وجود دارند که نوعی رز وحشی را می خورند. آهوها را شیرهای کوهی می خورند. اگر مردم از آنها دوری کنند، تعداد آهوها، شیرهای کوهی و رز وحشی تغییر چندانی نمی کند. اگر تعداد گوزن ها زیاد باشد، تعداد شیرهای کوهستانی به سرعت افزایش می یابد و گوزن های زیادی را می کشند. اگر تعداد شیرهای کوهی زیاد باشد، آهو کمتر و گل رز بیشتر خواهد شد. همیشه حفظ تعادل طبیعت برای ما ضروری است. یک بار دولت تقریباً تمام شیرهای کوهستانی را برای محافظت از گوزن کشت. به زودی آهوها آنقدر زیاد شدند که همه رزهای وحشی را خوردند. سپس شروع به خوردن برگهای سبز درختان جوانی کردند که برای کشاورزان مهم بود. بنابراین کشاورزان از درختان خود در برابر آهو محافظت کردند. آهوها چیزی برای خوردن نداشتند و بسیاری از آنها مردند. دولت درس ارزشمندی از طبیعت گرفت.
سوال: بعد از کشته شدن شاهین ها چه اتفاقی افتاده بود؟
1. مردم نگران جوجه های خود نیستند.
2. تعداد موش های صحرایی خیلی زیاد شد.
3. تعداد موش های صحرایی کم شد.
4. موش های مزرعه در حال خوردن ذرت کشاورزان بودند.