متن: روزی که شوهرم جانش را از دست داد، برف شروع به باریدن کرد، درست مثل هر روز نوامبر. وقتی آن را پیدا کردم، جسدش به آرامی پوشیده از برف بود. در چهار ماه آینده تقریباً هر روز برف می بارید، در حالی که من روی آن نشستم. کاناپه و انباشته شدن آن را تماشا کردم. یک روز صبح، به طبقه پایین رفتم و از دیدن یک برف پاک کن که مسیر من را پاک می کرد و پشت خم شده زنی که قدم زدنم را بیل می کرد، متعجب شدم. من به زانو افتادم، در اتاق نشیمن خزیدم. و برگشتم. از پله ها بروم تا آن آدم های خوب مرا نبینند. خجالت کشیدم. اولین فکرم این بود که چگونه جبران کنم؟ من قدرت برس زدن موهایم را نداشتم چه رسد به اینکه قدم زدن کسی را بیل بزنم. قبل از مرگ جان، به این حقیقت می‌بالیدم که به ندرت درخواست کمک یا لطف می‌کردم، خودم را با شایستگی و استقلالم تعریف می‌کردم. پس اگر دیگر قادر و مشغول نبودم، چه کسی بودم؟ چگونه می توانم به خودم احترام بگذارم اگر تنها کاری که انجام می دادم این بود که هر روز روی مبل بنشینم و بارش برف را تماشا کنم؟ یادگیری نحوه دریافت محبت و حمایتی که برایم پیش آمد آسان نبود. دوستان آماده شدند و من گریه کردم زیرا حتی نمی توانستم به آنها کمک کنم تا سفره را بچینند. دوستم کتی با من نشست و گفت: "مریم، آشپزی برای تو کار سنگینی نیست. من تو را دوست دارم و می خواهم این کار را انجام دهم. این به من احساس خوبی می دهد که بتوانم کاری برایت انجام دهم." بارها و بارها، احساسات مشابهی را از افرادی که در آن روزهای تاریک از من حمایت کردند شنیدم. یک مرد بسیار عاقل به من گفت: "تو هیچ کاری انجام نمی دهی. این که به طور کامل به روی غم و اندوه خود باز شوی ممکن است سخت ترین کاری باشد که تا به حال انجام خواهی داد." من آن کسی نیستم که قبلا بودم، اما از بسیاری جهات برای بهتر شدن تغییر کرده ام. اکنون قلبم پر از تشکر از افرادی است که در اطرافم هستند. از اینکه فهمیدم آزادی باورنکردنی از رویارویی با بدترین ترس ناشی می شود شگفت زده شدم. و به طور کامل دور شویم. من معتقدم که در پذیرش یک دوره تاریک از زندگی، مطمئناً قدرت وجود دارد.
سوال: ما می توانیم از این قطعه استنباط کنیم که _ .
1. نویسنده بلافاصله شوهرش را پیدا کرد که از پشت بام افتاد
2. نویسنده بلافاصله پس از مرگ جان با اراده قوی شد
3. اطرافیان نویسنده صمیمی بودند و از او حمایت کردند
4. قبل از مرگ جان، نویسنده هرگز از دیگران کمک نخواست