متن: آگوست گذشته، من با گروهی از داوطلبان به Tres de Mayo، یک جامعه کوچک در نزدیکی Tela، هندوراس سفر کردم تا به بازسازی یک مرکز اجتماعی کمک کنم. در طول اقامتم در آنجا چیزهای زیادی یاد گرفتم و همچنین فرصت های زیادی برای تعامل و کار با کودکان محلی داشتم و اغلب نمی توانستم به سختی هایی که روزانه با آن ها روبرو می شدند فکر نکنم، همه عواملی که کودکان را در معرض خطر قرار می دهند. برای مشکلات بعدی زندگی به ویژه یک پسر جوان، خاویر، 16 ساله، برای من متمایز بود. پدر خاویر یک سال قبل به ایالات متحده رفته بود و از آن زمان خانواده از او خبری نداشتند. این امر مادرش را در موقعیت دشواری قرار داد، بدون شغل و بدون منبع درآمد در Tres de Mayo ماند. در نهایت تصمیم گرفت برای یافتن کار به استان دیگری نقل مکان کند. خاویر به همراه برادر کوچکش مجبور شدند برای زندگی با پدربزرگشان در خانه ای کوچک بمانند. بسیاری از کودکانی که در Tres de Mayo ملاقات کردیم در موقعیت های مشابهی بودند. با نزدیک شدن به آخرین روز ما، نگاه چشمان خاویر را به یاد می آورم که وقتی به او گفتیم که می رویم، اشک سرازیر شد. یکی از داوطلبان او را نزدیک نگه داشت، اما کاری به او نکرد. او قبلاً خیلی از دست دادن ها را تجربه کرده بود، پدرش او را رها کرد، مادرش برای یافتن کار رفت، و درک اینکه رفتن ما به لیست اضافه شده بود، سخت بود. وقتی به فراسوی خاویر نگاه می کردم، می توانستم مردان و زنان زیادی را ببینم که خاویر به آنها نگاه می کرد، به آنها وابسته بود و از آنها نیرو جمع می کرد. من می دانستم که بدون پدر و مادری که او را بزرگ کنند، او تنها نمی ماند. در عوض، بزرگسالان جامعه مسئولیت مراقبت از جوانان جمعی خود را بر عهده گرفتند.
سوال: به نظر نویسنده، چه چیزی نقش مهمی در رشد خاویر دارد؟
1. تلاش متحد از کل دهکده جهانی.
2. کیفیت خوب از داوطلبان خارجی.
3. توجه بزرگ بزرگسالان جامعه او.
4. حمایت مثبت برخی از خانواده او.