متن: جامعه آمریکا چرت پسند نیست. در واقع، دیوید دینگز، متخصص خواب در دانشکده پزشکی دانشگاه پنسیلوانیا می‌گوید: «حتی ممنوعیتی برای پذیرش نیاز به خواب وجود دارد». هیچ کس دوست ندارد در حال چرت زدن یا خوابیدن در محل کار خود را پیدا کنند. ضرب المثلی می گویم: «بعضی پنج ساعت می خوابند، طبیعت هفت ساعت می خواهد، تنبلی نه و شرارت یازده ساعت». اشتباه. راه نخوابیدن در محل کار این است که در زمان نیاز چرت بزنید. دکتر ویلیام دمنت از دانشگاه استنفورد، پدرخوانده تحقیقات خواب می گوید: «ما باید نگرش خود را نسبت به چرت زدن کاملاً تغییر دهیم. سال گذشته یک کمیسیون ملی به رهبری Dement یک "_" را شناسایی کرد که یکی از اعضا گفت به اندازه بدهی ملی مهم است. این کمیسیون نگران خطرات خواب آلودگی بود: افرادی که باعث تصادفات صنعتی می شوند یا هنگام رانندگی به خواب می روند. شاید به همین دلیل است که ما یک سیاست خواب جدید در کاخ سفید داریم. بر اساس گزارش های اخیر، رئیس جمهور کلینتون سعی می کند هر روز بعد از ظهر یک ساعت و نیم چرت بزند. حدود 60 درصد از بزرگسالان آمریکایی در صورت داشتن فرصت چرت می زنند. به نظر می رسد که ما یک "مرحله آرام بعدازظهر" داریم که "دروازه خواب ثانویه" نیز نامیده می شود. 15 دقیقه تا دو ساعت خواب در اوایل بعد از ظهر می تواند استرس را کاهش دهد و ما را سرحال کند. واضح است که ما برای چرت زدن به دنیا آمده ایم. ما سوپراستارهای چرت زدن برای جایگزینی چشم‌های بسته از دست رفته یا آماده شدن برای شیفت شب چرت نمی‌زنیم. بلکه هر زمان، هر کجا و در هر زمانی که مایل بودیم، به خواب می‌رویم. من خودم در اتوبوس، ماشین، هواپیما و قایق چرت زده ام. در طبقه و تخت؛ و در کتابخانه ها، دفاتر و موزه ها.
سوال: معمولاً در جامعه آمریکا پذیرفته شده است که خواب زیاد _ .
1. غیر منطقی
2. جنایی
3. زیان آور
4. هزینه بر