متن: پاییز برای افراد مختلف معنای متفاوتی دارد. ریچارد مابی طبیعت شناس بریتانیایی می گوید: «همه چیز به شخصیت شما بستگی دارد. او گفت: «شخصیت دیدگاه شما را نسبت به فصل شکل می دهد. "شما ممکن است آن را به عنوان یک محو شدن، یک بسته بندی، یا به عنوان زمان بسته بندی به معنای دیگر - جمع آوری هیجان انگیز منابع قبل از یک سفر طولانی ببینید." اگر این درست باشد، شاید کمی در مورد توماس هود، شاعر انگلیسی قرن نوزدهم، به ما بگوید. او درباره نوامبر نوشت: نه گرما، نه شادی، نه آسودگی سالم، نه سایه، نه درخشش، نه پروانه، نه زنبور آبان! از سوی دیگر، جان کیتس، شاعر انگلیسی دیگر، که از قبل احساس می‌کرد به شدت بیمار است، از اواخر سپتامبر الهام گرفت تا یکی از معروف‌ترین اشعار انگلیسی را به نام «تا پاییز» بنویسد. او پس از آن به یکی از دوستانش نوشت که چیزی آرامش بخش و شفابخش در آن وجود دارد. به گفته ریچارد مابی، کیتس شواهد بیولوژیکی را در کنار خود دارد. پاییز زمان کاهش سرعت نیست، بلکه زمان شروع های جدید و حرکت های عالی موجودات است. برای مثال، درست در لحظه‌ای که «پرستوهای جمع‌آور» کیتس (در کتاب «تا پاییز») به سمت آفریقا می‌روند، میلیون‌ها موجود از شمال یخ‌زده مانند ایسلند، گرینلند و روسیه برای زمستان در امتداد سواحل شرقی و جنوبی بریتانیا فرار می‌کنند. به گفته دانشمندان، برگ‌ها قبل از ریزش، کلروفیل و کربوهیدرات‌های خود را به قسمت‌های چوبی درخت منتقل می‌کنند تا در فصل زمستان ایمن نگهداری شوند. آنچه باقی می ماند آنتی اکسیدان های طبیعی در برگ ها است: کاروتنوئیدهای زرد و نارنجی و یک ماده شیمیایی محافظ دیگر که مخصوص پاییز تولید می شود، آنتوسیانین قرمز روشن. یک قرن پس از کیتس، شاعر آمریکایی لورن آیزلی در مجله خود نوشت: "فرض کنید در پاییز طلایی خود را دیدیم که افراهایی مانند در حال سوختن بودیم. نگرش ما نسبت به مرگ متفاوت است؟"
سوال: از شعر توماس هود می توان چنین استنباط کرد که _ .
1. او از آبان ماه سرد رنج زیادی کشید
2. دلش برای روزهای درخشان تابستان تنگ شده بود
3. او نگرش منفی نسبت به پاییز داشت
4. او از پروانه ها و زنبورها بسیار لذت می برد