متن: عمویم دیو وقتی روز پیش به ملاقات ما آمد، سؤال جالبی از من و همسرم پرسید. وی پرسید: فکر می کنید دنیا 50 یا 100 سال دیگر از نظر فناوری و جامعه و ... چگونه خواهد بود؟ او می گوید که از بسیاری از افرادی که ملاقات می کند این سوال را می پرسد تا ببیند نظر آنها چیست. حرف او این است که هیچ کس واقعا نمی داند. منظورم این است که در سال 1945، مردم حتی می توانستند مانند ما تصور کنند که در اینترنت گشت و گذار کنند یا ایمیل بفرستند؟ به هیچ وجه. و سرعت نوآوری های تکنولوژیکی باورنکردنی است. ما در منحنی متفاوت تری نسبت به گذشته قرار داریم. چیزی که من مشتاقانه منتظرش هستم عوامل نرم افزار واقعی است. اطلاعات زیادی وجود دارد، اما من چیزی می خواهم که بتواند به من کمک کند آنچه را که واقعا می خواهم پیدا کنم. به عنوان مثال، در حدود ده سال دیگر، من فکر می کنم، دیگر موسیقی ضبط شده ای وجود نخواهد داشت، و پایگاه های داده بزرگی وجود خواهد داشت که می توانید موسیقی را روی هارد دیسک خود یا هر چیز دیگری دانلود کنید. در آن مرحله، موسیقی بسیار زیادی برای انتخاب وجود خواهد داشت و می‌توانید قبل از خرید آن‌ها را نمونه بگیرید. اما سوال این خواهد بود که چگونه چیزی را که به دنبالش هستم پیدا کنم و چگونه موسیقی مورد علاقه‌ام را پیدا کنم. یا به طور کلی‌تر، چگونه می‌توانم اطلاعاتی را که می‌خواهم بدون صرف تمام وقت برای گشت و گذار در اینترنت پیدا کنم؟ چگونه می توانم افرادی را پیدا کنم که همفکر هستند و ممکن است واقعاً بخواهم با آنها ارتباط برقرار کنم؟ من می خواهم آن افراد را پیدا کنم، اما انجام آن سخت است. در آینده فکر می‌کنم که می‌توان جامعه‌ای از افراد همفکری که در سراسر جهان زندگی می‌کنند، ایجاد کرد. به نظر من خیلی جالب خواهد بود.
سوال: نویسنده مشتاقانه منتظر چند عامل نرم افزار واقعی است تا _ .
1. پول زیادی درآوردن
2. با برخی از افراد همفکر ارتباط برقرار کنید
3. کمک به یافتن اطلاعات صحیح مورد نیاز
4. زمانی را برای گشت و گذار در اینترنت اختصاص دهید