متن: سیزده سال برای من سال پر چالشی بود. پدر و مادرم طلاق گرفتند و من با پدرم به شهر جدیدی رفتم، دور از خانواده و دوستان قدیمی ام. من به طرز وحشتناکی تنها بودم و هر شب گریه می کردم تا بخوابم. پدرم برای کم کردن غم و اندوه من یک اسب پیر برای من در یک حراجی محلی خرید. اسمش را کابوی گذاشتم. کابوی بدون شک زشت ترین اسب دنیا بود. اما من اهمیتی ندادم. من او را بیش از هر دلیلی دوست داشتم. من به یک باشگاه سوارکاری ملحق شدم و از اظهار نظرهای بی ادبانه و پوزخندهای بد در مورد قیافه کابوی رنج بردم. من هرگز به احساسم اجازه ندادم، اما در اعماق درونم، قلبم در حال شکستن بود. سایر اعضا سوار اسب های زیبا و ثبت شده بودند. وقتی من و کابوی وارد رویدادهایی شدیم که اسب از روی ظاهر قضاوت می شود، سریعاً _ . هیچ مقدار آماده سازی و عشق نمی تواند کابوی را به زیبایی تبدیل کند. تنها شانس من برای رقابت در مسابقات سرعت خواهد بود. من مسابقه پرش را انتخاب کردم. دختری به نام بکی سوار بر اسب قهوه ای بزرگی در مسابقات مسابقه شد. او همیشه برنده نوارهای آبی بود. ناگفته نماند که وقتی در نمایش بعدی با او مسابقه دادم، او احساس خطر نکرد. او نیازی به این کار نداشت. من آخرش وارد شدم خاطره گزنده پوزخندهای بکی مرا مصمم کرد که او را کتک بزنم. تمام ماه بعد من هر روز زود از خواب بیدار می شدم و کابوی را پنج مایل به میدان می بردم. ساعت‌ها زیر آفتاب داغ دویدن و پریدن را تمرین می‌کردیم و سپس من کاملا خسته و خسته به خانه راه می‌رفتم. تمام تلاش‌های ما باعث نشد تا زمانی که نمایش آمد احساس اعتماد به نفس کنم. کنار دروازه نشستم و عرق ریختم در حالی که تماشای بکی و اسبش در حال حرکت در مسیر و پایان دادن به مقام اول بودم. بالاخره نوبت من رسید کلاهم را گذاشتم، گردن کابوی را مالیدم و وارد میدان شدم. با علامت، به سمت حصار اول دویدیم، بدون مشکل از آن پریدیم و به سمت حصار بعدی رفتیم. سپس کابوی مانند یک پرنده از روی حصارهای دوم، سوم و چهارم پرواز کرد و من او را به سمت خط پایان چرخاندم. وقتی از خط عبور کردیم، جمعیت در سکوت شوکه شدند. من و کابوی بکی و اسب شیکش را دو ثانیه شکست داده بودیم! آن روز خیلی بیشتر از یک روبان آبی به دست آوردم. در سیزده سالگی متوجه شدم که مهم نیست که چه شانسی داشته باشم، اگر بخواهم چیزی به اندازه کافی برای آن کار کنم، همیشه برنده می شوم.
سوال: وقتی مسابقه نهایی تمام شد، هیچ کس تشویق نکرد زیرا _ .
1. تماشاگران کابوی را دوست نداشتند
2. مردم به نویسنده حسادت کردند
3. برد غیرمنتظره بود
4. نویسنده بد وقت کم است