متن: تا دهه 1980، جمعیت بی خانمان آمریکا عمدتاً مردان مسن‌تر بودند. امروزه بی خانمانی بخش بسیار جوان تری از جامعه را تحت تاثیر قرار داده است. در واقع، یک نظرسنجی در 25 شهر توسط کنفرانس شهرداران ایالات متحده در سال 1987 نشان داد که خانواده های دارای فرزند بیشترین رشد جمعیت بی خانمان را تشکیل می دهند. بسیاری از کودکان بی خانمان در شهرها جمع می شوند. این جمعیت دانش‌آموزی گذرا و مکرراً هراسان مشکلات بیشتری را - هم قانونی و هم آموزشی - برای مدیران و معلمان مدارس شهری ایجاد می‌کند. تخمین زده می شود که تعداد بی خانمان های آمریکایی از 350000 تا سه میلیون نفر باشد. به همین ترتیب، تخمین‌ها از تعداد دانش‌آموزان بی‌خانمان به شدت متفاوت است. گزارش وزارت آموزش و پرورش ایالات متحده، بر اساس تخمین های ایالتی، بیان می کند که 220000 کودک بی خانمان در سن مدرسه وجود دارد که حدود یک سوم آنها به طور منظم به مدرسه نمی روند، اما ائتلاف ملی برای بی خانمان ها تخمین می زند که حداقل وجود دارد. دو برابر تعداد کودکان بی سرپرست و کمتر از نیمی از آنها به طور منظم به مدرسه می روند. بخشی از جمعیت بی خانمان که شمارش آن به ویژه دشوار است را جوانان «پرتاب شده» تشکیل می دهند که از خانه هایشان بیرون انداخته شده اند. مرکز مدارس ابتدایی در شهر نیویورک تخمین می زند که 1.5 میلیون نفر از آنها وجود دارد که بسیاری از آنها کودک محسوب نمی شوند زیرا آنها در پناهگاه های خانوادگی نمی مانند و تمایل دارند به تنهایی در خیابان زندگی کنند. قانون فدرال، قانون کمک به بی خانمان استوارت بی مک کینی در سال 1987، شامل بخشی است که به نیازهای آموزشی کودکان بی خانمان می پردازد. مقررات آموزشی قانون مک کینی بر این باور استوار است که همه کودکان بی خانمان حق دارند از آموزش رایگان و مناسب برخوردار شوند.
سوال: تخمین بخشی از جمعیت بی خانمان دشوار است. دلیل ممکن است _ .
1. کودکان بی خانمان خیلی کوچک هستند که نمی توان آنها را به عنوان کودک حساب کرد
2. جمعیت بی خانمان به سرعت در حال افزایش است
3. کودکان بی خانمان معمولاً بیرون از مدرسه می مانند
4. برخی از کودکان بی خانمان توسط خانواده های خود رها شده اند