متن: در نظر گرفتن سیب به عنوان میوه ای ممنوعه، بعید ترین داستانی است که مسیحیان تا به حال ساخته اند. برای آنها میوه ممنوعه از عدن شر است. بنابراین هنگامی که کلمب گوجه فرنگی را از آمریکای جنوبی، سرزمینی که به اشتباه عدن در نظر گرفته شده بود، آورد، همه به نتیجه‌گیری بدیهی پرداختند. گوجه فرنگی که به اشتباه به عنوان سیب عدن در نظر گرفته شد، از درب اروپاییان بسته شد. چیزی که آن را به خصوص وحشتناک می کرد، شباهت آن به ترنجبین بود، گیاهی که تصور می شد از جهنم آمده باشد. چیزی که باعث شهرت وحشتناک این گیاه شد، ریشه های آن بود که شبیه بدن انسان خشک شده ای بود که توسط ارواح شیطانی اشغال شده بود. گوجه فرنگی و ترنجبین کاملاً متفاوت بودند به جز اینکه هر دو میوه قرمز یا زرد روشنی داشتند، جمعیت عمومی آنها را یکی و یکسان می دانستند، بسیار وحشتناک برای لمس کردن. اروپاییان محتاط مدتها گوجه فرنگی را نادیده می گرفتند و تا اوایل دهه 1700 _ . در دهه 1880، دختر یک متخصص معروف گیاهان نوشت که جالب‌ترین بخش یک چای عصرگاهی در خانه پدرش «معرفی این میوه جدید فوق‌العاده بود - یا یک سبزی است؟» در اواخر قرن بیستم، برخی از نویسندگان هنوز گوجه فرنگی را با ترنجبین به عنوان "میوه شیطانی" طبقه بندی می کردند. اما در نهایت گوجه فرنگی روز را برد. قهرمان گوجه فرنگی یک آمریکایی به نام رابرت جانسون بود و زمانی که در سال 1820 به طور علنی قصد داشت گوجه فرنگی را بخورد، مردم صدها مایل سفر کردند تا شاهد مرگ او باشند. "از چی میترسی؟" او فریاد زد. "من به شما احمق ها نشان خواهم داد که خوردن این چیزها خوب است!" سپس گوجه فرنگی را گاز گرفت. عده ای بیهوش شدند. اما او جان سالم به در برد و به روایتی محلی، یک کارخانه کنسرو گوجه فرنگی راه اندازی کرد.
سوال: دلیل اصلی رابرت جانسون برای خوردن علنی گوجه فرنگی چیست؟
1. تا خود را قهرمان کند
2. برای رفع ترس مردم از گوجه فرنگی
3. برای سرعت بخشیدن به محبوبیت گوجه فرنگی
4. برای ترغیب مردم به خرید محصولات از کارخانه خود