متن: اخیراً در اولین جلسه برنامه ریزی استراتژیک در مدرسه شرکت کردم. وقتی دعوت شدم نمی دانستم برنامه ریزی استراتژیک یعنی چه. بنابراین تلاش کردم تا بفهمم آن چیست. بعداً متوجه شدم که این به معنای تعیین اهداف کوتاه مدت و بلند مدت است. این جلسه روز سه شنبه بعد از مدرسه در اتاق خانم گالوپ برگزار شد. واقعا نمی دانستم چه انتظاری داشته باشم. من خیلی عصبی بودم، اما احساس می کردم خیلی خوش شانس بودم که در آن شرکت کردم. من واقعاً می خواستم بهترین کار را انجام دهم. میزهای اتاق به صورت دو دایره چیده شده بود تا مدرسه عالی و مدرسه پایین تقسیم شوند. پانزده دانش آموز در اتاق بودند. به ما دستور داده شد که در مورد چگونگی مدرسه، آنچه که می‌خواهیم به ما آموزش داده شود و آنچه فکر می‌کردیم می‌توانیم بهبود ببخشیم، بحث کنیم. چون نماینده کلاس چهارم بودم، احساس کردم این مسئولیت بسیار مهمی است. بنابراین سعی کردم بهترین کار را انجام دهم. پیشنهادات زیادی برای بهبود مدرسه ما وجود داشت. یک دانش آموز احساس کرد که سیاست ژاکت یکنواخت واقعا مهم است و دانش آموز دیگری احساس کرد که ساخت یک زمین قابل رنگ به بهبود مدرسه کمک زیادی می کند. من پیشنهاد کردم که باید کلاس‌های چینی داشته باشیم زیرا چین پرجمعیت‌ترین مکان روی زمین با قدرت صنعتی رو به رشد است. ما باید یاد بگیریم که چگونه با چینی ها ارتباط برقرار کنیم. خیلی بحث کردیم و گاهی بحث داغ می شد اما جالب بود. من فکر می کنم شگفت انگیز است که معلم از دانش آموزان در مورد نظرات آنها پرسید و به ما صدای داد. اگر هر یک از پیشنهادات ما را بپذیرند، هیجان انگیز است.
سوال: نظر نویسنده در مورد بحث ها چیست؟
1. بی فایده بودند
2. آنها بیش از حد گرم شده بودند
3. تعجب آور بودند
4. جالب بودند