متن: "تجربه ممکن است بهترین معلم باشد، اما معلم خوبی نیست." ممکن است فکر کنید که وینستون چرچیل یا شاید مارک تواین این کلمات را بیان کرده اند، اما آنها در واقع از جیمز مارچ، استاد دانشگاه استنفورد و پیشگام در زمینه تصمیم گیری سازمانی آمده اند. مارس (احتمالاً خردمندترین فیلسوف مدیریت) سال‌هاست که انسان‌ها چگونه فکر می‌کنند و چگونه عمل می‌کنند، و در کتاب جدیدش به نام ابهامات تجربه به این کار ادامه می‌دهد. او با یادآوری اینکه چقدر به ایده یادگیری تجربی پایبند بوده‌ایم، شروع می‌کند: «تجربه قابل احترام است، تجربه جستجو می‌شود، تجربه توضیح داده می‌شود». مشکل این است که یادگیری از تجربه مستلزم عوارض جدی است، عوارضی که بخشی از ماهیت خود تجربه هستند و مارچ در متن این کتاب به آنها پرداخته است. به عنوان مثال، در بخش جالبی از کتاب، او با تردید به استفاده از داستان ها به عنوان مؤثرترین روش یادگیری تجربی می پردازد. او استدلال می‌کند که در تلاش‌هایمان برای جذاب کردن داستان‌ها، بخشی از حقیقت پیچیده چیزها را از دست می‌دهیم. او می‌گوید: «هرچه واقعیت دقیق‌تر ارائه شود، داستان کمتر قابل درک است و هر چه داستان قابل درک‌تر باشد، کمتر واقع‌گرایانه است». مارچ علاوه بر این که یک محقق آگاه است، یک شاعر نیز هست و هدیه او در عمق دیدگاه‌هایی که ارائه می‌کند و زبان ساده‌ای که استفاده می‌کند می‌درخشد. اگرچه کتاب کوتاه است، اما سخت است: آن را به دنبال درس‌های سریع و آسان انتخاب نکنید. در عوض، آماده باشید تا عمیقاً در مورد یادگیری از تجربه در کار و زندگی فکر کنید.
سوال: هدف از این متن چیست؟
1. برای معرفی کتاب
2. برای توصیف یک محقق
3. برای توضیح یادگیری تجربی
4. بحث در مورد تصمیم گیری سازمانی