متن: همانطور که تمدن در جهت تکنولوژی پیش می رود، از نقطه تامین تمام ملزومات اساسی زندگی - غذا، سرپناه، لباس و گرما - عبور می کند. سپس با انتخاب بین استفاده از فناوری برای تامین و برآوردن نیازهایی که اکنون غیرضروری تلقی شده اند یا از سوی دیگر استفاده از فناوری برای کاهش ساعات کاری که یک مرد برای کسب درآمد معین باید انجام دهد، روبرو هستیم. استاندارد زندگی. به عبارت دیگر، ما یا سطح زندگی خود را بالاتر از حد لازم برای آسایش و شادی می بریم یا آن را در این سطح رها می کنیم و ساعات کمتری کار می کنیم. من این را بدیهی می دانم که بشر تا آن زمان گزینه دوم را انتخاب کرده است. مردان در مشاغل حقوقی خود ساعات کمتر و کمتری کار خواهند کرد. نتیجه این است که زن خانه دار نیز انتظار دارد که بتواند بدون کاهش سطح زندگی خود اوقات فراغت بیشتری را در زندگی خود داشته باشد. همچنین نتیجه می شود که خدمتکاران خانگی انسان کاملاً وجود ندارند. با این حال، اکثریت بزرگ زنان خانه دار مایلند که از کارهای معمول خانه مانند شستن کف یا حمام اجاق گاز، شستن لباس یا شستن، گردگیری یا جارو کردن، یا تختخواب راحت شوند. منطقی‌ترین گام برای رهایی زن خانه‌دار از کارهای روزمره، تهیه رباتی است که می‌تواند مطابق با نیازهای یک خانه خاص آموزش داده شود و می‌تواند برای انجام نیم دوجین یا چند عملیات استاندارد، با تعویض توسط خانم خانه، برنامه‌ریزی شود.
سوال: همانطور که تمدن در جهت تکنولوژی توسعه می یابد، _ .
1. ملزومات اساسی زندگی باید تامین شود
2. تامین نیازهای اساسی زندگی مهم است
3. دیگر آنقدرها که در گذشته بود مهم نیست که همه ملزومات اساسی زندگی را تامین کنیم
4. تامین نیازهای اساسی زندگی ضروری نیست