متن: احساسات ورزشکاران در لحظات اهدای جوایز اغلب از فراموش نشدنی ترین تصاویر المپیک است. با این حال، تعدادی از افراد متوجه چیزهای عجیبی شده اند. بله، برنده مدال طلا مملو از غرور و هیجان است که با این حال، اغلب، به نظر می رسد که برنده مدال برنز از دارنده مدال نقره خوشحال تر است. عجیب است که شرکت کننده رتبه سوم ممکن است از کسی که بهتر عمل کرده است (مقام دوم) شادتر باشد. چگونه ممکن است اینطور باشد؟ "اگر استدلال می تواند به توضیح این تأثیر جالب کمک کند، چه می شود. برای درک دنیای خود و انتخاب های خود، اغلب تصور می کنیم که چگونه همه چیز می توانست متفاوت باشد. همسری ممکن است بپرسد: "آیا امروز خوشحال تر بودم اگر با شخص دیگری ازدواج می کردم؟ به همین ترتیب، دانش‌آموزی ممکن است فکر کند، «اگر 1 رشته دیگری را انتخاب می‌کرد، شاید شانس بهتری برای ورود به مقطع تحصیلات تکمیلی داشتم.» به طور خلاصه، «چه می‌شود اگر تفکر به ما اجازه می‌دهد که از نظر ذهنی جایگزینی برای واقعیت خود ایجاد کنیم. در المپیک، "چه می شد" برندگان متفاوت است. واضح است که "چه می شد" برای دارنده مدال طلا شامل نبودن شماره 1 است - این فکر باعث می شود این ورزشکار متوجه شود که چقدر خوش شانس است. برای برنز دارنده مدال، «چه می‌شد» شامل نبودن در فهرست مدال‌ها و ایجاد احساسات مثبت می‌شود. با این حال، برای دارنده مدال نقره، «چه می‌شد» می‌تواند به راحتی ورزشکار را به این فکر کند که اگر او می‌توانست شرایط متفاوتی داشته باشد. مدال طلا را برد (مثلاً اگر سخت‌تر تمرین می‌کردم چه می‌شد، و اگر اشتباه کوچکی را در برنامه‌ام مرتکب نمی‌شدم چه می‌شد). پایان دهندگان مکان تعدادی جایگزین نارضایتی برای واقعیت دارند که می تواند باعث شود کمتر احساس شادی کنند.
سوال: کدام یک از موارد زیر فکر دارنده مدال نقره با توجه به قسمت مورد نظر است؟
1. آنقدر احساس خوشبختی می کنم که برنده جایزه نقره شدم.
2. من برای نفرات اول و سوم خوشحالم.
3. اگر من اصلا در لیست مدال ها نبودم بدتر می شد.
4. اگر تلاش بیشتری می کردم نتیجه می توانست بهتر باشد.