متن: خدا قاطر را آفرید و به او گفت: تو قاطر خواهی بود، از طلوع غروب دائماً کار می‌کنی، بارهای سنگین را بر پشتت می‌کشی، علف می‌خوری و هوش داری، 40 سال زندگی می‌کنی. قاطر پاسخ داد. 40 سال اینطور زندگی کردن خیلی زیاد است. لطفاً 20 سال بیشتر به من ندهید." سپس خداوند سگ را آفرید و به او گفت: "تو بر خانه های انسان هشیار خواهی بود و برای او بزرگترین همراه او خواهی بود. تو ضایعات سفره او را می خوری و 25 سال زندگی می کنی." سگ پاسخ داد: "خداوندا، 25 سال زندگی کردن به عنوان یک سگ خیلی زیاد است. لطفا، 10 سال بیشتر نباشد." و اینطور هم شد. سپس خداوند میمون را آفرید و به او گفت: "تو میمونی. باید از درختی به درخت دیگر تاب بخوری و مانند احمق رفتار کنی. شوخ خواهی بود و 20 سال زندگی می کنی." میمون پاسخ داد: "خداوندا، زندگی کن. 20 سال به عنوان دلقک جهان خیلی زیاد است. خواهش می کنم، پروردگارا، 10 سال بیشتر به من فرصت نده.» و اینطور شد. سرانجام خداوند انسان را آفرید و به او گفت: تو انسان هستی، تنها موجود عاقلی که روی زمین راه می‌رود، تو از هوش خود برای تسلط بر موجودات جهان استفاده می‌کنی، بر زمین مسلط خواهی شد و 20 سال زندگی می‌کنی. "مرد پاسخ داد: "خداوندا، فقط برای 20 سال انسان بودن خیلی کم است. خداوندا، 20 سالی را که قاطر رد کرد، 15 سالی که سگ رد کرد و ده سالی که میمون رد کرد را به من بده." پس خداوند انسان را 20 سال مرد زندگی کرد، سپس ازدواج کرد و 20 سال مانند یک قاطر زندگی کرد و بارهای سنگین را بر پشت خود حمل کرد. سپس انسان باید بچه دار شود و 15 سال به عنوان سگ زندگی کند و از خود محافظت کند. خانه و خوردن پسماندها بعد از خالی کردن شربت خانه. سپس در سنین پیری 10 سال به عنوان یک میمون زندگی می کند و مانند یک دلقک برای سرگرم کردن نوه های خود عمل می کند.
سوال: چه چیزی می توانیم از متن یاد بگیریم؟
1. قاطر دائما کار می کند زیرا عمرش کوتاه است.
2. میمون به عنوان یک احمق خلق شد، اما بعداً باهوش شد
3. به مرد ویژگی های ترکیبی از قاطر، سگ و میمون داده شد
4. مرد زندگی بدی دارد.