متن: لابرادور در هجده سال گذشته افتخار محبوب ترین نژاد را به دست آورده است. به عنوان ملایم، باهوش و دوستانه توصیف شده است. با این حال همه آزمایشگاه ها یکسان نیستند. جان گروگان پس از اینکه او و همسرش لابرادوری را به فرزندی قبول کردند که نامش را مارلی گذاشتند، متوجه شد. این سگ دردسرهای زیادی را برای آقای گروگان ایجاد کرد، اما داستان های زیادی را برای مقالات روزنامه او نیز ارائه کرد. بعدها کتاب پرفروشی به نام «مارلی و من: زندگی و عشق با بدترین سگ دنیا» نوشت. مارلی شاد و سرگرم کننده بود. اما او همچنین بسیار بزرگ بود و کنترل آن دشوار بود. او هر چیزی را که در اطراف خانه پیدا می کرد، از جمله پلاستیک، لباس و جواهرات گاز گرفت. و ترس زیادی از صداهای بلند به خصوص رعد و برق داشت. متأسفانه، گروگان ها در فلوریدا زندگی می کردند، جایی که رعد و برق های زیادی در آن رخ می دهد. اگر مارلی در طوفان رعد و برق در خانه تنها می ماند تا زمانی که پاهایش خون شود به مبلمان، دیوارها و درها حمله می کرد. مارلی تقریباً چندین بار به خانه آنها آسیب رساند. جان گروگان گفت که در ابتدا فکر می کرد که احتمالاً سگش می تواند برای قهرمانی در نمایش آموزش ببیند. اما خیلی زود متوجه شد که این غیرممکن است. مارلی دوست نداشت مهارت هایی را بیاموزد که متعلق به سگ ها نیست و به دلیل ایجاد دردسر برای سگ های دیگر از مدرسه تربیت سگ بیرون رانده شد. او نمی خواست احساسات خود را پنهان کند. خشم و خستگی خود را اگر احساس می کرد نشان می داد. حتی اگر اینطور باشد، مارلی هنوز جایگاهی را در گروگان ها به دست آورده بود. او رقصیدن بلد نبود و راه رفتن روی دو پایش را بلد نبود، اما همان بود که بود. او هرگز یک لسی یا بنجی یا یک یلر پیر نمی شد، زیرا هرگز دوست نداشت در یک نمایش سگ شرکت کند، اما گروگان ها او را پذیرفتند و بسیار دوستش داشتند.
سوال: چه چیزی باعث شد مارلی در هنگام رعد و برق در خانه تنها بماند به مبلمان حمله کند؟
1. ترس از شنیدن صداهای بلند.
2. عصبانیت از تنها ماندن.
3. ناراحتی از نداشتن اسباب بازی
4. ناامیدی از بدست آوردن چیزی برای خوردن.