متن: 25 دسامبر 1914 بود، تنها 5 ماه از جنگ جهانی اول می گذشت. سربازان آلمانی، بریتانیایی و فرانسوی که از کشتار بیهوده بیمار و خسته شده بودند، از مافوق خود اطاعت نکردند و شروع به معاشرت با "دشمن" در امتداد دو سوم غربی ها کردند. جلو. سربازان آلمانی درختان کریسمس را با تابلوهای "کریسمس مبارک" بالا گرفتند. هزاران سرباز در سراسر میادین نبرد پوشیده از اجساد مرده دویدند. آنها آهنگ های کریسمس را خواندند، عکس های عزیزانشان را در خانه رد و بدل کردند، غذا را به اشتراک گذاشتند و حتی فوتبال بازی کردند. سربازان مردانی را که چند ساعت قبل قصد کشتن آنها را داشتند، در آغوش گرفتند. آنها موافقت کردند که اگر افسران آنها را مجبور به شلیک سلاح کردند، به یکدیگر هشدار دهند و به سمت بالا نشانه گیری کنند. ترس بر سران نظامی هر دو طرف غلبه کرد. آنها احساس می کردند که قدرت آنها به چالش کشیده شده است: سربازانی که برادری خود را با یکدیگر اعلام می کنند و از جنگیدن خودداری می کنند. ژنرال ها این صلح غیرمنتظره را غیرقانونی اعلام کردند و گفتند که سربازان شرکت کننده با دادگاه نظامی روبرو خواهند شد. کسانی که مجرم شناخته شوند زندانی می شوند یا حتی تیرباران می شوند. تا مارس 1915 جنبش اجتماعی سازی نابود شد و ماشین کشتار دوباره به کار خود بازگشت. طی سه سال بعد، بیش از پانزده میلیون نفر در جنگ جان باختند. افراد زیادی داستان آتش بس کریسمس را نشنیده اند. در روز کریسمس سال 1988، یک مجری رادیویی محلی در بوستون چندین بار آهنگ «کریسمس در سنگر» را در مورد آتش بس کریسمس پخش کرد و با پاسخ شنوندگانش مواجه شد. هزاران نفر تماس گرفتند و این آهنگ را ستایش کردند و بسیاری از آنها به دلیل اتفاقات شگفت انگیزی که توصیف می کرد گریه کردند. احتمالاً می توانید حدس بزنید که چرا تماس گیرندگان اشک می ریختند. داستان آتش‌بس کریسمس برخلاف بسیاری از چیزهایی است که در مورد مردم به ما آموزش داده شده است. به ما اجازه می‌دهد دنیا را آن‌طور که می‌توانیم ببینیم و می‌گوید: «این واقعاً یک بار اتفاق افتاده است». این به ما پتانسیل هایی را که به عنوان یک انسان داریم نشان می دهد و با تمام آن داستان های تلویزیونی و روزنامه هایی که به ما می گویند مردم چقدر پست و بی عاطفه هستند، در تضاد است. مانند شنیدن این است که عمیق ترین آرزوهای ما واقعاً واقعی هستند: جهان واقعاً می تواند متفاوت باشد.
سوال: نویسنده از داستان سربازان استفاده می کند که انسان ها _ .
1. تحت استرس قابل اعتماد نیستند
2. طبیعتاً تهاجمی و جنگی هستند
3. اساساً دلسوز و مهربان هستند
4. همیشه کاری را انجام خواهند داد که به نفع خود باشد