متن: شانزده سال پیش، شوهر آیلین دویل، یک مهندس، چهار فرزندش را برای یک فنجان چای صبح زود بلند کرد، یک جعبه کوچک بسته و دیگر هرگز دیده نشد و خبری از او نشد. آیلین متحیر و در حالت ناامیدی بود. آنها خانواده خوشبختی بودند و تا آنجا که او می دانست هیچ مشکلی در ازدواج آنها وجود نداشت. هر روز از سال، گروه کوچکی از مردان و زنان بی سر و صدا وسایلی را بسته بندی می کنند و بدون یادداشت یا خداحافظی، برای آخرین بار در ورودی خانه را می بندند و بدهی ها، نگرانی ها و خانواده های سردرگم خود را رها می کنند. پشت سر آنها در سال گذشته، بیش از 1200 مرد و تقریباً به همین تعداد زن از خانه مفقود شدند - بالاترین میزان در 15 سال گذشته. بسیاری در عرض یک سال به خانه بازگشتند، اما برخی دیگر به طور کامل گذشته را رد کردند و اکنون در جایی با هویتی متفاوت زندگی جدیدی دارند. برای کسانی که پشت سر گذاشته شده اند این شکل از ترک خدمت ضربه هولناکی به غرور و اعتماد به نفس آنها است. حتی پایان مرگ نیز ممکن است ارجح باشد. حداقل به معنای رد یا شکست نیست. بدتر از آن، افراد می توانند با ازدواج ناتمام باقی بمانند، بدون اینکه بدانند آیا باید هفت سال صبر کنند تا بتوانند زندگی تازه ای را شروع کنند. روانشناس بالینی، پل براون معتقد است که اکثر خروج از این نوع به جای تکانشی، به خوبی برنامه ریزی شده است. "این نوع شخصیتی است که به نظر می رسد قادر به نادیده گرفتن دردها و مشکلات دیگران است. فرار کردن، مانند کشتن خود، یک عمل بسیار پرخاشگرانه است. با ایجاد غیبت، افراد باقی مانده احساس گناه، ناراحتی و پوچی می کنند."
سوال: مرد یا زنی که با یک ازدواج ناتمام پشت سر گذاشته معمولا _ .
1. مسئولیت خود را در قبال وضعیت می پذیرد
2. احساس خجالت و بی فایده بودن می کند
3. به مدت هفت سال زندگی قانونی ازدواج نخواهد داشت
4. کاش کسی که رفت مرده بود