متن: مهم نیست که او چه کاری انجام می دهد، هر انسانی به بدن گرما می دهد. مشکل معمول این است که چگونه آن را انجام دهد. اما طراحان پردیس جانستاون دانشگاه پیتسبورگ مشکلی برعکس برای خود ایجاد کردند: چگونه گرمای بدن را جمع آوری کنند. یک سیستم جمع آوری طراحی کرد که نه تنها از گرمای بدن بلکه از گرمای منتشر شده توسط اجسامی مانند لامپ و یخچال نیز استفاده می کند. برخی از بخش‌های بیشتر ساختمان‌های مدرن - تئاترها و دفاتر و همچنین کلاس‌های درس - بیش از حد توسط مردم و چراغ‌ها گرم می‌شوند و گاهی اوقات حتی در زمستان نیز باید تهویه مطبوع شوند. تکنیک ذخیره و توزیع مجدد آن را "بازیابی گرما" می‌گویند. چند ساختمان مدرن گرما را بازیابی می کنند، اما سیستم دانشگاه اولین سیستمی است که گرما را از برخی ساختمان ها بازیابی می کند و در برخی دیگر از آن مجددا استفاده می کند. در طول مسیر، پیت چیزهای زیادی در مورد برخی از تولیدکنندگان گرما خود آموخته است. هر چه دانش آموز سخت تر درس می خواند، گرمای بیشتری از بدنش می دهد. دانش آموزان پسر نسبت به دانش آموزان دختر گرمای بیشتری منتشر می کنند و هر چه دانش آموز بزرگتر باشد، گرمای بیشتری دارد. وسوسه انگیز است که به این نتیجه برسیم که جذاب ترین چشم انداز پردیس جانستون یک نابغه مرد سخت کوش و دارای اضافه وزن است.
سوال: از این قسمت می توانیم استنباط کنیم که _ کمترین گرما را تولید می کند.
1. یک زن بزرگ که سخت درس نمی خواند
2. نر لاغری که سخت درس می خواند
3. زنی لاغر که سخت درس نمی خواند
4. مرد بزرگی که سخت درس می خواند