متن: آدام اسمیت اولین کسی بود که اهمیت تقسیم کار را دید. او نمونه ای از فرآیند ساخت پین در انگلستان را برای ما بیان کرد. یک نفر سیم را بیرون می کشد، دیگری آن را محکم می کند، نفر سوم آن را قطع می کند، نفر چهارم به آن اشاره می کند، و نفر پنجم به آن سر می دهد. فقط برای ساخت سر نیاز به دو یا سه عملیات مختلف است. کار ساخت سنجاق به حدود هجده عمل مختلف تقسیم می شود که در بعضی از کارخانه ها همه توسط افراد مختلف انجام می شود، هرچند در بعضی دیگر همان مرد گاهی دو یا سه مورد از آنها را انجام می دهد. اسمیت گفت، ده مرد به این ترتیب روزانه 12 پوند سنجاق یا حدود 4800 پین برای یک کارگر تولید می کردند. اما اگر همه آنها به طور جداگانه و مستقل بدون تقسیم کار کار می کردند، مطمئناً نمی توانستند در یک روز بیست پین بسازند و حتی یک سنجاق. شکی نیست که تقسیم کار روشی کارآمد برای سازماندهی کار است. افراد کمتری می توانند پین های بیشتری بسازند. آدام اسمیت این را دید، اما او همچنین بدیهی تلقی کرد که تقسیم کار به خودی خود مسئول رشد و توسعه اقتصادی است و تفاوت بین اقتصادهای در حال توسعه و اقتصادهایی که ساکن هستند را نشان می دهد. در واقع، تقسیم کار چیز جدیدی اضافه نمی کند، و تنها به مردم امکان می دهد تا آنچه را که قبلاً دارند، بیشتر تولید کنند.
سوال: آدام اسمیت عدد 4800 را ذکر کرد تا _ .
1. مزایای سیستم کار قدیمی را نشان می دهد
2. تاکید کنید که هر کارگر چقدر قدرتمند است
3. مزایای تقسیم کار را نشان می دهد
4. تاکید بر اهمیت افزایش تولید