متن: یک نظرسنجی نشان داد که یک پدر آسیایی به طور متوسط یک دقیقه در روز را با فرزندانش می گذراند. من شوکه شدم. یعنی یک دقیقه کامل؟ هر روز؟ واقعی شوید. هفته ای یکبار شاید واقعیت این است که بسیاری از مردان آسیایی در مسائل مربوط به بچه‌ها وحشتناک هستند. در واقع من یکی از آنها هستم. فرزند - تربیت به طور طبیعی برای پسرها اتفاق نمی افتد. مادرم نام معلمان، بهترین دوستان و دوستداران ما را می دانست. پدر من فقط به طور مبهم از وجود افراد کوتاه قد در آپارتمان آگاه بود. مادرم هر روز از بازار غذای سالم و تازه می خرید. پدرم فقط زمانی به خرید می رفت که در یخچال چیزی جز یک شیشه کیپر و یک برگ بو نبود. سپس آبجو می خرید. مادرم همیشه می دانست که باید از معلمانمان سوال بپرسد. پدرم از معلم انگلیسی ام می‌پرسید که آیا می‌تواند برای ما در هزینه‌های مدرسه تخفیف بگیرد. مادرم برای بچه‌ها غذای بچه سرو می‌کرد. پدرم به همه چیز، از جمله غذای بچه ما، سس چیلی اضافه کرد. حقیقت این است که مادران قدرت های فوق العاده ای دارند. پسرم یک بار از دیوار افتاد و به خودش صدمه زد. از کسی خواستم یک کامپیوتر برای من بیاورد تا بتوانم در گوگل جستجو کنم که چه کار کنم. همسرم مرا نادیده گرفت و جمله‌ای از جمله "مامانی بهتر ببوس" را انجام داد و در کمتر از 15 ثانیه 17 جراحت جداگانه را درمان کرد. بله، مادران افراد باورنکردنی هستند، اما همیشه حق با آنها نیست. با این حال، صداقت مرا مجبور می‌کند این واقعیت را ثبت کنم که مادران فقط در 99.99 درصد مواقع بهتر می‌دانند. در اینجا به برخی از معروف‌های مادر بیل گیتس اشاره می‌کنیم: «اگر می‌خواهی دانشگاه را رها کنی و با دوستان بداخلاقت معاشرت کنی، دان کن. وقتی خودت را بی پول دیدی به سراغ من نرو.» مادر آلبرت انیشتین: "وقتی بزرگ شدی، متوجه می‌شوی که با فکر کردن به ماهیت زمان و مکان، هزینه‌های خواربار فروشی را نمی‌پردازیم." مادر جورج دبلیو بوش: "شما هرگز مانند پدرتان نخواهید بود که رئیس جمهور ایالات متحده شد و جنگ خود را آغاز کرد."
سوال: لحن نگارنده برای نوشتن این قطعه _ .
1. ظالمانه
2. طنز
3. عدم تایید
4. بحرانی