متن: امروزه حدود 70 کشور از ساعت تابستانی (DST) استفاده می کنند. صرفه جویی در نور روز اولین بار در طول جنگ جهانی اول در استرالیا معرفی شد. در طول جنگ‌های جهانی، DST برای تابستان‌های اواخر ژانویه 1917 و 1942 و تابستان‌های کامل از سپتامبر 1942 و 1943 استفاده می‌شد. در سال 1967، تاسمانی یک خشکسالی را تجربه کرد. دولت ایالتی در آن تابستان یک ساعت صرفه جویی در روز را به عنوان راهی برای صرفه جویی در مصرف برق و آب معرفی کرد. مردم تاسمانی ایده صرفه جویی در نور روز را دوست داشتند و دولت تاسمانی از سال 1968 هر تابستان تابستان را اعلام کرده است. با متقاعد شدن دولت تاسمانی، همه ایالت ها به جز دو ایالت در سال 1971 قانونی را برای استفاده آزمایشی از تابستان تصویب کردند. در سال 1972، نیو ساوت ولز، استرالیای جنوبی و ویکتوریا به تاسمانی پیوستند تا به طور منظم در نور روز صرفه جویی کنند، اما کوئینزلند تا سال 1989 این کار را انجام نداد. تاسمانی، کوئینزلند و استرالیای جنوبی برنامه های نامنظمی داشته اند، که اغلب تاریخ خود را به دلیل سیاست یا جشنواره ها تغییر می دهند. به عنوان مثال، در سال 1992، تاسمانی صرفه‌جویی در نور روز را یک ماه بیشتر افزایش داد در حالی که استرالیای جنوبی شروع به افزایش دو هفته ای برای جشنواره آدلاید کرد. در طول بازی های المپیک 2000 سیدنی برنامه های ویژه ای برای صرفه جویی در نور روز انجام شد. تفاوت در صرفه جویی در نور روز در استرالیا همچنان باعث ایجاد مشکلات جدی در حمل و نقل و بسیاری از فعالیت های اجتماعی دیگر می شود. همچنین باعث کاهش ساعات کاری در روز کاری می شود که در تمام مراکز کشور مشترک است. به ویژه، تفاوت های زمانی در امتداد ساحل شرقی باعث ایجاد تفاوت های عمده، به ویژه برای پخش کنندگان رادیو و تلویزیون ملی می شود.
سوال: ساعت تابستانی در تاسمانی معرفی شد _ .
1. برای جلوگیری از خشکسالی در سال 1967
2. برای حمایت از مقامات دولتی
3. برای تصویب قانون خاصی در ایالت
4. برای صرفه جویی در مصرف آب و برق