متن: روز بسیار مه آلودی در لندن بود. مه به حدی غلیظ بود که نمی‌توان بیش از یک فوت یا بیشتر را دید. اتوبوس ها، ماشین ها و تاکسی ها قادر به حرکت نبودند و در کنار جاده ایستاده بودند. مردم سعی می کردند با پای پیاده راه خود را پیدا کنند اما در مه راه خود را گم می کردند. آقای اسمیت جلسه بسیار مهمی در مجلس عوام داشت و باید به آنجا می رسید اما هیچ کس نتوانست او را ببرد. سعی کرد به آنجا برود اما متوجه شد که کاملا گم شده است. ناگهان با غریبه ای برخورد کرد. غریبه پرسید که آیا می تواند به او کمک کند؟ آقای اسمیت گفت که می خواهد به مجلس نمایندگان برود. غریبه به او گفت که او را به آنجا می برد. آقای اسمیت از او تشکر کرد و آنها شروع به راه رفتن کردند. مه هر دقیقه غلیظ تر می شد اما غریبه در یافتن راه مشکلی نداشت. از یک خیابان رفت، خیابان دیگری را پایین آورد، از میدانی گذشت و بالاخره بعد از حدود نیم ساعت پیاده روی به مجلس رسیدند. آقای اسمیت نمی توانست بفهمد غریبه چگونه راهش را پیدا کرد. او گفت: این فوق العاده است. "چگونه راه را در مه پیدا می کنی؟" غریبه گفت: «این برای من اصلاً مشکلی نیست، من کور هستم.»
سوال: کدام یک از عبارات زیر صحیح نیست؟
1. بینایی غریبه بهتر از آقای اسمیت است.
2. مه شدید می تواند باعث بروز حوادث رانندگی شود.
3. در یک روز مه آلود گم شدن آسان است.
4. مه غلیظ تر و غلیظ تر می شد.