متن: کشورها احتمالا قوانین «عدم تولید مثل» را برای حفظ تعادل جمعیت تصویب می کنند، اما بدیهی است که همه آنها را رعایت نمی کنند. در این صورت جمعیت جهان خیلی سریع رشد خواهد کرد. حیوانات و گیاهان از بین می رفتند، زیرا انسان ها به غذا نیاز داشتند. جایی برای افراد بیشتری در دنیا وجود نخواهد داشت. دانشمندان به احتمال زیاد سعی در ایجاد "اجتماعات" زنده در زیر آب، روی ماه و در ایستگاه های فضایی خواهند داشت. مقابله با وضعیت گرسنگی و کمبود فضا دشوار خواهد بود. انتخاب طبیعی برای انسان اتفاق می‌افتد، یعنی زمانی که انواع خاصی از حیوانات یا گیاهان برای یا بر علیه آنها انتخاب می‌شوند. برای مثال، انسان‌های ثروتمند و انسان‌های قوی و سرسخت احتمال بیشتری برای زندگی خواهند داشت، زیرا ثروتمندان می‌توانستند مواد غذایی محدود را بخرند، و انسان‌های سرسخت می‌توانستند مردم را برای غذای خود بکشند و غذا را بدزدند. این احتمال مستقیماً به این فرض مربوط می‌شود که انسان‌ها بر اثر بیماری‌ها و مواردی از این دست نمی‌میرند، بلکه باید کشته شوند یا نیازهای زندگی را تمام کنند. اگر منظور شما این است که هیچ کس هرگز نمی تواند بمیرد، حتی اگر گلوله بخورد، سوزانده شود، گرسنه بماند و خورده شود، آنگاه هرگز این اتفاق نخواهد افتاد. _ . با این حال، اگر چنین بود، در یک مقطع زمانی، اگر مناطقی برای زندگی بیشتر از زمینی که اکنون انسان ها در آن زندگی می کنند وجود نداشت، در نهایت آنقدر شلوغ می شدیم که حرکت کردن عملا غیرممکن می شد و انسان ها می توانستند مجبور به قرار گرفتن در بالای افراد دیگر به طرز مسخره ای شلوغ می شد. اگر چه، اگر انسان‌ها برای همیشه زندگی می‌کردند، پس من فرض می‌کنم که همه ما بسیار باهوش بودیم و راه‌حل‌هایی برای موقعیت‌های زندگی، مانند سیاره‌ای دیگر، روی ماه، زیر آب و غیره پیدا می‌کردیم.
سوال: هدف اصلی نویسنده از نوشتن متن چیست؟
1. برای تجزیه و تحلیل احتمال از بین رفتن حیوانات و گیاهان.
2. برای توضیح اینکه چرا دانشمندان مناطق زندگی برای انسان ایجاد می کنند.
3. این استدلال که هیچ انسانی احتمالاً برای همیشه زنده نخواهد ماند.
4. برای متقاعد کردن مردم که امکان زندگی انسان در سیارات دیگر وجود دارد.