متن: آنا مکینتاش که در مهمانی براونز به تنهایی ایستاده بود، به شوهرش ادوارد فکر کرد و او را به وضوح در چشمان خود نشان داد. او مردی لاغر، چهل و یک ساله، با موهای روشن و اغلب نامرتب بود. در هفده سالی که آنها ازدواج کرده بودند، تغییر چندانی نکرده بود: او هنوز با دیگران عصبی بود و با همان خجالت لبخند می زد. و صورتش هنوز تقریبا پسرانه بود. او معتقد بود که او را ناکام گذاشته است، زیرا او آرزوی بچه‌هایی را داشته است و او نتوانسته است چیزی را تامین کند. او در طول سال‌ها به خاطر این واقعیت آزرده خاطر شده بود و در نهایت، مدتی قبل، با دکتر عبّات مشورت کرده بود. درخواست ادوارد در اتاق نشیمن غنی براونز، دیوارها و سقف‌های آن نوری درخشان با سطح فلزی از طلای بدلی می‌دادند، آنا به موسیقی رقصی که از یک ضبط صوت می‌آمد گوش می‌داد و به فکر شوهرش ادامه می‌داد. یک لحظه او هم در مهمانی حاضر می‌شود، چون توافق کرده بودند در آنجا با هم ملاقات کنند، اگرچه سه ربع ساعت دیرتر از زمانی بود که او برای آمدن برنامه‌ریزی کرده بود. براون ها افرادی بودند که او از راه تجاری می شناخت، و او گفته بود که فکر می کند عاقلانه است که او و آنا در این گردهمایی آنها شرکت کنند. او قبلا هرگز آنها را ملاقات نکرده بود، و این کار را برای او دشوارتر می کرد، باید منتظر بماند، و روحی را در اتاق نمی شناخت. وقتی به این موضوع فکر کرد، احساس کرد که با خودش ناعادلانه رفتار شده است، زیرا اگرچه ادوارد با او مهربان بود و همیشه اینطور بوده است، اما فکر کردن به این اندازه دیر بود. به خاطر وضعیت عصبی‌اش احساس ترس می‌کرد و در شکمش بیماری ایجاد کرده بود. به ساعتش نگاه کرد و آهی کشید.
سوال: کدام یک از عبارات زیر صحیح نیست؟
1. ادوارد در هفده سال پس از ازدواج، از نظر شخصیت و ظاهر بسیار کمی تغییر کرده بود.
2. آنا تنها به خانه Btowns رفت.
3. آنا برای ملاقات با شوهرش بسیار مشتاق بود
4. دقیقاً نیم ساعت از شروع مهمانی گذشته بود که ادوارد به مهمانی براونز رسید.