متن: اکثر مردم گاهی اوقات احساس تنهایی می کنند، اما معمولاً بین چند دقیقه تا چند ساعت طول می کشد. این نوع تنهایی جدی نیست. در واقع، کاملا طبیعی است. با این حال، برای برخی افراد، تنهایی می تواند سال ها طول بکشد. اکنون محققان می گویند سه نوع مختلف تنهایی وجود دارد. اولین نوع تنهایی موقتی است. این رایج ترین نوع است. معمولاً به سرعت ناپدید می شود و نیازی به توجه خاصی ندارد. نوع دوم، تنهایی موقعیتی، نتیجه طبیعی یک موقعیت خاص است - برای مثال، مشکل خانوادگی، مرگ یکی از عزیزان یا نقل مکان به مکان جدید. اگرچه این نوع تنهایی می تواند باعث مشکلات جسمی مانند سردرد و بی خوابی شود، اما معمولاً بیش از یک سال طول نمی کشد. نوع سوم تنهایی شدیدترین است. بر خلاف نوع دوم، تنهایی عادتی معمولاً بیش از دو سال طول می کشد و علت خاصی ندارد. افرادی که احساس تنهایی معمولی را تجربه می کنند، در معاشرت و نزدیک شدن به دیگران مشکل دارند. متأسفانه، بسیاری از افراد تنهای مزمن فکر می کنند که نمی توانند برای بهبود وضعیت خود انجام دهند یا کاری انجام نمی دهند. روانشناسان توافق دارند که یکی از عوامل مهم در تنهایی، ارتباطات اجتماعی فرد است، به عنوان مثال دوستان، اعضای خانواده، همکاران و غیره. ما به دلایل مختلف به افراد مختلف وابسته هستیم. برای مثال، خانواده‌های ما از ما حمایت عاطفی می‌کنند، والدین و معلمان ما را راهنمایی می‌کنند، و دوستان ما علایق و فعالیت‌های مشابهی دارند. با این حال، روانشناسان دریافته اند که اگرچه افراد تنها ممکن است ارتباطات اجتماعی زیادی داشته باشند، اما گاهی اوقات احساس می کنند که باید بیشتر داشته باشند. آنها محبوبیت خود را زیر سوال می برند. روانشناسان به دو دلیل در تلاش هستند تا راه هایی برای کمک به افراد تنهای معمولی بیابند: آنها ناراضی هستند و قادر به معاشرت نیستند و ارتباطی بین تنهایی معمولی و بیماری های جدی مانند بیماری قلبی وجود دارد. در حالی که تنهایی موقت و موقعیتی می تواند بخشی طبیعی و سالم از زندگی باشد، تنهایی معمولی می تواند یک وضعیت غم انگیز و گاهی خطرناک باشد.
سوال: با توجه به متن، چگونه با تنهایی موقت رفتار می کنید؟
1. صحبت با دوستان.
2. فقط آن را نادیده بگیرید.
3. برو پیش دکتر
4. از معلمان خود راهنمایی بخواهید.