متن: به نظر می رسد که برخی از مردم برای به دردسر افتادن راه خود را انجام می دهند. این همان چیزی است که کم و بیش در شبی رخ داد که افسر پلیس نشویل فلوید هاید در حال انجام وظیفه بود. "من در راه تصادف با مصدومیت شخصی در وست نشویل بودم. وقتی به بزرگراه 40 رسیدم، چراغ های آبی و آژیرها در حال حرکت بودند. پشت یک پونتیاک فایربرد طلایی افتادم که ناگهان به نظر می رسید به سرعت در بزرگراه بلند می شود. راننده به نوعی با دیدن من وحشت کرد. او بیش از صد مایل در ساعت می رفت و شروع به رد شدن از ماشین ها روی شانه کرد." اما هاید نتوانست دنبال او برود. مراقبت از افراد مجروح همیشه مهمتر از نگرانی در مورد سرعت ران ها است، بنابراین افسر مجبور شد در مسیر خود به سمت تصادف بماند. به امید اینکه واحد دیگری در نزدیکی بتواند وارد شود و ماشینی را که با سرعت زیاد در حال حرکت بود متوقف کند. همانطور که معلوم شد، نگه داشتن فایربرد در جلوی دید چندان دشوار نبود. هاید تا پایان مسیر پونتیاک را تا مقصدش دنبال کرد. در آن لحظه متوجه شد که واحد دیگری قبلاً به محل حادثه رسیده بود. به کمک او نیازی نبود. اکنون او آزاد بود سعی کند راننده فایربرد را متوقف کند. زمان چیز جدیدی برای وحشت ایجاد کرده بود. هاید گفت: «تقریباً در آن زمان، آتشی را دیدم که از زیر آن ماشین بیرون می‌آمد، دود آبی و روغن همه جا را فرا می‌گرفت. او موتورش را منفجر کرده بود. حالا باید متوقف می‌شد.» "بعد از اینکه او را دستگیر کردم. از او پرسیدم چرا می دوید. او به من گفت که گواهینامه رانندگی ندارد." آن تصادف برای راننده فایربرد هزینه زیادی داشت --- هزار دلار برای موتور جدید --- بدون ذکر هزینه رانندگی بدون گواهینامه، تلاش برای فرار و رانندگی خطرناک.
سوال: بهترین عنوان را برای قسمت انتخاب کنید.
1. رفتن به راه من؟
2. کمک در راه؟
3. همه جا سرگرم کننده؟
4. از دست دادن راهش؟