متن: جان و بابی درست پس از فارغ التحصیلی از کالج در همان سال با هم به یک شرکت پیوستند. هر دو خیلی سخت کار کردند. با این حال، پس از چندین سال، رئیس بابی را به سمت مدیر ارتقا داد اما جان یک کارگر معمولی باقی ماند. جان دیگر نتوانست، استعفای خود را به رئیس داد و شکایت کرد که رئیس فقط کسانی را ارتقاء می دهد که فقط به او حرف های خوبی زده اند. رئیس می‌دانست که جان سال‌ها سخت کار کرده است. او کمی فکر کرد و گفت: امیدوارم قبل از رفتن یک کار دیگر برای شرکت ما انجام دهید. جان موافقت کرد. رئیس از او خواست که برود و کسی را که در بازار هندوانه می فروشد پیدا کند. جان رفت و زود برگشت. او گفت که مردی را پیدا کرده که خربزه می فروخت. رئیس پرسید هر کیلو چقدر است؟ جان سرش را تکان داد و برای پرسیدن نزد فروشنده برگشت و برگشت تا به رئیس بگوید هر کیلو 1.2 دلار. رئیس به جان گفت که یک ثانیه صبر کند و او بابی را صدا کرد تا به دفترش بیاید. او از بابی خواست که برود و کسی را که در بازار هندوانه می فروشد پیدا کند. بابی رفت، برگشت و گفت: "رئیس، فقط یک نفر هندوانه می فروشد، هر کیلوگرم 1.2 دلار و 10 کیلوگرم، 10 دلار، او در کل 340 خربزه دارد که 58 تای آن روی میز است. هر خربزه حدود 2 کیلوگرم وزن دارد. آورده شده است. از جنوب دو روز پیش، تازه و قرمز هستند.» جان تحت تأثیر قرار گرفت و متوجه تفاوت بین خود و بابی شد. او تصمیم گرفت استعفا ندهد بلکه از بابی بیاموزد.
سوال: مطابق بند 1، جان فکر می کرد که _ .
1. بابی برای یک مدیر مناسب نبود.
2. بابی هر چند باهوش بود تنبل بود.
3. رئیس انتظار شنیدن کلمات خوب را داشت.
4. ناعادلانه بود که رئیس فقط بابی را ارتقا داد.