متن: پدر ضعیف در بیمارستان دراز کشیده بود، اما لبخندش مثل همیشه مطمئن بود. این حمله دیگری از بیماری ریوی بود. من و شوهرم آخر هفته پیش او ماندیم اما مجبور شدیم دوشنبه به سرکارمان برگردیم. اقوام محلی به پدر کمک می کردند تا از بیمارستان به خانه برود و از او مراقبت کنند. اما من آرزو داشتم که بتوانم به او بفهمانم که ما هم به او اهمیت می دهیم، حتی زمانی که با او نبودیم. بعد یاد یک سنت خانوادگی افتادم که بچه هایمان کوچک بودند. هنگام خروج از خانه پدربزرگ و مادربزرگمان پس از ملاقات، هر کودک یک یادداشت عاشقانه برای پدربزرگ و مادربزرگ خود می نوشت. یادداشت ها را در جعبه، زیر برس مو یا کنار تلفن یا حتی در مایکروفر مخفی می کردیم. روزها، پدربزرگ و مادربزرگ ما با کشف این یادآوری عشق ما لبخند می زدند. بنابراین همانطور که آشپزخانه بابا را مرتب می کردم و در طبقه پایین در اتاق نشیمن برای او تخت درست می کردم، چند یادداشت نوشتم. بعضی ها هم کاربردی بودند، «بابا، غذا را در یخچال گذاشتم که خراب نشود». برخی به من ابراز محبت کردند: بابا، امیدوارم در تخت جدیدت راحت بخوابی. بیشتر یادداشت ها در طبقه پایین بود که او چندین هفته در آنجا می ماند تا زمانی که قدرت پیدا کند، اما یک یادداشت را در طبقه بالا زیر بالش او پنهان کردم، "بابا، اگر این یادداشت را پیدا کرده ای، حتماً احساس بهتری داری. ما خیلی خوشحالیم!" درست همانطور که داروهای او از نظر جسمی او را تقویت می کرد، این "ویتامین های عاطفی" سلامت معنوی او را بهبود می بخشید. چند هفته بعد، در یکی از تماس‌های تلفنی همیشگی‌مان، از پدر پرسیدم حالش چطور است. گفت: خیلی خوبه، تازه یادداشتت رو زیر بالشم طبقه بالا پیدا کردم!
سوال:  بچه ها یادداشت هایی را در خانه پدربزرگ و مادربزرگشان پنهان کردند تا _
1. از یک سنت خانوادگی پیروی کنید
2. با پدربزرگ و مادربزرگشان شوخی کنند
3. هدایای خود را به پدربزرگ و مادربزرگ خود نشان دهند
4. باعث می شود پدربزرگ و مادربزرگ خود احساس شگفتی کنند