متن: به دلایلی داجر نمی خواست در طول روز وارد لندن شود، بنابراین ساعت نزدیک به یازده شب بود که آنها به مرکز رسیدند. الیور هرگز مکان کثیف تر یا بدتر از آن را ندیده بود. خیابان های این ولسوالی باریک و گل آلود بود و بوی بدی همه جا را می پیچید. بچه‌ها حتی در این وقت شب، در مغازه‌ها و مغازه‌ها بیرون می‌رفتند و بازی می‌کردند و جیغ می‌زدند. میخانه ها پر از مردمی بود که دعوا می کردند و مردان بزرگ و شیطان صفت در درها یا گوشه های تاریک ایستاده بودند. الیور تقریباً می خواست فرار کند، اما درست در همان لحظه داجر دری را باز کرد و الیور را به سالنی تاریک کشید. "کی اونجاست؟" صدایی فریاد زد داجر گفت: من هستم. نور ضعیف یک شمع در سالن ظاهر شد. "دیگه کیه؟" "یک دوست تازه." از چند پله تاریک و شکسته بالا رفتند. الیور به سختی می‌توانست ببیند به کجا می‌رود، اما به نظر می‌رسید که داجر راه را می‌دانست و به الیور کمک کرد تا بلند شود. وارد اتاقی شدند با دیوارهایی که از پیری و خاک سیاه شده بود. جلوی آتش میزی بود که شمعی در بطری آبجو چسبانده بود و پیرمردی با چهره ای وحشتناک زشت و موهای قرمز کنار آتش ایستاده بود و مشغول پخت و پز بود. او یک کت کهنه کثیف پوشیده بود و به نظر می رسید که حواسش را بین آشپزی و تعدادی دستمال ابریشمی که نزدیک آتش آویزان بودند تقسیم کرده بود. چند تخت ناهموار در اتاق بود. چهار پنج پسر، تقریباً هم سن و سال داجر، دور میز نشسته بودند و مانند مردان میانسال سیگار می کشیدند و مشروب می نوشیدند. وقتی داجر و الیور وارد شدند، همه آنها به بالا نگاه کردند. داجر به پیرمرد گفت: "این اوست، فاگین." "دوست من الیور توئیست." فاگین لبخندی زد و با الیور دست داد. سپس همه آقایان جوان به سمت او آمدند و هر دو دست او را به شدت تکان دادند، مخصوصاً دستی را که دارایی اندک او بود. یکی از پسرها مهربان بود. او حتی دست‌هایش را در جیب‌های الیور گذاشت تا وقتی الیور به رختخواب می‌رفت مجبور نباشد خودش آنها را خالی کند. احتمالاً پسرها حتی بیشتر کمک می‌کردند، اما فاگین آن‌ها را به سر و شانه‌هایشان زد تا اینکه الیور را تنها گذاشتند. فاگین گفت: از دیدنت خیلی خوشحالیم، الیور. "میبینم داری به دستمال ها زل میزنی عزیزم. زیاد نیست؟ تازه همه رو بیرون آوردیم تا بشوریم، همین! ها! ها! ها!" این یک شوخی به نظر می رسید، زیرا پیرمرد و همه دوستان جوانش فریادهای بلندی از خنده سر دادند. بعد شام شروع شد. الیور سهم خود را از غذا خورد و سپس یک لیوان جین و آب به او دادند. فاگین به او گفت که آن را سریع بنوشد. بلافاصله پس از آن، الیور احساس کرد که خودش را روی یکی از تخت‌ها بلند کرده و به خواب عمیقی فرو رفت.
سوال: چرا همه آقایان جوان به سراغ الیور آمدند و دستان او را به شدت تکان دادند؟
1. چون هم سن و سال بودند.
2. چون آنها در همان نگاه اولیور را دوست داشتند.
3. زیرا آنها ملزم به انجام این کار بودند.
4. چون می خواستند از اولیور چیزی بدزدند.