متن: سندرز به عنوان یک پسر بسیار تحت تأثیر کتاب های مربوط به دریا بود، اما در سن پانزده سالگی تصمیم گرفت به جای یک ملوان، پزشک شود. پدرش پزشک بود. بنابراین او اغلب با پزشکان بود و خیلی خوب با آنها کنار می آمد. وقتی چهارده ساله بود، از قبل در اطراف بیمارستان آویزان بود، جایی که قرار بود به تمیز کردن بطری های دارو کمک کند، اما در واقع سعی می کرد به صحبت های پزشکان با بیماران در اتاق کناری گوش دهد. در طول جنگ سندرز در ارتش به عنوان جراح خدمت کرد. "آن زمان شادترین دوران زندگی من بود. من با افراد رنجور واقعی سر و کار داشتم و در کل باعث موفقیت شغلم می شدم." او در رودز به مردم کشور حقایق ساده ای در مورد پزشکی آموخت. او خود را نجات دهنده زندگی می دانست. او مهارت خود را به خود ثابت کرده بود و اعتقاد راسخ داشت که می تواند به کسانی خدمت کند که ساده زندگی می کنند و به او وابسته هستند. بنابراین، در حالی که در موقعیتی بود که می‌توانست به آنها بگوید چه کاری انجام دهند، می‌توانست احساس کند که به آنها خدمت می‌کند. پس از جنگ، او ازدواج کرد و یک مطب را در اعماق حومه انگلستان راه اندازی کرد و زیر نظر یک پزشک پیر که از دیدن خون متنفر بود کار می کرد. این به مرد جوان فرصت زیادی داد تا به عنوان نجات دهنده به کار ادامه دهد.
سوال: وقتی جنگ تمام شد، او _ .
1. از یک دکتر قدیمی یاد گرفت زیرا محبوب بود
2. شروع به متنفر شدن از دیدن خون در حین کار کرد
3. به هموطنان زیر نظر یک دکتر پیر که به کسی برای کمک به او نیاز داشت، خدمت کرد
4. شانس کمی برای "نجات دهنده" بودن داشت زیرا جوانتر بود