متن: در یک شب سرد کریسمس در سال 1952، زمانی که کشور درگیر جنگ داخلی بود، زنی جوان در امتداد یک خیابان روستا تلاش کرد تا به زودی فرزندی به دنیا بیاورد. او از رهگذران التماس کرد: "به من کمک کن! لطفا، عزیزم." اما هیچ کس به او کمک نکرد. یک زوج میانسال از آنجا رد شدند. مادر جوان را هل داد و پرسید: پدر کجاست؟ زن و شوهر خندیدند و ادامه دادند. زن جوان با تماشای رفتن آنها تقریبا گریه کرد. او التماس کرد: "لطفا..." اما آنها برنگشتند. با لرزش و درد، بر سر حومه یخ زده مبارزه کرد. اما شب خیلی سرد بود. برف شروع به باریدن کرد. مجبور شد برود زیر یک پل. در آنجا، به تنهایی، نوزاد او در شب کریسمس به دنیا آمد. او که نگران پسر تازه متولد شده اش بود، لباس هایش را درآورد، دور کودک پیچید و او را در دایره گرم آغوشش نگه داشت. روز بعد، وقتی دهقانی در راه بود، صدای گریه نوزادی را شنید. او صدا را تا یک پل دنبال کرد. در زیر آن، او یک مادر جوان را پیدا کرد که تا حد مرگ یخ زده بود. او هنوز پسر تازه متولد شده اش را حمل می کرد. دهقان با مهربانی نوزاد را از آغوشش بیرون آورد. وقتی بچه بزرگ شد، دهقان ماجرای مرگ مادرش را در شب کریسمس برای او تعریف کرد. پسر جوان وقتی فهمید مادرش چه چیزی برای او دارد گریه کرد. مرد جوان هر سال بعداً به پلي كه مادرش در آن فوت كرده بود مي رفت تا او را به ياد آورد.
سوال: بچه تا روز بعد زنده ماند چون _ .
1. دهقان وقتی به دنیا آمد به مادرش کمک کرد
2. پل او را از سرما و برف محافظت می کرد
3. مادرش با لباس و بغلش او را گرم نگه می داشت
4. مادرش از رهگذران التماس کرد که چند لباس به او قرض دهند