متن: من در یکی از فقیرترین محله های کاراکاس به دنیا آمدم. در پانزده سالگی، پدر و مادرم درباره آنچه که من می‌خواهم انجام دهم، صحبت کرده بودند. مامان در مورد آینده من بسیار هیجان زده بود. یک روز او با دفترچه ای از یکی از بهترین کالج های کشور که اتفاقاً تقریباً نزدیک محله ما قرار داشت به خانه آمد. این یکی از گران ترین کالج های کشور بود، بنابراین ما توان پرداخت آن را نداشتیم. در آن لحظه لبخندی زد و دفترچه را باز کرد. در میان توضیحات یک پاراگراف بسیار کوچک بود که نشان می داد برنامه بورسیه وجود دارد. تصمیم گرفتم به او اجازه دهم کمی بیشتر رویاپردازی کند، بنابراین موافقت کردم که درخواستم را ارسال کنم. تا روز آزمون پذیرش به موضوع توجه نکردم. باید اعتراف کنم که برای شوخ طبعی مادرم در امتحان شرکت کردم. اولین سورپرایز زمانی بود که نامم را در لیست دیدم. من پذیرفته شدم! بابام ترسیده بود چطور می‌خواستیم شهریه را پرداخت کنیم؟ مامانم یکی از جواب‌های معمولی‌اش را به کار برد: «نمی‌دانم، اما می‌کنیم. حتی اگر مجبور باشیم شبانه روز کار کنیم، دخترمان به آن دانشکده می‌رود». عزم او آنقدر قوی بود که جرأت گفتن چیزی را نداشتیم. ما مدارک بورسیه را ثبت کردیم و هفته ها منتظر ماندیم. بالاخره بورسیه ای گرفتم که هشتاد و پنج درصد شهریه را برای سه سال پوشش می داد. من نمی گویم دانشگاه آسان بود. مجبور شدم مطالب و کتاب‌ها را قرض بگیرم، زیرا به سختی می‌توانستیم پولی را برای پرداخت پانزده درصدی که بورس تحصیلی پوشش نمی‌داد، پیدا کنیم. روزی که فارغ التحصیل شدم، مدال را به مادرم دادم. خیلی مغرور بود یادم می آید که به او گفتم که اگر او نبود، هرگز تلاش نمی کردم. او گفت: "نگران نباش عزیزم. حتی قبل از اینکه تو به دنیا بیای من هر روز از جلوی این دانشگاه رد می‌شدم. دانشجویان را می‌دیدم که روی چمن‌ها دراز کشیده‌اند و فکر می‌کردم: یک روز دختر من است. می‌رفتم آنجا درس بخوانم. من بارها رویای این علف سبز را دیدم، باید محقق می‌شد." بعد از دانشگاه کار خوبی پیدا کردم. اما هرگز فراموش نمی کنم که این رویای مادرم بود که باعث شد کاری را انجام دهم که همه فکر می کردند غیرممکن است.
سوال: بزرگترین مشکلی که مانع از رفتن نویسنده به آن دانشکده شد کدام بود؟
1. تحصیلاتش خوب نبود
2. خانواده توان پرداخت شهریه بالا را نداشت.
3. پدرش مخالف رفتن او به دانشگاه بود.
4. دانشکده خیلی به خانه او نزدیک بود.