متن: پیتر و خواهر هفت ساله اش، کیت، در یک مدرسه بودند. چندی بعد از دهمین سالگرد تولدش به پیتر سپرده شد تا او را به مدرسه ببرد. تنها دو ایستگاه از جاده فاصله داشت، اما همانطور که والدینش ادامه دادند، شاید فکر می کردید پیتر کیت را به قطب شمال می برد. شب قبل به او دستوراتی داده شد. وقتی از خواب بیدار شد، مجبور شد بارها و بارها به آنها گوش دهد. او باید دست کیت را همیشه نگه می داشت، نزدیک جلوی پنجره می نشست و نام ایستگاهش را به راننده اتوبوس می گفت. پیتر همه اینها را برای مادرش تکرار کرد و با خواهرش به سمت ایستگاه اتوبوس حرکت کرد. تا آخر راه دست هم گرفتند. در واقع او به این موضوع اهمیتی نمی داد، اما امیدوار بود که هیچ یک از دوستانش او را در حالی که دست دختری را گرفته است نبینند. اتوبوس آمد. سوار شدند و نزدیک جلو نشستند. مضحک بود نشستن در آنجا دست در دست هم و چند پسر از مدرسه آنجا بودند، بنابراین آنها همدیگر را رها کردند. پیتر به خودش احساس غرور می کرد. او می توانست از خواهرش در هر جایی مراقبت کند. اگر آن‌ها در گردنه‌ای کوهستانی تنگ‌تر بودند و با گله‌ای از گرگ‌های گرسنه روبرو می‌شدند، او می‌توانست دقیقاً بداند چه باید بکند. با مراقبت و عدم حرکت ناگهانی، او با کیت دور می‌شد تا زمانی که پشتشان به یک صخره بزرگ بود. به این ترتیب گرگ ها نمی توانند آنها را محاصره کنند. سپس دو چیز مهم را از جیبش در می آورد: چاقوی شکاری و جعبه کبریت. چاقو را از غلافش برمی دارد و روی چمن می گذارد تا در صورت حمله گرگ ها آماده باشد. الان دارن نزدیک میشن آنها خیلی گرسنه هستند و آب می دهند و غرغر می کنند. کیت گریه می کند، اما نمی تواند او را آرام کند. او می داند که باید روی برنامه اش تمرکز کند. درست در پای آنها تعدادی برگ و شاخه خشک وجود دارد. پیتر به سرعت و با مهارت آنها را در یک توده کوچک جمع می کند. گرگ ها نزدیک تر می شوند. او باید این را به درستی دریافت کند. فقط یک کبریت در جعبه باقی مانده است. خم می شود، دستش را فنجان می زند و کبریت را روشن می کند. وزش باد شدیدی وجود دارد شعله سوسو می زند، اما پیتر آن را نزدیک توده نگه می دارد و سپس ابتدا یک برگ، سپس برگ دیگر، سپس انتهای شاخه آتش می گیرد و به زودی توده کوچک می سوزد. او روی برگ ها و شاخه های بیشتر و چوب های بزرگتر انباشته می کند. گرگ ها عقب نشینی می کنند. حیوانات وحشی از آتش می ترسند. شعله‌ها بلندتر می‌پرند و باد دود را مستقیماً به آرواره‌هایشان می‌برد. حالا پیتر چاقوی شکاری را در دست می گیرد و ... مضحک! اگر مراقب نبود، چنین رویاهایی می توانست باعث شود توقف خود را از دست بدهد. اتوبوس متوقف شده بود. بچه های مدرسه اش در حال پیاده شدن بودند. پیتر از جا پرید و در حالی که اتوبوس دوباره در حال حرکت بود، توانست به سمت پیاده رو بپرد. بیش از پنجاه یارد از جاده گذشته بود که متوجه شد چیزی را فراموش کرده است. کوله پشتی اش بود؟ نه خواهرش بود. او را از دست گرگ ها نجات داده بود و او را در آنجا نشسته بود. یک لحظه نمی توانست حرکت کند. او ایستاده بود و اتوبوس را تماشا می کرد که از جاده دور می شد. زمزمه کرد: «برگرد»، «برگرد».
سوال: چه چیزی را می توانیم از این متن استنباط کنیم؟
1. وقتی اتوبوس حرکت کرد پیتر احساس اضطراب و درماندگی کرد.
2. پیتر در مبارزه با گرگ ها موفق شد.
3. کیت آن روز از مدرسه غیبت می کرد.
4. پیتر با خود چاقوی شکاری و کبریت آورد.