متن: من و نوه ام دانیال همیشه خیلی صمیمی بودیم. وقتی پدر دانیل بعد از طلاق دوباره ازدواج کرد، دانیل که یازده ساله بود و خواهر کوچکش کریستی برای زندگی با ما آمدند. من و شوهرم از اینکه دوباره در خانه بچه داریم خوشحال بودیم. همه چیز به خوبی پیش می رفت تا اینکه دیابتی که در بیشتر دوران بزرگسالی ام با آن زندگی می کردم شروع به تأثیر گذاشتن روی چشمانم و سپس به طور جدی تر بر کلیه هایم کرد. سپس به نظر می رسید همه چیز به هم ریخت. سه بار در هفته مجبور بودم به بیمارستان بروم تا به دستگاه دیالیز متصل شوم. من زندگی می‌کردم، اما واقعاً نمی‌توانستم آن را زندگی بنامم - این یک وجود بود. انرژی نداشتم خودم را به کارهای روزانه کشاندم و تا جایی که می توانستم خوابیدم. به نظر می رسید شوخ طبعی من از بین رفته است. دنیل، هفده ساله در آن زمان، واقعاً تحت تأثیر تغییر من قرار گرفت. او تا آنجا که می توانست تلاش کرد تا من را بخنداند، تا مادربزرگ را که دوست داشت با او دلقک کند، برگرداند. حتی در حالت متاسفم، دانیل هنوز هم می توانست لبخندی روی لبانم بیاورد. اما اوضاع رو به بهبود نبود. بعد از یک سال دیالیز، حالم رو به وخامت بود و پزشکان احساس کردند که اگر تا شش ماه دیگر پیوند کلیه دریافت نکنم، حتماً خواهم مرد. هیچ کس این را به دانیل نگفت، اما او می دانست -- او گفت تنها کاری که باید انجام می داد این بود که مراقب من باشد. در پایان، با بدتر شدن وضعیت من، این احتمال وجود داشت که برای انجام عمل پیوند به حدی ضعیف شوم، و بعد از آن هیچ کاری نمی توانستند برای من انجام دهند. بنابراین ما انتظار پرتنش و ناامید کننده برای کلیه را آغاز کردیم. من قاطعانه بودم که از کسی که می شناسم کلیه نمی خواهم. منتظر می ماندم تا یک کلیه مناسب در دسترس باشد، یا به معنای واقعی کلمه در انتظار میمردم. اما دانیل نقشه های دیگری داشت. زمانی که او من را به قرار ملاقات های دیالیز من برد، خودش تحقیقات مخفیانه ای انجام داد. سپس قصد خود را به من اعلام کرد. مکثی کرد: "مادر بزرگ، یکی از کلیه هایم را به تو می دهم. من جوانم و سالم هستم..." او می دید که من اصلا از پیشنهاد او راضی نیستم. او تقریباً با زمزمه ادامه داد: "و مهمتر از همه، اگر تو نبودی نمی توانستم تحمل کنم." چهره‌اش حالتی جذاب آمیخته با قاطعیت داشت. وقتی در مورد چیزی تصمیم می گیرد می تواند مثل یک قاطر سرسخت باشد -- اما بارها به من گفته اند که می توانم از هر قاطری لجبازی کنم! بحث کردیم نمی توانستم به او اجازه انجام این کار را بدهم. هر دوی ما می‌دانستیم که اگر کلیه‌اش را رها کند، رویای زندگی‌اش را نیز رها می‌کند. فوتبال بازی. این تمام چیزی بود که او همیشه در مورد آن صحبت می کرد. و او هم خوب بود. دانیل کاپیتان و ستاره تکل دفاعی تیم دبیرستانش بود. او انتظار داشت برای بورس تحصیلی فوتبال درخواست کند و مشتاقانه منتظر بود تا فوتبال دانشگاهی بازی کند. او فقط عاشق این ورزش بود. "چگونه می توانم به شما اجازه دهم چیزی را که برای شما مهم ترین است دور بریزید؟" من از او التماس کردم. آهسته گفت: مادربزرگ، در مقایسه با زندگی تو، فوتبال برای من معنایی ندارد. بعد از آن دیگر نمی توانستم بحث کنم. بنابراین ما موافقت کردیم که ببینیم آیا او یک اهداکننده خوب است یا خیر، و سپس درباره آن بیشتر بحث کنیم. وقتی آزمایش ها برگشتند، آنها نشان دادند که دانیل کاملاً مطابقت دارد. همین بود. می دانستم که در این بحث پیروز نمی شوم، بنابراین پیوند را برنامه ریزی کردیم. هر دو عمل جراحی بدون مشکل انجام شد. به محض اینکه از بیهوشی بیرون آمدم، می‌توانستم بگویم همه چیز متفاوت است. احساس خوبی داشتم! پرستاران در بخش مراقبت‌های ویژه باید مدام به من می‌گفتند که دراز بکش و ساکت باش - قرار نبود آنقدر سرزنده باشم! می ترسیدم بخوابم، از ترس این که طلسم را بشکنم و مثل قبل از خواب بیدار شوم. اما این حس خوب از بین نرفت و من شب را با هر کسی که گوش می داد به شوخی و خندیدن گذراندم. خیلی شگفت انگیز بود که دوباره احساس زندگی کنم. روز بعد مرا از آی‌سی‌یو بیرون آوردند و روی زمینی بردند که دانیل در سه در دورتر در حال بهبودی بود. به محض اینکه به اتاقم منتقل شدم، پدربزرگش به او کمک کرد تا مرا ببیند. وقتی همدیگر را دیدیم نمی دانستیم چه بگوییم. دست در دست هم نشسته بودیم و مدتی طولانی به هم نگاه می کردیم، غرق احساس عمیق عشقی که ما را به هم متصل می کرد. بالاخره گفت: ارزش داشت ننه؟ کمی غمگین خندیدم . "برای من بود! اما آیا برای تو بود؟" از او پرسیدم. سرش را تکان داد و به من لبخند زد. "من مادربزرگم را پس گرفتم." و من زندگی ام را پس گرفته ام. هنوز هم مرا شگفت زده می کند. هر روز صبح، وقتی از خواب بیدار می شوم، خدا و دانیال را برای این معجزه شکر می کنم. معجزه ای که از خالص ترین عشق متولد شده است.
سوال: کدام یک از عبارات زیر با توجه به قسمت مذکور صحیح نیست؟
1. مادربزرگ به لطف اهدای فداکارانه دانیل زندگی خود را پس گرفت.
2. مادربزرگ فکر می کرد که بازگشت او به زندگی معجزه ای از عشق خالص است.
3. دانیل با مادربزرگ موافقت کرد که پیوند برای او ارزشمند است، نه برای او.
4. همانطور که او عاشق فوتبال بود، زندگی مادربزرگ برای دانیل بیشترین اهمیت را داشت.