متن: طوفان زمستانی در اوایل صبح، چندین اینچ برف بر روی شهر کوچک من در کوهستان آورده بود. مدارس لغو شده بودند، جاده ها خطرناک بودند و تنها کاری که می خواستم انجام دهم این بود که در رختخواب بمانم. با این حال، می دانستم که باید روز را شروع کنم، بنابراین لباس گرم پوشیدم و بیرون رفتم. برف تمام کفش هایم را فرا گرفت. باد سرد لب و چشمانم را خشک کرد. _ با این حال، وقتی به پتوی سفیدی که زمین را پوشانده بود نگاه کردم، نتوانستم کمی لبخند نزنم. خیلی زیبا بود درختان لخت را نرم کرد و علف های مرده را پنهان کرد. از دور صدای ماشین برف روب جاده، پارس سگ شاد و خنده بچه هایی که بیرون از مدرسه بازی می کردند و از مدرسه لذت می بردند را می شنیدم. موسیقی شیرین آن خنده صد خاطره از زمستان های گذشته را زنده کرد. یادم افتاد که دانه های برف را روی زبانم می گرفتم، آدم برفی می ساختم، زوایای برفی درست می کردم، از تپه ها می دویدم و همیشه در دعوای گلوله برفی اول با برادرانم و سپس با فرزندانم شکست می خوردم. ایستادن اونجا توی اون کت گرم خاطره باعث شد که باد یه کم سردتر بشه و کمرم کمی کمتر درد کنه . سرم را بالا آوردم، زبانم را بیرون آوردم و برای اولین بار بعد از سال ها دانه ای برف روی آن گرفتم. طعمش خیلی تازه و تمیز بود طعم جوانی، شادی و عشق می داد. باشد که شما همیشه از نظر روحی احساس جوانی کنید، مهم نیست که بدن شما چقدر پیر یا دردناک است. باشد که همیشه از شادی های ساده زندگی لذت ببرید. انشالله همیشه شادیتون رو با دل بچه ها تقسیم کنید. و باشد که همیشه عشق، نور، خنده و گرمای خود را حتی در سردترین روزها به دیگران هدیه کنید.
سوال: نویسنده از کدام حس لذت برف را توصیف کرده است؟
1. مزه و بو.
2. بینایی و بویایی.
3. بو، شنوایی و طعم.
4. بینایی، شنوایی و چشایی.