متن: تحقیقات جدید نشان داده است که تنهایی ممکن است بیش از بسیاری از موجودات زنده مورچه ها را تحت تاثیر قرار دهد. مدت‌هاست که می‌دانستیم تنهایی می‌تواند به زندگی کوتاه‌تری منجر شود. در انسان‌ها حتی مشخص شده است که عامل فشار خون بالا، اختلال خواب و افسردگی است که مستقل از عواملی مانند سن، نژاد، جنسیت، وزن و وضعیت اقتصادی است. با این حال، تنهایی هرگز به عنوان عاملی که می تواند طول عمر انسان را بیش از بخش کوچکی از میانگین کاهش دهد، شناسایی نشده است. از سوی دیگر، به نظر می رسد مورچه ها به این استرس بسیار حساس تر هستند و تنهایی منجر به کاهش شگفت انگیز 91 درصدی در طول عمر می شود. این حداقل بر اساس مطالعه‌ای است که به جزئیات چگونگی زندگی مورچه‌های «تنها» تنها تا شش روز می‌پردازد. از طرف دیگر، مورچه هایی که در یک جامعه زندگی می کنند، تا حدود 66 روز زندگی می کنند. در مجموعه‌ای از آزمایش‌ها که مورچه‌ها را از مستعمره‌های خود انتخاب کردند و جدا کردند، مشخص شد که آنها به طور مداوم بدون استراحت راه می‌روند و انرژی بسیار بیشتری نسبت به گذشته مصرف می‌کنند. دلیل این رفتار این است که یک مورچه منزوی سعی می کند به هر قیمتی به کلنی خود بازگردد و نمی داند بدون جفت لانه خود چه کند. به هر حال، بسیاری از حشره شناسان استدلال می کنند که کلونی مورچه ها بسیار بیشتر از اعضای آن یک موجود زنده است. اگر بخواهید یک قسمت را از یک ساعت بگیرید، آن ساعت نیز بدون هدف حرکت می کند و بدون هدف می دود. با این حال، در حالی که بین بی هدفی و تنهایی تفاوت وجود دارد، محققان دریافتند که دومی مستقیماً بر مورچه های تنها تأثیر می گذارد. این مطالعه نشان داد که مورچه ها حتی نمی توانند به تنهایی غذا بخورند، زیرا آنها معمولاً مقداری از غذایی را که در مزرعه جمع آوری می کنند در یک اندام تخصصی به نام محصول جمع آوری می کنند. این محصول به طور معمول با مورچه های دیگر در لانه مشترک است، اما برای مورچه مجرد، به سادگی می نشیند، هضم نشده و بی فایده است.
سوال: تنهایی چگونه بر انسان تأثیر می گذارد؟
1. این می تواند او را به شدت از خودش خسته کند.
2. می تواند او را در تضاد با دیگران قرار دهد.
3. این می تواند باعث شود که او بسیار مستقل باشد.
4. می تواند باعث شود که او از سلامتی ضعیف رنج ببرد