متن: طبق یک جدول لیگ جهانی، فارغ التحصیلان کمبریج بیشترین اشتغال را در جهان دارند. یک نظرسنجی از کارفرمایان بزرگ نشان داد که دانشگاه باستانی بهترین دانشگاه در تولید فارغ التحصیلانی است که آماده کار هستند. آکسفورد در رتبه‌بندی سال گذشته با کسب رتبه اول به رتبه چهارم سقوط کرد. هاروارد و ییل - بخشی از دانشگاه‌های لیگ آیوی آمریکا - به ترتیب دوم و سوم شدند. پنج دانشگاه بریتانیا در رده 20 دانشگاه برتر قرار گرفتند - یک دانشگاه بیشتر از سال گذشته - و 12 دانشگاه در لیست کامل 150 دانشگاهی قرار گرفتند. اما بریتانیا به عنوان یک کشور سوم شد - پس از ایالات متحده و آلمان - زمانی که از شرکت ها خواسته شد تا بهترین کشور برای تولید فارغ التحصیلان کار آماده را نام ببرید. جدول - رتبه بندی جهانی اشتغال پذیری دانشگاه منتشر شده توسط بین المللی نیویورک تایمز - همچنین نشان داد که دانشگاه های کشورهای آسیایی به سرعت در مقابل همتایان غربی خود قرار دارند. دانشگاه های آسیایی در سال 2014 20 درصد از 150 مکان برتر را به خود اختصاص دادند در حالی که زمانی که جداول برای اولین بار در سال 2010 منتشر شد، تنها 10 درصد بود. و ادینبورگ، هجدهم. جدول شکاف بین تعداد کمی از دانشگاه های برتر بریتانیا و موسسات کمتر معروف را نشان می دهد. Laurent Dupasquier، شریک مدیریت Emerging، یک شرکت مشاوره منابع انسانی فرانسوی، گفت: "بازیگران درجه یک. مارک های جهانی (که همه آمریکایی و انگلیسی هستند) همچنان رهبری می کنند، در حالی که سایر دانشگاه های آنگلوساکسون، آنهایی که هستند. عمدتاً بازیگران منطقه ای تمایل به پیشرفت کمتری دارند و به طور متوسط در مقایسه با سال گذشته 5 رتبه از دست داده اند." مانند لیگ برتر، قهرمانان یک جامعه بین المللی از دانش آموزان دارند و برخلاف همتایان محلی خود، بین المللی فکر می کنند. این جدول در پی نظرسنجی از 2500 شرکت بزرگ در 20 کشور تهیه شده است. از کارفرمایان خواسته شد تا دانشگاه ها را بر اساس طیف وسیعی از معیارها از جمله تعداد فارغ التحصیلان آماده به کار و ارتباط آنها با تجارت رتبه بندی کنند. این مطالعه ادعا کرد که «روزگار برج‌های عاج به پایان رسیده است».
سوال: چرا دانشگاه های منطقه ای بریتانیا در سال جاری تمایل کمتری به توسعه دارند؟
1. آنها نتوانستند بودجه کافی برای آموزش جمع آوری کنند.
2. آنها دانش آموزانی از سراسر جهان دارند.
3. آنها فاقد دانشجویان بین المللی هستند و محلی فکر می کنند.
4. دولت انگلستان در a11 از آنها حمایت نکرد.