متن: جانیس یک مهندس آمریکایی است که در نانجینگ کار می کند. او و همسرش جورج که در یک دانشگاه انگلیسی تدریس می کند، مشتاق بودند تا با مردم چین بیشتر آشنا شوند، بنابراین وقتی لیو، همکار جوان جانیس، آنها را برای شام به خانه اش دعوت کرد، خوشحال شدند. وقتی آنها رسیدند، لیو آنها را به شوهرش یانگ معرفی کرد و از آنها خواست که پشت میزی بنشینند که حاوی هشت بشقاب غذای سرد مختلف بود. نیم ساعت بعد برگشت و نشست و هر سه شروع به خوردن کردند. یانگ هر از گاهی وارد می شد و ظروف داغ را روی میز می گذاشت. بیشتر غذاها فوق‌العاده بود، اگرچه نه جورج و نه جانیس نمی‌توانستند گوشت خوک چرب را بخورند، و خیلی بیشتر از آن بود که می‌توانستند بخورند. آنها مدام آرزو می کردند که یانگ بنشیند تا بتوانند با او صحبت کنند. بالاخره نشست تا کمی غذا بخورد، اما به زودی زمان بازگشت به خانه فرا رسید. جنیس و جورج از این تجربه اندکی احساس افسردگی کردند، اما دو هفته بعد دعوت نامه را پس دادند. آنها تصمیم گرفتند یک غذای آمریکایی خوب درست کنند و با یافتن زیتون، کراکر، آب گوجه فرنگی و حتی مقداری پنیر در مغازه احساس خوش شانسی کردند. اینها را به عنوان پیش غذا می گذارند. برای غذای اصلی اسپاگتی و سالاد تهیه کردند. وقتی لیو و یانگ وارد شدند و شروع به خوردن شام کردند، آنها کمی از پیش غذاها را چشیدند و وقتی جورج و جانیس هر دو با آنها نشستند شگفت زده شدند. آنها فقط کمی اسپاگتی خوردند و سالاد را در بشقاب هایشان تمام نکردند. پس از مدتی، جورج میز را تمیز کرد و قهوه و شیرینی سرو کرد. یانگ و لیو هر کدام چهار قاشق شکر را در قهوه خود ریختند اما مقدار زیادی از آن را ننوشیدند و فقط یک یا دو لقمه شیرینی خوردند. پس از رفتن آنها، جورج و جنیس ناراحت شدند. "ما جای آنها را خیلی پر ترک کردیم، اما وقتی به خانه برسند باید دوباره غذا بخورند. چه مشکلی داشت؟
سوال: چرا زوج آمریکایی بعد از شام در خانه لیو کمی احساس افسردگی کردند؟
1. با استقبال سردی مواجه شدند.
2. گوشت خوک چرب خوشمزه نبود.
3. شام خوب آماده نشده بود.
4. یانگ زمان کمی را صرف صحبت با آنها کرد.