متن: شیوه ارتباط غربی ها صریح و مستقیم است. به عبارت دیگر غربی ها تمایل دارند بیشتر عقاید و احساسات خود را در قالب کلمات بیان کنند و سپس این عقاید و احساسات را به وضوح و آشکار بیان کنند. به طور کلی "رسیدن به نقطه "و "گفتن منظورت" چیز خوبی تلقی می شود و این مسئولیت تا حد زیادی گوینده است که اطمینان حاصل کند که پیامش به گونه ای واضح و قابل درک بیان شود. در مقابل، مردم چین تمایل دارند به گونه‌ای ارتباط برقرار کنند که غیرمستقیم‌تر و ظریف‌تر باشد. آنها اغلب ارتباط مستقیم و صریح را غیرپیچیده یا حتی بی ادبانه می دانند. آنها به احتمال زیاد احساسات و روابط خوب خود را با نگفتن چیزی که ممکن است باعث ناراحتی یا آزار شخص دیگری شود، حفظ کنند. اگر یک غربی درخواستی بکند و یک چینی با گفتن چیزی مانند "درباره فکر خواهم کرد" پاسخ دهد، ممکن است غربی فرض کند که احتمال زیادی وجود دارد که پاسخ "بله" باشد. در واقع، شانس بیشتری وجود دارد که پاسخ ضمنی «نه» باشد. یکی از نمونه‌های جالب ترجیح غربی‌ها برای ارتباط بسیار مستقیم را می‌توان در آنچه به دانش‌آموزان غربی در مورد نحوه سازماندهی نوشتارشان آموزش داده می‌شود، دید. عموماً از نویسندگان انتظار می رود که نظر خود را تا حد امکان واضح بیان کنند، عموماً درست در ابتدا. به دانش‌آموزان آموزش داده می‌شود که پاراگراف‌ها را با «جمله موضوعی» شروع کنند که نکته‌ای از پاراگراف را بیان می‌کند. همچنین، مقالات باید به طور کلی با بیان مختصری از نکاتی که باید بیان شوند شروع شوند - و همچنین با بررسی همان نکات به پایان برسند. در مقابل، در نوشتار چینی به جای اعلام درست از شروع، ساختن تا نقطه قابل قبول تر است، اگرچه بیان نقطه از جلو نیز قابل قبول است. توجه به این نکته ضروری است که غربی ها همه در سبک های ارتباطی خود به یک اندازه مستقیم نیستند. به عنوان مثال، سبک ارتباط مستقیم بیشتر برای مردان غربی است تا زنان غربی. بعلاوه، حتی در فرهنگ غربی، عموماً ارتباط مستقیم آنقدر خوب تلقی نمی شود که احساسات دیگران را جریحه دار کنید، آنها را آزار دهید یا درگیری ایجاد کنید.
سوال: به گفته نویسنده، کدام یک از موارد زیر بیشتر احتمال دارد که مستقیماً ارتباط برقرار کنند؟
1. مردان غربی
2. زنان غربی
3. مردان چینی
4. زنان چینی