متن: دانشمندان یک «قطب‌نمای اخلاقی» واقعی در مغز کشف کرده‌اند که نحوه قضاوت ما درباره رفتار دیگران را کنترل می‌کند. منطقه ای که دقیقاً پشت گوش راست قرار دارد، زمانی فعال تر می شود که به بزهکاری یا کار خوب دیگران فکر کنیم. در آزمایشی، محققان توانستند با استفاده از آهنرباهای قدرتمند این ناحیه از مغز را مختل کنند و افراد را موقتاً اخلاقی تر کنند. این مطالعه نشان می‌دهد که حس درست و نادرست ما فقط بر اساس تربیت، مذهب یا فلسفه نیست - بلکه بر اساس زیست‌شناسی مغز ما نیز هست. محققان از روشی غیر مضر برای ایجاد اختلال در ناحیه مغز استفاده کردند. این تکنیک یک میدان مغناطیسی در قسمت کوچکی از مغز ایجاد می کند که جریان الکتریکی ضعیفی در مغز ایجاد می کند. این جریان ها با سلول های مغزی مجاور تداخل می کنند و از شلیک طبیعی آنها جلوگیری می کنند. یک داستان مردی را توصیف کرد که به دوست دخترش اجازه داد از روی پلی که می‌دانست ناامن است عبور کند. دختر سالم سالم ماند. در شرایط عادی، اکثر مردم رفتار مرد را غیرقابل قبول ارزیابی می کنند. اما پس از دریافت پالس مغناطیسی، داوطلبان تمایل داشتند که هیچ مشکلی در عمل او مشاهده نکنند - و رفتار او را صرفاً بر اساس اینکه دوست دخترش زنده مانده است قضاوت کردند. داستان دیگری شرح می دهد که دو دختر در حال بازدید از یک کارخانه شیمیایی بودند که در آن یک دختر از دوستش می خواهد که در قهوه اش شکر بگذارد. دوست از پودر شیشه ای با علامت سمی استفاده می کند - اما چون پودر آن شکر است. داوطلبانی که دارای قطب‌نمای اخلاقی مختل شده بودند، رفتار دختر را مجاز ارزیابی می‌کردند، زیرا دوستش آسیبی ندیده بود - حتی اگر او می‌دانست که پودر از شیشه‌ای با برچسب سمی است. در طول آزمایش، اقدامات غیرمسئولانه یا عمدی که ممکن است منجر به آسیب شود، اگر داستان «پایان خوش» داشت، از نظر اخلاقی قابل قبول تلقی می‌شد.
سوال: این دو داستان چه چیزی می خواهند به ما بگویند؟
1. افرادی که دوست دارند با دیگران شوخی کنند توسط "قطب نمای اخلاقی" کنترل می شوند.
2. مردم رفتار دیگران را قابل قبول یا غیرقابل قبول با «قطب‌نمای اخلاقی» می‌دانند.
3. اینکه آیا رفتار مردم قابل قبول است یا نه، با یک پایان خوش قضاوت می شود.
4. رفتارهای مختلف کنترل شده توسط «قطب نمای اخلاقی» همگی قابل قبول هستند.