متن: ناپلئون در مسافرخانه کوچکی اقامت کرد. صبح روز بعد برای تشکر از صاحب مسافرخانه رفت. ناپلئون گفت: تو به من خدمت خوبی کردی. "من می خواهم به شما پاداش دهم. به من بگویید چه می خواهید." صاحب مسافرخانه گفت: آقا ما چیزی نمی خواهیم. "اما چیزی به ما می گویی؟" "چیه؟" ناپلئون پرسید. مسافرخانه‌دار گفت: «ما داستانی شنیده‌ایم که یک بار در طول جنگ، روستای کوچکی توسط روس‌ها گرفته شد. تو در روستا بودی. در حالی که آنها به دنبالت می‌گشتند، پنهان شدی. وقتی آنها به دنبال شما بودند، احساس کردید؟" ناپلئون بسیار عصبانی به نظر می رسید. او دو تن از سربازانش را فراخواند. سپس به در اشاره کرد. سربازان مسافرخانه دار و همسرش را به داخل حیاط بردند. انتهای حیاط یک دیوار بود. مسافرخانه دار و همسرش را به دیوار بردند. سربازان دست های مسافرخانه دار و همسرش را بستند. ناپلئون نگاه کرد و چیزی نگفت. "لطفا قربان." به صاحب مسافرخانه التماس کرد: "ما را نکش! منظور ما چیزی نبود!" سربازها عقب رفتند. صاحب مسافرخانه آنها را دید که اسلحه هایشان را بالا می برند. سپس ناپلئون صدا زد: "آماده باش! زن جیغ زد. "متوقف کردن!" ناپلئون گفت. نزد مسافرخانه‌دار رفت و گفت: حالا جواب سوالی را که از من پرسیدی، می‌دانی، نه؟
سوال: چرا ناپلئون به مردانش دستور داد این زوج را ببندند؟
1. چون می خواست برای آزار دادن به مسافرخانه دار درس خوبی بدهد.
2. چون می خواست این زن و شوهر را بکشد تا از عصبانیتش خلاص شود.
3. زیرا می خواست نشان دهد که آنقدر یک ژنرال را تحسین می کند که هیچ کس نمی تواند او را ناراحت کند.
4. چون می خواست به آنها بفهماند که در مواجهه با خطر همان احساس آنها را دارد.