متن: ماه ها و سال ها گذشت. من چهار سال مال جو بودم. یک روز عصر، من و جو در مسافرخانه روستا نشسته بودیم. غریبه ای وارد شد، مردی درشت قد بلند، با ابروهای سنگین. آن مرد دست های سفید و بزرگ و بسیار تمیزی داشت. در کمال تعجب، مرد را شناختم. سالها قبل او را در میس هاویشم دیده بودم. اون موقع منو ترسونده بود الان کمی مرا ترساند. مرد با صدای بلندش گفت: «فکر می‌کنم آهنگری اینجا هست ---- اسم جو گارجری.» 'منم!' جو جواب داد او ایستاد. غریبه ادامه داد: "شما شاگردی دارید، معروف به پیپ." 'او کجاست؟ ' 'اینجا!' من گریه کردم، کنار جو ایستادم. من می خواهم با شما هر دو صحبت کنم. من می خواهم خصوصی با شما صحبت کنم، نه اینجا. شاید بتوانم با تو به خانه بروم. در سکوت به سمت کارگاه برگشتیم. وقتی در اتاق نشیمن بودیم، مرد شروع به صحبت کرد. او گفت: «اسم من جگرز است. من یک وکیل در لندن هستم، جایی که شهرت دارم. من اینجا با پیپ جوان تجارت غیرمعمولی دارم. من برای شخص دیگری صحبت می کنم، متوجه می شوید. مشتری که نمی خواهد نامش فاش شود. روشنه؟' من و جو سر تکان دادیم. وکیل به جو گفت: "من آمده ام تا شاگرد شما را به لندن ببرم." "امیدوارم جلوی آمدنش را نخواهی گرفت؟" او را متوقف کنید؟ هرگز! جو گریه کرد. پس گوش کن. من این پیام را برای پیپ دارم. او انتظارات زیادی دارد ----! من و جو به همدیگر نگاه کردیم، آنقدر متعجب که نتوانیم حرف بزنیم. آقای جگرز تکرار کرد: «بله، انتظارات بزرگی است». پیپ روزی ثروتمند خواهد شد، بسیار ثروتمند. پیپ قرار است یکباره روش زندگی خود را تغییر دهد. او دیگر آهنگر نخواهد بود. او قرار است با من به لندن بیاید. او باید به عنوان یک جنتلمن تربیت شود. او مردی خواهد بود که دارایی است. و بالاخره رویای من به حقیقت پیوست. خانم هاویشام---- چون مشتری آقای جگرز باید خانم هاویشم باشد ---- بالاخره برای من برنامه هایی داشت. من پولدار می شدم و استلا مرا دوست خواهد داشت! آقای جگرز دوباره داشت صحبت می کرد. او در حالی که به من نگاه می کرد گفت: دو شرط وجود دارد. اول، شما همیشه به عنوان پیپ شناخته خواهید شد. ثانیاً، آقای جگرز ادامه داد: «نام نیکوکار شما باید مخفی بماند. یک روز، آن شخص با شما رو در رو صحبت می کند. تا آن زمان، شما نباید هیچ سوالی بپرسید. هرگز نباید سعی کنید نام این شخص را پیدا کنید. آیا می فهمی؟ حرف بزن!' پاسخ دادم: بله، می فهمم. "نام نیکوکار من این است که راز بماند." آقای جگرز گفت: خوب. حالا، پیپ، وقتی به سن بلوغ رسیدی----وقتی بیست و یک ساله شدی، به ملک خود می آیی. تا آن زمان من سرپرست شما هستم. من پول دارم که هزینه تحصیل شما را پرداخت کنم و به شما اجازه بدهم که به عنوان یک آقا زندگی کنید. شما یک معلم خصوصی خواهید داشت. نام او آقای متیو پاکت است و شما در خانه او خواهید ماند. از تعجب فریاد زدم. برخی از روابط خانم هاویشم جیبی نام داشت. آقای جگرز ابروهایش را بالا انداخت. نمی خواهی با آقای جیبی زندگی کنی؟ آیا شما اعتراضی به این ترتیب دارید؟ به شدت گفت سریع جواب دادم: "نه، نه، اصلا". خوب. آقای جگرز ادامه داد، سپس همه چیز را ترتیب خواهم داد. 'آقای. پسر جیب در لندن اتاق دارد. پیشنهاد میکنم بری اونجا حالا چه زمانی می توانید به لندن بیایید؟ به جو نگاه کردم. گفتم: فوراً، اگر جو مخالفتی نداشته باشد. جو پاسخ داد: "ایرادی ندارد، پیرمرد پیپ." آقای جگرز در حالی که ایستاده بود گفت: "پس یک هفته دیگر می آیی." شما به لباس های نو نیاز خواهید داشت. در اینجا مقداری پول برای پرداخت آنها وجود دارد. بیست گینه. پول ها را شمرد و گذاشت روی میز. آقای جگرز با قاطعیت به جو گفت: "خب جو گارجری، تو چیزی نمی گویی." من هم پول دارم که به تو بدهم.
سوال: کدام یک از موارد زیر با توجه به متن صحیح است؟
1. جو خوشحال است که پیپ به لندن می رود.
2. آقای جگرز نمی خواهد دیگران بدانند که او یک وکیل است.
3. پیپ امیدوار است که خانم هاویشم به او کمک کند تا یک جنتلمن شود
4. پیپ وقتی به سن بلوغ برسد بسیار ثروتمند می شود.