متن: اولین معلم ناشنوای برجسته در آمریکا یک فرانسوی لوران کلرک بود. او و توماس هاپکینز گالودت اولین مدرسه ناشنوایان آمریکا را تأسیس کردند. وقتی لوران کلرک یک ساله بود در آتش افتاد. در نتیجه هم شنوایی و هم حس بویایی خود را از دست داد. لوران در 12 سالگی وارد موسسه سلطنتی ناشنوایان پاریس شد. پس از فارغ التحصیلی، مدرسه از او خواست که به عنوان دستیار معلم ادامه دهد. در همین حال، در آمریکا، توماس هاپکینز گالودت در حال تحصیل برای وزیر شدن بود که با دختر ناشنوای جوانی به نام آلیس کاگزول آشنا شد. او از اینکه فهمید در آمریکا مدرسه ای برای ناشنوایان وجود ندارد ناراحت شد. بنابراین، در سال 1815، گالاودت با کشتی به لندن رفت تا به دنبال ایده هایی در مورد چگونگی آموزش افراد ناشنوا باشد. با این حال، او نتوانست کمک بگیرد. او با یک مربی فرانسوی ناشنوایان آشنا شد که او را به پاریس دعوت کرد تا در مؤسسه سلطنتی ناشنوایان بیاموزد. گالودت به موسسه سلطنتی ناشنوایان رفت، جایی که کلرک معلم زبان اشاره او شد. این دو به خوبی با هم کار می کردند و درس می خواندند. وقتی زمان بازگشت گالودت به آمریکا فرا رسید، از کلرک خواست که با او بیاید. این دو مرد در 18 ژوئن 1816 به راه افتادند. سفر از طریق اقیانوس اطلس 52 روز طول کشید. با این حال، Clerc و Gallaudet از زمان به خوبی استفاده کردند. آنها در مورد مدرسه ناشنوایان که قصد افتتاح آن را داشتند بحث کردند. در این سفر طولانی صحبت های زیادی در مورد تحصیل و ناشنوایی داشتند. یک سال پس از ورود، آنها مدرسه ای برای ناشنوایان در هارفورد، کانکتیکات تأسیس کردند.
سوال: توماس هاپکینز گالودت به لندن رفت زیرا _ .
1. او می خواست سیستم آموزش ناشنوایان را مطالعه کند
2. او باید تحصیلاتش را تمام می کرد تا وزیر شود
3. او می خواست از کشیش کمک بگیرد
4. او می خواست برای ناشنوایان مدرسه پیدا کند