متن: در سال 1966، آلن و بئاتریس گاردن، دو استاد دانشگاه نوادا در رنو، ایده درخشانی داشتند. آنها به تکامل زبان و توانایی های زبانی میمون های بزرگ علاقه مند بودند. تلاش‌های قبلی برای آموزش صحبت کردن به شامپانزه‌ها با شکست مواجه شده بود و اکثر مردم این موضوع را بسته‌اند. اما باغ ها متوجه شدند که گفتار و زبان یکی نیستند. به عنوان مثال، بسیاری از افراد ناشنوا قادر به صحبت کردن نیستند، اما کاملاً قادر به برقراری ارتباط با حرکاتی هستند که تمام ویژگی های زبان گفتاری را دارند. باغداران مشکوک بودند که آزمایش‌های قبلی شکست خورده است زیرا شامپانزه‌ها از نظر فیزیکی قادر به صحبت کردن نیستند. بنابراین، آنها تصمیم گرفتند که به شامپانزه یاد دهند که امضا کند، همانطور که افراد ناشنوا انجام می دهند. و منتخب آنها، یک شامپانزه ماده به نام Washoe بر اساس کشوری که دانشگاه در آن قرار دارد، نشان داد که دانش آموز ماهری است. اگرچه هنوز در مورد اینکه آیا آنچه واشو یاد گرفت واقعاً برابر با زبان انسان بود بحث وجود دارد، شکی نیست که او کلمات زیادی را یاد گرفته است. با این حال، همه اینها یک سؤال دوم را ایجاد می کند. اگر Washoe بتواند واژگان پیچیده ای از حرکات را از مردم بیاموزد، آیا آنها به طور طبیعی چنین واژگانی دارند؟ برای بررسی این احتمال، امی پولیک و فرانس دی وال از دانشگاه اموری به ژست‌ها و حالات در شامپانزه‌ها نگاه کرده‌اند، سیگنال‌دهی با حالات صورت و دهان در میان نخستی‌ها رایج است. علامت دادن با اشاره به میمون های بزرگ محدود می شود. محققان تصور می کردند که معنای عبارات با تکامل ثابت شده است در حالی که معنای حرکات یاد می شود. اگر این درست بود، انواع خاصی از حالات صورت و شفاهی فقط در شرایط خاص رخ می‌داد، و این در بین گروه‌ها و حتی گونه‌ها یکسان بود. برعکس، از همان حرکات در شرایط مختلف استفاده می شود. محققان دقیقاً همان چیزی را که انتظار داشتند پیدا کردند. عبارات تقریباً همیشه در شرایط یکسان در گروه های مختلف و گونه های مختلف رخ می دهد. به نظر می رسید که ژست ها معانی کاملا متفاوتی داشته باشند. علاوه بر این، حتی در یک گروه واحد، معنای یک ژست می تواند با شرایط متفاوت باشد. همچنین لازم به یادآوری است که ژست هنوز بخشی ضروری از زبان انسان است، حتی برای کسانی که شنوایی عادی دارند. این شوخی قدیمی که راه بی زبان کردن یک ایتالیایی این است که دستانش را به هم ببندید، حقیقت زیادی در آن وجود دارد. تکامل در یک جهش با ساختارهای پیچیده نمی آید. آنها گام به گام ساخته می شوند. این مطالعه نشان می‌دهد که گام گفتار ممکن است بر اساس ویژگی‌های ذهنی ساخته شده باشد که میلیون‌ها سال پیش زمانی که اجداد میمون‌ها و انسان‌ها شروع به تکان دادن معنی‌دار برای یکدیگر کردند، به دست آمد.
سوال: تحقیقات انجام شده توسط امی پولیک و فرانس دووال احتمالاً نشان دهنده چه چیزی است؟
1. گفتار انسان ممکن است از ژست ها ایجاد شود
2. میمون ها نزدیک ترین گونه به انسان هستند
3. افراد عادی واقعاً به کمک ژست ها نیاز ندارند
4. ژست بخشی از زبان انسان نیست