متن: اتاق ما در طبقه دوم بود، اما هنوز می‌توانست صدای غرش اقیانوس را بشنوی و ستاره‌ها را در شب ببینی. در کنار آب پیاده روی های طولانی انجام می دادم. غذای شهر فوق العاده بود و مردم بسیار صمیمی بودند. منطقه بسیار ساکت و آرام و نسبتاً خلوت بود. با این حال، آخرین غروب تعطیلاتمان، همه ما صدای قدم های عجیبی را شنیدیم که از نزدیک پشت سرمان را دنبال می کرد، در حالی که به سمت اتاق خود در مرکز تعطیلات می رفتیم. برگشتیم و متوجه شدیم که مرد نسبتاً جوانی با سرعت زیادی از ساحل عبور می کند و به ما نزدیک می شود. قد بلندی داشت و کلاه بیسبال به سر داشت. تلفن همراه نداشتیم. من هرگز پدر را به اندازه آن زمان نگران ندیدم و می دانستم که چیزی به طرز وحشتناکی اشتباه است. حس ترس شروع شد به من و مامان. ما در شهر خیلی خوش گذشت. حالا شب به سرعت در حال تبدیل شدن به یک موقعیت خطرناک بود. صدای قدم های مرد را که نزدیک تر می شد می شنیدیم. صورت بابا تقریباً رنگ پریده بود. به اصطلاح مزاحم نزدیک‌تر و نزدیک‌تر شده بود که ناگهان دستگاه خودپرداز مجاور شروع به دیوانه شدن کرد و قوطی‌های نوشابه را بیرون می‌ریزد! سر و صدا در واقع مزاحم را ترساند و او از دید خارج شد. پدر و مادرم می لرزیدند، اما همه ما برگشتیم تا ببینیم چه کسی پولی را در ماشین خودکار طبقه پایین گذاشته و در واقع ما را نجات داده است، اما هیچ کس اصلاً در اطراف نبود. این یکی از تعطیلات است که هرگز فراموش نمی کنم.
سوال: نویسنده تعطیلات خود را در کجا گذرانده است؟
1. نزدیک یک دریاچه
2. در یک روستا.
3. در کنار دریا.
4. در یک کوه