متن: وقتی مردم خودشان را معرفی می کنند، همیشه می شنوم که می گویند: «من فقط یک زن خانه دار هستم.» نمی فهمم چرا معرفی آنها همیشه پر از حسرت و تاسف است. آیا واقعاً خانه دار بودن جرم است؟ واقعا خجالت آور است وقتی تصمیم می گیرید بیرون کار نکنید و در عوض در خانه خود کار کنید؟ چگونه می‌توانید «فقط یک زن خانه‌دار» باشید در حالی که واحد اجتماعی اصلی جامعه به شما و خدمات شما بستگی دارد؟ یک زن خانه‌دار برای طولانی‌ترین ساعت کار می‌کند، از شوهرتان حمایت می‌کند، تحصیل فرزند، مراقبت از بزرگان، مدیریت امور مالی، پرداخت قبوض، خرید مواد غذایی یک زن خانه دار می تواند هر کسی باشد: دختر، همسر، مادر، معلم، مشاور مالی، طراح مد و پرستار، باغبان، راننده، آشپز و غیره. فکر نکنید که شما نیستید. شما پاداشی را دریافت می کنید که هیچ پولی نمی تواند ارائه دهد ---- عشق و محبت خانواده تان، اعتماد آنها به شما، خانه ای شاد و رضایت خودتان. این شما هستید که به میل یا به هر دلیل دیگری این شغل را انتخاب می کنید. بعد از یک روز پرمشغله، همه منتظر بازگشت به خانه راحتی هستند که توسط شما تنظیم شده است. آنها می دانند که شما آنجا خواهید بود تا تمام استرس و خستگی آنها را جذب کنید و استراحت کنید. آنها. آیا اگر بیرون کار می کردید تا مقداری پول به دست آورید، زندگی به همین شکل بود؟ آیا به همراه خانواده تان می توانستید با آن پول تمام محتوای زندگی را که اکنون از آن لذت می برید بخرید؟ برای آنچه که هستید به خود احترام بگذارید. خود را با همان عزت به دنیا معرفی کنید. دنیا اهمیت شغل شما را درک می کند. وقت آن است که آنها را مجبور به پذیرش آن کنید. خود را با غرور و با برق چشمانتان معرفی کنید "من یک زن خانه دار هستم".
سوال: اگر زن خانه‌داری بیرون کار می‌کرد، این کار را می‌کرد.
1. مثل قبل زندگی کن
2. خانه ای راحت برای خانواده اش تنظیم کند
3. استرس خانواده اش را جذب کند
4. محتوایی که او از آن لذت می برد را از دست بدهد