متن: چرا بسیاری از آمریکایی ها به آنچه در روزنامه های خود می خوانند بی اعتماد هستند؟ جامعه سردبیران روزنامه آمریکا در تلاش است به این سوال دردناک پاسخ دهد. این سازمان عمیقاً وارد یک خود تحلیلی طولانی است که به عنوان پروژه اعتبار روزنامه‌نگاری شناخته می‌شود. متأسفانه، این پروژه بیشتر یافته‌های سطح پایینی در مورد اشتباهات واقعی و اشتباهات املایی و دستوری است، همراه با بسیاری از گیج‌های عجیب و غریب درباره آنچه در جهان واقعاً آن خوانندگان می‌خواهند. اما منابع بی اعتمادی بسیار عمیق تر است. بیشتر روزنامه نگاران یاد می گیرند که دنیا را از طریق مجموعه ای از الگوهای استاندارد ببینند که رویدادهای هر روز را به آن متصل می کنند. به عبارت دیگر، یک خط داستانی مرسوم در فرهنگ اتاق خبر وجود دارد که ستون فقرات و ساختار روایی آماده ای را برای اخبار گیج کننده فراهم می کند. یک گسست اجتماعی و فرهنگی بین روزنامه نگاران و خوانندگان آنها وجود دارد، که به توضیح اینکه چرا "الگوهای استاندارد" اتاق خبر برای بسیاری از خوانندگان بیگانه به نظر می رسد کمک می کند. در یک نظرسنجی اخیر، پرسشنامه هایی برای خبرنگاران در پنج شهر متوسط در سراسر کشور به اضافه یک منطقه بزرگ شهری ارسال شد. سپس از ساکنان این جوامع به طور تصادفی تلفنی گرفته شد و سوالات مشابهی پرسیده شد. پاسخ‌ها نشان می‌دهد که در مقایسه با دیگر آمریکایی‌ها، روزنامه‌نگاران بیشتر در محله‌های مجلل زندگی می‌کنند، خدمتکار دارند، مرسدس بنز دارند و سهام تجارت می‌کنند، و کمتر به کلیسا می‌روند، کارهای داوطلبانه انجام می‌دهند یا در یک جامعه ریشه دارند. . خبرنگاران تمایل دارند بخشی از یک نخبگان اجتماعی و فرهنگی تعریف شده گسترده باشند، بنابراین کار آنها منعکس کننده ارزش های مرسوم این نخبگان است. بی‌اعتمادی شگفت‌انگیز به رسانه‌های خبری ریشه در عدم دقت یا مهارت‌های ضعیف گزارش‌گری ندارد، بلکه در برخورد روزانه بین دیدگاه‌های جهان بین خبرنگاران و خوانندگان آنها ریشه دارد. این یک وضعیت انفجاری برای هر صنعتی است، به ویژه صنعتی در حال نزول. در اینجا یک کسب و کار مشکل دار وجود دارد که مدام کارمندانی را استخدام می کند که نگرش آنها به شدت مشتریان را آزار می دهد. سپس بسیاری از سمپوزیوم ها و یک پروژه اعتباری را حمایت می کند که به این فکر می کند که چرا مشتریان در تعداد زیاد عصبانی می شوند و فرار می کنند. اما به نظر می رسد که هرگز متوجه تعصبات فرهنگی و طبقاتی که بسیاری از خریداران سابق از آن شکایت دارند، نمی شود. اگر این کار را انجام می داد، برنامه تنوع خود را که اکنون به شدت بر روی نژاد و جنسیت متمرکز شده است، باز می کند و به دنبال خبرنگارانی می گردد که از نظر دیدگاه، ارزش ها، تحصیلات و طبقات با یکدیگر تفاوت دارند.
سوال: مشکل اساسی روزنامه نگاران همانطور که نویسنده اشاره می کند در آنها نهفته است.
1. نگرش کاری
2. سبک زندگی متعارف
3. جهان بینی
4. پیشینه تحصیلی