متن: آپولو 11، حامل نیل آرمسترانگ، ادوین آلدرین و مایکل کالینز، در 16 ژوئیه 1969 به فضا پرتاب شد. پنج روز بعد آنها بر روی ماه فرود آمدند. نیل آرمسترانگ در راه: از بین تمام منظره‌های فوق‌العاده‌ای که داشتیم، برای من تأثیرگذارترین آن در مسیر ماه بود که در سایه آن پرواز کردیم. ما هنوز هزاران مایل دورتر بودیم، اما آنقدر نزدیک بودیم که ماه تقریباً پنجره ما را پر کرد. ماه به رنگ آبی مایل به خاکستری ظاهر شد. تقریباً به نظر می‌رسید که گرد بودن، شباهت شکلش به زمین ما را به ما نشان می‌دهد، به نوعی خوشامدگویی. مطمئن بودم میزبان مهمان نوازی خواهد بود. مدتها بود که منتظر اولین بازدیدکنندگانش بود. پس از لمس کردن: می دانید که آسمان سیاه است. این آسمان بسیار تاریک است، اما همچنان که از پنجره به بیرون نگاه می‌کردیم، بیشتر شبیه نور روز بود تا تاریکی. این یک چیز بسیار عجیب است اما سطح بسیار گرم و دعوت کننده به نظر می رسید. به نظر برنزه بود. توضیح آن سخت است، زیرا بعداً وقتی مواد را در دست گرفتم، اصلاً برنزه نبود. سیاه، خاکستری و غیره بود. ادوین آلدرین روی ماه: رنگ آبی چکمه‌های من اکنون در این خاک کاملاً ناپدید شده است - هنوز نمی‌دانم به جز کاکائویی مایل به خاکستری چه رنگی را توصیف کنم. بازگشت به کشتی: ماه محیطی بسیار طبیعی و دلپذیر برای کار بود. در ماه، در یک ششم گرانش، شما احساس شدیدی دارید که در جایی هستید. همانطور که ما آزمایشات خود را انجام می دادیم، برخی از اشیاء که دور می انداختیم به آرامی و تنبلی می رفتند.
سوال: چه چیزی نیل آرمسترانگ را بیشتر تحت تاثیر قرار داد؟
1. ماه پنجره آنها را پر می کند.
2. دیدن شکل ماه
3. پرواز در سایه ماه.
4. پرواز پنج روزه به ماه.