متن: رهیاب هنگامی که او را پیدا کردیم، منظره ای متأسفانه بود. لباس هایش پاره شده بود، دستانش خون می آمد. قبل از اینکه به او برسیم، او را دیدیم که افتاد. لحظه ای دراز کشید. سپس خودش را روی پاهایش کشید، چند متری بی‌ثبات از میان جنگل راه رفت و دوباره افتاد. بعد از اینکه او را بیرون آوردیم، برگشتیم تا اسلحه‌ای را که او پرتاب کرده بود پیدا کنیم. ردیابی های او نشان می داد که او به مدت دو روز در جنگل، در 200 یاردی جاده دور زده است. حواسش از ترس و خستگی به قدری مات شده بود که نه صدای عبور ماشین ها را می شنید و نه چراغ ها را در شب می دید. ما او را به موقع پیدا کردیم. این مرد، مانند دیگران قبل از خود، زمانی که می دانست گم شده است، به سادگی ترسیده بود. اگر قبل از اینکه از بزرگراه خارج شود یا از مسیر شناخته شده ای خارج شود، چند آماده سازی انجام می داد، ممکن بود آنچه که یک فاجعه نزدیک به آن اتفاق افتاده بود، فقط یک پیاده روی دلپذیر باشد. هر حس جهت گیری که یک مرد ممکن است داشته باشد، باز هم تا حد زیادی مسئله مشاهده است. یک جنگل‌بان ماهر همیشه اطراف خود را زیر نظر دارد. او اشاره می کند که شکل یک کوه، جهت جریان آب از میان یک باتلاق، و نحوه خم شدن یک درخت بر روی یک مسیر. با در نظر گرفتن این موارد، ممکن است بارها او را برگردانند، اما به ندرت گم می شود. البته استثنائاتی هم وجود دارد و هر از چند گاهی یک مرد با مشکل عجیبی روبرو می شود که او را در موقعیت «گمشده» قرار می دهد. یک طوفان باران یا کولاک ناگهانی ممکن است بدون قطب نما در جیب او را بگیرد. تاریکی ممکن است او را در یک منطقه ناهموار بیابد، جایی که سفر بدون نور خطرناک است. وقتی این اتفاق می‌افتد، اولین واکنش عادی ترس از خندیدن در نتیجه دانش ضعیف او در جنگل است. او همچنین ممکن است نگران ناراحتی هایی باشد که در صورت عدم حضور برای دوستانش ایجاد می کند. این غرور کاذب ممکن است او را وادار کند که در تلاشی کاذب برای یافتن راه خود در برابر همه مشکلات به حرکت ادامه دهد. فردی که به آینده فکر می کند به ندرت در معرض خطر بزرگی قرار می گیرد. اگر با دقت مشاهده کند، از قبل فکر کند و آرام بماند، ایمن خواهد بود.
سوال: نویسنده پیشنهاد کرد که اگر مرد پیدا نمی شد، _ .
1. مورد اصابت گلوله اسلحه قرار گرفته است
2. گیج شدن
3. مورد حمله حیوانات وحشی قرار گرفته است
4. در خطر بزرگی قرار گرفت