متن: از دوندگان بپرسید که چرا می دوند و پاسخ های مختلفی دریافت خواهید کرد. برای سالم ماندن یا احساس بهتر. برخی دلایل بزرگتری برای آرام ماندن یا بیرون از زندان دارند. اما بازگشت به پای من، معتادان در حال بهبودی و بی‌خانمان‌ها را در مسیر آینده‌ای روشن‌تر قرار می‌دهد که با یک قدم ساده شروع می‌شود. گروه شرکت کننده هفته ای سه آهنگ اجرا می کند. در ساعت 5:30 صبح یک روز گرم جولای، تیم بروکلین بازگشت به پای من در یک پارکینگ جمع شد. پس از یک دور آغوش و گرم کردن، گروه هشت نفری داوطلب و هفت نفر از ساکنان به سمت پارک پراسپکت در همان حوالی حرکت کردند. برخی از آنها سه مایل دویدند، برخی دیگر، اما هدف همه این بود که به عنوان یک تیم به پایان برسند: "این به من کمک می کند زندگی ام را دوباره جمع کنم." جیمی می افزاید: "این سالم است. از درون به من احساس خوبی می دهد." به گفته آن ماهلوم، که در سال 2007 پس از راه اندازی یک باشگاه دویدن برای مردان در پناهگاهی در نزدیکی خانه خود در فیلادلفیا، Back on My Feet را تأسیس کرد، بسیاری در مورد ایده دوندگان بی خانمان تردید دارند. آنها واقعاً می خواستند اجرا کنند، و تنها در شش سال، باشگاه کوچک دوندگی محلوم به 10 شهر در سراسر کشور و 388 عضو فعال گسترش یافته است. تنها شرط لازم برای پیوستن، علاوه بر تمایل، اصرار بر حداقل 30 روز است.» محلوم می‌گوید روز اول به آنها کفش‌های جدید و پیراهن‌های «پشت روی پای من» می‌دهیم. "سپس روز اول یک مایل می دوند. و سپس به تدریج ما آنها را تشویق می کنیم تا اهدافی را بسازند." پس از 30 روز، ساکنان از طریق شرکای Back on My Feet به خدماتی مانند کمک های مالی، کمک های مسکن و فرصت های شغلی دسترسی پیدا می کنند. در سال اول، فصل نیویورک شاهد استخدام 41 عضو، 34 نفر مسکن و 50 عضو در برنامه های آموزشی شغلی بوده است. این بدان معنا نیست که همیشه آسان است. عادل، 39 ساله، که در ماه مارس شروع به دویدن کرد، گفت: "می خواستم ترک کنم. اما بعد شروع به فشار دادن به خودم کردم." "حالا من دوست دارم یک دوی 10 مایلی بدوم. یا شاید یک روز ماراتن، کسی می داند. من تا اینجا دویدم، پس چرا که نه؟"
سوال: به گفته نویسنده، بازگشت به پای من است.
1. نیازمند پول
2. در سراسر جهان شناخته شده است
3. سختی ملاقات
4. پیشرفت کردن