متن: هر چیزی که انسان می شنود به صورت امواج است. همانطور که چشم امواج نور را به شکل رنگ 1 می بیند، گوش نیز امواج صوتی را به صورت صدا می شنود. گوش و چشم این امواج مختلف را به سیگنال هایی تبدیل می کنند که مغز می تواند آنها را درک کند. گوش و مغز توانایی شگفت انگیزی در تشخیص صداهای خاص دارند. به عنوان مثال، یک مادر اغلب می تواند تشخیص دهد که کودکش چه زمانی گریه می کند، حتی اگر نوزادان دیگری در همان اتاق گریه می کنند. زیرا صدای گریه کودک برای او معنای خاصی دارد و مغز اهمیت آن را ثبت کرده است. توانایی تشخیص صداها با تجربیات بهبود می یابد. همانطور که مغز اطلاعات مربوط به صداها را روزانه دریافت می کند، اطلاعات را در حافظه خود ذخیره می کند. وقتی مغز صداهای جدیدی را می شنود، بر اساس اطلاعاتی که از قبل در حافظه وجود دارد به آنها معنا می بخشد. به همین دلیل است که برخی از کلمات یا آهنگ ها می توانند انسان را خوشحال کنند. اغلب این خود کلمات یا آهنگ ها نیستند که این احساس را ایجاد می کنند. صداها به خاطرات خوش برای آن شخص مرتبط است. یکی دیگر از فرآیندهای شنوایی که توسط مغز کنترل می شود، تصمیم گیری است که صدا از کجا می آید. معمولاً یک گوش نسبت به گوش دیگر به منبع صدا نزدیک‌تر است. امواج صوتی وقتی به گوش نزدیکتر می رسند قوی تر می شوند. آنها همچنین ابتدا به گوش نزدیکتر می رسند. مغز این تفاوت ها را تشخیص می دهد و از آنها برای تعیین محل منبع صدا استفاده می کند.
سوال: بهترین عنوان برای این قطعه چیست؟
1. حقایق شگفت انگیز مغز انسان
2. ویژگی های شنوایی انسان
3. چگونه شنوایی را بهبود بخشیم
4. چگونه انسان ها می شنوند