متن: یک روز دوستی را دیدم که مدت زیادی بود ندیده بودم. با در آغوش گرفتن و لبخند بزرگی سلام کردم. با لحن بسیار ملایمی روی گونه ام بوسید. یه جورایی این بوسه دوستانه واقعا روزمو ساخت . به بوسه آرام او فکر کردم و از عشق قدردانی کردم. این فقط یک هدیه خوب است. دیروز با برادرم تلفنی بودم و در مورد پدرمان صحبت کردیم. او به من گفت که یک روز، پدرم واقعاً غمگین بود. برادرم بچه کوچکش را جلوی پدرم بوسیده بود. سپس پدرم در حالی که اشک در چشمانش حلقه زده بود به او گفت: "کاش بیشتر اوقات همه شما را می بوسیدم." برادرم به او گفت که هنوز دیر نشده و می تواند آن روز شروع کند. حالا پدرم با یک بوس به هر یک از ما سلام می کند و می دانیم که او چه می خواهد بگوید. یک روز که با پدر 82 ساله ام نشسته بودم، متوجه شدم که او کمی ناراحت است. جملاتی که با من در میان گذاشت نشان می داد که او دچار مشکل روحی شده است، پس از جایش بلند شدم، گونه او را بوسیدم و از پشت بغلش کردم. گفتم بابا تو خوبی. و قبول کرد که برکت یافت ( ). او خانواده فوق العاده ای دارد که خدا داده است. همانطور که به چشمان او نگاه کردم، متوجه شدم که آنها شروع به پر شدن از اشک های عشق و شادی کردند. عصر همون روز مامانم رو گرفتم که مامانم به روش همیشگیش مشغول بود، یه کم جلوش رو گرفتم و گونه اش رو بوسیدم و گفتم مامان بابت همه چیز ممنونم و اون گفت: اوه، اشکالی نداره. به نظر می رسید که من را به سمت خود عقب می کشد، همانطور که من کنار می رفتم. از شما به خاطر نشان دادن عشق او به نظر می رسید که گفته است. آنها کسانی هستند که ای کاش بیشتر آنها را می بوسیدم، مثل مادربزرگم در بهشت که دیگر نمی توانم آنها را در آغوش بگیرم. پس عشقت را نشان بده، زیرا لحظه‌های ملایم پس از رفتن به سراغشان نمی‌آیند
سوال: وقتی دوستی آن روز نویسنده را بوسید، نویسنده چه احساسی داشت؟
1. غافلگیر شدن
2. خوشحال
3. خجالتی
4. برانگیخته