متن: فراتر از دو یا سه روز، بهترین پیش بینی های آب و هوای جهان مشکوک هستند و بیش از شش یا هفت روز بی ارزش هستند. اثر پروانه دلیل آن است. برای قطعات کوچک آب و هوا - برای پیش بینی جهانی، کوچک می تواند به معنای رعد و برق و کولاک باشد - هر پیش بینی به سرعت بدتر می شود. خطاها و عدم قطعیت ها افزایش می یابد، از شیاطین گرد و غبار و طوفان ها گرفته تا گرداب هایی به اندازه قاره که فقط ماهواره ها می توانند ببینند. مدل‌های آب‌وهوای مدرن با نقاط شبکه‌مانندی که شصت مایل از هم فاصله دارند کار می‌کنند، و حتی در این صورت، برخی از داده‌های شروع باید حدس بزنند، زیرا ایستگاه‌های زمینی و ماهواره‌ها نمی‌توانند همه جا را ببینند. اما فرض کنید زمین را می‌توان با حسگرهایی پوشانده که با فاصله یک پا از هم قرار دارند و در فواصل یک فوتی تا بالای جو بالا می‌روند. فرض کنید هر سنسور خوانش های کاملاً دقیقی از دما، فشار، رطوبت و هر داده دیگری که یک هواشناس می خواهد ارائه می دهد. دقیقا در ظهر یک کامپیوتر قدرتمند تمام داده ها را می گیرد و محاسبه می کند که در هر نقطه در 12.01 چه اتفاقی می افتد، سپس 12.02، سپس 12.03... کامپیوتر هنوز نمی تواند پیش بینی کند که پرینستون یک ماه دیگر آفتاب خواهد داشت یا باران. در ظهر فضاهای بین سنسورها نوساناتی را که رایانه از آنها اطلاعی ندارد پنهان می کند. تا تاریخ 12.01، این نوسانات از قبل خطاهای کوچکی را در یک قدمی ایجاد کرده اند. به زودی خطاها به مقیاس ده فوتی و به همین ترتیب به اندازه کره زمین اضافه خواهند شد.
سوال: پیش بینی آب و هوا در جهان.
1. ظرف یک یا دو روز قابل اعتماد است
2. بیش از 24 ساعت مشکوک است
3. بیش از دو یا سه روز بی فایده می شود
4. هنوز در هفت روز ارزش دارد