متن: سرزمین سرد و یخی که خانه اسکیموها است، سرزمین خطرناکی است. اسکیموها زمانی معتقد بودند که برای در امان ماندن از خطر باید از تابوها پیروی کنند. تابوها قوانینی بودند که به او می گفتند چه کاری باید انجام دهد و چه کاری را نباید انجام دهد. اسکیمو تقریباً با هر کاری که انجام می‌داد تابوهایی داشت. او باید آنها را همیشه در ذهن خود نگه می داشت. او معتقد بود که شکستن یکی فاجعه می آورد. برای اسکیموها، نگهداری گوزن شمالی و گوشت مهر و موم در کنار هم تابو بود. او حتی نمی توانست آنها را در همان روز بخورد. او معتقد بود که الهه سدنا حیوانات خشکی را از حیوانات دریایی جدا کرده است. او فکر می کرد که گرد هم آوردن آنها باعث می شود شکار بد شود. تابوهای دیگری در مورد حیوانات وجود داشت. هنگامی که یک فوک مرده به خانه آورده شد، زنان مجبور به توقف کار شدند. آنها مجبور بودند به روح آن آب بنوشند. اگر این کار را نمی کردند، روح خشمگین می شد. این باعث می‌شود حیوانات دیگر دستگیر نشوند. زمانی که اسکیمو یک تابو را شکست، معتقد بود ابر سیاهی دور سرش شکل گرفته است. او باید به دیگران در روستا می گفت که چه کرده است. فکر می کرد اگر به همسایه هایش نگوید ابر سیاه را می گیرند. آن وقت کل دهکده بدشانسی می شود.
سوال: این قسمت عمدتاً به ما در مورد _ می گوید.
1. رفتار اسکیموها با همسایگانشان
2. کارهایی که اسکیموها می توانستند و نمی توانستند انجام دهند
3. اسکیموها چگونه گوشت فوک خود را ذخیره می کنند
4. چگونه اسکیموها با دیگران کنار آمدند