متن: پسر نوجوان من کارل پس از مرگ پدرش کنار رفت. من به عنوان یک پدر و مادر تنها سعی کردم تمام تلاشم را بکنم تا با او صحبت کنم. اما هر چه بیشتر تلاش کردم، او بیشتر کنار کشید. زمانی که کارنامه او در دوره راهنمایی رسید، نوشته بود که او 95 بار از کلاس ها غیبت کرده است و در سال 6 نمره سقوط داشته است. با این سرعت او هرگز فارغ التحصیل نخواهد شد. فرستادمش پیش مشاور مدرسه و حتی التماسش کردم. هیچی کار نکرد یک شب آنقدر احساس ناتوانی کردم که زانو زدم و درخواست کمک کردم. "خدایا خواهش می کنم، من دیگر نمی توانم برای پسرم کاری انجام دهم. من در پایان طنابم هستم. همه چیز را به تو می سپارم." سر کار بودم که با من تماس گرفت. مردی خود را مدیر مدرسه معرفی کرد. می خواهم در مورد غیبت های کارل با شما صحبت کنم. قبل از اینکه بتواند کلمه دیگری بگوید، خفه شدم و تمام ناامیدی و غم من از کارل به گوش این غریبه ریخت. "من عاشق پسرم هستم اما نمی دانم چه کار کنم. من همه چیز را امتحان کردم تا کارل را به مدرسه برگردانم و هیچ کاری نتیجه نداد. این از دست من خارج است." برای لحظه ای سکوت در آن سوی خط حاکم شد. مدیر مدرسه با جدیت گفت: "ممنون از وقتی که گذاشتید" و تلفن را قطع کرد. کارنامه بعدی کارل نشان دهنده بهبود قابل توجهی در نمرات او بود. در نهایت، او حتی فهرست افتخار را ساخت. در چهارمین سال تحصیلی، من در یک جلسه والدین و معلمان با کارل شرکت کردم. متوجه شدم که معلمانش از نحوه چرخش او متحیر شده بودند. در راه خانه گفت: مامان، آن تماس سال گذشته مدیر مدرسه را یادت هست؟ سرمو تکون دادم. "این من بودم. فکر می‌کردم شوخی کنم، اما وقتی چیزی که گفتی را شنیدم، واقعاً به من ضربه زد که چقدر تو را آزار می‌دهم. آن موقع بود که فهمیدم باید باعث افتخارت باشم."
سوال: ایده اصلی این قطعه چیست؟
1. کودکان خانواده های تک والدی اغلب دچار مشکلات روانی هستند.
2. محبت مادر نقش مهمی در زندگی نوجوانان دارد.
3. درک شدن توسط والدین برای نوجوانان بسیار مهم است.
4. آموزش مدرسه بدون حمایت کامل والدین کار نمی کند.