متن: جورج پروچنیک دنیا را دوست دارد _ . او موضوع خود را در کتابی جدید مطرح می کند. گوش دادن به معنی در دنیای نویز. در اینجا او خودش را توضیح می دهد (با استفاده از صدایش). "ما آنقدر به سر و صدا عادت کرده ایم، تقریباً تعصب عمیقی در برابر این ایده وجود دارد که سکوت ممکن است مفید باشد، اگر به کسی بگویید ساکت باشد، مانند یک پیرمرد به نظر می رسید. اما هرگز مهم نبود که سکوت را ادامه دهید. سکوت. ما را متمرکز می کند، سلامتی ما را بهبود می بخشد و کلید آرامش و رضایت پایدار است." "ما باید مردم را در مورد صداهایی که شروع به شنیدن می‌کنید هیجان زده کنیم، اگر فقط چیزها را کمی آرام کنید. در طول یک مراسم چای ژاپنی، کوچک‌ترین صداها به نوعی هنر تبدیل می‌شوند که قاشق‌ها صدای زنگ سبکی را روی کاسه، لبه‌ها ایجاد می‌کنند. کیمونویی که به زمین می‌کشد. «افراد ناشنوا تقریباً در همه جنبه‌های زندگی بسیار مراقب هستند. اگر دو ناشنوا با هم راه می‌روند و از زبان اشاره استفاده می‌کنند، مدام مراقب یکدیگر هستند و با توجه مداوم به یکدیگر از یکدیگر محافظت می‌کنند. آنها در عین حال به طور کامل از محیط اطراف خود آگاه هستند. حتی نوجوانان ناشنوا! ما در دنیای شنوایی می توانیم از آنها یاد بگیریم. اگر انفجارهای قدرتمند سر و صدا را حذف کنیم، از دنیای فوق‌العاده غنی در اطراف خود آگاه می‌شویم------------------------------------------------------------------------------------. شگفت آور است که چقدر چیزهای زیبا به نظر می رسند وقتی واقعاً می توانی گوش کنی.»
سوال: Proehnik در مورد ما چه می گوید؟
1. ما به سکوت عادت کرده ایم
2. باید سر و صدا را تحمل کنیم
3. ما فکر نمی کنیم که سکوت مفید باشد
4. ما باور نداریم که صلح پایدار در دسترس باشد