متن: سردبیر عزیز، من بعد از یک سال تحصیل در آلمان به تازگی به خانه برگشتم. اما انگار پدر و مادرم الان مرا درک نمی کنند. آنها از من انتظار دارند که همان آدم قبل از خارج شدن از کشور باشم، اما نیستم! چرا نمی توانند اجازه دهند من خودم باشم؟ جیمی سلام، جیمی، تا آنجا که من می دانم، افرادی که در خارج از کشور زندگی کرده اند اغلب متوجه می شوند که سازگاری با بازگشت به خانه دشوارتر از سازگاری آنها با زندگی در یک فرهنگ خارجی است. چرا؟ ما انتظار داریم وقتی به یک مکان جدید می رویم، به زبان دیگری صحبت می کنیم و قوانین فرهنگ متفاوتی را یاد می گیریم، مشکلاتی داشته باشیم... اما خانه؟ ... ما آن مکان را می شناسیم! والدین شما انتظار دارند که همان شخصی که یک سال پیش سوار هواپیما شده بود بازگردد. به خصوص اگر خودشان هرگز خارج از کشور نبوده اند، احتمالاً والدین شما تغییراتی را که زندگی در خارج از کشور می تواند در فرد ایجاد کند، درک نخواهند کرد. از سوی دیگر، ممکن است در خارج از کشور تصویر ذهنی ایده آلی از عزیزان خود داشته باشید، تصویری که پس از بازگشت تکه تکه می شود. به یاد داشته باشید که در کشور میزبان خود سبک زندگی متفاوتی داشته اید و احتمالاً در حالی که تنها در آنجا می مانید، بسیار مستقل شده اید. اکنون که در خانه هستید، از شما انتظار می رود که دوباره با سبک زندگی خانواده خود سازگار شوید. در نتیجه، ممکن است از دخالت والدین خود در زندگی خود ناراحت شوید. ارتباط کلید غلبه بر این مشکل است. به والدین خود بگویید که چه احساسی دارید. اطلاعات مربوط به ورود مجدد فرهنگی را با آنها به اشتراک بگذارید و از آنها بخواهید صبور باشند. این بدان معنا نیست که شما باید تجربه خود را فراموش کنید و همه چیزهایی را که آموخته اید رها کنید! یاد بگیرید که تعادلی بین قدیم و جدید پیدا کنید، همانطور که برای اولین بار با فرهنگ کشور میزبان خود سازگار شدید.
سوال: هدف اصلی جیمی از نوشتن نامه چیست؟
1. از پدر و مادرش انتقاد کند.
2. برای مشاوره در مورد تحصیلاتش.
3. از پدر و مادرش شکایت کند.
4. برای درخواست کمک.