متن: وقتی در مورد شادی از ما سوال می‌شود، معمولاً به چیزی خارق‌العاده فکر می‌کنیم، یک لذت مطلق، که به نظر می‌رسد هر چه بزرگتر می‌شویم نادرتر می‌شود. برای بچه ها، شادی یک ویژگی جادویی دارد. لذت آنها از برنده شدن در یک مسابقه یا گرفتن یک دوچرخه جدید بدون قید و شرط است. در سال های نوجوانی مفهوم شادی تغییر می کند. ناگهان مشروط به چیزهایی مانند هیجان، عشق و محبوبیت می شود. هنوز می توانم هیجان دعوت شدن برای رقصیدن با جذاب ترین پسر در جشن مدرسه را به یاد بیاورم. در بزرگسالی چیزهایی که باعث شادی عمیق می شوند - عشق، ازدواج، تولد - همچنین مسئولیت و خطر از دست دادن را به همراه دارند. برای بزرگسالان، شادی پیچیده است. تعریف من از شادی «ظرفیت لذت بردن» است. سلامتی من دیروز لحظات کوچک لذتم را تجربه کردم. ابتدا وقتی آخرین جعبه ناهار را بستم و خانه را برای خودم گذاشتم بسیار خوشحال شدم. سپس صبح بی وقفه ای را صرف نوشتن کردم که دوستش دارم. وقتی بچه ها و شوهرم به خانه آمدند، بعد از سکوت روز از سر و صدای آنها لذت بردم. روانشناسان به ما می گویند که برای شاد بودن به ترکیبی از اوقات فراغت لذت بخش و کار رضایت بخش نیاز داریم. من فکر نمی کنم که مادربزرگ من که 14 فرزند بزرگ کرده است، هیچ کدام از این دو را زیاد داشته باشد. او شبکه‌ای از دوستان نزدیک و خانواده داشت و شاید این چیزی بود که او را راضی کرد. با این حال، ما با انتخاب های بسیار و چنین فشاری برای موفقیت در هر زمینه ای، شادی را به چیز دیگری تبدیل کرده ایم که باید داشته باشیم. ما آنقدر نسبت به «حق» خود آگاه هستیم که ما را بدبخت می کند. بنابراین ما آن را تعقیب می‌کنیم و آن را با ثروت و موفقیت برابر می‌کنیم، بدون اینکه متوجه شویم افرادی که آن چیزها را دارند لزوماً خوشحال‌تر نیستند. خوشبختی به این نیست که چه اتفاقی برای ما می افتد، بلکه به این است که چگونه می بینیم چه اتفاقی برایمان می افتد. این روش ماهرانه یافتن یک نکته مثبت برای هر منفی است. آرزوی چیزی نیست که نداریم، بلکه لذت بردن از چیزی است که داریم.
سوال: با بزرگتر شدن افراد، آنها _ .
1. احساس کنید که تجربه شادی سخت تر است.
2. شادی خود را کمتر با دیگران مرتبط کنند
3. خطرات کمتری را در جستجوی شادی متحمل خواهد شد
4. تمایل به این باور دارند که مسئولیت به معنای خوشبختی است