متن: هنگامی که سرگرد مری جنینگز هگار به عنوان کاپیتان در افغانستان خدمت می کرد، هواپیمای او در حالی که او و خدمه اش در حال بازگرداندن سربازان مجروح بودند، توسط آتش دشمن سرنگون شد. اگرچه مجروح شد، اما ماموریت نجات را در حالی که زیر آتش روی زمین بود به پایان رساند و نشان قلب بنفش و صلیب پرنده برجسته را برای "قهرمانی برجسته و فداکاری فداکارانه به وظیفه" دریافت کرد. با این حال، هگر برای خدمت در جنگ جوایزی دریافت نکرد، زیرا حضور زنان در موقعیت‌های رسمی رزمی و دریافت مزایایی که به همراه دارد، غیرقانونی است. هگار و سه زن خدمتکار دیگر در 27 نوامبر در دادگاه فدرال در سانفرانسیکو در اعتراضی طولانی مدت به ممنوعیت پنتاگون شکایت کردند. بسیاری از زنان نظامی که 14 درصد از 1.4 میلیون عضو فعال ارتش هستند به این سیاست اعتراض دارند زیرا آنها را از درخواست برای 238000 شغل باز می دارد و آنها را از برخی ترفیعات محروم می کند. این به ویژه ناعادلانه است زیرا از زنان در خدمت محافظت نمی کند. کاملاً 85 درصد از زنان که از 11 سپتامبر خدمت کرده‌اند، گزارش داده‌اند که در یک منطقه جنگی یا منطقه‌ای خدمت کرده‌اند که طبق دادخواست با جنگ یا خطر فوری مواجه شده‌اند و نیمی از آنها در عملیات‌های جنگی شرکت داشته‌اند. حداقل 860 نیروی زن در جنگ های عراق و افغانستان مجروح و 144 نفر کشته شده اند. این ممنوعیت کار بد دیگری نیز دارد: زنان با استعداد را از خدمت خارج می کند. هگر می گوید که از او خواسته می شود که گارد ملی هوایی را برای یک موقعیت رابط ذخیره ترک کند، زیرا او از مشاغلی که می خواهد برای آنها درخواست کند (،) کنار گذاشته شده است. زن دیگری که شکایت می کند، کاپیتان الکساندرا زو بیدل که دو بار به افغانستان فرستاده شده بود، سال گذشته به دلیل سیاست محرومیت از مبارزه، وظیفه خود را ترک کرد. به سختی می توان دید که چگونه پنتاگون می تواند این بار را تحمل کند. بدیهی است که زنان قادر به انجام مأموریت های جنگی چالش برانگیز و خطرناک هستند، زیرا همانطور که حرفه هگار و دیگران مانند او نشان داده است که اکنون این کار را انجام می دهند. سیاست پنتاگون مبتنی بر "ایده منسوخ شده زنان" است، درست همان چیزی که قانون اساسی ممنوع کرده است. اما پنتاگون نباید منتظر باشد تا دادگاه دستور دهد که با اعضای زن به طور مساوی رفتار کند. تردیدی وجود ندارد که دادگاه در نهایت این کار را انجام خواهد داد و تردیدی وجود ندارد که در آینده ای نزدیک، قانون عدم مبارزه، مانند جداسازی نژادی نیروها و "نپرس، نگو"، این کار را انجام خواهد داد. به نظر می رسد یک یادگار باستانی از دوران ناروشن.
سوال: بسیاری از زنان نظامی عمدتاً به این دلیل که _ .
1. بر حقوق زنان تأثیر داشت
2. محافظت از زنان در خدمت ناعادلانه بود
3. آنها را از برخی مشاغل و ترفیعات باز می داشت
4. با داوطلب شدن زنان برای مبارزه مخالف بود