متن: به مقصد من رسید "ایگو اشتهای زیادی دارد، هر چه بیشتر به آن غذا بدهید گرسنه تر می شود." --ناتانیل برونر جونیور دو سال است که ملاقات نکرده ایم. آخرین بار زمانی بود که ما در فرودگاه رم به عنوان روشی برای پیوستن به شرکت های رقابتی مختلف حرکت می کردیم. ما شناسه های ایمیل شخصی خود را رد و بدل کردیم و من هرگز متوجه نشدم که شناسه ایمیل من دارای خطا است. ما در شش سال رابطه حرفه ای بودیم که با یک سوء تفاهم کوچک به پایان رسید. ما هرگز متوجه نشدیم که ممکن است فرصتی برای پاک کردن آن نداشته باشیم. هر دوی ما سطوح نفس سختی برای کنار گذاشتن داشتیم. در این دو سال کار همیشه مرا مشغول کرده است. مواردی وجود داشته است که می خواستم برای مشاوره تخصصی با او نامه بنویسم، اما من همیشه جلوی من را می گرفت. و سپس یک روز پرواز به لندن برای یک کنفرانس آرامش خاطرم را از بین برد. می دانستم که او به عنوان بخشی از رویداد از شرکتش آنجا خواهد بود. فکر کردم که او را نادیده بگیرم و به عنوان یک کارمند حرفه ای رفتار کنم. بالاخره وارد سالن کنفرانس شدم. به اندازه کافی سریع متوجه شدم که او با اعتماد به نفس خود توجه شرکت کنندگان را به خود جلب می کند، و تنها کاری که در آنجا نشسته انجام می دهم قدردانی از او و تکان دادن سرم به عنوان "بله به بله" و "نه به نه" است. بالاخره به صحنه نزدیک شد. اولین خطی که به گوشم رسید نام من بود و او ادامه داد: "من افتخار می کنم که با 8 سال تجربه اینجا هستم و می خواهم بهترین تجربیاتم را با همه شما به اشتراک بگذارم. این سفری است که من با یک نفر به پایان رساندم. از بهترین همکارانم و بهترین دوستم «نام من» که در طول روز و شب با سخت‌ترین پروژه‌ها و ضرب‌الاجل‌های مرگ‌بار از من حمایت کردند». یک لحظه بی حس شدم و کاملا گم شدم. تنها چیزی که به یاد می آوردم این بود که قبل از ورود به اتاق به او فکر می کردم و عظمت او برای تصدیق حضورم. بالاخره همایش به پایان رسید و همگی برای صرف غذا راه افتادیم. سخت تقلا می کردم تا با او روبرو شوم. او را دیدم که با یک هدیه به سمت من آمد. از او پرسیدم چرا این هدیه؟ او بسیار متواضع بود و پاسخ داد: "این نماد کوچکی از دوستی است تا بگویم وقتی بیشتر از همه دوستش داشتم چقدر دلم برای دوستم تنگ شده بود." نشانه کوچکی برای نشان دادن این موضوع که حتی زمانی که با من نبودی، آموزه‌هایت به من کمک کرد تا روی پروژه‌های دشوار کار کنم." شما برای من یک شناسه ایمیل گذاشتید که قابل دسترسی نیست، شاید نامه ای را از دست داده باشید. من هم شماره ای نداشتم که با شما تماس بگیرم اما وقتی نام شما را در لیست خواندم، همه این هماهنگی ها را انجام دادم. ما هرگز نمی دانیم چه زمانی در زندگی دوباره همدیگر را ملاقات می کنیم، بنابراین این هدیه برای تو است دوست من.» سرانجام، ما دوباره به مقصد خود اما این بار با لبخند حرکت کردیم.
سوال: نویسنده به دوستش ایمیل نزد زیرا _ .
1. رابطه حرفه ای آنها به پایان رسیده بود
2. او نمی خواست با او در تماس باشد
3. تا زمانی که ایمیلش را دریافت نکرده باشد، این کار را انجام نمی دهد
4. آنها به شرکت های رقابتی مختلف پیوسته بودند