متن: بوئینگ 777 که به طور سنتی به عنوان یکی از ایمن ترین هواپیماهای آسمان تلقی می شود، با دومین سقوط مرگبار در کمتر از یک سال آینده، به شهرت آن لطمه زده است. حدود 1000 بوئینگ 777 در خدمت هستند و این هواپیما یک اسب کار در مسافت طولانی است که برخی از طولانی ترین مسیرها را پشت سر می گذارد. این هواپیما در سال 1995 وارد خدمت شد و هیئت ملی ایمنی حمل و نقل، که مسئول نظارت بر هواپیماهای ساخت ایالات متحده است، کمتر از 60 حادثه را ثبت کرده است. اما رکورد اخیر با دو حادثه بزرگ، ناهموارتر بوده است---یک تصادف در فرودگاه سانفرانسیسکو در ژوئیه گذشته، که جان سه نفر را گرفت، و فرود سقوط هواپیمای بریتیش ایرویز 777 در هیترو در ژانویه 2008. با این حال، فاجعه مالزی بسیار متفاوت از حادثه BA و سقوط هواپیمای هواپیمایی آسیانا در فرودگاه بین المللی سانفرانسیسکو در ماه جولای است. هر دو حادثه BA و Asiana اندکی قبل از فرود اتفاق افتاد، در حالی که هواپیمای خطوط هوایی مالزی در مراحل اولیه سفر از رادار ناپدید شد. تصادف در سانفرانسیسکو در ماه جولای به خطای خلبان نسبت داده شد که منجر به خاموش شدن موتورها شد زیرا او معتقد بود که رایانه سرعت کافی برای حفظ هواپیما را در هوا حفظ می کند. اما گزارش‌های اولیه حاکی از آن است که زهاری احمدشاه، خلبان 53 ساله خطوط هوایی مالزی، بسیار با تجربه بود - که در سال 1981 به شرکت هواپیمایی ملحق شده بود و 18365 ساعت در کابین خلبان خود را پشت سر گذاشت. فرود تصادف BA که منجر به مرگ و میر نشد، سرانجام مشخص شد که ناشی از انسداد خط سوخت تغذیه کننده موتور بوده است. به بیان ساده، هواپیما معادل ایست قلبی را تجربه کرد، زیرا برخی از سوخت ذوب نشدند و در پایان یک پرواز طولانی از پکن به لندن، که طی آن هواپیما از فضای غیرعادی سرد بر فراز سیبری عبور کرد، خط تدارکات را مسدود کرد. _ باعث می شود مردم به فاجعه ای فکر کنند که در آن 288 سرنشین یک ایرباس 330 ایرفرانس بودند. آن هواپیما، یک اسب کار دوربرد دیگر، در ژوئن 2009 در مسیر ریودوژانیرو به اقیانوس اطلس سقوط کرد و 228 نفر کشته شدند. توضیحات مختلفی در مورد سقوط ایرفرانس ارائه شده است و بازرسان متوجه شدند که سنسورهای سرعت هواپیما خوانش نادرستی را ارائه می دهند. اما با توجه به سقوط یک هواپیمای دیگر، چندین ماه طول می کشد تا محققان بتوانند علت آن را پیدا کنند.
سوال: هدف نویسنده از نوشتن متن چیست؟
1. برای برانگیختن توجه ما به برخی از سقوط های معروف هواپیما.
2. برای کشف دلایل سقوط هواپیما
3. برای اطلاع ما از فاجعه مالزی.
4. به ما هشدار دهد که دیگر با هواپیما سفر نکنیم.