متن: وقتی بزرگ شدم، یک همسایه قدیمی به نام دکتر گیبس داشتم. او شبیه هیچ دکتری نبود که من تا به حال می شناختم. او هرگز سر ما به خاطر بازی در حیاط خانه اش فریاد نمی زد، اما همیشه بسیار مهربان بود. زمانی که دکتر گیبز زندگی را نجات نمی داد، درخت می کاشت. او نظریه های جالبی در مورد کاشت درخت داشت. او به این اصل معتقد بود: "نه درد، نه سود". او به سختی درختان جدید خود را آبیاری می کرد، نگرشی که در برابر خرد متعارف پرواز می کرد. یک بار علت را پرسیدم و او به من گفت که آبیاری گیاهان آنها را خراب می کند زیرا آنها را ضعیف تر می کند. او گفت باید شرایط را برای درختان سخت کنید تا فقط قوی ترین ها بتوانند زنده بمانند. او در مورد اینکه چگونه آبیاری درختان باعث شد ریشه های کم عمقی در آنها ایجاد شود و چگونه اگر آبیاری نمی شدند، درختان در جستجوی آب ریشه های عمیقی درمی آوردند. بنابراین، به جای اینکه هر روز صبح درختانش را آبیاری کند، آنها را با یک روزنامه تاپ شده می زد. از او پرسیدم چرا این کار را کردی و او گفت این کار برای جلب توجه درخت بوده است. دکتر گیبز چند سال بعد از اینکه خانه را ترک کردم درگذشت. هرازگاهی از کنار خانه‌اش قدم می‌زدم و به درخت‌هایی که 25 سال پیش کاشت او را تماشا می‌کردم نگاه می‌کردم. قد بلند و قوی بودند. چند سال پیش خودم چند درخت کاشتم. دو سال حضور در این درختان به معنای ضعیف شدن آنها بود. هر وقت باد سردی می وزید، شاخه هایشان می لرزید. به نظر می رسید برای درختان دکتر گیب به گونه ای که آسایش و راحتی هرگز نمی توانست مفید باشد. هر شب قبل از اینکه بخوابم، دو پسرم را چک می کنم. من اغلب دعا می کنم که زندگی آنها آسان شود. اما اخیراً به این فکر می کنم که وقت آن رسیده است که نمازم را عوض کنم. می دانم که فرزندانم با سختی روبرو خواهند شد. همیشه در جایی باد سردی می وزد. کاری که ما باید انجام دهیم این است که برای ریشه های عمیق دعا کنیم، تا وقتی باران می بارد و باد می وزد، ما از هم جدا نشویم.
سوال: با کاشت درختان، دکتر گیبز اغلب _ .
1. هر روز صبح آنها را آبیاری کرد
2. با آنها صحبت کرد تا توجه آنها را جلب کند
3. کمی به آنها توجه کرد
4. آنها را بزنید تا ریشه های عمیقی در آنها ایجاد شود