متن: یک شعر با یک فکر، ایده یا احساسی که از ته دل احساس می شود شروع می شود. اشعار می توانند شاد یا غمگین، عمیق اندیشانه یا حتی طنزآمیز باشند. انتخاب با شما و تخیل شما است که چه چیزی خلق خواهید کرد. اولین قدم شما نوشتن ایده یا فکری است که دارید و می خواهید به شعر تبدیل شوید. در مرحله بعد، باید آن فکر را به یک شعر شعر آزاد تبدیل کنید. نوشتن شعرهای بیت آزاد بسیار آسان تر است زیرا قوانینی وجود ندارد. برای نوشتن آنها. برخی از بیت های آزاد حتی قافیه و متری ندارند. اکنون، افکار خود را در خطوط بازنویسی کنید. اکنون زمان آن است که به سطرهای خود نگاه کنید و به یاد داشته باشید که شعر باید مانند یک داستان، یک کتاب یا یک فیلم، شروع، میانه و پایان داشته باشد. شعر خود را چندین بار بخوانید و به کلمات و ریتم هر سطر گوش دهید. اکنون زمان آن است که هر سطر را کوتاه یا طولانی کنید تا شعری روان بسازید. اگرچه این شعر یک شعر آزاد است، اما می توانید انتخاب کنید. اگر بخواهید هر سطر را با سطر بعدی قافیه کنید. حالا برگرد و شعرت را دوباره بخوان. علائم نگارشی مناسب و همچنین املای مناسب هر کلمه را بررسی کنید. عنوان مناسبی برای شعر خود در نظر بگیرید. بهتر است شعرتان را برای مدتی کنار بگذارید و بعداً به آن بازگردید. سپس با ذهنی تازه دوباره آن را بخوانید و تغییرات لازم را اعمال کنید. اگر تصمیم به ادامه ی شعر دارید، بهتر است چند کتاب در مورد خلق شعر بررسی کنید و در چند کارگاه محلی شرکت کنید. منابع موجود در اینترنت و همچنین آنچه در کتابخانه عمومی محلی شما موجود است را بررسی کنید.
سوال: از انتهای متن چه نتیجه ای می توانیم بگیریم؟
1. هنوز چیزهای زیادی برای نوشتن شعرهای خوب وجود دارد.
2. اشعار باید وابسته به اینترنت، کارگاه ها و کتابخانه ها باشد.
3. نوشتن شعر پرمعنی است اما دشوار است.
4. همه افراد نمی توانند در سرودن شعر موفق شوند.