متن: من عبارت‌شناسی لین تراس را ترجیح می‌دهم: من یک گرامر «برچسب» هستم. و، مانند تراس - نویسنده کتاب Eats, shoots & Leaves - من رویکردی "تحمل صفر" به اشتباهات دستور زبانی دارم که باعث احمق به نظر رسیدن افراد می شود. اکنون، من و تراس در مورد معنای «تحمل صفر» اختلاف نظر داریم. او فکر می‌کند که افرادی که دستور زبان پایه را با هم مخلوط می‌کنند «لایق این هستند که رعد و برق مورد اصابت قرار بگیرند، درجا هک شوند و در یک قبر بی‌نشان دفن شوند»، در حالی که من فکر می‌کنم فقط سزاوار این هستند که برای شغلی از دست داده شوند - حتی اگر واجد شرایط دیگری باشند. برای موقعیت هرکسی که برای موقعیتی در یکی از شرکت‌های من، iFixit یا Dozuki درخواست می‌کند، در آزمون گرامر اجباری شرکت می‌کند. اگر افراد امیدوار به کار نتوانند بین «to» و «too» تمایز قائل شوند، درخواست‌هایشان به سطل زباله می‌رود. البته ما برای امرار معاش می نویسیم. iFixit.com بزرگترین دفترچه راهنمای تعمیر آنلاین در جهان است و Dozuki به شرکت‌ها کمک می‌کند تا مستندات فنی خود را بنویسند، مانند دستورالعمل‌های کار بدون کاغذ و راهنمای کاربر گام به گام. بنابراین، منطقی است که ما یک حمله قوی در برابر اشتباهات گرامری انجام داده ایم. اما گرامر برای همه شرکت ها مرتبط است. بله، زبان دائما در حال تغییر است، اما این امر دستور زبان را بی اهمیت نمی کند. گرامر خوب اعتبار است، به خصوص در اینترنت. و خوب یا بد، اگر نتوانید تفاوت بین "آنها" "آنجا" و "آنها هستند" را تشخیص دهید، مردم شما را قضاوت می کنند. گرامر خوب حس تجاری خوبی دارد - و نه فقط در مورد استخدام نویسندگان. نوشتن در شرح شغل رسمی اکثر افراد در دفتر ما نیست. با این حال، ما تست گرامر خود را به همه، از جمله فروشندگان، کارکنان عملیات و برنامه نویسانمان می دهیم. گرامر بیش از توانایی یک فرد در به خاطر سپردن انگلیسی دبیرستان است. من متوجه شده ام که افرادی که در آزمون گرامر اشتباهات کمتری می کنند، هنگام انجام کاری کاملاً نامرتبط با نوشتن - مانند قفسه های جوراب ساق بلند یا برچسب زدن به قطعات، اشتباهات کمتری نیز مرتکب می شوند. در مورد برنامه نویسان هم همینطور است. متقاضیانی که فکر می کنند نوشتن مهم نیست، احتمالاً فکر می کنند بسیاری از چیزهای دیگر نیز مهم نیستند.
سوال: چه چیزی می توانیم از متن یاد بگیریم؟
1. شرکت هایی که تست های گرامر را ارائه می دهند ممکن است حس تجاری خوبی نداشته باشند.
2. چون زبان دائما در حال تغییر است گرامر بی اهمیت می شود.
3. رویکرد «تحمل صفر» به اشتباهات گرامری ممکن است کمی ناعادلانه به نظر برسد.
4. افرادی که به نوشتن توجه می کنند ممکن است به چیزهای دیگری توجه کنند.