متن: حتی قبل از اینکه مردم وجود داشته باشند، مواردی از آلودگی هوا وجود داشت. طوفان گرد و غبار بود. آتشفشان ها فوران کردند و خاکستر و گازهای سمی را به جو فرستادند. هنگامی که مردم در صحنه ظاهر شدند و تسخیر طبیعت را آغاز کردند، آنها نیز شروع به آلوده کردن هوا کردند. آنها زمین را پاکسازی کردند که طوفان های گرد و غبار بزرگتری را ممکن ساخت. شهرها را ساختند و دوده از اجاق آنها فضا را پر کرد. سنکا نویسنده رومی در سال 61 پس از میلاد از "بوی بد، دوده و هوای سنگین" شهر امپراتوری نوشت. در سال 1257 ملکه انگلیس مجبور شد از شهر ناتینگهام دور شود زیرا دود شدید غیرقابل تحمل بود. انقلاب صنعتی آلودگی هوا بدتر را به همراه داشت. زغال سنگ برای تولید برق کارخانه ها و برای گرم کردن خانه ها سوزانده شد. دوده، دود و دی اکسید گوگرد هوا را پر می کند. روزهای خوب گذشته؟ نه در شهرک های کارخانه. اما مناطق روستایی بزرگی وجود داشت که تحت تأثیر آلودگی هوا قرار نداشتند. با افزایش جمعیت، کل جهان شهرنشین تر می شود. این شهرهای بزرگ هستند که بیشترین آسیب را از آلودگی هوا می بینند. اما مناطق روستایی بی تاثیر نیستند. در محله‌های اطراف کارخانه‌های دودی، شواهدی از افزایش نرخ سقط جنین خود به خود و کیفیت پایین پشم در گوسفند، کاهش تولید تخم‌مرغ و نرخ بالای مرگ و میر در جوجه‌ها وجود دارد. پلیس راهنمایی و رانندگی در توکیو مجبور است از ماسک های ضد گاز استفاده کند و "موقعیت اکسیژن" را انجام دهد - گاهی اوقات از مخازن اکسیژن تنفس می کند. مه دود در آتنا گاهی اوقات باعث تعطیلی کارخانه ها و محدودیت های ترافیکی شده است. باران اسیدی در کانادا به دلیل آلودگی هوا در ایالات متحده ایجاد می شود و به تیرگی روابط بین دو کشور کمک می کند. سیدنی، رم، تهران، آنکارا، مکزیکوسیتی و بسیاری دیگر از شهرهای بزرگ جهان تجربیات وحشتناکی از آلودگی هوا داشته اند. یکی از دو نوع اصلی مه دود - متشکل از دود، مه، دی اکسید گوگرد، اسید سولفورینگ (H2SO4)، خاکستر و دوده - مه دود لندن نام دارد. در واقع، تصور می شود که کلمه مه دود در انگلستان در سال 1905 به عنوان انقباض کلمات "دود" و "مه" سرچشمه گرفته است. احتمالاً بدترین مورد مه دود در تاریخ در روز پنجشنبه 4 دسامبر 1952 در لندن آغاز شد. یک توده هوای سرد بزرگ به دره رودخانه تیمز منتقل شد. وارونگی دما، پوششی از هوای گرم را روی هوای سرد قرار داد. با فرا رسیدن شب، مه غلیظ و دمای زیر صفر باعث شد مردم لندن زغال سنگ را در اجاق های کوچک خود بگذارند. میلیون ها نفر از این آتش سوزی ها در طول شب سوختند و دی اکسید گوگرد و دود را به هوا ریختند. روز بعد، جمعه، زمانی که دمای هوا زیر صفر بود، مردم همچنان به زغال سنگ زدن ادامه دادند. کارخانه ها دود و دود شیمیایی خود را به جو اضافه کردند. شنبه روز تاریکی بود. به مدت بیست مایل در اطراف لندن، هیچ نوری از میان دود عبور نکرد. هوا سرد و آرام بود. و آتش سوزی زغال سنگ در تمام آخر هفته ادامه داشت. روز دوشنبه 8 دسامبر، بیش از صد نفر در حالی که به شدت در تلاش برای نفس کشیدن بودند، بر اثر حمله قلبی جان باختند. زمانی که نسیمی هوا را در روز سه شنبه 9 دسامبر پاک کرد، بیش از 4000 نفر بر اثر مه دود کشته شدند. دوده و خاکستر را می توان توسط رسوب دهنده های الکترواستاتیک حذف کرد. متأسفانه، آنها از مقدار زیادی برق استفاده می کنند و انرژی الکتریکی که برای اکثر ما به سختی مقرون به صرفه است، باید از جایی تامین شود. خاکستر بادی حذف شده از هوا باید روی زمین یا آب ریخته شود، اگرچه می توان از آن به نحوی استفاده کرد. حذف دی اکسید گوگرد دشوارتر است. زغال سنگ کم گوگرد کمیاب و گران است. اگرچه گوگرد را می توان از زغال سنگ پودر شده شست، اما این فرآیند گران است. همچنین فرآیندهایی برای تبدیل زغال سنگ کثیف به سوخت های مایع و گازی تمیز وجود دارد. این فرآیندها ممکن است نویدبخش آینده باشند، اما در حال حاضر برای رقابت اقتصادی با سایر سوخت ها بسیار گران هستند. آنها همچنین بخشی از انرژی زغال سنگ را هدر می دهند.
سوال: قسمت عمدتاً در مورد چه چیزی صحبت می کند؟
1. نوع و شکل آلودگی.
2. علت و معلول آلودگی.
3. وضعیت و رفع آلودگی.
4. مفهوم و مصادیق آلودگی