متن: تابستان دارد از من دور می شود. بعضی روزها دلم می خواهد گریه کنم. روزهای دیگر، فقط با فکر کردن به پاییز در درونم حس توقعی احساس می کنم که باعث می شود بترسم. امشب هر پنج نفر در اتاق خانواده بودیم. انجام کارهای خودمان در این لحظه کوچولوترین بچه من دردسر شماره یک و شادی شماره یک من است. او یک دندان در راه دارد و اگرچه این چیز بسیار کوچکی است اما باعث غم و اندوه زیادی می شود. قرار نیست دروغ بگویم. من برای چرت بعد از ظهر او زندگی می کنم، بنابراین می توانم در واقع لباس بپوشم و از دستشویی استفاده کنم. E بزرگ به زودی مدرسه را شروع می کند. روز دیگر، در پایان تابستان و شروع یک سال تحصیلی دیگر کمی افسرده شدم. با چشمانی سنگین و کمی اشک آلود از جلوی پنجره به بیرون نگاه کردم. سپس، ناگهان متوجه شدم که این افسردگی پایان تابستان من چقدر احمقانه است. من نمی توانم زمان را تغییر دهم. اما، می توانم احساسات و افکارم را تغییر دهم. تصمیم گرفتم آخرین روزهای تعطیلات تابستانی خود را با قدم زدن با چهره ای غمگین سپری نکنم. .تصمیم گرفتم روزهای آخر تابستان را در آغوش بگیرم و به خودم یادآوری کنم که قبل از اینکه متوجه شوم، به روال مدرسه خود برمی گردیم و همه چیز خوب پیش خواهد رفت. این هفته قصد داریم با معلم‌ها ملاقات کنیم. من دخترم را می‌برم تا ناخن‌هایش را قبل از اولین روز مهدکودک درست کند. می‌خواهیم چند ده کلوچه بپزیم. طبق معمول عصر خود را پیاده‌روی می‌کنیم و تا دیروقت بیدار می‌مانیم. آخرین اما مهم‌تر از همه، من لباس‌های مدرسه را آماده می‌کنم، ناهار را بسته‌بندی می‌کنم و یادداشت‌های ناهار را می‌نویسم، مثل همیشه «دست بوسیدن» را می‌خوانیم، و دانش‌آموز کلاس سوم و مهدکودکم را در آنها می‌اندازم. تخت های کوچک قبل از اولین روز بزرگ با تشکر از شما تابستان، گرم و فوق العاده بودید، شیرین و چسبنده بودید، با طراوت بودید و دقیقاً همان چیزی که ما نیاز داریم. و غروب شما شگفت انگیز بود، پس از شما متشکرم.
سوال: از این قسمت می توان فهمید که نویسنده _ .
1. به خواندن رمان علاقه دارد
2. دو فرزند مزاحم دارد
3. اغلب عصرگاهی پیاده روی می کند
4. زمانی برای لباس پوشیدن ندارد