متن: ماهیگیری یک فعالیت محبوب است و هر ماهیگیر این قانون را می داند: بزرگ ها را نگه دارید، کوچکترها را عقب بیندازید. ایده پشت Lt ساده است - ماهی های بزرگتر احتمالاً مسن تر هستند. اگر کوچکترها را نگه دارید، قادر به تولید مثل نخواهند بود و جمعیت ماهی در خطر است. اما صید بزرگترین ماهی از جمعیت یک اثر ناخواسته دارد: با گذشت زمان، تعداد کمتری از ماهی های بالغ واقعاً بزرگ می شوند. اگر فقط ماهی های کوچکتر تولید مثل کنند، نسل های آینده کوچکتر می شوند. این نمونه ای از تکامل در عمل است. یک دانشمند، دکتر دیوید کانور، دهه گذشته را صرف مطالعه تأثیرات قانون "بزرگ ها نگه دارید" و اینکه آیا می توان آنها را معکوس کرد، گذرانده است. برای تنظیم آزمایش خود، کانور و تیمش صدها ماهی نقره‌ای را صید کردند و آنها را به شش گروه تقسیم کردند. برای دو گروه، کانور از قانون "بزرگ ها نگه دارید" پیروی کرد و بزرگترین ماهی ها را بیرون آورد. برای دو گروه دیگر فقط ماهی کوچک را حذف کرد. برای دو گروه آخر، او ماهی را به طور تصادفی حذف کرد. پس از پنج سال، او ماهی های هر گروه را اندازه گرفت. در دو گروهی که بزرگ‌ترین ماهی‌ها به طور منظم حذف می‌شدند، میانگین اندازه ماهی کوچک‌تر از اندازه متوسط در گروه‌های دیگر بود. در اینجا تکامل در عمل بود: اگر فقط ماهی‌های کوچک زنده بمانند تا تولید مثل کنند، نسل‌های آینده ماهی‌ها نیز کوچک خواهند بود. برای پنج سال دوم آزمایش خود، کانور قوانین را تغییر داد و به طور تصادفی از هر گروه ماهی گرفت. در پایان آزمایش، او متوجه شد که ماهی‌هایی که در پنج سال اول در گروه «بزرگ‌ها نگه‌دارند» دوباره شروع به بزرگ‌تر شدن کرده‌اند، اگرچه او محاسبه کرد که حداقل 12 سال طول می‌کشد تا ماهی‌های موجود در آن ماهی. گروه به اندازه اصلی خود بازگردند. به عبارت دیگر، زمان کمتری برای کوچک شدن نسبت به بهبودی نیاز دارد.
سوال: هدف نویسنده از نگارش این مقاله چیست؟
1. برای تشویق مردم به ماهیگیری با دقت بیشتر.
2. ترغیب دولت ها به تغییر قوانین ماهیگیری.
3. برای توصیف نتایج یک آزمایش علمی.
4. برای معرفی قوانین ماهیگیری به خوانندگان.