متن: "مادربزرگ، مادربزرگ، برای ما داستان تعریف کن! "چهار بچه عزیز کنار پای من نشسته بودند و با چشم انتظار به من نگاه می کردند. ناگهان، دست زدن ما قطع شد.» عالی است، کارگردان، گفت: صحنه را از راهرو بالا می برد. «به جز، شما بچه ها می توانید کمی بیشتر با تماشاگران روبرو شوید؟ کارگردان گفت: چند روز دیگر برای نمایش کلیسا "عالی". حالا مادربزرگ، برای نوه هایت بخوان. من رو بزن. اگر فقط می توانستم برای نوه واقعی ام بخوانم! من یک نوه داشتم، اما هرگز او را ندیده بودم. شانزده سال قبل پسرم درگیر رابطه ای شد که پایان بدی داشت. اما از آن یک برکت بیرون آمد: یک دختر بچه به نام لنا. من امیدوار بودم که برای او مادربزرگ شوم - اما مدت کوتاهی پس از تولد، مادر بدون هیچ آدرسی نقل مکان کرد. در طول سال‌ها، از اطراف شهر خواستم تلاش کنم تا همسر سابق پسرم را پیدا کنم، اما به نظر می‌رسید که او نمی‌خواهد پیدا شود. من یک هفته قبل به این کلیسای جدید ملحق شده بودم و بلافاصله نقش مادربزرگ در نمایشنامه به من پیشنهاد شد. حداقل الان می توانستم وانمود کنم که مادربزرگ هستم. تمرینات خوب پیش رفت و بالاخره روز نمایش فرا رسید. اجرا عالی بود یکی از دوستانم گفت: "همه شما در آنجا خیلی طبیعی به نظر می رسید." پس از آن برای صرف غذا به زیرزمین کلیسا رفتیم. به سمت یکی از دختران نمایش رفتم. تمرین‌ها چنان طوفانی بود که ما هرگز نتوانستیم صحبت کنیم. به شوخی گفتم: "نوه من چطوره؟" "خوب !" او پاسخ داد. در همین لحظه، یکی دیگر از آن دختر آمد و نام او را پرسید. مطمئن نبودم که جواب دختر را درست شنیده باشم. اما این باعث شد که یک سوال دیگر از او بپرسم. "اسم مادرت چیست؟" او به من گفت، من هنوز در شوک بودم." و نام پدرت چیست؟ "پرسیدم. او به من گفت این پسر من بود. او فقط یک هفته قبل از من شروع به رفتن به آن کلیسا کرده بود. از آن روز نمایش، ما صمیمی بودیم. چندی پیش، او حتی از من یک مادربزرگ بزرگ ساخت.
سوال: چرا نویسنده از سخنان «کارگردان» «یک غم و اندوه» احساس کرد؟
1. سخنان کارگردان او را به یاد "نوه گمشده اش" انداخت.
2. سخنان کارگردان او را به شدت آزار داد.
3. او آرزو داشت که یک نوه واقعی داشته باشد.
4. کارگردان از بازی او راضی نبود.