متن: دو دوست خوب، سام و جیسون، یک شب در راه خانه با یک تصادف رانندگی مواجه شدند. صبح روز بعد سام کور از خواب بیدار شد. پاهایش شکسته بود. دکتر، آقای لی کنار تختش ایستاده بود و با حالتی متفکر به او نگاه می کرد. وقتی سام را بیدار دید، پرسید: "چطوری سام؟" سام لبخندی زد و گفت: "بد نیست دکتر. ممنون که عمل کردی." آقای لی تحت تأثیر سم قرار گرفت. وقتی او داشت می رفت، سام گفت: "لطفا در مورد این موضوع به جیسون نگو." "... خوب." آقای لی پاسخ داد. ماه ها بعد وقتی زخم های جیسون _ سام هنوز خیلی مریض بود. نه می توانست ببیند و نه راه برود. کاری که او می توانست انجام دهد این بود که تمام روز را روی ویلچر خود بمانند. در ابتدا جیسون چند روز پیش او ماند. اما چند روز بعد، جیسون بسیار دلسرد و خجالت کشید که وقت خود را با مرد معلولی مانند سام بگذراند. بنابراین او کمتر و کمتر به دیدن سام می رفت. او دوستان جدیدی پیدا کرد. از آن به بعد دیگر به دیدار سام نرفت. سام هیچ خانواده یا دوست دیگری جز جیسون نداشت. او احساس غم زیادی کرد. اوضاع از بد به بدتر شد. سام یک سال بعد درگذشت. وقتی جیسون آمد، آقای لی نامه ای به او داد. از سام بود در نامه سام گفت: "جیسون عزیز، من معلول هستم. اما می خواهم تو مردی سالم باشی. پس چشمانم را به تو دادم تا بتوانی به عنوان یک مرد سالم از زندگی لذت ببری. اکنون دوستان جدیدی داری. من" خوشحالم که می بینم مثل همیشه سالم و شاد هستید. خوشحالم که زندگی شادی دارید. شما همیشه بهترین دوست من هستید ... ... سام". وقتی که خواندن نامه را تمام کرد، آقای لی گفت: "من قول داده ام که این راز را تا زمانی که سام نرود، مخفی نگه خواهم داشت. حالا شما می دانید." جیسون آنجا ایستاد. اشک روی صورتش جاری شد.
سوال: ما می توانیم از این قطعه استنباط کنیم که _ .
1. سام خیلی بد رانندگی کرد و باعث تصادف شد
2. عمل ناموفق منجر به نابینایی سام شد
3. جیسون می دانست که سام چگونه قبل از مرگ سام به او کمک کرد
4. این جیسون بود که در تصادف رانندگی نابینا شد