متن: آن مریت گفت: «هنگام مطالعه گفتار خارجی، زبان بدن را فراموش نکنید. چیزی به سادگی لبخند می تواند در یک فرهنگ دوستی، در فرهنگ دیگر خجالت و در فرهنگ سوم بی حوصلگی را نشان دهد. حتی سکوت هم در جاهای مختلف معنای متفاوتی دارد. اگر می خواهید در سفر به خارج از کشور مرتکب اشتباه نشوید، باید به نکات زیر توجه کنید. بریتانیای لمسی، همراه با بسیاری از شمال اروپا و خاور دور، دارای فرهنگ "غیر تماسی" است. در آن کشورها تماس فیزیکی در گفتگوهای روزانه مردم بسیار کم است. حتی مسواک زدن تصادفی بازوی کسی دلیل عذرخواهی است. با این حال، در فرهنگ‌های پر تماس خاورمیانه، آمریکای لاتین و جنوب اروپا، لمس فیزیکی بخش بزرگی از زندگی روزمره است. علاوه بر این، استانداردهای مختلفی برای اینکه چه کسی به چه کسی و کجا دست می‌زند وجود دارد. در بیشتر کشورهای عربی، مردان دست در دست یکدیگر می‌گیرند و به نشانه سلام و احوالپرسی یکدیگر را می‌بوسند، اما هرگز این کار را با یک زن انجام نمی‌دهند. در تایلند و لائوس، دست زدن به سر هر کسی، حتی سر کودکان، تابو است. در کره جنوبی، بزرگ‌ترها می‌توانند وقتی می‌خواهند از میان جمعیت عبور کنند، افراد جوان‌تر را با زور لمس کنند، اما افراد جوان‌تر نمی‌توانند همین کار را انجام دهند. تماس چشمی در اکثر کشورهای غربی، تماس چشمی مکرر نشانه اعتماد به نفس و توجه است. ممکن است فکر کنیم که طرف مکالمه ای که به او نگاه می کند یا به ما گوش نمی دهد یا دروغ می گوید. البته این استاندارد در سراسر جهان نیست. در بسیاری از کشورهای آسیایی، آفریقایی و آمریکای لاتین، تماس چشمی ناقص بی ادبانه و بی ادبانه تلقی می شود. این فرهنگ ها پرهیز از تماس چشمی را نشانه احترام به رؤسا و بزرگان می دانند. در این نقاط جهان، کودکان به بزرگسالی که با آنها صحبت می کند نگاه نمی کنند، و همچنین کارمندان به رئیس خود نگاه نمی کنند.
سوال: در بریتانیا، وقتی مردم در حال صحبت هستند، معمولاً _ .
1. اجتناب از تماس چشمی
2. بازوهای دیگران را مسواک بزن
3. اجتناب از تماس فیزیکی
4. بابت اشتباهاتشون عذرخواهی کن