متن: از بین بردن کثیفی، به نظر اکثر مردم، کار خوبی است. با این حال، هیچ چیز ثابتی در مورد نگرش به خاک وجود ندارد. در اوایل قرن شانزدهم، مردم فکر می‌کردند کثیفی روی پوست وسیله‌ای برای جلوگیری از بیماری است، زیرا طبق نظر پزشکی شستن کثیفی با آب داغ می‌تواند پوست را باز کند و بیماری‌ها را وارد کند. تصور می‌شد که خطر خاصی وجود دارد. در حمام های عمومی تا سال 1538، پادشاه فرانسه حمام خانه های پادشاهی خود را بسته بود. پادشاه انگلستان در سال 1546 نیز چنین کرد. بدین ترتیب، زمانی طولانی آغاز شد که ثروتمندان و فقرا در اروپا با خاک به شیوه ای دوستانه زندگی می کردند. هانری چهارم، پادشاه فرانسه، بسیار کثیف بود. شاه پس از اطلاع از غسل نجیب زاده ای دستور داد که برای جلوگیری از حمله بیماری، آن بزرگوار بیرون نرود. اگرچه اعتقاد به شایستگی کثیفی ماندگار بود، خاک از قرن هجدهم دیگر به عنوان یک همسایه خوب در نظر گرفته نشده است. از نظر علمی، پاک کردن آلودگی برای سلامتی مفید است. تامین آب تمیز و شستن دست ها ابزارهای عملی برای پیشگیری از بیماری هستند. با این حال، به نظر می رسد که استانداردهای پاکیزگی از زمان جنگ جهانی دوم فراتر از علم حرکت کرده است. تبلیغات مکرراً این ایده را به فروش می‌رسانند: لباس‌ها باید سفیدتر از سفید باشند، پارچه‌ها باید نرم‌تر باشند، سطوح باید بدرخشند. با این حال، نفرت از خاک بیش از حد فراتر رفته است؟ نگرش به کثیفی هنوز هم امروزه بسیار متفاوت است. بسیاری از والدینی که برای اولین بار به دنیا می آیند با عصبانیت سعی می کنند فرزندان خود را از دست زدن به خاک که ممکن است مسئول گسترش بیماری باشد، هشدار دهند. برعکس، مری روبش، یک ایمونولوژیست آمریکایی، کودکان را تشویق می کند تا در خاک بازی کنند تا سیستم ایمنی قوی داشته باشند. و موقعیت اخیر در حال افزایش است.
سوال: کدام یک از موارد زیر نگرش هنری چهارم را به حمام کردن بهتر توصیف می کند؟
1. می ترسد.
2. کنجکاو
3. تایید کردن.
4. بی علاقه