متن: روز اول مدرسه ما علاقه مند بودیم که با یک همکلاسی جدید آشنا شویم. وقتی دستی آرام شانه ام را لمس کرد به اطراف نگاه کردم. پیرزن کوچکی را با لبخندی گرم پیدا کردم. او گفت: "سلام! من رز هستم. من 87 سال دارم. می توانم شما را در آغوش بگیرم؟" خندیدم و از صمیم قلب پاسخ دادم: "البته!" پرسیدم: "چرا با این سن کم و معصوم در دانشگاه هستید؟" او به شوخی پاسخ داد: "من اینجا هستم تا با یک شوهر ثروتمند آشنا شوم، ازدواج کنم، بچه دار شوم و سپس به اطراف سفر کنم." پرسیدم: «جدی نیست.» کنجکاو بودم که چرا او در این سن این چالش را پذیرفت. او به من گفت: «همیشه آرزو داشتم که تحصیلات دانشگاهی داشته باشم و اکنون دارم یکی می‌گیرم!» ما بلافاصله با هم دوست شدیم. در طول سال، رز به نماد دانشگاه تبدیل شد و به راحتی هر جا که می‌رفت دوست پیدا می‌کرد. او دوست داشت لباس بپوشد و از توجه دانشجویان دیگر لذت می‌برد. در پایان ترم، از رز دعوت کردیم تا در ضیافت فوتبالمان صحبت کند. من هرگز آنچه را که او به ما آموخت فراموش نمی کنم. ما بازی را متوقف نمی‌کنیم چون پیر شده‌ایم، پیر می‌شویم چون بازی را متوقف می‌کنیم. در اینجا رازهای جوان ماندن وجود دارد. شما باید هر روز بخندید و شوخ طبعی پیدا کنید. باید رویایی داشته باشید. زمانی که خود را از دست دادید. رویاها، تو میمیری. متأسفانه ما افراد زیادی مانند این داریم که در اطراف راه می روند؟» او گفت. او افزود: "تفاوت بزرگی بین بزرگ شدن و بزرگ شدن وجود دارد. هر کسی می تواند پیرتر شود. این به هیچ استعداد یا توانایی نیاز ندارد." از کارهایی که انجام داده اند پشیمان نباشید، بلکه از کارهایی که انجام نداده اند پشیمان نشوید." یک هفته پس از فارغ التحصیلی در آن سال، رز در خواب با آرامش درگذشت. او به عنوان مثال به ما آموخت که _ .
سوال: با کدام یک از موارد زیر می توان جای خالی انتهای متن را پر کرد؟
1. جایی که اراده هست راهی هست
2. هیچ وقت برای یادگیری دیر نیست
3. سخت مطالعه کن جوان می شوی
4. هیچ وقت دیر نیست که بتوانید تمام چیزی باشید که ممکن است باشید