متن: دانشمندان کشف کرده اند که پنگوئن ها فقط می توانند طعم غذای ترش و شور را بچشند. یک مطالعه ژنتیکی نشان می‌دهد که پرندگان بدون پرواز، سه مورد از پنج طعم اصلی را مدت‌ها پیش در تکامل از دست داده‌اند. به گفته محققان چینی و آمریکایی، طعم و مزه برای بقای بیشتر حیوانات بسیار مهم است، اما ممکن است در پنگوئن که ماهی را به طور کامل می بلعد، مهم نباشد. بسیاری از پرندگان دیگر قادر به چشیدن طعم های شیرین نیستند، اما گیرنده هایی برای تشخیص طعم های تلخ و اومامی (یا گوشتی) دارند. این کشف زمانی انجام شد که محققان رمزگشایی ژنوم پنگوئن‌ها دریافتند که برخی از ژن‌های چشایی وجود ندارد. نگاهی دقیق تر به DNA پنگوئن ها نشان داد که همه گونه ها فاقد ژن های عملکردی برای گیرنده های طعم شیرین، اومامی و تلخ هستند. پروفسور جیانژی ژانگ، محقق ارشد از دانشگاه میشیگان، ایالات متحده، و دانشگاه ووهان چین، گفت: بر اساس داده های ژنتیکی پنگوئن ها طعم ترش و شور دارند، اما طعم شیرین، اومامی و تلخ را از دست داده اند. خبرنگار. طعم اومامی به غذا طعم قوی و لذیذ مرتبط با گوشت می دهد. نداشتن این حس برای یک حیوان گوشتخوار تعجب آور است، اما در پنگوئن که ماهی را بدون جویدن می بلعد، چندان مهم نیست. پروفسور ژانگ می‌گوید: «رفتار آن‌ها در قورت دادن کامل غذا، ساختار و عملکرد زبانشان نشان می‌دهد که پنگوئن‌ها نیازی به درک طعم ندارند.» اگرچه مشخص نیست که آیا این ویژگی‌ها علت یا پیامد از دست دادن طعم عمده آنهاست.» او افزود که یافته‌های منتشر شده در مجله Current Biology یک معما بود. یک سرنخ از تکامل این پرنده در صفحات یخی منجمد قطب جنوب به دست می آید. ارسال سیگنال از گیرنده های طعم شیرین، اومامی و تلخ (اما نه ترش یا شور) به مغز در دماهای بسیار پایین کار نمی کند. به گفته محققان، این ممکن است منجر به این شده باشد که پنگوئن به تدریج حس چشایی خود را از دست بدهد. جالب اینجاست که طعم شیرین تقریباً در همه پرندگان وجود ندارد. مرغ مگس خوار که از شهد شیرین تغذیه می کند استثنا است.
سوال: کدام یک از گزاره های زیر با توجه به قسمت مذکور صحیح نیست؟
1. پنگوئن ها ماهی را بدون جویدن می بلعند.
2. این یافته ها در مجله Current Biology منتشر شد.
3. ارسال سیگنال از گیرنده های طعم شیرین، اومامی و تلخ به مغز در دماهای بسیار پایین کار نمی کند.
4. پروفسور جیانژی ژانگ محقق ارشد دانشگاهی در انگلستان و دانشگاه ووهان چین بود.