متن: تابستان 1975 من به تازگی از کالج در کالیفرنیای جنوبی فارغ التحصیل شده بودم و یک فورد کاپری 1968 را برای هدیه فارغ التحصیلی دریافت کردم. من اولین کارم را در لس آنجلس داشتم. یک شب یکشنبه که خودم را یک لباس مجلسی مستقل می‌دانستم، پس از یک ملاقات، خانه عمویم را در لاگونا جنوبی ترک کردم، بدون اینکه به او اعتراف کنم که کمتر از یک هشتم باک بنزین دارم و پول نقدی برای خرید بیشتر در راه ندارم. به لس آنجلس به بزرگراه ساحل اقیانوس آرام رفتم و در حالی که به سمت شمال حرکت می کردم سوزن را به سمت پایین تماشا کردم. وقتی موتور شروع به پخش بوی شدید کرد، به پمپ بنزین رفتم. در آن زمان هیچ خود خدمتی وجود نداشت. نه کارت اعتباری وجود داشت، نه دستگاه خودپرداز. من در ایستگاه به پسر التماس کردم. گفتم می‌توانم برایش چک بنزین بنویسم یا می‌توانم در ماشینم بخوابم و سعی کنم صبح روز بعد به شهری با بانک بروم. همانطور که او به من اطلاع می‌داد که می‌توانم در ماشینم بخوابم، اما می‌خواهد من را دستگیر کنند، یک استیشن واگن به سمت پمپ بعدی حرکت کرد. راننده - مردی لاغر، ساده و میانسال - دم درخواست ناموفق من را شنید. در حالی که خدمتکار به خدمت او رفت، با سر به من اشاره کرد. او گفت: «ابتدا مخزنش را پر کن. "واقعا؟" گفتم. امید شکوفا شد "اوه، متشکرم. متشکرم. اما خواهش می کنم. من فقط به ارزش دو دلار نیاز دارم. فقط باید به خانه برگردم." به خدمتکار تکرار کرد: پر کن. سپس رو به من کرد: "تو هم یک روز همین کار را برای دیگری انجام خواهی داد."
سوال: نویسنده امیدوار بود که متصدی پمپ بنزین به او اجازه بدهد _ .
1. به صورت نقدی
2. با چک
3. با اعتبار
4. هیچ چی