متن: رابرت فراست در قلب انسان پستی بود، نه از آن آدمی که انتظار نوشتن شعر را داشت. او در سانفرانسیسکو به دنیا آمد. فراست در سال 1893 وارد دانشگاه دارتموث شد، اما تحصیل را رها کرد و به هاروارد رفت و به مدت دو سال در آن تحصیل کرد. او یک حرفه تدریس مختصر را آغاز کرد، جایی که با برخی از کارهای شاگردانش الهام گرفت که شاعر شود. فراست تدریس را متوقف کرد و کشاورز شد. در این مدت او شعرهای متعدد و چند داستان کوتاه نوشت. زمانی که کشاورز بود به طور جدی به فکر تبدیل شدن به یک شاعر مشهور افتاد. فراستی تقریباً در تمام شعرهایش به صورت اول شخص سروده است. اولین شعر پرخواننده ای که او منتشر کرد، پروانه من نام داشت. در ابتدا مخاطبان او بسیار اندک بودند، اما با مجموعه اشعار خود به شهرت رسید. رابرت فراست تقریباً تمام جوایزی را که برای شعر وجود داشت دریافت کرد. شعر او توصیف نیروهای طبیعت و خشونت و نیازهای عمیق عاطفی انسان است که بازتاب تجربیات دوران کودکی اوست. رابرت فراست همیشه به عنوان یکی از بهترین شاعران تاریخ شناخته خواهد شد. روش او در بیان احساسات و خشونت در کلمات قابل توجه است. استعداد او برای شعر زاییده طبیعی است و این را زمانی که شروع به کشاورزی کرد کشف کرده بود. با اینکه با همسر و فرزندانش رفتار وحشتناکی داشت، اما همچنان یکی از شناخته شده ترین شاعران عصر خود و ما شد.
سوال: از قسمت می دانیم که _ .
1. معروف ترین شعر رابرت فراست پروانه من است
2. رابرت فراست زمانی که در کالج بود شروع به نوشتن کرد
3. رابرت فراست تحصیل در دانشگاه دارتموث را رها کرد
4. شعر او خشونت جنگ و دوران کودکی او را نشان می داد