متن: روز اول دبیرستان جدید تقریباً دچار حمله عصبی شدم. همه چیز در مورد مدرسه بسیار دشوار به نظر می رسید. وقتی به خانه رسیدم، پدر و مادرم گفتند: "تو عصبی هستی و اشکالی ندارد. همه از دبیرستان می ترسند." من تکذیبش کردم من می خواستم قوی باشم، بنابراین از ترسم به کسی، حتی نزدیکترین دوستانم، خودداری کردم. روز اول برای هر کلاس دیر می آمدم و مدام گم می شدم. مدرسه مثل یک پازل به نظر می رسید که من نمی توانستم آن را بفهمم. آیا قرار بود تمام سال اینگونه باشد؟ فکر نمی کردم بتوانم از پس این چالش بر بیایم، مخصوصاً با حمل یک کوله پشتی بزرگ که به سختی می توانستم آن را بلند کنم. آنقدر بزرگ بود که می توانستم با آن یکی را ناک اوت کنم! به نظر می رسید همکلاسی ها من را احمق می دانستند و احتمالاً حق داشتند. علی‌رغم ترس‌هایم، بعد از هفته اول بالاخره برنامه‌ام مشخص شد. به استثنای چند بار بالا و پایین افتادن از پله ها و خندیدن، دبیرستان آنقدرها هم بد نبود. در واقع بسیار بهتر از دبیرستان و بسیار چالش برانگیزتر بود. از آن زمان، من به عنوان نایب ناظر کلاس خود انتخاب شدم، که پیروزی چندانی نبود، زیرا تنها سه نفر برای این چهار موقعیت نامزد شدند. ترس از مدرسه جدید طبیعی است. نفس عمیقی بکش و آرام باش. دبیرستان چیزی است که هر دانش آموزی می تواند بر آن غلبه کند. مطمئن شوید که در برخی از فعالیت‌های خارج از کلاس شرکت می‌کنید، زیرا دوست‌یابی برای شما آسان‌تر خواهد بود. سعی کنید بهترین کار را انجام دهید، حتی اگر A مستقیم نباشد. مهمتر از همه، همانی باشید که هستید، چه یک "احمق"، یک ورزشکار یا یک دانش آموز کلاس پایین تر. سعی نکنید وانمود کنید کسی هستید که نیستید. اکنون اسرار واقعی دبیرستان را می دانید.
سوال: با توجه به متن، رمز موفقیت نویسنده عمدتاً در _ .
1. پیدا کردن دوستان بیشتر
2. گرفتن A بیشتر در مدرسه
3. بودن اونی که واقعا هست
4. پیوستن به فعالیت های خارج از کلاس