متن: یکی از دوستان خوب من حدود یک ساعت دورتر زندگی می کند. هفته گذشته با او تماس گرفتم و متوجه شدم که او در محل کارش خوب نیست، که سال بعد را کمی سخت تر می کرد. بعد از قطع کردن تلفن، تصمیم گرفتم به او کمک کنم، اما نمی توانستم به این فکر کنم که چه کار کنم. با این حال، فرصت ها زمانی به وجود می آیند که شما حتی به دنبال آن نباشید. چند روز بعد، من و چند نفر از دوستان به طور اتفاقی در رستورانی در شهر او مشغول خوردن دسر بودیم. همانطور که در حال بررسی منو بودیم، به دوستانم برگشتم و از آنها پرسیدم که آیا می خواهند در یک بازی شرکت کنند. پس از توضیح ایده، تصمیم گرفتند 15 دقیقه به _ . یک دسر اضافی سفارش دادیم، یادداشتی نوشتیم، کارت لبخند اضافه کردیم و رفتیم. با این حال، یک مشکل وجود داشت: من نمی دانستم او کجاست. بنابراین زمان تکیه بر شبکه فرا رسیده بود. به یکی از دوستانم زنگ زدم و از او خواستم که با او تماس بگیرد تا ببیند چه کار می کند و متوجه شدم که او سر کار است. ما به محل کار او رفتیم و یکی از دوستانم تحویل دهنده شد. او به دنبال دوستم رفت، او را پیدا کرد، واقعاً به سؤالات او پاسخ نداد و بیرون رفت و گفت که او فقط یک تحویل دهنده است. او به سرعت فرار کرد و من خم شدم تا مطمئن شوم که او او را بیرون نیاورده است. پس از آن، همه ما این لبخند بزرگ را بر لبانمان داشتیم. احساس می‌کردیم که به تازگی یک مهمانی غافلگیرکننده یا چیزی دیگر برنامه‌ریزی کرده‌ایم. یک فرصت ساده به لحظه ای تبدیل شد که بسیاری از ما اکنون می توانیم آن را به اشتراک بگذاریم.
سوال: نویسنده با _ .
1. از خود دوستش تلفنی می پرسد
2. از دوست دیگری می خواهد که با او تماس بگیرد
3. مستقیماً از او بپرسید که چه کار می کند
4. از خود دوستش در اینترنت می پرسد