متن: نظرات والدین در مورد مشکل پول جیبی کاملاً متفاوت است. از چهار پدر جدید این سوال پرسیده شد و آنها اینگونه پاسخ دادند. آشیش خانا: اگرچه بسیاری استدلال می کنند که پول جیبی به رشد حس ارزشمندی کودکان کمک می کند، من موافق نیستم. من به بچه ام پول تو جیبی نمی دهم. اول از همه، من هرگز پول جیبی نگرفتم و به نظر می رسد ارزش پولی خوبی دارم. اگر روزی فرزندم به چیزی نیاز داشت و من احساس می‌کردم این درخواست منطقی است، آن را برایش می‌خرم. شراد سنگی: نه، من به فرزندم پول تو جیبی نمی دهم چون نمی خواهم تصوری از پول «او» و پول «من» ایجاد کنم. علاوه بر این، اگر از خریدن چیزی که فکر می کنم برایش ضرر دارد، امتناع کنم، ممکن است با پول جیبش آن را بخرد _ به این ترتیب، کنترل خود را بر درخواست های فرزندم از دست خواهم داد. من احساس می‌کنم که کودکان را تشویق می‌کند تا بیشتر از هر چیز دیگری به پول اهمیت دهند. من نمی خواهم فرزندم شروع به قضاوت در مورد بچه های دیگر از روی مقدار پول یا پول جیبی کند. راکش شاه: بله، من به فرزندم پول تو جیبی می دهم زیرا احساس می کنم بچه ها باید یاد بگیرند که پول را درست خرج کنند. من هر ماه مبلغ ثابتی به او می دهم و اگر قبل از تمام شدن ماه پول را خرج کند، درس عبرت می گیرد و اینقدر آزادانه خرج نمی کند. او یاد می‌گیرد که محدودیت‌هایش چیست و وقتی مجبور است برای چیزی که از جیب خودش گذشته است بپردازد، سختی‌ها را احساس می‌کند. راجیو پاتل: بله، من به فرزندم پول جیبی می دهم زیرا مهم این است که او مدیریت پول را یاد بگیرد. اما به صورت هفتگی یا ماهانه به او نمی دهم. او باید آن را به دست می آورد. اگر او به من کمک می کرد تا برخی از کارهایم را تمام کنم یا به مادرش در کارهای خانه کمک می کرد، به او پاداش می دادم. این به او کمک می کند تا بفهمد "پول روی درختان نمی روید" و برای کسب درآمد به کار سخت نیاز دارد.
سوال: چه کسی هر ماه به فرزندش پول تو جیبی می دهد؟
1. آشیش خانا.
2. شراد سنگی.
3. راکش شاه.
4. راجیو پاتل.