متن: بخشی از لذت تماشای رویدادهای ورزشی به دنبال یک رقابت هیجان انگیز است. اما این همه رقابت از کجا می آید؟ برخی از رقابت ها به این دلیل شروع می شوند که ورزشکاران زمان زیادی را در نزدیکی حریفان می گذرانند. سایر رقابت ها شخصی می شوند. چیزهایی که یکی از رقبا می گوید و تصور می شود برای دیگری محترمانه نیست، می تواند باعث رقابت شود، حتی اگر کلمات اشتباه فهمیده شوند. و گاهی اوقات، رقابت ها فقط به این دلیل افزایش می یابد که ورزشکاران شخصیت یکدیگر را دوست ندارند. برخی از ورزش ها نیز ممکن است بیشتر از سایرین باعث ایجاد رقابت شوند. «برخی از ورزش‌ها فقط چند بار به هم می‌رسند، بنابراین شانس کمتری برای ایجاد رقابت وجود دارد.» برای مثال، در ورزش‌هایی که ورزشکاران به تنهایی انجام می‌دهند، مانند شیرجه، رقابت‌ها ممکن است طولانی‌تر از ورزش‌هایی که ورزشکاران در آن رقابت می‌کنند ظاهر شوند. همزمان. اما در تنیس، بازیکنان اغلب با یکدیگر روبرو می شوند و رقابت ها بیشتر اتفاق می افتد. پس آیا رقابت ها برای ورزشکاران مفید است یا ضرر؟ برخی معتقدند که رقابت‌ها می‌تواند چیز خوبی باشد زیرا ورزشکاران را تشویق می‌کند تا برای پیروزی بیشتر تلاش کنند. اما رقابت‌ها همچنین می‌توانند بیش از حد شخصی شوند و توجه ورزشکاران را از ورزش خود دور کنند. کیگان موافق بود که رقابت‌ها اغلب بیشتر به ورزشکاران آسیب می‌رسانند تا سود. او می‌گوید: «آنها می‌توانند حواس‌پرتی بزرگی داشته باشند و بیش از بازی به تمرکز روی حریف منجر شوند. گولد در ادامه توضیح داد: «ورزشکاران برتر اغلب تمرینات بدنی و ذهنی دارند که آنها را دنبال می کنند تا کمتر نگران باشند و برای مسابقه آماده شوند. بخش مهمی از این آمادگی، جلوگیری از حواس پرتی، از جمله رقابت است. گولد به لایو ساینس گفت: «ورزشکاران بهتر زیاد به رقابت اهمیت نمی‌دهند - آنها سعی می‌کنند با هر مسابقه یکسان رفتار کنند.
سوال: با توجه به این مقاله، کدام یک از ورزش های زیر کمتر باعث ایجاد رقابت می شود؟
1. تنیس.
2. شنا كردن.
3. شیرجه زدن.
4. فوتبال