متن: "پدر، آیا مادر را در رویاهای خود می بینید؟" دختر جوان می پرسد "میدونی که بعضی وقتا میدونم." "مادر خیلی به دیدن من می آید، می دانی، می نشینیم و صحبت می کنیم." پدر لبخند می زند. "تکلیف شما چگونه پیش می آید؟" "چرا باید اینقدر سخت درس بخوانم؟" "این همان چیزی است که مادرت می خواست!" از گفتن حرفش پشیمان است. "متاسفم، پدر، من نباید این را می گفتم." او به بالا نگاه می کند و چشمان او را پر از اشک می بیند. از جایش بلند می شود و برای خودش مشروب می ریزد: «اشکالی ندارد عشق». "من فقط کمی بیرون می نشینم. تو کارت را تمام کن، باشه؟" "متاسفم، پدر، مادر تو را خیلی دوست داشت. او همیشه به من می گفت." "اول تکلیف، نه؟ بعد می توانیم در مورد مادرت چت کنیم." به بیرون می رود و روی صندلی همیشگی اش می نشیند و به اطراف حیاط نگاه می کند. کل منطقه ذهن را آرام می کند و به نوعی روح را آرام می کند. "همه چیز تمام شد، پدر. می توانم مشروب بخورم و با شما بنشینم؟ چند سوال دارم." او با دو نوشیدنی می آید، یکی برای او و دیگری برای خودش. او متعجب به نظر می رسد. او هرگز دوست نداشت که او مشروب بخورد. اگرچه او از قبل از آوردن او به اینجا خیلی کم کرده بود، اما هنوز عجیب به نظر می رسید. "مادر همه چیز را در مورد تو به من گفت. این قبل از مرگ او بود. ما با هم به داستان های عاشقانه شما می خندیدیم." او بدون اینکه حتی یک صدایی به زبان بیاورد گوش می دهد. "چرا نیامدی و او را با خودت نبردی؟ او واقعاً این را می خواست. آیا می دانستی؟" پدرش با محبت به دخترش نگاه می کند. او آهی می کشد: "در آن زمان شرایط سخت بود. اوضاع همین طور بود. وقتی زمان آن فرا رسید..." او آه می کشد. "برای دیدن او خیلی دیر شده بود." دختر لبخند می زند. "امیدوارم همان عشقی که شما و مادر داشتید را داشته باشم." پدرش می افزاید: «بدون تمام درد دل». کودک با خوشحالی می گوید: "او همیشه می دانست که شما او را دوست دارید. او هر روز به من می گفت." "گاهی وقتی نامه های شما را می خواند دیدم که گریه می کند." "آیا او به شما قول داده بود که از من مراقبت کنید؟" او پرس و جو می کند. او از من خواست که از تو مراقبت کنم. "تو بهش قول دادی، نه؟" "بله، من انجام دادم." اینجا خوب است، اینطور نیست؟ مادر اینجا خیلی خوشحال می شد. او با برخی از مقامات صحبت می کند. پدرش ساکت می ماند. لبخندی روی پیشانی خسته اش می آید. سرش را تکان می دهد. "مادر می خواست چیزی به تو بدهم. فکر می کنم اکنون زمان مناسبی است." به سمت اتاقش می دود. پس از بازگشت او کتابی به پدرش می دهد. "این دفتر خاطرات مادر است! او می خواست آن را به شما بدهم." کتاب را می گیرد و در دستان لرزانش می گیرد: «متشکرم». مادر گفت تو بهتر می فهمی. "زن خردمند، مادرت." وقتی بلند می شود کتاب را روی میز می گذارد. دختر بلند می شود و دور پدرش می پیچد. "دوستت دارم." او به صورت او نگاه می کند. او را برمی دارد و در آغوش می گیرد. "من هم شما را دوست دارم." صدایش می لرزد. "اشکالی نداره پدر. ما الان همدیگر را داریم و مادر در هر دوی ماست." سرش را می بوسد. پدرش به آرامی می گوید: «زمانی که به رختخواب رفتی. او را زمین می گذارد و او می رود تا شسته شود و برای رختخواب آماده شود. پاک کردن همه چیز او در مورد دخترش چک می کند. او در رختخواب منتظر بوسه شب بخیر خود است. او را در خود جای می دهد و به او شب بخیر می گوید. همانطور که او قرار است ترک کند به او می گوید. مادرم به من گفت وقتی بچه بودم مرا به فرزندی پذیرفت. پشت در اتاق خوابش می ایستد. کلمات او را شکست می دهند. بله، او می دانست که او به فرزندخواندگی گرفته شده است. من واقعاً خوش شانس هستم که مورد محبت والدینم هستم، حتی اگر واقعاً مال آنها نباشم.» "_؟" او به او می گوید. او می خندد: "شب بخیر پدر. دوستت دارم." "تو را هم دوست دارم." با پاک کردن چشمان خیسش، صورتش روشن می شود. در بسته می شود و کودک در خواب مادرش به خواب می رود. بیرون نشسته دفترچه خاطرات را برمی دارد و باز می کند و سطر اول را می خواند: "دوستت دارم، عزیزترینم، اگر همه چیز متفاوت می شد..."
سوال: کدام کلمه به بهترین وجه احساس پدر را در پایان داستان توصیف می کند؟
1. پشیمان
2. راضی
3. سردرگم
4. مشکوک