متن: برای یک ماهی کوچک همیشه سخت است که در یک برکه بزرگ زندگی کند. خروج اخیر پلوتو از خانواده سیارات کلاسیک به وضوح ثابت می کند که اندازه واقعاً مهم است. ستاره شناسان در 24 آگوست به ایجاد اولین تعریف علمی از کلمه سیاره رای دادند و واضح است که پلوتون این برش را انجام نداده است. معلوم شد که این فقط یک "سیاره کوتوله" است. پس از هفته ها بحث داغ، بیش از 2500 ستاره شناس از 73 کشور جهان در کنفرانس اتحادیه بین المللی نجوم (IAU) در مورد تعریف "سیاره" رای دادند. طبق تعریف، یک سیاره باید یک همسایگی واضح در اطراف مدار خود داشته باشد. پلوتون از زمان کشف آن در سال 1930 به طور گسترده ای به عنوان یک سیاره در نظر گرفته شده است. متأسفانه، مداری خاص دارد که با مدار نپتون همپوشانی دارد. همه اینها به این دلیل است که در مقایسه با نپتون، پلوتون بسیار کوچک است. هنگامی که دو سیاره نزدیکتر می شوند، توسط گرانش نپتون جذب می شود. طبق IAU، یک "سیاره کوتوله" باید به دور خورشید گردش کند. این یک همسایگی روشن در اطراف مدار خود نخواهد داشت و نباید یک ماهواره باشد. طبقه بندی جدید به این معنی است که کتاب های درسی علوم باید به روز شوند. منظومه شمسی اکنون از هشت "سیاره کلاسیک" به همراه تعدادی سیاره کوتوله تشکیل شده است. سیارات کلاسیک عبارتند از: عطارد، زهره، زمین، مریخ، مشتری، زحل، اورانوس و نپتون. بحث در مورد وضعیت پلوتون در سال 1992 آغاز شد. پس از ارسال یک تلسکوپ پیشرفته به فضا، ستاره شناسان شروع به یافتن کمربند اجرامی کردند که فراتر از نپتون قرار دارد. این کمربند شامل نزدیک به 1000 جرم از جمله پلوتون است. با ادامه کاوش، دانشمندان اخیراً حداقل 41 سیاره کوتوله را در لبه های منظومه شمسی کشف کردند. حداقل دو جرم با اندازه پلوتون وجود دارد. به نظر می رسد حتی اگر IAU وضعیت پلوتو را به عنوان یک سیاره حفظ می کرد، نظریه کلاسیک نه سیاره در منظومه شمسی باید تغییر می کرد، اما برعکس. سیارات کوتوله تر، با اندازه مشابه پلوتون به خانواده سیارات ملحق خواهند شد. دانشمندان احتمالاً سیارات کوتوله بیشتری پیدا خواهند کرد.
سوال: طبق این قطعه، پلوتون _ .
1. سیاره ای که همسایگی روشنی در اطراف مدار خود دارد
2. ماهواره نپتون که در سال 1930 کشف شد
3. کوچکترین سیاره منظومه شمسی
4. سیاره ای که مداری به دور خورشید دارد