&nbsp; Bir varmış, bir yokmuş zamanın birinde bir köyde bir çoban varmış. Bir mağaraya gider, orada oturup dinlenirmiş. Her gün iki tane koç gelir, bunlar birbirleriyle tokuşup, giderlermiş. Çoban o mağaraya dinlenmeye gittiğinde uyuya kalmış. Çoban rüyasında:

— Bu koçlardan ak olana binersen aydınlık dünyaya, kara olan koça binersen karanlık dünyaya gidersin, demişler.

Çoban uyanmış ki ak koç ile kara koç tokuşuyorlar. Ak koç ile kara koçu ayırıp ak koça biniyim derken kara koça binmiş. Karanlık bir dünyaya gitmiş. Orada yerleşmiş, biriyle evlenmiş. Çobanın kaldığı yerde de kadın ölürse, kocasını da yanında bir kuyuya koyuyorlarmış. Kocası ölürse de karısını beraber kuyuya koyuyorlarmış. Çobanın bundan haberi yokmuş. Bir gün çobanın karısı ölüyor, oradaki adamlar da çobana:

— Hadi sen de hazırlan gidiyoruz, demişler. Çobanla karısını karanlık bir kuyuya götürmüşler. Kuyunun üstüne büyük bir taş koymuşlar. Ölü karısıyla karanlık kuyuda kalmışlar. Çoban, üç beş gün kuyuda kaldıktan sonra bir bakmış ki bir yerden tıkır tıkır ses geliyor. Sesi duyunca o sese doğru gitmiş. Bir de bakmış ki bir tilki içeri girmiş.

Çoban şaşırmış, acaba tilki nasıl içeri girdi diye düşünmüş. O yana bu yana uğraşırken, sonunda çoban delikten çıkmış. Biraz yürümüş, oradan uzaklaşmış, bir ağacın altında uyuyakalmış. Uyanıyor ki bir ejderha ağacı sarmış. Ağacın üstündeki kuşun, yavrularını yiyecekmiş.

Çoban eline kılıcını almış, ejderhaya kılıcı vurmuş. Ejderhayı öldürmüş. Anne kuş, her gün yavrularına yemek bulmak için yuvasını bırakırmış. Her gün yavrularından birkaçını ejderha yermiş. O gün geliyor bakıyor ki, yavruları ölmemiş. Anne kuş çobana:

— Dile benden ne dilersen yavrularımı kurtardın, demiş. Çoban:

— Beni aydınlık dünyaya götür, bahtım düzelsin, demiş. Kuş:

— Senin yolun altı aylık yol, benim oraya gitmem için bir sürü su, bir sürü et lazım. Sen bunları bulursan yola çıkarız. Yola çıkınca ben sana gak dedikçe et vereceksin, guk dedikçe su vereceksin, demiş.

Çoban hazırlıklarını yapmış, kuşla yola çıkmışlar. Yol boyunca kuş gak dedikçe et vermiş, guk dedikçe su vermiş. Epeyce bir yol gitmişler, et bitmiş. Kuş gak dedikçe, çoban bakmış ki verecek et yokmuş. Bacağından et koparıp kuşa vermiş.

Kuş eti almış, çobanın eti olduğunu anlamış. Eti dilinin altına koymuş, yememiş. Çoban en sonunda aydınlık dünyaya gelmiş. Tam kuşun üstünden inmiş, yürürken ayağı aksayarak gidiyormuş. Kuş çobanı çağırmış, eti çobanın bacağına geri koymuş dilini sürmüş.

Çobanın bacağı düzelmiş. Kuş da memleketine dönmüş. Çoban evine dönmüş.

&nbsp; Onlar ermiş muradına, biz çıkalım kerevetine…

Ak Koç Kara Koç