Evvel zamanda bir memleket varmış. Bu memlekette her kim cuma namazını kılmazsa padişah tarafından üç sual sorulduktan sonra asılırmış. Üç sualdeki isteklerini padişah kabul etmeye mecburmuş.

Şehirde bir cami varmış, caminin yanında bir yorgancı dükkânı varmış. O gün de cumaymış. Halk abdest almış, camiye girmiş. Yorgancı “Ha bir tokmak fazla vurayım.” derken namaz geçmiş, hemen yorgancıyı tutmuşlar.

— İstediklerini söyle, asılacaksın, demişler.

O da:

— Ben padişahın atını istiyorum, demiş.

Onlar da:

— Ulan sen yarın asılacaksın. Atı ne yapacaksın?

Yorgancı da:

— Bir günün beyliği de beyliktir. Biner gezerim, demiş.

— De* al git. Sabahtan gene gel, demişler.

Yorgancı atı almış gitmiş ve sabahtan gene gelmiş.

— Ee, iki isteğin daha var. İste bakalım.

— İsteyeceğim bu ki, padişahın kızını istiyorum.

— Ulan bir günün kaldı. Padişahın kızını ne yapacaksın?

— Bir günün ömrü de ömürdür. Bir gün olsun yaşarım.

Padişahın kızını da almış gitmiş ama sabahleyin bir dileği daha varmış, ondan sonra asılacakmış. Sabah olmuş, artık ahir günü olduğu için düşünmeye başlamış. Karısı olan padişah kızı sormuş:

— Niye düşünüyorsun?

— Nasıl düşünmeyeyim, bugün beni asacaklar.

Karısı:

— Onun kolayı var. Ben seni kurtarırım.

Yorgancı:

— Nasıl kurtaracaksın?

— Şimdi sen git, o dükkândaki yorgan tokmağını al. “Dileğini söyle.” dedikleri gibi “Bu tokmakla bir kere padişahın, bir kere imamın başına vuracağım. Ondan sonra beni asın.” dersin.

Yorgancı oradan kalkmış gitmiş. Padişahın huzuruna çıkmış:

— Ee, söyle bakalım yorgancı. Bugün artık son.

— Söyleyeceğim bu ki, bu tokmakla bir padişahın başına, bir imamın başına vuracağım. Bundan sonra beni asın, demiş.

Bu sefer padişah bakmış ki iş kötü olacak, demiş ki:

— İmam efendi yahu, ben bu adamı senin arkanda namaz kılarken gördüm sanıyorum.

İmam da:

— He padişahım he. Ben de secdeye giderken birisi cübbeme takıldı, baktım buydu, demiş.

Hemen yorgancıyı beraat ettirmişler. O da gitmiş padişahın kızıyla ve atıyla ömrünün sonuna kadar yaşamış.

Gökten düştü üç elma; biri benim, biri söyleyenin, biri de dinletenin.

&nbsp;

&nbsp;


* de: işte.

Yorgancı ve Padişah