NASİP

Bir varmış bir yokmuş. Zamanın birinde bir kral varmış. Bu kral bir gün ülkesini gezmiş. Bir buğday tarlasının içinden geçerken, oradan bir buğday seslenir.

-Hey adam adam! Ben Meşrık padişahının oğlunun nesibiyem.

Yan taraftaki arpa tarlasından bir arpa da:

-Men de Mağrip padişahının kızının atının nesibiyem deyir. Kral uşahlarına emir vererek özel bir ambarda sahlanmalarını istir. Aradından da ekler diyir ki:

-Bunlar benden habersiz çıharılmayacah.

Gel zaman git zaman bi kış günü kral emredir.

-Arpayı atıma, buğdayı da mana hazırlayın.

Kralın emri yerine getirilir. Ahşam kral sofrasına otururken aniden kapı çalınır ve bir Allah misafiri gelir. Kral misafiri yemeğe oturtur ve yemekler yendikten sonra kral adama sorar:

-Sen kimsen, nerden gelirsen? O da:

- Men Meşrık padişahının oğluyam. Babamın Mağrıp padişahının kızına hediye ettiği atı oraya götürmeh için yola çıhdım diyir. Kral da biraz düşinir ve deyir:

-Heç kimse nesibi bilmez. İşte nesip buna deyirler.

Nasip