SAF KIZ

Bir varmış bir yokmuş. Evvel zaman içinde kalbur saman içinde; pireler berber iken develer tellal iken bir adamın üç tane kızı varmış. Kızların biri çok safmış. İkisi örgü örermiş. Onları çarşıya ip almaya yollarlarmış. Kızlar ip alırmış, saf kız da tüm parasıyla çarşıdan tavuk, horoz alırmış. Ablaları bu saf kızın evi tavuk ve horoz ile doldurmasından bıkmışlar. Annesi evden gidince saf kızı bir kuyuya atmışlar. Tavukları horozları da arkasından atmışlar. Annesi eve gelmiş, aramış taramış saf kızı bulamamış. Köyde tellallara haber etmiş, her yere haber salınmış, herkes saf kızı aramaya başlamış ama hiç kimse bulamamış. Saf kız kuyunun içinde bir çubuk bulmuş. Yeri deşe deşe bir kapı bulmuş. O kapıdan tavukları çıkarıp kaçmışlar birlikte. Önlerine koskocaman bir bahçe çıkmış. O bahçede bir de devin bahçesiymiş. İçinde bir sürü ağaç, bir sürü meyve varmış. Sonra dev, kızla karşılaşmış. Kıza kim olduğunu nereden geldiğini sormuş. Kız bütün olanları anlatmış. Dev kızın haline acımış, onu alıp evine götürmüş. Yedirmiş, içirmiş. Bu kız artık devin kızı olmuş. Kız evde yemek yapar, temizlik yaparmış. Bir gün pencereye bir kuş gelmiş. Kuş demiş ki:

—Kız! Dev baba seni besler, besler bir gün de yutar ha! Demiş.

Kız kuşun ettiği sözlere çok üzülmüş. Akşam dev gelmiş, kızın o halini görünce sormuş:

— Neyin var kız?

Saf kız korkmuş, hiçbir şey söyleyememiş. Ertesi gün kuş yine gelmiş:

—Kız! Hanım kız, canım kız, dev baba seni besler besler de bir gün yutar ha! Demiş.

Bu kuş birkaç gün üst üste yine gelmiş. Aynı kelimeleri yine etmiş. Kız artık üzüntüden yemekten içmekten kesilmiş. Dev sürekli kıza ne olduğunu sorar, kız hiçbir şey söylemezmiş. Dev artık sinirlenmiş ve sormuş:

—Neyin var senin kız, anlatsana!

&nbsp;Kız dayanamamış anlatmış deve kuşun dediklerini. Dev gülmüş:

—Korkma, inanma ben seni yer miyim hiç? Sen o kuşa de ki ’Canım kuş, güzel kuş, dev babam beni besler besler de bir gün ağa oğluna satar ha ‘de demiş. Kız:

—Tamam demiş.

Ertesi gün kuş yine gelmiş demiş ki:

—Hanım kız, canım kız, bak beni dinle dev baban seni besleyip besleyip bir gün de yutacak ha demiş.

Kız da devin söylediklerini kuşa demiş. Kuş sevinçle uçmuş ağa oğluna bu müjdeli haberi vermiş. Meğerki bu kuşu ağa oğlu, kız o evden kaçsın da ben alayım niyetiyle o kuşu oraya yollarmış. Kuş bu haberi verince ağa oğlu gelip kızı istemiş, dev de kızı vermiş. Evlenmişler. 40 gün 40 gece düğün yapmışlar. İki çocukları olmuş. Bir gün bu saf kız ağa oğluna kötü bir kelime kullanmış. Ağa oğlu çok sinirlenmiş. Kızı zindana attırmış. Kıza demiş ki:

—Seni istemiyorum artık ben. Çin güzellerine gidiyorum. Oradan bir Çinli bulup onu seveceğim demiş. Kız da:

—Git demiş. Kız, oğlan gidince ”Aç gözünü, yum gözünü. Şip şak” demiş, Çin’e gidivermiş. Kız oğlanı orada bulup kendini sevdirmiş. 40 gün 40 gece düğün yapıp evlenmişler. Bu kız ağa oğluna o kötü kelimeyi etmiş. Oğlan da kızı terk etmiş. Kendi evine gelip kıza demiş ki:

—Ben bu sefer de Tarçın köyüne gidip oradan bir güzel seveceğim demiş. Kız:

—Git demiş.

Saf kız yine “Aç gözünü yum gözünü şip şak” demiş, Tarçın ellerine gitmiş. Ağa oğlunu orada da bulup kendine âşık etmiş, evlenmişler. Bir çocukları olmuş. Kıza evler yaptırmış. Bu kız günlerden bir gün yine o kötü kelimeyi kullanmış. Ağa oğlu şaşırmış:

—Neden tüm kadınlar bu kelimeyi kullanıyor? Herhalde kadınlara has bir kelime bu demiş.

Bir gün zindana, saf kızın yanına gitmiş. Bakmış ki saf kız çok güzelleşmiş. Ağa oğlu ona içten içe tekrar âşık olmuş. Sonra bu kıza:

—Neden tüm kadınlar bu kötü kelimeyi bana kullanıyor diye kıza sormuş. Saf kız demiş ki:

—Çin ellerine gittin evlendin, o kız bendim. Tarçın ellerine gittin, evlendiğin o kız yine bendim.

&nbsp;Ağa oğlu çok şaşırmış kız demiş ki:

—Hangi ele gittiysen sen yine beni sevdin yine bana tutuldun, inkâr etme sakın! Sen beni çok seviyorsun.

Ağa oğlu gerçeğin farkına varmış. Kızı zindandan çıkarmış. Mutlu bir yuva kurmuşlar. İkisi de muradına ermiş.

&nbsp;

Saf Kız