&nbsp;

&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;[KORKUSUZ OĞLAN]

Bir varmış, bir yokmuş. Günün birinde, çok zengin bir adam varmış. Bağı, bahçesi her şeyi varmış. Bu adamın üç tane de oğlu varmış. Üç tane oğlu bağlarına, bahçelerine hizmet ederlermiş. Bir gün bunların bahçeye bir kurt dadanmış. Gelirmiş; bağına, bahçesine, ayvasına zarar verirmiş. Hiçbir şekilde bunu yakalayamazlarmış. Büyük oğlanlar korkakmış, küçük oğlan cesaretliymiş. Küçük oğlan:

— Ben bu kurdu bekleyeceğim, vuracağım. Ağaçlarımıza zarar veriyor, demiş. Onlar da:

— Ne yapacaksın? Kurt beklenir mi? Vurulur mu, demişler.

Korkusuz oğlan bahçenin, bağın içine yatağını sermiş. Üç dört gün beklemiş. Beşinci gün kurt gelmiş. Bunu vurmuş, yaralamış. Büyük kardeşlerine:

— Ben kurdu vurup yaraladım. Kardeşlerim, gelin bunun izini takip edelim, demiş.

Bunun izini takip ederek bir ormanın içine doğru gitmişler. Kurt bir kuyunun içine girmiş. Kuyu çok derinmiş. Büyük kardeş demiş ki:

— Ben inmem. Ortanca kardeş demiş ki:

— Ben inmem. Küçük kardeş:

— Ben inerim. Aşağıya inip bunu vuracağım, demiş. Ağabeyleri:

— Gel, bu işten vazgeç. Bu tehlikeli işe girme, dedilerse de küçük oğlan, ağabeylerini dinlememiş. Beline ip bağlatıp kuyuya inmiş. Ağabeyleri:

— Bu oğlan nasılsa oradan sağ dönmez. Bu ipi keselim, gitsin. Böylece miras da bize kalır, demişler.

İpi kesmişler. Küçük oğlan aşağıda kalmış. Çok derin olan kuyuda korkusuz oğlan az durmuş, çok durmuş. Allah tarafından beslenmiş; aç, susuz kalmamış.

Günün birinde, Allah’a yalvarmış. Yedi kapı açılmış. Birini açmış ki kurdun ölüsü varmış. Birini açmış, altın; birini açmış, para; birini açmış, gümüş; en son kapıyı da açmış ki sarı bir peri kızı varmış. Korkusuz oğlan, kıza âşık olmuş. Bir süre beraber kalmışlar. Aradan zaman geçmiş. Peri kızı korkusuz oğlana derdini sormuş:

— Sen nerelisin, neysin? İns misin, cin misin, demiş. Oğlan:

— İnsim de, cinim de. Ben derdimi anlatacak kimseyi bulamadım, bir seni buldum, demiş. Başından geçenleri anlatmış:

— Benim kardeşlerim ipimi kesti, ben de kuyuda kaldım. Beni yer yüzüne, dünyaya çıkarmanın bir kolaylığını söyle, demiş. Kız:

— Benim elimden öyle bir şey gelmez. Ama sana bir şey söyleyeyim. Bir Loru kuşu* var. Her sene cücüklüyor. Her sene cücüğünü yılan yiyor. Eğer sen o yılanı bekler de vurursan o Loru kuşu gelir, seni yer yüzüne çıkartır. Belki o sana yardım eder, benim elimden bir şey gelmez, demiş.

Korkusuz oğlan beklemeye başlamış. Aradan aylar geçmiş, yılmadan sıkılmadan beklemiş. Loru kuşunun cücükleri çıkmış. Bir gün Loru kuşunun uçup gittiği sırada yılan gelmiş, yavruları yiyeceği zaman korkusuz oğlan yılanı vurmuş. Yılanı vurunca Loru kuşu gelmiş, oğlanın tırnağının dibine çökmüş.

— Dile dileğini, demiş. Korkusuz oğlan:

— Beni dünya yüzüne çıkartman, tek dileğimdir. Daha başka hiçbir dileğim yoktur, demiş.

— O zaman git; kırk kilo et al, kırk kilo su al, demiş.

Korkusuz oğlan gitmiş. Nereden aldıysa kırk kilo et almış, kırk kilo su almış. Loru kuşunun yanına gelmiş, üzerine binmiş:

— Bana “kah” deyince et ver, “kıh” deyince su ver. Ben seni dünya yüzüne çıkarırım, demiş. O da:

— Tamam, demiş.

Korkusuz oğlan, Loru kuşu “kah” dedikçe et vermiş, “kıh” dedikçe su vermiş. Loru kuşu bu oğlanı dünya yüzüne çıkarmış.

— Hadi, sen bir yana; ben bir yana. Yolumuz ayrıldı, demiş.

Yemiş, içmiş; muradına göçmüş.

&nbsp;

*loru kuşu:&nbsp;Lori kuşu, (Latincesi: Loriinae), Papağangiller ailesinden bir kuştur. &nbsp;Avustralya ve çevresindeki adalarda yaşayan, canlı renkli tüyleri olan&nbsp;kısa gagalı&nbsp;kuştur.&nbsp;&nbsp;Bunlarla ve Küçük böcekler yiyerek beslenirler.

Korkusuz Oğlan