Nohut Çocuk

Bir varmış bir yokmuş, evvelden bir kadının hiç çoluğu çocuğu olmuyormuş. Adam çiftçiymiş, ileşbermiş[1] bizim gibi, tarlaya gidiyormuş. Kadın yemek götürecekmiş adama öğleye, ama çoluk çocuk yok. Nasıl götürecek? Kim götürecek, kim getirecek? Kadının biri:

&nbsp;—Sen nohut ısla. Nohudu ısla, koy tencerenin içine. Besmelesiz koy, demiş. Besmelesiz karı bir tencerenin içine nohut ıslamış, koymuş.

—Ya Allah’ım, ben şimdi bu adama aş götüreceğim, ama nasıl götüreyim, nasıl yapayım?

Öğlen yemek vakti geliyor, adam yemek yiyecek. Bu kadın ha bire düşünürmüş. Makarna yapıyormuş. Şimdi biri tüylemiş[2] çıkmış.

&nbsp;—Anne ben götüreyim, demiş. Tenceredeki nohut, çocuk olmuş.

—Anne ben götüreyim, demiş.

—Hadi oradan, bok yiyecek, götürecek. Âlemin çocuğu bana ne edecek? demiş. Bir oklava sallamış. O zaman hepsi demiş:

—Anne ben götüreyim, anne ben götüreyim, anne ben götüreyim.

Tenceredeki nohutların hepsi çocuk olmuş karının başına. Karı bu sefer şaşırmış. Nohut çocuğunun birisi de tarlaya varmış. Karı adama demiş:

&nbsp;—Ya bugün ben nohut ısladım. Bütün nohutlar çocuk oldu çıktı, demiş.

—Hadi be manyak karı, nohut çocuk olur mu? demiş.

—Ben besmelesiz koydum nohudu, çocuk oldular hep, demiş.

—Evvelden beri yapsaydın ya madem, hep üzüldün, demiş.

—Olsun varsın, ne yapalım, olsun, demiş.

Nohudun birisi de tüylemiş, öküzün kulağına girmiş. Adam:

—Oha! dermiş. Öküzün kulağındaki de:

—Oha! dermiş.

—Aşağı öküz! dermiş.

—Aşağı öküz! dermiş öküzün kulağındaki de.

—Allah Allah, bu öküzde ne var?

Öküz çıldırmış. Öteki öküzün kulağında seslendikçe öküz de delilenirmiş. Aşağı, yukarı derken bu adam acımış.

—Bu öküzden hayat gelmeyecek. Bu öküzü ben çekeyim, keseyim. Öküzü kessem olmayacak, kesmesem bana yetecek, demiş.

Koca öküzü kesecek. Bir nohut da ta orada otun içine girmiş. Otun içine girince öküz orada yayılırken, otun içindeki nohudu yemiş. Otun içindeki nohut, öküzün karnına gitmiş. Öküzün karnındaki de delilenmeye başlamış. Konuşmaya başlamış. Şimdi adam ne derse öküzün karnındaki nohut da onu dermiş. Bu sefer adam demiş:

—Bu iş iyi olmadı. İş kötüye sardı. Bu öküzü en iyisi ben çekeyim, keseyim.

Kasabın, cambazın birisine vermiş. Cambaz almış, cambaz da hakkından gelememiş öküzün karnındakinden.

—E ne yapayım? Hadi keseyim.

Kesmişler. İçinden çocuk çıkmış gelmiş, öküzün karnından. Hiç bu olacak iş mi, ama bu bir masal. Sonra,

—Ben bunu ne yapayım? Bundan kurtulamayacağım ben, diyor.

Gidiyor, yolun üstüne atıyor kendini. Yatıyor. Yatarken öteden araba geliyormuş. Düt düt düt düt araba bağırıyormuş. Adam da hiç oralı olmuyormuş.

—Hadi şu araba bağırıp durmasın. Şu arabayı korkutayım, geri kaçsın, demiş.

Arabayı korkutayım derken, hadi adamın kolunu ezip geçiveriyor araba. Hadi araba kalıyor.

&nbsp;


[1] Çiftçi

[2] Atlamış, sıçramış.

Nohut Çocuk