Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde bir padişahın birbirinden akıllı üç oğlu varmış. Bu padişahın dillere destan bir serveti varmış ki üç oğlu da bu servete sahip olmak için adeta akıl yarışı yaparlarmış.

Gel zaman git zaman padişah hastalanmış, hekimler derdine derman bulamamışlar. Padişah:

— Ben bu dertten kurtulamam, en iyisi ölmeden birinizi padişah yapayım, demiş. Ancak padişah, oğullarına:

— Üçünüze de yüzer akçe vereceğim. Sizler bu parayı öyle bir kullanacaksınız ki yaptığınız şey bütün bir odayı dolduracak demiş. Hanginizin yaptığı işi beğenirsem onu yerime padişah yaparım, demiş.

Üç oğlan da acaba ne yapıp da babamı memnum ederim, diye düşünmeye başlamışlar.

Büyük oğlan, paranın tamamı ile saman almış ve bütün odayı samanla doldurmuş:

— Bununla hayvan besleyip zengin olacağım demiş.

Ortanca oğlan ise bütün odayı basa basa pamukla doldurmuş:

— Bu pamuklarla yorgan, yastık yapıp daha zengin olacağım, demiş.

Küçük oğlan ise ne yapacağını iyice düşündükten sonra:

— Babamın serveti zaten çok fazla. En iyisi ben bu paranın büyük bir kısmını halk için kullanayım geriye kalanı ise babamı memnun etmek için kullanayım, demiş. Ve paranın elli akçesiyle kimsesiz insanlara bir aşevi açmış. Küçük oğlan kalan paranın kırk dokuz akçesiyle şehrin kütüphanesine birçok kitap almış. Saraya dönerken elinde kalan tek akçeyle bir mum ve bir kutu kibrit almış.

Babasına yaptıklarını anlatmış. En sonunda babasını karanlık bir odaya getirmiş ve mumu yakmış. Mum bütün odayı ışığı ile aydınlatmış. Küçük oğlan:

— Ülke insanının aydın kimselere ihtiyacı var, ben padişah olursam bunun için çalışacağım, demiş.

Bütün bunlar padişahın çok hoşuna gitmiş. Ve küçük oğlanı padişah yapmış.

Abileri hatalarını anlayıp kendilerinden utanmışlar. Padişah olan küçük oğlan, uzun yıllar ülkeyi mutlu ve huzurlu bir şekilde yönetmiş.

AKLI KULLANMA 