[AKILLI ŞEHZADE]

&nbsp;Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde pireler berber iken, develer tellal iken ben ninemin beşiğini tıngır mıngır sallar iken bir padişah varmış. Bu padişahın bir anadan bir babadan kırk tane oğlu varmış.

Şehzadelerin evlenme yaşları gelince şehzadeler tutturmuşlar, biz gibi bir anadan bir babadan kırk kızla evlenmek isteriz diye. Padişah her tarafı aratmış ama bir anadan bir babadan olma otuz dokuz kız bulabilmiş:

— Biri de farklı olsun, demiş dinletememiş. Şehzadeler biz kendimiz arayalım kısmetimizi diye yola koyulmuşlar. Az gitmişler uz gitmişler bir kuyu başında konaklamışlar. En küçükleri:

— Burada konaklamayalım, hadi konakladık bari nöbetleşe uyuyalım, dediyse de ağabeylerine söz dinletememiş. Herkes uyuyunca en küçükleri kalkmış, en küçük parmağına ufak bir kesik atıp içine tuz dökmüş, acıyla uyuyakalmadan nöbet tutmuş.

Tam gece yarısı bir gürültü kopmuş. Ağabeyleri sarhoş olduğundan uyanmamışlar, fakat nöbet bekleyen en küçükleri hemen kılıcını eline alıp gürültünün geldiği yere gitmiş. Bakmış yedi başlı bir ejderha. Kılıcını kaldırmış ve ejderhaya saldırmış. Tek vuruşta altı kafasını koparmış bir kafası kalmış. Tek kafa dile gelip:

&nbsp;— Yiğitsen bir daha vur, demiş. Şehzade de:

&nbsp;— Ben anamdan bir kere doğdum, bir daha vurmam, deyince ejderhanın sağlam kafası düşüp kuyunun içine yuvarlanmış. Şehzade kafanın peşinden kuyuya girmiş ki ne görsün, gümüşten bir saray. Sarayın içinde de çeşit çeşit değerli taş. Kuyudan çıkıp ağabeylerinin yanında uyumuş. Sabah olunca ağabeyleri:

— Akşam nöbet tutalım dedin. Bak hiçbir şey olmadı, deyip yollarına devam etmişler. Akşam vakti bir başka kuyunun başında konaklıyorlar. En küçük şehzade yine uyumamış. Bu defa öldürdüğü ejderhanın kardeşi gelmiş. Şehzade yine tek seferde altı kafa uçurup bir kafa kalmış. Kalan kafayı uçurmayı reddedince kafa düşüp kuyuya yuvarlanmış.

Şehzade kuyuya girince bu sefer altın bir sarayla karşılaşıyor. Bu sarayda bir anadan bir babadan otuz dokuz kız var. Kızlarla konuşuyor. Kızlar aslında kırk kardeş olduklarını, en güzelleri olan en küçüklerini ejderhanın kardeşinin götürdüğünü söylüyorlar.

Şehzade kardeşlerini bulacağına dair söz verip kızları ağabeyleri ile nişanlayıp kuyudan çıkıyor ve uyuyor. Sabah tekrar yola koyuluyorlar. Akşama bir başka kuyu başına vardıklarında bir ejderha onları bekliyor. Kardeşlerini kimin öldürdüğünü sorunca en küçük şehzade öne çıkıyor. Küçük kardeşleri ağabeylerine altın sarayla otuz dokuz kızı ve gümüş sarayı anlatıp onları geri yolluyor.

Küçük kardeş, ejderha ile baş başa kalınca ejderha şehzadeden rüzgâr atını ona getirmesi karşılığında canını bağışlayacağını söylüyor. Şehzade kırkıncı kızı bulmak için kabul ediyor. Her yıl denizden çıkan aygırı yakalayıp gem vurabilirse canını bağışlayacak. O at rüzgârdan hızlı olduğu için rüzgâr atı olarak anılıyor. Şehzade atı yakalıyor. At, şehzadeye:

&nbsp;— Sen beni ejderhaya versen de yine de seni öldürecek. Çünkü hem kardeşlerinin öcünü almak hem de kırkıncı kızla evlenmek istiyor. Ejderha yakalayamaz diye beni yakalama görevini kız verdi. Eğer beni ejderhaya vermeden kızı yakalayabilirsen ve ikiniz de üstümdeyken ejderhanın altı kafasını koparabilirsin ve kurtuluruz, diyor.

Şehzade atın üstünde ejderhanın karşısına geliyor. Kırkıncı kızı bir kez görmek karşılığında atı vereceğini söylüyor. Ejderha başta kabul etmiyor ama atın üzerindeki şehzadeyi de bir türlü yakalayamıyor. Kızı uzaktan göstermeye karar veriyor.

Şehzade kızı görünce hemen atı kıza sürüp kızı yakaladığı gibi kılıcını çekiyor, ejderhanın altı kafasını uçuruyor. Ejderhanın yedinci kafası da kuyudan içeri giriyor. Ama artık gözünü açıp bakamıyor kuyuda. Öylece uyuyor.

Kızla şehzade kuyuya girip bakıyor. Her ağaçta meyve yerine değerli taş sallanıyor.

At; şehzadeyle kıza, her ağaçtan birer dal koparmalarını ve bu dalları yan yana beraber dikmelerini söylüyor. Şehzadeyle kız atın dediklerini yapıp ata biniyorlar. Şehzadenin memleketine gidiyorlar. Bakıyorlar düğün denek kurulmuş, kızın ailesi de gelmiş kardeşleriyle birlikte evleniyorlar. Padişaha olan biten her şeyi anlatıyorlar.

Padişah ölünce yerine küçük oğlu geçip ağabeylerini de hoşnut ederek ülkeyi yönetiyor.

Onlar ermiş muradına biz çıkalım kerevetine. Gökten üç elma düşmüş. Biri küçük şehzadeye, biri anlatana, biri de dinleyene.

Akıllı Şehzade