Bi varmış bi yohmuş. Alla’an gulu çohmuş. Köyün bi ağası varmış. Bu ağa Rabbım’a dimiş ki:

— Ey Alla’am! Horozun, tavuun, köpeen sözünü noolur ben de işitiyim, dimiş.

Allah da dimiş ki:

— Onları duymah sana yaramaz, gel isteme, dimiş.

Adam,

— Yoh, ille duyacaam da duyacaam, diye istemiş Allah’tan.

Neyse Allah emretmiş. Adam, kedinin, horozun, köpeen dilini gendiliine öörenmiş. Zabah galhmış, balhona çıhmış. Adam balhonda oturakene adamın garısı sufra altını çırpmış. Horoz hemen gopmuş, tıp tıp tıp ekmek gırıntılarını toplamış. Kediynen köpek:

— Biz ne yiyecek?&nbsp;Hep sen topluyon bunları ya,&nbsp;dimiş.

O zamanaça horuz dimiş ki:

— Siz durun, bugün ağanın inee ölecek. Onun kemiklerini sen yin, etini de kedi gardeş sen yin, doyarsıız, dimiş.

(Anaaa!)&nbsp;Herif bunları duymuş. Bahmış ki:

— Benim ineem ölecek, iyisi mi, ben gidiyim bu inek ölmeden bunu satayım, dimiş.

Herif hemen götürmüş inee satmış. Ertesi gün olmuş. Gine herif balhonda oturahana sufra altını çırpmışlar. Kediynen köpek gine horuza:

— Sen napıyon arhadaş? Gine hep sen yiyon bize kalmıyo. Biz aç galdıh, dimişler.

Horuz dimiş ki:

— Siz durun. Bugün ağanın öküzü ölecek. Onu kesecekler siz çoh yiyeceeniz, dimiş.

Bunu da duymuş herif, götürmüş öküzü de satmış. Gine ertesi gün balhona çıhmış, oturmuş herif. Sufra altını yine çırpmışlar. Gine horuz gopmuş, tık tık tık toplamış. Köpek aç galmış. Dimiş ki:

— Arhadaş bu böyle olmaz. Hep sen yiyon, ben aç galıyom, dimiş.

— Bugün ağanın atı ölecek, gapıya atacahlar. Sen çoh yiyecen, tıha basa doyacan, dimiş.

Neyse herif bunu da duyuyo, galhıyo atı da satıyo. Atı, öküzü, inee hep satıyo herif. Herif maasus,* irtesi gün gine çıhıyo oturuyor balhona. Gine sufra altını döküyolar. Horuz, tıh tıh tıh gine topluyo galanı gideni. Kediynen köpek aç:

— Arhadaş, yeter gayrı. Her gün her gün sen yiyon. Biz gine aç galdıh, diyolar.

Horuz diyo ki:

— Sen dur köpek gardeş, sabret! Boon* ağa ölecek, et kesecekler, yimek virecekler, gapıya dökecekler. Hepiciini* siz yiyeceeniz. Siz de öyleliine* doyacaanız, diyo.

— Vaah, diyo herif. Demek boon sıra bana geldi, diyo.

Adam ölecaanı duyunca korhuynan çatlayıp ölüyo. Dutuyollar et kesiyollar, yimek pişiriyollar, öteyi beriyi hep gapıya yığıyollar. Köpek de doyuyo, kedi de doyuyo. Cenab-ı Allah diyo ki:

— Ben sana dimedim mi? Sen onları işitme, işitme ki bu sana yaramaz. (Yaramadı da bah. Adam gayleynen* evini, malını mülkünü hep sattı. Sonunda gendi de çatlayıp öldü. Yani neyimiş, Alla’an işine takdirine garışılmaz imiş. Bu masal da burda bitmiiş. Allah adamın yardımcısı olsun.)

&nbsp;


* maasus:&nbsp;Gerçek gibi söylenen yalan ya da yapılan eylem.

* boon: Bugün

* hepicii: Hepsi

* öyleliinen: Öylece, böylece

* gayle: 1. Rıza, razı, 2. Sıkıntı, gam, keder.

Lüzumsuz Ağa