KARGA

Evvel zaman içinde kalbur saman içinde bir karga varmış. Karganın ayağına diken batmış. Ağlamış, bağırmış, çağırmış. Oradan bir teyze geçiyormuş, ne var diye bakmış.

Karga:

-Ayağıma diken battı, demiş.

Teyze de ayağındaki dikeni çıkarmış. Karga, teyzeye:

-Al bu dikenim sende galsın. Ben gidem çarşıya, gelem, demiş.

Teyze de dikeni mangalın içine atmış. Diken yanmış. Karga gelmiş:

-Dikenimi ver, demiş. Teyze:

-Mangalın içine attım, yandı, demiş. Karga:

-Ya dikenimi verirsin, ya da mangalı verirsin, demiş.

Teyze de mangalı vermiş. Karga, başka bir teyzeye götürmüş mangalı. Ona da:

-Mangalım sende galsın. Ben gidem işimi halledem, gelem, demiş.

Teyze de mangalı ahırda bırahmış. İnek mangalı gırmış. Karga gelmiş:

-Teyze mangalımı ver, demiş.

-Ahırda bırahtım, inek gırdı, demiş.

-Ya mangalımı verirsin, ya da ineği verirsin.

Teyze de ineği vermiş. Götürmüş bu defa da başga bi teyzeye:

-İneğim sende galsın. Ben gidip gelecem, demiş.

Teyze de düğün yapimiş. İneği kesip yemişler. Karga gelmiş:

-İneğimi ver, demiş. Teyze:

-Düğün yaptık. İneği kesip etini yedik,&nbsp; demiş. Karga:

-Ya ineğimi verirsin ya da gelini verirsin, demiş.

Teyze gelini vermiş. Karga gitmiş gitmiş, tarlada bir çoban görmüş:

-Çoban kardeş, çoban kardeş! Gel sana bu gelini vereyim ama elindeki kavalı bana ver, demiş.

Çoban elindeki kavalı vermiş. Karga kavalı almış bir ağacın üstüne çıkmış:

-Dikeni verdim, mangalı aldım. Mangalı verdim, ineği aldım. İneği verdim, gelini aldım. Gelini verdim, kavalı aldım. Düt, düt, düt.

Karga 