&nbsp;

&nbsp;

TUZ KADAR SEVGİ

Bir varmış, bir yokmuş; evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, bir ülkede bir padişah ve üç kızı varmış. Kızları babasını çok severmiş. Bir gün babası büyük kızını yanına çağırarak kendisini ne kadar sevdiğini sormuş. Kızı:

— Dünyalar kadar seviyorum, demiş. Sonra ortanca kızını yanına çağırmış, ona da kendisini ne kadar sevdiğini sormuş. Kızı da çok sevdiğini söylemiş. En son küçük kızını yanına çağırarak ona da sormuş.

— Kızı da tuz kadar seviyorum, demiş. Babası da çok kızmış, vezirlere kızını dağa götürüp öldürmelerini ve kanını getirmelerini söylemiş. Kızı da dünyanın en güzel kızıymış.

Bir vezir kızı alarak dağa gitmiş, ama öldürmeye kıyamamış. Oradaki bir köpeği kesmiş ve kanını mendile bulamış, kıza da:

— Bir daha buralarda gözükme, demiş. Kız dağda yaşamaya başlamış. Bir köyde de tembel bir oğlan ile annesi yaşıyormuş. Annesi bir türlü oğlunu dağa odun toplamaya gönderemiyormuş.

Bir gün oğlunu dağa odun toplamaya yollamış. Oğlu dağda bu güzel kızı görmüş ve ona âşık olmuş. Padişahın kızı ile birlikte eve dönmüşler.

Oğlan yine tembellik yapıyormuş. Buna çok kızan padişahın kızı bahçeden topladığı dikenler ile oğlanın yüzünü çizdirmiş. Oğlan bir daha eve girememiş, sürekli odun toplayıp satıyormuş. Odunların parasını da padişahın kızına vermesi için annesine veriyormuş.

Oğlan bir gün yine dağa odun toplamaya gitmiş. Odunlarını getirememiş ve bir mağaraya bırakmış. Ertesi gün odunlarını almaya gitmiş, bir de bakmış ki bütün odunlar altın olmuş. Hemen padişahın kızına getirmiş.

Şehre inip altınları bozdurmuşlar. Padişahın kızı, babasının sarayınınkinin aynısı gibi bir saray yaptırmış. Oğlanla evlenmeye karar vermişler. Düğüne babasını da çağırmış ve bütün yemekleri tuzsuz yaptırmış.

Babası düğüne gelmiş, sarayı görünce çok şaşırmış. Sonra yemekleri yemiş, hiç beğenmemiş. Yemeklerin neden tuzsuz olduğunu sormuş.

Düğün sahibini yanına çağırmış. Bir de bakmış ki kızıymış. Babası kızına yemeklerin neden böyle tuzsuz olduğunu sorduğunda, kızı, babasına tuzun ne kadar çok sevildiğini ve kendisine o yüzden tuz kadar seviyorum dediğini söylemiş.

Babası kızına sarılmış ve barışmışlar. Kırk gün kırk gece düğün yapmışlar, sonsuza dek mutlu yaşamışlar.

Burada da masal bitmiş. Babam düştü eşikten, anam düştü beşikten, anam kaptı maşayı, babam döndü köşeyi.

TUZ KADAR SEVGİ