Vaktiyle uzak ülkelerin birinde bilge bir padişah varmış. Ülkesinde huzur, mutluluk, esenlik sürüp gidermiş. Ülkenin padişahının gayet sorumsuz, hatta haylaz bir oğlu varmış. Bir gün, babası oğlunu yanına çağırmış ve "Oğlum gel kendine çekidüzen ver." demiş. Oğlansa "Boşver baba, nasıl olsa herkes kendi yaptığından sorumlu olacak, her koyun kendi bacağından asılacak" demiş. Padişah oğlunu bir iki defa daha uyarmış ama boşuna, değişen hiç birşey yok. Sonunda bir emir vermiş:

Bana bir leş bulun. Her tarafı kurtlansın, kokusu dörtbir yandan duyulsun, demiş. Adamları emri ikileştirmemiş bir eşek leşi bulup getirmişler ve sarayın en güzel gül bahçesinin içine koymuşlar. Padişah ta benden emir gelmeden onu yerinden oynatmayın diye emir vermiş.

Oğlan arkadaşlarıyla gezintiden dönüyormuş. Daha saraya girerken pis kokuyu duymuş. Hayret edip kokunun geldiği yeri aramış. Leşi görünce "Kaldırın bu leşi buradan" diye emretmiş. Ama kimse emrine uymamış. Adamların hiç birinde hareket görmeyince sebebini sormuş.Babanızın emri var, dokunamayız" demişler. Oğlan da arkadaşlarını bırakıp doğruca babasının yanına gitmiş ve ona durumu sormuş

Padişah "Oğlum, her koyun kendi bacağından asılır deyip duruyorsun ya. Bana ne o leşten. O da, kendi bacağından oraya bağlanmış, ben ona karışamam" demiş. Oğlan; "onu oraya senin emrinle bağlamışlar” deyince de "oğlum, sen de benim emrimle bu saraya girip çıkıyorsun” demiş.

Aradan epey zaman geçmiş. Oğlan davranışlarını düzeltmiş amma padişahın istediği gibi olmuyormuş. Bir gün tebdili kıyafet edip ülkesini gezmeye çıkmış. Yolu bir çeşmenin yakınına düşmüş. Bakmış ki iki kız biri testiyle diğeri maşrapa ile gözeden tulumlarını dolduruyorlar. Selam vermiş ve maşrapa ile doldurandan su istemiş. Kız "in o atından ihtiyar, elinle iç. Elin ayağın kırık mı demiş. Adam suyu içmiş. Tam gidecekken testiyi verene "Allah sana kötü huylu", diğerine de "sana da iyi huylu bir adam nasip etsin" deyivermiş ve atını sürüp gitmiş.

Kızlar suyu doldurup eve dönünce durumu analarına anlatmışlar. Testiyi verenin anası ağlamaya başlamış "A benim iyi kızım sen ne yaptın ki sana bu adam kötü söyledi” demiş. Oraların en bilgili kişisine gidip anlatmışlar, "bu ne ola ?" diye sormuşlar. Adam gülüp, "bunda kötü bir söz yok, doğru söylenmiş", "senin kızın iyi yürekli ona kötü biri gerekli kızın onu iyiye ilete" demiş. Çok geçmeden padişahın adamları gelmişler, iyi yürekli kızı padişahın oğluna istemişler. Kız hemen atılmış ve oğlanın ne iş yaptığım sormuş. Adamlar şaşırmış. Kız "eğer oğlan hasır örmesini de bilmiyorsa bir daha gelmeyin" demiş.

Durumu oğlana söylemişler, oğlan merak edip kızı görmek için düşmüş yollara. Yolu bir köye uğramış. Orada -masal bu ya -bir hasırcıya misafir olmuş, hasır yapmasını öğrenmiş ve yola devam etmiş. Bir geçitte oğlanı haramiler esir almışlar. padişaha haber yollamışlar, "oğlunu istiyorsan şu kadar altını bize yollayın” demişler. Haber hemen bütün ülkede duyulmuş. İyi yürekli kız hemen padişahın yanına gidip "Efendim, sizin oğlunuzu kaçıranlardan oğlunuzun işlediği hasırı getirmelerini isteyin, ondan sonra ne verecekseniz verin” demiş. Denilen yapılmış. Aradan iki ay geçmiş ve sonunda hasır gelmiş. Kız almış eline hasırı ve padişaha dönüp "efendim oğlunuz filan dağın filan mağarasında esir edilmiş" demiş. Padişah, "kızım nasıl anladın" diye sormuş.

— Oğlunuz, gerçekten iyi bir sanatçı, yaptığı hasırda yerinin haritasını gizlemiş demiş. Ve yapılan haritayı da padişaha vermiş. Hemen bir ordu yollamışlar ve oğlanı orada elleriyle koymuş gibi bulmuşlar, kurtarıp saraya getirmişler. Oğlan saraya gelince iyi yürekli kızla hemen evlenmiş. Padişahta "Oğlum, gördün mü akıllı bir gelin senin hayatını kurtardı ve sarayın bahçesindeki leşin yapamadığını inşallah yapar” demiş.

Onlar ermiş muratlarına, biz çıkalım kerevetlerine.

Masal burada bitti. Gökten üç elma düşmüş, biri okuyana, biri dinleyene, biri de...

Her Koyun Kendi Bacağından Asılır