&nbsp;

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Bir varmış, bir yokmuş. Bir tek nazlı bir kız varmış. Anası babasının anında çok kıymetlimiş. Her gün yolda bir kuş ona şeyle dermiş:

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Kırk gün ölü başı bekliycin, kırk gün hızmetçilik edicin.

Kız üzülürmüş. Anasına anladırmış. Anası da:

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Yeri kızım seni başka memlekete eletek,

demiş. Nere getse kuş bunu sölormuş. Günün birinde kızın anası babası ölmüş. Kız yalınız kalmış kız yalınız giderken bakor kine bir bahça. Bahçada bir adam yator. Ölü mü diri mi bilmor. Eline bir peşkir alıp sinekleri kişlor. Kırk gün sonra bir de bakor ki kapıdan bir kervan geçor. Canı sıkılmış kervancıya:

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Yanınızda bir hızmetçi kız yok mu, bene verin,&nbsp;dor. Onlar da:

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Var,&nbsp;dollar. Kara, çirkin birini verollar. O da parasını veror.

&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; -Kırk gündür uyku uyumadım, ne var sen şunun sineyini kişle, ben de birez uyuyum,&nbsp;dor. Oğlan:

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Hapşuuu!&nbsp;deyi uyanor.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Kırk gündür sen mi beklordun?&nbsp;dor. O da:

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -He,&nbsp;dor.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Ben beklordum,&nbsp;dor. Oğlan alor kızı bahçaları gezdiror. Kız uyandığında bakor ki kızdan oğlan gezollar. Heç seslenmor. Kara kız dayman dor ki:

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Kırk gündür seni ben bekledim.

Bu kız da “Ben bekledim.” deyemor. Oğlan:

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Düyün kurulsun,&nbsp;dor. Kara kızla evlenor. Seneler geçor oğlan:

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Ben hacca gidicim,&nbsp;dor. Hanımına:

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Sene ne getirim?&nbsp;dor.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Bene cıncık getir, boncuk getir, zubun getir,&nbsp;dor. Kıza

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Ne getirim?&nbsp;deyi soror. Kız da:

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Bene bir sabır daşından bir kelemtıraş getir ağa.&nbsp;Eyer getirmezsen yoluna bir kara duman çöke, katırların kan işeye.&nbsp;Bene getir bunu,&nbsp;dor. Adam, hanımının dediklerini alor, bunu unudor. Yola çıkor. Tam geleceyi zaman yoluna bir kara duman çökor. Katırlar bütün kan işor.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Aman!&nbsp;dor.&nbsp;Ben evdeki hızmetçinin dediklerini unuttum,&nbsp;dor. Adam geri dönüp gelor. sabır daşını aror.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Falan adamda var amma o da her adama vermez,&nbsp;dollar.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Bene bir sabır daşından bir kelemtıraş ver,&nbsp;dor. O da:

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Sen bunu ne yapıcın?&nbsp;dor. Ağa da:

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Bizim evde bir hızmetçi var, o istedi,&nbsp;dor. Adam da:

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Kadıncağız ne keder de darda kalmış ki senden bunu istemiş,&nbsp;dor.

&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; -Bunu sen genne ver, kapıdan da dinle. Bu genni gennini öldürücü,&nbsp;dor. Alıp gelor, yolları açılor. Gelor memleketine. Hanımına getirdiyi elbiseleri veror. Hızmetçi:

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Benimkini de getirdin mi ağam?&nbsp;dor.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Getirdim,&nbsp;dor ağa. Daşdan çakıyı ona veror. Kız evine giror ağlamaya başlor:

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Ben zamanla anamla babamın bir tek kızıdım. Nereye getsem herkes hetırımı sayardı. Çok ekıllıdım,&nbsp;dor.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Her gün bir kuş gelip “Kırk gün ölü başı bekliycin, sonra hızmetçilik edicin.”&nbsp; deyi bene söyledi. Buraya geldim, kırk gün ölü başı bekledim. Sen mi sabır ben mi sabır, sabır daşı?&nbsp;dor. Sabır daşı da:

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Sen sabır,&nbsp;dor. Sabır daşı şişmeye başlor.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -İşte şele oldu sabır daşı, birgün kapının öyünden kervan geçordu. Sen mi sabır ben mi sabır, sabır daşı?&nbsp;dor. Sabır daşı şişor. Sonra da aldım onu yanıma koydum, birez yattım sonra kakdım ki adam kakmış. Ondan enip ondan kağor. Benim kimse yüzüme bakmor. Dalım kolum yok. Ben mi sabır sen mi sabır sabır daşı?&nbsp;dor. Sabır daşı da :

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Sen sabır,&nbsp;dor. Güm deyi patlor. Patladığı zaman :

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Sabır daşı bile patladı benim çektiklerime,&nbsp;dor. Kalemtıraşı eline alor gennini öldüreceyi zaman hemen heci içeriye giror.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Sen midin benim başımda bekleyen?&nbsp;dor. Kızı elinden tutup evi gezdiror. Oğlan:

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Çamış katırın kuyruğuna mı razısın, yoksa keskin pıçağa mı razısın?&nbsp;dor. Kız da:

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Keskin pıçak çok sevdiyinin boynuna uğrasın,&nbsp;dor.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Çamış katıra binip de estiri esiri getmem mi?&nbsp;dor. Çamış katırın kuyruğuna onu bağlollar. Çamış katırı da onu sağa sola çarpıp parçalor. Bu kızcağıza da kırk gün kırk gece düyün olor, heciden evlenor. Ondan sonra çok mutlu yaşollar.

&nbsp;

Sabır Taşı