Evvel zaman içinde iki köyün çobanları sürülerini alıp köylerinin hududuna kadar otlatır, öğle paydosunda biraz da sohbet ederlermiş. Akşama doğru herkes köyüne gider ve günler böylece birbiri ardına yuvarlanırmış.

Bir gün Kara köyün çobanı bir ak rüya görüş ve arkadaşına anlatmış:

— Yahu ben gece rüyamda bir kolumda ayı, bir kolumda yıldızı, göğsümün üstünde de güneşin yattığını gördüm. Ne dersin?

— Aman arkadaş bu rüyayı bana satar mısın?

— Sen deli misin, rüya satılır mı?

— Ne üstüne lazım, bak sürümün içinden beğendiğin üç koçu al ve bu rüyayı bana sat olmaz mı?

— Sattım gitti.

— Beğendiğin koçlar senin olsun, verdim gitti. Demiş.

Ertesi gün Akköyün çobanı sürüyü dağıtıp yollara düşmüş. Akşama doğru Diyarbakır surları görünmüş. Yürü baba yürü, tam şehre ulaştığı zaman kapılar kapanmış ve dışarıda kalmış. Gece vakti çıkınını başının altına koyup bekleme taşının üzerinde uykuya dalmış.

Diyarbakır paşasının kızı da o gece vezirin oğlu ile kaçmağa kavilleşmişler. Vezirin oğlu sevincinden içkiyi çokça kaçırıp meyhanede sızmış. Kız surların kapısından çıkınca bekleme taşında uyuyan genci sevgilisi bilip:

— Haydi atlara atlayalım, diye dürtmüş, uyandırmış.

Akköyün Akbahtlı çobanı fırsatı kaçırmayıp kızı alıp kaçmış. Sabahleyin bir deniz kenarına ulaşmışlar. Çoban denize yıkanmaya gitmiş. Batıp çıkarken eline yumurta kadar parlak bir taş gelmiş. Onu da alıp koynuna saklamış.

Kız da çobanla kaçtığına pişman olmayıp “Demek kısmetim bu imiş...” diye teselli bulmuş. Az gitmiş, uz gitmişler, bir güzel kente gelmişler. Kız:

— Git bize en güzel bir evi satın al, diye bir avuç altın vermiş. Ev almış, yerleşmişler. Şehrin sultanına bir hediye vermek âdet imiş. Kız bir tabak cevahir doldurmuş, üstünü örtmüş, çobanı sultana göndermiş. Yolda giderken çoban tabağı açmış, imrenmiş. Koynundaki yumurtayı da ortasına koymuş. Meğer bu çok değerli bir elmas imiş. Sultan ile vezir otururken hediyeyi vermiş. Vezir:

— Bunları nereden buldun? Diye sormuş. Çoban da başından geçenleri saf saf anlatmış. Vezir, içinden şu aptal çobanı öldürtüp yerine kendi oğlunu koymayı düşünmüş.

— Bu yumurtanın bir teki daha olacak, çabuk onu da getir yoksa kellen cellat.

Çoban ağlayarak eve dönmüş.

Karısına meseleyi anlatmış. Denize gitmeye karar vermiş. Gitmiş. O yıkandığı yeri bulmuş. Ayağı ile oynarken bir kapı açılmış. İçeri girmiş. Peri padişahının has bahçesinde bir dünya güzeli oturuyor. Ama elleri ayakları bağlı. Hemen bıçağını çıkarıp kurtarmış. Kız “Aman” demiş. “Şimdi dev gelir ikimizi de yer. Fakat onun canı şu sandığın içinde. Orada bir kuş var, onun başını kesersen dev ölür.” Çoban hemen sandığı açmış kuşu kaçırmadan yakalamış. Başını kesmiş. Sihir bozulmuş.

Dünya güzelini ve elmasları alıp evlerine gelmişler. Karısına olanları anlatmış. O razı olup iki kuma kucaklaşmışlar. Çoban elmasın tekini kara vezire götürmüş. Vezir:

— Aferin çoban anlat nasıl yaptın?

Çoban anlatmış. Vezir gene bir tuzak kurmuş.

— Padişahımızın annesi çok hasta. Ona filan yerde bir gül var, soldurmadan getirip koklatırsak iyileşecek. Onu da sen yaparsın. Yapamazsan kellen cellad.

Çoban gene ağlayarak eve gelmiş. Dünya güzeli sihir bilirmiş.&nbsp;

— Oraya gitmek için Karıncalar Vadisi’nden geçeceksin. Her karınca at kadar. Fakat korkma, yanına biraz iç yağı al önlerine at, Seni sırtlarına bindirip geçirirler. Sonra Kartal Kayalıkları’na çıkarsın. Oradaki kuşlara da et götür. Seni bindirip yedi deniz üstünden uçururlar. Bir adaya yakın seni denize atarlar. Balıkları unutma, onlara da yosun kurusu götürürsen seni adaya çıkarırlar. Adada kralın sarayı var. Kapısında iki taş var. Biri dilek taşı, diğeri kralın kızını istemeğe gelenlere mahsus. Sen dilek taşına otur. Gülü iste, hemen al gel.

Çoban kızın dediklerini harfiyen yapmış. Fakat yanlışlıkla dilek taşı yerine kız isteme taşına oturmuş.

Babası ile kızı bu yiğit çobanı görmüşler. Kız aşık olmuş. Kralın şartı “Kim kızımın sırtını yere getirirse kızı ona veririm.” İmiş. Mersah kurulmuş. Çoban güreşe çıkmış. Türk gibi kuvvetli olduğunu ispat edip kızın sırtını yere getirmiş. Onu da almış. Gülü de almış. Kara vezirin yanına gelmiş. Kara vezir:

— Oğlum, satın aldığın rüya tamam oldu. Bir koluna ayı, bir koluna yıldızı ve koynuna güneşi yatırdın, helali hoş olsun. Ben de kırk gün kırk gece düğününüzü yapayım da bu hikâye burada bitsin, demiş.

Onlar yemiş içmiş, muradına ermiş, darısı&nbsp;ermeyenlere…

Rüya Satın Alan Çoban