Bir varmış, bir yokmuş. Allah'ın kulu çokmuş. Çok söylemesi, günahmış. Bir genç delikanlı varmış. Çok fakirmiş. Dışarıda biraz dolaşayım, kâr getireyim, diye bir köye varmış. Orada tellâllar:

— Bir gün cefa çeken, kırk gün sefa sürecek, diye bağırıyorlarmış. Oğlan:

— Bir cefada ne var, ayağımdan assalar ölmem, demiş. Delikanlı:

— Ben varım, tamam, demiş.

Oraya varmış. Bir dağın dibine varınca onlar da tutmuşlar, koca bir katırı kesmişler. Yüzmüşler, yüzmemişler. İçinden karnını çıkarmadan pisliğini boşaltmışlar. Bunu katırın karnının içine sokmuşlar. Ağzını, gözünü çeke çeke dikmişler. Oğlana biraz nefes almaya yer koymuşlar.

— Hiç korkma, sana bir şey olmaz, demişler. Delikanlı:

— Bir gün cefada ne var? Çekerim, demiş.

Onlar geri çekilmişler. Ondan sonra kuzgunlar, kargalar gelmişler. Bunu kaldırmışlar Uludağ'ın başına çıkarmışlar. Oraya çıkarmışlar leşi yemeye başlamışlar. Bu zorlamış, leşin içinden çıkmış. Bir de bakmış ki dağın tepesindeymiş. Aşağıya bakmış, dağ ne kadar yüksek ise aşağıdaki adamlar kuş kadar görünüyormuş. Aşağıdakilere bağırmış:

— Beni buraya çıkardılar, ben ne yapacağım, nasıl ineceğim, demiş. Onlar demiş ki:

— Oradaki bütün taşları aşağıya at, seni indiririz, demişler.

O taşların da hepsi altınmış. Bu, bütün taşları atmış, atmış. Onlar almış, yüklemiş. Delikanlı bakmış ki onlar gidiyor:

— Nereye gidiyorsunuz? Beni indirecektiniz, demiş.

— Daha seni indiremeyiz. Çıkmayacaktın oraya, sen o dağın başında kalacaksın, demişler. Delikanlı:

— Ne yapacağım şimdi? Allah, sen yetiş! Ya Rabb’im, sen yardımcım ol, demiş.

Oraya, buraya dolanırken bir davar yolu varmış. O bir cılga* bulmuş, o cılgayla dolana, dolana aşağıya inmiş. İnmiş ama dışarıya değil dağın içine inmiş. Orada bir adam varmış. Büyük bir odanın içinde bir havuz varmış. Adam:

— İnsanoğlu, sen nereden geldin, demiş.

Delikanlı, başından geçenleri anlatmış.

— Böyle böyle oldu, ben buraya bir cılgayla geldim.

Orada bir gün, iki gün durmuş. Oraya da kuşlar senede bir kere yıkanmaya gelirmiş. Demiş ki:

— Buraya kuş misafirlerim gelecek. Bunlardan birinden tutabilirsen bunlar seni dışarı çıkarır, demiş.

Aradan zaman geçmiş. Bir gün üç tane kuş gelmiş. Havuzun yanına inmişler. Kuş donlarını çıkarmışlar, ortaya birbirinden güzel üç kız çıkmış. Onlar soyunurken biri:

— Burada bir insanoğlu kokusu var, demiş. Diğer iki kuş:

— Yok, kimse yok, demişler. Delikanlı düşünmüş:

— Şimdi ne yapacağım, demiş. Adam:

— Hangisinin gömleğinden kaparsan o gidemez, senin yanında kalır, demiş.

Birinin gömleğinden tutmuş, sarılmış. Kızın adı Şemsi Beğendi’ymiş. Öteki kuşlar bunu görünce pır uçmuş, pencereye konmuşlar. Şemsi Beğendi burada kız olmuş, kalmış. Kızın gömleğini oğlan saklamış. Kız da bunu almış, dışarı çıkarmış. Delikanlı oradan çıkınca kızı almış, memleketine getirmiş. Sonra delikanlı kızın gömleğini nereye saklayacağını şaşırmış. Kız gömleği alsa uçup gidecekmiş. Bu yüzden gömleği kızın eline vermemiş. Bu adam, kızın haberi yok sanıp evin duvarını yıkmış, tabanına gömleği gömmüş. Ondan sonra binayı yaptırmış. Ondan sonra kız kendi kendine:

— Ben onu ortaya çıkarırım, demiş.

Oğlan bir yere gitmiş. Kız gömleğini bulmuş, giymiş. Kuş olmuş, pencerenin önüne konmuş. Oraya konmuş, oğlan gelmiş.

— Gömleğimi sakladın. Ben buldum, gidiyorum. Eğer beni aramak, bulmak istersen Hint’te, Yemen’de ara. O zaman bulursun, demiş.

Ondan sonra kız uçmuş, geçip gitmiş. Adam kalmış yalnız başına. Bu kızı nasıl bulurum, diye düşünmüş, taşınmış. Oğlan kızı ilk gördüğü yere gitmeye karar vermiş. Yine oraya çıkmak istemiş. Senede bir defa altın için oraya adam çıkartırlarmış. Gene oğlan oraya varmış. Yine tellâllar bağırıyormuş:

— Bir gün cefa çeken, kırk gün sefa sürecek, diye. Delikanlı yine:

— Ben hazırım, demiş.

Yine katırı kesmişler, bu oğlanı içine tıkmışlar. Nefes almaya bir yer koymuşlar. Katırın karnını dikmişler. Yine kargalar, kuzgunlar bunu dağın başına çıkarmışlar. Gene aşağıdan bağırıyorlarmış:

— Oradaki taşları bize at, diye.

— Yok, o geçti. Bir kere çıkıp attım, dünyanın altınını götürdünüz, demiş. Atmamış.

Yolu bildiği için gene dolana, dolana aşağıya inmiş. Dışarı değil, dağın dibine inmiş. Gitmiş, o havuzun başına varmış. O havuzun sahibi:

— Gene mi geldin sen buraya, demiş.

— Kızı kaçırdım. Kuş olup uçtu. Kızın arkasına geldim, demiş. Adam:

— Onların gelmesine bir hafta kaldı, demiş.

— Bir hafta burada benim yanımda dur, demiş.

Üç gün, beş gün derken bir hafta o adamın yanında durmuş. Kuşlar yine gelmiş. Şemsi Beğendi:

— Yine burada adam eti kokuyor, burada insanoğlu var, demiş. Öteki kızlar:

— Yok, demişler.

Soyunmuşlar. Havuza girmişler. Yine oğlan kızın gömleğini alayım derken nasıl ettiyse kız, oğlanın elinden gömleği almış. Oğlan tutamamış. Kız gömleği alıp uçmuş, çekip gitmiş. Oğlan da kaderine razı olmuş, ikisi de yiyip, içip muradına geçmiş.

*cılga: Patika yol

ŞEMSİ BEĞENDİ