&nbsp;Evvel zaman içinde kalbur zaman içinde Müdülük adında bir çocuk varmış ve ninesiyle yaşarmış. Ninesi bir gün hastalanmış ve Müdülük’ten elma istemiş.

Müdülük az gitmiş uz gitmiş bir elma ağacı görmüş. Ağaca çıkmak için hoplamış, çıkamamış, bir daha hoplamış, yine çıkamamış. O sırada:

— Küpü küp üstüne koy, küpü küp üstüne koy çıkarsın, diye bir ses duymuş.

Müdülük küpü küp üstüne koymuş ve hoplayıp çıkmış ağaca. Başlamış elma toplamaya, Müdülük elma toplarken bir cadı gelmiş.:

— Oğlum bana da bir elma ver, demiş. Müdülük ağaçtan bir elma koparıp atmış cadıya. Cadı:

— Oğlum o suya düştü, demiş. Müdülük bir elma daha atmış. Cadı:

— O da çamura düştü, elinle uzatır mısın, demiş.

Müdülük eliyle uzatmış elmayı, cadı kolundan yakalamış Müdülüğü ve torbasına koyup eve götürmüş. Evdekiler:

— Çabuk ocağa suyu koyun size yiyecek getirdim, demiş.

Kocaman bir kazana suyu doldurmuşlar ve kaynatmışlar, tam içine Müdülüğü atacakken Müdülük:

&nbsp;— Buna tuz atmadınız, tuzuna bakın beni öyle içine atın, demiş. Cadılar yemeğin tuzuna bakmak için eğildiğinde Müdülük onları kazanın içine itmiş ve oradan kaçmış. Bu masal da böyle bitmiş.

Müdülük