Bir varmış, bir yokmuş. Memleketin birinde, mutlu bir aile yaşarmış. Bunların Emiş ve Memiş adında iki tane oğulları varmış. Bir gün anneleri ölmüş. Babaları başka bir kadınla evlenmiş. Bu kadın, Emiş’le Memiş’i evde istemiyormuş. Babalarına sürekli baskı yapıyormuş.

Bir gün hep birlikte ormandan odun toplamaya gitmişler. Üvey anne ve babaları Emiş’le Memiş’e haber vermeden gizlice kaçmışlar. Emiş’le Memiş ormanda yalnız kalmış. Bir süre üvey anne ve babalarını beklemişler. Hava da iyice kararmış. Emiş’le Memiş umudu kesmişler ve ormanda ilerlemeye başlamışlar. Epey gittikten sonra bir ışık görmüşler. Bu, kocaman bir evmiş. Kapısını çalmışlar. Kapıyı kocaman bir dev anası açmış.

— Buyurun evlâtlarım, içeri girin, diye onları içeriye almış.

Emiş’le Memiş olanları anlatmışlar. Geceyi evde geçirmek için dev anasından izin almışlar.

Dev anası bunu memnuniyetle kabul etmiş.

Onlara kuş tüyü yataklar hazırlamış. Gece olmuş yatmışlar. Ama dev yatmamış. Çünkü niyeti Emiş’le Memiş’i yemekmiş. Emiş’le Memiş de bunu anlamış ama ona belli etmeden evden kaçmayı düşündükleri için seslerini çıkarmamışlar.

Gece yarısından sonra Emiş’le Memiş’in yattıkları odanın kapısı yavaşça açılmış. Gelen, dev anasıymış.

— Kim uyuyor, kim uyanık, demiş. Memiş:

— Emiş uyuyor, Memiş uyanık, demiş.

— Sen neden uyumadın, yavrum, diye sormuş, dev anası. Memiş:

— Anam bana her gece sahanda yumurta yapardı, demiş.

Kadın hemen mutfağa gitmiş, sahanda yumurta yapıp Memiş’e yedirmiş. Bir süre sonra tekrar kapı açılmış. Gelen, yine dev anasıymış.

— Kim uyuyor, kim uyanık, demiş dev anası. Emiş:

— Memiş uyuyor, Emiş uyanık, demiş.

— Sen niye uyumadın yavrum, diye sormuş, dev anası. Emiş:

— Anam bana her gece bulgur pilavı yapardı, demiş.

Dev anası hemen bulgur pilavı pişirmiş, Emiş’e yedirmiş. Sabaha karşı kapı tekrar açılmış.

— Kim uyuyor, kim uyanık, demiş dev anası. Memiş:

— Emiş uyuyor, Memiş uyanık demiş.

— Sen yine neden uyumadın demiş, dev.

— Anam bana her gece sabaha karşı elekte su elerdi, demiş.

Kadın, dereye su elemeye gitmiş. Su elekten sürekli dökülüp gidiyormuş. Bu arada Emiş’le Memiş kaçmaya başlamışlar. Derenin diğer tarafında dev anasıyla karşılaşmışlar. Dev anası:

— Nereye gidiyorsunuz? Derenin o tarafına nasıl geçtiniz, diye bağırmış. Emiş’le Memiş:

— Boynuna oradan büyük bir kaya bağla. Suya atla, karşıya geçersin, demişler.

Kadın boynuna büyük bir kaya bağlayıp suya atlamış ama kayanın ağırlığından dibe batıp boğulmuş. Emiş’le Memiş hemen evlerine gitmişler. Olanları babalarına anlatmışlar.

Babaları zaten çoktan pişman olmuşmuş. Üvey anneyi evden kovmuş. Hep birlikte mutlu, mesut yaşamışlar.

Emiş ile Memiş