Ayıylan tilki arkadaş olmuşla. Bunu büyüklemizden duyardık. Şindikilere bunu anlatsan da dinlemeyola. Yörüklerin evleri varımış.

— Ben, demiş ayı daşı yuvarleverem. Sen yağ desdisini çal, demiş.

O daşı kakıveriyo. İnsanla daş geliyo üstüme, deye gaçıyo. Gaçınca yağ desdisini alıyolla. Bi ine saklayolla. Orda durukana, deyor ki:

— Bunu beraber gidip beraber yicez.

Tilki napıyo? Gurnazlık yapıyo. Ayı yatarkana, yatıyolla uykuya, yatarkana tilki gidip deyor ki:

— Ben, deyor gardeşimin bi çocuğu oldu. Onun adını goymaya gidiyom, diyo.

Gidiyoru. Azından yiyo biraz. Geliyo.

— Ne godun adını?

— Azlama godum, deyo.

— Bi daha gidiyo.

- Belleme godum, deyo.

Bi daha gidiyo. Götüne inmiş gari küpün.

— Götüne godum, deyo. En sonunda silme süpürdüm godum, deyo.

— Ulen senin ki işe diyoru buna sen yidin bunu.

Günece yatıyolla.

— Eğer, diyo kim yidiyse gıçından çıka bu yağ, deyo.

Yatıyolla günece. Tilki kendinden çıkan yağı alıyo ayının gıçına çalıyo.

— Sen yidin deyo, işte bak.

Ayı da seslenemeyo. Sarıyo büyük çırayı.

— Deahi diyoru ayının üstüne.

Bi de ataşlayoru. Ayı dayı göl al. Ayı dayı göl al. Bu böle bitiyo.

Ayı ile Tilki