Bir tane kral varmış. Kralın üç tane kızı varmış. Kral, kızlarına bir gün bir soru sormuş;

—Kızlarım beni ne kadar seviyorsunuz?

Ölçüyormuş kızlarının sevgisini.

İşte büyük kızı;

—Babacığım, seni dünyalar kadar seviyorum.

Üçüncü kızı;

—Babacığım dünyadaki denizler kadar seviyorum.

Küçük kıza soruyor, diyor ki;

—Yavrum, kızım beni…?

Kızı düşünüyor, diyor ki;

—Babacığım, seni ben dünyadaki tuzlar kadar seviyorum, diyor.

—Vay, sen babamıza böyle söyledin.

—Vay, beni tuz kadar sevdin.

Kızı atıyor saraydan.

—Almayın, götürün, öldürün, diyor.

Kıyamıyolar tabii. Çok seviyorlarmış, çok akıllı bir kızmış. Bu gidiyor, dileniyor her gün; ama sarayın önüne geliyor, babasına bakıyor. İşte başka yere gidiyor.

Saray muhafızlarının bir tanesi;

—Seni öldürecekler, diyor.

Gidiyor, bir adamla tanışıyor. Kız çok akıllıymış. Gel zaman git zaman işte adam zengin oluyor. Kızla&nbsp;evleniyor, zengin oluyor. Çocukları oluyor.

—Bir istediğin var mı benden karıcığım?, diyor.

—Benim bir istediğim var. Filan ülkenin kralını yemeğe çağıracağız; ama bir şartım var. Yemekleri ben yapacağım, yemeklere tuz atmayacağım. Sen de hiç seslenmeyeceksin. Kral geldiği vakit ben onun karşısına çıkmayacağım. Dinleyeceğim&nbsp;onu perde arkasından, diyor.

—Tamam, sen ne dersen, diyor.

Çok seviyormuş karısını.

Ondan sonra davet ediyorlar. O da sevinerek geliyor. Yemekleri yapıyor, önüne koyuyor şimdi.

—Nasıl, beğendin mi efendimiz?, diyorlar.

—Çok beğendim; ama bir şey&nbsp;soracağım size. Bu yemeklerde bir eksiklik var. Neden bu yemekler tuzsuz?

Öyle der demez kız çıkıyor.

—Sevgili kralım, zamanın birinde, ülkenin birinde bir kral üç kızına sordu, onlar işte denizler kadar, dünyalar kadar… En küçük kızınız da tuz kadar seviyorum dedi diye ölüm fermanı çıkarttınız. Beni öldürmeye yeltendiniz, diyor.

Öyle diyince şöyle bakıyor;

—Sen misin benim kızım?, diyor.

—Evet babacığım, benim, diyor.

—Beni affet yavrum, diyor.

—Tuzun ne kadar kıymetli olduğunu, insanların sevgisinin ölçülemeyeceğini&nbsp;öğrettin bana, diyor.

İşte birleşiyorlar. Torunlarını seviyor, kızını alıyor, öbür ablaları özür diliyor. Mutlu bir hayat yaşıyorlar.

Tuz Masalı