Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde bir varmış, bir yokmuş. Bir adamın karısı ölmüş, bir kızıyla kalmış. Yeniden evlenmiş, yeni gelen kadının da yanında bir kızı varmış. Aradan zaman geçmiş. Üvey ana kocasına:

— Bu kızı nereye götüreceksen götür, der.

Kızını alır adam. Oduna götürüyorum, diye bir dağın başına götürür.

— Sen burada uyu, ben odun edip geleyim, der.

Oradan uzaklaşır. Kızın yanında da bir kabak vardır. Uyanır:

— Tak tak eden gabacığım beni goyup giden bubacığım, deyip, ağlayarak yola düşer. Bir ihtiyar kadına denk gelir.

— Nene, ben senin kızın olayım. Bugün burada yatayım, der.

O da:

— Hayır, kızım, benim bir dev oğlum var seni yer, der.

Kızcağız:

— Yok, nine yemez, ben bugün burada kalayım, der.

Yaşlı kadın:

— Elimdeki dikeni çıkarırsan, kafamdaki bitleri bitlersen kal, der.

Kız:

— Tamam, der.

Dikeni çıkarır. Kadının kafasındaki bitleri temizler.

Dev oğlu gelir:

— Ana, ana insan eti kokuyor.

Anası:

— Git, nerden olsun insan burada, dişinin dibini gurca.

Bir kurcalar dişini, bir insan bacağı çıkıp gelir. Neyse; yatarlar, sabahleyin dev oğlan gider. Orada akan bir dere vardır. İhtiyar nine kıza:

— Kızım; bu dereden ak su gelirse seslenme, kara su gelirse seslenme, sarı su gelirse seslen bana, der.

Kız; ak su gelir seslenmez, kara su gelir seslenmez, sarı su gelince:

— Nine, sarı su geldi, der.

Nine, hemen kızı sarı suya batırır; çıkarır. Her tarafı altın olur. Kız, eve giderken, evin horozu kızı görünce ötmeye başlar:

— Ablam altın oldu, geliyor üürüürüüüü, diye.

Üvey ana:

— Git, kör olasıca nerden olsun ablanın her yanı altın, ablan öldü, der.

Bir baksalar hakikaten kızın her yanı altın olmuş gelir. Üvey ana kocasına:

— Git, onu nereye koyduysan benim kızı da oraya koy, der.

Babası bu sefer o kızı, odun etmeye gidiyoruz, diye aynı yere götürür.

— Sen burada uyu, ben şuradan odun kesip geleyim, diyerek oradan uzaklaşır.

Uyanınca bakar ki babası yok, o da:

— Tak tak eden gabacığım, beni goyup giden bubacığım, diye ağlayarak yollara düşer. Yine o ihtiyar kadın denk gelir.

— Nine, ben bugün burada kalayım.

O da:

— Benim dev oğlum var, seni yer, deyince,

Kız:

— Yemez, der.

Kadın:

— Elimdeki dikeni çıkarıver, kafamdaki bitleri temizleyiver, der.

Kız:

— Ne bitleri temizlerim, ne de dikeni çıkarırım, der.

Dev oğlu akşam yine gelir.

— Ana insan eti kokuyor.

&nbsp;Anası; yine:

— Nerden olsun, dişinin dibini gurca, deyince bir kurcalar, bir insan bacağı daha çıkar.

Sabah olur, dev oğlu gider. İhtiyar nine dediklerini yapmayınca, kıza ceza vermeyi düşünür. Evine gidecekken:

— Dereden ak su gelirse seslenme, sarı su gelirse seslenme, kara su gelirse bana seslen, der. Kara su gelince kız haber verir. Kızı bandırır, kızın her yanı zift olur. Kız eve vararaktan horoz ötmeye başlar:

— Üürüüüü! Ablamın her yanı zift olmuş geliyor, diye.

Annesi de:

— Git, nerden zift olacak her yanı altın oldu geliyor, der.

Bir baksalar, hakikaten kızın her yanı zift olmuş gelmektedir. Elin kızını davul eder, kendi kızını yola atar. Ondan sonra da artık o üvey kızıyla ömür boyu iyi geçinip durmuşlar…

Üvey Ana