PADİŞAHIN RÜYALARI

Vakti zamanında memleketin birinde dirayetli bir padişah varmış. Kendi hâlinde yaşayıp giderken bir gece rüya görmüş. Vezirlerinin hepsini toplayıp:

— Memleketin her yerine haber salın! Ben bu gece bir rüya gördüm. Ben rüyamı anlatmadan tabir edecek kim varsa gelsin, tabir etsin, demiş.

Vezirler, memleketin dört bir yerine haber salmışlar. Duyan, işiten gelmiş; hacılar, hocalar gelmiş. Amma kimse bu rüyayı tabir edememiş. Padişah, gelenlerin emeklerinin karşılığını az buçuk veriyor, karınlarını doyurup, üç beş kuruş da harçlık verip yolluyormuş.

Memlekette yaşayan fakir bir adam, bunları duyunca hem heveslenmiş hem de imrenmiş.

— Ben de padişaha gideyim, rüyasını tabir edeyim. Edemezsem de hiç değilse biraz karnımı doyururum. Elime üç beş kuruş para geçerse onunla da birkaç gün çocuklarımın nafakasını çıkarırım, demiş, Allah’a sığınmış, sarayın yolunu tutmuş.

Adam gidedursun, bir kayanın yanına gelince gaipten bir nida gelmiş:

— Ey filanca, nereye gidiyorsun?

Adam da:

— Herkes padişahın rüyasını tabir etmeye gitmiş, bir de ben gideyim dedim. Bilmesem de üç beş kuruş alırım. Bir öğün olsun karnımı doyurur, gelirim, demiş.

O ses:

— Madem öyle, padişaha şöyle söyle; “Padişahım, senin rüyanda gökten yağmur gibi tilki yağdı değil mi? İşte onun tabiri şöyle; Millet birbirlerine hile yapacak.” de. Amma aldığın mükâfatın yarısını bana vereceksin, demiş.

Adam, saraya varmış, padişahın huzuruna çıkmış. Rüyayı ermişin dediği gibi tabir etmiş. Mükâfatı almış, saraydan çıkmış.

— Ben en iyisi yolumu değiştireyim de ermişle karşılaşmayayım. Mükâfatı da bölüşmem, hepsi benim olur, demiş.

Düşündüğü gibi de yapmış, evine başka yoldan gitmiş. Günler, aylar derken aradan bir sene geçmiş. Padişah, yine bir rüya görmüş. Padişahın rüyasında havadan yağmur gibi kurt yağıyormuş.

Vezirlerini çağırtmış.

— Tez bana geçen sene rüyamı tabir eden adamı bulup getirin, diye emir vermiş.

Vezirler, aramış, taramış, adamı bulmuşlar.

— Padişah yine bir rüya görmüş. Rüyasını tabir etmen için seni saraya bekliyor, demişler.

Adam, ermişe verdiği sözü tutmadığı için önce gönüllü olmamış. “Neyse, Allah büyük... Hele bir yola çıkıp görelim,” diye düşünmüş.

Önce başka bir yoldan gitmeye başlamış. Ne yaptıysa bir türlü yola gidemiyormuş. Ayakları kendini ilk önce gittiği yola götürüyormuş.

— Bunda da bir hayır vardır, diyerek yine aynı yoldan gitmeye başlamış.

Daha önceki yere geldiği zaman aynı nidayı duymuş:

— Nereye gidiyorsun?

Adam da:

— Padişah yine bir rüya görmüş, tabir etmem için beni çağırmış. Şimdi saraya padişahın yanına gidiyorum, ama hiçbir şey bilmiyorum, demiş.

Ermiş:

— Ben o rüyanın tabirini sana söylerim, ama sen de alacağın mükâfatın yarısını bana vereceksin, tamam mı? Şimdi beni iyi dinle! Padişaha; “Padişahım, sen rüyanda gökten yağmur gibi kurt yağdığını gördün, değil mi? Bunun tabiri de şöyle: Millet birbirine girecek. Katiller, caniler, hırsızlar çoğalacak. Memleketin dört bir yanında çok kan akacak.” dersin, demiş.

Adam, söz verip yoluna devam etmiş. Padişahın huzuruna çıkınca ermişin söylediği biçimde rüyasını tabir etmiş.

— Padişahım, bu sefer rüyanda gökten yağmur gibi kurt yağdığını gördün. Bunun da tabiri şu demek: Ahalinin içinde katillik, canilik, hırsızlık başını alıp gidecek, çok kan dökülecek, demiş.

Padişah, emir vermiş ki:

— Bu adamın karnını doyurun, geçen seferkinin iki katı para pul verin, yolcu edin!

Adamın karnını, burnunu doyurup, mükâfatını da verip uğurlamışlar.

Adam, yine başka bir yoldan evine gelmiş. Ermişe verdiği sözü de tutmamış.

Adam aldığı para pulla yaşarken aradan bir sene daha geçmiş. Padişah, yine bir rüya görmüş. Vezirlerini çağırıp o adamı bulmalarını söylemiş. Onlar da bir muhafızı adamın evine göndermişler. Muhafız:

— Padişah seni istiyor. Yine rüyasını tabir edeceksin, demiş.

Adamın pabucuna taş kaçmış*. Karısını ve çocuklarını yanına çağırıp:

— Padişah beni çağırtmış. Bu sefer gidip gelemeyebilirim, diye helâlleşmiş.

İçinden bir ses, başka yoldan gitmesini söylemiş. Başka bir ses de:

— Tamam, ermişin sözünü tutmadın, aldıklarını bölüşmedin, ama başka yoldan gidersen rüyayı da tabir edemezsin. Padişah kelleni uçurur. Yazık değil mi karına, çocuklarına, demiş.

Adam, bir o türlü, bir bu türlü düşünerek yoluna devam etmiş. Yine de manevi bir kuvvet, adamı önce gittiği o yola sürüklemiş. Giderken yine ermişin sesini işitmiş.

Ermiş:

— Hey! Bre adam, nereye gidersin, demiş.

Adam:

— Padişah yine bir rüya görmüş, Tabir etmem için beni çağırtmış. Ben hiçbir şey bilmiyorum. Kesin bu sefer beni öldürür, demiş.

Ermiş, demiş ki:

— Eğer bu sefer aldıklarının yarısını verirsen sana gördüğü rüyayı da, tabirini de söylerim. Yok, vermezsen sen bilirsin, demiş.

Adam:

— O nasıl söz? Tabii veririm, demiş.

Sonra saraya gidip padişahın huzuruna çıkmış.

— Padişahım, rüyanızda gökten yağmur gibi koyun, kuzu yağıyordu değil mi? Bu da şu demek: Artık memlekette bolluk, bereket olacak. Dirlik, düzenlik olacak. İnsanlar birbiriyle iyi geçinecek, samimileşecek. Herkesin yüzü gülecek, demiş.

Padişah, bu sefer:

— Bu adama bir at verin! Atın üstüne bir heybe koyun! Heybenin iki gözünü de altınla doldurun, demiş.

Padişahın dediklerini yapmış, adamı yolu vurmuşlar. Adam, bu defa geldiği yoldan gitmiş. Yolda sesin geldiği mağaranın önüne gelmiş. Altınları heybeyle olduğu gibi oraya bırakmış. Tam gideceği sırada yine o sesi duymuş:

— Dünya tilkiydi; sen de tilki gibi kurnazlık yaptın. Dünya kurt idi; sen de kurt gibi hak yedin. Dünya koyun, kuzu idi; sen de koyun, kuzu oldun. Senin de suçun yok, demiş.

Adam şaşırmış, kalmış. Olanlardan ders almış. Evinin yolunu tutmuş. Karısıyla, çocuklarıyla mutlu bir ömür sürmüş...

&nbsp;


* pabucuna taş kaçmak: Ortaya çıkan durum karşısında tedirgin olmak.

Padişahın Rüyaları