&nbsp;

Şimdi bi varmış bi yokmuş. Bi hanımın, bi gadıncazın üş tane çocu varmış. Bir gün anneleri iş geşermiş. Demiş:

- Bu sizi, ben dağıya götüren, dağda ben size demiş, armıt silkiveren size.

Almış, gitmiş çocukları. Varmış dağya, çıkmış armıdın başına, silkmiş armıdı. Çocuklara demiş:

- Siz yeyin bu armıdı demiş.

Öteki armıda geşmiş.

- Bunu da silkcem bunu yeyin bitrin, öle gelin.

Çocuklar yemişler, bitirmişler, varmışlar anası yog dibinde, armıt var anası yok. Acın başına bi gabak asmış, rüzgar estikçe tık tık tık edermiş. Bunlar sanıyo ki annem bize armıt düşüyoru. Annem bize armıt düşüyoru. Çocuklar bi bakmış yok annesi.

- Yok napalım?

- Bi yerde horoz ötmüş, bi yerde duman tütmüş, bi yerde küpeg bizi dutar, yer. Doman tüten yere gitsek yanarız demişler. Horoz öten yere gidelim.

Kakmışlar, gitmişler horoz üten yere varmışlar.

Bi dev garısı:

- Bi dama yerde bi dama gükde geli bin guzularım, geli bin demiş çocuklara.

Çocuklar varmışlar korka korka varmışlar, bi geçi bislinen bi çorba bişiriymiş. Çocuklar alaya alaya, tık tık eden gabacık bizi aldıtan anacık diye, çocuklar orda devin yanında galmışlar. Bu gadar.

Tık Tık Gabacık