Köyün birinde üç tane kız yaşarmış. Çeşme başında oturmuşlar, el işi yapıyorlarmış. Yanlarına bir cadı kadın gelmiş.

— Güzel kızlar ne yapıyorsunuz, demiş. Kızlar:

— Örgü örüyoruz, demişler. Cadı kadın:

— Burada ne var ki? Ben size daha güzellerini göstereyim, demiş.

En büyük kızı almış ve devin yanına götürmüş. Dev de her gün bir genç kızı yiyormuş. Cadı kadın ise genç kızların parmaklarını kesip kapının arkasına süpürüyormuş. Büyük kızı götürmüş, devin yemesi için hapsetmiş.

Cadı kadın ikinci gün yine o kızların yanına gitmiş. Ortanca kıza:

— Ne yapıyorsun güzel kızım, demiş. Ortanca kız:

— Ne yapayım tığ işi yapıyorum, demiş. Cadı kadın:

— Buradakiler ne ki ben sana daha güzellerini göstereyim. Ortanca kız:

— Kız kardeşimi ne yaptın? Götürdün getirmedin, demiş. Cadı kadın:

— Onları öyle bir yere götürdüm ki; güllük gülistanlık, çimlik çimenlik, cennet- i alada yaşıyor. Seni de oraya götüreyim, demiş.

Cadı kadın o kızı da götürmüş, parmaklarını kesip kapının arkasına atmış. Ortanca kızı götürmüş, devin yemesi için hapsetmiş. Üçüncü gün gitmiş küçük kızın yanına. Küçük kız biraz daha akıllıymış. Cadı kadın sormuş:

— Ne yapıyorsun güzel kızım, demiş. Küçük kız:

— Ne yapayım kız kardeşlerimi bekliyorum. Götürdün getirmedin, demiş. Cadı kadın:

— Onlar cennet-i ala da zevk- i sefa içinde yaşıyorlar. Seni de oraya götüreyim, demiş.

Küçük kızı da devin yanına götürmüş. Cadı kadının bir kedisi varmış. Cadı kadın:

— Parmaklarımı kessem yer misin, demiş? Kız:

— Yerim, demiş.

Cadı parmağını kesmiş küçük kıza vermiş. Kız da parmağı kediye vermiş. Kedi ise kaçıp gitmiş.

Cadı acılar içindeyken kız da kaçıp başka odaya gitmiş. Orada ablalarının hapis olduğunu görmüş. Kapının arkasına saklanmış. Cadı kadın gelince onu tutup bağlamış. Oradan kaçmış, gitmiş. Gelmiş, gördüklerini köyün erkeklerine anlatmış. Onlarda cadı kadını ve devi yok etmişler.

&nbsp;

&nbsp;

CADI KADIN