Vaktiyle bir demirci ustası varmış. Bu adam işini hiç doğru düzgün yapmazmış. Sebebi sorulunca da kırk tane yalan uydurur, sürekli hatalarını çırağına yüklermiş. Bir gün gene bu ustanın işleri yolunda gitmemiş. Başlamış gene çırağına kızıp şeytana atmaya:

— Lanet şeytan, kör şeytan, hep senin yüzünden oluyor şeytan, diye atmaya.

Çocuk her gün ağlar, ustasının eziyetlerine katlanırmış. Bir gün dükkâna Hızır girmiş, olanlara şahit olmuş. Çocuğun gözyaşlarına dayanamayan Hızır, demirci ustasına,

— Dur ben sana bi ders vereyim&nbsp;de sen gör anyayı konyayı, demiş.

Kırk yalan bir gün köyden kasabaya inmiş. Hızır, hemen at kılığına girip demircinin karşısına çıkmış. Demirci bu atı görür görmez vurulmuş:

— Bu atın bu güzellikle burda ne işi var? Sahibinden ürktü de mi kaçtı acaba? demiş.

Usuulca* atın yanına yaklaşmış, bi saa bakmış bi de sola bakmış, belindeki kemeri çıkarıp atın boynuna geçirmiş. Atı eve götürmeye karar vermiş. Giderken giderken,

— At da susamıştır, diye atı yalağa* götürmüş.

At su içiyomuş gibi yapıp oluğun deliğinden süzüle süzüle kaybolup gitmiş. Demirci,

— Allah Allah! demiş.

Eğilip delikten bahsa ki atın kulakları görünüyo.

— Gocaman at nası, bu delikten içeri girdi? diye söylenmeye başlamış. Hadi atım çıh, hadi atım çıh, diye çıırıyomuş.

Ordan geçen köylüler de,

— Hayırdır dayı, kime çaarıyon sen? demişler.

— Atım deliin içine girdi. Çaarıyom çaarıyom çıhmıyo, demiş.

— Gos goca at o delikten girer mi hiç? demişler.

— İnanmıyosanız eğilin siz de bahın, demiş demirci.

Bahsalar ki ne at var ne de gulah. Hızır da gulaanı hemen çekmiş delikten. Köylüler,

— Bu kırk yalan iyice sıyırdı, bunu hemen hastaneye götürelim, demişler.

Bunu dutmuşlar, hastaneye götürmüşler. Kırk yalan doktorlara anlatıyomuş, doktorlar adama bunun mümkün olamayacağını anlatıyomuş. Sonunda kırk yalan pes etmiş:

— Ben kimseyi böyle inandıramayacaam, iyisi mi yalan söyledim deyim, çıhıyım işin içinden demiş.

Gitmiş doktorlara:

— Ben size yalan söyledim, sinirliydim, goyurun* beni, demiş.

Doktorlar bunu taburcu etmişler. Adam hemen atın girdiği oluğun yanına girmiş. Oluktan bakmış, atın kulakları yine görünüyo:

— Burdasın burdasın da gel gör ki bana inanan yok, demiş.

Hızır, bunu duyunca insafa gelmiş:

— Bir daha yaptığın hataları başkasına yüklersen daha kötü durumlara düşersin, demiş.

&nbsp;


* usulca: Yavaşça

* yalak: Hayvanların içinden yemek yediği, ağaç, çanak vb. kap

* goyurmak: 1. Bırakmak, serbest bırakmak, 2. İzin vermek

Kırk Yalan