&nbsp; Bir varmış, bir yokmuş, çok söylemek çok günahmış. Bir karı ile kocası varmış. Oturuyorlarmış. Çocukları yokmuş. Kocası demiş ki:

— Hanım bu öyle olmaz, bizim bir çocuğumuz olsun.

— Olmuyor bizim çocuğumuz ne yapalım?

— Öyleyse hocaya gidelim. Hocaya gitmişler, hoca demiş ki:

— Akşam yatarken yastığınızın altına bir avuç mercimek koyun. Onlar da:

— Tamam, deyip ayrılmışlar.

Sabah olmuş. Kalkmışlar ki, kırk tane çocuk, sevinmişler. Babaları tarlaya gitmiş. Çocuklar da artık büyümüşler, babalarına yemek götürecekler. Annesi de börek yapacakmış. Çocukların da karınları aç. Tahtanın etrafına oturmuşlar. Çocuklar diyorlar ki:

— Anne gılı gılı.

— Anne gılı gılı.

— Anne gılı gılı. Anne de:

— Yavrum sizden çektiğim ne? Anne gılı gılı, diyorsunuz.

Oklava ile vurunca çocukların hepsi ölüyor. “Eyvah!” diyor anneleri. “Babalarına yemek kim götürecek?” Çocuklardan biri süpürgenin arkasına saklanmış.

— Anne ben buradayım, demiş. Annesi böreği hazırlamış, üstünü örtmüş. Bu çocuk almış yemeği babasına götürmüş.

— Baba baba, tarlanın ortasına mı geleyim? Yoksa kenarına mı geleyim? Babası:

— Oğlum tarlanın ortasına nereye basacaksın, kenarından gel, demiş.

Çocuk böreğin kenarını yemeye başlamış. Çocuk da aç karnını doyuracak ya. Yine bağırmış babasına:

— Baba baba, tarlanın ortasına mı geleyim? Yoksa kenarına mı geleyim? Babası:

— Oğlum tarlanın ortasından gel.

Çocuk böreğin ortasını da yemiş. Oraya oturmuş. Tepsinin içini toprakla doldurmuş. Üstünü örtmüş. Oraya gitmiş.

— Oğlum azıkta ne var, demiş babası.

— Baba ben nerden bileyim. Annem ne yaptıysa bilmiyorum.

Orada açıp bakmış ki içinde toprak var. Oradan sopayla vurunca çocuk bayılmış. Otların arasında kalmış, inek yemiş. İneğin karnına girmiş. Annesi bir gün inek sağmaya gidince çocuk demiş ki:

— Anne, ben buradayım, ineği sağma. Kadın sağa sola bakıyor. Kimse yok. Tekrar ineği sağacak olmuş.

— Anne ben buradayım ineği sağma. Var inekte bir hâl demişler. Kesip ineği dereye atmışlar. Dereye atınca bir kurt gelip yemiş. Çocuk kurdun karnına girmiş. Koyunların sürüsü varmış. Kurt yaklaşınca, çocuk karnından bağırmış:

— Çoban amca, çoban amca sürüye kurt dalıyor, diye. Kurt şaşırmış:

— Allah'ım bu neyin nesi? Benim karnım aç. Çocuk tekrar bağırmış:

— Çoban amca, çoban amca, sürüye kurt dalıyor.

Çoban gelmiş, kurdu yakalamış. Çocuk içinden çıkmış. Çoban çocuğu almış annesine, babasına vermiş. Hepsi de mutlu olmuşlar. Yiyip içip yer dibine geçmişler.

KIRK KARDEŞ