Bit Derisi

Bir adam varmış. Bir de kızı varmış. Bu adam bit beslemiş. Bitin derisini soymuş.

—Bu bit derisini kim bilebilirse kızımı ona vereceğim, demiş.

Kız çamaşır yıkamaya gitmiş. Kızın yanına taşradan bir abdal gelmiş. Kız abdala demiş ki:

—Bizim eve var, bizim evde bit derisi var. Sana babam ne geldin diye sorarsa, bit derisi bit derisi deyip de çıkıver, demiş.

Adam eve gelmiş. İçeri girmiş. Kızın babası:

—Bu ne? diye sormuş. Abdal da:

—Bit derisi, bit derisi, deyip de çıkıvermiş. Kızın babası:

—Bu, bit derisini bildi. Varın, alın getirin kızımı, bu adama vereceğim, demiş. Kızını vermiş. Kızı almış götürmüş abdal, saraya kapatmış. Abdal oduna gidermiş, sarayda her yerin anahtarını verirmiş, bir yerin anahtarını vermezmiş. Bir gün abdal oduna giderken kız:

—Her yerin anahtarını veriyorsun da, falancanın anahtarını vermiyorsun. Onu da versene, demiş.

—Veririm, ama açma, demiş.

Kız açıvermiş kapıyı. Al gelin parmakları, allı başlı gelinleri yemiş yemiş, oraya kapatmış.

&nbsp;—Ah ben napayım? demiş. Akşam abdal gelmiş.

-Açtın mı burayı? demiş.

—Açtım, demiş. Abdal:

—Hırrrrrr, onları çiğ yedim, seni pişirip de yiyeceğim, demiş. Gelini kilitlemiş, oduna gitmiş. Kız:

—Ne yapayım, ne yapayım? demiş.

Baca deliğinden çıkmış. Yukarda dikilip dururmuş. Oradan bir Soğancı geçiyormuş. Soğanın kilosu beşe beşe diye bağırıp gidiyormuş.

—Amca biricik beni alır mısın? Can kurtaran yok mu? demiş.

—Alırım, demiş.

Adam almış.

&nbsp;—Soğanın kilosu beşe, soğanın kilosu beşe, diye diye uzaklaşmış.

Bit Derisi