Bir varmış, bir yokmuş. Çok eski zamanlarda bir ihtiyar nene varmış. Bunun bir oğlu varmış. Tembel Memişmiş adı. Bi gün evde, bu hiç&nbsp;gidip çalışmazmış.

Bi gün anası deyi:

—Oğlum get bi şey al, gel, deyi.

Oğlu:

—Para yok, deyi.

Anası:

—E para yoksa götür şu ineğimizi sat, deyi.

Bi inek veri. Götürü pazara. Pazarda öte inek, beri inek. İneğe müşteri bulamıyı.

Bi tane yaşlı adam geli:

—Oğlum azacık fasülye var bende. Fasülye verim, ineği ver bana. deyi.

Tembel Memiş:

—Tamam, deyi.

Fasülye alıp geliyi.

Anası sormuş:

—Ne aldın oğlum?

Tembel Memiş:

—Şu kadar fasulyeye ineği verdim, deyi.

Anası demiş:

—Napcam ben bunu?

Tembel Memiş:

—Eski zamanlarda göktelen olur, deyi.

Anası alıp pencereden dışarı serptiriveri fasülyeyi. Ertesi sabah oluyo, kalkılar, bi bakılar fasülye göğün gatına yetişmiş. Merdiven halinde göğün gatına çıkmış. E Cenab Allah’ın işi bu tabi. Fasülye ağaç olarak çıkmış yani. Undan sora, bu ağaçtan dırmaniye. Ordan göğün gatına çıkıyo. Orda giderke giderke, bunun garnı acıkmış. Bi ev varıyı. Eve vardığında, bu ev devinmiş. Ordaki gökyüzünde yaşıyo. Bi ihtiyar nene çıkıyı.

Tembel Memiş:

—Nene diyi, ben acıktım, diyi. Ben yemek yicem, deyi.

Dev:

—Yok oğlum, dev gelirse seni yer, deyi.

Tembel Memiş:

—Yemez, diyi.

Dev:

—Yer, deyi.

Nese, goca garının bacağının arasından içeri giriyi. Nenecik garnını doyuruyo bunun. Dev, öteden geliyi. Dev gelesiye, bu şaşırıyo ne yapacağını. Devin çaydanlığı varmış. Çaydanlığın içine gatıyı. Tabi dev büyük heralde. Böle bir iki güzü denk gelirmiş içine gazanların. Çaydanlık büyük. Çaydanlığın içine gatıyı.

Dev geliyi:

—Bura âdem eti koktu. İnsan var onu yiyecem, deyi.

Dev Anası:

—Yok oğlum, deyi.

Devin anasıymış o zaten hani. Dev inanmaz, araştırı, maraştırı. Bi şe bulamayı. Çaydanlıkta o yatarmış.

Dev:

—Ben çay içicem, deyi.

Dev Anası:

—İç de oğlum, deyi. Yeni çay demleyeyim ben sana, deyi.

Adamı alıp gediyo dışarı, kenara dökiyi. Çaydanlığın içinden siliyi. Ordan sora, tabi dev, çay içip yatıyı.

Yattığında anasına:

—Benim altın topumu getirin, deyi.

Oynayıp da uyuyo. Tembel Memiş o altın topu dev uyurken alıp gaçmış. Aşşa inip anasına veriyi. Altın topu yeryüzüne indiri. Ondan sora, tekrar dırmanıyı gökyüzüne. Anasının yanına gene varıyı. Dev tabi getmiş gine. Nene gatmak istemeyi gine geçiyi nenenin bacanın arasından içeri.

Dev yine geliy:

—Yine adam eti koktu, deyi.

Gine her yeri araştırmış, bulamamış. Tembel Memiş, kapının arkasına saklanmış. Dev yemeğini yedikten sora, çayını içiyi. Uyuyo gine.

Uyumadan anasına:

—Benim bir altın yumurtlayan tavuğumu getirin, diyi.

Getiriler.

Dev:

—Yumurtla tavuğum altın, deyi.

Yumurtlarmış. Tembel Memiş gapının arasından bakıyı. Göriyi. Eyi, ondan sora, dev uyuyo. Bu, ondan sora tavuğu almış. Tavuğu kaptığı gibi anasının yanına indiriyi. Gene, tekrar dırmaniyi devin yanına. Gine nene gatmamak isteyi. Ne gadar gatmamak istese de geçiyi içeri. Saklamış yine bunu ninecik.

Bu sefer dev yine geliyi:

—Âdem eti koktu, deyi. Ben öteyi beriyi bakayım, deyi.

Nese arayı. Bi türlü bulamayı. Nese, yemeğini yeyi. Gine yatmış.

Dev:

—Benim sazımı getirin, deyi.

Dev hani sazı çalarmış kendi. Dev sazını şe ediyo. Eğlencesini yapıyo. Dev sazını kenara goyup uyuyo. Tembel Memiş devin uyuduğu yerden sazı alıyı, tam gapıdan çıkacakken eli sazın teline bi deyiyi. Tıngırt deyi sazı.

Dev:

—Hop, deyi.

Bi kalkıyı dev. Memiş, fasülye ağacından aşağı atıyı kendini. Arkasından dev geçiyi merdivene. Bu da iniyi arkasından. İyi ondan evveli gebermemiş. Fasülye ağacına bi balta vuruyo. Fasülye ağacı yıkılıyo. Dev bununla beraber düşmüş, ölmüş. Ondan sora bunlar zengin oluyo o Tembel Memiş’in ailesi. Ondan sora, şimdi köylüler bunlar naslı zengin oldular diye takip etmişler.

Bi bakıyolar:

—Yumurtla tavuğum, deyi.

Alttan yumurtluyo tavuk.

Yumurtla, demiş.

Tavuk altın yumurtlamış. Ondan dolayı zengin olduklarını köylüler fark ediler. Ondan sora, tavuğu çalıyolar. Bu da burda bitiyi.

Tembel Memiş