&nbsp;

Bi horoz varmış. Horozun ayağına diken gaçmış. O dikeni çıkartmak için gedir, nenenin yanına varıy.

Nene ekmek bişirip duruymuş:

̶ Nene demiş, benim ayama diken gaştı. Bu dikeni çıkarabilir misin?

̶ Çıkarırım oğlum, demiş.

Dikeni çıkarmış nenem, atmış dikeni.

Karga demiş:

̶ Nenem hani benim dikenim?

Nene:

̶ Attım, demiş.

Karga:

̶ Ya dikenimi verirsin ya ekmeni alıp gaçarım, demiş.

Nenenin ekmenin birini alıp gaşmış. Bi gediyo, bi çobanın yanına variyi. Çobanın yanına varıydın goyunu sağmış, südünü öle içellermiş.

Karga demiş:

̶ E siz bunu niye böle içisiniz? Ekmek gırın öle için, demiş.

Çobanlar:

̶ Ekmemiz yok bizim, demişler.

Karga:

̶ E bende var ekmek. Gıralım, yiyelim, demiş.

Gırmışlar, yemişler orda.

Karga demiş:

̶ E hani ekmeğim?

̶ Ekmeği yedik ya, demiş çoban.

Bu sefer:

̶ Yo ekmeğimi bulun ya da goyununuzu alıp giderim, demiş.

Goyunu alıp gidiyi karga. Bi düğüne variyi. Düğüne vardığında bi bakiyi, köpek kesip duruylar. Köpeği kesiyler, millete yediriylermiş.

Karga demiş:

̶ Siz burda köpek niye kesiysiniz? Goyun kesin, demiş.

Düğün sahibi:

̶ Goyun yok, demiş.

Karga:

̶ Goyun ben de var, demiş.

Kesirler, yiyirler.

Karga demiş:

̶ Hani benim goyunum?

Düğün sahibi:

̶ Goyunu kestik, yedik ya hep beraber, demiş.

Karga:

̶ Ya goyunumu bulun ya gelininizi alıp gaçarım, demiş.

Gelini alıp bi gediyi dağın başına, dağın daşına bi çıkıyı. Dağın başında horoz bi atiyi gelini. Gelin sizlere ömür.

AYAĞINA DİKEN BATAN HOROZ