Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, develer tellal iken, pireler berber iken, ben anamın beşiğini tıngır mıngır sallar iken, zamanın birinde bir ülkede bir padişah varmış. Bu padişah kızlarına:

— Beni nasıl seviyorsunuz, diye sormuş. Kızlardan biri:

— Seni yağ gibi severim, demiş. Diğeri:

— Bal gibi severim, demiş. Öbürü ise:

— Tuz gibi severim, demiş. Padişah bunu duyunca bu kızdan hayır gelmez diyerek öldürülmesini emretmiş. Kızı öldürmek için ormana götürmüşler. Ancak muhafızlar kızı öldürmemişler. Onun yerine bir kuş öldürüp kızın elbiselerine sürmüşler ve padişaha götürmüşler. Kız ormanda tek başına kalmış.

Günler geçmiş. İhtiyar bir kadın, kızı ormanda görmüş. Alıp kendi fakir evine getirmiş. İhtiyar kadının bir tane de oğlu varmış. Oğlunun küçük bir hanı varmış. Burada kendi yağıyla kavrulurmuş. Elde ettikleri para kendilerine kıt kanaat yetermiş.

Kız, oğlana babasının kervanlarının geçtiği yolu söylemiş. Oğlanın çok para kazanacağına dair bir beklentisi yokmuş. Genç oğlan, hanını bu kervanın geçeceği yerin yakınına kurmuş.

Kızın dediği gibi kervandakiler oğlana çok para vermeye başlamışlar. Oğlan tahmin edemeyeceği kadar zengin olmuş. Yeni bir ev yaptırıp oraya&nbsp;taşınmışlar. Kızla oğlan evlenmişler. Mutlu bir hayat sürüyorlarmış.

Bir gün padişah parasız pulsuz kalmış. Bütün mallarını har vurup harman savurmuş. Diğer iki kızı da padişaha yardım etmişler ve ellerinde avuçlarında bir şey kalmamış.

Bunu öğrenen kız, babasını kendi evine davet etmiş. Babasının, kızı öldüğü için bundan haberi yokmuş. Kız tuzsuz yemekler yaptırmış. Babası yemekleri yedikten sonra:

— Yemekler güzel ama tuzsuz olmuş, demiş. Kız da:

— Tuzsuz da güzeldi ama sen beni reddettin, demiş. Padişahın aklına hemen kızı gelmiş. Kız:

— Gel yine padişah ol. Sen bizim babamızsın. Biz senin ettiğini etmeyelim, demiş. Bundan sonra mutlu bir hayat sürmüşler.

Bu masal da burada bitmiş. Gökten üç elma düşmüş. Biri bana, biri sana, biri söyleyene …

Tuz Gibi Sevgi