MIRZO MUHAMMED’İN KAHRAMANLIĞI

Bir padişah varmış. Bu padişahım üç oğlu varmış. Bunlar bir gün ava çıkmaya karar vermişler. Bütün hazırlıklarını yaptıktan sonra bu üç kardeş ava gitmişler. Daha sonra bu kardeşler bir kuyuya rast geliyorlar. Tabi ki bunlar çok susamışlar. Bu üç kardeşten en küçüğü hem en güzel hem de padişahın en çok sevdiği oğlu imiş. Bunun için diğer kardeşler küçük kardeşlerini kıskanıyorlardı. Küçük kardeşe dediler ki:

&nbsp;—Sen kuyuya in bize su getir. Biz seni iple indireceğiz.

Neyse küçük kardeşi kuyuya indirdiler. Kuyuya indi baktı her taraf karanlık, hiçbir şey görünmüyor. Diğer kardeşleri ona bağırdı.

—&nbsp;Su var mı? Küçük kardeş:

&nbsp;—Burada su yoktur ama bir bakayım belki ileride vardır.

Kuyuda bayağı yürüdükten sonra bir de baktı üç oda gördü.

—Acaba bu nedir? Dedi.

Odaya girdi baktı ki ne görsün çok güzel bir kız asılı duruyor. Ona dedi:

—&nbsp;Ne olmuş sana böyle, seni kim böyle astı? Kız:

—Burada bir ejderha var, o yaptı. Erkeklerin düşmanıdır, dedi.

Sonra birden büyük bir ses geldi. Mırzo Muhammed hemen kılıcını çıkardı. Ejderhanın bir vuruşta hemen boynunu koparıp yere serdi. Hemen kızı kurtardı.

&nbsp;—Hadi gidelim dedi. Kız:

&nbsp;—Dur daha benim iki kardeşim daha var, onları da kurtaralım, dedi.

Mırzo Muhammed ikinci odaya girdi. Baktı oradaki kız da asılı duruyor. Ama bu kız birincisinden daha güzel. Burada da bir ejderhayı öldürdü. Kızı kurtardı. Sonra üçüncü odaya geldi. Baktı ki bu en küçük kız. Ama hepsinden güzel, Mırzo Muhammed buradaki ejderhayı da öldürerek kızı kurtardı. Neyse bunların hepsi kuyunun başına geliyorlar. Kardeşlerine diyor:

—&nbsp;Siz ipi aşağı atın, biz yukarı çıkalım, diyor.

Kardeşleri ipi aşağı atıyor. Önce büyük kız kardeş yukarı çıkıyor. Mırzo Muhammed’in kardeşleri bakıyorlar ki çok güzel bir kız. Daha sonra ortanca kardeş, yukarı çıkıyor. Küçük kız diyor:

—&nbsp;Ben senin kardeşlerine fazla güvenemiyorum. Önce sen çık sonra ben çıkarım, diyor. Mırzo Muhammed:

—&nbsp;Yok, bir şey olmaz, diyor.

Küçük kız da yukarı çıkıyor. Kardeşleri bakıyor ki bu daha güzel bir kız. Sıra Mırzo Muhammed’e geliyor. O da kuyunun yarısına çıkıyor. Kardeşleri hemen ipi kesiyor. Tabi ki küçük kız kuyuda iken Mırzo Muhammed’e yüzüğünü vermişti. Küçük kız gitmemek için ne kadar direniyorsa da elinden bir şey gelmiyor. Aradan bir gün geçiyor. Mırzo Muhammed uyanıyor. Kafası müthiş ağrıyor. Bakıyor ki her taraf karanlık. Neyse ayağa kalkıyor. Epey müddet yürüdükten sonra birden bakıyor bir ışık görüyor. O ışığa doğru gidiyor. Bir de bakıyor ki bir başka alem.

Neyse oradan epey bir müddet yürüdükten sonra bir kasabaya geliyor. O kasabanın da hemen dışında bir kulübe var oraya giriyor. Karşısına yaşlı bir nine çıkıyor. Nineye:

—&nbsp;Allah misafiri kabul eder misin? Diyor.

Nine onu içeri alıyor. Mırzo Muhammed:

—&nbsp;Çok susadım, bana biraz su getirir misin? Diyor.

Nine suyu getiriyor. Biraz içiyor bakıyor ki tadı çok kötü hem de rengi kırmızı. Nineye soruyor:

—&nbsp;Bu nasıl su? Tadı, rengi çok kötü. Nine diyor:

—&nbsp;Sen buralı değil misin?

—&nbsp;Yok ben başka bir alemden geldim, diyor.

Neyse nine meseleyi anlatıyor:

—&nbsp;Burada büyük bir ejderha var. Bu kasabaya gelen suyun önünde duruyor. Kimse gidip su getiremiyor. Suyu vermesi için de her gün bir kız ona veriliyor.

Neyse Mirzo Muhammed yatıyor. Sabahleyin kalkıyor diyor ki:

—&nbsp;Bugün kimin kızı verilecek? Nine diyor:

&nbsp;—Yanılmıyorsam padişahın kızı verilecek.

Neyse Mırzo Muhammed padişahın sarayına gidiyor. Padişaha diyor:

&nbsp;—Bana bunun özelliklerini anlatın, ben bunu öldürecem, diyor. Padişah diyor:

&nbsp;—Bu zamana kadar çok yiğit öldürmeye kalkıştı fakat hepsi de yem oldu. Neyse ben yine de sana anlatayım, diyor.

Padişah durumu iyi bir şekilde anlatıyor. Mırzo Muhammed ejderhanın geleceği yere önceden gidiyor. Oraları iyi bir kontrol ediyor. Daha sonra bir ağacın yanına gizleniyor. Daha sonra ejderha geldi. Orada hemen ağacın başındaki kuş yuvasına elini uzattı. Mirzo Muhammed hemen kılıcı ile ejderhaya bir vurdu ve kuşu kurtardı. Bir de baktı ki yuvadaki yavruların anası geliyor. Dev gibi bir kuş. Neyse artı kızı ejderhaya verme vakti gelmiştir. Kızın eli kolu bağlı. Ejderha kıza doğru geldi. Kız bağırmaya başladı. Hemen oradan Mırzo Muhammed ejderhanın karşısına çıktı. Ejderha Mırzo Muhammed’i yutmak istedi. Mırzo Muhammed de kılıcın iki tarafını eliyle tuttu. Ejderha bunu yutunca kılıç bunu boğazından sonuna kadar yırttı. Ejderha öldü. Kızı kurtardı. Padişaha getirdi. O gün kasabada büyük şenlikler oldu. Padişah dedi:

&nbsp;—Benden ne istersen iste, sana her şeyimi veririm. Mırzo Muhammed:

—&nbsp;Ben sadece kendi ülkeme dönmek istiyorum, dedi. Padişah:

&nbsp;—Ben buna bir şey yapamam, dedi.

Mırzo Muhammed kuşun yanına gitti, dedi:

&nbsp;—Ben şöyle vadilerden, dağlardan, ovalardan geldim. Beni oraya götürür müsün?

—&nbsp;Kuş mecburen kabul etti çünkü kendi yavrularını kurtarmıştı. Kuş dedi:

—&nbsp;Ama benim de şartlarım var. Senin gideceğin yer yedi kat göğün üstündedir. Onun için bana yemem için yedi koç kuyruğu bir de su lazım.

Mırzo Muhammed bunları hemen gitti, padişahtan tedarik etti. Sonra kuş ile yolculuğa başladılar. Her bir katta kuşa bir kuyruk arkasından da su veriyordu. Neyse tam yedinci tabakaya gelmişti ki kalan kuyruk aşağıya düştü. Kuş enerjisi bitince bir tane daha kuyruk istedi. Mırzo Muhammed kuyruk olmayınca bıçağını çıkardı, bacağından bir et parçası kopardı, kuşa verdi. Kuş hemen farkına vardı. O et parçasını dilinin altına aldı sakladı. Neyse bir müddet sonra Mirzo Muhammed ülkesine geldi. Kuş onu yere indirdi.

&nbsp;—Hadi git dedi. Mırzo Muhammed:

&nbsp;—Benim biraz bacağım uyuşmuş, sen git ben sonra giderim, dedi.

Tabi ki kuş bunu biliyordu. Hemen dilinin altındaki et parçasını çıkardı. Mırzo Muhammed’in dizine yapıştırdı. Daha sonra gitti. Mırzo Muhammed şehre geldi, baktı ki şehirde büyük şenlikler var. Orada duran bir yaşlı kadına sordu.

&nbsp;—Bu şenlik nedir? Yaşlı kadın:

&nbsp;—Padişahın oğulları evleniyor. Bunların biri kuyuda ölmüş. Ama padişah yine de onu bekliyor. Küçük kız da Mırzo Muhammed’den başkasıyla evlenmem deyip yanına kimseyi koymuyor. Eğer gelirlerse kendini öldüreceğini söylüyor. Neyse Mırzo Muhammed kadına yüzüğü veriyor. Diyor:

&nbsp;—Sen bunu o kıza götür.

Yaşlı kadın pencereden yüzüğü kıza veriyor. Kız yüzüğü görünce anlıyor ve çok seviniyor. Mırzo Muhammed saraya geliyor. Babası oğlunu görünce çok seviniyor. Ama kardeşleri onu görünce moralleri bozuluyor. Mırzo Muhammed kardeşlerine:

&nbsp;—Ben size bir şey yapmayacağım. Ama siz burada yaşayamazsınız. Sizin her şeyinizi vereceğim siz başka ülkede yaşayacaksınız, diyor.

Kardeşleri mecburen kabul ediyor. Bunlar ülkeden uzaklaşıyorlar. Mırzo Muhammed için kırk gün kırk gece şenlik oluyor ve bunlar evleniyorlar. Babasının yerine tahta geçiyor. Mutlu bir hayat yaşıyorlar.

Mırzo Muhammed'in Kahramanlığı