Bir varmış, bir yokmuş. Kaf Dağı’ndan çok uzak olmayan bir deniz ülkesinde bir balıkçı varmış. Her gün sahile açılır, ağını atar “Ne çıkarsa bahtıma” diyerek balık tutar ve evine dönermiş. Ama bu balıkçı her gün ağını yedi kere denize atarmış.

Yine bir gün denize açılıp ağını atmaya başlamış. Altı kere atınca balık tutamamış. Nasıl ki yedinci ağını atmış, kocaman bir balık tutmuş ve evine geri dönmüş. Balık konuşmaya başlamış. Kendisine ne yapacağını sormuş. Balıkçı da kekeleyerek kızartıp yiyeceğini söylemiş. Balık ise kendisini padişaha vermesini istemiş. Altın pullu balık olduğu için padişahın kendisine altın ihsan edeceğini söylemiş.

Balıkçı balığı alıp saraya götürmüş. Balık ise ona, kendisini nerede yakaladığını padişaha söylememesi gerektiğini söylemiş. Balıkçı padişaha balığı verince padişah böyle bir balığı ilk defa gördüğü için çok şaşırmış. Nerede yakaladığını sorunca balıkçı söylememiş. Birçok hediyeler vermiş. Ama balıkçı yine söylememiş. Padişah zindana atacağını söyleyince zor durumda kalıp söylemiş.

Balıkçı adamlarını sahile yollayıp bütün balıkları toplamalarını emretmiş. Adamları elleri bomboş geri dönmüşler. Bu sefer padişah balıkçıyı yollamış. Balıkçı da tekrar bu sahile gelmiş. Ağını altı kere atmış. Yedincide tekrar altın pullu bir balık tutmuş. Balıkçı bu balıkla konuşurken balık, kendisinin tuttuğu diğer balığın kardeşi olduğunu söylemiş. Vezirin onları bu hale getirdiğini söylemiş. O denizdeki sudan bir tas alıp vezirin üzerine serptiği zaman bu balık olma esaretinden kurtulacağını söylemiş. Balıkçı da denizden bir tas su alarak saraya geri dönmüş.

Altın pullu balığı gören vezir çok sinirlenmiş ve balıkçıya kükremiş. Balıkçı ise denizden aldığı suyu hemen vezirin üzerine serpince balıklar altın pullarından arınıp insan olmuşlar. Biri denizler ülkesinin padişahı, diğeri de onun kardeşiymiş. Balıkçıya ne isterse onu dilemesini söylemişler. Balıkçı da bundan sonra ağlarının balıkla dolmasını istemiş. O zamandan sonra da attığı ağları balıkla dolarak Kaf Dağı’ndaki evine geri döner olmuş.

Kaf Dağı Masalları