&nbsp;

Bir varmış bir yokmuş. Köyün birinde, bir Keloğlan varmış. Köy halkı:

— Bu Keloğlan'ı zengin yapalım, demişler. Köylü, Keloğlan'a bir inek vermiş. Keloğlan ineği kesmiş:

— Ekmek getirin, et yiyelim, demeye başlamış.

Köylüler, Keloğlan'a çok kızmışlar. Köylüler:

— Biz bunu zenginleştirmek için ineği verdik. Bu neden ineği kesti? Köylüler, Keloğlan’ı hapse atmışlar. Hapishanenin üzerinde bir delik varmış. O delikten Keloğlan’ın üzerine tuvaletlerini yapmışlar. Kırk gün sonra demişler ki:

— Keloğlan ölmüştür, gidip çıkaralım. Keloğlan’ı çıkartmışlar ki ölmemiş. Keloğlan hanımına demiş ki:

— Hanım, küçük küreği, küçük eşeği, küçük çuvalı getir. Keloğlan o hapishanedeki pislikleri doldurmuş çuvallara, çarşıya çıkmış. Keloğlan:

— Mis otuuu, mis otuuuu, diyerek bağırmaya başlamış. Çarşıya bir kervancı gelmiş, Keloğlan'a sormuş:

— Kaça veriyorsun, demiş. Keloğlan:

— Öndeki kervanı verirsen veririm, yoksa vermem, demiş. Keloğlan kervancı ile anlaşıp kervanı alıp köyüne gelmiş. Köy halkı:

— Keloğlan, nereden aldın onları, diye sormuş. Keloğlan:

— Yaptığınız pisliklerden aldım.

Köy halkı da yaptığı pisliklerin hiçbirini bırakmamış, hepsini toplayıp çuvallamışlar. Bağırmaya başlamışlar:

— İnsan pisliği satıyoruuuz, diye.

Bunların böyle bağırdığını gören insanlar, bunları dövmeye başlamışlar. Köylü, biz bu Keloğlan’ı ne yapalım diye düşünmeye başlamışlar. Keloğlanı bir çuvalın içine koyup göle atmaya karar vermişler.

Keloğlan çuvalın içindeyken çoban sürüsüyle birlikte bir çoban gelmiş. Çoban, Keloğlan'a:

— Kardeş, niye çuvalın içindesin, demiş. Keloğlan:

— Bey oğlunun kızını bana veriyorlar da ben almıyorum diye, çuvalın içine koydular, demiş. Daha sonra Keloğlan, çobana:

— Gel, sen çuvalın içine gir. Bey oğlunun kızını sen alırsın, demiş. Çoban da:

— Bey oğlunun çobanlığını yapana kadar kızını alırım daha iyi, demiş. Girmiş çuvalın içine.

Köylüler gelmiş, çuvala vurmaya başlamışlar. Köylüler vurdukça çoban:

— Bey oğlunun kızını alırım, demiş. Köylüler vurdukça çoban:

— Bey oğlunun kızını alırım, demiş. Köylüler vurdukça her defasında çoban:

— Bey oğlunun kızım alırım, demiş. Daha sonra köylüler çuvalı tutmuş, göle atmışlar. Aradan bir hafta geçmiş, Keloğlan sürüyle birlikte köye gelmiş. Köylü:

— Biz seni göle attık, sen nereden çıktın, demiş. Keloğlan:

— Attığınız gölden bu sürüyle birlikte çıktım, demiş. Keloğlan'ın bu sözüne karşı köylü hemen göle koşmuş. Keloğlan köylüleri göle doldurmuş. Köylüler gölde can çekişerek koyun arayadursunlar, Keloğlan da köylüsüz rahat bir hayat sürmüş.

KELOĞLAN