Bir varmış, bir yokmuş. Bir karı koca varmış. Adları, Çıtı ile Pıtı imiş. Bir de kızları varmış. Bu kızları büyümüş, bir zengin yere gelin vermişler. Aylar, yıllar geçmiş. Bir gün Çıtı, Pıtı’ya:

— Gel, kızımızı bugün görmeye gidelim, demiş.

Kızlarına giderken çörek götürmeye karar vermişler. Sabah olmuş, Pıtı:

— Çıtı kalk, tandırı cinler yakmış. Ekmeği de cinler pişirmiş, demiş. Neyse kalkmışlar, ekmekleri yapıp yola düşmüşler. Kızlarının yanına varmışlar. Kapıyı vurmuşlar.

Kız kapıyı açmış ki annesiyle babası gelmiş. Kızın kaynanası:

— Kızım, anneni babanı güzelce ağırla, demiş.

Kız, ailesini gündüz güzelce ağırladıktan sonra akşam olmuş. Kız annesini, babasını misafir odasına yatırmış. Çiçek gibi bir yatak sermiş. Çıtı ile Pıtı uyuyamamışlar. Çıtı:

— Bir çişim geldi ki, demiş. Pıtı:

— Tuvaletin yerini de bilmiyorum, demiş. Çıtı:

— Pıtı, sen benim avucuma yap. Ben camdan aşağı atarım, kimse bilmez, demiş. Ardından Pıtı:

— Benim de çişim geldi, demiş. Çıtı’nın dediği gibi ihtiyaçlarını gidermişler. Tabi bu arada her taraf pislik olmuş. Kız sabah gelmiş annesine:

— Ana, duvarlar niçin pislik, ne oldu buralara, demiş.

Annesi de kızına olanı, biteni anlatmış.

Gündüz yine kız ailesini ağırlamış, izzetlemiş. Vakit akşam olmuş. Kız annesiyle babasını nereye yatıracağını düşünmeye başlamış. Tabi daha misafir odasına yatırmıyormuş.

Bunların karanlık, mutfak gibi bir yerleri varmış. Turşularını, pekmezlerini buraya koyuyorlarmış. Çıtı ile Pıtı’yı buraya yatırmışlar. Pıtı:

— Çıtı, kızımızın eli değmemiş ki şuraları bir badana boya yapsın, demiş.

Çıtı ile Pıtı badanasız duvarlara boya yapmak için pekmezleri, neyi birbirine karıştırıp duvarlara sürmüşler. Kız gelmiş ki her taraf batmış:

— Bu ne anne, baba, demiş. Onlar da:

— Kızım, buraya elin değememiş. Biz de bir badana, boya yapalım dedik, demişler. Kız:

— Yeter artık, başımın belâları! Çekin, gidin, demiş.

Çıtı ile Pıtı da:

— Kızım misafirin ömrü üç gündür, demişler.

Kızları bir gün daha idare etmiş. Akşam olmuş. Kız:

— Ben sizi kaz damına yatıracağım, demiş.

Kaz damında bunlar yatınca kazlar sabaha kadar bağırmışlar. Çıtı demiş ki:

— Pıtı bak, kızımızın eli değip de şu kazları yıkamamış, bitlenmişler, demiş.

Ardından kazanda su kaynatmışlar. Kazları tutup, tutup başlarını suya batırıp tahtaya dizmişler. Pıtı:

— Kazların bitleri öldü, ne güzel uyudular, demiş.

Sabah olmuş, kızları gelmiş:

— Anne, baba ne oldu?

— Kızım, kazların bitlerini öldürdük. Bak ne güzel uyuyorlar, demişler.

Kız bunları evlerine yollamış.

Giderlerken kız bunlara pazen, terlik ve pekmez vermiş. Çıtı ile Pıtı yola çıkmışlar. Az gitmişler, uz gitmişler. Giderken bakmışlar, ekinler sallanıyormuş. Çıtı:

— Pıtı, ben bu elbiseliği ne yapacağım, giymem etmem. Bak, ekinler üşümüş sallanıyor. Ben bu elbiseliği ekinlerin üstüne örteceğim, demiş. Ekinlerin üstüne elbiselikleri örtmüşler. Çıtı:

— Bak, gördün mü? Isınınca durdular, demiş.

Az gitmişler, uz gitmişler, dere tepe düz gitmişler. Havada bir karga varmış. Çıtı:

— Pıtı, bak. Karganın ayakları üşümüş, bağırıyor. Bu terlikleri biz ne yapacağız? Kargaya verelim de giysin, demiş.

Kargayı çağırmışlar ama o duymamış. Kargaya seslerini duyuramayınca:

— Biz bu terlikleri duvarın üzerine koyalım. Karga buradan gelip alır, demişler. Onları da oraya koyup gitmişler.

Az gitmişler, uz gitmişler, dere tepe düz gitmişler. Bir de bakmışlar ki sıcaktan yer yarılmış. Çıtı:

— Pıtı, bak yer acıkmış, ağzını açmış. Gel, biz bu pekmezi ona verelim. Karnını doyursun, demiş.

&nbsp;Pekmezi yarığa sıvamışlar, yarık kapanmış. Çıtı:

— Pıtı, karnı doydu. Ağzını nasıl kapattı, görüyor musun, demiş.

Az gitmişler, uz gitmişler, dere tepe düz gitmişler…. Evlerine yaklaşmışlar.

Bunlar evden çıkmadan güvecin içine, pişsin diye tavuğu koymuşlar. Anahtarı da kara taşın altına koymuşlar. Çıtı:

— Pıtı, şimdi tavuğu yerken etleri dişimizin arasında kalır. Biraz çöp toplayalım, demiş.

Bir çuval çöp toplamışlar. Kara taşın altından anahtarı almışlar, kapılarını açıp içeri girmişler. Güvecin içine bakmışlar ki tavuk yokmuş, pislik varmış. Bu durumda aç kalmışlar. Daha sonra Pıtı:

— Çıtı, ben biraz yatayım da sen de sinekleri kovala, demiş. Çıtı:

— Tamam, demiş.

Pıtı uyumuş. Çıtı, sinekleri kovalıyormuş. Sineğin biri gelmiş Pıtı’nın sağında, solunda geziyormuş. Çıtı sinek kovalamış ama bir türlü gitmiyormuş. Buna sinirlenen Çıtı, eline baltayı almış. Sineği öldürmek için sallamış. Balta Pıtı’ya gelmiş. Pıtı ölmüş. Çıtı tek başına kalmış.

&nbsp;Masal da burada bitmiş.

Çıtı ile Pıtı