Bir varmış, bir yokmuş. Eski zamanlarda bir köyde dul bir kadın yaşarmış. Bu kadının tek bir kızından başka hiç kimsesi yokmuş. Kızını çok seviyor, yanından ayrılmasını istemiyormuş. Kızı büyüdükçe güzelleşiyor. Annesi de büyüdükçe korkuyormuş. İstemeye gelirler de evlenir diye korkusundan, bir gün Allah’a yalvarmış:

— Kızım yanımda kalsın, kimse onu ve güzelliğini görmesin, demiş. Ondan sonra güzel kız bir civcive dönüşmüş. Kendi evinde genç kız görünümünde, dışarıda civciv görünümünde oluyormuş.

Annesi nereye gitse, civcivini de götürüyormuş. Bunların bir komşuları varmış. Bu komşunun da üç çirkin kızı varmış. Bunları kimse istemiyor, bir türlü evlenmiyorlarmış.

Civciv kılığındaki genç kız, bazen doğal haline dönüşüyor ama tanıdıklara görünmeden tekrar civciv oluyormuş.

Bu kızın güzelliğini gören yabancılar, onu takip eden çirkin kızların evine girdiğini görüyor ve hemen istemeye geliyorlarmış ama kız eve girince tekrar civciv kılığına bürünüyormuş.

İstemeye gelenler o kızı göremiyor, çaresiz bir şekilde çirkin kızlardan birini istiyorlarmış. Derken böylelikle üç kızın üçü de evlenmiş.

Bu genç kız, bir gün köyün ormanında dolaşırken bir delikanlı görmüş ve görür görmez gönlü ona kaymış. Delikanlı da kıza vurulmuş ama nerede oturduğunu, kimin kızı olduğunu söylemiyormuş genç kız.

Delikanlı divane olmuş. Kızın izini takip edemiyormuş. Çünkü kız, civciv oluyormuş.

Derken evlenen komşunun kızları ağlayarak evlerine dönmüşler. Annelerine şikâyetlerde bulunmuşlar. Kocaları onlara beğendiklerinin o kızlar olmadığını söyleyerek eşlerine kötü davranıyorlarmış. Bunu duyan civciv çok üzülüyormuş. Bir gün annesine:

— Anne bu böyle olmayacak, bunun sonu yok. Ben artık civciv olmayacağım, demiş. Annesi de çaresiz kabul etmiş.

Sonra bu genç kız, komşusuna giderek her şeyi anlatmış. Komşusuna kızlarıyla damatlarını çağırmasını söylemiş.

Kadın da hepsini çağırmış. Hepsi toplandıktan sonra genç kız çıkmış karşılarına. O kızın kendisi olduğunu, bir kızın ancak bir kişinin alabileceğini, şimdi herkesi eşinin olduğunu, bunun için mutlu olmalarının gerektiğini söylemiş.

Damatlar da genç kıza hak vermişler. Eşlerinin kıymetini anlamışlar. Genç kız, bu sefer de ormanda gördüğü delikanlıyı bulup anlatmış her şeyi. O delikanlı da gelip genç kızı istemiş. Annesi de kabul edip, vermiş.

Bundan sonra herkes, mutlu mesut yaşamış. Annesi de ölene kadar kızının yanında kalarak, kızına can yoldaşı olmuş.

Civciv Kız