&nbsp;Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde bir padişah ve üç oğlu varmış. Padişah büyük oğluna bir gün:

— Bu köyü say kaç hane var, demiş. Ertesi gün ortanca oğlunu göndermiş yine saydırmış. Büyük oğlu üç yüz hane, ortanca oğlu ise iki yüz elli hane çıkarmış. En küçük oğlu ise daha eksik çıkarınca padişah merak etmiş, sormuş:

— Neden eksik çıkardın? Oğlan:

— Kışın ekmeği olmayan evi, yazın ayranı olmayan evi, evden mi sayarsın? Padişah:

— Senin evlenme çağın gelmiş. Aslında bu soru bir imtihanmış, padişah oğullarının evliliğe hazır olup olmadığını anlamak için yapmış.

&nbsp;Padişahın sarayının önünde büyük bir elma ağacı varmış. Bu ağacın elmalarını her yıl dev yermiş. Büyük oğlu:

— Bu elmayı bekleyeceğim ve devi öldüreceğim, demiş.

Padişah bir ok yaptırıp oğluna vermiş. Fakat oğlu devi görünce korkmuş, eve gelmiş. Ertesi gün ikinci oğlu aynı okla gitmiş, korkup kaçıp gelmiş. Ertesi gün üçüncü oğlu oku alıp gitmiş. Devi o yaralamayı başarmış.

Üç kardeş devi takip etmişler. Dev kör bir kuyuya gitmiş. Büyük oğlanı iple salmışlar, inememiş. Ortanca oğlanı da salmışlar inememiş. Küçük oğlanı salmışlar, inebilmiş.

Aşağıya inince ne görsün devin oturduğu yerde üç tane kız! Birini büyük abisine, birini küçük abisine, birini de kendine alacak olmuş. Kızlara sormuş:

— Dev nerede,

Kızlar tarif etmişler, devin yanına gitmiş. Devi öldürmüş, kızları oradan alıp kuyunun ağzına götürmüş. İpe bağlamış “ağabeyimin kısmeti” deyip yukarı göndermiş. İkinci kızı da aynı şekilde yukarı yollamış. Üçüncü kız ile beraber kalmışlar. Kız:

— Önce sen çık, çünkü ağabeylerini ipi kesecekler, demiş. Oğlan ise inanmamış. O anda kız ona bir kıl ve bir kav parçası vermiş.

— Dara düştüğün zaman bunları birbirine sürt, sana o zaman yaşlı bir dede gelecek, Senin her istediğini yapacak, ama bu sır olarak aranızda kalacak, bunu kimseye söyleme, demiş.

&nbsp;Yıllar sonra oğlanın aklına gelmiş. Kızın dediği gibi kıl ile kavı sürtmüş. Karşısına bir ihtiyar gelmiş:

— Emret, isteğin nedir, demiş. Oğlan:

— Senden istediğim beni bu kuyudan çıkarman, demiş.

İhtiyar adam bir dua okuyarak onu kuyudan yukarı çıkarmış. Yukarı çıktıktan sonra hemen eve gitmek istememiş. Beklemiş ne olacak diye. Bir kahveci çırağı olarak çalışmış. Çok zaman müşterilerden para almamış.

Bu arada ağabeylerinin düğünü kurulmuş. Her tarafa ilanlar asılmış, kırk gün kırk gece düğün olacağına dair haber almış.

Düğünün son günü ağasından izin istemiş. Fakat ağa izin vermemiş. Ağa gittikten sonra o kıl ile kavı sürtmüş. Yine o ihtiyar gelmiş.

— Dile benden ne dilersen, demiş. Oğlan ihtiyardan bir at, bir kılıç, bir takım elbise istemiş. Fakat at koşarken ayaklarından ateş çıkarıyormuş. Kırk atlıyı koşuya salmışlar. Aralarına bu da girmiş. Kırk atlının içinde iki ağabeyi de varmış.

Ağabeylerine yaklaştığı zaman onları attan düşürmüş. Babasının gözleri artık görmüyormuş. Görmediği halde üçüncü oğlunun yaşadığını anlamış.

Yarış bittikten sonra babasının yanına varmış. Babasına geldiğini söylemiş. Babası çok mutlu olmuş. Ağabeylerine karşı da yıllar önceki nefretini yenmiş. Devin elinden kurtardığı küçük kız ile evlenmiş. Babasının yerine padişah olmuş. Masal da burada bitmiş.

Padişah ve Üç Oğlu