Bir varmış, bir yokmuş. Bir padişahın gızı varımış, oğlu olmazımış. Geziye çıkmış, bir köye varmış.

— Köye varınca acaba kime hısta* oluruk? dir padişah.

Yanında da veziri var. Vezir de:

— Varırsak sığır güdenin evine varırık, dir. Padişahınan vezir sığır güdenin evine varirler. Varınca dir ki:

—Selamun aleyküm, aleyküm selam.

Sığır güdenin avradının da üzeri yüklimiş. Padişahın avradının da üzeri yüklimiş. Böğün* yarın doğum yapacaklarımış. Şimdi oturmuşlar. Sığır güden çabalarımış, hanımı sancı çekir ya. Padişah da:

— Oğlum ne çabalin dimiş. Yavan bulur yavan yirik, suğan bulur suğan yirik, dimiş.

— Ah padişahım keşke öyle olsa dimiş, hanımım sancı çekir.

Padişah da:

—Tamam öyle olsun dimiş. Padişahın yanında veziri dışarı çıkmış. Dışarı çıksa ki ağ sakallı bir Hızır. Hızır dimiş ki:

—Padişahın gızını sığır güdenin oğluna yazirim, dimiş gitmiş.

Vezir içeri girmiş dimiş ki:

—Padişahım, ah sakallı bir Hızır geldi, padişahın gızını sığır güdenin oğluna yazdım, didi gitti.

Padişah da:

— Eh nasıl idecik ya bu işi? dir. Ben bunu bozarım, dir padişah. Ağırlınca altın virip, oğlan çocuğunu aldıktan sona:

— Götürüp atarım gurtulurum dir. Sığır güdennen avradı çağiriller.

Padişah:

— Benim hiç oğlan çocuğum yok, dir. Bu çocuğu bana satan mı, dir. Ben padişahım.

Danişiller, ağırlığınca 5 kilo altın virir padişah. Çocuğu aldıkdan sonra değirmenin ardına atir, geçip gidiller.

Az gideller uz gideller, baksalar ki arkalarından bir atlı gelir. Atlı gelince çocuğun sesini duyar, alır götürür. O atlı da köyün ağası zenginimiş. Çocuğu götürir okutir. 18 yaşına girir çıbık gibi deliganlı olir.

Aradan zaman geçtikten sona padişah o köye geziye varir. Vardıktan sona vezir dir ki, çocok hürmet idir ya:

— Şu çocuk varya dir vezir. Bizim ganala attığımız çocuk, dir.

—Yok olmaz dir padişah, o öldü gitti, dir.

Padişah vezire:

— Oğlanın kökenini ara, dir.

Araştırir, anlir ki böle böle. Ağa da ben okuttum şöle şöle yaptım, dir.

Padişah:

— Sen ağasın nasıl olsa gapında çalışanın bulunur dir. Benim hiç çocuğum yok, bu çocuğu bana vir, sana ağırlınca altın virim, dir.

Çocuk seksen kilo gelir. Padişah seksen kilo altını virdikten sona çocuğu alir, çocuğu öldürtdürecek ya.

Altını virdikten sona bi mektup yazıp, çocuğa virir. Mektubu saraya götürmesini istir. Çocuk, padişahın sarayına vardıktan sona bahçanın içinde binek daşının yanına uyir. Yokardan gız görür. Gız aşşaya inir, gelse ki bi oğlan. Mektubu oğlanın elinden aldıktan sona, yukarı çıkir, gız mektubu okir. Allah yazdı ya. Mektubu yırtır, yerine yeniden möhürlü mektup yazir. Mektuba:

— Ben varana gadar bunların düğünün idilmesini isterim, diye yazir. 40 gün 40 gece düğünü idirler. Daha sona da bi çocukları olir.

Aradan bir sene geçtikten sona, padişah saraya gelir. Eniştesinnen gızı da, padişaha garşı variller. Halktan biri de:

— Padişahı görin ni, gızı evlenmiş bi de çocukları olmuş, dir.

Padişah:

—Eyvah dir, takdirde yazılan tedbirinen bozulmaz.

&nbsp;


* hısta: Misafir.

* böğün: Bugün.

Takdir-i İlahi