Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, cinler cirit oynarken eski hamam içinde, bir varmış, bir yokmuş. Kaf dağının arkasındaki uzak bir ülke varmış. Bu ülkeyi yöneten bir de padişahın kızı varmış. Bu kız güzel mi güzel, akıllı mı akıllı imiş. Fakat babasının tüm ısrarlarına rağmen bir türlü evlenmek istemiyormuş.

Padişahın bu kızı en sonunda babasının ikna etmesi sonucunda evlenmeye karar vermiş. Fakat ülke genelinde kendisi için bir yarışma düzenlenmesini istemiş. Bu yarışma şöyleymiş: Bir çanak içimdeki nar tanelerini hiç düşürmeden kendisine ulaştıranla evlenecekmiş.

Tellallar ülkeye haber salmışlar. Yarışma günü gelmiş çatmış. Yarışmaya katılan hiçbir genç, kızın isteğini yapamamış. Fakat içlerinden bir tanesi sadece tek nar tanesi düşürmüş. Padişahın kızı bu genci beğenmiş, fakat evlenmek için bir şartı daha olduğunu söylemiş.

— Eğer kırk kırbaç vurulduğunda buna dayanabilirse evlenirim, demiş. Bunun karşılığında da delikanlı da:

— Eğer kazanırsam sen de bana hiçbir şey sormadan benimle geleceksin, demiş. Padişahın kızı da bunu kabul etmiş. Genç kırk kırbacı yemiş.

Genç ve padişahın kızı yola düşmüşler, az gitmişler, uz gitmişler, dere tepe düz gitmişler. Yolda kırık bir testi görmüşler. Genç bunu hanımına vermiş.

— Belki hamama gidersin lazım olur, demiş. Padişahın kızı hiçbir şey sormadan kabul etmiş. Biraz daha gidince eski bir kumaş görmüşler yolda. Bunu da eşine veren delikanlı, hamamda eşine lazım olacağını söylemiş. Kız da yine bir şey demeden kabul etmiş.

Uzun süre yürüyen genç çift yolun sonunda eski, küçük, derme çatma, bir kulübeye gelmişler. Delikanlı bundan sonra burada yaşayacaklarını söylemiş ve yoksul bir hayat yaşadığını kıza göstermiş.

Genç adam, sabah ormana avlanmaya gitmiş, akşam da sadece kuru bir ekmekle gelmiş. Ama hanımı ona verdiği sözden dolayı bir şey dememiş.

Bir gün padişah ve eşi, (padişahın damadı olan) oğlunu evlendirmek istemiş. Şehzade ise anne ve babasına, gelin adayını bulmak için etraftaki bütün kadınların yardımıyla pişecek bir yemek yapılmasını istemiş.

Tellallar ülkeye bu haberi duyurmuşlar. Şehzade yani yarışmalar sonunda diğer padişahın kızı ile evlenen kişi evine gelmiş. Yemek pişirmeye eşinin de gitmesini istemiş. Ayrıca aradan gizlice bir tas pirinç çalmasını istemiş.

Kadın da itiraz etmeden kabul etmiş ve saraya yemek yapmaya gitmiş, eşinin dediği gibi bir tas pirinci de çalmış. Yemek piştiğinde pirincin eksik olduğunu anlayan muhafızlar arama yapmışlar, kadın yakalanmış ve çok utanmış, ama eşine verdiği sözden dolayı bir şey diyememiş.

Şehzade anne ve babasına, gelin adayını bulmak için tüm kadınların yardımıyla dikilecek bir gelinlik hazırlanmasını istemiş. Tellallar tekrar ülkeye haber vermişler. Kadın eşinin isteği üzerine yine buraya gelmiş ve gelinliğin kumaşından bir parça çalmış, fakat yine yakalanan kadın utanmış.

En sonunda padişahın oğlu annesine tüm genç, güzel hanımların katıldığı bir hamam günü düzenlettirmiş, gelini burada kendisi bulacağını söylemiş.

Adamın eşi yine kocasının ısrarıyla yolda bulduğu, kırık testi ve eski kumaşı alıp hamama gitmiş. Saray görevlileri gelen bütün hanımlara bir nar tanesi, bir yeşil yaprak ve bir avuç toprak göstererek bunun ne anlama geldiğini sormuşlar.

Her kadın kendisine göre cevaplar vermiş. En sonunda kulübeye yerleşen yoksul adamın eşine sıra gelmiş. Kadın şu cevabı vermiş:

— Ben yeşil taze bir yaprakken, küçük nar tanesi için bir avuç toprak oldum, demiş. Bu cevabı duyan padişahın annesi onu oğluna almaya karar verir.

Genç kadın istemese de düğün hazırlıkları yapılır. Sonunda düğün günü gelip çatmış, genç kadın bir bakar ki evleneceği adam yani padişahın oğlu onun gerçek eşi. Kadın yaşadıklarına çok şaşırmış.

Evlenmek için ilk başta yarışma düzenlettirdiği için, eşi de ona ders vermek için böyle bir oyun oynamış.

Kırk gün, kırk gece düğünü yapılan genç çift, ömürlerinin sonuna kadar mutlu bir hayat yaşamışlar.

Onlar erdi muradına biz çıkalım kerametine. . .

Oyun İçinde Oyun