Bi varmış bi yokmuş. Mızıkacılar varmış bi. Bi eşşek varmış. Eşşek yaşlanmış, terk edilmiş. Giderkene yolda köpek ile karşılaşmış:

̶&nbsp; Köpek demiş, ne var? nö yok?

Köpek gardeş:

̶&nbsp; Ben terk edildim sahibim tarafından. İş görmez hale geldim. Beni terk ettiler, demiş.

Hadi, beraber yola düşiyler. Giderkene bi kediye rastlıyolar.

̶&nbsp; Ne var kedi gardeş? demişler.

Kedi:

̶&nbsp; Ee ben avcılık yapamaz oldum. Sahibim tarafından terk edildim, demiş.

̶&nbsp; Hadi sen de gel bizimle, demişler.

Giderken bunlar, bi üçü beraber, bir horoza rastlıyolar.

Horoza:

̶&nbsp; Ne var horoz kardeş? deyiler.

Horoz deyi:

̶&nbsp; &nbsp;Ben sahibim tarafından terk edildim, deyi. Yaşlandım, deyi. İş görmez hale geldim, deyi.

̶&nbsp; E gidelim hadi dördümüz beraber, deyiller.

Bunlar gediyler bi yola çıkıylar, varıylar. Gide gide bi eve varıyler bunlar. Eve bi giriyler. Eve girdiklerinde bunlar, herkes evden gaşmış, kimse yokmuş. Ne varsa yemişler, işmişler bunlar. Ordan sahibi bi geliyi, Allah Allah hiş bi şe yok. Bi bakıy, bi şe ışıldıyo.

Ev sahibi:

̶&nbsp; Bu ne acaba ışıldayan? deyi.

Bi sigara basıy ışığa. O ışık kedinin gözüymüş. Bunlar saklandıkları yerden bi çıkar, vur dekme, vur dekme ev sahiblerine. Ev sahibini çıkarmışlar bunlar. Mızıkacılar o evin sahibi olmuş.

Bremen Mızıkacıları/Dört Hayvan