Bıdıcık

Yedi arkadaş, yedi cüce varmış.

—Hadi çalışmaya gidelim, demişler.

Çalışmaya gitmişler. Çalışmaya giderken yolda bir koca karıya denk gelmişler. O da cadı karısıymış. Ona misafir olmuşlar. Bunlar yemişler, içmişler, yatmışlar. Cadı karısı dişlerini sürtmeye gidermiş. Yedi cücenin de bir birini yiyecekmiş, bir birini yiyecekmiş. Onların içinde de akıllı biri varmış.

—Kalkın, kaçalım. Bu bizi yiyecek, demiş. Gelmiş.

—Kim uyur; kim uyanık?

—Herkes uyuyor da ben uyanığım, demiş.

—Sen niye uyumuyorsun?

—Anam bana bir horoz keser yedirirdi de ondan sonra uyurdum.

Cadı karısı da kesmiş, pişirmiş, yedirmiş. Yine gitmiş. Yine gezmiş, dolaşmış, gelmiş.

—Kim uyur, kim uyanık? demiş.

—Eller uyur da ben uyanığım, demiş o Bıdıcık. Onun adı Bıdıcık’mış.

—Niye uyumuyorsun oğlum sen? demiş.

—Anamın bir danası vardı. Bana keser yerdim de öyle uyurdum, demiş.

Cadı karısının da danası varmış, onu da kesmiş. Sabah olmuş. Akşam yine yatmışlar.

—Bugün ben bunların hepsini yiyeyim, demiş cadı karısı.

—Kim uyur, kim uyanık? demiş.

—Eller uyur, ben uyanık, demiş.

—Oğlum Bıdıcık, niye uyumuyorsun? demiş.

—Anam bana çaydan gözer*le su getirirdi, içirirdi de öyle uyurdum, demiş.

Gözerle su gelir mi? Cadı karısı gözer alıyor, gidiyor. Sıçıyor içine, sıvıyor, su gidecek.

—Kalkın, kaçalım. Bu bizi yiyecek, diyor.

Kalkıyor bunlar, kaçıyorlar. O Bıdıcık’ın da bir tane çakı bıçağı varmış. Orada kalmış. Yarı yolda dönüyor.

—Arkadaşlar, benim bıçak kalmış. Ben bıçağı alayım geleyim, diyor.

Dönüyor. Yağmur çiliyormuş hafif hafif. Geliyor koca karı, bir katmer sacı vuruyor. Oradan sacın üstünden cıs cıs ses geliyormuş. Cadı da sanıyormuş, yağmur damlıyor. Bıdıcık da dam beşten &nbsp;işeyiveriyormuş. Dam beşe çıkmış, bakmış dam beşte büzülüp duruyormuş.

—Vay yavrum Bıdıcık, ben seni arıyordum ya, demiş.

Almış gelmiş, çuvala koymuş, ağzını bağlamış. Bu da bıçağı bulmuş, almış bıçağı. Cadı dişlerini sürtmeye gitti mi, bıçağı çuvala yalıyor, bacadan çıkıyor. Orada kavak varmış, kavağın tepesine çıkıyor beni tutar diye.

—Bıdıcık, Bıdıcık neredesin? diyor.

—Nine, nine buradayım, diyor, inmiyor.

—Vay yavrum Bıdıcık, nasıl çıktın oraya sen? diyor.

—Sabanı sabana koydum, demiri demir üstüne koydum. Bir hopladım, buraya çıktım, diyor.

Çıkarken de bir kese kum alıyor Bıdıcık.

—Sen yukarı bak nine, diyor.

Yukarı bakıyor, döküyor kum, yuvarlanıp gidiyor. Hadi aşağı düşüyor koca karı, ölüyor. Bıdıcık da oradan çıkıp gidiyor, arkadaşlarına erişiyor.

&nbsp;


* Gözer: Buğday, çavdar, toprak gibi şeyleri elemek için kullanılan iri gözlü kalbur.

Bıdıcık