&nbsp;

ÇİRKİN OĞLAN İLE PERİ KIZI

Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde kalbur zaman içinde bir çirkin oğlan varmış. Bu oğlan henüz çok küçükken dünya güzeli bir çocukmuş. Ancak çok güzel olan bu çocuk kötü niyetli cadılar&nbsp;yani al karısı hep rahatsız ediyormuş. Üstelik bu çocuğu sadece anne ve babası değil bütün ahali seviyormuş. Ak suratlı, tombul yanaklı bu çocuk, sanki o köye mutluluk ve güzelliklerle beraber gelmiş.

Günlerden bir gün, annesi bu çocuğu uyutmuş ve tarlaya odun getirmeye gitmiş. O güne kadar bu sevimli yavrucağı hiç yalnız bırakmıyorlarmış. İşte o kötü al karıları için bir fırsat doğmuş. Hemen çocuğun beşiğinin başına gelmişler ve o dünya güzeli yavrucağın bütün güzelliğini almışlar. Çirkin bir çocuk yapmışlar. Öyle çirkin olmuş ki yüzüne bakılmaz hâle gelmiş. Annesi ah etmiş. İçine bir sızı düşmüş. Hemen sırtındaki odunları yere çalmış ve öyle koşmuş ki eve sanki üç adımda eve gelmiş. Gelir gelmez çocuğuna bakmış, çocuğunu öyle görünce bir çığlık atmış. Günlerce ağlamış. Babası oğlunu götürüp bir yere terk etmek istemiş. Ama anne yüreği buna müsaade etmemiş.

—Ne kadar çirkin olsa da o Allah’ın bize verdiği oğuldur. Ne olursa olsun başımın tacıdır, demiş.

&nbsp;Saatler günleri, günler ayları, aylar yılları kovalamış. Bu çirkin oğlan büyümüş, köyün çobanı olmuş. Herkes ona çirkin dermiş. Hiç kimse ismini söylemez, çirkin diye çağırırmış. O ise buna çok üzülürmüş. Bu yüzden elinden geldiğince sürülerle zaman geçirir ve hiç toplum içine gelmezmiş.

Artık çirkinin evlenme yaşı da gelmiş. Annesi bunu farkındaymış, ancak hiçbir kız onunla evlenmek istemiyormuş. Aslında onun güzelliği hep duruyor&nbsp;ancak bunu kimse göremiyormuş. Bir kez evlenmiş olsa yüzündeki o çirkinlik gidecek, yine çok yakışıklı bir delikanlı olacakmış. Annesi ne kadar uğraştıysa oğluna bir kız bulamamış. Çirkin oğlanla köylüler de dalga geçmiş, çünkü o her zaman “Ben dünyanın en güzel kızıyla evleneceğim” diyormuş. Onlar ise “Sen önce dünyanın en çirkin kızıyla evlen de güzel kızla sonra evlenirsin” diye dalga geçiyorlarmış.

Çirkin oğlan bu duruma çok üzülüyormuş ama yine de çok mutluymuş. Neden mi? Çünkü her gece rüyasında çok güzel bir kız görüyormuş ve her defasında onunla evleniyormuş. O bu rüyalarla zaman geçiredursun yıllar birbiri ardınca akıp gidiyormuş.

Yıllar aktıkça, zaman geçtikçe çirkin oğlan büyümüş, büyümüş, büyümüş… Artık kırk yaşına gelmiş. Kendisi bile o rüyalara inanmaz olmuş. Artık her şey onun için bir hayalden ibaretmiş. Ayrıca çok da mutsuzmuş. Hayattan da hiçbir umudu kalmamış, hiç kimseyle konuşmaz olmuş üstelik annesini de bu zaman içinde kaybetmiş.

Yine bir gün çirkin oğlan koyunlarını otlatmak için yaylaya götürüyormuş. Yaylaya geldiğinde henüz güneş doğmamış, gün yeni yeni ağarmaya başlamış, henüz siyah iplik beyaz iplikten ayırt edilemiyormuş. Yaylaya geldiğinde peri tepesi denen bir yer varmış, orada oluklu pınar varmış, suyu öyle soğukmuş ki yaz ortasında buz tutarmış etrafı. İşte oraya geldiğinde bir de bakmış ne görsün... Bütün periler pınarın etrafında düğün kurmuş oynuyorlar. İçlerinden dünya güzeli bir kız gelinlik giymiş oturuyor. Etrafında yetmiş tane peri kızı da hizmet ediyormuş. Biraz yaklaşınca o kızın hayatı boyunca rüyasında gördüğü kız olduğunu fark etmiş. O anda aklı başından gitmiş. Bir hayli zaman sonra aklı başına gelmiş. Bakmış ki güneş batıyor. Oradakilere sormuş:

—Bu düğün kimin, demiş. Onlar da bu senin düğünün. Yıllardır rüyalarında sevdiğin kız artık senindir demişler. O:

—Ama ben çok çirkinim demiş.

—Hayır, sen çirkin değilsin, bu geceden sonra her şey değişecek, demişler. Sonra düğünleri yapılmış. O gece kız insan olmuş, çirkin oğlan ise eski güzelliğine kavuşmuş. Elinden tuttuğu gibi kızı köye indirmiş. Herkes çok şaşırmış, o kişinin çirkin oğlan olduğuna inanmamışlar. Ama o başından geçenleri bir bir anlatmış. Sonra onlar da:

—Demek ki güzellik yüzde değil onu gören gözlerdeymiş, demişler. Sonra o ikisi sonsuza kadar mutlu yaşamışlar. Onlar ermiş muradına, darısı evlenemeyenlerin başına…

Çirkin Oğlan ile Peri Kızı