Evvel zaman içinde çok fakir bir ailenin üç erkek çocuğu ve ekip biçerek geçindiği bir bahçesi varmış.

Bir gün bu üç kardeş bahçelerine dikili olan nar ağacındaki narların azaldığını görmüşler. Bir ejderha her gün gelip bu narlardan koparıyormuş. En büyük çocuk, kardeşlerine:

— Ben bu narları kimin kopardığını merak ediyorum, onu bulacağım, demiş. Akşam olunca en büyük kardeş uyuyakalmış, ejderha yine gelip narları koparıp gitmiş.

Sabah olunca üç kardeş narları saymış, yine eksildiğini görmüşler. Bu defa ortanca kardeş nöbet tutmuş, yine uykuya dalmış ve narları kimin aldığını görmemiş. En küçük kardeş abilerine:

— Bu defa ben nöbet tutacağım, demiş. Abileri en küçük kardeşe:

— Narları kimin aldığını biz bulamadık, sen mi bulacaksın, demişler. En küçük kardeş:

— Deneyelim, demiş. Bu defa nöbeti en küçük kardeş tutmuş. En küçük kardeş uyumamak için bir bıçakla parmağını kesmiş, üzerine tuz dökmüş. Olur ya bu acıya rağmen uyuyakalırım diye bir de bir bez alıp ıslatmış ve üzerine asmış, uyuyakalırsa üzerine damlayıp onu uyandırsın diye.

Ejderha nar ağacından nar koparmaya gelince, en küçük kardeş onu görmüş ve bir sopayla ona vurmuş. Ejderhaya vurunca ejderha kaçmaya başlamış, en küçük çocuk da ejderhanın peşinden koşmuş. Ejderhanın bir mağaraya girdiğini görmüş.

Ertesi sabah kardeşlerini alıp o mağaraya gitmiş. En büyük kardeşle, ortanca mağaraya girmeye korkmuşlar, en küçük kardeşi göndermişler. En küçük kardeş mağaraya inince ejderhanın üç kız kardeşi esir aldığını görmüş.

Bu üç kız kardeş de birbirinden güzelmiş. Ejderhanın ölmesi için mağaranın içindeki tahta kılıçla ejderhaya vurmak gerekiyormuş. En küçük erkek kardeş kendi kılıcıyla ejderhaya vuracakken, kız kardeşlerden biri:

— Onunla vurursan ölmez, şu tahta kılıçla vurman gerekiyor, demiş. En küçük erkek kardeş sıçrayarak tahta kılıcı alıp, ejderhaya vurmuş. Ejderha can çekişirken, en küçük erkek kardeşe:

— Bir daha vur, demiş. Kız kardeşlerden biri:

— Bir daha vurursan ölmez, demiş. Bir daha vurmamış, ejderha ölmüş. En küçük kardeşin ağabeyleri yukarıda, mağara girişinde bekliyorlarmış. En küçük kardeş, abilerine:

&nbsp;— Bir ip sarkıtın, demiş. Abileri aşağıya bir ip sarkıtmışlar. En küçük kardeş, kız kardeşlerin en büyüğünü ipe bağlayıp abilerine:

&nbsp;— Çekin, demiş. Kız yukarı çıkınca, en küçük kardeş en büyük abisine:

— Bu senin eşin olsun, demiş. Sonra ağabeyler ipi bir daha aşağı sarkıtmışlar. En küçük kardeş bu defa kız kardeşlerin ortancasını ipe bağlayıp:

— Çekin, demiş. Ortanca kız kardeş yukarı çıkınca, en küçük kardeş ortanca abisine:

— Bu da senin eşin olsun, demiş. Daha sonra mağarada en küçük kız kardeşle, en küçük erkek kardeş kalmış. En küçük kız kardeş, en küçük erkek kardeşe:

&nbsp;— Önce sen çık, beni sen çekersin, demiş. En küçük erkek kardeş de:

— Benim ağabeylerim iyi, bir şey olmaz. Önce sen çık, demiş. Ağabeyler tekrar ipi aşağı sarkıtmışlar. En küçük erkek kardeş, en küçük kız kardeşi ipe bağlayıp abilerine;

— Çekin, demiş. Abileri en küçük kızı çekerken kızın ayakkabısının teki ayağından düşmüş. Abileri bu kez en küçük kardeşleri çıksın diye, ipi aşağı sarkıtmışlar. Abileri, en küçük erkek kardeşi çekerken en küçük kız kardeşi çok beğendikleri için ipi bırakmışlar. En küçük erkek kardeşi mağarada bırakıp gitmişler.

&nbsp;En küçük erkek kardeş, mağaranın içinde dolanmış durmuş, sonradan gözüne gizli bir çıkış ilişmiş. Oradan dışarı çıkmış. Yürümüş, yürümüş seçim yapılacak bir bölgeye varmış. Bir yerde saklanıp seçimi izlemiş. Oradaki seçim farklı oluyormuş. Bir güvercin uçuruyorlarmış, güvercin kimin başına konarsa o başkan oluyormuş.

Güvercini o bölgenin halkı salmış, kimin başına konacak diye sabırsızlıkla bekliyorlarmış. Güvercin uçmuş uçmuş bir köşede saklanan en küçük kardeşin başına konmuş. Halk, en küçük kardeşin yanına gidip:

— Buranın padişahı artık sensin, demiş. O bölgenin padiaşhı olarak en küçük kardeş, birkaç yıl sonra ağabeylerini arayıp bulmaları için yanındakilere emir vermiş. Yanındakiler abilerini arayıp bulup en küçük kardeşin yanına getirmişler. Abileri, en küçük kardeşlerini tanımamışlar. En küçük kardeş abilerine:

— Birkaç yıl önce beni mağarada bırakmıştınız, yanınızda da üç kız kardeş vardı. O kız kardeşlerin en küçüğü şimdi evlenecek yaşta. Onu ipe bağlayıp yukarı çıkarırken ayakkabısını düşürmüştü. Onu bana getirin, demiş.

Abileri en küçük kız kardeşi, en küçük erkek kardeşe getirmişler. Akılları başlarına gelsin diye de abilerini birkaç hafta zindana attırmış. Birkaç hafta sonra abilerini zindandan çıkarttırıp en küçük kız kardeşle evlenmiş.

Bir ömür boyu eşi ve ağabeyleriyle mutlu bir hayat sürmüşler.

Ejderha ve Nar Ağacı