Eski zamanlarda bir memleket varmış. Bu memlekette cuma namazı kılmayanlar asılırmış. Yalnız asılmadan önce padişahtan üç istekte bulunurlarmış. Bu üç isteği padişah kabul edip yerine getirirmiş.

O memlekette bir cami, caminin yanında bir nalbant dükkânı varmış. Günlerden bir cuma günü, millet cuma namazı kılmak için camiye gitmiş. Nalbant, şu elimdeki işi bitireyim, şu atı da nallayayım derken, namazı kaçırmış.

Eski zamanlarda zaptiyeler varmış. Zaptiyeler gezerken cuma vakti nalbandı at nallarken görürler. Tutup padişahın karşısına götürürler. Padişah:

— İstediklerini söyle, istediklerin yerine getirildikten sonra asılacaksın.

— Ben padişahın atını istiyorum.

— Sen üç gün içinde asılacaksın, at senin neyine lazım?

— Bir günün beyliği, beyliktir. Biner, gezerim. Nasıl olsa yakında asılacağım.

— Al, git bari. Yarın sabah geri gel.

Nalbant ata binip gider. Bir gün gezer. Sabahleyin geri gelir.

— Hadi bakalım, iki isteğin kaldı. İste bakalım.

— Padişahın küçük kızını istiyorum.

— Yahu, sen deli misin? Asılmana bir gün kaldı. Padişahın kızını nasıl verelim sana?

— Bir gün, bir gündür. Nasıl olsa yakında asılacağım. Bir gün olsun, hakkıyla yaşarım.

Padişahın kızını alıp gider. Sabah olur, son günü olduğu için düşünmeye başlar. Padişahın kızı bunu kara kara düşünürken görür, sorar:

— Niye düşünüyorsun?

— Nasıl düşünmeyeyim? Bugün benim son günüm. Cuma namazı kılmadığım için beni asacaklar.

— Bunda düşünecek ne var? Benim dediklerimi yap, gerisine karışma.

— Ne yapacağım?

— Şimdi sen git, dükkânındaki nalbant çekicini al, dileğini söyle. Bu çekiçle bir kere padişahın, bir kere de imamın başına vuracağım. Ondan sonra beni asın, dersin.

Nalbant oradan kalkar, gider. Padişahın huzuruna çıkar:

— Eee! Söyle bakalım, nalbant. Bugün artık asılacaksın. Son isteğini, söyle bakalım.

— Bu çekiçle bir senin başına, bir imamın başına vurmak istiyorum. Vurduktan sonra beni asın.

Padişah bakar, iş kötü. Kendi başını kurtarmak için düşünmeye başlar. Sonunda aklına bir kurnazlık gelir. İmamı yanına çağırır:

— İmam efendi! Ben bu nalbandı, senin arkanda cuma namazını kılarken gördüm gibi geliyor bana. İmam:

— Doğru padişahım. Ben secdeye giderken birisi cübbeme takıldı. Cübbemi kurtarırken gözüm kaydı. Gördüğüm adam budur.

Böylece nalbant, idam olmaktan kurtulur. Padişahın kızıyla mutlu bir hayat sürer.

&nbsp;

NALBANT İLE PADİŞAH