Evvel zaman içinde kalbur saman içinde develer top oynarken eski hamam içinde horozlar tellal iken pireler hamal iken ben anamın beşiğini tıngır mıngır sallar iken ülkenin birinde çok zeki bir padişah yaşarmış.

Adaletli, doğruluktan yana, halkı tarafından çok sevilen bir padişahmış. Bu padişahın bir de kendi gibi akıllı, adaletli, dünyalar güzeli bir kızı varmış.

Padişah kızını evlendirmeye karar vermiş ama kızını ailesine yakışır düzgün biriyle evlendirmek istiyormuş.

Bir gün kızını yanına çağırmış.

— Güzel kızım artık evlilik yaşın geldi. Evlenmek istediğin sevdiğin biri var mı,&nbsp;diye sormuş.

— Sen kimi uygun görürsen babacığım, diye cevap vermiş kızı.

Aslında gönlünde biri varmış güzel kızın ama söylemeye çekinmiş babasına. Babam en doğrusunu bilir eğer doğru kişiyse zaten sevdiğim kişiyi seçer babam ama eğer doğru kişi o değilse babam hemen anlar diye düşünmüş ve beklemeye başlamış.

Padişah dört bir yana haber salmış. Kendine güvenen gençleri çağırtmış. Hepsini bir sınava tabi tutacağını söylemiş.

Ülkenin dört bir yanından yüzlerce genç gelmiş.

Padişah ilk gelene sormuş:

— Söyle bakalım marifetlerin nelerdir?

Genç çocuk başlamış anlatmaya:

— Çok güçlüyüm padişahım. Yörede benden daha güçlü hiç kimse yok. En ağır şeyleri kaldırabilirim. Bütün düşmanları devirebilirim, demiş.

Padişah teşekkür etmiş genç çocuğa ve sıradakini çağırtmış.

— Söyle bakalım, marifetlerin nelerdir?

— Ben çok hızlı koşarım padişahım. Dakikalar içerisinde çok uzak mesafelere gidebilirim, demiş.

Teşekkür etmiş padişah genç adama ve çağırtmış sıradakini.

— Söyle bakalım, marifetlerin nelerdir?

— Ben çok zenginim padişahım. Kızınızı çok rahat yaşatırım. Buradaki rahatlığını aratmam kızınıza, demiş.

Sıradaki gelmiş çok iyi kılıç kullanırım savaşırım demiş, sıradaki gelmiş çok zekiyim demiş ve böyle böyle yüzlerce genç anlatmış kendini padişaha.

Bu kadar mı bunların marifeti diye düşünüp hayal kırıklığına uğramış padişah.

Öyle ya padişah kızına yaraşır kimseyi bulamamış ve en son kalan genci de çağırtmış yanına.

— Söyle bakalım, marifetlerin nelerdir? diye sormuş.

Zavallı genç, yoksul bir ailenin çocuğuymuş. Padişahın kızını çok seviyormuş ama padişahın kendisini seçmeyeceğini böyle yoksul birine kızını vermek istemeyeceğini biliyormuş ama yine de şansını denemek istemiş.

— Padişahım sizi görünce çok çalkandım. Dilim tutuldu ama yine de anlatayım. Padişahım, ben yoksul bir ailenin çocuğuyum. Malım mülküm yoktur. Marifetlerimi söyleyeyim ama öyle çok marifetli de değilim. Bana doğru söz söylemeyi öğretti ailem. Her koşulda dürüst ol doğruluktan şaşma diye tembihledi. Çevremdeki herkes beni doğruluğumla tanır. Bir de sevdiklerimin kıymetini bilmeyi saygıda kusur etmemeyi, onları üzmemeyi, kalp kırmamayı… Bilmeden kırarsam da gönül almayı öğrettiler. “Yüreğin sevilsin evlat bileğin değil.” derdi hep babam. Şimdi anam da babam da rahmetli olmuştur. Onlardan bana bir küçük ev, beş tavuk, iki de koyun kalmıştır. Geçimimi bu hayvanlardan sağlarım, demiş.

Padişah sormuş:

— Kızım için evini istesem verir misin?

— Canımı isterseniz veririm padişahım ama atamın emanetini veremem diye cevap vermiş genç adam.

Gencin bu sözleri çok etkilemiş padişahı. Böyle düzgün yetiştirilmiş biri daha önce hiç gelmemiş. Diğer gelenlerin peşine adam salmış padişah hepsini takip ettirtmiş. Güçlü olanı dövüştürmüş, hızlı olanı koşturmuş ama hiçbirinin doğruyu söylemediğini, hepsinin abartarak kendini anlattığını anlamış padişah. Bu gencin ise söylediklerinin hepsi bire bir doğruymuş.

Gitmiş kızının yanına olanları bir bir anlatmış. Daha babasının sözleri bitmeden ağlamaya başlamış genç kız. Padişah kızı için yanlış birini seçtiğini düşünüp üzülerek:

— Ne oldu kızım neden ağlarsın?

— Babacığım o bahsettiğin genci ben çok seviyorum ama sana diyemedim ailemize uygun görmezsin diye demeye çekindim. Bir de sen en doğru seçimi yaparsın diye bir kez de senin değerlendirmeni istedim. Görüyorum ki sen de sevmişsin onu. Çok mutlu etti bu durum beni. Mutluluktan ağlarım, demiş.

Padişah kızının da oğlanda gönlü olduğunu duyunca çok sevinmiş.

Çağırtmış genç adamı sarayına. Kırk gün kırk gece düğün yapmışlar. Gökten üç elma düşmüş. Biri sizin, biri benim, biri de doğruluktan yana olan gencin, padişahın ve kızının olmuş.

Dürüstlüğün Karşılığı