Kelolan daşlıkda bir barak görmüş. Elinde bir danası varmış. Barak demiş ki:

- Len bu danayı sana verem mi.

- Ver demiş.

Nitekim barak kelleyi sallayore. (barak da bir hayvan? He)

- Sonradan buraya dakıverem mi demiş.

- Dakıve demiş kelleylen gine. Sonra yarın sabah gel paranı al.

- Tamam deyore kelleyle vere.

Danayı dakmış oraya sabahlen vamış danayı gurt yemiş danayı gurt yemiş. Hanı benim dana deyore. Bu sefer barak daşın kısına gaçıyore. Oraya gaçarsı kelolan eve gelmiş bayrasını çivisini almış daşı parçılamaya başlamış. Daşı parçılarkan büyük bir zengin altınna denk gelmiş. Anasına hemen gelmiş:

- Ana benim işte orda böl böl bara şey ederken altın denk geldim.

Çuvallamışla getirmişle eve altınları. Sona anası:

- Altınları ne gadar oldunu örenelim oğlum sen şu gomşudan uruba gap al demiş.

Olan gitmiş gomşusu bal yapıştırmış urubun altına. Getirmişle buda ölçmüşle. Ondan sona aynı urubu aldığı gomşuya götürmüş Keloğlan. Bakmışla urubun altında bi kaç kadar altın vapıştırılmış.

- Kelolana bu altın nerden buldun.

Tabi Kelolan kekireyoru. Gelmişle aynı böle devlet dairelerine habar vermişle. Kelolanın elinde altınları almışla.

&nbsp;

[Keloğlan]