Bir vaktinde bir Beyoğlu’yla bir Keloğlan varmış. Beyoğlu demiş ki:

— Seninle gezmeye gidelim, demiş.

Bir dağın başına çıkmış ki bir karartı görünüyor. Beyoğlu demiş ki:

— Git bak. Malsa sana, cansa bana.

Keloğlan gitmiş ki orada bir tavuk, karatavuk…

Beyoğlu demiş ki:

— Tavuğu ben ne yapayım? Sen götür.

Keloğlan eve alıp getirmiş. Günde bir yumurta yumurtlarmış. O da peri kızı imiş. Keloğlan’ın da bir tembel anası varmış. Yünü çarşıdan alır getirirmiş, aylarca bekletirmiş. Peri kızı bir kap yemek görmüş, bakracını eline almış, yünü de sırtına almış, “Gıdak, gıdak!” diye ırmağa gitmiş. Yünü yumaya* gitmiş. Beyoğlu da peşine düşmüş.

Kız orada silkelenip tüyünü dökünce Beyoğlu bayılmış. Kız yünü yıkamış, kurutmuş, telisine* doldurmuş, sırtına almış. “Beyoğlu’na şimdi su serpeyim, ayıksın.” demiş. Beyoğlu’nun yüzüne suyu serpmiş; ayıkmış, akşam olmuş, Keloğlan’a demiş ki:

— O ağırlığınca altın vereyim de bana tavuğu ver, demiş.

Ağırlığınca altın verip tavuğu almış, evine götürmüş. Komşuda düğün olmuş, Beyoğlu’nun bacısıyla anası düğüne gitmiş. Beyoğlu da tavuğa yalvarmış ki “İlle sen de git.” demiş. O da elbisesini giyip gitmiş.

Beyoğlu’nun annesi demiş ki:

— Ne güzelsin. Böyle bir gelinim olsa, demiş.

Akşam olup düğünden gelince:

— Düğünde ne var, demiş, sormuş. &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;

O da demiş ki:

— Bir güzel gördüm. Keşke benim gelinim olaydı, demiş.

Sabah olmuş, gene kalkmış düğüne gitmişler. Gitmişler, gene Beyoğlu yalvarıp yakarmış tavuğa:

— İlle sen de git, demiş.

— Bana bugün *düzen* edin, ben gitmem, demiş.

Gene elbisesini giymiş, gitmiş. Ayağına evvelden potin galoş giymiş.

— Düzen etmem. İlle git, demiş.

Kalkmış gitmiş. Beyoğlu eşiğin dibini eştirmiş, o da düğünde “Geç kaldım.” derken ayakkabısı oraya düşmüş, tılsımı bozulmuş. “Ne edelim? Ne edelim?” derken bunu tutmuş dolaba saklamış. Anası gelmiş:

— Tavuğu ne ettin, demiş.

O da:

— Sattım, demiş.

— Niye sattın? Günde bir yumurta yumurtluyordu, demiş.&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;

— Ne yapayım? Sen hırslandın, ben de sattım, demiş.

— Haydi, ben acıktım. Sen çok hırslanma, demiş.

İçeri gitmişler ki düğünde gördükleri güzel orada. Düğün başlanmış.

Kıza kırk gün kırk gece düğün etmiş, yiyip içip muradına geçmişler; darısı da cümlesine.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;

&nbsp;

&nbsp;


*&nbsp;yumak: yıkamak.

*&nbsp;telis:&nbsp; çuval.

* düzen: (Kaynak kitapta yok. Derleme Sözlüğü’nde farklı yörelerden derlenmiş “öteberi, çeyiz, elbise, süs” anlamları var. Sivas’tan ise “gelin elbisesi” anlamında derlenmiş.)

BEYOĞLU VE KELOĞLAN