Bir ana ile bir babanın üç kızı, bir de oğlu varmış. Anaları babaları ölmüş. Bunların, bir de ahırdaki atları varmış. Diğer yanda, başka bir kızın da anası babası ölmüş, kızcağızı yola koyuvermişler. O kız da, ayın on dördü gibi güzel imiş. Herkes bilmesin diye, deriden elbise dikinmiş. Üç kızla bir oğlangilin ahırına varmış, bir bucağa yatmış. At da vire* kişner imiş. Aşağı inmişler. Onu orda görmüşler. “Burada yatılmaz” diye onu yukarı çıkarmışlar ve çardağa yatırmışlar.

Kızlar da ağabeylerine:

— İlle de seni everelim, derler. Sonra ekmekleri tükenir, ekmek etmeye kalkarlar.

O kız da:

— İlle ben de eden, ben de eden, der.

Onlar da:

— Git, senin ettiğin yenmez, diye ona ettirmezler.

Eline pişirgeci, oklavayı vuruvuruverirler. Sonra ekmekten kalkarlar. Giyinip kuşanıp, ağabeylerine kız beğenmeye düğüne giderler. Onlar başka yerden giderken, o Tülü Kız da deriyi çıkarır. Onlardan önce düğün evine varır. Kızlar da düğün evinde bu kızı çok beğenirler, ona:

— Sen nerelisin, hangi köydensin, diye sorarlar.

O da:

— Elime pişirgeç, oklava vuran köydenim, der.

Gerisin geri düğünden dönerler. Tülü Kız da deriyi giyip, onlardan önce eve gelir. Ertesi gün, ağabeylerine:

— Çok güzel kız bulduk, derler. O da yüzük bozup gelir.

&nbsp;— Kim ise gidin, yarın bu yüzüğü ona verin, der.

Öbür gün yine giderler. Tülü Kız da gider. Yüzüğü ona takarlar. Eve gelince yine deriyi giyer.

Ağabeylerine o kızı aramaya, eline pişirgeç vuran köyünü bulmaya gideceklerinden ekmek edeceklerdir. Kız da:

— İlle ben de eden ona verin, yemezse yemesin köpeklere atıversin, deyince ona da ettirirler.

Tülü Kız da, ağabeylerine ekmek edecekleri hamurun içine yüzüğü gömer. Oğlan, atıyla o köyü aramaya gidince bulamaz. Çok dolaşır, ekmeği de tükenmiştir. O kızın ekmeğini yerken, Tülü Kız'ın koyduğu yüzük ağzına gelir.

— Ha! O kız, Tülü Kız'dı, der.

Hemen eve gelir. Kardeşlerine:

— Akşam, benim döşeğimi Tülü Kız edecek, der.

Kızlar:

— Hiç onun ettiği döşeğe yatılır mı ağabey, dedilerse de dinlemez.

Akşam Tülü Kız döşeği ederken, bıçağıyla deriyi yırtar. Kızı görür. Kız kardeşlerine der. Kız kardeşleri de Tülü Kız'a:

— Bilememişiz bizim kız, yenge affet, derler.

Kırk gün, kırk gece düğün olur. Onlar ermiş muradına, biz çıkalım kerevetine…

&nbsp;


*vire: Sürekli.

Tülü Kız