Evvel zaman içinde bir kurt varmış. Bu kurt susayınca su içmek için bir pınarın başına gitmiş. Pınarın başından su içerken, ona yakın bir yerden bir koyunun su içmeye geldiğini görmüş. Koyunun bu durumuna şaşırmış.

Koyun kurdu görünce kurdun yanına gitmiş ve kurda:

— Selamünaleyküm kurt kardeş, demiş. Kurt da bu koyun cesaret edip buraya nasıl gelir diye şaşırır ve koyuna:

— Aleykümselam, demiş. Koyun, kurda:

— Nasılsın, iyi misin? Çocukların, annen, baban nasıllar, diye sormuş. Kurt da:

— İyi, iyi. Sen ne arıyorsun buralarda? Pınarı da bulandırıyorsun, demiş. Koyun da:

— Sen pınarın başından su içiyorsun, bu pınar bulanıyorsa sen bulandırıyorsundur, demiş. Kurt:

— Peki, geçen sene ben yukarı köyden geçerken sen zili fazla salladın, yanınızdaki çoban da beni kovaladı. Neden böyle bir şey yaptın, dermiş. Koyun da:

— Bu imkânsız. Çünkü ben bu senenin koyunuyum, demiş. Kurt:

— Peki, bu sene ben şu karşıdaki tepelerden geçiyordum. Siz de orada otlanıyordunuz. Beni görünce neden bağırmaya başladın, dermiş. Koyun da:

— Ya, ben değildim. Bizim yayla yerimiz orası değil ki, demiş. Kurt da kızarak koyuna:

— Eğer sen değilsen amcanın çocuğudur. Amcanın çocuğu değilse halanın çocuğudur, o da değilse teyzenin çocuğudur. Sonuçta sizden biri değil mi, dermiş.

Kurt ya bu gidilir mi onun yanına, koyunu ensesinden yakalamış ve yemiş.

KURT İLE KOYUN