&nbsp;

Zamanında bir eski ayakkabıcı varmış. Temir edermiş ayakkabıları. Dükkanı varmış. Birgün hanımı para istor. Veror, hemama gidici. Bu kadıncağız hemama gidor. Eskiden leyen varmış, su kollarmış içine. Herkes o leyenden akan sudan su doldururlarmış. Leyenini hemama komuş, heymeler gelmiş.

-Kaldır şunu burdan,

demişler. Eski ayakkabıcının avradına:

-Bura koma leyenini,

dollar.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Niye?

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Müneccimbaşının hanımı gelici burağa oturucu.

Leyeni alor kadıncağız şele öteye eletor koyor. Öteki heyme gelor:

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Kaldır bunu burdan.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Niye?

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Müneccimbaşının kardaşı avradı gelor.

ordan kaldıror,

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Müneccimbaşının deyzası gelici,

Nere kosun? Hemamı gezor kadıncağız. Ordan ora derken kadıncağızın canı sıkılor.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Müneccimbaşı kimmiş,

dor. Neyse yıkanor çıkor bir yerde. Gelor eve kapıyı kitlor. Adamcağız ayakkabı temircisi ya gelor bakor ki kapı kitli.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Bizim avrat kapıyı kitlemez amma niye kitli ecep?

dor. Kapıyı döyor bu sefer. Kapıya vuror vuror, pencereden eyilor kadın dor ki:

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Açsene yoo, kapıyı niye kitlemişsin bele?

dor.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Açmıcım,

dor.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Niye nettim ki seye?

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Valla ben hemam gettim, benim leyenimi şura koma, bura koma, beni deli ettiler. Get müneccimbaşı ol da gel,

dor. Müneccimbaşının ne olduğunu da bilmor.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Müneccimbaşı da ney?

dor.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Ben bilmem, müneccimbaşı ol da gel,

dor. Herif gelor geri dükkanını açor, dükkanda yator. Sebeh olor gene kapıyı açmor. Üç gün dükkanda yator. O zaman:

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Münecimbaşı da neymiş?

deyi gidor bir memlekete ulaşor, varor.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Müneccimbaşı geldi, müneccimbaşı geldi,

deyi çağıror. Bunu padişah duyor. Padişahın da bir yüzzüyü keyibolmuş. Ne keder müneccimbaşı varsa toplamış padişah, gene de yüzzüyü bulamamış. Kimde olduğunu bilmollar, çalmışlar. Bunu çağırollar.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Yeni geldim, müneccimbaşıyım,

dor. Adamcağız da bilmor müneccimbaşının ney olduğunu bilmor. Padişah çağırttıror:

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Gel bakım,

dor.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Sen müneccimbaşımışsın, dışardan gelmişsin, yabancımışsın,

dor.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Evet,

dor.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Peki benim bir yüzzüyüm keyiboldu,

dor.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Bunu bulucun,

dor,

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Bulursan ne istersen vericim, bulamazsan bak başını keserim ha,

dor. Padişahlar belemiş eskiden. Dor:

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Bene bir oda ver,

Çalışor.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -İnşallah bulurum,

dor.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Aha sene bir oda. Her gün de sene yimek verirler, ele kaçma yok, kapı üstüne kitli.

Neyse her gün bir yimek gelor, bir tabak. Şindi bunun yüzzüyünü çalan da 40 Heremilermiş. Hırhız yani. 40 tenelermiş bunlar. Bu adamın bir yabancı olduğunu duymuşlar. Padişahın da bir oda verip hepsedip de bunun bunun yüzzüyünü bulmak uçun çalıştığını şehrin hepsi duyor. Şindi bu 40 Heremiler gelmişler. Bir gece enmişler padişahın bahçasına. Gelmişler kapıdan dinlemişler.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Bu adam nasıl çalışor? Bizi bulursa nederik? Padişah 40’ımızın da kafasını keser,

felan, dollar. Bu da tabakları sayormuş, almazlarmış geri boşları. Bir, iki, üç, dört, beş...sayor.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -On,

dor. Bunlar kaçor gidor, bu tabağı sayor. Onlar da bellor ki:

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Aha onumuzu buldu.

Sonra gene gelollar. Bu gene tabağı sayor, ne keder ömrüm kaldı, deyi sayor o. Ne bilsin onlar da:

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Bizi buldu,

dollar.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Bir, iki, üç, dört, beş, .....yirmi.

Bir gece gelollar otuz dokuza çıkor. Kırk Heremiler:

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Sebehe bizi padişah toplar 40’ımızın da başını keser,

dollar. Bu yüzzüyü çalanlar bele dor. O tabağı saydı otuz dokuz oldu. onlar da dor kine:

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Aha bizi buldu.

Geceleyin kapıyı döyollar.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Kim o?

dor.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Sen otuz dokuzumuzu buldun, bir tene kaldı. Biz 40 kişiyik.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Yüzzük bizde söleme ha padişaha,

Hem genni kafasından korkor.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -E, nedek?

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Yüzzük bizde.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Gidin,

dor.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Bir culluğa yüzzüyü yidirin, onu topal edin, onu yutsun. Onun tüyünü de kesin, o zaman sizi padişaha sölemem,

dor. Bahçaya çıkollar.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Kimde?

dor padişah.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Hele padişahım,

dor,

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Bu bir heyvanda amma,

dor,

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Hele bir koyun sürüsü geçsin öyümden,

dor.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Geçsin,

dor. Koyunlar geçor, bakor. Geçileri develeri varmış padişahın. Hepsi geçor. Tavıklar geçor, çobanları var.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Culluklar geçsin,

dor. Culluklar geçerken

-Bu tüyü hefif kırık olan şu hindiyi getirin bene,

dor.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Kesin bunu,

dor.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Kes!

dor padişah.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Yarın bakım,

Yarollar, karnını boşaldollar. Bakollar ki yüzzük duror. Padişah ele bir sevinor ki:

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Sen nasıl müneccimbaşısın,

deyi sevinor.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Benim müneccimbaşım ol,

dor.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Olamam,

dor.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Padişahım yeri birez dolaşak,

dor. Gidollar. O sırada padişah eyilor yerden berşi alor, kimse görmor. Müneccimbaşı da yanında ya.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Ney bu müneccimbaşı, bil bakalım?

dor.&nbsp; Müneccimbaşı genne şele dor:

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;Bir sıçra bir dinle

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;İki sıçrar bir çekirge

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;Üçüncüsünde de ıçramaz bir çekirge

O genni gennine sölor. Çekirge bir sıçrar iki sıçrar, üçüncüsünde sıçrayamaz, deyi. Padişahın elindeki de çekirgemiş. Padişah daha beter ısrar edor genne

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Yanımda kal,

deyi.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Kalmam padişahım,

dor. Bunu tesadüfen söyledi. Aha sonra genne başka berşi sorarsa netsin? Onun uçun

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Kalamam,

dor. Neyse genne hediyeler veror. Evine gelor. kapıyı çalor.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Kim o?

dor,

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Aç aç kadın,

dor.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Müneccimbaşı oldum geldim,

dor.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Şu katırlardan yüklere bak,

dor.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -0Tamam,

dor. Kapıyı açor, katırlardan yükleri içeri dıkollar.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Müneccimbaşı oldum,

dor.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Neymiş bu müneccimbaşı?

dor avrat.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Bu seherbazlık kimi berşimiş.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -Ben de bilmorum.

dor.

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -İşte müneccimbaşı olduk,

dor. Bu da bele bitti.

&nbsp;

Müneccimbaşı