Bir varmış bir yokmuş. Zamanın birinde bir kral yaşarmış. Bu kralın bi de berberi varımış. Üç aya bir gelir bu kralı tıraş iderimiş. Neyse zaman gelmiş. Bu kralın berberi ölmüş. Vezirlerine dimiş ki:

—Bana yeni bir berber bulun dimiş.

Vezirler bir berber getirmiş. Berber gelse baksa ki kralın başı kelmiş. Kral da berbere tembih itmiş:

—Böyle böyle benim kel olduğumu kimseye söylemeyeceksin dimiş.

—Söylersen senin kelleni uçurrum dimiş.

Berber de,

—Tamam kralım dimiş.

Kralı tıraş ider gibi yapmış, ondan sonra gitmiş.

Berber artık dayanamamış, garnı* şişmeye başlamış. Söylese kral öldürecek, söylemese garnı şişecek. Bu gezekene* gezekene boş bir kuyu bulmuş. Kuyuya başlamış:

—Kralın başı kel, kralın başı kel diye bağırmaya.

Bundan sonra rahatlamış. Bu arada bir çoban sürü sulamaya gelmiş. Su çekekene* bi baksa ki kuyu da bir gamış bitmiş. Gamışı alır, gaval yapar. Öttürdükçe gavaldan, Kralın başı kel diye ses çıkar.

Bu durum, ta krala gadar* duyulur. Vezirlerini salar berberi getirtir kral. Berbere söyler:

—Ben sana tembih itmedim mi, benim kel olduğumu söyleme diye. Nereye söyledin?

—Böyle böyle boş bir guyu* buldum, ona söyledim.

Vezirlerine der ki:

—Götürün o zaman berberi boş bir guyuya atın der.

&nbsp;


* garnı: Karnı

* gezeken: Gezerken

* çekeken: Çekerken

* gadar: Kadar

* guyu: Kuyu

Kralın Berberi