GENÇLİKTE Mİ KOCALIKTA MI

Ata dedemiz vardı. Ata dedemiz buralarda yatıyodu. Nereye gidiyoruz, ne yapıyoruz, etme eyleme. Ben de dedim ki, sana bir hikâye anlatayım, dedim. Dedim ki, bir adam akılli, adam köy ağasiymiş. Bu adam rüyasında diyordur &nbsp;ki:

—Sana bir bela gelecek. Acaba gençlikte mi istersin, yaşlılıkta mı istersin?

Bir gün, iki gün, üç gün derken bunu sevdiği kişilere soruyor:

—Acaba ben ne yapayim bu duruma karşı?

Demişler ki, akıl vermişler:

—Ne gelirse gençlikte gelsin, yaşlılıkta çare edemezsin, ama gençlikte olur.

Bu bunu diyor, karar veriyor.

—Ya Rabbi, bana ne gelirse gençlikte gelsin, yaşlılıkta ben böyle şeyi çekemem, diyor.

Bakıyor ki hayvanları ölüyor, ondan sonra işlerinden zarar çekiyor. Bilmem derken çok büyük zararlar çekince artık utanıyor milletten, şeyden. Diyor ki,

—Ben çoluğu çocuğu toplayim, diyarı değiştireyim, memleket değiştireyim, diyor.

Alıyor karısını, iki çocuk, bi de kendisi, dört kişi. Yola revan oluyolar. Gidiyolar ki bir ırmaği geçmek icap ediyor. Şindi kariyi şeyde bırakıyor. Şimdi iki çocuğuni birini bi koluna alıyor, birini öbür koluna alıyor. Suyun ortasına gidiyor ki karısının fizan figanını duyuyor. Bir kafasını çeviriyor ki haramiler gelmişler, garıyı gaçırıyolar. Allahım orda çocukları unutuyo, suya düşürüyor. Ne karıya ulaşabiliyor ne çocuklara ulaşabiliyor. Ağlaya sızlaya çaresiz gidiyor bir şehre çıkıyor.

Fakat tesadüf o &nbsp;ki orda da padişahı seçiyorlar. Padişah seçiyorlar talih kuşuynan. Padişah seçiyorlar. Bu da o kadar milletin içinde gediyor dikiliyor, geçiyor kenara. Bakıyor ki, ne var ne var, nedir, nasıl yapıyorlar, ne oluyor? O talih kuşu dolanıyor gidiyor bu adamın başına oturuyor Adam köşede izlerken saldıkları talih kuşu adamın başına konuyor. Ya bundan kral olmaz, diyorlar. Bi daha açalım. Bi daha şey yapıyorlar. Gena dolaşiyor dolaşiyor, gena adamın üzerine konuyor.

—Ya bu ne iştir. Üçüncüyü yapalım.

Adamı saklıyorlar. Kuş konmuyor bir yere. Meydana çıkınca gene onun kafasına oturuyor. Bunda bir hikmet vardır diye diyolar ki:

— Tamam, padişah da sensin. Bu şehri sen idare edicen.

Bu da kabul etmiş, oturmuş. Ama gari yok, kayıp. Çocuklar suya getti, onlar kayıp. Neyse birgün bakıyor ki şikayetçiler geliyorlar. Geliyorlar, nedir…Haramiler karıyı almışlar bölüşemiyorlar. Biri der ben alcam, öbürü der ben alcam. Bu padişaha lüzum ediyor şey olduğu için. Ha diyor oradan, bu sefer ne yapıp edip karıyı ellerinden alıyor, yani kendi karısını ellerinden alıyor. Ondan sonra garıya gavuşuyor. Bakıyor ki araştırıyor, soruyor kimse değirmenci..

Değirmencinin meselesine sıra geliyor. Çocukları bir hark, su değirmenine kadar götürmüş. Orada değirmenci buluyor bunları. Bunlardan ne yapcam, böyle bir durum var, diye unu da padişaha sora sora padişah onu da buluyor. Bu kadar gün geçmiş, bu gada ömür geçmiş ama az da olsa şeyleri sarıyor. Artık çocukları da buluyor. Garısını daha evel buldu. Artık yeniden huzurlu bir yıllar geçirmeye başlıyor.

[Gençlikte Mi Kocalıkta Mı?]