Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, develer tellal iken, pireler berber iken, cinler cirit oynarken, ben anamın beşiğini tıngır mıngır sallarken topal bir horoz İstanbul yollarına düşer. Az gider, uz gider bir tilkiye rastlar. Tilki:

— Nereye gidiyorsun horoz kardeş? Horoz:

— İstanbul’a, der. Tilki, kendi de gitmek istediğini söyler. Horoz da tilkiye yorulacağını söylese de tilkinin inadı tutmuştur. İlle de gidecektir.

Horoz tilkiyi cebine alır, yollara düşerler. Az giderler uz giderler bir kurda rastlarlar. Kurt da sorar horoza nereye gittiğini. O da İstanbul’a gittiğini söyler. Kurt da gitmek ister, horoz onu da cebine alır.

Az giderler uz giderler. Bir ırmağa rastlarlar. Irmak da İstanbul’a gitmek ister. Irmağı da cebine alır. Az giderler uz giderler. İstanbul’a varırlar. Beyoğlu’nun çöplüğüne gider, orada didinmeye başlar:

— Üüü! Beyoğlu benden korkar, der. Beyoğlu:

— Bu ne diyor ki atın şunu kazların altına, der. Atarlar horozu kazların altına. Horoz cebinden tilkiyi çıkarır, tilki bütün kazları yer. Horoz çöplüğe gider yine:

— Üüü! Beyoğlu beni yenemez, diye bağırır. Beyoğlu bu sefer katırları horozun üstüne salmalarını söyler. Horoz bu sefer de cebinden kurdu çıkarır ve bütün katırları kırdırttırır. Horoz yine çöplüğe gider:

— Üüü! Ne kaz ne katır alt edebildi beni. Beyoğlu beni yenemez, der. Beyoğlu bu sefer horozu sobaya atmalarını söyler. Horozu sobaya atarlar. Horoz bu sefer cebinden ırmağı çıkarır ve ateşi söndürür.

Bunun üzerine Beyoğlu horozu yenemeyeceğini anlar ve horozu sarayına almalarını ve onu ödüllendirmelerini söyler. Horoz da bundan sonra sarayda mutlu ve mesut yaşar.

TOPAL HOROZ