Bir varmış, bir yokmuş, evvel zaman içinde, kalbur zaman içinde, develer tellal iken, pireler berber iken, ben dedemin beşiğini tıngır mıngır sallar iken bir kız ile bir de babası varmış. Çok evvel zamanda bu kızın alnına yazılmış. Kızı ejderhaya vereceklermiş. Kız bir gün kalkıp çeşmeye giderken herkes kıza demiş ki:

— Senin baban seni ejderhaya verecek. Bunun üzerine kız eve gidip ağlamış. Babasına:

— Baba herkes bana böyle diyor. Ben ejderhayla evlenmem, demiş. Bunun üzerine baba:

— Kızım hiç korkma ben seni ejderhaya vermem, demiş. Kız babasına demiş ki:

— Gelir zorla alırsa? Babası:

— Ben bir ev yapacağım, camları pencereleri olmayan. Bir ev dört duvarın arasına seni koyacağım, kimse sana yaklaşamayacak, demiş.

Kız zamanla büyümüş genç kız olmuş. Babası, kıza bir ev yapmış.

— Kızım hiç korkma sana burada bir şey olmaz, demiş.

Kızın gençlik zamanı gelince ejderha gelip duvara vurmuş, duvarı yıkmış, kızın alnına bu yazılmış ya, duvarı yıkıp kızı alıp götürmüş. Ejderha tabut gibi bir şeyin içinde sürekli yatıyormuş:

— Benim zamanım var, eğer buradan kalkarsam sen beni altı kalıp sabun ve altı kazan suyla yıkayacaksın. Ben kendime gelip seninle evleneceğim, demiş.

&nbsp;Kız kalkmış altı kazan su ısıtmış, altı kalıp sabunla bunu yıkamış. Ejderha çok yakışıklı bir insana dönüşmüş. Kız da âşık olmuş ve onunla evlenmiş.

Ejderha ile Genç Kız