Kara Erik Sarı Erik

Bir varmış, bir yokmuş... Bir oduncu varmış. Bu oduncu oduna gider gelirmiş. İki yük odun sarar gelir, onu satar, bir gün dinlenir. Sonra iki yük daha eder. Onu satar, sonra bir gün daha dinlenirmiş. Böyle günler geçerken bir gün dağda bir yumurta bulmuş. Yumurtayı almış gelmiş. Pazara satmaya götürmüş. Alıcılar yumurtaya:

— Beş lira verelim mi, on lira verelim mi, yüz lira verelim mi? derken,

— Eğlenmeyin benimle, dermiş. Yahudi’nin biri parayı saymış. Yumurtayı almış gitmiş. Adam, ertesi gün yumurtayı bulduğu yere bir daha gitmiş. Kuşu orada yuvada bastırmış, yakalamış. Eve almış gelmiş. Kuş yumurtlamış, o satmış. Adam, zengin olmuş. Adam, hacıya gitmeye niyetlenmiş.

O kuşun kafasını yiyen insan,. uyuduğunda para hâsıl olurmuş. Adam, hacıya gittiği zaman, karısını Yahudiler, altından girmişler üstünden çıkmışlar:

— Kuşu kes de yiyelim, deyip kadını kandırmışlar. Kadın, kuşu kesmiş pişirmiş. Oduncunun da bir oğlu varmış.

— Kuşun hepsini Yahudiler mi yiyecek. Kafasını da be yiyeyim, deyip, kuşun kafasını yemiş. Yahudi gelmiş, kadın kuşu önüne koymuş. Yahudi:

— Hani bunun kafası nerede?

— Çocuk yedi kafasını, deyince, Yahudi, kalkıp çocuğu dövmüş, çarpmış, kovmuş. Ondan sonra çocuk şora varıyor uyuyor, bura varıyor uyuyor, para hâsıl oluyormuş. Akşam olunca yatmak için bir yer ararken, bir koca karının evine varmış:

— Koca nine, beni bu gece misafir et deyince kadın, çocuğu önce kovmuş, çocuk cebinden bir avuç para çıkarıp verince, eve almış yedirip içirip, ağırlamış. Ertesi gün olmuş. Padişahın bir kızı varmış. Bu kıza bakması yüz liraymış. Çocuk, kadına:

— Git söyle. Padişahın kızına ben bakacağım, demiş.

Oğlan kıza basmış parayı bakmış, basmış parayı bakmış. O kıza bakmaya kimse para yetiremezmiş. Padişah:

— Bu çocuk nereden buluyor bu parayı? demiş. Vezirlerini, alimlerini, sihirbazlarını çağırmış:

— Bunu bir araştırın. Bir rüyaya yatın bakalım. Bu çocukta ne var? demiş. Cariyeler bir rüyaya yatmışlar ve çocuğu rüyalarında görmüşler:

— Padişahım, bu çocuğun karnında abaz–ı ibrah kuşunun kafası var. O kuşu yiyen insan uyudukça para hâsıl olurmuş, demişler.

Padişahın kızıyla oğlan oturmuşlar. Oğlana sabaha kadar içki içirmişler. Oğlan içkiyi içince kusmuş. Kuşun kafasını da kız alıp yutmuş.

Oğlan, orada uyuyor para yok, burada uyuyor para yok. Kocakarının yanına varmış. Bir iki gün orda yatmış. Yine para yok. Kocakarı, oğlanı evden kovmuş. Oğlan, gitmiş bir deniz kenarına kendisini denize atmaya karar vermiş. Denize atlamış. Yüzerken, yüzerken bir adaya çıkmış.

Adada bir kara erik varmış, bir de sarı erik. Oğlan, kara erikten yeyince felç olmuş. Oracıkta kösülmüş kalmış. Ondan sonra sürüne sürüne, gitmiş bir de sarı erikten yemiş. Ayağa kalkmış eski hâline dönmüş. O eriklerden toplayıp kocakarının yanına varmış. Kadına:

— Şu kara erikten padişahın kızına yedir, demiş.

Kadın, saraya varmış. Padişahın kızına kara erikten yedirmiş. Padişahın kızı felç olup yatmış. Padişah dünyanın dört bir yanından, doktorunu, hocasını, hacısını getirtmiş. Kızını iyi edememişler. Oğlan:

— Ben iyi ederim, deyip saraya varmış. Önce cariyeler bunu kovmuşlar. Sonra padişah çağırmış:

— Evvelce benim kızıma bakması paraylaydı, şimdi bedava. Bir de o baksın, demiş. Oğlan, kızın yanına girmiş. Kıza:

— Eğer bana teslim olursan, seni öyle iyi ederim. Yoksa ben de iyi edemedim, deyip çıkıp giderim.

— Tamam, deyince, sarı eriği kıza yedirmiş. Kız kelebek gibi ayağa kalkıvermiş. Padişaha hemen müjdeyi vermişler. Padişah da:

— Bu kız bu oğlanın nasibiymiş, demiş. Kırk gün kırk gece davul vurdurup, düğün etmişler.

Kara Erik Sarı Erik