Balığın Minnettarlığı

Vaktin birinde bir Bey ve bir oğlu varmış. Bu Bey, oğlunu büyütmüş, yetiştirmiş, okutmuş. Ata binmeyi, kılıç kuşanmayı öğretmiş ve bir gün demiş ki:

— Oğul, seni evlendirmeyi düşünüyoruz ne dersin. Oğlan da:

— Hayır baba, ben şimdi evlenmek istemiyorum. Ben evleneceğim zamanı söylerim, demiş ve öylece geçiştirmiş.

Aradan ay geçmiş, gün geçmiş, babası hastalanmış, yatağa düşmüş. Doktorlar derdine derman bulamamışlar. Bey:

— Bana Çin’den hekim getirtin, deyince Çin’den hekim getirtmişler. Çin’den gelen hekim, muayene yaptıktan sonra:

— Beyim denizde yeşil bir balık türü var. Bu balığın kanıyla seni tedavi edeceğim ve kurtulacaksın, demiş.

Bey hemen oğluna emir vermiş. Hekimle birlikte denize varıp yeşil balığı tutmuşlar. Beyin oğlu yeşil balığı eline alıp, denize geri salıvermiş ve hekime:

— Eğer babam bu yeşil balığın kanıyla tedavi olup iyi olacaksa, hemen ölsün, demiş.

Boş dönüp gelmişler. Hekim, Bey’e, balığı yakaladıklarını, fakat oğlunun onu denize geri bırakıp, babam bu balığın kanıyla iyi olacaksa hemen ölsün dediğini söylemiş. Bey, bunun üzerine oğlunu hemen oradan sürgün etmiş.

Oğlan, oradan bir gemiye binip, Çin padişahının ülkesine sürgüne gidiyormuş. Gemide giderken, geminin direğinde bir insan görmüş:

— Arkadaş gel yol arkadaşı olalım, ben de yalnızım, demiş.

Direkteki adam aşağıya inmiş ve:

— Arkadaş, ben senin yanına geldim ama sana bir şartım var. Ne kazanırsak ortak olacağız demiş.

Beyoğlu, teklifi kabul etmiş. Deniz yolculuğu biterken, Beyoğlu’na:

— Ben burada, sen dönünceye kadar duracağım. Yalnız, sakın ha, vardığın yerde benden izinsiz bir şey yapma demiş.

Beyoğlu, Çin padişahının huzuruna çıkmış. Çin padişahı:

— Hoş geldin evlat deyip derdini sorunca:

— Sizi çok iyi tanıyan bey babam beni buraya sürgün etti. Sizlerin kabulünü dilerim, demiş.

Çin padişahı, Beyoğlu’nu kabul etmiş ve kızıyla nişanlanmasını istemiş. Bunun üzerine oğlan:

— Benim gemide bir arkadaşım var. Teklifinizi varıp ona söyleyeyim. Ondan sonra size cevap vereyim, demiş ve gemideki arkadaşının yanına gelip olanları ona anlatmış. Arkadaşı:

—Tamam, yalnız gerdek gecesi başınızda olacağım. Şimdi haydi git ve kabul et, demiş.

Oğlan gitmiş, padişahın teklifini kabul etmiş. Hemen düğün hazırlıkları başlamış. Davullar zurnalar çalınmış ve düğün bitmiş. Oğlan gerdeğe gireceği zaman arkadaşı gelmiş. Fakat, gelinle damat gerdeğe girmemişler, uyuyakalmışlar. Arkadaşı bunların başında bekliyormuş. Kızın ağzından çıkan bir yılan, oğlanın ağzına gireceği anda, arkadaşı kılıcını yılanın boynuna vurup kellesini alıp, çantasına koymuş. Yılanın geri kalan kısmı, tekrar gelinin midesine çekilmiş. Padişah, bundan önce de iki tane damat edinmiş ve ikisini de gelinin midesinden çıkan bu zehirli yılan öldürmüş. Sabah olunca, damadın ölmediğini gören ahali, padişaha müjde vermişler. Padişah herkesi ödüllendirmiş.

Bu arada Beyoğlu’nun babası ölmüş ve eve geri dönmesi için elçi yollanmış. Bunun üzerine oğlan, padişahtan izin almış. Padişah, kızıyla damadını gemiye kadar uğurlamış ve onları yolcu etmiş. Arkadaşı yolda giderlerken:

— Arkadaş ne kazanırsak ortak demiştik. Sana bir hanım kazandık. Şimdi bunu bölüşeceğiz, demiş. Beyoğlu:

— Bölüşelim, demiş.

Kızın bir elinden arkadaşı, bir elinden de Beyoğlu tutmuş, arkadaşı kılıcını çekip de kızın boynuna vuracak gibi olunca, gelin korkmuş ve midesine çekilen yılanının gövdesi de gelinin ağzından dışarı çıkıp yere düşmüş. Arkadaşı:

—Tamam ikiniz de kurtuldunuz. Çin hekimiyle gelip denizden yeşil bir balık yakalayıp, babanın tedavisinde kullanacaktınız. Sen, eğer benim babam bu balığın kanıyla iyi olacaksa hemen ölsün deyip, balığı denize bırakmıştın. İşte o yeşil balık benim, deyip, aynen yeşil bir balık olup, denize kendisini bırakmış.

Beyoğlu da eşiyle birlikte babasının sarayına gelip tahta oturmuş. Onlar ermiş muradına biz çıkalım kerevetine.

Balığın Minnettarlığı