[SIĞIRCIK İLE ÜÇ BACI]

&nbsp;Bir zamanlar üç kızıyla yaşayan, dul bir kadın varmış. Bu kadın kızlarını büyütmek için gece gündüz çalışıp, onca zor işleri yaparmış. Yıllarca çalışıp durmuş. Çocuklarını yiyeceksiz, giyeceksiz bırakmamış.

Kızlar büyümüşler, birbiri ardınca boylu poslu, güzel kızlar olmuşlar. Zamanı gelince kendi yuvalarını kurmak istemişler. Birer birer evlenip gitmişler.

Kızların üçü de farklı köylere gelin gitmiş. Anneleri kendi köylerinde yalnız başıma kalmış. Kadıncağızın kapısında bir ineğiyle, bir sığık kuşu varmış. Ne zaman içi sıkılsa kadın onlarla konuşurmuş. Özellikle sığırcık kuşu konuşmada ustaymış. Birbirlerinden hiç ayrılmazlarmış. Birlikte yemek yerler, birlikte çay içerlermiş.

&nbsp;Zaman zaman ineğin üzerine konan, onun kurtlarını da temizleyen sığırcık, insan gibi vefalıymış. Bu şekilde birkaç yıl geçmiş. Kadıncağız bir gün hastalanmış, iyice kalkamaz olunca sığırcık kuşuna:

— Benim güzel sığırcığım, kızlarıma git, söyle tez gelip şu halimi görsünler, bilsinler, demiş.

Sığırcık gitmiş, önce büyük kızın evine varmış. O sırada büyük kızın elinde iki tane leğen varmış. Büyük bir telaş içinde, kumlara sürterek leğenleri temizlemeye çalışıyormuş. Sığırcık yaklaşmış, bir iki kez öten sığırcık kanatlarını vurarak önce selam vermiş, sonra da:

— Annen çok hasta, yataktan kalkacak hali yok. Sana selamı var. Hemen seni görmek ister. Git anneni gör. Hâlini hatırını sorup geri dön, demiş. Kız:

— Ay hemen giderdim, fakat bu iki leğeni yıkayıp temizlemem gerek, demiş. Onun bu cevabı sığırcığın pek hoşuna gitmemiş. Kıza kızıp:

— Senin için bu iki leğenin yıkanması daha mı önemli? Var, öyleyse ömür boyu bu iki leğenden ayrılma, demiş ve uçup oradan ayrılmış.

Sığırcık böyle der demez leğenler bir anda canlanmışlar: Biri kızın önüne, diğeri de sırtına yapışmış. Kız, ne oluyor demeye kalmamış; olduğu yere kapaklanmış. Tıpkı bir kaplumbağa gibi olmuş. Başlamış sürünmeye, derken bir su çukuruna düşmüş.

&nbsp;Ardından sığırcık ortanca kızın yaşadığı yere uçmuş, varıp kızın penceresine konmuş. Kız, kendir tezgâhı kurmuş, durmadan çalışıyor, bez dokuyormuş. Bir iki kez öten sığırcık selam vermiş ve sonra da:

— Annen çok hasta, hemen seni görmek istiyor, git, gör, geri dön, demiş. Kız:

— Ay hemen giderdim, fakat görüyorsun işim pek çok, pazara kadar şu kendiri dokumam gerek, demiş. Sığırcık kıza kızıp:

— Senin için bu daha mı önemli? Var öyleyse ömür boyu başını kaldırmadan kendir doku, tezgâhın arkandan düşmesin, demiş ve gitmiş. Tam o sırada tezgâh canlanmış, dolanıp kızın arkasına yapışmış. Kız örümcek gibi olmuş, dolanıp kendini sağa sola atmaya başlamış.

&nbsp;Oradan ayrılan sığırcık, uçmuş, uçmuş küçük kızın yaşadığı yere varmış. Kızın penceresine konmuş, kız içeride, teknenin başında hızlı hızlı hamur yoğuruyormuş. Sığırcık kanatlarını çırpıp:

— Annen çok hasta yataktan kalkacak hâli… Küçük kız annen çok hasta sözünü duyar duymaz:

— Ay, diye bağırıp yerinden fırlamış. Sığırcığın diğer sözlerini duymamış bile. Hamurlu ellerini yıkamadan anasının köyünün yolunu tutmuş.

Kızın bu hareketi sığırcığın çok hoşuna gitmiş. Kız köye doğru koşarken sığırcık da başı üstünde uçup hem de şunları söylemiş:

— Yüzün açık, dilin tatlı, yüreğin pek yumuşakmış. Sağ ol. Annenin kadrini kıymetini bildiğin için senin de kıymetin bilinecek, insanlar sana, çocuklarına, çocuklarının çocuklarına da hürmet gösterecekler.

Sığırcığın bu duasının üzerinden az bir zaman geçmiş. Kız gerçekten çok mutlu bir hayat sürmüş. Çocukları olmuş; onlar da annelerine saygı, hürmet göstermişler. Kız hep sevgi ve iyiliklerle dolu bir hayat sürmüş.

Sığırcık ile Üç Bacı