Zümrüdü Anka ve Süleyman

Sultan Süleyman insi cinsi bir sahraya toplamış, büyük bir şenlik yapmış. Şenlik dağılırken:

–Bundan on beş yıl sonra bugünkü gün Mağrip padişahının oğluyla, Maşrık padişahının kızını burada nişanlayacağım, demiş. Zümrüdü Anka kuşu varmış. Çok kuvvetli bir kuşmuş:

–Mağrip nerede, maşrık nerede. Onun kızıyla, onun oğlunu nerede bulup da evereceksin? deyince, padişah:

–Göreceksin, demiş ve dağılmışlar.

Daha çocuklar dünyada yok. Ne Mağrip padişahının oğlu, ne de Maşrık padişahının kızı var. Zümrüdü Anka kuşu, Sultan Süleyman’ı yalancı çıkarmak için gitmiş, Maşrık padişahının memleketine yuva yapmış. Maşrık padişahının bir kızı olmuş, Mağrip padişahının da bir oğlu dünyaya gelmiş. Oğlan sarayda büyümüş. Maşrık padişahının kızını da kuş beşikten kapıp, deniz kıyısında bir kayanın başına yuva yapıp, orada büyütmüş. Ama kız, insan lisanını bilmiyormuş. Kuş lisanını biliyormuş. Oğlanla kız, on beşer yaşına girmişler. Mağrip padişahı oğlunu yanına alıp gemiyle bir adaya çıkmış. Adaya vardıklarında, oğluna:

–Ben adaya avlanmaya çıkıyorum. Sen gemiden bir yere ayrılma, demiş.

Padişah avlanmaya çıktıktan sonra bir fırtına çıkmış ve gemiyi alıp, kuşun yuvasının yanına götürmüş. Oğlan gemiden çıkmış. Bir bakmış ki, kayanın başında, kuş yuvasında bir kız var. Oğlan:

–Kimsin sen? diye sorduysa da, kız, oğlanın dediğini anlayamamış ve konuşamamış. Bu sırada kuşun gelme vakti yaklaşmış. Orada bir fil iskeleti varmış. Kız, oğlana işaretle o fil iskeletinin içine girmesini söylemiş. Oğlan iskeletin içine girmiş. Kuş gelmiş ve kızla birlikte getirdiği yiyecekleri yemişler. Kuş yine geziye gidecekken, kız:

–Benim burada canım sıkılıyor. Şu iskeleti buraya getir de, ben onunla oyalanayım, deyince, kuş, iskeleti kızın yanına getirmiş. Kuş, oradan uçup gitmiş. Oğlan, iskeletin içinden çıkmış, kızla konuşmuş, anlaşmış. Kıza insan lisanını öğretmiş. Tam Sultan Süleyman’ın söylediği gün gelip çatmış. Kız, kuşa:

–O toplantı yerine beni de götür, bir de ben göreyim, demiş

–Nasıl götüreceğim seni?

–Beni açıkta götürürsen, yolda beni senin pençende görenler taşlar, hem sana, hem de bana, zarar verirler. En iyisi ben, şu iskeletin içine gireyim. Onun içinde beni de götür, demiş.

Kız, iskeletin içine, oğlanın yanına girmiş. Kuş, iskeleti pençesine alıp, Sultan Süleyman’ın sarayına, şenlik yerine varmış. Kuş Sultan Süleyman’ın karşısına geçip:

–Haydi dediğin gün geldi, nasıl evereceksen ever?

–Silkin şu iskeleti.

İskeleti silkelemişler. Kız ile oğlan iskeletin içinden çıkmış. O zaman kuş, Sultan Süleyman’ın yüzüne bakamamış ve oradan uçup gitmiş. Sultan Süleyman:

–Hakk’ın takdirini kulun tedbiri bozamaz deyip, Kız ile oğlana kırk gün kırk gece düğün yapmışlar.

Zümrüdü Anka ve Süleyman