Yılan Damat

Bir padişahın oğlu varmış. Dünyaya gelmiş, yılan şeklinde gelmiş.

—Baba, ben evleneceğim, dermiş.

Everiyorlarmış. Damadı koyuyorlarmış gelinin yanına. Yılan olup gelini sokuyormuş. Sabahleyin salıveriliyormuş. Bugün öyle yarın böyle.

—Falan yerde bir kız var. Anası babası yok. O kızı al sen oğluna. O kızla geçinir o, diyorlar.

Gidiyorlar. Arıyorlar, buluyorlar. Kız da gidiyor anasının mezarına.

—Anam, anam, hiç dünyada kalmadı gari, hep öldüler. Ben de öleceğim. Babam beni de verdi, diyor.

—Kızım sen hiç korkma. Pazarlık koy. Bana kirpi derisinden urba yaparsan ben öyle varırım de, diyor.

Neyse, bunlar bir kirpi derisinden bir urba yaptırıyorlar kıza. Oğlan gelinin yanına gelecek. Ta kapının yanından zıızzz diye bir gelirmiş, kirpinin dikenleri batarmış. Geri gidermiş. Böyle böyle böyle böyle gene gitmiş.

—Anam, yılan gelip gelir. Böyle böyle oluyor.

—Sen ona ‘Soyun’ de de, o soyununca mangalı kızdır. Evvela hemen urbalarını at, yak, demiş anası. Kıza diyormuş ki:

—At düzenlerini arkandan, batıyor, diyormuş. O da:

—Sen yılan kabuğundan çık, ben de çıkayım, diyormuş.

Çıkarım, çıkmam, oğlan kabuğundan çıkıyor. Kız mangala bastırıyor yılan urbalarını. Sabah olmuş, öğlen olmuş. Ne gelin çıkmış meydana ne damat. Pencerelere çıkarlarmış, yok; kapıları çalarlarmış, yok. Uyumuşlar, uykuya dalmışlar. Neyse kapıları kırmışlar, gelinle oğlan uyuyup durur. Demişler:

—Ne oluyorsunuz? Ne oldunuz?

—Böyle böyle oldu, demişler.

Bunlar geçinirken geçinirken askere gitmiş. Askerden mektup yolluyormuş. Onun hizmetçisi de mektubu tersine yazıyormuş.

—Git evden, ben gelince seni görmeyeyim, diyormuş. Böyle böyle derken demişler:

—Seni götürelim de bayırlara bırakalım.

Götürmüşler, kıyamamışlar. Gitmiş, bir kocaya gitmiş. İki tane çocuğu olmuş. Askerden gelmiş.

—Benim karı nerede?

—Sen git evden diye mektup yazdın. Biz de onu çıkardık. Gitti. Ne bilelim.

—Benim yılan olmam lazım, demiş.

Bir yılan olmuş. Gezmiş gezmiş gezmiş Türkiye’yi. Bulmuş, iki tane oğlu varmış. Kocası da onu misafir almış. Gari o insan kılığına dönmüş.

—Bugün hamamı yakalım, kızdıralım. Karı hangimizi isterse suyumuzu o döksün, diyor adam. İki tane çocuğu var ya ondan.

Hamamın suyunu kızdırıyorlar.

—Hangimizi istiyorsan su dök, diyorlar.

—Tamam, diyor kız.

Sonra da adama döküyor.

—Tamam. Bundan sonra bana yılan olmak lazım.

Yılan oluyor. Çıkıyor hamamın kör deliğinden, gidiyor. Daha da gidiyormuş.

&nbsp;

Yılan Damat