Bir varmış, bir yokmuş evvel zaman içinde kalbur saman içinde pireler tellal, develer berber iken bir yörede yaşayan gençlerin evlenebilmesi için onların maharetlerinin olması gerekiyormuş. O yörenin padişahına maharetlerini gösterdikten sonra padişah onları evlendiriyormuş; fakat gencin biri hiç mahareti olmadığı için evlenemiyormuş. Düşünmüş, taşınmış gittikçe de yaşlanıyormuş. Derken bakmış, sinekler pekmezin üzerine doluşmuş. Pekmezin tasını çevirmiş, çevirdikten sonra da saymış. 40 tane sinek ölmüş. Kılıcını almış, götürmüş demirciye, kılıcının üstüne "bir vuruşta 40 kişiyi öldüren yiğit" yazdırmış. Gençlerin toplandığı yere varmış. Yatmış, başının üzerine de kılıcı dikmiş. Gelen okumuş, bir vuruşta 40 kişiyi öldüren yiğit, giden okumuş. Hemen padişaha bildirmişler:

— Aman padişahım, filan tepede yatan genç var bir vuruşta 40 kişiyi öldürüyormuş.

Padişah,

—Hemen çağırın, demiş.

Hemen çağırmışlar. Padişah sormuş:

—Sen bir vuruşta 40 kişiyi öldürdün mü?

Delikanlı,

—Öldürdüm padişahım, demiş.

Padişah yine,

—Öldürdün mü,&nbsp;&nbsp;diye sormuş.

Delikanlı da,

—Yine öldürürüm, padişahım, demiş.

Padişah da,

—Tamam, sana inandım, demiş.

Padişah, kızını o gence vermiş. 40 gün 40 gece düğün yapmış. Onları mutluluğa erdirmiş. Onlar ermiş muradına, biz çıkalım kerevetine.

&nbsp;


&nbsp;

Bir Vuruşta Kırk Kişi