Neyidim Noldum Nolcam

Şimdi bir padişah varmış. Vezirini almış, yola çıkmış. Varmış bir çay kenarına. Orada bir dedecik var.

—Dede, sen ne yapıyorsun burada?

—Ben çöp çatıyorum, demiş.

—Benim bir kızım var. Onun kimlere bağladın nasibini? demiş.

—Hint Dağı’nda bir çoban var. Ben ona bağladım, demiş. Padişah demiş vezirine:

—Dön geri. Ben bir padişah olayım da kızımı çobana vereyim, demiş, çevirmiş.

Varmış, &nbsp;kızı sarayına kapatmış. Yemekleri, suyunu, şeyini oraya, kızına yanaştırmış. Eh, bir gün olsa, kızın canı sıkılmış.

—Babama söyleyin. Müsaade etsin, beni sarayın avlusuna bir çıkarsın, demiş.

Oradan bir rüzgâr gelmiş, hadi bir dağa. Dağa götürünce orada bir çobanla karşılaşmış.

—Çoban, beni misafir alır mısın? demiş. Önceden de tabi azcık şey konuşurlarmış.

—Tamam. Ben ağama söyleyeyim de ondan sonra misafir alayım, demiş. Varmış, izin almış.

—Git, getir madem. Misafir alınmaz mı? Gitmiş.

—Kızım, sen neyin nesisin? Niye geldin sen buraya?

—Ben bir padişah kızıydım. Babam beni kapattı bir saraya. İzin istedim, dışarı çıkardı. Rüzgâr beni buraya getirdi, demiş.

—Sen bu çobana gelir misin?

—Gelirim. Ama benden olan çocukların ismini ben koyarsam gelirim, demiş.

—Tamam. Ad bir gök boncuk. Koy kızım, demiş.

Tamam. Onları evermiş. Evlenmişler. Şimdi bir oğlu olmuş, Neyidim. İkinci bir oğlu daha olmuş, Noldum. Üçüncü bir daha, Nolcam.

Babası çıkmış. Çıkınca aramış bunu. Orayı burayı kızı aramış. Arayınca bir kahvenin önüne gelmiş. Üç çocuk top oynuyormuş.

—Noldum, at. Neyidim, tut. Nolcam, önüne gel.

Bunları dinlerken:

—Oğlum, beni evinize misafir alır mısınız? demiş.

—Alırız amca. Bizim ev burada değil, bir dalın tepesinde.

—Tamam oğlum, gidelim, demiş.

Oraya varmış. Varınca,

—Anne, misafir geldi, demiş.

—Tamam, gelsin oğlum. Aç kapıyı, koy içeriye, demiş. Önceden de şöyle perde çekilirmiş araya. Perde çekilince:

—Çek perdeyi, demiş.

Çekmiş.

—Git babanı çağır, gel, demiş. Babasını çağırmış gelmiş.

—Baba, misafir geldi, demiş. Babası gelmiş.

—Hoş geldin büyük baba, demiş.

—Hoş bulduk, demiş.

—Sen neyin nesisin?

—Ben bu çocukların ismini sormak için geldim. Kim koydu böyle Neydim, Noldum, Nolcam? demiş.

—Annesi koydu, demiş.

—Annesiyle görüşebilir miyim? demiş.

—Hayır görüşemezsin, demiş.

—Ben bu isimleri sormak için görüşmek istedim, demiş.

—Tamam, demiş. Çağırmış.

—Kızım, bu isimleri neden böyle koydun, Neyidim, Noldum, Nolcam? Bunları sormak için ben buraya geldim, demiş.

—Neyidim, bayırda aç kalıp ot mu yemedim, çalı çırpı mı yemedim. Noldum, ben bir padişah kızıydım, çoban karısı oldum. Nolcam, acaba bundan sonra Nolcam diye bunun adını koydum, demiş.

—Çek kızım perdeyi, ben senin babanım, demiş.

&nbsp;

&nbsp;

Neyidim Noldum Nolcam