Bir varmış, bir yokmuş. Bir evde üç oğlan varmış. Bunların bir tane armut ağaçları varmış. Günde bu armutlar yetti mi kaybolurmuş. Bir dev gelir, o armudu yermiş. Baba bu soruna çare bulamamış. Sırasıyla üç oğluna armut bekleme görevi vermiş. Büyük oğlan babasına:

— Bir okka fındık, fıstık al; ben bekleyivereyim baba, demiş.

Büyük oğlan nöbet sırasında fındığı fıstığı yemiş, uykuya dalmış. Dev gelip armutları halletmiş.

Ortanca oğlana sıra gelmiş. O da yemiş yemiş, iş bitmiş, uyuyakalmış. Küçük oğlan nöbetini tutarken parmağını kesmiş, acısından uyumayayım diye. Dev armudu almaya geldiğinde oğlan devi yaralamış. Dev yaralı bir şekilde kuyusuna gitmiş. Küçük oğlan eve gelip abilerine kuyunun adresini haber vermiş. Kuyunun başına gelince büyük oğlan:

— Beni iple sarkıtın, yandım dersem çekin, buydum dersem sarkıtın, demiş.

Büyük oğlan kuyunun ortasına gelmeden yandım, demiş. Sıra ortancaya gelmiş. Ortanca da dibe inememiş. Küçük oğlan:

— Yandım dersem de buydum dersem de sarkıtın, demiş.

Daha sonra küçük oğlan tabana inmiş. Varmış ki üç kız oturur. Oğlan devi kızlara sormuş. O köyün suyu devin bağrına akarmış. O yüzden de bu kızlardan birini, dev suyumuzu kesmesin diye, deve vereceklermiş. Küçük oğlan hikâyeyi dinleyince:

— Bana bir kılıç verin, demiş. Kılıcı alıp devin yanına gitmiş. Varmış ki o üç kızdan biri tam devin ağzındayken, oğlan devin boynuna vurmuş. Dev devrilmiş.

Kız oğlanın arkasına çamur bulamış. Üç kızdan büyük kız büyük oğlana, ortanca kız ortanca oğlana, küçük kız da kendisine diye düşünmüş oğlan.

Kızları kuyunun dibine getirmiş. Önce büyük kızı çekmişler. Sonra ortanca kızı. Küçük kız çıkmadan, oğlana önce çıkmasını söylemiş. Oğlan kendisi çıkmamış, kızı çıkartmış. Kız çıkmadan saçından iki tel koparmış:

— Bir aksilik olursa bunları birbirine vur. İki koç gelir. Biri beyaz, diğeri siyah. Beyazına binersen yukarı gelirsin, siyahına binersen karanlık dünyaya gidersin, demiş.

Oğlanı yukarı çekmemişler. Günlerce kuyunun dibinde beklemiş. Sonra saçlar aklına gelmiş. Saçları birbirine vurunca iki koç gelmiş. Bu yanlışlıkla kara koça binip karanlık dünyaya gitmiş.

Burada bir ağaç varmış. Küçük oğlan bu ağacın dibine yatmış. Oraya bir kuş yuva yapmış. Bir yılan bu kuşun yavrularını yerken oğlan kuşları kurtarmış. Kuşun anneleri yavrularına:

— Ne oldu, diye sormuş. Kuşlar:

— Anne bizi bu oğlan yılandan kurtardı, demiş. Kuş, oğlana:

— Ne istersen iste benden, demiş. Oğlan öbür dünyaya çıkmak isterim demiş. Kuş:

— Ben seni oradan çıkaracağım ama bana bir tuluk su, bir kuzu eti getirirsen, demiş. Oğlan bunları getirmiş. Kuş, oğlana:

— Kanadının bir tarafına tuluğu, bir tarafına eti koy, ortasına da sen otur, demiş.

Kuş yolda giderken eti didiklemiş ve eti bitmiş. Oğlan kendi bacağından et sıyırıp vermiş.

Kuş etin oğlanın eti olduğunu anlamış ve onu dilinin altına saklamış. Kuyudan çıkmışlar. Kuş, oğlana:

— Önce sen yürü, demiş. Oğlan yürüyünce oğlanın topalladığını gören kuşdilinin altındaki eti oraya sürmüş. Oğlanın bacağı iyileşmiş.

Oğlanın ağabeyleri küçük oğlan, küçük kızı almasın diye kuyunun ipini yere atmışlar.

Küçük oğlan evine geldiğinde düğün dernekle karşılaşır. Büyük abisi, kendisinin evleneceği kızla evlenmek üzereymiş.

Oğlan, olan biten her şeyi babasına anlatmış. Baba büyük oğlanı atın arkasına bağlatmış diyar diyar sürdürmüş.

Düğün dernek yeniden küçük oğlan için tekrar kurulmuş. Onlar ermiş muradına, biz çıkalım kerevetine.

Üç Oğlan