Tilki ile Yılan

Bir varmış bir yokmuş. Bir tilkiyle bir yılan ikisi sağdıç olmuşlar. Yılanla sağdıç olunur mu avanak tilki? Neyin varsa iş karışır.

—Sağdıç, seninle nereye gidelim? demiş.

—Nereye gidelim? demiş.

—Seninle geziye gidelim.

Hazırlanmışlar, gitmişler. Dere boyuna varmışlar. Varınca da tilki demiş ki:

—Yılan, ben geçerim. Yılan demiş ki:

—Sağdıç, sen geçersin, ama ben geçemem. Nasıl yapacağız?

—Beraber geçeriz, demiş.

—O zaman ben senin beline dolanayım. Beni şu çaydan geçir, benden ne istersen iste, demiş.

—Tamam arkadaş, olur, demiş.

Yılan şimdi tilkinin sırtına dolanıyor, kafasını da tilkinin kafasından yana koyuyor. Geçiyorlarmış. Tam derenin ortasına varınca,

&nbsp;—Nasıl olsa sen beni geçiriyorsun. Ben seni şimdi sıkıştırayım da kemiklerini kırıvereyim, demiş.

Tilkinin kemiklerini sıkıştırıvermiş. Çatır çatır çatır.

—Ah, şimdi bu beni öldürecek, demiş.

—Arkadaş, böyle olmayacak. Sen beni nasıl olsa öldüreceksin. Uzat gözlerini de öpeyim bicik* demiş.

Tilki de bak nasıl kurnaz. Öyle deyince kafasını uzatıveriyor yılan. Hemen tilki de kafasını harttak ısırıveriyor yılanın. Hadi yılanın kafasını koparıveriyor. Geçiriyor öteki yakaya.

—Şöyle seni ben bir uzatayım, diyor. Güzelce yılanı tilki uzatıyor.

—Ben eğri meğri sağdıç istemem. Olacaksan böyle düpdüzgün ol, demiş.

Yılanı tilki böyle yapmış. Ben de karşı yakaya gidiyordum. Karşı yakada ben o yılanı gördüm. Tilki de geçmiş, koca taşlara dayanmış.

—Oh, bana kaldı dünya. Dünya benim!

&nbsp;


* bicik: Bir kerecik.

Tilki İle Yılan