Şindi bi tane eşşek varmış. Bi tane köpek varmış. Şindi, eşşecik eşşek hiş bi işe yaramamış, yaşlanmış. Yaşlanınca, bu eşşek çıkmış yola, terk etmiş sahibi yani. Sahibi terk edince eşşek:

-Napayım demiş. Bene demiş, hiç yem vermiyorlar, su vermiyorlar. Çalışmadığım için bene hiş bi yem vermiyorlar demiş. Ben gidiyom.

Çıkmış yola, yola giderkene bi tane de köpek varmış. O da yaşlıymış. O da demiş ki:

- Ben demiş, hiş kurtları avlıyamıyorum. Çobancılık yapamıyorum, keçilerimi bekliyemiyorum. Benim sahibim beni terk etti demiş. O ikimiz de terk olduk, e hadi gidelim.

- Nereye gidiyoz?

Ey bi de giderkene, az gitmişler çok gitmişler dere tepe düz gitmişler. Bi tane daha çıkmış karşısına, bi horoz çıkmış. Horoza demiş ki:

- Ben demiş, hiş demiş ötemiyorum. Saban olduğunu bilemiyorum. Artık yaşlıyım demiş. Beni demiş, napsınlar demiş. E bıraktı sahibim, kesecek demiş bir gün demiş. Yemek yapıcak. Ben napayım, gitcem demiş, yola çıkmış.

O giderke, bu giderkene bir de çıkmış ki karşılarına bi kedi.

- Kedi kardeş, napıyosun burada demiş?

- Ben demiş, artık fare tutamıyorum, hiş sahibim bana ekmek vermiyor. Git fare tut diyor. Artık ben de yaşlıyım, fare tutamıyorum diyor.

O zaman diyor ki:

-E gel kardeş diyor dördümüz de birlik gidelim diyor. Mızıkacılık yapalım diyor. Biz artık şimdiden sora, bize artık yemek vermiyorlar sahiplerimiz diyor.

Gidiyorlar gidiyorlar gidiyorlar bi köye varıyorlar. Ama karınları çok acıkmış. Bi köye vardıkları zaman köyde diyollar ki:

- Burda bir ışık var diyorlar. Bak şurda bi evde ışık var diyorlar. Biz uraya gidelim.

Gidiyorlar, ışığa bi bakıyorlar ki, ışık yüksek bir ikinci gatta.

- Napalım şindi eşege diyolar eşek sen dur, ben senin üstüne, küpek çıksın. Küpegin üstüne kedi çıkcak, kedinin üstüne horoz.

Pencereden bakışmışlar içeriye bi bakmışlar ki, masalar dolu, yemek yiyolar. Undan sora o biz bunları nasıl kuvarız da biz bu yemekleri, biz yeriz. Ondan sora bunlar diyor:

- Hepimiz diyor, birer mesleklerimizi söliyelim. Bunları kovalım, eşek diyor.

Bi anırıyor, küpek yıkardan bir havlıyor, ordan kedi bi miyavliyor. Ondan sora horoz da bi ötüyor ki ay bunlar ney diye kapı dişarı ev sahipleri gidiyorlar. Ev kaliyor bomboş, çikıyorlar kemala. Birlik güzelce yiyollar yemeklerini. Karınları doyuyor.

- Napalım şimdi?

- Biz uyuyalım artık, bunlar dönmezler buraya diyollar. E kedi diyor ki:

- Ben ocağın kenarına yatayım. Ben diyor küpek, diyor:

- Ben kapıya yatarım diyor. Eşşek diyor:

- Cümle kapısına ta aşşadaki kapıya yatarım ben diyor. Horoz diyor:

- Ben masanın başına yukarıya çıkarım diyor, dolabın üstüne diyor.

Ondan sora bunlar diyolar ki:

- Gece sahipleri, oh diyor gitmişler gitmişler biz şimdi napalım?

- Girelim evimizin içine.

Geliyollar. Açıyolar kapılarına, giriyollar mutfa*geliyollar orda bi ocak ıçısılıyor*. Adam diyor:

- Ey diyor acık bir közüm galmış. Ben bir sigara yakayım diyor.

Yakiyor sigarasını, kedinin gözüne tutuyor. Kedinin gözüymüş ocak diye, yaktığı kedinin gözüymüş. Ondan sora kedi buna bi tüyüyor*.

- Ay arkadaş yandım, bittim.

Kapıya geliyor, küpek ayana bi tüyüyor, o urdan havlıyor. Horoz tepesini bi didiyor.

- O kafam.

Eşek iki tekme bunları. Haydi terk edip gidiyorlar evi. Ondan sora bu ev bunlara kalıyor. Herhalde şindi yaşiyollardır. Bu masal da burda bitiyor.

&nbsp;


*mutfa: Mutfağa

*ıçısılıyor: Yanıyor

*tüyüyor: Kaçıyor

[Dört Arkadaş]