&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;İki tene elti varmiş. Eltilerden biri fena, biri iyidir. Ne gelerse iyiye geler. İyi olan elti bi gün düşer, öler. O eltinin de Fatma adında bir kızi varmiş. Fatma kalmiş emi karisinin elinde. Emi karisi oğlune, kızıne hoş yemek pişirer, buna da lapa çapa verer. Tabi gendi çocuklari gelişmer, bu öksüz Fatma gelişer, büyer. Bi kari geler Fatma’yı ister. Kına akşamini yaperler, düğün yaperler. Köylerde bele bahçede, avlude, melekte yaperlerdi. Neyse millet toplanmış, düğün yaperler. Ana gider, köyün içinde milleti topler. O gittise milleti toplamağe, hema oğlan horoz, der. Yengesi kızi duvaktan almiş, üstünü başini kendi kızına giydirmiş, Fatma’yu da tandure koymiş. Kaynının kızi gelinoliceğ diye kıskaner. Kızi tandure koyer sonra köyün içine gider, olanları bilmer. Bu kızın kardeşi de Ali’dir, Alik derler. Alik da der:

&nbsp; &nbsp; &nbsp; — Fate baci tandurda, Ayşe baci hamılda.

&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;Böyle bi kaç kere söyler. Biri de der:

&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;— Kız siz niye dinlemersiz, horoz ne der.

&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; Dinleler ki hema yengeler giderler o kızi çıkardeler, üstünü ondan alerler, onu döğeler.

&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;— Bizim gelinimizi bu bele etmiş, diye tandırın içine sökerler.

&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; — Valla kari geler, düğün sabahtan gider. Daha ses yoktur, toplandiler, gittiler. Giderse kari gider tandıri açer:

&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; — Di çık ha, ele hah geldi seni sevdi, istedi, seni götüreler he, der. Ele bi şeyler sayer kıza. Kız der:

&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; — Ana ana benam ben, senden sonra oni çıkarttiler, beni koydiler buraya.

&nbsp; &nbsp; &nbsp; Ondan sonra o ana kızı aler gider, bi dubareler* düşüner, yine de o kızi evde kaler. Bu Fatma evlandıktan, düğün olduktan sonra bi kuş geler, der:

&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;— Vic vic vic, baan biraz yemek verin aa, bu zerabeti ne için size dorğamişler de yersiz.

&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;Kız der:

&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;— Ne için?

&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;Kuş der:

&nbsp; &nbsp; &nbsp; — Allah size akıl vere, haberiz yoğ, odur sizi götüreler buğdanın altınde, üstünde keseler. Alik’i üste, Fatma’yi de altta keseler ki buğdaylari bite.

Kari ziyarete gider, herifine anlader. Der:

&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;— Herif, get ziyaretten sor, bu bizim buğday niye olmamiş.

Kocasi gider, sorer. O da gizli gizli getmiş, ziyaretin dibine girmiş, yalan ater. Der:

&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;— Valla kardeşin kıziniden oğlani kes ki buğday gögere.

&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; Mademki eledürse:

&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; — Tamam, der.

&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;Bunlar geldülerse eve, oğlaneden kıze zerebet* yedüreler. İki üç gün bir şey yedüreler, yemek vereler. Kuş nasıl söylerse, derler:

&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; —Ya nasıl edağ?

&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; Kuş da der ki:

&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; — Nasıl edasın, sen kalk Alik’in teligini* al kaç, sen kaç bu da arkasine düşsün gidin. Ele çöle düşün gidin, nere kadar gettiz. Yoksa sizi keserler.

&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; Bunlar de kalkerler, düşerler çöle giderler. Kuş der:

&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;— O zerebeti, eti size onun için yedürerlerdi ki sizi keseler.

&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;— E dedim bu nasıl emidir ya? Böyle amce olur? Kariler tez kandurer erkekleri. Ondan sonra bu oğlanla kız kaçer emiden, yengeden kurtuler. Masalımız da bunde biter.

*dubareler: Bir kimseye hile yapmak, dolandırmak.

*zerebet: sırın yemeği. (Sacda pişirilmiş yufka rulo şeklinde sarılıp dilimlenir. Üzerine sarımsaklı yoğurt ve tereyağı dağlanır.)

*teligini: terliğini.

Alikten Fatik