Bir varmış bir yokmuş, Allah’ın gulu çokmuş. Bir topal serçe varmış. Çöplüklerde gezermiş bu topal serçe.

Gezerken ayağına bir diken batmış. Bu dikeni almış gitmiş. Bir adama;

-Bu dikenimi sakla, demiş.

Adam da dikenini almış. Topal serçe gezmeye gitmiş. Ekmek pişiriymiş, tandırı yanmamış. O bi dikeni atınca tandır yanmış; ekmeğe pişmiş. Topal serçe gelmiş;

-Dikenimi ver, demiş.

O da demiş;

-Tandırım yanmadı, attım yandı; olmaz.

-Ekmek ver yerine, demiş, ekmek almış. Ekmeği almış gitmiş.

Bir çoban görmüş. Çobana;

-Bana şu ekmeği sakla. Ben gelip senden alacam, demiş, gitmiş.

Bir müddet sonra, topal serçe gelmiş.

-Ekmeğmi ver, demiş.

-Acıktım, yidim; olmaz, demiş.

-O zaman bir goyun verceksin, demiş, bir goyunu almış.

Gitmiş, bakmış. Bi yerde gasaba gidiyor. Gasaba diyor;

-Bu goyunumu sakla. Ben gelip alacam.

Dolaşıyor, geliyor, istiyor. İsteyince –o da düğün yapıyormuş-

-Kestik, yidik, demiş.

-Olmaz; gelini alacam, demiş, gelini almış.

Gidiyo; bi yerde davul düdük görüyo. Davul çalıyolarmış. Oraya;

-Şu gelinimi saklayın; sizde kalsın, demiş.

Verirler mi? Bir müddet sonra geliyor,

-Gelini verin.

-Gelinini kaçırdık, diyolar.

Ondan sonra, davullan düdüğü aliyir.

Bu artık gidiyor, sevinerek;

-Dikeni verdim, ekmek aldım…

Bir dilki geliyor karşısına. Dir ki;

-Serçe kardeş, sen bu davulu düdüğü nerden aldın? Bi de gelin almışın.

Diyor kü ne;

-Bak, şu guyu var ya; senin guyruğun daha uzun, oraya salla, sana neler çıkacak.

Dikli guyruğunu sallıyor.

-Ama bekliyceksin, diyor.

Tabii, guyruk ağarlaştıkça bi şey çıkacak sanıyor. Buz tutuyor; topal serçe gurtariyir. Yiycek dilki.

-Dikeni verdim, ekmek aldım. Dütdürü dütdürü, dombidi dombidi. Ekmeğe verdim, gelin aldım. Dombidi dombidi. Gelini verdim, davul düdük aldım. Dilgiyi gandırdım, diye çala çala gidiyir.

Dom dom, düt düt gidiyir. Masal da bitti işte.

Topal Serçe