Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, zamanın birinde bir padişah bir de bu padişahın veziri varmış. Padişahın da vezirin de birer kızları varmış.

Vezirin kızı o kadar güzelmiş ki gören hayran kalırmış. Padişahın kızı da çok güzelmiş. Fakat vezirin kızı kadar güzel değilmiş. O yüzden vezirin kızını çok kıskanırmış.

Bir gün vezirin kızı hasta numarası yapıp doktorlara vezirin kızı öldürülürse iyileşeceğini söylemesini emretmiş.

Doktorlar bunu padişaha söylemişler. Vezir kızını öldürmeyi kabul etmiş, fakat kızına kıyamadığı için kediyi kesip kanını yollamış. Kızını sandığa koyup çarşıya gitmiş, pazarda bir yere koyup gelmiş.

Daha sonra kızı sandıkla beraber bir adam almış. Kız her gün adam evden çıktıktan sonra evi temizleyip süpürüyor, geri sandığın içine giriyormuş.

Adam çok şaşırıp bunu kimin yaptığını anlayamıyormuş. Bir gün sandığın içine bakmış, dünyalar güzeli bir kız görmüş. Kızı kendine eş etmiş. Kızı annesinin yanına göndermiş.

Kız, annesinin yanına gidince kız hakkında kötü sözler söylenmeye başlamış. Bunu duyan kocası, kızı öldürmeye karar vermiş. Kızı öldürmeye yanına gidince kız bir yolunu bulmuş ve kaçmış. Kendini denize atmış.

&nbsp;Onu üç balıkçı tutmuş. Kız onların elinden de kaçmış. Sonra onu padişahın oğlu yakalamış. Kendine eş etmiş.

Kız padişahın oğlundan bir çeşme yaptırmasını, üzerine de kendi resmini çizdirmesini istemiş.

Resmi gören balıkçılar hemen o kızı biz bulduk diye sahiplenmek istemişler. Padişahın oğlu onların cezasını vermiş.

Kızın eski kocası gelmiş:

— O benim karım, demiş. Padişahın oğlu iftira attığı için ona da cezasını vermiş. Sonra mutlu bir şekilde hayatlarına devam etmişler.

Vezir  Kızı 