AVCI

Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde cinler cirit oynarken eski hamam içinde, bir ülkede ihtiyar bir kadının bir tanecik oğlu varmış.

Bu oğlan on beş yaşına gelmiş. Bir gün kapının önünde oynarken eşiğin altında parlayan bir alet görmüş. Aleti çıkarınca bir de bakmış ki altın kaplamalı güzel bir tüfek… Alıp hemen annesine götürmüş.

Annesi de bu altın tüfeğin babasına ait eski bir tüfek olduğunu, babasının ölürken,

̶ Ben avcılıktan çok çektim. Oğlum avla ilgilenmesin, deyip, tüfeği buraya sakladığını ve tüfeği sakladıktan kısa bir süre sonra da öldüğünü söylemiş.

Çocuk bu ya, annesi ne dedi ise zıddını yapmış.

Avcılıkla uğraşmaması için kadın ne kadar dil döktü ise onu ikna edememiş. Oğlan sabahtan kalkıp tüfeği dalına takıp ormana ava çıkmış.

Yorulup bir ağacın altında dinlenmek için uzanmış. O sırada hiç görmediği büyüklükte bir kuş, büyük bir gürültü ile gelip ağacın başına konmuş.

Kuşu gören oğlan nişan alıp, tüfeğiyle kuşu vurmuş. Kuş o kadar büyükmüş ki yerinden kaldırıp eve götürememiş. Avcılığını annesine ispatlayabilmek için kuştan iki tane tüy koparıp eve dönmek için yola koyulmuş.

Bu sırada ülkenin veziri de oradan geçiyormuş. Oğlanın elindeki tüyler çok hoşuna gitmiş. İki tüyü oğlandan zorla alıp padişaha hediye etmiş. O da bunları çok beğenmiş ve bu tüyden bir halı dokunmasını istemiş.

Vezir hemen tüyleri aldığı avcıyı bulup padişahın emrini iletmiş. Oğlan da doğruca kuşu vurduğu yere gidip kuşun diğer tüylerini çuvala doldurmuş ve hemen saraya gitmiş. Tüyleri dokumacılara gönderen padişah oğlana da bolca altın ve para vermiş.

Halı dokunup padişaha getirilince çok beğenip, bu eşsiz halının serileceği eşsiz, yeni bir saray yapılmasını istemiş,

̶ Bu saray da mutlaka fildişinden olmalıdır, diye de emir vermiş.

Vezir de,

̶ Bu kadar fildişini bize ancak o avcı bulabilir, deyip avcıya gitmiş.

Vezir,

̶ Ey avcı, padişahımız senin getirdiğin tüylerle yapılan halıyı çok beğendi. Bu halının serileceği fildişinden bir saray yapılmasını istiyor. Kırk güne kadar bir saray yapmaya yetecek kadar fildişini bulup getiremezsen boynun vurulacaktır, demiş.

Avcı eve gelip kara kara düşünmeye başlamış. Otuz dokuz gün tamam olmuş; fakat avcı bir çare bulamamış. Son gün çaresiz, saraya başını vermek için yola çıkmış. Yolda yorulup bir ağacın altına uzanmış ve uyuyakalmış.

Burada bir rüya görmüş. Rüyasında bir ihtiyar adam kendine,

̶ Bu işi halletmek için saraya gittiğinde padişahtan kırk deve yükü pamuk, kırk deve yükü şarap ve kırk deve yükü cephane ile çok sayıda asker iste, demiş.

Avcı rüyasında gördüklerinin hepsini padişahtan istemiş. Padişah isteklerin hepsini kabul etmiş. Pamuk balyaları ve şarap bidonları develere yüklenmiş ve askerlerle yola koyulmuş.

Günlerce yol gittikten sonra bir dağın eteğinde durmuşlar. Bu dağın eteğinde kocaman bir havuz varmış. Ormanın bütün hayvanları bu havuzdan su içerlermiş. Oğlan askerlerle bu havuzu boşaltmış. Deliklerini pamuklarla tıkamış, sonra develerle yüklü şarabı havuza boşaltmış. Kendileri de orada bulunan bir mağaraya saklanmışlar.

O sırada susayan filler havuza gelmişler. Su zannedip şaraptan içen filler sarhoş olup oldukları yere yıkılıvermişler. Bütün filler bayılıp düşünce askerler saldırıp bütün fillerin dişlerini sökmüşler. Develere yükleyip saraya götürmüşler. Padişah da bunlarla öyle eşsiz güzellikte bir saray yaptırmış ki saray dillere destan olmuş.

Bir gün vezir Padişah'a,

̶ Padişahım, saray çok güzel oldu. Yalnız bunun içine bir de sultan lâzım, demiş.

Padişah,

̶ Doğru, deyip bu kızın bulunmasını istemiş.

Vezir yine o avcıyı bulup durumu anlatmış. Avcıya,

̶ Ne et, ne yap, o saraya lâyık sultanı bulup getir, diye emretmiş.

Avcı düşünceli düşünceli giderken yorulunca, yine o büyük ağacın dibine yatmış. Rüyasına giren ihtiyar iki tarafı da gösteren bir ayna verip,

̶ Bu aynayı Çin Padişahı uzun zamandır arıyor. Bu ayna için bütün servetini vermeye razı… Bunu Çin padişahına götür; kızı al, demiş.

Oğlan iki ay süren çileli bir yolculuktan sonra Çin'e varmış. Çin padişahının huzuruna çıkıp,

̶ Aradığınız aynayı getirdim, demiş.

Çin padişahı da uzun zamandır aradığı aynanın getirildiğini görünce çok sevinmiş. Çin padişahı Avcıya,

̶ Dilebenden ne dilersen, demiş.

Avcı da,

̶ Dünya güzeli kızınızı istiyorum, diye cevap vermiş.

Padişah da bu talebi kabul ederek kızını bu delikanlıya verivermiş.

Avcı, Çin padişahına,

̶ Müsaade ederseniz karımı anama götüreyim de görsün, diye müsaade istemiş.

Padişah da kabul edip avcı ile kızını göndermiş.

Yanına dünya güzeli, Çin padişahının kızını alan avcı, doğruca kendi padişahının sarayına gitmiş. Padişaha,

̶ İstediğinizi getirdim, demiş.

Padişah da,

̶ Aferin yiğidim. Seni çok denedim; hep başardın. Bunun için kendi yerime seni padişah yaptım. Getirdiğin kız da senin karındır. Bu muhteşem saray da senin sarayındır. Var hayrını gör. Ülkemi daha mamur et, demiş.

Avcı, Çin padişahının kızı ile kırk gün kırk gece süren bir düğünden sonra evlenmiş; muradına ermiş.Onlar ermiş muradına; biz çıkalım kerevetine.

Avcı