Kurnaz Tilki

Bir varmış bir yokmuş. Bir tilki varmış, yola gidiyormuş. Az gitmiş uz gitmiş dere tepe düz gitmiş. Bir altı ay güz gitmiş. Önüne bir tavuk gelmiş.

— Nereye gidiyorsun Tilki Paşa, dermiş.

— Hacca gidiyorum, demiş.

— Beni de götürür müsün, dermiş. Onu da almış götürmüş. İleri gitmiş gitmiş. Bir kaza rast gelmiş.

— Nereye gidiyorsun Tilki Paşa, demiş.

— Hacca gidiyorum, demiş.

— Beni de götürür müsün, dermiş.

— Ya götürürüm, demiş. Varmış varmış gitmiş. Bir bağırtlağa* rast gelmiş.

— Nereye gidiyorsun Tilki Paşa, demiş.

— Hacca gidiyorum, demiş.

— Beni de götürür müsün, dermiş.

— Götürürüm, demiş. Onu da almış götürmüş varmış varmış, bir deliğin ağzına koymuş. Sabah olunca tavuk demiş ki:

— Haydi Tilki Paşa sabah oldu. Hacca gidelim, demiş.

— Yok, öğle olsun, gün göbeğime düşsün, seni de yiyeyim, öyle gidelim, demiş. O gün onu pişirmiş yemiş. Evvelki gün olmuş. Kaz da:

— Haydi tilki Paşa sabah oldu gidelim, demiş.

— Yok, öğle olsun gün göbeğime düşsün seni de yiyeyim öyle gidelim, demiş. Onu da o gün yemiş, kala kala bağırtlak kalmış.

— Haydi Tilki Paşa sabah oldu gidelim, demiş.

— Yok öğle olsun öğle olsun gün göbeğime düşsün, seni de yiyim öyle gidelim, demiş.

— İyi tamam beni yiyecek misin, dermiş.

— Yiyeceğim, demiş.

— Deliğin ağzına gel, beni ağzına al, adımı de beni ye, demiş. Tilki deliğin ağzına gelmiş. Bağırtlağı ağzına almış. “Bağırtlak” deyince pırr uçmuş gitmiş. Tilki de:

— Hay vah! “Bağırtlak” demeseydim “çığırtlak” deseydim seni de yeseydim, demiş.

*bağırtlak: Orta büyüklükte, eti sevilen bir cins göçebe ördek, bozkır tavuğu

Kurnaz Tilki