Şindi, mahlûkların en güçlüsü aslandır. Hani dağda yaşıyanların. Şindi, her mahlûk aslandan kaçar. Aslan dutarsa onları yutar, öldürür, yer. Şindi, bi gün aslanı, bizim köyden farzı mahal avlamıya gitmişler. Avcılar dağda aslanı yaralmışlar. Aslan kaşmış, gitmiş, o yattığı inine girmiş. Böle, ganı geşmekde ölmiye hazırlanıyor. Bu esnada inleyor. Habire oh oh oh inliyor. Yan taraftan bi gaplumbağa çıkmış. Gaplumbağa şöyle aslana doğru bi yaklaşmış:

- Ula aslan gardeş niye böyle inliyosun? Nedir böle telaşın?

- Ah demiş. Gaplumbağa yaralıyım hem de yaram çok ağır demiş.

- Kim vurdu seni? Demiş.

- Avcılar demiş.

- Biraz önce bizim argadaşlar ava çıktı. Seni onlar vurmasın? Demiş.

Şimdi güya hani gaplumbağanın arkadaşları getmiş. Ava da hani onlar yaralamış. Gaplumbağa gardeş demiş:

- Beni, sana avcıların vurduğu kurşun değil, enden şindi sözün hindi beni öldürecek gari demiş.

Şindi, aslan, gaplumbağadan avcı olmaz. Olmadığı kadar da silahı olmaz. Sila olmadığı gadar kaplumbağa gidip de aslanı yaralayamaz. Tabi bu bi hikâye:

- Bu senin avcıların kurşunundan ölmecen de demiş. Senin de, senin lafından ölecen demiş. Çünkü benim yatağımdan galkamacamı bildin, bene bi darbe vuramacam bildin için sen bana lakırdıyı söyledin, demiş.

Daha eveli mesela kaplumbayı aslan buldu zaman, şap vurmuş da kanını içermiş. Bu masal da böle bitmiş.

[Aslan ve Kaplumbağa]