Padişahla Zengin Adam

Bir varmış bir yokmuş. Evvel zamanda bir fakir adam varmış. Adam odun satarmış. Odun keser, eşekle köylere odun satarmış. Karı da ev işlerine gidermiş. İki oğlan çocuğu varmış. Ev işlerine giderken adam:

—Şimdi güzel karı gelsin gelsin, burada çalışsın. Ben bunu bırakayım, varayım da alayım geleyim, demiş.

Karıyı almış gitmiş, varmış. Şimdi ev temizleyen karıyı, fakir adamın karısını almış gitmiş. İki oğlan balası kalmış. Köyde de ayıbına gitmiş adamın.

—Bunları alayım da başka köye gideyim, demiş fakir adam.

Şimdi birini almış gitmiş. Giderken çay almış gitmiş oğlancığı. Adam kalıvermiş. Sonra durmuş durmuş, birini daha almış gitmiş. Yine onu da almış gitmiş çay. Orada o adam kalmış. Köye dönmemiş adam. Köye dönmeyince o çocuğu avcılar bulmuş, köye çıkarmış. İkisini de köye götürmüş. Ölmemiş çocuklar. Sonra bir köye çıkmış. &nbsp;Padişah seçilirmiş köyde de. Şimdi bir talih kuşu varmış. O da nasılmış biliyor musun? Çaydan çıkmış da ıpıslak varmış oraya adam, o halkın içine. Varınca ille talih kuşu gelir o adamın başına konarmış.

—Padişah o olacak, dermiş.

Döner döner, o adamın başına konarmış.

—Köyümüzde zengini var, fakiri var. Bunu mu edeceğiz? demiş halk da.

Onu örtmüşler, pirketlerin altına saklamışlar onu. Yine varmış o kuş, onun başına konmuş,

—İlle o padişah olacak, diye. Onun başına konunca, köyde o padişah olmuş. Padişah olunca zengin adam da o köydeymiş. Oğlanlar büyümüş. Oğlanları da oradan biri almış gitmiş. Oradaymış oğlanları da. Adamın biri padişahla oturuyormuş. Karısı da varmış orada.

—Padişahım, benim karım var evde. Karım korkar. Ben gideyim, demiş.

—Ben çocukları yollayayım da çocuklar beklesin orayı. Karıyı senin çocuklar beklesin, demiş padişah da.

Şimdi çocuklar beklermiş kapıda. Şimdi iki çocuk demişler ki birbirine:

—Hadi başımızdan geçenleri anlatalım.

Zengin adamın karısını bekliyorlar ya.

—Benim babam odun satarmış. Anam da ev işlerine gidermiş, demiş biri.

—Benim anamı zengin adam almış gitmiş, demiş öbürü.

Şimdi anası da içerdeymiş. Anasını bekliyorlarmış. Padişah zengin adamın karısını bekletiyor ya. Padişahla konuşuyor onlar. Sonra anası çıkıvermiş dışarı onlar konuşurken.

—Siz benim çocuklarımsınız ya. Gelin bakalım buraya, demiş.

Şimdi zengin adam varıyor oraya. O çocuklar anasıyla sarmaş dolaş sarılır dururlarmış. Gelivermiş de padişaha demiş ki:

—Bak benim karıyı ne yaptılar senin çocuklar? Sevişip dururlar.

Padişah, oraya varınca o çocukları parayla almış. Onları bulan adamdan parayla alıyor, padişahın oluyor o çocuklar.

—Derhal bunlar asılacak! Derhal onların ikisini de asacağız, demiş.

Getiriyorlar bunları. Şimdi onları orada asacaklar. Karıyı da getiriyorlar. Karıyı da asacaklar. Çocuklar:

—Padişahım, biz başımızdan geçenleri anlatalım. Ondan keri as bizi, diyorlar.

—Tamam, anlatın bakalım, diyor.

Çocuklar anlatıyorlar. Karı da anlatıyor. Padişah da diyor ki:

—Siz benim çocuklarımızsınız.

Karı da:

—Benim çocuklarımsın, diyor.

Bunlar sarmaş dolaş. Zengin adamı asıyorlar. Bunlar kalıyorlar.

Padişahla Zengin Adam