Bir oduncu varmış. Oduncunun iki tane kızı varmış. Oduncu odun toplamaya giderken kızlarından bir tanesini de yanında götürüyormuş. Bir gün yine odun toplarken kızı kaybolmuş. Babası kızını aramış, bulamamış. Çaresiz bir şekilde eve dönmüş. Kız ormanda evinin yolunu ararken, başka bir eve rast gelmiş. O evde bir nenecik varmış. Neneye:

— Ben yolumu kaybettim, demiş. Ben burada kalsam olur mu, demiş. Nene:

— Tamam olur, demiş; ama benim şu işlerimi işle, bitlerimi ayıkla, burada birlikte kalalım, demiş. Kız:

— Olur mu öyle şey? Ben senin hizmetçin miyim demiş. Ben bir iş yapamam, demiş. Nenecik:

— Tamam yavrum, demiş. Sabah bu evin önündeki dereden iki türlü su akar. Biri sarı biri siyahtır. Sarı su akarsa girme, siyah su akarsa içine gir demiş. Kız sabah bakmış sarı akıyormuş, girmemiş. Siyah su akmaya başlayınca kız suya dalmış. Suyun içindeki yılanlar, çıyanlar kızı sokmuş. Kız hastalanmış.

Günler geçmiş oduncu diğer kızıyla odun toplamaya devam ediyormuş. Günlerden bir gün bu kızı da ormanda kaybolmuş. Bu kız da ormanda evini ararken bir eve rast gelmiş. Bu evde kardeşinin rast geldiği evmiş:

— Nene ben yolumu şaşırdım evimi bulamıyorum, demiş. Ben burada kalabilir miyim demiş. Nene:

— Tamam kızım, demiş; ama benim ilerimi işle, saçımdaki bitleri ayıkla, burada beraber kalalım, demiş. Kız:

— Tamam nene, demiş. Hemen nenenin işlerini işlemeye başlamış. Nenenin saçındaki bitleri ayıklamış. Bütün işleri bitirmiş. Nene kızı çok sevmiş. Nene kıza sabah kalkınca:

— Evin önündeki dereden iki türlü su akar demiş. Biri siyah biri sarı akar demiş. Siyah su akarsa girme, sarı su akarsa gir, demiş. Kız:

— Tamam nene, demiş. Sabah olmuş. Kız sarı suyu görünce girmiş. Kızın her yerleri birçok para ve altın olmuş. Neneyle mutlu bir hayat yaşarlarken babasını da bulmuşlar. Mutlu mesut bir şekilde yaşamışlar.

Oduncu ve Kızları