[AYAĞINA DİKEN BATAN HOROZ]

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde, kalbur saman içinde bir köy varmış. Bu köyde bi horoz varmış. Horoz birgün eşinirken eşinirken ayağına diken batmış. Uğraşmış uğraşmış çıkaramamış. Bir fırının önünden geçiyormuş, fırında ekmek yapan bir teyze varmış. Teyze, horozun ayağındaki dikeni çıkarmış, ateşe atmış. Ekmek yaptığı fırına atmış, yanmış diken. Ondan sonra horoz gitmiş, ama horoz cinlik yapmış, bir süre sonra tekrar gelmiş, fırıncı teyzeden dikenini geri istemiş. Diken yanmış tabi, ne vercek bu sefer, “Yok” demiş, “Ateşe attım” demiş. Horoz başlamış:

-&nbsp; Ya dikenimi isterim ya ekmek isterim, ya dikenimi isterim ya ekmek isterim.

Fırıncı teyze de çaresiz olarak bir ekmek veriyor horoza. Horoz ekmeği alıyor, gidiyor. Yolda yine az gitmiş uz gitmiş bir çayıra gelmiş. Çayırda da bir çoban koyunlarını otlatıyormuş. Bakmış, çoban ekmeksiz ayran içiyormuş, yani ekmeği yokmuş. Çobana demiş ki:

- Bende ekmek var, sana ekmek vereyim, demiş.

Çoban da ekmeği almış, afiyetle yemiş.&nbsp; Çoban ekmeği yedikten sonra horoz yine başlamış, ekmeğini istemiş geri.

- Ya ekmeğimi ver ya koyun ver, ya ekmeğimi ver ya koyun ver.

Çaresiz çoban horoza bir tane koyun vermiş. Horoz koyunu almış, yine az gitmiş uz gitmiş, dere tepe düz gitmiş, bir köye gelmiş. Bakmış, o köyde de bir düğün var. Düğün sahibi de çok fakirmiş, misafirlerine pişirecek hiçbir şey bulamıyormuş. Horozun elinde koyunu görünce demişler ki:

- Bu koyunu ver, misafirlerimize kesip yedirelim, demişler.

Horoz da koyunu düğün sahibine vermiş. Koyunu kesmişler, misafirlere yedirmişler. Neyse, düğün bitmiş, ama horoz yine başlamış. Horoz ya, işte geri isteme huyu varmış. Demiş ki:

- Ben, demiş, koyunumu istiyorum, demiş düğün sahibine. Düğün sahibi de demiş ki:

-Nerden bulup vereyim ben, demiş, kestim misafirlere yedirdim, sen verdin.

- Hayır, ille koyunumu isterim, koyunumu isterim.

-&nbsp; Yok koyun.

Bu sefer:

- Gelini isterim, &nbsp;demiş.

- Ya gelin ya koyun, ya gelin ya koyun.

Napcan gitmiyormuş yani horoz başlamış “Ya koyun ya gelin” diye. Çaresiz gelini vermişler horoza. Horoz gelini almış, gitmiş. Yolda giderken bu sefer davulcuya rastlamış. Davulcunun elinde de davul varmış. Bu sefer o davulcuya demiş ki:

- Bana davulunu verirsen sana gelini veririm, demiş.

Davulcu gelini almış. Horoz da davulu almış, çıkmış yüksek bi yere, başlamış çalmaya:

- Bir diken verdim, bir ekmek aldım, güm de güm güm de güm güm…

&nbsp;Davulunu başlamış çalmaya. Ondan sonra:

- Bir ekmek verdim, bir koyun aldım, güm güm de güm güm…

Ondan sonra:

- Bir koyun verdim, bir gelin aldım, güm güm de güm güm…

Ondan sonra:

- Bir gelin verdim, bir davul aldım, güm güm de güm güm, demiş.&nbsp;

Çlmış ve davulu yuvarlamış gitmiş. Masal da burda bitmiş.

Ayağına Diken Batan Horoz 2