Çocuğun Rüyası

Vaktin öğretmeni sınıfta çocuklara:

–Bir rüya gördüğünüzde, karşınızdakine anlatmadan önce, eğer karşınızdaki ‘hayır olsun’ demezse kimseye anlatmayın, demiş.

Çocuklardan birisi bir gün bir rüya görmüş. Sabahtan kalkıp anasına:

–Ana ben bir rüya gördüm.

–Söyle yavrum ne gördün?

–Söylemem ana.

–Söyle.

–Söylemem.

Anası, çocuk rüyasını anlatmayınca, çocuğu bir güzel dövmüş. Ağlarken babası gelmiş:

–Ne ağlarsın oğlum?

–Ben bir rüya gördüm. Anam söyle dedi söylemedim. Dövdü beni.

–Bana söyleyiver oğlum.

–Sana da söylemem.

Bunun üzerine bir güzel de babası dövmüş. Oğlan oradan çantasını alıp okula varmış. Öğretmeni çocuğu gözü yaşlı görünce:

–Ne diye ağlarsın yavrum?

–Ben bir rüya gördüm. Anam söyle dedi. Söylemediğim için dövdü. Babam söyle dedi. Söylemedim, o da dövdü.

–Bana söyle yavrum.

–Sana da söylemem.

Çocuk rüyasını anlatmayınca bir de öğretmen dövmüş. Çocuk oradan ayrılmış gitmiş. Zamanın padişahına, kimliksiz olduğu için çıkartmışlar. Padişah:

–Sen kimin nesisin, ne ararsın burada?

Oğlan padişaha başından geçenleri anlatmış.

–Bana söyle o zaman.

–Sana da söylemem.

Bunun üzerine padişah oğlanı zindana attırmış.

İngiliz kralı, Osmanlı padişahına bir değnek göndermiş. İki ucu da eşit gibi. Osmanlı padişahına:

–Bu değneğin ince ucuyla kalın ucunu tespit ederseniz, kızımı vereceğim. Eğer tespit edemezseniz, ben senin kızını alacağım. diyormuş.

Payitahttan kimse cesaret edip, şu ucu kalın, şu ucu ince diyememiş. Yanılırlarsa, padişahın kızı gâvura gidecekmiş. Bu olay, bütün her yere dağılmış. Padişah:

–Bu değneğin ince ucuyla kalın ucunu bulana, kralın kızını da alacağım, kendi kızımı da vereceğim, demiş.

Çocuk zindanda: –Ben bunu bilirim ya. Padişah sözünde durmaz, demiş.

Bunu duyan padişah, oğlanı zindandan çıkarttırmış. Oğlan:

–Bir akarsuya bu değneği atacağız. Öne giden tarafı, ince ucu deyip. Yazıp yollayacağız, demiş.

Oğlanın dediği gibi yapıp, yazıp yollamışlar. Oğlanın tahmini doğruymuş. Kral, kızını yollamış. Padişah, kendi kızıyla, kralın kızını oğlana vermiş. Kırk gün kırk gece düğün etmiş. Oğlan, kral ve padişahın damadı olmuş.

Kızların, biri leğen tutar, biri ibrikle su dökermiş. Havlu peşkir ellerinde. Oğlan mutlu bir şekilde yaşıyormuş. Bir gün, bu vaziyette iken gülmüş. Bunun üzerine kızlar:

–Bizde bir kusur mu gördün?

–Hayır. İkinizde de kusur yok.

–O zaman niye güldün?

–Vakti zamanında ben bir rüya gördüm, deyince, ikisi birden:

–Hayır olsun. Rüyanı anlat.

–Sağ yenimden güneş girdi. Sol yenimden ay girdi. Göğsümde birleştiler.

–Güneş, padişahın kızı. Ay da kralın kızı. Rüyan hayırlıymış, hayırlı olsun, demişler. Mutlu bir şekilde yaşayıp giderlermiş.

Çocuğun Rüyası