Bir varmış, bir yokmuş. Allah’ın kulu çokmuş. Çok söylemesi, günah; az söylemesi, sevapmış. Bir bit bacı ile pire bacı varmış. Bir gün sabah kalkmışlar ki kar yağmış. Bit bacı, sıyırgıyı alıp dama çıkmış. Karı, damı kürürken sıyırgının altında kalmış, ölmüş. Pire bacı varmış&nbsp;bakmış ki bit bacı ölmüş. Pire bacı saçını&nbsp;başını yolmuş, ağıtlar yakmış. Bir karga gelmiş:

— Pire bacı niye saçını başını yoluyorsun, diye sormuş. Pire bacı:

— Bit bacı sıyırgının altında kaldı, ben de saçımı başımı yoluyorum, demiş. Karga:

— O zaman ben de kanadımı kırarım, demiş. Karga kanadını kırmış. Bir keçi gelmiş:

— Karga kardeş, niye kanadını kırdın, diye sormuş. Karga:

— Niye kanadımı kırmayayım, bit bacı sıyırgının altında kaldı, pire bacı saçını başını yoldu, ben de kanadımı kırdım, demiş. Keçi:

— O zaman ben de bacağımı kırayım, demiş. Bacağını kırmış. Aksaya aksaya çeşmenin başına gitmiş. Çeşme:

— Niye aksıyorsun keçi kardeş, demiş. Keçi:

— Bit bacı sıyırgının altında kaldı, pire bacı saçını başını yoldu, karga kanadını kırdı, ben de bacağımı kırdım, demiş. Çeşme:

— O zaman ben de bulanık akarım, demiş. O da bulanık akmaya başlamış. Sonra suya bir kız gelmiş. Çeşmeye:

— Niye bulanık akıyorsun, diye sormuş. Çeşme:

— Bit bacı sıyırgının altında kaldı, pire bacı saçını başını yoldu, karga kanadını kırdı, keçi bacağını kırdı, ben de bulanık akıyorum, demiş. Kız:

— O zaman ben de testileri kırarım, demiş. Testileri kırmış. Eve gidince ailesi, testiler nerede, diye sormuş. Kız:

— Bit bacı sıyırganın altında kaldı, pire bacı saçını başını yoldu, karga kanadını kırdı, keçi bacağını kırdı, çeşme bulanık aktı, ben de testileri kırdım, demiş. Annesi:

— O zaman dünya batmış demektir, demiş.

Yiyip, içip hoş muratlarına geçmişler…

Bit Bacı ile Pire Bacı