Çok zaman önce bir serçe varmış. Bu serçe bir gün çöp karıştırırken ayağına bir diken batmış. Dikenin acısı ile kıvranırken ekmek yapan bir ebe kocakarı görmüş. Ona dikeni çıkar demiş, o da çıkarmış. Serçe biraz uzaklaştıktan sonra gelip dikenini istemiş. Ebe onu ateşe attığını söylemiş. Serçe de o zaman bana ekmek ver, demiş. Ekmeğini alıp yola koyulmuş. Az sonra bir çobana denk gelmiş. Ekmeği çobana verip gitmiş. Çobanın karnı acıkmış ve ekmeği yemiş. Serçe gelmiş ve çobandan ekmeğini istemiş. O da yedim deyince o zaman bana bir koyun ver demiş. Koyunu alıp gitmiş, yolda bir düğün alayı görmüş koyunu onlara emanet bırakmış. Oradan uzaklaşmış, misafirler çoğalınca ev sahibi koyunu kesip onlara ikram etmiş. Serçe gelmiş koyunu verin diye tutturmuş. Onlar da misafirlere ikram ettik deyince o zaman gelini verin demiş. Bunlar çaresiz gelini vermişler. Gelinle serçe oradan gitmişler. Bunlar yolda bir âşığa denk gelmişler. Serçe gelini âşığa emanet edip oradan ayrılmış. Epey bir zaman sonra geri gelip gelini âşıktan istemiş. Bunun üzerine âşık olmaz, demiş biz birbirimize aşık olduk ben vermem demiş. Serçe de bunun üzerine:

-Ya gelini ya sazını ver, demiş.

Âşık, çaresiz sazını vermiş. Serçe sazı alıp bir ağacın altına gitmiş:

Dikeni verdim ekmeği aldım

Ekmeği verdim koyunu aldım

Koyunu verdim gelini aldım

Gelini verdim sazı aldım diye tıngırdatır dururmuş o zamandan beri.

[Açgözlü Serçe]