ÇOBAN KIZI VE PADİŞAH OĞLUNUN EVLİLİĞİ

Bir varmış bir yoğumuş. Bir nahırcının bir güzel kızı varmış. O güzel kıza padişahın oğlunun gözü dişip. Padişah oğluna diyip ki:

-Oğlum, sen bunu alamazsın. Men bir padişaham, sen nasıl nahırçı kızını alırsan. Oğlu da:

-Alacam baba der alır.

Alır götürür oraya, bunun iki tane güzel oğlu olup. Bunun anası babası bunu görmeye gidip. Anası babası bunu görmeye gidince hamur yapar ve daşlara vurar. Dışarıda kuruyan o kuru ekmehleri alıp oraya doldurar, kızını görmeye gider. Gidip kız açar der ki:

-Ana bu nedir, diyip.

-Valla daşlara vurdum size ekmek getirdim.

-E ana, sen padişah evine bu ekmeyi neden getirdin? Deyip ki:

-E kızım, olsun bu ekmeyi getırdım.

Neyse onu getirirler. Ahşam gız deyip ki:

-Ana bura padişah evidir, kalabalıhdır, get bizim kaz damında yat.

Anası gidip kaz damında yatıp. Kazlar bele dar olduğundan kurcalanırlar, kurcalandığı zaman diyi:

-Allah ananız ölsün sizin. Nasıl bele bitlenipler, durun bunları bi su kaynadım, bunların kafasini yıhıyim.

Kazları sıcah suya batırıp atıp, batırıp atıp kazların hepsi ölüp. Onnan sora padişah emredip çıharın kazları. Diyip ki:

-Bu kazların hamısi yerde diyip.

-Bu kaza noldi diyip.

-Valla hepsi bitlenmişti. Men bitlerini aldım, hepsi irahatlayıp yatırlar.

Oysa kazlarölüp. Onnan sora padişah oğluna diyip:

-Oğlum, bu kızın iki de çocuğu var. Bu kızın anası neydi, babası neydise kız da aynıdı. Benim torunlarım da aynı olacah. Bunları defet gitsin burdan demiş.

Onnan sora o yedi yere geşdi. Men size elma getirdim.

Çoban Kızı ve Padişahın Oğlunun Evliliği