Bir varmış bir yokmuş evvel zaman içinde kalbur saman içinde bir padişahın üç oğlu bir kızı varmış. Gel zaman git zaman padişah hastalanır oğullarını yanına çağırır ben hastayım size bir vasiyetim var bu vasiyetimim yerine getirin der ve vasiyetini söyler. Uludağ’a sakın ava gitmeyin o dağ tehlikelidir zaman geçer ve padişah ölür. Padişahın oğulları geçen zaman içinde babalarının vasiyetini unuturlar. Padişahın büyük oğlunun canı sıkılır anasına der ki benim canım çok sıkılıyor ava çıkacağım der anası da padişahın vasiyetini hatırlatır der ki:

— Baban ölürken size bir vasiyet etmişti sakın o dağda avlanmayın der. Oğlu&nbsp; annesine:

— Ölen ölür ölünün vasiyeti yanına kalır. Atımı hazırlayın ava gideceğim, der.

Atını azığını yayını okunu alır o dağa ava gider. Dağda&nbsp; oraya gider, buraya gider, bir mağaraya girer. Padişahın oğlu atından iner, okunu yayını alır. Geyiğin peşinden mağaraya yaklaşır ki mağaranın önünde öyle bir Arap var ki kılıcı kınından çekmiş mağaranın önünde bekliyor. Padişahın oğlu attan iner der ki:

— Ulan Arap gir mağaraya, avımı gönder. Arap da der ki:

-Babanın hizmetkârı mı var gir de kendin getir der. Padişahın oğlu hırsla attan atlar okunu yayını alır mağaranın azgına gelir tam mağaraya girerken dev gibi Arap kınından çıkmış kılıcına sarılıyor padişahın oğlunun başını gövdesinden ayırır. Gel zaman git zaman aylar geçer, padişahın oğlundan hiç haber çıkmaz. Kardeşleri arayıp beklerler haber çıkmayınca öldüğünü anlarlar. Aradan aylar geçer, ortanca kardeş ava çıkmak ister. Annesi:

— Yapma, etme. Abin gitti, gelmedi, başına bir şey geldi. Sen de oraya gidersen, senin de başına bir iş gelir,&nbsp;buna dayanamayız, der. Ama oğlan dinlemez annesine der ki:

— Ben abimi ya bulurum ya da onu ararken uğrunda ölürüm, der.

Yükte hafif, pahadan ağır eşyalarını alır, atını yayını okunu hazırlar. O da ava gider, hem de abisini arar. Günlerce dağlarda dolaşır kayaların arasında geyiği görür, peşine düşer. Az gider uz gider, dere tepe düz gider. Geyik gider, mağaradan içeri girer. Oğlan da peşinden mağaranın ağzına,&nbsp;yine o Arap devi görür ve deve:

— Mağaraya gir avımı gönder, der. O da:
— Babanın hizmetkarı mı var, git de kendin çıkar. Oğlan sinirlenir atından atlar yayını okunu alır tam mağaraya girerken dev kılıcını sallar oğlanın başını gövdesinden ayırır ve oğlan ölür. Aradan aylar geçer. Annesi oğlundan&nbsp; haber alamaz. Her halde başına abisi gibi&nbsp; bir şey geldi, der. Ağlayıp sızlar, aradan uzun zaman geçer. Derler ya küçükler her zaman daha akılı olur. Bu sefer küçük oğlan:

— Ben abimleri aramaya gideceğim, der. Annesi koymaz ama oğluna söz geçiremez. O da hazırlanır, dağa gider. Aylarca dağlarda ağabeylerini arar durur, sonra bir gün kayaların arasında geyiği görür ve&nbsp; ağabeyleri gibi peşine düşer. Geyik gider, mağaradan içeri&nbsp; girer. Oğlan da Arap&nbsp; devle karşılaşır&nbsp; deve der ki:

— Ulan git mağaraya avımı getir. Dev de:

— Babanın hizmetkarımı var git kendin getir,&nbsp;der. Oğlan da hışımla attan iner, kılıcını çeker ve deve:

— Sen benim kim olduğumu bilir misin benim babamın kapısında senin gibi&nbsp; bir sürü hizmetkarı vardır, der. Kılıcını savurduğu gibi&nbsp;&nbsp;Arap&nbsp; devi&nbsp; öldürür. Meğer o geyik sihirliymiş . Mağaranın ağzına gelince dev haline dönüşürmüş. Bunların da padişahın oğlu olduğunu bilirmiş zaten mağara da sihirliymiş. Dev olur ve mağaraya girer. İki abisinin cesedini&nbsp; ve daha bir sürü&nbsp; kafa mağarada vardır. Abilerini&nbsp; alır, defneder. Sonra da abilerim ölmüş, ben de artık şehre gidemem. Bundan sonra burada yaşayayım. Zaten mağaranın içi o kadar şey doluymuş ki oğlan orada yaşamaya karar verir ve orda kalır. Gel gelelim bu tarafa. Şehirde ana kız aylarca haber beklerler. Ağlar sızlarlar ve ellerinden bir şey gelmez. Yıllar ve geçer bir gün şehirde düğün vardır. Padişahın hanımı der ki:

— Kızım hazırlan düğüne gidelim der. Kız annesine:

— Anne deli misin? Benim üç ağabeyim ölmüş,&nbsp;bizim düğünde dernekte ne işimiz var? Der. Annesi kızına:

— Ölenle ölünmez, onlar öldü biz de mi ölelim? Der.

Kızını zorla düğüne götürür. Kız bu duruma çok üzülür. Düğünde annesi oynamak ister, kız izin vermez. Annesi kızını dinlemez, oynar. Bu üzüntüye dayanamayan kız,&nbsp;başını alır evden ayrılır.&nbsp;

— Ağabeylerim o dağa gittiler ben de giderim. O&nbsp;dağda ya ağabeylerimi bulurum ya da ben de&nbsp; onlar gibi orada ölürüm, der ve yola düşer. Dağlarda aylarca dolanır o mağarayı bulur içeri girer. Mağara ağzına kadar erzak dolu.&nbsp; Yer içer, der ki:

— Elbet bu mağaranın bir sahibi vardır.

Kalkar mağarayı temizler süpürür yemek pişirir mağarada saklanır. Akşam oğlan avdan gelir mağarayı temizlenmiş,&nbsp;yemekler pişmiş olarak görür. Üç beş gün böyle geçer. Oğlan elbet bu işleri yapan biri vardır diye düşünür. Bir gün ava gider gibi mağaradan çıkar. Bunu gören kız saklandığı yerden çıkar. Doğan aya&nbsp; doğma&nbsp; ben doğarım der gibi güzel bir kız. Saçları kırk örük. Eteğini beline vurur, temizliğe başlar. Oğlan içeri girer,&nbsp; kızın kolundan yakalar.

— Ben de yalnızım sen de, der. Sen ins misin cin misin ,kimsin sen? Der. Kız da der ki:

— Ne inism ne cinim insanoğlu insanım, der.

Oğlan ava gider kız mağarayı temizler akşam olur yemek yerler yatarlar. Oğlan kılıcını çıkarır aralarına koyar. Der ki:

— Şimdi senle ben birbirimize haramız nikâhımız kıyılır sonra karı koca oluruz. Aşağıda bir şehir var orada sabah nikâhımızı kıydırır gene evimize geliriz.

Şehre giderlerİ kadının önüne otururlar. Kimin oğlu olduğunu söyler söylemez, babasının adını söyler. Kız anlar ki onun kardeşi kalkar, kardeşim der boynuna sarılır. Bacı kardeş oradan kalkar, mağaraya giderler. Biz artık burada yaşayalım kimsemiz yok başlarından geçenleri anlatırlar ve mağarada yaşamaya başlarlar. Aradan aylar geçer oğlan kardeşine der ki:

— Bacı bak bu mağara sihirlidir. Mağarada sakın çöp bırakma. 40 gün çöp kalırsa buradaki kuyudan bir dev çıkar, seni de öldürür beni de öldürür.

Aradan aylar geçer kızın canı sıkılır der ki:

Ağabeyim böyle demişti ama çöp bırakayım. Gündüzleri devle oynarım, geceleri de ağabeyim gelir eğlenirim, demiş. 40 gün dolunca bir gün dev çıkar bir dudağı yerde bir dudağı gökte. Dev kızın üstüne yürüyünce&nbsp; kız der ki:

— Dur, ben seni gündüzleri canım sıkılıyor&nbsp; diye çıkardım. Gündüzleri seninle olurum geceleri kuyuya gidersin, der anlaşırlar.

Günler aylar böyle geçerken&nbsp; kız bir gün çok hastalanır. Abisine der ki:

— Canım öyle nar istiyor ki.&nbsp; Abisi de kalkar şehre gider nar bulur getirir kız yer&nbsp; iyileşir. Aradan aylar geçer&nbsp; gündüzleri dev çıkar onunla evlenir geceleri kuyuya iner. Gel zaman git zaman bu kızın karnı büyümeye başlar. Kardeşi der ki:

&nbsp;Bu bacımın etekleri kısalıyor karnı büyüyor günahı almak istemem burada in yok cin yok acaba kardeşim hasta mı sorarsam gönlü kırılır mı? Günler geçtikçe kızın karnı &nbsp;büyür kardeşi dayanamaz sorar:

— Bacı&nbsp; günahını almak istemem ama burada hiç kimse yok devin korkusundan buraya kimse çıkamaz bu&nbsp; nedir ne haldir. Kızda der ki:

-Ağabey bende bilmiyorum ne olduysa o narı yedikten sonra oldu der.

9 ay sonra kız gözlerin görmediği güzel iri baktıkça gözleri kamaştıran bir oğlan doğurur. Dayısı da adını&nbsp; Nar Memet koyar. Bu kız gene devle oynaşır oğlan büyür ama dayısına çok düşkün bir oğlan olur. 4-5 yaşlarına gelince koca bir delikanlı olur. Bir gün kız devle&nbsp; otururken deve der ki:

— Artık oğlumuz da büyüdü ağabeyimi öldür geceleri kuyuya inme hep beraber yaşayalım der. Dev de der ki:

— Allah’tan korkmaz mısın ağabeyin bizi&nbsp; evinde besliyor. Sen kardeşine nasıl kıyarsın günahtır,&nbsp; der. Kız razı olmaz:

— Ağabeyimi öldürmezsen seni haber veriririm. Ağabeyim seni öldürür haberin olsun. Dev tamama yarın ağabeyin avdan gelirken ben yılan olur eşikte beklerim içeri girerken zehirlerim ölür, der.

Kız da kabul eder. Bu arada oğlan duyar akşam dayısının yolunu beklemeye başlar. Dayısı avdan&nbsp; gelir içeri girmeden:

— Dayı ben seni çok özledim yorulmuşsundur sırtıma çık seni içeri ben götüreceğim. Dayısı da yeğenini kıramaz kollarını boynuna atar&nbsp; tam eşiğe gelince oğlan alttan kollarını dayısının bacaklarına atar eşiği atlatır yılanda usulca süzülür kuyuya iner. Ertesi gün&nbsp; dayısı ava gider&nbsp; dev kuyudan çıkar der ki:

— Gündüz oğlumuz koymadı yarın o ava gidince ben bir kuş olurum onu avda öldürürüm. Çocuk bunu duyar&nbsp; sabah erkenden kalkar dışarıda dayısını bekler:

— Ben de seninle ava geleceğim, der.

Dayısı da dayanamaz kabul eder. Beraber ava giderler aradan saatler geçer yorulurlar. Dayısı biraz yemek yiyip uyuyalım sonra ava devam ederiz, der. Oğlan uyumaz dayısını korumak için bekler. Oğlan bakar ki gökyüzünden öyle bir kuş&nbsp; geliyor ki&nbsp; büyük bir karabulut gibi. Usulca dayısını okunu alır kuşu öldürür. Oku ve yayı temizler. Dayısı uyanıp:

— Nar Memet ne oldu? Der.

Çocuk yaşadıklarını gizler. Dayısına:

—Annemi çok özledim, senden önce gidip annemi görmem lazım, der.

Ağlayıp sızlar, dayısı dayanamaz:

— Sen git, ben akşam gelirim, der.

Oğlan ata biner evin yolunu tutar bu arada kız da yol gözler. Abisini dev öldürmüş müdür diye merakla beklerken, uzaktan tozu dumana katmakta bir atlı görür. Dev, ağabeyimi öldürmüş kurtulduk derken&nbsp; oğlan gelir attan iner. Ben seni çok özledim&nbsp; dayımı bıraktım geldim annesine sarılır öper&nbsp; okşar&nbsp; annesine der ki:

— Anne ben seni çok özledim,&nbsp; dilini de öpmek istiyorum. Annesi dilini çıkarır oğlan annesinin dilini çeker koparır. Annesi kanlar içinde yerde yatar. Akşam dayısı gelir dayısına:

— Eve gelince annem bu haldeydi, der.

Annesi kardeşine durumu anlatmaya çalışır fakat anlatamaz. Aradan birkaç gün geçer kız ölür. Dayı yeğen yalnız kalırlar. Dayısı&nbsp; darı dünyada kimsem kalmadı&nbsp; bundan sonra senin için yaşarım der. Aradan zaman geçer, dayı yeğen birlikte yaşarlar. Dayısı der ki:

— Bir yardımcım olsaydı bu mağaradaki eşyaları kervan yapsam götürür satarız sende şehir görmüş olursun. Çocuk:

— Dayı git 5-10 at bul gel ben sana yardım ederim, der. Kervan oluşturup şehre inerler. Şehrin girişinde padişahın&nbsp; adamları dayısıyla konuşurlar&nbsp; çocuk kervanın&nbsp; sonuna bakar ki dev orada. Dev yanlarına yaklaşır yaklaşmaz&nbsp; eliyle boynunu koparır. Dayısı der ki:

— Oğlum ne yaptın,&nbsp; neden zarar verdin? Dayısına:

— Sana zarar veriyorlar zannettim, der. Şimdi kaçan adam gidip padişaha haber verir padişahın adamları seni öldürürler.

Kaçan adam padişaha gidip haber verir olayları anlatır. Padişah:

—Tez gidin, o adamları yakalayıp buraya getirin, der. Adamlar padişahın huzuruna çıkarırlar:

— Hanginiz adamlarımın boynunu kopardı? Der, Nar Memet:

— Ben kopardım, der. Padişah oğlanı görünce çok sever:

— Oğlum ben seni çok sevdim. Aslanlar gibisin, der. Bir kızım var, seni onunla evlendireceğim yoksa seni affetmem oğlanda padişaha der ki:

— Dayım dururken bana evlenmek düşmez. Padişah der ki:

— Yeğeni böyleyse dayısı da iyidir dayısı damadı olur kırk gün kırk gece düğün ederler aradan yılar geçer. Nar Memet daha da olgunlaşır dayısı der ki:

— Ülkede yeğenime layık bir kız bulup evlendiriceğim.

Atına biner, diyar diyar yeğenine kız arar. Bir padişahın kızını&nbsp; yeğenine ister.

— Bir iki ay sonra yeğenimi yolarım&nbsp;nişanlısını görmeye, der. Memleketine döner, aradan bir iki ay geçer. Nar Memet'e der ki:

— Hazırlan, seni nişanlını görmeye göndereceğim.

Bunlar hazırlanır iki Arap’la beraber yola çıkar.Aaz gider uz giderler, bir kuyunun basında dinlenmeye karar verirler. Nar Memet uyur. İki Arap da birbirlerine:

— Paramızı aldık, adamın oğlu nişanlısını görmeye gidecekmiş. Onu burada bırakıp kaçalım, derler.

Nar Memet uyanır ki yanında hiç kimse yok atıyla ilerlemeye başlar. Bir sürünün başında bir Arap çoban çubuğunun başına koca bir derman taşı bağlamış hangi ineğin beline vuruyorsa ineğin oracıkta beli kırılır. Nar Memet yanında yaklaşır:

— Bu sürüden bir yılda ne kadar para kazanıyorsun. Bu sürüyü bırak, beni falan şehre götür sana iki katı para vereceğim, der. Çoban da:

— Bu sürüyü götürüp bırakıyım gelip seni götürürüm, der.

Çubuğuyla vurduğu ineklerin yarısını öldürür, yarısını sakat bırakır, gelip yola çıkarlar. Araplar suya dayanıklı olduğu için Nar Memet'i dağlardan tepelerden götürür. Oğlan da sonunda susuzluktan ölür.

— Beni bir yere götür, su içeyim, der.

Bir kuyunun basına götürür:

— Sen su çıkar, der. Oğlanı kuyuya sarkıtır bir kova su içerler. Su kaplarını doldurmak için bir daha kuyuya inerler:

— Çek ulan Arap der. Arap:

— Çekerim bir şartla nişanlını bana ver öyle çekeyim.

— Arap etme eyleme! Atım burada, paralarım burada,&nbsp;sen vermesen ben alır giderim. Sen de burada öl, der. O&nbsp;da:

— Tamam senin olsun çek, der. Yok olmaz atını da ver. Son bir şey daha isteyeceğim. Kuyudan çıktıktan sonra bana hiç bir şey yapmayacağına yemin et. Ben Nar Memet, sen de benim kölem olacaksın, yoksa seni burada bırakır&nbsp; giderim.

Ona da tamam der. Arap kuyudan çeker, çıkarır.Üstünü başını giyer, o şekilde şehre varırlar. Padişaha haber salarlar, damat geldi diye padişah merasimle onları karşılar fakat bu işte bir iş olduğunu anlar ama bir şey demez. Kız da penceresinden nişanlısını görür ama Arap atın üstünde nişanlısı da köle gibi nişanlısının resmini görünce kız hemen tanır ama&nbsp; o niye böyle davrandığını anlamaz padişah sofrasına öyle iri elmalar gelir ki her biri heybe gözü kadar. Arap, padişaha:

— Bunlar nasıl elma? Der. Padişah da:

— Benim kızımla peri padişahın kızı bacı olmuşlar. Hediye olarak bunları göndermiş, benim kölem koş. Bundan daha ayısını getirir, der. Ulan köle! Buraya gel. Bu elmaları gördün mü?&nbsp; O da:

— Evet ağam, der.&nbsp; Ben bunların aynısından isterim.

Oğlan ağlaya, sızlaya dışarı çıkar:

— Bu elmaları getirmezsen, senin boynunu vururum.

Dışarı gönderir, atının yanına gelir ağlar. At der ki:

— Git ağa! Söyle kıratı bana ver, öyle giderim, der.

—Tamam, der. Atı da al, elmaları almadan gelme.

Ertesi gün hazırlık yapar nişanlısı bir mendil atar oğlan mendili alır ki ucunda bir mühür var. Periler ülkesine giderken önüne bir deniz çıkar.

— Bu mührü yalarsan, denizin üstünde buzdan bir yol olur. Sen de karşıya geçersin, der.

Az gider uz gider, bakar ki ilerde bir siyah kuş beyaz bir kuşu altına almış eziyor.

— Ulan nedir bu beyazların sizden çektiği, der. Yayını okunu alır, kara kuşu devirir. Beyaz kuş der ki:

— Sen benim hayatımı kurtardın kanadımdan su tüyleri al cüzdanına koy. Başın darda kalırsa tüylerimi bir birine sür, ben orda darına yetişirim, der. Tüylerini cüzdanına koyar. Az gider güz gider bakar ki iki aslan. Biri beyaz, biri siyah yine der ki:

— Bu beyazların karlardan çektiği nedir? Okunu alır siyah aslanı yıkar. Beyaz aslan da:

— Sen benim hayatımı kurtardın, şu kıllarımı al cüzdanına koy sıkıştığında ben ordayım, der. Biraz daha gider ilerde bir karınca sürüsü sudan karşıya geçmeye çalışıyorlar. Atından iner, kılıcını suyun üstünde köprü yapar, bütün karıncalar üstünden geçer. En arkada bir topal karınca çabalar ancak kılıcın üstüne çıkamaz. Oğlan onu alır, suyun karşı tarafına geçirir. Topal karınca da:

— Sen beni kurtardın. Kanadımın birini savaşla top götürdü, birini de sen al çakmağı koy yak ben orda olurum.

Oğlan yoluna devam eder önüne peri ülkesinin sınırı çıkar. Nişanlısının mendilini çıkarır, mührü yalar, denizin üstü buz tutar, kıratla karşıya geçer. Kırat der ki:

— Buradan sonrası periler ülkesi eğer perilerin gözleri açıksa bil ki uyuyorlar, sakın korkma. Kalbinden korku geçerse, periler uyanır, seni sağ bırakmazlar. Has bahçeye giderken de değirmen taşlarını görürsün onlardan korkmadan altından geç korktuğunu bilmesinler. Ondan sonra da kılıçların arasından geç, has bahçeye ulaşırsın. Üç elma kopar, ikisini heybene koy, birini mendiline sar, nişanlına götür.

Oğlan denilenleri yapar, şehre gelir, mendilini nişanlısına verir, Arap’a elmaları götürür. Arap oğlanı görünce şaşırır, padişah nişanlısını göstermez. Bu işin sonunu anlayıncaya kadar oyalar. Padişahla Arap, bahçede dolaşırken havuzun kenarında bir örük görür.

— Bu kimin örüğü? Der. Padişah da:

— Peri padişahının kızının örüğüdür. Arap der ki:

— Çağırın bizim köleyi! Gitsin, örüğün sahibini getirsin, der.

Çocuk el mecbur kabul eder. Nar Memet yola koyulur. Kırat der ki:

— Bu çalma iş değil düz gidersen padişahın düğürcü taşına oturur daha da kalkmazsın ancak böyle olur. Saraydan çıkarken nişanlısı mendili yine atar. Gene denize gelir mührü yalar karşıya geçerler sarayın önüne gider. Düğürcü taşına oturur padişahın adamları gelir derler ki:

— Yanlış taşa oturdun dilenci taşı orası değil derler. Oğlan da:

— Ben doğru taşa oturdum der. Padişaha haber salarlar o da kabul eder. Padişah delikanlıyı görür&nbsp; bakar ki&nbsp; iyi niyetli bir delikanlı ama üstü başı perişan. Oğlum benim kızımın üç dileği var yerine getirirsen kızımı sana veririm, der. Birinci dileği bir aslan var eğer o aslanı yenersen birinci aşamayı geçersin. Aslanla bütün halkın önünde&nbsp; çayırda dövüşeceksin.

— Tamam, der. Ertesi gün&nbsp; çayıra gider, karşısına öyle bir aslan gelir ki başa çıkması imkansız aklına hayatını kurtardığı aslan gelir. Padişaha gider der ki:

— Padişahım&nbsp; sağ olsun. Ben&nbsp; insanım, o&nbsp;aslan.&nbsp; Müsaade edersen, ben de benim aslanımı&nbsp;çıkarayım. Yenmezse boynum kıldan incedir, der.

Padişah kabul&nbsp; eder. Cüzdanından kılları çıkarır birbirine sürter aslan gelir der ki:

— Buyur. benden ne dilersen. O&nbsp;da der ki :

— Şu karşıdaki aslanı yen, tek dileğim budur.

Aslanlar kavga ederler oğlanın&nbsp; aslanı&nbsp; yener, bir dilek yerine getirilir. Sırada ikinci dilek vardır. Padişah der ki:

— Benim kızımın bir kuşu var. O&nbsp;kuşu&nbsp; da yenersen geriye son dilek kalır. Benim de kuşum var ben de onu getireyim der padişah kabul&nbsp; eder cüzdanından tüyleri çıkarır birbirine sürter kuş gelir. Şu karşıdaki kuşu yen, der.

Başlarlar&nbsp; kavgaya. Saatler sürer, sonunda oğlanın kuşu kızın kuşunu&nbsp; yener. Sıra gelir son dileğe. Üç dilekte herk edilen&nbsp; ve düzeltilen tarlaya bir kat darı serpeceğiz sende elinle&nbsp; tek tek toplayıp dolduracaksın. Getirip tarlaya darı serpiyorlar&nbsp; üstünü kapatıyorlar. Oğlan sabahtan akşama kadar uğraşıyor fakat tek bir tane bile bulamıyor. Gidip padişaha diyor ki:

— Bana üç gün müsaade et bulayım. Padişah:

— Üç gün değil bir hafta müsaade verir. Oğlan tarlaya gider bir hafta boyunca ancak bir avuç toplayabilir. Oturup kara kara düşünmeye başlar. O arada yanına kırat gelir der ki:

— Hayatını kurtardığın karıncaları çağır. Oğlan cüzdanından kanadı alır çakmağa koyar yakar karıncalar gelir. Bir gecede darı toplarlar. Padişaha haber salarlar. Padişah gelir bakar ki bir darı eksik. Oğlan geri döner bakar ki o da topal karıncanın ağzında onu da alıp tarlayı tamamlar. Böylece üç dilek de yerine gelir. Padişah:

— Şimdi toy düğüne başlayın, der. Oğlan bu kızı ben kendime istemedim, der. Benim de tek bir dileğim var kendi memleketimde düğün yapacağım, der.

Padişah kabul eder. Gel gelelim ki kızın nişanlısına. O da, nişanlımın başına bir şey geldi deyip, ağlarmış. Oğlanın dayısı da merak içinde aylarca bekler ama haber alamaz. Atlar atına yeğeninin peşine düşer. Padişaha haber gider. Padişahın yanına gidince bakar ki bir Arap kurulmuş oturuyor. Padişaha:

— Hani benim yeğenim? Der. Padişah, Arap’ı gösterir. Dayısı sinirlenir bir kılıçla Arap’ın başını keser. Padişaha bütün olayları anlatır. Padişah&nbsp; bende&nbsp; bu işte bir bit yeniği olduğunu düşünmüştüm der. Birlikte oğlanın yolunu gözlemeye başlarlar. Aylar geçer fakat yeğeninden ses çıkmaz artık umudunu kesmiştir. Akşama doğru bakar ki&nbsp; yolun üstünden tozu dumana katarak üç kişi geliyor. Bakıyor ki yeğeni attan iniyor. Saraya gelip her&nbsp; şeyi anlatır. 40 gün 40 gece&nbsp; düğün yaparlar. Peri padişahının da kızını alıp memleketine dönerler. Gökten üç elma düştü&nbsp; biri bana biri sana biri de bu masalı anlatana… Onlar erdi muradına biz çıkalım kerevetine.

&nbsp;

Nar Memet