Vaktiyle yılan ile tilki arkadaş olmuşlar. Beraber yatar beraber kalkar;&nbsp;yedikleri dahi ayrı gitmezmiş.

Yine günlerden bir gün, tilki ile yılan kırlarda dolaşırken derenin karşısında bir üzüm bağı görmüşler. Tilki:

— Haydi yılan kardeş, karşıya geçelim de ben biraz üzüm yiyeyim; sen de oralarda bir şeyler bulursan yersin, demiş.

Yılan da aslında tilkinin bu arkadaşlığından artık sıkılmaya başlamış. Yılan:

— İyi ama ben yüzmeyi bilmem. Beni boynunda karşıya geçirirsen gelirim, demiş. Tilki de:

— Tamam, haydi dolan boynuma, demiş.

Bunun üzerine yılan, tilkinin boynuna iyice dolanmış tam derenin ortalarına doğru geldiklerinde yılan, tilkinin boynunu sıkmaya başlamış. Tilki, yılanın kendisini boğarak öldüreceğini anlamış. Tilki, yılana:

— Yılan kardeş, sen beni öldüreceksin, öldürmeye. Ancak uzat şu kafanı da eski günlerimizin hatırına bir öpeyim, demiş.

Yılan kafasını tilkiye uzatır uzatmaz, tilki yılanın kafasından ısırıp yılanı öldürmüş.

Tilki, yılanı sürüye sürüye kenara çıkarmış. Yılanın cansız bedenini boylu boyunca yere sermiş ve:

— Benim dostum, işte böyle dosdoğru olmalı, demiş.

&nbsp;

TİLKİ İLE YILAN