MAĞRURLANMA PADİŞAHIM SENDEN BÜYÜK ALLAH VAR

Bir padişah ile bir vezir varmış. Padişah bir gün vezirine demiş ki:

—Bir tellal çığıralım.&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;

—Ne diye çığıralım?

—Bu köyde hiç ışık ışımayacak diye çığıralım.

Tellal bütün ahaliye padişahın buyruğunu duyurmuş. Padişahla vezir sözlerinin tutulup tutulmadığını görmek için tebdili kıyafet gezmeye çıkmışlar. Gezseler ki; bir evde ışık ışıyormuş. Ev sahibine seslenmişler:

—Ev sabı, çabuk dışarı çık. Niye ışığın ışıyor? Bizim sözümüzü tutmadın, bize aksi geldin.

—Ailem doğum yaptı da onun için ışıyor.

—Öyleyse getir bakalım.

Adam içeriye girmiş ve çocuğu alıp getirmiş. Bir bezin arasında sarık bir çocuk, taze bir çocuk... Padişah ve veziri;

—Tamam, diyerek oradan ayrılmışlar. Padişah ile veziri öteye yürüdükten gilli* vezir gülmüş. Padişah vezire sormuş:

—Niye gülüyorsun?

—Demem.

Biraz daha yürüyünce padişah vezirin çok üstüne gitmiş. Hâl böyle olunca veziri söylemiş:

—Bu sığır çobanı büyüyecek, padişahın kızını alacak. Ondan güldüm.

—Ben bu yazıyı bozarım. Benim kızımı bu sığır çobanı nasıl alır?

Padişahın canı sıkılmış. Gezerken mezerken bu aklına soy gitmiş. O çobanın evine varmış. çocuğun karnına bir iki yerden kama sokmuş. “Öldürdüm.” diye geçmiş, gitmiş. Padişah, “Çocuk ölmemiştir.” diye düşünerek tekrar çocuğa bir iki yerden kama sokmuş ve çocuğu götürüp suya atmış. Bu çocuğu su sürükleyip götürmüş. Aşağıda mile gömülmüş.

Köyde bir kadının bir ineği varmış. Kadının ineği sürüden ayrılıp çocuğa süt vermeye gidermiş. Bugün sütsüz, yarın sütsüz... Kadın kendi kendine “Acaba ineği çoban sağıp sütü içiyor mu?” diye düşünerek çobanın ardından gitmiş. Kadın bakmış ki, inek milin üstüne yatmış. Mil ineğin sütünü çekiyor. Yanına varmış. Baksa ki, bir çocuk var. Dünya güzeli gibi parlıyormuş. Çocuğu çıkarıp getirmiş. İneğin sütüyle çocuğu besleyip büyütmüş. Bu sefer oğlan delikanlı olmuş.

Bir gün padişah ile vezir yine gezmeye çıkmışlar. Bu köye varmışlar. Demişler ki: “

— Bu köyde nereye misafir olabiliriz? Kim misafir eder padişah ile veziri?

— Filan karı misafir eder,&nbsp;çocuğun anası olan, büyüten kadından için. Oraya varmış, misafir olmuşlar. Delikanlıyı görünce vezir tanımış. Vezir padişaha demiş ki:

—Bu senin suya attığın çocuk.

Bu kez padişah bir mektup yazmış. Yedi tane zarfın içine katmış, çocuğa:

— Bunu bizim eve ver gel,&nbsp;demiş. Çocuk mektubu alıp ata binmiş, yola koyulmuş. Padişahın sarayına varmış. Kapıyı vurmuş, fakat kapıyı açan olmamış. Padişahın köleleri yokmuş. Sarayın bahçesinde çok güzel bir havuz varmış. Oğlan, atı havuzun kenarına, ağaca bağlamış. Kendi havuzun kenarına yatmış. Yatınca at kişnemiş. At kişneyince padişahın kızı çıkmış. Kız demiş ki:

—Bu at böyle güzel kişniyor da bu ata binen acaba nasıl ki?

Varsa baksa ki, bir oğlan yatıyormuş havuzun başında. Dünya güzeliymiş.

Cebinde bir mektup gözüküyormuş. Mektubu çekmiş okumuş. Mektupta “Bu oğlan gece varırsa gece, gündüz varırsa gündüz derhâl katledin, öldürün.” yazılıymış. Kız hemen mektubu değiştirmiş. Oğlanın koynuna bırakmış. Oradan gelen mektubu almış, saklamış. Kız mektuba “Gece varırsa gece, gündüz varırsa gündüz kızım ile derhâl başgöz edin. Eksiğini gediğini, çeyizini, çemenini temin edin.” yazmış.

Oğlan uykudan uyanmış. Mektubu padişahın hizmetçilerine vermiş. Eksiğini gediğini yetirmişler*, her bir şeyini yetirmişler. Kızı gelin etmişler. Padişah üç gün sonra, beş gün sonra gelmiş. Hizmetçilerine sormuş:

—Ne yaptınız?

—Dediğini yaptık padişahım.

—Nasıl yaptınız?

—Sizin mektubunuzda yazılan şeyleri yerine getirdik.

Padişah yapılanlara kızmış, öfkelenmiş ama iş işten geçmiş. Vezir padişaha dönerek demiş ki:

—Mağrurlanma padişahım senden büyük Allah var.

&nbsp;

*gilli: Sonra

*yetirmek: Tamamlamak

Mağrurlanma Padişahım Senden Büyük Allah Var