KIRLANGIÇLA LEYLEK

Bir varmiş, bir yohmiş. Bi kırlangıç, leyleke demiş:

“Yayleya çıhah.”

Leylek demiş:

“Önce sen çıh, bah nasıldır. Eger güzelse ben de gelerem.”

Kırlangıç gider baher her yer çayir çimendır, yeşillıhdır. Çimenler diz boyidır. Döner geler, leylege heber verer.

Leylek de yayleye gider, baher çimen yohdur. Yeşillıh ancah ayahlarıni kapater, daha tam bahar de degildir. Yeşillıh olmamiş ki.

Kırlangıca der:

“Kırlangıç kardaş niye beni gandırmişsen?”

O da der:

“Menım suçum yohtır. Sen dedın get bah. Ben de bahtım, çimenler boyımi aşer. Her yer yeşillıh görındi bana…

Sonra ikisi de soğukdan doner, ölerler…

Kırlangıçla Leylek