[ALINLARI AY YILDIZLI OĞLAN VE KIZ]

Bir varmış, bir yokmuş… Ülkelerin birinde bir padişah yaşarmış. Bu padişahın üç oğlu varmış. Günlerden bir gün padişah bu üç oğluna kız aramak için ülkedeki herkesin ışıklarını yakmaması için haber vermiş. Akşam olunca padişah, veziri ve askerleriyle kız aramaya çıkmışlar. Bakmışlar ki her evin ışığı kapalı sadece bir evinki açıkmış. O evdekilerde ışık gözükmesin diye kalın perdeler takmışlar ancak ışık dışarı yansımış.

Bunu gören padişah ve askerleri hemen o eve gitmiş ve içeride konuşulanları dinlemişler. O evde üç fakir kız yaşıyormuş ve dokumacılık yapmak için ışığı açmışlar. Büyük kız kardeş:

— Padişah beni büyük oğluna alsa, ona büyük bir çadır dokurum. Bütün ordusunu alır, yarısı da artar, demiş. Ortanca kız kardeş:

— Padişah beni ortanca oğluna alsa, ona sofra dokurum. Bütün ordusunu alır, yarısı da artar, demiş. Küçük kız kardeş:

— Padişah beni küçük oğluna alsa alınları ay yıldızlı bir kız bir de oğlan doğururum, demiş. Bunun üzerine padişah bu üç kız kardeşi oğullarına alır.

&nbsp;Gel zaman git zaman… Padişah bakmış gelinlerinden hiç ses çıkmıyor. Padişah büyük oğluna demiş ki:

— Karının bana verdiği bir vaadi vardı, yerine getirsin, demiş. Büyük oğlu karısına söyleyince karısı:

— Ben koskoca padişahın geliniyim, padişahın şerefine yakışır mı bu yaptığı, demiş. Padişah bunu duyunca susmuş.

Padişah ortanca gelininden de vaadini gerçekleştirmesini istemiş. Ortanca gelin de büyük gelinin dediklerini söylemiş. Padişah yine susmak zorunda kalmış.

Küçük gelin hamileymiş. Padişah gelininin doğurmasını bekliyormuş. İki büyük kız kardeş eğer küçük kız kardeşleri dediğini yaparsa biz ne yapacağız diye korkmuşlar.

&nbsp;Gel zaman git zaman… Küçük gelin sancılanmış dediği gibi alınları ay yıldızlı bir kız ile bir oğlan doğurmuş. Bunu öğrenen iki büyük kız kardeş hemen iki köpek yavrusu bulup bebekleri çalmışlar, yerlerine iki köpek yavrusunu bırakmışlar. Bebekleri de ormana bırakmışlar. Küçük gelin uyanınca iki büyük kız kardeş:

— Bu iki köpek yavrusunu sen doğurdun diye inandırmış. Padişah bu iki yavruyu görünce bu kadar da olmaz deyip bu küçük gelini kuyuya atmış. Bir de oradan gelen geçen herkesin bu küçük geline tükürmesi için emir vermiş. Oradan gelen geçen herkes ona tükürmüş.

&nbsp;Gel zaman, git zaman… Ormanda bırakılan iki kardeşi geyik bulmuş ve onları emzirip büyütmüş. Bir gün padişah askerleriyle birlikte ormana gitmiş ve bu kız ve oğlanla karşılaşmış. Bunlar padişaha yemek hazırlamışlar. Bu durumu iki büyük kız kardeş duymuş ve telaşlanıp o kızı ve oğlanı zehirlemeye kalkışmışlar ama başaramamışlar.

Bu sırada erkek kardeş bir gün ormanda atla gezerken bir dev ve yanında gezen bir kız görmüş. Oğlan, kıza âşık olmuş, kızın onunla birlikte gitmesi için hamamda banyo yaparken tarağının alınması gerekiyormuş.

Kız hamamda banyo yaparken oğlan, devin gözünün açık olmasını beklemiş çünkü devin gözü açıkken uyurmuş. Oğlan, devin gözünü açmasıyla hemen hamama girmiş ve kızın tarağını almış. Bunu gören kız oğlanla birlikte ormana gitmiş ve evlenmişler.

Bu kız o kadar bilgiliymiş ki bütün sihirleri insanların iyilik veya kötülük düşündüklerini biliyormuş. Bu kız, erkek ve kız kardeşin başına gelenleri öğrenmiş.

&nbsp;Bir gün padişah bu iki kardeşi yemeğe davet etmiş. Bunu fırsat bilen iki büyük kız kardeş, bütün yemeklere zehir koymuş. Bunu bilen oğlanın karısı iki kardeşini uyarmış ve kıza içinde panzehir saklı bir yüzük takmış.

İki kardeş yemeğe gitmişler, gelen her yemeğin içine kız yüzükteki panzehiri dökerek yemeklerdeki zehri almış. Sonra oğlanın karısı ve kız kardeşi etrafı dolaşmaya çıkmışlar. Bunlar kuyunun içindeki kadını görmüşler, oradakiler bu kadına tükürmelerini söylemiş. Bunlar da:

— Neden tükürelim ki, demişler. Onlar da:

— Bu kadın bir kız, bir oğlan doğuracağı yere iki köpek doğurdu, demişler. Kızlar da:

— Ne biliyorsun köpek doğurduğunu, demişler. Onlar da:

— Biz gördük, gösterdiler, demişler. Kızlar bunun üzerine padişahı ve askerleri yemeğe çağırmışlar. Oğlanın karısı çadır ve sofra dokumuş. Padişah ve bütün askerleri yemeğe geliyor, ancak çadırın yarısı boş kalıyor. Çadırın yarısını bile askerler dolduramıyor. Bunlar sofrayı donatmışlar, sofra askerlerin tamamını alıyor, sofranın yarısı boş kalıyor. Sofrada altın tabak, kaşık ve çatal konmuş.

Bu üç kişi tabakları, çatalları, kaşıkları sayacaklarını söylüyorlar. O esnada padişahın cebine biri altın kaşık ve çatal koyuyorlar. Kız saydığında bir kaşık bir çatal eksik olduğunu söylüyor. Kız, Padişaha:

— Bütün ordunu arayacağım, diyor. Padişah da çekinmeden:

— Arayabilirsin, diyor ve bütün askerleri arıyor fakat bulamıyor. Son olarak padişahın cebine bakıyor ve bir adet altın kaşık ile bir adet çatal buluyor. Padişah utancından kıpkırmızı oluyor. Padişah:

— Ama nasıl oluyor, ben almadım onları, diyor. İki kardeş:

— Peki o kadının nasıl iki köpek doğurduğuna inandın, demişler. Padişah:

— Ama bana iki köpek yavrusunu gösterdiler, diyor. Onlar da:

— Sana yalan söylemişler. Köpek yavrusu doğurmadı, alınları ay yıldızlı bir kız ve oğlan doğurdu. Onlar da biziz deyip başlarından geçenleri anlatıyorlar:

— İki büyük kız kardeş sizi kandırıp yemeklerin hepsine zehir koydular. Biz zehri bir yüzüğün içindeki panzehir ile aldık, diyorlar. Padişah hemen iki büyük kız kardeşi çağırtıyor ve soruyor onlara:

— Kırk satır mı, kırk katır mı istersiniz diye. İki kardeş:

— Katır olsun, bari de gezelim, demişler. İki kardeş kırk katırın arkasına bağlanıyor. Katırlar bunları sürükleye sürükleye alıp bir taraflara götürüyorlar.

Derhal annelerini kuyudan çıkarıp kucaklıyorlar. Bundan sonra mutlu bir hayat yaşıyorlar. Orada masal, burada sağlık...

Alınları Ay Yıldızlı Oğlan ve Kız