Bir varmış bir yokmuş. Evvel zaman içinde kalbur zaman içinde bir anne keçi ve yedi tane yavrusu varmış. Anne keçi günlerden bir gün yavrularına yemek bulmak için ormana gitmiş. Ormana gitmeden önce de çocuklarına sıkı sıkı tembihlemiş:

—Bakın yavrularım, biliyorsunuz peşimizde kötü bir kurt var. Hileleriyle sizi kandırıp yiyebilir. Sakın benim sesimi duymadan kapıyı kimseye açmayın. Ayrıca benim ayaklarım beyaz, kurdun ayakları siyahtır,

diyerek kapıyı sıkıca kapatmalarını söylemiş ve kulübelerinden dışarı çıkmış. Aradan biraz zaman geçtikten sonra kurt gelip kapıyı çalmış:

—Yavrularım açın, anneniz geldi, demiş.

Keçi yavruları da:

— Senin sesin annemizin sesine benzemiyor, bizim annemizin sesi yumuşaktır, demiş.

Bunun üzerine kurt gitmiş bir bakkaldan tebeşir alıp yemiş ve sesini inceltmiş, tekrar kapıyı çalmış:

—Yavrularım ben geldim, anneniz geldi, size güzel yiyecekler getirdim, demiş.

Yavru keçiler inanacak gibi olmuş. Bir tanesi tam kapıyı açacakken öbür kardeşi onu uyarmış,

— Bize ayağını gösterir misin, bizim annemizin ayakları beyaz, demiş.

O da göstermiş, bakmış ki siyah.

—Aaa demiş, sen bizim annemiz değilsin, annemizin tüyleri beyaz, senin ayakların siyah demiş, o yüzden kapıyı kurda açmamışlar. Bunun üzerine kurt bir değirmene gitmiş, oradan biraz un almış. Unları ayağına serpmiş ve tekrardan kapıyı çalmış:

—Yavrularım ben geldim, anneniz geldi, demiş ve bu sefer ayağını da göstermiş. Ayağını beyaz gören keçi yavruları da kapıyı açmışlar. Kapının açıldığını gören kurt, bir anda keçi yavrularına saldırmış. Keçilerden birisi dolabın içine girmiş, bir tanesi yatağın altına kaçmış. Bir tanesi tülün arkasına gitmiş. Bir tanesi mutfağa saklanmış. Bir tanesi saatin içine girmiş. Kurt bunların hepsini bulmuş ve yutmuş. Yalnızca saatin içine gireni bulamamış. Anne keçi de bir müddet sonra gelmiş, kapının açık olduğunu ve evin dağınık olduğunu görünce şaşırmış:

—Yavrularım, yavrularım, diye bağırmış. Sadece saatin içindeki yavrusunun sesini duymuş ve onu almış. Küçük yavru keçi annesine olanları anlatmış, annesiyle beraber dışarı çıkmışlar, bakmışlar ileride bir ağacın altında kurt, karnı şişkin bir şekilde uyuya kalmış. Sonra anne keçi, evden makas ve iğne almış. Yavrularını kurdun karnından çıkarmış ve kurdun karnına taşları doldurmuş, karnını iğneyle dikmiş. Kurt, o kadar derin uyuyormuş ki olan bitenden haberi olmamış. Bir müddet sonra uyanmış, su içmek için suyun kenarına gitmiş. Karnındaki taşlar ağır olduğu için suya düşmüş ve boğulmuş. Anne keçi de yavrularıyla beraber kurdun suya düştüğünü görmüş. O günden sonra mutlu ve huzurlu yaşamışlar.

Özet

Anne keçi, yemek bulmak için ormana gitmeden önce yavrularına kimseye kapıyı açmamalarına dair sıkıca tembihte bulunur. Ardından kurt, yavru keçilere onların annesi kılığında gelerek kapıyı açmalarını söyler. İlk önce açmak istemeyen keçi yavruları daha sonra gelenin anneleri olduğuna inanarak kapıyı açarlar. Bunun üzerine kurt, kapı açılır açılmaz yavruları yakalayarak hepsini yutar, yalnızca saatin içine saklanan keçi yavrusu kurtulur. keçi eve gelip durumu görünce saatin içine saklanan yavru keçi durumu annesine anlatır ve birlikte dışarı çıkarlar. Kurdun bir ağacın altında uyuduğunu gören anne keçi, makas ve iğne alarak kurdun karnını kesip içindeki yavrularını kurtarır ve kurdun karnını taş doldurarak diker. Uyanan&nbsp;kurt, su içmek için dere kenarına gidince karnındaki taşların ağırlığıyla dereye düşüp boğulur. Bunun üzerine anne keçi ve yavruları da mutlu ve huzurlu bir şekilde yaşarlar.

Anne Keçi ve Yedi Yavrusu