Bir varmış bir yokmuş. Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, pireler berber, develer tellal iken. Bir oduncu yaşarmış ormanda. Bu oduncunun da üç tane gızı varmış. Bir gün oduncu ormana odun kesmeye gideriken, hanımına söylemiş:

—Hanım, en büyük gıza söyle, öğlen yemeğini getirsin. Ben yola buğday taneleri dökeceğim, o buğday tanelerini takip ederek beni bulsun, yemeğimi getirsin demiş.

Havadaki uçan kuşlar, ormandaki canlılar buğday tanelerini yemişler. En büyük kız yolunu şaşırır, akşam olur korkar. Bir bakar ki ormanın içinde bir ışık:

—Herhalde der burada insanlar yaşıyor.

Girer bakar. Bir kulübenin içerisinde aksakallı dede, bir horoz, bir tavuk, bir de al inek. Aksakallı dedeye durumu izah eder. Aksakallı dede de,

—Burada kalabilirsin der.

Aksakallı dede kızdan bir çorba yapmasını ister. En büyük kız çorbayı yapar. Dede ile oturur çorbayı içerler. Ondan sonra da aksakallı dedeye uyumak istediğini söyler. O sırada horoz, tavuk ve inek,

—Sen bizim karnımızı doyurmadın, nerede kalırsan kal derler.

Bunun üzerine aksakallı dede,

—Yukarı kata çık, yatağı döşeği düzenle beni bekle. Önce ben sonra sen yatacaksın.

Kız yukarı çıkar yatağı düzenler, hemen uyur. Buna kızan aksakallı dede en büyük kızı mahsene kapatır.

Aradan zaman geçer. Ormancı hanımına söyler:

—Kız gelmedi mi? diye sorar.

—Herhalde der kız yolu kaybetti, yolunu şaşırdı der karısı. Sabaha merak etme döner.

Sabah olur, büyük kız dönmez. Sabah olunca ormancı ormana yine odun kesmeye gidecektir. Hanımına söyler:

—Ortanca kıza söyle yemeğimi o getirsin der.

—Yola mercimek taneleri dökeceğim, onu takip ederek beni bulsun ve yemeğimi getirsin der.

Kuşlar, kurtlar yine mercimek tanelerini yerler. Ortanca kız yolunu kaybeder. Yine akşam olur korkuya kapılır. Ablası gibi aksakallı dedenin olduğu kulübeye gelir. O da büyük ablasının yaptığını yapar. Aksakallı dede onu da mahsene kapatır.

Aradan bir vakit geçer. Ormancı yine sorar. Ortanca kız gelmemiştir. Hanımına söyler:

—Hanım öğle yemeğini en küçük kız getirsin der. Yola nohut taneleri dökeceğim onu bulsun.

Neyse en küçük kız yemeği alır. Bakar ki yolda nohut taneleri yok. Yolu kaybeder. Annesini, babasını düşünür. Babası ne haldedir, annesi ne haldedir? Bir bakar ki ormanda bir ışık. Aksakallı dedenin kulübesi. Gider durumu izah eder. Aksakallı dede,

—Kalabilirsin der.

Aksakallı dede çorba yapmasını ister. Gider küçük kız çorba yapar ama oturup yemez. Gider tavuğa, horoza yem, ineğe de mis kokulu otlar getirir. Ondan sonra bunların içmesi için bir de su getirir.

Bunlar yedikten sonra aksakallı dededen artan yemeği küçük kız yer. Daha sonra aksakallı dedeye uyuması gerektiğini söyler. Aksakallı dede ise,

—Yukarı çık, yatağı topla beni bekle der.

En küçük kız yatağı toplar aksakallı dedeyi bekler. Aksakallı dede de kız da yatar duasını eder. Gece yarısı olur, bir gürültü patırtı. Evin damı uçacak gibi olur. Her taraf sallanmaktadır. Fakat kız biraz kulak verdikten sonra tekrar uyur. Sabah olur bakar, yanlış yerde uyuduğunu zanneder. Sanki sarayın içinde. Her taraf atlas*, her taraf çok güzel döşenmiştir. Bunun üzerine kalkar bakar, üç tane uşak gelir. Kız da,

—Ben aksakallı dedeye kahvaltı hazırlayacağım der.

Eve bakar ki aksakallı dede evde yok. O kadar yakışıklı bir prens. Prens uyanır en küçük kıza durumu anlatır. Zamanın da cadı, prensi bir hatasından dolayı bu hale getirmiş. Prensin kurtulabilmesi için sadece kendisine değil, hayvanlara da bakılması gerektiğini söylemiş. Böylece prensle en küçük kız evlenir. Ablaları da bir kömürcünün yanında çalıştırılmak üzere yollanır. Annesini de babasını da düğüne davet ederler. Böylece masalımız da mutlu bir sonla biter. Onlar ermiş muradına biz çıkalım kerevetine.

&nbsp;


* atlas: Sık dokunmuş, parlak yüzü ipek, diğer yüzü pamuk olan bir tür kumaş

Oduncunun Kızları