Şindi, evel zaman içinde kalbur saman içinde develer tellal iken pireler berber iken ben anamın beşini tıngır mıngır sallar iken, bir tavşan, bir dilki, bir kaplumbağa bir de kene varmış. Bunlar e arkıdaş olmuşlar. Gezmişler tozmuşlar karınları acıkmış. Demişler gi:

— Biz ne yapalım?

— Biz acıktık buğday ekelim.

Buğday ekmişler bir kayanın dibine. E buğday büyümüş. Ondan sora hasat zamanı gelmiş.

— İ hadi bişmeye gidelim.

Dilki demiş gi:

— Ben bu kayayı dayayayım, kayı yıkıverin üzerinize, siz biçin.

Gurnazlığını yapacak dilki, ondan sora öbürkinler harmanı bişmiş, kaldırmışlar. Ondan sora paylaşma zamanına gelmiş artık. E şeyi, buğdayı dilki yine kurnazlık yapiyomuş. Artık bunların buğdayı en fazla kim alsın, ben alayım hesabına e bunların içinde en çok kim goşar? Ben goşarım.

— Tamam arkadaşlar şimdi bir yarış yapcaz. Bu yarışda en önde kim gider gelirse dağı, tepeyi kim dolaşır gelirse bu buğday onun olcak.

— Tamam demişler, kabul etmişler.

Şindi sıraya giriyollar dilki bu başlıyor goşmaya, arkasından tavşan, arkasından kaplumbağa. Gaplumbağa az gidiyo ondan sora hemen dönüyo geliyo samanın içine gömülüyo. Kene de buna yapişiyo. O da şe yapıyo tabi kafayı çıkariyo onları gözlüyo. Artık ne zaman dolaşıp gelicekler diye. Ondan sora e bunlar gidiyo bi bekliyo geliyolar. Hemen ordan samandan çikiyo:

— Allah bir, diyo. Evel ben geldim.

Kene diyo:

— İkinci ben geldim. Allah bir diyo.

Ondan sora eli baş galiyo.

— E ne yapalım e ne yapalım?

Dilki bu zefer gurnazlık yapiyor.

— Bana diyoru bundan üş beş tane verir misin?

— Ey, diyor.

Bi dağarcığın içine üş beş dane buğday gatiyor, bu şişiriyor dağarcığı doğru değirmene. Değirmenin yanina variyor.

Değirmenciye diyor:

— Ben bi çuval buğday getirdim. Ben bi yere gidip gelcem onu ben gelince gadar öğüt.

Ondan sora değirmenci sırası geldiğinde darcığı bi dökiyo, fos bi şey yok.

Undan sora ne yapayım? Dilki geliyor:

— Buğdayımı isterim ben, doğru verdim arkadaş.

Ne yapayım ne yapayım? Değirmenci diyo:

—Şundan diyor gurtulayım diyor. Gine bir ölçek un gatiyor. Ondan sora dilki alıp gidiyo. Yolada giderken bi çobana rastliyo. Ondan sora çobana diyo ki:

— Beni misafir alır mısın?

— Alırın diyor.Misafir aliyor.

Gece bi haber oluyo. Buğdayı galdiriyo, unu sığırın önüne goyuyo kendisi, goyuyo. Sığırı alcak amacı. Ondan sora oraya şe yapıyoru. Sabaleyin bi kalkiyo:

— Çoban kardeş benim buğdeyı, unu senin sığır yemiş. Ben diyor sığırı alırım. Ben senin sığırı alırım.

Ondan sora onu aliyo, çobanın kızını aliyo. Hadi başliyoru, giyiyo, gidiyor. E ondan sora yine bi yere müsafir olüyo e bi çobana. Çobana diyo ki:

— Bu kızı teslim al, ben bi yere varıp gelcem. Ondan sora seni tekrar alicam. Çobana diyo kız:

— Abi diyo sen beni bundan gurtar diyoru. Ey beni gurtar, diyoru.

Unu alma zamanı geldiğinde bi çuvalın içine köpek yavrusunu gatiyo. Ondan sora sariyo sırtına gidiyo. Giderken küpek yavrusu bi pisliyo. Ondan sora:

— Seni diyoru ben şindi vardığımda sorarın ben diyoru. Çuval, dağarcığı bi saliyo ana bizim kız yerine küpek yavrusu çıkmış. Küpek bi saldiriyo ondan sora kaçiyo, kaçiyo. Masalda burada bitiyor.

[Kurnaz Tilki]