&nbsp;

[BICIRIK]

Bir varmış, bir yokmuş, köyün birinde küçük ama oldukça zeki bir çocuk yaşarmış. Boyunun ufak tefek olmasından dolayı adına &nbsp;&nbsp;&nbsp; “Bıcırık’’ demişler.

Bıcırık üç arkadaşıyla oynuyorken farkından olmadan uzaklaşırlar. Uzun zaman sonra kaybolduklarını anlarlar. Birkaç saat yürüdükten sonra ısısız bir yerde kulübe görürler bu kulübede bir dev yaşıyormuş. Çocuklar çaresizce kapıyı çalarlar. Karşısında çocukları gören dev sevincinden ne yapacağını şaşırır. Burnuna yeni ve leziz yemek kokuları gelir. Onlara hiçbir şeyi belli etmeden içeri davet eder, karınlarını doyurur:

— Yatma zamanı deyip yataklarını açar.

Amacı onları uykudayken öldürüp mideye götürmektir. Bizim Bıcırık bu devin niyetini anlar. Bu nedenle bir türlü uyuyamaz. Dev ikide bir gelerek onları kontrol eder, fakat Bıcırık bir türlü uyuyamıyordur. Dev, Bıcırık’a neden uyumadığını sorar. O da:

— Ben uyumadan önce annem bana kete açardı. Onu yer öyle uyurdum, der. Bunun üzerine de dev hazırlık yapar, uzun uğraşlarından sonra keteyi açıp pişirir. Bıcırık’a getirir o da afiyetle yer. Dev, Bıcırık’a:

— Hadi uyu artık, der ve odadan çıkar. Tekrar kontrole geldiğinde Bıcırık’ın uyumadığını görür ve nedenini sorar. Bıcırık:

— Benim annem uyumadan önce bana dereden kalbur ile su taşırdı. Ben de o sudan içerdim ve uyurdum, der.

Bunun üzerine dev, kalburu alarak dereye koşar. Kalburu su ile doldurur, biraz ilerleyince suyun yok olduğunu görür. Tekrar tekrar dener ama kalbur delikli olduğundan bir türlü dolduramaz.

Sabaha kadar onunla uğraşır. Bu olaya çok sinirlenen dev, evin yolunu tutar. Bıcırık olayı arkadaşlarına anlatır. Tam o sırada dev gelir.

Dev gelmeden önce Bıcırık ve arkadaşları kulübenin tepesine çıkmışlar. Dev eve gelince onları göremez, hayıflanarak bağırmaya başlar. O sırada Bıcırık yukarıdan bağırır:

— Korkma, dev anne biz buradayız. Üstelik burası çok güzel, der. Dev, Bıcırık’a oraya nasıl çıktıklarını sorar. Bıcırık da ona dışarıdaki değirmen taşını boynuna takıp zıpladığını ve böylece oraya çıktığını söyler.

Dev de onların yanına gidip onları yakalamak için aynısını yapar. Fakat boynunu kırar. Acı içerisinde kıvranan dev:

— Ben bu yolu beceremedim, başka yolu yok mu oraya çıkmanın, der. Bıcırık bu durumda hemen yeni bir çare düşünür ve deve:

— Eğer altında ateş yanan şu saca çıkarsan zıplayıp yanımıza gelirsin, der.

Bunu duyan dev, hemen sacın üzerine çıkar. Ateşin etkisi o kadar fazladır ki ayakları hep yanar, kalkamayacak hâle gelir. Artık yürüyememektedir.

Dev o kadar bağırır ki yer gök inler. Çevredeki herkes oraya koşar. Gelirler ki Bıcırık ve arkadaşları damda oturuyor, dev ise can çekişiyor. Bıcırık ve arkadaşlarını oradan alarak ailelerine ulaştırırlar. Dev de oracıkta son nefesini verir.

Bıcırık