Kuru Kafa

Bir varmış, bir yokmuş... Bir koca karı oduna gider gelirmiş. Gelirken bir kuru kafa, her gün arkasından takır takır gelirmiş. Kadın:

-Nere gidiyon a yavrum?

-Ben de size gideceğim.

-A yavrum benim yetimlerim pek çok seni besleyemem.

-Ben senin ekmeğini falan yemem. Azıcık sizin evde durayım. demiş. Koca karıyla beraber eve gelmişler. Azıcık durmuş:

-Ay koca ana, padişahın kızına benim için dünür gider misin?

-Ne diyeyim de gideyim a yavrum?

-Bizim evde bir kuru kafa var, ona kızını vereceksin de. demiş. kuru kafanın içinde bir oğlan varmış o kadar güzelmiş ki. Kocakarı padişahın yanına varmış:

-Padişahım, bizim evde bir kuru kafa var, dağdan ardımdan geldi, kızını ona verecekmişsin.

-Nasıl kuru kafa o ya?

-İşte öyle bir kuru kafa.

-Gitsin şu harman yerine bir ev yapsın. Ben onun ne olduğunu bileyim. demiş.

Kocakarı eve dönmüş padişahın söylediklerini kuru kafaya söylemiş. kuru kafanın parmağında bir yüzük varmış, yüzüğü bir yalayıvermiş. Büyük bir saray, harman yerine yapılmış çıkmış. Padişah geze geze bitirememiş. Kızını Kurukafaya vermiş. Kırk gün kırk gece düğün etmiş. Gerdek gecesine girmişler. Oğlan kuru kafanın içinden çıkıvermiş. Dünya güzeli. Kıza:

-Ama beni kimseye söyleme. diye tembih etmiş. Sabah olmuş atlarla cirit oynamaya gitmişler. Geline bakmaya gelenler:

-Kuru kafanın karısı, kuru kafanın karısı... deyince, kız dayanamamış:

-Şu atın üstündeki yeşil urbalı benim kocam. deyince, cirit oynarken beygirin dizleri çakılmış kalmış. Oğlan beygiri oraya koyuvermiş. Kızın yanına gelmiş:

-Niye deyiverdin, ben sana kimseye söyleme dediydim.

-Deyivermedim. dediyse de oğlan söylediğini bilmiş. Oğlan:

-Demir çarık delinesiye, demir asa eğilesiye, ara beni, bulamazsın. deyip kaybolmuş gitmiş. Oğlanın anası da devmiş. Kız, babasına:

-Baba benim kocam gitti. deyip bir demir çarık almış, bir demir asa alıp düşmüş yola. Gidenlere gelenlere sorarmış. Bir çeşmenin başında bir koca köpek yatarmış. Ona:

-Koca köpek, buradan bir yolcu geçti mi? nereye gitti? diye sormuş, Köpek de:

-Bahtiyar’a gitti. demiş. Gide gide oğlanı bulmuş. Oğlan:

-Benim anam dev. Şimdi gelirse seni yer.

-Yesin. Ben seni buldum ya. demiş. Oğlan, kızı saklamış. Dev anası gelince:

-İnsan eti koktu. diye bağırırmış. Oğlan kızı çıkartmış:

-Ana şu yenir mi? Şunun güzelliğine bak.

-Tamam yemeyeyim. Ama kırk küpü yarın gözyaşıyla doldurursa yemeyeceğim. demiş. Sabah olunca oğlan, küplere su doldurmuş, içine de tuz atmış. Dev anası bir bakmış:

-Kuru kafa bu senin aklın. demiş. O zaman dev:

-Şu kapının önünü hem süpür, hem süpürme. demiş kıza. Kız, oğlana:

-Nasıl, hem süpürüp hem süpürmeyeceğim?

-Süpür de süpürgeyi tozun üstüne koyuver. demiş. Kız, oğlanın dediği gibi yapmış. Dev, bu işin de tamamlandığını görünce:

-Kuru kafa bu senin aklın. demiş. Kıza bu sefer:

-Şu minderleri kuş tüyüyle hem doldur, hem doldurma. demiş. Kız, oğlana söylemiş. Oğlan orada bir dua etmiş. Bütün kuşlar gelmiş çırpınıvermişler. Minderleri doldurmuşlar. Yarasa biraz çok çırpınmış, bütün tüylerini dökmüş. Yarasa ondan tüysüz kalmış. Dev, sabah olunca minderlerin de dolduğunu görmüş:

-Kuru kafa bu senin aklın. Teyzenin kızını alacaksan al, almayacaksan seni de yerim kızı da yerim. demiş. Kuru kafa:

-Alayım ana. demiş.

Dev anası, kızı teyzesinin evine peynir yemeye yollamış. Peynir zehirliymiş. Kız peyniri yese ölecekmiş. Oğlan bunu fark edince kıza:

-Teyzem peyniri verince orda yeme. Ben kuru kafayla yiyeceğim deyip çıkıla al gel. Giderken bir bunar var. O bunarın gözünü temizle. Suyunu iç. Sonra, kapının önündeki köpeğin önündeki otu koyuna, koyunun önündeki eti de köpeğe koy. Kapı var, kapının önüne de bir taş koyuver. Merdivenlerden çıkarken merdivenleri süpürüver. demiş. Kız gitmiş peyniri almaya. Dev teyzesi:

-Gelin, gel bir ekmek ye.

-Ay teyze kuru kafayla yiyelim. deyip çıkılamış. Kız oradan ayrılmış. Merdivenlerden inerken, dev, merdivene:

-Onu tut. deyince, merdiven:

-Siz benim üstüme bastınız bastınız geçtiniz de bir tozumu almadınız. O benim tozumu aldı. Niye tutacakmışım? demiş. Kız merdivenlerden inmiş. Dev, kapıya:

-Tut onu. demiş. Kapı da,

-Niye tutacakmışım? O benim önüme taş koydu, çarpılmaktan kurtardı. demiş. Kız kapıdan da geçmiş.

Dev, köpekle koyuna: -Tutun onu. demiş. Köpek: -O bana et attı, Koyun: -O bana ot attı. Niye tutalım? demişler. Kız köpekle koyunun önünden de geçmiş. Dev, çeşmeye:

-Tut onu. demiş. Çeşme:

-Niye tutacakmışım? Siz benim bir gün suyumu içmediniz. her gün gelip geçip içime tükürdünüz. demiş. Kız bunarın önünden de geçmiş. Kuru kafanın yanına gelmiş. Peyniri yememişler, atmışlar.

Teyzesinin kızıyla birlikte düğün etmişler. Üçü birlikte gerdeğe girmişler. Hava birden çok soğumuş. Teyzesinin kızının on parmağına on mum yakmış. Gazyağını dökmüş ateşleyivermiş. Teyzesinin kızı teliyle puluyla yanmış gitmiş. Kuru kafa da kızla el ele tutuşmuş. O tipide bacadan çıkıp gitmişler. Oğlanın anasıyla teyzesi de kapıda beklerlermiş. Sabah olunca içeri girmişler ki dev kızı kül olmuş. Kuru kafa da yok kız da yok. Devin kardeşi arkalarından düşmüş yola. Giderken yolda bir kavun tarlasıyla bostan bekçisine rastlamış. Eve dönmüş ablasına:

-Bulamadım. Yolda bir kavun tarlasıyla, bostan bekçisi vardı. deyince ablası:

-Nasıl kaçırdın. Kavun tarlası kız, bostan bekçisi de kuru kafaydı. Git o bahçeyi talan et. demiş.

Dev geri dönmüş. Bakmış ki, ortada ne bostan var, ne de bekçi. Biraz daha gitmiş. Bir ardıç ağacının altında bir yılan var. Geri dönmüş. Ablasına söyleyince, ablası:

-Nasıl kaçırdın elinden. Yılan kız, ardıç ağacı da kuru kafa. Git oraya bir ateş koyuver. demiş. Dev geri dönmüş ortada ne ardıç var ne de yılan. Biraz daha gitmiş. Bir dere kenarında kumlar varmış. Geri dönmüş ablasına söylemiş, ablası da:

-Git hemen. O dere, oğlan, kıyısındaki kumlar da kız. Onları yakala. demiş. Dev geri dönmüş bakmış ki, ne dere var, ne kum. Dev karısı kuru kafayla kızı yine yakalayamadan geri dönmüş. kuru kafayla kız da anasıyla teyzesine yakalanmadan evlerine dönmüşler. Onlar ermiş muradına, biz gidelim Bolavadin’e.

Kurukafa