Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde, develer tellal, pireler berber iken, ben anamın beşiğini tıngır mıngır sallar iken, evin birinde iki tane koca kadın bulunuyormuş. Bunların yaşadığı köyde, bir kralın bir oğlu yaşar. Kralın oğlu, bunların evlerinin önünden geçer. Bu koca kadınlar, ana-kız taklidi yapıp; bir tanesi bahçeye maydanoz koparmaya gider. Bu sırada da oradan kralın oğlu geçer. O oğlanın geçtiğini gören koca karı:

— Anne, maydanozun dikeni elime battı, der.

Bunu duyan kralın oğlu da koca karıya vurulur. Hemen ailesine gidip istetir. Koca karıyı da bu oğlana verirler. Düğün günü gelip çatar. Kralın oğlu, kızı çok merak eder. Ama kızı bir türlü göstermezler. Gelin çıktığı gün, koca karıyı bir sandığa koyarlar. Hamal bunu alıp, kralın oğlunun evine götürür. Akşam olur. Kralın oğlu merakından duramaz.

— Bir bakayım, der.

Sandığı açar ki; koca karının dişlerini görür. Hemen onu kaptığı gibi pencereden dışarı atar. Pencerenin yanında da bir üzüm çubuğu varmış. Kadın ona asılıp kalır. Bir gece orda durur. Koca karının başına gelen melekler, ona dileğini sorarlar. O da genç kız olmak istediğini söyler. Melekler de onu genç kız yapar. Oğlan, aşağı baktığında genç kızı görür ve onu içeriye alır. Sonra kırk gün, kırk gece düğün edip mesut yaşarlar.

İki Koca Kadın