Evvel zaman içinde bir bey yaşarmış. Bey, oğlu ve karısı bir yaz günü evin önünde yemek yerlerken ağaca bir kuş gelip konmuş ve ötmeye başlamış. Karısı beye:

-Bu kuş ne diyor acaba, demiş.

Bey düşünmüş bilememiş. Oğlu ben biliyorum ama söylemem, demiş. Annesiyle babası çok ısrar edince çocuk bu defa:

-Bu kuş bana sen padişah olacaksın, baban eline su dökecek, annen de havlu tutacak, diyor, demiş.

Bu yoruma çok sinirlenen bey:

-Demek senin canın böyle istiyor; bunu götürün öldürün, kanlı gömleğini bana getirin, demiş.

Bunun üzerine beyin adamları çocuğu alıp götürmüşler fakat öldürmemişler. Bir tavşan bulup kanını çocuğun gömleğine sürmüşler. Getirip çocuğun babasına vermişler. Çocuk da şehre doğru gitmiş.

Günlerden bir gün şehirde hükümdarlık seçimi yapılıyormuş. Bir güvercin uçurmuşlar; kimin başına konarsa hükümdarımız odur, demişler. Güvercin de gelip çocuğun başına konmuş. Bu çocuktur diyip bir daha uçurmuşlar. Yine çocuğun başına konunca onu hükümdar yapmışlar. Yıllar sonra hükümdar vezirle gezmeye çıkmış. Çocuğun babası da bakmış ki hükümdar geliyor. Karısına:

-Hükümdar geliyor, bir kaz kes, yemek çıkaralım, demiş.

Neyse hükümdar gelmiş, bey hükümdarın eline su dökmüş. Karısı da eline havlu vermiş. İçeri geçilmiş. Yemekler yenilmiş. Hükümdar babasına:

-Beyim sizin hiç çocuğunuz yok muydu? Hep kendiniz hizmet ettiniz, demiş.

Bu defa bey başlamış ağlamaya. Olan biteni olduğu gibi anlatmış. Anası öldürtme diye çok yalvardı da ben laf dinlemedim, diye dövünmeye başlamış. Hükümdar da kendisinin başından geçenleri anlatıp, öldü sandıkları çocuklarının kendisi olduğunu söyleyince birbirlerine sarılıp ağlamışlar.

[Kuş Dili Bilen Beyoğlu]