[Mahmut Efendi]

Var varalım, sür sürelim destursuz bağa girelim. Ahir zaman içinde, develer tellal iken koyunlar çoban iken bir padişah varmış. Kırk tane oğlu varmış. Bu padişah demiş ki, ben kırk tane kız bulamazsam oğullarımı evermem demiş. Bunlar ata binmişler, gitmişler artık, buradan farz et ki bir batı devletine. Batıya doğru giderken işte orda bulmuşlar bir tanesini. Bir padişah bulmuşlar, kırk kızı var. Kırk oğlu olan padişahın oğullarından birinin ismi de Mahmut Efendi’ymiş. O Mahmut Efendi’yi götürmemişler, Mahmut Efendi benim yerime vezirim gitsin demiş. Tabi&nbsp;padişahın oğlu ya, peki demişler veziri götürmüşler. Veziri götürünce padişah orda saymış, otuz dokuz tanesini sayınca demiş:

— Eniştenin biri hani ya?

— Eniştenin biri rahatsızdı gelmedi, beni yerine gönderdi diyor vezir.

Oldu demişler. Neyse yola çıkmışlar. Vezir yola çıkmadan önce o Mahmut Efendi demiş ki:

— Sakın ha sakın suyun başında yatmayasınız.

O zamana kadar bunlar gitmiş tabi kızı istemişler. Padişah çocukları olunca kırk gün kırk gece davul çalmış, zurna çalmışlar. Orda oynamışlar. Gelinleri ata bindirmişler, o zamanlar at zamanı. Otuz dokuz oğluyla beraber çıkmış gelen padişah demiş ki:

— Yav biz suyun başı olmazsa bu kadar kadın kız, bu kadar erkek abdestimiz suyumuz hepsi ne olacak?

— Biz mecbur suyun başında oturacağız. Öyle mi öyle.

Bunlar yatmışlar tabi gece bir bakmışlar ki sabah olmuş sıcak basmış orayı, bir canavar yüz altmış adamı sarmış ve demiş ki:

— Mahmut Efendi’yi getirmezseniz sizi salmam, boşa üzülmeyin. Öyle mi öyle.

Veziri göndermişler. Vezir gelmiş demiş ki:

Mahmut Efendi mesele bundan ibaret bizi bırakmıyorlar. E ne yapacağız ya, evinize gitseniz dahi nefesimle çeker sizi yutarım. Vezir demiş ki:

— Mahmut Efendi canavar seni istiyor. Mahmut Efendi:

— Ben size demedim mi giderken suyun başında yatmayın, dedim mi demedim mi? Yatmayın diye size söyledim. Siz de gitmişsiniz suyun başında yatmışsınız. Ben gelmem demiş.

Yalvarmış yakarmış gönlünü yapmışlar Mahmut Efendi’nin. Gitmişler canavara:

— Mahmut efendiyi getirdik, demişler.

— Getirdiniz mi?

— Evet demişler. Canavar:

— Hadi işiniz rast gelsin, demiş.

Bırakmış gelinleri, kızları, artık onlar davulu zurnayı çalarak köye doğru geliyormuşlar. Herkes gelmiş, Bunlar demiş ki:

— Hele beş altı gün de burada davul çalın, gelin oynasın, halk oynasın. Padişah:

— Benim oğlum gelmedi, ben nasıl rahat edeyim. Mahmut Efendi gelmeyince ben davul çaldırmam demiş.

Mahmut efendiyi getirmeye çalışmışlar, gitmişler canavara:

— Mahmut Efendi'yi göndereceksin, diyorlar. Canavar:

— Valla Mahmut Efendi’yi zor veririm. Ya Mahmut Efendi ya kırk gelin ya da kırk oğlan diyor. Onlar da:

— Öyleyse Mahmut Efendi kalsın. O zaman iş bitiyor orada.

Mahmut Efendi