Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde; develer tellâl iken, pireler berber iken, ben anamın beşiğini tıngır mıngır sallar iken padişahın biriyle güzel kızı, ülkelerini huzur içinde yönetirlermiş. Günlerden bir gün, padişah kızını yanına çağırarak kızına:

— Seninle çok mutluyum fakat bir eşin yerini tutmuyor. İzin verirsen evlenmek istiyorum, demiş. Kızı, padişaha:

— Sen en doğrusunu bilirsin babacığım, demiş.

Kızının bu cevabına çok sevinen padişah, bir törende tanıştığı güzel bir kadınla evlenmeye karar vermiş. Bu karar üzerine, düğün hazırlıkları yapılmaya başlamış. Kraliçe düğünden önce prensesle tanışmış ve çok iyi davranmış. Buna çok sevinen güzel prenses, düğün boyunca çok eğlenmiş. Fakat düğünden sonraki zamanlarda kraliçe prensese kötü davranmaya başlamış. Prenses buna gün geçtikçe daha çok üzülüyormuş.

Tüm bunlar olurken bir de padişahın aniden hastalanması, prensesi iyice yıkmış. Padişah için gelen hiçbir doktor, onun derdine çare bulamamış. İyice ilerleyen hastalık, en sonunda padişahın ölümüne sebep olmuş. Kimse bu hastalığa bir anlam verememiş ve bu ölüme kraliçenin sebep olduğunu tahmin edememişler.

&nbsp;Bundan sonra kraliçe ve prenses, sarayda birlikte yaşayacaklarmış. Bu olaylar olup biterken, kraliçe çok ilgisini çeken bir haber almış. Eteklerinde beş köyün bulunduğu çok büyük bir dağın tepesinde, ölümsüzlük veren bir çiçek olduğunu duymuş. Ancak bu çiçeği koruyan bir ejderha varmış ve bu ejderhayı kimse yenemiyormuş. Bu çiçeğin çok önemli bir özelliği daha varmış. Ölümsüzlük çiçeği koparılır koparılmaz, üzerinde bulunduğu dağ parçalara ayrılacak ve eteğindeki köylerin üzerine devrilecekmiş. Bununla birlikte bir felâket olacak ve yüzlerce insan ölecekmiş.

Bu insanları korumak için orada bulunan ejderhayı, asırlar boyu kimse yenip bu çiçeği alamamış. Çiçeğin varlığını öğrenen kraliçe ise dağın eteğinde bulunan köylerdeki insanların hayatlarını değil, sadece elde edeceği ölümsüzlüğü düşünüyormuş. Bunun için de bu dağa çiçeği almaları için yüzlerce asker göndermiş. Fakat hiçbiri ejderhayı yenip çiçeği kraliçeye getirememiş. Bunun üzerine kraliçe çok sinirlenmiş ve bu sinirini de sürekli prensesten çıkartmış. Kraliçenin yaptığı eziyetlerle günlerini geçiren prenses, bir cehennem hayatı yaşamaya başlamış.

Hayattan gittikçe sıkılan prenses, sık sık yürüyüşlere çıkıyormuş. Böyle bir yürüyüş sırasında, prenses çok yakışıklı ve yiğit bir prensle karşılaşmış. İki genç, birbirlerini görür görmez âşık olmuşlar. Prensesi çok seven prens, ona evlenme teklif etmiş. Bu teklife çok sevinen prenses hemen kabul etmiş. Fakat kraliçe, prensle prensesin evlenmelerine izin vermemiş. Prenses delikanlıyı çok sevdiğinden evlenme izini alabilmek için, her gün kraliçenin huzuruna çıkıyormuş. Fakat her seferinde olumsuz cevap alıyormuş.

Prenses böyle izin almak için gidip gelirken, kraliçe de çiçeği alamadığı için gün geçtikçe daha da çok sinirleniyormuş. En sonunda kraliçenin aklına bir fikir gelmiş ve prensi yanına çağırmış. Kraliçe, prense büyük dağdaki ölümsüzlük çiçeğini getirirse, onların evlenmelerine izin vereceğini söylemiş. Prens, güzel prensesi çok sevdiği için kraliçenin bu isteğini kabul etmiş.

Kraliçeye çiçeği alacağına dair söz veren prens, hazırlıklarını yapıp yola koyulmuş. Az gitmiş, uz gitmiş, dere tepe düz gitmiş. En sonunda çiçeğin olduğu büyük dağa varmış. Fakat dağ öyle yüksekmiş ki prens tepesine ancak bir haftada ulaşabilmiş. Dağın tepesine çıkar çıkmaz ejderha ile karşılaşmış. Delikanlı, ejderha ile savaşmış ve boğazına kılıcı dayayıp:

— Ya çiçeği bana verirsin ya da canını alırım, demiş.

Ejderha buna razı olmuş, fakat çiçeği vermeden önce çiçekle ilgili her şeyi prense anlatmış. Çiçeği kopardığı anda dağın parçalanmaya başlayacağını ve aşağıdaki köylerin üzerine düşüp oradaki insanları öldüreceğini söylemiş.

Bunları duyan prens, çok üzülmüş ve çiçeğin başına gidip ağlamaya başlamış. Ne sevdiğinden vazgeçebiliyormuş ne de insanların ölmesine razı olabiliyormuş. Prens ağladıkça, gözyaşları çiçeğin üzerine akmış ve çiçek dile gelmiş. Prensin çok iyi kalpli olduğunu görünce, prense kendisini değil ama fidesini verebileceğini söylemiş. Ayrıca çiçek, prense çiçeği yiyecek kişinin iyi kalpli olmasının çok önemli olduğunu hatırlatmış. Bu kişi eğer bir insanın canını aldıysa çiçek tam tersi etki gösterecek ve yapraklarını yiyenin canını alacakmış. Bunları dinleyen prens, teşekkür ederek çiçekten aldığı fide ile birlikte yola koyulmuş.

Prensin dağa çıkması gibi inmesi de bir haftasını almış. Az gitmiş, uz gitmiş, dere tepe düz gitmiş. En sonunda çiçekle birlikte saraya varmış. Hemen kraliçenin huzuruna çıkıp çiçeği ona vermiş. Fakat kötü kalpli kraliçe, çiçeği almasına rağmen evlenmelerine izin vermemiş. Tekrar kötü cevap alan prens, üzgün bir şekilde saraydan ayrılmış. Kraliçe ise hiçbir şeye aldırmadan, çiçeği ele geçirmenin sevinciyle odasına çekilmiş. Ölümsüzlük hayalleri ile çiçeğin yapraklarını yemeye başlamış. Fakat beklediğinin tam tersi olmuş ve kraliçe aniden ölmüş. Bunu fark eden muhafızlar, hemen prensese haber vermişler. Prenses, kraliçenin öldüğünü görünce çok telâşlanmış ve prensi saraya çağırmış. Saraya gelip olanları gören prensin aklına, çiçeğin kendisine söyledikleri gelmiş. Bildiklerini hemen prensese anlatmış. Prenses, anlam veremediği babasının ani ölümünün kraliçe tarafından gerçekleştirildiğini anlamış. Suçlunun, cezasını çektiğini gördüğü için üzüntüsü hafiflemiş.

Prens ve prenses, kraliçenin de ölmesi ile birbirlerine kavuşmuşlar. Ülkede kırk gün, kırk gece yapılan düğün ve şenliklerle evlenip hayatları boyunca mutlu yaşamışlar.

ÖLÜMSÜZLÜK ÇİÇEĞİ