[DİLEK TAŞI]

Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde; pireler berber iken, develer tellâl iken, ben babamın beşiğini tıngır mıngır sallar iken zamanın birinde bir karı koca varmış. Bunlar çok fakirmiş. Bu aile geçimlerini çobanlık yaparak sağlıyorlarmış. Kadın, kocasına;

—Git, hükümet kapısının önündeki dilek taşına otur, demiş. Bu taşa oturanlar, padişah tarafından seslenip dertleri dinleniyormuş. Adam gelip dilek taşına oturuyor.

Padişah adamı görüyor. Adamlarına sesleniyor. Padişahın huzuruna çıkıyor. Padişah:

— Söyle bakalım derdini, demiş. Adam başlamış:

— Padişahım bizim derdimiz açlık ve susuzluktan başka ne olabilir ki? Padişah vezirine:

— Bana bir sofra getirin, demiş. Vezir sofrayı getirip adama verir. Padişah sakın yolda:

—Açıl sofram açıl, türlü türlü yemekler saçıl, deme. Adam yola koyulmuş, sonra çok yorulmuş ve acıkmış. Dayanamamış yolda:

— Açıl sofram açıl, türlü türlü yemekler saçıl, demiş. Adam bir de bakmış ki bin bir çeşit yemek. Adam alelacele karnını doyurup:

— Kapan sofram kapan, demiş. Adam elinde sofrayla evine döner. Karısı kapıyı açınca kocasının elinde sofrayı görünce başlamış söylenmeye:

—Biz bu sofrayla nasıl geçiniriz, bu sadece bir doyumluk… Adam karısına bunun sıradan bir sofra olmadığını anlatmış. Karı koca bir gün komşularını yemeğe davet etmiş. Adam sofrayı getirip komşusunun yanında yolda:

—Açıl sofram açıl, türlü türlü yemekler saçıl, demiş. Komşuları yemeği yiyip gittikten sonra o sofrayı ele geçiririm diye düşünmeye başlamış.

Komşuları, bu karı kocayı akşam oturmasına seslemiş ve karı-koca, komşularının evindeyken sofrayı çalmış ve yerine kendi evinden getirdiği sofrayı koymuş. Karı koca evlerine gitmişler.

Ertesi gün karı koca yemek yiyecekleri zaman sofrayı getirirler. Adam “açıl sofram açıl” demesine rağmen hiç tık yoktur. Karı koca sofrayı komşularının çaldığını anlarlar. Karı koca yine açlık çekmeye başlarlar. Kadın, kocasına:

— Git de dilek taşına otur, der. Adam yine gidip oturur. Padişah, adamı seslenir:

— Hayrola ne oldu, der. Padişahım verdiğiniz sofrayı çaldırdım. Yine aç susuz kaldık. Padişah bu sefer bir keçi verir. Bu keçiye olur olmaz yerde:

— Dırt keçim bir altın, deme. Adam:

— Tamam, der ve evine gider. Karısı:

— Bu keçi neyime yetecek, bir sefer kesip yeriz hepsi o kadar olur, der. Kocası bu keçinin diğer keçilerden farklı olduğunu anlatır. Karısı çok sevinir. Neyse karısı birkaç hafta sonra hamama gider keçisiyle birlikte. Kadın, hamama gitmeden önce keçiye:

— Dırt keçim bir altın, der. Hamamın giriş ücretlerini ödemek için. Kadının keçiye söylediklerini duyan hamam görevlisi keçiyi alır, yerine sıradan bir keçi koyar. Kadın hamamdan çıkarken görevliden keçiyi alıp getirmesini ister. Adam değiştirdiği keçiyi getirir. Kadın keçiyi alıp evine gider. Ertesi gün paraya ihtiyaçları olur. Adam:

— Dırt keçim bir altın, der ama keçi de hiçbir hareket yoktur. Kadın kocasına, önceki gün hamama gittiğini söyler. Artık padişahın yanına gitmeye yüzleri yoktur. Adam:

— Son kez bir daha gidelim, demiş. Adam bu sefer dilek taşına oturmadan direkt padişahın huzuruna çıkmış:

— Padişahım sizin verdiğiniz keçiyi de çaldırdım, ne yapacağımızı bilmiyoruz. Bize yardım et, der. Padişah:

—Sen adam olmazsın, sana bu sefer sadece tokmak veriyorum. “Sakın vur tokmağım vur” deme. Bununla başının çaresine bak, demiş.

Adam tokmağı alır, fakat bununla ne yapacağını bilemez. Bu ne sofra gibi açılır. Ne de keçi gibi altın verir. Sonunda:

-Vur tokmağım vur, der. Tokmak adama vurmaya başlar. Bu defa ne yapacağını anlar. Tokmak sayesinde sofrasını ve keçisini alabileceği aklına gelmiş ve hemen yola koyulmuş.

Adam tokmağı alıp önce komşusunun yanına gitmiş. Sofrasını geri istemiş. Ama komşusu sofranın kendisinde olmadığı yalanını söylemiş. Adam hemen:

—Vur tokmağım vur, demiş.

Tokmak komşusunun başına vurmaya başlayınca, komşusu acıya dayanamayıp sofrayı adama vermiş.

Adam sofrayı ve tokmağı alıp keçiyi almak için hamacının yanına gitmiş. Keçisini geri istemiş, ama hamamcı keçinin kendisinde olmadığını söylemiş. Adam hemen:

— Vur tokmağım vur, demiş. Tokmak hamamcının başına vurmaya başlamış. En sonunda hamamcı acıya dayanamayıp keçiyi adama vermiş.

Adam tokmak sayesinde hem sofrasına hem keçisine kavuşmuş bir şekilde evine döner. Karısıyla birlikte mutlu, mesut, sıkıntısız bir hayat sürmüşler.

Dilek Taşı