[BİR AVUÇ KAN]

Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, develer tellal iken, pireler berber iken, ben anamın beşiğini sallarken, iki kardeş varmış. Birinin üç kızı, diğerinin de bir oğlu varmış. Bunların bir köy odaları varmış. Köy odalarına giderken oğlanın babası önce gidip oraya oturmuş. Kızların babası gidip selam verince, oğlanın babası:

— Aleykümselam kız babası, demiş. Bu söz üzerine kızın babası üzülmüş ve evine gitmiş. Üzgün durunca, büyük kız niçin üzgün olduğunu sormuş. Babası:

— Ne yapacaksın, yarama merhem mi olacaksın, deyip tekrar köy odasına gitmiş. Köy odasına gidip selam vermiş. Oğlanın babası yine:

—Aleykümselam kız babası, demiş. Adam tekrar üzgün üzgün eve gelmiş. İkinci kız babasına neden üzgün olduğunu sorunca, babası yine aynı cevabı vermiş. Ve adam tekrar köy odasına gidip üzgün bir şekilde tekrar dönmüş. Bu sefer de üçüncü kız babasına niçin üzgün olduğunu sormuş. Babası:

— Git kızım, yarama merhem mi olacaksın, demiş. O da:

— Niye olmayayım, deyince babası, olanları anlatmış. Kız:

— Aman baba, üzülme, demiş. Babası:

—Nasıl üzülmeyeyim kızım, o oğlunu filanca yere çalışmaya gönderiyor, bense gönderemiyorum. Kız:

— Baba sen hiç üzülme, ben giderim çalışmaya, demiş.

Sabah olmuş. Oğlanın babası böbürlenerek oğlanı çalışmaya göndermiş. Kız da babasını ikna edip amcasının oğluyla çalışmaya gitmişler.

Az gidip uz gidip bir çatal yola gelmişler. Yolun bir tarafında köpek ürüyor, öbür tarafında da tütün tütüyormuş. Oğlan:

— Ben tütün tüten yere giderim. Orada yaşayanlar vardır, demiş ve oraya gitmiş. Kız da:

— Ben de köpek üren yere giderim, demiş. Geri ne zaman döneceklerini ve ayrıldıkları yerde tekrar buluşacaklarını karara bağlayıp oradan ayrılmışlar.

Oğlan gitmiş ki orada bir fakir aile yaşıyormuş. Onların koyunlarına çoban olmuş.

Kız ise ayrıldıktan sonra bir erkek elbisesi giymiş ve yoluna devam etmiş. Gide gide bir padişah evine gitmiş. Padişaha filanca yerden iş aramaya geldiğini söylemiş ve kız padişahın oğluyla birlikte çalışmaya gitmiş. Padişahın oğlu yanındakinin kız olduğunu bilmiyormuş. Oğlan çalışırken şüphelenmiş ve annesine çalıştığı kişinin erkek değil de kız olduğunu anlatmış. Annesi inanmamış. Oğlu şüphesinde ısrar edince annesi şöyle demiş:

— Oğlum şüpheleniyorsan eğer, bir demet çiçek al ve yatağının altına koy. Eğer sabaha kadar onları dönerek ezerse oğlan, yok ezmezse kızdır.

&nbsp;Orada bunların bir küçük bacıları varmış. Bacıları ile bu kız dertleşmişler. İhtiyacı olduğundan çalışmaya geldiğini, aslında kız olduğunu, erkek rolü üstlendiğini sırlaşmışlar. Bu küçük bacıları kıza gelip gizlice demiş ki:

&nbsp;— Bacıcığım, yatağının altına çiçek koyacaklar, sen onları sabaha kadar dönerek ezmelisin ki kız olduğunu anlamayalar.

&nbsp;Oğlan çiçeği koymuş. Sabah bir gelip bakmış ki çiçek ezilmiş. Annesi, oğluna yok yere şüphelendiğini söylemiş. Tekrar çalışmaya gitmişler. Akşam döndüklerinde, oğlan tekrar şüphelerini anlatmış annesine. Annesi:

— Oğlum, o zaman bir inci boncuk tepesi ile bir hançer bıçak tepesine götür. Eğer inci boncuğu alırsa kızdır, demiş.

Tekrar bacı gelmiş. Kıza durumu anlatmış. İnci boncuğu almaması gerektiğini söylemiş. Sabah olduğunda kız bacının dediğini yapmış. Tekrar eve dönmüşler. Oğlu, annesine durumu anlatmış. Annesi:

— Demedim mi oğlum sana, demiş. Bir zaman sonra, oğlan yine aynı kuşkusunu dile getirmiş annesine. Annesi:

— Demedim mi ben sana? Var git işine, demiş. Tekrar çalışmaya gitmişler. Akşam tekrar eve döndüklerinde oğlan yine aynı kuşkusunu dile getirmiş. Anne bu kez kızmış. Annesi:

— Oğlum, sabahleyin al göle götür, birlikte yıkanın demiş. Tekrar bacı gelip olayları haber vermiş. Bacı:

— Bacıcığım, seni göle götürecekler. Sen sakın soyunma. Ben o zaman atı ürkütürüm, sen atın peşine gidersin. O çıkınca ben tekrar atı ürkütürüm, sen göle girersin, demiş.

Ertesi gün göle gitmişler. Kız bacının dediği gibi yapmış. Ondan sonra eve dönmüşler. Annesi ne olduğunu merak etmiş. Oğlu da olanları anlatmış. Annesi de geçiştirmiş.

Oğlanın kuşkuları devam etmiş. Olaylar sürekli tekrarlanmış. Aradan uzun zaman geçmiş. Kız ailesini özlediğini söyleyerek izin almış. Padişah izin vermiş ve bir at hazırlattırmış. Orada kıza bir heybe altın, yiyecek ve giyecek vermiş ve yollamış. Kız da hepsiyle vedalaştıktan sonra tepeye doğru çıkarken demiş ki:

—Ali gözü kız gözü 

Yaktı yandırdır sizi 

Kız geldim, 

kız gidiyorum, demiş.

Sözleştikleri zamanda amcasının oğlu ile ayrıldıkları yola gelmişler. Burada karşılaşmışlar. Bakmış ki, amcasının oğlu da çobanlık yapmış. Karşılığında dört kaplumbağa almış ve onları sürerek geliyormuş. Oradan birleşip köylerine dönmüşler.

Oğlanın babası oğlunu davul ve zurna ile karşılamak için hazırlık yapmış. Kızın babası da üzgün üzgün bekliyormuş. Tepeden çıkmışlar.

Oğlan babası davulları dövdürmüş. Bir gelmişler ki oğlanın elinde dört kaplumbağa var. Kızın da altında at, elinde bir heybe altın, kumaşlar ve yiyecekler var. Oğlanın babası bunu görünce çok mahcup olmuş.

Bu arada padişahın oğlu da ben bu kızı bulacağım, diyerek yola koyulmuş. Köye gelmiş. Ancak evin hangisi olduğunu bilmiyormuş. Orada küme küme oturan kızların yanına gelmiş ve:

— Gülüşün kızlar gülüşün, inci boncukları bölüşün, demiş. Kızlar kahkaha ile gülmüşler. Bakmış ki içlerinde inci boncuklu yokmuş. Üçüncü kümedeki kızların yanına gitmiş. Ve yine aynı şeyi söylemiş. Kızlar kahkaha ile gülünce inci boncuklu kızı görmüş. Akşam olunca kızı takip edip evini öğrenmiş. Öğrendikten sonra kendi evine dönmüş ve babasını kızı istetmek üzere yollamış.

Padişah, kızı istemeye gelmiş. Kız padişahı tanımış. Babası da kızını padişaha vermiş.

Babası kızına çeyiz olarak ne istediğini sormuş. Kız bir şey istemediğini söylemiş. Ancak oğlanın bu kızı yakalarsam kanını içeceğim dediğini duymuş:

— Bir tuluk*, bir tabak pekmez ve bir de ipten başka yanıma bir şey istemem, demiş. Düğün günü gelmiş ve kızı davul ve zurna ile götürmüşler. Gelince padişahın karısı sormuş:

— Bir isteğin var mı, demiş. Kız da bir kova su istemiş. Suyu getirmişler. Kapıyı örtmüş. Şerbet yapıp, tuluğa doldurmuş. Bir de boğazına ip geçirmiş ve gelinliği de çıkarıp tuluğa giydirmiş. Kendi de saklanmış. İpin ucunu da eline almış. Oradan oğlan içeri gelmiş:

— Seni; güle yatırdım ezmedin, &nbsp;inci boncuğa saldım almadın, göle götürdüm girmedin, atı ürküttün, demiş. Bu arada kız ipi çekerek tuluğu yani gelinliğin başını sallamış. Yani evet demek istemiş:

—Sen beni kandırdın, senin kanın, katlin bana helaldir, demiş ve bıçağı saplamış. Tuluktaki şerbet yere dökülmüş:

&nbsp;— Yemin ettim, kanını içeceğim, demiş. Bir avuç kan alıp içmiş. Senin kanın bu kadar tatlıysa, canın kim bilir nasıldır, deyip bıçağı kendine çevirmiş. Oradan kız saklandığı yerden çıkıp bileğinden tutmuş.

Kız olanları, yaşadıklarını en başından anlatmış. Ondan sonra ikisi de mutlu olmuşlar ve evlenip muratlarına ermişler.

*tuluk: Deriden yapılmış su kabı.

Bir Avuç Kan