Bir varmış, bir yokmuş, bir evin bir kızı varmış. Bu kız, karga şeklindeymiş ama o aslında güzel bir peri kızı imiş.

Annesi, babası ise bunu bilmiyorlarmış. Annesi ona “Kış kış karga!” dermiş ve hiçbir iş yaptırmazmış.

Kız da çamaşırları dereye götürür, onları yıkarmış. Dereye gidince karga kılığından çıkar, güzel mi güzel bir kız olurmuş.

Bir gün bu kızı derede bir genç görmüş ve ona âşık olmuş. Eve gelmiş, annesine komşunun kızıyla evlenmek istediğini söylemiş. Annesi ve babası o kızı istemeye gitmişler. Kızın annesi:

— Benim kızım yok, bir karga kızım var, demiş.

Genç, onun karga olmadığını bildiği için onunla evlenmiş. Kız, kocasının yanında peri kızı oluyor, dışarı kaynanasının yanına çıkınca karga oluyormuş.

Bir gün değil, beş gün değil. Kaynana dayanamamış. Benim oğlum bunu nasıl seviyor diyerek odalarına saklanmış. Gizlice gözetliyormuş.

Bir de ne görsün! Karga gelin, kocasının yanına gelince dünyalar güzeli bir gelin oluyormuş.

Kaynana onu öyle görünce dayanamamış ve güzel gelinim diye sarılmış. O sarılınca gelin ölmüş. Peri kızı olduğunu bilmiyormuş. Bilseydim sarılmazdım, diye ağıtlar yakmış ama olan olmuş ve gelin ölmüş.

Karga Gelin