SEYİSİN KIZLARI&nbsp;&nbsp;

Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, zamanın birinde bir seyis ve üç kızı yaşıyormuş. Bu kızlar her gün, padişahın atlarının barındığı damın üzerinde güneşlenirler, el işi yapar, örgü örer ve otururlarmış.

&nbsp;&nbsp;Bir gün gene otururlarken kızlardan biri damın üzerinde bir delik açıvermiş ve kara üzüm bulmuş. Hepsi meraklanıp iyice arayıp taramışlar ve bir dam dolusu kara üzüm bulmuşlar, yemeye başlamışlar.

Genç padişah atları ziyarete gittiği zaman hepsinin zayıfladığını, çelimsizleştiğini fark etmiş. Meğer atlar kara üzümle besleniyormuş. Kızların bulup yediği, atların beslenmesi için depolanan üzümlermiş.

Padişah derhal seyisin yanına gitmiş, bu atların niçin zayıfladığını sormuş. Seyis atları her gün beslediğini söylemiş ve olanlara anlam verememiş.

Padişah bunun üzerine ahırı gözetlemeye karar vermiş. Bir de ne görsün! Seyisin en küçük kızı damdan girmiş, üzümlerin bir kısmını almış ve hep beraber yemişler. Yakalamak için yanına gittiğinde küçük kızın güzelliği karşısında büyülenmiş, hemen kıza evlenme teklif etmiş. Kız, genç padişahın teklifine evet cevabı vermiş. Padişah, kıza:

— Eğer seni alırsam bana ne vereceksin, demiş. Kız:

— Altın perçemli oğlan ile sırma saçlı kız doğururum, demiş.

Kırk gün kırk gece düğün yapmışlar. Bu konuşmaları duyan küçük kızın ablaları onu çok kıskanmışlar.

&nbsp;&nbsp;Günler geçmiş, kızın gerçekten söylediği gibi oğlu ve kızı olmuş. Doğar doğmaz kötü kalpli kardeşler çocukları kaçırmış ve yerlerine bir köpek yavrusu ile bir de kedi yavrusu koymuşlar.

Padişah, karısını ve çocuklarını görmeye gelince, gördüklerinden dolayı neye uğradığını şaşırmış. O günden sonra karısının yanına hiç uğramamış. İki kardeş kaçırdıkları çocukları bataklığa atıp kaçmışlar. Fakat olan bitenden haberi olan bir kişi çocukları kurtararak annesine teslim etmiş.

&nbsp;&nbsp;Aradan aylar geçmiş yıllar geçmiş. Çocuklar büyümüş. Bu her şeyden haberi olan kişi olanları padişaha anlatmaya karar vermiş. Padişahı eve davet etmiş, masaya bir tabak nar danesi ve bir tabak ölü eti koymuş.

Padişah bunun ne anlama geldiğini anlamaya çalışırken, karısı ve çocukları gelmiş. Olanları bir bir anlatmışlar. Padişah altın perçemli oğluna, sırma saçlı kızına ve masum karısına doya doya sarılmış. Diğer iki kız kardeşe gelince, bu mutlu ailenin huzurunu bozdukları için, yuvalarını yıktıkları için hapis cezası ile cezalandırılmışlar.

&nbsp;&nbsp;Padişah ile karısı bundan sonra hiç ayrılmamışlar ve hep mutlu yaşamışlar. Onlar ermiş muradına, biz çıkalım kerevetine…

Seyisin Kızları