Şindi bi çakal garnı acıkmış, gidiyomuş. Demiş gi, önden bi goyun gelmiş.

- Goyun, goyun demiş ben seni yiycem demiş. Goyun demiş:

- Benim kınam va. Ha ben demiş kınam va, oyunum&nbsp;va demiş çakala.

- Görem demiş oyluna.

Goyun geçiyo çakalın önune iki ara zıplıyo. Uş ara zıplıyo. Öle öle gurtuluyo, gaçiyo. Yinmekten gurtuluyo, gaçiyo tekrar. Bi da yürurke, bi da dana gelmiş, sığır yani.

- Dana demiş, ben seni yiycem demiş.

- Beni demiş kınam va demiş.

- Bakim kınan nerde demiş.

- Geç arkama demiş.

Çakalın yuzune afedersin bi pisliyo. Ondan da gaçip gurtuluyo netice. Önune bi geçi gelmiş. O geçiye demiş:

- Ben seni yiycem demiş.

Aç hayvan ne yapsın? Ölcek gari.

- Benim demiş duğmelerim var demiş.

- Bakem demiş.

- Arkama geş demiş.

Nese, çakal arkasına geçince başlıyo bu, ora bura şe etmiye tabi. Keçinin afedersiz pislik, boku böle topan topan*. Keçi de gaçıp gurtuluyo. Ordan önünden bir tay geliyo. Hayvan yani, at yavrusu. Tayı diyo ki:

- Ben seni yiycem diyoru.

- Nası yiycen sen beni? diyoru. Benim çiftem var diyoru.

- Bakam çiftene.

-Geç arkama diyoru.

Bi dene vuruyoru çakala. Haydi bakalım derenin içine. Derenin içine gidince çakalın aklı başına geliyo. Diyo ki, kendi kendine soruyo gari. Elini yuzunü yıkamış.

- Ule, demiş. Bi goyun buldun demiş. Ye doydun demiş. Ne apcan bilmem ne kınayı, şeyi, oyunu demiş. Ondan sora, demiş, bi şe geldi, dana geldi. Napcan? demiş kınayı. Düğün mü edcen? demiş. Gendi gendine sölüyo.&nbsp;Ondan sora, önunden bi geçi geldi. Geçiyi yi de geçiver diyo. Kendi kendine soruyo. Düğme&nbsp;alıyık da diyoru, yakaya mı dakcan? diyoru. Efendim en son diyoru, bi tay geldi ordan. Ye de kayı ver diyoru kendi kendine. Yani çifteyi alıpda dağya ava mı gidiyodun?

Kendi kendine sorne soruyo bunu tabi. O orda kalmış, gitmiş gari.


*topan: Topak&nbsp;

Çakal