&nbsp;Çok eski zamanlarda bir padişahın güzel bir meyve bahçesi varmış. Bu bahçede de bir armut ağacı…Ama her yıl bir dev gelir, bu armutları yermiş. Padişah artık kızmaya başlamış birinci sene büyük oğlundan armut ağacının başında nöbet tutmasını armutları yedirmemesini istemiş. Oğlu kabul etmiş, okunu ve yayını almış eline, başlamış gözetlemeye. Dev homurdana homurdana gelirken, büyük oğlan korkmuş, kaçmış.

&nbsp;Aradan bir sene geçmiş bu sefer padişah gözetleme görevini ortanca oğluna vermiş. Ortanca oğlunun da devin homurtularını duymasıyla kaçması bir olmuş. Dev armutları yine yemiş.

&nbsp;Üçüncü sene Padişahın küçük oğlu, okunu kılıcını kuşanmış; armut ağacının tepesine çıkmış. Dev tam armutları alacakken okunu atıp devi vurmuş. Dev yaralı bir halde oradan gitmiş.

&nbsp;Küçük oğlan saraya gelmiş; babasına devi yaraladığını söylemiş. Ağabeyleriyle birlikte devin izini sürmeye başlamışlar. Büyük oğlanlar korktukları için daha fazla gidememişler. Küçük oğlan yola tek başına devam etmiş.

Az gitmiş uz gitmiş; sonunda devin yaşadığı köye varmış. Bu köydekiler devden çok şikayetçilermiş. Köylülere yiyecek içecek versin diye her sene deve bir kız veriyorlarmış. Bu yıl da deve padişahın kızı verilecekmiş.

Oğlan düşünmüş taşınmış, ertesi gün kızı deve verecekleri yere gitmiş. Kızın arkasına saklanmış. Dev kızı alacakken; oğlan kılıcıyla devin kafasına vurmuş, dev ölmüş.

&nbsp;Padişah kendilerini devden kurtaran bu gence bir hediye vermek istemiş:

— Ne dilersen dile benden, demiş. Oğlan padişahtan çok beğendiği kızını istemiş. Padişah da vermiş.

Oğlan kızı alıp babasının sarayına götürmüş. Kırk gün kırk gece düğün yapıp evlenmişler. Onlar ermiş muratlarına biz çıkalım kerevetine.

Dev ve Armutlar