Bir varmış bir yokmuş. Evvel zaman içinde kalbur saman içinde develer tellal iken bir zamanlar ülkede yaşayan çirkin yaşlı iki kız kardeş vardı. Bu iki kız kardeş fakir bir hayat sürerler, padişaha yakın bir yerde yaşarlarmış. İnsanlar her gece bu kızların güzellikleri hakkında konuşurlarmış. Söylenenler saraya kadar yayılmış. Padişah, kulağına gelen güzel dedikodulardan sonra oğlunu kızlardan biriyle evlendirmeyi düşünmüş.

Padişah evlenecek olan kızı görmek istemiş fakat kız kendi yüzünü bir türlü göstermezmiş. Ta ki evlenince padişahın oğlu peçesini açtığında kızın yüzünü görünce şaşkına dönmüş. Öfkeden sinirlenince kız birden açık olan pencereden aşağı düşmüş.&nbsp; Tam düşerken bir ağacın üstünde oracıkta öylece kalmış. İhtiyarlaşmış olan bu kadın orada üzgün bir şekilde oturmuş. Tanrı yeryüzüne inince ağaçta oturan gelinlikler içerisinde kalan bu kadını görünce gülme krizine girmiş ve orada daha önce boğazına kaçıp kendisini rahatsız eden kılçık çıkmış. Rahatlayınca:

— Dile benden ne dilersen hemen yerine getireyim, demiş. Kadın orada:

— Çok güzel bir kadın olmak istiyorum, demiş.

Hemen oracıkta genç bir kadın olmuş. Bunların hepsini gören kardeşi ise bunları padişahın oğluna anlatacağım diye tehdit edince buna:

— Git tepeden aşağı denize atlarsan gençleşirsin, demiş.

Kız kardeşi gitmiş ve dediğini yapıp atlamış ve oracıkta ölmüş. Padişahın oğlu bu genç kızı görünce yaptıklarından dolayı özür dilemiş. Evlenip mutlu mesut yaşamışlar.

Ağaçtaki Yalnız İhtiyar Kadın