DIBIR İLE DEV

&nbsp;Vakti zamanında bir Dıbır* varmış. Bu Dıbır gitmiş, bir ağaca çıkmış. Oralarda da bir dev yaşarmış. Dev ağacın dibine gelmiş:

— Dıbır, bana bir elma at, yiyeyim, demiş. Dıbır bir elma atmış. Dev:

— Bu çamura düştü. Bir elma daha at, demiş. Dıbır atmış. Dev bu defa da:

— Bu suya düştü. Bir elma daha at. Dıbır bir elma daha atmış. Dev bu defa da:

—Bu da çöpe düştü. Dıbır eğil de elmayı öyle ver!

&nbsp;Dıbır eğildiği zaman dev onu tutmasıyla sokmuş torbasına. Almış götürmüş. Giderken devin çişi gelmiş. Torbayı bırakıp ihtiyacını görmeye gittiğinde, Dıbır torbadan çıkıp torbanın içini taşla tikenle ne bulduysa doldurmuş devin evine doğru gitmiş.

&nbsp;Gidip devin evinin çatısına çıkmış. Bu sırada olanlardan habersiz dev evine gelmiş. Karısına:

— Hatun ben Dıbır’ı getirdim. Torbanın içinde, fırını yak, pişir. Ben ormana gidiyorum, demiş. Kadın fırını yakmış. Bu sırada Dıbır evin çatısından:

—Ne yapıyorsun nine? Kadın da:

—Fırını yakıyorum, Dıbır’ı pişireceğim. Dıbır da nineye:

—Nine, gel seni şu fırın küreğinin üstüne koyup ısıtayım da beni öyle pişir. Zaten Dıbır benim.

&nbsp;Peki deyip kadın çıkmış küreğin üstüne. Dıbır bunu itmesiyle fırının içine sokmuş. Kadını pişirmiş. Pişen kadını fırından çıkarıp masanın üstüne koymuş. Çıkmış yine evin çatısına. Bir de bu sırada dev gelmiş.

— Ohh! Ne güzel et kokuyor, demiş. Eti yemeye başladığı sırada, Dıbır evin çatısında:

&nbsp;— Önce bir bak bakalım pişen ne! Dev:

— Amanın! Dıbır sen misin oradaki, demiş, dev.

&nbsp;— Oraya nasıl çıktın?

&nbsp;— Kap kap üzerine koyup çıktım, demiş, Dıbır. Dev ne kadar kap kacak varsa koymuş üst üste evin çatısına çıkarken düşmüş bacağını kırmış. Dev Dıbır’a dönüp:

— Dıbır, nasıl çıktın oraya, diye tekrar sormuş. Dıbır:

&nbsp;— Masa masa üstüne koyup çıktım, demiş.

&nbsp;Dev ne kadar masa varsa bu defa da onları toplayıp, üst üste yığıp çıkamaya başlamış. Bu defada düşüp ayağını, bacağını kırmış dev.

&nbsp;Dıbır da evin çatısından inip dev ile karısını gerisinde bırakmış, varmış evine. Daha sonra yemiş, içmiş, yatmış gününü gün etmiş.

*dılbır: Dıbır: tıfıl, küçük çocuk

Dıbır ile Dev