Şimdi bi adam vamış. Çok iyilik sevemiş hani herkese peki peki, dermiş. Bi gün birisi gelmiş:

— Bene senin gızı vesene, demiş.

Veresi yok amma adam gene de hayır deyememiş:

— Gıza söleyem belki veririm, demiş.

O gitmiş. Birisi daha gelmiş:

— “Ötekine evet bene hayır mı? Beni nasıl geriye çevirebilirsin?” demiş.

Ona da:

— Peki, demiş.

Ondan sona biri daha gelmiş.

—“Sen de mi bene arkanı çevireceksin?” demiş.

—Peki emme benim gızım bi tane, demiş. Peki olur, demiş.

Kakmış gitmiş. Zaman gelmiş. Evlenecek zaman gelmiş.

— “Allah’ım ben hepsine peki, dedim. Ben nasıl yapabilirim şimdi?” demiş.

Düşünmüş taşınmış. Bi tane eşek sıpası, bi tane köpek bulmuş. Köpek yavrusu masal bu ya canım. Sabahlara gadar Allah’a dua etmiş:

— Allah’ım benim yüzümü gara çıkarma. Hepsine tamam, dedim. Bunlar benim gız gibi gız olsun da hepsine yalancı çıkmayam, demiş.

Sabaha gadar da namaz gılmış dua da buyurmuş. Sabah olmuş hemen gızın yanına gitmiş. Hepsi kendi gızı gibi güzel gızlar. Bakmış görmüş. Bu olacak gibi değil bilememiş kendi gızının hangi gız olduğunu. Hepsini evlendirmiş barklandırmış.

— Eee hanım, demiş. Biz bunları evlendirdik barklandırdık emme demiş hangisinin bizim gız olduğunu bilemeyom, demiş. Şunu gidem bi ziyareti edem bakam nasıl olacak, demiş.

Gitmiş ilk önce birisinin yanına büyük gızının yanına vamış. Gız azıcık kıpırdamaya başlayınca, dışarı çıkınca damadına:

— “Evladım, demiş nasıl mutlu musun kızımla?” demiş.

— Çok iyi amma, demiş bi huyu var adama köpek gibi yanaşıyo, demiş.

—Eyi oğlum, demiş. Bi gün aldın amma on yıl geçinin, demiş.

Ondan sona öbürüne gitmiş.

— “Nasılsınız iyi misiniz?” demiş

—Çok iyiyim, ne desem yapıyo amma bazen eşek gibi surata tükürüyor, demiş.

—Tamam, demiş.

Bu da eşek soyundan, demiş. Sonra gitmiş öbürünün yanına vamış. Onun bi tek karpuzu vamış. Dokuz aylık da hamileymiş.

— Eh hanım demiş baban uzak yoldan geldi, demiş. Bi karpuz al gel de şuna keselim yedirelim , demiş.

O da tabi biraz övünmeyi böbürlenmeyi mi seviyo adam nasıl bir şey bilmem. Şimdi gitmiş. Karpuzu getirip gelmiş. Goymuş ortaya.

— A ben bunu istemem öbür karpuzu al gel, demiş.

Gadın bi daha getirmiş.

— A demiş ben ötekini dedim sen bunu mu getirdin, demiş.

Dokuz sefer merdivenden indirmiş çıkarmış dokuz aylık hamile gadını.

En sonunda kocası:

— İşte bu, demiş. Dokuzuncu karpuzu keselim, demiş.

Kızın babası:

—“Nasılsınız evladım garınla?” demiş.

— Benim hanım melek gibi, demiş. Bak bi tek karpuz var başka da karpuz yok amma dokuz kere geldi gitti, demiş. Ya bizim başka karpuzumuz mu var deyip kimseye sırrını da vermez, demiş. Eyi olduk eyiyiz, demiş.

— Ha oğlum eyi olun, eyi geçinin, demiş.

Adam bu gızın kendi gızı olduğunu anlamış. Masal da burada bitmiş.

[İYİLİK SEVER ADAM]