&nbsp;Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, develer tellal iken, pireler berber iken, ihtiyar bir anne, baba ve bir de genç kızları varmış.

Bunlar bir gün ormana çalı çırpı toplamaya gitmişler. Toplayıp geri döndüklerinde, köprüden geçerken bir kuş gelip:

— Ah kız, vah kız, bahtı kara kız, diye ötmüş.

Diğer haftalarda da aynı şekilde olmuş ve kız çok üzülmüş. Ailesiyle birlikte son kez ormana gittiklerinde kız bir dağ görmüş ve dağ aniden yarılıp kızı içine almış.

Kız çok korkmuş. Dağın içerinde bir ışık görmüş. Işığa doğru gittiğinde kırk oda görmüş ve kırkıncı odayı açtığında bir yakışıklı genç görüp ona âşık olmuş. Ancak genç uyuyor ve hiç uyanmıyormuş. Bu genç ülkenin şehzadesi imiş.

Otuz beş gün gencin başında beklemiş ve dışarı çıkmış. Dağın bir deliğinden baktığında dışarıdan çingeneler geçiyormuş. Diğer otuz dokuz oda her türlü eşya, altın, mücevher ile doluymuş.

Çingenelere bir kese altın atarak bir kız satın almış. Amacı burada yalnızlıktan ve sıkıntıdan kurtulmakmış. Ayrıca gencin başında eğer kırk gün beklerse genç uyanacakmış. Ama kızın bundan haberi yokmuş. Kız, kırkıncı gün çingene kıza:

— Sen şehzadenin başında bekle, ben bir yıkanayım, demiş. Ama gidip geldiğinde çingene kızla şehzadeyi sohbet eder görmüş. Kapı aralığından şehzadenin çingene kızı kendi başında kırk gün beklediğini sanıp ona âşık olduğunu anlamış.

Kız, çingene kızın hizmetçisi olmuş. Ona kötü muamele etmeye başlamışlar.

Daha sonra şehzade bir gün seyahate çıkacakmış. Çingene kız bir sürü hediye istemiş.

— Bunları almadan sakın gelme, demiş.

Genç, hizmetçi kızın da istediği sabır taşı, ayna ve hançeri de alacaklarına eklemiş.

Hepsini alıp seyahatten dönmüş. Önce karısına, sonra hizmetçi kıza hediyelerini vermiş. Bir gün hizmetçi kızın kapısının önünden geçerken, kızın sabır taşını önüne koyup her şeyi anlattığını ve sabır taşının anlatırken şişip patladığını görmüş. Yaptığı yanlışı anlamış. Çingene kızı cezalandırmak için:

— Kırk katır mı, kırk satır mı istersin, demiş. O da:

— Kırk satırı ne yapacağım, kırk katırı ver, memleketime gideyim, demiş.

Şehzade de kızı kırk katıra bağlayıp göndermiş. İki sevgili birbirlerine kavuşmuş. Onlar ermiş muradına, biz çıkalım kerevetine.

Sabır Taşı