Bir varmış, bir yokmuş, evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, develer tellal iken, pireler berber iken, dedem ninemin beşiğini tıngır mıngır sallar iken, bir evde yedi oğluyla yaşayan bir aile varmış.

Oğlanlar bir kız kardeş isterler analarından. Anneleri bir gün hamile kalır. Aradan zaman geçer doğum zamanı gelir çatar. Oğlanlar analarına:

— Kız olursa kapıya elek, oğlansa ok as, derler. Kızı olan ana kapıya elek asar. Ama komşuları eleğin yerine ok asar. Oğlanlar görünce dönüp giderler evden.

Aradan uzun zaman geçer, kız büyür. Bir gün ev süpürürken bir üzüm bulur. Yiyeceği sırada üzümü Mincini Minik adlı köpek üzümü ister. Ama kız üzümü vermez. Köpek de ateşe pisler, ateş söner.

Kız da bunun üzerine ateş bulmak için “Tütün tüten yere mi, it üreyen yere mi gideyim? ”diye düşünür. Tütün tüten yere gitse devler vardır. İt üreyen yerde itler vardır. Sonunda tütün tüten yere gider.

Gittiğinde devin anası fedik* kaynatmaktadır. Dev ise uyumaktadır. Dev anası ateşi verir. Bir etek fedik, bir top ip verir. Ona çabuk gitmesini söyler. Çünkü dev uyanırsa onu yiyeceğini bilir.

Kız, fediği dökerek, ip eğirerek eve gelir. Dev de bu sırada uyanır:

— Burada bir insanoğlu kokuyor, der. Fedik döküntüsünü takip ederek evi bulur. Kapıyı çalar. Kız arka kapıdan kaçar. Az gider, uz gider. Bir kulübede ışık görür. Kapıyı çalar, kapıyı açanlara kendini tanıtır. Bu arada kulübedekiler erkek kardeşleridir. Erkek kardeşler bunun kendi kız kardeşleri olduğunu anlarlar. Hemen içeri alırlar.

Ertesi gün işe giderken kardeşler bacılarına kapıyı kimseye açmamasını söylerler. Sabah dev gelir, kapıyı çalar. Dev:

— Kardeşlerin yüzük gönderdi, parmağını uzat, takalım, der.

Kız bunun üzerine parmağını uzatır. Dev kızın parmağını yakalayarak yemeye başlar. Kız hemen oraya bayılır, kalır. Kardeşler gelince kapıyı açan olmaz:

— Bacadan girelim, derler. Biri girer, bacısını o hâlde görünce o da düşer bayılır. Diğer ikincisi girer kapıyı açar.

Kız ayılınca olanları anlatır. Kardeşler, dev yarın da gelir diye ava gitmezler, evde kalırlar. Dev gelir:

— Kardeşlerinden sana bir şeyler getirdim, der. Kız kapıyı açar. Kapının arkasındaki kardeşler deve kılıçlarını saplayarak devi öldürürler. Dev:

— İnsanoğlu bir daha vur, der. Çünkü bir daha vurunca dev dirilecek. Kardeşler de:

— Yok ben anamdan bir kez doğdum, der. Dev ölür. Kardeşler ailelerinin yanına giderek mutlu mesut yaşarlar.

*fedik: Kaynamış mısır veya buğday.

Kız Kardeş Sevgisi