Bir varmış, bir yohmuş. Evel zaman içinde halbur saman içinde bi Hamam Böceği varmış. Hamam Böceği bir gün garar veri evlenmeye. Diyi:

—Evlenem. Garganan evlenem, diyi.

Gidi bi gargaya söli. Diyi:

—Benimnen evlenir misin? Diyi:

—He. Diyi:

—Sen gızdığın zaman nenen beni vurursun? Diyi:

—Kakucumla.

—Uyy, diyi. Bi kakuç vursa, beni öldürür garga.

—Yoh, sennen evlenmem, diyi.

Gidi ondan sona şeyi buli. Bi tavuh buli. Diyi:

—Sennen evlenem, diyi. Benlen evlenir misin? Diyi:

—He evlenirim. Diyi:

—Gızdığın zaman nenen beni vurursun?

O da diyi:

—Kakıcımnan.

—Valla, kakıcı sivri, diyi.&nbsp;Bi tene vursa ben ezilirim, diyi. Yoh, diyi. Evlenmim.

Geri gidi gine. Gidi, gidi bi fare buli, Diyi:

—Fare nere gidisin? Diyi:

—Neblim? Gidim işde bele. Diyi:

—Bennen evlenir misin? Diyi:

—He evlenirim. Diyi:

—Gızdığın zaman nenen beni vurursun? Diyi:

—Guyruğumnan.

—Eyi, diyi. Onun guyruğu yumışahdır. Farenin guyruğu ne ki. Beni öldürmez, diyi.

—He, diyi. Evlenem.

Evleni. Ondan sona fare gidi, - erkek ya - gidi guyruğunu bi yerlere sürti, getiri. Garısı da yali, garnı doyi. Bir gün bahi garşıda bi dügün oli.

Diyi:

—Şedir, diyi. Gidem şu dügüne. Yemeklere girem, gizli mutfağa girem. Yemeklere guyruğumu sürtem, gelirem, garı da ye.

Garı diyi:

—Eyi elese. Ben de çamaşır yıhamaya gidim, diyi. Çamaşır yıhamaya gidim.

Gidi o da çamaşır yıhamaya. Nası edise çamura bati. Çamura bati, çıhami. Edi, edi, daha çoh saplani. Edi, edi daha saplani. Çamaşırı yıhi geli. Bi şe bi inek izi mi, öküz izi mi? İzinde yağmur yağmış, su varmış. Suya bati, çıhami. İşde çamura bati, çıhamı Edi, edi, çıhami.

—Aman nerde galdı, diyi.&nbsp;Süleyman Beg nerde galdı?

Farenin ismi de Süleymanmış. Bahi orda, o yanda bi atlı geli. Diyi:

—Atlı, atlı, dili dişi datlı, diyi. Dügün evine varırsan, diyi. Süleyman Beg'e söle: İnci Hanım, Cinci Hanım çamura batmış, çıhami.

Atlı bahi sağa sola:

—Ya Rabbim, bu ses nerden geli? Bu kim söli?

Gine biraz edi davam ede, gide. Atını süri. Diyi:

—Hey! Atlı, atlı, dili dişi datlı -diyi- sahan sölim ha, diyi.&nbsp;&nbsp;Dügün evine varırsan, diyi. Süleyman Beg'e söle: İnci Hanım, Cinci Hanım çamura batmış, çıhami.

Gine bahi sağa sola. Bi şe göremi. Bi daha söli, diyi:

—Hey -diyi- atlı, atlı, dili, dişi datlı, diyi.&nbsp;&nbsp;Dügün evine varırsan, diyi.&nbsp;Süleyman Beg'e söliyesin: İnci Hanım, Cinci Hanım çamura batmış, çıhami!

Herif diyi:

—Ya Rabbım bu ses nerden geli?

Gidi, dügün evine gavuşi. Daha goyi, gidi. Gorhi, diyi:

—Bu ses nerden geli bele?

Gidi dügün evine. Hoş geldin, hoş geldin işde. Diyi:

—Hele durun, gelin size bişe anladam. Diyi:

—Nedir? Diyi:

—Yolda gelidim. Aha şu köyün altında, diyi. Bi ses geli. Bahim, bahim ben kimseyi göremim, diyi- Dedi ki:&nbsp;Atlı, atlı, dili dişi datlı. Süleyman Beg’e söle ki; İnci Hanım, Cinci Hanım çamura batmış, çıhami.

Orda fare nası duyise hemen virt geli, içinden geçi, gidi. Geçi, gidi. Diyi:

—İnci Hanım, Cinci Hanım, diyi. Ver elini tutanos.

Garı, gecikmiş diye küsmüş bu sefer gara bocik. Diyi:

—Ver elini tutanos. Elini tuta ki çeke. Diyi:

—Yohh! Ben sennen küsenos.

—Gız diyi, ver elini tutanos. Diyi:

—Yohh! Ben sennen küsenos. Bi daha diyi:

—Ver elini tutanos, diyi. Diyi:

—Yohh! Ben sennen küsenos.

—Bi tekmik. Diyi, vuranos, yerin dibine goyanos.

Vuri bi tekme, yerin dibine goyi garıyı. Zeten gara bocik, ezili, gidi. Yiyi, içi, mıradına geçi. Siz de geçesiz mıradıza.

HAMAM BÖCEĞİ (GARA BOCİK)