[AĞLAYAN AYVA, GÜLEN NAR]

Bir varmış, bir yokmuş. Bir padişahın otuz kızı varmış, karısı yeniden hamile kalmış. Padişah karısına demiş ki:

— Eğer bu da kız olursa senin başını vurdururum. Çocuk doğmuş, bakmışlar ki yine kız. Padişaha bir oğlun oldu diye haber etmişler. Kadın bu çocuğu oğlan gibi giydirip oğlan gibi yetiştirmiş. Aradan zaman geçmiş, padişah:

— Bizim oğlan büyüdü, sünnet olma zamanı geldi, demiş. Bu lafı karısı duyunca kara kara düşünmeye başlamış. Kız gelip anasına demiş ki:

— Ana ben babama varır, baba sünnet olmadan önce gezmek istiyorum derim, demiş. Kız dediğini yapmış. Babasına varıp böyle böyle anlatmış. Babası da kabul etmiş.

Kız deveye binmiş, az gitmiş, uz gitmiş. Karşısına bir cin çıkmış. Kız, derdini cine anlatmış. Cin, kıza demiş ki:

—Ben sana iki tane kıl vereceğim, eğer başın derde düşerse bu kılları birbirine değdir, ben hemen baş ucunda olurum, demiş.

Kız yine yola devam etmiş. Bir ülkeye varmış ki&nbsp;o memlekette yılda bir defa bir canavar ortaya çıkar, önüne çıkanı yermiş. Kız, cinden aldığı iki kılı birbirine değdirmiş. Cin hemen gelmiş. Cine demiş ki:

— Bana öyle bir keskin kılıç yaptır ki&nbsp;bu canavarın bir vuruşta kellesini uçurayım, demiş. Cin hemen bir kılıç bulmuş, gelmiş. Canavar ortaya çıkınca kız bir vuruşta canavarın başını kesmiş.

O memleketin padişahı “Canavarın başını kim uçurduysa yanıma gelsin.” diye haber yollamış. Herkes ben öldürdüm diye padişahın huzuruna varıyormuş. Kız da varınca oradakiler gülüşmüşler:

— Koca canavarı vura vura şu çelimsiz mi vuracak, demişler. Kız, padişaha:

— Devin kulaklarını kestim, işte cebimde, deyip cebinden kulakları çıkartmış. Padişah da kıza:

— Dile benden ne dilersen, demiş. Kız:

— Sağlığını isterim, demiş. Padişah da o zaman:

— Ben sana kızımı vereceğim demiş.

Oğlan kabul etmiş. Oğlana devlerin inine varıp devlerin aynasını getirmesini istemiş. Oğlan da iki kılı yine birbirine değdirip cini çağırmış. Cin, oğlana bir uçan at vermiş. Bir de demiş ki:

— İne vardığında bak, eğer devlerin gözü açıksa aynayı al. Eğer devlerin gözü kapalıysa sakın yanlarına varma, demiş. Çünkü devler gözü açıkken görürlermiş ama bir şey yapamazlarmış. Gözü yumukken ise adamı tutması ile yemesi bir olurmuş.

Oğlan yola çıkmış, devlerin inine varmış. İçeri girmiş ki devlerin gözü açık. Hemen aynayı kaptığı gibi kıza getirmiş. Kız demiş ki:

— Ben aynayı ne yapayım, tarak olmadıktan sonra. Bana devlerin tarağını da getir, demiş. Oğlan yine gitmiş ki devlerin gözü açık. Taraklarını almış gelmiş. Devler demişler ki:

— Bizim aynamızı aldı, tarağımızı da aldı. Bu eğer oğlansa kız, kız ise oğlan olsun.” demişler. Aslında kız olan bu oğlan, bu sefer sahiden oğlan olmuş.

Bu arada kız, padişahın ordusundaki sevdiği oğlana demiş ki:

— En zor şeyleri istedim, hepsini getirdi. Bu oğlandan nasıl kurtulacağız? Oğlan da:

— Sen ondan ağlayan ayva, gülen nar ağacından bir dal koparmasını söyle. Ben askerimle bu ağacın arkasına gizlenirim. O gelince, onu öldürürüm, demiş. Kız, oğlanı yanına çağırmış:

— Senden son bir dileğim var. Bana ağlayan elma ile gülen nar ağacından bir dal koparıp getirirsen sana varacağım, demiş.

Oğlan uçan atına binip oradan uzaklaşmış. Bir bakmış ki aşağıda askerler pusu kurmuşlar. Atına demiş ki:

— Sen beni uzak bir yere indir, sonra sen uçmaya devam et. Onları üzerine çek. Ben dalı koparınca seni çağırırım.

At, oğlanı uzak bir yere bırakıp kendi de askerlerin yakınlarına inmiş. At kişneyince askerler ata doğru sinsi sinsi yaklaşmaya başlamışlar. Bu arada oğlan ağacın dalından tutunca kökünden sökmüş, atına bir ıslık çalmış. At havalanıp oğlanın yanına varmış. Oğlan, ata binip kızın yanına varmış. Padişah, oğlanı yanına çağırıp:

— Artık düğün hazırlıklarına başlayın., demiş. Oğlan da padişaha:

— Benim babam da padişah, söyleyelim o da gelsin, hep beraber düğün yapalım ki iki ülkeyi birleştirelim, demiş. Oğlanın babası da gelmiş. Kırk gün kırk gece düğün yapmışlar, muratlarına ermişler.

[Ağlayan Ayva Gülen Nar]