Çok eskiden adamın birinin evine bir misafir gelmiş. Bu misafir evin içindeki her şeye karışırmış. Ev sahibi bu misafiri iyice bir dövüp evinden göndermiş. Bu durumu ev sahibinin yakın arkadaşlarından biri duymuş. Olayı merak edip arkadaşını ziyaret etmek için yola koyulmuş. Yolda gelirken çocukların bir yılanı öldürmeye çalıştıklarını görmüş. Çocuklara etmeyin eylemeyin dese de dinletememiş. En sonunda bakmış olacağı yok, yılanı satın alıp heybesine koymuş ve yoluna devam etmiş. Arkadaşının evinde çok iyi karşılanmış. Gel gör ki bir türlü meseleyi soramamış. Evine dönerken yılan heybeden usulca çıkarak adamı kulağından yakalamış ve:

-Seni sokacağım, demiş.

Adam şaşırmış ve sebebini sorunca yılan da:

-İnsanoğluna iyilik yaramaz, demiş.

Adam atını yıldırım hızıyla sürmüş ve yaşlı bir ağacın altına gelmiş. Durumu ağaca anlatmış, ağaç adamı haksız bulmuş:

-Siz insanlar önce altımda konaklar, sonra kolumu kanadımı koparıp gidersiniz, demiş.

Adam bunun üzerine atını hızla ırmağa sürmüş. Irmak da adamı haksız bulmuş:

-Siz insanlar, bende hem temizleniyorsunuz hem de giderken yüzüme tükürüyorsunuz, demiş.

Adam bu sefer atını ormana sürmüş. Ormanda atını sürerken uzaktan bir tilki görmüş. Ona:

-Sana iki tane okkalı tavuk var, demiş.

Tilki hemen meseleyi kavramış ve bir de olayı tilkiye anlatmışlar. Tilki yılana sormuş:

– Bu adam seni kurtardı mı?

– Kurtardı.

– Seni nerede taşıdı?

– Heybede.

– Sen nasıl girdin heybeye, bir göster bakalım.

Bunun üzerine yılan heybeye girmiş. Tilki adama işaret ederek heybeyi taşa çalmasını söylemiş ve böylece adam yılandan kurtulmuş. Gelelim tilkinin tavuklarına. Adam tamam getireceğim, diye gitmiş ve tilkinin yerini avcıya tarif etmiş.

[Yılan ve İnsan]