İki Kardeş

Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, develer tellal iken, pireler berber iken, ben anamın beşiğinde tıngır mıngır sallanırken bir&nbsp;ülkede iki kardeş varmış. Bu kardeşlerden biri çok fakirmiş ve üç tane oğlu varmış. Diğeri ise çok zenginmiş. Onun da üç tane kızı varmış. Zengin olan kardeşin, bir ahır dolusu atı varmış. Her gün bir atı çalınıyormuş. Büyük kız:

— Baba, ben bekleyeceğim, demiş. Babası da:

— Bekleme, dayanamasın; uyuyup kalırsın kızım, demiş. Kız, beklerken uyuyakalmış, atlardan bir tanesi yine çalınmış. Daha sonra ortanca kız:

— Baba, ben bekleyeceğim, demiş. O da dayanamamış, uyuyakalmış; atlardan bir tanesi yine çalınmış. Küçük kız:

— Baba, ben de bekleyeceğim, demiş. Babası yok dese de o da beklemeye başlamış. Babaları:

— Boşuna bekliyorsunuz, ben atı kimin çaldığını biliyorum, demiş.

Kız parmağını kesmiş ve acıdan uyuyamamış. Başlamış beklemeye. Hırsız gelince, tahtayı başına vurup yaralamış. Bakmışlar ki, amcasının oğlu.

— Amca tarafı, “Kanımıza kan isteriz!” diye tutturmuşlar. Küçük kızı oğullarına almışlar.

Kızla oğlan atla giderlerken, oğlan attan inmiş. Pınarın başına oturmuş, bir sigara içmiş. Çakmağını orda unutmuş. Sonra kızı sık bir ormana bağlamış; kızı yakacakmış. Bakmış ki çakmak yok, çakmağını almaya gitmiş.

O gelinceye kadar kız, ipleri çözmüş, kaçmış. Saçına başına çamur sürmüş, yırtık pırtık elbiseler giymiş. Kendini Keloğlan’a benzetmiş.

Kaz güden bir ağa oğluna rast gelmiş. Konuşup anlaşmışlar; kız, oğlanın kazlarına çoban olmuş.

Bir gün oğlandan kazan, sabun gibi şeyler istemiş. Oğlan, bunları vermiş, sonra da izlemiş. Bakmış ki dünya güzeli bir kız. Sonra kızın yine saçına başına çamur sürdüğünü, eskileri giydiğini görmüş. Oğlan, annesine anlatmış:

— Kızı alacağım, demiş. Almış, varmış evlerine götürmüş. Yıkamışlar, düğün dernek kurmuşlar. Oğlanla kız evlenmişler. Onlar ermiş muradına, bir çıkalım kerevetine…

Gökten üç elma düşmüş; biri söyleyene, biri dinleyenlere, biri de bu masalı başkalarına aktaranlara olsun!

İki Kardeş