&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Bir varmış, bir yokmuş. Zaman, zaman içinde; kalbur saman içinde develer tellal iken, pireler berber iken, horozlar imam iken, ben babamın beşiğini tıngır mıngır sallar iken… Babam düştü beşikten, anam düştü eşikten, anam kaptı maşayı, babam kaptı küreği, gösterdiler bana kapının ardındaki köşeyi…

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Vakti zamanın birinde fakir bir çobanla kızı varmış. Bunlar kıt kanaat ama mutlu mesut yaşarlarken evlerine bir kadın gelmiş. Kızı oğluna istemiş.

Çoban bu kadını evinden kovmuş. İyi kalpli kızı bu duruma hiç anlam verememiş. Günler aylar geçmiş. Kız annesinin mezarını ziyarete gittiği sırada o kadın ortaya çıkmış. Kıza onu sevdiğini, gelini olmasını istediğini anlatmış. Kız da kadından babası için özür dilemiş.

Sohbet iyice koyulaşınca da kadın tuhaf bir meyve çıkarıp kıza ikram etmiş. Kızın yemesiyle bayılması bir olmuş. Meğer bu kadın bir cadıymış. Kızı sihirli küpüne bindirip göl içindeki sarayına getirmiş, kendisi de ortadan kaybolmuş.

Bu saray çok ama çok güzelmiş. İçinde her telinden bin bir ses çıkan çalgılar, bin bir renkte hayvanlar varmış. Kız başlarda çok üzülüp ağlamış ama sonra durumu kabullenmeye başlamış. Saray göl içinde olduğundan dışarı çıkamıyormuş.

Cadının olmadığı bir gün sarayı gezmeye başlamış. Bodrum katında bin bir tane küçük kapı görmüş. Her kapı ilginç yerlere açılıyormuş. Neyse lafı uzatmayalım. Kız odanın birinde, küçük bir kutu içinde iki kıl bulmuş. Bu kılları birbirine değdirince bir balık çıkagelmiş. Kıza:

— Dile benden ne dilersen, demiş.

Kız da cadıdan kurtulmak istediğini söylemiş. Kızın sözünü bitirmesiyle kendini ormanda bulması bir olmuş.

Kız nereye geldiğini anlamaya çalışırken bir geyik görmüş. Geyik, kıza yaklaşıp bu ormanda ne aradığını sormuş. Kız da ağlayarak başından geçenleri anlatmış. Geyik, kıza korkmamasını, onu hep koruyacağını söylemiş.

Bunlar hep birlikte gezmeye başlamışlar. Geyikle birlikte yiyecek buluyorlarmış hatta oyunlar bile oynuyorlarmış.

Yine bir gün birlikte gezerlerken bir avcı görmüşler. Kız avcıdan yardım isteyeceğini söylemiş. Geyik bu avcının kötü biri olduğunu söyleyip kızı vazgeçirmiş.

Avcı ertesi gün yine gelmiş. Ama bu sefer geyiği görmüş. Onun güzelliğine, boynuzlarının büyüklüğüne hayran olmuş ve onu yaralamış. Neyse ki geyik hızlı davranmış ve kaçmış.

Kız onun bu hâlini görünce çok üzülmüş, feryat figan etmiş. Günlerce ona bakmış. Her gün ormandan yiyecek bulmuş, şifalı otlardan toplamış. Annesini ona küçükken öğrettiği merhemlerden yapmış da geyiği iyileştirmiş.

Kızın ormana gelişinin kırkıncı gününde geyik birden insan oluvermiş. Meğerse bu geyik cadı tarafından sihirlenmiş bir padişahmış. Bir kız, onu geyik hâliyle sever ve ondan kırk gün ayrılmazsa büyü bozulurmuş.

Kız, padişahı görür görmez âşık olmuş ama bu duruma da çok şaşırmış. Geyik ona başından geçenleri anlatmış. Sonra som altından saraylarına gelmişler, kırk gün kırk gece düğün yapıp muratlarına ermişler.

Cadının Sihirlediği Geyik