Zamanın birinde, bir ormanda, aslanın biri bir kediyi yakalamış. Kediye:

— Ey kedi, sen benim cinsimden olmana rağmen neden böyle küçük ve korkaksın, diye bağırmış. Kedi ezilmiş, büzülmüş aklına bir kurnazlık gelmiş:

— Beni insanoğlu bu hâle getirdi, demiş. Aslan:

— Ne demek yani, diye sormuş. Kedi:

— İnsanoğlunun çeşit çeşit aletleri var. O aletleri ile beni bu hâle getirdi, demiş. Bunun üzerine aslan:

— Beni de insanoğlunun yanına götür beni de küçültsün de göreyim, demiş. Kedi bu istek karşısında çok korkmuş, aslanı vazgeçirmeye çalışsa da ikna edememiş.

Bunun üzerine kedi ve aslan ormanda uzun bir gezintiye çıkmışlar, uzun süre yürümüşler, bir ormancıya rastlamışlar.

Kedi, ormancıyı işaret ederek “işte insanoğlu” demiş. Aslan ormancının önüne çıkıp:

— Ey insanoğlu, duyduğuma göre sen benim cinsimi küçültüyormuşsun, deyince, ormancı bir aslana, bir yanındaki kediye bakmış ve “evet” demiş. Bunun üzerine aslan:

— Haydi beni de küçült de göreyim demiş, demiş. Ormancı:

— Tamam küçültürüm ama aletlerim yanımda değil, demiş. Aslan:

— Nerede, demiş. Ormancı:

— Köyde, diye cevap vermiş. Aslan kükreyerek:

— Demek beni kandırmak istiyorsun. Korkudan köye gidip bir daha gelmeyeceksin değil mi, demiş. Ormancı gülerek:

— Hayır, benim esas korkum, köye aletlerimi getirmeye gidip de geri döndüğümde seni burada bulamamaktır, demiş. Aslan kükreyerek:

— Ne! Benim gibi bir ormanlar padişahına ha, demiş. Ormancı ise:

— Seni burada bir ağaca bağlayayım, ben gidip dönünceye kadar burada bağlı kal. Ancak bu şekilde içim rahat edecek, demiş.

Aslan ormancının bu teklifini kabul etmiş. Ormancı da aslanı bir ağaca sıkı sıkıya bağlamış. Ormancı gevrek gevrek gülerek:

— İşte benim aletlerim burada, demiş ve baltayı alarak sapı ile aslana vurmaya başlamış. Aslan yediği balta ile iç içe geçmiş. Ormancı aslanın kemiklerini bir güzel kırdıktan sonra ipleri çözmüş. Aslan, orada saklanan kedinin yanına sürüne sürüne gitmiş ve:

— Haklıymışsın kedi kardeş. İnsanoğlu beni de küçülttü, demiş.

KÜÇÜLTEN ALET