USTA NECAT VE PERİ KIZLARI

Bir varmış bir yokmuş. Evvel zaman içinde bir padişahın ülkesinde ihtiyar bir kadın ile Usta Necat adında bir oğlu yaşarmış. İhtiyar kadın bir gün oğluna padişahtan bir ev ile tarla isteğinde bulunmasını söylemiş. Usta Necat kalkıp padişahın sarayına gitmiş. Bir ev ile bir tarla istemiş. Padişah da Usta Necat’a bir ev ile bir tarla vermiş. Usta Necat sevinerek eve taşınmış. Tarlaya da buğday ekmiş.

Aradan uzun zaman geçmiş. Bir gün Usta Necat tarlaya gitmiş. Bir de ne görsün! Tarla yerle bir olmuş, iki güzel kız tarlanın içinde oynuyorlar. Usta Necat alelacele eve dönmüş. Olayı anasına anlatmış. Anası, Usta Necat’a:

-Oğlum hemen geri dön, oraya git. Eğer bu kızlar yine tarlanın içinde oynaşırlarsa gizlen onların elbiselerini al bir yere sakla. Onlar elbiselerini arayacaklar. O zaman ortaya çık seni görsünler. Birisinin elbisesini ver. Güzel olanı da eve getir demiş.

Usta Necat tarlaya gider, onların göremeyeceği bir yere saklanır. Bir müddet sonra iki güzel kız denizden çıkıp tarlanın içinde oynamaya başlarlar. Usta Necat saklanarak bu güzel ve neşeli kızların elbiselerini çalmış. Kızlar gidecekleri sırada elbiselerinin bulunduğu yere gelmişler. Elbiselerini yerinde görememişler. Elbiselerini aramaya çıkan kızlar, Usta Necat’ı karşılarında görmüşler. Elbiselerini vermek için Usta Necat’a yalvarmaya başlamışlar. Usta Necat:

-Ancak biriniz benimle evlenirse vereceğim demiş.

Kızlar çaresiz kaldıklarından şartı kabul etmişler. Usta Necat en büyük kızın elbiselerini vermiş. Kız deniz sularına dalıp gitmiş. Usta Necat kimsenin görmemesi için akşamı beklemiş. Karanlık basınca kızı alıp doğruca eve gelmiş. Usta Necat ertesi gün ava gideceği sırada anasını sımsıkı tembih etmiş.

-Anne ava gidiyorum, sakın ha erken kalkıp tandırı yakma. Eğer tandırı yaksan padişahın adamları av etini pişirmek için buraya gelecekler. Gelinini gördükleri an gidip padişaha söyleyecekler. O zaman başımız padişahla belaya girecek. Padişah başımızın vurulması için emir verecek. Karımı da kendine alacak demiş.

Usta Necat sabah ava gider gitmez. Anası sevince ve mutluluğun verdiği heyecanla; heyecanın da verdiği unutkanlıkla oğlunun söylediklerini unutmuş. Usta Necat evden adımını atar atmaz hemen kalkıp tandırı yakmış. Gelgelelim padişah ve adamlarına, o gün padişahın avcıları avda bir ceylan avlanmışlar. Padişahın emriyle şehirde kimin tandırı yanarsa etin orada kızartılmasını söylemişler. Aramışlar taramışlar sonunda ihtiyar kadının evinden başka bir evde tandırın yanmadığını öğrenip padişaha bildirmişler.

Padişah etin ihtiyar kadının evine götürülmesi için emir vermiş. Padişahın adamlarından vezir ile müftü et kazanını almışlar. İhtiyar kadının kapısına dayanıp, kapıyı çalmışlar. Usta Necat’ın anası önce korkmaya başlamış kapıyı açmamış. Padişahın adamlarından vezir ile müftünün olduklarını öğrenince açmak zorunda kalmış. Usta Necat’ın anası onları eve almadan önce ev karanlık kalsın diye lambayı söndürmüş. Evde kimse kimseyi göremez olmuş.

Vezir ile müftü içeri girip eti tandıra atmışlar. Kör insanlar gibi bir yere oturup beklemeye başlamışlar. Epey zaman geçtikten sonra gözleri karanlığa alışan vezir ile müftü evin o tarafına bu tarafına bakmışlar. Öyle ki evin her tarafını didik didik aramışlar. Vezir ile müftü bir köşede oturan kızı görürler. Gördükleri manzara karşısında donakalmış zavallılar gibi gözlerini ondan ayırmamışlar. Tandırdaki eti unutarak kızı temaşaya dalmışlar. Tandırdaki et yanmış. Kül olmuş. Vezir ile müftü bu olaya şaşırırlar.

-Padişahın yanına nasıl gideceğiz. Ona ne diyeceğiz. Başımızı nasıl kurtaracağız? Diye düşünürler.

Kara kara düşünüp korka korka padişahın sarayına varıp yanına gitmişler. Padişah:

-Eti getirdiniz mi? Diye söylemiş. Vezir ile müftü:

-Senin gibi padişahın tahtı da tacı da yıkılsın. Sen de evlenmişsin, Usta Necat denen meteliksiz adam da evlenmiş. Senin karın nerede, onun karısı nerede. Senin karının bir çingeneden farkı yoktur. Zenciden farkı yoktur. Oysa Usta Necat’ın karısı sanki bir dünya güzeli, bir peri, bir melek, bir ceylandır. Ona baka baka eti tandırda unuttuk. Et yanıp kül oldu demişler.

Zalim padişah Usta Necat’ın çarçabuk huzura getirilmesini istemiş. İki kişi gidip Usta Necat’ı padişahın huzuruna getirmişler. Usta Necat padişahın huzurunda:

-Emret padişahım demiş. Padişah:

-Benim üç şartım vardır. Eğer bu şartlarımı yerine getirirsen kurtulacaksın. Yok, eğer yerine getirmezsen başını cellatlara vurdurur, karını da kendime getiririm demiş.

-Birinci şartım şudur: sen gidip bir tepsi üzüm getireceksin. Ben ile vezirlerim yediğimizde bitmesin demiş.

Usta Necat, mazlum ne yapsın çaresiz şartları kabul etmek zorunda kalmış. Usta Necat evine gelmiş. Böyle bir şey mümkün olamaz diye ağlamış. Gözünden akan yaşlar sel olup taşmış, ırmak olup akmış. Nehir olup denizlere karışmış. Olayı anası ile karısına anlatmış. Karısı:

-Neden ağlıyorsun, kalk otur eskisi gibi. Allah birdir. Kapı bin… Kalk denizin yanındaki tarlamıza git. Ablamı göreceksin. O zaman sen de ‘kardeşin sana selam etti’ diyeceksin. Ve bana hediye göndersin demiş. Usta Necat kalkıp deniz kenarındaki tarlasına gitmiş. Bir süre bekledikten sonra baldızı çıkagelmiş. Baldızı:

-Damat sen buralarda demiş. Usta Necat:

- Beni hazır gör baldız. Kardeşin seni selam etti. Bana bir hediye göndersin dedi, demiş.

Baldızı Usta Necat’a bir tepsi üzüm vermiş. Usta Necat üzümleri getirip padişah ile vezirlerini vermiş. Onlar üzümleri yiye yiye bitirememişler. Padişah, ikinci şartım şudur:

-Bir sini pilav getireceksin. Ben ve vezirlerim yediğimizde bitmesin. Yoksa gerisini sen düşün demiş.

Usta Necat evine dönüp çok ağlamış. Gözünden akan yaşlar sel olup taşmış, ırmak olup akmış, nehir olup denizlere karışmış. Hanımı:

-Usta Necat neden ağlıyorsun? Kalk otur eskisi gibi. Allah birdir. Kapı bin… Kalk denizin kenarındaki tarlamıza git. Ablam çıkıp gelecek. Diyecek: Damat sen buralarda. Sen de “ Hazır gör, kardeşin seni selam etti, bana bir hediye göndersin” diyeceksin demiş.

Usta Necat kalkmış deniz kenarındaki tarlasına gitmiş. Bir müddet bekledikten sonra baldızı ortaya çıkmış. Baldızı:

-Damat sen buralarda demiş. Usta Necat:

-Beni hazır gör baldız. Kardeşin seni selam etti. Bana bir hediye göndersin dedi.

Baldızı Usta Necat’a bir sini pilav vermiş. Usta Necat pilavı alıp padişahın evine getirmiş. Padişaha vermiş. Padişah ile vezirleri pilavı tıka basa yedikleri halde bitirememişler. Sıra padişahın üçüncü şartına gelmiş. Usta Necat’a:

-Bana yedi günlük bir bebek getireceksin, bebek benimle konuşacak demiş.

Usta Necat yine dönüp ağlamış, sızlamış. Gözlerinden akan yaşlar sel olup taşmış, ırmak olup denizlere karışmış.

-Yedi günlük bebeğin konuştuğunu kim görmüş. Nerede görülmüş. Dünyada böyle şey olmaz demiş. Hanımı:

- Usta Necat neden ağlıyorsun? Kalk otur eskisi gibi. Allah birdir, kapı bin… Kalk deniz kenarında tarlamıza git. Orada ablamı göreceksin. “ Damat sen buralarda” diyecek. Sen de “Beni hazır gör baldız. Kardeşin seni selam etti. Bana bir şey göndersin” diyeceksin demiş.

Usta Necat kalkmış. Deniz kenarındaki tarlasına gitmiş. Bir süre bekledikten sonra baldızı çıkagelmiş.

-Damat sen buralarda demiş. Usta Necat:

-Beni hazır gör baldız. Kardeşin seni selam etti. Bana bir hediye göndersin dedi, demiş.

Baldızı ona bir yedi günlük bebek vermiş. Usta Necat bebeği alarak padişahın sarayına varmış. Bebeği padişaha vermiş. Padişah:

-Ey çocuk! Benimle konuşacaksın. Eğer konuşmazsan senin de Usta Necat’ın da başlarınızı cellatların önüne atacağım demiş.

Bebek mırıldanarak konuşmaya başlamış. Şu sözle padişah ile vezirlerin kulağında çan gibi çınlamış.

-Evimizi yapmışlar süslü püslü

Kaşık yoktur sıra sıra,

Padişah babası ağzına…

Fukaranın karısını alır zor zor.

Padişah ile divanında bulunan bütün insanlar sersemlemiş. Felç olup ağızları bir arşın açılmış ve eğri olmuş. Padişah sinirlenerek Usta Necat’a:

-Kalk kurnaz köpek, çocuğunu al buradan defol git. Gözüm bir daha seni görmesin. Bir daha seni karşımda görsem başını cellatlara kestireceğim. Demiş.

Usta Necat çocuğu alarak oradan uzaklaşmış. Böylece zalim padişahtan kurtulmuş. Onlar erdi muradına, biz çıkalım kerevetine.

USTA NECAT VE PERİ KIZLARI