Bir varmış, bir yokmuş. Evel zaman içinde, kalbur saman içinde develer tellal, pireler berber ben dedemin beşiğini tıngır mıngır sallar iken...

Vakti zamanında kurdun biri, hacca gitmeye niyetlenmiş. Düşmüş yola... Yolda koyunla karşılaşmış. Koyun:

— Nereye gidiyorsun kurt kardeş? Kurt:

— Hacca gidiyorum. Koyun:

— Ben yemezsen ben de geleyim. Devam etmişler yola... Keçi ile karşılaşmışlar. Keçi:

— Nereye gidiyorsunuz ikiniz birlikte? Koyun ile kurt:

— Hacca gidiyoruz. Keçi:

— Kurt kardeş, beni yemezsen ben de geleyim. Kurt:

— Yok yemem, gel, demiş. Yine devam etmişler yola... Bu sefer eşekle karşılaşmışlar. ­Eşek:

— Hayırdır? Nereye böyle, demiş. Kurt, koyun ve keçi:

— Hacca. Eşek:

— Kurt kardeş, beni yemezsen ben de geleyim. Kurt:

— Yemem gel. En son atla karşılaşmışlar. At:

— Nereye gidiyorsunuz? Kurt, koyun, keçi ve eşek:

— Hacca gidiyoruz. At:

— Kurt kardeş, beni yemezsen ben de geleyim. Kurt:

— Yemem. Gel.

Az gitmişler, uz gitmişler, kurdun karnı acıkmış. Kurt:

— Koyun kardeş. Ben biraz acıktım, seni yiyeceğim, demiş. Koyun:

— Dur! Ben köyde ağanın koyunuydum. Çok güzel oynardım. Sana da oynayayım. Ondan sonra ye, demiş. Koyun ortada oynamaya başlamış. Bir fırsatını bulup kaçmış. Bu sefer kurt:

— Keçi kardeş, seni yiyeceğim, demiş. O da bir bahane öne sürüp kurtulmuş. Biraz daha gitmişler. Kurt bu sefer eşeği yemek istemiş. Eşek:

— Ben ağanın eşeğiydim. Döşekte otururdum. O döşeği alıp geleyim de öyle ye, demiş.

Eşek de kurtulunca kurt atı yemek istemiş. At, hac arkadaşı olduklarını, bu yüzden onu yiyemeyeceğini söylese de kurt ikna olmamış. At:

— O zaman benim nalımın altında bir ayet yazılı, gelip onu, oku beni öyle ye. At ayağını kaldırmış. Kurt tam okurken at bir tekme atmış, kurt oracıkta bayılmış. At da onu bu şekilde bırakmış, çekip gitmiş. Böylece kurt da arkadaşlarına&nbsp;hile yapmanın bedelini ödemiş.

Kurdun Hacca Gidişi