Bir gün, bir ayînen, bir dilki arkadaş olmuşlar. bunnar, gece yerler, gündüz yatarlarmış; gündüz yerler gece yatarlarmış. Bir Gün, ayı demiş kine:

"Artık osandım ben gedîm de bir av alîm gelîm. bir geçi dutîm de yiyek," demiş.

Dilki de: "Olur," demiş.

Ayı getmiş. Ayı gedişin, dilki acıkmış. Bu ayının da yedi tene eniği varımış. Ayı getmiş, iki üç gün gelmemiş. Dilki, bu ayının yedi eniğnin yedisini de yemiş, guyruklarını bile goymamış. Ondan sonra ayı gelmiş, oruya buraya bakmış yok! Ayının çocukları, enikleri yok! Bu sefer, ayı arkadaşına dönmüş:

"Dilki, niyetdin benim malaklarımı?" demiş.

"Acıkdım, yedim. Nediyin gelmediğin sen de kaç gündür?" demiş.

"Ulan, heyle yedin, benim malaklarımı?"

"Yedim işde, acıkdım yedim,"

"Dur, ben de seni yiyem de gör,"

Bu dilki, gaçıvermiş, orda bir pencere varımış, o penceren çıkıp gaçmış. Ayı, arkasından goşmuş amma dilkiyi dutamamış.

Bu dilki, gaçarkan gaçarkan, bir dârmane varmış. Ardından da ayı varmış kine ne görsün? Dilki dârmen üğüdüyor! Ayı galan, yavaşça, bunun yanına yaklaşmış:

"Aman dilki gardaş, şu dârmen üğütmiye bana bellet," demiş. Ayı:

"Haydi, şu guyruğunu daşın altına guy da belledîm," demiş.

Ayı, guyruğunu goymuşumuş, dilki un yerine ayının guyruğunu çekmeye başlamış. Ayı:

"Dur, ben de senin anacığını ağlatırım yavaş," demiş.

Dilki, gene gaçmış ordan. Gene bir yere getmiş. Ayı da peşinden varmış. Orada, dilki acıkmış başlamış hamır yunurmaya. Kömbe edip de yiyecekmiş. Ayı, yanına yaklaşıp, demiş ki:

"Niyediyon böyle, dilki gardaş?" demiş.

"Acıkdım, kömbe edip de, yiyecâm,"

"Eee, bana da bellet o zaman,"

"Olur. Sen burada hamırı yunuru dur. Ben de şuraya, damın başına çıkîm, oradan bakîm," demiş.

B u dilki, damın bşına çıkmış, ayı hamırı yuğururken, unun üsdüne oradan bir teneke kül atmış. Gaçmış şimdi bu. Ayı da gözünü üfeleyip niyederken, bakmış ki dilki heç yok! Dilki, başını gene gurtarmış, varmış bir suyun gırağına... Dilki, bu suyun gırağına varmış, orada sebet örmiye başlamış. Ayı gene buna yaklaşmış:

"Ulandilki gardaş, ne var şu sebet örmesini bana da bellet," demiş.

"Olur, bellediyim,"&nbsp;

"Öyliyese hadi bellet, nasıl belledeceksen," demiş ayı.

Gayrı bunnar çıbığı kesmişler, şöyle bir tarafa düzmüşler. sepedi örmiye başlamışlar. Açcık örüşün, dilki ayıya demiş kine:

"Şuraya, içine otur da nasıl olmuş bakîm?"

"Eeee... üsdünü örüp de bana çıkacak delik gomazsan nolacak?"

"Ben sana, çıkacak deliği goyarım,"

Ondan sonra ayı, sepedin içine oturmuş. Dilki de başlamış, sepedin üsdünü örmeye. Örmüş, örmüş, örmüş, heç delik goymamış. Ayı, sepedin içinde galmış. Aşşâda da avratlar, yunak yıkıyorlarımış. Orada iki-üç tene avrat varımış. Bu dilki, sepedi almış, gayanın başına varmış, onnara el etmiş, sonra da ayıyı, bunnara doğru kürelemiş:

"Varıyor haaa, veriyor haaa, varıyor haaa..."

Avratlardan tokacı çeken yörümüş, tokacı çeken yörümüş. Hepiciği, sepedin başına varmışlar. Vururken, vururken, vururken ayıyı oracıkda öldürüvermişler.

Dilki de, yemiş içmiş, murazına geçmiş.

&nbsp;

Ayı ile Tilki