Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde… Ülkenin birinde, bir adam yaşarmış. Bu adamın bir oğlu, bir de kızı varmış. Bu adamın karısı hasta olmuş, ölmüş. Oğlanla kız, yetim kalmışlar. Bir gün babaları bunları karşısına alıp:

— Karımın çamaşırlarını sandığa koyacağım. Sandıktaki çamaşırlar çürüyene kadar kimseyle evlenmeyeceğim, demiş. Bir gün cadı karı gelmiş:

— Niye baban evlenmiyor kızım, diye sormuş. Kız:

— Babam, anamın çamaşırları çürüyene kadar evlenmeyecek, demiş. Kadın:

— Kızım onda ne var. Çamaşırları alıp döv, demiş. Kız çamaşırları almış, bir güzel dövmüş. Kız babasına demiş ki:

— Anamın çamaşırlarına bir bakalım. Varmışlar, çamaşırlara bakmışlar ki çamaşırlar çürümüş. Babası kızına demiş ki;

— Kızım, sen kimi istersen ben onu alayım. Kız:

— Filanca bir yerde, filanca bir dul kadın var. Git, onu al, demiş. Bu kadın çamaşırları dövdüren kadınmış.

Adamın yeni karısından bir kızı olmuş. Kadın diğer çocuklara arpa unundan çörek yaparmış. Onlar da dağda inek sütünü sağıp çörekle birlikte yerlermiş, şişmanlarlarmış. Evdeki analığın kızı ise zayıflarmış. Kadın bir gün:

— Ben sarı ineği keseceğim. Onlar dağda sütünü sağıp içiyorlar. Benim kızım zayıflıyor, demiş. Kocası da buna razı olmuş. Bir gün sarı inek dağda dile gelmiş:

— Onlar beni kesecekler. Siz kemiğimi postumun içine koyup bir yere gömün, demiş. Sonra devam etmiş:

— Onlar etimi yediklerinde onlara acı gelecek, size tatlı gelecek, demiş.

Sarı ineğin dedikleri çıkmış. Bunlar kemiği saklamışlar. Bir zaman sonra baktıklarında kemikler gitmiş. Yerine altınlar, gümüşler, takılar bulmuşlar. Analık, üvey kıza:

— Biz ağanın oğlunun düğününe gideceğiz. Sen bu küpü biz gelene kadar ağlayarak dolduracaksın. Ayrıca bu yere saçılmış buğday tanelerini de biz gelene kadar toplayacaksın, demiş.

Kızıyla evden ayrılmış. Bunlar gittikten sonra kız ağlamaya başlamış. Yoldan geçen bir kadın, kızın sesini duymuş. Kızın yanına varmış. Kız ona derdini anlatmış. Kadın:

— Çaresi olmayan dert yoktur, kızım. Bir küp al, küpün içine su doldur. Bir avuçta tuz at, al sana gözyaşı, demiş. Kız yine ağlamaya başlamış. Kız:

— Bu buğday taneleri ne olacak, demiş. Kadın:

— Ona da bir çare bulunur. Sen içini ferah tutasın. İçeri iki tavuk atalım. Buğday tanelerini anında yiyip yutarlar, demiş. Kız:

— Aynısını yapalım, demiş.

Kız gidip kuyuya bakmış ki ne görsün? Altınlar, gümüşler…

Kız güzel kıyafetleri giymiş, tanınmaz hâle gelmiş. Ata binmiş. Heybenin bir yanına kül, bir yanına altın doldurmuş. Düğüne gitmiş. Düğün yerine vardığında analığından tarafa kül saçmış. Diğer tarafa ise altın savurmuş. Üvey annesi ile kız, gözlerini üfleyene kadar herkes altınları toplamış. Kız ata binip giderken terlikleri suya düşmüş. Kız eve gelmiş, eski hâline dönerek küpün başına geçmiş. Analığıyla bacısı gelmiş. Kız:

— Ana düğünde ne vardı, diye sormuş. Analığı:

— Senin gibi bir kız geldi. Bizden tarafa kül saçtı. Diğer tarafa altın saçtı. Biz gözümüzü üfeleyene kadar onlar altınları topladı, demiş. Neyse aradan birkaç gün geçmiş. Bir ağanın oğlu gelmiş. Demiş ki:

— Ben anası ölen kızı alacağım. Analığı kendi kızını göstermiş. Üvey kızını saklamış. Ağanın oğlu demiş ki:

— Atımı sulamaya göle gittim. Orada bir terlik buldum. O terlik kimin ayağına olursa onu alacağım, demiş.

Terlik, yetim kızın ayağına olmuş. Ağanın oğlu da kızı almış.

Bir gün gelin olan kızın erkek kardeşi dağda dolaşırken, bir geyiği takip ediyormuş. Çok susamış. Geyiğin ayak izindeki suyu bir güzel içmiş. Çocuk birden geyik oluvermiş. Analığıyla kızı, bir gün üvey kızı görmeye gitmişler. Üvey bacısı:

— Abla, seninle çamaşır yıkamaya gidelim, demiş.

Analığın kızı çamaşır yıkarken ablasını suya itmiş. Kızın çamaşırlarını giymiş, eve gitmiş. Eniştesi iki gün bunun farkına varmamış. Gölde yetim kızın bir oğlu olmuş. Geyik oğlan eniştesinin yanına gelmiş, haber vermiş. Sonra geyik, bacısının yanına varmış. Kız, geyiğe:

— Kardeş, can kardeş. Hasan, Hüseyin kucağımda. Yanına varamıyorum kardeş, demiş.

Sonra eniştesi gelmiş, ablasını kurtarmış. Diğer kızı da bir güzel dövdükten sonra salıvermiş. Kızı evine götürmüş.

Onlar ermiş muradına, biz çıkalım kerevetine…&nbsp;

SARI İNEK