KORKAK ALİ ( KELOĞLAN)

Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde iken, her gün öküzleri gütmiye giden Ali adında küçük bir çocuk varmış. Ali çıkınını* açıp azığını* yediği sırada onu daima kollayan bir tilki, bir kolayını bulur. Ali’nin azığından bir kısmını yer, sonra da karşısına geçer, yalanarak onunla alay edermiş. Kızarmış Ali buna, kovalarmış tilkiyi ama bir türlü yakalayamazmış. Bir gün yine ekmeğini yerken, yere pekmezi dökülmüş. Hemencecik bir sürü sinek üşüşüvermiş pekmezin üzerine. Ali bunlara bakmış bakmış, sonra bir el vurmada altmışını birden öldürüvermiş:

— Ben amma da yiğit kişiymişim haaa, dimiş kendi kendine. Bir vurmada altmış aslan öldürdüm.

Köye dönünce hemen demirciye gitmiş, bir kılıç dövdürmüş, üzerine de, bir vurmada altmış aslan öldüren kahraman, diye yazdırmış. Ali bu kılıcı beline takarak yola koyulmuş. Az gitmiş uz gitmiş, dere tepe düz gitmiş. Akşamüzeri yorgun argın bir ormana varmış. Kılıcını bir dala astıktan sonra, derin bir uykuya dalmış. O sırada ormanda dolaşan birkaç dev, Ali’ye rastlamışlar:

— Taze ve güzel yem, diye sevinmişler içten içe.

Fakat bir de dalda asılı kılıçtaki yazıyı okuyunca ödleri patlamış korkudan. Ali’yi usulca uyandırmışlar ve kendilerine bir kötülük yapmaması için yalvarmışlar. Ali,

— Telaşlanmayın, benden size kötülük gelmez, der Ali. Sizde bana bir kötülük etmedikçe tabii.

Bunun üzerine devler Ali’yi kendilerine baş seçerler ve alıp ormandaki evlerine götürürler. Devler kış hazırlığı için her gün, ormandan birer ağaç söküp getirirlermiş. Bir gün Ali’ye,

— Hadi, bugün de sıra sende, demişler.

— Öyle ise bana sağlam ve uzun bir urgan* getirin. Bir gidişte tüm ormanı söküp getireceğim, der.

Devler, ormanlarının yok olacağından telaşlanırlar ve bin rica ile Ali’yi caydırırlar. Onun yerine odunları gene kendileri taşırlar. Ali de böylece odun taşımaktan kurtulur, foyası da meydana çıkmaz. Devler ayrıca sabahları kuvvet denemesi yapar, kocaman kocaman taşları tâ uzaklara fırlatırlarmış. Devler,

— Hadi başkan senin de kuvvetini görelim, derler devler, bir gün Ali’ye.

Ali cebinden bir yumurta çıkarır, avucunda sıktığı gibi sarısını akıtır:

— Ben taşlarla oynamam, böyle bir sıkışta onların suyunu akıtırım, diye böbürlenir*.

Bunun üzerine devler, taş parçalarını avuçlarında sıkmaya çalışırlar ama bir türlü sularını akıtamazlar:

— Hakkın var başkan, senin gücün yerinde, derler, sıvışıp* giderler.

Ali böylece bu denemeden de kurtulur kurnazlığı ile. Fakat günler geçtikçe Ali’nin canı sıkılır bu tatsız yaşayıştan. Eve dönmek ister. Kendisine bir topal dev yoldaşlık etmektedir. Yoruldukça devin sırtına binermiş. Önceleri öküzlerini otlattığı yere gelince, Ali’yi uzun zamandır görmiyen kurnaz tilki, bu işe önce şaşar fakat sonra kahkahayı basarak,

— Vay canına, ekmeğini elinden kaptığım aptal Ali, devin sırtına binmiş gidiyor, diyerek onunla alay eder.

Ali öfkeyle devin sırtından iner ve gülmekten gözleri yaşarmış tilkinin başını bir kılıçta gövdesinden ayırır. Sonra topal deve dönerek,

— Öyle sarsak sarsak* bakacağına düş yola, diyerek bağırır.

Dev Ali’yi köyüne kadar taşır. Ali evinin damına çıkar ve yüksek sesle bağırır:

— Baba, getir senin şu uzun saplı kılıcını şu topal devin işini göreyim.

Dev ölüm korkusu ile kaçmıya başlar fakat telaştan yolunu kesen dereye düşüp boğulur. Ali de böylece anasına babasına yeniden kavuşur.

&nbsp;


* çıkın: Bir beze sarılarak düğümlenmiş küçük bohça, çıkı

* azık: Yiyecek, yol yiyeceği, erzak

* urgan: Keten, kenevir, pamuk, jüt gibi türlü dokuma maddelerinden yapılan ince halat

* böbürlenmek: Övünerek kabarmak, üstünlük taslamak, kurulmak

* sıvışmak: 1. Bulaşmak, yayılmak, sıvaşmak, 2. Haber vermeden sessizce gidivermek, kaçmak

* sarsak: 1.Yaşlılık, hastalık vb. sebeplerle güçsüz kalarak vücudu titrer gibi sarsılan (kimse), 2. Değişken, sağlam olmayan, 3. Sersem, ahmak, dağınık

Korkak Ali