KULA KIZI 

Bir varmış bir yokmuş. Evvel zaman içinde kalbur saman içinde, zamanın birinde bir Kula Kız varmış. Kula Kız erkek gibi bir kızmış. Ata biner, silah kullanır, erkeklerle güreşir, yarışırmış. Hiçbir erkek Kula Kız’a karşı koyamıyormuş. Bir gün Kula Kız yedi kız arkadaşını almış, dağa süpürge otu toplamaya gitmişler. Süpürgenin çok olduğu dağa gelmişler. Kızlar evlerinin ihtiyaçları olan süpürgeleri demetlemiş, üst üste yığmışlar. Sonra bağlayıp yüklenecekleri zaman havanın karardığını görmüşler. Biri Kula Kız’a:

&nbsp; — Kula Kız, gece olmuş bizim haberimiz yok demiş. Kula Kız:

&nbsp; —&nbsp;Gece olsun ne olacak? Demiş. Kız:

&nbsp;&nbsp;— Ne olacağı var mı, evimizin yolunu nasıl bulacağız? Demiş. Kula Kız:

&nbsp; —&nbsp;Ben varım hiç merak etmeyin. Ben sizi alır köye ulaştırırım demiş.

Herkes süpürge otlarını bağlamış, sırtlamış. Sonra karanlıkta sıralanmışlar. Biri:

&nbsp; — Kula Kız, biz hazırız. Düş önümüze demiş. Kula Kız:

&nbsp; &nbsp;— Kızlar sizi it ürüyene mi, tütün tütene mi götüreyim? Demiş. Kızlar bir ağızdan:

&nbsp; &nbsp;—Aman Kula Kız, it ürüyene neye gideceğiz?&nbsp;İtler bizi parçalarsa ne yapacağız?&nbsp;Bizi tütün tütene götür demişler.

Kula Kız, ardındaki yedi kızı dağdan aşağıya doğru indirmeye başlamış. Bir zaman yürüdükten sonra karşıdan bir ışık görmüşler. Işıkla birlikte bacadan duman da tütüyormuş. Yürüye yürüye ışığa doğru gelmişler. Uzaktan ışığın sonunda bir mağara olduğunu görmüşler. Mağaradan ışıkla birlikte dumanlar ve kırmızı et kokuları yayılıyormuş. Sabahtan beri aç olan kızların aklı başlarından gitmiş. Kula Kız’a:

&nbsp;— Kula Kız, sağol. Bizi karnımızı doyuracak bir yere getirdin demişler. Kula Kız:

&nbsp;— Kızlar yaklaşmayın bakalım, kimdir nedir? Bu mağara ne mağarasıdır, öğrenip geleyim demiş.

Kızlardan yüklerini bırakıp biraz dinlenmelerini istemiş. Kızlar Kula Kız’ı beklerken Kula Kız da yavaşça mağaraya yaklaşmış. Bakmış ateşin başında koca bir dev oturuyor. Yaktığı koca alevde etler kızartıp yiyormuş. Kula Kız tam ayrılıp gideceği an ateşin başındaki dev bağırmış:

&nbsp; —&nbsp;Vay Kula Kız senle yedi arkadaşın benim konuğumsunuz. Hoş geldiniz. Ben de sizleri bekliyordum. Gelin sizlere etler kızartıyorum. Sıcak yataklarınız da hazır demiş.

Bu sözler üzerine Kula Kız artık kaçamayacağını anlamış. Devin sesini kızlar da işittiklerinden onlar da yüklerini alıp mağaraya doğru gelmeye başlamışlar. Kula Kız da ister istemez saklandığı yerden çıkıp devin ateşine doğru gelmiş. Kızlar ateşin çevresine gelince dev yakaladığı kuşları birer birer pişirip kızlara vermiş. Kendisi de koca bir tepe halinde yığdığı kuşları yemeğe koyulmuş. Kızlar kuşları yiyip karınlarını doyurmuşlar. Daha sonra hepsinin yorgunluktan gözleri kapanmaya başlamış. Dev onlara:

&nbsp; —Kızlar çok yorgunsunuz. Kalkın bakalım size hazırladığım yataklara girin temiz bir uyku çekin bakalım demiş.

Kızları alıp mağarada onlar için hazırladığı yataklara getirmiş. Sonra:

&nbsp;—Burası yatacağınız yer. Herkes yataklarına bakalım deyip kapıyı kapatıp o bölmeden çıkmış.

Devin çıktığını gören Kula Kız:

&nbsp;— Kızlar dikkatli olun. Bu bir devdir. Bizim uyuduğumuzu görürse hepimizi birer birer yer demiş.

Demiş ama dinleyen kim. Hepsi yorgunluktan bitkin halde oldukları için çoktan uyumuşlarmış. Kula Kız, uyumadan yatağında sağa sola dönüp dururken birden kapının aralandığını duymuş. Dev içeriye fısıltılı biçimde:

&nbsp;— Kızlar kim uyanık, kim yatık? Demiş. Kula Kız:

&nbsp;— Kızların hepsi yatık, Kula Kız uyanık demiş. Dev:

&nbsp;— Kula Kız niye uyumuyorsun? Demiş. Kula Kız:

&nbsp;— Benim anam uyumadan önce bana kara koyunun etini kavurma yapıp getirirdi. Ben yedikten sonra uyurdum demiş. Dev:

&nbsp;— O kadar kuş yedin de doymadın mı? Bir de kara koyunun kavurmasını istersin demiş. Kula Kız:

&nbsp;— Doymadım demiş.

Dev kalkıp gitmiş, bir koyunu kesip kavurma yapmış. Bu arada Kula Kız da diğer kızları uyandırmış. Hepsini kavurma yemek için toplayıp mağaranın ateşinin başına getirmiş. Kavurmayı yedikten sonra kızlar yine yataklarına girmişler. Kula Kız:

&nbsp;— Kızlar, sizler uykunuzu uyuyun. Ben sizi beklerim demiş.

Kızların hepsi yataklarında uykuya dalmışlar. Biraz sonra yine kapı hafifçe aralanmış. Fısıltılı bir sesle dev gelip sormuş.

&nbsp;— Kızlar, kim uyanık kim yatık? Demiş. Kula Kız:

&nbsp;— Kızların hepsi yatık, ben uyanık demiş. Dev:

&nbsp;— Kula kız sen niye uyumuyorsun? Diye sormuş. Kula Kız:

&nbsp;— Eti yedim, susadım. Ben her gece uyumadan önce annem bana taşgözerle su getirirdi. Ben taşgözerden suyumu içtikten sonra uyurum demiş. Dev:

&nbsp;—&nbsp; Peki ben gidip getireyim sen de uyu demiş.

Dev, taşgözeri eline alıp çeşmenin yolunu tutmuş. Gidip çeşmeye varmış. Taşgözerin deliklerinde sular akıp akıp gitmiş. Taşgözeri çekince içinde su diye bir şey kalmıyormuş. Bakmış ki böyle koca delikleri olan taşgözerde su durmayacak. Tutup içine pislemiş, her yanına yaymış. Sonra çeşmenin suyuna daldırıp kaldırınca suyun içinde kaldığını görmüş. Suyu alıp koşarcasına mağaraya gelmiş. Bakmış ki mağarada hiç kimse yok. Yalnız Kula Kız yatağının üzerinde uyanık duruyor. Dev hemen sormuş:

&nbsp;—Kula kız, kızlar nerede? Kula kız:

&nbsp;—&nbsp;Kızların hepsi eve gitti. Bir ben yalnız kaldım burada demiş.

Dev kızmış, suyu fırlatmış. Kula Kız’ı tuttuğu gibi bir torbanın içine koyup ağzını iple bağlamış. İpi de alıp mağaranın duvarında asmış. Sonra Kula Kız’a dönüp:

—&nbsp;Kula kız biliyorum, kızları sen gönderdin. Şimdi ben gidip şu meşeden iyi bir ağaç getireyim de seni döve döve öldüreyim demiş.

Dev ormandaki meşelerden gidip ağaç getirinceye kadar Kula Kız cebindeki çakısıyla torbayı yırtıp içinden çıkmış. Sonra devin bir danası ile horozunu içine koymuş. Dev kestiği ince meşe ağaçlarıyla torbaya indirdikçe içindeki dana:

&nbsp;—Bee ediyormuş.

Yine vurmaya devam ettikçe içindeki horoz:

&nbsp;—Kığğ ediyormuş. Dev de bu sesleri işitince:

—&nbsp;Al sana Kula Kız, sana vurdukça seni dana gibi böğürteceğim. Al sana, seni horoz gibi bağırtana kadar döveceğim. Ölünceye kadar bağırtacağım demiş.

Vurdukça torbadan sesler geliyormuş. Dev de:

&nbsp;—Bağır Kula Kız, bağır bakalım diyormuş.

Biraz sonra ip kopmuş, torba düşmüş. Dev torbayı açınca şaşırmış. İçindeki danası ile horozu yemiş. Onların öldüğünü görünce çok kızmış. Sağa sola saldırmış, köpürmüş. Ağzından köpükler dere gibi akmış. Sonunda Kula Kız saklandığı yerden çıkmış. Bir kibrit çakıp otluğu ateşe vermiş. Otlukta uyuyan dev ateşte tutuşup kavrulmuş, yanmış. Kula Kız gidip kızları sakladığı yerden çıkarmış. Onların tümü mağaraya gelmişler. Devin yükte hafif, pahada ağır neyi var neyi yok hepsini toplamış, yüklenmiş, köylerine götürmüşler. Böylece ömrünün sonuna kadar yemiş, içmiş, mutlu olmuşlar.

KULA KIZI