YILAN ŞAHİN İLE TİLLİ YUSUF

Bir varmış, bir yokmuş... Allah’ın kulu çokmuş. Bir kadının hiç çocuğu olmazmış. Bir gün; “Allah’ım olsa olsa da bir yılan olsa, ne olsa çayan* olsa bana bir çocuk ver.” diye Allah’a dua etmiş. Bizim evvelden duyduklarımız. Zaman geçmiş, bu kadın hamile kalmış. Günü tamam olunca bu kadın bir yılan doğurmuş.

Yılan on beş yaşına girince gıcılayıp* eve girmemeye, anasına babasına ecir*&nbsp;etmeye başlamış. Gitmişler buna bir kadının kızını istemişler. Yılan kızı sokmuş, öldürmüş. Ondan sonra aradan ıcık* da zaman geçince bir daha gıcılamış. Bir kız daha almışlar. Onu da sokup öldürmüş. İstedikleri kızlar zenginlerin kızlarıymış. Anası “Bir de dana çobanının kızını alalım.” demiş. Gayri kimse kızını vermemiş.

Dana çobanının kızını istemişler. Çoban kızını vermiş. Dana çobanının kızı ağlarken yanına bir dede -derviş- gelmiş. Kıza sormuş:

-Ne ağlıyorsun kızım sen?

-Beni böyle böyle bir yılana verecekler.

-Yavrum, onun kolayı var. Varınca yedi kat ev yaptır. ‘Bir kat sen soyun Yılan Şahin, bir kat ben soyunayım.’ de ve esbabı* soyun. Bir adım at, eve çık. Anladın mı lafımı?&nbsp;diyerek derviş ortadan kaybolur.

Kız kaderine razı olup Yılan Şahin ile evlenmiş. Evlenmeden önce kız şart olarak “Yedi kat ev yaptırın. Yedi kat elbise de bana giydirin ki oğlunuzu alayım.” der.

Yedi kat ev ve yedi kat elbise yaptırmışlar. Kız, Yılan Şahin ile evlenmiş. Gerdek gecesi kız Yılan Şahin’e “Bir kat elbiseyi Yılan Şahin bir sen soyun, bir ben soyunayım.” demiş. Amma o adam Hızır imiş. Öyle öyle kızın yanına gelse ki, çırpınıp bir babayiğit olmuş.

Evvelki ölenlerin anaları babaları “Bizim kızlar öldüydü, bu nasıl canlı kalır? Bunu da çıkaralım.” diye bu kızın yanına cazı düşürmüşler. Cazı karısı kızın yanına varmış. Kıza; “Aman yavrum, dışarıda gül var diken var. Burada ne bekleyip duruyorsun. Gel dışarıya gidelim.” demiş. Derken bu kızı aldığıynan bir örene kapatmış. Cazı karısı kapıyı üstüne kilitlemiş. Kız arayıvermiş, çıkacak yer bulamamış. Ondan sonra bu Yılan Şahin dolanıp ağlamaya başlamış. Kızın nereye gittiğini bilen yok.

Kız orada dururken cinler ciğir ciğir* gelip oraya dolmuşlar. Tavandan bir şey indirmişler. Cinler ona bir okumuşlar: “Elli edane belli bedane güllü tohane.” diye. Onu okuyunca tavandan indirdikleri şey adam olmuş. Adamın ismi de Yusuf imiş. Tilli Yusuf, cinlerle oynamış, tekrar yerine gitmiş. Cinler Tilli Yusuf’u koymuş, gitmişler. Onlar gidince kız onu indirmiş. Cinlerin okuduğu duayı okuyunca o şey adam olmuş. Kıza demiş ki:

-Sen ne arıyorsun burada? İs misin cis misin?

-Ne isim ne cisim. Seni yaradan Allah’ın kuluyum. Beni böyle böyle bir cazı getirdi. Peki sen nasıl geldin?

-Beni anam beşiğime bırakmış. Cinler çalıp getirmiş. Ben burada böyle kaldım. Anam da babam da bulamadı beni.

-Ne olacak ya?

-Kalk, ben seni savuşturayım*. Oraya varınca babama söyle her yanı usturadan bir ev yaptırsın. Filan yerde evimiz var, oraya git.

Kız, Tilli Yusuf’tan hamile kalmış. Kız, Tilli Yusuf’un evine varmış. Tilli Yusuf’un babasının da bir ırgatı varmış. Kapısında kölesi oluyormuş. Köle hemen hanımına varmış:

-Hanımım bir dişirici* geldi.

-Aman hemen alt kata yatırın.

Kızı hemen içeri almışlar. Kızın kafasına gülle gibi çaputu koymuşlar, altına bir eski palto atmışlar, gitmişler. Kız yatarken Tilli Yusuf güvercin olmuş pencereye konmuş. Kıza demiş:

-Altında ne var?

-Post var.

-Üstünde ne var?

-Daş var.

-Anama söyle, beni sardığı ipeği çocuğa sarsın. Benim üzerinde yattığım döşeği sersin. Bana da her yanı usturadan bir ev yaptırsın.

-Olur mu?

-Olur.

Köle, bu konuşulanları duyar. Hemen Tilli Yusuf’un anasına babasına duyduklarını anlatmış.

Tilli Yusuf’un anası babası kızı almışlar, yerleştirmişler. Sevine sevine bir ev yapmışlar. Oğlan bir gün gelmiş, pencereden içeriye girmiş. Kapıyı içerden bastırmışlar. Arkası tüm güvercinmiş. Gelmişler, usturadan konağın ayağı kopmuş. Oğlan kurtulmuş. Bu hadiseyi kızın eski nişanlısı duymuş. Bu oğlan oraya adam düşürmüş. Yılan Şahin, Tilli Yusuf’la karşılaşmış. Tilli Yusuf’a demiş ki:

-Beni yılanlıktan kurtardı. O benim kadınım.

-Hayır, beni cinlerin elinden kurtardı. Ben onu vermem.

Bunlar karşılaşmışlar. Ancak anlaşamamışlar. Bunlar kalkıp şeye gitmişler, hükûmete. Dertlerini hükûmete anlatmışlar. Hükûmet bunların anlaşamayacağını görünce bunlara şöyle demiş:

-İkiniz de soyunun. Bir taşın üstüne oturun. Kızın eline bir tas verin. Hanginizin tepesinden su dökerse o kızı götürsün.

Yılın Şahin ile Tilli Yusuf kalkmışlar, gelmişler. İkisi de çullarıylan, esvaplarıylan taşa oturmuşlar. Kız Yılan Şahin’e “Laf da senin Yılan Şahin söz de senin. Burada ciğerim var, geçemeyeceğim. Haydi kaderine say.” diyerek Tilli Yusuf’un tepesinden suyu dökmüş. Yılan Şahin ağlayarak gitmiş. Yılan dediysek gayri yılan değilmiş. Kızla Tilli Yusuf’a kırk gün kırk gece düğün yapılmış.

Yemiş içmiş muradına göçmüşler.

*çayan: Yengeç

*ecir: Eziyet

*gıcılamak: Bağırmak

*ıcık: Azıcık

*esbab: Elbise

*ciğir ciğir: Akın akın, öbek öbek

*savuşturmak:&nbsp;Başından atmak, kovmak

*dişirici:&nbsp;Hizmetçi, temizlikçi

YILAN ŞAHİN İLE TİLLİ YUSUF