Eşek, Tilki, Horoz

Bir çocuk varmış. Çocuk yolda giderken giderken yolda bir horoz görmüş. Horoz,

—Nereye gidiyorsun sağdıç? demiş.

—Ben bir vilayete gidiyorum, demiş.

—Beni de götürür müsün? demiş horoz.

—Götürürüm, geç ardıma götüreyim, demiş.

Geçmiş ardına horoz. Giderken giderken bir tilki görmüş. Tilki:

—Nereye gidiyorsun sağdıç? demiş.

—Ben bir vilayete gidiyorum, demiş.

—Beni de götürmez misin sağdıç? demiş.

—Götürürüm ben seni. Geç ardıma, götüreyim, demiş.

Onu da götürürken yolda bir bağa rastlamışlar. Bağı bir çocuk bekliyormuş.

—Nereye gidiyorsun sağdıç? demiş.

—Biz bir vilayete gidiyoruz, demiş.

—Beni de götürür müsün? demiş.

—Geç ardıma, seni de götüreyim, demiş.

Bir eve varmışlar. Evde kazan kaynayıp durur. Aşlar kaynayıp durur.

&nbsp;—Bunu biz yiyelim, demişler.

—Nasıl yiyelim? Bir de eşek geçmişmiş arkalarına.

—Sen kapının ardına dur, demiş eşeğe. Tilkiye demiş:

—Sen ocaklığın yanına geç.

Horoz da tavana çıkmış. O da kazanın ardına geçmiş. Boyuna aş kaynar. Bir ötüyorlar bunlar, bir bağrışıyorlar. İnsanlar bir kayboluyor, içinde aş pişirenler. Hadi artık hepsi kalıyor, aşlar kalıyor. Bir karınlarını doyuruyorlar, bir yiyorlar. Muhabbet ediyorlar. Varıyorlar, pencereden bakıyorlar. Alem yemiş yiyeceğini, oraya bakacak yok.

— Edemeyeceğiz, giremeyeceğiz, diye kimse giremiyor. Orası onlara kalıyor. Masal da burada bitiyor.

Eşek Tilki Horoz