&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Bir varmış, bir yokmuş. Bir köyde iki kambur yaşıyormuş. Bir cuma günü kamburun biri, değirmene un öğütmeye gitmiş.

Az gitmiş, uz gitmiş. Dere tepe düz gitmiş. Sonunda değirmene varmış. Bir de bakmış ki değirmende cinler el ele vermişler:

— Bugün günlerden cumadır, cuma, diyerek davul eşliğinde halay çekiyorlar.

Kambur adam önce şaşırıp kalıyor. Sonra cinlerin kendisine baktığını görünce o da gidip halaydan tutuyor. Onlarla birlikte o da:

— Bugün günlerden cumadır, cuma., diyerek halay çekiyor. Biraz öyle halay çektikten sonra, cinler kambur adamın ununu öğütmüşler. Daha sonra da kamburunu düzeltip göndermişler adamı.

Adam köye vardığında diğer kambur onu görünce şaşırmış. Koşarak adamın yanına gelmiş. Kamburunun nasıl düzeldiğini sormuş. Adam da başından geçenleri bir bir anlatmış.

Diğer kambur adam da hemen yola koyulmuş. Az gitmiş, uz gitmiş. Dere tepe düz gitmiş, değirmene varmış. Her şey arkadaşının anlattığı gibiymiş. Tek farkı cinler:

— Bugün günlerden cumartesidir, cumartesi, diye halay çekiyorlarmış. Kambur adam hemen halaya girmiş:

— Bugün günlerden cumadır, cuma, demeye başlamış.

Bunu duyan cinler sinirlenmiş. Diğer kambur adamın kamburunu da onun sırtına koyup göndermişler.

Adam üzüle üzüle köye dönmüş. Diğer adam hemen yanına gelmiş. Ne oldu sana böyle, diye sormuş. Adam olanları anlatmış:

— Nerede yanlış yaptığımı bilmiyorum, demiş. Kamburu düzelen adam:

— İyi de onlar cumartesi demiş, sen cuma demişsin.

İki Kambur