&nbsp;Bir varmış, bir yokmuş evvel zaman içinde, kalbur saman içinde arkadaş olan bir kaplumbağa ile tilki varmış. Tilki hileci mi hileci, kurnaz mı kurnaz, kaplumbağa ise iyi mi iyi, saf mı safmış.

&nbsp;Saf ve iyi yürekli kaplumbağanın üstünden geçinmeye çalışan tilki:

— Birlikte ekin işleyelim, demiş kaplumbağaya. Amacı ekini kaplumbağaya işletmek, kendisini ise hiç gölgeden çıkmamakmış. Bunun için de bir kayaya sırtını dayayan tilki, kaplumbağaya:

— Bu dayandığım kaya göçmek üzere, ben sırtımı dayamazsam tepemize göçer. Sen ekinleri işle, ben de kayayı tutayım, demiş.

Saf kalpli kaplumbağacık tilkinin söylediklerine inanmış ve:

— Tamam tilki kardeş, sen kayayı tut, ben ekinleri işlerim, demiş. Ekinler işlenip paylaşımına gelince kurnaz tilki bu defa da ekinlerin hepsine sahip olmak istemiş ve kaplumbağaya:

— Böyle olmaz kardeş, şu kayadan aşağı hangimiz daha çabuk inersek ekinler onun olsun, demiş.

Kaplumbağa kabul etmiş ve kafasını kabuğunun içine soktuğu gibi kendini kayadan aşağı yuvarlamış.

Tilki daha koşacağım diye uğraşırken o çoktan kayadan aşağı inmiş. Bakmış tilki olmuyor böyle, kazanan kaplumbağaya olmuş, ortaya başka bir fikir atmış. Demiş ki:

— Hangimizin yaşı daha büyükse ekinler onun olsun, Bir şey dememiş yine kaplumbağa, bunu da kabul etmiş.

Tilki kendinden emin bir şekilde yaşını söylemiş. Tilki yaşını söyleyince kaplumbağa ağlamaya başlamış. Tilki:

— Ne oldu kaplumbağa neden ağlıyorsun, demiş. Kaplumbağa da:

— A benim tilki kardeşim, benim en küçük oğlum seninle yaşıt, demiş.

&nbsp;Kaplumbağaya acıyan tilki, ne yapsa da kaplumbağanın hakkını yiyemeyeceğini anlamış. Kaplumbağanın hakkı olanı ona vermiş. Böylece mutlu bir şekilde yaşamaya devam etmişler.

Kaplumbağa ile Tilki