Bir var ımış bir yoğ umuş. Allah’an gulu dağdan daşdan çoğ umuş. Bir Hasso var ımış bi de Gasso var ımış. Hasso, demiş:

—Ne diyon Gasso.

-anaları ölmüş ümüş-

—Ben çoban durmuya gidiyom. O da deliyimiş oğlan. Bu getmiş, çoban durmuş. Bu deli oğlan gapıyı peceyi yuklenmiş, doğru gardaşının yanına:

—Hasso, demiş.

—Ne diyon Gasso, demiş.

—Gapıyı pencereyi aldım, geldim.

—Gapıya penceriye mıhât ol*, dedi ya.

— Davarları niye gudüyon? Ecik hah*topla. Hasso! demiş.

—Gut de ben ecik koyden hah toplayım, demiş.

O gedinci denize alayını sürüyo. Davarı öldürüyo, tek geçi galıyo. Dala çıhıyo, furc*atıyo. Atıncı “Bah, bana furc gomazsanız sizin hepinizi denize dokerim” diyo. Geçinin buynuzunda bi dene galıyo. Alayını sürüyo, o bi geçi galıyo. Geliyo ki ahıllı. Gardaşı, “davarı n’itdin?” diyo. Böyle böyle etdim. Onlar bana furc gomadı, ben de onları kahdım, diyo. Bu deliyi alıyo, geliyo. Ondan sona bunlar bi hamama giriyolar. Hamamda bi ayna dahılı.

—Hasso, diyo.

—Ne diyon, diyo.

—Bi tıraş olah bi de yıhanah da öyle gidek, diyo.

Bunlar yıhanıyo, tıraş oluyo. Bi deyna*var, omzuna alıyo ki… Eh gali! “Hasso!” diyo “Sana vuracah, geri çekil!” diyo. “O bana vurmadan ben ona vuruyum,” diyo. Aynayı nası vuruyosa çıngı çıngı ediyo. “Sizi gadıya gotürecam. Paramı verin” diyo. “Paramız yoh” diyo.

—Gadıya gotürürüm!

—Gotür bizi gaddır efendiye, diyo.

Bunlar yola düşüyolar, gidiyolar, bi adama ırast geliyolar. “Neriye’diyonuz, arhadaş?” diyo.

—Yav, diyo. Hamamda çimdiler, aynayı gırdılar. Paramı da vermiyolar, diyo. Bunları gadıya gotürüyom, diyo.

Evel gadı derler imiş. O da mızıhacıyımış. Ben de sizinen giderim, diyo. Gıv gıv gıv… O da gıvgıv çalıyo. Bunlar giderken birine daha ırast geliyo. “Neriye’diyonuz, arhadaş?” diyo. “Valla” diyo. “Bunlar hamamda çimdiler, aynayı gırdılar, bunları ben gadıya gotürüyom” diyo. Gotür bizi gaddır efendiye, diyo. Mızıhacı başlıyo. Gıv gıv gıv … Varıyolar, gadının gapısına dayanıyolar. Gadı bunların ifadesini alıyo. Diyo ki:

—Niye gırdınız?

—Valla gaddır efendi, verdik verdik almadı, verdik verdik almadı.

—Bi de benim yanımda verin, diyo. Senem Senem Gul Senem, Gurcü dili bil nenem. Başka bi şey demiyolar.

-Ben türkü isdemiyom. Ben paramı isdiyom, gaddır efendi, diyo. Mızıhacı başlıyo...Gıv gıv gıv… Öteki de gafasından kulahını çıharıyo. Dum dum dum… Gadı diyo ki:

—Bu hava eyiyimiş. Hadi gidin, diyo. Bunları savh ediyo.


*mıhat ol: Mukayyet ol

*hah: Çobanların koyunları gütmelerine karşılık olarak köyden topladıkları buğday

*furc: Söğüt ağacının tomurcuğu. Palamut meyvesine de bu ad verilir ve köyde yenir.

*deyna: Değnek

HASSO’YUNAN GASSO MASALI