Saka ile Vezirin Kızı

Bir varmış, bir yokmuş … Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde; develer tellal iken, pireler berber iken, dedem ninemin beşiğini tıngır mıngır sallar iken, eski zamanlarda bir

hükümdar, bir de veziri varmış. Bunların da birer kızı varmış. Bu kızlar çok güzelmiş. Bunlar birbirine öyle sıcak sevgi içinde yaşarlarmış ki, hiç birbirinden ayrılmazlarmış.

Bir gün o civardan geçen bir saka güzeli su satıyormuş. Bunlar pencereden bakmışlar, saka güzelini görünce, saka güzeline:

&nbsp;— Hangimiz güzeliz, demişler. Saka güzeli:

— İkiniz de güzelsiniz, demiş. Saka güzeli en sonunda vezirin kızını daha fazla beğenmiş. Hükümdarın kızı çok kıskanmış.

Aradan zaman geçmiş, hükümdarın kızı hasta gibi olmuş. Babası hastalığını sorunca:

— Baba, sorma benim hastalığımı, bir doktora göster, demiş. Doktoru göndermişler. Bu doktora para veren hükümdarın kızı:

— Söyle de babama, vezirin kızının kanını akıtsın. Kanını getir; kanı kızına içir ki iyi ola, yoksa iyi olmaz de, demiş. Doktor da gitmiş söylemiş hükümdara. Hükümdar da vezire haber salmış, demiş ki:

— Durum böyle. Kızının kanını bir şişeye doldur getir. Yoksa ikinizin de kellesini kestiririm.

Hükümdarın korkusundan panikleyen vezir, olanları karısına anlatmış. Birlikte bir plan yapıp bir kedi yavrusunu kesmişler. Kedinin kanını bir şişeye doldurup hükümdara götürmüşler. Vezir kızını da götürüp nehre bırakmış.

Kız nehirde sürüklenerek denize kadar ulaşmış. Avlanan balıkçıların avına düşmüş. Balıkçılar kızı alabilmek için birbirleriyle tartışmaya başlamışlar. Kız:

— Bir ok atacağım. Hanginiz önce getirirseniz ona varacağım, demiş.

Kız oku atmış. Balıkçılar okun peşinden koşup kızı yalnız bırakınca kız kaçmış gitmiş.

Kız kaçarken haramilere rastlamış. Haramiler bunu almışlar. Kızı yakalamışlar, götürmüşler.

Kız, haramilere de bir plan uydurup onların elinden de kurtulmuş. Ondan sonra bir çeşmeye ulaşmış. Çeşmede de atını sulamaya gelen bir şehzade kızı görünce hayran olmuş. Kızı almış evine götürmüş. Fakat onu sadece misafir etmiş.

Bir gün kız, şehzadeden resmini çeşmenin başına yaptırmasını istemiş. Şehzade kızın istediğini yerine getirmiş, resmini çeşmenin üzerine yaptırmış.

Bir gün böyle o balıkçılar kızın resmini çeşmenin üzerinde görmüşler. Demişler ki:

— Yahu bu kız, bize ok attırıp kaçan kız.&nbsp; Acaba şimdi nerede, demişler.

Bu resmi duyan saka güzeli de gelmiş, resme bakmış.&nbsp;&nbsp; Saka güzeli o resmi görünce demiş ki:

— Kız hayatta, yaşıyor. Arayayım, demiş. Bu arada resmi haramiler de görmüş:

—Bizi kandırıp kaçan kız sağ imiş, arayıp bulalım, demişler.

Vezirin kızı misafir olduğu şehzadenin oğluna:

—Şu balıkçıları, saka güzelini, haramileri buraya çağır. &nbsp;Onlara ayrı ayrı bu bana yaptıkları muameleyi ve kötülükleri anlatayım, demiş. Hep onları toplamış. Kız bir bir anlatınca her biri şaşmışlar. Utanmışlar yaptıkları işten. Pişman olmuşlar.&nbsp; Nihayet bu sonraki vardığı şehzade demiş ki:

— Ben seni sadece misafir ettim. Senin esas eşin, saka güzeldir.&nbsp; Sen ona var. Muradınıza eriş, demiş ve böylece tekrar ilk varacağı adama saka güzeli için düğün yapılmış, ona varmış.

Orada yemişler, içmişler, muradına yetmişler. Masalım erdi selamete, cemaatin ortasına bir yük kuru incir gele.

SAKA GÜZELİ İLE VEZİRİN KIZI