Bir varmış, bir yokmuş. Allah’ın kulu pek çokmuş. Zamanın birinde bir karga varmış. Karga boyuna gezermiş.

Diyarın birinde bir nine varmış. Bir gün nine tandırı yakarken karga yanına gelmiş ve:

— Ayağımdaki dikeni çıkarıver, demiş. Nine de:

— Çıkarırım; ama bir daha gelme, demiş. Karga kabul etmiş, nine de dikeni çıkartmış. Karga gitmiş. Bir zaman sonra karga dönmüş, dolaşmış, geri gelmiş. Fırıncı nineye:

Dikenimi attın, ocakta yaktın, 

Ver dikeni, ya somunu

Tıngırdasın tıngırdasın hey! …diye bağırmış. Nine de buna iki tane ekmek vermiş. Alıp gitmiş karga.

Bir adam inek beslermiş. Ağıla giderken karga gelmiş. Adama demiş ki:

— Bu ekmekler sende dursun, geçerken alırım, demiş ve gitmiş.

Bir zaman sonra karga dönmüş, dolaşmış, geri gelmiş. Ekmeğini istemiş. Adam:

— Ekmeği ahıra koymuştum, inek yemiş, demiş. Karga da:

Ekmeğimi aldın, ineğine yedirdin,

Ver ekmeği, ya ineği,

Tıngırdasın tıngırdasın hey! … diye bağırmış. Adam da ineği vermiş. Alıp gitmiş karga.

Bir adam düğün edecekmiş. Karga gelmiş. Adama demiş ki:

— Bu inek sende dursun, geçerken alırım, demiş ve gitmiş. Bir zaman sonra dönmüş, dolaşmış, geri gelmiş. İneğini istemiş. Meğerse düğün sahibi ineği kesmiş, düğüncülere ikram etmiş. Adam:

— Git! Doğru git yoluna, şimdi bacağını kırarım, demiş kargaya. Karga da:

İneğimi kestin, düğününü yaptın,

Ver ineği, ya gelini,

Tıngırdasın tıngırdasın hey! .. diye bağırmış. Düğün sahibi:

— Ben yeni düğün yaptım, sana gelini verir miyim, demiş. Karga vazgeçmemiş bir türlü. Adam:

— Bu karga başıma bela olacak, diye düşünürken aklına bir çare gelmiş. Kargayı kandırmak için, oyuncak bebeğe gelinin esvaplarını giydirmişler. Tellemiş, pullamış bebeği gelin diye kargaya vermişler. Karga kapının önüne çıkmış:

İneği verdim, gelini aldım,

Tıngırdasın tıngırdasın hey! … diye bağırıp çağırarak davul çalmış. Ondan sonra gitmiş gitmiş, dağın başına bebeği koymuş. Karşısına da geçmiş, oynamaya başlamış. Biraz sonra öteden dağcılar gelmiş. Dağcılar:

— Şu kargaya bakın, güzel gelini almış, karşısına da geçmiş oynuyor, demişler.

Ondan sonra da kargayı vurmaya karar vermişler. O demiş ben vuracağım öbürü demiş ben… Önden gelen kargayı atmış okunu. Karga ok gelmeden kaçıp gitmiş. Dağcı gelini almış, arabanın içine koymuş, evine varmış:

— Anaaa, anaaa! Kapıları aç. Sana gelin getiriyorum, demiş. Anası:

— Oğlum! Nereden aldın, nereden geldin, demiş. Dağcı:

— Şöyle vurduk, böyle kırdık, aldık geldik, diye anlatmış olanları. Annesi bunun üzerine gelinin esvaplarını soymuş. Bakmış ki gelin gelin değil, oyuncak bir bebek. Gitmiş oğluna bir dul kadın getirmiş, gelinin esvaplarını ona giydirmiş, oğlunun düğününü yapmış.

Onlar ermiş muradına, biz çıkalım kerevetine…

Karga