PADİŞAH KIZI İLE YEDİ KARDEŞ

Zaman zaman içinde kalbur saman içinde, deve tellal iken pire nalbant iken zamanın birinde bir padişah varmış. Bu padişahın da bir kızı varmış. Kızın yanında her zaman bulunan bir hizmetçisi varmış. Kız sarayın dabanında yaşarmış. Bir gün padişahın kızı hizmetçiye; “Ben burada dura dura usandım. Beni balkona çıkar da güneşleneyim.” demiş. Hizmetçiyle kız dışarıya çıkmışlar. Padişahın kızı şöyle balkonda otururken üzerinde bir bit bulmuş. Bu kız biti almış, bir şişeye koymuş. Kız biti beslemiş. Bit zaman geçtikçe kuş gibi bir hâl almış. Kız babasına gitmiş. Babasına demiş ki:

-Baba, benim bir kuşum var. Bunu bilebilir misin?

-Al gel kızım.

Kız odasına gitmiş. Kuşu almış, gelmiş. Babası bakmış bakmış, bilememiş. Kız babasına demiş ki:

-Baba bu kuşu kim bilirse ona varacağım.

-Olur kızım.

Padişah davullar, zurnalar çaldırmış. Bütün milleti saraya toplamış, tezgâhı koymuş ortaya... Gelenler bakmış. Hâkimler, hekimler bakmış, bunu bilememişler. Kimi kuş demiş, kimi bilmem ne demiş, hiçbiri bulamamış. Aradan zaman geçtikten sonra ayağı çarıklı, uzun boylu bir adam gelmiş. Adam kapıyı “Tık, tık, tık.” vurmuş. Hizmetçi kapıdaki adama sormuş:

-Ne istiyorsun efendi?

-Padişahın kızının bir kuşu varmış, bunu kim bilirse kızını ona verecekmiş. O yüzden geldim.

-Alimler, zalimler bilmedi ki sen bilesin. Ayağı çarıklı sen mi bileceksin?

-Sana zahmet şu kuşa bir bakayım.

Hizmetçi padişaha varmış. Ayağı çarıklı, uzun boylu bir adamın geldiğini söylemiş. Padişah “Gelsin bakalım.” demiş. Adam padişahın huzuruna gelmiş:

-Selamünaleyküm.

-Aleykümselam.

Kuşu ortaya koymuşlar. Adam padişaha dönerek demiş ki:

-Bunu bilmeyecek ne var. Bu bir bit.

Padişah kızına demiş ki:

-Bildi mi kızım?

-Bildi baba.

-Alacak mısın bunu?

-Alacağım. Kaderim ne ise çekeceğim.

Neyse... Padişah bunlara altın maltın vermiş. Ata bindirmiş, uğurlamış.

Bunlar giderken giderken bir değirmene denk gelmişler. Adam kıza; “Bugün burada yatalım Yarın yolumuza devam ederiz.” demiş. Değirmene girmişler. Değirmene girdikten sonra orada dikili bir taş varmış. Adam taşı kaldırıp kapının ardına koymuş. Kız hayrette kalmış. Sabah olunca taşı değirmenin kapısının ardına koymuş, ava gitmiş. Bir gün böyle, iki gün böyle... Bir gün kız adama demiş ki:

-Sevgilim, senden kaçacak değilim ya! Değirmenin kapısını aç, şu taşı kaldır. Ben de dışarı yüzü göreyim.

“Olur.” deyip taşı kaldırmış, dışarıya koymuş. Adam ava gitmiş. Tabii kız dışarı çıkmış, değirmenin önünde oturmaya başlamış. O esnada babasının güvercinleri gelmiş, değirmenin önüne konmuş. Kız güvercini tutmuş. Kız bir kâğıt yazıp güvercinin ayağına bağlamış. “Babacığım, ben filan tarafta yıkık bir değirmendeyim. Aldığım adam bir karayılan çıktı. Beni bunun elinden kurtar.” diye yazıp güvercinin ayağına bağlamış. Güvercin uçmuş, gitmiş. Güvercin sarayın bahçesinde bir dala konmuş. Vezirin biri “Şu güvercinin ayağında bir şey var. Bakalım nedir?” demiş. Açmışlar bakmışlar ki, padişahın kızından mektup... “Aman babacığım, ben filan tarafta yıkık bir değirmendeyim. Aldığım adam bir karayılan çıktı. Beni bunun elinden kurtar.” diye yazılı. Mektubu okuduktan sonra padişah vezirlerini toplamış. Padişah “Bir asker kuşatalım. Bu asker gitsin kızı alsın.” demiş.

Asker kuşatmışlar. Değirmene göndermişler. Asker değirmene varınca bu adam bir karayılan olup havaya uçmuş. Ağzından burnundan ateş saçmış. Askerin çoğu kırılmış, azı geri dönmüş. Askerler padişaha demişler ki:

-Padişahım, bu yılan havada uçuyor. Ağzından ateş saçıyor. Kırılan kırıldı, biz kaçtık geldik.

-Bir daha değirmeni kuşatın.

Asker değirmeni bir daha kuşatmış. Yılan yine aynısını yapmış.

Üçüncü sefer vezirler padişahın yanına varmışlar ve padişaha demişler ki:

-Padişahım, bu böyle olmaz. Bunun bir çaresine bakalım.

-Eee... Ne yapacağız?

-Bir ülkede yedi kardeş varmış. Alsa alsa bunu yedi kardeş alır.

-Hemen asker kuşatıp gönderin.

Asker kuşatıp yedi kardeşlere göndermişler. Askerler yedi kardeşin muhitine varmışlar. Askerler yedi kardeşin evlerine gitmişler ve onlara hâli anlatmaya başlamışlar:

-Selamünaleyküm.

-Aleykümselam.

-Sizin ününüzü çok duyduk. Padişahımızın bir kızı var. Bir adamla evlendi. Adam yılan çıktı. Kimse kızı alamıyor. ‘Alsa alsa yedi kardeş alır.’ dediler. Bu yüzden buraya geldik.

Oturmuşlar, yiyip içtikten sonra yola çıkmışlar. Padişahın yanına gelmişler:

-Selamünaleyküm.

-Aleykümselam.

Oturmuşlar, yiyip içtikten sonra padişah yedi kardeşe sormuş:

-Sizin sanatınız nedir?

-Bizim hepimizin ayrı ayrı sanatı var. Birisi; yere vurduğu zaman ateşten bina olur. Dışarıdan geleni yakar, içerdeki yanmaz. Ötekisi; bir avuç toprağın birini mağribe atar, birini maşrıka atar. Üçüncü ve dördüncü; öyle ok atarlar ki, hiç hedefi şaşırmazlar. Beşincisi; yeri dinler, öte yanda ne olursa bilir. Altıncısı; ineğin karnından buzağıyı alır, ineğin haberi olmaz. Yedincisi; bir insanı parmağıyla havaya atar ve tutar.

-Öyleyse haydi yolunuz açık olsun. Selametle...

Yedi kardeş değirmeni kuşatmak için yola çıkmışlar. Değirmene yaklaşırken yer dinleyene sormuşlar:

-Yeri bir dinle. Ne duyuyorsun?

-Valla kardaş daha yatmamışlar.

Derken değirmenin kapısına yaklaşmışlar. İneğin karnından buzağıyı alan kardeşe demişler ki; “Haydi git, kızı al.” Oğlan gitmiş, kızı yılandan ayırmış, almış. Kızı aldıktan sonra yola düşmüşler. Biraz gittikten sonra dinleyici kardeşe yine sormuşlar:

-Ey dinleyici kardeş, yeri dinle. Geliyor mu?

-Valla daha yatıyor.

Biraz daha yol gitmişler. Tekrar dinleyici kardeşe sormuşlar:

-Geliyor mu dinleyici kardeş?

-Valla kardaş geliyor.

Bir avuç toprak almış, birini mağribe atmış, birini maşrıka atmış. Yılan havada uçarmış. Yılan bir mağribe gitmiş, bir maşrıka gitmiş. Yılan yine gelmiş. Kardeşlerden biri yere yumruğunu vurmuş. Ateşten bir bina olmuş. Yılan ateşten binanın içinden kızı almış, havaya çıkmış. Atıcı kardeş bunu vurmuş. İneğin karnından buzağıyı alan kardeş kızı almış. Saraya varmışlar. Padişahın yanına gitmişler:

-Al padişahım kızın!.

Padişah kızına demiş ki:

-Ya... Kızım er dediğin böyle olur.

-Valla baba, bunlar çok sanatkâr adamlar. Ben bunların hiçbirine değmem.

Neyse... Padişah kızını dinleyici kardeşe vermiş. Yedi kardeş kızı alarak memleketlerine doğru yola çıkmışlar. Epey gittikten sonra memleketlerine varmışlar. Kırk gün kırk gece düğün yapmışlar.

Onlar ermiş muratlarına, darısı murat çekenlere.

Padişah Kızı ile Yedi Kardeş