Book,Page,LineNumber,Text 37,0015,001,และมนุษย์ เพราะฉะนั้น ท่านผู้มีปัญญา เมื่อ 37,0015,002,ระลึกถึงคำสอนของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย พึง 37,0015,003,ประกอบศรัทธา ศีล ความเลื่อมใส และการ 37,0015,004,เห็นธรรม. 37,0015,005,จบสูตรที่ ๗ 37,0015,006,

อรรถกถาอุคคสูตรที่ ๗

37,0015,007,อคคสูตรที่ ๗ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้. 37,0015,008,บทว่า อุคฺโค ราชมหามตฺโต ได้แก่ มหาอำมาตย์ ของพระเจ้า 37,0015,009,ปเสนทิโกศล. บทว่า อุปสงฺกมิ ความว่า เป็นผู้บริโภคอาหารเช้า 37,0015,010,เสร็จแล้ว จึงเข้าไปเฝ้า. 37,0015,011,บทว่า อทฺโธ ความว่า เป็นผู้มั่งคั่งเพราะทรัพย์ที่เก็บไว้. 37,0015,012,ด้วยบทว่า มิคาโร โรหเณยฺโย นี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสหมายเอา 37,0015,013,มิคารเศรษฐีเป็นหลานแห่งโรหณเศรษฐี. บทว่า มหทฺธโน ได้แก่ 37,0015,014,เป็นมีทรัพย์มากโดยทรัพย์สำหรับใช้สอย. บทว่า มหาโภโค 37,0015,015,ได้แก่ เป็นผู้มีโภคะมาก เพราะมีสิ่งอุปโภคและปริโภคมาก บทว่า 37,0015,016,หิรญฺสฺส ได้แก่ทองคำนั้นเอง. จริงอยู่ เฉพาะทองคำของเศรษฐีนั้น 37,0015,017,นับได้จำนวนเป็นโกฏิ. บทว่า รูปิยสฺส ความว่า กล่าวเฉพาะเครื่อง 37,0015,018,จับจ่ายใช้สอย เช่นที่นอน เสื่ออ่อน ขัน เครื่องลาด และเครื่องนุ่งห่ม 37,0015,019,เป็นต้น จะประมาณไม่ได้เลย. 37,0015,020,จบ อรรถกถาอุคคสูตรที่ ๗