Book,Page,LineNumber,Text 36,0038,001,

อรรถกถาทุสสีลสูตร

36,0038,002,พึงทราบวินิจฉัยในทุสสีลสูตรที่ ๔ ดังต่อไปนี้ :- 36,0038,003,บทว่า หตูปนิโส ได้แก่ ตัดขาดอุปนิสัย คือ กำจัดเหตุ. บทว่า 36,0038,004,ยถาภูตาณทสฺสนํ ได้แก่ วิปัสสนาอ่อน ๆ ตั้งต้นแต่ญาณกำหนดนามรูป 36,0038,005,ไป. บทว่า นิพฺพิทา วิราโค ได้แก่ นิพพิทาความหน่ายและวิราคะสำรอก. 36,0038,006,ในสองอย่างนั้น นิพพิทา เป็นวิปัสสนามีกำลัง. วิราคะ เป็นมรรค. บทว่า 36,0038,007,วิมุตฺติาณทสฺสนํ ได้แก่ ผลวิมุตติและปัจจเวกขณญาณ. 36,0038,008,จบอรรถกถาทุสสีลสูตรที่ ๔ 36,0038,009,

๕. อนุคคหสูตร

36,0038,010,

ว่าด้วยธรรมที่สนับสนุนสัมมาทิฏฐิ

36,0038,011,[๒๕] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัมมาทิฏฐิ อันองค์ ๕ อนุเคราะห์แล้ว 36,0038,012,ย่อมเป็นธรรมมีเจโตวิมุตติเป็นผล มีเจโตวิมุตติเป็นผลานิสงส์ และเป็นธรรม 36,0038,013,มีปัญญาวิมุตติ เป็นผล มีปัญญาวิมุตติเป็นผลานิสงส์ องค์ ๕ เป็นไฉน 36,0038,014,ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ในธรรมวินัยนี้ สัมมาทิฏฐิอันศีลอนุเคราะห์แล้ว อันการ 36,0038,015,สนทนาธรรมอนุเคราะห์แล้ว อันสมถะอนุเคราะห์แล้ว อันวิปัสสนาอนุเคราะห์ 36,0038,016,แล้ว ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัมมาทิฏฐิ อันองค์ ๕ เหล่านี้แล อนุเคราะห์แล้ว 36,0038,017,ย่อมมีเจโตวิมุตติเป็นผล มีเจโตวิมุตติเป็นผลานิสงส์ และมีปัญญาวิมุตติเป็น 36,0038,018,ผล มีปัญญาวิมุตติเป็นผลานิสงส์. 36,0038,019,จบอนุคคหสูตรที่ ๕