File size: 5,000 Bytes
3c90236
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
Book,Page,LineNumber,Text
18,0029,001,ทำความอดทน  หรือความหวังดี  หรือความเอ็นดูว่า   สัตว์เหล่านี้    เคยเป็น 
18,0029,002,อุปัฏฐาก  ผู้ให้ปัจจัยแก่เรา   ฆ่าสัตว์เหล่านั้นแล้ว   ดูดเลือดบ้าง    กินเนื้อสัน
18,0029,003,ทั้งหลายบ้าง.  ก็อีกประการหนึ่ง   ศาสดาเกิดเป็นแมว.    สาวกทั้งหลายเป็นไก่
18,0029,004,หรือหนู.  ลำดับนั้น    แมวก็จะไม่ทำความอนุเคราะห์ย่อมกินไก่หรือหนูเหล่านั้น
18,0029,005,โดยนัยกล่าวแล้วนั้นเทียว.   อนึ่ง   ศาสดาเป็นนายนิรยบาล   สาวกทั้งหลายเป็น
18,0029,006,สัตว์นรก.  นายนิรยบาลนั้น  จะไม่ทำความอนุเคราะห์ว่า  สัตว์เหล่านี้   เคยให้
18,0029,007,ปัจจัยแก่เรา  ย่อมทำกรรมกรณ์ต่าง ๆ ใส่ในรถที่ร้อนจัดบ้าง    ให้ขึ้นภูเขาไฟ
18,0029,008,บ้าง    ทิ้งศีรษะลงในหม้อโลหะบ้าง    ประกอบด้วยทุกขธรรมหลายอย่างบ้าง.
18,0029,009,ก็หรือสาวกทั้งหลายตายไปเป็นสัตว์มีสีหะเป็นต้น.     ศาสดาเป็นสัตว์อย่างใด
18,0029,010,อย่างหนึ่งมีเนื้อเป็นต้น.     สัตว์เหล่านั้นไม่ทำความอดทน     หรือความหวังดี
18,0029,011,หรือความเอ็นดูในสัตว์นั้นว่า    เราเคยอุปัฏฐากสัตว์นี้ด้วยปัจจัยสี่    สัตว์นี้เคย
18,0029,012,เป็นศาสดาของพวกเรา   ดังนี้    ย่อมให้ถึงความพินาศ    โดยนัยกล่าวแล้วนั้น
18,0029,013,เทียว.   ในศาสนาที่ไม่เป็นเครื่องนำสัตว์ออกจากทุกข์ด้วยประการฉะนี้     ความ
18,0029,014,เลื่อมใสในศาสดาใด   ความเลื่อมใสนั้นไม่ไปแล้วโดยชอบ    แม้ไปสู่กาละอย่าง
18,0029,015,ไรแล้ว  จะพินาศในภายหลังนั้นเทียว.  บทว่า   <B>โย  ธมฺเม ปสาโท</B>   ความว่า
18,0029,016,ก็ธรรมดาความเลื่อมใสในธรรม   ในศาสนาที่ไม่เป็นเครื่องนำสัตว์ออกจากทุกข์
18,0029,017,เป็นความเลื่อมใสในตันติธรรม   เพียงเรียน    เล่าเรียน    ทรงไว้และบอกแล้ว
18,0029,018,แต่ความพ้นจากวัฏฏะไม่มีในความเลื่อมใสนั้น   เพราะฉะนั้น    ความเลื่อมใสใน
18,0029,019,ธรรมนั้นใด     ความเลื่อมใสนั้นรังแต่จะทำวัฏฎะให้ลึกบ่อย ๆ  เพราะฉะนั้น
18,0029,020,เรากล่าวว่าไม่ไปแล้วโดยชอบ   คือ   ไม่ไปแล้วโดยสภาวะ.   บทว่า   <B>ยา  สีเลสุ
18,0029,021,ปริปูรการิตา</B>   ความว่า    ความกระทำให้บริบูรณ์ด้วยอำนาจแห่งศีลทั้งหลาย
18,0029,022,มีศีลแพะเป็นต้น    ในศาสนาที่ไม่นำสัตว์ออกจากทุกข์แม้ใด    ความกระทำให้
18,0029,023,บริบูรณ์แม้นั้น   ไม่ยังให้ถึงความพ้นจากวัฏฏะ   คือ  ความสลัดออกจากภพ