File size: 5,123 Bytes
3c90236
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
Book,Page,LineNumber,Text
18,0024,001,แก่    ผู้ยินดีด้วยราคะผู้ยินร้ายด้วยความโกรธ.    ในบทว่า    <B>ปปญฺจารามสฺส</B> 
18,0024,002,<B>ปปญฺจรติโน</B>   นั้น   สัตว์ทั้งหลายย่อมยินดีในความเนิ่นช้านั้น   เพราะฉะนั้น
18,0024,003,ความเนิ่นช้านั้น   จึงชื่อว่า <B>อาราโม</B> เป็นที่มายินดี.   ความเนิ่นช้าเป็นที่มายินดี
18,0024,004,ของบุคคลนั้น   เพราะฉะนั้น  บุคคลนั้นจึงชื่อว่า    <B>ปปญฺจาราโม</B>   แปลว่าผู้มี
18,0024,005,ความเนิ่นช้าเป็นที่มายินดี.    ความยินดีในความเนิ่นช้าของบุคคลนั้น    เพราะ
18,0024,006,ฉะนั้น บุคคลนั้นจึงชื่อว่า  <B>ปปญฺจรตี</B>   ผู้ยินดีในความเนิ่นช้า. บทว่า   <B>ปปญฺโจ</B> 
18,0024,007,นั้น  เป็นชื่อของตัณหาทิฏฐิและมานะ  อันเป็นไปแล้วโดยความเป็นอาการของ
18,0024,008,ผู้มัวเมาและผู้ประมาทแล้ว.   ก็ในที่นี้   ท่านประสงค์เฉพาะตัณหาและทิฏฐิเท่า
18,0024,009,นั้น.    กิเลสอย่างเดียวเท่านั้นมาแล้วในฐานะ ๕  ว่าของผู้มีราคะเป็นต้น     พึง
18,0024,010,ทราบอาการและความเป็นต่าง ๆ ของกิเลสนั้น.    ก็ท่านถือเอากิเลสด้วยอำนาจ
18,0024,011,ราคะที่เจือด้วยกามคุณห้า ในที่ท่านกล่าวว่า <B>สราคสฺส.</B>  ถือเอากิเลสด้วยอำนาจ
18,0024,012,ภวตัณหาในบทว่า  <B>สตณฺหสฺส.</B>     ถือเอากิเลสด้วยอำนาจการยึดถือในบทว่า
18,0024,013,<B>สอุปาทานสฺส.</B>   ถือเอากิเลสด้วยอำนาจคู่ในบทว่า   <B>อนุรุทฺธปฏิวิรุทฺธสฺส.</B>
18,0024,014,ถือเอากิเลสด้วยอำนาจการแสดงความเกิดขึ้นของกิเลสเครื่องเนิ่นช้าในบทว่า
18,0024,015,<B>ปปญฺจรามสฺส.</B>     อีกอย่างหนึ่ง    ถือเอากิเลสด้วยอำนาจอกุศลมูลในบทนี้ว่า
18,0024,016,<B>สราคสฺส.</B>  ถือเอากิเสสด้วยอำนาจอุปาทาน  เพราะตัณหาเป็นปัจจัยให้บทนี้ว่า
18,0024,017,<B>สตณฺหสฺส.</B>  บทที่เหลือก็เช่นกับบทก่อนนั้นเทียว.  ก็พระเถระกล่าวว่า  ท่าน
18,0024,018,จงกำจัดอย่างนี้เพราะเหตุไร  เพราะโลภตัวเดียวนี้เท่านั้นกล่าวว่า  ราคะ  ด้วย
18,0024,019,อำนาจแห่งความยินดี  ก็ชื่อว่า  ตัณหา  ด้วยอำนาจการกระทำความทะยานอยาก
18,0024,020,ชื่อว่า  อุปาทาน  ด้วยอรรถว่ายึดถือ  ชื่อว่า  ความยินดีและความยินร้าย  ด้วย
18,0024,021,อำนาจคู่ ชื่อว่า  ปปัญจะ  ด้วยอรรถว่า เกิดขึ้นแห่งกิเลสเครื่องเนิ่นช้า.  บัดนี้ 
18,0024,022,พระผู้มีพระภาคเจ้าเมื่อจะทรงแสดงทิฏฐิวาทะอันเป็นรากเหง้าของกิเลสเหล่านี้ 
18,0024,023,จึงตรัสว่า  <B>เทฺวมา  ภิกฺขเว   ทิฏฺ€ิโย</B>   ดังนี้เป็นต้น.  บรรดาบทเหล่านั้น