File size: 4,234 Bytes
3c90236
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
Book,Page,LineNumber,Text
17,0024,001,คำอธิบายไว้ดังนี้ว่า    พระสูตรที่ข้าพเจ้าจักแสดง       ข้าพเจ้าได้ฟังมาแล้ว   
17,0024,002,อย่างนี้.   อนึ่ง  คำว่า   <B>เอวํ</B>     เป็นการไขอาการต่าง ๆ ของจิตสันดานที่มี
17,0024,003,การถือเอาอรรถและพยัญชนะต่างๆ โดยการเป็นไปโดยประการต่าง ๆ กัน.
17,0024,004,"จริงอยู่     ศัพท์ว่า    <B>เอวํ</B>    นี้   เป็นการบัญญัติอาการ,  ศัพท์ว่า  <B>เม</B>"
17,0024,005,เป็นการแสดงกัตตา   ( ผู้ทำ).  ศัพท์ว่า  <B>สุตํ</B>  เป็นการแสดงวิสัย.  ด้วย
17,0024,006,การอธิบายเพียงเท่านี้      ย่อมเป็นอันทำการสันนิษฐานได้ว่า     ด้วยจิต-
17,0024,007,สันดานที่เป็นไปโดยประการต่าง ๆ กัน      พระเถระผู้ประกอบด้วยจิต-
17,0024,008,สันดานนั้นจึงเป็นกัตตา  และรับอารมณ์ได้.
17,0024,009,อีกอย่างหนึ่ง  ศัพท์ว่า  <B>เอวํ</B>   เป็นการแสดงกิจแห่งบุคคล.   ศัพท์
17,0024,010,ว่า  <B>สุตํ</B>    เป็นการแสดงกิจแห่งวิญญาณ.  ศัพท์ว่า   <B>เม</B>  เป็นการแสดงถึง
17,0024,011,บุคคลที่ประกอบด้วยกิจทั้ง   ๒.   ก็ในคำว่า    <B>เอวมฺเม   สุตํ</B>    นี้    มีความ
17,0024,012,ย่อว่า   ข้าพเจ้าได้ฟังมาโดยโวหารแห่งสวนกิจที่ได้ด้วยอำนาจแห่งวิญญาณ
17,0024,013,โดยบุคคลที่พร้อมเพรียงด้วยสวนกิจและวิญญาณกิจ.
17,0024,014,บรรดาบทเหล่านั้น  บทว่า  <B>เอวํ</B>  เป็นอวิชชมานบัญญัติ  โดย
17,0024,015,อรรถว่า  แจ่มแจ้ง  และบทว่า  <B>เม</B>  เป็นอวิชชมานบัญญัติ   โดยปรมัตถ์
17,0024,016,ก็ในข้อนี้ยังมีข้อพิเศษอยู่อีก    คือ    ข้อที่พระเถระพึงได้การแถลงไขว่า
17,0024,017,<B>เอวํ</B>   หรือ   <B>เม</B>   มีอยู่โดยปรมัตถ์.  บทว่า   <B>สุตํ</B>    เป็นวัชชมานบัญญัติ.
17,0024,018,อธิบาย   ในบทว่า  <B>สุตํ</B>   นี้  อารมณ์ที่ได้ทางโสตนี้   มีอยู่โดยปรมัตถ์
17,0024,019,แล.    อนึ่ง  บทว่า  <B>เอวํ</B>    และ  <B>เม</B>   จัดเป็น   อุปาทาบัญญัติ    เพราะ
17,0024,020,พระเถระกล่าวหมายเอาธรรมที่มากระทบโสต        และขันธ์ที่นับเนื่องใน
17,0024,021,สันดานของตนนั้น.    บทว่า   <B>สุตํ</B>    เป็นอุปนิธาบัญญัติ    เพราะพระเถระ
17,0024,022,กล่าวพาดพิงสิ่งที่เห็นแล้วเป็นต้น.