Gabe didok Ibana ma tu nasida: Sumurut ma hamu, tungkan na suhi an, pahosahon saotik! Ai torop do halak marlaho ro tu nasida; gari mangan, gari so sadihari.
Lalu Ia berkata kepada mereka: "Marilah ke tempat yang sunyi, supaya kita sendirian, dan beristirahatlah seketika!" Sebab memang begitu banyaknya orang yang datang dan yang pergi, sehingga makanpun mereka tidak sempat.