Jadi dijama ma pamanganku, jala didok: Ida ma, on do na manjama bibir ni pamanganmu, paboa naung niunsat utangmu, jala naung hinungkupan dosam.
Ia menyentuhkannya kepada mulutku serta berkata: "Lihat, ini telah menyentuh bibirmu, maka kesalahanmu telah dihapus dan dosamu telah diampuni."