babaannem tam bir çerkes kadınıydı. duruşuyla, gülüşüyle, cümleleriyle bize hep bir şeyler anlatırdı. apartmanlarda kapının önüne çöp konur ya, babaannem ayıp olur diye hep bize attırırdı. bi defasında kapıda karşılaştık, görevliden utana sıkıla ekmek istediğine tanık oldum