The interdependence of thought and speech makes it clear that languages are not so much a means of expressing truth that has already been established, but a means of discovering truth that was previously unknown. Their diversity is a diversity not of sounds and signs but of ways of looking at the world.
De onderlinge verwevenheid van denken en spreken laat duidelijk zien dat talen niet zozeer een middel zijn om een reeds gevestigde waarheid uit te drukken, maar een middel om een tot dusver onbekende waarheid te ontdekken. Hun verscheidenheid is niet een verscheidenheid van geluiden en tekens, maar van manieren om naar de wereld te kijken.