There is no such thing, at this stage of the world’s history in America, as an independent press. You know it and I know it. There is not one of you who dare write your honest opinions, and if you did, you know beforehand that it would never appear in print. I am paid weekly for keeping my honest opinions out of the paper I am connected with. Others of you are paid similar salaries for similar things, and any of you who would be foolish as to write honest opinions would be out on the streets looking for another job. If I allowed my honest opinions to appear in one issue of my papers, before twenty-four hours my occupation would be gone. The business of the journalist is to destroy the truth, to lie outright, to pervert, to vilify, to fawn at the feet of Mammon, and to sell his country and his race for his daily bread. You know it and I know it, and what folly is this toasting an independent press? We are the jumping jacks, they pull the strings and we dance. Our talents, our possibilities and our lives are all the property of other men. We are intellectual prostitutes.
У овој фази светске историје, у Америци не постоји једна таква ствар као што је независна штампа. Ви то знате и ја то знам. Међу вама нема ни једног који се усуђује да напише своје искрено мишљење, и кад би га написао, већ унапред би знао да се то никада неће појавити у штампи. Ја сам добијао редовно своју плату како бих држао своје искрено мишљење изван новина за које радим. Многи од вас су такође слично плаћени за сличне ствари, и било ко од вас ко би био толико луд да пише оно што искрено мисли, нашао би се напољу, на улици, у потрази за неким другим послом. Да сам ја дозволио да се моје право мишљење појави само у једном издању новина за које радим, добио бих отказ с посла за мање од 24 часа. (...)