Out of this practical communication... among those who recognized each other... as the possessors of a singular present, who experienced the qualitative richness of events... as their activity... and as the place where they resided -their epoch-, is born the general language of historical communication.
Desta comunicación práctica entre aqueles que se recoñecen como posuidores dun presente singular, que experimentaran a riqueza cualitativa dos acontecementos como a súa actividade e o lugar onde habitaban (a súa época), nace a linguaxe xeral da comunicación histórica.