The aim of jazz is the mechanical reproduction of a regressive moment, a castration symbolism. 'Give up your masculinity, let yourself be castrated,' the eunuchlike sound of the jazz band both mocks and proclaims, 'and you will be rewarded, accepted into a fraternity which shares the mystery of impotence with you, a mystery revealed at the moment of the initiation rite.
La celo de ĵazo estas la mekanika reprodukto de regresa momento, kastra simbolismo. 'Foroferu vian virecon, kstrigu vin,' la eŭnukeca sono de la ĵazbando kaj mokas kaj proklamas, 'kaj vi estos rekompencata, akceptata en fratero kundividanta la misteron de senpoveco kun vi, mistero malkaŝata momente de la inica rito.