And every day, the rose wilted, unable to bequeath its gift to anyone... forgotten and lost at the top of that cold, dark mountain, forever alone, until the end of time.
Kaj tago post tago, la rozo velkiĝis sen oferi sian donacon. Forgesita kaj perdita ĉe la supro de la malvarma kaj malhela monto, Sola por ĉiam, ĝis la fino de la tempoj.