การรวมราชบัลลังก์
การรวมราชบัลลังก์ทำให้เกิดการรวมราชวงศ์และรัฐร่วมประมุขขึ้นใหม่ โดยราชบัลลังก์แห่งสกอตแลนด์ยังคงแยกต่างหากออกมาจากราชบัลลังก์แห่งอังกฤษ แม้ว่าพระเจ้าเจมส์จะทรงพยายามอย่างมากในการสถาปนา ราชบัลลังก์แห่งบริเตนใหญ่ ขึ้นมาใหม่ก็ตาม ทำให้อังกฤษและสกอตแลนด์ยังคงดำรงสถานะเป็นรัฐอธิปไตยต่อไป รวมทั้งมีพระประมุขร่วมกับราชอาณาจักรไอร์แลนด์ (ทั้งสามอาณาจักรมีสมัยไร้กษัตริย์ร่วมกันระหว่างปี พ.ศ. 2192 - 2203 หรือในสมัยเครือจักรภพแห่งอังกฤษและสมัยรัฐในอารักขา) ไปจนกระทั่งการผ่านร่างพระราชบัญญัติสหภาพ พ.ศ. 2250 โดยรัฐสภาอังกฤษและรัฐสภาสกอตแลนด์ ซึ่งตรงกับรัชสมัยของพระราชินีนาถแอนน์ พระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์สจวต[2]
สงครามโปแลนด์-ลิทัวเนีย-ทิวทัน
ในปี ค.ศ. 1385 พระราชบัญญัติสหภาพเครโวมีผลในการรวมราชบัลลังก์ระหว่างโปแลนด์และลิทัวเนียโดยการเสกสมรสระหว่างโยไกลา แกรนด์ดยุคแห่งลิทัวเนียและยัดวิกาสมเด็จพระราชินีนาถผู้ครองโปแลนด์ที่มีผลในการเปลี่ยนแปลงความสมดุลทางอำนาจ ทั้งโปแลนด์และลิทัวเนียทราบว่าการรวมตัวกันเท่านั้นที่จะสามารถหยุดยั้งการขยายอำนาจของอัศวินทิวทันได้ โยไกลายอมรับนับถือคริสต์ศาสนาและขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระเจ้าวลาดิสเลาสที่ 2 ยากีลโลแห่งโปแลนด์ การเปลี่ยนไปนับถือคริสต์ศาสนาของลิทัวเนียทำให้จุดประสงค์ของในการต่อต้านเพกันของอัศวินทิวทันหมดความหมาย