ประวัติศาสตร์เวียดนาม
ในช่วงก่อนคริสต์ศักราชที่ 3 ชนเผ่าเวียดอีกชนเผ่านามว่า "เอิวเวียด" อพยพจากบริเวณตอนใต้ของจีนในปัจจุบันเข้ามาตั้งถิ่นฐานที่บริเวณแม่น้ำแดงและได้มีการผสมกลมกลืนกับชนเผ่าวันลางที่เป็นชนเผ่าดั้งเดิมที่อยู่มาก่อน ในช่วง 257 ปีก่อนคริสต์ศักราช อาณาจักรใหม่นามว่า เอิวหลัก ได้เกิดขึ้นจากการรวมของชนเผ่าเอิวเวียดและหลักเวียด โดยมี ถุก ฟ้าน ตามตำนานเขาเป็นชาวจีนฮั่นที่อพยพเข้ามาปกครองดินแดน บริเวณตอนเหนือของเวียดนาม ถุก ฟ้าน ได้ประกาศตนเองเป็นกษัตริย์ อาน เซือง เวือง มีนักประวัติศาสตร์เวียดนามสมัยใหม่ได้สันนิษฐานว่า ถุก ฟ้าน มาจากบริเวณของชาวเอิวเวียด (ภาคเหนือของเวียดนาม, ตะวันตกของมณฑลกวางตุ้ง และภาคใต้ของมณฑลกวางสี ของประเทศจีนในปัจจุบัน โดยมีเมืองหลวงบริเวณจังหวัดกาวบั่งในปัจจุบัน[7]
อร่ามอาชว์วัต โล่ห์วีระ
บิดาของนายอร่ามอาชว์วัต (นายสมบัติ) เป็นที่รู้จักกันในชื่อ นายบั๊ก แซ่โล้ว หรือ "โล้วฮวบฮิน" หรือ "หลูฝาชิง" เป็นชาวจีนแต้จิ๋ว เป็นบุตรชายคนโตของนายโล้วซีเคียม เกิดที่ตำบลแปะซัวเล่ง อำเภอโผวเล้ง จังหวัดแต้จิ๋ว มณฑลกวงตุ้ง ครอบครัวประกอบธุรกิจโรงงานผ้าทอมือ และได้เข้ารับการศึกษาในคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยกวางตุ้ง จึงเป็นผู้มีความรู้ทางคณิตศาสตร์ชั้นสูง ต่อมาได้เดินทางมายังประเทศไทย ประกอบอาชีพค้าขาย ทำกิจการโรงสีข้าวหลายแห่ง เช่น โรงสีไทยดำรง โรงสีไทยรุ่งเรือง โรงสีไทยวัฒนา โรงสีชัยวิบูรณ์ เป็นต้น มารดาของนายอร่ามอาชว์วัต (นางเข็มทอง) สกุลเดิมแซ่เหล็ง เดิมมีอาชีพเป็นครูประชาบาล เป็นธิดาของนายก๋งจิว ชาวจีนไหหลำ และนางนิล ราษฎรตำบลบ้านเขว้า อำเภอเมือง จังหวัดชัยภูมิ โดยมีบรรพบุรุษอพยพมาจากประเทศลาว คุณตาทวดของนางเข็มทองคือ ขุนพินิจวงษ์ศักดา กำนันคนแรกของตำบลบ้านเขว้า และพี่ชายของยายนิลคือ อำมาตย์โท ขุนไอยเรศพิจารณ์ลักษณ์ เมื่อบิดาและมารดานายอร่ามอาชว์วัตได้สมรสกัน ได้เดินทางไปค้าขายที่จังหวัดสงขลา เนื่องจากต้องการอยู่ใกล้ชิดอากงโล้วซีเคียม ซึ่งค้าขายอยู่ที่ปีนัง และต่อมาเมื่ออากงเสียชีวิตลง ได้ย้ายครอบครัวกลับมายังจังหวัดชัยภูมิ