บากูมัตสึ
บากูมัตสึ (幕末(bakumatsu), "ปลายยุคบากูฟุ") เป็นชื่อเรียกช่วงเวลาปลายยุคเอโดะซึ่งนำไปสู่การสิ้นสุดของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ ชื่อดังกล่าวถูกกำหนดขึ้นจากเหตุการณ์ใหญ่ที่เกิดขึ้นโดยรวมระหว่างปี ค.ศ. 1853 - 1867 ซึ่งเป็นระยะที่ญี่ปุ่นได้ยกเลิกนโยบายปิดประเทศที่เรียกว่า ซาโกกุ และเปลี่ยนผ่านจากรัฐบาลแบบศักดินาของโชกุนไปสู่รัฐบาลสมัยใหม่ในยุคเมจิ การแบ่งแยกทางอุดมการณ์และทางการเมืองในยุคนี้ส่วนใหญ่แบ่งออกเป็นกลุ่มผู้รักชาติที่เรียกว่า "อิชินชิชิ" ซึ่งสนับสนุนจักรพรรดิ และกองกำลังฝ่ายสนับสนุนรัฐบาลโชกุนตระกูลโทกูงาวะ เช่น กลุ่มชินเซ็งงุมิ เป็นต้น
ยะมะโมะโตะ คะกุมะ
คะกุมะเกิดที่แคว้นไอซุหรือบริเวณ จังหวัดฟุกุชิมะ ในปัจจุบันเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1828 ซึ่งตระกูลยะมะโมะโตะได้อ้างว่าสืบเชื้อสายจากขุนศึกคนสำคัญของ ทะเกะดะ ชิงเง็น นามว่า ยะมะโมะโตะ คันซุเกะ ซึ่งคะกุมะนับได้ว่าเป็นเด็กอัจฉริยะเลยทีเดียวเพราะสามารถอ่านออกเมื่ออายุเพียง 4 ปีและสามารถท่องจำบทกลอนภาษาจีนได้เมื่ออายุเพียง 5 ปีต่อมาใน ค.ศ. 1850 ขณะอายุได้ 22 ปีเขาถูกส่งไปยัง เอะโดะ หรือ กรุงโตเกียว ในปัจจุบันเพื่อร่ำเรียนวิชากับ คะสึ ไคชู ภายใต้การดูแลของ ซะกุมะ โชซัง อาทิ รันกะกุ หรือวิทยาการสมัยใหม่ของโลกตะวันตกและวิทยาการทางทหารสมัยใหม่ซึ่งคะกุมะได้เดินทางกลับมายังไอซุเมื่อ ค.ศ. 1856 ขณะอายุได้ 28 ปีโดยได้เป็นผู้เผยแพร่ใน "นิสชินคัง" หรือโรงเรียนประจำแคว้นไอซุ