แมนนี ปาเกียว
แมนนี ปาเกียว เกิดวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2521 ที่เมืองบูคิดนอน ประเทศฟิลิปปินส์ มีชื่อเต็มว่า เอ็มมานูเอล ดาปิดราน ปาเกียว (Emmanuel Dapidran Pacquiao) ในครอบครัวที่ยากจนมากที่เมืองบูคิดนอน ซึ่งเป็นเมืองทางตอนใต้ของฟิลิปปินส์ โดยเป็นลูกชายคนที่ 2 ในบรรดาลูก ๆ ทั้งหมด 4 คน ของ โรซาลิโอ และ ดิโอนิเซีย ปาเกียว ทั้งคู่แยกทางกันตั้งแต่ปาเกียวยังเล็ก ๆ ปาเกียวขึ้นชกมวยด้วยความยากจน ขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อต้นปี พ.ศ. 2538 ที่กรุงมะนิลา เมืองหลวงของฟิลิปปินส์ ได้ค่าตัวครั้งแรก 100 เปโซ โดยส่งเงินมาช่วยเหลือครอบครัวตลอด[1]
รอนนี่ มากราโม
หลังจากนั้น การชกของมากราโมก็ดีขึ้นอย่างต่อเนื่อง เขาขึ้ชกแก้มือชนะคะแนนไฮเม อาลีควินได้ และชกป้องกันแชมป์โลกได้สองครั้ง รวมทั้งมาป้องกันแชมป์ ชนะคะแนนหนึ่งเดียว ศักดิ์จารุพรอย่างไม่เป็นเอกฉันท์ด้วย มากราโมมาเสียแชมป์ให้ฟ้าสั่ง ป.พงษ์สว่าง เมื่อ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 แต่ก็ขกแก้มืออีกครั้งที่ฟิลิปปินส์ คราวนี้ มากราโมเป็นฝ่ายชนะน็อคฟ้าสั่งในยกที่ 10 ได้ครองแชมป์โลกเป็นสมัยที่ 2 ฟ้าสั่งขอแก้มืออีกในปีถัดมา ซึ่งคราวนี้มากราโมเป็นฝ่ายแพ้คะแนน เสียแชมป์โลกไป หลังจากเสียแชมป์ มากราโมยังคงขึ้นชกชนะรวดในช่วง พ.ศ. 2540 – 2541 รวมทั้งชนะน็อค อินทนนท์ จ๊อกกี้ยิม ยก 4 และชนะคะแนน ดีเด่น เก่งการุณที่ ฟิลิปปินส์ มากราโมได้โอกาสในการชิงแชมป์โลกอีกครั้ง เมื่อ 30 มกราคม พ.ศ. 2542 โดยขึ้นชิงแชมป์เฉพาะกาลรุ่นมินิมัมเวท WBA และเป็นฝ่ายแพ้คะแนนโดยเทคนิค สงคราม ป.เปาอินทร์ หลังจากนั้น มากราโมก็แขวนนวมไป