คิม อิล-ซ็อง
คิม อิล-ซ็อง (, 15 เมษายน พ.ศ. 2455 – 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2537) เป็นผู้นำคนแรกของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีตั้งแต่ก่อตั้งประเทศเมื่อ พ.ศ. 2492 ถึง พ.ศ. 2515 และดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีตั้งแต่ พ.ศ. 2515 กระทั่งถึงแก่อสัญกรรมเมื่อ พ.ศ. 2537[1] นอกจากนี้ยังดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคแรงงานเกาหลี ตั้งแต่ พ.ศ. 2493 จนถึง พ.ศ. 2537 คิม อิล-ซ็องเป็นที่รู้จักกว้างขวางในฐานะผู้เผด็จการในระบอบคอมมิวนิสต์ของประเทศเกาหลีเหนือ โดยดำรงตำแหน่งอยู่ในอำนาจในฐานะผู้นำของประเทศเกาหลีเหนือเป็นเวลายาวนานถึงสี่สิบกว่าปี ดำรงตำแหน่งในช่วงสำคัญในประวัติศาสตร์อันได้แก่สงครามเย็นและสงครามเกาหลี มีการพัฒนาลัทธิบูชาบุคคลขึ้นมาสำหรับคิม อิล-ซ็องโดยเฉพาะ หลังคิม อิล-ซ็อง ถึงแก่อสัญกรรมไปแล้ว รัฐบาลเกาหลีเหนือภายใต้การนำของประธานาธิบดีคิม จ็อง-อิล บุตรชาย ได้ให้สมญานามแก่เขาว่า "ประธานาธิบดีตลอดกาล" (Eternal President )[2] เมื่อ พ.ศ. 2554
คิม ฮย็อง-จิก
ประวัติส่วนตัวของเขาไม่เป็นที่ทราบและมีปรากฏอยู่น้อยนิด ทราบเพียงว่าเขาเกิดเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2437 ณ เทศมณฑลแทดง จังหวัดพย็องอัน อาณาจักรโชซ็อน บิดาชื่อ คิม โบ-ฮย็อน (; ; พ.ศ. 2414–2498) กับมารดาชื่อ รี โบ-อิก (; ; พ.ศ. 2419–2502) เขาเข้ารับการศึกษาจากโรงเรียนซ็องชิล (Sungshil School) อันเป็นโรงเรียนที่ก่อตั้งโดยมิชชันนารีชาวอเมริกัน หลังจบการศึกษาจึงประกอบกิจเป็นครูและเป็นหมอพื้นบ้านค้ายาสมุนไพร เขาเสียชีวิตด้วยแผลหิมะกัดระดับที่สาม