จอห์น โลรีนายติส
โลรีนายติส เข้าวงการในปี 1986 ในนามของ จอห์นนี เอจ และขึ้นสังเวียนในฟลอริดาเป็นส่วนใหญ่เขาเป็นน้องชายของ โจ โลรีนายติส หรือ โรดวอร์ริเออร์ แอนิมอล เขาประสบความสำเร็จเมื่อจับคู่กับน้องเล็กอย่าง มาร์คัส โลรีนายติส หรือ เดอะ เทอร์มินาเตอร์ คว้าแชมป์แทคทีม FCW มาครอง 1 สมัย และย้ายไปอยู่สมาคม จิม คร็อกเก็ต จับคู่กับ เชน ดักลาส ในนาม ไดนามิค ดูดส์[5] จนในปี 1990 เขาเดินทางไปซิวเงินเยนที่ญี่ปุ่นซึ่งประสบความสำเร็จคว้าแชมป์ AJPW จับคู่กับ เคนตะ โคะบะชิ 2 สมัย และแชมป์แทคทีมยูนิฟายด์ 4 สมัย คู่กับ เคนตะ โคะบะชิ (2), ไมค์ บาร์ตัน (1) และ สตีฟ วิลเลยมส์ (1) และเป็นผู้ชนะในแมตช์การปล้ำแบทเทิลรอยัล ในวันที่ 2 มกราคม 1991
แจ็ก ซียาฮายา
ซียาฮายาขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 10 กันยายน พ.ศ. 2534 ชนะน็อคอาร์เนล บาโรตีโญ ยก 5 ที่อินโดนีเซีย จากนั้นเดินทางมากนอกรอบในประเทศไทยเมื่อ พ.ศ. 2537 แพ้น็อคฉัตรชัย สาสกุล ยก 5 และได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท WBA เมื่อ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 แพ้น็อคหยกไท ศิษย์ อ. ยก 2 และได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวทเมื่อ 12 มกราคม พ.ศ. 2540 แพ้คะแนนหนึ่งอุบล ศิษย์เลิศชัย และได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2543 แพ้น็อคมาซาโทริ โทกูยาม่า ไปแค่ ยกที่ 2 หลังจากนั้น ซาเฮียยาขึ้นชกชนะที่อินโดนีเซีย 2 ครั้ง รวมทั้งชนะคะแนนกุมารทอง ป.ปลื้มกมล ด้วย แต่หลังจากที่ชกแพ้น็อคเปเดอริโต ลอเรนเต ยก 4 เมื่อ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 ซียาฮายาก็แขวนนวมไป