แมนนี ปาเกียว
แมนนี ปาเกียว เกิดวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2521 ที่เมืองบูคิดนอน ประเทศฟิลิปปินส์ มีชื่อเต็มว่า เอ็มมานูเอล ดาปิดราน ปาเกียว (Emmanuel Dapidran Pacquiao) ในครอบครัวที่ยากจนมากที่เมืองบูคิดนอน ซึ่งเป็นเมืองทางตอนใต้ของฟิลิปปินส์ โดยเป็นลูกชายคนที่ 2 ในบรรดาลูก ๆ ทั้งหมด 4 คน ของ โรซาลิโอ และ ดิโอนิเซีย ปาเกียว ทั้งคู่แยกทางกันตั้งแต่ปาเกียวยังเล็ก ๆ ปาเกียวขึ้นชกมวยด้วยความยากจน ขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อต้นปี พ.ศ. 2538 ที่กรุงมะนิลา เมืองหลวงของฟิลิปปินส์ ได้ค่าตัวครั้งแรก 100 เปโซ โดยส่งเงินมาช่วยเหลือครอบครัวตลอด[1]
เจอรี่ ปาฮายาไฮ
ปาฮายาไฮ ขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 9 มีนาคม พ.ศ. 2533 ชนะคะแนน เรย์ นอกนอก ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ และมาชกในไทยครั้งแรกเมื่อ 5 มีนาคม พ.ศ. 2537 แพ้คะแนน สงคราม ป.เปาอินทร์ จากนั้น ปาฮายาไฮได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 26 มีนาคมพ.ศ. 2537 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนน ลีโอ รามิเรซ ไม่ได้แชมป์ ปาฮายาไฮมาได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2537 เมื่อเป็นฝ่ายชนะน็อค โจมา แกมบัว ยก 9 แต่เมื่อป้องกันแชมป์ครั้งแรก ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน โจมา แกมบัว เสียแชมป์ไปเมื่อ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2537 จากนั้น ปาฮายาไฮได้ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมั่มเวท IBF เมื่อ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 ซึ่งปาฮายาไฮเป็นฝ่ายแพ้น็อค รัตนพล ส.วรพิน ยก 3 ไม่ได้แชมป์