รายพระนามพระมหากษัตริย์อังกฤษ
พระมหากษัตริย์พระองค์แรกของอังกฤษเริ่มต้นนับที่พระเจ้าอัลเฟรดมหาราช ซึ่งแต่เดิมเป็นพระมหากษัตริย์เวสเซ็กซ์ ตั้งแต่ พ.ศ. 1414 พระองค์ทรงเอาชนะพวกเดนมาร์ก ในปี พ.ศ. 1421 และได้ทรงรวบรวมอาณาจักรให้เป็นปึกแผ่นก่อนสถาปนาเป็นราชอาณาจักรอังกฤษ และทรงปราบดาภิเษกพระองค์เองขึ้นเป็น พระมหากษัตริย์แห่งชนแองโกล-แซกซอน หลังจากยึดและสร้างนครลอนดอนจากชาวเดนมาร์กในปี พ.ศ. 1429 อนึ่งในช่วงต้นราชวงศ์นี้พระมหากษัตริย์ทรงใช้พระอิสริยยศว่า "พระมหากษัตริย์แห่งชนแองโกล-แซกซอน" (King of the Anglo-Saxons) ตราบจนถึงต้นรชสมัยของพระเจ้าแอเทลสแตนจึงเปลียนมาใช้ พระอิสริยยศ พระมหากษัตริย์แห่งชนอังกฤษ (King of the English) ซึ่งพระยศนี้ใช้ตราบจนกระทั่งการสิ้นสุดของราชวงศ์เวสเซกซ์
กษัตริย์แห่งเวสเซ็กซ์
ปี ค.ศ. 865 มองเห็นได้ถึงการมาถึงของกองทัพนอกรีตขนาดใหญ่ในอีสต์แองเกลีย ราชอาณาจักรแองโกลแซกซันถูกชาวเดน (ชาวไวกิ้ง) ปราบทีละแห่ง จนเมื่อเกือบถึงคริสต์ศตวรรษที่ 9 ราชอาณาจักรที่เป็นเอกราชสี่แห่งสุดท้ายของอังกฤษถูกลดเหลือเพียงหนึ่งแห่ง เวสเซกซ์คือราชอาณาจักรเดียวที่ยังไม่ถูกชาวไวกิงทำลาย ภายใต้พระเจ้าอัลเฟรดมหาราช เวสเซกซ์กลายเป็นใจกลางของอังกฤษที่ถูกรวมเป็นหนึ่งเดียว พระนัดดาของพระองค์ อาเธลสตาน เป็นปฐมกษัตริย์แห่งอังกฤษ