อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์เกิดวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1889 ที่กัสท์โฮฟซุมพ็อมเมอร์ (Gasthof zum Pommer) โรงแรมแห่งหนึ่งในรันส์โฮเฟิน (Ranshofen)[11] หมู่บ้านซึ่งถูกรวมเข้ากับเทศบาลเบราเนาอัมอิน (Braunau am Inn) จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ใน ค.ศ. 1938 เขาเป็นบุตรคนที่สี่จากทั้งหมดหกคนของอาล็อยส์ ฮิตเลอร์ และคลารา เพิลท์เซิล พี่ทั้งสามคนของฮิตเลอร์ (กุสทัฟ อีดา และอ็อทโท) เสียชีวิตตั้งแต่เป็นทารก[12] เมื่อฮิตเลอร์อายุได้สามขวบ ครอบครัวของเขาย้ายไปพัสเซา เยอรมนี[13] ที่ซึ่งทำให้ฮิตเลอร์มีสำเนียงท้องถิ่นแบบบาวาเรียล่างมากกว่าสำเนียงเยอรมันออสเตรีย และเป็นสำเนียงที่ฮิตเลอร์ใช้ตลอดชีวิต[14][15][16] ใน ค.ศ. 1894 ครอบครัวได้ย้ายอีกหนหนึ่งไปยังเลอ็อนดิง ใกล้กับลินซ์ และต่อมา เมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1895 อาล็อยส์ได้เกษียณไปยังที่ดินเล็ก ๆ ที่ฮาเฟ็ลท์ ใกล้ลัมบัค ที่ซึ่งเขาพยายามประกอบอาชีพกสิกรรมและเลี้ยงผึ้งด้วยตนเอง ฮิตเลอร์เข้าศึกษาที่โรงเรียนที่ฟิชเชิลฮัม (Fischlham) ในละแวกใกล้เคียง ขณะที่ยังเป็นเด็ก ฮิตเลอร์ได้เริ่มติดการสงครามหลังพบหนังสือภาพเกี่ยวกับสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซียท่ามกลางบรรดาสมบัติส่วนตัวของบิดา[17][18]
พินัยกรรมฉบับหลังสุดของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์
พินัยกรรมทางการเมืองครั้งสุดท้ายได้ผ่านการลงนามในเวลาเดียวกันกับการลงนามของความประสงค์ครั้งสุดท้ายของฮิตเลอร์ เมื่อเวลา 4 นาฬิกา, วันที่ 29 เมษายน ปี 1945 ส่วนแรกของพินัยกรรมได้กล่าวถึงแรงจูงใจของเขาในช่วงสามทศวรรษที่ผ่านมานับตั้งแต่ได้เป็นทหารอาสาสมัครในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง มิหน้ำซ้ำ เขาได้อ้างว่าตัวเขาและประชาชาชนชาวเยอรมนีไม่ว่าคนใดคนหนึ่งต่างไม่ได้ต้องการสงครามในปี 1939, ได้ระบุเหตุผลของเขาสำหรับความตั้งใจที่จะฆ่าตัวตาย, และยกย่องและแสดงความขอบคุณแก่ชาวเยอรมันที่ให้การสนับสนุนและความสำเร็จ นอกจากนี้ยังได้รวมในพินัยกรรมชุดแรกเป็นแถลงการณ์รายละเอียด เขาได้อ้างว่าเขาพยายามที่หลีกเลี่ยงการทำสงครามกับประเทศอื่นๆและเชื่อว่าเป็นความรับผิดชอบจาก "ชาวยิวนานาชาติและผู้ช่วยของพวกมัน" เขาจะไม่ "ละทิ้งกรุงเบอร์ลิน...แม้ว่ากองกำลังอันเล็กน้อยเกินกว่าจะต้านทานได้" ฮิตเลอร์ได้แสดงความตั้งใจของเขาที่จะเลือกความตายมากกว่า "ต้องตกอยู่ในเงื้อมมือของศัตรู" และฝูงชนอยู่ในความต้องการของ "ภาพที่ปรากฏที่ถูกจัดโดยชาวยิว" เขาได้สรุปด้วยการเรียกร้องให้ดำเนินการต่อการ "เสียสละ" และ "ต่อสู้" เขาได้แสดงความหวังสำหรับเคลื่อนไหวในการฟื้นฟูสังคมนิยมแห่งชาติที่มีสำนึกของความเป็น"ชุมชนที่แท้จริงของประเทศ"