จอห์น โลรีนายติส
โลรีนายติส เข้าวงการในปี 1986 ในนามของ จอห์นนี เอจ และขึ้นสังเวียนในฟลอริดาเป็นส่วนใหญ่เขาเป็นน้องชายของ โจ โลรีนายติส หรือ โรดวอร์ริเออร์ แอนิมอล เขาประสบความสำเร็จเมื่อจับคู่กับน้องเล็กอย่าง มาร์คัส โลรีนายติส หรือ เดอะ เทอร์มินาเตอร์ คว้าแชมป์แทคทีม FCW มาครอง 1 สมัย และย้ายไปอยู่สมาคม จิม คร็อกเก็ต จับคู่กับ เชน ดักลาส ในนาม ไดนามิค ดูดส์[5] จนในปี 1990 เขาเดินทางไปซิวเงินเยนที่ญี่ปุ่นซึ่งประสบความสำเร็จคว้าแชมป์ AJPW จับคู่กับ เคนตะ โคะบะชิ 2 สมัย และแชมป์แทคทีมยูนิฟายด์ 4 สมัย คู่กับ เคนตะ โคะบะชิ (2), ไมค์ บาร์ตัน (1) และ สตีฟ วิลเลยมส์ (1) และเป็นผู้ชนะในแมตช์การปล้ำแบทเทิลรอยัล ในวันที่ 2 มกราคม 1991
หลุยส์ ซีโต้ เอสปิโนซา
หลุยส์ ซีโต้ เอสปิโนซา นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2510 สถิติการชก 60 ครั้ง ชนะ 47 (น็อค 26) แพ้ 13 
เอสปีโนซ่าขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2527 ชนะคะแนน วลาดิเมอร์ ราฟฟั ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ เคยชกชนะคะแนน อาลี บลังกาเมื่อ พ.ศ. 2529 ชนะน็อครูเบน เดอ ลาครูซ ยก 9 และชนะคะแนน ดาดอย แอนดูจาร์ เมื่อ พ.ศ. 2530 ต่อมา ได้ชิงแชมป์เงารุ่นแบนตัมเวท WBC เมื่อ 14 มีนาคม พ.ศ. 2531 แพ้น็อค ฮวน โฮเซ เอสตราดา ยก 10 ไม่ได้แชมป์ ต่อมา เอสปีโนซ่าได้ครองแชมป์มลรัฐแคลิฟอร์เนียในรุ่นแบนตัมเวท และได้ชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBA เมื่อ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2532 ปรากฏว่าแชมป์โลกคือเขาค้อ แกอล็คซี่ ล้มหมดสติในยกที่ 1 ทำให้เอสปีโนซาเป็นฝ่ายชนะน็อค และได้แชมป์โลกมาครอง เขาป้องกันแชมป์ได้ 2 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ไปเมื่อ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2534 แพ้น็อค อิสราเอล คอนเทรรัส ยก 5 ที่ ฟิลิปินส์