จักรพรรดินีวั่นหรง
โกวปู้โลว วั่นหรง (มีความหมายว่า ผู้มีใบหน้าอันเลอโฉม) เป็นธิดาองค์โตของ หร่ง หยวน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกิจการภายใน ในสมัยราชวงศ์ชิง และเป็นบุคคลผู้ที่มีบทบาทอย่างมากในสมัยแมนจูกัวอีกด้วย วั่นหรงจึงมาจากตระกูลที่ร่ำรวยและโดดเด่นที่สุดครั้งหนึ่งในสมัยราชวงศ์ต้าชิง สมเด็จพระจักรพรรดินีวั่นหรงเกิดในบ้านของพระบิดา หร่ง หยวน ณ บ้านเลขที่ 37 ถนนเม่าเอ๋อ หูท่ง ซอยทิศใต้หลัวกู่ เขตตงเฉง เมืองปักกิ่ง (No. 37, Maoer hutong, South Luogu Lane, Dongcheng District, Beijing) เนื่องจากพระบิดาเป็นผู้มีความคิดสมัยใหม่ที่จะให้เหล่าธิดาได้มีการศึกษา วั่นหรงจึงได้รับการศึกษาจากโรงเรียนมิชชั่นนารีของอเมริกันในเมืองเทียนสินและระหว่างช่วงเวลาในพระราชวังต้องห้าม โดยผู้สอนส่วนตัวชาวอเมริกันชื่อ อิซาเบล อินแกรม (Isabel Ingram) ผู้ซึ่งได้ให้ชื่อเป็นภาษาอังกฤษของวั่นหยงว่า อลิซาเบธ[1]
จักรพรรดินีสฺวี (ราชวงศ์หมิง)
จักรพรรดินีสฺวีประสูติเมื่อ พ.ศ. 1905 เป็นธิดาคนโตของ สฺวี ต๋า ขุนพลคู่พระทัยของ จักรพรรดิหงอู่ ต่อมาพระนางได้เข้าพิธีอภิเษกกับ องค์ชายจูตี้ พระโอรสองค์ที่ 4 ในจักรพรรดิหงอู่เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 1919 เมื่อพระราชสวามีได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นจักรพรรดิหย่งเล่อใน พ.ศ. 1945 ก็ได้สถาปนาพระชายาสฺวีขึ้นเป็นจักรพรรดินีมีพระนามว่า จักรพรรดินีเหรินเซี่ยวเหวิน (Empress Renxiaowen) แต่ดำรงพระยศได้เพียง 5 ปีก็สิ้นพระชนม์เมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 1950