โรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง
สาเหตุพบบ่อยที่สุดของ COPD คือการสูบบุหรี่ สาเหตุอื่นๆ ที่มีบทบาทบ้างแต่น้อยกว่าการสูบบุหรี่ได้แก่ มลพิษทางอากาศ และ พันธุกรรม เป็นต้น[3] สาเหตุของมลพิษทางอากาศที่พบบ่อยในประเทศที่กำลังพัฒนาอีกอย่างหนึ่งได้แก่ อากาศเสียจากการทำอาหารหรือควันไฟ การสัมผัสสิ่งระคายเคืองเหล่านี้ต่อเนื่องกันเป็นเวลานานจะกระตุ้นให้เกิดปฏิกิริยาการอักเสบขึ้นในเนื้อปอด ทำให้หลอดลมฝอยตีบลงและการแตกตัวของเนื้อเยื้อปอด เรียกว่า ถุงลมโป่งพอง อังกฤษ:emphysema[4] การวินิจฉัยนั้นใช้พื้นฐานของความสามารถในการไหลผ่านของอากาศด้วยการตรวจวัดโดย การทดสอบการทำงานของปอด[5] โดยมีความแตกต่างจากโรคหอบหืด คือ การลดลงของปริมาณอากาศที่ไหลผ่านด้วยการให้ยานั้นไม่ดีขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ
ไส้ตรงปลิ้น
ไส้ตรงปลิ้นเกิดจากการที่เอ็นรั้งและกล้ามเนื้อที่ยึดไส้ตรงไม่แข็งแรง ในผู้ป่วยส่วนใหญ่ หูรูดทวารหนักอ่อนแอ นอกจากนี้ ไส้ตรงปลิ้นยังอาจมีความเกี่ยวข้องกับสาเหตุดังต่อไปนี้: มีอายุสูงขึ้น อาการท้องผูกเป็นระยะเวลานาน การอั้นอุจจาระเป็นเวลานาน การได้รับเพศสัมพันธ์ทางทวารหนัก อาการท้องร่วงเป็นเวลานาน การมีพยาธิในทางเดินอาหารจำนวนมาก การตั้งครรภ์และความเครียดในการให้กำเนิดทารก การศัลยกรรมครั้งที่ผ่านมา โรคซีสติกไฟโบรซีส โรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง และหูรูดทวารหนักเป็นอัมพาต