พระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าเจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์ (19 มิถุนายน พ.ศ. 2109 – 27 มีนาคม พ.ศ. 2168) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งสกอตแลนด์ตั้งแต่วันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2110 และต่อมาเสวยราชย์ขึ้นเป็น พระเจ้าเจมส์ที่ 1[1]แห่งอังกฤษและไอร์แลนด์ จากการรวมราชบัลลังก์แห่งสกอตแลนด์ อังกฤษ และไอร์แลนด์ไว้ภายใต้การปกครองของกษัตริย์พระองค์เดียวในวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2146 (ตรงกับรัชสมัยของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช) จนกระทั่งเสด็จสวรรคต ซึ่งทั้งราชอาณาจักรอังกฤษและราชอาณาจักรสกอตแลนด์ยังคงแบ่งแยกออกจากกันเป็นรัฐอธิปไตย โดยมีระบบรัฐสภา ศาล และกฎหมายเป็นของตัวเอง ภายใต้การปกครองของพระมหากษัตริย์องค์เดียวกันในฐานะรัฐร่วมประมุข
พระเจ้ารอเบิร์ตที่ 3 แห่งสกอตแลนด์
พระเจ้ารอเบิร์ตที่ 3 แห่งสกอตแลนด์ () พระนามเดิมคือ จอห์น สจวต เป็นกษัตริย์สกอตแลนด์แห่งราชวงศ์สจวตระหว่างค.ศ. 1390 ถึง 1406 พระองค์กับพระราชบิดาเคยร่วมกับก่อกบฎต่อพระเจ้าเดวิดที่ 2 แห่งสกอตแลนด์ ผู้เป็นลุงในต้นปี 1363 ก่อนที่จะยอมจำนนในภายหลัง ต่อมาในปี 1368 พระเจ้าเดวิดได้แต่งตั้งให้เจ้าชายจอห์น สจวต เป็นเอิร์ลแห่งแคร์ริก ต่อมาเมื่อพระเจ้าเดวิดเสด็จสวรรคตในปี 1371 โดยไม่มีทายาท ทำให้พระราชบิดาได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้ารอเบิร์ตที่ 2 ส่งผลให้เอิร์ลแห่งแคร์ริกกลายเป็นรัชทายาทสกอตแลนด์ 