เบอร์ทรันด์ รัสเซลล์
รัสเซลล์ เป็นเด็กกำพร้าตั้งแต่อายุได้ 2 ขวบ มารดาของเขาถึงแก่กรรมด้วยโรคคอตีบ อีกปีครึ่งต่อมาบิดาก็ลาโลกไปอีกคน ทิ้งให้รัสเซลล์กับพี่ชายชื่อ แฟรงค์ ซึ่งมีอายุมากกว่าเขา 10 ปี อยู่ในความดูแลของปู่กับย่าที่คฤหาสน์เพรมโปรค ชีวิตในวัยเด็กของรัสเชลจึงค่อนข้างที่จะสุขสบายกว่าเด็กคนอื่นๆ ในวัยเดียวกัน แต่ปู่กับย่าของเขาไม่ยอมส่งไปเข้าโรงเรียนด้วยเกรงว่ารัสเซลล์จะได้รับความลำบาก ย่าของเขาได้ว่าจ้างครูพิเศษไปสอนที่บ้าน ทำให้รัสเซลล์ไม่ค่อยมีโอกาสได้คบหาสมาคมกับเด็กอื่นๆ บ่อยนัก ผู้เป็นย่าเข้มงวดกวดขันในเรื่องวินัย ศาสนา และการศึกษาเป็นอย่างมาก ทำให้เขากลายเป็นเด็กที่มีปมด้อย และมีความคิดรุนแรง แต่กระนั้นเขาก็ได้รับการศึกษาอย่างดียิ่ง และด้วยเหตุที่เขาเป็นเด็กที่มีสติปัญญาเฉียบแหลม จึงเรียนหนังสือได้เร็วและมากกว่าเด็กอื่นๆ เขาอ่านหนังสือแทบทุกประเภท และมีความสนใจเป็นพิเศษเกี่ยวกับศาสนา ปรากฏว่าอายุเพียง 11 ขวบเศษเท่านั้น รัสเซลก็มีความสงสัยในเรื่องศาสนา ว่านรกสวรรค์มีจริงหรือไม่ สงสัยในเรื่องของพระผู้เป็นเจ้า แต่ปู่กับย่าก็มิได้ให้คำตอบที่ถูกต้องแก่เขาเท่าที่ควร
เอเลเนอร์แห่งคาสตีล
ไม่นานหลังการประสูติพระราชบุตรคนที่สิบห้า เบียทริซ สุขภาพของเอเลนอร์เริ่มทรุดโทรม ใน ค.ศ. 1287 ขณะที่อยู่ในแกสโคนี พระองค์ทรมานจากไข้จับสั่น ที่เป็นไปได้ว่าเป็นมาลาเรียสายพันธุ์ร้ายแรง ในฤดูใบไมผลิของ ค.ศ. 1290 ข่าวใหม่มาถึงราชสำนักว่ามาร์กาเร็ต สาวน้อยแห่งนอร์เวย์ ทายาทของสกอตแลนด์ สิ้นพระชนม์ สองสามีภรรยาเดินทางมุ่งหน้าไปลินคอล์น พระราชินีเอเลนอร์ไม่สบายด้วยอาการป่วยเป็นไข้ เป็นไปได้ว่าไข้จับสั่นใน ค.ศ. 1287 กำเริบ อาการของพระราชินีเอเลนอร์แย่ลงเมื่อทั้งคู่ไปถึงหมู่บ้านฮาร์บีย์ในน็อตติ้งแฮมเชียร์ และพระองค์สิ้นพระชนม์ที่นั่น โดยมีพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดอยู่ที่เตียงที่สิ้นพระชนม์ในบ่ายของวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1290 พระชนมายุ 49 พรรษา