แมนนี ปาเกียว
แมนนี ปาเกียว เกิดวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2521 ที่เมืองบูคิดนอน ประเทศฟิลิปปินส์ มีชื่อเต็มว่า เอ็มมานูเอล ดาปิดราน ปาเกียว (Emmanuel Dapidran Pacquiao) ในครอบครัวที่ยากจนมากที่เมืองบูคิดนอน ซึ่งเป็นเมืองทางตอนใต้ของฟิลิปปินส์ โดยเป็นลูกชายคนที่ 2 ในบรรดาลูก ๆ ทั้งหมด 4 คน ของ โรซาลิโอ และ ดิโอนิเซีย ปาเกียว ทั้งคู่แยกทางกันตั้งแต่ปาเกียวยังเล็ก ๆ ปาเกียวขึ้นชกมวยด้วยความยากจน ขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อต้นปี พ.ศ. 2538 ที่กรุงมะนิลา เมืองหลวงของฟิลิปปินส์ ได้ค่าตัวครั้งแรก 100 เปโซ โดยส่งเงินมาช่วยเหลือครอบครัวตลอด[1]
มูฮัมเมด จูฮารี
มูฮัมหมัด จูฮารี (Muhammed Juhari) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 16 ครั้ง ชนะ 8 (น็อค 3) เสมอ 3 แพ้ 5 
จูฮารีขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 12 กันยายน พ.ศ. 2525 ชนะ ฮัง ปาร์ก จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นไลท์เวทเมื่อ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2525 ชนะคะแนน กาย ซีอง ได้แชมป์มาครอง จากนั้น จูฮารีก็ขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวทเมื่อ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2526 และเป็นฝ่ายชนะน็อค โรแลนโด อัลดีมีร์ ยก 6 ที่อินโดนีเซีย ได้แชมป์มาครอง จูฮารีป้องกันแชมป์ได้ครั้งเดียว ก็เสียแชมป์ให้ ยองยอง ปักกวิงไปเมื่อ 23 กันยายน พ.ศ. 2527 จูฮารีหยุดชกไปสองปี กลับมาชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2529 ชนะคะแนน ดาวทอง ชูวัฒนะที่อินโดนีเซีย จากนั้นก็ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเดิมที่เคยครองแชมป์มาก่อน ซึ่งในขณะนั้น สกัด เพชรยินดี นักชกไทยครองแชมป์อยู่ การชกเกิดขึ้นเมื่อ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2530 ผลปรากฏว่าจูฮารีเป็นฝ่ายแพ้คะแนน ชิงแชมป์ไม่สำเร็จ