บาสเกตบอล
บาสเกตบอลถูกบรรจุในกีฬาโอลิมปิกเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2479 ถึงแม้ว่าเคยจัดการแข่งขันเป็นกีฬาสาธิตก่อนหน้านั้นนานมากเมื่อ พ.ศ. 2447 สหรัฐอเมริกาถือเป็นประเทศที่เก่งกีฬานี้ และทีมชาติสหรัฐพลาดเหรียญทองเพียงสามครั้งเท่านั้น โดยครั้งแรกที่พลาดแข่งที่มิวนิกในปี พ.ศ. 2515 โดยแพ้ให้กับทีมสหภาพโซเวียต การแข่งขัน<b data-parsoid='{"dsr":[3224,3251,3,3]}'>เวิลด์แชมป์เปียนชิปส์ (World Championships) สำหรับบาสเกตบอลชายเริ่มแข่งปี พ.ศ. 2493 ที่ประเทศอาร์เจนตินา ส่วนประเภทหญิงเริ่มแข่งสามปีถัดมาในประเทศชิลี กีฬาบาสเกตบอลหญิงเริ่มแข่งในโอลิมปิกปี พ.ศ. 2519 โดยมีทีมที่โดดเด่นเช่น บราซิล ออสเตรเลีย และ สหรัฐอเมริกา
สวิงแมน
แนวความคิดของสวิงแมน เริ่มปรากฏให้เห็นช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 ถึงต้น 1980 เมื่อผู้เล่นมีชื่อเสียง เช่น จอร์จ เกอร์วิน (George "Iceman" Gervin) มีลักษณะที่ไม่ตรงกับตำแหน่งสองและสาม แต่ใช้ความสูงที่อยู่ก้ำกึ่งและความสามารถทางกีฬามาเป็นข้อได้เปรียบตอนประกบคู่แข่ง คือวิ่งเร็วกว่าผู้เล่นที่ตัวใหญ่กว่า และชู้ตลูกข้ามคนที่ตัวเล็กกว่า ไมเคิล จอร์แดน (Michael Jordan) และเพื่อนร่วมทีม สก็อตตี พิพเพน (Scottie Pippen) เป็นอีกผู้เล่นที่เป็นสวิงแมนที่มีชื่อเสียงมาก นักบาสเกตบอลยอดนิยมในปัจจุบันหลายคนก็เป็นสวิงแมน เช่น เทรซี แม็คเกรดี (Tracy McGrady) , วินส์ คอร์เตอร์ (Vince Carter) , โคบี ไบรอันต์ (Kobe Bryant) , เลอบรอน เจมส์ และ พอล เพียส (Paul Pierce)