บาสเกตบอล
บาสเกตบอลถูกบรรจุในกีฬาโอลิมปิกเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2479 ถึงแม้ว่าเคยจัดการแข่งขันเป็นกีฬาสาธิตก่อนหน้านั้นนานมากเมื่อ พ.ศ. 2447 สหรัฐอเมริกาถือเป็นประเทศที่เก่งกีฬานี้ และทีมชาติสหรัฐพลาดเหรียญทองเพียงสามครั้งเท่านั้น โดยครั้งแรกที่พลาดแข่งที่มิวนิกในปี พ.ศ. 2515 โดยแพ้ให้กับทีมสหภาพโซเวียต การแข่งขัน<b data-parsoid='{"dsr":[3224,3251,3,3]}'>เวิลด์แชมป์เปียนชิปส์ (World Championships) สำหรับบาสเกตบอลชายเริ่มแข่งปี พ.ศ. 2493 ที่ประเทศอาร์เจนตินา ส่วนประเภทหญิงเริ่มแข่งสามปีถัดมาในประเทศชิลี กีฬาบาสเกตบอลหญิงเริ่มแข่งในโอลิมปิกปี พ.ศ. 2519 โดยมีทีมที่โดดเด่นเช่น บราซิล ออสเตรเลีย และ สหรัฐอเมริกา
ฮาเล็มบีท จังหวะคนจริง
หลังจากเสร็จสิ้นการแข่งขันสตรีทบาสฯ นารุเซะได้รับคัดเลือกให้เป็นนักกีฬาตัวจริงของชมรมและได้ซาวามูระที่ถูกลุงของซากุระอิ พามาเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมโจนันมาร่วมทีม พร้อมกับนักกีฬาตัวจริงคนอื่น ๆ เช่น อุมาคุเระ ฮิโรซากิ โคบายาชิ สุมิสุกุ ทำให้ทีมบาสเกตบอลโจนันกลายเป็นทีมที่แข็งแกร่งและมีชื่อเสียงในด้านบาสเกตบอล จนสามารถเอาชนะโรงเรียนต่าง ๆ ในการแข่งขันรอบคัดเลือกอินเตอร์ไฮที่เมืองซัปโปโร จังหวัดฮอกไกโด ในการแข่งขันบาสเกตบอลชายรอบชิงชนะเลิศระหว่างโรงเรียนมัธยมโจนันและโรงเรียนอาชีวะโยซึยะ อุโนฮาระ โรงเรียนมัธยมโจนันพยายามเอาชนะการแข่งขันและก็ทำสำเร็จได้ไปแข่งขันอินเตอร์ไฮ ซากุระอิพาทุกคนในชมรมบาสเกตบอลโจนันไปเข้าค่ายฝึกฝนก่อนทำการแข่งขัน โดยเฉพาะกับนารุเซะที่ต้องฝึกการจัมพ์ชู้ตให้สำเร็จภายใน 4 วัน และเรียกโค้ชพิเศษคือซัทและเนริ(สมาชิกร่วมทีมทรีเม็นของชู มาช่วย ซึ่งซัทนั้นถูกเรียกมาฝึกสอนให้แก่นารุเซะโดยเฉพาะ และการแข่งขันบาสเกตบอลชายในอินเตอร์ไฮก็เริ่มขึ้น โรงเรียนมัธยมโจนันพบกับทีมโรงเรียนอาชีวะคิยันซุยซัน ตัวแทนจากจังหวัดโอะกินะวะ ในรอบที่ 1 และเอาชนะผ่านเข้าไปในรอบที่ 2 พบกับโรงเรียนสึคุบะ ในสังกัดมหาวิทยาลัยนันโก ตัวแทนจากจังหวัดอิบะระกิ ระหว่างการแข่งขันอินเตอร์ไฮที่ซัปโปโร นารุเซะได้รู้จักกับโคอิซึมิ โทโมมิ นักบาสเกตบอลหญิงทีมโรงเรียนเฟลิเซีย ตัวแทนจากจังหวัดฮิโระชิมะ