บากูมัตสึ
บากูมัตสึ (幕末(bakumatsu), "ปลายยุคบากูฟุ") เป็นชื่อเรียกช่วงเวลาปลายยุคเอโดะซึ่งนำไปสู่การสิ้นสุดของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ ชื่อดังกล่าวถูกกำหนดขึ้นจากเหตุการณ์ใหญ่ที่เกิดขึ้นโดยรวมระหว่างปี ค.ศ. 1853 - 1867 ซึ่งเป็นระยะที่ญี่ปุ่นได้ยกเลิกนโยบายปิดประเทศที่เรียกว่า ซาโกกุ และเปลี่ยนผ่านจากรัฐบาลแบบศักดินาของโชกุนไปสู่รัฐบาลสมัยใหม่ในยุคเมจิ การแบ่งแยกทางอุดมการณ์และทางการเมืองในยุคนี้ส่วนใหญ่แบ่งออกเป็นกลุ่มผู้รักชาติที่เรียกว่า "อิชินชิชิ" ซึ่งสนับสนุนจักรพรรดิ และกองกำลังฝ่ายสนับสนุนรัฐบาลโชกุนตระกูลโทกูงาวะ เช่น กลุ่มชินเซ็งงุมิ เป็นต้น
อะชิกะงะ โยะชิอะกิ
ใน พ.ศ. 2105 โชกุนโยะชิอะกิได้ขอความช่วยเหลือจาก ทะเกะดะ ชิงเง็น ขุนศึกใหญ่แห่งภูมิภาคคันโตซึ่งมีความขัดแย้งกับโนะบุนะงะให้เข้ามาช่วยต้านทานอำนาจของโนะบุนะงะแต่ชิงเง็นกลับอสัญกรรมอย่างกระทันหันในปีต่อมาคือ พ.ศ. 2106 ทำให้โนะบุนะงะตัดสินใจปลดโชกุนโยะชิอะกิออกจากตำแหน่งส่งผลให้การปกครองของตระกูลอะชิกะงะที่มีมาตั้งแต่ พ.ศ. 1878 หรือกว่า 228 ปีต้องสิ้นสุดลงรวมถึงเป็นการสิ้นสุดของ ยุคมุโระมะชิ และนับเป็นจุดเริ่มต้นของ ยุคอะซุชิโมะโมะยะมะ 