บาสเกตบอล
บาสเกตบอลถูกบรรจุในกีฬาโอลิมปิกเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2479 ถึงแม้ว่าเคยจัดการแข่งขันเป็นกีฬาสาธิตก่อนหน้านั้นนานมากเมื่อ พ.ศ. 2447 สหรัฐอเมริกาถือเป็นประเทศที่เก่งกีฬานี้ และทีมชาติสหรัฐพลาดเหรียญทองเพียงสามครั้งเท่านั้น โดยครั้งแรกที่พลาดแข่งที่มิวนิกในปี พ.ศ. 2515 โดยแพ้ให้กับทีมสหภาพโซเวียต การแข่งขัน<b data-parsoid='{"dsr":[3224,3251,3,3]}'>เวิลด์แชมป์เปียนชิปส์ (World Championships) สำหรับบาสเกตบอลชายเริ่มแข่งปี พ.ศ. 2493 ที่ประเทศอาร์เจนตินา ส่วนประเภทหญิงเริ่มแข่งสามปีถัดมาในประเทศชิลี กีฬาบาสเกตบอลหญิงเริ่มแข่งในโอลิมปิกปี พ.ศ. 2519 โดยมีทีมที่โดดเด่นเช่น บราซิล ออสเตรเลีย และ สหรัฐอเมริกา
วิลเลียม จี. มอร์แกน
วิลเลียม จี. มอร์แกน (ค.ศ. 1870-1942) เป็นผู้คิดค้นกีฬาวอลเลย์บอล หรือเดิมเรียก "มินโทเนตต์" (Mintonette) เขาเกิดในล็อกพอร์ต รัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา เขาพบกับเจมส์ ไนสมิท ผู้คิดค้นกีฬาบาสเกตบอล ขณะที่มอร์แกนกำลังศึกษาอยู่ที่วิทยาลัยสปริงฟีลด์ รัฐแมสซาชูเซตส์ ใน ค.ศ. 1892 เช่นเดียวกับไนสมิท มอร์แกนเข้าทำงานในด้านพลศึกษาที่วายเอ็มซีเอ (ชื่อไทยแปลว่า เยาวมานพคริสเตียนอมาตยสมาคม) โดยได้รับอิทธิพลจากไนสมิทและบาสเกตบอล ใน ค.ศ. 1895 ที่โฮลโยค รัฐแมสซาชูเซตส์ มอร์แกนได้คิดค้าน "มินโทเนตต์" ซึ่งเป็นกีฬาประเภททีมที่รุนแรงน้อยกว่า ซึ่งเหมาะสมสำหรับสมาชิกที่มีอายุมากของวายเอ็มซีเอมากกว่า แต่ยังเป็นกีฬาที่ยังต้องอาศัยทักษะด้านกรีฑา ภายหลังอัลเฟรดเอสฮัลสตีด เฝ้าชมมินโทเนตต์และเปลี่ยนชื่อเป็น "วอลเลย์บอล" เพราะหัวใจของกีฬา คือ การ "เล่นวอลเลย์บอล" ไปและกลับข้ามตาข่าย