แมนนี ปาเกียว
แมนนี ปาเกียว เกิดวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2521 ที่เมืองบูคิดนอน ประเทศฟิลิปปินส์ มีชื่อเต็มว่า เอ็มมานูเอล ดาปิดราน ปาเกียว (Emmanuel Dapidran Pacquiao) ในครอบครัวที่ยากจนมากที่เมืองบูคิดนอน ซึ่งเป็นเมืองทางตอนใต้ของฟิลิปปินส์ โดยเป็นลูกชายคนที่ 2 ในบรรดาลูก ๆ ทั้งหมด 4 คน ของ โรซาลิโอ และ ดิโอนิเซีย ปาเกียว ทั้งคู่แยกทางกันตั้งแต่ปาเกียวยังเล็ก ๆ ปาเกียวขึ้นชกมวยด้วยความยากจน ขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อต้นปี พ.ศ. 2538 ที่กรุงมะนิลา เมืองหลวงของฟิลิปปินส์ ได้ค่าตัวครั้งแรก 100 เปโซ โดยส่งเงินมาช่วยเหลือครอบครัวตลอด[1]
แรนดี้ แมนกูบัท
แมนกูบัทประสบความสำเร็จในการชิงแชมป์เมื่อ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2543 เมื่อชิงแชมป์เงารุ่นฟลายเวท WBC ชนะน็อค คิม จองวาน ยก 1 ที่ฟิลิปปินส์ แมนกูบัทชกป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 3 ครั้ง ก็ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC เมื่อ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2546 แพ้คะแนน พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คะนองศักดิ์ จากนั้น ก็เสียแชมป์เงาในรุ่นเดีวกันเมื่อ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 แพ้คะแนนโดยเทคนิค ดิออสกาโด กาบี จากนั้น แมนกูบัทมีโอกาสได้ชิงแชมป์อีก 2 ครั้ง โดยชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวทเมื่อ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 แพ้น็อค เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต ยก 7 และชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 แพ้น็อค ทับทิมแดง ณ ราชวัตร ยก 5 จากนั้น แมนกูบัทก็แขวนนวมไป