อี มิน-โฮ
ลี มิน-โฮ (; ฮันกึล: 이민호,ฮันจา: 李敏鎬) เกิดวันที่ 22 มิถุนายน 2530 เมืองโซล ประเทศเกาหลีใต้ จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยคอนกุก เริ่มงานในวงการบันเทิงเกาหลีด้วยการเป็นนายแบบ และเริ่มผลงานการแสดง ในปี 2549 เรื่อง Secret Campus ก่อนจะมาโด่งดังเพียงชั่วข้ามคืน จากบท กู จุนพโย ซึ่งทำให้ ลี มินโฮ เป็นที่รู้จักมีแฟนคลับมากมายทั่วเอเซีย จากละครเรื่อง Boys Over Flowers ในปี 2552 โดยรับบทเป็นหัวหน้าของ F4 เวอร์ชันเกาหลี และนั่นทำให้เขากลายเป็นดาราที่โด่งดังอย่างมากของเกาหลี รวมถึงอีกหลายประเทศในเอเชีย และผลงานต่อมา ไม่ว่าจะเป็น City Hunter ก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้อีมินโฮเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางในประเทศจีน ในปี 2556 ละครเรื่อง The Heirs ก็ทำให้ชื่อของอีมินโฮโด่งดังสุดขีดในประเทศจีน เป็นดาราเกาหลีที่มีผู้ติดตามใน weibo มากที่สุดในปัจจุบัน ถึง 28 ล้านคน ผลงานเรื่องล่าสุดคือ Legend of The Blue Sea ซึ่งเป็นผลงานทิ้งทวนก่อนเข้ากรมรับใช้ชาติ ปัจจุบันอีมินโฮอยู่ระหว่างการเข้ากรมรับใช้ชาติเป็นทหาร ตั้งแต่วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 และเนื่องจากอีมินโฮเคยประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ในปี 2549 ซึ่งหลังการผ่าตัดขาของอีมินโฮก็ไม่เหมือนเดิม 100%[1] จึงได้ปฏิบัติงานในตำแหน่งเจ้าหน้าที่บริการสาธารณะ ในพื้นที่เขตคังนัม กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ เป็นระยะเวลา 24 เดือน มีกำหนดปลดประจำการ ในวันที่ 11 พฤษภาคม 2562
อี อี
ส่วนตัวอี อี นั้นเมื่ออายุ 29 ปี ได้รับราชการในตำแหน่งต่าง ๆ มากมาย ในปี ค.ศ. 1568 เขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็น "ซอจังกวาน" หรือ "เจ้าหน้าที่ฝ่ายเอกสารของกรมพิธีการ" () ติดตามขบวนราชทูตโชซอนไปยังจักรวรรดิจีนในสมัยราชวงศ์หมิงอีกด้วย ส่วนเมื่ออายุได้ 34 อี อี ได้มีส่วนในการเขียนบันทึกจดหมายเหตุรายวันของราชสำนักในรัชสมัยพระเจ้ามยองจงแห่งโชซอน โดยเขียนในส่วนของทงโฮมุนดัพ ซึ่งเป็นบันทึก 11 ความเรียงเกี่ยวกับนโยบายทางการเมืองการปกครองที่เขาได้เสนอไว้ว่าการปกครองที่ทรงธรรมนั้นควรเป็นอย่างไร ด้วยเหตุที่รับราชการในตำแหน่งต่าง ๆ มาอย่างยาวนาน ทำให้อี อี เป็นไว้วางพระทัยของพระราชาเป็นอย่างมาก เขาเป็นหนึ่งในขุนนางคนสำคัญคนหนึ่งในฝ่ายการเมืองของราชสำนัก ต่อมาเมื่ออายุได้ 40 ปี เขาได้ทูลถวายงานเขียนและฎีกามากมายต่อราชสำนัก แต่กลับล้มเหลวเมื่อเกิดความขัดแย้งของการเมืองในราชสำนักขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1576 ความพยายามปฏิรูปการเมืองของเขาจึงหมดความหมายลงและทำให้เขาเดินทางกลับบ้านเกิดไป โดยระหว่างที่พำนักที่บ้านเกิดนั่นเอง เขาได้ใช้เวลาไปกับการสั่งสอนเหล่าสานุศิษย์และได้เขียนตำรับตำราออกมามากมาย