พระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าเจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์ (19 มิถุนายน พ.ศ. 2109 – 27 มีนาคม พ.ศ. 2168) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งสกอตแลนด์ตั้งแต่วันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2110 และต่อมาเสวยราชย์ขึ้นเป็น พระเจ้าเจมส์ที่ 1[1]แห่งอังกฤษและไอร์แลนด์ จากการรวมราชบัลลังก์แห่งสกอตแลนด์ อังกฤษ และไอร์แลนด์ไว้ภายใต้การปกครองของกษัตริย์พระองค์เดียวในวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2146 (ตรงกับรัชสมัยของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช) จนกระทั่งเสด็จสวรรคต ซึ่งทั้งราชอาณาจักรอังกฤษและราชอาณาจักรสกอตแลนด์ยังคงแบ่งแยกออกจากกันเป็นรัฐอธิปไตย โดยมีระบบรัฐสภา ศาล และกฎหมายเป็นของตัวเอง ภายใต้การปกครองของพระมหากษัตริย์องค์เดียวกันในฐานะรัฐร่วมประมุข
พระเจ้ารอเบิร์ตที่ 2 แห่งสกอตแลนด์
อย่างไรก็ตาม ใน ค.ศ. 1324 พระเจ้ารอเบิร์ตที่ 1 ได้มีพระราชโอรสนามว่าเจ้าชายเดวิด ทำให้ตำแหน่งรัชทายาทตกไปอยู่กับเจ้าชายเดวิดผู้มีศักดิ์เป็นพระมาตุลา ใน ค.ศ. 1326 บิดาของรอเบิร์ตก็ถึงแก่กรรม ทำให้รอเบิร์ตขึ้นสืบตำแหน่งเป็นสจวตใหญ่แห่งสกอตแลนด์ขณะมีอายุเพียงสิบปี พระเจ้ารอเบิร์ตที่ 1 เสด็จสวรรคตใน ค.ศ. 1329 เจ้าชายเดวิดในวัยเพียง 5 ปีได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นพระเจ้าเดวิดที่ 2 แห่งสกอตแลนด์ ใน ค.ศ. 1363 พระเจ้าเดวิดพยายามผลักดันให้สิทธิในการสืบราชสมบัติตกไปอยู่กับสายแพลนแทเจเนต แต่ถูกปฏิเสธจากรัฐสภา ใน ค.ศ. 1371 พระเจ้าเดวิดที่ 2 เสด็จสวรรคตโดยไม่มีทายาท ทำให้รอเบิร์ตขึ้นสืบราชสมบัติเป็นพระเจ้ารอเบิร์ตที่ 2 แห่งสกอตแลนด์ในวัย 54 ชันษา 