แมนนี ปาเกียว
แมนนี ปาเกียว เกิดวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2521 ที่เมืองบูคิดนอน ประเทศฟิลิปปินส์ มีชื่อเต็มว่า เอ็มมานูเอล ดาปิดราน ปาเกียว (Emmanuel Dapidran Pacquiao) ในครอบครัวที่ยากจนมากที่เมืองบูคิดนอน ซึ่งเป็นเมืองทางตอนใต้ของฟิลิปปินส์ โดยเป็นลูกชายคนที่ 2 ในบรรดาลูก ๆ ทั้งหมด 4 คน ของ โรซาลิโอ และ ดิโอนิเซีย ปาเกียว ทั้งคู่แยกทางกันตั้งแต่ปาเกียวยังเล็ก ๆ ปาเกียวขึ้นชกมวยด้วยความยากจน ขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อต้นปี พ.ศ. 2538 ที่กรุงมะนิลา เมืองหลวงของฟิลิปปินส์ ได้ค่าตัวครั้งแรก 100 เปโซ โดยส่งเงินมาช่วยเหลือครอบครัวตลอด[1]
โจมา แกมบัว
แกมบัวขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 27 มีนาคมพ.ศ. 2536 ชนะน็อค พอล อาเบา ยกแรกจากน้นขึ้นชกชนะรวดจนได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวท เมื่อ 9 เมษายน พ.ศ. 2537 โดยเป็นฝ่ายชนคะแนน รูดี้ อีดาโน่ ได้แชมป์มาครอง จากนั้น ขึ้นชกนอกรอบชนะน็อคอัศวิน ศิษย์หลักเมือง ยกแรกที่ฟิลิปปินส์ ก่อนจะเสียแชมป์ฟิลิปปินส์ แพ้น็อค เจอรี่ ปาฮายาไฮ ยก 9 เมื่อ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2537 แต่ก็ชิงแชมป์คืนมาได้เมื่อเป็นฝ่ายชนะคะแนน เจอรี่ ปาฮายาไฮเมื่อ 16 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน ต่อมา ใน พ.ศ. 2538 แกมบัวไปชกนอกรอบที่สหรัฐ แพ้น็อค อันโตนิโอ เปเรซแค่ยก 3 จากนั้น ได้ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBC เมื่อ 27 เมษายน พ.ศ. 2539 แพ้น็อค สมาน ส.จาตุรงค์ ยก 7 ไม่ได้แชมป์