จอห์น โลรีนายติส
โลรีนายติส เข้าวงการในปี 1986 ในนามของ จอห์นนี เอจ และขึ้นสังเวียนในฟลอริดาเป็นส่วนใหญ่เขาเป็นน้องชายของ โจ โลรีนายติส หรือ โรดวอร์ริเออร์ แอนิมอล เขาประสบความสำเร็จเมื่อจับคู่กับน้องเล็กอย่าง มาร์คัส โลรีนายติส หรือ เดอะ เทอร์มินาเตอร์ คว้าแชมป์แทคทีม FCW มาครอง 1 สมัย และย้ายไปอยู่สมาคม จิม คร็อกเก็ต จับคู่กับ เชน ดักลาส ในนาม ไดนามิค ดูดส์[5] จนในปี 1990 เขาเดินทางไปซิวเงินเยนที่ญี่ปุ่นซึ่งประสบความสำเร็จคว้าแชมป์ AJPW จับคู่กับ เคนตะ โคะบะชิ 2 สมัย และแชมป์แทคทีมยูนิฟายด์ 4 สมัย คู่กับ เคนตะ โคะบะชิ (2), ไมค์ บาร์ตัน (1) และ สตีฟ วิลเลยมส์ (1) และเป็นผู้ชนะในแมตช์การปล้ำแบทเทิลรอยัล ในวันที่ 2 มกราคม 1991
โรเมโอ โอปรีอาซา
โรเมโอ โอปรีอาซา (Romeo Opriasa) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 28 ครั้ง ชนะ 9 (น็อค 2) เสมอ 3 แพ้ 16 
โอปรีอาซาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2529 ชนะคะแนน แดนนี่ ดูรัน ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกที่ฟิลิปปินส์ชนะเป็นส่วนใหญ่ เคยไปชกนอกรอบที่เกาหลีใต้ 3 ครั้ง แพ้รวด รวมทั้ง แพ้น็อค มุน ซังกิล ยก 2 เคยมาชกในไทยเมื่อ พ.ศ. 2532 แพ้คะแนน ถนอมศักดิ์ ศิษย์โบ๊เบ๊ และไปชกที่ญี่ปุ่นเสมอกับ มิชิโนริ ฮาชิโมโตะ จากนั้น โอปรีอาชาได้ชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์ฟลายเวท IBFที่ว่างเมื่อ 30 มกราคม พ.ศ. 2533 แพ้คะแนน ซาโตชิ ชิเงกิ ที่ญี่ปุ่น ไม่ได้แชมป์ จากนั้นมาชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC เมื่อ 1 พฤษภาคม ปีเดียวกัน แพ้คะแนน ต่อศักดิ์ ศศิประภายิม ที่ กรุงเทพฯ และ โอปรีอาซาได้ไปชกนอกรอบที่เกาหลีใต้ ชนะคะแนน โช ซุกฮวี แต่หลังจากนั้น โอปรีอาซาชกแพ้ตลอด มีเสมอเพียงครั้งเดียว โดยมาชกไนไทยสองครั้ง แพ้คะแนน สิงห์ สิงห์ชัชวาล เมื่อ พ.ศ. 2533 และแพ้น็อค ถนอมศักดิ์ ศิษย์โบ๊เบ๊ ยก 7 และไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทที่อินโดนีเซียเมื่อ 2 กันยายน พ.ศ. 2534 แพ้คะแนน แลมฮ็อต ซิมาโมรา โอปรีอาซาขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2535 แพ้ทีเคโอ นาธาน สติง ยก 3 ที่ ออสเตรเลียเพราะได้รับบาดเจ็บที่มือจนชกต่อไม่ได้ หลังจากนั้น โอปรีอาซาก็แขวนนวมไป