รามายณะ
รามายณะ (Sanskrit: रामायण) เป็นวรรณคดีประเภทมหากาพย์ของอินเดีย เชื่อว่าเป็นนิทานที่เล่าสืบต่อกันมายาวนานในหลากหลายพื้นที่ของชมพูทวีป แต่ผู้ได้รวบรวมแต่งให้เป็นระเบียบครั้งแรกคือฤๅษีวาลมีกิ เมื่อกว่า 2,400 ปีมาแล้ว โดยประพันธ์ไว้เป็นบทร้อยกรองประเภทฉันท์ภาษาสันสกฤต เรียกว่า โศลก จำนวน 24,000 โศลกด้วยกัน โดยแบ่งเป็น 7 ภาค (กาณฑ์ หรือ กัณฑ์) ดังนี้
ฟาโรห์เมเนส
ฟาโรห์เมเนส (Pharaoh Menes) ทรงเป็นผู้รวบรวมประเทศอียิปต์ให้เป็นปรึกแผ่นและทรงเป็นฟาโรห์องค์ที่ 1 แห่งอียิปต์.ฟาโรห์เมเนสทรงปกครองอียิปต์ในช่วงศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาลและมีพระนามแบบกรีก (Greek) คือมิน (Min), มินาออส (Mina ios),เมนาส (Menas) และ นาเมอร์ (Narmer) ยังมีพระนามอื่นๆอีก.
มีจารึกพระนามแห่งฟาโรห์เมเนสเป็นภาษากรีกที่เมืองอบีดอส (Abydos) และบันทึกพระนามแห่งตูริน แต่พระนามในทางนิรุติศาสตร์มีปัญหาอยู่ตรงการเชื่อมกริยาอย่าง “Tu Endure-ความอดทน” แต่ถ้าลองดูในแบบภาษาเฮียโรกลิฟฟิก คำว่า Menes หรือ MN จะแปลว่า “ดังนี้ดังนั้นหรือคนนี้คนนั้น” ฟาโรห์เมเนสทรงก่อตั้งเมืองเมมฟิสและมีรับสั่งให้ก่อสร้างทางกั้นน้ำในแม่น้ำไนล์