กฎหมายตราสามดวง
กฎหมายตราสามดวง คือ ประมวลกฎหมายในรัชกาลที่ 1 เนื่องจากพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ชำระกฎหมายเก่าที่มีมาแต่ครั้งโบราณ แล้วรวบรวมเป็นประมวลกฎหมายขึ้นเมื่อจุลศักราช 1166 ตรงกับ พ.ศ. 2347 โปรดให้เรียกว่า “กฎหมายตราสามดวง” ให้อาลักษณ์ชุบเส้นหมึกสามชุด แต่ละชุดประทับตรา 3 ดวง คือ ตราพระราชสีห์ (สำหรับตำแหน่งสมุหนายก) 1 ตราพระคชสีห์ (สำหรับตำแหน่งสมุหพระกลาโหม) 1 และตราบัวแก้ว (สำหรับตำแหน่งโกษาธิบดี หมายถึงพระคลัง ซึ่งดูแลรวมทั้งกิจการด้านต่างประเทศ) ไว้ทุกเล่มเก็บไว้ ณ ห้องเครื่องชุดหนึ่ง หอหลวงชุดหนึ่ง และศาลหลวงอีกชุดหนึ่ง
สามเหลี่ยมฤดูร้อน
คำนี้เป็นที่นิยมขึ้นมาเนื่องจากนักดาราศาสตร์ชาวอังกฤษ ชื่อ เซอร์แพทริก มัวร์ ในราวคริสต์ทศวรรษ 1950 แม้เขาจะไม่ได้เป็นคนคิดขึ้นก็ตาม ผู้ตั้งชื่อเป็นนักดาราศาสตร์ชาวออสเตรียคือ ออสวัลด์ โทมัส เรียกดาวสามดวงนี้ว่า "Grosses Dreieck" (หมายถึง สามเหลี่ยมใหญ่) ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1920 ต่อมาในปี 1934 เขาเรียกมันว่า "Sommerliches Dreieck" (หมายถึง สามเหลี่ยมฤดูร้อน) ก่อนหน้านั้นในปี ค.ศ. 1816 โบเดได้รวบรวมดาวเหล่านี้เอาไว้ในแผนที่ดาวของเขาโดยไม่ได้ระบุชื่อ