เรณูวิทยา
มีรายงานการค้นพบละอองเรณูภายใต้กล้องจุลทรรศน์เป็นครั้งแรกสุดในช่วงทศวรรษที่ 1640 โดย เนเฮเมียห์ กรีว นักพฤกษศาสตร์ชาวอังกฤษ[2]เป็นผู้บรรยายลักษณะของละอองเรณู เกสรตัวผู้ และเป็นผู้ทำนายได้อย่างถูกต้องว่าละอองเรณูเป็นสิ่งจำเป็นในการสืบพันธุ์ของพืชทั้งหลาย กล้องจุลทรรศน์ได้เข้ามามีบทบาทในการศึกษาเรณูวิทยามากยิ่งขึ้นรวมไปถึงผลงานของโรเบิร์ต คิดสตัน และพี เรนช์ผู้ตรวจสอบพบสปอร์ในชั้นถ่านหินที่เปรียบเทียบได้กับสปอร์ของพืชปัจจุบัน[3] ผู้บุกเบิกช่วงแรกๆยังรวมถึงคริสเตียน กอทต์ฟรายด์ อีห์เรนเบิร์ก (ผู้ศึกษาเรดิโอลาเรียนและไดอะตอม) ไกเดียน แมนเทลล์ (ผู้ศึกษาสาหร่ายเดสมิด) และเฮนรี โฮฟเรย์ ไวต์ (ผู้ศึกษาไดโนแฟลกเจลเลต)
ออสการ์ นีเอไมเยร์
ออสการ์ รีเบย์รู จี อัลเมย์ดา นีเอไมเยร์ โซอาริส ฟิลยู () หรือ ออสการ์ นีเอไมเยร์ เกิดเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 1907 เป็นสถาปนิกชาวบราซิล ที่ถูกยกย่องว่าเป็น 1 ในบุคคลสำคัญในวงการสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ เขาเป็นผู้บุกเบิกในการค้นพบความเป็นไปได้ในการใช้คอนกรีตเสริมแรงอย่างเดียวในการทำให้เกิดผลกระทบด้านสุนทรียศาสตร์