โปเกมอน ไฟร์เรดและลีฟกรีน
โปเกมอนภาคไฟร์เรด และ<i data-parsoid='{"dsr":[1185,1212,2,2]}'><b data-parsoid='{"dsr":[1187,1210,3,3]}'>โปเกมอนภาคลีฟกรีน (Pokémon FireRed Version and LeafGreen Version(ポケットモンスター ファイアレッド・リーフグリーン,Poketto Monsutā Faiareddo Rīfugurīn)) เป็นเกมภาคทำใหม่จากวิดีโอเกมโปเกมอนภาคเรด</i>และ<i data-parsoid='{"dsr":[1427,1434,2,2]}'>บลูที่วางจำหน่ายใน ค.ศ. 1996 เกมภาคใหม่นี้พัฒนาโดยบริษัทเกมฟรีก และจำหน่ายโดยนินเท็นโด สำหรับเครื่องเล่นเกมบอยแอ็ดวานซ์ และสามารถใช้กับอุปกรณ์เกมบอยแอ็ดวานซ์ไวร์เลสอะแด็ปเตอร์ ซึ่งมีพ่วงมากับเกม ภาค<i data-parsoid='{"dsr":[1647,1658,2,2]}'>ไฟร์เรด</i>และ<i data-parsoid='{"dsr":[1661,1672,2,2]}'>ลีฟกรีน</i>จำหน่ายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นในเดือนมกราคม ค.ศ. 2004 และจำหน่ายในอเมริกาเหนือและยุโรปในเดือนกันยายนและตุลาคม ตามลำดับ นินเท็นโดทำการตลาดเกมนี้โดยติดป้ายเกมให้เป็นเพลเยอส์ชอยส์
โปเกมอน เรดและบลู
ผู้เล่นได้ควบคุมตัวละครหลักจากมุมมองด้านบนและพาเขาท่องภูมิภาคคันโตในภารกิจเพื่อเป็นสุดยอดนักต่อสู้โปเกมอน เป้าหมายของเกมคือการเป็นแชมเปียนของโปเกมอนลีกโดยเอาชนะหัวหน้ายิม 8 คน และโปเกมอนเทรนเนอร์ยอดเยี่ยม 4 คนในภูมิภาค หรือเรียกว่าจตุรเทพทั้งสี่ (Elite Four) อีกเป้าหมายหนึ่งของเกมคือเติมเต็มสมุดภาพโปเกมอนหรือโปเกเดกซ์ (Pokédex) สารานุกรมภายในเกมให้สมบูรณ์ โดยครอบครองโปเกมอนให้ครบ 150 ตัว ทีมร็อกเก็ตเป็นกองกำลังปฏิปักษ์ เช่นเดียวกับคู่แข่งวัยเด็กของตัวละครผู้เล่นด้วย ภาค"เรด"และ"บลู"มีอุปกรณ์เสริมคือสายเกมลิงก์เคเบิล สำหรับเชื่อมต่อเครื่องเล่นสองเครื่องและสามารถแลกเปลี่ยนโปเกมอนหรือต่อสู้ระหว่างกันได้ เกมทั้งสองภาคเป็นอิสระจากกันแต่มีเนื้อเรื่องเหมือนกัน และขณะที่ผู้เล่นสามารถเล่นแยกกันได้ ผู้เล่นจำเป็นต้องแลกเปลี่ยนโปเกมอนกันเพื่อครอบครองให้ได้ครบ 150 ตัว โปเกมอนตัวที่ 151 (มิว) จะได้มาผ่านความผิดพลาดหรือกลิตช์ (glitch) ในเกมหรือการจำหน่ายอย่างเป็นทางการจากนินเท็นโด