การรวมราชบัลลังก์
การรวมราชบัลลังก์ทำให้เกิดการรวมราชวงศ์และรัฐร่วมประมุขขึ้นใหม่ โดยราชบัลลังก์แห่งสกอตแลนด์ยังคงแยกต่างหากออกมาจากราชบัลลังก์แห่งอังกฤษ แม้ว่าพระเจ้าเจมส์จะทรงพยายามอย่างมากในการสถาปนา ราชบัลลังก์แห่งบริเตนใหญ่ ขึ้นมาใหม่ก็ตาม ทำให้อังกฤษและสกอตแลนด์ยังคงดำรงสถานะเป็นรัฐอธิปไตยต่อไป รวมทั้งมีพระประมุขร่วมกับราชอาณาจักรไอร์แลนด์ (ทั้งสามอาณาจักรมีสมัยไร้กษัตริย์ร่วมกันระหว่างปี พ.ศ. 2192 - 2203 หรือในสมัยเครือจักรภพแห่งอังกฤษและสมัยรัฐในอารักขา) ไปจนกระทั่งการผ่านร่างพระราชบัญญัติสหภาพ พ.ศ. 2250 โดยรัฐสภาอังกฤษและรัฐสภาสกอตแลนด์ ซึ่งตรงกับรัชสมัยของพระราชินีนาถแอนน์ พระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์สจวต[2]
การรวมราชบัลลังก์
“สิ่งที่พระเจ้ารวมเข้าไว้ มนุษย์คนใดก็มิอาจแยกมันออกจากกันได้ ข้าพเจ้าคือสวามี ส่วนผืนแผ่นดินทั้งเกาะก็คือมเหสีตามกฎหมายของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าคือศีรษะ ส่วนนางก็คือเรือนร่าง ข้าพเจ้าคือผู้เลี้ยงแกะ และนี่ก็คือฝูงแกะของข้าพเจ้า ฉะนั้นแล้วคงมิมีผู้ใดประสงค์ให้ข้าพเจ้า กษัตริย์คริสเตียนผู้อยู่ต่อหน้าพระกิตติคุณ เป็นสวามีผู้ครองมเหสีสององค์ เป็นบุรุษผู้มีสองร่างแยกออกจากกันเฉกเช่นสัตว์ประหลาด หรือบุรุษเลี้ยงแกะผู้แบ่งฝูงของตนออกเป็นสอง[13]”