ราชวงศ์หมิง
ในปลายราชวงศ์หมิงได้เริ่มประสบปัญหาภายในหลายอย่าง จาง จวีเจิ้ง มหาอำมาตย์แห่งราชสำนักหมิงได้ริเริ่มการปฏิรูปขึ้นมาใหม่อีกครั้ง แต่มิทันได้เริ่มประสบผลกลับล้มเหลวและถูกขัดขวาง เมื่อได้เกิดการชะลอตัวในด้านเกษตรกรรมซึ่งมาจากปรากฏการณ์ธรรมชาติสอดคล้องกับยุคน้ำแข็งน้อยประจบกับการจัดเก็บภาษีเริ่มมีปัญหาทำให้ปลายยุคราชวงศ์หมิงได้เกิดปัญหาการเพาะปลูกล้มเหลว, อุทกภัยและโรคระบาดเริ่มตามมา ราชวงศ์หมิงได้ล่มสลายลงเมื่อเกิดกลุ่มกบฎชาวนานำโดยหลี่ จื้อเฉิง ได้นำกองทัพบุกเข้ากรุงปักกิ่ง และต่อมา อู๋ซานกุ้ย แม่ทัพหมิงผู้ทรยศได้เปิดด่านซันไฮ่กวานให้กองทัพแมนจูที่กำลังรุกรานเมืองจีนอยู่นั้นเข้ากรุงปักกิ่งได้สำเร็จและตั้งราชวงศ์ชิงขึ้น ส่วนกลุ่มขุนนางและทหารที่ยังคงจงรักภักดีต่อราชวงศ์หมิงได้รวมตัวกันหนีไปตั้งราชวงศ์หมิงใต้ (บริเวณตอนใต้ของประเทศจีน) ดำรงอยู่ถึง ค.ศ. 1683 จนถูกราชวงศ์ชิงโค่นล้ม ราชวงศ์หมิงถึงกาลอวสานอย่างสมบูรณ์
จักรพรรดิจิ้นหมิ่น
จักรพรรดิจิ้นหมิ่นตี้ ถูกยกขึ้นเป็นจักรพรรดิแทนจิ้นหวยตี้ ที่ถูกหลิวซงสำเร็จโทษ ขณะพระชนม์เพียง 13 พรรษา ต่อมาใน ค.ศ. 316 (พ.ศ. 859) ทรงถูกหลิวซงบุกเข้าฉางอัน จับสำเร็จโทษในอีก 2 ปีต่อมา ขณะพระชนม์เพียง 16 พรรษาทำให้ราชวงศ์จิ้นตะวันตกล่มสลายลง และสุมารุ่ยเชื้อพระวงศ์ ได้ขึ้นครองราชย์เป็น จักรพรรดิจิ้นหยวนตี้ และสถาปนาราชวงศ์จิ้นตะวันออกขึ้น