จารึกพ่อขุนรามคำแหง
จารึกพ่อขุนรามคำแหง[1] หรือ จารึกหลักที่ 1[1] เป็นศิลาจารึกที่บันทึกเหตุการณ์ประวัติศาสตร์สมัยกรุงสุโขทัย ศิลาจารึกนี้ เจ้าฟ้ามงกุฎฯ (ต่อมาคือ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว) ขณะผนวชอยู่เป็นผู้ทรงค้นพบเมื่อวันกาบสี ขึ้น 8 ค่ำ เดือน 3 จ.ศ. 1214 ตรงกับ วันศุกร์ที่ 17 มกราคม ค.ศ.1834 หรือ พ.ศ. 2376[2] ณ เนินปราสาทเมืองเก่าสุโขทัย อำเภอเมือง จังหวัดสุโขทัย มีลักษณะเป็นหลักสี่เหลี่ยมด้านเท่า ทรงกระโจม สูง 111 ซม. หนา 35 ซม. เป็นหินทรายแป้งเนื้อละเอียด[1]มีจารึกทั้งสี่ด้าน ปัจจุบันเก็บอยู่ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร กรุงเทพมหานคร
สุจิตต์ วงษ์เทศ
คนไทยอยูที่นี่ที่อุษาคเนย์ เยี่ยมอุบลฯ 3,000 ปี ร้องรำทำเพลง: ดนตรีและนาฏศิลป์ชาวสยาม ศรีศัทธา คนไทยอยู่ที่นี่ อยุธยาศล่มแล้ว ศรีมหาโพธิ์และศรีวัตสะปุระ นาคในประวัติศาสตร์อุษาคเนย์ ล้านนา: มหาราชอาณาจักร กว่าจะเป็นกรุงศรีอยุธยา ราชอาณาจักรสยามแห่งแรก เจดีย์ยุทธหัตถีมีจริงหรือ ? รามคำแหง, ศิลาจารึก ศรีวิชัย แม่น้ำลำคลองสายประวัติศาสตร์ วัดต้นโพธิ์ศรีมหาโพธิ์ ตำบลโคกปีบ พลิกประวัติศาสตร์แคว้นสุโขทัย ท้าวศรีสุดาจันทร์ “แม่หยัวเมือง” ศึกเจ้าพระยา ขุนช้าง ขุนแผนแสนสนุก บ้านเชียง ศรีวิชัยในสยาม เบิ่งสังคมและวัฒนธรรมอีสาน แม่น้ำลำคลองสายประวัติศาสตร์ เจ๊กปนลาว อยุธยายศยิ่งฟ้า พระปฐมเจดีย์ไม่ใช่เจดีย์แห่งแรกแต่เป็นมหาธาตุหลวง ยุคทวาราวดี สารนิยายอิงจดหมายเหตุฝรั่งเศส สมัยกรุงศรีอยุธยา ศึกมักกะสัน เมืองบางกอก