พุทธจริต
ในปีค.ศ. 420 พระธรรมเกษม [3] แปลพุทธจริตในภาษาสันสกฤตเป็นภาษาจีน ต่อมาในราวศตวรรษที่ 7 หรือราวศตวรรษที่ 8 ได้มีการแปลเป็นภาษาทิเบต และได้รับการยอมรับว่า มีความใกล้เคียงกับต้นฉบับภาษาสันสกฤตมากกว่าฉบับแปลภาษาจีน [4] [5]
พระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์
คณาณัติจีนพรต (เย็นบุญ), หลวงจีน และ เลียง เสถียรสุต, มหากรุณาธารณี, กรุงเทพ ฯ: ไทยวรศิลป์การพิมพ์, ๒๕๔๗. วิศวภัทร (เสี่ยเกี๊ยก), หลวงจีน, "พระพุทธเจ้าและพระโพธิสัตว์ฝ่ายมหายาน",กรุงเทพฯ: หมื่นคุณธรรมสถาน,๒๕๕๐. ชะเอม แก้วคล้าย, สัทธรรมปุณฑรีกสูตร, กรุงเทพ ฯ: คณะสงฆ์จีนนิกายแห่งประเทศไทย, ๒๕๔๗. Chandra,Lokesh, The thousand arms Avalokiteśvara, Delhi:Abhinav,1988. Dayal, Har,The Bodhisattva Doctrine in Buddhist Sanskrit Literature,Delhi: Motilal Banarsidass, 1975. McGovern,An Introduction to Mahayana Buddhism,Vanarasi: Sahityaratan Malakarijalaya,1967. Nariman, G.K.,Literary History of Sanskrit Buddhism, Delhi: Motilal Banarsidass,1992.