โชเซ มูรีนโย
มูรีนโยได้รับการยกย่องจากผู้เล่น ผู้ฝึก และผู้ประกาศข่าวกีฬาหลายคนว่าเป็นหนึ่งในผู้จัดการทีมฟุตบอลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดและประสบความสำเร็จมากที่สุดในโลก[1][2][3] และยังได้รับเกียรติจากสหพันธ์ฟุตบอลโปรตุเกสในปี ค.ศ. 2015 ว่าเป็นผู้ฝึกสอนชาวโปรตุเกสที่ดีที่สุดแห่งศตวรรษนี้[4] มูรีนโยเริ่มต้นอาชีพสายฟุตบอลด้วยการเป็นผู้เล่นในดิวิชัน 2 ของโปรตุเกส เขาเรียนจบวิทยาศาสตร์การกีฬาจากมหาวิทยาลัยเทคนิคลิสบอนและเข้ารับการอบรมหลักสูตรการเป็นผู้ฝึกในสหราชอาณาจักร ในขณะที่อยู่ในลิสบอนเขาทำงานเป็นครูพลศึกษาและหาประสบการณ์ทำงานในด้านอื่น ๆ โดยการเป็นผู้ฝึกทีมเยาวชน แมวมอง และผู้ช่วยผู้จัดการ ในช่วงต้นปี ค.ศ. 1990 เขาได้รับมอบหมายให้เป็นล่ามของเซอร์บ็อบบี ร็อบสัน ในช่วงที่ร็อบสันทำหน้าที่เป็นผู้จัดการทีมสปอร์ติงลิสบอน และสโมสรฟุตบอลโปร์ตูในโปรตุเกส และสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนาในสเปน หลังจากร็อบสันจากบาร์เซโลนาไป มูรีนโยตัดสินใจอยู่ที่สโมสรเดิมโดยทำงานร่วมกับลูวี ฟัน คาล ซึ่งมาทำหน้าที่แทนร็อบสัน
ฟุตบอลทีมชาติซานมารีโน
สหพันธ์ฟุตบอลซ​​านมารีโน ก่อตั้งขึ้นในปี 1931 แต่ทีมชาติซานมาริโนนั้นก่อตั้งในปี 1986 ซานมารีโนได้รับความร่วมมือในการปกครองดูแลของฟีฟ่าและยูฟ่าในปี 1988 ช่วยให้ทีมงานที่จะมีส่วนร่วมในการแข่งขันชิงแชมป์ที่สำคัญ ก่อนหน้านี้ผู้เล่นซานมารีโนได้รับการพิจารณาในบริบทอิตาลีฟุตบอลต่างประเทศ นัดแรกของซานมารีโนในการแข่งขันฟีฟ่าตามทำนองคลองธรรมเป็นการแข่งขันกับสวิตเซอร์แลนด์ในวันที่ 14 พฤศจิกายนปี 1990 ในรอบคัดเลือกฟุตบอลยูโร 1992 และแพ้ไป 4-0 และสุดท้ายเขาก้ตกรอบไป
สำหรับแคมเปญแรกของพวกเขาที่มีคุณสมบัติฟุตบอลโลก, ซานมารีโนถูกดึงมาอยู่กลุ่มเดียวกันกับอังกฤษ, เนเธอร์แลนด์, นอร์เวย์, โปแลนด์และตุรกี นัดแรกเขาแพ้ให้กับ นอร์เวย์ 10-0 และแพ้ให้กับตุรกี 4-1 และในรอบคัดเลือกรอบสุดท้าย พวกเขาได้เจอกับอังกฤษ และ Davide Gualtieri ยิงประตูเร็วที่สุดในฟุตบอลโลกรอบคัดเลือกประวัติศาสตร์หลัง 8.3 วินาทีทำให้ทีมนำ 1-0 แต่สุดท้ายก้แพ้ไป 7-1 ทำให้พวกเขาเล่น 10 นัดและไม่ผ่านเข้ารอบไปการแข่งขันอย่างไม่เป็นทางการ