แมนนี ปาเกียว
แมนนี ปาเกียว เกิดวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2521 ที่เมืองบูคิดนอน ประเทศฟิลิปปินส์ มีชื่อเต็มว่า เอ็มมานูเอล ดาปิดราน ปาเกียว (Emmanuel Dapidran Pacquiao) ในครอบครัวที่ยากจนมากที่เมืองบูคิดนอน ซึ่งเป็นเมืองทางตอนใต้ของฟิลิปปินส์ โดยเป็นลูกชายคนที่ 2 ในบรรดาลูก ๆ ทั้งหมด 4 คน ของ โรซาลิโอ และ ดิโอนิเซีย ปาเกียว ทั้งคู่แยกทางกันตั้งแต่ปาเกียวยังเล็ก ๆ ปาเกียวขึ้นชกมวยด้วยความยากจน ขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อต้นปี พ.ศ. 2538 ที่กรุงมะนิลา เมืองหลวงของฟิลิปปินส์ ได้ค่าตัวครั้งแรก 100 เปโซ โดยส่งเงินมาช่วยเหลือครอบครัวตลอด[1]
อากิระ ยาเองาชิ
ยาเองาชิชกมวยสากลสมัครเล่นเมื่อเป็นนักเรียนระดับมัธยมศึกษา และนักศึกษามหาวิทยาลัยทากูโชกุ เมื่อจบการศึกษาระดับปริญญาตรีแล้ว จึงหันมาชกมวยสากลอาชีพ เมื่อ พ.ศ. 2548 โดยชกครั้งแรก ชนะน็อกโทโมโยชิ นาคายามะในยกที่ 1 ยาเองาชิชกชนะรวดจนได้ครองแชมป์ OPBF รุ่นมินิฟลายเวท เมื่อ พ.ศ. 2549 ชนะน็อกวีระศักดิ์ ชูวัฒนะ ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ครั้งเดียวก็ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมั่มเวท WBC กับเด่น จุลพันธ์ เมื่อ พ.ศ. 2550 ผลปรากฏว่า ยาเองาชิสู้ไม่ได้ แพ้คะแนนเด่นไปอย่างขาดลอยและบาดเจ็บสาหัสถึงขนาดกรามหัก ยาเองาชิหยุดชกไประยะหนึ่ง จึงกลับมาชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2551 และได้ครองแชมป์ญี่ปุ่นรุ่นมินิมัมเวทเมื่อ พ.ศ. 2552 จากนั้น จึงขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBA ชนะน็อค พรสวรรค์ กระทิงแดงยิม ยก 10 เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2554 ได้เป็นแชมป์โลก