แมนนี ปาเกียว
แมนนี ปาเกียว เกิดวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2521 ที่เมืองบูคิดนอน ประเทศฟิลิปปินส์ มีชื่อเต็มว่า เอ็มมานูเอล ดาปิดราน ปาเกียว (Emmanuel Dapidran Pacquiao) ในครอบครัวที่ยากจนมากที่เมืองบูคิดนอน ซึ่งเป็นเมืองทางตอนใต้ของฟิลิปปินส์ โดยเป็นลูกชายคนที่ 2 ในบรรดาลูก ๆ ทั้งหมด 4 คน ของ โรซาลิโอ และ ดิโอนิเซีย ปาเกียว ทั้งคู่แยกทางกันตั้งแต่ปาเกียวยังเล็ก ๆ ปาเกียวขึ้นชกมวยด้วยความยากจน ขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อต้นปี พ.ศ. 2538 ที่กรุงมะนิลา เมืองหลวงของฟิลิปปินส์ ได้ค่าตัวครั้งแรก 100 เปโซ โดยส่งเงินมาช่วยเหลือครอบครัวตลอด[1]
ฮอนนี กอนซาเลส
กอนซาเลซขึ้นชิงแชมป์โลกครั้งแรกเมื่อ 29 ตุลาคม 2548 ชนะน็อค รัตนชัย ส.วรพิน ยก 7 ป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้งแล้วข้ามรุ่นไปชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท WBC เมื่อ 16 กันยายน 2549 แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อค อิสราเอล วาสเควซ ยก 10 หลังจากนั้น กลับมาป้องกันแชมป์ขององค์กรมวยโลกได้อีกครั้งก็เสียแชมป์ให้เจอร์รี่ พีญาโลซาไป หลังจากนั้น กอนซาเลซข้ามมาชกในรุ่นที่ใหญ่ขึ้น และได้ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทของสภามวยโลก ก็เป็นฝ่ายแพ้โตชิอากิ นิชิโอกะไป จากนั้น กอนซาเลซเลื่อนขึ้นมาชกในรุ่นเฟเธอร์เวท ได้ครองแชมป์ WBC Fecarbox รุ่นเฟเธอร์เวท และแชมป์โลกรุ่นเฟเธอร์เวท WBC โดยเป็นฝ่ายชนะน็อคโฮซูมิ ฮาเซกาว่า ยก 4 ป้องกันตำแหน่งได้ 4 ครั้งก็เสียแชมป์ให้ดาเนียล ปองเช่ เดอ ลีอองไป