ประชากรศาสตร์ไทย
65,981,659 คน* (ตามสำมะโนประชากรและเคหะ พ.ศ. 2553 สำนักงานสถิติแห่งชาติ ณ วันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2553) [1] 66,174,737 คน (ตามมิเตอร์ประเทศไทย สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล ณ วันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561) [2] 66,188,503 คน (ตามประกาศสำนักทะเบียน กรมการปกครอง ณ วันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2560) [3] 68,615,858 คน (ประมาณการประชากร ณ เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2561 โดยสำนักข่าวกรองกลางแห่งสหรัฐอเมริกา) [4] 68,657.600 คน (ประมาณการประชากร ณ พ.ศ. 2558 โดยสหประชาชาติ)[5]
ประชากรศาสตร์สิงคโปร์
เมื่อปลายเดือนมิถุนายน 2012 ประชากรสิงคโปร์อยู่ที่ 5.31 ล้านคน เป็นรัฐเอกราชที่มีประชากรหนาแน่นที่สุดเป็นอันดับสองของโลก รองจากโมนาโก สิงคโปร์เป็นประเทศหลายเชื้อชาติและหลายวัฒนธรรม ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวลูกครึ่งจีน-มลายู (ร้อยละ 74.2) บางส่วนเป็นชาวมลายู (ร้อยละ 13.2) และชนกลุ่มน้อยชาวอินเดีย (ร้อยละ 9.2) ชาวมลายูถือเป็นชนพื้นเมือง แม้ส่วนใหญ่จะเป็นผู้สืบเชื้อสายของผู้อพยพหลังจากสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลงปี 1945 จากประเทศอินโดนีเซียและมาเลเซีย ศาสนาพุทธนิกายมหายานเป็นศาสนาที่มีผู้นับถือมากที่สุด แต่ไม่เกินกึ่งหนึ่งของประชากร โดยมีผู้นับถือศาสนาอิสลาม คริสต์ ฮินดู ซิกข์และไม่นับถือศาสนาเป็นจำนวนมาก อัตราการเติบโตของประชากรต่อปีของปี 2012 อยู่ที่ราว 2.5% ภาษาราชการสี่ภาษาของสิงคโปร์ ได้แก่ ภาษาจีนกลาง ภาษามลายู ภาษาทมิฬและภาษาอังกฤษ ภาษาอังกฤษเป็นภาษาทำงานหลักและเป็นภาษาแรกที่บังคับในโรงเรียนทุกแห่งของประเทศ อัตราภาวะเจริญพันธุ์รวมของพลเมืองสิงคโปร์อยู่ที่ 1.2 ในปี 2011 อัตราภาวะเจริญพันธุ์ของชาวจีน มลายูและอินเดียอยู่ที่ 1.08, 1.64 และ 1.09 ตามลำดับ ในปี 2010 อัตราภาวะเจริญพันธุ์ของชาวมลายูสูงกว่าอัตราภาวะเจริญพันธุ์ของชาวจีนและอินเดียราว 70% สิงคโปร์พยายามเพิ่มอัตราภาวะเจริญพันธุ์มานานแล้ว โดยตั้งเป้าหมายที่การเกิด 2.1 คนต่อหญิง 1 คน