การเลือกตัวกระตุ้นของนิวรอน
การเลือกตัวกระตุ้นของนิวรอน (English: neuronal tuning) หมายถึงการที่นิวรอน (คือเซลล์ประสาท) ในสมองเลือกที่จะเป็นตัวแทน[1]ของข้อมูลทางประสาทสัมผัส (sensory) ข้อมูลทางการเคลื่อนไหว (motor) หรือข้อมูลในการรับรู้ (cognition) เซลล์ประสาทจะค่อย ๆ ปรับการเลือกตัวกระตุ้นจนเหมาะสมที่สุดโดยอาศัยประสบการณ์ [2] การเลือกตัวกระตุ้นนั้นอาจจะมีกำลังและเฉพาะที่ ดังที่ปรากฏในคอร์เทกซ์สายตาปฐมภูมิ (primary visual cortex) หรืออาจจะอ่อนกำลังแต่กระจายไป ดังที่ปรากฏในกลุ่มนิวรอนต่าง ๆ นิวรอนหนึ่ง ๆ อาจจะเลือกตัวกระตุ้นหลาย ๆ อย่างพร้อม ๆ กันเช่นข้อมูลทางตา ข้อมูลทางหู และข้อมูลทางจมูก ซึ่งมักจะเป็นนิวรอนที่ประสานสัมพันธ์ข้อมูลที่มาจากหลายแหล่ง การประสานสัมพันธ์ข้อมูล (integration) นั่นแหละเป็นการงานหลักของเครือข่ายเซลล์ประสาท ตัวอย่างดีที่สุดของการเลือกตัวกระตุ้นของนิวรอนสามารถเห็นได้ในระบบประสาทเกี่ยวกับการเห็น การได้ยิน การได้กลิ่น การรับรู้ความรู้สึกทางกายประเภทอื่น ๆ (somatosensory) และความทรงจำ
แฮดรอน
แฮดรอนแบ่งออกเป็นสองตระกูล ได้แก่ แบริออน ทำจาก ควาร์ก 3 ตัว และ มีซอน ทำจากควาร์ก 1 ตัวและ แอนติควาร์ก 1 ตัว. โปรตอน และ นิวตรอน เป็นตัวอย่างของแบริออน, ไพออน เป็นตัวอย่างของมีซอน แฮดรอนที่ประกอบด้วยมากกว่าสามวาเลนซ์ควาร์ก (แฮดรอนประหลาด) ได้ถูกค้นพบไม่กี่ปีที่ผ่านมา สภาวะ เตตระควาร์ก (มีซอนประหลาด) ชื่อว่า Z(4430) ถูกค้นพบในปี 2007 โดย Belle Collaboration และได้รับการยืนยันว่าเป็นเรโซแนนซ์ในปี 2014 โดย LHCb collaboration. สองสภาวะ pentaquark (แบริออนประหลาด) ชื่อ P(4380) และ P(4450)}} ถูกค้นพบในปี 2015 โดย LHCb collaboration. นอกจากนี้ยังมีแฮดรอนประหลาดอีกมากมายและควาร์กสีเดียวอื่น ๆ อาจมีอยู่เช่นกัน