พุ่มพวง ดวงจันทร์
รำพึง ชื่นชอบการร้องเพลงลูกทุ่งตั้งแต่เด็ก ถึงแม้ว่าเธอจะอ่านหนังสือไม่ออกแต่ก็มีความจำดีเยี่ยม เธอเริ่มหัดร้องเพลงและเข้าประกวดตามงานต่าง ๆ ตั้งแต่อายุ 8 ปี โดยใช้ชื่อว่า น้ำผึ้ง ณ ไร่อ้อย[4] เธอเข้าประกวดล่ารางวัลไปทั่ว ตั้งแต่อำเภอศรีประจันต์ บางปลาม้า แล้วข้ามจังหวัดไปถึงอำเภอเสนา ผักไห่ มหาราช วิเศษชัยชาญ บ้านแพรก หนองโดน พระพุทธบาท สระบุรี และต่อมาอยู่กับวงดนตรีที่กรุงเทพฯ กับ ดวง อนุชา ตั้งแต่อายุประมาณ 10 ขวบ แต่ยังไม่ได้เป็นนักร้องอาชีพก็กลับบ้านอำเภอสองพี่น้อง
เมืองทอง สมยาประเสริฐ
เมื่ออายุได้ประมาณ 14-15 ปี ได้ไปสมัครเป็นนักร้องอยู่กับ วงพรพนา จิตเจริญ แต่อยู่กับวงหลายปีก็ยังไม่มีโอกาสได้ร้องเพลง จนในปี พ.ศ. 2507 ได้พบกับ คุณแดนชัย จำนงค์สา ซึ่งเป็นพี่ชายของ คุณวิมวิลาศ บางแก้ว นักจัดรายการวิทยุชื่อดังในสมัยนั้น คุณแดนชัยจึงแนะนำให้ไปอยู่กับวงวิมวิลาศ (นักร้องดังในวงวิมวิลาศตอนนั้น ได้แก่ คุณเด่น คุณแดน และคุณนกน้อย บุรีรัมย์) โดยได้ใช้ชื่อของการเป็นนักร้องครั้งแรกว่า “สมเกียรติ ลูกบางแก้ว” และได้ทำการบันทึกเสียงครั้งแรก 4 เพลงคือ เพลงเศร้าให้เซ่อ เพลงดอกไม้เวียงเหนือ เพลงน้ำไหลใจหญิง (3 เพลงนี้ประพันธ์เพลงโดย ครูประเทือง บุญประพันธ์) และไม่ทราบชื่อ 1 เพลง ต่อมาคุณวิมวิลาศประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต จึงต้องออกจากวงกลับไปอยู่บ้านเกิดเหมือนเดิม 
แต่ด้วยดวงและใจที่รักการเป็นนักร้อง หลังจากนั้นไม่นานได้ผ่านไปเห็นป้ายการแสดงของ วงดนตรี เทียนชัย สมยาประเสริฐ ที่โรงหนังพระโขนงรามา ซึ่งในขณะนั้น วงเทียนชัยกำลังโด่งดังและมีชื่อเสียงมาก (ถือว่าเป็นหนึ่งในวงดนตรีที่ดังเทียบเคียงได้กับวง สุรพล สมบัติเจริญ) จึงแวะเข้าไปดูการแสดง และบังเอิญที่คุณพนม นพพร (หรือพนาวัลย์ ลูกเมืองชล ในขณะนั้น) กำลังจะลาออกจากวงพอดี จึงไปสมัครขอเป็นนักร้องในวง ครูเทียนชัยจึงให้โอกาสขึ้นไปร้องเพลงโชว์บนเวที โดยให้ผู้ที่เข้ามาดูดนตรีเป็นผู้ปรบมือตัดสิน (ครั้งนั้นก็ร้องเพลงโห่ของคุณเมืองมนต์เช่นเดิม) ปรากฏว่า คนดูปรบมือชื่นชมกันมาก ครูเทียนชัยจึงตัดสินใจรับเข้ามาอยู่ในวงทันที และตั้งชื่อให้ใหม่ว่า “เมืองทอง สมยาประเสริฐ” ตั้งแต่นั้น ซึ่งนับเป็นนักร้องดังคนที่ 3 ที่ใช้นามสกุล “สมยาประเสริฐ” 