ซาดีก
วอลแตร์เริ่มเขียนงานชิ้นนี้ในปี พ.ศ. 2288 โดยเริ่มแรกใช้ชื่อว่า “เม็มนง” และตีพิมพ์ครั้งแรกที่กรุงอัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ เพราะเรื่องนี้ไม่สามารถตีพิมพ์ในประเทศฝรั่งเศสได้ เนื่องจากมี เนื้อหาที่เสียดสีสังคมชั้นสูงคือชนชั้นพระและขุนนาง แม้จะเป็นการสมมติเรื่องว่าเกิดในตะวันออกก็ตาม
ฟริตซ์ ไครสเลอร์
ผลงานที่มีชื่อเสียงของไครสเลอร์ คือเพลงวอลท์ซ "Liebesfreud", "Liebesleid" และ "Schön Rosmarin" นั้น เขานำออกแสดงครั้งแรกในในปี ค.ศ. 1910 โดยระบุว่าเป็นงาน "3 Viennese Folk Dances" ของโจเซฟ แลนเนอร์ (1801–1843) ชาวออสเตรีย แต่ในการแสดงครั้งหนึ่งที่เบอร์ลิน เขานำสามเพลงนี้ (ที่ระบุว่าเป็นของโจเซฟ แลนเนอร์) มาแสดงเป็นชุดพร้อมกับ "Caprice Viennois" ที่ระบุชื่อว่าเขาเป็นผู้แต่งเอง การแสดงครั้งนั้นถูกวิพากษ์วิจารณ์โดยคอลัมนิสต์จากหนังสือพิมพ์ Berliner Tageblatt ว่า ไครสเลอร์กล้าดีอย่างไร ที่นำผลงานของตัวเองมาจัดแสดงเทียบเคียงกับผลงานของโจเซฟ แลนเนอร์ ผู้ล่วงลับ ไครสเลอร์ตอบโต้ว่าจริงๆ แล้วงานสี่ชิ้นนั้นเขาเป็นผู้แต่งเอง 