แมนนี ปาเกียว
แมนนี ปาเกียว เกิดวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2521 ที่เมืองบูคิดนอน ประเทศฟิลิปปินส์ มีชื่อเต็มว่า เอ็มมานูเอล ดาปิดราน ปาเกียว (Emmanuel Dapidran Pacquiao) ในครอบครัวที่ยากจนมากที่เมืองบูคิดนอน ซึ่งเป็นเมืองทางตอนใต้ของฟิลิปปินส์ โดยเป็นลูกชายคนที่ 2 ในบรรดาลูก ๆ ทั้งหมด 4 คน ของ โรซาลิโอ และ ดิโอนิเซีย ปาเกียว ทั้งคู่แยกทางกันตั้งแต่ปาเกียวยังเล็ก ๆ ปาเกียวขึ้นชกมวยด้วยความยากจน ขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อต้นปี พ.ศ. 2538 ที่กรุงมะนิลา เมืองหลวงของฟิลิปปินส์ ได้ค่าตัวครั้งแรก 100 เปโซ โดยส่งเงินมาช่วยเหลือครอบครัวตลอด[1]
เจส มาคา
มาคาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 ชนะคะแนน โจโจ ลีบาเรียส ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ที่ฟิลิปปินส์ ได้มาชกในไทยครั้งแรกเมื่อ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2535 แพ้คะแนน ฉัตรชัย อีลิทยิม จากนั้น ได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวทเมื่อ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2535 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนน อิสกานี ปูมาร์ ไม่ได้แชมป์ ต่อมาใน พ.ศ. 2536 มาคามาชกในไทย แพ้คะแนน แสน ส.เพลินจิต แพ้คะแนน ชิ อินจิน ที่เกาหลีใต้ มาชกแพ้คะแนน ดาวรุ่ง ชูวัฒนะ ใน พ.ศ. 2537 และในปีนี้เอง มาคาได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวท เมื่อ 29 เมษายน ชนะคะแนน แซมมวล ดูรัน และป้องกันแชมป์ไว้ได้ 3 ครั้ง ก่อนจะได้ชิงแชมป์ OPBF ที่ว่างถึงสองครั้งใน พ.ศ. 2538 แต่ไม่สำเร็จ โดยครั้งแรก แพ้คะแนน ชิ อินจิน เมื่อ 23 เมษายน ที่เกาหลีใต้ อีกครั้ง แพ้คะแนน โอห์ ชังคยุน เมื่อ 6 กันยายน ที่เกาหลีใต้ หลังจากนั้น มาคา ขึ้นชกป้องกันแชมป์ฟิลิปปินส์ได้อีก 2 ครั้ง และมาชกนอกรอบ แพ้คะแนน ดาวรุ่ง ชูวัฒนะ เมื่อ พ.ศ. 2539