มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด (English: University of Oxford หรือ Oxford University) หรือเรียกอย่างง่าย ๆ ว่า ออกซฟอร์ด เป็นมหาวิทยาลัยวิจัยซึ่งตั้งอยู่ในเมืองออกซฟอร์ด ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร แม้ว่าจะไม่มีหลักฐานประวัติการก่อตั้งที่แน่นอน แต่มีหลักฐานว่าได้เริ่มสอนมาตั้งแต่ ค.ศ. 1096[1] ถือว่าเป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาแม่ และเป็นมหาวิทยาลัยเก่าแก่ที่สุดที่ยังเปิดสอนเป็นอันดับสอง[1][11] ออกซฟอร์ดเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วในปี ค.ศ. 1167 เมื่อพระเจ้าเฮนรีที่ 2 ทรงห้ามมิให้นักศึกษาชาวอังกฤษไปศึกษาที่มหาวิทยาลัยปารีส[1] ภายหลังจากการพิพาทระหว่างนักศึกษาและชาวเมืองออกซฟอร์ดในปี ค.ศ. 1206 นักวิชาการบางส่วนได้หนีไปทางตะวันออกเฉียงเหนือสู่เมืองเคมบริดจ์ ซึ่งพวกเขาได้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ขึ้น[12] ทั้งสอง"มหาวิทยาลัยโบราณ"มักจะถูกเรียกว่า"ออกซบริดจ์"
มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดบรูกส์
มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดบรูกส์ ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2408 ในชื่อวิทยาลัยศิลปะออกซฟอร์ด ตัววิทยาลัยในขณะนั้นเป็นห้องชั้นล่างของสถาบันเทย์เลอร์ ในบริเวณคณะเซนต์ไจลส์ มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด (St Giles', Oxford) ห้าปีถัดมา ได้มีการเพิ่มคณะวิชาช่างเข้าไป เป็นผลให้วิทยาลัยเปลี่ยนชื่อเป็นวิทยาลัยเทคนิคนครออกซฟอร์ด (Oxford City Technical School) ครั้นปี พ.ศ.2477 จอห์น เฮนรี บรูกส์ (John Henry Brookes) คณบดีคณะศิลปะและรองคณบดีคณะวิทยาศาสตร์ ได้จัดการรวมคณะวิชาช่างและคณะศืลปะเข้าด้วยกัน ก่อนขึ้นเป็นอธิการบดีสถาบันที่ควบรวมเข้าด้วยกัน ต่อมาในปี พ.ศ.2490 วิทยาลัยมีนักศึกษาทั้งสิ้น 4,000 คน เป็นผลให้มีการย้ายที่ตั้งของวิทยาลัยจากที่เดิมตั้งที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดออกมายังที่ดินซึ่งตระกูลมอร์เรลล์ (Morrell) อุทิศให้ ครั้นย้ายที่ตั้งแล้ว จึงเปลี่ยนชื่อเป็น วิทยาลัยเทคโนโลยีออกซฟอร์ด (Oxford College of Technology) ในปี พ.ศ.2499 และใช้ชื่อวิทยาลัยสารพัดช่างออกซฟอร์ด (Oxford Polytechnic) ในปี พ.ศ.2513 หกปีต่อมา วิทยาลัยท่านผู้หญิงสเปนเซอร์ เชอร์ชิลล์ ถูกควบรวมเข้ากับวิทยาลัยสารพัดช่างฯ ในที่สุดเมื่อมีการตราพระราชบัญญีติการศึกษาต่อเนื่องและอุดมศึกษา จึงได้ยกสถานะเป็นมหาวิทยาลัย