วิศวกรรมการบินและอวกาศ
ที่มาของวิศวกรรมการบินและอวกาศสามารถย้อนกลับไปถึงผู้บุกเบิกการบินราวช่วงปลายศตวรรษที่ 19 จนถึงต้นศตวรรษที่ 20, ถึงแม้ว่างานของเซอร์จอร์จ เคย์ลี จะเคยบุกเบิกไว้ก่อนแล้วในช่วงทศวรรษสุดท้ายของศตวรรษที่ 18 ถึงกลางศตวรรษที่ 19. หนึ่งในคนที่สำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์ของการบิน[5] เคย์ลีเป็นผู้บุกเบิกคนหนึ่งในวิศวกรรมการบิน[6] และได้รับการยกย่องว่าเป็นคนแรกที่จะแยกแรงยกและแรงลากซึ่งมีผลกระทบต่อการบินของยานพาหนะใด ๆ [7]. ความรู้เบื้องแรกของวิศวกรรมการบินส่วนใหญ่เป็นเชิงประจักษ์กับแนวความคิดและทักษะบางอย่างที่ถูกนำเข้ามาจากสาขาอื่น ๆ ของวิศวกรรม[8]. นักวิทยาศาสตร์เข้าใจองค์ประกอบสำคัญบางอย่างของวิศวกรรมการบินและอวกาศเช่นพลศาสตร์ของไหล (English: fluid dynamics), ในศตวรรษที่ 18. หลายปีต่อมาหลังจากการบินที่ประสบความสำเร็จโดยพี่น้องตระกูลไรท์, ในช่วงปี 1910s เราได้เห็นการพัฒนาของวิศวกรรมการบินผ่านการออกแบบของอากาศยานทหารในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง.
ลาสต์ เอ็กไซล์
แม้ว่าเหตุการณ์ในเรื่องจะเกิดในโลกอนาคตในยุคอวกาศ แต่การออกแบบสิ่งก่อสร้าง เครื่องแต่งกาย และเครื่องมือเครื่องใช้ต่างๆ ของฝ่ายมนุษย์ในเรื่อง กลับเป็นแบบศตวรรษที่ 19 หรือยุคปฏิวัติอุตสาหกรรมของยุโรป การออกแบบแวนชิพถอดแบบมาจากเครื่องบินในยุคทองของอากาศยาน แม้รูปลักษณะภายนอกจะดูโบราณแต่กลับใช้เทคโนโลยีต้านแรงโน้มถ่วงซึ่งพัฒนาโดยกิลด์แทนการใช้ปีกในการบิน ส่วนฝ่ายกิลด์มีการออกแบบสิ่งก่อสร้าง เครื่องแต่งกาย และเครื่องมือเครื่องใช้ต่างๆ แบบยุคอวกาศ