สถาบันเทคโนโลยีปทุมวัน
โรงเรียนช่างกลแห่งแรกของประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2475 ในนาม "โรงเรียนอาชีพช่างกล" ณ ตึกพระคลังข้างที่ ตรอกกัปตันบุช ถนนสีลม เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร โดยคณะนายทหารเรือ นำโดย น.อ. พระประกอบกลกิจ ร.น. และพลเรือตรีสงบ จรูญพร ร.น. กับเรือเอกทิพย์ ประสานสุข ร.น. เป็นผู้ช่วยเหลือในการก่อกำเนิดโรงเรียน ด้วยเหตุผลที่ต้องการให้ปลูกฝังอาชีพช่างให้กับเยาวชนไทย อีกสองปีต่อมาคือในปี พ.ศ. 2477 โรงเรียนอาชีพช่างกลจึงย้ายไปตั้งแทนที่กรมแผนที่ทหารบก ซึ่งได้ย้ายไปจากบริเวณท่าเรือ โรงเรียนราชินีล่าง จนปีต่อมาได้โอนโรงเรียนอาชีพช่างกลมาอยู่ในสังกัดกระทรวงธรรมการ เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พร้อมชื่อโรงเรียนใหม่ว่า โรงเรียนมัธยมอาชีพช่างกล ในปี พ.ศ. 2480 ได้มีการดำเนินการเช่าที่ดินตรงข้ามสนามกีฬาแห่งชาติของสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ ซึ่งเป็นวังของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสวัสดิโสภณ กรมพระสวัสดิวัดนวิศิษฎ์ เดิม มีเนื้อที่ประมาณ 18 ไร่ ได้จัดสร้างอาคารเรียน 1 หลัง โรงฝึกงานอีก 8 หลัง แล้วย้ายโรงเรียนมัธยมอาชีพช่างกลมาอยู่ที่โรงเรียนใหม่นี้ เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2482 ตั้งชื่อโรงเรียนใหม่ว่า "ช่างกลปทุมวัน"
คณะเทคโนโลยีคหกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ
ภายหลังการจัดตั้งวิทยาลัยเทคนิคกรุงเทพฯ ขึ้น แล้วเมื่อ วันที่ 14 กรกฎาคม 2495 โดยมี ฯพณฯ จอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรี เป็นประธานประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์ อาคารอำนวยการวิทยาลัยเทคนิคกรุงเทพฯ ได้รับการสนับสนุนและร่วมมือจากองค์การส่งเสริมความมั่นคงร่วมกับรัฐบาลสหรัฐอเมริกาและรัฐบาลไทย โดยรัฐบาลสหรัฐอเมริกาได้จัดส่งผู้เชี่ยวชาญมาปฏิบัติงาน ในสาขาช่างอุตสาหกรรม 4 ท่าน ใน 3 สาขาวิชา ได้แก่ สาขาช่างโลหะ, สาขาการศึกษา – อุตสาหกรรม, สาขาช่างพิมพ์ และจัดส่งข้าราชการของวิทยาลัยไปศึกษาและดูงานเพิ่มเติมในสหรัฐอเมริกา จำนวน 7 สาขาวิชาและในจำนวน 7 สาขาวิชา มีเคหศาสตร์ร่วมอยู่ด้วย เพื่อกลับมาจัดตั้งคณะเคหศาสตร์ อาจารย์ท่านนี้ คือ อาจารย์สมศรี สุกุมลนันท์