มุฮัมมัด
นบีมุฮัมมัด[1] หรือ มุหัมมัด หรือ พระมะหะหมัด ฟัง (Arabic: محمد‎ แปลว่า ผู้ได้รับการสรรเสริญ) (22 เมษายน ค.ศ.571[2][3] - 8 มิถุนายน ค.ศ.632) เป็นนบีคนสุดท้ายของศาสนาอิสลาม ที่อัลลอฮ์ทรงแต่งตั้ง ท่านมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีกหลายชื่อ เช่น มุสตอฟา, ฏอฮา, ยาซีน และ อะฮฺมัด
อัล-ฟาติฮะฮ์
รายงานจากอับดุลลอฮ์ อิบนุ อับบาส และคนอื่นๆ ว่า อัลฟาติฮะฮ์เป็นซูเราะฮ์มักกียะฮ์ ในขณะที่บางคนรายงานว่าเป็นซูเราะฮ์มะดานียะฮ์ บางคนเชื่อว่าเป็นทั้งซูเราะฮ์มักกียะฮ์และมะดานียะฮ์ ในกุรอ่านมีซูเราะฮ์แรกๆที่ถูกประทานให้กับมุฮัมหมัดแค่บางอายะฮ์ของซูเราะฮ์ อัล-อะลัก, มุซซัมมิล, อัล-มุดัสซิรฺ ฯลฯ รายงานส่วนใหญ่ได้บอกว่าซูเราะฮ์อัล-ฟาติฮะฮ์เป็นซูเราะที่สมบูรณ์อันแรกที่ถูกประทานให้กับนบีมุฮัมหมัด