การสังหารหมู่ในนครชิคาโกด้วยยาไทลินอล พ.ศ. 2525
การสังหารหมู่ในนครชิคาโกด้วยยาไทลินอล (English: Chicago Tylenol mass murders) เป็นเหตุการณ์สังหารคนหมู่ซึ่งเกิดขึ้น ณ เขตมหานครชิคาโก (Chicago metropolitan area) รัฐอิลลินอยส์ สหรัฐอเมริกา ในฤดูใบไม้ร่วงของ พ.ศ. 2525 (ค.ศ. 1982) เมื่อมีผู้เจือสารพิษโพแทสเซียมไซยาไนด์ (potassium cyanide)[1] ลงในยาแคปซูลแก้ปวดระดับความแรงพิเศษยี่ห้อดัง "ไทลินอล" ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตไล่เลี่ยกันจำนวนเจ็ดรายหลังจากรับประทานยาไทลินอลดังกล่าวเข้าไปแล้ว
การสังหารหมู่ที่เคลียร์เลก
ปี 1847 ชาวอเมริกันสองคน คือ แอนดรูว์ เคลเซย์ (Andrew Kelsey) และ ชาลส์ สโตน (Charles Stone) ซื้อปศุสัตว์ฝูงใหญ่จากโคเซ มานูเอล ซัลบาดอร์ บาย์เยโค (Jose Manuel Salvador Vallejo) นายทหารชาวเม็กซิโก แล้วล่องไปถึงเกาะโบโนโพทีเป็นพวกแรก ณ ที่นั้น มีชาวโปโม (Pomo) กลุ่มหนึ่ง ซึ่งเป็นชนเผ่าฮูลานาโพ (Hoolanapo) อาศัยอยู่แล้ว ชาวอเมริกันสองคนนั้นจับเอาชาวโปโมลงเป็นทาส และทารุณกรรมนานัปการ เพื่อให้เลี้ยงปศุสัตว์ฝูงนั้นและทำไร่ไถนาให้แก่เขา ทั้งคู่เฆี่ยนตีและสังหารทาสตามอำเภอใจ ทั้งยังข่มขืนสตรีโปโมอีกจำนวนมาก วันหนึ่ง ๆ จะให้อาหารเป็นแป้งสาลีสี่ถ้วยต่อหนึ่งครอบครัว ถ้ามีผู้ขอเพิ่ม มีบันทึกไว้ว่า สโตนก็ฆ่าผู้นั้นเสียโดยไม่ชักช้า ครั้นฤดูใบไม้ร่วง ปี 1849 เคลเซย์บังคับชาวโปโมอีกกลุ่ม เป็นชายทั้งสิ้นห้าสิบคน ไปขุดหาทองให้เขา ใช้งานเสร็จแล้วก็ขายทาสโปโมพวกนี้ให้แก่นักถลุงแร่ต่อ มีบันทึกว่า ชาวโปโมกลุ่มนี้อดอยากจนตายเป็นอันมาก และเหลือรอดกลับไปหาครอบครัวเพียงคนหรือสองคนเท่านั้น