สุวรรณ นภาพล
เริ่มต้นชกมวยครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. ๒๔๙๓ จนถึงปี พ.ศ. ๒๕๐๖ จึงเลิกชกมวย หลังจากทำงานให้บริษัทไฟสโตน จำกัด เพราะกรรมการผู้จัดการขอร้องให้เลิกชก รวมสถิติการชกมวยทั้งมวยนักเรียน มวยสากลสมัครเล่น และมวยอาชีพ ทั้งหมด ๙๘ ครั้ง ผลรางวัลที่ได้รับจากการแข่งขัน คือ ๗ แชมป์ ในการชกมวยทั้งหมดทั้งมวยไทยและมวยสากล โดยได้แชมป์มวยสากลครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. ๒๔๙๓ ในการแข่งขันมวยมวยสากลนักเรียน เมื่อเรียนอยู่ชั้นมัธยมปีที่ ๔ ครั้งแรกในชีวิตชกมวยไทย, ระยะทางที่เดินทางไปโรงเรียนปทุมคงคาต้องเดินผ่านวัดไตรมิตร เผอิญที่งานวัดไตรมิตรมีการแข่งขันชกมวยด้วย จึงได้ไปเปรียบและขึ้นชกมวยไทย ได้รับชัยชนะ K.O. (Knock out) ในยกแรก ได้รับเงินรางวัลจากชัยชนะในครั้งนั้นจำนวน ๑๒ บาท วันรุ่งขึ้นจึงขึ้นไปชกอีกครั้ง โดยได้รับเงินรางวัลจากชัยชนะในครั้งนี้จำนวน ๑๕ บาท ทำให้ดีใจมาก
ภาคภูมิ แจ้งโพธิ์นาค
ภาคภูมิเกิดเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2518 ที่อำเภอด่านสำโรง จังหวัดสมุทรปราการ โดยเป็นลูกชายคนโตของนายยุทธภูมิ แจ้งโพธิ์นาค เจ้าของค่ายมวย "พันธุ์ยุทธภูมิ" ฝึกมวยตั้งแต่อายุ 9 ขวบ เพราะได้รับแรงบันดาลใจจากทวี อัมพรมหา หรือ ขาวผ่อง สิทธิชูชัย นักมวยเหรียญเงินโอลิมปิกที่ลอสแอนเจลิส ปี พ.ศ. 2527 ขึ้นชกครั้งแรกได้เงินค่าตัว 100 บาท เมื่อเติบใหญ่ขึ้นขึ้นชกเป็นประจำที่เวทีมวยสำโรง ในชื่อ "เอ็ม 16 บ.ข.ส." เหตุที่ใช้ชื่อเช่นนี้ เนื่องจากมีหมัดชุดที่รัวเป็นชุดเหมือนปืน เอ็ม.16 จนกลายเป็นมวยมีชื่อที่เวทีนั้น และติดทีมชาติในระยะเวลาไม่นาน แต่เมื่อได้ไปแข่งขันโอลิมปิกตามความฝันถึง 2 ครั้ง ติด ๆ กันไม่ประสบความสำเร็จ โดยในการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก ที่แอตแลนตา ซึ่งภาคภูมิติดทีมชาติเข้ามาเป็นคนสุดท้าย ถึงแม้จะเป็นรุ่นใหญ่ที่สุด แต่กลับเป็นนักมวยที่มีประสบการณ์น้อยที่สุด และทำการขึ้นชกก่อนเป็นคนแรกและก็ตกรอบแรกไปก่อนเป็นคนแรกอีกเช่นกัน ต่อมาในโอลิมปิกที่ซิดนีย์ ภาคภูมิในรอบแรกสามารถเอาชนะมาได้ แต่ก็ตกรอบสอง จึงได้แขวนนวมยุติการชกในแบบสมัครเล่นไป หลังจากนั้นก็มีข่าวว่าจะหันไปเอาทีทางด้านเทควันโดแทน แต่ก็ไม่ได้ทำ จากนั้นจึงได้เบนเข็มมาชกสากลอาชีพอยู่ไม่กี่ครั้ง แม้จะประสบความสำเร็จได้แชมป์สมาคมมวยแห่งทวีปเอเชีย (พีเอบีเอ) แต่ก็เลิกไป