ซูสีไทเฮา
คู่สมรส: จักรพรรดิเสียนเฟิง (咸豐帝; ค.ศ. 1831–1861) บุตรชาย: ไจ้ฉุน (載淳; ค.ศ. 1856–1875), ภายหลัง คือ จักรพรรดิถงจื้อ (同治帝)
จักรพรรดินีเซี่ยวเจ๋ออี้
ภายใน 100 วันของการเสด็จสวรรคตของจักรพรรดิถงจื้อ พระนางซูสีไทเฮาทรงสั่งขันทีลงโทษโบยพระอัครมเหสี แต่พระอัครมเหสีทรงโต้กลับว่า พระองค์เป็นถึงจักรพรรดินีจะมาให้ขี้ข้าโบยไม่ได้ พระนางซูสีทรงกริ้วมากเพราะพระนางไม่เคยได้เป็นจักรพรรดินีแต่เป็นเพียงฮองกุ้ยเฟย์ จึงสั่งตัดข้าวตัดน้ำพระจักรพรรดินีแล้วนำไปขังไว้ จักรพรรดินีจึงลอบส่งลายพระราชหัตถเลขาไปถึงพระราชบิดาขอให้ช่วย ซึ่งพระราชบิดาทรงตอบกลับมาด้วยความจนปัญญาว่า "พระองค์ทรงทราบดีว่าควรทำเช่นไร" (皇后圣) หลังจากนั้นพระนางทรงกระทำอัตวินิบาตกรรม ซูสีไทเฮาได้มีรับสั่งให้จัดพระราชพิธีพระศพถวายอย่างสมพระเกียรติ และให้ประกาศว่าจักรพรรดินีทรงกระทำเช่นนั้นด้วยความ "รักและคิดถึง" พระราชสวามีอย่างยิ่งยวด และทรงสถาปนาพระนางเป็น "จักรพรรดินีเสี้ยวเจ๋ออี้" แปลว่า "จักรพรรดินีผู้ทรงธรรม"