พระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าเจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์ (19 มิถุนายน พ.ศ. 2109 – 27 มีนาคม พ.ศ. 2168) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งสกอตแลนด์ตั้งแต่วันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2110 และต่อมาเสวยราชย์ขึ้นเป็น พระเจ้าเจมส์ที่ 1[1]แห่งอังกฤษและไอร์แลนด์ จากการรวมราชบัลลังก์แห่งสกอตแลนด์ อังกฤษ และไอร์แลนด์ไว้ภายใต้การปกครองของกษัตริย์พระองค์เดียวในวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2146 (ตรงกับรัชสมัยของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช) จนกระทั่งเสด็จสวรรคต ซึ่งทั้งราชอาณาจักรอังกฤษและราชอาณาจักรสกอตแลนด์ยังคงแบ่งแยกออกจากกันเป็นรัฐอธิปไตย โดยมีระบบรัฐสภา ศาล และกฎหมายเป็นของตัวเอง ภายใต้การปกครองของพระมหากษัตริย์องค์เดียวกันในฐานะรัฐร่วมประมุข
จอห์น สจวต เอิร์ลที่ 3 แห่งบิวต์
จอห์น สจวต เอิร์ลที่ 3 แห่งบิวต์ (John Stuart, 3rd Earl of Bute) หรือ ลอร์ดเมานต์สจวต (Lord Mount Stuart) เป็นขุนนางชาวสกอตแลนด์เป็นนายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร ระหว่างปี ค.ศ. 1762 – ค.ศ. 1763 ในรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร จอห์น สจวตเป็นนายกรัฐมนตรีคนแรกจากสกอตแลนด์หลังจากการประกาศพระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1707