เบอร์ทรันด์ รัสเซลล์
รัสเซลล์ เป็นเด็กกำพร้าตั้งแต่อายุได้ 2 ขวบ มารดาของเขาถึงแก่กรรมด้วยโรคคอตีบ อีกปีครึ่งต่อมาบิดาก็ลาโลกไปอีกคน ทิ้งให้รัสเซลล์กับพี่ชายชื่อ แฟรงค์ ซึ่งมีอายุมากกว่าเขา 10 ปี อยู่ในความดูแลของปู่กับย่าที่คฤหาสน์เพรมโปรค ชีวิตในวัยเด็กของรัสเชลจึงค่อนข้างที่จะสุขสบายกว่าเด็กคนอื่นๆ ในวัยเดียวกัน แต่ปู่กับย่าของเขาไม่ยอมส่งไปเข้าโรงเรียนด้วยเกรงว่ารัสเซลล์จะได้รับความลำบาก ย่าของเขาได้ว่าจ้างครูพิเศษไปสอนที่บ้าน ทำให้รัสเซลล์ไม่ค่อยมีโอกาสได้คบหาสมาคมกับเด็กอื่นๆ บ่อยนัก ผู้เป็นย่าเข้มงวดกวดขันในเรื่องวินัย ศาสนา และการศึกษาเป็นอย่างมาก ทำให้เขากลายเป็นเด็กที่มีปมด้อย และมีความคิดรุนแรง แต่กระนั้นเขาก็ได้รับการศึกษาอย่างดียิ่ง และด้วยเหตุที่เขาเป็นเด็กที่มีสติปัญญาเฉียบแหลม จึงเรียนหนังสือได้เร็วและมากกว่าเด็กอื่นๆ เขาอ่านหนังสือแทบทุกประเภท และมีความสนใจเป็นพิเศษเกี่ยวกับศาสนา ปรากฏว่าอายุเพียง 11 ขวบเศษเท่านั้น รัสเซลก็มีความสงสัยในเรื่องศาสนา ว่านรกสวรรค์มีจริงหรือไม่ สงสัยในเรื่องของพระผู้เป็นเจ้า แต่ปู่กับย่าก็มิได้ให้คำตอบที่ถูกต้องแก่เขาเท่าที่ควร
การเจริญผิดปกติของหลอดลมและเนื้อปอด
การเจริญผิดปกติของหลอดลมและเนื้อปอด () หรือแต่เดิมเคยถูกเรียกว่า chronic lung disease of infancy (โรคปอดเรื้อรังในทารก) เป็นโรคปอดเรื้อรังอย่างหนึ่ง ที่พบบ่อยในทารกที่คลอดก่อนกำหนด เป็นสาเหตุการเสียชีวิตและทุพพลภาพที่สำคัญอย่างหนึ่งของทารก โรคนี้มักพบในทารกที่มีน้ำหนักตัวน้อย และที่ได้รับการช่วยหายใจด้วยเครื่องช่วยหายใจเพื่อรักษากลุ่มอาการหายใจลำบากในทารกแรกเกิด (respiratory distress syndrome, RDS) โรคนี้มีการกล่าวถึงครั้งแรกในเอกสารวิชาการเมื่อ ค.ศ. 1967 แต่เดิมเชื่อว่าเป็นผลจากออกซิเจนและการช่วยหายใจในทารกคลอดก่อนกำหนดที่มี RDS ในปัจจุบันนิยามของ BPD มีการพัฒนาไปเรื่อยๆ ตามเวลา สาเหตุส่วนใหญ่เป็นจากการที่มีทารกที่คลอดก่อนกำหนดมากๆ รอดชีวิตมามากขึ้น มีการให้การดูแลทารกแรกเกิดที่ทั่วถึงมากขึ้น มีการให้สารสร้างแรงตึงผิว, การให้กลูโคคอร์ติคอยด์ก่อนคลอด เพื่อรักษา RDS มากขึ้น และมีการใช้เครื่องช่วยหายใจที่เหมาะสม (less aggressive) มากขึ้น เป็นต้น