จักรพรรดินีวั่นหรง
โกวปู้โลว วั่นหรง (มีความหมายว่า ผู้มีใบหน้าอันเลอโฉม) เป็นธิดาองค์โตของ หร่ง หยวน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกิจการภายใน ในสมัยราชวงศ์ชิง และเป็นบุคคลผู้ที่มีบทบาทอย่างมากในสมัยแมนจูกัวอีกด้วย วั่นหรงจึงมาจากตระกูลที่ร่ำรวยและโดดเด่นที่สุดครั้งหนึ่งในสมัยราชวงศ์ต้าชิง สมเด็จพระจักรพรรดินีวั่นหรงเกิดในบ้านของพระบิดา หร่ง หยวน ณ บ้านเลขที่ 37 ถนนเม่าเอ๋อ หูท่ง ซอยทิศใต้หลัวกู่ เขตตงเฉง เมืองปักกิ่ง (No. 37, Maoer hutong, South Luogu Lane, Dongcheng District, Beijing) เนื่องจากพระบิดาเป็นผู้มีความคิดสมัยใหม่ที่จะให้เหล่าธิดาได้มีการศึกษา วั่นหรงจึงได้รับการศึกษาจากโรงเรียนมิชชั่นนารีของอเมริกันในเมืองเทียนสินและระหว่างช่วงเวลาในพระราชวังต้องห้าม โดยผู้สอนส่วนตัวชาวอเมริกันชื่อ อิซาเบล อินแกรม (Isabel Ingram) ผู้ซึ่งได้ให้ชื่อเป็นภาษาอังกฤษของวั่นหยงว่า อลิซาเบธ[1]
ยิน ลี่หฺวา
ยิน ลี่หฺวา (陰麗華; ค.ศ. 5–64) ฐานันดรศักดิ์ว่า จักรพรรดินีกวังเลี่ย (光烈皇后) เป็นจักรพรรดินีสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เป็นมเหสีองค์ที่สองของจักรพรรดิฮั่นกวังอู่ (汉光武帝) แต่เสกสมรสกับฮั่นกวังอู่ก่อนกั่ว เชิ่งทง (郭聖通) มเหสีองค์แรก ความงามและนอบน้อมของยิน ลี่หฺวา เป็นที่เลื่องลือ พระนามที่ยิน ลี่หฺวา ได้รับหลังสิ้นพระชนม์แล้วเป็นจุดเริ่มต้นค่านิยมที่จะเฉลิมพระนามจักรพรรดินีที่สิ้นพระชนม์แล้วด้วยบางส่วนของพระนามที่พระสวามีได้รับหลังสวรรคตประกอบกับอักษรเพิ่มเติมเพื่อพรรณนาคุณลักษณะ แทนที่ประเพณีเดิมตั้งแต่สมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตกที่ใช้พระนามหลังสวรรคตของพระสวามีเพียงอย่างเดียว