บากูมัตสึ
บากูมัตสึ (幕末(bakumatsu), "ปลายยุคบากูฟุ") เป็นชื่อเรียกช่วงเวลาปลายยุคเอโดะซึ่งนำไปสู่การสิ้นสุดของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ ชื่อดังกล่าวถูกกำหนดขึ้นจากเหตุการณ์ใหญ่ที่เกิดขึ้นโดยรวมระหว่างปี ค.ศ. 1853 - 1867 ซึ่งเป็นระยะที่ญี่ปุ่นได้ยกเลิกนโยบายปิดประเทศที่เรียกว่า ซาโกกุ และเปลี่ยนผ่านจากรัฐบาลแบบศักดินาของโชกุนไปสู่รัฐบาลสมัยใหม่ในยุคเมจิ การแบ่งแยกทางอุดมการณ์และทางการเมืองในยุคนี้ส่วนใหญ่แบ่งออกเป็นกลุ่มผู้รักชาติที่เรียกว่า "อิชินชิชิ" ซึ่งสนับสนุนจักรพรรดิ และกองกำลังฝ่ายสนับสนุนรัฐบาลโชกุนตระกูลโทกูงาวะ เช่น กลุ่มชินเซ็งงุมิ เป็นต้น
การฟื้นฟูเค็มมุ
การฟื้นฟูพระราชอำนาจปีเค็มมุ () หรือ การฟื้นฟูเค็มมุ การปฏิรูปประเทศญี่ปุ่นในช่วง ค.ศ. 1333 – 1336 อันตรงกับช่วงปลาย ยุคคะมะกุระ จนถึงต้น ยุคมุโระมะชิ เพื่อทวงคืนพระราชอำนาจจาก รัฐบาลโชกุนคะมะกุระ กลับคืนสู่องค์จักรพรรดิและราชสำนักอีกครั้งโดยมี จักรพรรดิโกะ-ไดโงะ จักรพรรดิองค์ที่ 96 เป็นผู้ริเริ่มก่อการเพื่อหวังให้มีรัฐบาลพลเรือนปกครองญี่ปุ่นอีกครั้งหลังจากต้องตกอยู่ภายใต้การปกครองของรัฐบาลทหารมานานกว่า 141 ปีนับตั้งแต่ ค.ศ. 1192 ที่ มินะโมะโตะ โนะ โยะริโตะโมะ ได้ขึ้นเป็นปฐมโชกุนแต่การฟื้นฟูครั้งนี้ก็ล้มเหลวอย่างมากและถูกแทนที่โดย รัฐบาลโชกุนอะชิกะงะ (1336–1575) ซึ่งนี่คือครั้งสุดท้ายที่องค์จักรพรรดิได้มีพระราชอำนาจโดยสมบูรณ์จนกระทั่งถึง การฟื้นฟูเมจิ ใน ค.ศ. 1868