จอห์น โลรีนายติส
โลรีนายติส เข้าวงการในปี 1986 ในนามของ จอห์นนี เอจ และขึ้นสังเวียนในฟลอริดาเป็นส่วนใหญ่เขาเป็นน้องชายของ โจ โลรีนายติส หรือ โรดวอร์ริเออร์ แอนิมอล เขาประสบความสำเร็จเมื่อจับคู่กับน้องเล็กอย่าง มาร์คัส โลรีนายติส หรือ เดอะ เทอร์มินาเตอร์ คว้าแชมป์แทคทีม FCW มาครอง 1 สมัย และย้ายไปอยู่สมาคม จิม คร็อกเก็ต จับคู่กับ เชน ดักลาส ในนาม ไดนามิค ดูดส์[5] จนในปี 1990 เขาเดินทางไปซิวเงินเยนที่ญี่ปุ่นซึ่งประสบความสำเร็จคว้าแชมป์ AJPW จับคู่กับ เคนตะ โคะบะชิ 2 สมัย และแชมป์แทคทีมยูนิฟายด์ 4 สมัย คู่กับ เคนตะ โคะบะชิ (2), ไมค์ บาร์ตัน (1) และ สตีฟ วิลเลยมส์ (1) และเป็นผู้ชนะในแมตช์การปล้ำแบทเทิลรอยัล ในวันที่ 2 มกราคม 1991
ประวัติศาสตร์ของมวยปล้ำอาชีพในสหรัฐ
มวยปล้ำอาชีพในมุมมองของนักแสดงที่จ่ายเงิน เพื่อชมความบันเทิงในการแข่งขัน เริ่มขึ้นในช่วงหลังสงครามกลางเมืองอเมริกา ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1860 และ 1870
ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 - ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 มวยปล้ำถูกครอบงำโดยMartin "Farmer" Burns และลูกศิษย์ของเขา Frank Gotch
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1887 Evan Lewis ชนะ Joe Acton ในการชิงแชมป์ American Catch-as-Catch-Can championship ในเมืองชิคาโก ในเวลาต่อมา สมาคมมวยปล้ำทุกแห่งได้สร้างตำแหน่งแชมป์ขึ้นมาเอง ขณะที่สมาคมกำลังพยายามจะกลายเป็นประเทศที่มีชื่อเสียงการคว้าแชมป์จากคู่แข่งให้สำเร็จ 