เฮ็นรี่ กัสตาฟ โมไลสัน
นาย เฮ็นรี่ กัสตาฟ โมไลสัน (English: Henry Gustav Molaison, 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1926-2 ธันวาคม ค.ศ. 2008) หรือที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางว่า "H.M." เป็นคนไข้ความจำเสื่อมชาวอเมริกันผู้ได้รับการตัดสมองกลีบขมับด้านในออกทั้งสองข้าง คือในส่วน 2/3 ด้านหน้าของฮิปโปแคมปัส, parahippocampal cortex, entorhinal cortex, piriform cortex, และอะมิกดะลา เพื่อที่จะบำบัดโรคลมชัก (epilepsy) มีการศึกษาเกี่ยวกับลักษณะอาการของเขาอย่างกว้างขวางตั้งแต่ปลายปี ค.ศ. 1957 จนกระทั่งถึงเขาเสียชีวิต[Note 1][Note 2] เค้สของเขามีบทบาสำคัญในการพัฒนาทฤษฎีต่าง ๆ ที่อธิบายความสัมพันธ์กันของการทำงานในสมองและความจำ และในการพัฒนาของประสาทจิตวิทยาเชิงประชาน (cognitive neuropsychology) ซึ่งเป็นสาขาของจิตวิทยาที่มุ่งหมายเพื่อจะเข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างและหน้าที่ของสมองกับกระบวนการทางจิตวิทยาเฉพาะอย่าง ๆ เขาได้อาศัยอยู่ในสถานพยาบาลในเมืองวินด์เซอร์ล็อกส์ รัฐคอนเน็กติกัต ซึ่งเป็นที่ที่มีการศึกษาประเด็นเรื่องของเขาอย่างมากมาย[1]
การลอบสังหารจอห์น เอฟ. เคนเนดี
ปัจจุบันยังมีคนไม่น้อยที่ติดใจเกี่ยวกับคดีนี้อยู่ หนึ่งในนั้นคืออัยการ จิม แกริสัน (Jim Garrison) อัยการของเมือง นิว ออร์ลินส์ แกริสันเชื่อว่าออสวอลด์เป็นแพะรับบาปในคดีนี้ แกริสันพยายามสืบค้นเรื่องนี้ แหล่งข่าวต่างๆและฟิลม์ภาพยนตร์ และแกริสันก็ได้พบกับตัวละครเพื่มอีก คือแกริสันเชื่อว่าบุคคลเหล่านี้มีความเกี่ยวโยงกับหน่วยงานของรัฐ รวมถึงเหล่ามาเฟีย และแกริสันยังเชื่ออีกว่าบุคคลทั้ง 3 น่าจะรู้ว่าใครอยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ในครั้งนี้ ซึ่งบานิสเตอร์ก็ได้ฆ่าตัวตายอย่างน่าสงสัยไปก่อนหน้านี้ แกริสันพยายามเอา2คนแรกไปสอบสวนและขึ้นศาล แต่ก็ถูกขัดขวางโดยเจ้าหน้าที่รัฐ พยานถูกข่มขู่ ไม่กล้ามาให้ปากคำ บางคนได้เสียชีวิตอย่างปริศนา ทั้งชอร์และเฟอร์รีถูกยกฟ้อง ตัวเฟอร์รีนั้นแม้จะถูกยกฟ้องแต่ก็เสียชีวิตอย่างปริศนา ตัวแกริสันก็ถูกกล่าวหาว่าสร้างเรื่องราวขึ้นมาเพราะอยากดัง การสืบสวนของแกริสันนั้นก็กลายเป็นเพียงหนึ่งในทฤษฎีสมคบคิดในหลายๆ ทฤษฎีที่เกี่ยวกับเรื่องนี้เท่านั้น อย่างไรก็ตามเรื่องของแกริสันนี้ เป็นแรงบันดาลใจให้โอลิเวอร์ สโตน นำไปสร้างเป็นภาพยนตร์เรื่อง JFK ในปี 2534 โดยเควิน คอสต์เนอร์รับบทเป็นแกริสัน