คิม อิล-ซ็อง
คิม อิล-ซ็อง (, 15 เมษายน พ.ศ. 2455 – 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2537) เป็นผู้นำคนแรกของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีตั้งแต่ก่อตั้งประเทศเมื่อ พ.ศ. 2492 ถึง พ.ศ. 2515 และดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีตั้งแต่ พ.ศ. 2515 กระทั่งถึงแก่อสัญกรรมเมื่อ พ.ศ. 2537[1] นอกจากนี้ยังดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคแรงงานเกาหลี ตั้งแต่ พ.ศ. 2493 จนถึง พ.ศ. 2537 คิม อิล-ซ็องเป็นที่รู้จักกว้างขวางในฐานะผู้เผด็จการในระบอบคอมมิวนิสต์ของประเทศเกาหลีเหนือ โดยดำรงตำแหน่งอยู่ในอำนาจในฐานะผู้นำของประเทศเกาหลีเหนือเป็นเวลายาวนานถึงสี่สิบกว่าปี ดำรงตำแหน่งในช่วงสำคัญในประวัติศาสตร์อันได้แก่สงครามเย็นและสงครามเกาหลี มีการพัฒนาลัทธิบูชาบุคคลขึ้นมาสำหรับคิม อิล-ซ็องโดยเฉพาะ หลังคิม อิล-ซ็อง ถึงแก่อสัญกรรมไปแล้ว รัฐบาลเกาหลีเหนือภายใต้การนำของประธานาธิบดีคิม จ็อง-อิล บุตรชาย ได้ให้สมญานามแก่เขาว่า "ประธานาธิบดีตลอดกาล" (Eternal President )[2] เมื่อ พ.ศ. 2554
คิม แท-ก็อน
นักบุญคิม แท-ก็อน เกิดเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1821 ในชนชั้นยังบัน บิดามารดาของท่านเปลี่ยนไปนับถือศาสนาคริสต์แล้ว และให้ท่านรับศีลล้างบาปเมื่ออายุได้ 15 ปี ได้รับศาสนนามว่า อันดรูว์ ต่อมาถูกส่งไปเรียนที่เซมินารีของคณะมิสซังต่างประเทศแห่งกรุงปารีสในมาเก๊าและประเทศฟิลิปปินส์ และได้รับศีลอนุกรมเป็นบาทหลวงที่เซี่ยงไฮ้ในปี ค.ศ. 1844 โดยมีมุขนายกฌ็อง-โฌแซ็ฟ-ฌ็อง-บาติสต์ แฟเรออล ผู้แทนพระสันตะปาปาประมุขมิสซังเกาหลีในขณะนั้น เป็นผู้โปรดศีล เมื่อบวชแล้วจึงเดินทางกลับเกาหลีเพื่อทำการประกาศข่าวดี แต่เกาหลีในสมัยนั้น (ราชวงศ์โชซ็อน) มีการเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนอย่างหนัก คริสต์ศาสนิกชนคาทอลิกจำนวนมากถูกจับและตัดสินประหารชีวิต