การรณรงค์งดสูบบุหรี่ในนาซีเยอรมนี
การรณรงค์งดสูบบุหรี่ในนาซีเยอรมนียังรวมไปถึง การห้ามสูบบุหรี่ในรถราง รถโดยสารประจำทางและรถไฟประจำเมือง[1] การสนับสนุนวิชาสุขศึกษา[11] การกำหนดการปันส่วนบุหรี่ในกองทัพบก การจัดการบรรยายเรื่องยาให้แก่ทหาร และการเพิ่มภาษีบุหรี่[1] พวกชาติสังคมนิยมยังกำหนดให้มีการจำกัดการโฆษณาบุหรี่และการสูบบุหรี่ในที่สาธารณะ รวมไปถึงการวางระเบียบร้านอาหารและบ้านกาแฟ[1] การรณรงค์งดสูบบุหรี่ไม่ได้ประสบความสำเร็จมากนักในช่วงต้นของยุคนาซี และปริมาณการบริโภคบุหรี่ก็เพิ่มมากขึ้นในช่วง ค.ศ. 1933 ถึง ค.ศ. 1939[12] แต่การสูบบุหรี่โดยทหารลดลงในช่วงปี ค.ศ. 1939 ถึงปี ค.ศ. 1945[13] จนกระทั่งถึงตอนปลายของคริสต์ศตวรรษที่ 20 การรณรงค์งดสูบบุหรี่ในเยอรมนีหลังสงครามก็ไม่ประสบความสำเร็จมากเท่ากับการรณรงค์ของนาซี
การโฆษณาชวนเชื่อ
การโฆษณาชวนเชื่อครั้งใหญ่ครั้งแรกของรัฐบาลและการโฆษณาชวนเชื่อของรัฐบาลเกิดจากการระบาดของสงครามในปีพ. ศ. 2457 หลังจากความพ่ายแพ้ของเยอรมนีในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเจ้าหน้าที่ทางการทหารเช่น Erich Ludendorff กล่าวว่าการโฆษณาชวนเชื่อของอังกฤษเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อความพ่ายแพ้ของพวกเขา อดอล์ฟฮิตเลอร์มาสะท้อนมุมมองนี้เชื่อว่ามันเป็นสาเหตุหลักของการล่มสลายของกำลังใจในการทำงานและการปฏิวัติในบ้านเยอรมันและกองทัพเรือในปี พ.ศ. 2461 ใน Mein Kampf (1925) Hitler อธิบายทฤษฎีการโฆษณาชวนเชื่อของเขาซึ่งเป็นฐานที่ทรงพลังสำหรับการขึ้นสู่อำนาจในปี พ.ศ. 2476 นักประวัติศาสตร์โรเบิร์ต Ensor อธิบายว่า "ฮิตเลอร์ ... ไม่ จำกัด ว่าจะสามารถทำได้โดยการโฆษณาชวนเชื่อ อะไรที่พวกเขาบอกว่ามันมักจะเพียงพอและชัดเจนพอและขัดแย้งกับคนเหล่านั้นก็เงียบหรือกลั่นแกล้งใน calumny" โฆษณาชวนเชื่อมากที่สุดในนาซีเยอรมนีถูกผลิตโดยกระทรวงการตรัสรู้และโฆษณาชวนเชื่อของประชาชนภายใต้โจเซฟเกิ๊บเบลส์ เห็นสงครามโลกครั้งที่สองยังคงใช้โฆษณาชวนเชื่อเป็นอาวุธสงครามการสร้างประสบการณ์ของ WWI โดยเกิ๊บเบลส์และผู้บริหารสงครามการเมืองของอังกฤษเช่นเดียวกับสหรัฐอเมริกาสำนักงานสงครามข้อมูลได้