ราชอาณาจักรเยรูซาเลม
ในระยะแรกราชอาณาจักรเป็นเพียงกลุ่มเมืองใหญ่และเล็กที่รวมตัวกันอย่างหลวมๆ ระหว่างสงครามครูเสด ในสมัยที่รุ่งเรืองที่สุดอาณาบริเวณที่ปัจจุบันคืออิสราเอล และอาณาดินแดนปาเลสไตน์ (Palestinian territory) ที่ครอบคลุมตั้งแต่บริเวณเลบานอนปัจจุบันไปจนถึงทางเหนือของทะเลทรายไซนายทางด้านไต้ ไปยังจอร์แดน และซีเรียทางด้านตะวันออก ระหว่างนั้นก็มีการพยายามที่จะขยายดินแดนไปยังฟาติมิยะห์ (Fatimid) อียิปต์ นอกจากนั้นพระมหากษัตริย์ของราชอาณาจักรเยรูซาเลมก็ยังมีอำนาจบางอย่างเหนืออาณาจักรครูเสดอื่นๆ, ตริโปลี, อันติโอค, และเอเดสสา
สนธิสัญญารามลา
ตามข้อตกลงของสนธิสัญญาเยรูซาเลมตกอยู่ภายใตการปกครองของมุสลิม แต่ตัวเมืองเปิดแก่นักแสวงบุญคริสเตียน นอกจากนั้นก็ลดราชอาณาจักรเยรูซาเลมลงเหลือเพียงบริเวณชายฝั่งทะเลตั้งแต่ ไทร์ ไปจนถึง จาฟฟา ทั้งศอลาฮุดดีน และ พระเจ้าริชาร์ดที่ 1 ต่างก็ไม่พอใจต่อข้อตกลงแต่ก็ไม่มีทางเลือก ประมุขของมุสลิมเริ่มอ่อนแอลงจากการต่อสู้และค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้นจากสงคราม พระเจ้าริชาร์ดเองก็ทรงกังวลกับความมั่นคงในราชอาณาจักรอังกฤษที่ทรงทิ้งมา