จักรพรรดินีวั่นหรง
โกวปู้โลว วั่นหรง (มีความหมายว่า ผู้มีใบหน้าอันเลอโฉม) เป็นธิดาองค์โตของ หร่ง หยวน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกิจการภายใน ในสมัยราชวงศ์ชิง และเป็นบุคคลผู้ที่มีบทบาทอย่างมากในสมัยแมนจูกัวอีกด้วย วั่นหรงจึงมาจากตระกูลที่ร่ำรวยและโดดเด่นที่สุดครั้งหนึ่งในสมัยราชวงศ์ต้าชิง สมเด็จพระจักรพรรดินีวั่นหรงเกิดในบ้านของพระบิดา หร่ง หยวน ณ บ้านเลขที่ 37 ถนนเม่าเอ๋อ หูท่ง ซอยทิศใต้หลัวกู่ เขตตงเฉง เมืองปักกิ่ง (No. 37, Maoer hutong, South Luogu Lane, Dongcheng District, Beijing) เนื่องจากพระบิดาเป็นผู้มีความคิดสมัยใหม่ที่จะให้เหล่าธิดาได้มีการศึกษา วั่นหรงจึงได้รับการศึกษาจากโรงเรียนมิชชั่นนารีของอเมริกันในเมืองเทียนสินและระหว่างช่วงเวลาในพระราชวังต้องห้าม โดยผู้สอนส่วนตัวชาวอเมริกันชื่อ อิซาเบล อินแกรม (Isabel Ingram) ผู้ซึ่งได้ให้ชื่อเป็นภาษาอังกฤษของวั่นหยงว่า อลิซาเบธ[1]
หวัง เจิ้งจฺวิน
อย่างไรก็ดี ฟู่เจาอี๋ พระเจ้าย่าของจักรพรรดิฮั่นอาย พยายามจะเข้าแทรกแซงการเมือง ฟู่เจาอี๋ไม่พอใจในฐานันดรศักดิ์ที่ได้รับหลังจักรพรรดิฮั่นอายขึ้นครองราชย์ และเรียกร้องฐานันดรศักดิ์เทียบเท่าหวัง เจิ้งจฺวิน หวัง เจิ้งจฺวิน ยอมให้ฟู่เจาอี๋มีฐานันดรศักดิ์สูงขึ้นเท่ากัน แต่ใช้คำต่างออกไปเป็น "ตี้ไท่ไท่โฮ่ว" (帝太太后; "อัครมหาเทวีของจักรพรรดิ") ส่วนติ้งเฟย์ (定妃) พระมารดาของจักรพรรดิฮั่นอาย ได้เป็นพระจักรพรรดิชนนี เรียก "ตี้ไท่โฮ่ว" (帝太后; "มหาเทวีของจักรพรรดิ")