ประเทศกัมพูชา
ใน พ.ศ. 1345 พระเจ้าชัยวรมันที่ 2 ปราบดาภิเษกตนเป็นพระมหากษัตริย์ อันเป็นจุดเริ่มต้นของจักรวรรดิขะแมร์ อำนาจและความมั่งคังมหาศาลของจักรวรรดิขะแมร์ที่มีพระมหากษัตริย์ครองราชสมบัติสืบต่อกันมานั้นได้มีอิทธิพลในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เป็นเวลากว่า 600 ปี กัมพูชาถูกปกครองเป็นเมืองขึ้นของประเทศเพื่อนบ้าน กระทั่งถูกฝรั่งเศสยึดเป็นอาณานิคมในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 กัมพูชาได้รับเอกราชใน พ.ศ. 2496 สงครามเวียดนามได้ขยายเข้าสู่กัมพูชา ทำให้เขมรแดงขึ้นสู่อำนาจ ซึ่งยึดกรุงพนมเปญได้ใน พ.ศ. 2518 กัมพูชาผงาดขึ้นอีกหลายปีให้หลังภายในเขตอิทธิพลสังคมนิยมเป็นสาธารณรัฐประชาชนกัมพูชากระทั่ง พ.ศ. 2536 หลังจากหลายปีแห่งการโดดดี่ยว ชาติซึ่งเสียหายจากสงครามก็ได้รวมเข้าด้วยกันอีกครั้งภายใต้ระบอบราชาธิปไตยในปีเดียวกันนั้นเอง
การลงประชามติเกี่ยวกับรัฐธรรมนูญในกัมพูชา พ.ศ. 2502
การลงประชามติเกี่ยวกับรัฐธรรมนูญในกัมพูชา พ.ศ. 2502 เกิดขึ้นเมื่อ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2502 โดยในวันที่ 6 ตุลาคม รัฐบาลกัมพูชาได้เรียกร้องให้มีการลงประชามติเพื่อตัดสินใจเกี่ยวกับใครควรเป็นผู้มีอำนาจระหว่างรัฐบาลและเขมรเสรีนำโดย ซ็อม ซารีและเซิง งอกทัญ พระนโนรดม สีหนุได้กล่าวว่าถ้าพระองค์แพ้ พระองค์จะเห็นด้วยหรืออาจจะลี้ภัย แต่ถ้าพระองค์ชนะ หัวหน้าของฝ่ายตรงข้ามจะถือว่าอยู่นอกกฎหมาย ซึ่งผลการลงคะแนน ประชาชนยอมรับพระนโรดม สีหนุ ทำให้พระองค์มีอำนาจในกัมพูชาจนถึง พ.ศ. 2513