แมนนี ปาเกียว
แมนนี ปาเกียว เกิดวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2521 ที่เมืองบูคิดนอน ประเทศฟิลิปปินส์ มีชื่อเต็มว่า เอ็มมานูเอล ดาปิดราน ปาเกียว (Emmanuel Dapidran Pacquiao) ในครอบครัวที่ยากจนมากที่เมืองบูคิดนอน ซึ่งเป็นเมืองทางตอนใต้ของฟิลิปปินส์ โดยเป็นลูกชายคนที่ 2 ในบรรดาลูก ๆ ทั้งหมด 4 คน ของ โรซาลิโอ และ ดิโอนิเซีย ปาเกียว ทั้งคู่แยกทางกันตั้งแต่ปาเกียวยังเล็ก ๆ ปาเกียวขึ้นชกมวยด้วยความยากจน ขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อต้นปี พ.ศ. 2538 ที่กรุงมะนิลา เมืองหลวงของฟิลิปปินส์ ได้ค่าตัวครั้งแรก 100 เปโซ โดยส่งเงินมาช่วยเหลือครอบครัวตลอด[1]
ชิเก ลินด์ซีย์
ลินด์ซีย์หันมาเอาดีในระดับอาชีพเมื่อปี ค.ศ. 2007 ซึ่งมักจะมุ่งเน้นไปที่การต่อสู้ที่ลาสเวกัสและแคลิฟอร์เนียเนื่องจากการแข่งขันระดับสูง การชนะรายการระดับอาชีพครั้งแรกของเขา คือการชนะมูไก มาโรโม จากการตัดสินเสียงข้างมากที่ริชมอนด์ รัฐเวอร์จิเนีย เมื่อวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 2007 ในรุ่นซูเปอร์เวลเตอร์เวท (รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 70 กก./154.3 ปอนด์) ของสมาคมคิกบ็อกซิงโลกอเมริกาเหนือสายมวยไทย ชัยชนะในครั้งนี้ทำให้เขาได้โคจรมาพบกับเมธี เจดีย์พิทักษ์ (เจ้าของฉายา แข้งมังกร) ผู้เป็นดาวเด่นแห่งสนามมวยเวทีลุมพินีในช่วงยุคทองของมวยไทยในคริสต์ทศวรรษ 1990 สำหรับการแข่งขันชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์เวลเตอร์เวทขององค์กรมวยไทยนานาชาติในเฟรสโน รัฐแคลิฟอร์เนีย เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007 เขาหยุดยั้งเมธีสองครั้งด้วยหมัดฮุคซ้ายในยกที่ห้าเพื่อรักษาความปลอดภัยจากการตัดสินและคว้าตำแหน่งแชมป์โลก