โจโฉ
Template:CJKV; ค.ศ. 155– 15 มีนาคม ค.ศ. 220)[1] ชื่อรองว่า เมิ่งเต๋อ (孟德) ชื่อเล่นว่า อาหมาน (阿瞞) และ จี๋ลี่ (吉利)[2] เป็นขุนศึกและอัครมหาเสนาบดีลำดับรองสุดท้ายแห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันออกผู้เถลิงอำนาจช่วงปลายราชวงศ์ ทั้งเป็นบุคคลหนึ่งซึ่งมีบทบาทสำคัญที่สุดในสมัยสามก๊ก และเป็นผู้วางรากฐานรัฐเว่ย์/วุย (魏) เมื่อสิ้นชีวิตแล้วได้รับการสถาปนาเป็น พระเจ้าอู่ (武王) หรือ จักรพรรดิอู่ (武帝)
โจจิ๋น
เมื่อขงเบ้งบุกวุยก๊กครั้งที่ 3 ขณะนั้นโจจิ๋นยังป่วยอยู่ พระเจ้าโจยอยจึงให้สุมาอี้ออกต้านศึกแทน ในครังนี้ ขงเบ้งมีชัยชนะต่อสุมาอี้หลายครั้ง แต่ก็ต้องถอยทัพกลับเพราะได้ข่าวการเสียชีวิตของเตียวเปา ทำให้ขงเบ้งล้มป่วยต้องถอยกลับไปรักษาตัว เมื่อขงเบ้งหายป่วยบุกวุยก๊กครั้งที่ 4 โจจิ๋นก็หายป่วยเช่น พระเจ้าโจยอยจึงให้โจจิ๋นเป็นแม่ทัพใหญ่ สุมาอี้เป็นแม่ทัพรอง ในศึกนี้ โจจิ๋นไม่เชื่อคำแนะนำของสุมาอี้ที่ให้รักษาเขากิสานให้ดี เพราะขงเบ้งต้องยกมายึดแน่ แล้วขงเบ้งก็ยกทัพมายึดเขากิสานไว้ดังคำของสุมาอี้ กองทัพโจจิ๋นที่ไม่ได้เตรียมรับมือจึงแตกพ่าย ยังดีที่สุมาอี้มาช่วยไว้ โจจิ๋นจึงได้ละอายใจมากจนล้มป่วย ฝ่ายขงเบ้งเมื่อรู้ว่าโจจิ๋นป่วยหนักจึงส่งจดหมายเยาะเย้ยไปถึงโจจิ๋น โจจิ๋นเมื่ออ่านจดหมาย จึงแค้นใจจนอาการป่วยกำเริบเสียชีวิต