บากูมัตสึ
บากูมัตสึ (幕末(bakumatsu), "ปลายยุคบากูฟุ") เป็นชื่อเรียกช่วงเวลาปลายยุคเอโดะซึ่งนำไปสู่การสิ้นสุดของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ ชื่อดังกล่าวถูกกำหนดขึ้นจากเหตุการณ์ใหญ่ที่เกิดขึ้นโดยรวมระหว่างปี ค.ศ. 1853 - 1867 ซึ่งเป็นระยะที่ญี่ปุ่นได้ยกเลิกนโยบายปิดประเทศที่เรียกว่า ซาโกกุ และเปลี่ยนผ่านจากรัฐบาลแบบศักดินาของโชกุนไปสู่รัฐบาลสมัยใหม่ในยุคเมจิ การแบ่งแยกทางอุดมการณ์และทางการเมืองในยุคนี้ส่วนใหญ่แบ่งออกเป็นกลุ่มผู้รักชาติที่เรียกว่า "อิชินชิชิ" ซึ่งสนับสนุนจักรพรรดิ และกองกำลังฝ่ายสนับสนุนรัฐบาลโชกุนตระกูลโทกูงาวะ เช่น กลุ่มชินเซ็งงุมิ เป็นต้น
เปลวฟ้าผ่าปฐพี
ในอดีตของญี่ปุ่นในช่วงปี ค.ศ. 1500 - ค.ศ. 1700 นินจาเงาอัคคีมีชื่อเสียงโด่งดังและมีความรุ่งเรื่องถึงขีดสุด มีชื่อเสียงในเรื่องของความสามารถในการสร้างอาวุธพลังจิตขึ้นมาหลายอย่าง เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการต่อสู้ อาวุธอสูรเป็นอาวุธที่มีความแปลกพิสดารในตัวเอง เกิดจากการใช้พลังหยินและหยาง รวมทั้งศาสตร์ทางด้านฮวงจุ้ย[1] เรกกะและคุเร เป็นพี่น้องต่างมารดาของโอกะ หัวหน้านินจาเงาอัคคีรุ่นที่ 6 ที่เกิดในระยะเวลาไล่เลี่ยกัน เรกกะเกิดจากคาเงโฮชิ ภรรยาคนที่หนึ่ง คุเรเกิดจากเรนนะ ภรรยาคนที่สอง ตามกฎของเงาอัคคี ผู้สืบทอดตำแหน่งหัวหน้านินจางาอัคคีมีเพียงคนเดียว คุเรถูกกล่าวหาว่าเป็นตัวกาลกิณีแห่งหมู่บ้านและถูกกำจัด