ตำรวจไทย
คำว่า โปลิศ เป็นคำที่มาจากภาษาอังกฤษคือ Police ใช้เรียกผู้ทำหน้าที่ตำรวจที่จัดตั้งอย่างเป็นองค์กรเป็นครั้งแรกในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 โดยได้ทรงพระกรุณาฯโปรดเกล้าฯแต่งตั้งให้นายร้อยเอก แซมมวล โยเซฟ เบิร์ด เอมส์ เป็นผู้จัดตั้งกองโปลิศเมื่อ พ.ศ. 2403 มีหน้าที่รักษาความสงบเรียบร้อยภายในประเทศแทนข้าหลวงกองจับและกองตระเวนซ้ายขวา องค์กรตำรวจที่ตั้งขึ้นใหม่นี้โดยมากจ้างพวกแขกมลายูและแขกอินเดียมาเป็นตำรวจเรียกกองตำรวจนี้ว่ากองโปลิศคอนสเตเบิ้ล ต่อมาจึงมาใช้คนไทย
กองพลเอ็สเอ็ส-โพลีไซ-พันเซอร์แกรนาเดียร์ที่ 4
กองพลนี้ถูกก่อตั้งในปี ค.ศ. 1939 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของหน่วยออร์ดนุงโพลีไซหรือออร์โพ(ตำรวจเครื่องแบบแห่งชาติ) ในขณะที่องค์การตำรวจเยอรมันทั้งหมดถูกควบคุมโดยไรชส์ฟือเรอร์-เอ็สเอ็ส ไฮน์ริช ฮิมม์เลอร์ ในฐานะหัวหน้าแห่งตำรวจเยอรมันในกระทรวงมหาดไทย พวกเขาไม่ได้อยู่ในช่วงเวลาที่ถูกกลา่ยเป็นส่วนหนึ่งของเอ็สเอ็ส และไม่ใช่กองพลตำรวจเมื่อเทียบเท่ากับกองพลอื่นๆของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส ด้วยสถานะนั้นได้สะท้อนให้เห็นถึงคุณภาพของเครื่องมือเครื่องใช้ที่พวกเขาได้เอาออกและพวกเขาได้เก็บรักษาตราตำรวจและโครงสร้างตำแหน่ง กองพลนี้ได้ถูกโอนอำนาจไปยังหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สในปี ค.ศ. 1942 และอัพเกรดให้ไปเป็นกองพลพันเซอร์แกรนาเดียร์ ได้ออกสู้รบในฝรั่งเศส สหภาพโซเวียต กรีซ (ที่มีความโดดเด่นก็คือการสังหารหมู่ดิสโทโม(Distomo massacre)และพอเมอเรเนีย ในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง พวกเขาได้ยอมจำนนต่ออเมริกันในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1945