จักรพรรดินีวั่นหรง
โกวปู้โลว วั่นหรง (มีความหมายว่า ผู้มีใบหน้าอันเลอโฉม) เป็นธิดาองค์โตของ หร่ง หยวน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกิจการภายใน ในสมัยราชวงศ์ชิง และเป็นบุคคลผู้ที่มีบทบาทอย่างมากในสมัยแมนจูกัวอีกด้วย วั่นหรงจึงมาจากตระกูลที่ร่ำรวยและโดดเด่นที่สุดครั้งหนึ่งในสมัยราชวงศ์ต้าชิง สมเด็จพระจักรพรรดินีวั่นหรงเกิดในบ้านของพระบิดา หร่ง หยวน ณ บ้านเลขที่ 37 ถนนเม่าเอ๋อ หูท่ง ซอยทิศใต้หลัวกู่ เขตตงเฉง เมืองปักกิ่ง (No. 37, Maoer hutong, South Luogu Lane, Dongcheng District, Beijing) เนื่องจากพระบิดาเป็นผู้มีความคิดสมัยใหม่ที่จะให้เหล่าธิดาได้มีการศึกษา วั่นหรงจึงได้รับการศึกษาจากโรงเรียนมิชชั่นนารีของอเมริกันในเมืองเทียนสินและระหว่างช่วงเวลาในพระราชวังต้องห้าม โดยผู้สอนส่วนตัวชาวอเมริกันชื่อ อิซาเบล อินแกรม (Isabel Ingram) ผู้ซึ่งได้ให้ชื่อเป็นภาษาอังกฤษของวั่นหยงว่า อลิซาเบธ[1]
จักรพรรดินีวั่นหรง
สมเด็จพระจักรพรรดิผู่อี๋ทรงอยากรู้ความเป็นจริงอย่างมาก ว่าสาเหตุอะไรจึงทำให้วั่นหรงยังทรงยังอยู่ต่อ เนื่องจากการที่วั่นหรงได้ถูกละเลยมาเป็นเวลานาน แต่ยังทรงอดทนที่จะอยู่ต่อ ซึ่งไม่น่าเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้กับผู้หญิงจีนสมัยใหม่ และยังทรงสงสัยอีกว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าสมเด็จพระจักรพรรดินีวั่นหรงทรงขอหย่ากับพระองค์ สมเด็จพระจักรพรรดิผู่อี๋ยังคงเชื่อด้วยว่าสาเหตุที่สนมเหวินซิ่วขอหย่ากับพระองค์ทรงเป็นเพราะว่าสนมเหวินซิ่วมองเห็นว่าความรักและการดูแลเอาใจใส่นั้นสำคัญมากกว่าเงินทองและยศฐาบรรดาศักดิ์ และทรงคิดว่านั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้วั่นหรงยังคงประทับอยู่กับพระองค์ เพื่อแค่ที่จะได้อยู่ในนามของสมเด็จพระจักรพรรดินีเท่านั้น