ภาษาบาลี
ภาษาบาลี (Pali: ปาลิ; Sanskrit: पाळि); (English: Pali) เป็นภาษาที่เก่าแก่ภาษาหนึ่ง ในตระกูลอินเดีย-ยุโรป (อินโด-ยูโรเปียน) ในสาขาย่อย อินเดีย-อิหร่าน (อินโด-อิเรเนียน) ซึ่งจัดเป็นภาษาปรากฤตภาษาหนึ่ง เป็นที่รู้จักกันดีในฐานะเป็นภาษาที่ใช้บันทึกคัมภีร์ในพระพุทธศาสนานิกายเถรวาท (มี พระไตรปิฎก เป็นต้น) โดยมีลักษณะทางไวยากรณ์ และคำศัพท์ที่คล้ายคลึงกับภาษาสันสกฤต ไม่มีอักษรชนิดใดสำหรับใช้เขียนภาษาบาลีโดยเฉพาะ มีหลักฐานจารึกภาษาบาลีด้วยอักษรต่าง ๆ มากมายในตระกูลอักษรอินเดีย เช่น อักษรพราหมี อักษรเทวนาครี จนถึง อักษรล้านนา อักษรขอม อักษรไทย อักษรมอญ แม้กระทั่งอักษรโรมัน (โดยมีการเพิ่มเครื่องหมายเล็กน้อย) ก็สามารถใช้เขียนภาษาบาลีได้
ภาษามาร์วารี
ไวยากรณ์ใกล้เคียงกับภาษาฮินดี มีคำศัพท์ใช้ร่วมกันประมาณ 50-65% การเรียงประโยคเป็นแบบประธาน-กรรม-กริยา การออกเสียงบางเสียงต่างจากภาษาฮินดี เช่น เสียง /s/ ในภาษาฮินดีเป็นเสียง /h/ ในภาษามาร์วารี ตัวอย่างเช่น /sona/ 'ทอง' (ฮินดี) และ /hono/ 'ทอง' (มาร์วารี) เสียงสระบางเสียงมีความแตกต่างกัน เช่นเดียวกับคำสรรพนามและคำแสดงคำถาม ในปากีสถาน ภาษามาร์วารีมีสองสำเนียง ซึ่งมีทั้งที่ใกล้และไม่ใกล้เคียงภาษามาร์วารีในอินเดีย