จอห์น โลรีนายติส
โลรีนายติส เข้าวงการในปี 1986 ในนามของ จอห์นนี เอจ และขึ้นสังเวียนในฟลอริดาเป็นส่วนใหญ่เขาเป็นน้องชายของ โจ โลรีนายติส หรือ โรดวอร์ริเออร์ แอนิมอล เขาประสบความสำเร็จเมื่อจับคู่กับน้องเล็กอย่าง มาร์คัส โลรีนายติส หรือ เดอะ เทอร์มินาเตอร์ คว้าแชมป์แทคทีม FCW มาครอง 1 สมัย และย้ายไปอยู่สมาคม จิม คร็อกเก็ต จับคู่กับ เชน ดักลาส ในนาม ไดนามิค ดูดส์[5] จนในปี 1990 เขาเดินทางไปซิวเงินเยนที่ญี่ปุ่นซึ่งประสบความสำเร็จคว้าแชมป์ AJPW จับคู่กับ เคนตะ โคะบะชิ 2 สมัย และแชมป์แทคทีมยูนิฟายด์ 4 สมัย คู่กับ เคนตะ โคะบะชิ (2), ไมค์ บาร์ตัน (1) และ สตีฟ วิลเลยมส์ (1) และเป็นผู้ชนะในแมตช์การปล้ำแบทเทิลรอยัล ในวันที่ 2 มกราคม 1991
เอวังเฌลิสตา ซังตุส
ซังตุสเข้าสู่การแข่งระดับอาชีพเมื่อเขาอายุได้ 20 ปี โดยเป็นฝ่ายชนะไปสองครั้งก่อนที่จะไปเผชิญกับนักสู้ระดับตำนานชาวบราซิลนามโฌเซ "เปเล" ลังดี-ฌงส์ ซึ่งเขาเป็นฝ่ายแพ้ชนะน็อกโดยเทคนิค ซังตุสเป็นฝ่ายชนะการแข่งในองค์กรเคจเรจของอังกฤษสองครั้ง ก่อนจะกลับไปแข่งในศึกจังเกิลไฟต์ของบราซิล ซึ่งหลังจากนั้นเขาได้มีชัยเหนือแชมป์คาแอสโฟรุ่นมิดเดิลเวตอย่างมีฮัล มาเตร์ลา โดยการน็อก นับเป็นความพ่ายแพ้ที่น่าพิศวงของมาเตร์ลาจากการน็อกที่เกิดขึ้นเพียงครั้งเดียวในการแข่งขันระดับอาชีพ แล้วซังตุสก็ได้เผชิญกับคิกบ็อกเซอร์ชาวดัตช์ นามเมลฟิน "โนเมอร์ซี" มันฮูฟ ในรายการเคจเรจชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เฮฟวีเวต ทั้งสองสร้างความบันเทิงในการต่อสู้เป็นอย่างมาก ด้วยการแลกหมัดเป็นชุด แต่ซังตุสก็เป็นฝ่ายแพ้น็อกไปเสียก่อน อย่างไรก็ดี ซังตุสเป็นฝ่ายชนะสองรายการหลังจากนั้น หนึ่งในนั้นเป็นการชนะเสียงข้างมากเหนือว่าที่ผู้เจนศึกยูเอฟซีอย่างฟรันซิส กาโมนต์ ก่อนที่เขาจะเปิดตัวในรายการไพรด์ไฟต์ติงแชมเปียนชิพ