ยุคโลหะ
ยุคโลหะ (English: Metal Age) เป็นยุคที่อยู่ในช่วงยุคก่อนประวัติศาสตร์ เกิดขึ้นเมื่อประมาณ 5,000-900 ปีก่อนพุทธศักราช ยุคที่มนุษย์รู้จักนำเอาแร่โลหะมาจากธรรมชาตินำมาใช้เพื่อประโยชน์ เช่น ทองแดง, สำริด และเหล็ก นำมาหล่อหรือขึ้นเป็นมีด, หอก และดาบ เพื่อใช้ในการล่าสัตว์ หรือมาประกอบเป็นเครื่องมือ เครื่องใช้ และเครื่องประดับ มนุษย์สมัยนี้พัฒนาการเป็นอยู่อาศัยและการเกษตรกรรมให้ดียิ่งขึ้น เช่น การสร้างบ้านให้ใต้ถุนบ้านสูง[1][2] มีความเชื่อในเรื่องสิ่งศักดิ์สิทธิ์[3] โดยยุคโลหะ แบ่งออกเป็น 3 ยุคย่อยคือ ยุคทองแดงปนหิน ยุคสำริด และยุคเหล็ก
ปืนแก๊ป
ในสมัยก่อนอาวุธของมนุษย์ที่ใช้ป้องกันตัวได้แก่ ธนู หน้าไม้ ค้อน กระบอง หอก ฯลฯ ซึ่งเป็นอาวุธประเภทของมีคมหรือประเภทใช้กำลังทุบตี ต่อมาเมื่อมนุษย์รู้จักคิดค้นการทำดินปืนจากดินประสิวขึ้น จึงได้พัฒนาทำดินปืนมาใส่กระบอกเพื่อให้เกิดแรงระเบิดผลักดันลูกกระสุนให้วิ่งไปยังเป้าหมายและกลายมาเป็นปืนแก๊ปและปืนประเภทต่าง ๆ ที่ใช้อยู่ในปัจจุบันนำไม้ดู่หรือไม้แดงมาเหลาให้เข้ารูปแล้วเจาะสำหรับใส่แหนบโกร่งไกถึงช่วงรอยต่อกับเหล็กแป๊ปกระบอกปืน ปลายกระบอกปืนใช้เหล็กอัดลูก จะมีจุดศูนย์เล็งเหล็กที่ใช้อัดปืนเวลายิง ให้ใช้เหล็กหรือไม้สามหุน พานท้ายปืนใช้เขาควายประกบเข้า