แมนนี ปาเกียว
แมนนี ปาเกียว เกิดวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2521 ที่เมืองบูคิดนอน ประเทศฟิลิปปินส์ มีชื่อเต็มว่า เอ็มมานูเอล ดาปิดราน ปาเกียว (Emmanuel Dapidran Pacquiao) ในครอบครัวที่ยากจนมากที่เมืองบูคิดนอน ซึ่งเป็นเมืองทางตอนใต้ของฟิลิปปินส์ โดยเป็นลูกชายคนที่ 2 ในบรรดาลูก ๆ ทั้งหมด 4 คน ของ โรซาลิโอ และ ดิโอนิเซีย ปาเกียว ทั้งคู่แยกทางกันตั้งแต่ปาเกียวยังเล็ก ๆ ปาเกียวขึ้นชกมวยด้วยความยากจน ขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อต้นปี พ.ศ. 2538 ที่กรุงมะนิลา เมืองหลวงของฟิลิปปินส์ ได้ค่าตัวครั้งแรก 100 เปโซ โดยส่งเงินมาช่วยเหลือครอบครัวตลอด[1]
ศรพิชัย พิษณุราชันย์
ศรพิชัยขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2538 ชนะน็อค นีโอ ดาลา ยก 8 ที่ สมุทรสาคร จากนั้น ขึ้นชกชนะรวด โดยเคยชนะคะแนน เจอรี่ ปาฮายาไฮ และชนะน็อค ลี เอสโคปิโด ยก 3 จากนั้นได้ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBU เมื่อ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2539 ชนะคะแนน แองเกิล อันมีนา ที่ เชียงราย ได้แชมป์มาครอง ศรพิชัยชกป้องกันตำแหน่งได้ 5 ครั้ง จนถึง พ.ศ. 2540 ซึ่งประเทศไทยพบกับสภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ หาผู้จัดชกป้องกันตำแหน่งไม่ได้ ศรพิชัยต้องหันไปชกมวยไทยอยู่ระยะหนึ่ง และถูกปลดจากตำแหน่งแชมป์โลกไป