การสังหารหมู่ในนครชิคาโกด้วยยาไทลินอล พ.ศ. 2525
การสังหารหมู่ในนครชิคาโกด้วยยาไทลินอล (English: Chicago Tylenol mass murders) เป็นเหตุการณ์สังหารคนหมู่ซึ่งเกิดขึ้น ณ เขตมหานครชิคาโก (Chicago metropolitan area) รัฐอิลลินอยส์ สหรัฐอเมริกา ในฤดูใบไม้ร่วงของ พ.ศ. 2525 (ค.ศ. 1982) เมื่อมีผู้เจือสารพิษโพแทสเซียมไซยาไนด์ (potassium cyanide)[1] ลงในยาแคปซูลแก้ปวดระดับความแรงพิเศษยี่ห้อดัง "ไทลินอล" ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตไล่เลี่ยกันจำนวนเจ็ดรายหลังจากรับประทานยาไทลินอลดังกล่าวเข้าไปแล้ว
การล้อมเวโก
ลัทธิแบรนช์ดาวิเดียนส์เป็นลัทธิที่เชื่อในการเสด็จมาอีกครั้งของพระเยซู เป็นกลุ่มที่แยกมาจากลัทธิดาวิเดียนเซเวนต์เดย์แอดเวนทิสต์ (Davidian Seventh-day Adventist) มีผู้นำคือเดวิด โคเรช ซึ่งประกาศว่าตนเองคือผู้เผยพระวจนะคนสุดท้าย พฤติการณ์หลายอย่างของกลุ่ม เช่น การรับสตรีวัยรุ่นเข้ามาเป็นภรรยาของโคเรช การทำธุรกิจค้าอาวุธและความสงสัยว่าภายในลัทธิมีการทารุณเด็กทางเพศ ทำให้ในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1993 เจ้าหน้าที่ ATF ได้เข้าตรวจสอบภายในกลุ่มอาคารและเกิดการยิงต่อสู้กับสมาชิกของลัทธิ ทำให้เจ้าหน้าที่ ATF 4 นายและสมาชิกของลัทธิเสียชีวิต 6 คน หลังการปะทะ เจ้าหน้าที่จากสำนักงานสอบสวนกลาง (FBI) ได้เข้าควบคุมสถานการณ์ มีการตัดระบบสาธารณูปโภครอบ ๆ กลุ่มอาคาร พร้อมทั้งเปิดการเจรจากับโคเรชแต่ไม่เป็นผล หลังปิดล้อมอยู่นาน 51 วัน ในวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 1993 เจ้าหน้าที่ FBI พร้อมด้วยยานยนต์หุ้มเกราะนำกำลังเข้าจู่โจม โดยใช้แก๊สน้ำตาเพื่อกดดันให้สมาชิกของลัทธิออกจากอาคาร ช่วงเที่ยงของวัน กลุ่มอาคารได้เกิดเหตุเพลิงไหม้และพังลงมา ทำให้สมาชิกของลัทธิส่วนใหญ่ที่เป็นเด็กและผู้หญิงขาดอากาศหายใจและถูกไฟคลอกเสียชีวิต เดวิด โคเรช ผู้นำลัทธิก็เสียชีวิตในวันนั้นเช่นกันจากการถูกยิงที่ศีรษะ