นครหลวงเวียงจันทน์
นครหลวงเวียงจันทน์ (Lao: ນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນ, นะคอนหลวงเวียงจัน) เป็นเขตที่ตั้งของกรุงเวียงจันทน์ ซึ่งเป็นทั้งเมืองหลวงของประเทศลาวและเป็นเขตการปกครองพิเศษนครหลวงเวียงจันทน์ ตั้งอยู่ทางตอนกลางของประเทศ มีอาณาเขตตรงข้ามอำเภอศรีเชียงใหม่ จังหวัดหนองคายของประเทศไทย เชื่อมต่อคมนาคมด้วยสะพานมิตรภาพ ไทย-ลาว แห่งที่ 1 นครหลวงเวียงจันทน์เป็นเขตปกครองที่มีความเจริญของเมืองมากที่สุดในบรรดาเขตการปกครองระดับบนสุด 18 แห่งของประเทศลาว ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2532 โดยแยกออกมาจากแขวงเวียงจันทน์[1] เดิมชื่อ "กำแพงนครเวียงจันทน์" (ກຳແພງນະຄອນວຽງຈັນ) และเปลี่ยนชื่อเป็น "นครหลวงเวียงจันทน์"
เจ้าพระรามราชปราณีศรีมหาพุทธปริษัท (ศรี รามางกูร)
ในใบลานเรื่องหนังสืออุลังกาทาตุ ฉบับวัดซาตะกะทานะวันมิโก บ้านนาต้าย เมืองจำพอน แขวงสะหวันนะเขด สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว หน้าลานที่ 23 บรรทัดที่ 1-4 และหน้าลานที่ 24 บรรทัดที่ 1-4 ตรงกับรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าอุปราชนอง (ครองราชย์ พ.ศ. 2283-2294) พระมหากษัตริย์แห่งนครเวียงจันทน์ ปรากฏความว่า