สวลี ผกาพันธุ์
ครูมยุรีได้เล่าให้ครูลัดดาฟังว่าเชอร์รี่ร้องเพลงได้ดี ครูลัดดาจึงลองทดสอบเสียงโดยให้ร้องเพลงพระราชนิพนธ์สายฝน ปรากฏว่าเป็นที่พอใจ จึงชวนมาร้องเพลงสลับฉากละครในตอนเย็นหลังเลิกงาน เพลงแรกในชีวิตมีชื่อว่าเพลง หวานรื่น ผลงานเพลงของครูประสิทธิ์ ศิลปบรรเลง โดยร้องคู่กับ วลิต สนธิรัตน์ ในวันนั้น นอกจากจะเป็นวันที่เริ่มต้นชีวิตการเป็นนักร้องแล้ว ยังเป็นวันที่ครูลัดดาได้ตั้งชื่อให้ท่านใช้ในการแสดงว่า สวลี แปลว่า "น้ำผึ้ง"[7] ส่วนนามสกุล ผกาพันธุ์ นั้น สด กูรมะโรหิต เป็นผู้ตั้งให้ในเวลาต่อมา โดยมีความหมายว่า "เผ่าพันธุ์ของดอกไม้" ซึ่งนำมาจากชื่อจริงของเธอคือ "เชอร์รี่"[7] จากนั้นมาได้มีโอกาสร้องเพลงสลับฉากเพิ่มขึ้นกับเริ่มแสดงเป็นตัวประกอบ มีบทพูดเล็ก ๆ น้อย ๆ และร้องเพลงในเรื่อง
ภูษิต ภู่สว่าง
ช่วงนั้นระพิน ภูไท ซึ่งเป็นนักร้องดังของวง “พิณศรีวิชัย “ ได้ลาออกจากไป เพื่อไปตั้งวงเอง ทำให้ครูฉลอง ภู่สว่าง ซึ่งเล่นดนตรีอยู่ในวงพิณศรีวิชัยมาปรึกษากับโฆษิต นพคุณ เรื่องการหานักร้องมาแทนระพิน ภูไท โฆษิต นพคุณ จึงลองให้ ภูษิต ภู่สว่างลองไปสมัครดู ปรากฏว่าครูฉลอง ภู่สว่างเกิดชอบใจในน้ำเสียงของเขา จึงให้ไปอยู่ด้วยที่สมุทรสาคร ประมาณ ปี 2515 เขาก็ได้มีโอกาสบันทึกแผ่นเสียงชุดแรก มี 4 เพลงคือ “ หยุดก่อนคนจน “ , “กัมพูชาที่รัก “ , “ ยอมตายถ้าได้เธอ “ และ “ บันทึกลวง “ ปรากฏว่า 2 เพลงแรกเกิดดัง จึงได้บันทึกเสียงอีก 4 เพลง คือ “ รักเธอไม่ได้” , “คนจนไม่หวาน “ , “ จากสลัม ถึงห้องแอร์ “ และ “ ซึมๆโซๆ แต่ยังไม่ทันที่เพลงจะได้ออก ครูฉลอง ภู่สว่าง กับนายทุน เกิดมีปัญหากัน ครูจึงหันไปแต่งเพลงให้จีระพันธ์ วีระพงษ์ แทน