แมนนี ปาเกียว
แมนนี ปาเกียว เกิดวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2521 ที่เมืองบูคิดนอน ประเทศฟิลิปปินส์ มีชื่อเต็มว่า เอ็มมานูเอล ดาปิดราน ปาเกียว (Emmanuel Dapidran Pacquiao) ในครอบครัวที่ยากจนมากที่เมืองบูคิดนอน ซึ่งเป็นเมืองทางตอนใต้ของฟิลิปปินส์ โดยเป็นลูกชายคนที่ 2 ในบรรดาลูก ๆ ทั้งหมด 4 คน ของ โรซาลิโอ และ ดิโอนิเซีย ปาเกียว ทั้งคู่แยกทางกันตั้งแต่ปาเกียวยังเล็ก ๆ ปาเกียวขึ้นชกมวยด้วยความยากจน ขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อต้นปี พ.ศ. 2538 ที่กรุงมะนิลา เมืองหลวงของฟิลิปปินส์ ได้ค่าตัวครั้งแรก 100 เปโซ โดยส่งเงินมาช่วยเหลือครอบครัวตลอด[1]
เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต
เริ่มชกมวยมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2539 ด้วยการคว้าแชมป์ PABA ในรุ่นฟลายเวทก่อน และจากนั้นอีกหลายปีต่อมา ในปี พ.ศ. 2545 จึงได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกครั้งแรกกับอีริค โมเรล นักมวยชาวเปอร์โตริโก ที่สหรัฐอเมริกา ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อกไปอย่างสู้ไม่ได้ จากนั้นในกลางปี พ.ศ. 2550 ก็ได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกอีกครั้งหนึ่งกับทาเคฟูมิ ซากาตะ ที่ประเทศญี่ปุ่น ผลการชกออกมาเสมอกัน ทั้งที่เด่นเก้าแสนน่าจะเป็นฝ่ายชนะมากกว่า