เฮ็นรี่ กัสตาฟ โมไลสัน
นาย เฮ็นรี่ กัสตาฟ โมไลสัน (English: Henry Gustav Molaison, 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1926-2 ธันวาคม ค.ศ. 2008) หรือที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางว่า "H.M." เป็นคนไข้ความจำเสื่อมชาวอเมริกันผู้ได้รับการตัดสมองกลีบขมับด้านในออกทั้งสองข้าง คือในส่วน 2/3 ด้านหน้าของฮิปโปแคมปัส, parahippocampal cortex, entorhinal cortex, piriform cortex, และอะมิกดะลา เพื่อที่จะบำบัดโรคลมชัก (epilepsy) มีการศึกษาเกี่ยวกับลักษณะอาการของเขาอย่างกว้างขวางตั้งแต่ปลายปี ค.ศ. 1957 จนกระทั่งถึงเขาเสียชีวิต[Note 1][Note 2] เค้สของเขามีบทบาสำคัญในการพัฒนาทฤษฎีต่าง ๆ ที่อธิบายความสัมพันธ์กันของการทำงานในสมองและความจำ และในการพัฒนาของประสาทจิตวิทยาเชิงประชาน (cognitive neuropsychology) ซึ่งเป็นสาขาของจิตวิทยาที่มุ่งหมายเพื่อจะเข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างและหน้าที่ของสมองกับกระบวนการทางจิตวิทยาเฉพาะอย่าง ๆ เขาได้อาศัยอยู่ในสถานพยาบาลในเมืองวินด์เซอร์ล็อกส์ รัฐคอนเน็กติกัต ซึ่งเป็นที่ที่มีการศึกษาประเด็นเรื่องของเขาอย่างมากมาย[1]
เจ้าชายกุสตาฟ อดอล์ฟ ดยุกแห่งเวสเตร์บอตเติน
เจ้าชายกุสตาฟ อดอล์ฟ ดยุกแห่งเวสเตร์บอตเติน สิ้นพระชนม์จากเหตุเครื่องบินพระที่นั่งตกเมื่อวันที่ 26 มกราคม 2490 ณ สนามบินเคสทรุป โคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก พร้อมพระสหายสองคนขณะกำลังเดินทางกลับสตอกโฮล์มหลังทรงล่าสัตว์และเข้าเฝ้าเจ้าหญิงยูเลียนากับเจ้าชายแบร์นฮาร์ดแห่งเนเธอร์แลนด์ พระองค์โดยสารเครื่องบินเคแอลเอ็มที่ล่าช้าจากอัมสเตอร์ดัมลงที่โคเปนเฮเกน แล้วทรงต่อเครื่องไปสตอกโฮล์มด้วยเครื่องดักลาส ดีซี-3 ครั้นเมื่อเครื่องบินออกและขึ้นไต่ระดับได้ 50 เมตร เครื่องก็สูญเสียการทรงตัวและดิ่งพสุธา ทำให้ผู้โดยสาร 16 คน และลูกเรือ 6 คนเสียชีวิต ซึ่งรวมไปถึงพระองค์และเกรซ มัวร์ นักแสดงและนักร้องหญิงอเมริกัน จากการสอบสวนพบว่าเป็นความผิดพลาดของกัปตันที่เลินเล่อไม่ปลดกัสต์ล็อก (Gust lock) จนทำให้เครื่องเร่งไม่ขึ้นและตก