สงครามอิรัก
สงครามอิรัก เป็นความขัดแย้งที่เกิดขึ้นในประเทศอิรักตั้งแต่วันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2546[1][2] ด้วยการรุกรานอิรักโดยสหรัฐอเมริกาซึ่งมีประธานาธิบดีจอร์จ ดับเบิลยู. บุชเป็นผู้นำ และสหราชอาณาจักรซึ่งมีนายกรัฐมนตรีโทนี แบลร์เป็นผู้นำ[3] สงครามคราวนี้อาจเรียกชื่ออื่นว่า การยึดครองอิรัก, สงครามอ่าวครั้งที่สอง หรือ ปฏิบัติการเสรีภาพอิรัก โดยทหารสหรัฐ สงครามครั้งนี้สหรัฐอเมริกาได้ประกาศให้สิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2554 แม้ความรุนแรงประปรายยังมีต่อไปทั่วประเทศ[4]
ประธานศาลสูงสุดสหรัฐ
รอเบิร์ต ลีวิงสตัน (Robert Livingston) ประธานศาลชานเซอรีแห่งรัฐนิวยอร์ก (Court of Chancery of New York) เป็นประธานในพิธีให้สัตย์ปฏิญาณของ จอร์จ วอชิงตัน (George Washington) เมื่อเข้ารับตำแหน่งครั้งแรก เนื่องจากสมัยนั้นยังไม่มีศาลสูงสุดระดับประเทศ และก็ไม่มีศาลระดับสหรัฐด้วย[4] วิลเลียม คัชชิง (William Cushing) ตุลาการสมทบในศาลสูงสุด เป็นประธานในพิธีเข้ารับตำแหน่งครั้งที่สองของประธานาธิบดี จอร์จ วอชิงตัน ใน ค.ศ. 1793.[4] เจ้าพนักงานรับรองเอกสารซึ่งเป็นบิดาของประธานาธิบดี คาลวิน คูลิดจ์ (Calvin Coolidge) เป็นประธานในพิธีเข้ารับตำแหน่งของคาลวิน หลังจาก วาร์เรน จี. ฮาร์ดิง ประธานาธิบดี ถึงแก่อสัญกรรม[5] พิธีให้สัตย์ปฏิญาณนี้ได้รับการโต้แย้งเป็นอันมาก เพราะเจ้าพนักงานรับรองเอกสารมิใช่เจ้าพนักงานฝ่ายตุลาการ เมื่อคาลวินกลับถึงกรุงวอชิงตันแล้ว จึงประกอบพิธีอีกครั้ง โดยมี แอดอล์ฟ เอ. เฮอห์ลิง จูเนียร์ (Adolph A. Hoehling, Jr.) ตุลาการศาลแขวงแห่งอำเภอโคลัมเบีย เป็นประธาน.[6] แซราห์ ที. ฮิวซ์ (Sarah T. Hughes) ตุลาการศาลแขวง เป็นประธานพิธีให้สัตย์ปฏิญาณเข้ารับตำแหน่งของประธานาธิบดี ลินดอน จอห์นซัน (Lyndon Johnson) หลังจาก จอห์น เอฟ. เคนเนดี (John F. Kennedy) ถูกลอบฆ่า[4] ครั้งอื่น ๆ คือ พิธีของประธานาธิบดี จอห์น ไทเลอร์ (John Tyler), มิลลาร์ด ฟิลมอร์ (Millard Fillmore), เชสเตอร์ เอ. อาร์เธอร์ (Chester A. Arthur) และ ธีโอดอร์ รูสเวลต์ (Theodore Roosevelt)