บากูมัตสึ
บากูมัตสึ (幕末(bakumatsu), "ปลายยุคบากูฟุ") เป็นชื่อเรียกช่วงเวลาปลายยุคเอโดะซึ่งนำไปสู่การสิ้นสุดของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ ชื่อดังกล่าวถูกกำหนดขึ้นจากเหตุการณ์ใหญ่ที่เกิดขึ้นโดยรวมระหว่างปี ค.ศ. 1853 - 1867 ซึ่งเป็นระยะที่ญี่ปุ่นได้ยกเลิกนโยบายปิดประเทศที่เรียกว่า ซาโกกุ และเปลี่ยนผ่านจากรัฐบาลแบบศักดินาของโชกุนไปสู่รัฐบาลสมัยใหม่ในยุคเมจิ การแบ่งแยกทางอุดมการณ์และทางการเมืองในยุคนี้ส่วนใหญ่แบ่งออกเป็นกลุ่มผู้รักชาติที่เรียกว่า "อิชินชิชิ" ซึ่งสนับสนุนจักรพรรดิ และกองกำลังฝ่ายสนับสนุนรัฐบาลโชกุนตระกูลโทกูงาวะ เช่น กลุ่มชินเซ็งงุมิ เป็นต้น
อะชิกะงะ โยะชิโนะริ
แม้ว่าโชกุนโยะชิมิสึผู้เป็นบิดาได้เริ่มนำรัฐบาลโชกุนฯสร้างความสัมพันธ์กับราชสำนักจีนราชวงศ์หมิงตั้งแต่ค.ศ. 1402 แต่ในสมัยของโชกุนโยะชิโมะชิผู้เป็นพี่ชายได้ตัดความสัมพันธ์กับจีน ในสมัยของโชกุนโยะชิโนะริค.ศ. 1433 โยะชิโนะริได้ฟื้นฟูความสัมพันธ์กับราชสำนักจีนอีกครั้งโดยการส่งคณะทูตไปเจริญสัมพันธไมตรียังนครปักกิ่งตรงกับรัชสมัยของจักรพรรดิเซฺวียนเต๋อ นำประเทศญี่ปุ่นเข้าสู่ระบอบบรรณาการจิ้มก้องอีกครั้ง และจัดตั้ง"โทเซ็ง-บุเงียว" ( ) ขึ้นในค.ศ. 1434เพื่อดูแลเรื่องงานการทูตกับจีน 