โจโฉ
Template:CJKV; ค.ศ. 155– 15 มีนาคม ค.ศ. 220)[1] ชื่อรองว่า เมิ่งเต๋อ (孟德) ชื่อเล่นว่า อาหมาน (阿瞞) และ จี๋ลี่ (吉利)[2] เป็นขุนศึกและอัครมหาเสนาบดีลำดับรองสุดท้ายแห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันออกผู้เถลิงอำนาจช่วงปลายราชวงศ์ ทั้งเป็นบุคคลหนึ่งซึ่งมีบทบาทสำคัญที่สุดในสมัยสามก๊ก และเป็นผู้วางรากฐานรัฐเว่ย์/วุย (魏) เมื่อสิ้นชีวิตแล้วได้รับการสถาปนาเป็น พระเจ้าอู่ (武王) หรือ จักรพรรดิอู่ (武帝)
ยุทธการที่แห้ฝือ
ค.ศ. 195 โจโฉสามารถปกป้องแคว้นกุนจิ๋วและเอาชนะลิโป้ได้ทำให้ลิโป้ต้องหนีไปทางตะวันออกไปพึ่งเล่าปี่เจ้าเมืองชีจิ๋ว ในปีต่อมาคือ ค.ศ. 196 โจโฉได้พบ จักรพรรดิฮั่นเซี่ยนตี้ หรือ พระเจ้าเหี้ยนเต้ ในซากเมือง ลั่วหยาง หรือ ลกเอี๋ยง โจโฉจึงตัดสินพาองค์จักรพรรดิไปยังเมือง ฮูโต๋ ทำให้ราชสำนักและเมืองหลวงได้ย้ายมาอยู่ที่เมืองแห่งนี้