ประวัติศาสตร์เวียดนาม
ในช่วงก่อนคริสต์ศักราชที่ 3 ชนเผ่าเวียดอีกชนเผ่านามว่า "เอิวเวียด" อพยพจากบริเวณตอนใต้ของจีนในปัจจุบันเข้ามาตั้งถิ่นฐานที่บริเวณแม่น้ำแดงและได้มีการผสมกลมกลืนกับชนเผ่าวันลางที่เป็นชนเผ่าดั้งเดิมที่อยู่มาก่อน ในช่วง 257 ปีก่อนคริสต์ศักราช อาณาจักรใหม่นามว่า เอิวหลัก ได้เกิดขึ้นจากการรวมของชนเผ่าเอิวเวียดและหลักเวียด โดยมี ถุก ฟ้าน ตามตำนานเขาเป็นชาวจีนฮั่นที่อพยพเข้ามาปกครองดินแดน บริเวณตอนเหนือของเวียดนาม ถุก ฟ้าน ได้ประกาศตนเองเป็นกษัตริย์ อาน เซือง เวือง มีนักประวัติศาสตร์เวียดนามสมัยใหม่ได้สันนิษฐานว่า ถุก ฟ้าน มาจากบริเวณของชาวเอิวเวียด (ภาคเหนือของเวียดนาม, ตะวันตกของมณฑลกวางตุ้ง และภาคใต้ของมณฑลกวางสี ของประเทศจีนในปัจจุบัน โดยมีเมืองหลวงบริเวณจังหวัดกาวบั่งในปัจจุบัน[7]
อัน แชฮอง
แชฮองเกิดเมื่อ พ.ศ. 2434 ในจังหวัดเกียงกี สเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยวาเซดะในญี่ปุ่น หลังจากกลับจากญี่ปุ่น แชฮองได้สนับสนุนรัฐบาลพลัดถิ่นที่เซี่ยงไฮ้ เขาถูกจับกุมเมื่อ พ.ศ. 2462 และถูกจำคุก 3 ปี เมื่อถูกปล่อยตัว เขาได้เป็นบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ภาษาเกาหลีชื่อ"โชซอน อิลโป" และเขียนบทความสนับสนุนแนวคิดชาตินิยมจำนวนมากจนเจ้าหน้าที่ญี่ปุ่นไม่พอใจ สั่งปิดหนังสือพิมพ์และสั่งจำคุกเขาด้วย นอกจากนั้นเขายังทำงานให้กับองค์กรโชซอน อักโฮที่สนับสนุนการใช้ภาษาเกาหลี ทำให้ตลอดช่วงเวลาที่ญี่ปุ่นยึดครอง เขาถูกตัดสินจำคุกถึง 9 ครั้ง รวมเวลาได้ประมาณ 7 ปี