พระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าเจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์ (19 มิถุนายน พ.ศ. 2109 – 27 มีนาคม พ.ศ. 2168) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งสกอตแลนด์ตั้งแต่วันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2110 และต่อมาเสวยราชย์ขึ้นเป็น พระเจ้าเจมส์ที่ 1[1]แห่งอังกฤษและไอร์แลนด์ จากการรวมราชบัลลังก์แห่งสกอตแลนด์ อังกฤษ และไอร์แลนด์ไว้ภายใต้การปกครองของกษัตริย์พระองค์เดียวในวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2146 (ตรงกับรัชสมัยของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช) จนกระทั่งเสด็จสวรรคต ซึ่งทั้งราชอาณาจักรอังกฤษและราชอาณาจักรสกอตแลนด์ยังคงแบ่งแยกออกจากกันเป็นรัฐอธิปไตย โดยมีระบบรัฐสภา ศาล และกฎหมายเป็นของตัวเอง ภายใต้การปกครองของพระมหากษัตริย์องค์เดียวกันในฐานะรัฐร่วมประมุข
พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร
เมื่อสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 พระราชบิดาเสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 2453 พระองค์ทรงเถลิงราชย์เป็นสมเด็จพระมหากษัตริย์-จักรพรรดิ พระองค์เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งอินเดียเพียงพระองค์เดียวที่มีพิธีราชาภิเษกที่อินเดีย ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง พระองค์ได้ทรงสละพระอิสริยยศและฐานันดรศักดิ์ของเยอรมันทั้งหมดในนามของพระประยูรญาติสัญชาติอังกฤษและเปลี่ยนชื่อราชวงศ์จากซัคเซิน-โคบูร์กและโกทาเป็นวินด์เซอร์ รัชกาลของพระองค์ พระราชบัญญัติ Statute of Westminster ได้แยกสถาบันพระมหากษัตริย์ออกต่างหาก พระองค์จึงทรงปกครองดินแดนต่างๆ ในปกครองของอังกฤษแบบราชอาณาจักรอิสระ และการกำเนิดขึ้นของลัทธิสังคมนิยม ฟาสซิสต์ และลัทธิสาธารณรัฐนิยมในไอร์แลนด์ได้เปลี่ยนแปลงแนวคิดทางการเมือง