สงครามอิรัก
สงครามอิรัก เป็นความขัดแย้งที่เกิดขึ้นในประเทศอิรักตั้งแต่วันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2546[1][2] ด้วยการรุกรานอิรักโดยสหรัฐอเมริกาซึ่งมีประธานาธิบดีจอร์จ ดับเบิลยู. บุชเป็นผู้นำ และสหราชอาณาจักรซึ่งมีนายกรัฐมนตรีโทนี แบลร์เป็นผู้นำ[3] สงครามคราวนี้อาจเรียกชื่ออื่นว่า การยึดครองอิรัก, สงครามอ่าวครั้งที่สอง หรือ ปฏิบัติการเสรีภาพอิรัก โดยทหารสหรัฐ สงครามครั้งนี้สหรัฐอเมริกาได้ประกาศให้สิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2554 แม้ความรุนแรงประปรายยังมีต่อไปทั่วประเทศ[4]
การยึดครองญี่ปุ่น
วันดังกล่าวเป็นที่รู้จักในชื่อวันวีเจ (V-J - Victory over Japan) ซึ่งเป็นจุดเปลี่ยนสู่การสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองและการเริ่มต้นของเส้นทางที่ยาวนานในการฟื้นฟูประเทศญี่ปุ่น ในวันวีเจนั้น แฮร์รี ทรูแมน ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกานัดหมายจอมพลดักลาส แมคอาเธอร์ ในฐานะผู้บัญชาการสูงสุดของฝ่ายสัมพันธมิตร (Supreme Commander for the Allied Powers (SCAP)) ในการดำเนินการยึดครองญี่ปุ่น ในระหว่างสงครามนั้นชาติมหาอำนาจต่างๆ ของฝ่ายสัมพันธมิตรวางแผนที่จะแบ่งประเทศญี่ปุ่นด้วยตัวพวกเขาเองเพื่อเป้าหมายในการยึดครอง หลังจากได้ยึดครองประเทศเยอรมนีเป็นที่เรียบร้อย อย่างไรก็ตามผู้บัญชาการสูงสุดของฝ่ายสัมพันธมิตรเป็นผู้ควบคุมโดยตรงบนเกาะหลักของญี่ปุ่น (ฮนชู ฮกไกโด ชิโกกุ และคีวชู) และเกาะโดยรอบ ในขณะที่การเป็นเจ้าของดินแดนต่างๆ ถูกแบ่งให้กับชาติมหาอำนาจของฝ่ายสัมพันธมิตร ดังนี้การยึดครองดินแดนต่างๆ นั้น ไม่ชัดเจนว่าเหตุใดแผนการจึงได้รับการเปลี่ยนแปลง ทฤษฎีทั่วไปรวมถึงอำนาจที่เพิ่มขึ้นของสหรัฐอเมริกาในการพัฒนาอาวุธนิวเคลียร์ โดยแฮรี่ ทรูแมนไม่เชื่อมั่นสหภาพโซเวียต เมื่อเปรียบเทียบกับแฟรงกลิน โรสเวลต์ สหภาพโซเวียตเคยมีความตั้งใจในการยึดครองเกาะฮกไกโด ซึ่งอาจเป็นฐานของคอมมิวนิสต์ในประเทศญี่ปุ่น อย่างไรก็ตาม มีความแตกต่างระหว่างการยึดครองเยอรมันตะวันออกและเกาหลีเหนือของโซเวียต แผนเหล่านี้ถูกทำให้ไม่สำเร็จโดยประธานาธิบดีแฮรี่ ทรูแมน