รายพระนามพระมหากษัตริย์อังกฤษ
พระมหากษัตริย์พระองค์แรกของอังกฤษเริ่มต้นนับที่พระเจ้าอัลเฟรดมหาราช ซึ่งแต่เดิมเป็นพระมหากษัตริย์เวสเซ็กซ์ ตั้งแต่ พ.ศ. 1414 พระองค์ทรงเอาชนะพวกเดนมาร์ก ในปี พ.ศ. 1421 และได้ทรงรวบรวมอาณาจักรให้เป็นปึกแผ่นก่อนสถาปนาเป็นราชอาณาจักรอังกฤษ และทรงปราบดาภิเษกพระองค์เองขึ้นเป็น พระมหากษัตริย์แห่งชนแองโกล-แซกซอน หลังจากยึดและสร้างนครลอนดอนจากชาวเดนมาร์กในปี พ.ศ. 1429 อนึ่งในช่วงต้นราชวงศ์นี้พระมหากษัตริย์ทรงใช้พระอิสริยยศว่า "พระมหากษัตริย์แห่งชนแองโกล-แซกซอน" (King of the Anglo-Saxons) ตราบจนถึงต้นรชสมัยของพระเจ้าแอเทลสแตนจึงเปลียนมาใช้ พระอิสริยยศ พระมหากษัตริย์แห่งชนอังกฤษ (King of the English) ซึ่งพระยศนี้ใช้ตราบจนกระทั่งการสิ้นสุดของราชวงศ์เวสเซกซ์
พระเจ้าเอ็ดวี
พระเจ้าเอ็ดวี [ภาษาอังกฤษ Edwy] หรือ เอ็ดวิก [ภาษาอังกฤษ Eadwig] โอรสของพระเจ้าเอ็ดมุนด์ ทรงเป็นกษัตริย์แห่งอังกฤษ (ค.ศ.955-959) ต่อจากพระปิตุลา เอ็ดเร็ด เอเธลวาลด์บันทึกไว้ว่าประชาชนทั่วไปเรียกว่าเอ็ดวิกว่า "ผู้งดงามทุกส่วน (All-Fair)" เนื่องจากพระองค์รูปงามมาก พระองค์เป็นที่รู้จักมากที่สุดจากเรื่องการประจันหน้ากับดันสตานในงานเลี้ยงฉลองการราชาภิเษก และจากเรื่องที่ว่าในปีค.ศ.957 อาณาจักรถูกแบ่ง พื้นที่ทั้งหมดที่อยู่เหนือเธมส์ (เมอร์เซียและนอร์ธัมเบรีย) ปกครองโดยพระอนุชาของพระองค์ เอ็ดการ์ การแบ่งประเทศดูจะสงบสุขดี และเมื่อเอ็ดวิกสวรรคตในอีกสองปีต่อมา เอ็ดการ์ขึ้นเป็นกษัตริย์เหนืออังกฤษที่เป็นเอกภาพอีกครั้ง