จักรพรรดินีวั่นหรง
โกวปู้โลว วั่นหรง (มีความหมายว่า ผู้มีใบหน้าอันเลอโฉม) เป็นธิดาองค์โตของ หร่ง หยวน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกิจการภายใน ในสมัยราชวงศ์ชิง และเป็นบุคคลผู้ที่มีบทบาทอย่างมากในสมัยแมนจูกัวอีกด้วย วั่นหรงจึงมาจากตระกูลที่ร่ำรวยและโดดเด่นที่สุดครั้งหนึ่งในสมัยราชวงศ์ต้าชิง สมเด็จพระจักรพรรดินีวั่นหรงเกิดในบ้านของพระบิดา หร่ง หยวน ณ บ้านเลขที่ 37 ถนนเม่าเอ๋อ หูท่ง ซอยทิศใต้หลัวกู่ เขตตงเฉง เมืองปักกิ่ง (No. 37, Maoer hutong, South Luogu Lane, Dongcheng District, Beijing) เนื่องจากพระบิดาเป็นผู้มีความคิดสมัยใหม่ที่จะให้เหล่าธิดาได้มีการศึกษา วั่นหรงจึงได้รับการศึกษาจากโรงเรียนมิชชั่นนารีของอเมริกันในเมืองเทียนสินและระหว่างช่วงเวลาในพระราชวังต้องห้าม โดยผู้สอนส่วนตัวชาวอเมริกันชื่อ อิซาเบล อินแกรม (Isabel Ingram) ผู้ซึ่งได้ให้ชื่อเป็นภาษาอังกฤษของวั่นหยงว่า อลิซาเบธ[1]
จักรพรรดินีเหวย์
ช่วงที่หลี่ เจ่อ และพระนางเหวย์ ถูกเนรเทศ เหวย์ เสฺวียนเจิน บิดาของพระนาง ซึ่งถูกขับพร้อมครอบครัวไปเมืองชินนั้น ได้ถึงแก่กรรม หนิง เฉิงจี (寧承基) หัวหน้าชนเผ่าในท้องถิ่น จึงมาจับตัวน้องสาวของพระนางเหวย์ไปเป็นเมีย แต่นางชุย (崔氏) ภริยาของเหวย์ เสฺวียนเจิน และมารดาของพระนางเหวย์ ไม่ยอมให้ไป หนิง เฉิงจี จึงฆ่านางชุย และบุตรชายทั้งสี่ คือ เหวย์ สฺวิน (韋洵), เหวย์ เฮ่า (韋浩), เหวย์ ต้ง (韋洞), และเหวย์ ฉื่อ (韋泚) เสียสิ้น