ประวัติศาสตร์เวียดนาม
ในช่วงก่อนคริสต์ศักราชที่ 3 ชนเผ่าเวียดอีกชนเผ่านามว่า "เอิวเวียด" อพยพจากบริเวณตอนใต้ของจีนในปัจจุบันเข้ามาตั้งถิ่นฐานที่บริเวณแม่น้ำแดงและได้มีการผสมกลมกลืนกับชนเผ่าวันลางที่เป็นชนเผ่าดั้งเดิมที่อยู่มาก่อน ในช่วง 257 ปีก่อนคริสต์ศักราช อาณาจักรใหม่นามว่า เอิวหลัก ได้เกิดขึ้นจากการรวมของชนเผ่าเอิวเวียดและหลักเวียด โดยมี ถุก ฟ้าน ตามตำนานเขาเป็นชาวจีนฮั่นที่อพยพเข้ามาปกครองดินแดน บริเวณตอนเหนือของเวียดนาม ถุก ฟ้าน ได้ประกาศตนเองเป็นกษัตริย์ อาน เซือง เวือง มีนักประวัติศาสตร์เวียดนามสมัยใหม่ได้สันนิษฐานว่า ถุก ฟ้าน มาจากบริเวณของชาวเอิวเวียด (ภาคเหนือของเวียดนาม, ตะวันตกของมณฑลกวางตุ้ง และภาคใต้ของมณฑลกวางสี ของประเทศจีนในปัจจุบัน โดยมีเมืองหลวงบริเวณจังหวัดกาวบั่งในปัจจุบัน[7]
ซ่งเซวีย
ซ่งเซวีย เป็นบุคคลที่เกิดมาในตระกูลชาวหลิงหนัน ในวัยหนุ่มได้พานพบว่าที่เจ้าเรือนฌาณเมตไตร ฝ่ายชิงฮุ้ย แต่ด้วยทัศนะคติที่ไม่ตรงกัน ในเรื่องการหลอมรวมแผ่นดินเป็นหนึ่ง โดยซ่งเซวียหวังให้ชาวฮั่นสายเลือดแท้หลอมแผ่นดิน แต่ฝ่านชิงฮุ้ยต้องการหลอมรวมหลายเผ่าพันธ์เข้าด้วยกัน ทำให้ซ่งเซวียหันมาสนใจการพัฒนาฝีมือ ด้วยการแต่งกับหญิงอัปลักษณ์ เพื่อทุ่มเทตัวเองให้กับการฝึกฝนดาบ ด้วยคำกล่าวที่ว่า