โจโฉ
Template:CJKV; ค.ศ. 155– 15 มีนาคม ค.ศ. 220)[1] ชื่อรองว่า เมิ่งเต๋อ (孟德) ชื่อเล่นว่า อาหมาน (阿瞞) และ จี๋ลี่ (吉利)[2] เป็นขุนศึกและอัครมหาเสนาบดีลำดับรองสุดท้ายแห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันออกผู้เถลิงอำนาจช่วงปลายราชวงศ์ ทั้งเป็นบุคคลหนึ่งซึ่งมีบทบาทสำคัญที่สุดในสมัยสามก๊ก และเป็นผู้วางรากฐานรัฐเว่ย์/วุย (魏) เมื่อสิ้นชีวิตแล้วได้รับการสถาปนาเป็น พระเจ้าอู่ (武王) หรือ จักรพรรดิอู่ (武帝)
เตียวอุ๋น
แต่สามก๊กฉบับวรรณกรรมของ ล่อกวนตง ได้กล่าวไว้ว่าก่อนเกิด ศึกผาแดง ใน ค.ศ. 208 โจโฉได้สั่งประหารเตียวอุ๋นซึ่งเป็นแม่ทัพเรือของวุยก๊กพร้อมกับ ชัวมอ แม่ทัพเรืออีกคนหนึ่งตามแผนของ จิวยี่ แม่ทัพใหญ่ของ ง่อก๊ก อันนำไปสู่ความพ่ายแพ้อย่างยับเยินของโจโฉในสงครามครั้งนั้น