อัคระ
อัคระ เคยถูกกล่าวถึงในมหากาพย์มหาภารตะ (Mahābhārata) โดยถูกเรียกว่า "อัครวนา" (Agrevana) แปลตามศัพท์สันสกฤตว่า "นครชายป่า"[3] และยังเกี่ยวข้องกับพระฤๅษีอังคีรส หนึ่งในสิบมหาฤๅษีของศาสนาพราหมณ์-ฮินดู แต่ถ้าพูดถึงการสร้างเป็นเมืองนั้น ตำนานกล่าวว่าเกิดขึ้นในสมัยเจ้าเชื้อสายราชบุตรชื่อ “ราชปฎลสิงห์” (Raja Badal Singh) เมืองนี้เคยผ่านสมรภูมิครั้งใหญ่ๆ เมื่อราวหนึ่งพันปีก่อน มีการเปลี่ยนผู้ครองเมืองเป็นระยะ กษัตริย์องค์แรกที่ย้ายเมืองหลวงจากเดลีไปยังอัคระได้แก่ "สุลต่านสิกันดร โลที" (Sultan Sikandar Lodi) เมื่อ ค.ศ. 1506 (ยุคกรุงศรีอยุธยา ก่อนเสียกรุงครั้งที่ 1) จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ในปีค.ศ. 1517 "สุลต่านอิบราฮิม โลที" (Ibrahim Lodi) พระโอรส ปกครองอัคระต่อมาอีก 9 ปีจนกระทั่งพ่ายแพ้ในยุทธการแห่งปณิปัต (Battle of Panipat) ในปี ค.ศ. 1526.[4] จากนั้นมาระหว่างปีค.ศ. 1540 ถึงค.ศ. 1556 เจ้าเชื้อสายอัฟกานิสถานได้เข้าปกครองเมืองแทนเริ่มจากเจ้าเชอร์ชาห์สุรี (Sher Shah Suri) และเจ้าเหมจันทร์วิกรมทิตย์ (Hem Chandra Vikramaditya) ราชาแห่งชาวฮินดู ก่อนที่จะเริ่มโด่งดังในฐานะเมืองหลวงของจักรวรรดิโมกุล อันยาวนานตั้งแต่ปีค.ศ. 1556 ถึงค.ศ. 1658 อันเป็นช่วงกำเนิดของโบราณสถานสำคัญในปัจจุบัน อาทิเช่น ทัชมาฮาล (Taj Mahal) ป้อมอัคระ (Akra Fort) และฟาเตห์ปูร์ สิครี (Fatehpur Sikri) ซึ่งโบราณสถานโมกุลทั้งสามแห่งนี้ได้ถูกยกขึ้นเป็นมรดกโลก โดยองค์การยูเนสโก
ราชโกฏ
ราชโกฏ (; ; ) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 4 ของรัฐคุชราต ประเทศอินเดีย เป็นรองเมืองอัห์มดาบาด สุรัต วโฑทรา (Vadodara) ราชโกฏเป็นศูนย์กลางของแคว้นเสาราษฏระ (Saurashtra) ของรัฐคุชราต ราชโกฏเป็นเขตปริมณฑลที่ใหญ่เป็นอันดับ 35 ของอินเดีย มีประชากรมากกว่า 1.2 ล้านคน (จากข้อมูล ค.ศ. 2015) ราชโกฏเป็นเมืองสะอาดเป็นอันดับ 18 ของอินเดีย และเป็นเมืองที่เติบโตเร็วที่สุดเป็นอันดับ 22 ของโลก เมืองเป็นศูนย์กลางการปกครองของเขตราชโกฏ อยู่ห่างจากเมืองหลวงของรัฐ เมืองคานธีนคร 245 กม. และตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำอาชี (Aji) และนยารี (Nyari) ราชโกฏเคยเป็นเมืองหลวงของรัฐเสาราษฏระตั้งแต่ 15 เมษายน 1948 ถึง 31 ตุลาคม 1956 ก่อนที่จะรวมกับรัฐบอมเบย์เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน 1956 แล้วเป็นส่วนหนึ่งของรัฐคุชราตตั้งแต่ 1 พฤษภาคม 1960