มหาวิทยาลัยเซาแทมป์ตัน
มหาวิทยาลัยเซาท์แฮมป์ตันถือกำเนิดจากสถาบันฮาร์ตเลย์ (Hartley Institute) ซึ่งตั้งในปี พ.ศ. 2405 ตามชื่อของเฮนรี ฮาร์ตเลย์ ในย่านใจกลางเมืองเก่าเซาท์แฮมป์ตัน ต่อมาในปี พ.ศ. 2445 สถาบันฮาร์ตเลย์ได้ยกฐานะเป็นวิทยาลัยอุดมศึกษาภายใต้การกำกับของมหาวิทยาลัยลอนดอน ผู้สอบได้ตามหลักสูตรจะได้รับปริญญาบัตรจากมหาวิทยาลัยลอนดอน[2] ครั้นสถาบันพัฒนาจนมีความก้าวหน้าก็ได้มีพระราชบัญญัติให้แยกตัวออกเป็นมหาวิทยาลัยอิสระเมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2495 นับเป็นมหาวิทยาลัยแรกที่มีสถานภาพอิสระในรัชกาลสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่สอง[3]
มหาวิทยาลัยชิคาโก
คณะเศรษฐศาสตร์มหาวิทยาลัยชิคาโก มีชื่อเสียงในฐานะเป็นสำนักคิดที่สำคัญแห่งหนึ่งของโลก มีคณาจารย์ที่มีชื่อเสียงผ่านเข้ามานับตั้งแต่ก่อตั้งจนถึงปัจจุบัน อาจารย์รุ่นบุกเบิกอาทิ แฟรงค์ ไนค์, จาคอบ ไวเนอร์, พอล ดักลาส (เจ้าของ Cobb-Douglas function) เฮนรี่ ไซมอนส์ จนมาถึงยุคของ มิลตัน ฟรีดแมน (Milton Friedman), โรนัล โคสต์ (Ronald Coase) , จอร์จ สติกเลอร์ (George Stigler), แกรี่ เบกเกอร์ (Gary Becker), โรเบิร์ต ลูคัส (Robert Lucas), เจมส์ เฮกแมน (James Heckman), โรเบิร์ต โฟเกล (Robert Fogel)