โจโฉ
Template:CJKV; ค.ศ. 155– 15 มีนาคม ค.ศ. 220)[1] ชื่อรองว่า เมิ่งเต๋อ (孟德) ชื่อเล่นว่า อาหมาน (阿瞞) และ จี๋ลี่ (吉利)[2] เป็นขุนศึกและอัครมหาเสนาบดีลำดับรองสุดท้ายแห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันออกผู้เถลิงอำนาจช่วงปลายราชวงศ์ ทั้งเป็นบุคคลหนึ่งซึ่งมีบทบาทสำคัญที่สุดในสมัยสามก๊ก และเป็นผู้วางรากฐานรัฐเว่ย์/วุย (魏) เมื่อสิ้นชีวิตแล้วได้รับการสถาปนาเป็น พระเจ้าอู่ (武王) หรือ จักรพรรดิอู่ (武帝)
ห้าทหารเสือ
จูล่งภายหลังจากกองซุนจ้านเสียชีวิต ได้ออกติดตามเล่าปี่เพื่อสวามิภักดิ์ ร่วมทำศึกสงครามหลายต่อหลายครั้งตั้งแต่วัยหนุ่มจนถึงวัยชรา สร้างวีรกรรมจนกลายเป็นที่เลื่องลือกล่าวขานในการบุกทะลวงกองกำลังทหารสิบหมื่นของโจโฉเพียงลำพัง เพื่อออกติดตามค้นหาและช่วยเหลือครอบครัวของเล่าปี่ในศึกสะพานเตียงปันเกี้ยว รวมทั้งแย่งชิงอาเต๊าจากซุนฮูหยินในคราวที่ซุนฮูหยินหนีกลับกังตั๋ง ม้าเฉียวเคยรบกับโจโฉจนทำให้โจโฉต้องถอดเกราะ ตัดหนวดหนีตายปะปนไปกับทหารเลวเพื่อหลบหนีเอาตัวรอด ฮองตงนั้นถึงแม้จะแก่ชราแต่ฝีมือในเชิงยุทธ์จัดอยู่ในชั้นเยี่ยมยอด และเพื่อเป็นการยกย่องและให้เกียรติแก่ขุนศึกแห่งจ๊กก๊ก พระเจ้าเล่าปี่จึงแต่งตั้งให้กวนอู เตียวหุย จูล่ง ม้าเฉียวและฮองตง ดำรงตำแหน่งทหารเสือประจำพระองค์