จักรพรรดินีวั่นหรง
โกวปู้โลว วั่นหรง (มีความหมายว่า ผู้มีใบหน้าอันเลอโฉม) เป็นธิดาองค์โตของ หร่ง หยวน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกิจการภายใน ในสมัยราชวงศ์ชิง และเป็นบุคคลผู้ที่มีบทบาทอย่างมากในสมัยแมนจูกัวอีกด้วย วั่นหรงจึงมาจากตระกูลที่ร่ำรวยและโดดเด่นที่สุดครั้งหนึ่งในสมัยราชวงศ์ต้าชิง สมเด็จพระจักรพรรดินีวั่นหรงเกิดในบ้านของพระบิดา หร่ง หยวน ณ บ้านเลขที่ 37 ถนนเม่าเอ๋อ หูท่ง ซอยทิศใต้หลัวกู่ เขตตงเฉง เมืองปักกิ่ง (No. 37, Maoer hutong, South Luogu Lane, Dongcheng District, Beijing) เนื่องจากพระบิดาเป็นผู้มีความคิดสมัยใหม่ที่จะให้เหล่าธิดาได้มีการศึกษา วั่นหรงจึงได้รับการศึกษาจากโรงเรียนมิชชั่นนารีของอเมริกันในเมืองเทียนสินและระหว่างช่วงเวลาในพระราชวังต้องห้าม โดยผู้สอนส่วนตัวชาวอเมริกันชื่อ อิซาเบล อินแกรม (Isabel Ingram) ผู้ซึ่งได้ให้ชื่อเป็นภาษาอังกฤษของวั่นหยงว่า อลิซาเบธ[1]
พระสนมเอกฮุ่ยเสียน
พระมเหสีฮุ่ยเสียน (ไม่ปรากฏ-ค.ศ. 1745) เป็นภรรยาพระเจ้าเฉียนหลง
เป็นหนึ่งในพระภรรยาเจ้าของจักรพรรดิเฉียนหลง ทรงกำเนิดในสกุลชาวฮั่นที่เก่าแก่ คือ สกุลเกา ต่อมาสกุลนี้ถูกเปลี่ยนโดยจักรพรรดิเจียซิ่ง เป็นสกุลในกองธงแมนจูนามว่า เกาเจีย ไม่ปรากฏปีที่ถือกำเนิด แต่คาดว่าพระนางคงกำเนิดในช่วงราวๆ ปี ค.ศ. ๑๗๑๒ และสมรสกับจักรพรรดิเฉียนหลงราวๆ ปี ๑๗๒๘ เพียงแต่อยู่ในศักดิ์ฐานะ ซู่ฝูจิ้น(อนุชายา) และถูกขนานนามในตำหนักว่า เกาเก๋อเก๋อ เมื่อพระสวามีได้ขึ้นครองราชย์ในปี ๑๗๓๕ พระนางจึงได้รับการสถาปนาเป็น เกาผิน และในอีก ๒ ปีต่อมา คือ ปี ๑๗๓๗ ได้รับการสถาปนาเป็น ฮุยกุ้ยเฟย และดำรงพระยศนี้จนกระทั่งเสด็จทิวงคตในปี ๑๗๔๕ จึงได้รับการอวยพระยศและเฉลิมพระนามในประวัติศาสตร์ว่า ฮุยเสียนฮองกุ้ยเฟย เป็นฮองกุ้ยเฟยองค์ที่ ๒ ของรัชศกเฉียนหลง
"พระมเหสีฮุยเสียนไม่มีพระโอรส พระธิดา"