จอห์น โลรีนายติส
โลรีนายติส เข้าวงการในปี 1986 ในนามของ จอห์นนี เอจ และขึ้นสังเวียนในฟลอริดาเป็นส่วนใหญ่เขาเป็นน้องชายของ โจ โลรีนายติส หรือ โรดวอร์ริเออร์ แอนิมอล เขาประสบความสำเร็จเมื่อจับคู่กับน้องเล็กอย่าง มาร์คัส โลรีนายติส หรือ เดอะ เทอร์มินาเตอร์ คว้าแชมป์แทคทีม FCW มาครอง 1 สมัย และย้ายไปอยู่สมาคม จิม คร็อกเก็ต จับคู่กับ เชน ดักลาส ในนาม ไดนามิค ดูดส์[5] จนในปี 1990 เขาเดินทางไปซิวเงินเยนที่ญี่ปุ่นซึ่งประสบความสำเร็จคว้าแชมป์ AJPW จับคู่กับ เคนตะ โคะบะชิ 2 สมัย และแชมป์แทคทีมยูนิฟายด์ 4 สมัย คู่กับ เคนตะ โคะบะชิ (2), ไมค์ บาร์ตัน (1) และ สตีฟ วิลเลยมส์ (1) และเป็นผู้ชนะในแมตช์การปล้ำแบทเทิลรอยัล ในวันที่ 2 มกราคม 1991
โรแลนโด โบฮอล
โรแลนโด โบฮอล () นักมวยสากลชาวฟิลปปินส์ เกิดเมื่อ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2508 ที่เมืองหิมาลายัน ในจังหวัดเนโกรสออกซิเดนตัล ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 52 ครั้ง ชนะ 34 (น็อค 7) เสมอ 3 แพ้ 15 
โบฮอลขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 18 มกราคม พ.ศ. 2527 เสมอกับ เบิร์ต บาโก ที่ฟิลิปปินส์ หลังจากนั้น โบฮอลก็ชกชนะรวด มีชกแพ้คะแนน ดาดอย แอนดูจาร์ เมื่อ พ.ศ. 2528 ไปชกแพ้คะแนน ชุน โฮ ที่เกาหลีใต้เมื่อ พ.ศ. 2529 และเสมอกับ ริก บาเฮลอต เมื่อ พ.ศ. 2527 เท่านั้น โบฮอลได้ชิงแชมป์โลกครั้งแรกเมื่อ 16 มกราคม พ.ศ. 2531 ชนะคะแนนชอย ชางโฮ อย่างไม่เป็นเอกฉันท์ที่ฟิลิปปินส์ ได้แชมป์โลกรุ่นฟลายเวท IBF มาครอง โบฮอลป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ แพ้น็อค ดุ๊ก แมกเคนซี ยก 11 ที่ ลอนดอน เมื่อ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2531 หลังจากเสียแชมป์ โบฮอลยังขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง ชกชนะน็อค ศักดิ์สมุทร สิงห์สมัย ยก 2 จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวทที่ว่าง ชนะน็อค มาไพ ณ ราชวัตร ยก 6 ที่ฟิลิปปินส์ เมื่อ 22 เมษายน พ.ศ. 2532 ป้องกันตำแหน่งได้ 1ครั้ง จากนั้นไปชกแพ้คะแนน โฮเซ่ วัลเดซที่ฮาวาย และไปป้องกันแชมป์ OPBF ที่ญี่ปุ่นเมื่อ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2532 ปรากฏว่าไปแพ้คะแนน ทัตสุยะ ซูกิ เสียแชมป์ไป