แมนนี ปาเกียว
แมนนี ปาเกียว เกิดวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2521 ที่เมืองบูคิดนอน ประเทศฟิลิปปินส์ มีชื่อเต็มว่า เอ็มมานูเอล ดาปิดราน ปาเกียว (Emmanuel Dapidran Pacquiao) ในครอบครัวที่ยากจนมากที่เมืองบูคิดนอน ซึ่งเป็นเมืองทางตอนใต้ของฟิลิปปินส์ โดยเป็นลูกชายคนที่ 2 ในบรรดาลูก ๆ ทั้งหมด 4 คน ของ โรซาลิโอ และ ดิโอนิเซีย ปาเกียว ทั้งคู่แยกทางกันตั้งแต่ปาเกียวยังเล็ก ๆ ปาเกียวขึ้นชกมวยด้วยความยากจน ขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อต้นปี พ.ศ. 2538 ที่กรุงมะนิลา เมืองหลวงของฟิลิปปินส์ ได้ค่าตัวครั้งแรก 100 เปโซ โดยส่งเงินมาช่วยเหลือครอบครัวตลอด[1]
กราเซียโน ร็อคซีเกียนี
ต่อมา ใน พ.ศ. 2538 ร็อคซีเกียนีขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เฮฟวี่เวท IBF กับเฮนรี่ มาสเก้ถึงสองครั้ง แต่ก็แพ้ไปทั้งสองครั้ง ใน พ.ศ. 2539 ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เฮฟวี่เวท WBO ปรากฏว่าแพ้คะแนน ดาริอุส มิซาลเชฟสกี จน พ.ศ. 2541 ร็อคซีเกียนีจึงประสบความสำเร็จในการชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เฮฟวี่เวท WBC ชนะคะแนน ไมเคิล นันท์ แต่หลังจากได้แชมป์ เขากลับหยุดชกไป 1 ปี กลับมาชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เฮฟวี่เวท WBO ปรากฏว่าเสมอกับ ดาริอุส มิซาลเชฟสกีไปเมื่อ 15 เมษายน พ.ศ. 2543 เขาขึ้นชกใน พ.ศ. 2544 อีกเพียงครั้งเดียว ก็หยุดชกไป กลับมาชิงแชมป์เงารุ่นไลท์เฮฟวี่เวท WBC ที่ว่างใน พ.ศ. 2546 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนน โธมัส อุลริซ จากนั้นจึงแขวนนวมไป