รายพระนามพระมหากษัตริย์อังกฤษ
พระมหากษัตริย์พระองค์แรกของอังกฤษเริ่มต้นนับที่พระเจ้าอัลเฟรดมหาราช ซึ่งแต่เดิมเป็นพระมหากษัตริย์เวสเซ็กซ์ ตั้งแต่ พ.ศ. 1414 พระองค์ทรงเอาชนะพวกเดนมาร์ก ในปี พ.ศ. 1421 และได้ทรงรวบรวมอาณาจักรให้เป็นปึกแผ่นก่อนสถาปนาเป็นราชอาณาจักรอังกฤษ และทรงปราบดาภิเษกพระองค์เองขึ้นเป็น พระมหากษัตริย์แห่งชนแองโกล-แซกซอน หลังจากยึดและสร้างนครลอนดอนจากชาวเดนมาร์กในปี พ.ศ. 1429 อนึ่งในช่วงต้นราชวงศ์นี้พระมหากษัตริย์ทรงใช้พระอิสริยยศว่า "พระมหากษัตริย์แห่งชนแองโกล-แซกซอน" (King of the Anglo-Saxons) ตราบจนถึงต้นรชสมัยของพระเจ้าแอเทลสแตนจึงเปลียนมาใช้ พระอิสริยยศ พระมหากษัตริย์แห่งชนอังกฤษ (King of the English) ซึ่งพระยศนี้ใช้ตราบจนกระทั่งการสิ้นสุดของราชวงศ์เวสเซกซ์
เอ็กเบิร์ต กษัตริย์แห่งเวสเซ็กซ์
เอ็กเบิร์ต (ค.ศ.802-839) [ภาษาอังกฤษ Egbert หรือ ภาษาแองโกลแซ็กซัน Ecgberht] กษัตริย์แห่งเวสเซ็กซ์และเป็นกษัตริย์แซ็กซันพระองค์แรกที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นกษัตริย์ของอังกฤษทั้งหมด พระองค์เป็นโอรสของขุนนางชาวเคนต์แต่อ้างว่าสืบเชื้อสายมาจากเซอร์ดิค (ครองราชย์ปีค.ศ.519-34) ผู้ก่อตั้งตระกูลเวสเซ็กซ์ อาณาจักรของชาวแซ็กซันตะวันตกทางตอนใต้ของอังกฤษ ช่วงปลายศตวรรษที่ 8 เมื่อพระเจ้าออฟฟ่าแห่งเมอร์เซีย (ครองราชย์ปีค.ศ.757-796) ปกครองอังกฤษส่วนใหญ่ เอ็กเบิร์ตถูกขับไล่ออกนอกประเทศไปอยู่ที่ราชสำนักของชาร์เลอมาญ เอ็กเบิร์ตกอบกู้อาณาจักรกลับคืนมาได้ในปีค.ศ.802 พระองค์พิชิตอาณาจักรเพื่อนบ้าน เคนต์, คอร์นวอลล์ และเมอร์เซีย และในปีค.ศ.830 พระองค์ยังเป็นที่ยอมรับในฐานะกษัตริย์ของอีสต์แองเกลีย, ซัสเซ็กซ์, เซอร์รีย์ และนอร์ธัมเบรีย และได้รับการถวายตำแหน่งเป็น"เบร็ตวัลด้า" (ภาษาแองโกลแซ็กซัน แปลว่าผู้ปกครองของชาวบริเตน) ในช่วงหลายปีต่อมาเอ็กเบิร์ตเป็นผู้นำในการเดินทางไปต่อต้านพวกเวลส์และพวกไวกิ้ง ปีก่อนที่พระองค์จะสวรรคต ทรงปราบกองกำลังร่วมระหว่างพวกเดนท์กับพวกคอร์นวอลล์ที่ฮิงสตันดาวน์ในคอร์นวอลล์ พระองค์ได้รับการสืบสันตติวงศ์โดยเอเธลวูล์ฟ พระราชบิดาของพระเจ้าอัลเฟรดมหาราช