คิม อิล-ซ็อง
คิม อิล-ซ็อง (, 15 เมษายน พ.ศ. 2455 – 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2537) เป็นผู้นำคนแรกของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีตั้งแต่ก่อตั้งประเทศเมื่อ พ.ศ. 2492 ถึง พ.ศ. 2515 และดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีตั้งแต่ พ.ศ. 2515 กระทั่งถึงแก่อสัญกรรมเมื่อ พ.ศ. 2537[1] นอกจากนี้ยังดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคแรงงานเกาหลี ตั้งแต่ พ.ศ. 2493 จนถึง พ.ศ. 2537 คิม อิล-ซ็องเป็นที่รู้จักกว้างขวางในฐานะผู้เผด็จการในระบอบคอมมิวนิสต์ของประเทศเกาหลีเหนือ โดยดำรงตำแหน่งอยู่ในอำนาจในฐานะผู้นำของประเทศเกาหลีเหนือเป็นเวลายาวนานถึงสี่สิบกว่าปี ดำรงตำแหน่งในช่วงสำคัญในประวัติศาสตร์อันได้แก่สงครามเย็นและสงครามเกาหลี มีการพัฒนาลัทธิบูชาบุคคลขึ้นมาสำหรับคิม อิล-ซ็องโดยเฉพาะ หลังคิม อิล-ซ็อง ถึงแก่อสัญกรรมไปแล้ว รัฐบาลเกาหลีเหนือภายใต้การนำของประธานาธิบดีคิม จ็อง-อิล บุตรชาย ได้ให้สมญานามแก่เขาว่า "ประธานาธิบดีตลอดกาล" (Eternal President )[2] เมื่อ พ.ศ. 2554
คิม ชอ-ซ็อน
ประวัติของคิม ชอ-ซ็อนในประวัติศาสตร์นั้นมีอยู่น้อยมาก แต่ก็พออนุมานได้ว่ากำเนิดขึ้นในสมัย พระเจ้าเซจงมหาราช และเข้าวังในสมัย พระเจ้าดันจง เมื่อมีอายุประมาณสิบสามปี ก่อนจะเสียชีวิตในสมัยพระเจ้ายอนซันเมื่อ พ.ศ. 2048 เป็นขันทีที่ถวายงานพระราชาถึงห้าพระองค์ และชั่วชีวิตก็ได้เห็นพระราชามาถึงเจ็ดพระองค์ โดยอาจจะเป็นขันทีที่ไม่ได้มีตำแหน่งสูงแต่มีความสำคัญเนื่องจากเป็นลูกบุญธรรมของจอนคยอนซึ่งมีความสำคัญในประวัติศาสตร์มาก ทำให้มีสถานะเป็นพี่บุญธรรมของพระมเหสีแจฮยอน(ยุนโซฮวา)ทำให้มีฐานะเป็นพระมาตุลาของพระเจ้ายอนซัน ในสมัยพระเจ้ายอนซันนี่เองคิม ชอ-ซ็อนที่ถูกเนรเทศได้กลับมาทำงานในวังอีกเนื่องจากความช่วยเหลือของ คิมจาวอน และภายหลังได้ร่วมกับคิมจาวอนที่เป็นหัวหน้าขันที(เจ้ากรมมหาดเล็ก)ในเวลานั้นนำคณะแสดงละครตลกของกองกิลเข้ามาเพื่อลดความตรึงเครียดในวัง แต่ทว่ากลับทำให้พระเจ้ายอนซันเอาแต่หาความสำราญส่วนพระองค์มากขึ้นจนไม่สนพระทัยบ้านเมืองอีก