กล้องจุลทรรศน์แบบคอนโฟคอลชนิดที่ใช้เลเซอร์ในการสแกน
หลักการของการถ่ายภาพแบบคอลโฟคอลนั้นได้การจดสิทธิบัตรโดย Marvin Minsky ในปี ค.ศ. 1957[2] แต่การพัฒนาการของการใช้แสงเลเซอร์นั้นใช้เวลาอีก 30 ปี จึงสามารถนำมาใช้กับกล้องจุลทรรศน์แบบคอลโฟคอล จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1980 กล้องจุลทรรศน์แบบคอนโฟคอลชนิดที่ใช้เลเซอร์ในการสแกนได้กลายเป็นเทคนิคอีกชนิดหนึ่งที่ได้รับความนิยม โดยในปี ค.ศ. 1978 นั้น Thomas Cremer และ Christoph Cremer ได้ออกแบบกระบวนการใช้แสงเลเซอร์ในการสแกนแบบทีละจุดโดยใช้จุดโฟกัสของลำแสงเลเซอร์เพื่อให้ได้ภาพ 3 มิติ[3] โดยกล้องคอนโฟคอลที่ใช้แสงเลเซอร์ในการสแกนและใช้ตัวรับแสงเพื่อสร้างภาพ 3 มิติ ตัวแรกที่ถูกออกแบบนั้นได้ถูกใช้สำหรับถ่ายภาพวัตถุทางชีววิทยาซึ่งถูกเคลือบสารฟลูออเรสเซ็นต์ ในทศวรรตต่อมากล้องจุลทรรศน์แบบคอนโฟคอลทำงานด้วยแสงฟลูออเรสเซ็นได้ถูกพัฒนาอย่างจริงจังโดยกลุ่มนักวิจัย University of Amsterdam และ European Molecular Biology Laboratory (EMBL) และ องกรณ์ซึ่งเป็นหุ้นส่วนทางธุรกิจ
ลำดับสิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ (ค.ศ. 1946–91)
กล้องจุลทรรศน์แรงอะตอม เป็นกล้องจุลทรรศน์ที่ใช้สำหรับการถ่ายภาพ, การวัด, และการจัดการวัตถุที่ระดับนาโน. ข้อมูลถูกรวบรวมโดย "การรู้สึก"ที่พื้นผิวด้วยหัววัดกล. องค์ประกอบ piezoelectric ที่อำนวยความสะดวกการเคลื่อนไหวขนาดเล็กๆแต่มีความถูกต้องและแม่นยำใน คำสั่ง(อิเล็กทรอนิกส์) ช่วยให้การสแกนมีความแม่นยำมาก. กล้องจุลทรรศน์แรงอะตอมได้รับการร่วมคิดค้นในปี 1986 โดย Christoph Gerber, Gerd Binning และ Calvin Quate.[261] เมื่อวันที่ 20 เมษายน 1987 Gerber , Binning และ Quate ยื่นขอสิทธิบัตร สหรัฐอเมริกา # 4762996 สำหรับอุปกรณ์ ที่ได้อนุมัติให้พวกเขาภายหลังในวันที่ 9 สิงหาคม 1988.[262]