อ่าวไทย
อ่าวไทยมีพื้นที่ 300,858.76 ตารางกิโลเมตร[2] เขตแดนของอ่าวไทยกำหนดด้วยเส้นที่ลากจากแหลมกาเมาหรือแหลมญวนทางตอนใต้ของเวียดนาม ไปยังเมืองโกตาบารูในชายฝั่งมาเลเซีย ซึ่งอยู่ห่างกัน 381 กิโลเมตร โดยจุดเหนือสุดของอ่าวไทย ตรงปากแม่น้ำเจ้าพระยา นิยมเรียกกันว่า "อ่าวประวัติศาสตร์รูปตัว ก" ซึ่งต่างชาติเรียก "อ่าวกรุงเทพฯ"
ตำบลบางแก้ว (อำเภอบ้านแหลม)
เล่ากันว่าสมัยก่อนนั้น เมืองเพชรยังคงเป็นท้องทะเลจนถึงเขาแด่น เขาวัง เขาหลวง เขาบันไดอิฐสมัยนั้นยังคงมีสภาพความเป็นเกาะอยู่ ได้มีพ่อค้าชาวจีนได้แล่นเรือสำเภาจีนเพื่อเข้ามาติดต่อค้าขายกับอาณาจักรบรรพบุรุษคนไทยในยุคนั้น แต่ทว่าเรือสำเภาที่แล่นมาไกลโพ้นทะเลมาถึงหาดเจ้าสำราญก็ได้เกิดลมพายุขึ้นในท้องทะเล เรือกระทบกับหินโสโครกในท้องทะเลทำให้พื้นท้องเรือทะลุ กัปตันเรือก็ให้ทอดสมอ ปรากฏว่าสมอเกิดด้าน จึงทำให้เรืออับปางจมลง สินค้าที่มากับเรือได้ถูกกระแสน้ำพัดพาแก้วแหวนเงินทอง ถ้วยโถ เครื่องลายคราม และได้เรียกพื้นที่ที่แก้วแหวนเงินทองที่ไหลไปว่า "บางแก้ว"เชื่อกันสืบต่อมาว่าในผืนแผ่นดินของตำบลบางแก้วนี้มีทรัพยสินมีค่าอยู่เป็นจำนวนมาก[3] ส่วนพื้นที่ที่ภาชนะจาน ชามลายคราม อันขึ้นชื่อของชาวจีนได้ไหลไปได้เรียกว่า "บางจาน"อันเป็นพื้นที่ติดกับตำบลบางแก้วด้านทิศตะวันเฉียงเหนือ ภายหลังเปลือกโลกได้ยกตัวสูงขึ้นอันเนื่องจากการเคลื่อนตัวของเปลือกโลก จึงทำให้น้ำที่เคยท่วมเป็นทะเลกลายเป็นแผ่นดิน ต่อมาพบว่ามีการขุดพบเสากระโดงเรือขึ้น สถานที่ที่ขุดพบได้พูดเพี๊ยนเป็น "สำมะโรง" (เสากระโดง-สามพันโทรง-สำมะโรง) จุดที่สมอด้านปัจจุบันได้เพี้ยนเป็น "สมอดาน" จุดที่เรือเกิดการกระทบหินโสโครกจนทะลุได้เรียว่า "บางทะลุ" สำหรับบางทะลุนั้น พระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เคยเสด็จไปประทับแรมเพื่อรักษาพระวรกาย โปรดเกล้าฯ ให้สร้าง "ค่ายหลวงบางทะลุ" ขึ้นที่ตำบลบางทะลุ ครั้นทรงหายจากพระอาการประชวร ทรงให้เปลี่ยนชื่อเสียใหม่ ชื่อเดิมไม่เป็นมงคล โดยพระราชทานนามเสียใหม่คือ "หาดเจ้าสำราญ" และได้เรียกตำบลบางทะลุว่าตำบลหาดเจ้าสำราญสืบต่อมาจนถึงทุกวันนี้