ประวัติศาสตร์เวียดนาม
ในช่วงก่อนคริสต์ศักราชที่ 3 ชนเผ่าเวียดอีกชนเผ่านามว่า "เอิวเวียด" อพยพจากบริเวณตอนใต้ของจีนในปัจจุบันเข้ามาตั้งถิ่นฐานที่บริเวณแม่น้ำแดงและได้มีการผสมกลมกลืนกับชนเผ่าวันลางที่เป็นชนเผ่าดั้งเดิมที่อยู่มาก่อน ในช่วง 257 ปีก่อนคริสต์ศักราช อาณาจักรใหม่นามว่า เอิวหลัก ได้เกิดขึ้นจากการรวมของชนเผ่าเอิวเวียดและหลักเวียด โดยมี ถุก ฟ้าน ตามตำนานเขาเป็นชาวจีนฮั่นที่อพยพเข้ามาปกครองดินแดน บริเวณตอนเหนือของเวียดนาม ถุก ฟ้าน ได้ประกาศตนเองเป็นกษัตริย์ อาน เซือง เวือง มีนักประวัติศาสตร์เวียดนามสมัยใหม่ได้สันนิษฐานว่า ถุก ฟ้าน มาจากบริเวณของชาวเอิวเวียด (ภาคเหนือของเวียดนาม, ตะวันตกของมณฑลกวางตุ้ง และภาคใต้ของมณฑลกวางสี ของประเทศจีนในปัจจุบัน โดยมีเมืองหลวงบริเวณจังหวัดกาวบั่งในปัจจุบัน[7]
โง ดิ่ญ เสี่ยม
เสี่ยมเกิดเมื่อ 3 มกราคม พ.ศ. 2444 ที่จังหวัดกว๋างบิ่ญ ในประเทศเวียดนามสมัยราชวงศ์เหงียน ซึ่งเป็นรัฐในอารักขาของจักรวรรดิฝรั่งเศส ครอบครัวของเขานับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกและเป็นข้าราชการ เสี่ยมจบการศึกษาทางด้านกฎหมายจากมหาวิทยาลัยฮานอย จากนั้นเข้ารับราชการจนสมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย ตั้งให้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยเมื่อ พ.ศ. 2476 แต่ต่อมาได้ลาออกเพื่อประท้วงจักรวรรดิฝรั่งเศส โดยออกจากราชการและไปช่วยงานโบสถ์คาทอลิก เขามีแนวคิดชาตินิยมและต่อต้านคอมมิวนิสต์อย่างรุนแรง เพราะพี่ชายของเขาคือโง ดิ่ญ โคย ผู้ว่าราชการจังหวัดกว๋างหงายที่ถูกฝ่ายคอมมิวนิสต์สังหาร หลังสงคราม เขาปฏิเสธการเข้าร่วมรัฐบาลของจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย เขาได้เดินทางไปยังประเทศต่าง ๆ ใน พ.ศ. 2493 และได้รับการต้อนรับจากชาวคาทอลิก และสุดท้ายได้เดินทางไปยังฝรั่งเศสใน พ.ศ. 2496 ในปีถัดมา เขาได้รับเชิญจากรัฐบาลของสมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย ให้เป็นนายกรัฐมนตรี