แมนนี ปาเกียว
แมนนี ปาเกียว เกิดวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2521 ที่เมืองบูคิดนอน ประเทศฟิลิปปินส์ มีชื่อเต็มว่า เอ็มมานูเอล ดาปิดราน ปาเกียว (Emmanuel Dapidran Pacquiao) ในครอบครัวที่ยากจนมากที่เมืองบูคิดนอน ซึ่งเป็นเมืองทางตอนใต้ของฟิลิปปินส์ โดยเป็นลูกชายคนที่ 2 ในบรรดาลูก ๆ ทั้งหมด 4 คน ของ โรซาลิโอ และ ดิโอนิเซีย ปาเกียว ทั้งคู่แยกทางกันตั้งแต่ปาเกียวยังเล็ก ๆ ปาเกียวขึ้นชกมวยด้วยความยากจน ขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อต้นปี พ.ศ. 2538 ที่กรุงมะนิลา เมืองหลวงของฟิลิปปินส์ ได้ค่าตัวครั้งแรก 100 เปโซ โดยส่งเงินมาช่วยเหลือครอบครัวตลอด[1]
วิกกี ตาฮูมิล
วิกกี ตาฮูมิลขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 3 มีนาคม พ.ศ. 2541 ชนะ แซนดี้ ที่อินโดนีเซีย จากนั้นชกชนะรวด 8 ครั้ง ก่อนจะมาเสมอกับเออร์เนสโต้ รูบิลลาร์ จากฟิลิปปินส์ ที่ อินโดนีเซีย จากนั้น ทาฮูมิลก็ขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นไลท์ฟลายเวท ชนะคะแนนฟาราโซนา ฟิเดล เมื่อ 11 มีนาคม พ.ศ. 2543 ป้องกันตำแหน่งได้ถึง 7 ครั้ง ก่อนจะสละตำแหน่งไปชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์ฟลายเวท เมื่อ 13 เมษายน พ.ศ. 2547ชนะคะแนน มาร์วิน แทมโปส นักมวยฟิลิปปินส์ที่แย่งแชมป์ไปจากดีเด่น เก่งการุณ 