ฟุตบอลโลก
ฟุตบอลโลก 1950 จัดขึ้นที่ประเทศบราซิล เป็นครั้งแรกที่สหราชอาณาจักรเข้าร่วมการแข่งขัน ทีมสหราชอาณาจักรถอนตัวจากฟีฟ่าในปี ค.ศ. 1920 ที่ไม่พอใจในบางส่วนที่ต้องเล่นกับประเทศที่พวกเขาทำสงครามด้วย และบางส่วนเพื่อประท้วงด้านอิทธิพลและการบังคับจากต่างชาติ[13] แต่ก็กลับเข้ามาร่วมในปี ค.ศ. 1946 หลังจากได้รับคำเชื้อเชิญจากฟีฟ่า[14] การแข่งขัน ทีมแชมเปียนอย่างอุรุกวัยก็กลับเข้ามาร่วม หลังจากที่คว่ำบาตรฟุตบอลโลกก่อนหน้านี้ 2 ครั้ง โดยทีมอุรุกวัยชนะในการแข่งขันอีกครั้ง หลังจากที่ชนะประเทศเจ้าภาพบราซิล นัดการแข่งขันนี้เรียกว่า "มารากานาซู" (Portuguese: Maracanaço)
เอเชียนเกมส์ 1970
ในที่สุดคณะกรรมการบริหารสหพันธ์เอเชี่ยนเกมส์จึงมีมติขอร้องแกมบังคับให้ประเทศไทยรับเป็นเจ้าภาพแทนเกาหลีโดยให้เหตุผลว่าประเทศไทยอยู่ในศูนย์กลางของภาคพื้นเอเชียอยู่แล้ว การไปมาก็สะดวกกว่าชาติอื่น ๆ ประการที่สองไทยเคยเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันครั้งที่ 5 เพิ่งผ่านมาสด ๆ ร้อน ๆ ซึ่งได้รับความสำเร็จดียิ่งเหนือกว่าชาติอื่น ๆ และสนามกีฬากับอุปกรณ์การแข่งขันก็มีพร้อมอยู่แล้ว เหตุการณ์ภายในบ้านเมืองก็สงบราบรื่นดี ในที่สุดประเทศไทยก็ตอบรับโดยมีเงื่อนไขว่า การเป็นเจ้าภาพครั้งนี้จะต้องไม่ใช้เงินงบประมาณแผ่นดินไปจัด เว้นแต่เงินค่าใช้จ่ายสำหรับนักกีฬาที่จะเข้าการแข่งขันเท่านั้น (การแข่งขันครั้งนี้ประเทศไทยฐานะเจ้าภาพได้รับเงินอุดหนุนจากประเทศสมาชิกต่าง ๆ ดังนี้ จีนชาติ 2,500 ดอลลาร์สหรัฐ, อินโดนีเชีย 5,000 ดอลลาร์สหรัฐ, อิสราเอล 2,500 ดอลลาร์สหรัฐ, เกาหลี 250,000 ดอลลาร์สหรัฐ, เนปาล 1,000 ดอลลาร์สหรัฐ, ฟิลิปปินส์ 5,000 ดอลลาร์สหรัฐ, ฮ่องกง 5,000 ดอลลาร์สหรัฐ, อิหร่าน 5,000 ดอลลาร์สหรัฐ ญี่ปุ่น 75,000 ดอลลาร์สหรัฐ, มาเลเชีย 10,000 ดอลลาร์สหรัฐ, ปากีสถาน 5,000 ดอลลาร์สหรัฐ, และเวียดนาม 1,000 ดอลลาร์สหรัฐ รวมได้เงินอุดหนุนจาก 12 ประเทศสมาชิกเป็นจำนวน 412,000 ดอลลาร์สหรัฐ ดังนั้น 