เครื่องสังเคราะห์เสียง
ในยุค 1950 RCA สร้างมาเพื่อสังเคราะห์ทั้งเสียงคนและเสียงดนตรี Mark II Music Synthesizer ถือกำเนิดขึ้นที่ศูนย์ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ โคลัมเบีย - ปรินเซตอน ใน นครนิวยอร์ก ของปี 1958 ซึ่งเปี่ยมไปด้วยความสามารถทางด้านดนตรีตั้งแต่การเริ่มโปรแกรมอย่างสมบูรณ์แบบ ระบบหลอดสุญญากาศ มีส่วนเข้ามาสร้างเสียงชนิดใหม่ๆ นี้ โดยการใช้ เครื่องจัดเรียง เทปกระดาษ มาเจาะรูให้ควบคุมแหล่งต้นกำเนิดเสียงและตัวกรองอีกที คล้ายกับการใช้ เครื่องจักรเล่นเปียโน แต่สามารถสร้างเสียงที่มีความหลากหลายมากขึ้นได้
ซินท์ป็อป
วงซินท์ป็อปยุคแรกได้แก่ เยลโลแมจิกออร์เคสตรา (Yellow Magic Orchestra) และวงจากสหราชอาณาจักร เช่น อัลตราวอกซ์ (Ultravox) เดอะฮิวแมนลีก (The Human League) และ เบอร์ลินบลอนส์ (Berlin Blondes) หลังจากแกรี นูแมนประสบความสำเร็จในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร ปี ค.ศ. 1979 มีศิลปินจำนวนมากเริ่มประสบความสำเร็จกับเสียงสังเคราะห์ในช่วงต้นทศวรรษ 1980 เช่นวงเจแปน (Japan) ออร์เคสตรลแมนูเวอส์อินเดอะดาร์ก (Orchestral Manoeuvres in the Dark) ในทศวรรษที่ 1970 และศิลปินหน้าใหม่เช่น ดีเพชโมด (Depeche Mode) และ ยูรีธมิกส์ (Eurythmics) ในญี่ปุ่น เยลโลแมจิกออร์เคสตรา ประสบความสำเร็จในการเปิดทางวงซินท์ป็อปใหม่เช่น พีโมเดล (P-Model) พลาสติกส์ (Plastics) และ ฮิกะชู (Hikashu) มีการพัฒนาต่อเนื่องด้วยการใช้ โพลีโพนิกซินธิไซเซอร์ราคาถูก การใช้มิดิ (MIDI) ในจังหวะแดนซ์ที่นำซินท์ป็อปไปสู่ตลาดเพลงมากขึ้นด้วยเสียงที่สามารถเข้าถึงได้ การเคลื่อนไหวเกี่ยวข้องกับซินท์ป็อป เช่น นิวโรแมนติก (New Romantic) ที่ได้เติบโตมาจาก MTV และนำวงซินท์ป็อปจากเกาะอังกฤษไปสู่ความสำเร็จในอเมริกา (รวมทั้งวง ดูแรนดูแรน และ สปานเดาบัลเลต์)