พระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าเจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์ (19 มิถุนายน พ.ศ. 2109 – 27 มีนาคม พ.ศ. 2168) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งสกอตแลนด์ตั้งแต่วันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2110 และต่อมาเสวยราชย์ขึ้นเป็น พระเจ้าเจมส์ที่ 1[1]แห่งอังกฤษและไอร์แลนด์ จากการรวมราชบัลลังก์แห่งสกอตแลนด์ อังกฤษ และไอร์แลนด์ไว้ภายใต้การปกครองของกษัตริย์พระองค์เดียวในวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2146 (ตรงกับรัชสมัยของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช) จนกระทั่งเสด็จสวรรคต ซึ่งทั้งราชอาณาจักรอังกฤษและราชอาณาจักรสกอตแลนด์ยังคงแบ่งแยกออกจากกันเป็นรัฐอธิปไตย โดยมีระบบรัฐสภา ศาล และกฎหมายเป็นของตัวเอง ภายใต้การปกครองของพระมหากษัตริย์องค์เดียวกันในฐานะรัฐร่วมประมุข
พระเจ้าเจมส์ที่ 5 แห่งสกอตแลนด์
พระเจ้าเจมส์ที่ 5 แห่งสกอตแลนด์ () เป็นกษัตริย์แห่งสกอตแลนด์ในปีค.ศ. 1513 พระองค์ถูกกดดันจากพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ ผู้เป็นน้าให้ทำการยุบอารามของโรมันคาทอลิกในสกอตแลนด์ แต่พระองค์ไม่ยินยอมจึงเกิดเป็นการใช้กำลังต่อสู้กับอังกฤษในยุทธการที่โซลเวย์มอส ซึ่งจบลงด้วยชัยชนะของอังกฤษในเดือนพฤศจิกายน 1542 ความพ่ายแพ้ต่ออังกฤษทำให้สุขภาพของพระองค์ทรุดลงอย่ารวดเร็วจนเสด็จสวรรคตในเดือนถัดมา แม้พระองค์จะทรงมีโอรสอยู่สองคนแต่โอรสทั้งสองเป็นลูกนอกกฎหมาย ทำให้เจ้าหญิงแมรีที่พึ่งประสูติได้เพียง 6 วัน ต้องขึ้นครองราชบัลลังก์สกอตแลนด์ต่อจากพระราชบิดา