จอห์น โลรีนายติส
โลรีนายติส เข้าวงการในปี 1986 ในนามของ จอห์นนี เอจ และขึ้นสังเวียนในฟลอริดาเป็นส่วนใหญ่เขาเป็นน้องชายของ โจ โลรีนายติส หรือ โรดวอร์ริเออร์ แอนิมอล เขาประสบความสำเร็จเมื่อจับคู่กับน้องเล็กอย่าง มาร์คัส โลรีนายติส หรือ เดอะ เทอร์มินาเตอร์ คว้าแชมป์แทคทีม FCW มาครอง 1 สมัย และย้ายไปอยู่สมาคม จิม คร็อกเก็ต จับคู่กับ เชน ดักลาส ในนาม ไดนามิค ดูดส์[5] จนในปี 1990 เขาเดินทางไปซิวเงินเยนที่ญี่ปุ่นซึ่งประสบความสำเร็จคว้าแชมป์ AJPW จับคู่กับ เคนตะ โคะบะชิ 2 สมัย และแชมป์แทคทีมยูนิฟายด์ 4 สมัย คู่กับ เคนตะ โคะบะชิ (2), ไมค์ บาร์ตัน (1) และ สตีฟ วิลเลยมส์ (1) และเป็นผู้ชนะในแมตช์การปล้ำแบทเทิลรอยัล ในวันที่ 2 มกราคม 1991
มูฮัมเมด จูฮารี
มูฮัมหมัด จูฮารี (Muhammed Juhari) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 16 ครั้ง ชนะ 8 (น็อค 3) เสมอ 3 แพ้ 5 
จูฮารีขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 12 กันยายน พ.ศ. 2525 ชนะ ฮัง ปาร์ก จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นไลท์เวทเมื่อ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2525 ชนะคะแนน กาย ซีอง ได้แชมป์มาครอง จากนั้น จูฮารีก็ขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวทเมื่อ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2526 และเป็นฝ่ายชนะน็อค โรแลนโด อัลดีมีร์ ยก 6 ที่อินโดนีเซีย ได้แชมป์มาครอง จูฮารีป้องกันแชมป์ได้ครั้งเดียว ก็เสียแชมป์ให้ ยองยอง ปักกวิงไปเมื่อ 23 กันยายน พ.ศ. 2527 จูฮารีหยุดชกไปสองปี กลับมาชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2529 ชนะคะแนน ดาวทอง ชูวัฒนะที่อินโดนีเซีย จากนั้นก็ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเดิมที่เคยครองแชมป์มาก่อน ซึ่งในขณะนั้น สกัด เพชรยินดี นักชกไทยครองแชมป์อยู่ การชกเกิดขึ้นเมื่อ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2530 ผลปรากฏว่าจูฮารีเป็นฝ่ายแพ้คะแนน ชิงแชมป์ไม่สำเร็จ