นครหลวงเวียงจันทน์
นครหลวงเวียงจันทน์ (Lao: ນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນ, นะคอนหลวงเวียงจัน) เป็นเขตที่ตั้งของกรุงเวียงจันทน์ ซึ่งเป็นทั้งเมืองหลวงของประเทศลาวและเป็นเขตการปกครองพิเศษนครหลวงเวียงจันทน์ ตั้งอยู่ทางตอนกลางของประเทศ มีอาณาเขตตรงข้ามอำเภอศรีเชียงใหม่ จังหวัดหนองคายของประเทศไทย เชื่อมต่อคมนาคมด้วยสะพานมิตรภาพ ไทย-ลาว แห่งที่ 1 นครหลวงเวียงจันทน์เป็นเขตปกครองที่มีความเจริญของเมืองมากที่สุดในบรรดาเขตการปกครองระดับบนสุด 18 แห่งของประเทศลาว ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2532 โดยแยกออกมาจากแขวงเวียงจันทน์[1] เดิมชื่อ "กำแพงนครเวียงจันทน์" (ກຳແພງນະຄອນວຽງຈັນ) และเปลี่ยนชื่อเป็น "นครหลวงเวียงจันทน์"
แขวงไชยสมบูรณ์
ไชยสมบูรณ์ หรือ ไซสมบูน () เป็นแขวงหนึ่งใน 17 แห่งของประเทศลาว ตั้งอยู่ตอนกลางของประเทศ มีอาณาเขตติดต่อเรียงตามเข็มนาฬิกา เริ่มจากทิศเหนือ ดังนี้ แขวงเชียงขวาง แขวงบอลิคำไซ แขวงเวียงจันทน์ และแขวงหลวงพระบาง มีพื้นที่ประมาณ 8,500 ตารางกิโลเมตร พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขา ทำให้มีลักษณะภูมิอากาศค่อนข้างเย็นตลอดปี การเดินทางจากนครหลวงเวียงจันทน์ใช้ทางหลวงหมายเลข 13 ใต้ ผ่านแขวงบอลิคำไซ แขวงมีประชากร 81,801 คน (พ.ศ. 2556) แบ่งตามกลุ่มชาติพันธุ์ดังนี้ ชาวม้งร้อยละ 55.71, ชาวลาวลุ่มร้อยละ 25.97 และชาวขมุร้อยละ 18.32 แบ่งได้ 7,800 ครอบครัว ซึ่งในจำนวนนี้ยังประสบความยากจนอยู่ถึง 3,600 ครอบครัว แขวงไชยสมบูรณ์มีเมืองเอกคือเมืองอะนุวง