สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร
เจ้าหญิงเอลิซาเบธเป็นพระราชธิดาองค์แรกในเจ้าชายอัลเบิร์ต ดยุกแห่งยอร์ก (ภายหลังขึ้นเถลิงราชสมบัติเป็นสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6) กับเอลิซาเบธ ดัชเชสแห่งยอร์ก พระราชบิดาของพระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 กับสมเด็จพระราชินีแมรี พระราชมารดาของพระองค์เป็นธิดาคนสุดท้ายของขุนนางชาวสกอตแลนด์นามว่า โคลด โบวส์-ลีออน เอิร์ลที่ 14 แห่งสตราธมอร์และคิงฮอร์น เจ้าหญิงเอลิซาเบธประสูติโดยการคลอดแบบผ่าท้องเมื่อเวลา 2.40 น. (ตามเวลากรีนิช) ของวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2469 ณ บ้านเลขที่ 17 ถนนบรูตัน เมย์แฟร์ กรุงลอนดอน ซึ่งเป็นของพระอัยกาฝ่ายพระราชมารดา (ตา) ในกรุงลอนดอน[1] ต่อมาวันที่ 29 พฤษภาคม ทรงเข้ารับพิธีบัพติศมานิกายแองกลิคันจากคอสโม กอร์ดอน แลง อาร์ชบิชอปแห่งยอร์ก ณ โบสถ์ส่วนพระองค์ภายในพระราชวังบักกิงแฮม[2][note 2] และได้รับพระนาม เอลิซาเบธ ตามพระราชมารดา, อะเล็กซานดรา ตามสมเด็จพระราชินีอเล็กซานดรา พระปัยยิกา (ย่าทวด) ซึ่งสิ้นพระชนม์ก่อนการประสูติของเจ้าหญิงเอลิซาเบธ 6 เดือน และ แมรี ตามสมเด็จพระราชินีแมรี พระอัยยิกาฝ่ายพระราชบิดา (ย่า)[3] เจ้าหญิงเอลิซาเบธเป็นพระราชนัดดาหัวแก้วหัวแหวนของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 กล่าวกันว่าเมื่อเจ้าหญิงเอลิซาเบธเสด็จไปเยี่ยมพระอาการประชวรของพระเจ้าจอร์จที่ 5 ในปี พ.ศ. 2472 ทำให้พระเจ้าจอร์จที่ 5 ทรงมีกำลังพระทัยและพระอาการดีขึ้น[4]
ราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
เจ้าหญิงชาร์ล็อตแห่งปรัสเซีย (วิกตอเรีย เอลิซาเบธ ออกุสตา ชาร์ล็อต; 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2403 - 1 ตุลาคม พ.ศ. 2462) ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2421 ณ กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี กับ เจ้าชายแบร์นฮาร์ดที่ 3 ฟรีดริช วิลเฮล์ม อัลเบิร์ต จอร์จ ดยุกแห่งซัคเซิน-ไมนิงเงิน ดยุกแห่งแซ็กโซนี (1 เมษายน พ.ศ. 2394 - 16 มกราคม พ.ศ. 2471 พระโอรสในเจ้าชายจอร์จที่ 2 ดยุกแห่งซัคเซิน-ไมนิงเงิน และเจ้าหญิงชาร์ล็อตแห่งปรัสเซีย) และมีพระธิดาคือ เจ้าหญิงฟีโอดอราแห่งซัคเซิน-ไมนิงเงิน (ฟีโอดอรา วิคตอเรีย ออกุสตา แมรีแอนนา มารี; 12 มีนาคม พ.ศ. 2429 - 26 สิงหาคม พ.ศ. 2488) อภิเษกสมรส 24 กันยายน พ.ศ. 2441 ณ เมืองเบรสเลา กับ เจ้าชายไฮน์ริชที่ 30 รอยซ์ ซู เคิสตริตซ์ (25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2407 - 23 มีนาคม พ.ศ. 2482) (ไม่มีพระโอรสและธิดา)