จักรพรรดินีวั่นหรง
โกวปู้โลว วั่นหรง (มีความหมายว่า ผู้มีใบหน้าอันเลอโฉม) เป็นธิดาองค์โตของ หร่ง หยวน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกิจการภายใน ในสมัยราชวงศ์ชิง และเป็นบุคคลผู้ที่มีบทบาทอย่างมากในสมัยแมนจูกัวอีกด้วย วั่นหรงจึงมาจากตระกูลที่ร่ำรวยและโดดเด่นที่สุดครั้งหนึ่งในสมัยราชวงศ์ต้าชิง สมเด็จพระจักรพรรดินีวั่นหรงเกิดในบ้านของพระบิดา หร่ง หยวน ณ บ้านเลขที่ 37 ถนนเม่าเอ๋อ หูท่ง ซอยทิศใต้หลัวกู่ เขตตงเฉง เมืองปักกิ่ง (No. 37, Maoer hutong, South Luogu Lane, Dongcheng District, Beijing) เนื่องจากพระบิดาเป็นผู้มีความคิดสมัยใหม่ที่จะให้เหล่าธิดาได้มีการศึกษา วั่นหรงจึงได้รับการศึกษาจากโรงเรียนมิชชั่นนารีของอเมริกันในเมืองเทียนสินและระหว่างช่วงเวลาในพระราชวังต้องห้าม โดยผู้สอนส่วนตัวชาวอเมริกันชื่อ อิซาเบล อินแกรม (Isabel Ingram) ผู้ซึ่งได้ให้ชื่อเป็นภาษาอังกฤษของวั่นหยงว่า อลิซาเบธ[1]
จักรพรรดินีเซี่ยวฉือเกา (ราชวงศ์ชิง)
พระนางเซี่ยวฉือเกาประสูติในราชสกุลเแมนจูเย่เฮ่อน่าหลาและอภิเษกสมรสกับจักรพรรดินู่เอ๋อร์ฮาชื่อในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1588 เมื่อพระชนมายุเพียง 13 พรรษา ต่อมาใน ค.ศ. 1592 พระองค์มีประสูติกาล องค์ชายหวงไท่จี๋ ซึ่งได้เสวยราชสมบัติเป็นจักรพรรดิชิงไท่จง พระนางเสี้ยวฉือเกาสิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 1603 ในช่วงประมาณ 27–28 ชันษาต่อมาใน ค.ศ. 1636 จักรพรรดินีชิงไท่จงจึงถวายยศจักรพรรดินีให้ เฉลิมพระนามว่า พระนางเสี้ยวฉือเจาเสี้ยนจิ้งชุ่นเหรินฮุยอี้เต๋อชิ่งเฉิงเทียนฝู่เชิ่งเกา (孝慈昭憲敬順仁徽懿德顯慶承天輔聖高皇后)