บากูมัตสึ
บากูมัตสึ (幕末(bakumatsu), "ปลายยุคบากูฟุ") เป็นชื่อเรียกช่วงเวลาปลายยุคเอโดะซึ่งนำไปสู่การสิ้นสุดของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ ชื่อดังกล่าวถูกกำหนดขึ้นจากเหตุการณ์ใหญ่ที่เกิดขึ้นโดยรวมระหว่างปี ค.ศ. 1853 - 1867 ซึ่งเป็นระยะที่ญี่ปุ่นได้ยกเลิกนโยบายปิดประเทศที่เรียกว่า ซาโกกุ และเปลี่ยนผ่านจากรัฐบาลแบบศักดินาของโชกุนไปสู่รัฐบาลสมัยใหม่ในยุคเมจิ การแบ่งแยกทางอุดมการณ์และทางการเมืองในยุคนี้ส่วนใหญ่แบ่งออกเป็นกลุ่มผู้รักชาติที่เรียกว่า "อิชินชิชิ" ซึ่งสนับสนุนจักรพรรดิ และกองกำลังฝ่ายสนับสนุนรัฐบาลโชกุนตระกูลโทกูงาวะ เช่น กลุ่มชินเซ็งงุมิ เป็นต้น
โคะตะสึ
โคะตะสึเกิดขึ้นครั้งแรกในยุคมุโระมะชิ โดยโคะตะสึในยุคเริ่มแรกจะอาศัยความร้อนจากเตา "อิโระนิ"ซึ่งเป็นเตาอิฐสำหรับทำอาหารที่อยู่ใจกลางห้อง ต่อมาในยุคเอะโดะจึงมีการปรับแบบเตาอิโระนิให้มีรูปแบบที่เอื้อต่อการใช้งานกับโคะตะสึ โดยการปรับให้เตาอิโระนิมีระดับต่ำกว่าพื้นห้อง เพื่อที่จะสามารถนำโคะตะสึไปวางทับไว้บนเตาได้ เพื่อที่ภายในโคะตะสึจะได้อุ่นตลอดเวลา แต่การทำเช่นนี้ก็จะทำให้ไม่สามารถย้ายโคตะสึไปที่อื่นได้ เนื่องจากไม่สามารถย้ายเตาอิโระนิตามไปด้วยได้ ภายหลังจึงมีการคิดนำถ่านไปใส่ไว้ในไหดินเผาแล้ววางไว้บนเสื่อทะทะมิแทน ซึ่งจะทำให้สามารถย้ายโคะตะสึไปวางไว้ที่ใดก็ได้ 