ซิตคอม
ซิตคอม (English: sitcom) ย่อมาจาก ซิจูเอชันคอเมดี (English: situation comedy) มีลักษณะ คือ ตัวละครจะอยู่ในสถานการณ์จำลองเดียวกันจากตอนหนึ่งไปตอนถัดไป สถานการณ์จำลองมักจะเป็นในครอบครัว ที่ทำงาน หรือ ในวงเพื่อน มุกตลกในซิตคอมมีหลากหลาย แต่ปกติแล้วจะมีลักษณะเป็นแบบตัวละครนำเรื่องไป (character-driven) นำมาซึ่งการใช้ running gags (มุกซ้ำๆประจำตัวละคร ย้ำเรื่อยๆตลอดเรื่อง)
ละคอนถาปัด
มีการเล่าถึงที่มาที่ไปของคำว่า "ละคอนถาปัด" ที่ไม่ใช้คำว่า "ละครสถาปัตย์ฯ" นั้นไม่ใช่การเขียนผิด หรือ เขียนอย่างมักง่ายเป็นเหตุ หากแต่เป็นการสื่อทางอ้อมว่าละคอนถาปัดนี้ไม่ได้ทำในนามของคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งนิสิตสถาปัตย์ฯเองเทิดทูนไว้ในที่สูง หากแต่ทำในฐานะเด็กถาปัดที่รักตลกนึกสนุก อยากสร้างความสุขจากเสียงหัวเราะให้คนอื่นเพียงเท่านั้น และละคอนแบบละคอนถาปัดก็มิใช่ละครที่มีกรรมวิธีขั้นตอนเฉกเช่นละครเวทีทั่วไป คณะสถาปัตย์ฯไม่มีภาควิชาการละครดังเช่นที่มักใช้เปรยหน้าคำโฆษณาละคอนถาปัด และเด็กถาปัดที่มาทำละคอนก็มิเคยร่ำเรียนเทคนิคการทำละครอย่างถูกต้องตามที่โรงเรียนละครที่อื่นๆสั่งสอนกัน ละคอนถาปัดเปิดโอกาสให้เด็กถาปัดได้เลือกทำหน้าที่ต่างๆตามฝ่ายที่ตนเองสนใจ โดยไม่จำกัดอายุ เพศ ความสามารถ หรือ ประสบการณ์ ละครปกติอาจคัดสรรนักแสดงด้วยวิธีที่เรียกว่าการ cast หรือ casting นั่นคือ มีบทละครและคาแรกเตอร์ของตัวละครแต่ละตัวอยู่ก่อนแล้ว จึงทำการ cast หาบุคคลที่จะเหมาะสมแก่การเป็นนักแสดงหรือตัวละครตัวนั้นๆ แต่ในกรรมวิธีการทำละคอนถาปัด จะไม่มีการcast ใครก็ตามที่มีใจอยากเล่นละคอนจะได้เข้ามาเป็นนักแสดงด้วยการตัดสินใจของตัวเขาเอง และเราเรียกระบบนี้ว่า try out คือการลอง และ/หรือ พยายาม บทละคอนถาปัดจะเขียนขึ้นพร้อมๆกับการฝึกนักแสดง และปรับไปพร้อมๆกับการเลือกบทบาทกับนักแสดงหรือเด็กถาปัดที่มา try out ให้เหมาะสมซึ่งกันและกัน บทของละคอนถาปัดจึงยังคงปรับเปลี่ยน ตัดแต่ง เสริมเติม และพัฒนาได้ในทุกๆรอบการแสดงจนนาทีสุดท้ายของละคอน จึงไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไมจึงมีมุขตลกที่ทันต่อเหตุการณ์บ้านเมืองแบบสุดๆบนเวทีละคอนถาปัดได้ทุกครั้งไป