ราชอาณาจักรปรัสเซีย
ก่อนการสถาปนาเป็นราชอาณาจักร ปรัสเซียเป็นเพียงรัฐหนึ่งเท่านั้นเรียกว่า "ดัชชีปรัสเซีย" และตกอยู่ใต้อิทธิพลของโปแลนด์และสวีเดน แต่ด้วยชั้นเชิงทางการทูตและการทหารของ ฟรีดริช วิลเฮล์ม ผู้คัดเลือกแห่งบรันเดินบวร์ค ทำให้ปรัสเซียได้รับอิสรภาพจากสวีเดนในปี 1656 และได้สถาปนาขึ้นเป็นราชอาณาจักรในปี 1701 เดิมนั้นปรัสเซียมีอาณาเขตไม่ใหญ่มากนัก จนกระทั่งมาถึงสมัยของ พระเจ้าฟรีดริชมหาราช ปรัสเซียยึดครองมณฑลไซลีเซียจากออสเตรีย และสามารถรักษาไว้ได้ในระหว่างสงครามเจ็ดปีที่ยุติลงในปี ค.ศ. 1763 ซึ่งทำให้ปรัสเซียมีอำนาจขึ้นทางตอนเหนือของเยอรมนี ต่อมาปรัสเซียก็ได้ขยายดินแดนโดยการผนวกดินแดนต่างๆ ของเยอรมนีด้วยวิธีต่างๆ ที่รวมทั้งการสมรส และการเข้าครอบครองเช่นในโพเมอราเนียในฝั่งทะเลบอลติก
พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 3 แห่งปรัสเซีย
พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 3 () เป็นกษัตริย์แห่งปรัสเซียระหว่าง ค.ศ. 1797–1840 พระองค์ทรงปกครองปรัสเซียในช่วงเวลายากลำบากระหว่างสงครามนโปเลียนและเป็นยุคที่จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ล่มสลาย แม้ว่าในตอนแรก พระองค์จะพยายามวางตัวเป็นกลางในสงครามนโปเลียน แต่ด้วยอิทธิพลอย่างรุนแรงจากพระมเหสีซึ่งอยู่ฝ่ายฝักใฝ่สงคราม ท้ายที่สุดก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยงที่จะต้องเข้าสู่สงครามในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1806 โดยกองทัพปรัสเซียของพระองค์ได้เข้าร่วมกับกองทัพอังกฤษในการต่อต้านการแผ่อำนาจของฝรั่งเศส หลังจากที่นโปเลียนพ่ายแพ้และสิ้นอำนาจแล้ว พระองค์ในฐานะกษัตริย์แห่งปรัสเซียได้เข้าร่วมการประชุมใหญ่แห่งเวียนนา เพื่อจัดระเบียบทางการเมืองการปกครองในทวีปยุโรปหลังสงครามนโปเลียน พระองค์ตัดสินพระทัยที่จะรวมคริสตจักรโปรเตสแตนต์ให้เป็นหนึ่งเดียวเพื่อความเป็นเอกภาพเวลาประกอบพิธีกรรมทางศาสนา และส่วนหนึ่งก็เพื่อจะรวมศูนย์อำนาจการปกครองคริสตจักรโปรเตสแตนต์ทั้งหมดไว้ที่ราชสำนักปรัสเซีย