พระสันตะปาปา
คำว่า Papa ในภาษาละติน หรือ Pappas ในภาษากรีก แปลว่า บิดา ศาสนาคริสต์ตะวันออกได้ใช้คำนี้เพื่อหมายถึงมุขนายกและบาทหลวงระดับสูงในคริสตจักร ต่อมาคำนี้ถูกใช้เป็นคำนำหน้านามของอัครบิดรแห่งอะเล็กซานเดรียมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 3 และต่อมาจึงใช้กับบรรดามุขนายกในศาสนาคริสต์ตะวันตกด้วย มาร์เซลลินุสเป็นมุขนายกองค์แรกของคริสตจักรกรุงโรมที่ใช้คำนำหน้านามว่าพระสันตะปาปา แต่ก็เป็นการใช้อย่างไม่เป็นทางการ จนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 6 เป็นต้นมา คริสตจักรโรมันคาทอลิกจึงใช้คำว่าพระสันตะปาปากับมุขนายกแห่งกรุงโรมโดยเฉพาะ และในคริสต์ศตวรรษที่ 11 สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 7 ได้ประกาศให้คำว่า "พระสันตะปาปา" สงวนไว้ใช้กับมุขนายกแห่งกรุงโรมเท่านั้น[7]
นักบุญลอว์เรนซ์
จักรพรรดิวาเลเรียนต้องการริบทรัพย์ของคริสตจักรจึงจับพระสันตะปาปาและเหล่าพันธบริกรมาทรมานเพื่อบีบบังคับให้บอกที่เก็บสมบัติ สมเด็จพระสันตะปาปาถูกประหารชีวิตด้วยการตัดศีรษะ ส่วนลอว์เรนซ์ก็ถูกย่างทั้งเป็นจนถึงแก่มรณกรรมเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 258 หลังจากที่พระสันตะปาปาซิกซ์ตุสถูกประหารได้เพียง 3 วัน ทางการโรมันไม่ได้ทรัพย์สินใด ๆ เพราะลอว์เรนซ์ได้นำทรัพย์สินทั้งหมดของคริสตจักรไปแจกจ่ายแก่ผู้ยากไร้หมดแล้ว