มุฮัมมัด
นบีมุฮัมมัด[1] หรือ มุหัมมัด หรือ พระมะหะหมัด ฟัง (Arabic: محمد‎ แปลว่า ผู้ได้รับการสรรเสริญ) (22 เมษายน ค.ศ.571[2][3] - 8 มิถุนายน ค.ศ.632) เป็นนบีคนสุดท้ายของศาสนาอิสลาม ที่อัลลอฮ์ทรงแต่งตั้ง ท่านมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีกหลายชื่อ เช่น มุสตอฟา, ฏอฮา, ยาซีน และ อะฮฺมัด
ซอฮีฟะฮ์ อิมามริฎอ(อ.)
ซอฮีฟะฮ์ อิมามริฎอ(อ.) 
ซอฮีฟะฮ์ หรือ ที่ถูกกล่าวถึงในนาม “มุสนัดอิมามริฎอ” เป็นตำราที่รวบรวมคำสั่งสอนจากท่านอิมามริฎอ (อ.) อิมามที่แปดของชาวชีอะฮ์ ซึ่งมีหัวข้อที่หลากหลาย ตำราดังกล่าวเป็นตำราที่มีความสำคัญและมีคุณค่าสำหรับชาวชีอะฮ์มาก ถูกรวบรวมโดย “เชค อะซีซุลลอฮ์ อัฏฏอริดี”
เชค อะซีซุลลออฮ์ อัฏฏอริดี ได้เก็บรวบรวมวัจนะของท่านอิมามริฎอ(อ.) ทั้งหมดจากตำราต่าง ๆ ที่มีการรายงานจากบรรดาผู้รู้ยุคก่อน ดังนั้นเนื่องจากตำรานี้เป็นตำราฮาดีษ จึงมีฮาดีษหลายรูปแบบ ทั้ง ซอฮิห์ ฮาซัน ฎออีฟ หรือ มัตรูก ซึ่งจะถูกตรวจสอบตามขบวนการของวิชาความรู้เชิงฮาดีษ ในตำราดังกล่าวเชคได้กล่าวถึงชีวประวัติของท่านอิมามริฎอ (อ.)ไว้ด้วย
โดยภาพรวมตำราฉบับนี้แบ่งออกเป็นสามส่วน คือ 