ประวัติศาสตร์เวียดนาม
ในช่วงก่อนคริสต์ศักราชที่ 3 ชนเผ่าเวียดอีกชนเผ่านามว่า "เอิวเวียด" อพยพจากบริเวณตอนใต้ของจีนในปัจจุบันเข้ามาตั้งถิ่นฐานที่บริเวณแม่น้ำแดงและได้มีการผสมกลมกลืนกับชนเผ่าวันลางที่เป็นชนเผ่าดั้งเดิมที่อยู่มาก่อน ในช่วง 257 ปีก่อนคริสต์ศักราช อาณาจักรใหม่นามว่า เอิวหลัก ได้เกิดขึ้นจากการรวมของชนเผ่าเอิวเวียดและหลักเวียด โดยมี ถุก ฟ้าน ตามตำนานเขาเป็นชาวจีนฮั่นที่อพยพเข้ามาปกครองดินแดน บริเวณตอนเหนือของเวียดนาม ถุก ฟ้าน ได้ประกาศตนเองเป็นกษัตริย์ อาน เซือง เวือง มีนักประวัติศาสตร์เวียดนามสมัยใหม่ได้สันนิษฐานว่า ถุก ฟ้าน มาจากบริเวณของชาวเอิวเวียด (ภาคเหนือของเวียดนาม, ตะวันตกของมณฑลกวางตุ้ง และภาคใต้ของมณฑลกวางสี ของประเทศจีนในปัจจุบัน โดยมีเมืองหลวงบริเวณจังหวัดกาวบั่งในปัจจุบัน[7]
จีนโกก้าง
ชาวจีนโกก้างหรือชาวโกก้าง () เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศพม่า เป็นชาวจีนที่พูดภาษาจีนกลาง อาศัยใน พื้นที่ปกครองตนเองโกก้าง. ใน พ.ศ. 2540 ประมาณว่ามีชาวโกก้าง รวมทั้งที่อพยพมาใหม่จากยูนนานคิดเป็น 30-40 % ของชาวพม่าเชื้อสายจีนทั้งหมด
ชาวโกก้างส่วนใหญ่เป็นลูกหลานของกลุ่มชนที่พูดภาษาจีนที่อพยพเข้ามาในรัฐฉานเมื่อประมาณพุทธศตวรรษที่ 23 ในช่วงนั้น กองทัพของชาวจีนตระกูลหยางได้อพยพมาพร้อมราชวงศ์หมิงจากนานกิงมายังยูนนาน แล้วต่อมาได้อพยพมายังรัฐฉานในพม่า จัดตั้งรัฐที่เรียกโกก้าง ระหว่าง พ.ศ. 2503 - 2532 พื้นที่ถูกปกครองโดยพรรคคอมมิวนิสต์พม่า เมื่อพรรคสลายตัวไป พื้นที่นี้กลายเป็นพื้นที่ปกครองตนเอง กลุ่มนี้มีกองกำลังติดอาวุธในชื่อกองทัพพันธมิตรประชาธิปไตยแห่งชาติเมียนมาร์ ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2552 กลุ่มนี้ได้ปะทะกับกองทัพพม่าในเหตุการณ์ที่เรียกเหตุการณ์โกก้าง