แมนนี ปาเกียว
แมนนี ปาเกียว เกิดวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2521 ที่เมืองบูคิดนอน ประเทศฟิลิปปินส์ มีชื่อเต็มว่า เอ็มมานูเอล ดาปิดราน ปาเกียว (Emmanuel Dapidran Pacquiao) ในครอบครัวที่ยากจนมากที่เมืองบูคิดนอน ซึ่งเป็นเมืองทางตอนใต้ของฟิลิปปินส์ โดยเป็นลูกชายคนที่ 2 ในบรรดาลูก ๆ ทั้งหมด 4 คน ของ โรซาลิโอ และ ดิโอนิเซีย ปาเกียว ทั้งคู่แยกทางกันตั้งแต่ปาเกียวยังเล็ก ๆ ปาเกียวขึ้นชกมวยด้วยความยากจน ขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อต้นปี พ.ศ. 2538 ที่กรุงมะนิลา เมืองหลวงของฟิลิปปินส์ ได้ค่าตัวครั้งแรก 100 เปโซ โดยส่งเงินมาช่วยเหลือครอบครัวตลอด[1]
โอเล่ห์ เกียรติวันเวย์
โอเล่ห์เริ่มชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2534 ชนะคะแนน ฮิปโป กาลา นักมวยจอมทรหดจากอินโดนีเซีย จากนั้น ครั้งต่อมา ขึ้นชกกับ ริค ซิโอโดร่า ที่เคยขึ้นชิงแชมป์โลกกับ สด จิตรลดา มาแล้ว ปรากฏว่าโอเล่ห์เป็นฝ่ายชนะน็อคได้ในยกที่ 9 แต่พอขึ้นชกครั้งที่ 3 โอเล่ห์พบกับ แซมมวล ดูรัน นักมวยหมัดหนักจากฟิลิปปินส์ ที่คว้าแชมป์เงาของสภามวยโลกไปจาก สมิง เกียรติเพชร ปรากฏว่า โอเล่ห์ทานพลังหมัดของดูรันไม่ได้เป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 6 เมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534 จากนั้น โอเล่ห์จึงหันไปชกมวยไทยอย่างเดียว หยุดชกมวยสากลไป 4 ปี แต่เคยมีสถานะเป็นรองแชมป์โลกอันดับ 7 ในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทของสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF)