สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์
ศาสตราจารย์ (พิเศษ) พลเอกหญิง พลเรือเอกหญิง พลอากาศเอกหญิง สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ (ประสูติ: 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2466 ณ กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ[1]; สิ้นพระชนม์: 2 มกราคม พ.ศ. 2551 โรงพยาบาลศิริราช กรุงเทพมหานคร) เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก (สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้ามหิดลอดุลยเดช กรมขุนสงขลานครินทร์ พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า) และสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี (หม่อมสังวาลย์ มหิดล ณ อยุธยา) เป็นสมเด็จพระเชษฐภคินีในพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดลกับพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช และเป็นสมเด็จพระราชปิตุจฉาในสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมขุนขัตติยกัลยา
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์มีพระอิสริยยศเป็น"พระเจ้าน้องนางเธอ" และสิ้นพระชนม์เมื่อวันพุธ เดือน 7 ขึ้น 14 ค่ำปีมะเมีย สัปจศก จุลศักราช 1244 ตรงกับวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2425 สิริพระชันษา 26 ปี ต่อมาโปรดให้สถาปนาพระอัฐิเป็น"พระเจ้าน้องนางเธอ กรมขุนขัติยกัลยา" เมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2425 และสถาปนาเป็น "พระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้ากรมขุนขัติยกัลยา" พร้อมกับทรงสถาปนา"พระเจ้าน้องยาเธอ พระองค์เจ้าจิตรเจริญ" ขึ้นเป็น"พระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้ากรมขุนนริศรานุวัดติวงษ์" ที่ทรงสถาปนาเป็นเจ้าฟ้านั้นเพราะในฐานะที่เจ้าฟ้าหญิงพระองค์นี้เป็นพระขนิษฐาที่ใกล้ชิดที่สุด (รองจากสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจันทรมณฑล โสภณภควดี กรมหลวงวิสุทธิกระษัตริย์ ซึ่งเป็นพระเจ้าน้องนางเธอร่วมพระมารดา) เพราะพระมารดาคือพระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพรรณรายนั้นเป็นพระมาตุจฉาของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (ตรัสเรียกว่า น้าแฉ่)