ทิปโก้แอสฟัลท์
บริษัท ทิปโก้แอสฟัลท์ จำกัด (มหาชน) (English: TIPCO ASPHALT PUBLIC COMPANY LIMITED ชื่อย่อ:TASCO)[1] บริษัทเป็นผู้ผลิตและจำหน่ายผลิตภัณฑ์ ยางมะตอย ยางมะตอยสำเร็จรูป และผลิตภัณฑ์แอสฟอลต์ รายใหญ่ของประเทศไทย รวมทั้งเป็นรายแรกในประเทศไทยที่นำระบบ ISO 26000 มาเป็นแนวทางในการทำงานและผ่านการทวนสอบโดยสถาบันรับรองมาตรฐาน ISO 26000 (MASCI)[2] เมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 ทิปโก้แอสฟัลท์ เรย์โคลแอสฟัลท์ ไทยบิทูเมน เรย์โคลแอสฟัลท์ และกลุ่มธุรกิจเรือ มีพนักงานรวมทั้งสิ้น 766 คน เป็นพนักงานประจำ 611 ราย พนักงานชั่วคราวอยู่ในกลุ่มธุรกิจเรือเสีย 152 ราย อยู่ในกลุ่มธุรกิจก่อสร้าง 3 ราย แต่ไม่รวมพนักงานในบริษัทลูกในต่างประเทศ อีก 8 บริษัทรายได้หลักของทิปโก้แอสฟัลท์ มาจากการขายผลิตภัณฑ์ของบริษัท นอกจากนั้นมีรายได้จากการขายผลิตภัณฑ์ให้บริษัทในเครือค่าบริการต่าง ๆ ระหว่างบริษัทในเครือค่าระวางเรือจากบริษัท Colas S.A.(Highway Resources)และค่าบริการบริหารเรือให้แก่บริษัท Colas S.A.CAD Shipping Retalink
สโมสรฟุตบอลทรูแบงค็อก ยูไนเต็ด
ปี พ.ศ. 2552 สโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยกรุงเทพได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น แบงค็อก ยูไนเต็ด จากการร่วมเป็นพันธมิตรกับ กรุงเทพมหานคร ด้วยหลักการและเหตุผลที่ต้องการพัฒนาทีมของมหาวิทยาลัยให้เป็นทีมของชาวกรุงเทพฯ และเพื่อยกระดับมาตรฐานฟุตบอลอาชีพของไทยสู่ความเป็นมืออาชีพอย่างเต็มตัว ทำให้มีการปรับเปลี่ยนของสโมสรหลายอย่าง เช่น การเปลี่ยนตัวประธานสโมสรจากเรือโทหญิงสุธี บูรณธนิต เป็นนายอภิรักษ์ โกษะโยธิน และเปลี่ยนสัญลักษณ์ตลอดจนสีชุดแข่งขันจากสีประจำมหาวิทยาลัยกรุงเทพเป็นสีประจำของกรุงเทพมหานคร รวมทั้งย้ายสนามแข่งขันจากสนามมหาวิทยาลัยกรุงเทพ วิทยาเขตรังสิต มาเป็นสนามศูนย์เยาวชนไทย-ญี่ปุ่น ดินแดง และเมื่อเดือนต้นเดือนมีนาคม พ.ศ. 2553 กลุ่มทรู คอร์ปอเรชั่น ได้เข้าร่วมสนับสนุนโดยการถือหุ้นรายใหญ่ของสโมสรแบงค็อก ยูไนเต็ด ฟุตบอลคลับ เพื่อสร้างโอกาสเติบโตให้เกิดแก่วงการฟุตบอลไทย รวมทั้งได้เริ่มจัดตั้ง "สถาบันสอนฟุตบอลกรุงเทพมหานคร" หรือ "แบงค็อก ฟุตบอล อคาเดมี" จากความร่วมมือของกรุงเทพมหานคร พร้อมกับสร้างปูทางสู่ระดับนานาชาติให้กับทีมด้วยการดึงนักเตะต่างชาติมาเข้าร่วมทีม ตลอดจนรวมพลนักเตะระดับชาติที่มีชื่อหลายคนมาเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับทีม ด้วยเป้าหมายสำคัญกับการขึ้นสู่อันดับ 1 ใน 5 ของไทยพรีเมียร์ลีก แต่สโมสรก็ทำผลงานได้อย่างน่าผิดหวังจนจบฤดูกาล 2552 และฤดูกาล 2553 ด้วยอันดับ 13 และ 15 ตามลำดับ ตกชั้นสู่ ไทยลีกดิวิชั่น 1 ในฤดูกาลต่อมา