อาณาจักรสุโขทัย
อาณาจักรสุโขทัย(สุกโขไท:ตามจารึก)[1] เป็นรัฐในอดีตรัฐหนึ่ง ตั้งอยู่บนที่ราบลุ่มแม่น้ำยม สถาปนาขึ้นราวพุทธศตวรรษที่ 18 ในฐานะสถานีการค้าของรัฐละโว้ หลังจากนั้นราวปี 1800 พ่อขุนบางกลางหาวและพ่อขุนผาเมือง ได้ร่วมกันกระทำการยึดอำนาจจากขอมสบาดโขลญลำพง ซึ่งทำการเป็นผลสำเร็จและได้สถาปนาเอกราชให้รัฐสุโขทัยเป็นอาณาจักรสุโขทัย และมีความเจริญรุ่งเรืองตามลำดับและเพิ่มถึงขีดสุดในสมัยพ่อขุนรามคำแหงมหาราช ก่อนจะค่อย ๆ ตกต่ำ และประสบปัญหาทั้งจากปัญหาภายนอกและภายใน จนต่อมาถูกรวมเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรอยุธยาไปในที่สุด
ราชอาณาจักรซัคเซิน
ก่อนปี ค.ศ. 1806 ซัคเซินเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ จักรวรรดิที่มีอายุพันปีที่พยายามรวมตัวกันเป็นอาณาจักรที่เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันแต่กลับกลายมาเป็นรัฐที่แตกแยกกันออกไป ในฐานะนครรัฐอิเล็กเทอเรต (electorate) เจ้าผู้ครองซัคเซินจึงมีตำแหน่งเป็นเจ้าชายผู้มีสิทธิเลือกตั้ง (prince-elector) จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เป็นเวลาหลายร้อยปี เมื่อจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ถูกยุบเลิกหลังจากการพ่ายแพ้ของสมเด็จพระจักรพรรดิฟรานซ์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ต่อจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศสในยุทธการที่เอาสเตอร์ลิทซ์ (Battle of Austerlitz) อิเล็กเทอเรตซัคเซินก็ได้รับเลื่อนขึ้นเป็นราชอาณาจักรอิสระโดยการสนับสนุนของฝรั่งเศสประเทศมหาอำนาจของยุโรปในเวลานั้น เจ้าชายอีเล็คเตอร์องค์สุดท้ายของซัคเซินก็ได้เป็นพระเจ้าเฟรดริค ออกัสตัสที่ 1 แห่งซัคเซิน