พระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าเจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์ (19 มิถุนายน พ.ศ. 2109 – 27 มีนาคม พ.ศ. 2168) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งสกอตแลนด์ตั้งแต่วันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2110 และต่อมาเสวยราชย์ขึ้นเป็น พระเจ้าเจมส์ที่ 1[1]แห่งอังกฤษและไอร์แลนด์ จากการรวมราชบัลลังก์แห่งสกอตแลนด์ อังกฤษ และไอร์แลนด์ไว้ภายใต้การปกครองของกษัตริย์พระองค์เดียวในวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2146 (ตรงกับรัชสมัยของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช) จนกระทั่งเสด็จสวรรคต ซึ่งทั้งราชอาณาจักรอังกฤษและราชอาณาจักรสกอตแลนด์ยังคงแบ่งแยกออกจากกันเป็นรัฐอธิปไตย โดยมีระบบรัฐสภา ศาล และกฎหมายเป็นของตัวเอง ภายใต้การปกครองของพระมหากษัตริย์องค์เดียวกันในฐานะรัฐร่วมประมุข
ชาลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าชาลส์ สจวตพระราชโอรสองค์โตของพระเจ้าชาลส์ที่ 1 แห่งสกอตแลนด์และไอร์แลนด์และพระนางเฮนเรียตตา มาเรีย เสด็จพระราชสมภพที่พระราชวังเซนต์เจมส์เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1630 และทรงรับบับติศมาเมื่อวันที่ 27 มิถุนายนโดยบิชอปวิลเลียม ลอด จากแองกลิคันผู้ขณะดำรงตำแหน่งเป็นบิชอปแห่งลอนดอน และทรงได้รับการเลี้ยงดูโดยแมรี แซกวิลล์ เคาน์เตสแห่งดอร์เซตผู้เป็นโปรเตสแตนต์ แต่ทรงมีพ่อแม่ทูลหัวเป็นโรมันคาทอลิกที่เป็นพระประยูรญาติทางพระมารดา ที่รวมทั้งพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศสและพระนางมารี เด เมดีชีพระราชมารดาของพระเจ้าหลุยส์[4] พระองค์ทรงได้รับตำแหน่งดยุกแห่งคอร์นวอลล์และดยุกแห่งรอธเซย์ (Duke of Rothesay) เมื่อประสูติในฐานะที่เป็นพระราชโอรสองค์โตของพระมหากษัตริย์ เมื่อมีพระชนมายุได้ 8 พรรษาก็ทรงได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ให้เป็นเจ้าชายแห่งเวลส์แต่มิได้มีพิธีแต่งตั้งอย่างเป็นทางการ[5]