วิตนีย์ ฮิวสตัน
วิตนีย์ ฮิวสตัน (English: Whitney Houston) หรือชื่อจริงว่า วิตนีย์ เอลิซาเบธ ฮิวสตัน (Whitney Elizabeth Houston; 9 สิงหาคม 2506 — 11 กุมภาพันธ์ 2555) เป็นนักร้องอเมริกัน , นักแสดง , โปรดิวเซอร์ , และนางแบบในปี พ.ศ. 2552 , บันทึกสถิติโลกกินเนสส์ อ้างถึงในฐานะที่เป็นหญิงที่ได้รับรางวัลมากที่สุด[1] ฮิวสตัน ยังเป็นหนึ่งในนักร้องเพลงป็อปที่มียอดขายดีตลอดกาล โดยประมาณ 170-200 ล้านแผ่นเสียง[2][3] โดยเธอเองมีผลงานสตูดิโออัลบั้มหกอัลบั้ม , โดยมีอัลบั้มเทศกาลพิเศษ One Wish: The Holiday Album (อัลบั้มฉลองปีใหม่) และสามอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ , โดยทั้งหมดที่กล่าวมายังได้รับรางวัลอัลบั้มแผ่นเสียงเพชร , รางวัลยอดการขายยอดเยี่ยม , แพลตินัมและอัลบั้มคุณภาพ ฮิวสตันก้าวข้ามและติดชาร์จเพลงฮิตจำนวนมาก ,เช่นเดียวกับความโดดเด่นของเธอใน เอ็มทีวี , เริ่มต้นด้วยวิดิโอมิวสิกเพลง How Will I Know[4] และส่งผลให้เป็นแรงบันดาลใจแก่ศิลปินหญิงแอฟริกันอเมริกันจำนวนมากที่เดินตามรอยเท้าเธอ.[5][6]
บริตนีย์ สเปียส์
มิถุนายน ค.ศ. 1997 บริตนีย์ได้รับการติดต่อจาก " Lou Pearlman ลู เพิร์ลแมน" เพื่อที่จะเข้าร่วมวงดนตรีหญิงล้วนที่มีชื่อว่า "Innocence อินโนเซนต์" คุณแม่ลีนน์ได้ปรึกษาเรื่องนี้กับเพื่อน ๆ ครอบครัว และนักกฎหมายธุรกิจบันเทิง "Larry Rudolph ลารรี รูดอฟ" รูดอฟตัดสินใจที่จะให้บริตนีย์ได้รับโอกาสเป็นศิลปินเดี่ยว บริตนีย์จำเป็นต้องทำเดโมเสียงร้องในระบบการอัดเสียงที่มีคุณภาพ รูดอฟจึงส่งเดโมเพลงของ Toni Braxton โทนี แบรกซ์ตัน ให้บริตนีย์ไปฝึกร้องและอัดเสียงในห้องอัด จากนั้นบริตนีย์ก็เดินทางไปที่นิวยอร์กพร้อมกับเดโม เข้าพบผู้บริหารบริษัทค่ายเพลง 4 บริษัท และกลับลุยเซียนาในวันนั้น ผลปรากฏว่า 3 บริษัทไม่รับเธอเข้าเป็นศิลปินในสังกัดโดยให้เหตุผลว่า "ตอนนี้ตลาดต้องการศิลปินกลุ่ม อย่างเช่น Backstreet Boys หรือ The Spice Girls และตอนนี้คงไม่มีใครจะเป็นได้อย่าง Madonna, Debbie Gibson หรือ Tiffany ได้หรอก" สองสัปดาห์ต่อมา ผู้บริหารบริษัท "Jive Record ไจฟ์เรคคอร์ด " ติดต่อกลับมาที่ รูดอฟ " Jeff Fenster เจฟ เฟนสเตอร์" ประธานฝ่ายคัดเลือกศิลปินของบริษัทไจฟ์เรคคอร์ด กล่าวถึงการออดิชั่นของบริตนีย์ว่า บริตนีย์ได้ร้องเพลง I have nothing ของ Whitney Houston วิธนีย์ ฮูสตัน ต่อหน้าผู้บริหารและได้เซนต์สัญญาเข้าเป็นศิลปินในสังกัด "ไจฟ์เรคคอร์ด" บริตนีย์ได้พบกับ "Eric Foster White อีริคฟอสเตอร์ไวต์" ใช้เวลาเกือบเดือนในการเริ่มต้นทำงานเพลง ในช่วงแรกโปรดิวเซอร์ให้บริตนีย์ปรับเสียงร้องให้ต่ำ ทำให้ความเป็นเพลงป็อบลดลง แต่บริตนีย์เสนอว่า "เราควรจะวางแนวเพลงเน้นไปที่เพลงป็อบมากกว่าเพราะฉันสามารถเต้นในเพลงนั้นได้ มันเป็นตัวฉันมากกว่าค่ะ" ทางทีมทำเพลงจึงส่งบริตนีย์ให้ไปทำเพลงกับ "Max Martin แม็กซ์มาร์ติน" ในสวีเดน ซึ่งครึ่งหนึ่งของอัลบั้มเบบีวันมอไทม์ได้บันทึกเสียงที่นี่ ตั้งแต่เดือนมีนาคม ถึงเมษายน ค.ศ. 1998