ยุคหินเก่า
คนในยุคหินเก่าดำรงชีพด้วยการล่าสัตว์ และเสาะแสวงหาพืชผักผลไม้กินเป็นอาหารมีการพึ่งพาอาศัยธรรมชาติ และสภาวะแวดล้อมอย่างเต็มที่ กล่าวคือ เมื่อฝูงสัตว์ที่ล่าเป็นอาหารหมดลงก็ต้องอพยพย้ายถิ่นติดตามฝูงสัตว์ไปเรื่อย ๆ การที่มนุษย์จำเป็นต้องแสวงหาถิ่นที่อยู่ใหม่เพราะต้องล่าสัตว์ดังกล่าว อาจทำให้คนต้องปรับพฤติกรรมการบริโภคไปในตัวด้วย เนื่องจากชีวิตส่วนใหญ่ของคนในยุคหินเก่าต้องอยู่ กับการแสวงหาอาหารและการป้องกันตัวจากสัตว์ร้ายและภัยธรรมชาติรวมถึงการต่อสู้ในหมู่พวกเดียวกันเพื่อ การอยู่รอด จึงทำให้ต้องพัฒนาเกี่ยวกับเครื่องมือล่าสัตว์ โดยการพัฒนาอาวุธที่ทำด้วยหินสำหรับตัด ขูดหรือ สับ เช่น หอก มีด และเข็ม เป็นต้น
มาพูซอรัส
การขุดเริ่มในปี 1995 ที่ปาตาโกเนีย ประเทศอาร์เจนตินา ในชั้นตะกอนเมื่อที่ทับถมตั้งแต่ 100 ล้านปีก่อน เขาได้พบซากดึกดำบรรพ์ของไดโนเสาร์สปีชีส์ต่างกัน 7-9 ชนิด หนึ่งในไดโนเสาร์เหล่านั้น คือ มาพูซอรัส ไดโนเสาร์กินเนื้อสปีชีส์ใหม่ที่ค้นพบ มันคล้ายกิก้าโนโตซอรัสและไทรันโนซอรัส แต่ตัวยาวกว่า กะโหลกเบากว่า ฟันคมกว่า และกระดูกแข้งของมันยาวที่สุดในไดโนเสาร์กินเนื้อทั้งหมด การค้นพบที่สอดคล้องกันในแคนาดา, มองโกเลีย และอเมริกา พบว่าไดโนเสาร์กินเนื้อได้เปลี่ยนวิธีการล่า จากล่าตัวเดียวมาเป็นล่าเป็นกลุ่ม โดยพบพวกมันตายเป็นกลุ่มหลายตัว มาพูซอรัสอยู่ในยุคสมัยเดียวกับหนึ่งในไดโนเสาร์กินพืชที่ใหญ่ที่สุดอย่างอาร์เจนติโนซอรัส พวกมันจึงพัฒนาจากล่าตัวเดียวมาเป็นล่าเป็นกลุ่ม เพื่อที่จะล้มเหยื่อใหญ่ขนาดนี้ได้