มหาภารตะ
ตามตำนานกล่าวว่าผู้แต่งมหากาพย์เรื่องนี้คือ ฤๅษีกฤษณไทวปายน หรือฤๅษีวยาส เชื่อกันว่าแต่งไว้ราว 800-900 ปีก่อนคริสต์ศักราช[1] นับเป็นมหากาพย์ที่ยาวที่สุดในโลก[2] ด้วยมีจำนวนคำ 1.8 ล้านคำ นับว่ายาวกว่ามหากาพย์อีเลียด หรือมหากาพย์โอดิสซี ของกรีกโบราณ[1] มีเนื้อหาซับซ้อน เล่าเรื่องอันยืดยาวที่เกี่ยวข้องกับเทพปกรณัม การสงคราม และหลักปรัชญาของอินเดีย ทั้งนี้ยังมีเรื่องย่อย ๆ แทรกอยู่มากมาย ซี่งหลายเรื่องก็เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในเมืองไทย เช่น ภควัทคีตา ศกุนตลา สาวิตรี พระนล กฤษณาสอนน้อง อนิรุทธ์ เป็นต้น ทั้งนี้ ยังถือว่าเป็นคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ที่สำคัญของศาสนาฮินดูด้วย นอกจากนี้ มหาภารตะนี้ยังสอดแทรกความรู้เกี่ยวกับขนบธรรมเนียมประเพณี วิถีชีวิต ศาสนา การเมือง ศิลปะหลายแขนง ประวัติความเป็นมาของวงศ์ตระกูลต่าง ๆ ในเรื่อง และธรรมเนียมประเพณีการรบการสงครามของอินเดียยุคโบราณด้วย
ปรัชญาปารมิตาหฤทัยสูตร
อะถายุษมาน ศาริปุโตร พุทธานุภาเวนะ อารยาวะโลกิเตศวรัง โพธิสัตตวะเมตะทะโวจัต-ยะห์ กัศจิต กุละปุโตร (วา กุละทุหิตา วา อัสยาง) คัมภีรายาง ปรัชญาปารมิตายาง จารยาง จะรตุกามะห์ กะถัง ศิกษิตะวยะห์ เอวะมุกเต อารยาวโลกิเตศวะโร โพธิสัตตโว มหาสัตตวะห์ อายุษมันตัง ศาริปุตระเมตะทะโวจัต-ยะห์ กัศจิจฉาริปุตระ กุละปุโตร วะ กุละทูหิตา วา (อัสยาง) คัมภีรายาง ปรัชญาปารมิตายาง จะรยาง จะรตุกามะห์ เตไนวัง วยะวโลกิตะวยัม-ปัญจะ สกันธางสตางศจะ สวภาวะศูนยาน สะมะนุปัศยะติ สมะฯ รูปัง ศูนยตา ศูนยะไตวะ รูปังฯ รูปานนะ ปฤถัก ศูนยะตา ศูนยะตายา นะ ปฤถัก รูปัมฯ ยัทรูปัง สา ศูนยะตา ยา ศูนยะตา ตัทรูปัมฯ เอวัง เวทะนาสังชญาสังสการะวิชญานานิ จะ ศูนยะตาฯ เอวัง ศาริปุตระ สะรวะธรฺมาห์ ศูนยะตาลักษณา อะนุตปันนา อนิรุทธา อะมะลา วิมะลา อะนูนา อะสังปูรณาห์ฯ ตัสมาตตะรหิ ศาริปุตระ ศูนยตายาง นะ รูปัม นะ เวทะนา นะ สังชญา นะ สังสการาห์ นะ วิชญานัม นะ จักษุรนะ นะ ศโรตรัง นะ ฆราณัง นะ ชิหวา นะ กาโย นะ มะโน นะ รูปัง นะ ศัพโท นะ คันโธ นะ ระโส นะ สปรัษฏะวยัง นะ ธรมะห์ฯ นะ จักษุรธาตุรยาวันนะ มะโนธาตุรนะ ธรมะธาตุรนะ มะโนวิชญานะธาตุห์ฯ นะ วิทยา นาวิทยา นะ กษโย ยาวันนะ ชรามะระณัง นะ ชะรามะระณักษะยะห์ นะ ทุห์ขะสะมุทะยะนิโรธะมารคา น ชญานัง นะ ปราปติรนาปราปติห์ฯ ตัสมาจฉาริปุตระ อะปราปติเวนะ โพธิสัตตวานาง ปรัชญาปารมิตามาศริตยะ วิหะระติ จิตตาวะระณะห์ฯ จิตตาวะระณะนาสติตวาทะตรัสโต วิปะรยาสาติกรานโต นิษฐะนิรวาณะห์ฯ ตรยะธวะวยะวะสถิตาห์ สะรวะพุทธาห์ ปรัชญาปารมิตามาศริตยะ อะนุตตุรามง สัมยักสังโพธิมะภิสังพุทธาห์ฯ ตัสมาท ชญาตะวยะห์ ปรัชญาปารมิตามหามันตระห์ อนุตตะระมันตระห์ อะสะมะสะมะมันตระห์ สรวะทุห์ขะประศะมะนะมันตระห์ สัตยะมะมิถยัตวาต ปรัชญาปารมิตายามุกโต มันตระห์ฯ ตัทยะถา คะเต คะเต ปาระคะเต ปาระสังคะเต โพธิ สวาหาฯ เอวัง ศาริปุตระ คัมภีรายาง ปรัชญาปารมิตายาง จะรยาง ศิกษิตะวยัง โพธิสัตตเวนะฯฯ