มะเมียะ
บทความนี้เกี่ยวข้องกับสตรีพม่า สำหรับเพลงและละครโทรทัศน์ โปรดดู มะเมียะ (เพลง) และ มะเมียะ (ละครโทรทัศน์) นางสาวมะเมียะ (พ.ศ. 2430-พ.ศ. 2505) เป็นสาวแม่ค้าชาวพม่าที่อยู่ในเรื่องเล่าของประวัติศาสตร์เชียงใหม่ ซึ่งในขณะนั้นเชียงใหม่ยังคงเป็นส่วนหนึ่งในมลฑลพายัพของสยาม มะเมียะปรากฏตัวครั้งแรกอยู่ในหนังสือ "เพชรลานนาเล่ม ๑" ของนาย<b data-parsoid='{"dsr":[415,442,3,3]}'>ปราณี ศิริธร ณ พัทลุง ที่กล่าวถึง ความรักของมะเมียะหญิงสาวชาวพม่ากับกับเจ้าอุตรการโกศลแห่งนครเชียงใหม่ เมื่อครั้งที่เจ้าอุตรการโกศล (ศุขเกษม ณ เชียงใหม่) เดินทางไปศึกษาเล่าเรียนที่เมืองมะละแหม่ง ประเทศพม่า แต่ความรักต้องจบลงด้วยความโศกสลด อันเป็นที่มาของตำนานความรักที่เล่าขานมาจนถึงปัจจุบัน[1]
จ้าว หย่าจือ
2 ปีต่อมาหลังจากห่างหายออกจากวงการเพื่อไปเป็นแม่บ้านอย่างเต็มตัว เธอทนคิดถึงชีวิตในวงการบันเทิงไม่ไหวจึงกลับเข้ามาสู่วงการบันเทิงอีกครั้ง แต่คราวนี้เธอหันไปรับงานแสดงให้กับทางประเทศไต้หวันแทน และเริ่มงานถ่ายละครรักโรแมนติก เรื่อง มนต์รักที่...ปักกิ่ง (Moment in Peking 1988) ในช่วงปลายปีพ.ศ. 2530 ซึ่งเป็นละครที่ออกอากาศในวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2531 หลังจากออนแอร์ไปได้ไม่นานเธอได้รับคำชมเป็นอย่างมากในประเทศไต้หวัน ละครเรื่องนี้ทำให้เธอกลับมาได้รับความนิยมในไต้หวัน อีกครั้ง พอสิ้นปีเธอได้รับรางวัลนักแสดงยอดนิยมในงานแจกรางวัลวิทยุโทรทัศน์ทองคำ ครั้งที่ 24 ที่ไต้หวัน อีกทั้งละครเรื่องนี้ยังได้รับรางวัล ละครชุดยอดเยี่ยม ในงานรางวัล Golden Bell Award ในสาขา Best TV Serial Award และตัวเธอยังได้รับการเสนอชื่อชิงรางวัลนักแสดงหญิงยอดเยี่ยม ในงานเดียวกัน อีกด้วย จากความสำเร็จในละครเรื่องนี้ทำให้เธอมีผลงานในแนวเดียวกันตามมาอีกคือเรื่อง ฟู๋หรงเจิ้น...รักนี้ไม่แปรเปลี่ยน (芙蓉镇 1989) ซึ่งออกอากาศ ในวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2532 เป็นละครที่สร้างจากนวนิยายเรื่องเดียวกันของ กู่ฮัว (Guhua) โดย จ้าวหย่าจือ รับบทเป็นนางเอกของเรื่องที่ชื่อ ฮวนยูยีน อาศัยอยู่บ้านเล็ก ๆ กับสามีของเธอ หลีจีกุย (Li Guigui) มีอาชีพขายเต้าหู้ หลังจากละครเรื่องนี้ได้ออกอากาศ ปรากฏว่าผลตอบรับจากผู้ชมดีในระดับหนึ่ง แต่ไม่ประสบความสำเร็จเท่าเรื่องแรก 