สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์
เจ้าหญิงเบียทริกซ์ทรงเป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์กับเจ้าชายแบร์นฮาร์ดแห่งลิพเพอ-บีสเตอร์เฟลด์ พระราชชนนีของพระองค์ทรงครองราชบัลลังก์ในปีพ.ศ. 2491 เจ้าหญิงได้ทรงเป็นทายาทโดยสันนิษฐาน เมื่อพระราชมารดาสละราชบัลลังก์ในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2523 เจ้าหญิงเบียทริกซ์ได้สืบราชบัลลังก์เป็นสมเด็จพระราชินีนาถ ทรงเข้าศึกษาในโรงเรียนประถมศึกษาทั่วไปที่ประเทศแคนาดา ในช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง จากนั้นทรงสำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาที่เนเธอร์แลนด์ในช่วงยุคหลังสงคราม ในปีพ.ศ. 2504 พระนางทรงสำเร็จการศึกษาปริญญาด้านนิติศาสตร์จากมหาวิทยาลัยไลเดิน ในปีพ.ศ. 2509 เจ้าหญิงเบียทริกซ์อภิเษกสมรสกับเคลาส์ ฟอน อัมส์เบิร์ก นักการทูตชาวเยอรมัน ซึ่งมีพระโอรสร่วมกัน 3 พระองค์ ได้แก่ สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลม-อเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์ (ประสูติ พ.ศ. 2510), เจ้าชายฟริโซแห่งออเรนจ์-นัสเซา (พ.ศ. 2511 - 2556) และเจ้าชายคอนสแตนตินแห่งเนเธอร์แลนด์ (ประสูติ พ.ศ. 2512) เจ้าชายเคลาส์สิ้นพระชนม์ในปีพ.ศ. 2545 ในช่วงที่พระนางสละราชบัลลังก์ พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเนเธอร์แลนด์[1]
เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งเฮสส์และไรน์
เจ้าหญิงอลิซแห่งบัทเทนแบร์ก (วิกตอเรีย อลิซ เอลิซาเบธ จูลี มารี; 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2428 - 5 ธันวาคม พ.ศ. 2512) ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2446 ณ เมืองดาร์มสตัดท์ กับ เจ้าชายแอนดรูว์แห่งกรีซและเดนมาร์ก (1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2425 - 3 ธันวาคม พ.ศ. 2487) พระชนนีในเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ เจ้าหญิงหลุยส์แห่งบัทเทนแบร์ก (หลุยส์ อเล็กซานดรา มารี ไอรีน; 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2432 - 7 มีนาคม พ.ศ. 2508) ทรงอภิเษกสมรสกันเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2466 ณ โบสถ์หลวง พระราชวังเซนต์เจมส์ กับ เจ้าฟ้าชายกุสตาฟ อดอล์ฟ มกุฎราชกุมารแห่งสวีเดน (11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2425 - 15 กันยายน พ.ศ. 2516) ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน หลังการเสวยราชสมบัติของพระสวามี เจ้าชายจอร์จแห่งบัทเทนแบร์ก (จอร์จ หลุยส์ วิกเตอร์ เฮนรี เซอร์จ; 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2435 - 8 เมษายน พ.ศ. 2481) ทรงดำรงตำแหน่ง มาร์ควิสที่ 2 แห่งมิลฟอร์ดฮาเว็น เอิร์ลแห่งเมดินา และไวส์เค้านท์อัลเดอร์เนย์ เมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2464 ทรงอภิเษกสมรสวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2459 ณ โบสถ์หลวง พระราชวังเซนต์เจมส์ กรุงลอนดอน กับ เค้านท์เตส นาเด็จดา มิคาอิลอฟนา เดอ ทอร์บี้ (28 มีนาคม พ.ศ. 2439 - 22 มกราคม พ.ศ. 2506) เจ้าชายหลุยส์แห่งบัทเทนแบร์ก (หลุยส์ ฟรานซิส อัลเบิร์ต วิกเตอร์ นิโคลาส; 25 มิถุนายน พ.ศ. 2443 - 27 สิงหาคม พ.ศ. 2522) ทรงได้รับการเฉลิมพระอิสริยยศเป็น เอิร์ลเมานต์แบ็ทแตนแห่งพม่า และบารอนรอมซีย์ เมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2490 ทรงดำรงตำแหน่งเป็น อุปราชแห่งอินเดีย ระหว่างวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ถึงวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2490 ทรงดำรงตำแหน่งเป็น ข้าหลวงใหญ่แห่งอินเดีย ระหว่างวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2490 ถึงวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2491 ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2465 ณ กรุงลอนดอน กับ เอ็ดวินา ซินเธีย แอนเน็ต แอชลีย์ (28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2444 - 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503)