รถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล
การศึกษาโครงข่ายรถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล เกิดเนื่องมาจากภาครัฐต้องการแก้ไขปัญหาการจราจรติดขัดในพื้นที่ดังกล่าว ซึ่งเป็นปัญหาเรื้อรังและมีความรุนแรงมากขึ้น เนื่องจากความต้องการเดินทางของประชาชนเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วจากการขยายตัวของชุมชนเมืองและกิจกรรมต่าง ๆ เกิดผลเสียต่อสังคมและเศรษฐกิจโดยรวมในระดับประเทศ ในฐานะที่กรุงเทพมหานครเป็นศูนย์กลางความเจริญของประเทศ นอกจากการก่อสร้างระบบโครงข่ายถนนจำนวนมากในอดีตแล้ว ภาครัฐได้หันมาพัฒนาระบบขนส่งสาธารณะมากขึ้น ซึ่งปัจจุบันแผนแม่บทระบบขนส่งมวลชนทางรางได้เกิดขึ้นเป็นโครงข่ายที่สมบูรณ์แล้ว แต่การดำเนินงานต้องใช้เงินลงทุนสูงและใช้ระยะเวลานาน จึงจำเป็นต้องปรับปรุงระบบการให้บริการรถโดยสารประจำทางอย่างเร่งด่วนควบคู่ไปกับการก่อสร้างระบบขนส่งทางราง[2]
สถานีศึกษาวิทยา
อย่างไรก็ตามแผนการก่อสร้างกลับไม่คืบหน้าตามแผน เนื่องจากกรุงเทพมหานครมีแผนเปิดประมูลโครงการรถไฟฟ้าสายสีเขียวอ่อน ช่วงคูคต-เคหะสมุทรปราการ และรถไฟฟ้าสายสีเขียวเข้ม ช่วงยศเส-บางหว้า-ตลิ่งชัน ใหม่ทั้งหมดในรูปแบบโครงการความร่วมมือระหว่างภาครัฐและเอกชน (PPP) เพื่อให้กรุงเทพมหานครมีส่วนแบ่งในรายได้ค่าโดยสาร จึงทำให้แผนการก่อสร้างสถานีต้องชะลอออกไปจนกว่าจะได้ความชัดเจนในการประมูลผู้ให้บริการรายใหม่ และยังเป็นการรอผลการวิเคราะห์ผลกระทบทางสิ่งแวดล้อม (EIA) ของโครงการด้วย