แลนไร้สาย
แลนไร้สาย (English: wireless LAN) หรือ WLAN คือ เทคโนโลยีที่เชื่อมอุปกรณ์ตั้งแต่สองตัวขึ้นไปเข้าด้วยกัน โดยใช้วิธีการกระจายแบบไร้สาย (ส่วนใหญ่แล้ว จะใช้คลื่นวิทยุแบบกระจายความถี่ หรือ OFDM(English: Orthogonal Frequency Division Multiplex) และโดยปกติแล้ว จะมีการเชื่อมต่อผ่านทาง Access Point (AP) เพื่อเข้าไปยังโลกอินเทอร์เน็ต แลนไร้สายทำให้ผู้ใช้สามารถนำพาหรือเคลื่อนย้ายคอมพิวเตอร์ไปยังพื้นที่ใดก็ได้ที่มีสัญญาณของแลนไร้สาย และยังสามารถเชื่อมต่อกับเครือข่ายได้ตามปกติ WLANs ที่ทันสมัยส่วนใหญ่​​จะมีพื้นฐานมาจากมาตรฐาน IEEE 802.11 ที่ถูกวางตลาดภายใต้ชื่อแบรนด์ Wi-Fi. ครั้งหนึ่ง WLANs เคยถูกเรียกว่า LAWN (local area wireless network) โดยกระทรวงกลาโหมสหรัฐฯ[1]
ลำดับสิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ (ค.ศ. 1946–91)
เครือข่ายท้องถิ่นไร้สายเป็นการเชื่อมโยงเครื่องคอมพิวเตอร์หรืออุปกรณ์สองจุดหรือมากกว่า โดยใช้พื้นฐานของเทคโนโลยีการกล้ำคลื่นความถี่แพร่กระจาย หรือ OFDM เพื่อเปิดให้มีการสื่อสารระหว่างหลายอุปกรณ์ในพื้นที่ที่จำกัด. ในปี 1970 มหาวิทยาลัยฮาวายภายใต้การนำของ นอร์แมน อาบรามสัน ได้คิดค้นเครือข่ายการสื่อสารคอมพิวเตอร์ครั้งแรกของโลกที่ใช้วิทยุต้นทุนต่ำรูปร่างเหมือนแฮมชื่อ ALOHAnet. โครงสร้างของระบบเป็นแบบดาวสองทิศทาง รวมถึงการใช้งานคอมพิวเตอร์เจ็ดเครื่องบนสี่หมู่เกาะในการสื่อสารกับคอมพิวเตอร์ส่วนกลางบนเกาะโอวาฮูโดยไม่ต้องใช้สายโทรศัพท์.[200]