มีป คีส
แฮร์มีเนอ ซันทรูชิทซ์ (German: Hermine Santruschitz; 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2452 - 11 มกราคม พ.ศ. 2553) หรือเป็นที่รู้จักทั่วใปในภาษาดัตช์ว่า มีป คีส (Dutch: Miep Gies)[1] คือหนึ่งในชาวดัตช์ผู้ช่วยเหลืออันเนอ ฟรังค์, ครอบครัวของเธอ และชาวยิวอีกสี่คนในการหลบซ่อนตัวจากนาซีเยอรมัน ซึ่งทั้งหมดซ่อนตัวอยู่ในส่วนต่อเติมอาคารที่ทำการของบริษัทค้าขายของออทโท ฟรังค์ บิดาของอันเนอ ฟรังค์ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เดิมทีมีป คีส ถือสัญชาติออสเตรียโดยกำเนิด แต่ในปี พ.ศ. 2463 ครอบครัวชาวดัตช์รายหนึ่งรับเธอมาอุปถัมภ์เป็นการชั่วคราวด้วยวัยเพียงเจ็ดขวบ ซึ่งในภายหลังเธอรู้สึกผูกพันกับครอบครัวนี้อย่างมาก เดิมทีครอบครัวรับอุปการะเธอเพียงหกเดือน และก็ถูกขยายออกไปเป็นหนึงปีเนื่องจากสุขภาพร่างกายที่เปราะบางของเธอ จนในที่สุดเธอเลือกที่จะอยู่กับครอบครัวดังกล่าวต่อไป และอาศัยอยู่ในเนเธอร์แลนด์ไปตลอดช่วงชีวิตที่เหลือ ในปี พ.ศ. 2476 เธอเริ่มทำงานให้กับออทโท ฟรังค์ นักธุรกิจเชื้อสายยิวผู้อพยพครอบครัวจากเยอรมนีมายังเนเธอร์แลนด์เพื่อหลีกเลี่ยงการปราบปรามชาวยิวโดยพรรคนาซี มีป คีส จึงกลายมาเป็นทั้งเพื่อนสนิทและเพื่อนที่ครอบครัวฟรังค์ไว้วางใจ รวมถึงเป็นกำลังสำคัญที่ให้การช่วยเหลือครอบครัวตลอดระยะเวลาสองปีของการหลบซ่อนตัว เธอคือคนที่เก็บกู้สมุดบันทึกประจำวันของอันเนอไว้ได้หลังจากที่ครอบครัวถูกจับกุม และรักษาสมุดดังกล่าวไว้ในที่ปลอดภัยจนกระทั่งออทโท ฟรังค์ รอดชีวิตกลับมาจากค่ายกักกันเอาชวิทซ์ในปี พ.ศ. 2488 ทำให้เธอได้ทราบข่าวการเสียชีวิตของอันเนอ[2][3][4][5][6][7][8] นอกจากนี้เธอยังเป็นผู้ประพันธ์หนังสือ Anne Frank Remembered: The Story of the Woman Who Helped to Hide the Frank Family ร่วมกับแอลิสัน เลสลี โกลด์ และออกตีพิมพ์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2530
ราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
เจ้าชายคริสเตียน วิกเตอร์แห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-ออกุสเท็นบูร์ก (คริสเตียน วิกเตอร์ อัลเบิร์ต แอร์นส์ แอนตัน; 14 เมษายน พ.ศ. 2410 - 29 ตุลาคม พ.ศ. 2443) เจ้าชายอัลเบิร์ต ดยุกแห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์ (อัลเบิร์ต จอห์น ชาร์ลส์ เฟรเดอริค อาร์เธอร์; 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2412 - 27 เมษายน พ.ศ. 2474) ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นดยุกแห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-ออกุสเท็นบูร์ก เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2464 และมีพระธิดานอกสมรสซึ่งเกิดจากสตรีสูงศักด์ชาวปรัสเซีย นามว่า บารอนเนสเบอร์ธา มารี มาเดอลีนแห่งเวอร์นิตซ์ (17 สิงหาคม พ.ศ. 2411 - 4 สิงหาคม พ.ศ. 2443) คือ วาเลรี มารี ซู ชเลสวิก-โฮลชไตน์ (3 สิงหาคม พ.ศ. 2443 - 14 สิงหาคม พ.ศ. 2496) ใช้นามสกุลเดิมว่า "ชวาลบ์" (Schwalb) เนื่องจากได้รับการเลี้ยงดูโดยครอบครัวชาวยิว จนกระทั่งเจ้าชายอัลเบิร์ตทรงรับรองว่าเป็นพระธิดาในพระหัตถเลขาส่วนพระองค์ ลงวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2474 และต่อมาเปลี่ยนมาใช้นามสกุล "ซู ชเลสวิก-โฮลชไตน์" ในวันที่ 12 พฤษภาค พ.ศ. 2474 สมรส (1) 28 มิถุนายน พ.ศ. 2478 ณ กรุงเวียนนา (หย่าร้างในปี 2481) กับ แอร์นส์ โยฮันน์ วากเนอร์ (10 มกราคม พ.ศ. 2439 - ไม่ทราบปีเสียชีวิต) (ไม่มีบุตรและธิดา); (2) 15 มิถุนายน พ.ศ. 2482 ณ เมืองมึนส์เตอร์ กับ เจ้าชายเอ็งเก็ลเบิร์ต ชาร์ลส์ ดยุกที่ 10 แห่งอาเร็นแบร์ก (20 เมษายน พ.ศ. 2442 - 27 เมษายน พ.ศ. 2517) (ไม่มีบุตรและธิดา) เจ้าหญิงเฮเลนา วิกตอเรียแห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-ออกุสเท็นบูร์ก (วิกตอเรีย หลุยส์ โซเฟีย ออกัสตา อาเมเลีย เฮเลนา; 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2413 - 13 มีนาคม พ.ศ. 2491) ทรงสละราชทินนามของเยอรมันทั้งหมด และทรงดำรงพระอิสริยยศเพียง เจ้าหญิงเฮเลนา วิกตอเรีย เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2460 เจ้าหญิงมารี หลุยส์แห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-ออกุสเท็นบูร์ก (ฟรันซิสกา โยเซฟา หลุยส์ ออกัสตา มารี คริสตินา เฮเลนา; 12 สิงหาคม พ.ศ. 2415 - 8 ธันวาคม พ.ศ. 2499) ทรงสละราชทินนามของเยอรมันทั้งหมด และทรงดำรงพระอิสริยยศเพียง เจ้าหญิงมารี หลุยส์ เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2460 ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2434 ณ โบสถ์เซนต์จอร์จ ปราสาทวินด์เซอร์ เมืองวินด์เซอร์ ทรงหย่าร้างเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2443 กับ เจ้าชายอาริเบิร์ต โยเซฟ อเล็กซานเดอร์แห่งอันฮัสต์ (18 มิถุนายน พ.ศ. 2407 - 24 ธันวาคม พ.ศ. 2476) ไม่มีพระโอรสและธิดา เจ้าชายฮารัลด์แห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-ออกุสเท็นบูร์ก (เฟรเดอริค คริสเตียน ออกัสตัส เลโอโพลด์ เอ็ดเวิร์ด ฮารัลด์; 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2419 - 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2419)