มีป คีส
มีป คีส เกิดในเวียนนา จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ด้วยชื่อแฮร์มีเนอ ซันทรูชิทซ์ (ภายหลังสะกดว่า ซันตรูชิตส์ ในเนเธอร์แลนด์) เธอถูกส่งตัวจากเวียนนาไปยังไลเดินในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2463 เพื่อหลีกหนีจากภาวะขาดแคลนอาหารในออสเตรียหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และอาศัยอยู่กับครอบครัวนีวเวินบืร์คซึ่งเป็นครอบครัวชนชั้นแรงงานที่มีบุตรธิดาของตนอยู่แล้ว 6 คนและรับอุปการะเธอเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งคน ครอบครัวนี้เองที่เรียกเธอด้วยชื่อเล่นว่า "มีป" อันเป็นชื่อที่รู้จักกันเป็นการทั่วไปในภายหลัง ต่อมาในปี พ.ศ. 2465 เธอย้ายที่อยู่ไปยังบ้านเลขที่ 25 ถนนคาสป์[9] ในกรุงอัมสเตอร์ดัมพร้อมกับครอบครัวผู้อุปการะของเธอ เธอเข้าศึกษาเล่าเรียนในโรงเรียนและเป็นนักเรียนดีเด่น ผู้กล่าวว่าตนเองนั้น "สงบเสงี่ยมและเป็นตัวของตัวเองมาก" หลังจากที่สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยม เธอเข้าทำงานในบริษัทสัญชาติเยอรมันที่มาเปิดสาขาในเนเธอร์แลนด์นามว่า "โอเพคทา" โดยเริ่มทำงานในฐานะพนักงานบัญชีก่อนที่จะถูกเลื่อนขั้นเป็นเลขานุการในภายหลัง ต่อมาออทโท ฟรังค์ ถูกโยกย้ายจากสำนักงานของบริษัทในเยอรมนีมายังเนเธอร์แลนด์และได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้จัดการใหญ่ประจำสาขาเนเธอร์แลนด์ ที่ซึ่งบริษัทเพิ่งจะเข้ามาขยายกิจการได้ไม่นาน มีปได้กลายมาเป็นเพื่อนสนิทของครอบครัวฟรังค์เช่นเดียวกับยัน คีส คู่หมั้นของเธอ ต่อมาหนังสือเดินทางของเธอถูกยกเลิก เนื่องจากเธอปฏิเสธที่จะเข้าร่วมสมาคมสตรีของพรรคนาซี ทำให้เธอได้รับคำสั่งเนรเทศออกจากเนเธอร์แลนด์กลับไปยังออสเตรีย (ซึ่งในขณะนั้นถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของเยอรมนีและถือว่าเธอคือพลเมืองชาวเยอรมันคนหนึ่ง) ภายในระยะเวลา 90 วัน เธอและคู่หมั้นจึงรีบแต่งงานกันในวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2484 เพื่อที่จะได้สิทธิการเป็นพลเมืองชาวดัตช์และหลีกเลี่ยงการเนรเทศกลับออสเตรีย ด้วยความเชี่ยวชาญทั้งภาษาดัตช์และภาษาเยอรมันของมีป เธอได้ช่วยครอบครัวฟรังค์ซึมซับเอาวัฒนธรรมและปรับตัวเข้ากับสังคมดัตช์ เธอและสามีจึงเป็นแขกผู้แวะเวียนไปยังบ้านของครอบครัวฟรังค์อยู่เป็นประจำ
อุมิเนะโกะโนะนะกุโคะโระนิ
เบียทริเช่เป็นคุณหนูประจำตระกูลอุชิโรมิยะ แต่ถูกฆาตกรรมและวิญญาณของเธอยังวนเวียนอยู่ จึงเป็นที่มาของตำนานแม่มดเบียทริเช่ที่มาเรียชอบพูดถึงบ่อยๆ มักจะถูกทุกคนเรียกว่า "เบียโตะ" รู้จักกันในนาม "แม่มดสีทอง" มีความสามารถในการควบคุมชีวิตและความตาย สามารถอัญเชิญสิ่งของต่างๆได้หลายครั้ง ยกตัวอย่างเช่น สามารถอัญเชิญ "หอคอยเพียงไหล่" ที่สร้างหอคอยที่สามารถยิงหอกแห่งแสงได้ในระหว่างที่สู้กับเวอร์กิลเลีย ตัวของเบียทริเช่รู้ดีว่า "เวทมนตร์นิรันดร์" นี้มีเพื่อสร้างภาพมายาทุกชนิด และทำลายได้ตลอดกาลไม่มีที่สิ้นสุด เป็นคู่แข่งของอุชิโรมิยะ แบทเลอร์
เป็นแม่มดที่ประกฎตัวในช่วงหลังในโลกของเธอ เธอเป็นน้องสาวของมาเรีย แต่ทว่าย้อนอดีตกลับมาในโลกที่มาเรียยังเป็นเด็กอยู่โดยมาพร้อมกับลูกน้อง 7 คน ที่เรียกว่า "เหล่าพี่น้องแห่งบาป" ซึ่งชื่อพี่น้องเหล่านั้นตั้งตามปีศาจในบาปทั้งเจ็ดของศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอร์ลิค อันที่จริงเธอคือน้องสาวของแบทเลอร์ ไม่ใช่มาเรีย เธอเป็นที่รู้จักของแม่มดในนาม "แม่มดแห่งการคืนชีพ" ความสามารถของเธอคือการคืนชีพ เธอถูกสอนเรื่องเวทมนตร์มาจากร่างแม่มดของมาเรียผ่านไดอารี่ของมาเรีย ด้วยความที่เธอเป็นเบียทริเช่คนต่อมา เธอจึงมีความสามารถในการอัญเชิญเหมือนเบียทริเช่รุ่นก่อนๆได้ และเพราะเธอย้อนอดีตมา 12 ปี จากอนาคต เธอจึงมีทักษะด้านเวทมนตร์ที่สูงมาก จึงเป็นที่หวาดกลัวของเหล่าแม่มดด้วยกันเอง
รู้จักกันในนาม " แม่มดแห่งการเริ่มต้น" เป็นแม่มดที่เกิดจากอุชิโรมิยะ มาเรีย มีคู่หูคือซากุทาโร่ที่เกิดจากตุ๊กตาสิงโตของเธอ เธอมีพลังเวทมนตร์ที่สามารถให้กำเนิดหนึ่งจากทะเลถึงศูนย์ แม้ว่าคุณจะคูณศูนย์ไปเท่าไหร่ มันจะไม่ยอมเป็นศูนย์ สามารถสร้างเหล่าขนมให้ตกจากท้องฟ้า สามารถเนรมิตอาหาร และสามารถควบคุมสภาพอากาศได้
แม่มดผมขาว สวมหมวกและมีท่าทางในแบบผู้ดีที่สุดในบรรดาแม่มดทั้งหมด เป็นคนเงียบๆ ปกติจะอยู่ในร่างหญิงแก่ประจำบ้านอุชิโรมิยะ แต่เดิมเป็นครูของเบียทริเช่ และเป็นสุดยอดแม่มดที่มีพลังแข็งแกร่งที่สุด รู้จักกันในนาม "แม่มดแห่งการจำกัด" เธอมีพลังเวทมนตร์ที่แข็งแกร่งพอที่จะปะทะกับเบอาทริเช่ได้ สามารถบิน,เคลื่อนย้ายตัวเอง,สร้างเกราะเวทย์เพื่อป้องกัน และอัญเชิญค้อนศักดิ์สิทธิ์ "มโจเนีย"และหอกศักดิ์สิทธิ์ "กังเนียร์" เธอชอบปิดตาตัวเองเพราะสามารถกลบเกลื่อนหรือเพิ่มพลังเวทย์ให้กับตนได้นั่นเอง
เด็กสาวแม่มดอีกคนที่ปรากฏตัวในรื่อง มีผมสีส้ม สวมชุดโลลิต้าสีม่วง-ดำ มีนิสัยโหดเหี้ยมคล้ายเบอาทริเช่ เธอเป็นร่างแยกในด้านลบของอุชิโรมิยะ เอวา แน่นอนว่าพลังเวทย์ของเธอส่วนใหญ่ก็จะมาจากเบอาทริเช่นั่นเอง มีความสามารถในการสร้างสิ่งของต่างๆ สามารถอัญเชิญเหล่าคนใช้ (ในที่นี้จะเรียกว่าเฟอร์นิเจอร์) ของเบอาทริเช่ได้อย่าง "เหล่าพี่น้องแห่งบาป" หรือโรนอเว่ก็ได้ แต่ส่วนใหญ่เธอจะใช้พวกซีเอสต้าเพราะความแข็งแกร่งของพวกนั้นนั่นเอง พลังที่เธอต้องการมากคือการฟื้นคืนจากความตาย และการฆ่าทุกทางเพียงเพื่อจะซ้ำว่าเธอเบื่อ สามารถปลอมแปลงตัวเองเป็นอุชิโรมิยะ เอวาได้
เป็นตุ๊กตาสิงโตที่มาเรียเล่นด้วยตอนเด็กๆ ถูกทำให้กลายเป็นมนุษย์เพราะมาเรียอยากเป็นเพื่อนด้วย
รู้จักกันในนาม "แม่มดแห่งปาฏิหาริย์" แม่มดผมยาวสีน้ำเงิน ชุดสีดำ มีนิสัยนิ่ง เงียบ สามารถทำลายหรือฆ่าทุกสิ่งได้เพื่อความสนุกของเธอเอง มีอาวุธคือเคียวสีดำ ที่สามารถแยกปาฎิหาริย์จากความเป็นจริงได้
รู้จักกันในนาม " แม่มดแห่งความเสถียรภาพ" แม่มดอีกคนที่อยู่กับเบิร์นคาสเทล แม่มดผมสั้นสีบลอนด์ มักปรากฏตัวในชุดหวานๆสีชมพูอ่อน เป้าหมายของเธอคือการกักขังเบิร์นคาสเทลให้อยู่ใน "เกม" ระหว่างอุชิโรมิยะ แบทเลอร์ กับ เบอาทริเช่ ไปตลอดกาลนั่นเอง
รู้จักกันในนาม "แม่มดแห่งความจริง" แต่เดิมเป็นนักสืบที่เก่งกาจ มากความสามารถ และให้คำตอบของปริศนาต่างๆได้เป็นอย่างดี สุดท้ายเธอเสียชีวิตและได้ถูกนำมาเข้าพวกกับเบอาทริเช่ และเป็นแม่มดเอริกะในที่สุด เธอมีผมสีน้ำเงินอ่อน มักปรากฏตัวในชุดโบสีชมพู เบิร์นคาสเทลเคยพูดไว้ว่า ตัวเอริกะนั้นจริงๆแล้วเป็นภาพที่ถูกสร้างตามความคิดของเบิร์นคาสเทลขึ้นมาเอง
แม่มดที่ปรากฏตัวเป็นคนสุดท้าย พร้อมกับชุดญี่ปุ่นสีชมพูและผ้าคาดสีเขียว เป็นแม่มดที่ถือกำเนิดจากฮาจิโจ อิคุโกะ(ฮาจิโจ โทยะ) ผู้เขียนนิยายลึกลับที่เขียนเกี่ยวกับเกาะรคเค็นจิมะ เป็นที่รู้จักในนาม "แม่มดแห่งการละคร" และ "ผู้สร้าง" เธอคือคนที่แข็งแกร่งมากถึงขนาดทำให้เบิร์นคาสเทลกลัว บางครั้งเธอก็เบื่อที่จะมีชีวิตนานๆ จึงรีบมีชีวิตแล้วก็ตาย แลมบ์ดาเดลต้า เคยพูดไว้ว่าความทรงจำของเฟียเธอรีนถูกกระทบกระเทือนจนทำให้นิสัยและการแต่งตัวเปลี่ยนไป
ปีศาจผมลอนสีส้มในชุดเซ็กซี่สีแดง ได้รับฉายาว่า "รูปปั้นปีศาจ"
ทหารองครักษ์ของเวอร์กิลเลีย ได้รับฉายาว่า "พ่อบ้านปีศาจ"
ปีศาจผมสีฟ้าอ่อนเป็นลอน สวมชุดเหมือนเมดสีดำสลับขาว จริงๆเธอเป็นเพศชายในชุดเมดแบบผู้หญิง
ปีศาจสาวผมสีส้มสวมชุดคล้ายซเปอร์ แต่เป็นสีเหลือง เป็นฝาแฝดกับซีเปอร์ ทั้งคู่เลยได้รับฉายาว่า "ปีศาจแห่งรัก"
แม่มดสีขาว เป็นแม่มดที่รู้จักกันในนามแม่มดบริสุทธิ์