กระซู่
กระซู่มีลักษณะที่ได้รับมาจากบรรพบุรุษสมัยไมโอซีนน้อยที่สุดในบรรดาแรดด้วยกัน[9] ในการศึกษาหลักฐานทางบรรพชีวินวิทยาในอายุซากดึกดำบรรพ์สกุล Dicerorhinus อยู่ในตอนต้นยุคไมโอซีนหรือประมาณ 23–16 ล้านปีมาแล้ว ข้อมูลทางโมเลกุลแสดงว่า Dicerorhinus แยกจากสปีชีส์อื่นย้อนไปไกลถึง 25.9 ± 1.9 ล้านปี มีสมมุติฐานสามข้อที่ความสัมพันธ์ระหว่างกระซู่กับแรดชนิดอื่น ข้อหนึ่งกระซู่เป็นญาติใกล้ชิดกับแรดขาวและแรดดำหลักฐานก็คือแรดทั้งสองชนิดมีสองนอ[20] กลุ่มที่สอง นักอนุกรมอื่น ๆ คิดว่ากระซู่มีลักษณะคล้ายคลึงกับชนิดที่เป็นพี่น้องคือแรดชวาเพราะการกระจายพันธุ์ซ้อนทับกันมาก[20][23] กลุ่มสุดท้ายที่เพิ่งมีการวิเคราะห์เมื่อเร็ว ๆ นี้เสนอว่าแรดแอฟริกาสองชนิด แรดเอเชียสองชนิด และกระซู่ แสดงให้เห็นถึงเชื้อสายที่แยกเป็นสามสายเมื่อประมาณ 25.9 ล้านปีมาแล้ว ด้วยเหตุนี้จึงไม่ชัดเจนเหมือนดังที่แยกไว้ในตอนแรก[20][24]
ปั๋ว อี้เข่า
ปั๋ว อี้เข่า เป็นบุตรชายคนโตของพระเจ้าโจวเหวินและพี่ชายคนโตของกษัตริย์วูผู้ก่อตั้งของราชวงศ์โจวของจีนในสมัยโบราณ
ในห้องสิน ปั๋ว อี้เข่า เป็นลูกชายคนโต ที่มีความโดดเด่นในราชวงศ์ในราชวงศ์จีซาง เขามีความสามารถในดนตรี โดยเฉพาะพินกู่ฉิน และเขายังเป็นคนที่มีความกตัญญู ในหนังสือเล่มนี้เล่าเรื่องราวของพระเจ้าซางโจ้วพิโรธจี ชาง เจ้าเมืองขึ้นเมืองหนึ่ง พระเจ้าซางโจ้วจึงสั่งขังจี ชาง ไว้ที่เมืองโหยวหลี่ ต่อมา ปั๋ว อี้เข่า ลูกชายหัวปีของจี ชาง มาทูลขอให้ปล่อยบิดา นางต๋าจี่เห็นปั๋ว อี้เข่า รูปงาม ก็มีใจปฏิพัทธ์ และขอให้พระเจ้าซางโจ้วให้เขาเข้าวังมาสอนนางเล่นพิณกู่ฉิน (古琴) แล้วนางก็ยั่วยวนปั๋ว อี้เข่า แต่เขาบอกปัดความรักของนาง นางจึงทูลยุยงพระเจ้าแผ่นดินให้สั่งประหารเขา แล้วให้เอาศพไปทำขนมเปี๊ยะให้จี ชาง กิน จี ชาง ทราบเหตุการณ์ทั้งหมดดี แต่จำยอมบริโภคขนมเปี๊ยะนั้นเพื่อรอวันล้างแค้นภายหน้า ระหว่างทางกลับบ้านจี ซางอาเจียนออกเป็นกระต่ายสีขาว 3 ตัว ซึ่งจะถูกนำต่อมาได้อยู่ภายใต้การดูแลของเทพธิดาดวงจันทร์ช้าง