โทรคมนาคมในประเทศไทย
ในช่วงปี พ.ศ. 2530 - 2540 เป็นช่วงการเปิดให้บริการโทรคมนาคมอย่างเสรีกับภาคประชาชน โดยหน่วยงานของรัฐได้แก่ องค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย (ปัจจุบัน บริษัท ทีโอที จำกัด (มหาชน)), การสื่อสารแห่งประเทศไทย (ปัจจุบัน บริษัท กสท โทรคมนาคม จำกัด (มหาชน)) และองค์การสื่อสารมวลชนแห่งประเทศไทย (ปัจจุบัน บริษัท อสมท จำกัด (มหาชน)) และแปรสภาพเป็นรัฐวิสาหกิจในปี พ.ศ. 2546-2547 โดยการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญคือ การที่ รัฐธรรมนูญปี พ.ศ. 2540 ได้กำหนดให้คลื่นความถี่ทั้งหมดคือ "ทรัพยากรการสื่อสารของชาติเพื่อสวัสดิการสาธารณะ" โดยกำหนดให้มีการจัดตั้งองค์กรกำกับดูแลอิสระขึ้นซึ้งมีอำนาจในการจัดสรรคลื่นความถี่, ตรวจสอบ และควมคุมการติดต่อสื่อสารในประเทศไทยได้แก่ คณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กทช.) และ คณะกรรมการกิจการกระจายเสียงแห่งชาติ (กสช.) ในปี 2541 และมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้า ฯ แต่งตั้งคณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติชุดแรกขึ้นในปี พ.ศ. 2547
ลำดับสิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ (ค.ศ. 1946–91)
จากปี 1836-2011, สำนักงานสิทธิบัตรและเครื่องหมายการค้าสหรัฐอเมริกา(USPTO) ได้อนุญาตจำนวน 7,861,317 สิทธิบัตร [7] เกี่ยวกับสิ่งประดิษฐ์ที่รู้จักกันดีหลายอย่างตามที่ปรากฏตลอดระยะเวลาที่อยู่ด้านล่าง บางต้วอย่างของสิ่งประดิษฐ์ที่ได้รับสิทธิบัตรระหว่างปี 1946 ถึง 1991 รวมถึงทรานซิสเตอร์ของ William Shockley (1947),[8] คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลของ John Blankenbaker (1971),[9] Internet protocol/TCP ของ Vinton Cerf และ Bob Kahn (1973),[10] และ โทรศัพท์เคลื่อนที่ของ Martin Cooper (1973).[11]