สืบ นาคะเสถียร
สืบ นาคะเสถียร (31 ธันวาคม พ.ศ. 2492 - 1 กันยายน พ.ศ. 2533) เป็นนักอนุรักษ์และนักวิชาการด้านทรัพยากรธรรมชาติชาวไทย มีชื่อเสียงจาการพยายามปกป้องแก่งเชี่ยวหลานและเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่-ห้วยขาแข้ง และฆ่าตัวตายเพื่อเรียกร้องให้สังคมเห็นความสำคัญของการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ
เกง วันสัก
เกง วันสัก (Keng Vannsak; ภาษาเขมร: កេង វ៉ាន់សាក់) เป็นนักวิชาการและนักเขียนชาวกัมพูชา เขาเป็นผู้ประดิษฐ์คีย์บอร์ดสำหรับการพิมพ์ภาษาเขมร เป็นนักเขียนที่มีชื่อเสียงทั้งเรื่องสั้นและกวีนิพนธ์ ผลงานทางวรรณกรรม มีทั้งบทละคร ได้แก่ เนื้อไม่ได้กินแต่เอากระดูกแขวนคอ อินทิตโคโลต กวีนิพนธ์ เช่น ใจสาว ขอให้เขมรอยู่รอด อาตัวอาเตีย งานวิชาการเช่น สัทอักษรเขมร เขาได้ลี้ภัยในปารีสนับตั้งแต่ พ.ศ. 2518 จนเสียชีวิตเมื่อ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2551
วันสัก เกิดเมื่อ พ.ศ. 2468 ในจังหวัดกำปงจาม เขาเกิดปีเดียวกับพล พต และเป็นที่ปรึกษาให้พล พตเมื่อพล พตไปเรียนต่อที่ฝรั่งเศส หลังจากที่วันสักจบปริญญาตรีทางด้านปรัชญาเมื่อ พ.ศ. 2499 เขาได้เรียนต่อในปารีสและทำงานเป็นผู้ช่วยทางด้านภาษาเขมรในโรงเรียนแห่งชาติทางด้านภาษาตะวันออกสมัยใหม่ (École nationale des Langues Orientales) นอกจากนั้น เขายังสอนภาษาเขมรในโรงเรียนตะวันออกและแอฟริกันศึกษา มหาวิทยาลัยลอนดอนเป็นเวลาสองปี เขาแต่งงานกับ Suzanne Colleville ชาวฝรั่งเศส