วัดเวฬุวันมหาวิหาร
วัดเวฬุวันมหาวิหาร หรือ พระวิหารเวฬุวันกลันทกนิวาปสถาน[1] เป็นอาราม (วัด) แห่งแรกในพระพุทธศาสนา ตั้งอยู่ใกล้เชิงเขาเวภารบรรพต บนริมฝั่งแม่น้ำสรัสวดีซึ่งมีตโปธาราม (บ่อน้ำร้อนโบราณ) คั่นอยู่ระหว่างกลาง นอกเขตกำแพงเมืองเก่าราชคฤห์ (อดีตเมืองหลวงของแคว้นมคธ) รัฐพิหาร ประเทศอินเดียในปัจจุบัน (หรือ แคว้นมคธ ชมพูทวีป ในสมัยพุทธกาล) [2]
วัดท่าเรือ
วัดท่าเรือ เป็นวัดเก่าแก่ ที่สันนิษฐานว่า สร้างมาตั้งแต่ ร.ศ. 124 ตามหลักฐานเป็นอักษรจารึกไว้ที่หลังคาโบสถ์ วัดท่าเรือเริ่มแรกเป็นเพียงสำนักสงฆ์ มีหลวงพ่อแก้วปกครองคณะสงฆ์ เมื่อชาวบ้านเกิดความเลื่อมใสศรัทธา จึงร่วมกันบริจาคทรัพย์สร้างโบสถ์พร้อมพระประธาน ในโบสถ์ 1องค์ แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2451 และตั้งชื่อวัดว่า “วัดเก่าท่าเรือ” เพราะสมัยก่อนสถานที่ตรงนี้เป็นท่าเรือ มีผู้คนนำสินค้ามาขายกันมากมาย ชาวบ้านจะเดินทางไปไหน ก็ต้องมาต่อเรือที่ท่าเรือแห่งนี้ เมื่อสร้างโบสถ์เสร็จชาวบ้านได้นำแท่นหินศิลาแดงมาให้ช่างแกะสลักเป็นพระพุทธรูปชื่อว่า “หลวงปู่แดง”แล้วนำไปประดิษฐานในโบสถ์อีกหนึ่งองค์ ต่อมาชาวบ้านได้ร่วมกันบริจาคทรัพย์สร้างโบสถ์ใหม่แทนหลังเก่าที่ทรุดโทรม แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2499 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500และได้เปลี่ยนชื่อจาก “วัดเก่าท่าเรือ”เป็น “วัดท่าเรือ”จนถึงปัจจุบัน