แวร์ซาย
คำว่า แวร์ซาย สันนิษฐานว่ามาจากภาษาละติน versare หมายถึง การพลิกไปเรื่อยๆ ซึ่งนิยมใช้ในยุคกลางแทนความหมายของที่ที่ผ่านการไถหรือถางแล้ว (ที่ที่ถูก"พลิก"ซ้ำแล้วซ้ำอีกนั่นเอง)[2] นอกจากนี้ลักษณะของคำนี้ยังคล้ายคลึงกับภาษาละตินคำว่า seminare หมายถึงการหว่าน ซึ่งเป็นที่มาของภาษาฝรั่งเศสคำว่า semailles
ลิงกวาฟรังกาโนวา
ลิงกวาฟรังกาโนวา (Lingua Franca Nova) หรือ เอเลเฟน (Elefen) เป็นภาษาประดิษฐ์ช่วยในการสื่อสาร โดย ดร. C. George Boeree อาจารย์มหาวิทยาลัย Shippensburg รัฐเพนซิลเวเนีย เมื่อปี พ.ศ. 2508 โดยมีรากศัพท์มาจากภาษากลุ่มโรมานซ์ ภาษาฝรั่งเศส ภาษาอิตาลี ภาษาโปรตุเกส ภาษาสเปน และภาษากาตาลา โครงสร้างไวยากรณ์ได้ตัดทอนมากจากภาษาครีโอลตระกูลโรมานซ์ 