ภาษากงกณี
ภาษากงกณี(อักษรเทวนาครี: कोंकणी ; อักษรกันนาดา:ಕೊಂಕಣಿ; อักษรมาลายาลัม:കൊംകണീ ; อักษรโรมัน: Konknni) เป็นภาษากลุ่มอินโด-อารยัน โดยมีคำศัพท์จากภาษาดราวิเดียนปนอยู่ด้วย ได้รับอิทธิพลจากภาษาอื่นหลายภาษา ทั้งภาษาโปรตุเกส ภาษากันนาดา ภาษามราฐี ภาษาเปอร์เซีย และภาษาอาหรับ มีผู้พูดประมาณ 7.6 ล้านคน [1] [2]แต่เดิมเชื่อกันว่าภาษานี้เป็นภาษาถิ่นของภาษามราฐี แต่หลักฐานที่พบภาษากอนกานีเกิดก่อนภาษามราฐีนานมาก จารึกภาษากอนกานีพบครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 1730 ขณะที่จารึกภาษามราฐีพบครั้งแรก เมื่อราว พ.ศ. 2100
กังกุน
ชื่อ Cancún, Cancum หรือ Cankun ปรากฏครั้งแรกบนแผนที่ในศตวรรษที่ 18 ความหมายของกังกุนไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดและไม่แน่ว่ามีต้นกำเนิดมาจากภาษามายาหรือไม่ ถ้ามันมาจากภาษามายาก็เป็นไปได้ว่าอาจจะหมายถึง​​ "สถานที่ / ที่นั่ง / บัลลังก์ของงู" หรือ "งูที่ต้องมนต์" งูเป็นสัญลักษณ์ที่แพร่หลายในพื้นที่ต่างๆของนิซุกในสมัยก่อนตกเป็นอาณานิคมของสเปน 