เหตุผลวิบัติในการวางแผน
เหตุผลวิบัติในการวางแผน (English: planning fallacy) ที่แดเนียล คาฮ์นะมัน (รูป) และอะมอส ทเวอร์สกี้เป็นผู้เสนอในปี ค.ศ. 1979[1][2] เป็นปรากฏการณ์ที่การพยากรณ์ของเราว่า จะใช้เวลานานเท่าไรในการทำงานหนึ่งให้เสร็จ จะปรากฏว่ามีความเอนเอียงโดยการมองในแง่ดี (optimistic bias) คือจะมีการประเมินเวลาต่ำเกินไป เป็นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นไม่ว่าเราจะรู้หรือไม่ว่า งานคล้าย ๆ กันในอดีตความจริงแล้วใช้เวลามากกว่าที่วางแผนและประเมินไว้[3][4][5] ความเอนเอียงนี้จะเกิดเมื่อประเมินงานของตัวเองเท่านั้น แต่ถ้าคนอื่นประเมินให้ ก็จะมีความเอนเอียงโดยมองในแง่ร้าย และเวลาที่ประเมินก็จะมากเกินไป[6][7] นิยามของความเอนเอียงกำหนดว่า การพยากรณ์เวลาที่จะใช้ทำงานปัจจุบัน
อัสแซสซินส์ครีด
ในแอนิมัส เดสมอนด์ได้เข้าไปในความทรงจำของนักฆ่ามากมาย ได้แก่ อัลตาเอียร์ อิบึน-ลาอาฮาด (Altaïr ibn-La'Ahad) นักฆ่าผู้อัปยศที่ต้องกู้ชื่อเสียงตนเองในระหว่างสงครามครูเสดครั้งที่ 3, เอซิโอ ออดิทอเร ดา ฟิเรนเซ (Ezio Auditore da Firenze) นักฆ่าในอิตาลีในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16 สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในอิตาลี และเรอดูนเฮอเกดูน (Ratonhnhaké:ton) หรือ คอนเนอร์ เคนเวย์ (Conner Kenway) นักฆ่าครึ่งโมฮอว์กครึ่งชาวบริติชในระหว่างการปฏิวัติอเมริกา จากเรื่องรางทั้งหมด เดสมอนด์ได้เรียนรู้ว่าทั้งหมดได้พาดพิงถึงคำทำนายวันสิ้นโลกปี ค.ศ. 2012 จากหัวข้อทดสอบจากเครื่องแอนิมัสรุ่นเก่า นั่นคือ หัวข้อ 16 (Subject 16) เหตุการณ์กลายเป็นว่าภัยพิบัติที่เกิดซ้ำแล้วซ้ำเล่าได้ทำลายมนุษยชาติยุคโบราณไปหมดสิ้น และเขาพบว่าความทรงจำของเขาจะเป็นกุญแจที่ทำให้โลกอยู่รอดจากพายุลูกที่สอง ในระหว่างนั้น เดสมอนด์ได้รับการช่วยเหลือจากผู้ปกครองเผ่าพันธุ์โบราณได้แก่ จูปิเตอร์ มิเนอร์วา และจูโน หลังจากเดสมอนด์เสียชีวิตเพื่อรักษาโลกไว้ ต่อมาความทรงจำของเขาได้ไปอยู่ในไซเบอร์สเปซ และแอ็บสเตอร์โกสามารถเข้าถึงความทรงจำเหล่านี้ได้ แอ็บสเตอร์โกได้เปิดหัวข้อใหม่และจ้างคนใหม่ให้ใช้เครื่องแอนิมัส หัวข้อใหม่เป็นการเรียกคืนความทรงจำของเอ็ดเวิร์ด เคนเวย์ (Edward Kenway) ปู่ของเรอดูนเฮอเกดูน ซึ่งเป็นโจรสลัดในระหว่างยุคล่าอาณานิคมของอังกฤษ