พระสุนทรโวหาร (ภู่)
พระสุนทรโวหาร นามเดิม ภู่ หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า สุนทรภู่ (26 มิถุนายน พ.ศ. 2329 - พ.ศ. 2398) เป็นอาลักษณ์ชาวไทยที่มีชื่อเสียงเชิงกวี ได้รับยกย่องเป็น เชกสเปียร์แห่งประเทศไทย[1] เกิดหลังจากตั้งกรุงรัตนโกสินทร์ได้ 4 ปี และได้เข้ารับราชการเป็นอาลักษณ์ราชสำนักในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เมื่อสิ้นรัชกาลได้ออกบวชเป็นเวลาร่วม 20 ปี ก่อนจะกลับเข้ารับราชการอีกครั้งในปลายรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยเป็นอาลักษณ์ในสมเด็จเจ้าฟ้าจุฑามณี กรมขุนอิศเรศรังสรรค์ ในสมัยรัชกาลที่ 4 ได้เลื่อนตำแหน่งเป็น พระสุนทรโวหาร เจ้ากรมอาลักษณ์ฝ่ายพระราชวังบวร ซึ่งเป็นตำแหน่งราชการสุดท้ายก่อนสิ้นชีวิต
ซวน กวิ่ญ
ซวน กวิ่ญ () เป็นนามปากกาของเหงียน ถิ ซวน กวิ่ญ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2485 ที่จังหวัดห่าเต็ย บิดาเป็นข้าราชการชั้นผู้น้อย เมื่อมารดาเสียชีวิต บิดาของเขาแต่งงานใหม่ กวิ่ญจึงต้องอาศัยอยู่กับย่า กวิ่ญเข้าร่วมงานกับพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามตั้งแต่ พ.ศ. 2485 โดยทำงานในแผนกศิลปะการแสดง ต่อมาย้ายไปทำงานในกองบรรณาธิการหนังสือพิมพ์วันเหงะเมื่อ พ.ศ. 2507 เสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์พร้อมกับลืว กวาง หวู สามี และลืว กวิ่ญ เทอ ลูกชายอายุ 12 ปี เมื่อ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2531