วัดเวฬุวันมหาวิหาร
วัดเวฬุวันมหาวิหาร หรือ พระวิหารเวฬุวันกลันทกนิวาปสถาน[1] เป็นอาราม (วัด) แห่งแรกในพระพุทธศาสนา ตั้งอยู่ใกล้เชิงเขาเวภารบรรพต บนริมฝั่งแม่น้ำสรัสวดีซึ่งมีตโปธาราม (บ่อน้ำร้อนโบราณ) คั่นอยู่ระหว่างกลาง นอกเขตกำแพงเมืองเก่าราชคฤห์ (อดีตเมืองหลวงของแคว้นมคธ) รัฐพิหาร ประเทศอินเดียในปัจจุบัน (หรือ แคว้นมคธ ชมพูทวีป ในสมัยพุทธกาล) [2]
วัดศรีนคราราม
วัดศรีนคราราม เป็นวัดสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 75 ไร่ สร้างเมื่อ พ.ศ.2472 เดิมเป็นวัดร้าง เป็นวัดโบราณสร้างสมัยขอม มีซากของพระพุทธรูปเก่าชำรุด ชาวบ้านได้มาพบเข้าจึงได้พร้อมกันบูรณะขึ้น พร้อมสร้างวัดขึ้นใหม่และตั้งชื่อว่า วัดศรีนคราราม หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่าวัดศรีเมือง เดิมอยู่บ้านดงเมือง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม 2502 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง40เมตร ยาว80เมตร 
วัดศรีนคราราม ได้รับการคัดเลือกจากคณะกรรมการอำนวยการพัฒนาวัดให้เป็นวัดพัฒนาตัวอย่าง พ.ศ.2507 จากกรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ และได้รับคัดเลือกจากคณะกรรมการอำนวยการให้เป็นวัด ลานวัด ลานใจ ลานกีฬา พ.ศ.2541 จากกรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ
มีเจ้าอาวาสที่ทราบนาม