เกตุ กรุดพันธ์
ศาสตราจารย์ เกตุ กรุดพันธ์ หรือ ศาสตราจารย์ ดร.เกตุ กรุดพันธ์ เป็นศาสตราจารย์สาขาเคมีวิเคราะห์คนแรกของประเทศไทย ปัจจุบันทำงานที่ภาควิชาเคมี คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และสถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เป็นผู้ประสานงานห้องปฏิบัติการสู่ความเป็นเลิศทางวิชาการในการพัฒนาเพื่อการลดขนาดในการวิเคราะห์โดยการไหล (กลุ่มวิจัย Flow-based Analysis Research Group)ศาสตราจารย์ ดร.เกตุ กรุดพันธ์ สนใจในวิจัยเกี่ยวกับการพัฒนาวิธีและเครื่องมือ ในการการวิเคราะห์ทางเคมีโดยเฉพาะเทคนิคที่อาศัยหลักการไหล ซึ่งจะมุ่งเป้าที่จะเป็นแบบราคาถูก งานวิจัยจะสัมพันธ์กับปัญหาของท้องถิ่นแต่มีผลกระทบในระดับนานาชาติอีกด้วย ไม่นานมานี้ได้ริเริ่มและผลักดันในการพัฒนาการวิเคราะห์ที่อาศัยหลักการไหลเพื่อการคัดกรองในการตรวจวินิจฉัยโรคบางชนิด (เช่น มะเร็ง, โรคตับ, โรคข้อ และกระดูก และโรคธาลัสซีเมีย เป็นต้น) การพัฒนาดังกล่าวจะเป็นพื้นฐานในการพัฒนาระบบแพทย์ทางไกลในพื้นที่ธุรกันดานในประเทศไทย และได้ริเริ่มผลักดันเกี่ยวกับการวิเคราะห์ทางเคมีแบบสะอาดโดยการใช้รีเอเจนต์ที่ได้จากธรรมชาติ การพัฒนาการวิจัยจะมีผลเชื่อมโยงกับการพัฒนานักวิจัยรุ่นใหม่อีกด้วย ศาสตราจารย์ ดร.เกตุ กรุดพันธ์ ได้บุกเบิกงานทาง flow injection analysis ที่เกี่ยวข้องกับกัมมันตรภาพรังสี การเตรียมตัวอย่างแบบในท่อที่ใช้ระบบการไหลผนวกเข้ากับเทคนิคทาง โครมาโทกราฟี การลดขนาดของการวิเคราะห์ทางเคมี เช่น “การดำเนินการวิเคราะห์บนชิพ (lab-on-Chip)” และ “การดำเนินการทดลองที่วาล์ว (Lab-at-Valve)” ซึ่งเป็นทางเลือกหนึ่งในการวิเคราะห์ทั้งระบบในระดับไมโคร (micro total analysis system)
เกตุ กรุดพันธ์
1.3 เป้าหมายในการทำงานวิจัย ที่สอดคล้องกับเป้าหมายของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ คือ “มหาวิทยาลัยที่มุ่งเน้นการวิจัย” เพื่อให้เป็น “World Class University” โดยมีพัฒนางานวิจัยให้ก้าวหน้าในระดับประเทศ และระดับนานาชาติดังนั้นจึงเป็นที่ยอมรับจากทั้งในและต่างประเทศที่เกี่ยวข้องกับงานวิจัยและวิชาการ ตามที่ได้กล่าวข้างต้นมีส่วนผลักดันจากงานวิจัยทางเคมีวิเคราะห์ทำให้ชื่อของมหาวิทยาลัยปรากฏในระดับสากล รวมถึงการผลักดันงานวิจัยทางด้านนี้จนทำให้ชื่อของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ปรากฏในระดับนานาชาติและในระดับประเทศ (จากในข้อ 1.2 ข้างต้น) โดยผ่านการทำงานและผลักดันในรูปแบบต่าง ๆ เช่น การดำเนิน การโครงการวิจัยจนเกิดความร่วมมือกับมหาวิทยาลัยในประเทศ (มากกว่า 5 แห่ง) และ ต่างประเทศ (9 แห่งจาก 6 ประเทศ)