เจ้าแก้วมงคล
เจ้าแก้วมงคลทรงถึงแก่พิราลัย ณ เมืองทุ่งศรีภูมิ เมื่อ พ.ศ. ๒๒๖๘ สิริรวมพระชนม์มายุได้ ๘๔ วัสสา รวมเวลาปกครองเมืองทุ่งศรีภูมิได้ ๑๖ ปี เอกสารบางแห่งกล่าวว่าทรงปกครองเมืองทุ่งศรีภูมิได้ ๗ ปี [10] เจ้ามืดดำดล หรือ ท้าวมืด หรือท้าวมืดซ่ง พระราชโอรสพระองค์โตทรงขึ้นครองราชย์เมืองทุ่งศรีภูมิสืบต่อจากพระองค์ต่อไป[11]
พระพิทักษ์เจดีย์ (แก่น รามางกูร)
ส่วนพื้นประวัติวงศ์เจ้าเมืองพนมกล่าวว่า พระพิทักษ์เจดีย์ (แก่น) ถึงแก่กรรมเมื่อ พ.ศ. ๒๔๒๘ (จ.ศ. ๑๒๔๗) ดังปรากฏรายละเอียดว่า "...เมื่อเจ้าพิทักษ์สุวรรณคำแก่นไปเถิงบังกอก เจ้าก่เปนไข้เจ็บหลายยู่ได้ ๕ เดือน ยังบ่ทันคืนมาเมืองพระมหาธาตุเจ้า พระสังกาชได้ ๑๒๔๗ ตัว เจ้าก็เถิงพิราลัยยู่บังกอก เจ้าบังกอกจิ่งราชทานไฟพระศพและแปงหอผาสาทส่งสะขาร บอรบวรณ์แล้วจิ่งเอาเถ้าพระธาตุเจ้ามากวมดูกยังอุตราทิศพระมหาธาตุเจ้าพระนม บอรบวรณ์แล้วจิ่งเอาท้าวเทพพระศรีขึ้นรัตนะปาลังแก้วเวียงพระมหาธาตุเจ้าหั้นแล..."