ภาษากงกณี
ภาษากงกณี(อักษรเทวนาครี: कोंकणी ; อักษรกันนาดา:ಕೊಂಕಣಿ; อักษรมาลายาลัม:കൊംകണീ ; อักษรโรมัน: Konknni) เป็นภาษากลุ่มอินโด-อารยัน โดยมีคำศัพท์จากภาษาดราวิเดียนปนอยู่ด้วย ได้รับอิทธิพลจากภาษาอื่นหลายภาษา ทั้งภาษาโปรตุเกส ภาษากันนาดา ภาษามราฐี ภาษาเปอร์เซีย และภาษาอาหรับ มีผู้พูดประมาณ 7.6 ล้านคน [1] [2]แต่เดิมเชื่อกันว่าภาษานี้เป็นภาษาถิ่นของภาษามราฐี แต่หลักฐานที่พบภาษากอนกานีเกิดก่อนภาษามราฐีนานมาก จารึกภาษากอนกานีพบครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 1730 ขณะที่จารึกภาษามราฐีพบครั้งแรก เมื่อราว พ.ศ. 2100
อักษรพักส์-ปา
อักษรพักส์-ปา () กุบไลข่านมอบหมายให้พระลามะจากทิเบตชื่อ มติธวจะ ศรีภัทร (1782 – 1823) ประดิษฐ์อักษรใหม่สำหรับภาษามองโกเลียขึ้นเมื่อ พ.ศ. 1812 ในขณะนั้นภาษามองโกเลียเขียนด้วยอักษรอุยกูร์ซึ่งไม่เหมาะกับเสียงในภาษา ศรีภัทรออกแบบอักษรใหม่โดยใช้อักษรทิเบตเป็นแบบ ปัจจุบันอักษรนี้เลิกใช้แล้ว หนังสือใหม่สุดที่เขียนด้วยอักษรนี้ เขียนเมื่อ พ.ศ. 1895 เขียนในแนวตั้งจากบนลงล่าง และจากซ้ายไปขวา พยัญชนะมีเสียงอะ