รถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล
การศึกษาโครงข่ายรถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล เกิดเนื่องมาจากภาครัฐต้องการแก้ไขปัญหาการจราจรติดขัดในพื้นที่ดังกล่าว ซึ่งเป็นปัญหาเรื้อรังและมีความรุนแรงมากขึ้น เนื่องจากความต้องการเดินทางของประชาชนเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วจากการขยายตัวของชุมชนเมืองและกิจกรรมต่าง ๆ เกิดผลเสียต่อสังคมและเศรษฐกิจโดยรวมในระดับประเทศ ในฐานะที่กรุงเทพมหานครเป็นศูนย์กลางความเจริญของประเทศ นอกจากการก่อสร้างระบบโครงข่ายถนนจำนวนมากในอดีตแล้ว ภาครัฐได้หันมาพัฒนาระบบขนส่งสาธารณะมากขึ้น ซึ่งปัจจุบันแผนแม่บทระบบขนส่งมวลชนทางรางได้เกิดขึ้นเป็นโครงข่ายที่สมบูรณ์แล้ว แต่การดำเนินงานต้องใช้เงินลงทุนสูงและใช้ระยะเวลานาน จึงจำเป็นต้องปรับปรุงระบบการให้บริการรถโดยสารประจำทางอย่างเร่งด่วนควบคู่ไปกับการก่อสร้างระบบขนส่งทางราง[2]
สถานีวุฒากาศ
ก่อนหน้านี้ บริเวณสถานีวุฒากาศได้คาดหมายให้เป็นจุดเชื่อมต่อกับสถานีตากสินของโครงการศูนย์คมนาคมขนส่งตากสิน ซึ่งจะเป็นศูนย์คมนาคมแบบครบวงจรในพื้นที่กรุงเทพมหานครด้านใต้ มีทั้งระบบรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน รถไฟทางไกลและสถานีขนส่งผู้โดยสารสายใต้จึงต้องปรับปรุงแก้ไขแนวเส้นทางหลายครั้งเพื่อให้รถไฟฟ้าเชื่อมต่อกันภายในโครงการโดยตรง (บริเวณด้านทิศตะวันออกของสี่แยกราชพฤกษ์-วุฒากาศ) แต่ภายหลังรัฐบาลได้ล้มเลิกโครงการนี้ไป เนื่องจากประชาชนในพื้นที่คัดค้านอย่างหนักเพราะเป็นชุมชนหนาแน่นและต้องเวนคืนบ้านเรือนไปเป็นจำนวนมาก ในที่สุด โครงการการก่อสร้างสถานีวุฒากาศแห่งนี้จึงกลับมาใช้แนวถนนราชพฤกษ์และเป็นจุดเชื่อมต่อสถานีของเส้นทางรถไฟฟ้าชานเมืองสายสีแดงเข้มที่อยู่ห่างออกไปเล็กน้อยเช่นเดิม