ท่าอากาศยานนานาชาติโอแฮร์
ท่าอากาศยานนานาชาติโอแฮร์สร้างขึ้นเมื่อปีพ.ศ. 2485-2486 เป็นโรงงานผลิตเครื่องดักลาส ซี-54 ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เหตุที่เลือกที่ดินบริเวณนี้ก็เพราะว่าอยู่ใกล้กับตัวเมืองและการคมนาคมขนส่ง ด้วยพื้นที่ขนาด 180,000 ตารางเมตร (ประมาณ 2 ล้านตารางฟุต) ต้องการคมนาคมเข้าออกสะดวกสำหรับแรงงานจากเมืองที่กลายมาเป็นเมืองใหญ่อันดับ 2 ของประเทศ และมีทางรถไฟรองรับ ชุมชนออร์คาร์ด เพลส (Orchard Place) เป็นชุมชนเล็กๆที่ตั้งอยู่บริเวณนั้นมาก่อน จึงเรียกชื่อบริเวณนี้ว่าท่าอากาศยานออร์คาร์ด เพลส/ดักลาส ฟิลด์ (Orchard Place Airport/Douglas Field) ในช่วงระหว่างสงคราม (และเป็นที่มาของรหัส IATA - ORD) และยังเป็นคลังสรรพาวุธของการบิน 803 ซึ่งเก็บเครื่องบินหายาก หรือเครื่องบินรุ่นทดลองไว้ รวมทั้งเครื่องบินของฝ่ายข้าศึกที่ยึดมาได้ โดยเครื่องบินประวัติศาสตตร์เหล่านั้นได้นำไปเก็บไว้ที่พิพิธภัณฑ์อากาศยานแห่งชาติ (National Air Museum) ในภายหลัง
ท่าอากาศยานเบตง
ข้อมูลจากฝ่ายอาคารและงานก่อสร้างท่าอากาศยานเบตง ณ สิ้นเดือนพฤศจิกายน 2560 ความคืบหน้าด้านการก่อสร้างทางวิ่ง ทางขับ และลานจอดเครื่องบิน มีความคืบหน้าได้ผลงานสะสม 32.22 % ส่วนด้านของที่ดินเพิ่มเติมเพื่อขยายรันเวย์เพื่อรองรับอากาศยานขนาด 2 เครื่องยนต์ ได้จัดซื้อเสร็จสิ้นเป็นที่เรียบร้อยแล้ว จำนวน 164 แปลง และยังจัดซื้อไม่เสร็จสิ้นอีกประมาณ 10 ไร่ ซึ่งขณะนี้อยู่ในระหว่างดำเนินการออก พ.ร.ฎ.เวนคืนที่ดินเพิ่มเติม ด้วยวงเงินงบประมาณประจำปี 2561 จำนวน 1,316 ล้านบาท ระยะเวลาดำเนินการ 990 วัน ซึ่งการควบคุมงานก่อสร้างอาคารที่พักผู้โดยสารของท่าอากาศยานเบตง มีกลุ่มบริษัทที่ปรึกษา บริษัท วี เอ็นจิเนียริ่ง คอนซันแตนท์ จำกัด และบริษัท กรุงเทพ เอ็นจิเนียริ่งคอนซันแตนท์ จำกัด เป็นผู้ชนะการเสนอราคา ด้วยวงเงินประมูล 5,057,890 บาท ซึ่งทั้งสองบริษัทจะเป็นผู้ควบคุมและดูแลการก่อสร้างโครงการท่าอากาศยานเบตงจนแล้วเสร็จ พร้อมเปิดให้บริการได้ตามกำหนด ภายในต้นปี 2563