กระซู่
กระซู่อาศัยอยู่ในป่าดิบชื้น ป่าพรุ และ ป่าเมฆในประเทศอินเดีย ภูฏาน บังกลาเทศ พม่า ลาว ไทย มาเลเซีย อินโดนีเซีย และจีน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในมณฑลเสฉวน[7][8] ปัจจุบัน กระซู่ถูกคุกคามจนอยู่ในขั้นวิกฤติ เหลือสังคมประชากรเพียงหกแหล่งในป่า มีสี่แหล่งในสุมาตรา หนึ่งแหล่งในบอร์เนียว และอีกหนึ่งแหล่งในมาเลเซียตะวันตก จำนวนกระซู่ในปัจจุบันยากที่จะประมาณการได้เพราะเป็นสัตว์สันโดษที่มีพิสัยกระจัดกระจายเป็นวงกว้าง แต่คาดว่าเหลืออยู่ไม่ถึง 100 ตัว สาเหตุอันดับแรกของการลดลงของจำนวนประชากรคือการล่าเอานอซึ่งมีค่ามากในการแพทย์แผนจีน ขายได้ถึง 30,000 ดอลลาร์สหรัฐต่อกิโลกรัมในตลาดมืด[9] นอกจากนี้ยังถูกคุกคามถิ่นอาศัยจากอุตสาหกรรมป่าไม้และเกษตรกรรม
สำนักมิสซัง
การเผยแผ่ศาสนานิกายคาทอลิกดำเนินสืบมาจนสามารถตั้งมิสซังขึ้นอีกหลายแห่งในราชอาณาจักรสยาม เช่น ตั้งมิสซังลาว (ปัจจุบันคือมิสซังท่าแร่) ในปี ค.ศ. 1889 ตั้งมิสซังราชบุรีในปี ค.ศ.1941 ตั้งมิสซังจันทบุรีในปี ค.ศ. 1944 ตั้งมิสซังอุดรธานีและมิสซังอุบลราชธานีในปี ค.ศ. 1953 ตั้งมิสซังเชียงใหม่ในปี ค.ศ. 1959 ตั้งมิสซังนครสวรรค์ในปี ค.ศ. 1967 และตั้งมิสซังสุราษฎร์ธานีในปี ค.ศ. 1969 ปัจจุบันเขตปกครองของทุกมิสซังได้รับสถานะเป็นมุขมณฑลหมดแล้ว จึงมีสำนักมิสซังคาทอลิกทั้งสิ้น 10 แห่งในประเทศไทย