สงครามเพโลพอนนีเซียน
สงครามเพโลพอนนีเซียน หรือ สงครามเพโลพอนนีส (English: Peloponnesian War; 431–404 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นสงครามระหว่างจักรวรรดิเอเธนส์กับสันนิบาตเพโลพอนนีเซียนที่นำโดยสปาร์ตา[1] สงครามนี้ออกเป็นสามช่วง[2] โดยช่วงแรกเรียกว่า "สงครามอาร์คีเดเมีย" (Archidamian War) เป็นการรุกรานแอททิกาของกองทัพสปาร์ตา ในขณะที่ฝ่ายเอเธนส์ใช้กองเรือที่มีประสิทธิภาพโจมตีกลับ สงครามช่วงนี้จบลงในปีที่ 421 ก่อนคริสตกาล ด้วยสนธิสัญญาสันติภาพนิซิอัส แต่ต่อมาในปีที่ 415 ก่อนคริสตกาล เอเธนส์กลับยกทัพบุกซีรากูซาบนเกาะซิซิลี แต่ล้มเหลว ช่วงที่สามของสงคราม สปาร์ตาได้สนับสนุนให้มีการก่อกบฏขึ้นตามนครรัฐใต้อำนาจเอเธนส์ จนนำไปสู่ยุทธนาวีที่เอกอสพอทาไมที่เป็นจุดยุติสงครามในที่สุด[3] เอเธนส์ยอมแพ้สงครามในปีต่อมา
สงครามโปแลนด์-ออตโตมัน (ค.ศ. 1683-1699)
สงครามโปแลนด์-ออตโตมัน (ค.ศ. 1683-1699) เป็นสงครามโปแลนด์-ออตโตมันครั้งที่สาม หรือ สงครามสันนิบาตศักดิ์ศิทธิ์ ที่ใช้โดยฝ่ายโปแลนด์ หรือ ในความขัดแย้งที่เป็นส่วนหนึ่งของมหาสงครามตุรกี ความขัดแย้างเริ่มขึ้นด้วยชัยชนะของโปแลนด์ในยุทธการเวียนนาในปี ค.ศ. 1683 และจบลงด้วยการลงนามในสนธิสัญญาคาร์โลวิทซ์, การได้ดินแดนเครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนียที่เสียไปในสงครามโปแลนด์-ออตโตมันก่อนหน้านั้นคืนมา (สงครามโปแลนด์-ออตโตมัน (ค.ศ. 1672–ค.ศ. 1676)) สงครามครั้งนี้เป็นสงครามครั้งสุดท้ายระหว่างเครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนียและจักรวรรดิออตโตมัน แต่แม้ว่าโปแลนด์จะได้รับชัยชนะเหตุการณ์นี้ก็เป็นจุดเริ่มต้นของการเสื่อมอำนาจของไม่แต่จักรวรรดิออตโตมัน แต่ของเครือจักรภพด้วย ซึ่งตั้งแต่นั้นมาก็มิได้มีบทบาทนอกเขตแดนของราชอาณาจักรของตนเอง