มหาภารตะ
มหาภารตะ (Sanskrit: महाभारत มหาภารต) บางครั้งเรียกสั้น ๆ ว่า ภารตะ เป็นหนึ่งในสอง ของ มหากาพย์ ที่ยิ่งใหญ่ของ อินเดีย (มหากาพย์อีกเรื่องคือ รามายณะ) ประพันธ์เป็นโศลกภาษาสันสกฤต มหากาพย์เรื่องนี้นับเป็นส่วนหนึ่งของคัมภีร์ "อิติหาส" (แปลตามศัพท์ว่า "ประวัติศาสตร์") และเป็นส่วนหนึ่งทึ่สำคัญยิ่งของ เทพปกรณัมในศาสนาฮินดู
อภินิหารดาบมังกรสะท้านพิภพ
ติงเหยา หรือ เหยาเหยา สาวน้อยอายุ 20 ปี บุตรสาวของนักโบราณคดี ได้เดินทางข้ามเวลามายังอดีตกาลเมื่อ 3,500 ปีก่อน ณ เมืองหนานเย่ว ที่ซึ่งเป็นดินแดนแห่งเทพเจ้าผู้มีอิทธิฤทธิ์ ในยุคสมัยที่มวลมนุษยชาติเต็มไปด้วยสงคราม เธอได้พบกับเหตุการณ์ในชาติปางก่อนของเธอ ติงเหยาทำให้แจกันปีศาจแตก จนมุกดวงวิญญาณกลาดเกลื่อนไปทั่ว ติงเหยาจึงต้องสะสมมุกวิญญาณจากความอนุเคราะห์ของเหวินเทียน ลูกครึ่งมังกรที่เป็นคนรักของเซียนเย่ว ซึ่งเป็นอดีตชาติของเธอ ติงเหยาและเหวินเทียนจะต้องตามหา 12 ไข่มุกศักดิ์สิทธิ์ที่นำไปสู่การต่อสู้ระหว่างมนุษย์, เทพ และปีศาจ เพื่อกลับคืนความสงบสู่โลกดังเดิม "The Holy Pearl" ได้เค้าโครงเรื่องมาจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องดัง ผลงานของรุมิโกะ ทะกะฮะชิ เรื่อง "อินุยาฉะ เทพอสูรจิ้งจอกเงิน" () โดยดัดแปลงเค้าโครงเรื่องมาเป็นตัวละครและการดำเนินเรื่องราว