นัยน์ตาปีศาจ
หลักฐานทางลายลักษณ์อักษรและหลักฐานทางโบราณคดียืนยันว่าความเชื่อในเรื่องนัยน์ตาปีศาจทางตะวันออกของบริเวณเมดิเตอร์เรเนียนดำเนินมาเป็นเวลาหลายพันปี ที่เริ่มด้วย เฮซิโอด, คาลลิมาคัส, เพลโต, ดิโอโดรัส ซิคัลลัส, ธีโอคริตัส, พลูทาร์ค, พลินิ และ ออลัส เกลลิอัส ในงานเขียน “Envy and the Greeks” (Thai: ความอิจฉาและชาวกรีก) ที่เขียนในปี ค.ศ. 1978) ปีเตอร์ วอลค็อทกล่าวถึงงานอ้างอิงกว่าร้อยชิ้นของนักประพันธ์ผู้เขียนงานเกี่ยวกับนัยน์ตาปีศาจ การศึกษางานอ้างอิงเหล่านี้เพื่อทำการเขียนเกี่ยวกับนัยน์ตาปีศาจก็ยิ่งทำให้มองเห็นภาพที่ขาดความสมบูรณ์ยิ่งขึ้นไปอีก ไม่ว่าจะเป็นการเขียนจากมุมมองของตำนานพื้นบ้าน, เทววิทยา, คลาสสิก หรือ มานุษยวิทยา ขณะการเขียนจากแนวต่างๆ เหล่านี้มักจะอ้างอิงถึงแหล่งข้อมูลที่ใกล้เคียงกัน แต่กระนั้นแหล่งข้อมูลแต่ละแหล่งก็จะมีมุมมองของความเข้าใจนัยน์ตาปีศาจที่ต่างกันออกไป ที่ว่าเป็นความเชื่อที่ว่าบุคคลบางคนมีตาที่มีอำนาจในการก่อให้เกิดความเจ็บป่วยหรือความตายแก่ผู้ที่ถูกจ้องมองได้ไม่ว่าจะโดยความตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็ตาม
นินเงียวชิริซุ
นินเงียวชิริซุ () (Mermaid Saga) แต่งโดย รูมิโกะ ทากาฮาชิ เป็นชุดเงือกซีรีส์มังงะที่มีทั้งหมด 3 เล่ม และเรื่องราวเว้นเพียงเรื่องของเล่มหลังสุดที่วาดทีหลังในซีรีส์ชุดนี้ "วนาแห่งเงือก" กับ "รอยแผลนางเงือก" ได้รับการสร้างเป็น โอวีเอ (OVAs) และตัวเรื่อง 人魚の森 "นินเงียวโนะโมริ" (วนาแห่งเงือก) ถูกผลิตเป็นซีรีส์อะนิเมะฉายทางโทรทัศน์ (Anime TV) ไปในปี พ.ศ. 2546 
ตามตำนานโบราณของญี่ปุ่นเล่าขานกันว่าการได้ดื่มกินเลือดเนื้อของเผ่าพันธุ์เงือกจะทำให้มีชีวิตอมตะเป็นนิรันดร์ ยูตะ ตระหนักด้วยตัวเองว่าเรื่องนี้เป็นมากกว่าตำนาน เลือดเนื้อของเงือกในความเป็นจริงกลับมีผลต่อชีวิตมากกว่าเรื่องเล่าขานเหล่านั้น มันอาจนำพาไปสู่ความตาย หรือความตายนั้นยังดีกว่าเปลี่ยนแปลงเป็นชีวิตที่ถูกสาป และเหล่าเงือกไม่ใช่สัตว์โลกสวยสดงดงามมีนิสัยดี แต่เป็นสิ่งมีชีวิตที่อำมหิต