เพกทิน
เพกทินเป็นโพลีแซคคาไรด์ที่เป็นโครงสร้างของผนังเซลล์ของพืชชั้นสูงเกือบทุกชนิด จัดเป็นสารประกอบคาร์โบไฮเดรตเช่นเดียวกับแป้งและเซลลูโลส ค้นพบในศตวรรษที่ 18 ทำหน้าที่เป็นสารที่ทำให้เกิดเจล โดยในปี ค.ศ.1825 Henri Braconnot (เภสัชกรและนักพฤกษเคมีชาวฝรั่งเศส) ได้ตั้งชื่อและริเริ่มศึกษากรรมวิธีการสกัดเพกทิน[2] [3] เพกทินมาจากภาษากรีกว่า “pektikos” ซึ่งแปลว่าทำให้ข้นแข็ง (to congeal) หรือทำให้กลายเป็นของแข็ง (to solidify)[4]. Kertesz[5] ได้ให้คำจำกัดความของเพกทินว่าเป็นกรดเพกตินิก (pectinic acid) ชนิดละลายน้ำได้ซึ่งมีปริมาณหมู่เมทิลเอสเทอร์หลากหลาย สามารถเกิดเป็นเจลในสภาวะที่มีน้ำตาลและความเป็นกรดที่เหมาะสมหรือสภาวะที่มีเกลือแคลเซียมร่วมอยู่ด้วย
ผนังเชื่อมยึดระหว่างเซลล์
ผนังเชื่อมยึดระหว่างเซลล์ เป็นชั้นเพกทินซึ่งมีคุณสมบัติเหนียว ผนังเชื่อมยึดระหว่างเซลล์ทำหน้าที่เชื่อมยึดผนังเซลล์ของแต่ละเซลล์พืชเข้าด้วยกัน พืชต้องการผนังเชื่อมยึดระหว่างเซลล์เพื่อสร้างความแข็งแรงแก่เซลล์ฺ ผนังเชื่อมยึดระหว่างเซลล์ประกอบด้วยสารจำพวกแคลเซียมแพกเทต และแมกนีเซียมแพกเทต