ไฟฟ้าสถิต
ความรู้สึกของไฟฟ้าช็อกจะเกิดจากการกระตุ้นของเส้นประสาทเมื่อกระแสเป็นกลางไหลผ่านร่างกายมนุษย์ พลังงานที่เก็บไว้ในรูปไฟฟ้าสถิตย์บนวัตถุหนึ่งจะแปรผันขึ้นอยู่กับขนาดของวัตถุและค่าคาปาซิแตนซ์ของมัน, แรงดันไฟฟ้าที่ใช้ใส่ประจุให้มัน และค่าคงที่ไดอิเล็กตริกของตัวกลางโดยรอบ สำหรับการสร้างแบบจำลองของ ผลกระทบของการปล่อยปล่อยไฟฟ้าสถิตบนอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่มีความไว มนุษย์จะถูกแสดงเป็นตัวเก็บประจุขนาด 100 pf ถูกใส่ประจุจากแรงดันไฟฟ้า 4000 ถึง 35000 โวลต์ เมื่อสัมผัสกับวัตถุ พลังงานนี้จะถูกปลดปล่อยในเวลาน้อยกว่าหนึ่งส่วนล้านวินาที[7] ในขณะที่พลังงานทั้งหมดมีขนาดเล็ก ด้วยค่าสิบยกกำลังของมิลลิจูล มันก็ยังสามารถสร้างความเสียหายให้กับอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่มีความไว วัตถุขนาดที่ใหญ่กว่าจะเก็บพลังงานได้มากกว่า ซึ่งอาจเป็นอันตรายโดยตรงจากการสัมผัสของมนุษย์ หรืออาจจะให้ประกายไฟที่สามารถจุดชนวนก๊าซหรือฝุ่นละอองไวไฟ
ลำดับสิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ (ค.ศ. 1946–91)
Taser เป็นอาวุธช็อคไฟฟ้าที่ใช้เทคโนโลยีการขัดขวางกล้ามเนื้อด้วยไฟฟ้า (English: Electro-Muscular Disruption (EMD)) เพื่อทำให้เกิดการสูญเสียความสามารถของกล้ามเนื้อ (English: neuromuscular incapacitation (NMI)) และการหดตัวของกล้ามเนื้ออย่างรุนแรงโดยการกระตุ้นโดยไม่สมัครใจของทั้งเส้นประสาทสัมผัสและประสาทมอเตอร์. Taserไม่ขึ้นอยู่กับการปฏิบัติตามความเจ็บปวด (English: pain compliance), ทำให้มันมีประสิทธิภาพสูงในเรื่องที่มีความทนทานต่อความเจ็บปวดสูง. ด้วยเหตุนี้ มันจึงเป็นที่ต้องการโดยการบังคับใช้กฎหมายมากกว่าปืนยาสลบและอาวุธควบคุมอิเล็กทรอนิกส์แบบดั้งเดิมอื่นๆ. Jack Cover นักวิจัยนาซ่า คิดค้น Taser ในปี 1969.[195]