สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์
เจ้าหญิงเบียทริกซ์ทรงเป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์กับเจ้าชายแบร์นฮาร์ดแห่งลิพเพอ-บีสเตอร์เฟลด์ พระราชชนนีของพระองค์ทรงครองราชบัลลังก์ในปีพ.ศ. 2491 เจ้าหญิงได้ทรงเป็นทายาทโดยสันนิษฐาน เมื่อพระราชมารดาสละราชบัลลังก์ในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2523 เจ้าหญิงเบียทริกซ์ได้สืบราชบัลลังก์เป็นสมเด็จพระราชินีนาถ ทรงเข้าศึกษาในโรงเรียนประถมศึกษาทั่วไปที่ประเทศแคนาดา ในช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง จากนั้นทรงสำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาที่เนเธอร์แลนด์ในช่วงยุคหลังสงคราม ในปีพ.ศ. 2504 พระนางทรงสำเร็จการศึกษาปริญญาด้านนิติศาสตร์จากมหาวิทยาลัยไลเดิน ในปีพ.ศ. 2509 เจ้าหญิงเบียทริกซ์อภิเษกสมรสกับเคลาส์ ฟอน อัมส์เบิร์ก นักการทูตชาวเยอรมัน ซึ่งมีพระโอรสร่วมกัน 3 พระองค์ ได้แก่ สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลม-อเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์ (ประสูติ พ.ศ. 2510), เจ้าชายฟริโซแห่งออเรนจ์-นัสเซา (พ.ศ. 2511 - 2556) และเจ้าชายคอนสแตนตินแห่งเนเธอร์แลนด์ (ประสูติ พ.ศ. 2512) เจ้าชายเคลาส์สิ้นพระชนม์ในปีพ.ศ. 2545 ในช่วงที่พระนางสละราชบัลลังก์ พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเนเธอร์แลนด์[1]
เบียทริซแห่งอังกฤษ
เฮนรี่ทำการเจรจาให้เบียทริซแต่งงานกับกษัตริย์แห่งฝรั่งเศสและยังปฏิเสธข้อเสนอให้พระองค์เสกสมรสกับพระโอรสของกษัตริย์แห่งนอร์เวย์ ในตอนที่พระองค์มีพระชนมายุ 18 พรรษา ทรงเสกสมรสกับจอห์น เดอ เดรอซ์ ทายาทในดัชชีบริททานี พระองค์กับจอห์นที่ 2 มีบุตรด้วยกันหกคนเบียทริซสิ้นพระชนม์เมื่อ 24 มีนาคม ค.ศ. 1275 ในลอนดอน อังกฤษ จอห์นที่ 2 ให้เกียรติภรรยาด้วยการสร้างโบสถ์น้อยให้บนที่ดินส่วนตัวหรือไม่ก็ในโบสถ์ที่ใหญ่กว่า ที่แล้วเสร็จในตอนที่เขาตาย เขากับเบียทริซจึงได้อยู่ด้วยกันอีกครั้ง เบียทริซถูกฝังที่โบสถ์เกรย์เฟรียร์ในกรีนิช ลอนดอน พระสวามีของพระองค์สืบทอดต่อเป็นดยุคหลังการสิ้นพระชนม์ของพระองค์ 11 ปี เบียทริซจึงไม่เคยถูกขนานนามว่าดัชเชสแห่งบริททานี