พายุหมุนเขตร้อน
พายุหมุนเขตร้อน คือ ระบบพายุที่พัฒนามาจากศูนย์กลางของหย่อมความกดอากาศต่ำ, ลมแรง และการจัดเกลียวของพายุฝนฟ้าคะนอง ทั้งนี้ขึ้นกับสถานที่และความรุนแรง ซึ่งเกิดขึ้นบริเวณเขตร้อนของโลก ซึ่งมีชื่อเรียกต่างๆ กัน เช่น พายุเฮอร์ริเคน, พายุโซนร้อน, พายุไซโคลน, พายุดีเปรสชันเขตร้อน และพายุไซโคลนอย่างง่าย[1]
การทวีกำลังแรงขึ้นอย่างรวดเร็ว
ศูนย์เฮอร์ริเคนแห่งชาติสหรัฐเคยเรียกการทวีกำลังแรงขึ้นอย่างรวดเร็วนี้ว่า "rapid deepening" หรือ "การแรงขึ้นอย่างรวดเร็ว" ของพายุหมุนเขตร้อน โดยนิยามว่า เป็นการลดลงของความกดอากาศที่ศูนย์กลาง 42 มิลลิบาร์ (1.240 นิ้วปรอท) ในช่วงระยะเวลา 24 ชั่วโมง อย่างไรก็ตาม ได้มีการเปลี่ยนคำนิยามใหม่ คือ เป็นการเพิ่มขึ้นของความเร็วลมสูงสุดต่อเนื่องของพายุหมุนเขร้อน ที่เพิ่มขึ้นอย่างน้อย 30 นอต (55 กม./ชม. หรือ 35 ไมล์/ชม.) ภายในช่วงเวลา 24 ชั่วโมง