สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์
เจ้าหญิงเบียทริกซ์ทรงเป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์กับเจ้าชายแบร์นฮาร์ดแห่งลิพเพอ-บีสเตอร์เฟลด์ พระราชชนนีของพระองค์ทรงครองราชบัลลังก์ในปีพ.ศ. 2491 เจ้าหญิงได้ทรงเป็นทายาทโดยสันนิษฐาน เมื่อพระราชมารดาสละราชบัลลังก์ในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2523 เจ้าหญิงเบียทริกซ์ได้สืบราชบัลลังก์เป็นสมเด็จพระราชินีนาถ ทรงเข้าศึกษาในโรงเรียนประถมศึกษาทั่วไปที่ประเทศแคนาดา ในช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง จากนั้นทรงสำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาที่เนเธอร์แลนด์ในช่วงยุคหลังสงคราม ในปีพ.ศ. 2504 พระนางทรงสำเร็จการศึกษาปริญญาด้านนิติศาสตร์จากมหาวิทยาลัยไลเดิน ในปีพ.ศ. 2509 เจ้าหญิงเบียทริกซ์อภิเษกสมรสกับเคลาส์ ฟอน อัมส์เบิร์ก นักการทูตชาวเยอรมัน ซึ่งมีพระโอรสร่วมกัน 3 พระองค์ ได้แก่ สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลม-อเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์ (ประสูติ พ.ศ. 2510), เจ้าชายฟริโซแห่งออเรนจ์-นัสเซา (พ.ศ. 2511 - 2556) และเจ้าชายคอนสแตนตินแห่งเนเธอร์แลนด์ (ประสูติ พ.ศ. 2512) เจ้าชายเคลาส์สิ้นพระชนม์ในปีพ.ศ. 2545 ในช่วงที่พระนางสละราชบัลลังก์ พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเนเธอร์แลนด์[1]
วิลเฮลมีเนอแห่งปรัสเซีย สมเด็จพระราชินีแห่งเนเธอร์แลนด์
เจ้าหญิงวิลเฮลมีเนอ ทรงเข้าพระราชพิธีอภิเษกสมรสกับ พระเจ้าวิลเลิมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์ ขณะนั้นทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าชายวิลเลิม เจ้าชายแห่งออเรนจ์ เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2334 พระองค์ได้รับพระราชทานพระอิสริยศเป็น เจ้าหญิงวิลเฮลมีเนอ เจ้าหญิแห่งออเรนจ์ พระวรชายา ต่อมา เจ้าชายวิลเลิมเสด็จขึ้นครองราชย์ เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเนเธอร์แลนด์ พระองค์จึงได้รับการสถาปนาเป็น สมเด็จพระราชินีแห่งเนเธอร์แลนด์ โดยทั้ง 2 มีพระราชบุตรร่วมกัน ดังนี้
สมเด็จพระราชินีวิลเฮลมีเนอแห่งเนเธอร์แลนด์ ทรงประชวรบ่อยครั้งขึ้นและแต่ละครั้งยาวนานเป็นเดือน พระองค์ไม่ค่อยปรากฏพระองค์ต่อหน้าสาธารณชนเนื่องจากพระพลานามัยย่ำแย่ ก่อนจะสด็จสวรรคต ณ พระราชวังนอดรีน ใน กรุงเฮก สิริพระชนมายุ 62 พรรษา พระบรมศพถูกฝังไว้ ณ เมืองเดล์ฟ