สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์
เจ้าหญิงเบียทริกซ์ทรงเป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์กับเจ้าชายแบร์นฮาร์ดแห่งลิพเพอ-บีสเตอร์เฟลด์ พระราชชนนีของพระองค์ทรงครองราชบัลลังก์ในปีพ.ศ. 2491 เจ้าหญิงได้ทรงเป็นทายาทโดยสันนิษฐาน เมื่อพระราชมารดาสละราชบัลลังก์ในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2523 เจ้าหญิงเบียทริกซ์ได้สืบราชบัลลังก์เป็นสมเด็จพระราชินีนาถ ทรงเข้าศึกษาในโรงเรียนประถมศึกษาทั่วไปที่ประเทศแคนาดา ในช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง จากนั้นทรงสำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาที่เนเธอร์แลนด์ในช่วงยุคหลังสงคราม ในปีพ.ศ. 2504 พระนางทรงสำเร็จการศึกษาปริญญาด้านนิติศาสตร์จากมหาวิทยาลัยไลเดิน ในปีพ.ศ. 2509 เจ้าหญิงเบียทริกซ์อภิเษกสมรสกับเคลาส์ ฟอน อัมส์เบิร์ก นักการทูตชาวเยอรมัน ซึ่งมีพระโอรสร่วมกัน 3 พระองค์ ได้แก่ สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลม-อเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์ (ประสูติ พ.ศ. 2510), เจ้าชายฟริโซแห่งออเรนจ์-นัสเซา (พ.ศ. 2511 - 2556) และเจ้าชายคอนสแตนตินแห่งเนเธอร์แลนด์ (ประสูติ พ.ศ. 2512) เจ้าชายเคลาส์สิ้นพระชนม์ในปีพ.ศ. 2545 ในช่วงที่พระนางสละราชบัลลังก์ พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเนเธอร์แลนด์[1]
เจ้าหญิงเบอาทริสแห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง
เจ้าหญิงเบอาทริสแห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง ()
เจ้าหญิงเบอาทริสแห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง ประสูคิเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2493 ณ ประเทศฝรั่งเศส เป็นพระธิดาพระองค์โตใน เจ้าชายเฟอร์ดินานด์ ดยุกแห่งกัสโตร กับช็องตาล เดอ เชอวรง-วีแล็ต โดยพระบิดาเป็นผู้อ้างสิทธิในการสืบราชบัลลังก์ ราชอาณาจักรซิซิลีทั้งสอง โดยพระองค์นั้นทำหน้าที่เป็นผู้ตัดสินใหญ่แห่งโบสถ์เซนต์จอร์จ ซึ่งเป็นโบสถ์ที่เป็นที่รู้จักใน ประเทศฝรั่งเศส ชื่อโบสถ์นั้นอาจจะคล้ายคลึงกับโบสถ์เซนต์จอร์จ ในอังกฤษ
เจ้าหญิงเบอาทริสแห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง ทรงเสกสมรสกับ ชาร์ล เจ้าชายนโปเลียน ผู้อ้างสิทธิราชบัลลังก์ของฝรั่งเศสทางสายราชวงศ์โบนาปาร์ต โดยรับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงเบอาทริส เจ้าหญิงนโปเลียน พระชายา ก่อนจะหย่ากันในปี 2532 โดยมีพระบุตรดังนี้