ตำนานพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร
ตามตำนานพระแก้วมรกต ในบันทึกแนบท้ายพระราชพงศาวดารเหนือ ระบุไว้ว่า พระแก้วมรกตสร้างขึ้นในปี พุทธศักราช 500 โดยพระนาคเสนเถระ วัดอโศการาม กรุงปาฏลีบุตร ในแผ่นดินพระเจ้ามิลินท์ (เมนันเดอร์) โดยเริ่มแรก เริ่มจากพระนาคเสนเถระได้ปวารณา จะสร้างพระพุทธรูปให้สืบต่อพระพุทธศาสนาจรด 5000 พระพุทธศักราช จึงได้เป็นกังวลว่าจะหาวัสดุใดมาสร้างพระพุทธรูปนี้ ด้วยปริวิตกว่า หากใช้ไม้ ก็จะไม่อยู่ถึง 5000 พระชันษา หากใช้เหล็ก ก็อาจจะถูกนำไปหลอมละลายเมื่อคราวจะมีผู้ทำลาย หากจะใช้หินศิลาธรรมดา ก็จะดูเป็นพระพุทธรูปสามัญทั่วไป จึงได้ตกลงปลงใจเลือกใช้แก้วมณีมาจำหลักพระพุทธรูป เพียงแต่ยังกังวลว่าจะใช้แก้วมณีชนิดใด
วัดสระแก้วปทุมทอง
วัดเริ่มสร้างขึ้นใหม่เมื่อใด มีเอกสารหลักฐานที่แย้งกันอยู่สองชุด 
พ.ศ. 2460 เมื่อเริ่มสร้างวัด พระอาจารย์โส โสภโณ ได้ปรึกษากับนายไสว สร้อยเพชร เจ้าของที่ดินเดิมว่าด้านหน้าของวัดนี้เป็นบึงใหญ่มีบัวหลวงขึ้นอยู่เต็มตลอดทั้งบึงเหมือนดั่งสระโปกขรณี มีชาวบ้านหลายคนที่เข้าไปหาปลาและจับสัตว์น้ำเล่าเป็นเสียงเดียวกันว่า ได้พบดวงแก้วประหลาด (พระบรมสารีริกธาตุ) ผุดขึ้นมาจากกลางบึงน้ำเป็นอัศจรรย์มีพันธุ์แสงสว่างไสวไปทั่วทั้งบึง พระอาจารย์โส โสภโณ และนายไสว สร้อยเพชร จึงพร้อมใจกันตั้งชื่อวัดนี้ว่า วัดสระแก้วปทุมทอง 