ราชอาณาจักรแฟรงก์
ราชอาณาจักรแฟรงก์[3] (English: Frankish Kingdom) หรือ ฟรังเกีย (English: Francia) เป็นดินแดนที่ตั้งถิ่นฐานและปกครองโดยชาวแฟรงก์ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 3 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 10 อาณาบริเวณเกิดจากการรณรงค์ที่ต่อเนื่องกันตั้งแต่ชาร์ล มาร์แตล (Charles Martel) พระเจ้าเปแป็งพระวรกายเตี้ย[4] และชาร์เลอมาญ-- พ่อ, ลูก, และหลาน--มามั่นคงเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 9
โลทาริงเกีย
ในปี ค.ศ. 959 บรูโนเดอะเกรต ดยุคแห่งโลทาริงเกียแบ่งอาณาจักรระหว่างลอร์แรนเหนือ (Lotharingia superior) และ ลอร์แรนใต้ (Lotharingia inferior) โดยมอบให้ครองโดยมากราฟ นอกไปจากช่วงระยะเวลาระหว่าง ค.ศ. 1033 ถึง ค.ศ. 1044 ในสมัยของโกเทโลที่ 1 แล้วการแบ่งแยกก็ยังเป็นไปตามการแบ่งเดิม ต่อมามากราฟของแต่ละส่วนก็ยกฐานะของอาณาจักรขึ้นเป็นดัชชี ในคริสต์ศตวรรษที่ 12 อำนาจของดยุคในลอร์แรนใต้ก็เสื่อมโทรมลงที่ทำให้เกิดการก่อตั้งขึ้นเป็นดัชชีแห่งลิมบวร์ก และดัชชีแห่งบราบองต์ แต่ดยุคยังคงดำรงบรรดาศักดิ์เป็นดยุคแห่งโลเทียร์ (Duke of Lothier มาจาก "Lotharingia") โดยเลิกใช้คำว่า "lower" ลอร์แรน ส่วนดัชชีแห่งลอร์แรนเหนือกลายมาเรียกกันว่า "ลอร์แรน" ซึ่งเป็นอาณาจักรที่มีวัฒนธรรมและภาษาแบบฝรั่งเศสและมีความสัมพันธ์การการเมืองของฝรั่งเศสแม้ว่าจะยังเป็นรัฐบริวารอย่างห่างๆ ของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ หลังจากการรุกรานและการยึดครองของฝรั่งเศสอยู่ราวร้อยปี ลอร์แรนก็ตกไปเป็นของฝรั่งเศสหลังจากการสิ้นสุดของสงครามสืบราชบัลลังก์โปแลนด์ (ค.ศ. 1737) ในปี ค.ศ. 1766 ลอร์แรนก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ และกลายเป็นจังหวัดลอร์แรน ในปี ค.ศ. 1871 หลังจากสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย, ลอร์แรนก็รวมกับอัลซาซเป็นจังหวัดอัลซาซ-ลอร์แรนของจักรวรรดิเยอรมัน ในปัจจุบันโลทาริงเกียส่วนใหญ่อยู่ในฝรั่งเศส บางส่วนอยู่ในเยอรมนีในบริเวณที่เรียกว่า "ภูมิภาคลอร์แรน"