เจียง ไคเชก
จอมพล[1] เจียง ไคเชก (; 31 ตุลาคม ค.ศ. 1887 — 5 เมษายน ค.ศ. 1975) หรือชื่อตามภาษาจีนมาตรฐาน คือ เจี่ยง จงเจิ้ง (蔣中正) หรือ เจี่ยง เจี้ยฉือ (蔣介石) เป็นผู้นำทางการเมืองและการทหาร ผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐจีน ระหว่างปี ค.ศ. 1928 ถึง ค.ศ. 1975 โดยแบ่งเป็น 2 ช่วง ในช่วงแรกเจียง ไคเชกได้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐจีนได้ปกครองจีนแผ่นดินใหญ่จนถึง ปี ค.ศ. 1949 ช่วงที่สองหลังจากนั้นได้อพยพลี้ภัยไปอยู่เกาะไต้หวันและสถาปนาสาธารณรัฐจีนขึ้นมาใหม่ เจียงได้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งจีนไต้หวันอีกครั้งนับจากนั้นถึงปี ค.ศ. 1975 เขาได้รับการยอมรับโดยนานาประเทศส่วนใหญ่ในฐานะผู้นำของประเทศจีนตามหลักความชอบธรรมทางกฎหมายจนถึงช่วงปลายปี ค.ศ. 1960 และช่วงต้นปี ค.ศ. 1970 เขาได้กลายมาเป็นผู้นำที่ไม่ใช่ราชวงศ์ที่ปกครองประเทศเป็นเวลาถึง 48 ปี
ซูเจียหวงกุ้ยเฟย์
พระมเหสีซูเจีย หรือ ซูเจียหวงกุ้ยเฟย ทรงเป็นพระมเหสีในพระจักรพรรดิเฉียนหลง ประสูติเมื่อปีค.ศ.1713 ในตระกูลจิน(สกุลคิม)ของชาวโชซอน(เกาหลี)และภายหลังได้เปลี่ยนเป็นชาวแมนจู โดยทรงเป็นธิดาของจินซานเป่า ทรงถวายองค์กับพระจักรพรรดิเฉียนหลงและได้เป็นพระสนมขั้นกุ้ยเหริน และในปีค.ศ.1737 จึงได้รับพระยศเป็นพระชายาเจีย (เจียผิน) ทรงประสูติองค์ชายสี่คือ หลู่ว์ตวนชินอ๋อง หย่งเฉิงในปีค.ศ.1739 จนในปีค.ศ.1741จึงได้รับพระยศเป็นพระอัครชายาเจีย (เจียเฟย) และประสูติองค์ชายแปด อี๋เซิ่นชินอ๋อง หย่งเสวียน ในปีค.ศ.1746 สามปีต่อมาคือค.ศ.1748 ก็ได้รับพระยศเป็นพระราชเทวีเจีย (เจียกุ้ยเฟย) และประสูติองค์ชายเก้าในปีเดียวกัน และในปีค.ศ.1752 ก็ทรงประสูติพระโอรสอีกองค์คือองค์ชายสิบเอ็ด เฉิงเจ๋อชินอ๋อง หย่งซิง พระนางทรงสิ้นพระชนม์ในปีค.ศ.1755 พระชนม์ 42 ชันษา สมเด็จพระพันปีหลวงฉงชิ่งจึงทรงอวยพระยศพระนางหลังสิ้นพระชนม์ขึ้นเป็นพระมเหสีซูเจีย (ซูเจียหวงกุ้ยเฟย)