อาณาจักรโชซ็อนโบราณ
ต่อมาพระเจ้าทันกุนได้สร้างขอบขันฑ์กำแพงนครหลวงขึ้น ชื่อของเมืองแห่งนี้คือ วังกอมซอง ซึ่งต่อมาเมืองแห่งนี้ก็คือ เปียงยาง เมืองหลวงของ เกาหลีเหนือ พระเจ้าดันกุน เรียกอาณาจักรของพระองค์ว่า โชซ็อน ซึ่งต่อมาพระองค์ได้อาศัยอยู่ที่อาซาดาล บนภูเขาแบกัก สถิตเป็นเทพอยู่บนภูเขาแห่งนั้นสืบต่อไป และในอีก 1500 ปีต่อมา พระเจ้าอู๋ แห่งราชวงศ์โจว ของ จีน ได้ส่งขุนนางชื่อ จี้จื่อ หรือ เกาหลีเรียกว่ากีจา ไปที่โชซ็อน ในปี 579 ก่อนพุทธศักราช ซึ่งต่อมาจี้จื่อก็ได้กลายเป็นผู้ปกครองอาณาจักรโชซ็อนสืบต่อไป
พระเจ้าชุงซอน
องค์หญิงโพทัพซิลิน หรือ องค์หญิงคเยกุก (계국대장공주, 薊國大長公主) ทรงมีความหึงหวงและริษยาพระมเหสีตระกูลโจ พระมเหสีอีกองค์ของพระเจ้าชุงซอนซึ่งเป็นชาวเกาหลี องค์หญิงคเยกุกนำความไปฟ้องพระจักรพรรดิเฉินจง พระจักรพรรดิเฉินจงจึงมีรับสั่งให้พระเจ้าชุงซอนและองค์หญิงคเยกุกเสด็จมายังกรุงปักกิ่งเพื่อไต่สวนความจริง ปรากฏว่าพระจักรพรรดิเฉินจงมีพระวินิจฉัยให้ปลดพระเจ้าชุงซอนออกจากราชสมบัติและให้พระเจ้าชุงยอลพระราชบิดาครองราชสมบัติดังเดิม พระจักรพรรดิเฉินจงทรงสถาปนาเจ้าชุงซอนให้เป็น เสิ่นหยางอ๋อง (瀋陽王) ไว้ปกครองชาวเกาหลีที่พลัดถิ่นมาในจีน