โรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน
รอฌีเย เดอ เลอ ปัสตูร์ เกิดที่ตูร์แน (ปัจจุบันอยู่ในประเทศเบลเยียม) ระหว่างปี ค.ศ. 1399 ถึงปี ค.ศ. 1400 พ่อและแม่ของเขาชื่อ อ็องรี เดอ เลอ ปัสตูร์ และอาแญ็ส เดอ วาเทรโล อ็องรีและอาแญ็สมาตั้งหลักแหล่งอยู่ที่ตูร์แนก่อนที่รอฌีเยจะเกิด พ่อของรอฌีเยเป็นช่างทำมีด ในปี ค.ศ. 1426 รอฌีเยแต่งงานกับเอลีซาเบต โคฟฟาร์ต ผู้เป็นลูกสาวของช่างทำรองเท้าจากบรัสเซลส์ ทั้งคู่มีลูกด้วยกัน 4 คน สองคนแรกคือ กอร์เนลียึส (ซึ่งต่อมาบวชเป็นพระคาร์ทูเซียน) และมาร์กาเรตา ก่อนวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1435 รอฌีเยกับครอบครัวก็ย้ายไปบรัสเซลส์ซึ่งเป็นที่เกิดลูกสองคนหลังคือปีเตอร์และยัน ตั้งแต่วันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 1436 รอฌีเยก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็น "ช่างเขียนประจำเมืองบรัสเซลส์" ซึ่งเป็นตำแหน่งที่มีหน้ามีตาเพราะในเวลานั้นบรัสเซลส์เป็นที่ตั้งของราชสำนักของดุ๊กแห่งเบอร์กันดี ในโอกาสนั้นเขาก็เปลี่ยนชื่อจากภาษาฝรั่งเศส "รอฌีเย เดอ เลอ ปัสตูร์" ไปเป็นภาษาดัตช์ "โรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน"
เลนนาร์ต เบอร์นาดอตต์
เลนนาร์ต เบอร์นาดอตต์ เคานต์แห่งวิสบอร์ก () ( เดิม:เจ้าชายเลนนาร์ต ดยุกแห่งซาล์มลันด์) 
เคานต์เลนนาร์ต หรือ อดีตเจ้าชายเลนนาร์ต ดยุกแห่งซาล์มลันด์ ทรงเป็นพระโอรสเพียงพระองค์เดียวใน เจ้าชายวิลเฮล์ม ดยุกแห่งเซอเดร์มันลันด์ กับ แกรนด์ดัชเชสมาเรีย โรมานอฟแห่งรัสเซีย ดัชเชสแห่งเซอเดร์มันลันด์ ประสูติ ณ พระราชวงศ์หลวง กรุงสตอกโฮล์ม เป็นพระราชนัดดาใน สมเด็จพระเจ้ากุสตาฟที่ 5 แห่งสวีเดน และ วิกตอเรียแห่งบาเดิน สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน แรกประสูติดำรงพระอิสริยศที่ ดยุกแห่งซาล์มลันด์ 
ในปี พ.ศ. 2475 พระองค์เสกสมรสกับ แคริล นิสเวสตา ซึ่งการสมรสในครั้งนี้ ไม่ได้รับความเห็นชอบจากพระบิดา พระอัยกา และรัฐสภาของสวีเดน ทำให้พระองค์ค้องลาออกจากพระอิสริยยศ เจ้าชายและไม่มีพระอิสริยยศ ดยุกแห่งซาล์มลันด์อีกต่อไป ซึ่งต่อมาได้รับการถวายพระนามเป็น เลนนาร์ต เบอร์นาดอตต์ เคานต์แห่งวิสบอร์กแต่ด้วยความโหดร้ายของราชสำนักสวีเดน ที่ต้องการบีบให้เจ้าชายหย่าจากพระชายา ซึ่งต่อมาในปี พ.ศ. 2475 ทรงหย่าขาดจากพระชายาคนแรก ต่อมาในปี พ.ศ. 2515 เสกสมรสครั้งใหม่กับ ซอนยา ฮานุส ต่อมาได้รับฐานันดรเป็น เคาน์เตสแห่งวิสบอร์ก 
เคานต์และเคาน์เตสแห่งวิสบอร์ก พระชายาองค์ 2 มีพระบุตรร่วมกัน 9 ท่าน โดยมีฐานันดรเป็น เคานต์ และเคาน์เตส ดังนี้ 
เคานต์เลนนาร์ต ทรงเปิดที่ดินส่วนพระองค์ที่เกาะมอเนีย ทางตอนใต้ของเยอรมัน ซึ่งเสียทรัพย์สินส่วนพระองค์เป็นจำนวนมากในการทำให้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวตามพระดำริ ซึ่งหลังจากการสิ้นพระชนม์ เกาะแห่งนี้กลายเป็นที่ท่องเที่ยวที่นิยมมาก และเป็นรายได้หลักของพระบุตรของพระองค์ทั้ง 9 ท่าน