รถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล
การศึกษาโครงข่ายรถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล เกิดเนื่องมาจากภาครัฐต้องการแก้ไขปัญหาการจราจรติดขัดในพื้นที่ดังกล่าว ซึ่งเป็นปัญหาเรื้อรังและมีความรุนแรงมากขึ้น เนื่องจากความต้องการเดินทางของประชาชนเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วจากการขยายตัวของชุมชนเมืองและกิจกรรมต่าง ๆ เกิดผลเสียต่อสังคมและเศรษฐกิจโดยรวมในระดับประเทศ ในฐานะที่กรุงเทพมหานครเป็นศูนย์กลางความเจริญของประเทศ นอกจากการก่อสร้างระบบโครงข่ายถนนจำนวนมากในอดีตแล้ว ภาครัฐได้หันมาพัฒนาระบบขนส่งสาธารณะมากขึ้น ซึ่งปัจจุบันแผนแม่บทระบบขนส่งมวลชนทางรางได้เกิดขึ้นเป็นโครงข่ายที่สมบูรณ์แล้ว แต่การดำเนินงานต้องใช้เงินลงทุนสูงและใช้ระยะเวลานาน จึงจำเป็นต้องปรับปรุงระบบการให้บริการรถโดยสารประจำทางอย่างเร่งด่วนควบคู่ไปกับการก่อสร้างระบบขนส่งทางราง[2]
สถานีช่องนนทรี
บริเวณที่ตั้งของสถานีช่องนนทรีถือเป็นจุดเชื่อมต่อการเดินทางที่สำคัญ เนื่องจากประชาชนจากย่านถนนพระรามที่ 3 ในพื้นที่เขตยานนาวาและบางคอแหลมสามารถเดินทางมาตามถนนนราธิวาสฯราชนครินทร์ เข้าสู่ใจกลางเมืองได้โดยตรง จึงเคยมีการวางแผนให้สถานีแห่งนี้เป็นต้นทางของโครงการส่วนต่อขยายรถไฟฟ้าบีทีเอส สายช่องนนทรี-พระรามสาม ตามแนวถนนนราธิวาสราชนครินทร์ แต่ได้ยกเลิกโครงการไปในเวลาต่อมา ก่อนที่จะเกิดเป็นระบบรถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษ (บีอาร์ที) ตามแนวถนนนราธิวาสราชนครินทร์ ในปัจจุบัน