สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์
เจ้าหญิงเบียทริกซ์ทรงเป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์กับเจ้าชายแบร์นฮาร์ดแห่งลิพเพอ-บีสเตอร์เฟลด์ พระราชชนนีของพระองค์ทรงครองราชบัลลังก์ในปีพ.ศ. 2491 เจ้าหญิงได้ทรงเป็นทายาทโดยสันนิษฐาน เมื่อพระราชมารดาสละราชบัลลังก์ในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2523 เจ้าหญิงเบียทริกซ์ได้สืบราชบัลลังก์เป็นสมเด็จพระราชินีนาถ ทรงเข้าศึกษาในโรงเรียนประถมศึกษาทั่วไปที่ประเทศแคนาดา ในช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง จากนั้นทรงสำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาที่เนเธอร์แลนด์ในช่วงยุคหลังสงคราม ในปีพ.ศ. 2504 พระนางทรงสำเร็จการศึกษาปริญญาด้านนิติศาสตร์จากมหาวิทยาลัยไลเดิน ในปีพ.ศ. 2509 เจ้าหญิงเบียทริกซ์อภิเษกสมรสกับเคลาส์ ฟอน อัมส์เบิร์ก นักการทูตชาวเยอรมัน ซึ่งมีพระโอรสร่วมกัน 3 พระองค์ ได้แก่ สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลม-อเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์ (ประสูติ พ.ศ. 2510), เจ้าชายฟริโซแห่งออเรนจ์-นัสเซา (พ.ศ. 2511 - 2556) และเจ้าชายคอนสแตนตินแห่งเนเธอร์แลนด์ (ประสูติ พ.ศ. 2512) เจ้าชายเคลาส์สิ้นพระชนม์ในปีพ.ศ. 2545 ในช่วงที่พระนางสละราชบัลลังก์ พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเนเธอร์แลนด์[1]
เจ้าหญิงมารีนา ดัชเชสแห่งเคนต์
ก่อนการอภิเษกสมรสของดยุกแห่งเคนต์คนปัจจุบันกับแคทธารีน วอร์สเลย์ในช่วงเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2504 เจ้าหญิงทรงประกาศว่าพระองค์ประสงค์จะดำรงพระอิสริยยศ เจ้าหญิงมารีนา ดัชเชสแห่งเคนต์ (HRH Princess Marina, Duchess of Kent) แทน สมเด็จเจ้าหญิงดัชเชสหม้ายแห่งเคนต์ (HRH The Dowager Duchess of Kent) ซึ่งเป็นการเปลี่ยนแปลงตามพระราชประเพณีที่ได้รับพระบรมราชานุญาตจากสมเด็จพระบรมราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ในการอภิเษกสมรสเมื่อปี พ.ศ. 2477 ทำให้เจ้าหญิงมารีนาทรงเป็นดัชเชสแห่งเคนต์ เค้านท์เตสแห่งเซนต์แอนดรูวส์ และบารอนเนสดาวน์แพทริค อย่างไรก็ตาม พระองค์ก็ยังคงทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งกรีซและเดนมาร์กตามพระราชสิทธิมาตั้งแต่ต้น และหลังจากการอภิเษกสมรสของพระโอรสองค์โต พระองค์ก็ได้ทรงเปลี่ยนกลับไปใช้พระอิสริยยศเดิมที่มีอยู่