พายุหมุนเขตร้อน
พายุหมุนเขตร้อน คือ ระบบพายุที่พัฒนามาจากศูนย์กลางของหย่อมความกดอากาศต่ำ, ลมแรง และการจัดเกลียวของพายุฝนฟ้าคะนอง ทั้งนี้ขึ้นกับสถานที่และความรุนแรง ซึ่งเกิดขึ้นบริเวณเขตร้อนของโลก ซึ่งมีชื่อเรียกต่างๆ กัน เช่น พายุเฮอร์ริเคน, พายุโซนร้อน, พายุไซโคลน, พายุดีเปรสชันเขตร้อน และพายุไซโคลนอย่างง่าย[1]
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2553
ในวันที่ 17 กรกฎาคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น รายงานว่าพบการก่อตัวของดีเปรสชั่นห่างออกไป 220 กม. (135 ไมล์) ทางตะวันออกเฉียงเหนือของกรุงมะนิลา, ฟิลิปปินส์ ต่อมาศูนย์เตือนภัยพายุไต่ฝุ่น รายงานว่าได้พบศูนย์กลางของดีเปรสชั่นเป็นศูนย์กลางในระดับต่ำ มีขนาดเล็ก