สงครามครูเสด
นักรบครูเสดประกอบด้วยหน่วยทหารแห่งโรมันคาทอลิกจากทั่วยุโรปตะวันตก และไม่อยู่ภายใต้อำนาจบังคับบัญชารวม สงครามครูเสดชุดหลัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่พุ่งเป้าต่อมุสลิมในเลแวนต์ (Levant) เกิดขึ้นระหว่าง ค.ศ. 1095 ถึง 1291 นักประวัติศาสตร์ให้ตัวเลขสงครามครูเสดก่อนหน้านั้นอีกมาก หลังมีความสำเร็จในช่วงแรกอยู่บ้าง สงครามครูเสดช่วงหลังกลับล้มเหลว และนักรบครูเสดถูกบังคับให้กลับบ้าน ทหารหลายแสนคนกลายเป็นนักรบครูเสดโดยการกล่าวปฏิญาณ[3] สมเด็จพระสันตะปาปาให้การไถ่บาปบริบูรณ์ (plenary indulgence) แก่ทหารเหล่านั้น สัญลักษณ์ของนักรบเหล่านี้ คือ กางเขน คำว่า "ครูเสด" มาจากภาษาฝรั่งเศส หมายถึง การยกกางเขนขึ้น ทหารจำนวนมากมาจากฝรั่งเศสและเรียกตนเองว่า "แฟรงก์" ซึ่งกลายเป็นคำสามัญที่มุสลิมใช้[4]
อาแดลแห่งนอร์ม็องดี
เพราะกลับมาโดยที่ยังทำตามคำปฏิญาณไม่สำเร็จ สตีเฟนจึงถูกอาเดลากดดันให้เข้าร่วมสงครามครูเสดปี ค.ศ. 1101 หรือครูเสดของคนขี้ขลาดตาขาว เพราะผู้ร่วมรบหลายคนเข้าร่วมสงครามครูเสดครั้งนี้หลังหันหลังกลับมาจากสงครามครูเสดครั้งที่ 1 สตีเฟนไปถึงเยรูซาเล็มได้สำเร็จ แต่ครั้งนี้แทนที่จะกลับบ้านเพราะบรรลุเป้าหมายแล้ว เขากลับเลือกที่จะอยู่สู้ต่อ ในวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1102 ระหว่างสงครามแห่งรัมลาครั้งที่ 2 สตีเฟนที่ 2 เคานต์แห่งบลัวส์ถูกจับกุมตัวหลังถูกปิดล้อมในหอคอยประจำเมืองและถูกตัดหัวตอนอายุ 57 ปี