มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
พระราชบัญญัติกำหนดวิทยฐานะผู้สำเร็จการศึกษาวิชาพระพุทธศาสนา พ.ศ. ๒๕๒๗ ทำให้มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัยเติบโตอย่างรวดเร็ว จากที่เคยมีวิทยาเขตเพียงหนึ่งแห่งใน พ.ศ. ๒๕๒๗ ได้มีวิทยาเขตเพิ่มขึ้นเป็น ๙ แห่งใน พ.ศ. ๒๕๓๔ มหาวิทยาลัยตั้งบัณฑิตวิทยาลัยใน พ.ศ. ๒๕๓๑ และเปิดการศึกษาระดับปริญญาโทในปีเดียวกัน ปัญหาที่ตามก็คือการที่มหาวิทยาลัยไม่มีสถานภาพเป็นนิติบุคคลตามกฎหมายทำให้การประสานงานกับวิทยาเขตหละหลวม ทั้งในด้านบริหารทั่วไปและการบริหารงบประมาณ นอกจากนี้ พระราชบัญญัติกำหนดวิทยฐานะผู้สำเร็จการศึกษาวิชาการพระพุทธศาสนา พ.ศ. ๒๕๒๗ รับรองวิทยฐานะเฉพาะปริญญาตรี ไม่รับรองวิทยฐานะปริญญาโทที่เปิดสอนแล้วนั้น มหาวิทยาลัยจึงไม่สามารถขยายการศึกษาถึงระดับปริญญาเอก
มหาวิทยาลัยนครแมนเชสเตอร์
ในชั้นเดิม มหาวิทยาลัยนครแมนเชสเตอร์มีวิทยาเขต 7 แห่ง โดยมี 5 แห่งในจังหวัดแมนเชสเตอร์ (ออลเซนส์, ไอทูน, ดิดบรี, เอลิซาเบธ กาสเคลล์ และโฮลลิงส์) และอีก 2 แห่งในจังหวัดเชชเชอร์ (อัลซาเกอร์ และ ครูว์) ต่อมามหาวิทยาลัยได้ขายพื้นที่ทำการสอนบางส่วนให้เอกชนนำไปพัฒนา และได้ย้ายมาอยู่ที่วิทยาเขตออลเซนส์ วิทยาเขตครูว์ และปัจจุบันกำลังพัฒนาวิชาเขตเบอร์ลีย์ที่ชานเมืองแมนเชสเตอร์