เลนส์สัมผัส
เลโอนาร์โด ดา วินชี มักได้รับการยกย่องในเรื่องการนำเสนอแนวคิดเกี่ยวกับเลนส์สัมผัส ในปี ค.ศ. 1508 ในหนังสือเรื่อง Codex of the eye, Manual D เขาอธิบายถึงวิธีการปรับเปลี่ยนกำลังสายตาของกระจกตาของมนุษย์โดยการมองใต้น้ำ อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้กล่าวว่าวิธีการดังกล่าวจะถูกนำไปใช้ในการแก้ปัญหาสายตา เลโอนาร์โด ดา วินชีสนใจศึกษาเกี่ยวกับกลไกการเพ่งของสายตา[1]
ลำดับสิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ (ค.ศ. 1946–91)
เชือกล่ามกระดานโต้คลื่นหรือเชือกผูกขา เป็นเชือกที่ยึดติดกระดานโต้คลื่นเข้ากับขานักเล่น. มันจะป้องกันไม่ให้กระดานโต้คลื่นจากการถูกกวาดไปโดยคลื่น และช่วยให้กระดานโต้คลื่นที่หลุดลอยออกไปทำอันตรายให้กับนักเล่นและนักว่ายน้ำคนอื่นๆ. เชือกล่ามที่ทันสมัย​​ประกอบด้วยเชือกยูรีเทนที่ปลายด้านหนึ่งมีแผ่นผ้าที่มีสายคล้อง velcro (ตีนตุ๊กแก)ที่ติดอยู่กับเท้าของนักเล่น, ปลายอีกด้านหนึ่งมีสายคล้อง velcro ติดอยู่ที่ปลายหางของกระดานโต้คลื่น. เชือกล่ามกระดานโต้คลื่นถูกคิดค้นในปี 1970 โดยผู้อยู่อาศัยในซานตาครูซ-แคลิฟอร์เนียชื่อ แพ็ต โอนีล ลูกชายของผู้คิดค้นชุดกันน้ำ แจ็ค โอนีล ผู้ที่ผูกท่อผ่าตัดเข้ากับจมูกของกระดานโต้คลื่นของเขาและคล้องถ้วยดูดเข้ากับปลายข้อมือของเขาในการทำสมดุลการเลี้ยวและการตัดยอดคลื่นในน้ำ. อย่างไรก็ตาม การปรับเปลี่ยนในปี 1971 โดยโอนีลจะผูกเชือกล่ามกับข้อเท้าและหาง กระดานโต้คลื่นซึ่งยังคงปฏิบัติอยู่ในปัจจุบัน.[201]