อาณาจักรโชซ็อนโบราณ
ต่อมาพระเจ้าทันกุนได้สร้างขอบขันฑ์กำแพงนครหลวงขึ้น ชื่อของเมืองแห่งนี้คือ วังกอมซอง ซึ่งต่อมาเมืองแห่งนี้ก็คือ เปียงยาง เมืองหลวงของ เกาหลีเหนือ พระเจ้าดันกุน เรียกอาณาจักรของพระองค์ว่า โชซ็อน ซึ่งต่อมาพระองค์ได้อาศัยอยู่ที่อาซาดาล บนภูเขาแบกัก สถิตเป็นเทพอยู่บนภูเขาแห่งนั้นสืบต่อไป และในอีก 1500 ปีต่อมา พระเจ้าอู๋ แห่งราชวงศ์โจว ของ จีน ได้ส่งขุนนางชื่อ จี้จื่อ หรือ เกาหลีเรียกว่ากีจา ไปที่โชซ็อน ในปี 579 ก่อนพุทธศักราช ซึ่งต่อมาจี้จื่อก็ได้กลายเป็นผู้ปกครองอาณาจักรโชซ็อนสืบต่อไป
ยุคอาณาจักรเหนือใต้ของเกาหลี
ในช่วงที่อาณาจักรพัลแฮประสบสภาวะสงครามกับพวกคิตันจนกระทั่งแตกนั้น ทางอาณาจักรชิลลาเองก็เกิดความระส่ำระส่าจากภายในขึ้น มีการลอบปลงพระชนม์กษัตริย์หลายพระองค์เพื่อแย่งชิงอำนาจกัน จุดเริ่มต้นมาจากสมัยที่พระราชินีจินซอง ขึ้นปกครองแผ่นดินมีความอ่อนแอ พวกขุนนางจึงต่างพากันกอบโกยประโยชน์ส่วนตัว บ้านเมืองเต็มไปด้วยโจรผู้ร้ายปล้นชิง ความโกลาหลปั่นป่วนของชิลลาเช่นนี้ทำให้เกิดการแยกตัวออกมาตั้งรัฐอิสระระหว่างกลุ่มขุนนางกลุ่มต่างๆ กันขึ้นจนเกิดเป็นสงครามระหว่างกัน กระทั่งในที่สุด กลุ่มที่เข้มแข็งกว่าก็สามารถทำลายกลุ่มอื่นได้ ที่สุดอาณาจักรชิลลาก็ล่มสลายลงใน พ.ศ. 1478 กลุ่มที่ได้รับชัยชนะจึงเข้ายึดครองเขตอำนาจเดิมของอาณาจักรชิลลาทั้งหมด แล้วตั้งตนเป็นอาณาจักรใหม่บนคาบสมุทรเกาหลีขึ้น คือ ราชวงศ์โครยอ นับเป็นการสิ้นสุดยุคอาณาจักรเหนือใต้ครั้งแรกก่อนที่เกาหลีจะแบ่งออกเป็นอาณาจักรเหนือใต้ครั้งที่ 2 คือ เกาหลีเหนือและเกาหลีใต้ในปัจจุบัน