เหตุผลวิบัติในการวางแผน
เหตุผลวิบัติในการวางแผน (English: planning fallacy) ที่แดเนียล คาฮ์นะมัน (รูป) และอะมอส ทเวอร์สกี้เป็นผู้เสนอในปี ค.ศ. 1979[1][2] เป็นปรากฏการณ์ที่การพยากรณ์ของเราว่า จะใช้เวลานานเท่าไรในการทำงานหนึ่งให้เสร็จ จะปรากฏว่ามีความเอนเอียงโดยการมองในแง่ดี (optimistic bias) คือจะมีการประเมินเวลาต่ำเกินไป เป็นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นไม่ว่าเราจะรู้หรือไม่ว่า งานคล้าย ๆ กันในอดีตความจริงแล้วใช้เวลามากกว่าที่วางแผนและประเมินไว้[3][4][5] ความเอนเอียงนี้จะเกิดเมื่อประเมินงานของตัวเองเท่านั้น แต่ถ้าคนอื่นประเมินให้ ก็จะมีความเอนเอียงโดยมองในแง่ร้าย และเวลาที่ประเมินก็จะมากเกินไป[6][7] นิยามของความเอนเอียงกำหนดว่า การพยากรณ์เวลาที่จะใช้ทำงานปัจจุบัน
โลกที่ห้า (เทพปกรณัมกลุ่มชนพื้นเมืองอเมริกัน)
โลกที่ห้า หมายถึง โลกนี้หรือโลกหน้า ตามความเชื่อของชาวอเมริกันพื้นเมืองซึ่งมุ่งให้ความสนใจกับความเข้าใจวัฏจักรของเวลา ตามเทพปกรณัมโฮปีและเทพปกรณัมมายา โลกที่เราอาศัยอยู่ในปัจจุบันนี้คือ "โลกที่สี่" ในระบบความเชื่อทั้งสอง เวลาเป็นวัฏจักร และจุดสิ้นสุดของโลกหนึ่งก็จะเป็นจุดเริ่มต้นของอีกโลกหนึ่ง สำหรับชาวโคปี จุดจบของโลกที่สี่จะปรากฏการมาถึงของปาฮานา หรือ "พี่น้องสีขาว" ปฏิทินมายาได้คาดการณ์การดำเนินไปดังกล่าวโดยดาราศาสตร์ โดยสรุปว่า โลกในปัจจุบัน หรือโลกที่สี่นั้น จะสิ้นสุดลงในราวอายันเดือนธันวาคม ค.ศ. 2012 