ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2561
วันที่ 30 ธันวาคม 2560 หย่อมความกดอากาศต่ำทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันทางตะวันออกเฉียงเหนือของปาเลา[9] วันที่ 1 มกราคม 2561 โดยภาพรวมแล้วระบบเคลื่อนที่ไปทางแนวตะวันตก ต่อมา PAGASA ได้เริ่มออกคำแนะนำและให้ชื่อท้องถิ่นว่า อากาโตน (Agaton)[10] และต่อมาทั้ง JMA และ JTWC ก็ได้ออกคำแนะนำเช่นกัน โดยพายุได้รับรหัสเรียกขานจาก JTWC ว่า 01W[11] วันที่ 3 มกราคม ระบบได้ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อน โดย JMA ได้ให้ชื่อกับพายุว่า บอละเวน (Bolaven) ทำให้มันกลายเป็นพายุหมุนเขตร้อนลูกแรกที่ได้รับชื่อของฤดูกาล อย่างไรก็ตาม อีกไม่กี่ชั่วโมงต่อมา บอละเวนอ่อนกำลังลงอย่วงรวดเร็ว[12] วันที่ 4 มกราคม JMA ยุติการติดตามพายุบอละเวนในขณะที่มันอยู่ทางตะวันออกของเวียดนาม
ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2558
ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2558 คือช่วงของฤดูกาลในอดีต ที่เคยมีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อน ฤดูกาลอย่างเป็นทางการจะเริ่มนับในวันที่ 1 มิถุนายน และไปสิ้นสุดในวันที่ 30 พฤศจิกายน เหล่านี้วันตามขอบระยะเวลาของแต่ละช่วงฤดูถือเป็นช่วงเวลาที่มีพายุก่อตัวมากที่สุดในแอ่งแอตแลนติก อย่างไรก็ตามการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนสามารถก่อตัวได้ทุกเวลา โดยฤดูกาลนี้มีพายุเกิดขึ้นน้อยกว่าค่าเฉลี่ยระหว่างเขตแดนของรัฐนอร์ทและเซาท์แคโรไลนา อันนา ได้ทำให้มีปริมาณน้ำฝนสะสมอยู่ในระดับปานกลาง มากสุดที่ 6.7 นิ้ว (170 มิลลิเมตร) ในคิงส์ตัน, นอร์ทแคโรไลนา เกิดน้ำท่วมในถนนขนาดเล็กในเมืองและเกิดการการกัดเซาะชายฝั่งชายหาดของทั้งสองรัฐที่ประมาณ 0.61-1.22 เมตร (2-4 ฟุต) ซึ่งพลังลมจากพายุโซนร้อนถูกจำกัดอยู่ในพื้นที่ชายทะเล ด้วยความเร็วลมกระโชก 100 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (62 ไมล์ต่อชั่วโมง) จากการสังเกตการณ์ที่เซาท์พอร์ท, นอร์ทแคโรไลนา และเมื่อพายุขึ้นฝั่ง มันกลายเป็นพายุหมุนเขตร้อนที่เก่าแก่ที่สุดที่ถูกบันทึกว่าโจมตีสหรัฐอเมริกา