พระบรมสารีริกธาตุ
พระบรมธาตุมีสองลักษณะคือ พระบรมธาตุที่ไม่แตกกระจาย และที่แตกกระจาย มีขนาดเล็กสุดประมาณเมล็ดพันธุ์ผักกาด[2]
วัดพระบรมธาตุดอยเกิ้ง
วัดพระบรมธาตุดอยเกิ้ง ตั้งอยู่ในป่าบนเทือกเขา ห่างจากหมู่บ้านเป็นระยะทาง 14 กิโลเมตร 
วัดพระบรมธาตุดอยเกิ้งนี้ มีปูชนียสถานที่สำคัญคือ เจดีย์ที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้า ส่วนพระนลาสเบื้องซ้าย (กระดูกหน้าผากด้านซ้าย) 
ตามประวัติ พระนางจามเทวีได้ขึ้นมานมัสการพระบรมธาตุดอยเกิ้งครั้งที่จะมาครองเมืองหริภุญชัย(ลำพูน) เมื่อ พ.ศ. 1200 และในปี 2463-2464 ท่านครูบาเจ้าศรีวิชัย นักบุญแห่งล้านนา ได้ขึ้นมาบูรณะและสร้างเจดีย์ครอบเจดีย์องค์เก่าไว้ 
และในวันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2464 สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ ได้เสด็จขึ้นมานมัสการพระบรมธาตุดอยเกิ้งพร้อมกับนมัสการท่านครูบาศรีวิชัยในครานั้น ต่อมาก็ได้รกร้างไปจนถึง พ.ศ. 2529 ครูบาบุญศรี อภิปุณโณ ได้ธุดงค์ขึ้นมา และได้บูรณะสร้างเสนาสนะต่างๆ จนถึงปัจจุบัน