การอธิษฐานในศาสนาพุทธ
อธิษฐาน (อ่าน อะ-ทิด-ถาน, อะ-ทิด-สะ-ถาน) มีสองความหมาย ความหมายแรกคือ การตั้งมั่นหรือการตัดสินใจ และความหมายที่สองคือ การตั้งใจหรือการผูกใจ
มิจฉาทิฐิ
นัตถิกทิฏฐิ ความเห็นผิดว่าไม่มี ได้แก่ นตฺถิ ทินฺนํ การให้ไม่มีผล นตฺถิ ยิฏฺฐํ การบูชาไม่มีผล นตฺถิ หุตํ การเซ่นสรวงไม่มีผล นตฺถิ สุกตทุกฺกฏานํ กม์มานํ ผลํ วิปาโก ผลวิบากแห่งกรรมที่ทำดีทำชั่วไม่มี นตฺถิ อยํ โลโก โลกนี้ไม่มี นตฺถิ ปโร โลโก โลกหน้าไม่มี นตฺถิ มาตา มารดาไม่มีคุณ นตฺถิ ปิตา บิดาไม่มีคุณ นตฺถิ สตฺตา โอปปาติกา สัตว์ที่เกิดผุดขึ้นไม่มี นตฺถิ โลเก สมณพฺราหฺมณา สมฺมคฺคตา สมฺมาปฏิปนฺนา เย อิมญฺจ โลกํ ปรญฺจ โลกํ สยํ อภิญฺญา สจฺฉิกตฺวา ปเวเทนฺติ สมณพราหมณ์ผู้ประพฤติปฏิบัติชอบทำให้แจ้งโลกนี้และโลกหน้าด้วยปัญญาอันยิ่งเองแล้วสอนผู้อื่นให้รู้แจ้งก็ไม่มีในโลกไม่มี อเหตุกทิฐิ ความเห็นว่าไม่มีเหตุ อกิริยทิฏฐิ ความเห็นว่าไม่เป็นอันทำ