ท้าวสุรนารี
ท้าวสุรนารี มีนามเดิมว่า "โม" (แปลว่า ใหญ่มาก) หรือท้าวมะโหโรง[1] เป็นชาวเมืองนครราชสีมาโดยกำเนิด เกิดเมื่อปีระกา พ.ศ. 2314 มีนิวาสถานอยู่ ณ บ้านตรงกันข้ามกับวัดพระนารายณ์มหาราช (วัดกลางนคร) ทางทิศใต้ของเมืองนครราชสีมา[2] เป็นธิดาของนายกิ่มและนางบุญมา มีพี่สาวหนึ่งคนชื่อ แป้นาผล ไม่มีสามี จึงอยู่ด้วยกันจนวายชนม์ มีน้องชายหนึ่งคน ชื่อ จุก (ภายหลังได้เป็นเจ้าเมืองพนมซร็อก ต่อมามีการอพยพชาวเมืองพนมซร็อกมาอยู่ริมคูเมืองนครราชสีมาด้านใต้ จึงเอาชื่อเมืองพนมซร็อกมาตั้งชื่อ บ้านพนมศรก ต่อมาเรียกเพี้ยนเป็นบ้านสก อยู่หลังสถานีรถไฟชุมทางถนนจิระจนทุกวันนี้) [2]
อุษา นารายณัน
เธอพบกับโกจเจรีล รามัน นารายณันตั้งแต่ยังทำงานอยู่ในประเทศพม่า ทั้งนี้เธอเคยทำงานอยู่ในสมาคมเยาวนารี (World Young Women's Christian Association) เมื่อเธอได้ยินว่านารายณันเป็นนักศึกษาของแลสกี (Laski) เธอจึงเริ่มมีปฏิสันถารด้วย โดยมีเนื้อหาเกี่ยวกับเสรีภาพทางการเมือง หลังจากนั้นทั้งสองจึงสมรสกันเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2494 ในเดลี การสมรสของทั้งสองได้รับการยกเว้นเป็นพิเศษจากความช่วยเหลือของชวาหระลาล เนห์รูเพราะเธอถือสัญชาติพม่า หลังสมรสเธอจึงรับสัญชาติอินเดียและเปลี่ยนชื่อเป็น "อุษา" ทั้งสองมีบุตรสาวด้วยกันสองคน คนแรกชื่อจิตรา เป็นเอกอัครราชทูตประจำสวิตเซอร์แลนด์และสันตะสำนัก และบุตรสาวอีกคนชื่อ อมฤตา