กาลิเลโอ กาลิเลอี
กาลิเลโอ กาลิเลอี (Italian: Galileo Galilei; 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1564 - 8 มกราคม ค.ศ. 1642) เป็นชาวทัสกันหรือชาวอิตาลี ซึ่งมีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในการปฏิวัติวิทยาศาสตร์ ผลงานของกาลิเลโอมีมากมาย งานที่โดดเด่นเช่นการพัฒนาเทคนิคของกล้องโทรทรรศน์และผลสังเกตการณ์ทางดาราศาสตร์ที่สำคัญจากกล้องโทรทรรศน์ที่พัฒนามากขึ้น งานของเขาช่วยสนับสนุนแนวคิดของโคเปอร์นิคัสอย่างชัดเจนที่สุด กาลิเลโอได้รับขนานนามว่าเป็น "บิดาแห่งดาราศาสตร์สมัยใหม่"[1] "บิดาแห่งฟิสิกส์สมัยใหม่"[2] "บิดาแห่งวิทยาศาสตร์"[2] และ "บิดาแห่งวิทยาศาสตร์ยุคใหม่"[3]
อาแล็กซิส แกลโร
อาแล็กซิส โกลด เดอ แกลโร (; 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1713 - 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1765) เป็นนักคณิตศาสตร์และปราชญ์ชาวฝรั่งเศส เขาได้เข้าร่วมกับปีแยร์ หลุยส์ โมแปร์ตุย (Pierre Louis Maupertuis) เดินทางไปยังแลปแลนด์ ประเทศฟินแลนด์ ในปี 1736 เพื่อการศึกษาเกี่ยวกับเส้นเมอริเดียน เมื่อกลับจากแลปแลนด์เขาได้ตีพิมพ์งานเขียนชื่อ "Théorie de la figure de la terre" ในปี 1743 งานชิ้นนี้เขาได้นำเสนอทฤษฎีซึ่งต่อมาได้ชื่อว่า ทฤษฎีแกลโร ว่าด้วยแรงดึงดูด ณ ตำแหน่งบนพื้นผิวของวัตถุทรงรีที่กำลังหมุนที่เกี่ยวพันกับแรงอัดและแรงดึงสู่ศูนย์กลางที่เส้นศูนย์สูตร เขายังได้คิดค้นหาคำตอบโดยประมาณของปัญหาสามวัตถุ และได้รับรางวัลจาก St Petersburg Academy เมื่อปี 1750 จากผลงานเรื่อง "Théorie de la lune" ต่อมาในปี ค.ศ. 1759 เขาสามารถคำนวณหาจุดไกลดวงอาทิตย์ที่สุดของดาวหางฮัลเลย์ได้