เลนส์สัมผัส
เลโอนาร์โด ดา วินชี มักได้รับการยกย่องในเรื่องการนำเสนอแนวคิดเกี่ยวกับเลนส์สัมผัส ในปี ค.ศ. 1508 ในหนังสือเรื่อง Codex of the eye, Manual D เขาอธิบายถึงวิธีการปรับเปลี่ยนกำลังสายตาของกระจกตาของมนุษย์โดยการมองใต้น้ำ อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้กล่าวว่าวิธีการดังกล่าวจะถูกนำไปใช้ในการแก้ปัญหาสายตา เลโอนาร์โด ดา วินชีสนใจศึกษาเกี่ยวกับกลไกการเพ่งของสายตา[1]
คอนสตันติน ฮเรนอฟ
ฮเรนอฟอุทิศชีวิตการทำงานทั้งหมดให้กับการพัฒนาเทคนิคและอุปกรณ์การเชื่อมโลหะ เขาคิดค้นวิธีการเชื่อมไฟฟ้าและการตัดโลหะใต้น้ำ ออกแบบแหล่งพลังงานสำหรับการเชื่อมจุดอาร์ก ฟลักซ์เซรามิก การเคลือบขั้วเชื่อม วิธีการการเชื่อมกดเย็น การเชื่อมแพร่ การตัดพลาสมา และอีกหลายอย่าง ความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ของเขา คือ การพัฒนาขั้วเชื่อมสำหรับการเชื่อมโลหะใต้น้ำใน ค.ศ. 1932 การทดสอบที่ประสบความสำเร็จที่ทะเลดำในปีเดียวกันนับเป็นความสำเร็จในทางปฏิบัติครั้งแรกของการเชื่อมโลหะใต้น้ำ ในวิธีการดังกล่าว ฟองแก๊สได้เกิดขึ้นเป็นผลมาจากปฏิกิริยาการเชือมโลหะได้ทำให้เกิดการไหลที่คงที่ซึ่งป้องกันจุดอาร์กไม่ได้ถูกน้ำ การเชื่อมโลหะใต้น้ำมีการนำไปใช้อย่างรวดเร็ว และใน ค.ศ. 1936-38 ได้ถูกใช้ในการยกเรือบอริสที่จมในทะเลดำ เช่นเดียวกับการซ่อมสะพานและเรือลำอื่น ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง