ไอแซก นิวตัน
เซอร์ไอแซก นิวตัน (English: Isaac Newton) (25 ธันวาคม ค.ศ. 1641 – 20 มีนาคม ค.ศ. 1725 ตามปฏิทินจูเลียน) นักฟิสิกส์ นัก คณิตศาสตร์ นักดาราศาสตร์ นักปรัชญา นักเล่นแร่แปรธาตุ และนักเทววิทยาชาวอังกฤษ​
อีนิด ไบลตัน
พ.ศ. 2469 อีนิด ไบลตันได้เป็นนักนิตยสารสำหรับเด็กชื่อ "Sunny Stories" พร้อมกับเป็นนักเขียนให้แก่นิตยสารTeacher's World บทละคร และบทเพลงที่เธอแต่งขึ้นนี่เองกลายเป็นที่นิยมกันมากในหมู่คณะคุณครู และคุณครูเหล่านี้ก็ได้นำไปสอนกับเด็กๆในโรงเรียนด้วย หนังสือของเธอในช่วงนี้จะเน้นผู้อ่านที่เป็นเด็กเล็ก อย่างเช่น เทพนิยาย ,เรื่องเกี่ยวกับธรรมชาติและเธอก็นำนิทานพื้นบ้าน นิทานคลาสสิกมาเล่าใหม่ด้วย เช่น Fun-time Stories หรือ Bedtime-Stories เป็นต้น (นิทานแสนสนุกและนิทานก่อนนอน) ความสามารถพิเศษที่น่าทึ่งของเธอก็คือ เธอสามารถเขียนหนังสือได้ 10000 -12000 คำต่อวัน จึงไม่น่าที่จะประหลาดใจที่ผลงานของเธอถูกตีพิมพ์ออกมาอย่างมากมายในเวลาไม่นาน
ไบลตัน เริ่มเปลี่ยนแนวทางการเขียน มาเขียนหนังสือสำหรับเด็กโต ซึ่งในเวลาต่อมาวรรณกรรมแนวนี้กลายเป็นเอกลักษณ์ของตัวเธอ ส่วนมากจะเป็นเรื่องประเภทลึกลับ สืบสวน ผจญภัย หรือชีวิตวัยเรียน เธอมักแต่งเป็นชุดยาว เล่มแรกที่ถูกตีพิมพ์คือ The Secret Island (เกาะลึกลับ) ในปีพ.ศ. 2481 (ในช่วงรัตนโกสินทร์ตอนปลายรัชกาลที่ 7) 
หลังจากนั้นผลงานเขียนของเธอในแนวเดียวกันก็สร้างชื่อเสียงให้กับเธอก็ตามมาเรื่อย ๆ เรื่องที่โด่งดังที่สุดคือ The Famous Five (5สหายผจญภัย) ที่มีทั้งหมด 21 ตอน ถูกนำไปสร้างเป็นละครชุดทางโทรทัศน์ถึง 2 ครั้ง นอกจากผลงานของเธอยังมีชุดอื่นๆอีกมากมาย เช่น The Secret Seven (7สหายนักสืบ) , The Adventure Series (สี่สหายผจญภัย) , The Secret Series (ผจญภัยไขความลับ ) , Malory Tower, St. Claire's School,The Mystery series (6สหายไขปริศนา) ,The Naughtiest Girl (เก่ง แก่น กล้า) ,The Six Cousins (ผจญภัยในบ้านไร่) และอื่น ๆ อีกมากมายที่เป็นที่นิยมกันมาก
พ.ศ. 2482 เกิดสงครามโลกครั้งที่ 2ขึ้น การพิมพ์หนังสือถูกจำกัด แต่เธอก็ยังคงเขียนหนังสือออกมาอย่างต่อเนื่อง อีนิดย้อนกลับไปเขียนงานสำหรับเด็กเล็กอีกครั้ง โดยออกหนังสือชื่อ Little Noddy Goes to Toyland ซึ่งผลลัพธ์ก็น่าประทับใจมาก ทำให้ Noddy ตัวเอกของเรื่องกลายเป็นขวัญใจคุณหนู ๆ และถูกนำไปสร้างเป็นการ์ตูนชุดทางโทรทัศน์ (ซึ่งปัจจุบันนี้ก็ยังมีอยู่)
ต่อมาในพ.ศ. 2495 อีนิดลาออกจากนิตยสาร "Sunny Series" เพื่อมาออกนิตยสารของตัวเอง โดยใช้ชื่อนิตยสารว่า "Enid Blyton" ในช่วงทศวรรษที่ 50 หนังสือของอีนิด ไบลตัน ถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักจากนักวิจารณ์และบรรณารักษ์ทั่วไป ในแง่การใช้ภาษาว่าไม่ส่งเสริมความรู้ด้านคำศัพท์แก่เด็กเลย แต่ในที่สุดคำติเตียนเหล่านั้นก็ไร้ผล เพราะทุกคนรู้ดีว่าหนังสือของเธอสามารถทำให้เด็กทั้งชายและหญิง เด็กเล็กเด็กโต แม้กระทั่งผู้ใหญ่เองหันมารักการอ่านได้