สงครามเพโลพอนนีเซียน
สงครามเพโลพอนนีเซียน หรือ สงครามเพโลพอนนีส (English: Peloponnesian War; 431–404 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นสงครามระหว่างจักรวรรดิเอเธนส์กับสันนิบาตเพโลพอนนีเซียนที่นำโดยสปาร์ตา[1] สงครามนี้ออกเป็นสามช่วง[2] โดยช่วงแรกเรียกว่า "สงครามอาร์คีเดเมีย" (Archidamian War) เป็นการรุกรานแอททิกาของกองทัพสปาร์ตา ในขณะที่ฝ่ายเอเธนส์ใช้กองเรือที่มีประสิทธิภาพโจมตีกลับ สงครามช่วงนี้จบลงในปีที่ 421 ก่อนคริสตกาล ด้วยสนธิสัญญาสันติภาพนิซิอัส แต่ต่อมาในปีที่ 415 ก่อนคริสตกาล เอเธนส์กลับยกทัพบุกซีรากูซาบนเกาะซิซิลี แต่ล้มเหลว ช่วงที่สามของสงคราม สปาร์ตาได้สนับสนุนให้มีการก่อกบฏขึ้นตามนครรัฐใต้อำนาจเอเธนส์ จนนำไปสู่ยุทธนาวีที่เอกอสพอทาไมที่เป็นจุดยุติสงครามในที่สุด[3] เอเธนส์ยอมแพ้สงครามในปีต่อมา
ยุทธการคอรัสซัง
สาเหตุของการยุทธ์ในครั้งนี้เนื่องมาจากพัลพาทีนทราบข้อมูลว่าพวกเจไดใกล้จะสืบหาตัวจริงของดาร์ธ ซิเดียส ผู้เป็นต้นเหตุของสงครามโคลนครั้งนี้พบ จึงจัดฉากการลักพาตัวนี้ขึ้นเพื่อหันเหความสนใจ ในช่วงแรกของการลักพาตัวมีอัศวินเจไดจำนวนหนึ่งที่เข้าร่วมภารกิจช่วยเหลือสมุหนายก แต่ก็ล้มเหลวจนพัลพาทีนถูก "ลักพาตัว" ไปยังยานอวกาศของนายพลกรีวัสเป็นผลสำเร็จ หลังจากนั้นโอบีวัน เคโนบีและอนาคิน สกายวอล์คเกอร์ จึงเข้ามาเป็นผู้นำภารกิจช่วยเหลือสมุหนายก สามารถสังหารเคานท์ดูกู และ "ช่วยเหลือ" พัลพาทีนได้เป็นผลสำเร็จ