พระนางเธอลักษมีลาวัณ
หม่อมเจ้าหญิงวรรณพิมล ทรงเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาทพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวเป็นครั้งแรกที่ห้องทรงไพ่บริดจ์ในงานประกวดภาพเขียน ณ โรงละครวังพญาไท ซึ่งนับเป็นงานชุมนุมของพระบรมวงศานุวงศ์ทั้งผู้ใหญ่และหนุ่มสาว[5] ในงานนี้บรรดาท่านหญิงทั้งหลายของราชสกุลวรวรรณจึงเสด็จมาในงานนี้ด้วยหลายองค์ซึ่งรวมไปถึงพระภคินีคือ หม่อมเจ้าวรรณวิมล[5] ซึ่งต่อมาได้ต้องพระราชหฤทัยของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวเป็นอันมาก
อาคารวรรณสรณ์
ที่ดินของอาคารวรรณสรณ์ไม่ใช่วังเก่าของพระนางเธอลักษมีลาวัณ มีหลายคนเข้าใจผิด ว่าที่ดินและบ้านหลังดังกล่าวเป็น "วังลักษมีวิลาศ" ซึ่งเป็นวังเก่าของพระนางเธอลักษมีลาวัณ ในรัชกาลที่ 6 และเป็นสถานที่ที่พระองค์ถูกลอบปลงพระชนม์เมื่อวันที่ 29 สิงหาคม 2504 ซึ่งคลาดเคลื่อนจากความเป็นจริง ดังดูได้จากหลักฐานโฉนดที่ดินที่ระบุชัดเจนว่า จมื่นมานิตย์นเรศร์ (ล้วน คชนันท์น) หรือ พระยาคชนันทน์นิพัทธพงศ์ เป็นผู้ครอบครองมาตั้งแต่แรกเมื่อปี พ.ศ. 2460 เป็นต้นมาแล้วถูกเปลี่ยนมือเป็นผู้อื่นครอบครองหลายครั้งตามลำดับ ซึ่งความจริงแล้ววังลักษมีวิลาศ ของ พระนางเธอลักษมีลาวัณ อยู่ฝั่งตรงข้ามกับอาคารวรรณสรณ์ ปัจจุบันเป็นอาคารศูนย์รวมนักศึกษาแป๊บติสต์ (BSC) ที่อยู่หัวมุมถนนสี่แยกพญาไทเช่นเดียวกัน ดังมีประวัติอย่างชัดเจนอยู่ในหนังสือ“ประภาคารแห่งอนาคต” ของศูนย์รวมนักศึกษาแป๊บติสต์ ซึ่งมีรูปภาพและข้อความปรากฏเป็นหลักฐานอยู่