విద్యుత్తు
క్రీ.పూ 600 సం.లో గ్రీసు దేశంలో థేల్స్ అనేశాస్త్ర వేత్త మొదట విద్యుచ్చక్తి ఉనికిని గుర్తించాడు. ఆ దేశంలో amber (సీమ గుగ్గిలం) ను చెట్ల యొక్క రెసిన్ నుండి తయారుచేసేవారు. ఆ గుగ్గిలాన్ని పిల్లి చర్మంలో రుద్దినపుడు ఆ పదార్థం చిన్న చిన్న తేలికైన వస్తువులను ఆకర్షించుటను గమనించాడు. గ్రీకు భాషలో ఏంబర్ కు మరియొక పేరు "electron" అందువల్ల ఆ ఆకర్షించే ధర్మమును ఎలక్ట్రిసిటి అని పిలిచారు. ఒక వస్తువును వేరొక వస్తువుతో రాపిడి చేసినపుడు ఒక పదార్థం యొక్క ఉపరితలంలో గల ఎలక్ట్రాన్లు (పరమాణువులోని ప్రాథమిక కణం) ఒక తలం నుండి వేరొక తలానికి బదిలీ అవుతాయి. అపుడు ఎలక్ట్రాన్లు కోల్పోయే వస్తువు తల ధనాత్మకం గాను, ఎలక్ట్రాన్లు గ్రహించిన తలం ఋణాత్మకం గాను యేర్పడుతుంది. ఈ రకమైన విద్యుచ్ఛక్తిని స్థిర విద్యుత్ అంటారు. క్రీ.శ 1600 సం.లో గిల్ బర్ట్ అనే శాస్త్రవేత్త రెండు రకాల ఆవేశాలుంటాయని ప్రతిపాదించాడు. గాజు కడ్డీపై సిల్కు గుడ్డతో రుద్దినపుడు గాజు కడ్డీ ధనాత్మకంగాను సిల్కు గుడ్డ ఋణాత్మకంగాను యేర్పడటాన్ని, అదేవిధంగా ఎబొనైట్ కడ్దీని ఉన్ని గుడ్డతో రుద్దినపుడు ఎబొనైట్ కడ్డీ ఋణావేశాన్ని, ఉన్ని గుడ్డ ధనావేశాన్ని పొందడాన్ని గమనించాడు. ఆ రెండు కడ్డీలు పరస్పరం ఆకర్షించుకొనుటను గమనించారు. ఈ స్థిర విద్యుత్ యొక్క ఉనికిని బెండుబంతి విధ్యుద్దర్శిని లేదా స్వర్ణపత్ర విధుద్దర్శిని ద్వారా తెలుసుకోవచ్చు. తర్వాత కాలంలో బెంజమిన్ ఫ్రాంక్లిన్ మెఘాలలో గల మెరుపులలో విద్యుత్ శక్తి ఉన్నదని లోహపు గాలిపటాలను ఎగురవేసి దానికి లోహపు తీగలు కట్టి నిర్థారించాడు. ఆయన లైట్నింగ్ కండక్టర్ను కనుగొన్నారు. ఇది పెద్ద భవనాలపై పిడుగులు (విధ్యుచ్చక్తి) పడకుండా అరికడుతుంది.
గాల్వనోమీటర్
విద్యుత్తును కొలిచేందుకు వాడిన పరికరాలలో “టాంజంట్”గాల్వనోమీటర్ పురాతనమైనది.విద్యుత్తు ప్రవహించే తీగలవలన కలిగ్ర్ అయస్కాంత క్షేత్రములను ,భూమి యొక్క అయస్కాంత క్షేత్రములతో పోల్చుతూ,విద్యుత్తును అంచనా వేస్తుంది.దీని యొక్కపేరు,అది పని చేసే సూత్రమైన అయస్కాంతత్త్వము యొక్క ‘టాంజంట్ సూత్రము’ వలన వచ్చింది.ఈ సూత్రము ప్రకారం “రెండు లంబాకోణ అయస్కాంత క్షేత్రాలలో ఉన్న దిక్సూచిలోని సూది యొక్క స్పర్శరేఖకోణము వాటి యొక్క సామర్ధ్యములకు నిష్పాతమునకు అనుపాతముగా ఉండును.”ఈ సూత్రమును 1837లో క్లాడ్ పౌలేట్ ప్రతిపాదించారు.ఈ గల్వనోమీటర్లో ఒక అయస్కాంతతత్వము లేని చట్రముపై చుట్టబడిన రాగి తీగచుట్టును కలిగి ఉంటుంది.ఈ చట్రము, చీలలు కల ఒక సమాంతరమైన ఆధారముపై నిలుపబడుతుంది. ఈ రాగి తీగచుట్టు తన కేంద్రము నుంచి వెళ్ళు నిట్టనిలువు అక్షము చుట్టూ తిరుగుటకు వీలికలదు.గుంద్రముగా ఉండు పొలుసు యొక్క కేంద్రములో దిక్సూచి కల డబ్బాను ఉంచుతారు.ఈ దిక్సూచిలో కల గుండ్రటి పొలుసును నాలుగు భాగములుగా విభజించి ప్రతి భాగములో 0 డిగ్రీల నుంచి 90 డిగ్రీల వరకు విభజనలు ఉంటాయి.ఆ దిక్సూచిలో సూచికతో పాటు ఒక అల్యూమినియంతో సూదిని, ప్రధాన సూచికకు లంభాకోణంలో ఉంచుతారు.పారలాక్స్ (వేర్వేరు కోణాలలో చూసినపుడు వస్తువు యొక్క స్థానంలో కలిగే తేడా) వలన కలిగే కచ్చితత్వలోపాన్ని సూచిల వెనుక ఒక అద్దము ఉంచటం వలన నివారించటం జరుగుతుంది.ఈ పరికరాన్ని ఉపయోగించేముందు .భూమియోక్క అయస్కాంత క్షేత్రమును చూపించే దిక్సూచి యొక్క సూది, రాగి తీగచుట్టు యొక్క సమతలమునకు సమాంతరముగా ఉండునట్టు సరిచూడవలెను.రాగి తీగచుట్టు నుంచి విద్యుత్తు ప్రవహించినప్పుడు, దాని వలన రెండవ అయస్కాంత క్షేత్రం ఏర్పడుతుంది.ఈ విధముగా ఏర్పనీనప్పుడు రెండు క్షేత్రముల యొక్క బలాల యొక్క నిష్పత్తికి అనుపాతముగా ఉండు స్పర్శరేఖాకోణములో దిక్సూచి యొక్క సూది ఉండును 
1890 కాలములో జె.హెచ్ .బునేల్ చే నిర్మించబడ్డగాల్వనోమీటర్లోని తీగచుట్టు యొక్క సమతలము మరియు భూమి యొక్క అయస్కాంత క్షేత్రమునకు BH సమతలముగా ఉండునట్టు ఉంచుతారు.గాల్వనోమీటర్ నుంచి విద్యుత్తు ప్రవహించినప్పుడు రెండవ అయస్కాంత క్షేత్రమైన B ఏర్పడుతుంది.ఈ క్షేత్రము తీగచుట్టు యొక్క సమతలమునకు లంబాకోణముగా ఉంటుంది.ఈ క్షేత్రం యొక్క తీవ్రత క్రింది విధముగా ఉండును.:
పై సమీకరణలో I అనేది విద్యుత్తు (అమ్ఫిర్ లలో, n అనునది రాగి తీగచుట్టులో ఉన్న చుట్ల సంఖ్య, r అనునది రాగి తీగచుట్టు యొక్క వ్యాసార్ధము.ఈ రెండు లంబాకోణ క్షేత్రముల యొక్క సదిశా కూడిక ఫలితముగా వచ్చు BH +B దిక్సూచిలో ఉన్న సూదిని కోణమును తిప్పును.
టాంజంట్ సూత్రము ప్రకారము: 
పై రెండు సమీకరణముల నుంచి:
లేదా 
లేదా