చతుర్వేదాలు
వేదంలోని ఋక్కులు, యజస్సులు, సామలు అన్నీ కలిసి ఒకే ఒక వేదరాశిగా ఉండేది. ఎవరయినా వేదం నేర్చుకునేవారు చేయాలంటే మొత్తం వేదరాశిని అధ్యయనము చేయాల్సిందే. కృతయుగం నుండి ద్వాపరయుగం వచ్చేసరికి వేదరాశిని అధ్యయనము చేయవలెనంటే బహుకష్టమని ఎక్కువ మంది అంతగా ఉత్సాహము చూపించే వారు కాదు. మొదట కలగలుపుగా ఉన్న వేదరాశి (వేదాలను) ని వ్యాస మహర్షి ఒక క్రమం ప్రకారం విభజించాడు. ఈ వేదరాశిని వ్యాసుడు ఋక్కులు అన్నింటిని ఋక్సంహితగాను, యజస్సులు అన్నింటిని యజుస్సంహితగాను, సామలన్నింటినీ సామసంహితగాను విడదీసి అలాగే అథర్వమంత్రాలన్నీ ఒకచోట చేర్చి అథర్వసంహితగా తయారు చేసాడు. కనుకనే ఆయన భగవానుడు వేదవ్యాసుడు అయ్యాడనీ చెబుతారు. అలా నాలుగు వేదాలు మనకు లభించాయి.
చతుష్షష్టి తంత్రాలు
శ్రీ శంకర భగవత్పాదులు రచించిన సౌందర్యలహరి (వ్యాఖ్యాన సహిత) గ్రంథానికి శ్రీ చదలువాడ జయరామ శాస్త్రి ఆంధ్ర టీకా తాత్పర్య గ్రంథంలో తంత్రవిద్యల పేర్లను ఇచ్చారు. అవి: 1. మహామాయా శంబరం, 2. యోగినీ జాల శంబరం, 3. తత్త్వ శంబరం, 4. భైరవాష్టకం, 5. బహు రూపాష్టకం, 6. యమళాష్టకం, 7. చంద్ర జ్ఞానం, 8. మాలిని, 9.మహా సమ్మోహనం, 10. వామ జుష్టం, 11. మహా దేవం, 12. వాతులం, 13. వాతులోత్తరం, 14. హృద్భేదం, 15. తంత్ర భేదం, 16. గుహ్య తంత్రం, 17. కామికం, 18. కలావాదం, 19. కలా సారం, 20. కుండికా మతం, 21. మతోత్తరం, 22. వీణాఖ్యం, 23. త్రోతలం, 24. త్రోత లోత్తరం, 25. పంచామృతం, 26. రూప భేదం, 27. భూతోడ్డామరం, 28. కులసారం, 29. కులోద్దేశం, 30. కుల చూడామణి, 31. సర్వ జ్ఞానోత్తరం, 32. మహాకాళీ మతం, 33. అరుణేశం, 34. మోదినీశం, 35. వికుంఠేశ్వరం, 36. పూర్వ పశ్చిమ దక్షం, 37. ఉత్తరం, 38. నిరుత్తరం, 39. విమలం, 40. విమలోత్థం, 41. దేవీ మతం. మిగతా 23 తంత్రాలు ఇందులోనే ఇమిడి ఉన్నాయని జయరామ శాస్త్రి వ్రాశారు.