తుత్తునాగము
శతాబ్దంలకుముందే తుత్తునాగమును ఒకమూలకంగా గుర్తించుటకు పూర్వమే దీనియొక్కఖనిజాని ఇత్తడిని తయారుచెయ్యడంలో ఉపయోగెంచెవారు. క్రీ.పూ.1400-1000 సంవత్సరాలకు చెందిన ఇత్తడిని పాలస్తీనాలో కనుగొన్నారు. ఐతిహాసికయుగమునకు చెందిన 87% జింకును కలిగిన ధాతువును ట్రాన్సిల్వానియ (Transylvania) గుర్తించారు.[2] క్రీ.పూ.శతాబ్ది నాటికే జూదియ (judea ) లో, క్రీ.పూ .7వ శతాబ్దినాటికి పురాతన గ్రీసులో రాగి మరియు జింకు మిశ్రణం వలన రూపొందించిన ఇత్తడి అనే మిశ్రమ ధాతువు వాడేవారు. అనగా అప్పటికే జింకు లోహంతో మానవునికి పరిచయం ఉంది. క్రీ.శ. 12 వ శతాబ్ది వరకు భారతదేశంలో తక్కువ పరిమాణంలో మాత్రమే ఉత్పత్తి అయ్యెడిది. ఇక యూరోపు ఖండంలో 16 వ శతాబ్ది చివరకు జింకు గురించి తెలియదు. భారతదేశంలో, రాజస్థాన్ రాష్టంలో గుర్తించిన జింకుగనులు క్రీ.పూ. 6వ శతాబ్దికి చెందినవి. అనగా ఇక్కడి జనులకు అప్పటికే జింకు లోహం గురించిన మంచి అవగాహన ఉంది. క్రీ.శ.1347నాటికి భారతదేశంలో జింకును ప్రత్యేక లోహంగా గుర్తించారు. అప్పటికి జింకు మానవుడు గుర్తించిన 8 వలోహం.12-16వశతాబ్దివరకు జింకులోహం, మ రియు జింకె ఆక్సైడులు భారతదేశంలో ఉత్పత్తి చెయ్యబడినవి. 17 వ శతాబ్దిలో భారత్ నుండి జింకు ఉత్పత్తి విధానం చైనాకు పరిచయం చేయబడి, అక్కడ ఇత్తడి తయారు చేయుటకు అవసరమైన జింకును ఉత్పత్తి చేయు స్థాయికి అక్కడ అభివృద్ధి చెందినది[3] ఈ నాటికి శుద్ధమైన జింకుఉత్పత్తికి చెందిన పురాతనమైన ఆనవాలు రాజస్థాన్ లోని జావార్ (jawar ).క్రీ.శ.9వ శతాబ్ది నాటి స్వేదన విధానం ద్వారా శుద్ధమైన లోహాన్ని తయారుచేసిన ఆధారాలు ఇక్కడే లభించెను. నాటి రసవాదులు జింకునుగాలిలో మండించడం వలన ‘’white snow ‘’లేదా philosopher’s wool" తయారు చేసేడి వారు. ఈ మూలకానికి జర్మనీ పదం ‘zinke’ ఆధారంగా జింకు పేరును అనే పారసెల్‌సిస్</i>అనే రసవాది ఖాయం చేసినట్లు తెలుస్తున్నది. 1746 లో శుద్ధమైన జింకును కనుగొన్న ఖ్యాతి Andreas Sigismund Marggraf నకు దక్కినది[1].
చేతి బాంబు
తొలి ఇనుప బాంబు శకలాలు, గ్రెనేడ్లు ఐరోపాలో 1467కు గానీ రాలేదు. ఆ తర్వాత కేవలం రెండు శతాబ్దాల్లోనే చైనావాయులు కానన్‌బాల్‌ షెల్స్‌ను తుపాకీ గుండుతో దట్టించడం ద్వారా పుట్టుకొచ్చే పేలుడు శక్తిని కనిపెట్టగలిగారు. తర్వాత జియావో యూ 14వ శతాబ్దం మధ్యలో రాసిన "హువోలోంగ్‌జింగ్‌ ("ఫైర్‌డ్రేక్‌ మాన్యువల్‌" ") ల సోంగ్‌ వంశం తొలినాళ్లలో తయారు చేసిన ఇనుప యుద్ధ ట్యాంకును "ఫ్లయింగ్‌ క్లౌడ్‌ థండర్‌లాప్‌ కానన్‌" (ఫైయున్‌ పిలి పావో) గా అభివర్ణించారు. ఈ చేతిరాత ప్రతిలో ఈ విషయముంది (నీదామ్‌ రాసిన మోడిఫైడ్‌ వేడే గిల్స్‌ స్పెలింగ్‌)
"హువోలోంగ్‌జింగ్‌" లోని విషయం 14వ శతాబ్దం నాటి చైనీయుల చేతి గ్రెనేడ్‌ను అర్థం చేసుకోవడానికి చాలా ప్రాణమైనది. ఎందుకంటే బాంబు తయారీ, వాడకానికి సంబంధించిన చాలా విషయాలను సవివరంగా వివరించిన గ్రంథమది.
1643లో ఇంగ్లండ్‌ అంతర్యుద్ధం సందర్భంగా హోల్ట్‌ బ్రిడ్జి వద్ద వేల్ష్‌ వారు తమలో తాము బహుశా "గ్రెనాడో"లను విసురుకున్నట్టు భావిస్తారు. "గ్రెనేడ్‌" అనే పదం మహా విప్లవం (1688) సందర్భంగా పుట్టుకొచ్చింది. అప్పుడు క్రికెట్‌ బాల్‌ పరిమాణంలోని ఇనుప ఈటెల్లో తుపాకీ మందును దట్టించి నెమ్మదిగా మండే తోకలను వాటికి కలిపి వాడేవారు. వీటిని తొలుత జాకోబైట్లకు వ్యతిరేకంగా కిలియెక్రాంకీ, గ్లెన్‌ షీల్‌ యుద్ధాల్లో వాడారు. ఈ గ్రెనేడ్లు అంత ప్రభావం మాత్రం చూపలేదు (బహుశా ఎందుకంటే గ్రెనేడ్‌ ప్రభావం చూపాలంటే దానితో నేరుగా దాడి చేయడం అవసరం కనుకనేమో). అందుకే వీటిని అప్పుడు పరిమితంగానే వాడారు.