మురళీధర్ దేవదాస్ ఆమ్టే
డిసెంబర్ 26, 1914లో మహారాష్ట్రలోని వార్థా జిల్లా హింగన్‌ఘాట్‌లో ఒక ఉన్నత బ్రాహ్మణ జాగిర్దార్ కుటుంబంలో జన్మించాడు. అతని అసలు పేరు మురళీధర్ దేవదాస్ అమ్టే కాగా చిన్నతనంలోనే అతన్ని బాబా అని పిలిచేవారు. బాబా అనేది ఎవరో ప్రధానం చేసిన బిరుదు కాదు అది తల్లిదండ్రులు పెట్టిన ముద్దుపేరు.[2] న్యాయశాస్త్రంలో శిక్షణ పొందిన తరువాత వార్థాలో న్యాయ అభ్యాసం ప్రారంభించాడు. అదే సమయంలో భారత జాతీయోద్యమ పోరాటం జరుగుతుండేది. క్విట్ ఇండియా ఉద్యమ సమయంలో అరెస్ట్ కాబడిన జాతీయ నేతల తరఫున కోర్టులలో వాదించేవాడు. క్రమక్రమంగా మహాత్మా గాంధీ వైపు ఆకర్షితుడైనాడు. గాంధీజీతో పాటు కొంత కాలం సేవాగ్రం ఆశ్రమంలో గడిపినాడు. ఆ తరువాత జీవితాంతం వరకు గాంధీజీ సిద్ధాంతాలకే కట్టుబడినాడు. వేషధారణలో కూడా గాంధీజీ వలె ఖద్దరు దుస్తులనే వాడేవాడు. గాంధీజీ వలె జీవితాంతం అణగారిన వర్గాల కృషికై పాటుపడ్డాడు.
బల్వంత్ నాచ్నే
దహనూ అనే గ్రామంలో తాలూకా ఆఫీసులో గుమాస్తాగా పనిచేస్తూ ఉండేవాడు శాంతారామ్ బల్వంత్ నాచ్నే. 1909 సం ॥ లో అతడి అన్నగారికి గొంతులో పుండు వచ్చింది. దాని శస్త్ర చికిత్స కోసం అతడిని బొంబాయి లో ఒక ఆస్పత్రిలో చేర్చారు . శాస్త్ర చికిత్స జరిగిన రోజున దహనూలో నాచ్నే ఇంటికి ఒక సన్యాసి భిక్ష కోసం వచ్చాడు . అతడు భోజనంలో బెండకాయ కూర మళ్ళీ మళ్ళీ వేయించుకుని తిని ,"బొంబాయిలో శస్త్ర చికిత్స బాగా జరిగింది " అని చెప్పి వెళ్ళిపోయాడు . అదే సమయంలో బొంబాయిలో ఆస్పత్రికి ఒక సాధువు వచ్చి నాచ్నే అన్నగారి కంఠం నిమిరి అతని బాధ త్వరలో తగ్గిపోతుందని ఆశీర్వదించాడు . దహనూలో నాచ్నే వద్దకు అతడి స్నేహితుడైన ఫన్సే వచ్చి ,"నీవేమి భయపడకు ,సాయిబాబా దయ మనపై తప్పక ఉంటుంది . బొంబాయిలో శస్త్ర చికిత్స బాగానే జరిగి ఉంటుంది "అని ధైర్యం చెప్పాడు . అప్పుడే నాచ్నే మొట్టమొదటిసారిగా బాబా గురించి విన్నాడు . బొంబాయిలో శస్త్ర చికిత్స బాగా జరిగిందని కబురు వచ్చింది . జరిగిన సంఘటనలు అతనికి ఎంతో ఆశ్చర్యాన్ని కలిగించాయి .