విజయనగర సామ్రాజ్యము
విజయనగర సామ్రాజ్యాన్ని హరిహర (హక్క) మరియు బుక్క అనే అన్నదమ్ములు 1336 లో స్ధాపించారు. వారి రాజధాని మొదట ఆనెగొంది. ఆనెగొంది ప్రస్తుతము తుంగభద్ర ఉత్తర తీరమున ఒక చిన్న పల్లె. సామ్రాజ్యము బుక్కరాయని పరిపాలనలో అభివృద్ధి చెందిన తరువాత రాజధానిని తుంగభద్ర దక్షిణ తీరమున గల విజయనగరము నకు తరలించారు. ఈ సామ్రాజ్యం 1336 నుండి 1660 వరకు వర్ధిల్లింది. చివరి శతాబ్దాన్ని దీనికి క్షీణదశగా చెప్పుకోవచ్చు. సుల్తానుల సమాఖ్య వీరిని తళ్ళికోట యుద్ధంలో దారుణంగా ఓడించింది. సుల్తానుల సైన్యం రాజధానిని ఆరునెలల పాటు కొల్లగొట్టి, నేలమట్టం చేసింది. ఈ సామ్రాజ్యపు స్థాపన వివరాలూ, దాని చరిత్రలో ఎక్కువ భాగం అస్పష్టంగా ఉన్నాయి; కానీ దాని శక్తీ, అర్ధిక పుష్టి లను పోర్చుగీసు యాత్రికులైన డోమింగో పేస్‌, నూనిజ్‌ వంటి వారే కాక మరి కొందరు కూడా నిర్ధారించారు.
మైసూరు సామ్రాజ్యం
1565లో విజయనగర సామ్రాజ్యం పతనమయ్యే వరకు మైసూర్ దానికి ఒక సామంత రాజ్యంగా ఉండేది. ఈ సమయానికి, 300 మంది సైనిక సిబ్బంది రక్షకులుగా ఈ రాజ్యం ముప్పైమూడు గ్రామాలకు విస్తరించింది.[10] రాజు తిమ్మరాజ II కొన్ని పరిసర సంస్థానాలను స్వాధీనం చేసుకున్నారు, [11] మరియు రాజు బోలా చామరాజ IV (వాచ్యంగా "ముక్కుసూటి") ఈ రాజవంశంలో రాజకీయ ప్రాధాన్యత గల మొదటి రాజుగా ఖ్యాతి గడించారు, ఆయన నామమాత్రపు విజయనగర చక్రవర్తి అరవీడు రామరాయ హయాంలో స్వాతంత్ర్యాన్ని ప్రకటించుకున్నారు.[12] అరవీడు రామరాయ మరణం తరువాత, వడయార్‌లు తమ ఉనికిని చాటుకోవడం ప్రారంభించారు, రాజ వడయార్ I విజయనగర గవర్నర్ (మహామండలేశ్వరా ) అరవీడు తిరుమల నుంచి శ్రీరంగపట్నాన్ని స్వాధీనం చేసుకున్నారు - విజయనగర సామ్రాజ్యం పతనమవుతున్న దశలో చంద్రగిరిని రాజధానిగా చేసుకొని పాలించిన వెంకటపతిరాయ, ఎక్స్ పోస్ట్ ఫ్యాక్టో పరిధిలో, ఈ పరిణామానికి రహస్య ఆమోదం తెలిపారు.[13] రాజ వడయార్ I పాలనా కాలంలో కూడా భూభాగ విస్తరణ జరిగింది, ఈ సమయంలో ఉత్తరంవైపు జగ్గదేవరాయ నుంచి చెన్నపట్నాన్ని స్వాధీనం చేసుకున్నారు[13][14] - ఈ పరిణామం మైసూర్‌ను ఒక ప్రాంతీయ రాజకీయ శక్తిగా వెలుగులోకి తీసుకొచ్చింది.[15][16]