భారతీయ రైల్వేలు
భారతీయ రైల్వేలు (ఆంగ్లం: Indian Railways; హిందీ: भारतीय रेल Bhāratīya Rail); సంక్షిప్తంగా భా.రే.) భారత ప్రభుత్వ విభాగము. భారతదేశంలో రైల్వేలు మొదటిసారిగా 1853 లో ప్రవేశపెట్టబడ్డాయి. 1947 (స్వతంత్రం వచ్చే)నాటికి దేశంలో మొత్తం42 రైల్వే సంస్థలు నెలకొల్పబడి ఉన్నాయి. 1951లో ఈ సంస్థలన్నింటినీ కలుపుకొని భారత రైల్వే, ప్రపంచంలోని అతి పెద్ద రైల్వే సంస్థలలో ఒకటిగా ఆవిర్బవించింది. భారత రైల్వే దూర ప్రయాణాలకు మరియు నగరాలలో దగ్గరి ప్రయాణాలకు సబర్బన్ (suburban) అనగా పట్టణపు పొలిమేరలవరకు) అవసరమైన రైళ్ళను నడుపుతోంది.[3][4]
సికింద్రాబాద్ జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను
భారతీయ రైల్వేలు లోని ఆరు కేంద్రీకృత ట్రైనింగ్ ఇన్స్టిట్యూట్స్ లోని ఒకటి అయిన ఇండియన్ రైల్వే ఇన్స్టిట్యూట్ ఆఫ్ సిగ్నల్ ఇంజనీరింగ్ అండ్ టెలికమ్యూనికేషన్స్ (IRISET)ను 1957 నవంబరు 24 న మినిస్ట్రీ ఆఫ్ రైల్వేస్ ద్వారా సికింద్రాబాద్‌లో ఏర్పాటు చేశారు. ఇది రైల్వే సిబ్బంది మరియు రైల్వే సిగ్నలింగ్ మరియు టెలీకమ్యూనికేషన్ రంగాల్లోని అధికారులు ప్రత్యేక శిక్షణ అవసరాలు తీర్చటానికి ఉద్దేశించింది. 1967 సం.లో అజంతా ఎక్స్‌ప్రెస్ రైలును కాచిగూడ రైల్వే స్టేషను మరియు మన్మాడ్ (సికిందరాబాద్ ద్వారా) మధ్య ప్రవేశ పెట్టారు. ఈ రైలు ప్రారంభం చేసినప్పుడు 42.5 కి.మీ./గం. సగటున వేగంతో ప్రయాణించింది. ఇది భారతదేశంలో అతి వేగంగా నడిచిన మీటర్ గేజ్ రైలు. 1969 సం.లో గోల్కొండ ఎక్స్‌ప్రెస్ రైలును సికింద్రాబాద్ మరియు విజయవాడ మధ్య ప్రయాణం చేసే విధంగా ప్రవేశపెట్టారు. ఆ సమయంలో 58 కి.మీ./గం. సగటున వేగంతో దేశంలో అతి వేగంగా ఆవిరితో నెట్టబడే రైలుగా గుర్తించ బడినది మరియు తరువాత గుంటూరు వరకు ఇది పొడిగించబడింది. సమర్థవంతమైన కార్యాచరణ మరియు నిర్వాహక నియంత్రణ సులభతరం చేయడానికి:. సికింద్రాబాద్ డివిజన్ ఫిబ్రవరి 1978 సం.లో సికింద్రాబాదు రైల్వే డివిజను మరియు హైదరాబాదు రైల్వే డివిజను లుగా అనేరెండు విభాగాలుగా విభజించారు.