ఆవర్తన పట్టిక
పూర్వగాములు ఉన్నప్పటికీ మెండలీఫ్ 1869 లో మొదటి సారి ఆవర్తన పట్టికను ప్రచురణ చేసిన వ్యక్తిగా గుర్తింబడ్డాడు. ఆయన అప్పటికి తెలిసిన మూలకాలను వాటి ధర్మాల ఆధారంగా (పరమాణు భారం) వర్గీకరణను అభివృద్ధిపరచాడు. మెండలీఫ్ కూడా కొన్ని కనుగొనబడని మూలకాలను ఊహించి వాటికి కూడా కొన్ని ఖాళీలను పట్టికలో ఉంచి వాటికి స్థానం కల్పించాడు. ఆయన ఊహించిన మూలాకాలలో చాలా మూలకాలను తదుపరి కాలంలో కనుగొని వాటికి సూచించిన ఖాళీలలో అమర్చారు. తర్వాతి కాలంలో మరికొన్ని మూలకాలను కనుగొన్న తదుపరి మెండలీఫ్ ఆవర్తన పట్టికను విస్తృతపరచారు. తర్వాత తయారుచేయబడిన ఆవర్తన పట్టికలో మూలకాల రసాయన ధర్మాల ఆధారంగా సిద్దాంతీకరించారు.
స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యం
ఆడం స్మిత్ 1776లో "ది వెల్త్ ఆఫ్ నేషన్స్"లో స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యం యొక్క విలువను మొదట గుర్తించి దాని గురించిన పత్రం రాశారు. ఆయన ఈ విధంగా రాసారు: 
ఈ వాక్యము వర్తకవ్యాపార విధానాన్ని గణనీయమైన లాభము అనే సూత్రం సహాయంతో వ్యతిరేకిస్తుంది. వర్తకవ్యాపారము అనేది ఆ సమయంలో వాణిజ్యంలో ఎంతో ప్రాముఖ్యం కలిగిన ఆలోచన. ఈ రకమైన ఆలోచన ఒక దేశాన్ని దిగుమతుల కంటే ఎగుమతులు ఎక్కువగా ఉండేటట్టు చూసుకొని ఎక్కువ లాభాలు పొందమని సూచిస్తుంది. స్మిత్ వాదన ప్రకారము తాము ఎక్కువగా చేయగలిగే వస్తు ఉత్పత్తి చేస్తూ వినియోగమునకు అవసరమైన వస్తువులకి ఇతర దేశాలతో వ్యాపారం చేస్తూ రెండు దేశాలు లాభపడగలవు. ఈ క్రమంలో ఎగుమతుల మరియు దిగుమతుల విలువలు ముఖ్యం కాదు కాని ఆ దేశం ఉత్పత్తి చేసే వస్తువులు చాలా విలువైనవి. ఒక దేశానికి వస్తువు యొక్క ఉత్పత్తి యందు ఎటువంటి లాభము లేని పరిస్థితిలో సంపూర్ణ లాభమనే ప్రసక్తి ఉండదు.