వాక్యూమ్ క్లీనర్
హ్యూబెర్ట్ సెసిల్ బూత్ సాధారణంగా 1901లో మొట్టమొదటి మోటారు ఆధారిత వాక్యూమ్ క్లీనర్ సృష్టికర్తగా గుర్తించబడ్డాడు, అయితే వాస్తవానికి అతని వాక్యూమ్‌ను కనిపెట్టడానికి రెండు సంవత్సరాల ముందే 1899లో USA, మిసౌరీ, సెయింట్ లూయిస్‌లోని ఒక అమెరికన్ జాన్ తుర్మాన్ రూపొందించాడు.[3] బూత్ రైళ్లల్లోని కుర్చీల నుండి దుమ్మును దులపడానికి ఉపయోగించే ఒక పరికరం యొక్క పనిని పరిశీలించాడు మరియు దుమ్మును పీల్చే యంత్రం మరింత ఉపయోగకరంగా ఉంటుందని భావించాడు. అతను ఒక చేతిరుమాలను ఒక రెస్టారెంట్ కుర్చీలో ఉంచి, చేతిరుమాలపై అతని నోటిని ఉంచిన తర్వాత చేతిరుమాలపై అతను పీల్చకలిగిన దుమ్మును పీల్చడం ద్వారా ఆ ఆలోచనను పరీక్షించాడు. చేతిరుమాల కింద చేరిన దుమ్ము మరియు ధూళిని చూసిన తర్వాత, అతను ఆ ఆలోచన పనిచేస్తుందని గుర్తించాడు. బూత్ పఫ్పింగ్ బెల్లీ అని పిలిచే ఒక పెద్ద పరికరాన్ని రూపొందించాడు, దీనిని అమలు చేయడానికి ముందుగా ఒక ఇంధన ఇంజిన్‌ను మరియు తర్వాత ఒక విద్యుత్ మోటారును ఉపయోగించాడు. ఇది గుర్రాలచే లాగబడుతుంది మరియు శుభ్రపర్చవల్సిన భవనం వెలుపల ఉంచబడుతుంది.
ఫాస్ట్ ఫుడ్
మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం తరువాత వాహనాలు ప్రసిద్ధి చెంది, కొనగల స్థాయికి రావడంతో, డ్రైవ్-ఇన్ రెస్టారెంట్స్ పరిచయమయ్యాయి. బిల్లీ ఇంగ్రాం మరియు వాల్టర్ అండెర్సన్ కలిసి విచిటా, కాన్సాస్లో ప్రారంభించిన అమెరికన్ కంపెనీ వైట్ కాజిల్, రెండవ ఫాస్ట్ ఫుడ్ ఔట్లెట్ మరియు ఒక హామ్బర్గర్ ను ఐదు సెంట్ల ధరకు అమ్మే మొదటి హాంబర్గర్ చైన్ మొదలుపెట్టిన ఖ్యాతి దక్కించుకుంది. 1916లో వాల్టర్ అందెర్సన్, మొదటి వైట్ కాజిల్ రెస్టారెంట్ ను విచిటాలో, పరిమిత మెన్యూ, అధిక పరిమాణం, తక్కువ ధర, ఎక్కువ వేగం కలిగిన హాంబర్గర్ రెస్టారెంట్ గా ప్రారంభించాడు. అక్కడి నూతన విధానాలలో, కంపెనీ తమ కొనుగోలుదారులకు ఆహారం తయారీని చూసే అవకాశం కల్పించింది. వైట్ కాజిల్ ప్రారంభం నుండే విజయం సాధించి ఎందఱో పోటీదారులను తయారుచేసింది.