యునైటెడ్ కింగ్‌డమ్
పార్లమెంటరీ ప్రజాస్వామ్యం కలిగిన యునైటెడ్ కింగ్డమ్ ఒక రాచరికప్రజాస్వామ్యదేశ రాజ్యాంగంగా ఉంది.[19][20] ఈ రాజవంశం 1952 ఫిబ్రవరి 6 నుండి క్వీన్ రెండవ ఎలిజబెత్ పాలిస్తూ ఉంది. యునైటెడ్ కింగ్డమ్ రాజధాని మరియు దాని అతిపెద్ద నగరం లండన్ ప్రపంచ పట్టణం మరియు ఆర్థిక కేంద్రంగా 10.3 మిలియన్ జనసంఖ్య కలిగిన పట్టణ ప్రాంతంగా ఉంది. ఐరోపాలో నాల్గవ-అతిపెద్ద మరియు యూరోపియన్ యూనియన్లో రెండవ అతిపెద్దది. [21] యునైటెడ్ కింగ్డంలోని ఇతర ప్రధాన పట్టణ ప్రాంతాలు బర్మింగ్హామ్, లీడ్స్, గ్లాస్గో, లివర్పూల్ మరియు మాంచెస్టర్ లలో కేంద్రీకృతమై ఉన్నాయి. యునైటెడ్ కింగ్డంలో నాలుగు దేశాలు ఉన్నాయి - ఇంగ్లాండ్, స్కాట్లాండ్, వేల్స్ మరియు ఉత్తర ఐర్లాండ్.[22] చివరి మూడు సంస్థలు పరిపాలనలను [23] ప్రతి ఒక్కరికి విభిన్న శక్తులు [24][25] వారి రాజధానులు ఎడిన్బర్గ్, కార్డిఫ్ మరియు బెల్ఫాస్ట్ లలో ఉన్నాయి. సమీపంలోని ఐల్ ఆఫ్ మాన్, బెయిల్విక్ ఆఫ్ గ్వెర్నిసీ మరియు బెయిల్విక్ జెర్సీలు యునైటెడ్ కింగ్డంలో భాగం కావడం లేదు. రక్షణ మరియు అంతర్జాతీయ ప్రాతినిధ్య బాధ్యత కలిగిన బ్రిటీష్ ప్రభుత్వం వహిస్తుంది.[26]
సంయుక్త రాష్ట్రాల సైన్యం
బ్రిటీష్ వారి పై చేసిన రెండవ మరియు చివరి అమెరికన్ యుద్ధం వార్ ఆఫ్ 1812, విప్లవాత్మక యుద్ధం అంతటి విజయవంతమైనది కాదు. కెనడా యొక్క దాడి విఫలమైనది, మరియు సం.రా. సైన్యం బ్రిటీష్ వారితో చేసిన యుద్ధంలో రాజధాని కాల్చివేయుట (బర్నింగ్ ది న్యూ కాపిటల్ ఆఫ్ వాషింగ్టన్, D.C.) ని ఆపలేక పోయాయి. అయినప్పటికీ, జెనరల్స్ విన్ ఫీల్డ్ స్కాట్ మరియు జాకబ్ బ్రౌన్, నేతృత్వంలోని రెగ్యులర్ ఆర్మీ, బ్రిటీష్ సైన్యాన్ని 1814లో జరిగిన నయాగర కాంపైన్‌లో ఓడించి తమ సామర్ధ్యాన్ని నిరూపించింది. రెండు వారాల తరువాత, ఆన్డ్రు జాక్సన్ న్యూ ఆర్లీన్స్ లో బ్రిటీష్ వారి దాడి (బ్రిటిష్ ఇన్వాషన్ ఆఫ్ న్యూ ఆర్లీన్స్) లో ఓడించినప్పటికీ, ఒక ఒప్పందం అంగీకారమైనది.
అయితే దీని ప్రభావం చాలా తక్కువ; ఒప్పందం ప్రకారం ఇరు పక్షాలు యధాతధ స్థితికి తిరిగి వచ్చాయి.