వాక్యూమ్ క్లీనర్
హ్యూబెర్ట్ సెసిల్ బూత్ సాధారణంగా 1901లో మొట్టమొదటి మోటారు ఆధారిత వాక్యూమ్ క్లీనర్ సృష్టికర్తగా గుర్తించబడ్డాడు, అయితే వాస్తవానికి అతని వాక్యూమ్‌ను కనిపెట్టడానికి రెండు సంవత్సరాల ముందే 1899లో USA, మిసౌరీ, సెయింట్ లూయిస్‌లోని ఒక అమెరికన్ జాన్ తుర్మాన్ రూపొందించాడు.[3] బూత్ రైళ్లల్లోని కుర్చీల నుండి దుమ్మును దులపడానికి ఉపయోగించే ఒక పరికరం యొక్క పనిని పరిశీలించాడు మరియు దుమ్మును పీల్చే యంత్రం మరింత ఉపయోగకరంగా ఉంటుందని భావించాడు. అతను ఒక చేతిరుమాలను ఒక రెస్టారెంట్ కుర్చీలో ఉంచి, చేతిరుమాలపై అతని నోటిని ఉంచిన తర్వాత చేతిరుమాలపై అతను పీల్చకలిగిన దుమ్మును పీల్చడం ద్వారా ఆ ఆలోచనను పరీక్షించాడు. చేతిరుమాల కింద చేరిన దుమ్ము మరియు ధూళిని చూసిన తర్వాత, అతను ఆ ఆలోచన పనిచేస్తుందని గుర్తించాడు. బూత్ పఫ్పింగ్ బెల్లీ అని పిలిచే ఒక పెద్ద పరికరాన్ని రూపొందించాడు, దీనిని అమలు చేయడానికి ముందుగా ఒక ఇంధన ఇంజిన్‌ను మరియు తర్వాత ఒక విద్యుత్ మోటారును ఉపయోగించాడు. ఇది గుర్రాలచే లాగబడుతుంది మరియు శుభ్రపర్చవల్సిన భవనం వెలుపల ఉంచబడుతుంది.
సినిమా
మొదట 1900 సంవత్సరంలో పారిస్‌లో చిత్రాలతో ధ్వని ప్రక్రియ కనుగొన్నారు. 1906లో లండన్‌లో యూజీన్ లాస్టే ఫిలిమ్‌తో ధ్వని విధానానికి పేటెంట్ పొందాడు. 1910లో ఇది ప్రయోగాత్మకంగా "J'entends très bien maintenant" అనే మాటలతో ధ్వనించింది. 1922లో బెర్లిన్‌లో ప్రేక్షకులముందు ధ్వనితో కూడిన చిత్రాన్ని ప్రదర్శించారు. 1923 నుండి న్యూయార్క్‌లో ప్రేక్షకులు డబ్బులిచ్చి "టాకీ" (శబ్ద చిత్రం)ను చూడడం ప్రారంభించారు. 1926లో వార్నర్ బ్రదర్స్ వారు "వైటాఫోన్" అనే సిస్టమ్‌ను ప్రవేశపెట్టారు. 1927లో వారి "The Jazz Singer" చిత్రం కొంత మూగ గానూ, కొంత మాటలు, పాటలు కలిపి విజయవంతంగా ప్రదర్శింపబడింది. 1928లో "The Lights of New York" అనే పూర్తి ధ్వనితో కూడిన చిత్రం వచ్చింది. ఆ తరువాత అంతా టాకీల యుగమే.