వాక్యూమ్ క్లీనర్
హ్యూబెర్ట్ సెసిల్ బూత్ సాధారణంగా 1901లో మొట్టమొదటి మోటారు ఆధారిత వాక్యూమ్ క్లీనర్ సృష్టికర్తగా గుర్తించబడ్డాడు, అయితే వాస్తవానికి అతని వాక్యూమ్‌ను కనిపెట్టడానికి రెండు సంవత్సరాల ముందే 1899లో USA, మిసౌరీ, సెయింట్ లూయిస్‌లోని ఒక అమెరికన్ జాన్ తుర్మాన్ రూపొందించాడు.[3] బూత్ రైళ్లల్లోని కుర్చీల నుండి దుమ్మును దులపడానికి ఉపయోగించే ఒక పరికరం యొక్క పనిని పరిశీలించాడు మరియు దుమ్మును పీల్చే యంత్రం మరింత ఉపయోగకరంగా ఉంటుందని భావించాడు. అతను ఒక చేతిరుమాలను ఒక రెస్టారెంట్ కుర్చీలో ఉంచి, చేతిరుమాలపై అతని నోటిని ఉంచిన తర్వాత చేతిరుమాలపై అతను పీల్చకలిగిన దుమ్మును పీల్చడం ద్వారా ఆ ఆలోచనను పరీక్షించాడు. చేతిరుమాల కింద చేరిన దుమ్ము మరియు ధూళిని చూసిన తర్వాత, అతను ఆ ఆలోచన పనిచేస్తుందని గుర్తించాడు. బూత్ పఫ్పింగ్ బెల్లీ అని పిలిచే ఒక పెద్ద పరికరాన్ని రూపొందించాడు, దీనిని అమలు చేయడానికి ముందుగా ఒక ఇంధన ఇంజిన్‌ను మరియు తర్వాత ఒక విద్యుత్ మోటారును ఉపయోగించాడు. ఇది గుర్రాలచే లాగబడుతుంది మరియు శుభ్రపర్చవల్సిన భవనం వెలుపల ఉంచబడుతుంది.
వస్త్ర పరిశ్రమ
18వ శతాబ్దంలో పారిశ్రామిక విప్లవం నుండి వస్త్రపరిశ్రమ విస్తారంగా దుస్తుల తయారీ పరిశ్రమగా ఎదిగి ముఖ్యాధార పరిశ్రమగా రూపుదాల్చింది. 1733 సం.లో ఫ్లయింగ్ షటిల్ తో ఆరంభమై, వస్త్రతయారీలో నూతన విధానాల ఆవిష్కారం వేగవంతం అయ్యాయి. 1738 లో లేవిస్ పాల్ మరియు జాన్ వైట్ రోలర్ స్పిన్నింగ్ యంత్రాన్ని, ఫ్లైయర్-మరియు-బాబిన్ విధానమును కొత్తగా రూపొందించారు. 1748లో చిక్కుతీసే యంత్రమును కనుగొన్న లేవిస్ పాల్, 1764 సం.నాటికి స్పిన్నింగ్ జెన్నీని కూడా కనిపెట్టాడు. 1771లో రిచర్డ్ ఆర్క్ రైట్ నూలు వస్త్రాల తయారీకి మరమగ్గాలకు నీటి చక్రాలను అమర్చగా, అతని నూతన కల్పన "వాటర్ ఫ్రేం "గా బహుళ ప్రసిద్ధి చెందింది. 1784 సం.లో ఎడ్మండ్ కార్ట్ రైట్ మరమగ్గాన్ని కనుగొన్నాడు. వడకటం, నేయటం ఇప్పుడు యాంత్రీకరించుటతో, ఉత్తర పశ్చిమ ఇంగ్లాండ్ ఎల్లెడలా మిక్కిలి ప్రసిద్ధిగాంచిన మాంచెస్టర్, దాని పరిసర పట్టణాలైన ఆశ్టన్- అండర్-లైన్, స్టాలిబ్రిడ్జి మరియు దుకిన్ ఫీల్డ్ లలో పత్తి మిల్లులు వెలిసాయి.