క్రెడిట్ కార్డు
వ్యాపారి క్రెడిట్ కార్డు పథకాల రకాలకు ఆధునిక క్రెడిట్ కార్డు ఉత్తరాధికారిగా ఉంది. దీనిని మొదటిసారి సంయుక్త రాష్ట్రాలలో 1920లలో ఉపయోగించారు, ముఖ్యంగా పెరుగుతున్న మోటారు వాహన యజమానులకు చమురును విక్రయించటానికి ఉపయోగించారు. 1938లో అనేక సంస్థలు ఒకరి కార్డును మరొకరికి ఆమోదించటం ఆరంభించారు. వెస్ట్రన్ యూనియన్ దాని యొక్క వినియోగదారులకు విధింపుతో కార్డులను జారీచేయటం 1921లో ఆరంభించింది. కొన్ని వ్యయ కార్డులను కాగితపు కార్డు నిల్వల మీద ముద్రించారు, కానీ తేలికగా నకలీలు చలామణిలోకి వచ్చాయి.
క్రెడిట్ కార్డు
క్రెడిట్ కార్డులను ఆమోదించే ప్రత్యేక హక్కు కొరకు వ్యాపారులు అనేక రుసుములను విధిస్తారు. క్రెడిట్ కార్డుచే చెల్లించిన ప్రతి లావాదేవీ యొక్క విలువలో 1 నుండి 3 శాతం కమిషన్‌ను వ్యాపారి సాధారణంగా విధిస్తాడు. వ్యాపారి చరవ్యయాలను చెల్లించవలసి ఉండచ్చు, దీనిని ప్రతి లావాదేవీ కొరకు అంతరమార్పు రేటుగా పిలవబడుతుంది.[7] చాలా తక్కువ-విలువతో ఉన్న లావాదేవీల యొక్క కొన్ని సందర్భాలలో, క్రెడిట్ కార్డుల వాడకం లాభ ఉపాంతాన్ని తగ్గిస్తుంది లేదా వ్యాపారికి లావాదేవీ మీద డబ్బు నష్టపోయేట్టు చేస్తుంది. క్రెడిట్ కార్డు లావాదేవీలను ఆమోదించే హక్కును కలిగి ఉంటూ వ్యాపారులు కచ్చితంగా ఈ లావాదేవీలను వారి ఖర్చులలో భాగంగా ఆమోదించాలి. అతితక్కువ సగటు లావాదేవీల ధరలు లేదా విపరీతంగా అధికంగా ఉన్న లావాదేవీల ధరలతో వ్యాపారులు క్రెడిట్ కార్డులను ఆమోదించటంలో సమ్మతిలేకుండా ఉంటారు. కొన్ని సందర్భాలలో వ్యాపారులు వాడుకదారులకు "క్రెడిట్ కార్డు అనుబంధం"ను, క్రెడిట్ కార్డుచే చెల్లింపు కొరకు ఒక స్థిరమైన మొత్తాన్ని లేదా శాతాన్ని విధించవచ్చు.[10] ఈ అభ్యాసాన్ని సంయుక్త రాష్ట్రాలలో క్రెడిట్ కార్డు ఒప్పందాలచే నిషేధించబడింది, అయినప్పటికీ ఈ ఒప్పందాలు నగదు చెల్లింపు కొరకు డిస్కౌంట్లను ఇవ్వటాన్ని అనుమతించదు.