శరావతి నది
షరావతి నది షిమోగా జిల్లాలోని తీర్థహళ్ళి తాలూకాలో అంబుతీర్థ అని పిలుస్తున్న స్థలంలో పుడుతోంది. రామాయణ కాలం నాటి ఇతిహాసం ప్రకారం, ఇది హిందూ దేవుడు రాముడు సీతాదేవి[1] పాణి గ్రహణం చేయడానికి విల్లును విరించింది ఇక్కడేనట. నది మొత్తం పొడవు 128 కిలోమీటర్ల వరకు ఉంటుంది, ఇది ఉత్తర కన్నడ జిల్లా సమీపంలోని హోన్నావర్ వద్ద అరేబియన్ సముద్రంలో కలుస్తోంది.[2] తన మార్గంలో, షరావతి జోగ్ జలపాతాన్ని రూపొందిస్తోంది, ఇక్కడ నది 235 మీటర్ల ఎత్తు నుంచి కిందికి పడుతోంది. నదికి లింగనమక్కి ప్రాంతంలో డ్యామ్ కట్టారు, డ్యామ్ పైన ఉన్న నది భాగం ప్రవాహానికి ఎదురీదితే మిగిలినది ప్రవాహాన్ని అనుసరిస్తుంది. నది ప్రధాన ఉపనదులు నందిహోల్, హరిద్రావతి, మావినహోల్, హిల్‌కుంజి, ఎన్నెహోల్, హుర్లిహోల్, నాగోడిహోల్.[2] షరావతి నదీ పరీవాహక ప్రాంతం కర్నాటకలోని ఉత్తర కన్నడ మరియు షిమోగా అనే రెండు జిల్లాల గుండా ప్రవహిస్తోంది. ప్రవాహానికి అభిముఖంగా ఉండే పరీవాహక ప్రాతం షిమోగాలో రెండు తాలూకాలలో విస్తరించింది. హోసనగర మరియు సాగర. పరీవాహక ప్రాంతం 2985.66km² వరకు ఉంటుంది, ఎగువన 1988.99km² మరియు దిగువన 996.67km² ఉంటుంది.[2]
సబర్మతీ ఆశ్రమం
సబర్మతీ ఆశ్రమం ( దీనికే గాంధీ ఆశ్రమం, హరిజన ఆశ్రమం, సత్యాగ్రహ ఆశ్రమం అని కూడా పేరు) గుజరాత్ రాష్ట్రంలోని అహ్మదాబాదుకి 5 కిలోమీటర్ల దూరంలో సబర్మతీ నది ఒడ్డున స్వాతంత్ర్యోద్యమ సమయంలో గాంధీ నిర్మించుకున్న ఆశ్రమం. గాంధీ తన భార్య అయిన కస్తూర్భా తో పాటు ఇక్కడ పన్నెండేళ్ళు నివాసమున్నాడు. భారతదేశ స్వాతంత్ర్య పోరాటంలో ఈ ఆశ్రమం కీలక పాత్ర పోషించింది. ఉద్యమంలో కీలక ఘట్టాలయిన ఉప్పు సత్యాగ్రహం, దండి యాత్ర మొదలైనవి ఇక్కడి నుండే ప్రారంభమైనాయి. అందుకనే భారత ప్రభుత్వం దీన్ని జాతీయ స్మారక స్థలంగా గుర్తించింది.
గాంధీజీ దక్షిణాఫ్రికా నుండి భారతదేశానికి తిరిగి రాగానే జీవన్ లాల్ దేశాయ్ అనే స్నేహితుడికి సంబంధించిన కోచారబ్ బంగళా లో మే 25, 1915న ఒక ఆశ్రమాన్ని ప్రారంభించాడు. మొదట్లో దాన్ని సత్యాగ్రహ ఆశ్రమంగా పిలిచేవారు. కానీ గాంధీజీ తన ఆశ్రమంలో వ్యవసాయం, పశుపోషణ లాంటి కార్యక్రమాలు చేపట్టాలనుకోవడంలో ఎక్కువ స్థలం అవసరమైంది. అందుకోసం రెండు సంవత్సరాల తర్వాత జూన్ 17, 1917న సబర్మతీ నది ఒడ్డున 36 ఎకరాల సువిశాల స్థలానికి ఆశ్రమాన్ని తరలించారు.