భారతీయ రైల్వేలు
భారతీయ రైల్వేలు (ఆంగ్లం: Indian Railways; హిందీ: भारतीय रेल Bhāratīya Rail); సంక్షిప్తంగా భా.రే.) భారత ప్రభుత్వ విభాగము. భారతదేశంలో రైల్వేలు మొదటిసారిగా 1853 లో ప్రవేశపెట్టబడ్డాయి. 1947 (స్వతంత్రం వచ్చే)నాటికి దేశంలో మొత్తం42 రైల్వే సంస్థలు నెలకొల్పబడి ఉన్నాయి. 1951లో ఈ సంస్థలన్నింటినీ కలుపుకొని భారత రైల్వే, ప్రపంచంలోని అతి పెద్ద రైల్వే సంస్థలలో ఒకటిగా ఆవిర్బవించింది. భారత రైల్వే దూర ప్రయాణాలకు మరియు నగరాలలో దగ్గరి ప్రయాణాలకు సబర్బన్ (suburban) అనగా పట్టణపు పొలిమేరలవరకు) అవసరమైన రైళ్ళను నడుపుతోంది.[3][4]
అసన్సోల్
బర్న్ అండ్ కో, ది ఇండియన్ ఐరన్ అండ్ స్టీల్ Co. Ltd.ని 1918లో ప్రోత్సహించారు. G.H. ఫెయిర్హర్స్ట్ బురన్పూర్ వాడ ప్లాంటును ఏర్పరచి నందుకు శ్లాఘించబడినారు (ఇది తరువాత హీరాపూర్ గా ప్రసిద్ధి చెందింది). సర్ రాజేంద్రనాథ్ మూకర్జీ మరియు T. లెస్లీ మార్టిన్ కూడా దీనితో సంబంధం కలిగి ఉన్నారు. సర్ బిరేన్ మూకర్జీ కొద్ది రోజుల తర్వాత చేరారు మరియు ప్లాంటు యొక్క అభివృద్ధిలో ముఖ్య పాత్ర పోషించారు. బురన్పూర్‌‌లో ఉక్కు ఉత్పత్తి 1922లో ఆరంభమయ్యింది. కుల్టి వర్క్స్ అఫ్ బెంగాల్ ఐరన్ 1936లో IISCOతో కలిసి పోయింది. స్టీల్ కార్పోరేషన్ ఆఫ్ బెంగాల్ (SCOB) 1939లో ఉక్కు తయారీ యొక్క సౌకర్యాలను బురన్పూర్ వద్ద స్థాపించింది. SCOB 1952లో IISCOతో చేరిపోయింది మరియు మార్టిన్ బర్న్ సంస్థ యొక్క అప్పటి నిర్వహణా ఏజంట్. ఇండియన్ స్టాండర్డ్ వాగన్ (ISW) (తర్వాత దీని పేరు బర్న్ స్టాండర్డ్ అని పెట్టారు) దాని యొక్క రైలు పెట్టెల పరిశ్రమను బురన్పూర్ లో ఏర్పాటు చేసింది.