భారతీయ రైల్వేలు
భారతీయ రైల్వేలు (ఆంగ్లం: Indian Railways; హిందీ: भारतीय रेल Bhāratīya Rail); సంక్షిప్తంగా భా.రే.) భారత ప్రభుత్వ విభాగము. భారతదేశంలో రైల్వేలు మొదటిసారిగా 1853 లో ప్రవేశపెట్టబడ్డాయి. 1947 (స్వతంత్రం వచ్చే)నాటికి దేశంలో మొత్తం42 రైల్వే సంస్థలు నెలకొల్పబడి ఉన్నాయి. 1951లో ఈ సంస్థలన్నింటినీ కలుపుకొని భారత రైల్వే, ప్రపంచంలోని అతి పెద్ద రైల్వే సంస్థలలో ఒకటిగా ఆవిర్బవించింది. భారత రైల్వే దూర ప్రయాణాలకు మరియు నగరాలలో దగ్గరి ప్రయాణాలకు సబర్బన్ (suburban) అనగా పట్టణపు పొలిమేరలవరకు) అవసరమైన రైళ్ళను నడుపుతోంది.[3][4]
హౌరా-చెన్నై ప్రధాన రైలు మార్గము
చెన్నై లోని రోయపురం రైల్వే స్టేషను (వ్యాసర్పాడి జీవా (చెన్నై సబర్బన్ రైల్వే) నుండి ఆర్కట్ (వెల్లూర్) (ఆర్కాట్) సమీపంలోని వలఝా రోడ్ రైల్వే స్టేషన్ (వలఝా రోడ్) (వలఝాపేట్) వరకు 100 కి.మీ. (62 మైళ్ళు) పరిధిలో మద్రాస్ రైల్వే కంపెనీ ద్వారా నిర్వహించబడుతున్న రైలు 1856 జూలై 1 సం.న దక్షిణ భారతదేశంలో మొదటి సేవలు ప్రారంభము జరిగింది. అనేక ఇతర మార్గాలు కూడా అభివృద్ధి చేయబడ్డాయి. 1893 నుండి 1896 సం.ల మధ్య కాలంలో సమయంలో, ఈస్ట్ కోస్ట్ స్టేట్ రైల్వే 1,287 కి.మీ. (800 మైళ్ళు), విజయవాడ నుండి కటక్ వరకు నిర్మించిన మార్గము మరియు అదే కాలంలో ట్రాఫిక్ మొదలైనది. ఇంతేకాక విజయవాడ-చెన్నై లింక్ నిర్మాణం భారతదేశం యొక్క తూర్పు తీరం ప్రాంతంలో 1899 సం.లో సరాసరి (ఎకాఎకీ) నడుపుటకు ప్రారంభించబడింది. బెంగాల్ నాగ్పూర్ రైల్వేలో హౌరా-ఖరగ్పూర్ మరియు ఖరగ్పూర్-కటక్ విభాగాల్లో పనిచేసే రెండు రైలు మార్గములు, రూప్‌నారాయణ్ నది పైన వంతెన 1900 సం.లో పూర్తి చేయడము జరిగినది మరియు మహానది 1901 సంలో పూర్తి చేయడం ద్వారా వలన చెన్నై మరియు కోలకతా మధ్య కనెక్షన్ ఏర్పడింది.