యునైటెడ్ కింగ్‌డమ్
పార్లమెంటరీ ప్రజాస్వామ్యం కలిగిన యునైటెడ్ కింగ్డమ్ ఒక రాచరికప్రజాస్వామ్యదేశ రాజ్యాంగంగా ఉంది.[19][20] ఈ రాజవంశం 1952 ఫిబ్రవరి 6 నుండి క్వీన్ రెండవ ఎలిజబెత్ పాలిస్తూ ఉంది. యునైటెడ్ కింగ్డమ్ రాజధాని మరియు దాని అతిపెద్ద నగరం లండన్ ప్రపంచ పట్టణం మరియు ఆర్థిక కేంద్రంగా 10.3 మిలియన్ జనసంఖ్య కలిగిన పట్టణ ప్రాంతంగా ఉంది. ఐరోపాలో నాల్గవ-అతిపెద్ద మరియు యూరోపియన్ యూనియన్లో రెండవ అతిపెద్దది. [21] యునైటెడ్ కింగ్డంలోని ఇతర ప్రధాన పట్టణ ప్రాంతాలు బర్మింగ్హామ్, లీడ్స్, గ్లాస్గో, లివర్పూల్ మరియు మాంచెస్టర్ లలో కేంద్రీకృతమై ఉన్నాయి. యునైటెడ్ కింగ్డంలో నాలుగు దేశాలు ఉన్నాయి - ఇంగ్లాండ్, స్కాట్లాండ్, వేల్స్ మరియు ఉత్తర ఐర్లాండ్.[22] చివరి మూడు సంస్థలు పరిపాలనలను [23] ప్రతి ఒక్కరికి విభిన్న శక్తులు [24][25] వారి రాజధానులు ఎడిన్బర్గ్, కార్డిఫ్ మరియు బెల్ఫాస్ట్ లలో ఉన్నాయి. సమీపంలోని ఐల్ ఆఫ్ మాన్, బెయిల్విక్ ఆఫ్ గ్వెర్నిసీ మరియు బెయిల్విక్ జెర్సీలు యునైటెడ్ కింగ్డంలో భాగం కావడం లేదు. రక్షణ మరియు అంతర్జాతీయ ప్రాతినిధ్య బాధ్యత కలిగిన బ్రిటీష్ ప్రభుత్వం వహిస్తుంది.[26]
బ్రిటీష్ సామ్రాజ్యం
19వ శతాబ్దపు చివరి దశాబ్దాలు ఐరిష్ స్వయంపరిపాలన కోసం కలిసి యోచించి నిశ్చయించుకొనిన రాజకీయ ప్రచారాన్ని చవిచూసాయి. 1798లో ఐరిష్ తిరిగుబాటు తర్వాత ఐర్‌లాండ్‌ను బ్రిటన్‌తో కలిపి ఆక్ట్ ఆఫ్ యూనియన్ 1800తో యునైటెడ్ కింగ్‌డం ఆఫ్ గ్రేట్ బ్రిటన్ అండ్ ఐర్‌లాండ్‌గా చేసారు, అది 1845 నుండి 1852 వరకూ తీవ్రమైన కరువును అనుభవించింది. 
స్వయంపరిపాలనకు బ్రిటిష్ ప్రధాన మంత్రి, విలియం గ్లాడ్‌స్టోన్ మద్దతు పలికారు, అతను ఐర్‌లాండ్ కెనడా యొక్క అడుగుజాడల వెంట నడచి సామ్రాజ్యంలో ఒక డొమినియన్‌గా మారుతుందని ఆశించాడు, కానీ అతని 1886 హోమ్ రూల్ బిల్ పార్లమెంటులో వీగిపోయింది, ఎందుకంటే చాలామంది పార్లమెంటు సభ్యులు పాక్షికంగా స్వేచ్ఛను పొందిన ఐర్‌లాండ్ గ్రేట్ బ్రిటన్‌కు ఒక భధ్రతా ముప్పు అవుతుందేమోనని లేదా సామ్రాజ్యం ముక్కలయ్యేలా చేస్తుందని భయపడ్డారు. 
రెండవ హోమ్ రూల్ బిల్ కూడా అదే కారణాల వల్ల వీగిపోయింది. 1914లో మూడవ బిల్ పార్లమెంటులో పాస్ అయ్యింది, కానీ 1916 ఈస్టర్ రైసింగ్‌కు దారితీసిన మొదటి ప్రపంచయుధ్ధం మొదలవ్వడం వల్ల అది అమలు కాలేదు.