ఆవర్తన పట్టిక
పూర్వగాములు ఉన్నప్పటికీ మెండలీఫ్ 1869 లో మొదటి సారి ఆవర్తన పట్టికను ప్రచురణ చేసిన వ్యక్తిగా గుర్తింబడ్డాడు. ఆయన అప్పటికి తెలిసిన మూలకాలను వాటి ధర్మాల ఆధారంగా (పరమాణు భారం) వర్గీకరణను అభివృద్ధిపరచాడు. మెండలీఫ్ కూడా కొన్ని కనుగొనబడని మూలకాలను ఊహించి వాటికి కూడా కొన్ని ఖాళీలను పట్టికలో ఉంచి వాటికి స్థానం కల్పించాడు. ఆయన ఊహించిన మూలాకాలలో చాలా మూలకాలను తదుపరి కాలంలో కనుగొని వాటికి సూచించిన ఖాళీలలో అమర్చారు. తర్వాతి కాలంలో మరికొన్ని మూలకాలను కనుగొన్న తదుపరి మెండలీఫ్ ఆవర్తన పట్టికను విస్తృతపరచారు. తర్వాత తయారుచేయబడిన ఆవర్తన పట్టికలో మూలకాల రసాయన ధర్మాల ఆధారంగా సిద్దాంతీకరించారు.
జన్యు అల్గోరిథం
పరిణామము యొక్క కంప్యూటర్ ప్రేరేపణలు చాలా మటుకు 1954లో నీల్స్ ఆల్ బర్రిసెలి చేసిన పరిశోధనతో ప్రారంభం అయ్యాయి, అతను ప్రిన్స్టన్, న్యూజెర్సీలో ఉన్న ఇన్స్టిట్యూట్ ఫర్ అడ్వాన్స్డ్ స్టడీ వద్ద కంప్యూటర్ ను ఉపయోగించేవాడు.[4][5] అతని 1954 ప్రచురణ అంత ఎక్కువగా గుర్తింపు పొందలేదు.[6] ఆస్ట్రేలియన్ పరిమాణాత్మక జన్యుశాస్త్రవేత్త అయిన అలెక్స్ ఫ్రాసేర్ కొలవటానికి వీలున్న ఒక ప్రత్యేక లక్షణాన్ని నియంత్రిస్తున్న బహుళ ప్రాంతాలను కలిగి ఉన్న జీవుల యొక్క అసహజ ఎంపికను ప్రోత్సహించటం అను విషయం పై 1957లో మొదలుపెట్టి వరుసగా పలు కాగితాలను ప్రచురించాడు. ఈ ప్రారంభాల నుండి జీవశాస్త్రవేత్తలచే పరిణామము యొక్క కంప్యూటర్ ప్రేరేపణలు అనేవి 1960ల మొదలు నాటికి సర్వసాధారణం అయిపోయాయి మరియు ఆ పద్ధతులు ఫ్రాసేర్ మరియు బర్నేల్ (1970) [7] మరియు క్రోస్బి (1973) [8] లచే రచించబడిన పుస్తకాలలో వర్ణించబడ్డాయి. ఫ్రాసేర్ యొక్క ప్రేరేపణలు ఆధునిక జన్యు అల్గోరిథాలు యొక్క అవసరమైన విషయాలు అన్నింటినీ కలిగి ఉన్నాయి. దానితో పాటుగా హన్స్ బ్రేమేర్మన్ 1960 లలో వరుసగా ప్రచురించిన కాగితాలు కూడా రికామ్బినేషన్, మ్యుటేషన్ మరియు సెలెక్షన్ లను చూపిస్తున్న సమర్ధమైన సమస్యల పరిష్కారం యొక్క జనాభాను దత్తతు తీసుకున్నాయి. బ్రేమేర్మన్ యొక్క పరిశోధన ఆధునిక జన్యు అల్గోరిథాలు యొక్క విషయాలను కూడా కలిగి ఉంది. ముందుగా దారిచూపిన ఇతరులలో రిచర్డ్ ఫ్రైద్బర్గ్, జార్జి ఫ్రైడ్మన్, మరియు మైఖేల్ కన్రాద్ లు ముఖ్యమైనవారు. అనేక పూర్వపు కాగితాలు ఫోగెల్ (1998) చే తిరిగి ప్రచురింపబడ్డాయి.[9]