బజాజ్‌ పల్సర్‌
పల్సర్‌ను ప్రవేశపెట్టడానికి ముందు, భారత దేశ మోటార్‌ సైకిల్‌ మార్కెట్‌ పూర్తిగా ఇంధన సామర్థ్యం దిశగానే సాగింది. చిన్న సామర్థ్యం ఉన్న మోటారు సైకిళ్లు (80-125 సిసి తరగతిలో) మాత్రమే ఉండేవి. పెద్ద మోటారు సైకిళ్లు ఎక్కువ సామర్థ్యంతో వచ్చేవి కాదు. (దీనికి ఎన్‌ఫీల్డ్‌ బులెట్‌ మినహాయింపు). 1999లో హీరోహోండా సిబిజెడ్‌ను ప్రవేశపెట్టి విజయం సాధఙంచింది. దీనివల్ల దేశంలో ప్రదర్శన బైకులకు డిమాండ్‌ ఉంటుందని రుజువయింది. అక్కడ నుంచి బజాజ్‌ ఈ మార్గంలోకి వచ్చి, పల్సర్‌ ట్విన్స్‌ను నంబరు 24, 2001లో విడుదల చేసింది.[3] బజాజ్‌ పల్సర్‌ను విడుదల చేసి, అది విజయం సాధించిన దగ్గర్నించి, భారత దేశంలో యువత బైకులలో ఎక్కువ సామర్థ్యం మరియు లక్షణాలు ఉండాలని ఆశించడం మొదలయింది.
బెంగుళూరు ప్యాలెస్
సెంట్రల్ హై స్కూల్ యొక్క మొదటి ప్రిన్సిపాల్ Rev. గారెట్, 45,000 చదరపు అడుగుల (4200 చదరపు మీటర్లు) భూ వైశాల్యముతో ఈ రాజప్రాసాదాన్ని నిర్మించారు. రాజప్రాసాదం మరియు దాని చుట్టూ పక్కల మైదానములు 454 ఎకరాలలో (183 హెక్టార్లు) విస్తరించాయి. యువరాజు చామరాజ వడయార్ కు విద్య నేర్పటానికి నియమించబడిన బ్రిటిష్ అధికారులు 1873 A.D.లో అతని వద్ద నుండి ఈ రాజప్రాసాదాన్ని 40,000 రూపాయలకు కొని ఆ తరువాత దానిని బాగుచేశారు. ఆ రాజప్రాసాదం దుర్గములతో కూడిన బురుజులు, కోట కొమ్ములు మరియు బురుజు మీది చిన్న గదులతో ట్యూడర్ తరహా నిర్మాణ కళలో నిర్మించబడింది. అంతర్భాగములు సొంపైన కొయ్య బొమ్మలు, పువ్వుల నమూనాలు, చూరులు మరియు పై కప్పుల పైన స్వస్థత కూర్చే తైలవర్ణ చిత్రములతో అలంకరించబడ్డాయి. నియో-క్లాసికల్, విక్టోరియన్ మరియు ఎడ్వర్డియన్ రీతిలో ఉన్న సామాగ్రి జాన్ రాబర్ట్స్ మరియు లజారస్ నుండి కొనుగోలు చేయబడింది. ఉద్యానవనముల బాగోగులు చూసుకోవటం హార్టికల్చరిస్ట్ (తోటల పెంపకంలో నిపుణుడు) గుస్తవ్ హెర్మాన్ క్రంబీజెల్ బాధ్యత. ఆ రాజప్రాసాదం మొత్తం మీద 35 గదులు నిర్మించబడ్డాయి, వాటిలో చాలా వరకు పడక గదులు. పునరుద్ధరణలో జనరల్ ఎలెక్ట్రిక్ నుండి మాన్యువల్ (మనుష్యుల సాయంతో నడిచేది) లిఫ్ట్ మరియు కొయ్య ఫ్యాన్ లతో పాటు, ప్రత్యేకించి ఇంగ్లాండ్ నుండి దిగుమతి చేసుకున్న అద్దకము వేసిన గాజు మరియు అద్దములు కూడా చేరాయి. 1970లో మహారాజు జయచామరాజేంద్ర వడయార్ మరణించే వరకు ఆ రాజప్రాసాదం వడయార్ల ఆధీనంలో ఉండేది. 1970లో జయచామరాజేంద్ర వడయార్ ఆ ఆస్తి పై అధికారాన్ని అధికారులకు సన్నిహితుడైన చామరాజు అనే సివిల్ కాంట్రాక్టర్ చే ప్రచారం చేయబడిన రెండు వ్యాపార సంస్థలకు బదిలీ చేసాడని వినికిడి. ఈ రెండు వ్యాపారసంస్థలు చాముండి హోటల్స్ (P) లిమిటెడ్ (110 ఎకరాలు) మరియు శ్రీ వెంకటేశ్వర రియల్ ఎస్టేట్ ఎంటర్ప్రైజెస్ (p) లిమిటెడ్ ( 344 ఎకరాలు). అనుకున్న రోజుకి ఆ సంస్థలు ఇంకా చట్టబద్ధంగా సంస్థగా ఏర్పడలేదు మరియు అక్కడ విక్రయ పత్రం కూడా లేదు. అది ఒక మోసపూరిత వ్యవహారము. మహారాజు యొక్క ఏకైక కుమారుడు శ్రీకంఠ దత్త నరసింహరాజ వడయార్ ఈ లావాదేవీకి వ్యతిరేకంగా సివిల్ (ఆస్తి సంబంధిత) వ్యాజ్యాన్ని వేసారు. కానీ 1974 లో ఆ మహారాజు మరణించారు. ఆ న్యాయపోరాటం కొనసాగింది మరియు అదే సమయంలో శ్రీకంఠ దత్త నరసింహరాజ వడయార్ 1983లో రమణ మహర్షి రోడ్డుతో పాటు తన ఐదుగురు సోదరీమణులు దివంగత గాయత్రీ దేవి, మీనాక్షి దేవి, కామాక్షి దేవి, ఇంద్రాక్షి దేవి మరియు విశాలాక్షి దేవిలకు ఒక్కొక్కటి ఇచ్చివేశారు. వారికి సంబంధించిన భాగములు వారి ఆధీనంలో ఉన్నాయి మరియు రాక్ షోలు, ప్రదర్శనలు, వివాహములు, టెన్నిస్, క్రికెట్, గోల్ఫ్ మరియు హార్స్ అకాడెమిల వంటి పలు కార్యక్రమములు ఈ విభాగములలో జరుగుతాయి. శ్రీకంఠ దత్త నరసింహరాజ వడయార్ చిట్టచివరకు 1990 మరియు 1994 సంవత్సరములలో చామరాజు వర్గంతో రాజీ పడి, మినహా ప్రధాన రాజప్రాసాదంతో సహా ఆస్తిలో తన భాగాన్ని తిరిగి పొందాడు. జయమహల్ రోడ్ తో పాటు ఆ ఒక్క భాగం ఇప్పటికీ చామరాజు వర్గం ఆధీనంలోనే ఉంది. అప్పటి నుండి కర్ణాటక ప్రభుత్వము భూ ఆక్రమణ చట్టం 1894 మరియు అర్బన్ ల్యాండ్ ( గరిష్ఠ మితి & నియంత్రణ) చట్టం 1976 క్రింద ఆ ఆస్తిని జప్తు చేయాలని వివిధ ప్రయత్నములు చేస్తూ ఉంది. వారి ఎత్తుగడలలో విజయవంతం కాలేక, చిట్టచివరకు Mr. H.D. దేవేగౌడ నేతృత్వంలో ప్రభుత్వం బెంగుళూరు ప్యాలెస్ (ఆర్జన & బదిలీ) చట్టం 1996 ను ప్రవేశపెట్టింది. ఈ వివాదం ఇప్పటికీ సుప్రీం కోర్టులో నడుస్తూ ఉంది.