క్రెడిట్ కార్డు
వ్యాపారి క్రెడిట్ కార్డు పథకాల రకాలకు ఆధునిక క్రెడిట్ కార్డు ఉత్తరాధికారిగా ఉంది. దీనిని మొదటిసారి సంయుక్త రాష్ట్రాలలో 1920లలో ఉపయోగించారు, ముఖ్యంగా పెరుగుతున్న మోటారు వాహన యజమానులకు చమురును విక్రయించటానికి ఉపయోగించారు. 1938లో అనేక సంస్థలు ఒకరి కార్డును మరొకరికి ఆమోదించటం ఆరంభించారు. వెస్ట్రన్ యూనియన్ దాని యొక్క వినియోగదారులకు విధింపుతో కార్డులను జారీచేయటం 1921లో ఆరంభించింది. కొన్ని వ్యయ కార్డులను కాగితపు కార్డు నిల్వల మీద ముద్రించారు, కానీ తేలికగా నకలీలు చలామణిలోకి వచ్చాయి.
క్రెడిట్ కార్డు
ఫెడరల్ బ్యూరో ఆఫ్ ఇన్వెస్టిగేషన్ మరియు U.S. పోస్టల్ ఇన్పెక్షన్ సర్వీస్ నేరస్థులను విచారణ చేసే బాధ్యతను కలిగి ఉన్నాయి, ఇవి సంయుక్త రాష్ట్రాలలోక్రెడిట్ కార్డు మోసాన్ని కనుగొనుటాన్ని చేస్తాయి, కానీ అంటారు నేరస్థులను వెంబడించటానికి కావలసిన వనరులను కలిగి లేరు. సామాన్యంగా సమాఖ్య అధికారులు US$5,000ల మోసాన్ని దాటితేనే విచారణ చేయగలరు. సాధారణమైన క్రెడిట్ కార్డు వ్యవస్థలకు మూడు మెరుగులను కార్డు భద్రత కొరకు ప్రవేశపెట్టబడింది, కానీ ఏ ఒక్కటీ క్రెడిట్ కార్డు మోసాన్ని తగ్గించినట్టుగా ఇంతవరకు ధ్రువీకరించబడలేదు. మొదటిది, వ్యాపారులు ఉపయోగించే ఆన్-లైన్ వెరిఫికేషన్ సిస్టాన్ని కార్డు గ్రహీతకు ఒక్కడికే తెలిసిన 4 డిజిట్ పర్సనల్ ఐడెంటిఫికేషన్ నంబర్ (PIN)కు మార్చారు. రెండవది, కార్డుల స్థానంలో అట్లాగే కనిపించే పాడుచేసే-వీలుకాని స్మార్ట్ కార్డులన ప్రవేశపెట్టారు, ఇవి దొంగ సంతకాన్ని చేయటం మరింత కష్టతరం చేసింది. క్రెడిట్ కార్డుల మీద ఆధారపడిన అధిక భాగం స్మార్ట్ కార్డులు (IC కార్డు) EMV (యూరోపే మాస్టర్‌కార్డ్ వీసా) ప్రమాణాన్ని కలిగి ఉన్నాయి. మూడవది, అదనపు 3 లేదా 4 అంకెల కార్డ్ సెక్యూరిటీ కోడ్ (CSC)ప్రస్తుతం చాలా కార్డుల వెనుక భాగంలో ఉన్నాయి, వీటిని కార్డు లావాదేవీలకు ఉండని పరిస్థుతులలో ఉపయోగిస్తారు. ఎలక్ట్రానిక్ చెల్లింపు చేసే అన్ని స్థాయిలలో భద్రత కొరకు స్థిరమైన ప్రపంచవ్యాప్త ప్రమాణాలను అభివృద్ధి చేయాల్సిన అవసరం ఉందని వాటాదారులు గుర్తించారు, దాని కొరకు ప్రస్తుత మరియు రాబోయే భద్రతా సాంకేతికతలను ఏకం చేయవలసి ఉంది. ఈ అవసరాలను సంస్థలు PCI DSS మరియు సెక్యూర్ POS వెండార్ అలయన్స్ వంటి వాటితో చర్చించటం ఆరంభించారు.[17]