ఆకాశం
ఆరుబయటనుండి పైకి చూస్తే మనకు కనిపించే నీలిరంగు ఆవరణమే ఆకాశం. ఆకాశానికి తెలుగు భాషలో వికృతి పదము ఆకసము. భూమి ఉపరితలంపై ఉండే మేఘాలు, నీటియావిరితో కూడిన వాయు ఆవరణాలపై పడిన సూర్యకాంతి పరావర్తనం చెందడం వలన ఆకాశం మనకు నీలిరంగులో కనబడుతుంది. కాని నిజానికి ఆకాశం ఏ రంగునూ కలిగి ఉండదు. అందుకే మనకు రాత్రి సమయంలో ఆకాశం సూర్యకాంతి లేకపోవడం వలన చీకటిగా కనిపిస్తుంది. ఆ చీకటిలో అనంత దూరాలలో ఉన్న నక్షత్రాలు, గ్రహాలు చిన్న చిన్న చుక్కలుగా కనిపిస్తాయి.
మీరాబాయి
మీరాని తరచుగా నిరాకర దైవత్వాన్ని[1] గురించి మాట్లాడే ఉత్తరాది భక్తి సాధువులలో చేర్చినప్పటికీ, ఆమె భగవద్గీత చారిత్రక గురువు కృష్ణుడిని ప్రార్థించినదనటంలో సందేహం లేదు, అతడు శాశ్వతత్వానికి సరిపోయే అవతారం, ఆమె నిరకారాన్ని ప్రార్థించినప్పటికీ ప్రత్యేకంగా అతని విగ్రహం మరియు గుడి మీద శ్రద్ధ కలిగిఉంది. ఆమె కృష్ణుడితో ప్రేమికుడిగా, దేవుడిగా, గురువుగా తనకు గల వ్యక్తిగత సంబంధాన్ని గురించి మాట్లాడేది. సంపూర్ణంగా అర్పించడం ఆమె కవిత్వపు లక్షణం. కృష్ణుడితో కలయికకై ఆమె పడే తపన ఆమె కవిత్వంలో ఎక్కువగా కనిపిస్తుంది: ఆమె "నలుపు రంగు రంగు కావాలని" (కృష్ణుడి రంగు) కోరుకొనేది.