భారతదేశంలో బ్రిటిషు పాలన
బ్రిటీష్ పాలన లేదా బ్రిటీష్ రాజ్ భారత ఉపఖండంలో స్థూలంగా 1858 నుంచి 1947 వరకూ సాగిన బ్రిటీష్ పరిపాలన. [1][2] ఈ పదాన్ని అర్థస్వతంత్ర కాలావధికి కూడా ఉపయోగించవచ్చు.[2][3] ఇండియాగా సాధారణంగా పిలిచే ఈ బ్రిటీష్ పాలిత ప్రాంతంలో -బ్రిటీషర్లు నేరుగా పరిపాలించే ప్రాంతాలతో పాటుగా, వేర్వేరు రాజులు పరిపాలించే ప్రిన్స్ లీ స్టేట్స్ కూడా కలిసివున్నాయి- మొత్తంగా ఆ ప్రాంతమంతా బ్రిటీష్ సార్వభౌమత్వం లేదా చక్రవర్తిత్వం కింద ఉన్నట్టు. ఈ ప్రాంతాన్ని కొందరు బ్రిటీష్ ఇండియా అని కూడా వ్యవహరించేవారు.[4] విక్టోరియా రాణి కొరకు భారత సామ్రాజ్యాన్ని అధికారికంగా టోరీ ప్రధాని బెంజమిన్ డిస్రేలీ 1876లో ఏర్పరిచారు. జర్మనీ, రష్యా పాలకులకు విక్టోరియా తీసిపోయినట్టు భావించకుండా ఉండేందుకు ఈ ఏర్పాటుచేశారు.[5] భారతదేశం బ్రిటీష్ పాలనలో ఉండగానే లీగ్ ఆఫ్ నేషన్స్ వ్యవస్థాపక సభ్యురాలు, 1900, 1920, 1928, 1932,1936 సంవత్సరాల్లో వేసవి ఒలింపిక్ క్రీడల్లో పాల్గొన్న దేశం, 1945లో శాన్ ఫ్రాన్సిస్కోలో ఐక్యరాజ్యసమితిలో వ్యవస్థాపక సభ్యురాలూ.[6]
జవాహర్ లాల్ నెహ్రూ తొలి ప్రధానమంత్రిత్వం
1946లో కేంద్ర ప్రభుత్వానికి, ప్రొవిన్షియల్ ప్రభుత్వాలకు జరిగిన ఎన్నికల్లో సాధారణ నియోజకవర్గాల్లో కాంగ్రెస్, ముస్లిం నియోజకవర్గాల్లో ముస్లిం లీగ్ ఎక్కువ స్థానాలు గెలిచాయి. బ్రిటీష్ సామ్రాజ్యం నుంచి 1946లో భారతదేశానికి అధికార బదిలీ ప్రక్రియ ప్రారంభమైంది. అధికార బదిలీ తీరుతెన్నులు, ఆ తర్వాత ఏర్పడబోయే భారత దేశ రాజ్యాంగ మౌలిక స్వరూపం వంటి విషయాలపై కాంగ్రెస్, ముస్లింలీగ్ పక్షాలతో ఒక అంగీకారానికి వచ్చి వెనువెంటనే తాత్కాలిక ప్రభుత్వం, రాజ్యాంగ సభ ఏర్పాటుచేసేందుకు క్యాబినెట్ మిషన్ పేరిట బ్రిటీష్ క్యాబినెట్ సభ్యులు భారతదేశానికి వచ్చారు. 