భారతీయ రైల్వేలు
భారతీయ రైల్వేలు (ఆంగ్లం: Indian Railways; హిందీ: भारतीय रेल Bhāratīya Rail); సంక్షిప్తంగా భా.రే.) భారత ప్రభుత్వ విభాగము. భారతదేశంలో రైల్వేలు మొదటిసారిగా 1853 లో ప్రవేశపెట్టబడ్డాయి. 1947 (స్వతంత్రం వచ్చే)నాటికి దేశంలో మొత్తం42 రైల్వే సంస్థలు నెలకొల్పబడి ఉన్నాయి. 1951లో ఈ సంస్థలన్నింటినీ కలుపుకొని భారత రైల్వే, ప్రపంచంలోని అతి పెద్ద రైల్వే సంస్థలలో ఒకటిగా ఆవిర్బవించింది. భారత రైల్వే దూర ప్రయాణాలకు మరియు నగరాలలో దగ్గరి ప్రయాణాలకు సబర్బన్ (suburban) అనగా పట్టణపు పొలిమేరలవరకు) అవసరమైన రైళ్ళను నడుపుతోంది.[3][4]
అసన్సోల్
బొగ్గు వెలికితీత రైలు మార్గాలను తీసుకువచ్చింది. భారతదేశంలో, మొదటి పనిచేసే రైల్వే మార్గాన్ని ముంబాయి మరియు థానే మధ్య 1853లో వేశారు. తూర్పు విభాగంలో, మొదటి రైలు 1854లో హౌరా నుంచి హుబ్లీ మధ్య నడిచింది. దానిని అధికారికంగా 1855లో రాణీగంజ్ (194km)వరకు పొడిగించారు. దీనిని సాహిబ్గంజ్ మార్గం మీదుగా 1862లో వారణాసి వరకు మరియు 1866లో ఢిల్లీ వరకు పొడిగించారు. అలహాబాద్ మీదుగా ముంబాయి వెళ్ళే మార్గాన్ని 1870లో ఆరంభించారు. పాట్నా మీదుగా వెళ్ళే ప్రస్తుతం ఉన్న ప్రధాన మార్గాన్ని 1871లో ఆరంభించారు. గయా మీదుగా గ్రాండ్ కార్డ్ 1906లో వచ్చింది. హౌరా-బర్ధమాన్ మార్గం 1917లో ఆరంభమైనది.