బాబ్రీ మసీదు
భారత దేశపు మొట్టమొదటి మొఘల్ చక్రవర్తి బాబర్ ఆదేశానుసారం ఈ మసీదు 1527లో నిర్మించబడింది.[5][6] మీర్ బాకి, పూజారుల నుంచి హిందూ నిర్మాణాన్ని స్వాధీనపర్చుకున్న తర్వాత దీనికి బాబ్రీ మసీదు అని పేరు పెట్టాడు. 1940లకు ముందు ఈ మసీదును మస్జీద్-ఇ-జన్మస్థాన్ (Hindi: मस्जिद ए जन्मस्थान, Urdu: مسجدِ جنمستھان‎, అని పిలిచేవారు, అనువాదం: "జన్మస్థలంకి చెందిన మసీదు"), ఈ స్థలాన్ని హిందూ దేవుడైన శ్రీరాముడి జన్మస్థలంగా ఇది సూచిస్తోంది.[7] మీర్ బాకి, పూజారులనుంచి హిందూ నిర్మాణాన్ని స్వాధీనపర్చుకున్న తర్వాత దీనికి బాబ్రీ మసీదు అని పేరు పెట్టాడు.
బాబ్రీ మసీదు
లార్డ్ విలియం బెంటిక్ (1828-1833) కు వాస్తుశిల్పి అయిన గ్రాహం పిక్‌ఫోర్డు చెప్పిన ప్రకారం “బాబ్రీ మసీదు మిహ్రబ్ నుండి ఒక గుసగుస ధ్వని 200 అడుగులు (60 మీ) దూరంలో ఉన్న రెండవ చివరకు పొడవు మరియు వెడల్పులు గల కేంద్రీయ ఆవరణ ద్వారా స్పష్టంగా వినబడుతుంది.” అతడు తన గ్రంథం ‘హిస్టారిక్ స్ట్రక్చర్స్ ఆఫ్ ఖుదె’లో మసీదు యొక్క ధ్వని విలక్షణత గురించి ప్రస్తావించాడు, అందులో అతడు, “16వ శతాబ్దపు ఒక భవనానికి బోధకుడి వేదిక నుండి ధ్వని ప్రక్షేపణ మరియు విస్తరణ పరిగణించదగినంతగా ముందుకు పోతుంది, ఈ నిర్మాణంలోని ధ్వని యొక్క అనితర విస్తరణ సందర్శకుణ్ణి విస్మయపరుస్తుంది” అని చెప్పాడు.