ఆవర్తన పట్టిక
పూర్వగాములు ఉన్నప్పటికీ మెండలీఫ్ 1869 లో మొదటి సారి ఆవర్తన పట్టికను ప్రచురణ చేసిన వ్యక్తిగా గుర్తింబడ్డాడు. ఆయన అప్పటికి తెలిసిన మూలకాలను వాటి ధర్మాల ఆధారంగా (పరమాణు భారం) వర్గీకరణను అభివృద్ధిపరచాడు. మెండలీఫ్ కూడా కొన్ని కనుగొనబడని మూలకాలను ఊహించి వాటికి కూడా కొన్ని ఖాళీలను పట్టికలో ఉంచి వాటికి స్థానం కల్పించాడు. ఆయన ఊహించిన మూలాకాలలో చాలా మూలకాలను తదుపరి కాలంలో కనుగొని వాటికి సూచించిన ఖాళీలలో అమర్చారు. తర్వాతి కాలంలో మరికొన్ని మూలకాలను కనుగొన్న తదుపరి మెండలీఫ్ ఆవర్తన పట్టికను విస్తృతపరచారు. తర్వాత తయారుచేయబడిన ఆవర్తన పట్టికలో మూలకాల రసాయన ధర్మాల ఆధారంగా సిద్దాంతీకరించారు.
అయస్కాంతత్వం
1187నాటికి యూరోప్లో అలెక్సాండర్ నెక్‌హాం మొదటిసారిగా దిక్సూచిని మరియు నౌకా యానములో దాని ఉపయోగాల గురించి వివరించాడు. 1269లో, పీటర్ పెరేగ్రినాస్ డే మరికోర్ట్ అయస్కాంతముల లక్షణాలను వివరిస్తూ మొదటి గ్రంథమైన "ఎపిస్టోల డే మాగ్నేటే"ను రచించారు. 1282లో, యెమెన్ శాస్త్రవేత్త, ఖగోళశాస్త్రవేత్త మరియు భూగోళశాస్త్రవేత్త అయిన అల్-అష్రఫ్, అయస్కాంతముల లక్షణాల గురించి మరియు పొడి దిక్సూచిని గురించి చర్చించాడు.