వాక్యూమ్ క్లీనర్
హ్యూబెర్ట్ సెసిల్ బూత్ సాధారణంగా 1901లో మొట్టమొదటి మోటారు ఆధారిత వాక్యూమ్ క్లీనర్ సృష్టికర్తగా గుర్తించబడ్డాడు, అయితే వాస్తవానికి అతని వాక్యూమ్‌ను కనిపెట్టడానికి రెండు సంవత్సరాల ముందే 1899లో USA, మిసౌరీ, సెయింట్ లూయిస్‌లోని ఒక అమెరికన్ జాన్ తుర్మాన్ రూపొందించాడు.[3] బూత్ రైళ్లల్లోని కుర్చీల నుండి దుమ్మును దులపడానికి ఉపయోగించే ఒక పరికరం యొక్క పనిని పరిశీలించాడు మరియు దుమ్మును పీల్చే యంత్రం మరింత ఉపయోగకరంగా ఉంటుందని భావించాడు. అతను ఒక చేతిరుమాలను ఒక రెస్టారెంట్ కుర్చీలో ఉంచి, చేతిరుమాలపై అతని నోటిని ఉంచిన తర్వాత చేతిరుమాలపై అతను పీల్చకలిగిన దుమ్మును పీల్చడం ద్వారా ఆ ఆలోచనను పరీక్షించాడు. చేతిరుమాల కింద చేరిన దుమ్ము మరియు ధూళిని చూసిన తర్వాత, అతను ఆ ఆలోచన పనిచేస్తుందని గుర్తించాడు. బూత్ పఫ్పింగ్ బెల్లీ అని పిలిచే ఒక పెద్ద పరికరాన్ని రూపొందించాడు, దీనిని అమలు చేయడానికి ముందుగా ఒక ఇంధన ఇంజిన్‌ను మరియు తర్వాత ఒక విద్యుత్ మోటారును ఉపయోగించాడు. ఇది గుర్రాలచే లాగబడుతుంది మరియు శుభ్రపర్చవల్సిన భవనం వెలుపల ఉంచబడుతుంది.
ఫిల్మ్
1873లో హెర్మన్ విల్హెం ఫోగెల్ ఫోటోగ్రఫిక్ మిశ్రమానికి కొన్ని అద్దకాలను ఉపయోగించటం వలన ఫిలిం యొక్క వర్ణపట సూక్ష్మగ్రాహ్యతను ఆకుపచ్చ మరియు పసుపుపచ్చ రంగులకు విస్తరించవచ్చును అని కనుగొన్నాడు. మొదట ఈ అద్దకాల అస్థిరత వలన ఛాయాచిత్రం మసకబారినట్లు రావటం వలన ఇవి ప్రయోగశాలకే పరిమితమైననూ, 1883 నుండి వాణిజ్యపరంగా ఇవి విస్తృతి చెందాయి. వీటిని iscohromatic లేదా orthochromatic ఫిలిం లుగా వ్యవహరించేవారు. నీలిరంగును సరియైన పాళ్ళలో గుర్తించలేకపోవటం వలన, ఆ గ్రాహ్యతను విస్తృతపరచటానికి ఈ ఫిలింతో పాటు పసుపు రంగు ఫిల్టరును, దీర్ఘ బహిర్గతాన్ని ఉపయోగించవలసి వచ్చేవి.