భారతదేశంలో బ్రిటిషు పాలన
పరిపాలన విధానం 1858 జూన్ 28లో బ్రిటీష్ ఈస్టిండియా కంపెనీ పాలన విక్టోరియా రాణి సింహాసనానికి మారినప్పుడు ఏర్పాటయింది. [7] (1876లో అదే విక్టోరియా రాణిని భారతదేశపు చక్రవర్తిగా ప్రకటించారు), బ్రిటీష్ ఇండియా సామ్రాజ్యం యూనియన్ ఆఫ్ ఇండియా (తర్వాతి కాలంలో రిపబ్లిక్ ఆఫ్ ఇండియా), డొమినియన్ ఆఫ్ పాకిస్తాన్ (తదనంతర కాలంలో ఇస్లామిక్ రిపబ్లిక్ ఆఫ్ పాకిస్తాన్, దానిలోని తూర్పుభాగం మరింత తర్వాతి కాలంలో పీపుల్స్ రిపబ్లిక్ ఆఫ్ బంగ్లాదేశ్‌ అయింది), డొమినియన్ ఆఫ్ సిలోన్ (ప్రస్తుతం శ్రీలంక), సిక్కిం (ప్రస్తుతం భారతదేశంలో భాగం)గా ఐదు సార్వభౌమ రాజ్యాలుగా 1947లో విభాజితమయ్యే వరకు కొనసాగింది. 1858లో బ్రిటీష్ రాజ్ ఆరంభమయ్యేనాటికే దిగువ బర్మా బ్రిటీష్ పాలనలో భాగంగా వుంది, 1886లో ఎగువ బర్మా చేర్చారు. దాంతో బర్మాను 1937 వరకూ స్వయంపాలిత విభాగంగా నిర్వహించారు, తర్వాత అదొక ప్రత్యేక బ్రిటీష్ కాలనీగా స్వాతంత్ర్యాన్ని పొందడం ప్రారంభమై చివరకు 1948లో బ్రిటీష్ మయన్మార్ బర్మాగా రూపాంతరం చెందింది.
బ్రిటిష్ రాజ్య చరిత్ర
కాంగ్రెస్ నేతలు జైళ్లలో ఉండగా, అందరి దృష్టీ సుభాష్ బోస్ వైపు మళ్లింది, ఇతడు మరీ సాంప్రదాయికంగా ఉన్న అధినాయకత్వంతో విభేదాల కారణంగా 1939లో బహిష్కరించబడినాడు; బోస్ అప్పుడు బలప్రయోగంతో భారత్‌ను విముక్తి చేయడంలో సహకరించమని కోరుతూ అక్ష రాజ్యాల వైపుకు మళ్లాడు. జపాన్ సహాయంతో అతడు భారత జాతీయ కాంగ్రెస్‌ని స్థాపించాడు, ఇది చాలావరకు జపనీయులచే సింగపూర్‌లో పట్టుబడిన బ్రిటిష్ భారత సైన్యంలోని భారతీయ సైనికులతో కూడి ఉండేది. యుద్ధం ప్రారంభమైనప్పటినుంచి జపనీస్ సీక్రెట్ సర్వీస్ బ్రిటిష్ యుద్ధ ప్రయత్నాలను అస్థిరపర్చటానికి ఆగ్నేయాసియాలో అశాంతిని ప్రేరేపించింది. మరియు బర్మా, ఫిలిప్పైన్స్ మరియువియత్నాం మరియు బోస్ నేతృత్వంలోని అజాద్ హింద్ (స్వతంత్ర భారత్) యొక్క తాత్కాలిక ప్రభుత్వంతో సహా, తాను చేజిక్కించుకున్న ప్రాంతాలలోని అనేక తోలుబొమ్మ, తాత్కాలిక ప్రభుత్వాలకు మద్దతు తెలుపుతూ వచ్చింది. అయితే బోస్ ప్రయత్నాలు స్వల్పకాలం మాత్రమే మనగలిగాయి, 1944లో యుద్ధ పరిస్థితి తిరగబడ్డాక, 1945లో శక్తిని తిరిగి సముపార్జించుకున్న బ్రిటిష్ భారత సైన్యం, 1945లో మొదటగా U గో అపెన్సివ్ని అడ్డుకుని తర్వాత తిప్పికొట్టింది, బర్మా కేంపెయిన్‌లో విజయవంతమైన భాగానికి ఇది నాంది. బోస్ యొక్క ఇండియన్ నేషనల్ ఆర్మీ సింగపూర్ తిరిగి బ్రిటిష్ వారి స్వాధీనమవడంతో లొంగిపోయింది, బోస్ వెనువెంటనే జరిగిన విమాన ప్రమాదంలో మరణించారు. 1945 చివర్లో ఎర్రకోట వద్ద INA సైనికుల విచారణ ప్రజలలో తీవ్రంగా అశాంతిని రెచ్చగొట్టి భారత్‌లో జాతీయవాద హింసను ప్రేరేపించింది