ప్లేగు
1994 సంవత్సరంలో న్యుమోనిక్ ప్లేగు మహమ్మారి భారతదేశంలోని సూరత్ పట్టణంలో వ్యాపించింది. దీనిమూలంగా 52 మంది మరణించగా సుమారు 3 లక్షల మంది స్థానికులు రాష్ట్రం వదిలి పారిపోయారు.[1].
బానిసత్వం
1908లో కూడా, మహిళా బానిసలను ఓట్టోమాన్ సామ్రాజ్యంలో విక్రయించేవారు. నిర్బంధిత రష్యన్ మరియు పెర్షియన్ బానిసల ఒక బానిస విఫణి ఖివా యొక్క మధ్య ఆసియా ఖానేట్‌లో కేంద్రంగా ఉండేది. సర్ హెన్రీ బార్ట్లె ఫ్రెర్ (వైస్రాయి యొక్క కౌన్సిల్‌లో పాల్గొన్న), 1841 నాటికి భారతదేశంలో 8 మిలియన్ లేదా 9 మిలియన్ మంది బానిసలు ఉన్నారని అంచనా వేశాడు. మలబార్‌లో, మొత్తం జనాభాలో సుమారు 15% మంది బానిసలుగా ఉండేవారు. బానిసత్వం అనేది 1843లో భారతీయ బానిసత్వ చట్టం V ద్వారా హిందూస్థాన్ లో నిర్మూలించబడింది. ఇస్తాన్‌బుల్‌లోని మొత్తం జనాభాలో సుమారు ఐదింట ఒక శాతం మంది బానిసలుగా ఉండేవారు.