భారతీయ రైల్వేలు
భారతీయ రైల్వేలు (ఆంగ్లం: Indian Railways; హిందీ: भारतीय रेल Bhāratīya Rail); సంక్షిప్తంగా భా.రే.) భారత ప్రభుత్వ విభాగము. భారతదేశంలో రైల్వేలు మొదటిసారిగా 1853 లో ప్రవేశపెట్టబడ్డాయి. 1947 (స్వతంత్రం వచ్చే)నాటికి దేశంలో మొత్తం42 రైల్వే సంస్థలు నెలకొల్పబడి ఉన్నాయి. 1951లో ఈ సంస్థలన్నింటినీ కలుపుకొని భారత రైల్వే, ప్రపంచంలోని అతి పెద్ద రైల్వే సంస్థలలో ఒకటిగా ఆవిర్బవించింది. భారత రైల్వే దూర ప్రయాణాలకు మరియు నగరాలలో దగ్గరి ప్రయాణాలకు సబర్బన్ (suburban) అనగా పట్టణపు పొలిమేరలవరకు) అవసరమైన రైళ్ళను నడుపుతోంది.[3][4]
కోల్‌కతా మెట్రో రైల్వే
After Independence in 1947, the transport problem of Kolkata drew the attention of city planners, the state government and also the government of India. It was soon realized that something had to be done and quickly in order to cope with the situation. Dr. Bidhan Chandra Roy, the then Chief Minister of West Bengal, first conceived in 1949, the idea of building an Underground Railway for Kolkata to try to solve the problems. A survey was done by a team of French experts, but nothing concrete came of this. Efforts to solve the problem by augmenting the existing fleet of public transport vehicles hardly helped, since roads account for only 4.2% of the surface area in Calcutta, compared with 25% in Delhi and even 30% in other cities. With a view to finding alternative solutions to alleviate the suffering of Calcuttans, the Metropolitan Transport Project (Rlys) was set up in 1969. The MTP (Rlys), with help of Soviet specialists (Lenmetroproekt) and East German engineers, prepared a master plan to provide five rapid-transit (metro) lines for the city of Kolkata, totalling a route length of 97.5 km in 1971. However, only three were selected for construction. These were: