భారతదేశంలో బ్రిటిషు పాలన
పరిపాలన విధానం 1858 జూన్ 28లో బ్రిటీష్ ఈస్టిండియా కంపెనీ పాలన విక్టోరియా రాణి సింహాసనానికి మారినప్పుడు ఏర్పాటయింది. [7] (1876లో అదే విక్టోరియా రాణిని భారతదేశపు చక్రవర్తిగా ప్రకటించారు), బ్రిటీష్ ఇండియా సామ్రాజ్యం యూనియన్ ఆఫ్ ఇండియా (తర్వాతి కాలంలో రిపబ్లిక్ ఆఫ్ ఇండియా), డొమినియన్ ఆఫ్ పాకిస్తాన్ (తదనంతర కాలంలో ఇస్లామిక్ రిపబ్లిక్ ఆఫ్ పాకిస్తాన్, దానిలోని తూర్పుభాగం మరింత తర్వాతి కాలంలో పీపుల్స్ రిపబ్లిక్ ఆఫ్ బంగ్లాదేశ్‌ అయింది), డొమినియన్ ఆఫ్ సిలోన్ (ప్రస్తుతం శ్రీలంక), సిక్కిం (ప్రస్తుతం భారతదేశంలో భాగం)గా ఐదు సార్వభౌమ రాజ్యాలుగా 1947లో విభాజితమయ్యే వరకు కొనసాగింది. 1858లో బ్రిటీష్ రాజ్ ఆరంభమయ్యేనాటికే దిగువ బర్మా బ్రిటీష్ పాలనలో భాగంగా వుంది, 1886లో ఎగువ బర్మా చేర్చారు. దాంతో బర్మాను 1937 వరకూ స్వయంపాలిత విభాగంగా నిర్వహించారు, తర్వాత అదొక ప్రత్యేక బ్రిటీష్ కాలనీగా స్వాతంత్ర్యాన్ని పొందడం ప్రారంభమై చివరకు 1948లో బ్రిటీష్ మయన్మార్ బర్మాగా రూపాంతరం చెందింది.
బ్రిటన్ రాణి విక్టోరియా
చివరి మొగల్‌ చక్రవర్తిని బ్రిటిష్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ సింహాసనం నుంచి దించేసిన తర్వాత, కంపెనీ కూడా రద్దయిన తర్వాత విక్టోరియా 1876 మే 1 నుంచి ఆమె మరణించే వరకు భారత్‌కు మహారాణిగా వ్యవహరించింది. 1877లో ఢిల్లీ దర్బార్‌లో ఆ మేరకు ప్రకటించారు. బ్రిటీష్‌ సామ్రాజ్యంలో భారత్‌ లాంఛన ప్రాయంగా కలిసి, భారత ఉపఖండంపై బ్రిటన్‌ ఆధిపత్యం, సంరక్షణ పొందిన 19ఏళ్ల తర్వాత ఆ పదవి కల్పించారు. ఆమెకు ఆ పదవి అందడంలో ప్రధాని బెంజిమన్‌ డిజ్రేయిలి మన్ననలు అందుకుంటాడు. విక్టోరియా 1867లో హిందీ, పంజాబీ నేర్చుకోవడం ప్రారంభించింది.