చతుర్వేదాలు
వేదంలోని ఋక్కులు, యజస్సులు, సామలు అన్నీ కలిసి ఒకే ఒక వేదరాశిగా ఉండేది. ఎవరయినా వేదం నేర్చుకునేవారు చేయాలంటే మొత్తం వేదరాశిని అధ్యయనము చేయాల్సిందే. కృతయుగం నుండి ద్వాపరయుగం వచ్చేసరికి వేదరాశిని అధ్యయనము చేయవలెనంటే బహుకష్టమని ఎక్కువ మంది అంతగా ఉత్సాహము చూపించే వారు కాదు. మొదట కలగలుపుగా ఉన్న వేదరాశి (వేదాలను) ని వ్యాస మహర్షి ఒక క్రమం ప్రకారం విభజించాడు. ఈ వేదరాశిని వ్యాసుడు ఋక్కులు అన్నింటిని ఋక్సంహితగాను, యజస్సులు అన్నింటిని యజుస్సంహితగాను, సామలన్నింటినీ సామసంహితగాను విడదీసి అలాగే అథర్వమంత్రాలన్నీ ఒకచోట చేర్చి అథర్వసంహితగా తయారు చేసాడు. కనుకనే ఆయన భగవానుడు వేదవ్యాసుడు అయ్యాడనీ చెబుతారు. అలా నాలుగు వేదాలు మనకు లభించాయి.
అష్టోత్తరం
అష్టోత్తరం అంటే తర్వాతి ఎనిమిది అని అర్ధం. అష్టోత్తర శత నామ స్తోత్రాన్ని గానీ, అష్టోత్తర శత నామావళిని గానీ అష్టోత్తరం అనడం పరిపాటి. సంస్కృత భాషలో నామం అనే పదానికి తెలుగు భాషలో పేరు అని అర్థం. అష్టోత్తర శత నామం అంటే నూటికి పైన ఎనిమిది పేళ్ళు అని అర్ధం. తన ఇష్టదేవత యొక్క నూట ఎనిమిది పేళ్ళను ఛంధోబద్దంగా కూర్ఛి కీర్తంచడం కారణంగా అష్టోత్తర శత నామ స్తోత్రాలు అవతరించాయి. అష్టోత్తరం అంటే లక్ష్మి అష్టోత్తరం అనీ, సహస్ర నామం అంటే విష్ణు సహస్ర నామం అనీ అందరూ అనుకుంటారు. నిజానికి ముఖ్య మైనటువంటి అన్ని దేవతల మీద అష్టోత్తరాలూ, సహస్ర నామాలూ ఉన్నాయి. సంస్కృత భాషకు దేవ భాష అని పేరు. అందువల్ల, దేవతా స్తోత్రాలన్నీ దేవభాష లోనే ఉన్నాయి. సామాన్య ప్రజలకు ఈ సంస్కృత నామాల యొక్క అర్ధం అవగతం చేయించాలనే సదుద్దేశంతో పండితోత్తములైన మహానుభావులు కొందరు ఈ స్తోత్రాలకు వివరణలు వ్రాశారు.