ఆవర్తన పట్టిక
పూర్వగాములు ఉన్నప్పటికీ మెండలీఫ్ 1869 లో మొదటి సారి ఆవర్తన పట్టికను ప్రచురణ చేసిన వ్యక్తిగా గుర్తింబడ్డాడు. ఆయన అప్పటికి తెలిసిన మూలకాలను వాటి ధర్మాల ఆధారంగా (పరమాణు భారం) వర్గీకరణను అభివృద్ధిపరచాడు. మెండలీఫ్ కూడా కొన్ని కనుగొనబడని మూలకాలను ఊహించి వాటికి కూడా కొన్ని ఖాళీలను పట్టికలో ఉంచి వాటికి స్థానం కల్పించాడు. ఆయన ఊహించిన మూలాకాలలో చాలా మూలకాలను తదుపరి కాలంలో కనుగొని వాటికి సూచించిన ఖాళీలలో అమర్చారు. తర్వాతి కాలంలో మరికొన్ని మూలకాలను కనుగొన్న తదుపరి మెండలీఫ్ ఆవర్తన పట్టికను విస్తృతపరచారు. తర్వాత తయారుచేయబడిన ఆవర్తన పట్టికలో మూలకాల రసాయన ధర్మాల ఆధారంగా సిద్దాంతీకరించారు.
స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యం
ఈ సిద్ధాంతపరమైన సూత్రము తులనాత్మక ప్రయోజన సిద్ధాంతము ద్వారా తెలుపబడింది. 1817లో డేవిడ్ రికార్డో రచించిన "ఆన్ ది ప్రిన్సిపల్స్ ఆఫ్ పొలిటికల్ ఎకానమీ అండ్ టాక్సేషన్" లో విశదీకరించిన ప్రకారం, ఒక వస్తువు యొక్క ఉత్పత్తి యందు నిర్దిష్ట ప్రయోజనము పై కాకుండా ఆ వస్తువు యొక్క ఉత్పత్తిలో ఉన్న రిలేటివ్ ఆపర్చునిటి కాస్ట్ పై స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యము ఆధారపడి ఉంటుంది. ఒక దేశం తాను తక్కువ ఖర్చుతో చేయగల వస్తువు యొక్క ఉత్పత్తి యందు ప్రత్యేకత సాధించి, ఆ వస్తువు యొక్క వ్యాపారముతో తనకు అవసమైన వినియోగపు వస్తువులను కొనుగోలు చేయాలి. దీని వలన ఆ దేశాలకు ఏదైనా ఉత్పత్తి రంగంలో నిర్దిష్ట ప్రయోజనము లేకున్నప్పటికి వాణిజ్యంలో లాభాపడుటకు వీలు కలుగుతుంది. వాణిజ్యం నుండి వచ్చిన ఈ లాభాలు అన్ని వస్తువుల ఉత్పత్తిలో ముందు ఉన్న దేశం కంటే సమానము కానప్పటికీ అటార్కి స్థితిలో ఉన్న దాని కంటే వాణిజ్యంలో ఆర్థికంగా మంచి స్థితిలోనే ఉంటారు.
స్వేచ్చాయుత వాణిజ్యము యొక్క సిద్ధాంతము వెలువడక ముందు మరియు ప్రస్తుతము దానికి వ్యతిరేకముగా కొనసాగుతున్న వర్తకవ్యాపార విధానము 16వ శతాబ్దంలో యూరోప్ లో మొదలయ్యింది. వర్తకవ్యాపారమునకు వ్యతిరేకులైన అప్పటి ఇద్దరు ఆర్థిక శాస్త్రవేత్తలుగా డేవిడ్ రికార్డో మరియు ఆడం స్మిత్ గుర్తించబడ్డారు.