చతుర్వేదాలు
వేదంలోని ఋక్కులు, యజస్సులు, సామలు అన్నీ కలిసి ఒకే ఒక వేదరాశిగా ఉండేది. ఎవరయినా వేదం నేర్చుకునేవారు చేయాలంటే మొత్తం వేదరాశిని అధ్యయనము చేయాల్సిందే. కృతయుగం నుండి ద్వాపరయుగం వచ్చేసరికి వేదరాశిని అధ్యయనము చేయవలెనంటే బహుకష్టమని ఎక్కువ మంది అంతగా ఉత్సాహము చూపించే వారు కాదు. మొదట కలగలుపుగా ఉన్న వేదరాశి (వేదాలను) ని వ్యాస మహర్షి ఒక క్రమం ప్రకారం విభజించాడు. ఈ వేదరాశిని వ్యాసుడు ఋక్కులు అన్నింటిని ఋక్సంహితగాను, యజస్సులు అన్నింటిని యజుస్సంహితగాను, సామలన్నింటినీ సామసంహితగాను విడదీసి అలాగే అథర్వమంత్రాలన్నీ ఒకచోట చేర్చి అథర్వసంహితగా తయారు చేసాడు. కనుకనే ఆయన భగవానుడు వేదవ్యాసుడు అయ్యాడనీ చెబుతారు. అలా నాలుగు వేదాలు మనకు లభించాయి.
ఉపపురాణాలు
మహాపురాణాలు విషయంలో మాదిరిగానే, అనేక పురాణాలు మరియు స్మృతులలో కూడా ఉపపురాణాలు కూడా పద్దెనిమిది సంఖ్యలో ఉన్నాయి, అయితే బృహద్దర్మ పురాణం వంటి కొన్ని గ్రంథాలు ఇటువంటివి ఉనికిని కలిగి ఉండగా, ఉపపురాణాలు పెద్ద సంఖ్యలో ఉన్నాయి. కానీ, మహాపురాణాలు విషయంలో కాకుండా, పద్దెనిమిది ఉపపురాణాలు వేర్వేరు జాబితాలు ఈ గ్రంథాల పేర్లకు సంబంధించి అరుదుగా అంగీకరిస్తాయి. పద్దెనిమిది ఉపపురాణాలు యొక్క జాబితాలు అనేక పాఠాలు తెలియజేస్తాయి. వీటిలో కుర్మా పురాణం, గరుడ పురాణం, బృహద్దర్మ పురాణం, దేవి భాగవతం, ఏకమర పురాణం, హేమాద్రి యొక్క చాతుర్వర్గ చింతామణి మరియు బల్లల్ సేన యొక్క దానసాగరం ఉన్నాయి. వేర్వేరు పేర్ల క్రింద వేర్వేరు జాబితాలలో ప్రత్యేకమైన ఉపపురాణాలు గురించి ప్రస్తావించినప్పటికీ, ఈ జాబితాలు మనకు ఉపపురాణాలు పద్దెనిమిది కంటే ఎక్కువ పేర్లను వచన రూపాలలో అందిస్తాయి. నిజానికి, ఈ గ్రంథాల పేర్లను సూచించిన అన్ని సంస్కృత గ్రంథాలను పరిశీలిస్తే, ఉపపురాణాలు వాస్తవ సంఖ్య వేర్వేరు జాబితాలలో పేర్కొన్న వాటిలో వందకు దగ్గరగా ఉంటుంది. కానీ, ఈ గ్రంథాలలో అధిక సంఖ్యలో ఎలాంటి ఆధారాలు లేకుండానే పోయాయి అని వాటిని నిరాకరించలేము. 
కూర్మ పురాణము (పూర్వభాగం, 1.17-20) లోని జాబితా ఈ కింది పేర్లను అందిస్తుంది: 