సూర్యరశ్మి
సూర్యకాంతి భూమిని చేరటానికి 8.3 నిముషాలు పడుతుంది. ఈ సౌరశక్తి సుమారు 10,000 నుండి 170000 సంవత్సరాల కాలం సూర్యుని అంతర్భాగంలో శక్తిని పొంది ఆ తర్వాత వెలుపలికి వచ్చి కాంతిని ఉద్గారం చేస్తుంది.[2] నేరుగా వచ్చే సూర్యకాంతి యొక్క కాంతి తీవ్రత విలువ సుమారు 93 ల్యూమెన్/వాట్ ఉంటుంది. కాంతి తీవ్రత ఎక్కువగా గల కాంతి ప్రతిదీప్తి సుమారు 100000 లక్స్ లు లేదా ల్యూమెన్ పర్ చదరపు మీటరు ఉంటుంది.
భారత ప్రామాణిక కాలమానం
ఒక రోజుకు 24 గంటలుగా పరిగణిస్తే, ఈ కాలమానములోని అత్యంత చిన్న కొలత, ప్రాణం, లేదా ఒక ఉచ్ఛ్వాసనిశ్వాసం నాలుగు సెకన్లకు సమానమవుతుంది. ఇది ఆధునిక వైద్యశాస్త్ర పరిశోధనలు సాధారణ ఉచ్ఛ్వాసనిశ్వాస పౌనపున్యం గా భావించే నిమిషానికి 15 శ్వాసలకు సరిపోతుంది.[8] సూర్య సిద్ధాంతం, స్థానిక సమయము నుండి ఉజ్జయినీ ప్రామాణిక సమయాన్ని గణించే పద్ధతిని కూడా వివరించింది.[5] భారతీయ కాలమానం చాలా ముందే ఈ ప్రగతిని సాధించినప్పటికీ, ప్రామాణిక సమయం, ఖగోళ శాస్త్రంలో తప్ప వేరెక్కడా విరివిగా ఉపయోగించబడలేదు. చరిత్రలో భారతదేశాన్ని పరిపాలించిన రాజులు, తమసామ్రాజ్యాలలో, చాలామటుకు భారతీయ పంచాంగము సహాయముతో గణించిన స్థానిక సమయాన్నే పాటించారు. typically using the Hindu calendar in both lunar and solar units.[9] ఉదాహరణకు, 1733లో మహారాజా సవాయి జైసింగ్ జైపూర్‌లో నిర్మించిన జంతర్ మంతర్ వేధశాలలో స్థానిక సమయాన్ని కచ్చితంగా తెలుసుకోవటానికి 90 అడుగులు (27 మీటర్లు) వరకు ఎత్తున్న సూర్య సూచిక(సన్ డయల్) ‌లు ఉన్నాయి.