విద్యుత్తు
క్రీ.పూ 600 సం.లో గ్రీసు దేశంలో థేల్స్ అనేశాస్త్ర వేత్త మొదట విద్యుచ్చక్తి ఉనికిని గుర్తించాడు. ఆ దేశంలో amber (సీమ గుగ్గిలం) ను చెట్ల యొక్క రెసిన్ నుండి తయారుచేసేవారు. ఆ గుగ్గిలాన్ని పిల్లి చర్మంలో రుద్దినపుడు ఆ పదార్థం చిన్న చిన్న తేలికైన వస్తువులను ఆకర్షించుటను గమనించాడు. గ్రీకు భాషలో ఏంబర్ కు మరియొక పేరు "electron" అందువల్ల ఆ ఆకర్షించే ధర్మమును ఎలక్ట్రిసిటి అని పిలిచారు. ఒక వస్తువును వేరొక వస్తువుతో రాపిడి చేసినపుడు ఒక పదార్థం యొక్క ఉపరితలంలో గల ఎలక్ట్రాన్లు (పరమాణువులోని ప్రాథమిక కణం) ఒక తలం నుండి వేరొక తలానికి బదిలీ అవుతాయి. అపుడు ఎలక్ట్రాన్లు కోల్పోయే వస్తువు తల ధనాత్మకం గాను, ఎలక్ట్రాన్లు గ్రహించిన తలం ఋణాత్మకం గాను యేర్పడుతుంది. ఈ రకమైన విద్యుచ్ఛక్తిని స్థిర విద్యుత్ అంటారు. క్రీ.శ 1600 సం.లో గిల్ బర్ట్ అనే శాస్త్రవేత్త రెండు రకాల ఆవేశాలుంటాయని ప్రతిపాదించాడు. గాజు కడ్డీపై సిల్కు గుడ్డతో రుద్దినపుడు గాజు కడ్డీ ధనాత్మకంగాను సిల్కు గుడ్డ ఋణాత్మకంగాను యేర్పడటాన్ని, అదేవిధంగా ఎబొనైట్ కడ్దీని ఉన్ని గుడ్డతో రుద్దినపుడు ఎబొనైట్ కడ్డీ ఋణావేశాన్ని, ఉన్ని గుడ్డ ధనావేశాన్ని పొందడాన్ని గమనించాడు. ఆ రెండు కడ్డీలు పరస్పరం ఆకర్షించుకొనుటను గమనించారు. ఈ స్థిర విద్యుత్ యొక్క ఉనికిని బెండుబంతి విధ్యుద్దర్శిని లేదా స్వర్ణపత్ర విధుద్దర్శిని ద్వారా తెలుసుకోవచ్చు. తర్వాత కాలంలో బెంజమిన్ ఫ్రాంక్లిన్ మెఘాలలో గల మెరుపులలో విద్యుత్ శక్తి ఉన్నదని లోహపు గాలిపటాలను ఎగురవేసి దానికి లోహపు తీగలు కట్టి నిర్థారించాడు. ఆయన లైట్నింగ్ కండక్టర్ను కనుగొన్నారు. ఇది పెద్ద భవనాలపై పిడుగులు (విధ్యుచ్చక్తి) పడకుండా అరికడుతుంది.
ట్రాన్సిస్టర్
థర్మియోనిక్ ట్రయోడ్, 1907 లో కనుగొన్న ఒక వాక్యూమ్ ట్యూబ్, విస్తరించిన రేడియో సాంకేతికత మరియు సుదూర టెలిఫోనీని ఎనేబుల్ చేసింది. అయితే fragile అనె ఒక పెద్ద పరిమాణంలో విద్యుత్ను వినియోగిస్తున్న ఒక పెళుసైన పరికరం. 1909 లో భౌతిక శాస్త్రవేత్త విలియం ఎక్సెల్స్ క్రిస్టల్ డయోడ్ ఓసిలేటర్ ను కనుగొన్నాడు. జర్మన్ భౌతికశాస్త్రవేత్త జూలియస్ ఎడ్గార్ లిలీన్ఫెల్డ్ 1925 లో కెనడాలో ఒక క్షేత్ర-ప్రభావ ట్రాన్సిస్టర్ (FET) కొరకు ఒక పేటెంట్ ను దాఖలు చేశారు, fragile కి ఘన-స్థితి ప్రత్యామ్నాయంగా ఇది ఉద్దేశించబడింది. లిమిఎన్ఫెల్డ్ సంయుక్త రాష్ట్రాలలో 1926 మరియు 1928 లో ఒకే విధమైన పేటెంట్లను దాఖలు చేసారు. అయితే, లిలీన్ఫెల్డ్ తన పరికరాల గురించి ఏవైనా పరిశోధన కథనాలను ప్రచురించలేదు లేదా అతని పేటెంట్లు పని ప్రోటోప్ యొక్క ఏవైనా నిర్దిష్ట ఉదాహరణలు ఉదహరించలేదు. అధిక-నాణ్యత సెమీకండక్టర్ పదార్థాల ఉత్పత్తి ఇప్పటికీ దశాబ్దాలుగా ఉండినందువల్ల, ఒక పరికరాన్ని నిర్మించినప్పటికీ, లిలియన్ఫెల్డ్ యొక్క ఘన-స్థాయి యాంప్లిఫైయర్ ఆలోచనలు 1920 మరియు 1930 లలో ఆచరణాత్మక ఉపయోగంను కలిగి ఉండవు. 1934 లో, జర్మనీ ఆవిష్కర్త ఒస్కర్ హేల్ ఐరోపాలో ఇదే పరికరాన్ని పేటెంట్ చేశారు