భారతీయ రైల్వేలు
భారతీయ రైల్వేలు (ఆంగ్లం: Indian Railways; హిందీ: भारतीय रेल Bhāratīya Rail); సంక్షిప్తంగా భా.రే.) భారత ప్రభుత్వ విభాగము. భారతదేశంలో రైల్వేలు మొదటిసారిగా 1853 లో ప్రవేశపెట్టబడ్డాయి. 1947 (స్వతంత్రం వచ్చే)నాటికి దేశంలో మొత్తం42 రైల్వే సంస్థలు నెలకొల్పబడి ఉన్నాయి. 1951లో ఈ సంస్థలన్నింటినీ కలుపుకొని భారత రైల్వే, ప్రపంచంలోని అతి పెద్ద రైల్వే సంస్థలలో ఒకటిగా ఆవిర్బవించింది. భారత రైల్వే దూర ప్రయాణాలకు మరియు నగరాలలో దగ్గరి ప్రయాణాలకు సబర్బన్ (suburban) అనగా పట్టణపు పొలిమేరలవరకు) అవసరమైన రైళ్ళను నడుపుతోంది.[3][4]
1974 భారతీయ రైల్వే ఉద్యోగుల సమ్మె
1974 భారతీయ రైల్వే ఉద్యోగుల సమ్మె (ఆంగ్లం: 1974 railway strike in India) భారతీయ రైల్వేలకు సంబంధించిన ఉద్యోగులు 1974 లో తమ కోరికలను సాధించడం కోసం జరిపిన సమ్మె. ఈ సమ్మెలో 17 లక్షల రైల్వే ఉద్యోగుల 20 రోజులపాటు సమ్మెచేసి, చరిత్రలోనే అతిపెద్ద సమ్మెగా నమోదుచేశారు. 
The strike was held to demand a raise in pay scale, which had remained stagnant over many years, in spite of the fact that pay scales of other government owned entities had risen over the years. Further, since British time the Railways termed the work of the loco staff as "continuous", implying that workers would have to remain at work as long as the train ran on its trip, often for several days at a stretch especially on the goods trains. Independence did not change this. The spread of diesel engines and the consequent intensification of work in the Indian Railways since the 1960s created much resentment among the workers. The Railways, although government-owned, remained an organization in which the accepted worldwide standard of an eight-hour working day was violated with impunity. When the crafts unions raised the issue, they demanded a 12-hour working day for loco running staff.