విద్యుత్తు
క్రీ.పూ 600 సం.లో గ్రీసు దేశంలో థేల్స్ అనేశాస్త్ర వేత్త మొదట విద్యుచ్చక్తి ఉనికిని గుర్తించాడు. ఆ దేశంలో amber (సీమ గుగ్గిలం) ను చెట్ల యొక్క రెసిన్ నుండి తయారుచేసేవారు. ఆ గుగ్గిలాన్ని పిల్లి చర్మంలో రుద్దినపుడు ఆ పదార్థం చిన్న చిన్న తేలికైన వస్తువులను ఆకర్షించుటను గమనించాడు. గ్రీకు భాషలో ఏంబర్ కు మరియొక పేరు "electron" అందువల్ల ఆ ఆకర్షించే ధర్మమును ఎలక్ట్రిసిటి అని పిలిచారు. ఒక వస్తువును వేరొక వస్తువుతో రాపిడి చేసినపుడు ఒక పదార్థం యొక్క ఉపరితలంలో గల ఎలక్ట్రాన్లు (పరమాణువులోని ప్రాథమిక కణం) ఒక తలం నుండి వేరొక తలానికి బదిలీ అవుతాయి. అపుడు ఎలక్ట్రాన్లు కోల్పోయే వస్తువు తల ధనాత్మకం గాను, ఎలక్ట్రాన్లు గ్రహించిన తలం ఋణాత్మకం గాను యేర్పడుతుంది. ఈ రకమైన విద్యుచ్ఛక్తిని స్థిర విద్యుత్ అంటారు. క్రీ.శ 1600 సం.లో గిల్ బర్ట్ అనే శాస్త్రవేత్త రెండు రకాల ఆవేశాలుంటాయని ప్రతిపాదించాడు. గాజు కడ్డీపై సిల్కు గుడ్డతో రుద్దినపుడు గాజు కడ్డీ ధనాత్మకంగాను సిల్కు గుడ్డ ఋణాత్మకంగాను యేర్పడటాన్ని, అదేవిధంగా ఎబొనైట్ కడ్దీని ఉన్ని గుడ్డతో రుద్దినపుడు ఎబొనైట్ కడ్డీ ఋణావేశాన్ని, ఉన్ని గుడ్డ ధనావేశాన్ని పొందడాన్ని గమనించాడు. ఆ రెండు కడ్డీలు పరస్పరం ఆకర్షించుకొనుటను గమనించారు. ఈ స్థిర విద్యుత్ యొక్క ఉనికిని బెండుబంతి విధ్యుద్దర్శిని లేదా స్వర్ణపత్ర విధుద్దర్శిని ద్వారా తెలుసుకోవచ్చు. తర్వాత కాలంలో బెంజమిన్ ఫ్రాంక్లిన్ మెఘాలలో గల మెరుపులలో విద్యుత్ శక్తి ఉన్నదని లోహపు గాలిపటాలను ఎగురవేసి దానికి లోహపు తీగలు కట్టి నిర్థారించాడు. ఆయన లైట్నింగ్ కండక్టర్ను కనుగొన్నారు. ఇది పెద్ద భవనాలపై పిడుగులు (విధ్యుచ్చక్తి) పడకుండా అరికడుతుంది.
నయాగరా జలపాతం
1961 లో నయాగరా జలవిద్యుత్తు కేంద్రం ఉత్పత్తి ప్రాంరంభం చేసిన తరువాత పడమటిదేశాలలో బృహత్తర జలవిదుత్తు కేంద్రంగా గుర్తించబడింది. ప్రస్తుతం నయాగరా 2.4 గిగాబైట్ల విద్యుత్తును ఉత్పత్తి చేస్తూ న్యూయార్క్ రాష్ట్రంలో ప్రథమ స్థానంలో ఉంది. సెకనుకు 375, 000 యు.ఎస్ గ్యాలన్ (1,420 ఘనపు మీటర్లు) జలాన్ని నయాగరా నది నుండి నయాగరా జలపాత నగరం కింద నుండి పైపుల ద్వారా ల్యూవిస్టన్ మరియు రాబర్ట్ మోసెస్ విద్యుత్ ఉత్పత్తి కేంద్రాలకు మళ్ళిస్తున్నారు. తరువాత ఊఈ జలం హైడ్రాలిక్ టర్బైన్ల ద్వారా ప్రవహింపజేసి తయారు చేస్తున్న విద్యుత్తును సమీపము లోని కెనడా మరియు అమెరికా లోని ప్రాంతాలకు సరఫరాజేస్తున్నారు. ఈ జలవిద్యుత్తు ఉత్పత్తి టర్బైన్లు యంత్రశక్తిని విద్యుత్తు శక్తిగా మార్చుతున్నాయి. ఎప్పుడైతే విద్యుత్తు ఉత్పత్తి అవసరం తక్కువగా ఉన్నప్పుడు ల్యూవిస్టిన్ కేంద్రాలు పైపులుగా మారి దిగువకు ప్రవహింపజేసి జలాన్ని ప్లాంటు రిజర్వాయరుకు చేరుస్తారు. ఈ జలాన్ని తిరిగి అత్యధికంగా విద్యుత్తును ఉపయోగించే పగటి వేళాలలో ప్లాంటుకు పంపిస్తారు. విద్యుత్తు అవసరం శిఖరాగ్రానికి చేరుకునే పగటి సమయంలో ఇదే ల్యూవిస్టన్ పపులు వెనుకకు తిప్పి తిరిగి మోసెస్ ప్లాంతు మాదిరిగా విద్యుత్తు ఉత్పత్తి కేంద్రంగా పని చేయిస్తారు.