వేప
వేప (లాటిన్ Azadirachta indica, syn. Melia azadirachta L., Antelaea azadirachta (L.) Adelb.) చెట్టు మహోగని కుటుంబానికి చెందినది. అజాడిరక్తకు చెందిన రెండు సంతతులలో ఒకటైన వేపకు పుట్టిళ్ళు సమ శీతోష్ణ దేశాలయిన బంగ్లాదేశ్, భారతదేశం, మ్యాన్ మార్, మరియు పాకిస్తాన్. ఇతరదేశాల్లోని పేర్ల విషయానికొస్తే వేపను అజాద్ డిరఖ్త (పర్షియ), డొగొన్ యార్లొ (నైజీరియా), మార్గోస, నీబ్ (అరబిక్), నిమ్ వృక్షము, నింబ (సంస్కృతము), వేపు, వెంపు, బేవు (కన్నడ), వెప్పం (తమిళము), ఆర్య వెప్పు (మలయాళము), భారత లైలాక్ అని పిలుస్తున్నారు. తూర్పు ఆఫ్రికాలో దీనినే మ్వారోబైని (కిస్వాహిలి) అంటారు. దీని అర్థం 'నలభై చెట్టు'. వేప నలభై వివిధ వ్యాధులను నయం చేస్తుందని చెప్తారు.
ఏడాకుల చెట్టు
ఏడాకుల చెట్టు అనే ఈ సొగసైన సతతహరిత వృక్షం భారతదేశం యొక్క చాలా భాగాలలో కనిపిస్తుంది. దీని వృక్ష శాస్త్రీయ నామం ఆల్స్టోనియా స్కాలరీస్. ఎడిన్బర్గ్ కు చెందిన ప్రముఖ వృక్ష శాస్త్రజ్ఞుడు, ప్రొఫెసర్ సి. ఆల్స్టన్ (1685-1760) జ్ఞాపకార్ధం ఈ వృక్షానికి ఈ పేరు పెట్టారు. ఈ జాతుల పేరు స్కాలరీస్, స్కాలరీస్ అనగా పండితుడు, ఈ స్కాలరీస్ పేరు ఎలా వచ్చిందంటే, పాఠశాల పిల్లలకు అవసరమయిన చెక్క పలకలను తయారు చేసేందుకు ఈ చెట్టు కలపను ఉపయోగించేవారు. ఆంగ్లంలో దీనిని డెవిల్ ట్రీ అంటారు, డెవిల్ ట్రీ అనగా దయ్యం చెట్టు, ఈ చెట్లపై దయ్యాలు నివాసముంటాయనే పుకార్లతో ఈ చెట్టు దయ్యం చెట్టుగా ప్రాచుర్యం పొందింది. అక్టోబరులో ఈ చెట్టు చిన్నని, ఆకుపచ్చని, సువాసన కలిగిన పుష్పాలను పుష్పిస్తుంది. ఈ చెట్టు యొక్క అన్ని భాగాలు విషపూరితమైనవిగా పరిగణిస్తారు. ఈ పొడవైన సొగసైన వృక్షం కఠినమైన బూడిదరంగు బెరడును కలిగివుంటుంది. ఈ చెట్టు యొక్క కొమ్మలు వలయంగా, మరియు అలాగే ఆకులు ఒకే చోట అనేకం వస్తాయి. ఈ ఆకులు కొంచెం గుండ్రంగా, తోలు వలె ముదురు ఆకుపచ్చగా ఒక్కొక్క గుచ్ఛానికి 4 నుంచి 7 ఉంటాయి, దాదాపుగా ఒక్కొక్కొక గుచ్ఛానికి ఏడు ఆకులే ఉంటాయి, అందువలనే ఈ చెట్టును ఏడాకుల చెట్టు అని, హిందీలో సప్తపర్ణి అని అంటారు. ఈ చెట్టు చెక్క చాలా మృదువైనది, ఏదైనా తయారు చేయడానికి అనువైనది, కాబట్టి, ఈ చెక్కను సాధారణంగా ప్యాకింగ్ బాక్సుల మరియు నల్లబల్లల తయారీలో ఉపయోగిస్తారు. ఈ చెట్టు బెరడును డీటా బార్క్ అంటారు, ఈ బెరడును అతిసారము మరియు జ్వరం చికిత్సకు సంప్రదాయ ఔషధంగా ఉపయోగిస్తారు. దయ్యం చెట్టుగా పేరు పొందిన ఈ చెట్టు కింద కూర్చునేందుకు లేదా సేదతీరేందుకు పశ్చిమ కనుమల్లోని గిరిజన ప్రజలు అయిష్టత వ్యక్తం చేస్తారు, అక్కడ దయ్యముంటుందని భయపడతారు.