భారతదేశంలో అక్షరాస్యత
భారతదేశంలో కేరళ అత్యధిక అక్షరాస్యత రేటు సాధించిన రాష్ట్రంగా గుర్తించబడుతుంది, ఈ రాష్ట్ర అక్షరాస్యత రేటు 94.59% వద్ద ఉంది, [29] దీని తరువాతి స్థానంలో 88.80% అక్షరాస్యతతో మిజోరాం ఉంది. భారతదేశంలో బీహార్ 47% అక్షరాస్యతతో, అతితక్కువ అక్షరాస్యత ఉన్న రాష్ట్రంగా గుర్తించబడుతుంది. రెండు రాష్ట్రాల్లో పుట్టినప్పుడు జీవనకాలపు అంచనా (కేరళలో పురుషులకు 71.61 మరియు మహిళలకు 75కాగా, బీహార్‌లో పురుషులకు 65.66 మరియు మహిళలకు 64.79 వద్ద ఉంది), ప్రతి 1000 జననాల్లో శిశు మరణాలు (కేరళలో 10కాగా, బీహార్‌లో 61), ప్రతి 1000 మంది పౌరులకు జననాలు (కేరళలో 16.9 వద్ద ఉండగా, బీహార్‌లో 30.9) మరియు ప్రతి 1000 మంది పౌరులకు మరణాలు (కేరళలో 6.4కాగా, బీహార్‌లో 7.9) వంటి అనేక ఇతర సామాజిక సూచికలు ఈ అక్షరాస్యత రేట్లతో పరస్పర సంబంధం కలిగివున్నాయి.[30] భారతదేశంలో 100% అక్షరాస్యత సాధించిన మొట్టమొదటి జిల్లాగా కేరళలోని ఎర్నాకులం గుర్తింపు పొందింది.
కమ్మ
20వ శతాబ్దికి ముందు భారతదేశంలో ఇతర వ్యవసాయ కులాలలానే వీరిలోనూ అక్షరాస్యత శాతం, ఉన్నత విద్య తక్కువగా ఉండేది. 20వ శతాబ్ది తొలి దశకాల నుంచే సాంఘిక చైతన్యం పెరిగి సంఘీభావం మద్దతు కావడంతో అక్షరాస్యత పెరిగింది. ఈ పెరుగుదలలో 20వ శతాబ్ది తొలినాళ్ళలో అప్పటి మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీలో బ్రాహ్మణేతరుల్లో విద్య, ఉద్యోగాలు పెరగాలని బ్రాహ్మణేతరులైన జమీందారులు ప్రారంభించిన బ్రాహ్మణేతరోద్యమ ప్రభావం కూడా ఉంది. కమ్మ మహాజన సభ అన్న కులసంఘం కమ్మవారిలో విద్యాభివృద్ధి ఆవశ్యకతను విస్తారంగా, సుదీర్ఘకాలం చేసిన ప్రచారం త్వరితగతిన వీరిలో విద్యాభివృద్ధి చెందడానికి ఒక ప్రధానమైన కారణంగా నిలిచింది. వీరిలో సంపన్నులు పిల్లల విద్య కోసం అవసరమైన ఖర్చు భరించారు. చుట్టరికాల నెట్‌వర్క్, కులాభివృద్ధిని కేంద్రంగా చేసుకున్న విద్యాసంస్థలు, హాస్టళ్ళు వంటివి కమ్మవారిలో విద్యాభివృద్ధి చాలా ప్రోత్సహించాయి.