విద్యుత్తు
క్రీ.పూ 600 సం.లో గ్రీసు దేశంలో థేల్స్ అనేశాస్త్ర వేత్త మొదట విద్యుచ్చక్తి ఉనికిని గుర్తించాడు. ఆ దేశంలో amber (సీమ గుగ్గిలం) ను చెట్ల యొక్క రెసిన్ నుండి తయారుచేసేవారు. ఆ గుగ్గిలాన్ని పిల్లి చర్మంలో రుద్దినపుడు ఆ పదార్థం చిన్న చిన్న తేలికైన వస్తువులను ఆకర్షించుటను గమనించాడు. గ్రీకు భాషలో ఏంబర్ కు మరియొక పేరు "electron" అందువల్ల ఆ ఆకర్షించే ధర్మమును ఎలక్ట్రిసిటి అని పిలిచారు. ఒక వస్తువును వేరొక వస్తువుతో రాపిడి చేసినపుడు ఒక పదార్థం యొక్క ఉపరితలంలో గల ఎలక్ట్రాన్లు (పరమాణువులోని ప్రాథమిక కణం) ఒక తలం నుండి వేరొక తలానికి బదిలీ అవుతాయి. అపుడు ఎలక్ట్రాన్లు కోల్పోయే వస్తువు తల ధనాత్మకం గాను, ఎలక్ట్రాన్లు గ్రహించిన తలం ఋణాత్మకం గాను యేర్పడుతుంది. ఈ రకమైన విద్యుచ్ఛక్తిని స్థిర విద్యుత్ అంటారు. క్రీ.శ 1600 సం.లో గిల్ బర్ట్ అనే శాస్త్రవేత్త రెండు రకాల ఆవేశాలుంటాయని ప్రతిపాదించాడు. గాజు కడ్డీపై సిల్కు గుడ్డతో రుద్దినపుడు గాజు కడ్డీ ధనాత్మకంగాను సిల్కు గుడ్డ ఋణాత్మకంగాను యేర్పడటాన్ని, అదేవిధంగా ఎబొనైట్ కడ్దీని ఉన్ని గుడ్డతో రుద్దినపుడు ఎబొనైట్ కడ్డీ ఋణావేశాన్ని, ఉన్ని గుడ్డ ధనావేశాన్ని పొందడాన్ని గమనించాడు. ఆ రెండు కడ్డీలు పరస్పరం ఆకర్షించుకొనుటను గమనించారు. ఈ స్థిర విద్యుత్ యొక్క ఉనికిని బెండుబంతి విధ్యుద్దర్శిని లేదా స్వర్ణపత్ర విధుద్దర్శిని ద్వారా తెలుసుకోవచ్చు. తర్వాత కాలంలో బెంజమిన్ ఫ్రాంక్లిన్ మెఘాలలో గల మెరుపులలో విద్యుత్ శక్తి ఉన్నదని లోహపు గాలిపటాలను ఎగురవేసి దానికి లోహపు తీగలు కట్టి నిర్థారించాడు. ఆయన లైట్నింగ్ కండక్టర్ను కనుగొన్నారు. ఇది పెద్ద భవనాలపై పిడుగులు (విధ్యుచ్చక్తి) పడకుండా అరికడుతుంది.
మెలనిన్
1963లో D.E వీస్ మరియు సహచరులు ఒక మెలనిన్‌, అయోడిన్-కలిగిన మరియు ఆక్సీకరించిన పాలీపిరోల్ "బ్లాక్"లో అధిక విద్యుత్ వాహకత్వం ఉంటుందని నివేదించారు. కచ్చితమైన అధిక వాహకత్వాన్ని 1 Ohm/cm అని వారు గుర్తించారు. దశాబ్ది తర్వాత జాన్ మెక్‌గిన్నెస్ మరియు సహచరులు DOPA మెలనిన్‌తో తయారు చేసిన ఒక ఓల్టేజి-నియంత్రిత ఘన-స్థితి త్రిషోల్డ్ స్విచ్‌లో ఒక అధిక వాహకత్వ "ON" స్థితిని వారు నివేదించారు. తర్వాత స్విచ్ఛాన్ చేయగానే ఇది ఎలక్ట్రోల్యూమినిసెన్స్ అని పిలిచే ఒక కాంతి ప్రవాహాన్ని విడుదల చేసింది. మెలనిన్ కూడా ప్రతికూల నిరోధకతను చూపింది. ఎలక్ట్రానిక్స్ పరంగా క్రియాశీలకంగా ఉండే వాహక పాలీమర్ల యొక్క ఒక ముఖ్యమైన ధర్మం. అదే విధంగా, మెలనిన్ దాని యొక్క బలమైన ఎలక్ట్రాన్-ఫోనాన్ బంధం వల్ల అత్యుత్తమంగా శబ్దాన్ని గ్రహించుకునే పదార్థం,గా కూడా అది గుర్తించబడింది. ఇది లోపలి చెవిలోని మెలనిన్ ఉనికితో సంబంధం కలిగి ఉండొచ్చు.
పరికరాల ప్రయోజనాల్లో, ప్రత్యేకించి ఎలక్ట్రోల్యూమినిసెంట్ ప్రదర్శనల్లో, అలాంటి మెలనిన్‌ల తాజా ఆవిర్భావం వరకు ఈ ప్రారంభ అన్వేషణలు "ముగిశాయి". 2000లో, 1977 తర్వాత అలాంటి వాహక కర్బన పాలీమర్ల పునరాన్వేషణ మరియు అభివృద్ధికి గుర్తుగా ముగ్గురు శాస్త్రవేత్తలకు రసాయనశాస్త్రంలో నోబెల్ బహుమతిని ప్రదానం చేశారు. వీస్ "మరియు సహచరుల బృందం" చేపట్టిన కార్యం యొక్క ఒక ముఖ్యమైన ప్రదర్శనలో, ఈ పాలీమర్లు ఆక్సీకరించబడటం, అయోడిన్‌తో చేర్చడం "పాలీఎసిటిలీన్ బ్లాక్" మెలనిన్‌లుగా మార్చబడ్డాయి. అయితే అయోడిన్‌తో కలిపిన నలుపు రంగులోని నిష్క్రియాత్మక అధిక వాహకత్వం లేదా DOPA మెలనిన్ మరియు సంబంధిత కర్బన అర్థవాహకాలలోని ప్రత్యామ్నాయాలు మరియు అధిక విద్యుత్ వాహకత్వానికి సంబంధించి వీస్ "మరియు సహచరుల బృందం" సమర్పించిన దాదాపు ఒకే విధంగా ఉండే ప్రాథమిక నివేదిక గురించి నోబెల్ కమిటీకి తెలుసా లేదా అన్నది రూఢీ కాలేదు. మెలనిన్ కర్బన ఎలక్ట్రానిక్ పరికరం ప్రస్తుతం స్మిత్‌సోనియన్ ఇన్‌స్టిట్యూషన్ యొక్క నేషనల్ మ్యూజియం ఆఫ్ అమెరికన్ హిస్టరీకి చెందిన "స్మిత్‌సోనియన్ చిప్స్‌",లో ఉంది. చారిత్రక ఘన-స్థితి ఎలక్ట్రానిక్ పరికరాల సేకరణగా దీనిని పేర్కొంటారు.