బాడ్మింటన్
కెనడా, డెన్మార్క్, ఇంగ్లాండ్, ఫ్రాన్స్, ది నెదర్లాండ్స్, ఐర్లాండ్/6}, న్యూజిలాండ్, స్కాట్లాండ్, మరియు వేల్స్ దాని యొక్క స్థాపిత సభ్యులుగా 1934వ సంవత్సరంలో ఇంటర్నేషనల్ బాడ్మింటన్ ఫెడరేషన్ (IBF) (ప్రస్తుతం బాడ్మింటన్ వరల్డ్ ఫెడరేషన్గా విదితం) స్థాపించబడింది. 1936వ సంవత్సరంలో భారతదేశం సహాయక సభ్యురాలిగా చేరింది. BWF ప్రస్తుతం అంతర్జాతీయ బ్యాడ్మింటనును పాలిస్తుంది మరియు ప్రపంచవ్యాప్తంగా క్రీడను అభివృద్ధి చేస్తుంది.
పోలో
అర్జెంటైన్ పంపాస్ లో ఉన్న బ్రిటిష్ సైనికులు ఈ ఆటను ఆడడం ప్రారంబించారు. వారిలో ఒకరైన డేవిడ్ శేన్నాన్ 1875లో మొదటి సారిగా దేశములో పోలో ఆటను నిర్వహించాడు. నైపుణ్యం గల గౌచోల మధ్య ఈ ఆట బాగా ప్రాబల్యం చెందింది. తదుపరి సంవత్సరాలలో వెనదో టువర్టో, కెనడా దే గోమేజ్, క్విల్మ్స్, ఫ్లోర్స్ లలో తరువాత (1888) హుర్లిన్ఘం ప్రాంతాలలో పలు క్లబ్బులు తెరవబడ్డాయి. 1892లో రివర్ ప్లేట్ పోలో అసోసియేషన్ స్థాపించబడింది. ఇదే ప్రస్తుతం ఉన్న Asociación Argentina de polo సంస్థకు పునాది. 1924లో పారిస్ లో జరిగిన ఒలింపిక్ క్రీడలలో జువాన్ మైల్స్, ఎన్రిక్ పాడిల్ల, జువాన్ నెల్సన్, అర్టురో కెన్ని, జి. బ్రూక్ నెయ్లర్ y A. పేనా కలిగిన బృందం బంగారు పతకం గెలిచింది; 1936లో బెర్లిన్ లో జరిగిన క్రీడలలోనూ మనువాల్ అండ్రడా, ఆండ్రెస్ గాజ్జొట్టి, రోబెర్టో కవనగ్, లూయిస్ డుగ్గాన్, జువాన్ నెల్సన్, డయగో కవనగ్ మరియు ఎన్రిక్ అల్బెర్డి లతో కూడిన బృందం బంగారు పతకం సాధించింది. ఆ తరువాత ఈ ఆట దేశవ్యాప్తంగా విస్తృతంగా వ్యాపల్యం చెందింది. అర్జంటినా ప్రపంచ పోలో ఆటకు మేక్కా అని పిలవబడుతుంది.
19వ శతాబ్దములో ఆడబడిన ఈ ఆట మణిపూర్ లో ఆడబడిన వేగవంతమైన ఆటకంటే బిన్నంగా ఉండేది. ఈ ఆట నెమ్మదిగానూ పద్ధతిప్రకారము ఉండేది. ఆటగాళ్ళ మధ్య బంతి పాస్ అవ్వడం చాలా తక్కువగా ఉండేది. బంతి లేకుండా ఆటగాళ్ళు కొన్ని విశేష కదిలికలు చేయవలసి ఉండేది. వేగవంతమైన మరియు విడుపు లేకుండా ఆడడానికి ఆటగాళ్లకు గాని గుర్రాలకు గాని శిక్షణ ఉండేది కాదు. ఈ రకమైన పోలో ఆటలో జోరు, దూకుడు మరియు ఈక్వెస్ట్రియన్ నైపుణ్యత ఉండేది కాదు. 1800ల నుంచి 1910ల వరకు, భారతీయ ప్రిన్సిపాలిటీల యొక్క జట్టులే అంతర్జాతీయ పోలో క్రీడారంగంలో ఆధిపత్యం కలిగి ఉండేవి.
అర్జంటినా, బ్రెజిల్, చిలీ, మెక్సికో, పాకిస్తాన్ మరియు యునైటెడ్ స్టేట్స్ అఫ్ అమెరికా దేశాలలో పోలో ప్రాబల్యం చెందింది.