జ్ఞానపీఠ పురస్కారం
భారతదేశపు సాహితీ పురస్కారాల్లో జ్ఞానపీఠ పురస్కారం అత్యున్నతమైనది. దీన్ని టైమ్స్ ఆఫ్ ఇండియా వార్తా పత్రిక వ్యవస్థాపకులైన సాహు జైన్ కుటుంబం ఏర్పాటు చేసిన భారతీయ జ్ఞానపీఠం వారు ప్రదానం చేస్తారు. వాగ్దేవి కాంస్య ప్రతిమ, పురస్కార పత్రం, పదకొండు లక్షల రూపాయల నగదు ఈ పురస్కారంలో భాగం. 1961లో నెలకొల్పబడిన ఈ పురస్కారం మొదటిసారిగా 1965లో మలయాళ రచయిత జి శంకర కురుప్‌కు వచ్చింది. భారతీయ అధికార భాషలలో దేనిలోనైనా రాసే భారత పౌరులు ఈ బహుమతికి అర్హులు. ఐతే ఒక భాషాసాహిత్యానికి ఈ పురస్కారం లభించిన తర్వాత మూడేళ్ళపాటు ఆ భాషాసాహిత్యాన్ని ఈ పురస్కారానికి పరిశీలించరు.
రామ్‌థారీ సింగ్ దినకర్
ఆయన ఇతిహాస పద్యం "కురక్షేత్ర"కు ఈయన ఉత్తర ప్రదేశ్ ప్రభుత్వం మరియు భారతదేశ ప్రభుత్వం, కాశీ నగ్రి ప్రచారిణీ సభ నుండి అవార్డు అందుకున్నారు. ఈయన 1959లో తన రచన "సంస్కృతి కీ చార్ అధ్యయ్‌"కు సాహితీ అకాడమీ అవార్డును అందుకున్నారు. ఈయన 1959లో మొట్టమొదటి భారతదేశ రాష్ట్రపతి డా. రాజేంద్ర ప్రసాద్ చేతుల మీదుగా భారతదేశ ప్రభుత్వం నుండి పద్మ భూషణ్‌ను స్వీకరించారు. ఈయన భాగల్పూర్ విశ్వవిద్యాలయం ఛాన్సలర్ డా. జాకీర్ హుస్సేన్ (తర్వాత ఈయన భారతీయ రాష్ట్రపతిగా నియమించబడ్డారు, తర్వాత ఆయన బీహార్ గవర్నర్‌గా చేశారు) చేతుల మీదుగా "డాక్టర్ ఆఫ్ లిటరేచర్" సత్కారాన్ని పొందారు. ఆయనను గురుకుల్ మహావిద్యాలయ "విద్యావాచస్పతి"గా ప్రశంసించింది. అతను 1968 నవంబరు 8న ఉదయ్‌పూర్, రాజస్థాన్ విద్యాపీఠం "సాహిత్య-చూడామణి" అని సత్కరించింది. దినకర్ 1961లో ప్రచురించబడిన ఒక కవిత్వం "ఊర్వశి"కి 1972లో జ్ఞానపీఠ అవార్డు పొందాడు. ఆయన 1952లో రాజ్యసభలో ఒక సభ్యుడిగా ఎన్నికయ్యారు.