విద్యుత్తు
క్రీ.పూ 600 సం.లో గ్రీసు దేశంలో థేల్స్ అనేశాస్త్ర వేత్త మొదట విద్యుచ్చక్తి ఉనికిని గుర్తించాడు. ఆ దేశంలో amber (సీమ గుగ్గిలం) ను చెట్ల యొక్క రెసిన్ నుండి తయారుచేసేవారు. ఆ గుగ్గిలాన్ని పిల్లి చర్మంలో రుద్దినపుడు ఆ పదార్థం చిన్న చిన్న తేలికైన వస్తువులను ఆకర్షించుటను గమనించాడు. గ్రీకు భాషలో ఏంబర్ కు మరియొక పేరు "electron" అందువల్ల ఆ ఆకర్షించే ధర్మమును ఎలక్ట్రిసిటి అని పిలిచారు. ఒక వస్తువును వేరొక వస్తువుతో రాపిడి చేసినపుడు ఒక పదార్థం యొక్క ఉపరితలంలో గల ఎలక్ట్రాన్లు (పరమాణువులోని ప్రాథమిక కణం) ఒక తలం నుండి వేరొక తలానికి బదిలీ అవుతాయి. అపుడు ఎలక్ట్రాన్లు కోల్పోయే వస్తువు తల ధనాత్మకం గాను, ఎలక్ట్రాన్లు గ్రహించిన తలం ఋణాత్మకం గాను యేర్పడుతుంది. ఈ రకమైన విద్యుచ్ఛక్తిని స్థిర విద్యుత్ అంటారు. క్రీ.శ 1600 సం.లో గిల్ బర్ట్ అనే శాస్త్రవేత్త రెండు రకాల ఆవేశాలుంటాయని ప్రతిపాదించాడు. గాజు కడ్డీపై సిల్కు గుడ్డతో రుద్దినపుడు గాజు కడ్డీ ధనాత్మకంగాను సిల్కు గుడ్డ ఋణాత్మకంగాను యేర్పడటాన్ని, అదేవిధంగా ఎబొనైట్ కడ్దీని ఉన్ని గుడ్డతో రుద్దినపుడు ఎబొనైట్ కడ్డీ ఋణావేశాన్ని, ఉన్ని గుడ్డ ధనావేశాన్ని పొందడాన్ని గమనించాడు. ఆ రెండు కడ్డీలు పరస్పరం ఆకర్షించుకొనుటను గమనించారు. ఈ స్థిర విద్యుత్ యొక్క ఉనికిని బెండుబంతి విధ్యుద్దర్శిని లేదా స్వర్ణపత్ర విధుద్దర్శిని ద్వారా తెలుసుకోవచ్చు. తర్వాత కాలంలో బెంజమిన్ ఫ్రాంక్లిన్ మెఘాలలో గల మెరుపులలో విద్యుత్ శక్తి ఉన్నదని లోహపు గాలిపటాలను ఎగురవేసి దానికి లోహపు తీగలు కట్టి నిర్థారించాడు. ఆయన లైట్నింగ్ కండక్టర్ను కనుగొన్నారు. ఇది పెద్ద భవనాలపై పిడుగులు (విధ్యుచ్చక్తి) పడకుండా అరికడుతుంది.
పారిశ్రామిక విప్లవం
1712కి ముందు థామస్ న్యూకొమెన్ చేత మొట్టమొదటి సురక్షితమైన మరియు విజయవంతమైన ఆవిరి ఆధారిత శక్తి కేంద్రం ప్రారంభించబడింది. సవేరితో సంబంధం లేకుండా న్యూకొమెన్ తన స్వంతంగా న్యూకొమెన్ ఆవిరి యంత్రం తయారుచేసినప్పటికీ, సవేరి విస్తృత పరిధిగల పేటెంట్‌ను పొందటంతో, న్యూకొమెన్ మరియు అతని సహచరులు అతనితో ఒక ఒప్పందాన్ని కుదుర్చుకొని, 1733 వరకూ దానిని ఉమ్మడి పేటెంట్ క్రింద విక్రయం నడిపారు. న్యూకొమెన్ యొక్క యంత్రం అప్పటికి 30 సంవత్సరాల క్రితం పాపిన్ చేసిన ప్రయోగాలపై ఆధారపడి, ఒక ముషలకము మరియు స్థూపము కలిగి, దాని ఒక చివర ముషలకం పైన వాతావరణంలోకి తెరువబడిఉంటుంది. భూమ్యాకర్షణ- ప్రేరిత ఎగువఘాతం జరిగినపుడు, వాతావరణ పీడనానికి కొద్దిగా ఎక్కువ పీడనంలో ఉన్న ఆవిరి (బాయిలర్ భరించగలిగేదిగా ఉండాలి) ముషలకం క్రింద ఉన్న స్థూపం యొక్క దిగువ అర్ధ భాగంలోకి పంపబడుతుంది; ఈ ఆవిరిలోకి చల్లని నీటి తుంపర పంపబడి అది ద్రవీకరణ చెందటం వల్ల ఆవిరి అంతరాళంలో పాక్షిక శూన్యం ఏర్పడుతుంది; ముషలకానికి ఇరువైపులా వాతావరణం మరియు శూన్య ప్రదేశాల మధ్య పీడన వ్యత్యాసం దానిని స్థూపంలోనికి స్థానభ్రంశం చెందిస్తుంది, దానితో ఒక ఊగుతున్న లోహ దండం యొక్క రెండవ కొన పైకిలేచి దానికి సంధానించి ఉన్న గనిరంధ్రంలోకి ఉన్న భూమ్యాకర్షణ-ప్రేరేపిత పరస్పర బలాధార పంపులను ముందుకు కదుపుతుంది. యంత్రం యొక్క దిగువ ఘాతం పంపును పైకిలేపి, పంపును పైకి క్రిందికి కదపటానికి ప్రేరేపిస్తుంది. ప్రారంభంలో దశలు చేతితో నియంత్రించబడ్డాయి, కానీ పది సంవత్సరాలలోనే ఒక క్రమపరచే యాంత్రీకరణ కనుగొనబడి ఊగుతున్న లోహదండం నుండి వ్రేలాడే నిలువైన "ప్లగ్ ట్రీ" యంత్రాన్ని స్వయం-చోదితంగా చేసింది.