భారతీయ తపాలా వ్యవస్థ
ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ భారతదేశంలో మొదటగా ముంబై, చెన్నై మరియు కోల్కతా 1764-1766 మధ్య పోస్టాఫీసులు ప్రారంభించింది. వారెన్ హేస్టింగ్స్ గవర్నరుగా ఈ తపాలా సర్వీసులను ప్రజలందరికీ అందుబాటులోకి తెచ్చారు.
సామ్యూల్ F. B. మోర్స్
1833లో విలియం కుక్ మరియు ప్రొఫెసర్ చార్లెస్ వీట్స్టోన్ లు విలెం వీబార్ మరియు కార్ల్ గౌబ్ యొక్క విద్యుదయస్కాంత తంతి తపాలా గురించి తెలుసుకున్నారు మరియు మోర్స్ తరువాత మొదలు పెట్టినప్పటికీ అతని కంటే ముందుగా ఒక వానిజ్యపరమైన తంతి తపాలాను ప్రారంభించే స్థితికి చేరుకున్నారు. మోర్స్ తరువాత నాలుగు సంవత్సరాలకి 1836లో ఇంగ్లాండ్ లో విద్యుత్ తంతి తపాలా ద్వారా కుక్ మంత్రముగ్డుదయ్యాడు కానీ చాలా ఎక్కువ ఆర్థిక వనరులను కలిగి ఉన్నాడు. కుక్ తన ప్రాథమిక పాట్యాంశం అయిన శరీరశాస్త్రం ను విడిచిపెట్టాడు మరియు మూడు వారాలలోనే ఒక చిన్న విద్యుత్ తంతి తపాలాను నిర్మించాడు. వీట్స్టోన్ కూడా తంతి తపాలా పై ప్రయోగాలు చేస్తున్నాడు మరియు (చాలా ముఖ్యంగా) ఏకైక పెద్ద బ్యాటరీ చాలా ఎక్కువ దూరాలకి ఒక తంతి తపాలా సంకేతాన్ని తీసుకువెళ్ళలేదు అని మరియు ఈ విషయంలో అసంఖ్యాక చిన్న బ్యాటరీలు చాలా విజయవంతంగా మరియు సమర్ధంగా ఉన్నాయి అని అర్ధం చేసుకున్నాడు (ఒక అమెరికన్ భౌతిక శాస్త్రవేత్త అయిన జోసెఫ్ హెన్రీ యొక్క ప్రాథమిక పరిశోధన ఆధారంగా వీట్స్టోన్ పనిచేసాడు) కుక్ మరియు వీట్ స్టోన్ ఒక భాగస్వామ్యాన్ని ఏర్పరుచుకొని మే 1837లో విద్యుత్ తంతి తపాలాను పేటెంట్ చేయించారు మరియు అతి కొద్ది కాలంలోనే గొప్పదైన పశ్చిమ రైల్వే కి తంతి తపాలా యొక్క 13-mile (21km)ఒక భాగాన్ని అందించారు. ఏది ఏమయినప్పటికీ, కొన్ని సంవత్సరాలలోనే కుక్ మరియు వీట్ స్టోన్ యొక్క బహుళ వైర్ సిగ్నలింగ్ విధానం మోర్స్ యొక్క అధునాతన విధానం చే పై చేయి సాధించబడుతుంది.