వాక్యూమ్ క్లీనర్
హ్యూబెర్ట్ సెసిల్ బూత్ సాధారణంగా 1901లో మొట్టమొదటి మోటారు ఆధారిత వాక్యూమ్ క్లీనర్ సృష్టికర్తగా గుర్తించబడ్డాడు, అయితే వాస్తవానికి అతని వాక్యూమ్‌ను కనిపెట్టడానికి రెండు సంవత్సరాల ముందే 1899లో USA, మిసౌరీ, సెయింట్ లూయిస్‌లోని ఒక అమెరికన్ జాన్ తుర్మాన్ రూపొందించాడు.[3] బూత్ రైళ్లల్లోని కుర్చీల నుండి దుమ్మును దులపడానికి ఉపయోగించే ఒక పరికరం యొక్క పనిని పరిశీలించాడు మరియు దుమ్మును పీల్చే యంత్రం మరింత ఉపయోగకరంగా ఉంటుందని భావించాడు. అతను ఒక చేతిరుమాలను ఒక రెస్టారెంట్ కుర్చీలో ఉంచి, చేతిరుమాలపై అతని నోటిని ఉంచిన తర్వాత చేతిరుమాలపై అతను పీల్చకలిగిన దుమ్మును పీల్చడం ద్వారా ఆ ఆలోచనను పరీక్షించాడు. చేతిరుమాల కింద చేరిన దుమ్ము మరియు ధూళిని చూసిన తర్వాత, అతను ఆ ఆలోచన పనిచేస్తుందని గుర్తించాడు. బూత్ పఫ్పింగ్ బెల్లీ అని పిలిచే ఒక పెద్ద పరికరాన్ని రూపొందించాడు, దీనిని అమలు చేయడానికి ముందుగా ఒక ఇంధన ఇంజిన్‌ను మరియు తర్వాత ఒక విద్యుత్ మోటారును ఉపయోగించాడు. ఇది గుర్రాలచే లాగబడుతుంది మరియు శుభ్రపర్చవల్సిన భవనం వెలుపల ఉంచబడుతుంది.
ఎలక్ట్రానిక్ ఇంజనీరింగ్
తరచుగా 1907లో లీ డి ఫారెస్ట్ వాక్యూమ్ ట్యూబ్ (శూన్య నాళిక) ను కనిపెట్టడంతో ఎలక్ట్రానిక్స్‌ ప్రారంభమైనట్లు చెప్పబడుతుంది. తరువాత 10 ఏళ్ల కాలంలోనే, ఆయన కనిపెట్టిన పరికరాన్ని రేడియో ట్రాన్స్‌మిటర్‌లు మరియు రిసీవర్‌లలో ఉపయోగించారు, అంతేకాకుండా సుదూర టెలిఫోన్ కాల్‌లకు కూడా దీనిని ఉపయోగించడం జరిగింది. 1912లో, ఎడ్విన్ హెచ్. ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్ రీజెనరేటివ్ ఫీడ్‌బ్యాక్ యాంప్లిఫైయర్ మరియు ఆసిలేటర్‌లను కనిపెట్టాడు; ఆయన సూపర్‌హెటెరోడైన్ రేడియో రిసీవర్‌ను కూడా సృష్టించారు, ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్‌ను ఆధునిక రేడియో పితామహుడిగా పరిగణిస్తున్నారు. బెల్ ల్యాబ్స్‌లో విలియమ్ షాక్లే 1947లో ట్రాన్సిస్టర్‌ను కనిపెట్టే వరకు, శూన్య నాళికలు 40 ఏళ్లపాటు ప్రవర్ధక పరికరంగా ఉపయోగించారు. తరువాతి సంవత్సరాల్లో, ట్రాన్సిస్టర్‌ల సాయంతో వహనీయ (చిన్న) రేడియోలు లేదా ట్రాన్సిస్టర్ రేడియోలు అందుబాటులోకి వచ్చాయి, వీటితోపాటు ఈ ట్రాన్సిస్టర్‌లు శక్తివంతమైన మెయిన్‌ఫ్రేమ్ కంప్యూటర్‌ల తయారీకి కూడా వీలు కల్పించాయి. పని చేసేందుకు వాక్యూమ్ ట్యూబ్‌ల కంటే ట్రాన్సిస్టర్‌లకు అతిచిన్న మరియు అతి తక్కువ ఓల్టేజ్‌లు అవసరమవతాయి.