ఫిరదౌసి
ఫిరదౌసి తండ్రిపేరు ఇసాఖ్.ఇతను హిజరీ 940 ప్రాంతంలో తౌసు అనే పట్టణంలో జన్మించాడు.అతడు జన్మించేటప్పుడు ఇసాఖ్ ఒకకల కన్నాడు.తన కుమారుడు ఒక వృక్షముమీద పాడుతూ ఉన్నట్లు, చుట్టూ చేరి ప్రజలు కరతాళధ్వనులు చేస్తున్నట్లు అతడు కలలో చూచాడు.దీని ఫలితం అతడు పెద్ద కవి అవుతాడని జ్యోతిష్యులు చెప్పారట. ఫిరదౌసి చిన్నప్పటి నుండి చాలా గ్రంధాలు చదివి, మంచి జ్ఞానాన్ని ఆర్జించి చక్కని కవిత్వపటుత్వము, కత్తివంటి పదునుగల భాషాశైలి అలవడ్డ తరువాత అతడు షానామా లేదా షహనామా అనే గ్రంధము వ్రాయుట మొదలుపట్టాడు.షానామా అనగా రాజుల చరిత్ర అని అర్ధము.పారశీకరాజుల వీరచరిత్ర అందులో కధావిషయం.ఫిరదౌసి కి పూర్వమే షానామ దఖీఖీ అనే కవి వ్రాసి 1000 పద్యాల వరకు వ్రాసి తాను ప్రేమించిన ఒకబానిస చేతికత్తికి బలై మరణించాడు.
ఫిరదౌసి
ఫిరదౌసి షానామా వ్రాస్తున్న విషయం దేశంలో వ్యాపించింది. అతని కావ్యం విన్నవారంతా ఆతనిని సన్మానిస్తూ ఉండేవారు.ఈవార్త కొంతకాలానికి గజనీ పురసుల్తాను మహమాదు ఆస్థానంలోకి కూడా ప్రాకగా, భారతదేశం మీదకి అనేక దండయాత్రలు చేసిన గజనీ ఫిరదౌసిని తన ఆస్థానానికి రప్పించేడు. సుల్తాను ఆస్థానం చేరే ముందు అక్కడ ఒక విచిత్ర సంఘటన జరిగింది. గజనీ పట్టణముబైట ఉద్యానవనంలో అతనిని ఆంసరీ, ఆస్ జాదీ, పరూఖి అనే ముగ్గురు ఆస్థాన కవులు కలుసుకున్నారు. పల్లిటూరి వానివలే కనిపిస్తున్న ఫిరదౌసిని చూచు నీవెవరని ఆతని వారు ప్రశ్నించగా నేనొక కవి నని అతడు బదులు చెప్పాడు.నాగరీకులైన వారు ఆతనిని పరీక్షంచవలననే అభిప్రాయంతో షక్ అనే అంత్యప్రాసతో కూడిన పద్యపాదములు తలాఒకటి చదివారు.పారశీకభాషలో షక్ అనే అక్షరంతో ముగిసే శబ్దాలు మూడుమాత్రమే ఉండగా నాల్గవది ఫిరదౌసి చెప్పాడు. అప్పుడు వారు ఆశ్చర్యపోగా ఫిరదౌసిని ఆస్థాన కవిగా నియమించారు. సుల్తాను ఆస్థానం ప్రవేశించి ఫిరదౌసి తన కావ్యం నుండి సోరుబురుస్తము ల కధాభాగం వినిపించాడు.అతని ఆవేశకరమైన రచనానైపుణ్యానికి సుల్తాను ఆస్థానమంతా దిగ్భ్రాంతి చెంది అతనిని అందరు ప్రశంసించారు.సుల్తాను సింహాసనం దిగి మహాగౌరవాన్ని ప్రదర్సించి షానామా తన ఆస్థానంలోనె ఉండి ముగించమని కోరేడు.ప్రతిపద్యానికీ ఒక సువర్ణ దీనారు ఇస్తానని వాగ్దానం చేసాడు. సుల్తాను కోరిక కాదనలేక ఫిరదౌసి సమ్మతించాడు. సుల్తాను అతనికి విశాలమైన భవనం, తగిన సామగ్రి, తాను నెలకొల్పిన పెద్దగ్రంధ భాంఢాగారం, మొదలైనవన్నీ ఇచ్చి అన్ని సౌకర్యాలు ఏర్పరచి గ్రంధ విషయాన్ని అనుసరించి అతని మందిరంలో జాతీయవీరుల చిత్రపటాలను ఏర్పరిచాడు.