కార్టోశాట్-1 ఉపగ్రహం
ఈ ఉపగ్రహాన్ని 2005 మే 5 లో ఆంధ్రప్రదేశ్ లోని నెల్లూరు జిల్లాలో ఉన్న శ్రీహరికోటలోని సతీష్ థావన్ అంతరిక్ష ఉపగ్రహ ప్రయోగకేంద్రం నుంచి అంతరిక్షంలోకి పంపారు[4] .ఈ ఉపగ్రహాన్ని అంతరిక్షములోకి పంపుటకై PSLV-C6 అను ఉపగ్రహ వాహకనౌకను ఉపయోగించారు.ఉపగ్రహం యొక్క కక్ష్యఆవర్తన సమయం 97 నిమిషాలు. భూమినుండి కక్ష్య 618 (౬౧౮) కిలోమీటర్లు (సూర్యానువర్తన ధ్రువీయ కక్ష్య).ఈ ఉపగ్రహం ఒక రోజులో చెయ్యు ప్రదిక్షణల సంఖ్య 14. ఉపగ్రహ జీవితకాలం 5 సంవత్సరాలు. ప్రయోగ సమయంలో ఉపగ్రహం యొక్క మొత్తంభారం (ఉపగ్రహం లోని ఇంధన సమేతంగా)1560 కిలోలు. భూమధ్య రేఖను దాటునపుడు స్థానిక సమయం 10:30 గంటలు.
పిఎస్‌ఎల్‌వి-సీ33 ఉపగ్రహ వాహకనౌక
పిఎస్‌ఎల్‌వి-సీ33 ఉపగ్రహ వాహకనౌక ద్వారా ఇండియన్ రిజినల్ నావిగేసన్ శాటిలైట్ సిస్టం పరిధిలో భాగమైన 7 వ ఉపగ్రహమైన ఐఆర్ఎన్ఎస్ఎస్-1జీ ఉపగ్రహాన్ని అంతరిక్షములో నిర్దేశిత కక్ష్యలోకి పంపుటకు నిర్ణయించారు. ఇండియన్ రిజినల్ నావిగేసన్ శాటిలైట్ సిస్టం పరిధిలో మొత్తం 7 ఉపగ్రహాలను ప్రయోగించవలసి ఉండగా ఇప్పటి వరకు ఆరు IRNSS (1Aనుండి1F వరకు) ఉపగ్రహాలను అనుకున్న విధంగా నిర్దేశిత అంతరిక్ష కక్ష్యలో ప్రవేశ పెట్టడం జరిగింది. ఆవరుసలో పిఎస్‌ఎల్‌వి-సీ33 ఉపగ్రహ వాహకనౌక ద్వారా కక్ష్యలో ప్రవేశ పెట్టబడుచున్న ఐఆర్ఎన్ఎస్ఎస్-1జీ ఉపగ్రహం ఏడవది. XL రకానికి చెందిన వాహకనౌకల ద్వారా 1400-1700 కిలోల బరువు ఉన్న ఉపగ్రహాలను కక్ష్యలో ప్రవేశపెట్టవచ్చును. సూర్యానువర్తిత ధ్రువీయకక్ష్యలో 1700 కిలోల బరువుఉన్న ఉపగ్రహాలను,600 కి.మీ ఎత్తులో ప్రవేశపెట్టవచ్చును. భూబదిలీ కక్ష్యలో అయినచో 1425 కిలోల బరువు ఉన్న ఉపగ్రహాన్ని284 X 20650 కిలోమీటర్ల కక్ష్యలో ప్రవేశపెట్టు సామర్ద్యం XL రకానికి చెందిన రాకెట్ కలిగి ఉంది. నౌకాయాన, జలయాన, మరియు వాయు పర్యవేక్షణకై ఐఆర్‌ఎన్‌ఎస్‌ఎస్ ఉపగ్రహాల వరుసలో ఇస్రో తయారుచేసిన చివరి ఐఎన్‌ఎస్‌ఎస్-1జీ ఉపగ్రహన్ని ఈ పిఎస్‌ఎల్‌వి-సీ33 ఉపగ్రహ వాహకనౌక ద్వారా అంతరిక్షంలో భూఅనువర్తిత (Geosynchronous) కక్ష్యలో ప్రవేశపెట్టుటకై ఇస్రో సంస్థ నిర్ణయించింది.
పిఎస్‌ఎల్‌వి-సీ33 ఉపగ్రహ వాహకనౌక ఎత్తు లేదా పొడవు 44.4 మీటర్లు.ఇందులో నాలుగు దశలు ఉన్నాయి. మొదటిదశకు ఆరు స్ట్రాపాన్ బూస్టరు మోటారులను అనుసంధానించారు. ఉపగ్రహంతో సహ పిఎస్‌ఎల్‌వి-సీ33 ఉపగ్రహ వాహకనౌక బరువు 320 టన్నులు. స్ట్రాపాన్ బూస్టరు మోటారులలో మొత్తం 73.2 టన్నుల ఘనఇంధనాన్ని నింపారు. మరియు కోర్‌ఆన్ దశలో మరో 138.2 టన్నుల ఘన ఇంధనాన్ని నింపారు. రెండవదశలో 42 టన్నుల ద్రవ ఇంధనాన్ని నింపారు. మూడవదశలో మొడటి దశలో ఉపయోగించిన విధంగా మళ్లీ 7.6 టన్నుల ఘన ఇంధనాన్ని నింపారు. చివరి నాల్గవ అంచెలో/స్టేజిలో 2.5 టన్నుల ద్రవ ఇంధనాన్ని నింపారు.