మధుబాల (రోజా ఫేమ్‌)
ఈమె ప్రముఖ హిందీ నటి హేమా మాలినికి మేనకోడలు. ఈమె తండ్రి టి.రఘునాథ్ చలనచిత్ర నిర్మాత. తల్లి పేరు రేణుక. ఈమె తల్లి వద్ద భరతనాట్యం నేర్చుకుంది. ఈమె తల్లి క్యాన్సర్ వ్యాధితో మధు 13 ఏళ్ల వయసులోనే మరణించింది. ఈమె తన మేనత్త హేమా మాలినిని ఆదర్శంగా తీసుకుని సినిమాలలో నటించాలని భావించింది. దానికోసం రోషన్ తనేజా స్కూల్ ఆఫ్ యాక్టింగ్‌లో కొంతకాలం తర్ఫీదు తీసుకుంది. ఈమె మొదట ఒట్టయల్ పట్టాలమ్‌ (ഒറ്റയാൾ പട്ടാളം) అనే మలయాళ సినిమాలో నటించింది. రెండవ సినిమాకే కె.బాలచందర్ దర్శకత్వంలో నటించే అవకాశం వచ్చింది. హిందీ భాషలో అజయ్ దేవగణ్తో ఫూల్ ఔర్ కాంటే చిత్రంలో తొలిసారి నటించింది. ఈమె 2001 వరకు సినిమాలలో విరివిగా నటించి అటు పిమ్మట సినిమాలకు కొంత విశ్రాంతిని ఇచ్చి ఇప్పుడు మళ్ళీ కొన్ని సినిమాలలో నటిస్తూ ఉంది. ఈమె గుజరాతీ వ్యాపారి ఆనంద్ షా</i>ను వివాహం చేసుకుని అమెరికాలో నివసించింది. వీరికి అమేయ, కేయా అనే ఇద్దరు కూతుళ్లు ఉన్నారు.
ముద్దు బిడ్డ (1956 సినిమా)
వీరికి దగ్గర చుట్టం ఏలోకేసి స్థితి ఏమంత బాగాలేదు . యాదవుడు అప్పుడప్పుడు ఆమెకు ఆర్థిక సహాయము చేస్తూ వుంటాడు . ఆమె కొడుకు నరేంద్రుని ఇక్కడకు పంపుతే చదువు చెప్పిస్తానని యాదవుడు వుత్తరము వ్రాయటముతో కొడుకును వెంటబెట్టుకొని వస్తుంది ఏలోకేసి . రెణ్ణాళ్ళ తరువాత ఆమె భర్త ప్రియనాధుడు కూడా వస్తాడు .ఎలోకేసి పైకి సాధువు లా కనిపిస్తుంది కాని సాధువు కాదు .పిల్లా జెల్లా లేని బిందువాసిని దగ్గర ధనపు మూటలు వున్నాయని గ్రహించి ఆమె యందు అమిత ప్రేమను చూపిస్తూ వుంటుంది . కాని, నరేంద్రుని సహవాసంలో అమూల్యుడు చెడిపోతున్నాడని వారిని పంపేయమని బిందువాసిని అన్నపూర్ణకు చెపుతుంది . ఆ విషయము మీదనే ఇద్దరికీ చిన్నగా గొడవలు మొదలవుతాయి . చివరికి అవి ఎక్కువై మాటా మాటా వచ్చి మళ్ళి బిందువాసినికి మూర్చ వస్తుంది . ఆ తరువాత కొత్త ఇంటిలోకి యాదవుడు, అన్నపూర్ణ, అమూల్యుడు తప్ప అందరూ వెళుతారు . బావగారు మళ్ళీ వుద్యోగంలో చేరారని చాలా దారిద్ర్యంలో వున్నరని తెలుస్తుంది బిందువాసినికి . గృహప్రవేశానికి మాధవుడు బతిమిలాడి పిలవగా వచ్చిన అన్నపూర్ణ, పనంతా చక్కబెట్టి, మంచినీళ్ళైనా తాగకుండా వెళ్ళిపోతుంది . దానికి బాధ పడ్డ బిందువాసిని తనూ అన్నం, నీళ్ళూ మానేసి పుట్టింటికి వెళ్ళిపోతుంది . పుట్టింట్లో చావు బతుకుల మధ్య వున్న బిందువాసిని పరిస్థితి చూసి మాధవుడు అన్నా, వదిన, అమూల్యుడిని తీసుకొని వస్తాడు . వారిని చూసిన తరువాత కోలుకుంటుంది బిందువాసిని . అంతా కలిసిపోతారు .
సినిమా దాదాపుగా నవల లాగానే వుంది . డైలాగులు, సంఘటనలు కూడా ఏమీ మార్చబడలేదు . కాకపోతే పాత్రల పేర్లు బెంగాలీ పేర్లు కాకుండా తెలుగుపేర్లు పెట్టారు . దానితో బెంగాలీ నవల సినిమా చూస్తున్నట్లుగా కాక తెలుగు సినిమా చూస్తున్నట్లుగానే వుంది . యాదవుడు – శేషయ్య ( నాగయ్య ), మాధవుడు – మధు ( జగ్గయ్య ), అన్నపూర్ణ -సీత ( లక్ష్మీరాజ్యం ), బిందువాసిని – రాధ ( జమున ), అమూల్య చరణుడు – వేణు ( మాస్టర్ వెంకటేశ్వర రావు ) ఏలోకేసి-పేరమ్మ ( సూర్యకాంతం ),ప్రియనాధుడు – పరంధాముడు ( రమణా రెడ్డి ) నరేంద్రుడు – నారాయణ ఇవీ కొన్ని ముఖ్యమైన పాత్రలూ పాత్రధారులూ . నవలలో మాధవుడు లా చదువుతాడు . సినిమాలో మధు, డాక్టర్ . సినిమాలో శేషయ్య పని చేసే జమిందారును రెండు మూడు సార్లు చూపిస్తారు . ఆ పాత్ర ద్వారానే శేషయ్య తమ్ముడి పొలం కాక తన పొలం తాకట్టు పెట్టి చదివిస్త్తునట్లుగా చెప్పిస్తారు . సినిమాలో సూర్యకాంతం పాత్ర కూడా కొంచం ఎక్కువగానే వుంది . “నువ్వు మీ అమ్మను చూస్తే , మీ అమ్మ చనిపోతుందని ” వేణుకు చెప్పటం, రాధతో ” బాబును రాధ దగ్గరకు తల్లి పంపించటం లేదని ” రాధకు చెప్పి తోటికోడలు మీద ద్వేషం పెంచటం నవలలో లేదు . ఇలాంటి చిన్న చిన్న మార్పులు తప్ప,కథ దాదాపు నవల కథే కాబట్టి పెద్దగా చెప్పేందుకు ఏమీలేదు.సినిమా చిత్రీకరణ బాగుంది . మన ఇంట్లో మనతోనే జరుగుతున్నంత సీదా సాదాగా వుంది . ఆ రోజుల పల్లెటూరి వాతావరణం బాగా తెలుస్తుంది . రాధా, మధుల వివాహ సందర్భంలో చేసిన పులి వేషం బాగుంది . రాధగా జమున చాలా అందంగా వుంది .వేణు దూరమైనప్పుడు, బావగారు మళ్ళీ వుద్యోగంలో చేరారని బాధ పడి నప్పుడు, చివరలో ప్రాణత్యాగానికి సిద్దపడి బాధపడుతున్నప్పుడు చాలా బాగా నటించింది. జగ్గయ్య కూడా చిన్నగా ముద్దుగా వున్నాడు . ఆ రోజులలో జగ్గయ్య, జమున హిట్ జంట. లక్ష్మీరాజ్యం చాలా సాత్వికంగా, కళగా బాగుంది . నాగయ్య సరే సరి ఇంటి పెద్దగా గంభీరంగా వున్నాడు . సూర్యకాంతం ఇలాంటి పాత్రలు పోషించటంలో సిద్దహస్తురాలే కదా వేణూగా వేసిన మాస్టర్ వెంకటేశ్వర రావు, నారాయణగా వేసిన బాబు, పెద్దవాళ్ళతో పోటీపడి నటించారు.