బాబ్రీ మసీదు
భారత దేశపు మొట్టమొదటి మొఘల్ చక్రవర్తి బాబర్ ఆదేశానుసారం ఈ మసీదు 1527లో నిర్మించబడింది.[5][6] మీర్ బాకి, పూజారుల నుంచి హిందూ నిర్మాణాన్ని స్వాధీనపర్చుకున్న తర్వాత దీనికి బాబ్రీ మసీదు అని పేరు పెట్టాడు. 1940లకు ముందు ఈ మసీదును మస్జీద్-ఇ-జన్మస్థాన్ (Hindi: मस्जिद ए जन्मस्थान, Urdu: مسجدِ جنمستھان‎, అని పిలిచేవారు, అనువాదం: "జన్మస్థలంకి చెందిన మసీదు"), ఈ స్థలాన్ని హిందూ దేవుడైన శ్రీరాముడి జన్మస్థలంగా ఇది సూచిస్తోంది.[7] మీర్ బాకి, పూజారులనుంచి హిందూ నిర్మాణాన్ని స్వాధీనపర్చుకున్న తర్వాత దీనికి బాబ్రీ మసీదు అని పేరు పెట్టాడు.
భాయ్ గురుదాస్
15 జూన్ 1606న గురు హరగోబింద్ అకాల్ తక్త్ ప్రకటించారు. ఆయనే దానికి శంకుస్థాపన కూడా చేశారు. దాని నిర్మాణ బాధ్యతలను ప్రముఖ  సిక్కు సేవకుడు బాబా బుద్ధ, భాయ్ గురుదాస్ లకు అప్పగించారు. దీని నిర్మాణంలో ఇంకో వ్యక్తికి అనుమతిలేదు. వహేగురు తక్త్ ను భద్రపరచవలసిన బాధ్యత కూడా గురు హరగోబింద్ దే. అది నిర్మాణం పూర్తవుతున్న సందర్భంలో గురు హరగోబింద్ ను గ్వాలియర్ కోటలో జైలులో ఉన్నప్పుడు బాబా బుద్ధను హర్మందిర్ సాహిబ్ లో జరగవలసిన సేవల బాధ్యతను, అకాల్ తక్త్ బాధ్యతలను గురుదాస్ కు అప్పగించారు ఆయన. అలా అకాల్ తక్త్ కు మొదటి జతేదార్ అయ్యారు భాయ్ గురుదాస్.25 ఆగస్టు 1636లో గోయింద్వాల్ లో మరణించారు భాయ్ గురుదాస్. గురు హరగోబింద్ స్వయంగా ఆయన అంత్యక్రియలు చేశారు.