వాక్యూమ్ క్లీనర్
హ్యూబెర్ట్ సెసిల్ బూత్ సాధారణంగా 1901లో మొట్టమొదటి మోటారు ఆధారిత వాక్యూమ్ క్లీనర్ సృష్టికర్తగా గుర్తించబడ్డాడు, అయితే వాస్తవానికి అతని వాక్యూమ్‌ను కనిపెట్టడానికి రెండు సంవత్సరాల ముందే 1899లో USA, మిసౌరీ, సెయింట్ లూయిస్‌లోని ఒక అమెరికన్ జాన్ తుర్మాన్ రూపొందించాడు.[3] బూత్ రైళ్లల్లోని కుర్చీల నుండి దుమ్మును దులపడానికి ఉపయోగించే ఒక పరికరం యొక్క పనిని పరిశీలించాడు మరియు దుమ్మును పీల్చే యంత్రం మరింత ఉపయోగకరంగా ఉంటుందని భావించాడు. అతను ఒక చేతిరుమాలను ఒక రెస్టారెంట్ కుర్చీలో ఉంచి, చేతిరుమాలపై అతని నోటిని ఉంచిన తర్వాత చేతిరుమాలపై అతను పీల్చకలిగిన దుమ్మును పీల్చడం ద్వారా ఆ ఆలోచనను పరీక్షించాడు. చేతిరుమాల కింద చేరిన దుమ్ము మరియు ధూళిని చూసిన తర్వాత, అతను ఆ ఆలోచన పనిచేస్తుందని గుర్తించాడు. బూత్ పఫ్పింగ్ బెల్లీ అని పిలిచే ఒక పెద్ద పరికరాన్ని రూపొందించాడు, దీనిని అమలు చేయడానికి ముందుగా ఒక ఇంధన ఇంజిన్‌ను మరియు తర్వాత ఒక విద్యుత్ మోటారును ఉపయోగించాడు. ఇది గుర్రాలచే లాగబడుతుంది మరియు శుభ్రపర్చవల్సిన భవనం వెలుపల ఉంచబడుతుంది.
పారిశ్రామిక విప్లవం
లెవిస్ పాల్, రోలర్ స్పిన్నింగ్ యంత్రానికి మరియు జాన్ వ్యాట్ సహాయంతో బర్మింగ్‌హామ్‌లో అభివృద్ధి పరచిన ఉన్నిని మరింత సమమైన మందంతో తీసే పద్ధతి అయిన ఫ్లయర్-అండ్-బాబిన్ పద్ధతిని పేటెంట్ చేసాడు. పాల్ మరియు వ్యాట్ తమ నూతన రోలింగ్ యంత్రానికి గాడిద యొక్క శక్తిని ఉపయోగించి బర్మింగ్‌హామ్‌లో ఒక మిల్లును ప్రారంభించారు. 1743లో, నార్తాంప్టన్‌లో పాల్ మరియు వ్యాట్ యొక్క యంత్రాలలో ఒకొక్కదానిపై ఐదుగా యాభై కుదురులతో ఒక కార్మార్గారం ప్రారంభించబడింది. ఇది సుమారు 1764 వరకు నడచింది. ఇదే విధమైన మిల్లు డానియెల్ బౌర్న్‌చే లియోమిన్స్టర్‌లో నిర్మించబడింది, కానీ ఇది కాలిపోయింది. లెవిస్ పాల్ మరియు డేనియల్ బౌర్న్ చిక్కుదీయు యంత్రాలను 1748లో పేటెంట్ చేసారు. విభిన్న వేగాలతో ప్రయాణించిన రెండు జతల రోలర్లను ఉపయోగించి, ఇది తరువాతి కాలంలో మొదటి పత్తి వడికే మిల్లులో ఉపయోగించబడింది. లెవిస్ యొక్క ఆవిష్కరణ రిచర్డ్ ఆర్క్ రైట్ ‌చే తన నీటి చట్రంలోను మరియు సామ్యూల్ క్రాంప్టన్‌చే అతని స్పిన్నింగ్ మ్యూల్‌లోను అభివృద్ధి మరియు మెరుగుపరచబడ్డాయి.