సూర్యరశ్మి
సూర్యకాంతి భూమిని చేరటానికి 8.3 నిముషాలు పడుతుంది. ఈ సౌరశక్తి సుమారు 10,000 నుండి 170000 సంవత్సరాల కాలం సూర్యుని అంతర్భాగంలో శక్తిని పొంది ఆ తర్వాత వెలుపలికి వచ్చి కాంతిని ఉద్గారం చేస్తుంది.[2] నేరుగా వచ్చే సూర్యకాంతి యొక్క కాంతి తీవ్రత విలువ సుమారు 93 ల్యూమెన్/వాట్ ఉంటుంది. కాంతి తీవ్రత ఎక్కువగా గల కాంతి ప్రతిదీప్తి సుమారు 100000 లక్స్ లు లేదా ల్యూమెన్ పర్ చదరపు మీటరు ఉంటుంది.
ఖగోళ భౌతిక శాస్త్రం
19వ శతాబ్దం ముగింపులో, సూర్యుని నుండి కాంతి క్షీణిస్తున్నప్పుడు, వర్ణపట రేఖల సమూహాన్ని కనుగొనవచ్చు (తక్కువ లేదా కాంతి లేని ప్రాంతాల్లో). వేడి వాయువులతో ప్రయోగాలు అదే రేఖలను వాయువుల వర్ణపటంలో కూడా గుర్తించవచ్చని తేలింది, నిర్దిష్ట రేఖలు ప్రత్యేక రసాయనిక మూలకాలను సూచిస్తుంది. ఈ విధంగా, దీని ప్రకారం సూర్యునిలో (ప్రధానంగా హైడ్రోజన్) గుర్తించే రసాయనిక మూలకాలు భూమిపై కూడా దొరుకుతాయని నిరూపించబడింది. నిజానికి, సూర్యుని వర్ణపటంలో మొట్టమొదటిగా హీలియం మూలకం గుర్తించబడింది మరియు తర్వాత మాత్రమే భూమిపై గుర్తించబడింది, కనుకనే ఆ పేరు వచ్చింది. 20వ శతాబ్దంలో, స్పెక్ట్రోస్కోఫీ (ఈ వర్ణపట రేఖలను అధ్యయనం) ఆధునీకరించబడింది, ప్రత్యేకంగా ఖగోళ శాస్త్రం మరియు పరిశోధనాత్మక పరిశీలనలను అర్థం చేసుకోవడానికి అవసరమైన క్వాంటమ్ భౌతిక శాస్త్రం సృష్టి ఫలితంగా సంభవించింది.