డేవిడ్ కాపర్‌ఫీల్డ్ (నవల)
డేవిడ్ కాపర్‌ఫీల్డ్ లేదా ది పర్సనల్ హిస్టరీ, అడ్వెంచర్స్, ఎక్స్‌పీరియన్స్ అండ్ అబ్జర్వేషన్ ఆఫ్ డేవిడ్ కాపర్‌ఫీల్డ్ ది యంగర్ ఆఫ్ బ్లండెర్‌స్టోన్ రూకెరీ (దీనిని ఎలాంటి పరిస్థితుల్లోనూ ప్రచురించకూడదని భావించాడు) [1] అనేది 1850లో మొట్టమొదటిసారిగా ఒక నవల వలె ప్రచురించబడిన చార్లెస్ డికెన్స్ రాసిన ఒక నవల. అతని రచనల్లో ఎక్కువ రచనలు వలె, ఇది నిజానికి ఒక సంవత్సరం ముందు ధారావాహికంగా ప్రారంభమైంది. నవలలో పలు అంశాలు డికెన్స్ యొక్క నిజ జీవితంలోని సంఘటనలు ఆధారంగా ఉంటాయి మరియు ఇది అతని నవలలు అన్నింటిలోనూ అధిక శాతం ఆత్మకథగా చెప్పవచ్చు[2]. 1867 చార్లెస్ డికెన్స్ ఎడిషన్‌లోని ముందుమాటలో, అతను ఇలా రాశాడు, "... పలువురు వాత్సల్యంతో కూడిన తల్లిదండ్రులు వలె, నా హృదయాన్ని నాకు ఇష్టమైన బాలుడు ఆక్రమించాడు. మరియు అతని పేరు డేవిడ్ కాపర్‌ఫీల్డ్." [3]
రక్త పిశాచి
ఇప్పుడు రక్త పిశాచం అనేది ప్రసిద్ధి చెందిన కల్పనలో ఒక స్థిరమైన పాత్ర. అలాంటి కల్పన పద్దెనిమిదవ శతాబ్దం కవిత్వంతో మొదలయ్యింది మరియు అందులో మొదటిది మరియు పంతొమ్మిదవ శతాబ్దం చిన్న కథలతో కొనసాగింది, ఇందులో మొదటిది మరియు చాలా ప్రభావితమైనది జాన్ పోలిదోరి యొక్క "ది వాంపైర్ " (1819), ఇది రక్త పిశాచం అయిన లార్డ్ రుత్వెన్ గురించి చెబుతుంది. లార్డ్ రుత్వెన్ యొక్క చర్యలు వాంపైర్ నాటకాల యొక్క సీరీస్ లో ఇంకా బాగా చూపించబడ్డాయి, ఇందులో అతను ప్రతినాయకుడు. రక్త పిశాచం థీమ్ పెన్నీ ద్రెద్పుల్ వరుస ప్రచురణలు అయిన "వార్నీ ది వాంపైర్ " (1847)లో కొనసాగించబడింది మరియు అన్ని కాలాలలో ప్రీ -ఏమినేంట్ రక్త పిశాచం నవల : బ్రాం స్తోకేర్ చే రచించబడి, 1897 లో ప్రచురించబడిన "డ్రాకులా"లో మిళితం చెయ్యబడింది. కాలంతో పాటు, ఇప్పుడు రక్త పిశాచంలో భాగంగా చెబుతున్న కొన్ని లక్షణాలు రక్త పిశాచం జీవితంలోకి ప్రవేశపెట్టబడ్డాయి: కోరలు మరియు సూర్యరశ్మిని తట్టుకోలేకపోవటం వంటివి 19 వ శతాబ్దం సమయంలో వచ్చాయి, దీనికి కారణం వార్నీ ది వాంపైర్ మరియు కౌంట్ డ్రాకులా రెండూ కూడా బయటకి తోసుకువస్తున్న దంతాలను కలిగి ఉండటం మరియు ముర్ను యొక్క "నోస్ఫెరాటు" (1922) పగటి కాంతికి భయపడటం. 1920 లో జరిగిన మంచె నిర్మాణాలలో ఒక పెద్ద కాలర్ కలిగిన క్లోక్ (పలుచని వదులైన వస్త్రం) వచ్చింది, వేదిక పై 'అంతర్ధానం' అయిపోతున్న డ్రాకులాకి సహాయపడటానికి వచ్చిన నాటక రచన హమిల్టన్ డేయన్ దీనిని పరిచయం చేసింది. లార్డ్ రుత్వెన్ మరియు వార్నీలు చంద్రుని కాంతి ద్వారా నయం చేసుకొనే సామర్ధ్యాన్ని కలిగి ఉన్నారు, అయితే ఇలాంటి విషయాలు ఏవీ సంప్రదాయక జానపదాల్లో లేవు. జానపద కథలలో తరచుగా చెప్పబడక పోయినా అమలుచేయ్యబడిన లక్షణం, మరణం లేకపోవటం, ఇది వాంపైర్ సినిమాలు మరియు సాహిత్యంలో చాలా ఎక్కువగా కనిపిస్తుంది. చాలా మటుకు ఇది అమరమైన జీవితంగా రూపొందించబడింది, అనగా ముందు చెప్పబడిన విధంగా నిరంతరాయంగా రక్తాన్ని కోరుకోవటం.