పువ్వుల లక్ష్మీకాంతం
లక్ష్మీకాంతమ్మ, పశ్చిమగోదావరి జిల్లా, పెంటపాడులో నారాయణమ్మ, సింహాచలం దంపతులకు జన్మించారు. ఆ ఊరిలోగల వేణుగోపాలస్వామి ఆలయ ఉత్సవాల్లో వీరి కుటుంబ సభ్యులు నృత్య ప్రదర్శనలివ్వడం ఆనవాయితీగా వస్తుండేది. ప్రతి కార్యక్రమానికి ఈమె తండ్రి పువ్వుల సింహాచలం మృదంగం వాయించేవారు. నాయనమ్మ మాణిక్యం, మేనత్త సరస్వతి స్ఫూర్తితో నాట్యం నేర్చుకుని ప్రదర్శనలిస్తుండేది. కందికట్టు మాణిక్యం, జనాబ్‌యూసఫ్‌, చదలవాడ సామ్రాజ్యం వంటి గురువుల దగ్గర సంప్రదాయ నృత్య విధానాలే గాకుండా ఆధ్యాత్మిక రామాయణ కీర్తనల అభినయం వంటి ప్రక్రియలు నేర్చుకున్నారు. వాలుమొగ్గ భంగిమలో నోటితో రూపాయిబిళ్ళ, పంటితో సూదితీయగల ఆమె నాట్యకౌశల్యం గురించి పలు ప్రాంతాల్లో చెప్పుకునేవారు. విజయనగరం, బందరు, గుంటూరు, గుంతకల్లు, రాజమండ్రి వంటి నగరాల్లో ఈమె ప్రదర్శనకు గుర్తింపు, ప్రేక్షకుల ఆదరణ పుష్కలంగా ఉండేది.[1]
జోల పాటలు
 
ఉళుళుళు హాయీ ఆపదలు గాయీ చిన్నవాళ్ళను గాయీ శ్రీవెంకటేశా..ఉళుళుళు చిలకల్లు చెలరేగి జీడి కొమ్మెక్కు
అబ్బాయి చెలరేగి మామ భుజమెక్కు మామ భుజమెక్కి ఏమేమి అడుగు? పాల్ త్రాగు గిన్నడుగు పాడావునడుగు ..ఉళుళుళు
ఆడితే పాడితే అవ్వలకు ముద్దు చప్పట్లు తట్టితే తాతలకు ముద్దు చిట్టి ముత్యము పుట్టె సీత కడుపునా స్వాతి వానలు కురిసె సంద్రాల మధ్య..ఉళుళుళు అందరి మామల్లు చందమామల్లు అబ్బాయి మామల్లు రామలక్ష్మణులు బూచివాడా రార బుట్టల్లుకోరా
బుట్టలో బాబును పట్టుకొని పోరా నిద్రకు వెయ్యేండ్లు నీకు వెయ్యేంఢ్లు నీతోటి బాలురకు నిండు వెయ్యేండ్లు..ఉళుళుళు
ఆయమ్మబాయమ్మ అక్కఛెల్లెల్ల్లు తొలిఒక్క జన్మాన తొడికోడళ్ళూ
 
 
చందమామ రావే జాబిల్లి రావే కొండెక్కి రావే గోగు పూలు తేవే చందమామ రావే జాబిల్లి రావే వెండి గిన్నెలో వేడిబువ్వ తేవే
పైడి గిన్నెలో పాలబువ్వ తేవే అందాల పాపకు అందిచ్చి పోవే తెల్ల మబ్బుల తేరు మీద రావే పాల వెన్నెల పానకాలు తేవే
అందాల పాపకు అందిచ్చి పోవే
 
 
కస్తూరి రంగ రంగా మాయన్న కావేటి రంగ రంగా శ్రీ రంగ రంగ రంగా నినుబాసి నేనెట్లు మరచుందురా
కంసునీ సంహరింప సద్గురుడు విష్ణువే కృష్ణావతారమెత్తినప్పుడు ఆదివారము పూటనూ, అష్టమి దినమందు జన్మించెను
తలతోటి జనన మయితే, తనకు బహుమోసంబు వచ్చుననుచు ఎదురు కాళ్ళన బుట్టెను, ఏడుగురు దాదులను చంపెనపుడు
నెత్తురుతోటిండియు యాబాల కావు కావున ఏడ్చెను ఇకనైన ఎత్తుకొనవే నా తల్లి దేవకీ వందనంబు
వడలెల్ల హీనంబుతో ఈ రీతినున్నావు కన్న తండ్రీ నిన్ను నే నెత్తుకోనీ ఏ త్రోవ పోదునే చిన్నబాలా
నీ పుణ్యమాయె కొడక నీవొక్క నిమిషమ్ము తాళరన్న గంగనూ ప్రార్ధించెను జల నిధుల గంగతానుప్పొంగెను
గంగానదీలోనప్పుడు దేవకీ జలకంబులాడగానూ నీ పుణ్యమాయె కొడక నీవొక్క నిమిషమ్ము తాళరన్న
కామధేనువునప్పుడు దేవకీమదియందు తలచగానూ పాల వర్షమె కురిసెను, అప్పుడు ఆ బాలపై చల్లగాను
తడివస్త్రములు విడిచి, దేవకీ పొడివస్త్రములు కట్టెను పొత్తుళ్ళమీదనపుడు ఆ బాలుడు చక్కంగ పవళించెను
వసుదేవ పుత్రుడమ్మా ఈ బిడ్డ వైకుంఠ వాసుడమ్మా సీతా కళాస్తుడమ్మా ఈ బిడ్డ శ్రీరామ చంద్రుడమ్మా
వీపునా వింజామరా, నా తండ్రి బొడ్డునా పారిజాతం అరికాల తామరాలు, భుజమందు శంఖుచక్రములు కలవు