కాశీ
కాశీ లేదా వారాణసి (Kasi, Benaras, Varanasi) భారతదేశపు అతి ప్రాచీన నగరాల్లో ఒకటి. హిందువులకు అత్యంత పవిత్రమైన పుణ్య క్షేత్రము. ఇది ఉత్తరప్రదేశ్ రాష్ట్రంలోవుంది. ఇక్కడ ప్రవహించే గంగానదిలో స్నానం ఆచరిస్తే సర్వపాపాలు నశించి పునర్జన్మ నుంచి విముక్తులౌతారని హిందువుల నమ్మకం. వరుణ, అసి అనే రెండు నదులు ఈ నగరం వద్ద గంగానదిలో కలుస్తాయి. అంచేత, ఈ క్షేత్రానికి వారణాసి (వారణాసి అని అంటుంటారు) అని కూడా నామాంతరం ఉంది. బ్రిటిషువారి వాడుకలో వారణాసి, బెనారస్ అయింది. కాశ్యాన్తు మరణాన్ ముక్తి: - "కాశీలో మరణిస్తే ముక్తి లభిస్తుంది" - అని హిందువులు విశ్వసిస్తారు. ద్వాదశ జ్యోతిర్లింగాల్లో ఒకటైన విశ్వేశ్వర లింగం ఇక్కడ ఉంది. బౌద్ధులకు, జైనులకు కూడా ఇది పుణ్యక్షేత్రం. వారాణసి ప్రపంచంలోనే అవిచ్ఛిన్నంగా జనావాసం ఉన్న నగరాలలోఅత్యంత పురాతనమైనది అని భావిస్తున్నారు.[1][2]
కరాచీ
1947కు ముందు, కరాచీలో సింధీలు, బలూచ్‌లు పార్సీలు, హిందువులు, క్రైస్తవులు, యూదులు, మరాఠీలు, గోవావారు, అర్మేనియన్లు, చైనీయులు, బ్రిటీష్‌వారు, లెబనీయులు మరియు గుజరాతీయులు ఉండేవారు. పాకిస్థాన్ స్వాతంత్ర్యం తరువాత, పెద్ద సంఖ్యలో హిందువులు మరియు సిక్కులు నగరాన్ని విడిచిపెట్టి గుజరాత్, రాజస్థాన్ మరియు పంజాబ్ రాష్ట్రాలకు వెళ్లిపోయారు, నగరంలో వీరి స్థానంలోకి ముజాహీర్‌లుగా తెలిసిన ముస్లిం వలసదారులు వచ్చారు, 1947 స్వాతంత్ర్యం తరువాత భారతదేశంలో అల్లర్లు మరియు నరమేధాలు నుంచి తప్పించుకొని పాకిస్థాన్‌లో స్థిరపడిన వారిని ముజాహీర్‌లుగా గుర్తిస్తారు. భారతదేశంలోని వివిధ ప్రాంతాల నుంచి ముజాహీర్‌లు వలసవచ్చారు, వీరిలో అధిక భాగం ఉర్దూ మాట్లాడేవారు ఉన్నారు.[29] పాకిస్థాన్‌లోని అన్ని ప్రాంతాల నుంచి తరలివచ్చిన పౌరులు మరియు పొరుగు దేశాల నుంచి వచ్చిన శరణార్థులు ఉండటంతో కరాచీ కాస్మోపాలిటన్ తరహాలో, అనేక జాతి-భాషా జన సమూహాలకు నివాసంగా ఉంది.[30] షీడీలు, ఆఫ్రో-పాకిస్థానీయుల స్థానిక నామం ఇది, ఆఫ్రికా బానిసలకు సంబంధించిన మూలాలు కలిగి ఉన్నారు.[31]