మనోజ్ కుమార్ పాండే
కెప్టెన్ మనోజ్ పాండే, ఉత్తర ప్రదేశ్ లోని కమలూర్ జిల్లాకూ చెందిన సీతాపూర్ గ్రామానికి చెందినవాడు. ఆయన లక్నో నివాసి అయిన చిన్న వ్యాపారవేత్త శ్రీ గోపీచంద్ పాండే కుమారుడు. ఆయనకున్న సహోదరులలో ఆయన పెద్దవాడు. ఆయన ఉత్తర ప్రదేశ్ లోని లక్నో నందలి ఉత్తరప్రదేశ్ సైనిక పాఠశాలలొ విద్యాభ్యాసం చేసాడు. మాధ్యమిక విద్యను లక్ష్మీబాయి మెమోరియల్ సీనియర్ సెకండరీ స్కూలులో చదివాడు. ఆయనకు క్రీడలలో బాక్సింగ్ మరియు బాడీ బిల్డింగ్ పై ఆసక్తి ఎక్కువగా ఉండేది. 1990లో ఉత్తరప్రదేశ్ డైరక్టరేట్ యొక్క ఎన్.సి.సి. జూనియర్ డివిజన్ లో ఉత్తమ కాడెట్ గా గుర్తింపబడ్డాడు.[1]ఆయన నేషనల్ డిఫెన్స్ అకాడమీ లో ఉత్తీర్ణత సాధించాడు. ఆయన గోర్ఖా రైఫిల్స్ లో చేరాలని అనుకున్నాడు. ఆయన భారత సైన్యంలోని 1/11 గోర్ఖా రైఫిల్స్ లో నియమింపబడ్డాడు. ఆయన ఎంపిక కాక ముందు బి.ఎస్.ఆర్.బి ఇంటర్వ్యూకు హారైనాడు. ఇంటర్వ్యూలో ఆయనకు "ఎందుకు నీవు ఆర్మీలో చేరాలనుకుంటున్నావు?" అని అడిగారు. అందుకు ఆయన వెంటనె "నేను పరమ వీర చక్ర గెలవాలనుకుంటున్నాను" అని సమాధానమిచ్చాడు. ఆయాన చెప్పిన విధంగానే ఆయనకు పరమ వీర చక్ర పురస్కారం మరణానంతరం వచ్చింది.
సుభాష్ షిండే
సుభాష్ షిండే మహారాష్ట్ర లో చంద్రపూర్ కు చెందిన నగల వర్తకుడు. ఆయన సమాజంలో పదిమందికీ ఉపయోగపడే పనులు చేస్తూ ఆదర్శంగా నిలుస్తున్నాడు. తనకు వచ్చిన లాభాలను, ఆస్తిపాస్తులను కూడబెట్టు కోవడానికి కాకుండా పేదవాళ్లకు, ఆపదలో ఉన్నవాళ్లకు వెచ్చిస్తూ ఎందరికీ ఆదర్శప్రాయుడయ్యాడు.
ఆయన మహారాష్ట్ర లోని చంద్రపూర్ లో పేద కుటుంబంలో జన్మించారు. ఆయన తండ్రి బంగారు,వెండి పనిలో కార్మికునిగా పనిచేసేవాడు. బాల్యంలో ఆయన తండ్రికీ సహకారం అందిస్తుండేవాడు. ఒకసారి ఆయన తన పాఠశాలలోని రిక్షా కార్మికుని కుమారుడైన స్నేహితునికి బట్టలను యిచ్చి తన దాతృత్వంతో పాఠశాలలో గుర్తింపు పొందాడు. బాల్యంగా చదువుపై శ్రద్ద చూపక ఆటలపై శ్రద్ధ కనబరచేవాడు. చదువుపై శ్రద్ధ చూపకపోవడంపై ఆయన తల్లిదండ్రులు ఆయన భవిష్యత్తు గూర్చి బాధపడేవారు. అయితే ఎనిమిదవ తరగతి చదువుతున్న రోజుల్లో ఒక రాత్రి నిద్రలో... ‘నేను మంచివాడిగా మార తాను’ అని కలవరించసాగాడు సుభాష్. ‘ఏమైందిరా’ అని సుభాష్‌ను లేపి అడి గింది తల్లి. ‘నువ్వు మారతావు కదూ అని ఎవరో అడిగితే మారతాను అని చెప్పాను’ అన్నాడు సుభాష్. ఇక అప్పటి నుంచి అతడిలో పూర్తిగా మార్పు వచ్చింది. ఎంత మార్పంటే... ‘వీడు మా అబ్బాయేనా?’ అని తల్లి దండ్రులు కూడా ఆశ్చర్యపడేంత.