వాక్యూమ్ క్లీనర్
హ్యూబెర్ట్ సెసిల్ బూత్ సాధారణంగా 1901లో మొట్టమొదటి మోటారు ఆధారిత వాక్యూమ్ క్లీనర్ సృష్టికర్తగా గుర్తించబడ్డాడు, అయితే వాస్తవానికి అతని వాక్యూమ్‌ను కనిపెట్టడానికి రెండు సంవత్సరాల ముందే 1899లో USA, మిసౌరీ, సెయింట్ లూయిస్‌లోని ఒక అమెరికన్ జాన్ తుర్మాన్ రూపొందించాడు.[3] బూత్ రైళ్లల్లోని కుర్చీల నుండి దుమ్మును దులపడానికి ఉపయోగించే ఒక పరికరం యొక్క పనిని పరిశీలించాడు మరియు దుమ్మును పీల్చే యంత్రం మరింత ఉపయోగకరంగా ఉంటుందని భావించాడు. అతను ఒక చేతిరుమాలను ఒక రెస్టారెంట్ కుర్చీలో ఉంచి, చేతిరుమాలపై అతని నోటిని ఉంచిన తర్వాత చేతిరుమాలపై అతను పీల్చకలిగిన దుమ్మును పీల్చడం ద్వారా ఆ ఆలోచనను పరీక్షించాడు. చేతిరుమాల కింద చేరిన దుమ్ము మరియు ధూళిని చూసిన తర్వాత, అతను ఆ ఆలోచన పనిచేస్తుందని గుర్తించాడు. బూత్ పఫ్పింగ్ బెల్లీ అని పిలిచే ఒక పెద్ద పరికరాన్ని రూపొందించాడు, దీనిని అమలు చేయడానికి ముందుగా ఒక ఇంధన ఇంజిన్‌ను మరియు తర్వాత ఒక విద్యుత్ మోటారును ఉపయోగించాడు. ఇది గుర్రాలచే లాగబడుతుంది మరియు శుభ్రపర్చవల్సిన భవనం వెలుపల ఉంచబడుతుంది.
వాక్యూమ్ క్లీనర్
ప్రారంభ 2000లో, పలు సంస్థలు రోబోటిక్ "వాక్యూమ్" క్లీనర్‌లను అభివృద్ధి చేశాయి. కొన్ని ఉదాహరణలుగా రూంబా, రోబోమాక్స్, ఇంటెలిబోట్, ట్రిలోబైట్ మరియు ఫోర్‌బూట్‌లను చెప్పవచ్చు. ఈ యంత్రాలు ఒక నేలపై నమూనాల్లో ఉపరితలంపైన దుమ్ము మరియు వ్యర్థ పదార్ధాలను వారి చెత్తబుట్టలోకి సేకరిస్తూ ముందుకు కదులుతాయి. అవి సాధారణంగా గృహంలో సులభంగా సంచరిస్తూ, వాటి రీచార్జింగ్ ప్రాంతాలను గుర్తించగలవు. అత్యధిక రోబోటిక్ "వాక్యూమ్" క్లీనర్‌లను గృహ వినియోగం కోసం రూపొందించబడ్డాయి, అయితే కార్యాలయాలు, హోటళ్లు, ఆస్పత్రులు మొదలైన వాటిలో పని చేయడానికి మరింత సమర్థవంతమైన మోడల్‌లు అందుబాటులో ఉన్నాయి. రూంబా వంటి యంత్రాలు ఒక యదార్థ శూన్యాన్ని రూపొందించడానికి ఒక ప్రేరేపక మోటారును కలిగి ఉంటాయి.[5][6] 2003 ముగిసే నాటికీ, ప్రపంచవ్యాప్తంగా సుమారు 570,000 యంత్రాలు విక్రయించబడ్డాయి.