దక్షిణ మధ్య రైల్వే
భారతదేశం లోని 16 రైల్వే జోన్‌లలో ఒకటైన దక్షిణ మధ్య రైల్వే 1966, అక్టోబర్ 2న ఏర్పడింది. ఈ రైల్వే జోన్ సికింద్రాబాదు ప్రధాన కేంద్రంగా కార్యకలాపాలను నిర్వహిస్తోంది. దీని పరిధిలో ప్రస్తుతం 6 రైల్వే మండలములు ఉన్నాయి. తెలంగాణ లోని హైదరాబాదు, సికింద్రాబాదు, ఆంధ్ర ప్రదేశ్ లోని గుంతకల్లు, విజయవాడ, గుంటూరు లతో పాటు మహారాష్ట్రకు చెందిన నాందేడ్ మండలములు దక్షిణ మధ్య రైల్వేలో ఉన్నాయి. ప్రధానంగా ఆంధ్రప్రదేశ్‌ మఱియు తెలంగాణలో విస్తరించియున్న ఈ డివిజన్ కొంతమేరకు కర్ణాటక, మధ్యప్రదేశ్, మహారాష్ట్రలలో కూడా వ్యాపించియున్నది. మొత్తం 5752 కిలోమీటర్ల నిడివి కలిగిన రైలు మార్గం ఈ జోన్‌లో విస్తరించిఉన్నది. దేశంలో అత్యధిక లాభాలు ఆర్జించే జోన్‌లలో ఇది ఒకటి.[1]
సికింద్రాబాద్ జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను
భారతీయ రైల్వేలు లోని ఆరు కేంద్రీకృత ట్రైనింగ్ ఇన్స్టిట్యూట్స్ లోని ఒకటి అయిన ఇండియన్ రైల్వే ఇన్స్టిట్యూట్ ఆఫ్ సిగ్నల్ ఇంజనీరింగ్ అండ్ టెలికమ్యూనికేషన్స్ (IRISET)ను 1957 నవంబరు 24 న మినిస్ట్రీ ఆఫ్ రైల్వేస్ ద్వారా సికింద్రాబాద్‌లో ఏర్పాటు చేశారు. ఇది రైల్వే సిబ్బంది మరియు రైల్వే సిగ్నలింగ్ మరియు టెలీకమ్యూనికేషన్ రంగాల్లోని అధికారులు ప్రత్యేక శిక్షణ అవసరాలు తీర్చటానికి ఉద్దేశించింది. 1967 సం.లో అజంతా ఎక్స్‌ప్రెస్ రైలును కాచిగూడ రైల్వే స్టేషను మరియు మన్మాడ్ (సికిందరాబాద్ ద్వారా) మధ్య ప్రవేశ పెట్టారు. ఈ రైలు ప్రారంభం చేసినప్పుడు 42.5 కి.మీ./గం. సగటున వేగంతో ప్రయాణించింది. ఇది భారతదేశంలో అతి వేగంగా నడిచిన మీటర్ గేజ్ రైలు. 1969 సం.లో గోల్కొండ ఎక్స్‌ప్రెస్ రైలును సికింద్రాబాద్ మరియు విజయవాడ మధ్య ప్రయాణం చేసే విధంగా ప్రవేశపెట్టారు. ఆ సమయంలో 58 కి.మీ./గం. సగటున వేగంతో దేశంలో అతి వేగంగా ఆవిరితో నెట్టబడే రైలుగా గుర్తించ బడినది మరియు తరువాత గుంటూరు వరకు ఇది పొడిగించబడింది. సమర్థవంతమైన కార్యాచరణ మరియు నిర్వాహక నియంత్రణ సులభతరం చేయడానికి:. సికింద్రాబాద్ డివిజన్ ఫిబ్రవరి 1978 సం.లో సికింద్రాబాదు రైల్వే డివిజను మరియు హైదరాబాదు రైల్వే డివిజను లుగా అనేరెండు విభాగాలుగా విభజించారు.