title: SKRIFTLIG FRÅGA E-1164/00 från Bart Staes (Verts/ALE) till kommissionen. Vitboken om livsmedelssäkerhet och den europeiska livsmedelsmyndigheten.

eurovoc_concepts:
division of powers
food safety

text: C 46 E/136 Europeiska gemenskapernas officiella tidning SV 13. 2. 2001 (2001/C 46 E/155) SKRIFTLIG FR¯GA E-1163/00 fr(cid:229)n Bart Staes (Verts/ALE) till kommissionen (12 april 2000) ˜mne: Vitboken om livsmedelss(cid:228)kerhet och den europeiska livsmedelsmyndigheten I januari 2000 utkom vitboken om livsmedelss(cid:228)kerhet (KOM(1999) 719). Kapitel 4 behandlar inr(cid:228)ttandet av en europeisk livsmedelsmyndighet. I kapitel 5 behandlas lagstiftningen betr(cid:228)ffande livsmedelss(cid:228)kerhet. Kommissionen skall utveckla en handlingsplan f(cid:246)r en omfattande och enhetlig kost- och n(cid:228)ringspolitik (punkt 106). I vilken utstr(cid:228)ckning str(cid:228)var kommissionen efter att l(cid:229)ta denna handlingsplan knyta an till de inter- nationella handlingsplanerna (FAO/WHO)? (2001/C 46 E/156) SKRIFTLIG FR¯GA E-1164/00 fr(cid:229)n Bart Staes (Verts/ALE) till kommissionen (12 april 2000) ˜mne: Vitboken om livsmedelss(cid:228)kerhet och den europeiska livsmedelsmyndigheten I januari 2000 utkom vitboken om livsmedelss(cid:228)kerhet (KOM(1999) 719). Kapitel 4 behandlar inr(cid:228)ttandet av en europeisk livsmedelsmyndighet. I kapitel 5 behandlas lagstiftningen betr(cid:228)ffande livsmedelss(cid:228)kerhet. Kommissionen vill samla information om livsmedelsintag, kost och n(cid:228)ringsstatus (punkt 107). Man vill (cid:228)ven arbeta med att fr(cid:228)mja n(cid:228)ringsforskning och en effektiv och riktig konsumentinformation. Dessa verksamheter f(cid:246)rekommer redan p(cid:229) nationell niv(cid:229). 1. Vilket (cid:228)r enligt kommissionen merv(cid:228)rdet med dylik verksamhet p(cid:229) EU-niv(cid:229)? 2. Medf(cid:246)r inte detta tillv(cid:228)gag(cid:229)ngss(cid:228)tt en risk f(cid:246)r (cid:246)verlappning och dubbelarbete? Om det (cid:228)r s(cid:229), skulle inte kommissionen d(cid:229) kunna t(cid:228)nka sig att begr(cid:228)nsa sig till att spela en centralt samordnande roll? Om inte, vilka garantier har d(cid:229) kommissionen f(cid:246)r att det inte skall uppst(cid:229) (cid:246)verlappning och dubbelarbete? Gemensamt svar p(cid:229) de skriftliga fr(cid:229)gorna E-1163/00 och E-1164/00 ingivet av David Byrne f(cid:246)r kommissionen (23 juni 2000) Kommissionen kommer att anv(cid:228)nda resultaten fr(cid:229)n tv(cid:229) p(cid:229)g(cid:229)ende projekt som finansieras av (cid:229)tg(cid:228)rdspro- grammet f(cid:246)r h(cid:228)lsofr(cid:228)mjande f(cid:246)r att utarbeta en enhetlig kost- och n(cid:228)ringspolitik. Dessa projekt samlar ett stort antal experter fr(cid:229)n medlemsstaterna, insatta i respektive nationell politik, samt representanter f(cid:246)r f(cid:246)rsta V(cid:228)rldsh(cid:228)lsoorganisationen (WHO) och FN:s livsmedels- och jordbruksorganisation (FAO). Det projektet syftar till att fastst(cid:228)lla europeiska rekommendationer om n(cid:228)rings(cid:228)mnen och det andra skall tj(cid:228)na som underlag inf(cid:246)r det franska ordf(cid:246)randeskapet d(cid:229) Frankrike vill fr(cid:228)mja fr(cid:229)gor om h(cid:228)lsa och n(cid:228)rings(cid:228)mnen. Vad g(cid:228)ller h(cid:228)lso(cid:246)vervakning har de flesta medlemsstater inr(cid:228)ttat ett (cid:246)vervakningssystem men det omfattar s(cid:228)llan (cid:246)vervakning av n(cid:228)ringssituationen. Unders(cid:246)kningar om livsmedelskonsumtion g(cid:246)rs visserligen, men de representerar bara det f(cid:246)rsta steget i unders(cid:246)kningen av n(cid:228)ringssituationen. De f(cid:229) fakta som finns tillg(cid:228)ngliga om n(cid:228)rings(cid:228)mnen i medlemsstaterna h(cid:229)ller inte samma kvalitetsniv(cid:229) och det (cid:228)r sv(cid:229)rt att g(cid:246)ra n(cid:229)gra givande j(cid:228)mf(cid:246)relser. 13. 2. 2001 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 46 E/137 Av den anledningen har r(cid:229)det och parlamentet flera g(cid:229)nger bjudit in kommissionen f(cid:246)r att tillsammans f(cid:246)rb(cid:228)ttra insamling, analys och spridning av uppgifter som handlar om h(cid:228)lsa samt f(cid:246)r att h(cid:246)ja uppgifternas kvalitet och g(cid:246)ra dem mer j(cid:228)mf(cid:246)rbara. Kommissionen vill f(cid:246)rs(cid:228)kra parlamentsledamoten att n(cid:228)r det g(cid:228)ller eventuella (cid:246)verlappningar av kommis- sionens och medlemsstaternas (cid:229)tg(cid:228)rder s(cid:229) har kommissionen inte f(cid:246)r avsikt att ers(cid:228)tta medlemsstaterna. Allt arbete som p(cid:229)g(cid:229)r om (cid:246)vervakning av fr(cid:229)gor om h(cid:228)lsa och n(cid:228)rings(cid:228)mnen g(cid:246)rs i samarbete med medlemsstaterna, och kommissionen har en roll som initiativtagare och samordnare. (2001/C 46 E/157) SKRIFTLIG FR¯GA E-1165/00 fr(cid:229)n Bart Staes (Verts/ALE) till kommissionen (12 april 2000) ˜mne: Vitboken om livsmedelss(cid:228)kerhet och den europeiska livsmedelsmyndigheten I januari 2000 utkom vitboken om livsmedelss(cid:228)kerhet (KOM(1999) 719). Kapitel 4 behandlar inr(cid:228)ttandet av en europeisk livsmedelsmyndighet. I kapitel 5 behandlas lagstiftningen betr(cid:228)ffande livsmedelss(cid:228)kerhet. Kommissionen vill f(cid:246)rst(cid:228)rka och f(cid:246)rtydliga den existerande WTO-ramen (punkt 108). F(cid:246)rsiktighetsprinci- pen m(cid:229)ste iakttas n(cid:228)r det g(cid:228)ller livsmedelss(cid:228)kerheten. Framf(cid:246)rallt kr(cid:228)vs att man finner en enhetlig metod f(cid:246)r till(cid:228)mpningen av denna princip. ¯tg(cid:228)rder som vidtas av andra l(cid:228)nder f(cid:246)r att utest(cid:228)nga produkter fr(cid:229)n EU m(cid:229)ste analyseras inom ramen f(cid:246)r de m(cid:246)jligheter som avtalet om sanit(cid:228)ra och fytosanit(cid:228)ra (cid:229)tg(cid:228)rder erbjuder i detta h(cid:228)nseende. EU vill bli medlem av Codex alimentarius och internationella byr(cid:229)n f(cid:246)r epizootier. Anser kommissionen att de existerande best(cid:228)mmelserna i avtalet om till(cid:228)mpningen av sanit(cid:228)ra och fytosanit(cid:228)ra (cid:229)tg(cid:228)rder (cid:228)r otillr(cid:228)ckliga f(cid:246)r en adekvat till(cid:228)mpning av f(cid:246)rsiktighetsprincipen? Om det f(cid:246)rh(cid:229)ller sig s(cid:229), vilka brister har kommissionen d(cid:229) funnit n(cid:228)r det g(cid:228)ller avtalet om till(cid:228)mpningen av sanit(cid:228)ra och fytosanit(cid:228)ra (cid:229)tg(cid:228)rder? Och vilka (cid:229)tg(cid:228)rder kommer kommissionen att vidta f(cid:246)r att avhj(cid:228)lpa detta? Om detta inte (cid:228)r fallet, kommer kommissionen trots detta att f(cid:246)resl(cid:229) (cid:228)ndringar? Svar fr(cid:229)n David Byrne p(cid:229) kommissionens v(cid:228)gnar (16 juni 2000) Kommissionen anser att best(cid:228)mmelserna i artikel 5. 7 i avtalet om sanit(cid:228)ra och fytosanit(cid:228)ra (cid:229)tg(cid:228)rder (cid:229)terspeglar till(cid:228)mpningen av f(cid:246)rsiktighetsprincipen. Denna artikel f(cid:246)reskriver inte hur riktlinjerna skall utformas f(cid:246)r till(cid:228)mpningen. Inom livsmedelsomr(cid:229)det d(cid:228)remot har Codex Alimentarius, vars normer tagits i beaktande i avtalet om sanit(cid:228)ra och fytosanit(cid:228)ra (cid:229)tg(cid:228)rder, p(cid:229) gemenskapens f(cid:246)rfr(cid:229)gan tagit p(cid:229) sig uppgiften att definiera f(cid:246)rsiktig- hetsprincipen och att fastst(cid:228)lla riktlinjer f(cid:246)r dess till(cid:228)mpning. V(cid:228)rldshandelsorganisationens olika rapporter fr(cid:229)n (cid:246)vervakningsorganet har klargjort att denna punkt inte (cid:228)r utt(cid:246)mmande vad g(cid:228)ller till(cid:228)mpningen av f(cid:246)rsiktighetsprincipen i avtalet om sanit(cid:228)ra och fytosanit(cid:228)ra (cid:229)tg(cid:228)rder och att den inte skall anses vara oberoende av best(cid:228)mmelserna i artiklarna 2 och 5 i avtalet om till(cid:228)mpning av sanit(cid:228)ra och fytosanit(cid:228)ra (cid:229)tg(cid:228)rder. ˜ven om detta avtal skulle kunna (cid:228)ndras s(cid:229) att villkoren f(cid:246)r till(cid:228)mpningen av f(cid:246)rsiktighetsprincipen klassificeras b(cid:228)ttre (cid:228)r det f(cid:246)rmodligen inte n(cid:246)dv(cid:228)ndigt ur kommissionens synpunkt, eftersom samma resultat kan uppn(cid:229)s genom att utveckla bindande riktlinjer f(cid:246)r till(cid:228)mpningen av artikel 5. 7 som i framtiden s(cid:228)kerligen skulle till(cid:229)ta en korrekt och icke protektionistisk anv(cid:228)ndning av f(cid:246)rsiktighetsprincipen. Gemenskapen presenterade ett meddelande om till(cid:228)mpning av f(cid:246)rsiktighetsprincipen vid ett m(cid:246)te med kommittØn f(cid:246)r sanit(cid:228)ra och fytosanit(cid:228)ra fr(cid:229)gor i V(cid:228)rldshandelsorganisationen i mars 2000 med syftet att inleda en diskussion med sina samarbetspartner och att klarl(cid:228)gga en gemensam st(cid:229)ndpunkt f(cid:246)r framtiden


title: Yttrande från Regionkommittén om: Förslag till rådets direktiv om genomförandet av principen om likabehandling av enskilda personer oavsett ras eller etniskt ursprung

eurovoc_concepts:
anti-discriminatory measure
member country
racial discrimination
racism
xenophobia

formats: pdf print

text: 8. 8. 2000 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 226/1 II (Forberedande ra¨ttsakter) REGIONKOMMITTE´ N Yttrande från Regionkommittén om: — ”Meddelande från kommissionen till rådet, Europaparlamentet, Ekonomiska och sociala kommittén och Regionkommittén om vissa gemenskapsåtgärder för att bekämpa diskrimine- ring”, — ”Förslag till rådets direktiv om inrättande av allmänna ramar för likabehandling i arbetslivet”, — ”Förslag till rådets direktiv om genomförandet av principen om likabehandling av enskilda personer oavsett ras eller etniskt ursprung”, och — ”Förslag till rådets beslut om inrättande av gemenskapens handlingsprogram mot diskrimine- ring 2001–2006” (2000/C 226/01) BAKGRUND Meddelande från kommissionen till rådet, Europaparlamentet, Ekonomiska och sociala kommittén och Regionkommittén om vissa gemenskapsåtgärder för att bekämpa diskriminering (KOM(1999) 564 slutlig). Förslag till rådets direktiv om inrättande av allmänna ramar för likabehandling i arbetslivet (KOM(1999) 565 slutlig — 1999/0225 CNS). Förslag till rådets direktiv om genomförandet av principen om likabehandling av enskilda personer oavsett ras eller etniskt ursprung (KOM(1999) 566 slutlig — 1999/0253 CNS). Förslag till rådets beslut om inrättande av gemenskapens handlingsprogram mot diskriminering 2001–2006 (KOM(1999) 567 slutlig — 1999/0251 CNS). Rådets beslut av den 19 januari respektive 4 februari 2000 att i enlighet med artikel 265 första stycket i EG-fördraget rådfråga Regionkommittén. Beslutet av den 2 juni 1999 i Regionkommitténs presidium att uppdra åt utskott 5 — socialpolitik, folkhälsa, konsumentskydd, forskning och turism — att utarbeta yttrandet i frågan. Regionkommitténs deklaration som antogs vid EU:s konferens om rasism och främlingsfientlighet i Graz den 9 november 1998 (Graz-deklarationen). C 226/2 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 8. 8. 2000 Regionkommitténs yttrande av den 13 juni 1996 om förslaget till rådets beslut om att utse 1997 till Europaåret mot rasism (CdR 156/96 fin (1)). Regionkommitténs yttrande av den 12 juni 1997 om rasism, främlingsfientlighet och antisemitism (CdR 80/97 fin (2)). Regionkommitténs yttrande av den 11 mars 1999 om en handlingsplan mot rasism (CdR 369/98 fin (3)). Regionkommitténs yttrande av den 16 september 1999 om internationella äldreåret (CdR 442/98 fin (4)). Rådets direktiv 97/80/EEG om bevisbörda vid mål om könsdiskriminering (5). Det utkast till yttrande (CdR 513/99 rév. 1) som antogs av utskott 5 den 6 mars 2000. Föredragande: Agneta Granberg (S–PPE) och Peter Moore (UK–ELDR). Avståndstagande från alla former av diskriminering är ett grundvillkor för Europeiska unionens utveckling till ett område med frihet, säkerhet och rättvisa, vilket är ett av målen i artikel 2 i EU-fördraget, och är fastslaget i artikel 13 i EG-fördraget. Att stärka skyddet av medlemsstaternas medborgares rättigheter och intressen anges som ett av de grundläggande målen i artikel 2 i EU-fördraget. Att förebygga och bekämpa rasism och främlingsfientlighet anges som ett av unionens mål i artikel 29 i EU-fördraget. All diskriminering på grund av nationalitet är förbjuden enligt artikel 12 i EG-fördraget. EG-fördraget ger i artikel 13 rådet befogenhet att genom enhälligt beslut på förslag av kommissionen och efter att ha hört Europaparlamentet vidta lämpliga åtgärder för att bekämpa diskriminering på grund av kön, ras, etniskt ursprung, religion eller övertygelse, funktionshinder, ålder eller sexuell läggning. Förslagen till direktiv sätter upp ett gemensamt minimiskydd mot diskriminering och ger de enskilda medlemsstaterna möjlighet att införa högre skyddsnivåer och mer omfattande skydd. Mot bakgrund av ovanstående antog Regionkommittén följande yttrande vid sin 33:e plenarsession den 12–13 april 2000 (sammanträdet den 12 april). 1. Regionkommittén Regionkommittén avvisar bestämt alla former av dis- 1. 1. kriminering. 1. 2. ReK erinrar om och bekräftar åter deklarationen av den 9 november 1998 (Graz-deklarationen), i vilken kommittén bestämt avvisade alla former av samgående eller politiskt samarbete med partier som gör rasistiska eller främlingsfientli- ga uttalanden, på lokal, regional, nationell eller europeisk nivå, och vädjade till alla demokratiska partier och alla myndigheter på samtliga nivåer att med alla till buds stående demokratiska medel motverka sådana gruppers och rasistiska rörelsers aktiviteter. (1) EGT C 337, 11. 11. 1996, s. 63. (2) EGT C 244, 11. 8. 1997, s. 58. (3) EGT C 198, 14. 7. 1999, s. 48. (4) EGT C 374, 28. 12. 1999, s. 36. (5) EGT L 14, 20. 1. 1998, s. 6. Graz-deklarationen utvidgas till att gälla alla former 1. 3. av diskriminering som anges i artiklarna 12 och 13 i EG- fördraget. 8. 8. 2000 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 226/3 RA¨ TTSLIG GRUND OCH SUBSIDIARITETEN BEHOVET AV SA¨ RDIREKTIV ReK välkomnar att kommissionen frivilligt har remitte- 1. 4. rat direktivförslagen till Regionkommittén och därmed erkän- ner hur relevanta dessa är för vanliga medborgare. Kommittén anser att obligatorisk rådfrågning av ReK samt medbeslutande- förfarandet för parlamentet bör föras in i artikel 13 i EG- fördraget och att dessa brister bör rättas till vid regeringskonfe- rensen. Som ReK föreslog i resolutionen om ”En handlingsplan 1. 5. mot rasism” uppmanas kommissionen att inrätta en mellan- institutionell arbetsgrupp mot diskriminering. 1. 6. Med tanke på att medlemsstaterna har tiden fram till den 31 december 2002 på sig för att införliva direktiven i sin egen lagstiftning uppmanas kommissionen att i avvaktan på medlemsstaternas införlivande av direktiven ta hänsyn till direktivförslagen i sina förslag till riktlinjer för sysselsättningen för åren 2001 och 2002. LOKALA OCH REGIONALA MYNDIGHETERS ROLL 1. 7. ReK betonar att kampen mot diskriminering också är en fråga om att förändra attityder och värderingar. Lokala och regionala myndigheter kan spela en viktig roll i detta avseende, eftersom de agerar på gräsrotsnivå och har nära kontakt med vanliga medborgare. De lokala och regionala myndigheterna är viktiga 1. 8. arbetsgivare och tillhandahållare av varor och tjänster i sina regioner och har därför en betydande roll när det gäller att demonstrera de möjligheter som finns. De borde ge exempel på hur man på bästa sätt kan genomföra och uppfylla dessa direktiv, som en förebild för andra arbetsgivare och tillhandahållare av varor och tjänster. ReK anser att det är viktigt att involvera minoritets- 1. 9. grupper i det politiska livet på alla nivåer (lokal, regional, nationell, europeisk). Detta gäller även vid uttagning av kandidater. DEFINITIONER 1. 13. ReK välkomnar kommissionens förslag som ett vik- tigt första steg mot att genomdriva artikel 13 i EG-fördraget. Kommittén beklagar dock att kommissionens sätt att steg för steg lägga fram särdirektiv kan skapa intrycket av att det finns en hierarki i diskrimineringen. 1. 14. ReK anser att särskilda direktiv bör utformas för de återstående diskrimineringsgrunder som omnämns i artikel 13 i EG-fördraget, dvs. ålder, funktionshinder, religion eller överty- gelse och sexuell läggning (de skäl som hänför sig till rådets direktiv om likabehandling av enskilda personer oavsett ras eller etniskt ursprung skulle, genom att de utvidgas, gälla för alla kommande direktiv som tar upp de andra grunderna). 1. 15. ReK anser att förbudet mot diskriminerande behand- ling i förslaget till arbetslivsdirektiv bör utsträckas till att även gälla den anställdes partner (av samma eller motsatt kön) eller familjesituation. ReK är införstådd med att ansvaret för undervisning- 1. 16. ens innehåll och utbildningsväsendet ligger kvar hos medlems- staterna. ReK uppmanar därför dessa att utvidga rådets direktiv om likabehandling av enskilda personer oavsett ras eller etniskt ursprung till att täcka utbildningsområdet. I detta avseende skulle det vara lämpligt att uppmuntra undervisning om det mångkulturella samhället så att barnen så tidigt som möjligt får insikt om kulturell mångfald. EFTERLEVNAD Kravet på att ha uppsikt över arbetsstyrkans samman- 1. 17. sättning har en väsentlig betydelse för att öka medvetenheten och det skall därför vara obligatoriskt för enskilda arbetsgivare eller tillhandahållare av varor och tjänster inom den offentliga eller privata sektorn att dokumentera, följa upp och utvärdera hur direktiven följs. Detta krav bör tillämpas i enlighet med gällande normer för uppgiftsskydd och får inte leda till att enskilda anställda kan identifieras. ReK anser inte att antalet anställda är ett lämpligt 1. 18. mått på ett företags resurser, även om mindre och större företag ibland måste behandlas på olika sätt. ReK vill fästa uppmärksamheten på vikten av att 1. 10. definiera diskrimineringens grunder för att underlätta möjlig- heterna till rättslig prövning. ReK anser att indirekt diskriminering och bevisbördan 1. 11. i könsdiskrimineringsfall bör definieras i enlighet med direktiv- förslagen. 1. 12. förslaget till arbetslivsdirektiv är oklar och bör skrivas om. ReK anser att artikel 5 f beträffande åldersgränser i 1. 19. ReK välkomnar kravet i rådets direktiv om likabe- handling av enskilda personer oavsett ras eller etniskt ursprung på inrättande av oberoende organ i medlemsstaterna, eftersom dessa organ kommer att ha mycket stor betydelse som stöd för enskilda som utsatts för diskriminering. Kommittén beklagar dock att kravet på inrättande av oberoende organ (artikel 12 i rådets direktiv om likabehandling av enskilda personer oavsett ras eller etniskt ursprung) inte utsträckts till att gälla även andra diskrimineringsgrunder. Risken för sådan diskriminering som kan hänföras till flera olika grunder har således inte behandlats på ett tillfredsställande sätt. C 226/4 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 8. 8. 2000 HANDLINGSPROGRAMMET ReK anser att ett inslag i handlingsprogrammet skall 1. 20. ha till syfte att öka kunskapen om och förståelsen för sådan diskriminering som kan hänföras till flera olika grunder. ReK anser att mindre nätverk och intressegrupper bör 1. 21. ha tillträde till den andra delen av det föreslagna handlings- programmet lika väl som de större nätverk som anges i förslaget. ReK anser att lokala och regionala myndigheter och 1. 22. andra som förmedlar information bör engageras fullt ut i det föreslagna handlingsprogrammet, eftersom de har de största förutsättningarna att öka medvetenheten om programmet mot diskriminering. 1. 23. Samtidigt som kommittén är införstådd med att etablerade europeiska nätverk mot diskriminering har en ovärderlig roll att spela anser kommittén att även mindre gräsrotsorganisationer bör rådfrågas och engageras i hand- lingsprogrammet. 1. 24. ReK anser att alla projekt som finansieras av det föreslagna handlingsprogrammet måste involvera intressenter på gräsrotsnivå, och att detta måste vara en förutsättning för att få EU-stöd under programmet. ReK beklagar att ingen hänsyn till kontrakts- eller 1. 25. bidragsregler har tagits i samband med finansieringen och anser att detta bör rättas till. Bryssel den 12 april 2000. 1. 26. ReK uppmanar budgetmyndigheten att se till att handlingsprogrammet får tillräckliga finansiella medel samt att lokala och regionala myndigheter kan få stöd, samtidigt som de administrativa förfarandena förenklas (något som Regionkommittén vid ett flertal gånger föreslagit). 1. 27. ReK anser att samverkan mellan det föreslagna hand- lingsprogrammet och andra existerande program måste redas ut i detalj så att de olika programmen kan komplettera varandra med ökade samordningsvinster som följd, utan att existerande initiativ ersätts eller att man dubblerar det som redan görs. HANDBOK OM BEKA¨ MPNING AV RASISM 1. 28. Med hänvisning till sina resolutioner om rasism och om äldre personer, där en inventering av goda exempel på dessa båda områden föreslås, avser ReK att ge ut en handbok för lokala myndigheter som arbetsgivare med goda exempel på åtgärder mot rasism. Handboken bör innehålla exempel från varje medlemsstat på initiativ som täcker alla de sex grunder för diskriminering som anges i artikel 13 i EG- fördraget. REK:S PERSONALPOLITIK 1. 29. ReK uppmanar sin generalsekreterare att utvärdera generalsekretariatets personalpolitik och personalprofil och rapportera till presidiet inom ett år om huruvida ReK efterlever den nya lagstiftningen — till dess anda och bokstav — när den träder i kraft samt om åtgärder som bör vidtas i samband med detta. Regionkommitténs ordförande Jos CHABERT


title: Advies van het Comité van de Regio's over: de Mededeling van de Commissie over bepaalde gemeenschappelĳke maatregelen ter bestrĳding van discriminatie

eurovoc_concepts:
EU action
anti-discriminatory measure
application of EU law
human rights

text: 8. 8. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 226/1 II (Voorbereidende besluiten) COMITE´ VAN DE REGIO’S Advies van het Comité van de Regio’s over: — de „Mededeling van de Commissie over bepaalde gemeenschappelijke maatregelen ter bestrijding van discriminatie”, — het „Voorstel voor een richtlijn van de Raad tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in werkgelegenheid en beroep”, — het „Voorstel voor een richtlijn van de Raad houdende tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming”, en — het „Voorstel voor een besluit van de Raad tot vaststelling van een communautair actieprogramma ter bestrijding van discriminatie 2001-2006” (2000/C 226/01) HET COMITE´ VAN DE REGIO’S, gelet op de mededeling van de Commissie over bepaalde gemeenschappelijke maatregelen ter bestrijding van discriminatie (COM(1999) 564 def. ); gelet op het voorstel voor een richtlijn van de Raad tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in werkgelegenheid en beroep (COM(1999) 565 def. — 1999/0225 CNS); gelet op het voorstel voor een richtlijn van de Raad houdende tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming (COM(1999) 566 def. — 1999/0253 CNS); gelet op het voorstel voor een besluit van de Raad tot vaststelling van een communautair actieprogramma ter bestrijding van discriminatie 2001-2006 (COM(1999) 567 def. — 1999/0251 CNS); gelet op het besluit van de Raad van 19 januari en 4 februari 2000 om overeenkomstig artikel 265, lid 1, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap het Comité van de Regio’s terzake te raadplegen; gelet op het besluit van zijn bureau van 2 juni 1999 om commissie 5 „Sociaal beleid, volksgezondheid, consumentenbescherming, onderzoek, toerisme” met het opstellen van een advies terzake te belasten; gelet op de verklaring van het Comité van de Regio’s (Verklaring van Graz) van 9 november 1998; C 226/2 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 8. 8. 2000 gelet op het advies van het Comité van de Regio’s van 13 juni 1996 inzake „1997 — Europees jaar tegen racisme” (CDR 156/96 fin (1)); gelet op het advies van het Comité van de Regio’s van 12 juni 1997 over „Racisme, vreemdelingenhaat en antisemitisme” (CDR 80/97 fin (2)); gelet op het advies van het Comité van de Regio’s van 11 maart 1999 over een „Europees actieplan tegen racisme” (CDR 369/98 fin (3)); gelet op het advies van het Comité van de Regio’s van 16 september 1999 over het „Internationaal jaar van de ouderen” (CDR 442/98 fin (4)); gelet op de richtlijn van de Raad 97/80/EEG inzake de bewijslast in gevallen van discriminatie op grond van het geslacht (5); gelet op het ontwerpadvies van commissie 5, dat op 6 maart 2000 werd goedgekeurd (CDR 513/99 rev. 1) (rapporteurs: mevrouw Granberg (S/EVP) en de heer Moore (GB/ELDR)); overwegende dat afwijzing van elke vorm van discriminatie een essentiële voorwaarde is voor de ontwikkeling van de Europese Unie als een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid als bedoeld in artikel 2 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU) en vervat in artikel 13 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (EG); overwegende dat versterking van de bescherming van de rechten en de belangen van de onderdanen van de lidstaten van de Unie een fundamentele doelstelling van het Verdrag betreffende de Europese Unie is (artikel 2 VEU); overwegende dat voorkoming en bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat een doelstelling van het Verdrag betreffende de Europese Unie is (artikel 29 VEU); overwegende dat het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap nadrukkelijk elke discriminatie op grond van nationaliteit verbiedt (artikel 12 EG); overwegende dat de Raad, overeenkomstig artikel 13 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, op voorstel van de Commissie en na raadpleging van het Europees Parlement, passende maatregelen kan nemen om discriminatie op grond van geslacht, ras of etnische afstamming, godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid te bestrijden; overwegende dat de ontwerprichtlijnen gemeenschappelijke minimumvereisten ter bestrijding van discriminatie bevatten en het de lidstaten vrijstaat een hoger en strenger beschermingsniveau te hanteren, heeft tijdens zijn 33e zitting van 12 en 13 april 2000 (vergadering van 12 april) het volgende advies uitgebracht. 1. Het Comité van de Regio’s: is van mening dat elke vorm van discriminatie ferm 1. 1. van de hand moet worden gewezen; 1. 2. bevestigt, onder verwijzing naar zijn verklaring van 9 november 1998 („Verklaring van Graz”), dat het nadrukkelijk elke vorm van verbintenis of politieke samenwerking op lokaal, regionaal, nationaal of Europees niveau met partijen die racistische of xenofobische uitspraken doen verwerpt en alle democratische partijen en overheden op ieder niveau vraagt zich met alle democratische middelen waarover zij beschikken, te verzetten tegen activiteiten van dergelijke groepen en racistische bewegingen; (1) PB C 337 van 11. 11. 1996, blz. 63. (2) PB C 244 van 11. 8. 1997, blz. 58. (3) PB C 198 van 14. 7. 1999, blz. 48. (4) PB C 374 van 28. 12. 1999, blz. 36. (5) PB L 14 van 20. 1. 1998, blz. 6. stelt voor de Verklaring van Graz hierbij uit te breiden 1. 3. tot alle vormen van discriminatie die onder de artikelen 12 en 13 vallen; 8. 8. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 226/3 RECHTSGRONDSLAG EN SUBSIDIARITEIT BEHOEFTE AAN VERTICALE RICHTLIJNEN is ingenomen met het feit dat de Commissie het pakket 1. 4. voorstellen uit eigen beweging aan het Comité van de Regio’s heeft overgelegd, waarmee zij erkent dat deze voorstellen van groot belang zijn voor de gewone burger en stelt voor raadpleging van het CvdR en medebeslissing door het Europees Parlement voortaan ook verplicht te stellen voor maatregelen uit hoofde van artikel 13 van het EG-Verdrag; deze aanpassing zou door de Intergouvernementele Conferentie moeten wor- den aangebracht; 1. 5. verzoekt, de Commissie evenals in zijn eerdere resolutie over het Europees actieplan tegen racisme, een interinstitutio- nele werkgroep ter bestrijding van discriminatie op te richten; 1. 6. stelt voor de Europese Commissie te verzoeken om, in afwachting van de omzetting van de richtlijnen in nationale wetgeving, waartoe de lidstaten tot 31 december 2002 de tijd hebben, in haar voorstellen voor de werkgelegenheidsricht- snoeren voor 2001 en 2002 rekening te houden met de ontwerprichtlijnen; DE ROL VAN DE LOKALE EN REGIONALE OVER- HEDEN 1. 7. beklemtoont dat de bestrijding van discriminatie ook een kwestie van mentaliteitsverandering en normverlegging is. Lokale en regionale overheden moeten een belangrijke rol spelen in dit verband, omdat zij actief zijn aan de ’basis’ en in nauw contact staan met de gewone burger; 1. 8. wijst erop dat lokale en regionale overheden belangrijke werkgevers en leveranciers van goederen en diensten in hun regio zijn, en dat zij daarom een duidelijke voorbeeldfunctie hebben. Zij moeten andere werkgevers en leveranciers van goederen en diensten het voorbeeld geven van goede praktijken en hen voorgaan in de uitvoering van deze richtlijnen; 1. 9. is van oordeel dat het op alle bestuursniveaus (plaatse- lijk, regionaal, nationaal, Europees), ook bij de selectie van kandidaten, van belang is dat minderheden bij „de politiek” worden betrokken; DEFINITIES 1. 10. vestigt de aandacht op het belang van een definitie van de gronden voor discriminatie om een effectieve toepassing van het verhaalrecht te vergemakkelijken; 1. 11. stelt voor, in overeenstemming met de ontwerpricht- lijnen, een definitie te geven van indirecte discriminatie en bewijslast in gevallen van discriminatie op grond van het geslacht; 1. 12. beveelt aan artikel 5, sub f, van de ontwerprichtlijn betreffende gelijke behandeling in werkgelegenheid, waarin de vaststelling van leeftijdsgrenzen aan de orde komt, duidelijker te formuleren; juicht het pakket maatregelen toe als een belangrijke 1. 13. eerste stap in de richting van de uitvoering van artikel 13 van het EG-Verdrag, maar betreurt dat de stap-voor-stap- benadering van de Commissie, die tot uiting komt in verticale richtlijnen, de indruk kan wekken dat er een rangorde van discriminatie bestaat; 1. 14. verzoekt speciale richtlijnen op te stellen voor de overige gronden voor discriminatie die in artikel 13 van het EG-Verdrag worden genoemd, te weten leeftijd, handicap, godsdienst of overtuiging, en seksuele geaardheid (met dien verstande dat indien in de considerans wordt verwezen naar de richtlijn van de Raad inzake de gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming, hieronder ook eventuele latere voorstellen inzake discriminatie op andere gronden worden verstaan); 1. 15. is van mening dat het verbod op discriminatie in het voorstel voor een richtlijn betreffende gelijke behandeling in werkgelegenheid moet worden uitgebreid tot de partner (hetzij van hetzelfde, hetzij van het andere geslacht) of de gezinssitua- tie van de werknemer; verzoekt de werkingssfeer van de richtlijn van de 1. 16. Raad inzake de gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming uit te breiden tot het onderwijs, aangezien onderwijsprogramma’s en de organisatie van de onderwijsstelsels tot de bevoegdheid van de lidstaten blijven behoren; het is in dit verband wenselijk, de aandacht voor de multi-culturele samenleving in het onderwijs te stimuleren, zodat kinderen al op zeer jonge leeftijd gewend raken aan culturele verscheidenheid; NALEVING 1. 17. verzoekt individuele werkgevers of leveranciers van goederen en diensten, die tot de openbare dan wel de particuliere sector behoren, te verplichten bij te houden, te controleren of te evalueren in hoeverre aan de richtlijnen wordt voldaan, omdat de verplichting om toezicht te houden op de samenstelling van het personeelsbestand sterk bijdraagt tot bewustwording. Hierbij dienen de geldende normen inzake de bescherming van gegevens, welke niet mogen worden gebruikt om de identiteit van werknemers te achterhalen, in acht te worden genomen; is van oordeel dat het aantal werknemers geen goede 1. 18. maatstaf is voor financiële draagkracht, wat niet wegneemt dat een verschillende behandeling van kleine en grote bedrijven soms geboden is; 1. 19. is zeer te spreken over de bepaling in de „richtlijn van de Raad inzake de gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming” om onafhankelijke organen in de lidstaten in het leven te roepen, omdat die van enorm belang zullen zijn als steunpunt voor individuele slachtoffers van discriminatie; vindt het echter jammer dat de bepaling om onafhankelijke organen in het leven te roepen (artikel 12 van de anti-racismerichtlijn) niet ook andere gronden voor tot gevolg heeft dat mogelijke discriminatie omvat, wat meervoudige discriminatie vaak niet op de juiste wijze wordt aangepakt; C 226/4 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 8. 8. 2000 ACTIEPROGRAMMA is van mening dat één onderdeel van het voorgestelde 1. 20. actieprogramma dient te worden gericht op het vergroten van de kennis en het begrip van meervoudige discriminatie; stelt voor het tweede deel van het actieprogramma 1. 21. niet alleen toe te passen op de grotere, in het voorstel genoemde netwerken, maar ook op kleinere netwerken en belangengroeperingen; 1. 22. is er voorstander van de lokale en regionale overheden en andere informatieverstrekkers volledig te betrekken bij het voorgestelde actieprogramma, omdat zij het best in staat zijn om de burgers bewust te maken van het pakket maatregelen ter bestrijding van discriminatie; 1. 23. benadrukt dat ook de kleinere „gewone-mensen- organisaties” moeten worden geraadpleegd en betrokken bij het actieprogramma, zonder dat zulks iets afdoet aan de onschatbare rol van de gevestigde Europese anti-discriminatie- beweging; verzoekt de „basis” te betrekken bij alle projecten die 1. 24. met steun van dit actieprogramma worden gerealiseerd en dit als voorwaarde te verbinden aan het ontvangen van subsidie uit hoofde van dit programma; 1. 25. betreurt dat bij het toekennen van steun niet de vraag is gesteld of al dan niet aan de voorschriften is voldaan en verzoekt dit recht te zetten; Brussel, 12 april 2000. 1. 26. verzoekt de begrotingsautoriteit te garanderen dat niet alleen het actieprogramma op voldoende financiële mid- delen kan rekenen, maar ook steun voor de lokale en regionale overheden wordt uitgetrokken en dringt in dit verband (nog- maals) aan op vereenvoudiging van de bureaucratische proce- dures; adviseert het verband tussen het voorgestelde actie- 1. 27. programma en de overige bestaande programma’s duidelijker aan te geven om meer synergie en complementariteit te kunnen ontdekken, zonder bestaande initiatieven te vervangen of in herhaling te vervallen; VADEMECUM 1. 28. neemt zich voor, onder verwijzing naar zijn resoluties over discriminatie op grond van ras of leeftijd, waarin een inventaris werd opgemaakt van navolgenswaardige voorbeel- den op beide terreinen, een vademecum van goede methoden op het gebied van de bestrijding van discriminatie te publiceren voor lokale overheden als werkgevers, waaronder voorbeelden uit elke lidstaat van initiatieven die alle zes gronden voor discriminatie als bedoeld in artikel 13 van het EG-Verdrag behelzen; PERSONEELSBELEID VAN HET CVDR 1. 29. verzoekt de secretaris-generaal van het CvdR het personeelsbeleid en de functieomschrijvingen van de posten bij het secretariaat-generaal tegen het licht te houden en binnen één jaar verslag uit te brengen aan het bureau over de vraag of het CvdR zowel aan de letter als aan de geest van de nieuwe wetgeving voldoet, alsook over alle maatregelen die in verband hiermee worden genomen. De voorzitter van het Comité van de Regio’s Jos CHABERT


title: Regionsudvalgets udtalelse om "Kommissionens arbejdspapir om nonfoodafgrøder i forbindelse med Agenda 2000"

eurovoc_concepts:
EU initiative
agricultural policy
aid per hectare
bio-industry

text: C 226/14 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 8. 8. 2000 Regionsudvalgets udtalelse om »Kommissionens arbejdspapir om nonfoodafgrøder i forbindelse med Agenda 2000« (2000/C 226/06) REGIONSUDVALGET har — under henvisning til Kommissionens arbejdsdokument om nonfoodafgrøder i forbindelse med Agen- da 2000 (SEK(1998) 2169) (1), under henvisning til præsidiets beslutning af 2. juni 1999 om at afgive udtalelse herom i henhold til EF- traktatens artikel 265, stk. 5, og henvise det forberedende arbejde til Underudvalg 2 »Landbrug, Udvikling af Landdistrikterne, Fiskeri«, under henvisning til forslag til udtalelse (CdR 286/99 rev. 2), som blev vedtaget af Underudvalg 2 den 26. november 1999 med Marc Censi (medlem af regionalrådet for Midi-Pyrenées/Borgmester i Rodez, F/PPE) og Nicette Aubert (medlem af regionalrådet for Provence-Alpes-Côte d’Azur, F/PSE) som ord- førere — på den 33. plenarforsamling den 12. -13. april 2000 (mødet den 12. april) vedtaget følgende udtalelse. 1. Indledning Dette arbejdsdokument, 1. 1. som Kommissionen (GD Landbrug) har udarbejdet efter en anmodning fremsat af Rådet (landbrug) på mødet den 22. -26. juni 1998, er yderst veldokumenteret og interessant. Heri gøres der status over situationen for nonfoodafgrøder og energiafgrøder. Dokumentet indledes med en oversigt over de landbrugsare- aler, som anvendes til nonfoodproduktion i EU. 1. 3. Skønt Kommissionen meget udførligt gør status over de forskellige nonfoodafgrøder, må det alligevel konstateres, at emnet behandles meget generelt. Det er f. eks. meget vanskeligt at sammenligne sojaafgrøder med poppeltræer, der dyrkes i vekseldrift, eller med lægeurter eller farveplanter. Der er brug for en politik for nonfoodsektoren, og emnet skal behandles omhyggeligt og præcist, eftersom der er tale om meget forskelligartede afgrøder. Derefter gennemgås landbrugspolitikken for nonfoodafgrøder i henseende til markeds- og støtteordninger. 2. Generelle bemærkninger 1. 2. Dokumentet indeholder en glimrende situationsrap- port, men næsten ingen forslag til initiativer, således som Rådet havde ønsket. Agenda 2000 er nu en realitet efter Rådets godkendelse 2. 1. på mødet i Berlin den 24. -25. marts 1999, og det kan hermed slås fast, at der ikke er fastlagt nogen specifik politik for nonfoodområdet. I arbejdsdokumentets første linje siges det ligeud, at den i Agenda 2000 foreslåede reform af den fælles landbrugspolitik ikke fastlægger ikke nogen egentlig politik for nonfoodsek- toren. 2. 2. I manglen af en egentlig politik på området kommer nonfoodproduktionen i konkurrence med fødevareproduktio- nen, da det gennemgående princip i Agenda 2000 er, at priserne for europæiske varer skal bringes i niveau med verdensmarkedspriserne. Dette udsagn gentages to gange, dels i punkt 4 (Agenda 2000 og nonfoodafgrøder): Agenda 2000 indeholder ingen specifikke forslag om en egentlig nonfoodpolitik, dels i punkt 6 (Konklusioner som oplæg til debat): Agenda 2000 fremlægger ingen specifikke forslag om en egentlig nonfoodpolitik. Denne indfaldsvinkel er ikke særligt opmuntrende for non- foodsektoren på baggrund af det generelt meget lave prisniveau i olieindustrien og den kemiske industri, som ligger under niveauet i fødevareindustrien. Det ville også være ejendommeligt, hvis arbejdsdokumentet og Agenda 2000, som begge er udarbejdet af generaldirektoratet for landbrug, ikke stemte overens. (1) Foreligger d. d. ikke på dansk. Grunden hertil er, at de råmaterialer, som produceres i landbruget, på markederne for brændstof samt petro- og finkemiske produkter må konkurrere med produkter af mine- ralsk eller syntetisk oprindelse eller billige organiske råmate- rialer fra lande, hvor produktionsomkostningerne er meget lave eller automatisk udløser en kompensation i forhold til en fast garanteret pris. 8. 8. 2000 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende C 226/15 2. 3. Skønt det gentages tre gange i arbejdsdokumentet, at der ikke findes nogen specifik politik på området, nævnes det flere forslag ikke desto mindre indeholder dog også, at bestemmelser om nonfoodafgrøder. Man kan kun beklage, at strategien ikke følges op efter Kommissionens talrige initiativer til fremme af nonfoodpro- duktionen: Der er faktisk specifikke markedsordninger og støtteordninger for: — hamp og spindhør, — bomuld, — stivelse, — sukker til den kemiske industri. 2. 4. Situationen er meget vanskeligere for de nonfoodaf- grøder, der under forordning 1251/1999 (om indførelse af en støtteordning for producenter af visse markafgrøder) produce- res på braklagte jorder. Landbrugerne har udnyttet denne mulighed, men man kan ikke udvikle en nonfoodpolitik på grundlag af et princip, der går ud på ikke at producere (braklægning). Kommissionen erkender, at en bæredygtig udvikling af non- foodproduktionen ikke kan baseres på en jordudtagningssats, der varierer fra år til år alt efter markedssituationen for fødevarer. Kommissionen har foreslået en jordudtagningssats på 0 %, skønt det på topmødet i Berlin (24. -25. marts 1999) blev besluttet at fastholde den på 10 % for perioden 2000- 2006. 2. 5. Med hensyn til fritagelse af biobrændstof for afgiften på visse olieprodukter skal tingene ses i deres rette sammenhæng. Braklægningsordningen blev indført for at skabe balance på kornmarkedet. Denne situation satte skub i forsøgene med at finde frem til andre anvendelsesmuligheder for råmaterialer fra landbruget end produktion af fødevarer/foderstoffer. En af de sektorer, som anses for at være blandt de mest lovende, er vedvarende energi og især biobrændstof til forbræn- dingsmotorer. — AIR-programmet for landbrugsforskning (1990-1994) og FAIR (1994-1998), som omfattede medfinansiering af forsknings-, udviklings- og demonstrationsprojekter vedrø- rende nonfoodafgrøder, — i 1997 overdragelse af et mandat til CEN om specifikationer for biodiesel, — i 1992 forslag til et direktiv om en særlig afgiftsordning for biobrændstof, — braklægning til industrielle formål som led i reformen af den fælles markedsordning i 1992, — forslag til direktiv om omstrukturering af EF-bestemmelser for beskatning af energiprodukter, af 17. november 1997, — Kommissionens hvidbog om vedvarende energikilder (1), — igangsætningskampagne for vedvarende energikilder af 14. april 1999 (2) med et mål på 5 millioner ton biobrænd- stof i 2003 mod knap en million i dag. — Denne liste er end ikke udtømmende. Det er så meget mere beklageligt, som de forskellige forsk- ningsprojekter, der er blevet gennemført, har vist, at råmateri- aler fra landbruget takket være de tekniske fremskridt inden for såvel landbrug som industri kan blive mere konkurrence- dygtige. Forsøgene med forbedring af produktionscyklussen, genetisk frøforædling, optimering af forarbejdningsprocessen og slut- produktets egenskaber har givet en produktivitetsgevinst set ud fra såvel et omkostnings- som miljømæssigt synspunkt. Eksempelvis har forskningsarbejdet muliggjort besparelser på 0,28 FF/l ester gennem begrænsning af input eller 0,10 FF/l ester gennem anvendelse af nye hybridsorter. Når man ved, at prisforskellen mellem biobrændstof og fossilt brændstof er næsten 2 FF/l, og at de positive eksterne virkninger (beskæftigelse, modvirkning af drivhuseffekten, handelsbalance) skønnes at beløbe sig til over 1 FF/l, er der håb om, at prisen på biobrændstof inden for 10 år kan bringes ned på samme prisniveau. Der er foretaget investeringer i såvel forskning som demonstra- tionsprojekter vedrørende forarbejdning. I betragtning af, at EU i Kyoto netop har forpligtet sig til at begrænse CO2-emissionen, forekommer det absolut nødven- digt at udvikle nonfoodproduktionen som alternativ. (1) Kommissionens meddelelse »Energi for fremtiden: vedvarende energikilder — Hvidbog vedrørende en strategi- og handlingsplan på fællesskabsplan«, KOM(97) 599 endelig udg. , vedtaget den 26. november 1997. (2) Kommissionens arbejdsdokument »Energi for fremtiden: Ved- varende energikilder (Kommissionens strategi- og handlingsplan) — Igangsætningskampagne« (SEK(1999) 504). C 226/16 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 8. 8. 2000 Antallet af forskningsprojekter finansieret af Kommissionen og de dermed opnåede resultater viser, at offentlig støtte på dette felt ikke kun er nødvendig, men også nyttig. 3. 3. Endvidere bør direktivforslaget fra 1992 om afgift på biobrændstof, som aldrig er kommet videre, tages op igen for at opnå afgiftsharmonisering på dette område i EU. Manglen på specifikke forslag til fremme af nonfoodafgrøder er således tydeligvis udtryk for en politisk slingrekurs. Kommissionen har givet topprioritet til klimapolitik- 2. 6. ken og bestræbelserne på at opnå en betydelig reduktion af drivhusgasserne, især CO2. EU har således har tiltrådt Kyoto- aftalen med det ambitiøse reduktionsmål på 8 %. Dette mål kan bl. a. nås ved at satse endnu mere på udnyttelse af biomasse såsom træ til energiformål. Her kan man i alt væsentligt sætte ind på to fronter. Dels kan skovene udnyttes bedre til energiproduktion og blive en varig indtægtskilde for landbru- get i skovrige egne af EU. Dels har beplantning og produktion af »energitræ« — f. eks. hurtigtvoksende træer på nonfoodare- aler — allerede vist sig at være velegnet som nonfoodafgrøder til energiproduktion. Disse muligheder bør indgå som en fast bestanddel af en strategi for udnyttelse af nonfoodafgrøder. 3. Regionsudvalgets anbefalinger Hvilke strategier skal følges fremover for at sikre nonfoodsek- toren en fremtid i EU, efter at Agenda 2000 er blevet vedtaget? 3. 1. Selvom det ikke er forudset i Agenda 2000, er en egentlig ordning for nonfoodsektoren en forudsætning for sektorens udvikling. En sådan ordning bør tage hensyn til nonfoodafgrødernes brogede karakter og indeholde passende tiltag til fremme af en bæredygtig social, økonomisk og miljømæssig udvikling af denne sektor i de berørte regioner. I betragtning af den manglende sammenhæng mellem 3. 2. de hidtidige EU-initiativer er det vigtigt hurtigst muligt at nedsætte en taskforce for nonfoodafgrøder under Kommissio- nen for at strukturere dette sagsområde og sikre en sammen- hængende politik. I afventning heraf bør de enkelte medlemsstater kunne indføre delvis eller total fritagelse for afgifter på biobrændstof uden beløbs- eller tidsmæssige begrænsninger som foreslået i direkti- vet af 17. marts 1997. Der er brug for en mere omfattende udvikling af nonfoodsektoren, end pilot- og demonstrations- projekter åbner op for. 3. 4. I øvrigt har EU planer om at indføre grønne afgifter. Landbrugets produkter bør fritages for disse afgifter på grund af deres miljømæssige fordele (de er fornyelige, modvirker drivhuseffekten, er biologisk nedbrydelige og skader ikke miljøet). 3. 5. Kommissionen nævner i sit arbejdspapir (punkt 5. »Landdistriktudvikling og miljø«), at nonfoodafgrøder skal omfattes af de miljøvenlige landbrugsforanstaltninger. Det påpeges i arbejdspapiret, at selvom EU ikke har en specifik EU-politik for nonfoodsektoren, er der alligevel truffet visse foranstaltninger til fremme af disse afgrøder. Dertil er følgende at bemærke: — det er ikke til gavn for oliefrøproduktionen, som ikke kan følge med efterspørgslen, at der indføres samme direkte støtte for alle afgrøder, hvadenten de går til fødevarepro- duktion eller ej. Når priserne på fødevaremarkedet er højere end for nonfoodprodukter, og støtten er den samme, kan der opstå mangel på oliefrø til produktion af biobrændstof; — Kommissionen påpeger, at dyrkningen af nonfoodafgrøder er mere udbredt i den nordvestlige del af Europa i områder med store brug end i Middelhavsområdet og mindre gunstigt stillede regioner. Støtten på 63 euro pr. ton, der justeres regionalt på grundlag af det historiske udbytte af korn, er ikke tilstrækkelig til at fremme nye nonfoodaf- grøder; — det er ikke kun afgrøder, som anvendes til biomassepro- duktion, der har en flerårig produktionscyklus. Visse nonfoodafgrøder, som anvendes i industrien, høstes 3, 5 eller endog 7 år efter såning/plantning, og der bør udarbej- des forslag vedrørende disse afgrøder. Alle berørte generaldirektorater bør deltage i en sådan taskfor- ce: GD III (industri), VI (landbrug), VII (transport), XI (miljø), XII (forskning), XVI (regionalpolitik), XVII (energi), XIX (budget) og XXI (beskatning). Generelt kan en ny afgrøde ikke umiddelbart dyrkes 3. 6. rentabelt, før den er blevet testet i flere år. 8. 8. 2000 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende C 226/17 Derfor er det fortsat nødvendigt at yde tilskud til og fremme forskningen, men det er også vigtigt at overveje indførelsen af en støtteordning for udvikling af nonfoodafgrøder, som industrien har vist reel interesse for. Til en sådan produktion bør der som et minimum ydes støtte i de første 5-7 år. Desuden ville det være en mulighed at differentiere støtten i forhold til markedsprisen for den afgrøde, der erstattes. 3. 7. Man må ikke glemme, at nonfoodafgrøder indeholder biprodukter, der ofte er rige på proteiner, og som anvendes til dyrefoder. Der mindes her om, at EU i dag må importere 2/3 af sit forbrug af proteinrigt foder. Desuden står det klart, at afkoblingen af støtten sætter Blair House-aftalerne ud af kraft, især klausulen om 1 million ton biprodukter (udtrykt i sojakageækvivalent). 3. 8. Indførelse af nye afgrøder eller genindførelse af visse sorter kan puste nyt liv i forarbejdningsindustrien og skabe beskæftigelse på lokalt plan, forudsat at udviklingsprojekterne baseres på knowhow og specifik viden. I betragtning af problemerne med affolkning af landdistrikter- ne, de voksende miljøproblemer og de vanskelige afsætnings- vilkår for de råmaterialer, som det europæiske landbrug producerer, bør man ikke negligere nonfoodproduktionen, der kan bidrage til løsningen af visse problemer. Tværtimod bør der udformes en særlig ramme for disse afgrøder. 3. 9. De mål, der fastsættes i Kommissionens hvidbog om vedvarende energikilder, er prisværdige, men de kan kun nås, hvis der træffes de nødvendige finansielle dispositioner, hvilket ikke er tilfældet i dag. De politiske beslutningstagere og navnlig Parlamentet bør sørge for de nødvendige midler til gennemførelse af de fastsatte mål. Bruxelles, den 12. april 2000. Jos CHABERT Formand for Regionsudvalget


title: Parere del Comitato delle regioni in merito alla "Proposta di direttiva del Parlamento europeo e del Consiglio sul ravvicinamento delle disposizioni legislative, regolamentari e amministrative degli Stati membri relative alla lavorazione, alla presentazione e alla vendita dei prodotti del tabacco"

eurovoc_concepts:
approximation of laws
marketing
public health
single market
tobacco industry

text: 8. 8. 2000 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee C 226/5 Parere del Comitato delle regioni in merito alla «Proposta di direttiva del Parlamento europeo e del Consiglio sul ravvicinamento delle disposizioni legislative, regolamentari e amministrative degli Stati membri relative alla lavorazione, alla presentazione e alla vendita dei prodotti del tabacco» (2000/C 226/02) IL COMITATO DELLE REGIONI, vista la «Proposta di direttiva del Parlamento europeo e del Consiglio sul ravvicinamento delle disposizioni legislative, regolamentari e amministrative degli Stati membri relative alla lavorazione, alla presentazione e alla vendita dei prodotti del tabacco» (presentata dalla Commissione — COM(1999) 594 def. — 1999/0244 (COD)); vista la decisione del Consiglio, in data 15 febbraio 2000, di consultare il Comitato delle regioni su tale argomento, conformemente al disposto dell’art. 265, primo comma, del Trattato che istituisce la Comunità europea; vista la decisione del proprio Ufficio di presidenza del 2 giugno 1999, di affidare alla Commissione 5 l’incarico di predisporre un parere; vista il progetto di parere formulato dalla Commissione 5 il 6 marzo 2000 (32/2000 riv. 1) (Relatore: Sodano (IT/NL); considerato l’art. 95 del Trattato che istituisce la Comunità europea, che al comma 1 prevede «Il Consiglio. adotta le misure relative al ravvicinamento delle disposizioni legislative, regolamentari ed amministrative degli Stati membri che hanno per oggetto l’instaurazione ed il funzionamento del mercato interno»; considerato che detto art. 95 del Trattato, al comma 3, recita «La Commissione, in materia di sanità, sicurezza, protezione dell’ambiente e protezione dei consumatori, si basa su un livello di protezione elevato, tenuto conto, in particolare, degli eventuali nuovi sviluppi fondati su riscontri scientifici», ha adottato, nel corso della 33a sessione plenaria, del 12 e 13 aprile 2000 (seduta del 12 aprile) il seguente parere. Il Comitato delle regioni: 1. Accoglie con favore la proposta di direttiva in esame che muove dalla necessità, condivisa, di ravvicinamento delle disposizioni legislative, regolamentari e amministrative degli Stati membri riguardanti la lavorazione, la presenta- zione e la vendita dei prodotti del tabacco, per eliminare le differenze che possono ostacolare gli scambi con ripercussioni sul funzionamento del mercato interno. 2. Rileva che, partendo da un presupposto di elevato livello di tutela della salute pubblica, si tende ad un ridimensiona- mento dei tenori di catrame, nicotina e monossido di carbonio nelle sigarette per ridurre gli effetti nocivi del tabacco fumato. 3. Sottolinea che la portata dell’obiettivo che si intende conseguire, impone la valutazione attenta e ponderata degli strumenti da adoperare per la maggiore efficacia possibile, nonché migliore garanzia dei risultati attesi. 4. Ritiene non secondario manifestare alla Commissione l’opportunità di considerare anche altre e più significative forme di intervento per la tutela della salute pubblica (in relazione al tabagismo e alla tutela dei non fumatori, ad esempio regolamentando il fumo nei luoghi pubblici e sul posto di lavoro), attribuendo alla direttiva in esame principalmente il ruolo di rimozione delle differenze esistenti al fine di regolamentare il funzionamento del mercato interno. 5. Nella valutazione degli strumenti da adottare, reputa che sarebbe comunque auspicabile considerare anche gli effetti che essi inducono nella produzione del tabacco, con le eventuali ripercussioni economiche soprattutto per quei Paesi membri che ascrivono al tabacco una delle principali forme di ricchezza, in sintonia con le indicazioni già espresse dalla Commissione (1). Ritiene necessario porre termine quanto prima alla situazione attuale nella quale l’UE appoggia al contempo la lotta al tabagismo e la tabacco. Reputa pertanto che l’UE debba coltura del massimizzare i propri sforzi per aiutare i coltivatori di tabacco a riciclarsi in altre colture o altre attività. (1) Pur riconoscendo la contraddizione tra la politica comunitaria relativa alla riduzione del consumo di tabacco e il contemporaneo sostegno fornito alla produzione del tabacco greggio, la Commis- sione sottolinea che la soppressione dell’aiuto ai produttori di tabacco comporterebbe gravi conseguenze per circa 200 000 posti di lavoro legati alla sua produzione e trasformazione. [COM(96) 554]. C 226/6 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 8. 8. 2000 6. Rileva che la portata della proposta di direttiva in esame va oltre la ricodifica di testi attualmente in vigore, introdu- cendo nuovi provvedimenti che, per la complessità degli elementi coinvolti, necessitano di ulteriori approfondite valutazioni. 7. Si compiace della volontà di valutare il tenore delle altre sostanze nocive (additivi chimici) contenute nei prodotti del tabacco. Tale volontà persegue la duplice finalità a) di ambire ad un elevato livello di tutela della salute pubblica; b) di consentire una maggiore ed uniforme informazione negli Stati membri, favorendo la rimozione degli ostacoli, per un miglior funzionamento del mercato interno. In particolare, relativamente al punto b), propone la formulazione di una lista comune di additivi e l’indicazione di un metodo unico di analisi, da applicarsi in tutti gli Stati dell’Unione, per evitare differenze di disposizioni tra i vari Stati membri, considerato che è scopo precipuo della proposta il ravvicinamento delle stesse. In relazione all’etichettatura, disciplinata all’art. 6 della proposta in esame, ritiene non soddisfacente il provvedi- mento proposto. Si nutrono dubbi, infatti, sull’efficacia della proposta avanzata, sia per il tono della messaggistica prescelta («Fumare uccide», «Fumare puo` uccidere») sia per l’impatto psicologico della forma (dimensioni e colori) prescritta. 8. 9. mentale anche procedere ad un’informazione più completa dell’attuale. Per l’indicazione dei colori da utilizzarsi, potrebbe essere sufficiente prevedere colori marcatamente contrastanti per evidenziare il contenuto. 11. Concorda con la Commissione sulla distorsione di infor- mazione indotta dai termini «basso tenore di catrame», «leggero», «ultraleggero», «mild» o altri termini analoghi, con l’effetto di far erroneamente ritenere che un particolare prodotto sia meno nocivo degli altri. 12. Ritiene pero` utile predisporre una sorta di complemento di etichettatura che fornisca in modo immediato informa- zioni su un determinato rapporto dei contenuti del prodot- to. A tal fine potrebbe essere idonea una classificazione, univoca su base comunitaria, che identifichi con colori differenti o con termini convenzionali i diversi apporti delle sostanze presenti. 13. Alla luce di questo, pero` , il Comitato auspica interventi incisivi per prevenire il progressivo depauperamento cui saranno soggette le zone suddette, attraverso misure e finanziamenti cospicui che incentivino nel medio-lungo termine colture alternative alla coltivazione del tabacco, consapevole che, nel breve, qualsiasi coltura alternativa è disincentivante per i produttori. Ugualmente vanno considerate forme incentivanti per la riconversione di quelle imprese dedite alla trasformazione del tabacco. 14. Data la grande importanza delle questioni relative all’occu- pazione e alla sanità pubblica, esse devono essere trattate in maniera parallela. 10. Al fine di fornire la corretta ed uniforme informazione sui costituenti del prodotto, propone di adeguare la percentuale di superficie prevista per l’informativa in relazione alla tipologia delle notizie, considerando fonda- 15. Osserva con rammarico che la Commissione non ha incluso il Comitato delle regioni tra le Istituzioni alle quali intende presentare la propria relazione. Chiede che tale omissione venga corretta nel testo definitivo della direttiva. Bruxelles, 12 aprile 2000. Il Presidente del Comitato delle regioni Jos CHABERT


title: Le milieu marin et littoral méditerranéen : État et pressions: Résumé.

eurovoc_concepts:
Mediterranean region (EU)
climate change
coastal pollution
degradation of the environment
economic activity
environmental policy
environmental protection
urbanisation


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL E-1199/00 af Adriana Poli Bortone (UEN) til Kommissionen. Lægemidler, der indgives til børn.

eurovoc_concepts:
European social policy
child protection
medicinal product

formats: html pdf print

text: C 72 E/28 De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende DA 6. 3. 2001 Kommissionen betragter investeringer i CGIAR som yderst givtige p(cid:229) grund af organisationens uvurderlige bidrag inden for grundl(cid:230)ggende udviklingsm(cid:229)ls(cid:230)tninger (fattigdomsbek(cid:230)mpelse, fłdevaresikkerhed og b(cid:230)redygtig udnyttelse af naturressourcerne). Skłnt Kommissionen anerkender CGIAR(cid:146)s vigtige bidrag i forbindelse med m(cid:229)ls(cid:230)tninger inden for freml(cid:230)gger nłgleudviklingsomr(cid:229)der, ser den ikke desto mindre gerne, at organisationen mere klart organisationens bredere visioner for perioden 2005-2010 og p(cid:229)begynder de strukturelle (cid:230)ndringer og indg(cid:229)r de nye partnerskaber, der er nłdvendige for at kunne tilpasse sig de hurtigt skiftende omst(cid:230)ndighe- der. Kommissionen er i łjeblikket i f(cid:230)rd med at fastl(cid:230)gge en sammenh(cid:230)ngende strategi til stłtte for forskning p(cid:229) landbrugsomr(cid:229)det, herunder bedłmmelse af de forskellige aktłrers (herunder CGIAR) fordele. Et finansieringsforslag for et tre(cid:229)rigt stłtteprogram til CGIAR er i łjeblikket til bedłmmelse. Belłbs- rammen for det fłrste (cid:229)r (2000) er p(cid:229) 20 mio. EUR. Der er for indev(cid:230)rende ingen planer om at łge finansieringsniveauet. Kommissionen har derimod til hensigt globalt set at opretholde det nuv(cid:230)rende engagement i CGIAR. Samtidig l(cid:230)gger Kommissionen stor v(cid:230)gt p(cid:229) det regionale og subregionale niveau (den vil i den forbindelse fortsat stłtte nationale forsknings- systemer og deres regionale organer gennem regionale forskningssamarbejdsprogrammer). Denne metode har vist sig at v(cid:230)re yderst brugbar til indg(cid:229)else af partnerskaber mellem CGIAR og regioner. (2001/C 72 E/030) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-1199/00 af Adriana Poli Bortone (UEN) til Kommissionen (12. april 2000) Om: L(cid:230)gemidler, der indgives til błrn Statistikken i det ansete British Medical Journal understreger, at 67 % af de błrn, som indl(cid:230)gges p(cid:229) hospitalernes almindelige błrneafdelinger, f(cid:229)r mindst en recept p(cid:229) l(cid:230)gemidler, som ikke opfylder de kriterier, som ligger til grund for tilladelsen til at anvende l(cid:230)gemidlet. I betragtning af, at denne procentsats i Italien ifłlge l(cid:230)gemiddelforskningsinstituttet »Mario Negri« kan v(cid:230)re helt op til 86 %, vil Kommissionen da oplyse, hvilke skridt den planl(cid:230)gger eller forudser med henblik p(cid:229) at tackle dette alvorlige problem, som rammer błrn? Vil Kommissionen endvidere oplyse, om der er planlagt forskning med henblik p(cid:229) at forbedre den videnskabelige viden for at sikre effektivitet og sikkerhed og en mere rationel anvendelse af l(cid:230)gemidler, der indgives til błrn? Vil Kommissionen endelig oplyse, om det er muligt at fremme og stłtte błrns ret til at blive behandlet med l(cid:230)gemidler p(cid:229) grundlag af princippet »bevis for effektivitet« (evidence based medicine)? Svar afgivet p(cid:229) Kommissionens vegne af Erkki Liikanen (29. juni 2000) Kommissionen er bekendt med de problemer, det (cid:230)rede medlem omtaler. Denne situation er alvorlig og berłrer ikke blot błrnene, men hele befolkningen. Det er rigtigt, at błrn i langt de fleste tilf(cid:230)lde og p(cid:229) de fleste behandlingsomr(cid:229)der bliver behandlet med l(cid:230)gemidler, der ikke har den rette l(cid:230)gemiddelform til błrn, og som ikke har gennemg(cid:229)et kliniske undersłgelser rettet specielt mod denne patientgruppe. I markedsfłringsgodkendelserne tages der endvidere ikke specifikt hensyn til l(cid:230)gemidlernes anvendelse til błrn, selv om kriterierne med hensyn til effektivitet og sikkerhed samt rationel anvendelse ogs(cid:229) błr ligge til grund for vurderingen af l(cid:230)gemidler, der gives błrn. Hvad EF-forskningen p(cid:229) dette omr(cid:229)de ang(cid:229)r, omfatter s(cid:230)rprogrammet »Livskvalitet og forvaltning af de levende ressourcer« under det 5. rammeprogram to aktiviteter, der tager sigte p(cid:229), at de forskellige behandlingsformer udnyttes bedst muligt i sygeplejen. 6. 3. 2001 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende C 72 E/29 Den fłrste aktivitet er en nłgleaktion, der vedrłrer »cellen som fabrik«. Sigtet er at n(cid:229) frem til forbedret, sikker og effektiv fremstilling af l(cid:230)gemiddelstoffer. Siget med den anden aktivitet, der er af bredspekteret art, er at vurdere de forskellige behandlingsformer i hospitalsmiljłet p(cid:229) grundlag af kliniske undersłgelser i stor m(cid:229)lestok. P(cid:229) denne m(cid:229)de vil man kunne skabe grundlag for behandling, der hviler p(cid:229) kliniske undersłgelsesresultater (»evidence based medicine«). For eksempel tager de igangv(cid:230)rende projekter, der er udvalgt p(cid:229) grundlag af indkaldelser af forslag i 1999, sigte p(cid:229) at undersłge de bedst mulige behandlingsformer til medfłdte stofskiftelidelser, muskelsvind og sj(cid:230)ldne blodsygdomme, der navnlig rammer błrn. Kommissionen har desv(cid:230)rre ikke modtaget forslag til forskningsprojekter, der specifikt vedrłrer det problem, det (cid:230)rede medlem omtaler. Der vil blive udsendt nye indkaldelser af forslag i oktober 2000 og derefter, i 2001 og 2002, p(cid:229) datoer, der offentliggłres i arbejdsprogrammet. Kommissionen h(cid:229)ber, at den med disse nye indkaldelser vil modtage forskningsprojekter, der sigter mod forbedring, łget effektivitet og rationel anvendelse af l(cid:230)gemidler, der specielt er tilt(cid:230)nkt błrn. (2001/C 72 E/031) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-1207/00 af Ursula Schleicher (PPE-DE) til R(cid:229)det (27. april 2000) Om: Direktiv om badevand Under fłrstebehandlingen den 12. 12. 1996 af Kommissionens forslag til direktiv (KOM(94) 0036 (1) om (cid:230)ndring af R(cid:229)dets direktiv 76/60/E(cid:216)F (2) om kvaliteten af badevand opgav Europa-Parlamentet sin udtalelse. Kan R(cid:229)det oplyse, hvorn(cid:229)r man kan forvente en f(cid:230)lles holdning, med henblik p(cid:229), at Europa-Parlamentet kan tage stilling under andenbehandlingen? (1) EFT C 112 af 22. 4. 1994, s. 3. (2) EFT L 31 af 5. 2. 1976, s. 1. Svar (18. -19. september 2000) I juli 1998 oplyste medlemsstaternes delegationer, at de foretrak, at Kommissionen udarbejder et nyt direktiv om badevand, da Kommissionens forslag fra 1994 i mellemtiden er for(cid:230)ldet. R(cid:229)det er blevet underrettet om, at Kommissionen har indledt intensive konsultationer og et arbejdsprogram med henblik p(cid:229) at juni 2000, hvori der vil blive taget hensyn til de bem(cid:230)rkninger, der er fremsat af medlemsstaterne og alle de relevante eksperter i teknik og forvaltning. forel(cid:230)gge en meddelelse i (2001/C 72 E/032) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-1214/00 af Daniel Hannan (PPE-DE) til Kommissionen Om: Parlamentariske forespłrgsler vedrłrende Van Buitenen (14. april 2000) Hvor mange skriftlige forespłrgsler vedrłrende Van Buitenens p(cid:229)stande mangler at blive besvaret? Hvor l(cid:230)nge har forsinkelserne varet i hvert tilf(cid:230)lde? Hvad ligger til grund for hver forsinkelse?


title: Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 757/2000 της Επιτροπής, της 12ης Απριλίου 2000, σχετικά με την έναρξη διαγωνισμού για τη μείωση των δασμών κατά την εισαγωγή στην Πορτογαλία αραβοσίτου προελεύσεως τρίτων χωρών

eurovoc_concepts:
Portugal
award of contract
import
maize
tariff quota
tariff reduction

text: 13. 4. 2000 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 92/9 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 757/2000 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 12ης Απριλίου 2000 σχετικά µε την έναρξη διαγωνισµού για τη µείωση των δασµών κατά την εισαγωγή στην Πορτογαλία αραβοσίτου προελεύσεως τρίτων χωρών Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, τον κανονισµό (ΕΟΚ) αριθ. 1766/92 του Συµβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1992, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τοµέα των σιτηρών (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 1253/1999 (2), και Εκτιµώντας τα εξής: ιδίως το άρθρο 12 παράγραφος 1, (1) (2) (3) (4) ∆υνάµει των συµφωνιών που συνήφθησαν στα πλαίσια των πολυµερών διαπραγµατεύσεων του Γύρου της Ουρου- γουάης, η Κοινότητα ανέλαβε την υποχρέωση να εισαγάγει στην Πορτογαλία ορισµένη ποσότητα αραβοσίτου. Ο κανονισµός (ΕΚ) αριθ. 1839/95 της Επιτροπής, της 26ης Ιουλίου 1995, για τη θέσπιση των λεπτοµερειών εφαρµογής των δασµολογικών ποσοστώσεων για την εισαγωγή αραβοσί- του και σόργου στην Ισπανία και αραβοσίτου στην Πορτο- γαλία (3), όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 1963/95 (4), ο οποίος περιλαµβάνει τις κυβερνητικές και διοικητικές ρυθµίσεις του ειδικού αυτού καθεστώτος. Ο κανονισµός αυτός έχει καθορίσει ειδικές συµπληρωµατικές λεπτοµέρειες που είναι αναγκαίες για την εφαρµογή του διαγωνισµού, ιδίως εκείνες που αφορούν τη σύσταση και την αποδέσµευση της εγγύησης που θα συσταθεί από τους επιχειρηµατίες για να υπάρξει διασφάλιση της τηρήσεως των υποχρεώσεών τους και ειδικότερα, της υποχρεώσεως µετα- ποιήσεως ή χρησιµοποιήσεως στην πορτογαλική αγορά του εισαγόµενου προϊόντος. Λόγω των προφανών αναγκών της αγοράς στην Πορτογα- λία, θα πρέπει να προκηρυχθεί διαγωνισµός, για εισαγωγές µε µειωµένο δασµό αραβοσίτου, µέσα στα πλαίσια του ειδι- κού αυτού καθεστώτος εισαγωγής. Ως επακόλουθο της προσωρινής διακοπής των εµπορικών δραστηριοτήτων στο ∆ούναβη, έχει καταστεί πανάκριβη η µεταφορά αραβοσίτου καταγωγής των παρόχθιων του ποτα- µού χωρών, οι οποίες δεν διαθέτουν πρόσβαση δια θαλάσσης προς την Ιβηρική Χερσόνησο. Στο πλαίσιο αυτό, για το εν λόγω εµπόριο, το ποσοστό του δασµού που επιβάλλεται στις ανωτέρω εισαγωγές δεν αντικατοπτρίζει πλέον το πραγµατικό αντίκτυπο των εξόδων µεταφοράς. Κατά συνέπεια, είναι σκόπιµο να προβλεφθεί πρόσθετη µείωση του εισαγωγικού δασµού µε την οποία θα λαµβάνο- νται υπόψη τα γεγονότα αυτά για τους διαγωνισµούς που προκηρύσσονται µε τον παρόντα κανονισµό. (5) Η επιτροπή διαχείρισης σιτηρών δεν διατύπωσε γνώµη στην προθεσµία που όρισε ο πρόεδρός της, ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 1. ∆ιεξάγεται διαγωνισµός για τη µείωση του δασµού που προ- βλέπεται στο άρθρο 10 παράγραφος 2 του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 1766/92 για την εισαγωγή αραβοσίτου στην Πορτογαλία. 2. Ο διαγωνισµός διαρκεί µέχρι τις 25 Μαΐου 2000. Κατά τη διάρκειά του πραγµατοποιούνται εβδοµαδιαίοι διαγωνισµοί για τους οποίους οι ποσότητες και οι ηµεροµηνίες υποβολής των προσφορών καθορίζονται στην προκήρυξη του διαγωνισµού. 3. Εφαρµόζονται οι διατάξεις του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 1839/ 95 εφόσον δεν υπάρχουν διατάξεις του παρόντος κανονισµού που θεσπίζουν το αντίθετο. Άρθρο 2 Τα πιστοποιητικά εισαγωγής που εκδίδονται στο πλαίσιο των παρόντων διαγωνισµών ισχύουν 50 ηµέρες από την ηµεροµηνία της πραγµατικής εκδόσεώς τους, κατά την έννοια του άρθρου 10 παράγραφος 4 του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 1839/95. Άρθρο 3 Για τις εισαγωγές καταγωγής των παρόχθιων του ∆ούναβη χωρών χωρίς πρόσβαση στη θάλασσα, η χορηγούµενη µε διαγωνισµό µείωση του δασµού αυξάνεται κατά δέκα ευρώ ανά τόνο. Άρθρο 4 Ο παρών κανονισµός αρχίζει να ισχύει την ηµέρα της δηµοσίευσής του στην Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Ο παρών κανονισµός είναι δεσµευτικός ως προς όλα τα µέρη του και ισχύει άµεσα σε κάθε κράτος µέλος. Βρυξέλλες, 12 Απριλίου 2000. Για την Επιτροπή Franz FISCHLER Μέλος της Επιτροπής (1) ΕΕ L 181 της 1. 7. 1992, σ. 21. (2) ΕΕ L 160 της 26. 6. 1999, σ. 18. (3) ΕΕ L 177 της 28. 7. 1995, σ. 4. (4) ΕΕ L 189 της 10. 8. 1995, σ. 22


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1282/00 van Dana Scallon (PPE-DE) aan de Commissie. Transportcorridor Dublin/Sligo.

eurovoc_concepts:
Connacht
Ireland
Leinster
road network
trans-European network
transport network

text: 20. 2. 2001 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 53 E/121 Wanneer denkt de Commissie, gelet op bovenstaande nieuwe feiten, een voorstel in te dienen tot invoering van een rechtsgrondslag voor het verlenen van hulp in geval van natuurrampen in de Europese Unie? Antwoord van mevrouw Wallstr(cid:246)m namens de Commissie (20 juni 2000) De Commissie dankt het geachte parlementslid voor zijn niet aflatende belangstelling voor het scheppen van een rechtsgrond voor hulp bij natuurrampen in de Gemeenschap. In dit verband heeft het geachte parlementslid de resolutie over de richtsnoeren voor de begrotings- procedure 2001 (cid:129) Afdeling III (cid:129) Commissie (A5-0070/2000 (cid:129) verslag Haug) vermeld, in punt 34 waar- van staat: (cid:132)(cid:133)benadrukt de noodzaak tot het opnieuw opvoeren van begrotingslijn B4-3400 (noodhulp voor de slachtoffers van natuurrampen in de Europese Unie)(cid:133)(cid:148). De Commissie heeft het politieke signaal van het Parlement duidelijk begrepen, maar kan er nog niet toe overgaan een voorstel voor een rechtsgrond voor het verlenen van noodhulp bij natuur- of technologische rampen in de Gemeenschap uit te werken. De nu lopende hervorming is er namelijk op gericht de politieke prioriteiten te bepalen voor de maatregelen die de Gemeenschap de komende jaren moet nemen en te beoordelen welke middelen moeten worden aangewend voor hun tenuitvoerlegging. Bijgevolg is het nu nog te vroeg om een dergelijk voorstel te overwegen. (2001/C 53 E/154) SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1282/00 van Dana Scallon (PPE-DE) aan de Commissie (12 april 2000) Betreft: Transportcorridor Dublin/Sligo De Doelstelling 1-regio in het noordwesten van Ierland is een perifere regio waarvan het potentieel nog niet ten volle wordt benut, grotendeels als gevolg van de zeer slechte infrastructuurverbindingen. Uit het onlangs gepubliceerde nationale ontwikkelingsplan blijkt dat de Ierse regering geen plannen heeft om de belangrijkste corridor tussen Dublin en Sligo, die tevens de belangrijkste verbindingsweg voor de gehele noordwestelijke regio vormt, uit te bouwen tot vierbaanssnelweg. Slechts een kort traject (37 mijl) tussen Dublin en Kinnegad en enkele ringwegen om steden worden verbreed tot standaard vierbaansweg. Dit besluit is genomen omdat de regering van opvatting is dat de huidige verkeersstromen investeringen niet rechtvaardigen. In het licht van deze verklaring wordt de Commissie verzocht de volgende vragen te beantwoorden. In het belang van het regionaal en het vervoersbeleid zou aan de genoemde verbinding een hogere prioriteit moeten worden gegeven dan zij momenteel krijgt. Kan de Commissie meedelen wat haar standpunt terzake is? Hoe raamt de Commissie het vervoersvolume in deze regio? Beschikt de Commissie over gedetailleerde statistieken over deze route en zo ja, rechtvaardigt dit volume een verbreding? Is de Commissie van opvatting dat een verbreding van het wegenstelsel bevorderlijk is voor de economische, sociale en industriºle ontwikkeling van deze regio? Heeft de Commissie in haar herziene voorstel inzake de Trans-Europese vervoersnetwerken toegezegd een verbreding van deze route te overwegen? C 53 E/122 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen NL 20. 2. 2001 Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie (10 mei 2000) De N4-weg is opgenomen in bijlage I van de communautaire richtsnoeren voor de ontwikkeling van een Trans-Europees vervoersnet (TEN-T) die in 1996 door het Parlement en de Raad werden goedgekeurd (1). Als dusdanig erkent de Gemeenschap het strategische belang van de N4 voor het realiseren van de communautaire doelstellingen, zoals de goede werking van de interne markt en de versterking van de economische samenhang. Artikel 9 van de richtsnoeren stelt dat het weggedeelte van het Trans-Europese vervoersnet moet bestaan uit (cid:132)autosnelwegen en wegen van hoge kwaliteit (cid:133) die de gebruikers een hoog, homogeen en continu niveau van dienstverlening, comfort en veiligheid garanderen(cid:148). Bovendien moeten alle projecten van gemeenschappelijk belang voor de ontwikkeling van het netwerk volgens analyses van de sociaal- economische kosten en baten potentieel economisch levensvatbaar zijn. Het Ierse nationale ontwikkelingsplan stelt dat er aan de N4 tussen Kinnegad en Sligo (cid:132)verdere grote verbeteringen(cid:148) zullen worden uitgevoerd als onderdeel van een programma dat op een kwalitatief goede dienstverlening gericht is. De onderhandelingen over het communautaire bestek tussen de Commissie en de Ierse autoriteiten zijn afgerond. Het bestek voorziet voor de Border, de Midlands en de Western Region effectief in steun voor wegen naar het westen en het noordwesten. In het bestek wordt de N4 specifiek aangewezen voor verbetering, maar uit hoofde van het subsidiariteitsbeginsel wordt de selectie van specifieke projecten aan de nationale overheid overgelaten. In dit verband heeft de Commissie een behoeftenstudie inzake wegen medegefinancierd in het kader van het operationele programma voor het vervoer dat nu als oriºntering zal dienen voor de selectie van projecten, met inbegrip van de N4 en andere wegen naar het westen. De besluiten van deze studie en meer recente overzichten van het verkeersvolume vormen de veiligste manier om beslissingen te nemen over de verbetering van de wegen teneinde tot een betere sociaal-economische ontwikkeling van het noordwesten te komen. Bovendien moeten voor grote infrastructuurprojecten een kosten-batenanalyse en een milieueffectbeoordeling worden uitgevoerd. De strikte toepassing van deze technieken biedt een grotere garantie dat de verbetering van de wegen op basis van objectieve criteria gerechtvaardigd is. De Commissie gaat momenteel na of en hoe de richtsnoeren voor het Trans-Europese vervoersnet moeten worden herzien om rekening te houden met de technologische en economische veranderingen. Hierbij worden de in bijlage I opgenomen kaarten van het netwerk onderzocht. De bevindingen van dat onderzoek zullen worden gepubliceerd in een verslag dat deze zomer aan het Parlement en de Raad zal worden voorgelegd. (1) Beschikking nr. 1692/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 juli 1996 betreffende communautaire richtsnoeren voor de ontwikkeling van een Trans-Europees vervoersnet (cid:129) PB L 228 van 9. 9. 1996. (2001/C 53 E/155) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1294/00 van Eurig Wyn (Verts/ALE) aan de Commissie Betreft: Europese steun voor multiple sclerosepatiºnten (19 april 2000) Kan de Commissie mededelen welke mogelijkheden er in een achterstandsgebied van doelstelling 1 zoals Wales bestaan om multiple sclerosepatiºnten te helpen via Europese hulp en/of steun? Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie (25 mei 2000) West Wales & The Valleys geldt als doelstelling 1-gebied voor de programmeringsperiode 2000-2006. Bij het opstellen van het enkelvoudig programmeringsdocument heeft het regionaal partnerschap West Wales & The Valleys een aantal maatregelen opgenomen (bijv. communautaire actie voor sociale integratie) waarvan maatschappelijke organisaties gebruik kunnen maken om financiºle steun te verkrijgen voor groepen als multiple sclerosepatiºnten. De financiºle steun is echter niet bedoeld voor de behandeling van de ziekte, maar zou kunnen dienen voor opleiding, wederinschakeling, en bestijding van discriminatie op het werk


title: KIRJALLINEN KYSYMYS E-1180/00 esittäjä(t): Marjo Matikainen-Kallström (PPE-DE) komissiolle. Lapset lentokoneessa.

eurovoc_concepts:
air safety
child
common transport policy

text: 20. 2. 2001 FI Euroopan yhteis(cid:246)jen virallinen lehti C 53 E/93 Euroopan kielten teemavuoden p(cid:228)(cid:228)tarkoitus on parantaa tietoisuutta kielten opiskelun t(cid:228)rkeydest(cid:228). Kaikille j(cid:228)senmaiden Euroopan kielten teemavuotta varten ehdottamille kielille, riippumatta niiden asemasta, annetaan yht(cid:228)l(cid:228)inen p(cid:228)(cid:228)sy ohjelmaan. Komissio aikoo osana alue- ja v(cid:228)hemmist(cid:246)kielten turvaamis- ja edist(cid:228)mistoimenpiteit(cid:228) toteuttaa tutkimuk- sen yhteis(cid:246)n nykyisist(cid:228) alue- ja v(cid:228)hemmist(cid:246)kieliyhteis(cid:246)ist(cid:228). T(cid:228)m(cid:228) hanke perustuu Euromosaic-tutkimuksen tuloksiin, ja sen tarkoituksena on muun muassa anta ajantasaista tietoa t(cid:228)llaisten kielten asemasta oikeus-, hallinto- ja koulutusj(cid:228)rjestelmiss(cid:228) kansallisella, alueellisella ja paikallisella tasolla. (2001/C 53 E/123) KIRJALLINEN KYSYMYS E-1180/00 esitt(cid:228)j(cid:228)(t): Marjo Matikainen-Kallstr(cid:246)m (PPE-DE) komissiolle (12. huhtikuuta 2000) Aihe: Lapset lentokoneessa Lentoyhti(cid:246)ill(cid:228) on k(cid:228)yt(cid:246)ss(cid:228)(cid:228)n erilaisia turvak(cid:228)yt(cid:228)nt(cid:246)j(cid:228) sellaisille lapsimatkustajille, joilla ei ole omaa paikkaa. Joillakin lentoyhti(cid:246)ill(cid:228) s(cid:228)(cid:228)nn(cid:246)t kielt(cid:228)v(cid:228)t lasten kuljettamisen penkkiin turvav(cid:246)in kiinnitett(cid:228)v(cid:228)ss(cid:228) turvaistui- messa. T(cid:228)ll(cid:246)in lasta on nousujen ja laskujen aikana pidett(cid:228)v(cid:228) syliss(cid:228). Jotkut lentoyhti(cid:246)t vaativat, ett(cid:228) lapsi kiinnitet(cid:228)(cid:228)n erillisvy(cid:246)ll(cid:228) aikuisen istuinvy(cid:246)h(cid:246)n. Toiset lentoyhti(cid:246)t taas eiv(cid:228)t salli t(cid:228)t(cid:228) k(cid:228)yt(cid:228)nt(cid:246)(cid:228). Yll(cid:228) mainittuun viitaten kysyn komissiolta, mit(cid:228) keinoja sill(cid:228) on k(cid:228)yt(cid:246)ss(cid:228)(cid:228)n pienten lentomatkustajien turvallisuuden parantamiseksi matkustettaessa unionin alueella toimivien lentoyhti(cid:246)iden koneilla. Mihin toimiin se aikoo ryhty(cid:228) selvitt(cid:228)(cid:228)kseen, mill(cid:228) tavoin pienten lasten lentomatkustamista voidaan helpottaa esim. istuinj(cid:228)rjestelyill(cid:228). Loyola de Palacion komission puolesta antama vastaus (15. kes(cid:228)kuuta 2000) S(cid:228)(cid:228)nn(cid:246)sten antaminen matkustajien turvallisuudesta siviililentokoneissa, joita liikenn(cid:246)iv(cid:228)t yhteis(cid:246)(cid:246)n aset- tautuneet toimijat kaupallisessa lentoliikenteess(cid:228), kuuluu toistaiseksi kunkin j(cid:228)senvaltion toimivaltaan, mik(cid:228) selitt(cid:228)(cid:228) parlamentin j(cid:228)senen mainitsemat erilaiset k(cid:228)yt(cid:228)nn(cid:246)t. Tiettyjen siviili-ilmailun turvallisuuteen liittyvien teknisten vaatimusten ja hallinnollisten menettelyjen yhdenmukaistamisesta s(cid:228)(cid:228)det(cid:228)(cid:228)n 16. joulukuuta 1991 annetussa neuvoston asetuksessa (ETY) N:o 3922/91 (1). Komissio on vastik(cid:228)(cid:228)n antanut neuvostolle ja Euroopan parlamentille ehdotuksen (2) mainitun asetuksen muuttamisesta. Ehdotuksen tarkoituksena on laajentaa asetuksen soveltamisalaa koskemaan my(cid:246)s kaupallisten lentokoneiden liikenn(cid:246)inniss(cid:228) sovellettavia yhteisi(cid:228) vaatimuksia. Asiasta tehd(cid:228)(cid:228)n parhaillaan lis(cid:228)selvityksi(cid:228). Lasten ja istuinv(cid:246)iden k(cid:228)yt(cid:246)n osalta ehdotuksen vaatimuksissa m(cid:228)(cid:228)r(cid:228)t(cid:228)(cid:228)n, ett(cid:228) kaksi henkil(cid:246)(cid:228) voi olla samalla istuimella ainoastaan, jos toinen heist(cid:228) on sylilapsi, joka on asianmukaisesti kiinnitetty ylim(cid:228)(cid:228)r(cid:228)i- sell(cid:228) turvavy(cid:246)lenkill(cid:228) tai muulla kiinnityslaitteella. T(cid:228)m(cid:228)n perusteella lapset pit(cid:228)isi muissa tapauksissa rinnastaa muihin matkustajiin ja heid(cid:228)n pit(cid:228)isi matkustaa omalla istuimella, jolla on oma istuinvy(cid:246). Mit(cid:228)(cid:228)n erityiss(cid:228)(cid:228)nn(cid:246)ksi(cid:228) ei kuitenkaan ole annettu lapsen turvaistuimen kiinnitt(cid:228)misest(cid:228) lentokoneen istuimeen. Mainitun muutosasetuksen antaminen johtaa siihen, ett(cid:228) yhteis(cid:246)ss(cid:228) on yhdenmukaiset, oikeudellisesti sitovat turvallisuusvaatimukset lentoliikenteen alalla. (1) EYVL L 373, 31. 12. 1991. (2) KOM(2000) 121


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1183/00 van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie. Uitbreiding van de EU en milieubescherming.

eurovoc_concepts:
Central and Eastern European Countries
accession negotiations
environmental protection

text: 3. 4. 2001 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 103 E/7 Op 29 november 1999 heeft een ontmoeting plaatsgevonden tussen de eerste minister van Bulgarije en het lid van de Commissie, verantwoordelijk voor uitbreiding. Hierbij hebben de Commissie en Bulgarije een akkoord bereikt, dat is getekend door de Bulgaarse minister van Buitenlandse Zaken, ten aanzien van de sluiting en de ontmanteling van de reactoren 1 tot en met 4 van de kerncentrale van Kozloduy. De Bulgaarse regering heeft zich ertoe verbonden de reactoren 1 en 2 v(cid:243)(cid:243)r 2003 def te sluiten. De definitieve beslissing over de sluitingsdata voor de reactoren 3 en 4 zal worden genomen bij de herziening van het Bulgaarse energiebeleid in 2002. Overeenkomstig het akkoord zullen de reactoren 3 en 4 vroeger worden gesloten dan de momenteel voorziene sluitingsdata van 2008 respectievelijk 2010. De Commissie is van oordeel dat deze reactoren niet later dan 2006 def dienen te worden gesloten. Tegenover deze verbintenissen heeft de Commissie financiºle steun toegezegd voor de ontmanteling van de reactoren van Bohunice VI, Ignalina en Kozloduy 1-4 alsook voor de maatregelen die daarbij in de energiesector genomen zullen moeten worden. Er zijn al financieringsmemoranda voor dergelijke steun met PHARE-middelen (begroting 1999) ondertekend met Slowakije en Litouwen, waarbij voor ieder land 10 miljoen € is vastgelegd. De Commissie heeft voor de komende jaren een extra ondersteuning van 20 miljoen € per jaar in het vooruitzicht gesteld. De totale steun zal aan het eind van de huidige financiºle vooruitzichten 2000-2006 zijn opgelopen tot 150 miljoen € voor Slowakije en Litouwen. Het akkoord met Bulgarije omvat een meerjarenpakket van steunmaatregelen ter waarde van 200 miljoen € tot eind 2006. De helft van dit bedrag wordt ter beschikking gesteld als Bulgarije het akkoord over de definitieve sluitingsdata voor de reactoren 3 en 4 in 2002 bevestigt. De Commissie heeft tevens verdere voorberei- dingen getroffen om het leeuwendeel van deze financiºle steun te verstrekken via het door de EBWO (Europese Bank voor wederopbouw en ontwikkeling) beheerde fonds voor internationale subsidies dat later dit jaar zal worden ingesteld. Daarnaast zijn deze drie landen ook leningen van Euratom aangeboden. Op 18 april 2000 heeft de Commissie een lening van 212 miljoen € voor Bulgarije goedgekeurd. Wat de specifieke voorwaarden betreft die de drie kandidaat-lidstaten hebben gesteld in ruil voor hun beslissing om deze reactoren te sluiten, zij opgemerkt dat Bulgarije en Litouwen zich het recht hebben voorbehouden de definitieve beslissing over de sluiting van Kozloduy 3-4 en Ignalina 2 pas te nemen bij de herziening van hun nationale energiebeleid in 2002 (Bulgarije) en 2004 (Litouwen). Uit het debat in bepaalde landen is ook gebleken dat bepaalde politieke kringen de effectieve sluiting willen koppelen aan financiºle steun van de Gemeenschap. De Commissie heeft dat resoluut geweigerd, maar anderzijds wel ingestemd met steun om de besluiten tot ontmanteling te helpen uitvoeren, zoals hoger beschreven. De Commissie volgt nauwlettend de implementatie van de verschillende stadia in het sluitings- en ontmante- lingsproces en heeft als voorwaarde voor haar financiºle steun gesteld dat de begunstigde landen hun verbintenissen ten aanzien van de sluiting moeten nakomen. Dit houdt onder meer in dat desbetreffende voorschriften in de nationale wetgeving moeten worden opgenomen. Verder zijn er geen specifieke (cid:132)garanties(cid:148) overeengekomen ten aanzien van de maatregelen die moeten worden genomen om de reactoren te ontmantelen. De Commissie en de kandidaat-lidstaten zijn er zich evenwel van bewust dat het onderhandelingsproces dat tot toetreding moet leiden, met name de opening en de sluiting van de onderhandelingen over het hoofdstuk energie en de ratificatie van de toetredingsakten zelf, de gepaste hefboom is waarmee de Gemeenschap ervoor kan zorgen dat de aangegane verbintenissen worden nageleefd. In dit stadium is het onmogelijk te voorspellen wanneer het ontmantelingsproces voltooid zal zijn. De inspanningen lopen over een periode van 50 tot meer dan 100 jaar (definitieve opslag van verbruikte splijtstof, nucleair afval en besmette reststoffen). De precieze datum van voltooiing wordt ook be(cid:239)nvloed door de technische oplossingen die worden gekozen uit de diverse ontmantelingsopties. (2001/C 103 E/007) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1183/00 van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie Betreft: Uitbreiding van de EU en milieubescherming (12 april 2000) Het ongeluk in de Roemeense goudmijn Baia Mare, waarbij een onbekend grote hoeveelheid cyanide in de Donau is terechtgekomen, heeft eens te meer grote verontrusting gezaaid omtrent de stand van de milieubescherming in de kandidaat-lidstaten. De toestand is zeer ernstig omdat geen van die landen aan alle EU-vereisten op milieugebied voldoet. C 103 E/8 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen NL 3. 4. 2001 Kan de Commissie aangeven: 1. of zij de voor Agenda 2000 uitgetrokken 50 mrd euro toereikend acht om een veilig milieu te waarborgen? 2. welke landen zich thans aanpassen aan de EU-normen op dit gebied? 3. of zij niet van oordeel is dat een veilig milieu, afgezien van de vereisten in verband met kerncentrales welke reeds genoemd waren in het desbetreffende EP-advies uit de vorige zittingsperiode, een conditio sine qua non voor toetreding moet vormen? Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie (26 mei 2000) Agenda 2000 stelt de criteria vast voor het lidmaatschap van de kandidaat-lidstaten van Midden- en Oost- Europa. Een van deze criteria is het overnemen en ten uitvoer leggen van het Gemeenschapsrecht. Erkennend dat dit wat de milieuwetgeving betreft een zeer omvangrijke opdracht zou zijn en ervan bewust dat een (cid:132)milieukloof(cid:148) tussen de lidstaten en de kandidaat-lidstaten moet worden vermeden, roept Agenda 2000 op tot realistische strategieºn voor het naleven van de communautaire wetgeving en tot concrete plannen voor de financiering van de tenuitvoerlegging daarvan. Daarom voorziet Agenda 2000 in pretoetredingssteun en nieuwe instrumenten om de kandidaat-lidstaat de kosten van de toetreding te helpen dragen. Een van die instrumenten, het Pretoetredingsinstrument voor structuurbeleid (ISPA), zal over een periode van zeven jaar beginnend in 2000 7 000 miljoen € ter beschikking stellen. De helft investeringen in milieu-infrastructuur. Vanaf 2000 zal Phare daarvan zal worden gebruikt voor 1 500 miljoen € per jaar beschikbaar stellen voor economische en sociale ontwikkeling, industriºle wederopbouw en ontwikkeling van de administratieve capaciteit. Dit instrument kan gemeentelijke infrastructuurvoorzieningen en met de industrie verband houdende investeringen in de sanering en vermindering van gevaarlijk afval en emissies financieren. Tenslotte wordt in het kader van het Instrument voor de toekenning van pretoetredingssteun voor landbouw en plattelandsontwikkeling (Sapard) 500 miljoen € per jaar beschikbaar gesteld voor landbouw- en plattelandsontwikkelingsprojecten, waar- onder herbebossing. Zoals de Commissie in Agenda 2000 ook heeft gesteld, kan het financieringstekort echter niet uitsluitend met de pretoetredingssteun worden gedekt. Er zijn belangrijke eigen en buitenlandse financiºle middelen, met name van de particuliere sector, nodig om de strategieºn voor de naleving van het Gemeenschapsrecht te steunen. In het licht van het ongeval in de goudmijn van Baia Mare onderzoekt de Commissie op dit ogenblik haar milieuwetgeving op dit gebied. De naleving van het acquis door de kandidaat-lidstaten wordt constant gevolgd en er worden geregeld voortgangsverslagen opgesteld. Alle kandidaat-lidstaten die met de Gemeenschap toetredingsonderhandelingen op milieugebied zijn begonnen hebben te kennen gegeven dat zij bij de toetreding in staat zullen zijn het desbetreffende Gemeenschapsrecht toe te passen. De Unie heeft in haar gemeenschappelijke standpunten aan de kandidaat-lidstaten inlichtingen gevraagd over hun tijdschema voor de omzetting en tenuitvoerlegging van het Gemeenschapsrecht om de situatie in elk van die landen te kunnen evalueren. Bij de toetredingsonderhandelingen is hoge prioriteit toegekend aan het milieu. De Gemeenschap heeft in haar algemeen standpunt op de toetredingsconferentie bij het begin van de onderhandelingen er uitdruk- kelijk op gewezen dat een hoog niveau van milieubescherming moet worden gewaarborgd en in haar onderhandelingsposities is in feite een duidelijke strategie uitgestippeld om dit doel te bereiken. Dit houdt onder meer in dat prioriteit moet worden toegekend aan de omzetting en tenuitvoerlegging van wetgeving met betrekking tot de industrie en grensoverschrijdende verontreiniging. Voorts heeft de Gemeenschap in haar onderhandelingsposities gesteld dat alle nieuwe investeringen in de kandidaat-lidstaten reeds tijdens de aan de toetreding voorafgaande periode aan het milieu-acquis moeten voldoen. In haar overzichtsdocu- ment bij de verslagen over de door elk van de kandidaat-lidstaten op de weg naar toetreding geboekte vooruitgang, heeft de Commissie er ook op gewezen dat voor die gebieden van het acquis waarvoor aanzienlijke aanpassingen nodig zijn die belangrijke inspanningen, zoals grote uitgaven, vergen de overgangsregelingen over een bepaalde periode kunnen worden gespreid op voorwaarde dat de kandidaten kunnen aantonen dat aan de aanpassing wordt gewerkt en zij zich vastleggen op gedetailleerde realistische plannen daarvoor, waarin onder meer de noodzakelijke investeringen zijn geregeld