title: Advies van de Commissie overeenkomstig artikel 251, lid 2, onder c), van het EG-Verdrag over de amendementen van het Europees Parlement op het gemeenschappelijk standpunt van de Raad inzake het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende havenontvangstvoorzieningen voor scheepsafval en ladingresiduen, houdende wijziging van het voorstel van de Commissie overeenkomstig artikel 250, lid 2, van het EG-Verdrag

eurovoc_concepts:
harbour installation
marine pollution
prevention of pollution
vessel
waste management

formats: html pdf

text: COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 19. 04. 2000 COM(2000) 236 definitief 1998/0249 (COD) ADVIES VAN DE COMMISSIE overeenkomstig artikel 251, lid 2, onder c), van het EG-Verdrag over de amendementen van het Europees Parlement op het gemeenschappelijk standpunt van de Raad inzake het voorstel voor een RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende havenontvangstvoorzieningen voor scheepsafval en ladingresiduen HOUDENDE WIJZIGING VAN HET VOORSTEL VAN DE COMMISSIE overeenkomstig artikel 250, lid 2 van het EG-verdrag TOELICHTING In artikel 251, lid 2, onder c), van het EG-Verdrag is bepaald dat de Commissie advies uitbrengt over de door het Europees Parlement in tweede lezing voorgestelde amendementen. Het advies van de Commissie over de door het Parlement voorgestelde amendementen wordt hieronder weergegeven. Het omvat lid 2, van het EG-Verdrag, een gewijzigd voorstel waarin de amendementen van het Parlement zijn verwerkt die door de Commissie geheel of gedeeltelijk zijn goedgekeurd. tevens, overeenkomstig artikel 250, 1. a) b) c) d) e) f) g) ACHTERGROND Op 20 juli 1998 heeft de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement haar voorstel voor een richtlijn (COM(1998) 452 def. - COD 1998/0249 van 17 juli 1998) toegezonden. Het Economisch en Sociaal Comité heeft op 24 maart 1999 een gunstig advies uitgebracht. Het Comité van de Regio's heeft op 11 maart 1999 een gunstig advies uitgebracht. Op 11 februari 1999 heeft het Parlement in eerste lezing het voorstel van de Commissie goedgekeurd met 18 amendementen. Het resultaat van deze eerste lezing is op 16 september 1999 door het nieuw verkozen Parlement bevestigd. Op 19 april 1999 heeft de Commissie overeenkomstig artikel 250, lid 2, van het Verdrag een gewijzigd voorstel goedgekeurd waarin 8 van de 18 door het Parlement voorgestelde verwerkt (COM(1999) 149 def. ). amendementen gedeeltelijk geheel zijn of De Raad heeft op 8 november 1999 zijn gemeenschappelijk standpunt vastgesteld. Op 14 maart 2000 heeft het Europees Parlement in tweede lezing gunstig op het gemeenschappelijk standpunt gereageerd met een resolutie waarin tevens 15 amendementen zijn opgenomen. 2. DOEL VAN HET VOORSTEL Met het voorstel wordt beoogd de verontreiniging van de zee aanzienlijk te beperken door te zorgen voor geschikte ontvangstvoorzieningen in alle havens van de EU, met inbegrip van havens voor de pleziervaart en jachthavens. Tevens voorziet het in instrumenten die moeten waarborgen dat alle schepen, inclusief vissersvaartuigen en pleziervaartuigen, die deze havens aandoen van de geboden voorzieningen gebruik maken. Met name is in het voorstel bepaald dat: – alle havens, met inbegrip van havens voor de pleziervaart en jachthavens, passende ontvangstvoorzieningen voor scheepsafval en ladingresiduen moeten bieden; 2 – – – – – – voor elke haven een passend plan voor ontvangst en verwerking van scheepsafval moet worden ontwikkeld, dat regelmatig wordt getoetst en goedgekeurd door de autoriteiten van de lidstaten; schepen die voornemens zijn gebruik te maken van de voorzieningen dit vóór aankomst in de haven moeten melden en daarbij de hoeveelheden afval die zij aan boord hebben moeten opgeven; schepen die een haven aandoen alle scheepsafval en ladingresiduen bij de ontvangstvoorziening moeten afgeven, tenzij er voldoende opslagcapaciteit aan boord is voor de voorgenomen reis; de door de havens gehanteerde bijdragesystemen vaartuigen ertoe moeten aanzetten van de voorzieningen gebruik te maken in plaats van hun afval op zee te lozen. de lidstaten erop moeten toezien dat de richtlijn wordt nageleefd en passende sancties moeten toepassen wanneer dit niet het geval is; de autoriteiten informatie over schepen die niet aan de richtlijn voldoen moeten doorgeven aan andere havens in de EU die deze schepen mogelijk willen aandoen. 3. ADVIES VAN DE COMMISSIE OVER DE AMENDEMENTEN VAN HET EUROPEES PARLEMENT 3. 1. Door de Commissie overgenomen amendementen De meeste amendementen van het Europees Parlement zijn aanvaardbaar, hetzij als zodanig, hetzij na redactionele ingrepen. Van de 15 amendementen kunnen er 13 in het opnieuw behandelde voorstel van de Commissie worden opgenomen. De volgende amendementen kunnen ongewijzigd worden overgenomen: • Met de amendementen 1 en 4 wordt beoogd de aan vissersvaartuigen en pleziervaartuigen verleende vrijstelling van de meldingsplicht te beperken. De Commissie is van mening dat een uitbreiding van de meldingsplicht tot vissersvaartuigen en pleziervaartuigen omzichtig moet worden aangepakt, aangezien een dergelijke maatregel gemakkelijk kan leiden tot tot het beperkte gunstige bureaucratische rompslomp die niet is milieueffect. Het door vissersvaartuigen en pleziervaartuigen geproduceerde afval normaal ook zonder voorafgaande melding goed in te schatten voor de havenautoriteiten en ontvangstvoorzieningen. Het door het Parlement voorgestelde criterium is echter dat het schip ten hoogste 12 passagiers mag vervoeren. Aangezien het, zodra meer dan 12 passagiers kunnen worden vervoerd, gaat om een passagiersschip volgens de definitie van het Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee (SOLAS), zijn deze amendementen aanvaardbaar voor de Commissie. in verhouding staat • Amendement 2 betreft een nieuwe overweging inzake een voorkeursbehandeling, wat het bijdragesysteem betreft, voor schepen die minder scheepsafval produceren. Dit spoort met de in artikel 8, lid 3, en artikel 12, lid 4, verwerkte ideeën en is dus in overeenstemming met de algemene strekking van de richtlijn. • In de amendementen 8 en 10 gaat het opnieuw om het beperken van de vrijstelling voor vissersvaartuigen en pleziervaartuigen, in dit geval wat de handhavingsregeling van de 3 richtlijn betreft. Ook wat dit aspect aangaat is omzichtigheid geboden, aangezien beide categorieën schepen buiten het toepassingsgebied van de havenstaatcontrole vallen. Het door het Parlement voorgestelde criterium is echter dat het schip ten hoogste 12 passagiers mag vervoeren. Aangezien het, zodra meer dan 12 passagiers kunnen worden vervoerd, gaat om een passagiersschip volgens de definitie van het Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee (SOLAS), zijn deze amendementen aanvaardbaar voor de Commissie. • Amendement 9 is erop gericht het in het handhavingsartikel als uitgangspunt gehanteerde begrip "voldoende inspecties" nader te specificeren door een vast percentage inspecties, namelijk 25%, voor te schrijven voor alle onder artikel 11, lid 2, vallende schepen die een haven in de EU aandoen. Aangezien artikel 11, lid 2, in het gemeenschappelijk standpunt is opgenomen, alleen betrekking heeft op koopvaardijschepen, kan de Commissie accepteren dat een nauwere samenhang met de havenstaatcontroleregeling wordt gecreëerd en de in die regeling vastgestelde kwantitatieve inspectieeis wordt overgenomen. in de vorm waarin het • Amendement 13 heeft betrekking op samenwerking bij de vaststelling van criteria voor milieuvriendelijke schepen. Deze tekst speelt in op een voor de notulen van de Raad bestemde verklaring van de Raad en de Commissie. • Amendement 15 beoogt de termijn voor de tenuitvoerlegging van de Richtlijn terug te brengen van 24 tot 18 maanden. Dit stemt overeen met het oorspronkelijke voorstel van de Commissie en is dus aanvaardbaar, te meer daar de lidstaten al sinds 1983, het jaar waarin het Marpol-verdrag in werking is getreden, krachtens het internationale recht verplicht zijn passende ontvangstvoorzieningen in hun havens aan te bieden. Vijf andere amendementen kunnen in principe worden aanvaard, maar moeten worden herschreven om de formulering te verduidelijken of om ze in overeenstemming te brengen met andere bepalingen van de richtlijn en andere daarmee samenhangende communautaire of internationale instrumenten. Het gaat om de amendementen 7, 11, 12 en 14, die hieronder worden samengevat. • Met amendement 3 wordt beoogd ervoor te zorgen dat zelfs schepen die om souvereiniteitsredenen buiten de toepassing van de richtlijn vallen hun scheepsafval en ladingresiduen afgeven op een wijze die, voorzover in overeenstemming is met deze richtlijn. Dit is volkomen acceptabel. redelijk en uitvoerbaar, • Amendement 7 voorziet in een wijzigingsmechanisme voor de richtlijn om ervoor te zorgen dat de in artikel 8 genoemde bijdragesystemen geen averechts effect hebben op het milieu, de concurrentie en de afvalstromen. De Commissie is het er wel mee eens dat het van belang is de ontwikkelingen te volgen en ongewenste effecten te voorkomen, maar vindt de voorgestelde formulering enigszins problematisch. Indien op concurrentiegebied echte problemen zouden optreden zou de Commissie gebruik maken van haar bevoegdheden krachtens het Verdrag. De term concurrentie dient dus te worden vermeden. In bijgaand gewijzigd voorstel is een alternatieve tekst over dezelfde kwestie opgenomen. • In amendement 11 neemt het Parlement opnieuw de eerder geschrapte bepaling op waarin aan schepen het recht op afdoende compensatie wordt verleend wanneer zij worden opgehouden als gevolg van gebrekkige havenontvangstvoorzieningen. Het oorspronkelijke voorstel van de Commissie bevatte een soortgelijke bepaling, maar deze was door de Raad geschrapt omdat deze overbodig werd geacht. Het amendement van het Parlement is in 4 principe aanvaardbaar, maar de voorgestelde tekst is problematisch, aangezien deze impliceert dat scheepseigenaren onvoorwaardelijk recht hebben op compensatie, ongeacht de redenen voor het oponthoud of andere feiten die in elk afzonderlijk geval een rol kunnen spelen. Daarom is in het gewijzigde voorstel een alternatieve tekst opgenomen. • Met amendement 12 wil het EP het doel van het voorgenomen informatie- en controlesysteem specificeren. De Commissie kan de voorgestelde tekst in deze vorm niet accepteren, aangezien zij van mening is dat de in de nieuwe streepjes behandelde aspecten ook door middel van de oorspronkelijke formulering kunnen worden geregeld of in ieder geval voldoende aan bod komen in artikel 17 van de richtlijn. Aangezien zij het echter eens is met een aantal van de aan het voorstel ten grondslag liggende ideeën stelt zij een alternatieve, kortere tekst voor in bijgaand gewijzigd voorstel. • Amendement 14 heeft betrekking op de nieuwe comitéprocedure, maar de tekst die gezamenlijk door de drie instellingen is opgesteld is hier het meest op zijn plaats. 3. 2. Niet door de Commissie geaccepteerde amendementen • Amendement 5 is enigszins onduidelijk, maar lijkt betrekking te hebben op een probleem dat buiten de werkingssfeer van de richtlijn valt. In dit amendement lijkt men er namelijk van uit te gaan dat de richtlijn bepaalde voorschriften voor de uitrusting van traditionele zeilschepen bevat, maar dit is niet het geval. Het probleem waarop dit amendement betrekking heeft lijkt eerder in het kader van het Marpol-verdrag (bijlage IV) dan via deze richtlijn te moeten worden geregeld. is bereikt in dit verband een flexibeler aanpak dient • In amendement 6 wordt de flexibiliteit van het bijdragesysteem ter discussie gesteld. Waar in het gemeenschappelijk standpunt een zeer delicaat evenwicht tussen de verschillende inzichten van de lidstaten, maar toch nog vooruitgang is geboekt wat betreft het bevorderen van het gebruik van de betrokken voorzieningen, beperkt het voorstel van het Parlement zich in wezen tot een systeem van ongedifferentieerde bijdragen. De te worden Commissie is van mening dat geaccepteerd, zij het dat de aan het artikel inzake het bijdragesysteem ten grondslag liggende basisprincipes niet in het gedrang mogen komen. Dit systeem zal namelijk gelden in zeer uiteenlopende situaties in onderling sterk verschillende havens in heel Europa, en mag dus niet te rigide zijn. Bovendien heeft een ongedifferentieerd systeem het nadeel dat er voor de scheepseigenaren geen impuls van uitgaat om schonere technieken in te voeren, zoals het gebruik van "schone machinekamers", die minder afval opleveren. Een dergelijk systeem betekent ook dat schepen die vaak een haven aandoen - bij voorbeeld in de korte vaart - een onevenredig groot deel van de lasten zullen dragen. Er zijn geen aanwijzingen dat een universeel bijdragesysteem voor heel Europa de beste oplossing is, aangezien er op dit gebied nog geen ervaring met gemeenschappelijke Europese principes is opgedaan. De Commissie meent dat de beste methode om ervoor te zorgen dat vooruitgang wordt geboekt met gemeenschappelijke principes inzake de tarifering erin bestaat in dit stadium een flexibeler aanpak toe te passen dan die welke door het Parlement wordt voorgesteld. De effecten op langere termijn dienen echter te worden bewaakt en de Commissie zal, wanneer dit nodig wordt geacht, op grond van de wijzigingsprocedure (nieuw artikel 8, lid 4) verdere maatregelen voorstellen om mogelijke ongewenste effecten tegen te gaan. 5 1998/0249 (COD) ADVIES VAN DE COMMISSIE overeenkomstig artikel 251, lid 2, onder c), van het EG-Verdrag over de amendementen van het Europees Parlement op het gemeenschappelijk standpunt van de Raad inzake het voorstel voor een RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende havenontvangstvoorzieningen voor scheepsafval en ladingresiduen HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 80, lid 2, Gezien het voorstel van de Commissie1, Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité2, Gezien het advies van het Comité van de Regio's3, Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag4, Overwegende hetgeen volgt: (1) (2) (3) 1 2 3 4 Het milieubeleid van de Gemeenschap is gericht op een hoog niveau van bescherming; het berust op het voorzorgsbeginsel en de beginselen dat de vervuiler betaalt en dat preventief handelen noodzakelijk is. Een belangrijk onderdeel van het optreden van de Gemeenschap op het gebied van maritiem transport betreft het terugdringen van de verontreiniging van de zeeën; dit kan worden bereikt door de naleving van internationale verdragen, codes en resoluties, onder behoud van de vrijheid van scheepvaart, zoals vastgelegd in het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee, alsmede van de vrijheid van dienstverlening, zoals vastgelegd in het Gemeenschapsrecht. De Gemeenschap is ernstig bezorgd over de verontreiniging van de zeeën en kusten van de lidstaten door lozingen van scheepsafval en ladingresiduen, en in het bijzonder over de tenuitvoerlegging van het Internationaal Verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen van 1973, zoals gewijzigd bij het daarop betrekking hebbende Protocol van 1978 (Marpol 73/78), dat regelt welke afvalstoffen door schepen in het mariene milieu mogen PB C 271 van 31. 8. 1998, blz. 79. PB C 138 van 18. 5. 1999, blz. 12. PB C 198 van 14. 7. 1999, blz. 27. Advies van het Europees Parlement van 11 februari 1999 (PB C 150 van 28. 5. 1999, blz. 432), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van. (nog niet gepubliceerd in het Publicatieblad) en besluit van het Europees Parlement van. (nog niet gepubliceerd in het Publicatieblad). 6 geloosd worden toereikende ontvangstvoorzieningen in havens aan te bieden; alle lidstaten hebben Marpol 73/78 geratificeerd. verdragsluitende verplicht partijen de en (4) (5) (6) (7) (8) (9) De bescherming van het mariene milieu kan worden verbeterd door het terugdringen van lozingen van scheepsafval en ladingresiduen in zee; dit kan worden verwezenlijkt door de beschikbaarheid en het gebruik van ontvangstvoorzieningen alsmede de handhaving van de regelgeving te verbeteren; de Raad heeft, in zijn resolutie van 8 juni 1993 over een gemeen- schappelijk beleid inzake de veiligheid op zee5, de ontwikkeling van de beschikbaarheid en het gebruik van de ontvangstvoorzieningen in de Gemeenschap aangemerkt zijn als prioritaire acties. Schepen die een onredelijk groot gevaar voor schade aan het mariene milieu opleveren mogen niet uitvaren, op grond van Richtlijn 95/21/EG van de Raad van 19 juni 1995 betreffende de naleving, met betrekking tot de schepen die gebruik maken van havens in de Gemeenschap en varen in de onder de rechtsmacht van de lidstaten vallende wateren, van internationale normen op het gebied van de veiligheid van schepen, voorkoming van verontreiniging en leef- en werkomstandigheden aan boord (havenstaatcontrole)6. De verontreiniging van de zeeën is uit de aard der zaak een grensoverschrijdend verschijnsel; volgens het subsidiariteitsbeginsel is het optreden op gemeenschapsniveau de meest doeltreffende manier om gemeenschappelijke milieunormen voor schepen en havens in de gehele Gemeenschap te verzekeren. Volgens het proportionaliteitsbeginsel is een richtlijn het geschikte wettelijke instrument, aangezien deze een kader verschaft voor een uniforme en verplichte toepassing van de milieunormen door de lidstaten, te beslissen welke uitvoeringsinstrumenten het best aansluiten op zijn interne bestel. terwijl zij elke lidstaat vrijlaat Overeenstemming met bestaande regionale overeenkomsten, zoals het Verdrag ter bescherming van het mariene milieu in het Oostzeegebied 1974/1992, moet worden verzekerd. Milieueisen moeten van toepassing zijn op alle schepen, ongeacht onder welke vlag zij varen, teneinde verontreiniging beter te kunnen voorkomen en concurrentievervalsing te vermijden, en adequate ontvangstvoorzieningen moeten beschikbaar worden gesteld in alle havens van de Gemeenschap. (10) Adequate havenontvangstvoorzieningen moeten voldoen aan de behoeften van de gebruikers - van het grootste koopvaardijschip tot het kleinste pleziervaartuig - en van het milieu, zonder onnodig oponthoud te veroorzaken voor schepen die er gebruik van maken; de verplichting om de beschikbaarheid van adequate havenontvangstvoorzieningen te verzekeren laat de lidstaten een grote mate van vrijheid voor het regelen van de ontvangst van afval op de meest geschikte wijze, en biedt hen onder andere de gelegenheid vaste ontvangstinstallaties aan te bieden of dienstverleners aan te wijzen die mobiele eenheden voor de ontvangst van afval naar de havens brengen wanneer daaraan behoefte is; dit voorschrift houdt ook de verplichting in die diensten en/of andere nevenvoorzieningen te bieden die nodig zijn voor een correct en adequaat gebruik van die voorzieningen. 5 6 PB C 271 van 7. 10. 1993, blz. 1. PB L 157 van 7. 7. 1995, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 98/42/EG (PB L 184 van 27. 6. 1998, blz. 40). 7 (11) De adequaatheid van de voorzieningen kan worden verbeterd door up-to-date afvalontvangst- en afvalverwerkingsplannen die in overleg met de betrokken partijen zijn opgesteld. (12) De doelmatigheid van havenontvangstvoorzieningen kan worden verbeterd door schepen te verplichten hun behoefte om van havenontvangstvoorzieningen gebruik te maken vooraf aan te melden; die aanmelding zal ook informatie leveren voor een doeltreffende planning van het afvalbeheer. Vissersvaartuigen en pleziervaartuigen waarop ten hoogste 12 passagiers mogen worden vervoerd, kunnen zonder voorafgaande aanmelding hun afval afgeven aan de havenontvangstvoorzieningen. (13) Lozingen van scheepsafval op zee kunnen worden teruggedrongen door alle schepen te verplichten hun afval vóór vertrek uit de haven bij de havenontvangstvoorzieningen af te geven; om de belangen van een vlot zeevervoer met de bescherming van het milieu te verzoenen moeten uitzonderingen op dit vereiste mogelijk zijn, rekening houdend met het voorhanden zijn van voldoende aparte opslagcapaciteit aan boord, de afgiftemogelijkheden in een andere haven zonder risico voor lozen op zee en overeenkomstig het internationale recht vastgestelde bijzondere afgiftevoorschriften. (14) Gelet de van kosten op het vervuiler beginsel dat betaalt, moeten de de inbegrip van de verwerking en de verwijdering van havenontvangstvoorzieningen, met scheepsafval, door de schepen worden gedekt; in het belang van de bescherming van het milieu zou het bijdragesysteem veeleer moeten aanzetten tot het afgeven van afval in de haven dan tot het lozen op zee; dit kan worden aangemoedigd door ervoor te zorgen dat alle schepen bijdragen in de kosten in verband met de ontvangst en behandeling van scheepsafval, waardoor het economische voordeel van lozingen op zee wordt beperkt; volgens het subsidiariteitsbeginsel blijven de lidstaten overeenkomstig hun nationale wetgeving en hun huidige praktijken bevoegd om te bepalen of en in welke mate de bijdragen die gerelateerd zijn aan de door het schip feitelijk afgegeven hoeveelheden afval, worden de kostendekkingssystemen havenontvangstvoorzieningen; de bijdragen voor het gebruik van deze voorzieningen moeten redelijk, niet-discriminerend en transparant zijn. opgenomen gebruik voor van het de in (15) (16) (17) Schepen die minder scheepsafval produceren, dienen in de kostendekkingssystemen een voorkeursbehandeling te krijgen; de aanwijzing van dergelijke vaartuigen zou door gemeenschappelijke criteria worden vergemakkelijkt. Teneinde onnodige lasten voor de betrokken partijen te vermijden, kunnen schepen die volgens een dienstregeling frequent en regelmatig bepaalde havens aandoen en waarvoor genoegzaam is aangetoond dat er een regeling is getroffen voor de afgifte van scheepsafval en de betaling van bijdragen, van bepaalde verplichtingen ingevolge deze richtlijn worden vrijgesteld. moeten afgegeven havenontvangstvoorzieningen Ladingresiduen worden overeenkomstig Marpol 73/78; Marpol 73/78 schrijft voor dat ladingresiduen moeten worden afgegeven bij havenontvangstvoorzieningen voorzover dat nodig is om te voldoen aan de voorschriften betreffende het schoonmaken van de tank; voor die afgifte moet de gebruiker van de ontvangstvoorziening een bijdrage betalen waarbij de gebruiker gewoonlijk nader wordt aangeduid in de contractuele regelingen tussen de betrokken partijen of in andere plaatselijke regelingen. bij (18) Er moeten gerichte inspecties worden uitgevoerd om te controleren of deze richtlijn wordt nageleefd; het aantal van dergelijke inspecties en de opgelegde sancties moeten toereikend 8 zijn om niet-naleving van de richtlijn te ontmoedigen; die inspecties kunnen om redenen van doelmatigheid en kosteneffectiviteit plaatsvinden in het kader van Richtlijn 95/21/EG, indien van toepassing. (19) De lidstaten dienen een passend bestuursrechtelijk kader voor een adequate werking van de havenontvangstvoorzieningen te verzekeren; overeenkomstig Marpol 73/78 moeten klachten over inadequate havenontvangstvoorzieningen aan de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) worden toegezonden; dezelfde gegevens kunnen tegelijkertijd ter informatie aan de Commissie worden toegezonden. (20) Een informatiesysteem voor het identificeren van verontreinigende of potentieel verontreinigende schepen zou de handhaving van deze richtlijn vergemakkelijken en zou ook van nut zijn voor de evaluatie van de uitvoering van de richtlijn; het krachtens het Memorandum van Overeenstemming van Parijs inzake havenstaatcontrole opgezette informatiesysteem Sirenac verstrekt een groot deel van de daarvoor benodigde aanvullende informatie. (21) Het is noodzakelijk dat een comité, bestaande uit vertegenwoordigers van de lidstaten, de Commissie bijstaat met het oog op een doeltreffende toepassing van deze richtlijn; aangezien de voor de uitvoering van de onderhavige tekst vereiste maatregelen maatregelen van algemene strekking zijn in de zin van artikel 2 van Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden7, moeten deze maatregelen worden vastgesteld volgens de in artikel 5 van genoemd besluit bedoelde regelgevingsprocedure. (22) Een aantal bepalingen van deze richtlijn kunnen overeenkomstig deze procedure worden gewijzigd om rekening te houden met IMO- of EG-maatregelen die in de toekomst van kracht worden, en om te zorgen voor een geharmoniseerde toepassing, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Doel Het doel van deze richtlijn is lozing van scheepsafval en ladingresiduen in zee, met name illegale lozingen, door schepen die gebruik maken van havens in de Gemeenschap te doen verminderen, door de beschikbaarheid en het gebruik van havenontvangstvoorzieningen voor scheepsafval en teneinde een betere bescherming van het mariene milieu te ladingresiduen te verbeteren, bewerkstelligen. Artikel 2 Definities In deze richtlijn wordt verstaan onder: (a) "schip": zeegaand vaartuig, ongeacht het type, dat in het mariene milieu opereert, met inbegrip van draagvleugelboten, luchtkussenvaartuigen, onderwatervaartuigen en drijvende vaartuigen; 7 PB L 184 van 17. 7. 1999, blz. 23. 9 (b) (c) (d) (e) (f) (g) (h) "MARPOL 73/78": het Internationaal Verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen van 1973, als gewijzigd bij het Protocol van 1978 bij dat Verdrag, zoals van kracht op de datum van vaststelling van deze richtlijn; "scheepsafval": afval, met inbegrip van sanitair afval, en residuen, niet zijnde ladingresiduen, die ontstaan tijdens de bedrijfsvoering van een schip en vallen onder het toepassingsgebied van de bijlagen I, IV en V van MARPOL 73/78, en ladinggebonden afval zoals omschreven in de Guidelines voor de uitvoering van bijlage V van MARPOL 73/78; "ladingresiduen": de restanten van lading in ruimen of tanks aan boord die na het lossen en schoonmaken achterblijven, met inbegrip van restanten na lading of lossing en morsingen; "havenontvangstvoorziening": vaste, drijvende of mobiele voorziening die geschikt is voor de ontvangst van scheepsafval of ladingresiduen; "vissersvaartuig": schip, uitgerust of met commercieel oogmerk gebruikt voor het vangen van vis of andere levende rijkdommen van de zee; "pleziervaartuig": schip, bestemd of gebruikt voor sport of vrijetijdsbesteding, ongeacht het type en de wijze van voortstuwing; "haven": plaats of geografisch gebied met verbeteringswerken en voorzieningen die voornamelijk dienen voor de ontvangst van schepen, met inbegrip van vissersvaartuigen en pleziervaartuigen. Onverminderd de definities van de punten c) en d) worden "scheepsafval" en "ladingresiduen" beschouwd als afval in de zin van artikel 1, punt a), van Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen8. Artikel 3 Toepassingsgebied 1. Deze richtlijn is van toepassing op: (a) elk schip, vissersvaartuig en pleziervaartuig, ongeacht hun vlag, die een haven in een lidstaat aandoen of daar in bedrijf zijn, met uitzondering van oorlogsschepen, marinehulpschepen en andere schepen in eigendom of onder beheer van een staat die uitsluitend voor een niet-commerciële overheidsdienst worden gebruikt, en (b) alle havens van de lidstaten die gewoonlijk worden aangedaan door schepen welke onder het toepassingsgebied onder a) vallen. Onverminderd punt a) van de vorige alinea, zullen de lidstaten maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat oorlogsschepen, marinehulpschepen en andere schepen in eigendom of onder beheer van een staat die uitsluitend voor een niet-commerciële overheidsdienst worden gebruikt, hun scheepsafval en ladingresiduen afgeven op een wijze die, voorzover redelijk en uitvoerbaar, in overeenstemming is met deze richtlijn. PB L 194 van 25. 7. 1975, blz. 39. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 96/350/EG van de Commissie (PB L 135 van 6. 6. 1996, blz. 32). 10 2. 8 1. 2. 3. 1. 2. 3. 1. Artikel 4 Havenontvangstvoorzieningen De lidstaten dragen zorg voor de beschikbaarheid van havenontvangstvoorzieningen die toereikend zijn voor de behoeften van de schepen welke die haven gewoonlijk aandoen, zonder onnodig oponthoud van de schepen te veroorzaken. Havenontvangstvoorzieningen zijn toereikend, indien zij geschikt zijn voor de ontvangst van de soorten en hoeveelheden scheepsafval en ladingresiduen van de schepen welke die haven gewoonlijk aandoen, rekening houdende met de behoeften van de gebruikers van de haven, de grootte en de geografische ligging van de haven, het soort schepen dat de haven aandoet en de vrijstellingen waarin is voorzien in artikel 9. De lidstaten stellen procedures vast, overeenkomstig die welke in de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) zijn overeengekomen, voor kennisgeving van vermeende onvolkomenheden van havenontvangstvoorzieningen aan de havenstaat. Artikel 5 Afvalontvangst- en afvalverwerkingsplannen Voor elke haven wordt een passend plan voor ontvangst en verwerking van scheepsafval uitgewerkt en vastgesteld na overleg met de betrokken partijen, in het bijzonder de havengebruikers of hun vertegenwoordigers, waarin rekening gehouden wordt met de artikelen 4, 6, 7, 10 en 12. Nadere voorschriften voor de uitwerking van dergelijke plannen zijn opgenomen in bijlage I. De in lid 1 bedoelde afvalontvangst- en afvalverwerkingsplannen kunnen met passende inschakeling van elke haven in regionaal verband worden opgesteld, indien dit doelmatig is, mits de behoefte aan havenontvangstvoorzieningen en de beschikbaarheid daarvan voor elke haven apart worden vermeld. De lidstaten evalueren het afvalontvangst- en afvalverwerkingsplan, keuren het goed, zien toe op de uitvoering ervan en zorgen ervoor dat het tenminste om de drie jaar en na significante veranderingen in de werking van de haven opnieuw wordt goedgekeurd. Artikel 6 Aanmelding De kapitein van een schip, niet zijnde een vissersvaartuig of een pleziervaartuig waarop ten hoogste 12 passagiers mogen worden vervoerd, dat op weg is naar een haven in de Gemeenschap, vult het formulier van bijlage II waarheidsgetrouw en nauwkeurig in en verstrekt de informatie aan de autoriteit of instantie die voor dat doel is aangewezen door de lidstaat, waarin die haven is gelegen: (a) ten minste 24 uur voor aankomst, indien de aanloophaven bekend is; of (b) (c) zodra de aanloophaven bekend is, indien die informatie minder dan 24 uur voor aankomst beschikbaar is; of uiterlijk bij vertrek uit de vorige haven, indien de duur van de reis minder dan 24 uur bedraagt. 11 2. 1. 2. 3. 1. 2. kunnen lidstaten De de havenontvangstvoorziening wordt aangemeld, die de informatie doorzendt naar de betrokken autoriteit of instantie. informatie exploitant bepalen van dat bij de de De in lid 1 bedoelde informatie wordt ten minste tot de volgende aanloophaven aan boord bewaard en desgevraagd ter beschikking gesteld van de autoriteiten van de lidstaat. Artikel 7 Afgifte van scheepsafval De kapitein van een schip dat een haven in de Gemeenschap aandoet, geeft alle scheepsafval voor vertrek uit die haven af bij een havenontvangstvoorziening. Onverminderd lid 1, kan een schip naar de volgende aanloophaven doorvaren zonder afgifte van het scheepsafval, indien uit de overeenkomstig artikel 6 en bijlage II verstrekte informatie blijkt dat er voldoende aparte opslagcapaciteit aan boord aanwezig is voor alle scheepsafval dat is ontstaan en dat tijdens de voorgenomen reis van het schip tot de haven van afgifte nog zal ontstaan. er zijn goede redenen toereikende om aan Indien havenontvangstvoorzieningen beschikbaar zijn in de beoogde haven van afgifte, of indien die haven niet bekend is en er derhalve een risico bestaat dat het afval op zee zal worden geloosd, neemt de lidstaat alle nodige maatregelen om verontreiniging van de zee te voorkomen, indien nodig door te eisen dat het schip voor het vertrek uit de haven zijn scheepsafval afgeeft. nemen geen dat te Lid 2 is van toepassing onverminderd strengere afgiftevoorschriften voor schepen die overeenkomstig het internationale recht zijn vastgesteld. Artikel 8 Bijdragen voor scheepsafval De lidstaten dragen er zorg voor dat de kosten van de havenontvangstvoorzieningen voor inbegrip van de behandeling en verwijdering van het scheepsafval, scheepsafval, met worden bekostigd uit bijdragen van schepen. De kostendekkingssystemen voor het gebruik van havenontvangstvoorzieningen mogen niet aanzetten tot het lozen van afval op zee. Daartoe gelden de volgende beginselen: (a) (b) (c) alle schepen die een haven in een lidstaat aandoen, dragen bij in de kosten bedoeld in lid 1, ongeacht het feitelijke gebruik van de voorzieningen. Mogelijkheden om dat te bewerkstelligen zijn het opnemen van de bijdrage in de havengelden en het invoeren van een aparte vaste afvalbijdrage. De bijdragen kunnen onder andere naar gelang van de categorie, het type en de grootte van het schip gedifferentieerd worden; het gedeelte van de kosten dat eventueel niet wordt gedekt door de onder a) vermelde bijdrage wordt gedekt op basis van de feitelijk door het schip afgegeven soorten en hoeveelheden scheepsafval; de bijdragen kunnen worden verlaagd indien het milieuzorgsysteem, het ontwerp, de uitrusting en de exploitatie van het schip zodanig zijn dat de kapitein kan aantonen dat het minder scheepsafval produceert. 12 3. 4. 1. 2. Teneinde te verzekeren dat de bijdragen billijk, transparant en niet-discriminerend zijn en de kosten van de ter beschikking gestelde en, voorzover van toepassing, gebruikte havenontvangstvoorzieningen en diensten weerspiegelen, dienen de grondslag waarop de bijdragen zijn berekend en het bedrag aan de havengebruikers kenbaar te worden gemaakt. Indien de in lid 2 genoemde kostendekkingssystemen zodanig verschillen dat de doelstellingen van artikel 1 van deze richtlijn in het gedrang komen, dient de Commissie een voorstel in om deze richtlijn zodanig te wijzigen dat de verschillen tussen de kostendekkingssystemen voldoende worden verkleind om vorengenoemde negatieve effecten te voorkomen. Artikel 9 Vrijstellingen Indien schepen volgens een dienstregeling frequent en regelmatig bepaalde havens aandoen en genoegzaam aangetoond is dat er een regeling is getroffen voor de afgifte van scheepsafval en de betaling van bijdragen in een op de route van het schip liggende haven, kunnen de lidstaten van de betrokken havens die schepen vrijstelling verlenen van de voorschriften van artikel 6, artikel 7, lid 1, en artikel 8. De lidstaten stellen de Commissie regelmatig, doch ten minste eenmaal per jaar, in kennis van vrijstellingen die overeenkomstig lid 1 zijn verleend. Artikel 10 Afgifte van ladingresiduen De kapitein van een schip dat een haven in de Gemeenschap aandoet, draagt er zorg voor dat ladingresiduen afgegeven worden bij een havenontvangstvoorziening overeenkomstig de voorschriften van Marpol 73/78. Bijdragen verbonden aan de afgifte van ladingresiduen worden door de gebruiker van de havenontvangstvoorziening betaald. Artikel 11 Handhaving 1. 2. De lidstaten dragen er zorg voor dat elk schip geïnspecteerd kan worden om na te gaan of het voldoet aan de artikelen 7 en 10, en dat er voldoende inspecties worden uitgevoerd. Voor inspecties van andere schepen dan vissersvaartuigen en pleziervaartuigen waarop ten hoogste 12 passagiers mogen worden vervoerd, geldt het volgende: (a) bij de selectie van te inspecteren schepen besteden de lidstaten bijzondere aandacht aan: – – schepen die niet aan de aanmeldingsvoorschriften van artikel 6 hebben voldaan; schepen bij welke het onderzoek van de door de kapitein overeenkomstig artikel 6 aangemelde informatie andere redenen aan het licht heeft gebracht voor de veronderstelling dat het schip niet aan deze richtlijn voldoet; 13 (b) (c) de inspectie kan plaatsvinden vindt plaats in het kader van Richtlijn 95/21/EG, indien van toepassing, en aan het in de richtlijn vermelde vereiste van 25% inspecties dient te worden voldaan; indien de betrokken autoriteit het resultaat van de inspectie niet bevredigend acht, draagt zij er zorg voor dat het schip de haven niet verlaat voordat het zijn scheepsafval een havenontvangstvoorziening heeft afgegeven overeenkomstig de artikelen 7 en 10; ladingresiduen bij en/of (d) wanneer er duidelijke aanwijzingen zijn dat een schip is uitgevaren zonder aan artikel 7 of artikel 10 te hebben voldaan, wordt de bevoegde autoriteit van de volgende aanloophaven daarvan in kennis gesteld en mag aan dat schip, onverminderd de sancties van artikel 13, geen toestemming worden verleend die haven te verlaten alvorens een nadere evaluatie van de factoren met betrekking tot de naleving van deze richtlijn door het schip, zoals de juistheid van de overeenkomstig artikel 6 verstrekte informatie, heeft plaatsgevonden 3. De lidstaten stellen controleprocedures vast, voorzover noodzakelijk, om te verzekeren dat vissersvaartuigen en pleziervaartuigen waarop ten hoogste 12 passagiers mogen worden vervoerd, aan de toepasselijke voorschriften van deze richtlijn voldoen. Artikel 12 Begeleidende maatregelen 1. De lidstaten: (a) treffen alle noodzakelijke maatregelen om ervoor te zorgen dat kapiteins, aanbieders van havenontvangstvoorzieningen en andere betrokken personen naar behoren worden geïnformeerd over de eisen die uit hoofde van deze richtlijn aan hen worden gesteld en dat zij aan die eisen voldoen; (b) wijzen autoriteiten of instanties aan voor het vervullen van de taken in het kader van deze richtlijn; (c) (d) (e) (f) (g) zorgen voor samenwerking tussen de betrokken autoriteiten en instanties en commerciële organisaties met het oog op een doeltreffende uitvoering van deze richtlijn; zorgen ervoor dat de informatie die overeenkomstig artikel 6 door kapiteins is aangemeld, naar behoren wordt onderzocht; de dat ervoor van zorgen havenontvangstvoorzieningen eenvoudig en vlot verlopen en onnodig oponthoud van schepen wordt de de havenontvangstvoorzieningen te gebruiken; kapitein wordt verband met gestimuleerd formaliteiten vermeden, gebruik zodat het in zorgen ervoor dat de Commissie een afschrift van klachten over ontoereikende havenontvangstvoorzieningen als bedoeld in artikel 4, lid 3, ontvangt; zorgen ervoor dat de verwerking, terugwinning of verwijdering van scheepsafval en ladingresiduen plaatsvindt in overeenstemming met Richtlijn 75/442/EEG en andere toepasselijke Gemeenschapswetgeving betreffende afvalstoffen, in het bijzonder Richtlijn 75/439/EEG van de Raad van 16 juni 1975 inzake de verwijdering van 14 afgewerkte olie9 en Richtlijn 91/689/EEG van de Raad van 12 december 1991 betreffende gevaarlijke afvalstoffen10. (h) zorgen voor de vaststelling en handhaving, overeenkomstig hun nationale wetgeving, van passende procedures om schepen die overmatig worden opgehouden als gevolg van gebrekkige havenontvangstvoorzieningen of een gebrekkig afvalbeheer afdoende te compenseren. Afgegeven scheepsafval en ladingresiduen worden beschouwd als in het vrije verkeer te zijn gebracht in de zin van artikel 79 van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek11. Overeenkomstig artikel 45 van het communautair douanewetboek zien de douaneautoriteiten af van de eis dat een summiere aangifte moet worden ingediend. De lidstaten en de Commissie, met deelneming van de havens, werken samen om op zijn minst voor de gehele Gemeenschap een passend informatie- en controlesysteem op te zetten, zodat – – schepen die hun scheepsafval en ladingresiduen niet overeenkomstig deze richtlijn hebben afgegeven beter kunnen worden geïdentificeerd, kan worden nagegaan of de doelstellingen van artikel 1 van de richtlijn zijn gehaald. lidstaten en de Commissie werken samen bij de van De gemeenschappelijke criteria voor de aanwijzing van de in artikel 8, lid 2, onder c) bedoelde schepen. vaststelling 2. 3. 4. Artikel 13 Sancties De lidstaten voeren een stelsel van sancties in voor het geval van inbreuk op de nationale voorschriften die uit hoofde van deze richtlijn zijn vastgesteld en treffen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat die sancties ten uitvoer worden gelegd. De sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. 1. 9 10 11 12 Artikel 14 Regelgevend comité De Commissie wordt bijgestaan door het comité opgericht bij artikel 12, Richtlijn 93/75/EEG12. lid 1, van PB L 194 van 25. 7. 1975, blz. 23. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 91/692/EEG (PB L 377 van 31. 12. 1991, blz. 48). PB L 377 van 31. 12. 1991, blz. 20. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 94/31/EEG (PB L 168 van 2. 7. 1994, blz. 28). PB L 302 van 19. 10. 1992. blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 955/99 (PB L 119 van 7. 5. 1999, blz. 1). PB L 247 van 5. 10. 1993, blz. 19. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 98/74/EG (PB L 276 van 13. 10. 1998, blz. 7). 15 2. 3. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is de in artikel 5 van Besluit 1999/468/EG bedoelde regelgevingsprocedure van toepassing, met inachtneming van het bepaalde in artikel 7, lid 3, en artikel 8 van dat besluit. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden. Artikel 15 Wijzigingsprocedure richtlijn, de definitie De bijlagen bij deze in artikel 2, onder b), verwijzingen naar gemeenschapsinstrumenten en verwijzingen naar IMO-instrumenten kunnen volgens de procedure van artikel 14, lid 2, worden gewijzigd om ze in overeenstemming te brengen met EG- of IMO- maatregelen die van kracht zijn geworden, voorzover dergelijke wijzigingen het toepassingsgebied van deze richtlijn niet uitbreiden. De bijlagen bij deze richtlijn kunnen volgens de procedure van artikel 14 worden gewijzigd indien dat nodig is om de bij deze richtlijn getroffen regeling te verbeteren, voorzover dergelijke wijzigingen het toepassingsgebied van de richtlijn niet uitbreiden. 1. 2. 1. 2. Artikel 16 Uitvoering De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om vóór [………. ] aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Met betrekking tot sanitair afval, als bedoeld in artikel 2, onder c), wordt de toepassing van deze richtlijn echter opgeschort tot twaalf maanden na de inwerkingtreding van bijlage IV van Marpol 73/78. Indien de lidstaten die bepalingen vaststellen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. Artikel 17 Evaluatie De lidstaten dienen om de drie jaar bij de Commissie een rapport in over de stand van uitvoering van deze richtlijn. De Commissie legt op basis van de rapporten van de lidstaten, bedoeld in lid 1, aan het Europees Parlement en de Raad een evaluatieverslag voor over de werking van het bij deze indien nodig vergezeld van voorstellen betreffende de richtlijn ingestelde systeem, uitvoering van deze richtlijn. 24 18 maanden na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn. 16 * * Artikel 18 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 19 Bestemming Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Brussel, Voor het Europees Parlement De voorzitter Voor de Raad De voorzitter 17 BIJLAGE I VOORSCHRIFTEN VOOR AFVALONTVANGST- EN AFVALVERWERKINGSPLANNEN IN HAVENS (als bedoeld in artikel 5) De plannen moeten betrekking hebben op alle soorten scheepsafval en ladingresiduen, afkomstig van schepen die gewoonlijk de betrokken haven aandoen, en afgesteld zijn op de grootte van de haven en het soort schepen dat die haven aandoet. De volgende elementen moeten deel uitmaken van de plannen: – – – – – – – een beoordeling van de behoefte aan havenontvangstvoorzieningen gelet op de behoefte van de schepen die de haven gewoonlijk aandoen; een beschrijving van het soort havenontvangstvoorzieningen en de capaciteit daarvan; een gedetailleerde beschrijving van de procedures voor de ontvangst en inzameling van scheepsafval en ladingresiduen; een beschrijving van het tariefsysteem; procedures havenontvangstvoorzieningen; voor het melden van vermeende tekortkomingen van procedures voor structureel overleg met havengebruikers, afvalbedrijven, terminal- exploitanten en andere betrokken partijen, en soort en hoeveelheden ontvangen en verwerkt scheepsafval en ladingresiduen. Daarnaast dienen de plannen te omvatten: – – – – – – een overzicht van de toepasselijke wetgeving en formaliteiten voor de afgifte; vermelding van een persoon of personen, verantwoordelijk voor de uitvoering van het plan; een beschrijving van eventuele voorbehandelingsinstallaties en -processen in de haven; een beschrijving van de methoden voor het registreren van het feitelijke gebruik van de havenontvangstvoorzieningen; een beschrijving van de methoden voor het hoeveelheden scheepsafval en ladingresiduen, en registreren van de ontvangen een beschrijving van de wijze waarop scheepsafval en ladingresiduen worden verwijderd. De procedures voor de ontvangst, inzameling, opslag, behandeling en verwijdering dienen in alle opzichten conform een milieuzorgsysteem te zijn dat geschikt is voor een geleidelijke vermindering van de milieueffecten van deze activiteiten. De procedures worden geacht conform te zijn indien zij 18 in overeenstemming zijn met Verordening (EEG) nr. 1836/93 van de Raad van 29 juni 1993 inzake de vrijwillige deelneming van bedrijven uit de industriële sector aan een communautair milieu- beheer- en milieuauditsysteem13. Informatie die aan alle havengebruikers moet worden verstrekt: – – – – – – – korte verwijzing naar het fundamentele belang van een behoorlijke afgifte van scheepsafval en ladingresiduen; locatie van de havenontvangstvoorzieningen voor tekening/kaart; iedere aanlegplaats, met lijst van gewoonlijk verwerkte soorten scheepsafval en ladingresiduen; lijst van contactadressen, exploitanten en geboden diensten; beschrijving van de afgifteprocedures; beschrijving van het tariefsysteem; en procedures havenontvangstvoorzieningen. voor het melden van vermeende tekortkomingen van _______________ 13 PB L 168 van 10. 7. 1993, blz. 1. 19 BIJLAGE II AAN TE MELDEN INFORMATIE VOOR HET AANDOEN VAN DE HAVEN VAN. (Haven van bestemming als bedoeld in artikel 6 van Richtlijn 2000/. /EG) Naam, roepnaam en, indien van toepassing, IMO-identificatienummer van het schip: Vlaggenstaat: Vermoedelijke aankomsttijd (ETA): Vermoedelijke vertrektijd (ETD): Vorige aanloophaven: Volgende aanloophaven: Vorige haven van afgifte van scheepsafval en afgiftedatum: Geeft u alle = enig geen afval van uw schip af bij havenontvangstvoorzieningen? 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. Aankruisen wat van toepassing is. 20 * * 9. Soort en hoeveelheid af te leveren en/of aan boord te houden scheepsafval en ladingresiduen, en percentage Indien alle afval afgegeven wordt, de tweede kolom invullen, voorzover van toepassing. Indien enig of geen afval afgegeven wordt, alle kolommen invullen. SOORT AF TE GEVEN AFVAL m3 MAXIMALE APARTE OPSLAG- CAPACITEIT m3 HOEVEEL- HEID AAN BOORD GEHOUDEN AFVAL m3 HAVEN WAARIN HET RESTERENDE AFVAL ZAL WORDEN AFGEGEVEN GESCHATTE HOEVEELHEID AFVAL DIE TUSSEN AAN- MELDING EN VOLGENDE AANLOOP- HAVEN ONTSTAAT m3 1. Olieafval Sludge Lenswater Overige (specificeren) 2. Vuilnis Voedsel- restanten Plastic Overige Ladingge- 3. bonden afval* (specificeren) Lading- 4. residuen* (specificeren) Mogen schattingen zijn. 21 * Noten: 1. 2. 3. Deze informatie kan worden gebruikt voor de havenstaatcontrole en andere inspectiedoeleinden. De lidstaten bepalen welke instanties afschriften van deze aanmelding ontvangen. formulier moet worden ingevuld tenzij het schip onder een vrijstelling Dit overeenkomstig artikel 9 van Richtlijn 2000/…/EG valt. Hierbij verklaar ik, dat de bovenstaande gegevens juist en volledig zijn, en er voldoende aparte opslagcapaciteit aan boord is voor alle afval dat ontstaat tussen deze aanmelding en de volgende haven waarin afval wordt afgegeven Datum. Tijd. Handtekening. 22


title: Regolamento (CE) n. 815/2000 della Commissione del 19 aprile 2000 recante fissazione dei valori forfettari all'importazione ai fini della determinazione del prezzo di entrata di alcuni ortofrutticoli

eurovoc_concepts:
agri-monetary policy
citrus fruit
fruit vegetable
import price
pip fruit

formats: pdf print

text: L 100/10 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 20. 4. 2000 REGOLAMENTO (CE) N. 815/2000 DELLA COMMISSIONE del 19 aprile 2000 recante fissazione dei valori forfettari all'importazione ai fini della determinazione del prezzo di entrata di alcuni ortofrutticoli LA COMMISSIONE DELLE COMUNITÀ EUROPEE, visto il trattato che istituisce la Comunità europea, visto il regolamento (CE) n. 3223/94 della Commissione, del 21 dicembre 1994, recante modalità di applicazione del regime di importazione degli ortofrutticoli (1), modificato da ultimo dal in particolare l'articolo 4, regolamento (CE) n. 1498/98 (2), paragrafo 1, considerando quanto segue: (1) Il regolamento (CE) n. 3223/94 prevede, in applicazione dei risultati dei negoziati commerciali multilaterali nel quadro dell'Uruguay Round, i criteri in base ai quali la Commissione fissa i valori forfettari all'importazione dai paesi terzi, per i prodotti e per i periodi precisati nell'al- legato. (2) In applicazione di tali criteri, i valori forfettari all'impor- tazione devono essere fissati ai livelli figuranti nell'alle- gato del presente regolamento, HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO: Articolo 1 I valori forfettari all'importazione di cui all'articolo 4 del rego- lamento (CE) n. 3223/94 sono fissati nella tabella riportata nell'allegato. Articolo 2 Il presente regolamento entra in vigore il 20 aprile 2000. Il presente regolamento è obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri. Fatto a Bruxelles, il 19 aprile 2000. Per la Commissione Franz FISCHLER Membro della Commissione (1) GU L 337 del 24. 12. 1994, pag. 66. (2) GU L 198 del 15. 7. 1998, pag. 4. 20. 4. 2000 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee L 100/11 al regolamento della Commissione, del 19 aprile 2000, recante fissazione dei valori forfettari all'importazione ai fini della determinazione del prezzo di entrata di alcuni ortofrutticoli ALLEGATO Codice NC Codice paesi terzi (1) (EUR/100 kg) Valore forfettario all'importazione 0702 00 00 0707 00 05 0709 90 70 0805 10 10, 0805 10 30, 0805 10 50 0808 10 20, 0808 10 50, 0808 10 90 0808 20 50 052 068 204 624 999 052 068 999 052 204 999 052 204 212 220 624 999 388 400 404 508 512 528 720 800 804 999 388 512 528 720 804 999 128,3 107,0 87,1 174,8 124,3 104,5 66,8 85,7 75,9 41,5 58,7 82,1 37,2 40,6 33,8 48,9 48,5 80,2 98,6 92,4 81,4 93,7 86,2 126,3 174,4 84,9 102,0 76,9 77,6 78,4 57,3 151,1 88,3 (1) Nomenclatura dei paesi stabilita dal regolamento (CE) n. 2543/1999 della Commissione (GU L 307 del 2. 12. 1999, pag. 46). Il codice «999» rappresenta le «altre origini»


title: Kommissionens forordning (EF) nr. 818/2000 af 19. april 2000 om fastsættelse af, i hvilket omfang der kan accepteres ansøgninger, der blev indgivet i april 2000 om importlicenser for visse produkter inden for svinekødssektoren i forbindelse med Rådets forordning (EF) nr. 774/94 om åbning og forvaltning af en række EF-toldkontingenter for oksekød af høj kvalitet, svinekød, fjerkrækød, hvede og blandsæd af hvede og rug samt klid og andre restprodukter

eurovoc_concepts:
import licence
pigmeat
quantitative restriction
tariff quota
veterinary legislation

text: L 100/16 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 20. 4. 2000 KOMMISSIONENS FORORDNING (EF) Nr. 818/2000 af 19. april 2000 om fastsættelse af, i hvilket omfang der kan accepteres ansøgninger, der blev indgivet i april 2000 om importlicenser for visse produkter inden for svinekødssektoren i forbindelse med Rådets forordning (EF) nr. 774/94 om åbning og forvaltning af en række EF-toldkontingenter for oksekød af høj kvalitet, svinekød, fjerkrækød, hvede og blandsæd af hvede og rug samt klid og andre restprodukter KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER HAR — (3) under henvisning til traktaten om oprettelse af Det Europæiske Fællesskab, under henvisning til Kommissionens forordning (EF) nr. 1432/ 94 af 22. juni 1994 om gennemførelsesbestemmelser for svinekød til den importordning, der er fastsat i Rådets forord- ning (EF) nr. 774/94 om åbning og forvaltning af en række EF-toldkontingenter for oksekød af høj kvalitet, svinekød, fjer- krækød, hvede og blandsæd af hvede og rug samt klid og andre restprodukter (1), senest ændret ved forordning (EF) nr. 2068/ 96 (2), særlig artikel 4, stk. 4, og ud fra følgende betragtninger: (1) De ansøgninger om importlicenser, der er indgivet for andet kvartal af 2000, vedrører for visse produkters vedkommende mængder, der er mindre end de dispo- nible mængder, og de kan derfor imødekommes fuldt ud. (2) Den disponible mængde i den følgende periode bør bestemmes. De handlende bør gøres opmærksom på, at licenserne kun kan anvendes for produkter, der opfylder alle gældende EF-bestemmelser på veterinærområdet — UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: Artikel 1 1. Ansøgninger om importlicenser for perioden 1. april til 30. juni 2000, der er indgivet i henhold til forordning (EF) nr. 1432/94, imødekommes som anført i bilag I. 2. I de første ti dage af perioden 1. juli til 30. september forordning (EF) nr. 1432/94 2000 kan der i henhold til indgives ansøgninger om importlicenser for en samlet mængde som fastsat i bilag II. Licenserne kan kun anvendes for produkter, der opfylder 3. alle gældende EF-bestemmelser på veterinærområdet. Denne forordning træder i kraft den 20. april 2000. Artikel 2 Denne medlemsstat. forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver Udfærdiget i Bruxelles, den 19. april 2000. På Kommissionens vegne Franz FISCHLER Medlem af Kommissionen (1) EFT L 156 af 23. 6. 1994, s. 14. (2) EFT L 277 af 30. 10. 1996, s. 12. 20. 4. 2000 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 100/17 BILAG I Gruppe nr. Procentsats for accept af forelagte importlicensansøgninger for perioden fra 1. april til 30. juni 2000 1 100,00 BILAG II (t) Gruppe nr. Samlet mængde, der er disponibel i perioden fra 1. juli til 30. september 2000 1 3 275


title: 2000/384/ΕΚ, ΕΚΑΧ: Απόφαση του Συμβουλίου και της Επιτροπής, της 19ης Απριλίου 2000, για τη σύναψη ευρωμεσογειακής συμφωνίας συνδέσεως μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και του Κράτους του Ισραήλ, αφετέρου

eurovoc_concepts:
EU Member State
European Association Agreement
Israel
association agreement

formats: html pdf print

text: 21. 6. 2000 EL Ep(cid:223)rglg Eugleq(cid:223)da sxm Etqxpaœj(cid:254)m Joimos(cid:222)sxm L 147/1 II (Pq(cid:220)neiy cia sgm irv(cid:253) sxm opo(cid:223)xm dem apaise(cid:223)sai dglor(cid:223)etrg) RTLBOTKIO JAI EPISQOPG APOUARG SOT RTLBOTKIOT JAI SGR EPISQOPGR sgy 19gy Apqik(cid:223)ot 2000 cia sg r(cid:253)mawg etqxleroceiaj(cid:222)y rtluxm(cid:223)ay rtmd(cid:221)rexy lesan(cid:253) sxm Etqxpaœj(cid:254)m Joimos(cid:222)sxm jai sxm jqas(cid:254)m lek(cid:254)m soty, auem(cid:252)y, jai sot Jq(cid:220)soty sot Irqa(cid:222)k, aues(cid:221)qot (2000/384/EJ, EJAV) SO RTLBOTKIO SGR ETQXPA(cid:218)JGR EMXRGR, G EPISQOPG SXM ETQXPA(cid:218)JXM JOIMOSGSXM, APOUARIFOTM: ‚vomsay tp(cid:252)wg: sg rtmh(cid:222)jg cia sgm (cid:223)dqtrg sgy Etqxpaœj(cid:222)y Jom(cid:252)sgsay ¢mhqaja jai V(cid:220)ktba, jai id(cid:223)xy so (cid:220)qhqo 95, sg rtmh(cid:222)jg cia sgm (cid:223)dqtrg sgy Etqxpaœj(cid:222)y Joim(cid:252)sgsay, jai id(cid:223)xy so (cid:220)qhqo 310 re rtmdtarl(cid:252) le so (cid:220)qhqo 300 paq(cid:220)cqauoy 2 pq(cid:254)so ed(cid:220)uio de(cid:253)seqg uq(cid:220)rg jai so (cid:220)qhqo 310 paq(cid:220)cqauoy 3 de(cid:253)seqo ed(cid:220)uio, ¢qhqo 1 G etqxleroceiaj(cid:222) rtluxm(cid:223)a rtmd(cid:221)rexy lesan(cid:253) sxm Etqxpaœj(cid:254)m Joimos(cid:222)sxm jai sxm jqas(cid:254)m lek(cid:254)m soty, auem(cid:252)y, jai sot Jq(cid:220)soty sot Irqa(cid:222)k, aues(cid:221)qot, sa pqxs(cid:252)jokka pot pqoraqs(cid:254)msai r’ ats(cid:222)m jai oi dgk(cid:254)reiy jai amsakkac(cid:221)y epirsok(cid:254)m pot epirtm(cid:220)psomsai rsgm sekij(cid:222) pq(cid:220)ng ecjq(cid:223)momsai en om(cid:252)lasoy sgy Etqxpaœj(cid:222)y Joim(cid:252)- sgsay jai sgy Etqxpaœj(cid:222)y Joim(cid:252)sgsay ¢mhqaja jai V(cid:220)ktba. sgm pq(cid:252)sarg sgy Episqop(cid:222)y, Sa je(cid:223)lema sot pq(cid:254)sot edau(cid:223)ot epirtm(cid:220)psomsai rsgm paqo(cid:253)ra ap(cid:252)uarg. Les(cid:220) ap(cid:252) diabo(cid:253)ketrg sgy rtlbotketsij(cid:222)y episqop(cid:222)y jai sgm ol(cid:252)uxmg rtcjas(cid:220)herg sot Rtlbotk(cid:223)ot, ‚comsay tp(cid:252)wg sg r(cid:253)luxmg cm(cid:254)lg sot Etqxpaœjo(cid:253) Joimobot- k(cid:223)ot (1), Ejsil(cid:254)msay sa aj(cid:252)kotha: G etqxleroceiaj(cid:222) rtluxm(cid:223)a rtmd(cid:221)rexy lesan(cid:253) sxm Etqxpaœj(cid:254)m Joimos(cid:222)sxm jai sxm jqas(cid:254)m lek(cid:254)m soty, auem(cid:252)y, jai sot Jq(cid:220)soty sot Irqa(cid:222)k, aues(cid:221)qot, g opo(cid:223)a tpecq(cid:220)ug rsiy 20 Moelbq(cid:223)ot 1995, ha pq(cid:221)pei ma ecjqihe(cid:223), ¢qhqo 2 G h(cid:221)rg pot kalb(cid:220)mei g Joim(cid:252)sgsa rso Rtlbo(cid:253)kio R(cid:253)mdergy 1. jai rsgm Episqop(cid:222) R(cid:253)mdergy jahoq(cid:223)fesai ap(cid:252) so Rtlbo(cid:253)kio, le b(cid:220)rg pq(cid:252)sarg sgy Episqop(cid:222)y, (cid:222), or(cid:220)jiy jq(cid:223)mesai rj(cid:252)pilo, ap(cid:252) sgm Episqop(cid:222), am(cid:220)koca le siy ams(cid:223)rsoivey dias(cid:220)neiy sxm rtmhgj(cid:254)m cia sgm (cid:223)dqtrg sgy Etqxpaœj(cid:222)y Joim(cid:252)sgsay jai sgy Etqxpaœj(cid:222)y Joim(cid:252)- sgsay ¢mhqaja jai V(cid:220)ktba. (1) EE C 78 sgy 18. 3. 1996, r. 12. 2. O Pq(cid:252)edqoy sot Rtlbotk(cid:223)ot pqoedqe(cid:253)ei, r(cid:253)luxma le so (cid:220)qhqo 68 sgy rtluxm(cid:223)ay, sot Rtlbotk(cid:223)ot R(cid:253)mdergy jai L 147/2 EL Ep(cid:223)rglg Eugleq(cid:223)da sxm Etqxpaœj(cid:254)m Joimos(cid:222)sxm 21. 6. 2000 paqotri(cid:220)fei sg h(cid:221)rg sgy Joim(cid:252)sgsay. ‚may amsipq(cid:252)rxpoy sgy Pqo- edq(cid:223)ay sot Rtlbotk(cid:223)ot pqoedqe(cid:253)ei sgy Episqop(cid:222)y R(cid:253)mdergy, r(cid:253)luxma le so (cid:220)qhqo 71 sgy rtluxm(cid:223)ay, jai paqotri(cid:220)fei sg h(cid:221)rg sgy Joim(cid:252)sgsay. (cid:220)qhqo 85 sgy rtluxm(cid:223)ay. O Pq(cid:252)edqoy sgy Episqop(cid:222)y jasah(cid:221)sei sgm em k(cid:252)cx pq(cid:220)ng cmxrsopo(cid:223)grgy en om(cid:252)lasoy sgy Etqxpaœj(cid:222)y Joim(cid:252)sgsay ¢mhqaja jai V(cid:220)ktba. ¢qhqo 3 Bqtn(cid:221)kkey, 19 Apqik(cid:223)ot 2000. O Pq(cid:252)edqoy sot Rtlbotk(cid:223)ot jasah(cid:221)sei, en om(cid:252)lasoy sgy Etqxpaœ- j(cid:222)y Joim(cid:252)sgsay sgm pq(cid:220)ng cmxrsopo(cid:223)grgy pot pqobk(cid:221)pesai rso Cia so Rtlbo(cid:253)kio O Pq(cid:252)edqoy L. CAPOULAS SANTOS Cia sgm Episqop(cid:222) O Pq(cid:252)edqoy R. PRODI


title: Règlement (CE) n° 817/2000 de la Commission, du 19 avril 2000, déterminant la mesure dans laquelle les demandes de certificats d'importation introduites en avril 2000 peuvent être acceptées dans le cadre des contingents tarifaires d'importation pour certains produits dans le secteur de la viande de porc pour la période du 1er avril au 30 juin 2000

eurovoc_concepts:
boned meat
import licence
pigmeat
tariff quota

text: L 100/14 FR Journal officiel des Communautés européennes 20. 4. 2000 RÈGLEMENT (CE) No 817/2000 DE LA COMMISSION du 19 avril 2000 déterminant la mesure dans laquelle les demandes de certificats d'importation introduites en avril 2000 peuvent être acceptées dans le cadre des contingents tarifaires d'importation pour certains produits dans le secteur de la viande de porc pour la période du 1er avril au 30 juin 2000 LA COMMISSION DES COMMUNAUTÉS EUROPÉENNES, A ARRÊTÉ LE PRÉSENT RÈGLEMENT: vu le traité instituant la Communauté européenne, vu le règlement (CE) no 1486/95 de la Commission du 28 juin 1995 portant ouverture et mode de gestion des contingents tarifaires d'importation dans le secteur de la viande de porc (1), modifié en dernier lieu par le règlement (CE) no 1409/1999 (2), et notamment son article 5, paragraphe 5, considérant ce qui suit: Les demandes de certificats d'importation introduites pour le deuxième trimestre 2000 sont inférieures aux quantités dispo- nibles et peuvent, par conséquent, être satisfaites entièrement, Article premier Il est donné suite, dans la mesure visée en annexe, aux la demandes de certificats d'importation introduites pour période allant du 1er avril au 30 juin 2000 en vertu du règle- ment (CE) no 1486/95. Article 2 Le présent règlement entre en vigueur le 20 avril 2000. Le présent règlement est obligatoire dans tous ses éléments et directement applicable dans tout État membre. Fait à Bruxelles, le 19 avril 2000. Par la Commission Franz FISCHLER Membre de la Commission (1) JO L 145 du 29. 6. 1995, p. 58. (2) JO L 164 du 30. 6. 1999, p. 51. 20. 4. 2000 FR Journal officiel des Communautés européennes L 100/15 ANNEXE Pourcentage d'acceptation des demandes de certificats d'importation introduites pour la période du 1er avril au 30 juin 2000 100 100 100 100 100 100 Groupe G2 G3 G4 G5 G6 G7


title: Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 819/2000 της Επιτροπής, της 19ης Απριλίου 2000, για καθορισμό ορίων εντός των οποίων δύνανται να γίνουν αποδεκτές οι αιτήσεις που υποβλήθηκαν τον Απρίλιο 2000 για πιστοποιητικά εισαγωγής χοιρείου κρέατος βάσει του καθεστώτος που προβλέπεται από τη συμφωνία που συνήψε η Κοινότητα με τη Σλοβενία

eurovoc_concepts:
Slovenia
agreement (EU)
import licence
pigmeat
tariff quota

text: L 100/18 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 20. 4. 2000 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 819/2000 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 19ης Απριλίου 2000 για καθορισµό ορίων εντός των οποίων δύνανται να γίνουν αποδεκτές οι αιτήσεις που υποβλήθηκαν τον Απρίλιο 2000 για πιστοποιητικά εισαγωγής χοιρείου κρέατος βάσει του καθεστώτος που προβλέπεται από τη συµφωνία που συνήψε η Κοινότητα µε τη Σλοβενία Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπόψη: τους όρους που αναφέρονται στις κτηνιατρικές διατάξεις που ισχύουν αυτήν τη στιγµή στην Κοινότητα, τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 571/97 της Επιτροπής, της 26ης Μαρ- τίου 1997, περί λεπτοµερών κανόνων για την εφαρµογή στον τοµέα του χοιρείου κρέατος του καθεστώτος που προβλέπει στην ενδιάµεση συµφωνία µεταξύ της Κοινότητας, αφενός, και της Σλο- βενίας αφετέρου (1), και ιδίως το άρθρο 4 παράγραφος 4, Εκτιµώντας τα ακόλουθα: (1) (2) (3) Οι αιτήσεις χορηγήσεως πιστοποιητικών εισαγωγής που υποβλήθηκαν για το δεύτερο τρίµηνο του 2000 αφορούν ποσότητες χαµηλότερες από τις διαθέσιµες ποσότητες και, συνεπώς, δύνανται να ικανοποιηθούν πλήρως. Πρέπει να καθορισθεί το πλεόνασµα που προστίθεται στη διαθέσιµη ποσότητα για την επόµενη περίοδο. Είναι σκόπιµο να επιστήσουµε την προσοχή των οικονοµικών φορέων στο γεγονός ότι τα πιστοποιητικά µπορούν να χρησιµοποιηθούν µόνο για προϊόντα που πληρούν όλους Άρθρο 1 1. Οι αιτήσεις πιστοποιητικών εισαγωγής που υποβάλλονται για την περίοδο από την 1η Απριλίου έως τις 30 Ιουνίου 2000, βάσει του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 571/97, θα γίνουν αποδεκτές σύµφωνα µε όσα προβλέπονται στο παράρτηµα Ι. 2. Κατά τη διάρκεια των δέκα πρώτων ηµερών της περιόδου από 1ης Ιουλίου έως τις 30 Σεπτεµβρίου 2000, οι αιτήσεις αδειών εισαγωγής για τις συνολικές ποσότητες που αναφέρονται στο παράρτηµα ΙΙ πρέπει να υποβάλλονται σύµφωνα µε τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 571/97. 3. Τα πιστοποιητικά µπορούν να χρησιµοποιηθούν για τα προϊό- ντα που πληρούν όλους τους όρους των κτηνιατρικών διατάξεων που ισχύουν αυτήν τη στιγµή στην Κοινότητα. Ο παρών κανονισµός αρχίζει να ισχύει στις 20 Απριλίου 2000. Άρθρο 2 Ο παρών κανονισµός είναι δεσµευτικός ως προς όλα τα µέρη του και ισχύει άµεσα σε κάθε κράτος µέλος. Βρυξέλλες, 19 Απριλίου 2000. Για την Επιτροπή Franz FISCHLER Μέλος της Επιτροπής (1) ΕΕ L 85 της 27. 3. 1997, σ. 56. 20. 4. 2000 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 100/19 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I Ποσοστό έγκρισης υποβληθεισών πιστοποιητικών εισαγωγής για την περίοδο από 1ης Απριλίου έως τις 30 Ιουνίου 2000 100,00 100,00 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II (σε t) Συνολική διαθέσιµη ποσότητα για την περίοδο από 1ης Ιουλίου έως τις 30 Σεπτεµβρίου 2000 40,0 73,5 Οµάδα 23 24 Οµάδα 23 24


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL E-1271/00 af Guido Sacconi (PSE) til Kommissionen. Handlingsplan for bjergområderne.

eurovoc_concepts:
EU action
mountain region

text: 20. 2. 2001 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende C 53 E/117 Kommissionen har planer om inden l(cid:230)nge at forel(cid:230)gge et forslag til forordning om harmonisering og forenkling af systemet til fremme af landbrugsprodukter i F(cid:230)llesskabet. Kan Kommissionen oplyse, om der allerede er fastsat en pr(cid:230)cis dato for forel(cid:230)ggelsen af dette forslag til forordning? Svar afgivet p(cid:229) Kommissionens vegne af Franz Fischler (12. maj 2000) Der er endnu ikke fastsat en pr(cid:230)cis dato for forel(cid:230)ggelsen af forslaget til en r(cid:229)dsforordning om en ny EF- ordning til fremme af landbrugsprodukter p(cid:229) det indre marked. Forslaget er under udarbejdelse i Kommissionen. (2001/C 53 E/149) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-1271/00 af Guido Sacconi (PSE) til Kommissionen (19. april 2000) Om: Handlingsplan for bjergomr(cid:229)derne Bjergomr(cid:229)derne er en af Europas enest(cid:229)ende rigdomme med livsvigtige ressourcer s(cid:229)som vand og skove, der er levesteder for sj(cid:230)ldne arter, men de er ogs(cid:229) steder med dybe kulturelle rłdder samt steder hvor mange europ(cid:230)ere kan afkoble mentalt og slappe af. Opretholdelsen af en hłj befolkningst(cid:230)thed i bjergomr(cid:229)derne er desuden en vigtig garanti for beskyttelsen af den sarte hydrogeologiske balance i disse omr(cid:229)der, der, som bekendt, har brug for tilsyn og vedvarende pleje. Det har derfor stor betydning at hj(cid:230)lpe lokalbefolkningen med at bevare miljłet ved hj(cid:230)lp af en s(cid:230)rlig EU- strategi i betragtning af de mange problemer, som disse omr(cid:229)der k(cid:230)mper med, og i betragtning af, at mange af ansłgerlandene best(cid:229)r af store bjergomr(cid:229)der. I denne forbindelse vedtog Europa Parlamentet den 23. oktober 1998 en beslutning (A4-0368/98) (1) om en ny strategi for bjergomr(cid:229)derne. Heri opfordrede Europa-Parlamentet Kommissionen til straks at forel(cid:230)gge en EU-handlingsplan for bjergomr(cid:229)derne samt til at tage mere hensyn til bjergomr(cid:229)derne under strukturfondenes m(cid:229)l 2. Nu mere end to (cid:229)r senere er der ikke blevet udarbejdet nogen handlingsplan for bjergomr(cid:229)derne. Kan Kommissionen forsikre os om, at de nug(cid:230)ldende kriterier for deltagelse i m(cid:229)l 2 rent faktisk er til- str(cid:230)kkelige til at tilgodese bjergomr(cid:229)dernes specifikke behov? Finder Kommissionen, at forel(cid:230)ggelsen af en handlingsplan kan głre EU(cid:146)s intervention p(cid:229) dette omr(cid:229)de mere effektiv? Kan Kommissionen i bekr(cid:230)ftende fald udtale sig om tidsplanen for ikrafttr(cid:230)delsen og oplyse, om den har taget hensyn til bjergomr(cid:229)dernes specifikke problemer i de p(cid:229)begyndte forhandlinger med ansłgerlandene? (1) EFT C 341 af 9. 11. 1998, s. 369. Svar afgivet p(cid:229) Kommissionens vegne af Michel Barnier (31. maj 2000) Kommissionen har taget hensyn til den beslutning, hvori Parlamentet opfordrer den til at freml(cid:230)gge en EF- handlingsplan for bjergomr(cid:229)derne. Et stort antal bjergomr(cid:229)der vil v(cid:230)re stłtteberettigede under m(cid:229)l 1 eller 2 for reformen af strukturfondene i programmeringsperioden 2000-2006. Hvad m(cid:229)l 2 ang(cid:229)r, giver de valgbarhedskriterier, der er fastsat for juni 1999 om generelle landdistrikterne i artikel 4 i R(cid:229)dets forordning (EF) nr. 1260/1999 af 21. C 53 E/118 De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende DA 20. 2. 2001 bestemmelser for strukturfondene (1), mulighed for at głre noget ved de problemer, som visse bjerg- omr(cid:229)der er stillet overfor: en befolkningst(cid:230)thed p(cid:229) under 100 indbyggere pr. km2, landbrugsbesk(cid:230)ftigedes andel af den samlede besk(cid:230)ftigelse over EF-gennemsnittet, befolkningstallet faldende siden 1985, affolkning og hłj alder for den erhvervsaktive landbrugsbefolkning. Andre aspekter af beslutningen vil der gradvis blive taget hensyn til i den nye periode for anvendelse af strukturfondene i 2000-2006. Da EF-initiativerne st(cid:229)r (cid:229)bne for omr(cid:229)der, som ikke er omfattet af m(cid:229)l 1 og 2, vil bjergomr(cid:229)derne f(cid:229) nye muligheder for at modtage stłtte fra EU, bl. a. i forbindelse med Leader+ initiativet. I retningslinjerne for EF-initiativet Interreg III, som Kommissionen vedtog den 28. april 2000 (2), henvises der i łvrigt udtryk- keligt til bjergomr(cid:229)derne. Med den nye f(cid:230)lles landbrugspolitik vil det ogs(cid:229) v(cid:230)re muligt at tage stłrre hensyn til bjergomr(cid:229)dernes behov, hvad ang(cid:229)r b(cid:229)de markedet (»ekstensiveringsordning« under den f(cid:230)lles markedsordning for oksekłd) og stłtte til landdistrikternes udvikling, hvis nye retningslinjer giver disse omr(cid:229)der interessante perspektiver (miljłforanstaltninger i landbruget, udligningsgodtgłrelser for ugunstigt stillede omr(cid:229)der, tilskyndelse til tilpasning og udvikling i landdistrikter). Kommissionen har udarbejdet en s(cid:230)rlig brochure, der blev fremlagt p(cid:229) den 2. europ(cid:230)iske konference om bjergomr(cid:229)derne i Trente i marts 2000, og hvori der redegłres for alle F(cid:230)llesskabets interventioner vedrłrende bjergomr(cid:229)derne. Et eksemplar af brochuren sendes direkte til det (cid:230)rede medlem og til Parlamentet Generalsekretariat. Denne indsats svarer til den helhedslłsning, som handlingsplanen łnsker at fremme. Det er en proces, som gradvis udvikler sig og inddrager alle Kommissionens tjenestegrene, andre EU-institutioner og organer, som internationale (cid:229)r for fremme bjergomr(cid:229)dernes interesser med henblik p(cid:229) det har specialiseret sig i bjergomr(cid:229)derne i 2002. N(cid:229)r EU udvides, vil planen i princippet ogs(cid:229) g(cid:230)lde i de nye medlemsstater. Fłrtiltr(cid:230)delsesordningerne, dvs. strukturinstrumentet for fłrtiltr(cid:230)delsen (ISPA), handlingsplanen for samordnet stłtte til Polen og Ungarn (Phare) og de administrative strukturer, der er nłdvendige for at kunne forvalte fłrtiltr(cid:230)delsesstłtten (Sapard), giver s(cid:229)ledes allerede mulighed for at eksperimentere med m(cid:229)lrettede aktioner i bjergomr(cid:229)der, eller som vedrłrer dem indirekte. Ifłlge Sapard-programmerne skal der s(cid:229)ledes anvendes foranstaltninger til fordel for landbruget og landdistrikterne i ansłgerlandene. (1) EFT L 161 af 26. 6. 1999. (2) KOM(2000) 1101. (2001/C 53 E/150) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-1272/00 af Dirk Sterckx (ELDR) til Kommissionen (19. april 2000) Om: Synskriterier i R(cid:229)dets direktiv 91/439/E(cid:216)F om kłrekort I forbindelse med gennemfłrelsen af direktiv 91/439/E(cid:216)F (1) om kłrekort er der i den belgiske lovgivning om lastvognschauffłrer fastlagt et synskriterium p(cid:229) mindst 0,8 p(cid:229) det bedste łje og 0,5 p(cid:229) det d(cid:229)rligste łje om nłdvendigt ved hj(cid:230)lp af optisk korrektion (f. eks. briller eller kontaktlinser). Denne nye synsnorm medfłrer, at personer med et »dovent łje« ikke l(cid:230)ngere kan blive lastvognschauffłr. Endvidere vil en r(cid:230)kke lastvognschauffłrer, der i mange (cid:229)r er blevet anset for fysisk egnede, ikke l(cid:230)ngere kunne f(cid:229) en ny l(cid:230)geerkl(cid:230)ring p(cid:229), at de er egnede til at fłre motorkłretłj. Er Kommissionen bekendt med denne situation? Er det ikke muligt at revidere direktivet for at tage hensyn til den s(cid:230)rlige situation, lastvognschauffłrer med et »dovent łje« befinder sig i? Er det ikke i det mindste muligt at głre en undtagelse for lastvognschauffłrer, der har erhvervet deres kłrekort p(cid:229) et tidspunkt, hvor der blev anvendt mindre strenge normer? (1) EFT L 237 af 24. 8. 1991, s. 1


title: PREGUNTA ESCRITA E-1267/00 de María Sornosa Martínez (PSE) a la Comisión. Fondos estructurales para la Comunidad Autónoma de Valencia.

eurovoc_concepts:
Community of Valencia
structural expenditure

text: C 53 E/116 Diario Oficial de las Comunidades Europeas ES 20. 2. 2001 En el marco del VIII Convenio de LomØ, el Fondo Europeo de Desarrollo (FED y los PIN ponen Ønfasis en la reducci(cid:243)n de la pobreza como objetivo importante de la cooperaci(cid:243)n al desarrollo. En muchos pa(cid:237)ses africanos esto se refleja en la elecci(cid:243)n de sectores prioritarios tales como seguridad alimentaria, desarrollo rural, o sectores sociales. En los pequeæos pa(cid:237)ses isleæos, por ejemplo, hay programas espec(cid:237)ficos de reducci(cid:243)n de la pobreza. Las cantidades totales asignadas a servicios sociales bÆsicos (salud y educaci(cid:243)n) han aumentado radicalmente. El acuerdo de asociaci(cid:243)n recientemente concluido entre la Comunidad y los Estados de Africa, el Caribe y el Pac(cid:237)fico establece un planteamiento integrado de la reducci(cid:243)n de la pobreza, del apoyo a factores de crecimiento y de redistribuci(cid:243)n y pol(cid:237)ticas sociales. El apoyo a pol(cid:237)ticas sociales incluye, como prioridad, el acceso a todos los servicios sociales bÆsicos y a la protecci(cid:243)n social, con mayor protecci(cid:243)n para los mÆs vulnerables. (2001/C 53 E/147) PREGUNTA ESCRITA E-1267/00 de Mar(cid:237)a Sornosa Mart(cid:237)nez (PSE) a la Comisi(cid:243)n (19 de abril de 2000) Asunto: Fondos estructurales para la Comunidad Aut(cid:243)noma de Valencia Teniendo en cuenta los criterios establecidos en la Cumbre de Berl(cid:237)n, ¿podr(cid:237)a la Comisi(cid:243)n especificar cuÆles son los Fondos estructurales y su cuant(cid:237)a asignados a la Comunidad Aut(cid:243)noma de Valencia para el per(cid:237)odo comprendido entre el 2000 y el 2006? Respuesta del Sr. Barnier en nombre de la Comisi(cid:243)n (25 de mayo de 2000) Es imposible evaluar en la actualidad con precisi(cid:243)n el importe de los crØditos de los Fondos Estructurales que se destinarÆn a la Comunidad Aut(cid:243)noma de Valencia para el per(cid:237)odo 2000-2006, ya que las intervenciones correspondientes al objetivo no 1 en Espaæa se estÆn negociando en la actualidad con las autoridades espaæolas. Por otro lado, la Comisi(cid:243)n no puede prejuzgar en la actualidad los importes que vayan a asignarse a la regi(cid:243)n en cuesti(cid:243)n con cargo a las iniciativas comunitarias Interreg, Urban, Equal y Leader. Por lo que se refiere al objetivo no 1, la Comisi(cid:243)n ha transmitido a cada Estado miembro una propuesta de repartici(cid:243)n de los crØditos disponibles con cargo a ese objetivo entre les distintas regiones del Estado miembro que vayan a beneficiarse de los mismos. Esta propuesta estÆ basada en el mØtodo utilizado por la Comisi(cid:243)n para repartir los crØditos del objetivo no 1 entre los Estados miembros. La Comisi(cid:243)n enviarÆ directamente a Su Seæor(cid:237)a y a la Secretar(cid:237)a General del Parlamento una copia de la propuesta relativa a Espaæa. Cabe subrayar sin embargo que se trata de una propuesta de carÆcter indicativo. La repartici(cid:243)n definitiva serÆ aprobada de comœn acuerdo entre el Estado miembro y la Comisi(cid:243)n con motivo de la adopci(cid:243)n del marco comunitario de apoyo. (2001/C 53 E/148) PREGUNTA ESCRITA E-1269/00 de Salvador Garriga Polledo (PPE-DE) a la Comisi(cid:243)n (19 de abril de 2000) Asunto: Nueva propuesta de Reglamento comunitario sobre el sistema de promoci(cid:243)n de productos agr(cid:237)colas La Comunidad participa en la financiaci(cid:243)n de diversos programas de promoci(cid:243)n de determinados productos agr(cid:237)colas, entre otros, el aceite de oliva, las manzanas y los c(cid:237)tricos o las pasas


title: WRITTEN QUESTION P-1358/00 by Francesco Musotto (PPE-DE) to the Commission. Damage caused by the prolonged drought in Sicily.

eurovoc_concepts:
EU environmental policy
Sicily
competence of the Member States
drought
water management
water resources

text: C 89 E/30 Official Journal of the European Communities EN 20. 3. 2001 Commission on having the courage to face up to the fonctionnaires(cid:146) powerful trade unions. But would it not be a good idea for those at the very top of the Commission structure (i. e. the Commissioners themselves) to set their staff a good example by accepting the same stringent performance targets as their employees and subjecting themselves to an annual evaluation? Would the Commission please comment on my proposal that each Commissioner book an appointment with the Parliament once a year for a full and frank two-way analysis of their personal performance and the performance of their DGs? Please would the Commission also state whether, in the interests of equity, Commissioners plan to accept adherence to the same disciplinary procedures as their staff, whereby, in the most extreme cases, underperforming Commissioners can be reassigned, again, just like their staff? Answer given by Mr Kinnock on behalf of the Commission (26 June 2000) The legal basis for staff appraisal is Article 43 of the Staff Regulations, which recommends that staff should be the subject of a periodical report at least once every two years. This applies only to officials and other servants of the Communities, with the exception of Grades A1 and A2. For the latter grades, the White Paper on the administrative reform of the Commission published in March proposes the introduction of a separate appraisal system (COM(2000) 200, Chapter IV. 2, page 11). The Members of the Commission, unlike the staff covered by Article 43, bear a political responsibility which is set down in the Treaty and is outside the scope of the Staff Regulations. All Commissioners willingly attend Parliamentary Committees on a regular basis (cid:129) and much more frequently than once a year (cid:129) in order to discuss and account for the purposes and results of their activities in the sector for which they are politically responsible. As the Honourable Member will know, negotiations on a new inter-institutional agreement on mutual relations are currently taking place, and the political relationship between Parliament and the Commission will be integrated within an agreed framework in the future. Article 160 (ex Article 130c) of the EC Treaty provides for the compulsory retirement of a Member of the Commission who no longer fulfils the conditions required for the performance of his or her duties or has been guilty of serious misconduct. In addition, each member of the current Commission has given an undertaking to the President that he or she will resign their position if asked by the President to do so. (2001/C 89 E/028) WRITTEN QUESTION P-1358/00 by Francesco Musotto (PPE-DE) to the Commission Subject: Damage caused by the prolonged drought in Sicily (19 April 2000) The prolonged and increasingly severe drought is becoming a chronic rather than occasional problem, with which farmers in the region will have to learn to live in the near future. Some winter crops have been destroyed whilst spring crops are in serious danger, and this is having an adverse effect on farms, which are having to cope with the globalisation of markets, and on the already critical employment situation in the sector. 20. 3. 2001 EN Official Journal of the European Communities C 89 E/31 Since a large proportion of Commission say: the water resources is increasingly diverted for private use, can the 1. whether it has plans for a specific project to increase water resources by using non-conventional sources of supply, drilling down into water-bearing strata, creating small inland reservoirs in the hills and granting incentives to farms to encourage the more widespread use of less wasteful irrigation systems (drip irrigation equipment)? 2. whether the EU can ask the Member States what stage they have reached in implementing the rules concerning the unification of competence in the regional management of water resources? Answer given by Mrs Wallstr(cid:246)m on behalf of the Commission (8 June 2000) Water resources management in terms of its quantity aspects falls under Article 175 (ex Article 130s), paragraph 2 of the EC Treaty. This Article has not to date been used for the adoption of Community legislation covering water resources management. Presently, therefore, there is no Community legislation concerning the unification of competence in the regional management of water resources. Moreover, the Commission does not have plans to propose legislation on water quantity management. Water resources management as such, and consequently, the allocation of water resources remain the responsibility of individual Member States. A proposal for a water framework directive (1) is currently in the last stages of co-decision between the Parliament and the Council with expected adoption in July or September 2000. This proposal introduces the river basin in its entirety as the fundamental geographic unit for water management. However, water quantity is treated as an ancillary parameter for achieving good ecological and chemical status of the aquatic ecosystem. The proposal is aimed at protecting and improving the ecological and chemical quality of waters and does not introduce Community competence for water resources management in terms of its quantity aspects. The proposal encourages sound water management including the use of water saving practices and techniques, including drip irrigation equipment, as part of the measures Member States may use where there is a risk that the required good ecological and chemical status of waters will not be achieved. The recent changes to the common agriculture policy aim as one of its axes at securing rural communities and at improving protection of the environment. This is inter alia achieved through agri-environmental measures, rural development policy and regional development programmes supported inter alia under European Agriculture Guidance and Guarantee Fund (EAGGF) Guidance section where solutions adjusted to the diverse conditions in the specific rural area may be supported under Community funding. The Community support framework for the Italian objective 1 regions (including Sicily) provides for measures to improve the water infrastructure for agriculture in rural areas, in a perspective to increase both availability of the resource and efficiency of management systems. (1) OJ C 342 E, 30. 11. 1999. (2001/C 89 E/029) WRITTEN QUESTION E-1361/00 by Ria Oomen-Ruijten (PPE-DE) to the Commission Subject: Waste incineration in another Member State (4 May 2000) The Netherlands province of Limburg does not have its own waste incineration facility. Waste from Limburg is currently being transported large distances for processing elsewhere in the Netherlands


title: Panorama of European business 1999 : Data 1988-98: Professional version.

eurovoc_concepts:
EU statistics
database
economic activity
economic analysis
professional association
statistical method


title: KIRJALLINEN KYSYMYS E-1270/00 esittäjä(t): Alejandro Cercas (PSE), Miguel Martínez Martínez (PSE), Emilio Menéndez del Valle (PSE) ja María Sornosa Martínez (PSE) komissiolle. Sisäiset kilpailut KOM/TA/99, KOM/TB/99, KOM/TC/99.

text: 20. 3. 2001 FI Euroopan yhteis(cid:246)jen virallinen lehti C 89 E/19 kehitt(cid:228)misen Eurooppa-ohjelman (EPRD) varoista, ja se olisi t(cid:228)ten lis(cid:228) kansallisen ohjelman rahoitukseen. Etel(cid:228)-Afrikka on jo hyv(cid:228)ksynyt vuoden 2000 EPRD-m(cid:228)(cid:228)r(cid:228)rahoista 3 miljoonan euron kohdentamisen. Toiseen vaiheeseen kuuluu tukipaketti, jolla autetaan yksityist(cid:228) sektoria lujittamaan kilpailukyky(cid:228)(cid:228)n (ottamalla k(cid:228)ytt(cid:246)(cid:246)n uudet tekniikat, parantamalla johtoa ja ty(cid:246)menetelmi(cid:228) ja kouluttamalla ty(cid:246)voimaa uudelleen) ja tarpeen mukaan laatimalla talousarviota tukevia siirtym(cid:228)kausiohjelmia, yhten(cid:228)isten makrota- loudellisten ohjelmien sis(cid:228)ll(cid:228). Kolmas vaihe keskittyisi n(cid:228)iden ohjelmien toteuttamiseen. Lis(cid:228)ksi veroj(cid:228)rjestelmien uudistusohjelmaa on valmisteltu Swazimaan pyynn(cid:246)st(cid:228) ja se esitet(cid:228)(cid:228)n EDF- komitealle kes(cid:228)kuussa 2000. Hanke toteutetaan nelj(cid:228)n vuoden aikana ja sen kustannukset ovat 5,6 miljoonaa euroa. Hankkeen tarkoituksena on auttaa Swazimaata lis(cid:228)(cid:228)m(cid:228)(cid:228)n kapasiteettiaan, jotta se voi muotoilla ja toteuttaa vakaan ja yht(cid:228)l(cid:228)isen verotuspolitiikan jatkuvassa, vakaassa makrotaloudellisessa ymp(cid:228)rist(cid:246)ss(cid:228). Kansainv(cid:228)linen valuuttarahasto on ollut mukana t(cid:228)m(cid:228)n ohjelman valmistelussa. Hiljattain Botswana esitti tukipyynn(cid:246)n aiotulle verouudistusohjelmalleen, jonka tavoitteena oli valtion verojen lujittaminen. Suunnitelman mukaiset tavoitteet sis(cid:228)lt(cid:228)v(cid:228)t arvonlis(cid:228)veron k(cid:228)ytt(cid:246)(cid:246)n ottamisen ja verojen ja maksujen arvioinnin ja ker(cid:228)(cid:228)misen parantamisen. Botswanan kanssa on sovittu, ett(cid:228) yhteis(cid:246)n tuki keskitet(cid:228)(cid:228)n aluksi verotusneuvojan palkkaamiseen (hein(cid:228)kuu 2000), joka auttaa siten verouudistus- hankkeen suunnittelussa. (1) EYVL C 46 E, 13. 2. 2001. (2001/C 89 E/017) KIRJALLINEN KYSYMYS E-1270/00 esitt(cid:228)j(cid:228)(t): Alejandro Cercas (PSE), Miguel Mart(cid:237)nez Mart(cid:237)nez (PSE), Emilio MenØndez del Valle (PSE) ja Mar(cid:237)a Sornosa Mart(cid:237)nez (PSE) komissiolle (19. huhtikuuta 2000) Aihe: Sis(cid:228)iset kilpailut KOM/TA/99, KOM/TB/99, KOM/TC/99 joulukuuta 1999 julistaa edell(cid:228) Komission henkil(cid:246)st(cid:246)n ja hallinnon p(cid:228)(cid:228)osaston p(cid:228)(cid:228)johtaja p(cid:228)(cid:228)tti 2. mainitut kolme kilpailua uudelleen avoimeksi 22. joulukuuta 1999 asti, vaikka kilpailuilmoituksissa vahvistettu m(cid:228)(cid:228)r(cid:228)aika 30. hein(cid:228)kuuta 1999 klo 16. 00 oli kulunut umpeen, sek(cid:228) siirt(cid:228)(cid:228) 6. ja 7. p(cid:228)iv(cid:228)ksi joulukuuta 1999 kaavaillut kirjalliset valintakokeet uudelle p(cid:228)iv(cid:228)lle. 1. Voiko komissio (cid:129) kertoa, miksi se valintalautakuntien mielipiteest(cid:228) v(cid:228)litt(cid:228)m(cid:228)tt(cid:228) katsoi joutuvansa hyv(cid:228)ksym(cid:228)(cid:228)n kilpai- joulukuuta 1999 tekem(cid:228)n p(cid:228)(cid:228)t(cid:246)ksen luun sek(cid:228) ne ehdokkaat, sanamuodon mukaisesti toimittaneet kaikkia kilpailuilmoituksen XII kohdassa vaadittuja asiakirjoja eiv(cid:228)tk(cid:228) siis noudattaneet komission itsens(cid:228) asettamia kilpailuihin osallistumista koskevia s(cid:228)(cid:228)nt(cid:246)j(cid:228), ett(cid:228) my(cid:246)s uudet ehdokkaat, jotka olivat oikeutettuja ilmoittautumaan kilpailuihin 2. joulukuuta 1999 ja 22. joulukuuta 1999 v(cid:228)lisen(cid:228) aikana eli virallisesti julkaistun m(cid:228)(cid:228)r(cid:228)ajan umpeuduttua, jotka eiv(cid:228)t olleet komission 2. (cid:129) ilmoittaa kilpailuittain niiden hakijoiden lukum(cid:228)(cid:228)r(cid:228)n ja nimet, jotka valintalautakunnat hyv(cid:228)ksyiv(cid:228)t kilpailuihin 2. joulukuuta 1999 j(cid:228)lkeen, (cid:129) vakuuttaa, ett(cid:228) 2. joulukuuta 1999 j(cid:228)lkeen kilpailuihin hyv(cid:228)ksyttyjen hakijoiden joukossa ei ole komission j(cid:228)senten tai heid(cid:228)n kabinettiensa j(cid:228)senten l(cid:228)hipiiriin kuuluvia hakijoita, (cid:129) kertoa, mit(cid:228) takeita hallinto antoi valintalautakuntien j(cid:228)senille saadakseen heid(cid:228)t ryhtym(cid:228)(cid:228)n uudelleen toimeen, josta he olivat jo kertaalleen eronneet? C 89 E/20 Euroopan yhteis(cid:246)jen virallinen lehti FI 20. 3. 2001 2. Eik(cid:246) komissiokin ole sit(cid:228) mielt(cid:228), (cid:129) ett(cid:228) hallinnon 2. joulukuuta 1999 tekem(cid:228) p(cid:228)(cid:228)t(cid:246)s, josta tiedotettiin ainoastaan s(cid:228)hk(cid:246)postitse, aiheuttaa sen, ett(cid:228) n(cid:228)iden virkamieskilpailujen j(cid:228)rjest(cid:228)misess(cid:228) on tehty karkeita sis(cid:228)ll(cid:246)llisi(cid:228) ja muotovirheit(cid:228) ja ett(cid:228) kyseinen p(cid:228)(cid:228)t(cid:246)s on t(cid:228)ysin k(cid:228)sitt(cid:228)m(cid:228)t(cid:246)n sen avoimuuspolitiikan valossa, johon komissio on sitoutunut, (cid:129) ett(cid:228) hakijat, jotka eiv(cid:228)t pysty t(cid:228)ytt(cid:228)m(cid:228)(cid:228)n mahdollisesti hieman monimutkaisia, mutta kuitenkin t(cid:228)sm(cid:228)llisi(cid:228) hakulomakkeita moitteettomasti, eiv(cid:228)t ole p(cid:228)tevi(cid:228) virkamiehiksi? Neil Kinnockin komission puolesta antama vastaus (6. kes(cid:228)kuuta 2000) Ainoastaan valintalautakunnan j(cid:228)senten on todistettava, etteiv(cid:228)t he ole sukulaissuhteessa kehenk(cid:228)(cid:228)n hakijaan. Itse hakijoilta ei t(cid:228)llaista tietoa vaadita. P(cid:228)(cid:228)johtaja perusteli p(cid:228)(cid:228)t(cid:246)ksens(cid:228) asianomaisille valintalautakunnille sek(cid:228) pariteettikomitealle ja suostui tarkastelemaan uudelleen kuhunkin kilpailuun hyv(cid:228)ksytttyjen hakijoiden lukum(cid:228)(cid:228)r(cid:228)(cid:228). Valintalautakunnat jatkoivat t(cid:228)m(cid:228)n j(cid:228)lkeen ty(cid:246)t(cid:228)(cid:228)n tammikuussa 2000. Muiden kysymysten osalta arvoisia parlamentin j(cid:228)seni(cid:228) pyydet(cid:228)(cid:228)n tutustumaan parlamentin helmikuussa 2000 pidetyn osaistunnon kyselytunnin aikana (1) esitettyihin kirjallisiin kysymyksiin E-216/00 (Enrico Ferri) (2), P-832/00 (Maurizio Turco) (3) ja suulliseen kysymykseen H-125/00 (Maurizio Turco) annettuihin vastauksiin. (1) Keskusteltavat aiheet Euroopan parlamentissa (helmikuu 2000). (2) EYVL C 374 E, 28. 12. 2000, s. 37. (3) EYVL C 26 E, 26. 1. 2001, s. 116. (2001/C 89 E/018) KIRJALLINEN KYSYMYS E-1286/00 esitt(cid:228)j(cid:228)(t): Hiltrud Breyer (Verts/ALE) komissiolle (19. huhtikuuta 2000) Aihe: Hiili- ja ydinalan ep(cid:228)suora tuki Komissio velvoitetaan uusiutuvia energial(cid:228)hteit(cid:228) koskevassa valkoisessa kirjassa toteuttamaan hiili- ydinenergia-alan tukien vastaisia toimia. ja 1. a) Kuinka monta valitusta komissiolle on tehty hiili- ja ydinenergia-alan mahdollisista tuista? b) Mit(cid:228) komissio on p(cid:228)(cid:228)tt(cid:228)nyt n(cid:228)iden valitusten suhteen? c) Mist(cid:228) valtioista valitukset tulivat ja mit(cid:228) s(cid:228)hk(cid:246)alan yrityksi(cid:228) ne koskivat? d) Kuinka monta t(cid:228)t(cid:228) alla koskevaa valitusta komissio k(cid:228)sittelee nykyisin ja mist(cid:228) valtioista ne on tehty? e) Mik(cid:228) on kunkin valituksen sis(cid:228)lt(cid:246)? 2. a) Miten komissio tunnistaa j(cid:228)senvaltioiden hiili- ja ydinenergia-alalle my(cid:246)nt(cid:228)m(cid:228)n ep(cid:228)suoran tuen, jota ei ole ilmoitettu? b) Onko komissio kehitt(cid:228)nyt j(cid:228)rjestelm(cid:228)n t(cid:228)m(cid:228)n alan ep(cid:228)suoran tuen havaitsemiseksi? c) Jos on, onko j(cid:228)rjestelm(cid:228) niin tehokas, ett(cid:228) se est(cid:228)(cid:228) yksitt(cid:228)isi(cid:228) jakeluyhti(cid:246)it(cid:228) saamasta kilpailuetua?


title: ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1295/00 υποβολή: Chris Davies (ELDR) προς την Επιτροπή. Άδειες οδήγησης και διαβήτης.

eurovoc_concepts:
EC Directive
United Kingdom
diabetes
driving licence
interpretation of the law

text: C 72 E/40 Επι΄σηµη Εφηµερι΄δα των Ευρωπαι¤κω΄ν Κοινοτη΄των EL 6. 3. 2001 (2001/C 72 E/043) GRAPTH ERVTHSH E-1295/00 ypobolh·: Chris Davies (ELDR) prow thn Epitroph· (19 Aprili·oy 2000) Ue·ma: Άδειες οδη΄γησης και διαβη΄της Η Βρετανικη΄ Κυβε΄ρνηση ε΄χει ερµηνευ΄σει την Οδηγι΄α 91/439/ΕΟΚ (1) κατα΄ τε΄τοιο τρο΄πο ω΄στε σχεδο΄ν να απαγορευ΄εται σε ο΄λους εκει΄νους που αντιµετωπι΄ζουν το διαβη΄τη τους µε ινσουλι΄νη να οδηγου΄ν επιβατηγα΄ οχη΄µατα και οχη΄µατα που υπερβαι΄νουν σε βα΄ρος τους 3. 5 το΄νους. 1. Γνωρι΄ζει η Επιτροπη΄ εα΄ν α΄λλο κρα΄τος µε΄λος ε΄χει θεσπι΄σει παρο΄µοια περιοριστικα΄ µε΄τρα; Η Βρετανικη΄ Κυβε΄ρνηση ισχυρι΄ζεται ο΄τι η πολιτικη΄ της οφει΄λεται σε «απο΄ µακρου΄ χρο΄νου εκτι΄µηση απο΄ ειδικου΄ς των κινδυ΄νων που σχετι΄ζονται µε την οδη΄γηση µεγαλυ΄τερων οχηµα΄των απο΄ διαβητικου΄ς που κα΄νουν χρη΄ση ινσουλι΄νης». Ωστο΄σο, η Επιτροπη΄ Επιστη΄µης και Τεχνολογι΄ας της Βουλη΄ς των Κοινοτη΄των ανε΄φερε τον Φεβρουα΄ριο του 2000 ο΄τι δεν µπορου΄σε να προσδιορι΄σει την πηγη΄ της παραπα΄νω πληροφορι΄ας. Γνωρι΄ζει η Επιτροπη΄ κα΄ποια πληροφορι΄α ικανη΄ να στηρι΄ξει την ερµηνει΄α της Οδηγι΄ας στην οποι΄α ε΄χει 2. προβει΄ η Βρετανικη΄ Κυβε΄ρνηση; (1) ΕΕ L 237 της 24. 1. 1991, σελ. 1. Apa·nthsh thw kaw de Palacio ej ono·matow thw Epitroph·w (21 Ioyni·oy 2000) Η οδηγι΄α 91/439/ΕΟΚ του Συµβουλι΄ου της 29ης Ιουλι΄ου 1991 για την α΄δεια οδη΄γησης (1), ορι΄ζει στο παρα΄ρτηµα ΙΙΙ σηµει΄ο 10 ο΄τι: «Η α΄δεια οδη΄γησης δεν πρε΄πει ου΄τε να χορηγει΄ται ου΄τε να ανανεω΄νεται στους υποψηφι΄ους η΄ τους οδηγου΄ς που υπα΄γονται στην οµα΄δα αυτη΄ και πα΄σχουν απο΄ σακχαρω΄δη διαβη΄τη που απαιτει΄ θεραπει΄α µε ινσουλι΄νη, εκτο΄ς πολυ΄ εξαιρετικω΄ν περιπτω΄σεων, δεο΄ντως αιτιολογηµε΄νων µε ε΄γκυρη ιατρικη΄ γνωµα΄τευση υπο΄ την πρου¤πο΄θεση τακτικου΄ ιατρικου΄ ελε΄γχου. » Βα΄σει των διατα΄ξεων αυτω΄ν, τα α΄τοµα που πα΄σχουν απο΄ σακχαρω΄δη διαβη΄τη δεν πρε΄πει, καλω΄ς εχο΄ντων των πραγµα΄των, να οδηγου΄ν φορτηγα΄ η΄ λεωφορει΄α, δεδοµε΄νου ο΄τι ελλοχευ΄ει κι΄νδυνος σκοτοδι΄νης. Εα΄ν αυτο΄ συµβει΄ κατα΄ την οδη΄γηση τε΄τοιων µεγα΄λων οχηµα΄των απο΄ τα εν λο΄γω α΄τοµα, υπα΄ρχει προφανη΄ς κι΄νδυνος σοβαρου΄ ατυχη΄µατος. Οι ιατρικε΄ς διατα΄ξεις του παραρτη΄µατος ΙΙΙ της οδηγι΄ας στηρι΄ζονται στις εισηγη΄σεις ιατρικω΄ν εµπειρογνωµο΄νων απο΄ ο΄λη την Κοινο΄τητα. Όσον αφορα΄ την ερµηνει΄α της οδηγι΄ας, οι λεπτοµερει΄ς κανο΄νες για τον ορισµο΄ των «πολυ΄ εξαιρετικω΄ν περιπτω΄σεων» αποτελου΄ν αρµοδιο΄τητα των κρατω΄ν µελω΄ν. Ωστο΄σο, ει΄ναι σαφε΄ς ο΄τι η ερµηνει΄α δεν µπορει΄ να ει΄ναι τε΄τοια ω΄στε ο΄λοι οι ινσουλινοεξαρτω΄µενοι διαβητικοι΄ να δυ΄νανται να οδηγου΄ν φορτηγα΄ η΄ λεωφορει΄α. (1) ΕΕ L 237 της 24. 8. 1991. (2001/C 72 E/044) GRAPTH ERVTHSH E-1306/00 ypobolh·: Mark Watts (PSE) prow thn Epitroph· (19 Aprili·oy 2000) Ue·ma: Καλη΄ διαβι΄ωση των κοτο΄πουλων κρεοπαραγωγη΄ς Η προ΄σφατη ε΄κθεση της Επιστηµονικη΄ς Επιτροπη΄ς της Ευρωπαι¤κη΄ς Επιτροπη΄ς για την Υγει΄α και την Προστασι΄α των Ζω΄ων «Η καλη΄ διαβι΄ωση των κοτο΄πουλων κρεοπαραγωγη΄ς» καταλη΄γει ο΄τι η θε΄ληση της βιοµηχανι΄ας κοτο΄πουλων κρεοπαραγωγη΄ς να επιτυ΄χει ταχει΄ς ρυθµου΄ς ανα΄πτυξης ε΄χει ως αποτε΄λεσµα πολλα΄ κοτο΄πουλα κρεοπαραγωγη΄ς να υποφε΄ρουν απο΄ παθη΄σεις των ποδιω΄ν και ασκι΄τη. Η Επιστηµονικη΄ Επιτροπη΄ επιση΄µανε επι΄σης


title: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 820/2000 z dnia 19 kwietnia 2000 r. w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz niektórych produktów sektora cukru z kumulacją pochodzenia WE/OCT

eurovoc_concepts:
EU Member State
import licence
originating product
overseas countries and territories
sugar

text: 03/t. 29 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 25 32000R0820 L 100/20 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 20. 4. 2000 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 820/2000 z dnia 19 kwietnia 2000 r. w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz niektórych produktów sektora cukru z kumulacją pochodzenia WE/OCT KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając decyzję Rady 91/482/EWG z dnia 25 lipca 1991 r. w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamor- skich ze Wspólnotą Europejską (1), ostatnio zmienioną decyzją 97/803/WE (2), uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 465/2000 z dnia 29 lutego 2000 r. wprowadzające środki ochronne przy przywozie z krajów i terytoriów zamorskich produktów sektora cukru z kumulacją pochodzenia WE/OCT (3), w szcze- gólności jego art. 2 ust. 2, wraz z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2553/97 z dnia 17 grudnia 1997 r. w sprawie prze- pisów dotyczących wydawania pozwoleń na przywóz dla niektórych produktów objętych kodami CN 1701, 1702, 1703 i 1704 oraz kwalifikujące jako produkty z kumulacją pocho- dzenia AKP/KTZ (4), w szczególności jego art. 5 ust. 3, a także mając na uwadze, co następuje: (1) (2) Artykuł 1 rozporządzenia (WE) nr 465/2000 dopuszcza kumulację pochodzenia WE/KTZ produktów objętych kodami CN 1701, 1806 10 30 i 1806 10 90 do 3 340 ton cukru w okresie ważności tego rozporządzenia. Pozwolenia na przywóz wydane zostały na 3000 ton cukru w marcu 2000 r. Trzy wnioski o pozwolenia na przywóz, obejmujące całkowitą ilość przekraczającą dostępne saldo 340 ton, zostały przedłożone władzom krajowym w kwietniu 2000 r. zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 465/2000. (3) (4) Artykuł 2 rozporządzenia (WE) nr 465/2000 wraz z art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2553/97, przewi- duje, że gdy wnioski o pozwolenie obejmują roczne ilości powyżej 3 340 ton cukru, Komisja przyjmuje rozporządzenie jednolity współczynnik redukcji w celu zastosowania do przedłożonych wnio- sków i zawiesza składanie dalszych wniosków w roku obowiązywania tego rozporządzenia. ustalające odpowiednio Komisja musi ustalić współczynnik redukcji dla wydanych pozwoleń na przywóz oraz zawiesić składanie dalszych wniosków o pozwolenie zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 465/2000, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 Pozwolenia na przywóz, o które wnioskowano na mocy art. 2 rozporządzenia (WE) nr 465/2000 w dniu 7 kwietnia 2000 r. na 2500 ton, 750 ton i 340 ton cukru objętego kodem CN 1701 99 10 wydawane są na 9,47075 % wnioskowanej ilości. Artykuł 2 Składanie dalszych wniosków w okresie obowiązywania rozporządzenia (WE) nr 465/2000 zostaje niniejszym zawie- szone. Artykuł 3 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości Państwach Członkowskich. i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Sporządzono w Brukseli, dnia 19 kwietnia 2000 r. W imieniu Komisji Franz FISCHLER Członek Komisji (1) Dz. U. L 263 z 19. 9. 1991, str. 1. (2) Dz. U. L 329 z 29. 11. 1997, str. 50. (3) Dz. U. L 56 z 1. 3. 2000, str. 39. (4) Dz. U. L 349 z 19. 12. 1997, str. 26