title: Dictamen del Comité de las Regiones sobre el "Documento de trabajo de los servicios de la Comisión relativo a los cultivos no alimentarios en el contexto de la Agenda 2000"

eurovoc_concepts:
EU initiative
agricultural policy
aid per hectare
bio-industry

text: C 226/14 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 8. 8. 2000 Dictamen del Comité de las Regiones sobre el «Documento de trabajo de los servicios de la Comisio´ n relativo a los cultivos “no alimentarios” en el contexto de la Agenda 2000» EL COMITE´ DE LAS REGIONES, (2000/C 226/06) visto el «Documento de trabajo de los servicios de la Comisio´ n relativo a los cultivos “no alimentarios” en el contexto de la Agenda 2000» (SEC(1998) 2169); vista la decisio´ n de su Mesa de 2 de junio de 1999 de emitir, de conformidad con el quinto pa´rrafo del artı´culo 265 del Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, un dictamen sobre este asunto y encargar su elaboracio´ n a la Comisio´ n de Agricultura, Desarrollo Rural y Pesca (Comisio´ n 2); visto el proyecto de Dictamen (CDR 286/99 rev. 2) aprobado por la Comisio´ n 2 el 26 de noviembre de 1999 (ponentes: Sr. Censi (consejero regional de Midi-Pyrénées, Alcalde de Rodez, F, PPE) y Sra. Aubert [consejera regional de Provence-Alpes-Côte d’Azur, F, PSE)], en su 33o Pleno de los dı´as 12 y 13 de abril de 2000 (sesio´ n del 12 de abril) ha aprobado el presente Dictamen. 1. Introduccio´ n El documento de trabajo elaborado por la Comisio´ n 1. 1. Europea (DG de Agricultura), a instancias del Consejo de Agricultura de los dı´as 22 a 26 de junio de 1998, esta´ muy documentado y es interesante. En él se realiza, en efecto, un inventario actualizado de los cultivos no alimentarios y energéticos. Se presenta en primer lugar el estado actual de las superficies dedicadas a la produccio´ n no alimentaria a escala de la Unio´ n Europea. 1. 3. Aunque la Comisio´ n presenta un inventario muy detallado de los diferentes cultivos no alimentarios, cabe observar que, en definitiva, la cuestio´ n se trata de forma muy global. Sin embargo, es muy difı´cil comparar, por ejemplo, un cultivo de colza con otro de chopo de rotacio´ n corta o con cultivos de plantas medicinales o tinto´ reas. Por tanto, aunque una polı´tica del sector no alimentario es necesaria, ello no es o´ bice para un examen preciso y diferen- ciado de este asunto en la medida en que afecta a cultivos muy diferentes. Se describe a continuacio´ n la polı´tica agrı´cola en favor de las producciones «no alimentarias» desde el punto de vista de las organizaciones de mercado y los regı´menes de ayuda. 2. Observaciones generales 1. 2. Aunque el inventario es excelente, el punto débil del documento objeto de examen es la ausencia casi total de propuestas apropiadas, también pedidas por el Consejo. La primera frase del documento es en efecto muy explı´cita: «La reforma de la PAC propuesta por la Agenda 2000 no prevé “polı´tica no alimentaria” considerada como tal». El mensaje, por lo dema´s, se repite dos veces en el cuerpo del texto al objeto de que se tenga bien presente; en el punto 4 («La agenda 2000 y los cultivos no alimentarios») se puede leer: «la Agenda 2000 no formula ninguna propuesta especı´fica relativa a una polı´tica no alimentaria considerada como tal», y en el punto 6 («Conclusiones en la perspectiva de un debate»): «la Agenda 2000 no presenta propuesta especı´fica alguna relativa a una polı´tica no alimentaria considera como tal». Habrı´a sido por lo dema´s muy sorprendente que un documento de trabajo procedente de la Comisio´ n (DG de Agricultura) sustentase una opinio´ n contraria de la que figura en la Agenda 2000, elaborada por la misma Direccio´ n General de la Comisio´ n. 2. 1. La Agenda 2000, ratificada por el Consejo de Berlı´n de los dı´as 24 y 25 de marzo de 1999, es ahora una realidad y, en efecto, en ella no se presenta polı´tica especı´fica alguna no alimentaria. 2. 2. La ausencia de polı´tica especı´fica situ´ a al sector de los cultivos «no alimentarios» en posicio´ n de competencia con el sector alimentario si se tiene en cuenta el objetivo recurrente de la Agenda 2000 de que los precios de las mercancı´as europeas se situ´ en al nivel de los del mercado mundial. Esta lo´ gica no es muy prometedora para el sector «no alimentario», ya que los precios de las industrias del petro´ leo o de las industrias quı´micas son a menudo muy bajos e inferiores a los de la industria agroalimentaria. La causa reside en que en los mercados de combustibles, de la oleoquı´mica o de la quı´mica fina, las materias primas agrı´colas compiten con productos de origen mineral, productos de sı´ntesis o materias primas agrı´colas producidas a bajo precio en paı´ses en los que los costes de produccio´ n son muy bajos o dan lugar a una compensacio´ n automa´tica con respecto a un precio fijo garantizado. 8. 8. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 226/15 2. 3. La ausencia de polı´tica especı´fica, mencionada tres veces en el texto, se matiza no obstante con la siguiente afirmacio´ n: «sin embargo, varias propuestas contienen disposi- ciones relativas a los productos agrı´colas no alimentarios». Existen, en efecto, organizaciones de mercado y regı´menes de ayuda especı´fica para: — el ca´n˜ amo y el lino textiles; — el algodo´ n; — la produccio´ n de almido´ n; — el azu´ car destinado a la industria quı´mica. 2. 4. La situacio´ n es mucho ma´s crı´tica para los cultivos no alimentarios en superficies que habı´an sido retiradas de la produccio´ n en el marco del Reglamento (CE) no 1251/1999 (por el que se establece un régimen de apoyo a los productores de determinados cultivos herba´ceos). Aunque los productores agrı´colas han aprovechado esta oportunidad que se les brindaba, no se puede desarrollar una polı´tica del sector no alimentario basada en un principio de no produccio´ n (el barbecho). La propia Comisio´ n reconoce que el «desarrollo sostenible de los cultivos no alimentarios no puede basarse en una tasa de retirada de tierras de la produccio´ n que varı´e cada an˜ o en funcio´ n de la situacio´ n del mercado alimentario». La tasa de retirada de la produccio´ n propuesta por la Comisio´ n era del 0 %, mientras que la tasa acordada en la cumbre de Berlı´n (celebrada los dı´as 24 y 25 de marzo de 1999) es del 10 % para el perı´odo 2000-2006. 2. 5. En el marco de la exencio´ n de los impuestos sobre consumos especı´ficos para los biocombustibles, es necesario volver a situar el debate en su contexto. La retirada de las tierras se instituyo´ para equilibrar el mercado de los cereales. La consecuencia ha sido el desarrollo de investigaciones sobre las utilizaciones no alimentarias de las materias primas agrı´colas. Uno de los sectores considerados ma´s prometedores fue el de las energı´as renovables y, en particular, los biocombustibles para motores. Se han realizado inversiones financieras acordes con las expectativas, tanto para investigaciones como para unidades de transformacio´ n con fines de demostracio´ n. Dado que la UE se comprometio´ en Kioto a reducir las emisiones de CO2, parece indispensable seguir explorando la pista no alimentaria. Cabe lamentar la eleccio´ n de tal estrategia, teniendo en cuenta las incitaciones muy numerosas por parte de la Comisio´ n en favor del sector no alimentario: — programas de investigacio´ n agrı´cola AIR (1990-1994) y FAIR (1994-1998) con cofinanciacio´ n de proyectos de investigacio´ n-desarrollo-demostracio´ n relativos al sector no alimentario; — mandato encomendado al CEN en 1997 sobre las especifi- caciones del biodiésel; — propuesta de Directiva de 1992 relativa al tipo del impuesto especial sobre combustibles de origen agrı´cola para motores; — barbecho industrial con la reforma de la PAC en 1992; — propuesta de Directiva por la que se reestructura el marco comunitario de imposicio´ n de los productos energéticos de la Comisio´ n Europea, de 17 de noviembre de 1997; — Libro Blanco de la Comisio´ n sobre las fuentes de energı´a renovables (1); — campan˜ a para el despegue de las fuentes de energı´a renovables, de 14 de abril de 1999 (2), por la que se establece un objetivo de cinco millones de toneladas de biocombustibles en 2003, frente a apenas un millo´ n en la actualidad, — y esta lista de incitaciones comunitarias no es, ni mucho menos, exhaustiva. La eleccio´ n de tal estrategia es tanto ma´s lamentable cuanto que los diferentes trabajos de investigacio´ n que se han llevado a cabo han demostrado que, gracias al progreso técnico agrı´cola o industrial, se consigue hacer ma´s competitivas las materias primas del sector primario. Los experimentos efectuados en relacio´ n con un mejor com- portamiento de los itinerarios de cultivo, ası´ como para mejorar genéticamente las semillas y optimizar los procedi- mientos de transformacio´ n y las caracterı´sticas de los produc- tos finales han permitido obtener beneficios de productividad en materia de costes y respeto del medio ambiente. Los trabajos de investigacio´ n han permitido, por ejemplo, realizar beneficios de 0,28 F/l de éster reduciendo el nu´ mero de factores de produccio´ n, o de 0,10 F/l de éster utilizando nuevas variedades hı´bridas. Teniendo en cuenta que la diferencia de precio entre los biocombustibles y los combustibles fo´ siles es de casi 2 F/l y que las externalidades positivas relacionadas con la produccio´ n de biocombustibles (empleo, efecto invernadero, balanza comercial) se han evaluado en ma´s de 1F/l, cabe esperar que los biocombustibles alcancen el nivel de los combustibles fo´ siles en un plazo de diez an˜ os. (1) «Comunicacio´ n de la Comisio´ n — Energı´a para el futuro: fuentes de energı´a renovables — Libro Blanco para una Estrategia y un Plan de Accio´ n Comunitarios» (COM(97) 599 final), aprobada el 26. 11. 1997. (2) Documento de trabajo (SEC(1999) 504) «Energı´a para el futuro: las fuentes de energı´a renovables (Estrategia y plan de accio´ n comunitarios) — Campan˜ a para el despegue de las fuentes de energı´a renovables» (tı´tulo provisional por carecerse de la versio´ n espan˜ ola del documento). C 226/16 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 8. 8. 2000 El nu´ mero de proyectos de investigacio´ n financiados por la Comisio´ n y los resultados obtenidos demuestran que el apoyo de los poderes pu´ blicos en este sector es beneficioso y necesario. 3. 3. Serı´a necesario también volver a examinar la Directiva de 1992 sobre la fiscalidad de los combustibles biolo´ gicos, que nunca se llego´ a aprobar, y proceder a escala de la Unio´ n Europea a una armonizacio´ n fiscal en este a´mbito. Por tanto, la ausencia de propuestas especı´ficas para los productos no alimentarios es un claro exponente de incoheren- cia polı´tica. 2. 6. En la Comisio´ n Europea se ha reconocido que la polı´tica clima´tica —es decir, las medidas destinadas a reducir de forma significativa los gases con efecto invernadero, en particular el CO2— es un objetivo prioritario. Ası´, por ejemplo, la UE en cuanto Comunidad también se ha adherido al Protocolo de Kioto con un ambicioso objetivo de reduccio´ n del 8 %. La generalizacio´ n del aprovechamiento energético de la biomasa —o de la madera— es una de las opciones ma´s importantes para alcanzar dicho objetivo. Existen ba´sicamente dos opciones: por una parte, un aprovechamiento intensivo de los bosques para fines energéticos, que abre una vı´a de ingresos autosuficiente para la agricultura en las zonas de la UE con riqueza forestal. Por otra, la plantacio´ n y explotacio´ n de a´rboles con fines energéticos —por ejemplo, un cultivo de ra´pido crecimiento y de ciclo corto en superficies no utilizadas para la produccio´ n de cultivos alimentarios— representa una posibilidad ya acreditada para el aprovechamiento energético de las materias primas renovables. En todo caso, la consolida- cio´ n de estas opciones deberı´a formar parte de una estrategia para el aprovechamiento de los cultivos no alimentarios. 3. Recomendaciones del CDR Ya que la Agenda 2000 es un capı´tulo cerrado, ¿cua´les son las pistas que deben explorarse para consolidar un sector de cultivos no alimentarios a escala de la Unio´ n Europea? Aunque no esta´ 3. 1. incluido en la Agenda 2000, un verdadero régimen del sector no alimentario es imprescindible para el desarrollo de dicho sector. Este régimen habra´ de tener en cuenta la heterogeneidad de los cultivos no alimentarios y proponer soluciones apropiadas para promover en las regiones afectadas un desarrollo sostenible del sector en términos sociales, econo´ micos y ecolo´ gicos. 3. 2. Teniendo en cuenta el desorden caracterı´stico de las iniciativas comunitarias anteriores, es importante que en la Comisio´ n se cree cuanto antes un grupo de trabajo sobre cultivos no alimentarios para adquirir una visio´ n clara del asunto y seguir una polı´tica coherente. En este grupo de trabajo deberı´an estar representadas todas las Direcciones Generales interesadas en este sector: DG III (Industria), DG VI (Agricultura), DG VII (Transportes), DG XI (Medio Ambiente), DG XII (Investigacio´ n), DG XVI (Polı´tica Regional), DG XVII (Energı´a), DG XIX (Presupuestos) y DG XXI (Fiscalidad). En espera de una decisio´ n, habrı´a que prever la posibilidad de que los Estados miembros adopten exenciones parciales o totales de la fiscalidad sobre biocombustibles, sin limitaciones de volumen ni de tiempo, tal como se propone en la Directiva de 17 de marzo de 1997. En efecto, el sector no alimentario necesita un desarrollo mayor que el que se permitı´a en el marco de los proyectos piloto o de demostracio´ n. En este mismo sector de la fiscalidad, la Unio´ n Europea 3. 4. sigue esforza´ndose en introducir tasas medioambientales. Es importante que, desde el principio, los productos de origen agrı´cola queden exentos de estas futuras tasas en atencio´ n a sus ventajas medioambientales (cara´cter renovable, impacto favorable en el balance de efecto de invernadero, biodegradabi- lidad, ausencia de ecotoxicidad). 3. 5. Por otra parte, tal como la Comisio´ n afirma en su documento (punto 5: «Desarrollo rural y medio ambiente»), es necesario que los cultivos no alimentarios puedan integrarse en el marco de medidas agroambientales. En cuanto a la afirmacio´ n de la Comisio´ n de que la ausencia de polı´tica europea especı´fica en el sector de los cultivos no alimentarios no impide el mantenimiento de determinadas medidas para favorecer el desarrollo de dichos cultivos, conviene hacer las siguientes observaciones: — los cultivos oleaginosos, que actualmente atraviesan una fase de produccio´ n deficitaria, no resultara´n favorecidos por este sistema de ayudas directas ajustadas. Si, en los precios en el condiciones de igualdad de primas, mercado alimentario siguen siendo superiores a los del mercado no alimentario, se corre el riesgo de llegar a una situacio´ n de déficit de oleaginosas destinadas a la produccio´ n de combustibles biolo´ gicos; — la Comisio´ n subraya que los cultivos no alimentarios se han desarrollado ma´s en el noroeste de Europa, en las zonas de grandes cultivos, que en las regiones mediterra´neas o en las zonas menos favorecidas. A este respecto, la ayuda de 63 euros por tonelada y multiplicada por el rendimiento regional medio de cereales no es suficiente para favorecer el desarrollo de nuevos cultivos no alimentarios; — un ciclo de produccio´ n de varios an˜ os no es privativo de los cultivos destinados a la produccio´ n de biomasa. Algunas plantas industriales pueden cosecharse al cabo de un perı´odo de entre 3,5 y 7 an˜ os después de su puesta en cultivo, por lo que deberı´an presentarse propuestas en la materia. En términos generales, un nuevo cultivo no puede ser 3. 6. directamente rentable si no se ha experimentado durante varios an˜ os. 8. 8. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 226/17 Es necesario, por tanto, seguir financiando y estimulando la investigacio´ n, pero también serı´a oportuno proceder a una reflexio´ n sobre un sistema de ayuda al desarrollo de cultivos no alimentarios hacia los cuales los industriales han mostrado un real interés. En este supuesto, una ayuda inicial a la explotacio´ n por un perı´odo comprendido entre cinco y siete an˜ os serı´a lo mı´nimo aceptable. Cabrı´a imaginar, por lo dema´s, ayudas de importes diferentes y evaluadas en funcio´ n de la diferencia de precio con el producto que se deba sustituir. 3. 7. Conviene no perder de vista que los cultivos no alimentarios generan productos derivados generalmente ricos en proteı´nas destinados a la alimentacio´ n animal. A este respecto, cabe recordar que la Unio´ n Europea importa dos tercios de sus necesidades en materias ricas en proteı´nas. Por otra parte, huelga decir que, a raı´z de la decisio´ n de separar las ayudas de la produccio´ n, los acuerdos de Blair House han quedado obsoletos y, en particular, la cla´usula relativa al millo´ n de toneladas de equivalente de tortas de soja. 3. 8. La introduccio´ n de nuevos cultivos o la reintroduccio´ n del cultivo de determinadas especies puede generar actividades de transformacio´ n y crear empleo a nivel local, siempre y cuando el proyecto de desarrollo se fundamente en conoci- mientos y especialidades existentes. Frente a los problemas planteados por la desertizacio´ n de nuestros campos, el nu´ mero creciente de los medioambientales y las dificultades que se plantean en el sector de las materias primas agrı´colas europeas para su comercializacio´ n, conviene no descuidar las producciones no alimentarias, que pueden contribuir a resolver determinadas situaciones difı´ciles. Lo importante, sin embargo, es proponer un marco adaptado a su cara´cter especı´fico. 3. 9. Son loables los objetivos definidos en el Libro Blanco de la Comisio´ n Europea sobre las fuentes de energı´a renovables, pero so´ lo podra´n lograrse si se acompan˜ an de disposiciones financieras, algo que por el momento no sucede. El poder polı´tico —y especialmente el Parlamento— debe asignar los recursos financieros que le permitan alcanzar los objetivos que se ha fijado. Bruselas, 12 de abril de 2000. El Presidente del Comité de las Regiones Jos CHABERT


title: Reglamento (CE) n° 754/2000 de la Comisión, de 12 de abril de 2000, por el que se fijan los precios representativos y los importes de los derechos adicionales por importación de melaza en el sector del azúcar

eurovoc_concepts:
CCT duties
import
molasses
representative price

formats: pdf print

text: L 92/4 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 13. 4. 2000 REGLAMENTO (CE) No 754/2000 DE LA COMISIÓN de 12 de abril de 2000 por el que se fijan los precios representativos y los importes de los derechos adicionales por importación de melaza en el sector del azúcar LA COMISIÓN DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS, Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, Visto el Reglamento (CE) no 2038/1999 del Consejo, de 13 de septiembre de 1999, por el que se establece la organización común de mercados en el sector del azúcar (1), Visto el Reglamento (CE) no 1422/95 de la Comisión, de 23 de junio de 1995, por el que se establecen las disposiciones de aplicación para la importación de melaza en el sector del azúcar y se modifica el Reglamento (CEE) no 785/68 (2) y, en particular, el apartado 2 de su artículo 1 y el apartado 1 de su artículo 3, Considerando lo siguiente: (1) (2) (3) El Reglamento (CE) no 1422/95 establece que el precio de importación cif de melaza, en lo sucesivo denomi- nado «precio representativo», se fijará de acuerdo con el Reglamento (CEE) no 785/68 de la Comisión (3). Este precio se considerará fijado para la calidad tipo mencio- nada en el artículo 1 del citado Reglamento. El precio representativo de la melaza se calcula para un punto de paso de frontera de la Comunidad, que es Amsterdam; que dicho precio debe calcularse a partir de favorables en el las posibilidades de compra más mercado mundial, establecidas sobre la base de las coti- zaciones o precios de este mercado, ajustados en función de las posibles diferencias de calidad en relación con la calidad tipo. La calidad tipo de la melaza quedó estable- cida en el Reglamento (CEE) no 785/68. Para la observación de las posibilidades de compra más favorables en el mercado mundial, debe tenerse en cuenta toda la información relativa a las ofertas reali- zadas en el mercado mundial, los precios registrados en mercados importantes de los terceros países y las opera- ciones de venta celebradas en el marco de intercambios internacionales de las que tenga conocimiento la Comi- sión, ya sea a través de los Estados miembros o por sus propios medios. Al realizar dicha comprobación, la Comisión puede, en virtud de lo dispuesto en el artículo 7 del Reglamento (CEE) no 785/68, basarse en una media de varios precios, siempre que dicha media pueda considerarse representativa de la tendencia efectiva del mercado. (4) La Comisión no debe tener en cuenta la citada informa- ción cuando la mercancía no sea de calidad sana, cabal y comercial, o cuando el precio indicado en la oferta únicamente se refiera a una pequeña cantidad no repre- sentativa del mercado. Asimismo, deben excluirse los precios de oferta que no puedan considerarse representa- tivos de la tendencia efectiva del mercado. Con objeto de obtener datos comparables relativos a la melaza de calidad tipo, es conveniente, según la calidad de la melaza ofrecida, aumentar o disminuir los precios en función de los resultados obtenidos mediante la apli- cación del artículo 6 del Reglamento (CEE) no 785/68. Con carácter excepcional, un precio representativo puede mantenerse al mismo nivel durante un período limitado cuando el precio de oferta que haya servido de base para la fijación precedente del precio representativo no sea conocido por la Comisión y los precios de oferta disponibles que no parezcan suficientemente representa- tivos de la tendencia efectiva del mercado impliquen modificaciones bruscas y considerables del precio repre- sentativo. Cuando exista una diferencia entre el precio desencade- nante del producto de que se trate y el precio representa- tivo, deberán fijarse derechos de importación adicionales en las condiciones mencionadas en el artículo 3 del Reglamento (CE) no 1422/95. En caso de suspensión de los derechos de importación según lo dispuesto en el artículo 5 del Reglamento (CE) no 1422/95, es preciso fijar importes específicos para estos derechos. La aplicación de las presentes disposiciones conduce a fijar los precios representativos y los derechos adicio- nales de importación de los productos de que se trate, tal como se indica en el anexo del presente Reglamento. Las medidas previstas en el presente Reglamento se ajustan al dictamen del Comité de gestión del azúcar. (5) (6) (7) (8) (9) HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO: Artículo 1 Los precios representativos y los derechos adicionales aplica- bles en la importación de los productos mencionados en el artículo 1 del Reglamento (CE) no 1422/95 quedan fijados tal como se indica en el anexo. (1) DO L 252 de 25. 9. 1999, p. 1. (2) DO L 141 de 24. 6. 1995, p. 12. (3) DO L 145 de 27. 6. 1968, p. 12. Artículo 2 El presente Reglamento entrará en vigor el 13 de abril de 2000. 13. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 92/5 El presente Reglamento será obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro. Hecho en Bruselas, el 12 de abril de 2000. Por la Comisión Franz FISCHLER Miembro de la Comisión al Reglamento por el que se fijan los precios representativos y los importes de los derechos adicionales aplicables a la importación de melaza en el sector del azúcar ANEXO Código NC Importe del precio representativo por 100 kg netos de producto Importe del derecho adicional por 100 kg netos de producto (en EUR) Importe del derecho aplicable a la importación por el hecho de la suspensión contemplada en el artículo 5 del Reglamento (CE) no 1422/95 por 100 kg netos de producto (2) 1703 10 00 (1) 1703 90 00 (1) 8,03 8,23 — — 0,18 0,00 (1) Fijación por la calidad tipo establecida en el artículo 1 del Reglamento (CEE) no 785/68, modificado. (2) Este importe sustituye, de conformidad con el artículo 5 del Reglamento (CE) no 1422/95, el tipo de los derechos del arancel aduanero común fijado para estos productos


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1187/00 van Monica Frassoni (Verts/ALE) aan de Commissie. Archeologisch gebied van Tuvixeddu (Cagliari, Italië).

eurovoc_concepts:
EU environmental policy
European Regional Development Fund
Italy
Sardinia
competence of the Member States
environmental impact
historic site
town planning

formats: html pdf print

text: 20. 3. 2001 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 89 E/13 Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie (15 juni 2000) Als grootste importeur en exporteur van levensmiddelen ter wereld moet de Gemeenschap de voedselvei- ligheid beschouwen als een kwestie die uitgaat boven het interne beleid. De Gemeenschap verwacht en eist dat producten uit derde landen aan haar gezondheidseisen voldoen. Evenzo moeten passende gezondheidsgaranties worden gegeven voor de uitvoer, zoals in het Witboek over voedselveiligheid is aangegeven. In dit verband moet er echter ook rekening mee worden gehouden dat invoervoorwaarden door de importeurs worden vastgesteld, en niet door de exporteurs. Exporteurs kunnen echter bepaalde minimumvoorwaarden vaststellen die zij in acht zullen nemen. De Gemeenschap heeft tot nog toe geen uitvoereisen op het gebied van voedselveiligheid vastgesteld die verschillen van de bepalingen die voor de interne markt worden toegepast. Aan de mogelijke voordelen van het vaststellen van specifieke voorschriften voor de communautaire uitvoer wat voedselveiligheid en andere sanitaire en fytosanitaire aspecten betreft, zal aandacht worden besteed in de context van de levensmiddelenwet van de Gemeenschap. Momenteel moeten de communautaire producenten voldoen aan de eisen die zijn vastgesteld bij Richtlijn 93/43/EEG van de Raad van 14 juni 1993 inzake levensmiddelenhygiºne (1). Bovendien is in artikel 3 van Richtlijn 89/397/EEG van de Raad van 14 juni 1989 inzake de officiºle controle op levensmiddelen (2) bepaald dat de lidstaten een product niet van passende controle mogen uitsluiten vanwege het feit dat het voor uitvoer buiten de Gemeenschap is bestemd. Wat de vaststelling van gezondheidseisen voor de uitvoer van levensmiddelen betreft, zal rekening moeten worden gehouden met de verplichtingen van de Gemeenschap tegenover derde landen, en vooral met de bepalingen die in de in het kader van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) gesloten sanitaire en fytosani- taire overeenkomst zijn opgenomen met betrekking tot de vaststelling van invoervoorwaarden en het begrip (cid:132)passend beschermingsniveau(cid:148). De Gemeenschap speelt in WTO-verband een actieve rol om het recht van de lidstaten strenge voedselveiligheidsnormen ter bescherming van de volksgezondheid vast te stellen en te handhaven te garanderen. Het beginsel van wederzijdse erkenning op het gebied van gezondheidseisen wordt aan de orde gesteld in het kader van de bilaterale overeenkomsten inzake veterinaire gelijkwaardigheid, waarvan de Gemeenschap er tot nog toe drie heeft gesloten. (1) PB L 175 van 19. 7. 1993. (2) PB L 186 van 30. 6. 1989. (2001/C 89 E/012) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1187/00 van Monica Frassoni (Verts/ALE) aan de Commissie Betreft: Archeologisch gebied van Tuvixeddu (Cagliari, Italiº) (12 april 2000) Bij openbare aankondiging van 25 augustus 1998 heeft de gemeente Cagliari een aanbesteding uit- geschreven voor werkzaamheden voor de aanleg van Phoenicische interregionale culturele routes in de necropolis van Tuvixeddu in het kader van het communautaire programma met dezelfde benaming dat op zijn beurt valt onder het operationele plan (cid:132)ontwikkeling en exploitatie van een duurzaam toerisme in de regio(cid:146)s van doelstelling 1(cid:148) (cid:129) maatregel 3 (cid:129) voor de periode 1994-1999, ten behoeve van de aanleg van de eerste fase (6,8 ha) van het archeologische park van Tuvixeddu, waarmee een totaalbedrag van 7 mrd lire is gemoeid, dat wordt gefinancierd met communautaire en gemeentelijke kredieten (ministerieel besluit van 30. 4. 1998 Min. Toerisme). Het schijnt dat deze aanbesteding reeds lang is toegewezen, maar tot nu toe is nog geen begin gemaakt met de werkzaamheden. Tuvixeddu is de belangrijkste begraafplaats in het Middellandse-Zeegebied met graven (meer dan 1 110) uit de Phoenicisch-Romeinse tijd en de late Middel- eeuwen en is een beschermd archeologisch gebied en landschap krachtens wetsbesluit nr. 490/1999, maar pas na jarenlang aandringen en juridische acties van de zijde van plaatselijke culturele en milieuorganisaties (met name Amici della Terra en Gruppo d(cid:146)Intervento Giuridico) begonnen de Italiaanse autoriteiten te denken aan de aanleg van een archeologisch park. Dit gebied is bijna uitsluitend in particulier bezit en de C 89 E/14 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen NL 20. 3. 2001 bouwonderneming Iniziativa Coimpresa wil in een groter gebied met geologische risico(cid:146)s een nieuwe wijk bouwen (particuliere woonhuizen, kantoren en dienstverlening met een totale inhoud van 350 000 m3) en, samen met de gemeente Cagliari, de voornaamste verbindingsweg aanleggen met de stad, die door het archeologische gebied loopt en waarvoor geen milieueffectevaluatie is uitgevoerd overeenkomstig de richtlijnen 97/11 (1), bijlage II, punt 10, sub b) en 85/337 (2), bijlage II, punt 10, sub b), noch de noodzaak ervan is nagegaan, met ernstig gevaar voor het archeologische erfgoed. Kan de Commissie mededelen of zij een onderzoek heeft ingesteld om na te gaan waarom nog geen begin is gemaakt met de uitvoering van bovengenoemd cultureel-archeologisch project, waarvoor communau- taire kredieten zijn uitgetrokken, of zij de noodzakelijke maatregelen terzake wil treffen, en of zij meent dat is voldaan aan de verplichtingen die voortvloeien uit de MER-richtlijn, o. a. in het licht van de rechtspraak van het Hof van Justitie? (1) PB L 73 van 14. 3. 1997, blz. 5. (2) PB L 175 van 5. 7. 1985, blz. 40. Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie (9 juni 2000) Volgens de door de Italiaanse autoriteiten verstrekte inlichtingen is het project (cid:132)Werkzaamheden voor de aanleg van interregionale culturele routes in de necropolis van Tuvixeddu(cid:148) inderdaad in aanmerking genomen voor cofinanciering uit het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling in het kader van het programma (cid:132)Valorizzazione del turismo sostenibile nelle regioni dell(cid:146)obiettivo 1(cid:148). De totale kosten van het project worden geraamd op 2 000 000 000 ITL, en 50 % van dit bedrag wordt door de Gemeenschap gefinancierd. De Commissie wordt van het algemene verloop van dit programma op de hoogte gehouden in het kader van het ComitØ van toezicht, maar het gedetailleerde toezicht op de gecofinancierde projecten valt onder de bevoegdheid van de beheersautoriteit van het programma, namelijk het departement Toerisme van het ministerie van Industrie. De Commissie heeft de Italiaanse autoriteiten dan ook aanvullende inlichtingen gevraagd over het verloop van de werkzaamheden. Het tweede project waarnaar het geachte parlementslid verwijst en dat betrekking heeft op de bouw van een nieuwe wijk en de aanleg van een stedelijk netwerk (particuliere onderneming (cid:132)Iniziativa Coimpresa(cid:148)), wordt niet gecofinancierd in het kader van het genoemde programma. Dit tweede project zou kunnen behoren tot categorie 10, punt b) (cid:132)Werken voor stadsprojecten(cid:148) van bijlage II bij Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (1), en tot categorie 10, punt b) (cid:132)Stadsontwikkelingsprojecten, met inbegrip van de bouw van winkelcentra en parkeerterreinen(cid:148) van bijlage II bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 (2), waarbij Richtlijn 85/337/EEG gewijzigd is. Overeenkomstig Richtlijn 85/337/EEG moeten projecten die onder bijlage II vallen, worden onderworpen aan een milieueffectbeoordeling als de lidstaten van oordeel zijn dat de kenmerken ervan zulks nood- zakelijk maken. De lidstaten worden evenwel geacht een voorafgaande beoordeling te maken om te bepalen of onder bijlage II vallende projecten aan een milieueffectbeoordeling moeten worden onder- worpen. Overeenkomstig Richtlijn 97/11/EG zijn de lidstaten verplicht om voor de projecten die in bijlage II bij die richtlijn zijn genoemd, door middel van onderzoek per geval of aan de hand van door de lidstaten vastgestelde drempelwaarden of criteria te bepalen of het project al dan niet moet worden onderworpen aan een beoordeling overeenkomstig de artikelen 5 tot en met 10 van die richtlijn. De Commissie, die niet op de hoogte is van de door het geachte parlementslid beschreven situatie, zal het nodige doen om precieze inlichtingen over deze zaak in te winnen en zal erop toezien dat de Gemeen- schapswetgeving wordt nageleefd. (1) PB L 175 van 5. 7. 1985. (2) PB L 73 van 14. 3. 1997


title: Alueiden komitean lausunto aiheista: Ehdotus: neuvoston direktiivi yhtäläistä kohtelua työssä ja ammatissa koskevista yleisistä puitteista

eurovoc_concepts:
EC Directive
anti-discriminatory measure
equal treatment
gender equality
labour market

text: 8. 8. 2000 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti C 226/1 II (Valmistavat säädökset) ALUEIDEN KOMITEA Alueiden komitean lausunto aiheista: – – – – ”Komission tiedonanto neuvostolle, Euroopan parlamentille, talous- ja sosiaalikomitealle sekä alueiden komitealle tietyistä yhteisön toimenpiteistä syrjinnän torjumiseksi”, ”Ehdotus: neuvoston direktiivi yhtäläistä kohtelua työssä ja ammatissa koskevista yleisistä puitteista”, ”Ehdotus neuvoston direktiiviksi rodusta tai etnisestä alkuperästä riippumattoman yhtäläisen kohtelun periaatteen täytäntöönpanosta”, ja ”Ehdotus: neuvoston päätös syrjinnän torjumista koskevan yhteisön toimintaohjelman perustamisesta vuosiksi 2001–2006” (2000/C 226/01) ALUEIDEN KOMITEA, joka ottaa huomioon komission tiedonannon tietyistä yhteisön toimenpiteistä syrjinnän torjumiseksi [KOM(1999) 564 lopull. ], ottaa huomioon ehdotuksen neuvoston direktiiviksi yhtäläistä kohtelua työssä ja ammatissa koskevista yleisistä puitteista [KOM(1999) 565 lopull. – 1999/0225 CNS], ottaa huomioon ehdotuksen neuvoston direktiiviksi rodusta tai etnisestä alkuperästä riippumattoman yhtäläisen kohtelun periaatteen täytäntöönpanosta [KOM(1999) 566 lopull. – 1999/0253 CNS], ottaa huomioon ehdotuksen neuvoston päätökseksi syrjinnän torjumista koskevan yhteisön toimintaoh- jelman perustamisesta vuosiksi 2001–2006 [KOM(1999) 567 lopull. – 1999/0251 CNS], ottaa huomioon neuvoston 19. tammikuuta ja 4. helmikuuta 2000 Euroopan yhteisön perustamissopi- muksen 265 artiklan ensimmäisen kohdan mukaisesti tekemät päätökset pyytää aiheesta alueiden komitean lausunto, ottaa huomioon työvaliokuntansa 2. kesäkuuta 1999 tekemän päätöksen antaa lausunnon valmistelu valiokunta 5:n ”sosiaalipolitiikka, kansanterveys, kuluttajansuoja, tutkimus, matkailu” tehtäväksi, ottaa huomioon 9. marraskuuta 1998 antamansa Grazin julistuksen, C 226/2 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti 8. 8. 2000 ottaa huomioon 13. kesäkuuta 1996 antamansa lausunnon Euroopan rotusyrjinnän vastaisesta vuodesta 1997 (CdR 156/96 fin (1)), ottaa huomioon 12. kesäkuuta 1997 antamansa lausunnon rotusyrjinnästä, muukalaisvihasta ja antisemi- tismistä (CdR 80/97 fin (2)), ottaa huomioon 11. maaliskuuta 1999 antamansa lausunnon rasismin vastaisesta toimintasuunnitelmasta (CdR 369/98 fin (3)), ottaa huomioon 16. syyskuuta 1999 antamansa lausunnon ikääntyvien ihmisten kansainvälisestä vuodesta (CdR 442/98 fin (4)), ottaa huomioon neuvoston direktiivin 97/80/EY todistustaakasta sukupuoleen perustuvissa syrjintäta- pauksissa (5), ottaa huomioon valiokunta 5:n maaliskuun 6. päivänä 2000 hyväksymän lausuntoluonnoksen CdR 513/99 rev. 1, jonka esittelijät olivat Agneta Grandberg (S, PPE) ja Peter Moore (UK, ELDR), katsoo, että kaikenlaisen syrjinnän torjuminen on oleellista, jotta Euroopan unionista kehittyy vapauteen, turvallisuu- teen ja oikeuteen perustuva alue (määräys Euroopan yhteisöjen perustamissopimuksen 13 artiklassa ja tavoitteenasettelu Euroopan unionista tehdyn sopimuksen 2 artiklassa), Euroopan unionista tehdyn sopimuksen 2 artiklassa yhdeksi unionin perustavoitteista asetetaan unionin jäsenvaltioiden kansalaisten oikeuksien ja etujen suojelun lujittaminen, Euroopan unionista tehdyn sopimuksen 29 artiklassa yhdeksi unionin tavoitteista asetetaan rotusyrjinnän ja muukalaisvihan ehkäiseminen ja torjuminen, Euroopan yhteisön perustamissopimuksen 12 artiklassa nimenomaisesti kielletään kansalaisuuteen perustuva syrjintä, Euroopan yhteisön perustamissopimuksen 13 artiklassa neuvostolle annetaan mahdollisuus komission ehdotuksesta ja Euroopan parlamenttia kuultuaan toteuttaa tarvittavat toimenpiteet sukupuoleen, rotuun, etniseen alkuperään, uskontoon tai vakaumukseen, vammaisuuteen, ikään tai sukupuoliseen suuntautumiseen perustuvan syrjinnän torjumiseksi, direktiiviehdotuksissa asetetaan yhteiset vähimmäisstandardit syrjinnältä suojelua varten ja annetaan yksittäisille jäsenvaltioille mahdollisuus asettaa tiukempia suojeluvaatimuksia, hyväksyi 12. ja 13. huhtikuuta 2000 pitämässään 33. täysistunnossa (huhtikuun 12. päivän kokouksessa) seuraavan lausunnon. 1. Alueiden komitean näkemykset Alueiden komitea torjuu ehdottomasti kaikenlaisen 1. 1. syrjinnän. 1. 2. Komitea palauttaa mieliin 9. marraskuuta 1998 anta- mansa Grazin julistuksen ja toistaa sen sisällön: komitea torjuu päättäväisesti kaikenlaiset liittoutumat ja poliittisen yhteistyön paikallisella, alueellisella, jäsenvaltioiden tai Euroopan tasolla sellaisten puolueiden kanssa, jotka antavat rasistisia tai muuka- laisvihamielisiä lausuntoja, ja kehottaa kaikkia demokraattisia puolueita ja kaikkia viranomaisia kaikilla tasoilla vastustamaan tällaisten ryhmien ja rasististen liikkeiden toimintaa kaikin käytössään olevin demokraattisin keinoin. (1) EYVL C 337, 11. 11. 1996, s. 63. (2) EYVL C 244, 11. 8. 1997, s. 58. (3) EYVL C 198, 14. 7. 1999, s. 48. (4) EYVL C 374, 28. 12. 1999, s. 36. (5) EYVL L 14, 20. 1. 1998, s. 6. Komitea laajentaa tässä yhteydessä Grazin julistuksen 1. 3. kattamaan kaikki Euroopan yhteisön perustamissopimuksen 12 ja 13 artiklan käsittämät syrjintämuodot. 8. 8. 2000 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti C 226/3 OIKEUSPERUSTA JA LA¨ HEISYYSPERIAATE VERTIKAALISTEN DIREKTIIVIEN TARVE Lisäksi komitea on tyytyväinen siihen, että komissio 1. 4. pyysi ehdotuspaketista omaehtoisesti alueiden komitean lau- sunnon; komissio vahvistaa täten ehdotusten tärkeyden kansa- laisten kannalta. Komitean mielestä Euroopan yhteisön perus- tamissopimuksen 13 artiklan tulisi kuulua niihin aiheisiin, joista on pyydettävä AK:n lausunto ja jotka edellyttävät yhteispäätöstä Euroopan parlamentin kanssa. Nämä puutteet tulisi korjata hallitustenvälisessä konferenssissa. 1. 5. Komissiota kehotetaan muodostamaan toimielinten välinen syrjinnän vastainen työryhmä, jota AK suositteli Euroo- pan rasisminvastaisesta toimintasuunnitelmasta aiemmin anta- massaan lausunnossa. 1. 6. Jäsenvaltioilla on 31. joulukuuta 2002 asti aikaa siirtää direktiivit osaksi kansallista lainsäädäntöään. Euroopan komis- siota kehotetaan kuitenkin ottamaan direktiivit huomioon jo vuosien 2001 ja 2002 työllisyyspoliittisia suuntaviivoja koskevissa ehdotuksissaan aina sen mukaan kuin jäsenvaltiot toteuttavat direktiivien siirron. ALUE- JA PAIKALLISVIRANOMAISTEN ROOLI 1. 7. AK korostaa, että syrjinnän vastaisessa taistelussa on kyse myös asenteiden ja arvojen muuttamisesta. Alue- ja paikallisviranomaisilla on tärkeä rooli tässä asiassa, koska ne toimivat ruohonjuuritasolla ja ovat tiiviissä yhteydessä tavallisiin kansalaisiin. 1. 8. Alue- ja paikallisviranomaiset ovat alueensa pääasialli- sia työnantajia sekä tavaroiden ja palvelujen toimittajia, ja niillä on tästä syystä näkyvä asema. Niiden tulisi toimia esimerkkinä muille työnantajille sekä tavaroiden ja palvelujen toimittajille soveltamalla hyviä toimintatapoja ja noudattamalla direk- tiivejä. Komitean mielestä vähemmistöryhmien mukaanotta- 1. 9. minen poliittiseen elämään sekä valintamenettelyihin on tärkeää kaikilla hallinnon tasoilla (paikallisella, alueellisella, valtakunnallisella sekä Euroopan tasolla). MA¨ A¨ RITELMA¨ T Komitea kiinnittää huomiota syrjintäperusteita koske- 1. 10. vien määritelmien tärkeyteen, jotta syrjinnän kohteeksi joutu- neet nauttisivat todellista oikeudellista suojaa. Se katsoo, että epäsuora syrjintä ja todistustaakka 1. 11. sukupuoleen perustuvissa syrjintätapauksissa tulisi määrittää ehdotetuissa direktiiveissä esitetyn mukaisesti. Yhtäläistä kohtelua työssä ja ammatissa koskevan 1. 12. direktiiviehdotuksen 5 artiklan f kohdan käsitelty ikäraja-asia ei ole selvä, ja siksi kohta tulisi muotoilla uudestaan. jota se Komitea on tyytyväinen ehdotuspakettiin, 1. 13. pitää tärkeänä ensimmäisenä askeleena kohti Euroopan yh- teisön perustamissopimuksen 13 artiklan toteutumista. AK pahoittelee kuitenkin, että komission vertikaalisten direktiivien käyttöönottoa varten valitsemasta asteittaisesta lähestymista- vasta saattaa syntyä vaikutelma, että syrjintäperusteiden välillä vallitsee tärkeysjärjestys. Komitean mielestä Euroopan yhteisön perustamisso- 1. 14. pimuksen 13 artiklan kattamista muista syrjinnän muodoista (ikään, vammaisuuteen, uskontoon tai vakaumukseen ja suku- puoliseen suuntautumiseen perustuvasta syrjinnästä) olisi laa- dittava erillisiä direktiivejä (rodusta tai etnisestä alkuperästä riippumatonta yhtäläistä kohtelua koskevan direktiivin johdan- tokappaleet laajennettaisiin viittaamaan myös sitä seuraaviin, muunlaista syrjintää koskeviin lainsäädäntöehdotuksiin). 1. 15. Komitean mielestä työ- ja ammattielämää koskevan direktiiviehdotuksen sisältämä syrjinnän kieltäminen tulisi ulottaa työntekijöiden elämänkumppaneihin (olivat he sitten samaa tai eri sukupuolta) sekä erilaisiin perhetilanteisiin. 1. 16. Komitea tunnustaa, että opetuksen sisältö ja koulutus- järjestelmät kuuluvat jäsenvaltioiden toimivaltaan. Näin ollen AK kehottaa jäsenvaltioita ulottamaan rodusta tai etnisestä alkuperästä riippumatonta yhtäläistä kohtelua koskevan direk- tiivin soveltamisala koulutukseen. On aiheellista edistää kai- kenlaista monikulttuuriseen yhteiskuntaan tähtäävää koulutus- ta, jotta lapset tottuisivat kulttuuriseen monimuotoisuuteen mahdollisimman varhaisessa vaiheessa. DIREKTIIVIN NOUDATTAMINEN 1. 17. Komitean mukaan velvollisuudella seurata työvoiman kokoonpanoa on merkittävä tietoisuutta lisäävä vaikutus. Tästä syystä yksittäisiä työnantajia tai tavaroiden ja palvelujen toimittajia (niin julkisia kuin yksityisiä) tulisi vaatia kirjaamaan, seuraamaan ja arvioimaan direktiivien noudattamista. Tämä vaatimus on pantava toimeen nykyisiä tietosuojastandardeja noudattaen, eikä se saa tarjota keinoa tunnistaa yksittäisiä työntekijöitä. 1. 18. AK uskoo, että työntekijöiden lukumäärä ei riitä mittaamaan kokonaisresursseja, vaikka pieniin ja suuriin yri- tyksiin tuleekin suhtautua eri tavoin tietyissä tilanteissa. 1. 19. Komitea kannattaa rodusta tai etnisestä alkuperästä riippumatonta yhtäläistä kohtelua koskevan direktiiviehdotuk- sen sisältämää vaatimusta riippumattomien elinten muodosta- misesta (12 art. ), koska ne tulevat olemaan äärettömän tärkeitä yksittäisten syrjinnän uhrien tukemisessa. On kuitenkin valitet- tavaa, että edellä mainittu vaatimus riippumattomien elinten muodostamisesta ei ulotu muihin syrjintäperusteisiin. Näin ollen mahdollisesti esiintyvää moniperusteista syrjintää ei ole käsitelty riittävästi. C 226/4 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti 8. 8. 2000 TOIMINTASUUNNITELMA Komitean mielestä ehdotetun toimintaohjelman 1. 20. yhtenä tavoitteena tulee olla moniperusteista syrjintää koske- van tiedon ja ymmärryksen lisääminen. Syrjinnän torjumista koskevan ehdotetun toiminta- 1. 21. ohjelman toisen lohkon tulisi olla ehdotuksessa mainittujen suurten Euroopan laajuisten organisaatioverkkojen lisäksi pienten verkkojen ja eturyhmien ulottuvissa. 1. 22. Alue- ja paikallisviranomaisten sekä muiden tiedon- tarjoajien tulee voida osallistua ehdotettuun toimintaohjel- maan täysipainoisesti, koska niillä on parhaat mahdollisuudet lisätä tietoisuutta käsillä olevasta syrjinnäntorjuntapaketista. 1. 23. Vaikka Euroopan tason syrjinnänvastaisilla verkoilla on arvokas tehtävä, myös pienempiä, ruohonjuuritason organi- saatiota tulisi kuulla, ja ne tulisi ottaa mukaan ehdotettuun toimintaohjelmaan. 1. 24. Ruohonjuuritason sidosryhmät tulisi ottaa mukaan kaikkiin ehdotetun toimintaohjelman puitteissa rahoitettaviin hankkeisiin; sen tulisi olla tärkeä edellytys yhteisön rahoituksen saamiseen ohjelman piirissä. 1. 25. Komitea pahoittelee, että sopimusten ja tukiehtojen noudattamista ei käsitellä lainkaan rahoituksen osalta, ja se kehottaa korjaamaan tämän puutteen. Bryssel 12. huhtikuuta 2000. 1. 26. Budjettivallan käyttäjiä kehotetaan varmistamaan, että toimintaohjelmalla on asianmukainen rahoitus, että alue- ja paikallisviranomaiset voivat saada tukea ja että byrokratiaa vähennetään (mitä alueiden komitea on useasti esittänyt). 1. 27. Ehdotetun toimintaohjelman ja nykyisten ohjelmien välinen yhteys on selitettävä yksityiskohtaisemmin, jotta syner- giavaikutuksia ja täydentävyyttä voitaisiin parantaa ja jotta toimintaohjelma ei syrjäytä nykyaloitteita eikä aiheuta toimin- tojen päällekkäisyyksiä. KA¨ SIKIRJA 1. 28. AK aikoo julkaista syrjinnänvastaisia parhaita toimin- tatapoja sisältävän käsikirjan työnantajina toimivien paikallis- viranomaisten käyttöön (komitea viittaa rotusyrjinnästä sekä ikääntyvistä ihmisistä antamiinsa lausuntoihin, joissa ehdote- taan parhaiden toimintatapojen kokoamista). Käsikirjan on tarkoitus sisältää esimerkkejä kaikkien jäsenvaltioiden aloitteis- ta, jotka kattavat Euroopan yhteisön perustamissopimuksen 13 artiklassa eritellyt kuusi syrjintäperustetta. AK:N HENKILO¨ STO¨ POLITIIKKA 1. 29. AK:n pääsihteerin tulee arvioida komitean pääsihtee- ristön henkilöstöpolitiikkaa ja työntekijäkunnan profiilia ja tehdä vuoden kuluessa työvaliokunnalle selonteko, josta käy ilmi, ovatko AK:n säännöt ja toimintatavat uuden, tuonnempa- na voimaan tulevan lainsäädännön sanamuodon ja hengen mukaiset, ja tuleeko AK:n ryhtyä uuden lainsäädännön vuoksi erityistoimiin. Alueiden komitean puheenjohtaja Jos CHABERT


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1281/00 van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie. Afvalexport naar derde landen /Verdrag van Bazel.

eurovoc_concepts:
EU statistics
UN convention
application of the law
competence of the Member States
developing countries
export of waste
hazardous waste
infringement of EU law

text: C 46 E/162 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen NL 13. 2. 2001 Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie (23 juni 2000) Besluit 2000/228/EG van de Raad van 13 maart 2000 betreffende richtsnoeren voor het werkgelegen- heidsbeleid van de lidstaten voor 2000 (1) biedt een beleidskader voor de bevordering van levenslang leren in de context van de doelstellingen van de werkgelegenheidsstrategie, met name de richtsnoeren 5 en 6 betreffende de verbetering van de inzetbaarheid en richtsnoer 15 betreffende de modernisering van de arbeidsorganisatie. De voortgang van de uitvoering van de richtsnoeren wordt gevolgd in het kader van het proces van Luxemburg en de evaluatie ervan vindt haar neerslag in het gezamenlijke werkgelegenheidsver- slag van de Raad en de Commissie. In deze context worden de sociale partners aangemoedigd om overeenkomsten te sluiten ter bevordering van het levenslang leren en dragen de lidstaten de verantwoordelijkheid voor de formulering van de wettelijke en institutionele voorwaarden om dergelijke activiteiten in het kader van een partnerschapsbe- nadering te stimuleren. In de werkgelegenheidsrichtsnoeren 2001 wordt de dimensie levenslang leren versterkt en worden overeenkomsten tussen de sociale partners verder aangemoedigd. In dit verband dient erop gewezen te worden dat op Europees niveau de intersectorale sociale partners hun activiteiten op het terrein van het levenslang leren en de modernisering van de arbeid hebben ge(cid:239)ntensi- veerd. Het Europees verbond van vakverenigingen (EVV), het Europees centrum van gemeenschaps- bedrijven (CEEP) en de Unie van industriefederaties der Europese Gemeenschap (UNICE)/de Europese Unie van ambachten en het midden- en kleinbedrijf (UAPME) zijn bezig een werkgroep op te richten die tot taak zal hebben mogelijkheden tot bevordering van levenslang leren en de ontwikkeling van vaardig- heden in kaart te brengen. Zij stellen een gezamenlijk verslag op over goede praktijken op de terreinen van het aanpassingsvermogen en de arbeidsorganisatie. De kaderovereenkomsten betreffende deeltijdarbeid (1997) en betreffende arbeidsovereenkomsten voor onbepaalde tijd (1999) bevatten ook clausules inzake de bevordering van de toegang tot scholing. Talrijke bedrijfstakken stelden gezamenlijk een bijdrage op voor de Europese Raad van Lissabon, waarin gewezen werd op de noodzaak tot scholing en de ontwikkeling van vaardigheden. Voorts worden in verscheidene bedrijfstakken initiatieven ter bevordering van het levenslang leren ontplooid, zoals works- hops betreffende scholings- en diplomavereisten, opleiding tot veelzijdig inzetbare werknemers, certifice- ring van vaardigheden op Europese schaal en toegang tot scholing op het gebied van informatie- en communicatietechnologieºn. Bovendien formuleert de Commissie momenteel een mededeling betreffende (cid:132)levenslang leren voor actief burgerschap in het Europa van de kennis(cid:148), waarin sleutelthema(cid:146)s in verband met het levenslang leren in kaart zullen worden gebracht, waaronder de bevordering van een partnerschapsbenadering bij het investeren in arbeidskrachten en een flexibele arbeidsorganisatie. De Commissie bereidt ook een nieuwe agenda voor het sociaal beleid voor, waarvan initiatieven ter bevordering van levenslang leren en de modernisering van het werk deel uit zullen maken. (1) PB L 72 van 21. 3. 2000. (2001/C 46 E/187) SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1281/00 van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie Betreft: Afvalexport naar derde landen /Verdrag van Bazel (12 april 2000) Ondanks internationale verdragen neemt de export van (giftig) afval naar ontwikkelingslanden toe. Het Verdrag van Bazel en de verordening 259/93/EEG (1) reglementeren deze grensoverschrijdende afvalstro- men. Volgens UNEP voerden de OESO-landen in 1989 eenvijfde van hun afval uit. VN-rapporteur Fatma- Zohra Ksentini rangschikt Australiº, de VS en de EU-lidstaten Nederland, Duitsland en Engeland bij de grootste exporteurs. Zij is vooral bezorgd over de groeiende tendens om giftig afval te verschepen naar ontwikkelingslanden en het daar eenvoudigweg te storten. 13. 2. 2001 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 46 E/163 Hoe wordt de naleving van het Verdrag van Bazel en de verordening 259/93/EEG verzekerd door de 1. Europese Unie, met name: a) b) c) d) door welke dienst, door hoeveel ambtenaren, aantal uitgevoerde controles per jaar en de plaats van de controles? 2. Hoeveel categorie 1-afval heeft de Europese Unie geºxporteerd naar derde landen sinds de inwerking- treding van het Verdrag van Bazel en de verordening 259/93/EEG (uitgesplitst naar jaartal, exporterende lidstaten en landen van bestemming)? 3. Hoeveel categorie 2-afval heeft de Europese Unie geºxporteerd naar derde landen sinds de inwerking- treding van het Verdrag van Bazel en de verordening 259/93/EEG (uitgesplitst naar jaartal, exporterende lidstaten en landen van bestemming)? Hoeveel overtredingen werden sinds de inwerkingtreding van het Verdrag van Bazel en de verorde- 4. ning 259/93/EEG vastgesteld bij de export van EU-afval naar derde landen, met name: a) in welke lidstaten, b) naar welke derde landen, c) d) door welke bedrijven, voor welke stoffen en hoeveelheden (gedetailleerd overzicht van soort en gewicht) en e) wanneer (chronologisch overzicht van de vastgestelde overtredingen)? (1) PB L 30 van 6. 2. 1993, blz. 1. Antwoord van mevrouw Wallstr(cid:246)m namens de Commissie (17 mei 2000) De verplichtingen van de Gemeenschap uit hoofde van het Verdrag van Bazel zijn omgezet bij Verorde- ning (EEG) nr. 259/93 van de Raad van 1 februari 1993 betreffende toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap. De verordening verbiedt de uitvoer van alle afvalstoffen voor verwijdering naar bestemmingen buiten de Gemeenschap met uitzonde- ring van landen van de Europese Vrijhandelsassociatie (EVA). Sinds 1 januari 1998 is ook de uitvoer van gevaarlijke afvalstoffen voor nuttige toepassing naar landen die niet tot de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) behoren, in de Gemeenschap verboden. De uitvoerverboden uit hoofde van het Gemeenschapsrecht zijn rechtstreeks van toepassing. De tenuit- voerlegging, inclusief de controles op de overbrenging, behoort tot de bevoegdheid van de door de lidstaten aangewezen autoriteiten. De Commissie als dusdanig voert geen controles op afzonderlijke zendingen uit. De lidstaten moeten jaarlijks verslag uitbrengen over de tenuitvoerlegging van de verordening en om de drie jaar publiceert de Commissie een samenvattend verslag over de tenuitvoerlegging van de verordening door de lidstaten. Het eerste verslag, dat de jaren 1994-1996 behandelt, werd in juli 1998 goedgekeurd (1). In dit kader hebben een aantal lidstaten ook uitgebreide documentatie over de uitvoer van afvalstoffen voorgelegd. Deze wordt het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement rechtstreeks toegestuurd. In het algemeen vermeldt het Europees Milieuagentschap in (cid:132)Environment in the European Union at the turn of the century(cid:148) dat er volgens de verslagen van de lidstaten en Noorwegen aan het Verdrag van Bazel en de Commissie zeer weinig gevaarlijke afvalstoffen werden uitgevoerd naar niet-OESO-landen (5802 ton op een totaal van 1,47 miljoen ton, hetgeen overeenstemt met 0,4 %). Er zij op gewezen dat alle nationale verslagen waarop deze cijfers gebaseerd zijn van v(cid:243)(cid:243)r de inwerkingtreding, op 1 januari 1998, van het C 46 E/164 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen NL 13. 2. 2001 verbod op de uitvoer van gevaarlijke afvalstoffen voor nuttige toepassing naar niet-OESO-landen dateren. Zoals hierboven is vermeld, mag er vanaf 1 januari 1998 geen uitvoer van gevaarlijke afvalstoffen naar niet-OESO-landen plaatshebben vanuit de Gemeenschap. Wat de informatie over illegale transporten betreft, besloot de Commissie in haar eerste driejaarlijkse verslag over de tenuitvoerlegging van Verordening (EEG) nr. 259/93 dat in de vragenlijst die als basis diende voor de jaarlijkse verslagen van de lidstaten niet werd verwezen naar een hele reeks verplichtingen uit hoofde van de verordening. Daarom is intussen een nieuwe bijkomende vragenlijst goedgekeurd (Beschikking 1999/412 van de Commissie van 3 juni 1999 betreffende een vragenlijst in verband met de verslagplicht van de lidstaten uit hoofde van artikel 41, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad (2)). Daardoor worden de lidstaten ook verplicht verslag uit te brengen over illegale afvaltransporten. De in de bijkomende vragenlijst gevraagde informatie moet voor het eerst worden verstrekt voor de verslagperiode van het kalenderjaar 2000. (1) Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over de tenuitvoerlegging van Verordening (EEG) nr. 259/93 betreffende toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap, COM(1998) 475 def. (2) PB L 156 van 23. 6. 1999. (2001/C 46 E/188) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1284/00 van Gerhard Hager (NI) aan de Commissie (19 april 2000) Betreft: Reddingsvluchtovereenkomsten met de Vereniging Oostenrijkse socialeverzekeringsorganen Aan mijn vraag E-0137/00 (1) zou ik nog het volgende willen toevoegen. Zoals uit mijn onderzoek blijkt, valt het probleem van de in Oostenrijk gesloten verrekeringsovereenkomsten tussen het Ministerie van Binnenlandse Zaken en een privaatrechtelijke vereniging enerzijds en de Vereniging van Oostenrijkse socialeverzekeringsorganen anderzijds niet alleen maar terug te voeren op onvoldoende openbare aanbeste- ding. Het probleem is veeleer, dat de directe verrekening tussen hogergenoemde instanties sinds 31 maart 1995 zonder contractuele grondslag geschiedt, terwijl de mogelijkheid van een directe verrekening voor andere aanbieders van dergelijke verrichtingen door de Vereniging van Oostenrijkse socialeverzekeringsor- ganen verworpen wordt. In het licht van deze feiten zou ik de Commissie willen vragen: Geeft de omstandigheid, dat directe verrekeningen tussen de Vereniging van Oostenrijkse socialeverzeke- ringsorganen en de vroeger genoemde reddingsvluchtondernemingen zonder contractuele grondslag afgewikkeld worden, aanleiding te betwijfelen, of deze procedure conform richtlijn 92/50/EEG (2) van 18 juni 1992 is? (1) PB C 280 E van 3. 10. 2000, blz. 183. (2) PB L 209 van 24. 7. 1992, blz. 1. Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie (15 juni 2000) De Commissie verwijst het geachte parlementslid naar haar antwoord op zijn vraag E-0137/00 die eveneens betrekking had op reddingsvluchtovereenkomsten met de Vereniging Oostenrijkse sociale verzekeringsorganen. De vraag die door het geachte parlementslid wordt gesteld zal beantwoord kunnen worden aan de hand van de gegevens die de Commissie door de Oostenrijkse overheid ter beschikking zullen worden gesteld. Het sluiten van een overeenkomst waarborgt uiteraard niet dat de bepalingen van Richtlijn nr. 2/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de co(cid:246)rdinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening niet worden overtreden


title: Regulamento (CE) n.° 760/2000 da Comissão, de 12 de Abril de 2000, que determina em que medida pode ser dado seguimento aos pedidos de direitos de importação apresentados em Abril de 2000 para carne de bovino congelada destinada à transformação

eurovoc_concepts:
CCT duties
beef
food processing
frozen product
import
meat processing industry

text: L 92/18 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 13. 4. 2000 REGULAMENTO (CE) N. o 760/2000 DA COMISSÃO de 12 de Abril de 2000 que determina em que medida pode ser dado seguimento aos pedidos de direitos de importação apresentados em Abril de 2000 para carne de bovino congelada destinada à transformação A COMISSÃO DAS COMUNIDADES EUROPEIAS, (3) Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia, Tendo em conta o Regulamento (CE) n. o 1054/1999 da Comissão, de 21 de Maio de 1999, relativo à abertura e modo de gestão de um contingente pautal de importação de carne de bovino congelada destinada à transformação (1 de Julho de 1999 a 30 de Junho de 2000) (1), e, nomeadamente, o n. o 3, segundo parágrafo, do seu artigo 3. o, Considerando o seguinte: (1) (2) do artigo do Regulamento O n. o 1 (CE) 1. o n. o 1054/1999 prevê a possibilidade de outra atribuição para as quantidades em relação às quais não tenham sido apresentados pedidos de certificado até 25 de Fevereiro de 2000. O artigo 1. o do Regulamento (CE) n. o 511/2000 da Comissão, de 9 de Março de 2000, que estabelece uma nova atribuição de direitos de importação no âmbito do Regulamento (CE) n. o 1054/1999 relativo à abertura e modo de gestão de um contingente pautal de impor- tação de carne de bovino congelada destinada à transfor- mação (2) fixou as quantidades de carne de bovino congelada destinada à transformação que podem ser importadas sob condições especiais até 30 de Junho de 2000. artigo do Regulamento (CE) O n. o 3 3. o do n. o 1054/1999 prevê que as quantidades pedidas possam ser reduzidas. Os pedidos apresentados incidem em quantidades globais que excedem as quantidades disponíveis. Nessas condições e a fim de assegurar uma repartição equitativa das quantidades disponíveis, é conveniente reduzir proporcionalmente as quantidades pedidas, ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO: Artigo 1. o Todos os pedidos de direitos de importação apresentados em conformidade com o disposto no artigo 6. o do Regulamento (CE) n. o 1054/1999 serão satisfeitos até ao limite das seguintes quantidades, expressas em carne não desossada; — 0,5987 % da quantidade pedida, para a carne destinada ao fabrico das conservas referidas na alínea a) do artigo 7. o do Regulamento (CE) n. o 1054/1999. — 3,1218 % da quantidade pedida, para a carne destinada ao fabrico de produtos referidos na alínea b) do artigo 7. o do Regulamento (CE) n. o 1054/1999. Artigo 2. o O presente regulamento entra em vigor em 13 de Abril de 2000. O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e directamente aplicável em todos os Estados-Membros. Feito em Bruxelas, em 12 de Abril de 2000. Pela Comissão Franz FISCHLER Membro da Comissão (1) JO L 129 de 22. 5. 1999, p. 8. (2) JO L 63 de 10. 3. 2000, p. 13


title: Règlement (CE) n° 755/2000 de la Commission, du 12 avril 2000, fixant les restitutions à l'exportation du sucre blanc et du sucre brut en l'état

eurovoc_concepts:
export refund
raw sugar
white sugar

text: L 92/6 FR Journal officiel des Communautés européennes 13. 4. 2000 RÈGLEMENT (CE) No 755/2000 DE LA COMMISSION du 12 avril 2000 fixant les restitutions à l'exportation du sucre blanc et du sucre brut en l'état LA COMMISSION DES COMMUNAUTÉS EUROPÉENNES, vu le traité instituant la Communauté européenne, vu le règlement (CE) no 2038/1999 du Conseil du 13 septembre 1999 portant organisation commune des marchés dans le secteur du sucre (1), et notamment son article 18, para- graphe 5, deuxième alinéa, considérant ce qui suit: (1) (2) (3) En vertu de l'article 18 du règlement (CE) no 2038/1999, la différence entre les cours ou les prix sur le marché mondial des produits visés à l'article 1er, paragraphe 1, point a), dudit règlement et les prix de ces produits dans la Communauté peut être couverte par une restitution à l'exportation. Aux termes du règlement (CE) no 2038/1999, les restitu- tions pour les sucres blanc et brut non dénaturés et exportés en l'état doivent être fixées compte tenu de la situation sur le marché communautaire et sur le marché mondial du sucre, et notamment des éléments de prix et de coûts visés à l'article 19 dudit règlement. Conformé- ment au même article, il y a lieu de tenir compte égale- ment de l'aspect économique des exportations envi- sagées. Pour le sucre brut, la restitution doit être fixée pour la qualité type. Celle-ci est définie à l'article 1er du règle- ment (CEE) no 431/68 du Conseil du 9 avril 1968 déterminant la qualité type pour le sucre brut et le lieu de passage en frontière de la Communauté pour le calcul des prix caf dans le secteur du sucre (2), modifié par le règlement (CE) no 3290/94 (3). Cette restitution est, en outre, fixée conformément à l'article 19, paragraphe 4, du règlement (CE) no 2038/1999. Le sucre candi a été défini au règlement (CE) no 2135/95 de la Commission du 7 septembre 1995 concernant les modalités d'appli- cation de l'octroi des restitutions à l'exportation dans le secteur du sucre (4). Le montant de la restitution ainsi calculé en ce qui concerne les sucres aromatisés ou additionnés de colorants doit s'appliquer à leur teneur en saccharose et être dès lors fixé par 1 % de cette teneur. La situation du marché mondial ou les exigences spécifi- ques de certains marchés peuvent rendre nécessaire la différenciation de la restitution pour le sucre suivant sa destination. Dans des cas particuliers, le montant de la restitution peut être fixé par des actes de nature différente. La restitution doit être fixée toutes les deux semaines. Elle peut être modifiée dans l'intervalle. L'application de ces modalités à la situation actuelle des marchés dans le secteur du sucre, et notamment aux cours ou prix du sucre dans la Communauté et sur le marché mondial, conduit à fixer la restitution aux montants indiqués à l'annexe du présent règlement. Les mesures prévues conformes à l'avis du comité de gestion du sucre, au présent règlement sont (4) (5) (6) (7) (8) A ARRÊTÉ LE PRÉSENT RÈGLEMENT: Article premier Les restitutions à l'exportation des produits visés à l'article 1er, paragraphe 1, point a), du règlement (CE) no 2038/1999, en l'état et non dénaturés, sont fixées aux montants repris en annexe. Le présent règlement entre en vigueur le 13 avril 2000. Article 2 Le présent règlement est obligatoire dans tous ses éléments et directement applicable dans tout État membre. Fait à Bruxelles, le 12 avril 2000. Par la Commission Franz FISCHLER Membre de la Commission (1) JO L 252 du 25. 9. 1999, p. 1. (2) JO L 89 du 10. 4. 1968, p. 3. (3) JO L 349 du 31. 12. 1994, p. 105. (4) JO L 214 du 8. 9. 1995, p. 16. 13. 4. 2000 FR Journal officiel des Communautés européennes L 92/7 du règlement de la Commission, du 12 avril 2000, fixant les restitutions à l'exportation du sucre blanc et du sucre brut en l'état ANNEXE Code produit Montant de la restitution 1701 11 90 9100 1701 11 90 9910 1701 11 90 9950 1701 12 90 9100 1701 12 90 9910 1701 12 90 9950 — EUR/100 kg — 42,69 41,56 42,69 41,56 (1) (1) (2) (1) (1) (2) — EUR/1 % de saccharose × 100 kg — 1701 91 00 9000 0,4641 1701 99 10 9100 1701 99 10 9910 1701 99 10 9950 — EUR/100 kg — 46,41 47,37 45,18 — EUR/1 % de saccharose × 100 kg — 1701 99 90 9100 0,4641 (1) Le présent montant est applicable au sucre brut d'un rendement de 92 %. Si le rendement du sucre brut exporté s'écarte de 92 %, le montant de la restitution applicable est calculé conformément aux dispositions de l'article 19 paragraphe 4 du règlement (CE) no 2038/1999. (2) Fixation suspendue par le règlement (CEE) no 2689/85 de la Commission (JO L 255 (CEE) no 3251/85 (JO L le règlement du 26. 9. 1985, p. 12), modifié par 309 du 21. 11. 1985, p. 14)