title: 2001/274/ΕΚ: Απόφαση της Επιτροπής, της 11ης Απριλίου 2000, περί του μέτρου που εκτελέστηκε από την EDF υπέρ ορισμένων εταιρειών χαρτοβιομηχανίας (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2000) 1061]

text: L 95/18 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 5. 4. 2001 II (Πράξεις για την ισχύ των οποίων δεν απαιτείται δηµοσίευση) ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 11ης Απριλίου 2000 περί του µέτρου που εκτελέστηκε από την EDF υπέρ ορισµένων εταιρειών χαρτοβιοµηχανίας [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθµό Ε(2000) 1061] (Το κείµενο στη γαλλική γλώσσα είναι το µόνο αυθεντικό) (Κείµενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (2001/274/ΕΚ) Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 88 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο, τη συµφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονοµικό Χώρο, και ιδίως το άρθρο 62 παράγραφος 1 στοιχείο α), Αφού κάλεσε τους ενδιαφεροµένους να υποβάλλουν τις παρατηρή- σεις τους σύµφωνα µε τα εν λόγω άρθρα (1), Εκτιµώντας τα ακόλουθα: (1) (2) 1. ∆ΙΑ∆ΙΚΑΣΙΑ Με επιστολή της 13ης Ιουνίου 1996, η οποία καταχω- ρίστηκε στις 14 Ιουνίου 1996, η Επιτροπή έλαβε καταγγε- λία σχετικά µε τους προτιµησιακούς όρους τους οποίους η εταιρεία Electricité de France (εφεξής «EDF») παρείχε στις χαρτοβιοµηχανίες που δέχονταν να εξοπλιστούν µε ηλεκ- τρικά ξηραντήρια υπερύθρων. Σύµφωνα µε τον ενάγοντα, η EDF, επωφελούµενη από το γεγονός ότι έχει τον απόλυτο έλεγχο της γαλλικής αγοράς ηλεκτρισµού, προσπαθεί να επηρεάσει την επιλογή τεχνολογίας υπερύθρων από τις χαρ- τοβιοµηχανίες προτείνοντας προτιµησιακά τιµολόγια για τον ηλεκτρισµό, και τούτο εις βάρος των συστηµάτων που λει- τουργούν µε άλλες πηγές ενέργειας, ιδίως µε φυσικό αέριο. Με τις επιστολές της 10ης και της 24ης Ιουλίου 1996, της 4ης Νοεµβρίου και της 4ης ∆εκεµβρίου 1997 και της 12ης Ιανουαρίου 1998, η Επιτροπή ζήτησε από τις γαλλικές αρχές περισσότερες λεπτοµέρειες. Η Επιτροπή έλαβε πληρο- φορίες στις 18 Ιουλίου και στις 28 Αυγούστου 1996, στις 25 Νοεµβρίου 1997 και στις 22 Ιανουαρίου 1998. Η Επιτροπή κοινοποίησε στον ενάγοντα περίληψη των εν λόγω πληροφοριών µε τις επιστολές της 10ης Ιουλίου, της 29ης Οκτωβρίου και της 14ης Νοεµβρίου 1996 και της 13ης (1) ΕΕ C 70 της 13. 3. 1999, σ. 10. (3) (4) (5) Νοεµβρίου 1997. Η Επιτροπή έλαβε τις απαντήσεις του ενάγοντος στις 31 Οκτωβρίου στις 21 Νοεµβρίου και στις 10 ∆εκεµβρίου 1996 και στις 25 Φεβρουαρίου, στις 22 Μαΐου και στις 12 Σεπτεµβρίου 1997. Στις 20 Μαΐου 1998, η Επιτροπή αποφάσισε να κινήσει τη διαδικασία που προβλέπεται από το άρθρο 88 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ κατά του εν λόγω µέτρου. Η απόφαση αυτή κοινοποιήθηκε στη γαλλική κυβέρνηση µε επιστολή µε τα στοιχεία SG(98) D/5741 της 14ης Ιουλίου 1998, η οποία καλούσε τις γαλλικές αρχές να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους εντός ενός µηνός, δηλαδή έως τις 14 Αυγούστου 1998. Με επιστολές της 28ης Ιουλίου, της 11ης Σεπτεµβρίου, της 7ης Οκτωβρίου και της 24ης ∆εκεµβρίου 1998 και της 19ης Ιανουαρίου 1999, οι γαλλικές αρχές ζήτησαν από την Επιτροπή να µην δηµοσιεύσει ορισµένες πληροφορίες που περιέχονται στην απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας που προβλέπεται στο άρθρο 88 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ, και η Επιτροπή απάντησε σχετικά, µε τις επιστολές της 10ης Αυγούστου, και της 6ης Οκτωβρίου, της 22ας Οκτωβρίου, και της 14ης ∆εκεµβρίου 1998 και της 12ης Ιανουαρίου και της 19ης Φεβρουαρίου 1999. Κατά τις συσκέψεις που πραγµατοποιήθηκαν στις 21 Σεπτεµβρίου και την 1η ∆εκεµβρίου 1998, οι γαλλικές αρχές επανέλαβαν την αίτησή τους για µη δηµοσίευση πληροφορίας, η οποία εντούτοις απορρίφθηκε εν µέρει λόγω του δηµόσιου χαρακτήρα των σχετικών στοιχείων. Με επιστολή της 2ας Σεπτεµβρίου 1998, η οποία καταχω- ρίστηκε στις 7 Σεπτεµβρίου 1998, η EDF ζήτησε πρόσβαση στον φάκελο. Η εν λόγω αίτηση απορρίφθηκε µε επιστολή της 17ης Σεπτεµβρίου 1999, τα ζητούµενα έγγραφα ενέπιπταν στο καθεστώς εξαιρέσεων που προβλέπο- νται από την πολιτική που αφορά την πρόσβαση στα έγγραφα. εφόσον 5. 4. 2001 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 95/19 ζήτησαν Στις 31 Ιουλίου 1998, οι γαλλικές αρχές συµπληρωµατική προθεσµία ενός µηνός για να απαντήσουν. Το αίτηµα αυτό έγινε δεκτό από την Επιτροπή στις 5 Αυγούστου 1998. Οι γαλλικές αρχές υπέβαλαν τις παρατηρήσεις τους µε επι- στολή της 4ης Σεπτεµβρίου 1998, η οποία καταχωρίστηκε στις 7 Σεπτεµβρίου 1998. (13) (6) (7) (8) Η ανακοίνωση µε την οποία η Επιτροπή καλούσε τους ενδιαφεροµένους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους για το εν λόγω µέτρο δηµοσιεύτηκε στις 13 Μαρτίου 1999 στην Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (2). Στις 13 Απριλίου 1999, κατά την προβλεπόµενη από την ανακοίνωση προθεσµία, οι ενδιαφερόµενοι είχαν υποβάλει δύο παρατηρήσεις. Οι παρατηρήσεις αυτές στάλθηκαν µε τις επιστολές της 4ης Ιουνίου και της 9ης Ιουνίου 1999 στις γαλλικές αρχές, οι οποίες είχαν τη δυνατότητα να τις σχο- λιάσουν. Στην ίδια επιστολή, η Επιτροπή ζήτησε επίσης συµπληρωµατικές πληροφορίες. αναστρέψιµος κλιµατισµός· ακτινοβόλος οροφή, µεµβρανι- κές τεχνικές· µηχανική συµπίεση ατµού (CMV), ηλεκτρό- λυση, κινητήρας υψηλής απόδοσης και ηλεκτρονικής µετα- βολής ταχύτητας (όλοι οι τοµείς)· σωλήνες διέλευσης ρεύ- µατος (χηµεία)· ωµική θερµότητα (χηµεία, ΙΑΑ και γυαλί)· επαγωγή (µεταλλουργία και χηµεία) καθώς και υπέρυθρες και λοιπές τεχνικές δι’ ακτινοβολίας (χαρτί, κλωστοϋφα- ντουργία και ΙΑΑ). Στους τοµείς του [… ] (*) και της [… ], οι εν λόγω πρακτικές κατέληξαν στη σύναψη συµβάσεων παροχής ηλεκ- τρισµού, ιδίως µε τις εταιρείες […], οι οποίες επίσης βρί- σκονται υπό εξέταση από την Επιτροπή. Στον τοµέα του χαρτιού, αυτή η εµπορική πολιτική της EDF εφαρµόστηκε µε δέκα περίπου σχέδια «εµπορικής συµµετοχής» µεταξύ 1990 και 1996 προκειµένου να προωθήσει ιδίως την εγκα- τάσταση εξοπλισµού ξήρανσης µέσω υπερύθρων. Ως εκ τού- του, οι χαρτοβιοµηχανίες Condat, Cascades, Lancey, Gro- melle και Sibille Stenay «Sibille» έλαβαν επιδοτήσεις από την EDF. (9) Κατά τη σύσκεψη που πραγµατοποιήθηκε στις 28 Μαΐου 1999 και µε επιστολή της 28ης Ιουνίου 1999, η οποία καταχωρίστηκε στις 29 Ιουνίου 1999, οι γαλλικές αρχές χορήγησαν τις πληροφορίες που τους ζητήθηκαν. 2. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟΥ 2. 1. Εισαγωγή (10) Η EDF, που ελέγχεται κατά 100 % από το γαλλικό κράτος, είναι ο σηµαντικότερος κάθετα ολοκληρωµένος παραγωγός ηλεκτρισµού στη Γαλλία, όπου αποτελούσε µονοπώλιο, εκ του νόµου (3) και εκ των πραγµάτων. Οι τιµές του ηλεκτρι- κού ρεύµατος έχουν οριστεί από την ΕDF µετά από έγκριση του υπουργού οικονοµικών. (11) Από δεκαετίας τουλάχιστον, η EDF ισχυρίζεται ότι βρίσκεται σε σηµαντικά πλεονάζουσα ικανότητα παραγωγής. Η εται- ρεία είχε εκτιµήσει ότι η εν λόγω πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα θα µπορούσε να απορροφηθεί από την αγορά έως το 1997/98. Ωστόσο, η EDF τροποποίησε πρόσφατα τις εκτιµήσεις της και τώρα, εξαιτίας της βραδύτερης εξέλιξης της γαλλικής οικονοµίας από την προβλεφθείσα, κρίνει ότι αυτή η πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα κινδυνεύει να διαρκέσει έως το 2010 τουλάχιστον. (12) Προκειµένου να διοχετεύσει το πλεόνασµα της παραγωγικής της ικανότητας, η EDF παρέχει στους πελάτες της σε ορι- σµένους βιοµηχανικούς τοµείς εµπορικές συµµετοχές βάσει της υπερκατανάλωσης που συνδέεται µε ορισµένες εφαρµο- γές ονοµαζόµενες «αποδοτικές και καινοτόµες» του ηλεκτρι- σµού. Οι ηλεκτρικές τεχνολογίες και οι βιοµηχανικοί τοµείς που δικαιούνται τέτοιες συµµετοχές είναι οι ακόλουθοι: (2) Βλέπε σηµείωση 1 στο κάτω µέρος της σελίδας. (3) Πριν από τον νόµο αριθ. 2000-108, της 10ης Φεβρουαρίου 2000, περί εκσυγχρονισµού και αναπτύξεως της δηµόσιας υπηρεσίας ηλεκ- τρισµού, ΕΕ της Γαλλικής ∆ηµοκρατίας, της 11ης Φεβρουαρίου 2000, σ. 2143. 2. 2. ∆ικαιούχοι και λεπτοµερής περιγραφή των µέτρων (14) Οι ενδιαφερόµενες χαρτοβιοµηχανίες λαµβάνουν, κατά την αγορά των ξηραντηρίων, προκαταβολή από την EDF που αντιστοιχεί σε έκπτωση στην ποσότητα ηλεκτρισµού την οποία τα ξηραντήρια, σύµφωνα µε τις εκτιµήσεις τους, θα καταναλώσουν κατά τη διάρκεια της, συνήθως εξαετούς, σύµβασης προµήθειας. Ετσι, η EDF υπολογίζει την έκπτωση για να κλιµακώσει την αρχική συµµετοχή τόσο στην εικαζό- µενη ετήσια υπερκατανάλωση που συνδέεται µε τη λειτουρ- γία των εν λόγω ξηραντηρίων όσο και στη διάρκεια των συµβάσεων παροχής. Εντούτοις, στον υπολογισµό αυτό δεν λαµβάνονται υπόψη οι τόκοι επί της προαναφερθείσας προ- καταβολής και επί της κατανάλωσης. Οι ακόλουθες εκπτώ- σεις εκφράζονται σε παρούσα αξία το 1999 (4). (15) Condat: τον Ιούνιο 1989, τον Οκτώβριο 1990 και τον Απρίλιο 1995, η εν λόγω χαρτοβιοµηχανία απέκτησε τρία ηλεκτρικά ξηραντήρια υπερύθρων υπερκατανάλωσης 9, 21 και 18 GWh ανά έτος αντίστοιχα (5). Ως εκ τούτου, η χαρτοβιοµηχανία έλαβε από την EDF συνολική επιδότηση ύψους 15,8 εκατοµµυρίων γαλλικών φράγκων (2,41 εκα- τοµµύρια ευρώ) για την υπερκατανάλωση ηλεκτρισµού επι εξαετία, από τα οποία τα 10,5 εκατοµµύρια γαλλικά φρά- γκα (1,6 εκατοµµύρια ευρώ) µε τη µορφή προκαταβολής και τα 5,3 εκατοµµύρια γαλλικά φράγκα (0,81 εκατοµµύρια ευρώ) µε τη µορφή ετήσιας επιδότησης για δαπάνες εκµε- τάλλευσης στον πελάτη. Η πραγµατική έκπτωση ανέρχεται σε 6,2 cF/kWh [0,95 €c/kWh] ή 27 % της µέσης τιµής των 22,8 cF/kWh (3,48 €c/kWh). Η συνολική παρούσα αξία της έκπτωσης ανέρχεται σε 22,6 εκατοµµύρια γαλλικά φράγκα (3,45 εκατοµµύρια ευρώ). (16) Cascades: τον Απρίλιο 1992, η EDF χορήγησε 250 000 γαλλικά φράγκα (38 112 ευρώ) για την ανάπτυξη νέας µεµβρανικής τεχνολογίας µε στόχο την ανακύκλωση των υπερκατανάλωση αποβλήτων επίχρισης ετήσια για (*) Επιχειρηµατικό απόρρητο. (4) Ο συντελεστής αναφοράς που χρησιµοποιεί η Επιτροπή για τον υπολο- γισµό του στοιχείου της ενίσχυσης ανέρχεται σε 4,76 % την 1η Αυγού- στου 1999. (5) Βάσει των πληροφοριών που χορήγησαν οι γαλλικές αρχές στις 21 Ιανουαρίου 1998, η Επιτροπή περιέλαβε στην απόφασή της για την κίνηση διαδικασίας εµπορικό κίνητρο ύψους 6,6 εκατοµµυρίων γαλλικών φράγκων (1,01 εκατοµµύρια ευρώ) υπέρ της εγκατάστασης τέταρτου ξηραντηρίου. Ωστόσο, στη επιστολή τους της 28ης Ιουνίου 1999, οι γαλλικές αρχές απέδειξαν ότι το εν λόγω ξηραντήριο δεν εγκατα- στάθηκε. Συνεπώς, η Επιτροπή κατάργησε το κίνητρο υπέρ του εν λόγω ξηραντηρίου στον υπολογισµό της µέσης έκπτωσης. L 95/20 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 5. 4. 2001 (17) 0,75 GWh επί τριετία. Η πραγµατική αξία της εν λόγω έκπτωσης ανέρχεται σε 11,6 cF/kWh (1,77€c/kWh) ή 59 % της µέσης τιµής των 19,6 cF/kWh (2,99 €c/kWh). Η συνολική παρούσα αξία της έκπτωσης ανέρχεται σε 346 185 γαλλικά φράγκα (52 775 ευρώ). Lancey: τον Μάρτιο 1996, η χαρτοβιοµηχανία αυτή απέκτησε δύο ηλεκτρικά ξηραντήρια υπερύθρων και µια µονάδα επεξεργασίας αποβλήτων. Ως εκ τούτου, έλαβε εµπορικό κίνητρο από την EDF ύψους 2,25 εκατοµµυρίων γαλλικών φράγκων (0,34 εκατοµµύρια ευρώ) για ετήσια υπερκατανάλωση 15 GWh, επί εξαετία. Από αυτό προκύ- πτει πραγµατική έκπτωση 2,7 cF/kWh (0,41 €c/kWh) ή 15 % της µέσης τιµής των 17,8 cF/kWh (2,71 €c/kWh). Η συνολική παρούσα αξία της έκπτωσης ανέρχεται σε 2,87 εκατοµµύρια γαλλικά φράγκα (0,44 εκατοµµύρια ευρώ). (18) Gromelle: τον Μάρτιο 1993, η EDF της χορήγησε εµπο- ρική συµµετοχή ύψους 130 000 γαλλικών φράγκων (19 818 ευρώ) για ηλεκτρικό ξηραντήριο υπερύθρων ετή- σιας υπερκατανάλωσης 0,8 GWh, επί εξαετία. Η µέση πραγ- µατική έκπτωση ανέρχεται σε 3,0 cF/kWh (0,46 €c/kWh)· δηλαδή 8 % της µέσης τιµής των 37,8 cF/kWh (5,76 €c/kWh). Η συνολική παρούσα αξία της έκπτωσης ανέρχε- ται σε 171 840 γαλλικά φράγκα (26 196 ευρώ). (19) (20) Sibille: για την εγκατάσταση ηλεκτρικού ξηραντηρίου, η EDF της χορήγησε i) τον Ιούλιο 1992, επιδότηση ύψους 1,35 εκατοµµυρίων γαλλικών φράγκων (€ 0,21 εκατοµµύ- ii) τον ρια ευρώ) για ετήσια υπερκατανάλωση 7 GWh· Απρίλιο 1996, 283 000 γαλλικά φράγκα (43 143 ευρώ) για την αποκατάσταση και iii) τον Απρίλιο 1996, επιπλέον εµπορικό κίνητρο ύψους 230 000 γαλλικών φράγκων (6) (35 063 ευρώ) για την επιπλέον υπερκατανάλωση 1,2 GWh, επί εξαετία. Η µέση πραγµατική έκπτωση ανέρχεται σε 4,6 cF/kWh (0,70 €c/kWh) ή 19 % της µέσης τιµής των 24,2 cF/kWh (3,69 €c/kWh) για ετήσια υπερκατα- νάλωση 8,2 GWh. Η συνολική παρούσα αξία της έκπτωσης ανέρχεται σε 2,72 εκατοµµύρια γαλλικά φράγκα (0,41 έκα- τοµµύρια ευρώ). IRS: για να συµµετάσχει στη χρηµατοδότηση για την ανά- πτυξη της τεχνικής της ξήρανσης δι’ υπερύθρων, η EDF χορήγησε στην εταιρεία InfraRougeSystem (εφεξής «IRS») δάνειο ύψους 3 εκατοµµυρίων γαλλικών φράγκων (0,46 εκατοµµύρια ευρώ) το 1996. Το δάνειο θα έπρεπε να εξοφληθεί σε πέντε έτη ανάλογα µε τον κύκλο εργασιών της εταιρείας στη Γαλλία και στο εξωτερικό. Η παρούσα αξία του δανείου ανέρχεται σε 3,45 εκατοµµύρια γαλλικά φρά- γκα (0,53 εκατοµµύρια ευρώ). υπόνοια παρουσίας ενίσχυσης όσον αφορά τα προτιµησιακά τιµολόγια έναντι ορισµένων χαρτοβιοµηχανιών και β) στην εµπορική λογική της χορήγησης δανείου από την EDF στην IRS. 3. 1. Προτιµησιακά τιµολόγια υπέρ ορισµένων χαρτο- βιοµηχανιών (23) Η Επιτροπή έκρινε ότι ένα προτιµησιακό τιµολόγιο εµπίπτει στην απαγόρευση του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ όταν πληροί τα ακόλουθα τρία κριτήρια: α) χορηγείται από το κράτος ή από κρατικούς πόρους· β) ευνοεί ορισµένες επιχειρήσεις ή/και ορισµένα προϊόντα και γ) νοθεύει τον ανταγωνισµό ανάµεσα στις ευνοούµενες επι- χειρήσεις και τις παρεµφερείς επιχειρήσεις ή/και προϊόντα άλλων κρατών µελών, καθώς τα εν λόγω προϊόντα αποτε- λούν το αντικείµενο ενδοκοινοτικών ανταλλαγών. (24) (25) (26) (27) Υπόνοια παρέµενε ιδίως στο σηµείο όσον αφορά το δεύτερο κριτήριο, δηλαδή κατά πόσον η ύπαρξη προτιµησιακού τιµολογίου για τον ηλεκτρισµό υπέρ ορισµένων χαρτοβιοµη- χανιών αποτελούσε παροχή πλεονεκτήµατος στις εν λόγω επιχειρήσεις. Εκ πρώτης όψεως, η EDF δεν φαινόταν να καλύπτει το οριακό κόστος ούτε, τουλάχιστον εν µέρει, τα πάγια έξοδά της. Στο πλαίσιο συµβάσεων µακροπρόθεσµης παροχής ηλεκτρισµού, µια επιχείρηση ηλεκτρισµού, ακόµη και µε πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα, πρέπει να λαµβάνει υπόψη σηµαντικό µέρος των πάγιων εξόδων της. Στη συνέχεια, δεν φαινόταν αναγκαία η χορήγηση τέτοιων εκπτώσεων στις τιµές από την EDF για την καταπολέµηση του ανταγωνισµού, ο οποίος ήταν ανύπαρκτος στη γαλλική αγορά ηλεκτρισµού όταν συνέβαιναν τα εξεταζόµενα γεγο- νότα, ή για τη διατήρηση της πελατείας που θα κινδύνευε να χάσει χωρίς τη χορήγηση του εν λόγω τιµολογίου (7). Τέλος, οι προτιµησιακές τιµές που χορηγούντο στις εν λόγω χαρτοβιοµηχανίες φαινόταν να αποτελούν διακριτική µετα- χείριση σε σχέση µε τους υπόλοιπους καταναλωτές ηλεκτρι- σµού σε συγκρίσιµη κατάσταση. 3. 2. ∆άνειο της EDF στην IRS (21) Η συνολική παρούσα αξία της έκπτωσης και του δανείου ανέρχεται σε 32,2 εκατοµµύρια γαλλικά φράγκα (4,9 εκα- τοµµύρια ευρώ). (28) Ελλείψει λεπτοµερέστερης ενηµέρωσης, και δεδοµένης της δυσχερούς οικονοµικής κατάστασης της IRS, εξακολουθού- σαν να υπάρχουν υπόνοιες όσον αφορά την εµπορική λογική του δανείου που χορήγησε η EDF. 3. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΚΥΡΙΟΤΕΡΩΝ ΛΟΓΩΝ ΠΟΥ Ο∆ΗΓΗ- ΣΑΝ ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ ΤΗΣ ∆ΙΑ∆ΙΚΑΣΙΑΣ (22) Η απόφαση της Επιτροπής να κινήσει την προβλεπόµενη στο άρθρο 88 παράγραφος 2 διαδικασία στηριζόταν α) στην (6) Στην επιστολή της 4ης Σεπτεµβρίου 1998, οι γαλλικές αρχές ισχυ- ρίστηκαν ότι η EDF είχε απαιτήσει την επιστροφή των ποσών των σχετικών µε τη µηχανή χαρτοποιίας και την εγκατάσταση υπερύθρων που είχαν υπερκατανάλωση 1,2 GWh και που είχαν σταµατήσει από το τέλος του 1997. Ωστόσο, εφόσον οι γαλλικές αρχές αναγνωρίζουν στην επιστολή τους της 28ης Ιουνίου 1999 ότι η επιστροφή όσον αφορά το εν λόγω κίνητρο δεν πραγµατοποιήθηκε από την τελευταία, η Επιτροπή περιέλαβε το ποσό αυτό των 230 000 γαλλικών φράγκων (35 063 ευρώ) στην αξία του µέτρου. 4. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΝ∆ΙΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ (29) Μετά τη δηµοσίευση της απόφασης της Επιτροπής για κίνηση της διαδικασίας που προβλέπεται στο άρθρο 88 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ σχετικά µε την εν λόγω ενίσχυση, η Επιτροπή έλαβε τις παρατηρήσεις των δυο ενδιαφεροµένων: τη µεν από έναν από τους δικαιούχους της ενίσχυσης, την Cascades, τη δε από την EDF. (7) Απόφαση του ∆ικαστηρίου της 2ας Φεβρουαρίου 1988 στις συνδικα- σθείσες υποθέσεις 67, 68, και 70/85 Van der Kooy, Συλλογή 1988, σ. 219. 5. 4. 2001 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 95/21 4. 1. Παρατηρήσεις της Cascades (30) Η Cascades διαβεβαιώνει ότι ο εξοπλισµός της αποτελείται αποκλειστικά από συστήµατα υπερύθρων αερίου της εται- ρείας Solaronics και ότι δεν διαθέτει κανένα ηλεκτρικό µηχάνηµα υπερύθρων· οπότε η EDF δεν µπορούσε να επη- ρεάσει την επιλογή της. Αντίθετα, η EDF φαίνεται ότι χορήγησε επιδότηση ύψους 250 000 γαλλικών φράγκων για την ανάπτυξη νέας µεµβρανικής τεχνολογίας µε σκοπό την ανακύκλωση των αποβλήτων επίχρισης. Η εν λόγω έκπτωση δεν θα κάλυπτε τριετία. Τέλος, η Cascades ισχυρί- ζεται ότι η κατανάλωση ηλεκτρισµού αντιστοιχούσε στον κινητήρα της αντλίας τροφοδότησης της εγκατάστασης που, κατ’ αυτήν, δεν µπορούσε να λειτουργήσει διαφορετικά και, ως εκ τούτου, επ’ ουδενί αποτελούσε ποινή ή διάκριση έναντι είτε άλλου προµηθευτή υλικού είτε προµηθευτή άλλης µορφής ενέργειας. 4. 2. Παρατηρήσεις της EDF (31) Η EDF θεωρεί ότι ούτε η έκπτωση που χορηγήθηκε στις χαρτοβιοµηχανίες ούτε η σύµβαση µε την IRS δεν περιέχουν στοιχεία κρατικής ενίσχυσης και ότι η ερµηνεία των άρθρων 87 και 88, όπως προτείνεται από την Επιτροπή εν προκει- µένω, µπορεί να οδηγει σε διακρίσεις εις βάρος των δηµό- σιων επιχειρήσεων ηλεκτρισµού σε σχέση µε τις ιδιωτικές επιχειρήσεις ηλεκτρισµού, στερώντας από τις δηµόσιες επι- χειρήσεις την εµπορική ελευθερία την οποία µπορεί να δικαιούται κάθε επιχείρηση δυνάµει της συνθήκης. (32) (33) Καταρχάς, η EDF υποστηρίζει ότι οι εν λόγω εκπτώσεις καλύπτουν εξ ολοκλήρου τα µεταβλητά έξοδα και πολύ σηµαντικό µέρος των πάγιων εξόδων της επιχείρησης. Σύµφωνα µε µελέτη του συµβούλου Hagler-Bailly, οι προ- τεινόµενες τιµές από την EDF για την υπερκατανάλωση των χαρτοβιοµηχανιών που συνδέεται µε τους νέους εξοπλι- σµούς καλύπτουν το σύνολο των µεταβλητών εξόδων και κατά µέσο όρο το 57 % των πάγιων εξόδων. Εξάλλου, προκειµένου να καθοριστεί ο πραγµατικός αντί- κτυπος της επίµαχης έκπτωσης στον ανταγωνισµό και τις ενδοκοινοτικές ανταλλαγές, η EDF κρίνει ότι πρέπει να υπολογιστεί η έκπτωση σε σχέση µε τη µέση τιµή που καταβάλλει µια χαρτοβιοµηχανία για τη συνολική κατα- νάλωση του χώρου δραστηριοτήτων της. Σύµφωνα µε την EDF, το ποσοστό της έκπτωσης επί της συνολικής κατα- νάλωσης του χώρου δραστηριοτήτων (το 1996) για τις Condat, Lancey και Sibille ανέρχεται, αντίστοιχα, σε 0,8 %, 3,4 % και 1,3 %. ∆εδοµένου ότι η επίπτωση του κόστους του ηλεκτρισµού στο κόστος του χαρτιού κυµαίνεται από 5 έως 10 % ανάλογα µε την ποιότητα του χαρτιού, το «πλεο- νέκτηµα» που η εν λόγω έκπτωση αντιπροσωπεύει στο κόστος του ηλεκτρισµού τοποθετείται, κατά την EDF, από 0,04 έως 0,08 % για την Condat· από 0,17 έως 0,34 % για τη Lancey και από 0,065 έως 0,13 % για τη Sibille. (34) Στη συνέχεια, η EDF ισχυρίζεται ότι η συµφωνία που συνά- φθηκε το 1996 µε την IRS δεν συνιστά απλό δάνειο αλλά ιδιάζουσα εταιρική σχέση. Σύµφωνα µε τους όρους της εν λόγω συµφωνίας, η IRS ανέλαβε ιδίως τη δέσµευση να αναπτύξει ηλεκτρικές εφαρµογές υπερύθρων. Σε αντάλ- λαγµα, η EDF διέθεσε στην IRS ποσό ύψους 500 000 γαλλικών φράγκων ως συµβολή στην ανάπτυξη της εµπο- ρικής επικοινωνίας και ποσό ύψους 2,5 εκατοµµυρίων γαλ- λικών φράγκων η επιστροφή των οποίων συνδέεται µε τον ετήσιο κύκλο εργασιών της IRS και πραγµατοποιείται σε πέντε έτη. (35) Σύµφωνα µε τη σύµβαση, η IRS πρέπει να επιστρέφει ετήσια στην EDF ποσοστό 4 % του κύκλου εργασιών της που προέρχεται από την πώληση ηλεκτρικού εξοπλισµού υπε- ρύθρων. Ωστόσο, λόγω διακοπής του κύκλου δραστη- ριοτήτων της, δεν τήρησε την εν λόγω δέσµευσή της. Μετά από αίτηση της EDF, το Εµποροδικείο του Παρισιού εξέδωσε, στις 11 Φεβρουάριου 1999, διάταξη ασφαλι- στικών µέτρων κατά της IRS. Η IRS διαθέτει τρεις µήνες για να τακτοποιήσει την οφειλή της καταβάλλοντας προµήθεια ποσού 870 769,39 γαλλικών φράγκων. ∆ιαφορετικά, η συνολική οφειλή θα απαιτηθεί αµέσως. (36) Τέλος, η EDF διατείνεται ότι η Επιτροπή ερµηνεύει τα άρθρα 87 και 88 της συνθήκης µε τρόπο που περιορίζει την εµπορική ελευθερία των δηµόσιων επιχειρήσεων ηλεκτρι- σµού σε σχέση µε τις ιδιωτικές. Πράγµατι, εάν η EDF ήταν ιδιωτική επιχείρηση, η συµπεριφορά στην αγορά που της καταλογίζεται εν προκειµένω θα ήταν απολύτως επιτρεπτή. 5. ΣΧΟΛΙΑ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ (37) Οι γαλλικές αρχές διατύπωσαν σε δύο επιστολές απάντηση στην απόφαση της Επιτροπής να κινήσει τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρβρο 88 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ. Οι επιστολές αυτές, δηλαδή α) η επιστολή της 4ης Σεπτεµβρίου 1998 και β) η επιστολή της 29ης Ιουνίου 1999, συνοψίζονται κατωτέρω. 5. 1. Επιστολή της 4ης Σεπτεµβρίου 1998 (38) (39) Στην απάντησή τους της 4ης Σεπτεµβρίου 1998 σχετικά µε την κίνηση της διαδικασίας, οι γαλλικές αρχές επισηµαίνουν ότι η έκπτωση στις επιχειρήσεις του τοµέα της χαρτοβιοµη- χανίας, η οποία αποτελεί το αντικείµενο της παρούσας δια- δικασίας, δεν εµπίπτει στην έννοια της κρατικής ενίσχυσης κατά το άρθρο 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ για τους ακόλουθους λόγους: Σύµφωνα µε τις γαλλικές αρχές, η εµπορική στρατηγική η οποία αποτελεί το αντικείµενο της παρούσας διαδικασίας, απορρέει από απόφαση της ίδιας της επιχείρησης και δεν υπαγορεύεται από κανένα άλλο µέτρο, απόφαση ή κίνητρο που προέρχεται από τις γαλλικές δηµόσιες αρχές, Το γεγο- νός ότι το γαλλικό κράτος κατέχει το 100 % του κεφαλαίου της EDF δεν αρκεί για να του καταλογιστεί ipso facto η ευθύνη για εµπορικές πράξεις περιορισµένης εµβέλειας, όπως στην προκειµένη περίπτωση. (40) Όπως κάθε επιχείρηση ηλεκτρισµού, δηµόσια ή ιδιωτική, οι γαλλικές αρχές διαβεβαιώνουν ότι η EDF έχει θεµιτό εµπό- ρικό συµφέρον να ενθαρρύνει την ανάπτυξη τεχνολογίας και εξοπλισµού για την τόνωση της ζήτησης σε ηλεκτρισµό και τη δηµιουργία νέων διεξόδων για την παραγωγή της επι- χείρησής της. Η εν λόγω έκπτωση επί της υπερκατανάλωσης δεν θα µπορούσε να χαρακτηριστεί προτιµησιακό τιµολόγιο. Σύµφωνα µε τις γαλλικές αρχές, αποτελεί τρέχουσα και θεµιτή εµπορική πρακτική βασιζόµενη σε αντικειµενικά κριτήρια χωρίς διακρίσεις. L 95/22 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 5. 4. 2001 (41) Στη συνέχεια, οι γαλλικές αρχές παρατηρούν ότι οι εφαρµο- ζόµενες τιµές για τη συνολική κατανάλωση των συγκεκρι- µένων βιοµηχανικών χώρων υπολογίζονται µε τρόπο που να καλύπτουν, και όντως καλύπτουν, το συνολικό κόστος των εν λόγω συµβάσεων. Ωστόσο, η Επιτροπή περιορίζεται στο να υπολογίζει το αποτέλεσµα της έκπτωσης στην υπερκατα- νάλωση µόνο. Σύµφωνα µε τις γαλλικές αρχές, η προσέγ- γιση αυτή δεν φαίνεται να είναι σύµφωνη µε την αρχή της επιχείρησης σε οικονοµία αγοράς. Φρονούν ότι η Επιτροπή δεν µπορεί να στηρίξει ότι µια επιχείρηση σε οικονοµία της αγοράς, στη θέση της EDF, θα βεβαιωνόταν για την αποδο- τικότητα καθενός από τα στοιχεία µιας δεδοµένης εµπορικής σχέσης µε ένα βιοµηχανικό καταναλωτή. Εν πάση περιπτώ- σει, όσον αφορά την τιµή σχετικά µε την υπερκατανάλωση, οι γαλλικές αρχές επιµένουν ότι οι εκπτώσεις υπολογίστη- καν έτσι ώστε να καταλήγουν στον καθορισµό µιας τιµής που καλύπτει όχι µόνο το σύνολο των µεταβλητών αλλά επίσης περίπου το 50 % των πάγιων εξόδων. (42) Εκτός αυτού, οι γαλλικές αρχές θεωρούν ότι ενώ η ισχύουσα εµπορική πρακτική είναι εξαετούς διάρκειας, τα ευεργετικά αποτελέσµατά της για την κατανάλωση ηλεκτρι- σµού υπερβαίνουν κατά πολύ την περίοδο του κινήτρου, δηλαδή καθ’ όλη τη διάρκεια ζωής του υλικού, ήτοι µεταξύ δώδεκα και δεκαπέντε ετών. Ως εκ τούτου, η επιπλέον κατα- νάλωση ηλεκτρισµού και τα έσοδα που συνεπάγεται µπο- ρούν να υπολογιστούν για περίοδο σηµαντικά µεγαλύτερη από εκείνη κατά την οποία χορηγήθηκε η έκπτωση. ικανότητα πυρηνικής παραγωγική (43) Όσον αφορά το πλεόνασµα παραγωγικής ικανότητας, οι γαλλικές αρχές επιβεβαιώνουν ότι η EDF διαθέτει πλεονά- ζουσα προέλευσης. Ωστόσο, ισχυρίζονται ότι προκύπτει από τη µελέτη NERA ότι η EDF επίτηδες δεν οργάνωσε το παραγωγικό πλεόνα- σµά της και ότι η εµπορική πολιτική της µε προορισµό τους πελάτες που µπορούν να απορροφήσουν τα εν λόγω πλεο- νάσµατα υλοποιείται σε συνθήκες τιµών που καλύπτουν το σύνολο των µεταβλητών και σηµαντικό µέρος των πάγιων εξόδων. (44) Τονίζουν στη συνέχεια ότι η έκπτωση εφαρµόζεται χωρίς διακρίσεις. Επ’ αυτού, οι γαλλικές αρχές υπενθυµίζουν ότι αν τιµές σχετικά µε την […] εντάσσονται σε πλαίσιο που διαφέρει ριζικά από την εξεταζόµενη υπόθεση, και συνδέεται ιδίως µε την έντονη κατανάλωση ηλεκτρισµού από τις εν λόγω βιοµηχανικές δραστηριότητες, η οποία υπερβαίνει το 50 %. ∆εδοµένου ότι το κόστος της ενέργειας στο συνολικό κόστος της κατασκευής χαρτιού τοποθετείται µόνον ανά- µεσα στο 5 και στο 10 %, ο τοµέας του χαρτιού δεν είναι συνεπώς µεγάλος καταναλωτής ηλεκτρισµού. (46) Τέλος, οι γαλλικές αρχές κλείνουν την επιστολή τους εξηγώ- ντας ότι, κατά τις διαπραγµατεύσεις της σύµβασης EDF/IRS το 1996, η EDF µπορούσε, αντίθετα, να αναµένει ανάπτυξη της κατανάλωσης ηλεκτρισµού εξαιτίας της διείσδυσης της τεχνολογίας υπερύθρων σε µεγάλο αριθµό βιοµηχανικών τοµέων στους οποίους είναι παρούσα η εταιρεία IRS. Οι πωλήσεις ηλεκτρικών εξοπλισµών υπερύθρων που πραγµατο- ποίησε η IRS κατά το 1996 και 1997 ανέρχονται σε 18 εκατοµµύρια γαλλικά φράγκα Σύµφωνα µε τις γαλλικές αρχές, οι προοπτικές αυτές θα πρέπει να οδηγήσουν σε επιπλέον έσοδα. (47) Πράγµατι, κατά τις γαλλικές αρχές, η EDF υπολογίζει σε 300 MW τη συνολική ισχύ των ηλεκτρονικών εξοπλισµών υπερύθρων που εγκαταστάθηκαν στη Γαλλία το 1996 στον τοµέα της βιοµηχανίας. Σύµφωνα µε την EDF, η ετήσια κατανάλωση ηλεκτρισµού την οποία συνεπάγονται οι εν λόγω εξοπλισµοί υπερβαίνει τα 720 GWh, δηλαδή ετήσια έσοδα υπολογιζόµενα σε 200 εκατοµµύρια γαλλικά φρά- γκα. Μόνο στον τοµέα της χαρτοβιοµηχανίας, η τεχνολογία υπερύθρων συνεπάγεται κατανάλωση 120 GWh. Λαµβάνο- ντας υπόψη το σύνολο των µηχανηµάτων που δεν έχουν εξοπλισθεί ακόµη µε την εν λόγω τεχνολογία, η EDF υπολο- γίζει τη δυνάµει κατανάλωση των ηλεκτρικών υπερύθρων σε 125 GWh, δηλαδή δυνάµει ετήσια έσοδα υπολογιζόµενα σε 30 γαλλικά φράγκα 5. 2. Επιστολή της 29ης Ιουνίου 1999 (48) Με επιστολή της 4ης Ιουνίου 1999, η Επιτροπή ζήτησε από τις γαλλικές αρχές να απαντήσουν στις αναπάντητες ακόµη ερωτήσεις που περιλαµβάνονται στην απόφαση κίνησης δια- δικασίας και σε ορισµένο αριθµό ερωτηµάτων που προκύ- πτουν από τις παρατηρήσεις τρίτων. (49) Σε απάντηση αυτού του τελευταίου αιτήµατος, οι γαλλικές αρχές προσκόµισαν τα δελτία υπολογισµού σχετικά µε το ποσοστό κάλυψης των πάγιων εξόδων για την υπερκατα- νάλωση που οφείλεται στην εγκατάσταση ηλεκτρικών ξηραντηρίων υπερύθρων. Σύµφωνα µε τις γαλλικές αρχές, οι υπολογισµοί αυτοί πραγµατοποιήθηκαν και επικυρώθηκαν από τον ανεξάρτητο σύµβουλο Hagler-Bailly. ∆εiχνουν ότι, για την υπερκατανάλωση την οποία συνεπάγονται οι εγκατα- στάσεις υπερύθρων, οι εφαρµοζόµενοι εµπορικοί όροι καλύ- πτουν το σύνολο των µεταβλητών και, κατά µέσο όρο, το 57 % των πάγιων εξόδων. (50) Στο πλαίσιο αυτό, τονίζουν ότι τα εµπορικά κίνητρα που εφαρµόστηκαν για τη νέα κατανάλωση δεν οδηγούν σε µείωση των τιµών αλλά επιτρέπουν, µε την ανάπτυξη των πωλήσεων, µεγαλύτερη κάλυψη των πάγιων εξόδων του συστήµατος παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας της EDF, πράγµα που ευνοεί άµεσα το σύνολο των πελατών. (45) Οι γαλλικές αρχές θεωρούν ότι η Επιτροπή υπερεκτιµά τη σηµασία της εν λόγω έκπτωσης για την ανταγωνιστική θέση των βιοµηχανικών πελατών της EDF. Φρονούν ότι η επίπτωσή της στη µέση τιµή των χαρτοβιοµηχανιών είναι ασήµαντη. Κατά τον ίδιο τρόπο, οι γαλλικές αρχές τονίζουν ότι θα ήταν σφάλµα να υποστηριχθεί ότι η εµπορική πρα- κτική της EDF να εξασφαλίζει εµπορικά κίνητρα «εξέτρεψε» την αγορά από το φυσικό της προσανατολισµό να καταφεύ- γει στο φυσικό αέριο, εφόσον ο ηλεκτρικός εξοπλισµός συµφέρει περισσότερο. (51) Όσον αφορά τη σύγκριση ανάµεσα στις τιµές στην επίδικη υπόθεση και τις σχετικές µε την […], οι γαλλικές αρχές δηλώνουν ότι οι δύο περιπτώσεις στην πραγµατικότητα δεν είναι συγκρίσιµες. Για την [… ] και την [… ], το µέρος του ηλεκτρισµού στο κόστος κατασκευής των τελικών προϊόντων υπερβαίνει το 50 %, ενώ είναι κατώτερο του 5 % στον τοµέα της χαρτοβιοµηχανίας. Σύµφωνα µε στατιστική µελέτη του VDEW βάσει στοιχείων του γερµανικού Stati- stisches Bundesamt, της DIW και της Unipede, το µέρος του ηλεκτρισµού στο κόστος παραγωγής χαρτιού ανέρχεται 5. 4. 2001 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 95/23 σε 2,4 %. Κατά τον ίδιο τρόπο, µια µελέτη της έκθεσης 1997 της SESSI (υπηρεσία στατιστικών βιοµηχανίας του Υπουργείου Οικονοµίας) δείχνει ότι το ισοδύναµο ποσοστό ανέρχεται σε 4,3 %. Συνεπώς, τα πραγµατικά ποσοστά εντα- τικής χρήσης ηλεκτρισµού για την κατασκευή χαρτιού είναι δέκα φορές κατώτερα από τους αριθµούς που προσκοµίζει ο ενάγων στην εν λόγω υπόθεση. Σχετικά µε την πραγµατική υπερκατανάλωση που συνδέεται µε τη λειτουργία των ξηραντηρίων, οι γαλλικές αρχές εξη- γούν ότι δεν αποτέλεσε το αντικείµενο ιδιαίτερων µετρή- σεων. Οι εκπτώσεις υπολογίστηκαν, συνεπώς, και χορη- γήθηκαν σε σχέση µε την υπερκατανάλωση την οποία συνε- πάγονται οι εξοπλισµοί αυτοί και η οποία προβλέπεται στις σχετικές συµβάσεις. Εξάλλου, στην επιστολή τους, οι γαλλικές αρχές βεβαιώνουν ότι η επιστροφή που αφορά το συµπληρωµατικό εµπορικό κίνητρο, ύψους 230 000 γαλλικών φράγκων, το οποίο χορηγήθηκε στην επιχείρηση Sibille, δεν πραγµατοποιήθηκε από αυτήν την τελευταία. (52) (53) (54) Όσον αφορά το δάνειο στην IRS, οι γαλλικές αρχές επιµέ- νουν ότι η σύµβαση της 29ης Μαρτίου 1996 που συνά- φθηκε ανάµεσα στην EDF και την IRS, στην πραγµατικότητα είναι σύµβαση παροχής υπηρεσιών και όχι σύµβαση δανείου. Κατ’ αυτές, την εποχή της υπογραφής της εν λόγω σύµ- βασης, η εταιρεία IRS ήταν όντως ο µόνος κατασκευαστής που ήταν σε θέση να προτείνει καινοτόµο ηλεκτρικό εξοπλι- σµό στον τοµέα της ξήρανσης µέσω υπερύθρων. Βάσει των εµπορικών επιδιώξεων της EDF, η IRS επιλέχθηκε διότι η επιχείρηση αυτή µπορούσε να παράσχει τις υπηρεσίες τις οποίες ανέµενε η EDF στο τµήµα της αγοράς ηλεκτρικής ξήρανσης υπερύθρων. (55) (56) Σχετικά µε την Condat, εκ των δικαιούχων της ενίσχυσης, οι γαλλικές αρχές ισχυρίζονται ότι µόνον τρεις ηλεκτρικοί εξο- πλισµοί υπερύθρων εγκαταστάθηκαν στην επιχείρησή του και ότι ο τέταρτος, τη δεδοµένη στιγµή, δεν εγκαταστάθηκε, καθώς η επιχείρηση επέλεξε τελικά εξοπλισµό υπερύθρων που λειτουργεί µε αέριο. Τέλος, οι γαλλικές αρχές εξηγούν τη διαφορά ανάµεσα στους υπολογισµούς της Επιτροπής και εκείνους της EDF εξαιτίας του γεγονότος ότι η µελέτη ΝΕRΑ υπερτιµά σηµα- ντικά το µεταβλητό κόστος µιας πυρηνικής µονάδας του συστήµατος παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας της EDF. Για το γαλλικό σύστηµα παραγωγής πυρηνικής ενέργειας, όπως στο σύνολο σχεδόν των υπόλοιπων χωρών, το κόστος εκµε- τάλλευσης και συντήρησης είναι πάγια έξοδα. Ως εκ τούτου, το µεταβλητό κόστος της πυρηνικής ενέργειας ταυτίζεται τελείως µε το κόστος των καυσίµων, το οποίο εκτιµάται για τη Γαλλία στην ίδια έκθεση του ΟΟΣΑ σε 0,83 και 0,92 cents ΗΠΑ /kWh την 1η Ιουλίου 1991, δηλαδή περίπου 5 µε 6 γαλλικά centimes ανά kWh στα µέσα της δεκαετίας του 90. (57) Κατά τις γαλλικές αρχές, εν λόγω διαφορά ανάµεσα στα µεταβλητά έξοδα που λήφθηκαν υπόψη στη µελέτη NERA [… ] και τα πραγµατικά µεταβλητά έξοδα των γαλλικών πυρηνικών σταθµών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, όπως υπολογίζονται στην έκθεση του ΟΟΣΑ του 1992, [… ] αρκεί για να καταδείξει, δεδοµένης της δοµής του γαλλικού συστήµατος παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, ότι το βραχυ- πρόθεσµο οριακό κόστος προµήθειας τοποθετείται σε […]. 6. ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟΥ 6. 1. Προτιµησιακά τιµολόγια εις όφελος ορισµένων χαρτοβιοµηχανιών 6. 1. 1. Κανόνας de minimis (58) (59) Καταρχάς, οι γαλλικές αρχές ισχυρίστηκαν ότι οι εκπτώσεις που χορηγήθηκαν στις χαρτοβιοµηχανίες Cascades και Gro- melle, το 1992 και το 1993, αντίστοιχα, καλύπτονταν από τον κανόνα de minimis. Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να διευκρινιστεί ότι το εφαρµοζό- µενο ανώτατο όριο στην εν λόγω περίπτωση είναι εκείνο που προκύπτει από τους κοινοτικούς κανόνες για τις ενισχύσεις στις µικρές και µεσαίες επιχειρήσεις, του 1992 (8) (εφεξής «οι κανόνες», δηλαδή 50 000 Ecu, οι οποίοι είναι ο µοναδι- κός κανόνας τον οποίο η Γαλλία µπορούσε να επικαλεσθεί, εν προκειµένω, το 1992 και το 1993. (60) Οι εν λόγω κανόνες αναφέρουν ότι, σύµφωνα µε τον κανόνα de minimis, «οι ενισχύσεις που δεν υπερβαίνουν ένα ορι- σµένο απόλυτο ποσό, κάτω από το οποίο µπορεί να θεωρ- ηθεί ότι δεν είναι δυνατό να τύχει εφαρµογής η διάταξη του άρθρου 92 παράγραφος 1». Στη συνέχεια αναφέρει οτι «οι εφάπαξ χορηγήσεις ενισχύσεων για ποσά ύψους µέχρι 50 000 Ecu, που αφορούν κάποια κατηγορία δαπάνης και συστήµατα ενισχύσεων βάσει των οποίων το ύψος της ενί- σχυσης που µπορεί να λάβει µια συγκεκριµένη εταιρεία για µια ορισµένη κατηγορία δαπάνης σε διάστηµα τριών ετών περιορίζεται στο ποσό αυτό, ενώ δεν θα θεωρείται πλέον ότι πρέπει να κοινοποιούνται βάσει του άρθρου 93 παράγραφος 3, εφόσον κατά τη χορήγηση της ενίσχυσης ή κατά την εφαρµογή του συστήµατος ενισχύσεων υπάρχει ρητός όρος ότι οποιαδήποτε περαιτέρω ενίσχυση υπέρ της ίδιας εται- ρείας για την ίδια χατηγορία δαπανών από άλλες πηγές χρηµατοδότησης ή από άλλα συστήµατα ενισχύσεων δεν θα µπορεί να υπερβαίνει σωρευτικά το προαναφερθέν ποσό των 50 000 Ecu». (61) Η αξία της έκπτωσης υπέρ της Cascades τον Απρίλιο 1992, τη στιγµή που χορηγήθηκε, ανερχόταν σε 250 000 γαλλικά φράγκα (36 000 Ecu) και τον Μάρτιο 1993 η έκπτωση υπέρ της Gromelle σε 130 000 γαλλικά φράγκα, (18 700 Ecu). Οι γαλλικές αρχές επιβεβαίωσαν ότι οι χαρτοβιοµηχα- νίες Cascades και Gromelle δεν έλαβαν, βάσει του κανόνα de minimis, άλλες ενδεχόµενες ενισχύσεις και ότι, άρα, το ανώτατο όριο ουσιαστικά τηρήθηκε. Συνεπώς, οι εν λόγω εκπτώσεις, ανεξάρτητα από το αν ενδεχοµένως χαρακτη- ρίστηκαν ενισχύσεις, δεν υπερβαίνουν το κατώτατο όριο του κανόνα de minimis. Το άρθρο 87 παράγραφος 1 συνεπώς δεν εφαρµόζεται. 6. 1. 2. Κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος, 1 της συνθήκης ΕΚ (62) Τίθεται το ερώτηµα εάν οι εκπτώσεις προς τις Condat, Lancey και Sibille αποτελούν προτιµησιακά τιµολόγια τα οποία εµπίπτουν στην απαγόρευση του άρθρου 87 παρά- γραφος 1 της συνθήκης ΕΚ. (8) ΕΕ C 213 της 19. 8. 1992, σ. 2. L 95/24 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 5. 4. 2001 (63) Σύµφωνα µε το εν λόγω άρθρο, µια ενίσχυση είναι ασυµβί- βαστη µε την κοινή αγορά, κατά το µέτρο που επηρεάζει τις µεταξύ κρατών µελών συναλλαγές, εάν χορηγείται από το κράτος ή µε κρατικούς πόρους — µε οποιαδήποτε µορφή — και νοθεύει ή απειλεί να νοθεύσει τον ανταγωνισµό διά της ευνοϊκής µεταχείρισης ορισµένων επιχειρήσεων ή ορι- σµένων κλάδων παραγωγής. (64) Έτσι, ένα ευνοϊκό τιµολόγιο εµπίπτει στην απαγόρευση του άρθρου 87 παραγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ όταν συγκεντρώνει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά: 1. χορηγείται από το κράτος ή µε κρατικούς πόρους· 2. είναι προς όφελος ορισµένων επιχειρήσεων ή ορισµένων κλάδων παραγωγής· 3. νοθεύει τον ανταγωνισµό ανάµεσα στις ευνοούµενες επι- χειρήσεις και τις παρεµφερείς επιχειρήσεις ή/και κλάδους παραγωγής, εφόσον τα αντίστοιχα προϊόντα αποτελούν το αντικείµενο ενδοκοινοτικών συναλλαγών. 6. 1. 2. 1. Χ ο ρ η γ ε ί τ α ι α π ό τ ο κ ρ ά τ ο ς ή µ ε κ ρ α τ ι - κ ο ύ ς π ό ρ ο υ ς (65) Όσον αφορά το πρώτο σηµείο, δηλαδή τη χορήγηση από το κράτος ή µε κρατικούς πόρους, το γαλλικό κράτος κατέχει το 100 % του κεφαλαίου της EDF. Οι τιµές του ηλεκτρι- σµού ορίζονται από την EDF µετά από έγκριση του υπουρ- γού Οικονοµικών. Μολονότι η εταιρεία διαθέτει κάποιο περιθώριο διαπραγµατεύσεων στην πολιτική της σχετικά µε τις εκπτώσεις, πρέπει ωστόσο να συµπεράνουµε ότι τελικά το κράτος, µέσω της EDF, έχει τη µεγαλύτερη επιρροή για τον καθορισµό του πλεονεκτήµατος των ενδιαφερόµενων χαρτοβιοµηχανιών. (66) Ο ισχυρισµός των γαλλικών αρχών, σύµφωνα µε τον οποίο οι εµπορικές ενέργειες είναι «περιορισµένης έκτασης» (9), πρέπει να αντικρουστεί. Πράγµατι, οι γαλλικές αρχές διαβε- βαιώνουν οι ίδιες ότι οι εν λόγω ενέργειες αποτελούν µέρος «εµπορικής πολιτικής η οποία αποσκοπεί να παρακινήσει τους βιοµηχανικούς καταναλωτές να αναπτύξουν και να χρησιµοποιούν τεχνολογίες που εξασφαλίζουν καινοτόµο, αποδοτική και ορθολογική εφαρµογή του ηλεκτρισµού» (10) Καθώς αποτελούν µέρος «εµπορικής πολιτικής», οι εν λόγω εµπορικές ενέργειες δεν µπορούν να θεωρηθούν «περιορι- σµένης έκτασης». (67) Κατά συνέπεια, εφόσον χορηγείται από την EDF, δηλαδή έµµεσα από το γαλλικό κράτος, το προτιµησιακό τιµολόγιο υπέρ ορισµένων χαρτοβιοµηχανιών αποτελεί κρατικό µέτρο και άρα πληρούται η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ. 6. 1. 2. 2. Π ρ ο ς ό φ ε λ ο ς ο ρ ι σ µ έ ν ω ν χ α ρ τ ο β ι ο µ η χ α - ν ι ώ ν (68) Όσον αφορά το δεύτερο σηµείο, δηλαδή προς όφελος ορι- σµένων επιχειρήσεων ή κλάδων παραγωγής, η ύπαρξη παρό- µοιου προτιµησιακού τιµολογίου για τον ηλεκτρισµό υπέρ ορισµένων χαρτοβιοµηχανιών οδηγεί στη χορήγηση πλεο- νεκτήµατος στις εν λόγω επιχειρήσεις. Στην προκειµένη περίπτωση, το πλεονέκτηµα για τις ενδιαφερόµενες χαρτο- βιοµηχανίες συνίσταται στις ακόλουθες πραγµατικές µέσες τιµές ηλεκτρισµού και στις ακόλουθες εκπτώσεις: Condat: 16,6 cF/kWh (2,5 €c/kWh ή 22,6 εκατοµµύρια γαλλικά φράγκα (3,45 εκατοµµύρια ευρώ)· Lancey: 15,1 cF/kWh (2,3 €c/kWh) ή 2,87 εκατλοµµύρια γαλλικά φράγκα (0,44 εκατοµµύρια ευρώ και Sibille: 19,6 cF/kWh (3,0 €c/kWh) ή 2,72 εκατοµµύρια γαλλικά φράγκα (0,41 εκατοµµύρια ευρώ) Η συνολική αξία των πλεονεκτηµάτων µε τη µορφή εκπτώσεων ανέρχεται σε 28,2 εκατοµµύρια γαλλικά φράγκα (4,3 εκατοµµύρια ευρώ). (69) (70) (71) (72) Καταρχήν, µια ιδιωτική ή δηµόσια επιχείρηση µπορεί να προβεί σε διάκριση στα τιµολόγιά της ανάλογα µε τη χρήση των εµπορευµάτων που πωλεί· εντούτοις, παρόµοιες διακρί- σεις θα έπρεπε να δικαιολογούνται από εµπορικούς λόγους, δηλαδή να καλύπτουν το οριακό κόστος, καθώς και µέρος τουλάχιστον των πάγιων εξόδων. Σύµφωνα µε τις εκτιµήσεις των εµπειρογνωµόνων στους οποίους ανέθεσε η Επιτροπή την ανάλυση της πλεονάζουσας παραγωγική ικανότητας της EDF καθώς και του συστήµατος τιµολόγησης που ακολουθεί (11), το οριακό κόστος της EDF για την παραγωγή συµπληρωµατικής µονάδας ηλεκτρισµού πυρηνικής προέλευσης θα ανερχόταν σε [… ] περίπου, ενώ του ηλεκτρισµού ορυκτής προέλευσης (από άνθρακα και πετρέλαιο) θα κυµαινόταν µεταξύ [… ]. Στο πλαίσιο των συµβάσεων παροχής ηλεκτρισµού µακράς διαρκείας, µια επι- χείρηση ηλεκτρισµού, ακόµη και µε πλεονάζουσα παραγω- γική ικανότητα, πρέπει να λαµβάνει υπόψη σηµαντικό µέρος των πάγιων εξόδων της. Αυτό θα οδηγούσε την τιµή πώλησης για τους µεγάλους βιοµηχανικούς καταναλωτές σε […] κατά µέσο όρο. Η τιµή αυτή φαίνεται να αντιστοιχεί, εξάλλου, σε εκείνη που χρεώνει η EDF στους σηµαντικότε- ρους πελάτες της σύµφωνα µε το ισχύον τιµολόγιο. Αναφερόµενες, ωστόσο, στην έκθεση του ΟΟΣΑ του 1992, η οποία εκτιµά το µεταβλητό κόστος της πυρηνικής ενέρ- γειας για την EDF µεταξύ 5 και 6 cF/kWh (1 c/kWh), οι γαλλικές αρχές κατάδειξαν ότι η µελέτη ΝΕRΑ υπερτιµούσε το µεταβλητό κόστος µιας πυρηνικής µονάδας του συστή- µατος παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας της EDF. Με βάση αυτό το στοιχείο, οι γαλλικές αρχές ισχυρίζονται ότι το βραχυπρόθεσµο οριακό κόστος προµήθειας φθάνει τα […]. εν λόγω υπερκατανάλωση κάλυπτε Βάσει βραχυπρόθεσµου οριακού κόστους ύψους […], οι γαλλικές αρχές βεβαιώσαν ότι η προτενόµενη από την EDF τιµή για την το µεταβλητό κόστος της κατά 35 % τουλάχιστον, και κατά 57 % κατά µέσο όρο τα πάγια έξοδά της. Το µέσο ποσοστό κάλυψης των πάγιων εξόδων είναι 50 % για την Condat, 66 % για τη Lancey και 62 % για τη Sibille. (9) Επιστολή των γαλλικών αρχών της 4ης Σεπτεµβρίου 1998, σ. 3. (10) Βλέπε σηµείωση 9 στο κάτω µέρος της σελίδας. (11) Μελέτη IV/96/1178/ETD/01 «Tariffs and costs consequences of the EDF monopoly» της NERA (National Economic Research Associates) του Φεβρουαρίου 1997. 5. 4. 2001 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 95/25 (73) Οι γαλλικές αρχές ισχυρίζονται ότι η EDF διαθέτει πλεονά- ζουσα παραγωγική ικανότητα πυρηνικής ενέργειας (12). Πρέ- πει να υπενθυµιστεί σχετικά ότι η εν λόγω πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα προέκυψε σε εκ του νόµου µονοπω- λιακή κατάσταση, πολύ πριν από την τρέχουσα απε- λευθέρωση της αγοράς του ηλεκτρισµού. Κατά συνέπεια, η ανάλυση της Επιτροπής εστιάζεται στις ιδιάζουσες συνθήκες της προκειµένης περίπτωσης. Επ’ ουδενί, άρα, η παρούσα απόφαση δεν προδικάζει συµπεράσµατα στα οποία, στο πλαίσιο ανοίγµατος της αγοράς, η Επιτροπή θα µπορούσε να καταλήξει κατά την εξέταση των προβληµάτων που τίθε- νται από τη δηµιουργία, στο παρελθόν, της πλεονάζουσας παραγωγικής ικανότητας της EDF. (74) Από την εµπορική λογική προκύπτει ότι, σε κατάσταση πλεονάζουσας παραγωγικής ικανότητας, µια επιχείρηση σε οικονοµία της αγοράς θα είχε φυσικά οδηγηθεί, στην προ- σπάθεια µεγιστοποίησης του οφέλους της, στην πώληση επιπλέον ποσότητας του προϊόντος της χωρίς να καλύπτει το σύνολο των εξόδων της για την εν λόγω επιπλέον ποσότητα. Ειδάλλως, οι αντίστοιχες ποσότητες που παράγο- νται και δεν µπορούν να αποθεµατοποιηθούν θα έµεναν απώλητες. Εξάλλου, τίποτε δεν δείχνει στον φάκελο ότι η EDF Θα µπορούσε να είχε λάβει καλύτερη τιµή αλλού. Αντίθετα, η εναλλακτική λύση θα ήταν οι εν λόγω χαρτο- βιοµηχανίες να εγκαθιστούσαν ξηραντήρια αερίου. Με αυτή την προοπτική, το γεγονός ότι έλαβε για την υπερκατα- νάλωση, εξαιτίας της επιλογής ενός επιπλέον ηλεκτρικού ξηραντηρίου, τιµή που κάλυπτε τα µεταβλητά έξοδα κατά 35 %, τουλάχιστον, και κατά 57 %, κατά µέσο όρο, τα πάγια έξοδα, πρέπει να θεωρηθεί εµπορικά αποδεκτή προ- σέγγιση. (75) Οπότε, λαµβάνοντας υπόψη τις ιδιάζουσες εν προκειµένω συνθήκες, πρέπει να θεωρηθεί ότι τα προτιµησιακά τιµολό- για του ηλεκτρισµού που χορηγήθηκαν από την EDF στις Condat, Lancey και Sibille δικαιολογούνται από εµπορι- κούς λόγους. 6. 1. 2. 3. Ν ο θ ε ύ ε ι τ ο ν α ν τ α γ ω ν ι σ µ ό κ α ι ε π η ρ ε ά ζ ε ι τ ι ς µ ε τ α ξ ύ τ ω ν κ ρ α τ ώ ν µ ε λ ώ ν σ υ ν α λ λ α - γ έ ς (76) (77) ∆εδοµένου ότι ένα µέτρο θεωρείται ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ µόνον εφόσον πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις και δεδο- µένου ότι η δεύτερη προϋπόθεση, δηλαδή το όφελος υπέρ ορισµένων επιχειρήσεων, δεν πληρούται, η εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης είναι άνευ αντικειµένου. Εν κατακλείδι, τα προτιµησιακά τιµολόγια του ηλεκτρισµού που χορήγησε η EDF στις χαρτοβιοµηχανίες Condat, Lan- cey και Sibille δεν συνιστούν κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ. 6. 2. ∆άνειο της EDF στην IRS (78) Η Επιτροπή εξέτασε, υπό το φως του άρθρου 87 παράγρα- φος 1 της συνθήκης ΕΚ, το δάνειο που χορήγησε η EDF στην IRS. Σύµφωνα µε το εν λόγω άρθρο, οι ενισχύσεις που χορηγούνται από το κράτος ή µε κρατικούς πόρους υπό οποιαδήποτε µορφή, οι οποίες νοθεύουν ή απειλούν να νοθεύσουν τον ανταγωνισµό διά της ευνοϊκής µεταχειρίσεως ορισµένων επιχειρήσεων ή ορισµένων κλάδων παραγωγής, συνιστούν κρατικές ενισχύσεις κατά την έννοια του εν λόγω άρθρου, κατά το µέτρο που επηρεάζουν τις συναλλαγές. (79) Όπως αποδείχθηκε στις αιτιολογικές σκέψεις 58 έως 77 σχετικά µε τα προτιµησιακά τιµολόγια, το δάνειο που χορήγησε η EDF στην IRS εµπίτττει στη απαγόρευση του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ µόνον εφόσον ευνοεί ορισµένες επιχειρήσεις και η εύνοια αυτή αιτιολογεί- ται από εµπορικούς λόγους, αρκεί να πληρούνται οι υπόλοι- πες προϋποθέσεις. (80) Η Επιτροπή υπενθυµίζει ότι, σύµφωνα µε την αρχή του επενδυτή επιχειρηµατικού κεφαλαίου, όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση της Επιτροπής προς τα κράτη µέλη σχετικά µε την εφαρµογή των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 5 της οδηγίας 80/723/ΕΚ της Επιτροπής επί της µετα- των ποίησης (13) (εφεξής «η ανακοίνωση», «είναι δυνατό να θεω- ρηθούν ως ενισχύσεις µόνο τα σχέδια για τα οποία δεν υπήρχαν αντικειµενικοί ή καλόπιστοι λόγοι να ελπίζεται εύλογα ένα ενδεικνυόµενο ποσοστό απόδοσης κατά τη στιγµή της λήψης της απόφασης για την επένδυση/χρηµατο- δότηση» (σηµείο 28). επιχειρήσεων δηµοσίων κλάδου του (81) (82) (83) (84) Εν προκειµένω, όσον αφορά την απόφαση που έλαβε η EDF το 1996 να επενδύσει στην IRS, το ποσοστό απόδοση πορεί να υπολογιστεί µε δυο τρόπους: Καταρχάς, οδηγεί στην επιστροφή της επένδυσης ποσοστού 4 % ετησίως του κύκλου εργασιών της IRS που προέρχεται από την πώληση ηλεκτρικού εξοπλισµού υπερύθρων. Σύµφωνα µε την EDF, ο εν λόγω κύκλος εργασιών ανερχό- ταν σε 18 εκατοµµύρια γαλλικά φράγκα το 1996. ∆εδοµέ- νου ότι η IRS αντιµετώπιζε οικονοµικές δυσκολίες τη στιγµή που λήφθηκε η απόφαση της επένδυσης, µόνον υψηλός δεiκτης απόδοσης ιδιωτικό επενδυτή. θα προσείλκυε Σύµφωνα µε την πάγια τακτική της, η Επιτροπή εφαρµόζει επιτόκιο 12 % για σχέδια υψηλού κινδύνου. Η ανηγµένη κατά 4 % αξία (παρούσα αξία) των 18 εκατοµµυρίων γαλ- λικών φράγκων επί πέντε έτη — καθώς ο κύκλος εργασιών διορθώθηκε βάσει του δείκτη πληθωρισµού στη Γαλλία το 1996, δηλαδή 2 % — ανέρχεται σε 3 012 024 γαλλικά φράγκα. Εκτός αυτού, η EDF φρονεί ότι η ανάπτυξη της ηλεκτρικής τεχνολογίας υπερύθρων και η εφαρµογή της στη βιοµηχανία θα µπορούσαν να οδηγήσουν, µόνο στον τοµέα της χαρτο- βιοµηχανίας, σε κατανάλωση 125 GWh, δηλαδή σε δυνάµει ετήσια έσοδα εκτιµώµενα σε 30 εκατοµµύρια γαλλικά φρά- γκα. ∆εδοµένου ότι η EDF, όταν αποφάσισε να επενδύσει στην IRS, προσέβλεπε όχι µόνο στην ανάκτηση του ποσού της επένδυσης µε επιτόκιο 12 %, αλλά επίσης στη διείσδυση της τεχνολογίας υπερύθρων στον τοµέα της χαρτοβιοµηχανίας, πράγµα που αντιπροσώπευε δυνάµει ετήσια έσοδα ύψους 30 εκατοµµυρίων γαλλικών φράγκων, µπορούµε να θεωρή- σουµε ότι σκέφθηκε ως επενδυτής και ότι συνεπώς, το δάνειο δεν πρέπει να θεωρηθεί κρατική ενί- σχυση. ιδιωτικός (12) Βλέπε αιτιολογική σκέψη 43. (13) ΕΕ C 307 της 13. 11. 1993, σ. 3. L 95/26 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 5. 4. 2001 (85) (86) (87) Τέλος, όσον αφορά το ποσοστό απόδοσης το οποίο έλαβε τελικά, η ανακοίνωση αναφέρει ότι «δεν τίθεται θέµα η Επιτροπή να χρησιµοποιήσει τη µέχρι τώρα εµπειρία που έχει αποκοµίσει για να κρίνει κατά πόσο η χορήγηση δηµό- σιων πόρων αποτελεί ενίσχυση, βασιζόµενη µόνο στο επι- χείρηµα ότι το πραγµατικό ποσοστό απόδοσης δεν είναι επαρκές» (σηµείο 28). Συνεπώς, το γεγονός ότι η IRS διέκοψε τον κύκλο των δραστηριοτήτων της και δεν ανταποκρίθηκε στη δέσµευση που είχε αναλάβει, δεν αλλάζει το χαρακτήρα της επένδυσης τη στιγµή που λήφθηκε η απόφαση το 1996. Από τις διαθέσιµες πληροφορίες προκύπτει ότι το 1996, όταν η EDF χορήγησε το εν λόγω δάνειο, δεν υπήρχε κανένα στοι- χείο που θα επέτρεπε σε έναν «συνετό» αναλυτή να προβλέ- ψει ότι η IRS µπορούσε να διακόψει τον κύκλο δραστη- ριοτήτων της κατά τρόπο ώστε οι προοπτικές να µην είναι οι αναµενόµενες. Εξάλλου, όπως ένας ιδιωτικός επενδυτής που φροντίζει να προστατεύσει την επένδυσή του, η EDF άσκησε αγωγή κατά της IRS, στη συνέχεια της οποίας το Εµποροδικείο του Παρισιού, στις 11 Φεβρουαρίου 1999, εξέδωσε διάταξη ασφαλιστικών µέτρων κατά της IRS. Η IRS διαθέτει τρεις µήνες για να εξοφλήσει την οφειλή της καταβάλλοντας προκαταβολή 870 769,39 γαλλικά φράγκα. ∆ιαφορετικά, το σύνολο της οφειλής θα απαιτηθεί αµέσως. (88) Συµπερασµατικά, το δάνειο της EDF στην IRS δεν συνιστά ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ. 2. ότι, λόγω της κατάστασης πλεονάζουσας παραγωγικής ικανότητας πυρηνικής ενέργειας όπως εκείνη της EDF και του γεγονότος ότι η EDF καλύπτει για την εν λόγω πλεονάζουσα ικανότητα το µεταβλητό κόστος της και κατά µέσο όρο το 57 % των πάγιων εξόδων της, τα προτιµησιακά τιµολόγια ηλεκτρισµού υπέρ των χαρτο- βιοµηχανιών Condat, Lancey και Sibίlle δικαιολογού- νται από εµπορικούς λόγους και 3. ότι τη στιγµή που η EDF έλαβε την απόφαση επένδυσης, που δικαιολογούσαν δάνειο το λόγοι εµπορικοί χορήγησε η EDF στην IRS, η Επιτροπή διαπιστώνει ότι ούτε τα προτιµησιακα τιµολόγια ηλεκτρισµού υπέρ των χαρτοβιοµηχανιών Cascades, Gro- melle, Condat, Lancey ή Sibille, ούτε το δάνειο υπέρ της IRS δεν συνιστούν ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ, ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: Άρθρο 1 Τα προτιµησιακά τιµολόγια ηλεκτρισµού που χορήγησε η EDF, και άρα έµµεσα η Γαλλία, στις χαρτοβιοµηχανίες Condat, Cascades, Lancey, Gromelle και Sibille και το δάνειο που χορήγησε η EDF στην IRS, για συνολική παρούσα αξία 32,2 εκατοµµυρίων γαλ- λικών φράγκων (4,9 εκατοµµύρια ευρώ) δεν συνιστούν ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ. Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στη Γαλλική ∆ηµοκρατία. Άρθρο 2 7. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ (89) Υπό το φως όσων προαναφέρθηκαν, και λαµβάνοντας υπόψη ιδίως: Βρυξέλλες, 11 Απριλίου 2000. 1. ότι τα προτιµησιακά τιµολόγια ηλεκτρισµού υπέρ των χαρτοβιοµηχανιών Cascades και Gromelle εντάσσονται στο πλαίσιο του κανόνα de minimis Για την Επιτροπή Mario MONTI Μέλος της Επιτροπής


title: QUESTION ÉCRITE E-1134/00 posée par Bart Staes (Verts/ALE) à la Commission. Livre blanc sur la sécurité alimentaire et Autorité alimentaire européenne.

eurovoc_concepts:
food safety
scientific committee (EU)
transparency in decision-making

formats: html pdf print

text: C 46 E/134 Journal officiel des CommunautØs europØennes FR 13. 2. 2001 (2001/C 46 E/153) QUESTION (cid:201)CRITE E-1134/00 posØe par Bart Staes (Verts/ALE) (cid:224) la Commission (11 avril 2000) Objet: Livre blanc sur la sØcuritØ alimentaire et AutoritØ alimentaire europØenne En janvier 2000 paraissait le Livre blanc sur la sØcuritØ alimentaire (COM(1999) 719). Le chapitre 4 concerne la crØation d(cid:146)une AutoritØ alimentaire europØenne tandis que le chapitre 5 examine la lØgislation relative (cid:224) la sØcuritØ alimentaire. La Commission entend que les processus suivis pour arriver (cid:224) l(cid:146)Ølaboration des conclusions et des recommandations soient aussi ouverts que possible. La Commission publiera-t-elle dØsormais les rapports des comitØs scientifiques? Dans la nØgative, pourquoi ne le ferait-elle pas et ne pense-t-elle pas qu(cid:146)une telle attitude serait incompatible avec sa volontØ de garantir que les processus «soient aussi ouverts que possible»? RØponse commune aux questions Øcrites E-1125/00, E-1133/00 et E-1134/00 donnØe par M. Byrne au nom de la Commission (21 juin 2000) L(cid:146)Honorable Parlementaire a soulevØ une sØrie de questions en rØponse (cid:224) la proposition de la Commission visant (cid:224) instituer une AutoritØ alimentaire europØenne, telle que prØsentØe dans le Livre blanc sur la sØcuritØ alimentaire. Dans le cadre du processus de consultation, la Commission a demandØ que toutes les observations concernant la proposition relative (cid:224) l(cid:146)AAE lui soient envoyØes pour le 30 avril 2000 au plus tard. La Commission Øvalue actuellement ces commentaires dans le cadre de l(cid:146)Ølaboration de la proposition lØgislative annoncØe dans le Livre blanc. Le Livre blanc souligne l(cid:146)importance du travail en rØseau avec les (cid:201)tats membres et la nØcessitØ de collaborer Øtroitement avec leurs agences nationales. Il souligne Øgalement le r(cid:244)le important que l(cid:146)AAE jouera en collectant et analysant des informations qui lui permettront d(cid:146)adopter une approche proactive afin d(cid:146)identifier les risques Ømergents, et le cas ØchØant, d(cid:146)Øviter les crises. La coopØration scientifique est le terme commun utilisØ pour la procØdure mise en place au titre de la directive 93/5/CEE du Conseil, du 25 fØvrier 1993, concernant l(cid:146)assistance des (cid:201)tats membres (cid:224) la Commission et leur coopØration en matiŁre d(cid:146)examen scientifique des questions relatives aux denrØes alimentaires (1). Il s(cid:146)agit d(cid:146)un des rØseaux mis en place en vertu de la lØgislation communautaire afin de collecter des informations ou de fournir une assistance (cid:224) la Commission sur des questions liØes (cid:224) la sØcuritØ alimentaire. La Commission rØflØchit actuellement (cid:224) l(cid:146)organisation future et au ressourcement de ces rØseaux dans le contexte de l(cid:146)AAE afin de leur assurer une efficacitØ optimale. La Commission a attachØ une grande importance (cid:224) l(cid:146)indØpendance des comitØs scientifiques et de leurs membres. L(cid:146)article 6 (1) de la dØcision 97/579/CEE de la Commission, du 23 juillet 1997, instituant des comitØs scientifiques dans le domaine de la santØ des consommateurs et de la sßretØ alimentaire (2) stipule que les membres des comitØs «doivent agir indØpendamment de toute influence externe». Afin de garantir cette indØpendance, les membres font trois dØclarations distinctes concernant tous leurs intØrŒts qui pourraient Œtre considØrØs comme prØjudiciables (cid:224) leur indØpendance: une dØclaration faisant partie de la manifestation d(cid:146)intØrŒt originale (candidature) pour devenir membre d(cid:146)un comitØ scientifique; une dØclara- tion annuelle et une dØclaration concernant tous les intØrŒts particuliers qui pourraient Œtre considØrØs comme prØjudiciables (cid:224) l(cid:146)indØpendance de l(cid:146)expert en ce qui concerne un point figurant (cid:224) l(cid:146)ordre du jour d(cid:146)une rØunion du comitØ. Comme la Commission l(cid:146)a indiquØ dans sa communication «Vers un espace europØen de la recherche» (3), les investissements de la CommunautØ dans la recherche et le dØveloppement, (cid:224) la fois publics et privØs, accusent un net Øcart par rapport (cid:224) ceux de ses principaux concurrents. La question de la fixation de plafonds pour certaines tranches de dØpenses dans le domaine de la recherche ne se pose donc pas. En tout Øtat de cause, la Commission estime que les dispositions susmentionnØes sont telles que si des conflits d(cid:146)intØrŒts devaient survenir, ils ne compromettraient pas l(cid:146)objectivitØ des comitØs. Dans la pratique, le comitØ dØcide au cas par cas sur la mesure dans laquelle ses membres participeront 13. 2. 2001 FR Journal officiel des CommunautØs europØennes C 46 E/135 aux travaux. Tout membre qui n(cid:146)est pas en mesure d(cid:146)agir en toute indØpendance n(cid:146)est pas invitØ (cid:224) assumer la fonction de rapporteur ou de prØsident et ne peut chercher (cid:224) influencer les conclusions. Les dØclarations d(cid:146)intØrŒts sont enregistrØes. Depuis novembre 1997, Øpoque oø les comitØs scientifiques de la Commission ont ØtØ rØorganisØs sous une direction interne commune, les avis Ømis par les comitØs ont ØtØ publiØs sur l(cid:146)Internet, gØnØralement dans un dØlai de trois jours ouvrables (cid:224) compter de la date de leur adoption. Tous les avis des comitØs scientifiques Ømis depuis lors sont disponibles sur le serveur EUROPA de la Commission: (http://www. europa. eu. int/comm/dg24/health/sc/index_en. html). JO L 52 du 4. 3. 1993. JO L 237 du 28. 8. 1997. (1) (2) (3) COM(2000) 6 final. (2001/C 46 E/154) QUESTION (cid:201)CRITE E-1154/00 posØe par Bart Staes (Verts/ALE) (cid:224) la Commission (11 avril 2000) Objet: Livre blanc sur la sØcuritØ alimentaire et l(cid:146)AutoritØ alimentaire europØenne En janvier 2000 paraissait le Livre blanc sur la sØcuritØ alimentaire (COM(1999) 719). Le chapitre 4 concerne la crØation d(cid:146)une AutoritØ alimentaire europØenne tandis que le chapitre 5 examine la lØgislation relative (cid:224) la sØcuritØ alimentaire. Les procØdures mises en place en vue d(cid:146)adapter la lØgislation au progrŁs scientifique et technique ne sont pas toujours satisfaisantes (paragraphes 82 et 83). Elles sont souvent complexes; diffØrents comitØs sont concernØs; les modalitØs applicables varient et les moyens administratifs sont limitØs et dispersØs. Une meilleure coordination doit donc Œtre assurØe pour veiller (cid:224) ce que les questions de sØcuritØ alimentaire soient traitØes de fa(cid:231)on adØquate. Cet objectif est rØalisable si l(cid:146)on applique une procØdure rØglementaire unique pour le droit dØrivØ, une procØdure de gestion unique pour l(cid:146)adoption des diffØrentes dØcisions et une procØdure d(cid:146)urgence pour toutes les questions urgentes touchant (cid:224) la sØcuritØ alimentaire. Dans l(cid:146)optique d(cid:146)une meilleure coordination des questions de sØcuritØ alimentaire, la Commission compte-t- elle confier (cid:224) la DG chargØe de la politique des consommateurs et de la protection de leur santØ les responsabilitØs liØes au droit dØrivØ, (cid:224) la procØdure de gestion et (cid:224) la procØdure d(cid:146)urgence? Dans la nØgative, pourquoi s(cid:146)oppose-t-elle au regroupement des compØtences relatives (cid:224) la sØcuritØ alimentaire au sein de cette DG? Dans l(cid:146)affirmative, a) comment la Commission procØdera-t-elle et dans quel dØlai et b) sous quel angle la rØcente dØcision sur la comitologie modifie-t-elle le partage des compØtences entre la Commission et les (cid:201)tats membres? RØponse donnØe par M. Byrne au nom de la Commission (8 juin 2000) En octobre 1999 et mars 2000, la Commission a procØdØ en deux Øtapes (cid:224) une restructuration de ses services, afin de regrouper toutes les compØtences relatives (cid:224) la sØcuritØ alimentaire dans une seule direction gØnØrale. Ainsi la direction gØnØrale de la santØ et de la protection du consommateur est maintenant responsable de toutes les questions relatives (cid:224) la sØcuritØ dans la cha(cid:238)ne de production des aliments, couvrant tous les secteurs de la ferme (cid:224) la table. La dØcision 1999/468/CE du Conseil, du 28 juin 1999 fixant des modalitØs de l(cid:146)exercice des compØtences d(cid:146)exØcution confØrØes (cid:224) la Commission (1), dite comitologie a modifiØ certains aspects de la procØdure d(cid:146)adoption des dØcisions prises sous dØlØgation de pouvoirs; elle n(cid:146)a pas modifiØ le partage des compØ- tences entre la Commission et les (cid:201)tats membres. (1) JO L 184 du 17. 7. 1999