title: Advies van het Comité van de Regio's over het "Voorstel voor een richtlĳn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelĳke en bestuursrechtelĳke bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaksproducten"

eurovoc_concepts:
approximation of laws
marketing
public health
single market
tobacco industry

text: 8. 8. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 226/5 Advies van het Comité van de Regio’s over het „Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechte- lijke bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaksproducten” HET COMITE´ VAN DE REGIO’S, (2000/C 226/02) gezien het door de Commissie ingediende „Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaksproducten” (COM(1999) 594 def. — 1999/0244 (COD)); gezien het besluit van de Raad d. d. 15 februari 2000 om het Comité van de Regio’s overeenkomstig art. 265 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap over dit onderwerp te raadplegen; gezien het besluit van zijn bureau d. d. 2 juni 1999 om commissie 5 met de voorbereiding van het desbetreffende advies te belasten; gezien het op 6 maart 2000 door commissie 5 goedgekeurde ontwerpadvies (CDR 32/2000 rev. 1) [rapporteur: de heer Sodano (I/NI)]; overwegende dat in art. 95, lid 1, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap het volgende is bepaald: „De Raad stelt (. ) de maatregelen vast inzake de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten die de instelling en de werking van de interne markt betreffen”; overwegende dat in art. 95, lid 3, van het Verdrag het volgende is bepaald: „De Commissie zal bij (. ) voorstellen op het gebied van de volksgezondheid, de veiligheid, de milieubescherming en de consumentenbescherming uitgaan van een hoog beschermingsniveau, daarbij in het bijzonder rekening houdend met alle nieuwe ontwikkelingen die op wetenschappelijke gegevens zijn gebaseerd”, heeft tijdens zijn op 12 en 13 april 2000 gehouden 33e zitting (vergadering van 12 april) het volgende advies uitgebracht. Het Comité van de Regio’s, 1. 2. is ermee ingenomen dat de Commissie een richtlijnvoorstel heeft ingediend waarmee concreet werk wordt gemaakt van de algemeen noodzakelijk geachte onderlinge aanpas- sing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake productie, presentatie en verkoop van tabaksproducten. Doel hiervan is de bestaande ver- schillen in wetgeving, die het handelsverkeer en daarmee de werking van de interne markt kunnen belemmeren, uit de weg te ruimen; stelt vast dat met het voorstel wordt beoogd om, uitgaande van het streven naar een hoog niveau van bescherming van de volksgezondheid, het teer-, nicotine- en koolmo- noxidegehalte van sigaretten te beperken, om zo de schadelijke effecten van rooktabak te verminderen; 3. benadrukt dat — gezien het belang van de nagestreefde doelstelling — nauwkeurig en weloverwogen moet worden bekeken welke middelen worden ingezet om een optimale efficiency te bewerkstelligen en tot betere garanties te komen ten aanzien van de verhoopte resultaten; 4. acht het belangrijk er de Commissie op te wijzen dat ook tabakscon- andere, verdergaandere maatregelen (m. b. t sumptie en de bescherming van niet-rokers, bv. door regels op te stellen voor roken in openbare ruimten en op de werkplek) gewenst zijn om de volksgezondheid te beschermen; met de voorgestelde richtlijn wordt hoofdza- kelijk beoogd de bestaande verschillen weg te werken teneinde de interne markt beter te laten functioneren; 5. merkt op dat, zoals de Commissie eerder benadrukte (1), bij het vaststellen van de te nemen maatregelen dan ook gekeken zou moeten worden naar de gevolgen hiervan voor de tabaksproductie en naar de mogelijke economische consequenties voor met name die lidstaten waar tabak een belangrijke inkomstenbron vormt, en vindt dat zo snel mogelijk een eind moet worden gemaakt aan de huidige situatie, waarbij de EU tegelijkertijd de strijd tegen het roken en de teelt van tabak stimuleert; is daarom van mening dat de EU alles in het werk moet stellen om tabaksproducenten te helpen bij de omschakeling op andere teelten of activiteiten; (1) „Erkennende dat het communautaire beleid om het tabaksverbruik terug te dringen in tegenspraak is met de ondersteuning van de productie van ruwe tabak, merkt de Commissie in dit verslag op dat de afschaffing van deze steun voor de tabaksproducenten ernstige gevolgen zou hebben voor ongeveer 200 000 personen die in de tabaksteelt en in de bewerkingssector werkzaam zijn. ” (COM(96) 554 def. ). C 226/6 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 8. 8. 2000 6. onderstreept dat het richtlijnvoorstel meer behelst dan alleen maar een (hernieuwde) codificatie van bestaande regelgeving. Het bevat nieuwe bepalingen die, gezien de complexiteit van de elementen die hierbij een rol spelen, nadere, gedetailleerde beoordeling behoeven; waarbij het ook van essentieel belang wordt geacht de informatie te completeren. Wat de te gebruiken kleuren betreft, zou ermee volstaan kunnen worden kleuren voor te schrijven die contrasterend genoeg zijn om ervoor te zorgen dat de boodschap in het oog springt; 7. vindt het een goede zaak dat wordt voorgesteld om ook het gehalte van andere schadelijke stoffen (chemische additieven) die in tabaksproducten voorkomen, te onder- zoeken. Hiermee zou kunnen worden bijdragen tot: a) een hoog niveau van bescherming van de volksgezond- heid; b) een betere en uniforme informatieverstrekking in de lidstaten, alsmede het uit de weg ruimen van factoren die een goede werking van de interne markt belem- meren; 8. 9. stelt ten aanzien van punt b) voor, een gemeenschappelijke lijst van additieven op te stellen en voor alle lidstaten te stellen om een uniforme onderzoeksmethode vast onderlinge verschillen in bepalingen te voorkomen, temeer daar het voorstel vooral bedoeld is om de bepalingen op elkaar af te stemmen; is van mening dat de voorgestelde bepaling m. b. t. etikette- ring (art. 6 van het richtlijnvoorstel) tekortschiet. Er moeten namelijk vraagtekens worden geplaatst bij de doelmatigheid van het etiketteringsvoorstel, zowel ten aanzien van de toon van de voorgestelde waarschuwingen („roken is dodelijk”, „roken kan dodelijk zijn”), als wat de psychologische impact van de vorm ervan (afmetingen, kleuren) betreft; 10. stelt voor om met het oog op de verstrekking van correcte en uniforme gegevens over de bestanddelen van het product, het voorgestelde percentage van het oppervlak van de verpakking waarop de informatie wordt aange- bracht, af te stemmen op de aard van de boodschap, Brussel, 12 april 2000. 11. is net als de Commissie tegen het gebruik van misleidende termen als „laag teergehalte”, „light”, „ultra light”, „mild” of soortgelijke woorden waarmee ten onrechte de indruk wordt gewekt dat het ene product minder schadelijk is dan het andere; 12. acht het evenwel zinvol te voorzien in een soort aanvullen- de etikettering waarmee in één oogopslag duidelijk wordt of bepaalde combinaties van bestanddelen gevaren inhou- den. Hierbij zou gedacht kunnen worden aan een eendui- dige indeling op communautaire basis, waarmee met verschillende kleuren of in standaardbewoordingen wordt aangegeven in welke mate bepaalde stoffen in het product voorkomen; 13. dringt er tegen deze achtergrond wel op aan dat krachtig wordt opgetreden om verdere verpaupering van voor- noemde regio’s te voorkomen, met name via maatregelen en financiële hulp waarmee op middellange termijn prik- kels worden gegeven om op andere teelten dan de tabaks- teelt over te schakelen, in de wetenschap dat dit op korte termijn voor de producenten niet aantrekkelijk is. Ook moet worden onderzocht hoe tabaksverwerkende bedrij- ven tot omschakeling kunnen worden aangezet; 14. acht werkgelegenheid en volksgezondheid allebei erg be- langrijk. Daarom zou het Comité graag zien dat bij het ontwikkelen van beleid beide aspecten evenveel aandacht krijgen. 15. stelt tot zijn spijt vast dat de Commissie het CvdR niet vermeldt als instelling waaraan verslag zal worden uitgebracht; zou graag zien dat zulks in de definitieve tekst van de richtlijn alsnog gebeurt. De voorzitter van het Comité van de Regio’s Jos CHABERT


title: Opinion of the Committee of the Regions on the "Proposal for a Directive of the European Parliament and of the Council on the approximation of the laws, regulations and administrative provisions of the Member States concerning the manufacture, presentation and sale of tobacco products"

formats: pdf print

text: 8. 8. 2000 EN Official Journal of the European Communities C 226/5 Opinion of the Committee of the Regions on the ‘Proposal for a Directive of the European Parliament and of the Council on the approximation of the laws, regulations and administrative provisions of the Member States concerning the manufacture, presentation and sale of tobacco products’ (2000/C 226/02) THE COMMITTEE OF THE REGIONS, having regard to the Proposal for a Directive of the European Parliament and of the Council on the approximation of the laws, regulations and administrative provisions of the Member States concerning the manufacture, presentation and sale of tobacco products (presented by the European Commission — COM(1999) 594 final — 1999/0244 COD); having regard to the decision taken by the Council on 15 February 2000, under the first paragraph of Article 265 of the Treaty establishing the European Community, to consult the Committee of the Regions on the matter; having regard to the decision taken by its Bureau on 2 June 1999 to direct Commission 5 for Social Policy, Public Health, Consumer Protection, Research and Tourism to draw up the relevant opinion; having regard to the draft opinion adopted by Commission 5 on 6 March 2000 (CdR 32/2000 rev. 1) (rapporteur: Mr Sodano — I/NI); whereas Article 95(1) of the Treaty establishing the European Community states that ‘the Council shall. adopt the measures for the approximation of the provisions laid down by law, regulation or administrative action in Member States which have as their object the establishment and functioning of the internal market’; whereas Article 95(3) of the Treaty states that ‘the Commission, in its proposals (. ) concerning health, safety, environmental protection and consumer protection, will take as a base a high level of protection, taking account in particular of any new developments based on scientific facts’, adopted the following opinion at its 33rd plenary session held on 12 and 13 April 2000 (meeting of 12 April). The Committee of the Regions: 1. Welcomes the proposal, which is prompted by the agreed need to approximate the laws, regulations and administrat- the Member States concerning the ive provisions of manufacture, presentation and sale of tobacco products, in order to eliminate differences which could create barriers to trade and impede the operation of the single market. 2. Notes that, taking as the base a high level of protection of public health, the proposal seeks to reduce levels of tar, nicotine and carbon monoxide in cigarettes, with a view to reducing the harmful effects of smoking tobacco. 3. Stresses that the objective is a significant one, and the instruments for achieving it must be carefully weighed up in order to ensure that they are as effective as possible in securing the anticipated results. 4. Considers it important to alert the Commission to the need to also consider other more important means of protecting public health (in relation to smoking and the protection of non-smokers, e. g. by regulating smoking in public places and in the workplace), while giving the proposed directive the primary role of removing existing differences and regulating the operation of the single market. 5. Considers that in any case, when assessing the instruments to be adopted, one should also look at their impact on tobacco production, and particularly their possible economic impact in those Member States where tobacco provides one of the main sources of income (cf. the guidelines already issued by the European Commission (1)); also considers that the existing situation whereby the EU at the same time supports the fight against smoking as well as the growing of tobacco must come to an end as soon as possible; believes therefore that the EU must maximise its efforts to assist tobacco-growers to shift to other crops or other activities. (1) While acknowledging a perceived contradiction between Com- munity policy to reduce tobacco consumption and support for raw tobacco production, the Commission points out that discontinuing aid to tobacco growers would have grave impli- cations for around 200 000 jobs in growing and processing (COM(96) 554 final). C 226/6 EN Official Journal of the European Communities 8. 8. 2000 6. Would also point out that the proposed directive is more than just a consolidated version of the existing directives. It introduces new provisions whose complexity requires further careful consideration. 7. Welcomes the intention to evaluate the yield of other noxious substances (chemical additives) in tobacco prod- ucts. The aim here is twofold: a) to achieve a high level of protection of public health; b) to provide more extensive and more uniform infor- mation in the Member States, facilitating the removal of barriers to the smooth operation of the single market. 8. Proposes that, as regards b) in particular, a common list of additives be drawn up, together with a single method of analysis for use throughout the EU. This should ensure that there are no discrepancies between Member States’ provisions, given that the main aim of the proposal is to approximate such provisions. the proposed Article 6, dealing with 9. Considers that labelling, is unsatisfactory. The Committee has doubts about the effectiveness of this provision, given the tone of the required warnings (‘smoking kills’; ‘smoking can kill’) and the psychological impact of their form (size and colours). 10. Proposes with a view to providing accurate, standardised information about the constituents of the product — that the portion of the packet surface reserved for information Brussels, 12 April 2000. purposes be adjusted to the type of information concerned. The information provided should also be more extensive than is currently the case. As regards the colour require- ments, it might be sufficient to require that contrasting colours be used so that their content stands out. 11. Agrees with the Commission that terms such as low-tar, light, ultra light and mild are misleading, and wrongly suggest that one product is less harmful than others. 12. Thinks, however, that it would be useful to provide additional labelling to provide direct information on the relative content of the product. A standard EU classification system could be devised, using different colours or conven- tional terms to denote the varying amounts of the substanc- es present. 13. Calls, however, for effective measures to stave off the worsening poverty which will face tobacco-growing areas. Significant funding and other measures are needed in order to encourage a switch to alternative crops over the medium to long term, in the realisation that in the short term, any alternative crop is not attractive to growers. Similarly, ways should be considered for encouraging tobacco processing companies to switch to other products. 14. Considers that, given the importance of employment and public health issues, the two must go hand in hand. 15. Notes with regret that the Commission has not included the COR amongst the institutions it intends to report to; asks that this omission be corrected in the final text of the directive. The President of the Committee of the Regions Jos CHABERT


title: Verordening (EG) nr. 756/2000 van de Commissie van 12 april 2000 betreffende de opening van een openbare inschrijving voor de vaststelling van de verlaging van het recht bij invoer van maïs, van herkomst uit derde landen, in Spanje

eurovoc_concepts:
Spain
award of contract
import
maize
tariff quota
tariff reduction

text: L 92/8 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 13. 4. 2000 VERORDENING (EG) Nr. 756/2000 VAN DE COMMISSIE van 12 april 2000 betreffende de opening van een openbare inschrijving voor de vaststelling van de verlaging van het recht bij invoer van maïs, van herkomst uit derde landen, in Spanje DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, Gelet op Verordening (EEG) nr. 1766/92 van de Raad van 30 juni 1992 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector granen (1), laatstelijk gewijzigd bij Veror- inzonderheid op artikel 12, dening (EG) nr. 1253/1999 (2), lid 1, Overwegende hetgeen volgt: (1) De Gemeenschap heeft zich er ingevolge de in het kader van de multilaterale handelsbesprekingen van de Uruguay-ronde gesloten landbouwovereenkomst toe verbonden een bepaalde hoeveelheid maïs in Spanje in te voeren. Verordening (EG) nr. 1839/95 van de Commissie van 26 juli 1995 houdende uitvoeringsbepalingen met betrek- king tot de tariefcontingenten voor de invoer van maïs en sorgho in Spanje enerzijds en maïs in Portugal ander- zijds (3), gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1963/95 (4), bevat bepalingen omtrent het beheer van deze bijzon- dere invoerregelingen. De voor de uitvoering van de openbare inschrijving vereiste specifieke aanvullende bepalingen zijn vastgesteld, met name die met betrek- king tot het stellen en het vrijgeven van de zekerheid die de handelaren moeten stellen om te garanderen dat zij in het bijzonder de hun verplichtingen nakomen, verplichting tot verwerking of gebruik van het inge- voerde product op de Spaanse markt. Met het oog op de huidige noden van de Spaanse markt, is het dienstig een inschrijving met verlaging van het recht bij invoer van maïs open te stellen in het kader van deze bijzondere regeling voor invoer. Aangezien de Donau tĳdelĳk voor het handelsverkeer is gesloten, is het vervoer van maïs van oorsprong uit de landen die aan deze rivier liggen en geen goederen over zee naar het Iberisch Schiereiland kunnen vervoeren, aanzienlĳk duurder geworden. Het voor deze invoer toegepaste recht weerspiegelt dan ook niet langer de invoerrecht reële vervoerkosten. Bĳgevolg moet het (2) (3) (4) verder worden verlaagd om voor de bĳ deze verordening geopende openbare inschrĳvingen rekening te houden met deze stand van zaken. (5) Het Comité van beheer voor granen heeft geen advies uitgebracht binnen de door zĳn voorzitter bepaalde termĳn, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Voor de verlaging van het recht bij invoer, zoals bedoeld 1. in artikel 10, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 1766/92, van maïs in Spanje wordt een openbare inschrijving gehouden. 2. De inschrijving blijft geopend tot en met 25 mei 2000. Tijdens de geldigheidsduur ervan wordt wekelijks een deelin- schrijving gehouden waarvoor de hoeveelheden en de uiterste data voor de indiening van de offertes in het bericht van inschrijving worden vastgesteld. 3. De bepalingen van Verordening (EG) nr. 1839/95 zijn van toepassing voorzover in deze verordening niet anders bepaald. Artikel 2 De in het kader van de onderhavige openbare inschrijving afgegeven invoercertificaten zijn 50 dagen geldig vanaf de datum van afgifte, in de zin van artikel 10, lid 4, van Verorde- ning (EG) nr. 1839/95. Artikel 3 Voor invoer van oorsprong uit de landen aan de Donau die geen toegang hebben tot de zee, wordt de in het kader van de inschrĳvingen toegekende verlaging van het invoerrecht verhoogd met tien euro per ton. Artikel 4 Deze verordening treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeen- schappen. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselĳk in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, 12 april 2000. Voor de Commissie Franz FISCHLER Lid van de Commissie (1) PB L 181 van 1. 7. 1992, blz. 21. (2) PB L 160 van 26. 6. 1999, blz. 18. (3) PB L 177 van 28. 7. 1995, blz. 4. (4) PB L 189 van 10. 8. 1995, blz. 22


title: Advies van het Comité van de Regio's over het thema "Op weg naar een Europese strategie voor het geïntegreerd beheer van kustgebieden (GBKG) — Algemene beginselen en beleidsopties"

eurovoc_concepts:
coastal region
cooperation policy
development policy
regional policy
town and country planning

text: C 226/38 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 8. 8. 2000 Advies van het Comité van de Regio’s over het thema „Op weg naar een Europese strategie voor het geïntegreerd beheer van kustgebieden (GBKG) — Algemene beginselen en beleidsopties” HET COMITE´ VAN DE REGIO’S, (2000/C 226/11) gezien het discussiedocument „Op weg naar een Europese strategie voor het geïntegreerd beheer van kustgebieden (GBKG) — Algemene beginselen en beleidsopties” en het begeleidende document „Lessen uit het demonstratieprogramma van de Europese Commissie inzake het geïntegreerd beheer van kustgebieden (GBKG)”, dat werd opgesteld door het team van thematische deskundigen van dit demonstratieprogramma; gezien het besluit van het Bureau van 15 september 1999 om overeenkomstig artikel 265, lid 5, commissie 4 „Ruimtelijke ordening, stadsbeleid, energie, milieu” met het opstellen van een advies terzake te belasten; gezien het advies van het Comité van de Regio’s over de „Mededeling van de Commissie inzake de geïntegreerde inrichting van de kustgebieden” (CDR 114/96 fin) (1); gezien het ontwerpadvies (CDR 359/99 rev. 1) dat op 2 december 1999 door commissie 4 werd goedgekeurd (rapporteur: mevrouw McNamara (IRL), EA), heeft tijdens zijn 33e zitting van 12 en 13 april 2000 (vergadering van 12 april) het volgende advies uitgebracht. 1. Inleiding 1. 1. Onder het begrip kustgebied wordt een gebied van land en water verstaan waarvan de omvang wordt bepaald door de inrichtingsbehoeften. Kuststreken vertonen onderling aanzienlijke verschillen in grootte, geomorfologische en hydro- logische kenmerken, biodiversiteit, landgebruik, administratie- ve, culturele en sociaal-economische systemen. De dynamiek en natuurkundige diversiteit van kustgebieden zijn zo specifiek dat zij zelden overeenkomen met bestaande administratieve grenzen. 1. 2. Door de grote geografische omvang van kustgebieden en alle hulpbronnen die er deel van uitmaken, is er een enorme druk om deze gebieden te ontwikkelen en op allerlei — tegenstrijdige en vaak botsende — manieren te benutten. Met het geïntegreerd beheer van kustgebieden (GBKG) wordt dan ook beoogd, maximaal en optimaal gebruik te maken van de gebieden en hun hulpbronnen, maar tegelijkertijd te voorko- men dat er onherstelbare schade ontstaat aan de natuurlijke ecosystemen en processen die typisch zijn voor kustgebieden. Het GBKG is een continu proces, waarmee via een 1. 3. efficiëntere en holistische benadering wordt beoogd: — duurzaamheid in gebruik en ontwikkeling van de hulp- bronnen in kustgebieden tot stand te brengen en te handhaven, met als doel de kwaliteit van het bestaan van gemeenschappen die van deze hulpbronnen afhankelijk zijn, te verbeteren; (1) PB C 182 van 24. 6. 1996, blz. 12. — de biologische diversiteit en productiviteit van ecosystemen in kustgebieden in stand te houden en de kwaliteit van het kustmilieu te verbeteren. 1. 4. Het GBKG impliceert coördinatie en samenwerking tussen alle bestuurders op ieder overheidsniveau, zowel lokaal, regionaal als nationaal, en gebruikers van hulpbronnen in kustgebieden. Voor een effectief functioneren ervan dient aan een aantal voorwaarden te worden voldaan. Er moet inzicht zijn in het interregionale karakter van kustgebieden, de waarde van deze gebieden dient te worden erkend en er moet een programma worden opgezet met acties en maatregelen. Voorts is een kader noodzakelijk waarbinnen een geïntegreerd beheer kan plaatsvinden, en is er behoefte aan een uitgebreide gegevensbank, relevante expertise en toereikende financiële middelen. 2. Inhoud van het Commissiedocument Het discussiedocument van de Europese Commissie 2. 1. heeft een tweeledig doel: — verzameling en verspreiding van de lering die op politiek gebied uit het demonstratieprogramma inzake GBKG is getrokken; — het op gang brengen van een discussie, en de totstandbren- ging van een consensus over een Europese strategie voor het geïntegreerd beheer van kustgebieden teneinde de huidige tendens te keren waarbij de duurzame ontwikke- ling van de kustgebieden in Europa steeds meer in gevaar wordt gebracht. 8. 8. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 226/39 2. 2. Dankzij het demonstratieprogramma heeft een herzie- ning van het beleid in Europese kustgebieden kunnen plaats- vinden, en gebleken is dat er verschillende vormen van goed beheer zijn. In het document worden zeven algemene beginselen genoemd die voor alle toekomstige GBKG-initiatie- ven zouden moeten gelden. Een Europese strategie voor het geïntegreerd beheer van kustgebieden kan worden omschreven als een methode die deze zeven beginselen omvat, en duurzame ontwikkeling van deze gebieden bevordert. In het document worden ook de verschillende beleidsopties voor een Europese GBKG-strategie onder de loep genomen, waaronder de rol van de EU, coördinatie tussen verschillende sectoren en een wettelijk kader. 3. Algemene opmerkingen 3. 1. Het Comité van de Regio’s is ingenomen met het discussiedocument als bijdrage aan de ontwikkeling van een Europese GBKG-strategie. 3. 2. Uit het demonstratieprogramma is duidelijk naar voren gekomen dat kustgebieden in heel Europa weliswaar met vergelijkbare problemen te kampen hebben, maar dat oplossin- gen doorgaans specifiek voor bepaalde gebieden gelden. Daar- om wijst het CvdR erop dat lokale en regionale overheden een essentiële rol moeten spelen in het GBKG. Juist lokale en regionale autoriteiten zijn het beste toegerust voor implemen- tatie van een geïntegreerd beheer van kustgebieden. 3. 3. Het CvdR pleit ervoor, de lering die uit het demonstra- tieprogramma is getrokken in het beleid mee te nemen. Het is van mening dat verdere ontwikkeling van een Europese GBKG- strategie van essentieel belang is om een goed beheer van de kustgebieden te bewerkstelligen, vooral omdat deze gebieden de grenzen van regio’s overschrijden. Naar het oordeel van het CvdR dient een dergelijke Europese strategie te bestaan uit een aantal coherente beginselen, maatregelen, initiatieven en een programma ter ondersteuning van lokale en regionale overhe- den bij de tenuitvoerlegging van GBKG-beleid. 4. Het belang van een lokale en regionale dimensie 4. 2. Uit ervaring is gebleken dat de keuze voor een bepaald bestuursniveau gebaseerd moet zijn op de omvang van het betreffende kustgebied. Het CvdR benadrukt dan ook dat een algemeen kader voor GBKG zou moeten bestaan uit een aantal basisprincipes op transnationaal niveau, een beleidskader op interregionaal niveau en meer aandacht voor definitie en tenuitvoerlegging van beleid (waaronder gedetailleerde plan- nen of strategieën) op regionaal en lokaal niveau. 4. 3. Het CvdR wijst erop dat lokale en regionale overheden het meest aangewezen zijn voor implementatie van het GBKG, aangezien zij het meest direct te maken hebben met kustproblemen en ervaring hebben met vraagstukken en beleid waarvoor een multisectorale benadering geboden is. Lokale en regionale autoriteiten vormen de ideale bestuurslaag om bewustwording van GBKG-vraagstukken te bevorderen; hun sleutelrol in ruimtelijke ordening zal bij de ontwikkeling van GBKG-plannen van onschatbare waarde blijken. 4. 4. Voorts onderstreept het CvdR dat lokale en regionale overheden in staat zijn in te spelen op lokale behoeften, door voor doorgaans regiogebonden problemen oplossingen te bieden op lokaal niveau. Gezien de diversiteit van kustgebieden zullen globale beleidsmaatregelen hun doel missen. Lokale en regionale overheden verkeren in de beste positie om lokaal GBKG-beleid te ontwikkelen. 4. 5. Het CvdR pleit voor oprichting van Europese samen- werkingsnetwerken van lokale en regionale overheden in kustgebieden. Daarbij kan worden gedacht aan een netwerk dat vergelijkbaar is met het Netwerk van duurzame steden, waarbij betrokkenen gemeenschappelijke problemen kunnen bespreken en mogelijke oplossingen kunnen uitwisselen en verspreiden. 5. Het belang van een EU-dimensie Het Comité van de Regio’s legt de nadruk op de waarde 5. 1. van een EU-dimensie in het GBKG-proces. Het ontwikkelen van een coherent GBKG-beleid in de lidstaten en hun regio’s wordt daarmee vergemakkelijkt. Voor het welslagen van een Europese GBKG-strategie dient een aantal zaken echter nader te worden bekeken. 4. 1. De volgende fase in de ontwikkeling van een Europese GBKG-strategie bestaat volgens het CvdR uit het vaststellen van een kader waarbinnen het geïntegreerd beheer ten uitvoer kan worden gelegd. Zoals de demonstratieprojecten hebben aangetoond, zijn verschillende kaders geschikt voor en toepas- selijk in specifieke gebieden. Elk kader dient te worden afgestemd op de behoeften van de betreffende kuststreek; een strategie die in een bepaalde lidstaat of regio goede resultaten oplevert, is niet per se geschikt voor een ander gebied. 5. 2. Het CvdR is van oordeel dat de EU een sturende rol op macroniveau moet vervullen. Er is niet één enkele benadering van een geïntegreerd beheer van de kustgebieden, en daarom moet bij de keuze voor een bepaald bestuursniveau rekening worden gehouden met de omvang van de betreffende kust- streek. Op Europees niveau dient globaal beleid te worden opgesteld, de concrete beleidsplannen hoeven alleen op regio- naal en lokaal niveau te worden uitgewerkt. C 226/40 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 8. 8. 2000 5. 3. De Europese Unie dient volgens het CvdR een pro- actieve rol te spelen bij het stimuleren van GBKG-procedures in Europa, onder meer door algemene beleidsbeginselen te formuleren. Er dienen maatregelen op Europees niveau te komen ter ondersteuning van regionale en lokale autoriteiten bij de tenuitvoerlegging van het GBKG. Hiertoe beveelt het CvdR aan, het opzetten van een ondersteuningsprogramma in overweging te nemen — vergelijkbaar met Interreg IIC — om de samenwerking tussen regio’s te stimuleren en netwerken op te zetten in bijvoorbeeld het Noordzeegebied, het Oostzee- gebied, de Atlantische Boog en het Middellandse-Zeegebied. — het voortzetten en ondersteunen van onderzoek en oplei- ding op GBKG-gebied, met bijvoorbeeld verdere ontwikke- ling van demonstratiemethoden en beleidskaders; — het verlenen van technische bijstand en expertise en het stimuleren van interregionale kaders, transnationale samenwerking en uitwisseling van ervaring; — meer besef aankweken over nut en noodzaak van een geïntegreerd beheer van de kustgebieden. 5. 4. Het CvdR is van oordeel dat de Europese Unie een belangrijke rol heeft te vervullen bij het ontwikkelen en onderhouden van grensoverschrijdende samenwerking tussen lidstaten en met derde landen in het kader van het GBKG. Voor een adequaat beheer van kuststreken zijn transnationale overeenkomsten en samenwerkingsnetwerken noodzakelijk. Het CvdR acht de EU het meest aangewezen om dergelijke overeenkomsten te stimuleren. 5. 5. Het CvdR dringt aan op een uitvoerige herziening van al het Europees beleid dat kuststreken aangaat, en van alle initiatieven met een Europese dimensie. Het gaat hierbij om beleid inzake ruimtelijke ontwikkeling zoals vastgelegd in het EROP, sociaal-economisch beleid zoals het GLB, het visserijbeleid en steunprogramma’s voor toeristische kustplaat- sen, het milieubeleid (programma’s ter bestrijding van milieu- vervuiling en voor natuurbehoud) en alle bijstand via de structuurfondsen die van invloed is op de ontwikkeling van kustgebieden. Het CvdR stelt voor, alle bestaande beleidsmaat- regelen te evalueren en te onderzoeken om er zeker van te zijn dat ze geen negatieve uitwerking hebben op kustgebieden. Daarnaast beveelt het CvdR aan, GBKG-beginselen en strategieën na voltooiing van het demonstratieprogramma in het globale EU-beleid op te nemen. 5. 6. Voor een toekomstig coherent GBKG-beleid op Euro- pees niveau stelt het CvdR voor een interdisciplinair team in te stellen, waarin de verschillende beleidsterreinen van de betrokken directoraten-generaal zijn vertegenwoordigd, en dat zou moeten worden geleid door het meest aangewezen D. -G. (bijv. het D. -G. Milieu). Taken van het team zouden zijn: verdere ontwikkeling van een Europese GBKG-strategie en verdere integratie van GBKG-beginselen in andere relevante beleidsgebieden. 5. 7. Het Comité van de Regio’s benadrukt de ondersteunen- de rol die de Europese Unie dient te spelen bij het geïntegreerd beheer van de kustgebieden, o. a. op de volgende manieren: — tenuitvoerlegging van het GBKG vergemakkelijken, door middel van een ondersteuningsprogramma ter bevordering van samenwerking tussen regio’s en de vorming van netwerken; 6. De noodzaak van betrokkenheid bij het geïntegreerd beheer van de kustgebieden Het CvdR wijst erop dat er meer bewustwording moet 6. 1. komen over het belang, en met name het adequate beheer, van kustgebieden. Hiertoe dienen alle huidige bestuurders zich op internationaal, nationaal, regionaal en lokaal niveau voor het GBKG-proces in te zetten. Dit vereist — in tegenstelling tot een ondersteunende rol — actieve en permanente participatie. De noodzaak van het GBKG dient te worden erkend en er dienen financiële middelen voor te worden uitgetrokken. Het CvdR is van mening dat lokale en regionale overheden zich hiervoor dienen in te zetten, en een deel van de verantwoordelijkheid op zich moeten nemen. 6. 2. Het CvdR is zich ervan bewust dat het geïntegreerd beheer van kustgebieden een complex proces is, waarbij alle bestuurders en gebruikers betrokken dienen te worden, evenals nationale regeringen, overheidsinstanties, regionale en lokale overheden, NGO’s, relevante commerciële sectoren en de bevolking. Eerste voorwaarde voor een adequaat beheer van kustgebieden is echter inzet van alle bestuurders en gebruikers om het GBKG-proces te doen slagen. Het CvdR beveelt daarom aan, binnen lokale, regionale en nationale overheden mechanismen in het leven te roepen die ervoor kunnen zorgen dat synergieën tot stand komen en alle relevante sectoren en individuen bij het proces betrokken worden. 7. De noodzaak van afbakening van kustgebieden 7. 1. Het CvdR pleit voor afbakening van kustgebieden op basis van natuurkundige factoren, waar nodig op lokaal niveau, zodat kan worden vastgesteld wat voor soort beleid gevoerd dient te worden. Hiertoe dienen alle beschikbare gegevens over kustgebieden te worden verzameld en verwerkt: fysieke omvang, bestuur en gebruikers. Het CvdR acht het definiëren van kustgebieden om de volgende redenen zeer zinvol: — het verlenen van middelen, met name om regionale en lokale overheden te ondersteunen bij het oplossen van kustproblemen; — bestaande problemen en tekortkomingen t. a. v. beheer kunnen worden vastgesteld; 8. 8. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 226/41 — er kan een inventaris worden gemaakt van de huidige bestuurders van kustgebieden en bestuurssystemen t. a. v. kustgebieden; — er kan meer samenwerking plaatsvinden tussen de huidige bestuurders en overheden; belangrijke rol spelen in het beheer van deze gebieden. Deze bestuurders dienen dan ook meer bewust te worden gemaakt van het nut en de noodzaak van het beheer van de kustgebie- den, en te worden opgeleid met het oog op de uitvoering van GBKG-procedures. — er kan een kader voor GBKG worden gecreëerd, met o. a. nieuwe bestuursstructuren, die voor specifieke kustgebie- den gelden. 9. Conclusies Het Comité van de Regio’s 7. 2. Het CvdR erkent dat de grenzen van kustgebieden worden bepaald door natuurlijke kenmerken en systemen, maar zij dienen wel duidelijk te worden afgebakend. Het stelt daarom voor, bij het definiëren van kustgebieden een evenwicht te vinden tussen natuurlijke kenmerken en bestaan- de bestuurssystemen. Bij het opstellen van een ontwerpbeleid t. a. v. het GBKG in Ierland bijvoorbeeld stelde men negen op natuurlijke wijze gevormde „kustkernen” vast. Deze werden vervolgens, op basis van onderzoek naar de bestaande admini- stratieve grenzen, opgedeeld in dertien kernen, omdat het vrij gemakkelijk was strategische plannen voor dertien i. p. v. negen kernen uit te werken. Het CvdR pleit ervoor, het definiëren van kustgebieden op lokaal/regionaal niveau te laten plaatsvinden, aangezien deze bestuurslagen het best weten wat de juiste grenzen zijn. 8. De noodzaak van financiële middelen 8. 1. Het CvdR herhaalt dat voor een adequate tenuitvoerleg- ging van het GBKG financiële middelen noodzakelijk zijn, in het bijzonder voor ontwikkeling en ondersteuning van uitvoeringsmechanismen voor het GBKG, opleiding en het verzamelen van gegevens. 8. 2. Het CvdR wijst erop dat gegevensverzameling en -verwerking essentieel zijn voor het vaststellen van een GBKG- informatie te kader. Het kan tijdrovend en kostbaar zijn, vergaren en die zo relevant en toegankelijk mogelijk te maken. Veel informatie is wel voorhanden, maar niet toegankelijk of niet overal bekend. Het CvdR stelt daarom voor om — met het oog op kostenbesparing — na te gaan welke informatie reeds beschikbaar is en vervolgens de ontbrekende gegevens te verzamelen. De behoeften aan onderzoek en informatie dienen middels partnerschappen tussen onderzoeksinstellingen en bestuurders in de kustgebieden te worden vastgesteld. 9. 1. is ingenomen met het discussiedocument en is van oordeel dat verdere ontwikkeling van GBKG-beginselen van essentieel belang is voor het opzetten van een GBKG-strategie voor de EU ter bescherming van kustgebieden en ter bevorde- ring van duurzame ontwikkeling en interregionale samenwer- king; 9. 2. wijst op de belangrijke rol van lokale en regionale overheden bij de tenuitvoerlegging van het GBKG, gezien hun ervaring met multisectorale vraagstukken en het doorgaans regiogebonden karakter van kustproblemen en -oplossingen. Gezien de diversiteit van de kustgebieden zijn lokale en regionale overheden het meest aangewezen om lokale oplos- singen voor lokale problemen te bieden. Het CvdR pleit voor oprichting van samenwerkingsnetwerken voor lokale en regionale autoriteiten in kustgebieden, zodat betrokkenen gemeenschappelijke problemen kunnen bespreken en mogelij- ke oplossingen kunnen uitwisselen en verspreiden, waarbij ook de diverse belangen- of gebruikersgroepen en de lokale bevolking zouden moeten worden betrokken; 9. 3. benadrukt het belang van een EU-dimensie voor het ontwikkelen van een GBKG-strategie, en stelt voor, de Europese Unie een sturende en ondersteunende rol te laten vervullen op macroniveau. Op die manier kunnen samenwerking tussen regio’s en de vorming van netwerken waarvan lidstaten en derde landen deel uitmaken, worden bevorderd. De EU vormt het meest aangewezen bestuursniveau om grensoverschrijden- de samenwerking ter ontwikkeling van een GBKG-strategie aan te moedigen, gezien de mogelijkheden van het nieuwe programma Interreg IIIB; 9. 4. wijst erop dat een uitvoerige herziening geboden is van al het Europees beleid dat kuststreken aangaat, en van andere initiatieven met een Europese dimensie. Het gaat hierbij om het EROP, het GLB, het visserijbeleid en steunprogramma’s voor toeristische kustplaatsen, het milieubeleid (programma’s ter bestrijding van milieuvervuiling en voor natuurbehoud) en alle bijstand via de structuurfondsen die van invloed is op de ontwikkeling van kustgebieden; 8. 3. In de ogen van het CvdR zijn financiële middelen ook van fundamenteel belang voor onderwijs en voor het aankweken van meer besef van het geïntegreerd beheer van kustgebieden, met name bij de huidige bestuurders in kuststreken. Zij zullen in de toekomst waarschijnlijk een 9. 5. dringt aan op de instelling van een interdisciplinair team waarin de verschillende beleidsterreinen van de betrokken directoraten-generaal zijn vertegenwoordigd. Taken van dit team zouden zijn: verdere ontwikkeling van een Europese GBKG-strategie en verdere integratie van GBKG-beginselen in andere relevante beleidsgebieden; C 226/42 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 8. 8. 2000 9. 6. wijst erop dat alle bestuurders en gebruikers zich voor het GBKG-proces dienen in te zetten. Binnen lokale, regionale en nationale overheden dienen mechanismen in het leven te worden geroepen die ervoor kunnen zorgen dat synergieën tot stand komen en alle relevante sectoren en individuen bij het proces worden betrokken; natuurlijke kenmerken en bestaande bestuurssystemen ten behoeve van kustregio’s. Deze afbakening zou op lokaal/regio- naal niveau moeten plaatsvinden, aangezien lokale en regionale overheden waarschijnlijk over de beste kennis beschikken m. b. t. grenzen, bestuurders, administratieve indeling en be- staande problemen; 9. 7. pleit voor afbakening van kustgebieden op basis van natuurkundige factoren, waar nodig op lokaal niveau, om te kunnen bepalen welk beleid gevoerd moet worden, en stelt voor bij deze afbakening een evenwicht te vinden tussen herhaalt de noodzaak van toereikende middelen, met 9. 8. name voor ontwikkeling en ondersteuning van uitvoerings- mechanismen voor het GBKG, gegevensverzameling en -verwerking, en voor opleiding, om tenuitvoerlegging van het GBKG mogelijk te maken. Brussel, 12 april 2000. De voorzitter van het Comité van de Regio’s Jos CHABERT


title: Kommissionens forordning (EF) nr. 754/2000 af 12. april 2000 om fastsættelse af de repræsentative priser og størrelsen af tillægsimporttolden for melasse i sektoren for sukker

eurovoc_concepts:
CCT duties
import
molasses
representative price

text: L 92/4 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 13. 4. 2000 KOMMISSIONENS FORORDNING (EF) Nr. 754/2000 af 12. april 2000 om fastsættelse af de repræsentative priser og størrelsen af tillægsimporttolden for melasse i sektoren for sukker KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER HAR — under henvisning til traktaten om oprettelse af Det Europæiske Fællesskab, under henvisning til Rådets forordning (EF) nr. 2038/1999 af 13. september 1999 om den fælles markedsordning for sukker (1), under henvisning til Kommissionens forordning (EF) nr. 1422/ 95 af 23. juni 1995 om gennemførelsesbestemmelser for import af melasse inden for sektoren for sukker og om forordning (EØF) nr. 785/68 (2), særlig artikel ændring af 1, stk. 2 og artikel 3, stk. 1, og ud fra følgende betragtninger: (1) (2) (3) I forordning (EF) nr. 1422/95 fastsættes, at cif-prisen ved import af melasse, i det følgende benævnt »den repræ- sentative pris«, i overensstemmelse med Kommissionens forordning (EØF) nr. 785/68 (3). Denne pris fastsættes for den standardkvalitet, der er defineret i artikel 1 i nævnte forordning. fastsættes Den repræsentative pris for melasse beregnes for et EF- grænseovergangssted, som er Amsterdam. Denne pris skal beregnes på grundlag af de gunstigste købsmulig- heder på verdensmarkedet, som konstateres på grundlag af noteringer eller priser på dette marked, der er justeret under hensyntagen til eventuelle kvalitetsforskelle i forhold til standardkvaliteten. Standardkvaliteten for melasse blev defineret ved forordning (EØF) nr. 785/68. skal der tages hensyn til Ved konstateringen af de gunstigste købsmuligheder på verdensmarkedet samtlige oplysninger om tilbud på verdensmarkedet, om konsta- terede priser på vigtige markeder i tredjelande samt om købekontrakter indgået i den internationale samhandel, som Kommissionen har fået kendskab til enten gennem medlemsstaterne eller på eget initiativ. Ved denne konstatering kan et gennemsnit af flere priser lægges til grund i henhold til artikel 7 i forordning (EØF) nr. 785/68 på betingelse af, at dette gennemsnit kan anses som repræsentativt for markedets faktiske tendens. vedrører en ringe mængde, der ikke er repræsentativ for markedet. Der skal heller ikke tages hensyn til tilbuds- priser, som ikke kan anses for repræsentative for marke- dets faktiske udvikling. For at opnå sammenlignelige oplysninger vedrørende melasse af standardkvalitet skal priserne alt efter kvali- teten af den tilbudte melasse forhøjes eller nedsættes i det omfang, der følger af anvendelsen af artikel 6 i forordning (EØF) nr. 785/68. Undtagelsesvis kan en repræsentativ pris i et begrænset tidsrum opretholdes på uændret niveau, når den tilbuds- pris, der har tjent som grundlag for den foregående konstatering af den repræsentative pris, ikke er kommet til Kommissionens kendskab, og de foreliggende tilbuds- priser, som ikke synes at være tilstrækkeligt repræsenta- tive for markedets faktiske tendens, ville føre til pludse- lige og væsentlige ændringer i den repræsentative pris. Når der eksisterer en forskel mellem udløsningsprisen for det pågældende produkt og den repræsentative pris, bør der fastsættes tillægsimporttold på betingelserne i artikel 3 i forordning (EF) nr. 1422/95. Såfremt import- tolden suspenderes i medfør af artikel 5 i forordning (EF) nr. 1422/95, bør der fastsættes særlige beløb for denne told. Anvendelse af disse bestemmelser giver anledning til at fastsætte de repræsentative priser og tillægsimporttolden for de pågældende produkter som anført i bilaget til nærværende forordning. De i denne forordning fastsatte foranstaltninger er i overensstemmelse med udtalelse fra Forvaltningsko- mitéen for Sukker — (5) (6) (7) (8) (9) UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: Artikel 1 De repræsentative priser og tillægstolden ved import af de i artikel 1 i forordning (EF) nr. 1422/95 omhandlede produkter fastsættes som angivet i bilaget. (4) Der skal ikke tages hensyn til oplysningerne, når det ikke drejer sig om produkter af sund og sædvanlig handels- tilbuddet nævnte pris kun kvalitet, eller når den i (1) EFT L 252 af 25. 9. 1999, s. 1. (2) EFT L 141 af 24. 6. 1995, s. 12. (3) EFT L 145 af 27. 6. 1968, s. 12. Artikel 2 Denne forordning træder i kraft den 13. april 2000. 13. 4. 2000 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 92/5 Denne medlemsstat. forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver Udfærdiget i Bruxelles, den 12. april 2000. På Kommissionens vegne Franz FISCHLER Medlem af Kommissionen til forordning om fastsættelse af de repræsentative priser og størrelsen af tillægsimporttolden for melasse i sektoren for sukker BILAG KN-kode Repræsentativ pris pr. 100 kg netto af det pågældende produkt Tillægstold pr. 100 kg netto af det pågældende produkt (EUR) Told, der skal opkræves ved import som følge af suspension, jf. artikel 5 i forordning (EF) nr. 1422/95, pr. 100 kg netto af det pågældende produkt (2) 1703 10 00 (1) 1703 90 00 (1) 8,03 8,23 — — 0,18 0,00 (1) Fastsættelse for standardkvaliteten som defineret i artikel 1 i forordning (EØF) nr. 785/68, som ændret. (2) Dette beløb erstatter i overensstemmelse med artikel 5 i forordning (EF) nr. 1422/95 toldsatsen i den fælles toldtarif fastsat for disse produkter


title: Vorschlag für einen Beschluß des Rates über den Standpunkt der Gemeinschaft im Assoziationsrat zur Teilnahme Ungarns an den Gemeinschaftsprogrammen in den Bereichen Berufsbildung und allgemeine Bildung

eurovoc_concepts:
EU programme
Hungary
Member States' contribution
education
vocational training

formats: html pdf

text: KOMMISSION DER EUROPÄISCHEN GEMEINSCHAFTEN Brüssel, den 12. 04. 2000 KOM(2000) 209 endgültig 2000/0089 (ACC) Vorschlag für einen BESCHLUSS DES RATES über den Standpunkt der Gemeinschaft im Assoziationsrat zur Teilnahme Ungarns an den Gemeinschaftsprogrammen in den Bereichen Berufsbildung und allgemeine Bildung (von der Kommission vorgelegt) BEGRÜNDUNG Im Dezember 1999 bekräftigte der Europäische Rat in Helsinki die Bedeutung des auf seiner Tagung im Dezember 1997 in Luxemburg eingeleiteten Erweiterungsprozesses. Er wies intensivierten hin, darauf erneut Heranführungsstrategie den Gemeinschaftsprogrammen große Bedeutung zukommt. im Rahmen Teilnahme festgelegten Beitrittsländer 1997 13 daß der der der an (MOEL) an den Die Teilnahme der zehn Beitrittsländer Mittel- und Osteuropas Gemeinschaftsprogrammen ist in den jeweiligen Europa-Abkommen vorgesehen. Nach den Europa-Abkommen werden die Bedingungen und Modalitäten für die Teilnahme dieser Länder von dem betreffenden Assoziationsrat festgelegt. 1999 nahmen alle MOEL in den Bereichen allgemeine Bildung, Berufsbildung und Jugend an der ersten Phase der Programme Leonardo da Vinci und Sokrates sowie am Programm Jugend für Europa teil, einige von ihnen bereits seit 1997, andere erst seit 1998 oder 1999. Die des Programmen war Heranführungsprozesses. Die Beschlüsse der Assoziationsräte mit den Bedingungen für diese Teilnahme sowie die Beschlüsse über die Programme selbst liefen am 31. Dezember 1999 aus. ein wichtiges Teilnahme Element diesen an Auf die bisherigen Programme soll eine zweite Phase von Leonardo da Vinci, eine zweite Phase von Sokrates sowie ein neues Jugend-Programm folgen. Die Beschlüsse über die Durchführung der zweiten Phase von Leonardo da Vinci und Sokrates sehen vor, daß die MOEL an den Programmen teilnehmen können. Eine ähnliche Bestimmung enthält der Entwurf für einen Beschluß des Europäischen Parlaments und des Rates zur Einführung des gemeinschaftlichen Aktionsprogramms Jugend, für das das Annahmeverfahren derzeit läuft. Alle MOEL haben ihre Bereitschaft zur Teilnahme an den neuen Programmen ab 2000 bekräftigt und wollen ihren finanziellen Beitrag teils aus ihrem Staatshaushalt, teils aus ihrer jährlichen PHARE-Zuweisung aufbringen. Nach den Schlußfolgerungen der Tagung des Europäischen Rates vom 12. und 13. Dezember 1997 in Luxemburg sollen diese Länder einen stetig ansteigenden eigenen finanziellen Beitrag leisten. Wegen der länderübergreifenden Natur dieser Programme ist es im Interesse aller Beteiligten, daß die im Rahmen der ersten Programmgeneration durchgeführten Maßnahmen mit den Nachfolgeprogrammen ohne Unterbrechung fortgesetzt werden können. Um es den MOEL zu ermöglichen, sich an diesen neuen Programmen von Anfang an zu beteiligen, schlägt die Kommission die Annahme zweier Beschlüsse durch die einzelnen Assoziationsräte vor: Der eine Beschluß betrifft die beiden bereits laufenden Programme Leonardo da Vinci II und Sokrates II und der andere das Programm Jugend. Somit könnten zunächst die vorgeschlagenen Beschlüsse für Leonardo da Vinci II und Sokrates II angenommen werden, während die vorgeschlagenen Beschlüsse für Jugend gefaßt werden könnten, sobald der Beschluß zur Einführung des Programms in Kraft tritt. In den vorgeschlagenen Assoziationsratsbeschlüssen werden vor allem folgende Fragen behandelt: • Für Projekte und Initiativen von Teilnehmern aus den MOEL gelten im Rahmen dieser Programme dieselben Bestimmungen, Regeln und Verfahren wie für Teilnehmer aus den 2 Mitgliedstaaten, insbesondere was die Einreichung, Bewertung und Auswahl von Anträgen und Projekten, die Zuständigkeiten der nationalen Stellen bei der Durchführung der Programme sowie die Tätigkeiten im Zusammenhang mit dem Monitoring der Teilnahme an den Programmen betrifft. • Die MOEL leisten gemäß den Assoziationsratsbeschlüssen jedes Jahr einen finanziellen Beitrag zu den Programmen. Dieser Beitrag wird den MOEL nicht zurückerstattet, falls er am Ende des Jahres mit den durchgeführten Maßnahmen nicht ausgeschöpft wurde. • Im Einklang mit den Schlußfolgerungen des Europäischen Rates von Luxemburg wird den MOEL angeboten, an den Programmausschüssen als Beobachter teilzunehmen, wenn die für sie relevanten Punkte behandelt werden. • Die Beschlüsse sollen für die Laufzeit der Programme gelten und am Tag ihrer Annahme in Kraft treten. Eine rasche Annahme der Assoziationsratsbeschlüsse würde es den Beitrittsländern ermöglichen, an den gemeinschaftlichen Netzen und sonstigen Maßnahmen in den Bereichen allgemeine Bildung, Berufsbildung und Jugend ohne Unterbrechung weiter teilzunehmen. Der Rat wird daher ersucht, den beigefügten Vorschlag für einen Beschluss des Rates über den Standpunkt der Gemeinschaft im Assoziationsrat zur Teilnahme Ungarns an den Gemeinschaftsprogrammen in den Bereichen Berufsbildung und allgemeine Bildung anzunehmen. 3 Vorschlag für einen BESCHLUSS DES RATES über den Standpunkt der Gemeinschaft im Assoziationsrat zur Teilnahme Ungarns an den Gemeinschaftsprogrammen in den Bereichen Berufsbildung und allgemeine Bildung DER RAT DER EUROPÄISCHEN UNION - gestützt auf den Vertrag zur Gründung der Europäischen Gemeinschaft, insbesondere auf die Artikel 149 und 150 in Verbindung mit Artikel 300 Absatz 2, auf Vorschlag der Kommission, in Erwägung nachstehender Gründe: (1) (2) (3) (4) Das Zusatzprotokoll zum Europa-Abkommen zur Gründung einer Assoziation zwischen den Europäischen Gemeinschaften und ihren Mitgliedstaaten einerseits und der Republik Ungarn andererseits wurde am 4. Dezember 1995 durch Beschluß des Rates und der Kommission geschlossen. Gemäß Artikel 1 des Zusatzprotokolls kann sich Ungarn an Rahmenprogrammen, spezifischen Programmen, Projekten und anderen Aktionen der Gemeinschaft, vor allem in den Bereichen Berufsbildung und allgemeine Bildung, beteiligen; gemäß Artikel beschließt der Assoziationsrat, unter welchen Voraussetzungen und zu welchen Bedingungen sich Ungarn an diesen Aktivitäten beteiligen kann. Aufgrund des Beschlusses Nr. 1/97 des Assoziationsrates zwischen den Europäischen Gemeinschaften und ihren Mitgliedstaaten einerseits und der Republik Ungarn andererseits vom 4. August 19971 hat Ungarn seit dem 1. September 1997 an der ersten Phase der Programme Leonardo da Vinci und Sokrates teilgenommen. Gemäß dem Beschluß 1999/382/EG des Rates vom 26. April 1999 über die Durchführung der zweiten Phase des gemeinschaftlichen Aktionsprogramms in der Berufsbildung Leonardo da Vinci2, insbesondere gemäß Artikel 10, und gemäß dem Beschluß Nr. 253/2000/EG des Europäischen Parlaments und des Rates vom 24. Januar 2000 über die Durchführung der zweiten Phase des gemeinschaftlichen Aktionsprogramms im Bereich der allgemeinen Bildung Sokrates3, insbesondere gemäß Artikel 12, stehen diese Programme den assoziierten mittel- und osteuropäischen Ländern nach Maßgabe der Bedingungen offen, die in den Europa- jeweiligen Abkommen, Assoziationsräte festgelegt sind - ihren Zusatzprotokollen den Beschlüssen und der 1 2 3 ABl. L 260 vom 23. 9. 1997, S. 23. ABl. L 146 vom 11. 6. 1999, S. 33. ABl. L 28 vom 3. 2. 2000, S. 1. 4 BESCHLIESST: Der Standpunkt hinsichtlich der Teilnahme Ungarns an den Gemeinschaftsprogrammen in den Bereichen Berufsbildung und allgemeine Bildung, den die Gemeinschaft in dem durch ihren das Europa-Abkommen Mitgliedstaaten einerseits und der Republik Ungarn andererseits eingesetzten Assoziationsrat vertritt, stützt sich auf den beigefügten Entwurf für einen Beschluß des Assoziationsrates. den Europäischen Gemeinschaften zwischen und Geschehen zu Brüssel am Im Namen des Rates Der Präsident 5 Entwurf BESCHLUSS Nr. /2000 DES ASSOZIATIONSRATES zwischen den Europäischen Gemeinschaften und ihren Mitgliedstaaten einerseits und der Republik Ungarn andererseits vom. zur Annahme der Bedingungen und Voraussetzungen für die Teilnahme der Republik Ungarn an den Gemeinschaftsprogrammen in den Bereichen Berufsbildung und allgemeine Bildung DER ASSOZIATIONSRAT - gestützt auf das Zusatzprotokoll zum Europa-Abkommen zwischen den Europäischen Gemeinschaften und ihren Mitgliedstaaten einerseits und der Republik Ungarn andererseits4 betreffend die Teilnahme Ungarns an Gemeinschaftsprogrammen, insbesondere auf die Artikel 1 und 2, in Erwägung nachstehender Gründe: (1) (2) (3) Gemäß Artikel 1 des Zusatzprotokolls kann sich Ungarn an Rahmenprogrammen, spezifischen Programmen, Projekten und anderen Aktionen der Gemeinschaft, vor allem in den Bereichen Berufsbildung und allgemeine Bildung, beteiligen. Gemäß Artikel 2 des Zusatzprotokolls beschließt der Assoziationsrat, unter welchen Voraussetzungen und zu welchen Bedingungen sich Ungarn an diesen Aktivitäten beteiligen kann. Aufgrund des Beschlusses Nr. 1/97 des Assoziationsrates zwischen den Europäischen Gemeinschaften und ihren Mitgliedstaaten einerseits und der Republik Ungarn andererseits vom 4. August 19975 hat Ungarn seit dem 1. September 1997 an der ersten Phase der Programme Leonardo da Vinci und Sokrates teilgenommen; es hat den Wunsch geäußert, auch an der zweiten Phase dieser Programme teilzunehmen - BESCHLIESST: Artikel 1 Ungarn nimmt an der zweiten Phase der Programme der Europäischen Gemeinschaft Leonardo da Vinci und Sokrates (nachstehend "Leonardo da Vinci II" und "Sokrates II" genannt) unter den Voraussetzungen und Bedingungen teil, die in den Anhängen I und II festgelegt sind, welche Bestandteil dieses Beschlusses sind. 4 5 ABl. L 317 vom 30. 12. 1995, S. 30. ABl. L 260 vom 23. 9. 1997, S. 23. 6 Dieser Beschluß gilt für die Laufzeit der Programme Leonardo da Vinci II und Sokrates II, die am 1. Januar 2000 beginnt. Artikel 2 Artikel 3 Dieser Beschluß tritt am Tag seiner Annahme durch den Assoziationsrat in Kraft. Geschehen zu Brüssel am Im Namen des Assoziationsrates Der Präsident 7 ANHANG I Voraussetzungen und Bedingungen für die Teilnahme der Republik Ungarn an den Programmen Leonardo da Vinci II und Sokrates II 1. Sofern in diesem Beschluß nichts anderes festgelegt ist, beteiligt sich Ungarn an den Aktivitäten im Rahmen der Programme Leonardo da Vinci II und Sokrates II (nachstehend in Übereinstimmung mit den Zielsetzungen, Kriterien, "die Programme" genannt) Verfahren und Fristen des Beschlusses 1999/382/EG des Rates vom 26. April 1999 und des Beschlusses Nr. 253/2000/EG des Europäischen Parlaments und des Rates vom 24. Januar 2000 über die Durchführung dieser gemeinschaftlichen Aktionsprogramme. 2. Im Einklang mit den Artikeln 5 der Beschlüsse über Leonardo da Vinci II und Sokrates II und mit den von der Kommission angenommenen Bestimmungen über die Verpflichtungen der Mitgliedstaaten und der Kommission hinsichtlich der für Leonardo da Vinci und Sokrates zuständigen nationalen Stellen richtet Ungarn geeignete Strukturen für eine koordinierte Verwaltung der Durchführung der Programmaktionen auf nationaler Ebene ein und ergreift die erforderlichen Maßnahmen, um eine angemessene Finanzierung dieser Stellen zu gewährleisten, denen im Rahmen des Programms Zuschüsse für ihre Tätigkeit gewährt werden. Ungarn wird alle sonstigen Maßnahmen ergreifen, die für eine effiziente Programmabwicklung auf nationaler Ebene erforderlich sind. 3. Im Hinblick auf seine Teilnahme an den Programmen zahlt Ungarn jedes Jahr einen Beitrag in den Gesamthaushalt der Europäischen Union nach den in Anhang II beschriebenen Modalitäten. Um etwaigen Entwicklungen im Rahmen des Programms oder Änderungen der Absorptionskapazität Ungarns Rechnung zu tragen, ist der Assoziationsauschuß befugt, diesen Beitrag bei Bedarf so anzupassen, daß Haushaltsungleichgewichte bei der Programmdurchführung vermieden werden. 4. Bei der Einreichung, der Bewertung und der Auswahl der Anträge gelten für förderungswürdige Einrichtungen, Organisationen und Einzelpersonen in Ungarn dieselben förderungswürdige Einrichtungen, Bedingungen Organisationen und Einzelpersonen in der Gemeinschaft. und Voraussetzungen wie für Die Kommission kann bei der Auswahl unabhängiger Experten nach den einschlägigen Bestimmungen der Beschlüsse über die Programme die Benennung ungarischer Experten in Erwägung ziehen, die sie bei der Evaluierung von Projekten unterstützen. 5. Um den Gemeinschaftscharakter der Programme zu gewährleisten, muß an den Projekten und Aktivitäten mindestens ein Partner aus einem Mitgliedstaat der Gemeinschaft beteiligt sein. 6. Die Mittelzuweisungen an Ungarn für Mobilitätsmaßnahmen gemäß Anhang I Abschnitt II. 1 des Beschlusses über Leonardo da Vinci II, für dezentrale Aktionen im Rahmen von Sokrates sowie für die finanzielle Unterstützung der Tätigkeit der gemäß Punkt 2 dieses Anhangs eingerichteten nationalen Stellen richten sich nach den auf Gemeinschaftsebene beschlossenen jährlichen Programmbudgets sowie nach dem ungarischen Beitrag zu den Programmen. Die finanzielle Unterstützung für die Tätigkeit der nationalen Stellen beträgt 8 höchstens 50 % der für die Arbeitsprogramme der nationalen Stellen vorgesehenen Mittelausstattung. 7. Die Mitgliedstaaten der Gemeinschaft sowie Ungarn tun im Rahmen der geltenden Bestimmungen alles, um Studierenden, Lehrkräften, Auszubildenden, Ausbildern, Angehörigen der Hochschulverwaltung, Jugendlichen und anderen berechtigten Personen, die sich zum Zweck der Teilnahme an Aktivitäten im Rahmen dieses Beschlusses von Ungarn in die Gemeinschaft und umgekehrt begeben, Freizügigkeit und freie Wahl des Wohnsitzes zu ermöglichen. 8. Waren und Dienstleistungen für Maßnahmen im Rahmen dieses Beschlusses sind in Ungarn von indirekten Steuern, Zöllen, Ein- und Ausfuhrverboten und -beschränkungen befreit. 9. Unbeschadet der Pflichten der Kommission der Europäischen Gemeinschaften und des Rechnungshofs der Europäischen Gemeinschaft in bezug auf das Monitoring und die Evaluierung der Programme gemäß den Beschlüssen über Leonardo da Vinci II und Sokrates II (Artikel 13 bzw. 14) wird die Teilnahme Ungarns an diesen Programmen von der Kommission und Ungarn laufend partnerschaftlich überwacht. Ungarn unterbreitet der sich an anderen spezifischen Kommission entsprechende Berichte und beteiligt Maßnahmen, die die Gemeinschaft in diesem Zusammenhang ergreift. 10. In Übereinstimmung mit der Haushaltsordnung der Gemeinschaft sehen vertragliche Vereinbarungen, die mit oder von ungarischen Einrichtungen geschlossen werden, Kontrollen und Prüfungen vor, die von der Kommission oder dem Rechnungshof bzw. unter deren Aufsicht durchgeführt werden. Der Zweck von Rechnungsprüfungen kann darin bestehen, die Einnahmen und Ausgaben der Einrichtung im Hinblick auf die vertraglichen Verpflichtungen gegenüber der Gemeinschaft zu kontrollieren. Soweit sinnvoll und möglich leisten die zuständigen ungarischen Behörden im Geiste der Zusammenarbeit und im beiderseitigen Interesse jedwede Unterstützung, die für die Durchführung solcher Kontrollen und Prüfungen unter den gegebenen Umständen erforderlich oder hilfreich ist. Die von der Kommission angenommenen Bestimmungen über die Verpflichtungen der Mitgliedstaaten und der Kommission hinsichtlich der für Leonardo da Vinci und Sokrates zuständigen nationalen Stellen finden auf die Beziehungen zwischen Ungarn, der Kommission und den ungarischen nationalen Stellen Anwendung. Im Falle von Unregelmäßigkeiten, Fahrlässigkeit oder Betrug, die den ungarischen nationalen Stellen anzulasten sind, tragen die ungarischen Behörden die Verantwortung für die ausstehenden Beträge. 11. Unbeschadet der Verfahren nach Artikel 7 des Beschlusses über Leonardo da Vinci II und Artikel 8 des Beschlusses über Sokrates II nehmen die Vertreter Ungarns als Beobachter an den Sitzungen der Programmausschüsse teil, wenn die für sie relevanten Punkte behandelt werden. Wenn andere Punkte erörtert oder Abstimmungen durchgeführt werden, treten diese Ausschüsse ohne die Vertreter Ungarns zusammen. 12. Sämtliche Kontakte mit der Kommission im Zusammenhang mit der Antragstellung, der Auftragsvergabe, der Vorlage von Berichten und sonstigen Verwaltungsvereinbarungen im Rahmen der Programme erfolgen in einer Amtssprache der Gemeinschaft. 9 13. Die Gemeinschaft und Ungarn können Maßnahmen im Rahmen dieses Beschlusses unter Einhaltung einer Frist von zwölf Monaten jederzeit schriftlich beenden. Zum Zeitpunkt der Beendigung laufende Projekte und Maßnahmen werden bis zu ihrem Abschluß nach den Bedingungen dieses Beschlusses fortgesetzt. 10 ANHANG II Finanzieller Beitrag der Republik Ungarn zu Leonardo da Vinci II und Sokrates II 1. Leonardo da Vinci Ungarn leistet im Rahmen seiner Teilnahme am Programm Leonardo da Vinci II folgenden finanziellen Beitrag zum Gesamthaushalt der Europäischen Union (in ): € Jahr 2000 Jahr 2001 Jahr 2002 Jahr 2003 Jahr 2004 Jahr 2005 Jahr 2006 2 558 000 2 629 000 2 806 000 2 930 000 3 054 000 3 214 000 3 338 000 2. Sokrates Ungarn leistet im Rahmen seiner Teilnahme am Programm Sokrates II im Jahr 2000 einen finanziellen Beitrag zum Gesamthaushalt der Europäischen Union in Höhe von 4 818 000 €. Der Beitrag Ungarns für die folgenden Jahre der Programmdurchführung wird vom Assoziationsrat im Laufe des Jahres 2000 festgesetzt. 3. Ungarn entrichtet den obengenannten Beitrag zum Teil aus dem ungarischen Staatshaushalt und zum Teil aus dem PHARE-Länderprogramm Ungarns. Die beantragten PHARE- PHARE-Mittel Programmierungsverfahrens aufgrund einer separaten Finanzierungsvereinbarung zur Verfügung gestellt. Gemeinsam mit dem Anteil aus dem ungarischen Staatshaushalt bilden diese Mittel den Eigenbeitrag Ungarns, aus dem Ungarn die Zahlungen aufgrund der jährlichen Mittelanforderungen durch die Kommission leistet. im Rahmen getrennten Ungarn werden eines 4. Die PHARE-Mittel werden nach folgendem Zeitplan abgerufen: € - 2 384 000 als Beitrag zu Sokrates II im Jahr 2000; - folgende jährliche Beiträge zu Leonardo da Vinci II (in € ): Jahr 2000 Jahr 2001 Jahr 2002 Jahr 2003 Jahr 2004 Jahr 2005 Jahr 2006 1 267 000 1 303 000 1 391 000 Betrag wird später festgesetzt Betrag wird später festgesetzt Betrag wird später festgesetzt Betrag wird später festgesetzt Der restliche Beitrag Ungarns wird aus dem ungarischen Staatshaushalt finanziert. 5. Die Haushaltsordnung für den Gesamthaushaltsplan der Europäischen Union gilt auch für die Verwaltung des Beitrags Ungarns. Reise- und Aufenthaltskosten, die Vertretern und Sachverständigen Ungarns infolge der Teilnahme an den Ausschußsitzungen als Beobachter im Sinne von Anhang I Punkt 11 oder an anderen Sitzungen im Zusammenhang mit der Programmdurchführung entstehen, 11 werden von der Kommission auf der gleichen Grundlage und nach den gleichen Verfahren erstattet wie für nicht dem öffentlichen Dienst angehörige Sachverständige der Mitgliedstaaten der Europäischen Union. 6. Nach Inkrafttreten dieses Beschlusses und zu Beginn jedes folgenden Jahres fordert die Kommission von Ungarn Mittel in Höhe seines Beitrags an, den es nach diesem Beschluß zu den einzelnen Programmen zu entrichten hat. Dieser Beitrag wird in Euro ausgedrückt und ist auf ein Euro-Bankkonto der Kommission einzuzahlen. Ungarn zahlt seinen Beitrag aufgrund der Mittelanforderung innerhalb folgender Fristen: - den Anteil aus dem Staatshaushalt bis zum 1. Mai, sofern die Kommission die Mittel vor dem 1. April anfordert, bzw. spätestens einen Monat nach der Mittelanforderung, wenn diese erst später erfolgt; - den aus PHARE finanzierten Anteil bis zum 1. Mai, sofern Ungarn die entsprechenden Beträge bis dahin überwiesen wurden, bzw. spätestens 30 Tage nach Überweisung dieser Beträge an Ungarn. Bei verspäteter Zahlung des Beitrags werden Ungarn ab dem Fälligkeitstag Zinsen für den offenstehenden Betrag berechnet. Als Zinssatz wird der um 1,5 Prozentpunkte erhöhte am Fälligkeitstag geltende Zinssatz der Europäischen Zentralbank für Geschäfte in Euro angewandt. 12 FINANZBOGEN 1. BEZEICHNUNG DER MASSNAHME Teilnahme Ungarns an den Programmen Leonardo da Vinci und Sokrates 2. HAUSHALTSLINIE B7-030 Wirtschaftliche Hilfe für die assoziierten Länder Mittel- und Osteuropas 6091 Einnahmen aus der Beteiligung assoziierter mitteleuropäischer Länder an Programmen der Gemeinschaft 3. RECHTSGRUNDLAGE Vertrag zur Gründung der Europäischen Gemeinschaft, insbesondere die Artikel 149 und 150 in Verbindung mit Artikel 300 Absatz 2; Zusatzprotokoll zum Europa-Abkommen mit Ungarn, das die Teilnahme an den Gemeinschaftsprogrammen vorsieht; Beschluß 1999/382/EG des Rates vom 26. April 1999 über die Durchführung der zweiten Phase des Programms Leonardo da Vinci, insbesondere Artikel 10; Beschluß Nr. 253/2000/EG des Europäischen Parlaments und des Rates vom 24. Januar 2000 über die Durchführung der zweiten Phase des Programms Sokrates, insbesondere Artikel 12. 4. 4. 1 BESCHREIBUNG DER MASSNAHME Allgemeines Ziel der Maßnahme Das Zusatzprotokoll zum Europa-Abkommen mit Ungarn sieht eine Teilnahme Ungarns an den Gemeinschaftsprogrammen in einer Reihe von Bereichen vor, darunter im Bereich der allgemeinen und beruflichen Bildung. Diese Beteiligung wird zur Umsetzung der Bestimmungen des Europa-Abkommens über die wirtschaftliche und kulturelle Zusammenarbeit beitragen; außerdem kann Ungarn sich bei dieser Gelegenheit mit den Verfahren und Methoden der Gemeinschaftsprogramme vertraut machen. Ungarn hat seit dem 1. September 1997 an der ersten Phase der Programme Leonardo da Vinci und Sokrates teilgenommen. Gemäß der Kommissionsmitteilung “Agenda 2000” vom 16. 7. 1997 und den Schlußfolgerungen des Europäischen Rates von Luxemburg ist die Beteiligung Ungarns an diesen Programmen Teil der intensivierten Heranführungsstrategie, mit der diesem Land bei der Vorbereitung auf seinen künftigen Beitritt zur Union geholfen wird. Voraussetzung für die Teilnahme an den Programmen ist ein Beschluß des Assoziationsrates EU-Ungarn. Der Beschluß des Assoziationsrates vom 4. August 13 1997, mit dem die Teilnahme Ungarns an der ersten Phase dieser Programme genehmigt wurde, lief am 31. Dezember 1999 aus. Dieser Entwurf für einen neuen Beschluß des Assoziationsrates zielt darauf ab, die weitere Teilnahme Ungarns an den Programmen zu ermöglichen und einen reibungslosen Übergang zu gewährleisten. Wie bereits im ersten Beschluß werden die Bedingungen insbesondere für den finanziellen Beitrag Ungarns und die praktischen Vorkehrungen für die Teilnahme an diesen Programmen festgelegt. zweiten Programmphase ersten zur von der 4. 2 Dauer der Maßnahme und Bestimmungen über eventuelle Verlängerungen Bis zum Ende der Laufzeit der Gemeinschaftsprogramme, d. h. bis zum 31. 12. 2006. 5. 5. 1 5. 2 5. 3 EINSTUFUNG DER AUSGABEN / EINNAHMEN Nichtobligatorische Ausgaben Getrennte Mittel Art der Einnahmen Da Ungarn nach Artikel 3 des Zusatzprotokolls zum Europa-Abkommen die Kosten seiner Teilnahme selbst trägt, wird es aufgefordert werden, einen finanziellen Beitrag zur Teilnahme an den Programmen zu leisten. Derselbe Artikel sieht vor, daß die Gemeinschaft einen Teil des ungarischen Beitrags übernehmen kann, so daß Ungarn lediglich einen Teil des Beitrags aus seinem Staatshaushalt aufbringt. Der restliche Beitrag wird aus dem PHARE-Länderprogramm beigesteuert. Die benötigten PHARE-Mittel gehen zu Lasten der Haushaltslinie B7-030 und werden Ungarn aufgrund einer separaten Finanzierungsvereinbarung zur Verfügung gestellt. Gemeinsam mit dem Anteil aus dem ungarischen Staatshaushalt bilden diese Mittel den Eigenbeitrag Ungarns, aus dem es die Zahlungen aufgrund der jährlichen Mittelanforderungen durch die Kommission leistet. Nach Entrichtung des Gesamtbeitrags durch Ungarn wird dieser auf den Einnahmenposten 6091 des EU- Haushaltsplans übertragen. 6. ART DER AUSGABEN / EINNAHMEN – – – – Zuschuß zu 100% Zuschuß zwecks Kofinanzierung mit anderen öffentlichen und/oder privaten Gebern Eine teilweise oder vollständige Rückzahlung des Finanzbeitrags der Gemeinschaft ist nicht vorgesehen. Auf der Einnahmenseite wird der Beitrag Ungarns zur Deckung der Kosten seiner Teilnahme unter dem Posten 6091 ausgewiesen. Die Einnahmen werden bei den Ausgabenposten für die beiden Programme und ggf. bei den entsprechenden operativen Ausgabenposten eingestellt. Die voraussichtlichen Gesamteinnahmen sind Punkt 7. 4 zu entnehmen. 14 7. 7. 1 FINANZIELLE BELASTUNG Berechnung der Gesamtkosten der Maßnahme (Einheits- und Gesamtkosten) Auf der Grundlage des Zusatzprotokolls zum Europa-Abkommen mit Ungarn wurden folgende Finanz- und Haushaltsregelungen für die beiden Programme vereinbart: Der Beitrag Ungarns trägt zwei Elementen Rechnung: auf der Grundlage der - den vorhersehbaren operationellen Kosten, die Programmbudgets (vorläufige jährliche Aufteilung der Mittelausstattung von Leonardo da Vinci und Vorentwurf des Sokrates-Budgets für 2000), der geschätzten Absorptionskapazität des Landes und der bisherigen Erfahrungen im Zuge der Teilnahme an der ersten Phase von Leonardo da Vinci und Sokrates berechnet wurden; - den vorhersehbaren Verwaltungskosten für Sitzungen und Dienstreisen. Diese Verwaltungskosten dürften sich jährlich auf 24 000 für Leonardo da Vinci und auf 50 000 für Sokrates belaufen. € € Ungarn wird die Mittelausstattung seines jährlichen PHARE-Länderprogramms zum Teil dazu einsetzen, seinen Beitrag aus dem Staatshaushalt zu den operationellen Kosten zu ergänzen. 7. 2 Aufschlüsselung nach Kostenelementen (in € ) 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 Insge- samt Leonardo da Vinci 2 558 000 2 629 000 2 806 000 2 930 000 3 054 000 3 214 000 3 338 000 20 529 000 Sokrates 4 818 000 4 818 000 INSGE- SAMT 7 376 000 2 629 000 2 806 000 2 930 000 3 054 000 3 214 000 3 338 000 25 347 000 7. 3 Ausgaben für Studien, Sachverständige usw. Haushaltsplans im Rahmen von Teil B des p. m. : bis zu einem Höchstbetrag entsprechend dem Anteil an den EUR15- Mittelausstattungen für Leonardo da Vinci und Sokrates, jedoch innerhalb der Grenzen, die durch den Beitrag aus dem Staatshaushalt des Landes vorgegeben sind. 15 7. 4 Fälligkeitsplan für Verpflichtungs- und Zahlungsermächtigungen Unter Posten B7-030 zu verbuchende Beträge 2000 2001 2002 INSGE- SAMT 3 651 000 1 303 000 1 391 000 6 345 000 3 651 000 1 303 000 1 391 000 6 345 000 Verpfl. - ermächt. Zahlungs- ermächt. Voraussichtliche jährliche Einnahmen: Posten 6091 Operationeller Anteil Verwaltungs- anteil 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 INSGE- SAMT 7 302 000 2 605 000 2 782 000 2 906 000 3 030 000 3 190 000 3 314 000 25 129 000 74 000 24 000 24 000 24 000 24 000 24 000 24 000 218 000 INSGESAMT 7 376 000 2 629 000 2 806 000 2 930 000 3 054 000 3 214 000 3 338 000 25 347 000 8. BETRUGSBEKÄMPFUNGSMASSNAHMEN In allen Verträgen, Abkommen und sonstigen rechtsverbindlichen Zusagen der Kommission ist vorgesehen, daß die Kommission und der Rechnungshof Kontrollen an Ort und Stelle vornehmen. Unter anderem sind die Begünstigten der Maßnahmen verpflichtet, Berichte und Finanzausweise vorzulegen. Diese werden auf ihren Inhalt und auf die Vereinbarkeit der Ausgaben mit dem Ziel der Finanzierung durch die Gemeinschaft geprüft. Die Betrugsbekämpfungsbestimmungen für die grundlegenden Haushaltslinien gelten nach einer Anpassung an die Situation der mitteleuropäischen Länder auch für diese Haushaltslinie. 9. 9. 1 KOSTEN-WIRKSAMKEITS-ANALYSE Quantifizierbare Einzelziele; Zielgruppen Mit der Öffnung der Programme Leonardo da Vinci II und Sokrates II für Ungarn soll dieses Land in den Genuß der gleichen Vorteile wie die Mitgliedstaaten der Gemeinschaft kommen. Wichtigstes Ziel der Gemeinschaftsaktion im Bereich allgemeine und berufliche Bildung ist es, die europäischen Bürger in die Lage zu versetzen, ihre Möglichkeiten voll auszuschöpfen und Initiative und Kreativität zu 16 entwickeln, damit sie uneingeschränkt in der Gesellschaft und am europäischen Einigungswerk partizipieren können. Voraussetzung für die Verwirklichung dieses Ziels ist die schrittweise Schaffung eines offenen europäischen Raumes für allgemeine und berufliche Bildung. Im Bereich der allgemeinen Bildung ist es das Hauptziel des Programms Sokrates II, durch die Förderung der Zusammenarbeit zwischen den Mitgliedstaaten zur Entwicklung einer hochwertigen Bildung beizutragen. Das Programm umfaßt im einzelnen folgende Ziele: – – – – – – – – – der Entwicklung des Bildungswesens mit dem Ziel, gestützt auf das kulturelle Erbe eines jeden Mitgliedstaates den Gedanken der Unionsbürgerschaft zu stärken; europäischen Dimension allen Ebenen auf Förderung umfangreicherer und besserer Kenntnisse insbesondere in den weniger verbreiteten und weniger häufig unterrichteten Sprachen der Europäischen Union mit dem Ziel, das Verständnis und die Solidarität zwischen den Völkern der Union zu stärken, sowie Förderung der interkulturellen Dimension im Bildungswesen; Förderung einer breit angelegten und intensiven Zusammenarbeit der Bildungseinrichtungen auf allen Ebenen mit dem Ziel einer besseren Nutzung ihres intellektuellen und pädagogischen Potentials; Förderung der Mobilität der Lehrkräfte mit dem Ziel, dem Unterricht eine europäische Dimension zu verleihen und zur Verbesserung ihrer Qualifikation beizutragen; Förderung der Mobilität der Studierenden durch die Möglichkeit, einen Teil ihrer Studien in einem anderen Mitgliedstaat zu absolvieren, mit dem Ziel, die europäische Dimension im Bildungswesen zu konsolidieren; Förderung der Beziehungen zwischen Schülern in der Europäischen Union und Förderung der europäischen Dimension im Bildungswesen; der akademischen Anerkennung Studienabschlüssen, Förderung Studienzeiten die dem Ziel, Entwicklung eines offenen europäischen Raumes im Bildungsbereich zu erleichtern; anderen Leistungsnachweisen mit von und Förderung des offenen Unterrichts und der Fernlehre im Rahmen des Programms; Förderung des Informations- und Erfahrungsaustausches mit dem Ziel, Vielfalt und Eigenart der Bildungssysteme in den Mitgliedstaaten zu einer Quelle gegenseitiger Bereicherung und Anregung werden zu lassen. Im Bereich der beruflichen Bildung ist es das Hauptziel des Programms Leonardo da Vinci, der Mitgliedstaaten unterstützt und ergänzt. Daher wird insbesondere folgendes angestrebt: eine Berufsbildungspolitik die Maßnahmen umzusetzen, die 17 – – der für in die Verbesserung der Berufsbildungssysteme Unterstützung und beruflichen den Mitgliedstaaten: Verbesserung -maßnahmen Erstausbildung und des Eintritts der Jugendlichen in das Erwerbsleben, Verbesserung der Maßnahmen zur beruflichen Weiterbildung in den der Mitgliedstaaten, Unterstützung Chancengleichheit für Männer und Frauen in der Berufsbildung, Verbesserung der Berufsbildungsmaßnahmen für Personen, die beispielsweise aufgrund von sozioökonomischen, ethnischen Faktoren, wegen körperlicher oder geistiger Behinderungen oder wegen fehlender oder unzureichender Qualifikationen auf dem Arbeitsmarkt benachteiligt und deshalb von sozialer Ausgrenzung bedroht sind; geographischen oder Berufsberatung, Förderung der Innovationen Verbesserung der Berufsbildungsmaßnahmen auf der Ebene von Unternehmen und Arbeitnehmern, einschließlich der Zusammenarbeit zwischen Hochschulen und Unternehmen: um dem technologischen Wandel und seinen Auswirkungen auf die Arbeit und die erforderlichen Qualifikationen und Fähigkeiten Rechnung tragen, Investitionen in die Weiterbildung der Arbeitnehmer, Transfer technologischer Innovationen im Rahmen einer Zusammenarbeit zwischen Unternehmen und Hochschulen im Bereich der beruflichen Weiterbildung, Förderung der Chancengleichheit für Männer und Frauen; der Berufsbildung, zu in – Förderung der Sprachkenntnisse sowie der Kenntnis und Verbreitung von Innovationen in der Berufsbildung. 9. 2 Begründung der Maßnahme – Notwendigkeit eines Beitrags aus dem Gemeinschaftshaushalt Angesichts der hohen Kosten, die die Beteiligung an den Programmen verursacht, sowie der angespannten Haushaltslage Ungarns ist der Einsatz von PHARE- Mitteln unerläßlich. – Wahl der Modalitäten Durch die Einbeziehung Ungarns in die Programme, die aus dem Staatshaushalt und durch einen ergänzenden PHARE-Beitrag finanziert wird, erhalten die ungarischen Bürger die Möglichkeit, mit den Bürgern der jetzigen EU- ungarischer Integration Mitgliedstaaten Staatsangehöriger in die Gemeinschaftsnetze trägt zweifellos zur Vorbereitung Ungarns auf seinen künftigen Beitritt bei. zusammenzuarbeiten. Die – wesentliche Unwägbarkeiten, die die Maßnahme beeinträchtigen können Da bei der Projektauswahl Qualitätskriterien zugrunde gelegt werden, lassen sich die tatsächlichen Auswirkungen erst dann beurteilen, wenn sich zeigt, inwieweit ungarische Firmen und Institutionen den Aufforderungen der Kommission zur Einreichung von Vorschlägen im Rahmen der beiden Programme nachkommen können. 18 9. 3 Follow-up und Bewertung der Maßnahme Die in den Programmen Leonardo da Vinci II und Sokrates II vorgesehenen Monitoring- und Evaluierungsmodalitäten (vor allem für die in den Beschlüssen über die beiden Programme vorgesehenen Evaluierungen) gelten auch für die Maßnahmen, die zugunsten ungarischer Begünstigter finanziert werden. 10. VERWALTUNGSAUSGABEN GESAMTHAUSHALTSPLANS) (TEIL A DES EINZELPLANS III DES Die Bereitstellung der erforderlichen Verwaltungsmittel erfolgt nach Maßgabe des jährlichen Beschlusses der Kommission über die Zuteilung der Ressourcen unter Berücksichtigung der von der Haushaltsbehörde bewilligten zusätzlichen Planstellen und Haushaltsmittel. 10. 1 Auswirkung auf den Personalbestand Art der Stellen Für die Durchführung der Maßnahme erforderliches Personal Dauerplan- stellen Planstellen auf Zeit davon Dauer Personal der betreffenden GD oder Dienststelle Zusätzliches Personal 2000-2006 Beamte oder Bedienstete auf Zeit A B C Sonstige Insgesamt 1 1 2 10. 2 Gesamtkosten für Personal 1 1 2 Betrag Berechnungsweise (Gesamtkosten der Maßnahme 2000-2006) EUR Beamte (*) 1 512 000 2 Personen x 7 Jahre x 108 000 EUR Bedienstete auf Zeit Sonstige Insgesamt 1 512 000 (*) Für die Durchführung der Maßnahme wird bereits vorhandenes Personal herangezogen (Berechnung basiert auf den Titeln A1, A2, A4, A5 und A7). 19 10. 3 Sonstige Mehrausgaben für Verwaltung und Dienstbetrieb EUR Haushaltslinie Betrag Berechnungsweise (Gesamtkosten der Maßnahme pro Jahr) A-7010 - Dienstreisen 13 000 1 100 EUR x 12 Dienstreisen pro Jahr A-7031 - Ausschüsse 26 000 Reise- und Aufenthaltserlaubnis für 27 Personen für zweitägige Sitzungen* A-7030 - Sonstige Sitzungen 28 000 Reise- und Aufenthaltserlaubnis für 29 Personen für zweitägige Sitzungen** 7 000 Reise- und Aufenthaltserlaubnis für ungarische Experten für 4 im Durchschnitt siebentägige Sitzungen Insgesamt 74 000 * Teilnahme von 2 Personen an 12 Ausschuß- und Unterausschußsitzungen (8 für Sokrates und 4 für Leonardo da Vinci) sowie von 1 Person an 3 Sokrates-Unterausschußsitzungen Teilnahme von 2 Personen an 5 Leonardo-da-Vinci-Sitzungen und von 1 Person an 19 Sokrates-Sitzungen Die obigen Ausgaben werden durch die Einnahmen (Artikel 4 Absatz 2 dritter Gedankenstrich der Haushaltsordnung) aus dem Beitrag Ungarns (siehe Punkte 5. 3 und 7. 4 des Finanzbogens) gedeckt. 20 * *


title: Advies van het Comité van de Regio's over: het Voorstel voor een besluit van de Raad tot vaststelling van een communautair actieprogramma ter bestrĳding van discriminatie 2001-2006

eurovoc_concepts:
EU Member State
EU action
EU programme
anti-discriminatory measure
cooperation policy

text: 8. 8. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 226/1 II (Voorbereidende besluiten) COMITE´ VAN DE REGIO’S Advies van het Comité van de Regio’s over: — de „Mededeling van de Commissie over bepaalde gemeenschappelijke maatregelen ter bestrijding van discriminatie”, — het „Voorstel voor een richtlijn van de Raad tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in werkgelegenheid en beroep”, — het „Voorstel voor een richtlijn van de Raad houdende tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming”, en — het „Voorstel voor een besluit van de Raad tot vaststelling van een communautair actieprogramma ter bestrijding van discriminatie 2001-2006” (2000/C 226/01) HET COMITE´ VAN DE REGIO’S, gelet op de mededeling van de Commissie over bepaalde gemeenschappelijke maatregelen ter bestrijding van discriminatie (COM(1999) 564 def. ); gelet op het voorstel voor een richtlijn van de Raad tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in werkgelegenheid en beroep (COM(1999) 565 def. — 1999/0225 CNS); gelet op het voorstel voor een richtlijn van de Raad houdende tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming (COM(1999) 566 def. — 1999/0253 CNS); gelet op het voorstel voor een besluit van de Raad tot vaststelling van een communautair actieprogramma ter bestrijding van discriminatie 2001-2006 (COM(1999) 567 def. — 1999/0251 CNS); gelet op het besluit van de Raad van 19 januari en 4 februari 2000 om overeenkomstig artikel 265, lid 1, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap het Comité van de Regio’s terzake te raadplegen; gelet op het besluit van zijn bureau van 2 juni 1999 om commissie 5 „Sociaal beleid, volksgezondheid, consumentenbescherming, onderzoek, toerisme” met het opstellen van een advies terzake te belasten; gelet op de verklaring van het Comité van de Regio’s (Verklaring van Graz) van 9 november 1998; C 226/2 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 8. 8. 2000 gelet op het advies van het Comité van de Regio’s van 13 juni 1996 inzake „1997 — Europees jaar tegen racisme” (CDR 156/96 fin (1)); gelet op het advies van het Comité van de Regio’s van 12 juni 1997 over „Racisme, vreemdelingenhaat en antisemitisme” (CDR 80/97 fin (2)); gelet op het advies van het Comité van de Regio’s van 11 maart 1999 over een „Europees actieplan tegen racisme” (CDR 369/98 fin (3)); gelet op het advies van het Comité van de Regio’s van 16 september 1999 over het „Internationaal jaar van de ouderen” (CDR 442/98 fin (4)); gelet op de richtlijn van de Raad 97/80/EEG inzake de bewijslast in gevallen van discriminatie op grond van het geslacht (5); gelet op het ontwerpadvies van commissie 5, dat op 6 maart 2000 werd goedgekeurd (CDR 513/99 rev. 1) (rapporteurs: mevrouw Granberg (S/EVP) en de heer Moore (GB/ELDR)); overwegende dat afwijzing van elke vorm van discriminatie een essentiële voorwaarde is voor de ontwikkeling van de Europese Unie als een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid als bedoeld in artikel 2 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU) en vervat in artikel 13 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (EG); overwegende dat versterking van de bescherming van de rechten en de belangen van de onderdanen van de lidstaten van de Unie een fundamentele doelstelling van het Verdrag betreffende de Europese Unie is (artikel 2 VEU); overwegende dat voorkoming en bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat een doelstelling van het Verdrag betreffende de Europese Unie is (artikel 29 VEU); overwegende dat het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap nadrukkelijk elke discriminatie op grond van nationaliteit verbiedt (artikel 12 EG); overwegende dat de Raad, overeenkomstig artikel 13 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, op voorstel van de Commissie en na raadpleging van het Europees Parlement, passende maatregelen kan nemen om discriminatie op grond van geslacht, ras of etnische afstamming, godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid te bestrijden; overwegende dat de ontwerprichtlijnen gemeenschappelijke minimumvereisten ter bestrijding van discriminatie bevatten en het de lidstaten vrijstaat een hoger en strenger beschermingsniveau te hanteren, heeft tijdens zijn 33e zitting van 12 en 13 april 2000 (vergadering van 12 april) het volgende advies uitgebracht. 1. Het Comité van de Regio’s: is van mening dat elke vorm van discriminatie ferm 1. 1. van de hand moet worden gewezen; 1. 2. bevestigt, onder verwijzing naar zijn verklaring van 9 november 1998 („Verklaring van Graz”), dat het nadrukkelijk elke vorm van verbintenis of politieke samenwerking op lokaal, regionaal, nationaal of Europees niveau met partijen die racistische of xenofobische uitspraken doen verwerpt en alle democratische partijen en overheden op ieder niveau vraagt zich met alle democratische middelen waarover zij beschikken, te verzetten tegen activiteiten van dergelijke groepen en racistische bewegingen; (1) PB C 337 van 11. 11. 1996, blz. 63. (2) PB C 244 van 11. 8. 1997, blz. 58. (3) PB C 198 van 14. 7. 1999, blz. 48. (4) PB C 374 van 28. 12. 1999, blz. 36. (5) PB L 14 van 20. 1. 1998, blz. 6. stelt voor de Verklaring van Graz hierbij uit te breiden 1. 3. tot alle vormen van discriminatie die onder de artikelen 12 en 13 vallen; 8. 8. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 226/3 RECHTSGRONDSLAG EN SUBSIDIARITEIT BEHOEFTE AAN VERTICALE RICHTLIJNEN is ingenomen met het feit dat de Commissie het pakket 1. 4. voorstellen uit eigen beweging aan het Comité van de Regio’s heeft overgelegd, waarmee zij erkent dat deze voorstellen van groot belang zijn voor de gewone burger en stelt voor raadpleging van het CvdR en medebeslissing door het Europees Parlement voortaan ook verplicht te stellen voor maatregelen uit hoofde van artikel 13 van het EG-Verdrag; deze aanpassing zou door de Intergouvernementele Conferentie moeten wor- den aangebracht; 1. 5. verzoekt, de Commissie evenals in zijn eerdere resolutie over het Europees actieplan tegen racisme, een interinstitutio- nele werkgroep ter bestrijding van discriminatie op te richten; 1. 6. stelt voor de Europese Commissie te verzoeken om, in afwachting van de omzetting van de richtlijnen in nationale wetgeving, waartoe de lidstaten tot 31 december 2002 de tijd hebben, in haar voorstellen voor de werkgelegenheidsricht- snoeren voor 2001 en 2002 rekening te houden met de ontwerprichtlijnen; DE ROL VAN DE LOKALE EN REGIONALE OVER- HEDEN 1. 7. beklemtoont dat de bestrijding van discriminatie ook een kwestie van mentaliteitsverandering en normverlegging is. Lokale en regionale overheden moeten een belangrijke rol spelen in dit verband, omdat zij actief zijn aan de ’basis’ en in nauw contact staan met de gewone burger; 1. 8. wijst erop dat lokale en regionale overheden belangrijke werkgevers en leveranciers van goederen en diensten in hun regio zijn, en dat zij daarom een duidelijke voorbeeldfunctie hebben. Zij moeten andere werkgevers en leveranciers van goederen en diensten het voorbeeld geven van goede praktijken en hen voorgaan in de uitvoering van deze richtlijnen; 1. 9. is van oordeel dat het op alle bestuursniveaus (plaatse- lijk, regionaal, nationaal, Europees), ook bij de selectie van kandidaten, van belang is dat minderheden bij „de politiek” worden betrokken; DEFINITIES 1. 10. vestigt de aandacht op het belang van een definitie van de gronden voor discriminatie om een effectieve toepassing van het verhaalrecht te vergemakkelijken; 1. 11. stelt voor, in overeenstemming met de ontwerpricht- lijnen, een definitie te geven van indirecte discriminatie en bewijslast in gevallen van discriminatie op grond van het geslacht; 1. 12. beveelt aan artikel 5, sub f, van de ontwerprichtlijn betreffende gelijke behandeling in werkgelegenheid, waarin de vaststelling van leeftijdsgrenzen aan de orde komt, duidelijker te formuleren; juicht het pakket maatregelen toe als een belangrijke 1. 13. eerste stap in de richting van de uitvoering van artikel 13 van het EG-Verdrag, maar betreurt dat de stap-voor-stap- benadering van de Commissie, die tot uiting komt in verticale richtlijnen, de indruk kan wekken dat er een rangorde van discriminatie bestaat; 1. 14. verzoekt speciale richtlijnen op te stellen voor de overige gronden voor discriminatie die in artikel 13 van het EG-Verdrag worden genoemd, te weten leeftijd, handicap, godsdienst of overtuiging, en seksuele geaardheid (met dien verstande dat indien in de considerans wordt verwezen naar de richtlijn van de Raad inzake de gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming, hieronder ook eventuele latere voorstellen inzake discriminatie op andere gronden worden verstaan); 1. 15. is van mening dat het verbod op discriminatie in het voorstel voor een richtlijn betreffende gelijke behandeling in werkgelegenheid moet worden uitgebreid tot de partner (hetzij van hetzelfde, hetzij van het andere geslacht) of de gezinssitua- tie van de werknemer; verzoekt de werkingssfeer van de richtlijn van de 1. 16. Raad inzake de gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming uit te breiden tot het onderwijs, aangezien onderwijsprogramma’s en de organisatie van de onderwijsstelsels tot de bevoegdheid van de lidstaten blijven behoren; het is in dit verband wenselijk, de aandacht voor de multi-culturele samenleving in het onderwijs te stimuleren, zodat kinderen al op zeer jonge leeftijd gewend raken aan culturele verscheidenheid; NALEVING 1. 17. verzoekt individuele werkgevers of leveranciers van goederen en diensten, die tot de openbare dan wel de particuliere sector behoren, te verplichten bij te houden, te controleren of te evalueren in hoeverre aan de richtlijnen wordt voldaan, omdat de verplichting om toezicht te houden op de samenstelling van het personeelsbestand sterk bijdraagt tot bewustwording. Hierbij dienen de geldende normen inzake de bescherming van gegevens, welke niet mogen worden gebruikt om de identiteit van werknemers te achterhalen, in acht te worden genomen; is van oordeel dat het aantal werknemers geen goede 1. 18. maatstaf is voor financiële draagkracht, wat niet wegneemt dat een verschillende behandeling van kleine en grote bedrijven soms geboden is; 1. 19. is zeer te spreken over de bepaling in de „richtlijn van de Raad inzake de gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming” om onafhankelijke organen in de lidstaten in het leven te roepen, omdat die van enorm belang zullen zijn als steunpunt voor individuele slachtoffers van discriminatie; vindt het echter jammer dat de bepaling om onafhankelijke organen in het leven te roepen (artikel 12 van de anti-racismerichtlijn) niet ook andere gronden voor tot gevolg heeft dat mogelijke discriminatie omvat, wat meervoudige discriminatie vaak niet op de juiste wijze wordt aangepakt; C 226/4 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 8. 8. 2000 ACTIEPROGRAMMA is van mening dat één onderdeel van het voorgestelde 1. 20. actieprogramma dient te worden gericht op het vergroten van de kennis en het begrip van meervoudige discriminatie; stelt voor het tweede deel van het actieprogramma 1. 21. niet alleen toe te passen op de grotere, in het voorstel genoemde netwerken, maar ook op kleinere netwerken en belangengroeperingen; 1. 22. is er voorstander van de lokale en regionale overheden en andere informatieverstrekkers volledig te betrekken bij het voorgestelde actieprogramma, omdat zij het best in staat zijn om de burgers bewust te maken van het pakket maatregelen ter bestrijding van discriminatie; 1. 23. benadrukt dat ook de kleinere „gewone-mensen- organisaties” moeten worden geraadpleegd en betrokken bij het actieprogramma, zonder dat zulks iets afdoet aan de onschatbare rol van de gevestigde Europese anti-discriminatie- beweging; verzoekt de „basis” te betrekken bij alle projecten die 1. 24. met steun van dit actieprogramma worden gerealiseerd en dit als voorwaarde te verbinden aan het ontvangen van subsidie uit hoofde van dit programma; 1. 25. betreurt dat bij het toekennen van steun niet de vraag is gesteld of al dan niet aan de voorschriften is voldaan en verzoekt dit recht te zetten; Brussel, 12 april 2000. 1. 26. verzoekt de begrotingsautoriteit te garanderen dat niet alleen het actieprogramma op voldoende financiële mid- delen kan rekenen, maar ook steun voor de lokale en regionale overheden wordt uitgetrokken en dringt in dit verband (nog- maals) aan op vereenvoudiging van de bureaucratische proce- dures; adviseert het verband tussen het voorgestelde actie- 1. 27. programma en de overige bestaande programma’s duidelijker aan te geven om meer synergie en complementariteit te kunnen ontdekken, zonder bestaande initiatieven te vervangen of in herhaling te vervallen; VADEMECUM 1. 28. neemt zich voor, onder verwijzing naar zijn resoluties over discriminatie op grond van ras of leeftijd, waarin een inventaris werd opgemaakt van navolgenswaardige voorbeel- den op beide terreinen, een vademecum van goede methoden op het gebied van de bestrijding van discriminatie te publiceren voor lokale overheden als werkgevers, waaronder voorbeelden uit elke lidstaat van initiatieven die alle zes gronden voor discriminatie als bedoeld in artikel 13 van het EG-Verdrag behelzen; PERSONEELSBELEID VAN HET CVDR 1. 29. verzoekt de secretaris-generaal van het CvdR het personeelsbeleid en de functieomschrijvingen van de posten bij het secretariaat-generaal tegen het licht te houden en binnen één jaar verslag uit te brengen aan het bureau over de vraag of het CvdR zowel aan de letter als aan de geest van de nieuwe wetgeving voldoet, alsook over alle maatregelen die in verband hiermee worden genomen. De voorzitter van het Comité van de Regio’s Jos CHABERT