title: KIRJALLINEN KYSYMYS E-1134/00 esittäjä(t): Bart Staes (Verts/ALE) komissiolle. Valkoinen kirja elintarviketurvallisuudesta ja Euroopan elintarvikeviranomainen.

eurovoc_concepts:
food safety
scientific committee (EU)
transparency in decision-making

text: C 46 E/134 Euroopan yhteis(cid:246)jen virallinen lehti FI 13. 2. 2001 (2001/C 46 E/153) KIRJALLINEN KYSYMYS E-1134/00 esitt(cid:228)j(cid:228)(t): Bart Staes (Verts/ALE) komissiolle (11. huhtikuuta 2000) Aihe: Valkoinen kirja elintarviketurvallisuudesta ja Euroopan elintarvikeviranomainen Tammikuussa 2000 julkaistiin valkoinen kirja elintarviketurvallisuudesta (KOM(1999) 719 lopullinen). Luvussa nelj(cid:228) k(cid:228)sitell(cid:228)(cid:228)n Euroopan elintarvikeviranomaisen perustamista ja luvussa viisi elintarviketurvalli- suuden lains(cid:228)(cid:228)d(cid:228)nt(cid:246)n(cid:228)k(cid:246)kulmia. Komission mielest(cid:228) suosituksiin tms. johtavan menettelyn on oltava mahdollisimman avoin. Aikooko komissio julkaista jatkossa tiedekomiteoiden raportteja? Jos ei aio julkaista, miksi? Eik(cid:246) julkai- sematta j(cid:228)tt(cid:228)minen ole vastoin komission pyrkimyst(cid:228) toimia mahdollisimman avoimesti? David Byrnen komission puolesta antama yhteinen vastaus kirjallisiin kysymyksiin E-1125/00, E-1133/00 ja E-1134/00 (21. kes(cid:228)kuuta 2000) Arvoisa parlamentin j(cid:228)sen on esitt(cid:228)nyt joukon kysymyksi(cid:228) reaktiona komission ehdotukselle perustaa elintarvikkeiden turvallisuutta k(cid:228)sittelev(cid:228)ss(cid:228) valkoisessa kirjassa esitetyn mukaisesti Euroopan elintarvikevi- ranomainen. Osana kuulemisprosessia komissio pyysi ehdotusta koskevia kommentteja 30. huhtikuuta 2000 menness(cid:228). Komissio arvioi parhaillaan kommentteja valmistellessaan valkoisessa kirjassa ilmoitettua lains(cid:228)(cid:228)d(cid:228)nt(cid:246)ehdotusta. Valkoisessa kirjassa korostetaan j(cid:228)senvaltioiden kanssa muodostettavien verkostojen merkityst(cid:228) ja tarvetta tehd(cid:228) l(cid:228)heist(cid:228) yhteisty(cid:246)t(cid:228) kansallisten virastojen kanssa. Siin(cid:228) t(cid:228)hdennet(cid:228)(cid:228)n my(cid:246)s Euroopan elintarvikevi- ranomaisen merkityst(cid:228) ker(cid:228)tt(cid:228)ess(cid:228) ja analysoitaessa tietoja, joiden avulla elintarvikeviranomainen voi ryhty(cid:228) ennakoiviin toimiin kehittym(cid:228)ss(cid:228) olevien vaarojen tunnistamiseksi ja kriisien v(cid:228)ltt(cid:228)miseksi mahdollisuuk- sien mukaan. joka vahvistettiin 25. helmikuuta 1993 Tieteellinen yhteisty(cid:246) on yleisesti k(cid:228)ytetty nimitys menettelylle, annetussa neuvoston direktiiviss(cid:228) 93/5/ETY (1) j(cid:228)senvaltioiden avusta komissiolle ja n(cid:228)iden yhteisty(cid:246)st(cid:228) elintarvikkeita koskevien kysymysten tieteellisess(cid:228) tutkimisessa. Se on yksi yhteis(cid:246)n lains(cid:228)(cid:228)d(cid:228)nn(cid:246)n nojalla perustetuista verkostoista, joiden tarkoituksena on ker(cid:228)t(cid:228) tietoja tai antaa apua komissiolle elintarviketur- vallisuuteen liittyviss(cid:228) kysymyksiss(cid:228). Komissio pohtii n(cid:228)iden verkostojen tulevaa organisaatiota ja resur- sointia Euroopan elintarvikeviranomaisen yhteydess(cid:228) verkostojen parhaan mahdollisen tehokkuuden var- mistamiseksi. Komissio pit(cid:228)(cid:228) tiedekomiteoiden ja niiden j(cid:228)senten riippumattomuutta hyvin t(cid:228)rke(cid:228)n(cid:228). Tiedekomiteoiden perustamisesta kuluttajien terveyden ja elintarvikkeiden turvallisuuden alalla 23. hein(cid:228)kuuta 1997 tehdyn komission p(cid:228)(cid:228)t(cid:246)ksen 97/579/EY (2) 6 artiklan 1 kohdassa s(cid:228)(cid:228)det(cid:228)(cid:228)n, ett(cid:228) komiteoiden j(cid:228)senten (cid:148)on toimittava ulkoisista vaikutteista riippumattomasti(cid:148). Riippumattomuuden takaamiseksi j(cid:228)senten on teht(cid:228)v(cid:228) kolme eri ilmoitusta kaikista etun(cid:228)k(cid:246)kohdista, joiden voidaan katsoa heikent(cid:228)v(cid:228)n heid(cid:228)n riippumattomuut- taan: ilmoitus etun(cid:228)k(cid:246)kohdista osana alkuper(cid:228)ist(cid:228) kiinnostuksenilmausta (hakemusta) tiedekomitean j(cid:228)se- neksi tulemisesta, vuosittainen ilmoitus etun(cid:228)k(cid:246)kohdista sek(cid:228) ilmoitus erityisist(cid:228) etun(cid:228)k(cid:246)kohdista, joiden voidaan katsoa heikent(cid:228)v(cid:228)n asiantuntijoiden riippumattomuutta komitean kokouksen esityslistan jonkin kohdan osalta. Kuten komissio ilmaisi tiedonannossaan (cid:148)Kohti eurooppalaista tutkimusaluetta(cid:148) (3), yhteis(cid:246)n niin julkiset kuin yksityisetkin investoinnit tutkimukseen ja kehitykseen laahaavat t(cid:228)rkeimpien kilpailijoiden tekemien investointien per(cid:228)ss(cid:228). N(cid:228)in ollen rajojen asettaminen tutkimusmenojen millek(cid:228)(cid:228)n osalle ei tule kysymykseen. Joka tapauksessa komissio katsoo edell(cid:228) mainittujen s(cid:228)(cid:228)nn(cid:246)sten olevan sellaisia, ett(cid:228) eturistiriitojen ilmetess(cid:228) komiteoiden objektiivisuus ei vaarannu. K(cid:228)yt(cid:228)nn(cid:246)ss(cid:228) komitea p(cid:228)(cid:228)tt(cid:228)(cid:228) tapaus- 13. 2. 2001 FI Euroopan yhteis(cid:246)jen virallinen lehti C 46 E/135 kohtaisesti, miss(cid:228) m(cid:228)(cid:228)rin j(cid:228)sen voi osallistua ty(cid:246)h(cid:246)n. J(cid:228)sent(cid:228), joka ei pysty toimimaan riippumattomasti, ei pyydet(cid:228) esittelij(cid:228)ksi tai puheenjohtajaksi, eik(cid:228) h(cid:228)n saa yritt(cid:228)(cid:228) vaikuttaa p(cid:228)(cid:228)telmiin. Ilmoitukset etun(cid:228)k(cid:246)- kohdista kirjataan muistiin. Siit(cid:228) l(cid:228)htien kun komission tiedekomiteat j(cid:228)rjestettiin marraskuussa 1997 yhteisen sis(cid:228)isen johdon alaisuuteen, komiteoiden lausunnot on julkaistu Internetiss(cid:228) yleens(cid:228) kolmen ty(cid:246)p(cid:228)iv(cid:228)n kuluessa niiden hyv(cid:228)ksymisest(cid:228). Kaikki kyseisen ajankohdan j(cid:228)lkeen julkaistut tiedekomiteoiden lausunnot ovat komission Europa-palvelimella (http://www. europa. eu. int/comm/dg24/health/sc/index_en. html). (1) EYVL L 52, 4. 3. 1993. (2) EYVL L 237, 28. 8. 1997. (3) KOM(2000) 6 lopullinen. (2001/C 46 E/154) KIRJALLINEN KYSYMYS E-1154/00 esitt(cid:228)j(cid:228)(t): Bart Staes (Verts/ALE) komissiolle (11. huhtikuuta 2000) Aihe: Valkoinen kirja elintarvikkeiden turvallisuudesta ja Euroopan elintarvikeviranomainen Tammikuussa 2000 julkaistiin Valkoinen kirja elintarvikkeiden turvallisuudesta (KOM(1999) 719 lopull. ). Luvussa 4 k(cid:228)sitell(cid:228)(cid:228)n Euroopan elintarvikeviranomaisen perustamista ja luvussa 5 elintarvikkeiden turvalli- suutta koskevaa lains(cid:228)(cid:228)d(cid:228)nt(cid:246)(cid:228). Nykyiset menettelyt lains(cid:228)(cid:228)d(cid:228)nn(cid:246)n mukauttamiseksi tekniseen ja tieteelliseen kehitykseen eiv(cid:228)t kaikissa tapauksissa toimi tyydytt(cid:228)v(cid:228)sti (kappale 82 ja 83). Menettelyt ovat usein hankalia, niihin osallistuu eri komiteoita, niiss(cid:228) sovelletaan erilaisia s(cid:228)(cid:228)nt(cid:246)j(cid:228), ja viranomaistuki on v(cid:228)h(cid:228)ist(cid:228) ja hajanaista. Koordinaatiota on parannettava, jotta varmistetaan, ett(cid:228) elintarvikkeiden turvallisuutta koskevat asiat k(cid:228)sitell(cid:228)(cid:228)n asianmukaisesti. T(cid:228)h(cid:228)n voidaan p(cid:228)(cid:228)st(cid:228), jos s(cid:228)(cid:228)d(cid:246)sten laatimisessa k(cid:228)ytet(cid:228)(cid:228)n siirretty(cid:228) lains(cid:228)(cid:228)- d(cid:228)nt(cid:246)valtaa ja yht(cid:228) ainoaa menettely(cid:228), jos yksitt(cid:228)isten p(cid:228)(cid:228)t(cid:246)sten tekemisess(cid:228) k(cid:228)ytet(cid:228)(cid:228)n yht(cid:228) ainoaa hallintomenettely(cid:228) ja jos kaikissa elintarvikkeiden turvallisuutta koskevissa kiireellisiss(cid:228) asioissa k(cid:228)ytet(cid:228)(cid:228)n yht(cid:228) ainoaa h(cid:228)t(cid:228)tilannemenettely(cid:228). Aikooko komissio keskitt(cid:228)(cid:228) siirretty(cid:228) lains(cid:228)(cid:228)d(cid:228)nt(cid:246)valtaa ja hallinto- ja h(cid:228)t(cid:228)tilannemenettely(cid:228) koskevat kysymykset kuluttajapolitiikan ja kuluttajien terveyden suojelun p(cid:228)(cid:228)osastoon, jotta elintarvikkeiden turval- lisuusasioita voidaan koordinoida tehokkaammin? Jos vastaus on kielteinen, miksi komissio vastustaa elintarvikkeiden turvallisuutta koskevan toimivallan keskitt(cid:228)mist(cid:228) kuluttajapolitiikan ja kuluttajien tervey- den suojelun p(cid:228)(cid:228)osastoon? Jos vastaus on my(cid:246)nteinen, a) mill(cid:228) tavalla ja milloin komissio aikoo toteuttaa kyseisen keskitt(cid:228)misen ja b) miss(cid:228) mieless(cid:228) komiteamenettelyst(cid:228) vastik(cid:228)(cid:228)n tehty p(cid:228)(cid:228)t(cid:246)s muuttaa komission ja j(cid:228)senvaltioiden v(cid:228)list(cid:228) toimivallan jakoa? David Byrnen komission puolesta antama vastaus (8. kes(cid:228)kuuta 2000) Lokakuussa 1999 ja maaliskuussa 2000 komissio aloitti kaksivaiheisen yksik(cid:246)ittens(cid:228) rakenneuudistuksen keskitt(cid:228)(cid:228)kseen elintarvikkeiden turvallisuutta koskevan toimivallan yhteen p(cid:228)(cid:228)osastoon. T(cid:228)ten terveys- ja kuluttaja-asioiden p(cid:228)(cid:228)osasto on nyky(cid:228)(cid:228)n vastuussa kaikista kysymyksist(cid:228), jotka liittyv(cid:228)t elintarvikkeiden valmistusketjun kaikkiin vaiheisiin. Menettelyst(cid:228) komissiolle siirretty(cid:228) t(cid:228)yt(cid:228)nt(cid:246)(cid:246)npanovaltaa k(cid:228)ytett(cid:228)ess(cid:228) 28 p(cid:228)iv(cid:228)n(cid:228) kes(cid:228)kuuta 1999 tehdyll(cid:228) neuvoston p(cid:228)(cid:228)t(cid:246)ksell(cid:228) 1999/468/EY (1), ns. komiteamenettelyp(cid:228)(cid:228)t(cid:246)ksell(cid:228) muutettiin siirrettyyn toimivaltaan liittyvien p(cid:228)(cid:228)t(cid:246)ksentekomenettelyjen tiettyj(cid:228) osia, mutta ei komission ja j(cid:228)senmaiden v(cid:228)list(cid:228) toimivallan jakoa. (1) EYVL L 184, 17. 7. 1999


title: SKRIFTLIG FRÅGA E-1126/00 från Bart Staes (Verts/ALE) till kommissionen. Vitboken om livsmedelssäkerhet och den europeiska livsmedelsmyndigheten.

eurovoc_concepts:
European Commission
European Food Safety Authority
interinstitutional relations (EU)

formats: html pdf print

text: C 46 E/128 Europeiska gemenskapernas officiella tidning SV 13. 2. 2001 (2001/C 46 E/139) SKRIFTLIG FR¯GA E-1124/00 fr(cid:229)n Bart Staes (Verts/ALE) till kommissionen (11 april 2000) ˜mne: Vitboken om livsmedelss(cid:228)kerhet och den europeiska livsmedelsmyndigheten I januari 2000 utkom vitboken om livsmedelss(cid:228)kerhet (KOM(1999) 719). Kapitel 4 behandlar inr(cid:228)ttandet av en europeisk livsmedelsmyndighet. Kapitel 5 tar upp lagstiftningen kring livsmedelss(cid:228)kerheten. Det insamlas en myckenhet information om livsmedelss(cid:228)kerhet. Ofta blir denna information emellertid inte adekvat sammanf(cid:246)rd och/eller analyserad. (De dagliga) riskanalyserna m(cid:229)ste d(cid:228)rf(cid:246)r f(cid:246)rb(cid:228)ttras s(cid:229) att man tidigt skall kunna bem(cid:246)ta potentiella risker. Hur kommer samarbetet mellan livsmedelsmyndigheten och kommissionen att organiseras a) med tanke p(cid:229) f(cid:246)rfarandena och b) ur praktisk synvinkel, f(cid:246)r att de h(cid:246)ga kraven p(cid:229) (de dagliga) riskanalyserna skall kunna uppfyllas s(cid:229) att man kan reagera i tid p(cid:229) potentiella risker? (2001/C 46 E/140) SKRIFTLIG FR¯GA E-1126/00 fr(cid:229)n Bart Staes (Verts/ALE) till kommissionen (11 april 2000) ˜mne: Vitboken om livsmedelss(cid:228)kerhet och den europeiska livsmedelsmyndigheten I januari 2000 utkom vitboken om livsmedelss(cid:228)kerhet (KOM(1999) 719). Kapitel 4 behandlar inr(cid:228)ttandet av en europeisk livsmedelsmyndighet. Kapitel 5 tar upp lagstiftningen kring livsmedelss(cid:228)kerheten. De nuvarande vetenskapliga kommittØerna (cid:228)r sv(cid:229)rt arbetstyngda och m(cid:229)ste avs(cid:228)tta tid f(cid:246)r sin r(cid:229)dgivande verksamhet (stycke 22 ff. ) Den livsmedelsmyndighet som skall inr(cid:228)ttas m(cid:229)ste vara uppm(cid:228)rksam p(cid:229) detta problem. Om livsmedelsmyndigheten kan anst(cid:228)lla personal med tillfredsst(cid:228)llande kvalifikationer kan detta bidra till att verksamheten med vetenskaplig r(cid:229)dgivning kommer att l(cid:246)pa b(cid:228)ttre och snabbare. Hur t(cid:228)nker kommissionen klara (cid:246)verg(cid:229)ngsperioden innan livsmedelsmyndigheten inr(cid:228)ttas och inleder 1. sitt arbete? Hur t(cid:228)nker kommissionen reglera f(cid:246)rdelningen av arbetsuppgifter mellan livsmedelsmyndighetens 2. personal och de r(cid:229)dgivande kommittØerna? (2001/C 46 E/141) SKRIFTLIG FR¯GA E-1129/00 fr(cid:229)n Bart Staes (Verts/ALE) till kommissionen (11 april 2000) ˜mne: Vitboken om livsmedelss(cid:228)kerhet och den europeiska livsmedelsmyndigheten I januari 2000 utkom vitboken om livsmedelss(cid:228)kerhet (KOM(1999) 719). Kapitel 4 behandlar inr(cid:228)ttandet av en europeisk livsmedelsmyndighet. Kapitel 5 tar upp lagstiftningen kring livsmedelss(cid:228)kerheten. Vitboken anger tre orsaker till att livsmedelsmyndighetens mandat inte skall omfatta riskhantering (stycke 33). D(cid:228)r framh(cid:229)lls det att kontrollfunktionen och regleringsbefogenheterna faller inom kommissionens ansvarsomr(cid:229)de. Har kommissionen f(cid:246)r avsikt att ta upp fr(cid:229)gan om kontrollfunktionen och regleringsbefogenheterna p(cid:229) den kommande regeringskonferensens dagordning s(cid:229) att det skall g(cid:229) att aktualisera f(cid:246)rslag till l(cid:246)sningar p(cid:229) l(cid:228)ngre sikt? Om inte: anser d(cid:229) kommissionen att livsmedelsmyndigheten inte p(cid:229) sikt beh(cid:246)ver f(cid:229) m(cid:246)jlighet att ut(cid:246)va en kontrollfunktion och ha regleringsbefogenheter?


title: KIRJALLINEN KYSYMYS E-1158/00 esittäjä(t): Bart Staes (Verts/ALE) komissiolle. Valkoinen kirja elintarvikkeiden turvallisuudesta ja Euroopan elintarvikeviranomainen.

eurovoc_concepts:
European Commission
food inspection
powers of the institutions (EU)

text: 20. 2. 2001 FI Euroopan yhteis(cid:246)jen virallinen lehti C 53 E/87 (2001/C 53 E/113) KIRJALLINEN KYSYMYS E-1156/00 esitt(cid:228)j(cid:228)(t): Bart Staes (Verts/ALE) komissiolle (11. huhtikuuta 2000) Aihe: Valkoinen kirja elintarvikkeiden turvallisuudesta ja Euroopan elintarvikeviranomainen Tammikuussa 2000 julkaistiin Valkoinen kirja elintarvikkeiden turvallisuudesta (KOM(1999) 719 lopull. ). Luvussa 4 k(cid:228)sitell(cid:228)(cid:228)n Euroopan elintarvikeviranomaisen perustamista ja luvussa 5 elintarvikkeiden turvalli- suutta koskevaa lains(cid:228)(cid:228)d(cid:228)nt(cid:246)(cid:228). T(cid:228)ll(cid:228) hetkell(cid:228) voimassa olevan lains(cid:228)(cid:228)d(cid:228)nn(cid:246)n mukaan j(cid:228)senvaltiot voivat peri(cid:228) maksuja kattaakseen el(cid:228)in- per(cid:228)isten tuotteiden valvonnasta aiheutuvat kustannukset (kappale 86 ja 87). Maksujen asettaminen ja periminen ei ole yhten(cid:228)ist(cid:228). Lains(cid:228)(cid:228)d(cid:228)nn(cid:246)n tarkistuksen tarkoituksena on kyseisen periaatteen soveltamisen laajentaminen muille aloille. Sit(cid:228), onko tuottajien osallistuttava tuotteidensa virallisen valvonnan kustannuksiin, on pohdittu usein. Jos periaatetta ei sovelleta yht(cid:228)l(cid:228)isesti, se aiheuttaa kilpailun h(cid:228)iri(cid:246)it(cid:228). Er(cid:228)iden arvioiden mukaan elintarvike- valvonta on valtion p(cid:228)(cid:228)teht(cid:228)vi(cid:228) ja se on sen vuoksi kustannettava kokonaan yhteiskunnan varoin, jotta v(cid:228)ltet(cid:228)(cid:228)n kaikki ep(cid:228)ilyt eturistiriidoista. Kannattaako komissio virallisen valvonnan rahoittamista kokonaan julkisin varoin? Jos vastaus on kieltei- nen, mik(cid:228) rahoitusmenetelm(cid:228) on komission mielest(cid:228) sopivin? Miten komissio aikoo siin(cid:228) tapauksessa v(cid:228)ltt(cid:228)(cid:228) sen, ett(cid:228) virallisen valvonnan rahoituskeinot v(cid:228)(cid:228)rist(cid:228)v(cid:228)t kilpailua, koska j(cid:228)senvaltioissa on k(cid:228)yt(cid:246)ss(cid:228) eri menetelm(cid:228)t valvonnan rahoittamiseksi? (2001/C 53 E/114) KIRJALLINEN KYSYMYS E-1157/00 esitt(cid:228)j(cid:228)(t): Bart Staes (Verts/ALE) komissiolle (11. huhtikuuta 2000) Aihe: Valkoinen kirja elintarvikkeiden turvallisuudesta ja Euroopan elintarvikeviranomainen Tammikuussa 2000 ilmestyi valkoinen kirja elintarvikkeiden turvallisuudesta (KOM(1999) 719 lopull. ). Luvussa 4 k(cid:228)sitell(cid:228)(cid:228)n Eurooppalaisen elintarvikeviranomaisen (EEV) perustamista. Luku 5 koskee elintarvi- kelains(cid:228)(cid:228)d(cid:228)nt(cid:246)(cid:228). Rajatarkastusten (unionin) oikeusperustan on komission mukaan k(cid:228)sitett(cid:228)v(cid:228) kaikki tuotteet (kohta 93). T(cid:228)m(cid:228) kanta on oikea. On v(cid:228)ltett(cid:228)v(cid:228) tilanne, jossa (cid:129) niin kuin usein v(cid:228)itet(cid:228)(cid:228)n (cid:129) tuonti er(cid:228)iden satamien tai lentokenttien kautta on suosittua h(cid:246)llemm(cid:228)n valvonnan takia. Mit(cid:228) k(cid:228)yt(cid:228)nn(cid:246)n toimenpiteit(cid:228) komissio aikoo toteuttaa rajatarkastusten yhten(cid:228)ist(cid:228)miseksi ja tekemiseksi yht(cid:228) tiukoiksi kaikkialla? (2001/C 53 E/115) KIRJALLINEN KYSYMYS E-1158/00 esitt(cid:228)j(cid:228)(t): Bart Staes (Verts/ALE) komissiolle (11. huhtikuuta 2000) Aihe: Valkoinen kirja elintarvikkeiden turvallisuudesta ja Euroopan elintarvikeviranomainen Tammikuussa 2000 ilmestyi valkoinen kirja elintarvikkeiden turvallisuudesta (KOM(1999) 719 lopull. ). Luvussa 4 k(cid:228)sitell(cid:228)(cid:228)n Eurooppalaisen elintarvikeviranomaisen (EEV) perustamista. Luku 5 koskee elintarvi- kelains(cid:228)(cid:228)d(cid:228)nt(cid:246)(cid:228). On pohdittava, olisiko komissiolle annettava lis(cid:228)valtuuksia toimintaan tapauksissa, joissa EU:n s(cid:228)(cid:228)nt(cid:246)j(cid:228) on j(cid:228)tetty noudattamatta (kohta 94). Lis(cid:228)valtuudet antaisivat komissiolle mahdollisuuden reagoida nopeasti. C 53 E/88 Euroopan yhteis(cid:246)jen virallinen lehti FI 20. 2. 2001 1. Mitk(cid:228) lis(cid:228)valtuudet ovat komission mielest(cid:228) tarpeen, jotta se voisi reagoida nopeammin valvonnan tuloksiin? 2. Onko n(cid:228)ist(cid:228) lis(cid:228)valtuuksista laadittu jo konkreettisia ehdotuksia? Jos vastaus on my(cid:246)nteinen, mik(cid:228) ehdotusten keskeinen sis(cid:228)lt(cid:246) on? Jos vastaus on kielteinen, milloin komissiolla on konkreettisia ehdotuksia toivotuista lis(cid:228)valtuuksista? (2001/C 53 E/116) KIRJALLINEN KYSYMYS E-1160/00 esitt(cid:228)j(cid:228)(t): Bart Staes (Verts/ALE) komissiolle (11. huhtikuuta 2000) Aihe: Valkoinen kirja elintarvikkeiden turvallisuudesta ja Euroopan elintarvikeviranomainen Tammikuussa 2000 ilmestyi valkoinen kirja elintarvikkeiden turvallisuudesta (KOM(1999) 719 lopull. ). Luvussa 4 k(cid:228)sitell(cid:228)(cid:228)n Eurooppalaisen elintarvikeviranomaisen (EEV) perustamista. Luku 5 koskee elintarvi- kelains(cid:228)(cid:228)d(cid:228)nt(cid:246)(cid:228). Komissio aikoo ehdottaa yhdistelm(cid:228)ainesosia koskevan niin sanotun 25 prosentin s(cid:228)(cid:228)nn(cid:246)n poistamista (kohta 100). Komissio kiinnitt(cid:228)(cid:228) huomiota my(cid:246)s lis(cid:228)aineiden siirtymiseen lopputuotteisiin ja allergeenien ilmoittamista pakkausmerkinn(cid:246)iss(cid:228), joissa nykyisin mainitaan vain ryhm(cid:228)nimi. 1. Aikooko komissio etuk(cid:228)teen tutkia ainesosien ilmoittamisen toteutettavuutta k(cid:228)yt(cid:228)nn(cid:246)ss(cid:228)? Jos ei aio, harkitseeko komissio mahdollisuutta ilmoittaa kaikki ainesosat? Mill(cid:228) perusteella komissio torjuisi kaikkien ainesosien ilmoittamisen? Suunnitteleeko komissio lis(cid:228)aineiden ilmoittamista pakkausmerkinn(cid:246)iss(cid:228) sen johdosta, ett(cid:228) lis(cid:228)aineet 2. voivat siirty(cid:228) lopputuotteisiin? Jos ei suunnittele, miksi ei? (2001/C 53 E/117) KIRJALLINEN KYSYMYS E-1161/00 esitt(cid:228)j(cid:228)(t): Bart Staes (Verts/ALE) komissiolle (12. huhtikuuta 2000) Aihe: Valkoinen kirja elintarvikkeiden turvallisuudesta ja Euroopan elintarvikeviranomainen Tammikuussa 2000 julkaistiin valkoinen kirja elintarviketurvallisuudesta (KOM(1999) 719 lopull. ). Sen nelj(cid:228)nness(cid:228) luvussa k(cid:228)sitell(cid:228)(cid:228)n Euroopan elintarvikeviranomaisen perustamista. Luvussa viisi k(cid:228)sitell(cid:228)(cid:228)n elintarviketurvallisuuteen liittyvi(cid:228) lains(cid:228)(cid:228)d(cid:228)nt(cid:246)n(cid:228)k(cid:246)kohtia. Terveysv(cid:228)itteiden esitt(cid:228)minen on edelleen kielletty (101 kohta). Ehdotetaan kuitenkin harkittavaksi, tai (cid:148)ravitsemukselliset v(cid:228)itteet(cid:148). Lis(cid:228)ksi voitaisiinko ottaa k(cid:228)ytt(cid:246)(cid:246)n (cid:148)elintoimintoihin liittyv(cid:228)t v(cid:228)itteet(cid:148) komissio aikoo tutkia, onko v(cid:228)ltt(cid:228)m(cid:228)t(cid:246)nt(cid:228) mukauttaa elintarvikkeiden merkint(cid:228)(cid:228) koskevan direktiivin m(cid:228)(cid:228)r(cid:228)yksi(cid:228). (cid:148)Elintoimintoihin liittyv(cid:228)t v(cid:228)itteet(cid:148) viittaavat elintoimintojen parantumiseen. Aikooko komissio laatia (cid:148)elintoimintoihin liittyvi(cid:228) v(cid:228)itteit(cid:228)(cid:148) koskevia s(cid:228)(cid:228)nt(cid:246)j(cid:228)? Mik(cid:228)li aikoo, mik(cid:228) 1. tulee olemaan n(cid:228)iden toimien perusta. Mik(cid:228)li ei aio, eik(cid:246) silloin synny eri v(cid:228)itteiden esitt(cid:228)mist(cid:228) koskeva tyhji(cid:246). Aikooko komissio esitt(cid:228)(cid:228) uudelleen vuodelta 1993 per(cid:228)isin olevan ravitsemuksellisia v(cid:228)itteit(cid:228) koske- laatia eri v(cid:228)itteit(cid:228) 2. van ehdotuksensa? Mik(cid:228)li aikoo, milloin. Mik(cid:228)li ei, aikooko komissio ensisijaisesti koskevat kattavat s(cid:228)(cid:228)nn(cid:246)t. Aikooko komissio laajentaa elintarvikkeiden pakollisen merkinn(cid:228)n koskemaan kaikkia elintarvikkeita 3. ja/tai lis(cid:228)t(cid:228) kohtia nelj(cid:228)st(cid:228) kahdeksaan? Mik(cid:228)li ei aio, mit(cid:228) muutoksia n(cid:228)ihin merkint(cid:246)ihin tehd(cid:228)(cid:228)n


title: QUESTION ÉCRITE E-1150/00 posée par Bart Staes (Verts/ALE) à la Commission. Livre blanc sur la sécurité alimentaire et Autorité alimentaire européenne.

eurovoc_concepts:
European Food Safety Authority
drafting of EU law
food safety
genetically modified organism
labelling
market approval

text: 20. 2. 2001 FR Journal officiel des CommunautØs europØennes C 53 E/85 Quelles mesures la Commission prend-elle en vue d(cid:146)accØlØrer la procØdure d(cid:146)agrØment des pesticides, 2. compte tenu de l(cid:146)utilisation persistante de pesticides peu sßrs, alors que des produits nouveaux et peut-Œtre plus sßrs sont dØj(cid:224) disponibles? (2001/C 53 E/108) QUESTION (cid:201)CRITE E-1150/00 posØe par Bart Staes (Verts/ALE) (cid:224) la Commission (11 avril 2000) Objet: Livre blanc sur la sØcuritØ alimentaire et AutoritØ alimentaire europØenne En janvier 2000 paraissait le Livre blanc sur la sØcuritØ alimentaire (COM(1999) 719). Le chapitre 4 concerne la crØation d(cid:146)une AutoritØ alimentaire europØenne tandis que le chapitre 5 examine la lØgislation relative (cid:224) la sØcuritØ alimentaire. La Commission estime que la procØdure d(cid:146)autorisation en vue de la mise sur le marchØ de nouveaux aliments devrait gagner en clartØ et en transparence. Il y a lieu de revoir les dØrogations. La Commission adoptera un rŁglement d(cid:146)application destinØ (cid:224) clarifier les procØdures dØfinies dans le rŁglement relatif aux nouveaux aliments et prØsentera une proposition destinØe (cid:224) amØliorer ce rŁglement compte tenu du cadre rØglementaire prØvu dans le cadre de la directive 90/220/CEE. Par ailleurs, les dispositions en matiŁre d(cid:146)Øtiquetage doivent Œtre complØtØes et harmonisØes. (cid:192) quel Øgard la procØdure d(cid:146)autorisation en vue de la mise sur le marchØ de nouveaux aliments sera- 1. t-elle modifiØe? Un plus grand nombre de produits entreront-ils dans le champ d(cid:146)application du rŁglement? Dans 2. l(cid:146)affirmative, lesquels? 3. 4. Quel sera le r(cid:244)le de l(cid:146)AutoritØ alimentaire dans l(cid:146)apprØciation des nouveaux aliments? Les ingrØdients dØrivØs d(cid:146)OGM devront-ils Œtre dorØnavant ØtiquetØs de maniŁre identique? (2001/C 53 E/109) QUESTION (cid:201)CRITE E-1151/00 posØe par Bart Staes (Verts/ALE) (cid:224) la Commission (11 avril 2000) Objet: Livre blanc sur la sØcuritØ alimentaire et AutoritØ alimentaire europØenne En janvier 2000 paraissait le Livre blanc sur la sØcuritØ alimentaire (COM(1999) 719). Le chapitre 4 concerne la crØation d(cid:146)une AutoritØ alimentaire europØenne tandis que le chapitre 5 examine la lØgislation relative (cid:224) la sØcuritØ alimentaire. La Commission estime que les rŁgles en matiŁre d(cid:146)additifs et ar(cid:244)mes alimentaires doivent Œtre modifiØes (cid:224) plus d(cid:146)un Øgard. En premier lieu, la Commission se veut compØtente pour arrŒter la liste UE des additifs autorisØs. Elle estime que le statut des enzymes doit Œtre prØcisØ. En deuxiŁme lieu, il faut modifier la liste des colorants, Ødulcorants et autres additifs. En troisiŁme lieu, une modification s(cid:146)impose en matiŁre de normes de puretØ des colorants, Ødulcorants et autres additifs. Il faut arrŒter des critŁres de puretØ en matiŁre d(cid:146)additifs dans les «nouveaux aliments». La Commission publiera un rapport sur les additifs alimentaires et des recherches s(cid:146)imposent sur les effets toxicologiques de composants des ar(cid:244)mes. La Commission remaniera le registre des ar(cid:244)mes, arrŒtera un programme d(cid:146)examen des ar(cid:244)mes et dressera une liste des additifs dont l(cid:146)utilisation est autorisØe dans les ar(cid:244)mes. 1. Pourquoi la Commission ne veut-elle plus appliquer la procØdure de codØcision pour les Ødulcorants, colorants et autres additifs? Ne porte-t-on pas ainsi atteinte au droit dØmocratique de dØcision du Parlement europØen? 2. (cid:192) quel Øgard la Commission veut-elle modifier le statut des enzymes? Les exigences en matiŁre d(cid:146)additifs autorisØs sont-elles modifiØes? La Commission entend-elle arrŒter 3. d(cid:146)autres critŁres de qualitØ pour les additifs des nouveaux aliments?


title: Decisão n.o 2/2000 do Conselho de Associação CE-Turquia, de 11 de Abril de 2000, relativa ao início das negociações com vista à liberalização dos serviços e à abertura recíproca dos mercados públicos entre a Comunidade e a Turquia

eurovoc_concepts:
Türkiye
association agreement (EU)
freedom to provide services
originating product
right of establishment

text: 9. 6. 2000 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 138/27 DECISÃO N. o 2/2000 DO CONSELHO DE ASSOCIAÇÃO CE-TURQUIA de 11 de Abril de 2000 relativa ao início das negociações com vista à liberalização dos serviços e à abertura recíproca dos mercados públicos entre a Comunidade e a Turquia (2000/377/CE) O CONSELHO DE ASSOCIAÇÃO, Tendo em conta o Acordo, de 12 de Setembro de 1963, que cria uma associação entre a Comunidade Económica Europeia e a Turquia (1), e, nomeadamente, os seus artigos 13. o e 14. o, Tendo em conta o protocolo adicional (2), e, nomeadamente, o n. o 2 do seu artigo 41. o, Tendo em conta a Decisão n. o 1/95 do Conselho de Associação CE-Turquia, de 22 de Dezembro de 1995, relativa à execução da fase final da união aduaneira (3), e, nomeadamente o seu artigo 48. o, Considerando o seguinte: (1) (2) (3) Os artigos 13. o e 14. o do Acordo de associação entre a CE e a Turquia, bem como o n. o 2 do artigo 41. o do protocolo adicional, prevêem a abolição progressiva, por decisão do Conselho de Associação, das restrições à liberdade de prestação de serviços e à liberdade de estabelecimento, com base nas disposições relevantes do Tratado que institui a Comunidade Europeia. O artigo 48. o da Decisão n. o 1/95 estabelece que o Conselho de Associação deve fixar uma data para o início das negociações tendo em vista a abertura recíproca dos mercados públicos das partes. Nas directivas de negociação para uma decisão do Conselho de Associação CE-Turquia relativa à liberalização dos serviços e dos contratos públicos, adoptadas pelo Conselho em 15 de Novembro de 1999, o Conselho reiterou o seu desejo de adoptar tal decisão no que se refere à Turquia, DECIDE: As negociações com vista à liberalização dos serviços e à abertura recíproca dos mercados públicos entre a Comunidade e a Turquia terão início em Abril de 2000. Artigo único Feito no Luxemburgo, em 11 de Abril de 2000. Pelo Conselho de Associação O Presidente I. CEM (1) JO 217 de 29. 12. 1964, p. 3687/64. (2) JO L 293 de 29. 12. 1972, p. 1. (3) JO L 35 de 13. 2. 1996, p. 1


title: Decisione n. 1/2000 del Consiglio di associazione CE-Turchia, dell'11 aprile 2000, che abroga la decisione n. 4/72 relativa alla definizione della nozione di «prodotti originari» della Turchia agli effetti delle disposizioni dell'allegato n. 6, capitolo I, del protocollo addizionale dell'accordo di Ankara

eurovoc_concepts:
Türkiye
agricultural product
association agreement (EU)
originating product
trading operation

text: L 138/26 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 9. 6. 2000 II (Atti per i quali la pubblicazione non è una condizione di applicabilità) CONSIGLIO DECISIONE N. 1/2000 DEL CONSIGLIO DI ASSOCIAZIONE CE-TURCHIA dell'11 aprile 2000 che abroga la decisione n. 4/72 relativa alla definizione della nozione di «prodotti originari» della Turchia agli effetti delle disposizioni dell'allegato n. 6, capitolo I, del protocollo addizionale dell'accordo di Ankara (2000/376/CE) IL CONSIGLIO DI ASSOCIAZIONE, visto l'accordo del 12 settembre 1963 che istituisce un'associazione tra la Comunità economica europea e la Turchia (1), visto il protocollo addizionale (2), in particolare l'allegato 6, articolo 16, considerando quanto segue: (1) (2) Con la decisione n. 4/72 del Consiglio di associazione CE-Turchia del 29 dicembre 1972, relativa alla definizione della nozione di «prodotti originari» della Turchia agli effetti delle disposizioni dell'alle- gato n. 6, capitolo I, del protocollo addizionale dell'accordo di Ankara (3), il Consiglio di associazione ha definito la nozione di «prodotti originari» della Turchia per l'applicazione delle disposizioni del suddetto allegato n. 6. Il protocollo 3 della decisione n. 1/98 del Consiglio di associazione CE-Turchia del 25 febbraio 1998, relativa al regime applicabile agli scambi di prodotti agricoli (4), definisce le norme in materia di origine ormai da applicare nell'ambito degli scambi di prodotti agricoli tra la Turchia e la Comunità. (3) La decisione n. 4/72 è divenuta priva di oggetto, pertanto, è opportuno abrogarla, DECIDE: Articolo unico La decisione n. 4/72 è abrogata. Fatto a Lussemburgo, addì 11 aprile 2000. Per il Consiglio di associazione Il Presidente I. CEM (1) GU 217 del 29. 12. 1964, pag. 3687/64. (2) GU L 293 del 29. 12. 1972, pag. 1. (3) GU L 59 del 5. 3. 1973, pag. 83. Decisione modificata dalla decisione n. 1/75 (GU L 142 del 4. 6. 1975, pag. 2). (4) GU L 86 del 20. 3. 1998, pag. 1


title: 2001/274/EG: Beschikking van de Commissie van 11 april 2000 betreffende de maatregel van EDF ten gunste van bepaalde papierfabrikanten (Voor de EER relevante tekst) (kennisgeving geschied onder nummer C(2000) 1061)

eurovoc_concepts:
France
aid system
application of EU law
electrical industry
pulp and paper industry
tariff preference

text: L 95/18 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 5. 4. 2001 II (Besluiten waarvan de publicatie niet voorwaarde is voor de toepassing) COMMISSIE BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE van 11 april 2000 betreffende de maatregel van EDF ten gunste van bepaalde papierfabrikanten (kennisgeving geschied onder nummer C(2000) 1061) (Slechts de tekst in de Franse taal is authentiek) (Voor de EER relevante tekst) (2001/274/EG) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, inzonderheid op artikel 88, lid 2, eerste alinea, Gelet op de Overeenkomst betreffende de Europese Economi- sche Ruimte, inzonderheid op artikel 62, lid 1, onder a), Na de belanghebbenden overeenkomstig de genoemde artikelen te hebben aangemaand hun opmerkingen te maken (1), Overwegende hetgeen volgt: (1) (2) 1. PROCEDURE Bĳ schrĳven van 13 juni 1996, geregisteerd op 14 juni 1996, heeft de Commissie een klacht ontvangen betref- fende de preferentiële voorwaarden tegen welke de onderneming Electricité de France (hierna „EDF”) elektri- citeit zou leveren aan papierfabrikanten die zich zouden uitrusten met elektrisch aangedreven infrarooddrogers. Volgens de klager probeert EDF, door profĳt te trekken uit haar absolute controle over de Franse elektriciteits- markt, de keuze van de papierfabrikanten voor een infra- roodtechnologie te beïnvloeden door hun preferentiële tarieven voor elektriciteit aan te bieden, en dit ten nadele van systemen die met andere energiebronnen, onder andere aardgas, werken. Bĳ schrĳven van 10 juli 1996, 24 juli 1996, 4 november 1997, 4 december 1997 en 12 januari 1998 heeft de Commissie de Franse autoriteiten om meer gedetailleerde inlichtingen verzocht. De Commissie heeft deze inlich- tingen ontvangen op 18 juli 1996, 28 augustus 1996, 25 november 1997 en 22 januari 1998. De Commissie heeft de klager een samenvatting van deze inlichtingen doen toekomen bĳ schrĳven van 10 juli 1996, 29 (1) PB C 70 van 13. 3. 1999, blz. 10. oktober 1996, 14 november 1996 en 13 november 1997. De antwoorden van de klager werden de Commissie verstrekt op 31 oktober 1996, 21 november 1996, 10 december 1996, 25 februari 1997, 22 mei 1997 en 12 september 1997. Op 20 mei 1998 heeft de Commissie besloten de proce- dure van artikel 88, lid 2, van het EG-Verdrag in te leiden ten aanzien van deze maatregel. De Franse rege- ring werd van deze beslissing in kennis gesteld bĳ schrĳven SG(98) D/5741 van 14 juli 1998, waarbĳ zĳ werd aangemaand haar opmerkingen binnen één maand, te weten 14 augustus 1998, te maken. Bĳ schrĳven van 28 juli 1998, 11 september 1998, 7 oktober 1998, 24 december 1998 en 19 januari 1999, hebben de Franse autoriteiten de Commissie verzocht bepaalde inlichtingen die vervat waren in de beschikking tot inleiding van de procedure van artikel 88, lid 2, van het EG-Verdrag niet bekend te maken. De Commissie heeft hierop geantwoord bĳ schrĳven van 10 augustus 1998, 6 oktober 1998, 22 oktober 1998, 14 december 1998, 12 januari 1999 en 19 februari 1999. Op de bĳeenkomsten van 21 september 1998 en 1 december 1998 hebben de Franse autoriteiten hun verzoek inzake het weglaten van een aantal inlichtingen herhaald, hetwelk evenwel gedeeltelĳk werd verworpen wegens het openbaar karakter van de betrokken elementen. Bĳ schrĳven van 2 september 1998, geregistreerd op 7 september 1998, heeft EDF om toegang tot het dossier verzocht. Dit verzoek werd bĳ schrĳven van 17 september 1999 verworpen omdat de gevraagde docu- menten onder de uitzonderingsregeling van het beleid betreffende de toegang tot documenten vielen. (3) (4) (5) 5. 4. 2001 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 95/19 (6) (7) (8) Op 31 juli 1998 hebben de Franse autoriteiten om een bĳkomende antwoordtermĳn gevraagd. Dit verzoek werd door de Commissie op 5 augustus 1998 aanvaard. Bĳ schrĳven van 4 september 1998, geregistreerd op 7 september 1998, hebben de Franse autoriteiten hun opmerkingen gemaakt. De mededeling van de Commissie waarbĳ de belangheb- benden werden uitgenodigd hun opmerkingen over de betrokken maatregel bekend te maken, werd op 13 maart 1999 in het Publicatieblad van de Europese Gemeen- schappen (2) bekendgemaakt. Op 13 april 1999, binnen de in de mededeling gestelde termĳn, had de Commissie van de belanghebbenden twee opmerkingen ontvangen. Zĳ heeft deze bĳ schrĳven van 4 juni 1999 en 9 juni 1999 voor een reactie aan de Franse autoriteiten doorge- zonden. In dezelfde brief heeft de Commissie tevens om aanvullende informatie verzocht. (9) Op een bĳeenkomst van 28 mei 1999 en bĳ schrĳven van 28 juni 1999, geregistreerd op 29 juni 1999, hebben de Franse autoriteiten de gevraagde inlichtingen verstrekt. (10) (11) (12) 2. GEDETAILLEERDE BESCHRĲVING VAN DE MAAT- REGEL 2. 1. Inleiding EDF, die voor 100 % wordt gecontroleerd door de Franse staat, is de dominerende elektriciteitsproducent in Frankrĳk, waar hĳ een monopoliepositie bekleedde, de jure (3) en de facto, en verticaal geïntegreerd was. De elektriciteitsprĳzen worden vastgesteld door EDF, na goedkeuring van de minister van Financiën. Reeds sinds minstens tien jaar heeft EDF naar eigen zeggen te kampen met een aanzienlĳke productieoverca- paciteit. Naar verwachting van de onderneming zou deze overcapaciteit tegen 1997-1998 geabsorbeerd zĳn door de markt. EDF heeft evenwel onlangs haar eigen ramingen gewĳzigd en verwacht thans, gezien de minder dynamische ontwikkeling van de Franse economie dan was verwacht, dat de betrokken overcapaciteit waar- schĳnlĳk minstens tot 2010 zal duren. Teneinde deze overcapaciteit weg te werken, kent EDF haar klanten in bepaalde bedrĳfstakken „commerciële participaties” toe op basis van de overconsumptie die gepaard gaat met bepaalde zogenaamde „hoge prestaties leverende en innoverende” toepassingen van elektriciteit. De elektrische technologieën en bedrĳfsectoren die voor dergelĳke participaties in aanmerking komen zĳn de volgende: omkeerbare airconditioning; stralingspanelen, membraantechnieken; elektrolyse, motor met hoog rendement en elektronische toerental- verandering stroomdoorvoerbuizen (chemie); ohmse verwarming (chemie, levensmiddelenin- inductie (metallurgie en chemie) en dustrie en glas); dampcompressie, sectoren); (alle (2) Zie voetnoot 1. (3) Vóór wet nr. 2000-108 van 10 februari 2000 betreffende de modernisering en de ontwikkeling van de overheidsdienst inzake elektriciteit, Staatsblad van de Franse Republiek van 11 februari 2000, blz. 2143. infrarood en andere stralingstechnieken (papier, textiel en levensmiddelenindustrie). (13) In de [. ] (*) sectoren hebben deze praktĳken geleid tot de ondertekening van elektriciteitsleveringscontracten, onder andere met de [. ], welke momenteel eveneens door de Commissie worden onderzocht. In de papier- sector kwam deze handelspolitiek van EDF tot uiting in een tiental „commerciële participatie”-projecten, tussen 1990 en 1996, met name ter aanmoediging van de installatie van infrarooddrogers. In het kader daarvan hebben de papierfabrikanten Condat, Cascades, Lancey, Gromelle en Sibille Stenay („Sibille”) subsidies van EDF ontvangen. 2. 2. Begunstigden en gedetailleerde beschrĳving van de maatregelen (14) De betrokken papierfabrikanten ontvangen bĳ de aankoop van de drogers een voorschot van EDF dat overeenkomt met de korting op de hoeveelheid elektrici- teit die deze drogers, naar eigen raming, zullen verbruiken gedurende de looptĳd van het leveringscon- tract, die normaal zes jaar bedraagt. Zo berekent EDF de korting om de aanvankelĳke participatie te spreiden over het verwachte jaarlĳkse meerverbruik van elektriciteit dat gepaard gaat met de werking van deze drogers en over de duur van de leveringscontracten. Bĳ deze berekening wordt echter geen rekening gehouden met de rente op het betrokken voorschot en op het verbruik. De hier- onder vermelde kortingen zĳn uitgedrukt in geactuali- seerde waarde in 1999 (4). respectievelĳk (5). (15) Condat: In juni 1989, oktober 1990 en april 1995 heeft deze papierfabrikant drie elektrische infrarooddrogers gekocht met een meerverbruik van 9,21 en 18 GWh per In verband daarmee heeft de jaar papierfabrikant van EDF een totale subsidie gekregen van 15,8 miljoen FRF (2,41 miljoen EUR) voor het meerverbruik van elektriciteit gedurende jaar, waarvan 10,5 miljoen FRF (1,6 miljoen EUR) in de vorm van een voorschot en 5,3 miljoen FRF (0,81 miljoen EUR) als jaarlĳks voorschot op de exploitatiekosten. De werkelĳke (0,95 EURc/kWh) of 27 % van de gemiddelde prĳs van 22,8 cFRF/kWh (3,48 EURc/kWh). De totale geactualiseerde waarde van de korting beloopt 22,6 miljoen FRF (3,45 miljoen EUR). beloopt 6,2 cFRF/kWh korting zes (16) Cascades: In april 1992 heeft EDF 250 000 FRF (38 112 EUR) toegekend voor de ontwikkeling van een nieuwe membraantechnologie voor de recyclage van afvalwater van papiercoatinginstallaties, voor een jaar- lĳks meerverbruik van 0,75 GWh gedurende drie jaar. (*) Zakengeheim. (4) Het door de Commissie gebruikte referentiepercentage om het steunelement van de subsidies te meten, bedraagt 4,76 % op 1 augustus 1999. (5) Op basis van de door de Franse autoriteiten op 21 januari 1998 verstrekte informatie heeft de Commissie bĳ haar besluit tot inlei- ding van de procedure rekening gehouden met een commerciële premie van 6,6 miljoen FRF (1,01 miljoen EUR) voor de installatie van een vierde droger. De Franse autoriteiten hebben echter in hun brief van 28 juni 1999 bewĳzen verstrekt dat deze droger niet werd geïnstalleerd. Derhalve heeft de Commissie bĳ de berekening van de gemiddelde korting geen rekening gehouden met de premie voor deze droger. L 95/20 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 5. 4. 2001 (17) De werkelĳke waarde van deze korting beloopt 11,6 cFRF/kWh (1,77 EURc/kWh), of 59 % van de gemid- delde prĳs van 19,6 cFRF/kWh (2,99 EURc/kWh). De totale geactualiseerde waarde van de korting beloopt 346 185 FRF (52 775 EUR). Lancey: In maart 1996 heeft deze papierfabrikant twee elektrische infrarooddrogers en een installatie voor afval- waterbehandeling gekocht. In het kader daarvan heeft hĳ van EDF een premie van 2,25 miljoen FRF (0,34 miljoen EUR) gekregen voor een jaarlĳks meerverbruik van 15 GWh gedurende zes jaar. Dat betekent een werkelĳke korting van 2,7 cFRF/kWh (0,41 EURc/kWh) of 15 % van de gemiddelde prĳs van 17,8 cFRF/kWh (2,71 EURc/kWh). De totale geactualiseerde waarde van de korting beloopt 2,87 miljoen FRF (0,44 miljoen EUR). (18) Gromelle: In maart 1993 heeft EDF dit bedrĳf een participatie toegekend van 130 000 FRF (19 818 EUR) voor een elektrische infrarooddroger met een jaarlĳks meerverbruik van 0,8 GWh gedurende zes jaar. De werkelĳke gemiddelde korting bedraagt 3,0 cFRF/kWh (0,46 EURc/kWh), of 8 % van de gemiddelde prĳs van 37,8 cFRF/kWh (5,76 EURc/kWh). De geactualiseerde 171 840 FRF waarde (26. 196 EUR). bedraagt korting van de (19) (20) ii) Sibille: Voor de installatie van een elektrische droger heeft EDF dit bedrĳf de volgende maatregel toegekend: i) in juli 1992, een subsidie van 1,35 miljoen FRF (0,21 miljoen EUR) voor een jaarlĳks meerverbruik van 7 GWh; in april 1996, 283 000 FRF (43 143 EUR) voor reparatiewerkzaamheden en iii) in april 1996, een aanvullende commerciële premie van 230 000 FRF (6) (35 063 EUR) voor een bĳkomend meerverbruik van 1,2 GWh voor een periode van zes jaar. De werkelĳke gemiddelde korting bedraagt 4,6 cFRF/kWh (0,70 EURc/kWh) of 19 % van de gemiddelde prĳs van 24,2 cFRF/kWh (3,69 EURc/kWh) voor een jaarlĳks meerver- bruik van 8,2 GWh. De totale geactualiseerde waarde van de korting beloopt 2,72 miljoen FRF (0,41 miljoen EUR). IRS: Om deel te nemen aan de financiering van de ontwikkeling van de infrarooddroogtechniek, heeft EDF aan de onderneming InfraRougeSystem (hierna: IRS) een lening toegekend van 3 miljoen FRF (0,46 miljoen EUR) in 1996. De lening zou worden terugbetaald over vĳf jaar afhankelĳk van het omzetcĳfer van de onderneming in Frankrĳk en in het buitenland. De geactualiseerde waarde van de lening beloopt 3,45 miljoen FRF (0,53 miljoen EUR). (21) De totale geactualiseerde waarde van de kortingen en van de lening beloopt 32,2 miljoen FRF (4,9 miljoen EUR). steun is vervat in de preferentiële vermoeden dat tarieven die aan bepaalde papierfabrikanten werden toegekend en b) de commerciële logica van de door EDF aan IRS toegekende lening. 3. 1. Preferentiële tarieven ten gunste van bepaalde papierfabrikanten (23) De Commissie was van oordeel dat een preferentieel tarief onder de verbodsbepaling valt van artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag wanneer de steun aan de volgende criteria voldoet: a) hĳ werd door de staat of met staats- middelen toegekend; b) hĳ komt ten gunste aan bepaalde ondernemingen en/of bepaalde producties en c) hĳ vervalst de concurrentie tussen de begunstigde onder- nemingen en de soortgelĳke ondernemingen en/of producties van de andere lidstaten, waarbĳ de betrokken producten het onderwerp uitmaken van het intracom- munautaire handelsverkeer. (24) Er bleef onder meer twĳfel bestaan over de vraag of aan het tweede criterium was voldaan, dat wil zeggen of het bestaan van een preferentieel tarief voor elektriciteit ten gunste van bepaalde papierfabrikanten neerkwam op het toekennen van een voordeel aan deze ondernemingen. (25) Op het eerste gezicht leek EDF noch de marginale kosten, noch, ten minste gedeeltelĳk, de vaste kosten, te dekken. In het kader van elektriciteitsleveringscontracten op lange termĳn moet een elektriciteitsonderneming, zelfs bĳ overcapaciteit, een aanzienlĳk deel van haar vaste kosten incalculeren. (26) (27) Vervolgens leek het niet nodig dat EDF dergelĳke kor- tingen toekende om zich te verdedigen tegen de concur- rentie, aangezien die niet bestond op de Franse elektrici- teitsmarkt op het moment van de feiten, of om de klanten te behouden die zĳ dreigde te verliezen indien zĳ dit tarief niet had toegekend (7). Ten slotte leken de aan de papierfabrikanten toegekende preferentiële prĳzen op discriminerende wĳze te worden toegepast ten aanzien van andere elektriciteitsverbruikers in een vergelĳkbare situatie. 3. 2. Door EDF aan IRS verstrekte lening (28) Bĳ gebrek aan meer gedetailleerde gegevens en rekening houdend met de moeilĳke economische situatie van IRS blĳven twĳfels bestaan over de commerciële logica van de door EDF verstrekte lening. 3. BESCHRĲVING VAN DE BELANGRĲKSTE REDENEN VOOR DE INLEIDING VAN DE PROCEDURE (22) De beslissing van de Commissie om de procedure van artikel 88, lid 2, in te leiden was gebaseerd op a) het (29) (6) In de brief van 4 september 1998 hebben de Franse autoriteiten bevestigd dat EDF de terugbetaling had geëist van de betrokken bedragen voor de papiermachine en de infraroodinstallatie met een meerverbruik van 1,2 GWh, welke sinds eind 1997 niet meer werden gebruikt. Maar, aangezien de Franse autoriteiten in hun brief van 28 juni 1999 erkennen dat de terugbetaling van deze som niet is gebeurd, neemt de Commissie dit bedrag van 230 000 FRF (35 063 EUR) op in het bedrag van de maatregel. 4. OPMERKINGEN VAN BELANGHEBBENDEN Ingevolge de bekendmaking van de beschikking van de Commissie tot inleiding van de procedure van artikel 88, lid 2, van het EG-Verdrag ten aanzien van de betrokken steun, heeft de Commissie opmerkingen ontvangen van twee belanghebbenden: een van een begunstigde van de steun, Cascades, en de andere van EDF. (7) Arrest van het Hof van Justitie van 2 februari 1988 in de gevoegde zaken 67/88, 68/88 en 70/85, Van der Kooy, Jurisprudentie 1988, blz. 219. 5. 4. 2001 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 95/21 4. 1. Opmerkingen van Cascades betaling die afhankelĳk is van het jaarlĳks omzetcĳfer van IRS. (30) Cascades verklaart dat zĳ uitsluitend uitgerust is met infraroodsystemen op gas van de onderneming Solaro- nics en over geen enkele elektrische infraroodinstallatie beschikt; EDF zou haar keuze dus niet hebben beïnvloed. EDF zou daarentegen een subsidie van 250 000 FRF hebben verstrekt voor de ontwikkeling van een nieuwe membraantechnologie voor de recyclage van afvalwater van papiercoatinginstallaties. De betrokken korting zou niet over drie jaar zĳn gespreid. Ten slotte zou het elektrisch verbruik overeengekomen zĳn met de motor van de installatiepomp die, volgens Cascades, niet anders kan worden aangedreven, en derhalve in geen geval een penalisatie of discriminatie zou ingehouden hebben ten aanzien van een andere leverancier van uitrusting of van een andere energiebron. (35) (36) 4. 2. Opmerkingen van EDF (31) Volgens EDF bevatten de aan de papierfabrikanten verstrekte korting, noch het contract met IRS elementen van staatssteun en kan de interpretatie door de Commissie van de artikelen 87 en 88 in dit geval een discriminatie inhouden tegen de openbare elektriciteits- ondernemingen ten aanzien van de particuliere elektrici- teitsondernemingen, door deze eersten de commerciële vrĳheid te ontnemen waarop iedere onderneming krach- tens het Verdrag recht heeft. (32) Allereerst voert EDF aan dat de betrokken kortingen het geheel van de variabele kosten en een zeer groot deel van de vaste kosten van de onderneming dekken. Volgens een door de consultant Hagler-Bailly gereali- seerde studie dekken de door EDF voorgestelde kosten voor het meerverbruik van de papierfabrieken in verband met de nieuwe installaties, de totaliteit van de variabele kosten en gemiddeld 57 % van de vaste kosten. (33) (34) Vervolgens is EDF van oordeel dat, om de reële gevolgen van de betrokken korting voor de concurrentie en het intracommunautaire handelsverkeer vast te stellen, de korting moet worden berekend in verhouding tot de gemiddelde prĳs die een papierfabrikant betaalt voor het totale verbruik van zĳn fabriek. Volgens EDF beloopt de korting in verhouding tot het totale verbruik van de fabriek (in 1996) voor Condat, Lancey en Sibille, respec- tievelĳk 0,8 %, 3,4 % en 1,3 %. Aangezien de elektrici- teitskosten tussen 5 en 10 % uitmaken van de papier- kosten afhankelĳk van de kwaliteit van het papier, verte- genwoordigt de betrokken korting volgens EDF voor de elektriciteitskosten een „voordeel” van tussen 0,04 en 0,08 % voor Condat; tussen 0,17 en 0,34 % voor Lancey en tussen 0,065 en 0,13 % voor Sibille. Vervolgens verklaart EDF dat de in 1996 met IRS gesloten overeenkomst geen gewone lening vormt maar een partenariaat sui generis. In het kader van deze over- eenkomst heeft IRS er zich onder meer toe verbonden elektrische infraroodtoepassingen te ontwikkelen. In ruil daarvoor heeft EDF een bedrag van 500 000 FRF ter beschikking gesteld van IRS om bĳ te dragen tot de ontwikkeling van de public relations en een bedrag van 2,5 miljoen FRF met vĳfjarige looptĳd en met een terug- Volgens het contract moet IRS aan EDF jaarlĳks 4 % van haar uit de verkoop van elektrische infraroodtoestellen voortvloeiende omzetcĳfer terugbetalen. Maar wegens een onderbreking van haar bedrĳfsactiviteiten is zĳ deze verbintenis niet nagekomen. Op vraag van EDF heeft de Handelsrechtbank van Parĳs op 11 februari 1999 een IRS uitspraak in kortgeding uitgebracht beschikt over drie maanden om aan haar schuld te een voldoen van te 870 769,39 FRF. Indien zĳ in gebreke blĳft, zal de volledige som van de schuld onmiddellĳk invorderbaar zĳn. tegen IRS. provisie betalen door Ten slotte argumenteert EDF dat de Commissie de arti- kelen 87 en 88 van het Verdrag zodanig interpreteert dat de handelsvrĳheid van de openbare elektriciteitson- dernemingen wordt beperkt ten aanzien van de particu- liere elektriciteitsondernemingen. indien EDF een particuliere onderneming zou zĳn, zou haar markt- gedrag dat in dit geval gecontesteerd wordt zonder problemen toegelaten worden. Immers, 5. OPMERKINGEN VAN FRANKRĲK (37) De Franse autoriteiten hebben in twee brieven een antwoord geformuleerd op de beslissing van de Commissie om de procedure van artikel 88, lid 2, van het EG-Verdrag in te leiden. Deze brieven, te weten a) de brief van 4 september 1998 en b) de brief van 29 juni 1999, zĳn hieronder samengevat. 5. 1. Brief van 4 september 1998 (38) (39) In hun antwoord van 4 september 1998 betreffende de inleiding van de procedure merken de Franse autoriteiten op dat de aan de ondernemingen van de papiersector toegekende kortingen welke het onderwerp uitmaken van de onderhavige procedure, geen staatssteun vormen in de zin van artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag wegens de volgende redenen. Volgens de Franse autoriteiten vloeit de onder de onder- havige procedure vallende handelsstrategie voort uit een eigen beslissing van de onderneming en valt zĳ geens- zins onder enige maatregel van de Franse overheidsin- stellingen. Het feit dat de Franse staat 100 % in handen heeft van het kapitaal van EDF is niet voldoende om hem ipso facto de verantwoordelĳkheid toe te kennen voor commerciële acties met, zoals in dit geval, beperkte draagwĳdte. (40) Net zoals alle andere elektriciteitsproducenten, openbaar of particulier, heeft EDF er een commercieel belang bĳ de ontwikkeling aan te moedigen van technologieën en uitrusting die de vraag naar elektriciteit kunnen stimu- leren en waarmee de onderneming nieuwe markten kan aanboren. Deze korting op het meergebruik kan niet als een preferentieel tarief worden aangemerkt want zĳ vormt een normale en legitieme handelspraktĳk die gebaseerd is op objectieve en niet-discriminerende criteria. L 95/22 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 5. 4. 2001 (41) Vervolgens merken de Franse autoriteiten op dat de prĳzen voor het totale verbruik van de betrokken indu- striële lokaties zo worden berekend dat zĳ daadwerkelĳk de totaliteit van de kosten van de betrokken contracten dekken. De Commissie beperkt er zich echter toe de gevolgen van de betrokken korting alleen te berekenen op het meerverbruik. Volgens de Franse autoriteiten lĳkt deze aanpak niet overeen te komen met het beginsel van een investeerder in de markteconomie. Zĳ menen dat de Commissie niet kan aantonen dat een investeerder in een markteconomie, in de positie van EDF, de rentabiliteit van ieder element van een bepaalde handelsrelatie met een industriële verbruiker vaststelt. In ieder geval gaat het om een prĳs in verband met het meerverbruik, en werden de kortingen zo berekend dat de uiteindelĳk vastgestelde prĳs niet alleen alle variabele kosten maar eveneens ongeveer 50 % van de vaste kosten dekt. (42) Daarnaast zĳn de Franse autoriteiten van oordeel dat hoewel de betrokken commerciële praktĳk normaal een duur van zes jaar heeft, de daaruit voortvloeiende voor- delen voor het elektriciteitsverbruik een veel langere uitwerking hebben dan deze eerste periode, namelĳk gedurende de gehele levensduur van het materiaal, dat wil zeggen tussen twaalf en vĳftien jaar. Daaruit volgt dat het bĳkomende elektriciteitsverbruik en de daaruit voortvloeiende opbrengsten berekend kunnen worden over een veel langere looptĳd als die tĳdens welke de korting wordt toegekend. (43) Wat de overcapaciteit betreft, bevestigen de Franse auto- riteiten dat EDF beschikt over overcapaciteit afkomstig uit kernenergie. Uit de NERA-studie blĳkt echter dat EDF de overcapaciteit niet opzettelĳk heeft gecreëerd en dat in haar handelspolitiek om deze capaciteiten te absor- beren prĳsvoorwaarden worden gehanteerd waarbĳ alle variabele kosten en een aanzienlĳk deel van de vaste kosten worden gedekt. (44) Vervolgens benadrukken zĳ dat de korting niet op discri- minerende wĳze wordt toegepast. In dit verband herin- neren zĳ eraan dat de aan [. ] toegekende prĳsvoor- waarden deel uitmaken van een geheel andere context dan die van de betrokken zaak, gezien onder meer het stroomintensieve karakter van de betrokken industriële activiteiten, dat meer dan 50 % bedraagt. Aangezien de kostenfactor in de totale kosten voor de vervaardiging van papier slechts tussen 5 % en 10 % beloopt, is de papiersector dus geen stroomintensieve sector. „energie” (45) De Franse autoriteiten menen dat de Commissie het belang van de betrokken korting voor de concurrentie- positie van de industriële klanten van EDF overschat. Zĳ menen dat het effect ervan op de gemiddelde prĳs van de papierfabrieken minimaal is. Eveneens is de bewering verkeerd dat de handelspraktĳk van EDF om te zorgen voor commerciële stimulansen de markt zou hebben „afgewend” van haar normale neiging om een beroep te doen op aardgas, aangezien elektrische apparaten voor- deliger zĳn. (46) (47) (48) (49) het van toename Ten slotte eindigen de Franse autoriteiten hun brief door erop te wĳzen dat, bĳ de onderhandelingen over het contract tussen EDF en IRS in 1996, EDF in tegendeel een kon verwachten aangezien de infraroodtechnologie ingang vindt in talrĳke bedrĳfsectoren waarin IRS aanwezig is. IRS heeft in de loop van 1996 en 1997 voor 18 miljoen FRF elektrische infraroodapparaten verkocht. Volgens de Franse autoriteiten zouden deze vooruitzichten zich vertalen in bĳkomende opbrengsten. elektriciteitsverbruik Volgens de Franse autoriteiten raamt EDF het totale vermogen van alle in Franse bedrĳven geïnstalleerde elektronische infrarooduitrusting in 1996 op 300 MW. Volgens EDF is het jaarlĳkse stroomverbruik van deze apparaten meer dan 720 GWh, wat overeenkomt met een jaarlĳkse opbrengst van naar schatting 200 miljoen FRF. In de papierindustrie alleen zorgt de infraroodtech- nologie voor een verbruik van 120 GWh. Rekening houdend met het nog niet met deze technologie uitge- ruste machinepark, raamt EDF het nog door de elektri- sche infraroodtechnologie te genereren stroomverbruik op 125 GWh, of een mogelĳke jaarlĳkse opbrengst van naar schatting 30 miljoen FRF. 5. 2. Brief van 29 juni 1999 Bĳ brief van 4 juni 1999 heeft de Commissie de Franse autoriteiten om een antwoord verzocht op de nog open- gebleven vragen in de beschikking tot inleiding van de procedure en op een aantal vragen in verband met de opmerkingen van derden. In antwoord op het eerste verzoek hebben de Franse autoriteiten berekeningen voorgelegd in verband met het dekkingspercentage van de vaste kosten voor het meer- verbruik dat voortvloeit uit de installatie van elektrische infrarooddrogers. Volgens de Franse autoriteiten werden deze berekeningen door de onafhankelĳke consultant Hagler-Bailly gemaakt en bekrachtigd. Daaruit blĳkt dat, voor het meerverbruik ten gevolge van de infraroodin- stallaties, de aangeboden commerciële voorwaarden alle variabele kosten en gemiddeld 57 % van de vaste kosten dekken. (50) In dit verband benadrukken zĳ dat de commerciële stimulansen die aangeboden worden aan nieuwe verbrui- kers, zich niet manifesteren door een tariefverlaging maar het, door de bevordering van de afzet, mogelĳk maken de vaste kosten van de productie-installaties van EDF te dekken, wat rechtstreeks ten goede komt aan het volledige klantenbestand. (51) Wat de vergelĳking betreft tussen de tariefvoorwaarden in onderhavig geval en die met betrekking tot [. ] en [. ], voeren de Franse autoriteiten aan dat deze beide situaties niet vergelĳkbaar zĳn. In de [. ] en de [. ], beloopt het aandeel van elektriciteit in de productiekost terwĳl dat voor de eindproducten meer dan 50 %, 5. 4. 2001 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 95/23 van gegevens van het Duitse minder dan 5 % bedraagt in de papiersector. Volgens een statistische studie van VDEW die werd gerealiseerd op basis Statistisches Bundesamt, DIW en Unipede, bedraagt het aandeel van elektriciteit in de productiekosten van papier 2,4 %. Zo ook blĳkt uit een studie van het verslag 1997 van SESSI (Service des statistiques industrielles du ministère de l'économie) dat het overeenkomstige percentage 4,3 % beloopt. Daaruit blĳkt dat de papierindustrie tien keer minder stroom verbruikt dan de door de klager in onderhavige zaak opgegeven cĳfers. (52) Wat het werkelĳke meerverbruik betreft in verband met de werking van de drogers, verklaren de autoriteiten dat dit niet precies werd berekend. De kortingen werden berekend en toegekend aan de hand van het in de over- eenkomsten vastgelegde meerverbruik van deze installa- ties. (53) (54) In hun brief bevestigen zĳ voorts dat de onderneming Sibille de aan haar toegekende aanvullende commerciële premie van 230 000 FRF niet heeft terugbetaald. In verband met de lening aan IRS houden de Franse autoriteiten staande dat de overeenkomst van 29 maart 1996 tussen EDF en IRS in werkelĳkheid een dienstver- lenings- en geen leningscontract is. Op het tĳdstip van de ondertekening van dit contract, was er behalve IRS geen enkele constructeur die een innovatieve elektrische infrarooddrooginstallatie kon ontwikkelen. Op basis van de „platformmarketing” van EDF, werd derhalve voor IRS gekozen omdat deze onderneming de diensten kon leveren die EDF verwachtte op het marktsegment van de elektrische infrarooddrogers. (55) Wat Condat, één van de begunstigden van de steun, betreft, verzekeren de Franse autoriteiten dat slechts drie elektrische infrarooddrogers in bedrĳf zĳn genomen, en dat de vierde, die op een bepaald moment was gepland, niet in bedrĳf werd genomen, aangezien uiteindelĳk werd gekozen voor een infraroodinstallatie op gas. (56) Ten slotte verklaren de Franse autoriteiten het verschil tussen de berekeningen van de Commissie en die van EDF door het feit dat in de NERA-studie de variabele kosten van een uit kernenergie gewonnen eenheid van het productiepark van EDF aanzienlĳk wordt overschat. Voor het Franse kernenergiepark, zoals in bĳna alle andere landen, zĳn de exploitatie- en onderhoudkosten vaste kosten. Daaruit volgt dat de variabele kosten van kernenergie min of meer gelĳk zĳn aan de kosten van de brandstof, die voor Frankrĳk in hetzelfde verslag van de OESO werden becĳferd op 0,83 en 0,92 US cents/kWh op 1 juli 1991, d. w. z. ongeveer 5 à 6 cFRF/kWh medio 1990. (57) Volgens de Franse autoriteiten is dit verschil tussen de in de NERA-studie opgenomen variabele kosten [. ] en de werkelĳke variabele kosten van de Franse kerncentrales zoals deze werden becĳferd in het OESO-verslag van 1992 [. ] voldoende om aan te tonen, rekening houdend met de structuur van het Franse productiepark, dat de marginale kosten op korte termĳn voor de levering van elektrische energie in werkelĳkheid [. ] bedragen. 6. BEOORDELING VAN DE MAATREGEL 6. 1. Preferentiële tarieven voor bepaalde papier- fabrikanten 6. 1. 1. De minimis-regel (58) Allereerst hebben de Franse autoriteiten geargumenteerd dat de aan de papierfabrikanten Cascades en Gromelle toegekende kortingen in 1992 en 1993 respectievelĳk, onder de de minimis-regeling vallen. (59) (60) In dit verband zĳ erop gewezen dat in dat geval het plafond toepasselĳk is van de communautaire kaderrege- ling inzake overheidssteun voor kleine en middelgrote ondernemingen van 1992 (8) (hierna „kaderregeling”), of 50 000 ECU — de enige regel waarop Frankrĳk in dit geval een beroep kon doen in 1992 en 1993. In deze kaderregeling heet het dat volgens de de minimis-regel „steun tot een bepaalde absolute limiet, waaronder artikel 92, lid l, geacht kan worden niet van toepassing te zĳn”. Vervolgens luidt het dat „eenmalige steunbetalingen van ten hoogste dit bedrag voor een bepaald soort uitgaven gedurende drie jaar en regelingen op grond waarvan het steunbedrag dat een bepaalde onderneming mag ontvangen met betrekking tot een bepaald soort uitgaven gedurende een periode van drie jaar tot dat bedrag beperkt is, niet langer zullen worden onderworpen aan de aanmeldingsplicht ingevolge artikel 93, lid 3, mits de toekenning van de steun of de steunre- gelingen de uitdrukkelĳke voorwaarde bevat dat steun die hetzelfde bedrĳf in de toekomst everntueel voor hetzelfde soort uitgaven uit andere bronnen of op grond van andere regelingen ontvangt, de totale som die het bedrĳf aan steun ontvangt niet boven de limiet van 50 000 ECU brengt”. (61) De waarde van de korting ten gunste van Cascades in april 1992 beliep op het moment van de toekenning ervan 250 000 FRF (36 000 ECU) en de aan Gromelle in maart 1993 toegekende korting beliep 130 000 FRF (18 700 ECU). De Franse autoriteiten hebben bevestigd dat deze ondernemingen in het kader van de „de minimis-regeling” geen andere steun hebben ontvangen en dat het plafond dus effectief werd gerespecteerd. Derhalve overschrĳden deze kortingen, afgezien van het feit dat ze eventueel steun vormen, niet het plafond van de de minimis-regel. Artikel 87, lid 1, is derhalve niet van toepassing. 6. 1. 2. Staatssteun in de zin van artikel 87, lid l, van het EG-verdrag (62) De vraag stelt zich te weten of de aan Condat, Lancey en Sibille tarieven vormen die onder de verbodsbepaling van artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag vallen. kortingen preferentiële toegekende (8) PB C 213 van 19. 8. 1992, blz. 2. L 95/24 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 5. 4. 2001 (63) Volgens dit artikel zĳn steunmaatregelen van de staten of in welke vorm ook met staatsmiddelen bekostigd, die de mededinging door begunstiging van bepaalde onder- nemingen of bepaalde productie vervalsen of dreigen te vervalsen, onverenigbaar met de gemeenschappelĳke markt, voorzover deze steun het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig beïnvloedt. (64) Derhalve valt een preferentieel tarief onder de verbods- bepaling van artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag indien de drie volgende elementen verenigd zĳn: 1. het wordt toegekend door de staat of met staatsmid- delen; 2. het komt ten gunste aan bepaalde ondernemingen en/of bepaalde producties; 3. het vervalst de concurrentie tussen de begunstigde ondernemingen en/of soortgelĳke ondernemingen en producties, waarbĳ de betrokken producten het intracommunautaire onderwerp uitmaken van het handelsverkeer. 6. 1. 2. 1. D o o r d e s t a a t o f m e t s t a a t s m i d d e l e n b e k o s t i g d (65) Wat het eerste punt betreft, dat wil zeggen de toeken- ning door de staat of met staatsmiddelen, bezit de Franse staat 100 % van het kapitaal van EDF. De elektriciteits- prĳzen worden vastgesteld door EDF na goedkeuring van het ministerie van Financiën. Hoewel de onderne- ming over een bepaalde onderhandelingsmarge beschikt betreffende haar beleid op het gebied van kortingen, moet niettemin worden geconcludeerd dat de staat, via EDF, uiteindelĳk een beslissende invloed uitoefent over de voorkeursbehandeling voor de betrokken papierfabri- kanten. acties (66) De bewering van de Franse autoriteiten dat de commer- „van beperkte omvang zĳn” (9), moet ciële verworpen worden. De Franse autoriteiten bevestigen immers zelf dat deze acties deel uitmaken van „een handelsbeleid dat erop is gericht de industriële verbrui- kers aan te moedigen om technologieën die zorgen voor een innovatieve, performante en rationele toepassing van elektriciteit te ontwikkelen en te gebruiken” (10). Aange- zien deze acties deel uitmaken van „een handelsbeleid”, kunnen zĳ nauwelĳks worden geacht van „beperkte omvang” te zĳn. (67) Derhalve vormt het preferentieel tarief ten gunste van bepaalde papierfabrikanten, dat toegekend werd door EDF, en derhalve onrechtstreeks door de Franse staat, een overheidsmaatregel van de staat. Derhalve is aan de eerste voorwaarde van artikel 87, lid 1, van het EG- Verdrag voldaan. 6. 1. 2. 2. T e n v o o r d e l e v a n b e p a a l d e p a p i e r f a - b r i k a n t e n (68) Wat het tweede punt betreft, te weten een voordeel voor bepaalde ondernemingen of producties, komt het bestaan van dit preferentieel elektriciteitstarief ten gunste van bepaalde papierfabrikanten neer op het toekennen van een voordeel aan deze ondernemingen. In dit geval bestaat het voordeel voor deze ondernemingen in de reële gemiddelde elektriciteitsprĳzen en de volgende kortingen: Condat: 16,6 cFRF/kWh (2,5 EURc/kWh) of 22,6 miljoen FRF (3,45 miljoen EUR); Lancey: 15,1 cFRF/kWh (2,3 EURc/kWh) of 2,87 miljoen FRF (0,44 (3,0 miljoen EURc/kWh) of 2,72 miljoen FRF (0,41 miljoen EUR). De totale waarde van de voordelen in de vorm van kor- tingen beloopt 28,2 miljoen FRF (4,3 miljoen EUR). en Sibille: 19,6 cFRF/kWh EUR) (69) (70) In principe kan een particuliere of openbare onderne- ming verschillende tarieven toepassen afhankelĳk van het verbruik van de producten die zĳ verkoopt; deze verschillen moeten echter gerechtvaardigd zĳn door commerciële redenen, zĳ moeten met andere woorden de marginale kosten alsook ten minste een deel van de vaste kosten dekken. Volgens de ramingen van de deskundigen die door de Commissie werden gelast de overcapaciteit van EDF en haar tariefsysteem te onderzoeken (11) bedragen de marginale kosten van EDF voor de productie van een bĳkomende door kernenergie opgewekte stroomeenheid ongeveer [. ], terwĳl de eenheid van fossiele oorsprong (kolen en petroleum) tussen [. ] zou kosten. In het kader van langdurige contracten voor de levering van elektrici- teit moet een elektriciteitsproducent, zelfs bĳ overcapaci- teit, een aanzienlĳk deel van zĳn vaste kosten in reke- ning brengen. Daardoor zou de verkoopprĳs voor de grote industriële verbruikers op gemiddeld ongeveer [. ] komen. Deze prĳs lĳkt overigens overeen te komen met die welke door EDF wordt gefactureerd aan haar belang- rĳkste klanten volgens het geldend tarief. (71) Echter, verwĳzend naar het OESO-verslag van 1992, waarin de variabele kosten van kernenergie voor EDF worden geraamd op 5 à 6 cFRF/kWh (1 EURc/kWh), hebben de Franse autoriteiten aangetoond dat in de NERA-studie de variabele kosten van een eenheid kern- energie van het productiepark van EDF worden over- schat. Op basis van deze informatie bevestigen de Franse autoriteiten dat de marginale kosten op korte termĳn voor de levering van elektriciteit [. ] bedragen. (72) Op basis van marginale kosten op korte termĳn van [. ] hebben de Franse autoriteiten vastgesteld dat de door EDF voorgestelde prĳs voor dit meerverbruik haar varia- bele kosten en ten minste 35 % en gemiddeld 57 % van haar vaste kosten dekt. De gemiddelde dekkingsgraad van de vaste kosten bedraagt 50 % voor Condat, 66 % voor Lancey en 62 % voor Sibille. (9) Brief van de Franse autoriteiten van 4 september 1998, blz. 3. (10) Zie voetnoot 9. (11) Studie IV/96/1178/ETD/01 „Tariffs and costs consequences of the EDF monopoly” van NERA (National Economic Research Asso- ciates) van februari 1997. 5. 4. 2001 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 95/25 (73) De Franse autoriteiten bevestigen dat EDF beschikt over uit kernenergie afkomstige overcapaciteit (12). Er zĳ op gewezen dat deze overcapaciteit werd gecreëerd in een monopoliesituatie ex lege, lang voor de thans aan de gang zĳnde liberalisatie van de elektriciteitsmarkt. De analyse van de Commissie is bĳgevolg gericht op de bĳzondere omstandigheden van het huidige geval. Met de huidige beschikking wordt dus geenszins vooruitge- lopen op eventuele conclusies die de Commissie in het kader van het openstellen van de markt zou kunnen maken bĳ het onderzoek van de problemen ten gevolge van de door EDF in het verleden gecreëerde overcapaci- teit. (74) Uit de commerciële logica volgt dat een investeerder in een markteconomie in het geval van overcapaciteit normaliter naar een maximalisatie van zĳn winst zou streven en dus een bĳkomende hoeveelheid van zĳn product zou verkopen zonder alle kosten voor deze bĳkomende hoeveelheid te dekken. Indien hĳ dit niet doet, zouden de overblĳvende producten die niet kunnen worden opgeslagen, immers onverkocht blĳven. Overigens wĳst niets in het dossier erop dat EDF elders een betere prĳs had kunnen verkrĳgen. Het alternatief was veeleer geweest dat deze papierfabrikanten door gas aangedreven drogers zouden installeren. Tegen deze achtergrond kan een stroomprĳs voor het door de instal- latie van elektrische drogers voortvloeiende meerver- bruik, welke de variabele kosten en minstens 35 %, en gemiddeld 57 % van de vaste kosten dekt, beschouwd worden als een aanvaardbare commerciële aanpak. (75) Bĳgevolg moeten, gezien de bĳzondere omstandigheden van dit geval, de door EDF aan Condat, Lancey en Sibille toegekende als elektriciteitstarieven commercieel gerechtvaardigd worden beschouwd. preferentiële 6. 1. 2. 3. V e r s t o r i n g v a n e n d e b e ï n v l o e d i n g v a n h e t h a n d e l s v e r k e e r t u s s e n l i d s t a t e n c o n c u r r e n t i e (76) Aangezien een maatregel slechts als steun in de zin van artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag wordt beschouwd indien de drie voorwaarden zĳn vervuld en, aangezien aan de tweede voorwaarde, te weten begunstiging van bepaalde ondernemingen, niet is voldaan, is het onder- zoek van de derde voorwaarde niet aan de orde. vervalsen of dreigen te vervalsen, steun in de zin van dit artikel, voorzover deze steun het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig beïnvloedt. (79) Zoals reeds in de overwegingen 58 tot en met 77 betref- fende de preferentiële tarieven werd uiteengezet, valt de door EDF aan IRS toegekende lening slechts onder de verbodsbepaling van artikel 87, lid 1, van het EG- Verdrag indien zĳ ten goede komt aan bepaalde onder- nemingen en indien dit voordeel niet gerechtvaardigd is door commerciële redenen, voorzover de andere voor- waarden zĳn vervuld. (80) De Commissie herinnert eraan dat, volgens het principe van de investeerder in een markteconomie, zoals dit werd uiteengezet in de mededeling van de Commissie aan de lidstaten betreffende de toepassing van de arti- kelen 87 en 88 van het EG-Verdrag en van artikel 5 van Richtlĳn 80/723/EEG op openbare bedrĳven in de indu- striesector (13) (hierna „de mededeling”), „alleen wanneer de Commissie van mening is dat er bĳ een project geen objectieve of bonafide redenen aanwezig waren om een voldoende rendement te verwachten op het ogenblik dat de investerings/financieringsbeslissing wordt genomen, kan de tussenkomst behandeld worden als staatssteun” (punt 28). (81) (82) In dit geval, wat de beslissing van EDF in 1996 betreft om te investeren in IRS, kan het rendement op twee manieren worden berekend: Ten eerste moet IRS jaarlĳks 4 % van het omzetcĳfer dat zĳ genereert door de verkoop van elektrische infrarood- apparaten terugbetalen. Volgens EDF beliep deze omzet 18 miljoen FRF in 1996. Aangezien IRS financiële moei- lĳkheden had op het moment dat de investeringsbeslis- sing werd genomen, zou alleen een hoog rendements- percentage een particuliere investeerder hebben geïnte- resseerd. Overeenkomstig haar gevestigde praktĳk past de Commissie een rentevoet van 12 % toe voor projecten met een hoog risico. De geactualiseerde waarde van 4 % van 18 miljoen FRF over vĳf jaar — het omzetcĳfer werd gecorrigeerd op basis van het inflatie- percentage van 2 % in Frankrĳk in 1996 — bedraagt 3 012 024 FRF. (77) Concluderend kan worden gesteld dat de door EDF aan de papierfabrikanten Condat, Lancey en Sibille toege- kende preferentiële elektriciteitstarieven geen staatssteun vormen in de zin van artikel 87, lid 1, van het EG- Verdrag. (83) Voorts raamt EDF dat de ontwikkeling van de elektrische infraroodtechnologie en haar industriële toepassingen alleen in de papiersector een verbruik van 125 GWh kan genereren, wat potentiële jaarlĳkse inkomsten van naar schatting 30 miljoen FRF betekent. 6. 2. Door EDF aan IRS toegekende lening (78) De Commissie heeft de door EDF aan IRS toegekende lening onderzocht in het licht van artikel 87, lid l, van het EG-Verdrag. Volgens dit artikel vormen steunmaatre- gelen van de staten of in welke vorm ook met staatsmid- delen bekostigd, die de mededinging door begunstiging van bepaalde ondernemingen of bepaalde producties (84) Aangezien EDF bĳ haar beslissing om te investeren in IRS er niet alleen op heeft gerekend het geïnvesteerde bedrag met een rente van 12 % terug te winnen, maar ook om de infraroodtechnologie ingang te doen vinden in de papiersector, wat potentiële jaarlĳkse inkomsten van 30 miljoen FRF vertegenwoordigde, kan ervan worden uitgegaan dat zĳ als een particuliere investeerder heeft gehandeld en dat de lening derhalve niet als staats- steun dient te worden aangemerkt. (12) Zie overweging 43. (13) PB C 307 van 13. 11. 1993, blz. 3. L 95/26 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 5. 4. 2001 (85) (86) Ten slotte, wat het uiteindelĳk verkregen rendement betreft, wordt in de mededeling vervolgd: „er is geen sprake van dat de Commissie haar kennis van de afloop van een geval zou gebruiken om te stellen dat het verstrekken van openbare middelen in dat geval als staatssteun moest worden beschouwd, uitsluitend op grond van het feit dat het daadwerkelĳke rendement onvoldoende was” (punt 28). Bĳgevolg verandert het feit dat IRS haar activiteiten heeft gestaakt en haar verbintenissen niet heeft nagekomen, niets aan de aard van de investering op het moment van de beslissing in 1996. Uit de in 1996 beschikbare infor- matie volgt immers dat op het moment waarop EDF de betrokken lening heeft toegekend, er geen enkele reden bestond op grond waarvan een analist „met kennis van zaken” kon voorzien dat IRS eventueel haar activiteiten zou kunnen staken, waardoor de verwachtingen niet zouden worden vervuld. (87) Overigens heeft EDF, net zoals een particuliere inves- teerder die zĳn investering wil beschermen, een rechts- zaak aangespannen tegen IRS in het kader waarvan de Handelsrechtbank van Parĳs op 11 februari 1999 een uitspraak in kort geding heeft gedaan tegen IRS. IRS beschikt over drie maanden om aan haar schuld te storting voldoen van een 870 769,39 FRF. Indien zĳ in gebreke blĳft, zal de totale schuld onmiddellĳk invorderbaar zĳn. provisie door van 2. dat aangezien EDF over overcapaciteit uit kernenergie beschikt en de variabele kosten en gemiddeld 57 % van de vaste kosten voor dit meerverbruik dekt, de preferentiële elektriciteitstarieven ten gunste van de papierfabrikanten Condat, Lancey en Sibille gerecht- vaardigd zĳn wegens commerciële redenen; en 3. dat op het moment dat EDF de investeringsbeslissing heeft genomen, de door EDF aan IRS toegekende lening gerechtvaardigd was wegens commerciële redenen; stelt de Commissie vast dat noch de preferentiële elektri- citeitstarieven ten gunste van de papierfabrikanten Cascades, Gromelle, Condat, Lancey of Sibille, noch de lening ten gunste van IRS steun vormen in de zin van artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag, HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN: Artikel 1 De door EDF, en derhalve onrechtstreeks door Frankrĳk, toege- kende preferentiële elektriciteitstarieven aan de papierfabri- kanten Condat, Cascades, Lancey, Gromelle en Sibille en de door EDF aan IRS toegekende lening voor een totale geactuali- seerde waarde van 32,2 miljoen FRF (4,9 miljoen EUR) vormen geen staatssteun in de zin van artikel 87, lid 1, van het EG- Verdrag. (88) Concluderend vormt de lening van EDF aan IRS geen steun in de zin van artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag. Artikel 2 7. CONCLUSIES (89) In het licht van het voorafgaande en rekening houdend met het feit: 1. dat de preferentiële elektriciteitstarieven ten gunste van de papierfabrikanten Cascades en Gromelle onder de de minimis-regeling vallen; Deze beschikking is gericht tot de Franse Republiek. Gedaan te Brussel, 11 april 2000. Voor de Commissie Mario MONTI Lid van de Commissie


title: WRITTEN QUESTION E-1137/00 by Bart Staes (Verts/ALE) to the Commission. White Paper on Food Safety and the European Food Authority.

eurovoc_concepts:
EU law
European Food Safety Authority
food safety
interpretation of the law
powers of the institutions (EU)

text: C 46 E/130 Official Journal of the European Communities EN 13. 2. 2001 (2001/C 46 E/145) WRITTEN QUESTION E-1135/00 by Bart Staes (Verts/ALE) to the Commission (11 April 2000) Subject: White Paper on Food Safety and the European Food Authority The White Paper on Food Safety (COM(1999) 719 final) was published in January 2000. Chapter 4 is concerned with establishing a European Food Authority (EFA). Chapter 5 considers legislation on food safety. The field of activities of the Authority covers the entire food chain, including both food safety and food- related matters. The Authority will be given its own budget in urgent cases and will maintain contacts with the scientific committees and the Commission (section 45 ff). Increasing the size of the scientific secretariat to support scientific advisory activities is needed to improved both the quality and the rapidity of scientific advice. A separate budget for ad hoc research will make for greater flexibility. Furthermore, the composition of the Authority(cid:146)s staff is crucial. 1. What budget does the Commission propose for the Food Authority? 2. What are the criteria for the recruitment of staff? How many staff will the Food Authority have (at all levels)? (2001/C 46 E/146) WRITTEN QUESTION E-1136/00 by Bart Staes (Verts/ALE) to the Commission (11 April 2000) Subject: White Paper on Food Safety and the European Food Authority The White Paper on Food Safety (COM(1999) 719 final) was published in January 2000. Chapter 4 is concerned with establishing a European Food Authority (EFA). Chapter 5 considers legislation on food safety. Identifying and utilising information from within and outside the Community will be a key activity of the Authority (section 49 ff). Information is important in order to identify potential problems as soon as possible. The Authority will act as a watchdog with regard to emerging hazards. To what extent can the Authority advise the Commission on potential problems without involving 1. the scientific committees? Does not the existence of a twin-track system of advice (cid:129) the Food Authority and the scientific the Food Authority? If not, what guarantees does the 2. committees (cid:129) undermine the efficiency of Commission have that duplication of advice does not inhibit the effectiveness of the Authority? (2001/C 46 E/147) WRITTEN QUESTION E-1137/00 by Bart Staes (Verts/ALE) to the Commission (11 April 2000) Subject: White Paper on Food Safety and the European Food Authority The White Paper on Food Safety (COM(1999) 719 final) was published in January 2000. Chapter 4 is concerned with establishing a European Food Authority (EFA). Chapter 5 considers legislation on food safety. 13. 2. 2001 EN Official Journal of the European Communities C 46 E/131 The Authority will have the opportunity of communicating directly and openly with consumers. It can provide all interested parties with direct information on its findings on both food safety and food. The Commission will retain responsibility for communicating risk management decisions (section 51). 1. Where, communication as a result of risk management? in the Commission(cid:146)s opinion, is the dividing line between informing the public and 2. Will the Authority be able, on its own initiative, to inform the public of the risks of certain products, for example Listeria? If not, who will communicate this information, given its importance to consumers? (2001/C 46 E/148) WRITTEN QUESTION E-1138/00 by Bart Staes (Verts/ALE) to the Commission (11 April 2000) Subject: White Paper on Food Safety and the European Food Authority The White Paper on Food Safety (COM(1999) 719 final) was published in January 2000. Chapter 4 is concerned with establishing a European Food Authority (EFA). Chapter 5 considers legislation on food safety. The role of the Authority in a crisis is to mobilise and support (and if necessary implement) (section 52 ff). It will not take decisions on specific measures in crises. This will remain the task of the Commission and the regulatory committees consisting of representatives of the Member States. Does the Commission acknowledge that the current decision-making procedures have not always operated satisfactorily in crises because of the different views of the Member States? If not, does the Commission believe that the approach to crises hitherto has been exemplary? If so, is the Commission considering giving the Authority responsibilities in future for tackling crises? (2001/C 46 E/149) WRITTEN QUESTION E-1139/00 by Bart Staes (Verts/ALE) to the Commission (11 April 2000) Subject: White Paper on Food Safety and the European Food Authority The White Paper on Food Safety (COM(1999) 719 final) was published in January 2000. Chapter 4 is concerned with establishing a European Food Authority (EFA). Chapter 5 considers legislation on food safety. The Authority and the Commission have to work closely together (section 56 ff. ). By operating in close proximity to the Commission the Authority will remain well-informed and able to take due account of the needs of the Commission(cid:146)s services. Given the need for close cooperation and a smooth exchange of information, will the Authority be located in the vicinity of the Commission? If not, is not the location of the Authority an obstacle to close cooperation and the smooth exchange of information with the Commission, as stated in the White Paper?


title: Afgørelse nr. 1/2000 truffet af Associeringsrådet EF-Tyrkiet den 11. april 2000 om ophævelse af afgørelse nr. 4/72 vedrørende definition af begrebet "varer med oprindelse" i Tyrkiet ved anvendelse af bestemmelserne i kapitel I i bilag 6 til tillægsprotokollen til Ankara-aftalen

text: L 138/26 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 9. 6. 2000 II (Retsakter hvis offentliggørelse ikke er obligatorisk) RÅDET AFGØRELSE Nr. 1/2000 TRUFFET AF ASSOCIERINGSRÅDET EF-TYRKIET den 11. april 2000 om ophævelse af afgørelse nr. 4/72 vedrørende definition af begrebet »varer med oprindelse« i Tyrkiet ved anvendelse af bestemmelserne i kapitel I i bilag 6 til tillægsprotokollen til Ankara- aftalen (2000/376/EF) ASSOCIERINGSRÅDET HAR — under henvisning til aftalen af 12. september 1963 om associering mellem Det Europæiske Økonomiske Fællesskab og Tyrkiet (1), under henvisning til tillægsprotokollen (2) til nævnte aftale, særlig artikel 16 i bilag 6, og ud fra følgende betragtninger: (1) (2) Associeringsrådet EF-Tyrkiet definerede ved afgørelse truffet af Associeringsrådet EF-Tyrkiet nr. 4/72 af 29. december 1972 vedrørende definition af begrebet »varer med oprindelse« i Tyrkiet ved anvendelse af bestemmelserne i kapitel I i bilag 6 til tillægsprotokollen til Ankara-aftalen (3) begrebet »varer med oprindelse« i Tyrkiet i forbindelse med anvendelsen af bestemmelserne i bilag 6. Protokol 3 til afgørelse nr. 1/98 truffet af Associeringsrådet EF-Tyrkiet den 25. februar 1998 om handelsordningen for landbrugsprodukter (4) fastlægger de oprindelsesregler, der skal anvendes i forbindelse med handel med landbrugsprodukter mellem Tyrkiet og Fællesskabet. (3) Afgørelse nr. 4/72 er ikke længere relevant og bør derfor ophæves — TRUFFET FØLGENDE AFGØRELSE: Afgørelse 4/72 ophæves. Eneste artikel Udfærdiget i Luxembourg, den 11. april 2000. På associeringsrådets vegne I. CEM Formand (1) EFT 217 af 29. 12. 1964, s. 3687/64. (2) EFT L 293 af 29. 12. 1972, s. 1. (3) EFT L 59 af 5. 3. 1973, s. 83. Afgørelsen er ændret ved afgørelse nr. 1/75 (EFT L 142 af 4. 6. 1975, s. 2). (4) EFT L 86 af 20. 3. 1998, s. 1


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1263/00 van Lord Inglewood (PPE-DE) aan de Commissie. Toetreding China tot de WHO.

eurovoc_concepts:
China
Community budget
World Trade Organisation
accession to the European Union

text: C 53 E/114 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen NL 20. 2. 2001 Wat het precieze voorbeeld van het geneesmiddel Xenical van de Laboratoires Roche betreft, zij erop gewezen dat de Commissie het genoemde probleem zal onderzoeken met de houder van de vergunning voor het in de handel brengen en met de Nederlandse autoriteiten die belast zijn met de controle op de reclame op hun grondgebied, voor zover het gaat om een geneesmiddel waarvoor de vergunning voor het in de handel brengen via de gecentraliseerde procedure is afgegeven, d. w. z. door de Commissie na het advies van het wetenschappelijk comitØ van het Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling. De houder van de vergunning voor het in de handel brengen is immers verantwoordelijk voor de reclame voor de geneesmiddelen waarvoor hij deze vergunning heeft verkregen. Indien blijkt dat de bepalingen van Richtlijn 92/28/EEG niet worden nageleefd, zal de Commissie de nodige maatregelen treffen. (1) Richtlijn 92/28/EEG van de Raad van 13 maart 1992 betreffende reclame voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik, PB L 113 van 30. 4. 1992. (2001/C 53 E/144) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1260/00 van Alexander de Roo (Verts/ALE) en Marie Isler BØguin (Verts/ALE) aan de Commissie (19 april 2000) Betreft: Uitzetting beren uit Franse Pyreneeºn Het Franse parlement heeft eind maart 2000 besloten dat de bruine beren in de (Franse) Pyreneeºn gedwongen dienen te verhuizen. In 1996 zijn een aantal bruine beren uit Sloveniº speciaal ge(cid:239)mporteerd om de met uitsterving bedreigde populatie van bruine beren in de Pyreneeºn te versterken en nieuw leven in te blazen. Is de Commissie met ons van mening dat het gevangen nemen van deze bruine beren en de gedwongen herplaatsing naar Sloveniº of in dierentuinen in strijd is met de habitatrichtlijn? Indien de Commissie deze opvatting deelt, welke stappen denkt zij autoriteiten van deze gedwongen berenverhuizing te laten afzien? te ondernemen om de Franse Antwoord van mevrouw Wallstr(cid:246)m namens de Commissie (9 juni 2000) Het geachte parlementslid verwijst naar een amendement dat in eerste lezing door de Franse Nationale Vergadering is aangenomen. Tot nu toe is de Commissie niet op de hoogte gebracht van een definitieve beslissing van de Franse overheid betreffende het gevangen nemen van de in de centrale Pyreneeºn uitgezette beren of van hun jongen. Als Frankrijk uiteindelijk besluit tot deze gevangenneming over te gaan, moet dit gebeuren met inachtne- ming van de bepalingen van artikel 16 van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (1), de habitatrichtlijn. De Commissie weet overigens niet of Sloveniº van plan is de beren uit de Pyreneeºn terug te nemen. De Commissie hoopt dat het LIFE-Nature-project dat momenteel in de Pyreneeºn loopt, zal kunnen worden voortgezet met de beren die in deze bergen, hun recente natuurlijke verspreidingsgebied, zijn uitgezet of geboren. (1) PB L 206 van 22. 7. 1992. (2001/C 53 E/145) SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1263/00 van Lord Inglewood (PPE-DE) aan de Commissie (11 april 2000) Betreft: Toetreding China tot de WHO Kan de Commissie mededelen wat op grond van haar huidige onderhandelingsstandpunt de te verwachten gevolgen in termen van douanetariefopbrengsten en landbouwheffingen enerzijds, en uitgaven, waaronder 20. 2. 2001 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 53 E/115 projecties voor landbouwuitvoerrestituties en eventuele andere relevante gevolgen voor de begrotingsuit- gaven anderzijds, beide uitgedrukt als het volume waar het om gaat en als deel van de jaarlijkse begrotingskredieten ter financiering van de externe activiteiten van de Gemeenschap, zouden zijn van de toetreding van China tot de Wereldhandelsorganisatie? Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie (11 mei 2000) China wordt door de Gemeenschap reeds als lid van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) behandeld, in zoverre de tarieven van meestbegunstigde natie voor zijn uitvoer naar de Gemeenschap gelden. Bovendien zal de toetreding van China tot de WTO geen verandering brengen in de verbintenissen van de Gemeen- schap inzake toegang tot haar eigen markt, noch inzake tarieven, in het kader van de WTO. Bij de toetreding van China tot de WTO gaat het om de toekomstige verbintenissen van China, en niet om de verbintenissen van de huidige WTO-leden. De opbrengst aan douanerechten zal derhalve afhankelijk zijn van de omvang van de invoer. Ervan uitgaande dat na toetreding van China tot de WTO de uitvoer van China naar de Gemeenschap zal toenemen, kan op de langere termijn een toename van de opbrengst aan rechten worden verwacht. China zal de landbouwheffingen bij invoer van producten uit alle WTO-leden, waaronder de Gemeenschap, verlagen. Dit zal voor EG-producten de markttoegang verbeteren, doch geen verandering brengen in de verbintenissen van de Gemeenschap in het kader van de Uruguayronde met betrekking tot de uitvoer. Daarom zullen de begrotingsuitgaven van de Gemeenschap binnen de vastgelegde grenzen moeten blijven. (2001/C 53 E/146) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1266/00 van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie Betreft: Microkrediet als middel om armoede terug te dringen (19 april 2000) Hoeveel geld heeft de Commissie de afgelopen drie jaar gestoken in het uitbreiden van microkrediet als middel om armoede terug te dringen (dit beginsel is onderschreven in het in april 1998 door de Commissie gepubliceerde rapport (cid:132)Microfinanciering en armoedevermindering(cid:148)) en op welke andere manieren steunt de Commissie armoedebestrijding in het kader van haar ontwikkelingssamenwerkings- beleid? Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie (19 mei 2000) In de afgelopen drie jaar heeft de Commissie via verschillende instrumenten (medefinanciering niet- gouvernementele organisaties (NGO(cid:146)s), plattelandsontwikkelingsprojecten, voedselzekerheid, Stabex, steun aan micro-ondernemingen) ongeveer 200 miljoen euro vastgelegd voor microkredietregelingen. Armoedebestrijding is de overkoepelende doelstelling van de Europese ontwikkelingssamenwerking. In dit opzicht spoort het communautaire beleid met de internationale consensus, maar het gaat nog een stap verder door te erkennen dat ongelijkheid de groei en de armoedebestrijding belemmeren, door een terugkeer te opperen naar een beleid van groei met verdeling en door de nadruk te leggen op de politieke aspecten van de ontwikkelingsstrategie. Op macro-economisch niveau zijn in de structurele aanpassingsprogramma(cid:146)s van de (cid:132)nieuwe generatie(cid:148) voor de toekenning van een gedeelte van de middelen ook sociale indicatoren opgenomen (gezondheid en onderwijs), teneinde de betrokken landen ertoe aan te zetten op deze gebieden betere resultaten te boeken


title: Decisión nº 2/2000 del Consejo de asociación CE-Turquía, de 11 de abril de 2000, relativa a la iniciación de negociaciones destinadas a la liberalización de los servicios y a la apertura recíproca de los mercados de contratación pública entre la Comunidad y Turquía

text: 9. 6. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 138/27 DECISIÓN No 2/2000 DEL CONSEJO DE ASOCIACIÓN CE-TURQUÍA de 11 de abril de 2000 relativa a la iniciación de negociaciones destinadas a la liberalización de los servicios y a la apertura recíproca de los mercados de contratación pública entre la Comunidad y Turquía (2000/377/CE) EL CONSEJO DE ASOCIACIÓN CE-TURQUÍA, Visto el Acuerdo de 12 de septiembre de 1963 por el que se crea una asociación entre la Comunidad Económica Europea y Turquía (1) y, en particular, sus artículos 13 y 14, Visto el Protocolo adicional (2) y, en particular, el apartado 2 de su artículo 41, Vista la Decisión no 1/95 del Consejo de asociación CE-Turquía, de 22 de diciembre de 1995, relativa al establecimiento de la fase final de la unión aduanera (3) y, en particular, su artículo 48, Considerando lo siguiente: (1) (2) (3) Los artículos 13 y 14 del Acuerdo de asociación CE-Turquía, así como el apartado 2 del artículo 41 de su Protocolo adicional, contemplan la progresiva supresión, mediante Decisión del Consejo de asociación, de las restricciones a la libertad de prestación de servicios y de establecimiento, utilizando las disposiciones pertinentes del Tratado constitutivo de la Comunidad Europea. El artículo 48 de la Decisión no 1/95 estipula que el Consejo de asociación fija una fecha para la iniciación de negociaciones encaminadas a la apertura recíproca de los respectivos mercados de contratación pública de las Partes. En las Directrices para la negociación de una decisión del Consejo de asociación CE-Turquía sobre la liberalización de los servicios y la contratación pública, adoptadas por el Consejo el 15 de noviembre de 1999, este último reafirmó su voluntad de celebrar tal decisión con Turquía, DECIDE: Las negociaciones con vistas a la liberalización de los servicios y a la apertura recíproca de la contratación pública entre la Comunidad y Turquía se iniciarán en abril de 2000. Artículo único Hecho en Luxemburgo, el 11 de abril de 2000. Por el Consejo de asociación El Presidente I. CEM (1) DO 217 de 29. 12. 1964, p. 3687/64. (2) DO L 293 de 29. 12. 1972, p. 1. (3) DO L 35 de 13. 2. 1996, p. 1