title: Verslag van de Commissie aan het Europees Parlement en aan de Raad over de stand van toepassing van de richtlijn inzake de instelling van een Europese ondernemingsraad of van een procedure in ondernemingen of concerns met een communautaire dimensie ter informatie en raadpleging van de werknemers (Richtlijn 94/45/EG van de Raad van 22 september 1994)

eurovoc_concepts:
European undertaking
labour law
worker consultation
worker information
works council

formats: html pdf

text: COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 04. 04. 2000 COM(2000)188 definitief VERSLAG VAN DE COMMISSIE AAN HET EUROPEES PARLEMENT EN AAN DE RAAD over de stand van toepassing van de richtlijn inzake de instelling van een Europese ondernemingsraad of van een procedure in ondernemingen of concerns met een communautaire dimensie ter informatie en raadpleging van de werknemers (Richtlijn 94/45/EG van de Raad van 22 september 1994) 1. INLEIDING Richtlijn 94/45/EG inzake de instelling van een Europese ondernemingsraad of van een procedure in ondernemingen of concerns met een communautaire dimensie ter informatie en raadpleging van de werknemers werd op 22 september 1994 goedgekeurd door de Raad. De juridische basis van deze richtlijn is artikel 1, lid 2, van de Overeenkomst betreffende de sociale politiek, bijlage bij Protocol 14 betreffende de sociale politiek, bijlage bij het Verdrag tot oprichting van de Europese Unie. De richtlijn was derhalve van toepassing op alle lidstaten van de Europese Gemeenschap met uitzondering van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland. Op 15 december 1997 werd Richtlijn 97/74/EG van de Raad goedgekeurd. Deze richtlijn verklaart Richtlijn 94/45/EG ook van toepassing op het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland. De lidstaten, met uitzondering van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, dienden uiterlijk 22 september 1996 Richtlijn 94/45/EG om te zetten in de nationale wetgeving; het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord- Ierland dient, zoals alle lidstaten, uiterlijk op 15 december 1999 Richtlijn 97/74/EG in het nationaal recht te hebben omgezet. Derhalve heeft dit verslag uitsluitend betrekking op de stand van omzetting van Richtlijn 94/45/EG. Een ander verslag, over de stand van omzetting van Richtlijn 97/74/EG, zal te zijner tijd worden uitgebracht. Het verslag volgt de volgorde van de richtlijn in het gedeelte waarin de wettelijke uitvoeringsmaatregelen geanalyseerd worden. 2. OMZETTING IN HET NATIONAAL RECHT EN PRAKTISCHE EVALUATIE Het overgrote merendeel van de lidstaten heeft zich ingespannen om niet alleen de uiterste datum voor de omzetting, te weten 22 september 1996, na te leven, maar ook om de richtlijn nauwkeurig over te nemen in de nationale wetgeving. Vijf landen kwamen de voor de omzetting van de richtlijn gestelde termijn na (Denemarken, Finland, Ierland, Zweden en -ten dele- België)1; deze landen hebben de omzettingsmaatregelen goedgekeurd die op 22 september 1996 van kracht werden. Kort daarop volgden Oostenrijk (17 oktober 1996), Italië (gedeeltelijke omzetting op 6 november 1996), Frankrijk (12 november 1996) en Duitsland (1 november 1996). De omzetting van de richtlijn in Nederland (5 februari 1997), Griekenland (1 maart 1997) en Spanje (24 april 1997) volgde pas later. 1 In dit verslag worden voor de betrokken landen de volgende afkortingen gebruikt: A: Oostenrijk, B: België, D: Duitsland, DK: Denemarken, EL: Griekenland, E: Spanje , Fin: Finland, F: Frankrijk, Irl: Ierland, I: Italië, L: Luxemburg, NL: Nederland, P: Portugal, S: Zweden 2 Portugal heeft met aanzienlijke vertraging een omzettingswet aangenomen (die werd gepubliceerd op 9 juni 1999 en is op 9 juli 1999 van kracht geworden). In Luxemburg wordt de richtlijn omgezet in de nationale wetgeving. dient In Italië is de omzetting slechts gedeeltelijk verwezenlijkt door een overeenkomst van de vakbeweging ("Accordo Interconfederale") op 6 november 1996. De overeenkomst de arbeidsovereenkomsten erga omnes uitbreidt en die, onder andere, bepalingen betreffende sancties en jurisdictionele bevoegdheid goedkeurt. De overeenkomst van de vakbeweging bewerkstelligt vanwege haar inhoudelijke beperkingen en beperkte werkingssfeer ( zij geldt niet voor alle sectoren) slechts een onvolledige omzetting. te worden aangevuld een wet door nog die In België is de collectieve overeenkomst met twee wetten aangevuld. De wijze van omzetting is in ieder land gekozen in overeenstemming met de nationale rechtsorde. Meestal vond de omzetting plaats na aanvaarding van de desbetreffende wet door het parlement. In Italië en België werd de voorkeur gegeven aan collectieve overeenkomsten, die in het geval van België met een uitbreidend koninklijk besluit aangevuld werd. De sociale partners waren vaak, omzettingsprocedure. formeel of informeel, betrokken bij de 2. 1. Evaluatie van de omzetting in het nationaal recht De evaluatie van de kwaliteit van de omzetting is weliswaar zeer korte tijd na de inwerkingtreding van de richtlijn uitgevoerd, maar zij is zeer positief uitgevallen. Gewezen wordt op de nieuwe en essentiële rol van de deskundigengroep, die -met de Commissie in een coördinerende rol- tot taak had de richtlijn om te zetten. Deze methode van follow-up van de omzetting zou algemenere toepassing moeten vinden, gezien de positieve resultaten die zijn behaald bij de omzetting van deze richtlijn. Temeer omdat de richtlijn complex is gezien haar transnationale aard en gezien de omstandigheid dat deels gebruik werd gemaakt van communautaire concepten, deels van de regels van het internationaal privaatrecht. Voor het eindresultaat moet evenwel gewacht worden tot alle lidstaten de richtlijn hebben geïmplementeerd (Luxemburg en Italië). Inbreukprocedures vanwege de niet-nakoming van de omzetting zijn aangespannen tegen Luxemburg en Portugal. In het laatste geval heeft de Commissie van haar klacht afgezien, nadat de omzettingswet van kracht is geworden. De Commissie zal vanwege onvolledige omzetting tegen Italië een inbreukprocedure aanspannen, indien deze lidstaat niet op bevredigende wijze de in 1996 gesloten overeenkomst van de vakbeweging aanvult. In dit verslag wordt gewezen op een aantal ondergeschikte punten waarop de tekst van de richtlijn en de omzettingswetten van elkaar afwijken (wijze van berekening van het aantal deeltijdwerknemers, aantal vertegenwoordigers in de BOG (bijzondere onderhandelingsgroep), dat hoger ligt dan in de richtlijn is voorzien, enz. ) of het ontbreken van bijzonderheden (bijvoorbeeld de voorbereidende vergaderingen). 3 Deze verschillen dienen in ieder geval in de geest van de richtlijn geïnterpreteerd te worden. De integratie in de nationale wetgeving is zonder problemen verlopen, deels omdat er in de richtlijn zeer vaak wordt verwezen naar interne mechanismen in de lidstaten, deels omdat de richtlijn berust op het beginsel van de collectieve autonomie dat ten grondslag ligt aan een groot deel van het arbeidsrecht in de Europese Unie. Zelfs in een land als Ierland, waar de werknemersvertegenwoordiging vrijwillig is, heeft de richtlijn zonder moeilijkheden ingang gevonden. Benadrukt wordt dat er, ongeacht de kwaliteit van de omzetting, al gesignaleerde kwesties bestaan wat betreft de interpretatie van de richtlijn, en wel voornamelijk met betrekking tot: - het begrip "zeggenschap uitoefenende onderneming"; - geografische en proportionele criteria; - de voorwaarden voor de verlenging van de overeenkomsten (artikel 13); - veranderingen in de structuur van het concern; - het begrip deskundige. In een groot aantal gevallen zijn deze kwesties door de betrokken partijen opgelost of zullen ze nog opgelost worden. In andere, zeer specifieke gevallen kan de rechter slechts per geval een beslissing nemen over interpretatieproblemen. Op juridisch terrein doen zich in talrijke landen problemen voor zoals de vaststelling van de rechtspersoonlijkheid van de ondernemingsraad, de wet die op de overeenkomsten van toepassing is, en natuurlijk de kwestie van het rechtskarakter van deze overeenkomsten, hetgeen rechtstreekse gevolgen heeft voor de regels van de internationale rechtspraak. 2. 2. Evaluatie de toekomstperspectieven van 2. 2. 1. Algemene overwegingen praktische toepassing van de richtlijn en Vanzelfsprekend is het erg moeilijk een samenvatting te geven van de praktische toepassing van de richtlijn, aangezien deze pas kort geleden van kracht is geworden en de bijlage ervan, waarin de subsidiaire voorschriften vastgelegd zijn, tot nu toe niet toegepast werd. Op grond van de huidige ervaring is het echter toch mogelijk enige algemene uitspraken te doen. Tot nog toe is de richtlijn, zoals al eerder uiteengezet, moeiteloos geïntegreerd in het stelsel van de arbeidsverhoudingen van de verschillende landen omdat het mogelijk bleek om rekening te houden met de in iedere lidstaat bestaande regelingen van de werknemersvertegenwoordiging. Het streven naar een harmonieuze koppeling van de werknemersvertegenwoordiging op nationaal en transnationaal niveau was in het kader van de omzetting van de richtlijn een van de belangrijkste opgaven voor de wetgevers. In de meeste landen is voor de vakbonden een belangrijke of minder belangrijke plaats ingeruimd om deze in staat te stellen om de rol te kunnen blijven spelen, die zij binnen de nationale verhoudingen hebben. 4 Er bestaat alle reden toe dat de transnationale vertegenwoordigende instantie in de verschillende landen in goede verstandhouding samenwerkt met de bestaande structuren van de werknemersvertegenwoordiging; er dient echter op gewezen te worden dat de instelling van een transnationale instantie niet alleen positieve consequenties heeft, maar ook bepaalde problemen oproept: natuurlijk bestaat de hoop dat de EOR (Europese ondernemingsraad) een nieuwe impuls geeft aan het overleg en dat het tot een nieuwe dialoog komt tussen de gekozen, vakbonds- en "Europese" instanties. Toch moet ook gevreesd worden dat bij conflicten met grensoverschrijdende gevolgen, zoals sluitingen van ondernemingen, er zich belangentegenstellingen kunnen voordoen tussen vertegenwoordigers van "interne" en "Europese" werknemers. Sommige landen hebben ernaar gestreefd de rol van de sociale actoren te versterken: vooral de clausule van de richtlijn die het mogelijk maakt een deskundige te benoemen, die de BOG en de EOR bij kunnen staan, heeft de deelname van de sociale partners aan het proces vergemakkelijkt. Bovendien kan met het oog op cohesie en overleg gewezen worden op het praktische belang van nationale maatregelen, op grond waarvan informatie over de samenstelling van de BOG en de Europese ondernemingsraad aan alle gedecentraliseerde niveaus van het lokale besturen en nationale werknemersvertegenwoordigers doorgegeven moet worden. concern, het transnationale Vaak wordt arbeidsverhoudingen de van werknemersvertegenwoordiging als op dat van de collectieve onderhandelingen. van beklemtoond, van terrein openheid opzichte belang zowel ten het op Op zuiver theoretisch niveau dient ook duidelijk te worden gesteld dat de betrokken staten bereid zijn de -soms nieuwe- concepten van de richtlijn na te leven. Als het gaat om de werknemersvertegenwoordiging, die op Europees niveau zo gevoelig ligt, komt het aan op nauwkeurigheid. omzettingswetgeving Wat betreft de gemeenschappelijke principes kan gesteld worden dat de richtlijn en de Europese het mogelijk maken arbeidsverhoudingen een op samenwerking tussen de partijen gebaseerde verplichting tot goede trouw in de onderhandelingen op te nemen. om in de In het kader van de opbouw van Europa springt het nut van de uitwisseling van kennis, wederzijdse beïnvloeding en strategieën, evenals de synergie van de belangen van de werknemers van een zelfde concern, duidelijk in het oog. Transnationale informatie en transnationale werknemersvertegenwoordiging zijn een nieuwe, onontbeerlijke reactie op de consequenties van de mondialisering van de economie in Europa. Op concreet niveau is transnationale werknemersvertegenwoordiging reeds een feit, aangezien bijna 600 concerns met een communautaire dimensie, waaronder een aantal van de grootste, reeds voor 22 september 1996 overeenkomsten of een overeenkomst krachtens artikel 6 van de richtlijn hebben gesloten. De ondertekening van deze eerder gesloten overeenkomsten werd vergemakkelijkt door artikel 13 van de richtlijn, die goedkeuring ervan mogelijk reeds 5 maakt; deze bepaling heeft het de sociale partners en transnationale ondernemingen mogelijk gemaakt hun eigen onderhandelingen te voeren. De Europese vakbonden hebben overigens een wezenlijke rol gespeeld in deze eerste fase van de onderhandelingen over de overeenkomsten. Momenteel bestaan er veel minder geschillen over deze al bestaande overeenkomsten. 2. 2. 2. Specifieke overwegingen een uitgebreide De sociale partners van het EVV, de UNICE en het CEEP hebben met steun van de Commissie op 28-30 april 1999 "Europese ondernemingsraden: praktijk en ontwikkeling", gehouden in Brussel. Deze bijeenkomst bood bijna 650 personen uit de praktijk (vertegenwoordigers van EOR's, ondernemingen vertegenwoordigers van werkgevers- en werknemersorganisaties op nationaal en Europees miveau en vertegenwoordigers van de lidstaten) een unieke gelegenheid om de balans op te maken van de verschillende ervaringen die met de toepassing van de richtlijn zijn opgedaan. EOR hadden conferentie, opgericht, leden van een die De UNICE, het CEEP en het EVV hebben weliswaar niet om een onmiddellijke herziening van de richtlijn verzocht, maar uit de discussies zijn toch een aantal problemen in verband met de toepassing van de richtlijn naar voren gekomen, zowel vanuit juridisch als praktisch oogpunt. Er wordt op gewezen dat de volgende lijst met aan de orde gestelde problemen in geen geval als volledig mag worden beschouwd : a) De richtlijn gaat uit van het beginsel dat de sociale partners een bijna volledige voorrangspositie en vrijheid bezitten bij de onderhandelingen over bevredigende overeenkomsten. Deze benadering is doeltreffend gebleken en heeft het mogelijk gemaakt dat er tot nog toe een dergelijk groot aantal overeenkomsten is gesloten. Bepaalde overeenkomsten lijken echter slechts een zeer geringe mate van transnationale informatievoorziening en raadpleging te waarborgen. b) Soms kan het gebeuren dat er na een fusie van ondernemingen of concerns twee of meer Europese ondernemingsraden bestaan in de nieuwe onderneming of het nieuwe concern. De richtlijn bepaalt op het ogenblik niet dat de bestaande overeenkomsten een aanpassingsclausule dienen te bevatten, wanneer er zich een verandering in de onderneming of het concern voordoet. In de richtlijn ligt echter impliciet besloten dat de overeenkomsten te allen tijde op alle werknemers van toepassing dienen te zijn. Bovendien dient opgemerkt te worden dat bepaalde lidstaten reeds de toevoeging van aanpassingsclausules in de bestaande overeenkomsten hebben gepland. de de van de van omzetting goedkeuring periode de en tussen datum van op c) Gedurende de richtlijn 22 september 1994 (22 september 1996) zijn, voorafgaande aan de inwerkingtreding van de richtlijn, ongeveer 450 overeenkomsten gesloten. Na 22 september 1996 is het aantal afgesloten overeenkomsten aanzienlijk teruggelopen. Ongetwijfeld kan het succes van de voor de inwerkingtreding van de richtlijn gesloten overeenkomsten verklaard worden het van onderhandelingsproces in verband met het merendeel van deze overeenkomsten; dit is niet het geval geweest bij de overeenkomsten die op grond van artikel 5 en 6 van de richtlijn tot stand zijn gekomen. richtlijn de de Europese belangrijke vakbonden rol bij uit de 6 Een andere reden dat het aantal onderhandelingen en overeenkomsten is afgenomen kan wellicht toegeschreven worden aan het feit dat de meeste grote ondernemingen al een overeenkomst hebben gesloten en dat het nu de taak van het multinationale midden- en kleinbedrijf is om een Europese ondernemingsraad in het leven te roepen. Deze ondernemingen hebben bijzondere kenmerken en behoeften en slechts een zeer gering aantal werknemers ervan is georganiseerd. d) Hoewel het aantal meningsverschillen in verband met de richtlijn inzake de de is, Europese ondernemingsraden gering transnationale bepalingen die beogen een grensoverschrijdend systeem voor voorlichting en raadpleging in het leven te roepen, een nieuw verschijnsel zijn, is door een bepaald voorval in het bijzonder de vraag naar voren gekomen in hoeverre de huidige tekst voldoende duidelijk is om er zorg voor te kunnen dragen dat informatie en raadpleging "binnen een redelijke termijn" plaatsvinden en in elk geval voordat een beslissing is genomen. in aanmerking genomen dat e) Tijdens de besprekingen over de toepassing van de richtlijn in de praktijk is veelvuldig gewezen op het belang van scholing voor leden van de bijzondere onderhandelingsgroep en de Europese ondernemingsraad. Het belangrijkste argument dat in dit verband naar voren wordt gebracht, is dat de richtlijn inzake de Europese ondernemingsraden een hulpmiddel is ten behoeve van transnationale vertegenwoordiging dat nieuwe mogelijkheden opent voor de vertegenwoordiging van belangen en voor transnationale communicatie. Daarom dienen de leden van de Europese ondernemingsraden over een zekere mate van kennis van zaken te beschikken. tussen f) Een ander probleem dat vaak aan de orde kwam tijdens de discussies over de praktische toepassing van de richtlijn, betreft de doeltreffendheid van de informatiestroom de werknemersvertegenwoordiging. Voor de uitwisseling van informatie en een effectieve raadpleging op communautair niveau dienen er op nationaal niveau goede systemen voor voorlichting en raadpleging aanwezig te zijn en dienen de verschillende niveaus van de werknemersvertegenwoordiging in ondernemingen of concerns onderling verbonden te zijn. verschillende niveaus van de Artikel 15 van Richtlijn 94/45/EG inzake de instelling van een Europese ondernemingsraad of van een procedure in ondernemingen of concerns met een communautaire dimensie ter informatie en raadpleging van de werknemers bepaalt: "Uiterlijk op 22 september 1999 onderwerpt de Commissie, in overleg met de Lid- Staten en de sociale partners op Europees niveau, de wijze van toepassing van de richtlijn aan een nieuw onderzoek en beziet zij met name of de minimumaantallen werknemers adequaat zijn teneinde zo nodig aan de Raad de nodige wijzigingen voor te stellen. " De Commissie heeft de lidstaten en de sociale partners op Europees niveau geraadpleegd om aan de bepalingen van dit artikel te voldoen. De evaluatie van de toepassing van de richtlijn zal worden voortgezet, in samenhang met de hudige debatten in de Raad en het Europees Parlement over documenten die nauw verband houden met de richtlijn (Voorstel voor een richtlijn van de Raad tot instelling van een algemeen kader betreffende de informatie en raadpleging van 7 werknemers in de Europese Gemeenschap (COM (1998) 612 van 11. 11. 1998) en de ontwerp-richtlijn betreffende de betrokkenheid van de werknemers bij de Europese vennootschap, In het licht van de conclusies van deze evaluatie en de ontwikkeling van deze andere documenten zal de Commissie te gelegener tijd een besluit nemen over een eventuele wijziging van de richtlijn. 3. ANALYSE VAN DE WETTELIJKE UITVOERINGSMAATREGELEN 3. 1. Toepassingsgebied 3. 1. 1. Materieel en geografisch toepassingsgebied a) Alle lidstaten bepalen dat het geografische toepassingsgebied de Europese Unie en de Europese Economische Ruimte omvat. Sommige landen hebben nadrukkelijk het Verenigd Koninkrijk uitgesloten. Deze clausules moeten, nadat Richtlijn 97/74/EG van 15 december 1997 Richtlijn 94/45/EG tot het Verenigd Koninkrijk uitgebreid heeft, voor 15 december 1999 gewijzigd worden. b) In sommige landen omvat het toepassingsgebied van de omzettingsmaatregelen impliciet of expliciet de koopvaardijvloot ( B, E, IRL, FIN, S, D, A, P), terwijl andere landen (GR, I) deze sector buitensluiten. In Denemarken en Nederland vallen werknemers van de koopvaardij niet buiten het toepassingsgebied van de omzettingsmaatregelen, maar zij kunnen niet worden gekozen of benoemd als leden van de bijzondere onderhandelingsgroep en van de Europese ondernemingsraad. c) Alle landen houden zich aan het in de richtlijn vastgelegde materiële toepassingsgebied, zowel wat betreft het aantal werknemers dat ondernemingen en concerns met een communautaire dimensie in dienst moeten hebben (1000 in totaal en ten minste 150 in twee filialen of ondernemingen), als ook wat betreft de bepaling dat de desbetreffende concerns in ten minste twee lidstaten ondernemingen moeten hebben. d) Voor de berekening van de personeelsbezetting hanteren alle landen hun in het nationale recht vastgelegde definitie van werknemer, in overeenstemming met de in de richtlijn toegestane lex fori-procedure De criteria die worden toegepast om een betrekking tussen werkgever en werknemer te definiëren bestaan voornamelijk uit de betaling van loon en een hiërarchieke verhouding tussen werkgever en werknemer. Bij de berekening van het aantal werknemers als zodanig wordt direct of indirect van een periode van twee jaar uitgegaan. Er bestaan verschillen wat betreft de registratie van werknemers in deeltijd : in België wordt een berekeningsmethode gehanteerd die enigszins afwijkt van de pro rata temporis-regel2. Als in Ierland werknemers gedurende minder dan 13 weken minder dan acht uur hebben gewerkt, worden ze niet meegeteld bij de berekening In Spanje worden deeltijdwerknemers al dan niet van het personeelsbestand. 2 Als werknemers 3/4 van de volledige werktijd werkzaam zijn worden zij beschouwd als full-time werknemers, zo niet, als werknemers die de helft van de tijd werken. 8 meegeteld, afhankelijk van de duur van hun arbeidsovereenkomst3. Werknemers worden in zeven landen (A, D, EL, F, FIN, NL, P) als werknemers met een volledige betrekking geteld, terwijl elders de pro rata temporis-regel toegepast wordt (I). Bepaalde categorieën zoals leerlingen (I, IRL), thuiswerkers (I), seizoensarbeiders en tijdelijke arbeidskrachten (FIN) of directiepersoneel (A, D, IRL) worden niet meegeteld. e) Met uitzondering van Frankrijk, Finland, Denemarken, Nederland en Zweden hebben alle lidstaten in hun omzettingswetgeving vastgelegd dat de rechten en bevoegdheden van de Europese ondernemingsraden en procedures voor de informatie en raadpleging van de werknemers zich bij een onderneming met een communautaire dimensie uitstrekken tot alle in de lidstaten gelegen vestigingen en bij een concern met een communautaire dimensie tot alle in de lidstaten gelegen ondernemingen van het concern; niettemin voorziet de in artikel 6 van de richtlijn bedoelde overeenkomst in een ruimer toepassingsgebied. 3. 1. 2. De begrippen ''onderneming" en "concern" a) Het begrip "onderneming" is in vele landen niet vastgelegd; deze landen verwijzen expliciet (EL, IRL, I) of impliciet naar de door het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen geformuleerde definitie. Het begrip "vestiging" berust in Ierland op het criterium van geografische scheiding. In België wordt een "vestiging" gedefinieerd als onderdeel van een onderneming die geen rechtspersoon bezit. Bij de omzetting in de Oostenrijkse wetgeving wordt verwezen naar artikel 34c van de wet op de arbeidsorganisatie. Ondernemingen in de publieke sector worden alleen in de Spaanse en Zweedse omzettingswetgeving nadrukkelijk vermeld. In Italië en België waar de richtlijn door middel van collectieve arbeidsovereenkomsten is omgezet in het nationaal recht (in België aangevuld met een uitbreidend koninklijk besluit dat niet van toepassing is op ondernemingen in de publieke sector) vallen deze ondernemingen niet onder een wettelijke regeling. In deze lacune moet nog worden voorzien. b) Het begrip "zeggenschap uitoefenende onderneming" is voldoende uitgewerkt in de tekst van de richtlijn, zodat in de omzettingsmaatregelen is afgezien van wijzigingen : de tekst is hetzij zonder enige aanpassingen overgenomen, zoals in Italië, Griekenland, Zweden, Ierland, België, Oostenrijk, Denemarken en Portugal of, zoals termen die de veronderstellingen van de richtlijn en de hiërarchie ervan onverlet laten, of met enige aanvullende preciseringen, zoals in Frankrijk. in Ierland, Duitsland en Spanje, met afwijkende 3 Deeltijdwerknemers met arbeidsovereenkomsten voor onbepaalde tijd of voor langer dan twee jaar worden gerekend tot het vaste personeelsbestand van de onderneming. Arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd voor een periode van minder dan twee jaar worden berekend op basis van het aantal werkdagen de onderhandelingsprocedure is begonnen. Iemand wordt als extra werknemer beschouwd als hij/zij gedurende vierhonderd dagen of dagdelen heeft gewerkt. datum waarop voorafgaande gedurende laatste twee jaar aan de de 9 De omzettingswetgeving verwijst ook vaak naar het algemene vennootschapsrecht, hetzij om de richtlijn nader uit te werken, hetzij ter aanvulling van de algemene bepalingen ervan. In Nederland worden de veronderstellingen van de richtlijn en de hiërarchie ervan ook in acht genomen, maar de wetgeving sluit bij de beoordeling van kapitaal en stemrecht situaties uit waarbij een onderneming kapitaal voor rekening van anderen ander houdt en op grond daarvan stemrecht uitoefent (indirecte participatie). Anderzijds worden aan verpande aandelen verbonden stemrechten toegekend aan de pandhouders. In Finland lijkt de verwijzing naar het vennootschapsrecht erop te wijzen dat wordt vastgehouden aan de veronderstellingen van de richtlijn, alsook aan het criterium van het meerderheidsbelang, dat gebruikt wordt om de zeggenschap van een moederonderneming over een dochteronderneming te omschrijven. De Ierse wet heeft de verdienste dat het probleem aangesneden wordt in verband met de opname van joint ventures (verhouding 50/50%). 3. 2. Verzoek om onderhandelingen te openen Alle landen komen de bepalingen van de richtlijn na wat betreft zowel de voor het hoofdbestuur geldende verplichtingen als de keuze van de rechtspersonen die het of hun initiatief kunnen vertegenwoordigers in ten minste twee lidstaten). (100 werknemers onderhandelingen nemen tot De Italiaanse wetgeving bepaalt voorts dat de vakbondsorganisaties die de collectieve overeenkomst hebben ondertekend, om de instelling van een bijzondere onderhandelingsgroep kunnen verzoeken. De voor het hoofdbestuur geldende verplichtingen in verband met het doorgeven van in informatie aan hoofdbesturen en vakbondsorganisaties zijn nader uitgewerkt Zweden en nauwkeuriger omschreven in Nederland, Duitsland en Oostenrijk. In Oostenrijk hebben verzoekers het recht het hoofdbestuur te vragen hoeveel personen in de onderneming of vestiging werkzaam zijn. Deze bijzonderheden zijn in zoverre van belang dat informatie over de instelling van een BOG vervolgens doorgegeven wordt aan alle belanghebbende partijen binnen het concern met een communautaire dimensie. 3. 3. Bijzondere onderhandelingsgroep (BOG) 3. 3. 1. Geografische en proportionele criteria Alle landen leven de richtlijn na wat betreft de geografische verspreiding van de leden van de bijzondere onderhandelingsgroep (1 per land) en de proportionele vertegenwoordiging door extra leden in verhouding tot het aantal werknemers in ieder land. Verscheidene lidstaten hebben de verdeling verder verfijnd in de vorm van categorieën werknemers en Denemarken hanteert drempels voor extra leden (2000 en vervolgens 5000), maar in alle gevallen lijkt het principe van de proportionaliteit nageleefd te worden. 10 3. 3. 2. Aantal vertegenwoordigers Het aantal vertegenwoordigers in een BOG (3-17) wordt soms nadrukkelijk vermeld (DK, EL, FIN, I, IRL, NL) en soms achterwege gelaten (B, D, E, S, A, P). In sommige gevallen komt de verdeling niet overeen met het door de richtlijn voorgeschreven maximumaantal van 17 leden (A, D, E, F), maar het concern dient in meer dan 14 lidstaten vestigingen te hebben om het maximumaantal van 17 in deze landen te kunnen overschrijden. 3. 3. 3. Wijziging van de structuur van het concern in de loop van de onderhandelingen In de meeste lidstaten is niets vastgelegd betreffende een wijziging van de samenstelling van de BOG tijdens de onderhandelingen (A, F, FIN, I). Spanje, Nederland, Portugal en Griekenland beschikken echter over bijzondere bepalingen voor het geval er zich een wijziging van de structuur van de onderneming of het concern met een communautaire dimensie voordoet. 3. 3. 4. Vertegenwoordigers van derde landen De meeste lidstaten maken het mogelijk om vertegenwoordigers van derde landen op te nemen, zij het onder verschillende voorwaarden: zij kunnen deelnemen als waarnemer zonder stemrecht ( EL, E, F, NL, P) , zij kunnen volgens hun nationale wetgeving als volwaardig lid worden gekozen of benoemd (DK), of er is bepaald dat de voorwaarden van hun benoeming en status zullen worden vastgelegd in een overeenkomst tussen het hoofdbestuur en de BOG (A, D, EL). In Portugal is het hoofdbestuur niet verplicht de kosten voor deze waarnemers voor zijn rekening te nemen. In Finland, Denemarken, Italië en België is niets geregeld met betrekking tot derde landen buiten de EER. 3. 3. 5. Informatie over de samenstelling van de BOG Het overgote merendeel van de lidstaten schrijft voor dat het hoofdbestuur op de hoogte dient te worden gesteld van de samenstelling van de BOG; sommige landen, zoals Finland, bepalen dat deze informatieplicht het gehele personeel, de vakbonden en het lokale bestuur (I) of het lokale bestuur (A) dient te omvatten. Evenzo dient in Duitsland het hoofdbestuur de lokale besturen, de werknemersvertegenwoordigingen en de vakbonden in vestigingen in Duitsland te informeren. 3. 3. 6. Samenstelling van de BOG De benoeming van vertegenwoordigers van de BOG is in ieder land afhankelijk van en in overeenstemming met de in het land geldende regelgeving op het terrein van de werknemersvertegenwoordiging. verkiezing door de leden van de ondernemingsraad of, bij ontstentenis België: hiervan, door het comité voor veiligheid, gezondheid en verfraaiing van de werkplaats. Wanneer dit ook ontbreekt kan het paritair comité de vakbondsdelegatie toestemming verlenen om de leden van de BOG voor België te kiezen. 11 Denemarken: verkiezing door de vertegenwoordigers van het samenwerkingscomité, of anders door de vertrouwenslieden van de vakbond ("shop stewards") of de werknemers. benoeming door de bestaande structuren in de volgende volgorde: Duitsland: ondernemingsraad van het concern, centrale ondernemingsraad, ondernemingsraad, bedrijfscomité. Griekenland: verkiezing in deze volgorde : door de vakbonden; bij ontstentenis hiervan door de ondernemingsraad; door de werknemers. Spanje: benoeming op grond van een gemeenschappelijke overeenkomst tussen de vakbondsvertegenwoordigers, die tezamen de meerderheid vormen van de ondernemingsraad/raden, de personeelsvertegenwoordigers, of door middel van een akkoord tussen de meerderheid van deze ondernemingsraden en de personeelsvertegenwoordigers. voorkomende gevallen, of, in Frankrijk: benoeming door de vakbondsorganisaties uit het midden van de gekozen leden van de ondernemingsraad van de onderneming of de vestiging of uit het midden van de vakbondsvertegenwoordigers van het concern; als er in Frankrijk geen vakbondsorganisatie in het concern aanwezig is, vindt er een verkiezing plaats door de werknemers. Ierland: akkoord tussen het hoofdbestuur en de werknemers. benoeming of verkiezing door de werknemers; mogelijkheid van een benoeming Italië: collectieve overeenkomst hebben ondertekend. Bij het ontbreken hiervan: een akkoord tussen de vakbondsorganisaties en het hoofdbestuur over de benoeming van de leden. vakbondsorganisaties door die de de Nederland: verkiezing door de ondernemingsraad op het hoogste niveau: groepsondernemingsraad, centrale ondernemingsraad, ondernemingsraad; als alle ondernemingsraden niet vertegenwoordigd zijn in deze andere ondernemingsraden dient de benoeming gezamenlijk te geschieden door deze niet-vertegenwoordigde indien een gedeelte van de ondernemingsraden en de groepsondernemingsraad; werknemers niet vertegenwoordigd is in de ondernemingsraad moeten zij worden geraadpleegd over de keuze van de een ondernemingsraad ontbreekt: verkiezing door de werknemers. leden van de BOG; wanneer volgorde: Oostenrijk: benoeming ondernemingsraad de vakbondsvertegenwoordigers kunnen, ook als zij geen lid van een ondernemingsraad zijn, worden benoemd tot leden van de BOG. in ondernemingsraad; bestaande concern, structuren de het door van de Portugal: benoeming op basis van een gemeenschappelijk akkoord tussen, succesievelijk, de gekozen organen en de vakbonden, tussen de gekozen organen als er geen vakbondsvertegenwoordiging bestaat in de onderneming of vestiging, tussen de vakbonden die ten minste 2/3 van de werknemers vertegenwoordigen, tussen de vakbonden die ten minste 5% van de werknemers vertegenwoordigen; als er geen akkoord bestaat, er geen vertegenwoordigers zijn benoemd, als een gekozen orgaan of vakbond ontbreken, of op verzoek van een derde van de werknemers worden BOG-leden gekozen door middel van rechtstreekse en geheime verkiezingen op basis 12 van lijsten die door minstens 100 werknemers of 10% van de werknemers zijn ingediend. Finland: bij overeenkomst wordt een verkiezing gehouden; als er geen overeenstemming bereikt wordt dient de verkiezing te worden georganiseerd door de vertegenwoordigers de personeelsvertegenwoordigers die de meeste werknemers vertegenwoordigen. VGW-commissies Arbo- van de en en verkiezing door de vakbond die de collectieve overeenkomst met de Zweden: zeggenschap uitoefenende onderneming gesloten heeft; als er meer vakbonden bestaan moeten zij overeenstemming bereiken over het houden van de verkiezing; als er geen akkoord is benoemt de vakbond die de meeste werknemers vertegenwoordigt de leden. In alle landen die de ondernemingsraad of de gekozen vertegenwoordigers een belangrijke rol toekennen bij de vertegenwoordiging van de werknemers, met name op het gebied van de informatie en raadpleging (of de medezeggenschap) van de werknemers, zijn deze derhalve verantwoordelijk voor de benoeming van de BOG- leden. Zo wordt in Duitsland, Oostenrijk, Denemarken, Finland, Frankrijk, Nederland en België een centrale rol toegekend aan de ondernemingsraad (of de in centrale ondernemingsraad of de ondernemingsraad van het Denemarken voor is personeelsafgevaardigden en vertrouwenslieden van de vakbond ("shop stewards"). subsidiaire weggelegd concern); België een rol en In Italië, Griekenland, Portugal en Spanje spelen de vakbonden, tezamen met de ondernemingsraad, een centrale rol bij de benoeming van de leden. De vakbonden oefenen echter ook indirect invloed uit, omdat zij de lijsten met gekozen vertegenwoordigers opstellen (F, S), omdat zij een belangrijke rol spelen bij de samenstelling van de ondernemingsraden of concernondernemingsraden en omdat de leden van de BOG moeten worden gekozen van de door de vakbonden opgestelde lijsten (F) of anders gedelegeerd worden door de vakbondsorganisaties (B). De verkiezingen die in Zweden worden gehouden onder de vertegenwoordigers van de bonden waarmee de collectieve overeenkomst gesloten werd, kennen de vakbondsorganisaties ook een belangrijke rol toe. Vanwege de vrijwillige aard van de werknemersvertegenwoordiging in Ierland is het een reeds bestaande verkiezingssysteem in dat vertegenwoordiging. De verkiezing door alle werknemers kan worden vervangen door een overeenkomst tussen de werknemers en het bestuur van iedere onderneming die betrokken is bij de transnationale vertegenwoordiging. gebaseerd op land niet Wanneer er geen orgaan bestaat dat de voornaamste verantwoordelijkheid bezit voor de benoeming of verkiezing van de BOG-leden, passen de lidstaten verschillende systemen toe : de benoemingen worden toevertrouwd aan personeelsafgevaardigden (B, DK), de leden van Arbo- en VGW-commissies (B, FIN), de leden worden benoemd op grond van een overeenkomst tussen het hoofdbestuur en de vakbonden (I), de werknemers (IRL) of zij worden gekozen door alle werknemers (F, NL, P). Als er in Zweden geen vakbond aanwezig is die een collectieve overeenkomst heeft lokale gesloten met de zeggenschap uitoefenende onderneming, neemt de 13 werknemersorganisatie die het grootste aantal werknemers vertegenwoordigt de verantwoordelijkheid voor de benoeming van de leden op zich. Slechts drie landen beschikken niet over subsidiaire regelingen : Spanje, Duitsland recht om een In deze landen hebben de werknemers het en Oostenrijk. werknemersvertegenwoordiging te vormen; als een vertegenwoordiging ontbreekt dan is dat hun verantwoordelijkheid. Overigens ligt de drempel voor de vorming van een dergelijke vertegenwoordiging laag (5 werknemers in Oostenrijk en Duitsland, 6 in Spanje). Ten slotte dient benadrukt te worden dat alle lidstaten ernaar gestreefd hebben om de vertegenwoordiging van de werknemers te garanderen en een systeem voor de plaatselijke te benoeming vertegenwoordigingsstructuren en de rol van de vakbeweging in ieder land aansluit. van BOG-leden stellen dat bij de in 3. 4. Overeenkomsten - Artikel 6 De meeste lidstaten komen de bepalingen van de richtlijn na betreffende de inhoud van de op basis van de onderhandelingen tussen het hoofdbestuur en de BOG gesloten overeenkomst. Toch heeft een aantal lidstaten enige niet in de richtlijn voorkomende bepalingen aan de nationale wetgeving toegevoegd : - In de Spaanse, Finse, Franse, Ierse en Italiaanse wetgeving zijn bepalingen opgenomen betreffende de keuze van werknemersvertegenwoordigers voor onderhandelingen en de oprichting van de Europese ondernemingsraad; - met betrekking tot de inhoud van de overeenkomst ter oprichting van de Europese ondernemingsraad eisen de Spaanse en Griekse wetgeving dat de identiteit van de partijen die de overeenkomst sluiten volledig bekend is; de Italiaanse overeenkomst van de vakbeweging stipuleert dat de aard van de informatie en raadpleging in de overeenkomst wordt vastgelegd; krachtens de Ierse wet moet in de overeenkomst vastgelegd worden hoe de aan de werknemersvertegenwoordigers verstrekte informatie wordt doorgegeven aan de werknemers in de betrokken lidstaat en hoe de standpunten van de werknemers betreffende die informatie ingewonnen worden; de Portugese wetgeving staat de partijen toe om de wet van toepassing te verklaren op de overeenkomst en te bepalen welke onderwerpen als vertrouwelijk behandeld dienen te worden; - met betrekking tot de inhoud van de overeenkomst ter instelling van de informatie- en raadplegingsprocedures bevatten de Franse, Ierse en Nederlandse wetgeving de verplichting dat de overeenkomst bepaalt op welke vestigingen de procedure van toepassing is, op welke wijze de werknemers of hun vertegenwoordigers op de transnationale kwesties die een hoogte worden gesteld of geraadpleegd over ingrijpend effect hebben op de werknemers, welke financiële en materiële middelen bestemd worden voor de uitvoering van de procedure, de duur van de overeenkomst en de procedure om opnieuw te onderhandelen; de Oostenrijkse wetgeving verlangt dat in de overeenkomst de consequenties van herstructureringen voor de Europese ondernemingsraad vastgelegd worden. De meeste omzettingsmaatregelen verwijzen uitdrukkelijk zen naar het beginsel van de collectieve autonomie; anderen gaan daar stilzwijgend van uit. De overeenkomst 14 legt dus in alle landen de voorwaarden vast voor de oprichting en de werkwijze van het transnationale vertegenwoordigende orgaan waarvoor gekozen is. Verscheidene wetsteksten leggen in principe de verplichting tot onderhandelen in goed vertrouwen of in een klimaat van samenwerking vast4. In Spanje wordt nadrukkelijk bepaald dat de onderhandelingen kunnen worden opgeschort als er sprake is van kwade trouw van één van de partijen, hetgeen gelijkgesteld wordt aan een weigering om de onderhandelingen te openen. België heeft besloten om aan de verplichtingen van de richtlijn een protocol toe te voegen, waarin alle concrete bepalingen betreffende de werkwijze van de Europese ondernemingsraad worden vastgelegd, die in de overige landen in het reglement van orde beschreven worden. Wat betreft de werkwijze van de Europese ondernemingsraad en de procedures voor de informatie en raadpleging van de werknemers in het kader van hun betrekkingen met het hoofdbestuur, schrijft de Deense, Franse, Finse en Nederlandse wetgeving niet nadrukkelijk voor om met inachtneming van elkanders rechten en plichten in een geest van samenwerking te handelen. In verscheidene landen (A, D, F, I, E, P) is een meerderheid van twee derde vereist om te beslissen om geen onderhandelingen te beginnen of lopende onderhandelingen op de omzettingsmaatregelen van de andere lidstaten. schorten. Deze nadrukkelijk geregeld kwestie niet in te is 3. 5. Subsidiaire voorschriften Alle lidstaten leven de voorwaarden voor de toepassing van de subsidiaire voorschriften na (weigering om binnen zes maanden onderhandelingen te openen of het onvermogen om binnen drie jaar een overeenkomst te bereiken), met enkele variaties. Finland, Italië en Zweden schrijven de toepassing van de subsidiaire voorschriften voor wanneer een van voor de richtlijn daterende overeenkomst die niet langer geldig is niet binnen zes maanden na beëindiging (FIN) of vervaldatum (S) vernieuwd wordt. In Spanje en Zweden dienen de subsidiaire voorschriften toegepast te worden wanneer een na de inwerkingtreding van de richtlijn gesloten overeenkomst niet binnen zes maanden na de vervaldatum vernieuwd wordt. 3. 5. 1. Samenstelling van de Europese ondernemingsraad Alle lidstaten treffen regelingen voor de benoeming van de leden van de Europese ondernemingsraad die identiek zijn aan de voor de BOG gebruikte regels. 4 Finland, Frankrijk, Nederland en Zweden maken in hun omzettingswetgeving geen vermelding van onderhandelingen in een geest van samenwerking. In bepaalde landen, waaronder Nederland, is het beginsel van onderhandelen in een geest van goede trouw een algemeen principe van het burgerlijk recht. Voorts beperkt het ontbreken van dit begrip in bepaalde omzettingsmaatregelen, gezien de juridische draagwijdte van de overwegingen en de nationale jurisprudentie op dit gebied, niet de juridische draagwijdte ervan. 15 De bepalingen betreffende de geografische verdeling zijn eveneens identiek aan die voor de BOG (1 lid per land). Hetzelfde geldt voor de proportionele verdeling van de leden in verhouding tot het aantal werknemers. Alle lidstaten maken het mogelijk om een beperkt comité met drie leden in te stellen In sommige lidstaten (B, E, IRL) kan dit comité onder bijzondere omstandigheden uitgebreid worden. De meeste lidstaten bepalen uitdrukkelijk dat de ondernemingsraad ten minste drie en ten hoogste dertig leden telt (niet gepreciseerd in B, NL en P). en Denemarken Oostenrijk vakbondsvertegenwoordigers ondernemingsraad zijn. staan als toe, de zij 3. 5. 2. Informatie en raadpleging aanwezigheid leden al van van een permanente nationale Alle lidstaten schrijven informatie en raadpleging van de werknemers in de zin van de richtlijn voor; in Italië, Frankrijk, Spanje, Griekenland, Oostenrijk en Portugal bestaat hiernaast ook nog het recht om in buitengewone omstandigheden advies uit te brengen. In Nederland kan binnen een redelijke termijn na de vergadering advies uitgebracht worden. Bepaalde lidstaten (Ierland bijvoorbeeld) bepalen nader dat de informatie en raadpleging van de Europese ondernemingsraad in goed vertrouwen dienen plaats te vinden. Zelfs wanneer in de wetgeving deze geest van samenwerking niet nadrukkelijk verplicht gesteld wordt, kan deze verplichting toch stilzwijgend verondersteld worden, omdat zij uit de geest van de wetgeving of de algemene rechtsbeginselen voortvloeit. Oostenrijk en Duitsland sluiten informatie en raadpleging van de Europese ondernemingsraad in ondernemingen die een ideologische doelstelling nastreven deels uit. Zweden sluit ze alleen uit voor zover het de doelstellingen van hun werkzaamheden betreft. 3. 5. 3. Bevoegdheid van de Europese ondernemingsraad De in de richtlijn vastgelegde bevoegdheden van de Europese ondernemingsraad, zowel wat betreft de jaarlijkse vergadering als de buitengewone omstandigheden, is in alle lidstaten zeer nauwkeurig overgenomen. Wat betreft de transnationale dimensie van de behandelde onderwerpen, wijkt de formulering van de nationale bepalingen soms lichtelijk van de richtlijn af. Met betrekking tot de jaarlijkse vergadering is, behalve de verplichting van een tevoren in te dienen informatief verslag, het beginsel van de algemene bevoegdheid in alle landen bijna woordelijk overgenomen. Italië voegt gelijke kansen toe en Nederland het milieu. Net zoals in de richtlijn is de lijst van onderwerpen niet afgebakend. Buitengewone omstandigheden in de zin van de richtlijn (oftewel in soortgelijke bewoordingen, zoals in Italië, waar men spreekt van ingrijpende gevolgen voor de belangen van de werknemer) vormen in alle lidstaten een geldige reden voor buitengewone vergaderingen. 16 Ten slotte wordt erop gewezen dat in sommige nationale bepalingen (A, B, IRL, P) nadrukkelijk de mogelijkheid wordt opengelaten voor voorbereidende vergaderingen om de Europese ondernemingsraad in staat te stellen bijeen te komen voor de vergadering met het hoofdbestuur. De richtlijn voorziet weliswaar nadrukkelijk in voorafgaande vergaderingen, maar in de overige lidstaten wordt deze mogelijkheid buiten beschouwing gelaten. Het ontbreken van een dergelijke bepaling wil echter nog niet zeggen dat het hoofdbestuur deze vergaderingen of andere maatregelen die noodzakelijk zijn voor het goede functioneren van de Europese ondernemingsraad kan weigeren. 3. 5. 4. Tijdschema van de informatie en raadpleging De in sommige omzettingsmaatregelen gehanteerde formuleringen betreffende het tijdstip van raadpleging in het geval van buitengewone omstandigheden zijn verschillend, maar berusten alle op het door het HvJEG vastgelegde principe dat verplichtingen 'tijdig' nagekomen moeten worden: de raadpleging moet zo vroeg mogelijk plaatsvinden (IRL, FIN, NL, P) of tijdig genoeg om van nut te kunnen zijn (E). Het feit dat een nadrukkelijke bepaling ontbreekt ontheft het hoofdbestuur niet van de verplichting om zijn verplichtingen op het terrein van informatieverstrekking en raadpleging "tijdig" na te komen: dit volgt uit de interpretatie van het Hof van Justitie van de verplichting ervoor zorg te dragen dat de communautaire wetgeving effect sorteert. Deze interpretatie is ook bindend voor de nationale rechtspraak. Verscheidene lidstaten (A, I, F, NL, P) eisen ook dat binnen vier jaar na de inwerkingtreding van de subsidiaire voorschriften nieuwe onderhandelingen geopend moeten worden. In Duitsland en Oostenrijk dient de EOR op grond van artikel 6 van de richtlijn een besluit te nemen aangaande heronderhandeling. 3. 5. 5. Wijzigingen van de structuur van het concern Wijzigingen voorgeschreven : van de samenstelling van de ondernemingsraad worden in Denemarken, Duitsland en Portugal werknemers dat in de verschillende landen werkzaam is; in overeenstemming met het aantal in Frankrijk bij de vervanging van een Europese ondernemingsraad (om de twee jaar); in Nederland, wanneer dit gerechtvaardigd is door wijzigingen (toevoeging van extra leden). 3. 5. 6. Voorzitterschap van de ondernemingsraad In sommige lidstaten zijn specifieke maatregelen getroffen om de keuze van de voorzitter van de Europese ondernemingsraad te regelen. Hij/zij kan worden benoemd op basis van een overeenkomst tussen het hoofdbestuur en de Europese ondernemingsraad (EL, E, IRL), het voorzitterschap wisselend bekleed door een lid van het hoofdbstuur en een lid van de ondernemingsraad (NL), deze kwestie wordt geregeld in het reglement van orde (B), de leden van de ondernemingsraad kiezen de 17 voorzitter (A, D), het voorzitterschap wordt bekleed door de directeur van de zeggenschap uitoefenende onderneming (F). 3. 6. Geldende overeenkomsten (artikel 13) de datum waarop Alle lidstaten nemen de in artikel 13 bepaalde voorwaarden in acht betreffende de bekrachtiging van reeds geldende overeenkomsten. In verscheidene landen bestaat er een verschil tussen de in de richtlijn voorgeschreven datum (22 september 1996) en overeenkomsten de rechtsgeldigheid verlenen, van kracht zijn geworden (D, F). In Oostenrijk verklaart de wet met terugwerkende kracht de overeenkomsten geldig op de in de richtlijn voorgeschreven datum. Italië en Nederland verklaren overeenkomsten geldig die na 22 september 1996 gesloten zijn; in Italië zijn overeenkomsten geldig die voor februari 1996 gesloten zijn, in Nederland overeenkomsten die voor februari 1997 gesloten zijn. omzettingsmaatregelen, deze die De Portugese wet erkent nadrukkelijk de in een derde land geloten overeenkomsten, mits deze in overeenstemming zijn met de daar geldende voorwaarden, in de gevallen wanneer de nationale wetgeving van toepassing is. De voorwaarden van het artikel zijn nauwkeurig uiteengezet in België waar in alle situaties waarin de overeenkomst door ondertekening bekrachtigd wordt voorzien is5, in Duitsland en Nederland, waar een passende participatie van de werknemers vereist is, en in Spanje, waar de legitimiteit van de ondertekenaars gecontroleerd wordt6. Sommige landen hebben bovendien als voorwaarde voor de geldigheid van bestaandeovereenkomsten aanvullende criteria toegevoegd aan de criteria van artikel 13 van de richtlijn. In Ierland moet de overeenkomst door de meerderheid van de werknemers waarop zij van toepassing is, aanvaard zijn. In Oostenrijk geldt de bescherming van de werknemersvertegenwoordigers ook in het geval van overeenkomsten in het kader van artikel 13 "ex lege" en alle vertegenwoordigende organen van het personeel dienen op de hoogte gesteld te worden van de tekst van de overeenkomst. In Denemarken moet de overeenkomst betrekking hebben op informatie en raadpleging over kwesties betreffende ondernemingen of vestigingen in verschillende lidstaten. Bepaalde lidstaten (A, B, D, FIN) hebben de mogelijkheid opengelaten om geldende overeenkomsten binnen zes maanden na 22 september 1996 zodanig te herzien dat ze in overeenstemming zijn met de bepalingen van artikel 13. In Griekenland en België zijn voorschriften met betrekking tot de schriftelijke vorm van de overeenkomsten toegevoegd, die moeten worden nagekomen om de overeenkomsten rechtsgeldigheid te verlenen. 5 6 Ondertekening door de vakbonden die de collectieve overeenkomst ondertekend hebben en in het concern vertegenwoordigd zijn, door de meerderheid van de personeelsvertegenwoordigers in het betreffende land, door de meerderheid van de werknemers, door een Europese organisatie die gevolmachtigd is door de vabonden van de onderneming. Dit vermoeden van geldigheid voor bepaalde soorten ondertekenaar bestaat ook in Finland en Nederland. Ook in Finland en Nederland bestaat een wettelijke verplichting tot controle van de legitimiteit van de ondertekenaars. 18 De mogelijkheid om deze overeenkomsten te verlengen bestaat in Ierland, Oostenrijk, Frankrijk, Duitsland, België, Spanje en Nederland. De bepalingen verschillen, naargelang de overeenkomsten al dan niet voor een bepaalde periode zijn gesloten. Ten slotte hebben sommige landen maatregelen getroffen om veranderingen in de structuur van het concern in het op basis van eerdere overeenkomsten ontwikkelde systeem op te nemen (NL na 5 jaar). 3. 7. Deskundigen Alle landen hebben maatregelen getroffen die de BOG en de Europese ondernemingsraad machtigen om deskundigen te raadplegen. De meeste landen stellen als voorwaarde dat het onvermijdelijk is dat er een beroep op een deskundige wordt gedaan (EL, DK, FIN, S) en/of dat het hoofdbestuur slechts de kosten voor één deskundige hoeft te dragen (A, B, D, EL, F, IRL, NL, P). In Nederland wordt verduidelijkt dat dit één deskundige per agendapunt inhoudt. Het recht om een beroep te doen op verscheidene deskundigen, zelfs wanneer het hoofdbestuur slechts de kosten voor één dienstreis voor zijn rekening neemt, betekent dat de BOG en de EOR zich terzijde kunnen laten staan door vakbondsvertegenwoordigers die tot nationale of Europese vakbonden behoren, en tegelijkertijd een beroep kunnen doen op een "technische" deskundige. Wat betreft overeenkomsten krachtens artikel 6 is het duidelijk dat de raadpleging van deskundigen en de nauwkeurige regels voor de verantwoordelijkheid voor de kosten door middel van onderhandelingen geregeld moeten worden. 3. 8. Andere ondernemingsraad bepalingen betreffende de werkwijze van de Europese 3. 8. 1. Materiële en financiële middelen In alle landen is het hoofdbestuur verplicht de huishoudelijke uitgaven van de transnationale vertegenwoordigende instantie op zich te nemen. Wat betreft de BOG wordt over het algemeen bepaald dat deze uitgaven de materiële en financiële middelen betreffen die voor de uitvoering van haar taak benodigd zijn (DK, FIN, P, A). Zelfs als de doelstelling niet in bijzonderheden omschreven is, is duidelijk dat de kosten ten laste van het hoofdbestuur de uitgaven zijn die essentieel zijn voor het functioneren van de BOG. Soms worden deze uitgaven gedetailleerd beschreven (I, IRL, P, A): kosten van vergaderingen, materiaal, reizen, vertalingen, huisvesting en deskundigen. In Zweden en Spanje worden ook de kosten van de benoeming van de leden van de BOG vermeld. Wat betreft de in overeenstemming met de subsidiaire voorschriften opgerichte EOR geldt dezelfde algemene regel: de noodzakelijke huishoudelijke uitgaven van de Europese ondernemingsraad worden gedragen door het hoofdbestuur. Deze uitgaven van : worden bijna bijeenkomsten, huisvesting, materiaal (bijzonderheden betreffende fax, telefoon en computers ontbreken); in Duitsland bestaat de verplichting om vergader- en werkruimten ter beschikking te stellen. gespecificeerd vertalingen, organisatie reizen, altijd 19 Alle landen zijn voorbereid op geschillen betreffende de noodzakelijkheid en/of redelijkheid van de uitgaven in verband met de Europese ondernemingsraad; de nationale rechtbanken dienen te beslissen in hoeverre de huishoudelijke uitgaven voor een transnationale vertegenwoordiging gerechtvaardigd zijn. 3. 8. 2. Middelen voor de werknemersvertegenwoordigers In alle landen hebben de vertegenwoordigers het recht op verlof om hun taken uit te voeren en wordt hun loon voor de duur dat zij van hun werk afwezig moeten zijn doorbetaald. Toch doen er zich aanzienlijke verschillen voor wat betreft het aantal uren dat men afwezig mag zijn : 20 uur per maand in Frankrijk, 8 uur per vier maanden in Italië, 2 uur per week in Griekenland, 60 uur per jaar in Spanje, recht op noodzakelijk betaald verlof in Oostenrijk, recht op betaald redelijk verlof in Ierland, algemeen, niet-gepreciseerd recht op verlof in Nederland; in Zweden wordt het verlof overeengekomen tussen de werkgever en de werknemersvertegenwoordiging. 3. 9. Vertrouwelijkheid 3. 9. 1. Algemene verplichting tot geheimhouding Met uitzondering van België, waar de verplichting tot geheimhouding slechts wordt vermeld in een begeleidend document bij de omzettingswet, leggen alle landen de vertegenwoordigers en deskundigen van de BOG en EOR een geheimhoudingsplicht op. De verplichting is algemeen en permanent: meestal voor onbeperkte tijd, soms ook voor een beperkte termijn (beëindiging van alle mandaten in Ierland, 3 jaar in Italië). De geheimhoudingsplicht geldt vanzelfsprekend voor de betrekkingen tussen vertegenwoordigers en deskundigen en derden, maar in Zweden en Oostenrijk geldt de verplichting niet voor de vertegenwoordigers onderling om geschillen met betrekking tot het doorgeven van informatie binnen de EOR te vermijden. 3. 9. 2. Recht op geheimhouding van vertrouwelijke informatie recht van het hoofdbestuur op geheimhouding van informatie die het Het vertrouwelijk acht (artikel 8, lid 2, van de richtlijn) is van kracht in Denemarken, Zweden, Italië, Griekenland, Ierland, Spanje, Nederland en Portugal. Frankrijk en Oostenrijk hebben geen gebruikgemaakt van deze mogelijkheid en Duitsland heeft deze mogelijkheid niet gebruikt voor de BOG. Aan de hand van objectieve criteria dient te worden vastgesteld of informatie vertrouwelijk van aard is : naast de procedures van het algemene recht is er in Griekenland, België en Portugal in bepaalde gevallen in bijzondere procedures voorzien; in Finland bestaat de mogelijkheid tot arbitrage. 3. 9. 3. Sancties in het geval van schending van de geheimhoudingsplicht Alle landen kennen wettelijke bepalingen betreffende sancties, die van land tot land van aard verschillen : civielrechtelijke (F, P), maar meestal strafrechtelijke sancties : Ierland ("offence"), Duitsland, Finland, Frankrijk ( fabrieksgeheim). 20 In Spanje en Griekenland ontbreken speciale sancties. In Denemarken worden zij niet bij de omzettingswet geregeld, maar in een afzonderlijke wet. Verscheidene landen beschikken over bijzondere (dikwijls spoed-) procedures voor geschillen betreffende de schending van het fabrieksgeheim (met name in Frankrijk, Duitsland en België). 3. 10. Bescherming van de werknemersvertegenwoordigers In alle landen genieten werknemersvertegenwoordigers bij de uitvoering van hun taak bescherming. In sommige landen (D, El, IRL) wordt nadrukkelijk gewezen op het beginsel van gelijke behandeling als fundamentele waarborg voor de uitoefening van hun taken. is de land ieder bescherming In de werknemersvertegenwoordiging geldende regelgeving. In sommige landen vloeit deze bescherming voort uit de collectieve overeenkomst (DK), maar gewoonlijk wordt in de omzettingswet verwezen naar de algemene regelgeving betreffende werknemersvertegenwoordigers, ("shop stewards") of andere vakbondafgevaardigden (B, E, F, I, NL, S, A, P). vertrouwenslieden vakbond geregeld volgens voor van de de Deze vertegenwoordigers kunnen alleen ontslagen worden om ernstige redenen die niet met hun werkzaamheden verband houden of vanwege een zware overtreding (FIN, F). In Finland worden de redenen genoemd waarop een werkgever zich niet mag beroepen (ziekte, staking, godsdienstige overtuiging, enz. ). In Frankrijk, Duitsland en Finland zijn bijzondere procedures van kracht voor een voorafgaande toestemming voor ontslagen. 3. 11. Sancties Alle landen hebben bepalingen getroffen voor een systeem van sancties dat wordt toegepast wanneer de in de richtlijn opgenomen verplichtingen niet nageleefd worden; dit geldt zowel met betrekking tot de verplichtingen betreffende de instelling van een onderhandelingsinstantie (BOG) als met betrekking tot de verplichtingen in verband met de werkwijze van de transnationale vertegenwoordigende instantie. Er zijn verschillende systemen : de sancties vloeien voort uit de regelgeving betreffende de schending van collectieve overeenkomsten (DK, S) of uit de algemene procedures van het arbeidsrecht. Sommige lidstaten leggen sancties op in de vorm van verschillende soorten boete : DK ("compenserende boete"), FIN ("voorwaardelijke boete"), of meer algemene strafrechtelijke sancties die de rechter eventueel in staat stellen om uiteenlopende straffen op te leggen : IRL ("overtreding"), EL, E ("administratieve overtredingen"), B (administratieve geldboeten), A en D ("administratieve overtreding), F ("obstructie"), P ("onrechtmatige daad"). Niet in alle landen is tot in bijzonderheden geregeld hoe deze sancties in het geval van niet-nakoming van een uit een eerdere overeenkomst resulterende verplichtingen toegepast worden; hieruit kan afgeleid worden dat ze ook in dit geval van toepassing 21 zijn, behalve in Denemarken en Zweden, waar de reeds eerder geldende overeenkomsten niet onder het systeem van sancties vallen. Over het algemeen worden de sancties opgelegd door de gewone rechtbanken. In Griekenland is de administratie van de prefectuur verantwoordelijk en worden de boetes in een welzijnsfonds voor de werknemers gestort. 3. 12. Rechtsmiddelen De jurisdictie berust in alle lidstaten bij de rechtbanken die bevoegd zijn te oordelen over de geschillen in verband met de werknemersvertegenwoordiging. Meestal (A, B, D, E, EL, F, I, S, NL et P) betreft het hier arbeidsrechtbanken (individuele geschillen) en/of gewone rechtbanken (DK, FIN, F: collectieve geschillen) het bevoegd vennootschapsrecht (NL). rechtbanken terrein zijn van die het op of In Ierland heeft men gekozen voor arbitrage. Dit verdient vanwege de grensoverschrijdende aard van geschillen bijzondere vermelding (beroep is slechts mogelijk als er juridische kwesties in het geding zijn). Ten slotte zijn er nog enkele bijzondere regelingen: in Finland heeft het ministerie van Werkgelegenheid een toezichthoudende rol en in Italië is in de overeenkomst van de vakbeweging in de instelling van een buitengewone commissie voorzien om kwesties in verband met transnationale instanties te regelen. 22 BIJLAGE Referenties van de maatregelen tot omzetting van Richtlijn 94/45/EG inzake Europese ondernemingsraden – – België – – – – – Richtlijn 94/45/EG van de Raad van 22 september 1994 inzake de instelling van een Europese ondernemingsraad of van een procedure in ondernemingen of concerns met een communautaire dimensie ter informatie en raadpleging van de werknemers - Gepubliceerd in : Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen nr. L 254 van 30. 9. 1994, blz. 64. Richtlijn 97/74/EG van de Raad van 15 december 1997 betreffende de uitbreiding tot het Verenigd Koninkrijk van Richtlijn 94/45/EG van de Raad van 22 september 1994 inzake de instelling van een Europese ondernemingsraad of van een procedure in ondernemingen of concerns met een communautaire dimensie ter informatie en raadpleging van de werknemers - Gepubliceerd in: Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen nr. L 10 van 16. 1. 1998, blz. 23 Koninklijk besluit van 22 maart 1996 waarbij algemeen verbindend wordt verklaard de collectieve arbeidsovereenkomst nr. 62 van 6 februari 1996 gesloten in de Nationale Arbeidsraad, betreffende de instelling van een Europese ondernemingsraad of van een procedure in ondernemingen of concerns met een communautaire dimensie ter informatie en raadpleging van de werknemers. Gepubliceerd in : Belgisch Staatsblad van 11. 04. 1996, blz. 8465. Koninklijk besluit van 27 november 1998 waarbij algemeen verbindend wordt verklaard de collectieve arbeidsovereenkomst nr. 62 bis van 6 oktober 1998 tot wijziging van collectieve arbeidsovereenkomst nr. 62 van 6 februari 1996 gesloten in een Europese de Nationale Arbeidsraad, ondernemingsraad of van een procedure in ondernemingen of concerns met een communautaire dimensie ter informatie en raadpleging van de werknemers. Gepubliceerd in : Belgisch Staatsblad van 16. 12. 1998, blz. 935. betreffende instelling van de Koninklijk besluit houdende uitvoering van artikel 8 van de wet van 23 april 1998 houdende begeleidende maatregelen met betrekking tot de instelling van een Europese ondernemingsraad of van een procedure in ondernemingen of concerns met een communautaire dimensie ter informatie en raadpleging van de werknemers. Gepubliceerd in: Belgisch Staatsblad van 17. 10. 1998, blz. 1252. Wet van 23 april 1998 houdende begeleidende maatregelen met betrekking tot de instelling van een Europese ondernemingsraad of van een procedure in ondernemingen of concerns met een communautaire dimensie ter informatie en raadpleging van de werknemers. Gepubliceerd in : Belgisch Staatsblad van 21. 05. 1998, blz. 2192. Wet van 23 april 1998 houdende diverse bepalingen met betrekking tot de instelling van een Europese ondernemingsraad of van een procedure in ondernemingen of concerns met een communautaire dimensie ter informatie en raadpleging van de werknemers. Gepubliceerd in : Belgisch Staatsblad van 21. 05. 1998, blz. 2192. 23 Denemarken Lov N. 371 af 22. 05. 1996 om europæiske samarbejdsudvalg - Gepubliceerd in: Ministerialtidende, j. nr. 1996-534-8 Duitsland Gesetz über Europäische Betriebsräte (EBRG) vom 28. 10. 1996 - Gepubliceerd in: Bundesgesetzblatt Teil I vom 31. 10. 1996, S. 1548 Griekenland Presidentieel decreet n° 40/97; 18. 3. 1997 - Gepubliceerd in : FEK A n° 39; 20. 3. 1997; blz. 599 Spanje Ley 10/1997, de 24 de abril, sobre derechos de información y consulta de los trabajadores en las empresas y grupos de empresas de dimensión comunitaria N 10/97; 24. 4. 1997 - Gepubliceerd in: Boletín oficial del Estado N 99; 25. 4. 1997; blz. 13258 Frankrijk Loi N. 96-985 du 12. 11. 1996 relative à l’information et à la consultation des salariés dans les les groupes d’entreprises de dimension communautaire, ainsi qu’au entreprises et développement de la négociation collective - Gepubliceerd in : Journal Officiel de la République Française; 13. 11. 1996; blz. 16527 Intégration au Code du Travail sous les articles L 439-1 modifié, L 439-6 à L 439-24, L 483-1-2 Ierland Transnational Information and Consultation of Employees Act van 1996; Transnational Information and Consultation of Employees Act van 1996 (Commencement) Order van; 3. 7. 1996 - Gepubliceerd in : Statutory Instruments n° 20 of 1996; Statutory Instruments n° 276 van 1996 Italië Accordo Interconfederale per 06. 11. 1996 Nederland il Recepimento della direttiva 94/45 CE del 22. 9. 1994; Wet van 23. 1. 1997 op de Europese ondernemingsraden tot uitvoering van richtlijn nr. 94/45/EG - Gepubliceerd in: Staatsblad 1997/32 pp1-15; 4. 2. 1997 Portugal Lei n° 40/99 de 9 de Junho que assegura a informação e consulta dos trabalhadores em empresas ou grupos de empresas transnacionais e regula a instituição de conselhos de empresa europeus ou de procedimentos simplificados de informação e consulta em empresas 24 e grupos de empresas de dimensão comunitária. DR n° 133 de 9 de Junho de 1999, p. 3237 e ss. Inwerkingtreding : 9 juli 1999. Oostenrijk Bundesgesetz vom 17. Oktober 1996, mit dem das Arbeitsverfassungsgesetz, das Arbeits- und Sozialgerichtsgesetzes und das Bundesgesetz über die Post-Betriebsverfassung geändert werden - Gepubliceerd in: Bundesgesetzblatt fûr die Republik Österreich Nr. 601/96, 31. 10. 1996 Finland Laki yhteistoiminnasta yrityksissä annetun lain muuttamisesta 614/96; 9. 8. 1996 Zweden Lag (1996:359) om europeiska företagsråd; utfärdad den 9 maj 1996 Luxemburg Omzetting vertraagd 25


title: PERGUNTA ESCRITA E-1032/00 apresentada por Ioannis Souladakis (PSE) à Comissão. Protecção das empresas europeias no Kosovo.

eurovoc_concepts:
European Union
European undertaking
Kosovo
UNO
administrative structures
company law
service
the EU's international role

formats: html pdf print

text: 13. 3. 2001 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 81 E/15 (2001/C 81 E/016) PERGUNTA ESCRITA E-1032/00 apresentada por Ioannis Souladakis (PSE) (cid:224) Comissªo (4 de Abril de 2000) Objecto: Protec(cid:231)ªo das empresas europeias no Kosovo A resposta do Sr. Patten (cid:224) minha pergunta P-2439/99 (1) levanta sØrias dœvidas relativamente (cid:224) credibili- dade do controlo parlamentar exercido pelo Parlamento Europeu sobre a Comissªo dado que entre a resposta oral do pr(cid:243)prio (H-0608/99), na sessªo plenÆria de Estrasburgo a 16. 11. 1999 e a resposta escrita hÆ uma enorme diferen(cid:231)a: se na resposta oral, na sua qualidade de responsÆvel, se comprometeu a proceder (cid:224)s devidas investiga(cid:231)ıes a resposta escrita omite qualquer referŒncia relativamente aos resultados. Uma vez que tenho a certeza que nªo estÆ nas inten(cid:231)ıes do Sr. Patten procurar fugir responder quanto (cid:224) matØria de fundo e dado que suspeito que sejam factores de servi(cid:231)o os responsÆveis pela tentativa de fugir (cid:224) resposta, pergunto: Pode a Comissªo informar: 1. Que iniciativas irÆ tomar para que os seus servi(cid:231)os funcionem credivelmente nesta matØria especifica? 2. Tem conhecimento de que com respostas deste tipo os seus servi(cid:231)os tentam cobrir ac(cid:231)ıes nªo permanentes de ciclos da UNMIK, expondo assim o Sr. Patten perante o Parlamento Europeu? 3. Tenciona investigar se foram exercidas pressıes e de que tipo junto de funcionÆrios dos seus servi(cid:231)os para evitarem responder quanto ao fundo da questªo? 4. Como interpreta o comportamento contradit(cid:243)rio dos seus servi(cid:231)os que fez com que o Sr. Patten desse uma resposta pormenorizada a outras perguntas relativas ao Kosovo (E-2827/99 e E-0490/00) e evitasse responder a esta pergunta concreta? 5. Retomando a questªo da minha pergunta sobre a protec(cid:231)ªo das empresas europeias no Kosovo: a) b) como irÆ a Comissªo agir para proteger os interesses dessas empresas. tenciona a Comissªo dar uma resposta precisa sobre o fundo da questªo, tal como formulado na minha pergunta P-2439/99? (1) JO C 26 E de 26. 1. 2001, p. 6. Resposta dada pelo ComissÆrio Christopher Patten em nome da Comissªo (23 de Junho de 2000) A sugestªo do Sr. Deputado, segundo a qual eu ou a minha Direc(cid:231)ªo-Geral ter(cid:237)amos procurado ludibriar o Parlamento ou evitado responder a uma pergunta parlamentar nªo tem qualquer justifica(cid:231)ªo. Abordemos os elementos espec(cid:237)ficos da pergunta: (cid:129) A Direc(cid:231)ªo-geral competente realizou e continuarÆ a realizar o seu trabalho nesta matØria, como em todas as outras, de uma forma fidedigna. (cid:129) A afirma(cid:231)ªo segundo a a Direc(cid:231)ªo-geral competente estaria a encobrir algo Ø lamentÆvel e carece de fundamento. A alega(cid:231)ªo relativa a supostas irregularidades de certos grupos no (cid:226)mbito da missªo das Na(cid:231)ıes Unidas no Kosovo (UNMIK) Ø, igualmente, sem fundamento e serÆ refutada se for dirigida (cid:224) devida entidade (cid:129) a UNMIK. (cid:129) Quanto a supostas pressıes, de qualquer tipo, exercidas junto de determinados funcionÆrios da Direc(cid:231)ªo-geral competente para «fugir a responder quanto (cid:224) matØria de fundo», a alega(cid:231)ªo nªo tem, mais uma vez, qualquer fundamento. (cid:129) A razªo pela qual a pergunta escrita P-2439/99 nªo inclui qualquer referŒncia aos resultados das investiga(cid:231)ıes deve-se ao facto de nªo existirem quaisquer informa(cid:231)ıes adicionais relativamente (cid:224) resposta anterior. Como foi explicado em resposta (cid:224)s perguntas precedentes sobre este assunto, a C 81 E/16 Jornal Oficial das Comunidades Europeias PT 13. 3. 2001 questªo da protec(cid:231)ªo dos direitos jur(cid:237)dicos das empresas no Kosovo, na Uniªo ou em qualquer outro lugar, nªo Ø da competŒncia da Comissªo mas sim da UNMIK, (cid:224) qual incumbe a responsabilidade pela administra(cid:231)ªo civil internacional do Kosovo. A Resolu(cid:231)ªo no 1244 do Conselho de Seguran(cid:231)a das Na(cid:231)ıes Unidas, de 10 de Junho de 1999, autoriza claramente o estabelecimento de uma presen(cid:231)a civil internacional, cujas responsabilidades incluem: 11(cid:133) (b) O exerc(cid:237)cio de fun(cid:231)ıes de administra(cid:231)ªo civil de base onde e sempre que necessÆrio (al(cid:237)nea b) do artigo 11o) e o apoio (cid:224) reconstru(cid:231)ªo das infra-estruturas de base e da estrutura econ(cid:243)mica (al(cid:237)nea g) do artigo 11o). (cid:129) Como foi indicado anteriormente, a UNMIK dispıe de um arquivo completo sobre as questıes levantadas pelo Sr. Deputado. A Comissªo chamarÆ a aten(cid:231)ªo da UNMIK para as perguntas do Sr. Deputado, mas cabe a esta œltima responder directamente ao Sr. Deputado. Sem dœvida que desejarÆ contactar directamente a UNMIK, pelo que lhe enviado, bem como ao Secretariado-Geral do Parlamento o nome, o endere(cid:231)o e os nœmeros de telefone e de fax do funcionÆrio responsÆvel por estas questıes. (2001/C 81 E/017) PERGUNTA ESCRITA E-1082/00 apresentada por Laura GonzÆlez `lvarez (GUE/NGL) ao Conselho (6 de Abril de 2000) Objecto: Redes de prostitui(cid:231)ªo exploradas pelas organiza(cid:231)ıes criminosas albanesas nos Estados-membros Aproveitando o conflito ocorrido no Kosovo e a emigra(cid:231)ªo ilegal para a ItÆlia, as organiza(cid:231)ıes criminosas albanesas exploram, nos pa(cid:237)ses da Uniªo Europeia, redes de prostitui(cid:231)ªo feminina. Mulheres jovens sªo recrutadas fraudulentamente, sequestradas ou compradas nos campos de refugiados, sendo posteriormente enviadas para cidades alemªs, italianas, belgas, francesas ou espanholas. Este tipo de explora(cid:231)ªo e trÆfico de mulheres foi detectado com especial incidŒncia em Paris, onde o nœmero de albanesas e de albanesas do Kosovo ascende, segundo se pensa, a 300, em Estrasburgo, Lyon e Nice. TambØm em ItÆlia a situa(cid:231)ªo suscita preocupa(cid:231)ıes: numerosas cidades do sul, mas tambØm Milªo, no norte, servem de centros de tr(cid:226)nsito entre Tirana e os pa(cid:237)ses da UE. Na BØlgica, a pol(cid:237)cia detectou, a partir de 1997, a explora(cid:231)ªo sexual de mulheres pelas organiza(cid:231)ıes criminosas albanesas. Outros pa(cid:237)ses da Europa, como a Alemanha, com cerca de 10 000 mulheres for(cid:231)adas (cid:224) prostitui(cid:231)ªo, sofrem este problema. Segundo a Organiza(cid:231)ªo Internacional para as Migra(cid:231)ıes (OIM), sªo cerca de 300 000 as mulheres originÆrias de pa(cid:237)ses do Leste que se prostituem na Europa ocidental. O pr(cid:243)prio SubsecretÆrio de Estado do Interior italiano, Alberto Maritato, apelou a uma mobiliza(cid:231)ªo a n(cid:237)vel internacional. Este problema foi tratado por ocasiªo de um debate organizado pelo Conselho da Europa, em Novembro de 1999, em Bari, onde foi denunciada a existŒncia de autŒnticas formas de tortura e escravatura. Segundo Christian Amiard, comissÆrio da pol(cid:237)cia responsÆvel pelo Gabinete Central para a Repressªo do TrÆfico de Seres Humanos (OCRTEH), muitas mulheres sªo violadas e preparadas para a prostitui(cid:231)ªo em «autŒnticos campos de concentra(cid:231)ªo». Tem o Conselho consciŒncia da dimensªo e da gravidade deste tipo de criminalidade organizada internacionalmente? Quais as medidas tomadas neste (cid:226)mbito? Quais as iniciativas que o Conselho tenciona tomar para combater a ac(cid:231)ªo destas organiza(cid:231)ıes criminosas e desmantelar as suas redes de explora(cid:231)ªo da prostitui(cid:231)ªo? Poderiam o Conselho e o Alto Representante para o Kosovo desenvolver uma ac(cid:231)ªo preventiva no Kosovo? Que ac(cid:231)ıes podem ser levadas a cabo no (cid:226)mbito da coopera(cid:231)ªo com a Alb(cid:226)nia? Quais as iniciativas e as medidas de coopera(cid:231)ªo que podem ser adoptadas no (cid:226)mbito de Europol e Eurojust? Resposta (29 de Setembro de 2000) O grave problema do crime organizado a n(cid:237)vel internacional em geral e do trÆfico de mulheres e raparigas em particular Ø destacado pelas organiza(cid:231)ıes internacionais, em relat(cid:243)rios sobre os direitos humanos e pelas entidades competentes tanto dos Estados-membros como dos Estados candidatos, tendo jÆ sido identificadas as regiıes de origem e as zonas de tr(cid:226)nsito de tal trÆfico na Europa do Sudeste, na Europa


title: Rozhodnutie Komisie zo 4. apríla 2000, ktorým sa mení a dopĺňa rozhodnutie 92/486/EHS o forme spolupráce medzi servisným centrom ANIMO a členskými štátmi (oznámené pod číslom dokumentu C(2000) 922)Text s významom pre EHP

eurovoc_concepts:
EU Member State
cooperation policy
information network
live animal
on line data service
veterinary inspection

text: 03/zv. 29 SK Úradný vestník Európskej únie 19 32000D0288 19. 4. 2000 ÚRADNÝ VESTNÍK EURÓPSKYCH SPOLOČENSTIEV L 98/37 ROZHODNUTIE KOMISIE zo 4. apríla 2000, ktorým sa mení a dopĺňa rozhodnutie 92/486/EHS o forme spolupráce medzi servisným centrom ANIMO a členskými štátmi (oznámené pod číslom dokumentu C(2000) 922) (Text s významom pre EHP) (2000/288/ES) KOMISIA EURÓPSKYCH SPOLOČENSTIEV, so zreteľom na Zmluvu o založení Európskeho spoločenstva, so zreteľom na smernicu Rady 90/425/EHS z 26. júna 1990 o veterinárnych a zootechnických kontrolách uplatniteľných na obchod s určitými živými zvieratami a produktmi vnútri spoločenstva vzhľadom na dokončenie vnútorného trhu (1) naposledy zmenenú a doplnenú smernicou 92/118/EHS (2), najmä na jej článok 20 ods. 3, keďže: (1) (2) Rôzne štúdie a semináre spoločenstva ukazujú, že archi- tektúra siete ANIMO by sa mala zrevidovať tak, že vete- rinárny systém zahrňujúci rôzne komputerizované uplat- nenia sa môže vykonať. Rozhodnutie 92/486/EHS z 25. septembra 1992 zakla- servisným centrom dajúce formu spolupráce medzi ANIMO a členskými zmenené a doplnené rozhodnutím 1999/716/ES (4) by sa malo zmeniť a doplniť, aby sa zabezpečila kontinuita siete ANIMO. štátmi (3) naposledy (3) Opatrenia stanovené v tomto rozhodnutí sú v súlade so stanoviskom Stáleho veterinárneho výboru, Počas obdobia od 1. apríla 2000 do 31. marca 2001 „5. orgány spolupráce stanovené v článku 1 zabezpečia, aby zmluvy uvedené v tomto článku boli predĺžené o jeden rok. Nasledujúca sadzba sa uplatňuje s ohľadom na tento odsek: 386 EUR na lokálna jednotka, miesto hraničnej kontroly) pre všetky jednotky ANIMO uvedené v rozhodnutí 200/287/ES (*). (centrálna jednotka, jednotku (*) Ú. v. ES L 98, 19. 4. 2000, s. 12. “ Článok 2 Toto rozhodnutie sa uplatňuje od 1. apríla 2000. Článok 3 Toto rozhodnutie je adresované členským štátom. PRIJALA TOTO ROZHODNUTIE: V Bruseli 4. apríla 2000 Článok 1 Nasledujúci odsek sa vkladá do článku 2 písm. a) rozhodnutia 92/486/EHS: Za Komisiu David BYRNE člen Komisie (1) Ú. v. ES L 224, 18. 8. 1990, s. 29. (2) Ú. v. ES L 62, 15. 3. 1993, s. 49. (3) Ú. v. ES L 291, 7. 10. 1992, s. 20. (4) Ú. v. ES L 289, 11. 11. 1999, s. 1


title: WRITTEN QUESTION E-1014/00 by Markus Ferber (PPE-DE) to the Commission. Limestone quarrying, concrete, cement and asphalt plant in the Tavira region of the Algarve.

eurovoc_concepts:
Algarve
European Regional Development Fund
Portugal
cement
competence of the Member States
concrete
earths and stones
infringement of EU law
location of industry

text: 13. 2. 2001 EN Official Journal of the European Communities C 46 E/103 is subject to regulation, whereas the keeping of such animals by private individuals may be governed only by simple safety standards with the animals often kept under intolerable health and hygiene conditions. In Italy such animals must be registered, in accordance with the 1975 Washington Convention, but the official figures would suggest that many animals are imported and kept illegally. 1. 2. Are there any common rules in the EU governing the importing and keeping of animals of this type? If not, do all the Member States comply with the provisions of the Washington Convention? 3. What public safety guarantees are there when such animals are kept by private individuals? 4. What criteria and parameters are used to determine the health and hygiene conditions applying both to these animals and to human beings? Are there any special reasons, apart from scientific research and entertainment purposes, that would 5. warrant private individuals being allowed to import and keep wild animals? Answer given by Mrs Wallstr(cid:246)m on behalf of the Commission (25 May 2000) Council Regulation (EC) No 338/97of 9 December 1996 on the protection of species of wild fauna and flora by regulating trade therein (1) contains provisions for transport, keeping and housing of specimens of wild fauna included in the annexes of the Convention on international trade in endangered species of wild fauna and flora (CITES). In relation to animal health conditions, import rules have been laid down by Council Directive 92/65/EEC of 13 July 1992 laying down animal health requirements governing trade in and import into the Community of animals, semen, ova and embryos not subject to animal health requirements laid down in specific Community rules referred to in Annex A (1) to Directive 90/425/EEC (2). Special conditions are foreseen for movement of animals between zoos. Any other measures concerning import or possession restrictions of non-domestic animals, or matters dealing with problems resulting from keeping of exotic animals in places other than zoos, do not fall within Community competence. (1) OJ L 61, 3. 3. 1997. (2) OJ L 268, 14. 9. 1992. (2001/C 46 E/108) WRITTEN QUESTION E-1014/00 by Markus Ferber (PPE-DE) to the Commission (4 April 2000) Subject: Limestone quarrying, concrete, cement and asphalt plant in the Tavira region of the Algarve There are plans for a limestone quarry in a nature and water conservation area in the Tavira region of the Algarve and also for a concrete, cement and asphalt plant. Allegedly the mayor of Tavira has already had test drillings carried out, circumventing the local authorities. Funding from the EU may play a role in this project. Does the proposed project fall within the law in terms of the nature and water conservation aspects? Was application made for EU funds for this project and were they granted? If so, what type of funds and what was the amount involved? C 46 E/104 Official Journal of the European Communities EN 13. 2. 2001 Answer given by Mrs Wallstr(cid:246)m on behalf of the Commission (24 May 2000) Under Directive 85/337/EEC of 27 June 1985 on the assessment of the impact of certain public and private projects on the environment (1), as amended by Directive 97/11/EC of 3 March 1997 (2), quarries must be made subject to an environmental impact assessment in accordance with Articles 5 to 10 of the Directive in cases where the surface of the site exceeds 25 hectares. Other quarries must be made subject to an impact assessment in accordance with Articles 5 to 10 where Member States consider that their characteristics so require. Under Article 6 (3) of Directive 92/43/EEC of 21 May 1992 on the conservation of natural habitats and of wild fauna and flora (3), any project not necessary to the management of a site but likely to have a significant effect thereon must be appropriately assessed in view of the site(cid:146)s conservation objectives. In order to form an estimate of the situation, the Commission has asked the Portuguese authorities to provide information on the project in question. The Commission will also draw their attention to the obligations deriving from the abovementioned provisions of Community law. The project is not being cofinanced by the European Regional Development Fund. (1) OJ L 175, 5. 7. 1985. (2) OJ L 73, 14. 3. 1997. (3) OJ L 206, 22. 7. 1992. (2001/C 46 E/109) WRITTEN QUESTION E-1017/00 by Struan Stevenson (PPE-DE) to the Commission (4 April 2000) Subject: Transfer of surplus EU fishing vessels to third world countries How does the Commission view the current practice of transferring surplus fishing vessels from EU Member States to Third World countries, given that this seriously endangers current fish stocks as well as existing small-scale fisheries ventures in those countries? To date, the Commission has spent € 30 million on redeploying surplus fishing vessels. Since EU fish stocks are seriously over exploited because of the over-efficiency of the EU fleet, it surely cannot be sensible policy to impose the same threat on countries that depend to an even greater extent on the sustainability of their fish stocks? Answer given by Mr Fischler on behalf of the Commission (15 May 2000) The Commission recognises that the transfer of fishing capacity from Member States to third world countries should be mutually beneficial and should not endanger the fish stocks or the existing small scale fisheries in those countries. For this reason, financial aid for the transfer of capacity to third countries can be granted only under the conditions specified in Article 7 of Council Regulation (EC)No 2792/1999 of 17 December 1999 laying down the detailed rules and arrangements regarding Community structural assistance in the fisheries sector (1). Financial aid can be granted only with the agreement of the competent authorities of the third country concerned and if there exist appropriate guarantees that international law is not likely to be infringed, in particular with respect to the conservation and management of marine resources and with respect to working conditions of fishermen. The Commission considers that, provided these conditions are met, the transfer of fishing vessels and the creation of joint enterprises can be beneficial for the development of the fishing industry in third world countries. (1) OJ L 337, 30. 12. 1999


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1038/00 van Monica Frassoni (Verts/ALE) aan de Commissie. Golfvelden te Is Arenas op Sardinië (Italië).

eurovoc_concepts:
EU environmental policy
Italy
Sardinia
environmental impact
environmental liability
infringement of EU law
sports facilities

text: 20. 3. 2001 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 89 E/7 Het is niet denkbaar om de restitutie bij exporteurs in de derde landen terug te vorderen. Echtheids- certificaten zouden het probleem niet oplossen, aangezien het kan voorkomen dat producten die heringevoerd worden wettelijk voor een korting of een vrijstelling van invoerrechten in aanmerking komen. Sinds de inwerkingtreding van de GATT-overeenkomsten (General agreement on tariffs and trade) lijkt het niet meer mogelijk om in een verordening te bepalen dat, in geval van herinvoer in de Gemeenschap, de importeur verantwoordelijk wordt gesteld voor de terugbetaling van de restitutie bij uitvoer. Dit lijkt strijdig met de internationale verbintenissen van de Gemeenschap. De door het geachte parlementslid voorgestelde aanpak waarbij alleen terugbetaling van de restitutie wordt geºist als de medeverantwoordelijkheid van de exporteur uit de Gemeenschap kan worden aangetoond, is evenmin toegepast kunnen worden in het geval van herinvoer in het kader van een preferentiestelsel. Verlegging van het handelsverkeer kan worden georganiseerd door iemand die is gevestigd buiten de Gemeenschap en die aan onderneming A de opdracht zou geven om producten uit te voeren die voor een restitutie in aanmerking komen, aan onderneming B om deze producten iets te be-/verwerken in een derde land, en vervolgens aan onderneming C om deze producten, volstrekt wettelijk, tegen een verlaagd recht of tegen nulrecht in de Gemeenschap in te voeren. In die situatie zou het onmogelijk zijn om de medeverant- woordelijkheid van de exporteur uit de Gemeenschap aan te tonen, terwijl er toch een transactie wordt uitgevoerd die uitsluitend is opgezet om financiºle middelen van de Gemeenschap te verduisteren en waartegen niets zou kunnen worden gedaan. In artikel 20, lid 4, onder d), van Verordening (EG) nr. 800/1999 van de Commissie van 15 april 1999 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten (1) is bepaald dat de restitutie moet worden terugbetaald als uitgevoerde producten opnieuw in de Gemeenschap worden ingevoerd zonder dat ze een aanzienlijke wijziging hebben onder- gaan en als die producten tegen een verlaagd douanerecht of tegen nulrecht heringevoerd worden. Deze bepaling is vooral afschrikkend en om te vermijden dat deze maatregel te veel beperkingen meebrengt voor de exporteurs, is de toepassing ervan beperkt tot een aantal producten die bijzonder gevoelig zijn voor verlegging van het handelsverkeer. Bovendien is de maatregel niet van toepassing als de betrokken producten worden heringevoerd op grond van de regeling (cid:132)terugkerende goederen(cid:148) van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (2) of als ze later dan twee jaar na de dag waarop ze uit de Gemeenschap zijn uitgevoerd, opnieuw in de Gemeenschap worden ingevoerd. (1) PB L 102 van 17. 4. 1999. (2) PB L 302 van 19. 10. 1992. (2001/C 89 E/006) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1038/00 van Monica Frassoni (Verts/ALE) aan de Commissie Betreft: Golfvelden te Is Arenas op Sardiniº (Italiº) (4 april 2000) In de plaats Is Arenas (gemeenten Narbolia en San Vero Milis) op Sardiniº, die is opgenomen op de lijst van plaatsen van communautair belang overeenkomstig de Habitatrichtlijn 92/43 (1), code ITB 0002228, als langs de kust op zandduinen gelegen bos met prioritaire habitat dat onder het aan te leggen regionale natuurpark Sinis-Montiferru valt, zijn twee golfvelden aangelegd, een experimenteel van 9 holes en een van 18 holes. Voor de projecten is noch een onderzoek gedaan naar de gevolgen voor het milieu, noch is nagegaan of een milieueffectevaluatie is vereist (2). Voor deze projecten zijn meer dan 10 000 bomen van het soort (cid:132)pinus pinea(cid:148) en (cid:132)pinus pinaster(cid:148) geveld (volgens openbaar gemaakte gegevens van de maat- schappij Is Arenas zelf) en zijn aan het terrein grote veranderingen aangebracht door nivelleringswerk- zaamheden met schraapmachines en andere zware machines. Voor het onderhoud van de golfvelden zijn bovendien 18 waterputten aangelegd, waarvan 11 in werking zijn, en een verbinding met de plaatselijke waterleiding van het (cid:132)Consorzio di Bonifica(cid:148). Er zijn geen gegevens over het totale watergebruik van de golfvelden, hetgeen aanleiding geeft tot ongerustheid, omdat een normaal veld van 18 holes veel water nodig heeft (3) en het hier om een van de minst regenachtige gebieden van de regio Sardiniº gaat. Door dit project dreigt de gehele habitat te verzouten en de omliggende waterlagen te verdrogen, ten nadele van de landbouw en de huishoudingen. Bovendien worden de waterlagen, aangezien het om een zandterrein gaat, vervuild door het gebruik van onkruidverdelgers en pesticiden. C 89 E/8 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen NL 20. 3. 2001 Bij de golfvelden hoort de aanleg van een woonbouwproject door dezelfde firma Is Arenas Srl en deze velden dienen ertoe om de waarde van de woningen te doen stijgen. Het omhakken van het bos voor de aanleg van de golfvelden is o. a. in strijd met de Italiaanse wet inzake het bosbouwbeheer (4). Kan de Commissie mededelen of zij een overtredingprocedure heeft geopend tegen de Italiaanse staat wegens niet-naleving van het Gemeenschapsrecht inzake de milieueffectevaluatie (richtlijn 85/337 en 97/11) (5), of zij overweegt te verzoeken dat het milieu wordt hersteld, en hoe de milieukosten voor de aanleg van deze velden worden beschouwd tegen de achtergrond van het Witboek betreffende milieuaansprakelijkheid (COM(2000) 66), waarin staat dat schade aan de biodiversiteit wordt gedekt wanneer die beschermd is in het kader van het Natura 2000-netwerk en dat deze schade kan worden gezien als schade aan habitat, wilde flora en fauna en sommige plantensoorten, zoals in de bijlagen van de onderhavige richtlijnen is aangegeven? (1) PB L 206 van 22. 7. 1992, blz. 7. (2) Vergunning van het Bureau landschapsbescherming, regio Sardiniº, protocol 3365 van 18. 11. 1997; bouwvergun- ning van de gemeente Narbolia, protocol 4838 van 24. 09. 1997; de daaropvolgende vergunningen zijn van 1998. (3) Geschat wordt op 10 000 m3/ ha per jaar (Bosbouwinstantie te Oristano) tot 29 200 m3/ha per jaar (maandblad Acer, 1/89). Volgens de Federgolf loopt het watergebruik van een golfveld in Italiº zomers op tot 70-80m3/ha per dag (zie La Nuova Ecologia, november 1993). Het golfveld van 18 holes te Is Arenas beslaat 134 ha, dus dat betekent ongeveer 10 000 m3 per dag! Hierbij zij onderstreept dat de firma Is Arenas het Consorzio di Bonifica had gevraagd om 300 000 m3 per jaar. (4) Zie KB 3267 en circulaire 6 van 25. 01. 1971 van het Ministerie van Land- en Bosbouw. In de circulaire staat dat er geen enkele uitzondering mag worden gemaakt op het verbod om in bossen te bouwen, wanneer het gaat om beboste terreinen langs de kust waarvoor hydrogeologische voorschriften gelden, en met overheidssteun herbeboste terreinen. Is Arenas behoort tot beide groepen. (5) PB L 175 van 5. 7. 1985 en PB L 73 van 14. 3. 1997. Bijlage II van deze richtlijn omvat projecten waarmee ontginningswerkzaamheden zijn gemoeid ten behoeve van de omschakeling tot een ander bodemgebruik. Antwoord van mevrouw Wallstr(cid:246)m namens de Commissie (5 juni 2000) Krachtens artikel 226 (ex- artikel 169) van het EG Verdrag, daarbij tevens verwijzend naar de door het geachte parlementslid vermelde omstandigheden, heeft de Commissie Italiº een schriftelijke aanmaning doen toekomen wegens een vermoede inbreuk op Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (1), Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (2) en Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (3). Overeenkomstig het bovenvermelde artikel van het EG-verdrag beoordeelt de Commissie of de betrokken lidstaat een inbreuk heeft begaan op het Gemeenschapsrecht. Indien een schending wordt vastgesteld, moet de lidstaat voldoen aan het desbetreffende Gemeenschapsrecht. Dit kan inhouden dat herstelmaatregelen genomen moeten worden. De in het Witboek betreffende milieuaansprakelijkheid (4) voorgestelde communautaire regeling inzake milieuaansprakelijkheid is bedoeld voor de schade aan de biodiversiteit van gebieden die in het kader van het Natura 2000 netwerk bescherming genieten. Een uitzondering daarop is slechts mogelijk indien aan alle vereisten van artikel 6 3) en 6 4) van Richtlijn 92/43/EEG met betrekking tot een project is voldaan. De communautaire regeling zal echter niet met terugwerkende kracht worden toegepast, maar alleen gelden voor na de inwerkingtreding van de regeling veroorzaakte schade. (1) PB L 175 van 5. 7. 1985. (2) PB L 206 van 22. 7. 1992. (3) PB L 103 van 25. 4. 1979. (4) COM(2000) 66 def