title: Dyrektywa 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożywczych

eurovoc_concepts:
advertising
approximation of laws
consumer information
foodstuff
labelling
packaging

text: 15/t. 5 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 75 32000L0013 L 109/29 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 6. 5. 2000 DYREKTYWA 2000/13/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożywczych PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 95, uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1), stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 251 Trakta- tu (2), a także mając na uwadze, co następuje: (1) (2) (3) (4) (5) (6) Dyrektywa Rady 79/112/EWG z dnia 18 grudnia 1978 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw Państw Członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożywczych przeznaczonych do sprzedaży konsumen- towi końcowemu (3) była kilkakrotnie i w sposób istotny zmieniana (4); dlatego też dla jasności i ze względów prak- tycznych dyrektywa ta powinna zostać ujednolicona w jed- nym dokumencie. Różnice między przepisami ustawowymi, wykonawczymi i administracyjnymi Państw Członkowskich w sprawie ety- kietowania środków spożywczych mogą utrudniać swo- bodny obrót tymi produktami oraz mogą prowadzić do nierównych warunków konkurencji. Dlatego zbliżenie tych przepisów przyczyniłoby się do sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego. Celem niniejszej dyrektywy jest ustanowienie reguł wspól- notowych o charakterze ogólnym, stosowanych horyzon- talnie do wszystkich środków spożywczych wprowadzo- nych do obrotu. Zasady o szczególnym charakterze, które stosuje się wer- tykalne jedynie do poszczególnych środków spożywczych, powinny być ustanowione w przepisach odnoszących się do tych produktów. Zasadniczym względem branym pod uwagę przy przyj- mowaniu wszelkich przepisów dotyczących etykietowania środków spożywczych powinna być potrzeba informowa- nia i ochrony konsumenta. (1) Dz. U. C 258 z 10. 9. 1999, str. 12. (2) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 18 stycznia 2000 r. (dotych- czas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 13 marca 2000 r. (3) Dz. U. L 33 z 8. 2. 1979, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrek- tywą 97/4/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. U. L 43 z 14. 2. 1997, str. 21). (4) Patrz załącznik IV, część B. (7) (8) (9) (10) (11) Potrzeba ta oznacza, że Państwa Członkowskie mogą, zgodnie z regułami Traktatu, nakładać wymagania języ- kowe. Szczegółowe etykietowanie, w szczególności określające dokładnie charakter i właściwości produktu, które umoż- liwiają konsumentowi dokonanie wyboru z pełną wiedzą o stanie faktycznym, jest najbardziej właściwe, ponieważ stwarza ono najmniej przeszkód w wolnym handlu. Dlatego należy sporządzić wykaz wszystkich informacji, które powinny z zasady być uwzględniane przy etykieto- waniu wszystkich środków spożywczych. Jednakże horyzontalny charakter niniejszej dyrektywy nie pozwala w początkowym etapie na włączenie do obowiąz- kowych oznaczeń tych wszystkich oznaczeń, które muszą być dodane do wykazu mającego zastosowanie do całego asortymentu środków spożywczych. W późniejszym eta- pie powinny zostać przyjęte przepisy wspólnotowe mające na celu uzupełnienia istniejących reguł. Ponadto w przypadku braku reguł wspólnotowych o szczególnym charakterze Państwa Członkowskie powinny utrzymać prawo do ustanawiania niektórych przepisów krajowych, które mogą być dodane do przepisów ogól- nych niniejszej dyrektywy, niemniej jednak przepisy te powinny podlegać procedurze wspólnotowej. (12) Wspomniana procedura wspólnotowa musi być przyjęta w drodze decyzji Wspólnoty, w przypadku gdy Państwo Członkowskie zamierza przyjąć nowe ustawodawstwo. (13) Należy także przewidzieć dla ustawodawcy wspólnoto- wego odstąpienie, w wyjątkowych przypadkach, od nie- których zobowiązań, które zostały ustalone ogólnie. (14) Zasady dotyczące etykietowania powinny również zakazy- wać stosowania informacji, które wprowadzałyby w błąd nabywcę, lub przypisywać środkom spożywczym właści- wości lecznicze. Zakaz ten, by był skuteczny, powinien mieć również zastosowanie do prezentacji oraz reklamy środków spożywczych. (15) W celu ułatwienia handlu między Państwami Członkow- skimi można przewidzieć, że na etapach poprzedzających sprzedaż konsumentowi końcowemu na zewnętrznym opakowaniu powinny być umieszczone jedynie informa- cje dotyczące podstawowych składników, a niektóre obo- wiązkowe dane szczegółowe, które muszą znajdować się na paczkowanym środku spożywczym, powinny znajdo- wać się tylko w odnoszących się do nich dokumentach handlowych. Państwa Członkowskie powinny utrzymać prawo, w zależ- ności od lokalnych, praktycznych warunków i okolicz- ności, do ustanawiania zasad w odniesieniu do etykietowa- środków spożywczych sprzedawanych luzem; nia jednak w takich przypadkach informacje niemniej powinny być dostarczone konsumentowi. (16) 76 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15/t. 5 (17) W celu uproszczenia i przyspieszenia procedury należy powierzyć Komisji zadanie przyjęcia środków wykonaw- czych o charakterze technicznym. (18) Środki niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przy- znanych Komisji (1). (19) Niniejsza dyrektywa powinna być bez uszczerbku dla zobowiązań Państw Członkowskich odnoszących się do terminów transpozycji dyrektyw wymienionych w części B załącznika IV, PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: Artykuł 1 1. Niniejsza dyrektywa dotyczy etykietowania środków spożyw- czych, które mają być dostarczone jako takie konsumentowi koń- cowemu, oraz niektórych aspektów odnoszących się do ich pre- zentacji i reklamy. 2. Niniejszą dyrektywę stosuje się także do środków spożyw- czych przeznaczonych do zaopatrzenia restauracji, szpitali, sto- łówek i innych podobnych zakładów żywienia zbiorowego (zwa- nych dalej „zakładami żywienia zbiorowego”). 3. Do celów niniejszej dyrektywy: a) „etykietowanie” oznacza wszelkie wyrazy, dane szczegółowe, znaki towarowe, nazwy marek, ilustracje lub symbole odno- szące się do środków spożywczych i umieszczone na każdym opakowaniu, dokumencie, uwadze, etykiecie, obwódce lub pierścieniu towarzyszącym lub odnoszącym się do takiego środka spożywczego; b) „paczkowane środki spożywcze” oznaczają każdą pojedynczą sztukę przeznaczoną do prezentacji jako taką konsumentowi końcowemu oraz zakładom żywienia zbiorowego, składającą się ze środka spożywczego i opakowania, w które został zapa- kowany przed oferowaniem na sprzedaż, także jeżeli takie opakowanie obejmuje środek spożywczy całkowicie lub jedy- nie częściowo, a w każdym przypadku w taki sposób, że zawartość nie może być zmieniona bez otworzenia lub zmiany opakowania. Artykuł 2 1. Etykietowanie i zastosowane metody etykietowania nie mogą: a) wprowadzać nabywcy w błąd, w szczególności: i) co do właściwości środka spożywczego, a w szczególności co do jego charakteru, tożsamości, właściwości, składu, ilości, trwałości, źródła lub pochodzenia, metod wytwa- rzania lub produkcji; ii) poprzez przypisywanie środkowi spożywczemu działania lub właściwości, których on nie posiada; iii) poprzez sugerowanie, że środek spożywczy posiada szcze- gólne właściwości, gdy w rzeczywistości wszystkie podobne środki spożywcze posiadają takie właściwości; (1) Dz. U. L 184 z 17. 7. 1999, str. 23. b) z zastrzeżeniem przepisów wspólnotowych mających zasto- sowanie do naturalnych wód mineralnych i środków spożyw- czych specjalnego przeznaczenia żywieniowego przypisywać jakiemukolwiek środkowi spożywczemu właściwości zapo- biegania lub leczenia chorób ludzi bądź też odwoływać się do takich właściwości. 2. Rada, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 95 Traktatu, opracowuje otwarty wykaz cytatów w rozumieniu ust. 1, których użycie musi w każdym przypadku być zakazane lub ograniczone. 3. Zakazy lub ograniczenia określone w ust. 1 i 2 stosuje się rów- nież do: a) prezentacji środków spożywczych, w szczególności ich kształtu, wyglądu lub opakowania, zastosowanych materiałów opakowaniowych, sposobu, w jaki są one ustawione, oraz otoczenia, w jakim są pokazywane; b) reklamy. Artykuł 3 1. Zgodnie z art. 4-17 i z zastrzeżeniem znajdujących się w nich wyjątków przy etykietowaniu środków spożywczych obowiąz- kowe jest tylko podanie następujących danych szczegółowych: 1) nazwy, pod jaką produkt jest sprzedawany; 2) wykazu składników; 3) ilości niektórych składników lub kategorii składników prze- widzianych w art. 7; 4) w przypadku paczkowanych środków spożywczych ilości netto; 5) daty ważności lub w przypadku środków spożywczych, które z mikrobiologicznego punktu widzenia są szybko psu- jące się, daty przydatności do spożycia; 6) wszelkich specjalnych warunków przechowywania lub warunków użycia; 7) nazwy lub firmy i adresu wytwórcy lub pakującego albo sprzedawcy posiadającego siedzibę we Wspólnocie. Jednakże Państwa Członkowskie są uprawnione w odniesie- niu do masła produkowanego na ich terytorium do wyma- gania tylko oznaczenia producenta, pakującego lub sprze- dawcy. Bez uszczerbku dla notyfikacji przewidzianej w art. 24 Pań- stwa Członkowskie powiadamiają Komisję i inne Państwa Członkowskie o każdym środku podjętym w zastosowaniu drugiego akapitu; danych szczegółowych odnoszących się do źródła lub pochodzenia, w przypadku gdy zaniechanie podania takich danych szczegółowych może w istotnym stopniu wprowa- dzać w błąd konsumenta co do prawdziwego źródła lub pochodzenia środka spożywczego; instrukcji użycia, w przypadku gdy byłoby niemożliwe wła- ściwe użycie środka spożywczego w razie braku takich instrukcji; 8) 9) 10) w odniesieniu do napojów o zawartości alkoholu większej niż 1,2 % objętościowo rzeczywistą zawartość objętościową alkoholu. 15/t. 5 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 77 2. Bez względu na poprzedni ustęp Państwa Członkowskie mogą utrzymać przepisy krajowe, które wymagają oznaczenia fabryki lub zakładu pakowania, w odniesieniu do produkcji krajowej. 3. Przepisy niniejszego artykułu są bez uszczerbku dla bardziej szczegółowych lub szerszych przepisów dotyczących wag i roz- miarów. Artykuł 4 1. Przepisy wspólnotowe mające zastosowanie do określonych środków spożywczych, a nie do środków spożywczych ogólnie, mogą przewidywać odstępstwa, w wyjątkowych przypadkach, od wymogów ustanowionych w art. 3 ust. 1 pkt 2 i 5, pod warun- kiem że wynikiem tego nie jest nieodpowiednie informowanie nabywcy. 2. Przepisy wspólnotowe mające zastosowanie do określonych środków spożywczych a nie do środków spożywczych ogólnie, mogą przewidywać, że przy etykietowaniu muszą być oznaczone inne dane szczegółowe, w uzupełnieniu do wymienionych w art. 3. W przypadku braku przepisów wspólnotowych Państwa Człon- kowskie mogą przewidzieć takie dane szczegółowe, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 19. 3. Przepisy wspólnotowe określone w ust. 1 i 2 są przyjmowane zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 20 ust. 2. spożywczy, który ta nazwa oznacza, jest tak różny, w odnie- sieniu do jego składu lub wytwarzania, od środka spożyw- czego znanego pod tą nazwą, że przepisy lit. b) nie są wystar- czające konsumentom w Państwie Członkowskim, w którym prowadzony jest obrót, prawidło- wej informacji. zapewnienia do 2. Nazwa, pod którą dany produkt jest sprzedawany, nie może być zastąpiona znakiem towarowym, nazwą marki lub nazwą wymyśloną. 3. Nazwa, pod którą produkt jest sprzedawany, zawiera lub towarzyszą jej dane szczegółowe dotyczące warunków fizycz- nych środka spożywczego lub szczególnemu przetwarzaniu, jakiemu został poddany (np. sproszkowany, liofilizowany, głę- boko zamrożony, zagęszczony, wędzony), we wszystkich przy- padkach, w których pominięcie takiej informacji mogłoby wpro- wadzić nabywcę w błąd. Każdy środek spożywczy poddany procesom promieniowania jonizującego musi być opatrzony jednym z następujących ozna- czeń: — w języku hiszpańskim: „irradiado” lub „tratado con radiactión ionizante”, — w języku duńskim: „bestrålet/……” lub „strålekonserveret”, lub „behandlet med ioniserende stråling”, lub „konserveret med ioniserende strå- ling”, Artykuł 5 — w języku niemieckim: 1. Nazwa, pod którą sprzedawany jest środek spożywczy, jest nazwą przewidzianą w przepisach wspólnotowych, mających do niego zastosowanie. a) W przypadku braku przepisów wspólnotowych nazwa, pod którą produkt jest sprzedawany, jest nazwą przewidzianą w przepisach ustawowych, wykonawczych i administracyj- nych mających zastosowanie w Państwie Członkowskim, w którym produkt jest sprzedawany konsumentowi końco- wemu lub zakładom żywienia zbiorowego. Jeżeli to nie wystarczy, nazwa, pod którą produkt jest sprze- dawany, jest nazwą zwyczajową w Państwie Członkowskim, w którym produkt jest sprzedawany konsumentowi końco- wemu lub zakładom żywienia zbiorowego, lub opisem środka spożywczego oraz, jeżeli to niezbędne, opisem jego użycia, który jest wystarczająco zrozumiały, by umożliwić nabywcy rozpoznanie jego prawdziwego rodzaju oraz odróżnienie go od innych produktów, z którymi może być on mylony. b) Użycie w Państwie Członkowskim, w którym prowadzony jest obrót, nazwy sprzedaży, pod którą produkt ten jest legalnie produkowany i wprowadzany do obrotu w Państwie Człon- kowskim produkcji, jest również dozwolone. Jednakże w przypadku gdy stosowanie innych przepisów niniejszej dyrektywy, w szczególności tych określonych w art. 3, uniemożliwiałoby konsumentom w Państwie Człon- kowskim, w którym prowadzony jest obrót, poznanie praw- dziwego charakteru środka spożywczego oraz odróżnienie go od środków spożywczych, z którymi może on być mylony, nazwa sprzedaży powinna być uzupełniona innymi informa- cjami opisowymi, które powinny znajdować się w pobliżu nazwy sprzedaży. „bestrahlt” lub „mit ionisierenden Strahlen behandelt”, — w języku greckim: „επεξεργασμέυο με ιουίζουσα ακτιοβολία” lub „ακτιυοβολŋμέυο”, — w języku angielskim: „irradiated” lub „treated with ionising radiation”, — w języku francuskim: „traité par rayonnements ionisants” lub „traité par ionisation”, — w języku włoskim: „irradiato” lub „trattato con radiazioni ionizzanti”, — w języku niderlandzkim: „doorstraald” lub „door bestraling behandeld”, lub „met ioni- serende stralen behandeld”, — w języku portugalskim: „irradiado” lub „tratado por irradiaςão”, radiaςão ionizante”, lub „tratado por — w języku fińskim: „säteilytetty” lub „käsitelty ionisoivalla säteilyllä”, — w języku szwedzkim: „bestrålad” lub „behandlad med joniserande strålning”. Artykuł 6 1. Składniki wymieniane są zgodnie z niniejszym artykułem i załącznikami I, II oraz III. 2. Składniki nie muszą być wymienione w przypadku: c) W wyjątkowych przypadkach nazwa sprzedaży Państwa Członkowskiego produkcji nie jest używana w Państwie Członkowskim, w którym prowadzony jest obrót, gdy środek a) — świeżych owoców i warzyw, włączając ziemniaki, które nie zostały obrane, krojone lub poddane podobnemu prze- twarzaniu, 78 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15/t. 5 — wody gazowanej, której opis wskazuje, że została nasy- Jednakże: cona dwutlenkiem węgla, — octu uzyskanego wyłącznie z jednego podstawowego pro- duktu metodą fermentacyjną, pod warunkiem że nie zostały dodane żadne inne składniki; b) — sera, — masła, — przefermentowanego mleka i śmietany, pod warunkiem że nie dodane zostały składniki inne niż prze- twory mleczne, enzymy i kultury drobnoustrojów niezbędne do produkcji lub sól potrzebna do produkcji sera innego niż ser świeży i ser przetworzony; c) produktów zawierających jeden składnik, gdy: — nazwa handlowa jest identyczna z nazwą składnika, lub — nazwa handlowa umożliwia wyraźne zidentyfikowanie charakteru składnika. 3. W przypadku napojów o zawartości alkoholu większej niż 1,2 % objętościowo Rada, stanowiąc na wniosek Komisji, przed dniem 22 grudnia 1982 r. , ustala zasady etykietowania składni- ków. 4. a) „Składnik” oznacza każdą substancję, włączając dodatki, użytą przy wytworzeniu lub przygotowywaniu środka spo- żywczego i nadal obecną w produkcie gotowym, nawet jeżeli w zmienionej formie. b) W przypadku gdy składnik środka spożywczego jest sam produktem kilku składników, te ostatnie uznaje się za składniki przedmiotowego środka spożywczego. c) Za składniki nie są uważane: i) komponenty składnika, które zostały tymczasowo oddzielone podczas procesu produkcyjnego i później ponownie wprowadzone, lecz nie powyżej ich pier- wotnych proporcji; ii) dodatki: — których obecność w danym środku spożywczym wynika wyłącznie z faktu, że były zawarte w jed- nym lub w większej ilości składników tego środka spożywczego, pod warunkiem że nie pełnią one żadnej funkcji technologicznej w produkcie goto- wym, — które są zastosowane jako środki pomocnicze w przetwarzaniu; iii) substancje zastosowane w ilościach ściśle niezbędnych jako rozpuszczalniki lub nośniki dodatków lub środ- ków aromatyzujących. d) W niektórych przypadkach mogą być podjęte decyzje, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 20 ust. 2, doty- czące tego, czy są spełnione warunki opisane w lit. c) ii) i iii). 5. Wykaz składników zawiera wszystkie składniki środka spo- żywczego, w malejącej kolejności wagowej, zarejestrowanej w czasie użycia składników przy wytwarzaniu środka spożyw- czego. Wykaz ten znajduje się pod poprzedzającą go odpowied- nią pozycją, która zawiera wyraz „składniki”. — dodana woda oraz produkty niestabilne wymieniane są w kolejności ich wagi w produkcie gotowym; ilość wody dodanej jako składnik do środka spożywczego jest obliczana poprzez odjęcie od całkowitej ilości produktu gotowego cał- kowitej ilości innych użytych składników. Ilość ta nie musi być brana pod uwagę, jeżeli nie przekracza wagowo 5 % pro- duktu gotowego, — składniki użyte w postaci skoncentrowanej lub odwodnionej i odtworzone podczas wytwarzania mogą być wymienione w kolejności wagowej, zarejestrowanej przed ich koncentra- cją lub odwodnieniem, — w przypadku żywności zagęszczonej lub odwodnionej, prze- znaczonej do odtworzenia przez dodanie wody, składniki mogą być wymienione w kolejności ich proporcjonalnej zawartości w produkcie odtworzonym, pod warunkiem że wykazowi składników towarzyszą wyrazy „składniki odtwo- rzonego produktu” lub „składniki produktu gotowego do uży- cia”, — w przypadku mieszanek owoców lub warzyw, gdy żaden z poszczególnych owoców lub warzyw nie ma znacznej prze- wagi w proporcji wagowej, takie składniki mogą być wymie- nione w innej kolejności, pod warunkiem że wykazowi skład- ników towarzyszą wyrazy „w zmiennej proporcji”, — w przypadku mieszanek przypraw lub ziół, gdy żaden ze składników nie ma znacznej przewagi wagowej, takie skład- niki mogą być wymienione w innej kolejności, pod warun- kiem że wykazowi składników towarzyszą wyrazy „w zmien- nej proporcji”. 6. Składniki oznaczane są ich szczególną nazwą, gdzie właściwe, zgodnie z zasadami ustanowionymi w art. 5. Jednakże: — składniki, które należą do jednej z kategorii wymienionych w załączniku I i stanowią komponenty innego środka spo- żywczego, wymagają jedynie oznaczenia nazwy tej kategorii. Zmiany w wykazie kategorii w załączniku I mogą być doko- nywane zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 20 ust. 2. Jednakże nazwa „skrobia”, wymieniona w załączniku I, musi zawsze być uzupełniona poprzez oznaczenie jej określonego pochodzenia roślinnego, w przypadku gdy składnik ten może zawierać gluten, — składniki należące do jednej z kategorii wymienionych w załączniku II muszą być oznaczone nazwą tej kategorii, po której podana jest ich nazwa szczególna lub numer WE; w przypadku gdy składnik należy do więcej niż jednej kate- gorii, wskazana jest kategoria właściwa dla zasadniczej funk- cji składnika w przypadku przedmiotowego środka spożyw- czego. Zmiany do tego załącznika, wynikające z postępów wiedzy naukowo-technicznej, przyjmowane są zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 20 ust. 2. Jednakże nazwa „skrobia modyfikowana”, wymieniona w załączniku II, musi być zawsze uzupełniona przez oznacze- nie jej szczególnego pochodzenia roślinnego, w przypadku gdy składnik ten może zawierać gluten, 15/t. 5 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 79 — środki aromatyzujące określane są zgodnie z załącznikiem III, d) w przypadkach określonych zgodnie z procedurą ustano- — szczególne przepisy wspólnotowe regulujące oznaczanie dotyczące poddania składnika promieniowaniu jonizującemu przyjmowane są w terminie późniejszym zgodnie z art. 95 Traktatu. 7. Przepisy prawa wspólnotowego lub w przypadku ich braku przepisy krajowe mogą stanowić, że nazwa, pod którą sprzeda- wany jest określony środek spożywczy, ma być uzupełniona wzmianką o poszczególnym składniku lub składnikach. Procedurę ustanowioną w art. 19 stosuje się do wszelkich takich przepisów krajowych. Przepisy wspólnotowe określone w niniejszym ustępie przyjmo- wane są zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 20 ust. 2. 8. W przypadku określonym w ust. 4 lit. b) składnik złożony może być włączony do wykazu składników pod własną nazwą, na tyle na ile jest to ustanowione prawem lub przyjęte zwyczajo- wo, w przeliczeniu na jego całkowitą wagę, pod warunkiem że natychmiast po nim występuje wykaz jego składników. Jednakże taki wykaz nie jest obowiązkowy: a) w przypadku gdy złożony składnik stanowi mniej niż 25 % produktu gotowego; jednakże wyjątek ten nie ma zastosowa- nia w przypadku dodatków, z zastrzeżeniem przepisów ust. 4 lit. c); b) w przypadku gdy złożony składnik jest środkiem spożyw- czym, dla którego wykaz składników nie jest wymagany zgod- nie z regułami wspólnotowymi. 9. Bez względu na ust. 5 zawartość wody nie musi być określana: a) jeżeli woda jest użyta podczas procesu produkcyjnego wyłącz- nie do odtworzenia składnika użytego w postaci skoncentro- wanej lub odwodnionej; b) w przypadku płynnego nośnika, który nie jest zwykle spoży- wany. Artykuł 7 1. Ilość składnika lub kategorii składników, użyta do wytwarza- nia lub przygotowania środka spożywczego, podawana jest zgod- nie z niniejszym artykułem. 2. Oznaczenie określone w ust. 1 jest obowiązkowe: wioną w art. 20 ust. 2. 3. Ustęp 2 nie ma zastosowania: a) do składnika lub kategorii składników: — których waga netto po odsączeniu jest oznaczona zgod- nie z art. 8 ust. 4, lub — co do których istnieją już wymagania podania w oznako- waniu ich ilości zgodnie z przepisami prawa wspólnoto- wego, lub — które są użyte w małych ilościach do celów aromatyzują- cych, lub — które, występując pod nazwą, pod którą żywność jest sprzedawana, nie wpływają na wybór dokonywany przez konsumenta w kraju, w którym są wprowadzone do obro- tu, ponieważ zmiana ilości nie ma zasadniczego wpływu na charakterystykę środka spożywczego lub nie odróżnia tego produktu od podobnej żywności. W przypadku wąt- pliwości należy zadecydować zgodnie z procedurą ustano- wioną w art. 20 ust. 2, czy warunki ustanowione w niniej- szym tiret są spełnione; b) w przypadku gdy szczególne przepisy wspólnotowe ustalają dokładnie ilość składnika lub kategorii składników, nie prze- widując oznaczenia ich na etykiecie; c) w przypadkach określonych w art. 6 ust. 5 tiret czwarte i piąte; d) w przypadkach określonych zgodnie z procedurą ustano- wioną w art. 20 ust. 2. 4. Oznaczona ilość, wyrażona procentowo, odpowiada ilości składnika lub składników w czasie jego/ich użycia. Jednakże prze- pisy wspólnotowe mogą zezwalać na odstępstwa od tej zasady w przypadku niektórych środków spożywczych. Przepisy takie przyjmowane są zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 20 ust. 2. 5. Oznaczenie określone w ust. 1 znajduje się w nazwie lub bez- pośrednio obok nazwy, pod którą środek spożywczy jest sprze- dawany, lub w wykazie składników powiązanym z przedmioto- wym składnikiem lub kategorią składników. 6. Niniejszy artykuł stosuje się bez uszczerbku dla reguł wspól- notowych w sprawie określania wartości odżywczych na etykie- cie środków spożywczych. Artykuł 8 a) w przypadku gdy dany składnik lub kategoria składni- ków występuje pod nazwą, pod którą środek spożywczy jest sprzedawany lub z którą jest on zwykle kojarzony przez kon- sumenta; lub 1. Ilość netto paczkowanego środka spożywczego wyrażona jest: — w jednostkach objętości w przypadku płynów, — w jednostkach masy w przypadku innych produktów, b) w przypadku gdy dany składnik lub kategoria składników jest podkreślony w oznakowaniu słownie, obrazowo lub graficz- nie; lub c) w przypadku gdy dany składnik lub kategoria składników jest niezbędny w celu scharakteryzowania środka spożywczego oraz odróżnienia go od produktów, z którymi mógłby być on mylony ze względu na jego nazwę lub wygląd; lub stosując, gdzie właściwe: litr, centylitr, mililitr, kilogram lub gram. Przepisy wspólnotowe lub w przypadku ich braku przepisy kra- jowe mające zastosowanie do niektórych środków spożywczych mogą przewidywać odstępstwo od tej zasady. Procedurę ustanowioną w art. 19 stosuje się do wszelkich takich przepisów krajowych. 80 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15/t. 5 2. a) W przypadku gdy oznaczenie określonego rodzaju ilości (np. ilość nominalna, ilość minimalna, ilość średnia) jest wymagane na mocy przepisów wspólnotowych lub w przypadku ich braku na mocy przepisów krajowych, ilość ta jest uważana za ilość netto do celów niniejszej dyrektywy. Bez uszczerbku dla notyfikacji przewidzianej w art. 24 Pań- stwa Członkowskie powiadamiają Komisję i inne Państwa Członkowskie o każdym środku podjętym na mocy niniej- szej litery. b) Przepisy wspólnotowe lub w przypadku ich braku przepisy krajowe mogą, dla niektórych określonych środków spo- żywczych sklasyfikowanych ilościowo w kategoriach, wymagać innego oznaczenia ilości. Procedurę ustanowioną w art. 19 stosuje się do wszelkich takich przepisów krajowych. c) W przypadku gdy paczkowana sztuka składa się z dwóch lub więcej pojedynczych, paczkowanych sztuk zawierają- cych taką samą ilość tego samego produktu, ilość netto oznaczona jest przez wymienienie ilości netto zawartej w każdym opakowaniu jednostkowym oraz całkowitej liczby takich opakowań. Oznaczenie tych danych szcze- gółowych nie jest jednakże obowiązkowe w przypadku, gdy całkowita liczba opakowań jednostkowych jest wyraź- nie widoczna i łatwo policzalna z zewnątrz oraz gdy przy- najmniej jedno oznaczenie ilości netto, zawartej w każdym opakowaniu jednostkowym, jest wyraźnie widoczne z zewnątrz. d) W przypadku gdy paczkowana sztuka składa się z dwóch lub więcej opakowań jednostkowych, które nie są uzna- wane za jednostki sprzedaży, ilość netto jest podawana poprzez oznaczenie całkowitej ilości netto oraz całkowitej liczby opakowań jednostkowych. Przepisy wspólnotowe lub w przypadku ich braku przepisy krajowe nie muszą, w przypadku niektórych środków spożywczych, wymagać oznaczenia całkowitej liczby opakowań jednostkowych. Bez uszczerbku dla wymogu notyfikacji przewidzianej w art. 24 Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję i inne Państwa Członkowskie o wszelkich środkach podję- tych na mocy niniejszej litery. 3. W przypadku środków spożywczych, które zwykle sprzeda- wane są na sztuki, Państwa Członkowskie nie muszą wymagać oznaczenia ilości netto, pod warunkiem że liczba sztuk jest widoczna i łatwo policzalna z zewnątrz lub, jeżeli nie, jest ozna- czona na etykiecie. Bez uszczerbku dla notyfikacji przewidzianej w art. 24 Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję i inne Państwa Członkow- skie o każdym środku podjętym na mocy niniejszego ustępu. 4. W przypadku gdy środek spożywczy w stanie stałym jest prezentowany w środku płynnym, na etykiecie należy również podać wagę netto środka spożywczego po odsączeniu. preparatu i przez to nie jest czynnikiem decydującym o zakupie: woda, wodne roztwory soli, solanka, wodne roztwory kwasów spożywczych, ocet, wodne roztwory cukrów, wodne roztwory innych substancji słodzących, soki owocowe lub warzywne w przypadku owoców lub warzyw. Wykaz ten może być uzupełniony zgodnie z procedurą ustano- wioną w art. 20 ust. 2. Metody sprawdzania wagi netto po odsączeniu ustalane są zgod- nie z procedurą ustanowioną w art. 20 ust. 2. 5. Nie jest obowiązkowe oznaczenie ilości netto w przypadku środków spożywczych: a) które znacznie tracą na objętości lub wadze i które są sprze- dawane na sztuki lub ważone w obecności nabywcy; b) których ilość netto jest mniejsza niż 5 g lub 5 ml; jednakże niniejszy przepis nie ma zastosowania do przypraw i ziół. Przepisy wspólnotowe lub w przypadku ich braku przepisy kra- jowe mające zastosowanie do określonych środków spożywczych mogą w wyjątkowych przypadkach ustanawiać progi wyższe niż 5 g lub 5 ml, pod warunkiem że nie spowoduje to nieodpowied- niego poinformowania nabywcy. Bez uszczerbku dla notyfikacji przewidzianej w art. 24 Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję i inne Państwa Członkow- skie o każdym środku podjętym na mocy niniejszego ustępu. 6. Przepisy wspólnotowe określone w ust. 1 akapit drugi, ust. 2 lit. b) i d) oraz ust. 5 akapit drugi przyjmowane są zgodnie z pro- cedurą ustanowioną w art. 20 ust. 2. Artykuł 9 1. Data ważności środka spożywczego jest datą, do której śro- dek spożywczy zachowuje swoje szczególne właściwości, gdy jest właściwie przechowywany. Data ta jest oznaczona zgodnie z ust. 2–5. 2. Datę poprzedza się wyrazami: — „Najlepiej spożyć przed …” — gdy data zawiera oznaczenie dnia, — „Najlepiej spożyć przed końcem …” — w innych przypad- kach. 3. Wyrazom określonym w ust. 2 towarzyszy: — albo sama data, albo — odniesienie do miejsca, gdzie data ta jest podana na etykiecie. Jeśli to konieczne, po tych danych szczegółowych następuje opis warunków przechowywania, które muszą być przestrzegane, aby produkt mógł być przechowywany przez określony okres. 4. Data składa się z dnia, miesiąca i roku podanych w niekodo- wanej, chronologicznej formie. Do celów niniejszego ustępu „środek płynny” oznacza następu- jące produkty, które mogą występować jako mieszanki, a także w postaci zamrożonej lub szybko zamrożonej, pod warunkiem że płyn jest jedynie dodatkiem do podstawowych składników tego Jednakże w przypadku środków spożywczych: — które nie będą przechowywane dłużej niż trzy miesiące, wystarczy oznaczenie dnia oraz miesiąca, 15/t. 5 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 81 — które będą przechowywane dłużej niż trzy miesiące, lecz nie dłużej niż 18 miesięcy, wystarczy oznaczenie miesiąca oraz roku, — które będą przechowywane dłużej niż 18 miesięcy, wystarczy oznaczenie roku. Sposób oznaczenia daty może być określony zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 20 ust. 2. 5. Z zastrzeżeniem przepisów wspólnotowych nakładających inne rodzaje oznaczenia daty, oznaczenie daty ważności nie jest wymagane dla: — świeżych owoców i warzyw, włączając ziemniaki, które nie są obrane, krojone lub podobnie przygotowane. Odstępstwo to nie ma zastosowania do kiełkujących nasion i podobnych produktów, takich jak kiełki warzywne, — win, win likierowych, win musujących, win aromatyzowa- nych oraz podobnych produktów uzyskanych z owoców innych niż winogrona, oraz napojów objętych kodami CN 2206 00 91, 2206 00 93 i 2206 00 99 i wytworzonych z winogron lub moszczu winnego, — napojów o zawartości 10 % lub więcej alkoholu objętościowo, Wyrazom tym towarzyszy: — albo sama data, albo — odniesienie do miejsca, gdzie data jest podana na etykiecie. Po tych danych szczegółowych następuje opis warunków przechowywania, które muszą być przestrzegane. 3. Data składa się z dnia, miesiąca i ewentualnie roku, w takiej kolejności oraz w niekodowanej formie. 4. W niektórych przypadkach można zadecydować zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 20 ust. 2, czy warunki ustano- wione w ust. 1 są spełnione. Artykuł 11 1. Instrukcje użycia środka spożywczego oznaczane są w taki sposób, aby umożliwić jego właściwe użycie. — napojów bezalkoholowych, soków owocowych, nektarów owocowych i napojów alkoholowych w opakowaniach jed- nostkowych zawierających więcej niż pięć litrów, przeznaczo- nych do zaopatrywania zakładów żywienia zbiorowego, 2. Przepisy wspólnotowe lub w przypadku ich braku przepisy krajowe mogą, w przypadku niektórych środków spożywczych, szczegółowo określać sposób, w jaki instrukcje użycia powinny być oznaczone. — wyrobów piekarniczych lub cukierniczych, które ze względu na swoistą specyfikę są zwykle spożywane w ciągu 24 godzin od wytworzenia, Procedurę ustanowioną w art. 19 stosuje się do wszelkich takich przepisów krajowych. — octu, — soli kuchennej, — cukru w stanie stałym, — wyrobów cukierniczych składających się prawie wyłącznie z cukrów aromatyzowanych i/lub barwionych, — gum do żucia oraz podobnych produktów do żucia, — pojedynczych porcji lodów. Artykuł 10 1. W przypadku środków spożywczych, które z mikrobiologicz- nego punktu widzenia są szybko psujące się i z tego względu już po krótkim czasie mogą stanowić bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia ludzkiego, datę ważności zastępuje się datą „spożyć przed”. 2. Datę poprzedza się wyrazami: — w języku hiszpańskim: „fecha de caducidad”, — w języku duńskim: „sidste anvendelsesdato”, — w języku niemieckim: „verbrauchen bis”, — w języku greckim: „ανάλωση μέχρι”, — w języku angielskim: „use by”, — w języku francuskim: „à consommer jusqu’au” — w języku włoskim: „da consumare entro”, — w języku niderlandzkim: „te gebruiken tot”, — w języku portugalskim: „a consumir até”, — w języku fińskim: „viimeinen käyttöajankohta”, — w języku szwedzkim: „sista förbrukningsdag”. Przepisy wspólnotowe określone w niniejszym ustępie przyjmo- wane są zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 20 ust. 2. Artykuł 12 Zasady dotyczące oznaczenia zawartości alkoholu wyrażonej objętościowo w przypadku produktów objętych pozycjami taryfowymi 22. 04 oraz 22. 05 są ustanowione w szczególnych przepisach wspólnotowych mających zastosowanie do takich produktów. W przypadku innych napojów zawierających więcej niż 1,2 % alkoholu objętościowo zasady te są ustanawiane zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 20 ust. 2. Artykuł 13 1. a) Gdy środki spożywcze są paczkowane, dane szczegółowe przewidziane w art. 3 i art. 4 ust. 2 znajdują się na tych opakowaniach lub na załączonej do nich etykiecie. b) Bez względu na lit. a) oraz bez uszczerbku dla przepisów wspólnotowych odnoszących się do nominalnych ilości, w przypadku gdy paczkowane środki spożywcze są: — przeznaczone dla konsumenta końcowego, lecz wpro- wadzone do obrotu na etapie przed sprzedażą konsu- mentowi końcowemu oraz gdy na tym etapie nie odbywa się sprzedaż do zakładów żywienia zbioro- wego, — przeznaczone na zaopatrzenie zakładów żywienia zbiorowego w celu przygotowania, przetwarzania, dzielenia lub krojenia na kawałki, 82 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15/t. 5 dane szczegółowe wymagane na mocy art. 3 i art. 4 ust. 2 muszą znajdować się jedynie w dokumentach handlowych odnoszących się do środków spożywczych, w przypadku gdy można zagwarantować, że takie dokumenty, zawiera- jące wszystkie informacje z zakresu etykietowania, albo towarzyszą środkom spożywczym, do których się odno- szą, albo zostały przesłane przed dostawą bądź też w momencie dostawy. c) W przypadku określonym w lit. b) dane szczegółowe okre- ślone w art. 3 ust. 1 pkt 1, 5 i 7 oraz, gdzie stosowne, te określone w art. 10 również znajdują się na zewnętrznym opakowaniu zbiorczym, w którym środki spożywcze są prezentowane do wprowadzenia do obrotu. 2. Dane szczegółowe wymienione w art. 3 i art. 4 ust. 2 są zro- zumiałe i umieszczone w widocznym miejscu w taki sposób, aby były dobrze widoczne, czytelne oraz nieusuwalne. Nie są one w żaden sposób ukryte, zasłonięte lub przesłonięte innymi nadrukami czy obrazkami. 3. Dane szczegółowe wymienione w art. 3 ust. 1 pkt 1, 4, 5 i 10 znajdują się w tym samym polu widzenia. Wymóg ten może zostać rozszerzony na dane szczegółowe prze- widziane w art. 4 ust. 2. 4. W przypadku szklanych butelek przeznaczonych do ponow- nego użycia, które są trwale oznakowane i które z tego powodu nie mają etykiet, obwódek czy pierścieni, oraz opakowań zbior- czych lub pojemników, których największa powierzchnia jest mniejsza niż 10 cm2, należy podać jedynie dane szczegółowe wymienione w art. 3 ust. 1 pkt 1, 4 oraz 5. W takim przypadku ust. 3 nie ma zastosowania. 5. Irlandia, Niderlandy oraz Zjednoczone Królestwo mogą odstą- pić od art. 3 ust. 1 i ust. 3 niniejszego artykułu w przypadku mleka i przetworów mlecznych umieszczanych w szklanych butelkach przeznaczonych do ponownego użycia. Państwa te powiadamiają Komisję o każdym środku podjętym w zastosowaniu akapitu pierwszego. Artykuł 14 W przypadku gdy środki spożywcze są oferowane do sprzedaży konsumentowi końcowemu lub zakładom żywienia zbiorowego bez paczkowania lub gdy środki spożywcze są pakowane w miejscach sprzedaży na życzenie konsumenta, lub paczkowane do sprzedaży bezpośredniej Państwa Członkowskie przyjmują szczegółowe zasady dotyczące sposobu przedstawiania danych szczegółowych określonych w art. 3 i art. 4 ust. 2. Państwa Członkowskie mogą zadecydować o zrezygnowaniu z wymogu podawania wszystkich lub niektórych z tych danych szczegółowych, pod warunkiem że nabywca wciąż otrzymuje wystarczającą informację. Artykuł 15 Niniejsza dyrektywa nie ma wpływu na ustawodawstwa krajowe, które w przypadku braku przepisów wspólnotowych nakładają mniej etykietowania środków spożywczych, prezentowanych w ozdobnych opakowaniach, takich jak statuetki lub pamiątki. surowe wymogi dotyczące Artykuł 16 1. Państwa Członkowskie zapewniają, że na ich terytoriach zaka- zana jest sprzedaż środków spożywczych, których dane szcze- gółowe przewidziane w art. 3 i art. 4 ust. 2 nie są przedstawione w języku łatwo zrozumiałym dla konsumenta, chyba że konsu- ment jest w rzeczywistości poinformowany za pomocą innych środków ustalonych zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 20 ust. 2, w odniesieniu do jednego lub więcej danych szczegóło- wych etykiety. 2. Na własnym terytorium Państwo Członkowskie, w którym produkt jest wprowadzany do obrotu, może, zgodnie z regułami Traktatu, zastrzec, że te dane szczegółowe etykiety są podawane w jednym lub więcej językach, jakie to państwo ustala spośród urzędowych języków Wspólnoty. 3. Ustęp 1 i 2 nie stanowią przeszkody w oznaczaniu danych szczegółowych etykiety w kilku językach. Artykuł 17 Państwa Członkowskie powstrzymują się od ustanawiania już zawarte bardziej szczegółowych wymogów niż wymogi w art. 3–13, dotyczących sposobu przedstawiania danych szczegółowych przewidzianych w art. 3 oraz art. 4 ust. 2. Artykuł 18 1. Państwa Członkowskie nie mogą zakazać handlu środkami spożywczymi, które spełniają przepisy ustanowione w niniejszej dyrektywie, przez stosowanie niezharmonizowanych przepisów krajowych dotyczących etykietowania i prezentacji niektórych środków spożywczych lub środków spożywczych w ogóle. 2. Ustęp 1 nie ma zastosowania do niezharmonizowanych prze- pisów krajowych uzasadnionych powodami związanymi z: — ochroną zdrowia publicznego, — zapobieganiem nadużyciom finansowym, chyba że takie prze- pisy mogą utrudniać stosowanie definicji i zasad ustanowio- nych w niniejszej dyrektywie, — ochroną praw własności przemysłowej i handlowej, oznaczeń pochodzenia, zarejestrowanych nazw pochodzenia oraz zapobieganiem nieuczciwej konkurencji. Artykuł 19 W przypadku odniesienia do niniejszego artykułu, gdy Państwo Członkowskie nowego za ustawodawstwa, stosowana jest następująca procedura. niezbędne przyjęcie uznaje Państwo Członkowskie notyfikuje Komisji oraz innym Państwom Członkowskim przewidywane i podaje przyczyny uzasadniające ich zastosowanie. Komisja konsultuje się z Państwami Członkowskimi w ramach Stałego Komitetu ds. Środków Spożywczych, Rady 69/414/EWG (1), jeśli uznaje takie konsultacje za pomocne lub gdy wnioskuje o to Państwo Członkowskie. ustanowionego decyzją środki Państwa Członkowskie mogą podjąć takie przewidziane środki jedynie trzy miesiące po takiej notyfikacji i pod warunkiem że opinia Komisji nie jest negatywna. (1) Dz. U. L 291 z 29. 11. 1969, str. 9. 15/t. 5 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 83 W tym ostatnim przypadku i przed wygaśnięciem wyżej wymienionego procedurę Komisja przewidzianą w art. 20 ust. 2 w celu ustalenia, czy przewidziane środki mogą być wprowadzone w życie, z zastrzeżeniem, jeśli to niezbędne, właściwych zmian. wszczyna okresu Artykuł 24 Państwa Członkowskie zapewniają, że Komisja otrzyma teksty podstawowych przepisów krajowych przyjętych przez nie w dziedzinach objętych niniejszą dyrektywą. Artykuł 20 Artykuł 25 1. Komisja jest wspomagana przez Stały Komitet ds. Środków Spożywczych (zwany dalej „Komitetem”). 2. W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE, uwzględniając przepisy jej art. 8. Okres określony w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące. 3. Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny. Artykuł 21 Jeżeli niezbędne okażą się środki tymczasowe w celu ułatwienia stosowania niniejszej dyrektywy, przyjmowane są one zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 20 ust. 2. Niniejszą departamentów zamorskich. dyrektywę stosuje się także do francuskich Artykuł 26 1. Dyrektywa 79/112/EWG, zmieniona dyrektywami określo- nymi w części A załącznika IV, traci moc, bez uszczerbku dla zobowiązań Państw Członkowskich w odniesieniu do terminów transpozycji ustanowionych w części B załącznika IV, 2. Odniesienia dokonane do uchylonej dyrektywy traktuje się jako odniesienia do niniejszej dyrektywy i odczytuje się je zgod- nie z tabelą korelacji przedstawioną w załączniku V. Artykuł 22 Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Artykuł 27 Niniejsza dyrektywa nie ma wpływu na przepisy wspólnotowe odnoszące się do etykietowania i prezentacji niektórych środków spożywczych, już przyjęte dnia 22 grudnia 1978 r. O wszelkich zmianach niezbędnych do harmonizacji takich przepisów z przepisami ustanowionymi w niniejszej dyrektywie decyduje się zgodnie z procedurą mającą zastosowanie do każdego z przedmiotowych przepisów. Artykuł 28 Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich. Artykuł 23 W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady Sporządzono w Brukseli, dnia 20 marca 2000 r. Niniejszej nie przeznaczonych na wywóz poza terytorium Wspólnoty. dyrektywy stosuje się do produktów N. FONTAINE Przewodniczący J. GAMA Przewodniczący 84 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15/t. 5 ZAŁĄCZNIK I KATEGORIE SKŁADNIKÓW, KTÓRE MOGĄ BYĆ OZNACZONE NAZWĄ KATEGORII ZAMIAST NAZWĄ SZCZEGÓŁOWĄ Definicja Oznaczenie Oleje rafinowane z wyłączeniem oliwy z oliwek Tłuszcze rafinowane Mieszanki mąki uzyskane z dwu lub więcej gatunków zbóż Skrobie oraz skrobie modyfikowane na drodze fizycznej lub enzymatycz- nej Wszystkie gatunki ryb, gdy ryba stanowi składnik innego środka spożyw- czego, pod warunkiem że nazwa i prezentacja takiego środka spożyw- czego nie odnosi się do określonego gatunku ryby Wszystkie rodzaje sera, gdy ser lub mieszanka serów stanowi składnik innego środka spożywczego i pod warunkiem że nazwa i prezentacja takiego środka spożywczego nie odnosi się do określonego rodzaju sera Wszystkie przyprawy nieprzekraczające 2 % wagowo środka spożyw- czego Wszystkie zioła lub części ziół nieprzekraczające 2 % wagowo środka spożywczego „Olej” wraz z: — albo przymiotnikiem „roślinny” lub „zwierzęcy”, jak właściwe, albo — oznaczeniem ich określonego pochodzenia roślinnego lub zwierzę- cego Przymiotnik „uwodorniony” musi towarzyszyć oznaczeniu oleju uwodor- nionego „Tłuszcz” wraz z: — albo przymiotnikiem „roślinny” lub „zwierzęcy”, jak właściwe, albo — oznaczeniem ich określonego pochodzenia roślinnego lub zwierzę- cego Przymiotnik „uwodorniony” musi towarzyszyć oznaczeniu tłuszczu uwo- dornionego „Mąka”, po której podany jest wykaz zbóż, z których jest ona uzyskana, w malejącej kolejności wagowej „Skrobia” „Ryba” „Ser” „Przyprawa (przyprawy)” lub „mieszanka przypraw” „Zioło (zioła)” lub „mieszanka ziół” Wszystkie rodzaje preparatów gumowych użytych do produkcji pod- stawy do gumy do żucia „Podstawa gumy do żucia” Wszystkie rodzaje rozdrobnionych pieczonych produktów zbożowych „Bułka tarta” lub „suchary”, jak właściwe Wszystkie rodzaje sacharozy Bezwodny cukier gronowy lub jednowodny cukier gronowy Syrop glukozowy i bezwodny syrop glukozowy Wszystkie rodzaje białek mleka (kazeiny, kazeiniany oraz białka z ser- watki) i ich mieszanki Prasowane, tłoczone lub rafinowane masło kakaowe Wszystkie kandyzowane owoce nieprzekraczające 10 % wagi środka spo- żywczego „Cukier” „Cukier gronowy” „Syrop glukozowy” „Białka mleka” „Masło kakaowe” „Owoce kandyzowane” Mieszanki warzyw nieprzekraczające 10 % wagi środka spożywczego „Warzywa” Wszystkie rodzaje wina, jak określono w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina (1) „Wino” (1) Dz. U. L 179 z 14. 7. 1999, str. 1. 15/t. 5 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 85 ZAŁĄCZNIK II KATEGORIE SKŁADNIKÓW, KTÓRE MUSZĄ BYĆ OZNACZONE NAZWĄ ICH KATEGORII WRAZ Z PODANIEM ICH NAZWY SZCZEGÓŁOWEJ LUB NUMERU WE Barwnik Środek konserwujący Przeciwutleniacz Emulgator Środek zagęszczający Środek żelujący Stabilizator Wzmacniacz smaku Kwas Regulator kwasowości Środek przeciwzbrylający Skrobia modyfikowana (1) Środek słodzący Czynnik spulchniający Środek zapobiegający pienieniu Środek do stosowania na powierzchnię Sole emulgujące (2) Czynnik polepszający mąkę Czynnik utwardzający Substancja utrzymująca wilgoć Substancja wypełniająca Gaz propelent (1) Nazwa szczegółowa lub numer nie muszą być oznaczane. (2) Tylko dla serów przetworzonych oraz produktów wytwarzanych na bazie serów przetworzonych. 86 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15/t. 5 ZAŁĄCZNIK III NAZWY ŚRODKÓW AROMATYZUJĄCYCH W WYKAZIE SKŁADNIKÓW 1. Środki aromatyzujące są określone albo wyrazami „środek(-ki) aromatyzujący(-e)”, albo nazwą bardziej szczegółową lub opisem środka aromatyzującego. 2. Wyraz „naturalny”, lub każdy inny wyraz mający takie samo znaczenie, może być używany wyłącznie w odniesieniu do środków aromatyzujących, których składnik aromatyzujący zawiera wyłącznie substancje aromatyczne określone w art. 1 ust. 2 lit. b) i) dyrektywy Rady 88/388/EWG z dnia 22 czerwca 1988 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do środków aromatyzujących przeznaczonych do użytku w środkach spożywczych i materiałów źródłowych służących do ich produkcji (1) i/lub do preparatów aromatycznych określonych w art. 1 ust. 2 lit. c) wymienionej dyrektywy. 3. Jeżeli nazwa środka aromatyzującego zawiera odniesienie do roślinnego lub zwierzęcego charakteru lub pochodzenia włączonych substancji, wyraz „naturalny”, lub każdy inny wyraz mający takie samo znaczenie, nie może być użyty, chyba że składnik aromatyzujący został wyizolowany we właściwych procesach fizycznych, procesach enzymatycznych lub mikrobiologicznych, lub tradycyjnych procesach przygotowywania żywności, wyłącznie lub prawie wyłącznie z danego środka spożywczego lub ze źródła środka aromatyzującego. (1) Dz. U. L 184 z 15. 7. 1988, str. 61. Dyrektywa zmieniona dyrektywą Komisji 91/71/EWG (Dz. U. L 42 z 15. 2. 1991, str. 25). 15/t. 5 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 87 ZAŁĄCZNIK IV CZĘŚĆ A UCHYLONA DYREKTYWA I JEJ KOLEJNE ZMIANY (określona w art. 26) Dyrektywa Rady 79/112/EWG (DzU. L 33 z 8. 2. 1979, str. 1) Dyrektywa Rady 85/7/EWG (Dz. U. L z 3. 1. 1985, str. 22) tylko art. 1 ust. 9 Dyrektywa Rady 86/197/EWG (Dz. U. L 144 z 29. 5. 1986, str. 38) Dyrektywa Rady 89/395/EWG (Dz. U. L 186 z 30. 6. 1989, str. 17) Dyrektywa Komisji 91/72/EWG (Dz. U. L 42 z 15. 2. 1991, str. 27) Dyrektywa Komisji 93/102/WE (Dz. U. L 291 z 25. 11. 1993, str. 14) Dyrektywa Komisji 95/42/WE (Dz. U. L 182 z 2. 8. 1995, str. 20) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 97/4/WE (Dz. U. L 43 z 14. 2. 1997, str. 21) CZĘŚĆ B TERMINY TRANSPOZYCJI DO PRAWA KRAJOWEGO (określone w art. 26) Dyrektywa Termin transpozycji 79/112/EWG 85/7/EWG 86/197/EWG 89/395/EWG 91/72/EWG Dopuszczenie produktów rynko- wych zgodnych z niniejszą dyrektywą Zakaz produktów rynkowych niezgodnych z niniejszą dyrektywą 22 grudnia 1980 r. Dnia 22 grudnia 1982 r. 1 maja 1988 r. 1 maja 1989 r. 20 grudnia 1990 r. 20 czerwca 1992 r. 30 czerwca 1992 r. 1 stycznia 1994 r. 93/102/WE 30 grudnia 1994 r. 1 stycznia 1995 r. 30 czerwca 1996 r. 95/42/WE 97/4/WE 14 sierpnia 1998 r. 14 lutego 2000 r. 88 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15/t. 5 ZAŁĄCZNIK V TABELA KORELACJI Dyrektywa 79/112/EWG Niniejsza dyrektywa artykuł 1 artykuł 2 artykuł 3 ust. 1 pkt 1 artykuł 3 ust. 1 pkt 2 artykuł 3 ust. 1 pkt 2a artykuł 3 ust. 1 pkt 3 artykuł 3 ust. 1 pkt 4 artykuł 3 ust. 1 pkt 5 artykuł 3 ust. 1 pkt 6 artykuł 3 ust. 1 pkt 7 artykuł 3 ust. 1 pkt 8 artykuł 3 ust. 1 pkt 9 artykuł 3 ust. 2 i 3 artykuł 4 artykuł 5 artykuł 6 ust. 1, 2 i 3 artykuł 6 ust. 4 lit. a) i b) artykuł 6 ust. 4 lit. c) i) artykuł 6 ust. 4 lit. c) ii) tiret pierwsze artykuł 6 ust. 4) lit. c) ii) tiret drugie artykuł 6 ust. 4) lit. d) artykuł 6 ust. 5 lit. a) artykuł 6 ust. 5 lit. b) artykuł 6 ust. 6 artykuł 6 ust. 7 akapit pierwszy artykuł 6 ust. 7 akapit drugi, tiret pierwsze i drugie artykuł 6 ust. 8 artykuł 7 artykuł 8 ust. 1–5 artykuł 8 ust. 6 artykuł 8 ust. 7 artykuł 9 ust. 1–4 artykuł 9 ust. 5 artykuł 9 ust. 6 artykuł 9a artykuł 10 artykuł 10a artykuł 11 ust. 1 i 2 artykuł 11 ust. 3 lit. a) artykuł 11 ust. 3 lit. b) artykuł 11 ust. 4 artykuł 11 ust. 5 artykuł 11 ust. 6 artykuł 11 ust. 7 artykuł 12 i 13 artykuł 13a artykuł 14 i 15 artykuł 16 ust. 1 artykuł 16 ust. 2 artykuł 17 akapit pierwszy artykuł 17 akapit drugi, trzeci, czwarty i piąty artykuł 1 artykuł 2 artykuł 3 ust. 1 pkt 1 artykuł 3 ust. 1 pkt 2 artykuł 3 ust. 1 pkt 3 artykuł 3 ust. 1 pkt 4 artykuł 3 ust. 1 pkt 5 artykuł 3 ust. 1 pkt 6 artykuł 3 ust. 1 pkt 7 artykuł 3 ust. 1 pkt 8 artykuł 3 ust. 1 pkt 9 artykuł 3 ust. 1 pkt 10 artykuł 3 ust. 2 i 3 artykuł 4 artykuł 5 artykuł 6 ust. 1, 2 i 3 artykuł 6 ust. 4 lit. a) i b) artykuł 6 ust. 4 lit. c) i) artykuł 6 ust. 4 lit. c) ii) artykuł 6 ust. 4 lit. c) iii) artykuł 6 ust. 4 lit. d) artykuł 6 ust. 5 artykuł 6 ust. 6 artykuł 6 ust. 7 artykuł 6 ust. 8 akapit pierwszy artykuł 6 ust. 8 akapit drugi lit. a) i b) artykuł 6 ust. 9 artykuł 7 artykuł 8 ust. 1–5 – artykuł 8 ust. 6 artykuł 9 ust. 1–4 – artykuł 9 ust. 5 artykuł 10 artykuł 11 artykuł 12 artykuł 13 ust. 1 i 2 artykuł 13 ust. 3 – artykuł 13 ust. 4 – artykuł 13 ust. 5 akapit pierwszy artykuł 13 ust. 5 akapit drugi artykuł 14 i 15 artykuł 16 artykuł 17 i 18 – artykuł 19 artykuł 20 ust. 1 artykuł 20 ust. 2 15/t. 5 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 89 Dyrektywa 79/112/EWG Niniejsza dyrektywa artykuł 18 artykuł 19, 20 i 21 artykuł 22 ust. 1, 2 i 3 artykuł 22 ust. 4 artykuł 23 artykuł 24 artykuł 25 artykuł 26 – – – załącznik I załącznik II załącznik III – – – artykuły 21, 22 i 23 – artykuł 24 – artykuł 25 – – artykuł 26 artykuł 27 artykuł 28 załącznik I załącznik II załącznik III załącznik IV załącznik V


title: Beschluß des Rates vom 20. März 2000 zur Ergänzung des Beschlusses 98/627/GASP für eine spezifische Aktion der Union im Bereich der Unterstützung bei der Minenräumung

eurovoc_concepts:
Community budget
Croatia
Western European Union
arms limitation
conventional weapon
operational expenditure

formats: html pdf print

text: L 73/2 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 22. 3. 2000 BESCHLUSS DES RATES vom 20. März 2000 zur Ergänzung des Beschlusses 98/627/GASP für eine spezifische Aktion der Union im Bereich der Unterstützung bei der Minenräumung (2000/231/GASP) DER RAT DER EUROPÄISCHEN UNION — gestützt auf die Gemeinsame Aktion 96/588/GASP vom 1. Oktober 1996 über Antipersonenminen (1), insbesondere auf Artikel 8 in Verbindung mit Artikel 23 Absatz 2 des Vertrags über die Europäische Union, in Erwägung nachstehender Gründe: (1) (2) (3) Der Rat hat mit dem Beschluß 98/627/GASP (2) entschieden, daß die Europäische Union eine spezifische Aktion der Union im Bereich der Unterstützung bei der Minenräumung einleiten sollte. Mit dem Beschluß 98/628/GASP (3) hat der Rat die Westeuropäische Union (WEU) ersucht, diese Aktion durchzuführen. Für die weitere Durchführung des Beschlusses 98/627/GASP sollten zusätzliche Mittel bereitgestellt werden — BESCHLIESST: Artikel 1 Der finanzielle Bezugsrahmen zur Deckung der operativen Ausgaben im Zusammenhang mit der (1) Durchführung des Beschlusses 98/627/GASP beträgt 308 133 EUR für das Jahr 2000. Dieser Betrag wird zusätzlich zu dem in dem Beschluß 98/627/GASP vorgesehenen Betrag bereitge- (2) stellt. Im Einklang mit den Schlußfolgerungen des Rates vom 14. Mai 1996 zur Übermittlung von Dokumenten der Europäischen Union an die Westeuropäische Union (WEU) wird dieser Beschluß der WEU mitgeteilt. Artikel 2 Dieser Beschluß tritt am Tag seiner Annahme in Kraft. Artikel 3 Dieser Beschluß wird im Amtsblatt veröffentlicht. Artikel 4 Geschehen zu Brüssel am 20. März 2000. Im Namen des Rates Der Präsident J. GAMA (1) ABl. L 260 vom 12. 10. 1996, S. 1. (2) ABl. L 300 vom 11. 11. 1998, S. 1. (3) ABl. L 300 vom 11. 11. 1998, S. 2


title: Regulamento (CE) n.° 604/2000 da Comissão, de 20 de Março de 2000, que fixa os preços comunitários de produção e os preços comunitários de importação para os cravos e as rosas em aplicação do regime de importação de determinados produtos de floricultura originários de Chipre, de Israel, da Jordânia, de Marrocos, bem como da Cisjordânia e da Faixa de Gaza

eurovoc_concepts:
Middle East
floriculture
import price
originating product
producer price

formats: pdf print

text: 21. 3. 2000 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 72/11 REGULAMENTO (CE) N. o 604/2000 DA COMISSÃO de 20 de Março de 2000 que fixa os preços comunitários de produção e os preços comunitários de importação para os cravos e as rosas em aplicação do regime de importação de determinados produtos de floricultura originários de Chipre, de Israel, da Jordânia, de Marrocos, bem como da Cisjordânia e da Faixa de Gaza A COMISSÃO DAS COMUNIDADES EUROPEIAS, Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia, Tendo em conta o Regulamento (CEE) n. o 4088/87 do Conselho, de 21 de Dezembro de 1987, que determina as condições de aplicação dos direitos aduaneiros preferenciais na importação de determinados produtos da floricultura originá- rios de Chipre, Jordânia e Marrocos, bem como da Cisjordânia e da Faixa de Gaza (1), com a última redacção que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) n. o 1300/97 (2), e, nomea- damente, o n. o 2, alínea a), do seu artigo 5. o, Israel, Considerando o seguinte: Em aplicação do n. o 2 do artigo 2. o, e do artigo 3. o do Regula- mento (CEE) n. o 4088/87 acima referido, os preços comunitá- rios de importação e os preços comunitários de produção são fixados de 15 dias para os cravos unifloros (standard) e cravos multiflores (spray), as rosas de flor grande e as rosas de flor pequena, aplicáveis durante períodos de duas semanas. Que, em conformidade com o artigo 1. oB do Regulamento (CEE) n. o 700/88 da Comissão, de 17 de Março de 1988, que estabelece determinadas normas de execução do regime aplicável na importação na Comunidade de determinados produtos da flori- cultura originários de Chipre, de Israel, da Jordânia, de Marrocos, bem como da Cisjordânia e da Faixa de Gaza (3), com a última redacção que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) n. o 2062/97 (4), estes preços são fixados para períodos de duas semanas com base nos dados ponderados fornecidos pelos Estados-Membros. É importante que os referidos preços sejam fixados sem atrasos a fim de determinar os direitos alfandegá- rios a aplicar. Para o efeito, é oportuno prever a aplicação imediata do presente regulamento, ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO: Artigo 1. o Os preços comunitários de produção e os preços comunitários de importação para os cravos unifloros (standard), os cravos multifloros (spray), as rosas de flor grande e as rosas de flor pequena referidos no artigo 1. oB do Regulamento (CEE) n. o 700/88, relativos a um período de duas semanas, são fixados em anexo. Artigo 2. o O presente regulamento entra em vigor em 21 de Março de 2000. É aplicável de 22 de Março a 4 de Abril de 2000. O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e directamente aplicável em todos os Estados-Membros. Feito em Bruxelas, em 20 de Março de 2000. Pela Comissão Franz FISCHLER Membro da Comissão (1) JO L 382 de 31. 12. 1987, p. 22. (2) JO L 177 de 5. 7. 1997, p. 1. (3) JO L 72 de 18. 3. 1988, p. 16. (4) JO L 289 de 22. 10. 1997, p. 1. L 72/12 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 21. 3. 2000 ANEXO (em EUR por 100 unidades) Período: de 22 de Março a 4 de Abril de 2000 Cravos unifloros (standard) 11,35 Cravos unifloros (standard) 9,24 14,93 — — — Cravos multifloros (spray) Rosas de flor grande Rosas de flor pequena 11,07 40,16 15,84 Cravos multifloros (spray) 7,29 15,36 — — — Rosas de flor grande Rosas de flor pequena 15,31 15,93 — — — — — — — — Preço comunitário de produção Preço comunitário de importação Israel Marrocos Chipre Jordânia Cisjordânia e Faixa de Gaza


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0834/00 van Maria Berger (PSE) aan de Raad. Afluisteren van de internationale telecommunicatieverbindingen.

eurovoc_concepts:
EU police cooperation
protection of communications

text: C 26 E/118 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen NL 26. 1. 2001 De regeling voor de opstelling van aankondigingen van vergelijkende onderzoeken is opgenomen in artikel 1 van bijlage III (cid:132)Procedure voor een vergelijkend onderzoek(cid:148) bij het personeelsstatuut. In lid 1 is bepaald dat (cid:132)de aankondiging van een vergelijkend onderzoek door het tot aanstelling bevoegde gezag wordt vastgesteld, na raadpleging van de Paritaire Commissie(cid:148) en dat in de aankondiging de uiterste datum van ontvangst van de sollicitaties moet worden vermeld. (2001/C 26 E/146) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0834/00 van Maria Berger (PSE) aan de Raad (20 maart 2000) Betreft: Afluisteren van de internationale telecommunicatieverbindingen Bij de hoorzitting (cid:132)Databescherming in de Europese Unie(cid:148), die op 22/23 februari 2000 in het Europees Parlement werd gehouden, bracht Duncan Campbell als STOA-zaakgelastigde verslag uit over de status quo van het wereldwijde afluistersysteem Echelon. Daarbij werd duidelijk dat via Echelon economisch relevante informatie in Europa werd afgeluisterd, waardoor de Europese economie werd geschaad. Daarentegen verklaarden John Mogg, directeur-generaal bij de Europese Commissie, en commissaris Martin Bangemann dat het bij Echelon alleen om (cid:132)geruchten in de pers(cid:148) ging, hetgeen door verklaringen van hoge ambtenaren zoals Michael Brady, directeur van de Australische geheime dienst Defence Signal Directorate, duidelijk werd weerlegd. Uit een groot aantal aanwijzingen blijkt dat de Raad en de Commissie zeker van dit afluistersysteem hebben geweten, maar niets hebben ondernomen en het Europees Parlement willens en wetens niet op de hoogte hebben gebracht. Desondanks hebben de Raad en de Commissie de Europese wetgeving zelfs op een (cid:132)VS-vriendelijke(cid:148) manier omgebogen door de grote lijnen van een Amerikaanse wet uit 1994 (CALEA) te volgen, terwijl de Raad in zijn resolutie van 17 januari 1995 (1) over een rechtmatig toezicht op het telecommunicatieverkeer met de in deze wet vervatte wensen rekening hield. 1. Welke instanties binnen de Raad hadden op welk moment kennis over het afluisteren van telecommunicatieverbindingen in Europa en wat werd hiertegen ondernomen? 2. Welke maatregelen overweegt de Raad om de elektronische communicatie in Europa in de toekomst tegen afluisteracties te beschermen, resp. de bescherming van persoonsgegevens en economische informa- tie te garanderen? 3. Was de Raad zich ervan bewust dat de Enfopol-documenten zijn te herleiden tot bijeenkomsten van het ILETS (International Law Enforcement Telecommunications Seminar) onder voorzitterschap van de VS en waarom werd er nooit van gedachten gewisseld over Enfopol 90, maar werd dit alleen via een schriftelijke procedure behandeld? (1) PB C 329 van 4. 11. 1996, blz. 1. Antwoord (8 juni 2000) 1. De beraadslagingen van de Raad over de technische aspecten van het wettelijk afluisteren door de bevoegde instanties van de lidstaten van telecommunicatieverbindingen worden voorbereid door de Groep politiºle samenwerking. Dat gold ook voor de in de vraag genoemde resolutie van de Raad van 17 januari 1995 en voor de conclusies van de Raad van 28 mei 1998 over encryptie en wetshandhaving. Wat Echelon betreft heeft de Raad reeds verschillende parlementaire vragen beantwoord (H-0330/97, P-0501/98, 0-0057/98, H-0546/98, H-0872/98, H-889/98). 2. Wat de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de telecommunicatiesector betreft, herinnert de Raad aan de richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de telecommuni- catiesector (1). 26. 1. 2001 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 26 E/119 Bij de Raad zijn de Enfopol-documenten voorbereidende documenten met betrekking tot politiºle 3. samenwerking. In 1999 heeft de Raad een ontwerp-resolutie besproken over het wettelijk afluisteren van telecommunicatieverbindingen met betrekking tot nieuwe technologieºn. Deze ontwerp-tekst is niet door de Raad aangenomen. (1) PB L 24 van 30. 1. 1998, blz. 1. (2001/C 26 E/147) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0851/00 van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie (21 maart 2000) Betreft: Ultraperifere regio(cid:146)s De Commissie heeft toegezegd de ontwerpverordening over de specifieke maatregelen ten behoeve van de ultraperifere regio(cid:146)s overeenkomstig artikel 299 van het Verdrag van Amsterdam uiterlijk eind 1999 voor te leggen. Thans is het al begin maart 2000 en de voornoemde ontwerpverordening is nog steeds niet gepresenteerd. De Commissie wordt derhalve verzocht het volgende mede te delen: 1. Waarom is er sprake van vertraging bij de presentatie van de ontwerpverordening over specifieke maatregelen ten behoeve van de ultraperifere regio(cid:146)s? Op welke datum zal de ontwerpverordening worden goedgekeurd en worden toegestuurd aan het 2. Europees Parlement? Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie (28 april 2000) De Commissie heeft op 14 maart 2000 haar goedkeuring gehecht aan het door de Europese Raad van Keulen gevraagde verslag over de maatregelen ter uitvoering van artikel 299, lid 2: de ultraperifere regio(cid:146)s van de Europese Unie, en dit verslag op 15 maart 2000 ingediend bij het Parlement (1). De Commissie heeft dit verslag later goedgekeurd dan oorspronkelijk was voorzien (december 1999) teneinde de memoranda die door de drie betrokken lidstaten in november/december 1999 werden ingediend en de standpunten die tijdens de partnerschapsbijeenkomst van 23 november 1999 werden ingenomen, grondiger te kunnen bestuderen. (1) COM(2000) 147 def. (2001/C 26 E/148) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0853/00 van Maria Carrilho (PSE) aan de Raad (20 maart 2000) Betreft: Mozambique Het is op dit moment nog niet mogelijk om vast te stellen wat de omvang van de tragedie is die Mozambique, het land zowel als de bevolking, treft. Voor het ogenblik gaat het er natuurlijk in de eerste plaats om het vege lijf te redden, maar als straks een begin wordt gemaakt met de wederopbouw is het van wezenlijk belang dat het Mozambiquaanse volk de hoop en de middelen krijgt om zich met hernieuwde ijver te kunnen inzetten voor de ontwikkeling van het land, die zo goed op gang was gekomen. Hoe denkt de Raad er met zijn middelen voor te kunnen zorgen dat deze eerste fase naadloos overloopt in de fase van wederopbouw? Welke materiºle en organisatorische middelen denkt hij in de wederopbouwfase ter beschikking te stellen en kan hij hiervoor een tijdschema geven?


title: Decisión del Consejo, de 20 de marzo de 2000, por la que se modifica la Decisión 94/942/PESC referente al control de las exportaciones de productos de doble uso

eurovoc_concepts:
EU control
customs regulations
export licence
export policy
military equipment
technology transfer

text: 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 82/1 (Actos adoptados en aplicacio´n del tı´tulo V del Tratado de la Unio´n Europea) DECISIO´ N DEL CONSEJO de 20 de marzo de 2000 por la que se modifica la Decisio´ n 94/942/PESC referente al control de las exportaciones de productos de doble uso (2000/243/PESC) EL CONSEJO DE LA UNIO´ N EUROPEA, Visto el Tratado de la Unio´ n Europea y, en particular, su artı´culo 13, Vistas las orientaciones generales del Consejo Europeo cele- brado en Lisboa los dı´as 26 y 27 de junio de 1992, comunitario de control de las exportaciones de productos de doble uso (2), se sustituira´n por los anexos I, II, III, IV y V que figuran en el anexo adjunto. Artı´culo 2 Considerando lo siguiente: La presente Decisio´ n entrara´ en vigor el dı´a de su publicacio´ n. (1) Las listas de productos de doble uso de los anexos I y IV de la Decisio´ n 94/942/PESC (1) deben modificarse para tener en cuenta los compromisos suscritos por los Estados miembros en foros internacionales. Sera´ aplicable a los treinta dı´as de la fecha de su publicacio´ n. Artı´culo 3 (2) En aras de la claridad, las diferentes versiones deberı´an reunirse en un solo texto. La presente Decisio´ n se publicara´ en el Diario Oficial. DECIDE: Hecho en Bruselas, el 20 de marzo de 2000. Artı´culo 1 Los anexos I, II, III, IV y V de la Decisio´ n 94/942/PESC a que se refiere el Reglamento (CE) no 3381/94 del Consejo, de 19 de diciembre de 1994, por el que se establece un régimen Por el Consejo El Presidente J. GAMA (1) DO L 367 de 31. 12. 1994, p. 8; Decisio´ n cuya u´ ltima modificacio´ n la constituye la Decisio´ n 1999/193/PESC (DO L 73 de 19. 3. 1999, p. 1). (2) DO L 367 de 31. 12. 1994, p. 1; Reglamento modificado por el Reglamento (CE) no 837/95 (DO L 90 de 21. 4. 1995, p. 1). 2 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 ANEXO 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 3 4 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 5 6 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 7 8 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 9 10 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 11 12 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 13 14 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 15 16 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 17 18 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 19 20 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 21 22 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 23 24 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 25 26 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 27 28 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 29 30 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 31 32 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 33 34 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 35 36 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 37 38 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 39 40 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 41 42 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 43 44 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 45 46 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 47 48 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 49 50 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 51 52 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 53 54 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 55 56 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 57 58 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 59 60 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 61 62 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 63 64 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 65 66 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 67 68 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 69 70 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 71 72 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 73 74 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 75 76 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 77 78 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 79 80 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 81 82 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 83 84 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 85 86 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 87 88 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 89 90 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 91 92 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 93 94 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 95 96 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 97 98 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 99 100 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 101 102 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 103 104 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 105 106 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 107 108 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 109 110 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 111 112 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 113 114 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 115 116 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 117 118 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 119 120 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 121 122 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 123 124 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 125 126 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 127 128 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 129 130 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 131 132 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 133 134 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 135 136 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 137 138 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 139 140 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 141 142 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 143 144 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 145 146 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 147 148 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 149 150 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 151 152 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 153 154 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 155 156 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 157 158 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 159 160 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 161 162 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 163 164 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 165 166 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 167 168 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 169 170 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 171 172 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 173 174 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 175 176 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 177 178 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 179 180 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 181 182 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 183 184 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 185 186 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 187 188 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 189 190 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 191 192 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 193 194 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 195 196 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 197 198 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 199 200 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 201 202 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000 1. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 203 204 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 4. 2000