title: SKRIFTLIG FRÅGA E-0944/00 från Jens-Peter Bonde (EDD) till kommissionen. Förnybar energi.

eurovoc_concepts:
Denmark
environmental tax
infringement of EU law
renewable energy
tax on consumption
wind energy

text: C 46 E/88 Europeiska gemenskapernas officiella tidning SV 13. 2. 2001 ningar om begr(cid:228)nsning av anv(cid:228)ndning och utsl(cid:228)ppande p(cid:229) marknaden av vissa farliga (cid:228)mnen och preparat (beredningar) (4). Vidare omfattas tr(cid:228)skyddsmedel (cid:228)ven av direktiv 98/8/EG om utsl(cid:228)ppande av biocid- produkter p(cid:229) marknaden. Kommissionen (cid:228)mnar inom kort vidta (cid:229)tg(cid:228)rder f(cid:246)r att genomf(cid:246)ra detta direktiv, och tr(cid:228)produkter kommer att prioriteras vid bed(cid:246)mningen. Fr(cid:229)gan om kommissionen skall f(cid:246)resl(cid:229) ett ytterligare direktiv om begr(cid:228)nsning av marknadsf(cid:246)ring av dessa biocider kommer att (cid:246)verv(cid:228)gas mot bakgrund av bed(cid:246)mningens resultat. I artikel 1. 4, f(cid:246)rsta strecksatsen, i r(cid:229)dets direktiv 91/689/EEG av den 12 december 1991 (5) definieras 3. farligt avfall som avfall som finns upptaget i en f(cid:246)rteckning (cid:246)ver farligt avfall. Denna f(cid:246)rteckning fastst(cid:228)lldes i r(cid:229)dets beslut 94/904/EG av den 22 december 1994 (6). I f(cid:246)rteckningen finns inte impregnerat tr(cid:228) fr(cid:229)n byggnads- och rivningsverksamhet upptaget som farligt avfall, varf(cid:246)r direktiv 91/689/EEG inte (cid:228)r till(cid:228)mpligt. i direktivet s(cid:228)gs att farligt avfall ocks(cid:229) (cid:228)r allt avfall som enligt en I artikel 1. 4, andra strecksatsen, medlemsstat f(cid:246)reter n(cid:229)gon eller n(cid:229)gra av de egenskaper som anges i bilaga 3. Medlemsstaterna m(cid:229)ste anm(cid:228)la s(cid:229)dana fall till kommissionen. Fallen skall sedan ses (cid:246)ver f(cid:246)r att eventuellt anpassa gemenskapens f(cid:246)rteckning (cid:246)ver farligt avfall. Hittills har kommissionen tagit emot anm(cid:228)lningar fr(cid:229)n F(cid:246)renade kungariket och (cid:214)sterrike om att impregnerat tr(cid:228) skulle vara ((cid:229)tminstone delvis) farligt avfall. Kommissionen granskar dessa anm(cid:228)lningar i samband med en mer (cid:246)vergripande (cid:246)versyn av f(cid:246)rteckningen (cid:246)ver farligt avfall som omfattar omkring 300 anm(cid:228)lningar totalt. Kommissionen har f(cid:246)r avsikt att innan (cid:229)ret (cid:228)r slut l(cid:228)gga fram ett f(cid:246)rslag om (cid:246)versyn av f(cid:246)rteckningen f(cid:246)r yttrande till den kommittØ som inr(cid:228)ttats enligt artikel 18 i r(cid:229)dets direktiv 91/156/EEG (7) av den 18 mars 1991 om (cid:228)ndring i direktiv 75/442/EEG om avfall (8). I detta f(cid:246)rslag kommer (cid:214)sterrikes och F(cid:246)renade kungarikets anm(cid:228)lningar om impregnerat tr(cid:228) att beaktas. Oavsett om impregnerat tr(cid:228) klassificeras som farligt avfall eller ej, f(cid:229)r det bara (cid:229)tervinnas eller bortskaffas i enlighet med artikel 4 i direktiv 75/442/EG, det vill s(cid:228)ga utan fara f(cid:246)r m(cid:228)nniskors h(cid:228)lsa och utan att processer eller metoder anv(cid:228)nds som kan skada milj(cid:246)n, och s(cid:228)rskilt utan risker f(cid:246)r vatten, luft, jord eller v(cid:228)xter och djur, utan att det medf(cid:246)r ol(cid:228)genheter genom buller eller lukt samt utan att landskapet och omr(cid:229)den av s(cid:228)rskilt intresse p(cid:229)verkas negativt. Kommissionen h(cid:228)nvisar ocks(cid:229) fr(cid:229)gest(cid:228)llaren till svaret p(cid:229) den skriftliga fr(cid:229)gan E(cid:141)0941/00. (1) EGT L 398, 30. 12. 1989. (2) EGT L 30, 6. 2. 1993. (3) EGT L 25, 28. 1. 1997. (4) EGT L 262, 27. 9. 1976. (5) EGT L 377, 31. 12. 1991. (6) EGT L 356, 31. 12. 1994. (7) EGT L 78, 26. 3. 1991. (8) EGT L 194, 25. 7. 1975. (2001/C 46 E/091) SKRIFTLIG FR¯GA E-0944/00 fr(cid:229)n Jens-Peter Bonde (EDD) till kommissionen (29 mars 2000) ˜mne: F(cid:246)rnybar energi Kan kommissionen ange hur l(cid:229)ngt den har kommit i sin bed(cid:246)mning av den danska regeringens planer p(cid:229) att inf(cid:246)ra s(cid:229) kallade VE-bevis (VE = f(cid:246)rnybar energi)? Konsumenterna skall uppenbarligen tvingas att k(cid:246)pa VE-bevis i f(cid:246)rh(cid:229)llande till sin elf(cid:246)rbrukning, vilket (cid:228)r intill f(cid:246)rv(cid:228)xling likt en ny form av beskattning. ˜r det kommissionens bed(cid:246)mning att det (cid:228)r fr(cid:229)ga om en skatt f(cid:246)r de danska konsumenterna? Kan kommissionen vidare ange om CO2-avgiften p(cid:229) vindkraftverk, som f(cid:246)r (cid:246)vrigt inte ger upphov till CO2, (cid:228)r f(cid:246)renlig med EU:s g(cid:228)llande best(cid:228)mmelser? 13. 2. 2001 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 46 E/89 Svar fr(cid:229)n Mario Monti p(cid:229) kommissionens v(cid:228)gnar (10 maj 2000) Kommissionen h(cid:229)ller p(cid:229) att slutf(cid:246)ra bed(cid:246)mningen av den danska regeringens planer p(cid:229) att inf(cid:246)ra s(cid:229) kallade VE-bevis f(cid:246)r elektricitet som framst(cid:228)lls ur f(cid:246)rnybara energik(cid:228)llor. Ett beslut kommer inom kort. Systemet fungerar s(cid:229) att elproducenter som anv(cid:228)nder f(cid:246)rnybara energik(cid:228)llor f(cid:229)r ett antal bevis f(cid:246)r sin sammanlagda produktion. Konsumenterna m(cid:229)ste k(cid:246)pa bevis f(cid:246)r en viss andel av sin elkonsumtion. De som producerar dyrare elektricitet fr(cid:229)n f(cid:246)rnybara energik(cid:228)llor kompenseras d(cid:228)rmed till eller (cid:246)ver marknads- priset p(cid:229) el. VE-bevisen kommer att kosta 0:10(cid:141)0:27 danska kronor per kilowattimme elektricitet. Skyldigheten att k(cid:246)pa bevisen kommer att (cid:246)ka totalpriset f(cid:246)r konsumenterna, vilket ledamoten anser kan j(cid:228)mst(cid:228)llas med en ny skatt till allt utom namnet. Kommissionen noterar att pengarna f(cid:246)r bevisen inte skall g(cid:229) till statsbudgeten, varf(cid:246)r det inte (cid:228)r fr(cid:229)gan om beskattning. Systemet (cid:228)r snarare att j(cid:228)mf(cid:246)ra med en skatteliknande avgift, d(cid:228)r pengar samlas in f(cid:246)r att finansiera ett s(cid:228)rskilt projekt eller ett visst m(cid:229)l och sedan kommer vissa f(cid:246)retag till godo, i det h(cid:228)r fallet elproducenter som anv(cid:228)nder f(cid:246)rnybara energik(cid:228)llor. Kommissionen vill framh(cid:229)lla att de danska producenterna av f(cid:246)rnybar energi idag f(cid:229)r direkta statsst(cid:246)d, som finansieras via skatter. Att en (cid:229)tg(cid:228)rd f(cid:229)r effekter som liknar en konsumtionsskatt influerar inte i sig kommissionens bed(cid:246)mning av hur (cid:229)tg(cid:228)rden p(cid:229)verkar konkurrensen och den inre marknaden. Bara n(cid:228)r (cid:229)tg(cid:228)rderna till(cid:228)mpas inkonsekvent och gynnar vissa f(cid:246)retag eller viss varuproduktion kan kommissionen ingripa, med st(cid:246)d av artikel 87. 1 i EG-f(cid:246)rdraget (tidigare artikel 92). Den danska koldioxidskatten p(cid:229) br(cid:228)nslen och elektricitet grundas p(cid:229) koldioxidhalten i br(cid:228)nslet. F(cid:246)r elektricitet grundas skattesatsen p(cid:229) koldioxidhalten i kol, eftersom de flesta danska elverk (cid:228)r koldrivna. Med en skattesats p(cid:229) 100 danska kronor per ton koldioxid som sl(cid:228)pps ut vid koldriven elframst(cid:228)llning blir elskatten 0:10 danska kronor per kilowattimme. Vindkraftverk och andra elverk som anv(cid:228)nder f(cid:246)rnybara energik(cid:228)llor och sl(cid:228)pper ut v(cid:228)ldigt litet eller ingen koldioxid f(cid:229)r idag ut samma belopp som kompensation f(cid:246)r skatten. Under de n(cid:228)rmaste (cid:229)ren kommer kompensationen att ers(cid:228)ttas av minimipriset p(cid:229) VE-bevisen, som ocks(cid:229) (cid:228)r 0:10 danska kronor per kilowattimme. P(cid:229) s(cid:229) s(cid:228)tt kompenseras de ber(cid:246)rda elverken (cid:228)ven i forts(cid:228)ttningen f(cid:246)r koldioxidskatten. (2001/C 46 E/092) SKRIFTLIG FR¯GA E-0945/00 fr(cid:229)n Alexandros Alavanos (GUE/NGL) till kommissionen (29 mars 2000) ˜mne: Liberalisering av luftrummet Vid sammantr(cid:228)det i Europeiska konferensen f(cid:246)r civil luftfart h(cid:228)vdade den franska sidan att den st(cid:228)ndigt (cid:246)kande flygtrafiken, som (cid:228)r orsaken till f(cid:246)rseningarna vid flygplatserna, i huvudsak orsakas av att de tilldelade avg(cid:229)ngs- och ankomsttiderna utnyttjas d(cid:229)ligt. F(cid:246)retr(cid:228)darna fr(cid:229)n Frankrike p(cid:229)minde ocks(cid:229) om att den milit(cid:228)ra flygtrafiken under l(cid:229)nga tidsperioder t(cid:228)cker 60 procent av landets luftrum. Eftersom problemet med flygf(cid:246)rseningar r(cid:246)r alla medlemsstater, ombeds kommissionen svara p(cid:229) f(cid:246)ljande fr(cid:229)gor: 1. Hur stor del av luftrummet i andra medlemsstater utnyttjas f(cid:246)r milit(cid:228)ra (cid:228)ndam(cid:229)l? 2. Finns det n(cid:229)gra uppgifter f(cid:246)r Grekland?


title: Komission asetus (EY) N:o 651/2000, annettu 29 päivänä maaliskuuta 2000, sellaisenaan vietävän valkoisen sokerin ja raakasokerin vientitukien vahvistamisesta

eurovoc_concepts:
export refund
raw sugar
white sugar

formats: pdf print

text: 30. 3. 2000 FI Euroopan yhteisöjen virallinen lehti L 79/15 KOMISSION ASETUS (EY) N:o 651/2000, annettu 29 päivänä maaliskuuta 2000, sellaisenaan vietävän valkoisen sokerin ja raakasokerin vientitukien vahvistamisesta EUROOPAN YHTEISÖJEN KOMISSIO, joka ottaa huomioon Euroopan yhteisön perustamissopimuksen, ottaa huomioon sokerialan yhteisestä markkinajärjestelystä 13 päivänä syyskuuta 1999 annetun neuvoston asetuksen (EY) N:o 2038/1999 (1), ja erityisesti sen 18 artiklan 5 kohdan toisen alakohdan, sekä katsoo seuraavaa: (1) (2) (3) Asetuksen (EY) N:o 2038/1999 18 artiklan nojalla mainitun asetuksen 1 artiklan 1 kohdan a alakohdassa tarkoitettuja tuotteita koskevien maailmanmarkkinoiden noteerausten tai hintojen ja kyseisten tuotteiden yhteisön hintojen välinen erotus voidaan korvata vientituella. Asetuksen (EY) N:o 2038/1999 mukaan denaturoimat- toman ja sellaisenaan viedyn valkoisen sokerin ja raaka- sokerin tukea vahvistettaessa on otettava huomioon yhteisön ja maailman sokerimarkkinoiden tilanne ja erityisesti mainitun asetuksen 19 artiklassa tarkoitetut hinnat ja kustannukset; saman artiklan mukaisesti olisi myös otettava huomioon suunniteltuun vientiin liittyvät taloudelliset näkökohdat. Raakasokerin tuki on vahvistettava vakiolaadulle; vakio- laatu määritellään raakasokerin vakiolaadusta ja yhteisön rajanylityspaikasta sokerialan cif-hintojen laskemiseksi 9 päivänä huhtikuuta 1968 annetun neuvoston asetuksen (ETY) N:o 431/68 (2), sellaisena kuin se on muutettuna asetuksella (EY) N:o 3290/94 (3), 1 artiklassa; kyseinen tuki vahvistetaan lisäksi asetuksen (EY) N:o 2038/1999 17a artiklan 4 kohdan mukaisesti; kandisokeri määritel- lään sokerialan vientitukien myöntämisen soveltamista koskevista yksityiskohtaisista säännöistä 7 päivänä syys- kuuta 1995 annetussa komission asetuksessa (EY) N:o 2135/95 (4); tällä tavalla laskettua tuen määrää on lisät- (4) (5) (6) (7) tyjä maku- tai väriaineita sisältäviin sokereihin sovellet- tava niiden sakkaroosipitoisuuden perusteella, ja sen vuoksi tuki on vahvistettava tämän pitoisuuden yhtä prosenttia kohden. Maailmanmarkkinatilanne tiettyjen markkinoiden tai erityisvaatimukset voivat edellyttää tuen eriyttämistä sokerin määräpaikan mukaan. Erityistapauksissa tuen määrä voidaan vahvistaa luon- teeltaan tästä poikkeavilla säännöksillä. Tuki on vahvistettava joka toinen viikko; tukea voidaan muuttaa muuna aikana. sääntöjen yksityiskohtaisten Näiden soveltamisesta nykyiseen sokerialan markkinatilanteeseen ja erityisesti sokerin noteerauksiin tai hintoihin yhteisössä ja maail- manmarkkinoilla seuraa, että tuki olisi vahvistettava tämän asetuksen liitteessä esitettyjen määrien mukai- seksi. (8) Tässä asetuksessa säädetyt hallintokomitean lausunnon mukaiset, toimenpiteet ovat sokerin ON ANTANUT TÄMÄN ASETUKSEN: 1 artikla Asetuksen (EY) N:o 2038/1999 1 artiklan 1 kohdan a alakoh- dassa tarkoitettujen sellaisenaan vietävien ja denaturoimatto- mien tuotteiden vientituet vahvistetaan liitteessä esitettyjen määrien mukaisiksi. Tämä asetus tulee voimaan 30 päivänä maaliskuuta 2000. 2 artikla Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan kaikissa jäsenval- tioissa. Tehty Brysselissä 29 päivänä maaliskuuta 2000. Komission puolesta Franz FISCHLER Komission jäsen (1) EYVL L 252, 25. 9. 1999, s. 1. (2) EYVL L 89, 10. 4. 1968, s. 3. (3) EYVL L 349, 31. 12. 1994, s. 105. (4) EYVL L 214, 8. 9. 1995, s. 16. L 79/16 FI Euroopan yhteisöjen virallinen lehti 30. 3. 2000 sellaisenaan vietävän valkoisen sokerin ja raakasokerin vientitukien vahvistamisesta 29 päivänä maaliskuuta 2000 annettuun komission asetukseen LIITE Tuotekoodi 1701 11 90 9100 1701 11 90 9910 1701 11 90 9950 1701 12 90 9100 1701 12 90 9910 1701 12 90 9950 Tuen määrä — EUR/100 kg — 43,23 42,67 43,23 42,67 (1) (1) (2) (1) (1) (2) 1701 91 00 9000 0,4699 — EUR/1 % sakkaroosia × 100 kg — 1701 99 10 9100 1701 99 10 9910 1701 99 10 9950 — EUR/100 kg — 46,99 48,60 46,39 1701 99 90 9100 0,4699 — EUR/1 % sakkaroosia × 100 kg — (1) Tätä määrää sovelletaan raakasokeriin, jonka tuotto on 92 %. Jos viedyn raakasokerin tuotto poikkeaa 92 %:sta, sovellettavan tuen määrä lasketaan asetuksen (EY) N:o 2038/1999 19 artiklan 4 kohdan säännösten mukaisesti. (2) Vahvistaminen keskeytetty komission asetuksella (ETY) N:o 2689/85 (EYVL L 255, (ETY) kuin se on muutettuna asetuksella 26. 9. 1985, 3251/85 (EYVL L 309, 21. 11. 1985, s. 14). sellaisena s. 12),


title: ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-1048/00 υποβολή: Hubert Pirker (PPE-DE) προς την Επιτροπή. Ανεπίλυτα περιουσιακά θέματα.

eurovoc_concepts:
EU competence
Slovenia
accession negotiations
expropriation

formats: html pdf print

text: 20. 2. 2001 EL Epi·shmh Efhmeri·da tvn Eyrvpai¤kv·n Koinoth·tvn C 53 E/63 Kata· syne·peia, zhtoy·ntai apo· thn Epitroph· oi ejh·w plhrofori·ew: 1. Poio ei·nai to y·cow thw problepo·menhw koinotikh·w xrhmatodo·thshw gia to isxy·on sxe·dio toy metro· sth mhtropolitikh· perioxh· toy Po·rto; 2. (cid:201)xoyn h·dh diabibasuei· tropopoih·seiw kai/h· prosuh·kew sto shmerino· sxe·dio; Poiew; Apa·nthsh toy k. Barnier ej ono·matow thw Epitroph·w (25 Mai(cid:138)oy 2000) To 1994 proble·fuhke endeiktiko· poso· thw ta·jevw tvn 60 e·vw 70 ekat. € gia th sygxrhmatodo·thsh toy elafra·w kli·makaw metro· toy Po·rto sto plai·sio toy progra·mmatow ypodomv·n yposth·rijhw thw ana·ptyjhw toy Koinotikoy· Plaisi·oy Sth·rijhw gia thn Portogali·a (me·tro 4 toy epime·royw progra·mmatow Metafore·w sxetika· me thn aposymfo·rhsh tvn astikv·n perioxv·n thw Lissabv·naw kai toy Po·rto). H prv·th fra·sh toy sxedi·oy egkri·uhke apo· thn Epitroph· stiw 11 Dekembri·oy 1998 kai h syndromh· toy Eyrvpai¤koy· Tamei·oy Perifereiakh·w Ana·ptyjhw ane·rxetai se 91,77 ekat. €. Vw sh·mera, den e·xei ypoblhuei· sthn Epitroph· kami·a ai·thsh tropopoi·hshw toy en lo·gv sxedi·oy. (2001/C 53 E/074) GRAPTH ERVTHSH P-1048/00 ypobolh·: Hubert Pirker (PPE-DE) prow thn Epitroph· (29 Marti·oy 2000) Ue·ma: Anepi·lyta perioysiaka· ue·mata Ei·nai gnvsto· o·ti h dh·meysh perioysiakv·n stoixei·vn anti·keitai pa·nta sto dieune·w di·kaio. H politikh· shmasi·a aytv·n tvn anepi·lytvn perioysiakv·n uema·tvn gia thn koinotikh· e·nnomh ta·jh den mporei· na aposafhnisuei· me mia parapomph· sto a·ruro 295 thw Synuh·khw EK. Pv·w antimetvpi·zei h Epitroph·, sto plai·sio tvn entajiakv·n diapragmatey·sevn me th Dhmokrati·a thw Slobeni·aw, ayta· ta perioysiaka· ue·mata poy ejakoloyuoy·n na parame·noyn anepi·lyta kai ei·nai diateueime·nh na symba·lei sthn epano·ruvsh ayth·w thw adiki·aw; Apa·nthsh toy k. Verheugen ej ono·matow thw Epitroph·w (2 Mai(cid:138)oy 2000) (cid:211)pvw ane·fere to Ajio·timo Me·low toy Koinoboyli·oy se apa·nthsh prow tiw grapte·w ervth·seiw E-0697/00 kai E- 0698/00 (1), h diadikasi·a epistrofh·w perioysiv·n sth Slobeni·a ektimh·uhke ypo· to fvw tvn politikv·n krithri·vn thw Kopegxa·ghw, sth gnv·mh thw Epitroph·w gia thn ai·thsh thw Slobeni·aw prow thn (cid:201)nvsh kai stiw mete·peita eth·siew periodike·w ekue·seiw. H Epitroph· parakoloyuei· th genikh· eje·lijh thw en lo·gv diadikasi·aw sto plai·sio tvn dimerv·n sxe·sevn me th Slobeni·a. Orisme·new phge·w anafe·royn o·ti epi· thw synolikh·w aji·aw tvn aith·sevn, 52 % e·xoyn epistrafei·. Oi diapragmatey·seiw gia thn prosxv·rhsh symperilamba·noyn o·loyw toyw tomei·w thw koinotikh·w nomouesi·aw kai politikh·w, to «kekthme·no» poy ka·ue aitoy·sa xv·ra ypoxreoy·tai na yioueth·sei kai na efarmo·sei plh·rvw me·xri thn prosxv·rhsh· thw sthn (cid:201)nvsh. Sxetika· me to ue·ma ayto· h Epitroph· toni·zei o·ti den e·xei nomikh· armodio·thta gia na epe·mbei a·mesa sth diadikasi·a epistrofh·w tvn perioysiv·n. H en lo·gv diadikasi·a den ypa·getai sto «kekthme·no», dedome·noy o·ti to a·ruro 295 (prv·hn a·ruro 222) thw synuh·khw EK anafe·rei rhta· o·ti kata· kane·na tro·po den ua ui·jei toyw kano·new tvn kratv·n melv·n poy die·poyn to sy·sthma idiokthsi·aw perioysi·aw. (cid:211)pvw anafe·retai sthn apa·nthsh sth grapth· erv·thsh P-0664/00 (2) toy Ajio·timoy Me·loyw toy Koinoboyli·oy, h efarmogh· dieunv·n eggra·fvn gia ta dikaiv·mata toy anurv·poy, o·pvw h Eyrvpai¤kh· Sy·mbash gia ta dikaiv·mata toy anurv·poy, empi·ptei sth dikaiodosi·a tvn armodi·vn dieunv·n organismv·n. (1) ble·pe seli·da 18. (2) EE C 26 E thw 26. 1. 2001, sel. 85


title: SKRIFTLIG FRÅGA E-0962/00 från Gorka Knörr Borràs (Verts/ALE) till kommissionen. Produktion av hasselnötter i Katalonien.

eurovoc_concepts:
Catalonia
Spain
aid to agriculture
common agricultural policy
nut

text: C 46 E/92 Europeiska gemenskapernas officiella tidning SV 13. 2. 2001 (2001/C 46 E/095) SKRIFTLIG FR¯GA E-0962/00 fr(cid:229)n Gorka Kn(cid:246)rr Borr(cid:224)s (Verts/ALE) till kommissionen (29 mars 2000) ˜mne: Produktion av hasseln(cid:246)tter i Katalonien Katalonien (cid:228)r en av Spaniens och Europeiska unionens st(cid:246)rsta producenter av hasseln(cid:246)tter och andra n(cid:246)tter. Mer (cid:228)n 90 procent av hasseln(cid:246)tsproduktionen i Spanien (cid:228)r f(cid:246)rlagd till Katalonien och i vissa kommuner upptar den mer (cid:228)n 85 procent av den odlade ytan. De katalanska hasseln(cid:246)tterna har tvingats konkurrera med hasseln(cid:246)tter fr(cid:229)n Turkiet, F(cid:246)renta staterna och Nordafrika, vilka har dragit nytta av den europeiska importen av denna produkt tack vare sina l(cid:229)ga priser. D(cid:228)rigenom har de jordbrukare som producerar hasseln(cid:246)tter m(cid:246)tt stora sv(cid:229)righeter att konkurrera med dessa. Under senare (cid:229)r har det i den gemensamma organisationen av marknaden f(cid:246)r frukt och gr(cid:246)nsaker f(cid:246)reskrivits ett system med direkt st(cid:246)d f(cid:246)r hasseln(cid:246)tter som sk(cid:246)rdats under reglerings(cid:229)ren 1997/1998, 1998/1999 och 1999/2000 f(cid:246)r att garantera en minimiinkomst till jordbrukarna, varvid sk(cid:246)rde(cid:229)ret 1999/2000 (cid:228)r det sista som kommer att erh(cid:229)lla gemenskapsst(cid:246)d. Detta kommer att inneb(cid:228)ra att en mycket stor del av de katalanska jordbrukarna kommer att f(cid:246)rlora inkomster. ˜r kommissionen medveten om vilken betydelse hasseln(cid:246)tsodlingen har f(cid:246)r Katalonien? Vilka (cid:229)tg(cid:228)rder avser kommissionen att vidta f(cid:246)r att garantera att de katalanska hasseln(cid:246)tsproducenternas inkomster skall bibeh(cid:229)llas? Anser kommissionen att den gemensamma organisationen av marknaden f(cid:246)r frukt och gr(cid:246)nsaker skall f(cid:246)rnya det direkta st(cid:246)det f(cid:246)r hasseln(cid:246)tter som f(cid:246)reskrivs i artikel 55 i f(cid:246)rordning (EG) nr 2200/1996 (1) f(cid:246)r reglerings(cid:229)ren 1997/1998, 1998/1999 och 1999/2000? (1) EGT L 297, 21. 11. 1996, s. 1. Gemensamt svar p(cid:229) de skriftliga fr(cid:229)gorna E-0955/00 och E-0962/00 ingivet av Franz Fischler f(cid:246)r kommissionen (10 maj 2000) St(cid:246)rre delen av den mark som anv(cid:228)nds f(cid:246)r odling av n(cid:246)tter i Katalonien har f(cid:229)tt ekonomiskt st(cid:246)d under tio (cid:229)rs tid enligt best(cid:228)mmelserna i avdelning IIa i r(cid:229)dets f(cid:246)rordning (EEG) nr 1035/72 av den 18 maj 1972 om den gemensamma organisationen av marknaden f(cid:246)r frukt och gr(cid:246)nsaker (1) i syfte att f(cid:246)rb(cid:228)ttra n(cid:246)t- produktionens produktivitet och konkurrenskraft. De totala utgifterna f(cid:246)r st(cid:246)d till n(cid:246)tproduktion i hela gemenskapen inom ramen f(cid:246)r denna ordning uppgick till 725 miljoner euro under perioden 1990(cid:141)1999. Ytterligare utgifter p(cid:229) (cid:246)ver 250 miljoner euro f(cid:246)r p(cid:229)g(cid:229)ende f(cid:246)rb(cid:228)ttringsplaner planeras fram till och med 2006. N(cid:228)stan all mark som anv(cid:228)nds f(cid:246)r odling av hasseln(cid:246)tter i Katalonien har gynnats av det s(cid:228)rskilda schablonbidrag f(cid:246)r hasseln(cid:246)tter som beviljades f(cid:246)r perioden 1997(cid:141)2000 enligt best(cid:228)mmelserna i artikel 55 i r(cid:229)dets f(cid:246)rordning (EG) nr 2200/96 av den 28 oktober 1996 om den gemensamma organisationen av marknaden f(cid:246)r frukt och gr(cid:246)nsaker (2). Det var alltid t(cid:228)nkt att dessa (cid:229)tg(cid:228)rder skulle vara tillf(cid:228)lliga och gradvis avta i omfattning f(cid:246)r att g(cid:246)ra det m(cid:246)jligt att l(cid:228)gga (cid:246)ver det ekonomiska ansvaret p(cid:229) odlarna. Sedan 1997 tilldelas st(cid:246)d f(cid:246)r n(cid:246)tter och johannesbr(cid:246)d, i likhet med alla andra produkter inom frukt- och gr(cid:246)nsakssektorn genom systemet med driftsfonder som inf(cid:246)rdes med r(cid:229)dets f(cid:246)rordning (EG) nr 2200/96, vilket ger ekonomiskt st(cid:246)d till alla frukter och gr(cid:246)nsaker som saluf(cid:246)rs genom producentorganisationer. 13. 2. 2001 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 46 E/93 Medlemsstaterna f(cid:229)r ocks(cid:229) inkludera n(cid:246)tter i sina jordbruksutvecklingsplaner i enlighet med villkoren i r(cid:229)dets f(cid:246)rordning (EG) nr 1257/1999 av den 17 maj 1999 om st(cid:246)d fr(cid:229)n Europeiska utvecklings- och garantifonden f(cid:246)r jordbruket (EUGFJ) till utveckling av landsbygden och om (cid:228)ndring och upph(cid:228)vande av vissa f(cid:246)rordningar (3). (1) EGT L 118, 20. 5. 1972. (2) EGT L 297, 21. 11. 1996. (3) EGT L 160, 26. 6. 1999. (2001/C 46 E/096) SKRIFTLIG FR¯GA E-0960/00 fr(cid:229)n Salvador Garriga Polledo (PPE-DE) till kommissionen (29 mars 2000) ˜mne: Fr(cid:228)mjande av riskkapitalbolags verksamhet i Europeiska unionen Nystartade f(cid:246)retag eller f(cid:246)retag som g(cid:246)r nya investeringar med h(cid:246)g risk och h(cid:246)g vinstpotential finansieras f(cid:246)retr(cid:228)desvis genom riskkapital. Icke desto mindre ligger europeiska riskkapitalbolags verksamhet mycket l(cid:229)ngt efter den i F(cid:246)renta staterna, d(cid:228)r f(cid:246)retagens investeringar (cid:228)r n(cid:228)stan dubbelt s(cid:229) stora som i Europeiska unionen. Hur skulle kommissionen kunna gynna Europeiska unionens riskkapitalbolag att i betydande grad (cid:246)ka sina investeringar i sm(cid:229) och medelstora f(cid:246)retag inom gemenskapen, s(cid:229) att dessa kommer att n(cid:229) upp till de belopp som riskkapitalbolagen investerar i F(cid:246)renta staterna? Svar fr(cid:229)n Frederik Bolkestein p(cid:229) kommissionens v(cid:228)gnar (16 maj 2000) ˜ven om f(cid:246)r(cid:228)ndringar till det b(cid:228)ttre h(cid:229)ller p(cid:229) att ske delar kommissionen till fullo parlamentsledamotens farh(cid:229)gor om EU:s underutvecklade situation vad g(cid:228)ller riskvilligt kapital. F(cid:246)r att f(cid:246)rb(cid:228)ttra den nuvarande situationen och se till att snabbv(cid:228)xande f(cid:246)retag kan hitta l(cid:228)mpligt riskkapital har kommissionen satt sig f(cid:246)re att p(cid:229)skynda genomf(cid:246)randet av riskkapitals(cid:229)tg(cid:228)rdsplanen (1). F(cid:246)r att uppn(cid:229) detta m(cid:229)l beh(cid:246)vs ett intensivt samarbete fr(cid:229)n medlemsstaternas och den privata sektorns sida. Europeiska investeringsbanken (EIB) och Europeiska investeringsfonden (EIF) m(cid:229)ste ocks(cid:229) spela viktiga roller. Vid Europeiska r(cid:229)dets m(cid:246)te i Lissabon understr(cid:246)ks behovet av att undanr(cid:246)ja alla de hinder som n(cid:228)mns i riskkapitals(cid:229)tg(cid:228)rdsplanen senast 2003. Detta (cid:228)r en tydlig signal om den politiska vikt som nu f(cid:228)sts vid denna fr(cid:229)ga. Kommissionens meddelande om riskkapital (2) utf(cid:228)rdades i april 1998. Den (cid:229)tg(cid:228)rdsplan g(cid:228)llande riskkapital som bifogades meddelandet har i stora drag godk(cid:228)nts vid EU-toppm(cid:246)tet i Cardiff (juni 1998) och av Europaparlamentet. I (cid:229)tg(cid:228)rdsplanen anges sex typer av hinder som skall undanr(cid:246)jas inom EG, n(cid:228)mligen marknadens fragmentering, juridiska hinder, skattehinder, bristen p(cid:229) goda projekt, bristen p(cid:229) m(cid:228)nskliga resurser samt kulturellt betingade hinder. En f(cid:246)rsta analys av genomf(cid:246)randet av denna (cid:229)tg(cid:228)rdsplan gjordes av kommissionen i oktober 1999. F(cid:246)r att skynda p(cid:229) genomf(cid:246)randet av (cid:229)tg(cid:228)rdsplanen betonade kommissionen i detta meddelande n(cid:229)gra juridiska nyckel(cid:229)tg(cid:228)rder som skall vidtas under 2000, liksom n(cid:229)gra exempel p(cid:229) goda l(cid:246)sningar som uppmuntrar till reformer i samtliga medlemsstater. Kommissionen kommer ocks(cid:229) regelbundet att (cid:246)vervaka och st(cid:228)lla upp m(cid:229)l f(cid:246)r genomf(cid:246)randet av riskkapitals(cid:229)tg(cid:228)rdsplanen. Noteras b(cid:246)r (cid:228)ven att ett av de f(cid:246)reslagna m(cid:229)len i kommissionens handlingsplan f(cid:246)r eEurope (november 1999) (cid:228)r att tillg(cid:229)ngen till uppbyggnadskapital skall l(cid:228)ggas fram f(cid:246)r tredubblas fram till 2003. Den slutliga handlingsplanen f(cid:246)r eEurope kommer att godk(cid:228)nnande vid Europeiska r(cid:229)dets m(cid:246)te i Feira i juni 2000. (1) KOM(1999) 493 slutlig. (2) EGT C 175, 21. 6. 1999


title: Gewijzigd voorstel voor een Verordening van de Raad inzake de betekening en de kennisgeving in de lidstaten van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken in burgerlijke of in handelszaken

eurovoc_concepts: judicial cooperation in criminal matters in the EU

text: C 311 E/112 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 10. 2000 Gewijzigd voorstel voor een verordening van de Raad inzake de betekening en de kennisgeving in de lidstaten van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken in burgerlijke of in handelszaken (1) (2000/C 311 E/04) COM(2000) 75 def. (cid:151) 1999/0102(CNS) (Door de Commissie overeenkomstig artikel 250, lid 2, van het EG-Verdrag ingediend op 30 maart 2000) DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, inzonderheid op artikel 61, onder c), Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europees Parlement, Gezien het advies van het Economisch en Sociaal ComitØ, Overwegende hetgeen volgt: (1) De Unie heeft zich ten doel gesteld een ruimte van vrij- heid, veiligheid en rechtvaardigheid te handhaven en te ontwikkelen waarin het vrije verkeer van personen ge- waarborgd is. De Gemeenschap neemt met het oog op de geleidelijke totstandbrenging van een dergelijke ruimte onder meer de maatregelen op het gebied van de justitiºle samenwerking in burgerlijke zaken die nodig zijn voor de goede werking van de interne markt. (2) Het is voor de goede werking van de interne markt nodig de verzending tussen de lidstaten van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken in burgerlijke of in handels- zaken, met het oog op betekening of kennisgeving ervan, te verbeteren en te versnellen. (3) Dit onderwerp valt onder het gebied justitiºle samenwer- king in burgerlijke zaken zoals bedoeld in artikel 65 van het Verdrag. (4) Overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel en het evenre- digheidsbeginsel, zoals neergelegd in artikel 5 van het Verdrag, kunnen de doelstellingen van deze verordening niet voldoende door de lidstaten worden verwezenlijkt en derhalve beter door de Gemeenschap worden verwezen- lijkt. De onderhavige verordening beperkt zich tot het vereiste minimum om deze doelstellingen te bereiken en gaat niet verder dan hiertoe nodig is. (5) De Raad heeft bij de Akte van 26 mei 1997 (2) de tekst van een verdrag inzake de betekening en de kennisgeving in de lidstaten van de Europese Unie van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken in burgerlijke of in handels- zaken vastgesteld en aanbevolen dat de lidstaten dit ver- drag overeenkomstig hun onderscheiden grondwettelijke bepalingen aannemen. Dit verdrag is niet in werking ge- treden. De continu(cid:239)teit van de bij het sluiten van het verdrag behaalde resultaten moet worden gewaarborgd. (1) PB C 247 E van 31. 8. 1999, blz. 11. (2) PB C 261 van 27. 8. 1997, blz. 1. De inhoud van dit verdrag wordt derhalve grotendeels in deze verordening overgenomen. (6) Het is met het oog op de doelmatigheid en de snelheid van de gerechtelijke procedures in burgerlijke zaken nodig dat de verzending van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken tussen de door de lidstaten aangewezen instanties rechtstreeks en op snelle wijze geschiedt. De lidstaten moeten evenwel hun voornemen kenbaar kunnen maken hun centrale autoriteiten voorlopig gedurende vijf jaar te behouden. Deze overgangsregeling is gerechtvaardigd ge- zien de noodzaak de huidige verzendingsstelsels van de lidstaten aan te passen. (7) De verzending kan met het oog op de snelheid ervan langs elke passende weg geschieden, mits aan bepaalde voorwaarden wordt voldaan inzake de leesbaarheid en de betrouwbaarheid van het ontvangen stuk. De beveili- ging van de verzending vereist dat het te verzenden stuk vergezeld gaat van een formulier dat moet worden inge- vuld in de taal van de plaats waar de betekening of ken- nisgeving geschiedt dan wel in een andere taal die door de aangezochte lidstaat wordt aanvaard. (8) De mogelijkheid de betekening of kennisgeving van stuk- ken te weigeren, moet tot buitengewone gevallen worden beperkt teneinde de doeltreffendheid van de verordening te waarborgen. (9) Het is met het oog op de snelheid van de verzending gerechtvaardigd dat de betekening of kennisgeving van een stuk binnen enkele dagen na ontvangst van het stuk geschiedt. Indien de betekening of de kennisgeving echter niet binnen een maand heeft kunnen plaatsvinden, deelt de ontvangende instantie dit aan de verzendende instantie mede. Het verstrijken van deze termijn betekent niet dat de aanvraag aan de verzendende instantie moet worden teruggezonden, wanneer binnen een redelijke termijn aan deze aanvraag kan worden voldaan. (10) De betekening of kennisgeving moet, teneinde de belan- gen van de geadresseerde te beschermen, worden verricht in de taal van de plaats waar zij moet geschieden of in een taal van de verzendende lidstaat die de geadresseerde be- grijpt. (11) Gezien de in de onderscheiden lidstaten bestaande ver- schillen in procedureregels, verschilt de gebeurtenis waar- van de datum voor de betekening of kennisgeving in aan- merking wordt genomen, van lidstaat tot lidstaat. De on- derhavige verordening moet in een dergelijke situatie in een dubbele datum voorzien, daar deze datum wordt be- paald door de wet van de aangezochte lidstaat tenzij het om stukken gaat waarvan de betekening of kennisgeving binnen een bepaalde termijn moet worden verricht. Aldus wordt beoogd de rechten van zowel de geadresseerde als de aanvrager te beschermen. 31. 10. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 311 E/113 (12) De onderhavige verordening heeft voorrang op de bepa- lingen inzake door haar bestreken gebieden in door de lidstaten gesloten internationale overeenkomsten, met name het Protocol bij het Verdrag van Brussel van 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoer- legging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (1) en het Verdrag van ’s-Gravenhage van 15 november 1965 inzake de betekening en de kennisgeving in het buitenland van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken in burger- in de betrekkingen tussen de lijke en in handelszaken, lidstaten die partij zijn bij deze verdragen. De verordening belet de lidstaten niet bepalingen te behouden of vast te stellen om de toezending van de stukken te versnellen, mits deze met de bepalingen van de verordening verenig- baar zijn. (13) De krachtens de onderhavige verordening verzonden ge- gevens moeten van een beschermingsregeling genieten. De materie valt binnen de werkingssfeer van Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuur- lijke personen in verband met de verwerking van per- soonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (2) en Richtlijn 97/66/EG van het Europees Parle- ment en de Raad van 15 december 1997 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de telecommunicatiesec- tor (3). (14) De Commissie moet de bepalingen voor toepassing van deze verordening ten uitvoer leggen. Zij wordt hiertoe bijgestaan door een comitØ van raadgevende aard be- staande uit vertegenwoordigers van de lidstaten. van een lidstaat naar een andere lidstaat moet worden verzon- den ter betekening of kennisgeving aldaar. Deze verordening is niet van toepassing indien het adres 2. van de woonplaats of de gebruikelijke verblijfplaats van degene voor wie het stuk is bestemd, onbekend is. Artikel 2 Verzendende en ontvangende instanties Elke lidstaat wijst de deurwaarders, autoriteiten of andere 1. personen aan, hierna (cid:132)verzendende instanties(cid:148) genoemd, die bevoegd zijn gerechtelijke of buitengerechtelijke stukken te ver- zenden ter betekening of kennisgeving in een andere lidstaat. 2. Elke lidstaat wijst de deurwaarders, autoriteiten of andere personen aan, hierna (cid:132)ontvangende instanties(cid:148) genoemd, die bevoegd zijn van een andere lidstaat afkomstige gerechtelijke of buitengerechtelijke stukken in ontvangst te nemen. 3. Elke lidstaat kan ØØn verzendende instantie en ØØn ont- vangende instantie aanwijzen, dan wel een instantie die beide functies vervult. Een federale staat, een staat waarin verschil- lende rechtsstelsels gelden of een staat met autonome territori- ale structuren kan meer dan een van dergelijke instanties aan- wijzen. De aanwijzing is vijf jaar geldig en kan telkens met vijf jaar worden verlengd. (15) De Commissie moet uiterlijk drie jaar na de datum van inwerkingtreding van deze verordening de toepassing er- in voorkomend geval, de nodige van onderzoeken en, wijzigingen voorstellen. 4. vens: Elke lidstaat verstrekt de Commissie de volgende gege- (16) Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het Protocol betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ier- land, hebben deze twee lidstaten kennis gegeven van hun beslissing om aan de aanneming van deze verordening deel te nemen. Overeenkomstig het Protocol betreffende de positie van Denemarken neemt deze lidstaat niet deel aan de aanneming van deze verordening. Deze verorde- ning is derhalve niet verbindend voor Denemarken en is niet op deze lidstaat van toepassing, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: HOOFDSTUK I ALGEMENE BEPALINGEN Artikel 1 Werkingssfeer 1. Deze verordening is van toepassing in burgerlijke en in handelszaken, waarin een gerechtelijk of buitengerechtelijk stuk a) de naam en het adres van de in de leden 2 en 3 bedoelde ontvangende instanties, b) hun territoriale bevoegdheid, c) de wijze waarop zij stukken kunnen ontvangen, d) de talen die kunnen worden gebruikt voor het invullen van in de bijlage is opge- het formulier waarvan het model nomen. De lidstaten stellen de Commissie van alle wijzigingen van deze gegevens in kennis. Artikel 3 Centrale instantie (1) PB C 27 van 26. 1. 1998, blz. 17. (2) PB L 281 van 23. 11. 1995, blz. 31. (3) PB L 24 van 30. 1. 1998, blz. 1. Elke lidstaat wijst een centrale instantie aan die tot taak heeft: a) de verzendende instanties informatie te verschaffen; C 311 E/114 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 10. 2000 b) oplossingen te zoeken voor de problemen die zich bij de verzending van stukken ter betekening of kennisgeving kun- nen voordoen en bijstand te verlenen in geval van een on- juist adres; van het feit dat degene voor wie het stuk is bestemd kan weigeren het stuk in ontvangst te nemen omdat het niet in een van de in artikel 8 bedoelde talen is gesteld. c) in buitengewone omstandigheden, op verzoek van een ver- zendende instantie, aan de bevoegde ontvangende instantie een aanvraag om betekening of kennisgeving te doen toe- komen. De aanvrager draagt de eventuele kosten van vertaling 2. v(cid:243)(cid:243)r de verzending van het stuk, onverminderd een eventuele latere verwijzing in die kosten door de rechter of bevoegde autoriteit. Een federale staat, een staat waarin verschillende rechtsstelsels gelden of een staat met autonome territoriale structuren kan meer centrale instanties aanwijzen. HOOFDSTUK II GERECHTELIJKE STUKKEN A F D E L I N G 1 V E R Z E N D I N G E N B E T E K E N I N G O F K E N N I S G E V I N G VA N G E R E C H T E L I J K E S T U K K E N Artikel 4 Verzending van stukken 1. De op grond van artikel 2 aangewezen instanties zenden elkaar de gerechtelijke stukken zo spoedig mogelijk rechtstreeks toe. De verzendende en ontvangende instanties kunnen elkaar 2. de stukken, aanvragen, bevestigingen, ontvangstbewijzen, certi- ficaten en alle overige documenten langs elke passende weg toezenden, mits de inhoud van het ontvangen stuk met die van het verzonden document overeenstemt en alle informatie daarin goed leesbaar is. 3. Het te verzenden stuk gaat vergezeld van een aanvraag die volgens het modelformulier in de bijlage is opgesteld. Het formulier wordt in de officiºle taal van de aangezochte lidstaat ingevuld of, indien er verscheidene officiºle talen in die lidstaat zijn, in de officiºle taal of een van de officiºle talen van de plaats waar de betekening of kennisgeving moet worden ver- richt, of in een andere taal die de aangezochte lidstaat heeft verklaard te kunnen aanvaarden. Elke lidstaat doet opgave van de officiºle taal of talen van de Europese Unie, andere dan zijn eigen taal of talen, die hij voor de invulling van het formulier aanvaardt. Alle verzonden stukken en overige documenten zijn vrij- 4. gesteld van legalisatie of een daarmee gelijk te stellen formali- teit. 5. Wanneer de verzendende instantie teruggave verlangt van een afschrift van het stuk vergezeld van het in artikel 10 be- doelde certificaat, zendt zij het stuk in tweevoud op. Artikel 5 Vertaling van stukken 1. De aanvrager wordt door de verzendende instantie waar- aan hij het stuk ter verzending overdraagt, in kennis gesteld Artikel 6 Ontvangst van stukken door de ontvangende instantie 1. Bij de ontvangst van een stuk zendt de ontvangende in- stantie de verzendende instantie zo spoedig mogelijk en in ieder geval binnen zeven dagen na de ontvangst van het stuk langs de snelst mogelijke weg een ontvangstbewijs, overeen- komstig het modelformulier in de bijlage. 2. Indien de aanvraag voor betekening of kennisgeving niet aan de hand van de toegezonden gegevens of stukken kan worden uitgevoerd, neemt de ontvangende instantie langs de snelst mogelijke weg contact met de verzendende instantie op om de ontbrekende gegevens of stukken te verkrijgen. In geval van gegronde twijfel over de vraag of het stuk binnen het toepassingsgebied van deze verordening valt, prevaleert het oordeel van de verzendende instantie boven dat van de ont- vangende instantie, behoudens de in lid 3 bedoelde uitzon- dering. 3. Indien de aanvraag voor betekening of kennisgeving wegens een klaarblijkelijke fout buiten het toepassingsgebied van deze verordening valt of indien de betekening of kennis- geving niet mogelijk is omdat niet aan de vormvoorschriften is voldaan, worden de aanvraag en de toegezonden stukken na ontvangst aan de verzendende instantie teruggezonden, samen met het bericht van teruggave, overeenkomstig het modelfor- mulier in de bijlage. 4. Een ontvangende instantie die een stuk ontvangt maar voor de betekening of kennisgeving ervan niet territoriaal be- voegd is, zendt het stuk, evenals de aanvraag, aan de bevoegde ontvangende instantie in dezelfde lidstaat door indien de aan- vraag aan de in artikel 4, lid 3, bedoelde voorwaarden voldoet en stelt de verzendende instantie daarvan door middel van het modelformulier in de bijlage in kennis. De laatstgenoemde ont- vangende instantie stelt de verzendende instantie op de in lid 1 beschreven wijze van de ontvangst in kennis. Artikel 7 Betekening of kennisgeving van stukken 1. De ontvangende instantie zorgt voor de betekening of kennisgeving van het stuk, hetzij overeenkomstig het recht van de aangezochte lidstaat, hetzij in de specifieke, door de verzendende instantie gewenste vorm, mits deze met het recht van die aangezochte lidstaat verenigbaar is. 31. 10. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 311 E/115 Alle handelingen ter betekening of kennisgeving van het 2. stuk worden zo spoedig mogelijk verricht. In ieder geval deelt de ontvangende instantie, indien de betekening of de kennisge- ving niet binnen een maand na de datum van ontvangst heeft kunnen plaatsvinden, dit aan de verzendende instantie mee door middel van het certificaat in het modelformulier in de bijlage, dat volgens de in artikel 10, lid 2, opgenomen regels wordt ingevuld. De termijn wordt volgens het recht van de aangezochte lidstaat berekend. Artikel 8 sing van artikel 4, lid 5, gaat het certificaat vergezeld van een afschrift van het stuk waarvan de betekening of kennisgeving is verricht. Het certificaat wordt in de officiºle taal of een van de 2. officiºle talen van de lidstaat van herkomst ingevuld of in een andere taal die de lidstaat van herkomst heeft meegedeeld te kunnen aanvaarden. Elke lidstaat doet opgave van de officiºle taal of talen van de Europese Unie, andere dan zijn eigen taal of talen, die hij voor de invulling van het formulier aanvaardt. Weigering van ontvangst van een stuk Artikel 11 De ontvangende instantie deelt degene voor wie het stuk 1. is bestemd mee dat hij kan weigeren het stuk dat moet worden betekend of waarvan kennis moet worden gegeven, in ont- vangst te nemen indien het in een andere dan een van de volgende talen is gesteld: Kosten van betekening of kennisgeving 1. De betekening of kennisgeving van uit een lidstaat afkom- stige gerechtelijke stukken geeft geen aanleiding tot betaling of terugbetaling van heffingen of kosten voor de door de aange- zochte lidstaat verleende diensten. a) de officiºle taal van de aangezochte lidstaat of, indien er verscheidende officiºle talen in de aangezochte lidstaat zijn, de officiºle taal of een van de officiºle talen van de plaats waar de betekening of kennisgeving moet worden verricht; 2. Wanneer de wet van de aangezochte lidstaat hierin voor- ziet, is de aanvrager gehouden de kosten te betalen of terug te betalen, veroorzaakt door: b) een taal van de lidstaat van verzending die degene voor wie het stuk is bestemd, begrijpt. a) het optreden van een deurwaarder of van een volgens de wet van de aangezochte lidstaat bevoegde persoon, 2. Indien de ontvangende instantie ervan op de hoogte is gesteld dat de persoon voor wie het stuk is bestemd dit over- eenkomstig lid 1 weigert in ontvangst te nemen, stelt zij de verzendende instantie daarvan onmiddellijk door middel van het in artikel 10 bedoelde certificaat in kennis en zendt zij de aanvraag alsmede de stukken waarvan de vertaling wordt gevraagd terug. Artikel 9 Datum van betekening of kennisgeving 1. Onverminderd artikel 8 is de datum van betekening of kennisgeving in de zin van artikel 7 de datum waarop de betekening of kennisgeving overeenkomstig het recht van de aangezochte lidstaat is geschied. 2. Wanneer in het raam van een in de lidstaat van herkomst in te leiden of hangende procedure de betekening of kennisge- ving van een stuk binnen een bepaalde termijn moet worden verricht, wordt de datum die ten aanzien van de aanvrager in aanmerking moet worden genomen, bepaald door het recht van deze lidstaat. Artikel 10 Certificaat van betekening of kennisgeving en afschrift van het stuk waarvan de betekening of kennisgeving is verricht 1. Wanneer alle formaliteiten met betrekking tot de beteke- ning of kennisgeving van het stuk zijn verricht, wordt door middel van het modelformulier in de bijlage een certificaat betreffende de voltooiing van deze handelingen opgesteld en aan de verzendende instantie toegezonden. In geval van toepas- b) de inachtneming van een bijzondere vorm van betekening of kennisgeving. A F D E L I N G 2 A N D E R E W I J Z E N VA N V E R Z E N D I N G E N B E T E K E - N I N G O F K E N N I S G E V I N G VA N G E R E C H T E L I J K E S T U K K E N Artikel 12 Toezending langs consulaire of diplomatieke weg In buitengewone omstandigheden is elke lidstaat bevoegd ge- rechtelijke stukken langs consulaire of diplomatieke weg aan de krachtens artikel 2 of 3 aangewezen instanties van een andere lidstaat ter betekening of kennisgeving toe te zenden. Artikel 13 Betekening of kennisgeving door de zorg van diploma- tieke of consulaire ambtenaren In buitengewone omstandigheden is elke lidstaat bevoegd de betekening of kennisgeving van gerechtelijke stukken aan zich in een andere lidstaat bevindende personen rechtstreeks, zonder rechtsdwang, door de zorg van zijn diplomatieke of consulaire ambtenaren te doen verrichten. Elke lidstaat kan verklaren dat hij zich tegen de uitoefening van deze bevoegdheid op zijn grondgebied verzet, tenzij van het stuk betekening of kennisgeving moet worden gedaan aan een onderdaan van de lidstaat van herkomst van dat stuk. C 311 E/116 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 10. 2000 Artikel 14 Betekening of kennisgeving per post Artikel 18 ComitØ 1. Elke lidstaat is bevoegd de betekening of kennisgeving van gerechtelijke stukken aan zich in een andere lidstaat bevin- dende personen rechtstreeks per post te doen verrichten. De Commissie wordt bijgestaan door een comitØ van raadge- vende aard bestaande uit vertegenwoordigers van de lidstaten en voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie. 2. Elke lidstaat kan bepalen onder welke voorwaarden hij de betekening of kennisgeving van gerechtelijke stukken per post aanvaardt. Artikel 15 Rechtstreekse betekening of kennisgeving Deze verordening laat de bevoegdheid van iedere belangheb- bende onverlet bij een rechtsgeding de betekening of kennisge- ving van gerechtelijke stukken rechtstreeks te doen verrichten door de deurwaarders, ambtenaren of andere bevoegde per- sonen in de aangezochte lidstaat. HOOFDSTUK III BUITENGERECHTELIJKE STUKKEN Artikel 16 Verzending Buitengerechtelijke stukken kunnen overeenkomstig de bepalin- gen van deze verordening ter betekening of kennisgeving in een andere lidstaat worden verzonden. HOOFDSTUK IV SLOTBEPALINGEN Artikel 17 Toepassing De Commissie stelt volgens de procedure van artikel 18 maat- regelen vast met het oog op: a) de opstelling en jaarlijkse bijwerking van een handleiding lid 4, met de door de lidstaten overeenkomstig artikel 2, verstrekte gegevens; b) de opstelling van een lijst in de officiºle talen van de Euro- pese Unie van de stukken waarvan de betekening of kennis- geving op grond van deze verordening mogelijk is; c) het aanbrengen van aanpassingen in het modelfiguur in de bijlage; De vertegenwoordiger van de Commissie legt het comitØ een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het comitØ brengt binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie van de materie advies uit over dit ontwerp, zo nodig door middel van een stemming. Het advies wordt in de notulen opgenomen. Voorts heeft iedere lidstaat het recht te verzoeken dat zijn standpunt in de notulen wordt opgenomen. De Commissie houdt zoveel mogelijk rekening met het door het comitØ uitgebrachte advies. Zij brengt het comitØ op de hoogte van de wijze waarop zij rekening heeft gehouden met zijn advies. Artikel 19 Niet-verschenen verweerder 1. Wanneer een stuk dat het geding inleidt of een daarmee gelijk te stellen stuk overeenkomstig de bepalingen van deze verordening ter betekening of kennisgeving naar een andere lidstaat moest worden gezonden en de verweerder niet is ver- schenen, houdt de rechter de beslissing aan totdat is gebleken dat: a) hetzij van het stuk betekening of kennisgeving is gedaan met inachtneming van de in de wetgeving van de aangezochte lidstaat voorgeschreven vormen voor de betekening of ken- nisgeving van stukken die in dat land zijn opgemaakt en voor zich op het grondgebied van dat land bevindende per- sonen bestemd zijn; b) hetzij het stuk aan de verweerder in persoon of aan zijn woonplaats is afgegeven op een andere in deze verordening geregelde wijze, en dat de betekening of kennisgeving, respectievelijk de afgifte, zo tijdig is geschied dat de verweerder gelegenheid heeft gehad verweer te voeren. 2. Elke lidstaat is bevoegd te verklaren dat zijn rechters in afwijking van het bepaalde in lid 1 een beslissing kunnen geven, ook wanneer geen bewijs, hetzij van betekening of ken- nisgeving, hetzij van afgifte is ontvangen, indien aan elk van de volgende voorwaarden is voldaan: a) het stuk is op ØØn van de in deze verordening geregelde wijzen toegezonden; b) sedert het tijdstip van toezending van het stuk is een termijn verlopen die door de rechter voor elk afzonderlijk geval wordt vastgesteld, doch die ten minste zes maanden zal bedragen; d) de tenuitvoerlegging van de toepassingsbepalingen ten be- hoeve van een snellere toezending, betekening en kennisge- ving van stukken. c) in weerwil van alle redelijke inspanningen die daartoe bij de bevoegde autoriteiten van de aangezochte staat zijn aange- wend, kon geen bewijs worden verkregen. 31. 10. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 311 E/117 Het bepaalde in de leden 1 en 2 belet niet dat de rechter 3. in spoedeisende gevallen voorlopige of bewarende maatregelen kan nemen. toegang tot de rechter in internationale gevallen, blijft onver- minderd van toepassing tussen de lidstaten welke partij zijn bij die verdragen. 4. Wanneer een stuk dat het geding inleidt of een daarmee gelijk te stellen stuk overeenkomstig de bepalingen van deze verordening ter betekening of kennisgeving naar een andere lidstaat moest worden gezonden en de verweerder bij verstek is veroordeeld, kan de rechter, indien de termijn waarbinnen een rechtsmiddel had moeten worden aangewend is verstreken, de verweerder een nieuwe termijn toestaan waarbinnen hij het rechtsmiddel alsnog kan aanwenden, mits aan elk van de vol- gende voorwaarden is voldaan: a) de verweerder heeft niet de gelegenheid gehad zich te ver- weren of een rechtsmiddel aan te wenden, doordat het stuk respectievelijk de beslissing hem, buiten zijn schuld, niet tijdig heeft bereikt; b) de grieven van de verweerder zijn, naar het aanvankelijke oordeel van de rechter, niet van elke grond ontbloot. Een verzoek om verlening van een nieuwe termijn voor het aanwenden van een rechtsmiddel is slechts ontvankelijk indien het is ingediend binnen een redelijke termijn na het tijdstip waarop de verweerder van de beslissing kennis heeft gekregen. Elke lidstaat kan verklaren dat het verzoek niet ontvankelijk is, indien het is ingediend na het verstrijken van een in die ver- klaring genoemde termijn, die echter niet korter mag zijn dan ØØn jaar te rekenen vanaf de dag waarop de beslissing is gege- ven. Het bepaalde in lid 4 is niet van toepassing op beslissin- 5. gen betreffende de staat van personen. Artikel 20 Verband met overeenkomsten of regelingen waarbij de lidstaten partij zijn 1. Voor het gebied dat tot haar werkingssfeer behoort, heeft deze verordening voorrang op de bepalingen in door de lid- staten gesloten internationale overeenkomsten, met name arti- kel IV van het protocol bij het Verdrag van Brussel van 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken en het Verdrag van ’s-Gravenhage van 15 november 1965 inzake de beteke- ning en de kennisgeving in het buitenland van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken in burgerlijke en in handelszaken. 2. Deze verordening belet de lidstaten niet voorschriften te behouden of vast te stellen om de toezending van de stukken te versnellen, mits deze met de bepalingen van deze verordening verenigbaar zijn. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van de desbetreffende ontwerp-bepalingen die zij beogen aan te nemen. Artikel 21 Rechtshulp De geldende wetgeving op het gebied van rechtshulp, met name artikel 23 van het Verdrag van 17 juli 1905 betreffende de burgerlijke rechtsvordering, artikel 24 van het Verdrag van 1 maart 1954 betreffende de burgerlijke rechtsvordering en artikel 13 van het Verdrag van 25 oktober 1980 inzake de Artikel 22 Bescherming van verzonden gegevens 1. Gegevens, waaronder met name begrepen persoonsgege- vens, die krachtens deze verordening worden verzonden, wor- den door de ontvangende instantie alleen gebruikt voor het doel waarvoor zij zijn verzonden. 2. De ontvangende instanties beschermen de vertrouwelijk- heid van die gegevens overeenkomstig hun nationale wetge- ving. 3. De leden 1 en 2 laten onverlet dat de toepasselijke na- tionale wetgeving degenen wier gegevens het betreft, in staat stelt te worden ingelicht omtrent het gebruik van overeenkom- stig deze verordening verzonden gegevens. Deze verordening doet geen afbreuk aan de toepassing 4. van de Richtlijnen 95/46/EG en 97/66/EG. Artikel 23 Bekendmaking De Commissie maakt de in de artikelen 2, 3, 4, 9, 10, 13, 14, 15 en 19 bedoelde gegevens die haar door de lidstaten worden meegedeeld, in het Publicatieblad van de Europese Gemeen- schappen bekend. Artikel 24 Nieuw onderzoek Uiterlijk drie jaar na de datum van inwerkingtreding van deze verordening, en vervolgens om de vijf jaar dient de Commissie bij het Europees Parlement, de Raad en het Economisch en Sociaal ComitØ een verslag in over de toepassing van deze verordening, waarbij zij met name toeziet op de doeltreffend- heid van de overeenkomstig artikel 2 aangewezen instanties en op de praktische toepassing van artikel 3, onder c), en artikel 9. Dit verslag heeft tevens betrekking op de betrekkingen van juridische aard die langs elektronische weg tot stand komen en op de betekening en kennisgeving die langs deze weg ge- schieden; op dit gebied moet snel een regelgevingskader op Europees niveau worden opgesteld. Artikel 25 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag vol- gende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Zij is van toepassing vanaf 1 oktober 2000. Artikel 26 Adressaten Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. C 311 E/118 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 10. 2000 BIJLAGE AANVRAAG OM BETEKENING OF KENNISGEVING VAN STUKKEN (Artikel 4, lid 3, van de verordening) (*) Facultatief. Referentie nr. : 1. VERZENDENDE INSTANTIE 1. 1. Naam: 1. 2. Adres: 1. 2. 1. straat + nummer/postbus: 1. 2. 2. postcode + plaats: 1. 2. 3. land: 1. 3. Telefoon: 1. 4. Fax (*): 1. 5. E-Mail (*): 2. ONTVANGENDE INSTANTIE 2. 1. Naam: 2. 2. Adres: 2. 2. 1. straat + nummer/postbus: 2. 2. 2. postcode + plaats: 2. 2. 3. land: 2. 3. Telefoon 2. 4. Fax (*): 2. 5. E-Mail (*): 3. AANVRAGER 3. 1. Naam: 3. 2 Adres: 3. 2. 1. straat + nummer/postbus: 3. 2. 2. postcode + plaats: 3. 2. 3. land: 3. 3. Telefoon (*): 3. 4. Fax (*): 3. 5. E-Mail (*) 4. GEADRESSEERDE 4. 1. Naam: 4. 2. Adres: 4. 2. 1. straat + nummer/postbus: 4. 2. 2. postcode + plaats: 4. 2. 3. land: 4. 3. Telefoon (*): 4. 4. Fax (*): 4. 5. E-Mail (*) 4. 6. Persoonlijk identificatienummer, socialezekerheidsnummer, organisatienummer of gelijkwaardig kenmerk (*): 31. 10. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 311 E/119 5. WIJZE VAN BETEKENING OF KENNISGEVING 5. 1. Volgens de wet van de aangezochte staat 5. 2. Op de volgende bijzondere wijze: 5. 2. 1. Indien deze wijze onverenigbaar is met de wet van de aangezochte lidstaat, moet van het/de stuk(ken) betekening of kennisgeving geschieden in overeenstemming met die wet: 5. 2. 1. 1. Ja 5. 2. 1. 2. Neen 6. STUK WAARVAN BETEKENING OF KENNISGEVING MOET GESCHIEDEN a) 6. 1. Soort stuk 6. 1. 1. Gerechtelijk 6. 1. 1. 1. procesinleidend stuk 6. 1. 1. 2. rechterlijke beslissing 6. 1. 1. 3. hoger beroep, cassatie, verzet 6. 1. 1. 4. overige: 6. 1. 2. Buitengerechtelijk b) 6. 2. In het stuk genoemde datum of uiterste termijn (*): c) 6. 3. Taal van het stuk: 6. 3. 1. origineel D EN DK ES FIN FR GR IT NL P SW Andere: 6. 3. 2. vertaling (*) D EN DK ES FIN FR GR IT NL P SW Andere: d) 6. 4. Aantal bijgevoegde documenten: 7. TERUGZENDING VAN EEN KOPIE VAN HET STUK MET HET CERTIFICAAT (artikel 4, lid 5, van de verordening) 7. 1. Ja (in dit geval moet het stuk waarvan betekening of kennisgeving moet plaatsvinden in tweevoud worden toegezonden) 7. 2. Neen 1. Op grond van artikel 7, lid 2, van de verordening dient u zo spoedig mogelijk het nodige te doen voor de betekening of kennisgeving van het stuk. Indien de betekening of kennisgeving echter niet binnen een maand na ontvangst kan geschieden, moet u deze instantie daarvan met het in punt 13 bedoelde certificaat in kennis stellen. 2. Indien u niet kunt voldoen aan deze aanvraag om betekening of kennisgeving met behulp van de toegezonden informatie of stukken, dient u op grond van artikel 6, lid 2, van de verordening langs de snelst mogelijke weg contact op te nemen met deze instantie om de ontbrekende informatie of stukken te verkrijgen. Gedaan te: (plaats), (datum) Ondertekening en/of stempel: C 311 E/120 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 10. 2000 Referentienummer van de ontvangende instantie: ONTVANGSTBEVESTIGING (Artikel 6, lid 1, van de verordening) Deze bevestiging moet zo spoedig mogelijk na ontvangst van het stuk, doch in ieder geval binnen zeven dagen na ontvangst, langs de snelst mogelijke weg worden toegezonden. 8. DATUM VAN ONTVANGST: Gedaan te: (plaats), (datum) Ondertekening en/of stempel: 31. 10. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 311 E/121 VERKLARING VAN TERUGZENDING VAN AANVRAAG EN STUK (Artikel 6, lid 3, van de verordening) Aanvraag en stuk moeten na ontvangst worden teruggezonden. 9. REDEN VOOR TERUGZENDING: 9. 1. De aanvraag valt duidelijk buiten het toepassingsgebied van de verordening: 9. 1. 1. het stuk heeft geen betrekking op een burgerlijke of handelszaak 9. 1. 2. de betekening of kennisgeving vindt niet plaats vanuit een lidstaat naar een andere lidstaat 9. 2. Betekening of kennnisgeving kan niet plaatsvinden omdat niet voldaan is aan de vormvoorschriften: 9. 2. 1. vermeldingen zijn niet goed leesbaar 9. 2. 2. de taal waarin het formulier is ingevuld, is onjuist 9. 2. 3. het ontvangen stuk is geen eensluidend afschrift 9. 2. 4. andere (bijzonderheden vermelden a. u. b. ): 9. 3. De wijze van betekening of kennisgeving is onverenigbaar met de wet van die lidstaat (artikel 7, lid 1, van de verordening) Gedaan te: (plaats), (datum) Ondertekening en/of stempel: C 311 E/122 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 10. 2000 VERKLARING VAN DOORZENDING VAN AANVRAAG EN STUK NAAR DE JUISTE ONTVANGENDE INSTANTIE (Artikel 6, lid 4, van de verordening) Aanvraag en stuk zijn doorgezonden aan de volgende ontvangende instantie, die territoriaal voor de betekening of de kennisgeving bevoegd is: 10. 1. Naam: 10. 2. Adres: 10. 2. 1. straat + nummer/postbus: 10. 2. 2. postcode + plaats: 10. 2. 3. land: 10. 3. Telefoon: 10. 4. Fax (*): 10. 5. E-Mail (*): Gedaan te: (plaats), (datum) Ondertekening en/of stempel: 31. 10. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 311 E/123 Referentienummer van de juiste ontvangende instantie: VERKLARING VAN ONTVANGST VAN DE JUISTE ONTVANGENDE INSTANTIE AAN DE VERZENDENDE INSTANTIE (Artikel 6, lid 4, van de verordening) Deze verklaring moet zo spoedig mogelijk na ontvangst van het stuk, doch in ieder geval binnen zeven dagen na ontvangst, langs de snelst mogelijke weg worden toegezonden. 11. DATUM VAN ONTVANGST: Gedaan te: (plaats), (datum) Ondertekening en/of stempel: C 311 E/124 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 10. 2000 CERTIFICAAT VAN BETEKENING OF KENNISGEVING DAN WEL NIET-BETEKENING OF NIET-KENNISGEVING VAN STUKKEN (Artikel 10 van de verordening) De betekening of kennisgeving dient zo spoedig mogelijk te geschieden. Indien de betekening of kennis- geving niet binnen een maand na ontvangst heeft kunnen worden verricht, moet de ontvangende instantie de verzendende instantie daarvan in kennis stellen (overeenkomstig artikel 7, lid 2, van de verordening). 12. VOLTOOIING VAN BETEKENING OF KENNISGEVING a) 12. 1. Datum en plaats van betekening of kennisgeving: b) 12. 2. Het stuk is A) 12. 2. 1. betekend of daarvan is kennis gegeven in overeenstemming met de wet van de aangezochte lidstaat, namelijk: 12. 2. 1. 1. afgegeven aan: 12. 2. 1. 1. 1. de geadresseerde persoonlijk 12. 2. 1. 1. 2. een andere persoon 12. 2. 1. 1. 2. 1. Naam: 12. 2. 1. 1. 2. 2. Adres: straat + nummer/postbus: 12. 2. 1. 1. 2. 2. 1. 12. 2. 1. 1. 2. 2. 2. postcode + plaats: 12. 2. 1. 1. 2. 2. 3. land: 12. 2. 1. 1. 2. 3. Betrekking tot de geadresseerde: familie werknemer andere 12. 2. 1. 1. 3. het huisadres van de geadresseerde 12. 2. 1. 2. per post bezorgd 12. 2. 1. 2. 1. zonder ontvangstbevestiging 12. 2. 1. 2. 2. met de bijgevoegde ontvangstbevestiging 12. 2. 1. 2. 2. 1. van de geadresseerde 12. 2. 1. 2. 2. 2. van een andere persoon 12. 2. 1. 2. 2. 2. 1. Naam: 12. 2. 1. 2. 2. 2. 2. Adres: 12. 2. 1. 2. 2. 2. 2. 1. straat + nummer/postbus: 12. 2. 1. 2. 2. 2. 2. 2. postcode + plaats: 12. 2. 1. 2. 2. 2. 2. 3. 12. 2. 1. 2. 2. 2. 3. Betrekking tot de geadresseerde: land: familie werknemer andere 12. 2. 1. 3. op andere wijze (omschrijven a. u. b. ): B) 12. 2. 2. betekend of daarvan is kennis gegeven op de volgende bijzondere wijze (omschrijven a. u. b. ): C) 12. 2. 3. betekend door (hoedanigheid, adres, telefoon- of faxnummer): c) 12. 3. Aan de geadresseerde van het stuk is [mondeling] [schriftelijk] medegedeeld dat hij het stuk mag weigeren indien het niet gesteld is in een officiºle taal van de plaats van betekening of kennisgeving of in een officiºle taal van de staat van toezending die hij begrijpt 13. MEDEDELING OVEREENKOMSTIG ARTIKEL 7, LID 2 De betekening of kennisgeving van het stuk heeft niet binnen een maand na de datum van ontvangst kunnen plaatsvinden. 14. WEIGERING VAN HET STUK De geadresseerde heeft het stuk in verband met de gebruikte taal geweigerd. De stukken zijn bij dit certificaat gevoegd. 15. REDEN VOOR DE NIET-BETEKENING OF NIET-KENNISGEVING VAN HET STUK 15. 1. Adres onbekend 15. 2. Geadresseerde onvindbaar 15. 3. Het stuk kon niet worden betekend of daarvan kon niet worden kennis gegeven voor de in punt 6. 2 genoemde datum of uiterste termijn. 15. 4. Andere (omschrijven a. u. b. ): De stukken zijn bij dit certificaat gevoegd. Gedaan te: (plaats), (datum) Ondertekening en /of stempel:


title: PREGUNTA ESCRITA P-1072/00 de Salvador Jové Peres (GUE/NGL) a la Comisión. Reforma del régimen de ayuda para el algodón.

eurovoc_concepts:
EU financing arrangements
cotton

text: 13. 2. 2001 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 46 E/117 Por ello, la Comisi(cid:243)n invit(cid:243) a las autoridades italianas a presentarle tan pronto como fuera posible una propuesta modificada de conformidad con el Reglamento del Consejo. Las modificaciones deben consistir, por una parte, en incluir nuevas zonas que respondan a los criterios comunitarios, y, por otra, en excluir algunas de las zonas propuestas inicialmente o que no cumplan estos criterios. A este respecto, comunitarios recogidos en el apartado 6 del art(cid:237)culo 4 del Reglamento general arriba mencionado. la Comisi(cid:243)n recuerda a Su Seæor(cid:237)a que la provincia de Viterbo cumple los criterios La Comisi(cid:243)n lamenta que hasta ahora no haya recibido ninguna nueva propuesta. En varias ocasiones ha recordado a las autoridades italianas la necesidad de transmitir urgentemente tal propuesta para no penalizar a las regiones afectadas, ya que Italia es el œnico Estado miembro para el que no se ha podido adoptar la distribuci(cid:243)n de las ayudas del objetivo no 2 por zonas. (1) DO L 161 de 26. 6. 1999. (2001/C 46 E/126) PREGUNTA ESCRITA P-1072/00 de Salvador JovØ Peres (GUE/NGL) a la Comisi(cid:243)n (29 de marzo de 2000) Asunto: Reforma del rØgimen de ayuda para el algod(cid:243)n El art(cid:237)culo 6 del Reglamento (CEE) no 1553/95 (1) establece que la Comisi(cid:243)n deberÆ presentar, antes del comienzo de la campaæa 1999-2000, un informe sobre el funcionamiento del rØgimen de ayuda al algod(cid:243)n y, si el informe demostrara la necesidad de adaptar el rØgimen, deberÆ presentar una propuesta de reforma, pero la Comisi(cid:243)n ha presentado directamente una propuesta de reforma sin presentar previa- mente el informe. En la exposici(cid:243)n de motivos, la Comisi(cid:243)n reconoce que este compromiso ya se hab(cid:237)a cumplido parcialmente con el informe de la Comisi(cid:243)n al Consejo sobre las peticiones griegas en el sector del algod(cid:243)n (COM(1998) 10 final). No obstante, la Comisi(cid:243)n seæala que dicho informe no sustituye al informe previsto en el Reglamento no 1553/95 y que, por ello, no constituye un estudio global sobre la econom(cid:237)a del sector. A pesar de que el Protocolo no 4 del Acta de adhesi(cid:243)n de Grecia a la Comunidad Europea reconoce su «carÆcter espec(cid:237)ficamente agr(cid:237)cola», el algod(cid:243)n nunca se incluy(cid:243) en el Anexo II del Tratado, lo que lo deja fuera de la mayor parte de las medidas horizontales de la PAC. El algod(cid:243)n estÆ excluido, entre otras, de las medidas de protecci(cid:243)n del medio ambiente y de las medidas de desarrollo rural aprobadas en el marco de la Agenda 2000, as(cid:237) como de la reglamentaci(cid:243)n general sobre las agrupaciones de productores. La situaci(cid:243)n del algod(cid:243)n en el conjunto de la PAC aconseja su inclusi(cid:243)n en el informe previsto en el Reglamento no 1553/95. ¿Por quØ motivos la Comisi(cid:243)n no present(cid:243) el informe previsto en el Reglamento no 1553/95 antes de presentar la propuesta de reforma? ¿Es consciente la Comisi(cid:243)n de que no ha respetado las obligaciones que emanan de un Reglamento del Consejo? ¿Piensa presentar dicho informe y modificar su propuesta en funci(cid:243)n de las conclusiones? ¿Cree la Comisi(cid:243)n que se pueden establecer obligaciones medioambientales para el algod(cid:243)n, a pesar de que no estÆ incluido en el marco de protecci(cid:243)n del medio ambiente creado con la Agenda 2000? (1) DO L 148 de 30. 6. 1995, p. 45. Respuesta del Sr. Fischler en nombre de la Comisi(cid:243)n (18 de abril de 2000) El apartado 11 del Protocolo no 4 anejo al Acta de adhesi(cid:243)n de Grecia, referente al algod(cid:243)n, modificado por el art(cid:237)culo 6 del Reglamento (CE) no 1553/95 del Consejo, de 29 de junio de 1995 (1), establece que la Comisi(cid:243)n debe presentar al Consejo un informe sobre el funcionamiento del rØgimen de ayuda al algod(cid:243)n. No se trata de un estudio de conjunto sobre la econom(cid:237)a del sector, sino de un examen del rØgimen que el Consejo orient(cid:243) en junio de 1998 hacia la profundizaci(cid:243)n de cuatro aspectos concretos (2). C 46 E/118 Diario Oficial de las Comunidades Europeas ES 13. 2. 2001 La exposici(cid:243)n de motivos y las propuestas legislativas que figuran en la propuesta de Reglamento (3) constituyen la sustancia del citado informe, segœn se establece en el pÆrrafo introductorio. En efecto, examina el rØgimen de ayuda, deteniØndose en los cuatro puntos subrayados por el Consejo. Las propuestas de la Comisi(cid:243)n son consecuencia de las necesidades reveladas por ese informe sobre el examen del rØgimen de ayuda. Como bien indica Su Seæor(cid:237)a, el algod(cid:243)n no figura como tal en la mayor parte de las medidas horizontales de la pol(cid:237)tica agr(cid:237)cola comœn (PAC) debido a las particularidades de su rØgimen jur(cid:237)dico. De ese modo, no se encuentra expl(cid:237)citamente contemplado en las medidas medioambientales establecidas por la Agenda 2000. No obstante, el cultivo del algod(cid:243)n, a menudo muy intensivo, podr(cid:237)a tener consecuencias nefastas para el medio ambiente si no va acompaæado de medidas medioambientales. (cid:201)stas podr(cid:237)an introducirse con arreglo al rØgimen de ayuda del Protocolo no 4, ya que contribuyen a sostener la producci(cid:243)n de algod(cid:243)n a largo plazo segœn lo previsto en el primer gui(cid:243)n del apartado 2 del citado Protocolo. (1) DO L 148 de 30. 6. 1995. (2) COM(98) 10 final. (3) COM(1999) 492 final. (2001/C 46 E/127) PREGUNTA ESCRITA E-1078/00 de Cristiana Muscardini (UEN) y Francesco Turchi (UEN) a la Comisi(cid:243)n (7 de abril de 2000) Asunto: Falta de publicaci(cid:243)n de la «directiva explicativa» del 19 de julio de 1999 (COM(1999) 372 def. ) en la serie C del Diario Oficial de las Comunidades Europeas Tras la traducci(cid:243)n «sesgada» al alemÆn de la «directiva explicativa» del 19 de julio de 1999 (COM(1999) 372 def. ) relativa a la libre circulaci(cid:243)n de los ciudadanos comunitarios en los pa(cid:237)ses de la Uni(cid:243)n, constatamos que dicho documento, cuyo original estÆ en francØs, no se ha publicado en la serie C del Diario Oficial de las Comunidades Europeas, que recoge con regularidad este tipo de comunicaciones e informaci(cid:243)n. Considerando que, de este modo, la Comisi(cid:243)n no informa sobre las leg(cid:237)timas decisiones que las instituciones de los Estados miembros deben trasponer para cumplir con la legislaci(cid:243)n comunitaria, ¿tiene la intenci(cid:243)n de intervenir para aclarar este grave problema que mina los derechos inviolables de la colonia italiana emigrada en Alemania? Respuesta del Comisario Vitorino en nombre de la Comisi(cid:243)n (23 de mayo de 2000) Sus Seæor(cid:237)as hacen referencia a la no publicaci(cid:243)n en la Serie C del Diario Oficial de la comunicaci(cid:243)n de la Comisi(cid:243)n al Consejo y al Parlamento relativa a las medidas especiales para los extranjeros en materia de desplazamiento y de residencia, justificadas por razones de orden de orden pœblico, seguridad y salud pœblica (1). Recordamos a Sus Seæor(cid:237)as que en el caso de las comunicaciones de la Comisi(cid:243)n, la publicaci(cid:243)n en el Diario Oficial no es obligatoria. Por otro lado, la publicidad estÆ garantizada por el hecho de que dicha comunicaci(cid:243)n estÆ disponible en l(cid:237)nea en todas las lenguas en Europa, el servidor de la Comisi(cid:243)n, cuya direcci(cid:243)n es la siguiente: http://europa. eu. int/comm/internal_market/en/people/right/index. htm. (1) COM(1999) 372 final


title: PERGUNTA ESCRITA E-0938/00 apresentada por Adriana Poli Bortone (UEN) à Comissão. Ajudas comunitárias para a transformação de sumos de uva (DG Agricultura).

eurovoc_concepts:
EU aid
Italy
common agricultural policy
fruit juice
grape

text: 13. 2. 2001 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 46 E/83 Resposta dada pela ComissÆria Margot Wallstr(cid:246)m em nome da Comissªo (15 de Maio de 2000) Conforme salientado na resposta (cid:224) pergunta escrita E-2824/99 (1) do Senhor Deputado, a Comissªo, enquanto tal, nªo exerce nenhuma fun(cid:231)ªo de controlo directo no que diz respeito (cid:224)s transferŒncias de res(cid:237)duos espec(cid:237)ficos nos termos do Regulamento (CEE) no 259/93 do Conselho, de 1 de Fevereiro de 1993, relativo (cid:224) fiscaliza(cid:231)ªo e ao controlo das transferŒncias de res(cid:237)duos no interior, (cid:224) entrada e (cid:224) sa(cid:237)da da Comunidade. Os procedimentos de fiscaliza(cid:231)ªo e de controlo estipulados no regulamento e de aplica(cid:231)ªo directa nos Estados-membros, sªo aplicados pelas autoridades designadas pelos Estados-membros nos termos do artigo 36o do regulamento. Cabe a estas autoridades pedir (cid:224) Hungria que lhes sejam prestadas as informa(cid:231)ıes solicitadas nos termos do no 3 do artigo 19o do regulamento e, de uma maneira geral, determinar com base na situa(cid:231)ªo concreta em anÆlise a autoriza(cid:231)ªo ou nªo de determinada transferŒncia de res(cid:237)duos. A Comissªo toma nota da informa(cid:231)ªo prestada pelo Senhor Deputado no sentido de que a transferŒncia de res(cid:237)duos em questªo tinha, aparentemente, destino na Alemanha para elimina(cid:231)ªo final. AtØ (cid:224) presente data, a Comissªo ainda nªo obteve nenhuma indica(cid:231)ªo de que, ao autorizar a transferŒncia, as autoridades alemªs terªo agido em viola(cid:231)ªo da regulamenta(cid:231)ªo comunitÆria e, mais concretamente, em infrac(cid:231)ªo ao Regulamento (CEE) no 259/93 do Conselho. A Comissªo vai solicitar informa(cid:231)ıes adicionais (cid:224)s autoridades alemªs com base nas quais decidirÆ da necessidade de tomar medidas complementares. (1) JO C 280 E de 3. 10. 2000, p. 139. (2001/C 46 E/087) PERGUNTA ESCRITA E-0938/00 apresentada por Adriana Poli Bortone (UEN) (cid:224) Comissªo (29 de Mar(cid:231)o de 2000) Objecto: Ajudas comunitÆrias para a transforma(cid:231)ªo de sumos de uva (DG Agricultura) Considerando que, com a reforma da OCM do sector vitivin(cid:237)cola, estÆ prevista no artigo 25o do Regulamento (CE) no 1493/1999 (1), que entrarÆ em vigor no dia 1 de Agosto de 2000, a cessa(cid:231)ªo de ajudas comunitÆrias para a transforma(cid:231)ªo de sumos de uva a partir de uvas de mesa (cuja utiliza(cid:231)ªo Ø, porØm, proibida para a vinifica(cid:231)ªo); considerando que a ausŒncia da ajuda comunitÆria significarÆ para os produtores italianos de sumos de uva um custo mais levado de 11 986 liras por hectolitro de produto, com as consequentes tensıes sociais, sobretudo em regiıes economicamente desfavorecidas, poderÆ a Comissªo informar se, nos regulamentos de aplica(cid:231)ªo da OCM do vinho actualmente em fase de revisªo, pode ser prevista a manuten(cid:231)ªo das ajudas para os sumos de uva provenientes de uva de mesa por forma a garantir uma igualdade de oportunidades a todos os operadores comunitÆrios? (1) JO L 179 de 14. 7. 1999, p. 1. Resposta dada por Franz Fischler em nome da Comissªo (3 de Maio de 2000) A Comissªo recorda (cid:224) Senhora Deputada que o Conselho adoptou, em 17 de Maio de 1999, o Regulamento (CE) no 1493/1999, de 17 de Maio de 1999, que estabelece a nova organiza(cid:231)ªo comum do mercado (OCM) vitivin(cid:237)cola. O regulamento supracitado entrarÆ em aplica(cid:231)ªo em 1 de Agosto de 2000. O no 3 do artigo 35o deste regulamento especifica que as ajudas (cid:224)s uvas, mostos de uvas e mostos de uvas concentrados produzidos tendo em vista a elabora(cid:231)ªo de sumos de uvas ou de outros produtos comest(cid:237)veis a partir desses sumos de uvas ficam reservadas aos produtos obtidos a partir de castas classificadas exclusivamente como castas de uvas para vinho, que podem, por conseguinte, produzir vinho para o mercado. Tendo em conta o que precede, nªo serÆ paga qualquer ajuda para a elabora(cid:231)ªo de sumos de uva e de outros produtos comest(cid:237)veis derivados, no caso de utiliza(cid:231)ªo de uvas de mesa, de castas nªo classificadas como uvas para vinho. C 46 E/84 Jornal Oficial das Comunidades Europeias PT 13. 2. 2001 O Conselho quis, com efeito, reservar as ajudas dispon(cid:237)veis unicamente (cid:224)s uvas para vinho, sendo o objectivo do apoio (cid:224) utiliza(cid:231)ªo dos produtos da vinha no (cid:226)mbito da OCM a diminui(cid:231)ªo das quantidades de vinho no mercado. A Comissªo recorda, a este respeito, que o produto uva de mesa estÆ inserido, exclusivamente, na OCM das frutas e produtos hort(cid:237)colas. Nestas condi(cid:231)ıes e considerando ao facto de que o Conselho afirma explicitamente a proibi(cid:231)ªo de financiar o fabrico de sumo de uva a partir de uvas de mesa, a Comissªo nªo pode propor nenhuma norma de aplica(cid:231)ªo que seja contrÆria (cid:224)s indica(cid:231)ıes do Conselho. (2001/C 46 E/088) PERGUNTA ESCRITA E-0940/00 apresentada por Raffaele Costa (PPE-DE) (cid:224) Comissªo (29 de Mar(cid:231)o de 2000) Objecto: Turim e a proposta italiana de distribui(cid:231)ªo por zonas para o objectivo 2 Em 1 de Outubro de 1999, a ItÆlia apresentou a sua proposta relativa (cid:224) distribui(cid:231)ªo por zonas para o objectivo 2 dos Fundos Estruturais para o per(cid:237)odo 2000/2006, mas essa proposta foi rejeitada. Os dados utilizados pela ItÆlia, baseados em sistemas locais de trabalho, nªo eram conformes com os de Eurostat relativos (cid:224)s prov(cid:237)ncias administrativas a que se referia a Comissªo (dados de referŒncia para todos os Estados-membros): a ItÆlia deve, consequentemente, «corrigir» a sua proposta. Esta situa(cid:231)ªo diz particularmente respeito a Turim com os seus 936 000 habitantes: de acordo com os dados relativos ao desemprego durante o per(cid:237)odo 1995/1997, Turim nªo podia ser inclu(cid:237)da no objectivo 2 (a nªo ser que fossem tomados em considera(cid:231)ªo os trabalhadores em situa(cid:231)ªo de suspensªo temporÆria do contrato de trabalho, tese correcta que, curiosamente, a Uniªo Europeia nªo partilha), enquanto que os dados relativamente mais recentes (1996/1998), garantiriam a Turim e a uma grande parte da cidade a inclusªo na distribui(cid:231)ªo por zonas. Durante o per(cid:237)odo 2000/2006, a ItÆlia tem direito a cerca de 4 000 milhıes (para o objectivo 2) da Uniªo Europeia: o Piemonte poderia receber, em 7 anos, cerca de 1 400 milhıes (tendo no entanto em conta os co-financiamentos nacionais). A Turim seriam atribu(cid:237)dos (inclusivamente com base em dados hist(cid:243)ricos) mais de 100 000 milhıes por ano. (cid:201), no entanto, necessÆrio que Bruxelas dŒ o seu acordo: considera a Comissªo que surgirªo novos obstÆculos? Quais sªo as dificuldades por resolver? Quais sªo os prazos para definir, embora tardiamente, os procedimentos? EstÆ garantido o co-financiamento nacional? Sabe a Comissªo que cada dia de atraso significa a perda de perspectivas de relan(cid:231)amento para a comunidade piemontesa e para Turim? Resposta dada pelo ComissÆrio Michel Barnier em nome da Comissªo (12 de Maio de 2000) Em 1 de Outubro de 1999, as autoridades italianas transmitiram (cid:224) Comissªo a sua proposta de defini(cid:231)ªo de zonas para o objectivo no 2. Em 11 de Outubro de 1999, a Comissªo respondeu que a proposta em causa nªo era admiss(cid:237)vel, pois nªo respeitava o disposto no no 4 do artigo 4o do Regulamento (CE) no 1260/1999 do Conselho, de 21 de Junho de 1999, que estabelece disposi(cid:231)ıes gerais sobre os Fundos estruturais (1), o qual prevŒ que as zonas que satisfa(cid:231)am os critØrios comunitÆrios referidos nos nos 5 e 6 do citado artigo devem cobrir um m(cid:237)nimo de 50 % da popula(cid:231)ªo abrangida pelo objectivo. Para efeitos de aplica(cid:231)ªo desses critØrios comunitÆrios, e a fim de salvaguardar um tratamento idŒntico, devem ser utilizadas as mesmas sØries estat(cid:237)sticas em todos os Estados-membros. Em conformidade com o no 2 do artigo 4o, a Comissªo transmitiu, pois, em 23 de Junho de 1999, a todos os Estados-membros abrangidos pelo objectivo no 2, os dados estat(cid:237)sticos relativos aos mencionados critØrios. De acordo com a decisªo adoptada pelo Conselho, tratava-se dos dados dispon(cid:237)veis (cid:224) data do Conselho Europeu de Berlim. No tocante (cid:224) taxa de desemprego, tal significa que os dados considerados dizem respeito aos anos de 1995, 1996 e 1997. Estes dados foram utilizados para definir as zonas do objectivo no 2 nos onze Estados-membros relativamente aos quais a Comissªo jÆ estabeleceu a lista das zonas eleg(cid:237)veis para o per(cid:237)odo de programa(cid:231)ªo 2000/2006


title: Regulamento (CE) n.° 653/2000 da Comissão, de 29 de Março de 2000, que fixa os direitos de importação no sector do arroz

eurovoc_concepts:
CCT duties
import
rice

text: 30. 3. 2000 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 79/23 REGULAMENTO (CE) N. o 653/2000 DA COMISSÃO de 29 de Março de 2000 que fixa os direitos de importação no sector do arroz A COMISSÃO DAS COMUNIDADES EUROPEIAS, Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia, Tendo em conta o Regulamento (CE) n. o 3072/95 do Conselho, de 22 de Dezembro de 1995, que estabelece a organização comum de mercado do arroz (1), com a última redacção que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) n. o 2072/98 (2), Tendo em conta o Regulamento (CE) n. o 1503/96 da Comissão, de 29 de Julho de 1996, que estabelece as normas de execução do Regulamento (CE) n. o 3072/95 do Conselho no que respeita aos direitos de importação no sector do arroz (3), com a última redacção que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) n. o 2831/ /98 (4), e, nomeadamente, o n. o 1 do seu artigo 4. o, Considerando o seguinte: (1) (2) O artigo 11. o do Regulamento (CE) n. o 3072/95 prevê que, na importação dos produtos referidos no artigo 1. o do mencionado regulamento, serão cobradas as taxas dos direitos da pauta aduaneira comum; todavia, no que respeita aos produtos referidos no n. o 2 do mesmo artigo, o direito de importação é igual ao preço de intervenção válido para esses produtos no momento da importação, majorado de uma determinada percentagem consoante se trate de arroz descascado ou branqueado, diminuído do preço de importação, desde que esse direito não seja superior à taxa dos direitos da pauta aduaneira comum. Por força do n. o 3 do artigo 12. o do Regulamento (CE) n. o 3072/95, os preços de importação CIF são calculados com base nos preços representativos do produto em questão no mercado mundial ou no mercado de impor- tação comunitário do produto. (3) (4) (5) (6) O Regulamento (CE) n. o 1503/96 estabeleceu as normas de execução do Regulamento (CE) n. o 3072/95 no que respeita aos direitos de importação no sector do arroz. Os direitos de importação são aplicáveis até que entre em vigor o resultado de uma nova fixação; que esses direitos permanecem igualmente em vigor se não estiver disponível qualquer cotação para a origem de referência prevista no artigo 5. o do Regulamento (CE) n. o 1503/96 no decurso das duas semanas anteriores à fixação perió- dica seguinte. Para permitir o funcionamento normal do regime dos direitos de importação, é conveniente utilizar para o cálculo destes últimos as taxas do mercado verificadas durante um período de referência. A aplicação do Regulamento (CE) n. o 1503/96 conduz à fixação dos direitos de importação em conformidade com os anexos do presente regulamento, ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO: Artigo 1. o Os direitos de importação no sector do arroz referidos nos n. os 1 e 2 do artigo 11. o do Regulamento (CE) n. o 3072/95 são fixados no anexo I do presente regulamento com base nos elementos constantes do anexo II. Artigo 2. o O presente regulamento entra em vigor em 30 de Março de 2000. O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e directamente aplicável em todos os Estados-Membros. Feito em Bruxelas, em 29 de Março de 2000. Pela Comissão Franz FISCHLER Membro da Comissão (1) JO L 329 de 30. 12. 1995, p. 18. (2) JO L 265 de 30. 9. 1998, p. 4. (3) JO L 189 de 30. 7. 1996, p. 71. (4) JO L 351 de 29. 12. 1998, p. 25. L 79/24 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 30. 3. 2000 ANEXO I Direitos de importação aplicáveis ao arroz e às trincas (em EUR/t) Código NC 1006 10 21 1006 10 23 1006 10 25 1006 10 27 1006 10 92 1006 10 94 1006 10 96 1006 10 98 1006 20 11 1006 20 13 1006 20 15 1006 20 17 1006 20 92 1006 20 94 1006 20 96 1006 20 98 1006 30 21 1006 30 23 1006 30 25 1006 30 27 1006 30 42 1006 30 44 1006 30 46 1006 30 48 1006 30 61 1006 30 63 1006 30 65 1006 30 67 1006 30 92 1006 30 94 1006 30 96 1006 30 98 1006 40 00 Países terceiros (excepto ACP e Bangladesh) (3) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) 137,77 137,77 137,77 200,59 137,77 137,77 137,77 200,59 (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) ACP (1) (2) (3) 76,44 76,44 76,44 76,44 76,44 76,44 76,44 76,44 43,88 43,88 43,88 65,87 43,88 43,88 43,88 65,87 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 146,86 45,38 Direitos de importação (5) Bangladesh (4) Basmati Índia e Paquistão (6) 0,00 0,00 111,06 111,06 111,06 111,06 111,06 111,06 111,06 111,06 64,65 64,65 64,65 95,95 64,55 64,55 64,55 95,95 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 212,59 (7) Egipto (8) 173,10 173,10 173,10 173,10 173,10 173,10 173,10 173,10 103,33 103,33 103,33 150,44 103,33 103,33 103,33 150,44 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 341,25 105,00 (1) No que se refere às importações de arroz, originário dos Estados ACP, o direito de importação é aplicável no âmbito do regime definido pelos Regulamentos (CE) n. o 1706/98 do Conselho (JO L 215 de 1. 8. 1998, p. 12) e (CE) n. o 2603/97 da Comissão (JO L 351 de 23. 12. 1997, p. 22), alterado. (2) Em conformidade com o Regulamento (CEE) n. o 1706/98, os direitos de importação não são aplicados aos produtos originários dos Estados de África, das Caraíbas e do Pacífico (ACP) e importados directamente para o departamento ultramarino da Reunião. (3) O direito de importação de arroz para o departamento ultramarino da Reunião é definido no n. o 3, do artigo 11. o, do Regulamento (CE) n. o 3072/95. (4) No que se refere às importações de arroz, à excepção das trincas de arroz (código NC 1006 40 00), originário do Bangladesh, o direito de importação é aplicável no âmbito do regime definido pelos Regulamentos n. o 3491/90 do Conselho (JO L 337 de 4. 12. 1990, p. 1) e (CEE) n. o 862/91 da Comissão (JO L 88 de 9. 4. 1991, p. 7), alterado. (5) A importação de produtos originários dos países e territórios ultramarinos (PTU) está isenta de direitos de importação, em conformidade com o n. o 1 do artigo 101. o da Decisão 91/482/CEE do Conselho (JO L 263 de 19. 9. 1991, p. 1), alterada. (6) Em relação ao arroz descascado da variedade Basmati de origem indiana e paquistanesa, redução de 250 EUR/t [artigo 4. oA do Regulamento (CE) n. o 1503/96, alterado]. (7) Direito aduaneiro fixado na Pauta Aduaneira Comum. (8) No que se refere às importações de arroz, originário e proveniente do Egipto, o direito de importação é aplicável no âmbito do regime definido pelos Regulamentos (CE) n. o 2184/96 do Conselho (JO L 292 de 15. 11. 1996, p. 1) e (CE) n. o 196/97 da Comissão (JO L 31 de 1. 2. 1997, p. 53). 30. 3. 2000 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 79/25 ANEXO II Cálculo dos direitos de importação no sector do arroz 1. Direito de importação (EUR/T) (1) 200,59 455,00 137,77 455,00 (1) Paddy Trincas Descascado Branqueado Descascado Branqueado Tipo Indica Tipo Japónica 2. Elementos de cálcio: a) Preço CIF ARAG (EUR/T) b) Preço FOB (EUR/T) c) Fretes marítimos (EUR/T) d) Origem (1) Direito aduaneiro fixado na Pauta Aduaneira Comum. — — — — 336,44 310,52 423,13 330,77 — — — — 391,79 299,43 31,34 31,34 USDA USDA Operadores Operadores — — — —


title: INTERROGAZIONE SCRITTA E-0947/00 di Rosa Miguélez Ramos (PSE) alla Commissione. Reddito e protezione sociale delle raccoglitrici di frutti di mare in Galizia.

eurovoc_concepts:
EU aid
European social policy
Galicia
competence of the Member States
fisherman
mollusc
social-security contribution

text: 6. 3. 2001 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:224) europee C 72 E/9 Visto che il fenomeno si sta diffondendo e banalizzando allo stesso tempo in tutta l(cid:146)Unione, pu(cid:242) la Commissione far conoscere la sua opinione al riguardo nonchØ comunicare se Ł prevista l(cid:146)introduzione di un testo legislativo che limiti la penetrazione del commercio nella scuola pubblica? Risposta del sig. Byrne a nome della Commissione (27 luglio 2000) La Commissione Ł consapevole dell(cid:146)importanza del soggetto ricordato dall(cid:146)on. parlamentare, nonchØ degli aspetti positivi e negativi di tali procedure commerciali, come si puo(cid:146) constatare esaminando lo studio «Il marketing a scuola», finanziato dalla Commissione e disponibile dalla fine del 1998 su Internet (1). Se il ricorso a tali procedure ha come conseguenza la diffusione di pubblicit(cid:224) non rispondenti a verit(cid:224) ovvero di messaggi pubblicitari nascosti, risultano di applicazione le disposizioni di cui alla direttiva 84/ 450/CEE del Consiglio del 10 settembre 1984, relativa al ravvicinamento delle disposizioni legislative, regolamentari e amministrative degli Stati membri in materia di pubblicit(cid:224) ingannevole (2). Tuttavia la Commissione, in applicazione dei principi di sussidiarit(cid:224) e di proporzionalit(cid:224), non considera che l(cid:146)adozione di testi legislativi piø precisi a livello comunitario sia la migliore iniziativa per trovare una soluzione a tale problema. In tale contesto, la Commissione si Ł gi(cid:224) messa in contatto con le parti interessate, ivi comprese le organizzazioni di consumatori, per incoraggiarle ad avviare un dialogo in vista di negoziare l(cid:146)adozione di regole non vincolanti in materia di procedure commerciali che si rivolgono ai bambini ed ai giovani. (1) http://europa. eu. int/comm/dg24/library/surveys/sur03_en. html. (2) GU L 250 del 19. 9. 1984. (2001/C 72 E/010) INTERROGAZIONE SCRITTA E-0947/00 di Rosa MiguØlez Ramos (PSE) alla Commissione (29 marzo 2000) Oggetto: Reddito e protezione sociale delle raccoglitrici di frutti di mare in Galizia In Galizia 8 500 donne si occupano della raccolta manuale dei frutti di mare con una licenza rilasciata dalla Conseller(cid:237)a de Pesca dela Xunta de Galicia. Nella legge sulla pesca in Galizia, approvata nel 1993, Ł stato disposto che queste raccoglitrici di frutti di mare dovevano essere iscritte, ai fini della previdenza sociale, nel RØgimen especial del mar (Istituto di previdenza sociale della gente di mare) in qualit(cid:224) di lavoratrici autonome. Tenuto conto dell(cid:146)esiguit(cid:224) del reddito di queste lavoratrici (mediamente 300 000 pesetas all(cid:146)anno) e per tacito accordo tra l(cid:146)amministrazione e il settore, finora non Ł stato effettuato alcun versamento dei contributi alla previdenza sociale che dovrebbero ammontare a 168 000 pesetas all(cid:146)anno, pari al 56 % della totalit(cid:224) dei redditi. Di recente, la Xunta de Galicia ha iniziato a chiedere a questa categoria l(cid:146)iscrizione al RØgimen especial del mar, pena il mancato rinnovo delle licenze. Dal canto loro, queste lavoratrici hanno chiesto di negoziare insieme ai rappresentanti dell(cid:146)amministrazione autonoma e di quella nazionale le condizioni di contribu- zione in funzione del reddito e dell(cid:146)orario di lavoro (una media di 4 ore al giorno, durante 8 o 10 giorni al mese, 10 mesi all(cid:146)anno). Come valuta la Commissione la richiesta a questa categoria di previdenza sociale pari al 56 % del proprio reddito? lavoratrici di versare contributi alla E(cid:146) a conoscenza la Commissione di altri casi nell(cid:146)Unione europea in cui i contributi alla previdenza sociale ammontano a piø del 50 % del reddito dei lavoratori? Potrebbe la Commissione, su richiesta dello Stato membro interessato, prevedere aiuti a favore di questa categoria di lavoratrici, affinchØ esse possano continuare a lavorare senza subire una riduzione esorbitante dei loro gi(cid:224) esigui redditi? C 72 E/10 Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:224) europee IT 6. 3. 2001 Risposta data dal sig. Fischler in nome della Commissione (5 giugno 2000) La Commissione ricorda all(cid:146)onorevole parlamentare che il competenza degli Stati membri. livello dei contributi sociali Ł di esclusiva Le informazioni sulla sicurezza sociale di cui la Commissione dispone sono raccolte nella pubblicazione intitolata «Mutual Information System on Social Protection in the Member States of the European Union» (MISSOC), che riporta nei minimi particolari in ciascuno Stato membro. La pubblicazione Ł direttamente accessibile via Internet al seguente indirizzo: http://europa. eu. int/comm/employment_social/soc-prot/missoc98. le diverse prestazioni La Commissione non pu(cid:242) prevedere un meccanismo di aiuto che consenta di prendere parzialmente a carico i contributi sociali. Una simile eventualit(cid:224) non rientra nelle possibilit(cid:224) di finanziamento delle linee di bilancio della Commissione. (2001/C 72 E/011) INTERROGAZIONE SCRITTA E-0956/00 di Gorka Kn(cid:246)rr Borr(cid:224)s (Verts/ALE) alla Commissione (29 marzo 2000) Oggetto: Abbandono di terre coltivate La progressiva perdita di reddito subita dagli agricoltori del settore della frutta secca in Catalogna ha comportato un continuo abbandono delle campagne che negli anni (cid:146)90 ha raggiunto circa il 39,4 % della superficie coltivata. Oltre ai problemi socioeconomici che tale abbandono comporta, occorre tener conto anche dell(cid:146)aumento del rischio di incendi e di erosione del suolo. Quali misure pensa di adottare la Commissione per ripopolare e riconvertire la campagna catalana, impedendo l(cid:146)abbandono delle terre coltivate? Intende la Commissione fare ricorso ad azioni strutturali a tal fine? Risposta data dal sig. Fischler in nome della Commissione (5 maggio 2000) La nuova politica di sviluppo rurale, adottata dal Consiglio nel giugno 1999, Ł diventata il secondo pilastro della politica agricola comune. Elemento essenziale del modello agricolo europeo, essa Ł intesa a mettere in atto una struttura coerente e duratura che garantisca l(cid:146)avvenire delle zone rurali favorendo il mantenimento e la creazione di posti lavoro. I grandi assi di tale sviluppo sono i seguenti: rafforzamento del settore agricolo e forestale, miglioramento della competitivit(cid:224) delle zone rurali e tutela dell(cid:146)ambiente e del patrimonio rurale. Tra le misure strutturali previste dal regolamento (CE) n. 1257/1999 del Consiglio, del 17 maggio 1999, sul sostegno allo sviluppo rurale da parte del Fondo europeo agricolo di orientamento e di garanzia (FEAOG) e che modifica ed abroga taluni regolamenti (1), figurano segnatamente aiuti al rimboschimento dei terreni agricoli, indennit(cid:224) compensative nelle zone svantaggiate o soggette a vincoli ambientali nonchØ aiuti agroambientali, che dovrebbero contribuire a dissipare i timori espressi dall(cid:146)onorevole parlamentare. Va osservato che talune misure agroambienbtali, presentate dalle autorit(cid:224) spagnole ed approvate in virtø del regolamento (CEE) n. 2078/92 del Consiglio, del 30 giugno 1992, relativo a metodi di produzione agricola compatibili con le esigenze di protezione dell(cid:146)ambiente e con la cura dello spazio naturale (2) (periodo 1995-1999), consentivano gi(cid:224) di concedere aiuti ai produttori di frutta secca, alle condizioni previste nei relativi programmi. Spetta allo Stato membro interessato presentare i programmi nazionali di sviluppo rurale, nel pieno rispetto del principio di sussidiariet(cid:224). Quanto alle zone che non rientrano nell(cid:146)obiettivo 1, come la Catalogna, gli Stati membri interessati possono presentare programmi di sviluppo rurale che contengano le sopra citate misure, per ottenere un eventuale finanziamento a titolo del FEAOG garanzia. Tali programmi debbono descrivere in particolare la situazione della zona presa in esame, i problemi specifici, la strategia proposta e le priorit(cid:224), nonchØ le misure previste per mettere in atto i programmi in parola