title: Joint Assembly of the Convention concluded between the African, Caribbean and Pacific States and the European Community (ACP-EU) - Resolution on the impact of health and plant health measures on the export of ACP products to the European Union

eurovoc_concepts:
ACP countries
ACP-EU Convention
ACP-EU Joint Assembly
EU aid
European standard
originating product
plant health legislation
resolution

formats: html print


title: Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het "Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad inzake ongewenste stoffen en producten in diervoeding"

eurovoc_concepts:
animal nutrition
food additive
food inspection
foodstuffs legislation
toxic substance

formats: html pdf print

text: 18. 5. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 140/9 Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het „Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad inzake ongewenste stoffen en producten in diervoeding” (2000/C 140/04) De Raad heeft op 23 maart 2000 besloten het Economisch en Sociaal Comité overeenkomstig artikel 152 van het EG-Verdrag te raadplegen over het voornoemde voorstel. De afdeling „Landbouw, plattelandsontwikkeling, milieu”, die was belast met de voorbereidende werkzaamheden, heeft haar advies op 15 maart 2000 goedgekeurd; rapporteur was de heer Nielsen. Het Comité heeft tijdens zijn 371e zitting (vergadering van 29 maart 2000) het volgende advies uitgebracht, dat met 81 stemmen vo´ o´ r en 2 stemmen tegen, bij 1 onthouding, is goedgekeurd. 1. Achtergrond 1. 1. Tijdens de dioxinecrisis in juni/juli 1999 legde de Commissie een ambitieus werkprogramma voor, dat door de Raad unaniem werd goedgekeurd. Het onderhavige voorstel maakt deel uit van dit werkprogramma. Het impliceert een forse aanscherping van de regels inzake ongewenste stoffen en producten in diervoeding. Deze regels dateren van 1974 (1) en werden na tal van wijzigingen gecodificeerd bij Richtlijn 1999/29/EG (2). 1. 2. De voorgestelde richtlijn hangt ook samen met het Witboek over voedselveiligheid (3), dat nadien werd uitge- bracht. In dit witboek beschrijft de Commissie de hoofdbegin- selen van het voedselveiligheidsbeleid en geeft zij een overzicht van de voorstellen die zij de komende tijd wil indienen om de maatregelen betreffende de verschillende schakels van de levensmiddelenketen („van boer tot bord”) samenhangender te maken. Het onderhavige richtlijnvoorstel is één van de vele voorstellen die zij op het gebied van diervoeding voorziet, evenals de huidige voorstellen die in de context van voedselvei- ligheid worden genoemd. 1. 3. Met Richtlijn 1999/29/EG wordt beoogd het in dier- voeders aanwezige gehalte aan ongewenste stoffen en produc- ten die schadelijk kunnen zijn voor de gezondheid van mens en dier, te verlagen. In de preambule van de richtlijn staat dat het onmogelijk is om ervoor te zorgen dat diervoeders volledig vrij van dergelijke stoffen en producten zijn, en dat het niet realistisch is normen onder de bepaalbaarheidsgrens van de analysemethoden vast te stellen. Voedermiddelen en diervoe- ders mogen in de EU pas in het verkeer worden gebracht indien zij van „gezonde handelskwaliteit” zijn en de nader bepaalde maximumgrenzen voor ongewenste stoffen niet worden overschreden (4). Bijlage I van Richtlijn 1999/29/EG, die in het licht van 1. 4. de ontwikkeling van de wetenschappelijke en technische kennis steeds door de Commissie in samenwerking met het Permanent Comité voor veevoeders wordt aangepast, omvat momenteel grenswaarden voor zes chemische stoffen (arseen, lood, fluor, kwik, nitriet en cadmium), 21 verschillende pro- ducten (waaronder aflatoxine, dieldrin en dioxine), en twaalf botanische onzuiverheden (verschillende soorten mosterdza- den e. d. ). Deze maximumgehalten gelden voor bepaalde, nader In de bijlage aangegeven voedermiddelen en diervoeders. worden geen grenswaarden vastgesteld voor het gehalte aan ongewenste stoffen in additieven (5); deze vallen in bepaalde gevallen onder de algemene eis dat voedermiddelen en diervoe- ders van „gezonde handelskwaliteit” moeten zijn. 1. 5. De Commissie stelt nu de volgende wijzigingen voor: — het toepassingsgebied van de richtlijn wordt uitgebreid met additieven in diervoeding; — verdunning bij overschrijding van de toegestane maxima wordt verboden (6); — er worden geen uitzonderingen om bijzondere redenen van lokale aard meer gemaakt; — er kan een actiedrempel worden vastgesteld, die duidelijk lager ligt dan de grenswaarde, zodat in een vroeg stadium een onderzoek naar de oorzaak van de verontreiniging kan worden gestart om deze te beperken of weg te nemen; — de procedurevoorschriften inzake het Permanent Comité voor veevoeders (7) worden aangepast. (1) Richtlijn 74/63/EEG, PB L 38 van 11. 2. 1974, blz. 31. (2) PB L 115 van 4. 5. 1999, blz. 32. (3) COM(1999) 719 def. van 12. 1. 2000. (4) Voedermiddelen zijn hoofdzakelijk producten die voor de berei- ding van mengvoeders worden gebruikt. (5) Additieven zijn stoffen, preparaten of micro-organismen die aan diervoeder worden toegevoegd om een positief effect teweeg te brengen bij het gebruik van het voer. (6) Op enkele ongewenste stoffen na is het voor bedrijven momenteel mogelijk de concentratie ongewenste stoffen en producten in een partij voedermiddelen of diervoeders te verdunnen. (7) Besluit 1999/468/EG van de Raad, PB L 184 van 17. 7. 1999, blz. 23. C 140/10 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 18. 5. 2000 2. Algemene opmerkingen 2. 1. Het Comité onderschrijft de doelstellingen en prioritei- ten die de Commissie in haar witboek uiteenzet in het kader van het streven om voedselveiligheid in de EU door middel van samenhangende maatregelen in alle schakels van de levensmiddelenketen voorrang te geven. Aangezien alle betrok- ken belangenorganisaties in het ESC vertegenwoordigd zijn, is het Comité het aangewezen forum om zowel de meer algemene aspecten als de concrete voorstellen inzake het toekomstige voedselveiligheidsbeleid van de EU te behandelen. In beide opzichten wil het dan ook een constructieve, realistische bijdrage tot uitvoering van een verantwoord voedselveilig- heidsbeleid in de EU leveren. 2. 2. Het Comité steunt in dit verband ook het dioxine- werkprogramma van de Commissie. Na de acute situatie in juni 1999 werd de aandacht gericht op het meer permanente dioxineprobleem. Het Comité onderkent dit milieuprobleem, waarvan de omvang afhankelijk van de verbrandingstechnolo- gie van land tot land verschilt. 2. 3. Net als andere milieuproblemen in de EU dient het dioxineprobleem volgens het Comité in de eerste plaats bij de bron te worden aangepakt, enerzijds door afvalstoffen die bij verbranding tot dioxinevorming leiden, uit te sorteren en te recyclen of te elimineren, anderzijds door rookfilters op verbrandingsinstallaties te plaatsen om de resterende dioxine op te vangen. De afgelopen jaren is een zekere afname van de dioxine-uitstoot geconstateerd, maar het zal nog jaren duren voordat het dioxinegehalte in het belaste deel van het visbe- stand en in de belaste gebieden merkbaar zal dalen. Daarom dienen er realistische grenswaarden te worden vastgesteld en dienen de zwaarst belaste visserij- en landbouwproducten uit de voedselketen te worden verwijderd. Het is daarbij van belang dat overeenstemming bestaat tussen de grenswaarden voor producten voor menselijke consumptie en die voor dioxine in oliën en vetstoffen in diervoeding, waarbij deze laatste grenswaarden via bovengenoemde comitéprocedure moeten worden vastgesteld. 2. 4. Het dioxineprobleem illustreert zo de nauwe samen- hang die tussen voedselveiligheid en bescherming van het milieu bestaat. De productie van plantaardige en dierlijke voedingsmiddelen ondervindt in de diverse fases invloeden van het milieu in de vorm van verschillende chemische verbindingen. Net als dioxine dienen deze verbindingen in de eerste plaats bij de bron te worden aangepakt. Verbetering van de voedselveiligheid moet daarom gepaard gaan met extra EU- maatregelen op milieugebied. Tegelijkertijd moet er evenwel op worden toegezien dat de inspanningen van de EU ter zake niet worden ondergraven door invoer uit derde landen. hoeveelheid ongewenste stoffen en producten in diervoeding en daarmee in de voedselketen en zou meer moeten worden gedaan om deze verminderen. Dit zou niet alleen in overeen- stemming zijn met de in verband met het witboek genoemde aspecten, maar ook met het voorzorgsbeginsel. Het gehalte aan ongewenste stoffen en producten in diervoeding mag onder geen enkel beding gevaar opleveren voor de gezondheid van mens en dier. De afzonderlijke grenswaarden dienen daarom te worden vastgesteld op basis van de huidige kennis en de beschikbare wetenschappelijke gegevens; daarbij dient een adequate veiligheidsmarge te worden ingebouwd voor het geval de huidige kennis onvoldoende is en de verschillende risicofactoren synergie-effecten sorteren. In dit 2. 6. licht steunt het Comité de invoering van specifieke grenswaarden voor het gehalte aan ongewenste stoffen in additieven en het uitsluiten van de mogelijkheid tot verdunning, ook al gaat het hier om ingrijpende voorstellen die een koerswijziging ten aanzien van het huidige beleid inhouden. De strengere regels zullen de betrokken bedrijven er meer toe bewegen om preventieve maatregelen te treffen in de vorm van controle op de kwaliteit van grondstoffen, nadere contractuele verplichtingen ten aanzien van leveranciers en bestrijding van de verontreiniging aan de bron. Wel dient in dit verband te worden verduidelijkt wat er moet gebeuren met grondstoffen (bijvoorbeeld graan) waarvoor de grenswaarden worden overschreden, terwijl de verontreiniging niet de schuld van de producent zelf is. Goedkeuring van dit voorstel zal evenwel — ceteris paribus — inhouden dat de productie van voeders binnen de EU duurder wordt, en de Commissie dient in de context van de goedkeuring van dit voorstel een kosten/batenanalyse van de effecten daarvan voor te leggen. Het Comité steunt de controlemaatregelen die de 2. 7. Commissie in het witboek voorstelt, ook wat de samenwerking tussen communautaire en nationale controlediensten betreft. Het vindt dat de communautaire en nationale controle- systemen in de toekomst dusdanig opgezet moeten worden dat bedrijven in de diervoedingsector, grondstofproducenten, enz. zoveel mogelijk worden gestimuleerd om het gehalte aan ongewenste stoffen tot een minimum te beperken. Het Comité denkt daarbij aan verdere uitbouw van verplichte en goed- gekeurde maatregelen voor controle door de bedrijven zelf, die verontreinigingsbronnen sneller en effectiever kunnen opsporen dan nationale controlediensten. De goedkeuring of certificatie van deze controlemaatregelen, alsmede de kwali- teitsbewaking en de registratie van gegevens van partijen dienen veel meer volgens het HACCP-systeem te verlopen, zodat de oorzaken van verontreiniging voortaan sneller en effectiever opgespoord kunnen worden. Daartoe is het noodza- kelijk technische apparatuur en IT-systemen te ontwikkelen en te gebruiken en extra scholingsmaatregelen te treffen. 2. 5. In de context van het onderhavige richtlijnvoorstel zou meer aandacht moeten worden besteed aan de totale 2. 8. Er dient tevens te worden gezorgd voor een doeltreffen- de controle die in alle lidstaten op dezelfde manier wordt 18. 5. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 140/11 uitgevoerd. Gezien de kosten van het verwijderen van partijen waarvan het gehalte aan ongewenste stoffen de grenswaarden overschrijdt, kunnen bedrijven in de verleiding worden ge- bracht om „na te laten te constateren” dat de grenswaarden bij bepaalde partijen in een productiefase zijn overschreden. Bovendien is het moeilijk vast te stellen of uit derde landen ingevoerde partijen gemengd zijn, en of afgewezen partijen na menging „terugkeren”. Hetzelfde geldt voor de bereiding van mengvoeder op landbouwbedrijven zelf. Het Comité verwacht dat toekomstige controle, registratie, kwaliteitsbewaking e. d. op de bedrijven in combinatie met extra inspanningen van de autoriteiten, contractuele verplichtingen voor leveranciers uit derde landen e. d. , de omvang van deze problemen zullen helpen verminderen. Enerzijds moeten de grenswaarden volgens bovenge- 2. 9. noemde beginselen worden vastgesteld op een niveau dat in praktijk haalbaar is. Anderzijds dient bij de vaststelling van de afzonderlijke grenswaarden ook ruim voldoende rekening te worden gehouden met allerlei aspecten op b. v. praktisch, technologisch, economisch en mededingingsvlak die zich bij de desbetreffende ongewenste stof of het desbetreffende ongewenste product in combinatie met het desbetreffende diervoeder, voedermiddel of additief doen gelden. In het bijzonder dient bij de vaststelling van de grenswaarden voor ongewenste stoffen en producten in additieven te worden uitgegaan van de beperkte concentratie daarvan in kant en klare mengvoeders. 2. 10. Voorwaarde voor strengere EU-eisen op dit gebied en aanverwante gebieden is dat de internationale handelsvoor- schriften voortdurend worden aangepast. Dit is niet in de laatste plaats van doorslaggevende betekenis voor het inter- nationale concurrentievermogen van de diervoerderindustrie. In het witboek wordt al aangegeven dat zich in dit opzicht een opmerkelijke ontwikkeling heeft voltrokken. Het Comité dringt erop aan dat de EU haar uiterste best doet om bij derde landen meer begrip voor deze aspecten te kweken en extra inspanningen doet om de wetenschappelijke kennis op dit vlak te vergroten. 2. 11. De voorgestelde richtlijn verplicht de lidstaten om onderzoek te laten verrichten naar de oorzaken van de verontreiniging en naar methodes om deze weg te nemen of te beperken, wanneer een hoog gehalte aan bepaalde ongewenste stoffen of producten is geconstateerd. Met het oog hierop kan de Commissie in samenwerking met het Permanent Comité voor diervoeders in de bijlage voor de betrokken stoffen en producten een actiedrempel vaststellen, die „duidelijk lager ligt dan het maximumgehalte”. Het Comité steunt dit voorstel, mits de invoering van dergelijke actiedrempels geen twijfel omtrent de wetenschappelijke basis doet rijzen. Bovendien is het beslist zaak te voorkomen dat door het hanteren van actiedrempels de betrokken bedrijven in de problemen raken, b. v. doordat zij in opspraak komen en door een mogelijk verkeerd opvatten van de werkelijke situatie. 2. 12. Momenteel is het in het kader van de uitzonderingen om bijzondere redenen mogelijk dat de grenswaarden in diervoeding die op een landbouwbedrijf zonder verdere bewer- king wordt bereid en gebruikt, worden overschreden, b. v. als gevolg van het ontstaan van toxische stoffen in graan onder invloed van klimatologische omstandigheden. In de praktijk is echter geen gebruik gemaakt van deze mogelijkheid, en het Comité is het er daarom mee eens dat deze uitzondering wordt geschrapt. Wanneer minder pesticiden worden gebruikt, stijgt echter wel de kans op schimmelziekten en dus op vorming van toxische stoffen. 3. Specifieke opmerkingen 3. 1. In de definities van „diervoeders” en „voedermiddelen” in artikel 2 worden dezelfde elementen en begrippen net iets anders aangeduid; dit dient gelijkgetrokken te worden. Bovendien worden in sommige bepalingen gelijkluidende formuleringen gebruikt, zodat het voorstel vereenvoudigd kan worden, b. v. artikel 10, inzake de plicht om de autoriteiten op de hoogte te brengen van overschrijding van de grenswaarden, en de artikelen 11 en 12 inzake de regelgevingsprocedure voor het Permanent Comité voor dier- voeders. lid 3, 3. 2. Worden de voorstellen overgenomen, dan dient ook de bijlage te worden aangepast. Het is niet duidelijk of de Commissie voor de diverse ongewenste stoffen in diervoeders, voedermiddelen en additieven aparte of gelijke grenswaarden wil vaststellen. Het is onder meer de vraag in hoeverre het in sommige gevallen gerechtvaardigd is, gedifferentieerde grenswaarden voor het gehalte aan ongewenste stoffen in additieven te hanteren. 3. 3. In het voorstel staat niets over decontaminatie. Het Comité meent dat decontaminatie toegestaan moet worden indien de kwaliteit van het desbetreffende diervoeder, voeder- middel of additief daardoor niet wordt aangetast. 3. 4. Van bepaalde zijden is uiting gegeven aan de bezorgd- heid dat het voeren aan dieren van b. v. genetisch gemodificeer- de maïs en soja-eiwitten die markergenen voor antibiotica bevatten, kan leiden tot een verhoogde antibioticaresistentie. Het Comité gaat ervan uit dat tijdens de goedkeuringsproce- dure en de aanstaande regulering van „nieuwe diervoeding” voldoende aandacht aan dit risico wordt geschonken. 3. 5. Nikkel wordt gebruikt als katalysator bij de verharding van vet. Gewoonlijk wordt dit nà het proces verwijderd, maar het is in hoge concentraties in partijen vet voor diervoeder aangetroffen. Nikkel is uit milieuoogpunt ongewenst en kan allergie veroorzaken. Krachtens de bijlage bij Richtlijn 96/25/EEG „moeten voedermiddelen, voorzover dat in verband met ‘good manufacturing practices‘ mogelijk is, vrij zijn van chemische onzuiverheden die direct verband houden met het C 140/12 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 18. 5. 2000 gebruik, tijdens het fabricageproces, van technische hulpmid- delen. ”. Deze bepaling is ontoereikend gebleken en daarom dient in de bijlage bij deze richtlijn een grenswaarde voor nikkel te worden opgenomen. Brussel, 29 maart 2000. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité B. RANGONI MACHIAVELLI Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het „Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en van de Raad tot wijziging van Richtlijn 79/373/EEG betreffende de handel in mengvoeders” (2000/C 140/05) De Raad heeft op 23 maart 2000 besloten, het Economisch en Sociaal Comité overeenkomstig artikel 152 van het EG-verdrag te raadplegen over het voornoemde voorstel. De afdeling „Landbouw, plattelandsontwikkeling, milieu”, die was belast met de voorbereidende werkzaamheden, heeft haar advies op 15 maart 2000 goedgekeurd; rapporteur was de heer E. Nielsen. Het Comité heeft tijdens zijn 371e zitting (vergadering van 29 maart 2000) het volgende advies uitgebracht, dat met 78 stemmen vo´ o´ r en 1 stem tegen werd goedgekeurd. 1. Achtergrond 1. 1. De EU-regelgeving op het gebied van diervoeder is uitvoerig en ingewikkeld. Er wordt zoveel mogelijk rekening gehouden met de verschillende overwegingen ten aanzien van veiligheid en gezondheid, informatie over inhoud en gebruik, en de vrije concurrentie en handel. De Commissie stelt nu voor een zogenaamde „verplichte open vermelding” voor diervoeder in te voeren, d. w. z. dat gedetailleerde informatie over de ingrediënten zelf en de hoeveelheden ervan moet worden gegeven. Momenteel hoeven alleen de categorieën ingrediënten te worden vermeld („gesloten vermelding”). Om te voorkomen dat het diervoeder door middel van bepaalde vermeldingen wordt aangeprezen of consumenten misleidende informatie wordt gegeven, blijft de regel gelden dat alleen objectieve of meetbare eenheden waarvan de juistheid aangetoond kan worden, opgegeven mogen worden. Richtlijn 79/373/EEG van de Raad betreffende de 1. 2. in mengvoeders (1), zoals gewijzigd bij Richtlijn handel 90/44/EEG van de Raad (2), bevat regels voor de etikettering van samenstelling en gebruik van mengvoeders. In 1990, toen (1) PB L 86 van 6. 4. 1979, blz. 30. (2) PB L 27 van 31. 1. 1990, blz. 35. Richtlijn 90/44/EEG werd vastgesteld, leverde de bepaling van de hoeveelheden van de ingrediënten in diervoeder problemen op het vlak van de controle op, onder meer als gevolg van de aard van de gebruikte producten, de complexiteit van de mengsels en de productiemethoden. Daarom werd besloten dat de hoeveelheden van de bestanddelen niet vermeld hoefden te worden; verschillende ingrediënten werden onder een ge- meenschappelijke naam gegroepeerd en ingrediënten werden per categorie vermeld. 1. 3. Vervolgens is hevig gediscussieerd over de vraag of voor een open c. q. gesloten vermelding moest worden geko- zen. Het Europees Parlement en zijn „tijdelijke enquêtecommis- sie BSE” hebben sinds februari 1997 voortdurend aangedron- gen op een verplichte, open vermelding met informatie over samenstelling en herkomst van de ingrediënten, en ook werd meermalen gepleit voor de vermelding van kwantitatieve gegevens. De Commissie en het Permanent Comité voor diervoeding hebben in reactie hierop benadrukt dat het in dat geval mogelijk moet zijn de gegevens op basis van erkende analysemethoden te controleren. Op een vergadering van het Permanent Comité voor diervoeding in juli 1999 — tijdens de dioxinecrisis — gaven de meeste lidstaten echter wel de voorkeur aan een facultatieve, open vermelding


title: Συνέλευση Ίσης Εκπροσώπησης της Σύμβασης που συνάφθηκε μεταξύ των κρατών της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού και της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΑΚΕ-ΕΕ) - Ψήφισμα  για μία παρέκκλιση από τον ΠΟΕ (ΑΚΕ-ΕΕ 2940/00/τελ.)

eurovoc_concepts:
ACP countries
ACP-EU Convention
ACP-EU Joint Assembly
World Trade Organisation
cooperation policy
resolution
trade agreement (EU)


title: Assembleia Paritária da Convenção celebrada entre os Estados de África, das Caraíbas e do Pacífico e a União Europeia (ACP-UE) - Resolução sobre as tensões étnicas actuais nas Ilhas Salomão

eurovoc_concepts:
ACP-EU Convention
ACP-EU Joint Assembly
Solomon Islands
establishment of peace
ethnic conflict
fact-finding mission
human rights


title: Verordnung (EG) Nr. 623/2000 der Kommission vom 23. März 2000 zur Festsetzung der Höchsterstattung bei der Ausfuhr von Roggen im Rahmen der Ausschreibung gemäß der Verordnung (EG) Nr. 1758/1999

eurovoc_concepts:
award of contract
export refund
rye
third country

formats: pdf print

text: L 75/48 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 24. 3. 2000 VERORDNUNG (EG) Nr. 623/2000 DER KOMMISSION vom 23. März 2000 zur Festsetzung der Höchsterstattung bei der Ausfuhr von Roggen im Rahmen der Ausschreibung gemäß der Verordnung (EG) Nr. 1758/1999 DIE KOMMISSION DER EUROPÄISCHEN GEMEINSCHAFTEN — gestützt auf den Vertrag zur Gründung der Europäischen Gemeinschaft, gestützt auf die Verordnung (EWG) Nr. 1766/92 des Rates vom 30. Juni 1992 über die gemeinsame Marktorganisation für Getreide (1), zuletzt geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 1253/1999 (2), gestützt auf die Verordnung (EG) Nr. 1501/95 der Kommission vom 29. Juni 1995 mit Durchführungsbestimmungen zur Verordnung (EWG) Nr. 1766/92 des Rates hinsichtlich der Gewährung von Ausfuhrerstattungen und zur Festlegung der bei Störungen im Getreidesektor zu treffenden Maßnahmen (3), zuletzt geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 2513/98 (4), insbesondere auf Artikel 7, in Erwägung nachstehender Gründe: (1) (2) Eine Ausschreibung der Erstattung und/oder der Abgabe bei der Ausfuhr von Roggen nach allen Drittländern mit Ausnahme von Estland, Lettland, Litauen, Polen, der Tschechischen Republik, der Slowakei, Ungarn, Rumä- nien, Bulgarien und Slowenien wurde durch die Verord- nung (EG) Nr. 1758/1999 der Kommission (5), geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 506/2000 (6), eröffnet. Nach Artikel 7 der Verordnung (EG) Nr. 1501/95 kann die Kommission auf der Grundlage der eingereichten Angebote nach dem Verfahren des Artikels 23 der Verordnung (EWG) Nr. 1766/92 beschließen, unter Berücksichtigung der Kriterien nach Artikel 1 der Verordnung (EG) Nr. 1501/95 eine Höchstausfuhrerstat- In einem solchen Fall wird der tung festzusetzen. Zuschlag jedem Bieter erteilt dessen Angebot der Höchstausfuhrerstattung entspricht oder darunter liegt bzw. sich auf eine Ausfuhrabgabe bezieht. (3) (4) Die Anwendung der vorgenannten Kriterien auf die derzeitige Marktlage bei der betreffenden Getreideart führt zur Festsetzung einer Höchstausfuhrerstattung in Höhe des in Artikel 1 genannten Betrages. Die in dieser Verordnung vorgesehenen Maßnahmen entsprechen der Stellungnahme des Verwaltungsaus- schusses für Getreide — HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN: Artikel 1 Die Höchsterstattung bei der Ausfuhr von Roggen wird für die vom 17. bis zum 23. März 2000 im Rahmen der Ausschrei- bung gemäß der Verordnung (EG) Nr. 1758/1999 einge- reichten Angebote auf 64,99 EUR/t festgesetzt. Diese Verordnung tritt am 24. März 2000 in Kraft. Artikel 2 Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitglied- staat. Brüssel, den 23. März 2000 Für die Kommission Franz FISCHLER Mitglied der Kommission (1) ABl. L 181 vom 1. 7. 1992, S. 21. (2) ABl. L 160 vom 26. 6. 1999, S. 18. (3) ABl. L 147 vom 30. 6. 1995, S. 7. (4) ABl. L 313 vom 21. 11. 1998, S. 16. (5) ABl. L 210 vom 10. 8. 1999, S. 3. (6) ABl. L 62 vom 9. 3. 2000, S. 22


title: Kommissionens forordning (EF) nr. 621/2000 af 23. marts 2000 om indledning af en fornyet undersøgelse vedrørende en ny eksportør af Rådets forordning (EF) nr. 1950/97 om indførelse af en endelig antidumpingtold på importen af sække og poser af polyethylen eller polypropylen med oprindelse i bl.a. Indien og om suspension af tolden for så vidt angår importen fra en eksportør i dette land og om registrering af denne import

eurovoc_concepts:
India
anti-dumping duty
anti-dumping legislation
originating product
packaging product
plastics

text: 24. 3. 2000 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 75/45 KOMMISSIONENS FORORDNING (EF) Nr. 621/2000 af 23. marts 2000 om indledning af en fornyet undersøgelse vedrørende en ny eksportør af Rådets forordning (EF) nr. 1950/97 om indførelse af en endelig antidumpingtold på importen af sække og poser af polyethylen eller polypropylen med oprindelse i bl. a. Indien og om suspension af tolden for så vidt angår importen fra en eksportør i dette land og om registrering af denne import KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER HAR — under henvisning til traktaten om oprettelse af Det Europæiske Fællesskab, under henvisning til Rådets forordning (EF) nr. 384/96 af 22. december 1995 om beskyttelse mod dumpingimport fra lande, der ikke er medlemmer af Det Europæiske Fællesskab (1) (i det følgende benævnt »grundforordningen«), senest ændret ved forordning (EF) nr. 905/98 (2), særlig artikel 11, stk. 4, efter høring af Det Rådgivende Udvalg, og ud fra følgende betragtninger: (1) (2) (3) A. Anmodning om en fornyet undersøgelse Kommissionen har modtaget en anmodning om en fornyet undersøgelse vedrørende en ny eksportør i henhold til artikel 11, stk. 4, i grundforordningen. Anmodningen blev indgivet af en eksporterende produ- cent følgende Indien, Subham Polymers Ltd (i det benævnt »ansøgeren«). i (5) (6) B. Vare Den pågældende vare er den vare, der er beskrevet i artikel 1 i Rådets forordning (EF) nr. 1950/97 (3) (i det følgende benævnt »forordningen«), ændret ved forord- ning (EF) nr. 96/1999 (4), nemlig sække og poser af den art, der anvendes til emballage, ikke af trikotage, frem- stillet af strimler af polyethylen eller polypropylen, af vævet stof af vægt 120 g og derunder pr. m2. Varen tariferes i øjeblikket under KN-kode 6305 32 81, og 6305 33 91, ex 3923 29 90. Disse koder angives blot til orientering. ex 3923 21 00, ex 3923 29 10 C. Gældende foranstaltninger De i øjeblikket gældende foranstaltninger er en endelig antidumpingtold indført ved forordningen, hvorefter importen til Fællesskabet af den pågældende vare med oprindelse i Indien og fremstillet af dette selskab er genstand for en endelig antidumpingtold på 36,0 % med undtagelse af importen fra et antal udtrykkeligt nævnte selskaber, for hvilke tolden er lavere. Denne forordning blev efterfølgende ændret ved forordning (EF) nr. 96/ 1999. D. Årsagerne til den fornyede undersøgelse (4) Ansøgeren hævder, at selskabet ikke eksporterede den pågældende vare til Fællesskabet i den undersøgelsespe- foranstaltningerne, dvs. riode, der lå til grund for (7) (1) EFT L 56 af 6. 3. 1996, s. 1. (2) EFT L 128 af 30. 4. 1998, s. 18. (3) EFT L 276 af 9. 10. 1997, s. 1. (4) EFT L 11 af 16. 1. 1999, s. 1. perioden fra 1. april 1994 til 31. marts 1995 (i det følgende benævnt »den oprindelige undersøgelsespe- riode«). Ansøgeren påstår yderligere, at selskabet først begyndte at eksportere den pågældende vare til Fællesskabet efter udløbet af undersøgelsesperioden, og at det ikke er forretningsmæssigt forbundet med nogen af de eksporte- rende producenter af den pågældende vare, som er omfattet af ovennævnte antidumpingforanstaltninger. E. Procedure Producenter i Fællesskabet, som vides at være berørt af sagen, blev underrettet om ovennævnte anmodning og fik lejlighed til at fremsætte bemærkninger. Der blev ikke modtaget nogen bemærkninger. Efter at have undersøgt de foreliggende oplysninger konkluderer Kommissionen, at der er tilstrækkelige beviser til at berettige indledningen af en fornyet under- søgelse i henhold til artikel 11, stk. 4, i grundforord- ningen med henblik på at fastsætte ansøgerens individu- elle dumpingmargen og, hvis der konstateres dumping, den told, som skal gælde for importen af den pågæl- dende vare fra dette selskab til Fællesskabet a) Spørgeskemaer indhente de oplysninger, som Kommissionen For at anser for nødvendige for sin undersøgelse, vil den sende et spørgeskema til ansøgeren. b) Indhentning af oplysninger og afholdelse af høringer Alle interesserede parter opfordres til at give udtryk for deres mening skriftligt og fremlægge dokumentation herfor. Kommissionen kan desuden høre interesserede parter mundtligt, hvis de fremsætter skriftligt anmod- ning herom og påviser, at der er særlige årsager til, at de bør høres. F. Suspension af den gældende told og registrering af importen I henhold til artikel 11, stk. 4, i grundforordningen skal den gældende antidumpingtold suspenderes for så vidt angår den import af den pågældende vare med oprin- delse i Indien, som fremstilles og sælges med henblik på eksport til Fællesskabet af ansøgeren. Samtidig skal denne import gøres til genstand for registrering i over- ensstemmelse med forordningens artikel 14, stk. 5, så L 75/46 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 24. 3. 2000 der kan opkræves antidumpingtold med tilbagevirkende kraft fra datoen for indledningen af denne fornyede undersøgelse, hvis den fører til en konklusion om, at ansøgeren sælger varer til dumpingpriser. Størrelsen af ansøgerens eventuelle fremtidige afgiftstilsvar kan ikke vurderes på dette stade i proceduren. G. Frister (8) Af hensyn til en forsvarlig forvaltning bør der fastsættes en frist, hvori: — interesserede parter kan give sig til kende over for Kommissionen, fremsætte deres synspunkter skrift- ligt og afgive oplysninger, der vil blive taget i betragtning i forbindelse med undersøgelsen — interesserede parter kan fremsætte skriftlig anmod- ning om at blive hørt mundtligt af Kommissionen. H. Manglende samarbejdsvilje (9) I tilfælde, hvor en af de interesserede parter nægter at give adgang til de nødvendige oplysninger eller undlader at meddele dem inden for de fastsatte frister eller lægger væsentlige hindringer i vejen for undersøgelsen, kan der træffes foreløbige eller endelige afgørelser, positive eller negative, på grundlag af de foreliggende faktiske oplys- ninger, jf. artikel 18 i grundforordningen. (10) Hvis det konstateres, at en interesseret part har afgivet forkerte eller misvisende oplysninger, vil der blive set bort fra disse oplysninger, og de foreliggende faktiske oplysninger kan benyttes — UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: Artikel 1 Der indledes en fornyet undersøgelse af forordning (EF) nr. 1950/97 i henhold til artikel 11, stk. 4, i forordning (EF) nr. 384/96 med henblik på at fastslå, om og i hvilket omfang importen af sække og poser af polyethylen eller polypropylen KN-kode 6305 33 91, henhørende ex 3923 21 00 ex 3923 29 10 (3923 21 00 10), (3923 29 10 10) og ex 3923 29 90 (3923 29 90 10), med oprindelse i Indien, som fremstilles og sælges med henblik på eksport til Fællesskabet af Subham Polymers Ltd (Taric-tillægs- 6305 32 81, under kode A108), Indien, skal være omfattet af den ved forordning (EF) nr. 1950/97 indførte antidumpingtold. Artikel 2 Den antidumpingtold, der indførtes ved forordning (EF) nr. 1950/97, suspenderes for så vidt angår importen af den i artikel 1 omhandlede vare. Artikel 3 Toldmyndighederne pålægges at træffe passende foranstalt- ninger til at registrere den i denne forordnings artikel 1 omhandlede import, jf. artikel 14, stk. 5, i forordning (EF) nr. 384/96. Registreringen ophører ni måneder efter datoen for denne forordnings ikrafttræden. Artikel 4 Medmindre andet er fastsat, skal interesserede parter give sig til kende over for Kommissionen, fremsætte deres synspunkter skriftligt og afgive oplysninger senest 40 dage fra datoen for denne forordnings ikrafttræden, hvis der skal tages hensyn til deres bemærkninger i forbindelse med undersøgelsen. Interesse- rede parter kan også skriftligt anmode om at blive hørt af Kommissionen inden for samme frist. Denne frist gælder for alle interesserede parter, også parter, som ikke er nævnt i anmodningen, og det er derfor i disse parters interesse at kontakte Kommissionen omgående. Alle bemærkninger og anmodninger fra interesserede parter indgives skriftligt (ikke i elektronisk form, medmindre andet er angivet) med angivelse af den interesserede parts navn, adresse, e-postadresse, telefon-, fax- og/eller telexnummer. Oplysninger om sagen og anmodninger om at blive hørt indsendes til følgende adresse: Europa-Kommissionen Generaldirektoratet for Handel DM-24 8/38 Rue de la Loi/Wetstraat 200 B-1049 Bruxelles/Brussel Fax (32-2) 295 65 05 Telex 21877 COMEU B. Artikel 5 Denne forordning træder i kraft dagen efter offentliggørelsen i De Europæiske Fællesskabers Tidende. Denne medlemsstat. forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver Udfærdiget i Bruxelles, den 23. marts 2000. På Kommissionens vegne Pascal LAMY Medlem af Kommissionen


title: Lomékonventionens gemensamma församling mellan de Afrikanska staterna, de Karibiska staterna och Stillahavsstaterna samt Europeiska unionen (AVS-EU) - Resolution om situationen i Österrike

eurovoc_concepts: discrimination on the basis of nationality


title: Assemblea paritetica della Convenzione fra gli Stati dell'Africa, dei Caraibi e del Pacifico e la Comunità europea (ACP-UE) - Risoluzione sull'impiego di fonti di energia rinnovabili nei paesi ACP

eurovoc_concepts:
ACP-EU Convention
ACP-EU Joint Assembly
cooperation policy
renewable energy
resolution
sustainable development