title: Γνωμοδότηση της Επιτροπής σύμφωνα με το άρθρο 251, παράγραφος 2, στοιχείο γ), της Συνθήκης ΕΚ, επί των τροπολογιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην κοινή θέση του Συμβουλίου σχετικά με την πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την καταπολέμηση των καθυστερήσεων πληρωμών στις εμπορικές συναλλαγές, - Περί τροποποιήσεως της πρότασης της Επιτροπής σύμφωνα με το άρθρο 250, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΚ

eurovoc_concepts:
contract
financial transaction
payment
public contract
small and medium-sized enterprises

text: ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ Βρυξέλλες , 08. 03. 2000 τελικό COM(2000) 133 1998/0099 (COD) ΓΝΩΜΟ∆ΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ σύµφωνα µε το άρθρο παράγραφος στοιχείο γ της συνθήκης ΕΚ 251, επί των τροπολογιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην κοινή θέση του Συµβουλίου σχετικά µε την πρόταση 2, ) , Ο∆ΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την καταπολέµηση των καθυστερήσεων πληρωµών στις εµπορικές συναλλαγές ΠΕΡΙ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ σύµφωνα µε το άρθρο παράγραφος 2 250, της συνθήκης ΕΚ ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ Σύµφωνα µε το άρθρο η Επιτροπή 2, γνωµοδοτεί για τις τροπολογίες τις οποίες προτείνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε δεύτερη ανάγνωση. στοιχείο γ ) της Συνθήκης ΕΚ παράγραφος 251, , η Επιτροπή διατυπώνει τη γνώµη της για τις Στο κείµενο που ακολουθεί , οποίες πρότεινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Επιτροπή επισυνάπτει επίσης τροποποιηµένη πρόταση , τις οποίες αποδέχθηκε εξ ολοκλήρου ή εν µέρει η Επιτροπή. Σύµφωνα µε το άρθρο 25 που περιλαµβάνει τις 250, παράγραφος τροπολογίες τις η τροπολογίες 2, 23 : : : ΙΣΤΟΡΙΚΟ 1. Ηµεροµηνία διαβίβασης της πρότασης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συµβούλιο Απριλίου 23 Ηµεροµηνία 1998 γνωµοδότησης της Οικονοµικής και Κοινωνικής Επιτροπής Σεπτεµβρίου 10 Ηµεροµηνία 1998 γνωµοδότησης Σεπτεµβρίου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου , πρώτη ανάγνωση 17 Ηµεροµηνία διαβίβασης της τροποποιηµένης πρότασης 1998 Οκτωβρίου : 30 1998 Ηµεροµηνία έγκρισης της κοινής θέσης : 29 Ιουλίου Ηµεροµηνία θέσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου , 1999 δεύτερη ανάγνωση ∆εκεµβρίου : 16 1999. ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ 2. Οι καθυστερήσεις πληρωµών έχουν σοβαρές συνέπειες για όλες τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις , διότι υπονοµεύουν την ταµειακή ρευστότητα την κερδοφορία και την ανταγωνιστικότητά τους. , Εκτιµάται ότι µία στις τέσσερις πτωχεύσεις οφείλεται σε καθυστερήσεις πληρωµών. Έχει αναφερθεί ότι πάνω από το Οι καθυστερήσεις πληρωµών παρακωλύουν επίσης την εύρυθµη λειτουργία της ενιαίας αγοράς των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων θα πραγµατοποιούσαν µεγαλύτερες εξαγωγές αν µπορούσαν να εξασφαλίσουν συντοµότερες , προθεσµίες εξόφλησης από τους αλλοδαπούς πελάτες τους. 20%. περιλαµβανοµένου και του δηµόσιου τοµέα Η πρόταση οδηγίας της Επιτροπής περιλαµβάνει µια δέσµη µέτρων για την καταπολέµηση του φαινοµένου της καθυστέρησης των πληρωµών στις εµπορικές συναλλαγές στην Η οδηγία θα καλύπτει τις καθυστερήσεις πληρωµών µεταξύ όλων των Ευρωπαϊκή Κοινότητα. επιχειρήσεων Παρέχει ένα νοµικό πλαίσιο , σκοπός του οποίου είναι να µην επιτρέπει στους κακοπληρωτές να πληρώνουν µε καθυστέρηση ή να επιβάλλουν αδικαιολόγητα µεγάλες περιόδους πληρωµής στους εταίρους επιταχύνει και καθιστά αποτελεσµατικότερες τις διαδικασίες είσπραξης των Επιπλέον τους ,. οφειλοµένων ποσών. ,. 2 ΓΝΩΜΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΕΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ 3. Γενικές παρατηρήσεις 3. 1. Η κοινή θέση την οποία εξέδωσε το Συµβούλιο τον Ιούλιο του παρελθόντος έτους µειώνει τα άρθρα της πρότασης της Επιτροπής από έξι σε δύο η. Επιτροπή επισήµανε ότι θα επιθυµούσε την υιοθέτηση µιας περισσότερο φιλόδοξης προσέγγισης όσον αφορά το ζήτηµα της καθυστέρησης πληρωµών Το Ευρωπαϊκό. Κοινοβούλιο συµµερίζεται την άποψη αυτή και επανέφερε τρία από τα τέσσερα άρθρα τα οποία είχε διαγράψει το Συµβούλιο Όπως αναφέρεται στην κοινή θέση 1, για το λόγο αυτό , ,. 3. 2. 3. 2. 1. Οι προτεινόµενες τροπολογίες Τροπολογίες τις οποίες αποδέχεται η Επιτροπή και που περιλαµβάνονται στο ενοποιηµένο κείµενο που παρουσιάζεται παρακάτω ( έως Η Επιτροπή αποδέχεται τις περισσότερες από τις προτεινόµενες τροπολογίες διότι , επαναφέρουν στο προσκήνιο ουσιαστικό µέρος των αρχικών προτάσεών της και θεραπεύουν ορισµένες ατέλειες της κοινής θέσης τροπολογίες , τροπολογία 17, 19, 21, 22, 24 1, 3 το Κοινοβούλιο ζητά σωστά την αύξηση του επιτοκίου κατά δύο εκατοστιαίες οι τράπεζες Ειδικότερα µονάδες 1, πολύ υψηλά επιτόκια επιβάλλουν στις µικροµεσαίες επιχειρήσεις 20 %) ζητούν πιστώσεις πέραν του πιστωτικού τους ορίου όταν οι επιχειρήσεις αυτές προκειµένου να αντιµετωπίσουν τα προβλήµατα που τους δηµιουργεί η υπεραναλήψεις ( Το ύψος του επιτοκίου που καθυστέρηση των πελατών τους να εξοφλήσουν τις οφειλές τους. είχε καθοριστεί από το Συµβούλιο δεν παρείχε στις ΜΜΕ επαρκή αντιστάθµιση για την επιβάρυνση αυτή. παράγραφος ΜΜΕ Πράγµατι από στοιχείο δ άρθρο , 15 26). έως και 16, )]. 3, ), ) ( ( [ 1, 3, στοιχείο ε παράγραφος τροπολογία Η τροπολογία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά µε την αποζηµίωση 17, η είσπραξη µικρών άρθρο ενώ το ύψος των τόκων που εισπράττονται για ποσών µπορεί να είναι ιδιαίτερα δαπανηρή τέτοια µικροποσά είναι συνήθως ανεπαρκές για την κάλυψη της δαπάνης στην οποία ο οφειλέτης πρέπει να είναι υποβάλλεται η επιχείρηση για την είσπραξή τους. υποχρεωµένος να αποζηµιώνει τον πιστωτή για τις απώλειες τις οποίες ο τελευταίος υφίσταται λόγω της καθυστέρησης της πληρωµής. είναι δικαιολογηµένη. Ειδικότερα , Κατά συνέπεια )] [ , , Η προτεινόµενη ενίσχυση της ρήτρας για την αποτροπή των καταχρήσεων ( άρθρο διαδικαστικές εγγυήσεις παρόµοιες µε εκείνες που προβλέπονται στο άρθρο καθιστά τη διάταξη αυτή λειτουργικότερη παράγραφοι έως 6) 3 τροπολογία 19, Παρέχει της οδηγίας Το αποτέλεσµα θα είναι η καλύτερη οι οποίοι προσπαθούν να τους 7. Κ για τους αθέµιτους όρους συµβάσεων 2. 93/13/ προστασία των πιστωτών από τους ισχυρούς αγοραστές , επιβάλουν µεγάλες συµβατικές περιόδους πληρωµής O 3, Ε. Υπάρχουν ορισµένες τροπολογίες τις οποίες η Επιτροπή αποδέχεται κατ ’ προτιµά να αναδιατυπώσει τροπολογίες και αρχήν , αλλά ( 20 25). 1 2 Έγγρ ΕΕ της. SEC(1999)1398 21. 4. 1993, L 95 τελικό. σ. 29. 3 η Επιτροπή χαιρετίζει την επανεισαγωγή µιας δέσµης κανόνων για την Ειδικότερα αναγνώριση της παρακράτησης του τίτλου κυριότητας σε κοινοτικό επίπεδο άρθρο 4). οµάδες αγαθών. τις οποίες καλείται να υποβάλει 20, δεν πρέπει να περιορίζεται σε ορισµένες η Επιτροπή θα επιθυµούσε τη µείωση του αριθµού των εκθέσεων πιστεύει ότι το εν λόγω άρθρο , Ωστόσο , 4 άρθρο παράγραφος τροπολογία τροπολογία Επιπλέον ( , ( 25, 8, 5). Τροπολογίες τις οποίες δεν µπορεί να δεχθεί η Επιτροπή 3. 2. 2. Υπάρχουν µόνο δύο τροπολογίες τις οποίες η Επιτροπή δεν µπορεί να δεχθεί και τροπολογίες ( 2 , ( τροπολογία µια νέα αιτιολογική σκέψη για τα αλλοιώσιµα τρόφιµα θα εισήγε µια τοµεακή η οποία πρέπει να αποφευχθεί 23). Ειδικότερα , προσέγγιση , η Επιτροπή δεν υποστηρίζει την τροπολογία η οποία προβλέπει τη µείωση της ηµέρες 60 ηµέρες , 60 πρέπει να υποµνηστεί ότι η αρχική πρόταση της Επιτροπής δεν περιελάµβανε την η περίοδος αυτή , Ενώ η τυχόν µείωση της εν λόγω η Επιτροπή θα µπορούσε ηµερών και. Επιπλέον διάρκειας των διαδικασιών είσπραξης των οφειλοµένων ποσών από τροπολογία ( ωστόσο , περίοδο την οποία χρειάζεται ο οφειλέτης για την άµυνά του συµπεριλαµβάνεται στην περίοδο των περιόδου σε να φανταστεί µια συµβιβαστική λύση σε Αν και είναι αλήθεια ότι η Επιτροπή είχε προτείνει ηµέρες θα φαινόταν υπερβολικά φιλόδοξη ,. ωστόσο , 60 κάπου µεταξύ των εν λόγω ηµερών άρθρο Τώρα 23, 2). 7). 60 90 90 90 ,. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ 4. Η Επιτροπή αναµένει ότι η οδηγία αυτή θα οφελήσει σηµαντικά τις επιχειρήσεις και ιδίως τις , ΜΜΕ Η µείωση στις καθυστερήσεις πληρωµών θα βελτιώσει την ταµειακή ρευστότητα των. Θα µειώσει επίσης το κόστος χρηµατοδότησής τους καθώς και τις µεγάλες επιχειρήσεων διοικητικές επιβαρύνσεις τις οποίες επωµίζονται προκειµένου να εισπράξουν τα ποσά που τους οφείλονται. η οδηγία θα έχει θετικό αντίκτυπο στην απασχόληση διότι θα σταθεροποιήσει την Τέλος , οικονοµική κατάσταση των επιχειρήσεων και θα µειώσει τον αριθµό των θέσεων εργασίας που χάνονται στην Ευρώπη λόγω των πτωχεύσεων. , 4 1998/0099 (COD) Τροποποιηµένη πρόταση Ο∆ΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την καταπολέµηση των καθυστερήσεων πληρωµών στις εµπορικές συναλλαγές Κείµενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ ( ) ΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑ ΚΗΣ Ï ΤΟ ΕΥΡΩΠΑ ΕΝΩΣΗΣ , Ï Έχοντας υπόψη : τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ιδίως το άρθρο , 95, την πρόταση της Επιτροπής 3, τη γνώµη της Οικονοµικής και Κοινωνικής Επιτροπής 4, Αποφασίζοντας σύµφωνα µε τη διαδικασία του άρθρου Εκτιµώντας τα εξής : της συνθήκης 5, 251 (1) (2) (3) 3 4 5 6 7 8 Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο , πρόγραµµα υπέρ των ΜΜΕ και της βιοτεχνίας 6, προτάσεις για την αντιµετώπιση του προβλήµατος των καθυστερήσεων πληρωµών στο ψήφισµά του σχετικά µε το ολοκληρωµένο κάλεσε την Επιτροπή να υποβάλει. Μαΐου Στις 1995 πληρωµής στις εµπορικές συναλλαγές 7. 12 η Επιτροπή εξέδωσε σύσταση σχετικά µε τις προθεσµίες Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο , για τις προθεσµίες πληρωµής στις εµπορικές συναλλαγές 8, εξετάσει τη µετατροπή της σύστασής της σε πρόταση οδηγίας του Συµβουλίου οποία θα πρέπει να υποβληθεί το συντοµότερο δυνατόν στο ψήφισµά του σχετικά µε τη σύσταση της Επιτροπής κάλεσε την Επιτροπή να η ,. σ. 50. 13 σ και ΕΕ C 168, 3. 6. 1998, C 407, 28. 12. 1998, ΕΕ ΕΕ Γνώµη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της Κοινή Θέση του Συµβουλίου της Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της ΕΕ ΕΕ ΕΕ C 323, 21. 11. 1994, σ. 19. L 127, 10. 6. 1995, σ. 43. C 211, 22. 7. 1996,. 19. 16 σ C 374, 3. 12. 1998, σ. 4. ης Σεπτεµβρίου 17 ης Ιουλίου ης ∆εκεµβρίου 29 ΕΕ 1999 ( C 284, 6. 10. 1999, C 313, 12. 10. 1998,. 1) σ ΕΕ 1998 ( σ. 142), και Θέση του 1999. 5 (4) (5) (6) (7) (8) (9) (10) (11) (12) 29 1997 Μαΐου Στις η Οικονοµική και Κοινωνική Επιτροπή εξέδωσε γνωµοδότηση σχετικά µε την Πράσινη Βίβλο της Επιτροπής Οι δηµόσιες συµβάσεις στην " Ευρωπαϊκή Ένωση στην οποία : πρότεινε τη θέσπιση µέγιστων προθεσµιών πληρωµής και τη θεσµοθέτηση της υποχρέωσης των δηµοσίων αρχών να πληρώνουν τόκους υπερηµερίας σε περίπτωση καθυστέρησης των οφειλών τους. κατευθύνσεις και προβληµατισµοί για το µέλλον "9, 4 Ιουνίου Στις η Επιτροπή δηµοσίευσε ένα πρόγραµµα δράσης για την ενιαία αγορά στο οποίο υπογράµµισε ότι το πρόβληµα των καθυστερήσεων πληρωµών αποτελεί ένα ολοένα και σοβαρότερο εµπόδιο για την επιτυχία της ενιαίας αγοράς. 1997 Ιουλίου Έκθεση για την Στις " καθυστέρηση των πληρωµών στις εµπορικές συναλλαγές στην οποία συνοψίζονται τα αποτελέσµατα µιας αξιολόγησης των συνεπειών της σύστασης της Επιτροπής της η Επιτροπή δηµοσίευσε ανακοίνωση µε τίτλο 1997 10, 17 ης Μαΐου , 1995. και κυρίως οι µικροµεσαίες 12 επωµίζονται µεγάλα διοικητικά και Οι επιχειρήσεις οικονοµικά βάρη εξαιτίας των υπερβολικά µεγάλων προθεσµιών πληρωµής και των καθυστερήσεων πληρωµών τα προβλήµατα αυτά αποτελούν βασική αιτία · της αφερεγγυότητας που απειλεί την επιβίωση των επιχειρήσεων και οδηγούν στην απώλεια µεγάλου αριθµού θέσεων απασχόλησης. επιπλέον , , Σε ορισµένα κράτη µέλη οι συµβατικές προθεσµίες πληρωµής διαφέρουν αισθητά από τον κοινοτικό µέσο όρο. Οι διαφορές που υπάρχουν µεταξύ των κρατών µελών όσον αφορά τους κανόνες και τις πρακτικές πληρωµής παρακωλύουν την εύρυθµη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. , Η κατάσταση αυτή έχει ως αποτέλεσµα να περιορίζονται σηµαντικά οι εµπορικές συναλλαγές µεταξύ των κρατών µελών της · δεδοµένου ότι οι επιχειρηµατίες θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να συνθήκης συναλλάσσονται σε όλη την εσωτερική αγορά υπό συνθήκες που να εξασφαλίζουν ότι οι διασυνοριακές συναλλαγές δεν συνεπάγονται µεγαλύτερους κινδύνους από τις η εφαρµογή ουσιωδώς διαφορετικών κανόνων για τις εσωτερικές εγχώριες πωλήσεις και τις διασυνοριακές συναλλαγές θα οδηγούσε σε στρεβλώσεις του ανταγωνισµού. αυτό αντιβαίνει προς το άρθρο 14 · ης Μαΐου Οι πλέον πρόσφατες στατιστικές δείχνουν ότι , στην καλύτερη περίπτωση δεν έχει γίνει της , αφορά τις καθυστερήσεις πληρωµών σε πολλά κράτη µέλη. 1995, 12 , µετά την έκδοση της σύστασης καµία βελτίωση όσον Ο στόχος της καταπολέµησης των καθυστερήσεων πληρωµών στην εσωτερική αγορά δεν µπορεί να επιτευχθεί επαρκώς αν τα κράτη µέλη δρουν µεµονωµένα και συνεπώς µπορεί να επιτευχθεί καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του συγκεκριµένου στόχου η · µε τις απαιτήσεις των αρχών της παρούσα οδηγία είναι σύµφωνη , επικουρικότητας και της αναλογικότητας όπως ορίζονται στο άρθρο συνεπώς , της συνθήκης στο σύνολό της , 5. 9 10 ΕΕ Ε E C 287, 22. 9. 1997, C 216, 17. 7. 1997, σ σ. 92. 10. 6 (13) (14) (15) (16) (17) (18) (19) (20) (21) Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να περιορίζεται στις πληρωµές που γίνονται ως αµοιβή για εµπορικές συναλλαγές και δεν διέπει τις συναλλαγές µε τους καταναλωτές τους τόκους που καταβάλλονται σε σχέση µε άλλες πληρωµές πληρωµές δυνάµει της , νοµοθεσίας για τις επιταγές και τις συναλλαγµατικές ή τις πληρωµές στα πλαίσια , αποζηµίωσης χ. π ,. Το γεγονός ότι τα ελευθέρια επαγγέλµατα καλύπτονται από την παρούσα οδηγία δεν σηµαίνει ότι τα κράτη µέλη πρέπει να τα αντιµετωπίζουν ως επιχειρήσεις ή εµπόρους για σκοπούς που δεν καλύπτονται από την παρούσα οδηγία. Η παρούσα οδηγία απλώς ορίζει τον όρο αλλά δεν ρυθµίζει τις εκτελεστός τίτλος " διάφορες διαδικασίες αναγκαστικής εκτέλεσης ενός τέτοιου τίτλου ούτε τους όρους σύµφωνα µε τους οποίους µπορεί να διακοπεί ή να ανασταλεί η αναγκαστική εκτέλεση ενός τέτοιου τίτλου ". Η καθυστέρηση πληρωµής αποτελεί παράβαση συµβατικής υποχρέωσης η οποία έχει γίνει οικονοµικά ελκυστική για τους οφειλέτες στα περισσότερα κράτη µέλη λόγω των χαµηλών τόκων υπερηµερίας ή και της βραδύτητας των διαδικασιών είσπραξης · / πρέπει να γίνουν αποφασιστικές αλλαγές για να αναστραφεί αυτή η τάση και για να εξασφαλισθεί ότι οι συνέπειες των καθυστερήσεων πληρωµών θα είναι τέτοιες ώστε , να αφενός αποζηµιώνονται οι πιστωτές για το κόστος που υφίστανται να αποθαρρύνονται τέτοιου είδους καθυστερήσεις και αφετέρου ,. Ενδέχεται να υπάρχουν ορισµένες κατηγορίες συµβάσεων στις οποίες δικαιολογείται µεγαλύτερη προθεσµία πληρωµών σε συνδυασµό µε ένα περιορισµό της ελευθερίας των συµβάσεων ή µε υψηλότερο επιτόκιο , , ,. Είναι απαραίτητο η παρούσα οδηγία να αντιµετωπίσει το πρόβληµα των µεγάλων συµβατικών περιόδων πληρωµών. Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να απαγορεύει την κατάχρηση της ελευθερίας των η παρούσα οδηγία δεν θίγει τις εθνικές διατάξεις συµβάσεων εις βάρος του πιστωτή σχετικά µε τον τρόπο σύναψης των συµβάσεων ή τις διατάξεις που ρυθµίζουν την ισχύ συµβατικών ρητρών που είναι καταχρηστικές για τον οφειλέτη. · Η χρήση ρητρών για την παρακράτηση της κυριότητας ως µέσου επιτάχυνσης των πληρωµών εµποδίζεται σήµερα από ορισµένες διαφορές που υπάρχουν µεταξύ των επιµέρους εθνικών νοµοθεσιών είναι απαραίτητο να εξασφαλιστεί στους πιστωτές η · δυνατότητα να ασκούν το δικαίωµα παρακράτησης της κυριότητας σε όλη την χρησιµοποιώντας µια ενιαία ρήτρα αναγνωρισµένη από όλα τα κράτη Κοινότητα , µέλη στο πλαίσιο της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς , από υπερβολικές προθεσµίες και καθυστερήσεις πληρωµών και οι εµπορικές συναλλαγές να µη νοθεύονται , ,. Οι δηµόσιες αρχές προβαίνουν σε σηµαντικό όγκο πληρωµών προς τις επιχειρήσεις η · τήρηση αυστηρής πειθαρχίας όσον αφορά τις πληρωµές εκ µέρους των εν λόγω αρχών θα είχε ευεργετική επίδραση σε όλη την οικονοµία στο πλαίσιο των δηµοσίων συµβάσεων οι συµβαλλόµενες επιχειρήσεις καθυστερούν ενίοτε µε τη σειρά τους τις , πληρωµές στους προµηθευτές και υπεργολάβους τους επιβάλλοντας συνήθως , συµπεριφορά που πλήττει σοβαρά τα δυσανάλογα µεγάλες προθεσµίες εξόφλησης , συµφέροντα πολυάριθµων επιχειρήσεων για τις πληρωµές που , πραγµατοποιεί η Επιτροπή έχει ήδη αποφασιστεί να δίνεται σε ορισµένους πιστωτές το δικαίωµα να εισπράττουν τόκους υπερηµερίας για τις καθυστερήσεις πληρωµών. ιδίως µικροµεσαίων · · 7 (22) (23) (24) 11 13. ΕΟΚ αναθέτουσες αρχές Ο όρος " " οδηγίες ΕΟΚ 12 93/37/ 92/50/ παρούσας οδηγίας αναθέτοντες φορείς " , ΕΟΚ πρέπει να αντιστοιχεί στον ορισµό που καθορίζεται στις για τους σκοπούς της όπως ορίζονται στην οδηγία και να περιλαµβάνει , και τους 93/38/ Οι συνέπειες των καθυστερήσεων πληρωµών µπορούν να λειτουργήσουν αποτρεπτικά µόνο αν συνοδεύονται από ταχείες και αποτελεσµατικές για τον πιστωτή διαδικασίες είσπραξης που περιέχεται στο άρθρο στις διαδικασίες αυτές θα πρέπει να έχουν πρόσβαση όλοι οι πιστωτές που είναι εγκατεστηµένοι στην Κοινότητα σύµφωνα µε την αρχή της αποφυγής των διακρίσεων , · της συνθήκης 12 ", ,. Το άρθρο της παρούσας οδηγίας προβλέπει ότι η διαδικασία είσπραξης µη αµφισβητουµένων οφειλών πρέπει να ολοκληρώνεται εντός βραχείας προθεσµίας σύµφωνα µε την εθνική νοµοθεσία , 7 ΕΞΕ∆ΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ Ο∆ΗΓΙΑ : Άρθρο 1 Πεδίο εφαρµογής Η παρούσα οδηγία εφαρµόζεται σε όλες τις πληρωµές που έχουν χαρακτήρα αµοιβής στα πλαίσια εµπορικών συναλλαγών. Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας Άρθρο 2 Ορισµοί νοούνται ως : , 1. 2. 3. »: κάθε συναλλαγή µεταξύ επιχειρήσεων ή µεταξύ εµπορική συναλλαγή « η οποία οδηγεί στην παράδοση αγαθών ή στην επιχειρήσεων και δηµόσιων αρχών , παροχή υπηρεσιών έναντι αµοιβής νοείται οιαδήποτε οργάνωση ως επιχείρηση " · που ενεργεί στα πλαίσια της ανεξάρτητης οικονοµικής ή επαγγελµατικής της δραστηριότητας , ακόµη και αν αυτή ασκείται από ένα και µόνο πρόσωπο " καθυστέρηση πληρωµής « προθεσµίας πληρωµής » : η µη τήρηση της συµβατικής ή εκ του νόµου επιτόκιο που ορίζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για τις βασικές της πράξεις « αναχρηµατοδότησης το επιτόκιο που ισχύει για τέτοιες πράξεις στις δηµοπρασίες »: Στην περίπτωση κατά την οποία µια βασική πράξη µε σταθερό επιτόκιο. αναχρηµατοδότησης της πραγµατοποιήθηκε τη το εν λόγω επιτόκιο αφορά το οριακό δηµοπρασίας µε κυµαινόµενο επιτόκιο επιτόκιο το οποίο προέκυψε από την εν λόγω δηµοπρασία Το αυτό ισχύει και για τις δηµοπρασίες τόσο µε ενιαίο όσο και µε κυµαινόµενο επιτόκιο διαδικασία σύµφωνα µε. , ΕΕ ΕΕ ΕΕ 11 12 13 της της L 209 L 199 L 199, 9. 8. 1993, 24. 7. 1992, 9. 8. 1993, σ. 84. σελ σελ. 1. 54. 8 4. 5. 6. 7. 1. τυπικών παρακράτηση της κυριότητας « προϋποθέσεων συµφωνία ότι ο πωλητής παραµένει κύριος των πωλουµένων αγαθών µέχρις ότου εξοφληθεί πλήρως το τίµηµα περιλαµβάνει και τον προµηθευτή αγαθών που πρόκειται να παραχθούν ή κατασκευασθούν η ανεξάρτητη των οποιωνδήποτε πωλητής " ο όρος »: " · αναθέτουσες αρχές « ΕΟΚ και 92/50/ ορίζεται στην οδηγία »: 93/37/ αντιστοιχεί στον ορισµό που καθορίζεται στις οδηγίες όπως ΕΟΚ και περιλαµβάνει τους αναθέτοντες φορείς " ", ΕΟΚ 93/38/ δηµόσιες συµβάσεις « εγγράφως µεταξύ µιας αναθέτουσας αρχής , µιας επιχείρησης η οποία δεν είναι αναθέτουσα αρχή συµβάσεις οικονοµικού ενδιαφέροντος που συνάπτονται και κατά την έννοια της παράγραφος »: 5, »: κάθε απόφαση ή εντολή πληρωµής που εκδίδεται από εκτελεστός τίτλος « η δικαστήριο ή άλλη αρµόδια αρχή οποία παρέχει τη δυνατότητα στον πιστωτή να απαιτήσει την είσπραξη του χρέους µε αναγκαστική εκτέλεση έναντι του οφειλέτη στον ορισµό συµπεριλαµβάνονται οι · αποφάσεις ή εντολές πληρωµής που είναι προσωρινά εκτελεστές και παραµένουν εκτελεστές ακόµα και σε περίπτωση που ο οφειλέτης ασκήσει ένδικο µέσο κατ είτε προς άµεση καταβολή είτε κατά δόσεις αυτών , , ' Άρθρο 3 Τόκος σε περίπτωση καθυστέρησης πληρωµής Τα κράτη µέλη διασφαλίζουν ότι : α ) β ) καθίσταται απαιτητός από την ηµέρα που ο τόκος σύµφωνα µε το σηµείο δ ακολουθεί την ηµεροµηνία πληρωµής ή το τέλος της περιόδου πληρωµής που ορίζει η σύµβαση ) ; εάν η ηµεροµηνία ή η περίοδος πληρωµής δεν ορίζεται στη σύµβαση καθίσταται αυτόµατα απαιτητός χωρίς να απαιτείται όχληση : ο τόκος , (i) (ii) (iii) (iv) ηµέρες µετά την ηµεροµηνία παραλαβής από τον οφειλέτη του 21 τιµολογίου ή άλλης ισοδύναµης αίτησης για πληρωµή , ή εάν η ηµεροµηνία παραλαβής του τιµολογίου ή της ισοδύναµης αίτησης για πληρωµή είναι αβέβαιη ηµέρες µετά την παραλαβή των αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών , 21 ή , εάν ο οφειλέτης έχει παραλάβει το τιµολόγιο ή την ισοδύναµη αίτηση για ηµέρες µετά την πληρωµή πριν από τα αγαθά ή τις υπηρεσίες παραλαβή των αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών , , 21 ή εάν προβλέπεται από το νόµο ή τη σύµβαση διαδικασία αποδοχής ή ελέγχου µε την οποία επαληθεύεται η αντιστοιχία των αγαθών ή υπηρεσιών µε τα οριζόµενα στη σύµβαση και εάν ο οφειλέτης λάβει το , τιµολόγιο ή την ισοδύναµη αίτηση για πληρωµή νωρίτερα ή την ηµεροµηνία κατά την οποία διενεργείται η αποδοχή ή ο έλεγχος , ηµέρες µετά από αυτή την τελευταία ηµεροµηνία 21 9 γ ) δ ) ε ) ο πιστωτής δικαιούται τόκο υπερηµερίας στο βαθµό που : i) ii) έχει εκπληρώσει τις συµβατικές και νοµικές του υποχρεώσεις , και δεν έχει λάβει το οφειλόµενο ποσό εγκαίρως , οφειλέτης για την καθυστέρηση αυτή εκτός εάν δεν ευθύνεται ο ; νόµιµο επιτόκιο (" "), περιθώριο συν τουλάχιστον επιτόκιο αναφοράς εκτός αν η σύµβαση ορίζει άλλως τους οποίους το ύψος των τόκων υπερηµερίας (" υποχρεούται να καταβάλει ο οφειλέτης ισούται µε το άθροισµα του επιτοκίου , του κύριου συστήµατος αναχρηµατοδότησης που χρεώνει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στις πλέον πρόσφατες κύριες πράξεις αναχρηµατοδότησής της οι οποίες πραγµατοποιούνται πριν από την πρώτη ηµερολογιακή ηµέρα κατά το οικείο εξάµηνο 8 Για εκατοστιαίες µονάδες "), κράτος µέλος που δεν συµµετέχει στο τρίτο στάδιο της Οικονοµικής και Νοµισµατικής Ένωσης αναφοράς που αναφέρεται παραπάνω είναι επιτόκι , Σε αµφότερες τις το αντίστοιχο επιτόκιο που ορίζει η κεντρική του τράπεζα. περιπτώσεις το επιτόκιο αναφοράς το οποίο ισχύει την πρώτη ηµερολογιακή ηµέρα των κεντρικών τραπεζών για το οικείο εξάµηνο ισχύει και για τους επόµενους έξι µήνες · πέραν του δικαιώµατος για λήψη τόκων ο πιστωτής δικαιούται να ζητήσει από , τον οφειλέτη πλήρη αποζηµίωση για τη ζηµία που υπέστη από την καθυστερηµένη πληρωµή του τελευταίου των ακόλουθων δαπανών : συµπεριλαµβανοµένων (" τ o "), o , ,. το κόστος των τραπεζικών δανείων ή του ακάλυπτου λογαριασµού του πιστωτή στο βαθµό που το κόστος αυτό δεν έχει ακόµα αντισταθµιστεί πλήρως από το δικαίωµα για λήψη τόκων · , τα διοικητικά έξοδα της είσπραξης εντός της επιχείρησης του πιστωτή · τα έξοδα είσπραξης µέσω φορέων είσπραξης οφειλών και , τα έξοδα είσπραξης µέσω νοµικών ενεργειών. (i) (ii) (iii) (iv) Τα κράτη µέλη µπορούν να εξασφαλίσουν ότι τα έξοδα τα οποία ενδεχοµένως ζητούνται σύµφωνα µε τα προαναφερθέντα σηµεία συνιστούν εύλογο ποσοστό του εν λόγω χρέους. ii), iii) και iv) το πολύ ηµέρες , Για ορισµένες κατηγορίες συµβάσεων που θα καθοριστούν από την εθνική τα κράτη µέλη µπορούν να καθορίζουν µε την προϋπόθεση ότι την νοµοθεσία , προθεσµία µετά την οποία ο τόκος καθίσταται απαιτητός σε µε την προϋπόθεση ότι περιορίζουν τη δυνατότητα των συµβαλλοµένων µερών να υπερβαίνουν την προθεσµία αυτή ή ότι καθορίζουν υποχρεωτικό επιτόκιο που υπερβαίνει καταφανώς το νόµιµο επιτόκιο. Τα κράτη µέλη εξασφαλίζουν ότι µια συµφωνία ως προς την ηµεροµηνία πληρωµής ή ως προς τις συνέπειες της καθυστέρησης η οποία δεν είναι σύµφωνη µε τις είτε δεν είναι εκτελεστή είτε διατάξεις των παραγράφων ), συνεκτιµωµένων όλων των περιστάσεων της γεννά αξίωση αποζηµίωσης εάν , συµπεριλαµβανοµένων των συναλλακτικών ηθών και της φύσης του υπόθεσης , Κατά την εκτίµηση του είναι κατάφωρα καταχρηστική για τον πιστωτή προϊόντος , σηµεία β έως δ και 60 2, 1, ). 10 2. 3. και ενδεχοµένως κατάφωρα καταχρηστικού χαρακτήρα µιας συµφωνίας για τον λαµβάνεται υπόψη κατά πόσον ο οφειλέτης διαθέτει οιονδήποτε πιστωτή , αντικειµενικό λόγο απόκλισης από τις διατάξεις των παραγράφων έως 1, ή η συµφωνία υπηρετεί κυρίως τον σκοπό της εξασφάλισης πρόσθετης δ ), Σε περίπτωση που µια τέτοια ρευστότητας στον οφειλέτη εις βάρος του πιστωτή. συµφωνία χαρακτηρισθεί ως κατάφωρα καταχρηστική εφαρµόζονται τα εκ του νόµου προβλεπόµενα εκτός εάν τα εθνικά δικαστήρια καθορίσουν διαφορετικούς , όρους που είναι δίκαιοι σηµεία β 2 ) ,. προς όφελος των πιστωτών και των ανταγωνιστών Τα κράτη µέλη εξασφαλίζουν , την ύπαρξη επαρκών και αποτελεσµατικών µέσων ώστε να αποτρέπεται η συνέχιση της χρησιµοποίησης όρων που είναι κατάφωρα καταχρηστικοί κατά την έννοια της παραγράφου , 3. , 4 κατά την έννοια της σύστασης περιλαµβάνονται διατάξεις βάσει των Στα µέσα που αναφέρονται στην παράγραφο που εκπροσωπούν τα συµφέροντα µικροµεσαίων οποίων πρόσωπα ή οργανώσεις , µπορούν επιχειρήσεων να προσφύγουν στα δικαστήρια ή στα αρµόδια διοικητικά όργανα για την έκδοση απόφασης σχετικά µε το κατά πόσον οι συµβατικοί όροι διατυπωµένοι για γενική χρήση είναι κατάφωρα καταχρηστικοί ώστε να µπορούν να εφαρµόσουν κατάλληλα κατά την έννοια της παραγράφου και αποτελεσµατικά µέσα για να αποτραπεί η συνέχιση της χρησιµοποίησης τέτοιων όρων σύµφωνα µε τη συναφή εθνική νοµοθεσία , της Επιτροπής 96/280/ ΕΚ 3, 14 , ,. τα µέσα νοµικής προστασίας που Με την επιφύλαξη των εθνικών νοµοθεσιών , µπορούν να ασκηθούν χωριστά ή από κοινού κατά αναφέρονται στην παράγραφο ορισµένων αγοραστών που προέρχονται από τον ίδιο οικονοµικό κλάδο ή κατά των , ενώσεών τους που χρησιµοποιούν ή συνιστούν τη χρησιµοποίηση των ίδιων γενικών συµβατικών όρων ή παρόµοιων όρων. 5 Άρθρο 4 Παρακράτηση της κυριότητας ρήτρα παρακράτησης εφόσον έχει Τα κράτη µέλη διασφαλίζουν ότι ο πωλητής διατηρεί την κυριότητα , της σύναψης συµφωνηθεί µεµονωµένης επί µέρους σύµβασης µια τέτοια συµφωνία θα θεωρείται έγκυρη αν η , ρήτρα παρακράτησης της κυριότητας περιλαµβάνεται στην τυποποιηµένη σύµβαση ∆εν απαιτείται του πωλητή στην οποία ο αγοραστής δεν έχει προβάλει αντιρρήσεις. καµία άλλη τυπική διαδικασία κυριότητας Πέραν της. Τα κράτη µέλη αναγνωρίζουν το κύρος των ρητρών που αναγράφονται στο παράρτηµα ή άλλων ρητρών µε ισοδύναµο αποτέλεσµα. ο πωλητής δύναται να ζητήσει να του επιστραφούν τα εν λόγω αγαθά Εφόσον παρέλθει η ηµεροµηνία υπερηµερίας χωρίς ο αγοραστής να έχει καταβάλει Τα το τίµηµα , κράτη µέλη εξασφαλίζουν ότι η ρήτρα παρακράτησης της κυριότητας είναι δεσµευτική και µπορεί να προβληθεί κατά τρίτων ακόµη και σε περίπτωση πτώχευσης του οφειλέτη ή στην περίπτωση οποιασδήποτε άλλης παρόµοιας. , 4. 5. 6. 1. 2. 3. 14 ΕΕ L 107 της 30. 4. 1996, σελ. 4. 11 διαδικασίας στο πλαίσιο της νοµοθεσίας των κρατών µελών το. αργότερο από τη στιγµή κατά την οποία τα αγαθά περιέρχονται στην κατοχή του είναι υπεύθυνος για οποιαδήποτε ζηµία ή απώλεια. Ο αγοραστής , , 4. Τα κράτη µέλη δύνανται να θεσπίσουν διατάξεις όσον αφορά τις πληρωµές που Τα κράτη µέλη δύνανται να έχουν ήδη πραγµατοποιηθεί από τον οφειλέτη περιορίσουν ή να αποκλείσουν την άσκηση της παρακράτησης κυριότητας στις εξής περιπτώσεις :. α ) β ) ( ( εάν ένας τρίτος έχει αποκτήσει τα αγαθά καλή τη πίστει " "· εάν τα εν λόγω αγαθά έχουν ενσωµατωθεί ή έχουν αναµιχθεί µε άλλα αγαθά εκτός εάν η διαδικασία αυτή µπορεί να αντιστραφεί χωρίς να προκληθεί οιαδήποτε σηµαντική ζηµία στα άλλα αγαθά. Άρθρο 5 ∆ιαφάνεια στους διαγωνισµούς δηµοσίων συµβάσεων Τα κράτη µέλη διασφαλίζουν ότι οι προσκλήσεις για την υποβολή προσφορών και οι δηµόσιες συµβάσεις περιλαµβάνουν ακριβείς διατάξεις σχετικά µε τις περιόδους πληρωµής ακόµη και εάν οι εν και τις ηµεροµηνίες υπερηµερίας που εφαρµόζουν οι αναθέτουσες αρχές , λόγω προθεσµίες ρυθµίζονται στους νόµιµα καθορισµένους γενικούς όρους υποβολής καθορίζονται χρονικά όρια για την ολοκλήρωση των διοικητικών προσφορών , διατυπώσεων που προηγούνται της πληρωµής όπως είναι οι διαδικασίες παραλαβής των , δηµοσίων έργων Η ίδια υποχρέωση διαφάνειας εφαρµόζεται στη σχέση αναδόχου -. υπεργολάβου κατά την εκτέλεση δηµοσίων έργων. Ιδιαίτερα. Άρθρο 6 Άµεση εξόφληση προθεσµίες υπερηµερίας και τόκοι υπερηµερίας , η 1. 1, 3, έως γ οπότε 45 ευρώ µέγιστη 100 000 παράγραφος εδάφια α ) ηµερολογιακές ηµέρες , ηµερολογιακές ηµέρες · , Τα κράτη µέλη διασφαλίζουν ότι : Η προθεσµία υπερηµερίας σύµφωνα µε το άρθρο ), για την εξόφληση των συµβατικών οφειλών από τις αναθέτουσες αρχές δεν εκτός εάν η αξία της σύµβασης υπερβαίνει υπερβαίνει τις είναι τα η συµβατικά καθοριζόµενη προθεσµία δεν µπορεί σε 60 σε µια καµία περίπτωση να υπερβαίνει αυτές τις µέγιστες προθεσµίες υπερηµερίας · δηµόσια σύµβαση ο κύριος ανάδοχος πρέπει να εξασφαλίσει για τον υπεργολάβο , και τους προµηθευτές όρους οι οποίοι είναι τουλάχιστον εξίσου ευνοϊκοί µε εκείνους Προκειµένου να που προέβλεψε η αναθέτουσα αρχή για τον κύριο ανάδοχο. διασφαλίζονται για τους προµηθευτές και τους υπεργολάβους οι όροι αυτοί ο κύριος , εγγύηση υπέρ του προµηθευτή ή του ανάδοχος υποχρεούται να παρέχει Η εν υπεργολάβου που να διασφαλίζει την πληρωµή όλων των οφειλόµενων ποσών. λόγω εγγύηση είναι εκτελεστή αµέσως µετά την παρέλευση ηµερολογιακών ηµερών από την ηµεροµηνία υποβολής του τιµολογίου από τον προµηθευτή ή τον Οι ίδιοι όροι εφαρµόζονται µεταξύ του κυρίου υπεργολάβο στον κύριο ανάδοχο. αναδόχου και της αναθέτουσας αρχής υπερηµερίας προθεσµία θα 60 12 2. 3. 1. 2. 3. 4. 1. 15 * Ο πιστωτής δικαιούται να απαιτήσει τόκους από την αναθέτουσα αρχή για κάθε ποσό που του οφείλεται οι οποίοι θα υπολογίζονται σύµφωνα µε το άρθρο παράγραφος υπερηµερίας 1, χωρίς να χρειάζεται να προβληθεί σχετική αξίωση από τον πιστωτή 3 η αναθέτουσα αρχή καταβάλλει αυτόµατα τους τόκους στοιχείο δ )· , Η αναθέτουσα αρχή δεν δικαιούται να ζητήσει ή να απαιτήσει από τον πιστωτή να παραιτηθεί από οποιοδήποτε από τα δικαιώµατά του που προβλέπονται στο παρόν άρθρο ούτε ο πιστωτής δικαιούται να ζητήσει ή να απαιτήσει από τους. προµηθευτές ή υπεργολάβους του να παραιτηθούν από τα δικαιώµατα αυτά Οµοίως , ,. Άρθρο 7 ∆ιαδικασίες είσπραξης για µη αµφισβητούµενες οφειλές Τα κράτη µέλη εξασφαλίζουν ότι ένας εκτελεστός τίτλος µπορεί να εκδίδεται , ασχέτως του ύψους της οφειλής ηµερολογιακών ηµερών από την κατάθεση της αγωγής ή αίτησης του πιστωτή στο δικαστήριο ή σε άλλη αρµόδια αρχή Το εφόσον δεν υπάρχει αµφισβήτηση της οφειλής ή πτυχών της διαδικασίας ,. καθήκον αυτό επιτελείται από τα κράτη µέλη σύµφωνα µε τις αντίστοιχες εθνικές νοµοθετικές κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις κανονικά εντός 90 , ,. Οι αντίστοιχες εφαρµόζουν τους ίδιους όρους στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα εθνικές νοµοθετικές , , κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις σε όλους τους πιστωτές που είναι εγκατεστηµένοι. Στο χρονικό διάστηµα των περιλαµβάνονται : ηµερών που αναφέρεται στην παράγραφο δεν 1 90 α οι προθεσµίες κοινοποιήσεως ή επιδόσεως εγγράφων ( ( ) ) β , οι καθυστερήσεις για τις οποίες ευθύνεται ο πιστωτής δαπανάται για τη διόρθωση αιτήσεων. Το παρόν άρθρο δεν θίγει τις διατάξεις της σύµβασης των Βρυξελλών για τη δικαιοδοσία και εκτέλεση των αποφάσεων σε αστικές και εµπορικές υποθέσεις όπως π. ο χρόνος που χ ,. 15. Άρθρο 8 Μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο Τα κράτη µέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νοµοθετικές κανονιστικές και , διοικητικές διατάξεις για να συµµορφωθούν µε την παρούσα οδηγία πριν από Ενηµερώνουν αµέσως την Επιτροπή σχετικά. *. Οι διατάξεις αυτές όταν θεσπίζονται από τα κράτη µέλη αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την αναφορά αυτή κατά την επίσηµη δηµοσίευσή τους. Οι λεπτοµερείς διατάξεις της αναφοράς αυτής εκδίδονται από τα κράτη µέλη. Ενοποιηµένη έκδοση στην ΕΕ µήνες µετά την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας. C 27, 26. 1. 1998,. 3. 24 σ 13 2. 3. 4. 5. Τα κράτη µέλη µπορούν να διατηρήσουν σε ισχύ ή να θεσπίσουν διατάξεις ευνοϊκότερες για τον πιστωτή από τις διατάξεις που απαιτούνται για τη συµµόρφωση µε την παρούσα οδηγία. Κατά τη µεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο τα κράτη µέλη µπορούν να εξαιρούν : , α ) ( β ) ( τις οφειλές που αποτελούν αντικείµενο διαδικασίας αφερεγγυότητας η οποία έχει κινηθεί κατά του οφειλέτη , τις συµβάσεις που έχουν συναφθεί πριν από τη. *, και γ απαιτήσεις καταβολής τόκων ύψους κάτω των ευρώ ) ( Τα κράτη µέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείµενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στον τοµέα τον οποίο διέπει η παρούσα οδηγία. 5. ,. *, τρία έτη µετά την του νοµίµου επιτοκίου , Η Επιτροπή µεταξύ άλλων , καθυστερήσεων πληρωµών , εµπορικές συναλλαγές και τη λειτουργία της νοµοθεσίας στην πράξη. άλλων επισκόπησης αποτελέσµατα της γνωστοποιούνται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συµβούλιο όπου κρίνεται απαραίτητο αναλαµβάνει την επισκόπηση , των συµβατικών προθεσµιών και των προκειµένου να αξιολογήσει τον αντίκτυπο στις Τα επισκοπήσεων συνοδευόµενα µε προτάσεις για βελτίωση της παρούσας οδηγίας καθώς αυτής και , , ,. Άρθρο 9 Έναρξη ισχύος Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την ηµέρα της δηµοσίευσής της στην Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Άρθρο 10 Αποδέκτες Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη µέλη. Βρυξέλλες ,. Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο , Ο Πρόεδρος Για το Συµβούλιο , Ο Πρόεδρος * * µήνες µετά την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας. µήνες µετά την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας. 24 24 14 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Κατάλογος ρητρών που αναγνωρίζουν τα κράτη µέλη για τους σκοπούς του άρθρου 4 ES: DA: DE: EL: EN: FR: IT: NL: PT: FI: 'El vendedor conservará la propiedad de los bienes hasta el pago final. ' 'Varen forbliver sælgerens ejendom, indtil den er fuldstændig betalt. ' 'Die Ware bleibt bis zur vollständigen Bezahlung im Eigentum des Verkäufers. ' Ο πωλητής παρακρατεί την κυριότητα των αγαθών µέχρι την πλήρη εξόφληση του ' τιµήµατος. ' 'The goods remain the property of the seller until fully paid. ' 'Les marchandises restent la propriété du vendeur jusqu'au paiement complet. ' 'Le merci restano di proprietà del venditore fino al pieno pagamento. ' 'De waren blijven tot de volledige betaling eigendom van de verkoper. ' 'O vendedor conservará a propriedade dos bens até ao momento do pagamento final. ' 'Tavara on myyjän omaisuutta, kunnes kauppahinta on kokonaisuudessaan maksettu. ' SV: 'Varorna förblir säljarens egendom tills de betalats helt och hållet. ' 15


title: Kommissionens forordning (EF) nr. 507/2000 af 8. marts 2000 om fastsættelse af eksportrestitutionerne for olivenolie

eurovoc_concepts:
export refund
olive oil

formats: pdf print

text: 9. 3. 2000 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 62/23 KOMMISSIONENS FORORDNING (EF) Nr. 507/2000 af 8. marts 2000 om fastsættelse af eksportrestitutionerne for olivenolie KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER HAR — under henvisning til traktaten om oprettelse af Det Europæiske Fællesskab, under henvisning til Rådets forordning nr. 136/66/EØF af 22. september 1966 om oprettelse af en fælles markedsordning for fedtstoffer (1), senest ændret ved forordning (EF) nr. 2702/ 1999 (2), særlig artikel 3, stk. 3, og ud fra følgende betragtninger: (1) (2) (3) (4) Såfremt priserne i Fællesskabet ligger over verdensmar- kedspriserne, kan forskellen mellem disse priser i henhold til artikel 3 i forordning nr. 136/66/EØF ved udførsel af olivenolie til tredjelande udlignes ved en restitution. Bestemmelserne for fastsættelse og ydelse af eksportresti- i Kommissionens tutionerne ved olivenolie er fastsat forordning (EØF) nr. 616/72 (3), senest ændret ved forordning (EØF) nr. 2962/77 (4). I henhold til artikel 3, stk. 3, i forordning nr. 136/ 66/EØF skal restitutionen være den samme for hele Fællesskabet. I henhold til artikel 3, stk. 4, i forordning nr. 136/ 66/EØF skal restitutionen fastsættes under hensyntagen til situationen og udviklingstendenserne for priserne på olivenolie og de disponible mængder på Fællesskabets marked og for priserne på olivenolie på verdensmar- kedet. Såfremt situationen på verdensmarkedet imidlertid ikke gør det muligt at fastslå de gunstigste noteringer for olivenolie, kan der dog tages hensyn til prisen på dette marked for de vigtigste konkurrerende vegetabilske olier og til den forskel, der i en repræsentativ periode konsta- teres mellem denne pris og prisen på olivenolie. Restitu- tionsbeløbet kan ikke overstige forskellen mellem prisen på olivenolie i Fællesskabet og på verdensmarkedet, (5) (6) (7) (8) eventuelt justeret med omkostningerne ved at eksportere produktet til verdensmarkedet. i I medfør af artikel 3, stk. 3, tredje afsnit, forordning nr. 136/66/EØF kan det bestemmes, at resti- tutionen fastsættes ved licitation. Licitationen vedrører restitutionsbeløbet og kan begrænses til visse modtager- lande, mængder, kvaliteter og præsentationer. litra b), I henhold til artikel 3, stk. 3, andet afsnit, i forordning nr. 136/66/EØF kan restitutionen for olivenolie fast- sættes på forskellige niveauer alt efter bestemmelses- stedet, når verdensmarkedssituationen eller de særlige krav på visse markeder gør det nødvendigt. Restitutionen skal én gang om måneden. Hvis det er påkrævet, kan den ændres i mellemtiden. fastsættes mindst Anvendelse af disse bestemmelser på den nuværende markedssituation for olivenolie og især på prisen for olivenolie inden for Fællesskabet og på markederne i tredjelande og i Grækenland fører til at fastsætte restitu- tionerne til de i bilaget angivne beløb. (9) Forvaltningskomitéen for Fedtstoffer har ikke afgivet udtalelse inden for den af formanden fastsatte frist — UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: Artikel 1 Eksportrestitutionerne ved udførsel til tredjelande af de i artikel 1, stk. 2, forordning nr. 136/66/EØF nævnte produkter fastsættes til de i bilaget angivne beløb. litra c), i Denne forordning træder i kraft den 9. marts 2000. Artikel 2 Denne medlemsstat. forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver Udfærdiget i Bruxelles, den 8. marts 2000. På Kommissionens vegne Franz FISCHLER Medlem af Kommissionen (1) EFT 172 af 30. 9. 1966, s. 3025/66. (2) EFT L 327 af 21. 12. 1999, s. 7. (3) EFT L 78 af 31. 3. 1972, s. 1. (4) EFT L 348 af 30. 12. 1977, s. 53. L 62/24 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 9. 3. 2000 BILAG til Kommissionens forordning af 8. marts 2000 om fastsættelse af eksportrestitutionerne for olivenolie (EUR/100 kg) Produktkode Restitutionsbeløb (1) 1509 10 90 9100 1509 10 90 9900 1509 90 00 9100 1509 90 00 9900 1510 00 90 9100 1510 00 90 9900 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 (1) For bestemmelser, der er omhandlet i artikel 34 i Kommissionens ændrede forordning (EØF) nr. 3665/87 (EFT L 351 af 14. 12. 1987, s. 1), såvel som for eksport til tredjelande. NB: Produktkoderne, herunder henvisninger til fodnoter, er fastsat i Kommissionens ændrede forordning (EØF) nr. 3846/87


title: Dictamen de la Comisión sobre una recomendación del Banco Central Europeo con vistas a un reglamento del Consejo relativo a la utilización adicional de los activos exteriores de reserva por parte del Banco Central Europeo

eurovoc_concepts:
European Central Bank
capital increase
foreign-exchange reserves

formats: html pdf

text: COMISIÓN DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS Bruselas, 08. 03. 2000 COM(2000) 124 final DICTAMEN DE LA COMISIÓN sobre una Recomendación del Banco Central Europeo con vistas a un Reglamento del Consejo relativo a los límites y condiciones de las ampliaciones de capital del Banco Central Europeo DICTAMEN DE LA COMISIÓN sobre una Recomendación del Banco Central Europeo con vistas a un Reglamento del Consejo relativo a la utilización adicional de los activos exteriores de reserva por parte del Banco Central Europeo (presentados por la Comisión) DICTAMEN DE LA COMISIÓN sobre una Recomendación del Banco Central Europeo con vistas a un Reglamento del Consejo relativo a los límites y condiciones de las ampliaciones de capital del Banco Central Europeo En carta de 23 de febrero de 1999, el Consejo solicitó el dictamen de la Comisión sobre una Recomendación del Banco Central Europeo (BCE) con vistas a un Reglamento relativo a los límites y condiciones de las ampliaciones de capital del BCE. La facultad de la Comisión para a emitir un dictamen sobre esta Recomendación está establecida en el apartado 6 del artículo 107 del Tratado, que hace referencia al artículo 28. 1 de los Estatutos del Sistema Europeo de Bancos Centrales y del Banco Central Europeo. El 08. 03. 2000, la Comisión adoptó el siguiente dictamen: 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. Teniendo en cuenta el derecho de iniciativa de la Comisión y del BCE, la Comisión aprueba la iniciativa adoptada por el BCE. Habida cuenta de la naturaleza y el volumen de las operaciones del BCE, está justificado permitir a éste que amplíe su capital cuando lo considere necesario. Es adecuado el límite recomendado de 10 000 millones de euros. La Comisión también coincide en que no es necesario ni aconsejable establecer condiciones para la ampliación de capital. Sin embargo, la Comisión considera que han de clarificarse las consecuencias de una ampliación de capital para los presupuestos de los Estados miembros. El Considerando nº 2 ha de redactarse de nuevo. Según dicho Considerando, el artículo 28. 1 de los Estatutos del Sistema Europeo de Bancos Centrales "requiere" que el Consejo establezca los límites y condiciones de las ampliaciones de capital del BCE, mientras que la palabra "requiere" no se emplea en los Estatutos. Dado que no se establecen condiciones, sería adecuado suprimir del expresión "límites y condiciones de”. título la 2 DICTAMEN DE LA COMISIÓN sobre una Recomendación del Banco Central Europeo con vistas a un Reglamento del Consejo relativo a la utilización adicional de los activos exteriores de reserva por parte del Banco Central Europeo En carta de 14 de octubre de 1999, el Consejo solicitó el dictamen de la Comisión sobre una Recomendación del Banco Central Europeo (BCE) con vistas a un Reglamento relativo a la utilización adicional de los activos exteriores de reserva por parte del BCE. La facultad de la Comisión para emitir un dictamen sobre esta Recomendación está establecida en el apartado 6 del artículo 107 del Tratado, que hace referencia al artículo 30. 4 de los Estatutos del Sistema Europeo de Bancos Centrales y del Banco Central Europeo. El 08. 03. 2000, la Comisión adoptó el siguiente dictamen: 1. 2. 3. Teniendo en cuenta el derecho de iniciativa de la Comisión y del BCE, la Comisión aprueba la iniciativa adoptada por el BCE. La Comisión apoya la duplicación del límite de utilización de los activos exteriores de reserva por parte del BCE en la medida en que esta utilización adicional sirva para completar estos activos hasta el límite inicial de 50 000 millones de euros fijado en los Estatutos del SEBC. El Considerando nº 2 ha de redactarse de nuevo. Según dicho Considerando, el artículo 30. 4 de los Estatutos del SEBC "requiere" que el Consejo determine los límites y condiciones para la utilización adicional de los activos exteriores de reserva, mientras que la palabra "requiere" no se emplea en los Estatutos. 3


title: Reglamento (CE) n° 502/2000 de la Comisión de 8 de marzo de 2000 por el que se establecen valores globales de importación para la determinación del precio de entrada de determinadas frutas y hortalizas

eurovoc_concepts:
agri-monetary policy
citrus fruit
fruit vegetable
import price
perennial vegetable
pip fruit

text: 9. 3. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 62/15 REGLAMENTO (CE) No 502/2000 DE LA COMISIÓN de 8 de marzo de 2000 por el que se establecen valores globales de importación para la determinación del precio de entrada de determinadas frutas y hortalizas LA COMISIÓN DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS, (2) Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, Visto el Reglamento (CE) no 3223/94 de la Comisión, de 21 de diciembre de 1994, por el que se establecen disposiciones de aplicación del régimen de importación de frutas y hortalizas (1), cuya última modificación la constituye el Reglamento (CE) no 1498/98 (2), y, en particular, el apartado 1 de su artículo 4, Considerando lo siguiente: (1) El Reglamento (CE) no 3223/94 establece, en aplicación de los resultados de las negociaciones comerciales multi- laterales de la Ronda Uruguay, los criterios para que la Comisión fije los valores a tanto alzado de importación de terceros países correspondientes a los productos y períodos que se precisan en su anexo. En aplicación de los criterios antes indicados, los valores globales de importación deben fijarse en los niveles que figuran en el anexo del presente Reglamento. HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO: Artículo 1 Los valores globales de importación a que se refiere el artículo 4 del Reglamento (CE) no 3223/94 quedan fijados según se indica en el cuadro del anexo. Artículo 2 El presente Reglamento entrará en vigor el 9 de marzo de 2000. El presente Reglamento será obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro. Hecho en Bruselas, el 8 de marzo de 2000. Por la Comisión Franz FISCHLER Miembro de la Comisión (1) DO L 337 de 24. 12. 1994, p. 66. (2) DO L 198 de 15. 7. 1998, p. 4. L 62/16 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 9. 3. 2000 del Reglamento de la Comisión, de 8 de marzo de 2000, por el que se establecen los valores globales de importación para la determinación del precio de entrada de determinadas frutas y hortalizas ANEXO Código NC 0702 00 00 0707 00 05 0709 90 70 0805 10 10, 0805 10 30, 0805 10 50 0805 30 10 0808 10 20, 0808 10 50, 0808 10 90 0808 20 50 Código país tercero (1) Valor global de importación (EUR/100 kg) 204 212 999 052 068 628 999 052 204 628 999 052 204 212 600 624 999 052 220 600 999 204 388 400 404 508 512 528 720 728 999 388 400 512 528 624 999 80,2 158,6 119,4 116,8 81,3 146,6 114,9 92,4 69,4 141,9 101,2 54,5 34,3 38,3 43,6 54,5 45,0 30,6 69,6 66,5 55,6 82,6 102,7 99,3 81,9 90,8 94,2 97,8 63,9 93,4 89,6 77,5 104,3 74,2 81,9 67,3 81,0 (1) Nomenclatura de países fijada por el Reglamento (CE) no 2543/1999 de la Comisión (DO L 307 de 2. 12. 1999, p. 46). El código «999» significa «otros orígenes»


title: Advies van de Commissie over een aanbeveling van de Europese Centrale Bank voor een verordening van de Raad betreffende verdere afroepingen van externe reserves door de ECB

text: COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 08. 03. 2000 COM(2000) 124 definitief ADVIES VAN DE COMMISSIE over een aanbeveling van de Europese Centrale Bank voor een verordening van de Raad betreffende de grenzen en voorwaarden voor kapitaalsverhogingen van de Europese Centrale Bank ADVIES VAN DE COMMISSIE over een aanbeveling van de Europese Centrale Bank voor een verordening van de Raad betreffende verdere afroepingen van externe reserves door de ECB (door de Commissie ingediend) ADVIES VAN DE COMMISSIE over een aanbeveling van de Europese Centrale Bank voor een verordening van de Raad betreffende de grenzen en voorwaarden voor kapitaalsverhogingen van de Europese Centrale Bank In een brief van 23 februari 1999 verzocht de Raad de Commissie om een advies over een aanbeveling van de Europese Centrale Bank (ECB) voor een verordening van de Raad betreffende de grenzen en voorwaarden voor kapitaalsverhogingen van de ECB. De bevoegdheid van de Commissie om advies over deze aanbeveling uit te brengen, vloeit voort uit artikel 107, lid 6, van het Verdrag juncto artikel 28. 1 van de Statuten van het Europees Stelsel van Centrale Banken en van de Europese Centrale Bank. Op 08. 03. 2000 heeft de Commissie het volgende advies uitgebracht: 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. Gelet op het concurrerende initiatiefrecht van de Commissie en de ECB stemt de Commissie in met het initiatief van de ECB. Gezien de aard en de omvang van de operaties van de ECB is het gewettigd de ECB te machtigen haar kapitaal te verhogen wanneer zij dat zelf nodig acht. De aanbevolen limiet van 10 miljard € is aanvaardbaar. De Commissie erkent ook dat het niet noodzakelijk of aan te raden is voorwaarden voor de verhoging van het kapitaal vast te stellen. De Commissie is evenwel van oordeel dat de gevolgen van een kapitaalsverhoging voor de begroting van de lidstaten moeten worden opgehelderd. Overweging 2 moet worden herzien: hierin staat geschreven dat artikel 28. 1 van de Statuten van het ESCB de Raad "voorschrijft" grenzen en voorwaarden voor kapitaalsverhogingen van de ECB vast te stellen, maar het woord "voorschrijven" wordt niet gebruikt in de Statuten. Aangezien geen voorwaarden worden vastgesteld, lijkt het gepast in de titel de woorden "grenzen en voorwaarden" te schrappen. 2 ADVIES VAN DE COMMISSIE over een aanbeveling van de Europese Centrale Bank voor een verordening van de Raad betreffende verdere afroepingen van externe reserves door de ECB In een brief van 14 oktober 1999 verzocht de Raad de Commissie om een advies over een aanbeveling van de Europese Centrale Bank (ECB) voor een verordening van de Raad betreffende verdere afroepingen van externe reserves door de ECB. De bevoegdheid van de Commissie om over deze aanbeveling advies uit te brengen vloeit voort uit artikel 107, lid 6, van het Verdrag juncto artikel 30. 4 van de Statuten van het Europees Stelsel van Centrale Banken en van de Europese Centrale Bank. Op 08. 03. 2000 heeft de Commissie het volgende advies uitgebracht: 1. 2. 3. Gelet op het concurrerende initiatiefrecht van de Commissie en de ECB stemt de Commissie in met het door de ECB genomen initiatief. De Commissie steunt de verdubbeling van de limiet voor de afroeping van externe reserves door de ECB voor zover deze verdere afroepingen dienen ter aanvulling van de reserves tot de aanvankelijke grens van 50 miljard als vastgesteld in de Statuten van het ESCB. € Overweging 2 moet worden herzien : hierin staat geschreven dat artikel 30. 4 van de Statuten van het ESCB de Raad "voorschrijft" de grenzen en voorwaarden voor verdere stortingen van externe reserves vast te stellen, maar het woord "voorschrijven" wordt niet gebruikt in de Statuten. 3


title: Avis de la Commission sur une recommandation de la Banque centrale européenne pour un règlement du Conseil relatif aux appels supplémentaires d'avoirs de réserve de change par la Banque centrale européenne

text: COMMISSION DES COMMUNAUTÉS EUROPÉENNES Bruxelles, le 08. 03. 2000 COM(2000) 124 final AVIS DE LA COMMISSION sur une recommandation de la Banque centrale européenne concernant un règlement du Conseil relatif aux limites et conditions des augmentations de capital de la Banque centrale européenne AVIS DE LA COMMISSION sur une recommandation de la Banque centrale européenne pour un règlement du Conseil relatif aux appels supplémentaires d'avoirs de réserve de change par la Banque centrale européenne (présentés par la Commission) AVIS DE LA COMMISSION sur une recommandation de la Banque centrale européenne concernant un règlement du Conseil relatif aux limites et conditions des augmentations de capital de la Banque centrale européenne lettre du 23 février 1999, le Conseil a demandé l'avis de la Commission sur une Par recommandation de la Banque centrale européenne (BCE) concernant un règlement du Conseil relatif aux limites et conditions des augmentations de capital de la BCE. L'article 107, paragraphe 6, du traité, en combinaison avec l'article 28. 1 des statuts du système européen de banques centrales et la Commission à donner un avis sur cette de la Banque centrale européenne, habilitent recommandation. Le 08. 03. 2000, la Commission a adopté l'avis suivant: 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. Ayant pris note des droits d'initiative concurrents de la Commission et de la BCE, la Commission marque son accord sur l'initiative prise par la BCE. Étant donné la nature et le volume des opérations de la BCE, il est justifié d'autoriser la BCE à augmenter son capital lorsqu'elle-même le juge nécessaire. La limite recommandée de 10 milliards d'euros est appropriée. La Commission convient également qu'il n'est ni nécessaire ni souhaitable de stipuler des conditions pour l'augmentation de capital. La Commission considère toutefois qu'il conviendrait de préciser les implications de l'augmentation de capital pour les budgets des États membres. Le deuxième considérant devrait être remanié. Il y est écrit en effet que l'article 28. 1 des statuts du SEBC "demande" au Conseil de spécifier les limites et conditions des augmentations du capital de la BCE, alors que le mot "demande" n'est pas utilisé dans les statuts. Étant donné qu'aucune condition n'est fixée, il semblerait opportun de supprimer dans le titre les mots "les limites et conditions des". 2 AVIS DE LA COMMISSION sur une recommandation de la Banque centrale européenne pour un règlement du Conseil relatif aux appels supplémentaires d'avoirs de réserve de change par la Banque centrale européenne lettre du 14 octobre 1999, le Conseil a demandé l'avis de la Commission sur une Par recommandation de la Banque centrale européenne (BCE) pour un règlement du Conseil relatif aux appels supplémentaires d'avoirs de réserve de change par la BCE. L'article 107, paragraphe 6, du traité, en combinaison avec l'article 30. 4 des statuts du système européen de banques centrales et de sur cette la Banque centrale européenne, habilitent recommandation. la Commission à donner un avis Le 08. 03. 2000, la Commission a adopté l'avis suivant: 1. 2. 3. Ayant pris note des droits d'initiative concurrents de la Commission et de la BCE, la Commission marque son accord sur l'initiative prise par la BCE. La Commission appuie le doublement de la limite pour les appels aux avoirs de réserve de change par la BCE dans la mesure où ces nouveaux appels servent à reconstituer le stock d'avoirs de réserve jusqu'à concurrence de la limite initiale de 50 milliards d'euros fixée dans les statuts du SEBC. Le deuxième considérant de la version anglaise devrait être remanié. Il y est écrit en effet que l'article 30. 4 des statuts du SEBC "requires the Council", c’est à dire impose au Conseil, de spécifier les conditions des appels d'avoirs de réserve supplémentaires, alors que le mot "requires" n'est pas utilisé dans les statuts. les limites et 3


title: Comunicação da Comissão ao Conselho e ao Parlamento Europeu sobre políticas e medidas da UE para a redução das emissões de gases com efeito de estufa: rumo a um programa europeu para as alterações climáticas (ECCP)

eurovoc_concepts:
EU environmental policy
EU programme
climate change
greenhouse gas
protocol to an agreement

text: COMISSÃO DAS COMUNIDADES EUROPEIAS Bruxelas, 8. 3. 2000 COM(2000) 88 final COMUNICAÇÃO DA COMISSÃO AO CONSELHO E AO PARLAMENTO EUROPEU sobre políticas e medidas da UE para a redução das emissões de gases com efeito de estufa: Rumo a um programa europeu para as alterações climáticas (ECCP) COMUNICAÇÃO DA COMISSÃO AO CONSELHO E AO PARLAMENTO EUROPEU SOBRE POLÍTICAS E MEDIDAS DA UE PARA A REDUÇÃO DAS EMISSÕES DE GASES COM EFEITO DE ESTUFA: RUMO A UM PROGRAMA EUROPEU PARA AS ALTERAÇÕES CLIMÁTICAS (ECCP) Contexto político: O ano 2000 será crucial em termos de alterações climáticas. A 6. ª Conferência das Partes (COP6) da Convenção-Quadro das Nações Unidas sobre as Alterações Climáticas, a realizar em Novembro, deverá ter como resultado a tomada de decisões relativamente a questões deixadas em suspenso em Quioto, em particular no que diz respeito aos mecanismos de flexibilidade e à conformidade. Desde Março deste ano que todos os esforços políticos a nível mundial no âmbito do clima serão orientados para esse importante evento. Em 1999, em Bona, a UE instou todas as partes a ratificar o Protocolo de Quioto o mais rapidamente possível após a COP6, de modo a assegurar a sua entrada em vigor até à Conferência a realizar em 2002, dez anos depois da Conferência do Rio. A UE está empenhada em traduzir este compromisso político em acções. Neste contexto, um elemento positivo é a decisão do Conselho Europeu de Helsínquia de solicitar à Comissão a preparação de uma proposta de estratégia a longo prazo que integre políticas de desenvolvimento sustentável a nível económico, social e ecológico, para apresentar ao Conselho Europeu de Junho de 2001. A UE pretende iniciar o processo político de ratificação do Protocolo de Quioto imediatamente após a COP6. Este debate apresentará várias dimensões, pelo menos duas de grande importância: 1. O acordo de repartição de encargos, concluído em 1998 pelo Conselho, terá de ser incorporado num instrumento jurídico. O objectivo de redução de 8% das emissões para a toda a UE foi repartido entre os Estados-Membros, de modo a permitir diferentes modelos de desenvolvimento económico. A tradução jurídica do acordo de repartição de encargos permitirá a ratificação do Protocolo de Quioto conjuntamente pelos Estados-Membros e pela CE. razões de credibilidade política, 2. Por será necessária uma estratégia de implementação para acompanhar o instrumento de ratificação. Será necessário explicar que políticas e medidas terão de ser empreendidas e como serão implementados os chamados mecanismos de flexibilidade a nível da UE e de outras partes de países industrializados e em desenvolvimento. Terão de ser resolvidas várias questões complexas, entre as quais as que afectam a responsabilidade respectiva de cada um dos Estados-Membros e da Comunidade Europeia. Existem questões relativas à protecção do mercado interno, a diferentes políticas sectoriais e outras relativas ao facto de a UE ser juridicamente obrigada a cumprir o objectivo de redução de 8% das emissões fixado para a Comunidade em geral. 2 Tendências actuais preocupantes em matéria de emissões Nos últimos anos, as emissões de gases com efeito de estufa a nível europeu têm aumentado, em vez de diminuírem. Sem o reforço das actuais medidas e mantendo-se as condições actuais, a probabilidade é mais de um aumento de 6 a 8% do que de uma redução de 8% relativamente aos níveis de 19991. Os sectores da energia e dos transportes são os que mais contribuem para as emissões de CO2, enquanto que as emissões de gases fluorados provêem do sector industrial. No sector dos transportes, prevê-se um aumento das emissões de CO2 de 39% até 2010 (relativamente aos níveis de 1990). Devido ao grande aumento da procura de electricidade e calor, prevê-se que após 2010 as emissões de CO2 resultantes da produção de electricidade aumentem, enquanto que, no mesmo período, se prevê que as emissões resultantes da indústria diminuam 12%. Do mesmo modo, os sectores privado e terciário continuarão a ser uma fonte de preocupação. Se não for tomada nenhuma medida suplementar, prevê-se que as emissões de gases fluorados aumentem cerca de 40% entre 1990 e 2010. No entanto, o volume total de emissões desses gases deverá permanecer baixo, apontando as estimativas para 2,6% das emissões totais em 2010. As tendências das emissões variam muito, em termos de valores médios, em função dos Estados-Membros. Alguns Estados-Membros começaram bem. A reunificação alemã e a mudança do carvão para o gás no Reino Unido deram origem a uma redução das emissões na primeira metade da década de 90. Não é, no entanto, provável, que tais acontecimentos invulgares voltem a ocorrer antes de 2012. O Anexo 1 apresenta um panorama dos progressos efectuados pelos Estados-Membros até ao momento, em comparação com os seus objectivos de redução resultantes do acordo de repartição de encargos. A maioria dos Estados-Membros tem cada vez mais dificuldades em controlar as emissões de gases com efeito de estufa, por diferentes razões. Na Áustria, na Dinamarca, na Finlândia e nos Países Baixos, por exemplo, já muito foi feito no passado – os objectivos mais “fáceis” foram alcançados – e estes países terão de enfrentar, a partir de agora, custos de implementação mais elevados. Tendo como base dados melhorados, vários outros Estados-Membros observam que as tendências das suas emissões estão a evoluir rapidamente na direcção errada: é esse o caso, em particular da Bélgica e da Itália. Por fim, a Espanha, Portugal, a Grécia e a Irlanda dão-se conta de que o aumento das suas emissões permitido no âmbito do acordo de repartição de encargos não exclui a necessidade de adoptarem acções efectivas. Por conseguinte, os Estados-Membros têm de se comprometer a reforçar as suas políticas internas para conseguirem atingir os objectivos respectivos de redução das emissões no âmbito do acordo de repartição de encargos. Medidas comuns e coordenadas a nível da Comunidade constituirão um complemento útil dessas estratégias nacionais, em conformidade com o princípio da subsidiariedade. 1 COM(99)230 3 Necessidade de um reforço das políticas e medidas A liderança da Comunidade Europeia na implementação do Protocolo de Quioto será avaliada através dos progressos efectuados nos próximos anos. Existem vários sinais positivos, tanto a nível dos Estados-Membros como europeu, de que a implementação do Protocolo de Quioto constitui um ponto importante da agenda política. Alguns Estados-Membros já reforçaram as suas estratégias em matéria de alterações climáticas de modo a iniciarem a implementação dos compromissos de Quioto no âmbito do acordo de “repartição de encargos”, enquanto que muitos outros se encontram no processo de desenvolver esse tipo de novas estratégias. As medidas propostas abrangem todos os sectores, sendo provável que tenham como resultado uma redução significativa das emissões. Do mesmo modo, a Comissão apresentou com êxito medidas importantes. Algumas dessas medidas, como o acordo concluído com os fabricantes de automóveis sobre a eficiência energética dos automóveis de passageiros, foram concluídas com êxito. Estão iminentes diversas novas iniciativas da Comissão, tais como a proposta de directiva relativa à promoção das fontes de energia renováveis no contexto do mercado interno da electricidade, a proposta de directiva relativa a especificações complementares para os combustíveis para 2005, uma comunicação sobre acções relativas à integração do desenvolvimento sustentável na política das empresas, a revisão da política comum dos transportes, um Livro Verde sobre transportes urbanos, uma estratégia para a segurança do abastecimento energético, incluindo a avaliação do impacto ambiental de todas as fontes de energia, um plano de acção para o aumento da eficiência energética na Comunidade e um plano de acção para as fontes de energia renováveis. As orientações relativas aos auxílios estatais para a protecção do ambiente, a actualizar brevemente, vão encorajar a utilização, por parte dos Estados-Membros, dos novos incentivos baseados no mercado. Ao mesmo tempo, o objectivo de prevenir as alterações climáticas reflectir-se-á nas decisões que a Comissão tomará, no quadro da regulamentação actual, ao avaliar os sistemas de auxílios estatais dos Estados- -Membros. No entanto, os progressos teriam sido muito mais significativos se algumas das propostas fundamentais, tais como a proposta relativa ao imposto sobre a energia, tivessem sido mais activamente apoiadas pelo Conselho ou não tivessem sido adoptadas a uma escala muito reduzida, tal como os programas SAVE e ALTENER. A Comissão insiste na grande importância do imposto sobre a energia no âmbito de uma estratégia global para as alterações climáticas e insta o Conselho a aprovar rapidamente a sua proposta. Para respeitar os compromissos assumidos pela UE em Quioto, as acções terão de ser reforçadas, tanto a nível dos Estados-Membros como comunitário. Para o conseguir, a Comissão adoptará uma abordagem em duas vertentes: o reforço de políticas e medidas a nível comunitário e o desenvolvimento do sistema de comércio dos direitos de emissão na UE para melhorar a relação custo-eficácia da estratégia de implementação da UE, incluindo a preparação para a utilização dos mecanismos de flexibilidade do Protocolo de Quioto. O facto de se demonstrar que a UE está 4 empenhada na implementação de ambos os elementos do acordo de Quioto aumentará a sua credibilidade a nível internacional. A integração de considerações de ordem ambiental em políticas sectoriais como a transportes, a agricultura, a indústria, o mercado interno e o energia, os desenvolvimento, para as quais têm sido ou estão a ser desenvolvidas estratégias, facilitará o reforço das políticas e medidas comuns e coordenadas para os principais sectores responsáveis pelas emissões de gases com efeito de estufa. Além disso, o Conselho “Ambiente”, nas suas conclusões de Outubro de 19992, instou a Comissão a apresentar, o mais rapidamente possível em 2000, uma lista de acções prioritárias no domínio das alterações climáticas e a preparar as propostas correspondentes em tempo oportuno. Neste contexto, o Conselho sublinhou a necessidade de fazer avançar as políticas e medidas já identificadas nas suas conclusões de Junho de 19983. Em resposta a estes pedidos, a Comissão apresenta uma lista de políticas e medidas comuns e coordenadas propostas (Anexo 3). A lista não é exaustiva, apontando sobretudo para acções prioritárias no domínio da energia, dos transportes e da indústria e podendo ser adaptada em função dos debates a realizar no Conselho e no Parlamento e das decisões adoptadas relativamente a diferentes políticas sectoriais como a energia, os transportes, a indústria e a agricultura. A determinação do potencial de redução das emissões e dos custos associados a estas reduções nos diferentes sectores em causa constitui um elemento crucial para a elaboração de uma série de políticas e medidas comuns e coordenadas eficazes. A Comunicação da Comissão de Maio de 19994 indica o potencial de redução das emissões e os custos associados no que diz respeito a diversas medidas nos sectores da energia, dos transportes e da indústria, que constam igualmente da lista de políticas e medidas comuns e coordenadas propostas do Anexo 3. Por exemplo, no que diz respeito à eficiência energética nos sectores doméstico e terciário, existe um potencial de redução de 140 milhões de toneladas (Mt) de equivalente CO2 que poderia ser realizado a um custo máximo de 50 /tonelada (preços de 1997)5. € Os chamados “mecanismos de flexibilidade” previstos pelo Protocolo Quioto vêm complementar as políticas e medidas anteriormente referidas. Embora esses mecanismos sejam promissores em termos de relação custo/eficácia, a UE têm pouca experiência nesse domínio. Juntamente com a presente comunicação e fazendo parte do mesmo pacote, a Comissão adoptou um Livro Verde sobre comércio dos direitos de emissão de gases com efeito de estufa na União Europeia. O seu objectivo é a familiarização de todos os decisores com este novo instrumento e o lançamento de uma consulta de todos os interessados. Neste contexto, será necessário garantir que os diferentes elementos da abordagem comunitária proposta formam um conjunto coerente. É particularmente importante que a Comunidade tenha uma visão clara relativamente ao seu funcionamento no contexto do mercado único e ao modo como o 2 Estratégia comunitária sobre as alterações climáticas - conclusões do Conselho, doc. 11654/99, Luxemburgo, 12 de Outubro de 1999. 3 Estratégia comunitária sobre as alterações climáticas - conclusões do Conselho, doc. 9702/98, Bruxelas, 19 de Junho de 1998. 4 COM(99)230 5 COM(99)230 5 recurso ao comércio dos direitos de emissão se repercute na realização do objectivo geral da UE. A Comunidade continuará a demonstrar que toma seriamente em consideração as preocupações dos países em desenvolvimento relativamente às alterações climáticas. Serão definidas acções comunitárias específicas para assistir os países em desenvolvimento de modo a que possam atenuar as alterações climáticas e adaptar-se aos seus efeitos adversos. Após a COP6, será necessário tomar novas iniciativas para auxiliar os países mais pobres e mais vulneráveis a explorar completamente as oportunidades fornecidas pelo Protocolo de Quioto, nomeadamente o mecanismo de desenvolvimento não poluidor. Programa europeu para as alterações climáticas (ECCP) O programa europeu para as alterações climáticas (ECCP) é um programa da Comissão Europeia que reunirá todos as partes interessadas para cooperarem nos trabalhos preparatórios de políticas e medidas comuns e coordenadas destinadas a reduzir as emissões de gases com efeito de estufa. Embora a apresentação de propostas políticas adequadas seja uma prerrogativa da Comissão, a experiência da aplicação de uma abordagem que consiste em fazer participar as diferentes partes interessadas na fase preparatória dessas propostas foi positiva. O Programa europeu para as alterações climáticas abordará em primeiro lugar as políticas e medidas enumeradas no Anexo 3. A estrutura proposta é descrita mais pormenorizadamente no Anexo 2 e será posteriormente completada pela Comissão. Prevê-se que, de início, o âmbito do programa seja limitado à abordagem das medidas mais prometedoras em termos de redução das emissões, de modo a atingir o objectivo de Quioto de redução de 8%. No entanto, numa perspectiva de médio e longo prazo, o ECCP deverá tornar-se mais completo e abordar questões como a adaptação, a cooperação internacional através reforço das capacidades e da transferência de tecnologias, a investigação/observação, a demonstração de tecnologias limpas e eficazes, bem como o ensino e a formação. Os trabalhos preparatórios sobre estas questões poderão servir de base à elaboração de propostas concretas pela Comissão. O ECCP não será desenvolvido isoladamente. Serão criadas e desenvolvidas ligações com iniciativas existentes que tenham um impacto nas alterações climáticas em domínios que incluem a qualidade do ar, a energia e os transportes, de modo a tornar esses programas compatíveis e a reforçá-los mutuamente. Serão fornecidos elementos sobre a implementação de estratégias sectoriais. Vigilância dos progressos da UE face ao objectivo de Quioto a responsabilidade dos Estados-Membros no A Comissão deseja sublinhar estabelecimento das suas próprias políticas e medidas para a redução das emissões de gases com efeito de estufa. A sua eficácia deverá ser objecto de uma vigilância permanente. A Decisão 1999/296/CE do Conselho relativa a um mecanismo de vigilância das emissões comunitárias de CO2 e de outros gases responsáveis pelo efeito de estufa fornece o instrumento necessário para a avaliação das políticas e medidas, mas necessita de ser alargada e reforçada para abranger a utilização dos 6 “mecanismos de flexibilidade”. Só desse modo é que o mecanismo de vigilância será eficiente na avaliação da compatibilidade geral com o objectivo de Quioto. 7 Valores que realçam o desempenho real relativamente aos valores previstos no acordo de repartição de encargos (assumindo uma evolução linear de 1990 até ao objectivo de 2010) em percentagem das emissões de 1990 (3 gases, excluindo a alteração da afectação das terras e as florestas) Anexo 1 0,5% UE15 5,0% 4,8% 13,4% 13,9% 0,1% 1,0% 1,5% 3,2% 9,3% 12,8% 10,9% Espanha (dados de 1998) Grécia (dados de 1998) Portugal (dados de 1998) Irlanda (dados de 1998) Suécia (dados de 1998) Finlândia (dados de 1998) França (dados de 1998) Luxemburgo (dados de 1998) Áustria (dados de 1998) (Bélgica - dados de 1997) Países Baixos (dados de 1998) 16,8% Dinamarca (dados de 1998) (Itália --- dados de 1995) Reino Unido (dados de 1998) Alemanha (dados de 1998) 0% 10% 20% 30% -47,0% -50% -40% -30% -20% -4,5% -7,5% -10% O gráfico indica se um Estado-Membro está, ou não, no bom caminho, assumindo que as suas emissões evoluem de um modo linear (entre 1990 e 2010). Um valor negativo significa resultados superiores e um valor positivo resultados inferiores ao objectivo. No caso do Luxemburgo, as emissões globais de gases com efeito de estufa são muito reduzidas (0,3% do valor para a UE). As substanciais reduções das emissões conseguidas resultam da reestruturação da indústria siderúrgica. Os dados utilizados são os que são fornecidos anualmente pelos Estados-Membros à Comissão, em conformidade com o mecanismo de vigilância (Decisão 93/389/CEE do Conselho, com a redacção que lhe foi dada pela Decisão 99/296/CE). Esses dados serão incluídos no “Annual European Community Greenhouse Gas Inventory 1990-1998”, preparado pela Agência Europeia do Ambiente. 8 Anexo 2 PRINCIPAIS ELEMENTOS DO PROGRAMA EUROPEU PARA AS ALTERAÇÕES CLIMÁTICAS (ECCP) A LANÇAR PELA COMISSÃO EUROPEIA Objectivos O objectivo geral do ECCP consiste na identificação e no desenvolvimento de todos os elementos de uma estratégia europeia para as alterações climáticas necessários para a aplicação do Protocolo de Quioto. Esses elementos incluem a redução das emissões através da adopção de políticas e medidas, bem como dos mecanismos de flexibilidade e de acções no domínio do reforço das capacidades e da transferência de tecnologias, da investigação e da observação, do ensino e da formação. Graças a um esforço de cooperação de todas as partes interessadas (tais como representantes da Comissão, dos Estados-Membros, da indústria e das ONG), o programa empreenderá trabalhos preparatórios para permitir à Comissão apresentar, em tempo oportuno, propostas políticas concretas ao Conselho e ao Parlamento Europeu. Comité Director O Comité Director será composto por todos os serviços da Comissão que participam no ECCP. Será responsável pela gestão e coordenação gerais do ECCP, tanto em termos de abordagem política como de organização. O Comité Director criará grupos de trabalho sobre problemas em domínios específicos e decidirá dos seus estatutos e calendários, com base numa proposta das Direcções-Gerais competentes. O Comité Director reunir-se-á uma vez por mês. Deverá igualmente informar e proceder a um intercâmbio de informações regular com as outras partes interessadas. Grupos de trabalho (GT) Os GT trabalharão de acordo com um programa de trabalho estabelecido, com base nos estatutos e no calendário desenvolvidos pelo ‘Comité Director’. Os principais elementos dos programas de trabalho incluirão avaliações das implicações ambientais e em termos de custos das políticas e medidas, bem como da sua compatibilidade com as políticas de integração sectoriais. Com base nessas avaliações, poderão ser apresentadas à Comissão recomendações políticas (ver ‘Produto final’). Cada grupo de trabalho terá os seus ‘conjuntos de parceiros’ específicos em representação de uma clientela mais europeia do que nacional ou regional. Os GT, de dimensão restrita, serão constituídos por aproximadamente 15 pessoas. Inicialmente, o ECCP concentrar-se-á nos transportes, na energia, na indústria e nos mecanismos de flexibilidade. Serão formados grupos de trabalho em torno de vários temas. Esses temas correspondem, em princípio, à ‘lista de políticas e medidas comuns e coordenadas propostas’, que a Comissão vai apresentar ao Conselho “Ambiente” em finais de Março. 9 Numa etapa posterior, o número de grupos de trabalho será alargado a domínios como a agricultura, os sumidouros, os resíduos, o reforço das capacidades e a transferência de tecnologias e a investigação. Os GT trabalharão de preferência com base em material existente sem empreender o seu próprio trabalho de modelização. Estão já disponíveis ou em curso avaliações ambientais e da relação custo-eficácia das medidas políticas em vários sectores. Os GT serão apoiados pelos serviços da Comissão competentes. Será analisada a possibilidade de ser prestada assistência por consultores externos. Produto final e calendário Todos os grupos de trabalho apresentarão regularmente relatórios ao Comité Director através do seu presidente. Após seis meses será solicitado um relatório intermédio por escrito e após 12 meses um relatório final. O relatório final deverá propor conclusões de teor político que definam a natureza, o âmbito e o conteúdo das políticas e medidas a tomar em consideração a nível comunitário. Partindo desta base, a Comissão estará em posição de preparar propostas políticas concretas que contenham instrumentos tais como regulamentação técnica, tributação, acordos voluntários ou mecanismos de flexibilidade. 10 ESTRUTURA DO PROGRAMA EUROPEU PARA AS ALTERAÇÕES CLIMÁTICAS Ē COMIT DIRECTOR Membros : todas las DG envolvidas Assistência técnica y económica incluindo por parte das DG ECFIN, Investigação e CCI GT 1 GT 2 GT 3 GT 4 GT 5 Mecanismos de flexibilidad Fornecimento de energia Consumo de energía Transportes Indústria 11 Restantes GT Reforço das capacidades e transferência de tecnologias agricultura, Sumidouros, Resíduos Investigação Anexo 3 Lista de políticas e medidas comuns e coordenadas propostas em matéria de alterações climáticas FORNECIMENTO DE ENERGIA - Maior desenvolvimento do mercado interno da electricidade e do gás, incorporando considerações de ordem ambiental - Acesso à rede para a produção de electricidade descentralizada, aumentando a parte das energias renováveis - Aumento do recurso à produção combinada de calor e electricidade - Redução das emissões de metano provenientes dos sectores mineiro e extractivo - Recolha e armazenagem de CO2 em tanques subterrâneos - Promoção de tecnologias de conversão de combustíveis fósseis mais limpas e mais eficazes - Eficiência energética nos sectores do fornecimento de gás e electricidade SECTOR INDUSTRIAL - Melhoria das normas de eficiência energética para equipamento eléctrico - Melhoria das normas de eficiência energética para processos industriais - Melhoria da eficiência energética e limitação das emissões de CO2 (para caldeiras, produtos de construção, etc. ) 12 - Aumento do número de serviços energéticos para as PME - Desenvolvimento de um quadro de política comunitária para gases fluorados (HFC, PFC e SF6) - Desenvolvimento, a nível comunitário, de um quadro de política para comércio dos direitos de emissão - Desenvolvimento de um quadro para acordos voluntários CONSUMO DE ENERGIA NOS SECTORES DOMÉSTICO E TERCIÁRIO - Contratação pública de tecnologia de utilização final eficiente em termos energéticos - Auditorias energéticas e certificados de desempenho em matéria de aquecimento - Melhoria dos desempenhos no domínio da construção e da iluminação - Concepção de edifícios e planeamento das infra-estruturas CONSUMO DE ENERGIA NO SECTOR DOS TRANSPORTES - Preços dos transportes e instrumentos económicos para os transportes aéreos - Quadro fiscal como parte da estratégia ‘CO2 e automóveis’ - Alargamento do conceito de veículo ecologicamente avançado aos automóveis de passageiros e aos veículos comerciais ligeiros (melhores normas em matéria de emissões e combustíveis, novas tecnologias e novos combustíveis) - Campanha europeia para fomentar um comportamento do condutor mais eficiente em termos de combustíveis POLÍTICA E INFRA-ESTRUTURA DOS TRANSPORTES - Revisão da política dos transportes (transportes ferroviários, transportes rodoviários de mercadorias, intermodalidade, transportes marítimos, transportes aéreos ) 13 - Livro Verde sobre transportes urbanos que aborda a preocupação crescente que suscita o congestionamento (incluindo a tarifação, as medidas fiscais, as iniciativas em matéria de estacionamento, a melhoria dos transportes públicos) - Mobilidade e intermodalidade sustentáveis - Sistemas de navegação por satélite (GALILEO) RESÍDUOS - Promoção do tratamento biológico de resíduos biodegradáveis - Revisão da Directiva 86/278/CEE relativa a lamas de depuração - Embalagens e resíduos de embalagens INVESTIGAÇÃO - Implementação do 5. º Programa-Quadro, em particular do programa energia, ambiente e desenvolvimento sustentável - Ligação em rede das acções de IDT a nível da UE, a nível nacional ou outro no domínio das alterações climáticas COOPERAÇÃO INTERNACIONAL - Reforço das capacidades e transferência de tecnologias para países em desenvolvimento através da cooperação internacional 14


title: Kommissionens yttrande om Europeiska centralbankens rekommendation till rådets förordning om gränser och villkor för ökning av Europeiska centralbankens kapital

text: EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION Bryssel den 08. 03. 2000 KOM(2000) 124 slutlig KOMMISSIONENS YTTRANDE om Europeiska centralbankens rekommendation till rådets förordning om gränser och villkor för ökning av Europeiska centralbankens kapital KOMMISSIONENS YTTRANDE om Europeiska centralbankens rekommendation till rådets förordning om krav från Europeiska centralbanken på ytterligare inbetalning av valutareserver (framlagda av kommissionen) KOMMISSIONENS YTTRANDE om Europeiska centralbankens rekommendation till rådets förordning om gränser och villkor för ökning av Europeiska centralbankens kapital I en skrivelse av den 23 februari 1999 begärde rådet att få kommissionens synpunkter på Europeiska centralbankens (ECB) rekommendation till rådets förordning om gränser och villkor för ökning av Europeiska centralbankens kapital. Kommissionens befogenhet att avge ett yttrande om denna rekommendation följer av artikel 107. 6 i fördraget i förening med artikel 28. 1 i Europeiska centralbankssystemets och Europeiska centralbankens stadgar. Den 08. 03. 2000 antog kommissionen detta yttrande: 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. Eftersom både kommissionen och ECB har initiativrätt instämmer kommissionen i det initiativ som tagits av ECB. Med tanke på karaktären på och omfattningen av ECB:s transaktioner är det motiverat att ECB ges möjlighet att öka sitt kapital när ECB själv bedömer att det är nödvändigt. Den rekommenderade gränsen på 10 000 miljoner euro är lämplig. Kommissionen instämmer även i att det varken är nödvändigt eller tillrådligt att fastställa villkor för ökning av kapitalet. Kommissionen anser emellertid att konsekvenserna av en kapitalökning för medlemsstaternas offentliga finanser bör förtydligas. Skäl 2 bör omformuleras. Där står att det enligt artikel 28. 1 i ECBS:s stadgar "krävs" att rådet fastställer gränser och villkor för ökningar av ECB:s kapital, men ordet "krävs" förekommer inte i stadgarna. Eftersom inga villkor anges förefaller det lämpligt att i titeln stryka orden "gränserna och villkoren för". 2 KOMMISSIONENS YTTRANDE om Europeiska centralbankens rekommendation till rådets förordning om krav från Europeiska centralbanken på ytterligare inbetalning av valutareserver I en skrivelse av den 14 oktober 1999 begärde rådet att få kommissionens synpunkter på Europeiska förordning om krav från Europeiska centralbankens centralbanken på ytterligare inbetalning av valutareserver. Kommissionens befogenhet att avge ett yttrande om denna rekommendation följer av artikel 107. 6 i fördraget i förening med artikel 30. 4 i Europeiska centralbankssystemets och Europeiska centralbankens stadgar. rekommendation till (ECB) rådets Den 08. 03. 2000 antog kommissionen detta yttrande: 1. 2. 3. Eftersom både kommissionen och ECB har initiativrätt instämmer kommissionen i det initiativ som tagits av ECB. Kommissionen samtycker till att gränsen för krav från ECB på ytterligare inbetalning av valutareserver fördubblas, under förutsättning att dessa krav på ytterligare inbetalningar tjänar till att fylla på reserverna upp till det initiala beloppet på 50 000 miljoner euro som fastställs i ECBS:s stadgar. Skäl 2 bör omformuleras. Där står att det enligt artikel 30. 4 i ECBS:s stadgar "krävs" att rådet fastställer gränser och villkor för krav på ytterligare inbetalningar av valutareserver, men ordet "krävs" förekommer inte i stadgarna. 3


title: Règlement (CE) n° 507/2000 de la Commission, du 8 mars 2000, fixant les restitutions à l'exportation de l'huile d'olive

text: 9. 3. 2000 FR Journal officiel des Communautés européennes L 62/23 RÈGLEMENT (CE) No 507/2000 DE LA COMMISSION du 8 mars 2000 fixant les restitutions à l'exportation de l'huile d'olive LA COMMISSION DES COMMUNAUTÉS EUROPÉENNES, vu le traité instituant la Communauté européenne, vu le règlement no 136/66/CEE du Conseil du 22 septembre 1966 portant établissement d'une organisation commune des marchés dans le secteur des matières grasses (1), modifié en dernier lieu par le règlement (CE) no 2702/1999 (2), et notam- ment son article 3 paragraphe 3, considérant ce qui suit: (1) (2) (3) (4) Aux termes de l'article 3 du règlement no 136/66/CEE, lorsque le prix dans la Communauté est supérieur aux cours mondiaux, la différence entre ces prix peut être couverte par une restitution lors de l'exportation d'huile d'olive vers les pays tiers. Les modalités relatives à la fixation et à l'octroi de la restitution à l'exportation de l'huile d'olive ont été arrê- tées par le règlement (CEE) no 616/72 de la Commis- sion (3), modifié en dernier lieu par le règlement (CEE) no 2962/77 (4). Aux termes de l'article 3, paragraphe 3, du règlement no 136/66/CEE, la restitution doit être la même pour toute la Communauté. Conformément à l'article 3, paragraphe 4, du règlement no 136/66/CEE, la restitution pour l'huile d'olive doit être fixée en prenant en considération la situation et les perspectives d'évolution, sur le marché de la Commu- nauté, des prix de l'huile d'olive et des disponibilités ainsi que, sur le marché mondial, des prix de l'huile d'olive. Toutefois, dans le cas où la situation du marché mondial ne permet pas de déterminer les cours les plus favorables de l'huile d'olive, il peut être tenu compte du prix sur ce marché des principales huiles végétales concurrentes et de l'écart constaté au cours d'une période représentative entre ce prix et celui de l'huile d'olive. Le montant de la restitution ne peut pas être supérieur à la différence existant entre le prix de l'huile d'olive dans la Communauté et celui sur le marché (5) (6) (7) (8) mondial, ajustée, le cas échéant, pour tenir compte des frais d'exportation des produits sur ce dernier marché. troisième Conformément à l'article 3, paragraphe 3, alinéa, point b), du règlement no 136/66/CEE, il peut être décidé que la restitution soit fixée par adjudication. En outre, l'adjudication porte sur le montant de la resti- tution et peut être limitée à certains pays de destination, à certaines quantités, qualités et présentations. Au titre de l'article 3, paragraphe 3, deuxième alinéa, du règlement no 136/66/CEE, les restitutions pour l'huile d'olive peuvent être fixées à des niveaux différents selon la destination lorsque la situation du marché mondial ou les exigences spécifiques de certains marchés le rendent nécessaire. Les restitutions doivent être fixées au moins une fois par mois. En cas de nécessité, elles peuvent être modifiées dans l'intervalle. L'application de ces modalités à la situation actuelle des marchés dans le secteur de l'huile d'olive, et notamment au prix de ce produit dans la Communauté et sur les marchés des pays tiers, conduit à fixer la restitution aux montants repris en annexe. (9) Le comité de gestion des matières grasses n'a pas émis d'avis dans le délai imparti par son président, A ARRÊTÉ LE PRÉSENT RÈGLEMENT: Article premier Les restitutions à l'exportation des produits visés à l'article 1er, paragraphe 2, point c), du règlement no 136/66/CEE sont fixées aux montants repris en annexe. Article 2 Le présent règlement entre en vigueur le 9 mars 2000. Le présent règlement est obligatoire dans tous ses éléments et directement applicable dans tout État membre. Fait à Bruxelles, le 8 mars 2000. Par la Commission Franz FISCHLER Membre de la Commission (1) JO 172 du 30. 9. 1966, p. 3025/66. (2) JO L 327 du 21. 12. 1999, p. 7. (3) JO L 78 du 31. 3. 1972, p. 1. (4) JO L 348 du 30. 12. 1977, p. 53. L 62/24 FR Journal officiel des Communautés européennes 9. 3. 2000 ANNEXE au règlement de la Commission, du 8 mars 2000, fixant les restitutions à l'exportation de l'huile d'olive (en EUR/100 kg) Code produit Montant des restitutions (1) 1509 10 90 9100 1509 10 90 9900 1509 90 00 9100 1509 90 00 9900 1510 00 90 9100 1510 00 90 9900 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 (1) Pour les destinations visées à l'article 34 du règlement (CEE) no 3665/87 de la Commission (JO L 351 du 14. 12. 1987, p. 1), modifié, ainsi que pour les exportations vers les pays tiers. NB: Les codes produits, ainsi que les renvois en bas de page, sont définis au règlement (CEE) no 3846/87 de la Commission, modifié


title: Bedingungen für Kapitalerhöhungen der Europäischen Zentralbank - Stellungnahme der Kommission zur Empfehlung der Europäischen Zentralbank für eine Verordnung des Rates über die Einforderung weiterer Währungsreserven durch die Europäische Zentralbank

text: KOMMISSION DER EUROPÄISCHEN GEMEINSCHAFTEN Brüssel, den 08. 03. 2000 KOM(2000) 124 endgültig STELLUNGNAHME DER KOMMISSION zur Empfehlung der Europäischen Zentralbank für eine Verordnung des Rates über die Grenzen und Bedingungen für Kapitalerhöhungen der Europäischen Zentralbank STELLUNGNAHME DER KOMMISSION zur Empfehlung der Europäischen Zentralbank für eine Verordnung des Rates über die Einforderung weiterer Währungsreserven durch die Europäische Zentralbank (von der Kommission vorgelegt) STELLUNGNAHME DER KOMMISSION zur Empfehlung der Europäischen Zentralbank für eine Verordnung des Rates über die Grenzen und Bedingungen für Kapitalerhöhungen der Europäischen Zentralbank Mit Schreiben vom 23. Februar 1999 ersuchte der Rat die Kommission um Stellungnahme zu einer Empfehlung der Europäischen Zentralbank (EZB) für eine Verordnung des Rates über die Grenzen und Bedingungen für Kapitalerhöhungen der EZB. Die Zuständigkeit der Kommission für eine Stellungnahme zu dieser Empfehlung ergibt sich aus Artikel 107 Absatz 6 EG-Vertrag in Verbindung mit Artikel 28. 1 der Satzung des Europäischen Systems der Zentralbanken und der Europäischen Zentralbank. Am 08. 03. 2000 hat die Kommission folgende Stellungnahme abgegeben: 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. In Kenntnis der konkurrierenden Initiativrechte der Kommission und der EZB stimmt die Kommission der Initiative der EZB zu. Angesichts der Art und des Umfangs der EZB-Tätigkeit ist es gerechtfertigt, daß die EZB ihr Kapital erhöhen kann, wenn sie selbst dies für notwendig hält. Die empfohlene Grenze von 10 Mrd. € ist angemessen. Die Kommission teilt außerdem die Auffassung, daß es weder notwendig noch ratsam ist, Bedingungen für die Kapitalerhöhung festzulegen. Die Kommission spricht Kapitalerhöhung auf die Haushalte der Mitgliedstaaten geklärt werden. sich allerdings dafür aus, daß die Auswirkungen einer Der zweite Erwägungsgrund sollte umformuliert werden. Darin heißt es, der Rat sei nach Artikel 28. 1 ESZB-Satzung "verpflichtet", die Grenzen und Bedingungen für Erhöhungen des EZB-Kapitals festzulegen, während der Ausdruck "verpflichtet" in der Satzung jedoch nicht verwendet wird. Da keine Bedingungen festgelegt werden, Bedingungen für" aus dem Titel gestrichen werden. sollten die Worte "die Grenzen und 2 STELLUNGNAHME DER KOMMISSION zur Empfehlung der Europäischen Zentralbank für eine Verordnung des Rates über die Einforderung weiterer Währungsreserven durch die Europäische Zentralbank Mit Schreiben vom 14. Oktober 1999 ersuchte der Rat die Kommission um Stellungnahme zu einer Empfehlung der Europäischen Zentralbank (EZB) für eine Verordnung des Rates über die Einforderung weiterer Währungsreserven durch die EZB. Die Zuständigkeit der Kommission für eine Stellungnahme zu dieser Empfehlung ergibt sich aus Artikel 107 Absatz 6 EG-Vertrag in Verbindung mit Artikel 30. 4 der Satzung des Europäischen Systems der Zentralbanken und der Europäischen Zentralbank. Am 08. 03. 2000 hat die Kommission folgende Stellungnahme abgegeben: 1. 2. 3. In Kenntnis der konkurrierenden Initiativrechte der Kommission und der EZB stimmt die Kommission der Initiative der EZB zu. Die Kommission unterstützt die Verdopplung des Höchstbetrags für die Einforderung von Währungsreserven durch die EZB, sofern diese weiteren Einforderungen dazu dienen, die Währungsreserven wieder auf den in der ESZB-Satzung festgelegten ursprünglichen Höchstbetrag von 50 Mrd. aufzufüllen. € Der zweite Erwägungsgrund sollte in der englischen Sprachfassung umformuliert werden. Dort heißt es, daß der Rat nach Artikel 30. 4 ESZB-Satzung verpflichtet sei ("Article 30(4) of the Statute requires the Council"), die Grenzen und Bedingungen für die Einforderung weiterer Währungsreserven festzulegen, während in der ESZB-Satzung jedoch von keiner Verpflichtung die Rede ist. 3


title: Commission opinion on a recommendation of the European Central Bank for a Council Regulation concerning further calls of foreign reserves assets by the European Central Bank

text: COMMISSION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES Brussels, 08. 03. 2000 COM(2000) 124 final COMMISSION OPINION on a recommendation of the European Central Bank for a Council Regulation concerning the limits and conditions for capital increases of the European Central Bank COMMISSION OPINION on a recommendation of the European Central Bank for a Council Regulation concerning further calls of foreign reserves assets by the European Central Bank (presented by the Commission) COMMISSION OPINION on a recommendation of the European Central Bank for a Council Regulation concerning the limits and conditions for capital increases of the European Central Bank In a letter dated 23 February 1999, the Council requested the opinion of the Commission on a recommendation of the European Central Bank (ECB) for a Council Regulation concerning the limits and conditions for capital increases of the ECB. The competence of the Commission to deliver an opinion on this recommendation follows from Article 107(6) of the Treaty in connection with Article 28. 1 of the Statute of the European System of Central Banks and the European Central Bank. On 08. 03. 2000 the Commission has adopted the following opinion: 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. Noting the competing rights of initiative of the Commission and the ECB, the Commission agrees with the initiative taken by the ECB. Given the nature and size of the ECB’s operations, it is justified to enable the ECB to increase its capital when this is deemed necessary by the ECB itself. The recommended limit of € 10,000 million is appropriate. The Commission also agrees that it is neither necessary nor advisable to stipulate conditions for the increase of the capital. However, the Commission considers that the implications of a capital increase for the budgets of Member States should be clarified. Recital No 2 should be redrafted. It is written there that Article 28. 1 of the ESCB Statute “requires” the Council to set limits and conditions for the ECB’s capital increases, whereas the word “requires” is not used in the Statute. Since no conditions are fixed, it would seem appropriate in the title to delete the words “the limits and conditions for”. 2 COMMISSION OPINION on a recommendation of the European Central Bank for a Council Regulation concerning further calls of foreign reserves assets by the European Central Bank In a letter dated 14 October 1999, the Council requested the opinion of the Commission on a recommendation of the European Central Bank (ECB) for a Council Regulation concerning further calls of foreign reserves assets by the ECB. The competence of the Commission to deliver an opinion on this recommendation follows from Article 107(6) of the Treaty in connection with Article 30. 4 of the Statute of the European System of Central Banks and the European Central Bank. On 08. 03. 2000 the Commission has adopted the following opinion: 1. 2. 3. Noting the competing rights of initiative of the Commission and the ECB, the Commission agrees with the initiative taken by the ECB. The Commission supports the doubling of the limit for calls of foreign reserve assets by the ECB to the extent that these further calls serve to replenish holdings of reserve assets up to the initial limit of 50,000 million fixed in the ESCB Statute. € Recital No 2 should be redrafted. It is written there that Article 30. 4 of the ESCB Statute “requires” the Council to specify the limits and conditions for further calls of foreign reserve assets, whereas the word “requires” is not used in the Statute. 3