title: Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame

text: 6. 5. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 109/29 RICHTLĲN 2000/13/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, te bepalen, is het meest geschikt in de mate dat zĳ het vrĳe handelsverkeer het minst belemmert. Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, met name op artikel 95, (9) Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (1), Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (2), Overwegende hetgeen volgt: (1) (2) (3) (4) (5) (6) (7) (8) Richtlĳn 79/112/EEG van de Raad van 18 december 1978 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presen- tatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame (3) is herhaaldelĳk en ingrĳpend gewĳ- zigd (4). Zĳ dient derhalve zowel om redenen van duide- lĳkheid als om redenen van rationele ordening van de tekst te worden gecodificeerd. De verschillen tussen de wettelĳke en bestuursrechtelĳke bepalingen van de lidstaten inzake de etikettering van levensmiddelen kunnen het vrĳe verkeer van deze producten belemmeren en tot ongelĳke mededingings- voorwaarden leiden. Het is derhalve noodzakelĳk deze wetgevingen onderling aan te passen teneinde bĳ te dragen tot de goede werking van de interne markt. De onderhavige richtlĳn moet ertoe strekken commu- nautaire voorschriften van algemene en horizontale aard op te stellen die van toepassing zĳn op alle levensmid- delen die in de handel worden gebracht. In tegenstelling daarmee moeten de voorschriften van specifieke en verticale aard die uitsluitend betrekking hebben op bepaalde levensmiddelen worden vastgesteld in het kader van de bepalingen die voor deze producten gelden. Bĳ iedere vorm van reglementering op het gebied van de etikettering van levensmiddelen dient in de eerste plaats te worden uitgegaan van de noodzaak de consumenten voor te lichten en te beschermen. Dit vereiste impliceert dat de lidstaten met inachtneming van de bepalingen van het Verdrag bepaalde eisen inzake taalgebruik kunnen stellen. Een gedetailleerde etikettering betreffende de precieze aard en de karakteristieken van de producten, die de verbruiker in staat stelt met kennis van zaken zĳn keuze (1) PB C 258 van 10. 9. 1999, blz. 12. (2) Advies van het Europees Parlement van 18 januari 2000 (nog niet verschenen in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 13 maart 2000 (nog niet verschenen in het Publicatieblad). (3) PB L 33 van 8. 2. 1979, blz. 1. Richtlĳn laatstelĳk gewĳzigd bĳ Richtlĳn 97/4/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 43 van 14. 2. 1997, blz. 21). (4) Zie bĳlage IV, deel B. Het is derhalve noodzakelĳk de lĳst vast te stellen van de vermeldingen die in beginsel op de etiketten van alle levensmiddelen moeten voorkomen. (10) Wegens het horizontale karakter van deze richtlĳn, is het niet mogelĳk geweest in een eerste stadium onder de verplichte vermeldingen alle vermeldingen op te nemen die nog moeten worden toegevoegd aan de lĳst die in beginsel van toepassing is op alle levensmiddelen, maar in een volgend stadium moeten communautaire bepa- lingen worden vastgesteld ter aanvulling van de nu vast- gestelde voorschriften. (11) De lidstaten dienen bĳ het ontbreken van specifieke communautaire te voorschriften behouden naast de algemene bepalingen van deze richtlĳn sommige nationale bepalingen vast te stellen; deze bepalingen moeten niettemin worden onderworpen aan een communautaire procedure. de mogelĳkheid (12) Genoemde communautaire procedure dient de vorm te krĳgen van een communautair besluit wanneer een lidstaat een nieuwe wetgeving wenst vast te stellen. (13) Daarnaast dient de communautaire wetgever over de mogelĳkheid te beschikken in uitzonderlĳke gevallen van bepaalde vastgestelde algemene verplichtingen af te wĳken. (14) (15) Bĳ de voorschriften inzake de etikettering moet eveneens worden verboden de koper te misleiden of aan de levensmiddelen een geneeskrachtige werking toe te schrĳven. Teneinde efficiënt te kunnen worden toege- past, moet dit verbod ook gelden voor de presentatie van de levensmiddelen en de reclame die ervoor wordt gemaakt. Ter vergemakkelĳking van het handelsverkeer tussen de lidstaten kan worden bepaald dat in het stadium vóór de verkoop aan de eindverbruiker uitsluitend de vermel- dingen over de elementen van wezenlĳk belang op de buitenverpakking moeten voorkomen en dat bepaalde levens- verplichte vermeldingen die een voorverpakt middel dienen te vergezellen slechts op de daarop betrekking hebbende handelsdocumenten worden opge- nomen. (16) De lidstaten moeten naar gelang van de plaatselĳke en praktische omstandigheden de voorschriften voor het etiketteren van losverkochte levensmiddelen kunnen blĳven vaststellen. De voorlichting van de consument moet echter ook in dit geval worden gewaarborgd. L 109/30 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 5. 2000 (17) Teneinde de procedure te vereenvoudigen en te bespoe- digen moet de vaststelling van uitvoeringsmaatregelen van technische aard aan de Commissie worden overge- laten. (18) De voor de uitvoering van deze richtlĳn vereiste maatre- gelen worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/ 468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (1). (19) Deze richtlĳn doet geen afbreuk aan de verplichtingen van de lidstaten wat de in bĳlage IV, deel B, vervatte termĳnen voor omzetting in nationaal recht betreft, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLĲN VASTGESTELD: Artikel 1 1. Deze richtlĳn heeft betrekking op de etikettering van levensmiddelen bestemd om als zodanig aan de eindverbruiker te worden geleverd, alsmede op bepaalde aspecten van de presentatie van deze levensmiddelen en van de daarvoor gemaakte reclame. 2. Deze richtlĳn is ook van toepassing op levensmiddelen bestemd om aan restaurants, ziekenhuizen, kantines en andere soortgelĳke instellingen, hierna „instellingen” genoemd, te worden geleverd. b) mogen, onder voorbehoud van de communautaire bepa- lingen ten aanzien van natuurlĳk mineraalwater en voor een bĳzondere voeding bestemde levensmiddelen, aan levens- middelen geen eigenschappen toeschrĳven inzake het voor- komen, behandelen of genezen van een ziekte van de mens, of toespelingen maken op dergelĳke eigenschappen. 2. Volgens de procedure van artikel 95 van het Verdrag stelt de Raad een niet-limitatieve lĳst vast van de beweringen zoals bedoeld in lid 1, waarvan het gebruik in elk geval moet worden verboden of beperkt. De verbodsbepalingen of de beperkingen, bedoeld in de 3. leden 1 en 2, hebben eveneens betrekking op: a) de wĳze van aanbieding van de levensmiddelen en met name de vorm of het uiterlĳk van de levensmiddelen of de verpakking, het gebruikte verpakkingsmateriaal, de wĳze waarop zĳ worden gepresenteerd, alsmede de omgeving waarin zĳ worden uitgestald; b) de reclame. Artikel 3 1. Op de etikettering van levensmiddelen moeten, onder de voorwaarden en onder voorbehoud van de afwĳkende bepa- lingen zoals bedoeld in de artikelen 4 tot en met 17, uitsluitend de volgende gegevens worden vermeld: 1. de benaming waaronder het product wordt verkocht, 3. In de zin van deze richtlĳn betekent: 2. de lĳst van ingrediënten, a) „etikettering”: de vermeldingen, aanwĳzingen, fabrieks- of handelsmerken, afbeeldingen of tekens die betrekking hebben op een levensmiddel en voorkomen op enig verpak- kingsmiddel, document, schriftstuk, etiket, band of label, dat bĳ dit levensmiddel is gevoegd of daarop betrekking heeft; b) „voorverpakt de levensmiddel”: verkoopeenheid, die bestemd is als zodanig aan de eindverbruiker en instellingen te worden aangeboden en bestaat uit een levensmiddel en het verpakkingsmateriaal waarin dit, alvorens ten verkoop te worden aangeboden, is verpakt, waarbĳ dit verpakkingsma- teriaal het levensmiddel geheel of ten dele kan bedekken, maar zodanig dat de inhoud niet kan worden veranderd zonder dat het verpakkingsmateriaal wordt geopend of aangetast. Artikel 2 1. De etikettering en de wĳze waarop deze is uitgevoerd: a) mogen de koper niet kunnen misleiden, onder meer: i) ten aanzien van de kenmerken van het levensmiddel en identiteit, hoedanigheden, met name van de aard, samenstelling, hoeveelheid, houdbaarheid, oorsprong of herkomst, wĳze van vervaardiging of verkrĳging, ii) door aan het levensmiddel effecten of eigenschappen toe te schrĳven die het niet bezit, iii) door hem te suggereren dat het levensmiddel bĳzondere kenmerken vertoont, hoewel alle soortgelĳke levensmid- delen dezelfde kenmerken bezitten; (1) PB L 184 van 17. 7. 1999, blz. 23. 3. de hoeveelheid van bepaalde ingrediënten of categorieën ingrediënten overeenkomstig artikel 7, 4. bĳ voorverpakte levensmiddelen: de nettohoeveelheid, 5. de datum van minimale houdbaarheid of, bĳ uit microbio- logisch oogpunt zeer bederfelĳke levensmiddelen, de uiterste consumptiedatum, 6. de bĳzondere bewaarvoorschriften en gebruiksvoor- waarden, 7. de naam of de handelsnaam en het adres van de fabrikant of van de verpakker of van een in de Gemeenschap geves- tigde verkoper. De lidstaten mogen evenwel, voor wat de op hun grondge- bied vervaardigde boter betreft, alleen de vermelding van de fabrikant, van de verpakker of van de verkoper verplicht stellen. Onverminderd de in artikel 24 bedoelde mededelingen, delen de lidstaten aan de Commissie en aan de andere lidstaten alle op grond van de tweede alinea getroffen maatregelen mede, 8. de plaats van oorsprong of herkomst indien het weglaten daarvan de consument zou kunnen misleiden aangaande de werkelĳke oorsprong of herkomst van het levens- middel, 9. een gebruiksaanwĳzing, ingeval het levensmiddel zonder gebruiksaanwĳzing niet behoorlĳk kan worden gebruikt, 10. voor dranken met een alcoholvolumegehalte van meer dan 1,2 %: het effectieve alcoholvolumegehalte. 6. 5. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 109/31 In afwĳking van lid 1, mogen de lidstaten de nationale 2. voorschriften handhaven krachtens welke de fabricage of de verpakkingsinrichting, voor wat hun nationale productie betreft, verplicht moet worden aangeduid. Dit artikel laat nauwkeuriger of verdergaande bepalingen 3. op metrologisch gebied onverlet. Artikel 4 1. De communautaire voorschriften die alleen van toepas- sing zĳn op bepaalde levensmiddelen en niet op levensmid- delen in het algemeen kunnen, bĳ uitzondering en zonder dat hierdoor de voorlichting van de koper in gevaar komt, van de in artikel 3, lid 1, punten 2 en 5, bedoelde verplichtingen afwĳken. 2. In de communautaire voorschriften die alleen van toepas- sing zĳn op bepaalde levensmiddelen en niet op levensmid- delen in het algemeen, kan worden bepaald dat naast de in artikel 3 genoemde vermeldingen nog andere vermeldingen moeten worden opgenomen. Bĳ het ontbreken van communautaire voorschriften kunnen de lidstaten dergelĳke vermeldingen voorschrĳven overeenkomstig de procedure van artikel 19. De in de leden 1 en 2 bedoelde communautaire voor- 3. schriften worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 20, lid 2. Artikel 5 1. De verkoopbenaming van een levensmiddel is de bena- ming van dat levensmiddel vermeld in de hierop toepasselĳke communautaire bepalingen. a) Bĳ ontbreken van communautaire bepalingen is de verkoopbenaming de benaming vermeld in de wettelĳke of bestuursrechtelĳke bepalingen die van toepassing zĳn in de lidstaat waar het levensmiddel aan de eindverbruiker of aan instellingen wordt verkocht. Bĳ ontbreken van dergelĳke bepalingen is de verkoopbena- ming de benaming die gebruikelĳk is in de lidstaat waar het levensmiddel aan de eindverbruiker of aan instellingen wordt verkocht, dan wel een omschrĳving van het levens- middel en, zo nodig, van de wĳze waarop dit kan worden gebruikt, die zo duidelĳk is gesteld dat de koper daaruit de ware aard van het product kan opmaken en het kan onder- schreiden van producten waarmee het zou kunnen worden verward. b) Het gebruik in de lidstaat van verkoop van de verkoopbena- ming waaronder het product in de lidstaat van vervaardi- is ging op wettige wĳze wordt vervaardigd en verkocht, eveneens toegestaan. Indien evenwel de toepassing van de overige bepalingen van deze richtlĳn, met name de bepalingen van artikel 3, de verbruiker in de lidstaat van verkoop niet in staat stelt de ware aard van het product te kennen en het te onder- scheiden van levensmiddelen waarmee het zou kunnen worden verward, dient de verkoopbenaming vergezeld te gaan van beschrĳvende vermeldingen die dicht bĳ de verkoopbenaming staan. c) In uitzonderlĳke gevallen mag de verkoopbenaming van de lidstaat van vervaardiging niet in de lidstaat van verkoop worden gebruikt, wanneer het daarmee aangeduide levens- middel in samenstelling of vervaardigingswĳze zo sterk afwĳkt van het onder die naam bekende levensmiddel, dat het onder b) bepaalde niet voldoende is om een juiste voorlichting van de verbruiker in de lidstaat van verkoop te waarborgen. Een fabrieks- of handelsmerk of een fantasienaam mag 2. niet in de plaats treden van de verkoopbenaming. 3. De verkoopbenaming dient een aanwĳzing te omvatten of vergezeld te zĳn van een aanwĳzing inzake de fysische toestand waarin het levensmiddel zicht bevindt of de specifieke behandeling die het heeft ondergaan (bĳvoorbeeld poeder, gevriesdroogd, diepvries, concentraat, gerookt) indien het weglaten van deze aanwĳzing bĳ de koper verwarring zou kunnen doen ontstaan. Een levensmiddel dat met ioniserende straling is behandeld, moet één van onderstaande vermeldingen bevatten: — in het Spaans: „irradiado” of „tratado con radiación ionizante”, — in het Deens: „bestrålet/…” of „strålekonserveret” of „behandlet med ioni- serende stråling” of „konserveret med ioniserende stråling”, — in het Duits: „bestrahlt” of „mit ionisierenden Strahlen behandelt”, — in het Grieks: „επεξεργασµένο µε ιονίζουσα ακτινοβολία” of „ακτινοβολη- µένο”, — in het Engels: „irradiated” of „treated with ionising radiation”, — in het Frans: „traité par rayonnements ionisants” of „traité par ionisa- tion”, — in het Italiaans: „irradiato” of „trattato con radiazioni ionizzanti”, — in het Nederlands: „doorstraald” of „door straling behandeld” of „met ionise- rende straling behandeld”, — in het Portugees: „irradiado” of „tratado por irradiação” of „tratado por radi- ação ionizante”, — in het Fins: „säteilytetty” of „käsitelty ionisoivalla säteilyllä”, — in het Zweeds: „bestrålad” of „behandlad med joniserande strålning”. Artikel 6 1. De lĳst van ingrediënten dient te worden vermeld over- eenkomstig het bepaalde in dit artikel en in de bĳlagen I, II en III. 2. De vermelding van de ingrediënten is niet vereist voor: a) — verse groenten, aardappelen daaronder begrepen, en vers fruit, die niet zĳn geschild, gesneden of een andere soortgelĳke behandeling hebben ondergaan, L 109/32 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 5. 2000 — koolzuurhoudend water waarvan de hoedanigheid blĳkt Evenwel: uit de benaming, — gistingsazĳn indien deze uitsluitend afkomstig is van één basisproduct en mits er geen ander ingrediënt aan is toegevoegd; b) — kaas, — boter, — gezuurde melk en gezuurde room, voorzover geen andere ingrediënten zĳn toegevoegd dan melkbestanddelen, enzymen en culturen van micro-orga- nismen die noodzakelĳk zĳn voor de vervaardiging, of dan zout dat noodzakelĳk is voor de bereiding van andere kaas dan verse kaas of smeltkaas; c) producten die uit één ingrediënt bestaan: — wanneer de verkoopbenaming en de naam van het ingrediënt identiek zĳn, of — wanneer aan de hand van de verkoopbenaming de aard van het ingrediënt duidelĳk kan worden vastgesteld. 3. Voor dranken met een alcoholgehalte van meer dan 1,2 volumeprocent stelt de Raad, op voorstel van de Commissie, vóór 22 december 1982 de etiketteringsvoorschriften voor de ingrediënten vast. 4. a) Onder ingrediënt wordt verstaan iedere stof, met inbe- grip van additieven, die bĳ de vervaardiging of bereiding van een levensmiddel wordt gebruikt en die in het eind- product, eventueel in gewĳzigde vorm, nog aanwezig is. b) Wanneer een ingrediënt van een levensmiddel op zĳn beurt uit verschillende ingrediënten is bereid, worden deze als ingrediënten van dit levensmiddel beschouwd. — toegevoegd water en vluchtige ingrediënten worden op de lĳst vermeld naar gelang van hun aanwezigheid in gewicht in het eindproduct. De hoeveelheid water die als ingrediënt aan een levensmiddel is toegevoegd, wordt vastgesteld door van de totale hoeveelheid eindproduct de totale hoeveelheid aan andere gebruikte ingrediënten af te trekken. Deze hoeveelheid behoeft niet te worden meegerekend indien zĳ in gewicht niet meer bedraagt dan 5 % van het eindproduct; — ingrediënten die in geconcentreerde of gedehydrateerde vorm worden gebruikt en tĳdens de vervaardiging weer in hun oorspronkelĳke toestand worden gebracht, mogen op de lĳst worden opgenomen volgens hun gewicht vóór concentratie of dehydratatie; — ten aanzien van geconcentreerde of gedehydrateerde levens- middelen, waaraan water moet worden toegevoegd, kan de opsomming geschieden in de volgorde van de hoeveel- heden in het gereconstitueerde product, mits de lĳst van ingrediënten vergezeld gaat van een vermelding in de trant van „ ingrediënten van het weer in oorspronkelĳke staat gebrachte product” of voor consumptie gerede product”; „ingrediënten van het — bĳ mengsels van vruchten of groenten waarin geen enkele vrucht of groente aanmerkelĳk in gewicht overheerst, kunnen deze ingrediënten in een andere volgorde worden vermeld, mits de lĳst van genoemde ingrediënten vergezeld gaat van een vermelding in de trant van „in wisselende verhouding”; — bĳ mengsels van specerĳen of kruiden waarin geen van deze producten aanmerkelĳk in gewicht overheerst, kunnen deze ingrediënten in een andere volgorde worden vermeld, mits de lĳst van genoemde ingrediënten vergezeld gaat van een vermelding in de trant van „in wisselende verhouding”. Ingrediënten worden aangeduid met hun specifieke naam, 6. in voorkomend geval overeenkomstig artikel 5. c) Niet als ingrediënten worden beschouwd: Evenwel: i) de bestanddelen van een ingrediënt die tĳdens de bereiding tĳdelĳk daaraan worden onttrokken en er vervolgens weer in worden verwerkt in een hoeveel- heid die het aanvankelĳke gehalte niet overschrĳdt; ii) additieven: — waarvan de aanwezigheid in een levensmiddel uitsluitend berust op het feit dat zĳ verwerkt waren in ééen of meer ingrediënten van dit product, mits zĳ in het eindproduct geen techno- logische functie meer vervullen, — die worden gebruikt als technologische hulp- stoffen: iii) de stoffen die in strikt noodzakelĳke doses als oplos- middelen of dragers van additieven en geur- of smaakstoffen worden gebruikt. d) Volgens de procedure van artikel 20, lid 2, kan in bepaalde gevallen worden beslist of aan de onder c), ii) en iii), bedoelde voorwaarden is voldaan. 5. De lĳst van ingrediënten bestaat uit de opsomming van alle ingrediënten van het levensmiddel in dalende volgorde van gewicht waarin zĳ bĳ de bereiding van het levensmiddel worden gebruikt. Zĳ wordt voorafgegaan door een passende vermelding die het woord „ingrediënten” bevat. — ingrediënten die behoren tot één van de categorieën van bĳlage I en die bestanddelen zĳn van een ander levens- middel, mogen enkel met de naam van deze categorie worden vermeld. De lĳst van categorieën in bĳlage I kan volgens de proce- dure van artikel 20, lid 2, worden gewĳzigd. De in bĳlage I opgenomen benaming „zetmeel” moet echter altĳd worden aangevuld met een aanduiding van de speci- fieke plantaardige oorsprong, als dat ingrediënt gluten kan bevatten; — ingrediënten die behoren tot één van de categorieën van bĳlage II, moeten worden aangeduid met de naam van die categorie, gevolgd door hun specifieke naam of EG- nummer; ingeval een ingrediënt tot meer dan één categorie behoort, wordt de categorie vermeld die past bĳ de voor- naamste functie in het betrokken levensmiddel. Wĳzigingen in deze bĳlage op grond van vooruitgang in de wetenschappelĳke en technische kennis worden volgens de procedure van artikel 20, lid 2, vastgesteld. De in bĳlage II opgenomen benaming „gemodificeerd zetmeel” moet echter altĳd worden aangevuld met een aanduiding van de specifieke plantaardige oorsprong, wanneer dat ingrediënt gluten kan bevatten; 6. 5. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 109/33 — aroma's worden aangeduid overeenkomstig bĳlage III; — specifieke communautaire voorschriften inzake de vermel- ding van de behandeling van een ingrediënt met ionise- rende stralen worden in een later stadium overeenkomstig artikel 95 van het Verdrag vastgesteld. In de communautaire voorschriften en, zo deze niet 7. bestaan, in de nationale voorschriften, kan voor sommige levensmiddelen worden bepaald dat hun verkoopbenaming vergezeld moet gaan van de vermedling van één of meer bepaalde ingrediënten. De procedure van artikel 19 is van toepassing op de eventuele nationale voorschriften. De in dit lid bedoelde communautaire voorschriften worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 20, lid 2. 8. Een samengesteld ingrediënt mag, indien het een eigen benaming heeft die wettelĳk erkend of algemeen bekend is, in de gevallen bedoeld in lid 4, onder b), naar zĳn totale gewichts- percentage in de lĳst van ingrediënten worden opgenomen, mits direct daarachter de ingrediënten van dat ingrediënt worden vermeld. De lĳst van de bestanddelen behoeft echter niet te worden opgegeven voor: a) samengestelde ingrediënten die voor minder dan 25 % in het eindproduct aanwezig zĳn; behoudens lid 4, onder c), geldt deze bepaling echter niet voor de additieven; b) samengestelde ingrediënten die een levensmiddel vormen waarvoor de lĳst van ingrediënten door de communautaire voorschriften niet wordt vereist. In afwĳking van lid 5 behoeft water niet 9. vermeld: te worden a) indien het tĳdens de bereiding alleen wordt gebruikt om een ingrediënt dat in geconcentreerde gedehydrateerde vorm is gebruikt, weer in oorspronkelĳke staat te brengen, b) bĳ een opgietvloeistof die gewoonlĳk niet wordt geconsu- meerd. Artikel 7 1. De hoeveelheid van een ingrediënt of categorie ingre- diënten die bĳ de vervaardiging of bereiding van een levens- middel is gebruikt, wordt overeenkomstig dit artikel vermeld. 2. Deze vermelding is verplicht: a) wanneer het desbetreffende ingrediënt of de desbetreffende categorie ingrediënten voorkomt in de verkoopbenaming of door de verbruiker gewoonlĳk met de verkoopbenaming wordt geassocieerd, of b) wanneer het desbetreffende ingrediënt of de desbetreffende categorie ingrediënten opvallend in woord of beeld of als grafische voorstelling op de etikettering is aangegeven, of c) wanneer het desbetreffende ingrediënt of de desbetreffende categorie ingrediënten van wezenlĳk belang is om een levensmiddel te karakteriseren en het te onderscheiden van de producten waarmee het wegens zĳn benaming of aanblik zou kunnen worden verward, of d) in de volgens de procedure van artikel 20, lid 2, bepaalde gevallen. 3. Lid 2 is niet van toepassing: a) op een ingrediënt of categorie ingrediënten: — waarvan het netto-uitlekgewicht is aangegeven overeen- komstig artikel 8, lid 4, — waarvan de hoeveelheid reeds krachtens de communau- taire voorschriften op het etiket moet worden vermeld, — dat/die in kleine doses ter verhoging van het aroma wordt toegevoegd, of — dat/die weliswaar voorkomt in de verkoopbenaming, maar niet van dien aard is dat het/zĳ de keuze van de verbruiker in het land van verkoop bepaalt omdat de variërende hoeveelheid niet van wezenlĳk belang is om het levensmiddel te karakteriseren of het niet van soort- gelĳke levensmiddelen onderscheidt. In twĳfelgevallen wordt volgens de procedure van artikel 20, lid 2, beslist of aan de in dit streepje vermelde voorwaarden is voldaan; b) wanneer specifieke de communautaire hoeveelheid van het ingrediënt of van de categorie ingre- diënten nauwkeurig bepalen, zonder voor te schrĳven dat deze op het etiket moeten worden vermeld; voorschriften c) in de gevallen bedoeld in artikel 6, lid 5, vierde en vĳfde streepje; d) in de volgens de procedure van artikel 20, lid 2, bepaalde gevallen. De te vermelden hoeveelheid, uitgedrukt in procenten, 4. stemt overeen met de hoeveelheid van het ingrediënt of de ingrediënten op het ogenblik waarop zĳ werden gebruikt. Voor bepaalde levensmiddelen kunnen communautaire voorschriften evenwel voorzien in afwĳkingen van dit principe. Deze voor- schriften worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 20, lid 2. 5. De in lid 1 bedoelde vermelding moet voorkomen in de verkoopbenaming van het levensmiddel of in de onmiddellĳke nabĳheid daarvan, dan wel in de lĳst van de ingrediënten in samenhang met het betrokken ingrediënt of de betrokken cate- gorie ingrediënten. 6. Dit artikel is van toepassing onverminderd de commu- nautaire voorschriften inzake voedingswaarde-etikettering van levensmiddelen. Artikel 8 De nettohoeveelheid van voorverpakte levensmiddelen 1. wordt uitgedrukt: — in volume-eenheden bĳ vloeibare producten, — in massa-eenheden bĳ andere producten, waarbĳ naar gelang het geval gebruik wordt gemaakt van liters, centiliters, milliliters, respectievelĳk kilogrammen of grammen. In de communautaire voorschriften en, zo deze niet bestaan, in de nationale voorschriften die van toepassing zĳn op bepaalde levensmiddelen, kan van deze regel worden afgeweken. De procedure van artikel 19 is van toepassing op de eventuele nationale voorschriften. L 109/34 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 5. 2000 2. a) Wanneer een bepaalde soort hoeveelheid (bĳvoorbeeld: nominale hoeveelheid, minimumhoeveelheid, gemiddelde hoeveelheid) moet worden vermeld volgens de commu- nautaire voorschriften en, zo deze niet bestaan, volgens de nationale voorschriften, is deze hoeveelheid de netto- hoeveelheid in de zin van deze richtlĳn. Onverminderd de in artikel 24 bedoelde kennisgeving, delen de lidstaten aan de Commissie en aan de andere lidstaten alle op grond van dit punt getroffen maatre- gelen mee. b) In de communautaire voorschriften en, zo deze niet bestaan, in de nationale voorschriften, kan voor bepaalde levensmiddelen die zĳn ingedeeld in categorieën naar hoeveelheid, worden bepaald dat andere hoeveelheids- aanduidingen moeten worden vermeld. De procedure van artikel 19 is van toepassing op de eventuele nationale voorschriften. c) Wanneer een voorverpakking bestaat uit twee of meer afzonderlĳke voorverpakkingen die dezelfde hoeveelheid van hetzelfde product bevatten, wordt de nettohoeveel- heid vermeld door het aangeven van de nettohoeveelheid van elke afzonderlĳke verpakking en het totale aantal daarvan. Deze vermeldingen zĳn evenwel niet verplicht wanneer het totale aantal afzonderlĳke verpakkingen duidelĳk kan worden gezien en van buitenaf gemakkelĳk kan worden geteld en wanneer ten minste een aandui- ding van de in elke afzonderlĳke verpakking aanwezige nettohoeveelheid van buitenaf duidelĳk kan worden gezien. d) Wanneer een voorverpakking bestaat uit twee of meer afzonderlĳke verpakkingen die niet als verkoopeenheden worden beschouwd, wordt de nettohoeveelheid vermeld door het aangeven van de totale nettohoeveelheid en het totale aantal afzonderlĳke verpakkingen. In de commu- nautaire bepalingen en, zo deze niet bestaan, in de natio- nale bepalingen, kan voor bepaalde levensmiddelen de verplichte vermelding van het totale aantal afzonderlĳke verpakkingen achterwege blĳven. Onverminderd de in artikel 24 bedoelde kennisgeving, delen de lidstaten aan de Commissie en aan de andere lidstaten alle op grond van dit punt getroffen maatre- gelen mee. Bĳ levensmiddelen die in de regel per stuk worden 3. verkocht kunnen de lidstaten van de verplichte vermelding van de nettohoeveelheid afzien mits het aantal stuks duidelĳk kan worden gezien en van buitenaf gemakkelĳk kan worden geteld, of, zo dit niet het geval in de etikettering is vermeld. is, Onverminderd de in artikel 24 bedoelde kennisgeving, delen de lidstaten aan de Commissie en aan de andere lidstaten alle op grond van dit lid getroffen maatregelen mee. 4. Wanneer een vast levensmiddel wordt aangeboden in een opgietvloeistof, dient ook het netto-uitlekgewicht van dat levensmiddel in de etikettering te worden vermeld. In de zin van dit lid verstaat men onder „opgietvloeistof” de volgende producten en mengsels daarvan, ook wanneer zĳ bevroren of diepgevroren zĳn, voorzover de vloeistof slechts van ondergeschikt belang is ten opzichte van de essentiële bestanddelen van deze bereiding en derhalve niet doorslagge- vend is voor de aankoop: water, waterige oplossingen van zouten, pekel, waterige oplossingen van voedingszuren, azĳn, waterige oplossingen van suiker, waterige oplossingen van andere zoetstoffen, sap van vruchten of groenten voor wat groenten of fruit betreft. Deze opsomming kan worden aangevuld volgens de procedure van artikel 20, lid 2. Methoden voor de controle op het netto-uitlekgewicht worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 20, lid 2. De vermelding van de nettohoeveelheid is niet verplicht 5. voor levensmiddelen: a) die aanzienlĳk aan volume of gewicht verliezen en die per in aanwezigheid van de stuk worden verkocht dan wel koper worden gewogen; b) met een nettohoeveelheid van minder dan 5 gram of 5 milliliter; deze bepaling is evenwel niet van toepassing op specerĳen en kruiden. De communautaire voorschriften en, zo deze niet bestaan, de nationale voorschriften die van toepassing zĳn op bepaalde levensmiddelen kunnen bĳ wĳze van uitzondering en zonder dat hierdoor de voorlichting van de koper in gevaar mag komen, drempels van meer dan 5 gram of 5 milliliter vast- stellen. Onverminderd de in artikel 24 bedoelde kennisgeving, delen de lidstaten aan de Commissie en aan de andere lidstaten alle op grond van dit lid getroffen maatregelen mee. De in lid 1, tweede alinea, lid 2, onder b) en d), en in lid 6. communautaire voorschriften 5, worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 20, lid 2. alinea, bedoelde tweede Artikel 9 De datum van minimale houdbaarheid van een levens- 1. middel is de datum tot waarop dit zĳn specifieke eigen- schappen behoudt, mits het op passende wĳze wordt bewaard. Deze datum wordt vermeld overeenkomstig de leden 2 tot en met 5. 2. Deze datum wordt voorafgegaan door de vermelding: — „Ten minste houdbaar tot …” wanneer in de datumaandui- ding de dag is vermeld, — „Ten minste houdbaar tot einde …” in de andere gevallen. 3. De in lid 2 bedoelde vermeldingen gaan vergezeld van: — hetzĳ de datum zelf, — hetzĳ de vermelding van de plaats in de etikettering waar deze voorkomt. Zo nodig worden hieraan de bewaarvoorschriften toegevoegd, aan de hand waarvan de aangegeven houdbaarheid kan worden gewaarborgd. 4. De datum dient ongecodeerd te worden aangegeven door vermelding van achtereenvolgens de dag, de maand en het jaar. Echter kan voor levensmiddelen: — met een houdbaarheid van minder dan drie maanden, worden volstaan met de vermelding van de dag en de maand, 6. 5. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 109/35 — met een houdbaarheid van ten minste drie en ten hoogste achttien maanden worden volstaan met de vermelding van de maand en het jaar, — met een houdbaarheid van meer dan achttien maanden worden volstaan met de vermelding van het jaar. De voorschriften voor de aanduiding van de datum kunnen volgens de procedure van artikel 20, lid 2, worden gepreci- seerd. 5. Onder voorbehoud van de communautaire bepalingen waarbĳ andere datumaanduidingen worden voorgeschreven, is de vermelding van de datum van houdbaarheid niet vereist bĳ: — verse groenten, aardappelen daaronder begrepen, en vers fruit, die niet zĳn geschild of gesneden, of soortgelĳke bewerkingen hebben ondergaan. Deze ontheffing geldt niet voor gekiemde zaden en soortgelĳke producten zoals scheuten van peulvruchten, — wĳn, likeurwĳn, mousserende wĳn, gearomatiseerde wĳn en soortgelĳke uit andere vruchten dan druiven verkregen producten, alsmede uit druiven of druivenmost vervaar- digde dranken van de GN-codes 2206 00 91, 2206 00 93 en 2206 00 99. — dranken met een alcoholgehalte van 10 of meer volume- procenten, — alcoholvrĳe frisdranken, vruchtensappen, vruchtennectars en alcoholhoudende dranken in aparte recipiënten van meer dan 5 l, bestemd voor levering aan instellingen, — broodbakkerĳ- of banketbakkerĳproducten die naar hun aard bestemd zĳn om binnen 24 uur na de bereiding te worden geconsumeerd, — azĳn, — keukenzout, — suikers in vaste vorm, — suikergoedproducten bĳna uitsluitend bestaande uit gearo- matiseerde en/of gekleurde suiker(s), — kauwgom en soortegelĳke producten om te kauwen, — afzonderlĳke porties consumptie-ĳs. Artikel 10 Bĳ levensmiddelen die uit microbiologisch oogpunt zeer 1. bederfelĳk zĳn en derhalve na korte tĳd een onmiddellĳk gevaar voor de menselĳke gezondheid kunnen opleveren, wordt de datum von minimale houdbaarheid vervangen door de uiterste consumptiedatum. 2. De datum wordt voorafgegaan door de woorden; — in het Spaans: „fecha de caducidad”, — in het Deens: „sidste anvendelsesdato”, — in het Duits: „verbrauchen bis”, — in het Grieks: „ανάλωση µέχρι”, — in het Engels: „use by”, — in het Frans: „à consommer jusqu'au”, — in het Italiaans: „da consumare entro”, — in het Nederlands: „te gebruiken tot”, — in het Portugees: „da consumir até”, — in het Fins: „viimeinen käyttöajankohta”, — in het Zweeds: „sista förbrukningsdag”. Deze woorden gaan vergezeld van: — hetzĳ de datum zelf, — hetzĳ een verwĳzing naar de plaats waar de datum op de etikettering is aangegeven. Deze gegevens moeten worden gevolgd door een beschrĳving van de bewaarvoorschriften. 3. De datum dient ongecodeerd te worden aangegeven door vermelding van achtereenvolgens de dag, de maand en even- tueel het jaar. 4. In sommige gevallen mag volgens de procedure van artikel 20, lid 2, worden bepaald of aan de voorwaarden van lid 1 is voldaan. Artikel 11 1. De gebruiksaanwĳzing van een levensmiddel moet zo zĳn aangeduid dat het levensmiddel op de juiste wĳze kan worden gebruikt. In de communautaire voorschriften en, zo deze niet 2. bestaan, in de nationale voorschriften kan voor bepaalde levensmiddelen worden bepaald hoe de gebruiksaanwĳzing moet worden aangeduid. De procedure van artikel 19 is van toepassing op de eventuele nationale voorschriften. De in dit lid bedoelde communautaire voorschriften worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 20, lid 2. Artikel 12 De wĳze van vermelding van het alcoholvolumegehalte wordt voor de producten van de posten 22. 04 en 22. 05 van het gemeenschappelĳk douanetarief vastgesteld bĳ de specifieke communautaire bepalingen die daarop van toepassing zĳn. Voor de overige dranken met een alcoholvolumegehalte van meer dan 1,2 % wordt deze wĳze van vermelding vastgesteld volgens de procedure van artikel 20, lid 2. Artikel 13 1. a) Wanneer de levensmiddelen zĳn voorverpakt, staan de in artikel 3 en artikel 4, lid 2, bedoelde vermeldingen op de voorverpakking of op een daaraan gehecht etiket. communautaire b) In afwĳking van het onder a) bepaalde en onverminderd voorschriften inzake nominale de hoeveelheden is het toegestaan dat, wanneer de voorver- pakte levensmiddelen: — bestemd zĳn voor de eindverbruiker, doch worden verhandeld in een stadium vóór de verkoop aan de eindverbruiker en indien dit stadium niet de verkoop aan een instelling is, — bestemd zĳn om aan instellingen te worden geleverd om daar te worden toebereid, verwerkt, verdeeld of versneden, L 109/36 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 5. 2000 de in artikel 3 en artikel 4, lid 2, voorgeschreven vermel- dingen slechts op de op die levensmiddelen betrekking hebbende handelsdocumenten voorkomen, wanneer kan worden gegarandeerd dat deze documenten met alle etiketteringsgegevens de levensmiddelen waarop zĳ betrekking hebben vergezellen, dan wel tegelĳkertĳd met of vóór de levering worden verzonden. c) In de onder b) bedoelde gevallen worden de in artikel 3, lid 1, punten 1, 5 en 7, genoemde vermeldingen, in artikel 10 aslmede, genoemde vermelding, ook aangebracht op de buitenste verpakking waarin de levensmiddelen in de handel worden aangeboden. in voorkomend geval, de De in artikel 3 en artikel 4, lid 2, bedoelde vermeldingen 2. worden begrĳpelĳk geformuleerd op een duidelĳk zichtbare plaats en in duidelĳk leesbare en onuitwisbare letters aange- bracht. Zĳ mogen in geen geval door andere aanduidingen of afbeel- dingen zĳn verborgen, bedekt of gescheiden. De in artikel 3, lid 1, punten 1, 4, 5 en 10, bedoelde 3. vermeldingen moeten in hetzelfde gezichtsveld staan. Deze verplichting kan worden uitgebreid tot de in artikel 4, lid 2, bedoelde vermeldingen. Bĳ glazen flessen die bestemd zĳn om opnieuw te 4. worden gebruikt, die op onuitwisbare wĳze zĳn gemerkt en waarop bĳgevolg geen etiket, band of label is aangebracht en bĳ verpakkingen of recipiënten waarvan het grootste vlak kleiner is dan 10 cm2 zĳn slechts de in artikel 3, lid 1, punten 1, 4 en 5, genoemde vermeldingen verplicht. Lid 3 is in dit geval niet van toepassing. Ierland, Nederland en het Verenigd Koninkrĳk kunnen in 5. afwĳkingen van artikel 3, lid 1, en van lid 3 van het onderha- vige artikel voorzien voor melk- en zuivelproducten die zĳn verpakt in glazen flessen die bestemd zĳn om opnieuw te worden gebruikt. Zĳ delen de Commissie alle op grond van de eerste alinea getroffen maatregelen mede. Artikel 14 Voor levensmiddelen die niet voorverpakt ten verkoop aan de eindverbruiker of instellingen worden aangeboden of voor levensmiddelen die op de plaats van verkoop op verzoek van de koper worden verpakt of met het oog op de onmiddellĳke verkoop worden voorverpakt, bepalen de lidstaten de wĳze waarop de in artikel 3 en in artikel 4, lid 2, bedoelde vermel- dingen worden aangebracht. Zĳ kunnen bepalen dat deze vermeldingen of enkele daarvan niet verplicht zĳn, mits de voorlichting van de koper gewaar- borgd blĳft. Artikel 15 Deze richtlĳn laat de bepalingen van de nationale wetgevingen onverlet krachtens welke, zo geen communautaire voor- schriften bestaan, op minder strenge wĳze de etikettering wordt geregeld voor bepaalde levensmiddelen die in fantasieverpak- kingen, zoals figuurtjes of souvenirartikelen worden aange- boden. Artikel 16 1. De lidstaten dragen er zorg voor op hun grondgebied de handel in levensmiddelen te verbieden waarop de in artikel 3 en in artikel 4, lid 2, bedoelde vermeldingen niet zĳn aange- bracht in een voor de verbruiker gemakkelĳk te begrĳpen taal, behalve indien de voorlichting van de verbruiker daadwerkelĳk voor één of meer etiketteringsvermeldingen gewaarborgd is door andere, volgens de procedure van artikel 20 vastgestelde maatregelen. De lidstaat waar het product wordt verkocht, kan, met 2. inachtneming van de bepalingen van het Verdrag, eisen dat op zĳn grondgebied voor deze vermeldingen op de etikettering ten minste gebruik wordt gemaakt van één of meer talen die hĳ uit de officiële talen van de Gemeenschap kiest. De leden 1 en 2 vormen geen beletsel voor het 3. aanbrengen van vermeldingen in meer dan één taal. Artikel 17 De lidstaten onthouden zich ervan op andere dan de in de artikelen 3 tot en met 13 bepaalde wĳze vast te stellen hoe de in artikel 3 en in artikel 4, lid 2, bedoelde vermeldingen moeten worden aangebracht. Artikel 18 De lidstaten mogen de handel 1. in levensmiddelen die voldoen aan de voorschriften van deze richtlĳn, niet verbieden door de toepassing van niet-geharmoniseerde nationale bepa- lingen inzake etikettering en presentatie van bepaalde levens- middelen of van levensmiddelen in het algemeen. Lid 1 is niet van toepassing op de niet-geharmoniseerde 2. nationale bepalingen welke gerechtvaardigd zĳn uit hoofde van: — de bescherming van de volksgezondheid, — het tegengaan van misleiding, mits deze bepalingen niet van dien aard zĳn dat daarmee de toepassing van de in deze richtlĳn vervatte definities en voorschriften wordt belem- merd, — de bescherming van de en commerciële eigendom, de aanduidingen van herkomst en oorsprong, alsmede het tegengaan van oneerlĳke concurrentie. industriële Artikel 19 In de gevallen waarin naar dit artikel wordt verwezen, is de volgende procedure van toepassing wanneer een lidstaat het nodig acht een nieuwe wetgeving vast te stellen. Hĳ deelt de beoogde maatregelen met de motivering daarvan aan de Commissie en aan de andere lidstaten mee. De Commissie pleegt overleg met de lidstaten in het Permanent Comité voor levensmiddelen, ingesteld bĳ Besluit 69/414/EEG van de Raad (1), wanneer zĳ dit overleg nuttig acht of wanneer een lidstaat daarom verzoekt. De lidstaat kan de beoogde maatregelen pas drie maanden na deze mededeling treffen, tenzĳ bĳ een andersluidend advies van de Commissie heeft ontvangen. (1) PB L 291 van 29. 11. 1969, blz. 9. 6. 5. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 109/37 leidt de Commissie, voor het einde van In het laatste geval bovenbedoelde termĳn, de procedure van artikel 20, lid 2, in teneinde te doen beslissen of de beoogde maatregelen, zo nodig na passende wĳzigingen, kunnen worden uitgevoerd. Artikel 20 De Commissie wordt bĳgestaan door het Permanent 1. Comité voor levensmiddelen, hierna „comité” te noemen. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen zĳn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtne- ming van artikel 8 van dat besluit. De in artikel 5, termĳn wordt vastgesteld op drie maanden. lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde 3. Het comité stelt zĳn reglement van orde vast. Artikel 21 Indien blĳkt dat overgangsmaatregelen noodzakelĳk zĳn om de toepassing van deze richtlĳn te vergemakkelĳken, worden zĳ volgens de procedure van artikel 20, lid 2, vastgesteld. Artikel 22 Deze richtlĳn laat de communautaire voorschriften inzake de etikettering en de presentatie van bepaalde levensmiddelen, die op 22 december 1978 reeds waren uitgevaardigd, onverlet. De wĳzigingen die nodig zĳn voor de aanpassing van deze voorschriften aan de in deze richtlĳn opgenomen bepalingen worden vastgesteld volgens de procedure die op elk van de betrokken voorschriften van toepassing is. Artikel 24 De lidstaten dragen er zorg voor dat aan de Commissie de tekst wordt meegedeeld van de belangrĳkste bepalingen van natio- naal recht die zĳ op het door deze richtlĳn bestreken gebied aannemen. Artikel 25 Deze richtlĳn is eveneens van toepassing op de Franse over- zeese departementen. Artikel 26 1. Richtlĳn 79/112/EEG, zoals gewĳzigd bĳ de in bĳlage IV, deel A, genoemde richtlĳnen, wordt ingetrokken, onvermin- derd de verplichtingen van de lidstaten wat de in bĳlage IV, deel B, genoemde termĳnen voor de omzetting van de richt- lĳnen in nationaal recht betreft. Verwĳzingen naar de ingetrokken richtlĳn gelden als 2. verwĳzingen naar de onderhavige richtlĳn en worden gelezen volgens de in bĳlage V opgenomen concordantietabel. Artikel 27 Deze richtlĳn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Deze richtlĳn is gericht tot de lidstaten. Artikel 28 Gedaan te Brussel, 20 maart 2000. Artikel 23 Deze richtlĳn is niet van toepassing op producten die bestemd zĳn om uit de Gemeenschap te worden uitgevoerd. Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitster N. FONTAINE De voorzitter J. GAMA L 109/38 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 5. 2000 BĲLAGE I CATEGORIEËN INGREDIËNTEN WAARVOOR IN PLAATS VAN DE SPECIFIEKE NAAM DE CATEGORIE MAG WORDEN VERMELD Definitie Vermelding Andere geraffineerde oliën dan olĳfolie Geraffineerde vetten Mengsels van meel van twee of meer graansoorten „Olie”, nader omschreven met: — hetzĳ de aanduiding „plantaardig” of „dierlĳk”, naar gelang van het geval, — hetzĳ de aanduiding van de specifieke plantaardige of dierlĳke oorsprong. De aanduiding „gehard” moet worden toegevoegd aan de vermelding van een geharde olie. „Vet”, nader omschreven met: — hetzĳ de aanduiding „plantaardig” of „dierlĳk”, naar gelang van het geval, — hetzĳ de aanduiding van de specifieke plantaardige of dierlĳke oorsprong. De aanduiding „gehard” moet worden toegevoegd aan de vermelding van een gehard vet. „Meel”, gevolgd door de vermelding van de graansoorten waarvan het afkomstig is, in dalende volgorde van hun gewichtspercentage. Natief zetmeel en langs fysische weg of met enzymen gemodificeerd zetmeel „Zetmeel” Alle soorten vis wanneer die vis een ingrediënt vormt van een ander levensmiddel, tenzĳ de naam en de presentatie van dit levensmiddel duiden op een speciaal soort vis Alle soorten kaas wanneer de kaas of het mengsel van kaassoorten een ingrediënt vormt van een ander levensmiddel, tenzĳ de naam en de presentatie van dit levensmiddel duiden op een speciale kaassoort „Vis” „Kaas” Alle specerĳen die niet meer dan 2 % van het gewicht van het levens- middel uitmaken „Specerĳen” of „mengsel van specerĳen” Alle kruiden of delen daarvan die niet meer dan 2 % van het gewicht van het levensmiddel uitmaken „Kruiden” of „mengsel van kruiden” Alle soorten gompreparaten die voor de bereiding van gom als basis voor kauwgom worden gebruikt „Gom” Alle soorten paneermeel Alle categorieën sacharose Watervrĳe dextrose en dextrosemonohydraat Glucosestroop en gedehydreerde glucosestroop Alle melkeiwitten (caseïne, caseïnaten en eiwitten van wei) en mengsels daarvan „Paneermeel” „Suiker” „Dextrose” „Glucosestroop” „Melkeiwitten” Cacaopersboter, cacaowringboter of geraffineerde cacaoboter „Cacaoboter” Alle geconfĳte vruchten die niet meer dan 10 % van het gewicht van het levensmiddel uitmaken „Geconfĳte vruchten” Mengsels van groenten die niet meer dan 10 % van het gewicht van het levensmiddel uitmaken Alle soorten wĳn, zoals gedefinieerd in Verordening (EG) nr. 1493/ 1999 van de Raad van 17 mei 1999 houdende een gemeenschappelĳke ordening van de wĳnmarkten (1). „Groenten” „Wĳn” (1) PB L 179 van 14. 7. 1999, blz. 1. 6. 5. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 109/39 CATEGORIEËN INGREDIËNTEN DIE MET DE NAAM VAN DE CATEGORIE, GEVOLGD DOOR HUN SPECIFIEKE BENAMING OF HET EG-NUMMER MOETEN WORDEN VERMELD BĲLAGE II Kleurstof Conserveermiddel Antioxidant Emulgator Verdikkingsmiddel Geleermiddel Stabilisator Smaakversterker Voedingszuur Zuurteregelaar Antiklontermiddel Gemodificeerd zetmeel (1) Zoetstof Rĳsmiddel Antischuimmiddel Glansmiddel Smeltzout (2) Meelverbeteraar Verstevigingsmiddel Bevochtigingsmiddel Vulstof Drĳfgas (1) De specifieke benaming of het EG-nummer behoeft niet te worden vermeld. (2) Alleen voor smeltkaas en producten op basis van smeltkaas. BĲLAGE III AANDUIDING VAN AROMA'S IN DE LĲST VAN INGREDIËNTEN 1. Aroma's worden aangeduid met hetzĳ de term „aroma('s)” hetzĳ een meer specifieke aanduiding of een beschrĳving van het aroma. 2. De term „natuurlĳk” of elke andere uitdrukking die in wezen dezelfde betekenis heeft, mag alleen worden gebruikt voor aroma's waarvan de aromatiserende component uitsluitend aromatiserende stoffen bevat als omschreven in artikel 1, lid 2, onder b), punt i), van Richtlĳn 88/388/EEG van de Raad van 22 juni 1988 betreffende de onderliggende aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake aroma's voor gebruik in levensmiddelen en de uitgangsmaterialen voor de bereiding van die aroma's (1) inzake aroma's en/of aromatiserende bereidingen zoals bedoeld in artikel 1, lid 2, onder c), van voornoemde richtlĳn. 3. Indien de verkoopbenaming van het aroma een verwĳzing bevat naar de dierlĳke of plantaardige oorsprong of aard van de gebruikte stoffen, mag de term „natuurlĳk” of elke andere uitdrukking die in wezen dezelfde betekenis heeft alleen worden gebruikt wanneer de aromatiserende component werd geïsoleerd door fysische dan wel enzymatische of microbiologische procédés of door traditionele levensmiddelenbereidingswĳzen, uitsluitend of vrĳwel uitsluitend uitgaande van het betrokken levensmiddel of het betrokken uitgangsmateriaal voor de bereiding van aroma's. (1) PB L 184 van 15. 7. 1988, blz. 61. Richtlĳn laatstelĳk gewĳzigd bĳ Richtlĳn 91/71/EEG van de Commissie (PB L 42 van 15. 2. 1991, blz. 25). L 109/40 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 5. 2000 BĲLAGE IV DEEL A INGETROKKEN RICHTLIJN MET HAAR OPEENVOLGENDE WIJZIGINGEN (bedoeld in artikel 26) Richtlĳn 79/112/EEG van de Raad (PB L 33 van 8. 2. 1979, blz. 1) Richtlĳn 85/7/EEG van de Raad (PB L 2 van 3. 1. 1985, blz. 22) enkel artikel 1, punt 9 Richtlĳn 86/197/EEG van de Raad (PB L 144 van 29. 5. 1986, blz. 38) Richtlĳn 89/395/EEG van de Raad (PB L 186 van 30. 6. 1989, blz. 17) Richtlĳn 91/72/EEG van de Commissie (PB L 42 van 15. 2. 1991, blz. 27) Richtlĳn 93/102/EG van de Commissie (PB L 291 van 25. 11. 1993, blz. 14) Richtlĳn 95/42/EG van de Commissie (PB L 182 van 2. 8. 1995, blz. 20) Richtlĳn 97/4/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 43 van 14. 2. 1997, blz. 21) DEEL B LIJST VAN DE VOOR DE OMZETTING IN NATIONAAL RECHT VASTGESTELDE TERMIJNEN (bedoeld in artikel 26) Richtlĳn Uiterste datum voor omzetting Toelating van handel van producten in overeenstemming met huidige richtlĳn Verbod op handel van producten niet in overeenstemming met huidige richtlĳn 79/112/EEG 85/7/EEG 86/197/EEG 89/395/EEG 91/72/EEG 93/102/EG 95/42/EG 97/4/EG 30 december 1994 22 december 1980 22 december 1982 1 mei 1988 20 december 1990 30 juni 1992 1 januari 1995 1 mei 1989 20 juni 1992 1 januari 1994 30 juni 1996 14 augustus 1998 14 februari 2000 6. 5. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 109/41 BĲLAGE V CONCORDANTIETABEL Richtlĳn 79/112/EEG Onderhavige richtlĳn lid 1, punt 1 lid 1, punt 2 lid 1, punt 3 lid 1, punt 4 lid 1, punt 5 lid 1, punt 6 lid 1, punt 7 lid 1, punt 8 lid 1, punt 9 lid 1, punt 10 leden 2 en 3 lid 1, punt 1 lid 1, punt 2 lid 1, punt 2 bis lid 1, punt 3 lid 1, punt 4 lid 1, punt 5 lid 1, punt 6 lid 1, punt 7 lid 1, punt 8 lid 1, punt 9 leden 2 en 3 Artikel 1 Artikel 2 Artikel 3, Artikel 3, Artikel 3, Artikel 3, Artikel 3, Artikel 3, Artikel 3, Artikel 3, Artikel 3, Artikel 3, Artikel 3, Artikel 4 Artikel 5 Artikel 6, Artikel 6, Artikel 6, Artikel 6, Artikel 6, Artikel 6, Artikel 6, Artikel 6, Artikel 6, Artikel 6, Artikel 6, Artikel 6, Artikel 7 Artikel 8, Artikel 8, Artikel 8, Artikel 9, Artikel 9, Artikel 9, Artikel 9 bis Artikel 10 Artikel 10 bis Artikel 11, Artikel 11, Artikel 11, Artikel 11, Artikel 11, Artikel 11, Artikel 11, Artikelen 12 en 13 Artikel 13 bis Artikelen 14 en 15 Artikel 16, punt 1 Artikel 16, punt 2 Artikel 17, eerste alinea Artikel 17, tweede, derde, vierde en vĳfde alinea Artikel 1 Artikel 2 Artikel 3, Artikel 3, Artikel 3, Artikel 3, Artikel 3, Artikel 3, Artikel 3, Artikel 3, Artikel 3, Artikel 3, Artikel 3, Artikel 4 Artikel 5 leden 1, 2 en 3 Artikel 6, lid 4, punten a) en b) Artikel 6, lid 4, punt c), onder i) Artikel 6, lid 4, punt c), onder ii), eerste streepje Artikel 6, lid 4, punt c), onder ii), tweede streepje Artikel 6, lid 4, punt d) Artikel 6, lid 5, punt a) Artikel 6, lid 5, punt b) Artikel 6, lid 6 Artikel 6, lid 7, eerste alinea, Artikel 6, lid 7, tweede alinea, eerste en tweede streepje Artikel 6, lid 8 Artikel 6, Artikel 7 Artikel 8, — Artikel 8, Artikel 9, — Artikel 9, Artikel 10 Artikel 11 Artikel 12 Artikel 13, Artikel 13, — Artikel 13, — Artikel 13, Artikel 13, Artikelen 14 en 15 Artikel 16 Artikelen 17 en 18 — Artikel 19 Artikel 20, Artikel 20, leden 1 tot en met 5 lid 6 lid 7 leden 1 tot en met 4 lid 5 lid 6 leden 1 en 2 lid 3, punt a) lid 3, punt b) lid 4 lid 5 lid 6 lid 7 lid 1 lid 2 lid 4 lid 5 leden 1 en 2 lid 3 lid 5, eerste alinea lid 5, tweede alinea leden 1, 2 en 3 lid 4, punten a) en b) lid 4, punt c), onder i) lid 4, punt c), onder ii) lid 4, punt c), onder iii) lid 4, punt d) lid 5 lid 6 lid 7 lid 8, eerste alinea lid 8, tweede alinea, punten a) en b) lid 9 leden 1 tot en met 5 lid 6 leden 1 tot en met 4 L 109/42 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 5. 2000 Richtlĳn 79/112/EEG Onderhavige richtlĳn leden 1, 2 en 3 lid 4 Artikel 18 Artikelen 19, 20 en 21 Artikel 22, Artikel 22, Artikel 23 Artikel 24 Artikel 25 Artikel 26 — — — Bĳlage I Bĳlage II Bĳlage III — — — Artikelen 21, 22 en 23 — Artikel 24 — Artikel 25 — — Artikel 26 Artikel 27 Artikel 28 Bĳlage I Bĳlage II Bĳlage III Bĳlage IV Bĳlage V