title: Rozhodnutie Európskej environmentálnej agentúry z 20. marca 2000, ktorým sa stanovuje kódex riadneho správania v administratíve pre agentúru

eurovoc_concepts:
European Environment Agency
code of conduct

formats: pdf print

text: 01/zv. 3 SK Úradný vestník Európskej únie 187 32000D0529 L 216/15 ÚRADNÝ VESTNÍK EURÓPSKYCH SPOLOČENSTIEV 26. 8. 2000 ROZHODNUTIE EURÓPSKEJ ENVIRONMENTÁLNEJ AGENTÚRY z 20. marca 2000, ktorým sa stanovuje kódex riadneho správania v administratíve pre agentúru (2000/529/ES) EURÓPSKA ENVIRONMENTÁLNA AGENTÚRA, keďže Amsterdamská zmluva výslovne zaviedla zásadu otvore- nosti do Zmluvy o Európskej únii vyhlásením, že označuje novú etapu v procese tvorby stále bližšej únie, v ktorej sú rozhodnutia prijímané tak otvorene a blízko k občanom, ako to je možné; so zreteľom na ustanovenia o otvorenosti v Amsterdamskej zmlu- ve, najmä na článok 1 Zmluvy o Európskej únii a článok 21 Zmluvy o ES, so zreteľom na iniciatívu Roya Perryho, spravodajcu pre správu o aktivitách Výboru pre petície počas rokov 1996 – 1997 (1), v ktorej žiada vypracovanie kódexu riadneho správania v admi- nistratíve, zreteľom na parlamentu júla 1998 o výročnej správe o činnosti európskeho so zo 16. ombudsmana v roku 1997 (C4-0270/98) (2), Európskeho rezolúciu so zreteľom na prieskum z vlastného podnetu európskeho ombudsmana týkajúci sa existencie a verejnej dostupnosti kódexu riadneho správania v administratíve pre úradníkov pri ich styku s verejnosťou v rôznych orgánoch a inštitúciách spoločenstva, zreteľom na so parlamentu z 15. apríla 1999 o výročnej správe o činnosti európskeho ombudsmana v roku 1998 (C4-0138/99), Európskeho rezolúciu so zreteľom na existujúci kódex správania pre prístup verejnosti k rozhodnutí dokumentom Komisie, 94/90/ESUO, ES, Euratom (3), obsiahnutom v keďže Európska Komisia sa rovnako usiluje o reformu správnych postupov spoločenstva s cieľom naplniť túto zásadu; keďže v záujme priblíženia správy k občanom a zabezpečenia jej lepšej kvality by mal byť prijatý kódex, obsahujúci základné prin- cípy riadneho správania v administratíve pre úradníkov pri styku s verejnosťou; keďže takýto kódex je užitočný tak pre úradníkov, ktorých bude detailne informovať o pravidlách, ktoré majú dodržiavať pri styku s verejnosťou, ako aj pre občanov, ktorým poskytne informácie o normách správania, na ktoré majú nárok pri styku so správou spoločenstva; keďže takýto kódex môže byť efektívny len v prípade, ak sa stane dokumentom verejne prístupným pre občanov, a teda uverejnený vo forme rozhodnutia rovnako ako vyššie uvedené rozhodnutie o verejnom prístupe k dokumentom Komisie; keďže vo svojich rezolúciách C4-0270/98 a C4-0138/99 Parla- ment uvítal iniciatívu prijať kódex riadneho správania v adminis- tratíve pre európske orgány a inštitúcie a zdôraznil naliehavú potrebu vypracovať takýto kódex čo najskôr; (1) A4-0190/97. (2) Ú. v. ES C 292, 21. 9. 1998, s. 168. (3) Ú. v. ES L 46, 18. 2. 1994, s. 58. keďže Parlament tiež zdôraznil, že je dôležité, aby bol takýto kódex čo najviac identický pre všetky európske orgány a inštitú- cie prístupný všetkým európskym občanom a uverejnený v úrad- nom vestníku; 188 SK Úradný vestník Európskej únie 01/zv. 3 považujúc tiež za špecifický právny základ tohto kódexu naria- denie Rady (EHS) č. 1210/90 o zriadení Európskej environmen- tálnej agentúry a Európskej environmentálnej informačnej a monitorovacej siete, nariadenie, ktoré bolo zmenené a doplnené rozhodnutím Rady (ES) č. 933/1999 z 29. apríla 1999, najmä člá- nok 17: „Pracovníci agentúry podliehajú nariadeniam a predpi- som, ktoré sa vzťahujú na úradníkov a iných zamestnancov Európskych spoločenstiev“, „služobný poriadok a podmienky zamestnávania ostatných zamestnancov Európskych spoločen- stiev“ a rozhodnutie predstavenstva Európskej environmentálnej agentúry dokumentom EEA z 21. marca 1997 (1); verejnom prístupe o k 2. Zásady upravené v kódexe sa neuplatnia pri styku medzi Európskou environmentálnou agentúrou a jej úradníkmi. Takéto vzťahy upravuje služobný poriadok. Článok 4 Súlad s právom Úradník postupuje v súlade s právom a uplatňuje pravidlá a postupy stanovené právnymi predpismi spoločenstva. Úradník dbá najmä o to, aby rozhodnutia, ktoré zasahujú do práv a záujmov jednotlivcov, mali právny základ a ich obsah bol v súlade s právom. považujúc preto za žiaduce stanoviť kódex upravujúci zásady riadneho správania v administratíve, ktorý by mali pracovníci EEA rešpektovať pri ich styku s verejnosťou, a sprístupniť tento kódex verejnosti, Článok 5 Zákaz diskriminácie PRIJALA TOTO ROZHODNUTIE: Článok 1 Všeobecné ustanovenia Pracovníci Európskej environmentálnej agentúry pri styku s verejnosťou rešpektujú zásady upravené v tomto rozhodnutí, ktorým sa ustanovuje kódex riadneho správania v administratíve (ďalej len „kódex“). 1. Úradník pri posudzovaní žiadostí verejnosti a pri rozhodovaní o nich postupuje v súlade so zásadou rovnosti zaobchádzania. Pri členoch verejnosti, ktorí sú v rovnakej situácii, sa postupuje pod- obným spôsobom. 2. Ak by došlo k rozdielnemu zaobchádzaniu, úradník zabezpečí spravodlivé riešenie vzhľadom na objektívne relevantné skutoč- nosti jednotlivého prípadu. 3. Úradník sa vyhýba najmä diskriminácii medzi členmi verejno- sti založenej na ich národnosti, pohlaví, rase, pôvode, nábožen- stve alebo vierovyznaní, postihnutí, veku alebo sexuálnej orientá- cii. Článok 2 Osobná pôsobnosť Článok 6 Proporcionalita 1. Kódex sa vzťahuje na všetkých úradníkov a ostatných zamest- nancov, na ktorých sa vzťahuje služobný poriadok a podmienky zamestnávania ostatných zamestnancov pri ich styku s verejno- sťou. V ďalšom texte výraz úradník označuje úradníkov, ako aj ostatných zamestnancov. 2. Európska environmentálna agentúra prijme potrebné opatre- nia aby zabezpečila, že ustanovenia tohto kódexu sa budú vzťa- hovať na iné osoby, ktoré pre ňu pracujú, ako sú osoby zamest- nané na základe súkromnoprávnych zmlúv, experti dočasne pridelení z vnútroštátnych služieb a stážisti. 3. Verejnosťou sa rozumejú fyzické a právnické osoby bez ohľadu na to, či majú bydlisko alebo sídlo v členskom štáte. Článok 3 Vecná pôsobnosť 1. Úradník pri rozhodovaní prijíma také opatrenia, ktoré sú pro- porcionálne k sledovanému zámeru. Úradník sa vyhýba najmä obmedzovaniu práv občanov alebo ich zaťažovaniu povinnos- ťami, keď tieto nie sú primerané k účelu dosiahnutia cieľa. 2. Úradník pri rozhodovaní zhodnotí výsledok z hľadiska rovno- váhy medzi záujmami súkromných osôb a všeobecným záujmom verejnosti. Článok 7 Zákaz zneužívania právomoci Vykonávať právomoci je možné iba na účely dosiahnutia cieľa, na ktorý boli stanovené platnými ustanoveniami. Úradník sa vyhýba najmä použitiu právomoci na účely dosiahnutia cieľa, ktorý nemá právny základ alebo ktorý nie je odôvodnený verejným záujmom. 1. Tento kódex obsahuje všeobecné zásady riadneho správania v administratíve, ktoré sa uplatnia pri každom styku úradníkov Európskej environmentálnej agentúry s verejnosťou, pokiaľ oso- bitné ustanovenia neustanovujú inak. Článok 8 Nestrannosť a nezávislosť (1) Ú. v. ES C 282, 18. 9. 1997, s. 5. 1. Úradník je nestranný a nezávislý. Úradník sa zdrží akejkoľvek činnosti nepriaznivo ovplyvňujúcej členov verejnosti, ako aj pre- ferenčného režimu akéhokoľvek druhu. 01/zv. 3 SK Úradný vestník Európskej únie 189 2. Úradník sa nepodriadi žiadnym vonkajším vplyvom akéhokoľ- vek druhu vrátane politických alebo osobných záujmov. Článok 14 3. Úradník sa zdrží prijímania rozhodnutí, ktoré by sa týkali jeho vlastných záujmov alebo jeho rodiny, príbuzných, priateľov a zná- mych. Článok 9 Objektivita Úradník pri rozhodovaní posudzuje podstatné skutočnosti jednotlivo a pridelí každej zodpovedajúcu dôležitosť pri rozhodovaní, vylučujúc zároveň z rozhodovania nepodstatné prvky. Článok 10 Oprávnené očakávania a dôslednosť 1. Úradník je dôsledný pri svojej správnej činnosti, koná v súlade predchádzajúcou správnou činnosťou Európskej environmentál- nej agentúry. Úradník postupuje podľa obvyklých správnych postupov inštitúcie, pokiaľ nie je v konkrétnom prípade legitímny dôvod na to, aby sa od takéhoto postupu odchýlil. 2. Úradník berie ohľad na opodstatnené a primerané očakávania členov verejnosti vychádzajúce z toho, ako Európska environ- mentálna agentúra konala v minulosti. Článok 11 Spravodlivosť Úradník koná spravodlivo a rozumne. Článok 12 Zdvorilosť Potvrdenie o prijatí a označenie príslušného úradníka 1. Každý list alebo sťažnosť adresovaná inštitúcii obdrží potvrde- nie o prijatí v lehote dvoch týždňov, okrem prípadu, keď samo- tná odpoveď môže byť odoslaná späť v tejto lehote. 2. Odpoveď alebo potvrdenie o prijatí obsahuje meno a telefónne číslo úradníka, ktorý sa záležitosťou zaoberá, ako aj útvar, ku kto- rému úradník patrí. 3. Listy alebo sťažnosti, ktoré sú obťažujúce pre ich neúmerný počet, opakujúci sa alebo nezmyselný charakter, neobdržia potvr- denie o prijatí a ani sa na ne neodpovedá. Článok 15 Povinnosť postupovať príslušnému útvaru inštitúcie 1. Ak je list alebo sťažnosť pre Európsku environmentálnu agen- túru adresovaná alebo zaslaná programu alebo odboru, ktorý nie je v danej veci príslušný, jeho úrad bezodkladne postúpi túto vec príslušnému útvaru Európskej environmentálnej agentúry. 2. Útvar, ktorému bol takýto list alebo sťažnosť pôvodne zaslaná, oboznámi autora s týmto postupom spolu s menom a telefón- nym číslom úradníka, ktorému bol spis zaslaný. 3. V prípade, ak Európska environmentálna agentúra nie je prí- slušná v prijatej veci, jej úrad zašle takýto list príslušnej európskej inštitúcii a informuje odosielateľa o tom, komu bol spis zaslaný. Článok 16 Právo byť vypočutý a urobiť vyhlásenie 1. Úradník v styku s verejnosťou je ochotný, korektný, zdvorilý a prístupný. Úradník sa snaží pomôcť v čo najväčšom rozsahu pri odpovediach na otázky prostredníctvom korešpondencie, telefo- nických hovorov a elektronickej pošty. 1. V prípade, ak sú dotknuté práva a záujmy jednotlivcov, úrad- ník zabezpečí, aby práva na ochranu boli rešpektované v každom stupni vyšetrovania. 2. V prípadoch, keď úradník nezodpovedá za danú vec, usmerní občana k príslušnému úradníkovi. 2. Každý člen verejnosti má právo predložiť pripomienky, v prí- pade ak by sa rozhodnutie dotýkalo jeho práv a záujmov, a v prí- pade potreby podať ústne podanie pred rozhodnutím. 3. Úradník sa ospravedlní za prípadnú chybu, ktorá negatívne zasahuje do práv a záujmov verejnosti. Článok 13 Odpoveď na listy v jazyku občana Úradník zabezpečí, aby každý občan únie alebo člen verejnosti, ktorý píše Európskej environmentálnej agentúre v jednom z jazykov zmlúv, dostal odpoveď v tom istom jazyku. Článok 17 Primeraný čas na rozhodovanie 1. Úradník zabezpečí, aby rozhodnutie o každej žiadosti alebo sťažnosti určenej inštitúcii bolo prijaté v primeranom čase, bez prieťahov a v každom prípade najneskôr do dvoch mesiacov odo dňa doručenia. Rovnaké pravidlo platí pre odpovede na listy čle- nov verejnosti. 190 SK Úradný vestník Európskej únie 01/zv. 3 2. Ak žiadosť alebo sťažnosť určenej Európskej environmentál- nej agentúre nemôže byť vzhľadom na komplexnosť dotknutej záležitosti rozhodnutá v rámci vyššie uvedeného časového limi- tu, úradník o tom informuje ich autora čo najskôr. V takomto prí- pade by malo byť konečné rozhodnutie oznámené autorovi v čo najkratšom čase. Článok 18 Povinnosť zdôvodniť rozhodnutie 1. Každé rozhodnutie Európskej environmentálnej agentúry, ktoré môže nepriaznivo zasahovať do práv a záujmov súkromnej osoby, musí uviesť dôvody, na ktorých je založené, označujúc jasne relevantné skutočnosti a právny základ rozhodnutia. 2. Úradník sa vyhýba prijatiu rozhodnutí, ktoré sú založené na nedostatočných alebo neurčitých dôvodoch, alebo ktoré neob- sahujú špecifické zdôvodnenie. 3. Ak nie je možné podrobne oznámiť dôvody rozhodnutia z dôvodu veľkého počtu osôb dotknutých podobnými rozhodnu- tiami, a kde sú vytvorené štandardné odpovede, úradník zodpo- vedá za to, že občanovi, ktorý o to výslovne žiada, následne oznámi špecifické zdôvodnenie. Článok 22 Žiadosť o informácie 1. Úradník zodpovedný za určitú záležitosť poskytuje v tejto veci na požiadanie informácie verejnosti. Úradník dbá na to, aby poskytované informácie boli jasné a zrozumiteľné. 2. Ak je ústna žiadosť o informácie veľmi zložitá alebo rozsiahla na to, aby sa ňou dalo zaoberať, úradník požiada dotknutú osobu o písomné zaslanie tejto žiadosti. 3. V prípade, ak úradník nemôže poskytnúť požadované infor- mácie z dôvodu ich utajenia, v súlade s článkom 18 tohto kódexu informuje dotknutú osobu o dôvodoch neposkytnutia informá- cií. 4. Ak úradník nie je zodpovedný vo veci žiadaných informácií, odkáže žiadateľa na príslušnú osobu s označením jej mena a tele- fónneho čísla. V prípade, ak sa informácie týkajú inej inštitúcie alebo orgánu spoločenstva, úradník usmerní žiadateľa k takejto inštitúcii alebo orgánu. 5. Ak je to vhodné, v závislosti od povahy hľadanej informácie, nasmeruje úradník osobu hľadajúcu informáciu na služby inštitú- cie zodpovednej za poskytovanie informácií verejnosti. Článok 19 Informovanie o možnosti odvolania Článok 23 1. Rozhodnutie Európskej environmentálnej agentúry, ktoré môže nepriaznivo zasahovať do práv a záujmov súkromnej osoby, obsahuje informáciu o možnosti odvolania, ktoré je dostupné na napadnutie rozhodnutia. Najmä informuje o druhu opravných prostriedkov, o orgánoch, pred ktorými môžu byť vykonané, ako aj o lehotách na ich vykonanie. 2. Rozhodnutia sa odvolávajú najmä na možnosť súdnych konaní a sťažností ombudsmanovi, na základe podmienok stano- vených v článkoch 230 alebo 195 Zmluvy o založení Európskeho spoločenstva. Žiadosti o verejný prístup k dokumentom 1. V prípade žiadosti o prístup k dokumentom Európskej envi- ronmentálnej agentúry úradník umožní prístup k týmto doku- mentom v súlade s rozhodnutím predstavenstva Európskej envi- ronmentálnej agentúry o verejnom prístupe k dokumentom EEA z 21. marca 1997 (1). 2. Ak úradník nemôže vyhovieť ústnej požiadavke o prístup k dokumentom, odporučí občanovi žiadať o prístup písomne. Článok 20 Oznámenie rozhodnutia Článok 24 Úschova zodpovedajúcich záznamov 1. Úradník zabezpečí, aby rozhodnutia, ktoré zasahujú do práv a záujmov jednotlivých osôb, boli písomne oznámené dotknutej osobe alebo osobám, čo najskôr po prijatí rozhodnutia. Oddelenia Európskej environmentálnej agentúry uchovávajú primerané záznamy prichádzajúcej a odchádzajúcej elektronickej pošty, doručených dokumentov a záznamy prijatých opatrení. 2. Úradník neposkytne informácie o rozhodnutí iným zdrojom, pokiaľ nie je dotknutá osoba alebo osoby informované. Článok 21 Ochrana údajov 1. Úradník, ktorý prichádza do styku s osobnými údajmi občana, rešpektuje zásady ustanovené v smernici 95/46/ES o ochrane jed- notlivcov týkajúcej sa spracovania osobných údajov a voľného pohybu týchto údajov. Článok 25 Verejný prístup ku kódexu 1. Európska environmentálna agentúra prijme potrebné opatre- nie, aby zabezpečila, že tento kódex bude mať najširšiu možnú publicitu medzi občanmi. Najmä zabezpečí rozšírenie letáku nazvaného „Kódex náležitej správnej praxe Európskej environ- mentálnej agentúry“, ktorý bude obsahovať prezentáciu tohto jeho text. v prílohe obsahovať kódexu a bude celý 2. Úradník neposkytne osobné údaje na nezákonné účely alebo neoprávneným osobám. (1) Pozri poznámku č. 4. 01/zv. 3 SK Úradný vestník Európskej únie 191 2. Európska environmentálna agentúra poskytne kópiu tohto kódexu každému občanovi, ktorý o to požiada. Článok 26 Právo na sťažnosť európskemu ombudsmanovi Každé nesplnenie zásad stanovených kódexom zo strany úradníka môže byť predmetom sťažnosti európskemu ombudsmanovi v súlade s článkom 195 Zmluvy o založení Európskeho spoločenstva a Štatútom európskeho ombudsmana (1). Článok 27 Revízia Toto rozhodnutie bude revidované po dvoch rokoch používania. Pri príprave revízie v roku 2002 výkonný riaditeľ predloží európskemu ombudsmanovi správu o implementácii tohto rozhodnutia v období rokov 2000 až 2002. Článok 28 Nadobudnutie účinnosti Toto rozhodnutie je prijaté predstavenstvom Európskej environmentálnej agentúry 20. marca 2000 a nadobúda účinnosť 20. júna 2000 po uverejnení v Úradnom vestníku Európskych spoločenstiev. V Kodani 20. marca 2000 Za predstavenstvo EHP Za Európsku environmentálnu agentúru Kees ZOETEMAN predseda Domingo JIMÉNEZ-BELTRÁN výkonný riaditeľ (1) Rozhodnutie 94/262/ESUO, ES, Euratom, Európskeho parlamentu z 9. marca 1994 o pravidlách a všeobecných podmienkach upravujúcich výkon povinností európskeho ombudsmana (Ú. v. ES L 113, 4. 5. 1994, s. 15)


title: Οδηγία 2000/13/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Μαρτίου 2000, για προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την επισήμανση, την παρουσίαση και τη διαφήμιση των τροφίμων

eurovoc_concepts:
advertising
approximation of laws
consumer information
foodstuff
labelling
packaging

formats: html pdf print

text: 6. 5. 2000 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 109/29 Ο∆ΗΓΙΑ 2000/13/ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 20ής Μαρτίου 2000 για προσέγγιση των νοµοθεσιών των κρατών µελών σχετικά µε την επισήµανση, την παρουσίαση και τη διαφήµιση των τροφίµων ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩ- ΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 95, την πρόταση της Επιτροπής, τη γνώµη της Οικονοµικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1), Αποφασίζοντας σύµφωνα µε τη διαδικασία του άρθρου 251 της συνθήκης (2), Εκτιµώντας τα ακόλουθα: Η οδηγία 79/112/ΕΟΚ του Συµβουλίου, της 18ης ∆εκεµ- βρίου 1978, περί προσεγγίσεως των νοµοθεσιών των κρατών µελών σχετικά µε την επισήµανση και την παρου- σίαση των τροφίµων που προορίζονται για τον τελικό κατα- ναλωτή καθώς επίσης και τη διαφήµισή τους (3), έχει επα- νειληµµένα τροποποιηθεί κατά τρόπο ουσιαστικό (4). Είναι, ως εκ τούτου, σκόπιµη, για λόγους σαφήνειας και εξορθο- λογισµού, η κωδικοποίηση της εν λόγω οδηγίας. Οι διαφορές µεταξύ των νοµοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών µελών σχετικά µε την επισήµανση των τροφίµων είναι δυνατόν να εµποδίσουν την ελεύθερη κυκλοφορία των προϊόντων αυτών και ενδέχεται να δηµιουργήσουν άνισους όρους ανταγωνισµού. Η προσέγγιση των ανωτέρω νοµοθεσιών είναι συνεπώς ανα- γκαία προκειµένου να ενισχυθεί η λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Αντικείµενο της παρούσας οδηγίας πρέπει να είναι η θέσπιση των κοινοτικών κανόνων, γενικού και οριζοντίου χαρακτήρα που θα εφαρµόζονται στο σύνολο των τροφίµων που διατίθενται στο εµπόριο. Τουναντίον οι κανόνες ειδικού και καθέτου χαρακτήρα που θα αφορούν µόνο µερικά καθορισµένα τρόφιµα, πρέπει να θεσπισθούν στο πλαίσιο των διατάξεων που διέπουν τα προϊόντα αυτά. (1) (2) (3) (4) (5) (6) (7) (8) (9) (10) (11) Μια λεπτοµερής επισήµανση που αφορά την ακριβή φύση και τα χαρατηριστικά των προϊόντων, η οποία επιτρέπει στον είναι το καταναλωτή να επιλέγει µε πλήρη επίγνωση, καταλληλότερο µέσο, δεδοµένου ότι δηµιουργεί τα λιγό- τερα εµπόδια στην ελευθερία των συναλλαγών. Είναι ως εκ τούτου αναγκαίο να συνταχθεί ο κατάλογος των ενδείξεων που πρέπει να φέρονται κατ’ αρχή στην επισή- µανση όλων των τροφίµων. Συνεπώς, ο οριζόντος χαρακτήρας της παρούσας οδηγίας δεν επέτρεψε σε πρώτο στάδιο να περιληφθούν στις υπο- χρεωτικές ενδείξεις σε πρώτο στάδιο να περιληφθούν στις υποχρεωτικές ενδείξεις όλες όσες οφείλουν να περιλαµβάνο- νται στον κατάλογο που θα εφαρµόζεται κατ’ αρχή στο σύνολο των τροφίµων, αλλά πρέπει σε ένα µεταγενέστερο στάδιο, να εκδοθούν κοινοτικές διατάξεις που να αποσκο- πούν στη συµπλήρωση των κανόνων που θα ισχύουν επί του παρόντος. Επί πλέον, σε περίπτωση µη υπάρξεως κοινοτικών κανόνων ειδικού χαρακτήρα, τα κράτη µέλη πρέπει να διατηρούν την ευχέρεια να προβλέπουν ορισµένες εθνικές διατάξεις που θα προστίθενται στις γενικές διατάξεις της παρούσης οδηγίας, απαιτείται όµως οι διατάξεις αυτές να υποβάλλονται σε κοινοτική διαδικασία. (12) Η ανωτέρω κοινοτική διαδικασία πρέπει όµως να λάβει τη µορφή κοινοτικής αποφάσεως όταν ένα κράτος µέλος επιθυ- µεί να θεσίσει νέα νοµοθεσία. (13) Είναι επιπλέον σκόπιµο να προβλεφθεί η δυνατότητα για τον κοινοτικό νοµοθέτη, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, να παρεκ- κλίνει από ορισµένες υποχρεώσεις που έχουν θεσπισθεί γενικά. (14) Οι κανόνες σηµάνσεως πρέπει επίσης να περιέχουν την απα- γόρευση παραπλανήσεως του αγοραστή ή αποδόσεως στα τρόφιµα θεραπευτικών ιδιοτήτων· για να είναι αποτελεσµα- τική η παραπάνω απαγόρευση, πρέπει αυτή να επεκταθεί και στην παρουσίαση και τη διαφήµιση των τροφίµων αυτών. Κάθε ρύθµιση σχετική µε την επισήµανση των τροφίµων πρέπει να βασίζεται, πριν απ’ όλα, στην αρχή της πληρο- φορήσεως και της προστασίας των καταναλωτών. Η αρχή αυτή συνεπάγεται ότι τα κράτη µέλη µπορούν να επιβάλουν, τηρώντας τους κανόνες της συνθήκης, γλωσσικές απαιτήσεις. (15) Προκειµένου να διευκολυνθούν οι συναλλαγές µεταξύ των κρατών µελών, µπορεί να προβλεφθεί ότι σε ένα στάδιο πριν από την πώληση στον τελικό καταναλωτή στην εξωτερική συσκευασία αναφέρονται µόνο τα ουσιώδη στοιχεία και ότι ορισµένες υποχρεωτικές ενδείξεις που πρέπει να συνοδεύουν ένα προσυσκευασµένο τρόφιµο αναγράφονται µόνο στα σχε- τικά εµπορικά έγγραφα. (1) ΕΕ C 258 της 10. 9. 1999, σ. 12. (2) Γνώµη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 18ης Ιανουαρίου 2000 (δεν έχει ακόµα δηµοσιευθεί στην Επίσηµη Εφηµερίδα) και απόφαση του Συµβουλίου της 13ης Μαρτίου 2000. (3) ΕΕ L 33 της 8. 2. 1979, σ. 1· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 97/4/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συµβουλίου (ΕΕ L 43 της 14. 2. 1997, σ. 21). (4) Βλέπε παράρτηµα IV, µέρος Β. (16) Τα κράτη µέλη πρέπει να διατηρήσουν την ευχέρεια, ανά- λογα µε τις τοπικές συνθήκες και τις πρακτικές περιστάσεις, να καθορίζουν τους τρόπους επισηµάνσεως των τροφίµων που πωλούνται χύµα. Ότι πρέπει, εν τούτοις, στην παρα- πάνω περίπτωση να εξασφαλίζεται η πληροφόρηση του καταναλωτή. L 109/30 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 6. 5. 2000 (17) Προκειµένου να απλοποιηθεί και να επιταχυνθεί η διαδικα- σία, πρέπει να εξουσιοδοτηθεί η Επιτροπή να προβαίνει στη θέσπιση των µέτρων τεχνικού χαρακτήρα. (18) Τα απαιτούµενα µέτρα για την εφαρµογή της παρούσας οδηγίας θα πρέπει να θεσπιστούν σύµφωνα µε την απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συµβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισµό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρµοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή (1). (19) Η παρούσα οδηγία δεν πρέπει να θίγει τις υποχρεώσεις των κρατών µελών όσον αφορά τις προθεσµίες ενσωµάτωσης των οδηγιών που παρατίθενται στο παράρτηµα IV, µέρος Β, ΕΞΕ∆ΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ Ο∆ΗΓΙΑ: Άρθρο 1 1. Η παρούσα οδηγία αφορά την επισήµανση των τροφίµων που προορίζονται να παραδοθούν ως έχουν στον τελικό καταναλωτή, καθώς επίσης και ορισµένα ζητήµατα σχετικά µε την παρουσίαση και τη διαφήµισή τους. 2. Η παρούσα οδηγία εφαρµόζεται επίσης και στα τρόφιµα που προορίζονται να παραδοθούν στα εστιατόρια, νοσοκοµεία, κυλικεία και άλλες παρόµοιες µονάδες οµαδικής εστίασης, εφεξής καλούµε- νες «µονάδες οµαδικής εστίασης». β) µε την επιφύλαξη των κοινοτικών διατάξεων σχετικά µε τα φυσικά µεταλλικά νερά και µε τα τρόφιµα ειδικής διατροφής, να αποδίδει σε τρόφιµο ιδιότητες πρόληψης, αγωγής και θεραπείας οποιασδήποτε ανθρώπινης ασθένειας ή να επικαλείται τις ιδιότη- τες αυτές. 2. Το Συµβούλιο, σύµφωνα µε τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 95 της συνθήκης συντάσσει κατάλογο, επιδεχόµενο περαιτέρω διεύρυνση, στον οποίο περιέχονται αναφορές των οποίων η χρήση, κατά την έννοια της παραγράφου 1, πρέπει να απαγο- ρευθεί ή να περιορισθεί. Οι απαγορεύσεις ή οι περιορισµοί που προβλέπονται στις 3. παραγράφους 1 και 2 εφαρµόζονται επίσης: α) στην παρουσίαση των τροφίµων και ιδίως στο σχήµα ή στην όψη που δίνεται σ’ αυτά ή στη συσκευασία τους, στο υλικό συσκευασίας που χρησιµοποιήθηκε, στον τρόπο που είναι τρο- ποποιηµένα καθώς επίσης και στο χώρο εκθέσεώς τους, β) στη διαφήµιση. Άρθρο 3 1. Η επισήµανση των τροφίµων περιλαµβάνει, σύµφωνα µε τους όρους και υπό την επιφύλαξη των παρεκλίσεων που προβλέπονται στα άρθρα 4 έως 17, τις ακόλουθες υποχρεωτικές ενδείξεις: 1. την ονοµασία πωλήσεως· 3. Κατά την έννοια της παρούσης οδηγίας νοείται ως: 2. τον κατάλογο των συστατικών· α) «επισήµανση»: οι µνείες, ενδείξεις, εµπορικά ή βιοµηχανικά σήµατα, εικόνες ή σύµβολα που αναφέρονται σ’ ένα τρόφιµο και φέρονται σε κάθε συσκευασία, έγγραφο, πινακίδα, ετικέττα, δακτύλιο ή περιλαίµια που συνοδεύουν ή αναφέρονται στο τρόφιµο αυτό· β) «προσυσκευασµένο τρόφιµο»: η µονάδα πωλήσεως που προορί- ζεται να παρουσιασθεί ως έχει στον τελικό καταναλωτή και στις µονάδες οµαδικής εστίασης και που αποτελείται από ένα τρό- φιµο και τη συσκευασία, µέσα στην οποία έχει τροποποιηθεί πριν από την προσφορά του προς πώληση, εφ’ όσον η συσκευα- σία αυτή το καλύπτει ολικά ή µερικά, αλλά κατά τρόπο που να µην είναι δυνατόν να τροποποιηθεί το περιεχόµενο, χωρίς να ανοιχτεί ή ένα τροποποιηθεί η συσκευασία. Άρθρο 2 Η επισήµανση και οι τρόποι σύµφωνα µε τους οποίους πραγ- 1. µατοποιείται δεν πρέπει: α) να είναι φύσεως τέτοιας, ώστε να οδηγεί σε πλάνη τον αγο- ραστή, ιδίως: i) ως προς τα χαρακτηριστικά του τροφίµου και ιδίως τη φύση, την ταυτότητα, τις ιδιότητες, την σύνθεση, την ποσότητα, τη διατηρησιµότητα, την καταγωγή ή προέλευση, τον τρόπο παρασκευής ή λήψεως, ii) µε την απόδοση από τρόφιµο αποτελεσµάτων ή ιδιοτήτων που δεν έχει, iii) µε τον υπαινιγµό ότι το τρόφιµο έχει ιδιαίτερα χαρακτηρι- στικά, ενώ στην πραγµατικότητα όλα τα παρόµοια τρόφιµα έχουν αυτά τα ίδια χαρακτηριστικά· (1) ΕΕ L 184 της 17. 7. 1999, σ. 23. 3. την ποσότητα ορισµένων συστατικών ή κατηγοριών συστα- τικών σύµφωνα µε τις διατάξεις του άρθρου 7· 4. την καθαρή ποσότητα, για τα προσυσκευασµένα τρόφιµα· 5. την ηµεροµηνία ελάχιστης διατηρισιµότητας ή στην περίπτωση των τροφίµων που είναι µικροβιολογικώς εξαιρετικά αλλοιώ- σιµα, την τελική ηµεροµηνία ανάλωσης· 6. τις ιδιαίτερες συνθήκες διατηρήσεως και χρήσεως· 7. το όνοµα ή την εµπορική επωνυµία και τη διεύθυνση του κατασκευαστή ή του συσκευαστή ενός πωλητή εγκατεστηµέ- νου στο εσωτερικό της Κοινότητας. Εν τούτοις, τα κράτη µέλη µπορούν, για το βούτυρο που παράγεται στην επικράτειά τους να µην απαιτούν παρά µόνον την ένδειξη του κατασκευαστή, του συσκευαστή ή του πωλητή. Υπό την επιφύλαξη της πληροφορήσεως που προβλέπεται στο άρθρο 24, τα κράτη µέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή και στα άλλα κράτη µέλη κάθε µέτρο που λαµβάνουν δυνάµει του δεύτερου εδαφίου· 8. τον τόπο καταγωγής ή προελεύσεως στις περιπτώσεις που η να παράλειψη της δηµιουργήσει στον καταναλωτή εσφαλµένη εντύπωση σχετικά µε τον πραγµατικό τόπο καταγωγής ή προελεύσεως του τροφί- µου· ενδείξεως αυτής θα ήταν δυνατόν 9. οδηγίες χρήσεως στην περίπτωση στην οποία η παράλειψή τους δεν θα επέτρεπε τη σωστή χρήση του προϊόντος· 10. για τα ποσά µε περιεκτικότητα σε οινόπνευµα µεγαλύτερη από 1,2 % κατ’ όγκο, η αναγραφή του κτηθέντος κατ’ όγκο αλκοο- λικού τίτλου. 6. 5. 2000 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 109/31 Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 1, τα κράτη µέλη µπο- 2. ρούν να διατηρήσουν για την εθνική τους παραγωγή τις εθνικές διατάξεις που επιβάλλουν την ένδειξη της επιχειρήσεως παρασκευής ή συσκευασίας. Οι διατάξεις του παρόντος άρθρου δεν επηρεάζουν τις ειδι- 3. κότερες ή γενικότερες διατάξεις σχετικά µε τα µέτρα και σταθµό (µετρολογία). Άρθρο 4 1. Οι κοινοτικές διατάξεις που εφαρµόζονται σε µερικά καθορι- σµένα τρόφιµα και όχι στα τρόφιµα γενικά, είναι δυνατόν να παρεκκλίνουν, κατ’ εξαίρεση και χωρίς να βλάπτεται η πληρο- φόρηση του αγοραστή, από τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1, σηµεία 2 και 5. Οι κοινοτικές διατάξεις που εφαρµόζονται σε µερικά καθορι- 2. σµένα τρόφιµα και όχι στα τρόφιµα γενικά, µπορούν να προβλέ- πουν και άλλες υποχρεωτικές ενδείξεις επί πλέον από αυτές που αναγράφονται στο άρθρο 3. Αν δεν υπάρχουν τέτοιες κοινοτικές διατάξεις, τα κράτη µέλη µπορούν να προβλέπουν τέτοιες ενδείξεις σύµφωνα µε την διαδικα- σία που προβλέπεται στο άρθρο 19. 3. Οι κοινοτικές διατάξεις που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 θεσπίζονται σύµφωνα µε τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 20, παράγραφος 2. Άρθρο 5 1. Η ονοµασία πώλησης ενός τροφίµου είναι η ονοµασία που προβλέπεται από τις κοινοτικές διατάξεις για το τρόφιµο αυτό. α) Ελλείψει κοινοτικών διατάξεων, η ονοµασία πώλησης είναι η ονοµασία που προβλέπεται από τις νοµοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις που ισχύουν στο κράτος µέλος στο οποίο πραγµατοποιείται η πώληση στον τελικό καταναλωτή ή στις µονάδες οµαδικής εστίασης. Ελλείψει αυτών, η ονοµασία πώλησης συνίσταται στην καθιερω- µένη ονοµασία που χρησιµοποιείται στο κράτος µέλος στο οποίο πραγµατοποιείται η πώληση στον τελικό καταναλωτή ή στις µονάδες οµαδικής εστίασης ή σε µία περιγραφή του τροφί- µου και, εφόσον είναι αναγκαίο, της χρήσης του, διατυπωµένης µε επαρκή ακρίβεια ώστε να µπορεί ο αγοραστής να αντιλαµβά- νεται την πραγµατική φύση του προϊόντος και να το διακρίνει από άλλα µε τα οποία θα ήταν δυνατόν να το συγχέει. β) Επιτρέπεται επίσης να χρησιµοποιείται, στο κράτος µέλος εµπο- ρίας, η ονοµασία πώλησης µε την οποία ένα προϊόν νοµίµως παρασκευάζεται και διατίθενται στο εµπόριο κράτος µέλος παραγωγής. γ) Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, η ονοµασία πώλησης του κράτους µέλους παραγωγής δεν χρησιµοποιείται στο κράτος µέλος εµπο- ρίας όταν το τρόφιµο που φέρει αυτή την ονοµασία απέχει, ως προς τη σύνθεση ή την παρασκευή του, από το τρόφιµο που είναι γνωστό υπό την ονοµασία αυτή, ώστε οι διατάξεις του στοιχείου β) δεν είναι επαρκείς για να εξασφαλίζουν την ορθή ενηµέρωση των καταναλωτών στο κράτος µέλος εµπορίας. Η ονοµασία πωλήσεως δεν είναι δυνατό να αντικατασταθεί µε 2. εµπορικό ή βιοµηχανικό σήµα ή µε εµπορική ονοµασία. 3. Η ονοµασία πωλήσεως περιλαµβάνει ή συνοδεύεται από ένδειξη της φυσικής καταστάσεως του τροφίµου ή της ειδικής επεξεργασίας που έχει υποστεί (παραδείγµατος χάριν: σε σκόνη, στην λιοφιλιωµένο, περίπτωση που η παράλειψη της ενδείξεως αυτής θα µπορούσε να προκαλέσει εσφαλµένη εντύπωση στον αγοραστή. συµπυκνωµένο, κατεψυγµένο, καπνιστό), Σε όλα τα τρόφιµα τα οποία έχουν υποστεί επεξεργασία µε ιονί- ζουσα ακτινοβολία πρέπει να αναγράφεται µία από τις εξής ειδο- ποιήσεις: — στα ισπανικά: «irradiado» ή «tratado con radiación ionizante», — στα δανικά: «bestrålet/…» ή «strålekonserveret» ή «behandlet med ionise- rende stråling» ή «konserveret med ioniserende stråling», — στα γερµανικά: «bestrahlt» ή «mit ionisierenden Strahlen behandelt», — στα ελληνικά: «επεξεργασµένο µε ιονίζουσα ακτινοβολία» ή «ακτινοβοληµένο», — στα αγγλικά: «irradiated» ή «treated with ionising radiation», — στα γαλλικά: «traité par rayonnements ionisants» ή «traité par ionisation», — στα ιταλικά: «irradiato» ή «trattato con radiazioni ionizzanti», — στα ολλανδικά: «doorstraald» ή «door bestraling behandeld» ή «met ionise- rende stralen behandeld», — στα πορτογαλικά: «irradiado» ή «tratado por irradiação» ή «tratado por radia- ção ionizante», — στα φινλανδικά: «säteilytetty» ή «käsitelty ionisoivalla säteilyllä», — στα σουηδικά: «bestrålad» ή «behandlad med joniserande strålning». Άρθρο 6 Ωστόσο, εφόσον η εφαρµογή των άλλων διατάξεων της παρού- σας οδηγίας, ιδίως των προβλεποµένων στο άρθρο 3, δεν είναι τέτοιας φύσεως ώστε να επιτρέπει στους καταναλωτές του κρά- τους µέλους εµπορίας να γνωρίζουν την πραγµατική φύση του τροφίµου και να το διακρίνουν από τα τρόφιµα µε τα οποία θα µπορούσε να το συγχέει, η ονοµασία πώλησης συνοδεύεται από άλλες περιγραφικές πληροφορίες οι οποίες αναγράφονται δίπλα σε αυτήν. Ο κατάλογος των συστατικών παρατίθεται σύµφωνα µε το 1. παρόν άρθρο και τα παραρτήµατα Ι, ΙΙ και ΙΙΙ. 2. Η ένδειξη των συστατικών δεν απαιτείται στην περίπτωση: α) — νωπών φρούτων και λαχανικών, στα οποία περιλαµβάνονται και οι πατάτες, τα οποία δεν έχουν αποφλοιωθεί, κοπεί ή υποστεί παρόµοια επεξεργασία, L 109/32 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 6. 5. 2000 — αεριούχων νερών, των οποίων η ονοµασία δηλώνει το χαρακτηριστικό τους αυτό, προηγείται κατάλληλη ένδειξη που περιλαµβάνει τη λέξη «συστα- τικά». — ξυδιών ζυµώσεως, που προέρχονται αποκλειστικά από ένα µόνο βασικό προϊόν και εφόσον δεν έχει προστεθεί άλλο συστατικό· β) — τυριών, — βουτύρου, — γαλάκτων και αφρογαλάκτων που έχουν υποστεί ζύµωση, εφ' όσον δεν έχουν προστεθεί άλλα συστατικά εκτός από γαλα- κτικά προϊόντα, τα ένζυµα και τις καλλιέργειες µικροοργα- νισµών που είναι αναγκαία για την παρασκευή τους ή το ανα- γκαίο αλάτι για την παρασκευή τυριών εκτός από τα νωπά ή ανακατειργασµένα· γ) προϊόντων που αποτελούνται από ένα µόνο συστατικό, — υπό τον όρο ότι η ονοµασία πώλησης ταυτίζεται µε το όνοµα του συστατικού, ή — υπό τον όρο ότι η ονοµασία πώλησης επιτρέπει τον καθορι- σµό της φύσης του συστατικού χωρίς να υπάρχει κίνδυνος συγχύσεως. 3. Σχετικά µε τα ποτά µε περιεκτικότητα σε οινόπνευµα µεγαλύ- τερη από 1,2 % κατ' όγκο, το Συµβούλιο καθορίζει βάσει προτά- σεως της Επιτροπής πριν από την 22α ∆εκεµβρίου 1982 τους κανόνες επισηµάνσεως των συστατικών. 4. α) Με τον όρο συστατικό νοείται κάθε ουσία, περιλαµβανο- µένων και των προσθέτων, η οποία χρησιµοποιείται στην παρασκευή ή την ετοιµασία ενός τροφίµου και η οποία εξακολουθεί να υπάρχει στο τελικό προϊόν ενδεχοµένως σε τροποποιηµένη µορφή. β) Όταν ένα συστατικό τροφίµου προέρχεται το ίδιο από περισ- σότερα συστατικά, τα τελευταία αυτά θεωρούνται συστατικά του τροφίµου αυτού. Εν τούτοις: — το νερό που προστίθεται και τα πτητικά συστατικά αναγράφο- νται στον κατάλογο µε την σειρά βάρους στο τελικό προϊόν. Η ποσότητα του νερού που προστίθεται ως συστατικό σε ένα τρόφιµο προσδιορίζεται, αν αφαιρέσουµε από την ολική ποσότητα του τελικού προϊόντος την ολική ποσότητα των άλλων συστατικών που έχουν χρησιµοποιηθεί. Η ποσότητα αυτή µπορεί να µη λαµβάνεται υπόψη, αν δεν υπερβαίνει κατά βάρος το 5 % του τελικού προϊόντος· — τα συστατικά που χρησιµοποιούνται σε συµπυκνωµένη ή αφυ- δατωµένη µορφή και ανασυνιστώνται κατά την παρασκευή είναι δυνατό να αναγράφονται στον κατάλογο µε τη σειρά βάρους πριν από τη συµπύκνωση ή την αφυδάτωση· — στην περίπτωση συµπυκνωµένων ή αφυδατωµένων τροφίµων στα οποία πρέπει να προστεθεί νερό, η αναγραφή των συστα- τικών µπορεί να γίνει κατά την κατιούσα σειρά περιεκτικότητας στο ανασυνιστάµενο προϊόν, αρκεί ο κατάλογος των συστα- τικών να συνοδεύεται από µια ένδειξη όπως «συστατικά ανασυ- σταθέντος προϊόντος» ή «συστατικά προϊόντος ετοίµου για κατανάλωση»· — στην περίπτωση µιγµάτων φρούτων ή λαχανικών, από τα οποία κανένα δεν υπερτερεί σηµαντικά κατά βάρος, τα συστατικά αυτά µπορεί να αναγράφονται µε οποιαδήποτε σειρά υπό την επιφύλαξη ότι ο κατάλογος των εν λόγω συστατικών θα συνο- δεύεται από ένδειξη όπως «σε ποικίλη αναλογία»· — στην περίπτωση µιγµάτων µπαχαρικών φρούτων ή αρωµατικών φυτών, από τα οποία κανένα δεν υπερτερεί σηµαντικά κατά βάρος, τα συστατικά αυτά είναι δυνατό να αναγράφονται µε οποιαδήποτε σειρά υπό την επιφύλαξη ότι ο κατάλογος των εν λόγω συστατικών θα συνοδεύεται από ένδειξη όπως «σε ποικίλη αναλογία»· 6. Τα συστατικά αναφέρονται µε το ειδικό τους όνοµα, εφ' όσον έχουν, σύµφωνα µε τους κανόνες που προβλέπονται στο άρθρο 5. γ) ∆εν θεωρούνται εν τούτοις συστατικά: Εν τούτοις: i) τα στοιχεία ενός συστατικού που έχουν προσωρινά αφαι- ρεθεί κατά τη διαδικασία παρασκευής για να προστεθούν και πάλι κατόπιν σε ποσότητα που δεν υπερβαίνει την αρχική περιεκτικότητα· ii) τα πρόσθετα: — των οποίων η παρουσία σε ένα τρόφιµο οφείλεται αποκλειστικά στο γεγονός, ότι περιείχοντο σε ένα ή περισσότερα συστατικά του τροφίµου αυτού και υπό την επιφύλαξη ότι δεν εξυπηρετούν πλέον κανένα τεχνολογικό σκοπό στο τελικό προϊόν, — που χρησιµοποιούνται ως υποβοηθητικά της τεχνο- λογίας· iii) ουσίες που χρησιµοποιούνται στις αυστηρά αναγκαίες ποσότητες ως διαλύτες ή φορείς για πρόσθετα και αρω- µατικές ύλες. δ) Σε ορισµένες περιπτώσεις µπορεί να αποφασίζεται, σύµφωνα µε την διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 20 παράγρα- φος 2, αν πληρούνται οι όροι που προβλέπονται στο στοι- χείο γ) σηµεία ii) και iii). — τα συστατικά που ανήκουν σε µία από τις κατηγορίες του παραρτήµατος Ι και είναι στοιχεία άλλου τροφίµου είναι δυνα- τόν να αναφέρονται µόνο µε το όνοµα της κατηγορίας αυτής. Τροποποιήσεις στον κατάλογο των κατηγοριών που παρατίθε- ται στο παράρτηµα Ι µπορούν να θεσπιστούν σύµφωνα µε τη διαδικασία του άρθρου 20 παράγραφος 2. Ωστόσο, η ονοµασία «άµυλο» που περιλαµβάνεται στο παράρτηµα Ι πρέπει να συµπληρώνεται πάντοτε µε την ένδειξη της ειδικής φυτικής προέλευσής του, όταν το συστατικό αυτό ενδέχεται να περιέχει γλουτένιο. — τα συστατικά που ανήκουν σε µία από τις κατηγορίες που απαριθµούνται στο παράρτηµα ΙΙ αναφέρονται υποχρεωτικά µε το όνοµα της κατηγορίας, ακολουθούµενο από το ειδικό τους όνοµα ή τον αριθµό ΕΚ· στην περίπτωση συστατικού που ανή- κει σε πλείονες κατηγορίες, αναγράφεται εκείνη που αντιστοιχεί στην κύρια λειτουργία του µέσα στο συγκεκριµένο τρόφιµο. Οι τροποποιήσεις που πρέπει να γίνουν στο προαναφερόµενο παράρτηµα λόγω της εξέλιξης των επιστηµονικών γνώσεων θεσπίζονται σύµφωνα µε τη διαδικασία του άρθρου 20 παρά- γραφος 2. 5. Ο κατάλογος των συστατικών συνίσταται στην παράθεση όλων των συστατικών του τροφίµου, κατά σειρά ελαττούµενης περιεκτικότητος ως προς το βάρος κατά τη στιγµή της χρησιµο- ποιήσεώς τους στην παρασκευή του τροφίµου. Του καταλόγου Ωστόσο, η ονοµασία «τροποποιηµένο άµυλο» που περιλαµβάνε- ται στο παράρτηµα ΙΙ πρέπει να συµπληρώνεται πάντοτε µε την ένδειξη της ειδικής φυτικής προέλευσής του, όταν το συστα- τικό αυτό ενδέχεται να περιέχει γλουτένιο. 6. 5. 2000 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 109/33 — οι αρωµατικές ύλες αναγράφονται σύµφωνα µε το παράρτηµα ή ΙΙΙ. — οι ειδικές κοινοτικές διατάξεις που θα διέπουν την αναγραφή ειδοποίησης για την επεξεργασία ενός συστατικού µε ιονίζου- σες ακτινοβολίες θα θεσπιστούν αργότερα σύµφωνα µε το άρθρο 95 της συνθήκης. 7. Οι κανονιστικές διατάξεις και, αν δεν υπάρχουν τέτοιες, οι εθνικές διατάξεις είναι δυνατό να προβλέπουν ότι σε ορισµένα τρόφιµα η ένδειξη ενός ή περισσοτέρων καθορισµένων συστατικών θα συνοδεύει την ονοµασία πωλήσεως. Η διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 19 εφαρµόζεται στις ενδεχόµενες εθνικές διατάξεις. Οι κοινοτικές διατάξεις που αναφέρονται στην παρούσα παρά- γραφο θεσπίζονται µε τη διαδικασία του άρθρου 20 παράγραφος 2. 8. Στην περίπτωση της παραγράφου 4 στοιχείο β), ένα σύνθετο συστατικό είναι δυνατό να αναγράφεται στον κατάλογο των συστα- τικών µε την ονοµασία του, εφ' όσον αυτή προβλέπεται από την νοµοθεσία ή έχει καθιερωθεί από τη χρήση, κατά την κατιούσα σειρά περιεκτικότητας, υπό την προϋπόθεση ότι ακολουθείται αµέσως από απαρίθµηση των δικών του συστατικών. Η απαρίθµηση αυτή δεν είναι εν τούτοις υποχρεωτική: α) όταν το σύνθετο συστατικό υπεισέρχεται σε ποσοστό µικρότερο του 25 % του τελικού προϊόντος εν τούτοις η παρούσα διάταξη δεν εφαρµόζεται για τα πρόσθετα υπό την επιφύλαξη της παρα- γράφου 4 στοιχείο γ), β) όταν το σύνθετο συστατικό είναι είδος για το οποίο δεν απαιτεί- ται κατάλογος συστατικών από τις κοινοτικές διατάξεις. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 5 δεν απαιτείται η ένδειξη 9. του νερού που περιέχεται: α) όταν το νερό χρησιµοποιείται κατά τη διαδικασία παρασκευής αποκλειστικά για την ανασύσταση στην αρχική του µορφή ενός συστατικού που χρησιµοποιήθηκε σε συµπυκνωµένη ή αφυ- δατωµένη µορφή, β) στην περίπτωση υγρού καλύψεως που κανονικά δεν καταναλώ- νεται. Άρθρο 7 Η ένδειξη της ποσότητας ενός συστατικού ή µιας κατηγορίας 1. συστατικών που χρησιµοποιήθηκε στην παραγωγή ή παρασκευή ενός τροφίµου αναγράφεται σύµφωνα µε το παρόν άρθρο. Η ένδειξη που αναφέρεται στην παράγραφο 1 είναι υποχρεω- 2. τική: α) όταν το εν λόγω συστατικό ή κατηγορία συστατικών εµφανίζο- νται στην ονοµασία πώλησης ή ο καταναλωτής τα συνδέει, γενικά µε την ονοµασία πώλησης, ή β) όταν το εν λόγω συστατικό ή κατηγορία συστατικών διακρίνο- νται σαφώς στην επισήµανση, µε λέξεις, εικόνες ή γραφική απεικόνιση, ή γ) όταν το εν λόγω συστατικό ή κατηγορία συστατικών έχουν ουσιαστική σηµασία για το χαρακτηρισµό ενός τροφίµου και για τη διάκρισή του από άλλα προϊόντα µε τα οποία είναι δυνατό να συγχέεται λόγω της ονοµασίας ή της εµφάνισής του, δ) στις περιπτώσεις που καθορίζονται µε τη διαδικασία του άρθρου 20 παράγραφος 2. 3. Η παράγραφος 2 δεν εφαρµόζεται: α) σε συστατικό ή σε κατηγορία συστατικών: — των οποίων το καθαρό στραγγισµένο βάρος δηλώνεται σύµφωνα µε το άρθρο 8 παράγραφος 4, ή — των οποίων η ποσότητα πρέπει ήδη να αναγράφεται στην επισήµανση δυνάµει κοινοτικών διατάξεων, ή — που χρησιµοποιούνται σε µικρές ποσότητες για αρωµατισµό, ή — που, ενώ περιλαµβάνονται στην ονοµασία πώλησης, δεν είναι καθοριστικά για την επιλογή του καταναλωτή στο κράτος µέλος εµπορίας, εφόσον η διακύµανση της ποσότη- τας δεν είναι ουσιώδης για το χαρακτηρισµό του τροφίµου ή τέτοιας φύσεως ώστε να το διακρίνει από άλλα παρόµοια προϊόντα. Σε περίπτωση αµφιβολίας θα αποφασίζεται, σύµφωνα µε τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 20 παράγραφος 2, εάν πληρούνται οι προϋποθέσεις που προ- βλέπονται στην παρούσα περίπτωση· β) όταν ειδικές κοινοτικές διατάξεις ορίζουν την ποσότητα του συστατικού ή της κατηγορίας συστατικών, χωρίς να προβλέπεται η ένδειξή της στην επισήµανση· επακριβώς γ) στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 5 τέταρτη και πέµπτη περίπτωση· δ) στις περιπτώσεις που καθορίζονται µε τη διαδικασία του άρθρου 20, παράγραφος 2. 4. Η αναγραφόµενη ποσότητα εκφρασµένη ως ποσοστό, είναι η ποσότητα του ή των συστατικών κατά τη στιγµή της χρησιµο- ποίησής τους για την κατασκευή του τροφίµου. Ωστόσο, µέσω κοινοτικών διατάξεων, µπορούν να προβλέπονται παρεκκλίσεις από την αρχή αυτή για ορισµένα τρόφιµα. Οι διατάξεις αυτές θεσπίζο- νται µε τη διαδικασία του άρθρου 20 παράγραφος 2. Η ένδειξη που αναφέρεται στην παράγραφο 1 περιλαµβάνεται 5. είτε στην ονοµασία πώλησης του τροφίµου είτε ακριβώς δίπλα είτε στην ονοµασία πώλησης του τροφίµου είτε ακριβώς δίπλα στην ονοµασία αυτή, είτε στον κατάλογο των συστατικών σε συνδυασµό µε το σχετικό συστατικό ή τη σχετική κατηγορία συστατικών. 6. Το παρόν άρθρο εφαρµόζεται µε την επιφύλαξη των κοινο- τικών κανόνων σχετικά µε την επισήµανση των τροφίµων σε ό,τι αφορά τις θρεπτικές τους ιδιότητες. Άρθρο 8 Η καθαρή ποσότητα των προσυσκευασµένων 1. εκφράζεται: τροφίµων — σε µονάδες όγκου για τα υγρά, — σε µονάδες µάζας για τα υπόλοιπα προϊόντα, χρησιµοποιώντας κατά περίπτωση, το λίτρο, το εκατοστόλιτρο, το χιλιοστόλιτρο ή άλλως το χιλιόγραµµο ή το γραµµάριο. Οι κοινοτικές διατάξεις και, αν δεν υπάρχουν τέτοιες, οι εθνικές διατάξεις οι σχετικές µε καθορισµένα τρόφιµα είναι δυνατό να παρεκκλίνουν από τον κανόνα αυτό. Η διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 19 εφαρµόζεται στις ενδεχόµενες εθνικές διατάξεις. L 109/34 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 6. 5. 2000 2. α) Όταν η ένδειξη ορισµένου τύπου ποσότητας (π. χ. ονοµα- στική ποσότητα, ελάχιστη ποσότητα, µέση ποσότητα) προ- βλέπεται από τις κοινοτικές διατάξεις και, αν δεν υπάρχουν τέτοιες, από τις εθνικές διατάξεις, η ποσότητα αυτή είναι η καθαρή ποσότητα κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας. ντικών ουσιών ή υλών, χυµοί φρούτων ή λαχανικών στην περίπτωση φρούτων ή λαχανικών. Η απαρίθµηση αυτή µπορεί να συµπληρωθεί µε τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 20 παράγραφος 2. Με την επιφύλαξη της πληροφόρησης που προβλέπεται στο άρθρο 24, τα κράτη µέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή και στα υπόλοιπα κράτη µέλη κάθε µέτρο που λαµβάνουν δυνά- µει του παρόντος σηµείου. β) Οι κοινοτικές διατάξεις και, αν δεν υπάρχουν τέτοιες, οι εθνικές διατάξεις δύνανται για µερικά καθορισµένα τρόφιµα, που ταξινοµούνται σε κατηγορίες κατά ποσότητα, να προ- βλέπουν άλλες ενδείξεις ποσότητας. Η διαδικασία του άρθρου 19 εφαρµόζεται στις ενδεχόµενες εθνικές διατάξεις. γ) Όταν µία προσυσκευασία αποτελείται από δύο ή περισσότε- ρες αυτοτελείς προσυσκευασίες που περιέχουν την ίδια ποσότητα, του ίδιου προϊόντος, η ένδειξη της καθαρής ποσότητας δίνεται µε αναγραφή της καθαρής ποσότητας που περιέχεται σε κάθε αυτοτελή συσκευασία και του ολικού αριθµού των συσκευασιών αυτών. Οι ενδείξεις αυτές δεν είναι ωστόσο υποχρεωτικές, όταν ο ολικός αριθµός των αυτοτελών συσκευασιών διακρίνεται σαφώς και είναι δυνατό να µετρηθεί εύκολα απ' έξω και όταν µια τουλάχιστον ένδειξη της καθαρής ποσότητας που περιέχεται σε κάθε αυτοτελή συσκευασία είναι δυνατόν αν διακρίνεται καθαρά απ' έξω. δ) Όταν µία προσυσκευασία αποτελείται από δύο ή περισσότε- ρες αυτοτελείς συσκευασίες που δεν θεωρούνται µονάδες πωλήσεως, η ένδειξη της καθαρής ποσότητας δίνεται µε αναγραφή της ολικής καθαρής ποσότητας και του ολικού αριθµού των αυτοτελών συσκευασιών. Οι κοινοτικές διατά- ξεις και, αν δεν υπάρχουν τέτοιες, οι εθνικές διατάξεις είναι δυνατόν για ορισµένα τρόφιµα να µην επιβάλλουν την ένδειξη του ολικού αριθµού των αυτοτελών συσκευασιών. Με την επιφύλαξη της πληροφόρησης που προβλέπεται στο άρθρο 24, τα κράτη µέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή και στα υπόλοιπα κράτη µέλη κάθε µέτρο που λαµβάνουν δυνά- µει του παρόντος σηµείου. 3. Στην περίπτωση τροφίµων που κανονικά πωλούνται µε το κοµµάτι, τα κράτη µέλη δύνανται να µην καθιστούν υποχρεωτική την ένδειξη της καθαρής ποσότητας, µε την επιφύλαξη ότι ο αριθµός των κοµµατιών θα διακρίνεται καθαρά και θα µετριέται εύκολα απ' έξω ή, εάν όχι, ότι θα δηλώνεται στη σήµανση. Με την επιφύλαξη της πληροφόρησης που προβλέπεται στο άρθρο 24, τα κράτη µέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή και στα λοιπά κράτη µέλη κάθε µέτρτο που λαµβάνουν δυνάµει της παρούσας παραγράφου. 4. Όταν ένα στερεό τρόφιµο παρουσιάζεται µέσα σε υγρό καλύ- ψεως στην επισήµανση αναγράφεται και το καθαρό στραγγισµένο βάρος του τροφίµου αυτού. Κατά την έννοια της παρούσας παραγράφου ως «υγρό καλύψεως» νοείται ένα από τα κατωτέρω προϊόντα, ενδεχοµένως σε µείγµατα µεταξύ τους και σε κατεψυγµένη ή υπερκατεψυγµένη κατάσταση, εφόσον το υγρό δεν αποτελεί παρά απλή προσθήκη σε σχέση µε τα βασικά στοιχεία του παρασκευάσµατος αυτού και δεν αποτελεί συνεπώς ουσιαστικό παράγοντα για την αγορά: νερό, υδατικά δια- λύµατα αλάτων, άλµη, υδατικά διαλύµατα βρώσιµων οξέων, ξίδι, υδατικά διαλύµατα σακχάρων, υδατικά διαλύµατα άλλων γλυκα- Οι µέθοδοι ελέγχου του καθαρού στραγγισµένου βάρους καθορί- ζονται µε τη διαδικασία του άρθρου 20 παράγραφος 2. Η ένδειξη της καθαρής ποσότητας δεν είναι υποχρεωτική για 5. τα τρόφιµα: α) τα οποία υπόκεινται σε σηµαντικές απώλειες του όγκου ή τους βάρους τους και που πωλούνται µε το κοµµάτι ή ζυγίζονται ενώπιον του αγοραστή· β) των οποίων η καθαρή ποσότητα είναι µικρότερη από 5 γραµµά- ρια ή 5 χιλιοστόλιτρα. Η διάταξη αυτή δεν εφαρµόζεται ωστόσο στην περίπτωση των µπαχαρικών και αρωµατικών φυτών. Οι κοινοτικές διατάξεις και, αν δεν υπάρχουν τέτοιες, οι εθνικές διατάξεις που εφαρµόζονται σε ορισµένα τρόφιµα δύνανται, κατ' εξαίρεση και χωρίς να παραβλάπτεται η πληροφόρηση του αγο- ραστή, να προβλέπουν όρια ανώτερα από 5 γραµµάρια ή 5 χιλιο- στόλιτρα. Με την επιφύλαξη της πληροφόρησης που προβλέπεται στο άρθρο 24, τα κράτη µέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή και στα λοιπά κράτη µέλη κάθε µέτρο που λαµβάνουν σύµφωνα µε την παρούσα παράγραφο. 6. Οι κοινοτικές διατάξεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 δεύτερο εδάφιο, στην παράγραφο 2 στοιχεία β) και δ) και στην παράγραφο 5 δεύτερο εδάφιο θεσπίζονται µε τη διαδικασία του άρθρου 20 παράγραφος 2. Άρθρο 9 1. Η χρονολογία ελάχιστης διατηρησιµότητας ενός τροφίµου είναι η χρονολογία, µέχρι την οποία το τρόφιµο διατηρεί τις ιδιαίτερες ιδιότητές του σε κατάλληλες συνθήκες διατηρήσεως. Αναγράφεται σύµφωνα µε τις παραγράφους 2 έως 5. Η χρονολογία ελάχιστης διατηρησιµότητας δίνεται µε την 2. ένδειξη: — «ανάλωση κατά προτίµηση πριν από …», εφ' όσον περιλαµβάνε- ται και η ακριβής ηµέρα, — «ανάλωση κατά προτίµηση πριν από το τέλος …», στις υπόλοι- πες περιπτώσεις. Οι ενδείξεις που προβλέπονται στην παράγραφο 2 συνοδεύο- 3. νται: — είτε από την ίδια τη χρονολογία, — είτε από την ένδειξη της θέσεως που αναγράφεται η χρονολογία στην επισήµανση. Αν είναι αναγκαίο, οι ενδείξεις αυτές συµπληρώνονται µε αναγραφή των συνθηκών διατηρήσεως µε την τήρηση των οποίων εξασφαλίζε- ται η αναγραφόµενη διατηρησιµότητα. Η χρονολογία αποτελείται από την ένδειξη, καθαρά και µε τη 4. σειρά, της ηµέρας, του µήνα και του έτους. Εν τούτοις για τρόφιµα: — µε διατηρησιµότητα µικρότερη από τρεις µήνες, αρκεί η ανα- γραφή της ηµέρας και του µήνα· 6. 5. 2000 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 109/35 — µε διατηρησιµότητα µικρότερη από τρεις µήνες, αλλά όχι µεγα- λύτερη από δεκαοκτώ µήνες αρκεί η αναγραφή του µήνα και του έτους· — στα φινλανδικά: «viimeinen käyttöajankohta», — στα σουηδικά: «sista förbrukningsdag». — για τρόφιµα µε διατηρησιµότητα µεγαλύτερη από δεκαοκτώ Μετά την ένδειξη ακολουθεί: µήνες, αρκεί η αναγραφή του έτους. Οι τρόποι αναγραφής της ηµεροµηνίας δύνανται να καθοριστού σύµφωνα µε τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 20 παρά- γραφος 2. 5. Με την επιφύλαξη των κοινοτικών διατάξεων σχετικά µε άλλες ενδείξεις ηµεροµηνίας, η ένδειξη της ηµεροµηνίας διατηρη- τότητας δεν απαιτείται: — για τα νωπά φρούτα και λαχανικά, στα οποία περιλαµβάνονται και οι πατάτες, και τα οποία δεν έχουν αποφλοιωθεί, κοπεί ή υποστεί παρόµοια επεξεργασία. Η παρέκκλιση αυτή δεν εφαρ- µόζεται στους βλαστάνοντες σπόρους και στα παρόµοια προϊό- ντα όπως τα φύτρα ψυχανθών, — για τους οίνους, τα vins de liqueur, τους αφρώδεις οίνους, τους αρωµατικούς οίνους και τα παρόµοια προϊόντα που προέρχονται από διάφορα φρούτα εκτός από το σταφύλι, καθώς και για τα ποτά των κωδικών ΣΟ 2206 00 91, 2206 00 93 και 2206 00 99 που παράγονται από σταφύλι ή γλεύκος σταφυλιού, — για τα ποτά µε κατ' όγκον περιεκτικότητα σε αλκοόλη τουλάχι- στον 10 %, — για τα µη αλκοολούχα αναψυκτικά, χυµούς φρούτων, νέκταρ φρούτων και τα αλκοολούχα ποτά που είναι συσκευασµένα σε ιδιαίτερα δοχεία χωρητικότητας άνω των πέντε λίτρων και τα οποία πρόκειται να διατεθούν σε µονάδες οµαδικής εστίασης, — για τα προϊόντα αρτοποιίας και ζαχαροπλαστικής τα οποία, από τη φύση τους καταναλώνονται συνήθως µέσα σε είκοσι τέσσερις ώρες από την παρασκευή τους. — για το ξύδι, — για το µαγειρικό άλας, — για τα σάκχαρα σε στερεά µορφή, — για τα σακχαρώδη προϊόντα που αποτελούνται σχεδόν αποκλει- στικά από αρωµατισµένα ή/και χρωµατισµένα σάκχαρα, — για τις τσίκλες και τα παρόµοια προϊόντα για µάσηµα, — για τις ατοµικές µερίδες παγωτών. Άρθρο 10 Στην περίπτωση των τροφίµων που είναι µικροβιολογικώς 1. εξαιρετικά αλλοιώσιµα και τα οποία για το λόγο αυτό ενδέχεται ύστερα από σύντοµο χρονικό διάστηµα, να αποτελέσουν άµεσο κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία η ηµεροµηνία ελάχιστης διατήρησης αντικαθίσταται από την ηµεροµηνία µέχρι την οποία επιτρέπεται η ανάλωση. 2. Πριν από την ηµεροµηνία πρέπει να αναγράφεται η ένδειξη: — στα ισπανικά: «fecha de caducidad», — στα δανικά: «sidste anvendelsesdato», — στα γερµανικά: «verbrauchen bis», — στα ελληνικά: «ανάλωση µέχρι», — στα αγγλικά: «use by», — στα γαλλικά: «à consommer jusqu'au», — στα ιταλικά: «da consumare entro», — στα ολλανδικά: «te gebruiken tot», — στα πορτογαλικά: «a consumir até», — είτε η ίδια η ηµεροµηνία, — είτε ένδειξη η οποία παραπέµπει στο σηµείο της ετικέτας όπου αναγράφεται η ηµεροµηνία. Τα στοιχεία αυτά ακολουθούνται από την περιγραφή των συνθηκών διατήρησης οι οποίες πρέπει να τηρηθούν. Η ηµεροµηνία αναγράφεται ευκρινώς και συνίσταται κατά 3. σειρά από την ηµέρα, το µήνα και ενδεχοµένως το έτος. Σε ορισµένες περιπτώσεις είναι δυνατόν να αποφασίζεται, µε 4. τη διαδικασία του άρθρου 20 παράγραφος 2, αν πληρούνται οι προϋποθέσεις της παραγράφου 1. Άρθρο 11 1. Οι οδηγίες χρήσεως ενός τροφίµου πρέπει να δίδονται µε τρόπο που να επιτρέπει την κατάλληλη χρήση του τροφίµου αυτού. Οι κοινοτικές διατάξεις και, αν υπάρχουν τέτοιες, οι εθνικές 2. διατάξεις µπορούν, για ορισµένα τρόφιµα, να καθορίζουν τους τρόπους σύµφωνα µε τους οποίους πρέπει να υποδεικνύεται ο τρόπος χρήσεως. Η διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 19 εφαρµόζεται στις ενδεχόµενες εθνικές διατάξεις. Οι κοινοτικές διατάξεις που αναφέρονται στην παρούσα παρά- γραφο θεσπίζονται µε τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 20 παράγραφος 2. Άρθρο 12 Οι κανόνες σύµφωνα µε τους οποίους αναφέρεται ο κατ' όγκον αλκοολικός τίτλος, σε ό,τι αφορά τα προϊόντα που υπάγονται στις κλάσεις 22. 04 και 22. 05 του κοινού δασµολογίου, καθορίζονται από τις ειδικές κοινοτικές διατάξεις που ισχύουν στην περίπτωσή τους. Για τα λοιπά ποτά µε περιεκτικότητα σε αλκοόλη µεγαλύτερη από 1,2 % κατ' όγκο, οι κανόνες αυτοί καθορίζονται σύµφωνα µε τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 20 παράγραφος 2. Άρθρο 13 1. α) Όταν τα τρόφιµα είναι προσυσκευασµένα, οι ενδείξεις που προβλέπονται στο άρθρο 3 και το άρθρο 4 παράγραφος 2 αναγράφονται πάνω στην προσυσκευασία ή σε µια ετικέτα συνδεδεµένη µε αυτή. β) Κατά παρέκκλιση του στοιχείου α) και µε την επιφύλαξη των κοινοτικών διατάξεων σχετικά µε τις ονοµαστικές ποσότητες, όταν τα προσυσκευασµένα τρόφιµα: — προορίζονται µεν για τον τελικό καταναλωτή αλλά δια- τίθενται στο εµπόριο σε στάδιο που προηγείται στο εµπόριο σε στάδιο που προηγείται της πώλησης στον τελικό καταναλωτή και όταν το στάδιο αυτό δεν είναι η πώληση σε µονάδα οµαδικής εστίασης, — προορίζονται να παραδοθούν στις µονάδες οµαδικής εστίασης προκειµένου να παρασκευασθούν, να µεταποι- ηθούν, να τεµαχισθούν, ή να πωληθούν, L 109/36 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 6. 5. 2000 οι ενδείξεις που προβλέπονται στο άρθρο 3 και στο άρθρο 4 παράγραφος 2 είναι δυνατόν να αναγράφονται µόνο στα σχετικά µε τα τρόφιµα αυτά εµπορικά έγγραφα εφόσον εξασ- φαλισθεί ότι τα έγγραφα αυτά, που θα περιλαµβάνουν όλες τις αναγραφόµενες στην ετικέτα ενδείξεις, είτε θα συνο- δεύουν τα τρόφιµα στα οποία αναφέρονται είτε θα αποστέλ- λονται ταυτόχρονα ή πριν από την παράδοσή τους, γ) στις περιπτώσεις που ορίζονται στο στοιχείο β), οι ενδείξεις που προβλέπονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 σηµεία 1, 5, 7 καθώς και ενδεχοµένως η ένδειξη που προβλέπει το άρθρο 10 αναγράφονται επίσης στην εξωτερική συσκευασία εντός της οποίας προσφέρονται τα τρόφιµα στο εµπόριο. 2. Οι ενδείξεις που προβλέπονται στο άρθρο 3 και στο άρθρο 4 παράγραφος 2 πρέπει να είναι εύκολα κατανοητές και να αναγρά- φονται σε εµφανή θέση και µε τέτοιο τρόπο ώστε να είναι ευδιάκρι- τες, ευανάγνωστες και ανεξίτηλες. ∆εν πρέπει µε κανένα τρόπο να σκεπάζονται, να κρύβονται ή να διαχωρίζονται από άλλες ενδείξεις ή εικόνες. Οι ενδείξεις του άρθρου 3 παράγραφος 1 σηµεία 1, 4, 5 και 3. 10 πρέπει να ευρίσκονται στο ίδιο οπτικό πεδίο. Η υποχρέωση αυτή είναι δυνατόν να επεκταθεί και στις ενδείξεις που προβλέπονται στο άρθρο 4 παράγραφος 2. 4. Στην περίπτωση των υαλίνων φιαλών που προορίζονται να ξαναχρησιµοποιηθούν, οι οποίες φέρουν ανεξίτηλες ενδείξεις και οι οποίες λόγω του γεγονότος αυτού δεν φέρουν ούτε ετικέτα ούτε δακτύλιο ούτε ετικέτα λαιµού, καθώς και των συσκευασιών ή δοχείων των οποίων η µέγιστη πλευρά έχει επιφάνεια µικρότερη από 10 cm2, πρέπει να αναγράφονται µόνο οι ενδείξεις που απα- ριθµούνται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 σηµεία 1, 4 και 5. Η παράγραφος 3 δεν εφαρµόζεται στην περίπτωση αυτή. Η Ιρλανδία, οι Κάτω Χώρες και το Ηνωµένο Βασίλειο µπο- 5. ρούν να προβλέψουν παρεκκλίσεις από το άρθρο 3 παράγραφος 1 και από την παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου για το γάλα και τα γαλακτοκοµικά προϊόντα τα οποία συσκευάζονται σε υάλινες φιάλες οι οποίες πρόκειται να χρησιµοποιηθούν εκ νέου. Τα εν λόγω κράτη µέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή κάθε µέτρο που λαµβάνουν δυνάµει του πρώτου εδαφίου. Άρθρο 14 Για τρόφιµα που δεν προσφέρονται προσυσκευασµένα στον τελικό καταναλωτή και στις µονάδες οµαδικής εστίασης ή για τρόφιµα που συσκευάζονται στον τόπο πωλήσεως, εφ' όσον το ζητήσει ο αγοραστής, ή προσυσκευάζονται για άµεση πώληση, τα κράτη µέλη καθορίζουν τον τρόπο σύµφωνα µε τον οποίο αναγράφονται οι ενδείξεις που προβλέπονται στο άρθρο 3 και στο άρθρο 4 παρά- γραφος 2. Τα κράτη µέλη δύνανται να θεωρούν ως µη υποχρεωτικές τις ενδείξεις αυτές ή ορισµένες από αυτές, υπό την προϋπόθεση ότι εξασφαλίζεται η πληροφόρηση του αγοραστή. Άρθρο 15 Η παρούσα οδηγία δεν επηρεάζει τις διατάξεις των εθνικών νοµοθε- σιών, οι οποίες ελλείψει κοινοτικών διατάξεων, ρυθµίζουν κατά τρόπο λιγότερο αυστηρό την επισήµανση ορισµένων τροφίµων που διατίθενται σε διακοσµητικές συσκευασίες όπως π. χ. αγαλµατάκια ή αναµνηστικά. Άρθρο 16 1. Τα κράτη µέλη µεριµνούν ώστε να απαγορεύεται στην επι- κράτειά τους η εµπορία τροφίµων για τα οποία οι ενδείξεις που προβλέπονται στο άρθρο 3 και στο άρθρο 4 παράγραφος 2 δεν αναγράφονται σε γλώσσα εύκολα κατανοητή από τον καταναλωτή, εκτός εάν η αποτελεσµατική ενηµέρωση του καταναλωτή εξασφαλί- ζεται µε άλλα µέτρα, που καθορίζονται µε τη διαδικασία του άρθρου 20 παράγραφος 2, για µια ή περισσότερες ενδείξεις της επισήµανσης. Το κράτος µέλος όπου το προϊόν διατίθεται στο εµπόριο 2. µπορεί, τηρώντας τους κανόνες της συνθήκης, να επιβάλλει, στην επικράτειά του, να αναγράφονται αυτές οι ενδείξεις της επισή- µανσης σε µία ή περισσότερες γλώσσες που επιλέγει µεταξύ των επισήµων γλωσσών της Κοινότητας. Οι παράγραφοι 1 και 2 δεν απαγορεύουν την πολύγλωσση 3. επισήµανση. Άρθρο 17 Τα κράτη µέλη απέχουν από το να καθορίζουν, πέρα από ό,τι προβλέπεται στα άρθρα 3 έως 13, τους τρόπους σύµφωνα µε τους οποίους πρέπει να αναγράφονται οι ενδείξεις που προβλέπονται στο άρθρο 3 και στο άρθρο 4 παράγραφος 2. Άρθρο 18 Τα κράτη µέλη δεν δύνανται να απαγορεύσουν το εµπόριο 1. τροφίµων τα οποία ανταποκρίνονται προς τους κανόνες που προ- βλέπονται στην παρούσα οδηγία, µε την εφαρµογή µη εναρµονι- σµένων εθνικών διατάξεων που ριθµίζουν την επισήµανση και παρουσίαση ορισµένων τροφίµων ή των τροφίµων γενικά. Η παράγραφος 1 δεν θα εφαρµόζεται στις εθνικές διατάξεις 2. που δεν εναρµονίστηκαν από λόγους: — προστασίας της δηµοσίας υγείας, — καταστολής της απάτης, εφ' όσον οι διατάξεις αυτές δεν εµπο- δίζουν την εφαρµογή των ορισµών και κανόνων που προβλέπο- νται στην παρούσα οδηγία, — προστασίας της εµπορικής και βιοµηχανικής ιδιοκτησίας, των ενδείξεων προελεύσεως, των ονοµασιών προελεύσεως και κατα- στολής του αθέµιτου ανταγωνισµού. Άρθρο 19 Στην περίπτωση που γίνεται αναφορά στο παρόν άρθρο, εφαρµόζε- ται η ακόλουθη διαδικασία όταν ένα κράτος µέλος κρίνει αναγκαία τη θέσπιση νέας νοµοθεσίας. Κοινοποιεί στην Επιτροπή και στα λοιπά κράτη µέλη τα σχεδιαζό- µενα µέτρα προσδιορίζοντας και τους λόγους που τα δικαιολο- γούν. Η Επιτροπή προβαίνει σε διαβουλεύσεις µε τα κράτη µέλη στα πλαίσια της µόνιµης επιτροπής Τροφίµων, η οποία έχει συσταθεί µε την απόφαση 69/414/ΕΟΚ του Συµβουλίου (1), εφ' όσον το κρίνει σκόπιµο ή εφ' όσον το ζητήσει ένα κράτος µέλος. Το κράτος µέλος δύναται να θεσπίσει τα σχεδιαζόµενα µέτρα µόνο µετά τρεις µήνες από την κοινοποίηση αυτή και µε την προϋπόθεση ότι δεν υπάρχει αντίθετη γνώµη της Επιτροπής. (1) ΕΕ L 291 της 29. 11. 1969, σ. 9. 6. 5. 2000 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 109/37 Στην τελευταία αυτή περίπτωση και πριν από την λήξη της ανωτέρω προθεσµίας, η Επιτροπή προσφεύγει στην διαδικασία που προβλέ- πεται στο άρθρο 20 παράγραφος 2, προκειµένου να αποφασίσει αν τα προτεινόµενα µέτρα δύνανται να τεθούν σε εφαρµογή, υποκεί- µενα ενδεχοµένως στις κατάλληλες τροποποιήσεις. Άρθρο 20 Η Επιτροπή επικουρείται από τη µόνιµη επιτροπή Τροφίµων, 1. εφεξής αποκαλούµενη «επιτροπή». 2. Στις περιπτώσεις που γίνεται αναφορά στην παρούσα παρά- γραφο, εφαρµόζονται τα άρθρα 5 και 7 της απόφασης 1999/ 468/ΕΚ, τηρουµένων των διατάξεων του άρθρου 8 της ίδιας από- φασης. Η περίοδος που προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 6 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, ορίζεται σε τρεις µήνες. 3. Η επιτροπή θεσπίζει τον εσωτερικό της κανονισµό. Άρθρο 21 Όταν διαπιστωθεί ότι είναι ανάγκη να ληφθούν µεταβατικά µέτρα, προκειµένου να διευκολυνθεί η εφαρµογή της παρούσης οδηγίας, αυτά λαµβάνονται σύµφωνα µε τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 20 παράγραφος 2. Άρθρο 22 Η παρούσα οδηγία δεν θίγει τις κοινοτικές διατάξεις που έχουν ήδη εκδοθεί την 22α ∆εκεµβρίου 1978 και αφορούν την επισήµανση και την παρουσίαση ορισµένων τροφίµων. Τροποποιήσεις αναγκαίες για την προσαρµογή των διατάξεων αυτών στους κανόνες που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία, αποφασίζονται σύµφωνα µε τη διαδικασία που προβλέπεται σε κάθε µία από τις εν λόγω διατάξεις. Άρθρο 24 Τα κράτη µέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείµενο των ουσιωδών διατάξεων τις οποίες θεσπίζουν στο πλαίσιο της εθνικής τους νοµοθεσίας και οι οποίες αναφέρονται στον τοµέα ο οποίος διέπεται από τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας. Άρθρο 25 Η παρούσα οδηγία εφαρµόζεται επίσης στα υπερπόντια γαλλικά διαµερίσµατα. Άρθρο 26 1. Η οδηγία 79/112/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε από τις οδηγίες που παρατίθενται στο παράρτηµα IV, µέρος Α καταργείται, υπό την επιφύλαξη των υποχρεώσεων τους κρατών µελών σε ό,τι αφορά στις προθεσµίες εναωµάτωσης που παρατίθενται στο παράρτηµα IV, µέρος Β. Οι αναφορές στην καταργούµενη οδηγία θεωρείται ότι γίνο- 2. νται στην παρούσα οδηγία και διαβάζονται σύµφωνα µε τον πίνακα αντιστοιχίας που παρατίθενται στο παράρτηµα V. Άρθρο 27 Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ηµέρα µετά τη δηµοσίευσή της στην Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοι- νοτήτων. Άρθρο 28 Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη µέλη. Βρυξέλλες, 20 Μαρτίου 2000. Άρθρο 23 Η παρούσα οδηγία δεν εφαρµόζεται στα προϊόντα που προορίζο- νται να εξαχθούν έξω από την Κοινότητα. Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Για το Συµβούλιο Η Πρόεδρος N. FONTAINE Ο Πρόεδρος J. GAMA L 109/38 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 6. 5. 2000 ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΣΥΣΤΑΤΙΚΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ Η ΕΝ∆ΕΙΞΗ ΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΗΣΕΙ ΤΗΝ ΕΝ∆ΕΙΞΗ ΤΟΥ ΕΙ∆ΙΚΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι Ορισµός Ένδειξη Έλαια εξευγενισµένα εκτός από ελαιόλαδο Λίπη εξευγενισµένα Μείγµατα αλεύρων από δύο ή περισσότερα είδη δηµητριακών «Έλαιο», συµπληρωµένη — είτε µε τον προσδιορισµό «φυτικό» ή «ζωικό», κατά περίπτωση, — είτε µε την ένδειξη της ειδικής ζωικής ή φυτικής προέλευσης. Η ένδειξη υδρογονωµένου ελαίου πρέπει να συνοδεύεται από τον προσδιορι- σµό «υδρογονωµένο» «Λίπος» ή «λιπαρή ύλη», συµπληρωµένη: — είτε µε τον προσδιορισµό «φυτικό» ή «ζωικό», κατά περίπτωση, — είτε µε την ένδειξη της ειδικής ζωικής ή φυτικής προέλευσης. Η ένδειξη υδρογονωµένου λίπους πρέπει να συνοδεύεται από τον προσδιορι- σµό «υδρογονωµένο». «Άλευρο» ακολουθούµενη από απαρίθµηση των ειδών δηµητριακών, από τα οποία προέρχεται, κατά φθίνουσα τάξη περιεκτικότητας κατά βάρος Άµυλο κάθε είδους, φυσικό και τροποποιηµένο µε φυσική µέθοδο ή µε ένζυµα Όλα τα είδη ψαριού, εφόσον το ψάρι αποτελεί συστατικό άλλου τροφίµου και µε την επιφύλαξη ότι η ονοµασία και η παρουσίαση του εν λόγω τροφίµου δεν αναφέρονται σε συγκεκριµένο είδος ψαριού Όλα τα είδη τυριού, εφόσον το τυρί ή το µείγµα τυριών αποτελεί συστατικό άλλου τροφίµου και µε την επιφύλαξη ότι η ονοµασία και η παρουσίαση του εν λόγω τροφίµου δεν αναφέρονται σε συγκεκριµένο είδος τυριού «Άµυλο» «Ψάρι(α)» «Τυρί(ά)» Όλα τα είδη αρτυµάτων εφόσον δεν υπερβαίνουν το 2 % του βάρους του τροφίµου «Αρτύµατα» ή «Μείγµα αρτυµάτων» Όλα τα αρωµατικά φυτά ή µέρη τους, εφόσον δεν υπερβαίνουν το 2 % του βάρους του τροφίµου «Αρωµατικό(ά) φυτό(ά)» ή «µείγµα(τα) αρωµατικών φυτών» Όλα τα παρασκευάσµατα κόµµεων που χρησιµοποιούνται για την παρα- σκευή κόµµεως βάσεως για τσίχλες «Κόµµι βάσεως» Τριµµένη φρυγανιά οποιασδήποτε προελεύσεως «Τριµµένη φρυγανιά» Όλες οι κατηγορίες σακχαρόζης Άνυδρη δεξτρόζη ή µονοϋδρίτης δεξτρόζης Σιρόπι γλυκόζης και σιρόπι γλυκόζης αφυδατωµένο Όλες οι πρωτεΐνες του γάλακτος (καζεΐνες, καζεϊνικές ενώσεις και πρωτεΐνες του τυρογάλακτος και του αφρού γάλακτος) καθώς και τα µείγµατά τους «Ζάχαρη» «∆εξτρόζη» «Σιρόπι γλυκόζης» «Πρωτεΐνες γάλακτος» Βούτυρο κακάου πιέσεως, expeller ή εξευγενισµένο «Βούτυρο κακάο» Όλα τα ζαχαρωµένα φρούτα, εφόσον δεν υπερβαίνουν το 10 % του βάρους του τροφίµου «Ζαχαρωµένα φρούτα» Μείγµα λαχανικών που δεν υπερβαίνουν το 10 % του βάρους του τροφίµου «Λαχανικά» Όλοι οι τύποι κρασιού, όπως ορίζονται στον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 1493/ 1999 του Συµβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, για την κοινή οργάνωση της αµπελοοινικής αγοράς (1) «Κρασί» (1) ΕΕ L 179 της 14. 7. 1999, σ. 1. 6. 5. 2000 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 109/39 ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΣΥΣΤΑΤΙΚΩΝ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ ΤΟΥΣ ΣΥΝΟ∆ΕΥΟΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΕΙ∆ΙΚΟ ΤΟΥΣ ΟΝΟΜΑ Ή ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ ΕΚ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ Χρωστικό Συντηρητικό Αντιοξειδωτικό Γαλακτωµατοποιητής Πυκνωτικό µέσο Πηκτωµατοποιητής Σταθεροποιητής Ενισχυτικό γεύσης Μέσο οξίνισης ∆ιορθωτικό οοξύτητας Αντισυσσωµατωτικό Τροποποιηµένο άµυλο (1) Γλυκαντικό ∆ιογκωτικό ζύµης Αντιαφριστικό Υλικό επικάλυψης Άλατα τήξεως (2) Βελτιωτικό αλεύρων Σκληρυντικό Υγροσκοπικό µέσο ∆ιογκωτικό Προωστικό αέριο (1) ∆εν απαιτείται ένδειξη του ειδικού ονόµατος ή του αριθµού ΕΚ. (2) Μόνο για τα τετηγµένα τυριά και τα προϊόντα µε βάση το τετηγµένο τυρί. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΙ ΑΝΑΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΑΡΩΜΑΤΙΚΩΝ ΥΛΩΝ ΣΤΟΝ ΚΑΤΑΛΟΓΟ ΤΩΝ ΣΥΣΤΑΤΙΚΩΝ 1. Οι αρωµατικές ύλες αναφέρονται µε τον όρο «αρωµατική(-ές) ύλη(-ες)» ή µε ειδικότερη ονοµασία ή περιγραφή της αρωµατικής ύλης. 2. Ο όρος «φυσική» ή κάθε άλλη έκφραση µε την ίδια ουσιαστικά σηµασία µπορεί να χρησιµοποιηθεί µόνο για τις αρωµατικές ύλες, των οποίων το αρωµατικό συστατικό περιέχει αποκλειστικά αρωµατικές ουσίες, όπως αυτές ορίζονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 στοιχείο β) σηµείο i) της οδηγίας 88/388/ΕΟΚ του Συµβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1988, για την προσέγγιση των νοµοθεσιών των κρατών µελών, στον τοµέα των αρτυµάτων προορίζονται να χρησιµοποιηθούν στα τρόφιµα και των βασικών υλικών από τα οποία παρασκευάζονται (1) ή/και αρωµατικά παρασκευάσµατα, όπως αυτά ορίζονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 στοιχείο γ) της εν λόγω οδηγίας. 3. Σε περίπτωση που η ονοµασία της αρωµατικής ύλης περιέχει αναφορά στη φύση ή στη φυτική ή ζωική προέλευση των ουσιών που χρησιµοποιήθηκαν, ο όρος «φυσική» ή οποιαδήποτε άλλη έκφραση µε την ίδια ουσιαστικά σηµασία, µπορεί να χρησιµοποιηθεί µόνον εφόσον το αρωµατικό συστατικό έχει αποµονωθεί, µε κατάλληλες φυσικές µεθόδους ή µε ενζυµατικές ή µικροβιολογικές µεθόδους ή µε παραδοσιακές µεθόδους παρασκευής τροφίµων. αποκλειστικά και µόνον, ή σχεδόν αποκλει- στικά, από το αντίστοιχο τρόφιµο ή την αντίστοιχη πηγή αρωµατικών υλών. (1) ΕΕ L 184 της 15. 7. 1988, σ. 61. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 91/71/ΕΟΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 42 της 15. 2. 1991, σ. 25). L 109/40 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 6. 5. 2000 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV ΜΕΡΟΣ Α ΚΑΤΑΡΓΟΥΜΕΝΗ Ο∆ΗΓΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ∆ΙΑ∆ΟΧΙΚΕΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΗΣ (που αναφέρονται στο άρθρο 26) Οδηγία 79/112/ΕΟΚ του Συµβουλίου (ΕΕ L 33 της 8. 2. 1979, σ. 1) Οδηγία 85/7/ΕΟΚ του Συµβουλίου (ΕΕ L 2 της 3. 1. 1985, σ. 22), µόνο το άρθρο 1 σηµείο 9 Οδηγία 86/197/ΕΟΚ του Συµβουλίου (ΕΕ L 144 της 29. 5. 1986, σ. 38) Οδηγία 89/395/ΕΟΚ του Συµβουλίου (ΕΕ L 186 της 30. 6. 1989, σ. 17) Οδηγία 91/72/ΕΟΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 42 της 15. 2. 1991, σ. 27) Οδηγία 93/102/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 291 της 25. 11. 1993, σ. 14) Οδηγία 95/42/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 182 της 2. 8. 1995, σ. 20) Οδηγία 97/4/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συµβουλίου (ΕΕ L 43 της 14. 2. 1997, σ. 21) ΜΕΡΟΣ Β ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΠΡΟΘΕΣΜΙΩΝ ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗΣ ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ∆ΙΚΑΙΟ (που αναφέρονται στο άρθρο 26) Οδηγία Προθεσµία ενσωµάτωσης Αποδοχή του εµπορίου των προϊόντων που είναι σύµφωνα µε την παρούσα οδηγία Απαγόρευση του εµπορίου των προϊόντων που δεν είναι σύµφωνα µε την παρούσα οδηγία 79/112/ΕΟΚ 85/7/ΕΟΚ 86/197/ΕΟΚ 89/395/ΕΟΚ 91/72/ΕΟΚ 93/102/ΕΚ 95/42/ΕΚ 97/4/ΕΚ 30 ∆εκεµβρίου 1994 22 ∆εκεµβρίου 1980 22 ∆εκεµβρίου 1982 1η Μαΐου 1988 20 ∆εκεµβρίου 1990 30 Ιουνίου 1992 1η Ιανουαρίου 1995 1η Μαΐου 1989 20 Ιουνίου 1992 1η Ιανουαρίου 1994 30 Ιουνίου 1996 14 Αυγούστου 1998 14 Φεβρουαρίου 2000 6. 5. 2000 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 109/41 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΙΑΣ Οδηγία 79/112/ΕΟΚ Παρούσα οδηγία Άρθρο 1 Άρθρο 1 Άρθρο 2 Άρθρο 2 Άρθρο 3 παράγραφος 1 σηµείο 1 Άρθρο 3 παράγραφος 1 σηµείο 1 Άρθρο 3 παράγραφος 1 σηµείο 2 Άρθρο 3 παράγραφος 1 σηµείο 2 Άρθρο 3 παράγραφος 1 σηµείο 2 α) Άρθρο 3 παράγραφος 1 σηµείο 3 Άρθρο 3 παράγραφος 1 σηµείο 3 Άρθρο 3 παράγραφος 1 σηµείο 4 Άρθρο 3 παράγραφος 1 σηµείο 4 Άρθρο 3 παράγραφος 1 σηµείο 5 Άρθρο 3 παράγραφος 1 σηµείο 5 Άρθρο 3 παράγραφος 1 σηµείο 6 Άρθρο 3 παράγραφος 1 σηµείο 6 Άρθρο 3 παράγραφος 1 σηµείο 7 Άρθρο 3 παράγραφος 1 σηµείο 7 Άρθρο 3 παράγραφος 1 σηµείο 8 Άρθρο 3 παράγραφος 1 σηµείο 8 Άρθρο 3 παράγραφος 1 σηµείο 9 Άρθρο 3 παράγραφος 1 σηµείο 9 Άρθρο 3 παράγραφος 1 σηµείο 10 Άρθρο 3 παράγραφοι 2 και 3 Άρθρο 3 παράγραφοι 2 και 3 Άρθρο 4 Άρθρο 4 Άρθρο 5 Άρθρο 5 Άρθρο 6 παράγραφοι 1, 2 και 3 Άρθρο 6 παράγραφοι 1, 2 και 3 Άρθρο 6 παράγραφος 4 στοιχεία α) και β) Άρθρο 6 παράγραφος 4 στοιχεία α) και β) Άρθρο 6 παράγραφος 4 στοιχείο γ) σηµείο i Άρθρο 6 παράγραφος 4 στοιχείο γ) σηµείο i Άρθρο 6 παράγραφος 4 στοιχείο γ) σηµείο ii, πρώτη περίπτωση Άρθρο 6 παράγραφος 4 στοιχείο γ) σηµείο ii Άρθρο 6 παράγραφος 4 στοιχείο γ) σηµείο ii, δεύτερη Άρθρο 6 παράγραφος 4 στοιχείο γ) σηµείο iii περίπτωση Άρθρο 6 παράγραφος 4 στοιχείο δ) Άρθρο 6 παράγραφος 5 στοιχείο α) Άρθρο 6 παράγραφος 5 στοιχείο β) Άρθρο 6 παράγραφος 6 Άρθρο 6 παράγραφος 7 πρώτο εδάφιο Άρθρο 6 παράγραφος 7 δεύτερο εδάφιο, πρώτη και δεύτερη περίπτωση Άρθρο 6 παράγραφος 8 Άρθρο 7 Άρθρο 8 παράγραφοι 1 έως 5 Άρθρο 8 παράγραφος 6 Άρθρο 8 παράγραφος 7 Άρθρο 9 παράγραφοι 1 έως 4 Άρθρο 9 παράγραφος 5 Άρθρο 9 παράγραφος 6 Άρθρο 9α Άρθρο 10 Άρθρο 10α Άρθρο 11 παράγραφοι 1 και 2 Άρθρο 11 παράγραφος 3 στοιχείο α) Άρθρο 11 παράγραφος 3 στοιχείο β) Άρθρο 11 παράγραφος 4 Άρθρο 11 παράγραφος 5 Άρθρο 11 παράγραφος 6 Άρθρο 11 παράγραφος 7 Άρθρα 12 και 13 Άρθρο 13α Άρθρα 14 και 15 Άρθρο 16 σηµείο 1 Άρθρο 16 σηµείο 2 Άρθρο 17 πρώτο εδάφιο Άρθρο 17 δεύτερο, τρίτο, τέταρτο και πέµπτο εδάφιο Άρθρο 6 παράγραφος 9 Άρθρο 7 Άρθρο 8 παράγραφοι 1 έως 5 — Άρθρο 8 παράγραφος 6 Άρθρο 9 παράγραφοι 1 έως 4 — Άρθρο 9 παράγραφος 5 Άρθρο 10 Άρθρο 11 Άρθρο 12 Άρθρο 13 παράγραφοι 1 και 2 Άρθρο 13 παράγραφος 3 — Άρθρο 13 παράγραφος 4 — Άρθρο 13 παράγραφος 5 πρώτο εδάφιο Άρθρο 13 παράγραφος 5 δεύτερο εδάφιο Άρθρα 14 και 15 Άρθρο 16 Άρθρα 17 και 18 — Άρθρο 19 Άρθρο 20 παράγραφος 1 Άρθρο 20 παράγραφος 2 Άρθρο 6 παράγραφος 4 στοιχείο δ) Άρθρο 6 παράγραφος 5 Άρθρο 6 παράγραφος 6 Άρθρο 6 παράγραφος 7 Άρθρο 6 παράγραφος 8 πρώτο εδάφιο Άρθρο 6 παράγραφος 8 δεύτερο εδάφιο, στοιχεία α) και β) L 109/42 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 6. 5. 2000 Οδηγία 79/112/ΕΟΚ Παρούσα οδηγία Άρθρο 18 Άρθρα 19, 20 και 21 Άρθρο 22 παράγραφοι 1, 2 και 3 Άρθρο 22 παράγραφος 4 Άρθρο 23 Άρθρο 24 Άρθρο 25 Άρθρο 26 — — — Παράρτηµα I Παράρτηµα II Παράρτηµα III — — — Άρθρα 21, 22 και 23 — Άρθρο 24 — Άρθρο 25 — — Άρθρο 26 Άρθρο 27 Άρθρο 28 Παράρτηµα I Παράρτηµα II Παράρτηµα III Παράρτηµα IV Παράρτηµα V


title: Απόφαση του Συμβουλίου, της 20ής Μαρτίου 2000, που συμπληρώνει την απόφαση 98/627/ΚΕΠΠΑ σχετικά με ειδική δράση της Ένωσης στον τομέα της συνδρομής για την άρση ναρκοπεδίων

eurovoc_concepts:
Community budget
Croatia
Western European Union
arms limitation
conventional weapon
operational expenditure

text: L 73/2 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 22. 3. 2000 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 20ής Μαρτίου 2000 που συµπληρώνει την απόφαση 98/627/ΚΕΠΠΑ σχετικά µε ειδική δράση της Ένωσης στον τοµέα της συνδροµής για την άρση ναρκοπεδίων (2000/231/ΚΕΠΠΑ) ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη την κοινή δράση 96/588/ΚΕΠΠΑ της 1ης Οκτωβρίου 1996, σχετικά µε τις νάρκες κατά προσωπικού (1), και ιδίως το άρθρο 8, σε συνδυασµό µε το άρθρο 23 παράγραφος 2 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, Εκτιµώντας τα ακόλουθα: (1) (2) (3) Με την απόφασή του 98/627/ΚΕΠΠΑ (2) το Συµβούλιο αποφάσισε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να αναλάβει ειδική δράση στον τοµέα της συνδροµής για την άρση ναρκοπεδίων. Με την απόφαση 98/628/ΚΕΠΠΑ (3), το Συµβούλιο ζήτησε από τη ∆υτικοευρωπαϊκή Ένωση (∆ΕΕ) να υλοποιήσει την εν λόγω δράση. Απαιτείται πρόσθετη χρηµατοδότηση προκειµένου να συνεχισθεί η εφαρµογή της απόφασης 98/627/ ΚΕΠΠΑ, ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ: Άρθρο 1 Το ποσό δηµοσιονοµικής αναφοράς προκειµένου να καλυφθούν οι λειτουργικές δαπάνες που συνεπάγεται η 1. εφαρµογή της απόφασης 98/627/ΚΕΠΠΑ ανέρχεται σε 308 133 ευρώ για το έτος 2000. 2. Το εν λόγω ποσό είναι επιπρόσθετο του προβλεπόµενου στην απόφαση 98/627/ΚΕΠΠΑ. Η παρούσα απόφαση κοινοποιείται στη ∆ΕΕ σύµφωνα µε τα συµπεράσµατα του Συµβουλίου της 14ης Μαΐου 1996 σχετικά µε τη διαβίβαση στη ∆υτικοευρωπαϊκή Ένωση εγγράφων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Άρθρο 2 Άρθρο 3 Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την ηµέρα έκδοσής της. Η παρούσα απόφαση δηµοσιεύεται στην Επίσηµη Εφηµερίδα. Άρθρο 4 Βρυξέλλες, 20 Μαρτίου 2000. Για το Συµβούλιο Ο Πρόεδρος J. GAMA (1) ΕΕ L 260 της 12. 10. 1996, σ. 1. (2) ΕΕ L 300 της 11. 11. 1998, σ. 1. (3) ΕΕ L 300 της 11. 11. 1998, σ. 2