title: Comunicación de la Comisión - Tendencias sociales: perspectivas y retos

eurovoc_concepts:
employment statistics
population statistics
social policy
socioeconomic conditions
statistics

text: COMISIÓN DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS Bruselas, 1. 3. 2000 COM(2000) 82 final COMUNICACIÓN DE LA COMISIÓN TENDENCIAS SOCIALES: PERSPECTIVAS Y RETOS COMUNICACIÓN DE LA COMISIÓN TENDENCIAS SOCIALES: PERSPECTIVAS Y RETOS ÍNDICE 1. Introducción. 4 2. La evolución social. 5 2. 1. ¿Cuáles son los principales cambios?. 5 2. 2. Cambios importantes en la estructura doméstica. 6 2. 3. Sigue aumentando el número de mujeres con un trabajo remunerado. 6 2. 4. Pero persisten algunas desigualdades. 7 2. 5. Creciente participación en actividades sociales. 7 3. Condiciones de vida actuales. 8 3. 1. Renta disponible: el empleo sigue siendo la fuente principal. 8 3. 2. Las desigualdades de la renta se han incrementado en la mayor parte de los Estados miembros. 8 3. 3. Aunque los servicios de bienestar social reducen las desigualdades. 8 3. 4. También hay desequilibrios regionales. 9 3. 5. La educación es el camino hacia unas mejores condiciones de vida para todos. 9 3. 6. El tener mejores cualificaciones contribuye a reducir el riesgo de desempleo…. 9 3. 7. Y a aumentar los ingresos. 10 3. 8. Las generaciones más jóvenes están mejor cualificadas. 10 4. La respuesta a las necesidades sociales del futuro. 11 2 4. 1. La participación cada vez menor de los trabajadores de más edad y el futuro del empleo. 11 4. 2. Recursos humanos: la piedra angular de la sociedad del conocimiento. 11 4. 3. Las relaciones entre generaciones y el reto del envejecimiento. 12 4. 4La respuesta a la necesidad de cuidados. 13 4. 5. Se ha de tener en cuenta el equilibrio entre hombres y mujeres para mejorar la calidad de los puestos de trabajo. 13 5. Observaciones finales. 14 3 1. INTRODUCCIÓN Ante la inminente llegada del siglo XXI, la cohesión de la sociedad europea se reconoce cada vez más como una de las condiciones previas más importantes de la competitividad y el crecimiento. En este contexto, la presente Comunicación se basa en el documento «The Social Situation in the European Union 2000» y presenta las principales tendencias sociales en toda Europa, a fin de determinar los nuevos problemas a los que han de hacer frente las políticas en relación con unas necesidades sociales en constante evolución. Durante los últimos años ha habido algunos aspectos sociales que han evolucionado a un ritmo muy acelerado, ritmo que probablemente se mantendrá en el futuro. Las tendencias demográficas y sociales, la globalización, la revolución de la información y la comunicación, y la economía de todo ello resultante, son las principales fuerzas motrices que plantean no sólo nuevos desafíos, sino también nuevas oportunidades. El desarrollo tecnológico, la educación y la cohesión social se consideran elementos clave para lograr la eficiencia económica y unos niveles de prosperidad más elevados. Europa necesita asegurarse de que su modelo social tiene la flexibilidad y robustez necesarias para responder eficazmente a estos nuevos desafíos y, al mismo tiempo, avanzar hacia una competitividad mejor y una cohesión reforzada. Los progresos económicos y sociales pueden contemplarse bajo el prisma de tres ámbitos clave de interés para la política social: una interdependencia macroeconómica cada vez mayor; el compromiso y la cooperación en materia de empleo; y el trabajo continuado en favor del progreso social en la Unión Europea. Estos tres factores están estrechamente relacionados y no pueden entenderse como objetivos aislados. De este modo, tanto la Unión como los Estados miembros se enfrentan a un triángulo de objetivos políticos interconectados: conseguir generar, en el transcurso de los próximos diez años y más adelante, una economía europea dinámica, una mano de obra productiva y un entorno social tolerante y eficiente. La cumbre extraordinaria de Lisboa, «Empleo, reforma económica y cohesión social - Hacia una Europa de la innovación y del conocimiento», ofrece la oportunidad de reconocer la importancia de los vínculos existentes entre las diversas dimensiones del camino que conduce a la cohesión de la sociedad europea, en una Europa con unos puestos de trabajo de mejor calidad y un crecimiento económico continuado. 4 2. LA EVOLUCIÓN SOCIAL La estructura de la población europea está cambiando. También el comportamiento humano se está viendo afectado por los cambios en el equilibrio de la estructura de edades y sexos y sus correspondientes efectos generacionales. En algunos casos, estos cambios están siendo tan rápidos que están generando nuevas necesidades sociales, con el consiguiente efecto sobre la prestación de servicios sociales. Para asegurar el crecimiento económico y la competitividad global de Europa en el futuro, es cada vez más importante tomar en consideración las transformaciones sociales a la hora de diseñar las políticas en general. 2. 1. ¿Cuáles son los principales cambios? La población europea envejece. El equilibrio poblacional de Europa está cambiando a un ritmo elevado debido a dos factores demográficos clave. En la mayoría de los Estados miembros están descendiendo las tasas de fertilidad y de mortalidad: nacen menos niños y la gente vive más tiempo y mejor. El resultado es el envejecimiento de la población, una tendencia general que se ha visto acelerada por el auge natal de la posguerra y que se mantendrá aún varias décadas. He aquí algunas cifras. El número de nacimientos en la Unión Europea se redujo en 1998 a unos 4 millones: otro mínimo de posguerra. De hecho, la tasa de fertilidad total de la Unión descendió de 2,59 en 1960 a 1,45 en 1998, y se sitúa ahora entre las más bajas del mundo. Durante ese mismo periodo, la proporción de personas de edad (65 años y más) en la población total aumentó del 11% al 16%. Todo parece indicar que esta tendencia continuará bien entrado el próximo siglo. Dentro de diez años, el número de personas de edad (69 millones) se habrá duplicado con respecto a 1960 (34 millones). Cambio demográfico en los principales grupos de edad. Comparación entre 1998 y 2010 35% 30% 25% 20% 15% 10% 5% 0% -5% -10% 31% 15% 11% -3% -7% -2% 0-14 15-24 25-49 50-64 65-79 80+ 5 En los últimos 35 años ha habido una ralentización gradual del crecimiento de la población en la Unión Europea. En 1998, la tasa bruta de crecimiento demográfico era del 2 por 1 000, frente al 8 por 1 000 de los años sesenta. Durante el mismo periodo, la tasa de crecimiento natural (nacimientos menos fallecimientos) disminuyó constantemente, de casi el 8 por 1 000 al 0,8 en 1998. Desde mediados de los años ochenta, la migración internacional ha adquirido rápidamente importancia como determinante del crecimiento de la población, aunque en los últimos cuatro años ha disminuido su proporción: en 1995 fue del 75% -un máximo de posguerra-, para caer ligeramente hasta un 62 % en 1998. Sin una migración neta positiva, las poblaciones de Grecia, Italia y Suecia estarían disminuyendo. 2. 2. Cambios importantes en la estructura doméstica Los cambios en el tipo de hogar y en el tamaño y la estructura familiares han sido también muy significativos. Hay menos matrimonios, la gente se casa más tarde, y el número de divorcios ha aumentado. Junto con los niveles bajos de fertilidad, estos cambios suponen un alejamiento del modelo convencional de pareja casada con niños hacia formas domésticas más pequeñas y más cambiantes, sin hijos y familias sin hijos, personas monoparentales. tales como parejas solteras Sin embargo, al ser mayor la esperanza de vida, no es raro encontrar tres o cuatro generaciones al mismo tiempo, algo que será cada vez más habitual debido al progresivo envejecimiento demográfico. Dentro de la estructura familiar, es por lo general la mujer la que cuida de las personas mayores cuando pasan a ser dependientes. Esta carga de responsabilidad es probable que aumente en el futuro, pues, al ser las familias más pequeñas, la tarea tendrá que repartirse entre un número menor de individuos. Esto puede hacer que aumente la presión para disponer de formas externas de apoyo social. 2. 3. Sigue aumentando el número de mujeres con un trabajo remunerado Una tendencia importante en cuanto a la conducta social ha sido el papel cambiante de la mujer en la vida económica y social. En las últimas décadas, los modelos de educación y empleo correspondientes a hombres y mujeres se han aproximado. Ha aumentado el número de mujeres con un empleo remunerado y con la posibilidad de ejercer unos derechos sociales más individualizados. El gráfico que figura más abajo muestra el aumento de la proporción de mujeres con empleo entre 1987 y 1998. Proporción de mujeres con empleo, 1987 y 1998 1987 1998 60 50 40 30 20 10 0 % * UE15* B DK D* EL E F IRL* I L NL A P FIN S UK (*) BRD en 1987, D en 1998. IRL 1997 en lugar de 1998 Fuente:Eurostat-EncuestadepoblaciónactivayOCDE 6 Es probable que esta tendencia continúe en Europa. Sin embargo, las mujeres siguen encontrando dificultades en lo que se refiere, sobre todo, a la igualdad de condiciones de acceso al mercado de trabajo, a la progresión profesional, al sueldo y a la conciliación del trabajo con la vida familiar. Aunque prácticamente todos los puestos de trabajo netos creados durante la última década han sido ocupados por mujeres, esta creación de empleo no ha podido mantener el ritmo cada vez mayor que experimenta el aumento de mujeres en busca de trabajo. Por lo tanto, las tasas de empleo femenino siguen siendo sistemáticamente inferiores a las de empleo masculino. Además, una de cada tres mujeres de la Unión Europea trabaja a tiempo parcial, frente a un 6 % de los hombres. 2. 4. Pero persisten algunas desigualdades En cuanto a los sueldos, a pesar de los progresos realizados durante los últimos 20 años, sigue habiendo desigualdades considerables, sobre todo en los puestos altamente cualificados. En 1995, los ingresos brutos mensuales de una mujer eran, por término medio, un 26 % inferiores a los de un hombre. Las diferencias más pequeñas se encuentran en Bélgica, Dinamarca, los Estados federados del este de Alemania, Luxemburgo y Suecia. La mayoría de las veces, estas diferencias de ingresos se explican porque existe la tendencia de que las mujeres estén sobrerrepresentadas en los sectores de empleo peor pagados. Además, la estructura por edades de la desigualdad de ingresos muestra que las diferencias salariales entre hombres y mujeres aumentan rápidamente con la edad. Esto se debe, principalmente, a la estructura profesional de las mujeres de más edad, que se concentra por encima de la media en los puestos administrativos peor pagados. 2. 5. Creciente participación en actividades sociales El voluntariado es una forma de participación y compromiso sociales respecto a una comunidad, a un grupo o a una organización local. Aunque no hay pruebas sobre la envergadura real del movimiento voluntario en los Estados miembros, los datos disponibles sugieren que este tipo de actividades están muy extendidas y van en aumento. Una encuesta en la que participaron más de 20 000 personas de toda Europa llegó a la conclusión de que uno de cada cuatro europeos realiza alguna actividad no remunerada para una variedad de causas caritativas y de grupos de voluntarios. Las actividades de voluntariado más populares están relacionadas con los deportes y el ocio, la educación y la cultura, los servicios sociales y el trabajo con jóvenes. los grupos religiosos, Los voluntarios no son típicos de la población en su conjunto: es más probable que se trate de gente de mediana edad y con una educación superior a la media, caracterizada por un alto nivel de conciencia cívica. La investigación ha demostrado que también presentan un nivel de bienestar psicológico notablemente superior al de la población en general. 7 3. CONDICIONES DE VIDA ACTUALES Las tendencias descritas anteriormente están influyendo de manera significativa en las condiciones de vida de los ciudadanos europeos. Las condiciones de vida globales pueden relacionarse con una amplia gama de variables. En esta sección se recogen algunos aspectos clave, desarrollados en el informe «The Social Situation in the European Union 2000», concretamente el trabajo, el nivel de renta y la educación. 3. 1. Renta disponible: el empleo sigue siendo la fuente principal Por término medio, el 70 % de la renta disponible proviene del trabajo (por cuenta ajena y por cuenta propia). En cuanto a la distribución de la renta, las familias monoparentales, las familias numerosas, las personas que viven solas (sobre todo las mujeres) y los parados son los grupos con un mayor riesgo de renta baja. 3. 2. Las desigualdades de la renta se han incrementado en la mayor parte de los Estados miembros En el periodo de 1980 a 1995, la desigualdad global de la renta aumentó en la mayor parte de los Estados miembros, tras una disminución ocurrida en las décadas anteriores a 1980; no obstante, el reciente incremento de la desigualdad no ha sido general. Las desigualdades de la renta están estrechamente relacionadas con el riesgo de exclusión social y de unas peores condiciones de vida. Si estas desigualdades aumentan como está previsto que lo hagan, también aumentará la proporción de gente que formará parte de los grupos de renta baja, como son las personas de edad y las familias monoparentales. Estos grupos son vulnerables; tienden a tener peor salud y peor acceso a la asistencia sanitaria. Así pues, los sistemas de bienestar tendrán que responder a una demanda adicional. 3. 3. Aunque los servicios de bienestar social reducen las desigualdades En 1996, el gasto en protección social ascendió a un 28,7 % del PIB comunitario, frente a un 25,4 % en 1990. La mayor parte de estos recursos se dedican a pensiones y atención sanitaria. Los coeficientes más altos se dieron en los tres Estados miembros nórdicos (32-35 %), mientras que Grecia, España, Irlanda y Portugal registraron los más bajos (19-23 %). A pesar de estas disparidades, el gasto en protección social tiende a converger en los Estados miembros; de hecho, en los últimos años los incrementos más acentuados se han observado en los países con los niveles de gasto más bajos. Las prestaciones sociales, excluyendo las pensiones, reducen el porcentaje de gente «pobre» en todos los Estados miembros, pero en grado muy variable. Esta reducción es menor en Grecia, Italia y Portugal: del 7 % al 15 %. En ningún otro Estado miembro es inferior al 25 %, y en Dinamarca y los Países Bajos se aproxima al 60 %; estos dos países son los que tienen el «índice de pobreza» más bajo tras el pago de prestaciones. Irlanda y el Reino Unido tienen una elevada proporción de gente con una renta equivalente baja antes y después del pago de prestaciones. Sin embargo, una vez pagadas éstas, la proporción de personas que siguen considerándose pobres es más elevada en Portugal. Italia tiene el índice de pobreza más bajo con anterioridad al pago de prestaciones, por lo que el porcentaje de pobres en este país se aproxima a la media de la Unión Europea, a pesar de la débil repercusión de las prestaciones. 8 % Tra s el pa go 40 30 20 10 % de la población con renta baja antes y después del pago de prestaciones sociales distintas a las pensiones P E D A L F DK EL I NL 0% 25% IRL 50% B UK 75% Antes del pago 40 % 0 0 10 20 30 Los sistemas de bienestar social tienen un importante papel que desempeñar en la Unión Europea, en la vida de los individuos y las familias, como apoyo del desarrollo social y económico. Su función como redistribuidores de la renta seguirá revistiendo importancia en el futuro. 3. 4. También hay desequilibrios regionales Las pruebas existentes demuestran que las tendencias demográficas y el cambio económico afectan de forma irregular a las distintas regiones de la Unión Europea. De este modo, el entorno regional, ya de por sí diversificado, sufre un impacto socioeconómico asimétrico. La diversidad regional de las características demográficas y económicas subraya la necesidad de tener en cuenta la dimensión regional al diseñar las políticas socioeconómicas. 3. 5. La educación es el camino hacia unas mejores condiciones de vida para todos La educación desempeña un papel importante en relación con las condiciones de vida globales, en particular en lo que respecta a las posibilidades de empleo y al nivel de renta. Existe una estrecha relación entre unos niveles de educación superiores y unas mejores condiciones de vida de los ciudadanos. 3. 6. El tener mejores cualificaciones contribuye a reducir el riesgo de desempleo Por lo general, en todos los Estados miembros, las posibilidades de estar en paro parecen ser menores -en grado variable- si se han cursado estudios superiores. En la UE-15, la tasa de desempleo de las personas con estudios superiores era del 6 % en 1997, frente al 10 % de quienes no habían pasado de los ciclos superiores de educación secundaria y al 14 % de quienes no habían ido más allá de la enseñanza obligatoria. 9 Tasa de desempleo por sexos y nivel de estudios, UE-15, 1997 18 16 14 12 10 8 6 4 2 0 Enseñanza obligatoria Ciclos superiores de enseñanza secundaria Estudios superiores Varones Mujeres 3. 7. Y a aumentar los ingresos Es más probable que las personas mejor cualificadas ganen más. En todos los Estados miembros, los empleados a tiempo completo con estudios superiores ganan más, por término medio, que los que han acabado los ciclos superiores de la enseñanza secundaria. La diferencia supera el 50 % en Alemania, Francia y Austria, y es del 100 % en Portugal. La diferencia de ingresos entre quienes han finalizado los ciclos superiores de enseñanza secundaria y quienes no han pasado de la enseñanza secundaria obligatoria es bastante más reducida (10-20 %) en la mayor parte de los países, y despreciable en Grecia, Francia, Irlanda y Finlandia. 3. 8. Las generaciones más jóvenes están mejor cualificadas los niveles de educación alcanzados por la población han En los últimos treinta años, mejorado de forma significativa. Se pueden observar las tendencias existentes en este sentido durante un largo periodo comparando el número de personas que abandonan actualmente el sistema educativo con el de generaciones anteriores. En 1997, el 59 % de las personas de entre 55 y 64 años de la UE-15 sólo había terminado la enseñanza secundaria obligatoria. En el grupo de 25 a 34 años, la proporción se había reducido al 32 %. Las razones de estas mejoras pueden ser los periodos cada vez más prolongados de la educación obligatoria, la gama más amplia de temas que se imparten en los centros de enseñanza y, más recientemente, el fomento de las estrategias de formación continua. Sin embargo, algunos grupos de la sociedad siguen teniendo dificultades para acceder a unos servicios educativos apropiados; tal es el caso de los jóvenes, las familias con rentas bajas e hijos pequeños, las personas con discapacidad y los inmigrantes. Es probable que estos grupos tengan unas peores condiciones de vida y, en definitiva, corren un mayor riesgo de exclusión social. Las necesidades particulares de estos grupos adquieren más importancia en el momento en que Europa se halla en el proceso de transición hacia la sociedad del conocimiento. 10 4. LA RESPUESTA A LAS NECESIDADES SOCIALES DEL FUTURO En esta sección se exponen las demandas principales de servicios sociales en relación con las tendencias descritas en las secciones previas. 4. 1. La participación cada vez menor de los trabajadores de más edad y el futuro del empleo Entre 1986 y 1997, la proporción de hombres de 55 a 64 años que formaban parte de la población activa cayó más de 6 puntos porcentuales. Por el contrario, la cifra correspondiente a la mujeres ascendió ligeramente, 4 puntos porcentuales, si bien partiendo de una base más baja. Los cambios de la población en el futuro modificarán su estructura y tamaño, lo cual, a su vez, podría aumentar los coeficientes de dependencia de las personas de edad y el gasto social. Con el envejecimiento de la población activa, si la Unión mantiene los niveles actuales de jubilación anticipada, habrá escasez de trabajadores y las cargas derivadas de la dependencia de las personas de edad aumentarán de forma considerable. El hecho de que los índices de actividad laboral de los varones, a partir de una cierta edad, sean menores, puede atribuirse principalmente a la reestructuración industrial. Efectivamente, una encuesta de Eurobarómetro mostraba que al menos el 40 % de los jubilados anticipados consideraban en gran medida involuntario su abandono del mercado de trabajo, y que habrían querido seguir ejerciendo algún tipo de actividad. Un número cada vez mayor de personas sanas de 55 a 65 años manifiestan querer seguir trabajando de alguna manera, o participar de algún modo en el mundo laboral después de finalizar oficialmente su vida profesional. Para mantener un número creciente de trabajadores de edad avanzada es necesario invertir en su cualificación y motivación. Ámbitos donde las personas mayores siguen siendo activas y podrían incluso serlo más son el de los trabajos para la comunidad local y el de las empresas del sector terciario. A menudo, estas actividades promueven el envejecimiento activo y la jubilación progresiva. 4. 2. Recursos humanos: la piedra angular de la sociedad del conocimiento En el marco global de una sociedad basada en el conocimiento, está claro que los sistemas educativos y de aprendizaje continuo de la Unión deben ser capaces de satisfacer las necesidades de la sociedad en un entorno rápidamente cambiante, para asegurar que todos los grupos sociales tienen acceso a la educación. A pesar del considerable progreso realizado en cuanto a los niveles de educación durante las últimas décadas, algunos grupos de la sociedad siguen corriendo el riesgo de tener una educación deficiente. Por ejemplo, el 22 % de los jóvenes de 18 a 24 años abandonan el sistema educativo sin haber pasado de la enseñanza secundaria obligatoria. Los riesgos de desempleo y exclusión social que corre este grupo son una de las preocupaciones más importantes de la política social. Además de los jóvenes, otros grupos desfavorecidos, tales como las familias pobres con hijos pequeños, las personas con discapacidad, los inmigrantes y otras minorías se enfrentan a riesgos similares. Estos grupos de población requieren un apoyo variado que raramente ofrecen los sistemas de enseñanza convencionales. En primer lugar, necesitan tener la oportunidad de adquirir algunas de las aptitudes sociales básicas exigidas en el lugar de trabajo, como son las relacionadas con la comunicación, el trabajo en equipo, el liderazgo y la responsabilidad. En segundo lugar, necesitan contar con una información práctica sobre las 11 posibles carreras profesionales que podrían adaptarse a sus intereses y aptitudes. Muchas de las personas que pertenecen a estos grupos declaran que lo más difícil es, de hecho, elegir una carrera profesional adecuada, y que su situación se iría arreglando una vez tomada esta decisión. En tercer lugar, para evitar la trampa de «sin experiencia, no hay trabajo», es extremadamente importante dar a estos grupos la oportunidad de adquirir cierta experiencia laboral real ofreciéndoles diversos puestos de trabajo y distintas tareas. Además, una proporción creciente de la población activa (trabajadores de edad avanzada, trabajadores temporales y a tiempo principalmente de oficina, parcial) se encuentra cada vez con más dificultades, pues no pertenece a los grupos destinatarios tradicionales de los actuales sistemas de formación profesional. Las futuras estrategias de aprendizaje continuo deberán estar mejor preparadas para responder a estas nuevas demandas. trabajadores autónomos, 4. 3. Las relaciones entre generaciones y el reto del envejecimiento Desde 1995, la dependencia ha vuelto a aumentar debido al envejecimiento de la población. Hacia 2010, habrá el doble de personas de edad (69 millones) que en 1960 (34 millones). Aún en la próxima década, el número de personas de 65 años y más aumentará alrededor de un 13 % en la UE-15. Es probable que el mayor incremento se de en Alemania (24 %). El aumento del número de personas de más de 80 años ha sido incluso más pronunciado. Durante la próxima década, el número de ancianos aumentará un 36 %, aumento que alcanzará las mayores cotas en Bélgica, Grecia, Francia, Italia y Luxemburgo (alrededor del 50 %). Tamaño y proporción en la pobl. total de las cohortes de 0-14 años y 65 años o más s e n o l l i m n e 140 120 100 80 60 40 20 0 46,8 mill. 13,3 % 57,1 mill. 15,4 % 68,8 mill. 17,9 % 82,4 mill. 23,5 % 65,4 mill. 17,6 % 62,2 mill. 16,1 % 1975 1995 2010 65+ 0-14 Aunque no se dispone de datos exactos sobre el número de personas de edad dependientes a largo plazo, la Comisión Europea, en su informe de 1998 sobre la dependencia a largo plazo de las personas mayores, calcula que hasta un 5 % de las personas de 65 años y más dependen directamente de una asistencia social continua, y que alrededor del 15 % dependen sólo parcialmente. La dependencia aumenta exponencialmente con la edad: el 10 % de las personas de 75 años y más son directamente dependientes, y un 25 % dependientes parciales. 12 4. 4 La respuesta a la necesidad de cuidados La dependencia física de las personas mayores y los periodos prolongados de dependencia económica tanto de los jóvenes como de las personas de edad somete a la gente en edad de trabajar a una presión cada vez mayor. A su vez, esto plantea diversas cuestiones acerca de las divisiones y las fronteras que existen entre las responsabilidades públicas y las privadas. El debate se centra en gran medida en el modo de reducir las tensiones en las relaciones entre generaciones al tiempo que se garantizan unos servicios de alta calidad para satisfacer las necesidades de las personas dependientes. Sin embargo, dadas las tendencias sociales observadas, puede que adquiera más importancia la cuestión de las personas cuidadoras. 4. 5. Se ha de tener en cuenta el equilibrio entre hombres y mujeres para mejorar la calidad de los puestos de trabajo Dadas las tendencias demográficas que predominarán durante los próximos quince años, es probable que las mujeres sean la principal fuente de crecimiento de la oferta de mano de obra. Sin embargo, las formas de discriminación ya establecidas en el mercado laboral, unidas a tendencias más recientes como es el aumento de puestos de trabajo a tiempo parcial (ocupados principalmente por mujeres), perpetúan los papeles asignados tradicionalmente a cada sexo y obligan a las mujeres a cargar con casi toda la responsabilidad de los cuidados. Mientras que la demanda de cuidados aumenta, cada vez más mujeres desean participar en el mercado de trabajo; esto puede crear tensiones entre los compromisos familiares y el desempeño de una actividad remunerada. Se ha avanzado ya mucho, pero los cambios en los modelos de composición de los hogares y de la estructura familiar pueden ocasionar un aumento de las tensiones: debe mejorarse la compatibilidad entre la vida laboral y la vida familiar, tanto en el caso de los hombres como en el de las mujeres. Si se cuenta con sistemas innovadores y viables, quizá sea más fácil conciliar la vida laboral con las necesidades de las familias, los hogares y los individuos, para asegurarse de que no sea la familia la que deba cargar con toda la responsabilidad de los cuidados. Además, la tendencia hacia la individualización de los derechos podría contribuir a establecer un mejor equilibrio entre hombres y mujeres y a reducir la presión sobre los sistemas de pensiones. 13 5. OBSERVACIONES FINALES En las páginas previas, basadas en el informe «The Social Situation in the European Union 2000», se han resumido los principales aspectos de la evolución social y se han identificado los ámbitos de acción en el futuro. ritmo de las transformaciones que estamos experimentando en relación con la El la globalización, el cambio demográfico, las nuevas formas de trabajo y vida familiar, transición a una sociedad del conocimiento, etc. , está generando cuestiones importantes para el diseño de la política social. Este informe presenta un panorama general de la situación social actual basado en un conjunto armonizado de indicadores sociales de gran calidad. Asimismo, ofrece un pronóstico de la situación social haciendo referencia a las principales transformaciones sociales, en particular, el envejecimiento de la población, los cambios del tamaño de los hogares y de las estructuras familiares y la evolución del papel de la mujer en la vida económica y social. Se crea así una plataforma para el futuro avance de la política social y el debate en todos los Estados miembros. La principal conclusión del informe es que, si bien ha habido una mejora general de las condiciones de vida, sigue habiendo determinados grupos de la sociedad que han de hacer frente a problemas sociales de diversa índole. Al mismo tiempo, las tendencias demográficas y conductuales generan, cada vez más, necesidades nuevas de apoyo social, que exigirán la aplicación, a su debido tiempo, de las políticas sociales apropiadas. 14


title: Opinion of the Economic and Social Committee on 'The 2000 Intergovernmental Conference - The role of the European Economic and Social Committee'

eurovoc_concepts:
European Economic and Social Committee
European integration
European treaties
enlargement of the Union

formats: html pdf print

text: C 117/28 EN Official Journal of the European Communities 26. 4. 2000 Opinion of the Economic and Social Committee on ‘The 2000 Intergovernmental Conference — The role of the European Economic and Social Committee’ (2000/C 117/06) On 24 November 1999, the Bureau of the Economic and Social Committee instructed an ad hoc group, made up of co-rapporteurs Ms Sigmund, Mr Little and Mr Piette, to draft the Committee’s Opinion on ‘The 2000 Intergovernmental Conference — The role of the European Economic and Social Committee’. At its 370th plenary session on 1 and 2 March 2000 (meeting of 1 March), the Economic and Social Committee adopted the following opinion by 137 votes to 10, with 25 abstentions. 1. Introduction Imminent major scale enlargement has presented the European Union with an unprecedented challenge, and it is up to the European institutions to find an appropriate response. Before enlargement, the European Union needs institutional reform, to enable it to continue the function effectively, consistently and transparently, while safeguarding the prin- ciples of liberty, democracy, respect for human rights and fundamental freedoms, and the rule of law, principles that are common to the Member States. The Committee’s consensus-based procedures for making decisions are a mirror image of the communication methods inherent to civil society organisations. At the ESC, the represen- tatives of civil society organisations receive direct information and are able to express their views and defend their interests. Its proximity to the public enables the ESC to contribute directly and effectively to the transparency and democratisa- tion of European integration. It is more than just an insti- tutional framework for consulting the economic and social operators, it is also a bridge between Europe and the diverse and complex world of civil society organisations. The European Union’s institutions and bodies are therefore each required to reflect on means for reform, and to make proposals accordingly. 3. The need for change The ESC is aware of its responsibility as the forum for civil society organisations. It is in this spirit that the ESC has prepared its contribution to the 2000 IGC, with a view to preparing for enlargement and contributing effectively to European integration. 2. The current role of the committee The Economic and Social Committee was established by the Treaty of Rome as the only European-level consultative body to gather together the ‘various categories of economic and social activity’. The representatives of these categories reflect the whole gamut of civil society organisations and the Committee offers them a forum for debate and reflection. The ESC currently consists of 222 members drawn from organisations representing employers, employees, farmers, carriers, SMEs, craft industries, the professions, cooperatives, consumers, environmental the voluntary sector, families and young people. The proportion of representatives from each domain varies from country to country. The therefore, a non-political assembly which Committee is, encompasses a broad swathe of experience and high-level, well-respected expertise. interests, The Committee has always stressed that European integration should not be treated as being static but as a constantly the Committee has, evolving process. At previous IGCs, therefore, always suggested reforms that advance this process. Enlargement is more than a challenge, it is also an opportunity for the European Union to reform its institutions. The Committee hopes to acquire the appropriate means to enable it to enhance its contribution to European integration, ensure enlargement is successful and respond to the changes in and expectations of civil society organisations. 4. Recommendations 4. 1. Membership The Committee is made up of representatives of the various components of organised civil society. Its membership must take account of the need to ensure proper representation of the various categories of economic and social activity and of the general interest. 26. 4. 2000 EN Official Journal of the European Communities C 117/29 Furthermore, regarding internal organisation, the Committee is resolute as to the need to maintain its three-group structure. Groups I and II bring together representatives of social partners, while Group III represents the other European civil society organisations, and completes the ESC’s diverse membership. 4. 2. Method of appointment The current method of appointment must be maintained for reasons of subsidiarity and transparency and to preserve the necessary direct communication link between the civil society organisations of the Member States and the ESC. Nonetheless, the ESC does not rule out the possibility at some time in the future of additional direct and limited appointment by representative European organisations recognised by the EU institutions, taking account, where necessary, of similar changes which may occur in other institutions. Thought must be given to the rules to be adopted to govern such appointments. 4. 3. Number of members 4. 5. Tasks There is room for improvement on a number of scores. The principle of compulsory referral must be maintained. It should even perhaps be extended to cover areas such as culture, migration policy or possibly questions relating to non-discrimination. However, the Committee could be left to judge for itself whether a Commission proposal merits an opinion; it would then inform the Commission of the reason for its decision. The Committee places particular importance on performing its advisory role at the early and exploratory stages of developing new legislation. To give that emphasis and to concentrate on the key areas of strategic importance, the Committee intends to be more selective in its work. To ensure greater transparency in the decision-making process, opinions produced by the ESC at the request of a European Institutions that have institution should be followed up. consulted the ESC should inform it of their response to the opinions requested. Furthermore, the Committee’s consultation role should be improved to increase the added value it offers the other institutions and to enable it to act as the contact point for civil society organisations. This could be achieved by: The Committee acknowledges fully that membership increases arising from enlargement will have to be limited. — offering the Commission a pre-legislation ‘exploratory’ option for consulting the Committee, With this in mind, the general principle of the equal treatment of the Economic and Social Committee and the Committee of the Regions must apply. — giving the Committee responsibility for organising or coordinating consultation on specific complex subjects, Geographical balance, and in particular an adequate level of the smaller Member States, should be representation of maintained. — setting up the Committee as a suitable meeting point for the civil dialogue that should be built up between the civil society organisations, — and strengthening the role of the ESC as the framework for consultation between the economic and social partners. 4. 4. Period of office On its own initiative the ESC will also pay more attention to monitoring and promoting follow-up to its opinions. The period of office of Committee members should be lengthened to five years, in order to bring the Committee into step with the Commission and the Parliament. 4. 6. Establishing the committee as a fully fledged institution Appointments must remain renewable. (p. m. ) C 117/30 EN Official Journal of the European Communities 26. 4. 2000 5. Proposal on the articles of the treaty concerning the Economic and Social Committee Current text of EC Treaty Article 257 (ex-article 193) ESC proposals Article 257 An Economic and Social Committee is hereby established. It shall have advisory status. A European Economic and Social Committee is hereby established. It shall have advisory status. The Committee shall consist of representatives of the various categories of economic and social activity, in particular, representatives of producers, farmers, carriers, workers, dealers, craftsmen, professional occupations and representatives of the general public. The Committee shall consist of representatives of the various economic and social components within organised civil society. Its membership shall take account of the need to ensure adequate representation of the various categories and of the general interest. Article 258 (ex-article 194) Article 258 The total number of members of the Economic and Social Committee shall be equal to [. ] to be decided The number of members from each Member State shall be as follows: [. ] to be decided The number of members of the Economic and Social Committee shall be as follows: Belgium Denmark Germany Greece Spain France Ireland Italy Luxembourg Netherlands Austria Portugal Finland Sweden United Kingdom 12 9 24 12 21 24 9 24 6 12 12 12 9 12 24. The members of the Committee shall be appointed by the Council, acting unanimously, for four years. Their appointments shall be renewable. The members of the Committee shall be appointed by the Council, acting by qualified majority, for five years. Their appointments shall be renewable. The members of the Committee may not be bound by any mandatory instructions. They shall be completely independent in the performance of their duties, in the general interest of the Community. The members of the Committee may not be bound by any mandatory instructions. They shall be completely independent in the performance of their duties, in the general interest of the Community. The Council, acting by a qualified majority, shall determine the allowances of members of the Committee. Article 259 (ex-article 195) Article 259 1. For the appointment of the members of the Committee, each Member State shall provide the Council with a list containing twice as many candidates as there are seats allotted to its nationals. 1. For the appointment of the members of the Committee, each Member State shall provide the Council with a list containing twice as many candidates as there are seats allotted to its nationals. The composition of the Committee shall take account of the need to ensure adequate representation of the various categories of economic and social activity. The composition of the Committee must take account of the need to ensure adequate representation of the various economic and social components within organised civil society and geographical balance. 2. The Council shall consult the Commission. It may obtain the opinion of European bodies which are representative of the various economic and social sectors to which the activities of the Community are of concern. 2. The Council shall consult the Commission. It may obtain the opinion of European bodies which are representative of the various economic and social sectors to which the activities of the Community are of concern. 26. 4. 2000 EN Official Journal of the European Communities C 117/31 Current text of EC Treaty Article 260 (ex-article 196) ESC proposals Article 260 The Committee shall elect its chairman and officers from among its members for a term of two years. The Committee shall elect its chairman and officers from among its members for a term of two and a half years. It shall adopt its Rules of Procedure. It shall adopt its Rules of Procedure. The Committee shall be convened by its chairman at the request of the Council or of the Commission. It may also meet on its own initiative. The Committee shall be convened by its chairman. Article 261 (ex-article 197) Article 261 The Committee shall include specialised sections for the principal fields covered by this Treaty. The Committee shall include specialised sections for the principal fields covered by this Treaty. These specialised sections shall operate within the general terms of reference of the Committee. They may not be consulted independently of the Committee. Subcommittees may also be established within the Committee to prepare on specific questions or in specific fields, draft opinions to be submitted to the Committee for its consideration. The Rules of Procedure shall lay down the methods of composition and the terms of reference of the specialised sections and of the subcommittees. The Committee shall determine its own working procedures. It shall lay down procedures for obtaining the views of the various economic and social components representing organised civil society at European level when drawing up its opinions. Article 262 (ex-article 198) Article 262 The Committee must be consulted by the Council or by the Com- mission where this Treaty so provides. The Committee may be consulted by these institutions in all cases in which they consider it appropriate. It may issue an opinion on its own initiative in cases in which it considers such action appropriate. The Council or the Commission shall, if it considers it necessary, set the Committee, for the submission of its opinion, a time-limit which may not be less than one month from the date on which the chairman receives notification to this effect. Upon expiry of the time-limit, the absence of an opinion shall not prevent further action. The Committee must be consulted by the Council or by the Com- mission where this Treaty so provides. The Committee shall issue an opinion on a Commission legislat- ive proposal or any other question if it considers it appropriate. The Committee may also be consulted by the European Parlia- ment, the Council and the Commission. The European Parliament, the Council or the Commission shall, if it considers it necessary, set the Committee, for the submission of its opinion, a time-limit which may not be less than one month from the date on which the chairman receives notification to this effect. Upon expiry of the time-limit, the absence of an opinion shall not prevent further action. The opinion of the Committee and that of the specialised section, together with a record of the proceedings, shall be forwarded to the Council and to the Commission. the The opinion of proceedings shall be forwarded to the European Parliament, the Council and to the Commission. the Committee together with a record of The Committee may be consulted by the European Parliament. The institutions shall inform the Committee of their response to the opinion requested. Brussels, 1 March 2000. The President of the Economic and Social Committee Beatrice RANGONI MACHIAVELLI C 117/32 EN Official Journal of the European Communities 26. 4. 2000 APPENDIX to the Opinion of the Economic and Social Committee The following draft amendment, which received at least a quarter of the votes cast, was rejected in the course of the discussions: Amendment tabled by Mr Malosse, Mrs Pari, Mr Rodrı´guez Garcı´a Caro and Mr Vever. Point 2, second paragraph Amend to read as follows: ‘The ESC currently consists of 222 members drawn from organisations representing employers, employees, farmers, carriers, SMEs, craft industries, the professions, co-operatives, consumers, environmental interests, the voluntary sector, families and young people. The proportion of representatives from each domain varies from country to country. Many members also carry out activities and have responsibilities in representative European organisations recognised by the EU institutions. The Committee is, therefore, a non-political assembly which encompasses a broad swathe of experience and high-level, well-respected expertise. ’ Result of the vote For: 47, against: 100, abstentions: 12


title: Stellungnahme des Wirtschafts- und Sozialausschusses zum Thema «Regierungskonferenz 2000 - Die Rolle des Europäischen Wirtschafts- und Sozialausschusses»

text: C 117/28 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 26. 4. 2000 Stellungnahme des Wirtschafts- und Sozialausschusses zum Thema „Regierungskonferenz 2000 — Die Rolle des Europäischen Wirtschafts- und Sozialausschusses“ (2000/C 117/06) Das Präsidium des Wirtschafts- und Sozialausschusses beauftragte am 24. November 1999 eine Ad-hoc-Gruppe bestehend aus den Koberichterstattern Frau Sigmund, Herrn Little und Herrn Piette mit der Vorbereitung einer Stellungnahme des Ausschusses zu dem vorgenannten Thema. Der Ausschuß verabschiedete auf seiner 370. Plenartagung am 1. und 2. März 2000 (Sitzung vom 1. März) mit 137 gegen 10 Stimmen bei 25 Stimmenthaltungen folgende Stellungnahme. 1. Einleitung Die anstehende umfangreiche Erweiterung stellt die Euro- päische Union vor eine Herausforderung nie dagewesenen Ausmaßes, auf die die europäischen Institutionen angemessen reagieren müssen. Die Europäische Union muß vor dieser Erweiterung eine institutionelle Reform vornehmen, um ihre Aufgaben weiter- hin in effizienter, kohärenter und transparenter Weise wahr- nehmen und gleichzeitig die Wahrung der den Mitgliedstaaten gemeinsamen Prinzipien der Freiheit, der Demokratie, der Achtung der Menschenrechte und Grundfreiheiten sowie der Rechtsstaatlichkeit sicherstellen zu können. Jedes Organ und jede Institution der Europäischen Union ist daher gehalten, U¨ berlegungen über die Möglichkeiten für eine Reform der eigenen Strukturen anzustellen und entsprechende Vorschläge zu unterbreiten. Der Wirtschafts- und Sozialausschuß ist sich seiner Verantwor- tung als Forum der organisierten Zivilgesellschaft bewußt. Vor diesem Hintergrund legt der Ausschuß seinen Beitrag zur Regierungskonferenz 2000 vor, um die Erweiterung vorzubereiten und wirksam zur europäischen Integration beizutragen. 2. Die heutige Rolle des Ausschusses Mit den Römischen Verträgen wurde der Ausschuß als einziges beratendes Organ auf europäischer Ebene mit dem Ziel errichtet, „die verschiedenen Gruppen des wirtschaftlichen und sozialen Lebens“ zu vereinigen, deren Vertreter in ihrer Vielfalt die organisierte Zivilgesellschaft als Ganze verkörpern und für die der Ausschuß das Diskussions- und Beratungsforum bildet. Der Ausschuß zählt derzeit 222 Vertreter der Arbeitgeber, der Arbeitnehmer, der Landwirte, der Verkehrsunternehmer, der KMU, des Handwerks, der freien Berufe, der Genossenschaften, der Verbraucher, der Umweltschützer sowie der Wohlfahrts-, der Familien- und der Jugendverbände. Die zahlenmäßige Vertretung ist je nach Mitgliedstaat unterschiedlich. Der Aus- schuß ist daher eine nicht politische Versammlung, die über weitreichende Erfahrung und einen anerkannt großen Sachver- stand verfügt. Der auf Konsens beruhende Prozeß der Entscheidungsfindung beim Ausschuß entspricht genau der Kommunikationsstruktur innerhalb der organisierten Zivilgesellschaft. Der WSA ist der Ort, an dem die Vertreter der organisierten Zivilgesellschaft aus erster Hand informiert werden, ihre Standpunkte zum Ausdruck bringen und ihre Interessen verteidigen. Durch seine Bürgernähe trägt der Ausschuß unmittelbar und wirksam zur Transparenz und zur Demokratisierung der europäischen Integration bei. Er bildet nicht nur den institutionellen Rahmen für die Anhörung der Akteure des wirtschaftlichen und sozialen Lebens, sondern auch die Brücke zwischen Europa und der organisierten Zivilgesellschaft in all ihrer Vielfalt und Komplexität. 3. Der Reformbedarf Der Ausschuß hat stets betont, daß die europäische Integration nicht als Gegebenheit, sondern als ein ständig fortschreitender Prozeß angesehen werden muß. Daher hat er sich bereits anläßlich der letzten Regierungskonferenzen für Reformen ausgesprochen, die diesen Prozeß vorantreiben. Heute stellt die Erweiterung nicht nur eine Herausforderung dar, sondern bietet auch Gelegenheit für eine institutionelle Reform der Europäischen Union. Für den Ausschuß müssen dabei die angemessenen Voraussetzungen dafür geschaffen werden, daß er noch besser zur europäischen Integration und einer erfolgreichen Erweiterung beitragen und dem Wandel sowie den Anliegen der organisierten Zivilgesellschaft gerecht werden kann. 4. Die Leitlinien 4. 1. Zusammensetzung Der Ausschuß besteht aus Vertretern der verschiedenen Grup- pen der organisierten Zivilgesellschaft. Die Zusammensetzung des Ausschusses muß der Notwendig- keit Rechnung tragen, den verschiedenen Gruppen des wirt- schaftlichen und sozialen Lebens sowie dem Allgemeininteres- se eine angemessene Vertretung zu sichern. 26. 4. 2000 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften C 117/29 Was seine internen Strukturen betrifft, so spricht sich der Ausschuß deutlich für die Beibehaltung der drei Gruppen aus. In den Gruppen I und II sind die Sozialpartner vertreten, während sich in der Gruppe III die Vertreter der übrigen Gruppen der europäischen Zivilgesellschaft zusammenfinden und die Zusammensetzung des Ausschusses in ihrer Vielfalt komplettieren. 4. 2. Ernennung der Mitglieder Aus Gründen der Subsidiarität und der Transparenz und aufgrund der Notwendigkeit, den unmittelbaren Kontakt zwi- schen den einzelstaatlichen Organisationen der Zivilgesell- schaft und dem Ausschuß aufrechtzuerhalten, sollte die Ernen- nung der Mitglieder weiterhin nach dem bisher üblichen Verfahren erfolgen. Der Ausschuß schließt jedoch für die Zukunft nicht aus, daß ergänzend dazu eine begrenzte Anzahl Mitglieder auch von den repräsentativen europäischen Organisationen, die von den Gemeinschaftsorganen anerkannt werden, unmittelbar benannt werden kann und dabei im Bedarfsfall entsprechende A¨ nderungen berücksichtigt werden, die in anderen Institutio- nen eintreten könnten. Es sollten U¨ berlegungen über die Modalitäten für diese Ernennungen angestellt werden. 4. 3. Zahl der Mitglieder Der Ausschuß ist sich vollkommen darüber im klaren, daß der Anstieg der Mitgliederzahl im Hinblick auf die Erweiterung begrenzt werden muß. Insbesondere im Hinblick darauf muß der Grundsatz der Gleichbehandlung des Wirtschafts- und Sozialausschusses und des Ausschusses der Regionen zur Anwendung kommen. 4. 5. Aufgaben Verbesserungen sind in mehrerer Hinsicht möglich. Das Prinzip der obligatorischen Befassung muß beibehalten werden. Es könnte sogar eine Ausdehnung auf weitere Bereiche vorgesehen werden, wie z. B. auf die Kultur, die Wande- rungspolitik oder auch auf Fragen im Zusammenhang mit der Nichtdiskriminierung. Es könnte jedoch dem Ausschuß selbst überlassen werden zu beurteilen, ob er zu den Vorschlägen der Kommission Stellung nehmen sollte. Er würde die Kommission in diesem Fall über die Gründe für seine Entscheidung in Kenntnis setzen. Der Ausschuß legt besonderen Wert darauf, seine beratende Funktion in einem frühen Stadium der Ausarbeitung von Rechtsvorschriften ausüben zu können. Um diesen Aspekt verstärken und seine Tätigkeit auf die strategischen Schlüssel- bereiche konzentrieren zu können, bekräftigt der Ausschuß seine Absicht, bei seinen Arbeiten einen selektiveren Ansatz zu verfolgen. Um den Beschlußfassungsprozeß transparenter zu gestalten, sollte der Aspekt der Berücksichtigung der vom Ausschuß auf Ersuchen einer anderen Institution abgegebenen Stellungnah- men eingeführt werden. Das heißt, daß die vom Ausschuß beratenen Institutionen diesen darüber informieren sollten, inwieweit die von ihnen erbetenen Stellungnahmen berück- sichtigt wurden. Damit der Ausschuß für die übrigen Institutionen einen wirklichen Mehrwert erbringen und als Sprachrohr für die organisierte Zivilgesellschaft fungieren kann, sollte seine bera- tende Funktion ausgebaut werden. Dies könnte auf unter- schiedliche Weise geschehen: — Einführung der Möglichkeit einer „Vorabbefassung“ des Ausschusses durch die Kommission vor Beginn des eigent- lichen Rechtsetzungsverfahrens; — Betrauung des Ausschusses mit einer Organisations- oder Koordinierungsaufgabe bei bestimmten Befassungen zu komplexen Fragen; Das geographische Gleichgewicht und insbesondere eine ange- messene Vertretung der kleinen Mitgliedstaaten müssen ge- wahrt bleiben. — Einsetzung des Ausschusses als das Forum für den Bürger- dialog zwischen den verschiedenen Organisationen der Zivilgesellschaft; 4. 4. Dauer des Mandats Es wäre wünschenswert, die Mandatszeit der Mitglieder auf 5 Jahre zu verlängern, damit der Ausschuß im selben Rhyth- mus neubesetzt wird wie die Kommission und das Europäische Parlament. — Stärkung der Rolle des Ausschusses als Gremium für die Konzertierung zwischen den Wirtschafts- und Sozialpart- nern. Der Ausschuß wird sich in Eigeninitiative ferner verstärkt darum bemühen, die Berücksichtigung seiner Stellungnahmen zu verfolgen und zu fördern. 4. 6. Anerkennung des Ausschusses als Organ Das Mandat sollte weiterhin erneuerbar sein. (z. E. ) C 117/30 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 26. 4. 2000 5. Vorschläge für die den Wirtschafts- und Sozialausschuß betreffenden Vertragsartikel Derzeitiger Wortlaut des EG-Vertrags Artikel 257 (ex-Artikel 193) Vorschläge des WSA Artikel 257 Es wird ein Wirtschafts- und Sozialausschuß mit beratender Aufgabe errichtet. Es wird ein Europäischer Wirtschafts- und Sozialausschuß mit beratender Aufgabe errichtet. Der Ausschuß besteht aus Vertretern der verschiedenen Gruppen des wirtschaftlichen und sozialen Lebens, insbesondere der Erzeuger, der Landwirte, der Verkehrsunternehmer, der Arbeitnehmer, der Kaufleute und Handwerker, der freien Berufe und der Allgemeinheit. Der Ausschuß besteht aus Vertretern der verschiedenen Grup- pen wirtschaftlicher und sozialer Ausrichtung der organisierten Zivilgesellschaft. Die Zusammensetzung des Ausschusses muß der Notwendigkeit Rechnung tragen, den verschiedenen Gruppen sowie dem Allge- meininteresse eine angemessene Vertretung zu sichern. Artikel 258 (ex-Artikel 194) Artikel 258 Die Zahl der Mitglieder des Wirtschafts- und Sozialausschusses wird wie folgt festgesetzt: Die Gesamtzahl der Ausschußmitglieder entspricht […] noch festzulegen. Die Mitgliederzahl pro Mitgliedstaat wird wie folgt festgesetzt: […] noch festzulegen Belgien Dänemark Deutschland Griechenland Spanien Frankreich Irland Italien Luxemburg Niederlande O¨ sterreich Portugal Finnland Schweden Vereinigtes Königreich 12 9 24 12 21 24 9 24 6 12 12 12 9 12 24 Die Mitglieder des Ausschusses werden vom Rat durch einstimmigen Beschluß auf vier Jahre ernannt. Wiederernennung ist zulässig. Die Mitglieder des Ausschusses werden vom Rat durch Beschluß mit qualifizierter Mehrheit auf fünf Jahre ernannt. Wiederernennung ist zulässig. Die Mitglieder des Ausschusses sind an keine Weisungen gebunden. Sie üben ihre Tätigkeit in voller Unabhängigkeit zum allgemeinen Wohl der Gemeinschaft aus. Die Mitglieder des Ausschusses sind an keine Weisungen gebunden. Sie üben ihre Tätigkeit in voller Unabhängigkeit zum allgemeinen Wohl der Gemeinschaft aus. Der Rat setzt mit qualifizierter Mehrheit die Vergütungen für die Mitglieder des Ausschusses fest. Artikel 259 (ex-Artikel 195) Artikel 259 1. Zur Ernennung der Mitglieder des Ausschusses legt jeder Mit- gliedstaat dem Rat eine Liste vor, die doppelt so viele Kandidaten enthält, wie seinen Staatsangehörigen Sitze zugewiesen sind. 1. Zur Ernennung der Mitglieder des Ausschusses legt jeder Mit- gliedstaat dem Rat eine Liste vor, die doppelt so viele Kandidaten enthält, wie seinen Staatsangehörigen Sitze zugewiesen sind. Die Zusammensetzung des Ausschusses muß der Notwendigkeit Rechnung tragen, den verschiedenen Gruppen des wirtschaftlichen und sozialen Lebens eine angemessene Vertretung zu sichern. Die Zusammensetzung des Ausschusses muß der Notwendigkeit Rechnung tragen, den verschiedenen Gruppen wirtschaftlicher und sozialer Ausrichtung der organisierten Zivilgesellschaft eine angemessene Vertretung sowie eine geographische Ausgewogen- heit zu sichern. 2. Der Rat hört die Kommission. Er kann die Meinung der maßgeblichen europäischen Organisationen der verschiedenen Zweige des Wirtschafts- und Soziallebens einholen, die an der Tätigkeit der Gemeinschaft interessiert sind. 2. Der Rat hört die Kommission. Er kann die Meinung der maßgeblichen europäischen Organisationen der verschiedenen Zweige des Wirtschafts- und Soziallebens einholen, die an der Tätigkeit der Gemeinschaft interessiert sind. 26. 4. 2000 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften C 117/31 Derzeitiger Wortlaut des EG-Vertrags Artikel 260 (ex-Artikel 196) Vorschläge des WSA Artikel 260 Der Ausschuß wählt aus seiner Mitte seinen Präsidenten und sein Präsidium auf zwei Jahre. Der Ausschuß wählt aus seiner Mitte seinen Präsidenten und sein Präsidium auf zweieinhalb Jahre. Er gibt sich eine Geschäftsordnung. Er gibt sich eine Geschäftsordnung. Der Ausschuß wird von seinem Präsidenten auf Antrag des Rates oder der Kommission einberufen. Er kann auch von sich aus zusammentre- ten. Der Ausschuß wird von seinem Präsidenten einberufen. Artikel 261 (ex-Artikel 197) Artikel 261 Der Ausschuß umfaßt fachliche Gruppen für die Hauptsachgebiete dieses Vertrags. Der Ausschuß umfaßt fachliche Gruppen für die Hauptsachgebiete dieses Vertrags. Die fachlichen Gruppen werden im Rahmen des allgemeinen Zustän- digkeitsbereichs des Ausschusses tätig. Sie können nicht unabhängig vom Ausschuß gehört werden. Innerhalb des Ausschusses können ferner Unterausschüsse eingesetzt werden; diese haben über bestimmte Fragen oder auf bestimmten Gebieten Entwürfe von Stellungnahmen zur Beratung im Ausschuß auszuarbeiten. Die Geschäftsordnung bestimmt die Art und Weise der Zusammenset- zung und regelt die Zuständigkeit der fachlichen Gruppen und Unterausschüsse. Der Ausschuß legt die Modalitäten für die Abwicklung seiner Arbeiten fest. Er trifft Vorkehrungen, um im Rahmen der Ausarbeitung seiner Stellungnahmen die Meinung der verschiedenen Gruppen wirt- schaftlicher und sozialer Ausrichtung, die auf europäischer Ebene die organisierte Zivilgesellschaft repräsentieren, einzuholen. Artikel 262 (ex-Artikel 198) Artikel 262 Der Ausschuß muß vom Rat oder der Kommission in den in diesem Vertrag vorgesehenen Fällen gehört werden. Er kann von diesen Organen in allen Fällen gehört werden, in denen diese es für zweckmäßig erachten. Er kann von sich aus eine Stellungnahme in den Fällen abgeben, in denen er dies für zweckmäßig erachtet. Wenn der Rat oder die Kommission es für notwendig erachten, setzen sie dem Ausschuß für die Vorlage seiner Stellungnahme eine Frist; diese beträgt mindestens einen Monat, vom Eingang der Mitteilung beim Präsidenten des Ausschusses an gerechnet. Nach Ablauf der Frist kann das Fehlen einer Stellungnahme unberücksichtigt bleiben. Der Ausschuß muß vom Rat oder der Kommission in den in diesem Vertrag vorgesehenen Fällen gehört werden. Der Ausschuß gibt, wenn er dies für zweckmäßig erachtet, eine Stellungnahme zu einem legislativen Vorschlag der Kommission oder zu jeder anderen Frage ab. Der Ausschuß kann außerdem vom Parlament, vom Rat oder von der Kommission gehört werden. Wenn das Europäische Parlament, der Rat oder die Kommission es für notwendig erachten, setzen sie dem Ausschuß für die Vorlage seiner Stellungnahme eine Frist; diese beträgt mindestens einen Monat, vom Eingang der Mitteilung beim Präsidenten des Ausschusses an gerechnet. Nach Ablauf der Frist kann das Fehlen einer Stellungnahme unberücksichtigt bleiben. Die Stellungnahme des Ausschusses und der zuständigen fachlichen Gruppe sowie ein Bericht über die Beratungen werden dem Rat und der Kommission übermittelt. Die Stellungnahme des Ausschusses sowie ein Bericht über die Beratungen werden dem Europäischen Parlament, dem Rat und der Kommission übermittelt. Der Ausschuß kann vom Europäischen Parlament gehört werden. Die Organe setzen den Ausschuß davon in Kenntnis, inwieweit sie die erbetene Stellungnahme berücksichtigt haben. Brüssel, den 1. März 2000. Die Präsidentin des Wirtschafts- und Sozialausschusses Beatrice RANGONI MACHIAVELLI C 117/32 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 26. 4. 2000 ANHANG zur Stellungnahme des Wirtschafts- und Sozialausschusses Der nachstehende A¨ nderungsantrag, auf den mehr als ein Viertel der abgegebenen Stimmen als Ja-Stimmen entfielen, wurde im Verlauf der Beratungen abgelehnt: A¨ nderungsantrag von Herrn Malosse, Frau Pari, Herrn Rodrı´guez Garcı´a Caro und Herrn Vever Ziffer 2. , 2. Absatz Absatz wie folgt umformulieren: „Der Ausschuß zählt derzeit 222 Vertreter der Arbeitnehmer, der Arbeitgeber, der Landwirte, der Verkehrsunterneh- mer, der KMU, des Handwerks, der freien Berufe, der Genossenschaften, der Verbraucher, der Umweltschützer sowie der Wohlfahrts-, der Familien- und der Jugendverbände. Die zahlenmäßige Vertretung ist je nach Mitgliedstaat unterschiedlich. Viele Ausschußmitglieder sind auch in repräsentativen, von den EU-Institutionen anerkannten europäischen Organisationen tätig und tragen dort Verantwortung. Der Ausschuß ist daher eine nicht politische Versammlung, die über weitreichende Erfahrung und einen anerkannt großen Sachverstand verfügt. “ Abstimmungsergebnis Ja-Stimmen: 47, Nein-Stimmen: 100, Stimmenthaltungen: 12


title: Συμπληρωματική συνεισφορά της Επιτροπής στη Διακυβερνητική Διάσκεψη για τη θεσμική μεταρρύθμιση - Η μεταρρύθμιση του κοινοτικού δικαιοδοτικού συστήματος

eurovoc_concepts:
Court of Justice of the European Union
General Court (EU)
application of EU law
institutional reform
jurisdiction

formats: html pdf

text: ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ Βρυξέλλες , 1. 3. 2000 τελικό COM(2000) 109 Συµπληρωµατική συνεισφορά της Επιτροπής στη ∆ιακυβερνητική ∆ιάσκεψη για τη θεσµική µεταρρύθµιση Η µεταρρύθµιση του κοινοτικού δικαιοδοτικού συστήµατος Συµπληρωµατική συνεισφορά της Επιτροπής στη ∆ιακυβερνητική ∆ιάσκεψη για τη θεσµική µεταρρύθµιση Η µεταρρύθµιση του κοινοτικού δικαιοδοτικού συστήµατος Εισαγωγή. , Η Επιτροπή θεωρεί ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει οικοδοµηθεί και θα συνεχίσει να οικοδοµείται ως κοινότητα δικαίου που υπάγονται σε αυτή την πρέπει να µπορούν να βασίζονται σε ένα δικαιοδοτικό σύστηµα το οποίο κοινότητα δικαίου να εγγυάται τη δίκαιη συνεπή και αποτελεσµατική εφαρµογή του κοινοτικού δικαίου Οι ευρωπαίοι πολίτες. Προσαρµογή των Η Επιτροπή « προς τη ∆ιακυβερνητική ∆ιάσκεψη θεσµικών οργάνων για την επίτευξη της διεύρυνσης , » ανακοίνωσε την ειδική συνεισφορά της σχετικά µε τη µεταρρύθµιση του δικαιοδοτικού συστήµατος στη γνωµοδότησή της , ης Ιανουαρίου µε τίτλο 2000, της 26 , , ,. Οµάδα Προβληµατισµού Για την προετοιµασία της µεταρρύθµισης αυτής συστάθηκε από την Επιτροπή τον Μάιο του η οποία αποτελείται από πρώην µέλη του ∆ικαστηρίου και 1999 , που διαθέτουν συγκεκριµένη του Πρωτοδικείου και από εµπειρογνώµονες υψηλού επιπέδου , πείρα στο κοινοτικό δίκαιο και η οποία είχε ως στόχο τη µελέτη των λύσεων που θα Η έκθεση της µπορούσαν να εφαρµοστούν τόσο βραχυπρόθεσµα όσο και µακροπρόθεσµα Οµάδας που διαβιβάσθηκε στον Πρόεδρο της Επιτροπής στις 2000, , αποτέλεσε πηγή έµπνευσης για την Επιτροπή όσον αφορά πολλά σηµεία των προτάσεών της. Φεβρουαρίου 4 ,. Η αναγκαιότητα φιλόδοξης µεταρρύθµισης I. Το ∆ικαστήριο αποτελεί ουσιώδη θεσµικό όργανο της Ένωσης διότι εξασφαλίζει την τήρηση της του δικαίου κατά την ερµηνεία και την εφαρµογή της παρούσας Συνθήκης συνθήκης ΕΚ άρθρο Με την Ενιαία Πράξη προσαρτήθηκε στο ∆ικαστήριο το Πρωτοδικείο ( 220. ). , πρέπει να διασφαλισθεί η αποτελεσµατικότητα του Στο πλαίσιο της διευρυµένης Ένωσης κοινοτικού δικαιοδοτικού συστήµατος και η συνοχή της νοµολογίας του στοιχεία απαραίτητα για την οµοιόµορφη εφαρµογή του κοινοτικού δικαίου σε µια περισσότερο διαφοροποιηµένη Ευρώπη Η διεύρυνση της Ένωσης θα προκαλέσει αύξηση των διαφορών. τόσο από ποσοτική όσο και από ποιοτική άποψη διότι τα δικαστήρια των νέων κρατών Για αυτό το λόγο θα πρέπει να µελών πρέπει να εξοικειωθούν µε το κοινοτικό δίκαιο. συνεκτιµηθούν ορισµένες παράµετροι κυρίως η ανάγκη εγγύησης της αποτελεσµατικής δικαιοδοτικής προστασίας και η διατήρηση της ποιότητας και της συνοχής της νοµολογίας καθώς και η τήρησή της σε όλη την επικράτεια της Ένωσης , ,. 2 Ήδη σήµερα µε δεκαπέντε κράτη µέλη οι κοινοτικές δικαστικές στατιστικές υποδηλώνουν ότι το ∆ικαστήριο και το Πρωτοδικείο αντιµετωπίζουν όλο και περισσότερες δυσκολίες κατά την εκπλήρωση της αποστολής τους ,. Η κατάσταση αυτή που προκύπτει κυρίως από τη συνεχή αύξηση των κοινοτικών διαφορών διπλασιασµός του των προδικαστικών παραποµπών σε εννέα έτη αύξηση κατά 1, ( έχει ως αριθµού των προσφυγών που κατατίθενται στο Πρωτοδικείο σε επτά έτη αποτέλεσµα τις υπερβολικές καθυστερήσεις στην εκδίκαση και τη σηµαντική αύξηση του 3 αριθµού υποθέσεων που αναµένουν την εκδίκασή τους 4. 87 % 2) ∆έκα έτη µετά την ίδρυση του Πρωτοδικείου διαπιστώνεται ότι οι σηµερινές δοµές δεν είναι οι δέουσες και ότι επιβάλλεται ευρεία µεταρρύθµιση ειδάλλως θα τεθεί σε κίνδυνο η Κοινότητα ως κοινότητα δικαίου ,. , παρά τις προσπάθειες που καταβάλλονται οι προθεσµίες εκδίκασης του ∆ικαστηρίου και του Πρωτοδικείου , Πράγµατι όπως , προκύπτουν από τις στατιστικές που καταρτίζονται από τα κοινοτικά δικαιοδοτικά όργανα , τα δικαστήρια αυτά έχουν αποδεικνύουν ότι εφεξής προσεγγίσει τα ανώτατα όρια της ικανότητάς τους όσον αφορά την εκδίκαση υποθέσεων Μετά τη διεύρυνση τα εν λόγω όργανα δεν θα µπορούν να αντιµετωπίσουν , εντός ευλόγων προθεσµιών Η εν λόγω κατάσταση. και µάλιστα δέκα έτη µόνο µετά την έναρξη είναι ανησυχητική σε µια κοινότητα δικαίου , λειτουργίας του Πρωτοδικείου και στις παραµονές της προσεχούς διεύρυνσης. την αύξηση του φόρτου εργασίας τους. , , Η Επιτροπή προτείνει τον επαναπροσδιορισµό κατ αρχήν της δοµής των δικαιοδοτικών αρµοδιοτήτων στο µέτρο που η υπάρχουσα δοµή δεν επιτρέπει εφεξής ούτε στο ∆ικαστήριο ούτε στο Πρωτοδικείο την εκπλήρωση των καθηκόντων τους µε ικανοποιητικούς όρους. Κατόπιν θα πρέπει να µελετηθεί η σύνθεση και η λειτουργία των κοινοτικών δικαιοδοτικών οργάνων ανάλογα µε το αντίστοιχο φόρτο εργασίας του ∆ικαστηρίου και του Πρωτοδικείου. Η Επιτροπή θεωρεί ότι ο αριθµός των δικαστών πρέπει να ανταποκρίνεται πριν απ όλα στις ’ ανάγκες των δικαιοδοτικών οργάνων ’ ,. II. Η διευκρίνιση και η επαναδιανοµή των δικαιοδοτικών αρµοδιοτήτων στο πλαίσιο ευέλικτης δοµής Η Επιτροπή εκτιµά ότι η παρούσα συµφόρηση του ∆ικαστηρίου και του Πρωτοδικείου θα µπορούσε να µειωθεί σηµαντικά κυρίως χάρη στη λήψη τριών κατηγοριών µέτρων , : • στη διευκρίνιση του ρόλου του ∆ικαστηρίου και των δικαστηρίων των κρατών διαδικασίας µελών ώστε αυτά να αναλάβουν ευθύνες κατά το χειρισµό της προδικαστικών ερωτηµάτων , 1998 µήνες κατά µέσο όρο για το Πρωτοδικείο εκκρεµείς υποθέσεις στο τέλος του 1993, 748 εκκρεµείς υποθέσεις στο τέλος του 1998· εκκρεµείς υποθέσεις στο τέλος του 1992, 1007 προδικαστικές παραποµπές το προσφυγές το το το 1990, 264 1992, 238 µήνες κατά µέσο όρο για το ∆ικαστήριο εκκρεµείς υποθέσεις στο τέλος του 1998 , 30 1 141 2 116 3 21 4 ∆ικαστήριο Πρωτοδικείο : 433 : 171 1998. 3 στη νέα κατανοµή των αρµοδιοτήτων µεταξύ του ∆ικαστηρίου και του Πρωτοδικείου στον τοµέα των άµεσων προσφυγών ώστε να περιορισθεί η παρέµβαση του ∆ικαστηρίου στα θέµατα που ως ανώτατου δικαιοδοτικού οργάνου της Ένωσης κρίνονται ουσιώδη για την κοινοτική τάξη και να χορηγηθεί στο Πρωτοδικείο κατ αρχήν η γενική αρµοδιότητα για τον τοµέα αυτό ’ , , , στη µείωση του φόρτου εργασίας του ∆ικαστηρίου και του Πρωτοδικείου στο πλαίσιο ορισµένων ειδικών διαφορών. Η διαδικασία των προδικαστικών ερωτηµάτων • • α. Η αρµοδιότητα του ∆ικαστηρίου (i) Η διαδικασία των προδικαστικών ερωτηµάτων αποτελεί χωρίς αµφιβολία τον θεµέλιο λίθο του ευρωπαϊκού οικοδοµήµατος Σαράντα έτη πείρας αποδεικνύουν ότι αποτελεί στην πράξη το πιο αποτελεσµατικό µέσο για τη διασφάλιση της οµοιόµορφης εφαρµογής του κοινοτικού δικαίου σε όλη την επικράτεια της Ένωσης και ότι αποτελεί εξαιρετικό παράγοντα ένταξης , χάρη στον απλό και άµεσο διάλογο που εγκαινιάζει µεταξύ κάθε εθνικού δικαστηρίου και Η Επιτροπή εκτιµά ότι η ρυθµιστική αυτή αποστολή που είναι ουσιώδης του ∆ικαστηρίου για την κοινοτική τάξη θα πρέπει εφεξής να υπάγεται κατ αρχήν στην αποκλειστική αρµοδιότητα του ∆ικαστηρίου ’. Ωστόσο κατ ’ εξαίρεση προτείνει την Η Οµάδα Προβληµατισµού συµµερίζεται την άποψη αυτή. της συνθήκης ΕΚ ώστε παράγραφος κατάργηση της τελευταίας φράσης του άρθρου 1, η εκδίκαση από το Πρωτοδικείο προδικαστικών να καταστεί δυνατή , Η Οµάδα ερωτηµάτων που αφορούν πολύ εξειδικευµένους τοµείς του κοινοτικού δικαίου εκτιµά πράγµατι ότι οι ειδικές διαφορές θα έπρεπε να ανατεθούν στο σύνολό τους , συµπεριλαµβανοµένων των προδικαστικών ερωτηµάτων στο Πρωτοδικείο και ότι το , ως ανώτατο δικαιοδοτικό όργανο της Ένωσης ∆ικαστήριο θα έπρεπε να παρεµβαίνει , , ενδεχοµένως που θα ασκούνται από την Επιτροπή µόνο στο πλαίσιο προσφυγών υπέρ του νόµου 225, 5. , , , , 6. Η πρόταση αυτή πρέπει να µελετηθεί σύµφωνα µε τις ειδικές αλλαγές των αρµοδιοτήτων που όπως για παράδειγµα οι διαφορές θα προβλεφθούν ενδεχοµένως για ορισµένες διαφορές , σχετικά µε την πνευµατική ιδιοκτησία. Η διευκρίνιση του ρόλου του ∆ικαστηρίου και των εθνικών δικαστηρίων (ii) Προκειµένου να διατηρηθεί η αποτελεσµατικότητα της προδικαστικής διαδικασίας πρέπει το , ∆ικαστήριο να µπορεί να επικεντρώνεται στα πράγµατι νέα προδικαστικά ερωτήµατα και να αποφαίνεται εντός βραχύτερων προθεσµιών η Επιτροπή κρίνει. απαραίτητη την τροποποίηση του άρθρου της Συνθήκης προκειµένου να διευκρινισθεί η κατανοµή των αρµοδιοτήτων µεταξύ του ∆ικαστηρίου και των εθνικών δικαστηρίων Για αυτό το λόγο , πρώην άρθρο 234 ( 177). 5 6 Όπως το δικαίωµα πνευµατικής ιδιοκτησίας Όπως προβλέπει για παράδειγµα το άρθρο σήµατα διπλώµατα ευρεσιτεχνίας , παράγραφος της συνθήκης. 3, ( 68, σχέδια και υποδείγµατα. ). 4 Επί του παρόντος Η προτεινόµενη πρώτη τροποποίηση αποβλέπει στην ανάληψη ευθυνών από τα εθνικά 1. δικαστήρια κατά τη λειτουργία τους ως τακτικών δικαστηρίων όσον αφορά τα κοινοτικά ζητήµατα η λειτουργία αυτή των εθνικών δικαστηρίων δεν. Υποδηλώνεται µόνο από τη συνδυασµένη ανάγνωση των ορίζεται ρητά στη Συνθήκη η παράλειψη αυτή πρέπει να διορθωθεί µε τη ρητή άρθρων της Εποµένως και , διασαφήνιση στην αρχή του άρθρου ότι εναπόκειται σε πρώτο βαθµό στα εθνικά δικαστήρια να εφαρµόσουν το κοινοτικό δίκαιο στις διαφορές τις οποίες εκδικάζουν και ότι έχουν τη δυνατότητα να απευθύνονται στο ∆ικαστήριο σε περιπτώσεις όπου ένα ειδικό πρόβληµα ερµηνείας τίθεται σε αυτά 240. 234 234 ,. Στο ίδιο πνεύµα , του άρθρου θα µπορούσε να προβλεφθεί η τροποποίηση του εδαφίου 2. προκειµένου να κληθούν τα εθνικά δικαστήρια που δεν δικάζουν σε τελευταίο βαθµό να 234 διευκρινίζουν τους λόγους για τους οποίους αµφιβάλλουν για τη σηµασία των κοινοτικών κανόνων που διέπουν τις διαφορές τις οποίες πρέπει να επιλύσουν µε αποτέλεσµα να θεωρούν απαραίτητη την υποβολή προδικαστικού ερωτήµατος στο ∆ικαστήριο Στον κανονισµό διαδικασίας θα µπορούσαν να προβλεφθούν τα απαραίτητα συνοδευτικά στοιχεία της διάταξης αυτής 2. Στο πλαίσιο της διευκρίνισης αυτής , ο κανόνας που καθορίζεται από τη νοµολογία , 3. 234, αµφιβολίας ως προς το κύρος κοινοτικής πράξης απευθύνεται στο ∆ικαστήριο τέλος µοιάζει αναγκαίο να ενσωµατωθεί στο άρθρο σύµφωνα µε τον οποίο σε περίπτωση κάθε εθνικό δικαστήριο οφείλει να διότι αυτό µόνο µπορεί να ελέγχει την κοινοτική νοµιµότητα. , , 234, Η Επιτροπή εκτιµά ότι δεν πρέπει να υπάρχει ευελιξία ως προς την υποχρέωση παραποµπής εκ µέρους των δικαστηρίων τελευταίου βαθµού η οποία προς το παρόν , δηλαδή να απαιτείται από τα τρίτο εδάφιο της συνθήκης εγγράφεται στο άρθρο δικαστήρια αυτά να υποβάλλουν ερώτηµα στο ∆ικαστήριο µόνο όταν το ερώτηµα έχει µείζονα σηµασία για το κοινοτικό δίκαιο και εάν µετά την εξέταση από τα κατώτερα εξακολουθεί να υφίσταται εύλογη αµφιβολία για την απάντηση που πρέπει να δικαστήρια Η Επιτροπή εκτιµά ότι τα πλεονεκτήµατα ανάλογης ευελιξίας ως προς την υποχρέωση δοθεί. από την άποψη του φόρτου εργασίας του παραποµπής θα ήταν πολύ περιορισµένα 7, ενώ οι κίνδυνοι για την οµοιόµορφη εφαρµογή του κοινοτικού δικαίου θα ήταν ∆ικαστηρίου , η Επιτροπή θεωρεί ιδίως λόγω της προοπτικής της διεύρυνσης πραγµατικοί , απαραίτητη τη διατήρηση της παρούσας διατύπωσης του άρθρου της τα περιθώρια ευελιξίας που έχουν καθιερωθεί από τη Όπως είναι σαφές Συνθήκης. νοµολογία του ∆ικαστηρίου εξακολουθούν να εφαρµόζονται τρίτο εδάφιο Εποµένως , 234, , ,. , , 8. η Επιτροπή αναρωτιέται αν θα έπρεπε να υπάρξει εναρµόνιση των διαδικασιών Επιπλέον υποβολής προδικαστικών ερωτηµάτων που αφορούν τους τοµείς της ελεύθερης κυκλοφορίας των προσώπων µε τη συνήθη διαδικασία Τίτλος , ( IV). Το σχέδιο διατύπωσης για το άρθρο επισυνάπτεται στο παράρτηµα. 234 7 8 Τα τρία τέταρτα των προδικαστικών ερωτηµάτων υποβάλλονται από τα κατώτερα δικαστήρια. σ Υπόθεση Συλλογή της CILFIT 6. 10. 1982, 982. 3415. 5 β Οι άµεσες προσφυγές ∆ικαστηρίου και του Πρωτοδικείου :. νέα κατανοµή των αρµοδιοτήτων µεταξύ του , Επί του παρόντος το ∆ικαστήριο αποφαίνεται για τις άµεσες προσφυγές που κατατίθενται από τα κράτη µέλη και τα όργανα ενώ το Πρωτοδικείο από την πλευρά του αποφαίνεται για Το ∆ικαστήριο ήδη έχει σηµειώσει την τις προσφυγές των φυσικών και νοµικών προσώπων άσκοπη επανάληψη και την επιβάρυνση της διαδικασίας που προκαλεί η ανάλογη κατανοµή και ζήτησε σε ορισµένους τοµείς οι άµεσες προσφυγές να εκδικάζονται αποκλειστικά από το Πρωτοδικείο. ,. Η Επιτροπή θεωρεί ότι η προσέγγιση αυτή θα πρέπει να επεκταθεί στο σύνολο των άµεσων προσφυγών προκειµένου να δοθεί στο Πρωτοδικείο κατ αρχήν γενική αρµοδιότητα στον ’ τοµέα αυτό και να υποβάλλονται στην κρίση του ∆ικαστηρίου µόνο τα ουσιώδη ερωτήµατα για την καλή λειτουργία της Κοινότητας τα οποία εκ του λόγου αυτού , απαιτούν την παρέµβασή του ως ανώτατου δικαιοδοτικού οργάνου της Ένωσης. για διοργανικές Πρόκειται κυρίως για προσφυγές λόγω παράλειψης κράτους µέλους , για προσφυγές που ασκούνται κατά κανονιστικών πράξεων γενικής εµβέλειας ή προσφυγές , αφορούν ορισµένους τοµείς όπως τα θεµελιώδη δικαιώµατα και το άρθρο της Συνθήκης , οι ενισχυµένες συνεργασίες της συνθήκης ΕΚ και ο , της ΣΕΕ τίτλος ο προϋπολογισµός ο τίτλος η ΟΝΕ 309 IV , , VI. 9 Η µεταφορά ενός µεγάλου µέρους των άµεσων προσφυγών στην αρµοδιότητα του Πρωτοδικείου θα συµβάλλει στη σηµαντική µείωση του φόρτου εργασίας του ∆ικαστηρίου , µόνο εάν συνοδεύεται από τροποποίηση του σηµερινού καθεστώτος διαδικασιών αναίρεσης κατά των αποφάσεων του Πρωτοδικείου Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι αναιρέσεις θα έπρεπε. από εδώ και στο εξής να υπόκεινται στην προηγούµενη διαδικασία επιλογής σύµφωνα µε τις λεπτοµέρειες που θα διευκρινισθούν φιλτράρισµα (« στο Πρωτόκολλο για το Καθεστώς του ∆ικαστηρίου ») από το ∆ικαστήριο ,. ,. 2, 225, παράγραφος προσαρτήθηκε είχε λόγο ύπαρξης στο µέτρο που Η τροποποίηση της κατανοµής των αρµοδιοτήτων µεταξύ του ∆ικαστηρίου και του Πρωτοδικείου στον τοµέα των άµεσων προσφυγών θα µπορούσε να πραγµατοποιηθεί στο πλαίσιο του άρθρου µε τη δέουσα τροποποίηση των της Συνθήκης Η διάταξη αυτή που εξουσιοδοτεί το Συµβούλιο να καθορίζει τις προσφυγές που όρων του ανατίθενται στο Πρωτοδικείο µετά από αίτηση του ∆ικαστηρίου και διαβούλευση µε την µε τη λογική που ίσχυε Επιτροπή και το Κοινοβούλιο , τότε την 10 » να εκχωρήσει ορισµένες από τις αρµοδιότητές του στο Πρωτοδικείο κατάλληλη στιγµή αυτό χρειάζεται επανασχεδιασµός του δικαιοδοτικού συστήµατος στο σύνολο του Σήµερα , µε την κατανοµή των αρµοδιοτήτων ώστε το ∆ικαστήριο να αποτελέσει πραγµατικά το µε αυτόνοµο πια καθεστώς ανώτατο δικαιοδοτικό όργανο της Ένωσης και το Πρωτοδικείο , , πρέπει η πράξη Εποµένως να έχει γενική αρµοδιότητα ως τακτικό δικαιοδοτικό όργανο. παράγωγου δικαίου µε την οποία θα γίνει η νέα κατανοµή των αρµοδιοτήτων να εγκριθεί σύµφωνα µε τη νοµοθετική διαδικασία η οποία προβλέπει τη διαβούλευση µε το ∆ικαστήριο , και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ένα Πρωτοδικείο στο ∆ικαστήριο και επιτράπηκε στο τελευταίο , «. , , , , ,. 9 10 Επίσης διατηρούνται στην αποκλειστική αρµοδιότητα του ∆ικαστηρίου οι αιτήσεις γνωµοδότησης του της συνθήκης ΕΚ καθώς και οι αιτήσεις διευθέτησης διαφορών που της ΣΕΕ. Όπως σηµειώνεται στο κείµενο του άρθρου άρθρου 300 ( προβλέπονται στο άρθρο παράγραφος 228) 35 πρώην 225, 1. 6 , , η Επιτροπή θεωρεί χρήσιµη την εξέταση όπως σηµειώνει και η έκθεση της Οµάδας Τέλος του θέµατος της µεταρρύθµισης της διαδικασίας παράλειψης κράτους Προβληµατισµού κυρίως για τις στοιχειοθετηµένες περιπτώσεις µη µεταφοράς στο εθνικό δίκαιο των µέλους , κοινοτικών κειµένων Η πρόταση της Οµάδας Προβληµατισµού βασίζεται στη διαπίστωση ότι µεγάλο µέρος και δη η πλειοψηφία των προσφυγών που ασκούνται ενώπιον του ∆ικαστηρίου στο πλαίσιο του άρθρου αφορούν παραλείψεις αυτού του είδους οι οποίες δεν αµφισβητούνται πραγµατικά από τα κράτη µέλη της συνθήκης 226. , , ,. Θα ήταν δυνατό είδος παράλειψης να διαπιστώνεται µε απόφαση της Επιτροπής να αποτελέσει αντικείµενο προσφυγής για ακύρωση εκ µέρους των κρατών µελών σύµφωνα µε το υπόδειγµα του άρθρου αυτό το η οποία στη συνέχεια µπορεί της συνθήκης ΕΚΑΧ 88 , , ,. Σχετικά µε το θέµα αυτό πρέπει να διεξαχθεί εµπεριστατωµένος προβληµατισµός βάσει όλων των παρόντων στοιχείων και κυρίως των παρακάτω δεδοµένων : αυτό το τόσο µεγάλο µέρος προσφυγών για παράλειψη που δεν αµφισβητούνται πραγµατικά µετά το τέλος της διαδικασίας που προηγείται της προσφυγής στο ∆ικαστήριο υποδηλώνει τις δυσκολίες διασφάλισης της τήρησης του κοινοτικού δικαίου ακόµα και σε απλές υποθέσεις , , · ο διοικητικός φόρτος που παρόµοιες µεταφράσεις. ) τις παρά όλες προσφυγές προκαλούν στο ∆ικαστήριο είναι δυσανάλογος , διαδικαστικές ελαφρύνσεις που µπορούν να εφαρµοστούν για την ταχεία διευθέτηση αυτού του είδους υποθέσεων διαχείριση φακέλων ( , , η κοινοτική δικαιοδοσία που θα αντιµετωπίσει την αναπόφευκτη αύξηση των θα έπρεπε να επικεντρωθεί σε , για των παραλείψεων για µη µεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο των οδηγιών διαφορών λόγω της προσεχούς διεύρυνσης πραγµατικές διαφορές. παράδειγµα , εντός προβλεποµένων ηµεροµηνιών Θα µπορούσαµε να αρχίσουµε από την αφαίρεση , ,. 11 Η εξέταση των ειδικών διαφορών • • • γ. όπως κυρίως ο τοµέας του δικαίου των σηµάτων Η επέκταση των τοµέων εφαρµογής του κοινοτικού δικαίου σε πολύ εξειδικευµένους (i) των σχεδίων και των τοµείς , των φυτικών ποικιλιών και στο εγγύς µέλλον ο τοµέας των διπλωµάτων υποδειγµάτων , λαµβανοµένου υπόψη οδηγεί την Οµάδα Προβληµατισµού στη σκέψη ότι ευρεσιτεχνίας , του όγκου των διαφορών που οι τοµείς αυτοί φαίνονται να προκαλούν θα έπρεπε αφενός να απαλλαχθεί το Πρωτοδικείο από την εκδίκαση αυτών των διαφορών και αφετέρου να στο οποίο ήδη ανατεθούν αυτές σε ειδικευµένα αυτόνοµα δικαστήρια παρατηρείται συµφόρηση δεν θα µπορούσε να αντιµετωπίσει την τριπλή αύξηση του φόρτου , εργασίας που θα προέκυπτε κυρίως από την παραπάνω προτεινόµενη επέκταση των αρµοδιοτήτών του στο σύνολο των άµεσων προσφυγών τη διεύρυνση και τη µαζική άφιξη , ειδικών διαφορών. Το Πρωτοδικείο 12, , ,. , Σηµ το οι προσφυγές για παράλειψη αντιπροσώπευαν το των άµεσων προσφυγών που προσφυγές για παράλειψη επί συνόλου άµεσων προσφυγών 80% οι προσφυγές που µπορούν να κατατεθούν στο Πρωτοδικείο 147 ). 11 12. : κατατίθενται στο ∆ικαστήριο 1998 Για τις διαφορές σχετικά µε τα σήµατα , υπολογίζονται σε ανά έτος (118 400. 7 • • ήτοι τις υπαλληλικές διαφορές Για την άµεση µείωση του φόρτου εργασίας του Πρωτοδικείου η Οµάδα Προβληµατισµού προτείνει την απαλλαγή του από τις διαφορές για τα σήµατα καθώς και από τις άλλες ειδικές διαφορές ,. η πρόταση αυτή σηµαίνει τη συγκέντρωση των Τµηµάτων Προσφυγών του Γραφείου του Αλικάντε σε ένα όργανο στο οποίο θα ανατεθεί το καθεστώς του δικαιοδοτικού οργάνου και το οποίο θα αποφαίνεται σε πρώτο βαθµό επί των προσφυγών που ασκούνται κατά των αποφάσεων των υπηρεσιών του Γραφείου του Αλικάντε Στο πλαίσιο των σηµάτων , ,. Στον τοµέα των υπαλληλικών διαφορών προτείνεται να υποστηριχθεί η πρόταση που διατυπώθηκε σχετικά από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το ∆ικαστήριο και η οποία αναφέρεται στη θέσπιση που θα είχε ως αποστολή τη συµφιλίωση των µερών πριν την έκδοση απόφασης και στο οποίο θα παραχωρούνταν επίσης το καθεστώς του ανεξάρτητου δικαστηρίου ∆ιοργανικού Τµήµατος Προσφυγών « » 13. Οι αποφάσεις αυτών των νέων δικαιοδοτικών οργάνων θα µπορούσαν να αποτελέσουν αντικείµενο αναιρέσεων που θα περιορίζονται σε ζητήµατα δικαίου εκ µέρους των αντιδίκων ,. Η Επιτροπή πιστεύει ότι πρέπει να ανευρεθεί η κατάλληλη λύση για το σύνολο των ο όγκος των οποίων µπορεί πράγµατι να αποδειχθεί συντριπτικός για το (ii) ειδικών διαφορών , κοινοτικό δικαιοδοτικό σύστηµα. Με αυτή την προοπτική µπορούν να προβλεφθούν διάφορες λύσεις : 225, παράγραφος η αύξηση του αριθµού των δικαστών του Πρωτοδικείου. 1) δίδει στο Συµβούλιο την εξουσία να Το άρθρο 2, να αυξάνει τον αριθµό αποφασίζει τη σύνθεση του Πρωτοδικείου και κατά συνέπεια , των δικαστών πάνω από τον αριθµό των κρατών µελών Η Επιτροπή εκτιµά ότι. πρέπει να επαληθευθεί εάν µια απόφαση προς την κατεύθυνση αυτή αρκεί για να τουλάχιστον σε πρώτη φάση για τις συγκρατήσει το φόρτο του Πρωτοδικείου διαφορές για τα σήµατα της Συνθήκης , , 14. µια δεύτερη λύση θα µπορούσε να συνίσταται λαµβανοµένου υπόψη του 2) στην απαλλαγή του Πρωτοδικείου από την ειδικού χαρακτήρα αυτών των διαφορών αρµοδιότητά του ως δικαιοδοτικού οργάνου πρώτου βαθµού υπέρ ανεξάρτητων και ειδικευµένων δικαιοδοτικών οργάνων όπως προτείνει η Οµάδα Προβληµατισµού , , ,. Εάν αποφασισθεί η δηµιουργία ανάλογων δικαιοδοτικών οργάνων οι αναιρέσεις που , θα ασκηθούν κατά των αποφάσεων των οργάνων αυτών θα πρέπει να περιορίζονται φιλτραρίσµατος σε νοµικά ζητήµατα και να αποτελούν αντικείµενο της διαδικασίας « που αναφέρεται παραπάνω ». 13 14 Γεγονός που συνεπάγεται την κατάργηση του άρθρου πρώην της Συνθήκης και την τροποποίηση των αντίστοιχων διατάξεων του Κανονισµού Υπηρεσιακής Κατάστασης. Μία αίτηση που υποβλήθηκε για το σκοπό αυτό από το ∆ικαστήριο εκκρεµεί επί του παρόντος στο 236 ( 179) Συµβούλιο. 8 Η Οµάδα Προβληµατισµού προτείνει να ανατεθεί στο Πρωτοδικείο να αποφαίνεται επί αυτών των αναιρέσεων για τους ακόλουθους λόγους 15 η αρµοδιότητα , : • • • λαµβανοµένων υπόψη των σηµερινών του αρµοδιοτήτων το Πρωτοδικείο θα µπορούσε να ρυθµίζει µόνο του τη νοµολογία που θα καταρτιζόταν από τα νέα αυτά δικαιοδοτικά όργανα · , η νέα κατανοµή των αρµοδιοτήτων µεταξύ του ∆ικαστηρίου και του Πρωτοδικείου αποβλέπει στην απαλλαγή του τελευταίου από την εξέταση ερωτηµάτων αφενός εξειδικευµένων αφετέρου πολυάριθµων Ο όγκος των διαφορών. στον τοµέα της πνευµατικής ιδιοκτησίας προµηνύει στην πράξη µεγάλο αριθµό αναιρέσεων φιλτραρίσµατος « , παρά τη διαδικασία »· το ∆ικαστήριο θα διαδραµάτιζε το ρυθµιστικό του ρόλο όσον αφορά τη νοµολογία µε την ως µε καταλληλότερο τρόπο στο πλαίσιο των προσφυγών υπέρ του νόµου άσκησή τους χωρίς να τάσσεται προθεσµία για αυτή θεµατοφύλακα του κοινού συµφέροντος από την Επιτροπή , - - ,. να εξακολουθήσει να επαφίεται κατ Η Επιτροπή πιστεύει ότι η αρµοδιότητα στον τοµέα των αναιρέσεων θα πρέπει , προς το παρόν αρχήν στο ∆ικαστήριο ,. η οποία θα επιτρέπει Ωστόσο προτείνει την ενσωµάτωση διάταξης στη συνθήκη , , όταν αυτό καταστεί απαραίτητο τη µεταφορά του συνόλου των διαφορών που αφορούν τα θέµατα αυτά στα ειδικευµένα αυτόνοµα δικαιοδοτικά όργανα τα οποία αφενός ως πρωτοβάθµια και αφετέρου ως θα αποφαίνονταν δευτεροβάθµια δικαστήρια. κατά συνέπεια ’ , , , Πρέπει να σηµειωθεί ότι εάν επιλεχθεί η τελευταία αυτή λύση , το ∆ικαστήριο 3) θα διατηρήσει στο θέµα αυτό την αρµοδιότητα να αποφαίνεται σε προδικαστικά αποµίµησης που υπόκεινται στα ερωτήµατα που αφορούν διαφορές παραποίησης εθνικά δικαστήρια /. , Η Επιτροπή εκτιµά ότι εφεξής στον τοµέα των κοινοτικών τίτλων πνευµατικής ιδιοκτησίας και κυρίως µε την προοπτική του µελλοντικού κοινοτικού διπλώµατος θα πρέπει να υπάρξει πρόβλεψη για τη δηµιουργία εξειδικευµένου κοινοτικού ευρεσιτεχνίας το οποίο θα έχει αρµοδιότητα για τις διαφορές που αφορούν τόσο το δικαιοδοτικού οργάνου κύρος του κοινοτικού διπλώµατος ευρεσιτεχνίας όσο και την παραποίηση αποµίµησή του , / προκειµένου να διασφαλισθεί η νοµική ασφάλεια ενός ενιαίου τίτλου που παράγει αποτελέσµατα στο σύνολο της επικράτειας της Κοινότητας και να απαλλαγεί οριστικά το ∆ικαστήριο και το Πρωτοδικείο από όλες αυτές τις εξαιρετικά εξειδικευµένες διαφορές. , Εάν ανατεθεί σε εξειδικευµένο αυτόνοµο δικαιοδοτικό όργανο η αρµοδιότητα να η Επιτροπή πιστεύει ότι πρέπει να προβλεφθεί η (iii) αποφαίνεται επί των αναιρέσεων , δυνατότητα προσφυγής υπέρ του νόµου ενώπιον του ∆ικαστηρίου. 15 Που θα έπρεπε εποµένως να αλλάξει ονοµασία. 9 Σύνθεση του ∆ικαστηρίου , λειτουργία και διαδικασία Σύνθεση και λειτουργία του ∆ικαστηρίου και του Πρωτοδικείου III. α. , , , Λαµβανοµένων υπόψη των προσανατολισµών που προτείνονται παραπάνω , θα ασκεί από εδώ και στο εξής βαθµό για ορισµένες άµεσες προσφυγές της προδικαστικής διαδικασίας των αναιρέσεων και των προσφυγών υπέρ του νόµου 16. , αυτό θα αποκτήσει αυτόνοµο καθεστώς και η αρµοδιότητά Όσον αφορά το Πρωτοδικείο του θα επεκταθεί σε όλες τις άµεσες προσφυγές το ∆ικαστήριο εκτός από την αρµοδιότητά του σε πρώτο και τελευταίο κυρίως ρυθµιστική αποστολή της νοµολογίας µέσω τρόπο ώστε. Ο αριθµός των δικαστών του Πρωτοδικείου θα πρέπει να καθορισθεί ανάλογα µε τις νέες να διασφαλισθεί η αρµοδιότητες που θα ανατεθούν σε αυτό αποτελεσµατικότητά του Ο αριθµός αυτός πρέπει να είναι ανεξάρτητος από τον αριθµό των κρατών µελών. η οποία αναγνώρισε τη διπλή η Οµάδα Προβληµατισµού Όσον αφορά το ∆ικαστήριο απαίτηση αφενός της αντιπροσώπευσης διαφορετικών εννόµων τάξεων και της απαραίτητης αποτελεσµατικότητας του κοινοτικού δικαιοδοτικού συστήµατος προσπάθησε να επιλύσει , την εξίσωση αυτή προτείνοντας τη διατήρηση του κανόνα ένας δικαστής ανά κράτος « συνοδευόµενου από τον αυστηρό περιορισµό του αριθµού των µελών της µέλος », και την απαραίτητη επιβολή ιεραρχίας στο ∆ικαστήριο ολοµέλειας , αποτελούµενης από τον Πρόεδρό του ο οποίος επικουρείται από τους Προέδρους των Τµηµάτων δικαστές το ανώτερο (13 µε ) , , , ,. 17. Ο περιορισµός του αριθµού των δικαστών του ∆ικαστηρίου σε ανώτατο όριο θα συνιστούσε εναλλακτική λύση που θα διασφάλιζε επίσης την αποτελεσµατικότητα και τη Η αύξηση των µελών του ∆ικαστηρίου θα συνοδευόταν πράγµατι συνέχεια της νοµολογίας. από αύξηση των Τµηµάτών του αυτού του είδους η εξέλιξη θα µπορούσε να. παρουσιάζει κινδύνους για την ορθή εκπλήρωση της αποστολής του κατ ’ Όµως 13 ,. , θα µπορούσαν να προβλεφθούν και άλλες εναλλακτικές λύσεις. Επίσης Κατά τη διάρκεια της διάσκεψης θα πρέπει να µελετηθούν όλα τα προαναφερόµενα ζητήµατα σφαιρικά και πρέπει να διασφαλίζεται ότι οι αποφάσεις του εµπεριστατωµένα. ∆ικαστηρίου χαίρουν της δέουσας αποδοχής γεγονός σηµαντικό για τη διατήρηση του πρέπει να ληφθούν υπόψη οι επιλογές που θα στηριχθούν από τη Επίσης κύρους του ∆ιάσκεψη για τη δοµή όλων των κοινοτικών θεσµικών οργάνων. Σε κάθε περίπτωση ,. , , Η Επιτροπή στηρίζει την πρόταση της Οµάδας Προβληµατισµού για τη µείωση του αριθµού των Γενικών Εισαγγελέων του ∆ικαστηρίου. , πρέπει να εξετασθούν οι υπόλοιπες προτάσεις της Οµάδας σχετικά µε τη διάρκεια Επίσης της θητείας των µελών του δικαιοδοτικού οργάνου και τις λεπτοµέρειες του διορισµού τους από το Συµβούλιο. Βλέπε την υποσηµείωση στη σελίδα Επίσης 9. 16 17 , νοµολογίας. θα έπρεπε να επιλεγεί για το Πρωτοδικείο ανάλογος µηχανισµός για να διασφαλισθεί η συνοχή της 10 Προκειµένου για το διορισµό των µελών του ∆ικαστηρίου και του Πρωτοδικείου η Επιτροπή εκτιµά ως θετική την εξέταση της δυνατότητας θέσπισης από το Συµβούλιο ενός συστήµατος το οποίο θα διασφαλίζει την ποιότητα των νοµικών τους ικανοτήτων και εάν είναι δυνατό τη δυνατότητα επιλογής τους από καταλόγους µε περισσότερα ονόµατα που προτείνονται από τα κράτη µέλη ,. Η Επιτροπή προτείνει τη λήψη αποφάσεων για το διορισµό των µελών του ∆ικαστηρίου και του Πρωτοδικείου µε ειδική πλειοψηφία. β. Οι κανονισµοί διαδικασίας του ∆ικαστηρίου και του Πρωτοδικείου Η Επιτροπή εκτιµά ότι οι κανονισµοί διαδικασίας του ∆ικαστηρίου και του Πρωτοδικείου θα πρέπει να θεσπίζονται σύµφωνα µε τις λεπτοµέρειες έγκρισης των κωδίκων νόµων Η Επιτροπή προτείνει οι προαναφερόµενοι κανονισµοί δικονοµίας στα κράτη µέλη. διαδικασίας να εγκρίνονται από το Συµβούλιο το οποίο θα αποφασίζει µε ειδική πλειοψηφία στο πλαίσιο πρωτοβουλίας που θα εναπόκειται τόσο στην Επιτροπή µετά από διαβούλευση µε το ∆ικαστήριο , όσο και στο ∆ικαστήριο µετά από διαβούλευση µε την Επιτροπή. και να γίνει σαφής Επίσης διάκριση µεταξύ των διατάξεων που πρέπει να διατηρηθούν στον Οργανισµό του ∆ικαστηρίου και αυτές που αντίθετα πρέπει να παραµείνουν στον κανονισµό διαδικασίας. θα έπρεπε να καταργηθεί το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 245 / , , , Τέλος , η Επιτροπή προτείνει στη ∆ιάσκεψη *** : • • • • • τη διευκρίνιση του ρόλου του ∆ικαστηρίου και των εθνικών δικαστηρίων προκειµένου αυτά τα τελευταία να αναλάβουν ευθύνες κατά τον χειρισµό της διαδικασίας προδικαστικών ερωτηµάτων , τη νέα κατανοµή των αρµοδιοτήτων µεταξύ του ∆ικαστηρίου και του ώστε να περιοριστεί η Πρωτοδικείου στον τοµέα των άµεσων προσφυγών στα παρέµβαση του ∆ικαστηρίου θέµατα που κρίνονται ουσιώδη για την κοινοτική τάξη και να χορηγηθεί στο Πρωτοδικείο κατ ως ανώτατου δικαιοδοτικού οργάνου της Ένωσης αρχήν γενική αρµοδιότητα στον τοµέα , , , ’ , την προσαρµογή της παρέµβασης του ∆ικαστηρίου και του Πρωτοδικείου στο πλαίσιο ορισµένων ειδικών διαφορών. την πρόβλεψη του διορισµού των δικαστών από το Συµβούλιο που αποφασίζει µε ειδική πλειοψηφία και ενός συστήµατος που θα επιτρέπει την επαλήθευση των υποψηφίων νοµικών , την εξέταση του θέµατος της µεταρρύθµισης της διαδικασίας λόγω παράλειψης κράτους µέλους προτεινόµενων ικανοτήτων των , τον καθορισµό της σύνθεσης του ∆ικαστηρίου και του Πρωτοδικείου ανάλογα µε το φόρτο των οργάνων αυτών. 11 Ισχύον κείµενο των συνθηκών ΆΡΘΡΟ ΣΕΕ 234 Σχέδιο τροποποίησης ΑΡΘΡΟ ΣΕΕ 234 1. 2. 3. 4. 5. : ) γ ) ) της ερµηνείας Το ∆ικαστήριο αποφαίνεται µε προδικαστικές αποφάσεις επί της ερµηνείας της παρούσας Συνθήκης α , επί του κύρους και της ερµηνείας των πράξεων των οργάνων της β Κοινότητας και της ΕΚΤ , επί ιδρύθηκαν µε πράξη του Συµβουλίου , λόγω καταστατικά. ∆ικαστήριο κράτους µέλους , δύναται , έκδοση της δικής του απόφασης , για να αποφανθεί επ ’ ενώπιον του οποίου ανακύπτει τέτοιο ζήτηµα , αν κρίνει ότι απόφαση επί του ζητήµατος είναι αναγκαία για την να παραπέµψει το ζήτηµα στο ∆ικαστήριο των καταστατικών των οργανισµών που εφόσον το προβλέπουν τα εν αυτού. ∆ικαστήριο κράτους µέλους ενώπιον του οποίου ανακύπτει τέτοιο ζήτηµα , σε εκκρεµή υπόθεση και του οποίο οι αποφάσεις δεν υπόκεινται σε ένδικα µέσα του εσωτερικού δικαίου οφείλει να παραπέµψει το ζήτηµα στο , ∆ικαστήριο. 12 µε την επιφύλαξη των παρακάτω Τα δικαστήρια των κρατών µελών , διατάξεων του παρόντος άρθρου αποφαίνονται για τα ζητήµατα , κοινοτικού δικαίου τα οποία ανακύπτουν κατά την άσκηση των εθνικών αρµοδιοτήτων τους. Το ∆ικαστήριο αποφαίνεται µε προδικαστικές αποφάσεις επί της ερµηνείας της παρούσας Συνθήκης , επί του κύρους και της ερµηνείας των πράξεων των οργάνων : α ) β ) της Κοινότητας και της ΕΚΤ , γ ) ιδρύθηκαν µε πράξη του Συµβουλίου , εν λόγω καταστατικά. επί της ερµηνείας των καταστατικών των οργανισµών που εφόσον το προβλέπουν τα δύναται , ενώπιον του οποίου ανακύπτει τέτοιο αν κρίνει ότι απόφαση επί του ζητήµατος είναι να παραπέµψει το Στην περίπτωση διευκρινίζει τους λόγους για τους οποίους η ερµηνεία ή το εφαρµοστέων κοινοτικών διατάξεων δηµιουργούν ∆ικαστήριο κράτους µέλους , ζήτηµα , αναγκαία για την έκδοση της δικής του απόφασης , ζήτηµα στο ∆ικαστήριο για να αποφανθεί επ αυτού ’ αυτή , κύρος δυσκολίες στο πλαίσιο της διαφοράς την οποία εκδικάζει. των. ∆ικαστήριο κράτους µέλους ενώπιον του οποίου ανακύπτει τέτοιο , ζήτηµα σε εκκρεµή υπόθεση και του οποίο οι αποφάσεις δεν υπόκεινται σε ένδικα µέσα του εσωτερικού δικαίου οφείλει να παραπέµψει το , ζήτηµα στο ∆ικαστήριο. Κάθε δικαστήριο κράτους µέλους οφείλει να υποβάλλει ερώτηµα στο ∆ικαστήριο όταν προτίθεται να µην εφαρµόσει πράξη κοινοτικού δικαίου λόγω ακυρότητας