title: Gemensam ståndpunkt (EG) nr 19/2000 av den 28 februari 2000, antagen av rådet i enlighet med det i artikel 251 i Fördraget om upprättandet av Europeiska gemenskapen angivna förfarandet, inför antagandet av Europaparlamentets och rådets förordning om ändring av rådets förordning (EEG) nr 3330/91 om statistik över varuhandel medlemsstater emellan, med särskild hänvisning till en förenklad tillämpning av varunomenklaturen

eurovoc_concepts:
EU statistics
intra-EU trade
simplification of formalities
statistics
tariff nomenclature
trading operation

text: 24. 3. 2000 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 87/11 R¯DETS GEMENSAMMA ST¯NDPUNKT (EG) nr 19/2000 av den 28 februari 2000 inf(cid:246)r antagandet av Europaparlamentets och r(cid:229)dets f(cid:246)rordning nr (cid:133)/2000 om (cid:228)ndring av r(cid:229)dets f(cid:246)rordning (EEG) nr 3330/91 om statistik (cid:246)ver varuhandel medlemsstater emellan, med s(cid:228)rskild h(cid:228)nvisning till en f(cid:246)renklad till(cid:228)mpning av varunomenklaturen (2000/C 87/02) EUROPAPARLAMENTET OCH EUROPEISKA UNIONENS R¯D HAR ANTAGIT DENNA F(cid:214)RORDNING med beaktande av F(cid:246)rdraget om uppr(cid:228)ttandet av Europeiska gemenskapen, s(cid:228)rskilt artikel 95 i detta, (3) F(cid:246)renklingen av Intrastat-systemet har bedrivits som ett pilotprojekt inom ramen f(cid:246)r SLIM och konkreta f(cid:246)rslag som utformats av SLIM(cid:150)Intrastat-gruppen f(cid:246)r att under- l(cid:228)tta f(cid:246)r dem som (cid:228)r skyldiga att l(cid:228)mna statistikuppgifter (cid:229)terfinns i ett meddelande till Europaparlamentet och till r(cid:229)det samt har v(cid:228)lkomnats av dessa institutioner. med beaktande av kommissionens f(cid:246)rslag (1), (4) Bland dessa f(cid:246)rslag ing(cid:229)r bland annat f(cid:246)renklad till(cid:228)mp- ning av varunomenklaturen eftersom de uppgiftsskyldiga generellt sett uppfattar varuklassifikationen som sv(cid:229)r. med beaktande yttrande (2), av Ekonomiska och sociala kommittØns i enlighet med f(cid:246)rfarandet i artikel 251 i f(cid:246)rdraget (3) och av f(cid:246)ljande sk(cid:228)l: (1) Enligt r(cid:229)dets f(cid:246)rordning (EEG) nr 3330/91 (4) skall gemen- skapen och dess medlemsstater sammanst(cid:228)lla statistik som r(cid:246)r handel med varor medlemsstater emellan (Intrastat) under den (cid:246)verg(cid:229)ngsperiod som b(cid:246)rjade den 1 januari 1993 och avslutas den dag d(cid:229) (cid:246)verg(cid:229)ng sker till ett system f(cid:246)r enhetlig beskattning i de medlemsstater d(cid:228)r varorna har sitt ursprung. (2) F(cid:246)renklad lagstiftning r(cid:246)rande den inre marknaden, s(cid:229) som det uttrycks inom ramen f(cid:246)r SLIM-initiativet (enklare lag- stiftning f(cid:246)r den inre marknaden), syftar till att f(cid:246)rb(cid:228)ttra f(cid:246)retagens konkurrenskraft och deras syssels(cid:228)ttningsska- pande f(cid:246)rm(cid:229)ga. (1) EGT C 245, 12. 8. 1997, s. 12, och EGT C 164, 29. 5. 1998, s. 14. (2) Yttrandet avgett den 29 oktober 1997 (EGT C 19, 21. 1. 1998, s. 52). (3) Europaparlamentets yttrande av den 1 april 1998 (EGT C 138, 4. 5. 1998, s. 92) och r(cid:229)dets gemensamma st(cid:229)ndpunkt av den 28 februari 2000 och Europaparlamentets beslut av den (cid:133) ((cid:228)nnu ej offentliggjort i EGT). (4) EGT L 316, 16. 11. 1991, s. 1. F(cid:246)rordningen senast (cid:228)ndrad genom f(cid:246)rordning (EG) nr 1182/1999 (EGT L 144, 9. 6. 1999, s. 1). (5) Det (cid:228)r viktigt att f(cid:246)renkla den kombinerade nomenklatur som skall anv(cid:228)ndas enhetligt f(cid:246)r handel b(cid:229)de inom och utom gemenskapen f(cid:246)r att g(cid:246)ra det l(cid:228)ttare att till(cid:228)mpa sys- temet, s(cid:228)rskilt f(cid:246)r sm(cid:229) och medelstora f(cid:246)retag. I detta sam- manhang b(cid:246)r man beakta resultatet av kommissionens p(cid:229)g(cid:229)ende diskussioner med medlemsstaterna och euro- peiska handels- och industriorganisationer inom ramen f(cid:246)r SLIM, samtidigt som principen om en enda nomenklatur bibeh(cid:229)lles. (6) Anv(cid:228)ndningen av f(cid:246)renklingstr(cid:246)sklar (cid:228)r en effektiv metod att minska den belastning som genom deklarationerna l(cid:228)ggs p(cid:229) f(cid:246)retagen, s(cid:228)rskilt p(cid:229) de sm(cid:229) och medelstora f(cid:246)re- tagen. H˜RIGENOM F(cid:214)RESKRIVS F(cid:214)LJANDE. Artikel 1 I artikel 28. 5 i f(cid:246)rordning (EEG) nr 3330/91 skall det f(cid:246)rsta stycket ers(cid:228)ttas med f(cid:246)ljande text: (cid:148)5. F(cid:246)renklingstr(cid:246)sklar skall undanta parter som (cid:228)r skyl- diga att l(cid:228)mna uppgifter fr(cid:229)n att uppfylla alla de villkor som anges i artikel 23. I de deklarationer som anges i arti- kel 13. 1 beh(cid:246)ver dessa parter endast som mest rapportera de tio av de mest specificerade relevanta detaljniv(cid:229)erna i C 87/12 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 24. 3. 2000 den kombinerade nomenklaturen som v(cid:228)rdem(cid:228)ssigt (cid:228)r vik- tigast och de skall gruppera om de (cid:246)vriga produkterna p(cid:229) detaljniv(cid:229)er enligt de villkor som kommissionen skall fast- st(cid:228)lla i enlighet med artikel 30. F(cid:246)r var och en av de ovan n(cid:228)mnda underrubrikerna m(cid:229)ste, f(cid:246)rutom det kodnummer som anges i artikel 21 andra strecksatsen, den avs(cid:228)ndande medlemsstaten eller destinationsmedlemsstaten samt v(cid:228)rdet av varorna anges. (cid:148) Artikel 2 Denna f(cid:246)rordning tr(cid:228)der i kraft dagen efter det att den har offentliggjorts i Europeiska gemenskapernas officiella tidning. Den skall till(cid:228)mpas fr(cid:229)n och med den 1 januari 2001. Denna f(cid:246)rordning (cid:228)r till alla delar bindande och direkt till(cid:228)mplig i alla medlemsstater. Utf(cid:228)rdad i (cid:133) P(cid:229) Europaparlamentets v(cid:228)gnar (cid:133) Ordf(cid:246)rande P(cid:229) r(cid:229)dets v(cid:228)gnar (cid:133) Ordf(cid:246)rande 24. 3. 2000 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 87/13 R¯DETS MOTIVERING I. INLEDNING 1. Den 4 juni 1997 lade kommissionen fram ett f(cid:246)rslag (1) som grundar sig p(cid:229) artikel 100a (ny numrering: artikel 95) i f(cid:246)rdraget, om statistik (cid:246)ver varuhandel medlemsstater emellan, med s(cid:228)r- skild h(cid:228)nvisning till en f(cid:246)renklad till(cid:228)mpning av varunomenklaturen. 2. Europaparlamentet samt Ekonomiska och sociala kommittØn l(cid:228)mnade sina yttranden den 1 april 1998 (2) respektive den 29 oktober 1997 (3). Med anledning av Europaparlamentets yttrande lade kommissionen fram ett (cid:228)ndrat f(cid:246)rslag den 27 april 1998 (4). 3. Den 28 februari 2000 antog r(cid:229)det sin gemensamma st(cid:229)ndpunkt i enlighet med artikel 251 i f(cid:246)r- draget. II. SYFTE 4. Intrastat-systemet inf(cid:246)rdes den 1 januari 1993 till f(cid:246)ljd av tullformaliteternas f(cid:246)rsvinnande inom gemenskapen. Detta system fastst(cid:228)ller best(cid:228)mmelserna f(cid:246)r insamling och sammanst(cid:228)llning av sta- tistik (cid:246)ver varuhandel medlemsstaterna emellan. Syftet med f(cid:246)rslaget (cid:228)r att f(cid:246)renkla rapporteringen av statistiska uppgifter om handel medlemssta- terna emellan f(cid:246)r de uppgiftsskyldiga, s(cid:228)rskilt de sm(cid:229) och medelstora f(cid:246)retagen. III. GEMENSAM ST¯NDPUNKT 5. Vid antagandet av f(cid:246)rordningen om statistik (cid:246)ver varuhandel medlemsstaterna emellan f(cid:246)r att begr(cid:228)nsa antalet uppgifter som skall l(cid:228)mnas (5) sade sig r(cid:229)det ha f(cid:246)r avsikt att granska f(cid:246)rslaget med avseende p(cid:229) produktnomenklaturen, med bibeh(cid:229)llande av principen om en enda nomenkla- tur och med beaktande av Europaparlamentets (cid:228)ndringsf(cid:246)rslag och resultatet av kommissionens diskussioner inom ramen f(cid:246)r SLIM-initiaviet (enklare lagstiftning f(cid:246)r den inre marknaden). 6. F(cid:246)rslaget blev f(cid:246)rem(cid:229)l f(cid:246)r en generell omarbetning under diskussionen i r(cid:229)det. I den gemen- samma st(cid:229)ndpunkten (cid:229)terges likv(cid:228)l de flesta av Europaparlamentets (cid:228)ndringsf(cid:246)rslag. 7. ˜ndringsf(cid:246)rslag 3 om en f(cid:246)renklad till(cid:228)mpning av den kombinerade nomenklaturen (cid:229)terges i sk(cid:228)l 4. ˜ndringsf(cid:246)rslag 4 om f(cid:246)renklingen av nomenklaturen som ett pilotprojekt (cid:229)terges i sk(cid:228)l 5. 8. Principen om en enhetlig till(cid:228)mpning av nomenklaturen f(cid:246)r handel b(cid:229)de inom och utom gemen- skapen ((cid:228)ndringsf(cid:246)rslag 5) (cid:229)terges i sk(cid:228)l 5. 9. ˜ndringsf(cid:246)rslagen 6 och 7 om ett samarbete mellan kommissionen, medlemsstaterna och euro- peiska handels- och industriorganisationer (cid:229)terges i allt v(cid:228)sentligt i sk(cid:228)l 5. (1) EGT C 245, 12. 8. 1997, s. 12. (2) EGT C 138, 4. 5. 1998, s. 90. (3) EGT C 19, 21. 1. 1998, s. 52. (4) EGT C 164, 29. 5. 1998, s. 14. (5) EGT L 144, 9. 6. 1999, s. 1. C 87/14 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 24. 3. 2000 10. R(cid:229)det godtog vidare delar av (cid:228)ndringsf(cid:246)rslag 8. Artikel 28. 5 i den gemensamma st(cid:229)ndpunkten f(cid:246)reskriver att varorna identifieras genom undernummer i den kombinerade nomenklaturens nu g(cid:228)llande version. R(cid:229)det godtar likaledes principerna i andra delen av (cid:228)ndringsf(cid:246)rslag 8 om att l(cid:228)tta den b(cid:246)rda f(cid:246)r de sm(cid:229) och medelstora f(cid:246)retagen som uppgiftsskyldigheten medf(cid:246)r. R(cid:229)det fin- ner det emellertid l(cid:228)mpligare att genomf(cid:246)ra denna l(cid:228)ttnad p(cid:229) annat s(cid:228)tt. R(cid:229)det anser att de sm(cid:229) och medelstora f(cid:246)retagen endast som mest skall beh(cid:246)va rapportera de tio v(cid:228)rdem(cid:228)ssigt viktigaste detaljniv(cid:229)erna och gruppera om de (cid:246)vriga produkterna p(cid:229) detaljniv(cid:229)er enligt de villkor som skall fastst(cid:228)llas av kommissionen i enlighet med det f(cid:246)rfarande som anges i artikel 30 i f(cid:246)rordning (EEG) nr 3330/91. 11. R(cid:229)det godk(cid:228)nde de flesta (cid:228)ndringsf(cid:246)rslagen och anser sig d(cid:228)rmed ha funnit den r(cid:228)tta j(cid:228)mvikten mellan syftet att l(cid:228)tta p(cid:229) b(cid:246)rdan att l(cid:228)mna uppgifter f(cid:246)r de sm(cid:229) och medelstora f(cid:246)retagen (cid:229) ena sidan och behovet av tillf(cid:246)rlitlig statistik (cid:229) den andra


title: Dyrektywa 2000/4/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 lutego 2000 r. zmieniająca dyrektywę Rady 74/60/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do wyposażenia wnętrza pojazdów silnikowych (wewnętrzne części przedziału pasażerskiego z wyjątkiem wewnętrznych lusterek wstecznych, rozmieszczenia urządzeń sterujących, dachu oraz dachu przesuwanego, oparć i tylnych części siedzeń)

eurovoc_concepts:
approximation of laws
commercial vehicle
motor vehicle
vehicle parts

formats: html pdf print

text: 106 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 25 32000L0004 8. 4. 2000 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 87/22 DYREKTYWA 2000/4/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 28 lutego 2000 r. zmieniająca dyrektywę Rady 74/60/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do wyposażenia wnętrza pojazdów silnikowych (wewnętrzne części przedziału pasażerskiego z wyjątkiem wewnętrznych lusterek wstecznych, rozmieszczenia urządzeń sterujących, dachu oraz dachu przesuwanego, oparć i tylnych części siedzeń) PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 95, uwzględniając wniosek Komisji (1), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2), stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 251 Trakta- tu (3), (5) a także mając na uwadze, co następuje: (1) (2) Pożądane jest wprowadzenie do dyrektywy Rady 74/60/EWG (4) wymagań dotyczących elektrycznie stero- wanych okien w celu wyeliminowania zagrożenia dla dzie- ci, które pojawia się przy zamykaniu tego rodzaju okien; podobne wymagania powinny także mieć zastosowanie w odniesieniu do elektrycznie sterowanych ruchomych części dachu oraz układów przegradzających; w tym celu tytuł i zakres dyrektywy 74/60/EWG należy odpowiednio zmienić. Dyrektywa 74/60/EWG jest jedną z oddzielnych dyrektyw w procedurze homologacji typu WE, która została ustano- wiona przez dyrektywę 70/156/EWG z dnia 6 lutego 1970 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Człon- kowskich odnoszących się do homologacji typu pojazdów silnikowych i ich przyczep (5); w związku z tym przepisy ustanowione w dyrektywie 70/156/EWG dotyczące pojaz- dów, układów pojazdów, części oraz oddzielnych zespo- łów technicznych stosuje się do dyrektywy 74/60/EWG. (3) W szczególności art. 3 ust. 4 i art. 4 ust. 3 dyrektywy 70/156/EWG wymagają, aby do każdej oddzielnej dyrek- tywy załączony był dokument informacyjny, obejmujący odpowiednie pozycje z załącznika I do dyrektywy 70/156/EWG, a także świadectwo homologacji oparte na załączniku VI do dyrektywy 70/156/EWG, tak aby moż- liwe było włączenie homologacji typu do systemu kompu- terowego. szczególności te z kategorii M2 i N1, mogły jak najszybciej zapewnić kierowcy i pasażerom, w szczególności dzie- ciom, poziom bezpieczeństwa przewidziany w dyrektywie 74/60/EWG; w tym celu należy umożliwić rozszerzenie zakresu dyrektywy 74/60/EWG, tak aby objęła ona tego rodzaju pojazdy, zgodnie z procedurą ustanowiona w art. 13 dyrektywy 70/156/EWG. Zmiany w dyrektywie 74/60/EWG odnoszą się tylko do jej administracyjnych przepisów oraz do elektrycznie stero- wanych okien, ruchomych części dachu i/lub układów przegradzających; nie jest zatem konieczne unieważnienie obowiązujących homologacji udzielonych na mocy dyrek- tywy 74/60/EWG ani zakazywanie rejestracji, sprzedaży i dopuszczenia do ruchu nowych pojazdów, które nie są wyposażone w elektrycznie sterowane okna, ruchome czę- ści dachu i/lub układy przegradzające, objętych tymi homologacjami. (6) Zgodnie z zasadą proporcjonalności ustanowioną w art. 5 akapit trzeci Traktatu środki zawarte w niniejszej dyrekty- wie nie wykraczają poza to, co jest niezbędne do osiągnię- cia celów Traktatu, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: Artykuł 1 W dyrektywie 74/60/EWG wprowadza się następujące zmiany: 1. Tytuł otrzymuje brzmienie: „Dyrektywa Rady 74/60/EWG z dnia 17 grudnia 1973 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do wyposażenia wewnętrznego pojazdów sil- nikowych. ” 2. Artykuł 1, 2 i 3 otrzymują brzmienie: (4) Istotne jest, aby pojazdy z kategorii innych niż M1, w „Artykuł 1 (1) Dz. U. C 149 z 15. 5. 1998, str. 10. (2) Dz. U. C 407 z 28. 12. 1998, str. 56. (3) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 9 lutego 1999 r. (Dz. U. C 150 z 28. 5. 1999, str. 26), wspólne stanowisko Rady z dnia 28 paź- dziernika 1999 r. (Dz. U. C 346 z 2. 12. 1999, str. 17) oraz decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 3 lutego 2000 r. (4) Dz. U. L 38 z 11. 2. 1974, str. 2. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrek- tywą Rady 78/632/EWG (Dz. U. L 206 z 29. 7. 1978, str. 26). (5) Dz. U. L 42 z 23. 2. 1970, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrek- tywą 98/91/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. U. L 11 z 16. 1. 1999, str. 25). Do celów niniejszej dyrektywy »pojazd« oznacza każdy pojazd określony w art. 2 dyrektywy 70/156/EWG. Artykuł 2 Żadne Państwo Członkowskie nie może odmówić udzielenia homologacji typu WE lub krajowej homologacji typu pojazdu z przyczyn odnoszących się do wyposażenia wnętrza spełnia ono wymagania ustanowione pojazdów, w załącznikach do niniejszej dyrektywy. jeżeli 13/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 107 Artykuł 3 Żadne Państwo Członkowskie nie może odmówić rejestracji lub zakazać sprzedaży lub dopuszczenia pojazdów do ruchu lub wprowadzenia pojazdów do użytku z przyczyn odnoszących się do wyposażenia wnętrza pojazdów, jeżeli spełniają one wymagania ustanowione w załącznikach. ” 3. Skreśla się art. 4 i 5. 4. W załącznikach wprowadza się zmiany zgodnie z Załączni- kiem do niniejszej dyrektywy. Artykuł 2 1. Z mocą od dnia 8 kwietnia 2001 r. Państwa Członkowskie nie mogą z przyczyn odnoszących się do wyposażenia wnętrza pojaz- dów silnikowych: — odmówić w odniesieniu do typu pojazdu udzielenia homolo- gacji typu WE lub krajowej homologacji typu, lub — zakazać rejestracji, sprzedaży lub dopuszczenia do ruchu pojazdów, jeżeli pojazdy te spełniają wymagania dyrektywy 74/60/EWG. 2. Od dnia 8 kwietnia 2002 r. Państwa Członkowskie nie udzie- lają już homologacji typu WE w odniesieniu do nowego typu pojazdu z przyczyn odnoszących się do wyposażenia wnętrza pojazdów silnikowych, jeżeli nie zostały spełnione wymagania dyrektywy 74/60/EWG. 3. Od dnia 8 kwietnia 2003 r. Państwa Członkowskie: — uznają świadectwa zgodności, w które nowe pojazdy zaopa- trzone są zgodnie z przepisami dyrektywy 70/156/EWG, za już nieważne do celów art. 7 ust. 1 tej dyrektywy, oraz — mogą odmówić rejestracji, sprzedaży i dopuszczenia do ruchu nowych pojazdów, dla których nie wystawiono świadectw zgodności, chyba że powołano się na art. 8 ust. 2 dyrektywy 70/156/EWG, z przyczyn odnoszących się do wyposażenia wnętrza pojazdów silnikowych, jeżeli pojazdy są wyposażone w elektrycznie stero- wane okna, ruchome części dachu i/lub układy przegradzające, a wymagania dyrektywy 74/60/EWG nie zostały spełnione. 4. Niniejsza dyrektywa nie unieważnia żadnych homologacji typu pojazdów, które nie są wyposażone w elektrycznie stero- wane okna, ruchome części dachu i/lub układy przegradzające, wcześniej udzielonych na mocy dyrektywy 74/60/EWG, ani nie uniemożliwia rozszerzenia tych homologacji na warunkach tej dyrektywy, na mocy których zostały one pierwotnie udzielone. Artykuł 3 1. Państwa Członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawo- we, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy przed dniem 8 kwietnia 2001 r. i niezwłocz- nie powiadamiają o tym Komisję. 2. Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towa- rzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie. 3. Państwa Członkowskie przekazują Komisji teksty podstawo- wych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinie obję- tej niniejszą dyrektywą. Artykuł 4 Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Artykuł 5 Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich. Sporządzono w Brukseli, dnia 28 lutego 2000 r. W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady N. FONTAINE Przewodniczący J. PINA MOURA Przewodniczący 108 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 25 ZAŁĄCZNIK ZMIANY W ZAŁĄCZNIKACH DO DYREKTYWY 74/60/EWG 1. Między artykułami a załącznikiem I dodaje się wykaz załączników w brzmieniu: „WYKAZ ZAŁĄCZNIKÓW ZAŁĄCZNIK I: Zakres, definicje, wniosek o udzielenie homologacji typu pojazdu, specyfikacje, udziela- nie homologacji typu WE, zmiany typu oraz zmiany w homologacjach oraz zgodność produkcji Dodatek 1: Dokument informacyjny Dodatek 2: Świadectwo homologacji typu WE Dodatek 3: Położenie cylindrycznego pręta badawczego w otworze dachu oraz otworach okiennych Dodatek 4: Symbol wyłącznika obsługiwanego przez kierowcę ZAŁĄCZNIK II: Określanie strefy uderzenia głową ZAŁĄCZNIK III: Metoda badania materiałów rozpraszających energię ZAŁĄCZNIK IV: Metoda wyznaczania punktu H i rzeczywistego kąta nachylenia oparcia siedzenia oraz sprawdzanie położenia punktów R oraz H względem siebie i stosunku między konstruk- cyjnym kątem nachylenia oparcia siedzenia i rzeczywistym kątem nachylenia oparcia sie- dzenia Dodatek: Części trójwymiarowego manekina oraz wymiary i masa manekina ZAŁĄCZNIK V: Metoda pomiaru występów Dodatek: Urządzenie do pomiaru występu ZAŁĄCZNIK VI: Aparat i procedura stosowania ppkt 5. 2. 1 załącznika I” 2. W załączniku I wprowadza się następujące zmiany: a) Skreśla się przypis 1. b) Tytuł otrzymuje brzmienie: „ZAKRES, DEFINICJE, WNIOSEK O UDZIELENIE HOMOLOGACJI TYPU WE POJAZDU, SPECY- FIKACJE, UDZIELANIE HOMOLOGACJI TYPU WE, ZMIANY TYPU I ZMIANY W HOMOLOGA- CJACH ORAZ ZGODNOŚĆ PRODUKCJI. ” c) Punkt 1 otrzymuje brzmienie: „1. ZAKRES Niniejsza dyrektywa stosuje się do pojazdów kategorii M1 w rozumieniu sekcji A załącznika II do dyrektywy 70/156/EWG. ” d) Podpunkty 2. 1 i 2. 2 otrzymują brzmienie: „2. 1. »Wyposażenie wnętrza« stanowią: 2. 1. 1. części wewnątrz przedziału pasażerskiego inne niż wewnętrzne lusterka wsteczne; 2. 1. 2. rozmieszczenie urządzeń sterujących; 2. 1. 3. dach lub dach otwierany; 2. 1. 4. oparcie i tylne części siedzenia; 2. 1. 5. elektrycznie sterowane okna, ruchome części dachu oraz układy przegradzające. 2. 2. »Typ pojazdu« w odniesieniu do wyposażenia wnętrza przedziału pasażerskiego pojazdu ozna- cza pojazdy silnikowe, które nie różnią się pod takimi istotnymi względami, jak:”. 13/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 109 e) Dodaje się podpunkty 2. 2. 3. –2. 2. 5. w brzmieniu: „2. 2. 3. dach lub dach otwierany; 2. 2. 4. oparcie i tylne części siedzeń; 2. 2. 5. elektrycznie sterowane okna, ruchome części dachu i układy przegradzające. ” f) Dodaje się podpunkty 2. 10. –2. 13. w brzmieniu: „2. 10. 2. 11. 2. 12. 2. 13. »Elektrycznie sterowane okna« oznaczają okna, które są zamykane z wykorzystaniem układu elektrycznego pojazdu. »Elektrycznie sterowane ruchome części dachu« oznaczają ruchome elementy w dachu pojazdu, które są zamykane z wykorzystaniem układu elektrycznego pojazdu bądź ruchem przesuwa- nia, bądź przechylania i które nie obejmują układów dachów składanych. »Elektrycznie sterowane układy przegradzające« oznacza układy, które dzielą przedział pasażer- ski pojazdu na co najmniej dwie części i które są zamykane z wykorzystaniem układu elektrycz- nego pojazdu. »Otwarcie« jest to maksymalny swobodny otwór między górną krawędzią lub krawędzią natar- cia, w zależności od kierunku zamykania, elektrycznie sterowanych okien, ruchomych części dachu oraz układów przegradzających a tą częścią pojazdu, do której okno, przegroda lub część dachu dochodzą, patrząc od wewnątrz pojazdu lub w przypadku układu przegradzającego od tyłu kabiny pasażerskiej. W celu pomiaru otwarcia umieszcza się w otworze cylindryczny pręt badawczy (bez przykła- dania siły) ruchem prostopadłym do płaszczyzny okna, przegrody lub części dachu, tak jak pokazano na rysunku 1 od wewnątrz pojazdu lub jeśli ma to zastosowanie od tylnej części kabiny pasażerskiej. ” g) Punkt 3 i ppkt 3. 1-3. 3 otrzymują brzmienie: „3. 3. 1. 3. 2. 3. 3. WNIOSEK O UDZIELENIE HOMOLOGACJI TYPU WE Wniosek o udzielenie homologacji typu WE zgodnie z art. 3 ust. 4 dyrektywy 70/156/EWG dla typu pojazdu w odniesieniu do jego wyposażenia wnętrza wnosi producent. Wzór dokumentu informacyjnego znajduje się w dodatku 1. Placówce technicznej odpowiedzialnej za przeprowadzenie badań homologacyjnych przedkłada się:”. h) Dodaje się ppkt 5. 5. 2. , 5. 5. 2. 1. w brzmieniu: „5. 5. 2. Elektrycznie sterowane ruchome części dachu 5. 5. 2. 1. Ponadto elektrycznie sterowane ruchome części dachu i ich urządzenia sterujące spełniają wymagania ppkt 5. 8 poniżej. ” i) Podpunkty 5. 8 i 5. 8. 1 otrzymują oznaczenia 5. 9 i 5. 9. 1. j) Dodaje się podpunkty w brzmieniu: „5. 8. 5. 8. 1. Elektrycznie sterowane okna, ruchome części dachu oraz układy przegradzające Przedstawione poniżej wymagania stosuje się do elektrycznie sterowanych okien, ruchomych części dachu oraz układów przegradzających w celu ograniczenia do minimum ryzyka dozna- nia obrażeń spowodowanych przypadkowym lub niewłaściwym działaniem. 5. 8. 2. Wymagania dotyczące zwykłego działania Z wyjątkiem przypadku przewidzianego w ppkt 5. 8. 3 elektrycznie sterowane okna, ruchome części dachu oraz układy przegradzające mogą być zamykane pod co najmniej jednym z nastę- pujących warunków: 5. 8. 2. 1. gdy kluczyk uruchamiania zapłonu zostanie umieszczony w stacyjce w dowolnym położeniu roboczym; 5. 8. 2. 2. za pomocą siły mięśni bez zasilania energią pojazdu; 5. 8. 2. 3. przy ciągłym uruchomieniu przez układ zamykania na zewnątrz pojazdu; 5. 8. 2. 4. w trakcie przerwy następującej między momentem przełączania zapłonu z pozycji »włączony« na »wyłączony« i/lub wyciągnięcia kluczyka a momentem, w którym żadne z przednich drzwi nie zostały jeszcze otwarte wystarczająco szeroko, aby umożliwić wyjście z pojazdu; 5. 8. 2. 5 gdy ruch zamykania elektrycznie sterowanych okien, ruchomych części dachu oraz układów przegradzających rozpoczyna się przy otwarciu nieprzekraczającym 4 mm; 110 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 25 5. 8. 2. 6. gdy elektrycznie sterowane okno w drzwiach pojazdu nieposiadających górnej ramy zamyka się automatycznie, gdy odpowiednie drzwi zostają zamknięte. W tym przypadku maksymalne otwarcie, zgodnie z definicją w ppkt 2. 13, występujące przed zamknięciem drzwi nie przekra- cza 12 mm. 5. 8. 2. 7. Dopuszcza się zamykanie zdalne poprzez ciągłe uruchomienie urządzenia zdalnego sterowa- nia, pod warunkiem że spełniony jest jeden z następujących warunków: 5. 8. 2. 7. 1. przyrządem zdalnego sterowania nie da się zamykać elektrycznie sterowanych okien, rucho- mych części dachu oraz układów przegradzających przy oddaleniu od pojazdu przekraczają- cym 11 m; 5. 8. 2. 7. 2. urządzeniem zdalnego sterowania nie da się zamykać elektrycznie sterowanych okien, rucho- mych części dachu oraz układów przegradzających: — jeżeli urządzenie i pojazd rozdziela powierzchnia nieprzezroczysta oraz — jeżeli odległość między urządzeniem zdalnego sterowania a pojazdem przekracza 6 metrów. 5. 8. 2. 8. Dopuszcza się zamykanie przez jednorazowe naciśnięcie wyłącznie elektrycznie sterowanych okien w drzwiach kierowcy oraz ruchomych części dachu tylko, gdy kluczyk uruchamiania zapłonu znajduje się w położeniu umożliwiającym pracę silnika. 5. 8. 3. Wymagania w zakresie automatycznego odwracania kierunku przesuwania 5. 8. 3. 1. Żadne z wymagań ppkt 5. 8. 2 nie ma zastosowania, jeżeli elektrycznie sterowane okna, ruchome części dachu oraz układy przegradzające wyposażone są w urządzenie automatycznego odwra- cania kierunku przesuwania. 5. 8. 3. 1. 1. Takie urządzenie odwraca kierunek przesuwania okna/ruchomej części dachu/przegrody, zanim wywarta zostanie siła zaciskania powyżej 100 N w granicach otwarcia 200 mm do 4 mm powy- żej górnej krawędzi elektrycznie sterowanego okna/przegrody lub przed krawędzią natarcia przesuwanej części dachu oraz przy czołowej części uchylanej części dachu. Po tego rodzaju automatycznym odwróceniu kierunku przesuwania okno lub ruchoma część dachu lub przegroda otwierają się tak, aż osiągną jedno z następujących położeń: 5. 8. 3. 1. 2. 5. 8. 3. 1. 2. 1. położenie umożliwiające włożenie półsztywnego, cylindrycznego pręta o średnicy 200 mm w otwarcie w tym samym punkcie(-ach) styku, który(-e) posłużył(-y) do określenia w ppkt 5. 8. 3. 1. 1 czynności przy zmianie kierunku przesuwania; 5. 8. 3. 1. 2. 2. położenie odpowiadające co najmniej położeniu początkowemu przed rozpoczęciem zamyka- nia; 5. 8. 3. 1. 2. 3. położenie otwarcia większe o 50 mm niż w położeniu w chwili rozpoczęcia odwracania kie- runku przesuwania; 5. 8. 3. 1. 2. 4. w przypadku ruchu uchylającego ruchomej część dachu, maksymalne otwarcie kątowe. 5. 8. 3. 1. 3. W celu sprawdzenia elektrycznie sterowanych okien/ruchomych części dachu/układów prze- gradzających z urządzenia odwracania kierunku przesuwania, przyrząd pomiarowy/pręt bada- wczy umieszcza się w otwarciu od środka pojazdu lub, w przypadku układów przegradzają- cych od tyłu kabiny pasażerskiej pojazdu w taki sposób, aby powierzchnia cylindryczna pręta stykała się z dowolną częścią pojazdu tworzącą krawędź, do której dochodzą okno/otwór w dachu/przegroda. Stosunek siły do ugięcia przyrządu pomiarowego nie przekracza 10 N/mm. Położenie prętów badawczych (w prawidłowym ustawieniu skierowanych prostopadle do okna/ruchomej części dachu/przegrody) pokazano na rysunku 1 w dodatku 3. 5. 8. 4. Rozmieszczenie i działanie wyłączników 5. 8. 4. 2. 5. 8. 4. 1. Wyłączniki elektrycznie sterowanych okien/ruchomych części dachu/przegród rozmieszczone są i obsługiwane w taki sposób, aby ograniczyć do minimum ryzyko przypadkowego zamknię- cia. Aby umożliwić zamykanie, wyłączniki wymagają ciągłego uruchomienia, z wyjątkiem przy- padków opisanych w ppkt 5. 8. 2. 6, 5. 8. 2. 8 lub 5. 8. 3. Kierowca musi mieć możliwość wyłączania wszystkich wyłączników elektrycznie sterowanych okien, ruchomych części dachu oraz przegród przeznaczonych do użytku przez zajmujących miejsca z tyłu pojazdu za pomocą wyłącznika przez niego obsługiwanego umieszczonego przed pionową, poprzeczną płaszczyzną, przechodzą przez punkty R przednich siedzeń. Wyłącznik obsługiwany przez kierowcę nie jest wymagany, jeżeli tylne elektrycznie sterowane okno, ruchoma część dachu lub przegroda wyposażone są w urządzenie automatycznego odwracania kierunku przesuwania. Jeżeli jednak w wyposażeniu znajduje się wyłącznik obsługiwany przez kierowcę, to nie istnieje możliwość, aby spowodował on wyłączenie urządzenia automatycz- nego odwracania kierunku przesuwania. Wyłącznik obsługiwany przez kierowcę jest tak umieszczony, aby ograniczyć do minimum możliwość przypadkowego włączenia. Jest on oznaczony symbolem wskazanym w dodatku 4. 13/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 111 5. 8. 5. Urządzenia zabezpieczające Wszelkie urządzenia stosowane w celu zapobiegnięcia uszkodzeniom źródeł zasilania w przy- padku przeciążenia lub utyku silnika mogą automatycznie ponownie nastawić się w momencie uruchomienia wyłącznika sterującego oknem/ruchomą częścią dachu/przegrodą. 5. 8. 6. Instrukcja użytkowania 5. 8. 6. 1. Instrukcja obsługi pojazdu zawiera jasne wskazówki odnoszące się do elektrycznie sterowanych okien/ruchomych części dachu/przegród, obejmujące: 5. 8. 6. 1. 1. wyjaśnienie możliwych konsekwencji (uwięzienie), 5. 8. 6. 1. 2. informację dotyczącą obsługi wyłącznika sterowanego przez kierowcę, 5. 8. 6. 1. 3. 5. 8. 6. 1. 4. »OSTRZEŻENIE« wskazujące na zagrożenia, w szczególności dla dzieci, w przypadku niewła- ściwego obsługiwania/uruchomienia elektrycznie sterowanych okien/ruchomych części dachu/układów przegradzających. Informacja taka określa zadania kierowcy, wskazówki dla pasażerów oraz zalecenie, aby opuszczać pojazd tylko po wyjęciu klucza ze stacyjki, »OSTRZEŻENIE« wskazujące, że należy zwrócić szczególną uwagę przy zamykaniu z użyciem układów zdalnego sterowania (patrz ppkt 5. 8. 2. 7), na przykład aby uruchamiać układ tylko w przypadku, gdy obsługujący wyraźnie widzi pojazd, tak aby upewnić się, że nikt nie zostanie uwięziony przez elektrycznie sterowane okna/ruchome części dachu/układy przegradzające. ” k) Punkt 6, 7 i 8 otrzymują brzmienie: „6. 6. 1. 6. 2. 6. 3. 7. 7. 1. 8. 8. 1. UDZIELANIE HOMOLOGACJI TYPU WE DLA TYPU POJAZDU Jeżeli odpowiednie wymagania są spełnione, udziela się homologacji typu WE na podstawie art. 4 ust. 3 dyrektywy 70/156/EWG. Wzór świadectwa homologacji typu WE znajduje się w dodatku 2. Zgodnie z załącznikiem VII do dyrektywy 70/156/EWG, każdemu homologowanemu typowi pojazdu przyznaje się numer homologacji. To samo Państwo Członkowskie nie przyznaje tego samego numeru homologacji innemu typowi pojazdu. ZMIANY TYPU I ZMIANY W HOMOLOGACJACH W przypadku zmiany typu homologowanego na podstawie niniejszej dyrektywy stosuje się przepisy art. 5 dyrektywy 70/156/EWG. ZGODNOŚĆ PRODUKCJI Środki w celu zapewnienia zgodności produkcji przyjmuje się zgodnie z przepisami ustanowio- nymi w art. 10 dyrektywy 70/156/EWG. ” l) Dodaje się dodatki w brzmieniu: 112 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 25 „Dodatek 1 13/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 113 Dodatek 2 114 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 25 Dodatek 3 13/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 115 Dodatek 4 ”


title: Padomes Lēmums (2000. gada 28. februāris) par Nolīguma noslēgšanu vēstuļu apmaiņas veidā starp Eiropas Kopienu un Marokas Karalisti par dažiem grozījumiem 2., 3., 4. un 6. pielikumā Eiropas un Vidusjūras reģiona valstu nolīgumam, ar ko izveido Eiropas Kopienu un to dalībvalstu, no vienas puses, un Marokas Karalistes, no otras puses, asociāciju

eurovoc_concepts:
EU Member State
EU production
Morocco
association agreement (EU)
import
originating product

text: 176 LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 11/33. sēj. 32000D0205 18. 3. 2000. EIROPAS KOPIENU OFICIĀLAIS VĒSTNESIS L 70/205 PADOMES LĒMUMS (2000. gada 28. februāris) par Nolīguma noslēgšanu vēstuļu apmaiņas veidā starp Eiropas Kopienu un Marokas Karalisti par dažiem grozījumiem 2. , 3. , 4. un 6. pielikumā Eiropas un Vidusjūras reģiona valstu nolīgumam, ar ko izveido Eiropas Kopienu un to dalībvalstu, no vienas puses, un Marokas Karalistes, no otras puses, asociāciju (2000/205/EK) EIROPAS SAVIENĪBAS PADOME, IR PIEŅĒMUSI ŠO LĒMUMU. ņemot vērā Eiropas Kopienas dibināšanas līgumu un jo īpaši tā 133. panta 3. punktu saistībā ar 300. panta 2. punkta pirmo tei- kumu, ņemot vērā Komisijas priekšlikumu, tā kā: (1) (2) (3) Ņemot vērā pagājušo laiku un izmaiņas, kas ir notikušas kopš Eiropas un Vidusjūras reģiona valstu nolīguma parak- stīšanas 1996. gada 26. februārī, ar ko izveido Eiropas Kopienu un to dalībvalstu, no vienas puses, un Marokas Karalistes, no otras puses, asociāciju, dažos šī nolīguma pielikumos ir jāizdara vairāki nenozīmīgi grozījumi. Grozījumi liberalizē tarifu režīmus, kurus Maroka piemēro Eiropas Kopienas izcelsmes rūpniecības ražojumu ieveša- nai. Būtu jāapstiprina šajā sakarā apspriestais un vēstuļu apmai- ņas veidā noslēgtais nolīgums starp Eiropas Kopienu un Marokas Karalisti, 1. pants Ar šo Kopienas vārdā apstiprina nolīgumu vēstuļu apmaiņas veidā starp Eiropas Kopienu un Marokas Karalisti par dažiem grozījumiem 2. , 3. , 4. un 6. pielikumā Eiropas un Vidusjūras reģiona valstu nolīgumam, ar ko izveido Eiropas Kopienu un to dalībvalstu, no vienas puses, un Marokas Karalistes, no otras puses, asociāciju. Nolīguma teksts ir pievienots šim lēmumam. 2. pants Padomes priekšsēdētājs ir pilnvarots iecelt personu, kas būtu pilnvarota parakstīt nolīgumu, lai tas kļūtu saistošs Kopienai. Briselē, 2000. gada 28. februārī Padomes vārdā — priekšsēdētājs J. PINA MOURA


title: Ireland and Germany.

eurovoc_concepts:
Germany
Ireland
case study
economic policy
environmental policy
environmental protection
pollution control measures
sustainable development
working conditions


title: QUESTION ÉCRITE P-0642/00 posée par Andre Brie (GUE/NGL) à la Commission. Position de la Commission à propos de l'arrestation de maires kurdes en Turquie.

eurovoc_concepts:
EU relations
Kurdistan question
Türkiye
diplomatic relations
government violence
political prisoner

text: C 330 E/196 Journal officiel des CommunautØs europØennes FR 21. 11. 2000 RØponse donnØe par Mme Diamantopoulou au nom de la Commission (7 avril 2000) L(cid:146)attention de la Commission a ØtØ attirØe sur le projet auquel l(cid:146)Honorable Membre fait rØfØrence. En l(cid:146)absence d(cid:146)harmonisation en matiŁre de sØcuritØ sociale, chaque (cid:201)tat membre est ma(cid:238)tre de dØterminer toutes les spØcificitØs de sa lØgislation sociale pour autant que, dans l(cid:146)exercice de cette compØtence, le droit communautaire soit respectØ. il existe une rØglementation communautaire qui coordonne les diffØrents systŁmes nationaux de Or, (CEE) no 1408/71 (1) et son rŁglement d(cid:146)application sØcuritØ sociale, contenue dans le rŁglement no 574/72, et qui tend (cid:224) Øliminer les obstacles (cid:224) la libre circulation des travailleurs et des membres de leurs famille, en garantissant certains principes fondamentaux, tels que l(cid:146)ØgalitØ de traitement avec les nationaux, l(cid:146)exportation des prestations sociales sur le territoire communautaire, la totalisation des pØriodes d(cid:146)assurance et la dØtermination d(cid:146)une seule lØgislation applicable. Les rŁgles de coordination de sØcuritØ sociale prØcitØes protŁgent les droits des travailleurs migrants pour autant qu(cid:146)ils soient des ressortissants de l(cid:146)Union ou de l(cid:146)Espace Øconomique europØen. Par ailleurs, les ressortissants tunisiens, marocains, algØriens et turcs lØgalement Øtablis dans un (cid:201)tat membre bØnØficient Øgalement de l(cid:146)ØgalitØ de traitement en matiŁre de sØcuritØ sociale en vertu d(cid:146)accords liant leur pays d(cid:146)origine (cid:224) la CommunautØ. Les ressortissants des autres pays tiers sur le territoire des (cid:201)tats membres ne peuvent pas invoquer le droit communautaire pour se voir accorder une ØgalitØ de traitement avec les nationaux. Il rØsulte de ce qui prØcŁde que, lors de l(cid:146)application des conditions d(cid:146)octroi et de paiement de la nouvelle prestation de sØcuritØ sociale que les autoritØs autrichiennes envisagent d(cid:146)instaurer, celles-ci devront donc respecter le principe de non-discrimination fondØ sur la nationalitØ, supposant que les ressortissants communautaires et les ressortissants des quatre (cid:201)tats prØcitØs bØnØficient de cette prestation dans les mŒmes conditions que les ressortissants autrichiens. En outre, la Commission a dØj(cid:224) eu l(cid:146)occasion en 1997 de proposer l(cid:146)extension du champ d(cid:146)application personnel des rŁglements (CEE) no 1408/71 et (CEE) no 574/72 aux ressortissants de tous les pays tiers qui sont assurØs au titre de la lØgislation d(cid:146)un (cid:201)tat membre et qui rØsident lØgalement sur le territoire de la CommunautØ. Cette proposition (2) est toujours (cid:224) l(cid:146)examen au sein du Conseil. Par ailleurs, la Commission a Øgalement rØcemment adoptØ une proposition de simplification et de rØforme des rŁgles de coordination des systŁmes de sØcuritØ sociale (3) qui couvre toute personne assurØe par la lØgislation de sØcuritØ sociale d(cid:146)un (cid:201)tat membre et protŁge donc Øgalement les ressortissants des pays tiers. En respect de la procØdure de co-dØcision, cette proposition est actuellement examinØe au sein du Parlement, ainsi qu(cid:146)au Conseil oø son adoption requiert l(cid:146)unanimitØ. (1) DerniŁre version consolidØe: rŁglement (CE) no 118/97 (JO L 28 du 30. 10. 1997). (2) (3) JO C 6 du 1. 1. 1998. JO C 38 du 12. 2. 1999. (2000/C 330 E/226) QUESTION (cid:201)CRITE P-0642/00 posØe par Andre Brie (GUE/NGL) (cid:224) la Commission (28 fØvrier 2000) Objet: Position de la Commission (cid:224) propos de l(cid:146)arrestation de maires kurdes en Turquie Lors de la session du Parlement europØen le 1er dØcembre 1999, la Commission, par la voix de son membre G(cid:252)nther Verheugen, a proposØ une Øvaluation positive des tendances perceptibles dans la politique intØrieure turque, en regard du statut de pays candidat (cid:224) l(cid:146)adhØsion de la Turquie. Au vu de l(cid:146)arrestation, le 19 fØvrier 2000, des maires kurdes de Diyarbakir, de Slirt et de Bing(cid:246)l, MM. Feridul Celik, Selim (cid:214)zap et Feyzullah Kararslan par la police et les forces spØciales paramilitaires turques, la Commission pourrait-elle indiquer: 1. 2. si elle maintient son Øvaluation positive, si, Øventuellement, elle estime que le durcissement de l(cid:146)attitude des autoritØs turques vis-(cid:224)-vis de reprØsentants kurdes dØmocratiquement Ølus et du parti kurde Hadep est (cid:224) ranger parmi les Øvolutions «positives» ou, le cas ØchØant, 21. 11. 2000 FR Journal officiel des CommunautØs europØennes C 330 E/197 3. quelle autre apprØciation elle porte sur le comportement des autoritØs turques. Si elle porte un regard critique, nØgatif sur la maniŁre dont les autoritØs turques traitent les personnages politiques kurdes, la Commission est-elle en mesure d(cid:146)indiquer quelles pourraient Œtre les incidences de ce comportement sur les relations que l(cid:146)UE entretient avec la Turquie, notamment en ce qui concerne la transposition des rŁglements concernant la mise en (cid:156)uvre des actions de promotion du dØveloppement Øconomique la mise en (cid:156)uvre des actions d(cid:146)approfondissement de l(cid:146)union douaniŁre et social de la Turquie, UE-Turquie et la future adhØsion de la Turquie (cid:224) l(cid:146)UE, ainsi que les mesures pratiques elle entend prendre? RØponse donnØe par M. Verheugen au nom de la Commission (27 mars 2000) AprŁs avoir ØtØ informØe de l(cid:146)arrestation le 19 fØvrier 2000 des trois maires du parti HADEP, la Commission, en coordination Øtroite avec la PrØsidence et les (cid:201)tats membres, a fait conna(cid:238)tre aux autoritØs turques sa prØoccupation sur la situation de ces trois Ølus. Les Ølus en question ont ØtØ mis le 28 fØvrier 2000 en libertØ provisoire et rØintØgrØs dans leurs fonctions le 29 fØvrier 2000. La Commission n(cid:146)a pas de jugement (cid:224) porter sur la nature des poursuites judiciaires lancØes contre ces trois reprØsentants politiques. En revanche, elle s(cid:146)est inquiØtØe du fait que cet ØvØnement pourrait rendre plus difficile encore le nØcessaire dialogue entre les autoritØs turques et un parti politique, le HADEP, qui reprØsente aujourd(cid:146)hui une part importante de la population d(cid:146)origine kurde. La Commission s(cid:146)est Øgalement inquiØtØe des consØquences de cet ØvØnement sur le processus de prØparation (cid:224) l(cid:146)adhØsion (cid:224) l(cid:146)Union. (2000/C 330 E/227) QUESTION (cid:201)CRITE P-0644/00 posØe par Michl Ebner (PPE-DE) au Conseil (25 fØvrier 2000) Objet: Attitude de la Belgique et de la France (cid:224) l(cid:146)Øgard de l(cid:146)Autriche Depuis quelques jours, la Belgique et la France pratiquent une politique d(cid:146)exclusion offensive (cid:224) l(cid:146)Øgard de l(cid:146)Autriche, parce qu(cid:146)elles craignent que la participation du FP(cid:214) au gouvernement ne mette en pØril la protection des droits de l(cid:146)homme et des minoritØs dans ce pays. ParallŁlement, la Belgique et la France sont, avec la Turquie, les seuls pays (cid:224) n(cid:146)avoir ni ratifiØ ni signØ la convention-cadre du Conseil de l(cid:146)Europe pour la protection des minoritØs nationales. L(cid:146)attitude de la France et de la Belgique est-elle justifiØe, si l(cid:146)on considŁre que ces deux pays n(cid:146)ont pas 1. encore ratifiØ ni signØ la convention-cadre du Conseil de l(cid:146)Europe pour la protection des minoritØs nationales et qu(cid:146)ils ne garantissent par consØquent pas les normes europØennes minimales en matiŁre de protection des minoritØs? Est-il lØgitime que tout (cid:201)tat puisse, quels que soient son passØ ou sa situation politique (il suffit de 2. penser (cid:224) la «politique de la chaise vide» pratiquØe par la France dans les annØes soixante ou (cid:224) la politique de veto de la Grande-Bretagne) et en l(cid:146)absence de toute base juridique, exclure un membre de l(cid:146)Union europØenne digne de confiance? RØponse (2 mai 2000) Il ne serait pas opportun que le Conseil prenne position sur des actions qui ont ØtØ entreprises par un ou plusieurs des gouvernements des (cid:201)tats membres et qui n(cid:146)ont pas de rapport direct avec les travaux du Conseil. Toute action de ce type relŁve de la compØtence des gouvernements des (cid:201)tats membres concernØs


title: Decisione n. 647/2000/CE del Parlamento europeo e del Consiglio, del 28 febbraio 2000, che adotta un programma pluriennale per la promozione dell'efficienza energetica («SAVE») (1998-2002)

eurovoc_concepts:
EU aid
EU programme
action programme
energy policy
pollution control measures

text: L 79/6 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 30. 3. 2000 DECISIONE N. 647/2000/CE DEL PARLAMENTO EUROPEO E DEL CONSIGLIO del 28 febbraio 2000 che adotta un programma pluriennale per la promozione dell'efficienza energetica («SAVE») (1998-2002) IL PARLAMENTO EUROPEO E IL CONSIGLIO DELL'UNIONE EUROPEA, visto il trattato che istituisce la Comunità europea, in partico- lare l'articolo 175, paragrafo 1, vista la proposta della Commissione, visto il parere del Comitato economico e sociale (1), visto il parere del Comitato delle regioni (2), deliberando secondo la procedura di cui all'articolo 251 del trattato (3), alla luce del progetto comune approvato dal comi- tato di conciliazione il 6 dicembre 1999, considerando quanto segue: (1) (2) (3) (4) (5) (6) L'articolo 174 del trattato prevede, tra gli obiettivi dell'a- l'utilizzo accorto e razionale delle zione comunitaria, risorse naturali. Nella sessione del 29 ottobre 1990, il Consiglio ha fissato l'obiettivo di stabilizzare entro il 2000 le emis- nell'insieme della Comunità ai livelli sioni globali di CO2 del 1990. Il protocollo di Kyoto della convenzione quadro delle Nazioni Unite sui cambiamenti climatici contiene ulte- riori impegni della Comunità e degli Stati membri per ridurre le emissioni di gas ad effetto serra. Per conseguire riduzioni significative delle emissioni di nella Comunità, occorrerà uno sforzo supplemen- CO2 tare poiché si stima che le emissioni di CO2 nella Comu- nità, dovute al consumo di energia, aumenteranno del 3 % circa nel periodo 1995-2000, nell'ipotesi di una crescita economica normale; sono pertanto indispensa- bili misure addizionali. La decisione 93/389/CEE del Consiglio (4) ha istituito un meccanismo di controllo delle emissioni di CO2 e degli altri gas ad effetto serra nella Comunità. La Commissione, nella comunicazione dell'8 febbraio 1990 sull'energia e l'ambiente, ha sottolineato che l'efficienza energetica è la pietra angolare degli sforzi intesi a ridurre l'impatto negativo dell'energia futuri sua (1) GU C 214 del 10. 7. 1998, pag. 44. (2) GU C 315 del 13. 10. 1998, pag. 1. (3) Parere del Parlamento europeo dell'11 marzo 1999 (GU C 175 del 21. 6. 1999, pag. 269), posizione comune del Consiglio del 28 giugno 1999 (GU C 232 del 13. 8. 1999, pag. 20) e decisione del Parlamento europeo del 6 ottobre 1999 (non ancora pubblicata nella Gazzetta ufficiale). Decisione del Consiglio del 24 gennaio 2000 e decisione del Parlamento europeo del 3 febbraio 2000. (4) GU L 167 del 9. 7. 1993, pag. 31. sull'ambiente; la Commissione, nella comunicazione del 29 aprile 1998 su «L'efficienza energetica nella Comu- nità europea — verso una strategia per l'uso razionale dell'energia», ha sottolineato il potenziale economico di efficienza energetica allo scopo di focalizzare nuova- mente l'attenzione sulla promozione dell'efficienza ener- getica. È urgente migliorare la gestione dell'energia, affinché si possa in particolare sfruttare l'ampio potenziale di ridu- zione dell'intensità energetica, per contribuire alla prote- zione dell'ambiente, ad una maggiore sicurezza dell'ap- provvigionamento energetico e ad uno sviluppo sosteni- bile. La Commissione ha comunicato al Parlamento europeo e al Consiglio, mediante il Libro verde dell'11 gennaio 1995 e il Libro bianco del 13 dicembre 1995, le sue opinioni sul futuro della politica energetica nella Comu- nità e sul ruolo del risparmio energetico e delle misure di efficienza energetica. A norma dell'articolo 158 del trattato, la Comunità deve sviluppare e proseguire la propria azione volta a raffor- zare la coesione economica e sociale e, in particolare, livelli di sviluppo delle varie ridurre il divario tra i regioni e il ritardo delle regioni meno favorite; tali azioni coprono tra l'altro il settore dell'energia. Con la decisione 91/565/CEE (5) e la decisione 96/ 737/CEE (6) il Consiglio ha adottato un programma comunitario di efficienza energetica (SAVE) per raffor- zare nella Comunità le infrastrutture di efficienza energe- tica. Il programma SAVE è uno strumento importante e necessario per promuovere ulteriormente l'efficienza energetica. È pertanto auspicabile prevedere nell'ambito del programma quadro pluriennale di azioni nel settore dell'energia (1998-2002), adottato con la decisione n. 1999/21/CE, Euratom del Consiglio (7), un programma specifico per incoraggiare l'utilizzo razionale ed effi- ciente delle risorse energetiche; tale programma specifico sostituirebbe lo strumento corrispondente attualmente in vigore. (7) (8) (9) (10) (11) (12) (5) GU L 307 dell'8. 11. 1991, pag. 34. (6) GU L 335 del 24. 12. 1996, pag. 50. (7) GU L 7 del 13. 1. 1999, pag. 16. 30. 3. 2000 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee L 79/7 (13) (14) (15) La Comunità ha riconosciuto che il programma SAVE è un elemento importante della strategia comunitaria di riduzione del CO2; secondo la comunicazione della Commissione dell'8 maggio 1991 sulle attività di programmazione energetica della Comunità europea a livello regionale, le conclusioni del Consiglio su questa comunicazione e la risoluzione del Parlamento europeo del 16 luglio 1993 (1) si devono continuare, ampliare e utilizzare dette attività a sostegno della strategia energe- tica comunitaria; questa iniziativa per le regioni sarà ora interamente incorporata. In attuazione della decisione n. 182/1999/CE del Parla- mento europeo e del Consiglio, del 22 dicembre 1998, relativa al quinto programma quadro delle azioni comu- nitarie di ricerca, di sviluppo tecnologico e di dimostra- la decisione 1999/170/CE del zione (1998-2002) (2), Consiglio, del 25 gennaio 1999, adotta un che programma specifico di ricerca, di sviluppo tecnologico e di dimostrazione intitolato «Energia, ambiente e sviluppo sostenibile» (1998-2002) (3), attribuisce parti- colare importanza alle tecnologie relative all'efficienza energetica Il programma SAVE II è uno strumento complementare a tale programma. rinnovabili. energetiche fonti alle e Il programma SAVE è volto a migliorare l'intensità ener- getica del consumo finale di un ulteriore 1 % all'anno rispetto ai altrimenti raggiunti. sarebbero stati risultati che (16) Nella sessione del 15 e 16 dicembre 1994 il Consiglio ha dichiarato che l'obiettivo di stabilizzazione delle può essere conseguito solo con un emissioni di CO2 insieme di misure coordinate per il miglioramento dell'efficienza energetica e l'uso razionale dell'energia, con riferimento alla domanda e all'offerta, a tutti i livelli di produzione, conversione, trasporto e consumo di energia, nonché per lo sfruttamento di energie rinnova- bili e che rientrano fra queste misure i programmi di gestione locale dell'energia. (17) Nella sua risoluzione del 10 ottobre 1995 sul Libro verde della Commissione sulla politica energetica (4), il Parlamento europeo ha chiesto la formulazione di obiet- tivi e di un programma comune in materia di efficienza e risparmio energetico, compatibilmente con gli obiettivi in materia di emissioni dei gas responsabili dell'effetto serra concordati a Rio de Janeiro (1992), Berlino (1995), e successivamente a Kyoto (1997); esso ha altresì chiesto un programma SAVE II con un notevole incremento degli stanziamenti rispetto al programma SAVE I e ha invitato la Commissione a definire il ruolo che essa intende svolgere in materia di risparmio e di efficienza energetica attraverso l'elaborazione di progetti concreti. (18) Il miglioramento dell'efficienza avrà un impatto positivo per l'ambiente e la sicurezza dell'ap- provvigionamento, che sono per natura globali. È neces- energetica (1) GU C 255 del 20. 9. 1993, pag. 252. (2) GU L 26 dell'1. 2. 1999, pag. 1. (3) GU L 64 del 12. 3. 1999, pag. 58. (4) GU C 287 del 30. 10. 1995, pag. 34. (19) (20) sario, al fine di conseguire i massimi risultati, un elevato livello di cooperazione internazionale. Entro il 2000 si potrebbero evitare tra 180 e 200 milioni di tonnellate di emissioni di CO2 grazie ad un miglioramento del 5 % dell'intensità energetica della domanda finale, rispetto a quanto normalmente previsto. Tali cifre potrebbero essere aumentate attraverso un uso più efficiente e razionale delle fonti di energia. È politicamente ed economicamente auspicabile aprire il programma SAVE ai paesi associati dell'Europa centrale ed orientale, secondo le conclusioni del Consiglio europeo di Copenaghen del 21-22 giugno 1993, confer- mate dai successivi Consigli europei, e la comunicazione al riguardo presentata dalla Commissione nel maggio 1994, ed anche a Cipro. (21) Al fine di assicurare l'utilizzo efficiente dell'aiuto comu- nitario la Commissione garantirà che i progetti siano sottoposti ad una accurata valutazione preliminare e controllerà e valuterà sistematicamente l'andamento e i risultati dei progetti finanziati nonché delle azioni complementari nel settore delle fonti energetiche rinno- vabili. (22) (23) Le misure necessarie per l'attuazione della presente deci- sione sono adottate secondo la decisione 1999/468/CE del Consiglio, del 28 giugno 1999, recante modalità per l'esercizio delle competenze di attuazione conferite alla Commissione (5). La presente decisione stabilisce per tutta la durata del programma una dotazione finanziaria che costituisce per l'autorità di bilancio il riferimento principale, nel corso della procedura di bilancio annuale, ai sensi del punto 33 dell'accordo interistituzionale del 6 maggio 1999 tra il Parlamento europeo, il Consiglio e la Commissione sulla disciplina di bilancio e il miglioramento della procedura di bilancio (6). (24) La presente decisione sostituisce la decisione n. 96/ 737/CE del Consiglio, che deve essere di conseguenza abrogata, HANNO ADOTTATO LA SEGUENTE DECISIONE: Articolo 1 1. Nell'ambito del programma quadro di azioni nel settore dell'energia, la Comunità attua, per il periodo 1998-2002, un programma specifico a sostegno di misure legislative e non legislative per incoraggiare un utilizzo razionale ed efficiente (in prosieguo denominato «il risorse delle programma SAVE»). energetiche In aggiunta agli obiettivi prioritari elencati nell'articolo 1, para- grafo 2, della decisione del Consiglio 1999/21/CE, Euratom, il programma SAVE è volto a: a) incentivare misure di efficienza energetica in tutti i settori; (5) GU L 184 del 17. 7. 1999, pag. 23. (6) GU C 172 del 18. 6. 1999, pag. 1. L 79/8 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 30. 3. 2000 b) promuovere gli investimenti dei consumatori pubblici e privati e dell'industria a favore della conservazione dell'e- nergia; La quota di finanziamento per le azioni e le misure di cui 2. all'articolo 2, lettere b), d), ed f), non può superare il 50 % del loro costo globale. c) creare le condizioni per migliorare l'intensità energetica del consumo finale. 2. Nell'ambito del programma SAVE, è attribuito un finan- ziamento comunitario per azioni e misure che rientrano negli obiettivi della presente decisione. 3. Il saldo del finanziamento per le azioni e le misure di cui all'articolo 2, lettere b), d), ed f), può essere costituito da fondi pubblici o privati oppure da una combinazione di entrambi. Articolo 4 Articolo 2 1. La dotazione finanziaria di massima per l'esecuzione del programma SAVE ammonta a 66 milioni di EUR per il periodo di cui all'articolo 1. Le seguenti categorie di azioni e di misure in materia di effi- cienza energetica sono finanziate nell'ambito del programma SAVE: a) studi ed altre azioni connesse finalizzati all'introduzione, all'esecuzione e al completamento e alla valutazione degli effetti delle misure comunitarie (quali accordi volontari, loro monitoraggio, compresi gli obiettivi associati e il in mandati ad organismi di normalizzazione, acquisti cooperazione e legislazione) adottate per migliorare l'effi- cienza energetica, studi relativi agli effetti del prezzo dell'e- nergia sull'efficienza energetica e studi volti a introdurre il criterio di efficienza energetica nei programmi comunitari, e studi che implichino un coordinamento a livello internazio- nale; b) azioni pilota settoriali mirate per accelerare gli investimenti a fini di efficienza energetica e/o migliorare le abitudini di consumo che saranno realizzate da imprese o organizza- zioni pubbliche e private, inclusi, ove opportuno, centri o agenzie energetiche locali e indipendenti nonché attraverso le esistenti reti comunitarie o associazioni temporanee di realizzare i organizzazioni e/o imprese costituite per progetti; c) misure proposte dalla Commissione per incoraggiare lo scambio di esperienze al fine di migliorare il coordinamento tra attività internazionali, comunitarie, nazionali, regionali e locali, usando mezzi idonei per diffondere l'informazione; Gli stanziamenti annuali sono autorizzati dall'autorità di 2. bilancio nei limiti delle prospettive finanziarie. Articolo 5 La Commissione è responsabile dell'esecuzione finanziaria 1. e dell'attuazione del programma SAVE. La Commissione assicura inoltre che le azioni di cui al programma SAVE siano oggetto di una valutazione prelimi- nare, un controllo e una valutazione finale al termine del progetto per determinare l'impatto, il grado di attuazione e il conseguimento degli obiettivi originari. I beneficiari selezionati presentano una relazione alla 2. Commissione, ogni sei mesi e al termine del progetto. 3. Le condizioni e gli orientamenti da applicare a sostegno di tutte le azioni e le misure previste dall'articolo 2 sono definiti ogni anno tenendo conto: — del rapporto costi-efficacia del potenziale di risparmio e in particolare la riduzione delle dell'impatto ambientale, , emissioni di CO2 — dell'elenco di priorità di cui all'articolo 7, — della coesione degli Stati membri nel settore dell'efficienza d) misure quali quelle di cui alla lettera c), ma proposte da energetica. soggetti diversi dalla Commissione; e) controllo dei progressi in materia di efficienza energetica nella Comunità e nei singoli Stati membri e valutazione e controllo permanenti delle azioni e delle misure adottate nell'ambito del programma SAVE, incluse, tra l'altro, misu- razioni effettive (come l'audit in materia energetica) prima e dopo l'attuazione di misure, interventi, incentivi, e simili; f) azioni specifiche a favore della gestione dell'energia a livello regionale e urbano e a favore di una maggiore coesione tra gli Stati membri e le regioni in materia di efficienza energe- tica. Articolo 3 1. Tutti i costi relativi alle azioni e alle misure di cui all'arti- colo 2, lettere a), c) ed e), sono a carico del bilancio generale dell'Unione europea. Il comitato di cui all'articolo 6 assiste la Commissione nella definizione di tali condizioni e orientamenti. Articolo 6 La Commissione è assistita, per l'attuazione del programma SAVE, dal comitato di cui all'articolo 4 della decisione 1999/ 21/CE, Euratom del Consiglio. Quando viene fatto riferimento al presente articolo, si appli- cano gli articoli 4 e 7 della decisione 1999/468/CE, tenendo conto dell'articolo 8 della stessa. Il periodo di cui all'articolo 4, paragrafo 3, della decisione 1999/468/CE è fissato in tre mesi. Il comitato stabilisce il proprio regolamento di procedura. 30. 3. 2000 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee L 79/9 Articolo 7 La Commissione elabora ogni anno un elenco di priorità per il finanziamento nell'ambito del programma SAVE. L'elenco tiene conto della complementarità tra il programma SAVE e i fornite programmi nazionali sulla base delle informazioni annualmente in forma sintetica da ciascuno Stato membro. È data priorità ai settori dove questa complementarità è massima. Il comitato di cui all'articolo 6 assiste la Commissione nella definizione dell'elenco di priorità. Articolo 8 L'esame e la valutazione, sia interna che esterna, dell'attuazione del programma SAVE sono effettuati in base alle disposizioni dell'articolo 5 della decisione 1999/21/CE, Euratom del Consi- glio. Il programma SAVE è aperto alla partecipazione di Cipro sulla base di stanziamenti supplementari secondo le stesse norme applicate per i paesi EFTA/SEE, e secondo le procedure da convenire con tale paese. Articolo 10 La presente decisione entra in vigore il ventesimo giorno successivo alla pubblicazione nella Gazzetta ufficiale delle Comu- nità europee. Articolo 11 La decisione 96/737/CE del Consiglio è abrogata. Articolo 12 Gli Stati membri sono destinatari della presente decisione. Articolo 9 Fatto a Bruxelles, addì 28 febbraio 2000. Il programma SAVE è aperto alla partecipazione dei paesi associati dell'Europa centrale ed orientale, in base alle condi- zioni, in particolare finanziarie, stabilite nei protocolli addizio- nali agli accordi di associazione o negli stessi accordi di associa- zione in merito alla partecipazione a programmi comunitari. Per il Parlamento europeo Per il Consiglio La Presidente N. FONTAINE Il Presidente J. PINA MOURA


title: PREGUNTA ESCRITA E-0506/00 de Christopher Huhne (ELDR) a la Comisión. Uso de los servicios de inteligencia para recabar información sobre actividades comerciales.

eurovoc_concepts:
State aid
industrial espionage
international competition
jurisdiction
secret service

text: 21. 11. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 330 E/177 Por otra parte, el Secretario General ha recurrido asimismo a la creaci(cid:243)n de un grupo de trabajo, caracterizado por ser un equipo de refuerzo temporal compuesto por funcionarios alejados provisional- mente de sus funciones habituales para responder a necesidades puntuales y excepcionales de la Instituci(cid:243)n, como por ejemplo las CIG o las negociaciones sobre las sucesivas ampliaciones. La Secretar(cid:237)a General del Consejo concede gran importancia a que cierta flexibilidad en lo referente a reasignaciones permita, en funci(cid:243)n de las necesidades, hacer frente al tratamiento de expedientes nuevos y urgentes. (2000/C 330 E/202) PREGUNTA ESCRITA E-0506/00 de Christopher Huhne (ELDR) a la Comisi(cid:243)n (28 de febrero de 2000) Asunto: Uso de los servicios de inteligencia para recabar informaci(cid:243)n sobre actividades comerciales Desde el punto de vista de la Comisi(cid:243)n, ¿constituir(cid:237)a una ayuda estatal leg(cid:237)tima el uso de los servicios de inteligencia por parte de los Estados miembros para recabar informaci(cid:243)n sobre las actividades comerciales de empresas de otro Estado miembro? ¿Tiene pruebas de que alguno de los Estados miembros estØ orientando sus servicios de inteligencia en esa direcci(cid:243)n? ¿Le preocupan las noticias, como la publicada en el Sunday Times del 23 de enero de 2000, que informan de que los Estados miembros estÆn usando los servicios de inteligencia con esta finalidad? Respuesta del Sr. Monti en nombre de la Comisi(cid:243)n (29 de marzo de 2000) A la Comisi(cid:243)n no le consta la utilizaci(cid:243)n por parte de los Estados miembros de los servicios de inteligencia para recabar informaci(cid:243)n delicada relativa a la actividad comercial de empresas de otros Estados miembros. Sea cual fuere la calificaci(cid:243)n legal de estas supuestas prÆcticas, evidentemente la Comisi(cid:243)n nunca las apoyarÆ. Por lo que se refiere a los instrumentos jur(cid:237)dicos para combatir estas supuestas prÆcticas, la Comisi(cid:243)n no considera que las disposiciones sobre ayudas estatales constituyan la soluci(cid:243)n mÆs apropiada. Normalmente, las prÆcticas de este tipo deben ser tratadas por los tribunales penales nacionales. (2000/C 330 E/203) PREGUNTA ESCRITA E-0507/00 de Christopher Huhne (ELDR) a la Comisi(cid:243)n (28 de febrero de 2000) Asunto: Medici(cid:243)n del nivel de vida regional Con relaci(cid:243)n a la respuesta dada a la pregunta escrita E-2223/99 (1) en la que la Comisi(cid:243)n detallaba las cifras del producto interior bruto real per cÆpita y del producto regional bruto real per cÆpita de la Uni(cid:243)n, ¿estÆ convencida la Comisi(cid:243)n de que dichas cifras son el mejor indicador disponible del nivel de vida regional? ¿Existe algœn modo de tener en cuenta la renta salarial en una regi(cid:243)n de un residente o de otra persona, como por ejemplo alguien que se desplaza diariamente desde su domicilio en el sudeste de Inglaterra hasta su lugar de trabajo en Londres, para elaborar un cuadro basado en las rentas individuales en vez de en el producto regional bruto? (1) DO C 203 E de 18. 7. 2000, p. 150. Respuesta del Sr. Solbes Mira en nombre de la Comisi(cid:243)n (3 de abril de 2000) El producto interior bruto (PIB) es el valor de la producci(cid:243)n generada por unidades de producci(cid:243)n residentes. El valor de la producci(cid:243)n es igual a la suma de las rentas (salarios, arrendamientos rœsticos y beneficios) generadas en el marco de la actividad de producci(cid:243)n. El PIB regional es, por tanto, un indicador sintØtico de la actividad de producci(cid:243)n en una regi(cid:243)n, y se adapta bien a la determinaci(cid:243)n nivel de desarrollo econ(cid:243)mico de las regiones


title: WRITTEN QUESTION E-0535/00 by Raffaele Costa (PPE-DE) to the Commission. Europa 2000 programme.

eurovoc_concepts:
EU financing arrangements
EU programme
cultural policy

text: C 303 E/202 Official Journal of the European Communities EN 24. 10. 2000 (2000/C 303 E/229) WRITTEN QUESTION E-0531/00 by Raffaele Costa (PPE-DE) to the Commission (28 February 2000) Subject: Possible contributions to the Italian CGIL, CISL and UIL trade unions Could the Commission state whether financial contributions have ever been made, and if so to what extent and on what grounds, to the CGIL (Italian General Confederation of Labour), CISL (Italian Confederation of Workers(cid:146) Unions) and UIL (Italian Union of Labour) or to associations or organisations connected with them in some way? Answer given by Mrs Diamantopoulou on behalf of the Commission (23 March 2000) The Italian General Confederation of Labour (CGIL), the Italian Confederation of Workers(cid:146) Unions (CISL) and the Italian Union of Labour (UIL), as organisations representing workers, are eligible for Community co-financing under budget headings B3-4000 (social dialogue and industrial relations), B3-4002 (informa- tion and training measures for workers(cid:146) organisations) and B3-4003 (information, consultation and participation of representatives of undertakings) for eligible measures, principally for the organisation of including for the purposes of implementing the results of the transnational meetings and seminars, European social dialogue. Calls for proposals setting out the eligibility conditions and co-financing possibilities are published on the Europa site (http://europa. eu. int/comm/dg05/soc-dial/social/index- en. htm). In the last three years these three trade union organisations have received around 30 Community grants under these budget headings. (2000/C 303 E/230) WRITTEN QUESTION E-0535/00 by Raffaele Costa (PPE-DE) to the Commission (28 February 2000) Subject: Europa 2000 programme What are the 55 projects selected by the Commission for the Europa 2000 programme? Answer given by Mr Prodi on behalf of the Commission (18 April 2000) The Commission does not have sufficient details of the matter to be able to investigate the problem raised and is not therefore in a position to answer the question at the moment. It would ask the Honourable Member to provide more details. (2000/C 303 E/231) WRITTEN QUESTION E-0536/00 by Raffaele Costa (PPE-DE) to the Commission (28 February 2000) Subject: Standards of care in rest-homes What provisions exist at European level to regulate and harmonise standards of care in rest-homes?


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL E-0544/00 af Hiltrud Breyer (Verts/ALE) til Kommissionen. Bohunice og Mochovce.

eurovoc_concepts:
Slovakia
decommissioning of power stations
nuclear power station
nuclear safety
radiation protection

text: C 53 E/8 De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende DA 20. 2. 2001 Svar afgivet p(cid:229) Kommissionens vegne af Frederik Bolkestein (3. maj 2000) Form(cid:229)let med Fiscalis-programmet (der er indfłrt i kraft af Europa-Parlamentets og R(cid:229)dets beslutning nr. 888/98/EF af 30. marts 1998 om et f(cid:230)llesskabshandlingsprogram til forbedring af afgiftssystemerne i det indre marked (1)) er at stimulere og lette samarbejdet mellem F(cid:230)llesskabets afgiftsforvaltninger og mellem disse og Kommissionen med henblik p(cid:229) at forbedre afgiftssystemerne i det indre marked. Programmet forvaltes af Kommissionen med et enkelt s(cid:230)t finansielle og organisatoriske bestemmelser. Der ydes ingen belłb eller bevillinger til de nationale administrative instanser, erhvervssammenslutninger eller offentlige eller private organer. Deltagerne i programmet er medlemsstaternes afgiftsforvaltninger i samarbejde med Kommissionen. Alle udbetalinger foretages af Kommissionen, selv om lokale omkostnin- ger refunderes via medlemsstaternes administrative instanser. Fłlgende oplysninger om programmet kan v(cid:230)re nyttige: (cid:129) Udgifterne i forbindelse med Fiscalis-programmet falder i to hovedomr(cid:229)der. Det fłrste er omr(cid:229)det for f(cid:230)llesforanstaltninger, der omfatter seminarer, udvekslinger og multilaterale kontrolforanstaltninger, der tager sigte p(cid:229) embedsm(cid:230)nd og eksperter fra disse forvaltninger. Udgifterne til embedsm(cid:230)ndenes deltagelse i foranstaltningerne afholdes af F(cid:230)llesskabet, og de forventes i (cid:229)r 2000 at ville andrage ca. 2,8 mio. EUR. Det andet omr(cid:229)de omfatter informationsudvekslingssystemer, h(cid:229)ndbłger og vejlednin- ger og f(cid:230)lles uddannelsesinitiativer, hvoraf informationsteknologirelaterede aktiviteter tegner sig for hovedparten af udgifterne (ca. halvdelen af det (cid:229)rlige budget). Aktiviteterne med tilknytning til informationsteknologi tilrettel(cid:230)gges ofte af eksterne underkontrahenter under Kommissionens tilsyn. Disse virksomheder f(cid:229)r tildelt kontrakter i henhold til de best(cid:229)ende regler for offentlige indkłb. Udgifterne til dette andet aktivitetsomr(cid:229)de forventes i (cid:229)r 2000 at belłbe sig til ca. 5,2 mio. EUR. fordel for det (cid:129) Alle aktiviteter, der godkendes under Fiscalis-programmet, skal understłtte F(cid:230)llesskabets m(cid:229)ls(cid:230)tninger og v(cid:230)re til forudg(cid:229)ende begrundelse som efterfłlgende evaluering, der foretages af Kommissionen, med r(cid:229)dgivning fra de enkelte medlemsstater via et relevant udvalg. Medlemsstaterne er forpligtede til at opbevare sagsakter og bilag i forbindelse med forvaltningen af de midler, de f(cid:229)r betroet, for et tidsrum af fem (cid:229)r, hvorunder Kommissionen har ret til at gennemfłre kontrolbesłg for at verificere, at midlerne er blevet forsvarligt forvaltet. indre marked. Aktiviteterne styres ved hj(cid:230)lp af s(cid:229)vel (cid:129) Som kr(cid:230)vet i Fiscalis-beslutningen vil Kommissionen forel(cid:230)gge Europa-Parlamentet og R(cid:229)det en meddelelse om programmet senest 30. juni 2001. Denne vil indeholde en forelłbig vurdering, der er udarbejdet p(cid:229) grundlag af medlemsstaternes forelłbige beretninger, med detaljerede oplysninger om programaktiviteterne. (1) EFT L 126 af 28. 4. 1998. (2001/C 53 E/011) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-0544/00 af Hiltrud Breyer (Verts/ALE) til Kommissionen (28. februar 2000) Om: Bohunice og Mochovce Atomkraftv(cid:230)rkerne Bohunice og Mochovce medfłrer ikke kun ukalkulerbare risici for den lokale befolk- ning. Tekniske uheld i reaktorblokken A1 i Bohunice i 1976 og 1977 har bevirket udslip af store m(cid:230)ngder radioaktivt materiale og stedvis forurenet jordarealer i anl(cid:230)ggets omgivelser samt flodbredderne for de b(cid:230)kke og floder, som befinder sig i afstrłmningsomr(cid:229)det. Desuden sker der en fortsat forurening af grundvandet p(cid:229) grund af udslip fra ut(cid:230)tte beholdere samt udslip af radioaktivt forurenet materiale efter oversvłmmelse af deponeringsstedet. Ved nyoprettelsen af den slovakiske tilsynsmyndighed (UJD) i januar 1993 blev kun tidligere medlemmer af atomkraftv(cid:230)rket Bohunice, som var involveret i uheldet i Bohunice-A1, ansat i ledelsen. 20. 2. 2001 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende C 53 E/9 1. a) Hvem er ansvarlig: for at informere befolkningen i tilf(cid:230)lde af udslip af radioaktivt materiale i biosf(cid:230)ren og b) kontrol med og fjernelse af skaderne fra kraftv(cid:230)rksblokken A1? Hvilket uafh(cid:230)ngigt organ vil fremover sikre, at befolkningen informeres rettidigt og beskyttes mod 2. skader p(cid:229) grund af kontamineret materiale? P(cid:229) grund af hvilke informationer henholdsvis hvilken bedłmmelse af situationen uds(cid:230)ttes nedriv- 3. ningen af A1 i atomkraftv(cid:230)rket Bohunice stadig l(cid:230)ngere ud i fremtiden (sidste dato 2050)? Hvilke af de omstillingsforanstaltninger, som efter aftale med brugerne er kr(cid:230)vet i RISKAUDIT, er i 4. blok 1 og 2 i atomkraftv(cid:230)rket Mochovce dags dato endnu ikke gennemfłrt? Hvorn(cid:229)r skal gennemfłrelsen af og kontrol med de resterende sikkerhedsforanstaltninger for blok 1 5. ske, og hvem skal v(cid:230)re ansvarlig herfor? Findes der udover UJD et uafh(cid:230)ngigt kontrolorgan, der b(cid:229)de er ansvarlig for de sikkerhedstekniske 6. foranstaltninger og for str(cid:229)lingsbeskyttelse? Svar afgivet p(cid:229) Kommissionens vegne af G(cid:252)nter Verheugen (7. april 2000) Den slovakiske regering har besluttet at tage reaktor 1 og 2 p(cid:229) kraftv(cid:230)rket Bohunice V1 ud af drift i henholdsvis 2006 og 2008. Demonteringen af den gamle A1-reaktor p(cid:229) Bohunice er sat i v(cid:230)rk. Der tages hensyn til anbefalinger fra internationale organisationer om at forbedre sikkerheden p(cid:229) Mochovce. Ifłlge Kommissionens oplysninger har uheldene p(cid:229) Bohunice A1 medfłrt en forurening af jorden under og omkring v(cid:230)rket. Den forurenede jord er blevet isoleret. Der fłres fortsat kontrol med jord og vand i n(cid:230)rheden af v(cid:230)rket. I Slovakiet er det det selskab, der driver kernekraftv(cid:230)rket, der łjeblikkeligt skal give den slovakiske tilsynsmyndighed (UJD) besked om enhver form for kernekraftuheld. Ifłlge den internationale konvention om hurtig anmeldelse af kernekraftuheld, som Slovakiet har ratificeret, er den slovenske tilsynsmyndighed (UJD) ansvarlig for at informere befolkningen og nabolandene. Slovenske Elektrarne, som driver Bohunice A1, er forpligtet til at demontere A1-reaktoren og har ansvaret herfor. Der er oprettet en demonteringsgruppe p(cid:229) 24 ansatte, der skal tage sig af denne opgave. UJD er ansvarlig for at overv(cid:229)ge demonteringsprocessen. Demonteringen af A1-reaktoren er ikke udsat. Det er en lang proces. Fłrste fase (fjernelse af affald) er i gang. Anden fase (demontering af det tekniske udstyr i reaktoren med undtagelse af reaktortanken) forventes afsluttet i 2010. Tredje fase (demontering af reaktortanken) forventes afsluttet i 2050. Eksperter fra F(cid:230)llesskabet har foretaget en undersłgelse af kernekraftv(cid:230)rket Mochovce, der blev finansieret af PHARE-programmet for nuklear sikkerhed. Den indeholder anbefalinger om en r(cid:230)kke sikkerhedsforan- staltninger, som nu er gennemfłrt. Undersłgelsen, som havde til form(cid:229)l at bringe praksis p(cid:229) Mochovce p(cid:229) hłjde med vestlige standarder, resulterede ogs(cid:229) i anbefalinger, der ikke vedrłrer sikkerheden, og som forventes gennemfłrt i 2001. Slovenske Elektrarne er ansvarlig for at gennemfłre anbefalingerne. UJD er ansvarlig for at overv(cid:229)ge gennemfłrelsen. Det er en uafh(cid:230)ngig instans med ansvar for nuklear sikkerhed i Den Slovakiske Republik. Det slovakiske sundhedsministerium er ansvarlig for str(cid:229)lingsbeskyttelse. Tek- niske inspektioner af enhver form for udstyr p(cid:229) et kernekraftv(cid:230)rk, som ikke direkte vedrłrer sikkerheden, foretages under ansvar af arbejdstilsynet, der hłrer under det slovakiske arbejdsministerium


title: Regolamento (CE) n. 453/2000 della Commissione, del 28 febbraio 2000, che fissa gli aiuti per la fornitura di prodotti nel settore del riso di origine comunitaria alle isole Canarie

eurovoc_concepts:
Canary Islands
EU aid
EU production
aid system
rice
supply

formats: pdf print

text: 29. 2. 2000 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee L 55/59 REGOLAMENTO (CE) N. 453/2000 DELLA COMMISSIONE del 28 febbraio 2000 che fissa gli aiuti per la fornitura di prodotti nel settore del riso di origine comunitaria alle isole Canarie LA COMMISSIONE DELLE COMUNITÀ EUROPEE, visto il trattato che istituisce la Comunità europea, visto il regolamento (CEE) n. 1601/92 del Consiglio, del 15 giugno 1992, recante misure specifiche a favore delle isole Canarie per quanto riguarda taluni prodotti agricoli (1), modifi- cato da ultimo dal regolamento (CE) n. 2348/96 (2), in partico- lare l'articolo 3, considerando quanto segue: (1) A norma dell'articolo 3 del regolamento (CEE) n. 1601/ 92, per soddisfare il fabbisogno in riso delle isole Canarie in termini di quantità, di prezzi e di qualità, si procede alla mobilitazione di riso comunitario in condi- zioni di smercio equivalenti all'esenzione dal prelievo, il che implica la concessione di un aiuto per le forniture di origine comunitaria. Occorre stabilire tale aiuto tenendo conto, in particolare, dei costi delle varie fonti di approv- vigionamento, in particolare basandosi sui prezzi prati- cati per le esportazioni nei paesi terzi. (2) Il regolamento (CE) n. 2790/94 della Commissione (3), modificato da ultimo dal regolamento (CE) n. 1620/ 1999 (4), reca le modalità comuni di applicazione del (3) regime di approvvigionamento specifico delle isole Canarie di determinati prodotti agricoli, tra cui il riso. L'applicazione delle suddette modalità all'attuale situa- zione dei mercati nel settore dei cereali, in particolare ai corsi o prezzi di tali prodotti nella parte europea della Comunità e sul mercato mondiale, comporta la fissa- zione dell'aiuto per l'approvvigionamento delle isole Canarie conformemente agli importi riportati nell'alle- gato. (4) Le misure previste dal presente regolamento sono conformi al parere del comitato di gestione per i cereali, HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO: Articolo 1 In applicazione dell'articolo 3 del regolamento (CEE) n. 1601/ 92, gli aiuti per la fornitura di cereali di origine comunitaria nel quadro del regime di approvvigionamento specifico delle isole Canarie sono fissati nell'allegato del presente regolamento. Il presente regolamento entra in vigore il 1o marzo 2000. Articolo 2 Il presente regolamento è obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri. Fatto a Bruxelles, il 28 febbraio 2000. Per la Commissione Franz FISCHLER Membro della Commissione (1) GU L 173 del 27. 6. 1992, pag. 13. (2) GU L 320 dell'11. 12. 1996, pag. 1. (3) GU L 296 del 17. 11. 1994, pag. 23. (4) GU L 192 del 24. 7. 1999, pag. 19. L 55/60 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 29. 2. 2000 ALLEGATO al regolamento della Commissione, del 28 febbraio 2000, che fissa gli aiuti per la fornitura di prodotti del settore del riso di origine comunitaria alle isole Canarie (EUR/t) Prodotto (codice NC) Riso lavorato (1006 30) Rotture di riso (1006 40) Importo dell'aiuto 159,00 35,00


title: PERGUNTA ESCRITA E-0502/00 apresentada por Christopher Huhne (ELDR) à Comissão. Horários de trabalho dos funcionários da Comissão.

eurovoc_concepts:
European Commission
European civil service
flexible working hours
working time

text: 28. 12. 2000 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 374 E/91 (2000/C 374 E/105) PERGUNTA ESCRITA E-0501/00 apresentada por Christopher Huhne (ELDR) ao Conselho Objecto: HorÆrios de trabalho dos funcionÆrios do Conselho (25 de Fevereiro de 2000) Qual Ø o horÆrio de trabalho previsto (cid:129) tanto o nœmero total de horas por semana como o horÆrio diÆrio de entrada e sa(cid:237)da (cid:129) dos funcionÆrios do Conselho? Quais sªo as disposi(cid:231)ıes propostas ao pessoal em matØria de horÆrio flex(cid:237)vel? Resposta (18 de Maio de 2000) O Conselho informa o Senhor Deputado que a dura(cid:231)ªo do trabalho para o pessoal do Conselho Ø regida pelo artigos 55o a 56o-B do Cap(cid:237)tulo I do T(cid:237)tulo IV do Estatuto aplicÆvel aos funcionÆrios e aos outros agentes das Comunidades Europeias. Na acep(cid:231)ªo destes artigos, a dura(cid:231)ªo normal do trabalho nªo pode exceder 42 horas semanais, cumpridas de acordo com um horÆrio geral estabelecido pela autoridade competente para proceder a nomea(cid:231)ıes. No (cid:226)mbito do Secretariado-Geral do Conselho, este horÆrio geral prevŒ, para um trabalho a tempo inteiro, uma dura(cid:231)ªo m(cid:237)nima de trabalho de 37,5 horas por semana, repartido por um per(cid:237)odo horÆrio que vai das 8h00 (cid:224)s 8h45 da parte da manhª e (cid:224)s 17h00 da parte da tarde, incluindo um intervalo para o almo(cid:231)o que deve situar-se entre as 12h15 e as 14h15, em fun(cid:231)ªo da hora de chegada, o que nªo exclui a possibilidade de as reuniıes prosseguirem atØ (cid:224)s 18h00. O Conselho quer ainda frisar que o no 1 do artigo 55o do referido Estatuto estipula tambØm que os funcionÆrios em situa(cid:231)ªo de actividade estªo permanentemente (cid:224) disposi(cid:231)ªo da institui(cid:231)ªo a que pertencem, nªo podendo o total das horas extraordinÆrias exigidas a um funcionÆrio exceder 150 horas, efectuadas em cada per(cid:237)odo de seis meses (artigo 56o). AlØm disso, parece ser necessÆrio especificar que no (cid:226)mbito das disposi(cid:231)ıes gerais acima enunciadas, o ritmo das actividades dos funcionÆrios e agentes do Secretariado-Geral do Conselho estÆ estreitamente relacionado e depende do volume e do ritmo de actividade do pr(cid:243)prio Conselho, o que deverÆ induzir a aprecia(cid:231)ªo dos dados quantificados solicitados na pergunta numa perspectiva mais indicativa que meramente matemÆtica. Assim, na prÆtica, a maior parte do pessoal directamente encarregado do seguimento dos trabalhos das inst(cid:226)ncias do Conselho, trabalha pelo menos atØ (cid:224)s 18h00. Por fim, no (cid:226)mbito da reflexªo em curso sobre as condi(cid:231)ıes de trabalho dos funcionÆrios do Secretariado-Geral, estÆ a ser estudado um projecto de reforma do horÆrio de trabalho. (2000/C 374 E/106) PERGUNTA ESCRITA E-0502/00 apresentada por Christopher Huhne (ELDR) (cid:224) Comissªo Objecto: HorÆrios de trabalho dos funcionÆrios da Comissªo (28 de Fevereiro de 2000) Qual Ø o horÆrio de trabalho previsto (cid:129) tanto o nœmero total de horas por semana como o horÆrio diÆrio de entrada e sa(cid:237)da (cid:129) dos funcionÆrios da Comissªo? Quais sªo as disposi(cid:231)ıes propostas ao pessoal em matØria de horÆrio flex(cid:237)vel? Resposta dada por Neil Kinnock em nome da Comissªo (23 de Mar(cid:231)o de 2000) Nos termos do artigo 55o do Estatuto dos FuncionÆrios, os funcionÆrios em situa(cid:231)ªo de actividade estªo permanentemente (cid:224) disposi(cid:231)ªo da institui(cid:231)ªo a que pertencem. Nos termos dos acordos estabelecidos, todavia, a dura(cid:231)ªo normal do trabalho nªo pode exceder 42 horas semanais e o total das horas extraordinÆrias exigidas a um funcionÆrio nªo pode exceder 150 horas efectuadas em cada per(cid:237)odo de seis meses. Para o pessoal da Comissªo a Autoridade Investida do Poder de Nomea(cid:231)ªo determinou, em conformidade com o Estatuto dos FuncionÆrios, que a dura(cid:231)ªo semanal do trabalho Ø de 37 horas e 30 minutos (em vigor desde 1 de Outubro de 1986). C 374 E/92 Jornal Oficial das Comunidades Europeias PT 28. 12. 2000 A Comissªo aplica as seguintes regras relativamente ao horÆrio de trabalho diÆrio: o horÆrio oficial Ø das 8h30 (8h45 (cid:224) segunda-feira) (cid:224)s 13h00 e das 14h15 (cid:224)s 17h30 (16h30 (cid:224) sexta-feira). Nesse horÆrio deve haver uma presen(cid:231)a permanente em cada servi(cid:231)o. Adoptaram-se as seguintes facilidades quanto a horÆrio de trabalho flex(cid:237)vel: todo o pessoal deve estar presente das 9h30 (cid:224)s 12h00 e das 14h45 (cid:224)s 17h00, excepto (cid:224)s sextas-feiras, em que a presen(cid:231)a obrigat(cid:243)ria termina (cid:224)s 16h00. As restantes horas flex(cid:237)veis devem corresponder a horÆrio de trabalho entre as 8h00 e as 20h00, com um intervalo obrigat(cid:243)rio de 30 minutos para almo(cid:231)o e com a dura(cid:231)ªo diÆria do trabalho limitada a 10 horas. A gestªo do horÆrio de trabalho flex(cid:237)vel Ø da responsabilidade de cada chefe de unidade, que determina o controlo adequado, de acordo com o seu pessoal. Estas regras sªo aplicÆveis, em princ(cid:237)pio, a todo o pessoal abrangido pelo Estatuto dos FuncionÆrios e que trabalhe em Bruxelas. No que se refere a outros locais de trabalho, os pormenores relativos ao horÆrio de trabalho flex(cid:237)vel sªo determinados de acordo com as necessidades e especificidades do local. Deve notar-se que muitos funcionÆrios trabalham, frequentemente, mais horas do que o horÆrio normal de trabalho semanal, devido (cid:224)s exigŒncias das suas fun(cid:231)ıes e (cid:224) disponibilidade de pessoal relevante. (2000/C 374 E/107) PERGUNTA ESCRITA E-0508/00 apresentada por Christopher Huhne (ELDR) (cid:224) Comissªo Objecto: Dados relativos ao produto regional bruto real per capita (28 de Fevereiro de 2000) Na sequŒncia da resposta (cid:224) pergunta escrita E-2223/99 (1), em que a Comissªo indica os dados relativos ao produto interno bruto real per capita e ao produto regional bruto real per capita na Uniªo, poderÆ a Comissªo fornecer, na mesma base, os œltimos dados dispon(cid:237)veis para cada regiªo relativos a 1997? PoderÆ a Comissªo explicar tambØm o atraso considerÆvel que se verifica na publica(cid:231)ªo destes dados? (1) JO C 203 E de 18. 7. 2000, p. 150. Resposta dada por Pedro Solbes Mira em nome da Comissªo (10 de Abril de 2000) Os resultados da estimativa do produto interno bruto (PIB) regional de 1997 sªo enviados directamente ao Senhor Deputado e ao Secretariado-Geral do Parlamento. Em rela(cid:231)ªo ao atraso na publica(cid:231)ªo destas estat(cid:237)sticas regionais, hÆ que tomar em considera(cid:231)ªo que o PIB regional Ø publicado ao n(cid:237)vel NUTS 3, ou seja, incluindo mais de 1000 regiıes da Comunidade. A recolha e o tratamento destes dados nos Estados-membros sªo opera(cid:231)ıes morosas. As estat(cid:237)sticas de base, o valor acrescentado bruto (VAB) regional, sªo fornecidas pelos Estados-membros 24 meses ap(cid:243)s o ano de referŒncia. Este Ø o prazo normal para a recolha de estat(cid:237)sticas tªo pormenorizadas. Infelizmente, os Estados-membros nem sempre enviam os dados dentro deste prazo; assim, a publica(cid:231)ªo do Eurostat tem de esperar atØ ter sido fornecida uma quantidade razoÆvel de dados bÆsicos. AtØ recentemente, nªo havia uma base jur(cid:237)dica para estas estat(cid:237)sticas, por isso nªo se dispunha de um instrumento para impor a transmissªo atempada dos dados. Esta situa(cid:231)ªo melhorarÆ quando o programa de execu(cid:231)ªo do Sistema Europeu de Contas 95 (SEC 95) entrar em vigor. Nessa altura, o per(cid:237)odo de tempo serÆ realmente limitado a 24 meses ap(cid:243)s o ano de referŒncia, ou seja, em Dezembro de 2001, o Eurostat terÆ as informa(cid:231)ıes necessÆrias para calcular o PIB regional para 1999


title: Dictamen del Consejo de 28 de febrero de 2000 sobre el programa de estabilidad actualizado de Alemania para el período 1999-2003

eurovoc_concepts:
Germany
economic convergence
economic cooperation
economic stabilisation
public finance

text: 6. 4. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 98/1 I (Comunicaciones) CONSEJO DICTAMEN DEL CONSEJO de 28 de febrero de 2000 sobre el programa de estabilidad actualizado de Alemania para el per(cid:237)odo 1999-2003 (2000/C 98/01) EL CONSEJO DE LA UNI(cid:211)N EUROPEA, Visto el Reglamento (CE) no 1466/97 del Consejo, de 7 de julio de 1997, relativo al reforzamiento de la supervisi(cid:243)n de las situaciones presupuestarias y a la supervisi(cid:243)n y coordinaci(cid:243)n de las pol(cid:237)tica econ(cid:243)micas (1) y, en particular, el apartado 3 de su art(cid:237)culo 5, Vista la Recomendaci(cid:243)n de la Comisi(cid:243)n, Previa consulta al ComitØ Econ(cid:243)mico y Financiero, HA EMITIDO EL PRESENTE DICTAMEN: El 28 de febrero de 2000, el Consejo examin(cid:243) el programma de estabilidad actualizado de Alemania, que abarca el per(cid:237)odo 1999-2003. El Consejo observa con satisfacci(cid:243)n que los dØficit registrados en 1998 y 1999 fueron claramente inferiores a los previstos en el programa inicial. Ello, junto con un crecimiento econ(cid:243)mico inferior al previsto, ha permitido un avance signi- ficativo hacia el objectivo, requerido por el pacto de estabilidad y crecimiento, de lograr a medio plazo un saldo presupuestario pr(cid:243)ximo al equilibrio o un superÆvit. Sin embargo, el Consejo toma nota de que los mejores resultados de 1998 se debieron casi exclusivamente a la evoluci(cid:243)n dif(cid:237)cil de prever de las fi- nanzas de las administraciones locales. Por consiguiente, esta evoluci(cid:243)n tiende a subrayar la importancia de llegar a una cooperaci(cid:243)n eficaz en materia de financiaci(cid:243)n pœblica entre el Gobierno federal y los otros niveles de gobierno con el fin de facilitar la planificaci(cid:243)n y la supervisi(cid:243)n del proceso de consolidaci(cid:243)n presupuestaria. El Consejo observa que, al igual que en el caso del programa anterior, la informaci(cid:243)n facilitada en el programa de estabilidad actualizado no cumple plenamente el c(cid:243)digo de conducta sobre la estructura y el contenido de los programas de convergencia y de estabilidad. En particular, el programa carece de informaci(cid:243)n detallada sobre los componentes de los gastos e ingresos pœ- blicos y sobre los factores que determinan la ratio de la deuda. Por consiguiente, el Consejo reitera la petici(cid:243)n realizada en su dictamen relativo al anterior programa de estabilidad (2) para que las autoridades alemanas suministren esta informaci(cid:243)n adi- cional a mÆs tardar en la pr(cid:243)xima actualizaci(cid:243)n del programa de estabilidad. Segœn la previsi(cid:243)n macroecon(cid:243)mica del programa actuali- zado (3), la econom(cid:237)a alemana disfrutarÆ de una tasa anual de crecimiento de aproximadamente el 2,5 % durante el per(cid:237)odo cubierto por el programa. El Consejo considera realista este escenario, a condici(cid:243)n de que se mantenga la moderaci(cid:243)n sa- larial y se avance en las reformas estructurales de los mercados de productos y de trabajo. El programa actualizado prevØ una disminuci(cid:243)n del dØficit pœ- blico hasta el 0,5 % del producto interior bruto (PIB) para el aæo 2003, mientras que se prevØ que la deuda bruta se reduzca hasta el 58,5 % del PIB durante este per(cid:237)odo. El Consejo con- sidera apropiado que la consolidaci(cid:243)n presupuestaria prevista en el programa se logre mediante una reducci(cid:243)n del gasto contrarrestada s(cid:243)lo parcialmente por una disminuci(cid:243)n de los ingresos, en tØrminos porcentuales. El Consejo aprueba, en particular, el objetivo de controlar el gasto pœblico mante- niendo su aumento nominal global por debajo del crecimiento previsto del PIB nominal. El Consejo admite que los recortes de gasto previstos crearÆn un margen suficiente para aplicar re- ducciones tributarias en el marco de la reforma de los impues- tos sobre la renta y sobre sociedades, que se acogen favorable- mente, ya que llevarÆn a una reducci(cid:243)n deseable de la elevada presi(cid:243)n fiscal existente en Alemania. Sin embargo, el Consejo recomienda que las reformas se apliquen con la mayor precau- ci(cid:243)n a fin de reducir al mÆximo el riesgo de un deterioro permanente del dØficit pœblico estructural. El Consejo considera que el objetivo a medio plazo de lograr un dØficit equivalente al 0,5 % del PIB en 2003 es conforme al pacto de estabilidad y crecimiento, como lo es el objetivo para 2002. AdemÆs, el saldo presupuestario de Alemania se man- tendrÆ pr(cid:243)ximo al m(cid:237)nimo de referencia, lo cual, ya desde 1999, permite el funcionamiento de los estabilizadores auto- mÆticos sin el riesgo de que el dØficit rebase el valor de refe- rencia del 3 % del PIB. No obstante, el Consejo recomienda que, en caso de que el crecimiento sea superior al previsto, se aproveche el correspondiente aumento de los ingresos fisca- les para reducir el dØficit por debajo del objetivo establecido, y ello con el fin de ampliar el margen de seguridad y aumentar el margen de maniobra para las convenientes futuras reducciones tributarias que se prevØn para despuØs del per(cid:237)odo cubierto por el programa. Por otro lado deberÆn aprovecharse las oportuni- dades de privatizaci(cid:243)n que se presenten a todos los niveles de gobierno con objeto de garantizar que la deuda siga mante- niendo firmemente una tendencia a la baja. (1) DO L 209 de 2. 8. 1997, p. 1. (2) DO C 124 de 5. 5. 1999, p. 3. (3) En la versi(cid:243)n revisada de 1 de febrero de 2000, esto es, incluido el adenda del programa de estabilidad actualizado. C 98/2 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 6. 4. 2000 El Consejo toma nota de que, a pesar del objetivo del programa de proceder a una reestructuraci(cid:243)n del presupuesto en favor de la inversi(cid:243)n pœblica, el Gobierno federal se propone reducir el gasto de inversi(cid:243)n en tØrminos nominales. El Consejo reitera su recomendaci(cid:243)n de que el Gobierno alemÆn revise sus planes de inversi(cid:243)n sin que ello ponga en peligro el logro de los objetivos presupuestarios del programa. El Consejo aprueba las medidas de reforma anunciadas en el programa, en particular, en los Æmbitos de los sistemas de pensiones y sanitario y de la administraci(cid:243)n pœblica, que son fundamentales para la sostenibilidad de las finanzas pœblicas y el aumento del empleo. Una aplicaci(cid:243)n decidida de las refor- mas, junto con medidas encaminadas a aumentar la flexibilidad de los mercados de productos y de trabajo, conforme a las recomendaciones de las orientaciones generales de pol(cid:237)tica eco- n(cid:243)mica y a lo previsto en el Informe de situaci(cid:243)n estructural de Alemania, elaborado en el marco del proceso de Cardiff, lleva- r(cid:237)an al logro de los objetivos del programa de estabilidad. DICTAMEN DEL CONSEJO de 28 de febrero de 2000 sobre el programa de estabilidad actualizado de Italia para el per(cid:237)odo 1999-2003 (2000/C 98/02) EL CONSEJO DE LA UNI(cid:211)N EUROPEA, Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, Visto el Reglamento (CE) no 1466/97 del Consejo, de 7 de julio de 1997, relativo al reforzamiento de la supervisi(cid:243)n de las situaciones presupuestarias y a la supervisi(cid:243)n y coordinaci(cid:243)n de las pol(cid:237)ticas econ(cid:243)micas (1) y, en particular, el apartado 3 de su art(cid:237)culo 5, Vista la Recomendaci(cid:243)n de la Comisi(cid:243)n, Previa consulta al ComitØ Econ(cid:243)mico y Financiero, HA EMITIDO EL PRESENTE DICTAMEN: El 28 de febrero de 2000 el Consejo examin(cid:243) el programa de estabilidad actualizado de Italia, correspondiente al per(cid:237)odo 1999-2003. El Consejo seæala su satisfacci(cid:243)n ante el hecho de que, a pesar de la coyuntura c(cid:237)clica desfavorable, parece haberse cumplido el objetivo inicial para el dØficit presupues- tario del 2 % del producto interior bruto (PIB), previsto en el programa para 1999, tal y como se recomendaba en las orien- taciones generales de pol(cid:237)tica econ(cid:243)mica. A este resultado han contribuido unos pagos de intereses inferiores y unos ingresos superiores a lo previsto, procedentes, en particular, de una mÆs elevada recaudaci(cid:243)n impositiva. Durante 1999, la proporci(cid:243)n de deuda pœblica con respecto al PIB ha continuado su ritmo descendente, ya que los cuantiosos ingresos procedentes de las privatizaciones han compensado el efecto negativo de un cre- cimiento menor. El Consejo toma nota de la confirmaci(cid:243)n de los objetivos relativos a la necesidad de financiaci(cid:243)n de las administraciones pœblicas para los aæos 2000 y 2001 (1,5 % y 1,0 % del PIB, respectivamente). Acoge con satisfacci(cid:243)n el compromiso de continuar el saneamiento presupuestario, lo cual deber(cid:237)a permitir reducir en mÆs de tres puntos porcentua- les por aæo la proporci(cid:243)n de deuda con respecto al PIB, hasta alcanzar el 100,0 % en 2003. El Consejo considera que el programa actualizado es coherente con las orientaciones gene- rales de pol(cid:237)tica econ(cid:243)mica. Las previsiones macroecon(cid:243)micas contenidas en el programa de estabilidad actualizado parten de la hip(cid:243)tesis de una acele- raci(cid:243)n gradual del crecimiento del PIB, desde el 1,3 % anual en 1999 a casi el 3 % en 2002-2003. El Consejo seæala que esta aceleraci(cid:243)n constituye un escenario realista y que el aumento c(cid:237)clico de 2000 y 2001 podr(cid:237)a resultar mÆs acusado de lo previsto en el programa actualizado; por otro lado, las nuevas hip(cid:243)tesis sobre tipos de interØs podr(cid:237)an pecar de optimistas a la vista de los œltimos acontecimientos registrados en los merca- dos financieros. El Consejo percibe la continuaci(cid:243)n de la estrategia presupues- taria definida en el programa inicial, que se propone proseguir la tarea de estabilizaci(cid:243)n de las finanzas pœblicas y promover el crecimiento y una distribuci(cid:243)n equitativa de la renta. Esta es- trategia se basa en el mantenimiento del superÆvit primario a un nivel elevado y en la reducci(cid:243)n del gasto corriente en relaci(cid:243)n con el PIB, al tiempo que aligera la aœn pesada carga tributaria e incrementa la inversi(cid:243)n pœblica, sobre todo en el sur del pa(cid:237)s. El Consejo toma nota de que los objetivos de dØficit se mantienen a pesar de que ahora se pretende estabi- lizar el superÆvit primario en un nivel del 5 % del PIB, inferior al previsto en el programa inicial. El Consejo toma nota del compromiso de las autoridades italianas para reducir el gasto pœblico primario con respecto al PIB desde el 37,9 % del PIB en 1999 al 36,2 % del PIB en 2003. El Consejo considera que la situaci(cid:243)n presupuestaria subyacente en 2000 deber(cid:237)a bastar para facilitar un margen de seguridad ante fluctuaciones c(cid:237)clicas normales, que impidiera superar el margen del 3 % del PIB previsto para el dØficit; la v(cid:237)a propuesta para la consolidaci(cid:243)n presupuestaria aumentar(cid:237)a este margen de seguridad, con lo que Italia seguir(cid:237)a cumpliendo los requi- sitos del pacto de estabilidad y crecimiento hasta 2003. No obstante, el Consejo reitera que Italia debe garantizar el des- censo continuado de su todav(cid:237)a elevada proporci(cid:243)n de deuda pœblica, y considera que deberÆn cumplirse los objetivos pre- supuestarios contenidos en el programa actualizado con el fin de respetar el compromiso del Gobierno italiano de reducir la proporci(cid:243)n de deuda respecto al PIB por debajo del 100 % en el aæo 2003. En el caso de que el crecimiento fuera superior a lo previsto en el programa actualizado, el Consejo espera que Italia consiga mejores resultados presupuestarios que los pla- neados, con la consiguiente aceleraci(cid:243)n de la reducci(cid:243)n de la proporci(cid:243)n de deuda con respecto al PIB hacia el valor de referencia del 60 %. De acuerdo con su Dictamen sobre el programa de estabilidad original (2), el Consejo insta al Gobierno italiano a abordar con determinaci(cid:243)n los retos estructurales que a medio plazo se (1) DO L 209 de 2. 8. 1997, p. 1. (2) DO C 68 de 11. 3. 1999, p. 1