title: Advies van het Comité van de Regio's over de "Mededeling van de Commissie aan de lidstaten - vaststelling van de richtsnoeren voor het communautaire initiatief voor plattelandsontwikkeling (Leader+)"

text: C 156/18 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 6. 2000 Advies van het Comité van de Regio’s over: — de „Mededeling van de Commissie aan de lidstaten — vaststelling van de richtsnoeren voor het communautaire initiatief voor plattelandsontwikkeling (Leader+)”, — de „Mededeling van de Commissie aan de lidstaten tot vaststelling van de richtsnoeren voor programma’s in het kader van de communautaire initiatieven waarvoor de lidstaten aanvragen voor steun uit hoofde van het Equal-initiatief kunnen indienen”, en — de „Mededeling van de Commissie aan de lidstaten tot vaststelling van de richtsnoeren voor het communautaire initiatief op het gebied van trans-europese samenwerking ter stimulering van een harmonische en evenwichtige ontwikkeling van de Europese Unie — Interreg” (2000/C 156/04) HET COMITE´ VAN DE REGIO’S, gezien de Mededeling van de Commissie aan de lidstaten tot vaststelling van de richtsnoeren voor een communautair initiatief op het gebied van trans-Europese samenwerking ter stimulering van een harmonieuze en evenwichtige ontwikkeling van de Europese ruimte (Interreg), COM(1999) 479 def. ; gezien de Mededeling van de Commissie aan de lidstaten tot vaststelling van de richtsnoeren voor het communautaire initiatief voor plattelandsontwikkeling (Leader+), COM(1999) 475 def. ; gezien de Mededeling van de Commissie aan de lidstaten tot vaststelling van richtsnoeren voor programma’s in het kader van de communautaire initiatieven (PCI’s) waarvoor de lidstaten aanvragen voor steunverlening uit hoofde van het Equal-initiatief kunnen indienen, COM(1999) 476 def. ; gezien het besluit van de Commissie van 25 oktober 1999 om het Comité overeenkomstig artikel 265, eerste alinea, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap over dit onderwerp te raadplegen; gezien het besluit van zijn Bureau van 2 juni 1999 om commissie 1 „Regionaal beleid, Structuurfondsen, economische en sociale samenhang, grensoverschrijdende en interregionale samenwerking” te belasten met de voorbereiding van het advies; gezien de bijdrage van commissie 5 „Sociaal beleid, volksgezondheid, consumentenbescherming, onderzoek, toerisme” (rapporteur: mevrouw Sexton, lid van de Longford County Council (IRL/ELDR); gezien de bijdrage van commissie 2 „Landbouw, plattelandsontwikkeling, visserij” (rapporteur: de heer Correia, voorzitter van de gemeenteraad van Tavira (P/EVP); gezien het door commissie 1 op 1 december 1999 goedgekeurde ontwerpadvies (CDR 219/99 rev. 3) (rapporteur: mevrouw Storm Rasmussen, voorzitter van de regioraad van Kopenhagen, DK/PSE), heeft tijdens zijn 32e zitting van 16 en 17 februari 2000 (vergadering van 17 februari) het volgende advies uitgebracht. 1. Inleiding 1. 1. Naar aanleiding van de mededeling van de Commissie over de communautaire initiatieven in de periode 2000- 2006 (werkprogramma van de Commissie, nr. 97/020) en de Mededeling van de Commissie aan de lidstaten tot vaststelling van de richtsnoeren voor een communautair initiatief op het gebied van trans-Europese samenwerking ter stimulering van een harmonieuze en evenwichtige ontwikkeling van de Euro- pese ruimte (Interreg), COM(1999) 479 def. , heeft het Comité van de Regio’s besloten een advies over dit onderwerp op te stellen. Met dit advies wil het Comité een bijdrage leveren tot de discussie over de communautaire initiatieven Interreg, Leader+ en Equal in de komende steunverleningsperiode. Het initiatief Urban wordt hier niet behandeld. 1. 2. Het Comité verzoekt de Commissie en de vertegen- woordigers van de lidstaten in de beheerscomités van de 6. 6. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 156/19 verschillende communautaire initiatieven, erop toe te zien dat de belangen van de regio’s en gemeenten volgens de aanbevelingen in dit advies worden behartigd. 2. Algemene opmerkingen 2. 1. De communautaire initiatieven zijn zeer belangrijk en interessant voor de lokale en regionale overheden in de EU. Juist zij zijn vaak belast met het beheer van de programma’s en de uitvoering van de projecten. Het Comité is dan ook zeker te spreken over het feit dat in de nieuwe Structuurfondsperiode meer aandacht aan de rol van de lokale en regionale overheden m. b. t. de communautaire initiatieven wordt geschonken. 2. 2. Het Comité wijst erop dat de uitwerking en de uitvoering van plannen en programma’s overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel in de eerste plaats onder de bevoegdheid van de lokale en regionale overheden vallen. 2. 3. Het Comité kan zich in principe vinden in de voorge- stelde concentratie van de steunverlening bij de communautai- re initiatieven, waardoor er van de huidige dertien nog vier initiatieven zullen overblijven. Bij de inhoud van de initiatieven is niet alleen het continuïteitsbeginsel in acht genomen, maar is ook rekening gehouden met de huidige ontwikkelingen. Interreg: grensoverschrijdende, transnationale en inter- regionale samenwerking om een harmonieuze en evenwichtige ontwikkeling van het Euro- pese grondgebied te bevorderen; Leader+: plattelandsontwikkeling; Equal: transnationale samenwerking om nieuwe me- thoden te ontwikkelen waarmee iedere vorm van discriminatie en ongelijkheid op de ar- beidsmarkt kan worden bestreden; Urban: sociaal-economische stadsdelen met acute problemen. vernieuwing in Het Comité verwelkomt de vereenvoudiging van de 2. 4. in die zin dat elk communautair initiatief steunverlening, slechts door één Structuurfonds gefinancierd kan worden. Interreg en Urban worden gefinancierd via het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO), Leader+ door het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en Equal door het Europees Sociaal Fonds (ESF). In het kader van elk communautair initiatief moeten maatregelen uitgevoerd kunnen worden die door de andere fondsen worden gedekt. Dit betekent dat bijvoorbeeld Interreg via het EFRO ook activiteiten moet kunnen steunen die normaal onder het ESF of het EOGFL vallen. Aldus wordt ervoor gezorgd dat de steunverlening bij elk communautair initiatief meer wordt gericht op de problemen die moeten worden opgelost, en op de behoeften van de overheden die de middelen besteden. Daardoor zal de administratieve rompslomp worden vermin- derd, al wordt wel een extra inspanning van de voor de structuurfondsen verantwoordelijke instanties gevergd. 2. 5. De communautaire initiatieven vormen een aanvulling op de overige Structuurfondsinitiatieven in het kader van de programma’s voor de gebieden die onder doelstelling 1, 2 of 3 vallen. De programma’s in het kader van de communautaire initiatieven moeten dan ook worden afgestemd op de program- meringsdocumenten van de lidstaten en de operationele pro- gramma’s. 2. 6. Het Comité stelt tot zijn genoegen vast dat een van de belangrijkste beginselen bij de nieuwe communautaire initiatieven is dat wordt uitgegaan van een „bottom up”- benadering en dat het regionale en het lokale niveau een grotere verantwoordelijkheid en rol krijgen (partnerschaps- beginsel). Het Comité vindt dat de lokale en regionale overhe- den een centrale rol moeten krijgen, zowel bij uitwerking van de programma’s als bij de uitvoering en de evaluatie. De lokale en regionale overheden staan het dichtst bij de burgers en weten daardoor hoe de uitdagingen het best kunnen worden aangegaan. In verband daarmee is het zinvol nogmaals op te merken dat ook bij de toepassing van het programma door de lidstaten wordt uitgegaan van een solide partnerschap met de organisaties en verenigingen die de met de uitvoering van het programma belaste lokale en regionale overheden vertegen- woordigen. De bestuurs- en evaluatiestructuren moeten zo eenvou- 2. 7. dig mogelijk en zo min mogelijk bureaucratisch zijn, en de goedkeuringsprocedures moeten worden ingekort; daarom moeten de bestuursstructuren effectiever worden gemaakt. 2. 8. De communautaire initiatieven steunen initiatieven met een bijzonder Europees karakter. De steunverlening mag daarom niet afhankelijk zijn van de vraag of het project in kwestie al dan niet wordt uitgevoerd in een gebied dat onder één van de Structuurfondsdoelstellingen valt. Daarentegen is het de taak van het structuurbeleid om d. m. v. de aanwijzing van doelstellingregio’s en de regionale programma’s bij te dragen tot inkomensnivellering tussen de regio’s. 2. 9. Het Comité acht het van belang dat samenwerkende partners op gelijke voet bij de communautaire initiatieven worden betrokken. 2. 10. De Raad heeft op 1 juli 1999 bepaald dat er 10,4 mil- jard EUR (prijzen 1999) wordt uitgetrokken voor de commu- nautaire initiatieven; daarvan gaat 4,875 miljard naar Interreg, 700 miljoen naar Urban, 2,020 miljard naar Leader+ en 2,847 miljard naar Equal. 2. 11. Het Comité neemt kennis van het feit dat de steunver- lening t. b. v. de communautaire initiatieven in de periode 2000-2006 wordt beperkt. Interreg 3. Opmerkingen t. a. v. Interreg 3. 1. Doel van het nieuwe Interreg-initiatief is het bevorde- ren van grensoverschrijdende, transnationale en interregionale samenwerking om een evenwichtige ontwikkeling in Europa te waarborgen. C 156/20 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 6. 2000 Het Comité is verheugd over de grotere rol van de 3. 2. lokale en regionale overheden binnen Interreg III. 3. 3. Het Comité acht het een goede zaak dat wordt voortgebouwd op de ervaringen met de eerdere Interreg- programma’s en met de innovatieve acties in het kader van artikel 10 van de EFRO-verordening. 3. 4. Het initiatief telt drie onderdelen: Onderdeel A: grensoverschrijdende samenwerking t. b. v. de bevordering van een geïntegreerde regionale ontwikkeling tussen grensregio’s, waaronder externe en maritieme grenzen (Interreg III A); Onderdeel B: transnationale samenwerking t. b. v. een har- monieuze en duurzame ontwikkeling binnen grote groepen Europese regio’s — macro- regio’s (Interreg III B); Onderdeel C: interregionale samenwerking t. b. v. het uitwis- selen van ervaringen op het gebied van regio- nale ontwikkeling en cohesiebeleid en -tech- nieken en t. b. v. netwerkvorming m. b. t. aspec- ten op het vlak van het regionaal beleid (Interreg III C). 3. 5. Het Comité vindt dat de programma’s uit hoofde van bovengenoemde onderdelen elkaar niet mogen overlappen, maar dat zij elkaar moeten aanvullen en zo een reeks samenwerkingsvormen en -verbanden mogelijk moeten ma- ken. Zo dienen zowel overheden die nog maar weinig ervaring met interregionale samenwerking hebben opgedaan, als regio’s en steden die op dit gebied meer ervaren zijn, in staat te worden gesteld aan de Interreg-samenwerking deel te nemen. Het beheer van de Interreg-middelen zou wezenlijk 3. 6. vereenvoudigd moeten worden door de besluitvorming in de praktijk in handen te geven van de betrokken partners en door de juiste balans te creëren tussen vereenvoudiging en flexibiliteit, om er op deze manier voor te zorgen dat de middelen zo snel en efficiënt mogelijk worden uitbetaald. Daartoe dient de verdeling van de verantwoordelijkheden tussen het verticale en horizontale partnerschap te worden verduidelijkt, de bureaucratische rompslomp te worden ver- minderd en dienen het toezicht, de evaluatie en de controle te worden verscherpt, om aldus een beter en gezond financieel beheer te kunnen waarborgen. De Commissie vindt het belangrijk dat er echte grens- 3. 7. overschrijdende en transnationale activiteiten en bestuurlijke eenheden worden opgezet. Echte grensoverschrijdende samen- werking wordt gekenmerkt door een gemeenschappelijke besluitvormingsstructuur, die zowel de ontwikkeling van pro- gramma’s, de selectie en financiering van projecten als een gemeenschappelijke bestuursstructuur omvat. Het Comité stelt 3. 8. tot zijn voldoening vast dat de Commissie één geldbedrag (globale subsidie) rechtstreeks aan elk Interreg III-programma wil toekennen. De programma’s functioneren het best wanneer van het „bottom up”-beginsel wordt uitgegaan, d. w. z. dat de lokale en regionale partners zelf het initiatief nemen en de regionale, lokale en sociale partners samen de projecten selecteren. In onderling overleg wordt dan besloten welke activiteiten binnen het programma passen en dus gesteund moeten worden. Het Comité stelt tot zijn genoegen vast dat het 3. 9. vaststellen en ontwikkelen van structuren voor gemeenschap- pelijke programmering, follow-up en beheer (technische bij- stand) tot 100 % gesteund kunnen worden. 3. 10. De structuur, taken en middelen van de overheid verschillen van lidstaat tot lidstaat. Gezien de ervaringen die met de huidige Interreg-programma’s zijn opgedaan, stelt het Comité voor, bepaalde particuliere middelen gelijk te stellen aan publieke cofinanciering bij EU-steun — met inachtneming van de mededingingsregels. Het gaat om middelen van bijvoor- beeld vakbeweging, ngo’s of verenigingen die meer algemene doelstellingen steunen. Cofinanciering moet dan dus worden beoordeeld aan de hand van de bestemming i. p. v. de herkomst van de middelen. 3. 11. De lijst met grensgebieden die in aanmerking komen voor steun uit hoofde van Interreg II A en geografische afba- keningen van de macroregio’s die onder Interreg II B vallen, is bij de nieuwe Interreg-richtsnoeren aangepast. 3. 12. Het Comité steunt het voorstel van de Commissie om een Waarnemingspost voor grensoverschrijdende, transnatio- nale en interregionale samenwerking op te richten, mits deze niet bekostigd wordt met middelen die voor de Interreg- programma’s zijn bestemd. Er bestaat grote behoefte aan een systeem om ervaringen met interregionale samenwerking te coördineren, uit te wisselen en te verspreiden. 4. Onderdeel A — grensoverschrijdende samenwerking (Interreg III A) 4. 1. Vele van de huidige landsgrenzen in Europa zijn deze eeuw vastgesteld. De conflicten en het wantrouwen die ontstaan wanneer een grens wordt gewijzigd, maken maar langzaam plaats voor vreedzame coëxistentie en positieve samenwerking. Vooral de regio’s die hun grens met Midden- en Oost-Europese landen delen, merken dat een grens eerder twee landen scheidt dan hen bijeenbrengt. Daarom is het van groot belang dat steun t. b. v. samenwerking tussen regio’s binnen en buiten de EU prioriteit blijft krijgen, ook als het gaat om kustregio’s. 6. 6. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 156/21 4. 2. Grensoverschrijdende samenwerking kan wezenlijk bij- dragen tot een beter historisch, cultureel en politiek wederzijds begrip, en tot het uit de weg trachten te ruimen van bijvoor- beeld taalkundige, culturele, politieke en bestuurlijke belem- meringen. Het Comité is het met de Commissie eens dat de 4. 3. huidige Interreg II A-regio’s als uitgangspunt moeten worden genomen voor de vast te stellen nieuwe programma’s op het gebied van grensoverschrijdende samenwerking. Bovendien stelt het Comité met voldoening vast dat in de richtsnoeren de betekenis van de buitengrenzen wordt onderstreept. Inter- reg III A zal er in belangrijke mate toe bijdragen dat regionale verschillen in levensstandaard worden gelijkgetrokken, met name aan de lange grens tussen de EU en Rusland. Dank zij dit programma zullen de Baltische landen die op de nominatie staan om lid te worden van de EU, zich gemakkelijker het ontwikkelingsbeleid van de Unie eigen kunnen maken. 4. 4. Voor eilanden of regio’s die aan de zee grenzen, verlopen communicatie en contacten over zee. De maritieme communicatiewegen moeten worden verbeterd en uitgebreid, om de samenhang m. b. t. arbeidsmarkt, bedrijfsleven, onder- wijssector en culturele leven over de grenzen in de interne markt te verbeteren. Er moet derhalve enige mate van flexibili- teit worden betracht zodat de eilanden van dit onderdeel A kunnen profiteren, met name de ultraperifeer gelegen gebieden, die geconfronteerd worden met het verdwijnen van het communautair initiatief Regis. Het Comité stelt dan ook tot zijn voldoening vast dat 4. 5. bepaalde maritieme grenzen steun via Interreg III A blijven ontvangen. Vooral eilanden en geïsoleerde en perifere gebieden zullen hiervan profiteren en bestaande, goed functionerende en natuurlijke samenwerkingsregio’s zullen in aanmerking voor steun blijven komen. Er bestaan heel wat voorbeelden van echte grensover- 4. 6. schrijdende Interreg-bestuursstructuren, zoals de Eurregio’s. Hoewel Eurregio’s steunen op decentrale, transnationale po- litieke en bestuursstructuren, meent het Comité dat samenwer- king binnen het kader van een Eurregio geen voorwaarde voor het verkrijgen van steun via Interreg III A mag zijn, maar wel als pluspunt moet worden gezien. De Commissie wil voor iedere nationale grens slechts 4. 7. één programma vaststellen, met speciale subprogramma’s voor kleinere grensoverschrijdende samenwerkingsgebieden. Juist Interreg III A-regio’s hebben echter hun eigen politieke prio- riteiten, die niet onder één centraal programma per nationale grens kunnen worden ondergebracht. Het is tevens in strijd met het „bottom up”-principe om het bestuurlijke en financiële besluitvormingsproces uit het horizontale partnerschap tussen de regionale, lokale en sociale partners in de regio’s te lichten. Het Comité dringt er daarom op aan, de onafhankelijkheid van elk van de programma’s voor samenwerkingsverbanden over één en dezelfde nationale grens te handhaven. 4. 8. Het Comité is verheugd dat de Commissie een groot aantal uiteenlopende terreinen voorstelt waarop samenwerken- de regio’s grensoverschrijdende ontwikkelingsstrategieën kun- nen implementeren. De grensoverschrijdende programma’s weerspiegelen de specifieke uitdagingen waaraan ieder grens- gebied het hoofd moet bieden. Het is daarom belangrijk dat de lijst met samenwerkingsthema’s een breed scala initiatieven dekt en bijvoorbeeld ook plaats biedt aan lokale en regionale samenwerking op mediagebied. 4. 9. De Interreg III A-programma’s moeten flexibeler wor- den opgezet, zodat de samenwerking tussen de programma’s op vier niveaus wordt verbeterd: de programmeringsfase, het politiek niveau, het beheer en dat van de projecten zelf. Het moet mogelijk zijn dat twee of meer programma’s gemeenschappelijke doelstellingen nastreven, activiteiten coör- dineren of gemeenschappelijke projecten steunen. Waar zulks redelijk is, moet in het kader van Interreg III A-programma’s ook steun kunnen worden gegeven aan regio’s die meer dan twee landen omvatten, zoals bijvoorbeeld het grensgebied tussen België, Frankrijk en Luxemburg. 4. 10. Het Comité kan zich vinden in de regel dat maximaal 20 % van de middelen t. b. v. een grensoverschrijdend program- ma kan worden toegekend aan projecten en activiteiten in gebieden die aan grensregio’s grenzen. Voorwaarde voor deze steun is wel dat het hele grensgebied hiervan dient te profiteren, bijvoorbeeld door verbetering van de mobiliteit. 5. Onderdeel B — transnationale samenwerking (Inter- reg III B) 5. 1. De samenwerking in het kader van onderdeel B onder- scheidt zich van die in het kader van onderdeel A, onder meer doordat het geografische gebied en het aantal partners groter zijn (macroregio’s). Er wordt steun verleend aan samenwerking op het gebied van ruimtelijke ordening en regionale ontwikke- ling. Bij onderdeel B kan worden samengewerkt met aangren- zende regio’s buiten de EU, voor zover het om projecten gaat die tot ontwikkeling en ondersteuning van gemeenschappelijke strategieën voor macroregio’s bijdragen. Interreg III B dient een groter werkterrein te krijgen 5. 2. dan het huidige Interreg II C-programma. Er moet niet alleen steun kunnen worden gegeven aan analyses en studies, maar ook aan projecten met meer zichtbare resultaten, zoals klein- schalige (infrastructuur)investeringen en proefprojecten. Zo wordt het gemakkelijker om de activiteiten en bevindingen te meten. Bovendien dient het begrip „ruimtelijke ordening” dusdanig te worden verruimd dat ook feitelijke regionale ontwikkeling en stimulering van het bedrijfsleven, onderzoek en technologische ontwikkeling, bevordering van de werkgele- genheid en onderwijs kunnen worden gesteund. Als Interreg een positieve bijdrage tot het toekomstige 5. 3. ruimtelijke-ordeningsbeleid van de EU moet leveren, dienen de operationale programma’s in het kader van dit initiatief zoveel C 156/22 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 6. 2000 mogelijk in overeenstemming te zijn met de doelstellingen van (EROP). het Europees Ruimtelijk Ontwikkelingsperspectief in Interreg III B en EROP dienen elkaar te ondersteunen, die zin dat de doelstellingen van EROP — evenwichtiger polycentrisch grondgebied, duurzame ontwikkeling, even- wichtigere vervoersinfrastructuur en respect voor natuur en cultureel erfgoed — door middel van concrete projecten worden verwezenlijkt. 5. 4. Het Comité vindt dat de macroregio’s van onderdeel B open moeten staan voor regio’s die een positieve bijdrage tot een duurzame, harmonieuze en evenwichtige ontwikkeling kunnen leveren. Regio’s die als natuurlijk achterland functione- ren en met macroregio’s verbonden zijn, moeten in staat worden gesteld, aan projecten uit hoofde van Interreg III B deel te nemen. 5. 5. Het huidige Interreg II C-programma komt over als een programma dat door de nationale overheid wordt gedo- mineerd en waarvan ook regionale overheden gebruik kunnen maken. Het programma is echter niet gebaseerd op de ontwikkelingsprioriteiten van de lokale en regionale overheden voor de geografische gebieden die onder de projecten vallen. Daarom dient nauwgezet te worden nagegaan in hoeverre de programmerings- en bestuursstructuren van het huidige Interreg II C gehandhaafd moeten worden bij de nieuwe Inter- reg III B-programma’s. Het Comité is van oordeel dat bij de afbakening van 5. 6. Interreg III B-regio’s ook de betrokken regio’s of groepen regio’s zélf hun fiat moeten kunnen geven. Bovendien moet hierbij eerst worden nagegaan of de afbakening van de Interreg II C-regio’s wel als uitgangspunt mag worden gebruikt. Daarbij dient rekening te worden gehouden met het feit dat de tenuitvoerlegging van de operationele programma’s in sommige Interreg II C-regio’s de nodige vertraging heeft opge- lopen. 6. Onderdeel C — interregionale samenwerking (Inter- reg III C) 6. 1. In het kader van onderdeel C zal steun worden gegeven aan samenwerking tussen regio’s in heel Europa. Niet alle regio’s en gemeenten beschikken immers over de juiste geografische omstandigheden, ervaring, capaciteit of grootte om aan grensoverschrijdende of transnationale samenwerking in het kader van onderdeel A of B te kunnen deelnemen. Het Comité is dan ook ingenomen met dit nieuwe initiatief en benadrukt dat er middelen moeten worden uitgetrokken voor netwerkvorming en voor kleinschalige interregionale projecten t. b. v. de uitwisseling van ervaringen. Het Comité stelt zich kritisch op tegenover het idee 6. 2. om de bestuurlijke eenheden van onderdeel B te belasten met de uitwerking en het beheer van de programma’s in het kader van onderdeel C. De B-programma’s zijn bedoeld voor macroregio’s en voor projecten op het vlak van ruimtelijke ordening en regionale ontwikkeling. De transnationale pro- gramma’s in het kader van onderdeel C hebben een andere invalshoek en de bestuurlijke eenheden van onderdeel B vol- doen niet noodzakelijkerwijs aan de vereiste voorwaarden om programma’s uit te werken voor gebieden in de hele EU, op een breder werkterrein dan bij de B-programma’s het geval is. 6. 3. Onderdeel III dient dusdanig te worden opgezet dat: — voor interregionale samenwerking een eigen plaats wordt ingeruimd binnen het communautaire initiatief Interreg III; — interregionale samenwerking — als instrument voor de dialoog in heel Europa en het uitwisselen van ervaringen inzake de rol van lokale en regionale overheden bij de uitvoering van EU-maatregelen — een aanvulling vormt op de andere onderdelen, en — bevordering van interregionale samenwerking geschiedt op basis van een autonoom en decentraal programmabeheer. 6. 4. De Interreg III C-programma’s moeten in geografisch of thematisch opzicht samenhangen of op een andere manier bepaalde kenmerken gemeen hebben. Het Comité vindt dat onderdeel C een innovatiever en specifieker karakter zou moeten hebben; de mogelijkheid zou moeten bestaan om steun toe te kennen aan samenwerkingspatronen die niet in aanmerking voor subsidie uit hoofde van onderdeel A of B komen. 6. 5. Er zou, met het oog op de uitbreiding van de Unie, een aantal geografische programma’s kunnen worden opgezet, die uitsluitend door de decentrale overheden op basis van gemeenschappelijke politieke prioriteiten voor de ontwikke- ling van het desbetreffende gebied en mede met steun van Phare, Tacis en MEDA worden beheerd. Een dergelijk gemeen- schappelijk kader zou beslissingen moeten kunnen nemen over het toekennen van steun aan projecten waarbij partners van binnen èn buiten de EU zijn betrokken en die beantwoor- den aan de feitelijke behoeften en prioriteiten van de lokale en regionale overheden voor de regio’s. 6. 6. Het Comité is verheugd dat voor de overheden van regio’s met een ontwikkelingsachterstand, van eilanden en van geïsoleerde en perifere regio’s speciale voorzieningen zijn getroffen om — via onderdeel C — steun te blijven ontvangen. 7. Coördinatie tussen Interreg III en steun aan derde landen 7. 1. Er moeten eenvoudigere en samenhangende proce- dures worden uitgewerkt om de samenwerking met de Midden- en Oost-Europese landen en het Middellandse-Zeegebied te versterken en deze landen op te nemen in het EU-beleid. Daarom is het noodzakelijk dat de coördinatie tussen Phare, Tacis en MEDA en de EU-instrumenten ter ondersteuning van de Balkanlanden die niet onder het Phare-programma vallen, enerzijds en Interreg III anderzijds wordt verbeterd. 6. 6. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 156/23 7. 2. De aanstaande uitbreiding van de EU rechtvaardigt interregionale samenwerking. Samenwerking en uitwisseling van ervaringen zijn belangrijk voor de voorbereiding van de kandidaat-lidstaten op het lidmaatschap van de Europese Unie en daarmee voor de Europese integratie en solidariteit. Coördinatie van de steunverlening gaat gepaard met de volgende problemen: Volgens de nieuwe richtsnoeren zal Phare CBC (cross 7. 3. border co-operation) alleen onderdeel A kunnen cofinancieren, terwijl cofinanciering van onderdeel B mogelijk is via het Pretoetredingsinstrument voor structuurbeleid (ISPA) of Main- stream Phare. De B-projecten zijn echter te kleinschalig om daarvoor in aanmerking komen: ISPA verleent alleen steun aan projecten op het gebied van vervoer en milieu met een budget van meer dan 5 miljoen euro, terwijl Mainstream Phare alleen projecten boven de 2 miljoen euro steunt. 7. 4. De procedures en begrotingen van de programma’s zijn niet op elkaar afgestemd: Phare, ISPA en Tacis werken met éénjarige begrotingen, terwijl de begroting bij Interreg een meerjarige looptijd heeft. Dit betekent dat de projecten aan uiteenlopende termijnen zijn gebonden. De programma’s hebben verschillende doelstellingen 7. 5. en actieterreinen. Interreg III B richt zich op ruimtelijke or- dening, terwijl Phare is bedoeld om de kandidaat-lidstaten te helpen voorbereiden op hun toetreding tot de EU, en Tacis de omschakeling van landen in de voormalige Sovjet-Unie moet vergemakkelijken. Aangezien de richtsnoeren per programma verschillen, moeten er meerdere aanvragen voor hetzelfde project worden ingediend. Doordat de goedkeuringstermijn per programma verschilt, lopen de projecten onnodig vertra- ging op. 7. 6. Het Comité stelt voor, op de begroting van Phare, Tacis en MEDA middelen te reserveren voor cofinanciering van Interreg III-projecten. De transnationale beheerscomités van Interreg zouden dan projecten kunnen voordragen die waard zijn gesteund te worden. periode 2000-2006, nl. 4,875 miljard euro, voor Interreg III is bestemd. 8. 2. De staatshoofden en regeringsleiders onderstreepten bij de goedkeuring van Agenda 2000 dat vooral nadruk op de grensoverschrijdende activiteiten moet worden gelegd, met het oog op de uitbreiding van de EU. 8. 3. In dit verband dient er wel rekening mee te worden gehouden dat de huidige steunverleningsperiode pas tussen 1997 en 1999 middelen aan Interreg II C zijn toegewezen. Mede daarom en gezien de goede resultaten die met dit initiatief zijn behaald, dient het relatieve gewicht van de transnationale activiteiten te worden vergroot. 8. 4. Het Comité vindt daarom dat de middelen op redelijke wijze tussen Interreg III A en B moeten worden verdeeld, en wel dusdanig dat de steunverlening t. b. v. de grensoverschrij- dende activiteiten in het kader van Interreg II A op peil blijft en tegelijkertijd rekening wordt gehouden met het feit dat pas in de tweede helft van de huidige steunverleningsperiode middelen aan de transnationale activiteiten in het kader van Interreg II C zijn toegekend. Dit betekent dat er minder middelen beschikbaar zijn voor de initiatieven van het nieuwe Interreg III C. Het Comité vindt daarom dat de verdeling van de 8. 5. middelen over de begrotingslijnen van Interreg III in de lijn moet liggen van hetgeen de staatshoofden en regeringsleiders i. v. m. Agenda 2000 hebben besloten, en het accent dus, met name met het oog op de uitbreiding, moet komen te liggen op grensoverschrijdende activiteiten. 8. 6. Om te voorkomen dat bepaalde nationale delen van de transnationale gebieden van Interreg III B vergeleken met aangrenzende gebieden te weinig middelen krijgen, waardoor de beoogde synergie gedeeltelijk zal uitblijven, stelt het Comité van de Regio’s de Commissie voor om de lidstaten te verzoeken hun EFRO-middelen zodanig te verdelen dat er voor interne solidariteit tussen de gebieden en voor echte continuïteit met Interreg II C wordt gezorgd. 7. 7. Het Comité stelt vast dat de Commissie in de richtsnoe- ren voor Interreg streeft naar een betere coördinatie tussen Interreg en de steunverlening aan de buurlanden van de EU in Midden- en Oost-Europa, op de Balkan en het Middellandse- Zeegebied. 9. Aanbevelingen m. b. t. Interreg III Het Comité dringt erop aan dat: 8. Financiering Het Comité is verheugd dat het Interreg-initiatief meer 8. 1. prioriteit krijgt. Het kan zich erin vinden dat de helft van het totale budget voor de communautaire initiatieven in de 1. de lokale en regionale overheden een grotere rol krijgen bij de programmering, uitvoering, selectie en evaluatie, zodat het subsidiariteitsbeginsel volledig wordt geëerbiedigd; 2. het beheer wezenlijk wordt vereenvoudigd door de besluit- vorming in de praktijk in handen te geven van de betrokken partners en door de juiste balans te creëren tussen vereen- voudiging en flexibiliteit, om er op deze manier voor te zorgen dat de middelen snel en efficiënt worden uitbetaald; C 156/24 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 6. 2000 3. het partnerschapsbeginsel wordt nageleefd, d. w. z. dat de regionale, lokale en sociale partners verantwoordelijk zijn voor programmering, financiën en beheer; 4. de programma’s van Interreg A, B en C elkaar aanvullen, in die zin dat zowel overheden die nog maar weinig ervaring met interregionale samenwerking hebben opge- daan, als regio’s die op dit gebied meer ervaren zijn, in staat te worden gesteld aan de Interreg-samenwerking deel te nemen; 5. de Interreg III-programma’s zo flexibel worden gemaakt dat op programmaniveau, politiek en bestuurlijk niveau en projectniveau kan worden samengewerkt; 6. de voor Interreg III beschikbare middelen flexibel worden aangewend en ook toegankelijk zijn voor regio’s die een positieve bijdrage tot een duurzame, harmonieuze en evenwichtige ontwikkeling kunnen leveren; dat regio’s die als natuurlijk achterland functioneren en duidelijk verbonden zijn met macroregio’s, in staat worden gesteld, aan de Interreg III-programma’s deel te nemen; 7. voor alle projecten en partners gelijke steunpercentages worden gehanteerd, ongeacht de vraag of de partners al dan niet afkomstig zijn uit een doelstellinggebied; 8. particuliere middelen ter ondersteuning van algemene doelstellingen worden gelijkgesteld met publieke cofinan- ciering; 9. niet alleen Euregio’s voor het beheer van programma’s en middelen in het kader van Interreg III A in aanmerking kunnen komen; 10. er meerdere Interreg III A-programma’s over de nationale grenzen heen worden opgezet waarvoor nu ook al ver- scheidene programma’s bestaan; 11. de lijst met actieterreinen van Interreg III A een breed scala initiatieven dekt, waarbij ook de mogelijkheid wordt voorzien om binnen relevante thematische gebieden samen te werken; 12. het actieterrein van Interreg III B wordt verruimd, in die zin dat ook steun kan worden verleend aan bijvoorbeeld kleinschalige (infrastructuur)investeringen en proefpro- jecten; 14. wordt afgezien van het idee om de transnationale bestuur- lijke eenheden van onderdeel B te belasten met de uitwer- king en het beheer van de programma’s in het kader van onderdeel C; 15. de coördinatie tussen Phare, Tacis en MEDA enerzijds en Interreg III anderzijds wordt verbeterd; 16. de middelen op redelijke wijze tussen Interreg III A en B worden verdeeld, en wel dusdanig dat de steunverlening t. b. v. de grensoverschrijdende activiteiten op peil blijft en het relatieve gewicht van de transnationale activiteiten wordt vergroot, terwijl tevens voldoende middelen worden uitgetrokken t. b. v. de initiatieven van het nieuwe Inter- reg III C. Equal 10. Opmerkingen t. a. v. Equal 10. 1. Het streven naar maximale werkgelegenheid en naar sociale cohesie vormt voor de Europese Unie een grote uitdaging. In het Verdrag van Amsterdam wordt uitdrukkelijk gewezen op de rol van de Unie bij het bestrijden van sociale uitsluiting en discriminatie. Art. 137 biedt hier de grondslag voor, nl. : „maatregelen die erop gericht zijn de samenwerking tussen de lidstaten aan te moedigen door middel van initiatieven ter verbetering van de kennis, ontwikkeling van de uitwis- seling van informatie en optimale praktijken, bevordering van innoverende benaderingswijzen en evaluatie van erva- ringen teneinde de sociale uitsluiting te bestrijden”. Er zijn niet alleen morele en ethische maar ook 10. 2. economische redenen om de strijd aan te binden tegen werkloosheid en sociale uitsluiting. De snelle modernisering en de invoering van nieuwe technologieën hebben op korte tijd de behoefte aan hoger opgeleide arbeidskrachten overal in de Unie aanzienlijk doen toenemen. Voor wie toegang heeft tot onderwijs en opleiding zijn de mogelijkheden om profijt te trekken van de opkomende informatiemaatschappij onbeg- rensd. Voor lager geschoolden, en zeker voor lager geschoolde werklozen, is de kloof tussen „geschoold” en „ongeschoold” alleen maar groter geworden. Door ervoor te zorgen dat iedereen, en met name de laagst geschoolden, toegang krijgt tot de arbeidsmarkt, kan de Unie ook dàt deel van het menselijk potentieel ontsluiten dat anders verborgen of ongebruikt zou blijven. Nogal wat werkgevers zijn geneigd om, wanneer er niet voldoende geschoolde arbeidskrachten voorhanden zijn, arbeidskrachten uit het buitenland aan te trekken in plaats van werkloze of laag geschoolde arbeidskrachten een adequate opleiding te geven. 13. nauwgezet wordt nagegaan in hoeverre de program- merings- en bestuursstructuren van het huidige Inter- reg II C gehandhaafd moeten worden bij de nieuwe Inter- reg III B-programma’s; 10. 3. Het opstellen van de Europese werkgelegenheidsstra- tegie en van nationale actieplannen heeft geleid tot een hervorming van het Europees Sociaal Fonds (ESF). De Europese werkgelegenheidsstrategie zal bepalend zijn voor de toekomsti- ge doelstellingen en prioriteiten van het ESF. 6. 6. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 156/25 10. 4. Tijdens de programmeringsperiode 1994-1999 vond de steunverlening via het ESF grotendeels plaats binnen het kader van twee communautaire initiatieven: nl. Adapt (aanpassing van de arbeidskrachten aan veranderingen in het bedrijfsleven) en Employment (reïntegratie van werklozedoel- groepen op de arbeidsmarkt). Het Employment-initiatief viel daarbij uiteen in vier onderdelen: NOW, Horizon, Youthstart en Integra. 11. 1. 2. De Commissie vreest wellicht dat de betrokken organisaties en instanties — met name zijzelf — met zoveel administratieve rompslomp geconfronteerd gaan worden dat de projecten in kwestie geen noemenswaardig multipliereffect teweeg zullen brengen. Het Comité is evenwel van oordeel dat het Equal-initiatief, mits op een efficiënte en eenvoudige manier beheerd, wel degelijk effect zal sorteren en dat alle betrokkenen er profijt van zullen trekken. 10. 5. Deze twee communautair initiatieven zijn belangrijke instrumenten om het werkgelegenheids- en arbeidsmarktbeleid te sturen. Zowel Adapt als Employment hebben de weg geëffend voor een preventieve, actieve en innovatieve aanpak van werkgelegenheid- en arbeidsmarktproblemen. Beide initia- tieven hebben bijgedragen tot de verspreiding van de resultaten van geslaagde projecten en programma’s, waardoor zij de basis hebben gelegd voor de invoering van een adequaat arbeidsmarktbeleid in de diverse lidstaten. Bovendien hebben de grensoverschrijdende partnerschappen het „leerproces” ver- sneld. 10. 6. Het nieuwe Equal-initiatief bouwt voort op de ervarin- gen met en de successen van Adapt en Employment. De bedoeling is dat het aanzienlijke potentieel op het vlak van grensoverschrijdende samenwerking — zowel het aaneenkop- pelen van projecten als de samenwerking tussen projectleiders en politieke beleidsvormers — verder zal worden uitgebouwd en dat de Europese werkgelegenheidsstrategie zal worden bijgesteld in het licht van de opgedane ervaringen. De Commissie erkent 10. 7. terecht dat uit Adapt en Employment heel wat lessen kunnen worden getrokken. Er moet worden voortgebouwd op de opgedane ervaring, wat in de eerste plaats geldt voor de projectleiders en degenen die bij het beheer van de initiatieven zijn betrokken. De met de huidige communautaire initiatieven gecreëerde toegevoegde waarde mag in geen geval weer verloren gaan, maar moet nog verder worden uitgebouwd. 11. Aard van de projecten en additionaliteit 11. 1. Aard van de projecten 11. 1. 1. De Commissie wil het in de nieuwe program- meringsperiode over een andere boeg gooien. Zij wil versnip- pering tegengaan door de beschikbare middelen niet langer over een groot aantal kleine projecten te verdelen. Anders dan in de huidige programmeringsperiode wil zij minder projecten steunen om de beschikbare middelen te kunnen reserveren voor een klein aantal omvangrijke en succesvolle projecten. Zij gaat ervan uit dat „kleine” projecten zich minder goed lenen voor grensoverschrijdende samenwerking. Het Comité is van mening dat projecten niet op basis van hun omvang mogen worden beoordeeld of geëvalueerd. Vaak lenen kleine projecten zich beter tot het uitproberen en demonstreren van nieuwe methoden en het verspreiden van nieuwe inzichten. 11. 2. Additionaliteit 11. 2. 1. In het kader van het nieuwe Equal-initiatief dient ook bijzondere aandacht worden geschonken aan de naleving van het additionaliteitsbeginsel. In het kader van de initiatieven Adapt en Employment is gebleken dat het vaak erg moeilijk is om lokale en regionale overheden ertoe te bewegen met de nodige financiële middelen over de brug te komen, met name als het gaat om grootschalige grensoverschrijdende projecten. Als het Equal-budget volledig wordt gereserveerd voor groot- schalige projecten, dan is het gevaar niet denkbeeldig dat sommige lokale en regionale overheden moeten afhaken omdat zij hu´ n deel van de financiële middelen niet kunnen opbrengen. Aangezien dit met kleinere projecten een stuk gemakkelijker is, is het beter om in het kader van dit initiatief ook kleinere projecten te ondersteunen. 12. Maatregelen 12. 1. initiatief steun te verlenen voor drie soorten maatregelen: De bedoeling is om in het kader van het Equal- i) Onderdeel A: transnationale geïntegreerde projecten; ii) Onderdeel B: aaneenkoppeling van projecten en versprei- ding van succesvolle methoden; iii) Onderdeel C: beleidsontwikkelingen. 12. 2. Onderdeel A: transnationale geïntegreerde projecten 12. 2. 1. Met dit soort projecten wil de Commissie de strijd aanbinden tegen discriminatie en ongelijkheid op de arbeidsmarkt. De projecten zullen worden geselecteerd en uitgevoerd op basis van drie criteria: a) innovatie: nagegaan zal worden in hoeverre wordt voortge- bouwd op de ervaringen die met vorige communautaire initiatieven zijn opgedaan; b) betrokkenheid van de „basis”, d. w. z. van diegenen die rechtstreeks bij de bestrijding van discriminatie en ongelijk- heid op de arbeidsmarkt betrokken zijn; c) geïntegreerde aanpak: succesvolle projecten dienen uit verschillende onderdelen te bestaan. De Commissie beveelt aan om bij 12. 2. 2. ieder project drie fasen te onderscheiden: een voorbereidende fase, een operationele fase en een evaluatie- en voorlichtingsfase, waarin de resultaten van het project bekend worden gemaakt. C 156/26 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 6. 2000 12. 2. 3. Het is een goede zaak dat de Commissie deze geïntegreerde projecten uitsluitend via het Europees Sociaal Fonds wil financieren, omdat zulks tot een vereenvoudiging van de procedures zal leiden. 12. 2. 4. Het is van het grootste belang dat de drie in paragraaf 12. 2. 1 genoemde criteria van meet af aan duidelijk worden omschreven om verwarring zoals in het geval van Adapt en Employment te voorkomen. 12. 3. Onderdeel B: aaneenkoppeling van projecten en verspreiding van succesvolle methoden 12. 3. 1. De bedoeling is uit hoofde van dit onderdeel steun te verlenen voor projecten op een beperkt aantal nauwkeurig afgebakende terreinen. Het Comité is van oordeel dat de lokale en regionale instanties samen met de lidstaten en de Commissie moeten kunnen beslissen welke terreinen hiervoor in aanmer- king komen. De Commissie beveelt ook aan dat iedere lidstaat concrete voorstellen formuleert voor de onderlinge aaneenkoppeling van de projecten en de verspreiding van de resultaten van succesvolle projecten. Het Comité is van oordeel dat de lokale en regionale instanties ook daarbij actief moeten worden betrokken. 12. 4. Onderdeel C: beleidsontwikkeling 12. 4. 1. Het is een goede zaak dat de Commissie met de lidstaten wil gaan samenwerken om de aan het licht gekomen succesvolle methoden te „vertalen” in concrete beleidsmaatre- gelen op de terreinen waarop Equal van toepassing is. Het Comité pleit in dit verband vooral voor het ontwikkelen van methoden voor het vergelijken en verspreiden van de resultaten van de uitgevoerde projecten. 13. Tenuitvoerlegging van Equal 13. 1. De Commissie beveelt aan dat iedere lidstaat d. m. v. een coördinatie-instantie een nationaal programma laat voor- bereiden, uitgaande van de Europese werkgelegenheidsstrategie en van de overeengekomen thema’s. Wanneer deze program- ma’s eenmaal zijn goedgekeurd, is het aan de lidstaten om regelmatig oproepen voor projecten te lanceren en nationale toezichtcomités in te stellen, die de tenuitvoerlegging van het initiatief op de voet moeten volgen. Het Comité is van oordeel dat de regionale en lokale overheden op het niveau van de lidstaten een belangrijke rol kunnen spelen en ervoor kunnen zorgen dat Equal een succes wordt. Het is van mening dat de regionale en lokale instanties vertegenwoordigd dienen te zijn in de nationale toezichtcomités, waar zij, uitgaande van hun eigen lokale en regionale ervaringen, een sturende rol kunnen spelen. 14. Doelgerichte maatregelen Het Comité is bezorgd over het feit dat het voorstel 14. 1. van de Commissie niet voorziet in vaste budgetten voor bepaalde bevolkingsgroepen, in tegenstelling tot de regeling die in het kader van de huidige communautaire initiatieven is getroffen. Alle organisaties die bij de strijd tegen marginalise- ring betrokken zijn, zullen het tegen elkaar moeten opnemen willen zij geld uit het Equal-budget kunnen krijgen. Zo zullen organisaties die de strijd aanbinden tegen discriminatie van gehandicapten moeten concurreren tegen organisaties die opkomen voor gelijke kansen voor vrouwen op de arbeids- markt. Of dit uiteindelijk de beste en meest waardevolle projecten zal opleveren, is nog maar de vraag. Het Comité dringt er dan ook bij de Commissie op aan na te gaan of het niet beter is om in het kader van het Equal-initiatief voor elk van de gemarginaliseerde bevolkingsgroepen een specifiek budget te voorzien. 15. Aanbevelingen m. b. t. Equal 15. 1. Het Comité beveelt aan dat de Commissie bij het opstellen van haar richtsnoeren voor het Equal-initiatief met een aantal punten rekening houdt: 1) Equal is bedoeld om de resultaten van de lopende initiatie- ven Adapt en Employment te consolideren. Nieuwe pro- gramma’s en maatregelen dienen evenwel in een nieuwe context, nl. die van de Europese werkgelegenheidsstrategie, te worden ingebed. Equal moet een instrument worden dat de communautaire, lokale, regionale en nationale instanties helpt bij het bestrijden van sociale uitsluiting op alle terreinen. 2) De administratieve rompslomp met betrekking tot de indiening van de steunaanvragen dient zo beperkt mogelijk te worden gehouden. Vaak laten belangstellenden het afweten omdat zij opzien tegen de al te omslachtige bureaucratische procedures. 3) De gebruikte begrippen — zoals innovatie, transnationaal en mainstreaming — dienen duidelijk te worden gede- finieerd. 4) Er moet voor het nodige toezicht worden gezorgd, zodat de resultaten van de projecten met elkaar kunnen worden vergeleken. 5) Verspreiding van de resultaten van succesvolle projecten op nationaal, regionaal en lokaal niveau is alleen mogelijk als van meet af aan — en dus niet pas na afloop van het project — een adequate strategie voor de verspreiding van de resultaten wordt uitgestippeld. Leader+ 16. Opmerkingen t. a. v. Leader+ Dé grote vernieuwing van het communautair initiatief 16. 1. Leader+ (I en II) hield verband met de aanpak, die in de volgende punten kan worden samengevat: 6. 6. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 156/27 — geïntegreerd optreden: het programma bestrijkt bijna alle mogelijke actiegebieden: — stimulering en technische bijstand voor ontwikkeling — opleiding op verschillende niveaus — oprichting/versterking/modernisering van onderne- mingen — valorisatie van lokale grondstoffen via kleinschalige verwerking — promotie en afzet van lokale diensten en producten — verankering en diversificatie van het plattelandstoe- risme — bescherming en valorisatie van het culturele erfgoed en de milieurijkdommen; — integrerende maatregelen: op elk van deze gebieden wor- den verschillende projecten en activiteiten op touw gezet, die elkaar aanvullen en samenhangend zijn; het gaat dus niét om een samenraapsel van losse projecten; — op territoriale leest geschoeide acties: opzet en tenuitvoer- legging stroken met de middelen, mogelijkheden en ver- wachtingen van een welomschreven grondgebied; — opwaartse dynamiek: de plaatselijke bevolking en organi- saties worden gestimuleerd en gaan inzien dat zij stuk voor stuk schakels zijn in het proces van lokale ontwikkeling; — decentralisatie: het beheer wordt toevertrouwd aan een lokale actiegroep die over een ruime mate van autonomie beschikt, zodat zij de nodige flexibiliteit aan de dag kan leggen. Uit de blauwdruk van Leader+ blijkt dat de voornaam- 16. 2. ste richtsnoeren uit de vorige programma’s worden overgeno- men. Daarnaast is echter ook een nieuw element in de opzet geslopen, nl. de eis dat de in het lokale ontwikkelingsplan voorgestelde strategie toegespitst dient te zijn op één van de thema’s die door de Commissie worden aangegeven. Het CvdR vindt het belangrijk dat de inspanningen zich concentreren op specifieke probleemgebieden. De door de Commissie aangegeven thema’s en doelgroepen kunnen deel uitmaken van een geïntegreerde ontwikkelingsstrategie. Het CvdR wijst er in dit verband op dat de plaatselijke groepen meer dan één thema of doelgroep kunnen kiezen en dringt er bij de lidstaten dan ook op aan, gebruik te maken van de mogelijkheid om de lijst van potentiële thema’s en doelgroepen aan te vullen. Het Comité stelt dan ook voor om dergelijke passages uit de tekst van de ontwerpmededeling van de Commissie aan de lidstaten te schrappen. Het betreft het laatste gedeelte na de komma van de zin zoals geformuleerd onder par. 9 en de gehele laatste zin van par. 10. 16. 3. Bovendien wordt verwezen naar de specifieke ken- merken en het geheel nieuwe karakter van de eigen ontwikke- lingsstrategieën van de verschillende lokale actieplannen, die scherp afsteken tegen de klassieke actieprogramma’s. Een van de kenmerken van die klassieke programma’s is immers juist de sectorale of op een bepaalde doelgroep gerichte aanpak. Dé grote innovatie van Leader+ is dat hier voor het 16. 4. eerst een heel andere en vooruitstrevende aanpak gepromoot wordt, en het is dan ook van cruciaal belang dat op dezelfde voet wordt voortgewerkt. 16. 5. In dit verband zij overigens onderstreept dat een actieplan voor de geïntegreerde ontwikkeling van een plat- telandsgebied niet alleen uit innovatieve acties mag bestaan, initiatieven en projecten moet maar ook een groot aantal omvatten waarmee wordt ingespeeld op de plaatselijke proble- men en verwachtingen. Die lokale impact is een conditio sine qua non wil men meer vaart zetten achter de plaatselijke ontwikkeling. Het innovatieve aspect slaat op het plan in zijn innovatieve acties kunnen in bepaalde geheel. Ook niet gevallen cruciaal blijken voor het voortbestaan en de samen- hang van het hele proces. Tot slot zij er nog op gewezen dat een dergelijke 16. 6. aanpak inhoudt dat de uitwerking en de tenuitvoerlegging van de plannen voor lokale ontwikkeling worden toevertrouwd aan een vereniging voor lokale ontwikkeling, die daarnaast ook de plaatselijke bevolking en organisaties dient te stimuleren en te mobiliseren en hun acties in goede banen dient te leiden. Indien niet wordt geïnvesteerd in de lokale dynamiek, en de belangstelling voor territoriale ontwikkeling niet wordt aangewakkerd, zal Leader+ nooit tot wasdom komen. Het is dus van fundamenteel belang dat in het kader van Leader+ bijzondere aandacht uitgaat naar stimulering en technische bijstand, en dat de nodige middelen worden vrijgemaakt voor een breed spectrum van activiteiten en initiatieven, o. m. de oprichting en werking van animatienet- werken (elk met een afzonderlijke kern en hun eigen uitrusting en personeel), de publicatie van voorlichtings- en publiciteits- materiaal op territoriale maat toegesneden, en de organisatie van feesten en festivals. Ook plattelandsgebieden waar bestaande Leader-groepen wor- den voortgezet, dienen in aanmerking te komen voor (even- tueel beperkte) steun ten behoeve van het verwerven van deskundigheid en voor andere vormen van technische bijstand. Voorts is het van belang te onderkennen dat steeds voorop heeft gestaan dat Leader+ in principe van toepassing kan zijn in alle plattelandsgebieden van de vijftien lidstaten van Europa en dat daarvoor in de richtsnoeren voor de opstelling van plannen geen belemmeringen mogen worden opgeworpen. 16. 7. Ook moet een bijzondere plaats worden ingeruimd voor integrerende acties, waarbij een en dezelfde doelstelling wordt nagestreefd via verschillende vormen van investering die tot synergieën leiden en elkaar aanvullen. C 156/28 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 6. 2000 16. 8. schalige, plaatselijke initiatieven. Van bijzonder belang is het aanmoedigen van klein- 16. 9. Leader+ zou verenigingen en organisaties die zich inzetten voor plaatselijke ontwikkeling meer armslag moeten geven. Om de acties die gericht zijn op stimulering, samenwer- king op territoriaal niveau en netwerkverbindingen tussen plattelandsgebieden zo goed mogelijk ten uitvoer te leggen, moeten met name de CARREFOUR-centra direct bij een en ander worden betrokken. liefst twee jaar de tijd om plaatselijke groepen te selecteren. Deze procedure zou volgens het CvdR niet meer dan bijvoor- jaar in beslag mogen nemen. Gezien de beeld een half ervaringen die tijdens de lopende programmeringsperiode zijn opgedaan, meent het CvdR dat vertraging bij de uitvoering van de programma’s afbreuk zal doen aan de verwezenlijking en het effect van de maatregelen in nieuwe Leader-gebieden, die eerst nog deskundigheid moeten opbouwen. Bovendien kan de verworven deskundigheid in gebieden die opnieuw worden geselecteerd, zo verloren gaan. Er dient aansluiting te worden gezocht bij andere 16. 10. programma’s die gericht zijn op werkgelegenheid, beroepsop- leiding, de ambachtelijke sector en andere sociale sectoren, en die Leader+ een meerwaarde kunnen geven. 16. 14. Het CvdR is van oordeel dat het grootste gedeelte van de financiële middelen naar de eerste van de drie pijlers van het programma moet gaan, nl. geïntegreerde en vernieuwende territoriale strategieën voor plattelandsontwikkeling. Het CvdR telt heel wat lokale verkozenen uit 16. 11. plattelandsgebieden die met specifieke structurele problemen te kampen hebben, en stelt dan ook het grootste belang in Leader+. 16. 12. Stuwende kracht achter de ontwikkeling van plat- telandsgebieden met bepaalde handicaps zijn op de eerste plaats de lokale verkozenen. Zo worden de belangrijkste investeringsprojecten, die erop gericht zijn de werkgelegenheid te bevorderen en de economie nieuw leven in te blazen, gesteund door de lokale autoriteiten. Het zou dan ook een slechte zaak zijn als op Europees, nationaal of regionaal niveau een bureaucratische en dirigistische aanpak zou worden gehanteerd voor Leader+ dat eigenlijk de lokale ondernemings- zin zou moeten stimuleren. 16. 13. dening zo snel mogelijk in werking treedt. Het CvdR dringt erop aan dat de uitvoeringsveror- Bij de selectie van de financieringsaanvragen dient de Commis- sie na te gaan of er werkelijk sprake is van een lokale ontwikkelingsstrategie waarbij diverse partners betrokken zijn. 16. 15. Het CvdR zou graag zien dat ook infrastructuurpro- jecten worden opgenomen in Leader+. Infrastructuurprojecten die daarvoor niet in aanmerking komen, zouden voorrang moeten krijgen bij de selectie van steunaanvragen in het kader van andere programma’s. Het is immers een feit dat een strategie voor plattelandsontwik- keling geen kans van slagen heeft als er niet ook voor de nodige basisinfrastructuur wordt gezorgd. De Commissie stelt dat samenwerking meer dient te 16. 16. omvatten dan alleen het uitwisselen van ervaring. Het CvdR is het daarmee in principe eens, maar wijst er wel op dat de uitwisseling van ervaring als aparte samenwerkingsvorm niet van steun mag worden uitgesloten. De termijn van vijf maanden voor de beoordeling van de steunaanvragen is naar de mening van het CvdR veel te lang. De lokale verenigingen die zich bezig houden met ontwikkeling zijn niet gewend aan dit soort bureaucratische rompslomp en zouden, na de hoge verwachtingen die het Commissievoorstel wekt, moeite hebben met een dermate lange wachttijd. 16. 17. Van preselectie van bepaalde gebieden in een regio zoals dit wordt voorgeschreven in par. 9 van het voorstel inzake de richtsnoeren dient te worden afgezien. 16. 18. De bepaling dat deze regeling alleen voor lokale werkgroepen geldt, zoals wordt voorgesteld in par. 12, eerste alinea, van de richtsnoer, dient te worden geschrapt. Tevens dient erop te worden toegezien dat de uitvoering van de programma’s geen vertraging oploopt. De Commissie geeft de lidstaten na de goedkeuring van de selectiecriteria maar Hetzelfde geldt voor de bepaling dat overheidsinstanties en gekozen vertegenwoordigers niet meer dan de helft van de lokale werkgroepen mogen uitmaken (par. 12, derde alinea). Brussel, 17 februari 2000. De voorzitter van het Comité van de Regio’s Jos CHABERT


title: Γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών για την «Πρόταση απόφασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για το «Ευρωπαϊκό Έτος Γλωσσών 2001»»

eurovoc_concepts:
European language
European symbol

formats: html pdf print

text: 6. 6. 2000 EL Επι΄σηµη Εφηµερι΄δα των Ευρωπαι¨κω΄ν Κοινοτη΄των C 156/33 Γνωµοδο΄τηση της Επιτροπη΄ς των Περιφερειω΄ν για την «Προ΄ταση απο΄φασης του Ευρωπαι¨κου΄ Κοινοβου- λι΄ου και του Συµβουλι΄ου για το “Ευρωπαι¨κο΄ 'Ετος Γλωσσω΄ν 2001”» (2000/C 156/06) Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ, ε΄χοντας υπο΄ψη την προ΄ταση της Ευρωπαι¨κη΄ς Επιτροπη΄ς σχετικα΄ µε την απο΄φαση του Ευρωπαι¨κου΄ Κοινοβουλι΄ου και του Συµβουλι΄ου για το «Ευρωπαι¨κο΄ 'Ετος Γλωσσω΄ν 2001» (COM(1999) 485 τελικο΄)· ε΄χοντας υπο΄ψη την απο΄φαση της Ευρωπαι¨κη΄ς Επιτροπη΄ς της 25ης Οκτωβρι΄ου 1999 και την απο΄φαση του Συµβουλι΄ου της 30η΄ς Νοεµβρι΄ου 1999 να ζητη΄σει απο΄ την Επιτροπη΄ των Περιφερειω΄ν τη γνωµοδο΄τηση΄ της για το θε΄µα αυτο΄, συ΄µφωνα µε τα α΄ρθρα 149 και 150 της Συνθη΄κης περι΄ ιδρυ΄σεως της Ευρωπαι¨κη΄ς Κοινο΄τητας· ε΄χοντας υπο΄ψη την απο΄φαση του Προεδρει΄ου της 15ης Σεπτεµβρι΄ου 1999, που αναθε΄τει στην επιτροπη΄ 7 «Παιδει΄α, επαγγελµατικη΄ εκπαι΄δευση, πολιτισµο΄ς, νεολαι΄α, αθλητισµο΄ς, δικαιω΄µατα του πολι΄τη», την κατα΄ρτιση γνωµοδο΄τησης για το θε΄µα αυτο΄· ε΄χοντας υπο΄ψη το σχε΄διο γνωµοδο΄τησης (CdR 465/99 rév) που υιοθετη΄θηκε απο΄ την επιτροπη΄ 7 στις 3 ∆εκεµβρι΄ου 1999 [Εισηγητη΄ς: ο κ. Pella (I-EPP]· εκτιµω΄ντας ο΄τι το προοι΄µιο της Συνθη΄κης ΕΚ διαβεβαιω΄νει ο΄τι τα κρα΄τη µε΄λη ει΄ναι αποφασισµε΄να να προωθη΄σουν την ανα΄πτυξη του µε΄γιστου δυνατου΄ επιπε΄δου γνω΄σεων των λαω΄ν της µε΄σω ευρει΄ας προ΄σβασης στην εκπαι΄δευση και µε΄σω συνεχου΄ς ενηµε΄ρωσης· εκτιµω΄ντας ο΄τι το α΄ρθρο 18 της Συνθη΄κης ΕΚ θεσπι΄ζει το δικαι΄ωµα κα΄θε πολι΄τη της Ευρωπαι¨κη΄ς 'Ενωσης να διακινει΄ται ελευ΄θερα στην επικρα΄τεια των κρατω΄ν µελω΄ν και ο΄τι η ικανο΄τητα χρη΄σης ξε΄νων γλωσσω΄ν ει΄ναι απαραι΄τητη πρου¨ πο΄θεση για να επωφεληθει΄ κανει΄ς απο΄ το εν λο΄γω δικαι΄ωµα· εκτιµω΄ντας ο΄τι το Ευρωπαι¨κο΄ Συµβου΄λιο στα συµπερα΄σµατα΄ του της 12ης Ιουνι΄ου 1995 υπογρα΄µµισε ο΄τι «χρεια΄ζεται να προστατευθει΄ η γλωσσικη΄ ποικιλι΄α και να προστατευθει΄ η πολυγλωσσικη΄ δια΄ρθρωση της 'Ενωσης, µε ισο΄τιµο σεβασµο΄ ο΄λων των κοινοτικω΄ν γλωσσω΄ν και λαµβα΄νοντας δεο΄ντως υπο΄ψη την αρχη΄ της επικουρικο΄τητας» και ο΄τι η απο΄φαση αριθ. 2493/97/ΕΚ του Ευρωπαι¨κου΄ Κοινοβουλι΄ου και του Συµβουλι΄ου της 23ης Οκτωβρι΄ου 1995, που ανακη΄ρυττε το 1996 «Ευρωπαι¨κο΄ ε΄τος εκπαι΄δευσης και ισο΄βιας επιµο΄ρφωσης», επεση΄µανε το σηµαντικο΄ ρο΄λο της διαρκου΄ς εκπαι΄δευσης για την ανα΄πτυξη των γλωσσικω΄ν γνω΄σεων και α΄λλων δεξιοτη΄των, σε ο΄λη τη δια΄ρκεια της ζωη΄ς· ε΄χοντας υπο΄ψη το περιεχο΄µενο του προγρα΄µµατος Σωκρα΄της, που θεσπι΄σθηκε µε την απο΄φαση αριθ. 819/95/ΕΚ του Ευρωπαι¨κου΄ Κοινοβουλι΄ου και του Συµβουλι΄ου, της 14ης Μαρτι΄ου 1995 και τροποποιη΄θηκε µε την απο΄φαση αριθ. 576/98/ΕΚ της 23ης Φεβρουαρι΄ου 1998, και που προβλε΄πει την προω΄θηση της γνω΄σης των γλωσσω΄ν της 'Ενωσης συµβα΄λλοντας ε΄τσι στην καλυ΄τερη κατανο΄ηση και αλληλεγγυ΄η µεταξυ΄ των λαω΄ν που συγκροτου΄ν την Κοινο΄τητα· ε΄χοντας υπο΄ψη το προ΄γραµµα Leonardo da Vinci, που θεσπι΄σθηκε µε την απο΄φαση 94/819/ΕΚ του Συµβουλι΄ου της 6ης ∆εκεµβρι΄ου 1994, και το οποι΄ο, συνεχι΄ζοντας την ανα΄πτυξη του προγρα΄µµατος Lingua, υποστη΄ριξε τις δραστηριο΄τητες που αποβλε΄πουν στην προω΄θηση και την απο΄κτηση γλωσσικω΄ν ικανοτη΄των στα πλαι΄σια των µε΄τρων σχετικα΄ µε την επαγγελµατικη΄ επιµο΄ρφωση· εκτιµω΄ντας ο΄τι αυτο΄ το προ΄γραµµα θα συνεχισθει΄ στη δευ΄τερη φα΄ση, που θεσπι΄σθηκε µε την απο΄φαση αριθ. 99/382/ΕΚ του Συµβουλι΄ου της 26ης Απριλι΄ου 1999· εκτιµω΄ντας ο΄τι µε την απο΄φαση αριθ. 96/664/ΕΚ του Συµβουλι΄ου της 21ης Νοεµβρι΄ου 1996, θεσπι΄σθηκε πολυετε΄ς προ΄γραµµα για την προω΄θηση της γλωσσικη΄ς ποικιλι΄ας στην Κοινο΄τητα και την κοινωνι΄α των πληροφοριω΄ν· εκτιµω΄ντας ο΄τι η υ΄παρξη πολλω΄ν ευρωπαι¨κω΄ν γλωσσω΄ν αποτελει΄ κληρονοµια΄ που θα πρε΄πει να προστατευθει΄· υιοθε΄τησε κατα΄ την 32η συ΄νοδο ολοµε΄λειας της 16ης και 17ης Φεβρουαρι΄ου 2000 (συνεδρι΄αση της 17ης Φεβρουαρι΄ου), την ακο΄λουθη γνωµοδο΄τηση. C 156/34 EL Επι΄σηµη Εφηµερι΄δα των Ευρωπαι¨κω΄ν Κοινοτη΄των 6. 6. 2000 1. Εισαγωγη΄ 1. 1. Περιεχο΄µενο του Ευρωπαι¨κου΄ ε΄τους γλωσσω΄ν Η Επιτροπη΄ των Περιφερειω΄ν δε΄χεται µε ικανοποι΄ηση 1. 1. 1. την προ΄ταση απο΄φασης της Ευρωπαι¨κη΄ς Επιτροπη΄ς να κηρυχθει΄ το 2001 ως ευρωπαι¨κο΄ ε΄τος γλωσσω΄ν. 1. 1. 2. Η ικανοποι΄ηση αυτη΄ προκυ΄πτει απο΄ το γεγονο΄ς ο΄τι η Επιτροπη΄ σε πολυα΄ριθµες ευκαιρι΄ες προσδιο΄ρισε την πολιτιστικη΄ ποικιλοµορφι΄α µεταξυ΄ των διαφο΄ρων κρατω΄ν µελω΄ν ως θεµελιω΄δες στοιχει΄ο του πολιτιστικου΄ πλου΄του της ΕΕ. 1. 1. 3. Για να κατανοηθει΄ η στρατηγικη΄ σηµασι΄α που ε΄χει η ανακη΄ρυξη του 2001 ως ευρωπαι¨κου΄ ε΄τους γλωσσω΄ν, για την υλοποι΄ηση µι΄ας πραγµατικη΄ς και αποτελεσµατικη΄ς 'Ενωσης µεταξυ΄ των ευρωπαι¨κω΄ν λαω΄ν, θα πρε΄πει να τονισθει΄ το γεγονο΄ς ο΄τι το θεµελιω΄δες διακριτικο΄ στοιχει΄ο µι΄ας πολιτιστικη΄ς ταυτο΄τητας ει΄ναι ακριβω΄ς η γλω΄σσα που οµιλει΄ται απο΄ αυτου΄ς που ανη΄κουν στη συγκεκριµε΄νη κοινο΄τητα. 'Οπως θεσπι΄ζεται στο Λευκο΄ Βιβλι΄ο του 1995 µε τι΄τλο 1. 1. 4. «Εκπαι΄δευση και επιµο΄ρφωση: η διδασκαλι΄α και η εκµα΄θηση: προς µι΄α κοινωνι΄α της γνω΄σης» του οποι΄ου ως τε΄ταρτος στο΄χος προσδιορι΄σθηκε η γνω΄ση τριω΄ν κοινοτικω΄ν γλωσσω΄ν και του Πρα΄σινου Βιβλι΄ου του 1996 µε τι΄τλο «Εκπαι΄δευση, επιµο΄ρφωση, ε΄ρευνα: τα εµπο΄δια στην υπερεθνικη΄ κοινωνι΄α» του οποι΄ου συµπε- ρα΄σµατα ει΄ναι ο΄τι: «η εκµα΄θηση τουλα΄χιστον δυ΄ο κοινοτικω΄ν γλωσσω΄ν ε΄χει καταστει΄ απαραι΄τητη πρου¨ πο΄θεση για να επιτραπει΄ στους πολι΄τες της 'Ενωσης να επωφεληθου΄ν απο΄ τις επαγγελµατι- κε΄ς και προσωπικε΄ς δυνατο΄τητες που τους προσφε΄ρονται απο΄ την εσωτερικη΄ αγορα΄», για τη γνω΄ση ενο΄ς α΄λλου πολιτισµου΄ χρεια΄ζεται πα΄νω απ' ο΄λα να γνωρι΄ζει κανει΄ς τη γλω΄σσα στην οποι΄α εκφρα΄- ζονται τα α΄τοµα που ανη΄κουν σ' αυτο΄ν τον πολιτισµο΄. Ωστο΄σο, πε΄ρα απο΄ τις υποχρεωτικε΄ς διαπιστω΄σεις σχε- 1. 1. 5. τικα΄ µε την αντικειµενικη΄ δυνατο΄τητα που ε΄χει ε΄να α΄τοµο να µα΄θει δυ΄ο κοινοτικε΄ς γλω΄σσες, δυνατο΄τητα που η ΕΤΠ κρι΄νει πως σε πολλε΄ς περιπτω΄σεις δυ΄σκολα µπορει΄ να υλοποιηθει΄ στην πρα΄ξη, το θεµελιω΄δες µη΄νυµα που πρε΄πει να διαδοθει΄ σε ο΄λα τα κρα΄τη µε΄λη, ει΄ναι η αρχη΄ βα΄σει της οποι΄ας, για να γνωρι΄σει κανει΄ς ε΄να α΄λλο πολιτισµο΄, χρεια΄ζεται πριν απ' ο΄λα να γνωρι΄ζει τη γλω΄σσα που οµιλει΄ται απο΄ τα α΄τοµα που ανη΄κουν στον πολιτισµο΄. Το προ΄γραµµα Σωκρα΄της προβλε΄πει, ο΄σον αφορα΄ τον 1. 2. 2. τοµε΄α των γλωσσω΄ν, κοινοτικη΄ ενι΄σχυση για την αρχικη΄ και µετε΄πειτα επιµο΄ρφωση των διδασκα΄λων γλω΄σσας, για την ανα΄πτυξη νε΄ου διδακτικου΄ υλικου΄ και για κοινα΄ εκπαιδευτικα΄ σχε΄δια στα οποι΄α συµπεριλαµβα΄νονται και οι ανταλλαγε΄ς νε΄ων. Το προ΄γραµµα Leonardo da Vinci προωθει΄ την 1. 2. 3. απο΄κτηση γλωσσικω΄ν ικανοτη΄των µε επαγγελµατικο΄ προσανατο- λισµο΄ µε΄σω υπερεθνικω΄ν πειραµατικω΄ν σχεδι΄ων και προγραµµα΄των ανταλλαγω΄ν. Και τα δυ΄ο προγρα΄µµατα δι΄δουν προτεραιο΄τητα στις λιγο΄τερο διαδεδοµε΄νες και λιγο΄τερο διδασκο΄µενες γλω΄σσες. Οι πρωτοβουλι΄ες που θεωρου΄νται στην προ΄ταση της 1. 2. 4. Επιτροπη΄ς ως οι πιο κατα΄λληλες να αποτελε΄σουν τµη΄µα του corpus των ενεργειω΄ν που θα πρε΄πει να τεθου΄ν σε εφαρµογη΄ κατα΄ τη δια΄ρκεια του ευρωπαι¨κου΄ ε΄τους γλωσσω΄ν, ο΄σον αφορα΄ ορισµε΄νες πτυχε΄ς τους, συµφωνου΄ν µε τους στο΄χους των δυ΄ο προαναφερθε΄ντων προγραµµα΄των, απο΄ α΄λλες σκοπιε΄ς ο΄µως διαφο- ροποιου΄νται ριζικα΄. Το 2001 θα επιχειρηθει΄ η ενθα΄ρρυνση της εκµα΄θησης 1. 2. 5. ο΄λων των κοινοτικω΄ν γλωσσω΄ν, ειδικο΄τερα εκει΄νων που δεν χαρακτηρι΄ζονται ση΄µερα απο΄ µεγα΄λη δια΄δοση, καθω΄ς και των µειονοτικω΄ν γλωσσω΄ν, στο πνευ΄µα της αρχη΄ς που θα αποτελε΄σει το κρι΄σιµο µη΄νυµα του ευρωπαι¨κου΄ ε΄τους, βα΄σει της οποι΄ας ο΄λες οι γλω΄σσες ε΄χουν την ι΄δια σηµασι΄α. 1. 2. 6. 'Οσον αφορα΄ αυτο΄ το σκε΄λος υπα΄ρχει εν µε΄ρει συνε΄χεια µε τα εφαρµοζο΄µενα σχε΄δια, µολονο΄τι τα προγρα΄µµατα Σωκρα΄της και Leonardo da Vinci προβλε΄πουν µο΄νο τη συµµετοχη΄ των κοινοτικω΄ν γλωσσω΄ν, της ιρλανδικη΄ς γλω΄σσας και της γλω΄σσας του Λουξεµβου΄ργου. 'Αλλο στοιχει΄ο ει΄ναι, αντι΄θετα, οι κατηγορι΄ες των αποδεκτω΄ν. Πρα΄γµατι οι ενε΄ργειες που προωθου΄νται στα πλαι΄σια 1. 2. 7. των προγραµµα΄των Σωκρα΄της και Leonardo da Vinci, λο΄γω του περιορισµε΄νου χαρακτη΄ρα των διαθε΄σιµων πο΄ρων, περιορι΄ζονται σε πολυ΄ συγκεκριµε΄νες κατηγορι΄ες του κοινοτικου΄ πληθυσµου΄ (εκπαιδευτικο΄ προσωπικο΄, επιµορφωτε΄ς, σπουδαστε΄ς, υπευ΄θυνοι για τη λη΄ψη αποφα΄σεων και ακαδηµαι¨κο΄ προσωπικο΄), ενω΄ στα πλαι΄σια του ευρωπαι¨κου΄ ε΄τους γλωσσω΄ν οι ενε΄ργειες θα στραφου΄ν προς το ευρυ΄τερο κοινο΄. Αυτη΄ η πτυχη΄ µετατρε΄πει το ευρωπαι¨κο΄ ε΄τος των 1. 2. 8. γλωσσω΄ν σε µι΄α απο΄ τις σηµαντικο΄τερες δρα΄σεις για την ευρωπαι¨κη΄ ολοκλη΄ρωση που αναλαµβα΄νονται σε κοινοτικη΄ κλι΄µακα. 1. 2. Σηµερινε΄ς κοινοτικε΄ς δρα΄σεις στο πεδι΄ο της εκπαι΄δευσης και της επαγγελµατικη΄ς κατα΄ρτισης ο΄σον αφορα΄ τις γλω΄σσες: συγγε΄νειες και διαφορε΄ς σε σχε΄ση µε ανα΄λογους στο΄χους των προγραµµα΄των Σωκρα΄της και Leonardo 1. 2. 1. H Ευρωπαι¨κη΄ 'Ενωση ε΄χει η΄δη προωθη΄σει ειδικα΄ προ- γρα΄µµατα που αποβλε΄πουν στην καλυ΄τερη οικονοµικη΄ και κοινω- νικη΄ ολοκλη΄ρωση των κρατω΄ν µελω΄ν: το προ΄γραµµα Σωκρα΄της και το προ΄γραµµα Leonardo da Vinci, στο εσωτερικο΄ των οποι΄ων µπορου΄µε να προσδιορι΄σουµε στο΄χους που σχετι΄ζονται µε τη δια΄δοση και την ανα΄πτυξη των γλωσσω΄ν. Η ΕΤΠ ε΄χει η΄δη εκφρα΄σει τη µε΄γιστη ικανοποι΄ηση για 1. 2. 9. την εφαρµογη΄ των προγραµµα΄των εκπαι΄δευσης και επιµο΄ρφωσης Σωκρα΄της και Leonardo. Στη δευ΄τερη φα΄ση του προγρα΄µµατος Σωκρα΄της θα υπα΄ρξει µι΄α νε΄α δρα΄ση που θα αποβλε΄πει στην προω΄θηση της γλωσσικη΄ς ποικιλι΄ας και στη βελτι΄ωση της ποιο΄τη- τας διδασκαλι΄ας και εκµα΄θησης των γλωσσω΄ν. Στη δευ΄τερη φα΄ση του προγρα΄µµατος Leonardo da Vinci, θα ενισχυθου΄ν περαιτε΄ρω η διαµο΄ρφωση των γλωσσω΄ν, καθω΄ς και η προτεραιο΄τητα που παρε΄χεται στη γλωσσικη΄ διδασκαλι΄α. Η ΟΚΕ εκφρα΄ζει την ευχη΄ για πλη΄ρη ενσωµα΄τωση της δευ΄τερης φα΄σης των προγραµµα΄των, που θα επιχειρηθει΄στη δια΄ρκεια του 2000, µε τις φα΄σεις προετοιµασι΄ας του 2001 ως ευρωπαι¨κου΄ ε΄τους γλωσσω΄ν. 6. 6. 2000 EL Επι΄σηµη Εφηµερι΄δα των Ευρωπαι¨κω΄ν Κοινοτη΄των C 156/35 2. Γενικε΄ς παρατηρη΄σεις 2. 3. Περιγραφη΄ των προβλεπο΄µενων δρα΄σεων 2. 1. Στο΄χοι και λο΄γοι της παρε΄µβασης 2. 3. 1. ∆ ρ α΄ σ ε ι ς µ ε γ α΄ λ η ς ε µ β ε΄ λ ε ι α ς 2. 1. 1. Η ΕΤΠ κρι΄νει σε γενικε΄ς γραµµε΄ς ε΄γκυρους τους στο΄χους και τα µε΄σα που προσδιορι΄σθηκαν για την εφαρµογη΄ των πρωτοβουλιω΄ν του ευρωπαι¨κου΄ ε΄τους γλωσσω΄ν. Θεµελιω΄δεις στο΄χοι ει΄ναι: — να ευαισθητοποιηθου΄ν περισσο΄τερο οι πολι΄τες της ΕΕ στο θε΄µα του πλου΄του που αποτελει΄ η γλωσσικη΄ ποικιλι΄α στα πλαι΄σια της ΕΕ· — να κατανοη΄σει µεγα΄λος αριθµο΄ς ατο΄µων τα πλεονεκτη΄µατα που σχετι΄ζονται µε τις πολυγλωσσικε΄ς ικανο΄τητες και τα οποι΄α ε΄γκεινται κυρι΄ως στη συγκεκριµε΄νη ελευθερι΄α διακι΄νησης στο εσωτερικο΄ της Ευρω΄πης και στην αυ΄ξηση της δυνατο΄τητας απασχο΄λησης και ανταγωνιστικο΄τητας των ευρωπαι¨κω΄ν επιχει- ρη΄σεων στην παγκο΄σµια αγορα΄· — να ενθαρρυνθει΄ η εκµα΄θηση, στη δια΄ρκεια ο΄λης της ενεργου΄ ζωη΄ς, γλωσσω΄ν καθω΄ς και η απο΄κτηση σχετικω΄ν δεξιοτη΄των· — να περισυλλεγου΄ν και διαδοθου΄ν πληροφορι΄ες για τη διδασκα- λι΄α και την εκµα΄θηση των γλωσσω΄ν. 2. 1. 2. Οι λο΄γοι της παρε΄µβασης σχετι΄ζονται µε την υλοποι΄ηση των αρχω΄ν που ε΄χουν θεσπισθει΄ απο΄ τη Συνθη΄κη της Ευρωπαι¨κη΄ς 'Ενωσης: — να ευνοηθει΄ η αµοιβαι΄α γνω΄ση των πολιτισµω΄ν που η ποικιλι΄α τους συνιστα΄ τον πραγµατικο΄ πλου΄το της Ευρω΄πης· — να προωθηθει΄ η ελευ΄θερη διακι΄νηση των πολιτω΄ν στο εσωτε- ρικο΄ της Ευρωπαι¨κη΄ς 'Ενωσης. 2. 2. Αποδε΄κτες 2. 2. 1. Ο θεµελιω΄δης στο΄χος του ευρωπαι¨κου΄ ε΄τους γλωσσω΄ν ει΄ναι η συµµετοχη΄ του µεγαλυ΄τερου δυνατου΄ αριθµου΄ ατο΄µων και, συνεπω΄ς, του συνο΄λου των πολιτω΄ν προκειµε΄νου να πειστει΄ κα΄θε α΄τοµο, ανεξαρτη΄τως ηλικι΄ας, κοινωνικη΄ς κατηγορι΄ας και επαγγε΄λµατος, για τη σηµασι΄α που ε΄χει η εκµα΄θηση των γλωσσω΄ν. Αυτη΄ η ευρυ΄τατη οµα΄δα αποδεκτω΄ν µπορει΄ πραγµατικα΄ να περιλα΄βει για παρα΄δειγµα: — α΄τοµα που ζουν σε µια καθορισµε΄νη περιοχη΄ και µιλου΄ν µι΄α ειδικη΄ γλω΄σσα· — α΄τοµα που ζουν κοντα΄ σε γλωσσικα΄ συ΄νορα· — επαγγελµατικε΄ς οµα΄δες· — παιδια΄ σε σχολικη΄ ηλικι΄α· — γονει΄ς παιδιω΄ν σε σχολικη΄ ηλικι΄α· — κοινωνικου΄ς εται΄ρους· — ανε΄ργους. Η ΕΤΠ υπογραµµι΄ζει ο΄τι θα πρε΄πει να περιληφθου΄ν και τα α΄τοµα µε ειδικε΄ς ανα΄γκες. 2. 3. 1. 1. Η ΕΤΠ δε΄χεται µε ικανοποι΄ηση την προ΄ταση να ενσωµατωθου΄ν στις πρωτοβουλι΄ες του ευρωπαι¨κου΄ ε΄τους γλωσσω΄ν ηµερι΄δες που θα προβλε΄πουν εκδηλω΄σεις καθω΄ς και την προ΄ταση να παρακινηθου΄ν τα ιδρυ΄µατα που ασχολου΄νται µε τη διδασκαλι΄α των γλωσσω΄ν να οργανω΄σουν ηµερι΄δες ανοικτω΄ν θυρω΄ν. Θετικη΄ θα ει΄ναι η οργα΄νωση σε ο΄λα τα κρα΄τη µε΄λη µι΄ας σειρα΄ς κοινω΄ν πρωτοβουλιω΄ν, π. χ. για την ε΄ναρξη και τη λη΄ξη του ε΄τους. Επισηµαι΄νει την ανα΄γκη οι εκδηλω΄σεις να οργανωθου΄ν 2. 3. 1. 2. µε τρο΄πο ω΄στε να ει΄ναι σε θε΄ση να προσελκυ΄σουν το ευρυ΄τερο κοινο΄. Επιπλε΄ον θα πρε΄πει να ει΄ναι εκδηλω΄σεις αναψυχη΄ς και αλληλεπι΄δρασης και ο΄χι απλω΄ς διδακτικε΄ς, να προβλε΄πουν, για παρα΄δειγµα, παραστα΄σεις σε δια΄φορες γλω΄σσες. Επιπλε΄ον θα ει΄ναι σηµαντικο΄ να εξασφαλιστου΄ν στις σηµαντικε΄ς πρωτοβουλι΄ες και οι κατα΄λληλες τηλεοπτικε΄ς καλυ΄ψεις. Η ΕΤΠ εκτιµα΄ το γεγονο΄ς ο΄τι πολλε΄ς απο΄ τις δρα΄σεις 2. 3. 1. 3. και τις κοινοτικε΄ς ενε΄ργειες που θα υλοποιηθου΄ν στη δια΄ρκεια του ευρωπαι¨κου΄ ε΄τους δεν θα αφορου΄ν ειδικε΄ς γλω΄σσες, αλλα΄ θα αποβλε΄πουν κυρι΄ως στο να µεταδω΄σουν ε΄να γενικο΄ µη΄νυµα που να εκθεια΄ζει την ποικιλι΄α και την προω΄θηση της εκµα΄θησης των γλωσσω΄ν γενικο΄τερα. 2. 3. 2. Ε ι δ ι κ ε΄ ς ε ν ε΄ ρ γ ε ι ε ς 2. 3. 2. 1. εφαρµογη΄ ει΄ναι: Οι ειδικε΄ς ενε΄ργειες που προ΄κειται να τεθου΄ν σε — η δηµιουργι΄α ενο΄ς λογο΄τυπου α΄µεσης αναγνω΄ρισης εκ µε΄ρους των αποδεκτω΄ν που θα συνοδευ΄εται απο΄ συ΄ντοµο και παραστα- τικο΄ συ΄νθηµα, που θα ει΄ναι προσαρµοσµε΄νο στις απαιτη΄σεις των διαφο΄ρων γλωσσω΄ν και πολιτισµω΄ν· η Επιτροπη΄ θα καταβα΄λει κα΄θε προσπα΄θεια να καταρτι΄σει το λογο΄τυπο σε συνεργασι΄α µε το Συµβου΄λιο της Ευρω΄πης· το λογο΄τυπο θα µπορου΄ν να χρησιµοποιου΄ν το΄σο τα προγρα΄µµατα που χρηµατοδοτου΄νται µε οποιονδη΄ποτε τρο΄πο απο΄ την Ευρωπαι¨κη΄ Κοινο΄τητα, ο΄σο και τα προγρα΄µµατα που χρηµατοδοτου΄νται αποκλειστικα΄ απο΄ τοπικα΄ ιδρυ΄µατα, αλλα΄ που ευθυγραµµι΄- ζονται µε τους στο΄χους του ευρωπαι¨κου΄ ε΄τους γλωσσω΄ν· — η χρη΄ση της τηλεο΄ρασης προκυ΄πτει ο΄τι ει΄ναι το ιδανικο΄ µε΄σο για την προω΄θηση της προσπα΄θειας ευαισθητοποι΄ησης του κοινου΄· δεδοµε΄νου του κο΄στους αποκλει΄εται η α΄µεση αγορα΄ διαφηµιστικου΄ χω΄ρου, δεν θα πρε΄πει ο΄µως να αποκλειστει΄ η δυνατο΄τητα να αποκτηθει΄ δωρεα΄ν τηλεοπτικο΄ς χω΄ρος· — η οργα΄νωση ευρωπαι¨κω΄ν διαγωνισµω΄ν που θα απευθυ΄νονται στους µαθητε΄ς της υποχρεωτικη΄ς εκπαι΄δευσης και στους ενη΄λικες· — η δηµιουργι΄α σελι΄δας στο ∆ιαδι΄κτυο που θα αφιερωθει΄ αποκλειστικα΄ στην παροχη΄ πληροφοριω΄ν για το ευρωπαι¨κο΄ ε΄τος γλωσσω΄ν· η σελι΄δα αυτη΄ θα περιε΄χει ο΄λο το ενηµερωτικο΄ υλικο΄ και δηµοσιευ΄µατα σε σχε΄ση µε την πρωτοβουλι΄α, και θα ει΄ναι συνδεδεµε΄νη µε τις σελι΄δες της Επιτροπη΄ς και του Συµβουλι΄ου της Ευρω΄πης, καθω΄ς και τις εθνικε΄ς σελι΄δες, προβλε΄ποντας και µορφε΄ς διασυ΄νδεσης µε το κοινο΄· C 156/36 EL Επι΄σηµη Εφηµερι΄δα των Ευρωπαι¨κω΄ν Κοινοτη΄των 6. 6. 2000 — η οργα΄νωση εκθε΄σεων· — συνεντευ΄ξεις και ανακοινωθε΄ντα τυ΄που· — πανο΄, φυλλα΄δια, και προκηρυ΄ξεις που θα προορι΄ζονται για µαζικη΄ διανοµη΄· ο διαφηµιστικο΄ς χω΄ρος που ει΄ναι αναγκαι΄ος για τη διαφηµιστικη΄ εκστρατει΄α θα διατεθει΄ δωρεα΄ν απο΄ τους ενδιαφερο΄µενους οργανισµου΄ς· — α΄µεση συµµετοχη΄ δηµο΄σιων προσωπικοτη΄των και vip που θα καταστου΄ν οι εκπρο΄σωποι των στο΄χων του ευρωπαι¨κου΄ ε΄τους γλωσσω΄ν. 2. 4. Συνεργασι΄α µε το Συµβου΄λιο της Ευρω΄πης και µε τις υποψη΄φιες προς ε΄νταξη χω΄ρες 2. 4. 1. Η ΕΤΠ εκφρα΄ζει την ευχη΄ για µι΄α γο΄νιµη συνεργασι΄α µε την ΕΕ και το Συµβου΄λιο της Ευρω΄πης. Ειδικο΄τερα, υποστηρι΄ζει την ευκαιρι΄α για συνεργασι΄α µε το Συνε΄δριο των Τοπικω΄ν και Περιφερειακω΄ν Αρχω΄ν του Συµβουλι΄ου της Ευρω΄πης µε στο΄χο την προω΄θηση του ε΄τους γλωσσω΄ν. 'Οσον αφορα΄ τη γενικη΄ διαχει΄ριση του ευρωπαι¨κου΄ ε΄τους, υπογραµµι΄ζει, πε΄ρα απο΄ τη στενη΄ καθηµε- ρινη΄ συνεργασι΄α µεταξυ΄ της Επιτροπη΄ς και της γραµµατει΄ας του Συµβουλι΄ου της Ευρω΄πης, τη σηµασι΄α της οργα΄νωσης κοινω΄ν τακτικω΄ν συντονιστικω΄ν συνεδρια΄σεων. Η ΕΤΠ εκφρα΄ζει την ικανοποι΄ηση΄ της για την υποστη΄ριξη 2. 4. 2. που το Συµβου΄λιο της Ευρω΄πης θα προσφε΄ρει για τη συµµετοχη΄ στις πρωτοβουλι΄ες του ευρωπαι¨κου΄ ε΄τους γλωσσω΄ν, και των υποψη΄φιων προς ε΄νταξη χωρω΄ν, ελπι΄ζοντας ο΄τι η συνεργασι΄α αυτη΄ µπορει΄ εν µε΄ρει να επιλυ΄σει τις αντικειµενικε΄ς δυσκολι΄ες που συνεπα΄γεται αυτη΄ η συµµετοχη΄. 2. 5. ∆ιοικητικε΄ς διαδικασι΄ες και υποβολη΄ των αιτη΄σεων 1995, που προσδιορι΄ζει µεταξυ΄ των προτεραιοτη΄των την εκµα΄θηση των γλωσσω΄ν σε ε΄να πρω΄ιµο στα΄διο, στην προσχολικη΄ ηλικι΄α η΄ στο δηµοτικο΄ σχολει΄ο, την ανταλλαγη΄ πληροφοριω΄ν για την εκµα΄θηση και διδασκαλι΄α των γλωσσω΄ν, την προω΄θηση πρωτοβου- λιω΄ν στα πλαι΄σια της µετα΄φρασης και της διερµηνει΄ας προκειµε΄νου να διευκολυνθει΄ η αποτελεσµατικη΄ επικοινωνι΄α µεταξυ΄ ατο΄µων που µιλου΄ν διαφορετικε΄ς γλω΄σσες. Η επιλογη΄ να ευνοηθου΄ν σχε΄δια σε εθνικο΄, περιφερειακο΄ 2. 5. 5. και τοπικο΄ επι΄πεδο για την παραγωγη΄ ενηµερωτικου΄ υλικου΄ ποιο΄τητας σε οπτικοακουστικο΄ µε΄σο θεωρει΄ται α΄κρως θετικη΄. 2. 6. Συµβουλευτικη΄ επιτροπη΄ Το α΄ρθρο 5 της προ΄τασης απο΄φασης του Ευρωπαι¨κου΄ 2. 6. 1. Κοινοβουλι΄ου και του Συµβουλι΄ου προβλε΄πει τη συγκρο΄τηση συµβουλευτικη΄ς επιτροπη΄ς, που θα αποτελει΄ται απο΄ δυ΄ο εκπροσω΄- πους κα΄θε κρα΄τους µε΄λους. Κα΄θε κρα΄τος µε΄λος θα επιλε΄ξει ελευ΄θερα αν τα µε΄λη αυτα΄ θα ει΄ναι τεχνικοι΄ η΄ πολιτικοι΄. 2. 7. Χρηµατοδοτη΄σεις Οι πρωτοβουλι΄ες σε κοινοτικη΄ κλι΄µακα για το ευρωπαι¨κο΄ 2. 7. 1. ε΄τος γλωσσω΄ν θα επιβαρυ΄νουν αποκλειστικα΄ τον κοινοτικο΄ πρου¨ - πολογισµο΄, ενω΄ οι πρωτοβουλι΄ες σε τοπικο΄, περιφερειακο΄, εθνικο΄ η΄ υπερεθνικο΄ επι΄πεδο θα χρηµατοδοτηθου΄ν ε΄ως και κατα΄ το 50 % του κο΄στους. Τα ποσα΄ που θα διατεθου΄ν για τις πρωτοβουλι΄ες αυτε΄ς ανε΄ρχονται συνολικα΄ σε 8 000 000 ευρω΄, επιπλε΄ον των 4 000 000 ευρω΄ που συγκροτου΄ν τη χρηµατοδο΄τηση των προ- παρασκευαστικω΄ν ενεργειω΄ν και που θα πρε΄πει να χρησιµοποιηθου΄ν στη δια΄ρκεια του 2000. Θα υπα΄ρξει κοινη΄ χρηµατοδο΄τηση των ακο΄λουθων 2. 7. 2. τυ΄πων δρα΄σεων σε υπερεθνικη΄, εθνικη΄, περιφερειακη΄, η΄ τοπικη΄ κλι΄µακα: Στην προ΄ταση της Ευρωπαι¨κη΄ς Επιτροπη΄ς επιβεβαιω΄νεται 2. 5. 1. ο΄τι ο Οργανισµο΄ς που επιφορτι΄σθηκε µε την παραλαβη΄ των αιτη΄σεων χρηµατοδο΄τησης ει΄ναι η συµβουλευτικη΄ επιτροπη΄ που θα συγκροτηθει΄ για το σκοπο΄ αυτο΄. — συναντη΄σεις και εκδηλω΄σεις· — ενηµερωτικε΄ς δρα΄σεις και δρα΄σεις προω΄θησης· — δηµοσκοπη΄σεις και µελε΄τες· Προβλε΄πονται για το ευρωπαι¨κο΄ ε΄τος δυ΄ο προσκλη΄σεις 2. 5. 2. υποβολη΄ς προτα΄σεων: στην πρω΄τη η προθεσµι΄α για την υποβολη΄ των αιτη΄σεων θα λη΄ξει το καλοκαι΄ρι η΄ στις αρχε΄ς του φθινοπω΄ρου του 2000 και οι σχετικε΄ς επιχορηγη΄σεις θα χορηγηθου΄ν απο΄ τον πρου¨ πολογισµο΄ του ε΄τους προετοιµασι΄ας· στη συνε΄χεια θα ακολουθη΄σει δευ΄τερη προ΄σκληση, µε λη΄ξη προθεσµι΄ας την α΄νοιξη του 2001 για τις πρωτοβουλι΄ες που εντα΄σσονται συνολικω΄ς η΄ εν µε΄ρει στους ειδικου΄ς στο΄χους του ευρωπαι¨κου΄ ε΄τους. Η ΕΤΠ ζητει΄, ο΄πως η΄δη ε΄χει δηλωθει΄ και σε α΄λλες 2. 5. 3. γνωµοδοτη΄σεις, να απλοποιηθου΄ν ο΄σο γι΄νεται τα ε΄ντυπα, να χορηγηθει΄ επαρκη΄ς χρονικη΄ περι΄οδος για την υποβολη΄ των αιτη΄σεων και να επιταχυνθου΄ν οι διαδικασι΄ες για τη χορη΄γηση των πιστω΄σεων. Η ΕΤΠ εκτιµα΄ το γεγονο΄ς ο΄τι θα προωθηθου΄ν ιδιαιτε΄ρως 2. 5. 4. τα σχε΄δια απο΄ τα οποι΄α προκυ΄πτει σαφω΄ς µε ποιο΄ τρο΄πο θα συµβα΄λουν στην ανα΄πτυξη της ευρωπαι¨κη΄ς ιθαγε΄νειας και τα οποι΄α ευθυγραµµι΄ζονται µε ο΄σα δηλω΄νονται στο Λευκο΄ Βιβλι΄ο του — α΄λλες ενε΄ργειες µε στο΄χους που συµπι΄πτουν µε ε΄να η΄ περισσο΄- τερους στο΄χους του ευρωπαι¨κου΄ ε΄τους, και δεν χρηµατοδοτου΄- νται στα πλαι΄σια α΄λλων σηµερινω΄ν κοινοτικω΄ν προγραµµα΄των. Η ΕΤΠ εγκρι΄νει την αρχη΄ συ΄µφωνα µε την οποι΄α δεν θα 2. 7. 3. χρηµατοδοτηθου΄ν σχε΄δια ανα΄λογα µε αυτα΄ που χρηµατοδοτου΄νται η΄δη στα πλαι΄σια α΄λλων προγραµµα΄των και δραστηριοτη΄των, προκειµε΄νου να µην υπα΄ρξει ανω΄φελος διασκορπισµο΄ς των χρηµα- τοδοτικω΄ν µε΄σων που ε΄χουν διατεθει΄ για το ευρωπαι¨κο΄ ε΄τος των γλωσσω΄ν και να µπορου΄ν να χρησιµοποιηθου΄ν, συνεπω΄ς, µε το βε΄λτιστο δυνατο΄ τρο΄πο. 2. 8. Ρο΄λος και σηµει΄ο επαφη΄ς µε τις τοπικε΄ς οργανω΄σεις Ει΄ναι απαραι΄τητο να υπογραµµισθει΄ ο σηµαντικο΄ς ρο΄λος 2. 8. 1. των τοπικω΄ν αρχω΄ν στις προσχολικε΄ς δραστηριο΄τητες, στις πρωτο- βουλι΄ες για τους νε΄ους, στις εκπαιδευτικε΄ς υπηρεσι΄ες της Κοινο΄- τητας και στην υποστη΄ριξη της πολιτιστικη΄ς ποικιλι΄ας στο εσωτε- ρικο΄ της ΕΕ, της οποι΄ας η γλω΄σσα αποτελει΄ ουσιαστικη΄ συνιστω΄σα. 6. 6. 2000 EL Επι΄σηµη Εφηµερι΄δα των Ευρωπαι¨κω΄ν Κοινοτη΄των C 156/37 Μι΄α πτυχη΄ που δεν πρε΄πει να παραγνωρισθει΄ ει΄ναι 2. 8. 2. επιπλε΄ον το βα΄ρος των τοπικω΄ν οργανω΄σεων στην αποκατα΄σταση και τη διατη΄ρηση της διαπεριφερειακη΄ς συνεργασι΄ας και της συνεργασι΄ας µε χω΄ρες εκτο΄ς της ΕΕ, και κυρι΄ως µε τις υποψη΄φιες προς ε΄νταξη χω΄ρες. Η ΕΤΠ θεωρει΄ σηµαντικη΄ τη βου΄ληση για τη δηµιουργι΄α µι΄ας συµβουλευτικη΄ς επιτροπη΄ς που θα αποτελει΄ται απο΄ δυ΄ο εκπροσω΄πους κα΄θε κρα΄τους µε΄λους υπο΄ την προεδρι΄α του εκπροσω΄που της Επιτροπη΄ς, στο βαθµο΄ που αυτο΄ θα εξασφαλι΄- σει τη θεµελιω΄δη και απαραι΄τητη συµβολη΄ των τοπικω΄ν αρχω΄ν. 24 ετω΄ν δεν γνωρι΄ζουν ξε΄νη γλω΄σσα στο επι΄πεδο που ει΄ναι απαραι΄τητο για να πραγµατοποιη΄σουν µι΄α συζη΄τηση. Η ΕΤΠ υποστη΄ριξε πα΄ντα αποφασιστικα΄ την προω΄θηση 3. 1. 3. της εκµα΄θησης γλωσσω΄ν, λο΄γω της συµβολη΄ς που µπορει΄ να ε΄χει στον πολιτισµο΄ και την απασχο΄ληση. Επιπλε΄ον, αποτελει΄ ουσιαστικη΄ πρου¨ πο΄θεση κινητικο΄τητας των πολιτω΄ν στο εσωτερικο΄ της ΕΕ. 2. 9. Αξιολογη΄σεις και προβλεπο΄µενος αντι΄κτυπος Η Επιτροπη΄ των Περιφερειω΄ν εκτιµα΄ ως α΄κρως θετικη΄ 2. 9. 1. την υλοποι΄ηση του ευρωπαι¨κου΄ ε΄τους γλωσσω΄ν και κρι΄νει ο΄τι ο αντι΄κτυπος που θα ε΄χει το ε΄τος αυτο΄ στους ευρωπαι΄ους πολι΄τες θα ει΄ναι αξιοσηµει΄ωτος: πρα΄γµατι οι γλω΄σσες αντιπροσωπευ΄ουν ε΄να ευρυ΄ φα΄σµα συµφερο΄ντων σε βαθµο΄ που να µπορου΄ν να ενεργοποιη΄σουν ε΄ναν υψηλο΄ αριθµο΄ ατο΄µων και ιδρυµα΄των. 2. 9. 2. Το ευρωπαι¨κο΄ ε΄τος γλωσσω΄ν µπορει΄ να αποτελε΄σει ε΄να σηµαντικο΄ πολλαπλασιαστικο΄ παρα΄γοντα, µε την ανα΄ληψη ενεργειω΄ν σε κοινοτικο΄ επι΄πεδο που θα ει΄ναι σε θε΄ση να προσελ- κυ΄σουν την προσοχη΄ των µαζικω΄ν µε΄σων επικοινωνι΄ας, αλλα΄ επι΄σης και µε την εφαρµογη΄ πρωτοβουλιω΄ν σε πιο περιορισµε΄νη κλι΄µακα που απευθυ΄νονται σε ειδικε΄ς οµα΄δες, χω΄ρες η΄ περιοχε΄ς. Για να βελτιστοποιηθει΄ ο αντι΄κτυπος του ευρωπαι¨κου΄ 2. 9. 3. ε΄τους γλωσσω΄ν χρεια΄ζεται να εξαχθου΄ν χρη΄σιµα συµπερα΄σµατα απο΄ ανα΄λογες πρωτοβουλι΄ες που ε΄χουν η΄δη ολοκληρωθει΄, ο΄πως η΄ταν το ευρωπαι¨κο΄ ε΄τος παιδει΄ας, στο οποι΄ο διαπρα΄χθηκαν ορισµε΄να σφα΄λµατα που ζηµι΄ωσαν την ικανο΄τητα προσε΄λκυσης εξωτερικω΄ν χρηµατοδοτη΄σεων. Στο ευρωπαι¨κο΄ ε΄τος παιδει΄ας οι τοµει΄ς στους οποι΄ους 2. 9. 4. παρουσια΄σθηκε ε΄λλειψη πο΄ρων ει΄ναι εκει΄νοι που σχετι΄ζονται µε τα προι¨ο΄ντα επικοινωνι΄ας σε ο΄λες τις κοινοτικε΄ς γλω΄σσες, µε τις δραστηριο΄τητες προω΄θησης και εµπορι΄ας που απε΄βλεπαν σε προσε΄λκυση της προσοχη΄ς των µε΄σων µαζικη΄ς επικοινωνι΄ας και στη δια΄δοση των πληροφοριω΄ν για τις ορθε΄ς πρακτικε΄ς που προε΄κυπταν απο΄ επιµε΄ρους σχε΄δια. Τα λα΄θη αυτα΄ δεν θα πρε΄πει να γι΄νουν και στα πλαι΄σια του ευρωπαι¨κου΄ ε΄τους γλωσσω΄ν. 3. Ειδικε΄ς παρατηρη΄σεις 3. 1. Εκµα΄θηση γλωσσω΄ν Για την επιτυχι΄α του ευρωπαι¨κου΄ ε΄τους γλωσσω΄ν ει΄ναι 3. 1. 1. απαραι΄τητο να δοθει΄ ιδιαι΄τερη προσοχη΄ στην προπαρασκευαστικη΄ φα΄ση του 2000. Με΄σω µελετω΄ν και δηµοσκοπη΄σεων θα πρε΄πει να κατα- 3. 1. 2. νοηθει΄ η συµπεριφορα΄ των διαφο΄ρων κατηγοριω΄ν ανθρω΄πων ε΄ναντι της εκµα΄θησης γλωσσω΄ν, να προσδιοριστου΄ν οι προσδοκι΄ες των κατηγοριω΄ν που ει΄ναι οι αποδε΄κτες του ε΄τους 2001, να καταγρα- φου΄ν οι απο΄ψεις για τις ενδεχο΄µενες δραστηριο΄τητες εφαρµογη΄ς, χωρι΄ς µα΄λιστα να παραγνωρισθει΄ ε΄να θεµελιω΄δες στοιχει΄ο που η΄δη ει΄ναι στην κατοχη΄ µας, δηλαδη΄ ο΄τι το 51 % των ευρωπαι΄ων πολιτω΄ν που ει΄ναι ενη΄λικες και το 29 % των νε΄ων µεταξυ΄ 15 και Η ΕΤΠ επιµε΄νει αποφασιστικα΄ στην αναγκαιο΄τητα της 3. 1. 4. προ΄ωρης εκµα΄θησης γλωσσω΄ν σε µικρη΄ ηλικι΄α, προκειµε΄νου οι ευρωπαι΄οι πολι΄τες να µπορου΄ν πραγµατικα΄ να ει΄ναι ευρωπαι΄οι απο΄ τα πρω΄τα ε΄τη της ζωη΄ς τους και να µεγαλω΄νουν µε την προοπτικη΄ µι΄ας πολυγλωσσικη΄ς κοινωνι΄ας, που προβλε΄πει την εκµα΄θηση γλωσσω΄ν σε ο΄λη τη δια΄ρκεια ζωη΄ς, ως ουσιαστικο΄ τµη΄µα ενο΄ς τρο΄που ζωη΄ς πραγµατικα΄ ευρωπαι¨κου΄. Η ΕΤΠ εκφρα΄ζει 3. 1. 5. ικανοποι΄ηση για την προβλεπο΄µενη συ΄νταξη ενο΄ς «οδηγου΄ για το µαθητη΄ γλωσσω΄ν» που θα αναφε΄ρει τα στοιχει΄α που θα πρε΄πει να επιζητω΄νται σε ε΄να καλο΄ µα΄θηµα εκµα΄θησης γλω΄σσας και θα προτει΄νει αξιο΄πιστες τεχνικε΄ς εκµα΄- θησης. Η ΕΤΠ επιβεβαιω΄νει την αναγκαιο΄τητα αποτελεσµατικου΄ 3. 1. 6. συντονισµου΄ των πρωτοβουλιω΄ν του ευρωπαι¨κου΄ ε΄τους γλωσσω΄ν µε αυτε΄ς που ει΄ναι η΄δη σε εξε΄λιξη σε δια΄φορα α΄λλα ειδικα΄ προγρα΄µµατα, η΄ αυτα΄ που προ΄κειται το 2000 να περα΄σουν στη δευ΄τερη φα΄ση εφαρµογη΄ς τους (Σωκρα΄της και Leonardo). Υπογραµµι΄ζει σχετικα΄ τη σηµασι΄α της δρα΄σεως Lingua. Ει΄ναι ιδιαι΄τερα σηµαντικη΄ η προω΄θηση της συγκρο΄τησης 3. 1. 7. συµπρα΄ξεων µεταξυ΄ των οργανω΄σεων στα δια΄φορα κρα΄τη µε΄λη που δρουν στον τοµε΄α της προω΄θησης της εκµα΄θησης γλωσσω΄ν. 3. 2. Προω΄θηση της πολιτιστικη΄ς ποικιλι΄ας 3. 2. 1. Η ΕΤΠ δεν θα σταµατη΄σει ποτε΄ να υπογραµµι΄ζει ο΄τι η διατη΄ρηση της πολιτιστικη΄ς ποικιλι΄ας ει΄ναι στοιχει΄ο πλου΄του για ο΄λη την Ευρω΄πη, ο΄πως βεβαιω΄νεται σχετικα΄ και στο «Πρω΄το προ΄γραµµα-πλαι΄σιο της Ευρωπαι¨κη΄ς Κοινο΄τητας υπε΄ρ του πολι- τισµου΄ (2000-2004)» και ο΄τι µο΄νο η γνω΄ση των α΄λλων πολιτισµω΄ν, κυρι΄ως µε΄σω της µελε΄της των γλωσσω΄ν, µπορει΄ να αποθαρρυ΄νει τη δια΄δοση ανησυχητικω΄ν φαινοµε΄νων ο΄πως ει΄ναι ο ρατσισµο΄ς και η ξενοφοβι΄α. 3. 3. Γλω΄σσες που συνδε΄ονται µε τις πρωτοβουλι΄ες του ευρωπαι¨- κου΄ ε΄τους γλωσσω΄ν Συ΄µφωνα µε την αρχη΄ της ισο΄τιµης σηµασι΄ας των 3. 3. 1. κοινοτικω΄ν γλωσσω΄ν, στο α΄ρθρο 1 της προ΄τασης απο΄φασης επιβεβαιω΄νεται ο΄τι στο΄χος των πρωτοβουλιω΄ν που θα υλοποιηθου΄ν το 2001 ει΄ναι ο΄λες οι επι΄σηµες γλω΄σσες της Κοινο΄τητας, ο΄πως επι΄σης η ιρλανδικη΄ γλω΄σσα, η γλω΄σσα του Λουξεµβου΄ργου και α΄λλες αναγνωρισµε΄νες απο΄ τα κρα΄τη µε΄λη γλω΄σσες. Η ΕΤΠ υποστηρι΄ζει τη δυνατο΄τητα που παρε΄χεται στα 3. 3. 2. επιµε΄ρους κρα΄τη µε΄λη να αποφασι΄ζουν αυτο΄νοµα ποιε΄ς γλω΄σσες του κρα΄τους τους θα συµµετε΄χουν. C 156/38 EL Επι΄σηµη Εφηµερι΄δα των Ευρωπαι¨κω΄ν Κοινοτη΄των 6. 6. 2000 Η ανακη΄ρυξη του 2001 ως ευρωπαι¨κου΄ ε΄τους γλωσσω΄ν 3. 3. 3. ει΄ναι ευπρο΄σδεκτη, λο΄γω της ανεκτι΄µητης συµβολη΄ς που προσφε΄ρει ως προς την προστασι΄α των γλωσσικω΄ν µειονοτη΄των και ως προς τις περαιτε΄ρω µελε΄τες για την κατα΄σταση των γλωσσω΄ν και τη δυνατο΄τητα αξιοποι΄ηση΄ς τους στα δια΄φορα τµη΄µατα της Ευρω΄πης. 4. Τοπικε΄ς και περιφερειακε΄ς δρα΄σεις Στοιχει΄ο-κλειδι΄ για την επιτυχι΄α του 2001 ως διεθνου΄ς 4. 1. ε΄τους γλωσσω΄ν ει΄ναι η ικανο΄τητα µε την οποι΄α θα χρησιµοποιηθου΄ν τα µαζικα΄ µε΄σα, αλλα΄, κυρι΄ως, και ο βαθµο΄ς συµµετοχη΄ς των τοπικω΄ν και περιφερειακω΄ν αρχω΄ν. Αν ληφθει΄ υπο΄ψη η αναγκαιο΄τητα να συµµετα΄σχει ο 4. 2. µεγαλυ΄τερος αριθµο΄ς ατο΄µων, ει΄ναι φανερο΄ ο΄τι οι κυριο΄τερες προσπα΄θειες θα πρε΄πει να καταβληθου΄ν προς την κατευ΄θυνση των πιο µειονεκτικω΄ν κατηγοριω΄ν του πληθυσµου΄, που συχνα΄ δεν προσεγγι΄ζονται απο΄ τους διαυ΄λους επικοινωνι΄ας που χρησιµο- ποιου΄νται απο΄ τα ο΄λο και πιο συ΄γχρονα µαζικα΄ µε΄σα επικοινωνι΄ας· θεµελιω΄δεις µεσολαβητε΄ς για την προσε΄γγιση µε τις µειονεκτικε΄ς αυτε΄ς κατηγορι΄ες ει΄ναι αποκλειστικα΄ οι τοπικε΄ς αρχε΄ς, που λο΄γω της εµπεριστατωµε΄νης γνω΄σης του χω΄ρου και των ατο΄µων που διαµε΄νουν σ' αυτο΄ν, ει΄ναι σε θε΄ση να καταστη΄σουν τις πρωτοβου- λι΄ες του ε΄τους 2000 πραγµατικα΄ αποτελεσµατικε΄ς. 4. 3. Η ΕΤΠ συµφωνει΄ ως προς την αναγκαιο΄τητα υλοποι΄ησης θεαµατικω΄ν εκδηλω΄σεων, υπογραµµι΄ζει ο΄µως ο΄τι πρε΄πει να προε΄ρ- χονται απο΄ πηγε΄ς που γεωγραφικα΄ βρι΄σκονται κοντα΄ στους ανθρω΄πους, που ει΄ναι οι µο΄νες σε θε΄ση να επιτρε΄ψουν τη συµµετοχη΄ ενο΄ς αξιο΄λογου αριθµου΄ ατο΄µων διαφο΄ρων κοινωνικω΄ν κατηγοριω΄ν. Ακο΄µη µια φορα΄ τονι΄ζεται ο΄τι ει΄ναι απαραι΄τητη η συµβολη΄ των τοπικω΄ν και περιφερειακω΄ν αρχω΄ν. Η ΕΤΠ θεωρει΄ ο΄τι προκειµε΄νου να µεγιστοποιηθει΄ ο αριθµο΄ς συµµετοχη΄ς, πρε΄πει να ενισχυθου΄ν οι τοπικε΄ς και περιφερειακε΄ς αρχε΄ς για να συµπεριλα΄- βουν στοιχει΄α του Ευρωπαι¨κου΄ 'Ετους Γλωσσω΄ν στις καθηµερινε΄ς δραστηριο΄τητε΄ς τους, π. χ. µε την καθιε΄ρωση περισσο΄τερων πολυγλωσσικω΄ν προ΄τυπων προγραµµα΄των για την παροχη΄ υπηρε- σιω΄ν η΄ µε την τοποθε΄τηση προσωπικου΄ για το συντονισµο΄ νε΄ων γλωσσολογικω΄ν προσεγγι΄σεων ως προς το ε΄ργο τους. Σε ευθυγρα΄µµιση µε τη γνωµοδο΄τηση που ε΄χει η΄δη 4. 4. καταρτισθει΄ για το θε΄µα «Πολιτισµο΄ς 2000», η ΕΤΠ εκφρα΄ζει την ανησυχι΄α της ο΄σον αφορα΄ την υπε΄ρµετρη σηµασι΄α που δι΄δεται στις δραστηριο΄τητες µεγα΄λου αντι΄κτυπου και µεγα΄λης κλι΄µακας δεδοµε΄νου ο΄τι υπα΄ρχει ο κι΄νδυνος να επικεντρωθει΄ η προσοχη΄ στις κυριο΄τερες εκδηλω΄σεις, και να δοθει΄ εσφαλµε΄να λιγο΄τερη σηµασι΄α στις λαι¨κε΄ς και τοπικε΄ς εκδηλω΄σεις. Επιπλε΄ον, χρεια΄ζεται να επισηµανθει΄ ο κι΄νδυνος εφαρµογη΄ς πρωτοβουλιω΄ν που κατα΄ κα΄ποιο τρο΄πο ει΄ναι επι΄λεκτες και απευθυ΄νονται µο΄νο στους ειδικου΄ς και ο΄χι στο ευρυ΄τερο κοινο΄. 5. Συµπερα΄σµατα Η Επιτροπη΄ των Περιφερειω΄ν: Ζητει΄ απο΄ τους εκπροσω΄πους της ΕΤΠ να λα΄βουν ενεργο΄ 5. 1. µε΄ρος στη συµβουλευτικη΄ επιτροπη΄ που προβλε΄πεται στο α΄ρθρο 5 της προ΄τασης απο΄φασης του Ευρωπαι¨κου΄ Κοινοβουλι΄ου και του Συµβουλι΄ου. Προσυπογρα΄φει την προ΄ταση για την ανακη΄ρυξη του 5. 2. 2001 ως ευρωπαι¨κου΄ ε΄τους γλωσσω΄ν και εκφρα΄ζει την ικανο- ποι΄ηση΄ της που επιτε΄λους το ζη΄τηµα της εκµα΄θησης των γλωσσω΄ν τι΄θεται στο κε΄ντρο των κοινοτικω΄ν δρα΄σεων για την προω΄θηση της αµοιβαι΄ας γνω΄σης των πολιτισµω΄ν των κρατω΄ν µελω΄ν και για τη συγκεκριµενοποι΄ηση της αρχη΄ς της ελευ΄θερης διακι΄νησης των πολιτω΄ν στην Ευρω΄πη. 5. 3. Κρι΄νει ο΄τι οι εν λο΄γω πρωτοβουλι΄ες θα αποτελε΄σουν αξιο΄λογη υποστη΄ριξη της διαδικασι΄ας διευ΄ρυνσης της Ευρωπαι¨κη΄ς 'Ενωσης, στο βαθµο΄ που προβλε΄πεται και η συµµετοχη΄ των υποψη΄φιων χωρω΄ν. Πρα΄γµατι, το 2001 θα υπα΄ρξουν πολυα΄ριθµες ευκαιρι΄ες να προβληθου΄ν οι πολιτισµοι΄ των υποψη΄φιων χωρω΄ν που θα δηµιουργη΄σουν τις πρου¨ ποθε΄σεις για τη µελλοντικη΄ ενσωµα΄τωση΄ τους. Υποστηρι΄ζει το ευρωπαι¨κο΄ ε΄τος γλωσσω΄ν σε σχε΄ση επι΄σης 5. 4. µε την πολυ΄τιµη συµβολη΄ που µπορει΄ να προσφε΄ρει ο΄σον αφορα΄ τη βελτι΄ωση της επαγγελµατικη΄ς επιµο΄ρφωσης των ευρωπαι΄ων πολιτω΄ν κυρι΄ως ενο΄ψει της ανταλλαγη΄ς επαγγελµατικω΄ν δεξιο- τη΄των µεταξυ΄ των διαφο΄ρων κοινοτικω΄ν χωρω΄ν. Επιµε΄νει στην αρχη΄ της συµµετοχη΄ς του µεγαλυ΄τερου 5. 5. δυνατου΄ αριθµου΄ ευρωπαι΄ων πολιτω΄ν στις πρωτοβουλι΄ες που θα αναληφθου΄ν και υποδεικνυ΄ει να διαφοροποιηθου΄ν οι µεθοδολογι΄ες ενηµε΄ρωσης σε σχε΄ση µε τις δια΄φορες κοινωνικε΄ς τυπολογι΄ες που υπα΄ρχουν στην Ευρω΄πη, προκειµε΄νου η ενηµε΄ρωση αυτη΄ να ει΄ναι πραγµατικα΄ αποτελεσµατικη΄. 5. 6. Εκφρα΄ζει ικανοποι΄ηση για το γεγονο΄ς ο΄τι τα κρα΄τη µε΄λη ει΄ναι αρµο΄δια να προσδιορι΄σουν τις γλω΄σσες που µπορου΄ν να ενταχθου΄ν στο ευρωπαι¨κο΄ ε΄τος των γλωσσω΄ν, στο πλαι΄σιο του οποι΄ου µπορου΄ν επι΄σης να συµµετα΄σχουν και οι µειονοτικε΄ς γλω΄σσες. 5. 7. Ζητει΄ να αναλα΄βουν ενεργο΄ και αποφασιστικο΄ ρο΄λο οι τοπικε΄ς και περιφερειακε΄ς αρχε΄ς στο σχε΄διο αυτο΄, και να προσδιοριστου΄ν µε σαφη΄ τρο΄πο και απλοποιηµε΄νες διαδικασι΄ες οι τυ΄ποι χρηµατοδο΄τησης των τοπικω΄ν πρωτοβουλιω΄ν. Υπογραµµι΄ζει τον αποφασιστικο΄ ρο΄λο των τοπικω΄ν και 5. 8. περιφερειακω΄ν αρχω΄ν, στο βαθµο΄ που αυτε΄ς ει΄ναι οι µο΄νες ικανε΄ς να διευκολυ΄νουν τις πολιτιστικε΄ς και γλωσσικε΄ς αλληλεπιδρα΄σεις καθω΄ς εκπροσωπου΄ν τις πολιτιστικε΄ς και γλωσσικε΄ς ταυτο΄τητες στο εσωτερικο΄ των ορι΄ων κα΄θε κρα΄τους µε΄λους. 5. 9. Προτει΄νει επι΄σης να ανατεθου΄ν στις τοπικε΄ς και περιφερεια- κε΄ς αρχε΄ς τα σηµει΄α επαφη΄ς που θα παρε΄χουν πληροφορι΄ες και ενι΄σχυση για την εφαρµογη΄ των πρωτοβουλιω΄ν του ευρωπαι¨κου΄ ε΄τους γλωσσω΄ν. Προτει΄νει να συµµετε΄χει η Επιτροπη΄ των Περιφερειω΄ν 5. 10. α΄µεσα στην ι΄δια τη συµπερασµατικη΄ ε΄κθεση που θα υπογραµµι΄ζει τα αποτελε΄σµατα που επιτευ΄χθηκαν µε το ευρωπαι¨κο΄ ε΄τος γλωσ- σω΄ν, στο βαθµο΄ που οι τοπικε΄ς και περιφερειακε΄ς αρχε΄ς αποτελου΄ν τους µο΄νους φορει΄ς που ει΄ναι σε θε΄ση να εκφε΄ρουν µι΄α κρι΄ση για το βαθµο΄ επιτυχι΄ας του ε΄τους αυτου΄, ως προς τον αριθµο΄ των ατο΄µων που πραγµατικα΄ συµµετει΄χαν στο τοπικο΄ επι΄πεδο. 5. 11. ται για τις πρωτοβουλι΄ες σε τοπικο΄ και περιφερειακο΄ επι΄πεδο. Προτει΄νει αυ΄ξηση του ποσοστου΄ κα΄λυψης που προβλε΄πε- 6. 6. 2000 EL Επι΄σηµη Εφηµερι΄δα των Ευρωπαι¨κω΄ν Κοινοτη΄των C 156/39 Κρι΄νει ο΄τι το θεµελιω΄δες στοιχει΄ο που θα επηρεα΄σει την 5. 12. επιτυχι΄α του ευρωπαι¨κου΄ ε΄τους γλωσσω΄ν ει΄ναι η ικανο΄τητα να χρησιµοποιηθου΄ν ο΄σο το δυνατο΄ν µε τον πιο χρη΄σιµο τρο΄πο τα µαζικα΄ µε΄σα επικοινωνι΄ας, που ει΄ναι τα µο΄να που δυ΄νανται να πλησια΄σουν το ευρυ΄τερο κοινο΄ υπο΄ την πρου¨ πο΄θεση ο΄τι σ' αυτα΄ περιλαµβα΄νονται και τα µε΄σα τοπικη΄ς ενηµε΄ρωσης. β) γ) την ισο΄τιµη σηµασι΄α ο΄λων των κοινοτικω΄ν γλωσσω΄ν, συµπερι- λαµβανοµε΄νων και των γλωσσω΄ν των γλωσσικω΄ν µειονοτη΄των, την αρχη΄ συ΄µφωνα µε την οποι΄α η πολιτιστικη΄ και γλωσσικη΄ ποικιλι΄α στους κο΄λπους της ΕΕ αποτελει΄ πραγµατικο΄ πλου΄το για ο΄λη την Ευρω΄πη. Κρι΄νει ο΄τι µια πραγµατικα΄ αποτελεσµατικη΄ ενηµερωτικη΄ 5. 13. εκστρατει΄α θα πρε΄πει, επι΄σης, να χρησιµοποιη΄σει ο΄χι µο΄νο τα εθνικα΄ τηλεοπτικα΄ δι΄κτυα των διαφο΄ρων κρατω΄ν µελω΄ν, αλλα΄ κυρι΄ως τις τοπικε΄ς τηλεορα΄σεις, ραδιοφωνικου΄ς σταθµου΄ς, καθω΄ς και εφηµερι΄δες. Πρα΄γµατι, πολλε΄ς αναλυ΄σεις που ε΄χουν γι΄νει απε΄δειξαν ο΄τι τα ποσοστα΄ ακροαµατικο΄τητας των τοπικω΄ν τηλεορα΄- σεων καθω΄ς και οι πωλη΄σεις τοπικω΄ν εφηµερι΄δων ει΄ναι κατα΄ µεγα΄λο βαθµο΄ ανω΄τερα απο΄ τα αντι΄στοιχα των εθνικω΄ν µε΄σων ενηµε΄ρωσης. Ζητει΄ να διευκολυνθου΄ν ιδιαι΄τερα τα σχε΄δια µικρη΄ς 5. 14. κλι΄µακας, που ει΄ναι σε θε΄ση να προωθη΄σουν ενε΄ργειες απο΄ τις οποι΄ες θα προκυ΄πτουν καινοτο΄µες δραστηριο΄τητες. 5. 15. Συµφωνει΄ ως προς τη διαβεβαι΄ωση ο΄τι προκειµε΄νου το ευρωπαι¨κο΄ ε΄τος γλωσσω΄ν να ει΄ναι επιτυχε΄ς, χρεια΄ζεται να υπα΄ρξουν εκδηλω΄σεις µεγα΄λου αντι΄κτυπου και µεγα΄λης εµβε΄λειας, υπο΄ την πρου¨ πο΄θεση ο΄τι θα ενσωµατωθου΄ν και θα εµπλουτισθου΄ν απο΄ πολυα΄ριθµες πρωτοβουλι΄ες που θα πραγµατοποιου΄νται σε µικρη΄ κλι΄µακα απο΄ τις τοπικε΄ς και περιφερειακε΄ς αρχε΄ς, που θα ενισχυ΄σουν το σαφε΄ς µη΄νυµα του ευρωπαι¨κου΄ ε΄τους γλωσσω΄ν καθω΄ς προ΄κειται για πηγε΄ς που γεωγραφικα΄ ει΄ναι κοντα΄ στους ι΄διους τους αποδε΄κτες. Υποδεικνυ΄ει ο΄τι κατα΄ τη δια΄δοση των πρωτοβουλιω΄ν του 5. 16. ευρωπαι¨κου΄ ε΄τους γλωσσω΄ν θα πρε΄πει να δοθει΄ ε΄µφαση στους θεµελιω΄δεις στο΄χους που επιδιω΄κει: α) την αναγκαιο΄τητα προω΄θησης της εκµα΄θησης των γλωσσω΄ν γενικο΄τερα, Βρυξε΄λλες, 17 Φεβρουαρι΄ου 2000. Προσυπογρα΄φει την απο΄φαση να υπα΄ρξει σελι΄δα στο 5. 17. ∆ιαδι΄κτυο που θα αφιερωθει΄ αποκλειστικα΄ στις πληροφορι΄ες σχετικα΄ µε το ευρωπαι¨κο΄ ε΄τος γλωσσω΄ν. Προκειµε΄νου ο µεγαλυ΄- τερος δυνατο΄ς αριθµο΄ς ατο΄µων να γνωρι΄σει την υ΄παρξη αυτη΄ς της σελι΄δας προτει΄νεται η ενσωµα΄τωση΄ της στο λογο΄τυπο που θα επιλεχθει΄ για τη σηµαντικη΄ αυτη΄ κοινοτικη΄ πρωτοβουλι΄α. Επιπλε΄ον, κρι΄νει σκο΄πιµο και α΄κρως αποτελεσµατικο΄ να ενσωµατωθου΄ν πληροφορι΄ες για την εν λο΄γω σελι΄δα στις σελι΄δες του ∆ιαδικτυ΄ου των τοπικω΄ν και περιφερειακω΄ν αρχω΄ν. Ζητει΄ να θεσπισθου΄ν επειγο΄ντως τα κριτη΄ρια βα΄σει των 5. 18. οποι΄ων θα επιλεχθου΄ν τα δια΄φορα σχε΄δια που θα συµπεριληφθου΄ν στις πρωτοβουλι΄ες του ευρωπαι¨κου΄ ε΄τους γλωσσω΄ν, προκει΄µενου να διευκολυνθου΄ν οι τοπικε΄ς και περιφερειακε΄ς αρχε΄ς και να υπα΄ρξει γι' αυτε΄ς κατα΄λληλο χρονικο΄ περιθω΄ριο για την κατα΄ρτιση τε΄τοιων σχεδι΄ων. Επιπλε΄ον, τα κριτη΄ρια αυτα΄ πρε΄πει να ει΄ναι κατα΄ το µε΄γιστο δυνατο΄ν γενικα΄, προκειµε΄νου να δω΄σουν ευρυ΄τατα περιθω΄ρια στην τοπικη΄ δηµιουργικο΄τητα. Ζητει΄, σε ευθυγρα΄µµιση µε το στο΄χο του ευρωπαι¨κου΄ 5. 19. ε΄τους γλωσσω΄ν, να µεταφρασθου΄ν ο΄λες οι πληροφορι΄ες σχετικα΄ µ' αυτο΄ σε ο΄λες τις γλω΄σσες, συµπεριλαµβανοµε΄νων και των γλωσσω΄ν των γλωσσικω΄ν µειονοτη΄των, τις οποι΄ες τα κρα΄τη µε΄λη επιθυµου΄ν να καταστη΄σουν εται΄ρους στο σχε΄διο καθω΄ς και σε οπτικοακουστικα΄ µε΄σα για α΄τοµα µε ειδικε΄ς ανα΄γκες. Ζητει΄, επιπλε΄ον, οι προπαρασκευαστικε΄ς δηµοσκοπη΄σεις 5. 20. που θα διενεργηθου΄ν κατα΄ τη δια΄ρκεια του 2000 να ει΄ναι διεξοδικε΄ς, να πραγµατοποιηθου΄ν σε ο΄λα τα κρα΄τη µε΄λη και να αφορου΄ν ο΄λες τις ηλικι΄ες, και επιπλε΄ον να προσδιορι΄ζουν ποσοτικα΄ ποια΄ και πο΄σα α΄τοµα επιθυµου΄ν να µα΄θουν ξε΄νες γλω΄σσες. Ο Προ΄εδρος της Επιτροπη΄ς των Περιφερειω΄ν Jos CHABERT