title: Decisione n. 646/2000/CE del Parlamento europeo e del Consiglio, del 28 febbraio 2000, che adotta un programma pluriennale per promuovere le fonti energetiche rinnovabili nella Comunità (ALTENER) (1998-2002)

eurovoc_concepts:
EU financing
EU programme
energy policy
pollution control measures
renewable energy

text: 30. 3. 2000 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee L 79/1 I (Atti per i quali la pubblicazione è una condizione di applicabilità) DECISIONE N. 646/2000/CE DEL PARLAMENTO EUROPEO E DEL CONSIGLIO del 28 febbraio 2000 che adotta un programma pluriennale per promuovere le fonti energetiche rinnovabili nella Comunità (ALTENER) (1998-2002) IL PARLAMENTO EUROPEO E IL CONSIGLIO DELL'UNIONE EUROPEA, visto il trattato che istituisce la Comunità europea, in partico- lare l'articolo 175, paragrafo 1, vista la proposta della Commissione, visto il parere del Comitato economico e sociale (1), visto il parere del Comitato delle regioni (2), (5) (6) deliberando secondo la procedura di cui all'articolo 251 del trattato (3), alla luce del progetto comune approvato dal comitato di conci- liazione il 9 dicembre 1999, (7) considerando quanto segue: (1) (2) (3) (4) L'articolo 174 del trattato prevede tra gli obiettivi dell'a- zione comunitaria l'utilizzo accorto e razionale delle risorse naturali. L'articolo 152 del trattato stabilisce che le esigenze di protezione della salute costituiscono una componente delle altre politiche della Comunità; il programma ALTENER contribuisce alla protezione della salute. Nella sessione del 29 ottobre 1990 il Consiglio ha stabi- lito l'obiettivo di stabilizzare entro il 2000 le emissioni globali di CO2 nell'insieme della Comunità ai livelli del 1990. Il protocollo di Kyoto alla convenzione quadro delle Nazioni Unite sui cambiamenti climatici contiene ulte- riori impegni della Comunità e degli Stati membri per ridurre le emissioni di gas ad effetto serra, compreso l'impegno assunto dalla Comunità di conseguire durante gli anni 2008-2012 una riduzione delle emissioni dei gas ad effetto serra dell'8 % rispetto ai livelli del 1990. (1) GU C 214 del 10. 7. 1998, pag. 44. (2) GU C 315 del 13. 10. 1998, pag. 1. (3) Parere del Parlamento europeo dell'11 marzo 1999 (GU C 175 del 21. 6. 1999, pag. 262), posizione comune del Consiglio del 28 giugno 1999 (GU C 243 del 27. 8. 1999, pag. 47) e decisione del Parlamento europeo del 6 ottobre 1999 (non ancora pubblicata nella Gazzetta ufficiale). Decisione del Consiglio del 24 gennaio 2000 e decisione del Parlamento europeo del 3 febbraio 2000. (8) (9) La decisione 93/389/CEE del Consiglio (4) ha istituito un meccanismo di controllo delle emissioni di CO2 e degli altri gas ad effetto serra nella Comunità. Si prevede che le emissioni di CO2 nella Comunità provocate dal consumo di energia aumentino del 3 % tra il 1995 e il 2000, nell'ipotesi di una crescita economica normale; in base al suddetto impegno di Kyoto è neces- sario adottare misure complementari; fra le misure vera- mente efficaci a tal fine figurano il ricorso in misura assai più estesa alle energie rinnovabili nonché l'effi- cienza energetica. in forza del Mandato di Berlino, Nella sessione del 25 e 26 giugno 1996, il Consiglio ha osservato che nel quadro dei negoziati diretti alla stesura del protocollo, il secondo rapporto di valutazione del gruppo intergover- nativo di esperti dei cambiamenti climatici (Second Assessment Report of the Intergovernmental Panel on Climate Change — SAR IPCC) ha concluso che l'analisi dei fatti indica una precisa influenza umana sui cambia- menti climatici globali e ha ribadito la necessità di inter- venire rapidamente con il massimo raggio di azione possibile; il Consiglio ha inoltre osservato che esistono significative opportunità da cogliere «senza rimpianti» ed ha chiesto alla Commissione di individuare le misure da adottare a livello comunitario. La Commissione ha comunicato al Parlamento europeo e al Consiglio, con il Libro verde dell'11 gennaio 1995 e il Libro bianco del 13 dicembre 1995, le sue opinioni sul futuro della politica energetica nella Comunità e sul ruolo che dovrebbero avere le fonti energetiche rinnova- bili. Nella sua risoluzione del 4 luglio 1996 su un piano d'azione della Comunità per le fonti energetiche rinnova- bili (5), il Parlamento europeo ha invitato la Commis- sione ad attuare un piano di azione comunitario per promuovere le fonti energetiche rinnovabili. (4) GU L 167 del 9. 7. 1993, pag. 31. (5) GU C 211 del 22. 7. 1996, pag. 27. L 79/2 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 30. 3. 2000 (10) Con il Libro verde del 20 novembre 1996 e con il Libro bianco del 26 novembre 1997 intitolato «Energia per il futuro: Le fonti energetiche rinnovabili», la Commissione ha avviato un processo per sviluppare una strategia ed un piano di azione della Comunità relativo alle fonti energetiche rinnovabili come è stato previsto, unita- mente ad una campagna di lancio, nel suo Libro bianco. (17) (18) il programma La Comunità ha ALTENER costituisce un elemento importante della stra- tegia comunitaria di riduzione delle emissioni di CO2. riconosciuto che È pertanto auspicabile prevedere nell'ambito del programma quadro pluriennale di azioni nel settore dell'energia (1998-2002), adottato con decisione 1999/ 21/CE, Euratom del Consiglio (7), un programma speci- fico di promozione, delle fonti energetiche rinnovabili; tale programma specifico sostituirebbe il corrispondente strumento attualmente in vigore. (19) Nell'attuazione della decisione n. 182/1999/CE del Parla- mento europeo e del Consiglio, del 22 dicembre 1998, relativa al quinto programma quadro delle azioni comu- nitarie di ricerca, di sviluppo tecnologico e di dimostra- la decisione 1999/170/CE del zione (1998-2002) (8), Consiglio, del 25 gennaio 1999, adotta un programma specifico di ricerca, di sviluppo tecnologico e di dimostrazione intitolato «Energia, ambiente e sviluppo sostenibile (1998-2002)» (9), attribuisce partico- lare importanza alle tecnologie relative all'efficienza il energetica programma ALTENER è uno strumento complementare a tale programma. rinnovabili; energetiche fonti che alle e (20) (21) (22) Il programma ALTENER non modifica i progetti o i sistemi nazionali per la promozione delle energie rinno- vabili; l'obiettivo è di aggiungere un aspetto comunitario che rappresenta un valore aggiunto. Le fonti energetiche rinnovabili rappresentano una fonte d'energia importante per l'Unione europea, che offre un potenziale commerciale considerevole; il loro sviluppo dovrebbe pertanto essere accompagnato da una strategia specifica e da azioni mirate volte a far sì che siano al tempo stesso economicamente valide e competitive e, di conseguenza, a creare un ambiente favorevole agli inve- stimenti. Il crescente sfruttamento delle energie rinnovabili avrà un effetto positivo sia per l'ambiente che per la sicurezza dell'approvvigionamento di energia; lo sviluppo libero e su vasta scala delle fonti energetiche rinnovabili consen- tirà di sfruttarne appieno il potenziale economico e sociale; è auspicabile una maggiore cooperazione inter- nazionale per ottenere i migliori risultati. (23) Un rafforzamento del programma ALTENER rappresenta uno strumento indispensabile per sviluppare il poten- ziale delle fonti energetiche rinnovabili; le fonti energe- tiche congrua percentuale del mercato interno europeo dell'energia rinnovabili dovrebbero coprire una (24) Per garantire una corretta attuazione della strategia e del piano d'azione della Comunità sino al 2010 in materia di fonti di energia rinnovabili, occorre che la Commis- sione disponga di meccanismi adeguati di sorveglianza e valutazione delle misure attuate. (7) GU L 7 del 13. 1. 1999, pag. 16. (8) GU L 26 dell'1. 2. 1999, pag. 1. (9) GU L 64 del 12. 3. 1999, pag. 58. (11) Nella risoluzione del 15 maggio 1997 (1) sul Libro verde «Energia per il futuro: le fonti energetiche rinnovabili», il Parlamento europeo ha sollecitato la Commissione ad approvare rapidamente un programma ALTENER II rafforzato; nella sua risoluzione del 18 giugno 1998 (2) sulla comunicazione della Commissione «Energia per il futuro: le fonti energetiche rinnovabili — Libro bianco per una strategia e un piano d'azione della Comunità» ha sollecitato un sostanziale aumento della dotazione finan- ziaria destinata al programma ALTENER nel programma quadro relativo all'energia. (12) Il Parlamento europeo, nella sua risoluzione del 14 novembre 1996 (3) sul Libro bianco della Commissione intitolato «Una politica energetica per l'Unione europea» ha invitato la Commissione a definire un programma di aiuti finanziari destinato a promuovere le energie soste- nibili. (13) Nella suddetta risoluzione del 15 maggio 1997 concer- nente il Libro verde sulle energie rinnovabili, il Parla- mento europeo ha chiesto che fosse preso in esame il coordinamento delle politiche e iniziative nell'ambito delle energie rinnovabili e dell'efficienza energetica, per rafforzare le potenziali sinergie esistenti ed evitare, nella misura del possibile, doppioni di iniziative. (14) L'articolo 8 della direttiva 96/92/CE del Parlamento europeo e del Consiglio, del 19 dicembre 1996, concer- nente norme comuni per il mercato interno dell'energia elettrica (4) offre la possibilità agli Stati membri di promuovere la penetrazione sul mercato di energia elet- trica ottenuta da fonti energetiche rinnovabili attri- buendo loro una priorità. (15) A norma dell'articolo 158 del trattato la Comunità deve sviluppare e proseguire la propria azione per rafforzare la sua coesione economica e sociale, in particolare livelli di sviluppo delle varie ridurre il divario tra i regioni, e quello delle regioni meno favorite; la sua il settore dell'energia. azione copre, tra l'altro, (16) Con la decisione 93/500/CEE (5) e la decisione 98/ 352/CE (6), il Consiglio ha adottato un programma comunitario per la promozione delle energie rinnovabili nella Comunità (ALTENER) finalizzato a ridurre le emis- sioni di CO 2 aumentando la quota di mercato delle energie rinnovabili nonché il contributo di tale quota alla produzione globale di energia primaria nella Comu- nità. (1) GU C 167 del 2. 6. 1997, pag. 160. (2) GU C 210 del 6. 7. 1998, pag. 215. (3) GU C 362 del 2. 12. 1996, pag. 279. (4) GU L 27 del 30. 1. 1997, pag. 20. (5) GU L 235 del 18. 9. 1993, pag. 41. (6) GU L 159 del 3. 6. 1998, pag. 53. 30. 3. 2000 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee L 79/3 (25) (26) (27) (28) lettera d) della Le azioni mirate di cui all'articolo 2, presente decisione hanno lo scopo di favorire ed accele- rare gli investimenti in nuove capacità operative per la produzione di energia proveniente da fonti rinnovabili, fornendo un sostegno finanziario, in particolare alle piccole e medie imprese (PMI), per ridurre i costi perife- rici e di servizio dei progetti e consentendo così di superare gli ostacoli non tecnici; tali azioni agevolano in particolare l'accesso a consulenze specializzate, l'analisi di prospettive di mercato, la scelta del sito, le domande le di autorizzazione per la costruzione e l'esercizio, iniziative prese dalle PMI in materia di investimenti nelle fonti energetiche rinnovabili, l'elaborazione di un piano finanziario, la predisposizione delle gare di appalto, la formazione del personale tecnico e l'avviamento dell'e- sercizio. Tali azioni mirate riguardano la realizzazione di progetti in particolare coltivazioni nei settori della biomassa, energetiche, legname da riscaldamento, scarti agricoli e forestali, rifiuti urbani che non si prestano al riciclaggio, biocarburanti liquidi e biogas; dei sistemi solari di energia termica e fotovoltaica; dei sistemi solari passivi e attivi negli edifici; degli impianti idroelettrici di piccole dimensioni (meno di 10 MW); dell'energia mareomo- trice, dell'energia eolica e dell'energia geotermica. Lo sviluppo delle fonti di energia rinnovabili può contri- buire a creare un sistema energetico competitivo per l'intera Europa e a sviluppare un settore europeo delle fonti di energia rinnovabili che offra ampie possibilità di esportare tecnologia e know-how e di investimenti nei paesi con la partecipazione della Comunità nell'ambito di programmi di cooperazione. terzi, È politicamente ed economicamente, auspicabile aprire il programma ALTENER ai paesi associati dell'Europa centrale e orientale secondo le conclusioni della riunione del Consiglio europeo di Copenaghen del 21-22 giugno 1993, confermate dai Consigli europei successivi, e la a questo riguardo dalla comunicazione presentata Commissione nel maggio 1994, ed anche a Cipro. (29) Al fine di assicurare l'utilizzo efficiente dell'aiuto comu- nitario ed evitare una sovrapposizione di attività la Commissione garantirà che i progetti siano sottoposti ad una accurata valutazione preliminare e controllerà e valuterà sistematicamente l'andamento e i risultati dei progetti finanziati. (30) (31) Le misure necessarie per l'attuazione della presente deci- sione sono adottate secondo la decisione 1999/468/CE del Consiglio, del 28 giugno 1999, recante modalità per l'esercizio delle competenze di attuazione conferite alla Commissione (1). La presente decisione stabilisce per tutta la durata del programma una dotazione finanziaria che costituisce per l'autorità di bilancio il riferimento principale nel corso della procedura di bilancio annuale ai sensi del punto 33 dell'accordo interistituzionale del 6 maggio 1999 tra il Parlamento europeo, il Consiglio e la Commissione sulla disciplina di bilancio e il miglioramento della procedura di bilancio (2). (32) La presente decisione sostituisce la decisione 98/352/CE del Consiglio, che deve essere di conseguenza abrogata, HANNO ADOTTATO LA PRESENTE DECISIONE: Articolo 1 1. Nell'ambito del programma quadro pluriennale di azioni nel settore dell'energia, la Comunità attua, per il periodo 1998- 2002, un programma specifico per promuovere le fonti energe- tiche rinnovabili e per sostenere la realizzazione, entro il 2010, di una strategia comunitaria e un piano d'azione per le fonti energetiche «il rinnovabili programma ALTENER»). denominato prosieguo (in Oltre agli obiettivi prioritari di cui all'articolo 1, paragrafo 2 della decisione del Consiglio 1999/21/CE, Euratom, il programma ALTENER ha i seguenti obiettivi: a) contribuire a creare le condizioni necessarie per attuare il piano d'azione comunitario per le fonti energetiche rinnova- bili, in particolare le condizioni giuridiche, socioeconomiche e amministrative, inclusi i nuovi strumenti e meccanismi di mercato, particolarmente quelli menzionati nel Libro bianco della Commissione del 26 novembre 1997, compresa la campagna di lancio; b) promuovere gli investimenti privati e pubblici nei settori della produzione e dello sfruttamento delle energie ottenute da fonti rinnovabili. Questi due obiettivi specifici concorrono al conseguimento dei seguenti obiettivi generali — complementari a quelli degli Stati membri — e priorità generali della Comunità: limitazione delle emissioni di CO , aumento della quota delle fonti energetiche 2 rinnovabili per realizzare l'obiettivo indicativo del 12 % del consumo energetico lordo della Comunità nel 2010, riduzione della dipendenza dalle importazioni di energia, sicurezza dell'approvvigionamento energetico, promozione dell'occupa- zione, sviluppo economico, coesione economica e sociale e sviluppo locale e regionale, compreso il rafforzamento del potenziale economico delle regioni remote e periferiche. 2. Nell'ambito del programma ALTENER è attribuito un finanziamento comunitario per azioni e misure rispondenti agli obiettivi di cui al paragrafo 1, lettere a) e b). 3. La dotazione finanziaria di massima per l'esecuzione del programma ALTENER per il periodo di cui al paragrafo 1 è di 77 milioni di euro. Gli bilancio nei stanziamenti annuali sono autorizzati dall'autorità di limiti delle prospettive finanziarie. (1) GU L 184 del 17. 7. 1999, pag. 23. (2) GU C 172 del 18. 6. 1999, pag. 1. L 79/4 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 30. 3. 2000 Articolo 2 Articolo 3 Il programma ALTENER finanzia le seguenti azioni e misure in materia di fonti energetiche rinnovabili: l'agevolazione di gare d'appalto riunite, a) studi ed altre azioni, destinati ad attuare e completare altre misure comunitarie e degli Stati membri adottate per svilup- pare il potenziale delle fonti energetiche rinnovabili. Tali studi ed azioni riguardano in particolare: la messa a punto di strategie settoriali e di mercato, l'elaborazione di norme e le certificazioni, analisi comparative, fondate sul progetto, relative all'inci- denza sull'ambiente e all'evoluzione dei costi e dei benefici a lungo termine tra l'utilizzo delle fonti energetiche tradizio- nali e di quelle rinnovabili, l'analisi delle condizioni giuri- diche, socioeconomiche e amministrative, inclusa l'analisi di un eventuale ricorso a misure economiche e/o di incentivi fiscali atti a favorire la diffusione sul mercato delle energie rinnovabili, la predisposizione di una normativa appropriata investimenti e per promuovere un clima favorevole agli migliori metodi che consentano di valutare i costi e i bene- fici che non si riflettono nei prezzi di mercato; b) azioni pilota d'interesse comunitario volte a creare o ampliare le strutture e gli strumenti per lo sviluppo delle energie rinnovabili nell'ambito: — della pianificazione locale e regionale, — degli strumenti di pianificazione, progettazione e valuta- zione, — dei nuovi prodotti finanziari e di strumenti di mercato; c) misure volte a sviluppare le strutture dell'informazione, dell'insegnamento e della formazione; misure per promuo- vere lo scambio di esperienze e di know-how allo scopo di migliorare il coordinamento tra le attività internazionali, comunitarie, nazionali, regionali e locali; istituzione di un sistema centralizzato di raccolta, d'attribuzione di priorità e di diffusione delle informazioni e di know-how relativi alle fonti energetiche rinnovabili; d) azioni mirate per favorire la diffusione sul mercato delle fonti energetiche rinnovabili nonché del relativo know-how, al fine di facilitare la transizione tra la dimostrazione e la commercializzazione e di promuovere gli investimenti, mediante un'attività di consulenza in materia di prepara- zione e presentazione di progetti esecutivi e per l'attuazione degli stessi; e) azioni di monitoraggio e valutazione volte a: — controllare l'attuazione della strategia e del piano d'azione della Comunità per lo sviluppo delle fonti ener- getiche rinnovabili; — sostenere iniziative intraprese nell'ambito del piano di azione, in particolare per promuovere un miglior coor- dinamento e una maggiore sinergia tra le azioni, comprese tutte le attività finanziate dalla Comunità, la nonché quelle finanziate da altri organismi, quali Banca europea per gli investimenti; — valutare i progressi conseguiti dalla Comunità e formu- lare osservazioni su quelli realizzati dagli Stati membri in materia di sviluppo delle fonti energetiche rinnovabili; — valutare gli effetti e il rapporto costi-efficacia delle azioni nonché delle misure adottate nell'ambito del programma ALTENER. Nella valutazione si terrà anche conto degli aspetti ambientali e sociali, compresi gli effetti sull'occu- pazione. 1. Tutti i costi relativi alle azioni e misure di cui all'articolo 2, lettere a), c) ed e) sono a carico della Comunità. Nel caso di misure di cui all'articolo 2, lettera c) proposte da un organismo la quota di finanziamento della diverso dalla Commissione, Comunità non può superare il 50 % del costo totale della misura e l'importo rimanente può essere costituito di fondi pubblici o privati, oppure di una combinazione di entrambi. La quota di finanziamento nell'ambito del programma 2. ALTENER per le azioni e misure di cui all'articolo 2, lettera b), non può superare il 50 % del l'importo rimanente può essere costituito da fondi pubblici o privati, oppure da una combinazione di entrambi. loro costo globale; 3. La quota di finanziamento nell'ambito del programma ALTENER per le azioni e misure di cui all'articolo 2, lettera d), è stabilita annualmente per ciascuna azione mirata, a norma dell'articolo 4, paragrafo 2. Articolo 4 La Commissione è responsabile dell'esecuzione finanziaria 1. e dell'attuazione del programma ALTENER. La Commissione assicura inoltre che le azioni di cui al programma ALTENER siano oggetto di una valutazione preli- minare, di un controllo e di una valutazione finale al termine del progetto, per determinare l'impatto, il grado di attuazione e il conseguimento degli obiettivi originari. La Commissione assicura che i beneficiari selezionati le sotto- pongano una relazione almeno ogni sei mesi o per i progetti di durata inferiore ad un anno, alla metà e in tutti i casi al termine del progetto. La Commissione tiene informato il comitato di cui all'articolo 5 dell'evoluzione dei progetti. Le condizioni e gli orientamenti per il 2. finanziamento delle azioni e misure previste all'articolo 2 sono definiti annual- mente tenendo conto: a) delle priorità indicate dalla Comunità e dagli Stati membri nei loro programmi di promozione delle fonti energetiche rinnovabili; b) del rapporto costi-efficacia, del potenziale di sviluppo delle loro effetti sull'occupazione e energie rinnovabili e dei sull'ambiente, in particolare sulla riduzione delle emissioni di CO 2; c) per le azioni di cui all'articolo 2, lettera d), dei costi relativi per l'assistenza, della validità commerciale a lungo termine, della nuova capacità di produzione prevista e dell'entità dei vantaggi transregionali e/o transnazionali; d) dei principi enunciati nell'articolo 87 del trattato e dei perti- nenti orientamenti comunitari sugli aiuti statali per la prote- zione ambientale. Il comitato di cui all'articolo 5 assiste la Commissione nella definizione di tali condizioni e orientamenti. Articolo 5 Ai fini dell'attuazione del programma ALTENER la Commis- sione è assistita dal comitato di cui all'articolo 4 della decisione 1999/21/CE, Euratom del Consiglio. 30. 3. 2000 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee L 79/5 Quando è fatto riferimento al presente articolo, si applicano gli articoli 4 e 7 della decisione 1999/468/CE, tenendo conto dell'articolo 8 della stessa. Il periodo di cui all'articolo 4, paragrafo 3, della decisione 1999/468/CE è fissato in tre mesi. Il comitato stabilisce il proprio regolamento di procedura. Articolo 6 L'esame e la valutazione, sia interna che esterna, dell'attuazione del programma ALTENER sono effettuati in base alle disposi- zioni dell'articolo 5 della decisione 1999/21/CE, Euratom del Consiglio. norme applicate per i paesi EFTA/SEE, secondo le procedure da convenire con questo paese. Articolo 8 La presente decisione entra in vigore il ventesimo giorno successivo alla pubblicazione nella Gazzetta ufficiale delle Comu- nità europee. Articolo 9 La decisione 98/352/CE del Consiglio è abrogata. Articolo 10 Articolo 7 Gli Stati membri sono destinatari della presente decisione. Il programma ALTENER è aperto alla partecipazione dei paesi associati dell'Europa centrale ed orientale, in base alle condi- zioni, in particolare finanziarie, stabilite nei protocolli addizio- nali agli accordi di associazione o negli stessi accordi di associa- zione in merito alla partecipazione a programmi comunitari. Il programma ALTENER è aperto alla partecipazione di Cipro sulla base di stanziamenti supplementari secondo le stesse Fatto a Bruxelles, addì 28 febbraio 2000. Per il Parlamento Europeo Per il Consiglio La Presidente N. FONTAINE Il Presidente J. PINA MOURA Dichiarazione congiunta Il Parlamento europeo, il Consiglio e la Commissione dichiarano che nell'ambito della prossima revisione del programma dovrebbe essere presa in esame l'apertura del programma ALTENER ai paesi mediterranei associati di cui al programma MEDA


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0537/00 van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie. Europese standaards inzake emissies en residuen van vuilverbrandingsinstallaties.

eurovoc_concepts:
air quality
environmental protection
environmental standard
industrial building
prevention of pollution
public health
waste incineration

formats: html pdf print

text: 21. 11. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 330 E/183 2. Hoe denkt de Commissie te bewerkstelligen dat hogescholen meer bereid zullen zijn tot erkenning van studieresultaten respectievelijk de praktijk bij de erkenning van resultaten te wijzigen om belang- stellende studenten in de gelegenheid te stellen aan uitwisselingen deel te nemen zonder tijdverlies voor de studie aan de eigen universiteit? 3. Welke maatregelen zal de Commissie treffen met het oog op de aanpassing van de universitaire onderwijssystemen in heel Europa? Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie (3 april 2000) De erkenning van universitaire diploma(cid:146)s behoort tot de bevoegdheden van de lidstaten. Op dit moment bestaan er geen communautaire bepalingen betreffende deze erkenning. Krachtens artikel 149 van het EG- Verdrag is elke lidstaat zelf verantwoordelijk voor de inhoud en de opzet van het eigen onderwijsstelsel, en is elke harmonisatie op dit gebied uitgesloten. De lidstaten hebben het recht de inschrijving voor een opleiding afhankelijk te maken van de voorafgaande erkenning van in een andere lidstaat behaalde universitaire kwalificaties. Bovendien staat het de lidstaten vrij de regels voor een dergelijke erkennings- procedure zelf vast te stellen, aangezien er geen communautaire bepalingen zijn uit hoofde waarvan een lidstaat, voor academische doeleinden, verplicht is diploma(cid:146)s die in een andere lidstaat zijn behaald, te erkennen. De Commissie bevordert de academische erkenning tussen de diverse onderwijsstelsels in Europa door middel van het programma Socrates, in het bijzonder de actie Erasmus. Een tastbaar resultaat van de inspanningen ter bevordering van het bewustzijn van de academische erkenning van kwalificaties is het netwerk van nationale informatiecentra voor academische erkenning (NARIC). Deze centra geven informa- tie betreffende de nationale procedures voor academische erkenning. Het in 1984 opgerichte netwerk beoogt een bijdrage te leveren aan het bevorderen van de mobiliteit van studenten, leraren en onder- zoekers door middel van het geven van betrouwbaar advies en informatie over de academische erkenning van diploma(cid:146)s. De belangrijkste gebruikers van deze diensten zijn hogere onderwijsinstellingen, studenten en hun adviseurs, ouders, leraren en toekomstige werkgevers. De Commissie ondersteunt ook het Europees puntenoverdrachtsysteem (ECTS). ECTS is een middel om voor doorzichtigheid te zorgen, om bruggen tussen instellingen te slaan en om de keuzemogelijkheden van de studenten te vergroten. Dankzij dit systeem wordt het voor de instellingen gemakkelijker de studie- prestaties van de studenten te erkennen, doordat gebruik wordt gemaakt van onderling overeengekomen metingen (cid:129) punten en waarderingscijfers (cid:129) en het vormt tevens een middel om de bij de nationale stelsels van hoger onderwijs gebruikte systemen te interpreteren. ECTS is gebaseerd op drie kernelementen: informatie (over de studieprogramma(cid:146)s en de prestaties van de student), wederzijdse overeenstemming (tussen de partnerinstellingen en de student) en het gebruik van ECTS-punten (om de werkbelasting van de student aan te geven). Het Europees puntenoverdrachtsysteem wordt op dit moment gebruikt door ongeveer 1 300 instellingen in de Gemeenschap. , de EVA-landen en de geassocieerde landen. Een groot aantal nationale autoriteiten, universiteiten en studenten maakt van het systeem gebruik. Naar aanleiding van het in 1994 begonnen debat over de mogelijke synergie tussen de academische en de beroepserkenning verzocht de Raad, in conclusies d. d. 6 mei 1996, de Commissie de mogelijkheden te onderzoeken van de invoering, op vrijwillige basis, van een Europese administratieve bijlage bij univer- sitaire diploma(cid:146)s. De werkzaamheden aan het (cid:132)diplomasupplement(cid:148) werden toevertrouwd aan een in december 1996 als een gemeenschappelijk initiatief van de Commissie, de Raad en Unesco/CEPES opgerichte werkgroep. Inmiddels heeft de werkgroep een model voor een diplomasupplement ontwikkeld. Het supplement bevat een beschrijving van het soort en de inhoud van de academische programma(cid:146)s, het niveau van de behaalde kwalificaties en informatie over het stelsel voor hoger onderwijs waarin de kwalificaties zijn behaald. (2000/C 330 E/210) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0537/00 van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie (28 februari 2000) Betreft: Europese standaards inzake emissies en residuen van vuilverbrandingsinstallaties Kan de Commissie meedelen welke standaards met het oog op de bescherming van de menselijke gezondheid en het milieu in de Europese Unie worden gehanteerd voor emissies en residuen van vuilverbrandingsinstallaties? C 330 E/184 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen NL 21. 11. 2000 Antwoord van mevrouw Wallstr(cid:246)m namens de Commissie (23 maart 2000) In juni 1989 zijn twee richtlijnen aangenomen om de emissies te beheersen van bepaalde verontreinigende stoffen die afkomstig zijn uit installaties voor de verbranding van stedelijk afval: Richtlijn 89/369/EEG van de Raad van 8 juni 1989 ter. voorkoming van door nieuwe installaties voor de verbranding van stedelijk afval veroorzaakte luchtverontreiniging (1) en Richtlijn 89/429/EEG van de Raad van 21 juni 1989 ter. ver- mindering van door bestaande installaties voor de verbranding van stedelijk afval veroorzaakte lucht- verontreiniging (2). Deze richtlijnen hebben een belangrijke bijdrage geleverd aan de reductie van emissies van verontreini- gende stoffen in de Gemeenschap. Hun toepassingsgebied is echter beperkt tot stedelijk afval, terwijl verbranding steeds meer wordt toegepast voor de verwerking van andere afvalstoffen, zoals rioolslib, ziekenhuisafval en banden. In 1994 is Richtlijn 94/67/EG van de Raad van 16 december 1994 betreffende de verbranding van gevaarlijke afvalstoffen (3) aangenomen. Deze voert voorwaarden in voor de exploitatie van installaties voor het verbranden van gevaarlijkste afvalstoffen. Zij legt stringentere normen op voor emissies dan de richtlijnen van 1989 betreffende de verbranding van stedelijk afval en voert numerieke emissiegrens- waarden in voor dioxines en furanen. In de toekomst worden alle drie de richtlijnen ingetrokken en vervangen door ØØn richtlijn, die emissie- grenswaarden voor alle relevante verontreinigende stoffen oplegt. De Raad heeft op 25 november 1999 een gemeenschappelijk standpunt vastgesteld betreffende de toekomstige richtlijn voor de verbranding van afval (4). De twee lezing heeft plaats in maart 2000 en de definitieve aanneming wordt verwacht in het najaar van 2000. De voorgestelde emissiegrenswaarden worden vijf jaar na de aanneming van de richtlijn, dat wil zeggen waarschijnlijk in het najaar 2005, van toepassing. (1) PB L 163 van 14. 6. 1989. (2) PB L 203 van 15. 7. 1989. (3) PB L 365 van 31. 12. 1994. (4) PB C 25 van 28. 1. 2000. (2000/C 330 E/211) SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0541/00 van Minerva Malliori (PSE) aan de Commissie (21 februari 2000) Betreft: Geestelijke gezondheid Kwantitatieve en kwalitatieve indicatoren tonen aan dat psychische aandoeningen een ernstige invloed hebben op vele facetten van het dagelijks leven van de Europese burgers. Kan de Commissie, in het licht hiervan en in vervolg op de resolutie over de bevordering van de geestelijke gezondheid, die met algemene stemmen werd goedgekeurd op de vergadering van de Raad van ministers van Gezondheid van 18 novem- ber 1999, alsook in vervolg op de conclusies van de Europese Conferentie die heeft plaats gehad in het kader van het Finse Voorzitterschap, en tenslotte in het licht van de verklaringen van Commissaris Byrne over een initiatief in de sector geestelijke gezondheid, zeggen of zij inderdaad voornemens is een aantal maatregelen te nemen in deze sector, en zo ja, welke? Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie (22 maart 2000) De Commissie is thans bezig met de ontwikkeling van een gezondheidsstrategie waarin geestelijke gezondheid een rol zal spelen. Deze strategie zal rekening houden met de resolutie over geestelijke gezondheid van de Raad van ministers van Gezondheid en de conclusies van de onder het Finse voorzitterschap gehouden conferentie. Er vinden reeds belangrijke ontwikkelingen op het gebied van de geestelijke gezondheid plaats in het kader van de communautaire actieprogramma(cid:146)s inzake gezondheidsbevordering en gezondheidsmonitoring. Onlangs is als resultaat van een project een verslag over de bevordering van de geestelijke gezondheid van kinderen gepubliceerd


title: 2000/191/EG, Euratom: Beschluß des Rates vom 28. Februar 2000 über die Ernennung eines niederländischen Mitglieds des Wirtschafts- und Sozialausschusses

eurovoc_concepts:
European Economic and Social Committee
Netherlands
appointment of staff

text: L 60/22 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 7. 3. 2000 II (Nicht veröffentlichungsbedürftige Rechtsakte) RAT BESCHLUSS DES RATES vom 28. Februar 2000 über die Ernennung eines niederländischen Mitglieds des Wirtschafts- und Sozialausschusses (2000/191/EG, Euratom) DER RAT DER EUROPÄISCHEN UNION — gestützt auf den Vertrag zur Gründung der Europäischen Gemeinschaft, insbesondere auf Artikel 258, gestützt auf den Vertrag zur Gründung der Europäischen Atomgemeinschaft, insbesondere auf Artikel 166, gestützt auf den Beschluß des Rates vom 15. September 1998 über die Ernennung der Mitglieder des Wirtschafts- und Sozialausschusses für die Zeit vom 21. September 1998 bis zum 20. September 2002 (1), in der Erwägung, daß infolge des Ausscheidens von Frau Jeannette van der Hooft, das dem Rat am 21. Oktober 1999 zur Kenntnis gebracht wurde, der Sitz eines Mitglieds des genannten Ausschusses frei geworden ist, gestützt auf die von der niederländischen Regierung vorgelegte Kandidatenliste, nach Stellungnahme der Kommission der Europäischen Gemeinschaften — BESCHLIESST: Frau M. Bulk wird als Nachfolgerin von Frau Jeannette van der Hooft für deren verbleibende Amtszeit, d. h. bis zum 20. September 2002, zum Mitglied des Wirtschafts- und Sozialausschusses ernannt. Einziger Artikel Geschehen zu Brüssel am 28. Februar 2000. Im Namen des Rates Der Präsident J. PINA MOURA (1) ABl. L 257 vom 19. 9. 1998, S. 37


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0522/00 van Monica Frassoni (Verts/ALE) aan de Commissie. Aanbesteding door de Italiaanse posterijen voor de postdistributie.

eurovoc_concepts:
Italy
award of contract
postal service
public service
rail transport
transport company

text: 21. 11. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 330 E/179 Om de inflatieverschillen in de EMU beter te doorgronden is de Commissie voornemens een externe studie te laten verrichten naar de oorzaken van duurzame inflatieverschillen op basis van een gewijzigd Balassa- Samuelson-model. De resultaten van deze studie, die tegen eind 2000 worden verwacht, zullen openbaar worden gemaakt. Het doel van deze studie is belangrijker dan het vooraf ramen van de omvang van de inflatieverschillen in de EMU: zij beoogt de regels die door de Commissie worden gebruikt om conjunc- tuur- en inflatieverschillen in de EMU te beoordelen, te verbeteren en te verfijnen. (2000/C 330 E/205) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0519/00 van Elizabeth Lynne (ELDR) aan de Commissie (28 februari 2000) Betreft: Transparantie In de briefing van de persdienst van het Europees Parlement voor de vergaderperiode van 12-16 februari 1996 werd in verband met de richtlijn inzake vogels verklaard dat (cid:132)de Commissie ook voorstelt dat in de toekomst dergelijke besluiten in het geheim en door een speciaal comitØ worden genomen, ver van de publiciteit en het toezicht van het Parlement(cid:148). Kan de Commissie nadere informatie verschaffen over de context van deze verklaring? Heeft zij het ook reeds bij andere gelegenheden over (cid:132)het nemen van besluiten zonder toezicht van het Parlement(cid:148) gehad? Zo ja, in welke omstandigheden is dit volgens de Commissie dan wenselijk? Antwoord van mevrouw Wallstr(cid:246)m namens de Commissie (4 april 2000) De verklaring van de persdienst van het Parlement is er gekomen in samenhang met de eerste lezing door het Europees Parlement (cid:129) zitting van 15 februari 1996 (cid:129) van het voorstel van de Commissie (1) om artikel 7, lid 4, van Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (2) te wijzigen. De Commissie is het niet eens met de teneur van de door het geachte parlementslid geciteerde verklaring. Integendeel: van de zeven amendementen die door het Parlement werden aangenomen (3) heeft de Commissie het vierde, dat betrekking heeft op de toezending van het samenvattend verslag over de toepassing van de richtlijn aan de lidstaten en het Parlement, onmiddellijk aanvaard. Bovendien wordt het Parlement door de Commissie regelmatig op de hoogte gehouden van de werkzaam- heden van het comitØ, overeenkomstig het bepaalde in Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (4). (1) PB C 100 van 9. 4. 1994. (2) PB L 103 van 25. 4. 1979. (3) Bulletin, 1996/1/2, punt 1. 3. 152. (4) PB L 184 van 17. 7. 1999. (2000/C 330 E/206) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0522/00 van Monica Frassoni (Verts/ALE) aan de Commissie (28 februari 2000) Betreft: Aanbesteding door de Italiaanse posterijen voor de postdistributie Is de Commissie voornemens te onderzoeken of de aanbestedingsprocedure van de Italiaanse posterijen, met name voor de distributie van dringende post, regelmatig is verlopen? C 330 E/180 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen NL 21. 11. 2000 Vorig jaar is de overeenkomst met de staatsspoorwegen om poststukken per spoor te distribueren, opgeschort. Kan de Commissie mededelen of de nieuwe vervoerders volgens een regelmatige aanbeste- dingsprocedure zijn gekozen met inachtneming van de door de communautaire wetgeving voorgeschreven procedures? De inpassing van het milieubeleid in het overige EU-beleid staat zoals voorgeschreven door het Verdrag van Amsterdam voor de Europese Unie vooraan op de agenda. De Europese Unie heeft zich ertoe verbonden de CO2-uitstoot overeenkomstig de criteria van de Overeenkomst van Kyoto te verminderen. Is de Commissie van oordeel dat vervoer per spoor, als dat met dezelfde efficiency mogelijk is, de voorkeur verdient boven vervoer over de weg? Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie (7 april 2000) De Commissie is niet op de hoogte van een vermoedelijke schending van de communautaire wetgeving inzake overheidsopdrachten. Ze kan daarom geen stappen ondernemen bij de Italiaanse autoriteiten om na te gaan of de plaatsing van de door het geachte parlementslid genoemde overheidsopdracht volgens de regels is verlopen. De Commissie zou het geachte parlementslid daarom zeer erkentelijk zijn als zij de informatie waarover zij beschikt, aan haar zou doorgeven. Op basis van deze gegevens zal de Commissie zo nodig een onderzoek instellen teneinde na te gaan of er van een schending van de communautaire wetgeving inzake overheids- opdrachten sprake is; indien dit het geval is, zal zij op grond van het EG-Verdrag maatregelen nemen om de genoemde procedure in overeenstemming met de communautaire wetgeving inzake overheidsopdrach- ten te brengen. Het huidige beleid van de Commissie inzake vervoer per spoor is erop gericht de spoorwegen een concurrerende uitgangspositie op de vervoersmarkt te verschaffen door een kader te scheppen waarbinnen de spoorwegen onder gelijke voorwaarden de concurrentie met andere vormen van transport kunnen aangaan. (2000/C 330 E/207) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0523/00 van Giovanni Pittella (PSE) aan de Commissie (28 februari 2000) Betreft: Analyse en voorkoming van pesten in Europa In de wetenschappelijke literatuur wordt pesten gedefinieerd als het stelselmatig en onophoudelijk aanvallen (cid:129) onder collega(cid:146)s of tussen superieuren en ondergeschikten (cid:129) van een uitgekozen slachtoffer om dit slachtoffer ertoe te brengen zijn baan op te geven. Het gaat hier om niet aflatende psychologische agressie van allerlei aard en vorm, zoals voortdurende en onterechte kritiek, laster, het opdragen van ondankbare of ongekwalificeerde taken en alle andere zaken die iemands professioneel en sociaal imago ten aanzien van derden, superieuren of zakenrelaties kunnen schaden. De gevolgen van dit soort praktijken mogen niet worden onderschat. Uit eerste studies blijkt dat pesten niet alleen de gezondheid van de werknemers aantast, maar ook aanzienlijke sociale kosten voor de bedrijven met zich meebrengt. Er is bijvoorbeeld vastgesteld dat de prestaties van een gepeste werknemer met 80 % kunnen afnemen wat diens capaciteiten, weerstands- en concentratievermogen betreft en dat pesten zelfs tot ziekten van lichaam en geest kan leiden met langdurige afwezigheid als gevolg. De laatste tijd heeft dit probleem in Europa steeds meer aandacht gekregen. De nationale wetten bieden momenteel geen goede basis om maatregelen te nemen op het gebied van preventie, bescherming van de slachtoffers en vergoeding van de geleden schade. Hier en daar is er wel een bruikbare rechtsregel te vinden, maar er ontbreekt een gericht wetgevingskader dat een algemene en doeltreffende aanpak mogelijk maakt. Wat denkt de Commissie te ondernemen om paal en perk te stellen aan dit probleem in Europa?


title: SKRIFTLIG FRÅGA E-0508/00 från Christopher Huhne (ELDR) till kommissionen. Statistik över regionalt fördelade reala bruttonationalprodukten per invånare.

eurovoc_concepts:
EU statistics
access to information
gross domestic product
gross regional product
publishing deadline
regional statistics

text: C 374 E/92 Europeiska gemenskapernas officiella tidning SV 28. 12. 2000 Kommissionen till(cid:228)mpar f(cid:246)ljande arbetstider: officiell arbetstid (cid:228)r 8. 30(cid:141)13. 00 (fr(cid:229)n 8. 45 p(cid:229) m(cid:229)ndagar) och 14. 15(cid:141)17. 30 (till 16. 30 p(cid:229) fredagar). Under dessa timmar m(cid:229)ste alla avdelningar vara bemannade. F(cid:246)ljande har avtalats n(cid:228)r det g(cid:228)ller flexibel arbetstid: alla anst(cid:228)llda m(cid:229)ste vara p(cid:229) plats 9. 30(cid:141)12. 00 och 14. 45(cid:141)17. 00, utom p(cid:229) fredagar d(cid:229) den obligatoriska n(cid:228)rvaron upph(cid:246)r 16. 00. ¯terst(cid:229)ende arbetstid skall f(cid:246)rl(cid:228)ggas mellan 8. 00 och 20. 00 med en obligatorisk lunchpaus p(cid:229) 30 minuter och en maximal daglig arbetstid p(cid:229) 10 timmar. Varje enhetschef ansvarar f(cid:246)r den flexibla arbetstidens funktion och fastst(cid:228)ller l(cid:228)mpliga kontrollf(cid:246)rfaranden i samr(cid:229)d med personalen. Dessa best(cid:228)mmelser g(cid:228)ller i princip all personal som omfattas av tj(cid:228)nstef(cid:246)reskrifterna och som arbetar i Bryssel. F(cid:246)r (cid:246)vriga arbetsorter fastst(cid:228)lls flexibla arbetstider utifr(cid:229)n r(cid:229)dande behov och f(cid:246)ruts(cid:228)ttningar d(cid:228)r. Det skall noteras att m(cid:229)nga tj(cid:228)nstem(cid:228)n ofta arbetar mer (cid:228)n normal veckoarbetstid p(cid:229) grund av de krav som arbetet st(cid:228)ller och vilken relevant personal som finns tillg(cid:228)nglig. (2000/C 374 E/107) SKRIFTLIG FR¯GA E-0508/00 fr(cid:229)n Christopher Huhne (ELDR) till kommissionen (28 februari 2000) ˜mne: Statistik (cid:246)ver regionalt f(cid:246)rdelade reala bruttonationalprodukten per inv(cid:229)nare I svaret till skriftlig fr(cid:229)ga E-2223/99 (1) redogjorde kommissionen f(cid:246)r statistik avseende EU (cid:246)ver den reala bruttonationalprodukten per inv(cid:229)nare och den regionalt f(cid:246)rdelade reala bruttonationalprodukten per inv(cid:229)nare. Skulle kommissionen nu utifr(cid:229)n samma grunder kunna redog(cid:246)ra f(cid:246)r de senast tillg(cid:228)ngliga uppgifterna avseende varje region f(cid:246)r 1997? Skulle kommissionen dessutom kunna f(cid:246)rklara varf(cid:246)r det (cid:228)r en s(cid:229)dan avsev(cid:228)rd tidsf(cid:246)rdr(cid:246)jning i samband med publikationen av dessa uppgifter? (1) EGT C 203 E, 18. 7. 2000, s. 150. Svar fr(cid:229)n Pedro Solbes Mira p(cid:229) kommissionens v(cid:228)gnar (10 april 2000) Resultaten av ber(cid:228)kningarna p(cid:229) 1997 (cid:229)rs bruttonationalprodukt (BNP) per region kommer att (cid:246)verl(cid:228)mnas direkt till parlamentsledamoten och till Europaparlamentets generalsekretariat. Att publiceringen av denna regionala statistik blivit f(cid:246)rsenad, beror p(cid:229) att BNP per region publiceras p(cid:229) NUTS 3-niv(cid:229), som omfattar mer (cid:228)n 1 000 regioner i gemenskapen. Det tar tid att samla in och bearbeta dessa uppgifter i medlemsstaterna. Den grundl(cid:228)ggande statistiken, bruttof(cid:246)r(cid:228)dlingsv(cid:228)rdet per region, tillhandah(cid:229)lls av medlemsstaterna 24 m(cid:229)nader efter referens(cid:229)ret. Det (cid:228)r normal tid f(cid:246)r att samla in s(cid:229) detaljerad statistik. Tyv(cid:228)rr s(cid:228)nder inte alla medlemsstater in uppgifterna i tid, d(cid:228)rf(cid:246)r m(cid:229)ste Eurostats publikation v(cid:228)nta tills en tillr(cid:228)ckligt stor m(cid:228)ngd uppgifter har inkommit. Fram till nyligen fanns det ingen r(cid:228)ttslig grund f(cid:246)r den h(cid:228)r typen av statistik, och d(cid:228)rmed ingen m(cid:246)jlighet att kr(cid:228)va att uppgifterna skulle inl(cid:228)mnas i tid. Situationen kommer att f(cid:246)rb(cid:228)ttras n(cid:228)r det Europeiska nationalr(cid:228)kenskapssystemets (ENS 95) leveranspro- gram tas i bruk. D(cid:229) kommer tidsf(cid:246)rskjutningen att begr(cid:228)nsas till 24 m(cid:229)nader efter referens(cid:229)ret, t. ex. kommer Eurostat i december 2001 att ha n(cid:246)dv(cid:228)ndig information f(cid:246)r att ber(cid:228)kna 1999 (cid:229)rs BNP per region


title: Ehdotus: Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivi yhtenäisestä menettelystä vaarallisten aineiden tiekuljetusten tarkastuksissa annetun direktiivin 95/50/EY muuttamisesta

eurovoc_concepts:
approximation of laws
road transport
safety standard
transport of dangerous goods
transport regulations

text: C 177 E/96 FI Euroopan yhteis(cid:246)jen virallinen lehti 27. 6. 2000 Ehdotus Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiiviksi yhten(cid:228)isest(cid:228) menettelyst(cid:228) vaarallisten aineiden tiekuljetusten tarkastuksissa annetun direktiivin 95/50/EY muuttamisesta (2000/C 177 E/17) (ETA:n kannalta merkityksellinen teksti) KOM(2000) 106 lopull. (cid:151) 2000/0044(COD) (Komission esitt(cid:228)m(cid:228) 28 p(cid:228)iv(cid:228)n(cid:228) helmikuuta 2000) EUROOPAN PARLAMENTTI JA EUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO, jotka ottavat huomioon Euroopan yhteis(cid:246)jen perustamissopimuksen ja erityisesti sen 71 artiklan, (6) Direktiivin 95/50/EY liite I olisi muutettava vaarallisten ai- neiden tiekuljetuksia koskevan j(cid:228)senvaltioiden lains(cid:228)(cid:228)d(cid:228)n- n(cid:246)n direktiivin annetun 94/55/EY mukauttamisesta tekniikan kehitykseen toisen kerran 21 p(cid:228)iv(cid:228)n(cid:228) toukokuuta 1999 annetun komission direktiivin 1999/47/EY (4) huomioon ottamiseksi. l(cid:228)hent(cid:228)misest(cid:228) neuvoston ottavat huomioon komission ehdotuksen, (7) T(cid:228)st(cid:228) syyst(cid:228) direktiivi(cid:228) 95/50/EY olisi muutettava vastaa- ottaa huomioon talous- ja sosiaalikomitean lausunnon, ottaa huomioon alueiden komitean lausunnon, vasti, OVAT ANTANEET T˜M˜N DIREKTIIVIN: 1 artikla toimii perustamissopimuksen 251 artiklassa m(cid:228)(cid:228)r(cid:228)tty(cid:228) menet- tely(cid:228) noudattaen, Muutetaan direktiivi 95/50/EY seuraavasti: sek(cid:228) katsovat seuraavaa: (1) Vaarallisten aineiden tiekuljetuksia koskevan j(cid:228)senvaltioiden lains(cid:228)(cid:228)d(cid:228)nn(cid:246)n l(cid:228)hent(cid:228)misest(cid:228) 21 p(cid:228)iv(cid:228)n(cid:228) marraskuuta 1994 annetussa neuvoston direktiiviss(cid:228) (1) vahvistettiin yh- denmukaiset s(cid:228)(cid:228)nn(cid:246)t vaarallisten aineiden kuljetuksista yh- teis(cid:246)ss(cid:228). (2) Yhten(cid:228)isest(cid:228) menettelyst(cid:228) vaarallisten aineiden tiekuljetus- ten tarkastuksissa 6 p(cid:228)iv(cid:228)n(cid:228) lokakuuta 1995 annetun neu- voston direktiivin 95/50/EY (2) liitteet liittyv(cid:228)t direktiivin 94/55/EY liitteisiin. Direktiivin 94/55/EY liitteiden mukaut- taminen tieteen ja tekniikan kehitykseen voi vaikuttaa di- rektiivin 95/50/EY liitteisiin. (3) Direktiivin 94/55/EY liitteet mukautetaan tieteen ja teknii- kan kehitykseen komiteamenettely(cid:228) noudattaen. (4) Direktiivin 95/50/EY liitteet on oltava mahdollista mukaut- taa nopeasti tieteen ja tekniikan kehitykseen. T(cid:228)st(cid:228) syyst(cid:228) my(cid:246)s kyseist(cid:228) direktiivi(cid:228) varten olisi perustettava komitea. (5) Koska kyseisen direktiivin t(cid:228)yt(cid:228)nt(cid:246)(cid:246)npanon edellytt(cid:228)m(cid:228)t toimenpiteet ovat menettelyst(cid:228) komissiolle siirretty(cid:228) t(cid:228)yt(cid:228)n- t(cid:246)(cid:246)npanovaltaa k(cid:228)ytett(cid:228)ess(cid:228) 28 p(cid:228)iv(cid:228)n(cid:228) kes(cid:228)kuuta 1999 annetun neuvoston p(cid:228)(cid:228)t(cid:246)ksen 1999/468/EY (3) 2 artiklassa tarkoitettuja laajakantoisia toimenpiteit(cid:228), niist(cid:228) olisi p(cid:228)(cid:228)tet- t(cid:228)v(cid:228) kyseisen p(cid:228)(cid:228)t(cid:246)ksen 5 artiklan mukaista s(cid:228)(cid:228)ntelymenet- tely(cid:228) noudattaen. 1. Lis(cid:228)t(cid:228)(cid:228)n seuraavat artiklat: (cid:148)9 a artikla Tarvittavat muutokset liitteiden mukauttamiseksi tieteen ja tekniikan kehitykseen t(cid:228)m(cid:228)n direktiivin soveltamisaloilla ja erityisesti direktiiviin 94/55/EY tehtyjen muutosten huomi- oon ottamiseksi on teht(cid:228)v(cid:228) 9 b artiklassa s(cid:228)(cid:228)detty(cid:228) menet- tely(cid:228) noudattaen. 9 b artikla Komissiota avustaa direktiivin 94/55/EY (5) 9 artiklalla 1. perustettu vaarallisten aineiden kuljetuksia k(cid:228)sittelev(cid:228) komi- tea, joka koostuu j(cid:228)senvaltioiden edustajista ja jonka pu- heenjohtajana on komission edustaja. T(cid:228)h(cid:228)n kohtaan viitattaessa 2. sovelletaan p(cid:228)(cid:228)t(cid:246)ksen 1999/468/EY 5 artiklassa s(cid:228)(cid:228)detty(cid:228) s(cid:228)(cid:228)ntelymenettely(cid:228) ky- seisen p(cid:228)(cid:228)t(cid:246)ksen 7 artiklan 3 kohdan ja 8 artiklan mukai- sesti. P(cid:228)(cid:228)t(cid:246)ksen 1999/468/EY 5 artiklan 6 kohdassa tarkoi- 3. tettu m(cid:228)(cid:228)r(cid:228)aika on kolme kuukautta. (cid:148) 2. Muutetaan liite I seuraavasti: a) Korvataan 13 kohdassa ilmaisu (cid:148)Vaarallisen aineen brut- tomassa kuljetusyksikk(cid:246)(cid:228) kohden(cid:148) ilmaisulla (cid:148)Vaarallisten aineiden kokonaism(cid:228)(cid:228)r(cid:228) kuljetusyksikk(cid:246)(cid:228) kohden(cid:148). (1) EYVL L 319, 12. 12. 1994, s. 7. (2) EYVL L 249, 17. 10. 1995, s. 35. (3) EYVL L 184, 17. 7. 1999, s. 23. (4) EYVL L 169, 5. 7. 1999, s. 1. (5) EYVL L 319, 12. 12. 1994, s. 7. 27. 6. 2000 FI Euroopan yhteis(cid:246)jen virallinen lehti C 177 E/97 b) Korvataan 15 kohdassa ilmaisu (cid:148)astiayhdistelm(cid:228)n(cid:228)(cid:148) ilmai- sulla (cid:148)monis(cid:228)ili(cid:246)ajoneuvossa(cid:148). voimaan viimeist(cid:228)(cid:228)n. (1). Niiden on ilmoitettava t(cid:228)st(cid:228) komis- siolle viipym(cid:228)tt(cid:228). c) Korvataan 32 kohdassa ilmaisu (cid:148)Ty(cid:246)kalut satunnaisia kor- jauksia varten(cid:148) ilmaisulla (cid:148)Yksi taskulamppu jokaista ajo- neuvon miehist(cid:246)n j(cid:228)sent(cid:228) varten(cid:148). d) Korvataan 34 kohdassa ilmaisu (cid:148)Kaksi oranssinv(cid:228)rist(cid:228) valoa antavaa merkkilamppua(cid:148) ilmaisulla (cid:148)Kaksi itsest(cid:228)(cid:228)n seisovaa varoitusmerkki(cid:228)(cid:148). e) Korvataan 36 kohdassa ilmaisu (cid:148)Kuljettajan henkil(cid:246)koh- taiset suojavarusteet(cid:148) ilmaisulla (cid:148)Sopiva varoitusliivi tai jokaista ajoneuvon miehist(cid:246)n j(cid:228)sent(cid:228) varoitusvaatetus varten(cid:148). N(cid:228)iss(cid:228) j(cid:228)senvaltioiden antamissa s(cid:228)(cid:228)d(cid:246)ksiss(cid:228) on viitattava t(cid:228)h(cid:228)n direktiiviin tai niihin on liitett(cid:228)v(cid:228) t(cid:228)llainen viittaus, kun ne virallisesti julkaistaan. J(cid:228)senvaltioiden on s(cid:228)(cid:228)dett(cid:228)v(cid:228) siit(cid:228), miten viittaukset tehd(cid:228)(cid:228)n. 2. J(cid:228)senvaltioiden on toimitettava t(cid:228)m(cid:228)n direktiivin alalla antamansa keskeiset kansalliset s(cid:228)(cid:228)nn(cid:246)kset komissiolle kirjalli- sina. 3 artikla T(cid:228)m(cid:228) direktiivi tulee voimaan p(cid:228)iv(cid:228)n(cid:228), jona se julkaistaan Eu- roopan yhteis(cid:246)jen virallisessa lehdess(cid:228). 2 artikla 1. J(cid:228)senvaltioiden on saatettava t(cid:228)m(cid:228)n direktiivin noudatta- misen edellytt(cid:228)m(cid:228)t lait, asetukset ja hallinnolliset m(cid:228)(cid:228)r(cid:228)ykset 4 artikla T(cid:228)m(cid:228) direktiivi on osoitettu kaikille j(cid:228)senvaltioille. (1) Kuusi kuukautta t(cid:228)m(cid:228)n direktiivin voimaantulon j(cid:228)lkeen


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0548/00 van Daniel Hannan (PPE-DE) aan de Commissie. Kaartjes wereldbeker.

eurovoc_concepts:
European official
corruption
sports body

text: C 26 E/60 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen NL 26. 1. 2001 voldaan aan de vereisten inzake veiligheid, kwaliteit en doeltreffendheid. Deze vereisten zijn vastgelegd in Richtlijn 81/852/EEG van de Raad inzake de analytische, toxicologisch-farmacologische en klinische normen en voorschriften betreffende proeven op geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik (2). Bovendien is in deze Richtlijn bepaald dat geneesmiddelen voor dieren die zijn bestemd voor de verwer- king tot levensmiddelen, uitsluitend positief geºvalueerde farmacologisch werkzame stoffen mogen bevat- ten. De residuen van deze stoffen moeten worden geºvalueerd overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 2377/ 90 (3), en er moeten wachttijden worden vastgesteld die na de behandeling van dieren in acht moeten worden genomen alvorens de betrokken dieren mogen worden verwerkt tot levensmiddelen. In het kader van de algemene evaluatie van het systeem voor de goedkeuring van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik is de Commissie onlangs begonnen met de evaluatie van het volledige systeem van vergunningen voor geneesmiddelen en geneesmiddelenbewaking in de Gemeenschap. Op basis van deze evaluatie zal in 2001 een voorstel voor de wijziging van het bestaande systeem worden voorgelegd aan het Parlement en de Raad. In Richtlijn 91/414/EEG van de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermings- middelen (4) is bepaald dat de toelating van bestrijdingsmiddelen de verantwoordelijkheid van de lidstaten is en dat een product alleen mag worden toegelaten als de werkzame stoffen die het bevat, zijn vermeld in bijlage I bij de richtlijn. Gedetailleerde uniforme beginselen inzake de toelating van gewasbeschermings- middelen zijn vastgelegd in bijlage VI bij de richtlijn en de lidstaten zijn verplicht deze beginselen toe te passen bij het toelaten van dergelijke middelen. Voor werkzame stoffen die krachtens een besluit van de Commissie niet zijn opgenomen in bijlage I bij de richtlijn, mogen geen toelatingen worden verleend en reeds verleende toelatingen moeten worden ingetrokken. Voor werkzame stoffen die al voor 1 juni 1993 in de handel waren en waarvoor nog niet is besloten of deze al dan niet in bijlage I zullen worden vermeld, mogen lidstaten nog tot 2003 toelatingen verlenen (cid:129) mits de beginselen van artikel 4 (inzake veiligheidsvoorschriften) van de richtlijn worden toegepast. De Commissie zal in juli 2001 aan de Raad en het Europees Parlement verslag uitbrengen over de werking van de richtlijn en kan, op basis van dit verslag, voorstellen doen voor de wijziging van de bestaande wetgeving en procedures. De Commissie is zich bewust van de verschillen die sporadisch optreden bij de evaluatie van residuen van producten die dezelfde werkzame stof bevatten, maar die voor andere doeleinden worden gebruikt. Voor dergelijke producten, die niet alleen als bestrijdingsmiddel maar ook als diergeneesmiddel kunnen worden gebruikt, gelden verschillende wettelijke classificaties. Deze verschillen worden momenteel besproken op Europees niveau en op een hoger internationaal niveau in het kader van de Codex alimentarius. (1) PB L 317 van 6. 11. 1981, zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 90/676/EEG van de Raad (PB L 373 van 31. 12. 1990) en Richtlijn 93/40/EEG van de Raad (PB L 214 van 24. 8. 1993). (2) PB L 317 van 6. 11. 1981. (3) Verordening (EEG) nr. 2377/90 van de Raad van 26 juni 1990 houdende een communautaire procedure tot vaststelling van maximumwaarden voor residuen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik in levens- middelen van dierlijke oorsprong (PB L 224 van 18. 8. 1990) (cid:129) gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 434/97 van de Raad van 3 maart 1997 houdende wijziging van Verordening (EEG) nr. 2377/90 van de Raad van 26 juni 1990 houdende een communautaire procedure tot vaststelling van maximumwaarden voor residuen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik in levensmiddelen van dierlijke oorsprong (PB L 67 van 7. 3. 1997). (4) PB L 230 van 10. 8. 1991. (2001/C 26 E/074) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0548/00 van Daniel Hannan (PPE-DE) aan de Commissie (28 februari 2000) Betreft: Kaartjes wereldbeker Kan de Commissie in aansluiting op mijn schriftelijke vraag E-2342/99 (1) mededelen welke van haar ambtenaren kaartjes hebben ontvangen voor het Wereldkampioenschap voetballen, of geschenken van deze aard moeten worden aangegeven, welke voorwaarden gelden voor personeelsleden die geschenken aanvaarden en of zij voornemens is de bedrijfscultuur in dezen te veranderen? (1) PB C 225 E van 8. 8. 2000, blz. 109. 26. 1. 2001 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 26 E/61 Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie (3 april 2000) De Commissie heeft een algemeen register van de ambtenaren die (cid:129) gratis of tegen betaling (cid:129) kaartjes voor het Wereldkampioenschap Voetballen hebben ontvangen. Het geachte parlementslid wordt evenwel verwezen naar het antwoord op schriftelijke vraag E-2342/99 met betrekking tot ambtenaren die werk- zaam zijn in het Directoraat-generaal Mededinging. De algemene regels inzake giften aan ambtenaren die werkzaam zijn in alle instellingen van de EU zijn vastgelegd in artikel 11 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen, dat bepaalt dat (cid:132)een ambtenaar, zonder machtiging van het tot aanstelling bevoegde gezag, van wie dan ook buiten zijn instelling geen eerbewijzen, gunsten, giften of beloningen van welke aard ook mag aanvaarden (cid:133)(cid:148) Bij interne voorschriften van de Commissie (op 19 februari 1996 aan het personeel van de Commissie meegedeeld met de Mededeling van de Administratie nr. 926) zijn criteria vastgesteld voor publicaties, toespraken en giften. Zij schrijven uitdrukkelijk voor dat ambtenaren het verstrekken van giften moeten ontmoedigen, maar bepalen onder meer dat een ambtenaar (cid:132)kan worden toegestaan giften met een waarde van minder dan 250 ecu/euro aan te nemen(cid:148). Zij bepalen voorts dat voor het deelnemen aan reizen of weekends die door derden worden georganiseerd slechts toestemming kan worden gegeven indien deelne- ming daaraan door de ambtenaar in het belang van de Commissie is. Het is echter duidelijk dat niet alle uitnodigingen voor bijeenkomsten of evenementen, die ook maaltijden kunnen omvatten, moeten worden beschouwd als giften of voordelen in de zin van artikel 11. Dergelijke uitnodigingen worden vaak gegeven in het kader van bijeenkomsten, evenementen en andere informele contacten tussen hoge ambtenaren en het bedrijfsleven, de lidstaten of derde landen. Dergelijke contacten kunnen voor de betrokken ambtenaren nuttig zijn voor het vervullen van hun taken. Ze kunnen bovendien (cid:129) binnen redelijke grenzen (cid:129) ook worden beschouwd als een onderdeel van de representatietaken van hoge ambtenaren. De Commissie is daarom van oordeel dat het accepteren van uitnodigingen voor voetbalwedstrijden of dergelijke gebeurtenissen niet noodzakelijk een overtreding van deze regels is of automatisch gevaar oplevert voor de onafhankelijkheid of de integriteit van ambtenaren. Indien echter zou worden aangetoond dat met het aanbieden van toegangskaarten of gastvrijheid een poging was gedaan om de integriteit of de onafhankelijkheid van een ambtenaar te be(cid:239)nvloeden of dat een ambtenaar als gevolg daarvan zijn beroepsplicht had geschonden, zouden vanzelfsprekend de vereiste maatregelen worden getroffen. Wat de wijzigingen in de bedrijfscultuur betreft, zij het volgende opgemerkt: In het actieplan dat is goedgekeurd als onderdeel van het Witboek over de hervorming van de Gemeenschap van 1 maart 2000 had de Comissie aangekondigd dat (cid:132)de teksten over de uitvoering van het statuut zouden worden gecodificeerd en vereenvoudigd om een transparante en rechtvaardige toepassing van het statuut te garanderen(cid:148). De Commissie is voornemens haar richtsnoeren in dit verband te herzien. Omdat het ambtenarenstatuut geldt voor alle instellingen van de Unie, is de Commissie van oordeel dat er gemeen- schappelijke regels moeten bestaan waarnaar ambtenaren en hun meerderen zich kunnen richten in een geval zoals door het geachte parlementslid is genoemd. Ze zal daartoe aan de Hoofden van de Administratie van de verschillende instellingen nieuwe ontwerp-richtsnoeren voorleggen om tot een interinstitutioneel akkoord te komen. (2001/C 26 E/075) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0552/00 van Monica Frassoni (Verts/ALE) aan de Commissie (29 februari 2000) Betreft: Naleving van de milieubeschermingswetgeving voor de steengroeve van de Mugello In de plaats Galliano di Mugello (provincie Florence) bestaat het plan voor het uithakken van een grote groeve met desbetreffende boorinstallatie voor de variant van de pas (Bologna-Florence), waarbij het gebied rond de groeve onder geen enkel algemeen stadsplan valt. Het territoriale provinciale co(cid:246)rdinatieprogramma (PTCP) definieert het gebied als kwetsbaar en reeds aangetast door overstromingen met gevaar voor de waterlagen