title: Advies van het Comité van de Regio's over "de Intergouvernementele Conferentie 2000"

eurovoc_concepts:
European Union
intergovernmental conference (EU)
promotion of the European idea
public awareness campaign

text: C 156/6 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 6. 2000 Advies van het Comité van de Regio’s over „de Intergouvernementele Conferentie 2000” (2000/C 156/02) HET COMITE´ VAN DE REGIO’S, gezien de conclusies van de Europese Top van Helsinki van 10 en 11 december 1999; gezien het verslag van de deskundigengroep van de Europese Commissie, onder voorzitterschap van de heer Dehaene, d. d. 18 oktober 1999; gezien de Mededeling van de Commissie aan de Raad, aan het Europees Parlement, aan het Economisch en Sociaal Comité en aan het Comité van de Regio’s van 10 november 1999 — „Aanpassing van de instellingen voor een geslaagde uitbreiding” — Bijdrage van de Europese Commissie aan de voorbereiding van de Intergouvernementele Conferentie over de institutionele vraagstukken; gezien het advies van de Commissie d. d. 26 januari 2000, overeenkomstig art. 48 van het EU-verslag, over het bijeenroepen van een Intergouvernementele Conferentie ter herziening van de Verdragen; gezien de resolutie van het Europees Parlement van 18 november 1999 over de voorbereiding van de herziening van de Verdragen en de volgende Intergouvernementele Conferentie; gezien de resolutie van het Europees Parlement van 3 februari 2000 over het bijeenroepen van de Intergouvernementele Conferentie; gezien zijn adviezen over het subsidiariteitsbeginsel (CDR 302/98 fin — CDR 136/95) (1); gezien zijn resolutie „Uitkomsten van de Intergouvernementele Conferentie” van 20 november 1997 (CDR 305/97 fin) (2); gezien zijn advies „De institutionele aspecten van de uitbreiding: lokaal en regionaal bestuur in het hart van Europa” van 15 september 1999 (CDR 52/99 fin) (3); gezien zijn resoluties van 3 juni 1999 (CDR 54/99 fin) (4) en 18 november 1999 over de volgende Intergouvernementele Conferentie (IGC) (CDR 473/99 fin) (5); gezien zijn resolutie „De Europese Unie en het uitbreidingsproces” van 17 november 1999 (CDR 424/99 fin); gezien het besluit van zijn bureau op 15 juli 1998, overeenkomstig art. 198 e, vierde alinea van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, een advies ter zake op te stellen en de commissie „Institutionele aangelegenheden” met de voorbereiding daarvan te belasten; gezien het door de commissie „Institutionele aangelegenheden” op 17 januari 2000 goedgekeurde ontwerpadvies „De Intergouvernementele Conferentie 2000”; rapporteurs: de heren Koivisto (FIN, PSE) en Van den Brande (B, EVP); overwegende dat een correcte juridische definitie van „subsidiariteit” vooronderstelt dat in art. 5 naar de regio’s wordt verwezen; (1) PB C 198 van 14. 7. 1999, blz. 73; PB C 100 van 2. 4. 1996, blz. 1. (2) PB C 64 van 27. 2. 1998, blz. 98. (3) PB C 374 van 23. 12. 1999, blz. 15. (4) PB C 293 van 13. 10. 1999, blz. 74. (5) PB C 57 van 29. 2. 2999, blz. 103. 6. 6. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 156/7 overwegende dat de „Intergouvernementele Conferentie 2000” een nieuwe kans biedt om het Europese integratieproces verderop te helpen door de hervorming van de EU-instellingen aan de hand van drie criteria: representativiteit, efficiency en toenadering tot de burger; overwegende dat het Comité van de Regio’s op grond van het feit dat zijn leden politieke vertegenwoordi- gers van lokale en regionale overheden zijn, een legitieme bijdrage meent te kunnen leveren tot het hervormingsproces dat de Europese Unie op de volgende uitbreiding dient voor te bereiden; overwegende dat uitbreiding van de Europese Unie gevolgen zal hebben voor het Comité van de Regio’s en wijzigingen in het Verdrag van Amsterdam zal vergen om het CvdR effectiever en representatiever te maken; overwegende dat een aantal in het Comité van de Regio’s vertegenwoordigde regio’s, die uit hoofde van hun grondwettelijke bevoegdheden (de Belgische gewesten en gemeenschappen en de Duitse en Oostenrijkse deelstaten) een bijzondere verantwoordelijkheid dragen bij de ratificatie van het uit de Intergouvernementele Conferentie 2000 voortvloeiende verdrag en vanwege het regionalisme een belangrijke rol te spelen hebben; overwegende dat de EU ook steun zou moeten verlenen aan inspanningen van de Raad van Europa en andere organen om het democratisch proces in de verschillende Europese landen te bevorderen, heeft tijdens zijn 32e zitting van 16 en 17 februari 2000 (vergadering van 17 februari) het volgende advies uitgebracht. 1. Inleiding 1. 1. Het lokale en regionale bestuursniveau is de laatste jaren steeds belangrijker geworden in Europa. Om een tegen- wicht en tegelijkertijd ook een aanvulling te vormen op de algemene tendens tot globalisering, dienen de besluiten dicht bij de burgers te worden genomen. De Europese Unie zou daarom niet alleen samenwerking op nationaal niveau moeten inhouden; ook de standpunten van de lokale en regionale overheden moeten in aanmerking worden genomen. Dit betekent dat de Europese integratie niet langer beperkt zou moeten blijven tot samenwerking op economisch gebied, maar steeds vaker zou moeten leiden tot politieke besluiten die voor elke bestuurslaag gevolgen hebben. Op tal van belangrijke gebieden zijn de lokale en regionale overheden verantwoorde- lijk voor de uitvoering van beleidsmaatregelen van de EU; zij wensen daarom goed op de hoogte te zijn, zodat zij volledig kunnen meewerken en aan het besluitvormingsproces kunnen deelnemen. De beleidsmaatregelen van de EU dienen de lokale en regionale overheden trouwens beter in staat te stellen, in de behoeften van de burgers op de verschillende gebieden te voorzien. 1. 2. Sinds de jaren negentig wordt in het Europese besluit- vormingsproces al steeds meer rekening gehouden met de lokale en regionale overheden. Een voorbeeld hiervan is de oprichting van het Comité van de Regio’s bij het Verdrag van Maastricht. Bovendien dient de EU nu van te voren na te gaan wat de economische en bestuurlijke gevolgen van haar besluiten voor de plaatselijke overheden zijn. Dit is een stap in de goede richting. Er dienen echter nog steeds doortastende maatregelen te worden getroffen om ervoor te zorgen dat het lokaal en regionaal bestuur in de EU de rol krijgt die het verdient. 1. 3. Daarom leverde het Comité van de Regio’s, als verte- genwoordiger van de lokale en regionale overheden in Europa, een eigen bijdrage tot de vorige Intergouvernementele Confe- rentie (IGC) in 1996, door de aandacht van de lidstaten te vestigen op kwesties die voor het lokale en regionale niveau van belang zijn. Het Comité legde de Top van Keulen en de Top van Helsinki daarnaast ook resoluties voor. In het onderhavige advies zet het Comité zijn standpunten uiteen met betrekking tot de kwesties die tijdens de volgende IGC aan de orde moeten komen, zoals tijdens de Top van Helsinki is besloten. 2. De uitbreiding van de EU als uitgangspunt voor de IGC Uitbreiding van de EU is van essentieel belang voor 2. 1. de toekomst van Europa. Een gemeenschappelijke Europese traditie, culturele verscheidenheid en het vredesproces na de Tweede Wereldoorlog, zijn de pijlers van een verenigd Europa. Vanuit een historisch perspectief gezien zijn we thans weer op weg naar een normale gang van zaken in Europa, waarin sommige van de in het verleden kunstmatig getrokken grenzen inmiddels zijn geslecht. 2. 2. De uitbreiding is een veeleisend proces, zowel voor de kandidaat-lidstaten als voor de huidige lidstaten. De kandidaat- lidstaten zullen enorme veranderingen op economisch, be- stuurlijk en wetgevingsgebied moeten ondergaan, terwijl de huidige lidstaten moeten openstaan voor hervorming van bepaalde structuren en procedures van de EU. De nieuwe EU zal meer lidstaten tellen (de meeste landen van Europa) en meer bevoegdheden hebben, en dit betekent dat niet meer op dezelfde manier te werk zal kunnen worden gegaan als nu. 2. 3. De uitbreiding vereist daaraan voorafgaande institutio- nele hervormingen. De huidige besluitvormingsstructuur, die oorspronkelijk voor een klein aantal lidstaten was bedoeld, is na de uitbreiding niet meer te handhaven. Ook andere hervormingen zijn noodzakelijk. C 156/8 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 6. 2000 Het Comité vindt dat de werkzaamheden in het kader van de IGC geenszins tot vertraging van de toetredingsonderhandelin- gen mogen leiden. van haar burgers af. Het is voor het behoud van haar legitimiteit van uitermate groot belang dat de EU democratischer wordt. 2. 4. De lokale en regionale overheden van de kandidaat- lidstaten moeten bij het uitbreidingsproces worden betrokken, wil het EU-lidmaatschap de democratische steun van de bevolking in deze landen krijgen. Wanneer alleen de regeringen van de EU-landen en de kandidaat-lidstaten samenwerken en de lokale en regionale overheden en burgers slechts aan de zijlijn mogen toezien, zullen geen duurzame resultaten worden behaald. 3. 1. 2. Met de uitbreiding in het vooruitzicht wordt steeds duidelijker dat democratie een grondbeginsel van de lidstaten is. Tot de kandidaat-lidstaten behoren landen waar over democratie en de rol van de burgers in de politiek anders wordt gedacht dan in de huidige lidstaten. Het is van belang dat democratie in de lidstaten niet alleen een nationale kwestie is, maar haar grondslag heeft in het lokaal en regionaal bestuur. 2. 5. Het Comité heeft actief aan het uitbreidingsproces deelgenomen door zijn standpunt op dat gebied uiteen te zetten. Sinds 1997 onderhouden de leden van het Comité bovendien een dialoog met de politieke vertegenwoordigers van het lokale en regionale bestuur in de kandidaat-lidstaten. 2. 6. De door het Comité in de kandidaat-lidstaten georgani- seerde conferenties hebben aangetoond dat de weg naar een moderne democratie in deze landen niet zonder de lokale en regionale overheden kan worden afgelegd. Hun komt tevens een belangrijke rol toe bij de uitvoering van EU-maatregelen. Bovendien wordt het lokale en regionale niveau steeds belang- rijker nu veel landen macht van de centrale overheid naar de decentrale overheden overhevelen. Toch worden de lokale en regionale overheden in de kandidaat-lidstaten nog onvoldoen- de geïnformeerd over de onderhandelingen tussen de EU en hun eigen regeringen en worden zij onvoldoende betrokken bij de voorbereiding van het lidmaatschap. Het Comité gaat ervan uit dat de voorlichting over de toetredingsonderhandelin- gen zal worden vergemakkelijkt door de werkzaamheden van de IGC. Het Comité is bovendien van oordeel dat er coherente Europese programma’s ter bevordering van de samenwerking tussen enerzijds de lokale en regionale overheden en hun overkoe- pelende organisaties in de huidige lidstaten en anderzijds de lagere overheden en hun organisaties in de kandidaat-lidstaten moeten worden opgezet, om laatstgenoemde te helpen bij het opbouwen van de nodige bestuurscapaciteit en bij hun voorbereiding op de taken en verantwoordelijkheden die binnen de Europese Unie voor hen zijn weggelegd. 3. 1. 3. Ook het beginsel van transparantie is inherent aan een goed functionerende democratie. Transparantie kan wor- den beschouwd als een van de democratische rechten van burgers. In de EU betekent transparantie met name dat burgers het recht hebben op toegang tot informatie en documenten betreffende de EU, en daarnaast ook dat er duidelijkere wetteksten moeten worden opgesteld. De EU-instellingen hebben geprobeerd hun werkzaamheden en besluitvormings- procedures transparanter te maken om een beter en breder begrip van en voor de Europese integratie te bevorderen. Het Comité vindt dat het transparantiebeginsel op alle EU-terreinen effectief in praktijk dient te worden gebracht. Een goed functionerende democratie in de EU is 3. 1. 4. alleen mogelijk als de Verdragen en de besluitvorming transpa- rant en begrijpelijk worden gemaakt voor de burgers. Een ingrijpende rationalisering en vereenvoudiging is dan ook geboden. Het CvdR staat daarom achter de voorstellen van het Europees Parlement betreffende de structuur van de Verdragen. De Verdragen moeten worden ondergebracht in één enkele tekst, die uit twee delen bestaat: a) een „constitutioneel” of basisdeel met de preambule, de doelstellingen van de Unie, de grondrechten en de bepalin- gen betreffende de instellingen, de besluitvormingspro- cedures en de diverse bevoegdheden. Dit deel kan alleen worden gewijzigd door een IGC, 3. Doelstellingen van de Intergouvernementele Confe- rentie b) een deel met de EU-beleidsterreinen. Dit deel kan worden gewijzigd via een lichtere procedure op basis van een gekwalificeerde-meerderheidsstemming en door codecisie. 3. 1. Een democratisch en transparant Europa van de burgers 3. 1. 1. Democratie op lokaal en regionaal niveau is een van de hoekstenen van de samenleving. Democratie is een grondbeginsel van de EU-lidstaten. Toch wordt er vaak gezegd dat de EU een „democratisch tekort” heeft; zij is niet democra- tisch genoeg en staat vanwege haar complexe structuur ver Een van de belangrijkste taken die de EU wacht, is de 3. 1. 5. afstand tot de burgers te verkleinen, d. w. z. een „Europa van de burgers” te creëren. Tot op heden is er inderdaad te weinig contact geweest tussen de EU en de burgers, en naarmate de verbreding en verdieping van de Europese integratie vordert, wordt het steeds moeilijker om dit contact te leggen. De kloof tussen de EU en de burgers kan alleen worden gedicht indien 6. 6. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 156/9 de EU erin slaagt haar besluitvorming transparant te maken en algemene kwesties te behandelen die de burgers belangrijk vinden, zoals bevordering van de werkgelegenheid, grensover- schrijdende milieubescherming en de strijd tegen internationale misdaad. 3. 1. 6. Een handvest van de grondrechten van de EU zal een belangrijke nieuwe fase inluiden in de betrekkingen tussen de EU en de burgers. Over de inhoud en de juridische status van een dergelijk handvest dient zorgvuldig te worden nagedacht. 3. 2. Het subsidiariteitsbeginsel 3. 2. 1. Het subsidiariteitsbeginsel houdt in dat besluiten zo dicht mogelijk bij de burger moeten worden genomen. Op terreinen die niet onder de exclusieve bevoegdheid van de EU vallen, mag de EU alleen optreden indien dat effectiever is dan maatregelen op nationaal niveau. Besluiten dienen zoveel mogelijk op lokaal of regionaal niveau te worden genomen, vooral wanneer het gaat om zaken waarvan de burgers rechtstreeks de gevolgen ondervinden. De lokale en regionale overheden houden zich van oudsher al bezig met terreinen die de burgers rechtstreeks aangaan; juist op deze terreinen is het bijzonder belangrijk dat het subsidiariteitsbeginsel wordt toegepast. 3. 2. 2. Wil de Europese Unie haar beleid uitvoeren en de politieke, sociale en territoriale samenhang in Europa worden verbeterd, dan moet aan de besluitvormingsorganen dicht bij de burger zoveel mogelijk armslag worden geven. Tegelijkertijd moet de EU doeltreffend kunnen optreden op gebieden waar haar bevoegdheden voor alle EU-burgers van belang zijn. De lidstaten moeten zich loyaal opstellen jegens de EU en het Gemeenschapsrecht correct en transparant toepassen, en daarbij het subsidiariteitsbeginsel in acht nemen (1). De lokale en regionale overheden zouden steeds bij 3. 2. 3. de besluitvorming over en uitvoering van beleidsstrategieën geraadpleegd moeten worden wanneer de desbetreffende EU- beleidsmaatregelen grote gevolgen voor hen hebben. Bij de behandeling van wetgevingsvoorstellen wenst het Comité zich niet alleen uit te spreken over de algemene gevolgen daarvan voor het lokale en regionale bestuur, maar ook over de naleving van het subsidiariteitsbeginsel. De lidstaten zouden de lokale en regionale overheden moeten raadplegen voordat zij hun standpunt bepalen ten aanzien van EU-zaken die deze overheden aangaan. 4. Voorbereiding en inhoud van de Intergouvernemen- tele Conferentie 4. 1. Het Comité is ingenomen met het door een werkgroep, onder voorzitterschap van voormalig premier van België Jean-Luc Dehaene, opgesteld verslag over de institutionele implicaties van de uitbreiding. Het Comité stelt met name tot zijn voldoening vast dat contact met de burgers in dat verslag als prioriteit wordt aangemerkt. 4. 2. In haar bijdrage aan de voorbereiding van de Intergou- vernementele Conferentie m. b. t. institutionele vraagstukken (2) verklaart de Commissie dat de toetreding van nieuwe lidstaten het grote politieke project van het begin van de volgende eeuw is. Na de komende Intergouvernementele Conferentie zal de Europese Unie zich niet tegelijkertijd kunnen bezighouden met die uitbreiding én met de bezinning op haar institutionele bestel. Daarom dient nu een duurzame grondslag voor het institutionele bestel te worden gelegd. Hervormingen mogen niet worden uitgesteld, omdat de EU na de uitbreiding in staat moet zijn haar doelstellingen na te streven en het Europese integratieproces samen met de nieuwe lidstaten in haar midden te consolideren. Het Comité vindt dat de Commissie zeer duidelijk uiteenzet wat de redenen voor en het doel van de IGC is; haar document dient daarom als uitgangspunt van de IGC te worden genomen. In haar advies van 26 januari 2000 stelt de Commissie voor dat tijdens de IGC het ledental van het Comité van de Regio’s wordt herzien. Het Comité heeft deze kwestie bestudeerd en een voorstel over het aantal nieuwe leden opgesteld. 4. 3. Het Comité is verheugd dat de commissie constitutio- nele zaken van het Europees Parlement in haar Resolutie over het bijeenroepen van de IGC (3) groot belang toekent aan maatschappelijke discussie, transparantie, democratische ver- antwoordingsplicht en doorlopende dialoog met de kandidaat- lidstaten. 5. Conclusies van het Comité 5. 1. De EU bezit slechts legitimiteit als er voor haar optreden een draagvlak onder de burgerbevolking bestaat. Verkleining van de kloof tussen EU en burger moet daarom als uitgangspunt voor de hervorming worden genomen. Grond- gedachte achter de institutionele hervorming is de instellingen te consolideren en te democratiseren, zodat zij het hoofd kunnen bieden aan de uitdagingen die de uitbreiding met zich mee brengt. 5. 2. Er is behoefte aan een ingrijpende rationalisering en vereenvoudiging van de Verdragen. Het CvdR staat daarom achter de voorstellen van het Europees Parlement betreffende de structuur van de Verdragen. 5. 3. De belangrijkste thema’s die tijdens de IGC aan de orde zullen komen — samenstelling van de Commissie, manier waarop de stemmen in de Raad moeten worden gewogen en ontwikkeling dat besluiten vaker met een gekwalificeerde meerderheid worden genomen — zijn van belang voor de toekomst van de EU, maar deze lijst moet nog worden uitgebreid met het oog op een nog radicalere hervorming. (1) CDR 302/98 fin. (2) Mededeling van 10 november 1999 en advies van 26 janua- ri 2000; COM(1999) 592 def. — COM(2000) 34 def. (3) A5 — 0018/2000 C 156/10 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 6. 2000 Deze mogelijkheid ligt overigens besloten in de conclusies van de Europese Raad van Helsinki. Er moeten oplossingen worden gevonden die zowel voor de huidige als voor de toekomstige lidstaten aanvaardbaar zijn. Bovendien moet er speciaal op worden toegezien dat conflicten tussen grote en kleine lidstaten worden voorkomen. Ook is het van belang dat de IGC de mogelijkheid nagaat in het nieuwe Verdrag de tekst van het handvest van de grondrechten van de EU op te nemen. Voorts moeten regels worden ingevoerd voor nauwere samenwerking en meer flexibiliteit, zoals te lezen staat in het verslag Dehaene. Het Comité dringt erop aan dat art. 5 van het Verdrag 5. 4. dusdanig wordt gewijzigd dat het niet alleen betrekking heeft op de Gemeenschap en de soevereiniteit van de lidstaten, maar ook op de speciale status van het lokaal en regionaal bestuur. Dit is nog steeds dè prioriteit voor het Comité sinds dit standpunt in zijn advies Naar een nieuwe subsidiariteitscultuur — Een appel van het Comité van de Regio’s (1) is uiteengezet. De onverkorte toepassing van het subsidiariteitsbeginsel is kenschetsend voor de rol die de lokale en regionale overheden in het integratieproces wensen te spelen. Indien duidelijk wordt vastgelegd welk niveau voor welke taken bevoegd en dus verantwoordelijk is, wordt de transparantie vergroot en het maatschappelijk draagvlak verbreed. Het Comité wijst nogmaals op het belang van de verklaring van België, Duitsland en Oostenrijk waarin staat dat „het optreden van de Europese Gemeenschap overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel niet enkel de lidstaten, maar eveneens hun deelgebieden betreft, voor zover deze over eigen wetgeven- de bevoegdheden beschikken die hun krachtens het nationale grondwettelijke recht zijn toegekend. ” Het is verder van mening dat deze verklaring, met inachtneming van de bestuur- lijke indeling van de afzonderlijke lidstaten, als zodanig ook moet kunnen worden toegepast op regionale en lokale overheden in niet federaal georganiseerde staten, en roept alle lidstaten, om te beginnen die waarvan de deelgebieden over grondwettelijk vastgelegde wetgevende bevoegdheden beschik- ken, ertoe op deze verklaring te onderschrijven. Het Comité steunt de inspanningen van regionale parlementen met wetgevende bevoegdheden om de institutionele contacten met het Europees Parlement verder uit te bouwen. Het Comité zou moeten worden uitgenodigd om van 5. 5. meet af aan op gelijke voet met het Europees Parlement aan de IGC deel te nemen en het moet in staat worden gesteld bij de onderhandelingen en de besluitvorming in het kader van de IGC een actieve rol te spelen. De institutionele hervormingen die uit de IGC zullen voort- vloeien, zullen van grote invloed zijn op het leven van de Europese burgers. Daarom willen de lokale en regionale overheden in kennis worden gesteld van en rechtstreeks invloed kunnen uitoefenen op de uitwerking van de rechtsin- strumenten die deze hervorming mogelijk maken. (1) CDR 302/98 fin. Het Comité wijst op de bestaande modellen en procedures om de lokale en regionale overheden bij de binnenlandse menings- en besluitvorming over kwesties inzake de Europese integratie te betrekken. Het raadt de lidstaten aan om gebruik te maken van de ervaring en kennis van regio’s, steden en gemeenten en van het feit dat deze dicht bij de burgers staan, teneinde het draagvlak voor Europese besluiten te verbreden. 5. 6. De lokale en regionale overheden staan symbool voor de grote culturele verscheidenheid van Europa. Deze verscheidenheid, die zo kenmerkend is voor de Europese samenleving, zal met de uitbreiding, waarbij veel Midden- en Oost-Europese regio’s met de EU-lidstaten zullen worden samengebracht, nog verder toenemen. De lokale en regionale overheden hopen dat beleidsmatig t. a. v. die grote culturele verscheidenheid, die immers ook onder hun bevoegdheden valt, naar behoren uitdrukking wordt gegeven aan het beginsel van subsidiariteit. 5. 7. Het Comité zal de algemene ontwikkelingen met betrekking tot de IGC voortaan nauwlettend in de gaten houden, rekening houdend met het tijdschema dat door de Europese Raad van Helsinki is vastgesteld. Het Comité zal met name aandacht besteden aan de mogelijkheid voor het Portugese voorzitterschap om een uitbreiding van de agenda van de IGC voor te stellen. Er valt dan ook niet uit te sluiten dat het Comité voor die tijd nog een nieuw initiatiefadvies opstelt. Het Comité wenst, indachtig de parr. 20 en 23 van de conclusies van het voorzitterschap van Helsinki, en m. n. bijlage III, „Richtsnoeren voor de hervorming en operationele aanbevelingen”, te worden geraadpleegd over deze aangelegen- heden, die van bijzonder belang zijn voor regio’s met wet- gevende bevoegdheden. 5. 8. Het beginsel van lokaal en regionaal zelfbestuur moet worden toegevoegd aan de in de Verdragen genoemde begin- selen die de lidstaten gemeen hebben en waarop de EU is gegrondvest, nl. vrijheid, democratie, eerbiediging van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, en de rechtsstaat. 5. 9. Het Comité stelt voor dat zijn status als EU-instelling in art. 7, lid 1, van het Verdrag wordt vastgelegd. Bedoeling is via de IGC een stap dichter te komen bij de beoogde invoering in Europa van een derde bestuursniveau, te weten dat van de lokale en regionale overheden. Het Comité verwijst naar zijn resolutie van 20 novem- 5. 10. ber 1997 over de „Uitkomsten van de IGC”; veel van de in de punten 10, 11 en 12 genoemde tekortkomingen van de vorige IGC zijn aan de vooravond van de Intergouvernementele Conferentie 2000 nog even actueel (2). (2) Met name de wijziging van artikel 3b dat later artikel 5 is geworden, de aan het Verdrag toegevoegde Verklaring inzake het subsidiariteitsbeginsel, het beginsel van lokale autonomie, de institutionele positie van het Comité, de mogelijkheid van het Comité om zich tot het Europees Hof van Justitie te wenden, en de medebeslissingsprocedure. 6. 6. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 156/11 5. 11. De uitbreiding betekent een toename van het aantal leden van het Comité. Een verhoging van het totale aantal leden zal de nieuwe lidstaten in staat stellen om hun lokale en regionale overheden een adequate vertegenwoordiging binnen het Comité te garanderen. Een maximumaantal van ca. 350 leden zou wenselijk zijn: daarmee zou een rechtvaardige omvang van de nationale delegaties en vertegenwoordiging van het lokaal en regionaal bestuur, alsook een in geografisch opzicht evenwichtige vertegenwoordiging van iedere lidstaat kunnen worden gegarandeerd. Daarbij dient erop te worden toegezien dat deze criteria ook binnen de kleinere nationale delegaties in acht worden genomen (1). Het Comité is in het licht hiervan tegen het voorstel van de Commissie om het aantal leden van het Comité van de Regio’s te beperken tot een derde van het ledental van het Europees Parlement, ofwel max. 233 leden. 5. 12. De in de huidige Verdragstekst neergelegde beginselen voor de benoeming van de leden van het Comité moeten worden herzien. Van de leden van het Comité zou moeten worden geëist dat zij een lokaal of regionaal mandaat hebben of politieke verantwoording moeten afleggen aan een via rechtstreekse algemene verkiezingen gekozen orgaan (2) Bij het wegvallen van dit mandaat dient het lid in kwestie na zes (1) CDR 52/99 fin. (2) CDR 305/97 fin. Brussel, 17 februari 2000. maanden automatisch ook zijn CvdR-mandaat te verliezen. De lidstaten moeten ervoor zorgen dat op tijd opvolgers worden benoemd. 5. 13. Het Comité zou formeel de bevoegdheid moeten worden gegeven om bij het Hof van Justitie in beroep te gaan tegen inbreuken op zijn rechten. Regio’s met wetgevende bevoegdheden dient eveneens een recht van beroep toegekend te worden (2); 5. 14. Een effectief institutioneel bestel vereist contact en onderhandelingen tussen de instellingen. Het Comité zou graag worden betrokken bij onderhandelingen over zaken die in informele Raadsvergaderingen worden besproken. 5. 15. Indien en wanneer Commissie en Raad verkiezen geen gevolg te geven aan aanbevelingen van het Comité in het kader van een verplichte raadpleging, zouden zij verplicht moeten worden die keuze te motiveren. Het Parlement zou een dergelijke motivering kunnen geven op vrijwillige basis. Tot slot benadrukt het Comité dat het als vertegen- 5. 16. woordiger van het lokaal en regionaal bestuur en van de Europese burgers een sleutelrol moet spelen. Het draagt er mede toe bij dat het Europese ideaal een vaste plaats verwerft in het dagelijkse leven van de burgers, door hen meer begrip bij te helpen brengen van en voor de ambities en doelstellingen van de EU. De voorzitter van het Comité van de Regio’s Jos CHABERT


eurovoc_concepts:
Bulgaria
Serbia
accidental pollution
dangerous substance
gold
mining operation
water pollution
watercourse

formats: pdf print

text: 29. 11. 2000 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften C 339/279 Donnerstag, 17. Februar 2000 1. unterstützt in jeder Hinsicht die neue Initiative, mit der UN-Generalsekretär Kofi Annan den kam- bodschanischen Premierminister Hun Sen aufgefordert hat, ein internationales Sondergericht zur Verfol- gung ehemaliger Führer der Roten Khmer einzusetzen; fordert die kambodschanische Regierung auf, Ta Mok und anderen, die Verbrechen gegen die 2. Menschlichkeit und des Völkermordes beschuldigt werden, die Möglichkeit zu gewähren, vor ein unabhän- giges Ad-hoc-Gericht der Vereinten Nationen gestellt zu werden; 3. weist erneut darauf hin, daß ein transparentes und unparteiisches Rechtssystem, die internationale justitielle Zusammenarbeit, die Achtung der Menschenrechte, der demokratischen Grundsätze und des Rechtsstaats wesentliche Bestandteile für die Wiederaufnahme der Beziehungen zwischen der Europäischen Union und Kambodscha sind; fordert die kambodschanischen Behörden nachdrücklich auf, jegliche Formen der Einschüchterung 4. der demokratischen Opposition zu unterlassen; beauftragt seine Präsidentin, diese Entschließung dem Rat, der Komission, den Vereinten Nationen, 5. der ASEAN sowie der Regierung und dem Parlament von Kambodscha zu übermitteln. 18. Umweltkatastrophe durch das Auslaufen von Zyanid B5-0164, 0167, 0168, 0173 und 0179/2000 Entschließung des Europäischen Parlaments zu der durch das Auslaufen von Zyanid aus einer rumänischen Goldmine in die Flüsse Lapus, Szamos, Theiß und Donau verursachten ökologischen Katastrophe Das Europäische Parlament, A. B. C. D. E. alarmiert über die ökologische Katastrophe mit ihren verheerenden Folgen für die Umwelt, die Land- wirtschaft und die Bevölkerung, die durch das Auslaufen von Zyanid aus einer Goldmine im rumäni- schen Aurul ausgelöst wurde, deren Eigentümer die vom rumänischen Staat betriebene Remin S. A. und der in Perth ansässige australische Konzern Esmeralda Exploration Limited sind, in der Erwägung, daß die Flüsse Lapus und Szamos in Rumänien, die Theiß in Ungarn und die Donau in Serbien und Bulgarien durch über 100 000 m3 stark mit Zyanid verseuchte Lauge verschmutzt wurden, angesichts der Gefahr, die von dieser Katastrophe für das Donaudelta ausgeht, einem der wichtigsten Feuchtgebiete Europas mit einer Fläche von 4 300 km2, in der Erwägung, daß die festgestellten Zyanid-Konzentrationen den Normwert um mehr als das 700fache übersteigen und den Tod zahlreicher Fische und Vögel und das Absterben der Wasserflora verursacht haben, in der Erwägung, daß dieser Unfall verheerende Schäden für die natürlichen Ökosysteme zur Folge hat, die zu einem Verlust an biologischer Vielfalt, zur Kontaminierung der Nahrungskette und des Trink- wassers sowie zur Verseuchung des Wassers für die Landwirtschaft durch Schwermetallablagerungen in den Flüssen geführt haben und das Leben aller Bewohner der Region, insbesondere der Fischer und der im örtlichen Fremdenverkehr Beschäftigten, beeinträchtigen werden, 1. äußert seine Solidarität mit den von der Katastrophe betroffenen Ländern; 2. hält ein Einschreiten der Europäischen Union zugunsten der von dieser Umweltkatastrophe betroffe- nen Länder für angebracht, und fordert Wissenschaftler, Umweltverbände und die EU-Organe auf, jede gebotene Unterstützung zu gewähren und sich an den erforderlichen umfassenden Sanierungsmaßnahmen zu beteiligen; 3. stellt fest, daß das Aurul-Bergwerk laut vorliegenden Informationen mit Techniken betrieben wurde, die nicht dem gemeinschaftlichen Besitzstand der Europäischen Union im Umweltbereich entsprechen, und fordert die rumänischen Behörden auf, alles daran zu setzen, um die Übernahme dieses Besitzstands insbe- sondere im Bereich der industriellen Sicherheit zu beschleunigen; C 339/280 Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften DE 29. 11. 2000 Donnerstag, 17. Februar 2000 4. vertritt die Auffassung, daß die Eigentümer des Aurul-Bergbauunternehmens nach dem Verursacher- prinzip die volle Verantwortung für die Entschädigung der Opfer und die Finanzierung der Sanierung der von der Katastrophe betroffenen Gebiete sowie für die Kosten der Umweltschäden übernehmen sollten; ist der Auffassung, daß in den Verhandlungen mit den beitrittswilligen Ländern unter keinen Umstän- 5. den eine Ausnahme von den Rechtsvorschriften der Europäischen Union über industrielle Sicherheit, die Verhütung von Verschmutzungen und die Haftung für Umwelt und Verbraucher gemacht werden sollte; 6. wiederholt seinen Vorschlag, wonach eine Zivilschutzeingreiftruppe der Europäischen Union einge- setzt werden sollte, um bei Industrie- oder Naturkatastrophen Soforthilfe zu leisten und diese Hilfe zu koordinieren; 7. beauftragt seine Präsidentin, diese Entschließung dem Rat, der Kommission, der rumänischen, unga- rischen, bulgarischen und jugoslawischen Regierung, dem Aurul-Bergwerksunternehmen und dem Konzern Esmeralda Exploration Limited zu übermitteln. 19. Umstrukturierung der Unternehmen in Europa B5-0124, 0128 und 0134/2000 Entschließung des Europäischen Parlaments zur Umstrukturierung in der europäischen Industrie und insbesondere zur Stillegung des Betriebs von Goodyear in Italien und zu den Problemen bei ABB-Alstom Das Europäische Parlament, D unter Hinweis auf die Gemeinschaftscharta der sozialen Grundrechte der Arbeitnehmer von 1989 und die einschlägigen Vorschriften des EG-Vertrags, insbesondere Artikel 136, dem zufolge die Gemein- schaft und die Mitgliedstaaten die nachstehenden Ziele verfolgen: die Förderung der Beschäftigung, die Verbesserung der Lebens- und Arbeitsbedingungen, einen angemessenen sozialen Schutz und den sozialen Dialog im Hinblick auf ein dauerhaft hohes Beschäftigungsniveau und die Bekämpfung von Ausgrenzungen, D unter Hinweis auf die Richtlinie 75/129/EWG (1) zur Angleichung der Rechtsvorschriften der Mitglied- staaten über Massenentlassungen, geändert durch die Richtlinie 92/56/EWG (2), D unter Hinweis auf die Richtlinie 94/45/EG (3) über die Einsetzung eines Europäischen Betriebsrats oder die Schaffung eines Verfahrens zur Unterrichtung und Anhörung der Arbeitnehmer in gemeinschafts- weit operierenden Unternehmen und Unternehmensgruppen, D unter Hinweis auf den Vorschlag der Kommission für einen allgemeinen Rahmen zur Unterrichtung und Anhörung der Arbeitnehmer in der Europäischen Gemeinschaft, D unter Hinweis auf die Ergebnisse der Tätigkeit der hochrangigen Gruppe, die die wirtschaftlichen und sozialen Auswirkungen des industriellen Wandels untersuchen soll, D unter Hinweis auf seine früheren Entschließungen zur Umstrukturierung, Verlagerung und zur Still- legung von Unternehmen in der Europäischen Union, insbesondere seine Entschließungen zum Fall Renault-Vilvoorde, D unter Hinweis auf die Erklärung von Kommissionsmitglied Anna Diamantopoulou im Europäischen Parlament vom 27. Oktober 1999 zur Umstrukturierung von Unternehmen (Michelin), A. B. in der Erwägung, daß die Führung des multinationalen Unternehmens Goodyear/Dunlop ohne Vor- warnung die Stillegung der einzigen italienischen Niederlassung in Cisterna di Latina mit Wirkung ab dem 17. Februar 2000 angekündigt hat, was für 574 Beschäftigte den Verlust des Arbeitsplatzes bedeutet und schwerwiegende Auswirkungen auf rund 430 indirekt davon abhängige Arbeitsplätze hat, in der Erwägung, daß gerade die Niederlassung in Cisterna di Latina bisher ein hohes Maß an Produk- tivität und Ertragskraft unter Beweis gestellt hat, was auch der beruflichen Fachkenntnis und dem Ver- antwortungsbewußtsein der Arbeitnehmer zu verdanken ist, und daß die Niederlassung trotz des mehr als zehn Jahre dauernden Versäumnisses des Unternehmens, Investitionen zu tätigen, 1996 unter den europäischen Niederlassungen des Konzerns bei der Kostenwettbewerbsfähigkeit den zweiten Rang und bei der Qualität den ersten Rang eingenommen hat, (1) ABl. L 48 vom 22. 2. 1975, S. 29. (2) ABl. L 245 vom 26. 8. 1992, S. 3. (3) ABl. L 254 vom 30. 9. 1994, S. 64


title: Regulamento (CE) n.° 362/2000 da Comissão, de 17 de Fevereiro de 2000, que altera o Regulamento (CE) n.° 1667/98 e eleva a 645 788 toneladas o concurso permanente para a exportação de cevada detido pelo organismo de intervenção sueco

eurovoc_concepts:
Sweden
award of contract
barley
export
intervention agency
quantitative restriction

text: 18. 2. 2000 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 46/13 REGULAMENTO (CE) N. o 362/2000 DA COMISSÃO de 17 de Fevereiro de 2000 que altera o Regulamento (CE) n. o 1667/98 e eleva a 645 788 toneladas o concurso permanente para a exportação de cevada detido pelo organismo de intervenção sueco A COMISSÃO DAS COMUNIDADES EUROPEIAS, Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia, Tendo em conta o Regulamento (CEE) n. o 1766/92 do Conselho, de 30 de Junho de 1992, que estabelece a organi- zação comum de mercado no sector dos cereais (1), com a última redacção que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) n. o 1253/1999 (2), e, nomeadamente, o seu artigo 5. o, Considerando o seguinte: (1) (2) O Regulamento (CEE) n. o 2131/93 da Comissão (3), com a última redacção que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) n. o 39/1999 (4), fixa os processos e as condições de colocação à venda dos cereais detidos pelos organismos de intervenção. O Regulamento (CE) n. o 1667/98 da Comissão (5), com a última redacção que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) n. o 295/2000 (6) abriu um concurso permanente para a exportação de 634 125 toneladas de cevada detido pelo organismo de intervenção sueco. A Suécia informou a Comissão da intenção do seu organismo de intervenção de proceder a um aumento de 11 663 toneladas da quantidade posta a concurso com vista à exportação. É conveniente elevar a 645 788 toneladas a quantidade global posta em concurso permanente para a exportação de cevada detido pelo organismo de intervenção sueco. (3) Tendo em conta o aumento das quantidades postas em concurso, se tornou necessário fazer modificações na lista das regiões e das quantidades em stock. É conveni- ente, por isso, nomeadamente, alterar o anexo I do Regulamento (CE) n. o 1667/98. (4) As medidas previstas no presente regulamento estão em conformidade com o parecer do Comité de Gestão dos Cereais, ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO: Artigo 1. o O Regulamento (CE) n. o 1667/98 é alterado do seguinte modo: 1. O artigo 2. o passa a ter a seguinte redacção: «Artigo 2. o O concurso refere-se a uma quantidade máxima de 1. 645 788 toneladas de cevada a exportar para todos os países terceiros, à excepção dos Estados Unidos da América, do Canadá e do México. As regiões nas quais as 645 788 toneladas de cevada 2. estão armazenadas são as mencionadas no anexo I. ». 2. O anexo I é substituído pelo anexo do presente regula- mento. Artigo 2. o O presente regulamento entra em vigor na data da sua publi- cação no Jornal Oficial das Comunidades Europeias. O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e directamente aplicável em todos os Estados-Membros. Feito em Bruxelas, em 17 de Fevereiro de 2000. Pela Comissão Franz FISCHLER Membro da Comissão (1) JO L 181 de 1. 7. 1992, p. 21. (2) JO L 160 de 26. 6. 1999, p. 18. (3) JO L 191 de 31. 7. 1993, p. 76. (4) JO L 5 de 9. 1. 1999, p. 64. (5) JO L 211 de 29. 7. 1998, p. 17. (6) JO L 34 de 9. 2. 2000, p. 8. L 46/14 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 18. 2. 2000 ANEXO «ANEXO I Local de armazenagem Quantidades (em toneladas) Ättersta Boarp Brännarp Broddbo 1 Broddbo 2 Djurön Ervalla Falun Fammarp Funbo-Lövsta Gamleby Gårdsjö Gävle Gimo Gistad Gullspång Halmstad (Engströms) Hästholmen Helsingborg Hova Kalmar Karlshamn Katrineholm Köping Laholm Mariestad Mjölby Moraby Motala Norrtälje Ormesta Österbybruk Otterbäcken Rimforsa Rök Signestorp Simonstorp Skivarp Söråker Stallarholmen Stavreviken Stockholm (Kvarnholmen) Tjustorp Värnamo Velanda Vimmerby 7 584 2 480 2 624 5 997 6 076 112 474 934 878 19 046 6 579 2 835 2 565 10 847 23 901 3 761 2 391 4 659 5 089 73 933 12 981 15 738 87 536 2 068 38 714 2 737 1 956 1 804 1 637 2 807 10 014 17 988 10 878 4 075 21 449 4 994 4 517 5 022 17 301 13 053 2 062 1 479 29 957 19 849 5 742 10 780 3 997»


title: Resolución sobre la violencia multiétnica en Mitroviæa y la situación de los presos albanokosovares retenidos en Serbia, en particular el caso de Flora Brovina

eurovoc_concepts:
Albania
Serbia
ethnic conflict
political prisoner

text: 29. 11. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 339/273 13. Derechos humanos: Violencia interétnica en Mitroviæa y situación de los pri- sioneros albanokosovares en Serbia, en particular el caso de Flora Brovina Jueves, 17 de febrero de 2000 B5-0141, 0150, 0158 y 0176/2000 Resolución sobre la violencia multiétnica en Mitroviæa y la situación de los presos albanokosova- res retenidos en Serbia, en particular el caso de Flora Brovina El Parlamento Europeo, (cid:1) Vistas sus anteriores resoluciones sobre la situación en Kosovo y la antigua Yugoslavia, en particular su Resolución de 22 de julio de 1999 (1), (cid:1) Vista su Resolución de 16 de septiembre de 1999 (2) sobre la detención de presos albanokosovares en Serbia, (cid:1) Vista la Resolución del Consejo de Seguridad de las Naciones Unidas de 10 de junio de 1999, (cid:1) Vista la Declaración de 13 de enero de 2000 de su Delegación para las Relaciones con la Europa Sudoriental sobre la condena en Serbia de la Sra. Flora Brovina, A. Expresando su profunda preocupación ante los recientes acontecimientos en la región de Mitroviæa donde, después de que dispararan una granada autopropulsada a un autobús de la OACNUR que transportaba a civiles serbios escoltados por la KFOR, proyectil que mató a dos pasajeros e hirió a otros tres, se produjeron enfrentamientos violentos entre la población albanesa y la serbia que el con- tingente internacional de militares apenas pudo controlar, B. Considerando la evacuación por la KFOR de unas 500 personas, en particular familias albanokosova- res, tras los actos de violencia que se produjeron después del ataque contra el autobús, C. Constatando que es cada vez más patente la subdivisión de la ciudad y los suburbios en zonas étnicas, D. Destacando la difícil situación de la minoría serbia que vive con grandes dificultades en enclaves defen- didos por la KFOR sin posibilidad de moverse libremente, E. Considerando que el Consejo aún no ha respondido al llamamiento del Parlamento para debatir la cuestión de los presos políticos albanokosovares en Serbia, F. Consternado al tener conocimiento de la condena de la Sra. Flora Brovina, una médica albanokosovar, a doce años de cárcel sin fundamento alguno, por un tribunal en la ciudad serbia de Nis, Condena firmemente los brotes de violencia en Mitroviæa originados por todos los grupos que se 1. oponen en la ciudad; 2. 3. Lamenta que la última oleada de violencia haya producido una serie de víctimas en todas las partes; Condena el primer ataque directo contra tropas de la KFOR por francotiradores en Mitroviæa; Reitera su honda preocupación ante la situación de miles de detenidos albanokosovares que están 4. encarcelados en condiciones infrahumanas en Serbia; Insta al Consejo a que desarrolle una nueva iniciativa decisiva con vistas a ejercer una fuerte presión 5. sobre las autoridades de Belgrado y obtener la liberación de los presos políticos albanokosovares; Hace un llamamiento al Gobierno serbio para que ponga inmediatamente en libertad a la Sra. Bro- 6. vina quien, según las últimas noticias, está encarcelada en el hospital penitenciario de Pozharevac, Serbia, en mal estado de salud; (1) DO C 301 de 18. 10. 1999, p. 30. (2) Acta de ese día, parte II, punto 16. C 339/274 Diario Oficial de las Comunidades Europeas ES 29. 11. 2000 Jueves, 17 de febrero de 2000 7. Insta a todas las partes implicadas a que pongan fin inmediatamente a toda agresión y a que respeten el Reglamento 2000/4 sobre la prohibición de incitar al odio nacional, racial, religioso o étnico, a la dis- cordia o la intolerancia, como elemento clave para una sociedad democrática en la que han de tener lugar debates civiles y políticos de manera responsable y no violenta; Pide a ambas partes que cooperen plenamente con la UNMIK a fin de crear una administración eficaz 8. con reparto de poderes, capaz de facilitar las actividades de reconstrucción y la vuelta a la vida normal; Apoya plenamente la KFOR en su cometido de responder adecuadamente a toda actividad criminal 9. en contra de cualquier ciudadano de Kosovo y de proteger a los civiles de las minorías étnicas; 10. Pide al Consejo y a los Estados miembros que redoblen sus esfuerzos para facilitar la mano de obra y los recursos necesarios a la policía de las Naciones Unidas y para el establecimiento de un poder judicial; 11. Insta a este respecto al Consejo y a la Comisión a que se impongan condiciones a la ayuda de la UE a fin de que se favorezcan proyectos de reconstrucción en aquellas partes de Kosovo donde los derechos humanos y de las minorías se respeten plenamente y se garanticen los principios democráticos; 12. Pide al Consejo que vincule la reducción de sanciones contra la República Federal de Yugoslavia a una apertura de las autoridades de Belgrado por lo que se refiere a los presos políticos albanokosovares detenidos en Serbia; 13. Encarga a su Presidenta que transmita la presente Resolución al Consejo, a la Comisión, a los Esta- dos miembros, a las autoridades serbias y a la República Federal de Yugoslavia, al representante de las Naciones Unidas en Kosovo, a la OSCE y a la Cruz Roja Internacional. 14. Derechos humanos: Libertad de prensa en Angola B5-0151, 0160, 0165, 0166 y 0178/2000 Resolución del Parlamento Europeo sobre la libertad de prensa en Angola El Parlamento Europeo, (cid:1) Vistas las anteriores declaraciones de la UE sobre Angola, (cid:1) Vista la Declaración de Derechos Humanos de las Naciones Unidas y la Declaración de las Naciones Unidas sobre los Defensores de los Derechos Humanos aprobada por la Asamblea General de las Naciones Unidas el 9 de diciembre de 1998, A. Constatando que desde enero de 1999 se ha detenido e interrogado a unos 20 periodistas, principal- mente de los medios de comunicación independientes, por presunta difamación y/o crímenes contra la seguridad del Estado, B. Considerando el juicio pendiente de Rafael Marques de Morais, periodista y defensor de los derechos humanos, por difamación del Presidente Eduardo dos Santos, y de otros dos periodistas, a saber, Joa- quim Manuel Aguiar dos Santos y António José Freitas de Jesus Correia, acusados de difamación en casos no relacionados, pero similares, C. Consternado por los comentarios realizados el 19 de enero de 2000 durante un debate parlamentario sobre la libertad de prensa y de expresión en Angola por un destacado diputado del Movimiento Popular para la Liberación de Angola (MPLA), el Sr. Mendes de Carvalho, según los cuales el Sr. Mar- ques no cumpliría sus 40 años si continuaba escribiendo críticas sobre el Gobierno de Angola, D. Considerando que hasta la fecha las principales instituciones de Angola no han sido capaces de diso- ciarse de estas observaciones inaceptables que constituyen una amenaza de muerte para el Sr. Mar- ques, así como un grave atentado a la libertad de prensa y de expresión en Angola,


title: Commission Regulation (EC) No 373/2000 of 17 February 2000 fixing the maximum reduction in the duty on sorghum imported in connection with the invitation to tender issued in Regulation (EC) No 2774/1999

eurovoc_concepts:
CCT duties
Spain
award of contract
import
sorghum
third country

text: 18. 2. 2000 EN Official Journal of the European Communities L 46/31 COMMISSION REGULATION (EC) No 373/2000 of 17 February 2000 fixing the maximum reduction in the duty on sorghum imported in connection with the invitation to tender issued in Regulation (EC) No 2774/1999 THE COMMISSION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES, Having regard to the Treaty establishing the European Community, Having regard to Council Regulation (EEC) No 1766/92 of 30 June 1992 on the common organisation of the market in cereals (1), as last amended by Commission Regulation (EC) No 1253/1999 (2), and in particular Article 12(1) thereof, Whereas: (1) (2) An invitation to tender for the maximum reduction in the duty on sorghum imported into Spain was opened pursuant to Commission Regulation (EC) No 2774/ 1999 (3). Pursuant to Article 5 of Commission Regulation (EC) No 1839/95 (4), as amended by Regulation (EC) No 1963/ 95 (5), the Commission, acting under the procedure laid down in Article 23 of Regulation (EEC) No 1766/92, may decide to fix a maximum reduction in the import duty. In fixing this maximum the criteria provided for in Articles 6 and 7 of Regulation (EC) No 1839/95 must be taken into account. Whereas a contract is awarded to any tenderer whose tender is equal to or less than the maximum reduction in the duty. (3) (4) The application of the abovementioned criteria to the current market situation for the cereal in question results in the maximum reduction in the import duty being fixed at the amount specified in Article 1. The measures provided for in this Regulation are in accordance with the opinion of the Management Committee for Cereals, HAS ADOPTED THIS REGULATION: Article 1 For tenders notified from 11 to 17 February 2000, pursuant to the invitation to tender issued in Regulation (EC) No 2774/ 1999, the maximum reduction in the duty on sorghum imported shall be EUR/t 51,88 and be valid for a total maximum quantity of 1 000 t. This Regulation shall enter into force on 18 February 2000. Article 2 This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States. Done at Brussels, 17 February 2000. For the Commission Franz FISCHLER Member of the Commission (1) OJ L 181, 1. 7. 1992, p. 21. (2) OJ L 160, 26. 6. 1999, p. 18. (3) OJ L 334, 28. 12. 1999, p. 5. (4) OJ L 177, 28. 7. 1995, p. 4. (5) OJ L 189, 10. 7. 1995, p. 22


title: 2000/188/CE: Decisione della Commissione, del 17 febbraio 2000, relativa allo status della Gran Bretagna e dell'Irlanda del Nord per quanto si riferisce alla necrosi ematopoietica infettiva e alla setticemia emorragica virale e recante abrogazione delle decisioni 92/538/CEE e 97/185/CE [notificata con il numero C(2000) 374] (Testo rilevante ai fini del SEE)

eurovoc_concepts:
Northern Ireland
United Kingdom
animal disease
aquaculture
health control
veterinary legislation

formats: html pdf print

text: 4. 3. 2000 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee L 59/17 DECISIONE DELLA COMMISSIONE del 17 febbraio 2000 relativa allo status della Gran Bretagna e dell'Irlanda del Nord per quanto si riferisce alla necrosi ematopoietica infettiva e alla setticemia emorragica virale e recante abrogazione delle decisioni 92/538/CEE e 97/185/CE [notificata con il numero C(2000) 374] (Testo rilevante ai fini del SEE) (2000/188/CE) LA COMMISSIONE DELLE COMUNITÀ EUROPEE, (7) Per motivi di chiarezza è tuttavia opportuno abrogare le decisioni 92/538/CEE e 97/185/CE e conferire nuova- mente lo status di zona riconosciuta, per quanto riguarda l'IHN e la VHS, alla totalità del territorio della Gran Bretagna e dell'Irlanda del Nord. (8) Le misure previste dalla presente decisione sono conformi al parere del comitato veterinario permanente, HA ADOTTATO LA PRESENTE DECISIONE: Articolo 1 È conferita alla Gran Bretagna la qualifica di zona continentale riconosciuta e zona litoranea riconosciuta per quanto riguarda la necrosi ematopoietica infettiva e la setticemia emorragica virale nei pesci. Articolo 2 È conferita all'Irlanda del Nord la qualifica di zona continentale riconosciuta e zona litoranea riconosciuta per quanto riguarda la necrosi ematopoietica infettiva e la setticemia emorragica virale nei pesci. Sono abrogate le decisioni 92/538/CEE e 97/185/CE. Articolo 3 Gli Stati membri sono destinatari della presente decisione. Articolo 4 Fatto a Bruxelles, il 17 febbraio 2000. Per la Commissione David BYRNE Membro della Commissione visto il trattato che istituisce la Comunità europea, vista la direttiva 91/67/CEE del Consiglio, del 28 gennaio 1991, che stabilisce le norme di polizia sanitaria per la commercializzazione di animali e prodotti d'acquacoltura (1), modificata da ultimo dalla direttiva 98/45/CE (2), in particolare l'articolo 5, considerando quanto segue: (1) (2) (3) (4) (5) (6) Gli Stati membri possono ottenere, per il loro territorio o parti di esso, lo status di zona riconosciuta indenne da talune malattie dei pesci o dei molluschi. la Commissione ha Con la decisione 92/538/CEE (3), concesso alla Gran Bretagna la qualifica di zona conti- nentale e litoranea riconosciuta per quanto riguarda la necrosi ematopoietica infettiva (IHN) e la setticemia emorragica virale (VHS). Essendo stato confermato un caso di VHS nell'isola di Gigha, che fa parte del territorio della Gran Bretagna, la qualifica di zona riconosciuta per quanto riguarda la VHS è stata revocata per l'isola suddetta dalla decisione 94/817/CE della Commissione (4). Il Regno Unito ha presentato alla Commissione un programma, adottato con la decisione 97/185/CE della Commissione (5), destinato a restituire all'isola di Gigha lo status di zona riconosciuta per quanto riguarda la VHS. Dall'esame delle prove presentate dal Regno Unito risulta che il programma è stato efficacemente completato e che nessun caso di VHS è stato rilevato a seguito di numerosi controlli eseguiti su pesci selvatici e d'alleva- mento. Sussistono le condizioni per restituire all'isola di Gigha la qualifica di zona riconosciuta per quanto riguarda la VHS. (1) GU L 46 del 19. 2. 1991, pag. 1. (2) GU L 189 del 3. 7. 1998, pag. 12. (3) GU L 347 del 28. 11. 1992, pag. 67. (4) GU L 337 del 24. 12. 1994, pag. 88. (5) GU L 77 del 19. 3. 1997, pag. 31


eurovoc_concepts:
Cambodia
International Court of Justice
crime against humanity
dictatorship
human rights
ruling

text: C 339/278 Diario Oficial de las Comunidades Europeas ES 29. 11. 2000 Jueves, 17 de febrero de 2000 1. Expresa su más profunda inquietud por la suerte de Andrei Babitsky, cuyas actividades constituyen un ejemplo de información libre e independiente en un contexto tan difícil como el de la guerra de Che- chenia, y por las condiciones de trabajo de los periodistas que tratan de ofrecer información directa sobre el conflicto; 2. Pide a las autoridades rusas y chechenas que aclaren inmediatamente la desaparición de este perio- dista; pide al Consejo, a los Estados miembros y al Alto Representante de la PESC que intervengan ante el Gobierno ruso y las autoridades chechenas para que se aclare inmediatamente esta desaparición; 3. Pide a las autoridades rusas que den cuenta inmediatamente de las condiciones de detención en los centros de detención (también llamados «campos de filtración») de Chernokosovo y Mozdok, recordando que cualquier persona responsable de un arresto arbitrario, maltrato o asesinato de civiles se expone a una acusación por crímenes de guerra y crímenes contra la humanidad; 4. Encarga a su Presidenta que transmita la presente resolución al Consejo, a la Comisión, al Consejo de Europa, a la OSCE, al Secretario General de las Naciones Unidas, a la Duma y al Consejo de la Federación Rusa, al Gobierno de la Federación de Rusia y a las autoridades de Chechenia. 17. Derechos humanos: Camboya B5-0154 y 0161/2000 Resolución del Parlamento Europeo sobre la necesidad de someter a los jemeres rojos a un juicio internacional El Parlamento Europeo, 8 Vistas sus anteriores resoluciones sobre Camboya, A. Considerando que el 8 de febrero de 2000 el Secretario General de las Naciones Unidas escribió una carta a Hun Sen, Primer Ministro de Camboya, en la que le pedía que tomara medidas urgentes para constituir un tribunal especial que juzgue a los antiguos líderes de los jemeres rojos, B. Considerando que las Naciones Unidas han reaccionado con grandes reservas al proyecto final cambo- yano de una ley para constituir un tribunal que juzgue a los antiguos líderes de los jemeres rojos cuyos jueces serían en su mayoría camboyanos, C. Considerando que las Naciones Unidas van a enviar próximamente a Phnom Penh a un equipo de expertos juristas para intentar resolver las diferencias con los funcionarios camboyanos, D. Considerando que el Secretario General de las Naciones Unidas ha establecido cuatro cuestiones clave que tendrán repercusiones en el carácter del tribunal y en su aprobación ulterior del mismo por las Naciones Unidas, a saber, que los acusados se entreguen o sean detenidos, que no haya amnistía o perdón, que se designen fiscales y un juez de instrucción internacionales y, por último, que la mayoría de los jueces no sean camboyanos y que sean designados adecuadamente, E. Considerando la necesidad de someter a juicio a los líderes de Kampuchea Democrática, responsables de la muerte de casi dos millones de camboyanos en el período comprendido entre 1975 y 1979, F. Preocupado por el clima de intimidación que parece instaurarse contra la oposición, abiertamente favorable a este proceso, G. Recordando que el proceso democrático en Camboya, la estabilidad de las nuevas instituciones y la rehabilitación de la sociedad civil sólo pueden ser una realidad si los responsables del genocidio son sometidos a un juicio justo dirigido por un tribunal independiente, 29. 11. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 339/279 Jueves, 17 de febrero de 2000 1. Apoya plenamente la nueva iniciativa que el Secretario General de las Naciones Unidas, Kofi Annan, ha propuesto al Primer Ministro camboyano, Hun Sen, de constituir un tribunal internacional especial para juzgar a los antiguos líderes de los jemeres rojos; Pide al Gobierno de Camboya que permita que Ta Mok y otros acusados de crímenes contra la 2. humanidad y de genocidio sean juzgados por un tribunal independiente ad hoc de las Naciones Unidas; 3. Recuerda que la transparencia e imparcialidad del sistema judicial, la cooperación judicial internacio- nal, el respeto de los derechos humanos, de los principios democráticos y del Estado de Derecho son elementos fundamentales para el restablecimiento de las relaciones entre la UE y Camboya; Insta a las autoridades camboyanas a que se abstengan de cometer ningún acto de intimidación con- 4. tra la oposición democrática; Encarga a su Presidenta que transmita la presente resolución al Consejo, a la Comisión, a las Nacio- 5. nes Unidas, a la ASEAN y al Gobierno y al Parlamento de Camboya. 18. Catástrofe medioambiental en las aguas del Danubio B5-0164, 0167, 0168, 0173 y 0179/2000 Resolución del Parlamento Europeo sobre el desastre ecológico causado por un vertido de cianuro procedente de una mina de oro rumana a los ríos Lapus, Somes, Tisza y Danubio El Parlamento Europeo, A. Alarmado por el desastre ecológico, medioambiental, agrícola y social causado por el vertido de cia- nuro de una mina de oro situada en Aurul (Rumania) de la que son propietarias la empresa Remin S. A. , constituida por el Gobierno rumano, y la compañía australiana Esmeralda Exploration Limited, con sede en Perth, B. Considerando que el caudal de más de 100. 000 metros cúbicos de agua envenenada intensamente con cianuro ha contaminado los ríos Lapus y Somes en Rumania, el Tisza en Hungría y el Danubio en Serbia y Bulgaria, C. Considerando la amenaza que representa este desastre para el delta del Danubio, uno de los humedales más importantes de Europa, que ocupa unos 4 300 kilómetros cuadrados, D. Considerando que se han medido concentraciones de cianuro más de setecientas veces superiores a los niveles normales, que han ocasionado una gran mortandad de peces, aves y flora acuática, E. Considerando que este accidente ha dañado enormemente los ecosistemas naturales, dando lugar a pérdida de diversidad biológica, contaminación de la cadena alimentaria y de los recursos de agua potable y de uso agrícola por los metales pesados depositados en el río y considerando que afectará a la vida de todos los habitantes de la región, especialmente de los pescadores y de quienes se ocupan en el turismo local, 1. Expresa su solidaridad y su apoyo a los países afectados por la catástrofe; 2. Considera que la UE debería intervenir en favor de los países afectados por este desastre ecológico y pide a la comunidad científica, los grupos de defensa del medio ambiente y las instituciones de la UE que presten toda la asistencia necesaria para participar en la operación de limpieza a fondo de la zona; 3. Señala que de acuerdo con la información disponible, la mina de Aurul aplicaba tecnologías que no cumplían con el acervo medioambiental comunitario y pide a las autoridades rumanas que hagan cuanto esté en su mano para agilizar la incorporación del acervo, particularmente en el ámbito de la seguridad industrial;


eurovoc_concepts:
European Commission
action programme
economic priority

text: 29. 11. 2000 FI Euroopan yhteisöjen virallinen lehti C 339/255 Euroopan parlamentin lainsäädäntöpäätöslauselma ehdotuksesta neuvoston säädökseksi yleissopi- muksen tekemisestä Euroopan unionin jäsenvaltioiden keskinäisestä oikeusavusta rikosasioissa (9636/1999 (cid:29) C5-0091/1999 ja SN 5060/1999 (cid:29) C5-0331/1999 (cid:29) 1999/0809(CNS)) Torstai 17. helmikuuta 2000 (Kuulemismenettely) Euroopan parlamentti, joka (cid:13) ottaa huomioon ehdotuksen neuvoston säädökseksi ja tarkistetun säädösehdotuksen (9636/1999 ja SN 5060/1999) (1), (cid:13) neuvoston kuultua sitä Euroopan unionista tehdyn sopimuksen 34 artiklan 2 kohdan d alakohdan mukaisesti (C5-0331/1999), (cid:13) ottaa huomioon työjärjestyksen 67 artiklan, (cid:13) ottaa huomioon kansalaisvapauksien ja -oikeuksien sekä oikeus- ja sisäasioiden valiokunnan mietinnön sekä oikeudellisten ja sisämarkkina-asioiden valiokunnan lausunnon (A5-0019/2000), 1. 2. hyväksyy ehdotuksen neuvoston säädökseksi näin muutettuna; pyytää neuvostoa muuttamaan ehdotustaan vastaavasti; 3. pyytää neuvostoa välittömästi käynnistämään asiaankuuluvat toimet sellaisen säädöksen hyväksymi- seksi mahdollisimman pian, joka täydentää tehokkaasti ja yksityiskohtaisesti telekuuntelua koskevia sään- nöksiä, kunnioittaen kuitenkin täysimääräisesti perusoikeuksia ja -vapauksia sekä oikeustakuita; 4. pyytää neuvostoa välittömästi käynnistämään asiaankuuluvat toimet sellaisen säädöksen hyväksymi- seksi mahdollisimman pian, joka täydentää tehokkaasti ja yksityiskohtaisesti videokokouksen avulla tapah- tuvaa syytettyjen ja tutkinnan kohteena olevien henkilöiden kuulemista koskevia säännöksiä, kunnioittaen kuitenkin täysimääräisesti perusoikeuksia ja -vapauksia sekä oikeustakuita; pyytää neuvostoa ilmoittamaan parlamentille, jos se aikoo poiketa parlamentin hyväksymästä sana- 5. muodosta; 6. 7. pyytää tulla kuulluksi uudelleen, jos neuvosto aikoo tehdä huomattavia muutoksia ehdotukseen; kehottaa puhemiestä välittämään parlamentin kannan neuvostolle. (1) EYVL C 251, 2. 9. 1999, s. 1. 6. Komission viiden vuoden strategiset tavoitteet B5-0143, 0144 ja 0145/2000 Euroopan parlamentin päätöslauselma komission strategisesta 5-vuotisohjelmasta Euroopan parlamentti, joka 1. panee tyytyväisenä merkille komission tiedonannossa esitetyt strategiset tavoitteet; katsoo, että Euroopan unionin toimintalinjojen ja toimielinuudistuksen yhteisenä tavoitteena on 2. oltava unionin saattaminen palvelemaan kansalaisia; katsoo, että tämä edellyttää toimintalinjoja, jotka ilmentävät Euroopan kansalaisten prioriteetteja ja toiveita, ja toimielimiä, jotka ovat kansalaisten luotta- muksen arvoisia; 3. katsoo, että tämä kaikkien aikojen ensimmäinen kattava esitys komission keskipitkän aikavälin visi- oista, prioriteeteista ja suunnitelmista on tärkeä edistysaskel vahvistettaessa komission demokraattista vas- tuuta Euroopan kansalaisille; C 339/256 Euroopan yhteisöjen virallinen lehti FI 29. 11. 2000 Torstai 17. helmikuuta 2000 uskoo, että näitä tavoitteita on kehitettävä asettamalla painopistealueita ja laatimalla aikatauluja ja 4. arviointikriteereitä; yhtyy komission analyysiin Euroopan unionin neljästä tärkeimmästä haasteesta, mutta muistuttaa 5. komissiota siitä, että sen ensisijainen velvollisuus on täyttää Euroopan kansalaisten odotukset; korostaa sen vuoksi talous- ja sosiaalipoliittisten sekä ympäristöön ja kuluttajansuojaan liittyvien kysymysten merki- tystä; 6. korostaa EU:n laajentumisen onnistumisen ensiarvoista tärkeyttä; kannattaa unionin toimielinten kunnianhimoista uudistamista välttämättömänä edellytyksenä laajen- 7. tumisen onnistumiselle ja asetetut kriteerit täyttävien hakijavaltioiden nopealle liittymiselle, 8. on tietoinen, että hakijavaltioiden tarvitsemien poliittisten ja rahoituksellisten ohjelmien lisäksi on kiinnitettävä erityistä huomiota Kaakkois-Euroopan maihin, mukaan lukien maat, joista ei tule jäseniä lähi- tulevaisuudessa; Uusi tapa ohjata Euroopan asioita: 9. ehdottaa unionin uudistamista koskevaa esityslistaa, joka on oikeassa suhteessa kunnianhimoiseen laajentumiseen ja joka lisää unionin legitiimiyttä sekä pyrkii kytkemään kansalaiset Eurooppa-hankkeeseen, erityisesti toissijaisuus- ja suhteellisuusperiaatetta kunnioittavan hallinnointitavan avulla; 10. pitää komission, neuvoston ja parlamentin sisäistä uudistusta ehdottoman tärkeänä EU:n toimielin- ten tehokkuuden, avoimuuden ja läpinäkyvyyden lisäämiseksi; korostaa, että komission on lisättävä avoi- muuttaan ja keskityttävä ydinkysymyksiin mutta myös osallistuttava jatkossakin tiiviisti EU:n toimintalinjo- jen täytäntöönpanoon ja seurantaan; 11. pitää myönteisenä, että komissio tunnustaa tarpeen luoda uudenlaisia yhteistyön muotoja Euroopan päätöksenteon eri tasoille, ja odottaa, että tästä aiheesta julkaistavan valkoisen kirjan jälkeen ryhdytään myös samansuuntaisiin konkreettisiin toimiin; on ehdottomasti sitä mieltä, että kansalaisten ja EU:n toimielinten suhteita käsittelevä Euroopan 12. perusoikeuskirja on sisällytettävä olennaiseksi osaksi uutta perussopimusta; Erityiskysymykset: 13. korostaa, että seuraavat viisi vuotta ovat ratkaisevia mitä tulee niiden sitoumusten noudattamiseen, jotka unioni antoi Kioton ilmastokokoukselle hiilidioksidipäästöjen vähentämisestä 8 prosentilla vuoteen 2008 mennessä; 14. vaatii, että perussopimusten valossa kansalaisille esitetään selvästi unionin toimien lisäarvo ja tehok- kuus määriteltäessä komission perustavoitteita ja toimia, ja pyytää komissiota tässä mielessä ilmoittamaan toimintalinjat ja ohjelmat, joita pitäisi tarkastella uudellaan ja mahdollisesti lopettaa; 15. korostaa, että uuden komission tärkeimpänä taloudellisena ja sosiaalisena tehtävänä on edistää Euroopan talouden menestymistä; pitää myönteisenä komission sitoutumista täystyöllisyyteen ja katsoo, että työllisyyspolitiikan ja sosiaalipolitiikan parempi yhteensovittaminen EU:n tasolla voi kasvattaa jäsenval- tioiden hallitusten ja työmarkkinaosapuolten roolia työpaikkojen luomisessa; pitää myönteisenä strategista tavoitetta vähentää EU:n alueellisia eroja ja kehottaa valmistelemaan 16. varhaisessa vaiheessa rakennerahastojen mukauttamista unionin laajentumiseen; pitää ehdottoman tärkeänä toteuttaa oikeuteen perustuva alue mukaan lukien yhteinen turvapaikka- johon kirjataan ensisijaiset 17. ja maahanmuuttopolitiikka; kehottaa komissiota esittämään ”tulostaulun”, tavoitteet, tiukat määräajat sekä tehtävän edellyttämät taloudelliset voimavarat ja henkilövoimavarat; 29. 11. 2000 FI Euroopan yhteisöjen virallinen lehti C 339/257 Torstai 17. helmikuuta 2000 18. kehottaa komissiota rasismin ja suvaitsemattomuuden jälleen nostaessa päätään vahvistamaan sitou- tumistaan siihen, että koko unionissa varmistetaan yhtäläiset oikeudet ja mahdollisuudet sekä vähemmistö- jen suojelu; katsoo, että näin taataan kaikkien eurooppalaisten pääsy osalliseksi lisääntyvästä hyvinvoin- nista, turvallisuudesta ja solidaarisuudesta, mikä ylläpitäisi ja tukisi monikansaisen, monikulttuurisen ja monimuotoisen Euroopan kehitystä; haluaa parantaa Europolin kykyä torjua rajat ylittävää rikollisuutta ja petoksia asianmukaisten vas- 19. tuusuhteiden mukaisesti, muun muassa Euroopan yhteisöjen tuomioistuimen valvonnassa; pitää ehdottoman tärkeänä, että yhtenäismarkkinat saatetaan loppuun laatimalla sähköistä kaupan- 20. käyntiä koskeva yhteisön kehys, julkisia hankintoja koskevien direktiivien tehokkaalla täytäntöönpanolla ja luomalla tehokkaampia julkisia palveluja ja eurooppayhtiöiden perussääntö, kiinnittäen erityistä huomiota pieniin ja keskisuuriin yrityksiin; katsoo, että tämä edellyttää myös lisätavoitteita uudelle talous- ja sosiaa- lipoliittiselle ohjelmalle, mukaan lukien parempi työympäristö, perussosiaaliturva, sukupuoleen liittyvien seikkojen ottaminen huomioon kaikessa toiminnassa sekä taloudellinen ja sosiaalinen yhteenkuuluvuus; panee tyytyväisenä merkille pyrkimyksen palauttaa kuluttajien luottamus elintarvikkeiden turvalli- 21. suuteen, muun muassa Euroopan elintarvikeviraston perustamista koskevan ehdotuksen avulla; panee tyytyväisenä merkille ehdotuksen parantaa lentoturvallisuutta luomalla yhteinen eurooppalai- 22. nen ilmatila ja Euroopan lentoturvallisuusvirasto; 23. pitää myönteisenä sitoutumista tehokkaan yhteistyön kehittämiseen unionin lähinaapureiden kanssa ja korostaa erityisesti tarvetta priorisoida suhteet EU:n itäisten naapurimaiden lisäksi myös Välimeren alu- een maihin; kehottaa tässä yhteydessä keskittymään erityisesti EU:n konfliktienehkäisyvalmiuksien paranta- miseen; korostaa EU:n ja Afrikan tulevan huippukokouksen valossa, että komission nykyisen kehitysyhteis- 24. työroolin lisäksi on tärkeää lujittaa pohjoisen ja etelän välisiä poliittisia suhteita; 25. jotka korostaa, että on tarpeen käynnistää uudelleen vuosituhannen vaihteen kauppaneuvottelut, kattavat ympäristönsuojelua, kehitysmaiden yleiset huolenaiheet, kansanterveyttä ja sosiaalialaa koskevat laajat kysymykset; pitää myönteisenä komission sitoutumista Euroopan painoarvon lisäämiseen maailmassa erityisesti globaalin hallinnonuudistuksen puitteissa; korostaa, että YK:n, WTO:n ja kansainvälisten rahoi- tuslaitosten uudistamisen tavoitteeksi on otettava demokraattisen ulottuvuuden lisääminen; katsoo, että komission 5-vuotistyöohjelmassa olisi mainittava yhteisen kalastuspolitiikan uudistami- 26. nen, jonka on määrä tapahtua vuonna 2002; 27. kehottaa puhemiestä välittämään tämän päätöslauselman komissiolle ja neuvostolle. * * *