title: Verslag van de Commissie - Tenuitvoerlegging van het Witboek "Onderwijzen en leren: naar een cognitieve samenleving"

eurovoc_concepts:
EU action
continuing education
integration into employment
labour market
young person

text: COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 10. 1. 2000 COM(1999) 750 definitief VERSLAG VAN DE COMMISSIE Tenuitvoerlegging van het Witboek “Onderwijzen en leren: naar een cognitieve samenleving” INHOUD I. VAN DE COGNITIEVE SAMENLEVING NAAR HET EUROPA VAN DE KENNIS: DE BIJDRAGE VAN HET WITBOEK. 5 1. 2. 3. BEVORDEREN VAN DE INZETBAARHEID EN HET AANPASSINGSVERMOGEN VAN JONGEREN EN WERKNEMERS: KENNIS, VAARDIGHEDEN EN BEKWAAMHEDEN. 5 VERHOGEN VAN HET KENNISPOTENTIEEL. 6 EEN EUROPA VAN DE BURGERS HELPEN OPBOUWEN. 6 II. DE EERSTE RESULTATEN VAN DE TENUITVOERLEGGING VAN DE 5 DOELSTELLINGEN VAN HET WITBOEK. 7 1. EXPERIMENTEN. 7 a) b) c) d) Automatische tests voor de evaluatie van kennis en vaardigheden. 7 Tweedekansscholen. 8 Het Europees vrijwilligerswerk. 10 Het Europees kwaliteitsmerk voor initiatieven ter bevordering van het leren van talen. 10 2. ACTIES IN HET KADER VAN DE COMMUNAUTAIRE PROGRAMMA’S. 11 Doelstelling I: De verwerving van nieuwe kennis aanmoedigen. 11 Doelstelling II: School en onderneming nader tot elkaar brengen. 11 Doelstelling III: Uitsluiting bestrijden. 12 Doelstelling IV: Beheersing van drie communautaire talen. 12 Doelstelling V: Gelijke behandeling van materiële investeringen en investeringen in opleiding. 13 3. LANCEREN VAN NIEUWE IDEEËN EN UITWISSELEN VAN INFORMATIE. 13 III. DE METHODOLOGISCHE INBRENG VAN HET WITBOEK VOOR HET BEGELEIDEN VAN INNOVATIE. 15 1. 2. 3. DE BIJDRAGE VAN DE EUROPESE INSTELLINGEN TOT DE INNOVATIE. 15 DE SAMENWERKING MET DE LIDSTATEN. 16 REKENING HOUDEN MET DE VERWACHTINGEN EN BEHOEFTEN VAN HET INDIVIDU. 17 CONCLUSIES. 18 BIJLAGEN Bijlage 1 AUTOMATISCHE TESTS VOOR DE EVALUATIE VAN KENNIS EN VAARDIGHEDEN. 20 Bijlage 2 TWEEDEKANSSCHOLEN (stand van zaken). 22 Bijlage 3 PRIORITAIRE THEMA’S VOOR DE ONTWIKKELING VAN HET LEREN VAN TALEN. 24 2 TENUITVOERLEGGING VAN HET WITBOEK “ONDERWIJZEN EN LEREN: NAAR EEN COGNITIEVE SAMENLEVING” Dit verslag heeft tot doel om de fase van experimenten, actie en reflectie te presenteren1 waarin de vijf doelstellingen ten uitvoer worden gelegd die in november 1995 in het Witboek van de Commissie “Onderwijzen en leren: naar een cognitieve maatschappij”2 werden vastgesteld: Doelstelling I: De verwerving van nieuwe kennis aanmoedigen; Doelstelling II: School en onderneming nader tot elkaar brengen; Doelstelling III: Uitsluiting bestrijden; Doelstelling IV: Beheersing van drie communautaire talen; Doelstelling V: Gelijke behandeling van materiële investeringen en investeringen in opleiding. Na de goedkeuring van het Witboek heeft de Europese Commissie een brede discussie op gang gebracht over de thema’s van het Witboek. Ook de communautaire instellingen – de Raad3, het Parlement4, het Economisch en Sociaal Comité5 en het Comité van de Regio’s6 – hebben gedebatteerd over de in het Witboek aan de orde gestelde problemen. De Commissie bracht in 1997 verslag uit over deze besprekingen in de mededeling “Balans van het gevolg dat aan het Witboek ‘Onderwijzen en leren: naar een cognitieve samenleving’ is gegeven”7. Daarnaast leverden de communautaire instellingen, de lidstaten, de sociale partners, universiteiten en onderzoeksinstellingen en NGO’s elk hun bijdrage tot het opzetten van experimenten in het kader van de bestaande actieprogramma’s in het kader vande bestaande actieprogramma's op het gebied van onderwijs, training en jeugdzaken. 8 Op dit ogenblik kan nog geen sprake zijn van een echte eindevaluatie van de tenuitvoerlegging van de vijf doelstellingen van het Witboek, omdat een groot deel van de acties nog loopt. Het is echter wel mogelijk om de bijdrage van het Witboek tot het concept van een Europa van de kennis (I) te vermelden, een balans op te maken van de 1 2 3 4 5 6 7 8 De Commissie houdt zich daarmee aan de verbintenis van de Raad van 27 juni 1997, waarvan de conclusie (PB C 303 van 4. 10. 1997) luidt: “De Raad neemt er met belangstelling nota van dat de Commissie een reeks experimenten met betrekking tot de verschillende doelstellingen heeft uitgevoerd en daarover [. ] aan de Raad verslag zal uitbrengen. ”. (Luxemburg: Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen, 1996. ) Conclusies van de Raad van 6 mei 1996 over het Witboek, PB C 195 van 6. 7. 1996. Resolutie over het Witboek van de Commissie over onderwijs en opleiding, PB C 115 van 14. 4. 1997. Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het Witboek van de Commissie over onderwijs en opleiding, PB C 295 van 7. 10. 1996. Advies van het Comité van de Regio’s over het Witboek over onderwijs en opleiding, PB C 182 van 24. 6. 1996. (COM(97) 256 def. ) Dit rapport gaat niet in op op het geheel van communautaire activiteiten op de genoemde gebieden, activiteiten vallend onder het Europees Sociaal Fonds blijven buiten beschouwing. 3 - - - - - resultaten van de effectieve tenuitvoerlegging aan het einde van 1999 (II) en de methodologische bijdrage te evalueren die het Witboek heeft geleverd aan de innovatieve initiatieven die de communautaire instellingen in samenwerking met de lidstaten hebben genomen (III). 9 I. VAN DE COGNITIEVE SAMENLEVING NAAR HET EUROPA VAN DE KENNIS: DE BIJDRAGE VAN HET WITBOEK Het Witboek heeft een discussie over de rol van het onderwijs en de beroepsopleiding in het Europa van morgen op gang gebracht die mee de grondslagen legde voor het concept van het “Europa van de kennis”. In de preambule van het Verdrag van Amsterdam van 2 oktober 1997 spreekt de Unie haar bereidheid uit om “het hoogstmogelijke kennisniveau voor zijn volkeren na te streven door middel van een ruime toegang tot onderwijs en door middel van de voortdurende vernieuwing daarvan”. Bovendien heeft de Unie in haar Agenda 2000 de beleidsinstrumenten die de drijvende kracht achter de “cognitieve samenleving” vormen (innovatie, onderzoek, onderwijs en opleiding) tot een van de vier hoofdlijnen van haar interne beleid gemaakt. Op de buitengewone Europese Raad van Luxemburg van november 1997 werd een gecoördineerde Europese werkgelegenheidsstrategie vastgesteld, die het belang van onderwijs en opleiding benadrukte. In de Mededeling van de Commissie van november 1997 “Voor een Europa van de kennis” (COM(97)563) werden de beleidslijnen gepresenteerd van de toekomstige programma’s op het gebied van onderwijs, opleiding en jeugdzaken voor de periode 2000-2006. Het hoofdthema van de mededeling is het geleidelijk tot stand brengen van een open en dynamische Europese onderwijsruimte. De tenuitvoerlegging van het Witboek heeft bijgedragen tot de vaststelling van de drie belangrijkste dimensies van de totstandbrenging van het Europa van de kennis: – – – bevorderen van de inzetbaarheid en het aanpassingsvermogen van jongeren en werknemers; verhogen van het kennispotentieel; een Europa van de burgers helpen opbouwen. 1. BEVORDEREN VAN DE INZETBAARHEID EN HET AANPASSINGSVERMOGEN VAN JONGEREN EN WERKNEMERS: KENNIS, VAARDIGHEDEN EN BEKWAAMHEDEN Dit is een van de belangrijkste aandachtspunten van het Witboek: – – Nieuwe manieren vinden om vaardigheden te erkennen. Iedereen moet de mogelijkheid krijgen om zijn vaardigheden te laten erkennen door een soepel en permanent en geloofwaardige validatietests. automatische evaluatie- systeem, zoals Ontwikkeling van het leerlingwezen op Europees niveau. In november 1998 werd bij een beschikking van de Raad het “informatief Gemeenschapsdocument EUROPASS-beroepsopleiding” ingevoerd. De Commissie werkt samen met de lidstaten een plan uit voor de toepassing van deze beschikking vanaf januari 2000. 9 Er zijn nog verscheidene andere initiatieven genomen door de lidstaten of door actoren op wie de doelstellingen van het Witboek betrekking hebben, maar deze konden in dit verslag niet worden behandeld. 4 – – – – Geslaagde arbeidsinpassing door “op maat gesneden” opleidingstrajecten voor kansarme jongeren in het kader van tweedekansscholen of andere experimenten in de lidstaten. Oprichting van het Europees vrijwilligerswerk. Deze manier van “al doende leren” draagt in grote mate bij tot de zelfontplooiing en de kennisverwerving van jongeren. Vrijwilligerswerk biedt jongeren de gelegenheid om deel te nemen aan een gemeenschappelijk project en zo nieuwe vaardigheden en kwaliteiten te verwerven, die hun inzetbaarheid bevorderen. Ontwikkeling van het onderwijzen en leren van talen. Talenkennis bevordert de mobiliteit en vergroot daardoor de kans om werk te vinden. De werknemers aanmoedigen om te investeren in hun vaardigheden en bekwaamheden, met het oog op “levenslang leren” en in een geest van gedeelde verantwoordelijkheid. 2. VERHOGEN VAN HET KENNISPOTENTIEEL In het Witboek wordt de volgende wijze van tenuitvoerlegging voorgesteld: – – – – – Nieuwe manieren vinden om kennis te valideren. Automatische evaluatietests voor algemene of meer professionele kennis, bijvoorbeeld op het gebied van scheikunde, informatica, management, enz. , moeten iedereen ertoe aanzetten om zijn leven lang nieuwe kennis te verwerven. De samenwerking tussen scholen en bedrijven versterken. Er moeten meer partnerschappen tussen scholen en bedrijven komen en leraren moeten tijdens hun opleiding het bedrijfsleven beter leren kennen. Uitsluiting bestrijden en iedereen zijn leven lang toegang geven tot onderwijs en opleiding. Dat kan door middel van tweedekansscholen, maar ook door iedereen de middelen te geven om de nodige basiskennis te verwerven en nieuwe kennis op te doen. Ten minste drie communautaire talen beheersen. Iedereen moet, naar gelang van zijn beroepsbekwaamheden, zijn talenkennis verbeteren. In de nodige financiële middelen voorzien. De verscheidene betrokken actoren moeten het mogelijk maken een zo hoog mogelijk kennisniveau te verwerven. 3. EEN EUROPA VAN DE BURGERS HELPEN OPBOUWEN Om een gemeenschappelijke onderwijsruimte tot stand te brengen, moet elke Europeaan het gevoel hebben te behoren tot een gemeenschappelijke sociale en culturele ruimte. Dat gevoel steunt niet alleen op de gemeenschappelijke kennis en vaardigheden van de Europeanen, maar ook op een praktijk van actieve solidariteit en een wederzijds begrip tussen de verschillende culturen die de originaliteit en de rijkdom van Europa uitmaken. Daarom moet ook iedereen gelijke kansen krijgen om deze waarden te beleven. Het zou immers onaanvaardbaar zijn dat in het Europa van de kennis sommigen toegang hebben tot kennis terwijl anderen worden uitgesloten. In het Witboek werd ook de nadruk gelegd op het streven naar kwaliteit en effectiviteit bij het onderwijzen en leren van talen en culturen. De kennis van talen en culturen maakt immers wezenlijk deel uit van de uitoefening van het burgerschap. 5 II. DE EERSTE RESULTATEN VAN DE TENUITVOERLEGGING VAN DE 5 DOELSTELLINGEN VAN HET WITBOEK In het Witboek kregen onderwijs en opleiding zeer ambitieuze doelstellingen toegewezen, zoals het bestrijden van uitsluiting of de beheersing van drie communautaire talen door elke Europeaan. Tegelijk werden echter ook duidelijk afgebakende acties voorgesteld, zoals de oprichting van “tweedekansscholen” of de toekenning van een Europees kwaliteitsmerk om het leren van talen te bevorderen. In het Witboek wordt bij elke doelstelling, in een kader, een belangrijk experimenteel project gepresenteerd dat op Europees niveau kan worden uitgevoerd en dat een stimulerings- en demonstratie-effect kan hebben. Eind 1999 kan worden vastgesteld dat de Commissie met betrekking tot de vijf doelstellingen voor de totstandbrenging van de kennismaatschappij die in het Witboek centraal staan, het volgende heeft verwezenlijkt: – – – zijn echte Er vrijwilligerswerk, hebben geleid tot een nieuw communautair actieprogramma; experimenten (1) uitgevoerd die, wat betreft het Europese De lopende acties in het kader van bestaande programma’s (2) zijn voortgezet, verder uitgewerkt en met nieuwe acties verrijkt; Er zijn nieuwe ideeën gelanceerd en studies uitgevoerd naar de manier waarop deze concreet vorm kunnen krijgen (3). Tegelijk heeft de Commissie zich ingespannen om de bereikte resultaten bekend te maken en te verspreiden. 1. a) EXPERIMENTEN Automatische tests voor de evaluatie van kennis en vaardigheden Om de experimentele initiatieven op te zetten deed de Commissie een beroep op belangstellende actoren via oproepen in het kader van het Leonardo da Vinci-programma en via de thematische netwerken van universiteiten van het Socrates-programma. Zo is een aantal proefprojecten opgezet (zie bijlage I) met het oog op de ontwikkeling van prototypes voor de evaluatie en validatie van kennis en vaardigheden op de volgende gebieden: – en Socrates-proefprojecten: voedingswetenschappen, biologie, scheikunde, milieu/water, talen, statistiek voor ingenieurs; aardrijkskunde, rechten, milieu- – Leonardo da Vinci-proefprojecten: wiskunde, fysica, schrijfvaardigheid, informatica, basisvaardigheden, marketing, bankwezen, klantenservice, montage. Deze projecten lopen eind 1999 af. De Commissie heeft de ontwikkeling van deze projecten van nabij gevolgd met het oog op: – – – – de consolidatie van de inhoudelijke en technische (software) structuur van de tests; het uitvoeren van voorbereidende tests bij partneruniversiteiten en –bedrijven en bij een beperkt aantal potentiële gebruikers; de bewustmaking van de sociaal-economische kringen van deze nieuwe manier om kennis te verwerven en de resultaten van zelfevaluatie te valideren; het geven van feedback en het opstellen van handleidingen voor kandidaten voor de tests. 6 Op de Europa-server is een website gemaakt met algemene informatie over de communautaire actie en een korte beschrijving van de bestaande projecten. Om de kwaliteit van de producten te verzekeren, werden de projecten in juni en juli 1998 onderworpen aan een tussentijdse evaluatie door een groep van onafhankelijke deskundigen. Deze stelden het enorme potentieel van de ontwikkelde prototypes vast en deden voor verscheidene projecten een aantal aanbevelingen, bijvoorbeeld over de omschrijving van de doelgroepen, de aard van de tests (opleiding, certificering of beide) of de integratie van een “lokale” benadering van de vragen en afbeeldingen om rekening te houden met de culturele tradities van de verschillende landen en de verscheidenheid aan gebruikte talen. Na deze evaluatie werd de projectcoördinatoren verzocht de producten af te werken met het oog op de versterking en de verrijking van de inhoud van de tests en de consolidatie van de technische en technologische aspecten. Deze fase van de projecten zal eind 1999 zijn voltooid. Om na te gaan of de producten de goedkeuring van potentiële erkenningsinstellingen en gebruikers wegdroegen, organiseerde de Commissie in februari 1999 presentaties van geselecteerde prototypes voor een geselecteerde groep van Europese organisaties van instellingen voor hoger onderwijs, wetenschappelijke verenigingen, sociale partners, beroepsgroepen, studentenorganisaties en vertegenwoordigers van de betrokken diensten van de Europese instellingen. Uit de in het kader van de experimentele projecten ontwikkelde testprototypes blijkt dat de geautomatiseerde tests als evaluatiemiddel kunnen dienen, met name voor de erkenning van vaardigheden. Ze kunnen ook dienen: – voor zelfevaluatie van individueel opgedane kennis, wat meer autonomie mogelijk maakt bij het verwerven van bekwaamheden; individuele voor human ressources management en opleiding in bedrijven. Ze zijn op verscheidene doelgroepen gericht: studenten die bijkomende kennis willen verwerven in hun studiegebied of op gebieden die buiten hun studieprogramma liggen; jongeren die hun studies niet hebben kunnen afmaken binnen een formeel onderwijssysteem en die op een bepaald gebied kennis willen verwerven; volwassenen: • • die hun kennis willen uitbreiden om zich aan te passen aan de behoeften van de arbeidsmarkt of aan maatschappelijke veranderingen in het algemeen; die hun kennis willen verbeteren of opfrissen om een plaats op de arbeidsmarkt te vinden; personen die het verplichte onderwijs niet hebben afgemaakt of die geen formele vorm van onderwijs hebben genoten; personen die een beroep uitoefenen en hun kennis op een bepaald gebied willen verbeteren of uitbreiden. De Commissie overweegt begin 2000 een bewustmakingscampagne over dit nieuwe middel voor de validatie van verworven kennis te organiseren die, gezien het hefboomeffect van de internationale partnerschappen, in het bijzonder op de verscheidene “netwerken” zal gericht zijn. De bevordering van projecten in die zin maakt eveneens deel uit van de nieuwe activiteiten die in de nieuwe fase van de communautaire programma’s Socrates en Leonardo da Vinci zijn gepland. 7 - - - - - - b) Tweedekansscholen De doelgroep van de “tweedekansschool”-proefprojecten bestaat uit kansarme jongeren die de school niet hebben afgemaakt, niet meer leerplichtig zijn en niet de nodige kwalificaties of te nemen aan bestaande bekwaamheden hebben om werk te vinden of om deel beroepsopleidingsprogramma’s. Deze jongeren worden ingeschakeld in een maatschappelijke en professionele dynamiek door hun een breed scala aan degelijke opleidingsmogelijkheden aan te bieden die aan hun individuele behoeften zijn aangepast en concreet op het vinden van werk zijn gericht. Het spreekt vanzelf dat de kenmerken van een dergelijke benaderingswijze grotendeels afhangen van de omstandigheden en behoeften op nationaal en lokaal niveau. Niettemin was het mogelijk enkele belangrijke elementen vast te stellen waarmee bij elk project rekening moet worden gehouden: – – – – – een doelgroep die uitsluitend bestaat uit jongeren die in geen geval meer leerplichtig zijn; een actief partnerschap met de lagere overheden, de sociale diensten, de sociale verenigingen en de privé-sector; een op de behoeften, de aspiraties en de bekwaamheden van elk individu gerichte pedagogische aanpak, die aanzet tot actief en constructief leren en waarbij het verwerven van vaardigheden op het gebied van informatica en andere nieuwe technologieën centraal staat; een flexibel lesrooster dat het mogelijk maakt basisvaardigheden te leren (lezen, schrijven, rekenen, zich uitdrukken) in combinatie met door en in bedrijven georganiseerde praktische opleidingsmodules; om ze in te passen in een geïntegreerde stadsvernieuwingsstrategie, die jongeren en hun omgeving nieuwe perspectieven moet bieden, worden de meeste projecten uitgevoerd in kansarme wijken waar deze jongeren wonen en elkaar ontmoeten. De Commissie volgt een strategie waarbij de proefprojecten worden geselecteerd in nauwe samenwerking met de bevoegde nationale en lokale overheden. Het selectieproces bestaat uit twee fasen: – In een eerste fase steunde de Commissie, op initiatief van de school, één project per land, in nauwe samenwerking met de bevoegde ministeries. Spanje, Frankrijk en Duitsland telden elk twee proefprojecten; – Gezien het grote succes zette de Commissie de lidstaten met een sterke vraag er in een tweede fase toe aan om nationale netwerken of voorzieningen te creëren om alle tweedekansscholen of hun equivalenten met elkaar te verbinden. In Frankrijk (het ‘Nieuwe kansen’-programma), het Verenigd Koninkrijk (het ‘Nieuwe start’- en Italië (de Centra voor programma en het tegen hulpmiddelen concrete perspectieven; in Griekenland werden de tweedekansscholen door een nieuwe onderwijswet in het onderwijssysteem ingevoerd. ‘Lerende steden’-initiatief) vroegtijdige schoolverlating) zeer zijn er Tegelijkertijd richtte de Commissie in mei 1998 de zogenaamde “tweede pijler” op, waarin alle geslaagde acties met betrekking tot de reïntegratie van kansarme jongeren worden gegroepeerd, ongeacht of deze acties worden gevoerd op initiatief van de lidstaten, de lagere overheden (regio’s of steden) of het bedrijfsleven. Op 4 juni 1999 werd een Europese vereniging van tweedekansschool-steden opgericht om de contacten tussen de scholen te 8 bevorderen, de eigen benaderingswijze van de tweedekansscholen te consolideren en steden die een tweedekansschool willen oprichten, bij te staan. Het doel van de vereniging is ook uitwisselingen en goede praktijken te bevorderen om de versnippering van de resultaten tegen te gaan, er de meest relevante elementen uit te halen die op andere plaatsen kunnen worden overgenomen en nieuwe experimenten te stimuleren. Zoals gepland werden sommige tweedekansscholen opgenomen in het Actiekader voor duurzame stedelijke ontwikkeling in de Europese Unie10. Het tegengaan van uitvallen en zittenblijven is een van de richtsnoeren van de nationale werkgelegenheidsplannen. De Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa heeft op 23 juni 1999 een resolutie goedgekeurd over het opzetten van “tweedekansschool”-proefprojecten in de 41 lidstaten van de Raad van Europa. De Commissie zal in de eerste helft van 2000 een verslag opstellen over de eerste resultaten van de tweedekansscholen en hun theoretische en methodologische inbreng in het kader van de bestrijding van de sociale uitsluiting van laaggeschoolde jongeren c) Het Europees vrijwilligerswerk De proefactie “Europees vrijwilligerswerk” bouwt voort op een concept van het programma “Jeugd voor Europa” dat erin bestaat jongeren de gelegenheid te geven om gedurende een lange periode (6 à 12 maanden) vrijwilligerswerk te verrichten buiten hun thuisland, binnen of buiten de Gemeenschap. Dankzij de proefactie, die de voorloper was van het in 1998 goedgekeurde programma Europees vrijwilligerswerk, hebben meer dan 2. 500 jongeren kunnen bijdragen tot het welzijn van hun gastgemeenschap. De jonge vrijwilligers nemen voltijds deel aan projecten van algemeen nut zonder winstoogmerk. Zo maken zij een persoonlijk sociaal en/of intercultureel leerproces door. Deze proefactie heeft het mogelijk gemaakt te experimenteren met nieuwe manieren om de plaatsing, de begeleiding en de opleiding van jongeren voor en tijdens hun Europees vrijwilligerswerk te organiseren. Het Europees vrijwilligerswerk kan steunen op een hecht partnerschap tussen de thuisstructuur en de gaststructuur en is een concreet voorbeeld van hoe jongeren solidair zijn met kansarme personen en gemeenschappen. Het is ook een alternatieve manier om jongeren in staat te stellen zich op een persoonlijke manier in te passen in de samenleving. d) Het Europees kwaliteitsmerk voor initiatieven ter bevordering van het leren van talen In het kader van de tenuitvoerlegging van doelstelling IV wordt in het Witboek de invoering van een Europees kwaliteitsmerk voorgesteld. Na overleg met de lidstaten zal dit kwaliteitsmerk niet aan Europese klassen, maar aan Europese initiatieven op het gebied van het onderwijs en het leren van talen worden toegekend, om informatie over innovatieve benaderingen te verspreiden en de initiatiefnemers van deze projecten aan te moedigen. De tenuitvoerlegging van deze benadering, die door de lidstaten wordt gesteund, geschiedt gedecentraliseerd. Een werkgroep bestaande uit vertegenwoordigers van de lidstaten werkt mee aan het uitwerken van het project en de uitvoering ervan in de verscheidene lidstaten. De nationale overheden zijn aldus verantwoordelijk voor de tenuitvoerlegging op nationaal niveau. Zij kunnen de door Europa gekozen criteria aanvullen met nationale criteria, zij beslissen hoe 10 COM (1998) 605 def. 9 de projecten worden geselecteerd, machtigen een structuur om de aanmeldingen te behandelen en stellen een jury in, waarvan ten minste één vertegenwoordiger uit een ander land van de Europese Unie lid moet zijn. De Commissie waakt over het Europese karakter van het kwaliteitsmerk: zij organiseert de verzameling en de uitwisseling van informatie en steunt de informatiecampagne die door de deelnemende landen (de Europese Unie, IJsland en Noorwegen) wordt georganiseerd. De verspreiding van informatie over projecten met een kwaliteitsmerk krijgt voorrang. Hoewel er slechts weinig tijd en zeer beperkte communautaire en nationale middelen beschikbaar zijn voor de informatiecampagnes, heeft het proefproject dat het kwaliteitsmerk invoerde veel belangstelling gewekt. De bevoegde nationale overheden hebben in totaal 545 aanvragen voor een kwaliteitsmerk ontvangen. In totaal zijn 123 kwaliteitsmerken toegekend, die als volgt zijn onder te verdelen (het totaal is meer dan 100% omdat een project vaak meer dan één groep of taal omvat): 41% voor projecten voor leerlingen van 13 tot 18 jaar, 30% voor volwassenenonderwijs of –opleiding, 18% voor lagere scholen, 4% voor de voorschoolse sector, 15% voor de loopbaanontwikkeling van leraren en opleiders en 2% voor ouders van leerlingen. Alle officiële talen van de Gemeenschap kwamen aan bod, ondanks een duidelijk overwicht van de meest verspreide talen: 50% van de projecten die een kwaliteitsmerk kregen, betroffen het Engels (dikwijls samen met andere talen), 43% het Frans en 30% het Duits. De proeffase werd in maart 1999 met succes afgesloten tijdens een Europees evenement in Brussel, waar 29 representatieve projecten die het kwaliteitsmerk hadden gekregen, werden gepresenteerd aan de collega’s uit andere landen en aan de eveneens aanwezige beleidsmakers en journalisten. Bij deze gelegenheid werd ook een publicatie verspreid waarvan een herziene versie Commissie (http://europa. eu. int/en/comm/dg22/language/label. html). beschikbaar website van op de de is Een project voor de evaluatie van de proeffase werd reeds besproken met de groep van vertegenwoordigers van de deelnemende landen en wordt verder afgerond. De evaluatie toont aan dat de deelnemende landen het initiatief unaniem willen voortzetten in het jaar 2000 en daarna. De prioriteiten voor de toekomst zijn met name: - in samenwerking met de lidstaten de mogelijkheden nagaan om: * het initiatief te verbinden met de programma’s Socrates en Leonardo, waarmee het Europees kwaliteitsmerk nauw verband houdt; * de toekenning van communautaire fondsen aan de nationale beheersinstanties te vergemakkelijken om bij te dragen in de kosten voor de informatiecampagnes; - - - het belang van “levenslang leren” blijven benadrukken door alle fases in het onderwijs en de beroepsopleiding aan bod te laten komen; blijven zorgen voor een breed aanbod aan talen en, zo mogelijk, voor meer aanmeldingen voor projecten met betrekking tot minder verspreide en onderwezen EU- talen; een regelmatig en op Europees niveau coherent tijdschema voor het kwaliteitsmerk opstellen, met name door de deelnemende landen ertoe aan te zetten een jaarlijkse en open oproep tot het indienen van voorstellen te doen en door elk jaar tussen september en december de kwaliteitsmerken toe te kennen en uitreikingsceremonies te organiseren. 2. ACTIES IN HET KADER VAN DE COMMUNAUTAIRE PROGRAMMA’S 10 Naast de bovenvermelde specifieke proefprojecten moet ook worden gewezen op een serie maatregelen die in het Witboek worden aanbevolen en die normaliter deel uitmaken van de programma’s Socrates, Leonardo da Vinci en Jeugd voor Europa. Doelstelling I: De verwerving van nieuwe kennis aanmoedigen Mobiliteit: De voornoemde programma’s geven elk jaar meer dan 250. 000 jongeren de gelegenheid deel te nemen aan onderwijsmobiliteit. van vaardigheden: Europese Erkenning studiepuntenoverdrachtsysteem (ECTS – European Credit Transfer System) wordt de erkenning van studies in het buitenland gemakkelijker en valt één van de obstakels weg voor studenten die naar het buitenland willen. Verscheidene lidstaten zijn hun nationale studiepuntensysteem aan het aanpassen om het compatibel te maken met het ECTS. Door het Het gebruik van nieuwe informatie- en communicatietechnologie voor educatieve doeleinden. Daarvoor heeft de task force “Multimediale educatieve software” in december 1996 een gezamenlijke aanbesteding uitgeschreven in het kader van zes programma’s van de Commissie: Leonardo da Vinci, Socrates, Esprit, TAP, TEN-TELECOM en TSER. De financiering van de geselecteerde projecten (47 op 800 ontvangen voorstellen) heeft het vooral mogelijk gemaakt innovatie op het gebied van educatieve en multimedia-software te bevorderen, en wel zowel technologische innovatie voor de ontwikkeling van nieuwe producten en diensten, pedagogische innovatie voor experimentele educatieve diensten als innovatie op het gebied van de beroepsopleiding die de doeltreffendheid en de verscheidenheid aan benaderingswijzen bevordert. Ongeveer 500 organisaties en bedrijven nemen deel aan deze projectpartnerschappen, die begin 1998 zijn begonnen en nog steeds lopen. Doelstelling II: School en onderneming nader tot elkaar brengen Om de samenwerking tussen scholen en bedrijven te stimuleren door de internationale benadering van het Leonardo da Vinci-programma, zijn de acties op het gebied van transnationale mobiliteit tijdens de basisopleiding sterk uitgebreid. In vijf jaar tijd hebben bijna 150. 000 jongeren mobiliteitssteun gekregen. De steun ging zowel naar jongeren die in de leer zijn of alternerend leren als naar jonge werkzoekenden en studenten. Meer dan de helft van de begroting van de tweede fase van het programma is voor mobiliteit bestemd; de doelstelling is op zeven jaar tijd (2000-2006) 560. 000 jongeren in initiële beroepsopleiding deel te laten nemen aan transnationale mobiliteit. In het kader van de “Europass”-opleidingstrajecten in alternerende opleiding zijn verscheidene proefprojecten ontwikkeld om onderwijs- of opleidingsinstellingen en bedrijven nader tot elkaar te brengen. In het programma Leonardo da Vinci II wordt de nadruk gelegd op een grotere betrokkenheid van het MKB en de ambachtsnijverheid terwijl de ondersteuning van uitwisselingen tussen universiteiten, traininggsintituten en ondernemingen wordt voortgezet. Ook het Socrates-programa heeft de toenadering tussen het onderwijs en het bedrijfsleven bevorderd door talrijke partnerschappen tussen scholen en bedrijven te steunen. Ook in de lerarenopleiding zijn bijzondere inspanningen geleverd om leraren in contact te brengen met de realiteit van het bedrijfsleven. Daarnaast hebben alleen al in het kader van het Socrates- programma 100. 000 studenten die studies volgen waarbij ze praktische ervaring moeten opdoen, stage gelopen in een bedrijf. 11 - - - Doelstelling III: Uitsluiting bestrijden Om de strijd tegen uitsluiting op te voeren is de Commissie op twee manieren te werk gegaan. In overleg met de betrokken regeringen gebruikte de Commissie enerzijds de Structuurfondsen om de lagere overheden die “tweedekansschool”-proefprojecten opzetten te steunen. Anderzijds heeft de Commissie in het kader van het ISPO (Information Society Project Office, DG Informatiemaatschappij) de aandacht gevestigd op de verschillende voorzieningen en maatregelen van de lidstaten om uitsluiting te bestrijden, en deze in een netwerk opgenomen. Binnenkort wordt met steun van de CONNECT-actie een aantal gemeenschappelijke innovatieve projecten gelanceerd, onder andere om veelbelovende maatregelen tegen zittenblijven uit te testen, die bijvoorbeeld betrekking hebben op de sociale vaardigheden en de ondernemingszin van de leerlingen. Het Leonardo da Vinci-programma financiert momenteel een project dat de nodige kwalificaties voor “leraren die in tweedekansscholen les geven” probeert vast te stellen en te categoriseren. Bovendien zouden het onderdeel “stedelijke gebieden” van de nieuwe doelstelling 2 en doelstelling 3, “menselijke hulpbronnen” van de Structuurfondsen bijkomende mogelijkheden kunnen bieden. Doelstelling IV: Beheersing van drie communautaire talen De proefprojecten konden worden gefinancierd door de programma’s Socrates en Leonardo da Vinci, rekening houdend met de thema’s die in het Witboek als prioritair worden beschouwd. Zo is de selectie van de projecten voor de ontwikkeling van lesmateriaal voor leerlingen en de opleiding van leraren meer toegespitst op: het vroegtijdig aanleren van talen om gebruik te maken van het algemeen erkende feit dat jonge kinderen gemakkelijk talen leren; het onderwijzen van andere vakken in vreemde talen, ook meertalig of tweetalig onderwijs genoemd; passieve meertaligheid: het leren begrijpen van andere talen aan de hand van de overeenkomsten tussen de talen van dezelfde familie, zonder ze daarom te leren spreken of schrijven. Bovendien konden ook de volgende projecten worden gefinancierd: een publicatie voor beleidsmakers en het grote publiek die een samenvatting geeft van de experimenten op het gebied van vroegtijdig leren, die met name tot de vaststelling van de voorwaarden voor een goed resultaat hebben geleid; de oprichting van een netwerk (Euroclic) dat personen die betrokken zijn bij het onderwijzen van andere vakken in vreemde talen ondersteunt, onder andere door middel van een bulletin en een website (http://www. euroclic. net) die als discussieplaats voor leraren en als database voor lesmateriaal dient; het opzetten van een website met aanleiding beschikbaar (http://inalco. fr/recomu/); naar is informatie over passieve meertaligheid die deskundigen seminar van van een de publicatie van een handleiding over de kwaliteit van de methoden en het leren van talen; de structuur en de inhoud ervan zijn materiaal voor het opgenomen in een brochure; 12 - - - - - - - de ontwikkeling van een virtual resource centre voor het onderwijzen en leren van talen (Lingu@net-Europa), met een meertalige toegang. De tot nu toe behaalde resultaten zijn bevredigend. Door een combinatie van acties op het terrein en acties gericht op de beleidsmakers heeft het Witboek er mede voor gezorgd dat de bevordering van het onderwijzen en het leren van talen, wat een proces op de lange termijn is, een centraal discussiepunt is geworden. Bovendien hebben de projecten bijgedragen tot de de tenuitvoerlegging van innovatieve benaderingen die als prioritair worden beschouwd. Doelstelling V: Gelijke behandeling van materiële investeringen en investeringen in opleiding Deze doelstelling is één van de prioriteiten bij de tenuitvoerlegging van het Leonardo da Vinci-programma. Daardoor konden de laatste jaren projecten met een innovatieve benadering van investeringen worden opgezet. Deze projecten hebben bijgedragen tot: de bevordering van de toegang tot bijscholing in de bedrijven door middel van individuele human carrièreplannen en nieuwe benaderingen van de werkorganisatie die rekening houden met de nieuwe arbeidsverhoudingen en leermiddelen; development-strategieën resources -plannen, en in het de ontwikkeling van partnerschappen tussen opleidingsinstellingen, bijzonder op lokaal en regionaal niveau, om de obstakels weg te nemen die de toegang tot bijscholing bemoeilijken, met name in het MKB; de betrokkenheid van de sociale partners bij de ontwikkeling van investerings- en mede-investeringsvoorzieningen. 3. LANCEREN VAN NIEUWE IDEEËN EN UITWISSELEN VAN INFORMATIE Met betrekking tot doelstelling I , “De verwerving van nieuwe kennis”, blijkt dat in alle Europese landen wordt geprobeerd vast te stellen welke de belangrijkste kennis en vaardigheden zijn en welke de beste manieren zijn om ze te verwerven, te evalueren en te certificeren. Daarom voert de Commissie verder studies uit om de meest geschikte definities, methodes en praktijken met elkaar te confronteren en te verspreiden. De partners van de 18 door de Commissie opgezette proefprojecten zijn er overigens van overtuigd dat de ontwikkeling van automatische tests moet worden gestimuleerd om een zo groot mogelijk aantal soorten kennis en vaardigheden te kunnen testen, met een op Europees niveau gegarandeerd kwaliteitsniveau. De Commissie heeft de coördinatoren van de proefprojecten aangemoedigd om de haalbaarheid te bestuderen van de oprichting van een door henzelf beheerde Europese structuur, die onder andere verantwoordelijk zou zijn voor de kwaliteit van bestaande en toekomstige projecten. Met betrekking tot doelstelling II, “School en bedrijf nader tot elkaar brengen” en de uitvoering ervan heeft de Raad op 21 december 1998 een beschikking goedgekeurd inzake de bevordering van Europese trajecten in alternerende opleidingen, waaronder begrepen het leerlingwezen. Deze beschikking stelt de inhoud en de gemeenschappelijke beginselen van de Europese opleidingstrajecten vast en voert het document “EUROPASS-beroepsopleidingen” in. informatiedocument dat een communautair certificeert dat iemand een Europees traject heeft afgelegd. Deze maatregel is in 1999 voorbereid en wordt vanaf 1 januari 2000 ten uitvoer gelegd. “EUROPASS-beroepsopleidingen” is De in deze beschikking gebruikte benadering dient te worden uitgebreid tot alle vormen van mobiliteit tijdens alternerende opleidingen (waaronder het leerlingwezen), ongeacht het kader. 13 - - - - Wat Europass betreft, blijft het Leonardo-programma het voornaamste instrument voor de ontwikkeling van Europese trajecten in de vorm van proefprojecten of, vooral, plaatsings- of uitwisselingsprogramma’s, wat andere kaders echter niet uitsluit. seminars zijn nieuwe Met betrekking tot doelstelling III, “Uitsluiting bestrijden” heeft de Commissie een aantal vergaderingen met de verantwoordelijken van tweedekansscholen georganiseerd. Tijdens verscheidene ideeën gelanceerd en ten uitvoer gelegd in samenwerkingsprojecten, bijvoorbeeld met betrekking tot het ondernemerschap van kansarme jongeren, de ontwikkeling van de “Job Connect”-software (een programma voor oriëntatie op de arbeidsmarkt) of de voorbereiding van een plan voor de ontwikkeling van de ‘CVCART’-software (die gebruik maakt van nieuwe, meer actieve en dynamische methoden voor het vaststellen en benutten van vaardigheden), dat kan starten zodra de communautaire financiering rond is. De uitdaging bestaat er nu in, deze scholen een echte Europese dimensie te geven door middel van internationale uitwisselingen voor leraren en jongeren en de organisatie van culturele en van sportevenementen voor tweedekansscholen. sporttoernooien leerlingen, leerlingen tussen zoals Een volgende belangrijke stap was de netwerkverbinding tussen de verscheidene proefsites, waardoor elke school over zijn eigen master site beschikt en toegang heeft tot een database waarmee de gegevens van de verschillende scholen beoordeeld en vergeleken kunnen worden. Verder dient erop te worden gewezen dat de Commissie recent een nieuwsbrief voor jongeren heeft gemaakt, waarvoor de leerlingen van de verschillende scholen bijdragen hebben ingestuurd, en een handboek voor de oprichting van tweedekansscholen heeft gepubliceerd. Met het oog op doelstelling IV, “De beheersing van drie communautaire talen” heeft de Commissie groepen van deskundigen bijeengebracht om prioritaire acties voor elk van de geselecteerde thema’s (zie themalijst in bijlage III) te overwegen. Naast deze vergaderingen van deskundigen zijn ook verscheidene seminars georganiseerd. Zo werd op een conferentie voor deskundigen op het gebied van het vroegtijdig leren van talen en beleidsmakers, die zelden de kans hebben om elkaar te ontmoeten, een zeer interessante discussie gevoerd. De handelingen werden op grote schaal verspreid. Een seminar over de weinige reeds beschikbare informatie over passieve meertaligheid, waarvan de inhoud werd samengevat in een publicatie en dat leidde tot de ontwikkeling van een website (zie punt 2 hierboven), heeft in belangrijke mate bijgedragen tot de uitbreiding van de discussie over dit onderwerp en het opzetten van bijkomende projecten. Van de sinds het eerste seminar verrichte werkzaamheden kan in korte tijd een balans worden opgemaakt, wat de ontwikkeling van een strategie op dit vlak ongetwijfeld zal bespoedigen. Tijdens verscheidene conferenties en seminars over het onderwijzen van andere vakken in vreemde talen, die een aanvulling vormden op de ontwikkeling van het steunnetwerk (zie punt 2 hierboven), is informatie verspreid en is deze benaderingswijze verder ontwikkeld. Op de Europa-server is een website geopend over innoverende manieren om talen te leren; daarop is informatie te vinden over de verschillende initiatieven van de Commissie op dit gebied. Over doelstelling V, “Gelijke behandeling van materiële investeringen en investeringen in opleiding” heeft de Commissie, gezien de complexiteit van het onderwerp, een studie in opdracht gegeven om een overzicht te maken van de betreffende fiscale en boekhoudkundige bepalingen in de lidstaten. De studie betrof zowel de bedrijven als de individuele investeringen van de werknemers. Dit laatste aspect is van belang omdat het levenslang verwerven van bekwaamheden vereist dat werknemers een actieve rol spelen in de ontwikkeling van hun eigen bekwaamheden. 14 Rekening houdend met de resultaten van deze studie werd in mei 1998 een workshop voor deskundigen georganiseerd, waaraan deskundigen van organisaties met de nodige deskundigheid op dit gebied (zoals de OESO) en vertegenwoordigers van de sociale partners deelnamen. De voornaamste conclusie van deze workshop voor deskundigen was dat “de gelijke behandeling van investeringen in human ressources moet worden verzekerd door een evenwichtige verhouding tussen het belang van materiële en immateriële factoren, ondanks de moeilijkheden die eigen zijn aan dit soort investering, die per definitie immaterieel is en waarvan de resultaten moeilijk vast te stellen zijn en in het algemeen zijn verdeeld over verscheidene actoren (bedrijven, individuele personen en de maatschappij)”. Sinds de buitengewone Europese Raad van november 1997 in Luxemburg vermeldt de Europese werkgelegenheidsstrategie overigens uitdrukkelijk dat stimulerende maatregelen, met name op fiscaal gebied, moeten worden onderzocht om investeringen in human resources te bevorderen. De Commissie onderzoekt momenteel de mogelijkheid om een politiek kader te ontwerpen voor gecoördineerde steun aan een scala van initiatieven op vier niveaus: • De bevordering van human resources development als bedrijfsstrategie (de management- en micro-economische dimensie), bijvoorbeeld door benchmarking van goede praktijken in de bedrijven in verhouding tot hun concurrentievermogen of indicatoren die enerzijds de kosten van deze investeringen en anderzijds de voordelen voor de bedrijven en hun werknemers tonen. op basis). vrijwillige • Een betere toegang tot de financiële markten (de kapitaalmarkt-dimensie) en, meer in het algemeen, tot financieringsbronnen, door een betere informatie over de “rijkdom” aan immaterieel kapitaal van het bedrijf en de investeringen in human resources (bv. sociale balansen kunnen Internationale bijvoorbeeld vergelijkbare methodes helpen ontwikkelen, los van de nationale systemen. • De bevordering van de werkgelegenheid en de groei door human resources development (de fiscale en macro-economische dimensie) kan worden vergemakkelijk door middel van macro-economische indicatoren die de verschillende kosten en voordelen toewijzen aan het privé- en het maatschappelijke niveau aan de hand van communautaire statistieken, die meer informatie over immateriële investeringen dienen te bevatten. Daarnaast zou het nuttig zijn goede praktijken uit te wisselen met betrekking tot fiscale beleidsvormen die investeringen in opleiding stimuleren. samenwerkingsnetwerken • De ontwikkeling van medefinancieringsmechanismen voor levenslang leren (de dimensie van de sociale partners) in overeenstemming met de belangen van de verschillende betrokkenen en volgens het principe van de gedeelde verantwoordelijkheid, moet worden bevorderd. In deze context kunnen doorzichtige financieringswijzen ontwikkeld en besproken worden en kan het concept van in de tijd gespreide investeringen in het kader van flexibele werkomstandigheden concreet gestalte krijgen. III. DE METHODOLOGISCHE INBRENG VAN HET WITBOEK VOOR HET BEGELEIDEN VAN INNOVATIE Aan de hand van de resultaten van de tenuitvoerlegging van het Witboek aan het einde van 1999 kan worden onderzocht welke methode daarbij is gevolgd. De gevolgde methode is op drie verschillende niveaus vast te stellen: op het niveau van de communautaire instellingen, dat van de lidstaten en het individuele niveau. Innovatie bij het opbouwen van het Europa van de kennis kan pas succesvol zijn indien de Europese Unie, de lidstaten, de betrokken nationale en lokale organisaties en vooral ook de jongere of volwassene met zijn eigen behoeften erbij betrokken zijn. 15 1. DE BIJDRAGE VAN DE COMMUNAUTAIRE INSTELLINGEN TOT DE INNOVATIE Overeenkomstig het Verdrag is de Commissie bevoegd om innoverende acties voor te stellen voor zover het subsidiariteitsbeginsel wordt gerespecteerd. Door experimenten voor te stellen om de doelstellingen van het Witboek concreet om te zetten, sloeg de Commissie nieuwe wegen in en moest zij op verschillende soorten vragen een antwoord geven. De Commissie moest uitleg geven over het belang van het probleem dat zij wilde aanpakken, de relevantie van de voorgestelde acties en de noodzaak om er bij voorkeur op het Europese niveau een antwoord op te vinden Hoewel de communautaire instanties en de lidstaten in het algemeen akkoord zijn gegaan met de doelstellingen van het Witboek, moesten de begrippen en de benaderingswijzen van de voorgestelde acties worden toegelicht, wat de start van sommige experimenten heeft vertraagd. Na een uitgebreide discussie kon uiteindelijk toch voortgang worden geboekt met de verwezenlijking van de verscheidene doelstellingen, en wel met volledige inachtneming van de subsidiariteit. De Commissie toonde ook de toegevoegde waarde van acties op Europees niveau aan. Terwijl dit vanzelfsprekend is voor Europese alternerende opleidingstrajecten of acties ter bevordering van de internationale mobiliteit, is dat minder het geval voor experimenten zoals automatische tests voor de evaluatie en validatie van kennis of voor tweedekansscholen. Door deze innovaties aan te moedigen heeft de Commissie ze in feite vanaf het begin een Europese dimensie helpen geven. Daardoor konden de verantwoordelijken profijt trekken van internationale ontmoetingen en uitwisselingen, voorbeelden van goede praktijken en een verlaging van de ontwikkelingskosten. Om vast te stellen wat een “innovatief initiatief op het gebied van het taalonderwijs en het leren van talen” is, heeft de Commissie bijvoorbeeld, in overleg met de lidstaten, een lijst van gemeenschappelijke kenmerken en criteria opgesteld waaraan deze projecten moesten voldoen. De Commissie stelt zich dus garant voor de kwaliteit van de experimenten die zij steunt. De Commissie heeft steeds rekening gehouden met de eigenheid en de context van elk project en heeft ernaar gestreefd de innovaties doeltreffend te steunen. Deze steun nam verschillende vormen aan. Om te innoveren heeft de Commissie een beroep gedaan op alle beschikbare deskundigen. Zij raadpleegde groepen van deskundigen van hoog niveau en deed een beroep op consultants die tot de beste deskundigen ter zake behoorden. Zij organiseerde seminars en colloquia waar de onderzoekers en actoren hun werkwijzen konden vergelijken. Zij gaf ook studies in opdracht, die vervolgens werden gepubliceerd en verspreid. In het algemeen heeft de Commissie, voor zover financieel mogelijk, volledige steun geboden voor de informatieverspreiding bij de start van de projecten, een nauwgezet toezicht en de verspreiding van de resultaten zodra de eerste elementen bekend waren. Deze systematische informatiecampagne, die is gevoerd met multimediatoepassingen, met name websites en elektronische netwerken, heeft de verantwoordelijken en de actoren in staat gesteld hun werkwijzen te vergelijken en te verrijken. 2. DE SAMENWERKING MET DE LIDSTATEN De begeleiding van innovaties geschiedde steeds in samenwerking met de lidstaten. De het de vertegenwoordigers Onderwijscomité, en de directeurs-generaal voor beroepsopleiding werden regelmatig op de hoogte gebracht en geraadpleegd over de beste manier om de experimenten uit te voeren. De definitie en de kenmerken van de begrippen werden gezamenlijk vastgesteld. In sommige comités, waaronder verschillende lidstaten, van de 16 gevallen, zoals voor de toekenning van het kwaliteitsmerk, is de verantwoordelijkheid voor de tenuitvoerlegging op nationaal vlak zelfs gedecentraliseerd en aan de overheden van de lidstaten toevertrouwd. Om deze initiatieven tot een goed einde te brengen kon de Commissie rekenen op de medewerking en de steun van de lagere overheden, de verschillende beleidsmakers en de verantwoordelijken van de instellingen, universiteiten en verenigingen op het terrein. De Commissie heeft vrijwillig gekozen voor een soepele en flexibele benadering. Zij heeft steeds rekening gehouden met de eigen kenmerken en context van elk project. De Commissie ging dikwijls op twee manieren tegelijk te werk: zij zette enerzijds experimenten op maar verzamelde en benadrukte anderzijds ook de bestaande maatregelen van de lidstaten. Zo bestaan er in de lidstaten naast automatische evaluatie- en validatietests ook andere methoden om vaardigheden te valideren. Zo is er ook de “tweede pijler”, die een overzicht biedt van de relevante maatregelen die de lidstaten treffen tegen de sociale uitsluiting van jongeren die het onderwijssysteem verlaten. De Commissie heeft deze bestaande voorzieningen door een netwerk met elkaar verbonden, wat de uitwisseling van ervaringen en internationale samenwerkingsprojecten heeft bevorderd. 3. REKENING HOUDEN MET DE VERWACHTINGEN EN BEHOEFTEN VAN HET INDIVIDU De centrale plaats van het individu en de inachtneming van zijn specifieke behoeften vormen het meest originele kenmerk van de in het Witboek voorgestelde methode, waar alle betrokken actoren bij de tenuitvoerlegging rekening mee hebben gehouden. De nieuwe behoeften van zowel jongeren als volwassenen in het Europa van de kennis werden speciaal bestudeerd en het hoofddoel van de opgezette acties was te voldoen aan deze behoeften aan levenslang leren, wederopname in de maatschappij, een betere talenkennis, enz. Deze innovaties zijn immers pas nuttig als ze beantwoorden aan echte verwachtingen en dus ook echt worden gebruikt. Het gebruik ervan moet echter nog worden aangemoedigd en Individuen moeten worden gemotiveerd om een zo hoog mogelijk gestimuleerd. kennisniveau te bereiken en deze kennis hun leven lang op peil te houden. Bovendien kan iemand slechts echt worden aangezet tot leren als hij daar gemakkelijk en systematisch profijt kan van trekken. De projecten wilden iedereen een geïndividualiseerd traject aanbieden. Elk individu moet zelf zijn weg kiezen en zijn verantwoordelijkheid opnemen. Zo moeten de methodes voor de evaluatie van kennis en vaardigheden meer individuele autonomie mogelijk maken bij het behalen van een kwalificatie, mensen zin geven om een opleiding te volgen en hen aanzetten tot levenslang leren. Ze kunnen naar gelang van hun eigen pedagogisch project een Europees opleidingstraject in het kader van een alternerende opleiding of het leerlingwezen afleggen. In de tweedekansscholen is systematisch gelet op de individualisering van de trajecten. Zo krijgen jongeren een individuele opvang waarbij hun bekwaamheden, behoeften en verlangens worden geëvalueerd. Ze kunnen mee hun opleidingstraject bepalen en worden ertoe aangezet volledig zelfstandig te beslissen. Ook het Europees vrijwilligerswerk geeft jongeren de mogelijkheid om op een originele manier sociale en persoonlijke vaardigheden te verwerven die de overgang naar het beroepsleven en het burgerschap gemakkelijker maken. Ongeveer de helft van de jonge vrijwilligers ziet zijn vrijwilligerswerk als een manier om werkervaring op te doen en zelfstandigheid te leren. De ervaring die ze op die manier opdoen kan worden benut, bevestigd of ontwikkeld in een “toekomstpotentieel”-project waarvoor de jongere aan het 17 einde van zijn vrijwilligerswerk Europese steun kan krijgen. Deze “op maat gesneden” actie is bedoeld om het vermogen van de jongere te bevorderen om tijdens zijn persoonlijke traject persoonlijk initiatief te nemen. Bij elke actie is bijzondere aandacht besteed aan de kwaliteit van de leraren, de opleiders en de mentors, alsook van de gekozen actieve onderwijsmethoden. Zo werden de jongeren op de tweedekansscholen persoonlijk gevolgd door een mentor, die hun vorderingen (ook met betrekking tot hun gedrag) evalueerde. De goede afloop van een Europees traject in alternerende opleiding of in het leerlingwezen hangt sterk af van de kwaliteiten van de mentor en de persoonlijke hulp die hij kan bieden. Ook het onderwijzen en het leren van talen worden sterk beïnvloed door de kwaliteit van de leraren en de opleiders, die de communautaire acties systematisch proberen te bevorderen. De individualisering van de opleiding wordt versterkt door de belangrijke rol van de nieuwe informatie- en communicatietechnologieën. Daarmee kan men zijn kennis en vaardigheden zelf evalueren op internet of zijn opleiding vervolmaken. Zo is in het kader van de leren van basisvaardigheden (lezen, tweedekansscholen sofware ontwikkeld voor het schrijven, rekenen) en voor begeleiding en oriëntatie van jongeren op de arbeidsmarkt (de voor de tweedekansschool van Leeds ontwikkelde “Job connect”-software). CONCLUSIE Uit de tot nu toe bij de tenuitvoerlegging van het Witboek behaalde resultaten kan worden geconcludeerd dat op een aantal punten vooruitgang is geboekt. Innovatieve experimenten en acties hebben actief bijgedragen aan de opbouw van het Europa van de kennis. De Commissie zal haar bezinning in samenwerking met de lidstaten voortzetten aan de hand van studies, seminars en verslagen van deskundigen. Te zijner tijd zullen colloquia worden georganiseerd om verslag uit te brengen over de definitieve evaluatie van de experimenten en om de discussie met de lidstaten over de respectieve voordelen van de verschillende uitgevoerde experimenten verder te zetten. Bovendien worden in de tweede fase van de programma’s Socrates en Leonardo da Vinci en in het nieuwe Jeugd-programma (dat het Europees vrijwilligerswerk en Jeugd voor Europa overkoepelt) nieuwe – formele en informele – vormen van onderwijs en opleiding ingevoerd om alle groepen in de Europese samenleving in staat te stellen om nieuwe kennis en vaardigheden te verwerven. Andere innovatieve projecten volgen dezelfde benadering, bijvoorbeeld "De Flexibele Universiteit" en "De School van Morgen" die vallen onder het onderzoeks- de en van van Europese Informatiemaatschappij". De opleidingstrajecten in het kader van alternerende opleidingen, waaronder begrepen het leerlingwezen, is goedgekeurd en ook andere wetteksten worden overwogen of zullen binnenkort worden goedgekeurd. Op deze manier heeft de Commissie, met onder andere het Witboek als inspiratiebron, innovatie alle kansen gegeven. ontwikkelingsprogramma inzake technologische "Technologie beschikking bevordering de De Europeanen moeten steeds blijven innoveren. De Commissie zal hen daarbij helpen. De slag om de toekomst wordt gewonnen op het terrein van de kennis en de vaardigheden. 18 Bijlage I AUTOMATISCHE TESTS VOOR DE EVALUATIE VAN KENNIS EN VAARDIGHEDEN MEDE GEFINANCIERD DOOR HET PROGRAMMA: Leonardo Leonardo Leonardo Leonardo Leonardo Leonardo Leonardo Leonardo Leonardo Leonardo Socrates Socrates Socrates Socrates Socrates Socrates Socrates Socrates LOPENDE PROJECTEN GEBIED AEVEM MAC Wiskunde Fysica EVALING Schrijfvaardigheid ECDL MAPS MESAS Informatica Basisvaardigheden Marketing Kaart bankvaardigheden Bankwezen REPERES MECAM Klantenservice Montage MEDIA-EVAL Industriële procédés TEBE EACC Biologie Scheikunde ISOCRATES Rechten Watertests Milieu/water Voedings- milieuwetenschappen en Voeding/milieu Statistiek voor ingenieurs Statistiek Aardrijkskunde Aardrijkskunde DIALANG communautaire talen) (15 Talen 19 Bijlage II TWEEDEKANSSCHOLEN (Stand van zaken) Land Stad Aantal leerlingen (begincijfer en maximumcapaciteit) Begin Frankrijk Marseille 60 –400 Operationeel (nov. ’97) Bordeaux 50 – 150 2000 Spanje Bilbao 40-150 Operationeel (nov. ’97) Barcelona Italië11 Catania Duitsland Halle 300 60 50 Operationeel (nov. ’98) Operationeel (feb. ’99) Operationeel (nov. ’97) Keulen 150-600 Operationeel (nov. ’97) Finland Hameenlinna 100-100 Operationeel (nov. ’97) Portugal Seixal Griekenland Athene 60 80 Jan. 2000 (financiering ESF nog te bevestigen) Na de zomer ’99 Verenigd Koninkrijk12 Leeds 50 - 300 Operationeel (maart ’98) Denemarken Svendborg 250 Eind ’99 Nederland Heerlen 30-100 (te bevestigen) Operationeel (april ’99) Zweden Norrköping 30-100 Operationeel (jan. ’9) Luxemburg Te bepalen Te bepalen Het regeerakkord voorziet in het opzetten van een proefproject. 11 De oprichting van een nationaal netwerk is gepland. 12 De oprichting van een nationaal netwerk van 20 tot 30 steden is gepland. Begunstigden van het “Nieuwe start”-programma zullen er deel van uitmaken. 20 De plaats van elk project wordt door de lidstaat in kwestie uitgekozen op voorstel van de EG. In totaal heeft de Commissie meer dan 90 spontane blijken van belangstelling ontvangen van lagere overheden. Er was met name veel belangstelling in het Verenigd Koninkrijk (25), Frankrijk (17), Spanje (10), Duitsland en Italië (elk 7). 21 Bijlage III PRIORITAIRE THEMA’S VOOR DE ONTWIKKELING VAN HET LEREN VAN TALEN – – – – – Het vroegtijdig leren van talen maakt het niet alleen mogelijk gebruik te maken van het bijzondere en ruimschoots gedocumenteerde vermogen van jonge kinderen om talen te leren, maar maakt ook de intellectuele middelen vrij om later verder te leren. Het onderwijzen van andere vakken in vreemde talen, ook meertalig of tweetalig onderwijs genoemd: vanaf een bepaald ogenblik kan een aangeleerde taal worden gebruikt als leermiddel. Passieve meertaligheid: andere talen leren begrijpen, zonder ze daarom te leren spreken of schrijven (ontwikkeling van gedeeltelijke vaardigheden), door gebruik te maken van de overeenkomsten tussen de talen van dezelfde familie. Door deze benadering kan het aantal beheerste talen gemakkelijker worden uitgebreid aan de hand van de reeds beheerste/geleerde talen. Het is een eerste stap bij het verwerven van “volledige” vaardigheden. De evaluatie van de kwaliteit van de methoden en de leermiddelen. Gezien de grote verscheidenheid aan methoden en leermiddelen wordt de behoefte aan een instrument dat een aantal kwaliteitsindicatoren vaststelt, steeds duidelijker. De uitwisseling van informatie, het opzetten van een virtual resource centre: door het toenemende aantal hulpbronnen voor het onderwijzen en leren van talen ontstaat de behoefte aan een meer gestructureerde uitwisseling van informatie. – Talen en culturen: dit is een transversaal thema. Tijdens de discussie over het Witboek zijn twee andere, aanvullende thema’s naar voor gekomen: taalleraren en het leren van talen door volwassenen. 22


title: Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 45/2000 της Επιτροπής, της 10ης Ιανουαρίου 2000, για την έκδοση πιστοποιητικών εισαγωγής για τα βόεια κρέατα εκλεκτής ποιότητας, νωπά, διατηρημένα με απλή ψύξη ή κατεψυγμένα

eurovoc_concepts:
beef
fresh meat
frozen product
import licence
product quality
refrigerated product

formats: pdf print

text: 11. 1. 2000 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 6/3 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 45/2000 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 10ης Ιανουαρίου 2000 για την έκδοση πιστοποιητικών εισαγωγής για τα βόεια κρέατα εκλεκτής ποιότητας, νωπά, διατηρηµένα µε απλή ψύξη ή κατεψυγµένα Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 936/97 της Επιτροπής, της 27ης Μαΐου 1997, για το άνοιγµα και τον τρόπο διαχείρισης των δασµολο- γικών ποσοστώσεων για τα βόεια κρέατα εκλεκτής ποιότητας νωπά, διατηρηµένα µε απλή ψύξη ή κατεψυγµένα και για το κατεψυγµένο κρέας βουβάλου (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανο- νισµό (ΕΚ) αριθ. 134/1999 (2), Εκτιµώντας: (1) (2) ότι ο κανονισµός (ΕΚ) αριθ. 936/97 προβλέπει, στα άρθρα 4 και 5, τους όρους των αιτήσεων και της εκδόσεως των πιστοποιητικών εισαγωγής των κρεάτων που αναφέρονται στο άρθρο 2 στοιχείο στ)· ότι ο κανονισµός (ΕΚ) αριθ. 936/97 που αναφέρθηκε παρα- πάνω, στο άρθρο 2 στοιχείο στ), καθόρισε σε 11 500 t την ποσότητα βοείων κρεάτων υψηλής ποιότητας, νωπών, διατηρηµένων µε απλή ψύξη ή κατεψυγµένων, καταγωγής και και προελεύσεως Ηνωµένων Πολιτειών Αµερικής Καναδά, που µπορούν να εισαχθούν µε ειδικούς όρους για την περίοδο από την 1η Ιουλίου 1999 έως τις 30 Ιουνίου 2000· (3) ότι θα πρέπει να υπενθυµιστεί ότι τα πιστοποιητικά που προβλέπονται από τον παρόντα κανονισµό δύνανται να χρησιµοποιηθούν καθ’ όλη τη διάρκεια ισχύος τους, µε την επιφύλαξη των υπαρχόντων καθεστώτων σε κτηνιατρικά θέµατα, ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 1. Κάθε αίτηση για πιστοποιητικό εισαγωγής που κατατίθεται από την 1η έως τις 5 Ιανουαρίου 2000 για τα βόεια κρέατα υψηλής ποιότητας, νωπά, διατηρηµένα µε απλή ψύξη ή κατεψυγ- µένα, τα οποία αναφέρονται στο άρθρο 2 στοιχείο στ) του κανονι- σµού (ΕΚ) αριθ. 936/97 ικανοποιείται καθ’ ολοκληρίαν. 2. Οι αιτήσεις για πιστοποιητικά µπορούν να κατατεθούν, σύµφωνα µε το άρθρο 5 του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 936/97, τις πέντε πρώτες ηµέρες του Φεβρουαρίου 2000 για 6 833,217 t. Ο παρών κανονισµός αρχίζει να ισχύει στις 11 Ιανουαρίου 2000. Άρθρο 2 Ο παρών κανονισµός είναι δεσµευτικός ως προς όλα τα µέρη του και ισχύει άµεσα σε κάθε κράτος µέλος. Βρυξέλλες, 10 Ιανουαρίου 2000. Για την Επιτροπή Franz FISCHLER Μέλος της Επιτροπής (1) ΕΕ L 137 της 28. 5. 1997, σ. 10. (2) ΕΕ L 17 της 22. 1. 1999, σ. 22


title: Vorschlag für eine Verordnung des Europäischen Parlaments und des Rates zur Änderung der Verordnung (EG) Nr. 2223/96 im Hinblick auf die Neuzuordnung von Ausgleichszahlungen aufgrund von Swapvereinbarungen und Forward Rate Agreements

eurovoc_concepts:
EU statistics
European accounting system
capital movement
insurance contract
interest

formats: html pdf print

text: 26. 4. 2000 DE Amtsblatt der Europ(cid:228)ischen Gemeinschaften C 116 E/63 Vorschlag f(cid:252)r eine Verordnung des Europ(cid:228)ischen Parlaments und des Rates zur ˜nderung der Verordnung (EG) Nr. 2223/96 im Hinblick auf die Neuzuordnung von Ausgleichszahlungen auf- grund von Swapvereinbarungen und Forward Rate Agreements (2000/C 116 E/14) KOM(1999) 749 endg. (cid:151) 2000/0019(COD) (Von der Kommission vorgelegt am 10. Januar 2000) DAS EUROP˜ISCHE PARLAMENT UND DER RAT DER EUROP˜ISCHEN UNION (cid:151) gest(cid:252)tzt auf den Vertrag zur Gr(cid:252)ndung der Europ(cid:228)ischen Ge- meinschaft, insbesondere auf Artikel 285, auf Vorschlag der Kommission, nach Stellungnahme der Europ(cid:228)ischen Zentralbank, gem(cid:228)(cid:223) dem Verfahren des Artikels 251 des Vertrags, in Erw(cid:228)gung nachstehender Gr(cid:252)nde: (1) Die Verordnung (EG) Nr. 2223/96 des Rates vom 25. Juni 1996 zum Europ(cid:228)ischen System Volkswirtschaftlicher Ge- samtrechnungen auf nationaler und regionaler Ebene in der Europ(cid:228)ischen Gemeinschaft (1) enth(cid:228)lt den Bezugsrahmen f(cid:252)r gemeinsame Normen, Definitionen, Klassifizierungen und Verbuchungsregeln zur Erstellung der Konten der Mit- gliedstaaten, mit denen der statistische Bedarf der Europ(cid:228)i- schen Gemeinschaft gedeckt und vergleichbare Ergebnisse zwischen den Mitgliedstaaten erzielt werden sollen. (2) Im ESVG 1995 (5. 67) werden ebenso wie im SNA 93 Swaps definiert als (cid:132)Vertr(cid:228)ge, in denen Vertragspartner ver- einbaren, Zahlungen, die sich auf gleiche Verbindlichkeiten beziehen, w(cid:228)hrend eines bestimmten Zeitraums zu im vor- aus festgelegten Bedingungen zu leisten(cid:147). Dabei wird erg(cid:228)n- zend hinzugef(cid:252)gt: (cid:132)Am h(cid:228)ufigsten kommen Zins- und W(cid:228)hrungsswaps vor(cid:147). getauschte Zinsstr(cid:246)me als nichtfinanzielle Transaktionen betrachtet, die unter der Position Zinsen als Verm(cid:246)gensein- kommen verbucht werden. (4) Dadurch sind Probleme entstanden, so da(cid:223) die Kommission es als notwendig erachtet, diese Zinsstr(cid:246)me, ebenso wie dies im (cid:252)berarbeiteten SNA 93 der Fall ist, aus dem Ver- m(cid:246)genseinkommen herauszunehmen. (5) Es ist daher zweckm(cid:228)(cid:223)ig, diese Zahlungen als finanzielle Transaktionen unter der Position Finanzderivate zu ver- buchen, die im ESVG 1995 unter F3 (cid:132)Wertpapiere (ohne Anteilsrechte) und Finanzderivate(cid:147) fallen. (6) Der Ausschu(cid:223) f(cid:252)r das Statistische Programm der Europ(cid:228)i- schen Gemeinschaften, Beschlu(cid:223) der 89/382/EWG, Euratom (2) eingesetzt wurde, und der Aus- schu(cid:223) f(cid:252)r die W(cid:228)hrungs-, Finanz- und Zahlungsbilanzstati- stiken, der durch den Beschlu(cid:223) 91/115/EWG (3) eingesetzt wurde, sind jeweils gem(cid:228)(cid:223) Artikel 3 der genannten Be- schl(cid:252)sse geh(cid:246)rt worden (cid:151) durch den HABEN FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN: Artikel 1 Anhang A der Verordnung (EG) Nr. 2223/96 des Rates wird gem(cid:228)(cid:223) dem Anhang der vorliegenden Verordnung ge(cid:228)ndert. Artikel 2 Diese Verordnung tritt am Tag ihrer Ver(cid:246)ffentlichung im Amts- blatt der Europ(cid:228)ischen Gemeinschaften in Kraft. (3) In der urspr(cid:252)nglichen Fassung des ESVG 1995 und des SNA 93 werden zwischen zwei Partnern aufgrund von Swaps aller Art oder Forward Rate Agreements aus- Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitgliedstaat. (1) ABl. L 310 vom 30. 1. 1996, S. 1. (2) ABl. L 181 vom 28. 6. 1989, S. 47. (3) ABl. L 59 vom 6. 3. 1991, S. 19; Beschlu(cid:223) ge(cid:228)ndert durch den Beschlu(cid:223) 96/174/EG (ABl. L 51 vom 1. 3. 1996, S. 48). C 116 E/64 DE Amtsblatt der Europ(cid:228)ischen Gemeinschaften 26. 4. 2000 ANHANG Anhang A der Verordnung (EG) Nr. 2223/96 des Rates wird wie folgt ge(cid:228)ndert: 1. In Kapitel 4 erh(cid:228)lt Ziffer 4. 47 folgende Fassung: (cid:132)4. 47 Zahlungen aufgrund von Swapvereinbarungen aller Art sind in keinem Fall als Zinsen anzusehen und daher nicht als Verm(cid:246)genseinkommen zu verbuchen (siehe 5. 67 d) und 5. 139 c) zum Thema Finanzderivate). Entsprechend sind auch Transaktionen aufgrund von Forward Rate Agreements nicht als Verm(cid:246)genseinkom- men zu verbuchen (siehe 5. 67 e)). (cid:147) 2. In Kapitel 5: a) erh(cid:228)lt Ziffer 5. 67 d) und e) folgende Fassung: (cid:132)d) Swaps, jedoch nur, wenn sie einen Marktwert besitzen, da sie handelbar sind oder verrechnet werden k(cid:246)nnen. Swaps sind Vertr(cid:228)ge, in denen Vertragspartner vereinbaren, Zahlungen, die sich auf gleiche Verbindlichkeiten beziehen, w(cid:228)hrend eines bestimmten Zeitraums zu im voraus festgelegten Bedingungen zu leisten. Am h(cid:228)ufig- sten kommen Zins-, Devisen- und W(cid:228)hrungsswaps vor. Bei Zinsswaps werden unterschiedliche Zinszahlungen ausgetauscht, z. B. Zahlungen eines festen gegen Zahlungen eines variablen Zinssatzes oder Zahlungen auf der Basis von zwei verschiedenen variablen Zinss(cid:228)tzen bzw. Zahlungen auf der Basis eines festen Zinssatzes in einer W(cid:228)hrung gegen Zahlungen auf der Basis eines variablen Zinssatzes in einer anderen W(cid:228)hrung usw. Devisenswaps (einschlie(cid:223)lich s(cid:228)mtlicher Terminkontrakte) sind Devisengesch(cid:228)fte zu einem im voraus festgeleg- ten Wechselkurs. Bei W(cid:228)hrungsswaps werden bestimmte Betr(cid:228)ge von zwei verschiedenen W(cid:228)hrungen ein- schlie(cid:223)lich der Zins- und Tilgungszahlungen w(cid:228)hrend eines bestimmten Zeitraums zu im voraus festgelegten Bedingungen ausgetauscht. Keine der daraus resultierenden Zahlungen wird im Kontensystem als Verm(cid:246)gens- einkommen behandelt, und alle Ausgleichszahlungen werden im Finanzierungskonto gebucht; e) Forward Rate Agreements (FRA), soweit diese einen Marktwert besitzen, da sie handelbar sind oder verrechnet werden k(cid:246)nnen. Forward Rate Agreements sind Vertr(cid:228)ge zwischen zwei Transaktionspartnern, in denen diese, um sich gegen Zinsrisiken zu sch(cid:252)tzen, einen Zinssatz vereinbaren, der zu einem bestimmten Erf(cid:252)llungstag auf einen fiktiven Kapitalbetrag zu zahlen ist, der selbst nie ausgetauscht wird. Die Zahlungen ergeben sich aus der Differenz zwischen dem vereinbarten FRA-Satz und dem am Erf(cid:252)llungstag geltenden Marktzinssatz. Sie werden im Kontensystem nicht als Verm(cid:246)genseinkommen, sondern als Finanzderivate gebucht. (cid:147) b) erh(cid:228)lt Ziffer 5. 139 c) und d) folgende Fassung: (cid:132)c) s(cid:228)mtliche Zahlungen, die an Dritte oder von Dritten ausdr(cid:252)cklich f(cid:252)r die Vermittlung von Optionen, Termin- gesch(cid:228)ften, Swaps oder anderen Vertr(cid:228)gen (cid:252)ber derivative Finanzinstrumente geleistet werden, sind in den entsprechenden Konten als Kauf von Dienstleistungen zu behandeln. Man geht davon aus, da(cid:223) die Trans- aktionspartner eines Swaps einander keine Dienstleistung erbringen. Allerdings sind Zahlungen an Dritte f(cid:252)r die Vermittlung des Swaps als K(cid:228)ufe von Dienstleistungen zu behandeln. Wenn im Rahmen von Swapver- einbarungen der Swapgegenstand selbst getauscht wird, wird diese Transaktion nachgewiesen; sonstige Zah- lungsstr(cid:246)me (au(cid:223)er Provisionen) sind als Finanzderivate (F. 34) auszuweisen. Theoretisch kann man zwar davon ausgehen, da(cid:223) der an den Verk(cid:228)ufer einer Option gezahlte Optionspreis (die ,Pr(cid:228)mie(cid:145)) ein Dienstleistungsentgelt einschlie(cid:223)t, in der Praxis ist es meist jedoch nicht m(cid:246)glich, dieses Dienstleistungselement getrennt zu erfassen. Daher ist der gesamte Optionspreis als Erwerb einer Forderung seitens des K(cid:228)ufers und als eingegangene Verbindlichkeit des Verk(cid:228)ufers zu buchen; d) wenn im Rahmen von Swapvereinbarungen, wie etwa bei W(cid:228)hrungsswaps, der Swapgegenstand selbst ge- tauscht wird, wird diese Transaktion nachgewiesen und nicht die Transaktion eines Finanzderivats (F. 34). Sieht eine Swapvereinbarung keinen Austausch des Swapgegenstandes vor, wird beim Inkrafttreten des Vertrages keine Transaktion nachgewiesen. In beiden F(cid:228)llen entsteht damit in diesem Zeitpunkt implizit ein Finanzderivat mit einem Anfangswert von Null. Folglich entspricht der Wert eines Swaps: 1. der Differenz zwischen den erwarteten Zukunftswerten der auszutauschenden Swapgegenst(cid:228)nde und den Betr(cid:228)gen, die in der Swapvereinbarung f(cid:252)r diese Gegenst(cid:228)nde genannt sind; 2. dem jeweiligen Marktwert der zuk(cid:252)nftigen sonstigen Zahlungen, die im Swapvertrag aufgef(cid:252)hrt werden. Wert(cid:228)nderungen von Finanzderivaten im Zeitablauf werden im Umbewertungskonto ausgewiesen. 26. 4. 2000 DE Amtsblatt der Europ(cid:228)ischen Gemeinschaften C 116 E/65 Wenn der Swapgegenstand zu den Konditionen der Swapvereinbarung zur(cid:252)ckgetauscht wird, kann dieser Wert bei Forderungen von deren Marktpreis abweichen. Die Differenz zwischen dem vereinbarungsgem(cid:228)(cid:223) zwischen den Vertragspartnern ausgetauschten Betrag und dem Marktwert der Forderung entspricht dem Verkaufswert der Forderung bzw. Verbindlichkeit am F(cid:228)lligkeitsdatum und ist als Transaktion eines Finanzderivats auszuwei- sen. Sonstige Str(cid:246)me aufgrund einer Swapvereinbarung sind dagegen in H(cid:246)he der tats(cid:228)chlich ausgetausch- ten Betr(cid:228)ge als Transaktion eines Finanzderivats zu verbuchen. S(cid:228)mtliche Transaktionen mit Finanzderivaten entsprechen dem gesamten Umbewertungsgewinn bzw. -verlust w(cid:228)hrend der Laufzeit der Swapvereinbarung. Das entspricht der Regelung f(cid:252)r Optionen, die vor der Lieferung des Optionsgegenstandes gelten (siehe 5. 139 a)). Ein Swap oder ein Forward Rate Agreement wird bei einer institutionellen Einheit unter Finanzderivate auf der Aktivseite verbucht, wenn sein Nettowert positiv ist und sich somit durch per saldo positive Zahlungen erh(cid:246)ht (und umgekehrt). Ist der Nettowert des Swap negativ, wird er auf der Passivseite verbucht, wobei sich sein Nettowert durch per saldo negative Zahlungen erh(cid:246)ht (und umgekehrt). (cid:147)


title: Kommissionens forordning (EF) nr. 52/2000 af 10. januar 2000 om fastsættelse af den rentesats, der skal anvendes ved beregningen af finansieringsomkostninger i forbindelse med interventioner i form af opkøb, oplagring og afsætning

eurovoc_concepts:
EAGGF Guarantee Section
costing
interest
intervention buying
intervention stock
sales aid

text: 11. 1. 2000 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 6/19 KOMMISSIONENS FORORDNING (EF) Nr. 52/2000 af 10. januar 2000 om fastsættelse af den rentesats, der skal anvendes ved beregningen af finansieringsomkostninger i forbindelse med interventioner i form af opkøb, oplagring og afsætning KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER HAR — under henvisning til traktaten om oprettelse af Det Europæiske Fællesskab, under henvisning til Rådets forordning (EØF) nr. 1883/78 af 2. august 1978 om de almindelige regler for finansiering af inter- ventioner gennem Den Europæiske Udviklings- og Garantifond for Landbruget, Garantisektionen (1), senest ændret ved forord- ning (EF) nr. 1259/96 (2), særlig artikel 5, og ud fra følgende betragtninger: (1) (2) (3) I artikel 3 i Kommissionens forordning (EØF) nr. 411/88 af 12. februar 1988 om den metode og den rentesats, der skal anvendes ved beregning af finansieringsomkost- ninger i forbindelse med interventioner i form af opkøb, oplagring og afsætning (3), senest ændret ved forordning (EF) nr. 2623/1999 (4), er det fastsat, at den ensartede rentesats, der anvendes til beregning af finansieringsom- kostningerne i forbindelse med interventioner, svarer til de Euribor-satser for tremånederslån og tolvmånederslån med en vægtning af disse på henholdsvis en tredjedel to tredjedele; Kommissionen fastsætter rentesatsen inden begyndelsen af hvert regnskabsår for EUGFL, Garantisektionen, på grundlag af de rentesatser, som er konstateret i en periode på seks måneder inden fastsættelsen; i forordning (EØF) nr. i henhold til artikel 4, stk. 1, 411/88 fastsættes der en medlemsstat, hvis satsen for den pågældende medlems- stats renteudgifter i mindst seks måneder er lavere end den ensartede rentesats, der er fastsat for Fællesskabet; en særlig rentesats for medlemsstaterne har underrettet Kommissionen om udgifterne inden regnskabsårets afslutning; da der fra en medlemsstat ikke foreligger nogen underretning, er den renteudgift, som skal anvendes, fastsat på grundlag af den referencesats, der er anført til nævnte forordning; i bilaget (4) (5) der er nødvendigt at skabsåret 2000 efter disse bestemmelser; fastsætte rentesatser for regn- de i denne forordning fastsatte foranstaltninger er i over- ensstemmelse med udtalelse fra EUGFL-Komitéen — UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: Artikel 1 For de udgifter, der skal afholdes for regnskabsåret 2000 af EUGFL, Garantisektionen: 1) fastsættes den rentesats, som er omhandlet i artikel 3 i forordning (EØF) nr. 411/88, til 2,9 % 2) fastsættes den særlige rentesats, som er omhandlet i artikel 4 i forordning (EØF) nr. 411/88, til 2,6 % for Irland og 2,7 % for Østrig. Artikel 2 Denne forordning træder i kraft på dagen for offentliggørelsen i De Europæiske Fællesskabers Tidende. Den anvendes fra den 1. oktober 1999 Denne medlemsstat. forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver Udfærdiget i Bruxelles, den 10. januar 2000. På Kommissionens vegne Franz FISCHLER Medlem af Kommissionen (1) EFT L 216 af 5. 8. 1978, s. 1. (2) EFT L 163 af 2. 7. 1996, s. 10. (3) EFT L 40 af 13. 2. 1988, s. 25. (4) EFT L 318 af 11. 12. 1999, s. 14