title: Resolutie van het Europees Parlement met de opmerkingen van het Parlement over het te geven gevolg aan het tweede verslag van het Comité van onafhankelijke deskundigen over de hervorming van de Commissie

eurovoc_concepts:
European Commission
institutional reform
report

text: 24. 10. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 304/135 Woensdag, 19 januari 2000 3. Tweede verslag van het Comité van onafhankelijke deskundigen A5-0001/2000 Resolutie van het Europees Parlement met de opmerkingen van het Parlement over het te geven gevolg aan het tweede verslag van het Comité van onafhankelijke deskundigen over de hervor- ming van de Commissie Het Europees Parlement, (cid:1) gezien het tweede verslag van het Comité van onafhankelijke deskundigen van 10 september 1999 (Analyse van de huidige praktijken en voorstellen voor het aanpakken van wanbeheer, onregelmatig- heden en fraude, delen I en II), (cid:1) gelet op het EG-Verdrag, inzonderheid artikel 276, (cid:1) onder verwijzing naar zijn besluiten van 17 december 1998 (1) en van 4 mei 1999 (2) inzake de weige- ring kwijting te verlenen over de uitvoering van de begroting voor het jaar 1996, (cid:1) onder verwijzing naar zijn resolutie van 14 januari 1999 (3) over verbetering van het financieel beheer van de Commissie, (cid:1) onder verwijzing naar zijn resolutie van 23 maart 1999 (4) over het aftreden van de Commissie en de benoeming van een nieuwe Commissie, (cid:1) onder verwijzing naar zijn resolutie van 19 januari 2000 (5) met de aanbevelingen van het Parlement aan de Commissie over de wettelijke bescherming van de financiële belangen van de Europese Unie, (cid:1) gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 25 mei 1999 (6) tussen het Europees Parlement, de Raad van de Europese Unie en de Commissie van de Europese Gemeenschappen betreffende interne onder- zoeken verricht door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF), (cid:1) gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en de adviezen van de Commissie juridische zaken en interne markt, de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme (A5-0001/2000), A. overwegende dat, na het aftreden van de Commissie in maart 1999, het vertrouwen van de Europese burgers in de Europese integratie en de Europese instellingen moet worden hersteld, B. overwegende dat de Commissie haar taken dient te kunnen vervullen op basis van duidelijk omschre- ven beleidsprioriteiten en een passende organisatiestructuur, C. overwegende dat de financiële en personele middelen van de Commissie met het oog op haar steeds complexere taakstelling op een doeltreffende, eigentijdse manier dienen te worden beheerd, D. overwegende dat het zijn taak is om erop toe te zien dat het geld van de Europese belastingbetaler goed wordt besteed en dat het samen met de overige instellingen van de Unie alles in het werk moet stellen om fraude en onregelmatigheden te voorkomen en te bestrijden, E. F. overwegende dat de Commissie, overeenkomstig artikel 276, lid 2 van het Verdrag, het Parlement op het verzoek van deze instelling alle noodzakelijke informatie dient te verstrekken, overwegende dat zijn Bureau de secretaris-generaal op 15 november 1999 heeft gelast zich met de Juridische Dienst te verstaan om te bepalen wat er met de archieven van het Comité van onafhanke- lijke deskundigen moet gebeuren, G. overwegende dat het Parlement en zijn Commissie begrotingscontrole reeds een groot aantal van de in de twee verslagen van het Comité van onafhankelijke deskundigen aan de orde gestelde punten heb- ben gesignaleerd en hierop in diverse verslagen en resoluties zijn ingegaan, (1) PB C 98 van 9. 4. 1999, blz. 194. (2) PB C 279 van 1. 10. 1999, blz. 114. (3) PB C 104 van 14. 4. 1999, blz. 106. (4) PB C 177 van 22. 6. 1999, blz. 19. (5) Punt 1 van de aangenomen teksten van die datum. (6) PB L 136 van 31. 5. 1999, blz. 15. C 304/136 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen NL 24. 10. 2000 Woensdag, 19 januari 2000 verwelkomt het tweede verslag van het Comité van onafhankelijke deskundigen over de hervorming 1. van de Commissie en dankt de leden van dit comité voor hun werk; 2. wijst erop dat de onafhankelijke deskundigen verzocht is zich in hun tweede verslag te beperken tot aanbevelingen inzake hervorming en dat zij derhalve niet zijn ingegaan op specifieke beweringen omtrent fraude, wanbeheer of vriendjespolitiek; verzoekt de voorzitter van de Commissie de aanbevelingen van het Parlement in het hervormings- 3. programma te verwerken; 4. verzoekt de Commissie een volledige lijst over te leggen van de ter beschikking van het Comité van onafhankelijke deskundigen gestelde documenten en deze op verzoek aan zijn bevoegde commissie te overhandigen; dringt er bij de Raad op aan te zorgen voor een tijdige en alomvattende aanbeveling aan het Parle- 5. ment inzake de kwijtingsprocedure, zodat het Parlement de conclusies ervan uitgebreid kan behandelen; beschouwt transparantie als de belangrijkste voorwaarde voor een gezond en doelmatig beheer en 6. dringt er derhalve bij de Commissie op aan: a) b) c) d) e) f) een openbaar register aan te leggen van alle inkomende documenten op basis van duidelijk omschre- ven criteria, in alle DG’s gestandaardiseerde methodes voor archivering in te voeren, alle verzoeken van het publiek om informatie zo snel mogelijk te beantwoorden, alle personeelsleden te onderrichten in werkmethoden die transparantie mogelijk maken en het publiek inzicht geven in hun werkzaamheden, ervoor te zorgen dat alle openbare documenten makkelijk via Internet beschikbaar zijn, de mogelijkheid te onderzoeken of informatie die als vertrouwelijk is aangemerkt, gedeeltelijk kan worden vrijgegeven; Verbetering van het financieel beheer en van de controle (cid:17) eigen beheer 7. dringt bij de Commissie aan op de volledige herziening van het Financieel Reglement, zoals aanbe- volen door de Rekenkamer en het Comité van onafhankelijke deskundigen, en wel in de richting die door deze instanties is aangegeven, en onverwijld een voorstel in te dienen voor een nieuw Reglement; 8. is van oordeel dat in het nieuwe Financieel Reglement essentiële beginselen centraal dienen te staan en dat gedetailleerde bepalingen dienen te worden uitgewerkt in afzonderlijke verordeningen voor elke instelling; 9. wijst de Commissie erop dat in artikel 279 van het EG-Verdrag wordt voorzien in een zelfstandige rol en verantwoordelijkheid van de financieel controleurs en dat een herziening van het Financieel Regle- ment slechts op basis van deze rechtsgrond in het Verdrag mogelijk is; 10. dringt er bij de Commissie op aan om bij de herziening van het Financieel Reglement de aanbeve- lingen van de Rekenkamer in haar advies nr. 4/97 (1) te volgen, met name de aanbeveling om de financieel controleurs een nieuwe rol toe te bedelen; wijst erop dat de Rekenkamer heeft aanbevolen om de proce- dure van het voorafgaand visum van de financieel controleur niet zomaar af te schaffen, maar aan het oordeel van de financieel controleur over te laten wanneer hij dit recht tot voorafgaande controle op basis van risicoanalyse uitoefent en wanneer hij hiervan kan afzien; 11. roept de Commissie ertoe op: a) b) transparante regels op te stellen en toe te passen voor contracten, subsidies en uitbesteding en een centraal databestand aan te leggen voor contracten en contractanten, met inbegrip van volledige infor- matie over de eigendom en het bestuur van bedrijven die partij zijn in een contract, de inzet van de zogeheten bureaus voor technische bijstand in hun huidige vorm geleidelijk te beëin- digen en, samen met de begrotingsautoriteit, hiervoor alternatieven te ontwikkelen waarop een goede controle mogelijk is, duidelijke regels op te stellen voor de financiering van niet-gouvernementele organisaties en de oprichting te overwegen van uitvoeringsorganen van de Commissie op een wijze die tegenover het publiek te verantwoorden is, (1) PB C 57 van 23. 2. 1998, blz. 1. 24. 10. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 304/137 Woensdag, 19 januari 2000 c) d) e) f) g) h) ervoor te zorgen dat als activiteiten van de Commissie worden uitbesteed, een zo groot mogelijke openheid en transparantie wordt betracht, voor elk directoraat-generaal afzonderlijke jaarverslagen en (cid:1) rekeningen op te stellen, de onafhankelijkheid van het personeel dat verantwoordelijk is voor de financiële controle binnen de directoraten-generaal veilig te stellen en het te beschermen tegen hiërarchische druk; de toekenning van contracten en uitbesteding moet gebaseerd zijn op een aanbestedingsprocedure waarbij de uitoe- fening van discretionaire bevoegdheid door de Commissie onderworpen is aan duidelijke regels die gemakkelijk door het Hof van Justitie kunnen worden gecontroleerd; over te gaan tot geleidelijke afschaffing van de financiële controle ex ante en tot decentralisatie, en wel op een wijze die strookt met advies nr. 4/97 van de Rekenkamer, waarbij het aantal hiërarchische niveaus die bij het financiële beheer zijn betrokken zo gering mogelijk wordt gehouden; daarbij moet gebruik worden gemaakt van artikel 24 van het Financieel Reglement om aan de financieel controleur van de Commissie ondergeschikte financiële controleurs naar de diverse directoraten-gene- raal af te vaardigen; erop toe te zien dat het met financiële controle belaste personeel naar behoren is opgeleid en gekwa- lificeerd en dat ambtenaren op alle niveaus binnen de hiërarchieke structuur verantwoordelijk kunnen worden gesteld voor hun handelen; een nieuwe onafhankelijke dienst interne audit op te zetten onder het gezag van de Commissievoor- zitter aan het hoofd waarvan een hooggekwalificeerde en ervaren accountant moet komen te staan; in deze vacature moet worden voorzien volgens de procedure die is beschreven in artikel 29 van het Statuut van de ambtenaren; 12. is van mening dat de Dienst Interne Audit dient te functioneren onder de verantwoordelijkheid en het gezag van de voorzitter van de Commissie en onafhankelijk te zijn van enige andere dienst van de Commissie. Deze dienst dient bovenal een diagnostisch instrument te zijn waarmee de voorzitter van de Commissie structurele en organisatorische zwakheden in de Commissie in kaart kan brengen. Bevoegd- heden, doelstellingen, gezag en status van de dienst dienen te worden vastgelegd in een oprichtingsdocu- ment („handvest”). is van mening dat de voorzitter van de Commissie de Commissie elk jaar een jaarverslag van de 13. Dienst Interne Audit dient voor te leggen, waarin de activiteiten van de dienst, de belangrijkste bevindingen en de door de voorzitter naar aanleiding daarvan genomen of te nemen maatregelen zijn opgenomen. Dit jaarverslag dient openbaar gemaakt te worden; 14. meent dat het dienstig zou zijn indien de Rekenkamer in haar „betrouwbaarheidsverklaring” exacter zou aangeven welke sectoren, systemen, procedures en, in het geval van gedeeld beheer, lidstaten het meest getroffen worden door fouten, alsmede wat de aard van de genoemde fouten is; 15. is van oordeel dat de duur van de contradictoire procedure tussen de Rekenkamer en de Commissie (en andere gecontroleerden) aanzienlijk dient te worden bekort; dat het proces niet mag ontaarden in onderhandelingen over de hardheid of andere aspecten van de opmerkingen van de Rekenkamer, maar uitsluitend gericht moet zijn op het vaststellen van feiten; dat het doel van de audits van de Rekenkamer dient te zijn vast te stellen welke verbeteringsmaatregelen bij de Commissie nodig zijn om de problemen die door de Rekenkamer zijn geconstateerd, aan te pakken; 16. meent dat de Raad een hogere politieke prioriteit dient toe te kennen aan de opstelling van zijn jaarlijkse aanbeveling aan het Parlement inzake de kwijting, omdat aldus meer politiek gewicht kan worden gegeven aan het belangrijkste institutionele mechanisme waarmee de Commissie ter verantwoording wordt geroepen voor haar financieel beheer; 17. meent dat Raad en Parlement gebonden moeten zijn aan het op de begrotingsdiscipline gestoelde beginsel dat rekening moet worden gehouden met de behoeften die gekoppeld zijn aan elk beleidsinitiatief dat zij van de Commissie verlangen. De Commissie moet nieuwe taken kunnen weigeren als de benodigde ambtelijke voorzieningen ontbreken en ook niet door herplaatsing beschikbaar kunnen komen; 18. meent dat de uitvoering van communautaire programma’s, in het bijzonder het financieel beheer ervan, een taak is die uitsluitend onder de verantwoordelijkheid van de Commissie valt. Comités met ver- tegenwoordigers van de lidstaten mogen derhalve niet over de bevoegdheid beschikken om beslissingen te nemen die het lopende financieel beheer van de programma’s raken. Het risico dat een verantwoord finan- cieel beheer in gevaar wordt gebracht door overwegingen vanuit een nationale invalshoek moet hoe dan ook worden uitgesloten; verzoekt de Commissie om een tijdslimiet van een maand te stellen aan de contradictoire procedure 19. van de interne audits; C 304/138 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen NL 24. 10. 2000 Woensdag, 19 januari 2000 20. is van oordeel dat, zolang een nieuw systeem voor interne controle en interne audit niet volledig operationeel is, de Interne-auditeenheid van het Directoraat-generaal Audit moet blijven bestaan en onaf- hankelijk moet zijn ten opzichte van andere departementen van het DG Audit; verzoekt de Commissie een audit-commissie in te stellen, waarin de analyses, evaluaties en voor- 21. stellen van de interne ex post controle van de rekeningen kunnen worden onderzocht en tot de uitvoering ervan kan worden besloten; is van oordeel dat het onmogelijk moet worden gemaakt dat de Commissie of een door het college 22. gemachtigde commissaris tevens ordonnateur is; Verbetering van het financieel beheer en van de controle (cid:17) gezamenlijk beheer 23. roept de Commissie en de lidstaten op ervoor te zorgen dat de eenheid voor de goedkeuring van de rekeningen van het EOGFL onafhankelijk haar werkzaamheden kan verrichten zonder dat van ongepaste externe of interne beïnvloeding of druk sprake is; roept de Commissie op a) b) c) d) e) f) toe te zien op een striktere toepassing van bestaande verordeningen, voor haar boekhouding en conformiteitsgoedkeuring ten volle gebruik te maken van haar recht om in de lidstaten ter plaatse controles uit te voeren en bedragen die te maken hebben met boekhoudfouten en achterliggende, onregelmatige transacties buiten de gecertificeerde rekeningen te houden; het correcte gebruik van de communautaire middelen en de terugvordering van oneigenlijk gebruikte gelden te verzekeren door middel van strengere procedures voor het goedkeuren van de rekeningen, voor elke fase in de procedure van de goedkeuring van de rekeningen in het Financieel Reglement tijdslimieten op te nemen, ernaar te streven de perioden in de goedkeuringsprocedure te beperken door vermindering van het aantal stappen, met name van het aantal duidelijk omschreven gevallen waarin de lidstaten commen- taar moeten leveren op voorgestelde terugvorderingen en de motieven van de Commissie die hiertoe hebben geleid; bijzondere aandacht te besteden aan het gebied van de uitvoerrestituties, gedifferentieerd per bestem- ming, en ervoor te zorgen dat de garantiebedragen volledig worden teruggevorderd als fraude wordt ontdekt; 24. roept de Commissie voorts op extra middelen uit te trekken voor controle op de uitgaven uit de structuurfondsen, met name door het zowel in kwantitatief als kwalitatief opzicht, en met inachtneming van alle van toepassing zijnde wettelijke voorschriften, opvoeren van bij voorkeur onaangekondigde con- troles in de lidstaten; dringt aan op een versterkt gebruik van financiële correcties op het gebied van de structuurfondsen en verzoekt de Commissie de toepassing van deze correcties zichtbaarder te maken via een jaarlijks syntheseverslag, vergelijkbaar met het jaarverslag dat in het kader van de procedure voor de goedkeuring van de rekeningen wordt voorgelegd; pleit voor het beëindigen van de praktijk van te hoge uitgavendeclaraties door de lidstaten en voor duidelijke regels voor en de vervanging van niet voor steun in aanmerking komende projecten; 25. is van mening dat zijn politieke controle op structuur, ontwerp en implementatie van de structuur- fondsen moet worden versterkt; vestigt de aandacht op de tussen het Parlement en de Commissie overeen- gekomen Gedragscode, welke garandeert dat het Parlement zal worden geraadpleegd over fundamentele kwesties met betrekking tot de toekomstige implementatie van het regionale beleid en het structuurbeleid en dat alle documenten en verslagen die het Parlement nodig heeft om zijn democratische taken van par- lementaire controle te kunnen uitvoeren, hem in een voldoende vroeg stadium ter beschikking zullen wor- den gesteld; 26. verzoekt de Commissie en de lidstaten hun informatiesystemen door te lichten die worden gebruikt voor de uitwisseling van gegevens over de toepassing van structuurmaatregelen; pleit voor verbetering van deze systemen om een doeltreffend beheer en toezicht op alle beheersniveaus te kunnen waarborgen; is van oordeel dat versterkte samenwerking tussen de Europese Rekenkamer en haar nationale pen- 27. danten zou resulteren in een hoger opsporingspercentage van onregelmatigheden; roept de lidstaten die dit nog niet hebben gedaan op de nationale rekenkamers de bevoegdheid te 28. geven audits te verrichten voor wat betreft het gebruik van Europese financiële middelen; 24. 10. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 304/139 Woensdag, 19 januari 2000 verzoekt de Commissie in een studie na te gaan of het niet mogelijk is om in alle lidstaten tot 29. geharmoniseerde comptabiliteits- en controleprocedures te komen; verzoekt de Commissie om versterkte samenwerking met de lidstaten bij de bescherming van de 30. financiële belangen van de Unie; Versterking van de strijd tegen fraude, corruptie, wanbeheer en vriendjespolitiek 31. is van oordeel dat de instellingen en de lidstaten moeten werken aan het opzetten van een moderne administratieve cultuur waarin geen plaats is voor fraude, corruptie, wanbeheer en vriendjespolitiek; dat, om dit doel binnen de Commissie te bereiken, de volgende elementen van essentieel belang zijn: het geven van het goede voorbeeld door de commissarissen en het hogere management, beroepsopleiding voor het gehele personeel, waarbij respect voor de beroepsethiek wordt bijgebracht, bindende regels op het gebied van financieel beheer en controle, alsmede het bestaan en de uitvoering van een goed werkend sanctie- systeem, waarin passende waarborgen voor de rechten van de verdediging zijn opgenomen; 32. meent dat de onafhankelijkheid van de OLAF ten opzichte van met name de Commissie een funda- menteel basisprincipe moet blijven, wil de organisatie haar taak (cid:1) hoofdzakelijk opsporing (cid:1) effectief en objectief uitvoeren; is van oordeel dat de OLAF het respect en de volledige medewerking moet afdwingen van zowel 33. EU-instellingen en personeel als van de opsporings- en gerechtelijke instanties van de lidstaten, door ervoor te zorgen dat het onderzoek (cid:1) zichtbaar (cid:1) onafhankelijk, rigoureus, objectief, procedureel correct en redelijk snel wordt uitgevoerd en uiteindelijk resultaten afwerpt; 34. is van mening dat de OLAF moet beschikken over voldoende personeel om de dossiers minstens even doelmatig te behandelen als een vergelijkbare nationale dienst van de lidstaten. Bepaalde leemtes in het personeelsbestand moeten worden opgevuld, met name door aanwerving van deskundigen, naast de kern van opsporingsmedewerkers, op de gebieden (a) accountantsonderzoek, met name „forensisch” accountantsonderzoek, (b) informatietechnologie, (c) vervolging en (d) juridische procedures in de lidstaten. Bovendien moeten alle personeelsleden voor de OLAF uitsluitend geselecteerd worden op basis van hun geschiktheid voor de OLAF-doelstellingen, wat „automatische” transfers van UCLAF-personeel naar de nieuwe organisatie moet verhinderen; 35. verzoekt de Commissie als onderdeel van haar komende mededeling over hervormingen een proce- dure in te stellen voor ambtenaren die uit gewetensnood wanpraktijken waar zij ambtshalve kennis van hebben genomen, naar buiten brengen; is van mening dat een dergelijke procedure moet voorzien in een mechanisme dat ambtenaren het recht verleent om zich in vertrouwen te wenden tot een externe autoriteit als bijvoorbeeld de Europese ombudsman, wanneer het niet mogelijk is gebleken de bezorgdheid binnen een redelijke termijn, eventueel na inschakeling van OLAF, weg te nemen; verzoekt de Commissie haar voorstel te enten op de ervaringen die met dergelijke „klokkenluidersregelingen” zijn opgedaan in landen als Zweden, het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten; is tegelijkertijd van oordeel dat de rechten van ambtenaren die overtredingen ten laste worden gelegd moeten worden beschermd, aangezien de beschuldigingen vals zouden kunnen zijn; 36. is weliswaar van mening dat eerlijke, toegankelijke en effectieve klokkenluidersregelingen noodzake- lijk zijn, maar dat deze nooit mogen worden beschouwd als een alternatief voor goed en verantwoordelijk management; 37. stelt vast dat de sedert lang bestaande voorschriften in het Financieel Reglement en het Statuut met betrekking tot de financiële aansprakelijkheid van ambtenaren voor de door hen veroorzaakte schade tot dusver geen effect hebben gesorteerd; beveelt derhalve aan deze voorschriften niet langer aan organen binnen de Commissie over te laten, maar een externe instantie, zoals bijvoorbeeld de Rekenkamer of het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen daarmee te belasten; verzoekt de Commissie de nodige rechtsteksten voor te stellen voor de oprichting van een kamer die bevoegd is voor tuchtprocedures bij budgettaire onregelmatigeheden bij de Rekenkamer of bij het Hof van Justitie; 38. verzoekt de lidstaten die dit nog niet hebben gedaan om de Overeenkomst van 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen alsnog te ratificeren, daarbij aantekenend dat zij hebben toegezegd dit vóór het midden van 1998 te doen en erop wijzend dat deze ratificatie overbodig zal zijn vanaf het moment waarop de Commissie een voorstel voor een communautair besluit zal hebben ingediend; C 304/140 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen NL 24. 10. 2000 Woensdag, 19 januari 2000 herinnert aan paragraaf 5 van zijn resolutie van 7 oktober 1998 (1) over de onafhankelijkheid, rol 39. en status van UCLAF, waarin het met een meerderheid van twee derden van zijn leden de Commissie reeds heeft verzocht om op grond van artikel 280 van het EG-Verdrag met voorstellen te komen die in de plaats kunnen treden van niet-geratificeerde overeenkomsten en aanvullende protocollen; Kwaliteit van het Europees openbaar bestuur 40. verwelkomt de invoering van een gedragscode voor commissarissen, een gedragscode voor commis- sarissen en hun diensten, en de aankondiging van een besluit van de Commissie inzake een code van goed administratief gedrag; meent dat alle codes wettelijk bindend moeten worden gemaakt; gelast zijn ter zake bevoegde commissie een verslag op te stellen over deze gedragscodes teneinde te verzekeren dat met name de principes verdienste en bestuurlijke vaardigheden hierin met het oog op benoemingen en bevorderingen expliciet worden opgenomen; verzoekt de Commissie de code van goed administratief gedrag voor EU-ambtenaren in hun betrek- 41. kingen met het publiek in de door de Europese ombudsman aanbevolen vorm aan te nemen; roept ertoe op om de individuele politieke verantwoordelijkheid van de Commissieleden in de Ver- 42. dragen op te nemen; 43. meent dat in de gedragscode voor de commissarissen het begrip collectieve verantwoordelijkheid zodanig moet worden geherformuleerd dat het niet alleen een verbod op het uiten van kritiek op besluiten van het college omvat maar tevens het recht en de plicht van de commissarissen om zich volledig op de hoogte te houden van de werkzaamheden van hun collega’s; 44. is van mening dat er duidelijke regels moeten komen voor de criteria die worden gehanteerd bij de benoeming van kabinetsleden, met name om bevoordeling op grond van persoonlijke relaties uit te sluiten. Alle persoonlijke relaties tussen de commissaris en de leden van zijn of haar kabinet moeten volledig openbaar zijn; is van oordeel dat een commissaris die zijn invloed aanwendt om een landgenoot te bevoordelen of 45. de belangen van zijn lidstaat te dienen op een terrein dat onder zijn bevoegdheid valt, een ernstige inbreuk vormt op de onafhankelijkheidsplicht en dat op dergelijk gedrag passende sancties van toepassing dienen te zijn; 46. meent dat de Commissie duidelijke interne richtlijnen moet opstellen met het oog op maximale openheid en transparantie ten aanzien van de besluiten die zij neemt en de wijze waarop ze tot stand zijn gekomen, en dat deze richtlijnen openbaar moeten zijn; 47. is van oordeel dat de rechten en plichten van ambtenaren om vermoedens van misdrijven en andere laakbare handelingen aan de bevoegde instanties buiten de Commissie te melden, in het Ambtenarenstatuut dienen te worden vastgelegd en dat tevens de nodige procedures moeten worden ingevoerd; meent voorts dat het Ambtenarenstatuut bovendien klokkenluiders die hun verplichtingen nakomen bescherming moet bieden tegen onrechtmatige negatieve consequenties van hun optreden; 48. meent dat een commissaris die het Parlement bewust misleidt of nalaat zo spoedig mogelijk per abuis verstrekte onjuiste informatie te rectificeren, zijn ontslag moet aanbieden. Doet de betrokken com- missaris dat niet, dan dient de Commissievoorzitter maatregelen te nemen; verwelkomt het besluit van de leden van de nieuwe Commissie om af te zien van een aantal bij- 49. zondere privileges dat hun van oudsher toekwam; verzoekt de Commissie dit besluit wettelijk bindend vast te leggen, zodat het ook voor toekomstige Commissies geldt; is van oordeel dat de hoedanigheid van lid van de Commissie volledig verenigbaar is met het 50. gewone lidmaatschap van een politieke partij; stelt zich op het standpunt dat leden van de Commissie te allen tijde hun onafhankelijkheid en neutraliteit dienen te bewaren; 51. constateert dat, hoewel het Comité van onafhankelijke deskundigen uitsluitend onderzoek heeft ver- richt naar de bestuurlijke praktijken binnen de Commissie, ook andere instellingen hun voordeel zouden kunnen doen met sommige van zijn aanbevelingen; gelast dientengevolge zijn bevoegde commissie onder- zoek te doen naar en verslag uit te brengen over de noodzaak van verbeteringen in de geldende interne bepalingen, de administratieve procedures en de bestuurlijke praktijken van het Parlement; (1) PB C 328 van 26. 10. 1998, blz. 95. 24. 10. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 304/141 Woensdag, 19 januari 2000 52. gelast zijn secretaris-generaal en zijn Commissie constitutionele zaken op hun onderscheiden bevoegdheidsterreinen voorstellen te doen voor de noodzakelijke formele en praktische regelingen (waar- onder wijziging van het Reglement van het Parlement, met name Bijlage VII), om de onvervreemdbare rechten van het Parlement uit hoofde van artikel 276 van het EG-Verdrag te verzekeren en om de nodige algemene procedures in het leven te roepen voor de afhandeling van documenten met een noodzakelijker- wijze vertrouwelijk karakter; 53. verzoekt de Commissie voorstellen in te dienen voor de classificatie van documenten en, op basis van de ervaring met de relatie tussen de uitvoerende en wetgevende macht in de lidstaten, na te gaan of er nog andere manieren zijn waarop volledige transparantie met het Parlement kan worden geëerbiedigd en tegelijkertijd de risico’s van afbreuk doen aan lopende rechtszaken en overtreding van de rechten van individuele personeelsleden, enz. tot een minimum kunnen worden beperkt; is van oordeel dat er op basis van een interinstitutioneel akkoord een onafhankelijk comité voor 54. maatstaven bij het openbaar bestuur in het leven moet worden geroepen, dat tot taak zou moeten krijgen het Europese bestuursapparaat zonodig advies te verstrekken over ethische vragen en gedragsnormen; 55. is van oordeel dat de bestaande set wettelijke bepalingen en regelingen die van toepassing zijn op het gedrag van zijn leden (met inbegrip van die welke in het Reglement zijn opgenomen) zo spoedig mogelijk moeten worden aangevuld door Statuten voor de leden en hun medewerkers, nadat hierover overeenstemming is bereikt met het Parlement; Ervoor zorgen dat verantwoordelijkheid wordt betoond en verantwoording wordt afgelegd bij Europees beleid en bestuur 56. meent dat de Commissie verantwoording schuldig is aan het Parlement. Zij heeft dan ook de con- stitutionele verplichting om volledige openheid jegens het Parlement te betrachten en moet het Parlement volledige nauwkeurige en betrouwbare informatie en documentatie verstrekken zodat het zijn institutionele rol kan vervullen, met name in het kader van de kwijtingsprocedure en het werk van enquêtecommissies. Toegang tot informatie en documentatie kan uitsluitend geweigerd worden in uitzonderlijke omstandig- heden, met opgaaf van redenen en volgens door de instellingen overeen te komen procedures; Modernisering van het personeelsbeleid 57. neemt kennis van de stappen die de Commissie reeds heeft ondernomen om haar personeelsbeleid te moderniseren, met inbegrip van de voorgestelde wijzigingen in de interne sociale dialoog en de tenuit- voerlegging van nieuwe regels voor de benoeming van hogere ambtenaren; roept de Commissie op het personeelsbeleid ingrijpend te wijzigen en hierbij o. a. aandacht te beste- 58. den aan de volgende elementen: a) b) c) d) e) f) g) h) hervorming van het systeem van open vergelijkende onderzoeken, met inbegrip van een accentver- schuiving van het testen van feitenkennis naar het testen van vaardigheden, alsmede meer mogelijk- heden voor het aanwerven van specialisten, met name op de gebieden audit, boekhouding en accoun- ting, toegang van de kandidaten tot hun gecorrigeerde examenopgaven overeenkomstig de jongste aanbe- velingen van de Europese ombudsman, een einde te maken aan alle vormen van discriminatie overeenkomstig artikel 13 van het EG-Verdrag, evaluatie en opleiding als een continu proces gedurende de carrière van ambtenaren, waarbij specifieke vaardigheidstraining verplicht wordt gesteld voor bevordering tot een hogere rang en voor overplaat- sing naar een post als specialist, een transparante bevorderingsprocedure op basis van verdienste, met inbegrip van interne vergelij- kende onderzoeken als middel voor bevordering van een rang naar de volgende indien er een vacante post beschikbaar is, verhoogde geprogrammeerde personeelsmobiliteit binnen de Commissie en tussen de Commissie en andere Europese instellingen en uitwisselingen van Europese ambtenaren en deskundige nationale ambtenaren op basis van een tijdelijke detachering, een procedure voor het aanpakken van gevallen van gebrekkig functioneren die verschilt van de tucht- procedure, een wijziging van de tuchtprocedure, waarbij moet worden gezorgd voor meer continuïteit onder de leden van de tuchtraad en een significant extern element van onafhankelijkheid moet worden geïntro- duceerd; C 304/142 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen NL 24. 10. 2000 Woensdag, 19 januari 2000 i) j) k) l) behoud van het principe van een onafhankelijke, onpartijdige Europese administratie; een beroepsopleidings- en omscholingsbeleid dat opgevat moet worden als een proces dat al begint bij de stageperiode en zich verplicht voortdurend ontwikkelt tijdens de gehele loopbaan van de ambte- naar. De Commissie zou meer middelen moeten besteden aan opleidingsinitiatieven; om het personeel te „responsabiliseren” moet eenieders taak duidelijk gedefinieerd zijn en moeten de inspanningen van iedere ambtenaar en de resultaten die hij heeft geboekt bij de hem toegewezen taken, worden erkend, aangemoedigd en beloond; decentralisering speelt een belangrijke rol in het versterken van het verantwoordelijkheidsgevoel van het personeel. Zij impliceert evenwel dat de taken die daarvoor in aanmerking komen duidelijk omschreven en effectief zijn. Het creëren of instandhouden van posten die geen echte verantwoorde- lijkheid (en geen adequate hoeveelheid werk) inhouden is dan ook niet alleen onredelijk en ondoel- treffend, maar staat ook haaks op het principe zelf van „responsabilisering”; m) het stelsel van externe vergelijkende onderzoeken voor de rekrutering van het personeel van de Com- missie dient grondig te worden herzien want mettertijd is het aantal kandidaten aanzienlijk toegeno- men en is gebleken dat de procedures niet meer voldoen; n) het stelsel van beoordelingsrapporten en bevorderingen moet hervormd worden om tot uitdrukking te brengen dat de instelling in staat is haar personeel goed te selecteren en om de geloofwaardigheid van de loopbaanregeling te herstellen. In dat opzicht zou de evaluatiecultuur moeten worden versterkt, de vorm van de beoordelingsrapporten worden gewijzigd en de rubrieken ervan worden vereenvoudigd, gerichtere en homogenere beoordelingscriteria moeten worden vastgesteld, gedifferentieerdere beoor- delingscijfers en gedetailleerdere en beter gemotiveerde commentaren moeten worden aanbevolen en een actievere en meer verantwoordelijke deelneming van de betrokken ambtenaren moeten worden aangemoedigd; is van oordeel dat het totale pakket van salaris en voordelen voor ambtenaren aantrekkelijk en 59. concurrerend moet zijn voor wat betreft het algemene salarisniveau maar dat de structuur van dit pakket moet worden gemoderniseerd; pleit voor een fundamentele wijziging van het systeem van toelagen, met name de ontheemdings- 60. toelage; 61. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat de taakvervulling door de ambtenaren tijdens hun gehele loopbaan op gezette tijden beoordeeld wordt; is van oordeel dat uitstekende prestaties beloond moeten worden en dat een systematisch beneden de maat functioneren van ambtenaren (cid:1) voorzover daar- aan niets kan worden gedaan door herscholing en andere doeltreffende maatregelen (cid:1) in voorkomende gevallen tot een beëindiging van het dienstverband moet leiden; 62. wijst de Commissie erop dat wijzigingen van het Statuut rechtstreeks van toepassing zullen zijn op alle EU-instellingen en verzoekt de Commissie derhalve ten spoedigste op hoog niveau een interinstitutio- nele dialoog op te zetten over het hervormingsproces; deze interinstitutionele dialoog moet onder meer tot doel hebben een eind te stellen aan ongerechtvaardigde afwijkingen van het Statuut van de ambtenaren die in het Hof van Justitie worden toegepast ten aanzien van de aanwerving en de promotie van bepaalde ambtenaren; Tenuitvoerlegging van de hervormingen 63. verzoekt de Commissie de in deze resolutie vervatte voorstellen op te nemen in de mededeling die zij in februari 2000 zal presenteren, met inbegrip van een tijdschema voor de tenuitvoerlegging, en het Parlement jaarlijks voortgangsverslagen voor te leggen; nodigt de met hervormingen belaste vice-voorzitter van de Commissie uit regelmatig verslag uit te brengen aan de Commissie begrotingscontrole van het Parlement; gelast zijn Commissie begrotingscontrole en, voor zover deze kwestie onder haar bevoegdheden 64. valt, zijn Commissie juridische zaken en interne markt een verslag op te stellen over de definitieve voor- stellen van de Commissie voor de hervorming van de Commissie en ervoor te zorgen dat de aanbevelingen van het Parlement op een coherente wijze ten uitvoer worden gelegd; verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad en de Reken- 65. kamer. * * *


title: Komission asetus (EY) N:o 117/2000, annettu 19 päivänä tammikuuta 2000, asetuksessa (EY) N:o 1279/98 säädettyjä naudanlihan tariffikiintiöitä koskevien, tammikuussa 2000 esitettyjen tuontitodistushakemusten hyväksyttävyydestä Puolan tasavallan, Unkarin tasavallan, Tsekin tasavallan, Slovakian, Bulgarian ja Romanian osalta

eurovoc_concepts:
Central and Eastern Europe
beef
import licence
tariff quota

formats: pdf print

text: 20. 1. 2000 FI Euroopan yhteisöjen virallinen lehti L 14/17 KOMISSION ASETUS (EY) N:o 117/2000, annettu 19 päivänä tammikuuta 2000, asetuksessa (EY) N:o 1279/98 säädettyjä naudanlihan tariffikiintiöitä koskevien, tammikuussa 2000 esitettyjen tuontitodistushakemusten hyväksyttävyydestä Puolan tasavallan, Unkarin tasavallan, Tšekin tasavallan, Slovakian, Bulgarian ja Romanian osalta EUROOPAN YHTEISÖJEN KOMISSIO, joka toisella kaudella myönnettävissä olevat määrät kyseisten kuuden maan osalta, ottaa huomioon Euroopan yhteisön perustamissopimuksen, ottaa huomioon Puolan tasavallalle, Unkarin tasavallalle, Tšekin tasavallalle, Slovakian tasavallalle, Bulgarialle ja Romanialle neuvoston asetuksessa (EY) N:o 3066/95 säädettyjen naudan- lihan tariffikiintiöiden soveltamista koskevien yksityiskohtaisten sääntöjen vahvistamisesta 19 päivänä kesäkuuta 1998 annetun komission asetuksen (EY) N:o 1279/98 (1) ja erityisesti sen 4 artiklan 4 kohdan, sekä katsoo, että 1) 2) asetuksen (EY) N:o 1279/98 1 ja 2 artiklassa vahvistetaan Puolasta, Unkarista, Tšekin tasavallasta, Slovakiasta, Romaniasta ja Bulgariasta peräisin olevan tuoreen jäähdytetyn tai jäädytetyn naudanlihan sekä Puolan osalta jalostettujen tuotteiden painona ilmaistu vastaava lihamäärä, joka voidaan tuoda erityisedelly- tyksin 1 päivästä tammikuuta 31 päivään maaliskuuta 2000; Unkarista, Tšekin tasavallasta ja Romaniasta peräisin olevan tuoreen, jäädytetyn naudanlihan määrät, joille tuontitodistuksia on haettu, ovat sellaiset, että hakemukset voidaan hyväksyä koko- naisuudessaan; Puolasta peräisin olevaa naudanlihaa ja Puolasta peräisin olevia jalostettuja tuotteita koskevia hakemuksia on kuitenkin vähennettävä suhteellisesti mainitun asetuksen 4 artiklan 4 kohdan mukaisesti, jäähdytetyn tai edellisessä kohdassa asetuksen (EY) N:o 1279/98 2 artiklassa säädetään, että jos täsmennetyn kiintiökauden ensimmäisellä, toisella tai kolmannella kaudella jätetyissä ovat tuontikilpailuhakemuksissa pyydetyt määrät pienemmät kuin käytettävissä olevat määrät, jäljellä olevat määrät lisätään seuraavalla kaudella käytettävissä oleviin määriin; ottaen huomioon kolmannen kauden jäljellä olevat määrät olisi täsmennettävä 1 päivästä huhtikuuta 30 päivään kesäkuuta 2000 ulottuvalla ON ANTANUT TÄMÄN ASETUKSEN: 1 artikla 1. Kaikki asetuksessa (EY) N:o 1279/98 tarkoitettujen kiinti- öiden mukaisesti 1 päivän tammikuuta ja 31 päivän maalis- kuuta 2000 väliselle ajanjaksolle esitetyt tuontitodistushake- mukset hyväksytään seuraavasti: a) 100 prosenttia haetuista määristä CN-koodeihin 0201 ja 0202 kuuluvien Unkarista, Tšekin tasavallasta ja Romaniasta peräisin olevien tuotteiden osalta; b) 0,6132 prosenttia haetuista määristä CN-koodeihin 0201, 0202, 1602 50 31 ja 1602 50 39 kuuluvien Puolasta peräisin olevien tuotteiden osalta. 2. Asetuksen (EY) N:o 1279/98 2 artiklassa tarkoitetulle jaksolle 1 päivästä huhtikuuta 30 päivään kesäkuuta 2000 käytettävissä olevat määrät ovat seuraavat: a) CN-koodeihin 0201 ja 0202 kuuluva naudanliha: — 2 860 tonnia Unkarista peräisin olevaa lihaa, — 2 326 tonnia Tšekin tasavallasta peräisin olevaa lihaa, — 1 680 tonnia Slovakiasta peräisin olevaa lihaa, — 240 tonnia Bulgariasta peräisin olevaa lihaa, — 1 734 tonnia Romaniasta peräisin olevaa lihaa, b) 2 880 tonnia CN-koodeihin 0201 ja 0202 kuuluvaa Puolasta peräisin olevaa naudanlihaa tai 1 345,79 tonnia CN-koodeihin 1602 50 31 ja 1602 50 39 kuuluvia Puolasta peräisin olevia jalostettuja tuotteita. 2 artikla (1) EYVL L 176, 20. 6. 1998, s. 12. Tämä asetus tulee voimaan 20 päivänä tammikuuta 2000. L 14/18 FI Euroopan yhteisöjen virallinen lehti 20. 1. 2000 Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan kaikissa jäsenval- tioissa. Tehty Brysselissä 19 päivänä tammikuuta 2000. Komission puolesta Franz FISCHLER Komission jäsen


title: Statistics in focus. Economy and finance No 40/1999. Harmonized indices of consumer prices : November 1999.

eurovoc_concepts:
consumer price
economic statistics
inflation
price index


title: Commission Regulation (EC) No 111/2000 of 19 January 2000 fixing the representative prices and the additional import duties for molasses in the sugar sector

eurovoc_concepts:
CCT duties
import
molasses
representative price

text: 20. 1. 2000 EN Official Journal of the European Communities L 14/3 COMMISSION REGULATION (EC) No 111/2000 of 19 January 2000 fixing the representative prices and the additional import duties for molasses in the sugar sector THE COMMISSION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES, Having regard to the Treaty establishing the European Community, Having regard to Council Regulation (EC) No 2038/1999 of 13 September 1999 on the common organization of the market in sugar (1), Having regard to Commission Regulation (EC) No 1422/95 of 23 June 1995 laying down detailed rules of application for imports of molasses in the sugar sector and amending Regula- tion (EEC) No 785/68 (2), and in particular Articles 1(2) and 3(1) thereof, Whereas: (1) (2) (3) Regulation (EC) No 1422/95 stipulates that the cif import price for molasses, hereinafter referred to as the ‘representative price’, should be set in accordance with Commission Regulation (EEC) No 785/68 (3); that price should be fixed for the standard quality defined in Article 1 of the above Regulation; the representative price for molasses is calculated at the frontier crossing point into the Community, in this case Amsterdam; that price must be based on the most favourable purchasing opportunities on the world market established on the basis of the quotations or prices on that market adjusted for any deviations from the standard quality; the standard quality for molasses is defined in Regulation (EEC) No 785/68; when the most favourable purchasing opportunities on the world market are being established, account must be taken of all available information on offers on the world market, on the prices recorded on important third- country markets and on sales concluded in international trade of which the Commission is aware, either directly or through the Member States; under Article 7 of Regu- lation (EEC) No 785/68, the Commission may for this purpose take an average of several prices as a basis, provided that this average is representative of actual market trends; (4) the information must be disregarded if the goods concerned are not of sound and fair marketable quality or if the price quoted in the offer relates only to a small (1) OJ L 252, 25. 9. 1999, p. 1. (2) OJ L 141, 24. 6. 1995, p. 12. (3) OJ L 145, 27. 6. 1968, p. 12. quantity that is not representative of the market; offer prices which can be regarded as not representative of actual market trends must also be disregarded; if information on molasses of the standard quality is to be comparable, prices must, depending on the quality of the molasses offered, be increased or reduced in the light of the results achieved by applying Article 6 of Regula- tion (EEC) No 785/68; a representative price may be left unchanged by way of exception for a limited period if the offer price which served as a basis for the previous calculation of the representative price is not available to the Commission and if the offer prices which are available and which appear not to be sufficiently representative of actual market trends would entail sudden and considerable changes in the representative price; where there is a difference between the trigger price for the product in question and the representative price, additional import duties should be fixed under the conditions set out in Article 3 of Regulation (EC) No 1422/95; should the import duties be suspended pursuant to Article 5 of Regulation (EC) No 1422/95, specific amounts for these duties should be fixed; application of these provisions will have the effect of fixing the representative prices and the additional import duties for the products in question as set out in the Annex to this Regulation; the measures provided for in this Regulation are in accordance with the opinion of the Management Committee for Sugar, (5) (6) (7) (8) (9) HAS ADOPTED THIS REGULATION: Article 1 The representative prices and the additional duties applying to imports of the products referred to in Article 1 of Regulation (EC) No 1422/95 are fixed in the Annex hereto. Article 2 This Regulation shall enter into force on 20 January 2000. L 14/4 EN Official Journal of the European Communities 20. 1. 2000 This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States. Done at Brussels, 19 January 2000. For the Commission Franz FISCHLER Member of the Commission fixing the representative prices and additional import duties applying to imports of molasses in the sugar sector ANNEX CN code Amount of the representative price in 100 kg net of the product in question Amount of the additional duty in 100 kg net of the product in question (in EUR) Amount of the duty to be applied to imports in 100 kg net of the product in question because of suspension as referred to in Article 5 of Regulation (EC) No 1422/95 (2) 1703 10 00 (1) 1703 90 00 (1) 6,76 7,18 0,11 0,06 — — (1) For the standard quality as defined in Article 1 of amended Regulation (EEC) No 785/68. (2) This amount replaces, in accordance with Article 5 of Regulation (EC) No 1422/95, the rate of the Common Customs Tariff duty fixed for these products


title: Reglamento (CE) n° 116/2000 de la Comisión, de 19 de enero de 2000, sobre la expedición de los certificados de importación de arroz originario de los Estados ACP y los PTU solicitados durante los cinco primeros días hábiles del mes de enero de 2000 en aplicación del Reglamento (CE) n° 2603/97

eurovoc_concepts:
ACP countries
import licence
originating product
overseas countries and territories
rice

text: 20. 1. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 14/15 REGLAMENTO (CE) No 116/2000 DE LA COMISIÓN de 19 de enero de 2000 sobre la expedición de los certificados de importación de arroz originario de los Estados ACP y los PTU solicitados durante los cinco primeros días hábiles del mes de enero de 2000 en aplicación del Reglamento (CE) no 2603/97 LA COMISIÓN DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS, Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, Visto el Reglamento (CE) no 2603/97 de la Comisión, de 16 de diciembre de 1997, por el que se establecen las disposiciones de aplicación para la importación de arroz originario de los Estados ACP y de los países y territorios de Ultramar (PTU) (1), cuya última modificación la constituye el Reglamento (CE) no 2731/1999 (2), y, en particular, el apartado 2 de su artículo 9, Considerando lo siguiente: (1) (2) En aplicación del apartado 2 del artículo 9 del Regla- mento (CE) no 2603/97, la Comisión debe decidir, en un plazo de diez días a partir del último día del plazo de comunicación para los Estados miembros, en qué medida puede darse curso a las solicitudes, y fijar las cantidades disponibles con cargo al tramo siguiente. Examinadas las cantidades por las que se han presentado tramo de enero de 2000, solicitudes con cargo al procede establecer la expedición de certificado por las cantidades solicitadas aplicando, según los casos, un porcentaje de reducción de dispuesto en el anexo del presente Reglamento, conformidad con lo HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO: Artículo 1 1. En lo que respecta a las solicitudes de certificados de importación de arroz presentadas durante los primeros cinco días hábiles de enero de 2000 en aplicación del Reglamento (CE) no 2603/97 y comunicadas a la Comisión, los certificados se expedirán por las cantidades que figuran en las solicitudes, aplicándose, según los casos, los porcentajes de reducción que figuran en el anexo. En el anexo se establecen las cantidades disponibles para 2. el tramo siguiente. Artículo 2 El presente Reglamento entrará en vigor el 21 de enero de 2000. El presente Reglamento será obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro. Hecho en Bruselas, el 19 de enero de 2000. Por la Comisión Franz FISCHLER Miembro de la Comisión (1) DO L 351 de 23. 12. 1997, p. 22. (2) DO L 328 de 22. 12. 1999, p. 39. L 14/16 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 20. 1. 2000 ANEXO Reglamento (CE) no 2603/97 Coeficientes de reducción aplicables a las cantidades solicitadas con cargo al tramo del mes de enero de 2000 y cantidades disponibles para el tramo siguiente: Origen % de reducción Cantidad disponible para el tramo del mes de mayo de 2000 (t) PTU (artículo 6) — Código NC 1006 6,12 — ACP (apartado 1 del artículo 2) 68,296 41,666 — Códigos NC 1006 10 21 a 1006 10 98, 1006 20 y 1006 30 ACP (artículo 3) — Código NC 1006 40 00 54,706 10,000


title: PERGUNTA ESCRITA E-0002/00 apresentada por Nicole Thomas-Mauro (UEN) à Comissão. Telefones portáteis.

eurovoc_concepts:
EU research policy
European social policy
health risk
medical research
mobile phone

formats: html pdf print

text: C 303 E/122 Jornal Oficial das Comunidades Europeias PT 24. 10. 2000 Em conformidade com o Tratado da Uniªo Europeia, e tal como confirmado pela reuniªo especial do Conselho Europeu realizada em 15 e 16 de Outubro de 1999 em Tampere, um dos objectivos da Uniªo consiste em proporcionar aos cidadªos um elevado n(cid:237)vel de seguran(cid:231)a num espa(cid:231)o de liberdade, de seguran(cid:231)a e de justi(cid:231)a. Este objectivo serÆ alcan(cid:231)ado, nomeadamente, atravØs do desenvolvimento de uma ac(cid:231)ªo comum entre os Estados-membros no dom(cid:237)nio da coopera(cid:231)ªo policial. Todavia, as ac(cid:231)ıes desenvolvidas neste contexto nªo prejudicarªo o exerc(cid:237)cio das responsabilidades que incumbem aos Estados-membros no que diz respeito (cid:224) manuten(cid:231)ªo da lei e da ordem e (cid:224) salvaguarda da seguran(cid:231)a interna nos seus territ(cid:243)rios nacionais. O problema da ordem pœblica e da seguran(cid:231)a tem sido regularmente discutido no contexto da coopera(cid:231)ªo nos dom(cid:237)nios da justi(cid:231)a e dos assuntos internos. Neste contexto, o Conselho examinou a amea(cid:231)a (cid:224) ordem pœblica que as manifesta(cid:231)ıes internacionais constituem numa ac(cid:231)ªo comum de 26 de Maio de 1997 relativa (cid:224) coopera(cid:231)ªo em matØria de ordem e seguran(cid:231)a pœblicas (1). No (cid:226)mbito do programa OISIN (2), a Comissªo tem vindo a apoiar uma sØrie de iniciativas relativas (cid:224) coopera(cid:231)ªo policial e ao papel das for(cid:231)as policiais na manuten(cid:231)ªo da ordem pœblica. Para obter informa(cid:231)ıes sobre os projectos apoiados neste contexto, a Comissªo remete a aten(cid:231)ªo da Senhora Deputada para os dois relat(cid:243)rios relativos (cid:224) aplica(cid:231)ªo do programa OISIN (3). JO L 147 de 5. 6. 1997. (1) (2) Ac(cid:231)ªo Comum (cid:129) JO L 7 de 10. 1. 1997. (3) SEC(98) 1048 e SEC(1999) 1995. (2000/C 303 E/123) PERGUNTA ESCRITA E-0002/00 apresentada por Nicole Thomas-Mauro (UEN) (cid:224) Comissªo (19 de Janeiro de 2000) Objecto: Telefones portÆteis Certos estudos cient(cid:237)ficos descrevem os riscos que correm os utilizadores de telefones portÆteis (designada- mente, uma experiŒncia realizada com ratos na Universidade de Lund produziu resultados preocupantes). Fran(cid:231)a lan(cid:231)ou o programa Comobio com o objectivo de definir os eventuais efeitos dos telefones portÆteis. Existe uma recomenda(cid:231)ªo europeia que estabelece os valores-limite para a exposi(cid:231)ªo. Em que estudos se baseia a referida recomenda(cid:231)ªo? TencionarÆ a Comissªo, por outro lado, efectuar um estudo mais aprofundado sobre os riscos e os efeitos a longo prazo? PoderÆ a Comissªo provar que a radia(cid:231)ªo tØrmica, os campos magnØticos e as correntes induzidas nªo tŒm quaisquer consequŒncias para a saœde humana? Resposta dada por David Byrne em nome da Comissªo (29 de Fevereiro de 2000) A recomenda(cid:231)ªo europeia (1) que limita a exposi(cid:231)ªo da popula(cid:231)ªo aos campos electromagnØticos entre 0 Hertz (Hz) e 300 Gigahertz (GHz) baseia-se em pareceres cient(cid:237)ficos e em dados dispon(cid:237)veis da mais alta qualidade cient(cid:237)fica, recordando que apenas se deviam considerar os efeitos sobre a saœde. Um parecer relativo a estas medidas de protec(cid:231)ªo emitido pela Comissªo Internacional de Protec(cid:231)ªo contra as Radia(cid:231)ıes Nªo-Ionizantes (ICNIRP (cid:129) International Commission on Non-Ionizing Radiation Protection) foi ratificado pelo ComitØ Cient(cid:237)fico Director da Comissªo. A Comissªo financia actualmente diversos trabalhos de investiga(cid:231)ªo. Aquando dos terceiro e quarto programas-quadro, a Comissªo apoiou ac(cid:231)ıes COST (COST 244 em 1992, seguida de COST 244 A em 1998) relativas aos efeitos biomØdicos das radia(cid:231)ıes electromagnØticas. O programa Biomed 2 financiou dois estudos sobre a rela(cid:231)ªo entre as radia(cid:231)ıes electromagnØticas e o cancro. O programa «normas, medi(cid:231)ıes e ensaios» financiou igualmente um projecto relativo (cid:224) medi(cid:231)ªo das radia(cid:231)ıes electromagnØticas emitidas pelos telem(cid:243)veis. A Comissªo atribuiu a estes estudos um or(cid:231)amento total da ordem dos 2 milhıes de euros. 24. 10. 2000 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 303 E/123 Nenhum destes estudos (que abrangem os efeitos tØrmicos e as perturba(cid:231)ıes metab(cid:243)licas celulares poss(cid:237)veis devidos aos diversos tipos de campos electromagnØticos) evidenciou efeitos nocivos para a saœde, embora sejam ainda necessÆrios resultados complementares para responder cabalmente (cid:224)s preocupa(cid:231)ıes do pœblico. No (cid:226)mbito do quinto programa-quadro de investiga(cid:231)ªo e desenvolvimento tecnol(cid:243)gico (1998-2002), as radia(cid:231)ıes electromagnØticas sªo especificamente inclu(cid:237)das no programa de trabalho da ac(cid:231)ªo-chave 4 (Ambiente e Saœde) do tema 1, Qualidade da Vida e Gestªo dos Recursos Vivos. Aquando do convite (cid:224) apresenta(cid:231)ªo de propostas de 1999, esta ac(cid:231)ªo-chave recebeu 21 propostas de investiga(cid:231)ıes sobre este assunto. Ap(cid:243)s avalia(cid:231)ªo, seleccionaram-se cinco propostas para um financiamento total de cerca de 9 milhıes de euros. Enviar-se-Æ um quadro com estas propostas directamente (cid:224) Senhora Deputada bem como ao Secretariado-Geral do Parlamento Europeu. Um destes projectos consiste num estudo epidemiol(cid:243)gico de grande envergadura (Interphone) coordenado pelo Centro Internacional de Investiga(cid:231)ªo do Cancro (CIIC), que deveria contribuir significativamente com respostas fiÆveis (cid:224) questªo de saber se as radia(cid:231)ıes electromagnØticas emitidas pelos telem(cid:243)veis podem ser cancer(cid:237)genas. Em qualquer caso, os cinco projectos seleccionados proporcionarªo contribui(cid:231)ıes significativas para resolver as questıes pendentes relativas aos presum(cid:237)veis efeitos da utiliza(cid:231)ªo de telefones da tecnologia GSM (Sistema Mundial de Comunica(cid:231)ıes M(cid:243)veis) e de esclarecer se uma exposi(cid:231)ªo de longa dura(cid:231)ªo a baixos n(cid:237)veis de exposi(cid:231)ªo tem efeitos negativos para a saœde. (1) 1999/519/CE: Recomenda(cid:231)ªo do Conselho, de 12 de Julho de 1999, relativa (cid:224) limita(cid:231)ªo da exposi(cid:231)ªo da popula(cid:231)ªo a campos electromagnØticos (de 0 Hz a 300 GHz) ( JO L 199 de 30. 7. 1999). (2000/C 303 E/124) PERGUNTA ESCRITA P-0005/00 apresentada por Nicole Thomas-Mauro (UEN) ao Conselho (14 de Janeiro de 2000) Objecto: Situa(cid:231)ªo no Sudªo Numa altura em que a comunidade internacional, a Uniªo Europeia e os Estados-membros se indignam, com toda a legitimidade, com a situa(cid:231)ªo dif(cid:237)cil de certas popula(cid:231)ıes por esse mundo fora, a minoria cristªo do sul do Sudªo Ø v(cid:237)tima, perante a indiferen(cid:231)a geral, de persegui(cid:231)ıes inaceitÆveis por parte das autoridades governamentais. Estas autoridades estªo a levar a cabo pol(cid:237)ticas de islamiza(cid:231)ªo for(cid:231)ada das popula(cid:231)ıes, provocando Œxodos maci(cid:231)os, recorrendo ao desvio do aux(cid:237)lio humanitÆrio, ao assass(cid:237)nio, (cid:224) tortura, ao rapto de mulheres e de crian(cid:231)as, para as venderem como escravas, nomeadamente para a prostitui(cid:231)ªo. PoderÆ o Conselho prestar informa(cid:231)ıes sobre as medidas que jÆ tomou ou que pretende tomar para reagir contra esta situa(cid:231)ªo intolerÆvel? Nªo poderia incitar os Estados-membros a tomarem, em simult(cid:226)neo, medidas severas para obrigar as autoridades sudanesas a respeitarem a dignidade humana, a liberdade religiosa e os Direitos do Homem? Resposta (10/11 de Abril de 2000) O Conselho partilha da opiniªo da Senhora Deputada de que Ø preocupante a situa(cid:231)ªo no Sudªo em matØria de Direitos do Homem. A Uniªo Europeia levantou esta questªo tanto na 55a sessªo da Comissªo dos Direitos do Homem, em Genebra, como no Terceiro ComitØ reunido na 54a sessªo da Assembleia Geral das Na(cid:231)ıes Unidas, tendo exortado o Governo SudanŒs a melhorar a situa(cid:231)ªo no terreno e a cooperar plenamente com as institui(cid:231)ıes das Na(cid:231)ıes Unidas, embora reconhecendo que, durante o corrente ano, se registaram progressos neste dom(cid:237)nio. Paralelamente, a UE encetou com o Governo do Sudªo, no ano transacto, um diÆlogo centrado no processo de paz, em reformas assentes na democracia e no Estado de direito, no respeito dos Direitos do Homem, em estratØgias de combate ao terrorismo e nas rela(cid:231)ıes do Sudªo com os pa(cid:237)ses vizinhos, tendo em vista a melhoria da situa(cid:231)ªo em todos estes dom(cid:237)nios. Tendo em conta que este diÆlogo s(cid:243) muito


title: WRITTEN QUESTION E-0027/00 by Nelly Maes (Verts/ALE) and Bart Staes (Verts/ALE) to the Commission. Human rights in Turkey.

eurovoc_concepts:
Türkiye
accession to the European Union
common foreign and security policy
ethnic group
torture

text: 3. 10. 2000 EN Official Journal of the European Communities C 280 E/161 (2000/C 280 E/183) WRITTEN QUESTION E-0027/00 by Nelly Maes (Verts/ALE) and Bart Staes (Verts/ALE) to the Commission (19 January 2000) Subject: Human rights in Turkey The world has become no more peaceful in the post-Cold War period. Despite the appearance of new actors on the scene, states are still responsible for the great majority of instances of torture. The Medical Foundation for the Care of Victims of Torture in London has for a number of years been taking care of victims of torture and (military) violence. By far the largest group of patients of the Foundation are from Turkish Kurdistan. The Foundation(cid:146)s Alex Sklan described Turkey in De Morgen of Friday, 24 December 1999 as a (cid:145)torture state(cid:146). (cid:145)Torture is endemic, routine, inherent in the enforcement of so-called law and order(cid:146). 1. Is the Commission aware of the activities of the Medical Foundation for the Care of Victims of Torture in London with regard to the victims of torture and violence? If not, will the Commission seek full information on the Foundation given its importance in the light of the Common Foreign and Security Policy and the enlargement of the European Union? If it is aware of the Foundation(cid:146)s activities, can the Commission confirm the statement by Mr Sklan that: (cid:145)By far the largest group of patients of the Medical Foundation for the Care of Victims of Torture are from Turkish Kurdistan(cid:146)? 2. Does the Commission feel that the term (cid:145)torture state(cid:146) used by Mr Sklan is applicable to Turkey? If not, does the Commission believe that a member of a body specialising in victims of torture and (military) violence is wrong to apply the term (cid:145)torture state(cid:146) to Turkey? If so, how does the Commission explain the statement by Mr Alex Sklan that: (cid:145)By far the largest group of patients of the Medical Foundation for the Care of Victims of Torture are from Turkish Kurdistan(cid:146)? Does the Commission endorse Mr Sklan(cid:146)s view that (cid:145)Torture is endemic, routine, inherent in the 3. enforcement of so-called law and order(cid:146) in Turkey(cid:146)? If not, why not, and how can the Commission(cid:146)s position be reconciled with the fact that, as Mr Sklan says: (cid:145)By far the largest group of patients of the Medical Foundation for the Care of Victims of Torture are from Turkish Kurdistan(cid:146)? Answer given by Mr Verheugen on behalf of the Commission (23 February 2000) The Commission is in regular contact with a wide range of non-governmental organisations (NGOs) and finances a number of their activities through assistance programmes. It has made financial contributions to several projects run by the Foundation to which the Honourable Member referred. As far as Turkey is concerned, the Commission has been analysing the situation there each year since November 1998 through its regular report, in the light of the Copenhagen criteria. In its most recent report, published in October 1999 (1), it indicated that (cid:145)there are serious shortcomings in terms of human rights and the protection of minorities. Torture is not systematic but is still widespread [(cid:133)](cid:146). Since 1993, the Commission has financed various rehabilitation centres for the victims of torture in the framework of the Turkish Foundation for Human Rights programme. The Commission considers that the pre-accession strategy for Turkey adopted at the European Council meeting in Helsinki will encourage and support the democratisation process there. (1) COM(99) 514 final


title: Programma dell'Unione europea di prevenzione e lotta contro il traffico illecito di armi convenzionali - Seconda relazione annuale

eurovoc_concepts:
EU programme
arms trade
conventional weapon
illicit trade

text: 19. 1. 2000 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee C 15/1 (Atti adottati a norma del titolo V del trattato sull’Unione europea) Programma dell’Unione europea di prevenzione e lotta contro il traffico illecito di armi convenzionali Seconda relazione annuale (2000/C 15/01) INTRODUZIONE Il programma dell’Unione europea di prevenzione e lotta contro il traffico illecito di armi convenzionali è stato adattato dal Consiglio «Affari generali» il 26 giugno 1997. informazioni sul Il programma è incentrato sul problema del traffico illecito di armi convenzionali, in particolare di armi portatili, sia all’inter- no dell’Unione europea sia in altri paesi oggetto di traffici illeciti di armi portatili. Il programma è articolato in tre parti. La prima parte propone la promozione di una cooperazione rafforzata nel campo dell’applicazione della legge ed un miglioramento dello scambio di traffico illecito. La seconda incoraggia la Comunità ed i suoi Stati membri ad assistere altri paesi nella prevenzione e nella lotta contro il traffico illecito di armi, ad esempio rafforzando intesi a la legislazione ed i provvedimenti amministrativi disciplinare e controllare i trasferimenti di armi e predisponen- do un numero sufficiente di funzionari di polizia e di dogana adeguatamente formati per l’applicazione della legislazione nazionale sul controllo delle esportazioni di armi. La terza parte del programma illustra le possibilità per la Comunità ed i suoi Stati membri di assistere i paesi interessati, specialmente in fasi post-conflitto, per porre fine alla circolazione ed al traffico illecito di armi, ad esempio mediante programmi di raccolta, riscatto e distruzione delle armi e programmi di formazione per promuovere tra la popolazione locale la consapevolezza delle conseguenze negative del traffico illecito di armi portatili. Nel corso del secondo anno di applicazione del programma, gli Stati membri dell’Unione europea si sono impegnati attivamente nell’attuazione degli orientamenti del programma dell’Unione europea di prevenzione e lotta contro il traffico illecito di armi convenzionali e nella diffusione dei relativi principi. I PECO e Cipro nonché i Paesi EFTA membri del SEE si sono associati a tale programma. Nel corso del secondo anno di applicazione del programma l’Unione europea e gli Stati membri hanno intrapreso le seguenti azioni: 1. Lotta al traffico di armi all’interno e a destinazione dell’Unione europea — Al fine di rafforzare il coordinamento nazionale e lo scambio di informazioni nel campo del traffico illecito di armi convenzionali, il Belgio ha istituito un comitato interministeriale che è ormai diventato pienamente operativo. I punti più importanti all’ordine del giorno sono i problemi relativi al controllo dei trasferimenti intracomunitari di materiale militare, i conflitti di competenza tra i ministeri nella lotta contro i trasferi- menti illegali, la possibilità di attività fraudolente nel settore delle licenze e dei certificati all’esportazione e la creazione di un protocollo relativo agli scambi di informazioni tra i diversi servizi. — Anche la Svezia ha istituito un gruppo ad hoc, composto di rappresentanti di diverse autorità attive nel campo dei trasferimenti di armi: ufficio doganale, servizi di sicurezza (polizia), servizi di informazioni militari e organo di sorveglianza radio della Difesa. Il gruppo si riunisce regolarmente ogni mese per discute- re questioni di interesse comune e rafforzare la coope- razione reciproca. — I Paesi Bassi hanno istituito un gruppo interagenzie per la prevenzione e la lotta contro il traffico illecito di armi convenzionali, a seguito di una raccomandazione a tal fine figurante nel programma dell’Unione europea. Il gruppo è composto di rappresentanti dei ministeri della Giustizia, degli Interni, della Difesa, del Commer- cio e degli Affari esteri. I principali obiettivi sono la creazione di una rete di funzionari responsabili, la promozione dello scambio di informazioni e il coordi- namento della posizione olandese in varie sedi interna- zionali che si occupano di traffico di armi. C 15/2 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 19. 1. 2000 — La Francia ha istituito un gruppo che si occupa di armi leggere e armi portatili. Tale gruppo è composto di rappresentanti dei ministeri degli Interni, della Difesa, degli Affari esteri, della Giustizia e delle Finanze, nonché del segretariato generale della difesa nazionale. Il gruppo affronta la questione in una prospettiva ampia, in particolare per combattere il traffico illecito. Esso si riunisce periodicamente e ha avviato una cooperazione con ONG francesi che fanno parte della rete d’azione internazionale sulle armi portatili (IANSA). — La Finlandia ha provveduto alla formazione di funzio- nari doganali delle zone limitrofe per svilupparne le prassi amministrative e le conoscenze delle procedure in materia di trasferimenti di armi e controlli alle frontiere. — La risoluzione del Consiglio «Sviluppo» dell’Unione europea sulle armi portatili e armi leggere, adottata il 21 maggio 1999, raccomanda che la Comunità e gli Stati membri dell’Unione europea dedichino particola- re attenzione alla lotta al traffico illecito di armi portatili anche nel campo della cooperazione allo sviluppo. — La Svezia e la Finlandia, con altri paesi, hanno fornito aiuti finanziari all’Istituto di ricerca per il disarmo dell’ONU a Ginevra e all’Istituto di studi internazionali di Monterey (California) per un comitato preparatorio di una campagna globale sulle armi portatili e leggere. Anche il Belgio e i Paesi Bassi hanno fornito assistenza finanziaria a quest’ultimo istituto. — Il gruppo «Cooperazione tra forze di polizia» dell’Unio- ne europea ha approvato un progetto di sorveglianza delle rotte per la lotta al traffico illecito di armi da fuoco negli Stati membri. Esso si basa su un progetto pilota del gruppo «Armi da fuoco e munizioni» di Schengen. — Il Regno Unito ha fornito assistenza finanziaria all’Isti- tuto di studi sulla sicurezza, una ONG sudafricana, per un progetto di stesura di leggi per il Sudafrica a seguito delle discussioni di Vienna sul traffico illecito di armi. Anche i Paesi Bassi hanno donato fondi a tale istituto e al suo programma «Verso l’attuazione». 2. Lotta contro il traffico illecito di armi in altre regioni Il gruppo del Consiglio «Esportazioni di armi convenziona- li» (COARM) ha convenuto che gli Stati membri concentre- ranno la seconda e la terza parte del programma inizial- mente sul Sudafrica. Tuttavia, altre regioni problematiche sono state incluse nell’assistenza fornita dagli Stati membri. — Tenendo conto della risoluzione n. 1209/1998 del Consiglio di sicurezza dell’ONU sulla situazione in Africa, del flusso illecito di armi verso l’Africa e in Africa e del Codice di condotta dell’Unione europea per le esportazioni di armi nonché dell’azione congiunta dell’Unione europea sulle armi portatili, la presidenza dell’Unione europea ha emesso, il 18 giugno 1999, una dichiarazione a nome dell’Unione europea sul commercio di armi verso la regione dei Grandi laghi e all’interno della stessa. In tale dichiarazione, l’Unione europea esprime preoccupazione per i flussi di armi verso la regione e afferma il suo impegno per gli sforzi di risoluzione dei conflitti e di mantenimento della pace, sottolineando che, nella ricerca di una soluzione a lungo termine dei conflitti, si deve dare la massima priorità a misure atte a frenare le forniture di armi, la loro circolazione illecita e i illeciti che le finanziano. traffici — Gli Stati membri dell’Unione europea hanno sponso- rizzato le risoluzioni dell’assemblea generale dell’ONU n. 53/77E, intesa a «convocare al più tardi nel 2001 una conferenza internazionale sul commercio illecito di armi in tutti gli aspetti» (cui hanno anche fornito una riposta congiunta), e n. 53/77T sul traffico illecito di armi portatili. — I Paesi Bassi e il Belgio stanno finanziando un progetto a lungo termine patrocinato dalle ONG per far fronte leggere: approfondire la alla diffusione delle armi collaborazione tra Stati membri dell’Unione europea e paesi associati. — Gli Stati membri dell’Unione europea hanno accolto con favore la moratoria sull’importazione, esportazio- ne e fabbricazione di armi leggere stabilita dalla Comunità economica degli Stati dell’Africa occidentale (Ecowas) e molti partner, fra cui il Belgio, i Paesi Bassi, il Regno Unito, la Svezia e la Francia, vi hanno dato il loro appoggio. Il Regno Unito sta aiutando a sviluppare le capacità di gestione della moratoria all’interno del segretario Ecowas. Il Regno Unito ha inoltre finanziato una serie di seminari intesi a diffondere il messaggio del Mali nella regione e a portare avanti una serie di progetti miranti al consolidamento della pace e alla prevenzione dei conflitti nell’Africa occidentale. Per aiutare gli Stati di questa regione, la Francia conduce un programma di cooperazione volto a combattere i traffici e la criminalità transfrontaliera nell’Africa occidentale. — Il Portogallo ha contribuito al finanziamento di un seminario a Libreville, nel giugno 1998, sul consolida- mento della pace mediante il disarmo. — La Svezia ha fornito aiuti finanziari al Centro regionale delle Nazioni Unite di Lima per il disarmo a sostegno di istituzioni nazionali e internazionali in tale zona per la lotta al traffico illecito, allo scopo di rafforzare la 19. 1. 2000 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee C 15/3 capacità nazionale di combattere tale traffico, nonché per la valutazione delle azioni intraprese e per un progetto inteso a creare un centro regionale («Clearing house») per la lotta contro il traffico illecito di armi. La Svezia ha dato inoltre assistenza finanziaria a una ONG per le attività relative all’attuazione del programma dell’Unione europea di prevenzione e lotta contro il traffico illecito di armi convenzionali e del codice di condotta dell’Unione europea mirante a rafforzare l’azione collettiva dell’Unione europea e dei paesi associati per far fronte al traffico illecito di armi convenzionali nell’Europa centrale e orientale. — Nell’Africa australe, l’Istituto di studi sulla sicurezza e una ONG hanno tenuto, nel maggio 1998, una conferenza sullo sviluppo dei controlli sulle armi e sul traffico illecito, che ha adottato un programma d’azio- ne regionale sulle armi portatili e le armi leggere e sul traffico illecito di armi. La Conferenza ministeriale UE-SADC, svoltasi a Vienna nel novembre 1998, ha approvato le conclusioni della Conferenza e l’azione di follow-up. — L’Unione europea caldeggia una maggiore trasparenza nei trasferimenti internazionali di armi, in particolare mediante la trasmissione di notifiche al registro delle armi convenzionali dell’ONU. L’Unione europea ha intrapreso una serie di iniziative volte a sollecitare tutti gli Stati membri dell’ONU a trasmettere al registro i rispettivi dati nazionali completi in tempo utile. — L’Unione europea ha avviato un dialogo sulle armi portatili con varie regioni, sia per ampliare l’appoggio politico ai principi e alle misure più importanti da realizzare mediante approcci regionali e progressivi e sforzi globali, sia in vista del contributo dell’Unione europea ad azioni specifiche sulle armi portatili. — La commissione ONU per il disarmo ha adottato, nel maggio 1996, orientamenti per i trasferimenti internazionali di armi che hanno costituito il primo tentativo di contribuire a risolvere il problema del commercio illecito di armi, impostandolo in modo globale e incoraggiando ulteriori iniziative internazio- nali. L’Unione europea si rallegra inoltre dell’adozione da parte della stessa commissione ONU, nell’aprile di quest’anno, di orientamenti sul controllo e sulla limitazione delle armi convenzionali e sul disarmo, incentrati in particolare sul consolidamento della pace. 3. Seminari organizzati nel contesto del Programma dell’Unione europea in materia di traffico illecito di armi — La conferenza di Bruxelles su «Disarmo sostenibile per uno sviluppo sostenibile», tenuta nell’ottobre 1998, ha chiesto un programma internazionale di azione che preveda misure pratiche per il disarmo e il consolida- mento della pace inteso, tra l’altro, ad integrare misure per la lotta al traffico illecito di armi in tutti i suoi aspetti («Brussels Call For Action»). La Svezia e i Paesi Bassi hanno finanziato una riunione tra ONG in concomitanza con questo evento. — Nel dicembre 1998, il ministero degli Esteri finlandese ha organizzato un seminario in materia di armi portatili e armi leggere, nel quale si è ampiamente discusso il problema del traffico illecito e della proliferazione di armi convenzionali, mettendo l’accento sui problemi incontrati nel terzo mondo, specialmente in Africa. — Dal 30 novembre al 1o dicembre, il Belgio ha ospitato un seminario, organizzato da una ONG, sul program- ma dell’Unione europea in materia di traffico illecito di armi. Il seminario si è articolato in due parti. La prima parte ha riguardato il traffico illecito di armi tra i paesi dell’Unione europea e i paesi associati. La seconda parte è stata dedicata alle azioni e all’aiuto dell’Unione europea a beneficio di determinate regioni su cui questo problema incide pesantemente. — Il ministero degli Esteri svedese, insieme all’Accademia svedese della difesa nazionale, ha organizzato a Stoc- colma, il 10 e 11 marzo 1999, un seminario sul tema «Eliminazione delle armi portatili e delle armi leggere nel contesto delle missioni di pace». Il seminario si prefiggeva di dare un’opportunità per riunire e condividere esperienze, analisi e strategie in seno ad un ampio spettro di operatori, esperti e partecipanti interessati, inviati di agenzie ONU, ministeri degli Esteri, ministeri della Difesa e forze armate, altre organizzazioni, agenzie e istituzioni internazionali e regionali ed organizzazioni nazionali, allo scopo di proporre metodi e orientamenti per azioni future. CONCLUSIONI Si è manifestata una crescente necessità di affrontare i problemi connessi al traffico illecito di armi portatili e alla loro proliferazione, specialmente in aree interessate da instabilità regionali e in aree appena uscite da situazioni di crisi. Gli Stati membri dell’Unione europea hanno contribuito a risolvere questo problema attraverso progetti nazionali, azioni e politi- che intraprese dall’Unione europea, e anche con la partecipa- zione attiva ai lavori delle organizzazioni internazionali e a progetti come l’azione intrapresa dall’ONU nell’ex Iugoslavia, il progetto di protocollo dell’ONU sulle armi da fuoco, nonché a progetti regionali, specialmente in Africa. C 15/4 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 19. 1. 2000 L’azione comune dell’Unione europea sulle armi portatili, adottata nel dicembre 1998, fornisce un ampio quadro per il coordinamento e il potenziamento della politica dell’Unione europea nel settore delle armi portatili. Vi si enumerano una serie di principi e di misure, inerenti al problema sotto il profilo della prevenzione e della reazione, a cui gli Stati membri dell’Unione europea si attengono in consessi internazionali o in un contesto regionale. Nella lotta al traffico illecito di armi è essenziale il coordina- mento tra tutti gli organi di regolamentazione e i servizi incaricati dell’applicazione della legge. Oltre agli sforzi compiu- ti a livello nazionale, gli Stati membri dell’Unione europea si sono orientati verso una stretta collaborazione a livello europeo, che nel 1998 si è concretizzata nel codice di condotta dell’Unione europea per le esportazioni di armi. Tale codice di condotta stabilisce criteri di responsabilità e di restrizione nella gestione di cessioni di armamenti, consolida lo scambio di informazioni e di consultazioni pertinenti tra partner, ed aumenta il livello di trasparenza nelle transazioni di armi. In seno al Consiglio, il gruppo «Esportazioni di armi convenziona- li» sta affrontando molte questioni che si riferiscono e contri- buiscono ad una diminuzione del traffico illecito di armi, ad esempio quella dell’intermediazione nel settore degli arma- menti. Per evitare superflue duplicazioni, i vari gruppi di lavoro che nell’ambito dell’Unione europea si occupano del problema del traffico illecito di armi portatili, cioè il gruppo «Disarmo globale e controllo delle armi» e il COARM (gruppo «Esporta- zioni di armi convenzionali»), dovranno cercare i mezzi per coordinare ulteriormente i loro sforzi nell’affrontare questo difficile problema mondiale. In avvenire, gli Stati membri dell’Unione europea potrebbero prendere in considerazione la possibilità di fondere in un unico documento la relazione annuale dell’azione comune dell’Unione europea sulle armi portatili e la relazione annuale del programma dell’Unione europea di prevenzione e lotta contro il traffico illecito di armi convenzionali


title: Regulamento (CE) n.o 115/2000 da Comissão, de 19 de Janeiro de 2000, relativo à emissão dos certificados de importação relativos a determinados produtos dos códigos NC 1701, 1702, 1703 e 1704 que acumulam a origem ACP/PTU

eurovoc_concepts:
ACP countries
import licence
molasses
originating product
overseas countries and territories
sugar

text: L 14/14 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 20. 1. 2000 REGULAMENTO (CE) N. o 115/2000 DA COMISSÃO de 19 de Janeiro de 2000 relativo à emissão dos certificados de importação relativos a determinados produtos dos códigos NC 1701, 1702, 1703 e 1704 que acumulam a origem ACP/PTU A COMISSÃO DAS COMUNIDADES EUROPEIAS, Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia, Tendo em conta a Decisão 91/482/CEE do Conselho, de 25 de Julho de 1991, relativa à associação dos países e territórios à Comunidade Europeia (1), ultramarinos com a última redacção que lhe foi dada pela Decisão 97/803/CE (2) (em seguida denominada «decisão PTU»), Tendo em conta o Regulamento (CE) n. o 2553/97 da Comissão, de 17 de Dezembro de 1997, relativo às regras de emissão dos certificados de importação relativos a determinados produtos dos códigos NC 1701, 1702, 1703 e 1704 que acumulam a origem ACP/PTU (3), e, nomeadamente, o n. o 3 do seu artigo 5. o, Considerando o seguinte: (1) (2) O n. o 1 do artigo 108. oB da decisão PTU admite a acumulação da origem ACP/PTU até ao limite de uma quantidade anual de 3 000 toneladas de açúcar no que se refere aos produtos dos códigos NC 1701, 1702, 1703 e 1704; às autoridades nacionais, em Foram apresentados conformidade com o Regulamento (CE) n. o 2553/97, dois pedidos para a emissão de certificados de impor- tação em relação a uma quantidade total superior à quantidade de 3 000 toneladas admitida pela decisão PTU; (3) (4) O n. o 3 do artigo 5. o do Regulamento (CE) n. o 2553/97 dispõe que, se os pedidos de certificados conduzirem à superação do volume anual de 3 000 toneladas de açúcar, a Comissão adoptará um regulamento que fixe o coeficiente uniforme de redução a aplicar a cada um dos pedidos apresentados e suspenderá a apresentação de novos pedidos para o ano em curso; Por conseguinte, a Comissão deve fixar o coeficiente de redução para a emissão dos certificados de importação e suspender a apresentação de novos pedidos para 2000, ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO: Artigo 1. o São autorizados os pedidos de certificados de importação apre- sentados a título do artigo 108. oB da decisão PTU em 3 de Janeiro de 2000 para uma quantidade de 732 300 toneladas de açúcar do código NC 1701 11 90 e em 6 de Janeiro para uma quantidade de 3 000 toneladas de açúcar do código NC 1701 99 10, à razão de 80,37939 % da quantidade pedida. É suspensa a apresentação de novos pedidos para 2000. Artigo 2. o Artigo 3. o O presente regulamento entra em vigor na data da sua publi- cação no Jornal Oficial das Comunidades Europeias. O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e directamente aplicável em todos os Estados-Membros. Feito em Bruxelas, em 19 de Janeiro de 2000. Pela Comissão Franz FISCHLER Membro da Comissão (1) JO L 263 de 19. 9. 1991, p. 1. (2) JO L 329 de 29. 11. 1997, p. 50. (3) JO L 349 de 19. 12. 1997, p. 26


title: Reglamento (CE) n° 121/2000 de la Comisión, de 19 de enero de 2000, por el que se modifican los derechos de importación en el sector de los cereales

eurovoc_concepts:
CCT duties
United States
cereals
import
stock-exchange listing

text: L 14/26 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 20. 1. 2000 REGLAMENTO (CE) No 121/2000 DE LA COMISIÓN de 19 de enero de 2000 por el que se modifican los derechos de importación en el sector de los cereales LA COMISIÓN DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS, (2) Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, Visto el Reglamento (CEE) no 1766/92 del Consejo, de 30 de junio de 1992, por el que se establece la organización común de mercados en el sector de los cereales (1), cuya última modifi- cación la constituye el Reglamento (CE) no 1253/1999 (2), Visto el Reglamento (CE) no 1249/96 de la Comisión, de 28 de junio de 1996, por el que se establecen las disposiciones de aplicación del Reglamento (CEE) no 1766/92 del Consejo en lo referente a los derechos de importación en el sector de los cereales (3), cuya última modificación la constituye el Regla- mento (CE) no 2519/98 (4), y, en particular, el apartado 1 de su artículo 2, Considerando lo siguiente: (1) En el Reglamento (CE) no 98/2000 de la Comisión (5), modificado por el Reglamento (CE) no 102/2000 (6), se establecen los derechos de importación del sector de los cereales. El apartado 1 del artículo 2 del Reglamento (CE) no 1249/96 establece que si, durante su período de aplica- ción, la media de los derechos de importación calculada se desvía en 5 EUR/tonelada del derecho fijado, se procederá al ajuste correspondiente; que dicho desvío se ha producido; por lo tanto, es preciso proceder al ajuste de los derechos de importación fijados en el Reglamento (CE) no 98/2000, HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO: Artículo 1 Los anexos I y II del Reglamento (CE) no 98/2000 se sustituirán por los anexos I y II del presente Reglamento. Artículo 2 El presente Reglamento entrará en vigor el 20 de enero de 2000. El presente Reglamento será obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro. Hecho en Bruselas, el 19 de enero de 2000. Por la Comisión Franz FISCHLER Miembro de la Comisión (1) DO L 181 de 1. 7. 1992, p. 21. (2) DO L 160 de 26. 6. 1999, p. 18. (3) DO L 161 de 29. 6. 1996, p. 125. (4) DO L 315 de 25. 11. 1998, p. 7. (5) DO L 11 de 15. 1. 2000, p. 14. (6) DO L 12 de 18. 1. 2000, p. 13. 20. 1. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 14/27 Derechos de importación de los productos contemplados en el apartado 2 del artículo 10 del Reglamento (CEE) no 1766/92 ANEXO I Código NC Asignación de la mercancía 1001 10 00 Trigo duro de calidad alta de calidad media (1) 1001 90 91 Trigo blando para siembra 1001 90 99 Trigo blando de calidad alta que no sea para siembra (3) de calidad media de calidad baja 1002 00 00 Centeno 1003 00 10 Cebada para siembra 1003 00 90 Cebada que no sea para siembra (3) 1005 10 90 Maíz para siembra que no sea híbrido 1005 90 00 Maíz que no sea para siembra (3) 1007 00 90 Sorgo para grano que no sea híbrido para siembra Derecho de importación por vía terrestre, fluvial o marítima, para productos procedentes de puertos mediterráneos, del mar Negro o del mar Báltico (en EUR/t) Derecho de importación por vía aérea o por vía marítima para productos procedentes de otros puertos (2) (en EUR/t) 35,06 45,06 34,70 34,70 72,96 85,80 85,34 85,34 85,34 90,67 90,67 85,34 25,06 35,06 24,70 24,70 62,96 75,80 75,34 75,34 75,34 80,67 80,67 75,34 (1) El derecho aplicable al trigo duro que no presente la calidad mínima para el trigo duro de calidad media indicada en el anexo I del Reglamento (CE) no 1249/96 será el correspondiente al trigo blando de baja calidad. (2) Los importadores de las mercancías que lleguen a la Comunidad por el Océano Atlántico o vía el Canal de Suez [apartado 4 del artículo 2 del Reglamento (CE) no 1249/96] podrán acogerse a las siguientes reducciones de los derechos: — 3 EUR/t si el puerto de descarga se encuentra en el Mediterráneo; — 2 EUR/t si el puerto de descarga se encuentra en Irlanda, el Reino Unido, Dinamarca, Suecia, Finlandia o la costa atlántica de la Península Ibérica. (3) Los importadores que reúnan las condiciones establecidas en el apartado 5 del artículo 2 del Reglamento (CE) no 1249/96 podrán acogerse a una reducción a tanto alzado de 14 u 8 EUR/t. L 14/28 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 20. 1. 2000 ANEXO II Datos para el cálculo de los derechos (período del 14. 1. 2000 al 18. 1. 2000) 1. Valores medios correspondientes al período de dos semanas anterior a la fijación: Cotizaciones en bolsa Minneapolis Kansas-City Chicago Chicago Minneapolis Minneapolis Minneapolis Producto (% de proteínas humedad) con 12 % de HRS2. 14 % HRW2. 11,5 % SRW2 YC3 HAD2 calidad media (*) US barley 2 Cotización (EUR/t) 114,18 105,79 95,76 84,32 149,21 (**) 139,21 (**) 98,93 (**) Prima Golfo (EUR/t) 35,39 5,38 2,58 9,24 Prima Grandes Lagos (EUR/t) — — — — (*) Prima negativa de un importe de 10 EUR/t [apartado 1 del artículo 4 del Reglamento (CE) no 1249/96]. (**) Fob Golfo. — — — — — — 2. Fletes/gastos: Golfo de México-Rotterdam: 15,26 EUR/t; Grandes Lagos-Rotterdam: 27,55 EUR/t. 3. Subvenciones previstas en el tercer párrafo del apartado 2 del artículo 4 del Reglamento (CE) no 1249/96: 0,00 EUR/t (HRW2) 0,00 EUR/t (SRW2)