title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL E-0086/00 af Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) til Rådet. Situationen i Tjetjenien.

eurovoc_concepts:
EU relations
Russia
diplomatic relations
economic sanctions
freedom of the press
human rights
international sanctions
self-determination
war of independence

formats: html pdf print

text: 21. 11. 2000 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende C 330 E/79 (2000/C 330 E/085) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-0085/00 af Hanja Maij-Weggen (PPE-DE) til Kommissionen (24. januar 2000) Om: Elfenbenshandelen Kan Kommissionen bekr(cid:230)fte, at sydafrikanske lande med henblik p(cid:229) de forest(cid:229)ende CITES-forhandlinger har stillet vidtr(cid:230)kkende forslag om frigivelse af elfenbenshandelen? Har Kommissionen gjort sig klart, at en frigivelse af handelen med elfenben vil give (illegal) elefanter en enorm impuls? jagt p(cid:229) Hvilken holdning vil EU indtage under de kommende CITES-forhandlinger i Nairobi, og hvad er de enkelte medlemsstaters holdning til den mulige frigivelse af elfenbenshandelen? Svar afgivet p(cid:229) Kommissionens vegne af Margot Wallstr(cid:246)m (25. februar 2000) Der er fremlagt en r(cid:230)kke forslag om handel med elfenben fra den afrikanske elefant, som skal behandles p(cid:229) den 11. partskonference for konventionen om international handel med udryddelsestruede vilde dyr og planter (CITES). Nogle af forslagene g(cid:229)r ind for handel med elfenben, andre g(cid:229)r imod. Kommissionen er klar over, at international handel med elfenben kan v(cid:230)re en spore til ulovlig jagt p(cid:229) elefanter, medmindre handelen reguleres forsvarligt. Medlemsstaterne vil afgive deres stemme p(cid:229) konferencen p(cid:229) grundlag af et forslag fra Kommissionen. Den f(cid:230)lles holdning vil blive fastlagt af R(cid:229)det. Kommissionen har endnu ikke f(cid:230)rdigbehandlet det forslag, den vil forel(cid:230)gge R(cid:229)det med hensyn til F(cid:230)llesskabets forhandlingsposition p(cid:229) partskonferencen. (2000/C 330 E/086) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-0086/00 af Camilo Nogueira RomÆn (Verts/ALE) til R(cid:229)det (24. januar 2000) Om: Situationen i Tjetjenien Den russiske regering og h(cid:230)r forts(cid:230)tter deres aktioner med frygtelige tab af menneskeliv og materielle tab til fłlge i en situation, hvor den eneste rimelige lłsning best(cid:229)r i en accept af demokratisk selvbestemmelse for den tjetjenske nation, som adskiller sig st(cid:230)rkt fra den russiske nation af historiske grunde, og fordi der er et st(cid:230)rkt politisk łnske herom. Kan R(cid:229)det p(cid:229) den baggrund oplyse, hvor vidt EU er kommet med sine initiativer i forhold til krigen i Tjetjenien? Svar (2. maj 2000) Det Europ(cid:230)iske R(cid:229)d i Helsingfors vedtog en erkl(cid:230)ring om konflikten i Tjetjenien, hvori det fordłmmer den holdning, som Rusland har indtaget over for denne republik. Ifłlge erkl(cid:230)ringen m(cid:229) der drages fłlgende konsekvenser af den russiske holdning: (cid:129) revision af gennemfłrelsen af den f(cid:230)lles strategi over for Rusland; (cid:129) suspension af visse bestemmelser i partnerskabs- og samarbejdsaftalen og nłje anvendelse af handels- bestemmelserne; C 330 E/80 De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende DA 21. 11. 2000 (cid:129) overfłrsel af midler fra TACIS til humanit(cid:230)r bistand; (cid:129) begr(cid:230)nsning af finansieringen i 2000-budgettet til prioriterede omr(cid:229)der, herunder menneskerettighe- der, retsstatsprincippet, stłtte til civilsamfundet og nuklear sikkerhed. Desuden blev OSCE og Europar(cid:229)det opfordret til inden for deres kompetenceomr(cid:229)der at revidere deres samarbejde med Rusland. Det portugisiske formandskabs arbejdsplan for gennemfłrelsen af den f(cid:230)lles strategi over for Rusland blev fremlagt lyset af Helsingfors-erkl(cid:230)ringen og konklusionerne fra samlingen i R(cid:229)det (almindelige anliggender) den 24. januar 2000. januar. Den er blevet revideret i i januar og den 14. -15. februar 2000 drłftede R(cid:229)det (almindelige anliggender) P(cid:229) samlingerne den 24. situationen i det nordlige Kaukasus. Rusland blev indtr(cid:230)ngende opfordret til at leve op til de principper, som anerkendes af Den Europ(cid:230)iske Union, is(cid:230)r retsstatsprincippet, respekten for menneskerettighederne, informationsfriheden og pressefriheden. Samtidig med at R(cid:229)det anerkendte Den Russiske Fłderations territoriale integritet, gentog det, at Den Europ(cid:230)iske Union er bekymret over den fortsatte vold i Tjetjenien. Det fordłmte Ruslands vilk(cid:229)rlige og overdrevne magtanvendelse i dette omr(cid:229)de, som har medfłrt en forv(cid:230)rring af den humanit(cid:230)re situation, og hvis virkninger for civilbefolkningen er bekymrende. Blandt de vedtagne konklusioner kan fłlgende ligeledes fremh(cid:230)ves: (cid:129) opfordringen til en fredelig lłsning p(cid:229) konflikten og til at indlede en dialog mellem den russiske regering og repr(cid:230)sentanter for Tjetjenien; (cid:129) vigtigheden af at undg(cid:229), at konflikten breder sig; (cid:129) nłdvendigheden af at tillade, at OSCE vender tilbage til regionen; (cid:129) stłtten til Europar(cid:229)dets og OSCE(cid:146)s bestr(cid:230)belser p(cid:229) at n(cid:229) frem til en fredelig bil(cid:230)ggelse af konflikten; (cid:129) bekymringen for, hvad der er sket med den russiske journalist Andrei Babitski, som forsvandt den 16. januar 2000. Den Europ(cid:230)iske Unions trojka rettede den 11. februar 2000 en henvendelse til Moskva, hvori den spurgte Kremls pressekoordinator for det nordlige Kaukasus, Serguei Yastrjembski, hvad der var sket med Andrei Babitski. Ved denne lejlighed lovede Rusland inden 2 dage at freml(cid:230)gge et uofficielt dokument vedrłrende det juridiske grundlag for de russiske styrkers tilbageholdelse af Babitski og de fłlgende begivenheder. Dokumentet blev fremlagt den 21. februar 2000. Den 25. februar dukkede Babitski igen op i Dagestan. Formandskabet rettede den 25. februar 2000 en henvendelse til Moskva, nemlig til hr. Goussarov og hr. Ivanov, som er hhv. viceminister og udenrigsminister, samt til hr. Tchijov, direktłr for det russiske udenrigsministeriums afdeling for europ(cid:230)iske anliggender, hvori det bl. a. kom ind p(cid:229) spłrgsm(cid:229)let om menneskerettighederne i det nordlige Kaukasus. Formandskabet har i nogen tid haft t(cid:230)tte kontakter til hr. Kalamanov, som Rusland for nylig udpegede til pr(cid:230)sidentens s(cid:230)rlige udsending for menneskerettighederne i Tjetjenien. Den 24. februar 2000 rettede trojkaen en henvendelse til hr. Kalamanov, hvori den opfordrede til, at der bliver foretaget en undersłgelse af alle de personer, som p(cid:229)viseligt er involveret i overtr(cid:230)delse af menneskerettighederne, s(cid:229)ledes at de bliver gjort strafferetligt ansvarlige for deres handlinger. Desuden blev det understreget, at det er nłd- vendigt med en international tilstedev(cid:230)relse i det nordlige Kaukasus, ligesom det haster med at sikre respekten for menneskerettighederne i Tjetjenien og de omkringliggende omr(cid:229)der. Samtidig opretholdes den politiske dialog mellem Den Europ(cid:230)iske Union og Rusland i betragtning af betydningen af det overordnede strategiske partnerskab med Moskva. Denne dialog anvendes til at understrege Den Europ(cid:230)iske Unions holdning til Tjetjenien og til at kr(cid:230)ve en hurtig lłsning af spłrgsm(cid:229)let ved hj(cid:230)lp af politisk dialog. Herudover stłtter R(cid:229)det p(cid:229) en samordnet m(cid:229)de formanden for OSCE(cid:146)s og Europar(cid:229)dets bestr(cid:230)belser i samme henseende


title: 2000/55/ΚΕΠΠΑ: Κοινή θέση του Συμβουλίου, της 24ης Ιανουαρίου 2000, με θέμα το Αφγανιστάν

eurovoc_concepts:
Afghanistan
economic development
fight against crime
human rights
humanitarian aid
peacekeeping

text: 26. 1. 2000 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 21/1 (Πράξεις εγκριθείσες δυνάµει του άρθρου V της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση) ΚΟΙΝΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 24ης Ιανουαρίου 2000 µε θέµα το Αφγανιστάν (2000/55/ΚΕΠΠΑ) ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και ιδίως το άρθρο 15, Εκτιµώντας τα εξής: (1) (2) (3) (4) (5) (6) η σύρραξη στο Αφγανιστάν έχει προκαλέσει απερίγραπτη δυστυχία στο λαό του και απειλεί τη σταθερότητα και την οικονοµική ανάπτυξη στην περιοχή· η λόγω του πολέµου εξάπλωση της τροµοκρατίας και των παρανόµων ναρκωτικών προκαλεί σοβαρή ζηµία στα κράτη µέλη της Ένωσης και γενικότερα· η Ένωση εξακολουθεί να δέχεται σηµαντικό αριθµό προ- σφύγων από το εµπόλεµο Αφγανιστάν· η Ένωση είναι αποφασισµένη να διαδραµατίσει αποφασι- στικό ρόλο στις προσπάθειες κατάπαυσης των συγκρούσεων και αποκατάστασης της ειρήνης, της σταθερότητας και του σεβασµού του διεθνούς δικαίου, συµπεριλαµβανόµενων των ανθρώπινων δικαιωµάτων, στο Αφγανιστάν· η Ένωση υπενθυµίζει στα εµπόλεµα µέρη ότι φέρουν την τελική ευθύνη για την εξεύρεση µιας πολιτικής λύσης που θα αποκαταστήσει µια διαρκή ειρήνη στο Αφγανιστάν και θα συντελέσει δηµοκρατικής στην κυβέρνησης ευρείας αποδοχής· εγκαθίδρυση µιας η Ένωση θεωρεί επιτακτική ανάγκη όλες οι χώρες που διαθέτουν επιρροή στα εµπόλεµα µέρη να την ασκήσουν των προς υποστήριξη των Ηνωµένων Εθνών και σε στενή συνεργασία µαζί τους, καθώς και να σταµατήσει η έξωθεν προµήθεια όπλων, πολεµοφο- δίων και κάθε άλλου πολεµικού υλικού στις αντιµαχόµενες φατρίες στο Αφγανιστάν, όπως και η εµπλοκή αλλοδαπών στρατιωτικών, παραστρατιωτικών και µυστικών υπηρεσιών· ειρηνευτικών προσπαθειών (7) η Ένωση αποδίδει υψίστη σηµασία στην τήρηση του διε- θνούς δικαίου και των ανθρώπινων δικαιωµάτων, συµπερι- λαµβανόµενης της σύµβασης για την εξάλειψη κάθε µορφής (8) (9) (10) (11) διακρίσεων έναντι των γυναικών και καταγγέλλει τη συνεχι- ζόµενη εφαρµογή διακρίσεων λόγω φύλου στο Αφγανιστάν· η Ένωση ανησυχεί βαθύτατα για τις αναφερόµενες σφαγές και την εκδίωξη αθώων πολιτών, την εκτέλεση αιχµαλώτων πολέµου, τις διώξεις και εκτελέσεις λόγω εθνότητος καθώς και τον εκφοβισµό και τις δολοφονίες Αφγανών µετα- ναστών· η Ένωση ανησυχεί επίσης για τις ειδήσεις από την πεδιάδα Shomali σχετικά µε την πυρπόληση κατοικιών και σπαρτών και για την εσκεµµένη καταστροφή της γεωργικής υπο- δοµής· η Ένωση καθόρισε στις 15 Νοεµβρίου 1999, την κοινή θέση 1999/727/ΚΕΠΠΑ σχετικά µε περιοριστικά µέτρα κατά των Ταλιµπάν (1) για την εφαρµογή της απόφασης 1267/99 του Συµβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ της l5ης Οκτωβρίου 1999· η παρούσα Κοινή Θέση πρόκειται να αντικαταστήσει την Κοινή Θέση της 25ης Ιανουαρίου 1999 (2) για το Αφγανι- στάν και συνεπώς η τελευταία αυτή θα πρέπει να καταρ- γηθεί, ΚΑΘΟΡΙΣΕ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗ ΚΟΙΝΗ ΘΕΣΗ: Άρθρο 1 Οι στόχοι της Ένωσης στο Αφγανιστάν είναι: α) η αποκατάσταση βιώσιµης ειρήνης στο Αφγανιστάν, ο τερµατι- σµός των ξένων επεµβάσεων και η ενθάρρυνση του ενδοαφγανι- κού διαλόγου, ιδίως µέσω της υποστήριξης του κεντρικού ρόλου των Ηνωµένων Εθνών, β) η προώθηση της σταθερότητας και της ανάπτυξης σε ολόκληρη την περιοχή µε την αποκατάσταση της ειρήνης στο Αφγανι- στάν, γ) η προώθηση του σεβασµού του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου και των ανθρώπινων δικαιωµάτων, συµπεριλαµβανο- µένων των δικαιωµάτων των γυναικών και των παιδιών, δ) η παροχή αποτελεσµατικής ανθρωπιστικής βοήθειας και η εξασφάλιση ότι ο διεθνής συντονισµός της βοήθειας θα επιτρέ- ψει την παροχή της σύµφωνα προς τις διεθνείς ανθρωπιστικές αρχές καθώς και την αµερόληπτη εκτίµηση των αναγκών, (1) ΕΕ L 294 της 16. 11. 1999, σ. 1. (2) ΕΕ L 23 της 30. 1. 1999, σ. 1. L 21/2 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 26. 1. 2000 ε) η ενίσχυση της καταπολέµησης των παρανόµων ναρκωτικών και της τροµοκρατίας, στ) η συνδροµή σε ειρηνικές δραστηριότητες και, µόλις επιτευχθεί µια σταθερή ειρήνη, η ανασυγκρότηση της χώρας µετά τον πολυετή εµφύλιο πόλεµο. Άρθρο 2 Προκειµένου να υποστηρίξει τις ειρηνευτικές προσπάθειες των Ηνωµένων Εθνών, οι οποίες επαναβεβαιώθηκαν µε το Ψήφισµα 203 Α και Β της Γενικής Συνέλευσης των ΗΕ στις 18 ∆εκεµβρίου 1998, η Ένωση θα εξακολουθήσει: α) να υποστηρίζει και να ενισχύει το έργο της Ειδικής Αποστολής του ΟΗΕ στο Αφγανιστάν (UΝSΜΑ), συµπεριλαµβανόµενης της µονάδας πολιτικών υποθέσεων, β) να υποστηρίζει τις συναινετικές προσπάθειες του Γενικού Γραµ- µατέα του ΟΗΕ και του Ειδικού του Απεσταλµένου στο Αφγα- νιστάν και ειδικότερα την επανενεργοποίηση της αποστολής του Ειδικού Απεσταλµένου µόλις το επιτρέψουν οι συνθήκες, γ) να παροτρύνει άλλες χώρες που διαθέτουν επιρροή στα εµπό- λεµα µέρη να την ασκήσουν εποικοδοµητικά προς υποστήριξη των ειρηνευτικών προσπαθειών του ΟΗΕ και σε στενό συντονι- σµό µαζί του, δ) να καλεί τα εµπόλεµα µέρη να τηρήσουν τις υποχρεώσεις τους όπως αναφέρονται στη ∆ήλωση της Τασκένδης σχετικά µε τις θεµελιώδεις αρχές για τον ειρηνικό διακανονισµό της σύγ- κρουσης στο Αφγανιστάν, η οποία υπογράφηκε από τα δύο µέρη στις 20 Ιουλίου 1999, ε) να ζητά από τους Ταλιµπάν να αναλάβουν να εφαρµόσουν τις Συµφωνίες που υπογράφηκαν µε τον ΟΗΕ για την ασφάλεια του προσωπικού του ΟΗΕ, στ) να λαµβάνει υπόψη την έκθεση της Επιτροπής ∆ιαπιστευτηρίων των Ηνωµένων Εθνών σχετικά µε την εκπροσώπηση του Αφγα- νιστάν στα Ηνωµένα Έθνη, ζ) να διατηρεί την απαγόρευση της εξαγωγής όπλων, πολεµοφο- δίων και στρατιωτικού εξοπλισµού προς το Αφγανιστάν, όπως προβλέπεται στην κοινή της θέση 96/746/ΚΕΠΠΑ για το Αφγανιστάν (1) και να ενθαρρύνει άλλες χώρες να υιοθετήσουν ανάλογη πολιτική αυτοπεριορισµού, η) να ενθαρρύνει τις ενδιαφερόµενες χώρες να σταµατήσουν την εµπλοκή των στρατιωτικών, παραστρατιωτικών και µυστικών υπηρεσιών τους στο Αφγανιστάν καθώς και να σταµατήσουν να παρέχουν κάθε άλλη στρατιωτική υποστήριξη στα εµπόλεµα µέρη του Αφγανιστάν, συµπεριλαµβανόµενης και της χρήσης του εδάφους τους για παρόµοιους σκοπούς. Η Ένωση πρόκειται επίσης: θ) να συνεχίσει τις επαφές της µε τις διάφορες πλευρές και τις εξέχουσες προσωπικότητες του Αφγανιστάν προκειµένου να τονίσει τη µαταιότητα και τις σοβαρές και απαράδεκτες ανθρω- πιστικές συνέπειες της συνεχιζόµενης σύρραξης και να ζητήσει την άµεση κατάπαυση του πυρός και τη διαπραγµάτευση µιας πολιτικής διευθέτησης υπό την αιγίδα των Ηνωµένων Εθνών, συµπεριλαµβανοµένης της ανάδειξης µιας πλήρως αντιπροσω- πευτικής κυβέρνησης ευρείας αποδοχής, (1) ΕΕ L 342 της 31. 12. 1996, σ. 1. ι) να παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς και να ενθαρρύνει τις προ- σπάθειες σηµαντικών προσωπικοτήτων του Αφγανιστάν και φορέων, όπως η λεγόµενη ∆ιαδικασία της Φραγκφούρτης και η διαδικασία Loya Jirga του τέως βασιλέως Zahir Shah, που έχει ως κέντρο τη Ρώµη να συµβάλουν στον ενδοαφγανικό διάλογο, κ) να συνεχίσει να τονίζει σε όλες τις χώρες που διαθέτουν επιρροή στο Αφγανιστάν τη σηµασία που αποδίδει η Ένωση στην ταχεία διευθέτηση της σύρραξης υπό την αιγίδα των Ηνωµένων Εθνών και να τους καλεί να παράσχουν κάθε υποστήριξη στα Ηνωµένα Έθνη. Άρθρο 3 Προκειµένου να προωθήσει το σεβασµό όλων των ανθρωπίνων δικαιωµάτων, των θεµελιωδών ελευθεριών και του διεθνούς ανθρω- πιστικού δικαίου, η Ένωση: α) θα καλέσει όλες τις πλευρές να αναγνωρίσουν, να προστατεύ- σουν και να προωθήσουν όλα τα ανθρώπινα δικαιώµατα και τις θεµελιώδεις ελευθερίες, συµπεριλαµβανοµένου του δικαιώµα- τος του ατόµων στη ζωή, την ελευθερία και την ασφάλεια, καθώς και να τηρήσουν την Οικουµενική ∆ιακήρυξη των ∆ικαιωµάτων του Ανθρώπου, την οποία έχει προσυπογράψει το Αφγανιστάν, β) θα καλέσει τις φατρίες του Αφγανιστάν να παύσουν να ασκούν πολιτική διακρίσεων και να αναγνωρίζουν, να προστατεύουν και να προωθούν τα ίσα δικαιώµατα και την αξιοπρέπεια ανδρών και γυναικών, συµπεριλαµβανοµένης της πρόσβασης στην εκπαίδευση και την υγεία, στην εργασία, στην προσωπική ασφάλεια και ελευθερία από εκφοβισµούς και παρενοχλήσεις, και θα επισηµάνει τις αρνητικές επιπτώσεις που έχει η άσκηση πολιτικής διακρίσεων στην παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας, γ) θα στηρίξει τις προτάσεις του Γενικού Γραµµατέα του ΟΗΕ για την έγκαιρη τοποθέτηση παρατηρητών για τα ανθρώπινα δικαιώµατα της Μονάδας Πολιτικών Υποθέσεων της UNSMA, δ) θα δώσει ιδιαίτερη προσοχή στις πτυχές των ανθρώπινων δικαιωµάτων στο πλαίσιο του διεθνούς συντονισµού της παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας στο Αφγανιστάν, ε) θα υποστηρίξει προγράµµατα βοηθείας στο Αφγανιστάν που θα προβλέπουν µέριµνα κατά της διάκρισης των φύλων και θα προωθούν ισότιµη συµµετοχή ανδρών και γυναικών, καθώς και την ειρήνη και τα ανθρώπινα δικαιώµατα, ενεργώς την στ) θα καλέσει όλες τις φατρίες να σεβαστούν και να προστατεύ- σουν την πολιτιστική κληρονοµιά του Αφγανιστάν. Άρθρο 4 Προκειµένου να ανακουφίσει τη δυστυχία του άµαχου πληθυσµού στο Αφγανιστάν, η Ένωση: α) θα συνεχίσει να παρέχει ανθρωπιστική βοήθεια στο Αφγανι- στάν, εφόσον το επιτρέπουν οι συνθήκες, β) θα καλέσει τις αντιµαχόµενες φατρίες να εξασφαλίσουν ελευθε- ρία κινήσεων, καθώς και ελεύθερη και ασφαλή πρόσβαση του προσωπικού του εθνικού και διεθνούς ανθρωπιστικού δίκτυου σε όλους όσοι έχουν ανάγκη, δίχως περιορισµούς λόγω φύλου, φυλής, θρησκείας ή εθνικότητας, και να συνεργαστούν πλήρως και ειλικρινώς µε τις ανθρωπιστικές οργανώσεις προκειµένου να αντιµετωπιστούν οι ανθρωπιστικές ανάγκες του αφγανικού λαού, 26. 1. 2000 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 21/3 γ) θα συνεχίσει να στηρίζει τις εθνικές και διεθνείς προσπάθειες ναρκαλιείας ως σηµαντικής προϋπόθεσης για µια βιώσιµη ανά- πτυξη, δ) θα καλέσει τις αντιµαχόµενες φατρίες να παύσουν να τοποθε- τούν νάρκες ξηράς, ενώ ταυτόχρονα θα τονίσει τη σταθερή της πολιτική να µη χρηµατοδοτεί την άρση ναρκοπεδίων σε περιο- χές όπου η τοποθέτηση ναρκών συνεχίζεται, ε) θα βελτιώσει την αποτελεσµατικότητα της βοήθειας µε στενό- τερο διεθνή συντονισµό των δωρητών, ιδίως ενεργώντας µέσω της Οµάδας Υποστήριξης του Αφγανιστάν και του Φορέα Προγραµµατισµού για το Αφγανιστάν, στ) θα εξασφαλίσει στενή συνεργασία και συµπληρωµατικότητα µεταξύ των ειρηνευτικών προσπαθειών των Ηνωµένων Εθνών και των προσπαθειών βοηθείας, όπως προβλέπεται στο κοινό Στρατηγικό Πλαίσιο της διεθνούς κοινότητας δωρητών και των οργανώσεων του ΟΗΕ, ζ) θα εξασφαλίσει ότι η βοήθειά της θα παρασχεθεί σύµφωνα µε το κοινό Στρατηγικό Πλαίσιο που ενέκριναν η κοινότητα των δωρητών και οι οργανώσεις του ΟΗΕ ενθαρρύνοντας έτσι την εφαρµογή ενός αποτελεσµατικότερου Κοινού Προγραµµατι- σµού για το Αφγανιστάν. Άρθρο 5 Προκειµένου να προωθήσει την καταπολέµηση των ναρκωτικών, η Ένωση: α) θα χρησιµοποιήσει τις επαφές της µε τις φατρίες και τις χώρες οι οποίες διαθέτουν επιρροή επ’ αυτών ώστε να τονίσει την ανησυχία της Ένωσης για την έντονη αύξηση της παράνοµης παραγωγής και το λαθρεµπόριο ναρκωτικών στο Αφγανιστάν που απειλεί τη σταθερότητα στην περιοχή και υποσκάπτει την υγεία και την ευηµερία του πληθυσµού του Αφγανιστάν, των γειτονικών και άλλων χωρών, και να επισηµάνει ότι η Ένωση θα λάβει υπόψη την καταπολέµηση των ναρκωτικών κατά την εξέ- ταση των συνεισφορών αναπτυξιακής βοήθειας για την ανασυγ- κρότηση του Αφγανιστάν, µόλις επιτευχθεί βιώσιµη σταθερή ειρήνη, β) θα ζητήσει από τους οργανισµούς βοηθείας να λάβουν υπόψη τον έλεγχο των ναρκωτικών κατά την κατάρτιση και την εφαρ- µογή σχεδίων, εξετάζοντας την επίπτωσή τους στην καλλιέργεια, παραγωγή, λαθρεµπόριο και κατάχρηση ναρκωτικών, γ) θα υποστηρίξει τη βιώσιµη εναλλακτική ανάπτυξη ως σηµαντικό στοιχείο µιας ισορροπηµένης και πλήρους στρατηγικής ελέγχου των ναρκωτικών. Τα προγράµµατα εναλλακτικής ανάπτυξης θα προσαρµόζονται στις ιδιαίτερες συνθήκες του Αφγανιστάν, στο σεβασµό των ανθρωπίνων δικαιωµάτων και θα περιέχουν και µια διάσταση που θα αφορά το φύλο, ώστε άνδρες και γυναίκες να συµµετέχουν ισότιµα στη διαδικασία της ανάπτυξης. Τα µέτρα επιβολής του νόµου αποτελούν αναγκαίο συµπλήρωµα των προ- γραµµάτων αυτών, δ) θα υποστηρίξει κάθε συνεπή προσπάθεια, συµπεριλαµβανοµένων των προσπαθειών που καταβάλλονται στο πλαίσιο του Προ- γράµµατος Ελέγχου των Ναρκωτικών των Ηνωµένων Εθνών, µε σκοπό τη σηµαντική µείωση της παραγωγής, του λαθρεµπορίου και της κατάχρησης ναρκωτικών στο Αφγανιστάν, και σηµειώνει τη σηµασία της εφαρµογής των κοινοτικών σχεδίων προς υποστήριξη της Πρωτοβουλίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης για Ναρκωτικά στην Κεντρική Ασία. Άρθρο 6 Η Ένωση, καταδικάζει την τροµοκρατία σε όλες της τις µορφές και οπουδήποτε εκδηλώνεται. Προκειµένου να προωθήσει την καταπο- λέµηση της τροµοκρατίας, η Ένωση: α) ζητά από όλες τις αφγανικές πλευρές να µην χρηµατοδοτούν, να µην προσφέρουν εκπαίδευση ή καταφύγιο σε τροµοκρατικές οργανώσεις και να µην στηρίζουν µε οποιοδήποτε τρόπο τροµο- κρατικές δραστηριότητες, β) καλεί τις αφγανικές αρχές να κλείσουν τα στρατόπεδα εκπαί- δευσης ξένων τροµοκρατών εντός του Αφγανιστάν και να εξα- σφαλίσουν ότι οι υπεύθυνοι για τροµοκρατικές πράξεις θα παραπεµφθούν στη δικαιοσύνη, γ) καλεί τους Ταλιµπάν να συµµορφωθούν πλήρως και επειγόντως µε την απόφαση 1267/99 του Συµβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ της 15ης Οκτωβρίου 1999. Άρθρο 7 Το Συµβούλιο σηµειώνει ότι η Επιτροπή σκοπεύει να κατευθύνει τις ενέργειές της προς επίτευξη των στόχων και προτεραιοτήτων της παρούσας κοινής θέσης, εφόσον ενδείκνυται, µέσω καταλλήλων κοινοτικών µέτρων. Η Κοινή Θέση 99/73/ΚΕΠΠΑ καταργείται. Άρθρο 8 Άρθρο 9 Η παρούσα Κοινή Θέση αρχίζει να ισχύει την ηµέρα της έγκρισής της και θα επανεξεταστεί 12 µήνες µετά την έγκρισή της. Η παρούσα Κοινή Θέση θα δηµοσιευτεί στην Επίσηµη Εφηµερίδα. Άρθρο 10 Βρυξέλλες, 24 Ιανουαρίου 2000. Για το Συµβούλιο Ο Πρόεδρος J. GAMA


title: Nõukogu Ühine Seisukoht, 24. jaanuar 2000, millega muudetakse ja täiendatakse ühist seisukohta 1999/318/ÜVJP, mis käsitleb täiendavaid piiravaid meetmeid Jugoslaavia Liitvabariigi suhtes

eurovoc_concepts:
EU visa policy
Serbia
Yugoslavia
international sanctions
international security
restriction of liberty

text: 18/1. kd ET Euroopa Liidu Teataja 123 32000E0056 L 21/4 EUROOPA ÜHENDUSTE TEATAJA 26. 1. 2000 NÕUKOGU ÜHINE SEISUKOHT, 24. jaanuar 2000, millega muudetakse ja täiendatakse ühist seisukohta 1999/318/ÜVJP, mis käsitleb täiendavaid piiravaid meetmeid Jugoslaavia Liitvabariigi suhtes (2000/56/ÜVJP) — isikud, kes toetavad oma tegevusega president Miloševići poliitiliselt ja/või rahaliselt (kaasa arvatud kirjastajad, pea- toimetajad ja Serbia Sotsialistliku Partei (SPS) liikmed), — sõjaväe ja politsei juhid ning luure- ja julgeolekuteenistuse eest vastutavad isikud, — repressioonides osalenud isikud. 3. Isikud, kelle suhtes lõikes 2 osutatud kriteeriumid enam ei kehti, kustutatakse nende isikute nimekirjast, kellest tuleb tea- tada eesmärgiga keelata nende pääs liikmesriikidesse. 4. Nõukogu rakendusotsuseid ajakohastatakse vastavalt vaja- dusele ja vähemalt iga kahe kuu tagant. 5. Eesistujariik tagab lõigete 1–4 rakendamiseks vajalike asja- kohaste menetluste sisseseadmise. 2–5 6. Lõikeid seisukoha 1998/240/ÜVJP artikli 4 ja ühise seisukoha 1998/725/ÜVJP artikli 1 alusel kehtestatud viisakeelumeetmete suhtes. kohaldatakse ühise ka 7. Erandjuhtudel võib teha erandeid, kui see aitab kaasa liidu oluliste eesmärkide saavutamisele ja poliitilise lahenduse leid- misele, tingimusel et erandi tegev liikmesriik teatab sellest teis- tele liikmesriikidele. ” Artikkel 2 Käesolev ühine seisukoht jõustub selle vastuvõtmise päeval. Artikkel 3 Käesolev ühine seisukoht avaldatakse Euroopa Ühenduste Teatajas. Brüssel, 24. jaanuar 2000 Nõukogu nimel eesistuja J. GAMA EUROOPA LIIDU NÕUKOGU, võttes arvesse Euroopa Liidu lepingut, eriti selle artiklit 15, ning arvestades, et: (1) (2) ühist seisukohta 1999/318/ÜVJP (1) tuleb muuta ja täien- dada, pidades silmas pärast selle vastuvõtmist toimunud sündmuste arengut; samu kriteeriume tuleks kohaldada ühistes seisukohtades 1998/240/ÜVJP (2) ja 1998/725/ÜVJP (3) sätestatud viisa- keelumeetmete suhtes, ON VASTU VÕTNUD KÄESOLEVA ÜHISE SEISUKOHA: Artikkel 1 Ühist seisukohta 1999/318/ÜVJP muudetakse järgmiselt: 1) põhjendus 2 asendatakse järgmisega: “(2) nõukogu on väljendanud oma toetust režiimi suhtes keh- testatud sanktsioonide säilitamisele või tugevdamisele, ilma et seejuures karistataks Serbia rahvast;”; 2) artikkel 1 asendatakse järgmise sõnastusega: “Artikkel 1 1. Viisasid ei väljastata president Miloševićile, tema pereliik- metele, ühelegi Jugoslaavia Liitvabariigi ega Serbia valitsuse ministrile ega kõrgemale ametnikule ega isikule, kes oma tege- vusega toetab president Miloševići. 2. Lõike 1 kohaldamiseks määrab nõukogu rakendusotsusega kindlaks isikud, kellest tuleb teatada eesmärgiga keelata nende pääs liikmesriikidesse mõne järgmise kriteeriumi või nende kõigi alusel: — Jugoslaavia asjade rahvusvahelise kriminaalkohtu põhikirja artiklite 1-5 alusel süüdistatavad isikud, — järgmised isikud: president Milošević, tema pereliikmed, kõik Jugoslaavia Liitvabariigi ja Serbia valitsuse ministrid ja kõrgemad ametnikud, (1) EÜT L 123, 13. 5. 1999, lk 1. (2) EÜT L 95, 27. 3. 1998, lk 1. (3) EÜT L 345, 19. 12. 1998, lk 1


title: Decisione n. 293/2000/CE del Parlamento europeo e del Consiglio, del 24 gennaio 2000, relativa ad un programma d'azione comunitaria sulle misure preventive intese a combattere la violenza contro i bambini, i giovani e le donne (2000-2003) (programma DAPHNE)

eurovoc_concepts:
EU action
action programme
child
violence
woman
young person

text: 9. 2. 2000 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee L 34/1 I (Atti per i quali la pubblicazione è una condizione di applicabilità) DECISIONE N. 293/2000/CE DEL PARLAMENTO EUROPEO E DEL CONSIGLIO del 24 gennaio 2000 relativa ad un programma d'azione comunitaria sulle misure preventive intese a combattere la violenza contro i bambini, i giovani e le donne (2000-2003) (programma DAPHNE) IL PARLAMENTO EUROPEO E IL CONSIGLIO DELL'UNIONE EUROPEA, contributo alla realizzazione di un livello elevato di protezione della salute. visto il trattato che istituisce la Comunità europea, in partico- lare l'articolo 152, vista la proposta della Commissione (1), visto il parere del Comitato economico e sociale (2), visto il parere del Comitato delle regioni (3), deliberando secondo la procedura di cui all'articolo 251 del trattato (4), considerando quanto segue: (1) (2) (3) La violenza fisica, sessuale e psicologica contro i bambini, i giovani e le donne lede il loro diritto alla vita, alla sicurezza, alla libertà, alla dignità e all'integrità fisica ed emotiva e costituisce una minaccia grave alla salute fisica e psichica delle vittime; gli effetti di tale violenza sono così diffusi nella Comunità da rappresentare un grande flagello sanitario. È importante riconoscere le gravi conseguenze, imme- diate e a lungo termine, che la violenza reca ai singoli, alle famiglie e alla collettività in termini di salute, di sviluppo psicologico e sociale e di pari opportunità per le persone coinvolte, nonché gli elevati costi sociali ed economici che essa comporta per la società nel suo complesso. L'Organizzazione mondiale della sanità definisce la salute come uno stato di benessere fisico, mentale e sociale completo, che non consiste soltanto nell'assenza di malattie o infermità; a norma dell'articolo 3, lettera p), del trattato, l'azione della Comunità deve comportare un (1) GU C 259 del 18. 8. 1998, pag. 2, GU C 89 del 30. 3. 1999, pag. 42 e GU C 162 del 9. 6. 1999, pag. 11. (2) GU C 169 del 16. 6. 1999, pag. 35. (3) GU C 89 del 30. 3. 1999, pag. 42. (4) Parere del Parlamento europeo del 16 aprile 1999 (GU C 219 del 30. 7. 1999, pag. 497), posizione comune del Consiglio del 13 settembre 1999 (GU C 317 del 4. 11. 1999, pag. 1). Decisione del Parlamento europeo del 17 novembre 1999 (non ancora pubblicata nella Gazzetta ufficiale). Decisione del Consiglio del 13 dicembre 1999. (4) (5) (6) Questi principi sono riconosciuti nella convenzione delle Nazioni Unite del 1979 sull'eliminazione di ogni forma di discriminazione nei confronti della donna, nella convenzione delle Nazioni Unite del 1989 sui diritti del fanciullo, nella dichiarazione di Vienna del 1993 sull'eli- minazione della violenza contro le donne, nella dichiara- zione e nella piattaforma d'azione adottate nel 1995 dalla IV Conferenza mondiale sulle donne a Pechino, nella dichiarazione e nel piano d'azione contro il commercio sessuale e lo sfruttamento dei minori, adot- tati nel 1996 alla conferenza di Stoccolma, e nella dichiarazione di Lisbona del 1998 sulle politiche e i programmi per i giovani emanata dalla Conferenza mondiale dei Ministri della gioventù. interni, L'Unione europea ha agito nell'ambito della giustizia e in particolare mediante l'azione degli affari comune del 24 febbraio 1997 per la lotta contro la tratta degli esseri umani e lo sfruttamento sessuale dei bambini (5); i risvolti penalistici della violenza sono di competenza degli Stati membri. Nelle risoluzioni del 18 gennaio 1996 sulla tratta degli esseri umani (6), del 19 settembre 1996 sui minorenni vittime di violenze (7), del 12 dicembre 1996 su misure per la protezione dei minori nell'Unione europea (8), del 16 settembre 1997 sulla necessità di organizzare una campagna a livello dell'UE per la totale intransigenza nei confronti della violenza contro le donne (9) e del 16 dicembre 1997 sul traffico di donne a scopo di sfrutta- mento sessuale (10) il Parlamento europeo ha invitato la Commissione a preparare e ad applicare programmi d'azione per combattere tale violenza. (5) GU L 63 del 4. 3. 1997, pag. 2. (6) GU C 32 del 5. 2. 1996, pag. 88. (7) GU C 320 del 28. 10. 1996, pag. 190. (8) GU C 20 del 20. 1. 1997, pag. 170. (9) GU C 304 del 6. 10. 1997, pag. 55. (10) GU C 14 del 19. 1. 1998, pag. 39. L 34/2 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 9. 2. 2000 (7) (8) Nella comunicazione del 24 novembre 1993 su un quadro d'azione nel campo della sanità pubblica la Commissione ha individuato, fra l'altro, la prevenzione delle lesioni personali come importante area d'azione nel campo della sanità pubblica; l'8 febbraio 1999 è stata adottata la decisione n. 372/ 1999/CE del Parlamento europeo e del Consiglio relativa ad un programma d'azione comunitaria sulla preven- zione delle lesioni personali (1). in questo ambito, Favorendo l'acquisizione di conoscenze più approfondite e una più ampia diffusione delle informazioni sulla violenza contro i bambini, i giovani e le donne e svilup- pando iniziative complementari ai programmi ed azioni già esistenti a livello comunitario, pur evitando duplicati superflui, il programma contribuirà in modo incisivo a ridurre lo sfruttamento e ad assicurare un alto livello di tutela della salute umana, nei suoi aspetti fisici, psichici e sociali, e un'elevata qualità della vita. (9) Un'azione diretta contro la violenza sui bambini, sui giovani e sulle donne è essenzialmente parte dell'attività degli Stati membri a livello nazionale, regionale e locale. (10) La Comunità può recare un valore aggiunto alle inizia- tive degli Stati membri dirette a prevenire la violenza, anche sotto forma di sfruttamento e abusi sessuali, perpetrata contro i bambini, i giovani e le donne attra- verso la divulgazione e lo scambio di informazioni ed esperienze, la promozione di un approccio innovativo, la fissazione di priorità comuni, lo sviluppo di eventuali reti, la selezione di progetti a livello comunitario e la motivazione e mobilitazione di tutti i soggetti interessati. (11) Questo programma può recare un valore aggiunto indi- viduando e promuovendo le buone pratiche, incorag- giando l'innovazione e favorendo lo scambio delle perti- nenti esperienze maturate nelle diverse azioni intraprese negli Stati membri, ivi compreso lo scambio d'informa- zioni sulle diverse normative e sui risultati conseguiti. in cui (14) Allo scopo di raggiungere gli obiettivi del programma e sfruttare le risorse disponibili nel modo più efficiente, i settori intervenire devono essere scelti attenta- mente selezionando i progetti che offrono un maggiore valore aggiunto comunitario e mostrano come speri- mentare e divulgare idee innovative ai fini della preven- zione della violenza nell'ambito di un approccio pluridi- sciplinare. (15) Dovrebbe essere promossa la cooperazione con le orga- nizzazioni internazionali competenti nei settori contem- plati dal presente programma, nonché con tutte le parti interessate a impedire la violenza. (16) Dovrebbero essere adottate disposizioni per consentire la partecipazione al programma dei paesi candidati nella fase di preadesione, secondo le condizioni stabilite nei relativi accordi, in particolare gli accordi di associazione e i relativi protocolli aggiuntivi. (17) Per aumentare il valore e l'impatto del programma, occorrerebbe effettuare una valutazione costante delle azioni intraprese, con particolare riguardo alla loro effi- cacia e al raggiungimento degli obiettivi stabiliti nonché al introdurre gli adeguamenti eventualmente fine di necessari. (18) Questo programma dovrebbe avere durata quadriennale affinché le azioni da realizzare dispongano di un tempo sufficiente per raggiungere gli obiettivi stabiliti. (19) (20) Le misure necessarie per l'attuazione della presente deci- sione dovrebbero essere adottate in base alla decisione 1999/468/CE del Consiglio, del 28 giugno 1999, recante modalità per l'esercizio delle competenze di esecuzione conferite alla Commissione (2). La presente decisione stabilisce, per tutta la durata del programma, una dotazione finanziaria di massima che costituisce il riferimento principale, a norma del punto 33 dell'accordo interistituzionale fra il Parlamento europeo, il Consiglio e la Commissione, del 6 maggio 1999, sulla disciplina di bilancio e sul miglioramento della procedura di bilancio (3). (12) (13) Conformemente ai principi di sussidiarietà e di propor- zionalità di cui all'articolo 5 del trattato, gli obiettivi delle misure proposte possono essere realizzati meglio a livello comunitario; la presente decisione non va al di là di quanto necessario per il raggiungimento di tali obiet- tivi. DECIDONO: In questo campo è necessario promuovere una collabo- razione attiva fra la Commissione, gli Stati membri e le organizzazioni non governative (ONG), in particolare quelle che si occupano del benessere e della qualità della vita dei bambini, dei giovani e delle donne, come vanno incoraggiate le sinergie fra tutte le politiche e le misure pertinenti promuovendo la cooperazione fra ONG, altre organizzazioni e autorità nazionali, regionali e locali. Articolo 1 Istituzione del programma È adottato un programma d'azione comunitaria contro la 1. violenza sui bambini, sui giovani e sulle donne per il periodo dal 1o gennaio 2000 al 31 dicembre 2003. (1) GU L 46 del 20. 2. 1999, pag. 1. (2) GU L 184 del 17. 7. 1999, pag. 23. (3) GU C 172 del 18. 6. 1999, pag. 1. 9. 2. 2000 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee L 34/3 L'obiettivo del presente programma è contribuire a garan- 2. tire un elevato livello di tutela della salute fisica e psichica proteggendo i bambini, i giovani e le donne dalla violenza (anche sotto forma di sfruttamento e abusi sessuali), attraverso la prevenzione della violenza e il sostegno a coloro che ne sono in particolare al fine di prevenire in futuro la loro vittime, esposizione alla violenza. Esso mira anche ad aiutare e ad incoraggiare le organizzazioni non governative (ONG) e le altre organizzazioni attive in questo settore. Il programma contri- buisce così al benessere sociale. Le azioni da realizzare nel quadro del programma alle- 3. gato intendono promuovere: a) azioni transnazionali finalizzate alla creazione di reti pluridi- sciplinari, allo scambio d'informazioni e di migliori pratiche e alla cooperazione a livello comunitario; b) azioni transnazionali volte ad accrescere la consapevolezza dell'opinione pubblica; c) azioni complementari. Articolo 2 Attuazione La Commissione assicura, in stretta cooperazione con gli l'attuazione delle azioni di cui all'articolo 1, 1. Stati membri, paragrafo 3, a norma dell'articolo 5. 2. La Commissione, previa consultazione degli Stati membri, coopera con le istituzioni e le organizzazioni operanti nel settore della prevenzione e della protezione contro la violenza sui bambini, sui giovani e sulle donne e nel sostegno alle vittime. Essa incoraggia, in particolare, la cooperazione transna- zionale fra le ONG e le autorità nazionali, regionali e locali. La Commissione tiene conto delle attività svolte in questo 3. campo a livello nazionale, regionale e locale. Essa assicura parimenti un approccio equilibrato fra i diversi gruppi obiet- tivo. Articolo 4 Coerenza e complementarità La Commissione assicura la coerenza e la complementarità fra le azioni comunitarie da attuare nel quadro del programma e quelle realizzate nell'ambito di altri programmi e misure comu- nitari, compresi gli sviluppi futuri nel campo della sanità. Articolo 5 Misure di attuazione Le misure necessarie per l'attuazione della presente decisione in seguito sono adottate secondo la 1. concernenti procedura di gestione di cui all'articolo 6, paragrafo 2: i punti citati a) il programma annuale di l'attuazione delle misure contemplate nel programma, comprese le implica- zioni finanziarie e i criteri di selezione, lavoro per b) l'equilibrio generale fra le varie componenti del programma, c) la procedura di coordinamento con i programmi e le azioni direttamente rilevanti per il conseguimento dell'obiettivo del presente programma, d) le disposizioni cui improntare la cooperazione con i paesi terzi e le organizzazioni internazionali di cui all'articolo 8, e) le procedure di controllo e valutazione del programma. 2. Le misure necessarie per l'attuazione della presente deci- sione concernenti tutti gli altri punti sono adottate secondo la procedura di consultazione di cui all'articolo 6, paragrafo 3. Articolo 6 Comitato 1. La Commissione è assistita da un comitato. 2. Nei casi in cui è fatto riferimento al presente paragrafo, si applicano gli articoli 4 e 7 della decisione 1999/468/CE, in osservanza dell'articolo 8 della stessa. Le azioni intraprese coinvolgono un numero consistente 4. di Stati membri. Il periodo di cui all'articolo 4, paragrafo 3 della decisione 1999/468/CE è fissato a due mesi. Articolo 3 Dotazione finanziaria 3. Nei casi in cui è fatto riferimento al presente paragrafo, si applicano gli articoli 3 e 7 della decisione 1999/468/CE, in osservanza dell'articolo 8 della stessa. 4. Il comitato adotta il proprio regolamento interno. La dotazione finanziaria per l'attuazione del programma 1. quadriennale (2000-2003) è pari a EUR 20 milioni. Articolo 7 2. bilancio entro i Gli stanziamenti annuali sono autorizzati dall'autorità di limiti delle prospettive finanziarie. Partecipazione dei paesi EFTA-SEE, dei paesi associati dell'Europa centrale e orientale, di Cipro, di Malta e della Turchia 3. Il contributo comunitario varia secondo la natura dell'a- zione. Esso non può superare l'80 % del costo totale dell'a- zione. Il programma è aperto alla partecipazione: — dei paesi EFTA-SEE, secondo le condizioni stabilite nell'ac- cordo SEE; L 34/4 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 9. 2. 2000 — dei paesi associati dell'Europa centrale e orientale, secondo le condizioni stabilite negli accordi europei, nei loro proto- colli aggiuntivi e nelle decisioni dei rispettivi consigli d'asso- ciazione; — di Cipro, finanziata mediante stanziamenti supplementari secondo procedure da convenire con detto paese; — di Malta e della Turchia, finanziate mediante stanziamenti supplementari, ai sensi delle disposizioni del trattato. Articolo 8 Cooperazione internazionale Fatto salvo l'articolo 300 del trattato, durante l'attuazione del presente programma, è incoraggiata la cooperazione con i paesi terzi e con le organizzazioni internazionali competenti nei settori contemplati dal programma, nonché con tutte quelle che si occupano di prevenzione e protezione contro ogni forma di violenza. Nel secondo anno del programma la Commissione 2. presenta al Parlamento europeo e al Consiglio una relazione di valutazione. La Commissione presenta al Parlamento europeo ed al del conclusione relazione finale sulla una 3. Consiglio programma. 4. La Commissione include nelle relazioni di cui ai paragrafi 2 e 3 le informazioni relative al finanziamento comunitario nei vari campi di azione e alla complementarità con le altre azioni di cui all'articolo 4, nonché i risultati delle valutazioni. Le relazioni sono inoltre presentate al Comitato economico e sociale e al Comitato delle regioni. Articolo 10 Entrata in vigore La presente decisione entra in vigore il giorno della pubblica- zione nella Gazzetta ufficiale delle Comunità europee. Articolo 9 Monitoraggio e valutazione Fatto a Bruxelles, addì 24 gennaio 2000. In sede di attuazione della presente decisione, la Commis- 1. sione adotta le misure necessarie a garantire il monitoraggio e la valutazione continua del programma, tenendo conto degli obiettivi generali e specifici di cui all'articolo 1 e all'allegato. Per il Parlamento europeo Per il Consiglio La Presidente N. FONTAINE Il Presidente J. GAMA 9. 2. 2000 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee L 34/5 ALLEGATO OBIETTIVI E AZIONI SPECIFICHE I. AZIONI TRANSNAZIONALI FINALIZZATE ALLA CREAZIONE DI RETI PLURIDISCIPLINARI, ALLO SCAMBIO DI INFORMAZIONI E DI MIGLIORI PRATICHE E ALLA COOPERAZIONE A LIVELLO COMUNITARIO Obiettivo: Assistere e incoraggiare la collaborazione tra le organizzazioni non governative (ONG) e le altre organizzazioni, comprese le autorità pubbliche, impegnate contro la violenza 1. Sostegno alla creazione e al potenziamento di reti pluridisciplinari e promozione e sostegno della cooperazione fra le ONG e la varie organizzazioni e organismi pubblici a livello nazionale, regionale e locale, allo scopo di migliorare, per ambo le parti, il livello di conoscenza e la comprensione dei rispettivi ruoli e di facilitare lo scambio delle informazioni pertinenti. 2. Promozione e scambio di migliori pratiche compresi progetti pilota a livello comunitario, sulla prevenzione della violenza e sul sostegno e la protezione dei bambini, dei giovani e delle donne. Le reti svolgono in particolare attività dirette ad affrontare i problemi connessi alla violenza, le quali: 1) creino un quadro comune per l'analisi della violenza, comprese la definizione dei vari tipi di violenza, le sue cause e tutte le sue conseguenze; 2) quantifichino l'impatto effettivo che i vari tipi di violenza hanno in Europa sulle vittime e sulla società al fine di definire una risposta adeguata; 3) valutino tipo ed efficacia delle misure e delle pratiche per prevenire e individuare la violenza, anche sotto forma di sfruttamento e abuso sessuale, e a offrire sostegno alle vittime della violenza, in particolare al fine di prevenire in futuro la loro esposizione alla violenza. II. AZIONI TRANSNAZIONALI VOLTE AD ACCRESCERE LA CONSAPEVOLEZZA DELL'OPINIONE PUBBLICA Obiettivo: Favorire una maggiore consapevolezza dell'opinione pubblica riguardo alla violenza e alla prevenzione della violenza contro i bambini, i giovani e le donne, comprese le vittime della tratta di esseri umani finalizzata allo sfruttamento sessuale, lo sfruttamento sessuale a scopo commerciale e altri abusi sessuali 1. Sostegno a campagne di informazione in cooperazione con gli Stati membri e di progetti pilota a valore aggiunto europeo, nonché di attività dirette ad accrescere la consapevolezza della popolazione, in particolare, dei bambini e dei giovani, degli educatori e delle altre categorie di persone interessate, nonché dei mezzi di informazione sui potenziali rischi della violenza e sui mezzi per scongiurarli, compresa la conoscenza della legislazione, l'educa- zione sanitaria e la formazione nell'ambito della lotta alla violenza. 2. Sviluppo di una fonte di informazioni a livello comunitario in grado di assistere e informare le ONG e gli enti pubblici con i dati divulgabili raccolti da fonti governative, non governative e accademiche, relativi al settore della violenza, della sua prevenzione, del sostegno alle vittime e degli strumenti per prevenirla, nonché divulgazione delle informazioni su tutte le misure e i programmi in materia sviluppati sotto gli auspici della Comunità. Ciò in tutti dovrebbe rendere possibile l'integrazione dei dati i sistemi d'informazione attinenti. 3. Studi nel campo della violenza e degli abusi sessuali e sugli strumenti per prevenirli con lo scopo, fra l'altro, di individuare le procedure e le politiche più efficaci per prevenire la violenza e dare sostegno a chi ne è stato vittima, in particolare al fine di prevenire in futuro l'esposizione alla violenza, e con lo scopo di studiarne i costi sociali ed economici al fine di definire adeguate risposte al fenomeno. 4. Miglioramento della consapevolezza, della denuncia e degli atteggiamenti legati alle conseguenze della violenza. III. AZIONI COMPLEMENTARI Nell'esecuzione del programma, la Commissione può, ai sensi degli articoli 2 e 5 della decisione, far ricorso ad organismi di assistenza tecnica il cui finanziamento è compreso all'interno della dotazione di bilancio globale del programma. Essa può servirsi di esperti alle stesse condizioni. Inoltre, la Commissione potrà organizzare seminari, convegni o altri in grado di facilitare l'esecuzione del programma, e migliorare le attività d'informazione, di pubblicazione e di diffusione. incontri di esperti,


title: 2000/99/ΕΚΑΧ: Απόφαση του Συμβουλίου, της 24ης Ιανουαρίου 2000, για τροποποίηση της αποφάσεως 76/228/ΕΚΑΧ περί χορηγήσεως ημερησίων αποζημιώσεων και επιστροφής των εξόδων ταξιδίου στα μέλη της Συμβουλευτικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακος και Χάλυβος

eurovoc_concepts:
ECSC
European official
allowances and expenses

text: 4. 2. 2000 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 29/23 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 24ης Ιανουαρίου 2000 για τροποποίηση της αποφάσεως 76/228/ΕΚΑΧ περί χορηγήσεως ηµερησίων αποζηµιώσεων και επι- στροφής των εξόδων ταξιδίου στα µέλη της Συµβουλευτικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακος και Χάλυβος (2000/99/ΕΚΑΧ) ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακος και Χάλυβος, και ιδίως το άρθρο 18, Εκτιµώντας τα ακόλουθα: (1) (2) η κλίµακα των αποζηµιώσεων αποστολής αναπροσαρµόστηκε πρόσφατα µε τον κανονισµό (ΕΚ/ΕΚΑΧ/Ευρα- τόµ) αριθ. 620/1999 (1)· ενδείκνυται να αναπροσαρµοστούν κατά το ίδιο ποσοστό τα ποσά των αποζηµιώσεων που καταβάλλονται στα µέλη της Συµβουλευτικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακος και Χάλυβος, προκειµένου να ληφθεί υπόψη η αύξηση των δαπανών στις οποίες υποβάλλονται τα µέλη της επιτροπής για έξοδα ταξιδίου και διαµονής· (3) θα πρέπει, κατά συνέπεια, να τροποποιηθεί η απόφαση 76/228/ΕΚΑΧ (2), ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ: Άρθρο 1 Το άρθρο 2, της αποφάσεως 76/228/ΕΚΑΧ, η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείµενο: Η ηµερήσια αποζηµίωση ανέρχεται σε: «1. — 184,40 ευρώ, ανά ηµέρα συνεδιάσεως, — 143,95 ευρώ, ανά ηµέρα ταξιδίου». Άρθρο 2 Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την εποµένη της δηµοσίευσής της στην Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Βρυξέλλες, 24 Ιανουαρίου 2000. Για το Συµβούλιο Ο Πρόεδρος L. CAPOULAS SANTOS (1) ΕΕ L 78 της 24. 3. 1999, σ. 1. (2) ΕΕ L 44 της 20. 2. 1976, σ. 33· απόφαση όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την απόφαση 92/550/ΕΚΑΧ (ΕΕ L 353 της 3. 12. 1992, σ. 29)


title: 2000/92/CE: Decisión del Consejo, de 24 de enero de 2000, relativa a la celebración del Acuerdo en forma de Canje de Notas sobre la aplicación provisional del Protocolo por el que se fijan las posibilidades de pesca y la contrapartida financiera previstas en el Acuerdo entre la Comunidad Europea y el Gobierno de la República Democrática de Santo Tomé y Príncipe sobre la pesca frente a las costas de Santo Tomé y Príncipe durante el período comprendido entre el 1 de junio de 1999 y el 31 de mayo de 2002

eurovoc_concepts:
São Tomé and Príncipe
agreement (EU)
financial compensation of an agreement
fishing agreement

text: L 28/40 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 3. 2. 2000 DECISIÓN DEL CONSEJO de 24 de enero de 2000 relativa a la celebración del Acuerdo en forma de Canje de Notas sobre la aplicación provisional del Protocolo por el que se fijan las posibilidades de pesca y la contrapartida financiera previstas en el Acuerdo entre la Comunidad Europea y el Gobierno de la República Democrática de Santo Tomé y Príncipe sobre la pesca frente a las costas de Santo Tomé y Príncipe durante el período compren- dido entre el 1 de junio de 1999 y el 31 de mayo de 2002 EL CONSEJO DE LA UNIÓN EUROPEA, DECIDE: (2000/92/CE) Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, Visto el Acuerdo entre la Comunidad Europea y el Gobierno de la República Democrática de Santo Tomé y Príncipe sobre la pesca frente a las costas de Santo Tomé y Príncipe (1), denomi- nado en lo sucesivo «el Acuerdo», Vista la propuesta de la Comisión, Considerando lo siguiente: (1) (2) (3) (4) (5) La Comunidad y Santo Tomé y Príncipe han llevado a cabo las negociaciones oportunas para determinar las modificaciones o complementos que deban introducirse en el Acuerdo al término del período de aplicación del protocolo anejo al mismo y que está actualmente en vigor. De resultas de dichas negociaciones, el 31 de mayo de 1999 se rubricó un nuevo Protocolo. Ese Protocolo otorga posibilidades de pesca a los pesca- dores comunitarios en las aguas sometidas a la soberanía o jurisdicción de Santo Tomé y Príncipe durante el período comprendido entre el 1 de junio de 1999 y el 31 de mayo de 2002. Para evitar una interrupción de las actividades pesqueras de los buques comunitarios, es indispensable que dicho Protocolo esté aprobado cuanto antes; por esta razón, ambas partes han rubricado un Acuerdo en forma de Canje de Notas en el que se establece la aplicación del Protocolo rubricado, con carácter provisional, a partir del día siguiente a la fecha en que vence el Protocolo vigente; procede aprobar el Acuerdo en forma de Canje de Notas sin perjuicio de una decisión definitiva en virtud de lo dispuesto en el artículo 37 del Tratado. Es preciso determinar la forma de reparto de las posibili- dades de pesca entre los Estados miembros basándose en la distribución tradicional de éstas según el Acuerdo de pesca, Artículo 1 Queda aprobado, en nombre de la Comunidad, el Acuerdo en forma de Canje de Notas sobre la aplicación provisional del Protocolo por el que se fijan las posibilidades de pesca y la contrapartida financiera previstas en el Acuerdo entre la Comu- nidad Europea y el Gobierno de la República Democrática de Santo Tomé y Príncipe sobre la pesca frente a las costas de Santo Tomé y Príncipe durante el período comprendido entre el 1 de junio de 1999 y el 31 de mayo de 2002. El texto del Acuerdo en forma de Canje de Notas se adjunta a la presente Decisión. Artículo 2 Las posibilidades de pesca establecidas en el Protocolo se reparten entre los Estados miembros de la forma siguiente: — atuneros cerqueros congeladores: Francia 18, España 18, — atuneros cañeros: Francia 7, — palangreros de superficie: España 28, Portugal 5. En caso de que las solicitudes de licencia de estos Estados miembros no agoten las posibilidades de pesca establecidas en el Protocolo, la Comisión podrá tomar en consideración las solicitudes de licencia que presente cualquier otro Estado miembro. Artículo 3 Se autoriza al Presidente del Consejo para que designe a las personas facultadas para firmar el Acuerdo en forma de Canje de Notas en nombre de la Comunidad. Hecho en Bruselas, el 24 de enero de 2000. Por el Consejo El Presidente L. CAPOULAS SANTOS (1) DO L 54 de 25. 2. 1984, p. 1