title: Rozporządzenie Rady (WE) NR 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury

eurovoc_concepts:
aquaculture
common organisation of markets
fishery product
market stabilisation
marketing standard
production aid

text: 198 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 04/t. 4 32000R0104 21. 1. 2000 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 17/22 ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 26, 36 i 37, uwzględniając wniosek Komisji (1), uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (2), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (3), w sektorze rybołówstwa (6) oraz rozporządzenia Rady (EWG) nr 1772/82 z dnia 29 czerwca 1982 r. ustanawia- jącego ogólne zasady dotyczące poszerzenia zakresu nie- których przepisów przyjętych przez organizacje producen- tów w sektorze rybołówstwa (7), należycie uaktualnione i uzupełnione; dlatego też rozporządzenia te powinny zostać uchylone. (3) Wspólna Polityka Rolna musi w szczególności obejmować wspólną organizację rynków rolnych, która może przybie- rać różne formy, w zależności od produktów, jakich doty- czy. uwzględniając opinię Komitetu Regionów (4), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Ze względu na rozwój rynku, zachodzące w ostatnich latach zmiany w działalności w zakresie rybołówstwa oraz niedociągnięcia stwierdzone podczas wykonywania prze- pisów obecnie obowiązujących muszą zostać zrewido- wane podstawowe przepisy dotyczące organizacji rynku produktów rybołówstwa; z uwagi na liczbę i złożoność zmian, jakie mają być dokonane, przepisów tych nie będzie cechowała jasność niezbędna dla wszelkich zbiorów zasad, chyba że zostaną one całkowicie przeredagowane; rozpo- rządzenie Rady (EWG) nr 3759/92 z dnia 17 grudnia 1992 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku produktów rybołówstwa i akwakultury (5) powinno zostać zastąpione nowym rozporządzeniem. (2) W celu uproszczenia zasad i ułatwienia ich stosowania przez podmioty, których dotyczą, nowe rozporządzenie powinno również zawierać podstawowe przepisy rozpo- rządzenia Rady (EWG) nr 105/76 z dnia 19 stycznia 1976 r. w sprawie uznawania organizacji producentów (1) Dz. U. C 78 z 20. 3. 1999, str. 1. (2) Opinia wydana dnia 2 grudnia 1999 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). (3) Dz. U. C 329 z 17. 11. 1999, str. 13. (4) Dz. U. C 374 z 23. 12. 1999, str. 71. (5) Dz. U. L 388 z 31. 12. 1992, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmie- nione rozporządzeniem (WE) nr 3318/94 Dz. U. L 350 z 31. 12. 1994, str. 15. (4) W pewnych regionach przybrzeżnych Wspólnoty sektor rybołówstwa ma specjalne znaczenie dla gospodarki; prze- mysł ten stanowi większą część dochodu rybaków z tych regionów; stabilność rynku należy zapewnić poprzez z wprowadzenie międzynarodowymi zobowiązaniami Wspólnoty, w szcze- gólności z przepisami Światowej Organizacji Handlu w sprawie mechanizmów wspierania produkcji wewnętrz- nej oraz umów taryfowych. środków zgodnie odpowiednich (5) (6) Produkcja oraz wprowadzanie do obrotu produktów rybo- łówstwa powinny uwzględniać potrzebę wspierania zrównoważonego rybołówstwa; wspólna organizacja ryn- ków tych produktów powinna obejmować takie środki, które zapewnią lepsze dostosowanie podaży do popytu, zarówno pod względem jakościowym, jak też ilościowym, a także zwiększenie zysku z produktów, ze względu na powyższy cel, jak i zwiększenie dochodów producentów poprzez zapewnienie stabilnych cen rynkowych. Jednym ze sposobów wprowadzania w życie wspólnej organizacji rynków jest stosowanie wspólnych norm hand- lowych w odniesieniu do danych produktów; stosowanie tych norm powinno zmierzać do wyeliminowania produk- tów o niezadowalającej jakości z rynku, a także do ułatwia- nia funkcjonowania handlu opartego na zasadach uczciwej konkurencji, aby w ten sposób poprawić rentowność pro- dukcji. (6) Dz. U. L 20 z 28. 1. 1976, str. 39. Rozporządzenie zmienione rozpo- rządzeniem Komisji (EWG) nr 3940/87 Dz. U. L 373 z 31. 12. 1987, str. 6. (7) Dz. U. L 197 z 6. 7. 1982, str. 1. 04/t. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 199 (7) Stosowanie tych norm wymaga inspekcji produktów, w odniesieniu do których zostały ustanowione; należy zatem wprowadzić przepisy dotyczące takich inspekcji. (8) (9) Stale rozszerzający się asortyment, w szczególności świe- żych i schłodzonych produktów rybołówstwa, powoduje konieczność zapewnienia konsumentom minimalnej ilości informacji o głównych cechach produktów; na Państwach Członkowskich spoczywa odpowiedzialność przyjęcia w tym celu wykazu zatwierdzonych nazw, stosowanych na ich terytorium w odniesieniu do handlu danymi pro- duktami. Organizacje producentów pełnią kluczową rolę we wspól- nej organizacji rynku, mają one zapewnić na własnym poziomie zdecentralizowane działania; wobec coraz więk- szej koncentracji popytu koncentracja podaży poprzez owe organizacje stanowi obecnie w znacznie większym stopniu konieczność ekonomiczną, mającą na celu wzmocnienie pozycji producentów na rynku; taka koncen- tracja powinna być dobrowolna i istotna w odniesieniu do rozmiaru i skuteczności usług oferowanych przez organi- zacje producentów swoim członkom; należy ustanowić wspólne kryteria, na podstawie których organizacja pro- ducentów może zostać uznana przez Państwo Członkow- skie; organizacja producentów nie powinna być uznana przez Państwo Członkowskie za zdolną do przyczynienia się do osiągnięcia celów wspólnej organizacji rynku, jeżeli jej umowa spółki nie nakłada na nią samą i jej członków pewnych obowiązków. (10) Inicjatywy mające na celu poprawę jakości produktów rybołówstwa, zgłaszane przez organizacje producentów, powinny być wspierane poprzez udzielenie szczególnego uznania w odniesieniu do danych organizacji, z zastrzeże- niem niektórych warunków. (11) W celu wspierania działalności organizacji producentów, a także zapewnienia większej stabilności rynku, Państwom Członkowskim powinno umożliwić się, pod pewnymi warunkami, rozszerzenie przepisów przyjętych przez daną organizację w regionie w imieniu jej członków na wszyst- kich niebędących członkami organizacji, wprowadzają- cych do obrotu towary w ściśle określonym regionie, szczególnie w odniesieniu do przepisów dotyczących pro- dukcji oraz wprowadzania produktów do obrotu, łącznie z działaniami interwencyjnymi; ta procedura podlega kon- troli Komisji, która może w pewnych okolicznościach uznać takie rozszerzenie za nieważne. (12) Zastosowanie wyżej opisanego systemu pociąga za sobą koszty ponoszone przez organizację, której przepisy roz- szerzono; dlatego też producenci niebędący członkami organizacji powinni uczestniczyć w tych kosztach; Pań- stwa Członkowskie powinny mieć również możliwość przyznania rekompensaty takim podmiotom gospodar- czym w zakresie tych produktów, które choć spełniają normy handlowe, nie mogą być wprowadzane do obrotu i zostały z niego wycofane. (13) W każdym razie należy ustanowić przepisy w celu zapew- nienia, że organizacje producentów nie mają pozycji domi- nującej we Wspólnocie. (14) W celu osiągnięcia racjonalnego i trwałego wykorzystania zasobów organizacje producentów powinny ukierunko- wać działania produkcyjne swoich członków tak, aby speł- niały wymagania dotyczące obrotu, a także ustanowić warunki zapewniające ich członkom możliwie najwyższą rentowność połowów, szczególnie w odniesieniu do gatunków objętych ograniczeniami kwotowymi; z tych też względów należałoby zażądać od organizacji producentów określenia i dostarczenia właściwym władzom na początku każdego roku połowowego, propozycji planu podaży i wcześniejszego ustalenia dostaw produktów od ich człon- ków, a także, jeśli jest to właściwe, określenia szczególnych przepisów w odniesieniu do produktów, z którymi zazwy- czaj wiążą się problemy przy wprowadzaniu do obrotu. (15) Zważywszy na koszty, które poniosą organizacje produ- centów przy wypełnianiu powyższych zobowiązań, uza- sadnione jest przyznanie tym organizacjom współmier- nych rekompensat na czas ograniczony. (16) Państwa Członkowskie powinny mieć możliwość przyzna- wania organizacjom producentów dodatkowej pomocy na mocy programów operacyjnych zgodnie z rozporządze- niem Rady (WE) nr 2792/1999 z dnia 17 grudnia 1999 r. ustanawiającym szczegółowe zasady i uzgodnienia doty- czące pomocy strukturalnej Wspólnoty w sektorze rybo- łówstwa (1). (17) Organizacje międzybranżowe, powołane z inicjatywy jed- nostek bądź istniejących już grup podmiotów gospodar- czych, które stanowią znaczącą część członków różnych grup zawodowych sektora produktów rybołówstwa, pomagają w lepszym rozpoznaniu rzeczywistych warun- ków na rynku oraz ułatwiają podejście handlowe, które poprawi poziom sprawozdawczości jak również organiza- cję produkcji, prezentację produktów i wprowadzanie do obrotu; działalność takich organizacji może generalnie przyczynić się do osiągnięcia celów określonych w art. 33 Traktatu, w szczególności celów niniejszego rozporządze- nia; właściwe jest, aby od momentu zdefiniowania istot- nych form działania udzielić stosownego uznania takim organizacjom, które podejmują praktyczne działania w celu osiągnięcia powyższych celów; z zastrzeżeniem pewnych warunków należy ustanowić przepisy dotyczące rozszerzenia przepisów przyjętych przez organizacje międzybranżowe oraz dzielenia ponoszonych kosztów, (1) Dz. U. L 337 z 30. 12. 1999, str. 10. 200 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 04/t. 4 wynikających z takiego rozszerzenia; niniejsza procedura podlega kontroli Komisji, która może, w pewnych okolicz- nościach, uznać takie rozszerzenie za nieważne. (18) Powinny zostać sprecyzowane warunki, na których poro- zumienia, decyzje i uzgodnione praktyki organizacji międzybranżowych mogą zostać zwolnione z przepisów art. 1 rozporządzenia Rady nr 26 (1). (19) W celu zaradzenia sytuacjom na rynku, które w przypadku niektórych produktów rybołówstwa, mających szczególny wpływ na dochody producentów, mogą prowadzić do cen powodujących zakłócenia na rynku Wspólnoty, dla każ- dego takiego produktu musi być ustalona na każdy rok połowowy, z uwzględnieniem najnowszych danych tech- nicznych, cena orientacyjna bądź, w przypadku tuńczyka, wspólnotowa cena producenta, która jest reprezentatywna dla obszarów produkcji we Wspólnocie i będzie wykorzy- stywana do określania poziomów cen interwencyjnych na rynku; z uwzględnieniem powyższego cena orientacyjna musi być tak ustalana, aby odzwierciedlała rzeczywiste warunki na rynku i zapobiegała nadmiernym różnicom cen w kolejnych latach połowowych; cena orientacyjna jest głównym elementem, na którym bazują pakiety innych środków interwencyjnych; Rada, stanowiąc na wniosek Komisji, powinna przyjąć środki do osiągnięcia tego celu. (20) W celu ustabilizowania cen organizacje producentów powinny być zdolne do interwencji na rynku, głównie poprzez stosowanie cen, poniżej których produkty ich członków powinny być wycofane z obrotu. (21) W ściśle określonych przypadkach i pod pewnymi warun- kami właściwym jest wspieranie działalności organizacji producentów poprzez udzielanie rekompensaty finanso- wej w stosunku do ilości produktów definitywnie wycofa- nych z obrotu do spożycia przez ludzi. (22) Jednak ten rodzaj interwencji organizacji producentów musi być ograniczony do lokalnej nadwyżki podaży, której rynek nie jest zdolny wchłonąć oraz której nie można uniknąć przy zastosowaniu środków innego rodzaju; dla- tego rekompensata finansowa musi być ograniczona do nieznacznej wielkości produkcji. (24) Zastosowanie wszystkich nowych środków wprowadza- nych w życie na mocy niniejszego rozporządzenia umoż- liwi organizacjom producentów znaczne ograniczenie łącznych ilości wycofanych z obrotu; dlatego też uzasad- nione jest stopniowe redukowanie zarówno ilości upraw- niających do rekompensaty finansowej, jak też poziomu rekompensaty podczas okresu przejściowego. (25) W przypadku wystąpienia poważnych zakłóceń w obrocie powinny zostać przyjęte właściwe środki, dostosowujące warunki przyznawania rekompensat za ilości wycofane z obrotu. (26) Ze względu na niedobór niektórych gatunków należy, gdzie jest to możliwe, unikać niszczenia ryb, które zostały wycofane z obrotu; w tym celu w odniesieniu do pewnych ilości wycofanych z obrotu świeżych produktów przezna- czonych do spożycia przez ludzi należy udzielić pomocy w odniesieniu do ich przetwarzania, konserwowania i magazynowania; wszystkie gatunki, które mogą ulec wycofaniu z obrotu, powinny podlegać takim środkom; ten mechanizm, będący zarazem formą interwencji, jak też środkiem zwiększenia zysku z produktów rybołówstwa, powinien być łatwiej dostępny dla organizacji producen- tów niż całkowite wycofanie produktu z obrotu; dlatego też ilości objęte tym mechanizmem powinny zostać zwięk- szone. z należnym uwzględnieniem ich (27) Regionalne różnice w cenach niektórych gatunków są takie, iż nie pozwalają obecnie na objęcie tych gatunków systemem przyznawania rekompensaty finansowej organi- zacjom producentów; jednakże w celu ustanowienia więk- szej stabilności rynku w odniesieniu do danych produk- tów, cech charakterystycznych i różnorodnych okoliczności doty- czących ich produkcji i wprowadzania do obrotu, takie produkty powinny zostać objęte wspólnotowym syste- mem wspierania cen, dostosowanym do ich specyficznych cech, bazującym na zastosowaniu ceny wycofania, ustala- nej niezależnie przez organizacje producentów i przyzna- waniu zryczałtowanej pomocy tym organizacjom w okre- ślonych warunkach w odniesieniu do produktów, które zostały poddane niezależnym działaniom interwencyjnym. (23) W celu zachęcenia rybaków do dostosowania swoich dostaw do wymagań dotyczących obrotu należy przyjąć przepisy dotyczące różnych poziomów rekompensaty finansowej, w zależności od ilości wycofanych z obrotu. (28) (1) Rozporządzenie nr 26 w sprawie zastosowania niektórych reguł kon- kurencji w produkcji i obrocie produktami rolnymi (Dz. U. 30 z 20. 4. 1962, str. 993/62). Rozporządzenie zmienione rozporządze- niem nr 49 (Dz. U. 53 z 1. 7. 1962, str. 1572/62). Powinny zostać ustanowione przepisy dotyczące szczegól- nego programu wspierania odnośnie do niektórych pro- duktów mrożonych na morzu, w formie pomocy w odnie- sieniu do prywatnego składowania w zakresie takich produktów, z zastrzeżeniem określonych ograniczeń i warunków oraz pod warunkiem, że nie będą mogły one być zbywane na rynku po cenie przewyższającej cenę usta- loną na poziomie wspólnotowym. 04/t. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 201 (29) Spadek cen importowych tuńczyków dla przemysłu kon- serwowego może stanowić zagrożenie dla poziomu dochodów osiąganych przez producentów tuńczyka ze Wspólnoty; w związku z tym należy ustanowić przepisy dotyczące rekompensaty przyznawanej w miarę potrzeby tym producentom; w celu zracjonalizowania wprowadza- nia do obrotu jednakowych produktów dodatek wyrów- nawczy powinien być wypłacany organizacjom producen- tów tylko w niektórych warunkach. (30) W celu zniechęcenia do nadmiernego zwiększania produk- cji tuńczyka, co wiązałoby się ze wzrostem kosztów, należy wprowadzić przepisy dotyczące ograniczeń, w ramach których dodatek może być przyznawany orga- nizacjom producentów z uwzględnieniem warunków podaży odnotowanych na rynku Wspólnoty, zaś kryteria uruchamiania tego systemu powinny zostać ponownie przeanalizowane. (31) Celem oszacowania, czy na rynku Wspólnoty istnieje sytuacja związana z tendencją cen tuńczyka na rynku świa- towym, która nakazywałaby wypłacanie dodatku wyrów- nawczego, należy sprawdzić, czy spadek cen na rynku Wspólnoty wywodzi się ze spadku cen importowych. (32) Stosowanie ceł Wspólnej Taryfy Celnej na niektóre pro- dukty z tuńczyka jest całkowicie zawieszone; ponieważ produkcja tuńczyka we Wspólnocie jest niewystarczająca, powinny być utrzymane warunki podaży porównywalne z tymi, jakie panują w państwach trzecich wywozu w zakre- sie przemysłu przetwórstwa spożywczego, wykorzystują- cego te produkty w sposób nieograniczający rozwoju w kontekście międzynarodowych warunków konkurencji; jakiekolwiek ujemne następstwa, jakie ten system może przedstawiać dla producentów tuńczyka we Wspólnocie, mogą być wyrównane wypłaceniem rekompensaty prze- widzianej w tym celu. (33) W celu zapewnienia odpowiednich dostaw na rynek Wspólnoty surowców przeznaczonych dla przemysłu przetwórczego na warunkach, które umożliwiłyby mu zachowanie konkurencyjności, stosowanie ceł Wspólnej Taryfy Celnej na niektóre produkty powinno zostać zawie- szone w całości bądź w części na czas nieokreślony. niskich cenach; zakwalifikowanie do takiego zawieszenia powinno być zgodne z ceną referencyjną obliczaną zgod- nie z zasadami, które zostaną ustanowione. (35) Gdyby wyjątkowe okoliczności spowodowane przywozem lub wywozem przyczyniły się do powstania bądź zagro- ziły powstaniem poważnych zaburzeń uniemożliwiają- cych realizację celów określonych w art. 33 Traktatu, powinna istnieć możliwość zastosowania właściwych środków w handlu z państwami trzecimi, z równoczesnym respektowaniem międzynarodowych zobowiązań Wspól- noty. (36) Doświadczenie wykazało, iż może zaistnieć konieczność bardzo szybkiego podjęcia środków, aby zapewnić podaż na rynku Wspólnoty oraz dla zapewnienia zgodności z międzynarodowymi zobowiązaniami Wspólnoty; w celu umożliwienia Wspólnocie rozwiązywania takich sytuacji jak najszybciej, należy ustanowić przepisy w zakresie pro- cedur umożliwiających szybkie podejmowanie niezbęd- nych środków. (37) Ustanowienie jednolitego rynku opartego na wspólnym systemie cen mogłoby być zagrożone poprzez przyznawa- nie określonej pomocy; dlatego przepisy Traktatu, na mocy których pomoc udzielana przez Państwa Członkowskie może być sprawdzana, a ta, która jest sprzeczna z zasa- dami wspólnego rynku, może zostać zakazana, powinny mieć zastosowanie do sektora rybołówstwa. (38) Wykonanie niniejszego rozporządzenia wymaga ustano- wienia i utrzymania systemu przekazywania informacji między Komisją a Państwami Członkowskimi; należy okre- ślić koszty takiego systemu, których część będzie finanso- wana z budżetu Wspólnoty. (39) Wydatki ponoszone przez Państwa Członkowskie z tytułu obowiązków wynikających ze stosowania niniejszego roz- porządzenia powinny być finansowane przez Wspólnotę, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1258/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (1). (40) Wprowadzenie w życie niniejszej wspólnej organizacji musi także uwzględniać fakt, iż w interesie Wspólnoty leży ochrona obszarów połowowych w najszerszym możli- wym zakresie; nie powinno być zatem dozwolone finan- sowanie środków obejmujących ilości ryb, które przekra- czają ilości przydzielone Państwom Członkowskim. (34) Jednakże zawieszenie opłat celnych określone na mocy powyższych uzgodnień nie powinno skutkować dosta- wami z państw trzecich, oferowanych po niespotykanie (1) Dz. U. L 160 z 26. 6. 1999, str. 103. 202 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 04/t. 4 (41) Do obowiązków Państw Członkowskich należy przyjęcie wszystkich właściwych środków w celu zapewnienia zgod- ności z niniejszym rozporządzeniem oraz zapobiegania i położenia kresu wszelkim nadużyciom. (42) Celem ułatwienia wprowadzenia w życie tych przepisów powinna istnieć procedura ścisłej współpracy między Pań- stwami Członkowskimi a Komisją w ramach komitetu zarządzającego. (43) Środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządze- nia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przy- znanych Komisji (1). (44) Wspólna organizacja rynku produktów rybołówstwa powinna równocześnie odpowiednio uwzględniać cele ustanowione w art. 33 i 131 Traktatu, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 się wspólną organizację rynków produktów Ustanawia rybołówstwa, obejmującą system cen i handlu oraz wspólne reguły konkurencji. Do celów niniejszego rozporządzenia: — „producent” oznacza osobę fizyczną bądź prawną, która wykorzystuje środki produkcji do wytwarzania produktów rybołówstwa z zamiarem wprowadzenia ich do obrotu po raz pierwszy, — „produkty rybołówstwa” obejmują produkty pochodzące z połowów na morzu bądź na wodach śródlądowych oraz pro- dukty akwakultury wymienione poniżej. Kod CN Wyszczególnienie a) 0301 Ryby żywe 0302 Ryby, świeże lub schłodzone, z wyłączeniem filetów rybnych i innego mięsa rybiego z pozycji nr 0304 0303 Ryby mrożone, z wyłączeniem filetów rybnych i innego mięsa rybiego z pozycji nr 0304 0304 Filety rybne i inne mięso rybie (również rozdrobnione), świeże, schłodzone lub mrożone b) 0305 Ryby, suszone, solone lub w solance; ryby wędzone, również ugotowane, podczas procesu wędzenia lub przed nim; mączki, mąki i granulki z ryb nadające się do spożycia przez ludzi c) 0306 Skorupiaki w skorupach lub bez nich, żywe, świeże, schłodzone, mrożone, suszone, solone lub w solance; skorupiaki w skorupach, gotowane na parze lub w wodzie, również schłodzone, mrożone, suszone, solone lub w solance; mączki, mąki i granulki ze skorupiaków nadające się do spożycia przez ludzi 0307 Mięczaki, również w skorupach, żywe, świeże, schłodzone, mrożone, suszone, solone lub w solance; wodne bezkręgowce inne niż skorupiaki i mięczaki, żywe, świeże, schłodzone, mrożone, suszone, solone lub w solance; mąki, mączki i granulki z wodnych bezkręgowców innych niż skorupiaki nadające się do spo- życia przez ludzi (1) Dz. U. L 184 z 17. 7. 1999, str. 23. 04/t. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 203 Kod CN d) Produkty zwierzęce, gdzie indziej niewymienione i niewłączone; zwierzęta padłe z działu 1 lub 3, niena- dające się do spożycia przez ludzi: Wyszczególnienie – Pozostałe – – Produkty z ryb lub skorupiaków, mięczaków lub innych bezkręgowców wodnych; zwierzęta padłe z działu 3: 0511 91 10 – – – Odpady rybne 0511 91 90 – – – Pozostałe e) 1604 Ryby przetworzone lub konserwowane; kawior i namiastki kawioru przygotowane z ikry f) 1605 Skorupiaki, mięczaki i inne bezkręgowce wodne, przetworzone lub konserwowane g) h) Makarony, również gotowane lub nadziewane (mięsem lub innymi substancjami) lub przygotowane ina- czej, takie jak spaghetti, rurki, nitki, lasagne, gnocchi, ravioli, cannelloni; kuskus, przygotowany lub nie: – Makarony niegotowane, nienadziewane i nieprzygotowane inaczej: 1902 20 – Nadziewane makarony, również gotowane lub przygotowane inaczej; 1902 20 10 – – Zawierające w masie ponad 20 % ryb, skorupiaków, mięczaków lub innych bezkręgowców wodnych Mączki, mąki i granulki z mięsa lub podrobów mięsnych, z ryb, skorupiaków, mięczaków lub innych bez- kręgowców wodnych, nienadające się do spożycia przez ludzi; skwarki: 2301 20 00 – Mączki, mąki i granulki z ryb, skorupiaków, mięczaków lub innych bezkręgowców wodnych NORMY HANDLOWE ORAZ INFORMACJE DLA KONSUMENTÓW TYTUŁ I ROZDZIAŁ 1 NORMY HANDLOWE Artykuł 2 3. Normy handlowe i szczegółowe zasady dotyczące ich stoso- wania, łącznie ze szczególnymi zasadami określonymi w ust. 2, przyjmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 38 ust. 2. Artykuł 3 1. Wspólne normy handlowe oraz zakres tych norm mogą być określone dla produktów wymienionych w art. 1 lub grup tych produktów; te normy handlowe mogą w szczególności obejmo- wać klasyfikację według jakości, wielkości lub masy, opakowanie, prezentację i etykietowanie. 1. Produkty, w odniesieniu do których przyjęto wspólne normy handlowe, podlegają kontroli dokonywanej przez Państwa Człon- kowskie pod kątem zgodności z tymi normami. Taka kontrola może być dokonywana na wszystkich etapach wprowadzania do obrotu i podczas transportu. 2. Jeśli zostaną wydane normy handlowe, produkty, do których te normy mają zastosowanie, nie mogą być wystawiane do sprze- daży, oferowane do sprzedaży, sprzedawane lub w inny sposób wprowadzane do obrotu, jeśli nie są zgodne z tymi normami, z zastrzeżeniem specjalnych przepisów, które mogą być przyjęte w zakresie handlu z państwami trzecimi. 2. Państwa Członkowskie podejmują wszelkie właściwe środki w celu nakładania kar za naruszenia art. 2. 3. Nie później niż miesiąc po wejściu w życie każdej normy handlowej Państwa Członkowskie powiadamiają pozostałe 204 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 04/t. 4 Pań stwa Członkowskie oraz Komisję o nazwie i adresie organów właściwych do dokonywania kontroli każdego produktu lub grupy produktów, dla których przyjęto normy. 4. Szczegółowe zasady stosowania ust. 1 przyjmuje się w nie- zbędnym zakresie, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 38 ust. 2, ze szczególnym uwzględnieniem potrzeby zapewnienia koordynacji pracy organów kontrolnych oraz jednolitości wykładni i stosowania wspólnych norm handlowych. a) handlowe oznaczenie gatunku; b) metodę produkcji (złowione w morzu, wodach śródlądowych bądź wyhodowane); c) obszar połowu. Te wymagania nie dotyczą jednak niewielkich ilości produktów zbywanych bezpośrednio konsumentom przez rybaków bądź producentów akwakultury. ROZDZIAŁ 2 INFORMACJE DLA KONSUMENTÓW Artykuł 4 1. Bez uszczerbku dla przepisów dyrektywy 79/112/EWG (1) produkty określone w art. 1 lit. a)-c) mogą być oferowane do sprzedaży detalicznej konsumentowi końcowemu, bez względu na sposób wprowadzenia do obrotu, tylko jeżeli właściwe ozna- kowanie lub etykieta wskazuje: 2. Do celów ust. 1 lit. a) Państwa Członkowskie, nie później niż do dnia 1 stycznia 2002 r. , sporządzą i opublikują wykaz ozna- czeń handlowych przyjętych na ich terytorium, przynajmniej w odniesieniu do wszystkich gatunków wymienionych w załącz- nikach I–IV do niniejszego rozporządzenia. Wykaz zawiera naukową nazwę każdego gatunku, nazwę w języku urzędowym lub językach urzędowych danego Państwa Członkowskiego i, jeśli jest to stosowne, inną nazwę lub nazwy przyjęte i stosowane lokalnie bądź regionalnie. 3. Państwa Członkowskie powiadomią Komisję o wykazie ozna- czeń handlowych gatunków określonych w ust. 2 co najmniej 2 miesiące przed datą określoną w ust. 2. Państwa Członkowskie uznają oznaczenia sporządzone przez inne Państwa Członkow- skie w tym samym języku i w odniesieniu do tego samego gatunku. 4. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu przy- jmuje się, w miarę potrzeby, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 38 ust. 2. TYTUŁ II ORGANIZACJE PRODUCENTÓW ROZDZIAŁ I WARUNKI UDZIELANIA ORAZ COFANIA UZNANIA ORGANIZACJI PRODUCENTÓW 1) zachęcają do planowania produkcji i jej dostosowania do popytu, również pod względem ilości, w szczególności poprzez wprowadzanie planów połowowych; 2) promują koncentrację podaży; Artykuł 5 3) stabilizują ceny; 1. Do celów niniejszego rozporządzenia „organizacja producen- tów” oznacza każdą osobę prawną: 4) zachęcają do stosowania metod połowowych wspierają- cych połowy zachowawcze; a) powstałą z własnej inicjatywy grupy producentów jednego lub większej ilości produktów określonych w art. 1 lit. a)-c) w odniesieniu do produktów zamrożonych, przygotowanych bądź przetwarzanych, gdy dane czynności zostały wykonane na pokładzie statków rybackich; b) powołaną w szczególności w celu zapewnienia, że połowy będą wykonywane w racjonalny sposób oraz że poprawione zostaną warunki sprzedaży produktów ich członków poprzez podejmowanie środków, które: (1) Dyrektywa Rady 79/112/EWG z dnia 18 grudnia 1978 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do etykietowania, prezentacji i reklamowania środków spożywczych przeznaczonych na sprzedaż końcowemu konsumentowi (Dz. U. L 33 z 8. 2. 1979, str. 1). Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 97/4/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. U. L 43 z 14. 2. 1997, str. 21). c) której statut wymaga od jej członków-producentów w szcze- gólności: 1) stosowania w odniesieniu do połowów, produkcji i wpro- wadzania do obrotu przyjętych przez nią przepisów; 2) w przypadku gdy dane Państwo Członkowskie zadecydo- wało, iż niektóre bądź wszystkie kwoty połowowe i/lub stosowanie środków dotyczących nakładów połowowych znajdą się w gestii organizacji producentów – stosowania środków przyjętych przez organizację w tym celu; 3) zapewnienia, że każdy statek należy tylko do jednej orga- nizacji producentów w odniesieniu do jednego danego produktu bądź grupy produktów; 04/t. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 205 4) zbywania całej produkcji w zakresie produktu, ze względu na który są członkami organizacji, poprzez tę organizację producentów; organizacja może jednak postanowić, że ten wymóg jest pominięty, jeśli produkty są zbywane zgodnie ze wspólnymi regułami, które uprzednio ustanowiła; a) spełniają warunki określone w ust. 1 oraz przedstawią odpo- wiednie dowody, łącznie z udokumentowaniem, że posiadają wymaganą minimalną liczbę członków-producentów bądź pokrywają wymaganą minimalną wielkość produkcji zbywal- nej na rynku; 5) dostarczania informacji wymaganych przez organizację producentów w celu ustalenia środków określonych w ust. 1 lit b) lub wypełnienia obowiązków umownych bądź do celów statystycznych; 6) wpłacania wkładów finansowych przewidzianych w statu- cie na ustanowienie i uzupełnienie funduszu interwencyj- nego przewidzianego w art. 17 ust. 3; 7) pozostawania członkami organizacji przez co najmniej trzy lata od momentu jej uznania i zawiadomienia organi- zacji, z co najmniej rocznym wyprzedzeniem, o zamiarze jej opuszczenia; b) jest w stopniu wystarczającym udokumentowane, że mogą właściwie wykonywać swoje działania, zarówno z uwzględ- nieniem okresu czasu, jak też efektywności; c) posiadają wymagany status prawny w świetle ustawodawstwa krajowego. 3. Organizacje producentów nie mogą zajmować dominującej pozycji na danym rynku, chyba że jest to niezbędne do wykona- nia celów podanych w art. 33 Traktatu. 4. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu przy- jmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 38 ust. 2. d) której statut wprowadza: Artykuł 6 1) procedury określania, przyjmowania i zmieniania przepi- sów określonych w lit. c) pkt 1; 1. Państwa Członkowskie: 2) wyłączenie wszelkich form dyskryminacji jej członków, szczególnie ze względu na przynależność państwową lub siedzibę; a) podejmują decyzje, czy udzielą uznania w terminie trzech miesięcy od chwili złożenia wniosku ze wszystkimi odpo- wiednimi dokumentami towarzyszącymi; 3) nakładanie na członków obowiązku opłacania składek potrzebnych do finansowania organizacji producentów; 4) przepisy umożliwiające członkom-producentom demok- ratyczną kontrolę organizacji i jej decyzji; 5) kary za niewypełnianie zobowiązań wynikających ze sta- tutu, w szczególności niepłacenie składek, a także narusza- nie przepisów ustanowionych przez organizację produ- centów; 6) zasady przyjmowania nowych członków; 7) zasady księgowości i zasady budżetowe niezbędne do dzia- łania organizacji, łącznie z prowadzeniem odrębnych rachunków w odniesieniu do działań, w związku z którymi zostało udzielone uznanie; e) która została uznana przez dane Państwo Członkowskie na mocy ust. 2. b) przeprowadzają w regularnych odstępach kontrole, aby upew- nić się, czy organizacje producentów spełniają warunki doty- czące udzielenia uznania; uznanie organizacji producentów może zostać cofnięte, jeśli warunki określone w art. 5 nie są spełniane bądź jeśli uznanie jest oparte na nieprawdziwych informacjach; jeżeli organizacji udzielono uznania bądź odnosi ona korzyści z uznania uzyskanego oszukańczymi środkami, uznanie jest niezwłocznie cofnięte z mocą wsteczną; c) powiadamiają Komisję w terminie dwóch miesięcy o wszel- kich decyzjach dotyczących udzielenia, odmowy udzielenia bądź cofnięcia uznania. 2. Państwo Członkowskie udziela uznania organizacji producen- tów, która ma swą oficjalną główną siedzibę na jego terytorium, choć niektórzy z jej członków posiadają obywatelstwo innego bądź innych Państw Członkowskich, pod warunkiem że zostaną spełnione wymagania ustanowione w art. 5. Państwa Członkowskie, których obywatele są członkami organi- zacji producentów mającej siedzibę na terytorium innego Państwa Członkowskiego, ustanawiają, w porozumieniu z tym państwem, współpracę administracyjną niezbędną do przeprowadzania kon- troli działalności danej organizacji. 2. Państwa Członkowskie uznają za organizacje producentów do celów niniejszego rozporządzenia wszystkie grupy producentów, które mają swą oficjalną główną siedzibę na ich terytorium, są wystarczająco aktywne gospodarczo na ich terytorium i wystąpią o udzielenie takiego uznania, pod warunkiem że: 3. Państwa Członkowskie mogą udzielić uznania pojedynczej organizacji producentów wyłącznie w odniesieniu do szczegól- nego obszaru połowowego, jeśli uznają ją za reprezentatywną stosownie do kryteriów określonych na podstawie art. 7 ust. 1. 206 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 04/t. 4 4. Państwa Członkowskie mogą udzielić uznania związkowi organizacji producentów, pod warunkiem że spełnia on warunki określone w art. 5. Przepisów art. 9 i 10 nie stosuje się do takich związków. 2. Przepisy, które uznano za obowiązujące na mocy ust. 1, sto- suje się do pierwszego etapu sprzedaży produktów na rynku, przez okres nie dłuższy niż 12 miesięcy i na regionalnie ograni- czonym obszarze. 5. W celu zapewnienia przestrzegania przepisów art. 5 oraz ust. 1 lit. b) niniejszego artykułu Komisja przeprowadza kontrole i na ich podstawie, gdzie to stosowne, może zażądać cofnięcia uznania przez Państwo Członkowskie. 3. Państwa Członkowskie niezwłocznie powiadamiają Komisję o przepisach, które postanowiły uczynić obowiązującymi na mocy ust. l. 6. Na początku każdego roku Komisja publikuje w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich, seria C, wykaz organizacji pro- ducentów uznanych w ciągu poprzedniego roku oraz tych, w sto- sunku do których w tym samym okresie uznanie zostało cofnięte. 7. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu, w szcze- gólności warunki cofnięcia uznania, przyjmuje się zgodnie z pro- cedurą ustanowioną w art. 38 ust. 2. W przypadku gdy Komisja nie ma pewności co do ważności decyzji w odniesieniu do przypadków określonych w ust. 4 i kiedy rozszerzenie musi być uznane za nieważne, w terminie jednego miesiąca od chwili otrzymania danego powiadomienia może zwrócić się do danego Państwa Członkowskiego o zawieszenie stosowania tej decyzji w całości lub w części. W takim wypadku i w terminie dwóch miesięcy od tej daty Komisja: — potwierdza, że przepisy będące przedmiotem powiadomienia mogą stać się obowiązujące lub ROZDZIAŁ 2 ROZSZERZENIE PRZEPISÓW NA PRODUCENTÓW NIEBĘDĄCYCH CZŁONKAMI ORGANIZACJI — w uzasadnionej decyzji uzna rozszerzenie przepisów, o którym postanowiło Państwo Członkowskie, za nieważne, na podstawie jednego z przypadków określonych w ust. 4 lit. a) i b). W takiej sytuacji decyzję Komisji stosuje się od daty, w której wniosek dotyczący zawieszenia przepisów został przesłany do Państwa Członkowskiego. Artykuł 7 4. Komisja uzna rozszerzenie określone w ust. 1 za nieważne: l. W przypadku gdy organizacja producentów jest uważana za reprezentatywną w zakresie produkcji i wprowadzania do obro- tu, w jednym miejscu wyładunku lub w większej liczbie takich miejsc, w Państwie Członkowskim i składa wniosek do właści- wych władz krajowych, dane Państwo Członkowskie może wymagać od producentów, którzy nie są członkami organizacji i wprowadzają do obrotu jakiekolwiek produkty określone w art. 1 w obrębie obszaru, dla którego dana organizacja produ- centów jest reprezentatywna, aby zastosowali się do: a) b) jeśli uzna, że dane rozszerzenie może zagrażać zasadom wol- nego handlu lub zagrożone są cele wymienione w art. 33 Traktatu; jeśli uzna, że art. 81 ust. 1 Traktatu stosuje się do przepisu, co do którego postanowiono o rozszerzeniu na innych produ- centów. a) przepisów dotyczących produkcji i wprowadzania do obrotu przyjętych przez organizację w związku z realizacją celów określonych w art. 5 ust. 1 lit. b); 5. Na podstawie kontroli ex-post Komisja może w każdym czasie stwierdzić przypadki nieważności na mocy ust. 4 i uznać dane rozszerzenie za nieważne. b) przepisów przyjętych przez daną organizację, dotyczących wycofywania z obrotu i prolongowania w odniesieniu do pro- duktów świeżych i schłodzonych określonych w art. 1 akapit drugi tiret drugie lit. a) i c). Jednakże przepisy te mogą zostać rozszerzone na producentów niebędących członkami organizacji w przypadku produktów wymienionych w załączniku I wyłącznie w zakresie, w jakim cena stosowana przez organizację producentów stanowiła cenę wyco- fania lub cenę sprzedaży Wspólnoty, z zastrzeżeniem tolerancji przewidzianej w art. 21 ust. 1 lit. a). Państwa Członkowskie mogą podjąć decyzję, że rozszerzenie przepisów określonych w lit. a) i b) nie stosuje się do niektórych kategorii sprzedaży. 6. Komisja niezwłocznie informuje inne Państwa Członkowskie na każdym etapie procedury określonej w ust. 3–5. 7. Państwa Członkowskie podejmują wszelkie niezbędne kroki w celu zapewnienia zgodności z przepisami określonymi w ust. 1. Powiadamiają one niezwłocznie Komisję o takich środkach. l, dane Państwo 8. W przypadku gdy ma zastosowanie ust. Członkowskie może zdecydować, czy producenci niebędący członkami organizacji są zobowiązani do zapłaty organizacji równowartości całości lub części opłaty, jaką płacą członkowie- producenci, w takim zakresie, w jakim opłaty te są przeznaczone na pokrycie kosztów administracyjnych wynikających ze stoso- wania systemu określonego w ust. 1 04/t. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 207 9. W przypadku gdy ma zastosowanie ust. l, Państwa Członkow- skie zapewniają, w miarę potrzeby poprzez agencję organizacji producentów, że wycofają produkty niespełniające wymagań dotyczących obrotu lub te, które nie mogły być sprzedane po cenie co najmniej równej cenie wycofania. b) — plan połowów gatunków wymienionych w załączniku I i IV, w szczególności gatunków objętych kwotami poło- wowymi w zakresie, w jakim te gatunki reprezentują znaczny udział w wyładunkach dokonywanych przez członków organizacji, 10. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu przy- jmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 38 ust. 2. — plan produkcji dotyczący gatunków wymienionych w załączniku V; Artykuł 8 1. W przypadku zastosowania art. 7 ust. l Państwo Członkow- skie może przyznać rekompensatę producentom niebędącym członkami organizacji i mającym siedzibę we Wspólnocie w odniesieniu do produktów, które: — zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. a) nie mogą być wprowadzone do obrotu, lub — zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. b) zostały wycofane z obrotu. Rekompensatę przyznaje się bez dyskryminacji ze względu na przynależność państwową lub siedzibę podmiotów ją otrzymu- jących. Nie może ona przekraczać 60 % kwoty uzyskanej przez zastosowanie do wycofanych ilości produktu: — ceny wycofania ustalonej na mocy art. 20 dla produktów wymienionych w załączniku I część A i B lub — ceny sprzedaży ustalonej na mocy art. 22 dla produktów wymienionych w załączniku I część C. 2. Koszty wynikające z przyznania rekompensaty określonej w ust. l ponosi dane Państwo Członkowskie. ROZDZIAŁ 3 PLANOWANIE PRODUKCJI I WPROWADZANIA DO OBROTU Artykuł 9 1. Na początku roku połowowego każda organizacja producen- tów opracowuje i przesyła do właściwych władz Państwa Człon- kowskiego program operacyjny na dany rok połowowy, dla gatunków wymienionych w załącznikach I, IV i V zawierający: a) strategię wprowadzenia do obrotu, której będzie przestrzegać organizacja w celu dostosowania ilości i jakości podaży do wymagań rynku; c) specjalne środki zapobiegawcze, mające dostosować podaż gatunków sprawiających zazwyczaj trudności związane z wprowadzaniem do obrotu w czasie roku połowowego; d) kary stosowane wobec członków organizacji, którzy naruszają decyzje przyjęte w celu wprowadzania w życie takich planów. Program operacyjny może być rewidowany w przypadku wystą- pienia nieprzewidzianych okoliczności w trakcie roku połowo- wego, a rewizję podaje się do wiadomości właściwym władzom Państwa Członkowskiego. Nowo uznana organizacja producentów nie jest zobowiązana do ustalenia programu operacyjnego podczas pierwszego roku po udzieleniu uznania. 2. Programy operacyjne i wszystkie ich zmiany podlegają zatwierdzeniu właściwych władz Państwa Członkowskiego. 3. Bez uszczerbku dla przepisów art. 6 ust. 1 lit. b) Państwa Członkowskie przeprowadzają stosowne kontrole w celu zapew- nienia, że każda organizacja producentów wypełnia zobowiąza- nia określone w ust. 1 i stosują następujące kary w razie stwier- dzenia, że te zobowiązania nie są wypełniane: a) w przypadku gdy organizacja producentów nie przygotowała programu operacyjnego na rok połowowy zgodnie z ust. 1, nie otrzyma na dany rok połowowy żadnej pomocy finanso- wej przyznawanej na działania interwencyjne wykonywane na mocy tytułu IV; b) w przypadku gdy organizacja producentów nie wprowadziła w życie środków przewidzianych w jej programie operacyj- nym, wtedy na dany rok połowowy: — w przypadku niewprowadzenia środków po raz pierwszy zostanie przyznane tylko 75 % pomocy finansowej na działania interwencyjne wykonywane na mocy tytułu IV, — w drugim stwierdzonym przypadku zostanie przyznane tylko 50 % wspomnianej powyżej pomocy finansowej oraz — w dalszych przypadkach nie zostanie przyznana żadna pomoc finansowa. Kar wymienionych w lit. a) i b) nie stosuje się przed dniem 1 stycznia 2002 r. 4. Państwa Członkowskie niezwłocznie powiadamiają Komisję o przypadkach, w których został zastosowany ust. 3 lit. a) lub b). 208 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 04/t. 4 5. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu przy- jmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 38 ust. 2. Artykuł 10 1. Bez uszczerbku dla pomocy, która może zostać przyznana w celu zachęcenia do tworzenia i ułatwiania działania organiza- cjom producentów na mocy art. 15 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 2792/1999, Państwa Członkowskie mogą przyznać orga- nizacjom producentów rekompensatę na czas określony w celu skompensowania kosztów wynikających z obowiązków nałożo- nych na nie na mocy art. 9. Organizacje producentów uznane przed dniem 1 stycznia 2001 r. mogą otrzymywać takie rekompensaty przez okres 5 lat od tej daty. Organizacje producentów uznane później mogą otrzymywać takie rekompensaty przez okres 5 lat następujących po roku, w którym zostały uznane. 2. Rekompensata określona w ust. 1 składa się z następujących elementów: a) dla gatunków wymienionych w załączniku I i IV – kwoty proporcjonalnej do liczby statków członków tej organizacji, obliczanej degresywnie zgodnie z metodą określoną w załącz- niku VIIA i zryczałtowanej kwoty 500 EUR na gatunki objęte art. 9 ust. 1 lit. b) tiret pierwsze, łącznie do 10 gatunków; b) dla gatunków wymienionych w załączniku V – kwoty propor- cjonalnej do stopnia reprezentatywności organizacji produ- centów, obliczanej zgodnie z metodą określoną w załącz- niku VIIB. Poziom reprezentatywności zostanie obliczony stosownie do procentowego udziału produkcji zbytej przez organizacje producentów na obszarze produkcji, który jest uznany za wystarczająco duży przez dane Państwo Człon- kowskie, na podstawie kryteriów ustalonych w celu udziele- nia uznania przez Państwo Członkowskie. 3. Państwa Członkowskie wypłacają rekompensatę organizacjom producentów w ciągu czterech miesięcy od zakończenia roku, w odniesieniu do którego została przyznana, jedynie wtedy, jeśli właściwe władze sprawdziły, że otrzymujące ją organizacje wypełniły obowiązki nałożone na nie na mocy art. 9. operacyjnych wymienionych w art. 9 ust. 1 opracowały środki dotyczące poprawy organizacji i wprowadzania do obrotu ryb, jak również lepsze zrównoważenie podaży i popytu, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2792/1999, w szczególności jego art. 14 i 15. pozwalające opracowały środki na Artykuł 12 1. Państwa Członkowskie mogą udzielić specjalnego uznania organizacjom producentów w rozumieniu art. 5 ust. 1, które wprowadzają do obrotu produkty objęte wspólnymi normami handlowymi określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 2406/96 (1) lub produkty akwakultury, gdy przedłożyły plan poprawy jako- ści tych produktów, który został zatwierdzony przez właściwe władze krajowe. 2. Podstawowym celem planów określonych w ust. 1 jest obję- cie wszystkich etapów produkcji i wprowadzania do obrotu. Takie plany obejmują w szczególności: — istotną poprawę jakości produktów składowanych na pokła- dzie statków bądź podczas hodowli, — optymalne utrzymanie jakości odpowiednio podczas: połowu, wyładunku, wyciągania, transportu, obchodzenia się z produktami oraz wprowadzania ich do obrotu, — stosowanie odpowiednich technik i know-how dla osiągnięcia powyższych celów, — opis planowanych środków, łącznie z badaniami przygoto- wawczymi, szkoleniami i inwestycjami. 3. Państwa Członkowskie przesyłają Komisji plany przedłożone im przez organizacje producentów. Takie plany nie mogą być zatwierdzone przez właściwe władze Państwa Członkowskiego, dopóki nie zostaną przesłane do Komisji i przed upływem kolej- nego okresu 60 dni, w ciągu którego Komisja może zażądać wprowadzenia zmian bądź odrzucić plan. 4. Szczególne uznanie udzielone organizacjom producentów na podstawie niniejszego artykułu stanowi warunek przyznania pomocy finansowej przewidzianej na mocy art. 15 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 2792/1999. 4. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu przy- jmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 38 ust. 2. 5. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu przy- jmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 38 ust. 2. Artykuł 11 Państwa Członkowskie mogą przyznać dodatkową pomoc organizacjom producentów, które w ramach programów (1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2406/96 z dnia 26 listopada 1996 r. ustanawiające wspólne normy handlowe w odniesieniu do niektó- rych produktów rybołówstwa (Dz. U. L 334 z 23. 12. 1996, str. 1). Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 323/97 (Dz. U. L 52 z 22. 2. 1997, str. 8). 04/t. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 209 TYTUŁ III MIĘDZYBRANŻOWE ORGANIZACJE I POROZUMIENIA ROZDZIAŁ 1 WARUNKI UDZIELANIA ORAZ COFANIA UZNANIA ORGANIZACJOM MIĘDZYBRANŻOWYM — ustanawianie przepisów dotyczących połowów oraz wprowadzania do obrotu produktów rybołówstwa, które są bardziej rygorystyczne niż reguły wspólnotowe i prze- pisy krajowe, Artykuł 13 1. Państwa Członkowskie mogą uznać za organizacje między- branżowe, w rozumieniu niniejszego rozporządzenia, wszystkie osoby prawne mające siedzibę na ich terytorium, które złożą wła- ściwy wniosek i składają się z reprezentantów działalności zwią- zanych z produkcją i/lub handlem i/lub przetwórstwem produk- tów określonych w art. 1, pod warunkiem że: a) zostały ustanowione z inicjatywy wszystkich lub niektórych organizacji lub związków, które się na nie składają; b) reprezentują znaczącą część produkcji oraz handlu i/lub prze- twórstwa produktów rybołówstwa oraz produktów przetwo- rzonych z produktów rybołówstwa w danym regionie lub regionach oraz w przypadkach dotyczących więcej niż jed- nego regionu mogą udowodnić minimalny poziom reprezen- tatywności w każdym regionie dla każdej z branż, które obej- mują; c) nie są same zaangażowane w działania odnoszące się do pro- dukcji, przetwórstwa bądź wprowadzania do obrotu produk- tów rybołówstwa i produktów przetworzonych z produktów rybołówstwa; d) wykonują dwa bądź więcej z następujących środków w jed- nym bądź większej liczbie regionów Wspólnoty, pod warun- kiem że występuje zgodność z regułami wspólnotowymi, szczególnie w zakresie konkurencji, uwzględniania interesów konsumentów i pod warunkiem że nie ograniczają właści- wego działania organizacji rynku: — pogłębianie wiedzy oraz przejrzystości zagadnień związa- nych z produkcją i obrotem, — wspieranie lepszej koordynacji sposobów wprowadzania produktów rybołówstwa do obrotu, w szczególności za pomocą analiz i badań rynku, — badanie i rozwijanie technik wspomagających optymali- łącznie z informacjami zację funkcjonowania rynku, i komunikatami technologicznymi, — pełniejsze wykorzystanie potencjału produkcji rybołów- stwa, — promowanie produktów rybołówstwa. 2. Przed udzieleniem uznania Państwo Członkowskie powiada- mia Komisję o organizacjach międzybranżowych, które złożyły wniosek o uznanie, dostarczając wszystkich istotnych informacji o ich reprezentantach i ich różnorodnych działaniach, wraz z wszystkimi innymi informacjami niezbędnymi do dokonania oce- ny. Komisja może sprzeciwić się udzieleniu uznania w terminie dwóch miesięcy od chwili uzyskania powiadomienia. 3. Państwa Członkowskie: a) podejmują decyzje w sprawie udzielenia uznania w terminie trzech miesięcy od złożenia wniosku ze wszystkimi dokumen- tami towarzyszącymi; b) przeprowadzają regularne kontrole w celu stwierdzenia, czy organizacje międzybranżowe działają zgodnie z zasadami i warunkami udzielonego uznania; c) wycofują uznanie, jeśli: — sporządzanie standardowych umów zgodnych z regułami wspólnotowymi, i) zasady i warunki ustanowione w niniejszym rozporządze- niu nie są przestrzegane; — dostarczanie informacji i przeprowadzanie badań niezbęd- nych do skierowania produkcji w stronę produktów bar- dziej odpowiadających wymaganiom rynku oraz gustom i oczekiwaniom konsumentów, w szczególności w odnie- sieniu do jakości produktu oraz metod eksploatacji, które przyczynią się do trwałości zasobów, — rozwijanie metod i instrumentów oraz organizowanie szkoleń w celu podniesienia jakości produktu, — wykorzystywanie możliwości i ochrona nazw pochodze- nia, znaków jakości i oznaczeń geograficznych, ii) organizacja międzybranżowa naruszy którykolwiek z zakazów określonych w art. 14 bądź naruszy właściwe funkcjonowanie organizacji rynku, bez uszczerbku dla sto- sowania innych kar przewidzianych w sposób odmienny na mocy przepisów krajowych; d) powiadamiają Komisję o wszelkich decyzjach dotyczących udzielenia, odmowy udzielenia oraz cofnięcia uznania w ter- minie dwóch miesięcy. 210 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 04/t. 4 4. Komisja sprawdza, czy przestrzegane są przepisy ust. 1 oraz 3 lit. b) poprzez przeprowadzanie kontroli i w wyniku takich kon- troli może zażądać od Państwa Członkowskiego wycofania uzna- nia. ROZDZIAŁ 3 ROZSZERZENIE STOSOWANIA POROZUMIEŃ, DECYZJI ORAZ UZGODNIONYCH PRAKTYK NA PRODUCENTÓW NIEBĘDĄCYCH CZŁONKAMI ORGANIZACJI 5. Uznanie stanowi upoważnienie do wykonywania środków wymienionych w ust. 1 lit. d), zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia. Artykuł 15 6. Komisja publikuje w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europej- skich seria C wykaz uznanych organizacji międzybranżowych, wskazując obszar lub obszary gospodarcze ich działalności oraz działania, które wykonują w celu realizacji przepisów art. 15. Cof- nięcie uznania również zostanie podane do wiadomości publicz- nej. 7. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu, w szcze- gólności warunki, na których Państwa Członkowskie składają sprawozdania Komisji z działalności organizacji międzybranżo- wych oraz częstotliwość ich składania, przyjmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 38 ust. 2. 1. W przypadku gdy międzybranżowa organizacja działająca w określonym regionie bądź regionach Państwa Członkowskiego jest uważana za reprezentatywną w zakresie produkcji i/lub handlu i/lub przetwórstwa danego produktu, dane Państwo Członkowskie może, na wniosek organizacji, uznać niektóre porozumienia, decyzje oraz uzgodnione praktyki przyjęte w ramach organizacji, za wiążące na czas określony dla innych podmiotów gospodarczych działających na rynku w danym regionie lub regionach, niezależnie od tego, czy są to osoby indy- widualne, czy grupy, które nie należą do tej organizacji. 2. Organizację międzybranżową uważa się za reprezentatywną w rozumieniu ust. 1, w przypadku gdy obejmuje co najmniej dwie trzecie produkcji i/lub handlu i/lub przetwórstwa danego produktu lub produktów w danym regionie bądź regionach Pań- stwa Członkowskiego. W przypadku gdy zastosowanie rozszerze- nia przepisów organizacji na inne podmioty gospodarcze obej- mowałoby więcej niż jeden region, organizacja międzybranżowa musi wykazać swą reprezentatywność w każdej z branż, w której działa, w każdym danym regionie. 3. Przepisy, w odniesieniu do których można wnioskować o ich rozszerzenie na inne podmioty gospodarcze: ROZDZIAŁ 2 WARUNKI ODNOSZĄCE SIĘ DO POROZUMIEŃ, DECYZJI ORAZ UZGODNIONYCH PRAKTYK ORGANIZACJI MIĘDZYBRANŻOWYCH a) muszą dotyczyć: — informacji na temat produkcji i obrotu, Artykuł 14 Nie naruszając przepisów art. 1 rozporządzenia nr 26, art. 81 ust. 1 Traktatu nie stosuje się w odniesieniu do porozumień, decyzji i uzgodnionych praktyk uznanych organizacji między- branżowych, mających na celu wprowadzenie w życie środków określonych w art. 13 ust. 1 lit. d) niniejszego rozporządzenia, które bez uszczerbku dla środków podjętych przez organizacje międzybranżowe na mocy specjalnych przepisów prawa wspólnotowego: a) nie pociągają za sobą obowiązku stosowania cen stałych; b) nie prowadzą do podziału rynków we Wspólnocie w jakiej- kolwiek formie; c) nie stosują wobec partnerów handlowych nierównych warun- ków do równoważnych transakcji i nie stwarzają im przez to niekorzystnych warunków konkurencji; d) nie eliminują konkurencji w odniesieniu do znacznej części danych produktów; e) nie ograniczają konkurencji w jakikolwiek sposób, który nie byłby niezbędny do osiągnięcia celów wspólnej polityki rybo- łówstwa w ramach wykonywanej działalności międzybranżo- wej. — bardziej rygorystycznych przepisów dotyczących produk- cji niż przepisy ustanowione we Wspólnocie lub przepisy krajowe, — opracowywania standardowych umów zgodnych z regu- łami wspólnotowymi, — zasad dotyczących wprowadzania do obrotu; b) muszą obowiązywać co najmniej od roku; c) mogą być wiążące przez okres nie dłuższy niż trzy lata gospo- darcze; d) nie mogą powodować szkody innym podmiotom gospodar- czym mającym siedzibę w innych regionach Państwa Człon- kowskiego lub innych Państw Członkowskich. Artykuł 16 1. Państwa Członkowskie niezwłocznie powiadamiają Komisję o przepisach, które postanowiły uczynić obowiązującymi dla wszystkich podmiotów gospodarczych w jednym lub wielu okre- ślonych regionach na podstawie art. 15 ust. 1. Komisja decyduje, że Państwo Członkowskie nie jest uprawnione do rozszerzania tych przepisów, jeżeli: 04/t. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 211 a) uzna, że dane rozszerzenie zagrozi zasadom wolnego handlu lub celom określonym w art. 33 Traktatu; lub b) uzna, że dane porozumienie, decyzja lub uzgodniona prakty- ka, które postanowiono rozszerzyć na innych producentów są sprzeczne z przepisami art. 81 ust. 1 Traktatu; lub c) uzna, że nie są przestrzegane przepisy art. 15 niniejszego roz- porządzenia. Przepisy nie mogą zostać uznane za obowiązujące przed upły- wem dwóch miesięcy od dnia otrzymania powiadomienia przez Komisję lub zanim Komisja nie wskaże w tym terminie, że nie ma żadnych zastrzeżeń co do wymienionych przepisów. 2. Jeśli w wyniku kontroli ex-post Komisja nie będzie miała pew- ności co do ważności rozszerzenia w związku z okolicznościami określonymi w ust. 1 lit. a), b) lub c), zażąda od danego Państwa Członkowskiego zawieszenia stosowania decyzji w całości lub w części. W takim wypadku i w terminie dwóch miesięcy od tej daty Komisja: — zezwoli na zniesienie zawieszenia, lub — w uzasadnionej decyzji stwierdzi rozszerzenie przepisów, o którym zadecydowało Państwo Członkowskie, za nieważne na podstawie jednego z warunków wspomnianych powyżej. W takim wypadku decyzję Komisji stosuje się od daty, w której żądanie zawieszenia tych przepisów zostało przesłane do Pań- stwa Członkowskiego. 3. Komisja informuje Komitet przewidziany w art. 38 ust. 1 na każdym etapie o każdej decyzji związanej z rozszerzeniem poro- zumień międzybranżowych na mocy ust. 1 oraz każdym zawie- szeniu lub uchyleniu istniejących przepisów na mocy ust. 2. 4. Gdy przepisy dotyczące jednego lub większej ilości produk- tów są rozszerzone i uznana organizacja międzybranżowa wyko- nuje jeden bądź więcej rodzajów działalności określonych w art. 15 ust. 3 lit. a) oraz leży to w ogólnym interesie gospodar- czym tych podmiotów gospodarczych, których działania zwią- zane są z jednym bądź większą liczbą danych produktów, Pań- stwo Członkowskie, które udzieliło organizacji uznania, może zadecydować, że osoby indywidualne lub grupy niebędące człon- kami tej organizacji, lecz odnoszące korzyści z jej działania, płacą na rzecz organizacji równowartość całości lub części składek wnoszonych przez członków organizacji w takim zakresie, w jakim takie opłaty mają pokrywać koszty powstałe bezpośred- nio w wyniku wykonywania danych działań. TYTUŁ IV CENY I INTERWENCJA ROZDZIAŁ 1 CENY Artykuł 17 Przepisy ogólne 1. W odniesieniu do produktów wymienionych w art. 1 organi- zacje producentów mogą ustalić cenę wycofania, poniżej której nie będą sprzedawać produktów dostarczonych przez ich człon- ków. W takim przypadku w odniesieniu do ilości wycofanych z obrotu organizacje producentów: — przyznają członkom rekompensaty odnośnie do produktów wymienionych w załączniku I część A i B oraz w załącz- niku IV, które odpowiadają normom przyjętym zgodnie z art. 2, Dla każdego produktu wymienionego w art. 1 najwyższy dopusz- czalny poziom ceny wycofania może zostać ustalony zgodnie z ust. 5. 2. Sposób rozdysponowania produktów wycofanych z obrotu jest ustalany przez organizację producentów w taki sposób, aby nie kolidowało to z normalnym wprowadzaniem do obrotu danych produktów. 3. W celu sfinansowania środków związanych z wycofywaniem organizacja producentów tworzy fundusz interwencyjny zasilany wpłatami określanymi na podstawie ilości produktu oferowanego do sprzedaży lub, alternatywnie, stosuje system wyrównawczy. 4. Organizacje producentów dostarczają następujące informacje władzom krajowym, które przekazują je Komisji: — wykaz produktów, w odniesieniu do których zamierzają uru- chomić system opisany w ust. l, — okres, w ciągu którego będą miały zastosowanie ceny wyco- fania, — proponowany i zastosowany poziom cen wycofania. — mogą przyznać członkom rekompensaty w odniesieniu do innych produktów określonych w art. l. 5. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu przy- jmuje się zgodnie procedurą ustanowioną w art. 38 ust. 2. 212 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 04/t. 4 Artykuł 18 Cena orientacyjna zastosowanie wskaźnika przeliczeniowego w odniesieniu do ceny orientacyjnej, ustanowionej na mocy art. 18. Wspólnotowa cena wycofania nie może w żadnym przypadku przekroczyć 90 % ceny orientacyjnej. 1. Przed rozpoczęciem roku połowowego ustalana jest cena orientacyjna każdego produktu wymienionego w załączniku I oraz każdego produktu lub grupy produktów wymienionych w załączniku II. 2. Celem zapewnienia producentom dostępu do rynków na zadowalających warunkach w strefach wyładunku, które są poło- żone daleko od głównych ośrodków konsumpcji Wspólnoty, ceny określone w ust. 1 mogą być wyliczone z zastosowaniem wskaźnika dostosowania. Ceny te są ważne w całej Wspólnocie i są ustalane na każdy rok połowowy lub na każdy z okresów, na które podzielono rok połowowy. 2. Cena orientacyjna opiera się na: — średnich cenach odnotowanych dla znaczącej części produk- cji Wspólnoty na rynkach hurtowych lub w portach podczas trzech lat połowowych bezpośrednio poprzedzających rok, na który ustalana jest cena, — uwzględnianiu tendencji w produkcji i w zakresie popytu. Przy ustalaniu ceny należy również uwzględnić potrzeby: — ustabilizowania cen rynkowych i unikania tworzenia nadwy- żek we Wspólnocie, — udzielania wsparcia dla dochodów producentów, — uwzględniania interesów konsumentów. 3. Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komi- sji, wyznacza ceny orientacyjne określone w ust. 1. Artykuł 19 Informacja o cenach 3. Procedury stosowania niniejszego artykułu, w szczególności ustalanie wielkości procentowej ceny orientacyjnej służącej jako element kalkulowania wspólnotowych cen wycofania oraz wyznaczanie stref wyładunkowych określonych w ust. 2, jak rów- nież ustalanie cen, przyjmuje się zgodnie z procedurą ustano- wioną w art. 38 ust. 2. ROZDZIAŁ 2 INTERWENCJA Artykuł 21 Rekompensata finansowa za wycofanie 1. Państwa Członkowskie udzielają finansowej rekompensaty organizacjom producentów, które wycofują produkty z obrotu na mocy art. 17 w odniesieniu do produktów wymienionych w załączniku I część A i B, pod warunkiem że: a) cena wycofania zastosowana przez te organizacje jest wspól- notową ceną wycofania ustaloną zgodnie z art. 20, jednakże dla uwzględnienia w szczególności sezonowych fluktuacji cen rynkowych dozwolony jest margines tolerancji sięgający 10 % poniżej i powyżej tej ceny; 1. Podczas całego okresu stosowania ceny orientacyjnej Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o cenach produktów okre- ślonych w art. 18 ust. 1, odnotowanych na rynkach hurtowych lub w portach. b) produkty wycofane odpowiadają normom handlowym przy- jętym na mocy art. 2 i są odpowiedniej jakości, aby zostały zdefiniowane zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 2 ust. 3; 2. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu przy- jmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 38 ust. 2. Artykuł 20 Wspólnotowe ceny wycofania 1. Dla każdego z produktów wymienionych w załączniku I część A i B wspólnotowa cena wycofania jest ustalana na podstawie świeżości, wielkości lub wagi oraz prezentacji produktu, poprzez c) cena wycofania określona w lit. a) jest stosowana przez cały rok połowowy w odniesieniu do każdej danej kategorii pro- duktu; jednakże od organizacji producentów, która stosuje zakaz połowu lub sprzedaży niektórych kategorii produktów, jako jeden ze środków określonych w art. 5 ust. 1, nie wymaga się stosowania wspólnotowej ceny wycofania odnośnie do tych kategorii produktów. 2. Rekompensata finansowa jest przyznawana w przypadku gdy wycofane z obrotu produkty zostaną rozdysponowane na inne cele niż spożycie przez ludzi lub w taki sposób, że nie będzie to kolidowało z normalnym wprowadzaniem do obrotu innych pro- duktów. 04/t. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 213 3. W odniesieniu do produktów określonych w ust. 1: podjąć środki w celu dostosowania przepisów ust. 3. Przyjęte środki obowiązują nie dłużej niż sześć miesięcy. a) rekompensata finansowa jest równa: i) 85 % ceny wycofania zastosowanej przez daną organiza- cję producentów do wycofanych ilości nieprzekraczają- cych 4 % rocznej ilości danego produktu wystawianego każdego roku na sprzedaż; ii) na rok połowowy 2003 – 55 % ceny wycofania zastoso- wanej przez daną organizację producentów do wycofa- nych ilości przekraczających 4 %, ale nie przekraczających 10 % w odniesieniu do gatunków pelagicznych i odpo- wiednio 8 % w odniesieniu do innych gatunków rocznej ilości danego produktu wystawianego każdego roku na sprzedaż; na lata połowowe 2001 i 2002 wielkości te wynoszą odpowiednio 75 % i 65 %; b) nie przyznaje się żadnej rekompensaty finansowej w zakresie wycofanych ilości przekraczających 10 % w odniesieniu do gatunków pelagicznych i 8 % w odniesieniu do innych gatun- ków ilości wystawionych na sprzedaż przez każdą organiza- cję producentów. 4. Do celów obliczenia kwoty rekompensaty finansowej przy- znawanej organizacji producentów bierze się pod uwagę produk- cję wszystkich członków organizacji, łącznie z ilościami wycofa- nymi z obrotu przez inną organizację na mocy art. 7. 5. Rekompensatę finansową zmniejsza się o wartość, ustaloną jako kwotę standardową, produktów przeznaczonych na inne cele niż spożycie przez ludzi lub o przychód netto z rozdyspo- nowania produktów w celu spożycia przez ludzi zgodnie z ust. 2. Powyższą wartość ustala się na początku roku połowowego. Jed- nakże jeśli zostaną odnotowane znaczące i długotrwałe zmiany cen na rynku Wspólnoty, wartość ta jest dostosowywana. 6. Gdy organizacja producentów dokona wycofania określonego w ust. 1, za ilości wycofane z obrotu przyzna swoim członkom rekompensatę co najmniej równą sumie rekompensaty finanso- wej obliczanej zgodnie z ust. 3 lit. a) i dodatkowej kwoty równej 10 % ceny wycofania, stosowanej przez tę organizację. Jednakże organizacja producentów może, w ramach systemu kar wewnętrznych, przyznać swoim członkom niższą rekompensatę, niż przewidziana w poprzednim akapicie, pod warunkiem że róż- nica zostanie przekazana do funduszu rezerwowego, przeznaczo- nego wyłącznie na dalsze działania interwencyjne. 7. W przypadku wystąpienia poważnych zakłóceń na rynku Komisja, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 38 ust. 2, może 8. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu przy- jmuje się zgodnie procedurą ustanowioną w art. 38 ust. 2. Artykuł 22 Wspólnotowe ceny sprzedaży Dla każdego z produktów wymienionych w załączniku I część C wspólnotowa cena sprzedaży jest ustalana na tych samych zasadach, jakie ustanowiono w art. 20 dla ustalania ceny wycofania. Artykuł 23 Pomoc na okres przejściowy 1. Do pomocy na okres przejściowy zostaną zakwalifikowane: i) produkty wymienione w załączniku I część A i B, wycofane z obrotu po cenie wycofania określonej w art. 20; ii) produkty wymienione w załączniku I część C, które zostały wystawione do sprzedaży, ale w odniesieniu do których stwierdzono, że przy wspólnotowej cenie sprzedaży ustalonej zgodnie z art. 22 nie znaleziono na nie nabywcy. Dozwolony jest margines tolerancji sięgający 10 % poniżej i powyżej tych cen, który można wziąć pod uwagę w szczegól- ności w związku z sezonowymi fluktuacjami cen rynkowych. 2. Tylko takie ilości są uznawane za kwalifikujące się do pomocy na okres przejściowy, które: a) zostały dostarczone przez producenta-członka organizacji; b) spełniają pewne wymagania w zakresie jakości, wielkości i prezentacji; c) są przetworzone w celu ich utrwalenia i składowane albo konserwowane zgodnie z warunkami i przez okres, który zos- tanie ustalony. 3. W odniesieniu do każdego danego produktu pomoc może zostać przyznana tylko dla ilości odpowiadających 18 % ilości danych produktów wystawianych co roku na sprzedaż, pomniej- szonych o procent ilości określony powyżej, w odniesieniu do którego wypłacono rekompensatę finansową na mocy art. 21. 214 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 04/t. 4 Kwota tej pomocy nie może przekraczać kwoty kosztów tech- nicznych i finansowych związanych z czynnościami, które są nie- zbędne do utrwalania i składowania. 4. Metody przetwarzania określone w niniejszym artykule to: 3. Kwota zryczałtowanej pomocy stanowi 75 % niezależnej ceny wycofania stosowanej podczas bieżącego roku połowowego, z tym że kwota ta jest pomniejszana o wartość ustaloną jako kwota standardowa produktu rozdysponowanego w sposób określony w ust. 2. a) — zamrażanie, — solenie, — suszenie, — marynowanie oraz, gdzie jest to stosowne, — gotowanie i pasteryzacja; 4. Zryczałtowana pomoc jest również przyznawana w odniesie- niu do ilości wycofanych z obrotu, które są albo przetworzone w celu ich utrwalenia i składowane, albo konserwowane zgodnie z warunkami i na okres, który zostanie ustalony. W tych przy- padkach kwota zryczałtowanej pomocy nie może przekraczać kwoty kosztów technicznych i finansowych związanych z czyn- nościami, które są istotne dla procesu utrwalania i składowania. 5. Ilości produktów kwalifikujących się do zryczałtowanej pomocy zgodnie z ust. 2 nie mogą przekraczać 5 % rocznych ilości danych produktów wystawionych na sprzedaż zgodnie z art. 5 ust. 1. b) filetowanie lub porcjowanie oraz w miarę potrzeb odgławia- nie, jeśli towarzyszy im jeden z procesów wymienionych w lit. a). Ilości produktów kwalifikujących się do zryczałtowanej pomocy na mocy ust. 2 i 4, nie mogą łącznie przekraczać 10 % rocznych ilości określonych w akapicie pierwszym. 5. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu przy- jmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 38 ust. 2. Artykuł 24 Niezależne wycofanie i prolongowanie przez organizacje producentów 1. W odniesieniu do produktów wymienionych w załączniku IV Państwa Członkowskie udzielają zryczałtowanej pomocy organi- zacjom producentów, które stosują interwencję zgodnie z art. 17, pod warunkiem że: a) takie organizacje określą cenę wycofania, zwaną dalej „auto- nomiczną ceną wycofania”, przed rozpoczęciem roku poło- wowego; organizacje producentów muszą stosować taką cenę przez cały rok połowowy; dopuszcza się 10 % tolerancji się- gającej poniżej i powyżej tej ceny; jednakże cena nie może przekraczać 80 % wyliczonej ceny średniej odnotowanej dla kategorii danego produktu z okresu ostatnich trzech lat poło- wowych na obszarze działania danych organizacji producen- tów; b) wycofane produkty odpowiadają normom handlowym przy- jętym na mocy art. 2 i są odpowiedniej jakości, aby zostały zdefiniowane zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 2 ust. 3; 6. Zainteresowane Państwa Członkowskie wprowadzają uzgod- nienia w zakresie kontroli zapewniające, że produkty, w odnie- sieniu do których przysługuje zryczałtowana pomoc, faktycznie kwalifikowały się do otrzymania takiej pomocy. Do celów tych uzgodnień w zakresie kontroli, beneficjenci zryczałtowanej pomocy prowadzą ewidencję zapasów spełniającą kryteria, które zostaną ustalone. Państwa Członkowskie przedsta- wiają Komisji, w odstępach czasu, które zostaną ustanowione, tabelę zawierającą średnie ceny produktu i kategorii odnotowane na rynkach hurtowych lub w portach. 7. Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komi- sji, decyduje o włączeniu gatunków objętych niniejszym artyku- łem do wykazu produktów wymienionych w załączniku I część A, w zależności od zbliżania się do siebie cen tych gatunków. 8. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu przy- jmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 38 ust. 2. Artykuł 25 Pomoc w odniesieniu do prywatnego składowania c) udzielona stowarzyszonym producentom rekompensata w odniesieniu do produktów wycofanych z obrotu równa się autonomicznej cenie wycofania zastosowanej przez organiza- cje producentów. 1. Wspólnotowa cena sprzedaży jest ustalana przed rozpoczę- ciem roku połowowego dla każdego z produktów określonych w załączniku II, na poziomie co najmniej równym 70 % oraz nieprzekraczającym 90 % ceny orientacyjnej określonej w art. 18 ust. 1. 2. Zryczałtowana pomoc jest udzielana w odniesieniu do ilości wycofanych z obrotu, które były wystawione na sprzedaż zgod- nie z art. 5 ust. 1 i zostały zbyte w sposób nienaruszający nor- malnego rozdysponowania produkcji. 2. Pomoc w odniesieniu do prywatnego składowania może być przyznawana organizacjom producentów, które przez cały dany rok połowowy: 04/t. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 215 a) stosują przepisy art. 5 ust. 1 do produkcji i wprowadzania do obrotu danych produktów; Ceny te obowiązują w całej Wspólnocie i są ustalane na każdy rok połowowy. b) stosują cenę sprzedaży określoną w ust. 1, przy czym dozwo- lony jest margines tolerancji sięgający 10 % poniżej i powyżej tej ceny w celu uwzględnienia w szczególności sezonowych fluktuacji cen rynkowych. 3. Pomoc w odniesieniu do prywatnego składowania może zostać przyznana odnośnie do produktów wymienionych w załączniku II, które zostały wystawione do sprzedaży, ale w odniesieniu do których stwierdzono, że przy wspólnotowej cenie sprzedaży ustalonej zgodnie z ust. 1 nie znaleziono na nie nabywcy. 4. Przy udzielaniu pomocy w odniesieniu do prywatnego skła- dowania stosuje się następujące ograniczenia: a) produkty muszą być złowione, zamrożone na pokładzie statku i wyładowane na ląd we Wspólnocie przez członka organizacji producentów; b) produkty muszą być składowane przez minimalny okres i ponownie umieszczane na rynku wspólnotowym; do maksymalnie 15 % rocznej ilości danych produktów wysta- wionych do sprzedaży przez organizację producentów. 5. Kwota pomocy w odniesieniu do prywatnego składowania nie może przekraczać sumy kosztów technicznych i odsetek za mak- symalny okres trzech miesięcy. Kwota będzie ustalana degresyw- nie każdego miesiąca. 6. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu, łącznie z ustalaniem ceny sprzedaży określonej w ust. 1, przyjmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 38 ust. 2. 2. Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o cenach śred- nich odnotowanych na rynkach hurtowych lub w portach pro- duktów pochodzenia wspólnotowego, jak określono w ust. l, które posiadają określone cechy handlowe. 3. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu, w szcze- gólności ustalenie wskaźników przeliczeniowych dla różnych gatunków, wielkości i prezentacji tuńczyka, przyjmuje się zgod- nie z procedurą ustanowioną w art. 38 ust. 2. Artykuł 27 Dodatek dla organizacji producentów 1. Organizacjom producentów może zostać przyznany dodatek w odniesieniu do ilości produktów wymienionych w załącz- niku III złowionych przez członków organizacji, a następnie sprzedanych i dostarczonych do zakładów przetwórczych mają- cych siedzibę na obszarze celnym Wspólnoty i przeznaczonych do przemysłowego przetworzenia produktów objętych kodem CN 1604. Dodatek jest udzielany, jeśli na dany kwartał kalenda- rzowy: — cena średnia sprzedaży odnotowana na rynku Wspólnoty, ROZDZIAŁ 3 oraz TUŃCZYK PRZEZNACZONY DO PRZETWORZENIA — cena importowa określona w art. 29 ust. 3 lit. d) Artykuł 26 są w obu przypadkach niższe niż próg uruchomienia równy 87 % wspólnotowej ceny producenta na dany produkt. Wspólnotowa cena producenta l. Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komi- sji, ustala wspólnotową cenę producenta przed rozpoczęciem każdego roku połowowego, każdego z produktów wymienionych w załączniku III. Ceny ustala się zgodnie z art. 18 ust. 2 tiret pierwsze i drugie. Przy ustalaniu ceny należy również wziąć pod uwagę potrzebę: Państwa Członkowskie przygotowują lub aktualizują wykaz zakładów przetwórczych określonych w niniejszym ustępie i powiadamiają o nim Komisję przed początkiem każdego roku połowowego. 2. Kwota dodatku nie może w żadnym wypadku przekraczać: — rozważenia warunków podaży w zakresie wspólnotowego przemysłu przetwórczego, — różnicy między progiem uruchomienia a średnią ceną sprze- daży danego produktu na rynku wspólnotowym, albo — udzielania wsparcia dla dochodów producentów, — unikania tworzenia się nadwyżek we Wspólnocie. — zryczałtowanej kwoty równej 12 % tego progu. 216 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 04/t. 4 3. Maksymalna łączna ilość każdego z produktów kwalifikują- cego się do uzyskania dodatku jest ograniczona do ilości równej średniej ilości sprzedawanych i dostarczanych produktów, na warunkach określonych w ust. 1, podczas analogicznego kwar- tału w trzech latach połowowych poprzedzających kwartał, za który wypłacany jest dodatek. 4. Kwota dodatku wypłacanego każdej organizacji producentów jest równa: — pułapowi ustanowionemu w ust. 2 w odniesieniu do ilości danego produktu, które zostały rozdysponowane zgodnie z ust. 1 i nie przekraczają średnich ilości sprzedanych lub dostarczonych na takich samych warunkach przez członków organizacji, podczas analogicznego kwartału w trzech latach poprzedzających kwartał, za który wypłacany jest dodatek, dzy organizacje producentów ilości kwalifikujących się do dodatku na mocy ust. 3. Rozdzielenie to jest dokonywane proporcjonalnie między danymi organizacjami producentów na podstawie ich odpowiedniej śred- niej produkcji w równoważnym kwartale w trzech latach poło- wowych poprzedzających kwartał roku, za który wypłacany jest dodatek. 5. Organizacje producentów rozdzielają przyznany dodatek proporcjonalnie między swoich członków na podstawie ilości przez nich wyprodukowanych oraz sprzedanych i dostarczonych zgodnie z ust. 1. — 50 % pułapu ustanowionego w ust. 2 dla ilości danego pro- duktu, które przekraczają ilości określone w tiret pierwszym i są równe nadwyżce ilości wynikających z rozdzielenia mię- 6. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu, w szcze- gólności kwotę dodatku i warunki jego przyznawania, przyjmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 38 ust. 2. TYTUŁ V HANDEL Z PAŃSTWAMI TRZECIMI ROZDZIAŁ 1 UZGODNIENIA CELNE Artykuł 28 1. W celu zapewnienia odpowiedniej podaży na rynku Wspól- noty surowców przeznaczonych dla przemysłu przetwórczego cła taryfowe na niektóre produkty są autonomicznie zawieszone w całości lub w części na czas nieokreślony zgodnie z załączni- kiem VI do niniejszego rozporządzenia. 2. Aby zapobiec sytuacji, w której uzgodnienia dotyczące zawie- szenia określonego w ust. 1 zagrażałyby środkom stabilizacyjnym określonym w art. 20, 21, 22, 23, 25 i 26, kwalifikację do takiego zawieszenia przyznaje się w momencie przywozu danych pro- duktów, pod warunkiem zgodności z ceną przewidzianą na mocy art. 29. 3. Gdyby kiedykolwiek wystąpiły poważne zakłócenia na rynku, pomimo zastosowania ceny referencyjnej określonej w ust. 2, Rada stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, zawiesi stosowanie środków określonych w ust. 1. ROZDZIAŁ 2 CENY REFERENCYJNE Artykuł 29 1. Ceny referencyjne obowiązujące we Wspólnocie mogą być ustalane co roku według kategorii produktu, w odniesieniu do produktów określonych w art. 1, które podlegają: a) uzgodnieniom związanym ze zmniejszeniem lub zawiesze- niem cła, przy czym przepisy obowiązujące w WTO przewi- dują zgodność z ceną referencyjną, b) jednemu ze środków określonych w art. 28 ust. 1, lub c) uzgodnieniom innym niż określone w lit. a) lub b), które zakładają zgodność z ceną referencyjną i są zgodne z międzynarodowymi zobowiązaniami Wspólnoty. 2. Jeśli zadeklarowana wartość celna danego produktu przywo- żonego z państwa trzeciego, w ramach jednego ze środków okre- ślonych w ust. 1, jest niższa od ceny referencyjnej, dane ilości nie kwalifikują się do objęcia danymi uzgodnieniami celnymi. Państwa Członkowskie bezzwłocznie powiadamiają Komisję o przypadkach stosowania środków przewidzianych w niniejszym ustępie. 3. Ceny referencyjne przyjęte: a) dla produktów wymienionych w załączniku I część A i B są równe cenie wycofania, ustalonej zgodnie z art. 20 ust. 1; b) dla produktów wymienionych w załączniku I część C są równe wspólnotowej cenie sprzedaży ustalonej zgodnie z art. 22; 04/t. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 217 c) dla produktów wymienionych w załączniku II są równe wspólnotowej cenie sprzedaży ustalonej zgodnie z art. 25 ust. 1; d) dla innych produktów są określane w szczególności na pod- stawie wyliczonej średniej wartości celnej odnotowanej na rynkach importowych lub w portach importowych w Pań- stwach Członkowskich w ciągu trzech ostatnich lat bezpo- średnio poprzedzających datę, w której ustalana jest cena refe- rencyjna, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia, aby cena odzwierciedlała sytuację rynkową. 4. Państwa Członkowskie regularnie powiadamiają Komisję o cenach i wielkości przywozu produktów wymienionych w załącz- nikach I–IV, odnotowanych na ich rynkach bądź w ich portach. Ceny są równe wartości celnej danych produktów. 5. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu, łącznie z ustalaniem cen referencyjnych, przyjmuje się zgodnie z proce- durą ustanowioną w art. 38 ust. 2. ROZDZIAŁ 3 ŚRODKI OCHRONNE Artykuł 30 1. Jeżeli we Wspólnocie na rynku jednego lub kilku produktów wymienionych w art. 1 w następstwie przywozu lub wywozu wystąpią poważne zakłócenia mogące zagrozić celom określo- nym w art. 33 Traktatu bądź zaistnieje ryzyko ich wystąpienia, możliwe jest podjęcie odpowiednich środków w handlu z pań- stwami trzecimi, aż do ustąpienia zakłóceń lub ryzyka ich wystą- pienia. 2. Środki przewidziane w ust. 1 są stosowane i wykonane zgod- nie z procedurami art. 16 rozporządzenia (WE) nr 3285/94 (1). TYTUŁ VI PRZEPISY OGÓLNE Artykuł 31 W przypadku gdy na rynku Wspólnoty odnotowany zostanie wzrost cen oraz problemy z podażą dotyczące jednego bądź większej ilości produktów określonych w art. 1 oraz wystąpi zagrożenie dla osiągnięcia niektórych celów określonych w art. 33 sytuacji, Rada Traktatu poprzez utrzymywanie się takiej stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, podejmuje niezbędne środki aby zaradzić zaistniałej sytuacji. Artykuł 32 Nie naruszając wszelkich odmiennych przepisów przyjętych na mocy art. 36 i 37 Traktatu, do produkcji i handlu produktami określonymi w art. 1 stosuje się art. 87, 88 oraz 89 Traktatu. W tym celu ustanawiają niezbędne, sprawnie funkcjonujące sys- temy komunikowania się i wymiany informacji oraz ponoszą związane z tym koszty. Część kosztów dotyczących systemów określonych w akapicie pierwszym jest pokrywana z budżetu Wspólnoty. 2. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu, łącznie z określeniem wydatków pokrywanych z budżetu Wspólnoty, przyjmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 38 ust. 2. Artykuł 33 Artykuł 35 Bez uszczerbku dla innych przepisów wspólnotowych Państwa Członkowskie podejmują niezbędne kroki w celu zapewnienia, aby wszystkie statki rybackie pływające pod banderą jednego z Państw Członkowskich posiadały równy dostęp do portów i urządzeń dotyczących pierwszego wprowadzenia do obrotu, łącznie instalacji technicznych. towarzyszących urządzeń i całością z Artykuł 34 1. Państwa Członkowskie i Komisja przekazują sobie nawzajem informacje niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia. (1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 3285/94 z dnia 22 grudnia 1994 r. w sprawie wspólnotowych reguł przywozu i uchylające rozporządze- nie (WE) 518/94 (Dz. U. L 349 z 31. 12. 1994, str. 53). Rozporządze- nie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2315/96 (Dz. U. L 314 z 4. 12. 1996, str. 1). 1. Wydatki wynikające z przyznania pomocy przewidzianej w niniejszym rozporządzeniu są uważane za związane ze środ- kami interwencyjnymi w rozumieniu art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1258/1999. 2. Finansowanie wydatków określonych w ust. 1 jest przyzna- wane w zależności od produktów z zasobów lub grupy zasobów, wyłącznie do limitu ilości przydzielonych danemu Państwu Członkowskiemu z ogólnej wielkości dopuszczalnych połowów, w odniesieniu do danego zasobu lub grupy zasobów. 3. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu przy- jmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 38 ust. 2. 218 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 04/t. 4 Artykuł 36 Artykuł 39 Państwa Członkowskie przyjmują właściwe środki w celu zapew- nienia zgodności z niniejszym rozporządzeniem oraz w celu zapobiegania bądź zaprzestania wszelkich nadużyć. W tym celu: Komitet może rozważać wszelkie inne kwestie, które zostały mu przedstawione przez jego przewodniczącego z własnej inicjatywy lub na wniosek przedstawiciela Państwa Członkowskiego. — przeprowadzają regularne kontrole beneficjentów uzyskują- cych pomoc finansową, — jeśli stosownym jest przeprowadzanie niektórych kontroli poprzez pobieranie próbek, zapewniają na podstawie analizy ryzyka, że częstotliwość kontroli oraz metody stosowane na całym ich terytorium są właściwe dla rodzaju kontrolowanego środka oraz że są odpowiednie ze względu na ilości produk- tów wprowadzonych do obrotu bądź zatrzymanych z zamia- rem wprowadzenia do obrotu. Artykuł 37 Środki niezbędne do wprowadzenia niniejszego rozporządzenia związane z zagadnieniami określonymi w art. 2–7, 9, 10, 12, 13, 16, 17, 19–21, 23–27, 29, 34 i 35 przyjmuje się zgodnie z procedurą zarządzania określoną w art. 38 ust. 2. Artykuł 38 1. Komisja jest wspomagana przez Komitet Zarządzający ds. Pro- duktów Rybołówstwa, zwany dalej „Komitetem”. Artykuł 40 Niniejsze uwzględnieniem celów określonych w art. 33 i 131 Traktatu. rozporządzenie odpowiednim stosuje się z Artykuł 41 Najpóźniej do dnia 31 grudnia 2005 r. Komisja prześle do Rady i Parlamentu sprawozdanie oceniające wyniki wykonywania niniejszego rozporządzenia. Artykuł 42 1. Z mocą od dnia 1 stycznia 2001 r. rozporządzenia (EWG) nr 3759/92, (EWG) nr 105/76 oraz (EWG) nr 1772/82 tracą moc. 2. Odniesienia do rozporządzenia (EWG) nr 3759/92 uważa się za odniesienia do niniejszego rozporządzenia i powinny być odczytywane zgodnie z tabelą korelacji zamieszczoną w załącz- niku VIII. 2. W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu stosuje się przepisy art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE. Artykuł 43 Okres ustanowiony w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE wynosi dwa miesiące. 3. Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny. Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2001 r. , z wyjątkiem art. 4, który stosuje się od dnia 1 stycznia 2002 r. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości Państwach Członkowskich. i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Sporządzono w Brukseli, dnia 17 grudnia 1999 r. W imieniu Rady K. HEMILÄ Przewodniczący 04/t. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 219 ZAŁĄCZNIK I Kod CN Wyszczególnienie A. Świeże lub schłodzone produkty z pozycji nr 0302 oraz 0307: 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9. 10. 11. 12. 13. 14. 15. 16. 17. 18. 19 0302 22 00 Gładzica (Pleuronectes platessa) ex 0302 29 90 Zimnica (Limanda limanda) 0302 29 10 Smuklica (Lepidorhombus spp. ) ex 0302 29 90 Stornia (Platichthys flesus) Tuńczyk biały lub tuńczyk długopłetwy (Thunnus alalunga) 0302 31 10 oraz 0302 31 90 ex 0302 40 Śledź z gatunku Clupea harengus 0302 50 10 Dorsz z gatunku Gadus morhua 0302 61 10 Sardynki z gatunku Sardina pilchardus 0302 62 00 Plamiak (Melanogrammus aeglefinus) 0302 63 00 Czarniak (Pollachius virens) ex 0302 64 Makrela z gatunku Scomber scombrus i Scomber japonicus Koleń (Squalus acanthias oraz Scyhorhinus spp. ) Karmazyn (Sebastes spp. ) 0302 65 20 oraz 0302 65 50 0302 69 31 oraz 0302 69 33 0302 69 41 Witlinek (Merlangius merlangus) 0302 69 45 Molwa (Molva spp. ) 0302 69 55 Sardele (Engraulis spp. ) ex 0302 69 68 Morszczuk z gatunku (Merluccius merluccius) 0302 69 81 Żabnica (Lophius spp. ) ex 0307 41 10 Mątwy (Sepia officinalis oraz Rossia macrosoma) B. Żywe, świeże lub schłodzone produkty albo produkty gotowane na parze lub we wrzącej wodzie: ex 0306 23 10 Garnele z gatunku Crangon crangon oraz krewetka północna (Pandalus borealis) ex 0306 23 31 ex 0306 23 39 C. Żywe, świeże lub schłodzone produkty albo produkty gotowane na parze lub we wrzącej wodzie: 0302 23 00 Sola (Solea spp. ) 0306 24 30 Kieszeniec jadalny (Cancer pagurus) 0306 29 30 Homarzec (Nephrops norvegicus) 220 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 04/t. 4 ZAŁĄCZNIK II Kod CN Wyszczególnienie A. Produkty mrożone z pozycji nr 0303 oraz 0304: 0303 31 10 Halibut niebieski (Reinhardtius hippoglossoides) 0303 78 11 Morszczuk z rodzaju Merluccius 0303 78 12 0303 78 13 0303 78 19 oraz 0304 20 55 0304 20 56 0304 20 58 0303 79 71 Morlesz (Dentex dentex oraz Pagellus spp. ) 0303 79 87 Włócznik (Xiphias gladius) 0304 20 87 0304 60 65 B. Produkty mrożone z pozycji nr 0306: 0306 13 40 Krewetki z rodziny Penaeidae 0306 13 50 ex 0306 13 80 C. Produkty mrożone z pozycji nr 0307: 0307 49 18 Mątwa z gatunku Sepia officinalis, Rossia macrosoma oraz Sepiola rondeletti 0307 49 01 0307 49 31 Kalmar (Loligo spp. ) 0307 49 33 0307 49 35 oraz 0307 49 38 0307 49 51 Kalmar (Ommastrephes sagittatus) 0307 59 10 Ośmiornica (Octopus spp. ) 0307 99 11 Kalmary (Illex spp. ) 1. 2. 3. 4. 5. 04/t. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 221 ZAŁĄCZNIK III Tuńczyk (z rodzaju Thunnus), bonito lub bonito paskowany (Katsuwonus pelamis) oraz inne gatunki z rodzaju Euthynnus, świeże, schłodzone lub mrożone, przeznaczone do przemysłowego przetwarzania produktów objętych pozycją nr 1604 i zaklasyfikowanych do jednego z następujących kodów Nomenklatury Scalonej: Wyszczególnienie Świeże lub schłodzone Mrożone Kod CN Prezentowane inaczej niż produkty objęte pozycją nr 0304: I. Następujące gatunki: a) Tuńczyk biały lub długopłetwy (Thunnus alalunga), z wyłączeniem świeżego lub schłodzonego: 1. o masie większej niż 10 kg każ- 0303 41 11, 0303 41 13 i 0303 41 19 dy (1) 2. o masie nie większej niż 10 kg 0303 41 11, 0303 41 13 i 0303 41 19 każdy (1) b) Tuńczyk żółtopłetwy (Thunnus albacores): 1. o masie większej niż 10 kg każdy 0302 32 10 (1) 0303 42 12, 0303 42 32 i 0303 42 52 2. o masie nie większej niż 10 kg 0302 32 10 (1) 0303 42 18, 0303 42 38 i 0303 42 58 każdy c) Bonito lub bonito paskowany (Katsu- 0302 33 10 0303 43 11, 0303 43 13 i 0303 43 19 wonus pelamis): d) Tuńczyk błękitnopłetwy (Thunnus thynnus), z wyłączeniem świeżego lub schłodzonego 0303 49 21, 0303 49 23 oraz 0303 49 29 e) Pozostałe gatunki z rodzajów Thun- nus oraz Euthynnus 0302 39 19 0302 69 21 0303 49 41, 0303 49 43, 0303 49 49, 0303 79 21, 0303 79 23 oraz 0303 79 29 II. Prezentowane w jeden z poniższych sposobów: a) Całe b) Patroszone bez skrzeli c) Inne (np. odgłowione) (1) Odniesienie do masy stosuje się do ryb całych. 222 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 04/t. 4 ZAŁĄCZNIK IV Produkty świeże lub schłodzone z następujących gatunków Złocica (Microstomus kitt) Tuńczyk błękitnopłetwy (Thunnus thynnus) Rdzawiec (Pollachius pollachius) Leszcz promieniowy (Brama spp) Błękitek (Micromesistius poutassou lub Gadus poutassou) Bielmik (Trisopterus luscus) oraz karlik (Trisopterus minutus) Bops (Boops boops) Pikarel (Smaris smaris) Konger (Conger conger) Kurki (Trigla spp. ) Ostrobok (Trachurus spp. ) Cefal (Mugil spp. ) Raja (Raja spp. ) Pałasz ogoniasty (Lepidopus caudatus i Aphanopus carbo) Przegrzebek wielki (Pecten maximus) Trąbik atlantycki (Buccinum undatum) Barwena i barbata (Mullus surmuletus, Mullus barbatus) Kantar (Spondyliosoma cantharus) 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9. 10. 11. 12. 13. 14. 15. 16. 17. 18. Kod CN ex 0302 29 90 0302 39 11 oraz 0302 39 91 ex 0302 69 51 0302 69 75 0302 69 85 ex 0302 69 99 ex 0302 69 99 ex 0302 69 99 ex 0302 69 99 ex 0302 69 99 ex 0302 69 91 ex 0302 69 99 ex 0302 69 99 ex 0302 69 99 oraz ex 0304 10 98 ex 0302 69 99 ex 0307 21 00 ex 0307 91 00 ex 0302 69 99 ex 0302 69 99 04/t. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 223 ZAŁĄCZNIK V Produkty żywe, świeże lub schłodzone Kod CN Opis Karp (Cyprinus carpio, Ctenopharyngodon idella, Hypophtalmichthyes nobilis, Hypophtalmichthyer molitrix) Łosoś (Salmo salara) Pstrąg (Oncorhynchus mykiss, Salmo trutta) Węgorz (Anguilla anguilla) Dorada (Sparus aurata) Labraks (Dicentrarchus labrax) Skarp (Psetta maxima) Ostrygi (Ostrea edulis, Crassostrea gigas) Omułki (Mytilus spp. ) Małże (Ruditapes decussatus, Ruditapes philippinarum, Tapes spp. , Veneridae, Mercenaria mercenaria) 0301 93 00 0302 69 11 ex 0301 99 11 ex 0302 12 00 ex 0301 91 ex 0302 11 0301 92 00 0302 66 00 ex 0301 99 90 0302 69 95 ex 0301 99 90 0302 69 94 ex 0301 99 90 0302 69 99 0307 10 10 ex 0307 10 90 ex 0307 31 10 0307 91 00 224 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 04/t. 4 ZAŁĄCZNIK VI Zawieszenia cła Wspólnej Taryfy Celnej określone w art. 28 1. Nakładanie cła na mrożone filety z mintaja (Theragra chalcogramma) w postaci bloków przemysłowych i przeznaczonych do przetworzenia, objętych kodem CN ex 0304 20 85, jest zawieszone na czas nieokreślony. 2. Nakładanie cła na mrożone mięso mintaja (Theragra chalcogramma) w postaci bloków przemysłowych i przeznaczonych do przetworzenia, objętych kodem CN ex 0304 90 61, jest zawieszone na czas nieokreślony. 3. Cło nałożone na ryby z gatunku Gadus morhua, Gadus ogac, Gadus macrocephalus oraz Boreogadus saida, z wyłączeniem wątroby i ikry w postaci świeżej, schłodzonej lub mrożonej i przeznaczone do przetworzenia, objęte kodami CN: ex 0302 50 10 ex 0302 50 90 ex 0302 69 35 ex 0303 60 11 ex 0303 60 19 ex 0303 60 90 ex 0303 79 41 jest zredukowane do 3 % na czas nieokreślony. 4. Stawka celna na surimi z przeznaczeniem do przetworzenia, objęte kodem CN ex 0304 90 05 jest zredukowana do 3,5 % na czas nieokreślony. 5. Stawka celna na mrożone filety z grenadiera niebieskiego (Macruronus novaezelandiae) z przeznaczeniem do przetworzenia, objęte kodem CN ex 0304 20 91 jest zredukowana do 3,5 % na czas nieokreślony. 6. Stawka celna na mrożone mięso z grenadiera niebieskiego (Macruronus novaezealandiae) z przeznaczeniem do przetworzenia, objęte kodem CN ex 0304 90 97 jest zredukowana do 3,5 % na czas nieokreślony. 7. Nakładanie cła na krewetki z gatunku Pandalus borealis w skorupie, świeże, schłodzone lub zamrożone i przeznaczone do przetworzenia, objęte kodem CN: ex 0306 13 10 ex 0306 23 10 jest zawieszone na czas nieokreślony. Kontrole mające zapewnić, że powyższe produkty zostały faktycznie przetworzone, są przeprowadzane zgodnie z obowiązującymi odpowiednimi przepisami wspólnotowymi. Całkowite lub częściowe zawieszenie cła na te produkty jest dozwolone w przypadku gdy produkty te są poddawane jakimkolwiek czynnościom, z wyjątkiem przypadku, gdy są poddawane tylko jednej lub większej ilości następujących czynności: — czyszczenie, patroszenie, usuwanie ogonów, odgławianie, — porcjowanie (z wyłączeniem kostkowania, filetowania, cięcia zamrożonych bloków lub rozszczepiania zamrożonych przekładanych bloków filetowych), — pobieranie próbek, sortowanie, 04/t. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 225 — etykietowanie, — pakowanie, — schładzanie, — zamrażanie, — głębokie zamrażanie, — rozmrażanie, oddzielanie. Ponadto nie można stosować zawieszenia do produktów przeznaczonych do obróbki kwalifikującej się do zawieszenia, gdy taka obróbka jest prowadzona na szczeblu detalicznym lub zaopatrzeniowym. Zawieszenie cła stosuje się wyłącznie do ryb przeznaczonych do spożycia przez ludzi. 226 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 04/t. 4 ZAŁĄCZNIK VII A. Metoda obliczania rekompensaty przewidzianej w art. 10 ust. 2 lit. a) Statki członków organizacji Roczna kwota podczas pierwszych trzech lat Roczna kwota podczas kolejnych dwóch lat (w euro na statek członka) od 1. do 50. od 51. do 100. od 101. do 500. od 501. 600 200 100 0 300 100 50 0 B. Metoda obliczania rekompensaty przewidzianej w art. 10 ust. 2 lit. b) Procent produkcji zbytej przez organiza- cję producentów w ramach określonego obszaru produkcji Roczna kwota podczas pierwszych trzech lat Roczna kwota podczas kolejnych dwóch lat (w euro na organizację producentów) do 50 % włącznie między 50 % a 75 % 75 % i powyżej 20 000 25 000 30 000 15 000 20 000 25 000 04/t. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 227 ZAŁĄCZNIK VIII Tabela korelacji Rozporządzenie (EWG) nr 3759/92 Niniejsze rozporządzenie Artykuł 1 Artykuł 2 Artykuł 3 Artykuł 4 Artykuł 4a Artykuł 5 Artykuł 5a Artykuł 6 Artykuł 7 Artykuł 7a Artykuł 7b Artykuł 8 Artykuł 9 Artykuł 10 Artykuł 11 Artykuł 12 Artykuł 12a Artykuł 13 Artykuł 14 Artykuł 15 Artykuł 16 Artykuł 17 Artykuł 18 Artykuł 19 Artykuł 20 Artykuł 21 Artykuł 22 Artykuł 23 Artykuł 24 Artykuł 1 Artykuł 2 Artykuł 3 Artykuł 5 Artykuł 6 Artykuł 7 – Artykuł 8 – Artykuł 12 – Artykuł 17 Artykuł 18 Artykuł 19 Artykuł 20 Artykuł 21 – Artykuł 22 Artykuł 23 Artykuł 24 Artykuł 25 Artykuł 26 Artykuł 27 – – – Artykuł 29 Artykuł 29 Artykuł 30 228 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 04/t. 4 Rozporządzenie (EWG) nr 3759/92 Niniejsze rozporządzenie Artykuł 25 Artykuł 26 Artykuł 27 Artykuł 28 Artykuł 29 Artykuł 30 Artykuł 31 Artykuł 32 Artykuł 33 Artykuł 34 Artykuł 35 Artykuł 36 Załącznik I Załącznik II Załącznik III Załącznik IV Załącznik V Załącznik VI Załącznik VII Artykuł 35 Artykuł 33 Artykuł 32 Artykuł 31 – Artykuł 34 Artykuł 37 Artykuł 38 Artykuł 39 Artykuł 40 Artykuł 42 Artykuł 43 Załącznik I Załącznik II Załącznik III – – Załącznik IV Załącznik VI