title: 2000/620/EG: Beschikking van de Commissie van 22 december 1999 betreffende steunmaatregel C 1/99 (ex NN 133/98)/staatssteun aan huurders van gebouwen voor zakelijk gebruik in de Customs House Docks Area in Dublin (kennisgeving geschied onder nummer C(1999) 5206) (Voor de EER relevante tekst)

eurovoc_concepts:
State aid
application of EU law
milk product
property leasing
tax relief
town planning

text: 14. 10. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 260/37 II (Besluiten waarvan de publicatie niet voorwaarde is voor de toepassing) COMMISSIE BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE van 22 december 1999 betreffende steunmaatregel C 1/99 (ex NN 133/98)/staatssteun aan huurders van gebouwen voor zakelĳk gebruik in de Customs House Docks Area in Dublin (kennisgeving geschied onder nummer C(1999) 5206) (Alleen de tekst in de Engelse taal is authentiek) (Voor de EER relevante tekst) (2000/620/EG) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, en met name op artikel 88, lid 2, eerste alinea, Gelet op de Overeenkomst betreffende de Europese Economi- sche Ruimte, en met name op artikel 62, lid 1, onder a), Na de belanghebbenden te hebben aangemaand hun opmer- kingen kenbaar te maken (1) overeenkomstig voornoemde bepalingen en gezien hun opmerkingen, Overwegende hetgeen volgt: I PROCEDURE (1) (2) De Commissie werd in kennis gesteld van bovenge- noemde steunmaatregel bĳ het onderzoek naar de aangemelde betreffende steunmaatregel N 267/98, fiscale stimuleringsmaatregelen voor een zone van 12 acre in de Customs House Docks Area (CHDA). In 1986 keurde de Commissie de regeling voor stadsver- nieuwing „Incentives for development of certain inner city areas” goed (N 56/86, schrĳven aan de Ierse autori- teiten SG (86) D/10282 van 19 september 1986). Deze regeling voorzag in een pakket van fiscale stimulerings- maatregelen voor eigenaren en huurders van gebouwen in een zone van 27 acre in de CHDA (de „oorspronke- lĳke” zone). Naar aanleiding van een verzoek van de Commissie deelden de Ierse autoriteiten bĳ schrĳven van 28 juni 1990 mede dat het geografische toepassingsge- bied van de regeling was uitgebreid en dat de einddatum (3) (4) (5) voor de kapitaalfaciliteiten was opgeschoven. Destĳds heeft de Commissie niet gereageerd op deze mededeling. De Ierse autoriteiten wĳzigden de regeling daarna achter- eenvolgens bĳ de Finance Acts van 1992-1994 en van 1995, zonder deze wĳzigingen aan te melden bĳ de Commissie. Bĳ schrĳven van 30 januari 1998 meldden de Ierse autoriteiten daarentegen bĳ de Commissie een regeling aan die voorzag in hetzelfde pakket van fiscale stimuleringsmaatregelen voor een zone van 12 acre in de CHDA. Bĳ schrĳven van 8 mei deelden de Ierse autoriteiten mede dat de fiscale stimuleringsmaatregelen voor huurders niet langer deel uitmaakten van de rege- ling. Bĳ schrĳven van 20 oktober 1998 kondigden de autoriteiten aan dat deze maatregelen, ofschoon niet langer onderdeel van de aanmelding, rechtmatig konden worden toegekend, aldus Ierland, uit hoofde van het goedgekeurde eerste Urban Renewal Scheme van 1986 (N 56/86). Bĳ schrĳven van 9 februari 1999 informeerde de Commissie Ierland dat zĳ besloten had de procedure van artikel 88, lid 2, van het EG-Verdrag in te leiden ten aanzien van de fiscale stimuleringsmaatregelen voor huurders welke werden toegekend uit hoofde van de Finance Acts van 1992/1994 en van 1995. De beslissing van de Commissie om de procedure in te leiden, is verschenen in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen (2). De Commissie heeft belangheb- benden aangemaand hun opmerkingen ten aanzien van de steunmaatregel kenbaar te maken. (1) PB C 99 van 10. 4. 1999, blz. 2. (2) Zie voetnoot 1. L 260/38 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 14. 10. 2000 (6) (7) (8) De Ierse autoriteiten hebben bĳ schrĳven van 9 maart 1999 hun opmerkingen kenbaar gemaakt aan de Commissie. Bĳ schrĳven van 27 juli 1999 deelde Ierland de Commissie mede dat na 2 december 1998 geen subsidies meer waren verleend uit hoofde van de rege- ling en dat dit ook niet meer zou gebeuren aangezien de regeling op die datum afliep. Bĳ schrĳven van 22 november 1999 deelde Ierland de Commissie mede dat zĳ de steunmaatregel zou wĳzigen. Tevens ontving de Commissie opmerkingen van de volgende belanghebbenden: de and Employers Confederation (IBEC), A & L Goodbody, de Dublin Chamber of Commerce en KPMG Chartered Accountants. De Commissie heeft deze opmerkingen doorgestuurd naar Ierland, dat de gelegenheid heeft gekregen om te reageren. Irish Business II BESCHRĲVING VAN DE STEUN De steun waarop de onderhavige procedure van toepas- sing is, wordt verleend in de vorm van fiscale stimu- lansen aan huurders van gebouwen die bestemd zĳn voor zakelĳk gebruik. Het gaat om de volgende facili- teiten: — „dubbele huuraftrek”, hetgeen betekent dat de onder- neming voor belastingdoeleinden wordt geacht het dubbele van de eigenlĳke jaarhuur te betalen. Deze aftrek kan, in beginsel, gedurende tien jaar in minde- ring worden gebracht op het bedrĳfsinkomen; — „korting op het lokale belastingtarief”, hetgeen in een vermindering van de bestaat, plaatselĳke onroerendezaakbelasting gedurende een periode van tien jaar. in beginsel, (9) Het geografische gebied dat onder de regeling valt, bestaat uit twee zones in de CHDA, namelĳk een zone van 27 acre aangewezen in 1986, en een in een later stadium aangewezen zone van 12 acre. (10) De begunstigden van de steun zĳn ondernemingen die huurcontracten aangaan voor gebouwen bestemd voor zakelĳk gebruik in de CHDA. De regeling is niet beperkt tot een specifieke sector. Ondernemingen die actief zĳn op het gebied van internationale dienstverlening zĳn niet uitgesloten van de regeling. De regeling is niet van toepassing op de industriesectoren die vallen onder bĳzondere regels en kaderregelingen van het Gemeen- schapsrecht, met inbegrip van de sectoren die vallen onder het EGKS-Verdrag, de scheepsbouw, vervoer, visserĳ en landbouw alsmede de verwerking en het in de handel brengen van landbouwproducten (zoals bepaald in de desbetreffende richtsnoeren (3)). (11) Voor de regeling komen in aanmerking langlopende huurcontracten (ten minste 15 jaar voor de zone van 27 acre en 25 jaar (uitgezonderd één geval van 14 jaar) voor de zone van 12 acre). (12) Het doel van de regeling is de bevordering van de regio- nale ontwikkeling door ondernemingen te stimuleren actief te worden in het desbetreffende gebied, dat voor- heen tot één van de meest verwaarloosde en gevaarlĳke zones van Dublin behoorde. Vermeld zĳ dat heel Ierland, (3) PB C 29 van 2. 2. 1996, blz. 4. tot 31 december 1999, wordt beschouwd als een steun- zone uit hoofde van artikel 87, lid 3, onder a), van het EG-Verdrag voor de doeleinden van regionale steun en als een doelstelling 1-zone voor de doeleinden van de structuurfondsen. Looptijd van de regeling (13) Vermeld zĳ dat het oorspronkelĳke Urban Renewal Scheme, met inbegrip van de in 1990 meegedeelde wĳzigingen, zou aflopen op 24 januari 1993 (de tĳdsli- miet waarbinnen de uitgaven die in aanmerking komen voor de toekenning van de kapitaalfaciliteiten aan de eigenaren van de gebouwen, moesten zĳn gedaan). Dezelfde einddatum gold voor het aangaan van huur- contracten waarbĳ de huurders aanspraak konden maken op de belastingfaciliteiten. (14) Bĳ de Finance Acts van 1992-1994 werd de einddatum van de regeling verschoven naar 24 januari 1997 en werd de volgende bĳzondere bepaling toegevoegd: „voor het doel van de dubbele huuraftrek mag tot twee jaar na de einddatum van de regeling een huurcontract worden aangegaan”. Deze bepaling geldt voor gevallen waarin geen huurcon- tracten werden gesloten gedurende of voorafgaand aan de bouwwerkzaamheden, waardoor voltooide gebouwen niet verhuurd zĳn. (15) Middels deze bepaling werd de uiterste datum voor het aangaan van huurcontracten die voor de regeling in aanmerking konden komen, verlengd tot 24 januari 1999. In de Finance Act van 1995 werd de einddatum van de regeling eveneens verlengd, tot 24 januari 1999, en daardoor verschoof de uiterste datum voor het aangaan van huurcontracten die voor de regeling in aanmerking kunnen komen, op grond van voornoemde bĳzondere bepaling, naar 24 januari 2001. (16) Bĳ schrĳven van 27 juli 1999 deelde Ierland de Commissie mede dat de steunmaatregel was gewĳzigd en dat de einddatum nu 2 december 1998 was. Voorts deelde Ierland de Commissie in de loop van de proce- dure mede voornemens te zĳn de maatregel te wĳzigen. Uit hoofde van de gewĳzigde maatregel zou slechts tot 31 december 2003 gebruik kunnen worden gemaakt van de twee faciliteiten (dat wil zeggen dat de aftrekmo- gelĳkheden alleen gelden voor huurgelden en belasting- tarieven verschuldigd tot en met 31 december 2003), tenzĳ aan bepaalde voorwaarden wordt voldaan. Deze voorwaarden zĳn dat a) het gebouw werd voltooid voor- afgaand aan 1 april 1998 of b) met de bouw werd begonnen voorafgaand aan 1 april 1998 en de huurders het voltooide gebouw voorafgaand aan 9 februari 1999 Indien wordt voldaan aan voor- hebben betrokken. waarde a) of b), mag tot de aanvankelĳke einddatum gebruik worden gemaakt van de twee faciliteiten. Deze beschikking is beperkt tot de beoordeling van de verenigbaarheid van de gewĳzigde steunmaatregel met de gemeenschappelĳke markt. 14. 10. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 260/39 Redenen voor de inleiding van de procedure a) Onrechtmatigheid van de steun (17) De niet-aangemelde wĳzigingen op de oorspronkelĳke regeling, doorgevoerd bĳ de Finance Acts van 1992/ 1994 en van 1995, behelsden een aanzienlĳke verlen- ging van de einddatum van de regeling, de uiterste datum waarop huurcontracten konden worden gesloten en derhalve de periode gedurende welke de dubbele huuraftrek en de gereduceerde tarieven konden worden genoten. De Commissie is van oordeel dat dergelĳke wĳzigingen van een regeling niet kunnen worden beschouwd als louter tenuitvoerleggingsmaatregelen en dat zĳ, ofschoon de aard van de steun ongewĳzigd blĳft, een substantiële verandering van de regeling vormen. Derhalve hadden deze wĳzigingen moeten worden aangemeld overeenkomstig artikel 88, lid 3, van het EG-Verdrag, dat bepaalt dat „de Commissie [. ] van elk voornemen tot [. ] wĳziging van steunmaatregelen tĳdig op de hoogte [wordt] gebracht, om haar opmerkingen te kunnen maken”. b) Twĳfel over de verenigbaarheid van de steun (18) Bĳ de inleiding van de procedure heeft de Commissie verklaard van mening te zĳn dat de dubbele huuraftrek en de verlaging van de lokale belastingtarieven moeten worden betiteld als productiesteun omdat deze de gewone belastingdruk van een onderneming reduceren. (19) Geen van de uitzonderingen van artikel 87, lid 2, en lid 3, onder c), van het EG-Verdrag, is toepasselĳk op deze steun. De enige mogelĳke uitzondering op artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag, waarop een beroep kan worden gedaan, is die van artikel 87, lid 3, onder a), van het EG-Verdrag, (steunmaatregelen ter bevordering van de economische ontwikkeling van streken waarin de levens- standaard abnormaal laag is of waar een ernstig gebrek aan werkgelegenheid heerst). Ten eerste is dit mogelĳk omdat Ierland in zĳn geheel in aanmerking komt voor de status van steunzone voor nationale regionale steun op grond van dat artikel. Ten tweede wordt dit mogelĳk gemaakt door de mededeling van de Commissie van 1988 inzake de wĳze van toepassing van artikel 92 (thans artikel 87), lid 3, onder a) en c), van het EEG- Verdrag op regionale steunmaatregelen (4), en met name punt 6 ervan betreffende de verschillende instrumenten van steunverlening die nodig zĳn voor het stimuleren van de regionale ontwikkeling van de onder artikel 87, lid 3, onder a), vallende zones, op grond waarvan de Commissie bepaalde productiesteun mag goedkeuren in zones in de zin van artikel 87, lid 3, onder a), mits de lidstaten aan bepaalde voorwaarden voldoen. Aldus moet de desbetreffende steun: — in de tĳd beperkt zĳn en bedoeld om de structurele achterstand van bedrĳven die gelegen zĳn in de desbetreffende regio's te compenseren; (4) PB C 212 van 12. 8. 1988, blz. 2. — bedoeld zĳn om een duurzame en evenwichtige ontwikkeling van de economische bedrĳvigheid te bevorderen en communautair gezien geen overcapa- citeit in de bedrĳfstak teweegbrengen waardoor het daaruit voortvloeiende probleem voor de bedrĳfstak in de Gemeenschap ernstiger wordt dan het aanvan- kelĳke regionale probleem; in dit verband is een sectorale benadering vereist en moeten met name de communautaire voorschriften, richtlĳnen en beleids- voornemens die gelden voor bepaalde sectoren van de industrie (staal, scheepsbouw, synthetische vezels, textiel en kleding) en de landbouw, alsmede voor bepaalde agro-industrieën in acht worden genomen; — niet worden verleend wanneer dit strĳdig zou zĳn met de specifieke voorschriften voor steun aan in moeilĳkheden verkerende ondernemingen. jaarlĳks aan de Commissie verslag Bovendien moet worden uitgebracht over de tenuitvoerlegging; in dit verslag moeten alle uitgaven (c. q. gederfde inkomsten in het geval van faciliteiten ten aanzien van belastingen of sociale premies) per en per betrokken bedrĳfstak opgenomen zĳn. Voorts is steun ter bevorde- ring van uitvoer naar andere lidstaten uitgesloten. steunsoort Voornoemde mededeling van 1988 erkent dat „in de vroegste stadia van de ontwikkeling [van regio's in de zin van artikel 87, lid 3, onder a)] [. ] het handhaven van bestaande investeringen, althans op korte of middel- lange termĳn, een dwingende voorwaarde [kan] zĳn voor het aantrekken van nieuwe investeringen die op hun beurt een bĳdrage kunnen vormen voor de ontwik- keling van de regio”. Aangezien de desbetreffende zones zich in 1994 niet meer in de vroegste stadia van ontwik- keling bevonden en de productiesteun die wordt verleend in de vorm van belastingfaciliteiten voor huur- ders gedurende tien jaar kan worden genoten, is de vraag aan de orde of de opeenvolgende geografische uitbrei- dingen en verschuivingen van de einddata van een rege- ling met langdurige effecten strookt met voornoemd standpunt zoals dat in de mededeling van 1988 werd vastgesteld. (20) (21) Het was in deze omstandigheden dat de Commissie blĳk gaf van haar twĳfels door de procedure van artikel 88, lid 2, van het EG-Verdrag in te leiden teneinde te onder- zoeken of de belastingprikkels voor huurders uit hoofd van de Finance Acts van 1992-1994 en 1995 verenig- baar waren met de gemeenschappelĳke markt (5). III OPMERKINGEN VAN DE IERSE AUTORITEITEN (22) In hun schriftelĳke opmerkingen hebben de Ierse autori- teiten drie argumenten aangevoerd. (23) De aangevochten steun is niet onrechtmatig (NN) maar valt onder de goedkeuring die in 1986 werd verleend voor het Urban Renewal Scheme (N 56/86). In hun antwoord proberen de autoriteiten te bewĳzen dat met (5) Vermeld zĳ dat de Commissie in de beslissing tot inleiding van deze procedure aangaf geen bezwaar te maken tegen de fiscale stimule- ringsmaatregel van kapitaalfaciliteiten voor eigenaren van gebouwen in de zone van 12 acre (N 267/98, einddatum 31 december 1999) en de zone van 27 acre (NN 133/98, einddatum 24 januari 1999). L 260/40 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 14. 10. 2000 de oorspronkelĳke maatregel zonder de verlengingen geen resultaten zouden zĳn geboekt in termen van stedelĳke ontwikkeling. De autoriteiten zĳn dan ook van mening dat deze verlengingen „essentiële tenuitvoerleg- gingsmaatregelen” zĳn van de regeling van 1986 en niet, zoals de Commissie stelt, substantiële wĳzigingen van de oorspronkelĳke regeling die hadden moeten worden aangemeld. (24) De dubbele huuraftrek en de gereduceerde belastingta- rieven voor huurders zĳn geen productiesteun. De auto- riteiten onderstrepen de logica van het „pakket”: ten aanzien van zowel eigenaren als huurders zĳn stimule- ringsmaatregelen nodig om investeringen aan te trekken in de betrokken vervallen zones. Het gehele pakket moet daarom worden betiteld als investeringssteun. Op basis van deze logica ging de Commissie in 1986 akkoord met de combinatie van faciliteiten, zonder er melding van te maken of de steun als investerings- of productie- steun werd beschouwd. De Commissie heeft nooit bezwaar gemaakt tegen deze logica tot zo kort geleden als december 1997, toen zĳ instemde met eenzelfde pakket faciliteiten aan investeringssteun voor verschil- lende bedrĳfsterreinen in Ierland. (25) desbetreffende voorschriften. De Zelfs indien de faciliteiten voor huurders worden aange- merkt als productiesteun, dan nog zou deze stroken met de autoriteiten beschrĳven hoe de toekenning van de steun in de zones van 27 en 12 acre voldeed aan de voorwaarden om toelaatbaar te zĳn als regionale productiesteun zoals deze zĳn neergelegd in de richtsnoeren van 1988. Meer bepaald: (26) De stimuleringsmaatregelen zĳn beperkt in de tĳd. Stimuleringsmaatregelen structurele problemen van bedrĳven ter ondervanging van problemen, met name hoge werkloosheid, welke gepaard ging met armoede, criminaliteit en vandalisme. Gedurende deze periode concentreerde de ontwikkeling van bedrĳfsgebouwen en woningen in de stad zich op de meer in trek zĳnde zuidoever van de rivier de Liffey, hetgeen de voortzetting van een bestaande trend bete- kende. Omdat er weinig belangstelling was om zich in de betrokken zones te vestigen, waren projectontwikke- laars niet bereid het risico te nemen aldaar actief te worden. Het vooroordeel tegen de CHDA werd versterkt door het feit dat de zone zich naast een plaatselĳk complex van sociale woningen bevond (in Sheriff Street) dat synoniem was met sociale achteruitgang, drugsge- bruik, criminaliteit en vandalisme. a) De periode tussen 1986 en 1991 (31) De Customs House Docks Development Company werd, na een internationale aanbesteding, het contract voor de ontwikkeling van de CHDA gegund. Het winnende ontwerp voor de CHDA omvatte kantoren, apparte- menten, hotelvoorzieningen, parkeerplaatsen, culturele voorzieningen, winkels en vrĳetĳdsvoorzieningen. (32) In 1987 werd erkend dat de ontwikkeling van de CHDA een katalysatorwerking moest hebben voor de ontwikke- ling van aangrenzende zones. Op 23 mei 1988 werd de zone van 12 acre aangewezen als een bufferzone tussen de voltooide projecten en de voortschrĳdende achteruit- gang in het oostelĳk deel van de CHDA, met name het wooncomplex in Sheriff Street. De Ierse autoriteiten hebben overtuigende bewĳzen aangevoerd (schrĳven van 11 juni 1999) waaruit blĳkt dat deze gunning werd medegedeeld tezamen met de kennisgeving van 1990 aan de Commissie betreffende de wĳzigingen van de oorspronkelĳke regeling. (33) De bouwwerkzaamheden op de zone van 27 acre begonnen in juni 1988. (27) De fiscale stimulansen waren specifiek bestemd om de structurele problemen van de bedrĳven die in de desbe- treffende zone actief zĳn, te ondervangen. b) De periode tussen 1991 en 1994 (28) De argumenten met betrekking tot dit punt moeten worden gezien in het kader van een regionaal ontwikke- lingsbeleid uit hoofde van artikel 87, lid 3, onder a), van het EG-Verdrag alsmede in het kader van een doelgericht en geïntegreerd urbanisatiebeleid (tevens geschraagd door andere acties van de Gemeenschap, zoals het Urban-initiatief). Wegens de specifieke kenmerken van de zone hangt de structurele handicap die de begun- stigde ondernemingen moeten overwinnen, samen met de locatie ervan. (34) Aan het einde van 1991 was slechts 34 % van de totale voorgenomen ontwikkeling van de zone van 27 acre voltooid. Tussen 1991 en 1994 lag de ontwikkeling stil wegens de economische crisis (Golfoorlog, economische recessie, de monetaire crisis van 1992-1993, hoge rente en een ongeëvenaarde achteruitgang op de Ierse onroe- rendgoedmarkt). In tegenstelling tot de situatie met betrekking tot de meer gevestigde zuidelĳke locatie, slaagden de banken er niet in projectfinanciering te dekken. (29) De autoriteiten hebben een historisch overzicht alsmede foto's van het stadsvernieuwingsproces verstrekt. Meer bepaald: (30) Het eerste Urban Renewal Scheme werd in 1986 goed- gekeurd om een nieuwe bestemming te geven aan de voormalige havenbuurten die buiten gebruik waren geraakt na de verplaatsing van de havenfaciliteiten naar een nieuwe locatie. Tengevolge van de krimpende werk- gelegenheid in de haven raakte het gebied verlaten en ontstonden in de jaren zeventig en tachtig grote sociale c) De periode tussen 1994 en 1997 (35) Aan het einde van mei 1995 was nog maar 38 % van de zone van 27 acre tot ontwikkeling gebracht. Dankzĳ de verlenging van de belastingfaciliteiten kon 60 % van de zone tot het einde van die periode worden ontwikkeld. De problemen in de zone van 12 acre bleven ongewĳ- zigd en vormden een probleem voor het imago en de veiligheid van potentiële projecten in de zone van 27 acre. 14. 10. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 260/41 d) De periode sinds 1997 (42) De regeling heeft niet geleid tot sectorale overcapaciteit op het niveau van de Gemeenschap. (36) Pas toen de ontwikkeling van de zone van 27 acre in een vergevorderd stadium was, kon overwogen worden de zone van 12 acre tot ontwikkeling te brengen. De autoriteiten citeren deskundigen die hebben verklaard dat het voortbestaan van de belastingfaciliteiten een absolute voorwaarde was voor de voortgang van de ontwikkelingswerkzaamheden. De afraak en de weder- opbouw van het wooncomplex in Sheriff Street, dankzĳ belastingfaciliteiten voor gebouwen voor particuliere bewoning, stimuleerde eveneens de cultuuromslag die noodzakelĳk was om in de meest vervallen stadswĳk van Dublin de van kantoorgebouwen mogelĳk te maken. totstandkoming (37) De door de Ierse autoriteiten aangehaalde deskundigen bevestigen dat het uiterst onwaarschĳnlĳk zou zĳn dat huurders in de CHDA in plaats van in andere aantrekke- lĳkere wĳken actief zouden willen worden, tenzĳ er stimuleringsmaatregelen genomen. Tevens wordt er in de opmerkingen van de autoriteiten en in de ondersteunende verslagen op gewezen dat voor- afgaande toezeggingen van huurders of huurovereen- komsten van groot belang waren voor investeerders in gebouwen en voor banken bĳ het verstrekken van leningen. zouden worden (38) De stimuleringsmaatregelen werden ontworpen om de structurele achterstand van bedrĳven die actief waren in de desbetreffende zones te compenseren door bĳ te dragen tot de verbetering van de zones. Duur en evenwichtige ontwikkeling (39) De belastingfaciliteiten werden ontworpen om de econo- mische bedrĳvigheid in de CHDA op duurzame en even- wichtige wĳze te bevorderen zonder te leiden tot overca- paciteit in de sector. en (dubbele belastingfaciliteiten belastingtarieven (40) De duurzame aard van de resultaten van de regeling is één van de prioritaire doelstellingen van de regeling. In hun schriftelĳke bĳdrage benadrukken de autoriteiten huuraftrek, dat alle verlaagde kapitaalfaciliteiten) zodanig zĳn gecombineerd en gestructureerd dat zowel de eigenaren als de huurders worden aangezet tot een langdurige verbintenis in de zone (de kapitaalfaciliteiten worden bĳvoorbeeld neerwaarts bĳgesteld indien de eigenaar het gebouw gedurende de afschrĳvingsperiode van 14 jaar verkoopt). Zonder de over tien jaar gespreide dubbele huuraftrek en tariefverlaging zou het onmogelĳk zĳn huurders ertoe te bewegen zich voor zulke lange perioden te verbinden aan de zone. Door middel van deze langlopende verbintenissen krĳgt de zone de tĳd om uit te groeien en geaccepteerd te worden als een bedrĳvenlocatie. (41) Met betrekking tot de evenwichtige aard van de ontwik- keling hebben de autoriteiten aangetoond dat de facili- teiten in de CHDA zĳn verleend zonder onderscheid naar sector, als onderdeel van een geïntegreerd en breed ontwikkelingsplan in de zone dat wordt gecoördineerd door één enkele autoriteit en dat een succesvolle combi- natie vormt van de ontwikkeling van gebouwen voor zakelĳk gebruik en voor particuliere bewoning. (43) De specifieke staatssteun in voorschriften inzake bepaalde sectoren en aan ondernemingen in moeilĳk- heden werden eveneens gerespecteerd. (44) De betrokken nooit bedoeld geweest om de uitvoer naar andere lidstaten te bevorderen. stimuleringsmaatregelen zĳn (45) Aangezien de onderzochte stimuleringsmaatregelen door de Commissie nooit als productiesteun zĳn aangemerkt, hebben de Ierse autoriteiten geen jaarlĳkse verslagen ingediend. Zĳ hebben daarentegen regelmatig openbare bekendmakingen gepubliceerd (zoals uitnodigingen voor openbare aanbestedingen in de C-reeks van het Publica- tieblad van de Europese Gemeenschappen) waarin de ontwik- keling van de zone werd aangekondigd. In het kader van het huidige onderzoek hebben de autoriteiten echter alle gevraagde informatie over alle projecten in de CHDA verstrekt. (46) (47) Voorts hebben de autoriteiten benadrukt dat de dubbele huuraftrek en de verlaagde belastingtarieven voor huur- ders van gebouwen voor zakelĳk gebruik geen deel uitmaken van de nieuwe regeling voor stadsvernieuwing (N 563/98) of het proefproject voor plattelandsvernieu- wing (N 564/98), noch van de regeling betreffende een bedrĳvenzone grenzend aan het regionale vliegveld van Cork (N 204/99). In haar schrĳven betreffende de inleiding van de proce- dure van artikel 88, lid 2, van het EG-Verdrag, wees de Commissie er voorts op dat de opeenvolgende verlen- gingen van de langdurige productiesteun ertoe zouden kunnen leiden dat de steun ook na de „vroegste stadia van ontwikkeling” nog effect zou hebben. In antwoord hierop verwĳzen de autoriteiten naar de trage vooruit- gang die wordt geboekt bĳ de ontwikkeling van de CHDA, waar thans nog maar slechts 13 % van de „stede- lĳke woestenĳ” in de Docklands tot ontwikkeling is gebracht. IV OPMERKINGEN VAN BELANGHEBBENDEN (48) De opmerkingen die werden kenbaar gemaakt door belanghebbenden kunnen als volgt worden samengevat. een alleen redelĳke (49) De regelingen vormen geen staatssteun of moeten worden aangemerkt als steun vrĳgesteld uit hoofde van artikel 86, lid 2, van het EG-Verdrag, omdat de staat de „bewoners” tegemoetkoming verstrekt voor het risico dat zĳ nemen voor het tot ontwikkeling brengen van de zone (dat anders door de staat zou zĳn gedragen). De Customs House Docks Authority (en diens opvolger, de Dublin Docklands Development Authority) heeft de openbare taak de desbetreffende zones te ontwikkelen. De „bewoners” van de zones verrichten in essentie, door middel van joint ventures met deze autoriteit, enkele van de taken die de staat aan deze autoriteit heeft toevertrouwd. De steun is toelaatbaar in het licht van artikel 86, lid 2, omdat deze noodzakelĳk is om de verrichting van diensten van alge- meen economisch belang te verzekeren. L 260/42 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 14. 10. 2000 (50) De desbetreffende maatregelen vormen geen onrechtma- tige steun omdat zĳ een „immateriële” wĳziging van de bestaande regeling vormen, welke regeling in 1986 werd goedgekeurd door de Commissie uit hoofde van artikel 87, lid 3, onder a), van het EG-Verdrag. Geografische uitbreidingen betekenen geen materiële wĳziging van de voorwaarden op grond waarvan de goedkeuring werd verleend. Voorts werd de geografische uitbreiding naar de zone van 12 acre in 1990 meegedeeld aan de Commissie. De einddata werden verschoven om ervoor te zorgen dat de doelstelling van stadsvernieuwing van de regeling, waarvan de uitvoering traag vorderde, werd gerealiseerd. (51) De desbetreffende maatregelen vallen niet binnen het lid 1, van het EG- toepassingsgebied van artikel 87, Verdrag omdat zĳ geen ongunstige invloed hebben op het handelsverkeer tussen de lidstaten en omdat de door afzonderlĳke begunstigden ontvangen steun onder de de minimis-drempels blĳft. (52) (53) (54) Voorzover de steun geacht wordt binnen het toepas- singsgebied van artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag te vallen, komt deze als regionale investeringssteun in aanmerking voor een vrĳstelling op grond van artikel 87, lid 3, onder a), van het EG-Verdrag. Afgezien van de status van de desbetreffende zone op grond waarvan deze kan worden aangemerkt als een zone die in aanmerking komt voor regionale steun, benadrukt de partĳ de situatie met betrekking tot de werkloosheid, het langdurige proces van de ontwikkeling en de absolute noodzaak om huurders te vinden en te behouden. Zelfs indien de regeling wordt beschouwd als productie- steun is deze verenigbaar met de gemeenschappelĳke markt omdat deze in overeenstemming is met de voor- waarden van de mededeling van 1998 inzake de wĳze van toepassing van artikel 87, lid 3, van het EEG- Verdrag op regionale steunmaatregelen, voorzover de verstrekking van steun in de regio's van artikel 87, lid 3, onder a) betreft. Er is een gerechtvaardigde verwachting gewekt bĳ de reeds in de betrokken zone gevestigde begunstigden die voorzichtigheidshalve nauwgezet alle stappen hebben ondernomen om zich er zelf van te verzekeren dat de steun rechtmatig was. Een huurder in de „oorspronke- lĳke” zone heeft zĳn activiteiten aldaar gevestigd onder uitdrukkelĳke voorwaarde en in de verwachting dat de CHDA in zĳn geheel zou worden ontwikkeld. (55) Gevraagd wordt hoe de Commissie tot de conclusie zou kunnen komen dat de regeling onverenigbaar is met de gemeenschappelĳke markt zonder onderzoek te hebben gedaan naar vergelĳkbare stimuleringsmaatregelen voor stadsvernieuwing in andere lidstaten. Aangevoerd wordt dat dergelĳke stimuleringsmaatregelen zeer gangbaar zĳn en typerend zĳn voor Urban-programma's. V BEOORDELING VAN DE STEUN V. 1. Staatssteun (56) Na bestudering van de zienswĳze van de Ierse autori- teiten en de argumenten van partĳen blĳft de Commissie bĳ haar standpunt, zoals medegedeeld in het schrĳven aan de Ierse autoriteiten waarbĳ de procedure van artikel lid 2, van het EG-Verdrag werd ingeleid, dat de 88, onderhavige steunmaatregel moet worden aangemerkt als onrechtmatige productiesteun die valt binnen het toepassingsgebied van artikel 87, lid 1, van het EG- Verdrag. andere (57) De Commissie is van oordeel dat de onderhavige maat- regelen moeten worden aangemerkt als steunmaatre- gelen van de staten of met staatsmiddelen bekostigd. In artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag is sprake van steun „in welke vorm ook”. Staatssteun die wordt verleend in de vorm van belastingvrĳstellingen (zoals verlaagde tarieven) of voordelige belastingfaciliteiten) worden bekostigd uit staatsmiddelen, in die zin dat de lidstaat aldus belastinginkomsten of potentiële belasting- inkomsten misloopt die anders naar de schatkist waren gevloeid. Dit geldt ongeacht of dergelĳke steun wordt verleend door de centrale overheid van de lidstaat of door de plaatselĳke autoriteiten, die deel uitmaken van de lidstaat of deze vertegenwoordigen. De Commissie is van oordeel dat dergelĳke steun onmiskenbaar een verstoring of een bedreiging van de concurrentie vormt doordat de begunstigde ondernemingen bevoordeeld worden ten opzichte van andere ondernemingen die in dezelfde lidstaat zĳn gevestigd en geen steun ontvangen. Voorts kan, gelet op de algemene voorwaarden van de maatregel, niet worden uitgesloten dat dergelĳke steun het handelsverkeer tussen de lidstaten wellicht negatief beïnvloedt. Dit wordt bevestigd door de informatie waarover de Commissie beschikt omtrent de activiteiten van bepaalde van de afzonderlĳke begunstigden. Met name is de Commissie van oordeel dat de steun aan ondernemingen in de sector financiële dienstverlening (en verwante of analoge sectoren) in beginsel kan leiden tot een verstoring van het handelsverkeer tussen de lidstaten. Ten eerste is er sprake van omvangrĳk intra- communautair handelsverkeer in financiële diensten, een sector ten aanzien waarvan op communautair niveau belangrĳke liberaliseringswetgeving is doorgevoerd en die grote gevolgen zal ondervinden van de invoering van de euro. Ten tweede zĳn ondernemingen die financiële diensten aanbieden steeds mobieler, en kan staatssteun een belangrĳke rol spelen bĳ hun keuze van de plaats van vestiging van hun activiteiten. Evenzo blĳkt het, in een sector zoals het hotelwezen, ongeacht de geografi- sche markt die de specifieke marktpartĳ naar verluidt bedient, altĳd mogelĳk dat ondernemingen in andere lidstaten op die markt wellicht actief wensen te worden, maar hiervan worden weerhouden of worden afgeschrikt door de staatssteun. Ook in dergelĳke gevallen is de Commissie van oordeel dat niet kan worden uitgesloten dat het handelsverkeer negatief wordt beïnvloed. (58) Zelfs indien de lidstaat de begunstigden alleen een rede- lĳke tegemoetkoming heeft betaald omdat zĳ ermee hebben ingestemd zich niet alleen te gedragen op een wĳze die voordelig is voor hen, maar die er tevens toe leidt dat de beleidsdoelstellingen van de lidstaat (en de Gemeenschap) worden gerealiseerd, is de Commissie het niet eens met de bewering dat er geen sprake is van staatssteun. Een dergelĳke toepassing van artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag kan weliswaar in sommige gevallen aanvaardbaar zĳn, bĳvoorbeeld wanneer de lidstaat rechtstreeks grondpercelen, goederen, effecten of 14. 10. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 260/43 diensten voor eigen verbruik aankoopt. Het is daaren- tegen ongewenst wanneer, zoals in het onderhavige geval, de staat aanzet tot gedragingen met het oog op het realiseren van meer algemene beleidsdoelstellingen, zoals deze bedoeld in artikel 87, leden 2 en 3 of artikel 86, lid 2, van het EG-Verdrag. Elke andere benadering bergt het risico in zich dat artikel 88, lid 3, van het EG-Verdrag zĳn effectiviteit verliest. De beschrĳving van de desbetreffende regeling als een „overdracht van het risico” door de lidstaat doet aan dit standpunt niets af, maar bevestigt het. Aldus moet de vraag of de subsidie in onderhavige zaak als verenigbaar met de gemeen- schappelĳke markt kunnen worden beschouwd, niet worden onderzocht in het licht van artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag, maar in het kader van artikel 87, lid 3, van het EG-Verdrag en, waar nodig, in het kader van lid 2, van het EG-Verdrag (6). artikel 86, V. 2. Geen bestaande steunmaatregel Ierland en enkele van de belanghebbenden hebben aangevoerd dat de thans onderzochte maatregel een bestaande steunmaatregel is, of dat de desbetreffende afzonderlĳk toegekende subsidies door een bestaande steunmaatregel worden gedekt. De Commissie merkt te dien aanzien op dat het aangevoerde argument geen betrekking heeft op de inhoudelĳke voorwaarden van de afzonderlĳke gevallen waarin steun is toegekend ten opzichte van de steunmaatregel waaronder deze zou vallen. Het probleem is louter een tĳdsprobleem. Voorts bestaat er geen verschil van inzicht omtrent de feiten. De datum waarop de eerder door de Commissie goedge- keurde afliep, wordt niet betwist, evenmin als de data waarop de afzonderlĳke subsidies werden verleend, noch dat de afzonderlĳke subsidies werden verleend na het verstrĳken van de geldigheids- duur van de oorspronkelĳk door de Commissie goedge- keurde steunmaatregel. Tot slot wordt niet aangevochten (of de verlenging van de dat de nieuwe maatregel oorspronkelĳke maatregel) niet bĳ de Commissie werd aangemeld en nooit door haar werd goedgekeurd. Het door Ierland en enkele van de belanghebbenden aange- ten voerde argument aanzien waarvan de Commissie geen feitelĳke informatie nodig heeft om tot een besluit te komen. is dus een principiële vraag, steunmaatregel (59) (60) Wanneer de Commissie een steunmaatregel goedkeurt met een afgebakende looptĳd, geldt deze goedkeuring uitsluitend tot de genoemde datum. Indien een nieuwe maatregel wordt ingevoerd voor de periode die volgt op de genoemde datum, of indien de bestaande maatregel wordt gewĳzigd teneinde de geldigheidsduur ervan te verlengen, is er sprake van nieuwe staatssteun welke niet valt onder de oorspronkelĳke goedkeuring van de Commissie. Dergelĳke nieuwe staatssteun moet bĳ de Commissie worden aangemeld overeenkomstig artikel 88, lid 3, van het EG-Verdrag. De Commissie is niet bevoegd dergelĳke maatregelen te behandelen als een bestaande steunmaatregel. (61) De Commissie is van oordeel dat elke wĳziging van een bestaande steunmaatregel, in principe, moet worden aangemeld. Zĳ is hoe dan ook niet van mening dat een verlenging van de looptĳd van een steunmaatregel, als algemene regel, kan worden aangemerkt als immaterieel, zeker niet in onderhavig geval, waar het ging om verlen- gingen van verscheidene jaren. Evenmin is de Commissie van oordeel dat wĳzigingen van essentiële onderdelen van een steunmaatregel, ongeacht of het gaat om de inhoudelĳke bepalingen, het territoriale toepassingsge- bied of de duur ervan, kunnen worden beschouwd als tenuitvoerleggingsmaatregelen. Ook overwegingen van praktische aard, waaronder de stelling dat de verlenging van de regeling er in de praktĳk toe bĳdroeg dat de doelstelling van de oorspronkelĳke regeling werd gereali- seerd, ontslaan de Commissie niet van haar plicht de terzake geldende Verdragsregels toe te passen (7). (62) Gelet op al deze overwegingen bevestigt de Commissie haar standpunt dat de onderhavige steunmaatregel geen bestaande steunmaatregel is en dat de afzonderlĳk verleende subsidies niet onder enige bestaande steun- maatregel vallen. V. 3. Niet-naleving van de aanmeldingsplicht (63) De Commissie herinnert aan de regel van artikel 88, lid 3, van het EG-Verdrag, dat bepaalt dat de Commissie van elk voornemen tot wĳziging van steunmaatregelen tĳdig op de hoogte wordt gebracht, om haar opmerk- ingen te kunnen maken. De Commissie betreurt het te moeten concluderen dat Ierland niet aan deze verplich- ting heeft voldaan. (64) De Commissie merkt voorts op dat ondernemingen die staatssteun hebben ontvangen zonder dat deze is aange- meld bĳ de Commissie en waarvan de Commissie tot de conclusie is gekomen dat deze onverenigbaar is met de gemeenschappelĳke markt, zich niet kunnen beroepen op het beginsel van het Gemeenschapsrecht van de gerechtvaardigde verwachting om dergelĳke staatssteun te behouden. Dergelĳke overwegingen zĳn hoe dan ook niet relevant gezien de beslissing van de Commissie de maatregel, zoals gewĳzigd door Ierland, verenigbaar met de gemeenschappelĳke markt te verklaren. V. 4. De minimis (65) De Commissie onderstreept dat deze beschikking van toepassing is op de steunmaatregel, niet op de afzonder- lĳke maatregelen tot tenuitvoerlegging van de regeling ten aanzien van de specifieke ondernemingen, waarvan sommige wellicht moeten worden aangemerkt als staats- steun in de zin van artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag en andere daarentegen niet. Deze beschikking is niet van toepassing op steunmaatregelen van de staten die niet als zodanig worden aangemerkt in de zin van artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag. De tenuitvoerlegging van dergelĳke maatregelen mag worden voortgezet zonder dat er sprake is van inbreuk op de voorschriften inzake steunmaatregelen van de staten. In het bĳzonder wĳst de Commissie erop dat maatregelen die voldoen aan de de (6) Zaak T-106/95 FFSA/Commissie, Jurisprudentie 1997, blz. II-229. (nog niet verschenen in het Publicatieblad). (7) Zaak C-295/97 Piaggio, arrest van 17 juni 1999, r. o. 45 en 46 L 260/44 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 14. 10. 2000 (66) minimis-regel (8) niet vallen onder artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag. Indien de lidstaat twĳfelt of artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag in een specifiek geval van toepassing is, is het aan deze lidstaat om de specifieke zaak aan te melden bĳ de Commissie. V. 5. Verenigbaarheid met de gemeenschappel¶ke markt Productiesteun In principe beschouwt de Commissie de betaling van periodieke belastingen, heffingen of andere uitgaven, onkosten of huren in hun aard niet als een investering. Zĳ is daarentegen van oordeel dat een onderneming die zaken doet in Ierland normaalgesproken de kosten moet dragen van de belasting op haar belastbaar inkomen, die in principe wordt berekend op basis van de inkomsten minus de kosten, zonder enige bĳzondere bepaling om dergelĳke kosten kunstmatig op te drĳven (zoals dubbele huuraftrek). Dergelĳke ondernemingen zouden normaal- gesproken ook de kosten moeten dragen van de plaat- selĳke heffingen en andere kosten of huurgelden. De Commissie is van mening dat dergelĳke uitgaven normaalgesproken ten laste komen van de onderneming in het kader van haar dagelĳks beheer of haar gebruike- lĳke activiteiten. Normaalgesproken zouden deze perio- diek terugkeren gedurende een ononderbroken periode van onbepaalde duur. De Commissie concludeert dat de steun in de onderhavige zaak bedoeld is ter verlichting van de financiële lasten die een onderneming normaalge- sproken zelf had moeten dragen bĳ haar dagelĳks beheer of de uitoefening van haar gebruikelĳke activiteiten (9). In dit opzicht herinnert de Commissie aan haar stand- punt dat het vaak voorkomt dat met name in de vorm wordt van verleend. De Commissie komt tot de conclusie dat dergelĳke steun niet moet worden beschouwd als inves- teringssteun maar als productiesteun. Zĳ is niet van mening dat de argumenten omtrent de werkloosheidssi- tuatie, de lange duur van de ontwikkeling, de risico's die de huurders hebben genomen en de absolute noodzaak om huurders te vinden en te binden, de objectieve kenmerken van de steunmaatregel wĳzigen. Evenmin is zĳ in alle omstandigheden van deze zaak van mening dat de steun in kwestie moet worden beschouwd in samenhang met de kapitaalfaciliteiten die worden verleend aan projectontwikkelaars in de vorm van een „pakket”, waarbĳ het geheel wordt opgevat als investe- ringssteun. Een dergelĳke benadering zou ertoe kunnen leiden dat productiesteun wordt behandeld op de voor- deligere wĳze die is voorbehouden aan investerings- steun, niet alleen in de zones die vallen onder artikel 87, lid 3, onder a), van het EG-Verdrag, maar ook in de zones van artikel 87, lid 3, onder c), van het EG-Verdrag. Een dergelĳke benadering zou ook aanleiding zĳn voor bezorgdheid in zones die naar verwachting binnenkort niet meer onder artikel 87, lid 3, onder a), zullen vallen, zoals in de onderhavige zaak het geval is. In het licht van al deze overwegingen bevestigt de Commissie haar belastingvrĳstellingen productiesteun (8) Mededeling van de Commissie inzake de minimis-steun (PB C 68 van 6. 3. 1996, blz. 9). (9) Zaak T-459/93 Siemens/Commissie, Jurisprudentie 1995, blz. II- 1675, r. o. 48. standpunt dat de maatregelen in kwestie moeten worden aangemerkt als productiesteun. Toepassing van de inhoudelĳke regels inzake regio- nale steun (67) De onderhavige steun zal worden beoordeeld in het licht van artikel 87, lid 3, onder a), van het EG-Verdrag, de enige afwĳking van artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag die in deze zaak toepasselĳk is. (68) De Commissie is het eens met de stelling van de Ierse autoriteiten dat de onderhavige productiesteun in over- eenstemming is met de voorwaarden van de mededeling van 1988. Meer bepaald: (69) De steun is beperkt in de tĳd (tien jaar). (70) De voorgeschiedenis van de ontwikkeling van de zone, de meningen van deskundigen en de opmerkingen van huurders bewĳzen dat het nadeel dat wordt onder- vonden door ondernemingen die actief zĳn in de CHDA, bestaat in de slechte staat waarin de zone zich bevindt en de angst dat de terecht slechte reputatie met betrek- king tot de veiligheid van invloed zou zĳn op het imago van de onderneming. De stimuleringsmaatregelen werden specifiek ontworpen om deze handicap te over- bruggen. (71) De stimuleringsmaatregelen zĳn bedoeld voor de bevor- dering van een duurzame en evenwichtige ontwikkeling van de economische bedrĳvigheid in de CHDA en leiden niet tot sectorale overcapaciteit. De stimuleringsmaatre- gelen zĳn niet bestemd voor specifieke sectoren maar bedoeld ter compensatie van het structurele nadeel dat wordt ondervonden door elke onderneming die actief is in de zone, door de situatie van de zone in haar geheel te verbeteren. Voorts heeft de regeling in het algemeen gezorgd voor een evenwichtige economische ontwikke- ling in de CHDA, welke is bereikt als onderdeel van een geïntegreerd plan dat ook voor de sector van gebouwen met een woonfunctie van gunstige invloed is geweest. (72) De specifieke staatssteun in voorschriften inzake bepaalde sectoren en aan ondernemingen in moeilĳk- heden werden eveneens gerespecteerd. (73) De stimuleringsmaatregelen zĳn nooit bestemd geweest ter bevordering van de uitvoer naar andere lidstaten. (74) In het kader van de procedure van artikel 88, lid 2, van autoriteiten de het EG-Verdrag hebben de Commissie tot nu toe volledig geïnformeerd over de tenuitvoerlegging van de steunmaatregel. Ierse Werkgelegenheid (75) Eén van de belanghebbenden heeft verwezen (maar de lidstaat niet) naar de richtsnoeren betreffende werkgele- genheidssteun (10). Gelet op het feit dat de Commissie heeft besloten de gewĳzigde maatregel verenigbaar met de gemeenschappelĳke markt te verklaren, acht de Commissie deze argumenten niet langer relevant. (10) PB C 334 van 12. 12. 1995, blz. 4. 14. 10. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 260/45 Effecten van de steun in de periode dat de zone niet langer kan worden aangemerkt als een steunzone juist voor moet zorgen dat de steun terechtkomt in de regio's waar deze het hardst nodig is. (76) kan worden beschouwd, neemt In principe vormt het uitgangspunt voor de Commissie bĳ haar analyse het tĳdstip waarop steun wordt toege- kend ten opzichte van het tĳdstip waarop deze vervol- gens wordt uitgekeerd. Bĳ de beoordeling van de vraag of staatssteun als verenigbaar met de gemeenschappe- lĳke markt de Commissie daarentegen alle relevante feiten in aanmer- king, waaronder in bepaalde omstandigheden het tĳdstip waarop de kosten (waarvoor de steun wordt verleend) zĳn gemaakt en het tĳdstip waarop de steun wordt uitgekeerd. In de overgrote meerderheid van de gevallen leidt dit niet tot bĳzondere moeilĳkheden. Er kan zich echter een probleem voordoen, in het bĳzonder bĳ productiesteun, wanneer de steun wordt toegekend in verband met kosten die naar verwachting gedurende een relatief lange tĳdspanne in de toekomst zullen worden gemaakt, terwĳl de steun eveneens periodiek wordt uitgekeerd naarmate de kosten verschuldigd zĳn. Dit kan in het bĳzonder het geval zĳn wanneer de desbetreffende periode aanzienlĳk langer is dan de geldigheidsduur van een bestaand wettelĳk kader, zeker wanneer de toeken- ning van de steun plaatsvindt na het tĳdstip waarop redelĳkerwĳs kon worden verwacht dat het wettelĳk kader wĳzigingen zou ondergaan. Dit geldt des te meer in het geval van fiscale steun, ten aanzien waarvan de Commissie bĳzondere inspanningen doet om eerlĳke concurrentievoorwaarden te waarborgen (11). langer kan worden toegestaan. (77) Met name met betrekking tot regionale steun kunnen er dergelĳke bezwaren zĳn, zeker wanneer de desbetref- fende regio zĳn status van steunregio verliest of een andere status krĳgt, ten gevolge waarvan productiesteun niet In uitzonderlĳke gevallen kan productiesteun geacht worden bĳ te dragen tot de regionale ontwikkeling in regio's van artikel 87, lid 3, onder a), op voorwaarde dat bepaalde voor- waarden vervuld blĳven. Dergelĳke steun kan gerecht- vaardigd zĳn vanwege de handicap die de onderneming moet overwinnen ten gevolge van de ligging van de regio van artikel 87, lid 3, onder a), en omdat, en vanwege de bĳdrage die de onderneming, louter door haar aanwezigheid, levert tot de ontwikkeling van de regio in de zin van artikel 87, lid 3, onder a). Indien beide elementen aanwezig zĳn, dat wil zeggen, zolang de regio onder artikel 87, lid 3, onder a), blĳft vallen, kan de steun gerechtvaardigd blĳven. Zodra deze echter niet meer onder dit artikel valt, is er ook niet langer sprake van een rechtvaardiging voor productiesteun. Het is deze continue aard van productiesteun die in het bĳzonder heeft geresulteerd in de conclusie dat deze, in principe, niet moet worden toegestaan voor periodieke kosten die gedurende een aanzienlĳke periode na het tĳdstip waarop de desbetreffende regio niet langer onder artikel 87, lid 3, onder a), valt, blĳven ontstaan. Dit zou immers betekenen dat de restrictieve en strikte aard van de afwĳ- king, als een uitzondering op de algemene regel, in dat geval niet wordt gerespecteerd. Elke andere benadering zou de doelmatigheid van de periodieke vaststelling van de lĳst van steunregio's ondergraven, terwĳl dit er nu (11) Mededeling van de Commissie over de toepassing van de regels betreffende steunmaatregelen van de staten op maatregelen op het gebied van de directe belastingen op ondernemingen (PB C 384 van 10. 12. 1998, blz. 3). (78) De Commissie wĳst er voorts op dat periodieke belas- regel worden beschouwd als tingvrĳstellingen als programma's, aangezien lidstaten over het algemeen de vrĳheid behouden om op elk moment hun fiscale bepa- lingen te wĳzigen. Net als steunmaatregelen vallen perio- dieke belastingvrĳstellingen onder de procedure van lid 1, van het EG-Verdrag. De Commissie artikel 88, herinnert er voorts aan dat het met betrekking tot regio- nale steunmaatregelen haar doelstelling is hun looptĳd te beperken tot de geldigheidsduur van de regionale steun- kaarten. Hiertoe heeft de Commissie bĳvoorbeeld dien- stige maatregelen van die strekking voorgesteld in het kader van de richtsnoeren inzake regionale steun van 1998. In deze omstandigheden kan de Commissie niet in werkelĳkheid een potentieel aanvaarden dat wat lid 1, van het EG-Verdrag vallende onder artikel 88, steunmaatregel eenvoudigweg door het aangaan van een formele verbintenis door een lidstaat, of het nu om een administratief besluit of een contract gaat, aan deze procedure wordt onttrokken en niet onderworpen aan enig nader onderzoek. De formele omstandigheden van een subsidie mogen niet worden gebruikt om de reële effecten van de steun te verhullen. (79) Gelet op al deze overwegingen en de complexe sociale en economische afwegingen die wellicht moeten worden gemaakt, alsmede gelet op de noodzaak ervoor zorg te dragen dat staatssteun de voorwaarden waaronder het handelsverkeer plaatsvindt niet zodanig negatief beïn- vloed dat het gemeenschappelĳk belang wordt geschaad, kan de Commissie tot de slotsom komen dat dergelĳke regelingen onverenigbaar zĳn met de gemeenschappe- lĳke markt. (80) In de onderhavige zaak is het de verwachting dat Dublin, tot op heden een regio die in aanmerking kwam voor regionale steun uit hoofde van artikel 87, lid 3, onder a), van het EG-Verdrag, met ingang van 1 januari 2000 de status zal krĳgen van een steunregio overeenkomstig artikel 87, lid 3, onder c), van het EG-Verdrag. Derhalve zou Ierland niet langer regionale steun in de vorm van productiesteun mogen toestaan in de regio Dublin met ingang van deze datum. Niettegenstaande deze situatie was de lidstaat oorspronkelĳk voornemens periodieke fiscale stimuleringsmaatregelen (in de vorm van dubbele huuraftrek en verlaagde lokale belastingtarieven) toe te staan in verband met lopende kosten en belastingen verschuldigd over een periode van ongeveer tien jaar, welke periode nog ver zou kunnen doorlopen na de datum waarop Dublin de status van steunregio overeen- komstig artikel 87, lid 3, onder a), zou verliezen. Gelet op de hiervoor uiteengezette overwegingen, alsmede op alle omstandigheden in deze zaak, zou de Commissie normaalgesproken een dergelĳke maatregel niet als verenigbaar met gemeenschappelĳke markt beschouwen. Zĳ heeft echter in aanmerking genomen dat Ierland de oorspronkelĳke maatregel heeft gewĳzigd, waarbĳ, behoudens enkele uitzonderingen, als eind- datum 31 december 2003 werd vastgesteld. Gelet op alle bĳzondere omstandigheden in deze in het bĳzonder het feit dat de Commissie vergelĳkbare steun- maatregelen tot het einde van 1997 behandelde als zaak, de L 260/46 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 14. 10. 2000 is de Commissie van mening dat investeringssteun, dergelĳke regelingen redelĳk zouden zĳn, eveneens gelet op de duur van de overgangsregelingen die in vergelĳk- bare omstandigheden als verenigbaar met de gemeen- schappelĳke markt kunnen worden beschouwd. De Commissie komt tot de slotsom dat de gewĳzigde steun- maatregel kan worden aangemerkt als verenigbaar met de gemeenschappelĳke markt. Artikel 86, lid 2, van het EG-Verdrag (81) Eén van de belanghebbenden heeft de Commissie verzocht kennis te nemen van de relevantie van artikel 86, lid 2, van het EG-Verdrag in deze zaak. Gelet op het feit dat de Commissie de gewĳzigde maatregel aanvaardt als verenigbaar met de gemeenschappelĳke markt, acht de Commissie deze argumenten niet langer relevant. VI CONCLUSIES (82) De Commissie is tot de slotsom gekomen dat Ierland de steun op onrechtmatige wĳze heeft onderhavige lid 3, van het EG- verleend in strĳd met artikel 88, Verdrag. Na de gewĳzigde steunmaatregel te hebben onderzocht (en rekening houdend met de verbintenis van Ierland) is de Commissie tot de slotsom gekomen dat de maatregel verenigbaar met de gemeenschappelĳke markt kan worden verklaard overeenkomstig artikel 87, lid 3, onder a), van het EG-Verdrag, HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN: Artikel 1 De gewĳzigde steunmaatregel op grond waarvan dubbele huuraftrek en verlaagde belastingtarieven kunnen worden toegestaan aan huurders in het desbetreffende gebied van de Customs House Docks Area te Dublin, Ierland, is verenigbaar met de gemeenschappelĳke markt. Artikel 2 Deze beschikking is gericht tot Ierland. Gedaan te Brussel, 22 december 1999. Voor de Commissie Mario MONTI Lid van de Commissie


title: Regolamento (CE) n. 2762/1999 della Commissione, del 22 dicembre 1999, che adegua il livello massimo annuo dello sforzo di pesca per alcuni tipi di pesca

eurovoc_concepts:
Spain
fishing area
fishing grounds
fishing industry
production
technical regulations

formats: html pdf print

text: 23. 12. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee L 331/59 REGOLAMENTO (CE) N. 2762/1999 DELLA COMMISSIONE del 22 dicembre 1999 che adegua il livello massimo annuo dello sforzo di pesca per alcuni tipi di pesca LA COMMISSIONE DELLE COMUNITÀ EUROPEE, visto il trattato che istituisce la Comunità europea, visto il regolamento (CE) n. 2027/95 del Consiglio, del 15 giugno 1995, che istituisce un regime di gestione dello sforzo di pesca riguardante talune zone e risorse di pesca comuni- tarie (1), modificato dal regolamento (CE) n. 149/1999 (2), in particolare l'articolo 4, secondo trattino, (1) (2) considerando che l'articolo 4, secondo trattino, del rego- lamento (CE) n. 2027/95 prevede che la Commissione le misure adotti, su richiesta di uno Stato membro, appropriate affinché tale Stato membro possa sfruttare i propri contingenti conformemente all'articolo 6, para- grafo 2, terzo comma, del regolamento (CE) n. 685/95 del Consiglio, del 27 marzo 1995, relativo alla gestione dello sforzo di pesca riguardante talune zone e risorse di pesca comunitarie (3); considerando che la Spagna ha chiesto alla Commissione livello massimo annuo dello sforzo di di adeguare il pesca, trasferendo per la cattura delle specie demersali una parte dello sforzo di pesca dagli attrezzi fissi verso gli attrezzi mobili, affinché le navi che battono bandiera spagnola possano pescare completamente alcuni contin- genti assegnati annualmente in base alla regolamenta- zione comunitaria; (3) (4) (5) considerando che tale trasferimento dello sforzo di pesca comporta soltanto un semplice adattamento, che non modifica gli equilibri esistenti e permette di adeguare all'attuale situazione della flotta i livelli di sforzo inizial- mente assegnati, nonché di diversificare l'attività di pesca verso altre specie demersali; considerando che il regolamento deve entrare immedia- tamente in vigore affinché la Spagna possa utilizzare i propri contingenti di cattura in modo più adeguato; le misure previste considerando che adottate dal presente regolamento sono conformi al parere del comi- tato di gestione per il settore della pesca e dell'acquacol- tura, HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO: Articolo 1 Per il Regno di Spagna, il livello massimo annuo dello sforzo di pesca per la cattura di specie demersali con attrezzi mobili e con attrezzi fissi, di cui all'allegato del regolamento (CE) n. 2027/95, è adeguato come stabilito nell'allegato. Articolo 2 Il presente regolamento entra in vigore il giorno successivo alla pubblicazione nella Gazzetta ufficiale delle Comunità europee. Il presente regolamento è obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri. Fatto a Bruxelles, il 22 dicembre 1999. Per la Commissione Franz FISCHLER Membro della Commissione (1) GU L 199 del 24. 8. 1995, pag. 1. (2) GU L 18 del 23. 1. 1999, pag. 3. (3) GU L 71 del 31. 3. 1995, pag. 5. L 331/60 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 23. 12. 1999 ALLEGATO Attività di pesca Sforzo di pesca (*) Attrezzi da pesca Specie bersaglio Zona CIEM o Copace E Attrezzi mobili Specie demersali Vb (1), VI, VII, VIII, IX, X e Copace 34. 1. 1, 34. 1. 2, 34. 2. 0 59 740 di cui: Vb (1), VI di cui: VII di cui: (**) (**) VII a VII f (2) VIII a, VIII b, VIII d VIII c, VIII e, IX, X e Copace 34. 1. 1, 34. 1. 2 e 34. 2. 0 1 505 (5) 7 863 (6) 0 0 8 895 41 477 di cui: VIII c, VIII e, IX (3) 27 839 IX (4) X (4) 2 216 0 Copace 34. 1. 1. (3) 10 303 Copace 34. 1. 2. (3) Copace 34. 2. 0. (3) Copace 34. 1. 1. (4) Copace 34. 1. 2. (4) Copace 34. 2. 0. (4) 0 0 0 0 0 (*) Espresso in migliaia di kW × giorni (**) Parte della zona inclusa nella zona definita all'articolo 3, paragrafo 5 del regolamento (CE) n. 685/95. Lo sforzo di pesca indicato riguarda le attività esercitate in zona. sia con attrezzi mobili che con attrezzi fissi. (1) Ad eccezione delle acque soggette alla sovranità c/o alla giurisdizione delle isole Færøer e dell'Islanda. (2) A nord di 50° 30(cid:1) di (3) Unicamente nelle acque soggette alla sovranità e/o alla giurisdizione della Spagna. (4) Unicamente nelle acque soggette alla sovranità e/o alla giurisdizione del Portogallo. (5) Sforzo di pesca limitato a 8 pescherecci. (4) Sforzo di pesca limitato a 32 pescherecci. latitudine nord. 23. 12. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee L 331/61 Attività di pesca Sforzo di pesca (*) Attrezzi da pesca Specie bersaglio Zona CIEM o Copace E Attrezzi fissi Specie demersali Vb (1), VI, VII, VIII, IX, X e Copace 34. 1. 1, 34. 1. 2, 34. 2. 0 49 918 di cui: Vb (1), VI di cui: VII di cui: (**) (**) VII a VII f (2) VIII a, VIII b, VIII d VIII c, VIII e, IX, X e Copace 34. 1. 1, 34. 1. 2 e 34. 2. 0 2 119 (5) 6 235 (6) 0 0 6 726 34 838 di cui: VIII c, VIII e, IX (3) 14 082 IX (4) X (4) 0 0 Copace 34. 1. 1. (3) 13 141 Copace 34. 1. 2. (3) 7 615 Copace 34. 2. 0. (3) Copace 34. 1. 1. (4) Copace 34. 1. 2. (4) Copace 34. 2. 0. (4) 0 0 0 0 (*) Espresso in migliaia di kW × giorni (**) Parte della zona inclusa nella zona definita all'articolo 3, paragrafo 5 del regolamento (CE) n. 685/95. Lo sforzo di pesca indicato riguarda le attività esercitate in zona. sia con attrezzi mobili che con attrezzi fissi. (1) Ad eccezione delle acque soggette alla sovranità e/o alla giurisdizione delle isole Færøer e dell'Islanda. (2) A nord di 50° 30(cid:1) di (3) Unicamente nelle acque soggette alla sovranità e/o alla giurisdizione della Spagna. (4) Unicamente nelle acque soggette alla sovranità e/o alla giurisdizione del Portogallo. (5) Sforzo di pesca limitato a 8 pescherecchi. (4) Sforzo di pesca limitato a 32 pescherecci. latitude nord


title: Nařízení Komise (ES) č. 2790/1999 ze dne 22. prosince 1999 o použití čl. 81 odst. 3 Smlouvy na kategorie vertikálních dohod a jednání ve vzájemné shoděText s významem pro EHP.

eurovoc_concepts:
competition policy
vertical agreement

text: 364 CS Úřední věstník Evropské unie 08/sv. 1 31999R2790 29. 12. 1999 ÚŘEDNÍ VĚSTNÍK EVROPSKÝCH SPOLEČENSTVÍ L 336/21 NAŘÍZENÍ KOMISE (ES) č. 2790/1999 ze dne 22. prosince 1999 o použití čl. 81 odst. 3 Smlouvy na kategorie vertikálních dohod a jednání ve vzájemné shodě (Text s významem pro EHP) KOMISE EVROPSKÝCH SPOLEČENSTVÍ, s ohledem na Smlouvu o založení Evropského společenství, s ohledem na nařízení Rady č. 19/65/EHS ze dne 2. března 1965 o použití čl. 85 odst. 3 Smlouvy na některé kategorie dohod a jed- nání ve vzájemné shodě (1), naposledy pozměněné nařízením (ES) č. 1215/1999 (2), a zejména na článek 1 uvedeného nařízení, po zveřejnění návrhu tohoto nařízení (3), po konzultaci s Poradním výborem pro restriktivní praktiky a dominantní postavení, vzhledem k těmto důvodům: (1) (2) (3) (4) Nařízení č. 19/65/EHS zmocňuje Komisi k tomu, aby for- mou nařízení použila čl. 81 odst. 3 (dřívější čl. 85 odst. 3) Smlouvy na kategorie vertikálních dohod a jim odpovída- jící jednání ve vzájemné shodě spadající pod čl. 81 odst. 1. Dosavadní zkušenosti umožňují definovat kategorii ver- tikálních dohod o kterých je možné se domnívat, že zpra- vidla splňují podmínky uvedené v článku 81 odst. 3. V této kategorii jsou zahrnuty vertikální dohody o nákupu nebo prodeji zboží nebo služeb, pokud jsou tyto dohody uzavřeny mezi podniky, které mezi sebou nesoutěží, mezi určitými soutěžiteli nebo některými sdruženími maloob- chodníků se zbožím. Zahrnuje i vertikální dohody obsa- hující dodatečná ustanovení o postoupení nebo užívání práv duševního vlastnictví; pro účely tohoto nařízení se „vertikálními dohodami“ rozumějí i odpovídající jednání ve vzájemné shodě. K provedení čl. 81 odst. 3 formou nařízení není nutné defi- novat ty vertikální dohody, které by mohly spadat pod čl. 81 odst. 1. Individuální hodnocení dohod podle čl. 81 odst. 1 vyžaduje zohlednění několika faktorů, především struktury trhu z hlediska nabídky a poptávky. (1) Úř. věst. 36, 6. 3. 1965, s. 533/65. (2) Úř. věst. L 148, 15. 6. 1999, s. 1. (3) Úř. věst. L 270, 24. 9. 1999, s. 7. (5) (6) (7) (8) Je třeba omezit výhody blokové výjimky na vertikální dohody, u kterých se lze s dostatečnou jistotou domnívat, že splňují podmínky uvedené v čl. 81 odst. 3. Vertikální dohody spadající do kategorie definované tímto nařízením mohou zlepšit hospodářskou účinnost uvnitř výrobního a distribučního řetězce tím, že usnadní koordi- naci mezi zúčastněnými podniky; zejména mohou vést ke snížení obchodních a distribučních nákladů stran a zajistit optimální úroveň jejich investic a prodejů. Pravděpodobnost, že dosažená účinnost převáží případné účinky škodlivé pro soutěž omezeními obsaženými ve ver- tikálních dohodách závisí na síle tržního postavení dotyč- ných podniků a tedy i na konkurenceschopnosti vůči dalším dodavatelům zboží a poskytovatelům služeb, které kupující považuje z důvodů jejich vlastností, ceny a zamýš- leného použití za vzájemně zaměnitelné nebo nahradi- telné. Lze se domnívat, že nepřesáhne-li podíl dodavatele na rele- vantním trhu 30 %, vertikální dohody, které neobsahují určitá omezení se silným účinkem poškozujícím soutěž, povedou zpravidla ke zlepšení výroby nebo distribuce, a umožní spotřebitelům podílet se přiměřeně na výhodách, které z nich vyplývají; v případě vertikálních dohod obsa- hujících závazky výhradních dodávek je třeba při stanovení celkového účinku těchto dohod na trh vzít v úvahu podíl kupujícího na trhu. (9) Nelze se domnívat, že při vyšším než 30 % podílu na trhu povedou vertikální dohody ve smyslu čl. 81 odst. 1 obe- cně k objektivním výhodám takové povahy a velikosti, které by nahradily nevýhody, které tyto dohody znamenají pro hospodářskou soutěž. (10) Toto nařízení nesmí znamenat výjimku pro vertikální dohody obsahující omezení, která nejsou nezbytná k dosa- žení výše uvedených příznivých účinků; především pro vertikální dohody obsahující některé druhy omezení se závažnými omezeními pro hospodářskou soutěž, jakými jsou stanovení nejnižších nebo pevných prodejních cen nebo některé typy územní ochrany. Pro tato omezení nesmí platit bloková výjimka uvedená v tomto nařízení, bez ohledu na podíl dotyčných podniků na trhu. 08/sv. 1 CS Úřední věstník Evropské unie 365 (11) Za účelem zajištění přístupu na relevantní trh nebo za úče- lem zabránění tajných dohod na tomto trhu, musí být blo- ková výjimka spojena s určitými podmínkami. K tomuto účelu musí být vynětí ze zákazu soutěžit omezeno na závazky, které nepřesahují určitou dobu; ze stejných důvodů musí být jakýkoli přímý nebo nepřímý závazek zavazující členy systému selektivní distribuce neprodávat značky soutěžících dodavatelů vyňat z tohoto nařízení. (12) Omezení výše podílu na trhu, vyloučení některých ver- tikálních dohod z výjimky tímto nařízením a podmínky, které toto nařízení pro udělení výjimky stanoví, zpravidla zajistí, že dohody, na které se bloková výjimka vztahuje, neumožňují vyloučit hospodářskou soutěž pro podstatnou část daných výrobků. zúčastněným podnikům (13) V konkrétních případě, kdy však dohody spadající pod toto nařízení mají účinky neslučitelné s čl. 81 odst. 3, může Komise výhodu blokové výjimky odejmout. K tomu může dojít především tehdy, jestliže má kupující na relevantním trhu silné postavení, a na tomto trhu dále prodává zboží nebo poskytuje služby nebo mají paralelní sítě vertikálních dohod podobné účinky, které značnou měrou omezují vstup na relevantní trh nebo hospodářskou soutěž na tomto trhu; tyto kumulativní účinky mohou vzniknout například v případech selektivní distribuce nebo zákazu soutěžit. (14) Nařízení č. 19/65/EHS zmocňuje příslušné orgány člen- ských států odejmout výhody blokové výjimky v případě těch vertikálních dohod, které mají účinky neslučitelné s podmínkami uvedenými v čl. 81 odst. 3, jsou-li tyto účinky znatelné na celém území těchto členských států nebo jejich části, a vyznačuje-li se toto území zeměpisně odlišným trhem; členské státy musí zajistit, aby se právo na pravidel odejmutí hospodářské soutěže Společenství na celém území společ- ného trhu nebo plných důsledků opatření přijatých při provádění těchto pravidel. jednotného nedotýkalo použití (15) K posílení dohledu nad paralelními sítěmi vertikálních dohod, které mají podobné omezující účinky a které se týkají více než 50 % daného trhu může Komise prohlásit, že se toto nařízení nevztahuje na vertikální dohody obsa- hující určitá omezení daného trhu, čímž obnoví plné pou- žití článku 81 pro tyto dohody. (16) Tímto nařízením není dotčeno použití článku 82. společném trhu ani příznivé účinky opatření přijatých při provádění těchto pravidel včetně tohoto nařízení, PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ: Článek 1 Pro účely tohoto nařízení se: a) „soutěžícími podniky“ rozumějí skuteční nebo potenciální dodavatelé na stejném trhu výrobku; trh výrobku zahrnuje zboží nebo služby, které kupující považuje z důvodů jejich vlastností, ceny a zamýšleného použití za vzájemně zaměni- telné nebo nahraditelné; b) „zákazem soutěžit“ rozumí jakýkoli přímý nebo nepřímý záva- zek zakazující kupujícímu vyrábět, nakupovat, prodávat nebo dále prodávat zboží nebo služby soutěžící se smluvním zbožím nebo službami, nebo jakýkoli přímý nebo nepřímý závazek zavazující kupujícího získat u dodavatele nebo jaké- hokoli jiného podniku označeného dodavatelem více než 80 % objemu ročních nákupů smluvního zboží nebo zboží a služeb a jejich náhrad na relevantním trhu, vypočítáno na základě hodnoty nákupů provedených v předchozím kalendářním roce; c) „závazkem výhradních dodávek“ rozumí jakýkoli přímý nebo nepřímý závazek nutící dodavatele prodávat zboží nebo služby uvedené v dohodě pouze kupujícímu v rámci Společen- ství za účelem určitého použití nebo dalšího prodeje; d) „systémem selektivní distribuce“ rozumí distribuční systém, ve kterém se dodavatel zavazuje přímo nebo nepřímo k pro- deji smluvního zboží nebo služeb pouze distributorům vybra- ným na základě stanovených kritérií a ve kterém se tito distributoři zavazují, že nebudou prodávat toto zboží nebo tyto služby neschváleným distributorům; e) „právy duševního vlastnictví“ rozumějí práva průmyslového vlastnictví, autorská práva a práva příbuzná; f) „know-how“ rozumí tajný, podstatný a identifikovaný celek praktických nepatentovaných informací, které jsou výsledkem zkušeností dodavatele a jsou jím otestovány; v tomto případě se slovem „tajný“ rozumí, že know-how jako celek nebo ve svém přesném složení a sestavě jednotlivých složek není obecně známé a snadno dostupné; „podstatný“ rozumí, že know-how musí zahrnovat informace, které kupující potřebuje k používání, prodeji nebo dalšímu prodeji smluv- ního zboží a služeb; „identifikovaný“ rozumí, že know-how musí být popsáno dostatečně úplným způsobem, který umož- ňuje ověřit, zda splňuje podmínky utajení a podstatnosti; (17) V souladu se zásadou přednosti práva Společenství nesmí být žádným opatřením přijatým podle vnitrostátních práv- ních předpisů o hospodářské soutěži dotčeno jednotné používání pravidel hospodářské soutěže Společenství na g) „kupujícím“ rozumí podnik, který podle dohody spadající pod čl. 81 odst. 1 Smlouvy prodává zboží nebo služby jménem jiného podniku. 366 CS Úřední věstník Evropské unie 08/sv. 1 Článek 2 Článek 3 1. Podle článku 81 odst. 3 Smlouvy a s výhradou ustanovení tohoto nařízení, se čl. 81 odst. 1 Smlouvy prohlašuje za nepou- žitelný pro dohody nebo pro jednání ve vzájemné shodě uzavřené mezi dvěma nebo více podniky, z nichž každý jedná pro účely dohody, na různé úrovni výrobního nebo distribučního řetězce, a které se týkají podmínek, za kterých mohou strany nakupovat, prodávat nebo dále prodávat určité zboží nebo služby (dále jen „vertikální dohody“). 1. S výhradou odstavce 2 tohoto článku se výjimka uvedená v článku 2 použije za podmínky, že podíl trhu ovládaného doda- vatelem nepřesahuje 30 % relevantního trhu, na kterém dodava- tel prodává smluvní zboží a služby. 2. V případě vertikálních dohod obsahujících závazky výhradní dodávky se výjimka podle článku 2 použije za podmínky, že podíl trhu ovládaného dodavatelem nepřesahuje 30 % relevantního trhu, na kterém dodavatel prodává smluvní zboží a služby. Toto udělení výjimky se uplatňuje v míře, v jaké tyto dohody obsahují omezení hospodářské soutěže ve smyslu čl. 81 odst. 1 (dále jen „vertikální omezení“). Článek 4 2. Výjimka podle odstavce 1 se vztahuje pouze na vertikální dohody uzavřené mezi sdružením podniků a jeho členy, nebo mezi tímto sdružením a jeho dodavateli, pokud jsou všichni jeho členové maloobchodníci se zbožím a s výhradou, že žádný z jed- notlivých členů tohoto sdružení spolu se spojenými podniky nemá celkový roční obrat vyšší než 50 miliónů eur; toto nařízení se vztahuje na vertikální dohody těchto sdružení, aniž je dotčeno použití článku 81 pro horizontální dohody uzavřené členy sdru- žení a pro rozhodnutí přijatá tímto sdružením. 3. Výjimka podle odstavce 1 se vztahuje na vertikální dohody obsahující ustanovení týkající se postoupení práv duševního vlast- nictví kupujícímu nebo jejich použití kupujícím za předpokladu, že tato ustanovení nejsou hlavním předmětem těchto dohod a že jsou přímo spojené s užíváním, prodejem nebo dalším prodejem zboží nebo služeb kupujícím nebo jeho zákazníky. Výjimka se použije pouze za podmínky, že, pokud jde o smluvní zboží nebo služby, neobsahují ustanovení dohod omezení hospodářské sou- těže, která mají stejný předmět nebo účinek jako vertikální ome- zení, která nejsou podle tohoto nařízení vyňata. 4. Výjimka podle odstavce 1 se nevztahuje na vertikální dohody uzavřené mezi soutěžícími podniky; výjimky se však použije v případě, že soutěžící podniky uzavřou mezi sebou nereciproční vertikální smlouvu a: a) celkový roční obrat kupujícího nepřesahuje 100 miliónů eur nebo b) dodavatel je výrobce a distributor zboží, zatímco kupující je distributor, který nevyrábí zboží soutěžící se smluvním zbožím, nebo c) dodavatel je poskytovatel služeb na několika obchodních úrovních, zatímco kupující neposkytuje soutěžící služby na obchodní úrovni, kde nakupuje smluvní služby. 5. Toto nařízení se nevztahuje na vertikální dohody, jejichž předmět nespadá do oblasti působnosti žádného jiného nařízení o blokové výjimce. Výjimka podle článku 2 se nevztahuje na vertikální dohody, jejichž účelem je přímo nebo nepřímo, samostatně nebo společně s jinými faktory pod kontrolou stran: a) omezení způsobilosti kupujícího stanovit svou prodejní cenu, aniž je dotčena možnost dodavatele stanovit nebo doporučit nejvyšší prodejní cenu za předpokladu, že se tyto posledně jmenované ceny nerovnají pevné nebo nejnižší prodejní ceně v důsledku tlaku nebo podněcování jedné ze stran; b) omezení týkající se území na kterém, nebo zákazníků, kterým může kupující prodávat smluvní zboží nebo služby, s výjim- kou: — omezení aktivního prodeje směrem do výlučného území nebo výlučné skupině zákazníků vyhrazené dodavateli nebo postoupené dodavatelem jinému kupujícímu, pokud toto omezení neomezuje prodeje ze strany zákazníků kupujícího, — omezení prodeje konečným uživatelům ze strany kupujícího, který působí na trhu jako velkoobchodník, — omezení prodeje členy systému selektivní distribuce neschváleným distributorům a — omezení způsobilosti kupujícího prodávat součástky určené do jiných výrobků zákazníkům, kteří by mohli použít tyto součástky k výrobě podobného zboží, jako je zboží vyráběné dodavatelem těchto součástek; c) omezení aktivního nebo pasivního prodeje konečným uživa- telům členy systému selektivní distribuce, kteří působí na trhu jako maloobchodníci, aniž je dotčena možnost zakázat čle- novi tohoto systému působit mimo schválené místo podniku; d) omezení křížových dodávek mezi distributory uvnitř systému selektivní distribuce, včetně distributorů působících na růz- ných úrovních prodeje; e) omezení sjednané mezi dodavatelem součástek a kupujícím, který tyto součástky používá, je-li dodavatel omezen v prodeji těchto součástek jakožto náhradních dílů konečným uživate- lům nebo opravářům nebo jiným poskytovatelům služeb, kteří nebyli kupujícím určeni k opravě nebo údržbě tohoto zboží. 08/sv. 1 CS Úřední věstník Evropské unie 367 Článek 5 Článek 8 Výjimka podle článku 2 se nevztahuje na tyto závazky obsažené ve vertikálních dohodách: a) jakýkoli přímý nebo nepřímý zákaz soutěžit, jehož trvání je neomezené nebo je delší než pět let. Zákaz soutěžit mlčky obnovitelný po pětiletém období je třeba považovat za záva- zek uzavřený na neomezenou dobu. Toto omezení doby trvání na pět let se však nepoužije, pokud smluvní zboží nebo služby prodává kupující v prostorách nebo na pozemku, které vlastní dodavatel nebo které dodavatel pronajímá třetím stranám, které nejsou spojeny s kupujícím za předpokladu, že délka trvání těchto zákazů soutěžit není delší než období obsazení těchto prostor nebo pozemků kupujícím; b) jakýkoli přímý nebo nepřímý závazek zabraňující kupujícímu po uplynutí dohody vyrábět, nakupovat, prodávat nebo dále prodávat zboží nebo služby, mimo případ, kdy tento závazek: — se týká zboží nebo služeb, které soutěží se smluvním zbožím nebo službami a — je omezen na prostory a pozemky, ve kterých kupující působil během smluvního období, a — je nezbytný k ochraně know-how předaného dodavatelem kupujícímu za předpokladu, že trvání tohoto zákazu soutěžit je omezeno na jeden rok po vypršení dohody; tímto závazkem není dotčena možnost omezit na neomezenou dobu používání a prozrazení know-how, které se nestalo veřejně známým; 1. Podle čl. 1a nařízení č. 19/65/EHS může Komise v případě, že paralelní sítě podobných vertikálních omezení pokrývají více než 50 % relevantního trhu, formou nařízení prohlásit, že se toto nařízení nevztahuje na vertikální dohody obsahující zvláštní ome- zení, která se týkají tohoto trhu. 2. Každé nařízení přijaté podle odstavce 1 je použitelné až po šesti měsících od jeho přijetí. Článek 9 1. Podíl na trhu ve výši 30 % uvedený v čl. 3 odst. 1 se vypočí- tává na základě prodejní tržní hodnoty smluvního zboží a služeb a zboží a služeb prodaných dodavatelem, které kupující považuje z důvodů jejich vlastností, ceny a zamýšleného použití za vzá- jemně zaměnitelné nebo nahraditelné; pokud údaje týkající se hodnoty prodeje na trhu nejsou k dispozici, je možné stanovit tržní podíl dotyčného podniku na základě odhadů založených na jiných důvěryhodných informacích týkajících se trhu, včetně objemů prodeje na tomto trhu. Pro účely čl. 3 odst. 2 se pro výpo- čet podílu na trhu používá buď nákupní hodnota na trhu nebo její odhad. 2. Pro účely použití prahové hodnoty podílu na trhu podle článku 3 platí tato pravidla: a) podíl na trhu se vypočítává na základě údajů týkajících se předchozího kalendářního roku; b) podíl na trhu zahrnuje zboží nebo služby dodané distributo- rům v rámci systému za účelem prodeje; c) jakýkoli přímý nebo nepřímý závazek ukládající členům systému selektivní distribuce neprodávat konkurenční značky určitých dodavatelů. c) překročí-li podíl na trhu hranici 30 %, ale nepřesáhne 35 %, platí i nadále během dvou kalendářních roků následujících po roce, ve kterém byla poprvé překročena hranice 30 %, výjimka podle článku 2; Článek 6 Komise může odejmout výhodu použití tohoto nařízení podle čl. 7 odst. 1 nařízení č. 19/65/EHS, pokud je názoru, že v konkrétním případě mají vertikální dohody, na které se vztahuje toto nařízení účinky, které jsou neslučitelné s podmínkami uvedenými v čl. 81 odst. 3 Smlouvy, zejména, pokud je vstup na relevantní trh nebo hospodářská soutěž na něm značně omezena kumulativním účinkem paralelních sítí podobných vertikálních omezení uplatňovaných soutěžícími dodavateli nebo kupujícími. Článek 7 výjimka podle Pokud mají v konkrétním případě vertikální dohody, na které se vztahuje článku 2 účinky neslučitelné s podmínkami uvedenými v čl. 81 odst. 3 Smlouvy na území členského státu nebo na jeho části, a má-li toto území všechny znaky zeměpisně odlišného trhu, může příslušný orgán členského státu odejmout výhodu použití tohoto nařízení na tomto území za podmínek uvedených v článku 6. d) překročí-li podíl na trhu hranici 30 % a přesáhne hranici 35 %, platí i nadále během jednoho kalendářního roku následujícího po roce, ve kterém byla poprvé překročena hranice 35 %, výjimka podle článku 2; e) výhody podle písmen c) a d) nemohou být kombinovány tak, aby se týkaly více než dvou kalendářních roků. Článek 10 1. Pro výpočet celkového ročního obratu podle čl. 2 odst. 2 a 4 se sečtou obraty po odečtení daní a poplatků během předchozího účetního roku příslušné strany vertikální dohody a obratu dosa- ženého souvisejícími podniky, pokud jde o veškeré zboží a služby. K tomuto účelu se nepřihlíží k obchodům uzavřeným mezi stra- nami vertikální dohody a s nimi spojenými podniky, ani k obcho- dům mezi těmito spojenými podniky. 2. Výjimka podle článku 2 se nadále použije, pokud se během dvou následujících roků prahová hodnota ročního obratu nezvýší o více než 10 %. 368 CS Úřední věstník Evropské unie 08/sv. 1 Článek 11 1. Pro účely tohoto nařízení zahrnují pojmy „podnik“, „dodava- tel“ „kupující“ i jejich spojené podniky. 2. Spojenými podniky se rozumějí: a) podniky, ve kterých jedna strana dohody přímo nebo nepřímo: — může vykonávat více než polovinu hlasovacích práv nebo — může jmenovat více než polovinu členů dozorčí rady, představenstva nebo orgánů právně zastupujících podnik nebo — má právo spravovat záležitosti podniku; b) podniky, které mohou přímo nebo nepřímo v podniku, který je stranou dohody, vykonávat práva uvedená v písmenu a); c) podniky, ve kterých podnik uvedený v písmenu b) může přímo nebo nepřímo vykonávat práva uvedená v písmenu a); d) podniky, ve kterých může smluvní strana spolu s jedním nebo více podniky uvedenými v písmenech a), b) nebo c) nebo ve kterých dva nebo více posledně uvedených podniků mohou společně vykonávat práva uvedená v písmenu a); e) podniky, ve kterých vykonávají práva uvedená v písmenu a) společně: — jedna nebo více smluvních stran nebo jeden nebo více spo- jených podniků uvedených v písmenech a) až d) a jedna nebo více třetích stran. 3. Pro účely článku 3 musí být podíl na trhu, který mají podniky uvedené v odst. 2 písm. e) tohoto článku, rovnoměrně rozdělený mezi všechny podniky, které vykonávají práva uvedená v odst. 2 písm. a). Článek 12 1. Výjimky podle nařízení Komise (EHS) č. 1983/83 (1), (EHS) č. 1984/83 (2) se použijí do 31. května 2000. č. 4087/88 (3) (EHS) a 2. Zákaz uvedený v čl. 81 odst. 1 Smlouvy o ES se v období od 1. června 2000 do 31. prosince 2001 nevztahuje na dohody, které jsou účinné k 31. květnu 2000 a které nesplňují podmínky pro výjimku uvedené v tomto nařízení, ale které splňují pod- mínky pro výjimku uvedené v nařízení (EHS) č. 1983/83, (EHS) č. 1984/83 nebo (EHS) č. 4087/88. Článek 13 Toto nařízení vstupuje v platnost dnem 1. ledna 2000. Použije se ode dne 1. června 2000, s výjimkou čl. 12 odst. 1, který se použije ode dne 1. ledna 2000. — smluvní strany nebo jejich spojené podniky uvedené v pís- menech a) až d) nebo Toto nařízení pozbývá platnosti dnem 31. května 2010. Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech. V Bruselu dne 22. prosince 1999. Za Komisi Mario MONTI člen Komise (1) Úř. věst. L 173, 30. 6. 1983, s. 1. (2) Úř. věst. L 173, 30. 6. 1983, s. 5. (3) Úř. věst. L 359, 28. 12. 1988, s. 46


title: PREGUNTA ESCRITA E-2517/99 de Adriana Poli Bortone (UEN) a la Comisión. La empresa Sviluppo Italia e incompatibilidad con la legislación comunitaria.

eurovoc_concepts:
EU financing arrangements
Italy
Mezzogiorno
Structural Funds
application of EU law
control of State aid
regional development
restriction on competition

text: C 280 E/60 Diario Oficial de las Comunidades Europeas ES 3. 10. 2000 de ayuda de la Comisi(cid:243)n trata injustamente a Finlandia, ya que, en el caso del lino textil, la ayuda se calcular(cid:237)a en parte sobre la base de una producci(cid:243)n de referencia reducida. Para el procesamiento de las fibras largas y cortas se han previsto ayudas diferentes, a pesar de que la definici(cid:243)n de las diferencias entre los tipos de fibra es confusa y la utilizaci(cid:243)n que se les da es muy a menudo la misma. ¿C(cid:243)mo considera la Comisi(cid:243)n el hecho de que con las definiciones actuales no se pueda diferenciar de manera detallada el lino de fibras largas del de fibras cortas? ¿QuØ tiene previsto hacer la Comisi(cid:243)n para que tambiØn en Finlandia se den unas buenas condiciones para el cultivo y la transformaci(cid:243)n del lino textil? ¿C(cid:243)mo tiene previsto garantizar la Comisi(cid:243)n el desarrollo del cultivo y la transformaci(cid:243)n del lino y las posibilidades de que este sector forme parte de la agricultura finlandesa? Respuesta del Sr. Fischler en nombre de la Comisi(cid:243)n (20 de enero de 2000) Desde hace varios aæos, en el sector del lino textil y del cÆæamo se ha producido un fuerte aumento de las superficies sembradas, sin una evoluci(cid:243)n comparable de la producci(cid:243)n o de la demanda real del mercado para estos productos. El rØgimen de ayuda ha sido desestabilizado por cultivos de lino y de cÆæamo a bajo coste y con muy bajo rendimiento, desarrollados prÆcticamente con el œnico fin de beneficiarse de la ayuda. Desde el punto de vista legislativo, durante estos œltimos aæos se han adoptado toda una serie de medidas para reforzar los controles e intentar evitar los cultivos especulativos. Sin embargo, a la vista del aumento de las superficies, estÆ claro que estas disposiciones no han logrado los resultados deseados y han provocado sobre todo una enorme complicaci(cid:243)n de la normativa. La propuesta de reforma (1) presentada por la Comisi(cid:243)n tiene como objetivo el saneamiento del sector teniendo en cuenta al mismo tiempo las evoluciones tØcnicas que el sector conoce desde hace algunos aæos, sobre todo en lo referente a las utilizaciones. El rØgimen propuesto quiere garantizar el manteni- miento de la actividad econ(cid:243)mica para la producci(cid:243)n tradicional de fibras largas de uso textil pero tambiØn pretende permitir a las demÆs salidas econ(cid:243)micamente viables instalarse y encontrar mercados estables. Los productores de lino finlandeses tendrÆn pues la posibilidad de desarrollar este cultivo en la medida en que sus producciones se adapten al mercado. Por el contrario, se pondrÆn trabas a los cultivos que se basan œnicamente en el nivel elevado de la ayuda. La propuesta pretende un ajuste de las producciones nuevas de lino y de cÆæamo a los mercados, teniendo en cuenta asimismo la necesidad de continuar la v(cid:237)a de la simplificaci(cid:243)n y del rigor presupuestario emprendida en la pol(cid:237)tica agr(cid:237)cola comœn (PAC) para muchos otros sectores. En tales circunstancias, la implantaci(cid:243)n de estabilizadores presupuestarios se convierte en necesaria para evitar cualquier aumento fraudulento de las cantidades con derecho a la ayuda y para evitar cualquier riesgo de desequilibrio de los gastos comunitarios. Teniendo en cuenta este rigor presupuestario, los estabilizadores deben calcularse a partir de cifras que corresponden en la medida de lo posible a niveles de producci(cid:243)n reales y no a partir de las expectativas de expansi(cid:243)n dif(cid:237)ciles de evaluar. Por lo que respecta a la diferencia entre fibras largas y fibras cortas de lino, cuyos mercados respectivos estÆn bien diferenciados, la propuesta prevØ que los criterios para distinguirlas se establezcan en el Æmbito de las disposiciones de aplicaci(cid:243)n que posteriormente deberÆ elaborar la Comisi(cid:243)n. La transposici(cid:243)n de las definiciones tØcnicas en el plano normativo se adapta mejor a un reglamento de disposiciones de aplicaci(cid:243)n, que puede modificarse de una forma mÆs Ægil con el fin de ajustarle a las posibles evoluciones tØcnicas en el sector. (1) COM(1999) 576 final. (2000/C 280 E/061) PREGUNTA ESCRITA E-2517/99 de Adriana Poli Bortone (UEN) a la Comisi(cid:243)n (22 de diciembre de 1999) Asunto: La empresa «Sviluppo Italia» e incompatibilidad con la legislaci(cid:243)n comunitaria Para intervenir en las regiones deprimidas del sur de Italia, mediante decreto legislativo 1/99 del Gobierno italiano se ha creado la empresa «Sviluppo Italia», con capital social inicial constituido por el fondo rotativo 3. 10. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 280 E/61 previsto en la Ley 208/98 y tambiØn por fondos comunitarios, y cuyas relaciones con las administraciones pœblicas se regulan por los pertinentes convenios, ajenos a los procedimientos de carÆcter pœblico. ¿Constata la Comisi(cid:243)n principios de incompatibilidad con el Derecho comunitario en materia de competencia, fondos comunitarios y ayudas estatales a la vista de las siguientes observaciones? 1. los fondos pœblicos de origen comunitario, destinados a la financiaci(cid:243)n de los programas de promoci(cid:243)n de empresas en las regiones deprimidas se utilizan como capital inicial (de riesgo) y como liquidez (financiaci(cid:243)n) en favor de un œnico sujeto de carÆcter formalmente privado (SA), pero bajo control del Gobierno, con posibilidad de utilizaci(cid:243)n de los fondos distinta de la preestablecida y sin posibilidad efectiva de influencia por parte de las realidades locales a las que, sin embargo, dichos fondos se destinan inicialmente; considerando el carÆcter genØrico atribuido a la empresa SI y la imposibilidad de establecer una 2. distinci(cid:243)n contable entre las actividades desempeæadas en funci(cid:243)n del interØs pœblico y las actividades en rØgimen de empresa, «Sviluppo Italia» ocupa una posici(cid:243)n dominante en el mercado de los «servicios al desarrollo» y de los «servicios financieros» y tiene la posibilidad de sustraerse a los procedimientos pœblicos de adjudicaci(cid:243)n, por lo que se convierte en interlocutor œnico y privilegiado, en detrimento de los empresarios nuevos o ya existentes en el mercado; 3. «Sviluppo Italia» tiene personalidad jur(cid:237)dica de Derecho privado y la consiguiente capacidad, por lo que puede sustraerse a las cautelas y garant(cid:237)as en la organizaci(cid:243)n y desempeæo de la actividad de un sujeto de Derecho pœblico (control parlamentario, auditor(cid:237)a contable, publicidad de las adjudicaciones, contra- taci(cid:243)n de personal mediante concurso). Respuesta del Comisario Monti en nombre de la Comisi(cid:243)n (14 de febrero de 2000) Los Estados miembros son competentes para gestionar los recursos procedentes de los fondos estructurales. Por lo tanto, la opci(cid:243)n de combinar todas las sociedades de cartera estatales en una sola empresa, constituida como sociedad an(cid:243)nima, no estÆ contemplada en las normas comunitarias sobre ayuda estatal. El art(cid:237)culo 222 (antiguo art(cid:237)culo 166) del Tratado CE no prejuzga las normas de los Estados miembros sobre el sistema de propiedad. En consecuencia, la creaci(cid:243)n por un Estado miembro de una sociedad de cartera bajo la forma de sociedad an(cid:243)nima que opera en el mercado no constituye, per se, una infracci(cid:243)n de las reglas de competencia comunitarias. En todo caso, comunitarias sobre competencia y fondos estructurales. las actividades comerciales realizadas por Sviluppo Italia estarÆn sujetas a las normas La Comisi(cid:243)n no dispone de informaci(cid:243)n sobre elementos de ayuda estatal en favor de Sviluppo Italia. Si tal informaci(cid:243)n llegase a su poder, la examinar(cid:237)a y tomar(cid:237)a una decisi(cid:243)n al respecto. (2000/C 280 E/062) PREGUNTA ESCRITA E-2520/99 de Jonas Sj(cid:246)stedt (GUE/NGL) a la Comisi(cid:243)n (22 de diciembre de 1999) Asunto: Nueva solicitud finlandesa relativa a las ayudas a la producci(cid:243)n de huevos En su respuesta a mi pregunta E-1710/99 (1), la Comisi(cid:243)n explic(cid:243) que las ayudas concedidas por Finlandia a la producci(cid:243)n de huevos en aplicaci(cid:243)n del art(cid:237)culo 138 deberÆn suprimirse a partir de 2000. MÆs tarde he podido saber que el gobierno finlandØs ha presentado una nueva solicitud en relaci(cid:243)n con las ayudas a la producci(cid:243)n de huevos, basÆndose en otro art(cid:237)culo. ¿Puede la Comisi(cid:243)n garantizar que no permitirÆ que las ayudas actuales, que concluyen este aæo, se sustituyan por otro tipo de ayuda estatal? (1) DO C 203 E de 18. 7. 2000