title: 2000/36/EY: Komission päätös, tehty 16 päivänä joulukuuta 1999, yhteisön taloudellisesta tuesta kasveille tai kasvituotteille haitallisten organismien torjumisesta Espanjalle aiheutuneisiin menoihin (tiedoksiannettu numerolla K(1999) 4518) (Ainoastaan espanjankielinen teksti on todistusvoimainen)

eurovoc_concepts:
EU aid
Spain
crop production
financial aid
parasitology
plant health treatment

text: L 12/30 FI Euroopan yhteisöjen virallinen lehti 18. 1. 2000 KOMISSION PÄÄTÖS, tehty 16 päivänä joulukuuta 1999, yhteisön taloudellisesta tuesta kasveille tai kasvituotteille haitallisten organismien torjumisesta Espanjalle aiheutuneisiin menoihin (tiedoksiannettu numerolla K(1999) 4518) (Ainoastaan espanjankielinen teksti on todistusvoimainen) (2000/36/EY) EUROOPAN YHTEISÖJEN KOMISSIO, joka ottaa huomioon Euroopan yhteisön perustamissopimuksen, ottaa huomioon kasvien tai kasvituotteiden haitallisten organis- mien jäsenvaltioihin kulkeutumisen ja siellä leviämisen estämi- seen liittyvistä suojatoimenpiteistä 21 päivänä joulukuuta 1976 annetun neuvoston direktiivin 77/93/ETY (1), sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna komission direktiivillä 1999/53/EY (2), ja erityisesti sen 19 artiklan c alakohdan, sekä katsoo seuraavaa: 1) 2) 3) 4) 5) Yhteisö voi direktiivin 77/93/ETY nojalla myöntää jäsen- valtioille taloudellista tukea sellaisiin tarpeellisiin toimen- piteisiin liittyvien menojen kattamiseksi, joita on toteu- tettu tai joita aiotaan toteuttaa kolmansista maista tai yhteisön muilta alueilta peräisin olevien haitallisten orga- nismien kulkeutumisen estämiseksi tuhoamalla ne, tai jos se ei ole mahdollista, estämällä niiden leviäminen. ssp. Espanja on hakenut kyseistä yhteisön taloudellista tukea ja toimittanut toimenpideohjelmat Espanjaan vuonna 1995 kulkeutuneen perunan vaalean rengasmädän aiheuttajan Clavibacter michiganensis sepedonicus (Smith) Davis et al. -kasvintuhoojan, Espanjaan vuonna 1996 kulkeutuneen perunan tumman rengasmädän aiheuttajan Ralstonia solanacearum (Smith) Yabuuchi et al. -kasvintuhoojan ja Espanjaan vuonna 1996 kulkeutu- neen Erwinia amylovora (Burrill) Winslow et al. -kasvintu- hoojan hävittämiseksi. Ohjelmissa määritellään tavoit- teet, toteutetut toimenpiteet sekä niiden kesto ja kustan- nukset, jotta yhteisö voi osallistua niiden rahoitukseen. Yhteisön taloudellinen tuki voi kattaa enintään 50 prosenttia tukikelpoisista menoista. Espanjalle vuosina 1996—1997 aiheutuneet menot liit- tartunnan saaneiden kasvien ja kasvituotteiden tyvät hävittämiseen, kasvien terveystarkastuksiin ja näytteiden ottamiseen ja analyysien tekemiseen. Espanjan toimittamien teknisten tietojen perusteella pysyvä kasvinsuojelukomitea on voinut eritellä tilanteen tarkasti ja kokonaisvaltaisesti. (1) EYVL L 26, 31. 1. 1977, s. 20. (2) EYVL L 142, 5. 6. 1999, s. 29. 6) 7) 8) Jäljempänä 2 artiklassa tarkoitetun tuen myöntäminen ei jotka on estä tuen myöntämistä muita kuluja varten, tarkemmin määritelty Espanjan anomuksessa, mutta ei otettu huomioon tässä päätöksessä, tai muille mahdolli- sille tarpeellisille lisätoimille, jotka on toteutettu tai toteutetaan kulloinkin kyseessä olevan haitallisen orga- nismin hävittämistä tai valvontaa koskevan tavoitteen saavuttamiseksi; sellainen avustus olisi uuden päätöksen kohteena. Tällä päätöksellä ei rajoiteta direktiivin 77/93/ETY 19 artiklan d alakohdan mukaisten sellaisten komission tarkastusten lopputulosta eikä seurauksia, joilla tutki- taan, johtuuko haitallisten organismien kulkeutuminen riittämättömistä tutkimuksista tai tarkastuksista. Tässä päätöksessä säädetyt toimenpiteet ovat pysyvän kasvinsuojelukomitean lausunnon mukaiset, ON TEHNYT TÄMÄN PÄÄTÖKSEN: 1 artikla Hyväksytään yhteisön taloudellisen tuen myöntäminen Espan- jalle aiheutuneisiin menoihin, jotka liittyvät direktiivin 77/ 93/ETY 19 artiklan c alakohdan 2 kohdassa määriteltyihin tarpeellisiin toimenpiteisiin Clavibakter michiganensis, Ralstonia solanacearum ja Erwinia amylovora -kasvintuhoojien torjumiseksi. 2 artikla Yhteisön taloudellisen tuen enimmäismäärä on 18 102 euroa. Tuki jakautuu seuraavasti: — 8 806 euroa Clavibacter michiganensis -kasvintuhoojan torju- miseksi toteutettuihin tomenpiteisiin — 5 644 euroa Ralstonia solanacearum -kasvintuhoojan torju- miseksi toteutettuihin toimenpiteisiin. — 3 652 euroa Erwinia amylovora -kasvintuhoojan torjumiseksi toteutettuihin tomenpiteisiin. 18. 1. 2000 FI Euroopan yhteisöjen virallinen lehti L 12/31 3 artikla 1. Jollei direktiivin 77/93/ETY 19 d artiklan 1 kohdan mukaisista komission tarkastuksista muuta johdu, yhteisön taloudellista tukea maksetaan ainoastaan silloin, kun komis- siolle toimitetaan kirjalliset todisteet 1 artiklassa tarkoitettujen haitallisten organismien esiintymisen toteamiseksi ja hävittämi- seksi toteutetuista toimenpiteistä. 2. Edellä 1 kohdassa tarkoitetut asiakirjat ovat seuraavat: a) hävittämiskertomus kultakin tilalta, jolla kasveja ja kasvi- tuotteita on hävitetty; kertomuksessa on oltava seuraavat tiedot: — tilan sijainti — päivämäärä, ja osoite jona haitallisen organismin esiintymistä epäiltiin ja päivämäärä, jona sen esiintyminen vahvistet- tiin — testausmenetelmä — tutkimusten ja/tai testien tulokset — Espanjassa todetun esiintymän oletettu alkuperä, b) edellä 1 artiklassa tarkoitettujen haitallisten organismien esiintymistä ja kyseisten haitallisten organismien aiheut- tamaa saastunnan laajuutta koskeva valvontakertomus, jossa on yksityiskohtaiset tiedot suoritetuista tarkastuksista ja testeistä, c) rahoitusselvitys, jossa on mukana luettelo tuensaajista ja heidän osoitteistaan sekä maksetuista määristä (alv ja muut verot pois lukien). Tämä päätös on osoitettu Espanjan kuningaskunnalle. 4 artikla Tehty Brysselissä 16 päivänä joulukuuta 1999. — hävitettyjen kasvien ja kasvituotteiden määrä — hävittämis- ja desinfiointimenetelmä — haitallisen organismin esiintymisen tutkimiseksi ja testaamiseksi otettujen näytteiden määrä Komission puolesta David BYRNE Komission jäsen


title: Dyrektywa 1999/92/WE Parlamentu Europejskiego I Rady z dnia 16 grudnia 1999 r. w sprawie minimalnych wymagań dotyczących bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracowników zatrudnionych na stanowiskach pracy, na których może wystąpić atmosfera wybuchowa (piętnasta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG)

eurovoc_concepts:
environmental risk prevention
explosive
mining extraction
occupational health
safety standard

formats: html pdf print

text: 414 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 31999L0092 28. 1. 2000 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 23/57 DYREKTYWA 1999/92/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 16 grudnia 1999 r. w sprawie minimalnych wymagań zdrowia dotyczących pracowników zatrudnionych na stanowiskach pracy, na których może wystąpić atmosfera wybuchowa (piętnasta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) bezpieczeństwa ochrony i PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 137, uwzględniając wniosek Komisji (1) przedstawiony po konsultacji z Komitetem Doradczym ds. Bezpieczeństwa, Higieny i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy i Komisją ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia Pracy w Górnictwie i Innych Gałęziach Przemysłu Wydobywczego, uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2), po konsultacji z Komitetem Regionów, postępując zgodnie z procedurą, określoną w art. 251 Traktatu, a także mając na uwadze wspólny tekst zatwierdzony przez Komi- tet Pojednawczy w dniu 21 października 1999 r. (3), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Artykuł 137 Traktatu przewiduje, że Rada może przyjąć, w drodze dyrektyw, minimalne wymogi mające na celu zachęcanie do ulepszeń, w szczególności w środowisku pracy, w celu zagwarantowania wyższego poziomu ochrony zdrowia i bezpieczeństwa pracowników. (2) Według zasad wyrażonych w tym artykule, dyrektywy te mają zapobiegać nakładaniu administracyjnych, finanso- wych i prawnych ograniczeń utrudniając w ten sposób tworzenie i rozwój małych i średnich przedsiębiorstw. (3) (4) Poprawa bezpieczeństwa, higieny i ochrony zdrowia pra- cowników w miejscu pracy jest celem, który nie powinien być podporządkowany rozważaniom ściśle ekonomicz- nym. Zastosowanie się do minimalnych wymogów w celu poprawy bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracowników narażonych na przebywanie w środowiskach obciążonych ryzykiem atmosfer wybuchowych jest rzeczą zasadniczą, jeśli ma zostać zapewnione bezpieczeństwo i ochrona zdrowia pracowników. (5) Niniejsza dyrektywa jest dyrektywą szczegółową w rozu- mieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy Rady 89/391/EWG z dnia (1) Dz. U. C 332 z 9. 12. 1995, str. 10 oraz Dz. U. C 184 z 17. 6. 1997, str. 1. (2) Dz. U. C 153 z 28. 5. 1996, str. 35. (3) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 20 czerwca 1996 r. (Dz. U. C 198 z 8. 7. 1996, str. 160) potwierdzona dnia 4 maja 1999 r. (Dz. U. C 279 z 1. 10. 1999, str. 55), wspólne stanowisko Rady z dnia 22 grudnia 1998 r. (Dz. U. C 55 z 25. 2. 1999, str. 45), decyzja Parla- mentu Europejskiego z dnia 6 maja 1999 r. (Dz. U. C 279 z 1. 10. 1999, str. 386). Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 2 grudnia 1999 r. i decyzja Rady z dnia 6 grudnia 1999 r. (6) (7) (8) (9) 12 czerwca 1989 r. w sprawiewprowadzenia środków w celu poprawy bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pra- cowników w miejscu pracy (4); w związku z tym, przepisy wyżej wymienionej dyrektywy, w szczególności te odno- szące się do informowania pracowników, konsultacji i uczestnictwa pracowników, jak również ich szkolenia, stosują się w pełni do sytuacji, w których pracownicy są narażeni na przebywanie w atmosferach wybuchowych, z zastrzeżeniem bardziej rygorystycznych lub szczególnych przepisów zawartych w niniejszej dyrektywie. Niniejsza dyrektywa stanowi krok naprzód w kierunku osiągnięcia wymiaru społecznego rynku wewnętrznego. Dyrektywa 94/9/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 marca 1994 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących urządzeń i systemów ochronnych przeznaczonych do użytku w przestrzeniach zagrożonych wybuchem (5) stwierdza, że jest przezna- czona do przygotowania dodatkowej dyrektywy na pod- stawie art. 137 Traktatu, obejmującej w szczególności zagrożenia wybuchem spowodowanym przez określone używanie lub określone rodzaje i metody instalacji urzą- dzeń. Ochrona przed wybuchami jest rzeczą szczególnie ważną dla bezpieczeństwa; wybuchy narażają życie i zdrowie pra- cowników w efekcie niekontrolowanego działania ognia i ciśnienia, występowania produktów wywołujących szkodliwe reakcje i pochłanianie otaczającego powietrza, niezbędnego pracownikom do oddychania. Ustanowienie spójnej strategii w celu zapobiegania wybu- chom wymaga, aby podjęte środki organizacyjne uzupeł- niały środki techniczne podjęte w miejscu pracy; dyrek- tywa 89/391/EWG wymaga, aby pracodawca posiadał ocenę ryzyka grożącego bezpieczeństwu i zdrowiu pra- cowników; wymóg ten będzie określony przez niniejszą iż pracodawca dyrektywę w sposób, który przewiduje, sformułuje dokument lub zbiór dokumentów dotyczących ochrony przeciwwybuchowej, które spełniają minimalne wymogi określone w niniejszej dyrektywie i będzie czuwał nad ich aktualnością; dokument dotyczący ochrony przeciwwybuchowej zawiera rozpoznanie zagrożenia, ocenę ryzyka i określenie środków, które chroniłyby bez- pieczeństwo i zdrowie pracowników narażonych na prze- bywanie w atmosferach wybuchowych, zgodnie z art. 9 dyrektywy 89/391/EWG; dokument dotyczący ochrony przeciwwybuchowej może być częścią oceny zagrożenia bezpieczeństwa i zdrowia podczas pracy, wymaganej w art. 9 dyrektywy 89/391/EWG. (4) Dz. U. L 183 z 29. 6. 1989, str. 1. (5) Dz. U. L 100 z 19. 4. 1994, str. 1. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 415 (10) Ocena zagrożenia wybuchem może być wymagana na podstawie innych aktów wspólnotowych; w celu uniknię- cia niepotrzebnego powtarzania czynności, pracodawca, zgodnie z krajową praktyką, powinien być upoważniony do łączenia dokumentów, części dokumentów lub innych raportów o takim samym charakterze, wydanych na pod- stawie aktów wspólnotowych, w celu stworzenia jednego „raportu bezpieczeństwa”. (11) (12) Przeciwdziałanie powstawaniu atmosfer wybuchowych polega również na zastosowaniu zasady substytucji. Jeżeli pracownicy z kilku przedsiębiorstw są obecni w tym samym miejscu pracy ich praca powinna być skoordyno- wana. (13) W miarę potrzeby, środki zapobiegawcze muszą być uzu- pełnione za pomocą dodatkowych środków, które stają się skuteczne w momencie zaistnienia zapłonu; maksymalny stopień bezpieczeństwa może być zapewniony poprzez połączenie środków zapobiegawczych z innymi dodatko- wymi środkami, ograniczającymi szkodliwe efekty wybu- chu dla pracowników. (14) Dyrektywa Rady 92/58/EWG z dnia 24 czerwca 1992 r. w sprawie minimalnych wymagań dotyczących umiesz- czania znaków bezpieczeństwa i/lub zdrowia w miejscu pracy (dziewiąta dyrektywa szczegółowa, w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) (1) ma pełne zasto- sowanie, w szczególności w miejscach bezpośrednio przy- ległych do stref niebezpiecznych, gdzie palenie, piłowanie, spawanie i inne działania powodujące powstawanie pło- mieni lub iskier mogą oddziaływać na strefy niebezpiecz- ne. (15) Dyrektywa 94/9/WE wprowadza podział sprzętu i syste- mów ochronnych, do których się odnosi, na grupy sprzętu i kategorie; dyrektywa ta określa sposób klasyfikacji przez pracodawcę miejsc, gdzie atmosfera wybuchowa może ist- nieć w postaci strefy, a także określa grupy i kategorie sprzętu i systemów ochronnych, które powinny być sto- sowane w każdej strefie, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: SEKCJA I PRZEPISY OGÓLNE Artykuł 1 Przedmiot i zakres 1. Niniejsza dyrektywa, która jest piętnastą dyrektywą szcze- gółową w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG, ustanawia minimalne wymagania bezpieczeństwa i ochrony zdro- wia pracowników narażonych na przebywanie w atmosferach wybuchowych, które zostały określone w art. 2. 2. Niniejszej dyrektywy nie stosuje się do: a) miejsc używanych bezpośrednio do i w czasie opieki lekarskiej nad pacjentami; (1) Dz. U. L 245 z 26. 8. 1992, str. 23. b) używania urządzeń stosowanych do spalania paliw gazowych zgodnie z dyrektywą 90/396/EWG (2); c) produkowania, używania, przechowywania i transportu mate- riałów wybuchowych lub nietrwałych substancji chemicz- nych; d) przemysłu wydobywczego 92/91/EWG (3) oraz dyrektywą 92/104/EWG (4); objętego dyrektywą e) używania środków transportu lądowego, wodnego i powietrz- nego, do którego mają zastosowanie właściwe przepisy zawarte w umowach międzynarodowych (np. ADNR, ADR, ICAO, IMO, RID), a także dyrektywy Wspólnoty wprowadza- jące w życie te umowy. Środki transportu przeznaczone do stosowania w przestrzeniach zagrożonych wybuchem nie podlegają wyłączeniu. 3. Przepisy dyrektywy 89/391/EWG i odpowiednie szczegółowe dyrektywy mają zastosowanie do kwestii określonych w ust. 1, z zastrzeżeniem bardziej rygorystycznych i/lub szczególnych prze- pisów zawartych w niniejszej dyrektywie. Artykuł 2 Definicja Do celów niniejszej dyrektywy, „atmosfera wybuchowa” oznacza mieszaninę z powietrzem, w warunkach atmosferycznych, substancji łatwopalnej w formie gazu, oparów, mgły lub pyłu, w której, po nastąpieniu zapłonu, spalanie obejmuje w całości niespaloną mieszaninę. SEKCJA II OBOWIĄZKI PRACODAWCY Artykuł 3 Zapobieganie wybuchom i zabezpieczenia przeciwwybuchowe Mając na uwadze zapobieganie wybuchom, w rozumieniu art. 6 ust. 2 dyrektywy 89/391/EWG, a także zabezpieczenie przeciw- wybuchowe, pracodawca podejmuje techniczne i/lub organiza- cyjne środki odpowiadające naturze określonego działania, zgod- nie z zasadą pierwszeństwa i zgodnie z następującymi podstawowymi zasadami: — zapobiegania tworzeniu się atmosfery wybuchowej a tam, gdzie natura określonych działań na to nie pozwala, — unikania zapalenia atmosfer zagrożonych wybuchem, i — ograniczenia szkodliwego efektu wybuchu, w celu zapewnie- nia ochrony zdrowia i bezpieczeństwa pracowników. Środki te zostaną, w miarę potrzeby połączone i/lub uzupełnione środkami przeciwdziałającymi rozprzestrzenianiu się wybuchom i będą podlegać przeglądowi regularnie lub gdy nastąpią znaczące zmiany. (2) Dz. U. L 196 z 26. 7. 1990, str. 15. Dyrektywa zmieniona dyrektywą 93/68/EWG (Dz. U. L 220 z 30. 8. 1993, str. 1). (3) Dz. U. L 348 z 28. 11. 1992, str. 9. (4) Dz. U. L 404 z 31. 12. 1992, str. 10. 416 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 Artykuł 4 Ocena ryzyka wybuchu 1. W trakcie wykonywania obowiązków ustanowionych w art. 6 ust. 3 i art. 9 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG pracodawca ocenia konkretne zagrożenie wynikające z przebywania w przestrzeni zagrożonej wybuchem, biorąc pod uwagę, co najmniej: — prawdopodobieństwo powstania atmosfer zagrożonych wybuchem i ich trwałość, — prawdopodobieństwo zaistnienia źródeł zapłonu, włączając wyładowania elektrostatyczne, które będą obecne i staną się aktywne oraz skuteczne, — instalacje, użyte substancje, zachodzące procesy i ich ewen- tualne wzajemne oddziaływanie, — rozmiar przewidywanych skutków. Ryzyko wybuchu jest oceniane całościowo. 2. Miejsca, które są albo mogą być połączone poprzez otwory z miejscami, gdzie może powstawać atmosfera wybuchowa są brane pod uwagę przy ocenie ryzyka wybuchu. Artykuł 5 Obowiązki ogólne W celu zapewnienia bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracow- ników, a także zgodnie z podstawowymi zasadami oceny zagro- żenia i zasadami ustanowionymi w art. 3 pracodawca podejmuje niezbędne środki, w związku z czym: — tam gdzie atmosfery wybuchowe mogą pojawiać się w iloś- ciach zagrażających bezpieczeństwu i zdrowiu pracowników albo innych osób, środowisko pracy powinno być takie, aby można było wykonywać pracę bezpiecznie, — w otoczeniu miejsca pracy, gdzie atmosfery wybuchowe mogą pojawiać się w ilościach zagrażających bezpieczeństwu i zdro- wiu pracowników, zapewnia się odpowiedni nadzór zgodnie z oceną ryzyka przy pomocy odpowiednich środków tech- nicznych. Artykuł 6 Obowiązek koordynacji Tam gdzie pracownicy z różnych przedsiębiorstw obecni są w jednym miejscu, każdy pracodawca jest odpowiedzialny za wszystkie sprawy, które podlegają jego kontroli. obowiązków każdego Z zastrzeżeniem indywidualnych pracodawcy 89/391/EWG, określonych w dyrektywie pracodawca odpowiedzialny za miejsce pracy zgodnie z prawem krajowym lub praktyką koordynuje wprowadzanie wszystkich środków dotyczących bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracowników, a także określa, w dokumencie dotyczącym ochrony przeciwwybuchowej, określonym w art. 8, cel i środki koordynacji, a także procedury jej wprowadzenia. Artykuł 7 Miejsca, w których mogą powstawać atmosfery wybuchowe 2. Pracodawca zapewnia wypełnienie minimalnych wymagań ustanowionych w załączniku II mających zastosowanie do miejsc określonych w ust. 1. 3. W miarę potrzeby miejsca, gdzie atmosfery wybuchowe mogą występować w ilościach zagrażających bezpieczeństwu i zdrowiu pracowników, zostają oznaczone przy wejściach, zgodnie z załącznikiem III. Artykuł 8 Dokument dotyczący ochrony przeciwwybuchowej Przy wypełnianiu obowiązków ustanowionych w art. 4, jako pracodawca zapewni, że dokument, określany dalej „dokument dotyczący ochrony przeciwwybuchowej” jest sporządzony i będzie uaktualniany. Dokument dotyczący ochrony przeciwwybuchowej wykaże w szczególności: — że ryzyko wybuchu zostało określone i ocenione, — że zostaną podjęte odpowiednie środki, w celu osiągnięcia celów niniejszej dyrektywy, — miejsca, które zostały podzielone na strefy, zgodnie z załącz- nikiem I, — miejsca, do których będą miały zastosowanie minimalne wymagania wymienione w załączniku II, — że miejsce pracy i urządzenia do wykonywania pracy, włącza- jąc urządzenia ostrzegawcze, są zaprojektowane, obsługiwane i utrzymywane z należytym uwzględnieniem zasad bezpie- czeństwa, — że zgodnie z dyrektywą Rady 89/655/EWG (1), zostały poczy- nione przygotowania w zakresie bezpiecznego używania urządzeń. Dokument dotyczący ochrony przeciwwybuchowej zostanie sformułowany przed rozpoczęciem pracy i zostanie poddany przeglądowi w przypadku gdy miejsce pracy, urządzenia do wykonywania pracy lub organizacja pracy zostaną poddane zasadniczym zmianom, rozbudowom lub przekształceniom. Pracodawca może połączyć ocenę ryzyka wybuchu, dokumenty lub inne sprawozdania o takim samym znaczeniu, sformułowane na podstawie innych aktów wspólnotowych. Artykuł 9 Szczególne wymagania dotyczące urządzeń do wykonywania pracy i miejsc pracy 1. Urządzenia do wykonywania pracy w miejscach, gdzie mogą występować atmosfery wybuchowe, które są już używane lub stały się dostępne w przedsiębiorstwie lub zakładzie po raz pierw- szy przed dniem 30 czerwca 2003 r. , zostaną dostosowane do minimalnych wymagań ustanowionych w załączniku II część A, jeśli nie ma zastosowania żadna inna dyrektywa wspólnotowa albo ma zastosowanie tylko w części. 1. Pracodawca, zgodnie z załącznikiem I, dzieli na strefy miejsca, w których mogą wystąpić atmosfery wybuchowe. (1) Dz. U. L 393 z 30. 12. 1989, str. 13. Dyrektywa zmieniona dyrektywą 95/63/WE (Dz. U. L 335 z 30. 12. 1995, str. 28). 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 417 wyżej wymienione wskazówki podczas formułowania krajowych programów związanych z ochroną zdrowia i bezpieczeństwem pracowników. Artykuł 12 Informacje dla przedsiębiorstw Państwa Członkowskie udostępnić dołożą pracodawcom na ich wniosek istotne informacje, zgodnie z art. 11, w szczególności w odniesieniu do wskazówek właściwego postępowania. starań, aby Artykuł 13 Przepisy końcowe 1. Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawo- we, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 30 czerwca 2003 r. i nie- zwłocznie powiadomią o tym Komisję. Środki przyjęte przez Państwa Członkowskie powinny zawierać odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie to powinno towarzyszyć ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie. 2. Państwa Członkowskie przekażą Komisji teksty przepisów prawa krajowego, które już przyjęły lub przyjmą w dziedzinach objętych niniejszą dyrektywą. 3. Państwa Członkowskie informują Komisję, co pięć lat o prak- tycznej realizacji przepisów zawartych w niniejszej dyrektywie, wskazując punkt widzenia pracodawców i pracowników. Komi- sja powiadomi o tym Parlament Europejski, Radę, Komitet Ekonomiczno-Społeczny i Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa, Higieny i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy. Artykuł 14 Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Artykuł 15 Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich. Sporządzono w Brukseli, dnia 16 grudnia 1999 r. W imieniu Parlamentu Europejskiego N. FONTAINE Przewodniczący W imieniu Rady K. KEMILÄ Przewodniczący 2. Urządzenia do wykonywania pracy w miejscach, gdzie mogą występować środowiska wybuchowe, które są już używane lub stały się dostępne w przedsiębiorstwie lub zakładzie po raz pierw- szy po dniu 30 czerwca 2003 r. , zostaną dostosowane do mini- malnych wymogów ustanowionych w załączniku II część A i B. 3. Miejsca pracy, gdzie mogą występować atmosfery wybuchowe i które są używane po raz pierwszy po dniu 30 czerwca 2003 r. zostaną dostosowane do minimalnych wymagań określonych w niniejszej dyrektywie. 4. Miejsca pracy, gdzie mogą występować atmosfery wybuchowe i które były już używane przed dniem 30 czerwca 2003 r. zostaną dostosowane do minimalnych wymagań wymienionych w niniej- szej dyrektywie nie później niż w okresie trzech lat od tej daty. 5. Jeśli po dniu 30 czerwca 2003 r. , zostaną podjęte jakiekolwiek zmiany, rozbudowa czy przekształcenia w miejscu pracy, gdzie mogą występować atmosfery wybuchowe, pracodawca podejmie niezbędne działania w celu zapewnienia, że będą one dostoso- wane do minimalnych wymogów określonych w niniejszej dyrek- tywie. SEKCJA III RÓŻNE PRZEPISY Artykuł 10 Zmiany w załącznikach Czysto techniczne zmiany w załącznikach, konieczne ze względu na: — przyjęcie dyrektywy w sprawie technicznej harmonizacji i standaryzacji w dziedzinie ochrony przeciwwybuchowej, i/lub — postęp techniczny, zmiany w międzynarodowych przepisach lub specyfikacjach i nowe odkrycia w zakresie zapobiegania wybuchom i w systemach zabezpieczeń przeciwwybucho- wych, zostaną przyjęte zgodnie z procedurą ustaloną w art. 17 dyrek- tywy 89/391/EWG. Artykuł 11 Wskazówki właściwego postępowania Komisja opracuje praktyczne wytyczne zawarte w niewiążących wskazówkach właściwego postępowania. Wskazówki te poruszą tematy określone w załączniku I art. 3, 4, 5, 6, 7 i 8 i załączniku II część A. Komisja w pierwszej kolejności zasięga opinii Komitetu Doradczego ds. Bezpieczeństwa, Higieny i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy zgodnie z decyzją Rady 74/325/EWG (1). W kontekście zastosowania niniejszej dyrektywy, Państwa Członkowskie wezmą w jak najszerszym zakresie pod uwagę (1) Dz. U. L 185 z 9. 7. 1974, str. 15. Decyzja zmieniona Aktem Przystą- pienia z 1994 r. 418 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 ZAŁĄCZNIK I KLASYFIKACJA MIEJSC, GDZIE MOGĄ WYSTĘPOWAĆ ŚRODOWISKA WYBUCHOWE Uwaga wstępna Następujące systemy klasyfikacji muszą zostać zastosowane w miejscach, gdzie zgodnie z art. 3, 4, 7 i 8 znajdują wykorzystanie określone środki ostrożności. 1. Miejsca, gdzie mogą występować środowiska wybuchowe Miejsca, gdzie mogą występować środowiska w ilościach wymagających podjęcia specjalnych środków ostroż- ności, w celu ochrony bezpieczeństwa i zdrowia pracowników są uważane za niebezpieczne w rozumieniu niniejszej dyrektywy. Miejsca, gdzie nie przewiduje się wystąpienia środowisk wybuchowych w ilościach wymagających podjęcia spe- cjalnych środków ostrożności są uważane za niebędące niebezpiecznymi w rozumieniu niniejszej dyrektywy. Substancje łatwopalne uważane są za materiały, które mogą sprzyjać tworzeniu środowisk wybuchowych, chyba że badanie ich właściwości wykazało, że przy zmieszaniu z powietrzem nie mogą one samoczynnie spowodo- wać wybuchu. 2. Klasyfikacja miejsc niebezpiecznych Miejsca niebezpieczne są klasyfikowane według stref na podstawie częstotliwości pojawiania się i czasu trwania środowisk wybuchowych. Zgodnie z załącznikiem II część A zakres pomiarów do przeprowadzenia jest określony przez niniejszą klasy- fikację. Strefa 0 Miejsce, w którym przestrzeń zagrożona wybuchem składająca się z mieszaniny z powietrzem substancji łatwo- palnych w formie gazu, pary lub mgiełki utrzymuje się stale, przez długie okresy czasu albo występuje często. Strefa 1 Miejsce, w którym jest prawdopodobne, że przestrzeń zagrożona wybuchem składająca się z mieszaniny z powietrzem substancji łatwopalnych w formie gazu, pary lub mgiełki będzie występować sporadycznie przy wykonywaniu zwykłych czynności. Strefa 2 Miejsce, w którym jest mało prawdopodobne, że przestrzeń zagrożona wybuchem składająca się z mieszaniny z powietrzem substancji łatwopalnych w formie gazu, pary lub mgiełki będzie występować przy wykonywaniu zwykłych czynności. Lecz jeśli wystąpi, to będzie utrzymywać się tylko przez krótki okres czasu. Strefa 20 Miejsce, w którym przestrzeń zagrożona wybuchem w formie chmury łatwopalnego pyłu utrzymuje się stale, przez długi okres czasu albo często. Strefa 21 Miejsce, w którym jest prawdopodobne, że przestrzeń zagrożona wybuchem w formie chmury łatwopalnego pyłu będzie występować przy wykonywaniu zwykłych czynności sporadycznie. Strefa 22 Miejsce, w którym jest mało prawdopodobne, że przestrzeń zagrożona wybuchem w formie chmury łatwopal- nego pyłu będzie występować przy wykonywaniu zwykłych czynności, a jeśli wystąpi, to będzie utrzymywać się tylko przez krótki okres czasu. Uwagi: 1. Warstwy, osady i zwały łatwopalnego pyłu muszą być brane pod uwagę tak samo jak każde inne źródło, które może tworzyć przestrzeń zagrożoną wybuchem. 2. „Zwykłe czynności” oznaczają sytuację, gdy urządzenia są używane w granicach ich przewidzianych parametrów. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 419 ZAŁĄCZNIK II A. WYMAGANIA MINIMALNE W ZAKRESIE POPRAWY BEZPIECZEŃSTWA I OCHRONY ZDROWIA PRACOWNIKÓW NARAŻONYCH NA PRZEBYWANIE W ŚRODOWISKACH POTENCJALNIE WYBUCHOWYCH Uwaga wstępna Obowiązki ustanowione w niniejszym załączniku mają zastosowanie do: — miejsc zaklasyfikowanych jako niebezpieczne zgodnie z załącznikiem I, zawsze, gdy jest to wymagane ze względu na cechy miejsca pracy, stanowiska pracy, urządzeń lub używanych substancji, albo ze względu na niebezpie- czeństwo powodowane przez działalność związaną z ryzykiem wynikającym z przebywania w środowisku wybu- chowym, — urządzeń w miejscach niebędących niebezpiecznymi, które są wymagane do zapewnienia bezpiecznego używa- nia urządzeń umiejscowionych w miejscach niebezpiecznych. 1. Środki organizacyjne 1. 1. Szkolenie pracowników Pracodawca musi zapewnić osobom pracującym w miejscach, gdzie mogą występować środowiska wybucho- we, odpowiednie i wystarczające szkolenie w zakresie ochrony przeciwwybuchowej. 1. 2. Zalecenia pisemne i zezwolenia na wykonywanie pracy Tam, gdzie jest to wymagane przez dokument dotyczący ochrony przeciwwybuchowej: — wykonywanie pracy w miejscach niebezpiecznych musi być zgodne z pisemnymi instrukcjami wydanymi przez pracodawcę, — system zezwoleń na wykonywanie pracy musi być zastosowany zarówno w odniesieniu do wykonywania czynności niebezpiecznych, jak i czynności, które wpływają na inną wykonywaną pracę tworząc niebez- pieczeństwo. Zezwolenia na wykonywanie pracy muszą być wydawane przez osobę za to odpowiedzialną przed rozpoczę- ciem pracy. 2. Środki ochrony przeciwwybuchowej 2. 1. Każde wypuszczenie lub ulotnienie, zarówno umyślne, jak i nieumyślne, łatwopalnych gazów, pary, mgiełki lub pyłu, które może spowodować niebezpieczeństwo wybuchu, musi zostać odpowiednio powstrzymane i usunięte w bezpieczne miejsce albo, jeśli jest to niewykonalne, w bezpieczny sposób zgromadzone lub zabez- pieczone w inny właściwy sposób. 2. 2. Jeśli środowisko potencjalnego wybuchu zawiera różne rodzaje łatwopalnych gazów, pary, mgły lub pyłu, środki ochronne powinny odpowiadać najwyższemu, potencjalnemu ryzyku. 2. 3. Zgodnie z art. 3, zapobieganie niebezpieczeństwu zapłonu musi także uwzględniać wyładowania elektrosta- tyczne, tam gdzie pracownicy lub środowisko miejsca pracy może działać jako nośniki lub źródło napięcia. Pracownicy muszą być zaopatrzeni w odpowiednie ubiory zawierające materiały, które nie tworzą wyłado- wań elektrostatycznych mogących powodować powstawanie środowisk wybuchowych. 2. 4. Instalacje, urządzenia, systemy ochronne i każde zespolone urządzenie łącznikowe mogą być używane jedy- nie wtedy, kiedy dokument dotyczący ochrony przeciwwybuchowej określa, że mogą być one bezpiecznie uży- wane w środowisku wybuchowym. Odnosi się to również do urządzeń do wykonywania pracy i zespolonych urządzeń łącznikowych, które nie są uważane za urządzenia lub systemy ochronne w rozumieniu dyrektywy 94/9/WE, jeśli włączenie ich do instalacji może być przyczyną niebezpieczeństwa zapłonu. Muszą także zostać podjęte odpowiednie środki, aby przeciwdziałać zakłóceniom między urządzeniami łącznikowymi. 2. 5. Należy podjąć wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia, że miejsce pracy, urządzenia do wykonywania pracy i inne zespolone urządzenia łącznikowe dostępne pracownikom zostały zaprojektowane, wykonane, połączone i zainstalowane, a także utrzymywane i używane w sposób minimalizujący ryzyko wybuchu, a w sytuacji jego nastąpienia będą kontrolowały lub minimalizowały jego rozprzestrzenianie się w miejscu pracy lub w urządzeniach. W takich miejscach pracy muszą zostać podjęte właściwe środki w celu minimalizacji fizycznych skutków wybuchu dotykających pracowników. 2. 6. Tam, gdzie to jest konieczne, pracownicy powinni otrzymywać optyczne lub akustyczne ostrzeżenia i opuścić dane miejsce przed zaistnieniem warunków mogących spowodować wybuch. 2. 7. Tam, gdzie jest to wymagane przez dokument dotyczący ochrony przeciwwybuchowej, należy w sytuacji poja- wienia się niebezpieczeństwa udostępnić i utrzymywać w gotowości systemy ewakuacyjne w celu zapewnie- nia pracownikom szybkiego i bezpiecznego opuszczenia zagrożonego rejonu. 2. 8. W przypadku gdy miejsce pracy, w którym mogą występować środowiska wybuchowe, jest używane po raz pierwszy, należy zweryfikować jego ogólne bezpieczeństwo przeciwwybuchowe. Wszystkie warunki nie- zbędne do zapewnienia ochrony przeciwwybuchowej muszą zostać zachowane. 420 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 Taka weryfikacja musi być przeprowadzona przez osobę kompetentną w dziedzinie ochrony przeciwwybu- chowej, co powinno wynikać z jej doświadczenia lub specjalistycznego szkolenia. 2. 9. Tam gdzie ocena ryzyka to wykaże, jest konieczne: — stworzenie możliwości utrzymania urządzeń i systemów ochronnych w odpowiednim stanie do bezpiecz- nego działania, niezależnie od reszty instalacji, w przypadku gdy brak dopływu prądu może powodować rozszerzenie się dodatkowych zagrożeń, — stworzenie możliwości przełączenia ręcznego w celu wyłączenia urządzeń i systemów ochronnych zespo- lonych z procesami zautomatyzowanymi, które odbiegają od zamierzonych warunków działania, z zastrzeżeniem, że nie ma to negatywnego wpływu na bezpieczeństwo. Tylko uprawnieni pracownicy mogą podjąć takie działanie, — przy czynności kryzysowego wyłączenia, aby skumulowana energia została rozproszona jak najszybciej i jak najbezpieczniej lub wyizolowana tak, aby nie stanowiła zagrożenia. B. KRYTERIA WYBORU URZĄDZEŃ I SYSTEMÓW OCHRONNYCH Jeśli dokument dotyczący ochrony przeciwwybuchowej oparty na ocenie ryzyka nie stanowi inaczej, urządzenia i sys- temy ochronne dla wszystkich miejsc, gdzie mogą występować środowiska wybuchowe, muszą być wybrane na pod- stawie kategorii określonych w dyrektywie 94/9/WE. W szczególności, muszą być stosowane następujące kategorie urządzeń w wymienionych strefach, jeśli są one odpo- wiednie w odniesieniu do gazów, pary albo mgły lub pyłu: — w strefie 0 lub 20, urządzenia kategorii 1, — w strefie 1 lub 21, urządzenia kategorii 1 lub 2, — w strefie 2 lub 22, urządzenia kategorii 1, 2 lub 3. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 421 ZAŁĄCZNIK III Znak ostrzegawczy dla miejsc, gdzie mogą występować środowiska wybuchowe, zgodnie z art. 7 ust. 3: Miejsce, gdzie mogą występować środowiska wybuchowe Cechy charakterystyczne: — trójkątny kształt, — czarne litery na żółtym tle z czarnym obramowaniem (część żółta wynosi, co najmniej 50 % powierzchni znaku). Państwa Członkowskie mogą dodać, według uznania, inne dane wyjaśniające


title: 2000/25/CE: Decisión de la Comisión, de 16 de diciembre de 1999, por la que se establecen las disposiciones de aplicación del artículo 9 de la Directiva 97/78/CE del Consejo relativa al transbordo de productos en los puestos de inspección fronterizos, en el caso de las partidas destinadas a la importación final en la Comunidad Europea, y se modifica la Decisión 93/14/CEE [notificada con el número C(1999) 4506] (Texto pertinente a efectos del EEE)

eurovoc_concepts:
animal product
customs inspection
import (EU)
originating product
third country
veterinary inspection

text: 13. 1. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 9/27 COMISIÓN DECISIÓN DE LA COMISIÓN de 16 de diciembre de 1999 por la que se establecen las disposiciones de aplicación del artículo 9 de la Directiva 97/78/CE del Consejo relativa al transbordo de productos en los puestos de inspección fronterizos, en el caso de las partidas destinadas a la importación final en la Comunidad Europea, y se modifica la Decisión 93/14/CEE [notificada con el número C(1999) 4506] (Texto pertinente a efectos del EEE) (2000/25/CE) LA COMISIÓN DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS, HA ADOPTADO LA PRESENTE DECISIÓN: Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, Artículo 1 Vista la Directiva 97/78/CE del Consejo, de 18 de diciembre de 1997, por la que se establecen los principios relativos a la organización de controles veterinarios de los productos que se introduzcan países terceros (1), y, en particular, el apartado 2 de su artículo 9, la Comunidad procedentes en de (1) (2) (3) (4) (5) Considerando que es importante que el veterinario oficial responsable de un puesto de inspección fronterizo reciba la información adecuada en el caso de las partidas de productos transbordadas en otro puesto de inspec- ción fronterizo antes de ser introducidas en la Unión Europea; Considerando que es oportuno definir los plazos para los controles veterinarios de realización obligada; es Considerando que las partidas de productos deben someterse a todos los controles veterinarios establecidos antes del término del período máximo contemplado; importante precisar que Considerando que las normas vigentes para el trans- bordo de las partidas en un puesto de inspección fronte- rizo establecidas en el artículo 4 de la Decisión 93/ 14/CEE de la Comisión (2) deben ser derogadas y susti- tuidas por la presente Decisión; Considerando que las medidas previstas en la presente Decisión se ajustan al dictamen del Comité veterinario permanente, Cuando, en un puesto de inspección fronterizo, se presenten partidas de productos para su posterior transbordo, el intere- sado en la carga deberá notificar al veterinario oficial respon- sable del puesto de inspección fronterizo, a la hora de llegada y, de acuerdo con lo establecido por las autoridades compe- tentes, la hora de descarga prevista de la partida, el puesto de inspección fronterizo de destino y, si fuera necesario, la locali- zación exacta de la partida. Artículo 2 Para la aplicación del inciso i) de la letra b) del apartado 1 del artículo 9 de la Directiva 97/78/CE: — en los aeropuertos, el período mínimo será de 12 horas y el máximo de 48 horas, — para los puestos marítimos, el período mínimo será de 7 días y el máximo de 20 días. Artículo 3 En los casos en los que se exceda del período máximo estable- cido en el artículo 2, la partida deberá someterse a los controles contemplados en el artículo 4 de la Directiva 97/78/CE en el puesto de inspección fronterizo de introducción. Artículo 4 Quedará derogado el artículo 4 de la Decisión 93/14/CEE. Artículo 5 (1) DO L 24 de 30. 1. 1998, p. 3. (2) DO L 9 de 15. 1. 1993, p. 42. La presente Decisión será aplicable a partir del 1 de enero de 2000. L 9/28 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 13. 1. 2000 Los destinatarios de la presente Decisión serán los Estados miembros. Artículo 6 Hecho en Bruselas, el 16 de diciembre de 1999. Por la Comisión David BYRNE Miembro de la Comisión


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2464/99 van Dominique Souchet (UEN) aan de Commissie. Sleepnetten.

eurovoc_concepts:
aid for restructuring
fishing net
fishing regulations
fishing vessel
sea fish

text: C 219 E/170 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen NL 1. 8. 2000 gedurende een reis door twee of meer lidstaten slechts toegestaan als de reiziger in het bezit is van een Europese vuurwapenpas. In principe moeten de voorafgaande vergunningen die door de desbetreffende lidstaten zijn toegekend, op de Europese vuurwapenpas worden vermeld. Bij wijze van uitzondering mogen jagers, voor vuurwapens die volgens bijlage I bij de richtlijn in de categorieºn C en D zijn ingedeeld, en sportschutters, voor vuurwapens die in de categorieºn B, C en D zijn ingedeeld, voor de uitoefening van hun activiteit zonder voorafgaande vergunning gedurende een reis door twee of meer lidstaten ØØn of meer van deze vuurwapens voorhanden hebben, op voorwaarde dat zij in het bezit zijn van de Europese vuurwapenpas voor dat wapen of die wapens en dat zij de reden van de reis kunnen aantonen, met name door een uitnodiging over te leggen. De Commissie herinnert eraan dat met de Europese vuurwapenpas een ander doel wordt nagestreefd dan met de documenten die door de nationale autoriteiten van de lidstaten worden verstrekt voor het gebruik van vuurwapens en met name jachtwapens, waar het geachte parlementslid naar verwijst. Het doel van de Europese vuurwapenpas is om Europese burgers die in het bezit zijn van hun vuurwapen gemakkelijker te laten reizen tussen twee of meer lidstaten. De documenten van de lidstaten hebben betrekking op het bezit en vooral het gebruik van deze wapens in elke lidstaat afzonderlijk, daar de burgers in kwestie hun activiteiten op het grondgebied van ØØn lidstaat uitoefenen. Uit de besprekingen die de Commissie kortelings heeft gevoerd met de autoriteiten van de lidstaten en de belanghebbende kringen, en rekening houdend met het verslag dat zij in de loop van het jaar 2000 zal overleggen aan het Parlement en de Raad, blijkt dat de Europese vuurwapenpas een essentieel onderdeel vormt van het systeem dat door Richtlijn 91/477/EEG wordt ingesteld teneinde jagers en sportschutters gemakkelijker te laten reizen binnen de Gemeenschap, en dat op de steun van alle belanghebbende partijen kan rekenen. Een gedeelte van bovengenoemd verslag zal worden gewijd aan de werking van de Europese vuurwapenpas. (1) PB L 256 van 13. 9. 1991. (2000/C 219 E/217) SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2464/99 van Dominique Souchet (UEN) aan de Commissie (16 december 1999) Betreft: Sleepnetten De Europese Unie heeft besloten het gebruik van sleepnetten vanaf 31 december 2001 te verbieden voor de tonijnvisserij in de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee. In het kader van deze regeling voorziet de Unie in financiºle steun om de overschakeling van de schepen op andere vismethoden mogelijk te maken. Uit een aantal studies van maritieme deskundigen blijkt evenwel dat schepen die zijn uitgerust voor de tonijnvisserij met sleepnetten moeilijk zijn aan te passen voor andere vismethoden. De vissers moeten dus denken aan de bouw van nieuwe schepen die beter zijn aangepast aan de ontwikkeling van de regelgeving betreffende hun beroep. Kan de Commissie in dit speciale geval overwegen om de betrokken rederijen bij wijze van uitzondering een bepaald budget te verstrekken voor de bouw van aangepaste schepen, natuurlijk in aanvulling op het bestaande programma voor de bouw van vissersschepen? Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (5 januari 2000) Op 22 november 1999 heeft de (cid:132)Visserijraad(cid:148) overeenstemming bereikt over de verordening tot vaststel- ling van de uitvoeringsbepalingen en voorwaarden voor de structurele bijstand van de Gemeenschap in de visserijsector, waarbij met name de voorwaarden zijn vastgesteld waarop een lidstaat (cid:129) al dan niet met overheidssteun (cid:129) zijn vissersvloot kan vernieuwen en moderniseren


title: Verordening (EG) nr. 2663/1999 van de Commissie van 16 december 1999 tot vaststelling van de maximumrestitutie bij uitvoer van rogge in het kader van de inschrijving bedoeld in Verordening (EG) nr. 1758/1999

eurovoc_concepts:
award of contract
export refund
rye

formats: pdf print

text: L 325/42 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 17. 12. 1999 VERORDENING (EG) Nr. 2663/1999 VAN DE COMMISSIE van 16 december 1999 tot vaststelling van de maximumrestitutie bĳ uitvoer van rogge in het kader van de inschrĳving bedoeld in Verordening (EG) nr. 1758/1999 DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, Gelet op Verordening (EEG) nr. 1766/92 van de Raad van 30 juni 1992 houdende een gemeenschappelĳke ordening der markten in de sector granen (1), laatstelĳk gewĳzigd bĳ Veror- dening (EG) nr. 1253/1999 (2), Gelet op Verordening (EG) nr. 1501/95 van de Commissie van 29 juni 1995 tot vaststelling van enkele toepassingsbepalingen van Verordening (EEG) nr. 1766/92 van de Raad voor wat de toekenning, in de graansector, van uitvoerrestituties en van bĳ verstoring van de graanmarkt te treffen maatregelen betreft (3), laatstelĳk gewĳzigd bĳ Verordening (EG) nr. 2513/98 (4), en met name op artikel 7, (1) (2) Overwegende dat een openbare inschrĳving voor de restitutie en/of de belasting bĳ uitvoer van rogge naar alle derde landen is opengesteld bĳ Verordening (EG) nr. 1758/1999 van de Commissie (5); Overwegende dat in artikel 7 van Verordening (EG) nr. 1501/95 is bepaald dat de Commissie, op grond van de meegedeelde offertes, volgens de procedure van artikel 23 van Verordening (EEG) nr. 1766/92 kan besluiten een maximumrestitutie bĳ uitvoer vast te stellen, daarbĳ rekening houdend met de in artikel 1 van Verordening (EG) nr. 1501/95 bedoelde criteria; dat in dat geval wordt gegund aan de inschrĳver(s) wiens (wier) offerte niet hoger is dan de vastgestelde maximumrestitutie, en aan de inschrĳver(s) wiens (wier) offerte betrekking heeft op een uitvoerbelasting; (3) (4) Overwegende dat de toepassing van de bovenbedoelde criteria op de huidige marktsituatie voor de betrokken graansoort leidt tot de vaststelling van de maximumresti- tutie bĳ uitvoer op het in artikel 1 vermelde bedrag; Overwegende dat de in deze verordening vervatte maat- regelen in overeenstemming zĳn met het advies van het Comité van beheer voor granen, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Voor de offertes die van 10 tot en met 16 december 1999 in het kader van de inschrĳving bedoeld in Verordening (EG) nr. 1758/1999 werden meegedeeld, wordt de maximumrestitutie bĳ uitvoer van rogge vastgesteld op 67,00 EUR/t. Deze verordening treedt in werking op 17 december 1999. Artikel 2 Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselĳk in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, 16 december 1999. Voor de Commissie Franz FISCHLER Lid van de Commissie (1) PB L 181 van 1. 7. 1992, blz. 21. (2) PB L 160 van 26. 6. 1999, blz. 18. (3) PB L 147 van 30. 6. 1995, blz. 7. (4) PB L 313 van 21. 11. 1998, blz. 16. (5) PB L 210 van 10. 8. 1999, blz. 3


title: VIII.Resolução que contém o parecer do Parlamento Europeu sobre a nomeação de um  membro do Tribunal de Contas (C5-0235/1999 — 1999/0820(CNS)

eurovoc_concepts:
European Court of Auditors
European official
appointment of staff
interinstitutional relations (EU)

text: C 296/172 Jornal Oficial das Comunidades Europeias PT 18. 10. 2000 Quinta-feira, 16 de Dezembro de 1999 (cid:1) Tendo em conta o primeiro parágrafo do no 3 do artigo 160o-B do Tratado CEEA, (cid:1) Tendo em conta o artigo 35o do seu Regimento, (cid:1) Tendo em conta as suas Resoluções de 17 de Novembro de 1992 sobre o processo de consulta do Parlamento Europeu para a nomeação dos membros do Tribunal de Contas (1) e de 19 de Janeiro de 1995 sobre o processo a seguir na consulta do Parlamento Europeu para a nomeação dos membros do Tribunal de Contas (2), (cid:1) Consultado pelo Conselho, por carta de 3 de Novembro de 1999, sobre a nomeação de um membro do Tribunal de Contas (C5-0234/1999), (cid:1) Tendo em conta que, na sua reunião de 22 de Novembro de 1999, a Comissão do Controlo Orça- mental procedeu à audição do candidato proposto pelo Conselho para o cargo de membro do Tribu- nal de Contas, cujas qualificações analisou à luz dos critérios estabelecidos nos artigos 45o-B do Tra- tado CECA, 247o do Tratado CE e 160o-B do Tratado CEEA, (cid:1) Tendo em conta o relatório da Comissão do Controlo Orçamental (A5-0090/1999), Dá parecer favorável à nomeação do Sr. Máire Geighegan-Quinn para o cargo de membro do Tribu- 1. nal de Contas; 2. Encarrega a sua Presidente de transmitir o presente parecer ao Conselho, e, para conhecimento, ao Tribunal de Contas, às restantes Instituições das Comunidades Europeias e aos Tribunais de Contas dos Estados-membros. (1) (2) JO C 337 de 21. 12. 1992, p. 51. JO C 43 de 20. 2. 1995, p. 75. VIII. Resolução que contém o parecer do Parlamento Europeu sobre a nomeação de um membro do Tribunal de Contas (C5-0235/1999 % 1999/0820(CNS) O Parlamento Europeu, (cid:1) Tendo em conta o primeiro parágrafo do no 3 do artigo 45o-B do Tratado CECA, (cid:1) Tendo em conta o primeiro parágrafo do no 3 do artigo 247o do Tratado CE, (cid:1) Tendo em conta o primeiro parágrafo do no 3 do artigo 160o-B do Tratado CEEA, (cid:1) Tendo em conta o artigo 35o do seu Regimento, (cid:1) Tendo em conta as suas Resoluções de 17 de Novembro de 1992 sobre o processo de consulta do Parlamento Europeu para a nomeação dos membros do Tribunal de Contas (1) e de 19 de Janeiro de 1995 sobre o processo a seguir na consulta do Parlamento Europeu para a nomeação dos membros do Tribunal de Contas (2), (cid:1) Consultado pelo Conselho, por carta de 3 de Novembro de 1999, sobre a nomeação de um membro do Tribunal de Contas (C5-0235/1999), (cid:1) Tendo em conta que, na sua reunião de 22 de Novembro de 1999, a Comissão do Controlo Orça- mental procedeu à audição do candidato proposto pelo Conselho para o cargo de membro do Tribu- nal de Contas, cujas qualificações analisou à luz dos critérios estabelecidos nos artigos 45o-B do Tra- tado CECA, 247o do Tratado CE e 160o-B do Tratado CEEA, (cid:1) Tendo em conta o relatório da Comissão do Controlo Orçamental (A5-0090/1999), (1) (2) JO C 337 de 21. 12. 1992, p. 51. JO C 43 de 20. 2. 1995, p. 75. 18. 10. 2000 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 296/173 Quinta-feira, 16 de Dezembro de 1999 Dá parecer favorável à nomeação do Sr. Jan O. Karlsson para o cargo de membro do Tribunal de 1. Contas; 2. Encarrega a sua Presidente de transmitir o presente parecer ao Conselho, e, para conhecimento, ao Tribunal de Contas, às restantes Instituições das Comunidades Europeias e aos Tribunais de Contas dos Estados-membros. 2. Atrasos de pagamento nas transacções comerciais ***II A5-0099/1999 Resolução legislativa do Parlamento Europeu referente à posição comum do Conselho destinada à adopção de uma directiva do Parlamento Europeu e do Conselho que estabelece medidas de luta contra os atrasos de pagamento nas transacções comerciais (8790/1/1999 % C5-0125/1999 % 1998/ 0099(COD)) (Processo de co-decisão: segunda leitura) O Parlamento Europeu, (cid:1) Tendo em conta a posição comum do Conselho (8790/1/1999 (cid:1) C5-0125/1999) (1), (cid:1) Tendo em conta a sua posição em primeira leitura (2) sobre a proposta da Comissão ao Parlamento Europeu e ao Conselho (COM(1998) 126) (3), (cid:1) Tendo em conta a proposta alterada da Comissão (COM(1998) 615) (4), (cid:1) Tendo em conta o no 2 do artigo 251o do Tratado CE, (cid:1) Tendo em conta o artigo 80o do seu Regimento, (cid:1) Tendo em conta a recomendação para segunda leitura da Comissão da Indústria, do Comércio Externo, da Investigação e da Energia (A5-0099/1999), 1. 2. Altera a posição comum como se segue; Encarrega a sua Presidente de transmitir a posição do Parlamento ao Conselho e à Comissão. POSIÇÃO COMUM DO CONSELHO ALTERAÇÕES DO PARLAMENTO (Alteração 1) Considerando 3 bis (novo) (3 bis) Em 29 de Maio de 1997, o Comité Económico e Social adoptou um parecer sobre o Livro Verde da Comis- são sobre os contratos públicos na União Europeia: pistas de reflexão para o futuro (1), recomendando prazos máxi- mos de pagamento e juros sobre os atrasos de pagamento das entidades públicas; (1) JO C 287 de 22. 9. 1997, p. 92. (1) (2) (3) (4) JO C 284 de 6. 10. 1999, p. 1. JO C 313 de 12. 10. 1998, p. 42. JO C 168 de 3. 6. 1998, p. 13. JO C 374 de 3. 12. 1998, p. 4


eurovoc_concepts:
International Criminal Tribunal
international court
the EU's international role

text: 18. 10. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 296/207 Jueves, 16 de diciembre de 1999 Pide a los órganos competentes de la Unión Europea que garanticen la correcta utilización de los 4. fondos concedidos a Nicaragua en concepto de cooperación y que informen de ello al Parlamento; 5. Encarga a su Presidenta que transmita la presente resolución al Consejo, a la Comisión, al Gobierno y al Parlamento de Nicaragua, al Parlamento de Centroamérica y al Presidente del Tribunal de Cuentas de la República de Nicaragua, Agustín Jarquin. 16. Tribunal Penal Internacional B5-0337, 0344, 0349, 0373, 0386/1999 Resolución del Parlamento Europeo sobre la ratificación del Tratado de Roma por el que se crea el Tribunal Penal Internacional Permanente El Parlamento Europeo, A. Considerando que en julio de 1998 se adoptó en Roma el Estatuto del Tribunal Penal Internacional Permanente, creándose por vez primera un tribunal con jurisdicción internacional competente para juzgar con independencia a los responsables de crímenes de guerra, de genocidio y de crímenes contra la humanidad, B. Considerando que el Tribunal y su trabajo no dependen de un mandato político concreto del Consejo de Seguridad de las Naciones Unidas y que estará presidido por un fiscal independiente, C. Considerando que la jurisdicción del Tribunal, a pesar de operar de modo complementario a las juris- dicciones nacionales, abarcará el juicio de crímenes cometidos en conflictos internos y la capacidad de decidir, en caso de controversia, sobre las respectivas esferas de competencia, D. Felicitando a los seis Estados que ya han ratificado el Estatuto del Tribunal y a aquellos países, inclui- dos los Estados miembros de la UE y los países candidatos, que en la actualidad llevan a cabo los trámites internos con vistas a la ratificación, E. Considerando que para que el Tribunal empiece a funcionar es necesario que al menos 60 Estados depositen ante las Naciones Unidas los instrumentos de ratificación, F. Considerando que el Comité Preparatorio ha recibido de la Conferencia de Roma el mandato de con- cluir el Estatuto y las Pruebas y los Elementos de los Delitos a más tardar en junio de 2000, Insta a los 14 Estados miembros de la UE y a los países candidatos que no han ratificado aún el 1. Estatuto del Tribunal a que lo hagan con la mayor brevedad posible; 2. Pide al Consejo y a la Comisión que establezcan claramente el objetivo del inicio de la jurisdicción del Tribunal a más tardar el 31 de diciembre de 2000 como prioridad de la política exterior de la Unión, incluido el proceso de negociación con todos los países candidatos; 3. Pide, por consiguiente, al Consejo y a la Comisión que adopten medidas firmes para persuadir a aquellos Estados que todavía no han aprobado el Estatuto del Tribunal para que acepten la jurisdicción obligatoria del mismo y adopten todas las medidas necesarias con vistas a garantizar que el Comité Prepa- ratorio pueda finalizar su trabajo dentro del plazo establecido, a saber, en junio de 2000; Pide a los Estados miembros que adopten medidas en todos los foros adecuados destinadas a acelerar 4. la ejecución de los procedimientos exigidos por el Comité Preparatorio; Pide al Consejo, a la Comisión y a los Estados miembros que apoyen, mediante contribuciones volun- 5. tarias, los fondos fiduciarios establecidos por la Asamblea General de las Naciones Unidas, cuyo mandato incluye el coste de la participación en los trabajos del Comité Preparatorio de los países menos avanzados y de aquellos países en vías de desarrollo no incluidos en las resoluciones de la Asamblea General de las Naciones Unidas, y que apoyen las campañas internacionales en favor de la efectiva entrada en vigor del Tribunal; C 296/208 Diario Oficial de las Comunidades Europeas ES 18. 10. 2000 Jueves, 16 de diciembre de 1999 6. Decide que es oportuno, desde el punto de vista político, enviar una delegación parlamentaria propia a la próxima sesión de trabajo del Comité Preparatorio, que en breve concluirá en Nueva York los anexos del Estatuto del Tribunal, y pide a los parlamentos de los Estados miembros que envíen observadores parlamentarios a dicho Comité Preparatorio; 7. Encarga a su Presidenta que transmita la presente resolución al Consejo, a la Comisión, a los parla- mentos de los Estados miembros, a los gobiernos y parlamentos de los países candidatos y al Secretario General de las Naciones Unidas. 17. Catástrofes naturales: Francia B5-0334, 0345, 0374, 0387/1999 Resolución del Parlamento Europeo sobre las inundaciones en el sur de Francia El Parlamento Europeo, A. Considerando las condiciones climáticas especialmente graves y las lluvias excepcionales que han afec- tado al sur de Francia, más concretamente a cuatro departamentos (Tarn, Aude, Pirineos Orientales y Hérault), la noche del viernes 12 al sábado 13 de noviembre de 1999, B. Considerando que murieron varias decenas de personas, C. Considerando la situación aún precaria de miles de habitantes de estas regiones, los enormes daños causados en las infraestructuras viarias y de transporte, la destrucción de numerosas viviendas y las graves consecuencias económicas y sociales para los habitantes, las empresas y las explotaciones agrí- colas, D. Considerando la magnitud de la catástrofe y los medios utilizados para restablecer las condiciones de vida normal de la población, 1. Expresa su simpatía y solidaridad a los familiares de las víctimas y a las personas siniestradas; 2. Se felicita por el compromiso contraído por la Comisión Europea ante el Parlamento Europeo el 16 de noviembre de 1999 de «ajustar y adaptar las dotaciones asignadas» a Francia para responder a la urgencia de la situación; 3. Pide a la Comisión Europea que adopte medidas excepcionales de ayuda de urgencia para ayudar a las víctimas de esta catástrofe natural y completar los dispositivos establecidos por el Gobierno francés y las autoridades locales, en el marco de las posibilidades que ofrecen los Fondos estructurales, especialmente mediante la asignación de los remanentes no comprometidos en la programación 1994-1999; 4. Considera que el nuevo programa de desarrollo regional 2000-2006 financiado por los Fondos estructurales deberá incluir, por una parte, un componente importante para la prevención de los riesgos naturales y, por otra parte, contemplar como condición previa una evaluación sistemática de las repercu- siones sobre el medio ambiente de los proyectos financiados; 5. Pide a la Comisión Europea, a la vista de la catástrofe que han sufrido estas regiones, que vele espe- cialmente por que estos cuatro departamentos sean tenidos en cuenta en la definición de las zonas elegi- bles subvencionables por los Fondos estructurales para el período 2000-2006; 6. Pide igualmente a la Comisión Europea que presente al Consejo de la Unión Europea una propuesta de decisión destinada a desbloquear una «ayuda comunitaria excepcional que permita la reconstrucción de las zonas siniestradas» igual a la ayuda de que la que se han beneficiado determinados Estados miembros en situaciones comparables; 7. Encarga a su Presidenta que transmita la presente resolución al Consejo, a la Comisión, a los Gobier- nos y Parlamentos de los Estados miembros, así como a los Consejeros regionales y generales de los depar- tamentos de Tarn, Aude, Pirineos Orientales y Hérault


title: Commission Regulation (EC) No 2654/1999 of 16 December 1999 amending Regulation (EEC) No 2921/90 on aid for the production of casein and caseinates from skimmed milk

eurovoc_concepts:
aid system
food processing
milk by-product
skimmed milk

text: L 325/10 EN Official Journal of the European Communities 17. 12. 1999 COMMISSION REGULATION (EC) No 2654/1999 of 16 December 1999 amending Regulation (EEC) No 2921/90 on aid for the production of casein and caseinates from skimmed milk THE COMMISSION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES, HAS ADOPTED THIS REGULATION: Having regard to the Treaty establishing the European Community, Article 1 Article 1 of Regulation (EEC) No 2921/90 is hereby amended as follows: Having regard to Council Regulation (EC) No 1255/1999 of 17 May 1999 on the common organisation of the market in milk and milk products (1), and in particular Article 15 thereof, 1. The introductory part of paragraph 2 is replaced by the following: Whereas: (1) Regulation (EC) No 1255/1999 replaces, with effect from 1 January 2000, Council Regulation (EEC) No 804/ 68 (2), as last amended by Regulation (EC) No 1587/ 96 (3), and, inter alia, Council Regulation (EEC) No 987/ 68 of 15 July 1968 laying down general rules for granting aid for skimmed milk processed into casein or caseinates (4), as last amended by Regulation (EEC) No 1435/90 (5). To take account of these new arrangements, Commission Regulation (EEC) No 2921/90 of 10 October 1990 on aid for the production of casein and caseinates from skimmed milk (6), as last amended by Regulation (EC) No 2501/1999 (7), must be amended. this aid Definitions of scheme should be added to that Regulation and the body to which aid applicants should address their applications should be specified. These provisions are to apply from 1 January 2000. the products qualifiying for (2) The Management Committee for Milk and Milk Products has not delivered an opinion within the time limit set by its chairman, (1) OJ L 160, 26. 6. 1999, p. 48. (2) OJ L 148, 28. 6. 1968, p. 13. (3) OJ L 206, 16. 8. 1996, p. 21. (4) OJ L 169, 18. 7. 1968, p. 6. (5) OJ L 138, 31. 5. 1990, p. 8. (6) OJ L 279, 11. 10. 1990, p. 22. (7) OJ L 304, 27. 11. 1999, p. 13. Aid shall be paid on the basis of a written application ‘2. submitted by the casein or caseinate producer to the competent authority in the Member State where the caseins or caseinates were produced, stating:’ 2. The following paragraph is added: ‘4. For the purposes of this Regulation: (a) “skimmed milk” means the milk of one or more cows or goats to which nothing has been added and which has been only partially skimmed so as to reduce its fat content to no more than 0,10 %; (b) “raw casein” means products, in water, obtained from skimmed milk by precipitation through microbial acidification or the addition of acids, rennet or other milk-coagulating enzymes, regardless of any prior use of ion exchange or concentration processes; insoluble (c) “casein” means washed and dried products, insoluble in water and obtained from raw casein or skimmed milk by precipitation through microbial acidification or the addition of acids, rennet or other milk-coagulating enzymes, regardless of any prior use of ion exchange or concentration processes; (d) “caseinates” means products obtained by drying casein or raw casein treated with neutralising agents. ’ Article 2 This Regulation shall enter into force on 1 January 2000. 17. 12. 1999 EN Official Journal of the European Communities L 325/11 This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States. Done at Brussels, 16 December 1999. For the Commission Franz FISCHLER Member of the Commission


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2525/99 van Rosa Miguélez Ramos (PSE) aan de Commissie. Cultureel erfgoed ‐ stadsmuren.

eurovoc_concepts:
EU programme
European identity
Galicia
architectural heritage
employment policy
heritage protection

text: C 219 E/176 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen NL 1. 8. 2000 (2000/C 219 E/224) SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2525/99 van Rosa MiguØlez Ramos (PSE) aan de Commissie (16 december 1999) Betreft: Cultureel erfgoed (cid:129) stadsmuren De Europese Gemeenschap bevordert de bescherming van ons cultureel erfgoed in het kader van het Raphaºl-programma, door middel van een actie met het oog op het behoud van het Europees architecto- nisch erfgoed. Sinds 1989 legt de Gemeenschap elk jaar de nadruk op een concreet aspect van de architectuur: theaters, parken, godsdienstige monumenten, bouwwerken op het gebied van industrie, ambachten of landbouw, enz. Deze actie geniet veel steun van de bevolking en draagt bij tot het ontdekken van de gemeenschappelijke wortels van de Europese volkeren. Ook de nationale, regionale en plaatselijke overheidsinstanties dragen bij tot het welslagen ervan. Europa telt vele ommuurde steden met een rijk cultuurbezit, waarvan de muren zelf een belangrijk onderdeel vormen. Deze Romeinse of Middeleeuwse stadswallen hebben ervoor gezorgd dat het karakter van de betrokken steden behouden bleef en zijn bepalend geweest voor hun ontwikkeling en stadsplan- ning. Een muur die een speciale vermelding verdient vanwege zijn historische en artistieke waarde en vanwege het feit dat hij in zijn geheel intact is gebleven, is die van Lugo, die uit de derde eeuw na Christus stamt. Daarom verlangen de inwoners en het stadsbestuur van Lugo dat hun muur door de UNESCO wordt uitgeroepen tot onderdeel van het erfgoed van de mensheid. Denkt de Commissie dat in het toekomstige kaderprogramma voor cultuur, in het kader van een actie met het oog op het behoud van het Europees architectonisch erfgoed, speciale aandacht kan worden besteed aan steden met stadsmuren van bijzonder historisch en artistiek belang? Overweegt zij voorts, gezien het belang van de cultuur als bron van werkgelegenheid, de mogelijkheid om in het raam van de structuurfondsen de nodige maatregelen te financieren ten behoeve van het behoud en de restauratie van de Romeinse stadswallen van Lugo? Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie (20 januari 2000) Het programma (cid:132)Cultuur 2000(cid:148), zoals het door het Parlement en de Raad is goedgekeurd, steunt projecten die tot doel hebben op het gebied van het behoud van het cultureel erfgoed via Europese partnerschappen methodes uit te wisselen en beste praktijken te verspreiden. Het door het geachte parlementslid voorge- stelde thema valt onder de algemene doelstellingen van het programma. Het zou evenwel discriminerend zijn voor de andere al even belangrijke thema(cid:146)s indien een jaar aan een specifiek thema werd gewijd. Indien de betrokken autoriteiten een project voorstellen dat in overeenstemming is met de doelstellingen van het programma (cid:132)Cultuur 2000(cid:148) (dat begin dit jaar in het Publicatieblad zal verschijnen) en met de voorwaar- den om voor dat programma in aanmerking te komen, wil de Commissie graag een dergelijke aanvraag overwegen. De opwaardering van Europa(cid:146)s culturele erfgoed kan voor bepaalde regio(cid:146)s en steden inderdaad een belangrijke bron van werkgelegenheid zijn. Deze overweging heeft reeds geleid tot steunverlening door de structuurfondsen: in het operationeel programma (OP) 1994-1999 voor Galiciº waren de maatregelen 3. 2. 1. en 3. 2. 2 volledig gewijd aan de redding en restauratie van het historisch en cultureel erfgoed. De Commissie hecht veel belang aan dit soort maatregelen en daarom is het mogelijk dat in het volgende operationeel programma voor Galiciº (2000-2006), dat momenteel wordt uitgewerkt, soortgelijke acties worden opgezet. Overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel komt het evenwel niet aan de Commissie toe om te beslissen of de Romeinse stadswallen van Lugo in bovengenoemd operationeel programma worden opgenomen. Dat is de taak van de nationale, regionale of lokale autoriteiten


title: PREGUNTA ESCRITA E-2414/99 de Mihail Papayannakis (GUE/NGL) a la Comisión. Enterramiento ilegal de residuos tóxicos.

eurovoc_concepts:
Greece
hazardous waste
infringement of EU law
oil industry
underground storage of waste
water pollution

text: 3. 10. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 280 E/43 (2000/C 280 E/041) PREGUNTA ESCRITA E-2407/99 de John McCartin (PPE-DE) a la Comisi(cid:243)n (16 de diciembre de 1999) Asunto: Esperanto ¿Ha elaborado la Comisi(cid:243)n algœn estudio sobre el uso del esperanto en la Uni(cid:243)n Europea? ¿Cree la Comisi(cid:243)n que el esperanto tiene validez como instrumento de cohesi(cid:243)n entre los Estados miembros actuales y futuros de la UE? ¿EstÆ incluido el esperanto en alguno de los actuales planes de estudio de idiomas de la UE? Respuesta de la Sra. Reding en nombre de la Comisi(cid:243)n (10 de febrero de 2000) El respeto de la diversidad cultural y ling(cid:252)(cid:237)stica es un elemento capital de la construcci(cid:243)n de la Uni(cid:243)n. En consecuencia, es especialmente importante promover un mejor conocimiento y comprensi(cid:243)n de la cultura y de la lengua de los otros ciudadanos europeos, y en el futuro las lenguas tambiØn serÆn una v(cid:237)a necesaria para conocerlos. El esperanto no figura entre los programas comunitarios de educaci(cid:243)n y formaci(cid:243)n profesional, que tienen como objetivo la promoci(cid:243)n del pluralismo ling(cid:252)(cid:237)stico a fin de situar en condiciones de igualdad a cada una de las lenguas de la Uni(cid:243)n. Por tanto, es preciso cambiar la enseæanza y la prÆctica de las lenguas, lo que permitirÆ a cada ciudadano acceder a la riqueza cultural que representa la diversidad ling(cid:252)(cid:237)stica de la Uni(cid:243)n. (2000/C 280 E/042) PREGUNTA ESCRITA E-2414/99 de Mihail Papayannakis (GUE/NGL) a la Comisi(cid:243)n (16 de diciembre de 1999) Asunto: Enterramiento ilegal de residuos t(cid:243)xicos Segœn las denuncias de los habitantes y representantes de la regi(cid:243)n del golfo de Gera, situado en la isla de las instalaciones que tiene la compaæ(cid:237)a «Mamidakis» en la regi(cid:243)n de Skala Loutron funcionan Lesbos, ilegalmente desde hace dos aæos tras la decisi(cid:243)n del Consejo de Estado (10 de noviembre de 1997). Recientemente se ha planteado tambiØn la cuesti(cid:243)n del enterramiento ilegal de los residuos procedentes de los dep(cid:243)sitos de combustible de la compaæ(cid:237)a «Mamidakis», residuos clasificados como t(cid:243)xicos y peligrosos segœn la Decisi(cid:243)n ministerial conjunta72751/3064/84. En concreto, durante aæos, los residuos procedentes de la limpieza de los dep(cid:243)sitos de combustible que tiene la compaæ(cid:237)a «Mamidakis» en la regi(cid:243)n de Skala Loutron se han enterrado de modo ilegal en una fosa de unos 5 metros de profundidad, pese a que (cid:129)segœn el estudio de las repercusiones en el medio ambiente(cid:129) estÆ previsto que los residuos de los dep(cid:243)sitos se concentren en un lugar especialmente acondicionado, dentro de barriles identificados como peligrosos, hasta su traslado a otro lugar, fuera de Lesbos, al que se prevØ destinar residuos t(cid:243)xicos y peligrosos semejantes. Ha de seæalarse ademÆs que las instalaciones de la compaæ(cid:237)a petrol(cid:237)fera en cuesti(cid:243)n funcionan por entero dentro de la zona poblada de Skala Loutron, sin respetar las distancias de seguridad que fija la ley, y entraæan riesgos de explosi(cid:243)n y fuga de sustancias t(cid:243)xicas en caso de accidente. Dado que el golfo de Gera constituye un ecosistema terrestre y marino vulnerable de gran valor ecol(cid:243)gico con el que resulta incompatible el funcionamiento de instalaciones de almacenamiento de combustibles l(cid:237)quidos, y dado que las consecuencias que entraæa el enterramiento ilegal de los residuos para las aguas subterrÆneas y para el medio ambiente de la regi(cid:243)n en general son reales, ¿no considera la Comisi(cid:243)n que las citadas actuaciones de la compaæ(cid:237)a «Mamidakis» constituyen una vulneraci(cid:243)n de la legislaci(cid:243)n comunitaria pertinente que justifica el inicio del procedimiento de recurso ante el Tribunal de Justicia de las Comunidades Europeas? C 280 E/44 Diario Oficial de las Comunidades Europeas ES 3. 10. 2000 ¿QuØ sanciones econ(cid:243)micas piensa imponer a las autoridades griegas competentes, que aœn no se han ajustado a la sentencia del Tribunal relativa al cumplimiento del art(cid:237)culo 7 de la Directiva 76/464/CEE (1), relativa a la contaminaci(cid:243)n causada por determinadas sustancias peligrosas vertidas en el medio acuÆtico de la Comunidad? (1) DO L 129 de 18. 5. 1976, p. 23. Respuesta de la Sra. Wallstr(cid:246)m en nombre de la Comisi(cid:243)n (31 de enero de 2000) La Comisi(cid:243)n no estaba al corriente del funcionamiento de las instalaciones de la empresa «Mamidakis» en la regi(cid:243)n de la bah(cid:237)a de Gera, en la isla de Lesbos. A ra(cid:237)z de la pregunta formulada por Su Seæor(cid:237)a, la Comisi(cid:243)n tomarÆ contacto con las autoridades griegas para preguntarles acerca de las condiciones de funcionamiento de esta empresa, y especialmente del dep(cid:243)sito de residuos peligrosos procedentes de la misma. En lo que se refiere a la sentencia del Tribunal de Justicia de 11 de junio de 1998, en la que se afirmaba que Grecia hab(cid:237)a incumplido las obligaciones que le impon(cid:237)a el art(cid:237)culo 7 de la Directiva 76/464/CEE del Consejo, de 4 de mayo de 1976, relativa a la contaminaci(cid:243)n causada por determinadas sustancias peligrosas vertidas en el medio acuÆtico de la Comunidad, al no aprobar unos programas que establecieran objetivos de calidad y plazos de ejecuci(cid:243)n de los mismos, con el fin de reducir la contaminaci(cid:243)n de las aguas del lago Vegoritis y de su afluente, el r(cid:237)o Soulos, as(cid:237) como la de las aguas del Golfo PagasØtico, contaminaci(cid:243)n causada por sustancias peligrosas comprendidas en la lista II de la Directiva, la Comisi(cid:243)n envi(cid:243), el 18 de diciembre de 1998, un requerimiento a Grecia en virtud de lo dispuesto en el art(cid:237)culo 228 (antiguo art(cid:237)culo 171) del Tratado CE. Las autoridades griegas respondieron el 23 de marzo de 1999 y el 16 de septiembre del mismo aæo, presentando a la Comisi(cid:243)n una serie de medidas destinadas a hacer cumplir la citada sentencia. Se estÆ llevando a cabo el examen de los documentos remitidos. Por otro lado, al constatar la Comisi(cid:243)n una ausencia generalizada en Grecia de programas que fijaran objetivos de calidad y plazos de ejecuci(cid:243)n de los mismos al objeto de reducir la contaminaci(cid:243)n de las aguas a travØs de sustancias peligrosas incluidas en la lista II de la Directiva 76/464/CEE, el 11 de noviembre de 1997 puso el asunto en manos del Tribunal. (cid:201)ste no ha emitido todav(cid:237)a su veredicto. (2000/C 280 E/043) PREGUNTA ESCRITA E-2420/99 de Salvador Garriga Polledo (PPE-DE) a la Comisi(cid:243)n (16 de diciembre de 1999) Asunto: Proyecto de dotar a la UE de una reducida estructura militar En el transcurso de los terceros encuentros estratØgicos hispano-franceses, recientemente celebrados, ambos pa(cid:237)ses se han declarado coincidentes sobre la necesidad de dotar a la UE, lo antes posible, de una reducida estructura militar que le permita reaccionar ante crisis como la de Kosovo. Dicha estructura podr(cid:237)a materializarse en un ComitØ Pol(cid:237)tico y de Seguridad, a nivel de embajadores, un Estado Mayor y un cuartel general encargado de planear y conducir las operaciones militares. De acuerdo con la capacidad de iniciativa que le otorgan los Tratados al respecto, ¿juzga la Comisi(cid:243)n oportuna la referida coincidencia franco-espaæola, como nœcleo fundador de la Identidad Europea de Seguridad y Defensa, y en quØ medida podr(cid:237)a manifestar su adhesi(cid:243)n a la referida coincidencia? Respuesta del Sr. Patten en nombre de la Comisi(cid:243)n (18 de enero de 2000) Las conversaciones franco-espaæolas se centraron en los aspectos militares y no militares de la gesti(cid:243)n de crisis, es decir, de las tareas de Petersberg. Como Su Seæor(cid:237)a sabe, estos asuntos se trataron ampliamente en el Consejo en el per(cid:237)odo previo al Consejo Europeo de Helsinki


title: PREGUNTA ESCRITA E-2443/99 de Rolf Linkohr (PSE) a la Comisión. Convenio europeos con los países de la Europa oriental.

eurovoc_concepts:
Central and Eastern European Countries
EU national
European Association Agreement
associated country
equal treatment
foreign national
right of establishment
self-employed person

text: 3. 10. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 280 E/45 El objetivo acordado en Helsinki es que la Uni(cid:243)n tenga la capacidad aut(cid:243)noma de tomar decisiones, de poner en marcha y de dirigir operaciones militares propias cuando la Alianza AtlÆntica en conjunto no estØ comprometida. El objetivo principal adoptado en Helsinki es que la Uni(cid:243)n pueda desplegar hasta 50- 60 000 soldados (cid:129)capaces de realizar la totalidad de las tareas de Petersberg(cid:129) en el plazo de 60 d(cid:237)as. Deben crearse instituciones interinas para la toma de decisiones en la gesti(cid:243)n de crisis y para el control operativo de las acciones militares y no militares que puedan emprenderse en situaciones de crisis. En Helsinki se tom(cid:243) tambiØn nota de un informe que identifica los aspectos no militares (civiles) de la gesti(cid:243)n de crisis e instrumentos de respuesta a las crisis a nivel nacional y de la Uni(cid:243)n. Se pretende aunar capacidades a nivel nacional y europeo (por ejemplo, polic(cid:237)a, supervisores, expertos en derechos humanos) e instituir un mecanismo de coordinaci(cid:243)n y de despliegue rÆpidos. En una primera etapa, se instituirÆn en Bruselas nuevos (cid:243)rganos consultivos y de decisi(cid:243)n con carÆcter interino. Las estructuras que se crearÆn son un comitØ pol(cid:237)tico y de seguridad, compuesto por represen- tantes de alto nivel. HabrÆ tambiØn un comitØ militar, compuesto, en la fase interina, por representantes militares de los Estados miembros y que ofrecerÆ, en su caso, asesoramiento militar al Consejo. TambiØn se debe establecer en el Consejo un mecanismo de coordinaci(cid:243)n civil de la gesti(cid:243)n de crisis. Todas las decisiones en el campo de la pol(cid:237)tica europea de seguridad y defensa se tomarÆn «en el marco institucional œnico», asegurando as(cid:237) la coherencia entre los pilares. La Comisi(cid:243)n espera con interØs estas nuevas formas de cooperaci(cid:243)n y contribuirÆ activamente all(cid:237) donde tiene responsabilidad y experiencia, a saber, en el Æmbito de la gesti(cid:243)n de crisis no militares y de la prevenci(cid:243)n de conflictos. (2000/C 280 E/044) PREGUNTA ESCRITA E-2443/99 de Rolf Linkohr (PSE) a la Comisi(cid:243)n (16 de diciembre de 1999) Asunto: Convenio europeos con los pa(cid:237)ses de la Europa oriental En los «convenio europeos» que la UE ha celebrado con los pa(cid:237)ses de la Europa oriental figura en todos los casos el «precepto de la igualdad de trato» en relaci(cid:243)n con el establecimiento de sociedades y ciudadanos de los pa(cid:237)ses contratantes (con determinadas clÆusulas de excepci(cid:243)n referidas a profesiones especiales). ¿Opina la Comisi(cid:243)n que el precepto de la igualdad de trato contiene la prohibici(cid:243)n de la 1. discriminaci(cid:243)n? 2. ¿Considera la Comisi(cid:243)n que a los Estados miembros de la UE no les estÆ permitido someter a los nacionales de los pa(cid:237)ses contratantes a exÆmenes para determinar su situaci(cid:243)n econ(cid:243)mica si no hacen lo mismo con sus propios ciudadanos que son aut(cid:243)nomos? 3. ¿Comparte la Comisi(cid:243)n la opini(cid:243)n de que en los Æmbitos del trabajo aut(cid:243)nomo en los que los Estados miembros no someten a sus propios ciudadanos a exÆmenes para determinar sus conocimientos previos, etc. no se pueden someter a tales exÆmenes a los nacionales de los pa(cid:237)ses contratantes? 4. ¿Comparte la Comisi(cid:243)n la opini(cid:243)n de que en los Æmbitos del trabajo aut(cid:243)nomo en los que los nacionales de los Estados miembros no tienen que demostrar que disponen de capital tampoco se puede exigir eso de los nacionales de los pa(cid:237)ses contratantes? Respuesta del Sr. Verheugen en nombre de la Comisi(cid:243)n (24 de enero de 2000) 1. La Comisi(cid:243)n comparte la opini(cid:243)n de Su Seæor(cid:237)a segœn la cual el principio de igualdad de trato comprende la prohibici(cid:243)n de la discriminaci(cid:243)n entre ciudadanos de los pa(cid:237)ses asociados y ciudadanos de los Estados miembros. C 280 E/46 Diario Oficial de las Comunidades Europeas ES 3. 10. 2000 Los Estados miembros pueden aplicar sus leyes y reglamentos relativos a la entrada, estancia, trabajo, 2. condiciones laborales, y establecimiento de personas f(cid:237)sicas, a condici(cid:243)n de que, en su proceder, no se anulen o mermen los beneficios de las partes de conformidad con una disposici(cid:243)n espec(cid:237)fica de los Acuerdos Europeos (vØase, por ejemplo, el art(cid:237)culo 58 del Acuerdo con Polonia). La Comisi(cid:243)n opina que, de conformidad con los Acuerdos Europeos, los Estados miembros pueden los ciudadanos de los pa(cid:237)ses asociados cuentan con las cualificaciones requeridas para 3. comprobar si establecerse en su territorio. Los Estados miembros pueden exigir que los ciudadanos de los pa(cid:237)ses asociados dispongan de los 4. medios financieros necesarios para establecerse en su territorio, y comprobar que el trabajo por cuenta propia y las actividades empresariales de estos nacionales no se extienden a la bœsqueda u obtenci(cid:243)n de empleo o confieren el derecho de acceso al mercado laboral de otra parte del Acuerdo Europeo (vØase, por ejemplo, el apartado 4 del art(cid:237)culo 44 del Acuerdo Europeo con Polonia). AdemÆs de las respuestas de los puntos 3 y 4, conviene recordar que el campo de aplicaci(cid:243)n de los Acuerdos Europeos estÆ sujeto al examen del Tribunal de Justicia. Actualmente existen cuatro casos en los que los tribunales nacionales han solicitado al Tribunal de Justicia una decisi(cid:243)n prejudicial sobre la aplicaci(cid:243)n de las disposiciones pertinentes de los Acuerdos Europeos (Gloszczuk/c-63/99, Kondova/c- 235/99, Barkoci & Malik/c-257/99 y Jany etc. /c-268/99). La Comisi(cid:243)n ha presentado observaciones en todos los casos. La sentencia del Tribunal de Justicia no serÆ dictada antes de verano de 2000. (2000/C 280 E/045) PREGUNTA ESCRITA E-2452/99 de Mathieu Grosch (PPE-DE) al Consejo (16 de diciembre de 1999) Asunto: Programa de acci(cid:243)n comunitario «Juventud» El 28 de agosto de 1998, la Comisi(cid:243)n present(cid:243) una propuesta de decisi(cid:243)n del Parlamento Europeo y del Consejo por la que se establece el programa de acci(cid:243)n comœn en favor de la juventud, «Juventud» para el per(cid:237)odo 2000-2004 (COM(98) 0331) (1). Tras la segunda lectura por el Parlamento Europeo el 28 de octubre de 1999, esta decisi(cid:243)n se present(cid:243) al Consejo para la segunda lectura. 1¿PorquØ celebra el 23 de noviembre de 1999, como estaba previsto, sino a principios de enero? la sesi(cid:243)n del Consejo, as(cid:237) como el debate sobre el programa de acci(cid:243)n «Juventud» no se 2. ¿Piensa el Consejo que podrÆ ejecutar de manera eficaz y acorde con sus objetivos los distintos programas sobre la juventud que se aplican en el marco del programa de acci(cid:243)n «Juventud» con s(cid:243)lo 350 millones de € para el per(cid:237)odo 2000-2004 (en vez de los 765 millones propuestos por la Comisi(cid:243)n y los 980 propuestos por el Parlamento para un per(cid:237)odo de siete aæos)? (1) DO C 311 de 10. 10. 1998, p. 6. Respuesta (13 de marzo de 2000) En el Consejo «Juventud» de 23 de noviembre, no se acord(cid:243) iniciar el procedimiento de conciliaci(cid:243)n para el programa «Juventud» propuesto. Con objeto de utilizar el tiempo reglamentario de la mejor manera posible (seis semanas con una posible ampliaci(cid:243)n de otras dos a partir de la primera reuni(cid:243)n del ComitØ de Conciliaci(cid:243)n segœn lo dispuesto en el art(cid:237)culo 251 del Tratado), el Consejo posteriormente propuso al Parlamento que dicha conciliaci(cid:243)n se iniciase en una fecha acordada de comœn acuerdo, en enero. La primera reuni(cid:243)n se celebr(cid:243) el 27 de enero de 2000. En lo relativo a la cifra de la Posici(cid:243)n Comœn de 350 millones de € para un per(cid:237)odo de cinco aæos, dicha cifra fue unÆnimemente aprobada por el Consejo «Juventud» del 27 de mayo de 1999. En la exposici(cid:243)n de


title: III.Resolução que contém o parecer do Parlamento Europeu sobre a nomeação de um  membro do Tribunal de Contas (C5-0233/1999 — 1999/0820(CNS)

text: 18. 10. 2000 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 296/169 Quinta-feira, 16 de Dezembro de 1999 (cid:1) Tendo em conta as suas Resoluções de 17 de Novembro de 1992 sobre o processo de consulta do Parlamento Europeu para a nomeação dos membros do Tribunal de Contas (1) e de 19 de Janeiro de 1995 sobre o processo a seguir na consulta do Parlamento Europeu para a nomeação dos membros do Tribunal de Contas (2), (cid:1) Consultado pelo Conselho, por carta de 3 de Novembro de 1999, sobre a nomeação de um membro do Tribunal de Contas (C5-0232/1999), (cid:1) Tendo em conta que, na sua reunião de 22 de Novembro de 1999, a Comissão do Controlo Orça- mental procedeu à audição do candidato proposto pelo Conselho para o cargo de membro do Tribu- nal de Contas, cujas qualificações analisou à luz dos critérios estabelecidos nos artigos 45o-B do Tra- tado CECA, 247o do Tratado CE e 160o-B do Tratado CEEA, (cid:1) Tendo em conta o relatório da Comissão do Controlo Orçamental (A5-0090/1999), Dá parecer favorável à nomeação do Sr. Giorgio Clemente para o cargo de membro do Tribunal de 1. Contas; Encarrega a sua Presidente de transmitir o presente parecer ao Conselho, e, para conhecimento, ao 2. Tribunal de Contas, às restantes Instituições das Comunidades Europeias e aos Tribunais de Contas dos Estados-membros. (1) (2) JO C 337 de 21. 12. 1992, p. 51. JO C 43 de 20. 2. 1995, p. 75. III. Resolução que contém o parecer do Parlamento Europeu sobre a nomeação de um membro do Tribunal de Contas (C5-0233/1999 $ 1999/0820(CNS) O Parlamento Europeu, (cid:1) Tendo em conta o primeiro parágrafo do no 3 do artigo 45o-B do Tratado CECA, (cid:1) Tendo em conta o primeiro parágrafo do no 3 do artigo 247o do Tratado CE, (cid:1) Tendo em conta o primeiro parágrafo do no 3 do artigo 160o-B do Tratado CEEA, (cid:1) Tendo em conta o artigo 35o do seu Regimento, (cid:1) Tendo em conta as suas Resoluções de 17 de Novembro de 1992 sobre o processo de consulta do Parlamento Europeu para a nomeação dos membros do Tribunal de Contas (1) e de 19 de Janeiro de 1995 sobre o processo a seguir na consulta do Parlamento Europeu para a nomeação dos membros do Tribunal de Contas (2), (cid:1) Consultado pelo Conselho, por carta de 3 de Novembro de 1999, sobre a nomeação de um membro do Tribunal de Contas (C5-0233/1999), (cid:1) Tendo em conta que, na sua reunião de 22 de Novembro de 1999, a Comissão do Controlo Orça- mental procedeu à audição do candidato proposto pelo Conselho para o cargo de membro do Tribu- nal de Contas, cujas qualificações analisou à luz dos critérios estabelecidos nos artigos 45o-B do Tra- tado CECA, 247o do Tratado CE e 160o-B do Tratado CEEA, (cid:1) Tendo em conta o relatório da Comissão do Controlo Orçamental (A5-0090/1999), Dá parecer favorável à nomeação do Sr. Juan Manuel Fabra Vallés para o cargo de membro do 1. Tribunal de Contas; 2. Encarrega a sua Presidente de transmitir o presente parecer ao Conselho, e, para conhecimento, ao Tribunal de Contas, às restantes Instituições das Comunidades Europeias e aos Tribunais de Contas dos Estados-membros. (1) (2) JO C 337 de 21. 12. 1992, p. 51. JO C 43 de 20. 2. 1995, p. 75