title: Richtlijn 1999/93/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 1999 betreffende een gemeenschappelijk kader voor elektronische handtekeningen

eurovoc_concepts:
electronic signature
legal status
market access
single market

text: L 13/12 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 19. 1. 2000 RICHTLĲN 1999/93/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 13 december 1999 betreffende een gemeenschappelĳk kader voor elektronische handtekeningen HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, met name op artikel 47, lid 2, artikel 55 en artikel 95, Gezien het voorstel van de Commissie (1), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2), Gezien het advies van het Comité van de Regio's (3), Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4); Overwegende hetgeen volgt: (1) (2) (3) (4) (5) De Commissie heeft op 16 april 1997 bĳ het Europees Parlement, de Raad, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's een mededeling ingediend over een Europees initiatief inzake elektronische handel. De Commissie heeft op 8 oktober 1997 bĳ het Europees Parlement, de Raad, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's een mededeling ingediend „Zorgen voor veiligheid en vertrouwen in elektronische communicatie — Naar een Europees kader voor digitale handtekeningen en encryptie”. De Raad heeft op 1 december 1997 de Commissie opge- roepen zo spoedig mogelĳk een voorstel in te dienen voor een richtlĳn van het Europees Parlement en de Raad betreffende digitale handtekeningen. Voor elektronische communicatie en handel zĳn „elek- tronische handtekeningen” en daarmee verwante dien- sten die authentificatie mogelĳk maken, vereist; uiteenlo- pende regels voor de wettelĳke erkenning van elektroni- sche handtekeningen en voor de accreditatie van certifi- catiedienstverleners kunnen in de lidstaten grote belem- meringen opwerpen voor het gebruik van elektronische communicatie en voor de elektronische handel; duide- lĳke gemeenschappelĳke randvoorwaarden voor elektro- nische handtekeningen zullen anderzĳds het vertrouwen in en de algemene aanvaarding van de nieuwe technolo- gieën bevorderen; wetgeving in de lidstaten mag het vrĳe verkeer van goederen en diensten binnen de interne markt niet belemmeren. De interoperabiliteit van producten voor elektronische handtekeningen moet worden bevorderd; in overeen- stemming met artikel 14 van het Verdrag is de interne markt een gebied zonder binnengrenzen waarin het vrĳe verkeer van goederen moet worden gewaarborgd; er moet worden voldaan aan essentiële eisen die specifiek zĳn voor producten voor elektronische handtekeningen, (1) PB C 325 van 23. 10. 1998, blz. 5. (2) PB C 40 van 15. 2. 1999, blz. 29. (3) PB C 93 van 6. 4. 1999, blz. 33. (4) Advies van het Europees Parlement van 13 januari 1999 (PB C 104 van 14. 4. 1999, blz. 49), gemeenschappelĳk standpunt van de Raad van 28 juni 1999 (PB C 243 van 27. 8. 1999, blz. 33) en besluit van het Europees Parlement van 27 oktober 1999 (nog niet verschenen in het Publicatieblad). Besluit van de Raad van 30 november 1999. zodat het vrĳe verkeer in de interne markt wordt gewaarborgd en het vertrouwen in elektronische handte- keningen kan worden opgebouwd, onverminderd Veror- dening (EEG) nr. 3381/94 van de Raad van 19 december instelling van een communautaire regeling 1994 tot voor tweeërlei gebruik (5) en Besluit 94/942/GBVB van de Raad van 19 december 1994 betreffende het gemeenschappelĳke optreden door de Raad vastgesteld ten aanzien van de controle op de uitvoer uit de Gemeenschap van goederen voor tweeërlei gebruik (6). exportcontrole op goederen voor Deze richtlĳn ziet niet op de harmonisatie van het leveren van diensten met betrekking tot de vertrouwe- lĳkheid van gegevens, wanneer die diensten onder natio- nale regelgeving inzake de openbare orde of openbare veiligheid vallen. De interne markt verzekert ook het vrĳe verkeer van personen, waardoor burgers en ingezetenen van de Europese Unie steeds meer moeten omgaan met de auto- riteiten van andere lidstaten dan die waar zĳ verblĳven; de beschikbaarheid van elektronische communicatie kan in dit verband grote diensten bewĳzen. De snelle technologische ontwikkelingen en de wereld- wĳde omvang van het Internet vereisen een aanpak die openstaat voor de verschillende technologieën en dien- sten die elektronische authentificatie mogelĳk maken. omstandigheden Elektronische handtekeningen zullen in zeer uiteenlo- pende toepassingen worden en gebruikt, hetgeen zal resulteren in een breed scala van nieuwe producten en diensten die verband houden met elektronische handtekeningen; de definitie van dergelĳke producten en diensten mag niet beperkt blĳven tot afgifte en beheer van certificaten, maar moet ook alle andere producten en diensten omvatten die gebruik- maken van of een hulpmiddel zĳn voor elektronische handtekeningen, zoals registratiediensten, tĳdstempel- diensten, directorydiensten, computerdiensten of advies- verlening inzake elektronische handtekeningen. (6) (7) (8) (9) (10) De interne markt maakt het certificatiedienstverleners mogelĳk grensoverschrĳdende activiteiten te ontwik- kelen om hun concurrentiepositie te verbeteren, en aldus consumenten en bedrĳven nieuwe mogelĳkheden te bieden inzake veilige elektronische informatie-uitwisse- ling en handel, over de grenzen heen; teneinde in de hele Gemeenschap het leveren, via open netwerken, van certi- ficatiediensten te bevorderen, moeten de certificatie- dienstverleners hun diensten vrĳ zonder voorafgaande machtiging kunnen aanbieden; onder voorafgaande (5) PB L 367 van 31. 12. 1994, blz. 1. Verordening gewĳzigd bĳ Veror- dening (EG) nr. 837/95 (PB L 90 van 21. 4. 1995, blz. 1). (6) PB L 367 van 31. 12. 1994, blz. 8. Besluit laatstelĳk gewĳzigd bĳ Besluit 1999/193/GBVB (PB L 73 van 19. 3. 1999, blz. 1). 19. 1. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 13/13 (11) (12) machtiging wordt niet alleen elke vergunning verstaan waarvoor de certificatiedienstverlener een besluit van de nationale autoriteiten moet verkrĳgen voordat hĳ zĳn certificatiediensten mag verlenen, maar ook alle andere maatregelen met hetzelfde effect. Vrĳwillige-accreditatieregelingen, die beogen de dienst- verlening te verbeteren, kunnen certificatiedienstverle- ners een passend kader bieden om hun diensten verder te ontwikkelen en het door de markt verlangde niveau van vertrouwen, veiligheid en kwaliteit te bereiken; dergelĳke regelingen dienen de ontwikkeling te bevor- deren van beste praktĳken van certificatiedienstverleners; het moet certificatiedienstverleners vrĳ staan zich te laten accrediteren en van dergelĳke accreditatierege- lingen gebruik te maken. Certificatiediensten kunnen worden aangeboden door hetzĳ een dienst, hetzĳ een natuurlĳke of rechtspersoon zodra die overeenkomstig de nationale wetgeving geves- tigd is; de lidstaten mogen de certificatiedienstverleners niet verbieden buiten dergelĳke accreditatieregelingen te werken; er moet voor worden gezorgd dat accreditatiere- gelingen de concurrentie voor certificatiediensten niet beperken. (13) De lidstaten kunnen bepalen hoe zĳ het toezicht op de naleving van deze richtlĳn zullen waarborgen; deze richtlĳn sluit niet uit dat vanuit de particuliere sector richtlĳn toezichtsystemen worden verplicht de certificatiedienstverleners er niet toe om toezicht in het kader van een geldende accreditatierege- ling te verzoeken. opgezet; deze (14) Het is van belang een evenwicht te vinden tussen de behoeften van de consumenten en die van het bedrĳfs- leven. (15) Bĳlage III heeft betrekking op eisen voor veilige middelen voor het aanmaken van handtekeningen die moeten instaan voor de functionaliteit van geavanceerde elektronische handtekeningen; bĳlage III bestrĳkt niet de hele systeemomgeving waarbinnen dergelĳke middelen functioneren; de werking van de interne markt vereist dat de Commissie en de lidstaten snel de aanwĳzing mogelĳk maken van de instanties die belast worden met de overeenstemmingsbeoordeling van veilige middelen voor het aanmaken van handtekeningen met bĳlage III; de overeenstemming moet met gepaste spoed en doel- treffend worden beoordeeld teneinde te voldoen aan de behoeften van de markt. (16) Deze richtlĳn draagt bĳ tot het gebruik en de wettelĳke erkenning van elektronische handtekeningen in de Gemeenschap; er bestaat geen behoefte aan een regelge- vend kader voor elektronische handtekeningen die uitsluitend worden gebruikt in systemen die berusten op vrĳwillige privaatrechtelĳke overeenkomsten tussen een vastgesteld aantal deelnemers; de vrĳheid van partĳen om onderling voorwaarden overeen te komen voor het aanvaarden van elektronisch ondertekende gegevens moet worden geëerbiedigd in de mate die door het nationale recht wordt toegestaan; de rechtsgeldigheid en de toelaatbaarheid als bewĳsmiddel in gerechtelĳke procedures van in dergelĳke systemen gebruikte elektro- nische handtekeningen mogen niet worden miskend. (17) Deze richtlĳn is niet gericht op de harmonisatie van nationale regels met betrekking tot het contractenrecht, en in het bĳzonder betreffende het aangaan en uitvoeren van contracten, of andere niet-contractuele formaliteiten waarvoor handtekeningen vereist zĳn; derhalve mogen de bepalingen betreffende de rechtsgevolgen van elektro- nische handtekeningen geen afbreuk doen aan de natio- nale wettelĳke vormvereisten met betrekking tot het sluiten van contracten of de regels die bepalen waar een contract gesloten wordt. (18) Het opslaan of kopiëren van gegevens voor het aanmaken van handtekeningen zou een ernstige bedrei- ging voor de rechtsgeldigheid van elektronische handte- keningen kunnen vormen. (19) Elektronische handtekeningen zullen door de openbare sector worden gebruikt in de ambtelĳke diensten van de lidstaten en van de Gemeenschap, alsmede bĳ de communicatie tussen deze diensten en met de burgers en met de economische actoren, bĳvoorbeeld in het kader van overheidsopdrachten, belastingen, sociale zekerheid, gezondheid en justitie. (20) Geharmoniseerde criteria in verband met de rechtsge- volgen van elektronische handtekeningen zullen een samenhangend wettelĳk kader in de gehele Gemeen- schap garanderen; de nationale wetgeving bevat verschil- lende voorschriften inzake de rechtsgeldigheid van hand- geschreven handtekeningen; certificaten kunnen worden gebruikt om de dienst te bevestigen van een persoon die elektronisch ondertekent; geavanceerde elektronische handtekeningen die zĳn gebaseerd op gekwalificeerde certificaten zĳn bedoeld om de veiligheid te vergroten; geavanceerde elektronische handtekeningendie zĳn geba- seerd op een gekwalificeerd certificaat en die zĳn aange- maakt met een veilig middel voor het aanmaken van handtekeningen kunnen alleen als juridisch gelĳkwaardig met worden beschouwd indien aan deze voorschriften voor handge- schreven handtekeningen is voldaan. handgeschreven handtekeningen (21) (22) (23) authentificatiemethodes, moet Teneinde bĳ te dragen tot de algemene aanvaarding van elektronische ervoor worden gezorgd dat elektronische handtekeningen in alle lidstaten in rechtszaken als bewĳsmiddel kunnen worden gebruikt; de wettelĳke erkenning van elektroni- sche handtekeningen moet worden gebaseerd op objec- tieve criteria en mag niet worden gekoppeld aan de machtiging van de betrokken dienstverlener; de natio- nale wetgeving bepaalt in welke rechtsgebieden elektro- nische documenten en elektronische handtekeningen kunnen worden gebruikt; deze richtlĳn doet geen afbreuk aan de mogelĳkheid voor een nationale recht- bank om uitspraak te doen over de overeenstemming met de eisen van de richtlĳn en zĳ laat de nationale regels in verband met de vrĳe beoordeling van bewĳs- middelen door de rechter onverlet. Certificatiedienstverleners die aan het publiek certificatie- diensten aanbieden, zĳn onderworpen aan de nationale aansprakelĳkheidsregels. Voor de ontwikkeling van de internationale handel zĳn grensoverschrĳdende afspraken met derde landen vereist; om de interoperabiliteit op mondiaal niveau te waar- borgen kunnen overeenkomsten over multilaterale voor- schriften met derde landen terzake van de wederzĳdse erkenning van certificatiediensten nuttig zĳn. L 13/14 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 19. 1. 2000 (24) Teneinde het vertrouwen van de gebruiker in elektroni- sche communicatie en elektronische handel te bevor- deren, moeten de certificatiedienstverleners de wetgeving inzake gegevensbescherming en bescherming van de persoonlĳke levenssfeer naleven. (25) De bepaling inzake het gebruik van pseudoniemen in certificaten belet de lidstaten niet op grond van de communautaire of de nationale wetgeving de identifi- catie van personen te eisen. (26) De voor de uitvoering van de onderhavige richtlĳn vereiste maatregelen moeten worden vastgesteld volgens Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegd- heden (1). (27) De Commissie zal twee jaar na de uitvoering van deze richtlĳn een evaluatie daarvan uitvoeren, onder andere om te waarborgen dat de vooruitgang van de techniek of wĳzigingen in het juridische kader geen belemmeringen voor de verwezenlĳking van de in deze richtlĳn vervatte doelstellingen hebben opgeworpen; zĳ moet de implica- ties van verwante technische sectoren onderzoeken en daarover een verslag aan het Parlement en de Raad voorleggen. (28) In overeenstemming met de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid zoals bedoeld in artikel 5 van het Verdrag, kan de doelstelling een geharmoniseerd juri- disch kader te creëren voor elektronische handteke- ningen en daarmee verband houdende diensten niet in voldoende mate door de lidstaten worden verwezenlĳkt en derhalve beter door de Gemeenschap worden verwe- zenlĳkt; deze richtlĳn gaat niet verder dan wat nodig is om deze doelstelling te verwezenlĳken, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Toepassingsgebied Deze richtlĳn heeft tot doel het gebruik van elektronische handtekeningen te vergemakkelĳken en tot de wettelĳke erken- ning ervan bĳ te dragen. Zĳ brengt een juridisch kader tot stand voor elektronische handtekeningen en voor bepaalde certificatiediensten, teneinde de goede werking vals de interne markt te garanderen. Deze richtlĳn heeft geen betrekking op aspecten die verband houden met de totstandkoming of geldigheid van contracten of andere wettelĳke verbintenissen waarvoor het nationale of het Gemeenschapsrecht vormvereisten voorschrĳven en laat de regels en beperkingen onverlet die het nationale of het Gemeenschapsrecht voorschrĳven voor het gebruik van docu- menten. Artikel 2 Definities Voor de toepassing van deze richtlĳn wordt verstaan onder: 1. „elektronische handtekening”: elektronische gegevens die zĳn vastgehecht aan of logisch geassocieerd zĳn met andere elektronische gegevens en die worden gebruikt als middel voor authentificatie; (1) PB L 184 van 17. 7. 1999, blz. 23. 2. „geavanceerde elektronische handtekening”: een elektroni- sche handtekening die voldoet aan de volgende eisen: a) zĳ is op unieke wĳze aan de ondertekenaar verbonden; b) zĳ maakt het mogelĳk de ondertekenaar te identifi- ceren; c) zĳ komt tot stand met middelen die de ondertekenaar onder zĳn uitsluitende controle kan houden; en d) zĳ is op zodanige wĳze aan de gegevens waarop zĳ betrekking heeft verbonden, dat elke wĳziging achteraf van de gegevens kan worden opgespoord; 3. „ondertekenaar”: een persoon die de beschikking heeft over een middel voor het aanmaken van handtekeningen en handelt hetzĳ uit eigen naam hetzĳ uit naam van de dienst of de natuurlĳke of rechtspersoon die hĳ vertegenwoor- digt; 4. „gegevens voor het aanmaken van handtekeningen”: unieke gegevens, zoals codes of cryptografische privé-sleutels, die door de ondertekenaar worden gebruikt om een elektroni- sche handtekening aan te maken; 5. „middel voor het aanmaken van handtekeningen”: geconfi- gureerde software of hardware die wordt gebruikt om de gegevens voor het aanmaken van handtekeningen te implementeren; 6. „veilig middel voor het aanmaken van handtekeningen”: een middel voor het aanmaken van handtekeningen dat voldoet aan de eisen van bĳlage III; 7. „gegevens voor het verifiëren van een handtekening”: gege- vens, zoals codes of cryptografische openbare sleutels, die worden gebruikt voor het verifiëren van een elektronische handtekening; 8. „middel voor het verifiëren van een handtekening”: gecon- figureerde software of hardware die wordt gebruikt om de gegevens voor het verifiëren van een handtekening te implementeren; 9. „certificaat”: een elektronische bevestiging die gegevens voor het verifiëren van een handtekening aan een bepaalde persoon verbindt en de identiteit van die persoon beves- tigt; 10. „gekwalificeerd certificaat”: een certificaat dat voldoet aan de eisen van bĳlage I en is afgegeven door een certificatie- dienstverlener die voldoet aan de eisen van bĳlage II; 11. „certificatiedienstverlener”: een dienst of een natuurlĳke of rechtspersoon die certificaten afgeeft of andere diensten in verband met elektronische handtekeningen verleent; 12. „product voor elektronische handtekeningen”: software of hardware, of relevante componenten daarvan, die door certificatiedienstverleners kunnen worden gebruikt om diensten op het gebied van elektronische handtekeningen te verlenen of die voor het aanmaken of verifiëren van elektronische handtekeningen kunnen worden gebruikt; 13. „vrĳwillige accreditatie”: een vergunning waarin de rechten en verplichtingen betreffende de verlening van certificatie- diensten zĳn vermeld en die op verzoek van de betrokken certificatiedienstverlener wordt afgegeven door de open- bare of particuliere instantie die belast is met de vastleg- ging en de handhaving van die rechten en verplichtingen, wanneer de certificatiedienstverlener de uit de vergunning voortvloeiende rechten niet kan uitoefenen zolang hĳ het besluit van die instantie niet heeft ontvangen. 19. 1. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 13/15 Artikel 3 Markttoegang De lidstaten stellen het verlenen van certificatiediensten 1. niet afhankelĳk van voorafgaande machtiging. 2. Onverminderd het bepaalde in lid 1, mogen de lidstaten vrĳwillige-accreditatieregelingen invoeren of handhaven die op verbetering van de certificatiediensten zĳn gericht. Alle voor- waarden betreffende dergelĳke regelingen moeten objectief, transparant, evenredig en niet-discriminerend zĳn. De lidstaten mogen het aantal geaccrediteerde certificatiedienstverleners niet beperken om redenen die onder het toepassingsgebied van deze richtlĳn vallen. certificatiediensten vanuit een andere lidstaat op gebieden die onder deze richtlĳn vallen niet beperken. 2. De lidstaten waarborgen het vrĳe verkeer in de interne markt van producten voor elektronische handtekeningen die aan deze richtlĳn voldoen. Artikel 5 Rechtsgevolgen van elektronische handtekeningen 1. De lidstaten zorgen ervoor dat geavanceerde elektroni- sche handtekeningen die zĳn gebaseerd op een gekwalificeerd certificaat en die door een veilig middel zĳn aangemaakt: 3. De lidstaten zorgen voor een passend systeem voor toezicht op de op hun grondgebied gevestigde certificatie- dienstverleners die gekwalificeerde certificaten aan het publiek afgeven. a) ten aanzien van gegevens in elektronische vorm voldoen aan alle wettelĳke eisen voor een handtekening, net zoals een handgeschreven handtekening zulks doet voor gegevens op een papieren drager, alsmede 4. De overeenstemming van veilige middelen voor het aanmaken van handtekeningen met de eisen van bĳlage III wordt vastgesteld door passende openbare of particuliere instanties die door de lidstaten worden aangewezen. De Commissie stelt volgens de procedure van artikel 9 de criteria vast aan de hand waarvan de lidstaten bepalen of een instantie voor aanwĳzing geschikt is. De bevindingen van de in de eerste alinea bedoelde instanties met betrekking tot de overeenstemming met de eisen van bĳlage III worden door alle lidstaten erkend. De Commissie kan, volgens de procedure van artikel 9, 5. referentienummers van algemeenl erkende normen voor producten voor elektronische handtekeningen vaststellen en in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen bekendmaken. Wanneer een product voor elektronische handtekeningen aan dergelĳke normen voldoet, gaan de lidstaten ervan uit dat het met de eisen van bĳlage II, punt f), en bĳlage III, in overeen- stemming is. De lidstaten en de Commissie werken samen om de 6. ontwikkeling en het gebruik van middelen voor het verifiëren van handtekeningen te bevorderen en houden daarbĳ de in bĳlage IV opgenomen aanbevelingen voor het veilig verifiëren van handtekeningen alsmede het belang van de consument voor ogen. 7. De lidstaten kunnen voor het gebruik van elektronische handtekeningen in de openbare sector eventuele aanvullende eisen stellen. Deze eisen moeten objectief, transparant, even- redig en niet-discriminerend zĳn en mogen slechts op de speci- fieke kenmerken van de betrokken toepassing betrekking hebben. Zĳ mogen geen belemmering vormen voor grensover- schrĳdende diensten. Artikel 4 Beginselen betreffende de interne markt 1. Elke lidstaat past de nationale bepalingen die hĳ krach- tens deze richtlĳn vaststelt toe ten aanzien van de op zĳn grondgebied gevestigde certificatiedienstverleners en van de diensten die zĳ verrichten. De lidstaten mogen het verlenen van b) als bewĳsmiddel in gerechtelĳke procedures worden toege- laten. 2. De lidstaten zorgen ervoor dat een elektronische hand- tekening geen rechtsgeldigheid wordt ontzegd en dat zĳ niet als bewĳsmiddel in gerechtelĳke procedures kan worden geweigerd louter op grond van het feit dat: — de handtekening in elektronische vorm is gesteld, of — niet is gebaseerd op een gekwalificeerd certificaat, of — niet is gebaseerd op een door een geaccrediteerd certificatie- dienstverlener afgegeven certificaat, of — zĳ niet met een veilig middel is aangemaakt. Artikel 6 Aansprakelĳkheid 1. De lidstaten zorgen er ten minste voor dat een certifica- tiedienstverlener die een certificaat als gekwalificeerd certificaat aan het publiek afgeeft, of die zich publiekelĳk borg stelt voor een dergelĳk certificaat, aansprakelĳk is voor schade die dien- sten of natuurlĳke of rechtspersonen die in redelĳkheid op dit certificaat vertrouwen ondervinden, in samenhang met: a) de juistheid, op het tĳdstip van afgifte, van alle gegevens in het gekwalificeerde certificaat en de opneming in het gekwa- lificeerde certificaat van alle voor een dergelĳk certificaat voorgeschreven gegevens; b) de garantie dat de in het gekwalificeerd certificaat geïdentifi- ceerde ondertekenaar, op het tĳdstip van de afgifte van het certificaat, houder was van de gegevens voor het aanmaken van de handtekening, die met de in het certificaat gegeven of geïdentificeerde gegevens voor het verifiëren van een handtekening overeenstemmen; c) de garantie dat de gegevens voor het aanmaken van de handtekening en die voor het verifiëren van de handteke- ning, — ingeval zĳ beide door de certificatiedienstverlener worden gegenereerd —, complementair kunnen worden gebruikt; tenzĳ de certificatiedienstverlener bewĳst dat hĳ niet nalatig heeft gehandeld. L 13/16 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 19. 1. 2000 De lidstaten zorgen er ten minste voor dat een certifica- 2. tiedienstverlener die een certificaat als gekwalificeerd certificaat aan het publiek heeft afgegeven, aansprakelĳk is voor de schade die bĳ diensten of natuurlĳke of rechtspersonen die in redelĳk- heid op het certificaat hebben vertrouwd, is ontstaan doordat de intrekking van het certificaat niet werd geregistreerd, tenzĳ de certificatiedienstverlener bewĳst dat hĳ niet nalatig heeft gehandeld. 3. De lidstaten zorgen ervoor dat een certificatiedienstver- lener in een gekwalificeerd certificaat beperkingen betreffende het gebruik van dat certificaat kan aangeven, doch met dien verstande dat die beperkingen voor derden herkenbaar moeten zĳn. De certificatiedienstverlener is niet aansprakelĳk voor schade die voortvloeit uit gebruik van een gekwalificeerd certi- ficaat waarbĳ de op het certificaat aangegeven beperkingen worden overschreden. 4. De lidstaten zorgen ervoor dat certificatiedienstverleners in het gekwalificeerd certificaat een grens kunnen aangeven voor de waarde van de transacties waarvoor het certificaat kan worden gebruikt, doch met dien verstande dat die grens voor derden herkenbaar moet zĳn. De certificatiedienstverlener is niet aansprakelĳk voor schade die voortvloeit uit overschrĳding van de hierboven bedoelde grens. 5. De leden 1 tot en met 4 doen geen afbreuk aan Richtlĳn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlĳke bedingen in consumentenovereenkomsten (1). Artikel 7 Internationale aspecten 1. De lidstaten zorgen ervoor, dat certificaten die door een in een derde land gevestigde certificatiedienstverlener als gekwalificeerd certificaat aan het publiek worden afgegeven, worden gelĳkgesteld met certificaten die door een in de Gemeenschap gevestigde certificatiedienstverlener worden afge- geven, indien a) de certificatiedienstverlener voldoet aan de eisen van deze richtlĳn en in het kader van een in een lidstaat van de Europese Gemeenschap ingestelde vrĳwillige-accreditatiere- geling is geaccrediteerd; dan wel nale organisaties. De Raad besluit met gekwalificeerde meerder- heid van stemmen. 3. Wordt de Commissie in kennis gesteld van moeilĳkheden die ondernemingen uit de Gemeenschap ondervinden om toegang te verkrĳgen tot de markt van derde landen, dan kan zĳ zo nodig aan de Raad voorstellen doen voor een passend mandaat voor onderhandelingen over vergelĳkbare rechten voor ondernemingen uit de Gemeenschap in die derde landen. De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen. Overeenkomstig dit lid genomen maatregelen laten de krach- tens de toepasselĳke internationale overeenkomsten op de Gemeenschap en de lidstaten rustende verplichtingen onverlet. Artikel 8 Gegevensbescherming De lidstaten zorgen ervoor dat de certificatiedienstverle- 1. ners en de met accreditatie of toezicht belaste nationale instan- ties voldoen aan de eisen van Richtlĳn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betref- fende de bescherming van natuurlĳke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrĳe verkeer van die gegevens (2). 2. De lidstaten zorgen ervoor dat een certificatiedienstver- lener die certificaten aan het publiek afgeeft persoonsgegevens niet anders kan verkrĳgen dan rechtstreeks van de betrokkene zelf of met diens uitdrukkelĳke toestemming, en slechts voor- zover de afgifte en het beheer van het certificaat zulks vereisen. Zonder uitdrukkelĳke toestemming van de betrokkene mogen gegevens niet voor andere doeleinden worden verzameld of verwerkt. 3. Onverminderd de rechtsgevolgen van pseudoniemen in het nationale recht, mogen de lidstaten niet verhinderen dat certificatiedienstverleners op het certificaat een pseudoniem vermelden in plaats van de werkelĳke naam van de onderteke- naar. Artikel 9 Comité 1. De Commissie wordt bĳgestaand door een Comité voor elektronische handtekeningen (hierna „het comité” genoemd). b) een in de Gemeenschap gevestigde certificatiedienstverlener die voldoet aan de eisen van deze richtlĳn, zich voor het certificaat borg stelt; dan wel 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zĳn de artikelen 4 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtne- ming van het bepaalde in artikel 8 van dat besluit. c) het certificaat of de certificatiedienstverlener is erkend in het kader van een bilaterale of multilaterale overeenkomst tussen de Gemeenschap en derde landen of internationale organisaties. De in artikel 4, termĳn wordt vastgesteld op drie maanden. lid 3, van Besluit 1999/468/EG bedoelde 3. Het comité stelt zĳn reglement van orde vast. Teneinde grensoverschrĳdende certificatiediensten waarbĳ 2. derde landen zĳn betrokken en de wettelĳke erkenning van geavanceerde elektronische handtekeningen afkomstig uit derde landen te vergemakkelĳken, doet de Commissie passende voor- stellen om de effectieve uitvoering van normen en internatio- nale overeenkomsten inzake certificatiediensten te bereiken. Met name, en indien nodig, dient zĳ bĳ de Raad voorstellen in voor passende onderhandelingsmandaten voor bilaterale en multilaterale overeenkomsten met derde landen en internatio- Artikel 10 Taken van het comité Het comité geeft toelichtingen bĳ de in de bĳlagen bĳ deze richtlĳn genoemde eisen, de in artikel 3, lid 4, bedoelde criteria en de in artikel 3, lid 5, bedoelde algemeen erkende normen voor producten voor elektronische handtekeningen; het volgt daarbĳ de procedure van artikel 9, lid 2. (1) PB L 95 van 21. 4. 1993, blz. 29. (2) PB L 281 van 23. 11. 1995, blz. 31. 19. 1. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 13/17 Artikel 11 Kennisgeving Artikel 13 Omzetting De lidstaten verstrekken de Commissie en de andere 1. lidstaten: a) informatie over nationale vrĳwillige accreditatieregelingen, met inbegrip van eventuele aanvullende eisen overeenkom- stig artikel 3, lid 7; b) de namen en adressen van de nationale instanties die belast zĳn met accreditatie en toezicht alsmede van de in artikel 3, lid 4, genoemde instanties; c) de namen en adressen van alle geaccrediteerde nationale certificatiedienstverleners. 2. De lidstaten delen de overeenkomstig lid 1 verstrekte informatie en wĳzigingen daarvan zo spoedig mogelĳk mede. Artikel 12 Beoordeling De Commissie beoordeelt de werking van deze richtlĳn 1. en brengt uiterlĳk op 19 juli 2003 daarover verslag uit aan het Europees Parlement en aan de Raad. 2. Bĳ deze beoordeling wordt onder andere bezien of, reke- ning houdend met de technologische, commerciële en juridi- sche ontwikkelingen, het toepassingsgebied van de richtlĳn moet worden gewĳzigd. Het verslag dient met name een beoor- deling te bevatten, op basis van de opgedane ervaringen, van aspecten van harmonisatie. Het verslag gaat, in voorkomend geval, vergezeld van wetgevingsvoorstellen. 1. De lidstaten doen de nodige wettelĳke en bestuursrechte- lĳke bepalingen in werking treden om vóór 19 juli 2001 aan deze richtlĳn te voldoen en stellen de Commissie daarvan onverwĳld in kennis. Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bĳ de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlĳn verwezen. De regels voor deze verwĳzing worden vastgesteld door de lidstaten. 2. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van alle belangrĳke bepalingen van intern recht die zĳ op het onder deze richtlĳn vallende gebied vaststellen. Artikel 14 Inwerkingtreding Deze richtlĳn treedt in werking op de dag van haar bekendma- king in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 15 Adressaten Deze richtlĳn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Brussel, 13 december 1999. Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitster N. FONTAINE De Voorzitter S. HASSI L 13/18 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 19. 1. 2000 BĲLAGE I Eisen voor gekwalificeerde certificaten Gekwalificeerde certificaten moeten het navolgende bevatten: a) de vermelding dat het certificaat als gekwalificeerd certificaat wordt afgegeven; b) de identificatie en het land van vestiging van de afgevende certificatiedienstverlener; c) de naam van de ondertekenaar of een als zodanig geïdentificeerd pseudoniem; d) ruimte voor een specifiek attribuut van de ondertekenaar, dat indien nodig, afhankelĳk van het doel van het certificaat, kan worden vermeld; e) gegevens voor het verifiëren van de handtekening die overeenstemmen met de gegevens voor het aanmaken van de handtekening die onder controle van de houder staan; f) begin en einde van de geldigheidsduur van het certificaat; g) de identiteitscode van het certificaat; h) de geavanceerde elektronische handtekening van de afgevende certificatiedienstverlener; i) voorzover van toepassing, beperkingen betreffende het gebruik van het certificaat; en j) voorzover van toepassing, grenzen met betrekking tot de waarde van de transacties waarvoor het certificaat kan worden gebruikt. 19. 1. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 13/19 BĲLAGE II Eisen ten aanzien van certificatiedienstverleners die gekwalificeerde certificaten afgeven Certificatiedienstverleners moeten: a) aantonen dat zĳ voldoen aan de betrouwbaarheidseisen voor het aanbieden van certificatiediensten; b) zorgen voor een snelle en veilige directorydienst alsook voor prompte en veilige intrekking; c) ervoor zorgen dat datum en tijdstip van afgifte of intrekking van een certificaat precies kunnen worden vastgesteld; d) met daartoe geschikte middelen en overeenkomstig de nationale wetgeving, de identiteit en in voorkomend geval de specifieke attributen verifiëren van de persoon aan wie een gekwalificeerd certificaat wordt afgegeven; e) personeel in dienst hebben dat beschikt over de deskundige kennis, ervaring en kwalificaties die noodzakelijk zijn voor de aangeboden diensten, met name competentie op het gebied van beheer, alsmede over expertise inzake technologie voor elektronische handtekeningen, en dat bekend is met goede beveiligingsprocedures; het personeel moet ook adequate procedures en processen op het gebied van administratie en beheer toepassen die voldoen aan erkende normen; f) gebruikmaken van betrouwbare systemen en producten die beschermd zijn tegen wijziging en die de technische en cryptografische veiligheid garanderen van de processen die zij ondersteunen; g) maatregelen nemen tegen het vervalsen van certificaten en, wanneer de certificatiedienstverlener gegevens voor het aanmaken van handtekeningen genereert, de vertrouwelijkheid van dat proces garanderen; h) voldoende financiële middelen tot hun beschikking houden om in overeenstemming met de eisen van deze richtlijn te kunnen functioneren, met name met het oog op de gevolgen van aansprakelijkheid wegens schade, bijvoorbeeld door middel van een geëigende verzekering; i) gedurende een gepaste periode alle relevante informatie met betrekking tot een gekwalificeerd certificaat vastleggen, met name om ten behoeve van gerechtelijke procedures de certificatie te kunnen bewijzen. Dit vastleggen mag elektronisch plaatsvinden; j) afzien van het opslaan of copiëren van gegevens voor het aanmaken van elektronische handtekeningen van de personen aan wie de certificatiedienstverlener sleutelbeheerdiensten heeft aangeboden; k) alvorens een contractuele verbintenis aan te gaan met een persoon die een certificaat ter ondersteuning van zijn elektronische handtekening wenst, deze met behulp van een duurzaam communicatiemiddel op de hoogte brengen van de exacte voorwaarden voor het gebruik van het certificaat, met inbegrip van eventuele beperkingen inzake dit gebruik, het bestaan van een vrijwillige accreditatie en de procedures voor klachtenbehandeling en geschillenbeslech- ting. Deze informatie moet schriftelijk en in gemakkelijk te begrijpen taal worden opgesteld; eventueel kan zij langs elektronische weg worden toegezonden. Relevante delen van die informatie dienen op verzoek eveneens te worden meegedeeld aan derden die op het certificaat vertrouwen; l) gebruikmaken van betrouwbare systemen voor de opslag van certificaten in verifieerbare vorm, zodat — alleen bevoegde personen gegevens kunnen invoeren en wijzigen; — de authenticiteit van de informatie kan worden gecontroleerd; — de certificaten uitsluitend publiekelijk beschikbaar zijn in die gevallen waarvoor de certificaathouder toestemming heeft gegeven; en — elke technische wijziging die de bovengenoemde beveiligingsvoorschriften in gevaar kan brengen, voor de gebruiker duidelijk is. L 13/20 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 19. 1. 2000 BĲLAGE III Eisen voor veilige middelen voor het aanmaken van elektronische handtekeningen 1. Veilige middelen voor het aanmaken van elektronische handtekeningen waarborgen via passende technieken en procedures ten minste, dat a) de gegevens voor het aanmaken van handtekeningen in de praktĳk slechts één keer kunnen voorkomen en de vertrouwelĳkheid daarvan redelĳkerwĳs gegarandeerd is; b) de gegevens voor het aanmaken van handtekeningen, met redelĳke zekerheid, niet kunnen worden afgeleid en dat de handtekening beschermd is tegen vervalsing met de thans beschikbare technieken; c) de gegevens voor het aanmaken van handtekeningen door de legitieme ondertekenaar op betrouwbare wĳze kunnen worden beschermd tegen gebruik door anderen. 2. Veilige middelen voor het aanmaken van handtekeningen laten de te ondertekenen gegevens ongewĳzigd en beletten niet dat die gegevens vóór de ondertekening aan de ondertekenaar worden voorgelegd. BĲLAGE IV Aanbevelingen voor het veilig verifiëren van handtekeningen Tĳdens het proces voor het verifiëren van handtekeningen wordt met redelĳke zekerheid gewaarborgd, dat a) de voor het verifiëren van een handtekening gebruikte gegevens overeenstemmen met de gegevens die de verifieerder te zien krĳgt; b) de handtekening op betrouwbare wĳze wordt geverifieerd en het resultaat daarvan correct wordt weergegeven; c) de verifieerder, zo nodig, op betrouwbare wĳze de inhoud van de ondertekende gegevens kan vaststellen; d) de authenticiteit en de geldigheid van het certificaat dat bĳ het verifiëren van de handtekening vereist is, op betrouwbare wĳze worden gecontroleerd; e) dat het resultaat van de verificatie en de identiteit van de ondertekenaar correct worden weergegeven; f) het gebruik van een pseudoniem duidelĳk wordt aangegeven; en g) elke wĳziging die invloed heeft op de beveiliging kan worden opgespoord


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2401/99 van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Raad. Voorrang internationaal recht op EU-richtlijn en naleving verdragsrechtelijke bepalingen m.b.t de IJzeren Rijn.

eurovoc_concepts:
Belgium
Netherlands
international agreement
international law
intra-EU relations
national law
rail network

formats: html pdf print

text: 8. 8. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 225 E/125 denkbeelden waarover sommige vakbondsleiders reeds nadenken is dat er overeenstemming zou kunnen worden bereikt over een onafhankelijke persoon of autoriteit om die verificatie te verrichten. Het feit dat de vakbondsleden er zelf belang bij hebben om te weten hoeveel collega(cid:146)s er lid zijn van hun organisatie, wordt algemeen erkend. Geen enkel voorstel van de Commissie zou de vrijheid van vakvereniging of welk recht van burgers op vertrouwelijkheid dan ook willen (cid:132)schenden(cid:148). Aantijgingen dat een dergelijk voorstel is gedaan, zijn volstrekt ongegrond. (2000/C 225 E/133) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2401/99 van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Raad (13 december 1999) Betreft: Voorrang internationaal recht op EU-richtlijn en naleving verdragsrechtelijke bepalingen m. b. t de IJzeren Rijn De verhoging van het budget voor Transeuropese Netwerken bevestigt het belang ervan voor de Europese Unie. Zowel de aanleg van nieuwe als de modernisering van bestaande vervoersinfrastructuur komt in aanmerking voor medefinanciering. Het IJzeren Rijn-dossier verdient in dit opzicht bijzondere aandacht van de Raad. Krachtens artikel 12 van het Belgisch-Nederlands Scheidingsverdrag (19 april 1839) en de daaruit voortvloeiende Belgisch-Nederlandse verdragen van 5 november 1842 en 13 januari 1873 (het zogenaamde IJzeren Rijn-Verdrag) heeft Belgiº recht op een verbinding over het Nederlandse kanton Sittard tot aan de Duitse grens. Dit internationaal doortochtrecht werd tussen 1869 en 1879 geconcreti- seerd met de aanleg van de allereerste grensoverschrijdende spoorverbinding in Europa. Na W. O. I en W. O. II raakte de IJzeren Rijn tussen Antwerpen en het Duitse Ruhrgebied echter in onbruik. Momenteel belemmert de Nederlandse overheid een heringebruikname van deze internationale spoorverbinding op basis van nationale wetgeving. 1. Erkent de Raad dat Belgiº krachtens artikel 12 van het Belgisch-Nederlands Scheidingsverdrag (19 april 1839) en de daaruit voortvloeiende Belgisch-Nederlandse verdragen van 5 november 1842 en 13 januari 1873 recht heeft op een verbinding over het Nederlandse kanton Sittard tot aan de Duitse grens? Is de Nederlandse milieuwetgeving, in uitvoering van de Habitatrichtlijn, ondergeschikt aan de 2. hierboven genoemde internationale verdragen vermits ØØn van de contractanten van het Belgisch-Neder- lands Scheidingsverdrag (Rusland) geen EU-lidstaat is? (NB: Het Verdrag van Wenen bepaalt immers uitdrukkelijk dat internationaal recht voorrang heeft op nationaal recht). Zal de Raad, gezien de antwoorden op vragen 1 en 2, de Nederlandse overheid verzoeken haar 3. verdragsrechtelijke verplichtingen na te leven, temeer daar de realisatie van de IJzeren Rijn past in het kader van het algemeen beginsel van de Gemeenschapstrouw? Zo neen, waarom niet? Antwoord (28 februari 2000) De door het geachte parlementslid aan de orde gestelde kwestie valt niet onder de bevoegdheid van de Raad. (2000/C 225 E/134) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2403/99 van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie (16 december 1999) Betreft: Voorstel tot verlaging van het budget voor het Poseima-programma met 2 miljoen euro Op 9 november diende de Commissie een vierde nota van wijzigingen op de begroting 2000 bij het Parlement in waarin wordt voorgesteld het budget voor het Poseima-programma met 2 miljoen euro te verlagen, terwijl het budget voor andere Posei-programma(cid:146)s (Poseidom en Poseican) wordt verhoogd


title: QUESTION ÉCRITE E-2293/99 posée par Reinhold Messner (Verts/ALE) à la Commission. Prorogation de la concession à la société italienne des autoroutes.

eurovoc_concepts:
EU law
Italy
award of contract
competence of the Member States
motorway
national implementing measure
restriction on competition
service concession
sustainable mobility
transport planning

text: 8. 8. 2000 FR Journal officiel des CommunautØs europØennes C 225 E/89 Comment la Commission peut-elle accepter ces prorogations qui annihilent les travaux pour un plan 4. gØnØral des transports transposant les indications communautaires en matiŁre de rØØquilibre des modes de transport et de rØduction du trafic des vØhicules (cid:224) moteur? (1) Cf directive du ministre des travaux publics, de concert avec le ministre du trØsor, du budget et de la (2) (3) programmation Øconomique du 20. 10. 1998, protocole no 011790/ministŁre du trØsor. Les conventions concernent Venise-Padoue, Brenner. Les prorogations vont jusqu(cid:146)(cid:224) un maximum de 12 ans. La rØglementation en vigueur interdit aux concessionnaires et (cid:224) l(cid:146)ANAS de rØaliser de nouveaux tron(cid:231)ons autoroutiers s(cid:146)ils ne sont pas expressØment autorisØs par la loi. La loi no 376 du 13. 8. 1975 qui en son article 18 bis obligeait (cid:224) suspendre la construction de nouvelles autoroutes, de nouveaux tron(cid:231)ons et tunnels et exigeait une rØforme complŁte du systŁme des concessionnaires d(cid:146)autoroutes est encore en vigueur. Cette rØforme n(cid:146)a jamais ØtØ menØe (cid:224) bien. l(cid:146)Ativa, Turin-Milan, Serravalle et le l(cid:146)autoroute des fleurs, la RAV, (4) Cette limite dans le temps est rØaffirmØe dans toutes les rØglementations de 1955 (cid:224) aujourd(cid:146)hui, et confirmØe par la rØcente rŁgle en matiŁre d(cid:146)adjudication (loi 109/94, coordonnØe par la loi 415/98). Cette limite absolue vaut Øvidemment pour une concession prorogØe. (6) (5) Cf. Loi no 226 du 13. 7. 1999, article 8 bis, tiret 4 qui Øtablit que les interventions seront assurØes par les sociØtØs concessionnaires gr(cid:226)ce (cid:224) des stockages ad hoc prØvus dans les plans financiers qui seront donc adaptØs d(cid:146)ici (cid:224) 6 mois. JO L 209 du 24. 7. 1992, JO L 199 du 9. 8. 1993 et JO L 268 du 15. 9. 1989. En vertu de la directive 89/440/CEE, les concessions de travaux publics sont attribuØes par la procØdure de licitation privØe, alors que la directive 93/37/CEE prØvoit le recours (cid:224) un appel d(cid:146)offres europØen pour l(cid:146)octroi de la concession de construction et de gestion. Le secteur attend d(cid:146)Œtre rØformØ depuis 1975 lorsque, (cid:224) la suite de la commission Odorisio crØØe par le ministŁre des travaux publics, l(cid:146)endettement croissant des sociØtØs a ØtØ constatØ et la rØalisation de nouveaux tron(cid:231)ons autoroutiers suspendue (loi no 376 du 13. 8. 1975). La loi de suspension prØvoyait Øgalement l(cid:146)adoption d(cid:146)une loi de rØorganisation de l(cid:146)ensemble du systŁme d(cid:146)ici (cid:224) 1980, ce qui n(cid:146)a jamais eu lieu. (7) RØponse donnØe par M. Bolkestein au nom de la Commission (20 janvier 2000) La Commission a ouvert deux nouvelles procØdures concernant la prolongation de la durØe des concessions autoroutiŁres en Italie. Elle est en contact avec les autoritØs italiennes pour Øclaircir les diffØrents aspects de la question. Ces cas seront discutØs lors d(cid:146)une rØunion avec lesdites autoritØs qui se tiendra prochainement (cid:224) Rome. En outre, la Commission a interrogØ tous les (cid:201)tats membres sur la situation existante au sujet des concessions d(cid:146)autoroutes, afin d(cid:146)avoir une vue d(cid:146)ensemble sur ce problŁme qui prØsente d(cid:146)important aspects Øconomiques et sociaux. Dans les cas oø des infractions au droit communautaire devaient Œtre dØcelØes, la Commission ne manquera pas d(cid:146)instruire le dossier dans le cadre de la procØdure prØvue (cid:224) l(cid:146)article 226 (ex article 169) du traitØ CE. La Commission est pleinement engagØe dans la promotion de la «mobilitØ durable» au sein de la CommunautØ, en encourageant le dØveloppement de systŁmes de transport efficaces et respectueux de l(cid:146)environnement ainsi que sßrs et socialement acceptables. Le programme d(cid:146)action «MobilitØ Durable: Perspectives pour l(cid:146)avenir» spØcifie les initiatives qu(cid:146)elle entend prendre dans cette direction. Toutefois, la responsabilitØ du dØveloppement des programmes-cadre nationaux en matiŁre de transport et d(cid:146)infra- structures de transport revient aux (cid:201)tats membres. Il incombe (cid:224) Commission d(cid:146)assurer le respect de la lØgislation communautaire concernØe. (2000/C 225 E/089) QUESTION (cid:201)CRITE E-2293/99 posØe par Reinhold Messner (Verts/ALE) (cid:224) la Commission Objet: Prorogation de la concession (cid:224) la sociØtØ italienne des autoroutes (13 dØcembre 1999) Le gouvernement italien a approuvØ par dØcret la prorogation de la concession (cid:224) la sociØtØ des autoroutes de 2018 (cid:224) 2038 (1), en dØpit des avis dØfavorables de la Cour des comptes et du garant de la concurrence et du marchØ (Antitrust) (2), qui ont conduit la Cour (cid:224) recourir (cid:224) l(cid:146)enregistrement avec rØserve des dØcrets ministØriels relatifs, procØdure qui prØvoit que le Parlement italien doit se prononcer, ce qui n(cid:146)a jamais ØtØ le cas (3). Les motifs des avis dØfavorables ont trait (cid:224) l(cid:146)inapplicabilitØ de la prorogation pour vingt ans C 225 E/90 Journal officiel des CommunautØs europØennes FR 8. 8. 2000 investissements, contributions et tarifs, accordØe aux sociØtØs IRI pour le secteur spØcifique des concessions autoroutiŁres, le dØsØquilibre du plan financier entre durØe de la concession, la non application des disciplines communautaire et nationale en matiŁre de passation des marchØs de travaux publics, en ce qui concerne principalement le fait que le renouvellement des concessions aurait dß Œtre effectuØ (cid:224) l(cid:146)aide de procØdure d(cid:146)authentification publique. Suite (cid:224) une lettre adressØe le 30 juillet 1998 par la Commission europØenne au gouvernement italien, exigeant que l(cid:146)entreprise retenue accepte le risque de gestion, une commission d(cid:146)experts externes a ØtØ instituØe afin de se pencher sur la gestion des passations des marchØs publics d(cid:146)autoroutes. Cette mesure est cependant contraire (cid:224) la rØglementation italienne (4), qui n(cid:146)autorise pas la sØparation dans la concession entre construction et exØcution et ne garantit pas l(cid:146)application des prescriptions de la Commission europØenne puisque cela Øquivaudrait (cid:224) trahir le principe du risque liØ (cid:224) la gestion d(cid:146)un ouvrage. La prorogation de la concession a en outre ØtØ justifiØe par la nØcessitØ de couvrir les coßts d(cid:146)ouvrage non payØs et autres contentieux; en rØalitØ, la concession prØvoit de nouveaux investisse- ments Øquivalant (cid:224) environ 8400 milliards de lires pour la mise en valeur de la liaison complŁte Florence- Bologne lorsque, suite aux accords de gouvernement de juillet 1996, l(cid:146)unique rØalisation du tron(cid:231)on du Col Aglio-Canova et de la mise en valeur du parcours Florence Nord-Florence sud a ØtØ autorisØe. Ceci enfreint Øgalement la rØglementation nationale (5) et ne tient aucun compte du fait qu(cid:146)un plan gØnØral de transports est en cours d(cid:146)Ølaboration. La Commission n(cid:146)estime-t-elle pas que le renouvellement de cette concession va (cid:224) l(cid:146)encontre des 1. directives 92/50/CEE, 93/37/CEE et 89/440/CEE, du fait qu(cid:146)aucun appel d(cid:146)offres europØen pour l(cid:146)octroi de la concession (6) n(cid:146)a ØtØ lancØ? Estime-t-elle que l(cid:146)institution d(cid:146)une commission d(cid:146)experts rØpond (cid:224) la demande d(cid:146)appliquer le principe 2. du risque liØ (cid:224) la gestion d(cid:146)un ouvrage? 3. Comment la Commission peut-elle accepter une telle prorogation qui annihile les travaux concernant un plan gØnØral des transports qui transpose les indications communautaires en matiŁre de rØØquilibre des modes de transport et de rØduction du trafic des vØhicules (cid:224) moteur? (1) Sur la base de la Convention ANAS-autoroutes du 4. 8. 1997 et des avenants du 11. 2. 1999 et de juillet 1999. (2) Cf. DØlibØrations de la Cour des comptes no 136 du 27. 10. 1997 et 20/E/98 du 17. 2. 1998 et avis de l(cid:146)Antitrust Ømis le 22. 5. 1998. Il est (cid:224) noter que d(cid:146)Øventuelles modifications de l(cid:146)ØchØance des concessions ont toujours eu lieu par voie lØgislative. (3) (4) Cf. Loi no 463 du 21. 5. 1955 et dØcret lØgislatif no 547 du 17. 4. 1948. (5) La rØglementation en vigueur interdit aux concessionnaires et (cid:224) l(cid:146)ANAS de rØaliser de nouveaux tron(cid:231)ons autoroutiers s(cid:146)ils ne sont pas expressØment autorisØs par la loi. La loi no 376 du 13. 8. 1975 qui en son article 18 bis obligeait (cid:224) suspendre la construction de nouvelles autoroutes, de nouveaux tron(cid:231)ons et tunnels et exigeait une rØforme complŁte du systŁme des concessionnaires d(cid:146)autoroutes est en effet encore en vigueur. Cette rØforme n(cid:146)a jamais ØtØ menØe (cid:224) bien. JO L 209 du 24. 7. 1992, JO L 199 du 9. 8. 1993 et JO L 268 du 15. 9. 1989. En vertu de la directive 89/440/CEE, les concessions de travaux publics sont attribuØes par la procØdure de licitation privØe, alors que la directive 93/37/ CEE prØvoit le recours (cid:224) un appel d(cid:146)offres europØen pour l(cid:146)octroi de la concession de construction et de gestion. (6) RØponse donnØe par M. Bolkestein au nom de la Commission (20 janvier 2000) La procØdure concernant la prolongation de la concession de Autostrade SPA est encore ouverte, bien qu(cid:146)elle semble conduire (cid:224) une solution positive. En effet les autoritØs italiennes ont exprimØ une pleine disponibilitØ (cid:224) coopØrer avec la Commission et se sont engagØes (cid:224) adopter les mesures nØcessaires dans le respect du droit communautaire. La prØvision de la commission indØpendante chargØe des procØdures de passation des marchØs publics de travaux qui rentrent dans le cadre de la concession, n(cid:146)est pas de nature (cid:224) modifier l(cid:146)ØlØment du risque liØ (cid:224) la gestion d(cid:146)un ouvrage, du moment qu(cid:146)elle n(cid:146)a pas de retombØes au niveau du plan financier de la concession et qu(cid:146)elle constitue uniquement une garantie supplØmentaire de l(cid:146)ouverture des marchØs (cid:224) la concurrence. En considØration des consØquences que cette question peut avoir, la Commission va continuer (cid:224) suivre le processus en cours et le dossier ne sera pas classØ tant que la Commission ne sera pas persuadØe que les principes de transparence, de non-discrimination et d(cid:146)ØgalitØ de traitement ont ØtØ respectØs tout au long dudit processus. 8. 8. 2000 FR Journal officiel des CommunautØs europØennes C 225 E/91 La Commission est pleinement engagØe dans la promotion de la «mobilitØ durable» au sein de la CommunautØ, en encourageant le dØveloppement de systŁmes de transport efficaces et respectueux de l(cid:146)environnement ainsi que sßrs et socialement acceptables. Le programme d(cid:146)action «MobilitØ durable: perspectives pour l(cid:146)avenir» spØcifie les initiatives qu(cid:146)il entend prendre dans cette direction. Toutefois, la responsabilitØ du dØveloppement des programmes-cadre nationaux en matiŁre de transport et d(cid:146)infrastructures de transport revient aux (cid:201)tats membres. Il incombe (cid:224) Commission d(cid:146)assurer le respect de la lØgislation communautaire concernØe. (2000/C 225 E/090) QUESTION (cid:201)CRITE P-2297/99 posØe par Dorette Corbey (PSE) (cid:224) la Commission (29 novembre 1999) Objet: Extraction de gaz naturel dans la mer des Wadden (Waddenzee) Le gouvernement nØerlandais a ØrigØ le site de la mer des Wadden au rang de «zone spØciale de protection» (zone protØgØe) dans le cadre de la directive sur les habitats 92/43/CEE (1). La Commission sait-elle que le gouvernement nØerlandais envisage d(cid:146)autoriser l(cid:146)extraction de gaz 1. naturel dans la mer des Wadden sous certaines conditions? La Commission partage-t-elle les vues des experts, dont la Commission pour l(cid:146)Øvaluation de l(cid:146)impact 2. environnemental, 1996, selon lesquelles il n(cid:146)est pas exclu que l(cid:146)extraction de gaz pourrait avoir des consØquences considØrables pour le site naturel unique de la mer des Wadden? La Commission ne pense-t-elle pas comme l(cid:146)auteur de la prØsente question que l(cid:146)extraction de gaz 3. naturel peut Œtre difficilement compatible avec les obligations de protection de ce site naturel qui dØcoulent de cette directive sur les habitats naturels? Existe-t-il en l(cid:146)occurrence des raisons impØrieuses d(cid:146)intØrŒt public de premier ordre qui pourraient justifier l(cid:146)extraction de gaz naturel dans la mer des Wadden en vertu de la directive sur les habitats naturels? La Commission a-t-elle connaissance d(cid:146)alternatives (cid:224) l(cid:146)extraction de gaz par forage dans la mer des Wadden? Vu le nombre d(cid:146)Øtudes qui ont dØj(cid:224) ØtØ effectuØes, 4. la Commission estime-t-elle rigoureusement nØcessaire d(cid:146)effectuer une nouvelle Øtude, comme proposØ de facto par le gouvernement nØerlandais le 5 novembre, sur la question des dØg(cid:226)ts irrØparables que cette extraction de gaz pourrait entra(cid:238)ner? Que pense-t-elle d(cid:146)une Øtude de ce type sur des dØg(cid:226)ts irrØversibles, (cid:224) la lumiŁre de l(cid:146)article 6. 3 de la directive sur la conservation des habitats oø il est question de projets susceptibles d(cid:146)affecter un site «de maniŁre significative»? (1) JO L 206 du 22. 7. 1992, p. 7. RØponse donnØe par Mme Wallstr(cid:246)m au nom de la Commission (16 dØcembre 1999) 1. La Commission a appris par la presse Øcrite et les mØdias que le gouvernement nØerlandais avait dØcidØ d(cid:146)autoriser l(cid:146)extraction du gaz naturel dans la mer des Wadden sous certaines conditions. Cependant, selon les informations dont elle dispose actuellement, cette dØcision doit Œtre d(cid:146)abord Œtre discutØe au parlement nØerlandais avant de s(cid:146)appliquer. Faute d(cid:146)informations sur le sujet, la Commission ne peut se prononcer sur les consØquences de cette 2. extraction sur la mer des Wadden. 3. La mer des Wadden est une rØgion (cid:224) protØger en tant que zone de protection spØciale au sens de la directive 79/409/CEE du Conseil concernant la conservation des oiseaux sauvages (1) et que zone spØciale de conservation au sens de la directive 92/43/CE du 21 mai 1992 sur la conservation des habitats naturels ainsi que de la faune et de la flore sauvages. Pour autant que la Commission puisse en juger (cid:224) la lumiŁre du peu d(cid:146)informations dont elle dispose, une Øvaluation au sens de l(cid:146)article 6, paragraphe 3, de la directive 92/


title: Kommissionens forordning (EF) nr. 2633/1999 af 13. december 1999 om fastsættelse af Fællesskabets produktions- og importpriser for nelliker og roser ved anvendelse af importordningen for visse af blomsterdyrkningens produkter med oprindelse i Cypern, Israel, Jordan og Marokko samt på Vestbredden og i Gazastriben

eurovoc_concepts:
common price policy
floriculture
import
import price
producer price
third country

formats: pdf print

text: 14. 12. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 321/17 KOMMISSIONENS FORORDNING (EF) Nr. 2633/1999 af 13. december 1999 om fastsættelse af Fællesskabets produktions- og importpriser for nelliker og roser ved anvendelse af importordningen for visse af blomsterdyrkningens produkter med oprindelse i Cypern, Israel, Jordan og Marokko samt på Vestbredden og i Gazastriben KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER HAR — under henvisning til traktaten om oprettelse af Det Europæiske Fællesskab, under henvisning til Rådets forordning (EØF) nr. 4088/87 af 21. december 1987 om betingelserne for anvendelse af præfe- af blomsterdyrkningens af visse rencetold ved indførsel produkter med oprindelse i Cypern, Israel, Jordan og Marokko samt på Vestbredden og i Gazastriben (1), senest ændret ved forordning (EF) nr. 1300/97 (2), særlig artikel 5, stk. 2, litra a), og ud fra følgende betragtninger: Efter artikel 2, stk. 2, og artikel 3 i forordning (EØF) nr. 4088/87 fastsættes Fællesskabets produktions- og importpriser hver anden uge for enkelt- (standard) og mangeblomstrede (spray) nelliker og stor- og småblomstrede roser, og de anvendes i perioder på to uger; efter artikel 1b i Kommissio- nens forordning (EØF) nr. 700/88 af 17. marts 1988 om visse gennemførelsesbestemmelser for ordningen for indførsel til Fællesskabet af visse af blomsterdyrkningens produkter med oprindelse i Cypern, Israel, Jordan og Marokko samt på Vest- bredden og i Gazastriben (3), senest ændret ved forordning (EF) nr. 2062/97 (4), fastsættes disse priser for perioder af to uger på grundlag som medlemsstaterne oplysninger, meddeler; det er vigtigt, at disse straks fastsættes, så at den told, der skal anvendes, kan beregnes; denne forordning bør derfor straks træde i kraft — vejede af UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: Artikel 1 Fællesskabets produktions- og importpriser for enkelt- (stan- dard) og mangeblomstrede (spray) nelliker og stor- og småblomstrede roser, jf. artikel 1b i forordning (EØF) nr. 700/ 88, fastsættes for en periode på to uger som angivet i bilaget. Artikel 2 Denne forordning træder i kraft den 14. december 1999. Den anvendes fra den 15. til den 28. december 1999. Denne medlemsstat. forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver Udfærdiget i Bruxelles, den 13. december 1999. På Kommissionens vegne Franz FISCHLER Medlem af Kommissionen (1) EFT L 382 af 31. 12. 1987, s. 22. (2) EFT L 177 af 5. 7. 1997, s. 1. (3) EFT L 72 af 18. 3. 1988, s. 16. (4) EFT L 289 af 22. 10. 1997, s. 1. L 321/18 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 14. 12. 1999 BILAG Periode: 15. til 28. december 1999 (EUR pr. 100 stk. ) Fællesskabets produktionspris Enkeltblomstrede nelliker (standard) Mangeblomstrede nelliker (spray) Storblomstrede roser Småblomstrede roser 15,34 9,83 40,61 13,34 Fællesskabets importpris Enkeltblomstrede nelliker (standard) Mangeblomstrede nelliker (spray) Storblomstrede roser Småblomstrede roser Israel Marokko Cypern Jordan Vestbredden og Gazastriben 8,39 13,04 — — — 16,21 12,85 — — — 12,66 11,22 — — — — — — — —


title: ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2275/99 υποβολή: Vittorio Sgarbi (PPE-DE) προς την Επιτροπή. Ευρωπαϊκή νομοθεσία σε θέματα αιθουσών τυχηρών παιγνίων.

eurovoc_concepts:
Italy
Slovenia
accession to the European Union
approximation of laws
economic consequence
freedom to provide services
game of chance
gaming establishment

text: 8. 8. 2000 EL Epi·shmh Efhmeri·da tvn Eyrvpai¤kv·n Koinoth·tvn C 225 E/83 (cid:211)son afora· tiw mh nomouetikoy· periexome·noy ene·rgeiew, h Epitroph· epiuymei· na anafe·rei thn prvtoboyli·a «Da·fnh» poy jeki·nhse to 1997 kai poy sh·mera e·xei antikatastauei· apo· to koinotiko· pro·gramma dra·shw «Da·fnh» (2000-2004), to opoi·o a·rxise thn 1h Ianoyari·oy 2000. Sto·xow toy progra·mmatow aytoy· ei·nai na symba·lei sthn ejasfa·lish ychloy· epipe·doy prostasi·aw thw svmatikh·w kai dianohtikh·w ygei·aw, me thn prostasi·a tvn paidiv·n, tvn efh·bvn kai tvn gynaikv·n e·nanti thw bi·aw (symperilambanome·nhw thw bi·aw me th morfh· sejoyalikh·w ekmeta·lleyshw kai kata·xrhshw), me thn pro·lhch thw bi·aw kai me thn paroxh· boh·ueiaw sta uy·mata pra·jevn bi·aw v·ste na apofeyxuei·, idi·vw, h e·kuesh· toyw se ne·ew pra·jeiw bi·aw. Pre·pei na shmeivuei· o·ti to en lo·gv koinotiko· pro·gramma dra·shw ei·nai anoikto· sth symmetoxh· tvn syndedeme·nvn xvrv·n thw Kentrikh·w Eyrv·phw, stiw opoi·ew sygkatale·getai kai h Roymani·a, xv·ra sthn opoi·a anafe·retai rhta· to ajio·timo me·low. (2000/C 225 E/083) GRAPTH ERVTHSH E-2275/99 ypobolh·: Vittorio Sgarbi (PPE-DE) prow thn Epitroph· (13 Dekembri·oy 1999) Ue·ma: Eyrvpai¤kh· nomouesi·a se ue·mata aiuoysv·n tyxhrv·n paigni·vn Ejakoloyuoy·n sh·mera na ypa·rxoyn shmantike·w diafore·w metajy· tvn dia·forvn kratv·n melv·n sto ue·ma thw nomouetikh·w ry·umishw tv tyxhrv·n paigni·vn sthn epikra·teia eno·w eka·stoy• lo·gv tvn diaforv·n aytv·n, se orisme·new xv·rew, o·pvw h Itali·a parathrei·tai oloklhrvtikh· parempo·dish o·son afora· th xorh·ghsh adeiv·n me thn parepo·menh ela·xisth prosfora· e·nanti miaw arketa· mega·lhw zh·thshw, env· antiue·tvw oi nomouesi·ew OLVN tvn o·morvn prow thn Itali·a xvrv·n, metajy· tvn opoi·vn kai thw Slobeni·aw, h opoi·a pro·keitai sy·ntoma na entaxuei· sthn Eyrv·ph, ei·nai perisso·tero anoixte·w prow ta tyxhra· pai·gnia, v·ste na ypa·rxoyn se ayte·w polya·riuma kazi·no kai ai·uoysew paigni·oy. Epishmai·nontaw o·ti pa·ra polloi· Italoi· metabai·noyn sto ejvteriko· prokeime·noy na episkefuoy·n ai·uoysew paigni·oy. Epishmai·nontaw o·ti h drasthrio·thta ayth· apofe·rei e·soda trisekatommyri·vn liretv·n sta tamei·a tvn dh·mvn h· tvn kratv·n o·poy pai·zontai tyxhra· pai·gnia, e·soda ta opoi·a oysiastika· afairoy·ntai apo· toyw dh·moyw proe·leyshw, ellei·cei kata·llhlhw prosfora·w. Ypenuymi·zontaw o·ti shmantiko· tmh·ma tvn eso·dvn aytv·n pro- e·rxetai apo· thn tse·ph tvn italv·n, oi opoi·oi ei·nai ek tvn pragma·tvn ypoxrevme·noi apo· thn italikh· nomouesi·a na phgai·noyn se ai·uoysew tyxhrv·n paigni·vn sto ejvteriko·. Epishmai·nontaw o·ti, se eyrvpai¤ko· epi·pedo, epediv·xuh pa·ntote h omoiomorfi·a metajy· tvn kratv·n melv·n prokeime·noy peri· ryumi·sevn poy mporoy·n na dhmioyrgh·soyn sobare·w apokli·seiw se koinvniko-oikonomiko· epi·pedo. Ypenuymi·zontaw o·ti stiw ai·uoysew tyxhrv·n paigni·vn diakinoy·ntai tera·stia posa·. Mporei· h Epitroph· na anafe·rei: (cid:129) Ea·n programmati·zei thn kata·rtish koinotikh·w odhgi·aw h opoi·a na prosfe·rei i·sew eykairi·ew to·so stoyw epixeirhmati·ew o·so kai stoyw endiafero·menoyw forei·w kai toyw pela·tew, se ue·mata dhmioyrgi·aw, diaxei·rishw kai leitoyrgi·aw aiuoysv·n tyxhrv·n paigni·vn; (cid:129) Ea·n o·xi, uevrei· sko·pimo h Epitroph· na kinh·sei diadikasi·a me skopo· thn a·mblynsh tvn yfista·menvn nomouetikv·n diaforv·n, apoklei·ontaw ka·ue dynato· antagvnismo·, poy basi·zetai se profanei·w kanonistike·w apokli·seiw, kai o opoi·ow apobai·nei apoly·tvw eiw ba·row thw Itali·aw e·nanti tvn o·morvn xvrv·n; (cid:129) Ektima· epi·shw sko·pimo na ekdv·sei h Epitroph· koinotikh· odhgi·a epi· toy ue·matow me skopo· thn enarmo·nish to syntomo·tero dynato· tvn isxyoysv·n nomouesiv·n sta dia·fora kra·th thw (cid:201)nvshw; Apa·nthsh toy k. Bolkestein ej ono·matow thw Epitroph·w (17 Ianoyari·oy 2000) H Epitroph· epiuymei· na episth·sei thn prosoxh· toy ajio·timoy me·loyw toy Koinoboyli·oy stiw idiaitero·thtew tvn drasthrioth·tvn poy synde·ontai me ta tyxera· paixni·dia ta opoi·a parasy·royn toyw pai·xtew se alo·gistew dapa·new kai mporoy·n na e·xoyn epizh·miew atomike·w kai koinvnike·w syne·peiew. Vw ek toy·toy, h orga·nvsh· toyw se o·la ta kra·th me·lh antapokri·netai sto me·lhma apofygh·w thw to·nvshw thw zh·thshw ston en lo·gv tome·a, pro·lhchw tvn para·nomvn pra·jevn kai thw apa·thw kai me·rimnaw v·ste na mhn organv·nontai me sto·xo to prosvpiko· h· to emporiko· ke·rdow alla· mo·no gia filanurvpikoy·w, aulhtikoy·w h· politistikoy·w skopoy·w. (cid:201)tsi, me ba·sh tiw huike·w, urhskeytike·w kai politismike·w toyw uevrh·seiw, ta kra·th me·lh prospauoy·n na elaxistopoih·soyn tiw drasthrio·- thtew ayte·w me·sv eno·w systh·matow periorisme·nvn adeiv·n. C 225 E/84 Epi·shmh Efhmeri·da tvn Eyrvpai¤kv·n Koinoth·tvn EL 8. 8. 2000 Oi arxe·w poy die·poyn thn orga·nvsh drasthrioth·tvn tyxerv·n paixnidiv·n oi opoi·ew e·xoyn epi·shw vw syne·peia ton periorismo· thw pro·sbashw orisme·nvn oikonomikv·n parago·ntvn s&pos; ayto·n ton tome·a drasthrio·thtaw, uevrh·uhkan vsto·so apo· to Dikasth·rio symbate·w me thn arxh· thw eley·uerhw paroxh·w yphresiv·n poy ori·zei to a·ruro 49 (prv·hn a·ruro 59) thw synuh·khw EK (ble·pe apo·fash thw 21hw Septembri·oy 1999, sthn ypo·uesh C- 124/97), dedome·nvn tvn uevrh·sevn genikoy· symfe·rontow poy anafe·rontai parapa·nv oi opoi·ew en prokeime·nv apoteloy·n tiw ba·seiw kai epitre·poyn na anagnvristei· sta kra·th me·lh to dikai·vma ekti·mhshw o·son afora· ta anagkai·a perioristika· me·tra ana·loga me thn prostasi·a poy skopey·oyn na ejasfali·soyn sthn epikra·teia· toyw. H Epitroph· ektima· o·ti, sta dia·fora kra·th me·lh, ta eunika· systh·mata orga·nvshw kai ele·gxoy poy akoloyuoy·n tiw i·diew arxe·w e·xoyn vw afethri·a paro·moioyw lo·goyw genikoy· symfe·rontow kai diapistv·nei o·ti oi ba·seiw tvn eunikv·n systhma·tvn ei·nai symbate·w me thn koinotikh· arxh· thw eley·uerhw paroxh·w yphresiv·n. Sto plai·sio ayto· kai ellei·cei oysiastikv·n diaforv·n metajy· tvn ryumi·sevn tvn diafo·rvn kratv·n melv·n, h Epitroph· den skopey·ei na paroysia·sei sxe·dia nomouetikv·n pra·jevn paragv·goy dikai·oy, ston tome·a tvn tyxerv·n paixnidiv·n. (2000/C 225 E/084) GRAPTH ERVTHSH P-2278/99 ypobolh·: Carlos Westendorp y Cabeza (PSE) prow thn Epitroph· (24 Noembri·oy 1999) Ue·ma: Enisxy·seiw prow ton nayphgiko· tome·a O eyrvpai¤ko·w nayphgiko·w tome·aw antimetvpi·zei sobare·w dyskoli·ew. Gia thn Eyrvpai¤kh· (cid:201)nvsh pre·pei na apotele·sei proteraio·thta h ejasfa·lish toy me·llontow miaw antagvnistikh·w nayphgikh·w biomhxani·aw poy ua symba·lei sthn oikonomikh· kai koinvnikh· ana·ptyjh, diathrv·ntaw to epi·pedo thw apasxo·lhshw se polya·riumew perioxe·w, polle·w apo· tiw opoi·ew e·xoyn ychla· pososta· anergi·aw. Sthn e·kuesh thw Epitroph·w prow to Symboy·lio sxetika· me thn kata·stash toy nayphgikoy· tome·a ston ko·smo, h Epitroph· anagnvri·zei o·ti to kauestv·w tvn dhmosi·vn enisxy·sevn thw No·tiaw Kore·aw prow ta nayphgei·a tome·a e·xei apostaueropoih·sei thn pagko·smia agora· toy en lo·gv tome·a. Prokeime·noy na mpore·sei na epejergasuei· me·tra gia thn ejisorro·phsh ayth·w thw kata·stashw, e·xei ypologi·sei h Epitroph· to y·cow aytv·n tvn enisxy·sevn; O kanonismo·w toy Symboyli·oy (EK) ariu. 1540/98 (1) thw 29hw Ioyni·oy 1998 proble·pei ne·ew ryumi·seiw gia tiw kratike·w enisxy·seiw prow ton nayphgiko· tome·a me·xri ton Deke·mbrio toy 2000. Skopey·ei h Epitroph· na paratei·nei ayte·w tiw enisxy·seiw prow thn eyrvpai¤kh· paragvgh· vw prostateytiko· me·tro kai, tayto·xrona, na meleth·sei eiw ba·uow tiw enisxy·seiw thw No·tiaw Kore·aw prow ton tome·a ayto·n; (1) EE L 202 thw 18. 7. 1998, sel. 1. Apa·nthsh toy k. Monti ej ono·matow thw Epitroph·w (20 Dekembri·oy 1999) H Epitroph· symmeri·zetai apo·lyta tiw anhsyxi·ew toy Ajio·timoy Me·loyw toy Koinoboyli·oy sxetika· me th dy·skolh kata·stash thw agora·w, h opoi·a xarakthri·zetai apo· tiw poly· xamhle·w time·w kai apo· thn yperprosfora· thn opoi·a prokalei· h Kore·a. (cid:211)son afora· ton isxyrismo· peri· epido·thshw thw nayphgikh·w biomhxani·aw thw Kore·aw den ei·nai dynato·n prow to paro·n na ektimhuoy·n posotika· oi dhmo·siew enisxy·seiw poy endexome·nvw xorhgei· h Kore·a gia thn eni·sxysh tvn koreatikv·n nayphgei·vn. Xreia·zontai perisso·terew plhrofori·ew. H Epitroph· ua synexi·sei tiw e·reyne·w thw kai ua ypoba·lei ta pori·smata· thw sto Symboy·lio. (cid:211)son afora· to kauestv·w enisxy·sevn thw Koino·thtaw, o kanonismo·w toy Symboyli·oy (EK) ariu. 1540/98 poy kauori·zei toyw ne·oyw kano·new eni·sxyshw thw nayphgikh·w biomhxani·aw proble·pei e·na fa·sma dia·forvn enisxy·sevn prow th nayphgikh· biomhxani·a me·xri to 2003. Oi mo·new enisxy·seiw poy proble·petai na katarghuoy·n sto te·low toy 2000 ei·nai oi leitoyrgike·w enisxy·seiw gia thn ekte·lesh ka·poiaw sy·mbashw. Den ypa·rxoyn sxe·dia prow to paro·n gia thn para·tash aytv·n tvn enisxy·sevn. Sy·mfvna me to a·ruro 12 toy kanonismoy·, h Epitroph· ei·nai ypoxrevme·nh na ele·gxei taktika· thn kata·stash thw agora·w kai na protei·nei endexome·nvw me·tra, ea·n diapistv·sei o·ti ta nayphgei·a thw Koino·thtaw ui·gontai apo· antagvnistike·w praktike·w. H pro·sfath e·kuesh thw Epitroph·w prow to Symboy·lio (1) h·tan h prv·th e·kuesh aytoy· toy ei·doyw


title: Reglamento (CE) n° 2627/1999 de la Comisión, de 13 de diciembre de 1999, por el que se cierra una licitación relativa al suministro de cereales en concepto de ayuda alimentaria

eurovoc_concepts:
award of contract
cereals
food aid

text: L 321/4 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 14. 12. 1999 REGLAMENTO (CE) No 2627/1999 DE LA COMISIÓN de 13 de diciembre de 1999 por el que se cierra una licitación relativa al suministro de cereales en concepto de ayuda alimentaria LA COMISIÓN DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS, Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, Visto el Reglamento (CE) no 1292/96 del Consejo, de 27 de junio de 1996, sobre la política y la gestión de la ayuda alimentaria y de las acciones específicas de apoyo a la seguridad alimentaria (1), y, en particular, la letra b) del apartado 1 de su artículo 24, Considerando que, mediante el Reglamento (CE) no 2465/ 1999 (2), la Comisión abrió una licitación relativa al suministro de cereales en concepto de ayuda alimentaria; que es conve- niente volver a examinar las condiciones del suministro en lo que respecta al lote A y, por consiguiente, cerrar la licitación correspondiente a dicho lote, HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO: Artículo 1 Queda cerrada la licitación correspondiente al lote A del anexo del Reglamento (CE) no 2465/1999. Artículo 2 El presente Reglamento entrará en vigor el día de su publica- ción en el Diario Oficial de las Comunidades Europeas. El presente Reglamento será obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro. Hecho en Bruselas, el 13 de diciembre de 1999. Por la Comisión Franz FISCHLER Miembro de la Comisión (1) DO L 166 de 5. 7. 1996, p. 1. (2) DO L 300 de 23. 11. 1999, p. 4


title: SKRIFTLIG FRÅGA E-2335/99 från Rolf Linkohr (PSE) till kommissionen. Kärnreaktorer i kandidatländerna.

eurovoc_concepts:
Bulgaria
Lithuania
Slovakia
accession to the European Union
nuclear reactor
nuclear safety

text: C 225 E/106 Europeiska gemenskapernas officiella tidning SV 8. 8. 2000 Mot den italienska regeringens beslut om att tills(cid:228)tta ett enda privat bolag f(cid:246)r varje produkt har inv(cid:228)nd- ningar gjorts av (cid:129) den italienska antitrustmyndigheten genom ett yttrande av den 6 mars 1998 som publicerades i Italiens officiella tidning nummer 8/98, i serie nr 12, (cid:129) den regionala domstolen i Latium genom beslut nr 2038/1998. Dessutom har den regionala domstolen i Latium i samma beslut f(cid:246)rklarat att den italienska versionen av ovann(cid:228)mnda f(cid:246)rordning inte (cid:246)verensst(cid:228)mmer med de (cid:246)vriga spr(cid:229)kversionerna, av vilka det helt klart framg(cid:229)r att de privata kontrollorganen skall vara fler (cid:228)n ett. Kan kommissionen d(cid:228)rf(cid:246)r svara p(cid:229) f(cid:246)ljande: 1. ˜r kommissionen medveten om den italienska antitrustmyndighetens och Latiums regionala domstols ovann(cid:228)mnda st(cid:228)llningstaganden? 2. Delar kommissionen de (cid:229)sikter som har framf(cid:246)rts av italienska r(cid:228)ttsliga myndigheter respektive kontrollmyndigheter? 3. Vilka (cid:229)tg(cid:228)rder t(cid:228)nker kommissionen vidta i denna fr(cid:229)ga? (1) (2) Se s. 27. EGT L 208, 24. 7. 1992, s. 1. Svar fr(cid:229)n Franz Fischler p(cid:229) kommissionens v(cid:228)gnar (13 december 1999) Kommissionen har aldrig genom officiella kanaler informerats om vare sig den italienska antitrustmyndig- hetens st(cid:228)llningstaganden eller om Latiums regionala domstols beslut, men har f(cid:229)tt reda p(cid:229) det p(cid:229) halvofficiell v(cid:228)g. Kommissionen brukar inte kommentera denna typ av beslut, som uteslutande ligger inom medlemsstater- nas kompetensomr(cid:229)de. Mot bakgrund av vad som har redovisats i svaren p(cid:229) parlamentsledamotens skriftliga fr(cid:229)gor P-1845/99 (1) och E-2066/99 (2) anser kommissionen att det (cid:228)r l(cid:228)mpligast att inte vidta n(cid:229)gon (cid:229)tg(cid:228)rd. (1) (2) Se s. 27. Se s. 46. (2000/C 225 E/108) SKRIFTLIG FR¯GA E-2335/99 fr(cid:229)n Rolf Linkohr (PSE) till kommissionen (13 december 1999) ˜mne: K(cid:228)rnreaktorer i kandidatl(cid:228)nderna 1. Vilken st(cid:229)ndpunkt intar kommissionen avseende k(cid:228)rnreaktorerna i kandidatl(cid:228)nderna? Planerar kommissionen f(cid:246)r att k(cid:228)rnreaktorerna skall 2. kommissionens tidtabell f(cid:246)r detta ut? l(cid:228)ggas ned i f(cid:246)rtid, och i s(cid:229) fall, hur ser Samtycker kommissionen till nedl(cid:228)ggningsplanerna, s(cid:229) som de i synnerhet fastst(cid:228)llts i Litauens och 3. Slovakiens nationella energiplaner? 4. Kan kommissionen ange om och n(cid:228)r atomreaktorerna i Litauen kommer att inspekteras? 8. 8. 2000 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 225 E/107 Svar fr(cid:229)n G(cid:252)nter Verheugen p(cid:229) kommissionens v(cid:228)gnar (11 januari 2000) 1. Kommissionen har inom ramen f(cid:246)r utvidgningen alltid lagt s(cid:228)rskilt stor vikt vid k(cid:228)rns(cid:228)kerhet. Under perioden inf(cid:246)r anslutningen kommer kommissionen att forts(cid:228)tta granska fr(cid:229)gan ing(cid:229)ende och verka st(cid:246)djande. Kommissionen har inlett ett n(cid:228)ra samarbete med kandidatl(cid:228)ndernas s(cid:228)kerhetsansvariga myndig- heter f(cid:246)r att st(cid:228)rka deras resurser och oberoende och p(cid:229) s(cid:229) s(cid:228)tt sprida det k(cid:228)rns(cid:228)kerhetst(cid:228)nkande som utvecklats i Europeiska gemenskapen. fr(cid:229)gan framg(cid:229)r tydligt Kommissionens inst(cid:228)llning i 2. i vilken reaktorerna i kandidatl(cid:228)ndernas k(cid:228)rnkraftsanl(cid:228)ggningar delas in i tre kategorier: V(cid:228)stkonstruerade reaktorer, Sovjetkonstruerade reaktorer som kan f(cid:246)rb(cid:228)ttras s(cid:229) att de uppfyller internationella s(cid:228)kerhetskrav samt Sovjetkonstruerade reaktorer som inte till en rimlig kostnad kan f(cid:246)rb(cid:228)ttras s(cid:229) att de uppn(cid:229)r en godtagbar s(cid:228)kerhetsniv(cid:229). Kommissionen har upprepade g(cid:229)nger framh(cid:229)llit att de av kandidatl(cid:228)ndernas k(cid:228)rnkrafts- anl(cid:228)ggningar som tillh(cid:246)r den tredje kategorin b(cid:246)r st(cid:228)ngas s(cid:229) snart det (cid:228)r praktiskt m(cid:246)jligt inom ramen f(cid:246)r en (cid:246)vergripande energistrategi. Detta g(cid:228)ller Bohunice V-1 i Slovakien och Ignalina-anl(cid:228)ggningen i Litauen liksom enheterna 1-4 i Kozloduy-anl(cid:228)ggningen i Bulgarien. i Agenda 2000 fr(cid:229)n juli 1997, Kommissionen har h(cid:229)llit fr(cid:229)gan med kandidatl(cid:228)ndernas intensiva och givande (cid:246)verl(cid:228)ggningar i 3. myndigheter. I den andra (cid:229)terkommande rapporten om kandidatl(cid:228)ndernas framsteg p(cid:229) v(cid:228)gen mot anslut- ning av den 13 oktober 1999 v(cid:228)lkomnade kommissionen Litauens och Slovakiens beslut att genomf(cid:246)ra en tidig st(cid:228)ngning av anl(cid:228)ggningarna i Ignalina respektive Bohunice V-1. Kommissionen v(cid:228)lkomnar ocks(cid:229) den (cid:246)verenskommelse som nyligen n(cid:229)tts med Bulgarien om en tidig st(cid:228)ngning av enheterna 1-4 i Kozloduy- anl(cid:228)ggningen. Kommissionen ser dessa beslut som ett tecken p(cid:229) l(cid:228)ndernas integrationsvilja och som ett viktigt bidrag till k(cid:228)rns(cid:228)kerheten i Europa. Kommissionen avser att forts(cid:228)tta denna dialog med de ber(cid:246)rda myndigheterna. Den s(cid:228)kerhetsansvariga myndigheten i Litauen kontrollerar regelbundet att anl(cid:228)ggningarnas driftans- 4. variga ser till att s(cid:228)kerhetsbest(cid:228)mmelserna i programmet f(cid:246)r h(cid:246)jande av s(cid:228)kerheten f(cid:246)ljs. Beviljande av driftstillst(cid:229)nd (cid:228)r avh(cid:228)ngigt av resultaten av dessa s(cid:228)kerhetskontroller, som (cid:229)terges i rapporter om utv(cid:228)rder- ing om s(cid:228)kerheten. Kommissionen st(cid:246)djer med hj(cid:228)lp av Phare-medel den litauiska s(cid:228)kerhetsansvariga myndigheten och dess verksamhet. (2000/C 225 E/109) SKRIFTLIG FR¯GA E-2337/99 fr(cid:229)n Anna Karamanou (PSE) till kommissionen (13 december 1999) ˜mne: D(cid:246)dliga skador p(cid:229) grund av radioaktiv str(cid:229)lning fr(cid:229)n mobiltelefoner Studier som gjorts av svenska forskare och andra folkh(cid:228)lsospecialister har nyligen visat att p(cid:229) grund av den radioaktiva str(cid:229)lning som mobiltelefoner avger f(cid:246)rorsakar anv(cid:228)ndningen av dem allvarliga skador p(cid:229) den m(cid:228)nskliga organismen, vilka t. ex. kan leda till hj(cid:228)rntum(cid:246)rer, skada h(cid:246)rselnerverna eller ge upphov till funktionella genetiska skador. Vilka (cid:229)tg(cid:228)rder t(cid:228)nker kommissionen vidta och vilka politiska initiativ t(cid:228)nker den ta f(cid:246)r att trygga ett s(cid:228)kert anv(cid:228)ndande av mobiltelefoner och f(cid:246)r att skydda medborgarnas h(cid:228)lsa? Svar fr(cid:229)n David Byrne p(cid:229) kommissionens v(cid:228)gnar (17 januari 2000) Kommissionen tar den oro som finns betr(cid:228)ffande m(cid:246)jliga h(cid:228)lsoeffekter fr(cid:229)n elektromagnetiska f(cid:228)lt p(cid:229) allvar. Den 9 mars 1999 antog r(cid:229)det och Europaparlamentet direktiv 1999/5/EG om radioutrustning och teleterminalutrustning och om (cid:246)msesidigt erk(cid:228)nnande av utrustningens (cid:246)verensst(cid:228)mmelse (1). I detta direktiv fastst(cid:228)lls de krav som radios(cid:228)ndare b(cid:246)r uppfylla f(cid:246)r att kunna tas i bruk och f(cid:246)r att sl(cid:228)ppas ut p(cid:229) marknaden. fastst(cid:228)lls (cid:228)ven att medlemsstaterna p(cid:229) grund av h(cid:228)lsorisker kan begr(cid:228)nsa anv(cid:228)ndande av utrustning till exempel genom att fastst(cid:228)lla krav p(cid:229) vissa minimiavst(cid:229)nd mellan s(cid:228)ndare och allm(cid:228)nheten. I direktivet


title: SKRIFTLIG FRÅGA E-2277/99 från Inger Schörling (Verts/ALE) till kommissionen. Förvärv av sommarhus i annat land.

eurovoc_concepts:
Austria
Finland
Sweden
acquisition of property
derogation from EU law
foreign national
secondary residence

text: C 303 E/42 Europeiska gemenskapernas officiella tidning SV 24. 10. 2000 Det finns inga planer p(cid:229) att inr(cid:228)tta en tillsynsmyndighet p(cid:229) europeisk niv(cid:229). Europeiska unionen st(cid:246)der likv(cid:228)l medlemsstaterna i deras insatser genom s(cid:228)rskilda (cid:229)tg(cid:228)rder som syftar till att f(cid:246)rb(cid:228)ttra det r(cid:228)ttsliga samarbetet p(cid:229) detta omr(cid:229)de. H(cid:228)r ing(cid:229)r bland annat ett utkast till gemensam (cid:229)tg(cid:228)rd f(cid:246)r att bek(cid:228)mpa barnpornografi p(cid:229) Internet, betr(cid:228)ffande vilket r(cid:229)dets ordf(cid:246)randeskap beslutade h(cid:246)ra Europaparlamentet f(cid:246)re Amsterdamf(cid:246)rdragets ikrafttr(cid:228)dande och som kommer att omvandlas till ett beslut betr(cid:228)ffande vilket r(cid:229)det kommer att h(cid:246)ra Europaparlamentet i enlighet med artikel 39 i F(cid:246)rdraget om Europeiska unionen. Den (cid:228)rade parlamentsledamoten kan vidare notera att f(cid:246)rslaget till ett direktiv om (cid:148)vissa aspekter p(cid:229) den elektroniska handeln p(cid:229) den internationella marknaden(cid:148) inneh(cid:229)ller best(cid:228)mmelser som begr(cid:228)nsar tj(cid:228)nste- leverant(cid:246)rernas ansvar. R(cid:229)det och medlemsstaterna har slutligen antagit en gemensam st(cid:229)ndpunkt som skall f(cid:246)rsvaras vid f(cid:246)rhandlingarna i Europar(cid:229)det som g(cid:228)ller en konvention om Internetrelaterad brottslighet, som ocks(cid:229) avser bek(cid:228)mpande av den brottslighet som beg(cid:229)s med hj(cid:228)lp av Internet. I samma anda antog Europaparlamentet och r(cid:229)det genom beslut 276/1999/EEG den 25 januari 1999 en fler(cid:229)rig handlingsplan p(cid:229) gemenskapsniv(cid:229) f(cid:246)r att fr(cid:228)mja en s(cid:228)krare anv(cid:228)ndning av Internet genom att bek(cid:228)mpa olagligt och skadligt inneh(cid:229)ll p(cid:229) globala n(cid:228)t. Handlingsplanen, som t(cid:228)cker perioden fr(cid:229)n den 1 januari 1999 till den 31 december 2002, har f(cid:246)r sitt genomf(cid:246)rande en finansieringsram p(cid:229) 25 miljoner euro. (1) Artikel 2 i r(cid:229)dets akt av den 26 juli 1995 om fastst(cid:228)llande av konventionen p(cid:229) grundval av artikel K 3 i F(cid:246)rdraget om Europeiska unionen om uppr(cid:228)ttandet av en europeisk polisbyr(cid:229) (EGT C 316, 27. 11. 1995, s. 5). (2) Artikel 1 i r(cid:229)dets beslut av den 3 december 1998 om komplettering av definitionen av brottet m(cid:228)nniskohandel i bilagan till Europolkonventionen (EGT C 26, 30. 1. 1999, s. 21). (2000/C 303 E/038) SKRIFTLIG FR¯GA E-2277/99 fr(cid:229)n Inger Sch(cid:246)rling (Verts/ALE) till kommissionen (13 december 1999) ˜mne: F(cid:246)rv(cid:228)rv av sommarhus i annat land Tidigare har de flesta l(cid:228)nder haft begr(cid:228)nsningar i utl(cid:228)nningars r(cid:228)tt att f(cid:246)rv(cid:228)rva fastigheter i landet. Sverige har till (cid:229)rsskiftet ett undantag fr(cid:229)n den regeln men samtliga partier st(cid:229)r nu enade bakom att slopa dessa restriktioner. De problem som kan uppst(cid:229) och som p(cid:229) sikt m(cid:229)ste l(cid:246)sas (cid:228)r att huspriser i attraktiva omr(cid:229)den kan skjuta i h(cid:246)jden s(cid:229) till den grad att de bofasta f(cid:229)r sv(cid:229)rt att med framg(cid:229)ng konkurrera om fastigheterna. I l(cid:228)ngden kan det inneb(cid:228)ra att samh(cid:228)llen utarmas f(cid:246)r att bara leva upp under sommarm(cid:229)naderna. I synnerhet m(cid:229)nga kommuner bel(cid:228)gna vid kusten (cid:228)r djupt oroade (cid:246)ver denna utveckling. Enligt en dom i EG-domstolen i somras kan lagstiftning med lokalpolitiskt syfte godtas om vissa f(cid:246)ruts(cid:228)tt- ningar uppfylls. Den f(cid:229)r bland annat inte vara diskriminerande eller str(cid:228)ngare (cid:228)n vad som kr(cid:228)vs f(cid:246)r sitt syfte. Min fr(cid:229)ga (cid:228)r d(cid:228)rf(cid:246)r: Vilka (cid:228)r enligt kommissionen godtagbara regional- eller lokalpolitiska h(cid:228)nsyn som f(cid:229)r tas av medlems- staterna? Och vilket skall syftet med dessa vara? Svar fr(cid:229)n Frederik Bolkestein p(cid:229) kommissionens v(cid:228)gnar (4 februari 2000) I artikel 56 (tidigare artikel 73b) i EG-f(cid:246)rdraget f(cid:246)reskrivs att (cid:148)alla restriktioner f(cid:246)r kapitalr(cid:246)relser mellan medlemsstater samt mellan medlemsstater och tredje land [skall] vara f(cid:246)rbjudna(cid:148). Best(cid:228)mmelsen (cid:228)r till(cid:228)mplig p(cid:229) icke bofastas f(cid:246)rv(cid:228)rv av fastigheter, eftersom s(cid:229)dana f(cid:246)rv(cid:228)rv (cid:228)r en form av kapitalr(cid:246)relser. I EG-f(cid:246)rdraget finns emellertid vissa undantag fr(cid:229)n denna allm(cid:228)nna regel. Av intresse (cid:228)r i detta sammanhang artikel 58 (tidigare artikel 73d) i EG-f(cid:246)rdraget, d(cid:228)r det anges att medlemsstaterna f(cid:229)r (cid:148)vidta (cid:229)tg(cid:228)rder som (cid:228)r motiverade med h(cid:228)nsyn till allm(cid:228)n ordning eller allm(cid:228)n s(cid:228)kerhet(cid:148). Men i artikeln s(cid:228)gs ocks(cid:229) att s(cid:229)dana 24. 10. 2000 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 303 E/43 (cid:229)tg(cid:228)rder inte f(cid:229)r (cid:148)utg(cid:246)ra ett medel f(cid:246)r godtycklig diskriminering eller en f(cid:246)rt(cid:228)ckt begr(cid:228)nsning av den fria r(cid:246)rligheten f(cid:246)r kapital(cid:148). Av domar fr(cid:229)n EG-domstolen (till exempel m(cid:229)l 17/92) framg(cid:229)r att ekonomiska sk(cid:228)l inte (cid:228)r acceptabla grunder f(cid:246)r ett undantag. Det faktum att (cid:246)ppna gr(cid:228)nser f(cid:246)r kapitalr(cid:246)relser leder till att priserna pressas upp(cid:229)t (cid:228)r i sig inte tillr(cid:228)ckligt f(cid:246)r att g(cid:246)ra undantag fr(cid:229)n principen om fri r(cid:246)rlighet f(cid:246)r kapital. Om en stor efterfr(cid:229)gan p(cid:229) fritidsbost(cid:228)der i vissa omr(cid:229)den emellertid leder till o(cid:246)nskade sociala konsekvenser s(cid:229)som de som beskrivits av parlamentsledamoten, kan vissa begr(cid:228)nsningar av r(cid:228)tten att f(cid:246)rv(cid:228)rva fritidsbost(cid:228)der motiveras p(cid:229) de grunder som n(cid:228)mns i EG-f(cid:246)rdraget. Plan- och byggbest(cid:228)mmelser kan i vissa omr(cid:229)den anv(cid:228)ndas f(cid:246)r att begr(cid:228)nsa byggandet av fritidsbost(cid:228)der och anv(cid:228)ndningen av befintliga byggnader som fritidsbost(cid:228)der genom att s(cid:229)dana omr(cid:229)den i en kommun eller region avs(cid:228)tts f(cid:246)r andra (cid:228)ndam(cid:229)l. Att (cid:229)tg(cid:228)rder av detta slag (cid:228)r till(cid:229)tna bekr(cid:228)ftades i en gemensam f(cid:246)rklaring om fritidsbost(cid:228)der (f(cid:246)rklaring nr 5 till (cid:214)sterrikes, Finlands och Sveriges anslutningsf(cid:246)rdrag) d(cid:228)r det s(cid:228)gs: (cid:148)Ingenting i gemenskapsr(cid:228)tten hindrar enskilda medlemsstater fr(cid:229)n att vidta nationella, regionala eller lokala (cid:229)tg(cid:228)rder betr(cid:228)ffande fritids- bost(cid:228)der i fall d(cid:229) (cid:229)tg(cid:228)rderna (cid:228)r n(cid:246)dv(cid:228)ndiga f(cid:246)r markanv(cid:228)ndning, planl(cid:228)ggning och milj(cid:246)skydd och till- l(cid:228)mpas i (cid:246)verensst(cid:228)mmelse med gemenskapsr(cid:228)tten utan n(cid:229)gon direkt eller indirekt diskriminering av medborgare i medlemsstater. (cid:148) inte (cid:228)r I f(cid:246)rklaringen erinras om att diskriminering mot icke bofasta, i synnerhet mot medborgare i medlems- staterna, till(cid:229)ten i plan- och byggbest(cid:228)mmelser. Den f(cid:228)rska dom fr(cid:229)n EG-domstolen som parlamentsledamoten n(cid:228)mner (dom av den 1 juni 1999 i m(cid:229)l C-302/97, Konle mot (cid:214)sterrike) inneh(cid:229)ller ytterligare tolkning av detta villkor och d(cid:228)r erinras om vikten av att inskr(cid:228)nkningar inte g(cid:246)rs on(cid:246)digt omfattande: (cid:148)Om en medlemsstat kan motivera sitt krav p(cid:229) f(cid:246)rhandstillst(cid:229)nd med att (cid:229)beropa ett s(cid:229)dant lokaliseringspolitiskt syfte som att i allm(cid:228)nt intresse v(cid:228)rna om en permanent befolkning och en ekonomisk verksamhet som (cid:228)r oberoende i f(cid:246)rh(cid:229)llande till turistbranschen inom vissa regioner, kan den inskr(cid:228)nkande (cid:229)tg(cid:228)rd som ett s(cid:229)dant krav utg(cid:246)r till(cid:229)tas enbart om den inte till(cid:228)mpas p(cid:229) ett diskriminerande s(cid:228)tt och om samma resultat inte kan uppn(cid:229)s genom andra, mindre betungande f(cid:246)rfaranden(cid:148). Svaret p(cid:229) parlamentsledamotens fr(cid:229)ga blir s(cid:229)ledes att en medlemsstat f(cid:229)r f(cid:246)reskriva plan- och byggbe- st(cid:228)mmelser som inneb(cid:228)r en begr(cid:228)nsning av r(cid:228)tten att f(cid:246)rv(cid:228)rva fritidsbost(cid:228)der i vissa omr(cid:229)den, om det finns en klar risk f(cid:246)r o(cid:246)nskade sociala konsekvenser. Begr(cid:228)nsningen m(cid:229)ste vara uppenbart icke-diskriminerande, det vill s(cid:228)ga den m(cid:229)ste g(cid:228)lla (cid:228)ven personer som (cid:228)r medborgare eller bosatta i medlemsstaten i fr(cid:229)ga. Lagstiftningen f(cid:246)r att genomf(cid:246)ra begr(cid:228)nsningen f(cid:229)r inte inneb(cid:228)ra en f(cid:246)rt(cid:228)ckt (indirekt) diskriminering. Vidare f(cid:229)r inte lagstiftningen vara mer ingripande (cid:228)n vad som kr(cid:228)vs f(cid:246)r att uppn(cid:229) begr(cid:228)nsningens syfte. Efter EG-domstolens dom i m(cid:229)let Konle mot (cid:214)sterrike st(cid:229)r det klart, att ett system med f(cid:246)rhandstillst(cid:229)nd inte b(cid:246)r anv(cid:228)ndas, eftersom det finns andra och b(cid:228)ttre s(cid:228)tt att genomf(cid:246)ra lagstiftning av denna typ, till exempel en skriftlig f(cid:246)rklaring fr(cid:229)n k(cid:246)paren. Slutligen f(cid:229)r en begr(cid:228)nsning inte g(cid:246)ras om det finns andra och b(cid:228)ttre s(cid:228)tt f(cid:246)r att skydda intressena hos en bofast befolkning med blygsamma tillg(cid:229)ngar, exempelvis genom subventionerade hyror eller allm(cid:228)nnyttiga bostadsf(cid:246)retag. (2000/C 303 E/039) SKRIFTLIG FR¯GA P-2286/99 fr(cid:229)n Bart Staes (Verts/ALE) till kommissionen (24 november 1999) ˜mne: ˜ndringen av EU: s chokladdirektiv R(cid:229)det godk(cid:228)nde i slutet av oktober en (cid:228)ndring av EU:s chokladdirektiv som innebar att minimikravet vad g(cid:228)ller kakaoinneh(cid:229)ll s(cid:228)nktes. S(cid:229) snart direktivet tr(cid:228)tt i kraft kan chokladtillverkare anv(cid:228)nda sig av billigare r(cid:229)varor som ers(cid:228)ttning f(cid:246)r kakao. I (cid:229)tta av de femton medlemsstaterna (cid:228)r ben(cid:228)mningen (cid:148)Choklad(cid:148) dock tillsvidare f(cid:246)rbeh(cid:229)llen produkter som inneh(cid:229)ller minst 25 % kakao, 14 % mj(cid:246)lk och inget extra vegetabi- liskt fett. Denna (cid:228)ndring kommer att v(cid:229)lla allvarliga socioekonomiska problem f(cid:246)r de kakaoproducerande l(cid:228)nderna och f(cid:246)r de b(cid:246)nder som odlar kakaob(cid:246)nor. Dessutom st(cid:229)r det (cid:228)ndrade direktivet i ett klart motsatsf(cid:246)r- h(cid:229)llande till det I vilket samtliga kakaoimporterande l(cid:228)nder, fr(cid:229)n 1995. inbegripet EU:s femton medlemsstater, f(cid:246)rbinder sig att stimulera konsumtionen av kakao. internationella kakaoavtalet


title: SCHRIFTLICHE ANFRAGE E-2345/99 von Salvador Jové Peres (GUE/NGL) und Pedro Marset Campos (GUE/NGL) an die Kommission. Einfuhren von Tomaten aus Marokko.

eurovoc_concepts:
EU market
Morocco
agricultural market
association agreement (EU)
economic consequence
fruit vegetable
import (EU)
international trade
market stabilisation
tariff quota
trade agreement (EU)
voluntary restraint agreement

text: C 225 E/110 Amtsblatt der Europ(cid:228)ischen Gemeinschaften DE 8. 8. 2000 Der Wissenschaftliche Lebensmittelausschu(cid:223) hat die Toxikologie der Aflatoxine auf seiner 108. Vollsitzung im September 1997 (3) unter Ber(cid:252)cksichtigung der Bewertung eines gemeinsamen FAO/WHO-Experten- ausschusses (cid:252)ber Lebensmittelzusatzstoffe (JECFA) erneut diskutiert. Dabei hat der Wissenschaftliche Lebensmittelausschu(cid:223) die gro(cid:223)en Anstrengungen des JECFA bei der Durchf(cid:252)hrung einer quantitativen Risikoabsch(cid:228)tzung durch Kombination karzinogener Potenzen und menschlicher Expositionsdaten aner- kannt, aber auch auf die mit diesem Ansatz verbundenen Beschr(cid:228)nkungen und Annahmen hingewiesen, die in dem Bericht klar herausgestellt worden sind. Der Wissenschaftliche Lebensmittelausschu(cid:223) stellte fest, da(cid:223) die Toxikologie der Aflatoxine vom JECFA nicht in Frage gestellt wird. (cid:132) Aflatoxine geh(cid:246)ren zu den wirksamsten bekannten mutagenen und karzinogenen Substanzen(cid:147); mehrere Feststellungen des JECFA seien mit der Stellungnahme des Wissenschaftlichen Lebensmittelausschusses zu den Aflatoxinen aus dem Jahre 1994 nicht unvereinbar. Dieser Standpunkt gelte nach wie vor. Aufgrund dieser Beurteilung wird davon ausgegangen, da(cid:223) die Festlegung von H(cid:246)chstwerten (cid:129) au(cid:223)er Pr(cid:228)ventivma(cid:223)nahmen zur Vermeidung einer Kontamination (cid:129) zum Verbraucherschutz beitragen. Diese Grenzwerte m(cid:252)ssen so niedrig angesetzt werden, wie dies vern(cid:252)nftigerweise erreichbar ist. (4) Die Kommission ist sich (cid:252)ber die Wichtigkeit der Paranu(cid:223)erzeugung f(cid:252)r die sozialen Verh(cid:228)ltnisse der (cid:246)rtlichen Erzeuger und die Erhaltung des Regenwaldes im Amazonasgebiet voll im klaren. Sie pr(cid:252)ft daher zur Zeit im Rahmen der technischen Kooperationsprogramme mit den betreffenden L(cid:228)ndern, welche technische und finanzielle Unterst(cid:252)tzung angeboten werden kann, um die Paranu(cid:223)erzeugung zum Schutz der Biovielfalt des Amazonas-Regenwaldes aufrechtzuerhalten, die Qualit(cid:228)t der Paran(cid:252)sse in bezug auf den Aflatoxingehalt zu verbessern und die sozialen Verh(cid:228)ltnisse der kleinen lokalen Produzenten zu verbessern. Allerdings sind diese Ziele gegen(cid:252)ber dem Schutz der europ(cid:228)ischen Verbraucher vor der Gef(cid:228)hrdung durch eine Aflatoxinkontamination sekund(cid:228)r. (1) ABl. L 201 vom 17. 7. 1998, S. 43 und 93. (2) (3) Berichte des Wissenschaftlichen Lebensmittelausschusses, 35. Reihe. Bericht (cid:252)ber das 108. Treffen des Wissenschaftlichen Lebensmittelausschusses am 18. und 19. September 1997 in Br(cid:252)ssel. (4) Neunundvierzigstes Treffen, Rom, 17. (cid:129) 26. Juni 1997, Zusammenfassung und Schlu(cid:223)folgerungen. (2000/C 225 E/113) SCHRIFTLICHE ANFRAGE E-2344/99 von Salvador JovØ Peres (GUE/NGL) und Pedro Marset Campos (GUE/NGL) an die Kommission (13. Dezember 1999) Betrifft: Einfuhren von Tomaten aus Marokko W(cid:228)hrend ein Kontingent f(cid:252)r die Einfuhr von Tomaten aus Marokko in H(cid:246)he von 150 676 t besteht, hat Marokko zwischen Oktober 1998 und M(cid:228)rz 1999 181 542 t in die EU eingef(cid:252)hrt und dabei gegen Artikel 2 Punkt 4 des Protokolls (cid:252)ber die Regelung f(cid:252)r die Einfuhr von Agrarerzeugnissen mit Ursprung in Marokko in die Gemeinschaft versto(cid:223)en. Darin hei(cid:223)t es w(cid:246)rtlich: (cid:132)Marokko verpflichtet sich, da(cid:223) die Gesamtausfuhren in die Gemeinschaft w(cid:228)hrend der entsprechenden Zeitr(cid:228)ume und unter den in diesem Protokoll vorgesehenen Bedingungen die in Artikel 3 und 4 vereinbarten Mengen nicht (cid:252)berschreiten. (cid:147) Welche Ma(cid:223)nahmen gedenkt die Kommission zu treffen, um k(cid:252)nftig die Einhaltung des Protokolls zu gew(cid:228)hrleisten? Wie gedenkt sie die Erzeuger in der Gemeinschaft f(cid:252)r die wirtschaftlichen Verluste aufgrund der Nichteinhaltung des Protokolls zu entsch(cid:228)digen? (2000/C 225 E/114) SCHRIFTLICHE ANFRAGE E-2345/99 von Salvador JovØ Peres (GUE/NGL) und Pedro Marset Campos (GUE/NGL) an die Kommission (13. Dezember 1999) Betrifft: Einfuhren von Tomaten aus Marokko Marokko hat gegen Artikel 3 des Protokolls (cid:252)ber die Regelung f(cid:252)r die Einfuhr von Agrarerzeugnissen mit Ursprung in Marokko versto(cid:223)en, in dem die monatliche Aufteilung des Kontingents und die Spanne von zul(cid:228)ssigen 20 % (cid:220)berschreitung festgelegt sind. Damit verursachte Marokko in den Monaten November und Januar des vergangenen Wirtschaftsjahrs den Verfall der M(cid:228)rkte sowie eine schwere wirtschaftliche Ersch(cid:252)tterung dieses Sektors. 8. 8. 2000 DE Amtsblatt der Europ(cid:228)ischen Gemeinschaften C 225 E/111 Welche Ma(cid:223)nahmen gedenkt die Kommission zu treffen, um die Einhaltung des Protokolls k(cid:252)nftig zu gew(cid:228)hrleisten? Wie gedenkt sie die Erzeuger der Gemeinschaft f(cid:252)r die wirtschaftlichen Verluste aufgrund der Nichteinhaltung des Protokolls zu entsch(cid:228)digen? (2000/C 225 E/115) SCHRIFTLICHE ANFRAGE E-2346/99 von Salvador JovØ Peres (GUE/NGL) und Pedro Marset Campos (GUE/NGL) an die Kommission (13. Dezember 1999) Betrifft: Einfuhren von Tomaten aus Marokko Weshalb hat die Kommission der EU das Kontingent nicht (cid:252)berwacht und nicht die erforderlichen Ma(cid:223)nahmen getroffen, um zu verhindern, da(cid:223) Marokko das im Assoziationsabkommen und in seinem Protokoll Nr. 1 (cid:252)ber die Regelung f(cid:252)r die Einfuhr von Agrarerzeugnissen mit Ursprung in Marokko und konkret in Artikel 3 vorgesehene Exportvolumen (cid:252)berschreitet? (2000/C 225 E/116) SCHRIFTLICHE ANFRAGE E-2347/99 von Salvador JovØ Peres (GUE/NGL) und Pedro Marset Campos (GUE/NGL) an die Kommission (13. Dezember 1999) Betrifft: Einfuhren von Tomaten aus Marokko Weshalb hat die Europ(cid:228)ische Kommission Marokko nicht aufgefordert, die spezifischen Zolls(cid:228)tze zu entrichten, als die Preise f(cid:252)r seine Exporte unter den in dem Assoziationsabkommen gem(cid:228)(cid:223) Protokoll Nr. 1 in Artikel 2 vorgesehenen Einfuhrpreis gesunken sind? (2000/C 225 E/117) SCHRIFTLICHE ANFRAGE E-2348/99 von Salvador JovØ Peres (GUE/NGL) und Pedro Marset Campos (GUE/NGL) an die Kommission (13. Dezember 1999) Betrifft: Einfuhren von Tomaten aus Marokko Weshalb hat die Kommission der EU nicht die erforderlichen Ma(cid:223)nahmen getroffen, damit Marokko die monatliche Aufteilung des Kontingents und die Spanne von 20 % (cid:220)berschreitung einh(cid:228)lt, die im Assozia- tionsabkommen und in seinem Protokoll Nr. 1 Artikel 3 zugelassen ist? (2000/C 225 E/118) SCHRIFTLICHE ANFRAGE P-2483/99 von Fernando FernÆndez Mart(cid:237)n (PPE-DE) an die Kommission Betrifft: Illegale Einfuhr von Tomaten marokkanischen Ursprungs (16. Dezember 1999) Gem(cid:228)(cid:223) den Abkommen zwischen der Europ(cid:228)ischen Union und dem K(cid:246)nigreich Marokko kann die EU ein Kontingent von bis zu 150. 676 Tonnen marokkanischer Tomaten importieren; dabei f(cid:228)llt pro Tonne ein