title: Verordening (EG) nr. 2703/1999 van de Raad van 14 december 1999 houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 2596/97 tot verlenging van de in artikel 149, lid 1, van de Akte van toetreding van Oostenrijk, Finland en Zweden bedoelde periode

eurovoc_concepts:
Finland
Sweden
marketing standard
milk
milk fat
transitional period (EU)

formats: html pdf print

text: 21. 12. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 327/11 VERORDENING (EG) Nr. 2703/1999 VAN DE RAAD van 14 december 1999 houdende wĳziging van Verordening (EG) nr. 2596/97 tot verlenging van de in artikel 149, lid 1, van de Akte van toetreding van Oostenrĳk, Finland en Zweden bedoelde periode DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op de Akte van toetreding van Oostenrĳk, Finland en Zweden, en met name artikel 149, lid 2, (3) Bovendien lĳkt het wenselĳk halverwege die periode na te gaan hoever deze lidstaten gevorderd zĳn met de toepassing van de communautaire regeling, Gezien het voorstel van de Commissie (1), Gezien het advies van het Europees Parlement (2), Overwegende hetgeen volgt: (1) (2) In artikel 1, tweede alinea, van Verordening (EG) nr. 2596/97 (3) is de periode waarin ten aanzien van de voorschriften inzake het vetgehalte van consumptiemelk in Finland en Zweden overgangsmaatregelen kunnen worden genomen tot en met 31 december 1999 verlengd; de aanpassingsmoeilĳkheden die deze over- gangsmaatregelen noodzakelĳk maakten kunnen niet vóór 31 december 1999 verholpen worden. Derhalve moet gebruikt worden gemaakt van de in de Toetredingsakte van 1994 geboden mogelĳkheid om de betrokken periode te verlengen; het is dienstig een extra periode van vier jaar vast te stellen. HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 In artikel 1 van Verordening (EG) nr. 2596/97 wordt de tweede alinea vervangen door: „Deze periode wordt echter tot en met 31 december 2003 verlengd wat betreft de voorschriften inzake het vetgehalte van voor menselĳke consumptie bestemde melk die in Finland en Zweden geproduceerd wordt. Finland en Zweden delen de Commissie vóór 31 december 2001 de maatregelen mee die zĳ getroffen hebben om zich aan de communautaire regeling an te passen. Op basis daarvan zal de Commissie de Raad een verslag voorleggen over de vooruitgang die de betrokken lidstaten terzake hebben geboekt. ”. Deze verordening treedt in werking op 1 januari 2000. Artikel 2 Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselĳk in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, 14 december 1999. Voor de Raad De Voorzitter K. HEMILÄ (1) PB C 342 van 30. 11. 1999, blz. 35. (2) Advies van 2. 12. 1999 (nog niet in het Publicatieblad bekendge- maakt). (3) PB L 351 van 23. 12. 1997, blz. 12


title: Voorstel voor een Beschikking van de Raad tot instelling van een Europees Vluchtelingenfonds

eurovoc_concepts:
Structural Funds
aid to refugees
return migration
right of asylum
social integration

formats: html pdf

text: COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 14. 12. 1999 COM(1999) 686 definitief 1999/0274 (CNS) Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD tot instelling van een Europees Vluchtelingenfonds (door de Commissie ingediend) EEN ALGEMENE EN OP SAMENHORIGHEID BERUSTENDE BENADERING TOELICHTING Sinds de inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam vallen asiel- en immigratievraagstukken onder de communautaire bevoegdheid in het kader van de nieuwe Titel IV van het gewijzigd Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap. Daarom vinden maatregelen met betrekking tot de opvang en vrijwillige repatriëring van vluchtelingen, ontheemden en asielzoekers voortaan plaats in een volledig nieuwe context waarbinnen zij voor het eerst kunnen worden gebundeld met maatregelen ter bevordering van de integratie van vluchtelingen zodat de verschillende elementen van een zowel door de Commissie als door het Europees Parlement en de lidstaten gewenste algemene aanpak nader op elkaar kunnen worden afgestemd om daaraan meer samenhang te geven. Het asielbeleid vormt immers één geheel: men kan overeenkomstig de internationale verbintenissen van de lidstaten en volgens hun gemeenschappelijke humanitaire traditie vluchtelingen en ontheemden niet opvangen: • • • zonder, enerzijds, toegankelijke, doeltreffende en billijke aanvraagprocedures in het leven te roepen en een opvangregeling te treffen op grond waarvan hen voor de gehele duur van de procedures menswaardige voorzieningen kunnen worden geboden, zonder, anderzijds, de nodige regelingen te treffen om te zorgen voor de integratie van de vluchtelingen in de samenleving van het land van ontvangst overeenkomstig het bepaalde in het Verdrag van Genève, zonder, ten slotte, de nodige maatregelen te nemen opdat degenen die, na de beëindiging van de procedures, niet kunnen worden toegelaten voor verblijf op het grondgebied van het land waar zij om bescherming hebben verzocht, naar hun land van herkomst terugkeren, teneinde het permanente karakter en de geloofwaardigheid van asiel als instelling te behouden. De last die dit voor de lidstaten betekent, verschilt echter sterk van lidstaat tot lidstaat als gevolg van de wisselende richting waarheen de stromen van bescherming zoekenden zich bewegen en van de ongelijke spreiding van de groepen vluchtelingen en ontheemden in de Europese Unie. Daarom beoogt het voorstel van de Commissie om op het stuk van asiel het evenwicht tussen de inspanningen van de lidstaten te vergroten door een regeling te treffen voor een verdeling van middelen die in verhouding staat tot de door elke lidstaat gedragen lasten, waarbij tevens de lidstaten met de minst ontwikkelde infrastructuren en diensten voor asiel en vluchtelingen worden aangemoedigd hun achterstand op dat gebied in te lopen. Tenslotte is het voorstel van de Commissie een eerste antwoord op het door de Europese Raad in Tampere op 15 en 16 oktober 1999 geuite verzoek door in een regeling te voorzien die op noodtoestanden als gevolg van een eventuele massale toestroom van vluchtelingen, ontheemden of asielzoekers is afgestemd, zonder de acties op lange termijn die het hoofddoel van het Europees Vluchtelingenfonds vormen, in gedrang te brengen. 2 ACTIES Om het evenwicht te verkrijgen tussen de door de lidstaten geleverde inspanningen om vluchtelingen en ontheemden op te vangen en de gevolgen van die opvang te dragen, is het nodig de lidstaten te steunen naar rata van de last die zij op elk van de genoemde gebieden op zich nemen en tegelijkertijd de lidstaten waarvan de infrastructuur minder ontwikkeld is, in staat te stellen hun aandeel in de gemeenschappelijke inspanning te leveren. 1. Voorzieningen voor opvang en asielprocedures De lidstaten kennen vreemdelingen uit derde landen het toe erkenning van hun vluchtelingenstatus te verzoeken in toepassing van het Verdrag van Genève van 28 juli 1951 en om bij de bevoegde instanties de redenen te doen gelden die een terugkeer naar het land van herkomst onmogelijk maken. Dit recht zou nutteloos blijken en de effectieve uitoefening ervan onmogelijk indien zij die bescherming zoeken niet van de bestaande procedures op de hoogte worden gesteld en in afwachting van een besluit over hun aanvraag over geen enkel middel van bestaan beschikken. recht Daarom veronderstellen de door de lidstaten geleverde inspanningen om vluchtelingen en anderen die een internationale bescherming zoeken, overeenkomstig hun internationale verbintenissen en hun gemeenschappelijke humanitaire traditie op te vangen, het bestaan van toegankelijke, rechtvaardige en doeltreffende procedures en een passende opvangregeling. De bestaande opvangregelingen in de lidstaten zijn evenwel in ongelijke mate, zowel in kwantitatieve als in kwalitatieve zin, uitgegroeid. Deze stand van zaken is voor een aantal aanvragers van de vluchtelingenstatus aanleiding zich naar die lidstaten te begeven die, naar het hen voorkomt, de gunstigste opvangregeling hebben, of om van de ene naar de andere lidstaat te trekken. De toename van deze "secundaire bewegingen" vergroot de lasten die op de lidstaten met de verst ontwikkelde maatregelen rusten en bemoeilijkt de taak van de voor de behandeling van een asielverzoek dat bij een van de lidstaten van de Europese Gemeenschappen is ingediend, verantwoordelijke Staat. Om hierin te voorzien is het van wezenlijk belang dat zij die internationale bescherming wensen te verzoeken, ook werkelijk de mogelijkheid hebben in de eerste lidstaat waar zij aankomen, welke lidstaat dit ook is, een aanvraag in te dienen en gedurende de procedure over voldoende middelen van bestaan kunnen beschikken. De acties die via het Europees Vluchtelingenfonds kunnen worden gesteund, betreffen dan ook de verschillende aspecten van deze opvangregelingen (huisvesting, toegang tot zorg, juridische bijstand, enz. ) om enerzijds de lidstaten met het minst ontwikkelde systeem ertoe te bewegen hun achterstand in te halen, en anderzijds de aanpassing van bestaande regelingen in die lidstaten waar aanzienlijke schommelingen in de omvang of veranderingen in de aard van de vluchtelingenstroom optreden, te vereenvoudigen. Tot slot wordt, gelet op de recente ervaringen, erin voorzien dat de uit hoofde van vluchtelingenopvang uitgevoerde acties tevens aan ontheemden ten goede kunnen komen. 2. Integratie Het Verdrag van Genève van 28 juli 1951 bevat ten gunste van vluchtelingen tal van bepalingen betreffende hun rechtspositie, de voorwaarden voor toegang tot winstgevende bezigheden, welzijn en administratieve maatregelen die hun integratie in de samenleving van het ontvangende land beogen te bevorderen. Zij die hun land hebben moeten ontvluchten, zijn niet altijd toegerust om volledig gebruik te kunnen maken van maatregelen en programma’s van algemene aard die zowel sociale integratie als 3 beroepsopleiding beogen te bevorderen. Bovendien hebben zij in dit opzicht bijzondere behoeften, al was het maar om hen op integratie in de bestaande algemene programma’s voor te bereiden. Bijgevolg worden de lidstaten die vluchtelingen opvangen, vaak ertoe gebracht een pro-actief beleid te voeren om de integratie van deze groep optimaal te doen verlopen. Vanuit dit perspectief dienen de in de lidstaten uitgevoerde specifieke acties ten gunste van vluchtelingen, ontheemden en degenen die een internationale bescherming behoeven, door de Gemeenschap te worden gesteund om het uit hoofde van artikel 63, punt 2, onder b), van het Verdrag beoogde evenwicht van de inspanningen te verwezenlijken. In het onderhavige beschikkingsvoorstel onderscheidt de Commissie drie actiegebieden: – – – dekking van de onmiddellijke behoeften waaraan vanaf het moment van toelating van de begunstigden tot een vorm van bescherming dient te worden voldaan; sociaal-culturele aanpassing van de begunstigden aan de realiteiten van de samenleving van het land van ontvangst; de maatregelen om de verwerving van autonomie aan te moedigen, waarbij het criterium voor het welslagen is dat de betrokkenen in staat worden gesteld om in eigen onderhoud te voorzien en niet langer een beroep op de steunregeling behoeven te doen. De acties voor integratie moeten betrekking kunnen hebben op alle categorieën personen die een vorm van internationale bescherming genieten, zodra hun verblijf op het grondgebied van de lidstaten een zeker kenmerk gaat vertonen in termen van duur of stabiliteit. 3. Vrijwillige terugkeer en reïntegratie Vrijwillige terugkeer zou voor het grootste deel van de begunstigden het natuurlijke gevolg van het einde van de tijdelijke bescherming moeten zijn. De ervaring met Kosovo heeft geleerd dat een groot gedeelte van de ontheemden, waaronder zij die de vluchtelingenstatus hadden verkregen, bereid is naar het land van oorsprong terug te keren indien de omstandigheden dat toelaten. Daartoe hebben de betrokkenen echter behoefte aan betrouwbare informatie. Bovendien brengen de materiële bestaansvoorwaarden in een land dat een conflict achter de rug heeft, mee dat de betrokkenen dikwijls behoefte hebben aan materiële bijstand om zich op de terugkeer voor te bereiden of om hun bestaan in hun land van oorsprong weer op te bouwen. Degenen die om een internationale bescherming hebben verzocht maar wier aanvraag is afgewezen en die geen verblijfsvergunning op andere gronden kunnen krijgen, zouden, normaal gezien, het grondgebied van de lidstaten moeten verlaten en naar hun land moeten terugkeren. Toch ondervinden de lidstaten, zoals de Commissie in haar Mededeling van 1994 aan de Raad en het Europees Parlement over immigratie- en asielbeleid1 heeft opgemerkt, vaak moeilijkheden om de verwijderingsbesluiten ten uitvoer te leggen. 1 COM (94) 23 definitief, 23. 2. 1994. Cf. met name de paragrafen 111-112. 4 De werkzaamheden van de Groep op hoog niveau inzake asiel en migratie hebben aangetoond dat de ontwikkeling van programma’s voor vrijwillige terugkeer een aannemelijk en menselijk alternatief voor gedwongen terugkeer kan vormen, zowel voor de betrokkenen als voor de lidstaten voordelen biedt, en voor de landen van oorsprong die wensen te profiteren van de inspanningen die de Europese Unie bereid is ter bevordering van "mede-ontwikkeling" te leveren, interessant kan zijn. Deze aanpak is bevestigd door de Europese Raad van Tampere, die daarenboven heeft verzocht ter vergemakkelijking van vrijwillige terugkeer de hulp aan de landen van oorsprong en van doorreis uit te breiden. 4. Andere in aanmerking komende maatregelen Naast de drie bovenvermelde actiegebieden denkt de Commissie ook nog in de mogelijkheid te voorzien dat de Commissie een gedeelte van de beschikbare kredieten reserveert voor enerzijds ondersteuning van acties die van belang zijn op communautair niveau of die een vernieuwend of transnationaal karakter vertonen, en anderzijds voorstudie of evaluatie van de uitgevoerde maatregelen. 5. Noodmaatregelen De Commissie is van mening dat ingeval van een massale toestroom van vluchtelingen of van ontheemden op het grondgebied van één of meer lidstaten, noodmaatregelen in een geest van Europese solidariteit en op zo kort mogelijke termijn moeten kunnen worden uitgevoerd zonder dat daardoor de uitvoering van acties op lange termijn in gedrang komt of in welke zin dan ook verhinderd wordt. Deze maatregelen betreffen de eerste behoeften van hen die in dergelijke omstandigheden aankomen, d. w. z. huisvesting, voedsel en verzorging. De behoeften die het spoedeisend karakter met zich meebrengt, nopen ertoe vragen erom het besluitvormingsmechanisme te vereenvoudigen en de Commissie in staat te stellen een beoordeling van de behoeften van de betrokken lidstaten uit te voeren en de extra beschikbare middelen onder hen te verdelen. De onafhankelijkheid van de noodmaatregelen ten opzichte van de meer structurele maatregelen in het kader van de normale werkwijze van het Europees Vluchtelingenfonds zou haar weerslag moeten krijgen door daartoe een afzonderlijke begrotingsrubriek te creëren. UITVOERINGSVOORSCHRIFTEN De Commissie, lering trekkend uit de ervaring die bij de tenuitvoerlegging van de proefprojecten en van maatregelen die de afgelopen jaren zijn gefinancierd2 is opgedaan, grijpt de gelegenheid aan om de beheers- en uitvoeringsvoorschriften te wijzigen. De eerste vernieuwing betreft de duur. De Commissie stelt een beschikking voor die voor vijf jaar van kracht zal zijn, en wel om een over een aantal jaren gespreide programmering mogelijk te maken waarmee beter rekening wordt gehouden met het middellange- of langetermijnaspect van de voorgenomen acties en die tevens de mogelijkheid biedt het betrokken rechtskader aan de ontwikkeling van de politieke en institutionele context aan te passen. 2 Cf. werkdocumenten van de diensten van de Commissie SEC (1988) 1263 en SEC (1999) 1105 wat betreft de tenuitvoerlegging van maatregelen met betrekking tot de opvang en vrijwillige terugkeer. Wat de proefmaatregelen met betrekking tot integratie betreft, wordt momenteel een volledige evaluatie van de uitgevoerde werkzaamheden verricht. 5 Uit de evaluatie van de proefprojecten die de afgelopen jaren zijn gefinancierd, is namelijk gebleken dat de duur van de acties een wezenlijke factor is voor het welslagen ervan en dat een middellange- of lange-termijnperspectief de keuze voor de lidstaten en de organisaties die projecten opzetten slechts kan vergemakkelijken omdat doordoor een werkelijke planning mogelijk wordt. Wat betreft de opvang, vereist het opbouwen van een infrastructuur prognoses op lange termijn, terwijl de oprichting van diensten ten behoeve van vluchtelingen en ontheemden voor een tot twaalf maanden beperkte periode weinig zinvol voorkomt. Institut in het door het "Berliner In verband met de integratie wordt für vergleichende Sozialforschung" opgestelde onafhankelijke verslag ter evaluering van de door DG Werkgelegenheid en sociale zaken op basis van begrotingspost B3-4113 uitgevoerde maatregelen erop gewezen dat "uit de met de coördinatoren van de projecten gevoerde gesprekken blijkt dat een jaar in het algemeen een te korte tijd is om alle doelen te verwezenlijken en tegelijkertijd voor voldoende follow-up te zorgen. Een duurzame financiering is daarom vanuit het oogpunt van kosteneffectiviteit van een project van kritieke betekenis. In het algemeen zouden de proefprojecten over een langere periode moeten worden gesteund om het nemen van follow-up-maatregelen mogelijk te maken en de al te vaak voorkomende situatie te vermijden dat de projecten zo snel worden afgewerkt dat de voordelen op lange termijn niet worden gerealiseerd". Voorts heeft de Commissie ten aanzien van de vrijwillige terugkeer in haar evaluatiedocument (SEC(1999)1105) vastgesteld dat het vaak verscheidene maanden duurde alvorens een persoon tot het besluit komt naar zijn land van oorsprong terug te keren en dat herintegratie in dat land, die een blijvende terugkeer waarborgt, beter verloopt indien er een follow-up ter plaatse bestaat, zodat het voor de hand ligt deze taak aan plaatselijke bureaus voor advies bij terugkeer op te dragen, welke bureaus dus langer zouden moeten bestaan dan de gebruikelijke twaalf maanden. De tweede vernieuwing betreft de uitvoeringsvoorschriften die, in navolging van hetgeen voor de Structuurfondsen geldt, grotendeels zullen worden gedecentraliseerd, waarbij de lidstaten de selectie van de acties en het beheer ervan op zich nemen. De praktijk heeft namelijk aangetoond dat, zowel voor de selectie van de acties als voor een doeltreffende follow-up van en controle op de uitvoering ervan, de aanwezigheid ter plaatse en het contact met de concrete, dagelijkse realiteit een onschatbaar voordeel vormen. Deze fundamentele keuze impliceert voor de lidstaten en voor de Commissie controlemethoden, met name ten aanzien van het financiële aspect, de follow-up en de evaluatie die zowel op de verdeling van bevoegdheden als op de omvang van de met een en ander gemoeide kredieten, zijn afgestemd. COÖRDINATIE EN COMPLEMENTARITEIT Het is noodzakelijk voor samenhang en complementariteit van alle acties van de Europese Unie zorg te dragen om overlappingen te voorkomen en om optimaal de beschikbare middelen te benutten. Met name dient ervoor te worden gezorgd dat bij de ondernomen acties op het gebied van integratie rekening wordt gehouden met mogelijke synergieën met uit hoofde van de Structuurfondsen opgezette programma’s inzake de toegang tot werkgelegenheid en met name met het EQUAL- programma. Eveneens dienen de maatregelen die vrijwillige terugkeer beogen, verenigbaar te zijn met de door de Unie gevoerde acties op het gebied van ontwikkeling, humanitaire hulp en betrekkingen met de desbetreffende derde landen in het algemeen. 6 Daartoe dienen er op het niveau van de Gemeenschap en de lidstaten coördinatiemechanismen tot stand te worden gebracht, met name door te zorgen voor de voorlichting van de verschillende comités en andere instanties die met de follow-up en met de uitvoering van acties met gelijksoortige of aanvullende doelstellingen zijn belast. De lidstaten waarbij de hoofdverantwoordelijkheid bij de uitvoering van de onder het Europees Vluchtelingenfonds vallende maatregelen berust, dienen tevens op hun niveau de coördinatie van de verschillende maatregelen en de met de uitvoering ervan belaste actoren op zich te nemen. SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID De opname in het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap van de nieuwe titel IV inzake visa, asiel, immigratie en andere beleidsterreinen die met het vrije verkeer van personen verband houden, legt de grondslag voor een communautaire bevoegheid op die gebieden. Deze bevoegdheid dient evenwel overeenkomstig artikel 5 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap te worden uitgeoefend, d. w. z. indien en voorzover een actie op communautair niveau vanwege de omvang of gevolgen ervan duidelijke voordelen biedt tegenover een actie op het niveau van de lidstaten. Het voorstel voor een beschikking beantwoordt aan deze criteria. 1. Subsidiariteit Het is duidelijk dat het vereiste van evenwicht in de door de lidstaten geleverde inspanningen een financiële inspanning vergt teneinde de meest getroffen lidstaten te ontlasten en de capaciteit van de te breiden. Dit lidstaten die onvoldoende infrastructuur en diensten voor asiel bezitten, uit veronderstelt een herverdeling op het niveau van de Europese Unie die niet door de lidstaten afzonderlijk kan geschieden. 2. Evenredigheid Deze beschikking maakt het mogelijk voor de in elk van de actiegebieden ervan opgesomde maatregelen financiële bijstand uit het Europees Vluchtelingenfonds toe te kennen, waarbij evenwel de lidstaten de acties en de wijze waarop deze worden uitgevoerd, in het kader van in overleg met de Commissie vastgestelde projecten kunnen kiezen. Aangezien de lidstaten voor de selectie en het beheer van de acties verantwoordelijk zijn, is het noodzakelijk dat het gebruik van de communautaire kredieten wordt onderworpen aan duidelijke en uniforme regels, in het kader van een beschikking van de Raad als passend instrument voor de tenuitvoerlegging van communautaire programma's. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING Artikel 1 in algemene Bij dit artikel wordt het Europees Vluchtelingenfonds opgericht en daarin wordt bewoordingen de doelstelling ervan omschreven; deze behelst het steunen van de inspanningen van de lidstaten om vluchtelingen en ontheemden op te vangen teneinde bij te dragen tot het verkrijgen van evenwicht in de inspanningen die zij op dat gebied leveren. Het Fonds wordt opgericht voor de periode van 1 januari 2000 tot en met 31 december 2004. In 2004 zal namelijk de overgangsperiode van vijf jaar, zoals bedoeld in artikel 67 van het Verdrag, verstrijken. 7 Artikel 2 Dit artikel behelst de beschrijving van de verschillende categorieën personen die de doelgroepen vormen welke om een of andere reden voor de onder de beschikking vallende acties in aanmerking kunnen komen. Artikel 3 In dit artikel worden de drie actiegebieden genoemd waarop de steun van het Europees Vluchtelingenfonds tot het in artikel 1 genoemde doel bijdraagt, namelijk: • • • 1. 2. 3. de materiële opvangvoorzieningen en de kwaliteit van de aanvraagprocedures; de integratie van vluchtelingen en ontheemden in de samenleving van de lidstaat van ontvangst; de vrijwillige terugkeer van de begunstigden naar hun land van oorsprong. Wat de opvangvoorzieningen voor de gehele duur van de procedures en de kwaliteit van die procedures betreft, steunt het Europees Vluchtelingenfonds de acties van de lidstaten om de infrastructuren en diensten in stand te houden, te ontwikkelen resp. aan te passen op grond waarvan voor huisvesting van de vluchtelingen en ontheemden kan worden gezorgd, hen materiële steun kan worden verstrekt, bijvoorbeeld in de vorm van kleding of voeding, of sociale bijstand, d. w. z. inlichtingen en hulp om de prestaties waarvoor zij in aanmerking komen te verkrijgen, en met het oog op de stappen die met de asielprocedure verband houden, bijstand van administratieve aard kan worden verleend. Op het gebied van de integratie steunt het Europees Vluchtelingenfonds het optreden van de voorziening in de lidstaten in verband met de onmiddellijke behoeften van vluchtelingen en ontheemden door de betrokkenen te helpen bij hun stappen om huisvesting te verkrijgen en de steun en uitkeringen te ontvangen waarop zij op grond van hun status recht hebben, en tegemoet te komen aan de behoeften aan medische en/of psychologische bijstand, de sociaal- culturele aanpassing, bijvoorbeeld het verwerven van een zo goed mogelijke kennis van de taal, voorlichting over de waarden, gebruiken en gedragsregels van de samenleving van het land van ontvangst, het verwerven van autonomie, ofwel het vermogen van de betrokken personen hun bestaan op eigen gelegenheid in te richten, voornamelijk door hen te helpen bij het vinden van werk op de daarvoor in aanmerking komende mogelijkheden (beroepsvoorlichting, opleiding, omscholing, arbeidsbemiddeling) met inachtneming van het feit dat de vluchtelingen en ontheemden niet noodzakelijk op de specifieke arbeidsmarkt in het land van ontvangst zijn voorbereid. Op het gebied van de vrijwillige terugkeer en reïntegratie in het land van oorsprong van de vluchtelingen en ontheemden die als gevolg van gewijzigde omstandigheden naar hun land wensen terug te keren, en van degenen die van hun verzoek om toekenning van de vluchtelingenstatus of van tijdelijke bescherming afzien, dan wel personen wier verzoek definitief is afgewezen, steunt het Europees Vluchtelingenfonds het optreden van de lidstaten op het gebied van de voorlichting betreffende het bestaan van terugkeerprogramma's en over de situatie in de landen van herkomst, advies en opleiding van algemene aard en/of op beroepsgebied teneinde de mogelijkheid te bieden kwalificaties te verwerven of opnieuw te verwerven die in hun land van oorsprong van nut zullen zijn, en eventueel acties met het oog 8 de wederinschakeling in het land van herkomst, bijvoorbeeld in de vorm van follow-up ter plaatse. Artikel 4 Dit artikel machtigt de Commissie om tot ten hoogste 10% van de jaarlijkse toewijzing projecten te financieren of zelf te selecteren die zij vanwege hun vernieuwend karakter of transnationaal bereik voor de Gemeenschap van bijzonder belang acht, dan wel hun veeleer documentair of speculatief dan onmiddellijk praktisch belang, en die juist door die kenmerken waarschijnlijk niet door een afzonderlijke lidstaat in aanmerking zullen worden genomen. Het kan daarbij gaan om uitwisseling van ervaringen en om studies, waaronder evaluaties van de in de lidstaten uitgevoerde maatregelen of, in voorkomend geval, om technische bijstand. De kosten voor deze maatregelen kunnen volledig door het Europees Vluchtelingenfonds worden gedragen. Artikel 5 Dit artikel biedt de mogelijkheid van financiering door het Europees Vluchtelingenfonds van noodmaatregelen ingeval van een plotselinge en massale toevloed van vluchtelingen of ontheemden op het grondgebied van één of meer lidstaten. De noodmaatregelen vallen buiten het kader van de uitvoering van de maatregelen op lange termijn waarvoor steun wordt verleend uit het Europees Vluchtelingenfonds, waarop zij een aanvulling vormen. Zij komen tegemoet aan de allereerste behoeften van personen die in allerijl hebben moeten vluchten, namelijk huisvesting, voedsel en verzorging. Artikel 6 van toepassing Dit artikel beschrijft de gedecentraliseerde uitvoeringsvoorschriften, die zijn geïnspireerd op de het regelingen welke subsidiariteitsbeginsel de lidstaten een wezenlijke rol spelen. Een dialoog tussen de lidstaten en de Commissie op basis van een verzoek om medefinanciering die door elke lidstaat wordt opgesteld, maakt het mogelijk de hoofdlijnen en prioriteiten vast te stellen; de uitvoering van concrete maatregelen voor het bereiken van overeengekomen doelstellingen is de verantwoordelijkheid van de lidstaten. de Structuurfondsen3, waarin volgens zijn op Artikel 7 Dit artikel beschrijft de structuur van de verzoeken om medefinanciering op basis waarvan de dialoog tussen de Commissie en de betrokken lidstaat wordt gevoerd. 3 Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de structuurfondsen, PB L 161 van 26. 6. 1999, blz. 1. 9 Artikel 8 Dit artikel vermeldt de criteria die in aanmerking zullen worden genomen bij de selectie van projecten met het oog op een financiering van het Europees Vluchtelingenfonds in het kader van het gedecentraliseerd beheerssysteem, waarbij de lidstaten op basis van het met de Commissie overeengekomen programma zelf de voor het bereiken van de doelen die zij zich hebben gesteld meest adequate projecten dienen te selecteren. Er wordt aangegeven dat de acties worden geselecteerd op basis van een openbare oproep tot het indienen van voorstellen en dat zij kunnen worden ingediend door zowel overheidsdiensten als onderwijs- internationale organisaties en NGO’s. en onderzoekinstellingen, opleidingsorganisaties, sociale partners, Artikel 9 Dit artikel geeft aan op welke basis de beschikbare middelen onder de lidstaten zullen worden verdeeld. Teneinde rekening te houden met de in artikel 63, punt 2, onder b), van het Verdrag genoemde doelstelling is bepaald dat de verdeling van de middelen enerzijds evenredig zal zijn aan het door elke lidstaat geregistreerde aantal aanvragen om internationale bescherming, en anderzijds aan het aantal personen dat gedurende de referentieperiode de vluchtelingenstatus of een tijdelijke bescherming heeft verkregen (dat, voor een grotere betrouwbaarheid en om "pieken" weg te nemen, het gemiddelde zal zijn over de afgelopen drie jaren waarover de statistieken bekend zijn). Voor het aantal aanvragen om bescherming wordt 65% van de middelen, en voor dat van erkende vluchtelingen en ontheemden die tijdelijke bescherming genieten 35% uitgetrokken. Dit verschil houdt enerzijds verband met het feit dat de vluchtelingen ermee beginnen om bescherming te verzoeken alvorens hen de vluchtelingenstatus wordt toegekend. Het komt anderzijds voort uit het feit dat zij in de meeste gevallen gedurende de hele procedure – die, rekening houdend met beroepen, vaak zeer lang is - worden bijgestaan. Tot slot is het verschil te verklaren uit het feit dat de maatregelen voor integratie enkel gericht zijn op erkende vluchtelingen en ontheemden, die slechts een relatief klein deel van het totaal aantal aanvragers vertegenwoordigen en die, naarmate de integratiemaatregelen effect sorteren, geleidelijk minder gebruik zullen maken van de regeling voor hulpverlening om een eigen bestaan te gaan leiden. Artikel 10 Dit artikel beschrijft het tijdschema van de uitvoering van de programma’s. Het Europees Vluchtelingenfonds wordt ingesteld voor een periode van vijf jaar, na afloop waarvan het dient te worden aangepast aan de evolutie van de politieke en institutionele context. Om echter rekening te houden met het feit dat het hier enerzijds om een volledig nieuwe regeling op het gebied van Justitie en Binnenlandse zaken gaat en dat anderzijds deze beschikking waarschijnlijk eerst in de loop van het jaar 2000 van kracht wordt, is bepaald dat de actieprojecten van de lidstaten 10 - - ieder jaar op initiatief van de lidstaat of van de Commissie kunnen worden herzien en wel in het licht van de in het jaarlijks verslag vervatte gegevens, en aan een tussentijdse herziening moeten worden onderworpen. Artikel 11 De financiering uit het Europees Vluchtelingenfonds is bedoeld om de uitvoering van nationale maatregelen te vergemakkelijken door de druk op de overheidsfinanciën te verlichten, maar niet om in plaats van het optreden van de lidstaten te komen of om het de lidstaten mogelijk te maken zich hieraan te onttrekken. Daarom bedraagt in het kader van de medefinanciering het niveau van de financiële bijstand van het Europees Vluchtelingenfonds maximaal 50% van de totale kosten van elke specifieke actie. Dit percentage kan echter met 25% worden verhoogd tot 75% in de lidstaten die onder het Cohesiefonds vallen, zodat laatstgenoemden gemakkelijker een eventuele achterstand in het opzetten van voorzieningen kunnen inhalen. Artikel 12 Dit artikel, dat is geïnspireerd op artikel 30 van bovengenoemde verordening betreffende de Structuurfondsen, bevat de subsidiabiliteitsvoorwaarden van de uitgaven. De steun van het Europees Vluchtelingenfonds mag niet ertoe dienen de lidstaat van eerder gedane uitgaven te ontlasten. Nadere regels betreffende de aard van de subsidiabele uitgaven zullen door de Commissie na raadpleging van het in artikel 19 bedoelde comité worden vastgesteld. Artikel 13 Wanneer de Commissie de aanvraag om medefinanciering van een lidstaat goedkeurt, stelt zij, na raadpleging van het in artikel 19 bedoelde comité, een besluit vast waarbij de lidstaat de medefinanciering wordt toegekend waarop hij uit hoofde van de middelen zoals bedoeld in artikel 9 en het bedrag van de in de aanvraag vermelde subsidiabele uitgaven aanspraak kan maken. Artikel 14 Dit artikel, dat is geïnspireerd op artikel 31 van de verordening betreffende de Structuurfondsen, stelt de voorwaarden vast voor de betalingsverplichtingen die de Commissie aangaat. Artikel 15 Dit artikel geeft de wijze aan waarop de betalingen aan de verantwoordelijke autoriteit worden verricht. Artikel 16 Dit artikel, dat betrekking heeft op de wijze waarop de controle wordt verricht, is rechtstreeks geïnspireerd op artikel 38 van de bovenvermelde verordening betreffende de Structuurfondsen, met aanpassingen op bepaalde gebieden. Deze aanpassingen zijn gebaseerd op de overweging dat, aangezien de betreffende bedragen aanzienlijk lager zijn en de acties tevens minder ingewikkeld, de beheers- en controleprocedures dienovereenkomstig moeten worden vereenvoudigd om te voorkomen dat de administratieve lasten in verband met de financiering van de maatregelen door het Europees Vluchtelingenfonds de lidstaten zou ontmoedigen om ambitieuze nationale programma’s in te dienen. 11 Het behelst tevens de voorwaarden waaronder de Commissie kan reageren indien een lidstaat het afgesproken programma niet in acht neemt. Artikel 17 In dit artikel, dat rechtstreeks is geïnspireerd op artikel 39 van de verordening betreffende de Structuurfondsen, zijn de voorwaarden aangegeven waaronder financiële correcties kunnen worden aangebracht indien een met de uitvoering van een actie belast lichaam te kort blijkt te schieten of indien een lidstaat zijn verplichtingen niet is nagekomen. Artikel 18 Dit artikel behelst de voorwaarden waaronder de follow-up en evaluatie van de acties waarvoor bijstand wordt verleend uit het Europees Vluchtelingenfonds geschieden. Er is voorzien in de verplichte overlegging van een jaarlijks verslag door de organisaties die met de uitvoering van de concrete acties zijn belast, aan de verantwoordelijke autoriteit van de lidstaat en van een jaarlijks verslag door de lidstaat aan de Commissie. Halverwege en aan het einde van de looptijd van de beschikking laat de lidstaat een onafhankelijke evaluatie van de verwezenlijking van de acties uitvoeren. Een bedrag van maximaal 1% van het totale aan de lidstaat toegewezen bedrag kan daarvoor worden gereserveerd. Er is bepaald dat de Commissie aan het Europees Parlement en aan de Raad tweemaal verslag uitbrengt, dat wil zeggen éénmaal halverwege het programma en éénmaal in 2005. Artikel 19 Er is bepaald dat de Commissie wordt bijgestaan door een raadgevend comité. De keuze van dit type comité komt overeen met de criteria die zijn vermeld in het Besluit van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (1999/468/EG)4. Artikel 20 Er gelden bijzondere voorschriften voor de uitvoering van noodmaatregelen: • • De steun voor deze maatregelen is beperkt tot de urgentiefase, d. w. z. tot een periode van zes maanden, en mag niet meer bedragen dan 80% van de kosten van elk van de maatregelen. De getroffen lidstaten dienen de omvang van hun behoeften en de maatregelen die zij voornemens zijn uit te voeren, de Commissie ter kennis te brengen. 4 PB L 184 van 17. 7. 1999, blz. 23. 12 • De Commissie zal de maatregelen selecteren die het meest voldoen aan de in de onderhavige beschikking omschreven criteria en zal de beschikbare middelen onder de lidstaten verdelen naargelang van de omvang van de toestroom in elke lidstaat en naargelang van de kwaliteit van de ingediende projecten. De bemiddeling door de Commissie vormt hier een garantie voor de snelheid waarmee de beslissing wordt genomen en de evenredigheid in de verdeling van de middelen en de selectie van maatregelen. Artikel 21 Dit artikel behelst de uitzonderlijke overgangsmaatregelen, die noodzakelijk zijn om met ingang van het jaar 2000 acties te kunnen ondernemen die voor steun van het Europees Vluchtelingenfonds in aanmerking komen en om zo de continuïteit te waarborgen met de acties die zijn gefinancierd op basis van het gemeenschappelijk optreden van 26 april 1999 en van de proefprojecten die door de Commissie zijn uitgevoerd op het gebied van de integratie van vluchtelingen, ondanks het feit dat de onderhavige beschikking eerst in de loop van 2000 van kracht wordt. Artikel 22 artikel bevestigt de bevoegheid van de Commissie wat de vaststelling van de Dit uitvoeringsmaatregelen betreft. Artikel 23 Dit artikel voorziet uitdrukkelijk in een nieuw onderzoek van de onderhavige beschikking aan het einde van de periode van vijf jaar. Artikel 24 Betreft de adressaten. 13 Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD betreffende het Europees Vluchtelingenfonds DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 63, punt 2, onder b), Gezien het voorstel van de Commissie1, Gezien het advies van het Europees Parlement2, Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité3, Gezien het advies van het Comité van de regio's4, Overwegende hetgeen volgt: (1) (2) (3) Het uitstippelen van een gemeenschappelijk beleid op asielgebied, dat een gemeenschappelijke Europese asielregeling omvat, is een wezenlijk aspect van de doelstelling van de Europese Unie om geleidelijk een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid tot stand te brengen, die openstaat voor diegenen die onder druk van de omstandigheden op wettige wijze bescherming in de Europese Unie trachten te verkrijgen. De tenuitvoerlegging van een dergelijk beleid moet op de saamhorigheid tussen de lidstaten berusten en veronderstelt het bestaan van mechanismen die zijn bestemd om een bijdrage te leveren tot de totstandbrenging van een evenwicht tussen de inspanningen die de lidstaten zich voor de opvang van vluchtelingen en ontheemden getroosten en het dragen van de gevolgen daarvan. Daartoe dient een Europees Vluchtelingenfonds te worden ingesteld. Het is nodig de door de lidstaten geleverde inspanningen te steunen om vluchtelingen en ontheemden passende opvangmogelijkheden, met inbegrip van billijke en doeltreffende asielprocedures te bieden, teneinde de rechten te beschermen van hen die een internationale bescherming behoeven. 1 2 3 4 PB C […] van […], blz. […]. PB C […] van […], blz. […]. PB C […] van […], blz. […]. PB C […] van […], blz. […]. 14 (4) (5) (6) (7) (8) (9) De integratie van vluchtelingen in de samenleving van het land waarin zij zijn gevestigd, is een van de doelstellingen van het Verdrag van Genève en met het oog daarop dienen de acties van de lidstaten te worden gesteund waarmee hun sociale en economische integratie worden bevorderd, welke integratie een factor vormt die bijdraagt tot de verwezenlijking van de economische en sociale samenhang, waarvan de handhaving en de versterking in artikel 2 en in artikel 3, lid 1, punt k), van het Verdrag als fundamentele doelstellingen van de Gemeenschap worden genoemd. Het is in het belang van zowel de lidstaten als de betrokkenen dat de vluchtelingen en de ontheemden die worden toegelaten om op het grondgebied van de lidstaten te verblijven, in staat worden gesteld door eigen arbeid in hun behoeften te voorzien. De maatregelen die door de Structuurfondsen worden gesteund, evenals de andere communautaire maatregelen op het gebied van onderwijs en beroepsopleiding, zijn op zich niet toereikend om deze integratie te bevorderen, en het is dienstig specifieke maatregelen te steunen om de vluchtelingen en ontheemden in staat te stellen ten volle de ingerichte programma's ten nutte te maken. Concrete hulp is nodig om de voorwaarden te scheppen of te verbeteren die het de vluchtelingen en ontheemden die zulks wensen, toelaten met volledige kennis van zaken te besluiten om het grondgebied van de lidstaten te verlaten en naar hun land van oorsprong terug te keren. is noodzakelijk innoverende acties op deze gebieden concreet Het te testen en uitwisseling tussen de lidstaten te bevorderen om de doeltreffendste praktijken te kunnen identificeren en te stimuleren. Rekening dient te worden gehouden met de ervaring die reeds is opgedaan bij de uitvoering van de gemeenschappelijke optredens waartoe de Raad op het gebied van de opvang en de vrijwillige terugkeer van vluchtelingen, ontheemden en asielzoekers heeft besloten. (10) Overeenkomstig het verzoek van de Europese Raad in zijn bijeenkomst te Tampere op 15 en 16 oktober 1999 dient er voor de tenuitvoerlegging van noodmaatregelen in verband met het bieden van tijdelijke bescherming in geval van een massale vluchtelingentoevloed een financiële reserve te worden aangelegd. (11) Het is billijk de middelen te verdelen naar evenredigheid van de last die elk van de lidstaten te dragen heeft als gevolg van de inspanningen die deze zich getroost om vluchtelingen en ontheemden op te vangen. (12) De steun die het Europees Vluchtelingenfonds verstrekt, zal doeltreffender en gerichter zijn indien de medefinanciering van de subsidiabele acties wordt gebaseerd op een verzoek dat door de respectieve lidstaten op grond van de situatie waarin zij verkeren en op grond van de geconstateerde behoeften wordt ingediend. (13) Teneinde de medefinancieringsprocedures te versnellen en te vereenvoudigen dienen de verantwoordelijkheden van de Commissie te worden onderscheiden van die van de lidstaten; daartoe dient erin te worden voorzien dat de Commissie, na behandeling van de verzoeken van de lidstaten, de medefinancieringsbesluiten vaststelt en dat de lidstaten voor het beheer van de acties zorg dragen. 15 (14) De gedecentraliseerde tenuitvoerlegging van de acties door de lidstaten moet gepaard gaan met waarborgen ten aanzien van de voorschriften betreffende en de kwaliteit van de tenuitvoerlegging, ten aanzien van de resultaten en de evaluatie daarvan en ten aanzien van het goede financiële beheer en de controle daarop. (15) Een van de waarborgen voor een doeltreffend optreden van het Europees Vluchtelingenfonds is gelegen in een doelmatige follow-up; het is nodig de voorwaarden vast te stellen waaronder deze follow-up gebeurt. (16) Onverminderd de bevoegdheden van de Commissie op het gebied van financiële controle, dient op dat gebied een samenwerking tussen de lidstaten en de Commissie op dit gebied tot stand te worden gebracht. (17) Het is nodig de verantwoordelijkheid van de lidstaten ten aanzien van de vervolging en bestraffing van onregelmatigheden en inbreuken, en die van de Commissie in geval van tekortschieten van de lidstaten vast te stellen. (18) De doelmatigheid en het effect van de door het Europees Vluchtelingenfonds gesteunde acties hangen tevens af van de evaluatie die ervan wordt gemaakt, en bijgevolg dienen de verantwoordelijkheden van de lidstaten en van de Commissie ter zake, evenals de procedures die de betrouwbaarheid van de evaluatie waarborgen, te worden vastgesteld. (19) De acties dienen te worden geëvalueerd met het oog op een tussentijdse herziening ervan en op de beoordeling van het effect ervan en het evaluatieproces dient in de follow-up van de acties te worden geïntegreerd. (20) Overeenkomstig artikel 2 van Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie5 verleende uitvoeringsbevoegdheden dienen de voor de uitvoering van de onderhavige beschikking nodige maatregelen volgens de in artikel 3 van genoemd besluit bedoelde raadplegingsprocedure te worden vastgesteld. (21) Overeenkomstig het subsidiariteits- en het evenredigheidsbeginsel die in artikel 5 van het Verdrag besloten liggen, kan de doelstelling van de overwogen maatregelen, namelijk uitdrukking geven aan de saamhorigheid tussen de lidstaten door te streven naar een evenwicht tussen de inspanningen van de lidstaten om vluchtelingen en ontheemden op te vangen en de door de lidstaten gedragen gevolgen van deze opvang, onvoldoende door de lidstaten worden verwezenlijkt, hetgeen wegens de omvang of de uitwerking van de actie beter op Gemeenschapsniveau kan geschieden. Deze beschikking blijft beperkt tot het minimum dat nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken en reikt niet verder dan hetgeen daartoe nodig is, 5 PB L 184 van 17. 7. 1999, blz. 23. 16 HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD: HOOFDSTUK 1 DOELSTELLINGEN EN TAKEN Artikel 1 Instelling en doelstelling van het Europees Vluchtelingenfonds 1. 2. Er wordt een Europees Vluchtelingenfonds ingesteld, hierna "het Fonds" genoemd, dat bestemd is de door de lidstaten geleverde inspanningen om vluchtelingen en ontheemden op te vangen en om de gevolgen van deze opvang te dragen te steunen en aan te moedigen. Het Fonds wordt 31 december 2004. ingesteld voor het tijdvak van 1 januari 2000 tot en met Artikel 2 Doelgroepen Voor de doeleinden van deze beschikking bestaan de doelgroepen uit onderstaande categorieën: 1. 2. "vluchtelingen" waaronder wordt verstaan, de onderdanen van een derde land of de staatlozen die de in het Verdrag van Genève betreffende de status van vluchtelingen van 28 juli 1951 bedoelde status bezitten en die in die hoedanigheid voor verblijf in een van de lidstaten zijn toegelaten, alsmede, in voorkomend geval, zij die om toelating tot die status verzoeken; "ontheemden" waaronder wordt verstaan, de onderdanen van een derde land of de staatlozen die in een lidstaat onder een regeling inzake tijdelijke bescherming vallen, en, in voorkomend geval, zij die verzoeken om van deze bescherming te mogen genieten. Artikel 3 Taken 1. Ter verwezenlijking van de in artikel 1 beschreven doelstelling steunt het Fonds de acties van de lidstaten betreffende: a) b) de voorwaarden voor opvang van vluchtelingen en ontheemden; de integratie van vluchtelingen en ontheemden; 17 2. 3. 4. c) in voorkomend geval, de vrijwillige terugkeer van deze personen; in dit verband wordt onder "vrijwillige terugkeer" verstaan, iedere terugkeer naar het land van oorsprong die niet onder dwang geschiedt, ook indien ten aanzien van de betrokkene een besluit wordt genomen waarbij de verblijfsvergunning die hem of haar was verleend toen betrokkene tot een van de in artikel 2 bedoelde doelgroepen behoorde, wordt ingetrokken. Wat de opvang van vluchtelingen en ontheemden en de procedures betreft, kunnen de acties betrekking hebben op infrastructuren of op diensten om huisvesting, materiële steun, sociale bijstand of om bijstand bij administratieve stappen te verstrekken. Wat de integratie betreft van degenen die de status van vluchteling bezitten of onder een regeling van tijdelijke bescherming vallen evenals die van hun gezinnen in de samenleving van de lidstaat van vestiging, kan het om acties gaan op gebieden zoals huisvesting, middelen van bestaan en medische verzorging of om acties om de betrokkenen in staat te stellen zich aan de samenleving van de lidstaat aan te passen, respectievelijk om dezen autonoom te maken. Wat vrijwillige terugkeer betreft van vluchtelingen en ontheemden, met inbegrip van hen aan wie deze kwalificatie niet langer wordt toegekend of is geweigerd, of van hen die van hun verzoek hebben afgezien, voor zover zij niet een nieuwe nationaliteit hebben verkregen noch het grondgebied van de lidstaat hebben verlaten, kunnen de acties betrekking hebben op de voorlichting en op de adviesdiensten met betrekking tot de programma's voor vrijwillige terugkeer en met betrekking tot de situatie in de landen van oorsprong en/of acties op het gebied van algemeen vormende of beroepsopleiding en acties inzake steun bij de wederinschakeling. Artikel 4 Communautaire acties Het Fonds kan op initiatief van de Commissie, naast acties die door de lidstaten ten uitvoer worden gelegd, en binnen de limiet van 10% van haar jaarlijkse toewijzing, acties financieren die innoverend of van communautair belang zijn, met inbegrip van studies, proefprojecten, uitwisselingen van ervaring en de bevordering van de samenwerking op gemeenschapsniveau, alsmede de evaluatie van de tenuitvoerlegging van de maatregelen en de technische bijstand. Deze acties kunnen door het Fonds tot 100% worden gefinancierd. Artikel 5 Noodmaatregelen 1. 2. Het Fonds kan eveneens, naast de in artikel 3 bedoelde acties en ter aanvulling daarop, ingeval van een plotselinge en massale toevloed van vluchtelingen of van ontheemden ten behoeve van een of meer lidstaten noodmaatregelen financieren. Ingeval van de in lid 1 genoemde situatie omvatten de subsidiabele noodmaatregelen de volgende soorten actie: 18 a) b) c) d) opvang en huisvesting; verschaffing van middelen van bestaan, met inbegrip van voedsel en kleding; medische, psychologische of andere bijstand; personeels- en administratiekosten waartoe de opvang van de betrokkenen en de uitvoering van de maatregelen hebben geleid. HOOFDSTUK II MODALITEITEN Artikel 6 Tenuitvoerleggingsmodaliteiten De lidstaten zijn verantwoordelijk voor de tenuitvoerlegging van de acties die van steun van het Fonds genieten. Elke lidstaat benoemt daartoe een verantwoordelijke autoriteit, die de enige gesprekspartner van de Commissie zal zijn. Deze autoriteit moet een overheidsdienst zijn, welke echter de verantwoordelijkheden voor de tenuitvoerlegging aan een andere overheidsdienst of aan een niet-gouvernementele organisatie mag delegeren. Artikel 7 Verzoeken om medefinanciering 1. De lidstaten doen de Commissie volgens het in artikel 10 aangegeven tijdschema een verzoek toekomen om medefinanciering van acties als bedoeld in artikel 3, in welk verzoek het volgende wordt opgenomen: a) b) c) d) de behoeften die de tenuitvoerlegging rechtvaardigen van acties welke voor steun van het Fonds in aanmerking kunnen komen; de uit hoofde van en gedurende de looptijd van deze beschikking voorgenomen acties; de door de lidstaat en, in voorkomend geval, door de betrokken organisatie(s) geboden financiering; de door de lidstaat getroffen regeling om: i) ii) voor de selectie van de acties en de doorzichtigheid van het proces te zorgen, voor het beheer, de follow-up, de controle en de evaluatie van de acties te zorgen, 19 iii) de coördinatie van de acties en de uitwisselingen tussen de met de uitvoering van de maatregelen in het veld belaste actoren te bevorderen, iv) voor de zichtbaarheid van de communautaire financiering te zorgen. Het verzoek bevat voor elk van deze rubrieken voldoende nadere gegevens om de Commissie in staat te stellen met volledige kennis van zaken een beoordeling te geven. 2. Over het in lid 1 bedoelde verzoek wordt met de Commissie overleg gepleegd. Artikel 8 Selectiecriteria De individuele selectie en het financiële en administratieve beheer van de door het Fonds gesteunde acties vallen uitsluitend onder de bevoegdheid van de lidstaten, met inachtneming van het gemeenschappelijk beleid en de subsidiabiliteitscriteria. door acties Na een oproep tot het doen van voorstellen worden met het oog op financiering uit het Fonds gedecentraliseerde) of de overheidsdiensten, door onderwijs- of onderzoekinstellingen, opleidingsorganisaties, sociale partners, niet-gouvernementele organisaties, hetzij individueel, hetzij in partnerschap ingediend. overheidsorganisaties, internationale organisaties (nationale, regionale centrale lokale, of of De verantwoordelijke autoriteit selecteert de maatregelen, waarbij deze met de volgende criteria rekening houdt: a) b) c) d) e) de situatie en de behoeften in de lidstaat, de kosten- en batenverhouding van de uitgaven en de rentabiliteit van de projecten, gelet op het aantal met de actie gemoeide personen; het innoverend karakter van de maatregelen en de mogelijkheid de resultaten te gebruiken om de samenwerking tussen de lidstaten te versterken of om andere lidstaten de lering die zij daaruit hebben getrokken, toe te passen; de ervaring, de deskundigheid, de betrouwbaarheid en de financiële bijdrage van de verzoekende organisatie en van enige partnerorganisatie; de complementariteit tussen de acties en andere, uit de begroting van de Europese Gemeenschap of in het kader van nationale programma's gefinancierde acties. De verantwoordelijke autoriteit ziet erop toe dat de acties worden gebaseerd op de beginselen van partnerschap tussen alle betrokken partijen en participatie, met name van de begunstigden, wat de opzet en de tenuitvoerlegging betreft, en dat zij een multidimensionale aanpak bevorderen, die gecoördineerde activiteiten op alle dienstige gebieden omvat, bij welke aanpak rekening wordt gehouden met de complexe situatie van de begunstigden in de samenleving van ontvangst. 20 Artikel 9 Verdeling van de middelen De beschikbare middelen worden naar evenredigheid als volgt onder de lidstaten verdeeld: a) b) voor 65% van de middelen: naar het gemiddelde aantal in de loop van de drie voorgaande jaren geregistreerde personen die hebben verzocht om onder een vorm van internationale bescherming te worden toegelaten, voor 35% van de middelen: naar het aantal personen dat in de loop van de drie voorgaande jaren de vluchtelingenstatus heeft verkregen of dat onder een stelsel van tijdelijke bescherming is gebracht. De referentiecijfers zijn de recentste cijfers van het Bureau voor de Statistiek der Europese Gemeenschappen. Artikel 10 Tijdschema De acties worden tenuitvoergelegd in het 31 december 2004. tijdvak van 1 januari 2000 tot en met De Commissie verschaft de lidstaten jaarlijks uiterlijk op 1 juli een raming van de bedragen die hen voor het volgende jaar worden toegekend, binnen de limiet van de kredieten die in het kader van de jaarlijkse begrotingsprocedure algemeen worden toegekend. De lidstaten dienen het maanden na de vankrachtwording van deze beschikking bij de Commissie in. in artikel 7 bedoelde verzoek om medefinanciering binnen twee De Commissie en de lidstaat stellen in onderling overleg binnen drie maanden na de indiening van het verzoek om medefinanciering de definitieve lijst van de geselecteerde acties vast. De Commissie en de lidstaat kunnen jaarlijks op basis van het in artikel 18 voorgeschreven jaarverslag voorstellen doen tot wijziging van de lijst of van de aard van de acties. In ieder geval gaan de Commissie en de lidstaat uiterlijk op 1 juni 2002 tot een herziening van de lijst of van de aard van de acties over, zulks op basis van de in artikel 18 voorgeschreven tussentijdse evaluatie, en stellen zij in onderling overleg de nodige wijzigingen vast. 21 HOOFDSTUK III FINANCIËLE BEPALINGEN Artikel 11 Financieringsstructuur De financiële steun van het Fonds bedraagt niet meer dan 50% van de totale kosten van elke maatregel. Dit percentage kan in de lidstaten die onder het Cohesiefonds vallen, verhoogd. tot 75% worden Artikel 12 Subsidiabiliteit 1. 2. Uitgaven die daadwerkelijk zijn betaald vóór de datum waarop het verzoek om medefinanciering van de lidstaat door de Commissie is goedgekeurd, kunnen voor steun uit het Fonds niet in aanmerking worden genomen. Deze datum is de begindatum voor de subsidiabiliteit van de uitgaven. De Commissie stelt de regels inzake de subsidiabiliteit van de uitgaven vast volgens de in artikel 19, lid 2, bedoelde procedure. Artikel 13 Beschikking inzake medefinanciering uit het Fonds Na onderzoek van het verzoek om medefinanciering stelt de Commissie volgens de in artikel 19, lid 2, bedoelde procedure de beschikking tot medefinanciering uit het Fonds vast. In de beschikking wordt het bedrag vermeld dat de lidstaat wordt toegewezen. Artikel 14 Betalingsverplichtingen De betalingsverplichtingen van de Gemeenschap worden aangegaan op basis van de door de Commissie vastgestelde medefinancieringsbeschikking. Artikel 15 Betalingen 1. De Commissie betaalt de bedragen uit het Fonds aan de verantwoordelijke autoriteit uit overeenkomstig de aangegane betalingsverplichtingen. 22 2. Na goedkeuring van de beschikking van de Commissie inzake de deelname van het Fonds wordt ten belope van 50% van het bedrag dat voor het desbetreffende jaar aan de lidstaat wordt toegekend een voorschot uitgekeerd. Wanneer de lidstaat verklaart daadwerkelijk de helft van het eerste voorschot te hebben uitgegeven, wordt een tussentijdse betaling van ten hoogste 30% gedaan. Het saldo wordt uitbetaald binnen ten hoogste drie maanden na de goedkeuring van de ingediende financiële rekeningen en na de goedkeuring van het door de lidstaat jaarverslag over de uitvoering van de acties. HOOFDSTUK IV CONTROLE EN EVALUATIE Artikel 16 Controle 1. Onverminderd de verantwoordelijkheid van de Commissie voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen dragen in eerste instantie de lidstaten de verantwoordelijkheid voor de financiële controle van de acties. Te dien einde nemen zij met name de volgende maatregelen: a) b) c) d) e) f) zij gaan na of er beheers- en controlesystemen zijn opgezet en worden van toegepast Gemeenschapsgelden te zorgen; doeltreffend om voor regelmatig gebruik een en zij verstrekken de Commissie een beschrijving van deze systemen; zij vergewissen zich ervan dat de acties overeenkomstig de toepasselijke communautaire bepalingen worden beheerd en dat de hun ter beschikking gestelde middelen overeenkomstig de beginselen van goed financieel beheer worden gebruikt; zij verklaren dat de uitgavenaangiften die bij de Commissie worden ingediend, juist zijn en zien erop toe dat deze afkomstig zijn van op controleerbare bewijsstukken gebaseerde boekhoudsystemen; zij doen het nodige om onregelmatigheden te voorkomen, om deze op te sporen en te herstellen; overeenkomstig de geldende wetgeving stellen zij de Commissie in kennis van onregelmatigheden en zij houden haar van het verloop van de administratieve en gerechtelijke procedures op de hoogte; zij werken samen met de Commissie om te garanderen dat de middelen van de Gemeenschapovereenkomstig het beginsel van goed financieel beheer worden gebruikt; 23 g) zij vorderen de bedragen terug die als gevolg van geconstateerde onregelmatigheden verloren zijn gegaan, in voorkomend geval verhoogd met moratoire rente. 2. De Commissie vergewist zich in het kader van haar verantwoordelijkheid voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Gemeenschap van het bestaan en van het in de lidstaten goed functioneren van zodanige beheers- en controlesystemen dat de middelen van de Gemeenschap op regelmatige en doeltreffende wijze worden gebruikt. Onverminderd de bevoegdheden van de Europese Rekenkamer en de controle die de lidstaten overeenkomstig hun nationale wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen uitvoeren, mogen ambtenaren of andere personeelsleden van de Commissie op grond van de regelingen die in het kader van de in lid 1, punt f), bedoelde samenwerking met de lidstaten zijn overeengekomen, ter plaatse, met name door middel van steekproeven, de uit het Fonds gefinancierde maatregelen en de beheers- en controlesystemen controleren, welke controles ten minste één werkdag van tevoren worden aangekondigd. De Commissie licht de desbetreffende lidstaat daarover in, teneinde de nodige medewerking te verkrijgen. Ambtenaren of andere functionarissen van de betreffende lidstaat mogen aan deze controles deelnemen. De Commissie kan de betreffende lidstaat verzoeken een controle ter plaatse uit te voeren om de regelmatigheid van een of meer maatregelen na te gaan. Ambtenaren of andere personeelsleden van de Commissie mogen aan deze controles deelnemen. 3. Na de nodige verificaties te hebben verricht, schort de Commissie in de volgende gevallen de tussentijdse betalinge op: a) of b) een indien de medefinancieringsbeschikking is overeengekomen, lidstaat acties niet ten uitvoer legt zoals in de indien een actie of een deel van een actie geen volledige of gedeeltelijke medefinanciering door het Fonds rechtvaardigt In die gevallen verzoekt de Commissie onder vermelding van haar redenen de lidstaat zijn opmerkingen te maken en, in voorkomend geval, de eventuele correcties aan te brengen, een en ander binnen een bepaalde termijn. 4. Na het verstrijken van de door de Commissie gestelde termijn en indien geen overeenstemming is bereikt en de lidstaat de correcties niet heeft aangebracht, kan de Commissie, rekening houdend met de eventuele opmerkingen van de lidstaat, besluiten binnen een termijn van drie maanden: a) of b) de in artikel 15, lid 2, bedoelde tussentijdse betaling te verlagen, tot de vereiste financiële correcties over te gaan door de deelname van het Fonds aan de betrokken maatregel geheel of gedeeltelijk in te trekken. Indien geen besluit wordt genomen om overeenkomstig punt a) of punt b) op te treden, neemt de opschorting van de tussentijdse betalingen onverwijld een einde. 24 Artikel 17 Financiële correcties 1. 2. 3. Het behoort in de eerste plaats tot de taak van de lidstaten om onregelmatigheden te vervolgen en om handelend op te treden wanneer een belangrijke wijziging wordt vastgesteld die de aard of de voorwaarden van de tenuitvoerlegging of van de controle van een actie beïnvloedt, en om de nodige financiële correcties uit te voeren. De lidstaten voeren de in verband met de individuele of structurele onregelmatigheid geboden financiële correcties uit. De correcties die de lidstaat uitvoert, bestaan uit een volledige of gedeeltelijke intrekking van de communautaire bijdrage. De aldus vrijgekomen communautaire middelen kunnen, met inachtneming van een volgens de in artikel 19, lid 2, bedoelde procedure vast te stellen nadere regeling, door de lidstaat opnieuw worden aangewend voor acties die onder hetzelfde actiegebied vallen als bedoeld in artikel 3. Indien de Commissie, na de nodige verificaties te hebben verricht, concludeert: dat een lidstaat de verplichtingen die uit hoofde van lid 1 van het onderhavige artikel op hem rusten, niet is nagekomen, is het bepaalde in artikel 16, leden 3 en 4, van toepassing. Ieder onverschuldigd betaald bedrag moet aan de Commissie worden terugbetaald, verhoogd met moratoire rente. Artikel 18 Follow-up en evaluatie 1. In elke lidstaat neemt de verantwoordelijke autoriteit de nodige maatregelen om voor de follow-up en de evaluatie van de acties zorg te dragen. Daartoe worden in de overeenkomsten die deze autoriteit met de organisaties die met de uitvoering van de acties belast zijn, sluit, bepalingen opgenomen betreffende de verplichting om ten minste eenmaal per jaar gedetailleerd verslag uit te brengen over de stand van de uitvoering van de actie en over de verwezenlijking van de voor deze actie gestelde doelen. 2. De verantwoordelijke autoriteit doet de Commissie jaarlijks, overeenkomstig de regels die de Commissie volgens de in artikel 19, lid 2, bedoelde procedure heeft vastgesteld, financiële rekeningen toekomen en brengt haar een gedetailleerd verslag uit over de tenuitvoerlegging van de acties. Voorts laat de verantwoordelijke instantie: a) b) met het oog op de in artikel 10 voorgeschreven herziening, een onafhankelijke tussentijdse evaluatie van de uitvoering van de acties verrichten, na de voltooiing van het programma een onafhankelijke evaluatie van de uitvoering en het effect van de tenuitvoergelegde acties verrichten. 25 Daartoe kan een bedrag van ten hoogste 1% van het aan de lidstaat toegewezen bedrag worden gereserveerd. Het evaluatieverslag wordt bij het eindverslag gevoegd. 3. De Commissie dient bij het Europees Parlement en bij de Raad uiterlijk op 31 december 2002 een tussentijds, en uiterlijk op 1 juni 2005 een eindverslag in. HOOFDSTUK V COMITÉ Artikel 19 Comité 1. 2. 3. 1. 2. 3. 4. De Commissie wordt bijgestaan door een comité, bestaande uit vertegenwoordigers van de lidstaten en voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie. In de gevallen waarin naar dit lid wordt verwezen, is de raadplegingsprocedure van artikel 3 van Besluit 1999/468/EG, met inachtneming van artikel 7, lid 3, van dat besluit van toepassing. Het Comité kan elk door zijn voorzitter of door een vertegenwoordiger van een lidstaat voorgelegd vraagstuk dat onder deze beschikking valt, behandelen. HOOFDSTUK VI BIJZONDERE BEPALINGEN BETREFFENDE DE NOODMAATREGELEN Artikel 20 Bijzondere bepalingen betreffende de noodmaatregelen Onverminderd het bepaalde in de artikelen 6 tot en met 19 zijn de bepalingen in de leden 2 tot en met 5 van toepassing. De financiële steun uit het Fonds is tot de duur van zes maanden beperkt en mag niet meer dan 80% van de kosten van elke maatregel bedragen. De lidstaat, respectievelijk de lidstaten die door de in artikel 5, lid 1, bedoelde massale toevloed wordt/worden getroffen, legt, respectievelijk leggen de Commissie een behoeftenstaat voor en een plan voor tenuitvoerlegging van noodmaatregelen, dat een beschrijving van de voorgenomen acties en van de met de uitvoering ervan belaste lichamen behelst. De Commissie, rekening houdend met de in artikel 8 genoemde criteria, onderzoekt en selecteert de door de lidstaat, respectievelijk de lidstaten ingediende projecten. 26 5. De beschikbare middelen worden in voorkomend geval als volgt onder de lidstaten verdeeld: a) b) voor 80% van de middelen: naar evenredigheid van het aantal personen dat in elke betrokken lidstaat in het kader van de in artikel 5, lid 1, bedoelde massale toevloed, is binnengekomen, voor 20% van de middelen: op basis van de kwaliteit van de ingediende projecten. HOOFDSTUK VII OVERGANGSBEPALINGEN Artikel 21 Overgangsbepalingen In verband met de tenuitvoerlegging van deze beschikking gedurende het eerste jaar deelt de Commissie de lidstaten de geraamde bedragen mede welke hen uiterlijk twee weken na de vankrachtwording van deze beschikking worden toegewezen. Indien het Bureau voor de Statistiek der Europese Gemeenschappen nog niet over alle vereiste statistische gegevens als bedoeld in artikel 9, beschikt, worden de door de lidstaten verstrekte cijfers in aanmerking genomen; in dat geval stelt de Commissie volgens de in artikel 19, lid 2, bedoelde procedure de regels vast betreffende de interpretatie van de door de lidstaten verstrekte statistische gegevens. In afwijking van artikel 12 mogen voor het begrotingsjaar 2000 tussen 1 januari 2000 en de datum van goedkeuring van het verzoek om medefinanciering werkelijk betaalde uitgaven voor steun uit het Fonds in aanmerking worden genomen. HOOFDSTUK VIII SLOTBEPALINGEN Artikel 22 Toepassingsbepalingen 1. 2. De Commissie is met de toepassing van deze beschikking belast. In voorkomend geval stelt de Commissie overeenkomstig de in artikel 19, lid 2, bedoelde procedure elke andere voor de toepassing van deze beschikking nodige bepaling vast. 27 Artikel 23 Herzieningsclausule Op voorstel van de Commissie beziet de Raad uiterlijk op 31 december 2004 deze beschikking opnieuw. Artikel 24 Adressaten Deze beschikking is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Brussel, Voor de Raad De Voorzitter 28 FINANCIEEL MEMORANDUM 1. BENAMING VAN DE MAATREGEL Beschikking betreffende het Europees Vluchtelingenfonds. 2. BETROKKEN BEGROTINGSONDERDEEL B5-803 (nomenclatuur VOB 2000) B5-810N en B5-811N (nomenclatuur Europees Parlement) 3. RECHTSGRONDSLAG Artikel 63 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap. 4. OMSCHRIJVING VAN DE MAATREGEL 4. 1 Algemene doelstelling van de maatregel De doelstelling van de beschikking is de Europese Unie te voorzien van een instrument waarmee zij in het kader van een meerjarenplanning steun kan verlenen aan het optreden van de lidstaten op het gebied van: a) b) c) de voorwaarden voor de opvang van vluchtelingen en ontheemden en de billijkheid, toegankelijkheid en doeltreffendheid van de asielprocedures; de integratie van vluchtelingen en ontheemden; de vrijwillige repatriëring en reïntegratie in het land van oorsprong en wel om bij te dragen aan de totstandbrenging van evenwicht tussen de door de lidstaten geleverde inspanningen om vluchtelingen en ontheemden op te vangen en het dragen van de gevolgen van die opvang. Meer in het bijzonder gaat het erom: – – degenen die de status van vluchteling of tijdelijke bescherming aanvragen adequate voorwaarden voor opvang te bieden, met name wat betreft huisvesting, juridisch advies en andere vormen van ondersteuning, en de toegankelijkheid, doeltreffendheid en billijkheid van de asielprocedures te vergroten teneinde een daardwerkelijke uitoefening van het recht om asiel aan te vragen te vergemakkelijken overeenkomstig het Verdrag van Genève van 28 juli 1951 betreffende de status van vluchtelingen, gewijzigd bij het Protocol van New York van 31 januari 1967; bij te dragen aan de integratie van vluchtelingen en ontheemden in de samenleving van de lidstaat van verblijf, onder andere door het nemen van maatregelen die beogen toegang tot het arbeidsproces te bevorderen teneinde 29 rekening te houden met de specifieke kenmerken die deze categorieën vreemdelingen onderscheiden van andere categorieën migranten, en met de bijzondere problemen waarmee zij kunnen worden geconfronteerd; de omstandigheden te creëren waaronder vluchtelingen, ontheemden en personen die om een vorm van internationale bescherming hebben verzocht, alsmede personen die niet tot deze categorieën behoren, kunnen terugkeren naar hun land van oorsprong door hun enerzijds de noodzakelijke informatie te verschaffen om met volledige kennis van zaken een beslissing te nemen, en hun anderzijds materiële bijstand te verlenen, met name in de vorm van een voorbereiding op de wederinschakeling in de samenleving van hun land van oorsprong; langer uitwisselingen tussen de lidstaten te bevorderen teneinde bij te dragen aan de verspreiding van "goede praktijken". ingeval van een plotselinge massale toestroom van vluchtelingen of ontheemden op het grondgebied van één of meer lidstaten het nemen van noodmaatregelen mogelijk te maken die beogen in de onmiddellijke behoeften van de betrokken personen te voorzien. – – – 4. 2 Looptijd van de maatregel en voorwaarden voor de vernieuwing ervan. Van 1 januari 2000 tot en met 31 december 2004; op voorstel van de Commissie beziet de Raad deze beschikking uiterlijk op 31 december 2004 opnieuw. 5. INDELING VAN DE UITGAVEN / ONTVANGSTEN 5. 1 VERPLICHTE/ NIET-VERPLICHTE UITGAVEN Niet-verplichte uitgaven. 5. 2 GESPLITSTE / NIET-GESPLITSTE KREDIETEN Gesplitst. 5. 3 Aard van de betrokken ontvangsten Niet van toepassing. 6. AARD VAN DE UITGAVEN / ONTVANGSTEN – subsidie voor medefinanciering tezamen met andere bronnen in de openbare of particuliere sector. De financiering van de rechtstreeks door de Commissie op basis van het daartoe bestemde deel van de jaarlijkse middelen van het Fonds beheerde werkzaamheden kan evenwel 100% bedragen. 30 7. FINANCIËLE GEVOLGEN 7. 1 Wijze van berekening van de totale kosten van de maatregel (verband tussen de afzonderlijke en de totale kosten) De berekening van de kosten van de door de beschikking beoogde acties is gebaseerd op de uitvoering van door de Commissie sedert 1997 beheerde proefprogramma’s met het doel de opvang en vrijwillige repatriëring van vluchtelingen, ontheemden en asielzoekers (begrotingslijnen B3-4113, B5-803 en B7-6008) alsmede de integratie van vluchtelingen (begrotingspost B3-4113) concreet te steunen. Het totale voor de drie genoemde begrotingslijnen uitgetrokken bedrag beliep voor: 1997: 23,75 miljoen 1998: 26,75 miljoen € € de 1e fase 1999: 20 miljoen € de 2e fase 1999: besluit van de begrotingsautoriteit betreffende een voorgenomen bedrag van 15 miljoen nog niet genomen. € Het gemiddelde jaarlijkse bedrag kan dus worden geraamd op ongeveer 28,5 miljoen voor de 2e fase van 1999). Dit (uitgaande van een extra toewijzing van 15 miljoen bedrag is ruim onvoldoende gebleken om te kunnen voldoen aan de in de praktijk geconstateerde behoeften. € € Meer in het bijzonder overschreed, wat betreft de maatregelen voor steun bij opvang en vrijwillige repatriëring, de gevraagde financiële hulp in 1997 het beschikbare begrotingsbedrag met 30%. Dit percentage steeg in 1998 tot 45% en heeft in 1999 het niveau van 850% bereikt (als gevolg van de crisis in Kosovo). Over het algemeen schatten de diensten dat meer dan de helft van de aanvragen waaraan niet kon worden voldaan in aanmerking kwamen voor communautaire medefinanciering. tevens duidelijk gemaakt dat de doelstelling om De uitvoering in 1999 heeft "structurele" maatregelen te financieren op het actiegebied van artikel 63 van het EG-Verdrag volledig onmogelijk kan worden gemaakt door de massale toestroom van vluchtelingen die zich in noodgevallen kan voordoen. Bij gebrek aan een specifieke begrotingslijn om noodsituaties het hoofd te bieden is namelijk het gehele aanvankelijke financiële toewijzing van begrotingslijn B5-803 besteed aan noodmaatregelen ten behoeve van vluchtelingen uit Kosovo. Het bestaan van een reserve is dus van wezenlijk belang om te kunnen voldoen aan zowel dringende behoeften als aan "structurele" vereisten zoals de Europese Raad van Tampere op 15 en 16 oktober 1999 heeft verlangd. Gelet op het voorgaande alsmede op de huidige stand van de procedure van goedkeuring van de begroting 2000, wordt de jaarlijkse toewijzing van het Europees Vluchtelingenfonds als volgt berekend: a) begrotingsartikel B5-810 "Structurele maatregelen" 26 miljoen € voor 2000. 31 b) reserve (B5-811 volgens de door het Europees Parlement voorgestelde toestroom van "Noodmaatregelen ingeval van massale nomenclatuur) vluchtelingen": 10 miljoen voor 2000. € De globale financiële toewijzing alsmede de uitsplitsing van de kredieten over de periode de bespreking zullen begrotingsoriëntering voor 2001 hun beslag krijgen. de Commissie 2001-2004 over de na in 7. 2 Verdeling naar onderdeel van de maatregel De volgende verdeling kan worden overwogen op basis van in 1997-1999 verrichte voorbereidende acties en rekening houdend met de noodzaak voldoende middelen te reserveren om de verspreiding van goede praktijken op communautair niveau te bevorderen. Gezien de instabiliteit die dit soort situaties kenmerkt en de verschillen in omvang van de projecten die kunnen worden gesubsidieerd, vormt het volgende overzicht in ieder geval een voorlopige raming ten aanzien van de verdeling van de uitgaven weerspiegelend de verdeling voor de jaren 1997-1999. B5 – 810 VERDELING Opvang Integratie Vrijwillige repatriëring Verspreiding van goede praktijken TOTAAL Geraamd% van de begroting 36 36 18 10 100 Vastleggingskredieten in miljoen € (tegen lopende prijzen) Verdeling Opvang Integratie Vrijwillige repatriëring van goede Verspreiding praktijken Totaal Jaar n n+1 n+2 n+3 n+4 Totaal 9,36 9,36 4,68 2. 6 p. m. p. m. p. m. p. m. p. m. p. m. p. m. p. m. p. m. p. m. p. m. p. m. p. m. p. m. p. m. p. m. p. m. p. m. p. m. p. m. 26 p. m. p. m. p. m. p. m. p. m. 32 Reserve (of B5 – 811 volgens de door het Europees Parlement voorgestelde nomenclatuur) Een verdeling van de kosten van de acties per soort maatregel is in dit stadium niet mogelijk. De typologie van de acties is namelijk beperkt tot de noodmaatregelen die doorgaans in hun geheel deel uitmaken van een algemeen project. Bovendien zijn de maatregelen van dit type die in 1999 zijn gefinancierd momenteel in uitvoering en kan een eventuele indeling eerst plaatsvinden nadat ze zijn voltooid. € Vastleggingskredieten in miljoen (tegen lopende prijzen) Verdeling Jaar n n+1 n+2 n+3 n+4 Totaal n+5 en volgende begrotings- jaren Totaal van de noodmaatregelen 10 p. m. p. m. p. m. p. m. p. m. 7. 3 Operationele uitgaven voor onderzoek, deskundigen, enz. , opgenomen in deel B van de begroting € per jaar worden uitgetrokken voor acties op het Er zal een bedrag van ten hoogste 800 000 gebied van technische en administratieve bijstand. Deze acties beogen voor een doeltreffende en concrete uitvoering van de actie te zorgen. Deze bijstand zal ter beschikking worden gesteld van de Commissie en de begunstigden van deze verrichting voor zover daarbij niet de normale taken inzake openbare dienstverlening zijn betrokken maar de voorbereiding, het beheer, de follow-up en de evaluatie van het programma. Deze bijstand zal beperkt blijven tot de looptijd van het programma. 7. 4 Tijdschema voor de vastleggingskredieten / betalingskredieten B5 – 810 Vastleggingskredieten in miljoen € Jaar n n+1 n+2 n+3 n+4 n+5 en volgende begrotings- jaren Vastleggingskredieten Betalingskredieten 26 13 p. m. p. m. p. m. p. m. 0 p. m. p. m. p. m. p. m. p. m. Totaal p. m. p. m. 33 Reserve (B5 – 811 volgens de door het Europees Parlement voorgestelde nomenclatuur) Vastleggingskredieten in miljoen euro Jaar n n+1 n+2 n+3 n+4 n+5 en volgende begrotings- jaren Vastleggingskredieten Betalingskredieten 10 10 p. m. p. m. p. m. p. m. p. m. p. m. p. m. p. m. p. m. p. m. 8. FRAUDEBESTRIJDINGSMAATREGELEN – Specifieke geplande controlemaatregelen Totaal p. m. p. m. ervan; zij nemen in eerste De lidstaten zijn verantwoordelijk voor de selectie van de acties alsmede voor het financieel en administratief beheer instantie de verantwoordelijkheid op zich voor de financiële controle van de acties. Te dien einde dienen zij de subsidiabiliteitscriteria in acht te nemen zoals vastgesteld in deze beschikking en wordt erop gewezen dat zij het bestaan en het functioneren moeten verifiëren van passende beheer- en controlesystemen, waarvan zij een beschrijving voorleggen aan de Commissie, dat zij zich ervan dienen te vergewissen dat het beheer plaatsvindt volgens de toepasselijke communautaire regels en de beginselen van een goed financieel beheer, dat zij de uitgavendeclaraties dienen te certificeren en erop dienen toe te zien dat het boekhoudsysteem berust op controleerbare bewijsstukken, dat zij onregelmatigheden dienen te voorkomen, op te sporen en te corrigeren, dat zij de nodige vervolgingen dienen in te stellen en de Commissie hiervan op de hoogte dienen te houden, dat zij met de Commissie moeten samenwerken en dat zij als gevolg van onregelmatigheden gederfde bedragen invorderen. Bovendien moet de Commissie zich vergewissen van het bestaan en de goede werking van door de lidstaten opgezette beheer- en controlesystemen, terwijl zij tevens kan overgaan tot controles ter plaatse te voeren waaraan dan wel de betrokken lidstaat kan verzoeken controles uit ambtenaren of functionarissen van de Commissie kunnen deelnemen. 9. ELEMENTEN VOOR EEN KOSTEN-BATENANALYSE 9. 1 Kwantificeerbare specifieke doelstellingen, doelgroep – • • – • Kwantificeerbare specifieke doelstellingen totstandbrenging of verbetering van infrastructuren of diensten, verlening van materiële bijstand aan de begunstigden. Doelgroep vluchtelingen, ontheemden zoals beschreven in artikel 2 en personen die tot één van deze categorieën hebben behoord, 34 9. 2 Motivering van de maatregel – Noodzaak van communautaire subsidiariteitsbeginsel steunverlening, gezien met name het De instelling van het Europees Vluchtelingenfonds is bedoeld ter aanmoediging en ondersteuning van de door de lidstaten geleverde inspanningen in verband met de opvang van vluchtelingen en ontheemden en het dragen van de gevolgen van deze opvang, en wel in de eerste plaats ter aanvulling op de uitvoering van nationaal beleid voor steun aan personen die internationale bescherming zoeken; in de tweede plaats ter bevordering van de ontwikkeling van programma’s voor de integratie van vluchtelingen en andere categorieën personen die bescherming genieten; tot slot als ter aanmoediging van de vrijwillige terugkeer van aanvragers van de status van vluchteling, met name wanneer hun aanvraag is afgewezen, maar ook van ontheemden, vluchtelingen en personen die internationale bescherming behoeven, met name wanneer er niet langer behoefte is aan bescherming. Het is namelijk op elk van deze gebieden noodzakelijk het idee te bevorderen van gedeelde verantwoordelijkheid en van evenwicht tussen de door de lidstaten geleverde bijdragen aan de algemene inspanning om bijstand te verlenen aan deze personen gezien het feit dat de situaties aanzienlijk kunnen verschillen. In verband met het vereiste evenwicht tussen de door de lidstaten geleverde inspanningen is een inspanning in financiële zin nodig om tegelijkertijd de meest getroffen lidstaten te ontlasten en de capaciteiten van de lidstaten met onvoldoende infrastructuren uit te breiden. Dit veronderstelt tevens een herverdeling op het niveau van de Europese Unie waarvoor niet door de lidstaten afzonderlijk kan worden gezorgd. – Opties betreffende de wijze van steunverlening * voordelen ten opzichte van alternatieve maatregelen (comparatieve voordelen) Het enige alternatief voor de voorgestelde regeling is het rechtstreeks beheer van de maatregelen en afzonderlijke projecten door de diensten van de Commissie, wier ervaring met de gemeenschappelijke acties en proefprojecten die aan deze beschikking zijn voorafgegaan heeft geleerd dat dit alternatief onevenredige administratieve lasten met zich brengt zonder daarom een grotere efficiëntie te waarborgen. concentreren op het De optie van een aan de lidstaten gedelegeerd beheer biedt de Commissie de mogelijkheid zich te vaststellen van algemene doelstellingen en op de algemene samenhang van de actie en er tegelijkertijd voor te zorgen dat de selectie van de individuele acties en de verwezenlijking ervan zoveel mogelijk ter plaatse geschieden, rekening houdend met de specifieke gegevenheden in de lidstaten en met hun concrete behoeften. Deze optie biedt bovendien in de toekomst de mogelijkheid inschakeling van een Bureau voor technische bijstand voor de selectie en follow-up van de uitgevoerde acties te vermijden. * analyse van gelijksoortige acties die eventueel op communautair of nationaal niveau worden uitgevoerd 35 * verwachte afgeleide multiplier-effecten Aangezien de deelname van het Europees Vluchtelingenfonds beperkt blijft tot 50% van de totale kosten van de maatregelen (75% in de lidstaten die onder het Cohesiefonds vallen), zou zich een stijging moeten voordoen van de algemene uitgaven voor de verwezenlijking van de doelstellingen van het Fonds. De ervaring heeft overigens geleerd dat de nationale overheidsfinanciering dikwijls de communautaire medefinanciering aflost wanneer het gaat om acties waarvan het belang en de doeltreffendheid zijn aangetoond. Het succes van de subsidiabele acties heeft namelijk voor zowel de lidstaten als de begunstigden een bepaald aantal secundaire voordelen, zoals: - - - vermindering van het aantal noodtoestanden die de inschakeling van sociale noodhulp noodzakelijk maken, minder sociale uitsluiting en de gevolgen ervan wat betreft bijstand uit de sociale begrotingen van de lidstaten ten behoeve van vluchtelingen, ontheemden en personen die internationale bescherming behoeven, afname van het aantal illegale vreemdelingen die volledig in de clandestiniteit verdwijnen vanwege het ontbreken van welk vooruitzicht dan ook op regularisering of terugkeer naar hun land van oorsprong, wat betreft groepen die in aanmerking komen voor maatregelen inzake vrijwillige terugkeer, met personen die de status van vluchteling hebben aangevraagd en wier verzoek definitief is afgewezen. Belangrijkste onzekerheidsfactoren die de specifieke resultaten van de actie kunnen beïnvloeden. onregelmatige toestroom van vluchtelingen. – • 9. 3 Controle en evaluatie van de maatregel – • • Prestatie-indicatoren * indicatoren voor het nuttig effect/meting van de verrichte activiteiten Opvang en integratie: huisvestingscapaciteit (aantal bedden, kwaliteit van de behuizing), ontwikkeling van nieuwe diensten of uitbreiding van de capaciteit van de bestaande diensten, aantal bezoeken aan deze diensten, aantal begunstigden. Vrijwillige repatriëring: ontwikkeling van nieuwe diensten of uitbreiding van de capaciteit van bestaande diensten, het aantal personen dat zich tot de diensten wendt (informatie, opleiding), het werkelijke aantal personen dat naar het land van oorsprong terugkeert. 36 * effectindicatoren naar gelang van de nagestreefde doelstellingen Opvang: afname van secundaire migratie van vluchtelingen (verplaatsing van een lidstaat naar een andere op zoek naar betere voorwaarden). Integratie: afname van het sociale-uitsluitingspercentage bij de betrokken bevolkingsgroepen. Vrijwillige repatriëring: toename van het aantal personen dat werkelijk naar het land van oorsprong terugkeert, belang van de landen van oorsprong in het kader van het zogeheten "mede-ontwikkelings"-beleid. Procedure en periodiciteit van de voorgeschreven evaluatie • • • – Ten minste jaarlijkse verslagen van de met de uitvoering van de maatregelen belaste organen aan de verantwoordelijke instantie van de lidstaten. Jaarlijkse verslagen van de lidstaten aan de Commissie. Onafhankelijke evaluatie van iedere actie in iedere lidstaat. – Beoordeling van de geboekte resultaten (ingeval van voortzetting of vernieuwing van een bestaande actie). Een tussentijds verslag over de uitvoering in 1997 van de begrotingslijnen B7-6008 en B5-803 is op 16 juli 1998 voorgelegd aan het Europees Parlement en de Raad (werkdocument van de diensten van de Commissie SEC(1998)1263). Een tweede verslag met betrekking tot de evaluatie van de resultaten van de in 1997 gefinancierde projecten uit hoofde van dezelfde begrotingslijnen is voorgelegd aan het Europees Parlement op 13 juli 1999 (werkdocument van de diensten van de Commissie SEC(1999)1105). De conclusies van deze evaluatie kunnen als volgt worden samengevat: (a) (b) De communautaire financiering heeft als katalysator gewerkt, door een op nationaal niveau geharmoniseerde actie te begunstigen, met name in de lidstaten die tot voor kort nog geen traditionele bestemming voor vluchtelingen vormden en waar de algemene structuren voor opvang dringend dienen te worden verbeterd. Een grotere mate van coördinatie in de uitvoering van de maatregelen is noodzakelijk op twee niveaus: allereerst tussen de nationale regeringen en de Commissie om de bestaande Europese en nationale programma’s op elkaar af te stemmen; in de tweede plaats tussen de nationale overheden en de NGO’s om er zeker van te zijn dat hun projecten passen binnen een door alle partijen overeengekomen en goedgekeurde strategie. 37 (c) (d) De communautaire financiering zou in het bijzonder moeten worden gericht op de ontwikkeling van infrastructuren voor advies bij terugkeer, op specifieke opleidingsprojecten en op de verbetering van de voorzieningen voor opvang en toegang tot asielprocedures. Met name is follow-up ter plaatse van de vrijwillig gerepatrieerde personen wenselijk. De vraag naar financiering overschrijdt in ruime mate het beschikbare budget, en er dient een nieuwe evaluatie te worden verricht van het effect van de financiering in vergelijking met de omvang van de op te lossen problemen. De evaluatie van de resultaten van de in 1997 uit hoofde van begrotingspost B3-4113 gefinancierde projecten is opgedragen aan een terzake deskundig extern bedrijf. Het verslag wordt momenteel afgerond en dient vóór eind 1999 aan het Europees Parlement en de Raad te worden voorgelegd. De in 1998 en 1999 gefinancierde projecten worden momenteel uitgevoerd. De Commissie zal overgaan tot een evaluatie van de resultaten na ontvangst van de eindverslagen (eerste kwartaal 2000 wat betreft de in 1998 gefinancierde projecten en de in 1999 gefinancierde noodmaatregelen). Ook is voorzien in een onafhankelijke evaluatie (procedure voor de plaatsing van de opdracht is gaande). In ieder geval kan nu reeds uit de uitgevoerde proefprojecten worden geconcludeerd dat een duur van een jaar niet past bij het middellange- of lange-termijnkarakter van de meeste projecten en dat zowel de lidstaten als de organen die projecten opzetten een overzicht op langere termijn nodig hebben om hun acties op samenhangende wijze te kunnen plannen. 10. HUISHOUDELIJKE UITGAVEN (DEEL A VAN AFDELING III VAN DE ALGEMENE BEGROTING) De daadwerkelijke vrijmaking van de noodzakelijke huishoudelijke middelen geschiedt op grond van het jaarlijkse besluit van de Commissie met betrekking tot de toewijzing van de middelen, rekening houdend met onder meer de bijkomende posten en begrotingskredieten die haar zijn toegestaan door de begrotingsautoriteit. 38 10. 1 Gevolgen voor het aantal posten Soort posten Personeel nodig voor het beheer van de maatregel Vaste posten Tijdelijke posten Ambtenaren of tijdelijke functionarissen Ander personeel A B C Totaal 3 2 2 -- 7 __ __ waarvan door inschakeling van personeel van het DG of de betrokken dienst 2 1 1 __ 4 looptijd door inschakeling van extra personeel 1 1 1 __ 3 2000-2004 __ 2000-2004 Het extra personeel moet beschikbaar zijn vanaf het jaar 2000. 10. 2 Globale financiële gevolgen van het extra personeel (euro) Bedragen Wijze van berekening Ambtenaren 3 780 000 Tijdelijke functionarissen Ander personeel (begrotingslijn aangeven) -- -- Totaal 3 780 000 € € 7 manjaren x 108 000 € manj. = 3 780 000 € titels ------- A1, A2, A4, A5 en A7. ------- De bedragen geven de totale kostprijs aan van de bijkomende posten voor de gehele looptijd van de maatregel indien deze van bepaalde duur is, en voor 12 maanden indien deze van onbepaalde duur is. 39 10. 3 Verhoging van andere huishoudelijke uitgaven die uit de maatregel voortvloeien, met name de kosten in verband met vergaderingen van comités en groepen deskundigen (euro) Begrotingsonderdeel (nummer en onderdeel) Bedragen Wijze van berekening Vergaderkosten – A7031 3 vergaderingen van het raadgevend comité/jaar = Comités (voorgeschreven) 146 250 Totaal 146 250 € € 3 bijeenkomsten x 15 vertegenwoordigers x 650 x 5 jaar = 146. 250 € € /vertegenwoordiger --- De in punt 10. 3 in verband met titel A-7 vermelde bedragen worden gedekt door de kredieten van de totale toewijzing voor het DG. 40


title: Regolamento (CE) n. 2635/1999 della Commissione, del 14 dicembre 1999, che sospende in via temporanea il rilascio dei titoli di esportazione di taluni prodotti lattiero-caseari e stabilisce in che misura possono essere accolte le domande di titoli di esportazione pendenti

eurovoc_concepts:
export licence
powdered milk

formats: pdf print

text: 15. 12. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee L 323/3 REGOLAMENTO (CE) N. 2635/1999 DELLA COMMISSIONE del 14 dicembre 1999 che sospende in via temporanea il rilascio dei titoli di esportazione di taluni prodotti lattiero- caseari e stabilisce in che misura possono essere accolte le domande di titoli di esportazione pendenti LA COMMISSIONE DELLE COMUNITÀ EUROPEE, visto il trattato che istituisce la Comunità europea, visto il regolamento (CEE) n. 804/68 del Consiglio, del 27 giugno 1968, relativo all'organizzazione comune dei mercati nel settore del latte e dei prodotti lattiero-caseari (1), modificato da ultimo dal regolamento (CE) n. 1587/96 (2), visto il regolamento (CE) n. 174/1999 della Commissione, del 26 gennaio 1999, recante modalità particolari di applicazione del regolamento (CEE) n. 804/68 del Consiglio, riguardo ai titoli di esportazione e alle restituzioni all'esportazione nel settore del latte e dei prodotti lattiero-caseari (3), modificato dal regolamento (CE) n. 1596/1999 (4), in particolare l'articolo 10, paragrafo 3, considerando che si assiste ad incertezze sul mercato di taluni prodotti lattiero-caseari; che è necessario evitare che la presen- tazione di domande a scopo speculativo possa creare distor- sioni di concorrenza tra gli operatori e minacciare il prosegui- mento dell'esportazione di tali prodotti nella parte rimanente del periodo in corso; che occorre sospendere temporaneamente il rilascio dei titoli per i prodotti suddetti e non rilasciare i titoli per questi prodotti, le cui domande sono pendenti, HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO: Articolo 1 1. Il rilascio dei titoli di esportazione per i prodotti lattiero- caseari di cui ai codici NC 0402 10, 0402 21 e 0402 29 è sospeso il 15 dicembre 1999. 2. Non è dato seguito alle domande di titolo pendenti per i prodotti di cui ai codici NC 0402 10, 0402 21 e 0402 29 con riferimento alle quali i titoli sarebbero dovuti essere rilasciati a decorrere dal 15 dicembre 1999, salvo i titoli di cui al para- grafo 1 dell'articolo 8 del regolamento (CE) n. 174/1999. Articolo 2 Il presente regolamento entra in vigore il 15 dicembre 1999. Il presente regolamento è obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri. Fatto a Bruxelles, il 14 dicembre 1999. Per la Commissione Franz FISCHLER Membro della Commissione (1) GU L 148 del 28. 6. 1968, pag. 13. (2) GU L 206 del 16. 8. 1996, pag. 21. (3) GU L 20 del 27. 1. 1999, pag. 8. (4) GU L 188 del 21. 7. 1999, pag. 39


title: Règlement (CE) nº 2701/1999 du Conseil, du 14 décembre 1999, modifiant le règlement (CE) nº 2201/96 portant organisation commune des marchés dans le secteur des produits transformés à base de fruits et légumes

eurovoc_concepts:
Portugal
common organisation of markets
fruit product
pip fruit
vegetable product

text: 21. 12. 1999 FR Journal officiel des Communautés européennes L 327/5 RÈGLEMENT (CE) No 2701/1999 DU CONSEIL du 14 décembre 1999 modifiant le règlement (CE) no 2201/96 portant organisation commune des marchés dans le secteur des produits transformés à base de fruits et légumes LE CONSEIL DE L'UNION EUROPÉENNE, vu le traité instituant la Communauté européenne, et notam- ment son article 37, vu la proposition de la Commission, vu l'avis du Parlement européen (1), vu l'avis du Comité économique et social (2), la campagne 1999/2000 et calculée, pour quantité supplémentaire doit être fixée à 83 468 tonnes pour la la quantité de campagne 2000/2001, en substituant 884 592 tonnes, initialement attribuée au Portugal, à la quantité effectivement transformée lors de la campagne 1997/1998; (4) le présent règlement concerne la campagne 1999/2000; cette campagne a débuté le 15 juin 1999; il convient que le présent règlement soit applicable à partir de cette date, considérant ce qui suit: A ARRÊTÉ LE PRÉSENT RÈGLEMENT: (1) (2) (3) l'article 6 du règlement (CE) no 2201/96 (3), prévoit la répartition annuelle entre les États membres du quota fixé pour l'octroi de l'aide à la production de produits transformés à base de tomates; cette répartition est fondée, pour la campagne 1999/2000, sur la moyenne des quantités produites pour lesquelles le prix minimal a été respecté au cours des campagnes 1997/1998 et 1998/1999; à partir de la campagne 2000/2001, elle est fondée sur la moyenne desdites quantités produites lors des trois campagnes précédant celle pour laquelle la répartition est effectuée; la campagne 1997/1998 a été caractérisée au Portugal par des conditions climatiques exceptionnellement défa- vorables, qui ont entraîné une baisse anormale et impor- tante de la production; la répartition des quotas en tenant compte de cette production anormalement basse du Portugal ne tiendrait pas compte du potentiel de production de cet État membre dans des conditions climatiques normales; il convient d'attribuer au Portugal, à titre exceptionnel et seulement pour les deux campagnes concernées par la baisse exceptionnelle de la production de tomates pour la transformation, à savoir les campagnes 1999/2000 et 2000/2001, une quantité supplémentaire pour la trans- formation de en concentré, qui compense la perte de quotas résultant des conditions anormales de la campagne 1997/1998 sans pour autant léser les producteurs des autres États membres; cette tomates fraîches Article premier À l'article 6 du règlement (CE) no 2201/96, suivant est inséré: le paragraphe «3 bis. Par dérogation au paragraphe 3, une quantité supplémentaire de tomates fraîches destinées à la produc- tion de concentré est attribuée au Portugal pour les campa- gnes 1999/2000 et 2000/2001. Cette quantité est égale: — à 83 468 tonnes pour la campagne 1999/2000, et — pour la campagne 2000/2001, à la différence entre la quantité calculée conformément au paragraphe 3 et celle calculée en remplaçant par 884 592 tonnes la quantité de tomates fraîches utilisée au Portugal pour la fabrication de concentré lors de la campagne 1997/1998. Le volume de tomates fraîches visé au paragraphe 1 et la quantité de tomates fraîches destinées à la fabrication de concentré visé au paragraphe 2, deuxième alinéa, premier tiret, sont augmentés, pour ces deux campagnes, de la quantité supplémentaire attribuée au Portugal. » Article 2 (1) Avis rendu le 2 décembre 1999 (non encore paru au Journal offi- ciel). (2) Avis rendu le 20 octobre 1999 (non encore paru au Journal offi- ciel). (3) JO L 297 du 21. 11. 1996, p. 29. Règlement modifié en dernier lieu par le règlement (CE) no 2199/97 (JO L 303 du 6. 11. 1997, p. 1). Le présent règlement entre en vigueur le jour de sa publication au Journal officiel des Communautés européennes. Il est applicable à partir du 15 juin 1999. L 327/6 FR Journal officiel des Communautés européennes 21. 12. 1999 Le présent règlement est obligatoire dans tous ses éléments et directement applicable dans tout État membre. Fait à Bruxelles, le 14 décembre 1999. Par le Conseil Le président K. HEMILÄ


title: Proposta di regolamento del Consiglio relativo al regime applicabile alle importazioni nella Comunità di prodotti originari delle Repubbliche di Bosnia-Erzegovina e di Croazia e alle importazioni di vini originari dell'ex Repubblica iugoslava di Macedonia e della Repubblica di Slovenia

eurovoc_concepts:
Yugoslavia
import
originating product
tariff quota
trade agreement (EU)