title: Γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών σχετικά με την «Ανακοίνωση της Επιτροπής στο Συμβούλιο, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στην Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και στην Επιτροπή των Περιφερειών για τη δασική στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης»

eurovoc_concepts:
forestry holding
forestry policy

text: C 57/96 EL Επι΄σηµη Εφηµερι΄δα των Ευρωπαι¨κω΄ν Κοινοτη΄των 29. 2. 2000 Η ΕΤΠ ει΄ναι της γνω΄µης ο΄τι το θε΄µα της δηµιουργι΄ας 12. 6. ενο΄ς κε΄ντρου της ΕΕ, το οποι΄ο θα δι΄νει πληροφορι΄ες σχετικα΄ µε τις δραστηριο΄τητες προ΄ληψης της εγκληµατικο΄τητας, και στο οποι΄ο θα συγκεντρω΄νονται παραδει΄γµατα ορθω΄ν πρακτικω΄ν απο΄ ο΄λη την Ευρω΄πη µε σκοπο΄ τη δια΄δοση΄ τους, ει΄ναι πολυ΄ σηµαντικο΄ και πρε΄πει να µελετηθει΄ χωρι΄ς καθυστε΄ρηση. Η ΕΤΠ προτρε΄πει σχετικα΄ την Επιτροπη΄ να ερευνη΄σει το θε΄µα χρησιµοποιω΄ντας τις εµπειρι΄ες και τις ε΄ρευνες των τοπικω΄ν και περιφερειακω΄ν αρχω΄ν. Η ΕΤΠ φρονει΄ ο΄τι πριν να διαδοθου΄ν θα πρε΄πει να 12. 7. αξιολογηθου΄ν τα παραδει΄γµατα των ορθω΄ν πρακτικω΄ν. Π. χ. πρε΄πει να διευκρινιστου΄ν οι εξωτερικοι΄ παρα΄γοντες οι οποι΄οι µπορου΄ν να επηρεα΄σουν την αποτελεσµατικο΄τητα των δια΄φορων µε΄τρων. Η ΕΤΠ προτρε΄πει την Επιτροπη΄ να συµβα΄λει στη δηµιουργι΄α ευρωπαι¨κου΄ δικτυ΄ου στο οποι΄ο θα συµµετε΄χουν ειδικοι΄ αναλυτε΄ς και ερευνητε΄ς. 12. 8. Για να τονωθου΄ν οι ανταλλαγε΄ς µεταξυ΄ των περιφερειακω΄ν και τοπικω΄ν αρχω΄ν των κρατω΄ν µελω΄ν πρε΄πει κατα΄ τη γνω΄µη της ΕΤΠ να αυξηθου΄ν οι δυνατο΄τητες χρηµατοδο΄τηση΄ς τους. Πρε΄πει επι΄σης να λυθει΄ το θε΄µα της χρηµατοδο΄τησης του Ευρωπαι¨κο΄ κε΄ντρου πληροφοριω΄ν και του ευρωπαι¨κου΄ δικτυ΄ου. Η ΕΤΠ προτρε΄πει Ευρωπαι¨κο΄ Συµβου΄λιο και το το Γνωµοδο΄τηση της Επιτροπη΄ς των Περιφερειω΄ν σχετικα΄ µε την «Ανακοι΄νωση της Επιτροπη΄ς στο Συµβου΄λιο, στο Ευρωπαι¨κο΄ Κοινοβου΄λιο, στην Οικονοµικη΄ και Κοινωνικη΄ Επιτροπη΄ και στην Επιτροπη΄ των Περιφερειω΄ν για τη δασικη΄ στρατηγικη΄ της Ευρωπαι¨κη΄ς 'Ενωσης» (2000/C 57/16) Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ, ε΄χοντας υπο΄ψη την «Ανακοι΄νωση της Επιτροπη΄ς στο Συµβου΄λιο, στο Ευρωπαι¨κο΄ Κοινοβου΄λιο, στην Οικονοµικη΄ και Κοινωνικη΄ Επιτροπη΄ και στην Επιτροπη΄ των Περιφερειω΄ν για τη δασικη΄ στρατηγικη΄ της Ευρωπαι¨κη΄ς 'Ενωσης» (COM(1998) 649 τελικο΄)· ε΄χοντας υπο΄ψη το ψη΄φισµα του Συµβουλι΄ου της 15ης ∆εκεµβρι΄ου 1998 σχετικα΄ µε τη δασικη΄ στρατηγικη΄ της ΕΕ ()· ε΄χοντας υπο΄ψη τον κανονισµο΄ (ΕΚ) αριθ. 1257/99 του Συµβουλι΄ου της 17ης Μαι΅ου 1999 για τη στη΄ριξη της αγροτικη΄ς ανα΄πτυξης απο΄ το Ευρωπαι¨κο΄ Γεωργικο΄ Ταµει΄ο Προσανατολισµου΄ και Εγγυη΄σεων ()· ε΄χοντας υπο΄ψη τον κανονισµο΄ (ΕΚ) αριθ. 1261/99 του Ευρωπαι¨κου΄ Κοινοβουλι΄ου και του Συµβουλι΄ου της 21ης Ιουνι΄ου 1999 σχετικα΄ µε το Ευρωπαι¨κο΄ Ταµει΄ο Περιφερειακη΄ς Ανα΄πτυξης ()· ε΄χοντας υπο΄ψη τον κανονισµο΄ (ΕΚ) αριθ. 1262/99 του Ευρωπαι¨κου΄ Κοινοβουλι΄ου και του Συµβουλι΄ου της 21ης Ιουνι΄ου 1999 σχετικα΄ µε το Ευρωπαι¨κο΄ Κοινωνικο΄ Ταµει΄ο ()· ε΄χοντας υπο΄ψη την ανακοι΄νωση της Επιτροπη΄ς στο Συµβου΄λιο και το Ευρωπαι¨κο΄ Κοινοβου΄λιο Κλιµατικε΄ς Μεταβολε΄ς — Προς στρατηγικη΄ της ΕΕ µετα΄ την υπουργικη΄ δια΄σκεψη του Κιο΄το· (COM(1998) 353 τελικο΄)· ε΄χοντας υπο΄ψη το ψη΄φισµα του Ευρωπαι¨κου΄ Κοινοβουλι΄ου της 31ης Ιανουαρι΄ου 1997 µε θε΄µα «Η δασικη΄ στρατηγικη΄ της ΕΕ» ()· Manfred DAMMEYER (4) ΕΕ C 56 της 26. 2. 1999, σ. 1. (5) ΕΕ L 160 της 26. 6. 1999, σ. 80. 29. 2. 2000 EL Επι΄σηµη Εφηµερι΄δα των Ευρωπαι¨κω΄ν Κοινοτη΄των C 57/97 ε΄χοντας υπο΄ψη τις συστα΄σεις, που διατυπω΄νει η ΕΤΠ στη γνωµοδο΄τηση΄ της σχετικα΄ µε την «∆ιαχει΄ριση, χρη΄ση και προστασι΄α των δασω΄ν της ΕΕ» (CDR 268/97 fin) ()· ε΄χοντας υπο΄ψη τη γνωµοδο΄τηση της ΟΚΕ της 24ης Απριλι΄ου 1997 σχετικα΄ µε την «Κατα΄σταση και προβλη΄µατα της δασοκοµι΄ας στην ΕΕ — δυνατο΄τητες ανα΄πτυξης της δασικη΄ς πολιτικη΄ς» ()· ε΄χοντας υπο΄ψη την απο΄φαση της Επιτροπη΄ς της 23ης Νοεµβρι΄ου 1998 να ζητη΄σει τη γνωµοδο΄τηση της ΕΤΠ για το θε΄µα αυτο΄ συ΄µφωνα µε το α΄ρθρο 198 Γ της Συνθη΄κης περι΄ ιδρυ΄σεως της Ευρωπαι¨κη΄ς Κοινο΄τητας· ε΄χοντας υπο΄ψη την απο΄φαση του Προεδρει΄ου της, τη΄ς 7ης Μαι΅ου 1999 να αναθε΄σει την προετοιµασι΄α της γνωµοδο΄τησης στην επιτροπη΄ 2 «γεωργι΄α, ανα΄πτυξη της υπαι΄θρου και αλιει΄α»· ε΄χοντας υπο΄ψη το σχε΄διο γνωµοδο΄τησης (CDR 184/99 rev. 1 που υιοθε΄τησε η επιτροπη΄ 2 στις 30 Σεπτεµβρι΄ου 1999 (εισηγη΄τρια: η κα Perkkio (FIN-ELDR) και συνεισηγητη΄ς ο κ. Bertrand (F-PPE)· υιοθε΄τησε οµο΄φωνα κατα΄ την 31η συ΄νοδο ολοµε΄λειας της 17ης και 18ης Νοεµβρι΄ου 1999 (συνεδρι΄αση της 18ης Νοεµβρι΄ου), την ακο΄λουθη γνωµοδο΄τηση. 1. Ιστορικο΄ 2. Εισαγωγη΄ κατο΄πιν αιτη΄σεως Η Επιτροπη΄, Ευρωπαι¨κου΄ 1. 1. Κοινοβουλι΄ου, υπε΄βαλε στις 18. 11. 1998 ανακοι΄νωση προς το Συµβου΄λιο, το Ευρωπαι¨κο΄ Κοινοβου΄λιο, την Οικονοµικη΄ και Κοινωνικη΄ Επιτροπη΄ και την Επιτροπη΄ των Περιφερειω΄ν για τη στρατηγικη΄ της ΕΕ σχετικα΄ µε τη προστασι΄α, τη βιω΄σιµη διαχει΄ριση και την ανα΄πτυξη των δασω΄ν. του 1. 2. Συ΄µφωνα µε την ανακοι΄νωση της Επιτροπη΄ς δυ΄ο ει΄ναι οι βασικοι΄ στο΄χοι: να παρουσια΄σει ε΄να συνεκτικο΄ περι΄γραµµα της δασικη΄ς στρατηγικη΄ς της ΕΕ και να υποβα΄λει προ΄ταση ως απα΄ντηση στο ψη΄φισµα σχετικα΄ µε τη δασικη΄ στρατηγικη΄ της ΕΕ που ενε΄κρινε το Ευρωπαι¨κο΄ Κοινοβου΄λιο στις 31 Ιανουαρι΄ου 1997. Στο ψη΄φισµα αυτο΄ η Επιτροπη΄ καλει΄ται να υποβα΄λει «νοµοθετικη΄ προ΄ταση σχετικα΄ µε την ευρωπαι¨κη΄ δασικη΄ στρατηγικη΄» µε βα΄ση µια σειρα΄ εκτιµη΄σεων και συστα΄σεων για τα δυ΄ο ε΄τη που πε΄ρασαν απο΄ την προαναφερθει΄σα ηµεροµηνι΄α. Στο πλαι΄σιο της σχετικη΄ς συζη΄τησης στο Κοινοβου΄λιο, η 1. 3. Οικονοµικη΄ και Κοινωνικη΄ Επιτροπη΄ υιοθε΄τησε στις 24. 04. 1997 γνωµοδο΄τηση σχετικα΄ µε την «κατα΄σταση και τα προβλη΄µατα της δασοκοµι΄ας στην ΕΕ καθω΄ς και τις δυνατο΄τητες ανα΄πτυξης δασικη΄ς πολιτικη΄ς». Στις 19. 11. 1997 η Επιτροπη΄ των Περιφερειω΄ν υιοθε΄τησε 1. 4. γνωµοδο΄τηση σχετικα΄ µε την «∆ιαχει΄ριση, εκµετα΄λλευση και προστασι΄α των δασω΄ν στην ΕΕ» προκειµε΄νου να τονι΄σει το ρο΄λο των δασω΄ν στην ανα΄πτυξη των περιφερειω΄ν και στην αυ΄ξηση της ευηµερι΄ας. Επι΄σης η αειφο΄ρος ανα΄πτυξη των δασω΄ν και η δασοκοµι΄α αναφε΄ρονται σε πολλε΄ς γνωµοδοτη΄σεις της ΕΤΠ. Το Συµβου΄λιο της ΕΕ εξε΄δωσε στις 15. 12. 1998 ψη΄φισµα 1. 5. για τη δασικη΄ στρατηγικη΄ της ΕΕ, το οποι΄ο βασι΄ζεται κυρι΄ως στην ανακοι΄νωση και τις κατευθυντη΄ριες γραµµε΄ς της Επιτροπη΄ς. Η συνολικη΄ ε΄κταση των δασω΄ν της Ευρω΄πης ει΄ναι 130 2. 1. εκατοµµυ΄ρια εκτα΄ρια, και αντιστοιχει΄ στο 36 % περι΄που της επιφα΄νεια΄ς της. Απο΄ αυτα΄ τα 87 εκατοµµυ΄ρια εκτα΄ρια ει΄ναι δα΄ση παραγωγη΄ς ξυλει΄ας. Υπα΄ρχει µεγα΄λη ποικιλι΄α τυ΄πων δασω΄ν απο΄ α΄ποψη βιοκλιµατικω΄ν και εδαφικω΄ν συνθηκω΄ν. Το καθεστω΄ς ιδιοκτησι΄ας διαφε΄ρει απο΄ περιοχη΄ σε περιοχη΄. Το 65 % των δασω΄ν ανη΄κουν σε ιδιω΄τες. Η ε΄κταση των δασω΄ν ει΄ναι κατα΄ µε΄σο ο΄ρο κα΄τω απο΄ 5 εκτα΄ρια. Στην Ελλα΄δα και στην Ιρλανδι΄α το κρα΄τος κατε΄χει περι΄που τα 2/3 των δασικω΄ν εκτα΄σεων ενω΄ στο Βε΄λγιο, τη Γαλλι΄α, την Ιταλι΄α, την Ισπανι΄α και τη Γερµανι΄α οι κυριο΄τεροι ιδιοκτη΄τες δασω΄ν ει΄ναι οι τοπικε΄ς κοινο΄τητες. Επι΄σης υπα΄ρχουν µεγα΄λες διαφορε΄ς µεταξυ΄ των περιφερειω΄ν ο΄σον αφορα΄ τη χρη΄ση και την εκµετα΄λλευση των δασω΄ν. 2. 2. Συ΄µφωνα µε την ανακοι΄νωση της Επιτροπη΄ς η δασικη΄ στρατηγικη΄ πρε΄πει να εξεταστει΄ στο πλαι΄σιο των αρχω΄ν και των δεσµευ΄σεων που ε΄χουν αναληφθει΄ σε διεθνε΄ς επι΄πεδο. Εξα΄λλου, η δασικη΄ στρατηγικη΄ βασι΄ζεται στην αναγνω΄ριση της ποικιλο΄τητας των ευρωπαι¨κω΄ν δασω΄ν, του πολυλειτουργικου΄ τους ρο΄λου και της ανα΄γκης για οικονοµικη΄, οικολογικη΄ και κοινωνικη΄ αειφορι΄α. 2. 3. Στην ανακοι΄νωση της Επιτροπη΄ς αναφε΄ρεται η σηµερινη΄ κατα΄σταση της δασοκοµι΄ας της ΕΕ, περιγρα΄φονται τα υφιστα΄µενα κοινοτικα΄ µε΄τρα για τη δασοκοµι΄α και διευκρινι΄ζεται η διαχει΄ριση των δασικω΄ν θεµα΄των γενικα΄ στην ΕΕ. Ως ειδικα΄ θε΄µατα που αφορου΄ν τα δα΄ση προβα΄λλονται κυρι΄ως η διατη΄ρηση της βιοποικιλο΄τητας των δασω΄ν, η ξυλει΄α ως πηγη΄ ενε΄ργειας, η σηµασι΄α των δασω΄ν στην επιβρα΄δυνση των κλιµατικω΄ν µεταβολω΄ν και η πιστοποι΄ηση των δασω΄ν. 2. 4. Οι κεντρικοι΄ α΄ξονες της ανακοι΄νωσης ει΄ναι: (1) ΕΕ L 161 της 26. 6. 1999, σ. 43. (2) ΕΕ L 161 της 26. 6. 1999, σ. 48. — τα υφιστα΄µενα κοινοτικα΄ µε΄τρα για τα δα΄ση, C 57/98 EL Επι΄σηµη Εφηµερι΄δα των Ευρωπαι¨κω΄ν Κοινοτη΄των 29. 2. 2000 — η προ΄ταση κανονισµου΄ της Επιτροπη΄ς, στο πλαι΄σιο του προγρα΄µµατος δρα΄σης 2000, για τα δασικα΄ µε΄τρα που αφορου΄ν την ανα΄πτυξη της υπαι΄θρου, και, — η προ΄ταση κανονισµου΄ σχετικα΄ µε την κοινοτικη΄ στη΄ριξη για τα προενταξιακα΄ µε΄τρα που αφορου΄ν τη γεωργι΄α και την ανα΄πτυξη της υπαι΄θρου στις υποψη΄φιες ΧΚΑΕ. Οι Συνθη΄κες της Ευρωπαι¨κη΄ς 'Ενωσης δεν προβλε΄πουν µια 2. 5. ολοκληρωµε΄νη κοινη΄ δασικη΄ πολιτικη΄. Συνεπω΄ς, για την επι΄τευξη του βασικου΄ στο΄χου που ει΄ναι η προω΄θηση της βιω΄σιµης ανα΄πτυξης και διαχει΄ρισης των δασω΄ν θα πρε΄πει να εκπονηθου΄ν και υλοποιηθου΄ν εθνικα΄ η΄ περιφερειακα΄ προγρα΄µµατα για τα δα΄ση η΄ α΄λλες κατα΄λληλες δρα΄σεις των κρατω΄ν µελω΄ν. Επι΄σης η αρχη΄ της επικουρικο΄τητας της ΕΕ πρε΄πει να εφαρµο΄ζεται σε δρα΄σεις ο΄που µπορει΄ να επιτευχθει΄ προστιθε΄µενη αξι΄α. Η διαχει΄ριση, η διατη΄ρηση και η βιω΄σιµη ανα΄πτυξη των 2. 6. δασω΄ν στην ΕΕ αποτελου΄ν σηµαντικα΄ ζητη΄µατα των υφιστα΄µενων κοινω΄ν πολιτικω΄ν ο΄πως ει΄ναι η γεωργικη΄ πολιτικη΄, και οι πολιτικε΄ς για την ανα΄πτυξη της υπαι΄θρου, το περιβα΄λλον, το εµπο΄ριο, την εσωτερικη΄ αγορα΄, την ε΄ρευνα, τη βιοµηχανι΄α, την αναπτυξιακη΄ συνεργασι΄α και την ενε΄ργεια. Επι΄σης ο καθορισµο΄ς και η εφαρµογη΄ των αρχω΄ν για τη 3. 1. 2. βιω΄σιµη ανα΄πτυξη και διαχει΄ριση των δασω΄ν γι΄νεται µε΄σω εθνικω΄ν η΄ περιφερειακω΄ν προγραµµα΄των για τα δα΄ση η΄ α΄λλων κατα΄λληλων δρα΄σεων των κρατω΄ν µελω΄ν. Στο΄χος της δασικη΄ς στρατηγικη΄ς της ΕΕ ει΄ναι να συµπληρω΄νει τα εθνικα΄ προγρα΄µµατα για τα δα΄ση και να διασφαλι΄ζει τη βε΄λτιστη δυνατη΄ εφαρµογη΄ των κοινοτικω΄ν µε΄τρων. Οι κοινοτικε΄ς δρα΄σεις συµβα΄λλουν, µε την ενι΄σχυση που παρε΄χουν στις εθνικε΄ς δασικε΄ς πολιτικε΄ς, στην εφαρµογη΄ των διεθνω΄ν συµφωνιω΄ν απο΄ τα κρα΄τη µε΄λη, µε τις οποι΄ες ε΄χει δεσµευτει΄ η ΕΕ. Επειδη΄ δεν υπα΄ρχει µια πραγµατικα΄ κοινη΄ δασικη΄ 3. 1. 3. πολιτικη΄, τα θε΄µατα που συνδε΄ονται µε τη διαχει΄ριση και τη χρη΄ση των δασω΄ν σε κοινοτικο΄ επι΄πεδο υπα΄γονται σε υφιστα΄µενες πολιτικε΄ς ο΄πως η περιφερειακη΄ η΄ η περιβαλλοντικη΄ πολιτικη΄. Επειδη΄ η δασοκοµι΄α ει΄ναι ιδιαι΄τερα σηµαντικη΄ για τις αγροτικε΄ς ζω΄νες, τα κοινοτικα΄ δασικα΄ µε΄τρα συχνα΄ αποτελου΄ν αναπο΄σπαστο τµη΄µα της πολιτικη΄ς για την ανα΄πτυξη της υπαι΄θρου. Ο κατακερµατισµο΄ς των δασικω΄ν θεµα΄των σε επι΄πεδο ΕΕ στις δια΄φορες πολιτικε΄ς και Γ∆, ανα΄λογα µε το περιεχο΄µενο, συµβα΄λλει ω΄στε οι δρα΄σεις για τη δασοκοµι΄α και οι σχετικε΄ς αξι΄ες να µην εξετα΄ζονται σφαιρικα΄ σε κοινοτικο΄ επι΄πεδο. Συ΄µφωνα µε την αρχη΄ της επικουρικο΄τητας η κοινοτικη΄ 2. 7. δρα΄ση στο πλαι΄σιο της δασικη΄ς στρατηγικη΄ς πρε΄πει να ει΄ναι προς ο΄φελος της ανα΄πτυξης της υπαι΄θρου, της προστασι΄ας των δασω΄ν απο΄ την ατµοσφαιρικη΄ ρυ΄πανση και τις πυρκαγιε΄ς, της ανα΄πτυξης του συστη΄µατος τηλεπικοινωνιω΄ν, της ανα΄πτυξης της ε΄ρευνας καθω΄ς και της συνεργασι΄ας. 3. 1. 4. Στη δασικη΄ στρατηγικη΄, στο πλαι΄σιο των διεθνω΄ν δεσµευ΄σεων για τη δασοκοµι΄α, αναφε΄ρεται ο΄τι πρε΄πει να ενισχυθει΄ ο αποτελεσµατικο΄ς συντονισµο΄ς µεταξυ΄ των διαφο΄ρων τοµε΄ων των πολιτικω΄ν που επηρεα΄ζουν τη δασοκοµι΄α. Οι δρα΄σεις που αφορου΄ν τα δα΄ση θα πρε΄πει να εναρµονιστου΄ν και να συµβα΄λλουν στην ενι΄σχυση της επικοινωνι΄ας και της συνεργασι΄ας µεταξυ΄ των διαφο΄ρων φορε΄ων. Στη συζη΄τηση για τη δασικη΄ στρατηγικη΄ της ΕΕ, οι τοπικε΄ς 2. 8. αρχε΄ς συµµετε΄χουν διττω΄ς: — αφενο΄ς, λο΄γω της χωροταξικη΄ς αποστολη΄ς τους και ως υπευ΄θυνες της τοπικη΄ς ζωη΄ς κυρι΄ως στον αγροτικο΄ κο΄σµο· — αφετε΄ρου, ως διαχειριστε΄ς των δασικω΄ν αγαθω΄ν πρα΄γµα που τις εντα΄σσει πλη΄ρως στη δασικη΄ οικονοµικη΄ αλυσι΄δα. 3. Γενικε΄ς παρατηρη΄σεις για τη δασικη΄ στρατηγικη΄ της ΕΕ Σε κοινοτικο΄ επι΄πεδο λειτουργει΄ η µο΄νιµη δασικη΄ 3. 1. 5. επιτροπη΄ στην οποι΄α συµµετε΄χουν εκπρο΄σωποι της Επιτροπη΄ς και των κρατω΄ν µελω΄ν, καθω΄ς και δυ΄ο συµβουλευτικε΄ς επιτροπε΄ς. Για το συντονισµο΄ των δασικω΄ν θεµα΄των η Επιτροπη΄ διαθε΄τει ελα΄χιστους πο΄ρους και στην στρατηγικη΄ δεν προτει΄νονται συγκεκριµε΄να µε΄τρα για τη βελτι΄ωση της κατα΄στασης. Η Επιτροπη΄ των Περιφερειω΄ν θεωρει΄ ο΄τι η υλοποι΄ηση της προτεινο΄µενης δασικη΄ς στρατηγικη΄ς απαιτει΄ να δοθει΄ µεγαλυ΄τερη ε΄µφαση στο δασικο΄ τοµε΄α απο΄ την πλευρα΄ της Επιτροπη΄ς. Ο συντονισµο΄ς στο εσωτερικο΄ της Επιτροπη΄ς µεταξυ΄ των αρµο΄διων και υπευθυ΄νων µονα΄δων πρε΄πει να οργανωθει΄ ο΄σο το δυνατο΄ καλυ΄τερα. 3. 1. Η δασικη΄ πολιτικη΄ αποτελει΄ αρµοδιο΄τητα των κρατω΄ν µελω΄ν 3. 2. Αειφο΄ρος δασοκοµι΄α 3. 1. 1. Η διαχει΄ριση των δασω΄ν της Ευρω΄πης εναπο΄κειται πρωτι΄στως στα κρα΄τη µε΄λη. Στη Συνθη΄κη για την Ευρωπαι¨κη΄ 'Ενωση δεν υπα΄ρχουν σαφει΄ς διατα΄ξεις για την κοινη΄ δασικη΄ πολιτικη΄. Εξα΄λλου καλο΄ ει΄ναι η δασοκοµι΄α και οι εµπορικε΄ς δραστηριο΄τητες που συνδε΄ονται µε το δα΄σος να αποτελου΄ν βασικο΄ τµη΄µα της οικονοµι΄ας της αγορα΄ς. Συ΄µφωνα µε την ανακοι΄νωση η δασικη΄ στρατηγικη΄ 3. 2. 1. βασι΄ζεται στην αναγνω΄ριση της ποικιλο΄τητας των ευρωπαι¨κω΄ν δασω΄ν, του πολυλειτουργικου΄ τους ρο΄λου και της ανα΄γκης για οικονοµικη΄, οικολογικη΄ και κοινωνικη΄ αειφορι΄α. Η προσε΄γγιση αυτη΄ ει΄ναι πολυ΄ σωστη΄ αν ληφθου΄ν υπο΄ψη οι περιφερειακε΄ς διαφορε΄ς που υπα΄ρχουν στην ΕΕ ο΄σον αφορα΄ τη δια΄ρθρωση, τη χρη΄ση και το καθεστω΄ς ιδιοκτησι΄ας των δασω΄ν. 29. 2. 2000 EL Επι΄σηµη Εφηµερι΄δα των Ευρωπαι¨κω΄ν Κοινοτη΄των C 57/99 Η ΕΕ ε΄χει επανειληµµε΄να αναλα΄βει δεσµευ΄σεις σε διεθνε΄ς 3. 2. 2. επι΄πεδο για την αειφο΄ρο δασοκοµι΄α απο΄ οικολογικη΄, οικονοµικη΄ και κοινωνικη΄ α΄ποψη. Οι αρχε΄ς της βιω΄σιµης ανα΄πτυξης και της βιω΄σιµης διαχει΄ρισης των δασω΄ν ορι΄στηκαν στη ∆ια΄σκεψη των Ηνωµε΄νων Εθνω΄ν για το Περιβα΄λλον και την Ανα΄πτυξη που πραγµατοποιη΄θηκε στο Ρι΄ο ντε Τζανε΄ιρο το 1992. 'Εστω και εα΄ν νοµικα΄ δεν ει΄ναι δεσµευτικε΄ς, οι αρχε΄ς αυτε΄ς εφαρµο΄στηκαν στις διεθνει΄ς διαπραγµατευ΄σεις που διεξα΄γονται τα τελευται΄α χρο΄νια στον τοµε΄α της δασοκοµι΄ας. Η συζη΄τηση για τη διεθνη΄ δασικη΄ πολιτικη΄ συνεχι΄στηκε 3. 2. 3. κατα΄ τα ε΄τη 1995-1997 στο πλαι΄σιο της διακυβερνητικη΄ς οµα΄δας για τα δα΄ση (∆Ο∆), το ε΄ργο της οποι΄ας θα συνεχιστει΄ ε΄ως το 2000 στο πλαι΄σιο του ∆ιακυβερνητικου΄ Φο΄ρουµ για τα ∆α΄ση (∆Φ∆). Στο΄χος ει΄ναι η επεξεργασι΄α µιας διεθνου΄ς δασικη΄ς συµφωνι΄ας. Η συµφωνι΄α αυτη΄ θα πρε΄πει νοµικα΄ να ει΄ναι δεσµευτικη΄ ου΄τως ω΄στε να εξασφαλιστει΄ σε παγκο΄σµια κλι΄µακα µια αποτελεσµατικη΄ δρα΄ση για την προστασι΄α των δασω΄ν καθω΄ς και για τη βιω΄σιµη ανα΄πτυξη, διαχει΄ριση και χρη΄ση τους. Πρα΄γµατι, παρα΄ τις υφιστα΄µενες συµφωνι΄ες και δεσµευ΄σεις οι δασικοι΄ πο΄ροι και οι δασικε΄ς εκτα΄σεις µειω΄νονται συνεχω΄ς σε παγκο΄σµια κλι΄µακα. Στις υπουργικε΄ς διασκε΄ψεις για την προστασι΄α των 3. 2. 4. δασω΄ν στην Ευρω΄πη (Στρασβου΄ργο 1990, Ελσι΄νκι 1993 και Λισσαβο΄να 1998) αναλη΄φθηκαν δεσµευ΄σεις σε ευρωπαι¨κο΄ επι΄πεδο για το σεβασµο΄ των αρχω΄ν που αφορου΄ν την αειφο΄ρο διαχει΄ριση και χρη΄ση των δασω΄ν. Με την ευκαιρι΄α αυτω΄ν των πανευρωπαι¨κω΄ν διασκε΄ψεων η αειφο΄ρος διαχει΄ριση και χρη΄ση των δασω΄ν ορι΄στηκε ως εξη΄ς: «Η διαχει΄ριση και χρη΄ση των δασω΄ν και της δασικη΄ς γης κατα΄ τρο΄πο και µε ρυθµου΄ς που να διατηρει΄ται η βιοποικιλο΄τητα΄ τους, η παραγωγικο΄τητα΄ τους, η δυνατο΄τητα ανανε΄ωση΄ς τους, η ζωτικο΄τητα και το δυναµικο΄ τους για την α΄µεση και µελλοντικη΄ εξασφα΄λιση και κοινωνικω΄ν λειτουργιω΄ν, σε τοπικο΄, εθνικο΄ και παγκο΄σµιο επι΄πεδο και που δεν προκαλου΄ν ζηµιε΄ς σε α΄λλα οικοσυστη΄µατα». οικολογικω΄ν, οικονοµικω΄ν σχετικω΄ν των 3. 3. Η οικονοµικη΄ σηµασι΄α της δασοκοµι΄ας Στην ανακοι΄νωση της Επιτροπη΄ς αναφε΄ρεται ο΄τι σε 3. 3. 1. συ΄γκριση µε τα αχανη΄ αρκτικα΄ και τροπικα΄ δα΄ση α΄λλων περιοχω΄ν του πλανη΄τη, οι δασικοι΄ πο΄ροι της ΕΕ ενδε΄χεται να φανου΄ν αση΄µαντοι. Εντου΄τοις µε την ε΄νταξη της Αυστρι΄ας, της Φινλανδι΄ας και της Σουηδι΄ας, η ΕΕ κατε΄στη ο δευ΄τερος κατα΄ σειρα΄ παραγωγο΄ς χαρτιου΄ και πριστη΄ς ξυλει΄ας στον κο΄σµο, ο µεγαλυ΄τερος εισαγωγε΄ας δασικω΄ν προι¨ο΄ντων και ο τρι΄τος σε µε΄γεθος εξαγωγε΄ας δασικω΄ν προι¨ο΄ντων στον κο΄σµο. Κατα΄ συνε΄πεια οι δασικοι΄ πο΄ροι της ΕΕ ε΄χουν µεγα΄λη 3. 3. 2. οικονοµικη΄ σηµασι΄α. Αυτη΄ τη στιγµη΄ η αξι΄α της δασικη΄ς βιοµηχανι΄ας ει΄ναι περι΄που 300 δισεκατ. ευρω΄ και το προσωπικο΄ που απασχολει΄ται σε αυτη΄ α΄µεσα και ε΄µµεσα ανε΄ρχεται σε αρκετα΄ εκατοµµυ΄ρια α΄τοµα. Η ΕΤΠ θεωρει΄ ο΄τι η οικονοµικη΄ σηµασι΄α των δασω΄ν δεν 3. 3. 3. προβα΄λλεται επαρκω΄ς στην ανακοι΄νωση της Επιτροπη΄ς για τη δασικη΄ στρατηγικη΄. Ωστο΄σο στο ε΄γγραφο τονι΄ζεται η σηµασι΄α του δασικου΄ τοµε΄α για την ανα΄πτυξη της υπαι΄θρου, τη διατη΄ρηση της βιοποικιλο΄τητας και το περιβα΄λλον. Η σηµασι΄α των δασω΄ν για την παραγωγη΄ ξυλει΄ας και την εκµετα΄λλευση των δασικω΄ν πο΄ρων θα πρε΄πει να τυ΄χει µεγαλυ΄τερης προσοχη΄ς. Επι΄σης, οι α΄λλοι τρο΄ποι οικονοµικη΄ς εκµετα΄λλευσης των 3. 3. 4. δασω΄ν δεν προβα΄λλονται στην ανακοι΄νωση για τη στρατηγικη΄. τουριστικε΄ς και ψυχαγωγικε΄ς Αυτοι΄ αφορου΄ν λειτουργι΄ες του δα΄σους που σε επι΄πεδο περιφερειω΄ν µπορει΄ να αποδειχτου΄ν ιδιαι΄τερα σηµαντικοι΄ κυρι΄ως δε για τη δηµιουργι΄α θε΄σεων απασχο΄λησης. κυρι΄ως τις 3. 3. 5. Η Επιτροπη΄ ετοιµα΄ζει µια ανακοι΄νωση για τη δασικη΄ βιοµηχανι΄α στην ΕΕ και για τη βελτι΄ωση της ανταγωνιστικο΄τητα΄ς της. Προ΄κειται για ε΄να επι΄καιρο και ιδιαι΄τερα ενδιαφε΄ρον θε΄µα. Βασικα΄, µε την αυ΄ξηση των δασικω΄ν πο΄ρων αυξα΄νεται η ικανο΄τητα της δασικη΄ς βιοµηχανι΄ας. Επι΄σης µε την αυ΄ξηση της επεξεργασι΄ας ξυλει΄ας και µε την ανα΄πτυξη νε΄ων προι¨ο΄ντων ενδε΄χεται να αυξηθει΄ σηµαντικα΄ η προστιθε΄µενη αξι΄α για τις επιχειρη΄σεις του δασικου΄ τοµε΄α. Εξα΄λλου η ε΄νταξη της δασικη΄ς βιοµηχανι΄ας στην οικονοµι΄α της αγορα΄ς και η παγκοσµιοποι΄ηση της αγορα΄ς καθορι΄ζει ε΄να νε΄ο περιβα΄λλον το΄σο για αυτου΄ς που λαµβα΄νουν τις αποφα΄σεις για τη δασικη΄ βιοµηχανι΄α ο΄σο και για τους παραγωγου΄ς ξυλει΄ας. 'Οπως ε΄χει αναφερθει΄, η ε΄νταξη της Αυστρι΄ας, της 3. 3. 6. Σουηδι΄ας και της Φινλανδι΄ας αυ΄ξησε την οικονοµικη΄ σηµασι΄α του δασικου΄ τοµε΄α της ΕΕ. Ο δασικο΄ς τοµε΄ας — δασοκοµι΄α και δασικη΄ βιοµηχανι΄α — θα πρε΄πει σε κοινοτικο΄ επι΄πεδο να θεωρει΄ται ενιαι΄ος. Η διαφυ΄λαξη της ανταγωνιστικο΄τητας της ευρωπαι¨κη΄ς δασικη΄ς βιοµηχανι΄ας την απασχο΄ληση. ει΄ναι σηµαντικη΄ για την οικονοµι΄α και 3. 4. Προ΄γραµµα δρα΄σης 2000 — Μεταρρυ΄θµιση Θεµε΄λιος λι΄θος της στρατηγικη΄ς ει΄ναι τα δασικα΄ µε΄τρα 3. 4. 1. που προτει΄νονται στην προ΄ταση της Επιτροπη΄ς για τον κανονισµο΄ που αφορα΄ την ανα΄πτυξη της υπαι΄θρου στο πλαι΄σιο του προγρα΄µµατος δρα΄σης 2000. Ο κανονισµο΄ς για την ανα΄πτυξη της υπαι΄θρου εγκρι΄θηκε το Μα΄ιο του 1999. Σε αυτο΄ν περιλαµβα΄νεται µια σειρα΄ µε΄τρων για την ανα΄πτυξη της υπαι΄θρου που καλυ΄πτουν τους ακο΄λουθους τοµει΄ς: σφαιρικη΄ οικονοµικη΄ και κοινωνικη΄ ανα΄πτυξη των αγροτικω΄ν ζωνω΄ν, απασχο΄ληση, περιβα΄λλον και βιω΄σιµη ανα΄πτυξη. Τα µε΄τρα που αφορου΄ν τη δασοκοµι΄α θα πρε΄πει να θεωρηθου΄ν αναπο΄σπαστο τµη΄µα του συνο΄λου αυτου΄. Στον κανονισµο΄ για την ανα΄πτυξη της υπαι΄θρου 3. 4. 2. προβλε΄πεται η συνε΄χιση της εκτε΄λεσης των υφιστα΄µενων δρα΄σεων καθω΄ς και η υποβολη΄ νε΄ων µε΄τρων µε τα οποι΄α να προωθει΄ται η βιω΄σιµη διαχει΄ριση των δασω΄ν και να καλυ΄πτονται ειδικα΄ θε΄µατα ο΄πως η βιοποικιλο΄τητα, οι κλιµατικε΄ς αλλαγε΄ς η΄ η χρη΄ση ξυλει΄ας ως πηγη΄ς ενε΄ργειας. Η βελτι΄ωση της ποιο΄τητας του δασικου΄ περιβα΄λλοντος ει΄ναι ε΄να απο΄ τα βασικα΄ στοιχει΄α των κοινοτικω΄ν ενισχυ΄σεων. Η επι΄τευξη των στο΄χων του κανονισµου΄ πρου¨ ποθε΄τει κυρι΄ως τη δηµιουργι΄α συλλο΄γων µεταξυ΄ των ιδιοκτητω΄ν δασω΄ν και την παροχη΄ τεχνικη΄ς βοη΄θειας προς τις τοπικε΄ς αρχε΄ς η οποι΄α να χορηγει΄ται σε εκτεταµε΄νες περιοχε΄ς των οποι΄ων η διαχει΄ριση γι΄νεται κατα΄ τρο΄πο ενιαι΄ο. Η συνε΄χιση της αναδα΄σωσης στο πλαι΄σιο της υφιστα΄µενης δασοκοµι΄ας ει΄ναι ιδιαι΄τερα σηµαντικη΄ C 57/100 EL Επι΄σηµη Εφηµερι΄δα των Ευρωπαι¨κω΄ν Κοινοτη΄των 29. 2. 2000 στις περιοχε΄ς που θα ορι΄σουν οι περιφε΄ρειες, αν ληφθει΄ υπο΄ψη η σηµασι΄α την οποι΄α ε΄χει το δα΄σος απο΄ οικονοµικη΄ς πλευρα΄ς για την περιφερειακη΄ ανα΄πτυξη. Οι δαπα΄νες της αναδα΄σωσης και ο χρο΄νος που απαιτει΄ται για την απο΄δοση των επενδυ΄σεων που ε΄χουν πραγµατοποιηθει΄ αιτιολογου΄ν την εφαρµογη΄ παρο΄µοιων προγραµµα΄των στη΄ριξης. Με τη µεταρρυ΄θµιση αυξα΄νονται οι ενισχυ΄σεις για τα 3. 4. 3. µε΄τρα που αφορου΄ν τα δα΄ση. Χορηγει΄ται δε µεγαλυ΄τερο απο΄ πριν περιθω΄ριο ελιγµω΄ν στις δρα΄σεις που ε΄χουν εγκριθει΄ σε εθνικο΄ επι΄πεδο, πρα΄γµα ιδιαι΄τερα ικανοποιητικο΄ εα΄ν ληφθει΄υπο΄ψη η αρχη΄ της επικουρικο΄τητας και οι περιφερειακε΄ς διαφορε΄ς σε ο΄,τι αφορα΄ το δασικο΄ τοµε΄α. Με τον τρο΄πο αυτο΄ κα΄θε κρα΄τος µε΄λος µπορει΄, µε΄σω των εθνικω΄ν σχεδι΄ων για την ανα΄πτυξη της υπαι΄θρου, να καθορι΄σει τις προτεραιο΄τητες ο΄σον αφορα΄ την κατανοµη΄ των ενισχυ΄σεων και των οικονοµικω΄ν πο΄ρων. Αν και η δασοκοµι΄α στηρι΄ζεται περισσο΄τερο απο΄ προηγουµε΄νως, ωστο΄σο η αυ΄ξηση των ενισχυ΄σεων εξαρτα΄ται πλη΄ρως απο΄ την αυ΄ξηση των εθνικω΄ν χρηµατοδοτη΄σεων. 3. 4. 4. Με τη µεταρρυ΄θµιση αυξα΄νεται η οµα΄δα των δικαιου΄χων κυρι΄ως χα΄ρη στην αυ΄ξηση των ενισχυ΄σεων προς τη γεωργι΄α. ιδιοκτη΄τες δασικω΄ν εκτα΄σεων, οι ενω΄σεις ιδιοκτητω΄ν και οι Οι κοινο΄τητες µπορου΄ν να επωφεληθου΄ν των ενισχυ΄σεων αυτω΄ν. Οι κοινο΄τητες αποτελου΄ν σηµαντικη΄ οµα΄δα τουλα΄χιστον στην Ισπανι΄α, στη Γερµανι΄α, στη Γαλλι΄α και στην Πορτογαλι΄α. Η δασοκοµι΄α πε΄ρα απο΄ τις ενισχυ΄σεις του Ευρωπαι¨κου΄ 3. 4. 5. Γεωργικου΄ Ταµει΄ου Προσανατολισµω΄ν και Εγγυη΄σεων (ΕΓΤΠΕ) θα επωφεληθει΄ και απο΄ τις ενισχυ΄σεις του Ευρωπαι¨κου΄ Ταµει΄ου Περιφερειακη΄ς Ανα΄πτυξης (ΕΤΠΑ) καθω΄ς και του Ευρωπαι¨κου΄ Κοινωνικου΄ Ταµει΄ου (ΕΚΤ). Νε΄οι σχετικοι΄ κανονισµοι΄ εγκρι΄θηκαν τον Ιου΄νιο του 1999. Το ΕΤΠΑ µπορει΄ να χορηγει΄ ενισχυ΄σεις το΄σο για την πραγµατοποι΄ηση παραγωγικω΄ν επενδυ΄σεων ο΄σο και για σχε΄δια υποδοµω΄ν, τα οποι΄α ευνοου΄ν την οικονοµικη΄ ανα΄πτυξη και την απασχο΄ληση των περιφερειω΄ν. Στο΄χος των ενισχυ΄σεων πρε΄πει να ει΄ναι µεταξυ΄ α΄λλων η κατασκευη΄ επαρκου΄ς οδικου΄ δικτυ΄ου για τη συ΄νδεση των αποµακρυσµε΄νων περιφερειω΄ν ου΄τως ω΄στε να στηριχθει΄ η εκµετα΄λλευση των δασικω΄ν πο΄ρων. Το ΕΚΤ µπορει΄ να συµβα΄λει στην ενι΄σχυση της κατα΄ρτισης στο δασικο΄ τοµε΄α. Συ΄µφωνα µε ορισµε΄νες πληροφορι΄ες η ΕΕ ε΄χει χορηγη΄σει 3. 4. 6. για τα ε΄τη 1994-1999 2,5 εκατ. ευρω΄ για τη δασοκοµι΄α. Η ενι΄σχυση ε΄χει δοθει΄ κατα΄ µεγα΄λο µε΄ρος στην Νο΄τιο Ευρω΄πη και κυρι΄ως στην Ισπανι΄α, αλλα΄ και στη Γερµανι΄α, τη Γαλλι΄α και την Ιρλανδι΄α. Η ΕΕ ε΄χει χορηγη΄σει το η΄µισυ του συνολικου΄ ποσου΄ σε προγρα΄µµατα αναδα΄σωσης. Το δευ΄τερο η΄µισυ ε΄χει χορηγηθει΄ για τη βελτι΄ωση της αποτελεσµατικο΄τητας της δασοκοµι΄ας, για την ανα΄πτυξη της αγορα΄ς και την ανα΄ληψη περιβαλλοντικω΄ν δρα΄σεων καθω΄ς και για την αντιµετω΄πιση φυσικω΄ν καταστροφω΄ν. Η µεταρρυ΄θµιση που προτει΄νεται στο προ΄γραµµα 3. 4. 7. δρα΄σης 2000 δηµιουργει΄ νε΄ες δυνατο΄τητες χρησιµοποι΄ησης των πο΄ρων της ΕΕ. Στη δασικη΄ στρατηγικη΄ δεν προβλε΄πεται καµια΄ των υφιστα΄µενων αξιολο΄γηση των συνολικω΄ν κοινοτικω΄ν µε΄τρων στη δασοκοµι΄α, πρα΄γµα που δηµιουργει΄ ε΄να κενο΄ που πρε΄πει να συµπληρωθει΄. Απο΄ πλευρα΄ς αξιολο΄γησης της πολιτικη΄ς ενισχυ΄σεων καλο΄ θα η΄ταν να γνωρι΄ζαµε: επιπτω΄σεων — το συνολικο΄ ο΄γκο των κοινοτικω΄ν πο΄ρων που ε΄χουν διατεθει΄ σε δασικα΄ µε΄τρα, — την κατανοµη΄ των κοινοτικω΄ν δρα΄σεων και τις επιπτω΄σεις τους σε περιφερειακο΄ επι΄πεδο, — τα αποτελε΄σµατα που ε΄χουν επιτευχθει΄. των χρη΄ση κοινοτικω΄ν Στο΄χος της ΕΕ πρε΄πει να ει΄ναι η ο΄σο το δυνατο΄ 3. 4. 8. αποτελεσµατικο΄τερη πο΄ρων. Η σηµαντικο΄τερη συνε΄πεια των δασικω΄ν ενισχυ΄σεων ει΄ναι η βελτι΄ωση των δυνατοτη΄των αξιολο΄γησης των επιπτω΄σεων των ενισχυ΄σεων και η ανα΄πτυξη του συστη΄µατος ενισχυ΄σεων. Η ΕΤΠ θεωρει΄ σηµαντικο΄ στην πολιτικη΄ ενισχυ΄σεων των δασικω΄ν προγραµµα΄των να γι΄νεται σεβαστη΄ η λειτουργι΄α της αγορα΄ς και να εξασφαλι΄ζεται ο αποτελεσµατικο΄ς ανταγωνισµο΄ς των δασικω΄ν προι¨ο΄ντων στην αγορα΄. 3. 5. Απειλε΄ς κατα΄ των δασω΄ν Για την προστασι΄α των δασω΄ν απο΄ τις απειλε΄ς που 3. 5. 1. αντιµετωπι΄ζουν απαιτου΄νται κοινε΄ς δρα΄σεις της ΕΕ. Οι κυριο΄τερες απειλε΄ς ει΄ναι η εκτεταµε΄νη και υπερα΄νω συνο΄ρων ατµοσφαιρικη΄ ρυ΄πανση και οι πυρκαγιε΄ς που ε΄χουν ιδιαι΄τερα αρνητικε΄ς επιπτω΄σεις σε τοπικο΄ και περιφερειακο΄ επι΄πεδο. Εν προκειµε΄νω, τα εθνικα΄ µε΄τρα ει΄ναι πολυ΄ σηµαντικα΄ και η ΕΕ τα υποστηρι΄ζει µε΄σω των µε΄τρων µεταρρυ΄θµισης που προβλε΄πονται στο προ΄γραµµα δρα΄σης 2000. Η ΕΤΠ θεωρει΄ ιδιαι΄τερα σηµαντικα΄ αυτα΄ τα µε΄τρα ενι΄σχυσης της ΕΕ. Τα δα΄ση διαδραµατι΄ζουν το δικο΄ τους ρο΄λο στην 3. 5. 2. επιβρα΄δυνση των κλιµατικω΄ν µεταβολω΄ν. Οι κλιµατικε΄ς µεταβολε΄ς προκυ΄πτουν απο΄ τα αε΄ρια που προκαλου΄ν το φαινο΄µενο του θερµοκηπι΄ου, σηµαντικο΄τερο των οποι΄ων ει΄ναι το διοξει΄διο του α΄νθρακα. Τα δα΄ση δεσµευ΄ουν α΄νθρακα και συνεπω΄ς λειτουργου΄ν ως δεξαµενε΄ς α΄νθρακα. Με τη δε΄σµευση του α΄νθρακα προωθει΄ται η βελτι΄ωση της προστασι΄ας και διαχει΄ρισης των δασω΄ν, η αυ΄ξηση των δασικω΄ν εκτα΄σεων, η αντικατα΄σταση των ορυκτω΄ν καυσι΄µων απο΄ ξυλει΄α που προε΄ρχεται απο΄ δα΄ση τα οποι΄α αποτελου΄ν αντικει΄µενο βιω΄σιµης διαχει΄ρισης, και η αντικατα΄σταση των δασικω΄ν προι¨ο΄ντων που συνεπα΄γονται µεγα΄λη κατανα΄λωση ενε΄ργειας απο΄ προι¨ο΄ντα ξυλει΄ας. 3. 5. 3. το πρωτο΄κολλο του Κιο΄το Η ΕΕ υπογρα΄φοντας δεσµευ΄τηκε να µειω΄σει τις εκποµπε΄ς αερι΄ων που προκαλου΄ν το φαινο΄µενο του θερµοκηπι΄ου. Η Επιτροπη΄ παρουσι΄ασε εν προκειµε΄νω ανακοι΄νωση µε θε΄µα «Κλιµατικε΄ς µεταβολε΄ς — Προς µια στρατηγικη΄ της ΕΕ µετα΄ τη δια΄σκεψη του Κιο΄το». 3. 6. Η ξυλει΄α ως πηγη΄ ενε΄ργειας Η αυ΄ξηση της χρη΄σης της ξυλει΄ας για ενεργειακου΄ς 3. 6. 1. σκοπου΄ς καθιστα΄ δυνατη΄ τη µει΄ωση των εκποµπω΄ν διοξειδι΄ου του α΄νθρακα που οφει΄λονται στην παραγωγη΄ ενε΄ργειας, αυξα΄νει την αυτα΄ρκεια ο΄σον αφορα΄ την παραγωγη΄ ενε΄ργειας, δηµιουργει΄ πρου¨ ποθε΄σεις για νε΄ες επιχειρηµατικε΄ς δραστηριο΄τητες, κυρι΄ως τοµε΄α των ΜΜΕ, και συµβα΄λλει στη βελτι΄ωση της στον απασχο΄λησης. Εξα΄λλου η χρη΄ση ξυλει΄ας για ενεργειακου΄ς σκοπου΄ς ε΄χει θετικε΄ς επιπτω΄σεις στη διαχει΄ριση των δασω΄ν και στην οικονοµι΄α. Στο πλαι΄σιο της ενεργειακη΄ς της πολιτικη΄ς η ΕΕ επιθυµει΄ 3. 6. 2. να αυξη΄σει τη χρη΄ση ανανεω΄σιµων πηγω΄ν ενε΄ργειας. Του΄το σηµαι΄νει επι΄σης την σηµαντικη΄ αυ΄ξηση της χρη΄σης ξυλει΄ας ως πηγη΄ς παραγωγη΄ς ενε΄ργειας. Η Ευρωπαι¨κη΄ Επιτροπη΄ µπορει΄ να προωθη΄σει την ανα΄πτυξη της τεχνογνωσι΄ας στον τοµε΄α αυτο΄ υποστηρι΄ζοντας την ε΄ρευνα και την κατα΄ρτιση. Οι ενισχυ΄σεις των διαρθρωτικω΄ν ταµει΄ων µπορου΄ν για παρα΄δειγµα να συµβα΄λουν 29. 2. 2000 EL Επι΄σηµη Εφηµερι΄δα των Ευρωπαι¨κω΄ν Κοινοτη΄των C 57/101 στην προω΄θηση χρη΄σης νε΄ων πηγω΄ν και στη δηµιουργι΄α τρο΄ποι χρη΄σης. Η συζη΄τηση για την πιστοποι΄ηση διευρυ΄νεται και πιθανο΄ν στο µε΄λλον να αφορα΄ και α΄λλους φυσικου΄ς πο΄ρους, µε Η δηµιουργι΄α συστη΄µατος ση΄µανσης επιχειρη΄σεων στον τοµε΄α αυτο΄. 3. 7. Πιστοποι΄ηση των δασω΄ν 3. 7. 1. αποτελει΄ ση΄µερα σηµαντικο΄ θε΄µα συζη΄τησης στο δασικο΄ τοµε΄α. Το θε΄µα της πιστοποι΄ησης των δασω΄ν αναφε΄ρεται επι΄σης στην ανακοι΄νωση της Επιτροπη΄ς για τη δασικη΄ στρατηγικη΄. Η πιστοποι΄ηση των δασω΄ν ορι΄ζεται ως διαδικασι΄α που συνι΄σταται στην επαλη΄θευση, απο΄ ανεξα΄ρτητο φορε΄α, ο΄τι η διαχει΄ριση των εν λο΄γω δασω΄ν πραγµατοποιει΄ται κατα΄ τρο΄πο βιω΄σιµο. Εξασφαλι΄ζει δε στους καταναλωτε΄ς και στους πελα΄τες ο΄τι τα προι¨ο΄ντα που αγορα΄ζουν κατασκευα΄στηκαν απο΄ πρω΄τες υ΄λες που προε΄ρχονται απο΄ δα΄ση που αποτελου΄ν αντικει΄µενο βιω΄σιµης διαχει΄ρισης. Η διαχει΄ριση των δασω΄ν στην Ευρω΄πη θεωρει΄ται σε 3. 7. 2. διεθνε΄ς επι΄πεδο ιδιαι΄τερα ικανοποιητικη΄. Ιδιαι΄τερα στη δεκαετι΄α του '90, οι αρχε΄ς της βιω΄σιµης διαχει΄ρισης και χρη΄σης των δασω΄ν θα ε΄πρεπε να αποτελου΄ν αναπο΄σπαστο τµη΄µα των αποφα΄σεων σε θε΄µατα δασικη΄ς πολιτικη΄ς και των χωροταξικω΄ν σχεδι΄ων για τα δα΄ση. Η πιστοποι΄ηση των δασω΄ν δει΄χνει τη θετικη΄ εξε΄λιξη των δασοκοµικω΄ν µεθο΄δων και συµβα΄λλει στην προω΄θηση του εµπορι΄ου δασικω΄ν προι¨ο΄ντων. Υπα΄ρχουν δυ΄ο συστη΄µατα πιστοποι΄ησης των δασω΄ν στην 3. 7. 3. Ευρω΄πη: το PEFC, πανευρωπαι¨κο΄ σχε΄διο για την πιστοποι΄ηση των δασω΄ν, που υποστηρι΄ζουν οι ιδιοκτη΄τες δασω΄ν και η δασικη΄ βιοµηχανι΄α και το FSC (Forest Stewardship Council), Συµβου΄λιο ∆ιαχει΄ρισης των ∆ασω΄ν, που ει΄χε συσταθει΄ προηγουµε΄νως απο΄ µια σειρα΄ περιβαλλοντικω΄ν οργανω΄σεων. Οι ευρωπαι¨κε΄ς ενω΄σεις ιδιοκτητω΄ν δασω΄ν δεν θε΄λησαν να υιοθετη΄σουν τις αρχε΄ς του FSC διο΄τι θεωρου΄ν ο΄τι δεν ει΄ναι δυνατο΄ να εφαρµοστει΄ στις ευρωπαι¨κε΄ς µικρε΄ς οικογενειακε΄ς εκµεταλλευ΄σεις. Ωστο΄σο σε ορισµε΄νες περιοχε΄ς της Ευρω΄πης εφαρµο΄ζονται οι αρχε΄ς του FSC δασικε΄ς και αναπτυ΄σσεται η προσαρµογη΄ τους στις υφιστα΄µενες ευρωπαι¨κε΄ς συνθη΄κες. Το PEFC αποσκοπει΄ στη δηµιουργι΄α ενο΄ς κεντρικου΄ 3. 7. 4. µηχανισµου΄ συστη΄µατα πιστοποι΄ησης, πρα΄γµα που θα επε΄τρεπε να ληφθου΄ν υπο΄ψη οι Γενικα΄ η εξε΄λιξη του PEFC ιδιαιτερο΄τητες θα περιλαµβα΄νει χω΄ρας. εθνικα΄ κα΄θε που τα θα η΄ταν καλο΄ θετικα΄. Πρα΄γµατι, αντιµετωπι΄ζεται οι περιβαλλοντικε΄ς οργανω΄σεις να συµµετε΄χουν στο ε΄ργο ανα΄πτυξης αυτου΄ του συστη΄µατος. Η Επιτροπη΄ στην ανακοι΄νωση΄ της για τη δασικη΄ 3. 7. 5. στρατηγικη΄ εκφρα΄ζει την ικανοποι΄ηση΄ της για την ανα΄πτυξη του πανευρωπαι¨κου΄ συστη΄µατος πιστοποι΄ησης. Συ΄µφωνα µε το ε΄γγραφο η Επιτροπη΄ θα εξετα΄σει την περι΄πτωση συµπληρωµατικω΄ν δρα΄σεων πιθανο΄ν ως νοµικο΄ µε΄σο για τον καθορισµο΄ των ουσιωδω΄ν απαιτη΄σεων για τις εθελοντικε΄ς πρωτοβουλι΄ες πιστοποι΄ησης και ση΄µανσης. Ωστο΄σο η πιστοποι΄ηση αποτελει΄ αποκλειστικη΄ αρµοδιο΄τητα των φορε΄ων της αγορα΄ς. Η ΕΤΠ θεωρει΄ ο΄τι η ανα΄πτυξη της πιστοποι΄ησης των 3. 7. 6. δασω΄ν ει΄ναι προς ο΄φελος της ευρωπαι¨κη΄ς δασοκοµι΄ας και βιοµηχανι΄ας. Η πιστοποι΄ηση µπορει΄ να λειτουργη΄σει ως ε΄να αποτελεσµατικο΄ µε΄σο επικοινωνι΄ας για την επι΄τευξη υψηλου΄ επιπε΄δου διαχει΄ρισης των δασω΄ν στην Ευρω΄πη. Στο συ΄στηµα πιστοποι΄ησης πρε΄πει να ληφθου΄ν υπο΄ψη η µικρη΄ς κλι΄µακας ευρωπαι¨κη΄ δασοκοµι΄α, οι περιφερειακε΄ς διαφορε΄ς ο΄σον αφορα΄ τη δια΄ρθρωση των δασω΄ν, το καθεστω΄ς ιδιοκτησι΄ας καθω΄ς και οι βα΄ση την εµπειρι΄α απο΄ την πιστοποι΄ηση των δασω΄ν. 3. 8. Χρη΄σιµες και τυποποιηµε΄νες πληροφορι΄ες για τα δα΄ση της Ευρω΄πης Στη δασικη΄ στρατηγικη΄ προβλε΄πεται η επεξεργασι΄α ενο΄ς 3. 8. 1. συστη΄µατος δασικω΄ν πληροφοριω΄ν και επικοινωνι΄ας (EFICS). Στο΄χος ει΄ναι η παροχη΄ συγκρι΄σιµων και αντικειµενικω΄ν στοιχει΄ων για το δασικο΄ τοµε΄α στην ΕΕ. Στο΄χος του συστη΄µατος ει΄ναι επι΄σης η ενηµε΄ρωση σχετικα΄ µε τις κοινοτικε΄ς δρα΄σεις που αφορου΄ν τη δασοκοµι΄α, καθω΄ς και η παροχη΄ βασικω΄ν πληροφοριω΄ν για τις εθνικε΄ς η΄ περιφερειακε΄ς δασικε΄ς πολιτικε΄ς και για τα προγρα΄µµατα των κρατω΄ν µελω΄ν. Εξα΄λλου καθιστα΄ δυνατη΄ τη συλλογη΄ στοιχει΄ων και την ανα΄λυση΄ τους ο΄σον αφορα΄ την µελλοντικη΄ ανα΄πτυξη του δασικου΄ τοµε΄α ο΄σον αφορα΄ το εµπο΄ριο, τη βιοµηχανι΄α, την απασχο΄ληση και τα περιβαλλοντικα΄ ζητη΄µατα. Οι στο΄χοι αυτοι΄ ει΄ναι φιλο΄δοξοι. Απο΄ την α΄λλη πλευρα΄ 3. 8. 2. ο΄µως η ανα΄γκη για τυποποιηµε΄νες πληροφορι΄ες ει΄ναι ολοε΄να και µεγαλυ΄τερη, ει΄τε προ΄κειται για την εφαρµογη΄ των κριτηρι΄ων και των ευρωπαι¨κω΄ν δεικτω΄ν για µια βιω΄σιµη διαχει΄ριση των δασω΄ν, ει΄τε για στοιχει΄α που αφορου΄ν τον ε΄λεγχο των απειλω΄ν κατα΄ των δασω΄ν, ει΄τε την εξε΄λιξη των συστηµα΄των πιστοποι΄ησης η΄ αξιολο΄γησης, ει΄τε την εποπτει΄α των κοινοτικω΄ν δρα΄σεων. Η ΕΤΠ τα΄σσεται υπε΄ρ των δρα΄σεων ο΄σον αφορα΄ τη 3. 8. 3. βελτι΄ωση και την ποιο΄τητα της ενηµε΄ρωσης. ∆ηµιουργου΄νται σε δια΄φορα επι΄πεδα δυνατο΄τητες για την ανα΄πτυξη συστηµα΄των επικοινωνι΄ας, µε την βοη΄θεια των οποι΄ων µπορει΄ να βελτιωθει΄ η συνεργασι΄α των φορε΄ων στο δασικο΄ τοµε΄α και απο΄ την α΄λλη παρε΄χονται βασικε΄ς πληροφορι΄ες για τις σχετικε΄ς µε τα δα΄ση δρα΄σεις στο ευρυ΄ κοινο΄. 4. Συµπερα΄σµατα 4. 1. Η ΕΤΠ θεωρει΄ ο΄τι η διαχει΄ριση και η χρη΄ση των δασω΄ν πρε΄πει να βασι΄ζεται στην αρχη΄ της αειφορι΄ας. ∆ηλαδη΄ πρε΄πει να λαµβα΄νεται υπο΄ψη η αειφορι΄α απο΄ οικολογικη΄, οικονοµικη΄ και κοινωνικη΄ πλευρα΄. Η ΕΤΠ επισηµαι΄νει ο΄τι η σηµασι΄α και οι συνθη΄κες της 4. 2. δασοκοµι΄ας και της δασικη΄ς βιοµηχανι΄ας καθω΄ς και ο τρο΄πος χρη΄σης των δασικω΄ν εκτα΄σεων ποικι΄λλουν σηµαντικα΄ απο΄ περιοχη΄ σε περιοχη΄. Συνεπω΄ς, ει΄ναι σηµαντικο΄ στοιχει΄ο η τη΄ρηση της αρχη΄ς της επικουρικο΄τητας κατα΄ τη διαδικασι΄α λη΄ψεως αποφα΄σεων στον τοµε΄α αυτο΄, δηλαδη΄ κα΄θε κρα΄τος µε΄λος να ε΄χει τη δικη΄ του δασικη΄ πολιτικη΄. Η ΕΤΠ εκτιµα΄ ο΄τι, παρα΄λληλα µε τις εθνικε΄ς δασικε΄ς 4. 3. πολιτικε΄ς, η ΕΕ πρε΄πει να χαρα΄ξει µια κοινη΄ δασικη΄ στρατηγικη΄, δεδοµε΄νου ο΄τι τα δασικα΄ θε΄µατα ανακυ΄πτουν σε πολλα΄ επι΄πεδα των κοινοτικω΄ν δρα΄σεων. Για την υλοποι΄ηση της κοινη΄ς στρατηγικη΄ς η C 57/102 EL Επι΄σηµη Εφηµερι΄δα των Ευρωπαι¨κω΄ν Κοινοτη΄των 29. 2. 2000 Η ΕΤΠ αναγνωρι΄ζει ο΄τι Επιτροπη΄ θα πρε΄πει βελτιω΄σει το συντονισµο΄ µεταξυ΄ των διαφο΄ρων φορε΄ων στο δασικο΄ τοµε΄α κυρι΄ως µε την ενι΄σχυση της θε΄σης της µο΄νιµης δασικη΄ς επιτροπη΄ς. 4. 4. στρατηγικη΄ επισηµαι΄νεται επαρκω΄ς η σηµασι΄α των δασω΄ν για την ανα΄πτυξη της υπαι΄θρου, τη διατη΄ρηση της βιοποικιλο΄τητας και για το περιβα΄λλον. Η οικονοµικη΄ εκµετα΄λλευση των δασω΄ν ο΄µως δεν ε΄χει τονιστει΄ επαρκω΄ς. Επειδη΄ στις µεγα΄λες δασικε΄ς ζω΄νες η εκµετα΄λλευση των δασικω΄ν πο΄ρων και α΄λλων προι¨ο΄ντων αποτελει΄ τον κυριο΄τερο τρο΄πο χρη΄σης των δασω΄ν απαιτει΄ται η διασφα΄λιση της διατη΄ρησης των δασω΄ν ως πηγη΄ς οικονοµικη΄ς ευηµερι΄ας και δασικη΄ στη απασχο΄λησης στην Ευρω΄πη. Τα δα΄ση, σε περιφερειακο΄ επι΄πεδο, ε΄χουν µεγα΄λη οικονοµικη΄ σηµασι΄α λο΄γω του τουριστικου΄ και ψυχαγωγικου΄ τους ρο΄λου. Η οικονοµικη΄ σηµασι΄α της δασοκοµι΄ας πρε΄πει να προβα΄λλεται επι΄σης στη δρα΄ση της ΕΕ που αφορα΄ τη στη΄ριξη της ε΄ρευνας στο δασικο΄ τοµε΄α. Η «αλυσι΄δα δασικω΄ν πο΄ρων», που δηµιουργη΄θηκε και υλοποιη΄θηκε µε΄σω του προγρα΄µµατος FAIR, πρε΄πει να ληφθει΄ υπο΄ψη στη συνε΄χιση των δραστηριοτη΄των ε΄ρευνας και ανα΄πτυξης. 4. 5. Η σηµασι΄α των δασω΄ν ως πηγη΄ς οικονοµικη΄ς ευηµερι΄ας και απασχο΄λησης συνδε΄εται στενα΄ µε την αυξανο΄µενη χρη΄ση των δασικω΄ν πο΄ρων για την παραγωγη΄ ενε΄ργειας, πρα΄γµα που συµβα΄λλει στη µει΄ωση των εκποµπω΄ν αερι΄ων που δηµιουργου΄ν το φαινο΄µενο του θερµοκηπι΄ου. Η Επιτροπη΄ πρε΄πει να επικεντρω΄σει τις προσπα΄θειε΄ς της στην απο΄κτηση τεχνογνωσι΄ας στον τοµε΄α αυτο΄ µε δρα΄σεις υπε΄ρ της ε΄ρευνας και της κατα΄ρτισης. Η ΕΤΠ θεωρει΄ σηµαντικο΄ να αξιολογη΄σει προσεκτικο΄τερα 4. 6. η Επιτροπη΄ την αποτελεσµατικο΄τητα και τις συνε΄πειες σε περιφερειακο΄ επι΄πεδο των υφιστα΄µενων κοινοτικω΄ν δρα΄σεων που αφορου΄ν τη δασοκοµι΄α. Ενδει΄κνυται επι΄σης ο αυστηρο΄ς ε΄λεγχος των αποτελεσµα΄των των δρα΄σεων που αφορου΄ν τη µεταρρυ΄θµιση Ευρω΄πης. Με τον τρο΄πο αυτο΄ δηµιουργου΄νται δυνατο΄τητες για την ανα΄πτυξη συστηµα΄των επικοινωνι΄ας και παρε΄χονται βασικε΄ς πληροφορι΄ες στο ευρυ΄ κοινο΄. Βρυξε΄λλες, 18 Νοεµβρι΄ου 1999. της δασοκοµι΄ας στο πλαι΄σιο του προγρα΄µµατος δρα΄σης 2000. Η ΕΤΠ κρι΄νει ο΄τι οι εν λο΄γω ενισχυ΄σεις στη δασοκοµι΄α πρε΄πει να ει΄ναι περιορισµε΄νες ω΄στε να εξασφαλιστει΄ ισορροπι΄α στο πλαι΄σιο του ανταγωνισµου΄ και να ληφθου΄ν υπο΄ψη οι δυνα΄µεις της αγορα΄ς. Στα πλαι΄σια αυτα΄, δεν πρε΄πει να λησµονει΄ται ο΄τι η δασοκοµι΄α δεν µπορει΄ πα΄ντα να αξιολογει΄ται µε βα΄ση οικονοµικα΄ µεγε΄θη, επειδη΄ υπα΄ρχουν ορισµε΄νες ορεινε΄ς και γεωµορφολογικα΄ ευαι΄σθητες περιοχε΄ς ο΄που η σηµαντικο΄τερη και απολυ΄τως απαραι΄τητη υδρογεωλογικη΄ λειτουργι΄α του δα΄σους ει΄ναι η προστασι΄α του εδα΄φους και των γυ΄ρω περιοχω΄ν απο΄ κατολισθη΄σεις, χιονοστιβα΄δες και πληµµυ΄ρες. 4. 7. ∆εδοµε΄νου του σηµαντικου΄ ρο΄λου που καλει΄ται να διαδραµατι΄σει σε διεθνε΄ς επι΄πεδο η ΕΕ ο΄σον αφορα΄ τη διαχει΄ριση και την επι΄λυση των δασικω΄ν θεµα΄των, η ΕΤΠ θεωρει΄ ο΄τι πρε΄πει να θε΄σει ως στο΄χο να επιβα΄λει διεθνω΄ς ε΄να επι΄πεδο βιω΄σιµης διαχει΄ρισης των δασω΄ν αντι΄στοιχο µε το ευρωπαι¨κο΄. 4. 8. Η ΕΤΠ εκφρα΄ζει την ικανοποι΄ηση΄ της για την ανα΄πτυξη εθελοντικου΄ χαρακτη΄ρα συστηµα΄των πιστοποι΄ησης εφο΄σον µε την πιστοποι΄ηση εξασφαλι΄ζεται η βιω΄σιµη διαχει΄ριση των δασω΄ν σε ευρωπαι¨κο΄ η ανταγωνιστικο΄τητα των δασικω΄ν προι¨ο΄ντων. Στο συ΄στηµα πιστοποι΄ησης πρε΄πει να ληφθου΄ν υπο΄ψη η µικρη΄ς κλι΄µακας ευρωπαι¨κη΄ δασοκοµι΄α, οι περιφερειακε΄ς διαφορε΄ς ο΄σον αφορα΄ τη δια΄ρθρωση των δασω΄ν, το καθεστω΄ς ιδιοκτησι΄ας καθω΄ς και ο τρο΄πος χρη΄σης. Η ΕΤΠ επισηµαι΄νει ο΄τι για την εναρµο΄νιση των συστηµα΄των πιστοποι΄ησης, η Επιτροπη΄, στις δρα΄σεις της, πρε΄πει προωθει΄ται εµπορι΄α επι΄πεδο και και η να λα΄βει υπο΄ψη τον εθελοντικο΄ χαρακτη΄ρα των συστηµα΄των αυτω΄ν που απευθυ΄νονται α΄µεσα στους παραγωγου΄ς, στη βιοµηχανι΄α και στους αγοραστε΄ς προι¨ο΄ντων ξυλει΄ας. Η ΕΤΠ επισηµαι΄νει ο΄τι το συ΄στηµα δασικω΄ν πληροφοριω΄ν 4. 9. και επικοινωνι΄ας (EFICS) πρε΄πει να αναπτυχθει΄ ου΄τως ω΄στε να παρε΄χει πλη΄ρη και τυποποιηµε΄να στοιχει΄α για το δασικο΄ τοµε΄α της της Επιτροπη΄ς των Περιφερειω΄ν Ο Προ΄εδρος


title: Résolution du Parlement européen sur l'établissement d'un moratoire universel sur les exécutions capitales et notamment sur les cas de Joaquín José Martínez, Mumia Abu-Jamal et Larry Robison

eurovoc_concepts:
United States
death penalty
human rights
miscarriage of justice

formats: pdf print

text: C 189/234 Journal officiel des Communautés européennes FR 7. 7. 2000 Jeudi, 18 novembre 1999 8. Droits de l’homme: Moratoire sur la peine de mort B5-0272, 0274, 0282, 0283, 0284, 0287, 0297 et 0306/1999 Résolution du Parlement européen sur l’établissement d’un moratoire universel sur les exécutions capitales et notamment sur les cas de Joaquín José Martínez, Mumia Abu-Jamal et Larry Robison Le Parlement européen, (cid:1) vu ses résolutions antérieures sur la peine de mort, (cid:1) vu le mémorandum adressé par l’Union européenne à la cinquante-quatrième Assemblée générale des Nations unies, A. considérant que la peine capitale persiste dans de nombreux pays, B. C. D. E. F. G. H. réaffirmant que l’abolition de la peine de mort est une étape fondamentale pour promouvoir la dignité humaine et favoriser le développement progressif et le respect des droits de l’homme, vivement préoccupé par la menace d’exécution qui pèse sur des milliers de personnes dans le monde mais encouragé par le fait que le nombre des pays abolitionnistes croît régulièrement, réitérant son appréciation positive à l’égard de l’initiative prise par le Conseil au nom de l’Union euro- péenne, lors de la cinquante-quatrième Assemblée générale des Nations unies, concernant le moratoire sur la peine capitale, alarmé par la condamnation à mort du citoyen européen Joaquín José Martínez (de nationalité espa- gnole) par un tribunal de Floride (États-Unis d’Amérique), prononcée en 1997, et vu la décision que doit prendre la Cour suprême de Floride sur le recours en appel présenté par la défense de M. Joaquín José Martínez, face aux nombreuses irrégularités de procédure qui, selon elle, se sont produites pen- dant le procès, considérant que le journaliste Mumia Abu-Jamal a été condamné à mort en décembre 1982, qu’une révision du procès a été jusqu’à maintenant refusée et que l’exécution prévue le 2 décembre 1999 a été reportée, considérant le cas de M. Larry Robinson, dont l’exécution aux États-Unis a été différée en raison de doutes quant à sa santé mentale, inquiet de la fréquence avec laquelle sont exécutés aux États-Unis des citoyens dont l’innocence est ultérieurement démontrée; 1. regrette profondément que les conditions nécessaires n’aient pas été réunies lors des négociations à l’Assemblée générale des Nations unies sur l’adoption d’un texte de résolution relative au moratoire sur la peine capitale; 2. exprime sa déception que la Présidence finlandaise du Conseil se soit vue contrainte de demander le renvoi des tractations sur la résolution demandant l’institution d’un moratoire sur les exécutions en vue de leur abolition totale; demande instamment à tous les États membres et à la Présidence du Conseil de mobiliser tous les 3. moyens afin d’arriver au vote d’un moratoire sur la peine capitale lors de la session en cours, tout en soulignant que l’acquis d’un tel objectif au sein des Nations unies représenterait un progrès appréciable dans la perspective de l’abolition de la peine de mort; invite les institutions de l’Union européenne à exercer des pressions sur les États-Unis afin qu’ils ne 4. procèdent pas aux exécutions; demande que M. Joaquín José Martínez soit à nouveau jugé avec les garanties d’un procès équitable et 5. que son exécution soit définitivement suspendue; 7. 7. 2000 FR Journal officiel des Communautés européennes C 189/235 Jeudi, 18 novembre 1999 6. invite la Cour fédérale de Pennsylvanie à commuer la peine de mort prononcée contre M. Mumia Abu-Jamal et charge sa délégation parlementaire pour les relations avec les États-Unis de soulever le cas lors de sa prochaine rencontre avec les parlementaires américains; invite les membres du Texas Board of Pardons and Paroles (commission chargée des grâces et libéra- 7. tions conditionnelles) et le gouverneur du Texas, M. George Bush Jr. , à faire preuve de clémence à l’égard de M. Larry Robinson et à commuer sa peine; adresse un appel à la Cour suprême des États-Unis pour qu’elle se mette en conformité avec ses 8. obligations en vertu du Pacte international relatif aux droits civils et politiques, et qu’elle abolisse la peine de mort pour les crimes commis par des mineurs d’âge; demande au Conseil d’examiner, lors des négociations sur les accords avec les pays tiers, la possibilité 9. d’inclure l’abolition de la peine de mort dans la clause sur les droits de l’homme; 10. charge sa Présidente de transmettre la présente résolution au Conseil, à la Commission, au Président de la Commission des droits de l’homme de l’ONU, au Congrès et au gouvernement des États-Unis d’Amé- rique, au gouverneur de l’État de Pennsylvanie, à la Cour fédérale de Pennsylvanie, au Texas Board of Pardons and Paroles, au gouverneur du Texas et à la Cour suprême de Floride. 9. Droits de l’homme: Respect pour les minorités serbe et autres au Kosovo B5-0270, 0275, 0281, 0298 et 0305/1999 Résolution du Parlement européen sur la situation des Serbes et des autres minorités nationales au Kosovo Le Parlement européen, (cid:1) vu ses résolutions antérieures sur la situation au Kosovo et dans l’ex-Yougoslavie, (cid:1) vu les conclusions de la Présidence du Conseil européen réuni à Cologne les 3 et 4 juin 1999, (cid:1) vu la résolution no 1244 (1999) du Conseil de sécurité des Nations unies, le retrait complet de toutes les forces serbes de sécurité, la fin de la campagne aérienne conduite par l’OTAN, ainsi que la consti- tution de la Force internationale de sécurité au Kosovo (KFOR) et la création de la Mission des Nations unies pour l’administration provisoire du Kosovo (MINUK), (cid:1) vu l’accord technique militaire conclu le 9 juin 1999 entre la KFOR, le gouvernement de la République fédérale de Yougoslavie et la République de Serbie, (cid:1) vu le Pacte de stabilité pour l’Europe du Sud-Est signé par le Conseil le 10 juin 1999, (cid:1) vu la déclaration faite le 23 septembre 1999 par la Présidence, au nom de l’Union européenne, sur la démilitarisation de l’UCK, (cid:1) vu la déclaration faite le 4 novembre 1999 par la Présidence, au nom de l’Union européenne sur la poursuite des actes de violence au Kosovo, A. profondément préoccupé par les actes de violence commis récemment contre les Serbes et les Roms du Kosovo, en particulier les attaques, le 27 octobre 1999, à Pec, d’un convoi de 155 Serbes organisé par l’UNHCR, B. profondément préoccupé par le fait que M. Momcilo Trajkovic, président du «Mouvement pour la résidence des Serbes au Kosovo» et coprésident du Conseil national serbe, a été la cible de coups de feu tirés le 31 octobre 1999 à son domicile de Pristina, C. profondément préoccupé par l’assassinat, commis le 12 octobre 1999 à Pristina, de Valentin Krumov, fonctionnaire bulgare de l’ONU,


title: Alueiden komitean lausunto aiheista "Ehdotus: neuvoston direktiivi rautatieyritysten toimiluvista annetun direktiivin 95/18/EY muuttamisesta"

eurovoc_concepts:
rail transport
trade licence
transport company

formats: html pdf print

text: C 57/40 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti 29. 2. 2000 Alueiden komitean lausunto aiheista: – – – – ”Ehdotus: neuvoston direktiivi yhteisön rautateiden kehittämisestä annetun direktiivin 91/440/ETY muuttamisesta”, ”Ehdotus: neuvoston direktiivi rautatieyritysten toimiluvista annetun direktiivin 95/18/EY muuttamisesta”, ”Ehdotus: neuvoston direktiivi rautatieinfrastruktuurin kapasiteetin käyttöoikeuden myöntä- misestä ja rautatieinfrastruktuurin käyttömaksujen perimisestä sekä turvallisuustodistusten antamisesta” ja ”Ehdotus: neuvoston direktiivi yhteisön rautateiden kehittämisestä annetun direktiivin 91/440/ETY muuttamisesta” ALUEIDEN KOMITEA, joka (2000/C 57/06) ottaa huomioon luettelon 1. toukokuuta 1999 vireillä olleista komission ehdotuksista, joihin Amsterda- min sopimuksen voimaantulo vaikuttaa muuttaen niiden oikeusperustaa ja/tai menettelyitä (SEK(1999) 581 lopull. ), ottaa huomioon ehdotukset neuvoston direktiiveiksi aiheista ”Ehdotus: neuvoston direktiivi yhteisön rautateiden kehittämisestä annetun direktiivin 91/440/ETY muuttamisesta”, ”Ehdotus: neuvoston direktiivi rautatieyritysten toimiluvista annetun direktiivin 95/18/EY muuttamisesta”, ”Ehdotus: neuvoston direktiivi rautatieinfrastruktuurin kapasiteetin käyttöoikeuden myöntämisestä ja rautatieinfrastruktuurin käyttö- maksujen perimisestä sekä turvallisuustodistusten antamisesta” KOM(1998) 480 lopull. – 98/0265 COD – 98/0266 SYN – 98/0267 SYN, ottaa huomioon ehdotuksen neuvoston direktiiviksi aiheesta ”Ehdotus: neuvoston direktiivi yhteisön rautateiden kehittämisestä annetun direktiivin 91/440/ETY muuttamisesta” KOM(95) 337 lopull. – 95/0205 COD ex SYN, ottaa huomioon neuvoston päätöksen, jonka se ilmoitti 3. toukokuuta 1999 päivätyssä kirjeessään, pyytää aiheesta alueiden komitean lausunto Euroopan yhteisön perustamissopimuksen 265 artiklan ensimmäisen kohdan ja 71 artiklan mukaisesti, ottaa huomioon työvaliokuntansa 15. heinäkuuta 1998 tekemän päätöksen antaa aiheesta lausunto ja antaa sen valmistelu valiokunta 3:n ”Euroopan laajuiset verkot – Liikenne – Tietoyhteiskunta” tehtäväksi, ottaa huomioon valiokunta 3:n heinäkuun 15. päivänä 1999 hyväksymän lausuntoluonnoksen CdR 58/99 rev. 2, jonka esittelijä on Nı´kos Tabakı´dis (EL, PSE), ottaa huomioon täysistunnon syyskuun 16. päivänä 1999 tekemän päätöksen lähettää lausunto uudelleen valiokunta 3:n käsiteltäväksi, ottaa huomioon valiokunta 3:n syyskuun 24. päivänä 1999 tekemän päätöksen valtuuttaa esittelijä sisällyttämään lausuntoluonnokseen useat Marc Bellet’n muutosehdotukset, hyväksyi 17. ja 18. marraskuuta 1999 pitämässään 31. täysistunnossa (marraskuun 18. päivän kokouk- sessa) seuraavan lausunnon. 1. Johdanto Jokaisella liikennemuodolla on oma roolinsa tyydytet- 1. 1. täessä yhteisön kuljetustarpeita. Joissakin tapauksissa kuljetus- muodot täydentävät toisiaan, toisinaan ne taas kilpailevat keskenään. Yhteiskunnalle koituva hyöty on suurin silloin kun yhteisvaikutusten hyödyt ovat suurimmat; tosin sanoen silloin kun kuljetusmuodot täydentävät toisiaan parhaalla mahdolli- sella tavalla ja voidaan puhua todellisesta kuljetusjärjestelmästä. Jotta kuljetusjärjestelmä voisi toimia tehokkaasti, sen kaikkia osia, ts. kaikkia kuljetusmuotoja on hyödynnettävä ja kehi- tettävä ottaen huomioon niiden erityispiirteet ja erityisesti niiden suhteelliset edut. Tämä tavoite vastaa yksimielistä pyrkimystä parantaa maantie- ja rautatieliikenteen välistä tasapainoa ekologisista ja sosiaalisista syistä. 1. 2. Eri kuljetusmuodoista keskusteltaessa on lähtökohdak- si otettava joukko yhteisiä periaatteita, jotka pätevät kaikkiin 29. 2. 2000 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti C 57/41 kuljetusmuotoihin ja kaikkiin jäsenvaltioihin. Periaatteita, joi- den pohjalta hinnoittelukriteerit muotoillaan, ovat mm. syr- jimättömyys ja avoimuus. 1. 3. EU:n tavoitteena on tasapainoinen liikennejärjestelmä, joka muotoutuu yhteiskunnan todellisten tarpeiden ja piirtei- den – esimerkiksi maantieteellisten, taloudellisten ja poliittisten olosuhteiden – mukaan. Tässä mielessä rautateillä on hyvin suuri merkitys, mutta niiden roolia voidaan edelleen vahvistaa. Rautateiden jatkuva kehittäminen on tärkeää sekä yhteiskun- nalle (on kyse monista työpaikoista), ja kauppa) että ympäristölle, sillä rautateillä voidaan hyvinkin kehittää sellaista liikennepolitiikkaa, jossa otetaan ympäristö paremmin huomioon. taloudelle (vienti 1. 4. Yleisesti voidaan todeta Euroopan kansalaisten olevan entistä paremmin tietoisia tarpeesta puolustaa ja edistää ym- päristöpolitiikkaa tämän kuitenkaan estämättä taloudellista yhdentymistä tai talouskehitystä. Rautateiden tulee olla yksi kestävän kehityksen ensisijaisista välineistä. Tämän toiminta- mallin mukaisesti matkustajien ja tavaroiden kuljetuksia on pyrittävä kaikin keinoin siirtämään maanteiltä rautateille. Yksi rautatiekuljetusten tärkeimmistä eduista on niiden 1. 5. turvallisuus muihin kuljetusmuotoihin verrattuna. Tätä näkökohtaa tulee pitää eurooppalaisen liikennepolitiikan pe- rusvaatimuksena. kokonaismäärästä 1. 6. Rautatieliikenteen on siksi saatava takaisin markkina- osuudet, jotka se on viime vuosina menettänyt. Rautatiekulje- tusten osuuden pienentyminen oli erityisen selvää vuosina 1990–1995, jolloin rautatieliikenteen osuus tavarankuljetus- ten laski 18,8 prosentista 14,4 prosenttiin (tonnikilometreinä) ja hen- kilöliikenteen osuus putosi 6,8 prosentista 6 prosenttiin (mat- kustajakilometreinä). Tietyissä jäsenvaltioissa on kuitenkin tapahtunut päinvastaista kehitystä, joten tulee arvioida, mistä nämä jäsenvaltioiden kehityserot johtuvat. 15 jäsenmaan EU:ssa vahvistanut kyseisen kuljetusmuodon kilpailukykyä. Rautatie- alan on seurattava tätä esimerkkiä, luovuttava asteittain ase- mastaan suojattuina markkinoina ja sopeuduttava entistä paremmin nykypäivän tarpeisiin. Rautatiealan suorituskyvyn välttämätön parantaminen tulee toteuttaa kuitenkin siten, että nykyään saavutettu korkea turvallisuustaso säilytetään ja ettei heikennetä henkilöstön työolosuhteita. Rautatiealan uusissa oikeuspuitteissa turvallisuudella tulee olla etusija ja sen tulee olla velvoitteena. Jokainen jäsenvaltio voi kuitenkin valita vapaasti keinot tavoitteen saavuttamiseksi. Sääntelyä on puret- tava vähitellen, kuten meri- ja lentoliikenteessä on tehty. Samanaikaisesti on toteutettava liitännäistoimenpiteitä, mutta muutoksen asteittaisuus ei kuitenkaan saa johtaa tarpeettomiin ja vahingollisiin viivästymisiin. Toimenpiteiden vaikutuksia rautatieliikenteen ja yhteiskunnan kannalta yleensä on arvioita- va sääntelyn purkamisen kaikissa vaiheissa. Jotta nämä komis- sion kolme direktiiviehdotusta voidaan hyväksyä, AK:n mie- lestä on välttämätöntä tehdä samanaikaisesti kaikissa jäsenval- tioissa ja kaikilla alueilla tutkimuksia uusista direktiiveistä odotettavissa olevien vaikutusten ja jo voimassa olevien direk- tiivien vaikutusten arvioimiseksi. Markkinoiden avaaminen aiheuttaa alueille ennalta arvaamattomia uhkia varsinkin jos Euroopan liikennesuunnittelussa keskitytään pohjois-etelä- akselille, jolloin vaarana on syrjäisten ja eristyneiden alueiden marginalisoituminen, ja kun otetaan huomioon ulkoiset ja ympäristöön kohdistuvat paineet tilanteessa, jossa Euroopan unionin on tarkoitus laajentua niin, että KIE-maat liittyvät siihen asteittain. 2. Yleistä rautatiealan uudelleenjärjestelyistä: Euroopan unioni on jo antanut kolme direktiiviä 2. 1. yhteisön direktiivi 91/440/ETY koskee yhteisön rautateiden kehittämistä, direktii- vi 95/18/EY rautatieyritysten toimilupia ja direktiivi 95/19/EY rautatieinfrastruktuurin kapasiteetin käyttöoikeuden myöntä- mistä ja infrastruktuurimaksujen perimistä. Näitä direktiivejä edelsivät vihreä ja valkoinen kirja yhteisön rautateistä. 1. 7. Rautatiekuljetukset on saatava houkuttelevammiksi eri- tyisesti pitkillä matkoilla. Rautateiden kilpailukykyä on vahvis- tettava joukolla toimenpiteitä, jotka koskevat rautatiekuljetus- ten kaikkia osa-alueita: infrastruktuurin laatua ja määrää, hinnoittelua, luotettavuutta, rautatieliikenteen jatkuvuuden ta- keita, tiettyjen tullimuodollisuuksien poistamista EU:n ulko- puolisten maiden rajoilla jne. 1. 8. Tärkeä tekijä pyrittäessä parantamaan rautateiden ase- maa on niiden kilpailukyky suhteessa pääkilpailijaan, maantie- kuljetuksiin. Maantiekuljetusalan (samoin kuin ilmaliikenteen) sääntelyn vähentäminen on joustavoittanut markkinoita ja Kaikkien näiden lainsäädäntötoimenpiteiden tavoittee- 2. 2. na on ollut avata markkinat uusille rautatieyrityksille, jotka voisivat käyttää olemassaolevia infrastruktuureja. Ensimmäi- nen askel tähän suuntaan oli direktiivissä 91/440/EY säädetty infrastruktuurin hallinnon ja liikenteenharjoittamisen erotta- minen kirjanpidon osalta. Tällä tavoin rautateiden käyttöön liittyviä kustannuksia voidaan valvoa entistä paremmin ja luoda näin edellytykset oikeudenmukaisten ja objektiivisten infrastruktuurimaksujen määrittämiselle. Tämä merkitsee mm. sitä, että käyttäjien on maksettava todelliset kuljetuskustannuk- set, niin että rautatiet voivat toimia koko yhteiskunnan kannal- ta aiempaa terveemmillä ehdoilla. Käytännössä valtiot ovat C 57/42 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti 29. 2. 2000 joka vastaa infrastruktuurista, päätyneet erilaisiin ratkaisuihin tämän kirjanpidollisen eron toteuttamiseksi. Tietyt valtiot ovat luoneet erilliset yksiköt: ja toisen, joka vastaa yhden, liikennöinnistä (Ranska, Yhdistynyt kuningaskunta, Ruotsi, Tanska, Suomi, Portugali ja Alankomaat). Toiset ovat turvautu- neet ns. ”sulautetun” yrityksen malliin. Tässä järjestelmässä sama oikeushenkilö huolehtii infrastruktuurista ja liikennöin- nistä. Kirjanpidollinen ero tehdään joko antamalla osa-alueet eri yksiköiden hoidettavaksi (kuten Itävallassa, Saksassa, Ita- liassa, Espanjassa ja Belgiassa) tai esittämällä yksinkertaisesti erilliset tilit (kuten Luxemburgissa, Kreikassa ja Irlannissa). Kun ero tehdään saman yrityksen sisällä, ei ole varsinaisesti erillisiä taseita, vaan tappioiden ja voittojen osalta eriytetty kirjanpito. Komissio ehdottaakin täsmennystä, että kirjanpidon eriyttämi- sen tulee merkitä myös erillisiä taseita. Komission ehdottaa lisäksi, että matkustajaliikenteestä (jolle jäsenvaltiot voivat asettaa julkisten palveluiden velvoitteita) ja rahtiliikenteestä (joka on kaupallisesti suuntautuneempaa) tehdään erilliset tilit. 2. 3. Tästedes rautatieyritysten on määrä alkaa toimia entistä kaupallisemmin. Vapaan pääsyn varmistaminen infrastruktuu- reihin on toinen tärkeä askel samaan suuntaan. Perussäännöt vapaalle pääsylle luotiin jo direktiivissä 95/18/EY, jossa määri- tetään edellytykset rautatieyritysten markkinoillepääsylle. Di- rektiivillä 95/19/EY vahvistettiin lopulta hinnoittelun periaat- teet, joita on sovellettava samalla tavoin kaikkiin rautatiealan yrityksiin. Niitä on sovellettava myös jaettaessa rautatiekapasi- teetin käyttöoikeuksia; rautatiekapasiteettia on usein niukasti, ja toisinaan se on jo täysin käytössä. Alueiden komitea kehottaa neuvostoa ja Euroopan parlamenttia arvioimaan kyseisten direktiivien toteuttamisen vaikutuksia Euroopan alu- eiden kestävään kehitykseen erityisesti kun ajatellaan perusra- kenteiden käyttäjille koituvia maksuja, alueiden julkisten palve- lujen huonontumista, euroopanlaajuisten rahtipalvelujen odo- tettavaa nousua johtavaan markkina-asemaan suhteessa mui- tietyillä hin käyttäjiin, köyhillä alueilla ja taloudellisen toiminnan keskittymistä rik- kaimmille alueille. rautatieliikenteen uhanalaisuutta 2. 4. Komission ajatuksena on, että rautateiden tilanteen parantamiseksi ja niiden rahti- ja henkilöliikenteen markkina- osuuden kasvattamiseksi tavoitteena tulee käytännössä olla kaikkien rautatieyritysten välinen tiivis yhteistyö, erityisesti kansainvälisessä rahti- ja henkilöliikenteessä ja kotimaisessa rahtiliikenteessä. Komission uudet direktiiviehdotukset (direk- tiivien 91/440/ETY ja 95/18/EY muuttamiseksi ja direktiivin 95/19/EY korvaamiseksi) ovat askel tähän suuntaan. 3. Ehdotukset 3. 1. Yhteisön rautateiden kehittämisestä annetun direktiivin 91/440/ETY muuttaminen 3. 1. 1. Ehdotettujen muutosten taustalla oleva perusajatus on rautateiden infrastruktuurin hallinnoinnista vastaavan yri- tyksen ja liikennepalveluja harjoittavan yrityksen täydellinen ja pakollinen erottaminen toisistaan. Näin liikennepalvelujen harjoittamisesta tulee julkispalvelutyyppisiä liikennepalveluja lukuun ottamatta puhtaasti kaupallista toimintaa, ja se toimii markkinoiden säännöillä. Valtioilla on kuitenkin edelleen oltava keskeinen rooli sääntöjen määrittämisessä ja valvot- taessa, että sääntöjä noudatetaan. Näin ne vastaavat jatkossakin infrastruktuurin hallinnosta ja voivat siten kontrolloida infra- struktuurin kehitystä, tarvittavia investointeja, pitkän aikavälin suunnittelua, turvallisuusmääräysten noudattamista ja rautatie- liikenteen markkinoiden kitkatonta toimintaa. 3. 1. 2. Samanaikaisesti ehdotetaan henkilö- ja rahtiliiken- teen erottamista ainakin kirjanpidon osalta. Tällainen jako on tärkeä, sillä näin näihin kahteen liikennetyyppiin voidaan soveltaa eri kriteereitä. Rahtiliikenne toimii näin ollen entistä enemmän kaupalliselta pohjalta, kun taas henkilöliikenteestä voi tietyillä alueilla tulla vahvasti kilpailuhakuista ja toisilla se voi taas toteuttaa julkisen palvelun tehtäviä. Tällaisen erottelun ansiosta eri liikennetyyppien taloudelliset aspektit pystytään erittelemään entistä paremmin. kehitys kotimarkkinoiden Jäsenvaltioiden rautatieinfrastruktuurin kehitys ja 3. 1. 3. vastaavien kuitenkaan määräydy vain taloudellisten kustannus-hyötylaskelmien mu- kaisesti, vaan niihin vaikuttavat myös yleisemmät tekijät kuten valtakunnalliset taloudellinen yhteenkuuluvuus ja aluekehitys. Tämä on otettava huomioon toimenpiteitä suunniteltaessa. ja yhteiskunnalliset intressit, eivät 3. 1. 4. Tietyissä EU-maissa, joilla on erityislaatuinen maan- tieteellinen tai geopoliittinen asema, on sovellettava toisenlaista strategiaa kotimaisten rautatieliikennemarkkinoiden kehittä- Jokaista yhteisön aluetta on arvioitava paikallisen miseen. tilanteen erityispiirteiden pohjalta. Tämä ei kuitenkaan saa haitata tai vaarantaa yhteisön laatimia, rautateitä koskevia uudistussuunnitelmia. 3. 2. Ehdotus neuvoston direktiiviksi rautatieyritysten toimiluvista annetun direktiivin 95/18/EY muuttamisesta Direktiiviehdotuksen 3. 2. 1. direktiivin 91/440/ETY 10 artiklassa tarkoitettuja palveluja tarjoavien rautatieyritysten on haettava toimilupa siltä jäsenvaltiolta, joka on yrityksen kotipaikka. Tällainen lupa on voimassa koko mukaan 29. 2. 2000 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti C 57/43 yhteisön alueella. Toimilupien myöntämiseen liittyy tiettyjä ehtoja, jotka koskevat esimerkiksi ammatillista pätevyyttä, taloudellista vakavaraisuutta ja hyvää mainetta. 3. 2. 2. Yksi direktiiviehdotuksen perusajatuksista on rauta- tieyritysten avoin ja oikeudenmukainen kohtelu mutta myös se, että valvotaan kaikkien ehtojen ja turvallisuusmääräysten täyttämistä avoimilla markkinoilla, niin että rautatiejärjestelmä voi ja hyödyttää käyttäjiä ja siten koko yhteiskuntaa. toimia sujuvasti 3. 2. 3. Nyt käsiteltävänä olevassa ehdotuksessa on uutta se, että toimilupavaatimus koskisi myös yrityksiä, jotka tarjoavat rautatiepalveluja kaupungissa, taajamassa tai tietyllä alueella. Jäsenvaltiot tai sellaiset alueet, jotka ovat vastuussa rautatie- asioista ja joilla on oma rautatieverkko, voivat päättää siitä, vaativatko ne toimilupaa yrityksiltä, jotka harjoittavat tällaista toimintaa niiden alueella. Jäsenvaltiot ja alueet voisivat hyvin hyödyntää tällaista mahdollisuutta markkinoilla, joilla säänte- lyä puretaan jatkuvasti. 3. 3. Ehdotus rautatieinfrastruktuurin kapasiteetin käyttöoikeuden myöntämistä ja rautatieinfrastruktuurin käyttömaksujen peri- mistä koskevan direktiivin 95/19/EY muuttamiseksi Kun kuljetuspalvelujen ostaja valitsee kuljetusmuo- 3. 3. 1. toa, valinta pohjautuu useisiin eri tekijöihin. Erityisen tärkeä on kuljetuspalvelun laatu ja luotettavuus, mutta ratkaiseva tekijä on kuitenkin hinta. Rautatiekuljetuksiin liittyvät käyttö- maksut vaikuttavat kuljetettavan tavaran loppuhintaan mer- kittävästi (kustannusten siirto). Tähän mekanismiin puuttumal- la voidaan antaa sysäys kuljetusten siirtämiseksi maanteiltä rautateille. 3. 3. 2. Direktiiviehdotuksen tarkoituksena on luoda puitteet rautatieinfrastruktuurin kapasiteetin käyttöoikeuden myöntä- miselle ja infrastruktuurin käyttömaksujen perimiselle. Infra- struktuurin käyttömaksut muodostavat huomattavan osan käyttäjältä perittävästä hinnasta. Direktiiviehdotuksen mukaan osa kustannuksista johtuu infrastruktuurin niukkuudesta. Tästä voi aiheutua ongelmia direktiivin soveltamisvaiheessa, jos infrastruktuurin hallinnoijalla ei ole riittävästi toimintavaraa päätöksentekovaiheessa tai suunniteltaessa toimenpiteitä, joita mahdollisesti tarvitaan järjestelmän toimivuuden parantami- seksi. jäsenvaltio- vaikka sen onkin otettava huomioon EU-, ja aluetason viranomaisten sekä yritysten tavoitteet ja määräyk- set. Infrastruktuurin hallinnoijalla täytyy vastaavasti olla mah- dollisuus määrittää hinnoittelupolitiikkansa liiketaloudellisin perustein, ei jäykkien, ennalta määrättyjen kriteerien pohjalta. Tärkeää on avoimuus ja kaikkien niiden yritysten tasa-arvoinen kohtelu, joilla on oikeus toimia rautatiemarkkinoilla. Tämä ei infrastruktuurin hallinnoijalla kuitenkaan tarkoita sitä, ettei voisi olla tiettyä toimintavapautta hallinnoimansa infrastruk- tuuriverkon erityisolosuhteista riippuen. 3. 3. 4. Rautatieinfrastruktuurin käyttömaksut on määri- teltävä samoin menetelmin, joita käytetään muidenkin kilpai- lun ehdoilla toimivien liikennemuotojen, kuten maantieliiken- teen, maksuja määriteltäessä. Rautatieliikenteen ulkoisia kus- tannuksia ei saa sisällyttää hintoihin, ellei samaa periaatetta sovelleta myös maantieliikenteeseen. Tällaisen lähestymistavan metodologiset ja poliittiset ongelmat ovat hyvin tiedossa. Tätäkin paremmin tiedetään, että rautatieliikenteen ulkoiset kustannukset ovat paljon pienemmät kuin maantieliikenteen. Rautatieliikenteessä voitaisiin kuitenkin harkita hinnoittelujär- jestelmää, jossa otettaisiin huomioon ympäristövaikutukset: esimerkiksi ympäristönormit täyttäville junatyypeille voitaisiin säätää pienemmät maksut kuin ympäristöä enemmän kuormit- taville junille (samaan tapaan kuin tieliikennemaksuihin sovel- lettava Eurovignette-järjestelmä, josta neuvosto [liikenne] päätti 1. joulukuuta 1998). Lisäkustannuksiin perustuvan hinnoitte- lun ei tulisi johtaa maaseutualueiden rautatieyhteyksien lak- kauttamiseen. Lopuksi on tarpeen selventää kattavasti uuden käsit- 3. 3. 5. teen ”vaatimukset täyttävä hakija” merkitys ja rooli. Rautatie- markkinoiden avautuminen tähän uuteen kategoriaan kuulu- ville yrityksille ei saa vaarantaa järjestelmän toimivuutta. Direktiiviehdotuksen mukaan rautatieinfrastruktuurin kapasi- teetin käyttöoikeuden voisi saada sellainen ”henkilö tai oikeus- henkilö, joka haluaa hankkia infrastruktuurikapasiteettia rauta- tieliikenteen harjoittamista varten joko kaupallisista tai julkisen palvelun tarjoamiseen liittyvistä syistä” ja joka täyttää kapasi- teetin varaamiselle asetetut vaatimukset. Vaatimukset täyttävä asiakas voi siis olla rautatieyritys, mutta mikä tahansa muukin kuljetusten järjestäjä: paikallisyhteisö, matkailualan yritysneu- vosto, kuljetusliike jne. AK on erittäin huolestunut oikeuden johtaa ulottamisesta tavallisiin kuljetusliikkeisiin. Tämä voi tieliikennemarkkinoiden kaltaiseen tilanteeseen vakavine kil- pailuvääristymineen. 4. Ehdotukset liitännäistoimiksi 3. 3. 3. Rautatieliikenteen harjoittajien on (eturistiriitojen vuoksi) saatava kapasiteetin käyttöoikeus riippumattomalta jolla ei ole minkäänlaisia yhteyksiä alan palveluja elimeltä, tarjoaviin yrityksiin tai toimijoihin. Ylemmän tahon on avoi- muussyistä valvottava kyseisen elimen politiikkaa ja toimintaa Jotta rautatiealan uudelleenjärjestelyt koituisivat koko 4. 1. yhteiskunnan hyväksi, säännöksiin on liitettävä asianmukaisia täydentäviä toimenpiteitä kuten C 57/44 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti 29. 2. 2000 – – rautatietyöntekijöitä tukevat sosiaalipoliittiset toimenpiteet sekä jäsenvaltioiden että EU:n tasolla rautatiealaa tukevat tekniset ja institutionaaliset toimenpi- teet, esimerkiksi teknisen yhteensopivuuden ja mahdolli- suuksien mukaan verkostojen yhteentoimivuuden varmis- taminen ja rahtikäytävien (freight freeways) edistäminen – päätökset siitä, millä ehdoin ja missä olosuhteissa nyt ehdotetuista säännöksistä voi saada poikkeuksia (valtion- tuet jne. ); tärkein huomioitava tekijä on velvoite varmistaa julkisen palvelun tehtävät – valtion roolin selkeä määrittely, jotta varmistetaan rauta- tiejärjestelmän sujuva toimivuus sekä tarpeellisen kilpailun kannalta että julkisen palvelun kannalta, jonka tarjoajia rautatiet ovat. ”Ehdotus neuvoston direktiiviksi yhteisön rautateiden kehittämisestä annetun direktiivin 91/440ETY muuttami- sesta” (1) 5. Johdanto 90-luvun alusta alkaen Euroopan unionissa on todettu 5. 1. tarve ryhtyä erityistoimiin yhteisön rautateiden elvyttämiseksi. Taustalla on huoli kaikkien kuljetusmuotojen tasapainoisesta kehityksestä, kun samalla on täytynyt jarruttaa yhteisön rauta- teiden markkinaosuuksien jatkuvaa supistumista. 5. 2. Niin rakenteellisista, taloudellisista kuin historiallisista syistä eri kuljetusmuodot ovat kuitenkin kehittyneet eri tavalla Euroopan unionin jäsenmaissa. Tätä tekijää pidetäänkin usein kuljetusmuotojen välillä vallitsevien merkittävien kilpailuvää- ristymien syynä. Yhteisen liikennepolitiikan tärkeimpiin päämääriin lukeutuu sellaisen liikennejärjestelmän tasapainoi- nen kehittäminen, joka vastaa todellisia tarpeita samoin kuin eurooppalaisen yhteiskunnan luontaisia ominaispiirteitä, toisin sanoen maantieteellisiä, taloudellisia ja poliittisia olosuhteita. 5. 3. Euroopan kansojen keskuudessa on toisaalta todetta- vissa kasvavaa huolta ympäristönsuojelun väistämättömästä tarpeesta, samalla kun turvataan Euroopan yhdentymiseen tähtäävä kehitys. Merkityksetön näkökohta ei myöskään ole huoli liikennemuotojen turvalli- suudesta. Kaikki mainitut huolenaiheet voidaan ottaa huo- mioon kehittämällä rautateitä, samalla kun turvataan entistä parempi tasapaino eri liikennemuotojen välillä. taloudellinen kestävä Samanaikaisesti on – välttämättömiä pitkän aikavälin taloudel- lisia etuja ajatellen – kehitettävä kaikkia, myös vähämerkityksi- siä rautatieosuuksia vahvistavaa politiikkaa (toisin kuin mo- liikennöityjen rautatie- nissa maissa noudatettavaa, heikosti (1) KOM(95) 337 lopull. – 95/0205 COD ex SYN. osuuksien sulkemiseen tähtäävää politiikkaa). Maantiekuljetuk- sia voidaan nimittäin vähentää vain takaamalla mahdolli- simman monille Euroopan teollisuuskeskuksille rautatieyhtey- det, mistä on sekä taloudellisia että ympäristönsuojelullisia etuja. Yhteisön rautateiden kehittämisestä annettu direktiivi 5. 4. 91/440 oli ensimmäinen askel yhteisön rautateiden elvyttämi- seksi. 6. Direktiivi 91/440 Direktiivi 91/440 tähtää pääasiallisesti perusrakentei- 6. 1. den luomiseen yhteisön rautateillä, jotta alalla voitaisiin toimia avoimemmin ja se vastaisi paremmin markkinoiden vaatimuk- sia. Infrastruktuurin hallinnon ja liikennepalvelujen kirjanpi- dollinen erottaminen on nähtävä tässä valossa. 6. 2. Tässä samassa avoimuuden hengessä perinteisesti suo- jatuilla rautatiemarkkinoilla kyseisen direktiivin 10 artiklassa edellytetään tiettyä markkinoille pääsyn sääntelyn purkua kauttakulkuoikeuksissa. Liberalisointi ei ole rajatonta, ja se koskeekin yksinomaan rautatieyhtiöiden kansainvälisiä kon- serneja kansainvälisessä liikenteessä sekä yhdistelmäkuljetuksia harjoittavia yhtiöitä. 7. Ehdotus direktiivin 91/440 muuttamiseksi laati komissio Neljä vuotta kyseisen direktiivin hyväksymisen jälkeen 7. 1. Euroopan direktiivin olemassa 10 artiklaa koskevan muutosehdotuksen, jonka tarkoituksena oli rautateiden infrastruktuurin käyttöoikeuksien myöntämi- nen kaikille tavarakuljetuksista, yhdistelmäkuljetuksista ja kan- sainvälisestä henkilöliikenteestä huolehtiville yrityksille. olevan 7. 2. Tämä rautatiemarkkinoiden sääntelyn purkamisen seu- raava vaihe ei ole toistaiseksi saavuttanut poliittista yksimieli- syyttä jäsenmaissa. 7. 3. On täysin selvää, ettei rautatiemarkkinoiden sääntelyä voi purkaa kuin vaiheittain. On myös selvää, että jäsenmaiden omat rautatiemarkkinat poikkeavat suuresti toisistaan säänte- lyn vähentämisen osalta, koska yhteistä liikennepolitiikkaa ei vielä ollut muutama vuosi sitten. 7. 4. Direktiivin 91/440 10 artiklan muutosehdotus johtaa kiistämättä vielä pitemmälle menevään liberalisointiin, politiik- kaan joka on täysin asianmukaista rautateiden elvyttämisen kannalta. Täytyy kuitenkin vielä selvittää, kuinka tällaiset poliittiset toimenpiteet vaikuttavat tiettyihin jäsenvaltioihin, jotka ovat erilaisessa asemassa muihin nähden. Ei voida esimerkiksi unohtaa rautateiden yhteiskunnallista roolia mo- nissa maissa työpaikkojen ja julkisten palvelujen alalla. 29. 2. 2000 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti C 57/45 Niinpä on laadittava strategioita, talousetujen ohella rautateiden yhteiskunnallinen tehtävä. joiden avulla turvataan 8. Päätelmät 7. 5. Tässä yhteydessä tuleekin esiin kysymys siitä, mikä on paras mahdollinen hetki ryhtyä tällaisiin poliittisiin toimiin. Asiasta voidaan käydä poliittinen keskustelu, jotta siitä päästäi- siin sopimukseen. Ennen kuin ryhdytään peruuttamattomiin poliittisiin toimiin, kannattaisi tarkastella kaikkia mahdollisia skenaarioita ennen kaikkea todellisen ja hyväksyttävän aikatau- lun pohjalta. Lisäksi kaikkien poliittisten toimien tavoitteena on kaikkien Euroopan unionin alueiden mahdollisimman tehokas yhdentyminen, mikä puolestaan turvaisi koko EU:n sosiaalisen ja taloudellisen yhteenkuuluvuuden. 8. 1. Jotta poliittisille kompromisseille saataisiin tukeva pohja, on sangen hyödyllistä hakea yhteistä nimittäjää jäsen- maista. Vaikka olemmekin varmasti oikealla tiellä, rautateiden ollessa kyseessä on kuitenkin välttämätöntä etsiä oikea toteut- tamisaikataulu sulkematta pois sellaisia liitännäistoimia kuin perinteisten rautateiden tekninen yhteensoveltuvuus, jäsenmai- den ja yhteisön politiikka alan työpaikkojen turvaamiseksi, rahtiliikenteen valtaväylien edistäminen, ehtojen asettaminen poikkeuksien myöntämiselle – esimerkkinä valtiontuki erityi- sesti pakollisten julkisten palvelujen turvaamiseksi –, jne. Bryssel 18. marraskuuta 1999. Alueiden komitean Puheenjohtaja Manfred DAMMEYER


title: Les brevets dans l'UE.

eurovoc_concepts:
EU Member State
European patent
intellectual property
research and development
statistics


title: PERGUNTA ESCRITA P-2139/99 apresentada por Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) à Comissão. Possível fraude na aplicação das dotações para o funcionamento dos centros de ensino secundário.

eurovoc_concepts:
European Social Fund
Galicia
fraud against the EU
operational programme
teaching
vocational training

text: 18. 7. 2000 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 203 E/143 (2000/C 203 E/181) PERGUNTA ESCRITA P-2139/99 apresentada por Camilo Nogueira RomÆn (Verts/ALE) (cid:224) Comissªo (18 de Novembro de 1999) Objecto: Poss(cid:237)vel fraude na aplica(cid:231)ªo das dota(cid:231)ıes para o funcionamento dos centros de ensino secundÆrio Em 14 de Dezembro de 1993, a Comissªo Europeia aprovou um programa operacional, remetido pelo MinistØrio do Trabalho e da Seguran(cid:231)a Social do Estado espanhol, para ser aplicado na Galiza, e destinado a ac(cid:231)ıes de forma(cid:231)ªo profissional-educa(cid:231)ªo, forma(cid:231)ªo de trabalhadores, forma(cid:231)ªo profissional ocupacional e ajudas ao emprego, durante o per(cid:237)odo de 1994-1999. O programa tinha um montante mÆximo de 238. 707. 302 ecus, financiado em 75 % pela CE e em 25 % pela Junta da Comunidade Aut(cid:243)noma da Galiza (FSE no 940129Esl). forma(cid:231)ªo de investigadores, Os professores da Galiza, preocupados com a tendŒncia do Governo galego para reduzir constantemente as verbas destinadas (cid:224)s despesas de funcionamento dos centros de ensino pœblico, enquanto as verbas destinadas ao ensino privado continuam a aumentar, conclu(cid:237)ram haver um uso, em princ(cid:237)pio, fraudulento dos fundos europeus do programa operacional, especialmente no caso das ac(cid:231)ıes de forma(cid:231)ªo profissional- -educa(cid:231)ªo (cid:129) que absorveram a maior parte desses mesmos fundos (cid:129) nos anos de 1998-1999. A fraude consiste na nªo aplica(cid:231)ªo total ou parcial dos 25 %, a financiar regularmente pelo Governo galego, atravØs de uma imputa(cid:231)ªo multiplicada e desproporcionada (cid:224) forma(cid:231)ªo profissional-educa(cid:231)ªo das dota(cid:231)ıes comuns de funcionamento dos centros de ensino correspondentes, chegando a atribuir montantes quatro vezes superiores (cid:224)s despesas de funcionamento (aquecimento, electricidade, Ægua, etc. ) por aluno aos programas co-financiados pelo Fundo Social Europeu com essa finalidade. Desta forma, ao mesmo tempo que se comete uma fraude relativamente aos compromissos assumidos perante a Comissªo Europeia, furta- -se aos centros de ensino uma parte muito importante dos recursos necessÆrios para o bom funcionamento das tarefas educativas. Pensa a Comissªo Europeia investigar estas irregularidades e exigir ao Governo da Galiza o cumprimento de todas as suas obriga(cid:231)ıes ligadas ao financiamento dos programas do FSE relativos (cid:224) forma(cid:231)ªo profissional-educa(cid:231)ªo? Resposta de Anna Diamantopoulou em nome da Comissªo (9 de Dezembro de 1999) O œltimo controlo por parte da Comissªo relativo (cid:224) utiliza(cid:231)ªo das ajudas do Fundo Social Europeu na comunidade aut(cid:243)noma da Galiza, teve lugar em Maio (cid:129) Junho de 1996, ou seja antes do per(cid:237)odo citado pelo Sr. Deputado (1998-1999), e nªo revelou a existŒncia de tais fraudes. A Comissªo nªo recebeu, a este respeito, comunica(cid:231)ªo alguma das autoridades espanholas com base no Regulamento (CE) no 1681/94 da Comissªo de 11 de Julho de 1994 relativo (cid:224)s irregularidades e (cid:224) recupera(cid:231)ªo dos montantes pagos indevidamente no (cid:226)mbito do financiamento das pol(cid:237)ticas estruturais, assim como (cid:224) organiza(cid:231)ªo de um sistema de informa(cid:231)ªo nesse dom(cid:237)nio (1). Por essa razªo, conviria que o Sr. Deputado apresentasse (cid:224) Comissªo os elementos concretos e precisos em sua posse relativos (cid:224) suposta utiliza(cid:231)ªo irregular das ajudas do Fundo Social Europeu nesta comunidade aut(cid:243)noma. Na sequŒncia da anÆlise destes elementos, poderiam ser efectuados novos controlos. (1) JO L 178 de 12. 7. 1994. (2000/C 203 E/182) PERGUNTA ESCRITA E-2142/99 apresentada por Rosa MiguØlez Ramos (PSE) (cid:224) Comissªo (24 de Novembro de 1999) Objecto: A l(cid:237)ngua galega no Programa Ariane A Comissªo Europeia seleccionou 291 projectos no (cid:226)mbito do Programa Ariane, destinado a promover a leitura e a difusªo de obras literÆrias contempor(cid:226)neas mediante ajudas (cid:224) tradu(cid:231)ªo e ao sector livreiro


title: Opinion of the Committee of the Regions on 'The Structural Funds and their coordination with the Cohesion Fund Guidance for programmes in the period 2000-2006'

eurovoc_concepts:
Cohesion Fund
Structural Funds
regional aid

text: C 57/56 EN Official Journal of the European Communities 29. 2. 2000 Opinion of the Committee of the Regions on ‘The Structural Funds and their coordination with the Cohesion Fund Guidance for programmes in the period 2000-2006’ (2000/C 57/08) THE COMMITTEE OF THE REGIONS, having regard to the Commission Communication on The Structural Funds and their coordination with the Cohesion Fund — Guidance for programmes in the period 2000-2006 [COM(1999) 344 final]; having regard to the decision of the Bureau of 2 June 1999 to draw up, in accordance with the fifth paragraph of Article 265 of the Treaty establishing the European Community, an opinion on the subject, and to instruct Commission 1 for Regional Policy, Structural Funds, Economic and Social Cohesion, Cross-Border and Inter-Regional Cooperation to prepare the Committee’s work on the subject; having regard to the draft opinion (CdR 217/99 rev. 1) adopted by Commission 1 on 6 October 1999 [rapporteurs: Mrs du Granrut (F/PPE) and Mr Pettitt (UK/PSE)]; having regard to the Proposal for a Council Regulation (EC) laying down general provisions on the Structural Funds [COM(1998) 131 final]; having regard to the sixth Periodic Report on the social and economic situation and development of the regions of the European Union; having regard to its Opinion on Agenda 2000: the financing of the European Union after 1999 taking account of enlargement prospects and the challenges of the 21st century (CdR 303/97) (1); having regard to its Opinion on the Proposal for a Council Regulation (EC) on the European Regional Development Fund (CdR 240/98 fin) (2); having regard to its Opinion on the Proposal for a Council Regulation on the European Social Fund (CdR 155/98 fin) (3); having regard to its Opinion on the Proposal for a Council Regulation (EC) amending Regulation (EC) No. 1164/94 establishing a Cohesion Fund and Proposal for a Council Regulation (EC) amending Annex II to Regulation (EC) No. 1164/94 establishing a Cohesion Fund (CdR 235/98 fin) (4); having regard to its Opinion on Agenda 2000 — reform of the CAP (CdR 273/98 fin) (5); having regard to its Opinion on the Proposal for a Council Regulation (EC) on support for rural development from the European Agriculture Guidance and Guarantee Fund (EAGGF) 98/0102 (CNS) (CdR 308/98 fin) (6); having regard to its Opinion on the Commission Communication entitled: Towards an urban agenda in the European Union (CdR 316/97 fin) (7); having regard to its Opinion on the European Spatial Development Perspective (CdR 266/98 fin) (8), (1) OJ C 64 of 27. 2. 1998, p. 40. (2) OJ C 51 of 22. 2. 1999, p. 1. (3) OJ C 51 of 22. 2. 1999, p. 48. (4) OJ C 51 of 22. 2. 1999, p. 10. (5) OJ C 93 of 6. 4. 1999, p. 1. (6) OJ C 93 of 6. 4. 1999, p. 9. (7) OJ C 251 of 10. 8. 1998, p. 11. (8) OJ C 93 of 6. 4. 1999, p. 36. 29. 2. 2000 EN Official Journal of the European Communities C 57/57 at its 31st plenary session of 17 and 18 November 1999 (meeting of 18 November) adopted the following opinion. 1. General comments 1. 1. The Committee of the Regions welcomes the Commis- sion’s decision to produce some common guidance for the Structural Funds and the Cohesion Fund. This will help improve their effectiveness and further European economic and social cohesion. The Committee notes however that the Commission does not adequately highlight the distinctive role of the Cohesion and Structural Funds and how they should work together to promote social and economic development and cohesion. Whereas the Cohesion Fund primarily supports macro- economic policies and development, the Structural Funds deal with the regional and local level of economic development. Effective coordination between the two Funds is essential if regional economic disparities are to be reduced. The Committee further notes that the Commission does not bring out sufficiently clearly that reducing regional disparities and the general level of unemployment in the European Union calls for greater involvement of local and regional authorities in the preparation, follow-up and implementation of the new programmes for the period 2000-2006. Neither does the guidance mention the specific situation of mountain and hill areas, the outlying and most remote regions, and sparsely populated regions. 1. 2. As it has already indicated in its opinion on the proposal for a Council Regulation laying down general provi- sions on the Structural Funds, the Committee feels that the ‘bottom-up’ approach needs to be strongly emphasised, as does the binding nature of the programming documents for implementing Structural Fund assistance. 1. 3. The Committee believes that employment and compe- titiveness should be a constant target for Structural Fund assistance but also for all public and private players at European, national, regional and local level. It welcomes the fact that local employment initiatives, such as the territorial employment pacts, are noted and recognised as examples of success, but regrets the fact that local and regional authorities are not more closely involved in the employment action priorities decided on at Community and national level. through strong local democratic partnerships. The Committee therefore welcomes the Commission’s proposal that assistance from the Structural Funds and the Cohesion Fund should be based on the establishment of a broader, decentralised partnership, as the Committee believes this to be a key factor in the success of the programmes. However, the Committee recommends that suitable organisational conditions be created for such a partnership to be able to operate efficiently, and the Committee also advocates stronger monitoring of these conditions in all Member States to ensure that the subsidiarity principle is applied in an effective and meaningful manner. 1. 5. The Committee welcomes the mainstreaming of sustai- nable development and equal opportunity. It calls for the observance of these principles to be guaranteed by means of standard indicators, to be defined by the Member States and local and regional authorities when programmes are being drawn up. These indicators will then make it easier to monitor and evaluate the programmes. 1. 6. While maintaining flexibility in Structural Fund ac- tions, the Committee mentions the importance of linkages to the European Spatial Development Perspective (ESDP); this could involve across-the-board coordination of sectoral poli- cies and some sort of linkage between the various tiers of territorial authority involved in spatial planning and develop- ment. 1. 7. The Committee would like to draw the Commission’s attention to the effects of competition between regions within the Economic and Monetary Union, which will show up differences between local taxation and social security condi- tions. It will therefore be necessary to ensure that the Structural Funds do not increase the risk of company relocation. In this respect, the single currency will facilitate comparisons between the different taxation and social systems in each Member State. This could trigger tax competition in which taxes are driven down. If such a situation is to be avoided, a minimum level of harmonisation for capital taxation will be required. The Commission should also keep a close eye on the scope of tax incentives to ensure that these do not distort competition. 2. Specific comments 2. 1. Conditions for growth and employment: regional competitive- ness 1. 4. The Committee believes that the Structural and Cohe- sion Fund programmes should be developed and implemented The Committee of the Regions endorses the line 2. 1. 1. taken by the Commission on creating the basic conditions for regional competitiveness in terms of transport infrastructure, C 57/58 EN Official Journal of the European Communities 29. 2. 2000 energy, telecommunications, infrastructure for a high-quality environment, and research, technological development and innovation. However, it would have liked this statement of how to create the basic conditions for competitiveness to be taken further with the framing of practical development measures, which are the main aim of the exercise. 2. 1. 2. The Committee would draw the Commission’s atten- tion to the problem of linkage between the Structural Funds and State aid, as the areas of intervention and the objectives may be different and local and regional authorities are not involved in their definition. The Committee is also aware that the introduction of Economic and Monetary Union means that the free interplay of competitive forces will become less and less distorted by direct aid to companies. While the Committee is in favour of reducing capital subsidies to companies, it would urge that emphasis be placed on a wide range of aid capable of meeting the specific and varied needs of the regional economy, level, especially those situated in the most disadvantaged regions. i. e. companies at regional infrastructure: efficiency, The Committee endorses the priorities chosen for 2. 1. 3. transport interoperability, modal balance, accessibility and reducing environmental impact; it nevertheless recommends greater involvement of local and regional authorities in implementing these priorities, particu- larly in the area of urban and inter-city transport in the interests of polycentric development and town/country part- nership. The Committee recognises that less developed regions have a more acute need for infrastructure development. However the Committee believes that Structural Funds in Objective 2 areas should be available to meet infrastructure needs where these can be demonstrated as necessary for regional competitiveness and promoting sustainability. Simi- larly, the Cohesion Fund and Structural Funds should if necessary be deployed in sustainable regional and local trans- port systems which are highly environment-friendly and widen access to trans-European networks for large sectors of the population, thus promoting intermodality. 2. 1. 4. In connection with the priorities mentioned for the energy sector, especially energy-saving, the Committee urges the development of renewable energy sources and wind and solar power as ways of meeting the needs of underdeveloped areas. 2. 1. 5. In the area of telecommunications, the Committee would point out that development of the information society hinges on members of the public having widespread access to these new tools in all their professional, personal and cultural activities. The Committee endorses all three aspects of impro- 2. 1. 6. ving the quality of the environment: water supply and waste water management, waste management and the reclamation of contaminated sites, as well as the polluter-pays principle. It would point out that this type of action is generally of an inter-regional and sometimes transnational nature. The Committee strongly supports the reclamation of brownfield sites, as this contributes not only to the quality of the environment but also to the economic and social renewal of regions in decline. It therefore requests that environmental measures designed to rehabilitate brownfield sites be explicitly mentioned in the Community Support Frameworks and the programming documents. 2. 1. 7. The Committee stresses that promoting RTD and innovation capacities should be integrated in all areas of Fund intervention. It should be possible to marshal such capacities in each region by creating networks and centres of expertise involving universities, research centres and businesses. The Committee would also stress that the service sector should be included in the area of research and innovation. On the question of business support, the Committee 2. 1. 8. to be extended to very small would like such support businesses, especially with regard to their organisational aspects, integrated support and recourse to the private sector. It would draw attention to the role of local and regional authorities in the establishment and implementation of integra- ted business support services, as stated in 2. 1. 2. Among the areas with particular job-creating poten- 2. 1. 9. tial, the Committee would highlight the services sector, culture, heritage restoration and tourism (which are closely interlinked and include reclaiming industrial sites) the knowledge econo- my and the social economy, development of which is in line with sociological and demographic trends in the EU Member States. Consequently, the evaluation aspect of structural assis- tance is especially important. Evaluation is not purely an obligation from an administrative point of view, but is also an analytical tool used to draw important conclusions from the measures introduced. Such conclusions can then be taken into account in future programming. 2. 2. The European Employment Strategy: a key priority for the Community 2. 2. 1. The Committee of the Regions believes that the Commission can never lay enough emphasis on the importan- ce of ensuring complementarity between national action programmes receiving support from the ESF operating regio- nally and regionally-planned programmes financed by the ERDF. Consistency of action by all the Community’s Structural 29. 2. 2000 EN Official Journal of the European Communities C 57/59 Funds depends on this. The Committee would point out that the public funds needed to trigger ESF assistance are generally put up by local and regional authorities, as these are usually the bodies responsible for education, training, apprenticeships and job-finding. The Committee notes that the new measures propo- 2. 2. 2. sed by the Commission to encourage active labour market policies and promote employment, to combat exclusion of the underprivileged and to develop labour-force adaptability and entrepreneurship are things which have often been tried out already by local and regional authorities, particularly in the territorial employment pacts. The Committee would like stock to be taken of this, in order to identify best practice and draw on this experience in preparing the programmes to be implemented in 2000-2006 in both objective 2 and objective 1 regions. In this connection the Committee is pleased that the Communi- ty’s ‘Urban’ programme is continuing. 2. 3. 3. With regard to rural development, the Committee believes that rural areas are of prime importance in the EU’s spatial and economic development. It feels the need here for a thorough renewal and genuine diversification of the economic set-up but is aware that this will only take place if local initiatives receive strong backing not only from the Structural Funds, including the EAGGF Guarantee Section, but also from neighbouring urban areas or town networks. The Committee stresses the importance of 2. 3. 4. this synergy, which is clearly described in the ESDP in the form of an integrated development initiative. The Committee would like this idea to be tried out by including it as often as possible in the programmes for objective 1 and objective 2 areas for the period 2000-2006. 2. 2. 3. With regard to positive measures for women, the Committee recommends a tie-in with the Community’s ‘Equal’ programme and stresses the under-exploited potential of women for setting up their own businesses, and it may be appropriate to encourage such measures by setting higher co-financing rates. 3. Conclusions 2. 3. Urban and rural development and their contribution to balanced territorial development 2. 3. 1. The Committee of the Regions welcomes the Com- mission’s reference to the European Spatial Development Perspective which encourages integrated action to promote genuine synergy between urban and rural development, there- by ensuring balanced territorial development of the regions. However, this town/country partnership must be based on specific action targeting the particular problems of each within an integrated regional framework. 2. 3. 2. With regard to urban problems, and while endorsing the four interdependent goals set out in the Commission communication on urban development, the Committee wishes to place the emphasis on: — the framework for action represented by the ‘functional urban area’, a new area for action which calls for an association of local authorities; — the role of urban areas as a melting-pot of cultures and of the social and technological innovation needed to maintain and further the dynamism of those areas; 3. 1. The Committee of the Regions welcomes the fact that the Commission is proposing guidelines for coordinating Cohesion Fund action more closely with Structural Fund action. It would nevertheless point out that the guidance does not mention the specific situation of mountain and hill areas, the outlying and most remote regions, and sparsely populated regions. 3. 2. To secure effective coordination and to promote economic growth and greater social cohesion, the Committee of the Regions advocates a more precise definition of the respective roles of the Funds and of how they are linked. The Committee of the Regions stresses that local and 3. 3. regional authorities should be involved in the preparation, implementation and follow-up of the programmes. Such decentralised partnership, based on the democratic bottom-up approach, should be implemented in an effective manner, as it provides a guarantee for more effective job creation, regional competitiveness and sustainable development. The Committee of the Regions notes that in a single, 3. 4. free and competitive market the regions is rooted in an integrated investment and development approach at both decisionmaking and sectoral level. Attempts to achieve synergies between the different areas of action should be encouraged. the competitiveness of — the experimental potential of urban areas, not only with regard to public transport, for example, but also with regard to public administration. The Committee of the Regions stresses that the Structu- 3. 5. ral Funds ought to be able to intervene in Objective 2 regions in such matters as transport infrastructure and interoperability, C 57/60 EN Official Journal of the European Communities 29. 2. 2000 tele-communications infrastructure and its provision in, espe- cially, outlying and extremely remote regions. The Committee would underline that this also applies to energy and environ- mental programmes, particularly those concerning research and development and aid to firms. In all these areas it would point out that regional and local authorities are best placed to identify economic and social needs. 3. 6. The Committee of the Regions reiterates the pressing need to create jobs, and to this end it suggests that the ESF be allowed to back up ERDF-financial local and regional measures which have proved their effectiveness in this respect, such as the territorial employment pacts. It notes that it is most often the regional and local authorities who have responsibility for education and training. Such action, linked to research and Brussels, 18 November 1999. technological development and innovation, particularly in management, is best able to secure the establishment of durable industrial and service enterprises. 3. 7. The Committee of the Regions approves the principle of complementarity between the development of urban and rural areas. In this respect, it proposes an integrated develop- ment approach such as advocated by the ESDP, whereby a driving force is created for the economic and cultural develop- ment of urban areas, networks of towns and rural areas surrounding them. It should be possible to run pilot schemes along these lines under the Urban Community Initiative. In general, the cooperation being sought between the 3. 8. Cohesion Fund and the Structural Fund ought to provide an opportunity to demonstrate the effectiveness of decentralised partnerships and a bottom-up approach to the use of the Community Funds. The President of the Committee of the Regions Manfred DAMMEYER


title: Kommissionens förordning (EG) nr 2447/1999 av den 18 november 1999 om fastställande av exportbidrag för spannmål och för mjöl och krossgryn av vete eller råg

eurovoc_concepts:
cereal flour
cereals
export refund
groat
meal

text: 19. 11. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 298/7 KOMMISSIONENS FÖRORDNING (EG) nr 2447/1999 av den 18 november 1999 om fastställande av exportbidrag för spannmål och för mjöl och krossgryn av vete eller råg EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION HAR ANTAGIT DENNA FÖRORDNING med beaktande av Fördraget om upprättandet av Europeiska gemenskapen, med beaktande av rådets förordning (EEG) nr 1766/92 av den 30 juni 1992 om den gemensamma organisationen av mark- naden för spannmål (1), senast ändrad genom förordning (EG) nr 1253/1999 (2), särskilt artikel 13. 2 i denna, och med beaktande av följande: 1. 2. 3. Artikel 13 i förordning (EEG) nr 1766/92 fastställer att skillnaden mellan de noteringar eller priser som gäller på världsmarknaden för de produkter som anges i artikel 1 i den förordningen och priserna för dessa produkter inom gemenskapen kan täckas av ett exportbidrag. Exportbidragen skall fastställas med hänsyn tagen till de faktorer som anges i artikel 1 i kommissionens förord- ning (EG) nr 1501/95 av den 29 juni 1995 om vissa närmare bestämmelser till rådets förordning (EEG) nr 1766/92 om beviljande av exportbidrag för spannmål och om de åtgärder som skall vidtas vid störningar på marknaden för senast ändrad genom förordning (EG) nr 2513/98 (4). spannmål (3), Då exportbidraget för mjöl och krossgryn av vete och råg räknas ut, måste hänsyn tas till de kvantiteter spannmål som krävs för deras tillverkning. Dessa kvanti- teter fastställs i förordning (EG) nr 1501/95. 4. 5. 6. 7. Situationen på världsmarknaden eller särskilda behov på vissa marknader kan göra det nödvändigt att variera exportbidraget för vissa produkter med avseende på destination. Bidraget måste fastställas en gång i månaden. Det kan ändras inom den mellanliggande perioden. Tillämpningen av dessa närmare bestämmelser på den nuvarande marknadssituationen för spannmål, och särskilt på noteringarna eller priserna för spannmålspro- dukter inom gemenskapen och på världsmarknaden medför att exportbidragen bör fastställas till de belopp som anges i bilagan till denna förordning. De åtgärder som föreskrivs i denna förordning är fören- liga med yttrandet från Förvaltningskommittén för spannmål. HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE. Artikel 1 Exportbidragen för de produkter som anges i artikel 1 a, 1 b och 1 c i förordning (EEG) nr 1766/92 med undantag av malt, och som exporteras i obearbetat skick skall vara de som fast- ställs i bilagan till den här förordningen. Denna förordning träder i kraft den 19 november 1999. Artikel 2 Denna förordning är till alla delar bindande och direkt tillämplig i alla medlemsstater. Utfärdad i Bryssel den 18 november 1999. På kommissionens vägnar Franz FISCHLER Ledamot av kommissionen (1) EGT L 181, 1. 7. 1992, s. 21. (2) EGT L 160, 26. 6. 1999, s. 18. (3) EGT L 147, 30. 6. 1995, s. 7. (4) EGT L 313, 21. 11. 1998, s. 16. L 298/8 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 19. 11. 1999 BILAGA till kommissionens förordning av den 18 november 1999 om fastställande av exportbidragen för spannmål och för mjöl och krossgryn av vete eller råg Produktnummer Bestämmelseland (1) Bidragsbelopp Produktnummer Bestämmelseland (1) Bidragsbelopp (EUR/ton) (EUR/ton) 1001 10 00 9200 1001 10 00 9400 1001 90 91 9000 1001 90 99 9000 1002 00 00 9000 1003 00 10 9000 1003 00 90 9000 1004 00 00 9200 1004 00 00 9400 1005 10 90 9000 1005 90 00 9000 1007 00 90 9000 1008 20 00 9000 — 01 — 03 02 03 02 — 03 02 — — — 03 02 — — — 0 — 29,00 0 53,50 0 — 20,50 0 — — — 39,00 0 — — 1101 00 11 9000 1101 00 15 9100 1101 00 15 9130 1101 00 15 9150 1101 00 15 9170 1101 00 15 9180 1101 00 15 9190 1101 00 90 9000 1102 10 00 9500 1102 10 00 9700 1102 10 00 9900 1103 11 10 9200 1103 11 10 9400 1103 11 10 9900 1103 11 90 9200 1103 11 90 9800 — 01 01 01 01 01 — — 01 — — 01 01 — 01 — — 53,75 50,25 46,50 42,75 40,00 — — 87,00 — — 15,00 (2) 13,40 (2) — 15,00 (2) — (1) Bestämmelseland identifieras på följande sätt: 01 Alla tredje länder. 02 Andra tredje länder. 03 Schweiz, Liechtenstein. (2) Inget exportbidrag beviljas om produkten innehåller sammanpressat mjöl. Obs. Zonerna är de som fastställs i kommissionens ändrade förordning (EEG) nr 2145/92 (EGT L 214, 30. 7. 1992, s. 20)