title: Kommissionens förordning (EG) nr 2462/1999 av den 19 november 1999 om fastställande av världsmarknadspriset på orensad bomull och förskottsbeloppet på stödet

text: 20. 11. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 299/29 KOMMISSIONENS FÖRORDNING (EG) nr 2462/1999 av den 19 november 1999 om fastställande av världsmarknadspriset på orensad bomull och förskottsbeloppet på stödet EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION HAR ANTAGIT DENNA FÖRORDNING med beaktande av Fördraget om upprättandet av Europeiska gemenskapen, med beaktande av Anslutningsakten för Grekland, särskilt punkterna 3 och 10 i protokoll nr 4 om bomull i denna, senast ändrad genom rådets förordning (EG) nr 1553/95 (1), med beaktande av rådets förordning (EG) nr 1554/95 av den 29 juni 1995 om fastställande av de allmänna reglerna för systemet med stöd till bomull och om upphävande av förord- ning (EEG) nr 2169/81 (2), senast ändrad genom förordning (EG) nr 1419/98 (3), särskilt artiklarna 3, 4 och 5 i denna, och av följande skäl: 1. 2. Enligt artikel 3 i förordning (EG) nr 1554/95 skall ett världsmarknadspris på orensad bomull fastställas regel- bundet på grundval av det världsmarknadspris som konstaterats för rensad bomull med hänsyn till det förhållande som tidigare har konstaterats mellan priset för rensad bomull och det pris som beräknas för orensad bomull. Detta tidigare förhållande har fastställts i artikel 1. 2 i kommissionens förordning (EEG) nr 1201/89 av den 3 maj 1989 om tillämpningsföreskrifter för stöd- systemet för bomull (4), senast ändrad genom förordning (EG) nr 1624/1999 (5). Om världsmarknadspriset inte kan fastställas på detta sätt, skall priset fastställas på grundval av det senast bestämda priset. Enligt artikel 4 i förordning (EG) nr 1554/95 skall världsmarknadspriset på rensad bomull bestämmas för en produkt med vissa egenskaper och med hänsyn till de mest fördelaktiga anbuden och prisnoteringarna på världsmarknaden mellan dem som anses vara representa- att för den verkliga marknadstendensen. För tiva bestämma detta pris har det fastställts ett medeltal av de anbud och de priser som noterats på en eller flera euro- peiska börser för en produkt som levererats cif till en nordeuropeisk hamn och som kommer från olika leve- rantörsländer vilka anses vara de mest representativa för (1) EGT L 148, 30. 6. 1995, s. 45. (2) EGT L 148, 30. 6. 1995, s. 48. (3) EGT L 190, 4. 7. 1998, s. 4. (4) EGT L 123, 4. 5. 1989, s. 23. (5) EGT L 192, 24. 7. 1999, s. 39. 3. 4. den internationella handeln. Det föreskrivs justeringar av kriterierna för att bestämma världsmarknadspriset för orensad bomull för att ta hänsyn till motiverade skill- nader när det gäller den levererade produktens kvalitet eller anbudens och prisnoteringarnas karaktär. Dessa justeringar fastställs i artikel 2 i förordning (EEG) nr 1201/89. Tillämpningen av ovanstående kriterier innebär att världsmarknadspriset på orensad bomull bör fastställas på nedan angiven nivå. I artikel 5. 3a första stycket, i förordning (EG) nr 1554/ 95 föreskrivs att det förskottsbetalda stödbeloppet skall vara lika med orienteringspriset minskat med världs- marknadspriset samt med en minskning som beräknats enligt den formel som gäller då den maximala garanti- kvantiteten överskrids, men baserat på den beräknade produktionen av orensad bomull ökad med 15 %. I kommissionens förordning (EG) nr 1870/1999 (6) fast- ställs den beräknade produktionsnivån för regleringsåret 1999/2000. Tillämpningen av denna metod innebär att förskottsbeloppet per medlemsstat bör fastställas enligt nedan. HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE. Artikel 1 Världsmarknadspriset på orensad bomull som avses i till förordning (EG) nr 1554/95 fastställs 1. artikel 3 i 20,017 EUR/100 kg. Det förskottsbelopp på stödet som avses i artikel 5. 3a 2. första stycket i förordning (EG) nr 1554/95 skall vara — 43,550 EUR/100 kg för Spanien, — 43,231 EUR/100 kg för Grekland, och — 86,283 EUR/100 kg för övriga medlemsstater. Artikel 2 Denna förordning träder i kraft den 20 november 1999. (6) EGT L 230, 31. 8. 1999, s. 3. L 299/30 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 20. 11. 1999 Denna förordning är till alla delar bindande och direkt tillämplig i alla medlemsstater. Utfärdad i Bryssel den 19 november 1999. På kommissionens vägnar Franz FISCHLER Ledamot av kommissionen


title: SKRIFTLIG FRÅGA P-2193/99 från Herman Schmid (GUE/NGL) till kommissionen. Trikloretylen.

eurovoc_concepts:
carcinogenic substance
disease of the nervous system
solvent

formats: html pdf print

text: 1. 8. 2000 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 219 E/115 Svar (31 januari 2000) Den (cid:228)rade ledamoten k(cid:228)nner s(cid:228)kert till att de slutsatser som antogs av r(cid:229)det den 26 oktober 1999 1. om f(cid:246)rberedelserna f(cid:246)r WTO:s tredje ministerkonferens i Seattle (cid:228)r av en vittomfattande karakt(cid:228)r. I sina slutsatser understr(cid:246)k r(cid:229)det behovet av att garantera en l(cid:228)mplig j(cid:228)mvikt mellan ytterligare liberalisering av handeln och en f(cid:246)rst(cid:228)rkning av multilaterala regler som bidrar till en h(cid:229)llbar utveckling, milj(cid:246)skydd, sociala framsteg, minskad fattigdom samt konsumenternas h(cid:228)lsa. 2. Den (cid:228)rade ledamoten k(cid:228)nner s(cid:228)kert ocks(cid:229) till att fr(cid:229)gor om milj(cid:246) och grundl(cid:228)ggande arbetsnormer kom mycket h(cid:246)gt upp p(cid:229) EU:s dagordning f(cid:246)r konferensen i Seattle. Vad g(cid:228)ller den f(cid:246)rsta punkten betonade r(cid:229)det (cid:229)terigen under ministerkonferensen att man skulle ta h(cid:228)nsyn till milj(cid:246)aspekter i alla f(cid:246)rhandlingsrundor med m(cid:229)let att i slut(cid:228)ndan kunna n(cid:229) ett samlat resultat d(cid:228)r milj(cid:246)v(cid:228)nliga konsekvenser kan identifieras i de relevanta delarna av slutuppg(cid:246)relsen. D(cid:228)rmed f(cid:246)ljer r(cid:229)det s(cid:229)ledes den politiska linje det valt och som (cid:229)terfinns i punkt 11. g i de slutsatser r(cid:229)det antog vid sitt m(cid:246)te den 26 oktober 1999 inom ramen f(cid:246)r f(cid:246)rberedelserna inf(cid:246)r WTO:s tredje ministerkonferens. R(cid:229)det uppmanar den (cid:228)rade parlaments- ledamoten att ta del av dessa. Vad g(cid:228)ller de grundl(cid:228)ggande arbetsnormerna st(cid:246)der r(cid:229)det kraftfullt skyddet av dem och f(cid:246)respr(cid:229)kade under hela ministerkonferensen att denna fr(cid:229)ga skulle finnas med i f(cid:246)rklaringen fr(cid:229)n ministerkonferensen. F(cid:246)r att n(cid:229) framsteg n(cid:228)r det g(cid:228)ller handel och arbetstagarnas r(cid:228)ttigheter f(cid:246)resl(cid:229)r EU att ett permanent, gemensamt arbetsforum f(cid:246)r ILO och WTO f(cid:246)r handel, globalisering och arbetsmarknadsfr(cid:229)gor f(cid:246)r att fr(cid:228)mja en st(cid:246)rre f(cid:246)rst(cid:229)else f(cid:246)r dessa problem genom en verklig dialog mellan alla ber(cid:246)rda parter (inklusive regeringar, arbetsgivarorganisationer, I denna dialog b(cid:246)r det ing(cid:229) en granskning av f(cid:246)rh(cid:229)llandet mellan handelspolitik, liberalisering av handeln, utvecklingsfr(cid:229)gor och grundl(cid:228)ggande r(cid:228)ttigheter f(cid:246)r arbetstagarna. Detta forum kommer ocks(cid:229) att f(cid:246)rbe- reda ett m(cid:246)te p(cid:229) ministerniv(cid:229), som b(cid:246)r (cid:228)ga rum senast (cid:229)r 2001. EU har erbjudit sig att vara v(cid:228)rd f(cid:246)r ett s(cid:229)dant m(cid:246)te. fackliga organisationer och andra relevanta, internationella organisationer). 3. R(cid:229)der understr(cid:246)k vidare i slutsatserna av den 26 oktober 1999 behovet av att involvera det civila samh(cid:228)llet fullt ut i denna process och att i detta syfte forts(cid:228)tta dialogen f(cid:246)r att kunna ta h(cid:228)nsyn till dess legitima intressen och farh(cid:229)gor. R(cid:229)det betonade ocks(cid:229) vikten av n(cid:228)ra kontakter med Europaparlamentet och de nationella parlamenten och uppmuntrade dialogen med det civila samh(cid:228)llets organisationer p(cid:229) b(cid:229)de nationell och europeisk niv(cid:229). 4. Vad g(cid:228)ller den (cid:228)rade ledamotens sista fr(cid:229)ga kan det p(cid:229)pekas att man vid ministerkonferensen i Seattle inte n(cid:229)dde enighet om n(cid:229)gon f(cid:246)rklaring fr(cid:229)n ministrarna i vilken en dagordning f(cid:246)r den nya konferens- rundan och formerna f(cid:246)r f(cid:246)rhandlingarna skulle ha fastst(cid:228)llts. Konsultationer om omfattningen av och ramen f(cid:246)r den nya rundan kommer att (cid:228)ga rum i GenŁve i god tid och de fr(cid:229)gor som d(cid:229) kommer att tas upp (cid:228)r fortfarande under diskussion. Det kan noteras att ministrarna i Seattle i stor utstr(cid:228)ckning ins(cid:229)g vikten av handelns sociala dimension och av h(cid:229)llbar utveckling vilket framf(cid:246)rdes av EU. Under hela den process som f(cid:246)ljer kommer EU:s handlande till fullo att styras av m(cid:229)ls(cid:228)ttningarna i r(cid:229)dets slutsatser, utan att de instrument (cid:229)sidos(cid:228)tts som anses l(cid:228)mpliga f(cid:246)r att uppn(cid:229) dessa m(cid:229)l. (2000/C 219 E/146) SKRIFTLIG FR¯GA P-2193/99 fr(cid:229)n Herman Schmid (GUE/NGL) till kommissionen (19 november 1999) ˜mne: Trikloretylen Trikloretylen (cid:228)r ett l(cid:228)ttflyktigt l(cid:246)sningsmedel som ger nervskador och anses vara cancerframkallande. Kommissionen har av tradition intagit en mer (cid:246)verseende attityd till detta l(cid:246)sningsmedel. I Sverige har medlet liksom n(cid:229)gra andra klorerade l(cid:246)sningsmedel varit f(cid:246)rbjudet i konsumentprodukter sedan 1993 och inom industrin sedan 1996. C 219 E/116 Europeiska gemenskapernas officiella tidning SV 1. 8. 2000 Har kommissionen och dess expertis p(cid:229) omr(cid:229)det tagit till sig de nya forskningsr(cid:246)n som kommit fram till att trikloretylen b(cid:246)r klassas som (cid:148)cancerframkallande(cid:148)? Svar fr(cid:229)n Margot Wallstr(cid:246)m p(cid:229) kommissionens v(cid:228)gnar (4 januari 2000) Inom gemenskapen har trikloretylen sedan 1976 klassificerats som ett farligt (cid:228)mne i bilaga 1 till r(cid:229)dets direktiv 67/548/EEG av den 27 juni 1967 om tilln(cid:228)rmning av lagar och andra f(cid:246)rfattningar om klassificering, f(cid:246)rpackning och m(cid:228)rkning av farliga (cid:228)mnen (1). Sedan 1988 ing(cid:229)r trikloretylen i gruppen cancerframkallande (cid:228)mnen, kategori 3 (kan ha cancerframkallande effekter p(cid:229) m(cid:228)nniskor). Dessutom klassificeras (cid:228)mnet sedan 1996 som milj(cid:246)farligt. Vad g(cid:228)ller f(cid:246)rbudet mot trikloretylen i Sverige (cid:228)r det viktigt att notera att industrin beviljats ett antal undantag fr(cid:229)n detta f(cid:246)rbud. Vid de expertm(cid:246)ten som regelbundet h(cid:229)lls p(cid:229) kommissionens initiativ har man sedan 1996 ing(cid:229)ende diskuterat trikloretylen och en eventuell (cid:228)ndring av dess klassificering och m(cid:228)rkning. Experterna har d(cid:228)rvid beaktat de senaste forskningsr(cid:246)nen. Det har (cid:228)ven f(cid:246)rekommit diskussioner p(cid:229) nationell niv(cid:229), t. ex. vid expertm(cid:246)tet den 2 december 1999 i Frankfurt am Main, d(cid:228)r ett antal epidemiologiska unders(cid:246)kningar som givit upphov till oro underkastades en kritisk granskning. Det faktum att trikloretylen ofta varit f(cid:246)rem(cid:229)l f(cid:246)r diskussioner och den noggranna utv(cid:228)rderingen av befintliga data visar att det (cid:228)r felaktigt att h(cid:228)vda att kommissionen av tradition intagit en (cid:246)verseende attityd till detta (cid:228)mne. (1) EGT 196, 16. 8. 1967. (2000/C 219 E/147) SKRIFTLIG FR¯GA P-2195/99 fr(cid:229)n Francesco Speroni (TDI) till kommissionen (19 november 1999) ˜mne: Transport mellan olika terminaler vid en och samma flygplats I samband med den planerade (cid:246)verflyttningen av flyg fr(cid:229)n Linate till Malpensa (Milano, Italien) har det uppst(cid:229)tt problem med marktransporten mellan olika terminaler vid en och samma flygplats. Problemet drabbar passagerare som ankommer till Aten med ett annat flygbolag (cid:228)n Olympic men som sedan skall forts(cid:228)tta resan med detta bolag, som svarar f(cid:246)r de flesta inhemska destinationer. Passagerarna m(cid:229)ste sj(cid:228)lva betala f(cid:246)r denna externa transport (till skillnad fr(cid:229)n Malpensa, d(cid:228)r transporterna utf(cid:246)rs internt med gratisbussar). Detta kan leda till att passagerarna f(cid:246)r att undvika problem och spara tid v(cid:228)ljer att flyga med Olympic ocks(cid:229) till Grekland, n(cid:229)got som ger Olympic en f(cid:246)rm(cid:229)nlig st(cid:228)llning. ˜r detta f(cid:246)renligt med EU:s regler? Svar fr(cid:229)n Loyola de Palacio p(cid:229) kommissionens v(cid:228)gnar (2 december 1999) Enligt de uppgifter som kommissionen har tillg(cid:229)ng till finns det p(cid:229) flygplatsen AtØn- Hellenikon en betaltj(cid:228)nst f(cid:246)r transporter mellan terminalen (cid:148)East(cid:148), som alla bolag som inte tillh(cid:246)r gruppen Olympic Airways flyger fr(cid:229)n, och terminalen (cid:148)West(cid:148), som Olympic Airways flyger fr(cid:229)n


title: European Parliament legislative resolution on the proposal for a Council Decision granting a Community guarantee to the European Investment Bank against losses under loans for projects for the reconstruction of the earthquake-stricken areas of Turkey (COM(1999) 498 - C5-0247/1999 - 1999/0212(CNS))

eurovoc_concepts:
EIB loan
Türkiye
credit guarantee
earthquake

formats: pdf print

text: 7. 7. 2000 EN Official Journal of the European Communities C 189/271 Friday 19 November 1999 European Parliament legislative resolution on the proposal for a Council decision on granting a Community guarantee to the European Investment Bank against losses under loans for projects outside the Community (Central and Eastern Europe and Western Balkans, Mediterranean coun- tries, Latin America and Asia, and the Republic of South Africa) (COM(1999) 142 + C5-0039/ 1999 + 1999/0080(CNS)) (Consultation procedure) The European Parliament, (cid:17) having regard to the Commission proposal to the Council (COM(1999) 142) (1), (cid:17) having been consulted by the Council pursuant to Article 235 of the EC Treaty (C5-0039/1999), (cid:17) having regard to Rule 67 of its Rules of Procedure, (cid:17) having regard to the report of the Committee on Budgets and the opinion of the Committee on Industry, External Trade, Research and Energy (A5-0051/1999): 1. Approves the Commission proposal as amended; Calls on the Commission to alter its proposal accordingly, pursuant to Article 250(2) of the EC 2. Treaty If the Council intends to depart from the text approved by Parliament, calls on the Council to notify 3. Parliament; 4. 5. Asks to be consulted again if the Council intends to amend the Commission proposal substantially; Instructs its President to forward its position to the Council and Commission. (1) OJ C 145, 26. 5. 1999, p. 10. 4. EIB loans to Turkey * A5-0054/1999 Proposal for a Council Decision granting a Community guarantee to the European Investment Bank against losses under loans for projects for the reconstruction of the earthquake-stricken areas of Turkey (COM(1999) 498 + C5-0247/1999 + 1999/0212(CNS)) The proposal was approved. European Parliament legislative resolution on the proposal for a Council Decision granting a Community guarantee to the European Investment Bank against losses under loans for projects for the reconstruction of the earthquake-stricken areas of Turkey (COM(1999) 498 + C5-0247/ 1999 + 1999/0212(CNS)) (Consultation procedure) The European Parliament, (cid:17) having regard to the Commission proposal to the Council (COM(1999) 498), (cid:17) having been consulted by the Council pursuant to Article 308 of the EC Treaty(C5-0247/1999), C 189/272 Official Journal of the European Communities EN 7. 7. 2000 Friday 19 November 1999 (cid:17) having regard to Rule 67 of its Rules of Procedure, (cid:17) having regard to the report of the Committee on Budgets (A5-0054/1999); 1. Approves the Commission proposal; Calls on the Council to notify Parliament should it intend to depart from the text approved by Parlia- 2. ment; Calls for the conciliation procedure to be initiated should the Council intend to depart from the text 3. approved by Parliament; Asks to be consulted again should the Council intend to amend the Commission proposal substan- 4. tially; 5. Instructs its President to forward its position to the Council and Commission. 5. Application of Community law to the Canary Islands * A5-0053/1999 Proposal for a Council regulation amending Regulation (EEC) 1911/91 on the application of the provisions of Community law to the Canary Islands (COM(1999) 226 + C5-0127/1999 + 1999/ 0111(CNS)) The proposal was amended as follows: TEXT PROPOSED BY THE COMMISSION (1) AMENDMENTS BY PARLIAMENT Having regard to the Treaty establishing the European Community, Having regard to the Treaty establishing the European Community, in particular Article 299(2) thereof, (Amendment 1) First citation (Amendment 2) Recital 1a (new) (1a) Having regard to the Opinion of the European Par- liament of 17 May 1991 (1) on the application of the provi- sions of Community law to the Canary Islands, the opi- nions of the European Parliament of 7 April 1995 (2) and 15 January 1998 (3) and the resolution of the European Parliament of 24 April 1997 (4) on the status of the outer- most regions; (1) OJ C 158, 17. 6. 1991, p. 297. (2) OJ C 109, 1. 5. 1995, p. 316. (3) OJ C 34, 2. 2. 1998, p. 128. (4) OJ C 150, 19. 5. 1997, p. 62. (Amendment 3) Recital 1b (new) (1b) Having regard to the European Parliament resolu- tion of 11 February 1999 on relations between the Over- seas Countries and Territories (OCTs), the ACP States and the outermost regions of the European Union (1); (1) OJ C 150, 28. 5. 1999, p. 439. (1) OJ C 274 E, 28. 9. 1999, p. 8


title: Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2457/1999 της Επιτροπής, της 19ης Νοεμβρίου 1999, σχετικά με τις προσφορές που υποβλήθηκαν για την αποστολή μακρόσπερμου αποφλοιωμένου ρυζιού προς τη νήσο Ρεϋνιόν, στο πλαίσιο της δημοπρασίας που προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2177/1999

eurovoc_concepts:
Réunion
award of contract
export subsidy
rice

text: L 299/12 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 20. 11. 1999 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 2457/1999 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 19ης Νοεµβρίου 1999 σχετικά µε τις προσφορές που υποβλήθηκαν για την αποστολή µακρόσπερµου αποφλοιωµένου ρυζιού προς τη νήσο Ρεϋνιόν, στο πλαίσιο της δηµοπρασίας που προβλέπεται στον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 2177/1999 Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 3072/95 του Συµβουλίου, της 22ας ∆εκεµβρίου 1995, περί κοινής οργανώσεως αγοράς της όρυζας (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 2072/98 (2), και ιδίως το άρθρο 10 παράγραφος 1, τον κανονισµό (ΕΟΚ) αριθ. 2692/89 της Επιτροπής, της 6ης Σεπτεµβρίου 1989, περί λεπτοµερών κανόνων εφαρµογής σχετικά µε τις αποστολές ρυζιού στη Ρεϋνιόν (3), όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 1453/1999 (4), και ιδίως το άρθρο 9 παράγραφος 1, Εκτιµώντας: (1) (2) ότι, µε τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 2177/1999 της Επι- τροπής (5), προκηρύχθηκε δηµοπρασία για την επιδότηση κατά την αποστολή ρυζιού προς τη νήσο Ρεϋνιόν· ότι, σύµφωνα µε το άρθρο 9 του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 2692/89, βάσει των προσφορών που υποβλήθηκαν, η Επι- τροπή δύναται, σύµφωνα µε τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 22 του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 3072/95, να αποφασίσει να µη δοθεί συνέχεια στη δηµοπρασία· (3) (4) ότι, λαµβάνοντας υπόψη τα κριτήρια που προβλέπονται στα άρθρα 2 και 3 του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 2692/89, δεν ενδείκνυται να καθορισθεί η µέγιστη επιδότηση· ότι τα µέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισµό είναι σύµφωνα µε τη γνώµη της επιτροπής διαχείρισης σιτηρών, ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 ∆εν δίδεται συνέχεια στις προσφορές που υποβλήθηκαν από τις 15 έως τις 18 Νοεµβρίου 1999 στο πλαίσιο της δηµοπρασίας της επιδότησης για την αποστολή µακρόσπερµου αποφλοιωµένου ρυζιού του κωδικού ΣΟ 1006 20 98 προς τη νήσο Ρεϋνιόν, που αναφέρεται στον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 2177/1999. Ο παρών κανονισµός αρχίζει να ισχύει στις 20 Νοεµβρίου 1999. Άρθρο 2 Ο παρών κανονισµός είναι δεσµευτικός ως προς όλα τα µέρη του και ισχύει άµεσα σε κάθε κράτος µέλος. Βρυξέλλες, 19 Νοεµβρίου 1999. Για την Επιτροπή Franz FISCHLER Μέλος της Επιτροπής (1) ΕΕ L 329 της 30. 12. 1995, σ. 18. (2) ΕΕ L 265 της 30. 9. 1998, σ. 4. (3) ΕΕ L 261 της 7. 9. 1989, σ. 8. (4) ΕΕ L 167 της 2. 7. 1999, σ. 19. (5) ΕΕ L 267 της 15. 10. 1999, σ. 7


title: Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2460/1999 της Επιτροπής, της 19ης Νοεμβρίου 1999, για καθορισμό της μέγιστης επιστροφής κατά την εξαγωγή λευκασμένου ρυζιού με στρογγυλούς κόκκους στο πλαίσιο της δημοπρασίας που προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2180/1999

eurovoc_concepts:
award of contract
export refund
rice

text: 20. 11. 1999 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 299/15 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 2460/1999 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 19ης Νοεµβρίου 1999 για καθορισµό της µέγιστης επιστροφής κατά την εξαγωγή λευκασµένου ρυζιού µε στρογγυλούς κόκ- κους στο πλαίσιο της δηµοπρασίας που προβλέπεται στον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 2180/1999 Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 3072/95 του Συµβουλίου, της 22ας ∆εκεµβρίου 1995, περί κοινής οργάνωσης της αγοράς της όρυ- ζας (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 2072/98 (2), και ιδίως το άρθρο 13 παράγραφος 3, Εκτιµώντας: (1) (2) ότι, µε τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 2180/1999 της Επι- τροπής (3), προκηρύχθηκε δηµοπρασία για την επιστροφή κατά την εξαγωγή του ρυζιού· ότι, σύµφωνα µε το άρθρο 5 του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 584/75 της Επιτροπής (4), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 299/95 (5), βάσει των προ- σφορών που υποβλήθηκαν η Επιτροπή δύναται, κατά τη διαδικασία η οποία προβλέπεται στο άρθρο 22 του κανονι- σµού (ΕΚ) αριθ. 3072/95, να αποφασίσει τον καθορισµό της µέγιστης επιστροφής κατά την εξαγωγή· ότι, για τον καθορισµό αυτό πρέπει να ληφθούν, κυρίως, υπόψη τα κριτήρια τα προβλεπόµενα στο άρθρο 13 του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 3072/95· ότι η δηµοπρασία κατακυρούται στον υποβάλλοντα προσφορά η οποία ευρίσκεται στο επίπεδο της µέγιστης επιστροφής κατά την εξαγωγή ή σε κάποιο κατώ- τερο επίπεδο· (3) (4) ότι η εφαρµογή των ανωτέρω κριτηρίων στην παρούσα κατάσταση της αγοράς του εν λόγω ρυζιού οδηγεί στον καθορισµό της µέγιστης επιστροφής κατά την εξαγωγή στο ποσό που αναφέρεται στο άρθρο 1· ότι τα µέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισµό είναι σύµφωνα µε τη γνώµη της επιτροπής διαχείρισης σιτηρών, ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 Η µέγιστη επιστροφή κατά την εξαγωγή λευκασµένου ρυζιού µε στρογγυλούς κόκκους προορισµού ορισµένων τρίτων χωρών, καθο- ρίζεται βάσει προσφορών που έχουν υποβληθεί από τις 12 έως τις 18 Νοεµβρίου 1999 σε 124,00 EUR/t στο πλαίσιο της δηµοπρα- σίας που προβλέπεται στον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 2180/1999. Ο παρών κανονισµός αρχίζει να ισχύει στις 20 Νοεµβρίου 1999. Άρθρο 2 Ο παρών κανονισµός είναι δεσµευτικός ως προς όλα τα µέρη του και ισχύει άµεσα σε κάθε κράτος µέλος. Βρυξέλλες, 19 Νοεµβρίου 1999. Για την Επιτροπή Franz FISCHLER Μέλος της Επιτροπής (1) ΕΕ L 329 της 30. 12. 1995, σ. 18. (2) ΕΕ L 265 της 30. 9. 1998, σ. 4. (3) ΕΕ L 267 της 15. 10. 1999, σ. 16. (4) ΕΕ L 61 της 7. 3. 1975, σ. 25. (5) ΕΕ L 35 της 15. 2. 1995, σ. 8


title: Regolamento (CE) n. 2456/1999 della Commissione, del 19 novembre 1999, che fissa la restituzione massima all'esportazione di riso lavorato a grani lunghi nell'ambito della gara indetta dal regolamento (CE) n. 2176/1999

text: 20. 11. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee L 299/11 REGOLAMENTO (CE) N. 2456/1999 DELLA COMMISSIONE del 19 novembre 1999 che fissa la restituzione massima all'esportazione di riso lavorato a grani lunghi nell'ambito della gara indetta dal regolamento (CE) n. 2176/1999 LA COMMISSIONE DELLE COMUNITÀ EUROPEE, visto il trattato che istituisce la Comunità europea, visto il regolamento (CE) n. 3072/95 del Consiglio, del 22 dicembre 1995, comune del mercato del riso (1), modificato da ultimo dal regolamento (CE) n. 2072/98 (2), in particolare l'articolo 13, paragrafo 3, relativo all'organizzazione (1) (2) considerando che il regolamento (CE) n. 2176/1999 della Commissione (3) ha indetto una gara per la restitu- zione all'esportazione di riso; considerando che, a norma dell'articolo 5 del regola- mento (CEE) n. 584/75 della Commissione (4), modifi- cato da ultimo dal regolamento (CE) n. 299/95 (5), la Commissione può, in base alle offerte presentate e secondo la procedura di cui all'articolo 22 del regola- mento (CE) n. 3072/95, decidere di fissare una restitu- zione massima all'esportazione, tenendo conto segnata- mente dei criteri precisati all'articolo 13 del regolamento (CE) n. 3072/95; che la gara è aggiudicata all'offerente la livello della restituzione il cui offerta non superi massima all'esportazione; (3) (4) considerando che l'applicazione dei criteri summenzio- nati all'attuale situazione del mercato del riso in questione comporta la fissazione di una restituzione massima all'esportazione pari all'importo precisato all'ar- ticolo 1; considerando che le misure previste dal presente regola- mento sono conformi al parere del comitato di gestione per i cereali, HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO: Articolo 1 restituzione massima pari In base alle offerte presentate dal 12 al 18 novembre 1999, è fissata una a 244,00 EUR/t all'esportazione di riso lavorato a grani lunghi del codice NC 1006 30 67 a destinazione di alcuni paesi terzi, nell'ambito della gara di cui al regolamento (CE) n. 2176/1999. Il presente regolamento entra in vigore il 20 novembre 1999. Articolo 2 Il presente regolamento è obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri. Fatto a Bruxelles, il 19 novembre 1999. Per la Commissione Franz FISCHLER Membro della Commissione (1) GU L 329 del 30. 12. 1995, pag. 18. (2) GU L 265 del 30. 9. 1998, pag. 4. (3) GU L 267 del 15. 10. 1999, pag. 4. (4) GU L 61 del 7. 3. 1975, pag. 25. (5) GU L 35 del 15. 2. 1995, pag. 8


title: Verordnung (EG) Nr. 2455/1999 der Kommission vom 19. November 1999 zur Festlegung pauschaler Einfuhrwerte für die Bestimmung der im Sektor Obst und Gemüse geltenden Einfuhrpreise

eurovoc_concepts:
agri-monetary policy
citrus fruit
fruit vegetable
grape
import price
pip fruit

text: 20. 11. 1999 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften L 299/9 VERORDNUNG (EG) Nr. 2455/1999 DER KOMMISSION vom 19. November 1999 zur Festlegung pauschaler Einfuhrwerte für die Bestimmung der im Sektor Obst und Gemüse geltenden Einfuhrpreise DIE KOMMISSION DER EUROPÄISCHEN GEMEINSCHAFTEN — gestützt auf den Vertrag zur Gründung der Europäischen Gemeinschaft, (2) ihrem Anhang angeführten Erzeugnisse und Zeiträume festgelegt. In Anwendung der genannten Kriterien sind die im Anhang zur vorliegenden Verordnung ausgewiesenen pauschalen Einfuhrwerte zu berücksichtigen — gestützt auf die Verordnung (EG) Nr. 3223/94 der Kommission vom 21. Dezember 1994 mit Durchführungsbestimmungen zur Einfuhrregelung für Obst und Gemüse (1), zuletzt geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 1498/98 (2), insbesondere auf Artikel 4 Absatz 1, in Erwägung nachstehender Gründe: (1) Die in Anwendung der Ergebnisse der multilateralen Handelsverhandlungen der Uruguay-Runde von der Kommission festzulegenden, der pauschalen Einfuhrwerte zu berücksichtigenden Kriterien sind in der Verordnung (EG) Nr. 3223/94 für die in zur Bestimmung HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN: Artikel 1 Die in Artikel 4 der Verordnung (EG) Nr. 3223/94 genannten pauschalen Einfuhrwerte sind in der Tabelle im Anhang zur vorliegenden Verordnung festgesetzt. Diese Verordnung tritt am 20. November 1999 in Kraft. Artikel 2 Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitglied- staat. Brüssel, den 19. November 1999 Für die Kommission Franz FISCHLER Mitglied der Kommission (1) ABl. L 337 vom 24. 12. 1994, S. 66. (2) ABl. L 198 vom 15. 7. 1998, S. 4. L 299/10 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 20. 11. 1999 zu der Verordnung der Kommission vom 19. November 1999 zur Festlegung pauschaler Einfuhrwerte für die Bestimmung der im Sektor Obst und Gemüse geltenden Einfuhrpreise ANHANG KN-Code Drittland-Code (1) (EUR/100 kg) Pauschaler Einfuhrpreis 0702 00 00 0707 00 05 0709 90 70 0805 20 10 0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90 0805 30 10 0806 10 10 0808 10 20, 0808 10 50, 0808 10 90 0808 20 50 052 204 999 052 628 999 052 204 999 204 999 052 999 052 528 600 999 052 400 508 999 060 388 400 404 800 804 999 052 064 400 720 999 101,8 35,4 68,6 104,3 134,8 119,6 85,4 102,4 93,9 57,7 57,7 50,6 50,6 47,1 77,3 63,8 62,7 148,3 316,6 325,5 263,5 34,7 70,4 84,6 71,0 149,2 22,6 72,1 126,3 65,7 99,0 80,6 92,9 (1) Nomenklatur der Länder gemäß der Verordnung (EG) Nr. 2645/98 der Kommission (ABl. L 335 vom 10. 12. 1998, S. 22). Der Code „999“ steht für „Verschiedenes“


title: Verslag van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement - Tussentijds verslag overeenkomstig artikel 6, lid 3, onder a), van Richtlijn 94/62/EG betreffende verpakking en verpakkingsafval

eurovoc_concepts:
packaging
report
waste disposal
waste management
waste recycling

formats: html pdf

text: COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 19. 11. 1999 COM(1999) 596 definitief VERSLAG VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD EN HET EUROPEES PARLEMENT Tussentijds verslag overeenkomstig artikel 6, lid 3, onder a), van Richtlijn 94/62/EG betreffende verpakking en verpakkingsafval I. II. III. INHOUDSOPGAVE Inleiding. 3 Gekwantificeerde streefwaarden die in de lidstaten voor recycling en terugwinning zijn geformuleerd. 6 Streefwaarden voor terugwinning, recycling en hergebruik die door de lidstaten zijn verwezenlijkt. 14 IV. Evaluatie van het beschikbare cijfermateriaal. 20 2 I. INLEIDING Het rechtskader In artikel 6, lid 3, onder a), van Richtlijn 94/62/EG van de Raad betreffende verpakking en verpakkingsafval1 wordt bepaald: Het Europees Parlement en de Raad evalueren op basis van een tussentijds verslag van de Commissie en vier jaar na de in lid 1, onder a), bedoelde datum op basis van een eindverslag de praktijkervaringen in de lidstaten met de uitvoering van de taakstellingen en doelstellingen van lid 1, onder a) en b), en lid 2, en de resultaten van wetenschappelijk onderzoek en evaluatietechnieken, zoals milieubalansen. In artikel 6, lid 1, onder a) wordt voor de terugwinning een streefwaarde van 50-65% gespecificeerd, die uiterlijk op 30 juni 2001 moet worden gehaald. Onder terugwinning vallen zowel materiaalrecycling (inclusief compostering) als verbranding met terugwinning van energie. In artikel 6, lid 1, onder b) wordt voor materiaalrecycling een specifieke streefwaarde van 25-45% met een minimum van 15% per verpakkingsmateriaal vastgesteld, die op dezelfde datum moet worden gehaald. In artikel 6, lid 2, wordt gesteld dat bij de fabricage van verpakkingen en andere producten het gebruik van materialen die afkomstig zijn van de recycling van verpakkingsafval moet worden bevorderd. In artikel 6, lid 5, van Richtlijn 94/62/EG wordt bepaald: Griekenland, Ierland en Portugal mogen, in verband met hun specifieke situatie – te weten het grote aantal kleine eilanden, respectievelijk de aanwezigheid van plattelands- en berggebieden en het huidige lage consumptieniveau van verpakkingen – besluiten om: uiterlijk op 30 juni 2001 lagere streefwaarden te verwezenlijken dan in artikel 6, lid 1, zijn vastgesteld, maar zij moeten tenminste 25% halen voor terugwinning; de streefwaarden van artikel 6, lid 1, te verwezenlijken, maar met een extra termijn van maximaal vier jaar (d. w. z. uiterlijk op 31 december 2005). De uitzonderingen voor Griekenland, Ierland en Portugal gelden alleen voor de streefwaarden die in artikel 6, lid 1, onder a) en b), zijn vastgesteld. De in artikel 6, lid 3, onder a), genoemde evaluatie door het Europees Parlement en de Raad wordt uitgevoerd op basis van: een tussentijds verslag van de Commissie en een eindverslag dat uiterlijk op 30 juni 2005 wordt uitgebracht. Er is geen specifieke datum vastgesteld voor de indiening van het tussentijds verslag door de Commissie. Krachtens artikel 6, lid 6, mogen de lidstaten die programma's hebben vastgesteld of zullen vaststellen, die verder gaan dan de streefwaarden van artikel 6, lid 1, onder a) en b), en die daartoe voorzien in passende capaciteiten voor recycling en terugwinning, die streefwaarden in het belang van een hoog milieubeschermingsniveau blijven nastreven op voorwaarde dat die maatregelen geen verstoringen van de interne markt veroorzaken en de naleving van de richtlijn door andere lidstaten niet bemoeilijken. Oostenrijk, België en Nederland hebben deze 1 PB L 365 van 31. 12. 1994, blz. 10. 3 - - - - bepaling toegepast en tot op heden heeft de Commissie de door Oostenrijk2 en België3 aangemelde maatregelen bevestigd. de worden opgezet, waarvoor vorm is Krachtens artikel 12 van Richtlijn 94/62/EG moesten er databases voor verpakking en in verpakkingsafval Beschikking 97/138/EG4 van de Commissie van 3 februari 1997 tot vaststelling van de vorm van de tabellen voor het database-systeem overeenkomstig Richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende verpakking en verpakkingsafval, teneinde toe te zien op de tenuitvoerlegging van de doelstellingen van de richtlijn. Het eerste pakket gegevens over het kalenderjaar 1997 moest uiterlijk op 30 juni 1999 aan de Commissie worden verstrekt. Daarin moesten gegevens worden opgenomen over de hoeveelheid verpakkingsmateriaal die in de handel was gebracht, was hergebruikt (vrijwillig verstrekte gegevens), was gerecycleerd, was teruggewonnen en was verwijderd (ook vrijwillig). Daarnaast dienen deze gegevens krachtens artikel 7 van Beschikking 97/138/EG ook ter informatie en als basis voor de toekomstige besluitvorming. vastgesteld Artikel 17 van Richtlijn 94/62/EG bevat een rapportageplicht voor de maatregelen voor de uitvoering van de richtlijn. Overeenkomstig Richtlijn 91/692/EEG5 van de Raad tot standaardisering en rationalisering van de verslagen over de toepassing van bepaalde richtlijnen op milieugebied is op 27 mei 1997 een vragenlijst vastgesteld die als basis voor deze rapportage zal worden gebruikt (Beschikking 97/622/EG6 van de Commissie inzake de vragenlijsten voor de verslagen van de lidstaten betreffende de toepassing van bepaalde richtlijnen in de sector afvalstoffen (tenuitvoerlegging van Richtlijn 91/692/EEG van de Raad)). Krachtens deze vragenlijst moeten de lidstaten de Commissie op de hoogte brengen van de toepassing van de artikelen 4 (preventie), 6 (terugwinning en recycling), 7 (retour-, inzamel- en terugwinningsystemen), 9 (essentiële eisen), 11 (zware metalen), 12 (informatiesystemen), 13 (afvalbeheersplannen), 15 (economische instrumenten) en 16 (kennisgeving). verpakkingen), (voorlichting gebruikers van aan 14 Hoewel de wettelijke rapportageplicht de periode 1998-2000 bestrijkt, heeft de Commissie de lidstaten verzocht waar mogelijk informatie te verstrekken over de uitvoering van de richtlijn in de fase daarvoor. Denemarken en het Vlaamse Gewest van België hebben verslagen ingediend, die ook bij de samenstelling van dit tussentijds verslag zijn gebruikt. Reikwijdte van het tussentijds verslag, gegevensbronnen en structuur De reikwijdte van het tussentijds verslag is gerelateerd aan de noodzaak de Raad en het Europees Parlement de nodige informatie te verschaffen zodat ze kunnen onderzoeken welke ervaring in de praktijk in de lidstaten is opgedaan en wat de resultaten van wetenschappelijk onderzoek en evaluatietechnieken als milieubalansen zijn. Aangezien er momenteel geen relevante informatie over deze laatste onderwerpen beschikbaar is, ligt de nadruk in dit tussentijds verslag vooral op de "praktijkervaring met de uitvoering van de taakstellingen". 2 3 4 5 6 PB L 14 van 19. 1. 1999, blz. 24. PB L 257 van 2. 10. 1999, blz. 20. PB L 52 van 22. 2. 1997, blz. 22. PB L 377 van 31. 12. 1991, blz. 48. PB L 256 van 19. 9. 1997, blz. 13. 4 Dit is in het algemeen een ruim onderwerp, aangezien het zowel de door de lidstaten geformuleerde kwantitatieve streefwaarden als de met het oog op de verwezenlijking van deze streefwaarden opgezette organisatorische, wettelijke en administratieve infrastructuur kan omvatten. Gedetailleerde gegevens over de in de praktijk opgedane ervaring, met name ten aanzien van de "infrastructuur" die voor het bereiken van de streefwaarden is opgezet, zijn nog niet voor alle lidstaten volledig beschikbaar. Er moet rekening mee worden gehouden dat de omzetting van de richtlijn in nationale wetgeving in het algemeen enige vertraging heeft opgelopen, zodat conclusies over de opgedane ervaring nog niet altijd te trekken zijn. De vertraging bij de omzetting van de richtlijn houdt meestal verband met de complexiteit van de te reguleren onderwerpen, met name de uiteenlopende strijdige belangen van de betrokkenen, die het de nationale wetgever vaak moeilijk maken de omzettingsmaatregelen binnen het in de richtlijn zelf vastgestelde tijdschema in te voeren. Gegevens over de door de lidstaten geformuleerde streefwaarden en ook gegevens over de tot op heden gehaalde recycling- en terugwinningpercentages zijn beschikbaar. Daarom ligt in dit tussentijds verslag de nadruk in eerste instantie op deze beschikbare informatie in verband met artikel 6, lid 1, onder a) en b), van Richtlijn 94/62/EG. Er wordt echter ook andere nuttige informatie gegeven, bijvoorbeeld over het hergebruik van verpakkingen en over de mate waarin tot op heden gebruik is gemaakt van artikel 6, lid 6, om verder te gaan dan de streefwaarden van artikel 6, lid 1, onder a) en b). Bij het verzamelen van de beschikbare gegevens heeft de Commissie gebruik gemaakt van gegevens die officieel door bepaalde lidstaten zijn verstrekt, maar ook van andere bronnen zoals gegevens die door marktpartijen zijn gepubliceerd, studies die door of voor brancheorganisaties over Richtlijn 94/62/EG zijn meegedeeld. De Commissie heeft met name gebruik gemaakt van de "Eco-balances for policy-making in the domain of packaging and gegevens in de studies packaging waste" (RDC en Coopers en Lybrand, mei 1997) en "Management systems for packaging waste" (Pricewaterhouse Coopers, 1998, uitgevoerd voor de ERRA). conferenties uitgevoerd gegevens tijdens zijn die en De cijfers in dit verslag zijn de meest recente waar de Commissie de hand op heeft weten te leggen. Sommige statistische gegevens over recycling kennen het probleem dat de cijfers in sommige landen worden berekend voor "hergebruik en recycling" als één geheel. Het algehele beeld dat uit de beschikbare gegevens naar voren komt, lijkt echter een redelijk getrouwe beschrijving van de realiteit op te leveren. Tot op zekere hoogte geeft het al een duidelijke indicatie, met name over de haalbaarheid van de streefwaarden die voor de eerste fase van vijf jaar (1996-2001) zijn geformuleerd. Deze informatie wordt ook nuttig geacht in het licht van de verplichting, vastgesteld in artikel 6, lid 1, onder c), om deze streefcijfers aanzienlijk te verhogen. Er dient te worden opgemerkt dat sommige cijfers in dit verslag gedeeltelijk zijn gebaseerd op werkdocumenten waarover de lidstaten via het bij artikel 21 van Richtlijn 94/62/EG ingestelde comité zijn geraadpleegd en opmerkingen konden maken teneinde fouten te herstellen en eventuele leemtes op te vullen. Aangezien de betrokken lidstaten niet hebben gereageerd, gaat de Commissie ervan uit dat de in dit verslag gepresenteerde cijfers realistisch zijn en voldoen aan de eisen die aan dit tussentijds verslag kunnen worden gesteld. in artikel 6, Ten aanzien van het lid 3, onder a), van Richtlijn 94/62/EG genoemde eindverslag, dat uiterlijk in 2005 moet worden ingediend, kan worden opgemerkt dat hiervoor alleen officiële gegevens zullen worden gebruikt die voldoen aan de goedgekeurde rapportagevoorschriften. 5 II. GEKWANTIFICEERDE STREEFWAARDEN DIE IN DE LIDSTATEN VOOR DE RECYCLING EN TERUGWINNING VAN VERPAKKINGSAFVAL ZIJN GEFORMULEERD recht hun eigen specifieke gedetailleerdere streefwaarden, De lidstaten hebben het maatregelen en termijnen vast te stellen, mits deze in overeenstemming met de richtlijn zijn. Daarom zijn er van land tot land grote verschillen in de hier vermelde streefwaarden. In Oostenrijk moeten de marktpartijen (fabrikanten, importeurs, vullers en distributeurs) die deelnemen aan een door de overheid goedgekeurd systeem voor inzameling en recycling, een recyclingpercentage van 25% halen met een minimum van 15% per verpakkingsmateriaal. Dit percentage moet met ingang van 1997 elk kalenderjaar worden gehaald. Marktpartijen die niet aan een goedgekeurd systeem deelnemen, moeten elk kalenderjaar de volgende recycling- percentages (in gewichtsprocent) halen: Papier, karton, golfkarton Glas Keramiek Metaal Kunststof Composieten voor dranken Andere composieten 90% 93% 95% 95% 40% 40% 15% Elke marktpartij moet 90% van het door haar in de handel gebrachte verpakkingsmateriaal inzamelen of terugnemen. Als zij minder dan 90% maar meer dan 50% van het door haar in de handel gebrachte verpakkingsmateriaal inzamelt of terugneemt, moet zij voor het verschil tot 90% deelnemen aan een goedgekeurd inzameling- en recyclingsysteem en aan de desbetreffende streefwaarden voldoen. Als zij minder dan 50% van het door haar in de handel gebrachte verpakkingsmateriaal inzamelt of terugneemt, moet zij voor het verschil tot 100% deelnemen aan een goedgekeurd inzameling- en recyclingsysteem en aan de desbetreffende streefwaarden voor recycling voldoen. Voor drankverpakkingen moeten de volgende percentages van het gebottelde volume dat op de binnenlandse markt wordt verkocht, worden gehaald door hervullen, milieuvriendelijke recycling en energieterugwinning: 1993 1994 1997 2000 Mineraalwater, tafelwater, sodawater Bier Alcoholvrije frisdranken (zoals limonade), inclusief alcoholvrije hop- en moutdranken Vruchtensap, vruchtendrank en nectar Melk en vloeibare melkproducten Wijn Champagne-achtige dranken en gedestilleerd 90 90 80 40 25 60 60 92 91 80 45 40 65 65 92 92 80 60 60 80 70 96 94 83 80 80 80 80 6 Daarnaast mogen alleen de volgende (ander verpakkingsafval dan drankverpakkingen) in afvalverwijderingsinstallaties worden verwerkt wanneer in deze installaties geen materiaalrecycling of warmteterugwinning wordt toegepast (storten of verbranding zonder energieterugwinning). resten van ander verpakkingsafval Jaar Glas Kunststof 1994 1998 2001 70. 000 t 54. 000 t 38. 000 t 160. 000 t 90. 000 t 60. 000 t Papier, karton en golfkarton 209. 000 t 140. 000 t 99. 000 t Metaal Composieten 55. 000 t 36. 000 t 17. 000 t 81. 000 t 50. 000 t 30. 000 t Met de combinatie van al deze streefwaarden overtreft Oostenrijk de maximale streefwaarde voor recycling van Richtlijn 94/62/EG. Oostenrijk heeft derhalve gebruik gemaakt van artikel 6, lid 6, van de richtlijn. Bij Beschikking 1999/42/EG van de Commissie van 22 december 1998 zijn de door Oostenrijk krachtens dit artikel aangemelde maatregelen bevestigd. In België zijn in onderlinge samenwerking tussen de gewesten de volgende streefwaarden vastgesteld. In dit land is de federale overheid alleen inzake met producten verband houdende kwesties (zoals in het geval van artikel 9 en bijlage II) bevoegd tot omzetting van Richtlijn 94/62/EG. De vaststelling van streefwaarden voor terugwinning en recycling van in verpakkingsafval aanwezige verpakkingsmaterialen, als omschreven in artikel 6 van Richtlijn 94/62/EG, behoort tot de exclusieve bevoegdheid van de gewesten. Met het oog op een samenhangende en consequente omzetting en tenuitvoerlegging van Richtlijn 94/62/EG, in het bijzonder van artikel 6, achtten de drie Belgische gewesten het noodzakelijk de Samenwerkingsovereenkomst inzake preventie en beheer van verpakkingsafval te sluiten. Deze overeenkomst is een besluit met kracht van wet en vormt de maatregel tot omzetting van artikel 6 van Richtlijn 94/62/EG. Jaar 1996 1997 1998 1999 Recycling 35% 40% 45% 50% Terugwinning 50% 60% 70% 80% Uiterlijk op 1 januari 1998 moest voor elk materiaal een recyclingpercentage van 15% worden gehaald. De maatregelen met streefwaarden die de streefwaarden van Richtlijn 94/62/EG overschrijden, zijn op 13 juli 1996 overeenkomstig artikel 6, lid 6, van de richtlijn door België aangemeld. In Denemarken bevat een nieuwe discussienota over de afvalstrategie de volgende streefwaarden voor hergebruik of recycling, die uiterlijk in 2001 moeten worden gehaald. Papier en karton Glas Kunststof 55% 65% 15% 7 In het nationale afvalplan "Affald" 21 (1998-2004) wordt gesteld dat in het jaar 2001 naar verwachting 45% van het verpakkingsafval zal worden gerecycleerd en de totale terugwinning hoger zal liggen dan 80%. Finland heeft een gecombineerde streefwaarde voor hergebruik en terugwinning van 82%, die uiterlijk op 30 juni 2001 moet worden gehaald. Tevens zijn de volgende specifieke streefwaarden voor recycling en terugwinning vastgesteld, die ook uiterlijk op 30 juni 2001 moeten worden gehaald: Recycling Terugwinning Papier en karton Glas Metaal Kunststof TOTAAL 53% 48% 25% 15% 42% 75% 45% 61% In Frankrijk moeten de in de richtlijn gespecificeerde streefwaarden uiterlijk op 30 juni 2001 worden gehaald. Daarnaast heeft Eco-Emballages7 een streefwaarde voor de terugwinning van verpakkingsafval van huishoudens vastgesteld van 75% in het jaar 2003, waarbij geen enkel materiaal voor minder dan 60% wordt teruggewonnen. De totale streefwaarden voor recycling en terugwinning van Duitsland, die uiterlijk op 30 juni 2001 moeten worden gehaald, zijn 65% voor terugwinning en 45% voor recycling. De streefwaarden voor de recycling van specifieke materialen, die op 1 januari 1999 moesten worden gehaald, zijn: Glas Blik Aluminium Papier/karton Composieten 75% 70% 60% 70% 60% Kunststof 36% (mechanische recycling) Voor dezelfde datum is een streefwaarde voor de terugwinning van kunststof van 60% vastgesteld. Griekenland streeft naar de verwezenlijking van de in de richtlijn gespecificeerde streefwaarden (en maakt daarbij gebruik van het recht dat het krachtens artikel 6, lid 5, van de richtlijn heeft). 7 Eco-Emballages: een Franse organisatie die is belast met een systeem voor de inzameling, de recycling en de financiering van verpakkingsafval. 8 Ierland maakt gebruik van het recht dat het krachtens artikel 6, lid 5, van de richtlijn heeft en heeft de volgende streefwaarden voor terugwinning vastgesteld, die uiterlijk op 30 juni 2001 moeten worden gehaald: Papier Glas Kunststof Aluminium Staal Metaal TOTAAL 31% 45% 10% 25% 5% 10% 27% De Italiaanse wetgeving voor verpakkingsafval bevat de in de richtlijn vastgestelde streefwaarde-intervallen (25-45% voor recycling met een minimum van 15% per materiaal en 50-65% voor terugwinning), die in maart 2002 moeten worden gehaald. Het algemene programma voor afvalpreventie en het beheer van verpakkingsafval, dat in de context van deze wetgeving is opgesteld, bevat als streefwaarden 49% voor terugwinning en 42% voor recycling. Deze streefwaarden lijken echter niet verplicht te zijn. Voor de specifieke afvalmaterialen wordt uitgegaan van de volgende percentages voor terugwinning en recycling: Materiaal Recycling 2001 Terugwinning 2001 Recycling 2002 Terugwinning 2002 Staal Aluminium Papier Hout Kunststof Glas Totaal 38% 35% 45% 58% 17% 48% 42% 38% 35% 50% 63% 37% 48% 49% 51% 51% 46% 61% 21% 53% 46% 51% 51% 52% 66% 50% 53% 55% Luxemburg heeft een streefwaarde van 45% voor recycling vastgesteld, met een minimum van 15% per materiaal, en een streefwaarde van 55% voor terugwinning. Beide streefwaarden moeten uiterlijk op 30 juni 2001 worden gehaald. In Nederland zijn de maximale streefwaarden voor recycling (45% met een minimum van 15% per materiaal) en terugwinning (65%) van Richtlijn 94/62/EG opgenomen in een regeling en moesten ze uiterlijk in augustus 1998 worden gehaald. Er is een "Convenant Verpakkingen" met een algehele streefwaarde voor materiaalrecycling van 65%, uiterlijk op 30 juni 2001 te verwezenlijken, en de volgende specifieke streefwaarden: 9 Glas Papier/karton Metaal Kunststof Hout 90% 85% 80% 27% 15% Daarnaast is een streefwaarde van 9% voor de chemische recycling van kunststof vastgesteld. Ten slotte is het de bedoeling dat de hoeveelheid verpakkingsafval die ontstaat in vergelijking met het niveau van 1986 met 10% afneemt. Portugal streeft naar de verwezenlijking van de in de richtlijn gespecificeerde streefwaarden (en maakt daarbij gebruik van het recht dat het krachtens artikel 6, lid 5, van de richtlijn heeft). Spanje heeft een in de richtlijn gespecificeerde streefwaarde vastgesteld. Daarnaast moet uiterlijk in april 2000 een recyclingpercentage van 15% met een minimum van 10% per materiaal worden gehaald. Tevens moet de hoeveelheid verpakkingsafval die ontstaat met 10% worden verminderd. In Zweden zijn voor 1 januari 1997 de volgende streefwaarden voor hergebruik en recycling vastgesteld: Hergebruik en recycling (exclusief biologische behandeling) Aluminium (drankverpakkingen) Aluminium (andere verpakkingen) Staal PET (drankverpakkingen) Kunststof (zonder PET-verpakkingen voor dranken) Papier/karton zonder golfkarton Golfkarton Ingeleverde glazen flessen voor wijn en gedestilleerd Gevuld in Zweden Ingeleverde glazen flessen voor bier en frisdranken Gevuld in Zweden Glas 90% 50% 50% 90% 30% 30% 65% 90% (hergebruik) 95% (hergebruik) 70% 10 De volgende streefwaarden moeten in Zweden uiterlijk op 30 juni 2001 worden gehaald: Recycling Terugwinning Aluminium (drankverpakkingen) Aluminium (andere verpakkingen) Staal PET (drankverpakkingen) Kunststof (zonder PET-verpakkingen voor dranken) Papier/karton zonder golfkarton Golfkarton Glas Hout Andere materialen (% per materiaal) 90% 70% 70% 90% 30% 40% 65% 70% 15% 15% 70% 70% 70% 30% In het Verenigd Koninkrijk zijn de volgende streefwaarden vastgesteld: Jaar 1999 2000 2001 Recycling per materiaal 10% 13% 16% Terugwinning 43% 43% 52% 11 Tabel II. 1: Overzichtstabel van de streefwaarden van de lidstaten voor 2001 [%] Terug- winning (1) Recycling Recycling per materiaal papier en karton Streefwaarde in richtlijn (2) 50-65 (25) Oostenrijk (3) 1997 Oostenrijk (4) 1997 25-45 25 15 15 België (1999) 80 50 15 (1998) Streefwaarden recycling voor verpakkingsmaterialen alumi- nium 15 staal glas kunststof composiet dranken 15 15 15 15 95 15 25 95 15 25 40 93 65 48 40 15 15 (terug- winning 45) 15 90 55 53 (terug- winning 75) Denemarken Finland Frankrijk Duitsland Griekenland Ierland Italië 82 (herge- bruik en terug- winning) 50-65 65 50-65 (2005) 50-65 (2005) 50-65 (2002) 25-45 45 25-45 (2005) 25-45 (2005) 25-45 (2002) 15 15 (2005) 70 60 70 75 36 (terug- winning 60) 60 15 (2005) 31 (2001) 25 (2001) 5 (2001) 45 (2001) 10 (2001) 15 (2002) 45 (terug- winning 50) 35 38 48 17 (terug- winning 37) Luxemburg 55 45 15 Nederland 65 (1998) 45 (1998) 15 (1998) 85 (2001) 80 (2001) 80 (2001) 90 (2001) 27 (2001) Portugal Spanje Zweden 25 (2001) 50 (2005) 50-65 25 (2005) 15 (2005) 25-45 (15 in 4/2000) 15 (10 in 4/2000) Verenigd Koninkrijk 52 16 90 (dranken) 70 (andere) 40 (papier, 70 terug- winning), 65 (karton) 70 70 30 (70 terug- winning) 15 (30 terug- winning) (1) Terugwinning is inclusief recycling maar niet hergebruik (behalve in Finland dat één streefwaarde voor terugwinning en hergebruik heeft). (2) Griekenland, Ierland en Portugal kunnen lagere streefwaarden vaststellen, maar moeten minimaal 25% voor terugwinning halen en moeten de andere niveaus vóór 1 januari 2006 halen. (3) Marktpartijen die aan een goedgekeurd systeem deelnemen. (4) Andere marktpartijen. 12 III. RECYCLING STREEFWAARDEN HERGEBRUIK DIE DOOR DE LIDSTATEN ZIJN VERWEZENLIJKT TERUGWINNING, VOOR EN De gegevens in tabel III. 1 zijn verzameld uit de verslagen over verpakking en verpakkingsafval uit hoofde van Beschikking 97/138/EG van de Commissie over het jaar 1997. De gegevens over de bevolkingsomvang zijn afkomstig van Eurostat. Hoeveelheid in de handel gebrachte verpakking in kton Hoeveel- heid in kg per inwoner per jaar papier en karton Hoeveelheid verpakkingsmaterialen in % metaal glas kunststof composiet/ hout/textiel staal Al 159 187 84 191 168 52 48 58 35 40 7 6 8 6 7,5 8,1 0,6 20 21 12 30 27 14 2 / 4 / 19 22 14 11 - / 6 / 0,4 - / 15 / - - / 14 / 0,1 Oostenrijk 1269 971 418 11069 13731 België Denemarken Finland Frankrijk Duitsland Griekenland Ierland Italië Luxemburg Nederland 2745 178 53 Portugal Spanje Zweden Verenigd Koninkrijk 923 7755 105 133 57 39 8 8 10 17 22 19 23 16 17 / 10 / 0,2 Tabel III. 1: Overzicht van de hoeveelheid verpakking die in de lidstaten in de handel wordt gebracht, gespecificeerd per materiaal. 13 De gegevens in tabel III. 2 zijn in verschillende jaren verzameld, zodat op basis van deze gegevens slechts een globale vergelijking kan worden gemaakt. Ongeveer de helft van de lidstaten heeft een verslag over verpakking en verpakkingsafval uit hoofde van artikel 12 van Richtlijn 94/62/EG en de daarvan afgeleide Beschikking 97/138/EG van de Commissie ingediend. Gedetailleerdere informatie over de verwezenlijkte streefwaarden voor recycling en terugwinning (inclusief data en bronnen) over huishoudelijk en ander afval wordt verstrekt in de tabellen III. 3, III. 4 en III. 5. Streefwaarden voor recycling van verpakkingsmateriaal Terug- winning Recycling papier en karton metaal glas kunststof composiet/ hout/textiel staal Al Streefwaar- den in de richtlijn (1) Oostenrijk België Denemarken Finland Frankrijk Duitsland Griekenland Ierland Italië Luxemburg Nederland Portugal Spanje Zweden Verenigd Koninkrijk 50-65 (25) 25-45 15 15 66 70 83 54 50 65 25 18 35 78 15 65 34 61 62 37 42 35 63 25 18 32 33 55 3 58 30 75 47 57 40 59 48 19 37 27 65 66 53 34 4 8 44 82 82 17 2 7 5 72 67 17 26 45 26 72 35 20 12 15 17 20 24 15 77 75 61 48 41 75 26 38 36 59 75 44 37 76 25 15 15 / 15 / 15 20 29 / 14 / - - / 0 / 0 - / 42 / - - / 55 / 0 6 10 5 45 5 4 10 2 12 14 7 (1) Griekenland, Ierland en Portugal mogen lagere streefwaarden vaststellen, maar moeten minimaal 25% voor terugwinning halen en moeten de andere niveaus vóór 1 januari 2006 halen. Tabel III. 2: Overzichtstabel van de door de lidstaten gehaalde streefwaarden [%] 14 Tabel III. 3: Recycling [%] TOTAAL Huishoudelijk Ander Oostenrijk België Denemarken Finland Frankrijk Duitsland Griekenland Ierland Italië Luxemburg Nederland Portugal Spanje Zweden Verenigd Koninkrijk (61)* 62 (37)* (42)* (35)* (63)* 25 18 32 33 (55)* 3 (58)* (30)* 58 61 29 86 6 33 41 21 13 40 63 26 61 37 Jaar 1997 1997/98 1997 1997 1997 1997 1996 1995 1998 1995/96 1997 1998 1997 1997 1997 Bron: "Management systems for packaging waste", Pricewaterhouse Coopers (1998), uitgevoerd voor de ERRA; behalve: Italië: Programma generale di prevenzione e gestione dei rifiuti di imballaggio- CONAI – 1999. en de als ( )* vermelde gegevens: A, D, DK, FIN, FR, NL, SW, UK: Verslagen over verpakking en verpakkingsafval uit hoofde van Beschikking 97/138/EG van de Commissie over het jaar 1997. 15 Tabel III. 4: Terugwinning [%] TOTAAL Huishoudelijk Ander Oostenrijk België Denemarken Finland Frankrijk Duitsland Griekenland Ierland Italië Luxemburg Nederland Portugal Spanje Zweden Verenigd Koninkrijk (66)* 70 (83)* (54)* (50)* (65)* 25 18 35 (78)* 15 (65)* (34)* 67 77 45 92 6 33 71 31 23 40 65 26 Jaar 1997 (1997/98) 1997 1997 1997 1997 (1996) (1995) (1998) (1995/96) 73 (97)* 1996 1998 1997 1997 38 Bron: "Management systems for packaging waste", Pricewaterhouse Coopers (1998), uitgevoerd voor de ERRA; behalve: Italië: Programma generale di prevenzione e gestione dei rifiuti di imballaggio- CONAI – 1999. en de als ( )* vermelde gegevens: A, D, DK, FIN, FR, NL, SW, UK: Verslagen over verpakking en verpakkingsafval uit hoofde van Beschikking 97/138/EG van de Commissie over het jaar 1997. 16 Tabel III. 5: Recycling per fractie [%] Totaal Papier/karton 61 62 37 42 36 63 25 18 32 33 55 3 58 30 75L 47M 57I 40N 59G 48D 19D 37F 27A 65K 66H 53J Metaal Staal Aluminium 50C 34L 4M 8I 44N 82G 67K 45H 26J 82C 72G 35C 20C 12F 15K 17C 20C 24J 82G 17D 2D 7F 5A 72K 17E 26J Glas Kunststof 77L 75B 61M 48I 41N 75G 26B 38B 36F 59A 75K 44B 37B 76H 25J 20L 6M 20I 5N 45G 5D 4D 10F 2A 12K 14H 7J Oostenrijk België Denemarken Finland Frankrijk Duitsland Griekenland Ierland Italië Luxemburg Nederland Portugal Spanje Zweden Verenigd Koninkrijk Bronnen: A: "Eco-balances for policy-making in the domain of packaging and packaging waste" (RDC en Coopers en Lybrand), mei 1997, Europese Commissie (gegevens uit 1994/95). B: Glass Gazette, september 1998 (FEVE, gegevens uit 1997). C: EMA (gegevens uit 1997). D: ERRA, AIM, CIAA (verslag van december 1998, gegevens uit Griekenland: 1995/96). E: APEAL News, oktober 1996 (gegevens uit 1995) F: Programma generale di prevenzione e gestione dei rifiuti di imballaggio – CONAI - 1999 (gegevens uit 1998). G: Verslag van Duitsland over verpakking en verpakkingsafval uit hoofde van Beschikking 97/138/EG van de Commissie (gegevens uit 1997). H: Verslag van Zweden over verpakking en verpakkingsafval uit hoofde van Beschikking 97/138/EG van de I: J: Commissie (gegevens uit 1997). Verslag van Finland over verpakking en verpakkingsafval uit hoofde van Beschikking 97/138/EG van de Commissie (gegevens uit 1997). Verslag van het VK over verpakking en verpakkingsafval uit hoofde van Beschikking 97/138/EG van de Commissie (gegevens uit 1997). K: Verslag van Nederland over verpakking en verpakkingsafval uit hoofde van Beschikking 97/138/EG van de Commissie (gegevens uit 1997). L: Verslag van Oostenrijk over verpakking en verpakkingsafval uit hoofde van Beschikking 97/138/EG van de Commissie (gegevens uit 1997). M: Verslag van Denemarken over verpakking en verpakkingsafval uit hoofde van Beschikking 97/138/EG van de Commissie (gegevens uit 1997). N: Verslag van Frankrijk over verpakking en verpakkingsafval uit hoofde van Beschikking 97/138/EG van de Commissie (gegevens uit 1997). 17 Tabel III. 6 geeft een overzicht van de gehaalde streefwaarden voor het hergebruik van verschillende drankverpakkingen. Verpakking Verpakking frisdrank en sap Verpakking bier Verpakking mineraalwater Verpakking wijn Totaal verbruik EU 39 109 liter (1996) 30 109 liter (1996) 26 109 liter (1997) 12 109 liter Verpakking melk 37 109 liter (1996) Verpakkings- materiaal Glas PET Glas Metalen vaten Glas en PET Glas Vaten Glas en PC Totaal hergebruik EU 13 2,2 12 10 10 2,1 1,3 9 109 liter 109 liter 109 liter 109 liter 109 liter 109 liter 109 liter 109 liter Oostenrijk 47 8 België Denemarken Finland Frankrijk Duitsland Griekenland Ierland Italië Luxemburg Nederland Portugal Spanje Zweden Verenigd Koninkrijk 81 44 3 61 9 39 15 31 3 45 0 11 0 0 0 29 0 58 53 92 71 14 60 73 4 12 34 69 54 33 28 3 32 39 8 25 24 21 6 80 16 52 31 30 34 13 66 89 96 94 2 88 9 17 10 12 86 83 9 27 71 10 29 0 0 5 50 32 55 0 1 30 20 10 19 6 0 0 0 6 1 15 0,5 0 0 32 Bron: Reuse of primary packaging, eindverslag 1999 (Abfallberatung Müllvermeidung & Recycling, Andreas Golding D-72074 Tübingen). Naast deze gegevens heeft Finland de Commissie de volgende informatie over het hergebruik van verpakkingsmaterialen verstrekt. Materiaal Totaalgebruik Hergebruik Hoeveelheid in de Hergebruik 18 (in ton) (in ton) handel gebracht (in ton) GLAS 378 500 328 600 KUNSTSTOF 294 100 201 700 KARTON METAAL Totaal 256 800 13 300 239 400 206 900 1 168 800 750 500 49 900 92 400 243 500 32 500 418 300 (%) 87 69 5 86 64 19 IV. EVALUATIE VAN HET BESCHIKBARE CIJFERMATERIAAL Hergebruik Wanneer we kijken naar de beschikbare cijfers over het hergebruik van verpakkingsmateriaal in de lidstaten, kunnen de volgende conclusies worden getrokken. Gemiddeld wordt in de EU ongeveer een derde van de verpakkingen voor frisdrank, mineraalwater en wijn hergebruikt. Hergebruiksystemen zijn echter in de noordelijke lidstaten op veel grotere schaal beschikbaar dan in de zuidelijke lidstaten. Bij het hergebruik van verpakkingsmaterialen gaat het vooral om glas (alle dranken) en PET8 (mineraalwater en frisdranken). De hoogste percentages voor hergebruik worden gehaald in de sector mineraalwater in Denemarken, Finland, Oostenrijk, Duitsland en Zweden waar het hergebruik in de buurt komt van of zelfs hoger ligt dan 90% van het gebottelde volume (glas en PET). In de andere lidstaten ligt het hergebruikpercentage daarentegen erg laag. Oostenrijk en Finland halen een heel hoog hergebruikpercentage van meer dan 70% in de wijnsector9, maar ook Zweden en Portugal halen in deze sector een behoorlijk hoog hergebruikpercentage van meer dan 50%. In de frisdranksector wordt in Oostenrijk, Duitsland, Zweden, Finland en Portugal eenderde tot tweederde van de glazen verpakkingen hergebruikt. Denemarken komt boven de 80%, terwijl het hergebruik in de andere landen waarvoor gegevens beschikbaar zijn, niet hoger dan 10-15% ligt. Finland en Zweden halen ook voor frisdrank in PET-verpakking een aanzienlijk hergebruikpercentage. Bij bier zijn de verschillen tussen noord en zuid minder duidelijk. Alleen Italië, het Verenigd Koninkrijk, Ierland en Frankrijk komen niet tot een hergebruik van 20%, terwijl alle andere landen 30-50% (Zweden en Spanje) of zelfs meer dan 70% van de verpakking hergebruiken en Denemarken bijna 100%. Ten slotte hebben het Verenigd Koninkrijk, Oostenrijk en Nederland en in mindere mate België hergebruiksystemen voor melkproducten. Hoewel er in Richtlijn 94/62/EG geen specifieke kwantitatieve streefwaarden voor het hergebruik van verpakkingen zijn vastgesteld, is hergebruik – zoals in artikel 1, lid 2, van de richtlijn wordt gesteld – een fundamenteel beginsel voor het beheer van verpakking(safval). In artikel 5 van de richtlijn wordt aangedrongen op de invoering overeenkomstig het Verdrag van systemen voor het hergebruik van verpakkingen die op een voor het milieu verantwoorde wijze kunnen worden hergebruikt. Bovendien wordt in artikel 3, punt 5, van de richtlijn bepaald dat verpakkingen die worden hergebruikt, pas als afval dienen te worden beschouwd wanneer ze niet langer worden hergebruikt. Recycling Uit de beschikbare cijfers (zie de tabellen III. 2 en III. 3) kan worden geconcludeerd dat het mogelijk is gebleken de in 1994 in de verpakkingsrichtlijn geformuleerde streefwaarden te halen. De algemene streefwaarde van 25% recycling is nu al – vier jaar vóór de nalevingsdatum – gehaald door alle lidstaten die aan deze streefwaarde moesten voldoen. 8 9 PET = polyethyleentereftalaat. Deze cijfers gelden voor het jaar 1994 en enige voorzichtigheid bij het gebruik is derhalve geboden. 20 Voor Ierland, Portugal en Griekenland is er in artikel 6, lid 5, van de richtlijn een clausule opgenomen die inhoudt dat ze lagere streefwaarden mogen hanteren of dezelfde streefwaarden in een latere fase mogen halen. Griekenland en Ierland hebben al een recycling van respectievelijk 25% en 18% verwezenlijkt. De maximale streefwaarde voor recycling van 45% is overschreden door Oostenrijk, België en Nederland, die gebruik hebben gemaakt van artikel 6, lid 6, en de beschikbare statistische gegevens wijzen erop dat ook Zweden en Duitsland, die tot op heden nog geen gebruik lid 6, de maximale streefwaarde voor recycling hebben hebben gemaakt van artikel 6, overschreden. Denemarken en Finland zijn niet ver van de maximale streefwaarde, terwijl Italië, Luxemburg en het Verenigd Koninkrijk een recyclingpercentage hebben gehaald dat weliswaar hoger ligt dan de minimale streefwaarde van de richtlijn, maar niet veel hoger. De minimale streefwaarde voor recycling van 15% per materiaal blijkt in de meeste lidstaten waarover statistische gegevens beschikbaar zijn, ruim te worden overschreden (zie de tabellen III. 2 en III. 5). Het recyclingpercentage voor staal en aluminium ligt in de noordelijke lidstaten veel hoger dan 50%. De zuidelijke landen hebben een achterstand, maar ook in die landen wordt steeds meer gerecycleerd. Voor glas en papier zijn de geografische verschillen in de cijfers het kleinst. Het recyclingpercentage voor glas ligt in Oostenrijk, Duitsland, België, Nederland en Zweden tussen 70% en 90%. Frankrijk, Italië, Finland, Portugal, het Verenigd Koninkrijk, Spanje en Griekenland recycleren alle meer dan 25% en in sommige gevallen bijna 50%. Deze cijfers worden ook bevestigd door statistische gegevens die zijn gepubliceerd door de Europese federatie voor verpakkingsglas. Voor papier ligt het recyclingpercentage niet alleen hoog in landen waar recycling al lang een traditie is, maar ook in andere landen als Luxemburg en Italië. Kunststof is het enige materiaal waarvoor het recyclingpercentage in verschillende landen nog lager ligt dan de streefwaarde van de richtlijn. Het percentage van 15% voor kunststof wordt inbegrip van zogenaamde "grondstofrecycling") en overschreden in Duitsland (45% met Oostenrijk (20%). Nederland, Italië, Zweden en Finland zijn echter – vier jaar vóór de streefdatum van 30 juni 2001 – niet ver van dit percentage verwijderd. De Commissie heeft voor de meeste lidstaten geen cijfers over de recycling van composietmaterialen zoals drank- en melkpakken. De recycling van drankpakken is vaak opgenomen in de cijfers voor de recycling van papier en karton, hoewel composiet-drankverpakkingen uiteraard niet tot de papierverpakkingen moeten worden gerekend. Terugwinning De minimale streefwaarde van 50% wordt door de meeste lidstaten die op 30 juni 2001 aan deze waarde moeten voldoen, nu al gehaald. De maximale streefwaarde voor terugwinning van 65% wordt in Oostenrijk, België, Denemarken en Nederland overschreden. Daarnaast wijzen de beschikbare statistische gegevens erop dat wellicht ook Zweden, Duitsland en Denemarken voor het gehaalde terugwinningpercentage een beroep moeten doen op artikel 6, lid 6, van de richtlijn. Duitsland en Zweden zijn niet ver van het maximale terugwinningspercentage verwijderd, terwijl Italië en het Verenigd Koninkrijk weliswaar een aanzienlijk percentage rapporteren, maar het minimum van 50% nog niet hebben gehaald. 21


title: PREGUNTA ESCRITA E-2087/99 de Dirk Sterckx (ELDR) a la Comisión. Aplicación de la Directiva relativa a los envases a la horticultura ornamental.

eurovoc_concepts:
EU law
EU market
directive (EU)
interpretation of the law
packaging product
restriction on competition

text: C 225 E/48 Diario Oficial de las Comunidades Europeas ES 8. 8. 2000 con el cual, la ayuda para el almacenamiento privado de quesos Grana Padano se concederÆ a toda persona f(cid:237)sica o jur(cid:237)dica que pueda demostrar la propiedad de los quesos que se encuentren en rØgimen de almacenamiento privado y cumpla las disposiciones establecidas en el citado Reglamento, especialmente los compromisos mencionados en la letra d) de su art(cid:237)culo 3. Si Su Seæor(cid:237)a considera que se han incumplido esos requisitos, la Comisi(cid:243)n le agradecer(cid:237)a le hiciese llegar elementos concretos que permitan sustentar esa afirmaci(cid:243)n desde el punto de vista jur(cid:237)dico, con objeto de poder iniciar, en su caso, las actuaciones adecuadas en ejercicio de las competencias que le corresponden en virtud del principio de la subsidiariedad. (2000/C 225 E/048) PREGUNTA ESCRITA E-2087/99 de Dirk Sterckx (ELDR) a la Comisi(cid:243)n (19 de noviembre de 1999) Asunto: Aplicaci(cid:243)n de la Directiva relativa a los envases a la horticultura ornamental Ni la Directiva 94/62/CE (1) ni la nota de trabajo interpretativa de la Comisi(cid:243)n Europea, de 10 de junio de 1999, permiten decidir si los tiestos son o no un envase en el sentido del apartado 1 del art(cid:237)culo 3 y si entran en el Æmbito de aplicaci(cid:243)n de la directiva. En consecuencia, cada Estado miembro debe decidir por s(cid:237) mismo quØ tiestos cumplen claramente una funci(cid:243)n prÆctica y cuÆles tienen esencialmente la funci(cid:243)n de envase. Ello ha dado lugar a situaciones muy diferentes en los distintos Estados miembros. Sin embargo, el objetivo de la Directiva 94/62/CE relativa a los envases es, tal como se estipula en su art(cid:237)culo 1, garantizar el funcionamiento del mercado interior y evitar falseamientos de la competencia. ¿No teme la Comisi(cid:243)n que las distintas interpretaciones del concepto «envase» puedan dar lugar a graves falseamientos de la competencia entre quienes se dedican a la horticultura ornamental en los diferentes Estados miembros? ¿Puede aclarar la Comisi(cid:243)n si los tiestos que no estÆn destinados a permanecer con la planta durante todo el ciclo vital de la misma son envases o no? ¿Es posible interpretar la directiva de forma que ningœn tiesto entre en el Æmbito de aplicaci(cid:243)n de la Directiva relativa a los envases? ¿Puede indicar la Comisi(cid:243)n en quØ Estados miembros se considera que los tiestos son «envases» en el sentido de la Directiva 94/62/CE y en cuÆles no? (1) DO L 365 de 31. 12. 1994, p. 10. Respuesta de la Sra. Wallstr(cid:246)m en nombre de la Comisi(cid:243)n (17 de enero de 2000) La definici(cid:243)n de envase ha resultado dif(cid:237)cil de interpretar en algunos casos concretos, como las macetas. La Comisi(cid:243)n es plenamente consciente de que las diferentes interpretaciones del concepto de envase podr(cid:237)an dar lugar a distorsiones de la competencia. Por esa raz(cid:243)n, la Comisi(cid:243)n ha estado trabajando sobre el tema con expertos de los Estados miembros. El resultado de estas conversaciones es que ser(cid:237)a œtil complementar la definici(cid:243)n actual con un anexo de la Directiva que contenga orientaciones tØcnicas. Estas orientaciones tØcnicas estar(cid:237)an basadas en los resultados del intercambio de opiniones en el marco de un diÆlogo estructurado entre todas las partes de la cadena de envasado (cid:129) los Estados miembros, la industria, las organizaciones no gubernamentales ecologistas y los consumidores. La definici(cid:243)n de envase de la Directiva 94/62/CE de 20 de diciembre de 1994 sobre los envases y los residuos de envases solamente puede ser interpretada por el Tribunal de Justicia de las Comunidades Europeas. En la actualidad no existe una lista exhaustiva de las diferentes interpretaciones del tØrmino maceta como envase en los Estados miembros


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2194/99 van Michael Cashman (PSE) aan de Commissie. Straling van microgolven en elektromagnetische velden.

eurovoc_concepts:
EU research policy
electromagnetic interference
legal basis
mobile phone

text: C 203 E/148 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen NL 18. 7. 2000 De Commissie voegt daaraan toe dat zij inmiddels op 26 augustus 1999 een met redenen omkleed advies heeft uitgebracht, overeenkomstig artikel 226 (ex artikel 169) van het EG-Verdrag. Indien Griekenland dit advies niet opvolgt, kan de Commissie de zaak aanhangig maken bij het Hof van Justitie. (1) PB C 323 van 23. 10. 1998. (2000/C 203 E/188) SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2194/99 van Michael Cashman (PSE) aan de Commissie (19 november 1999) Betreft: Straling van microgolven en elektromagnetische velden Kan de Commissie mededelen, of er onderzoek is gedaan en zo ja welk naar de gevaren van microgolf- schotels voor mobiele telefoons? Zijn er plannen voor verder onderzoek op dit gebied? Hoe reageert zij op beweringen dat aan microgolfstraling blootgestelde personen vatbaar kunnen zijn voor leukemie en andere vormen van kanker? Is er een bestaande Gemeenschapswetgeving ter zake? In hoeverre is de aanpak en de reglementering van deze kwestie in de lidstaten onderling verschillend? Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie (16 december 1999) Op 9 maart 1999 hebben de Raad en het Parlement Richtlijn 1999/5/EG betreffende radioapparatuur en telecommunicatie-eindapparatuur en de wederzijdse erkenning van hun conformiteit goedgekeurd (1). Hierin worden de eisen vastgesteld waaraan radiozenders moeten voldoen om op de markt te kunnen worden gebracht en te kunnen worden gebruikt. De richtlijn bepaalt dat de lidstaten het gebruik om gezondheidsredenen kunnen beperken, b. v. door het voorschrijven van bepaalde minimumafstanden tussen de zender en het publiek. Op 12 juli 1999 heeft de Raad de door de Commissie voorgestelde Aanbeveling 1999/519/EG betreffende de beperking van blootstelling van de bevolking aan elektromagnetische velden (2) goedgekeurd. Deze aanbeveling houdt rekening met het wetenschappelijk advies van de Internationale Commissie voor bescherming tegen niet-ioniserende straling, gesteund door de wetenschappelijke stuurgroep van de Commissie, dat verwijst naar de vastgestelde effecten van blootstelling aan elektromagnetische velden op de gezondheid van de mens. In deze context zij erop gewezen dat het extensieve onderzoek in Europa door de geco(cid:246)rdineerde actie van de COST 244 en 244bis-projecten in de laatste tien jaar geen reproduceerbare schadelijke gevolgen voor de gezondheid hebben aangetoond op het niveau van de voor mobiele telefoons en celmasten typische radiofrequentie-emissies. Als er een schadelijk effect op de gezondheid is, kan het alleen een effect op de langere termijn zijn, dat nog onbekend is. Daarom moet het onderzoek worden voortgezet om dergelijke effecten op de langere termijn te meten. De resultaten van het lopende en toekomstige onderzoek op dit gebied zullen in overweging worden genomen in de context van de rapportageprocedure, als bedoeld in de tekst van de aanbeveling. In de context van het 5e kaderprogramma voor onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie voorziet het programma inzake (cid:132)Kwaliteit van het bestaan en beheer van de biologische hulpbronnen(cid:148) in kernactiviteit 4 (cid:132)Milieu en gezondheid(cid:148) in specifiek onderzoek naar de gezondheidseffecten van elektro- magnetische straling en met name in epidemiologische en biomedische studies ter bepaling van mogelijke effecten in verband met niet-ioniserende straling, met name van mobiele telefoons en antennes (punt 2 van het programma kwaliteit van het bestaan (3)). Verscheidene aanmeldingen in verband met dit gebied worden nu geºvalueerd en behandeld voor mogelijke financiering uit hoofde van de begroting 1999. (1) (2) (3) PB L 91 van 7. 4. 1999. PB L 199 van 30. 7. 1999. Besluit van de Commissie nr. C/99/493 van 4. 3. 1999


title: Verordening (EG) nr. 2457/1999 van de Commissie van 19 november 1999 betreffende de offertes voor de verzending van langkorrelige gedopte rijst bestemd voor het eiland Réunion, die zijn ingediend in het kader van de inschrijving bedoeld in Verordening (EG) nr. 2177/1999

text: L 299/12 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 20. 11. 1999 VERORDENING (EG) Nr. 2457/1999 VAN DE COMMISSIE van 19 november 1999 betreffende de offertes voor de verzending van langkorrelige gedopte rĳst bestemd voor het eiland Réunion, die zĳn ingediend in het kader van de inschrĳving bedoeld in Verordening (EG) nr. 2177/1999 DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, Gelet op Verordening (EG) nr. 3072/95 van de Raad van 22 december 1995 houdende een gemeenschappelĳke ordening van de rĳstmarkt (1), laatstelĳk gewĳzigd bĳ Verordening (EG) nr. 2072/98 (2), en met name op artikel 10, lid 1, Gelet op Verordening (EEG) nr. 2692/89 van de Commissie van 6 september 1989 houdende uitvoeringsbepalingen inzake de verzending van rĳst naar Réunion (3), gewĳzigd bĳ Verorde- ning (EG) nr. 1453/1999 (4), inzonderheid op artikel 9, lid 1, (1) (2) Overwegende dat bĳ Verordening (EG) nr. 2177/1999 van de Commissie (5) een inschrĳving voor de vaststel- ling van de subsidie voor de verzending van rĳst naar het eiland Réunion is opengesteld; Overwegende dat, overeenkomstig artikel 9 van Verorde- ning (EEG) nr. 2692/89, de Commissie volgens de procedure van artikel 22 van Verordening (EG) nr. 3072/95 op grond van de ingediende offertes kan besluiten niet tot toewĳzing over te gaan; (3) (4) Overwegende dat het, met name rekening houdend met de in de artikelen 2 en 3 van Verordening (EEG) nr. 2692/89 genoemde criteria, niet wenselĳk is een maxi- mumsubsidie vast te stellen; Overwegende dat de in deze verordening vervatte maat- regelen in overeenstemming zĳn met het advies van het Comité van beheer voor granen, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Er wordt geen gevolg gegeven aan de offertes die van 15 tot en met 18 november 1999 zĳn ingediend in het kader van de in Verordening (EG) nr. 2177/1999 bedoelde inschrĳving voor de subsidie voor de verzending van langkorrelige gedopte rĳst van GN-code 1006 20 98 naar het eiland Réunion. Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op 20 november 1999. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselĳk in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, 19 november 1999. Voor de Commissie Franz FISCHLER Lid van de Commissie (1) PB L 329 van 30. 12. 1995, blz. 18. (2) PB L 265 van 30. 9. 1998, blz. 4. (3) PB L 261 van 7. 9. 1989, blz. 8. (4) PB L 167 van 2. 7. 1999, blz. 19. (5) PB L 267 van 15. 10. 1999, blz. 7


title: Förslag till rådets förordning om ingående av ett avtal genom skriftväxling mellan Europeiska gemenskapen och Republiken Tunisien om den ordning som skall tillämpas på import till gemenskapen av olivolja med ursprung i Tunisien, om fastställande av allmänna regler för import och om upphävande av förordning (EG) nr 906/98

eurovoc_concepts:
Tunisia
import policy
olive oil
originating product
tariff quota

text: EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION Bryssel den 19. 11. 1999 KOM(1999) 595 slutlig 1999/0241 (ACC) Förslag till RÅDETS FÖRORDNING om ingående av ett avtal genom skriftväxling mellan Europeiska gemenskapen och Republiken Tunisien om den ordning som skall tillämpas på import till gemenskapen av olivolja med ursprung i Tunisien, om fastställande av allmänna regler för import och om upphävande av förordning (EG) nr 906/98 (framlagt av kommissionen) 1. 2. 3. 4. 5. MOTIVERING I protokoll nr 1 till Europa-Medelhavsavtalet om upprättande av en associering mellan Europeiska gemenskaperna och deras medlemsstater, å ena sidan, och Republiken Tunisien, å andra sidan, som har varit i kraft sedan den 1 mars 1998, föreskrivs en särskild ordning för olivolja med ursprung i Tunisien. Enligt denna ordning skall det inom en kvantitet på 46 000 ton per regleringsår tas ut tullsats för obehandlad olivolja under perioden 1 januari 1996 — en nedsatt 31 december 1999. Ordningen upphör att gälla den 31 december 1999, men enligt samma avtal skall situationen ses över under hösten 1999 i syfte att fastställa den ordning som skall gälla från och med den 1 januari 2000. På grund av alltför korta tidsfrister kommer de förhandlingar som avses i punkt 2 inte att avslutas under 1999. I väntan på att översynen skall avslutas och för att den traditionella handeln med olivolja inte skall avbrytas bör den nuvarande ordningen tillfälligt fortsätta att gälla under ett år och situationen bör fortsätta att granskas ses över i syfte att fastställa den ordning som skall gälla från och med den 1 januari 2001. Förhandlingarna med Tunisien i detta ärende har skriftväxling som bifogas detta förslag. resulterat i ett utkast till Syftet med detta förslag är att uppmana rådet att godkänna skriftväxlingen med Tunisien och att fastställa de åtgärder som krävs för att verkställa dem, bland annat att upphäva de bestämmelser som blivit föråldrade. 2 Förslag till RÅDETS FÖRORDNING om ingående av ett avtal genom skriftväxling mellan Europeiska gemenskapen och Republiken Tunisien om den ordning som skall tillämpas på import till gemenskapen av olivolja med ursprung i Tunisien, om fastställande av allmänna regler för import och om upphävande av förordning (EG) nr 906/98 EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS RÅD HAR ANTAGIT DENNA FÖRORDNING med beaktande av Fördraget om upprättandet av Europeiska gemenskapen, särskilt artikel 133 jämförd med artikel 300. 2 första stycket i detta, med beaktande av rådets förordning nr 136/66/EEG av den 22 september 1966 om den gemensamma organisationen av marknaden för oljor och fetter1, senast ändrad genom förordning (EG) nr 1638/982, särskilt artikel 36 i denna, med beaktande av kommissionens förslag, och av följande skäl: 1. 2. 3. 4. 5. I artikel 3 i protokoll nr 1 till Europa-Medelhavsavtalet om upprättande av en associering mellan Europeiska gemenskaperna och deras medlemsstater, å ena sidan en importtull på och Republiken Tunisien, 7,81 euro/100 kg skall tas ut för varje regleringsår under perioden 1 januari 1996 — 31 december 1999, för högst 46 000 ton per regleringsår av obehandlad olivolja som omfattas av KN-nummer 1509 10 10 och 1509 10 90 och som i sin helhet framställts i Tunisien och transporterats direkt från detta land till gemenskapen. å andra sidan3, föreskrivs att Denna ordning upphör att gälla den 31 december 1999. Ett avtal genom skriftväxling har Republiken Tunisien för att 1 januari 2000 — 31 december 2000. ingåtts mellan Europeiska gemenskapen och förlänga den nuvarande ordningen under perioden Rådets förordning (EG) nr 906/984 om fastställande av allmänna regler för import av olivolja med ursprung i Tunisien är till följd av det nya avtalet inte längre tillämplig. Den förordningen bör därför formellt upphöra att gälla och det bör fastställas nya allmänna regler för perioden 1 januari 2000 — 31 december 2000. För att underlätta genomförandet av bestämmelserna i avtalet bör kommissionen, i förordning (EEG) förfarande som fastställs i artikel 38 i enlighet med det 1 EGT 172, 30. 9. 1966, s. 3025/66. 2 EGT L 210, 28. 7. 1998, s. 32. 3 EGT L 97, 30. 3. 1998, s. 2. 4 EGT L 128, 30. 4. 1998, s. 20. 3 nr 136/66/EEG, kunna anta de rättsakter som är nödvändiga för att genomföra avtalet. Eftersom de nödvändiga åtgärderna utgörs av sådana förvaltningsåtgärder som avses i artikel 2 i rådets beslut 1999/468/EG av den 28 juni 1999 om de förfaranden som skall tillämpas vid utövandet av kommissionens genomförandebefogenheter, bör dessa åtgärder fastställas enligt det förvaltningsförfarande som föreskrivs i artikel 4 i det beslutet. HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE. Artikel 1 Avtalet genom skriftväxling mellan Europeiska gemenskapen och Republiken Tunisien om den ordning som skall tillämpas på import till gemenskapen av obehandlad olivolja med ursprung i Tunisien godkänns härmed på gemenskapens vägnar. Avtalstexten bifogas denna förordning. Rådets ordförande bemyndigas att utse den person som skall ha befogenhet att med för gemenskapen bindande verkan underteckna avtalet. Artikel 2 Artikel 3 1. 2. 3. Den tullkvot, inom vars ram tullen är 7,81 euro/100 kg och som avser import av 46 000 ton obehandlad olivolja som omfattas av KN-nummer 1509 10 10 och 1509 10 90 som i sin helhet framställts i Tunisien och transporterats direkt från detta land till gemenskapen, skall öppnas och förvaltas av kommissionen biträdd av Förvaltningskommittén för oljor och fetter som upprättas genom artikel 37 i förordning nr 136/66/EEG. Vid genomförandet av punkt 1 skall det förvaltningsförfarande som föreskrivs i artikel 4 i beslut 1999/468/EG tillämpas. Den tidsperiod som anges i artikel 4. 3 i beslut 1999/468/EG skall fastställas till en månad. Den särskilda ordning som föreskrivs i denna förordning för import av olivolja med ursprung i Tunisien skall gälla under perioden 1 januari 2000 — 31 december 2000. Rådets förordning (EG) nr 906/98 skall upphöra att gälla. Artikel 4 Artikel 5 Denna förordning träder i kraft den sjunde dagen efter det att den har offentliggjorts i Europeiska gemenskapernas officiella tidning. 4 Den skall tillämpas från och med den 1 januari 2000. Denna förordning är till alla delar bindande och direkt tillämplig i alla medlemsstater. Utfärdad i Bryssel den På rådets vägnar Ordförande 5 BILAGA AVTAL GENOM SKRIFTVÄXLING mellan Europeiska gemenskapen och Republiken Tunisien om den ordning som skall tillämpas på import till gemenskapen av olivolja med ursprung i Tunisien A. Skrivelse från Europeiska gemenskapen Bryssel den …………… Herr. , Jag har äran att hänvisa till de förhandlingar som ägt rum enligt artikel 3. 3 i protokoll nr 1 till Europa-Medelhavsavtalet associering mellan Europeiska gemenskaperna och deras medlemsstater, å ena sidan och Republiken Tunisien, å andra sidan mellan de tunisiska myndigheterna och Europeiska kommissionens enheter om ordningen för import av obehandlad olivolja med ursprung i Tunisien. om upprättande en av Syftet med förhandlingarna har varit att se över situationen för att fastställa den ordning som skall gälla från och med den 1 januari 2000. Som ett resultat av dessa förhandlingar beslutades det att den nuvarande ordningens giltighetstid skall förlängas med ett år på samma villkor, nämligen följande: För perioden 1 januari 2000 — 31 december 2000 och inom en kvantitet på 46 000 ton, skall en tull på 7,81 euro/100 kg tas ut på import till gemenskapen av obearbetad olivolja enligt undernummer 1509 10 10 och 1509 10 90 i Kombinerade nomenklaturen för sådan olivolja som är helt framställd i Tunisien och som transporteras direkt därifrån till gemenskapen. Under tiden skall situationen ses över i syfte att fastställa den ordning som skall gälla från och med den 1 januari 2001. Detta avtal skall godkännas av parterna enligt deras egna förfaranden. Jag vore tacksam om Ni ville bekräfta att Er regering är införstådd med innehållet i denna skrivelse. Med utmärkt högaktning. På Europeiska unionens råds vägnar 6 B. Skrivelse från Republiken Tunisien Bryssel den …………… Herr. , Jag har mottagit Er skrivelse av dagens datum med följande lydelse: «Jag har äran att hänvisa till de förhandlingar som ägt rum enligt artikel 3. 3 i protokoll nr 1 till Europa-Medelhavsavtalet om upprättande av en associering mellan Europeiska gemenskaperna och deras medlemsstater, å ena sidan och Republiken Tunisien, å andra sidan mellan de tunisiska myndigheterna och enheterna vid Europeiska gemenskapernas kommission om ordningen för import av obehandlad olivolja med ursprung i Tunisien. Syftet med förhandlingarna har varit att se över situationen för att fastställa den ordning som skall gälla från och med den 1 januari 2000. Som ett resultat av dessa förhandlingar beslutades det att den nuvarande ordningens giltighetstid skulle förlängas med ett år på samma villkor, nämligen följande: För perioden 1 januari 2000 — 31 december 2000 och inom en kvantitet på 46 000 ton, skall en tull på 7,81 euro/100 kg tas ut på import till gemenskapen av obearbetad olivolja enligt undernummer 1509 10 10 och 1509 10 90 i Kombinerade nomenklaturen för sådan olivolja som är helt framställd i Tunisien och som transporteras direkt därifrån till gemenskapen. Under tiden skall situationen ses över i syfte att fastställa den ordning som skall gälla från och med den 1 januari 2001. Detta avtal skall godkännas av parterna enligt deras egna förfaranden. Jag vore tacksam om Ni ville bekräfta att Er regering är införstådd med innehållet i denna skrivelse. Med utmärkt högaktning» Jag bekräftar härmed att Republiken Tunisien är införstådd med innehållet i denna skrivelse. Med utmärkt högaktning På Republiken Tunisiens vägnar 7 1. 2. 3. 4. 5. 5. 0 5. 1 FINANSIERINGSÖVERSIKT BERÖRD BUDGETPOST: KAPITEL 10: Jordbrukstullar ANSLAG: 1 102,2 miljoner euro ÅTGÄRDENS BETECKNING: Rådets förordning om ingående av ett avtal genom skriftväxling mellan Europeiska gemenskapen och Republiken Tunisien om den ordning som skall tillämpas på import till gemenskapen av olivolja med ursprung i Tunisien, om fastställande av allmänna regler för import och om upphävande av förordning (EG) nr 906/98. RÄTTSLIG GRUND: Artikel 133 i fördraget ÅTGÄRDENS SYFTE: Att tillåta import av olivolja med ursprung i Tunisien till nedsatt tullsats. BUDGETKONSEKVENSER GEMENSKAPENS BUDGET UTGIFTERNA BELASTAR - (BIDRAG/STÖD) - - INTÄKTER - (AVGIFTER/TULL) - MEDLEMSSTATERNAS BUDGET ANDRA GEMENSKAPENS EGNA MEDEL NATIONELLA INKOMSTKÄLLOR 12- MÅNADERS- PERIOD (milj. euro) _ _ PÅGÅENDE BUDGETÅR [1999] (milj. euro) _ _ FÖLJANDE BUDGETÅR [2000] (milj. euro) _ _ + 3,6 _ + 3,6 2001 2002 2003 2004 5. 0. 1 BERÄKNADE UTGIFTER 5. 1. 1 BERÄKNADE INTÄKTER 5. 2 BERÄKNING: Tull, 12 månader: 46 000 ton x 78,1 euro (B)/ton = 3,6 miljoner euro (B) KAN ÅTGÄRDEN FINANSIERAS MED DE ANSLAG SOM FÖRTS UPP I BERÖRT KAPITEL I GÄLLANDE BUDGET? KAN ÅTGÄRDEN FINANSIERAS GENOM ÖVERFÖRING MELLAN KAPITEL I DEN GÄLLANDE BUDGETEN? ÄR DET NÖDVÄNDIGT MED EN TILLÄGGSBUDGET? SKALL DET UPPFÖRAS ANSLAG I KOMMANDE BUDGETAR? 6. 0 6. 1 6. 2 6. 3 JA NEJ NEJ ANMÄRKNINGAR: 8


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL E-2098/99 af Carmen Fraga Estévez (PPE-DE) til Kommissionen. En medlemsstats tilsidesættelse af ICCAT's henstillinger om fastfrysning af fiskeriindsatsen.

eurovoc_concepts:
EC Regulation
Ireland
fishery management
fishing fleet
fishing net
fishing regulations

text: C 219 E/90 De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende DA 1. 8. 2000 Har slagtepr(cid:230)mier og lignende former for stłtte indvirkning p(cid:229) intensiteten af dyretransporter i Den Europ(cid:230)iske Union og tredjelande? Svar afgivet p(cid:229) Kommissionens vegne af Franz Fischler (17. december 1999) I regnskabs(cid:229)ret 1998 anvendte F(cid:230)llesskabet ca. 497 mio. EUR til foranstaltninger vedrłrende bovin forarbejdningspr(cid:230)mier for sp(cid:230)de tyrekalve, spongiform encephalopati 116 mio. EUR i slagtepr(cid:230)mier for tidlig slagtning af kalve, 243 mio. EUR til programmet vedrłrende slagtning af kv(cid:230)g i Det forenede Kongerige, og 42 mio. EUR til selektiv, obligatorisk slagtning i Det forenede Kongerige, Portugal, Frankrig og Irland. (BSE), heraf 96 mio. EUR i Udgifterne til markedsstłtte i Tyskland, Spanien og Nederlandene som fłlge af svinepest var p(cid:229) 163,8 mio. EUR. Som rent veterin(cid:230)rm(cid:230)ssige foranstaltninger blev der 1998 anvendt 34 mio. EUR til slagtninger som led i p(cid:229) programmerne vedrłrende udryddelse af dyresygdomme og 38,5 mio. EUR med henblik p(cid:229) bek(cid:230)m- pelse af klassisk svinepest. Kommissionen er ikke i stand til at vurdere indvirkningerne p(cid:229) intensiteten af dyretransporter i F(cid:230)lles- skabet, om end disse synes minimale i betragtning af stłttens art og tildeling. For s(cid:229) vidt ang(cid:229)r tredjelande er der ingen indvirkninger, idet stłtten har vedrłrt dyr i F(cid:230)llesskabet. (2000/C 219 E/108) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-2098/99 af Carmen Fraga EstØvez (PPE-DE) til Kommissionen (19. november 1999) Om: En medlemsstats tilsides(cid:230)ttelse af ICCAT(cid:146)s henstillinger om fastfrysning af fiskeriindsatsen S(cid:229) vidt vides, bestod den irske fiskerfl(cid:229)de, som fisker hvid tun (Thunnus alalunga), i 1997 af 11 fartłjer med drivgarn ifłlge Kommissionens arbejdsdokument SEK(1998) 447 af 17. marts 1998. Imidlertid viser Kommissionens liste over de fartłjer, der har tilladelse til at fiske tun med drivgarn og andre fiskered- skaber, at den p(cid:229)g(cid:230)ldende fiskerfl(cid:229)de i indev(cid:230)rende (cid:229)r łgedes til 18 fartłjer med drivgarn og 16 med andre fiskeredskaber. Udover at give anledning til en formodet (cid:229)benlys overtr(cid:230)delse af bestemmelserne i forordning (EF) nr. 1239/98 (1) om afskaffelse af drivgarn giver en s(cid:229)dan forłgelse anledning til at antage, at der foreligger en meget alvorlig kr(cid:230)nkelse af ICCAT(cid:146)s henstilling, som Kommissionen over for den p(cid:229)g(cid:230)ldende internationale organisation forpligtede sig til at efterkomme, og som g(cid:229)r ud p(cid:229) ikke at overstige fiskerfl(cid:229)dens fiskeriindsats i perioden 1993-1995. Den kendsgerning, at Kommissionen til dato ikke har gennemfłrt den p(cid:229)g(cid:230)ldende henstilling i F(cid:230)llesskabets interne lovgivning, betyder ikke, at EU- medlemsstaterne ikke er forpligtede til at efterkomme henstillingen, hvilket den tidligere generaldirektłr for GD XIV, Cavaco, meget tydeligt gjorde klart i en meddelelse om NEAFC(cid:146)s henstillinger. Kommissionen bedes p(cid:229) grundlag heraf besvare fłlgende: Hvad agter den at głre for at forhindre en fortsat forłgelse af den irske fiskerfl(cid:229)des indsats i forbindelse med fiskeri af hvid tun? tvinge den p(cid:229)g(cid:230)ldende medlemsstat til at opfylde R(cid:229)dets forordning (EF) Hvorledes agter den at nr. 1239/98 og ICCAT(cid:146)s henstillinger, og hvilke sanktioner agter den at iv(cid:230)rks(cid:230)tte over for den p(cid:229)g(cid:230)ldende medlemsstat som fłlge af dens meget alvorlige og gentagne tilsides(cid:230)ttelse af F(cid:230)llesskabets og de internationale normer og som fłlge af den risiko, en s(cid:229)dan tilsides(cid:230)ttelse indeb(cid:230)rer for bestanden af hvid tun i modstrid med ovenn(cid:230)vnte henstillinger? Hvorledes har Kommissionen t(cid:230)nkt sig at gennemfłre ICCAT(cid:146)s henstillinger i F(cid:230)llesskabets interne lovgivning for dermed at forhindre, at et vakuum anvendes som et alibi for en forłgelse af fiskeriindsatsen? (1) EFT L 171 af 17. 6. 1998, s. 1. 1. 8. 2000 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende C 219 E/91 Svar afgivet p(cid:229) Kommissionens vegne af Franz Fischler (9. december 1999) Kommissionen henviser til de svar, som den har givet p(cid:229) det (cid:230)rede medlems skriftlige forespłrgsler P-1537/99 (1) og P-2067/99 (2). Kommissionen er i f(cid:230)rd med at udarbejde nogle forslag til forordning om gennemfłrelse af henstillingerne fra den internationale konvention om bevarelse af tunfiskebestanden i Atlanterhavet (ICCAT) og fra andre multilaterale organisationer vedrłrende forvaltningen af tunfiskebestanden. Forslagene forventes vedtaget af Kommissionen i januar 2000. (1) (2) EFT C 170 E af 20. 6. 2000. Se side 82. (2000/C 219 E/109) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL P-2103/99 af Marie-Noºlle Lienemann (PSE) til Kommissionen (12. november 1999) Om: Kollektive afskedigelser hos Michelin Hvad vil Kommissionen p(cid:229) baggrund af de mange skandaler i forbindelse med kollektive afskedigelser (f. eks. p(cid:229) Renault-fabrikkerne i Vilvorde) og navnlig de, som kun kan begrundes i et hłjere aktieudbytte, głre for at ajourfłre direktivet om kollektive afskedigelser for at kunne garantere og beskytte lłnmodta- geres rettigheder og dermed undg(cid:229) at arbejdspladser nedl(cid:230)gges? Hvad agter Kommissionen at foretage over for Michelin-koncernen for at sikre, at bestemmelserne i ovenn(cid:230)vnte direktiv helt konkret respekteres? Vil det efter Kommissionens opfattelse ikke v(cid:230)re hensigtsm(cid:230)ssigt at vedtage bestemmelser, som giver lłnmodtagerne mulighed for at anke afskedigelser, der er begrundet i sparehensyn, fłr de bliver iv(cid:230)rksat? Svar afgivet p(cid:229) Kommissionens vegne af Anna Diamantopoulou (30. november 1999) Kommissionen skal erindre det (cid:230)rede medlem om, at dens forslag af 11. november 1998 om indfłrelse af en generel ramme for information og hłring af arbejdstagerne i Det Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskab (1) netop sigter mod at głre de g(cid:230)ldende regler inden for dette omr(cid:229)de p(cid:229) f(cid:230)llesskabsplan og p(cid:229) nationalt plan mere fuldst(cid:230)ndige og effektive, ikke mindst bestemmelserne i R(cid:229)dets direktiv 98/59/EF af 20. juli 1998 om tiln(cid:230)rmelse af medlemsstaternes lovgivninger vedrłrende kollektive afskedigelser (2). Dette forslag har v(cid:230)ret genstand for en udtalelse fra Europa-Parlamentet ved fłrstebehandlingen og afventer nu fastl(cid:230)ggelsen af en f(cid:230)lles holdning fra R(cid:229)det. Kommissionen mener, at R(cid:229)det błr fremskynde arbejdet hermed. Kommissionen r(cid:229)der ikke over oplysninger, der głr det muligt at konkludere, at bestemmelserne i direktiv 98/59/EF og bestemmelserne om direktivets gennemfłrelse i fransk lovgivning er blevet overtr(cid:229)dt af den n(cid:230)vnte virksomhed, da meddelelsen om, at der skal nedl(cid:230)gges 7 500 arbejdspladser i de kommende tre (cid:229)r, havde generel karakter. Hvad ang(cid:229)r kontrollen med berettigelsen af kollektive afskedigelser, kan Kommissionen meddele det (cid:230)rede medlem, at der i alle medlemsstater findes regler om, at arbejdstagerne kan anke en ubegrundet eller uberettiget afskedigelse. Dette emne n(cid:230)vnes i Kommissionens meddelelse af 25. november 1998 om »Modernisering af arbejdets tilrettel(cid:230)ggelse (cid:129) En positiv holdning til (cid:230)ndring« (3) blandt de spłrgsm(cid:229)l, som arbejdsmarkedets parter opfordres til at undersłge som led i overvejelserne om, »hvordan man kan udvikle nye former for kontraktforhold og karriereforlłb, samtidig med at arbejdstagerne garanteres tryghed, f. eks. i form af fortlłbende arbejde (cid:133)« (punkt 2. 1. 3 i ovenn(cid:230)vnte meddelelse). (1) (2) (3) EFT C 2 af 5. 1. 1999. EFT L 225 af 12. 8. 1998. KOM(98) 592 endelig udg


title: Commission Regulation (EC) No 2455/1999 of 19 November 1999 establishing the standard import values for determining the entry price of certain fruit and vegetables

text: 20. 11. 1999 EN Official Journal of the European Communities L 299/9 COMMISSION REGULATION (EC) No 2455/1999 of 19 November 1999 establishing the standard import values for determining the entry price of certain fruit and vegetables THE COMMISSION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES, (2) Having regard to the Treaty establishing the European Community, in compliance with the above criteria, the standard import values must be fixed at the levels set out in the Annex to this Regulation, Having regard to Commission Regulation (EC) No 3223/94 of 21 December 1994 on detailed rules for the application of the last import arrangements amended by Regulation (EC) No 1498/98 (2), and in particular Article 4 (1) thereof, fruit and vegetables (1), as for HAS ADOPTED THIS REGULATION: Article 1 Whereas: (1) Regulation (EC) No 3223/94 lays down, pursuant to the outcome of the Uruguay Round multilateral trade nego- tiations, the criteria whereby the Commission fixes the standard values for imports from third countries, in respect of the products and periods stipulated in the Annex thereto; The standard import values referred to in Article 4 of Regula- tion (EC) No 3223/94 shall be fixed as indicated in the Annex hereto. Article 2 This Regulation shall enter into force on 20 November 1999. This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States. Done at Brussels, 19 November 1999. For the Commission Franz FISCHLER Member of the Commission (1) OJ L 337, 24. 12. 1994, p. 66. (2) OJ L 198, 15. 7. 1998, p. 4. L 299/10 EN Official Journal of the European Communities 20. 11. 1999 to the Commission Regulation of 19 November 1999 establishing the standard import values for determining the entry price of certain fruit and vegetables ANNEX CN code 0702 00 00 0707 00 05 0709 90 70 0805 20 10 0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90 0805 30 10 0806 10 10 0808 10 20, 0808 10 50, 0808 10 90 0808 20 50 Third country code (1) Standard import value (EUR/100 kg) 052 204 999 052 628 999 052 204 999 204 999 052 999 052 528 600 999 052 400 508 999 060 388 400 404 800 804 999 052 064 400 720 999 101,8 35,4 68,6 104,3 134,8 119,6 85,4 102,4 93,9 57,7 57,7 50,6 50,6 47,1 77,3 63,8 62,7 148,3 316,6 325,5 263,5 34,7 70,4 84,6 71,0 149,2 22,6 72,1 126,3 65,7 99,0 80,6 92,9 (1) Country nomenclature as fixed by Commission Regulation (EC) No 2645/98 (OJ L 335, 10. 12. 1998, p. 22). Code ‘999’ stands for ‘of other origin’