title: 2000/131/ΕΚ: Απόφαση της Επιτροπής, της 26ης Οκτωβρίου 1999, σχετικά με την κρατική ενίσχυση την οποία έθεσε σε εφαρμογή η Ισπανία υπέρ των κρατικών ναυπηγείων [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(1999) 3864] (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (Το κείμενο στην ισπανική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

eurovoc_concepts:
Spain
State aid
building subsidy
public sector
regional aid
shipbuilding

formats: html pdf print

text: L 37/22 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12. 2. 2000 II (Πράξεις για την ισχύ των οποίων δεν απαιτείται δηµοσίευση) ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 26ης Οκτωβρίου 1999 σχετικά µε την κρατική ενίσχυση την οποία έθεσε σε εφαρµογή η Ισπανία υπέρ των κρατικών ναυπηγείων [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθµό Ε(1999) 3864] (Το κείµενο στην ισπανική γλώσσα είναι το µόνο αυθεντικό) (Κείµενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (2000/131/ΕΚ) Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 88 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο, τη συµφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονοµικό Χώρο, και ιδίως το άρθρο 62 παράγραφος 1 στοιχείο α), την οδηγία 90/684/ΕΟΚ του Συµβουλίου, της 21ης ∆εκεµβρίου 1990, σχετικά µε τις ενισχύσεις στις ναυπηγικές εργασίες (1), όπως παρατάθηκε από τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 3094/95 (2), τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 1013/97 του Συµβουλίου, της 2ας Ιουνίου 1997, για την ενίσχυση ορισµένων ναυπηγείων που τελούν υπό αναδιάρθρωση (3), Αφού κάλεσε τους ενδιαφεροµένους να υποβάλουν τις παρατηρή- σεις τους σύµφωνα µε τα εν λόγω άρθρα (4) και έχοντας υπόψη τις παρατηρήσεις αυτές, Εκτιµώντας τα ακόλουθα: I. ∆ΙΑ∆ΙΚΑΣΙΑ (1) (2) Με την επιστολή D/6715 της 6ης Αυγούστου 1997, η Επιτροπή ενέκρινε ενίσχυση αναδιάρθρωσης υπέρ των κρα- τικών ναυπηγείων της Ισπανίας σύµφωνα µε τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 1013/97. Η ενίσχυση εγκρίθηκε υπό ορισµένους όρους, συµπεριλαµβανοµένου του ύψους της ενίσχυσης, η τήρηση των οποίων παρακολουθείται από την Επιτροπή. Η ισπανική κυβέρνηση υπέβαλε τακτική έκθεση παρακο- λούθησης στις 15 Σεπτεµβρίου 1998, η οποία συµπλη- ρώθηκε µε πληροφορίες που παρασχέθηκαν κατά τη διάρ- (1) ΕΕ L 380 της 31. 12. 1990, σ. 27. (2) ΕΕ L 332 της 30. 12. 1995, σ. 1. (3) ΕΕ L 148 της 6. 6. 1997, σ. 1. (4) ΕΕ C 113 της 24. 4. 1999, σ. 14. κεια επίσκεψης παρακολούθησης που πραγµατοποιήθηκε από τις 30 Σεπτεµβρίου έως τις 2 Οκτωβρίου του ιδίου έτους. Με επιστολή της 22ας Οκτωβρίου 1998, η Επιτροπή έθεσε ορισµένα ερωτήµατα σχετικά µε το ύψος των εκπτώ- σεων φόρου που χορηγήθηκαν στα ναυπηγεία. Οι ισπανικές αρχές υπέβαλαν τις παρατηρήσεις τους µε επιστολή της 13ης Νοεµβρίου 1998. Με επιστολή της 15ης Φεβρουαρίου 1999, η Επιτροπή γνωστοποίησε στην Ισπανία την απόφασή της να κινήσει τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 93 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ. Η απόφαση της Επιτροπής για την κίνηση της διαδικασίας δηµοσιεύθηκε στην Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (5). Η Επιτροπή κάλεσε τους ενδιαφερόµενους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους επί του εν λόγω θέµατος. (3) (4) (5) Η Επιτροπή διαβίβασε τις παρατηρήσεις που έλαβε στην Ισπανία, παρέχοντάς της τη δυνατότητα να τις σχολιάσει. II. ΛΕΠΤΟΜΕΡΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ (6) Βάσει απόφασης που έλαβε τον Αύγουστο 1997 στην υπόθεση κρατικής ενίσχυσης C 56/95 (6), η Επιτροπή ενέ- κρινε κρατικές ενισχύσεις συνολικού ύψους 229,008 δισε- κατοµµυρίων ισπανικών πεσετών (ESP) κατ’ ανώτατο όριο υπέρ της αναδιάρθρωσης των κρατικών ναυπηγείων της Ισπανίας. Η δέσµη των εγκεκριµένων ενισχύσεων περιλάµ- βανε «ειδικές» εκπτώσεις φόρου µέχρι ανώτατου ποσού 58 δισεκατοµµυρίων ESP κατά την περίοδο 1995 — 1999. (5) Βλέπε υποσηµείωση 4. (6) ΕΕ C 354 της 21. 11. 1997, σ. 2. 12. 2. 2000 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 37/23 (7) (8) (9) Στο σηµείο αυτό εξηγείται ο λόγος για τον οποίο οι ειδικές εκπτώσεις φόρου περιλήφθηκαν στη δέσµη ενισχύσεων. Όταν καταρτίστηκε αρχικά το σχέδιο αναδιάρθρωσης, τα ναυπηγεία ανήκαν ακόµη στον όµιλο INI (Instituto Nacio- nal de Industria) και µπορούσαν να µειώνουν τις µετά τους φόρους ζηµίες κατά 28 % µέσω του INI, βάσει της γενικά ισχύουσας εθνικής ισπανικής νοµοθεσίας, αντισταθµίζοντας τις ζηµίες µε τα κέρδη άλλων εταιρειών του οµίλου. Κατά τη διατύπωση των οικονοµικών προβλέψεων του σχεδίου θεω- ρήθηκε δεδοµένο ότι οι εκπτώσεις φόρου θα εξακολουθού- σαν να παρέχονται, παρά το γεγονός ότι από την 1η Αυγού- στου 1995 τα ναυπηγεία ανήκαν στη ζηµιογόνο κρατική εταιρεία χόλντινγκ Agencia Industrial del Estado (AIE). Ως εκ τούτου, ψηφίστηκε νόµος [ο νόµος αριθ. 13/96, της 30ής ∆εκεµβρίου (7)] ο οποίος επέτρεπε στις εταιρείες που βρίσκονταν σε ανάλογη θέση να συνεχίσουν, µέχρι τις 31 ∆εκεµβρίου 1999, να λαµβάνουν από το κράτος ποσά ισο- δύναµα µε εκείνα που θα δικαιούντο στο πλαίσιο του συστήµατος φορολογικής ενοποίησης. Βάσει των προβλεπό- µενων ζηµιών στο πλαίσιο του σχεδίου αναδιάρθρωσης, υπολογίστηκε ότι οι εκπτώσεις φόρου υπέρ των κρατικών ναυπηγείων θα ανέρχονταν σε 58 δισεκατοµµύρια ΕSΡ. Η Επιτροπή θεώρησε ότι επρόκειτο για ειδικό µέτρο υπέρ των ναυπηγείων και, συνεπώς, ότι αποτελούσε κρατική ενίσχυση. Την 1η Σεπτεµβρίου 1997 τα ναυπηγεία εντάχθηκαν στον όµιλο Sociedad Estatal de Participaciones Industriales (SEPI), ο οποίος, όπως και ο όµιλος INI, µπορεί να επωφε- ληθεί από τους γενικούς κανόνες περί φορολογικής ενο- ποίησης για την αντιστάθµιση κερδών και ζηµιών. οι να και για περιοριστούν Η δέσµη ενισχύσεων εγκρίθηκε υπό τον όρο ότι το συνολικό ποσό, καθώς και τα επί µέρους ποσά ανά κατηγορία ενί- σχυσης, αποτελούσαν το ανώτατο όριο. Οι όροι αυτοί τέθη- καν για να διασφαλιστεί ότι οι ενισχύσεις επρόκειτο να χρησιµοποιηθούν για τους σκοπούς για τους οποίους προο- ρίζονταν δυνατότητες στρέβλωσης του ανταγωνισµού στη ναυπηγική βιοµηχανία συνεπεία της ενίσχυσης. Σύµφωνα µε τις πληροφορίες που συγκέντρωσε η Επιτροπή στο πλαίσιο της παρακολούθησης του σχεδίου αναδιάρθρωσης, τα ναυπηγεία έλαβαν το 1998 ειδική έκπτωση φόρου ύψους 18,451 δισεκατοµµυρίων ESP, παρόλο που τα ναυπηγεία έλαβαν και έκπτωση φόρου βάσει γενικών µέτρων το 1998, η οποία αντιστοιχούσε στις ζηµίες τους του 1997, σύµφωνα µε τους ισπανικούς κανό- νες σχετικά µε τη φορολογική ενοποίηση, κατόπιν της ένταξής τους στον όµιλο SEPI. (10) Για το λόγο αυτό, η Επιτροπή διατύπωσε αµφιβολίες ως προς το κατά πόσον οι ειδικές εκπτώσεις φόρου ύψους 18,451 δισεκατοµµυρίων ESP που καταβλήθηκαν το 1998 ήταν σύµφωνες µε την προηγούµενη απόφασή της και συµ- βιβάσιµες µε την κοινή αγορά. III. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΝ∆ΙΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΜΕΡΩΝ (11) Η Επιτροπή έλαβε παρατηρήσεις από ένα κράτος µέλος (∆ανία) και από την ένωση δανών ναυπηγών (Foreningen af Jernskibs- og Maskinbyggerier i Danmark). (12) Η ένωση δανών ναυπηγών υποστήριξε ότι οι εν λόγω εκπτώ- σεις φόρου αποτελούν παράνοµη ενίσχυση που πρέπει να ανακτηθεί, λαµβανοµένης µάλιστα υπόψη της κρίσιµης κατάστασης που επικρατεί στην αγορά και της απώλειας πολλών θέσεων εργασίας στον τοµέα. (13) Με τις ανωτέρω απόψεις συντάχθηκαν και οι δανικές αρχές, οι οποίες αναφέρθηκαν στη δυσχερή κατάσταση της παγκό- σµιας αγοράς και στα προβλήµατα που δηµιουργεί στη ∆ανία το κλείσιµο ναυπηγείων και οι µειώσεις του εργατικού δυναµικού από το 1992. Υπογράµµισαν το γεγονός ότι τα ισπανικά ναυπηγεία ανταγωνίζονται άµεσα τα δανικά ναυπη- γεία και απέκτησαν ένα ανταγωνιστικό πλεονέκτηµα µέσω των κρατικών ενισχύσεων που έλαβαν. IV. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΙΣΠΑΝΙΑΣ (14) Η Ισπανία υπέβαλε τις παρατηρήσεις της µε επιστολές της 6ης Απριλίου και της 18ης Αυγούστου 1999 (στην τελευ- ταία περιέχονται συµπληρωµατικές παρατηρήσεις που στην ουσία επαναλαµβάνουν το περιεχόµενο της προηγούµενης επιστολής). (15) Οι ισπανικές αρχές θεώρησαν ότι η απόφαση για την κίνηση της διαδικασίες περιείχε ανακρίβειες ως προς τη φύση της εικαζόµενης παράβασης στην οποία αναφέρεται. Κατά την άποψή τους, το κείµενο αφήνει να εννοηθεί ότι σηµειώθηκαν δύο παραβάσεις: πρώτον, η µη τήρηση της απόφασης της Επιτροπής µε την οποία εγκρίθηκε η δέσµη ενισχύσεων και, δεύτερον, η χορήγηση ενίσχυσης υπό µορφή ειδικών εκπτώ- σεων φόρου, η οποία ενδέχεται να µη συµβιβάζεται µε την κοινή αγορά. (16) Υποστηρίζουν ότι το συµπέρασµα αυτό δεν τεκµηριώνεται και προκαλεί σύγχυση όσον αφορά την υποβολή παρατηρή- σεων. Θεωρούν ότι δεν είναι σαφές σε τι συνίσταται η µη τήρηση της απόφασης, καθότι η εικαζόµενη παράβαση διαχωρίζεται, κατά τα φαινόµενα, από το πρόβληµα των ειδικών εκπτώσεων φόρου. Εφόσον δεν γίνεται καµία ανα- φορά σε άλλη παράβαση σχετικά µε το τελευταίο θέµα, υποθέτουν ότι οι αµφιβολίες της Επιτροπής αφορούν το συµβιβάσιµο των ειδικών εκπτώσεων φόρου ύψους 18,451 δισεκατοµµυρίων ΕSΡ. ∆εδοµένου ότι αυτή η µορφή ενί- σχυσης εγκρίθηκε, η ανησυχία της Επιτροπής πρέπει να έγκειται στο γεγονός ότι το ανωτέρω ποσό ενδέχεται να υπερβαίνει το εγκριθέν. (17) Οι ισπανικές αρχές επεσήµαναν ότι η ενίσχυση που έλαβαν τα ναυπηγεία είναι ακριβώς ίση µε το εγκριθέν ποσό. Συνεπώς, είναι εσφαλµένος ο ισχυρισµός ότι χορηγήθηκε περισσότερη ενίσχυση από ό,τι είχε εγκριθεί και ότι υπήρξε παράβαση της απόφασης. (18) Κατά την άποψή τους, η λογική βάση των αµφιβολιών της Επιτροπής είναι εσφαλµένη, διότι συµποσούνται ποσά που δεν µπορούν να αθροιστούν. Υπάρχει θεµελιώδης διαφορά µεταξύ µιας κρατικής ενίσχυσης και των εκπτώσεων φόρου που χορηγούνται βάσει γενικών µέτρων. Πράγµατι, η ενί- σχυση υπό µορφή «εκπτώσεων φόρου» όπως προβλέπεται στην απόφαση της Επιτροπής του Αυγούστου 1997 (8) µε την οποία εγκρίθηκε η δέσµη ενισχύσεων αναδιάρθρωσης είναι κρατική ενίσχυση, καθότι τα ποσά αυτά δεν δικαιολο- γούνται βάσει του γενικού φορολογικού συστήµατος της Ισπανίας. Αντίθετα, οι εκπτώσεις φόρου που προέρχονται από τη χρηµατοοικονοµική ενοποίηση του οµίλου SEPI χορηγούνται αυτοδικαίως βάσει της γενικώς εφαρµοστέας νοµοθεσίας και δεν θεωρούνται κρατικές ενισχύσεις βάσει του κοινοτικού δικαίου. (7) ΕΕΙΚ 315 της 31. 12. 1996, σ. 38974. (8) Βλέπε υποσηµείωση 6. L 37/24 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12. 2. 2000 (19) Εάν δεν είχε αθροίσει τα αντίστοιχα ποσά η Επιτροπή δεν θα είχε καταλήξει στο συµπέρασµα ότι η χορηγηθείσα ενίσχυση υπερέβη το προβλεπόµενο όριο. Συνεπώς, σύµφωνα µε τις ισπανικές αρχές, φαίνεται ότι εάν τα ναυπηγεία δεν είχαν ενταχθεί στο καθεστώς χρηµατοοικονοµικής ενοποίησης της SEPI, η Επιτροπή δεν θα είχε θεωρήσει ότι χορηγήθηκε περισσότερη ενίσχυση από ό,τι είχε εγκριθεί. (20) Η Ισπανία αµφισβητεί το συµπέρασµα της Επιτροπής που κατ’ ουσίαν συνεπάγεται ότι ορισµένα ποσά τα οποία ελή- φθησαν νόµιµα και δεν αποτελούν ενίσχυση κατά κανένα τρόπο δύνανται να θεωρηθούν ως αιτία παράβασης. Η ένταξη των ναυπηγείων σε ένα νόµιµο φορολογικό σύστηµα δεν µπορεί να αποτελεί αιτία της εικαζόµενης παράβασης, όταν η ενίσχυση δεν υπερέβη τα προβλεπόµενα όρια, από γενική ή ειδική άποψη. (21) Σύµφωνα µε την επιχειρηµατολογία των ισπανικών αρχών, µια από τις συνέπειες που απορρέουν από την ερµηνεία της Επιτροπής (εφόσον είναι σωστή) είναι ότι από τη στιγµή που τα ναυπηγεία ενσωµατώθηκαν στον όµιλο SEPI, η απόφαση της Επιτροπής µε την οποία εγκρίθηκε η ενίσχυση προς τα ναυπηγεία θα έπρεπε να είχε θεωρηθεί ως ουσιωδώς τροπο- ποιηθείσα όσον αφορά την ενίσχυση υπό µορφή των εκπτώ- σεων φόρου. (22) Οι ισπανικές αρχές υποστηρίζουν επίσης ότι, στην πραγµατι- κότητα, η Επιτροπή φαίνεται ότι αναγνωρίζει πως οι νέες εκπτώσεις φόρου στο πλαίσιο του συστήµατος φορο- λόγησης της SEPI αποτελούν γενικά µέτρα, τα οποία δεν θεωρούνται ως ενίσχυση και δεν προκαλούν παράβαση της απόφασης. Μολονότι οι εν λόγω εκπτώσεις φόρου χορη- γήθηκαν για πρώτη φορά το 1998, αντιστοιχούσαν δε στο οικονοµικό έτος 1997, η Επιτροπή ισχυρίζεται τώρα ουσια- στικά ότι η αρχική απόφαση, που ενέκρινε τη χορήγηση ειδικών εκπτώσεων φόρου ύψους 58 δισεκατοµµυρίων ESP, θα έπρεπε να θεωρηθεί ως τροποποιηθείσα από τη στιγµή που τα ναυπηγεία επανήλθαν στο καθεστώς χρηµατοοικονο- µικής ενοποίησης. (23) (24) Σύµφωνα µε τις ισπανικές αρχές, η ερµηνεία αυτή είναι αβάσιµη, ιδίως διότι η απόφαση του Αυγούστου του 1997 δεν αναφέρει ότι η ενίσχυση ύψους 58 δισεκατοµµυρίων ESP υπόκειται στην προϋπόθεση ότι τα ναυπηγεία δεν θα ενταχθούν σε νέο καθεστώς χρηµατοοικονοµικής ενοποίησης στο µέλλον. Επιπλέον, εάν η ένταξη των ναυπηγείων στον όµιλο SEPI επηρέαζε το όριο της ενίσχυσης, η Επιτροπή όφειλε να ειδοποιήσει τις ισπανικές αρχές και να λάβει µέτρα για την τροποποίηση της απόφασής της. Ελλείψει παρόµοιων ενερ- γειών, δεν είναι δυνατή µια de facto αλλαγή σε καµία περίπτωση, καθότι, σύµφωνα µε τις αρχές της ασφάλειας του δικαίου, θα έπρεπε να είχε γίνει επίσηµη τροποποίηση της πράξης µε την οποία καθορίστηκε το όριο της ενί- σχυσης. Ελλείψει της τροποποίησης αυτής, τα νέα δεδοµένα (δηλαδή η διακοπή της λειτουργίας της AIE και η ένταξη των ναυπηγείων στον όµιλο SEPI και η εφαρµογή ορισµένων φορολογικών κανόνων) δεν αποτελούν στοιχεία που προκα- λούν υπέρβαση των εγκεκριµένων ορίων. (25) Οι ισπανικές αρχές επισηµαίνουν ότι στο κείµενο της κίνησης της διαδικασίας αναφέρεται ότι, εάν ήταν γνωστό ότι τα ναυπηγεία επρόκειτο να ενταχθούν στο όµιλο SEPI, «το ποσό της ενίσχυσης. θα είχε µειωθεί ανάλογα». Ωστόσο, υποστηρίζουν ότι το επιχείρηµα αυτό δεν αποδεικ- νύει ότι η ενίσχυση υπερέβη τα εγκεκριµένα όρια. Αντίθετα, υποδηλώνει ότι δεν σηµειώθηκε υπέρβαση. Εάν είχε εγκριθεί ποσό µικρότερο των 58 δισεκατοµµυρίων ESP, τότε θα είχε σηµειωθεί υπέρβαση, αλλά εφόσον εγκρίθηκε ενίσχυση ύψους 58 δισεκατοµµυρίων ESP, δεν σηµειώθηκε υπέρβαση. (26) Επιπλέον, οι ισπανικές αρχές υποστηρίζουν ότι εάν είχε τροποποιηθεί η απόφαση για να συνεκτιµηθεί το γεγονός ότι τα ναυπηγεία εντάχθηκαν στον όµιλο SEPI, η τροπο- ποίηση αυτή θα µπορούσε να επηρεάσει µόνο το ποσό των ενισχύσεων υπό µορφή εκπτώσεων φόρου µετά τον Σεπτέµ- βριο του 1997, ηµεροµηνία κατά την οποία έγινε η εν λόγω ένταξη. Υποστηρίζουν ότι το ποσό της ενίσχυσης µέχρι την ηµεροµηνία αυτή ήταν εντός του εγκεκριµένου ορίου, υπο- γραµµίζοντας το γεγονός οτι η απόφαση καθόριζε µόνο γενικά ποσά ανά είδος ενίσχυσης, τα οποία ίσχυαν για ολόκληρη την περίοδο της αναδιάρθρωσης. (27) Η Ισπανία δεν θεώρησε ποτέ ότι οι ενισχύσεις πρέπει να αθροίζονται µε µέτρα που δεν αποτελούν ενίσχυση ή ότι η ένταξη των ναυπηγείων στον όµιλο SEPI θα είχε ως άµεσο αποτέλεσµα την ουσιαστική τροποποίηση της απόφασης του 1997 και ειδικότερα την άµεση και σηµαντική µείωση της ενίσχυσης ύψους 58 δισεκατοµµυρίων ESP. Η απόφαση του 1997 αφορούσε µια συνολική δέσµη συνδυασµένων µέτρων στήριξης προς τα κρατικά ναυπηγεία, τα οποία ανήκαν µεν σε ξεχωριστές κατηγορίες, αλλά υπολογίζονταν ως σύνολο. (28) Οι ισπανικές αρχές υπενθύµισαν ότι, µέχρι το 1997, είχαν εκτιµήσει ότι η ενίσχυση υπό µορφή ειδικών εκπτώσεων φόρου θα προσέγγιζε τα 48 δισεκατοµµύρια ΕSΡ. Ωστόσο, κατά τις τελικές διαπραγµατεύσεις πριν από την έκδοση της απόφασης της Επιτροπής µε την οποία εγκρίθηκε η ενί- σχυση, αναθεωρήθηκαν διάφορα ποσά που προβλέπονταν στο σχέδιο αναδιάρθρωσης ώστε να ληφθεί υπόψη η καθυ- στέρηση της έγκρισης και εφαρµογής του. Συµφωνήθηκε η χορήγηση επιπλέον ενίσχυσης πέραν της αρχικώς προταθεί- σας, συµπεριλαµβανοµένης, στο πλαίσιο της συνολική δέσµης ενισχύσεων, της αύξησης του ποσού των ειδικών εκπτώσεων φόρου σε 58 δισεκατοµύρια ESP. Η αύξηση κρίθηκε αναγκαία λόγω της καθυστέρησης της έγκρισης και υλοποίησης του σχεδίου αναδιάρθρωσης, που θα είχε ως αποτέλεσµα τη συσσώρευση ζηµιών µεγαλύτερων από τις προβλεπόµενες (και την ύπαρξη λιγότερου χρόνου για την εκταµίευση της ενίσχυσης). Συνεπώς, εάν ήταν γνωστό ότι τα ναυπηγεία επρόκειτο να ενταχθούν στον όµιλο SEPI και ότι τούτο θα συνεπαγόταν απώλεια ή µείωση των ενισχύ- σεων, θα είχε τεθεί υπό διαπραγµάτευση η υπαγωγή τους σε άλλη κατηγορία. (29) (30) Τέλος, οι ισπανικές αρχές τόνισαν ότι όταν διεξάγονται διαπραγµατεύσεις για περίπλοκες υποθέσεις όπως η προκει- µένη, οι συζητήσεις εστιάζονται στη συνολική υπό διαπραγ- µάτευση ενίσχυση. Κατόπιν των παρατηρήσεων αυτών, οι ισπανικές αρχές υπέ- βαλαν στοιχεία επιχειρώντας να αποδείξουν ότι οι χορη- γηθείσες ειδικές εκπτώσεις φόρου κυµάνθηκαν εντός των ορίων. 12. 2. 2000 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 37/25 (31) ∆ιευκρίνισαν ότι η εν λόγω ενίσχυση αφορούσε άµεσα τα έτη 1995, 1996 και 1997, κυρίως διότι για τα έτη αυτά προβλέπονταν σηµαντικές ζηµίες. Υπολογίστηκε ότι οι ζηµίες θα αντιστοιχούσαν στο 28 % των καθαρών αποτελεσµάτων προ φόρων, δηλαδή σε ποσό 57,963 δισεκατοµµυρίων ESP, το οποίο τελικά εγκρίθηκε ως ενίσχυση αφού στρογγυλοποιήθηκε σε 58 δισεκατοµµύρια ESP. Η βάση του υπολογισµού αυτού παρατίθεται στον ακόλουθο πίνακα. 1995 1996 1997 1998 Σύνολο (1) (εκατοµµύρια ESP) Καθαρό αποτέλεσµα προ φόρων (90 463) (90 458) (27 422) Φόροι (28 %) 50 299 7 664 Καθαρό αποτέλεσµα µετά τους φόρους (90 463) (40 159) (19 758) 834 (248) 586 57 963 (1) Ο φόρος του 1998 δεν λαµβάνεται υπόψη, καθότι αναµένονταν θετικά αποτελέσµατα. (32) Σύµφωνα µε τις ισπανικές αρχές, η πρόβλεψη έγινε στις αρχές του 1997, βάσει των αποτελεσµάτων του 1995 και αφορούσε τα αποτελέσµατα της επόµενης περιόδου. Οι εκπτώσεις υπολογίστηκαν σε 28 % των προβλεπόµενων ζηµιών. ∆εν ζητήθηκε να γίνει εκτίµηση πιθανών αλλαγών των φορολογικών βάσεων και των εκπτώσεων φόρου που ενδεχοµένως θα προέκυπταν. (33) Όσον αφορά το ανωτέρω θέµα, οι ισπανικές αρχές θεωρούν ότι εφόσον η ενίσχυση υπολογίστηκε σε 28 % των προ φόρων ζηµιών, θα έπρεπε να εφαρµοστεί κατ’αυτόν τον τρόπο. ∆εν θα µπορούσε να εφαρµοστεί κατ’άλλον τρόπο, καθότι τα ναυπηγεία δεν ανήκαν σε άλλο όµιλο χρηµατοοι- κονοµικής ενοποίησης. Συνεπώς, ούτε η AIE ούτε άλλος δηµόσιος φορέας θα µπορούσε να παράσχει φορολογική αντιστάθµιση των φορολογικών βάσεων. Κατά την Ισπανία, το γεγονός ότι τα ναυπηγεία εντάχθηκαν στον όµιλο SEPI δεν έχει καµία πρακτική σηµασία, καθότι ενόσω τα ναυπη- γεία βρίσκονταν υπό τον έλεγχο της AIE, πραγµατικές ζηµίες τους δικαιολογούσαν τη χορήγηση ενίσχυσης ίσης µε το 28 % των καθαρών προ φόρων αποτελεσµάτων, και τούτο µέχρι του εγκεκριµένου ορίου. Θα ήταν λάθος της Επιτροπής να συµπεράνει ότι τα ναυπηγεία δικαιούντο µικρότερη ενίσχυση όταν οι πραγµατικές ζηµίες ήταν πολύ υψηλόρες από τις αρχικά προβλεπόµενες. (34) Σύµφωνα µε τα στοιχεία που υπέβαλαν οι ισπανικές αρχές στις παρατηρήσεις τους, οι ζηµίες ανήλθαν σε 90,463 δισε- κατοµµύρια ESP το 1995, σε 97,056 δισεκατοµµύρια ESP το 1996 και σε 19,883 δισεκατοµµύρια ESP µέχρι τον Σεπτέµβριο του 1997, µήνα κατά τον οποίο τα ναυπηγεία εντάχθηκαν στον όµιλο SEPI. Συνεπώς, οι συνολικές ζηµίες αυτής της περιόδου ανήλθαν σε 207,402 δισεκατοµµύρια ESP και η αντίστοιχη ενίσχυση ύψους 28 % ανήλθε σε 58,073 δισεκατοµµύρια. Ωστόσο, το ποσό της ενίσχυσης που πράγµατι καταβλήθηκε ήταν ελαφρώς χαµηλότερο από αυτό που θα προέκυπτε εφαρµόζοντας την έκπτωση ύψους 28 % για την εν λόγω περίοδο. Σύµφωνα µε τις ισπανικές αρχές, η ενίσχυση καταβλήθηκε σε δύο τµήµατα: 39,549 δισεκατοµµύρια ΕSΡ καταβλήθηκαν τον Μάρτιο του 1997 και 18,451 δισεκατοµµύρια ΕSΡ τον Ιούλιο του 1998. Η καταβολή των ποσών καθυστέρησε λόγω δηµοσιονοµικών περιορισµών, γεγονός που εξηγεί την προφανή αναντιστοιχία µεταξύ εγκριθέντων και καταβληθέντων ποσών, ιδίως σε ό,τι αφορά το ποσό που καταβλήθηκε το 1998, το οποίο δεν αντιστοιχεί στα αποτελέσµατα του 1997. Εάν τα οφειλόµενα ποσά υπολογίζονταν µε βάση τους γενικούς κανόνες σχετικά µε τη φορολογική ενοποίηση, τα ναυπηγεία θα µπορούσαν να λάβουν τόκους υπερηµερίας. Ωστόσο, δεν καταβλήθηκαν παρόµοιοι τόκοι, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι ο υπολογι- σµός έγινε µε βάση το 28 % των καθαρών προ φόρων ζηµιών. (35) Εν κατακλείδι, οι ισπανικές αρχές θεωρούν ότι η ενίσχυση υπό µορφή εκπτώσεων φόρου δεν υπερέβη το όριο που τέθηκε στην απόφαση της Επιτροπής και ότι τηρείται το συνολικό ποσό της εγκριθείσας ενίσχυσης. (36) Όσον αφορά τα σχόλια επί των παρατηρήσεων που υπέβα- λαν τρίτοι στο πλαίσιο της διαδικασίας, η Ισπανία υπέβαλε τις απόψεις της µε επιστολή της 18ης Ιουνίου 1999. Συµ- µερίστηκε τις ανησυχίες σχετικά µε τη συνολική κατάσταση της αγοράς και θεώρησε ότι τα προβλήµατα που αντιµετωπί- ζουν τα δανικά ναυπηγεία είναι παρόµοια µε τα προβλήµατα των ισπανικών ναυπηγείων έναντι των αθέµιτων πρακτικών ανταγωνισµού από την Άπω Ανατολή. Απέρριψε κάθε υπαι- νιγµό περί παράνοµης ενίσχυσης των ναυπηγείων της. V. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ (37) Η Επιτροπή επισηµαίνει ότι η ενίσχυση που ενέκρινε ως σύµφωνη µε τις διατάξεις του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 1013/ 97 θεωρήθηκε συµβιβάσιµη µε την κοινή αγορά διότι τηρούσε το πρώην άρθρο 92 παράγραφος 3 στοιχείο ε) της συνθήκης ΕΚ. Ωστόσο, τούτο ισχύει µόνον εφόσον τηρού- νται οι όροι που προβλέπονται στην απόφαση της Επιτροπής µε την οποία εγκρίθηκε η ενίσχυση σύµφωνα µε τον κανονι- σµό του Συµβουλίου. Εφόσον δεν τηρούνται οι όροι βάσει των οποίων εγκρίθηκε η ενίσχυση, η τελευταία εµπίπτει στη γενική απαγόρευση του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ και συνεπώς δύναται να θεωρηθεί ασυµβί- βαστη µε την κοινή αγορά, εκτός εάν µπορεί να θωρηθεί συµβιβάσιµη για άλλους λόγους. (38) Ο κανονισµός (ΕΚ) αριθ. 1013/97 προβλέπει παρέκκλιση από τους συνήθεις κανόνες για τις ενισχύσεις στη ναυπηγική βιοµηχανία (που εφαρµόζονται σε άλλα κοινοτικά ναυπη- γεία) υπέρ των κρατικών ναυπηγείων της Ισπανίας, ούτως ώστε να δοθεί η δυνατότητα στα εν λόγω ναυπηγεία να προβούν σε περαιτέρω εκτεταµένη αναδιάρθρωση και να καταστούν ανταγωνιστικά. Σύµφωνα µε το άρθρο 1 παρά- γραφος 4 του κανονισµού, µια δέσµη ενισχύσεων, που δια- φορετικά θα ήταν ασυµβίβαστη µε την οδηγία σχετικά µε τις L 37/26 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12. 2. 2000 ενισχύσεις στη ναυπηγική βιοµηχανία, µπορεί να θεωρηθεί συµβιβάσιµη µε την κοινή αγορά υπό ορισµένες προϋποθέ- σεις. Μια από τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στο εν λόγω άρθρο είναι ότι η συνολική δέσµη ενισχύσεων αποτε- λεί το ανώτατο όριο. Επιπλέον, για κάθε κατηγορία εγκριθεί- σας ενίσχυσης, συµπεριλαµβανοµένων των ειδικών εκπτώ- σεων φόρου, το εγκριθέν ποσό δηλώνεται ρητά ότι αποτελεί το ανώτατο όριο µέσω της χρησιµοποίησης των λέξεων «µέχρι ανώτατου ποσού». Τούτο αντικατοπτρίζεται στην απόφαση της Επιτροπής του Αυγούστου του 1997, όπου καθίσταται σαφές ότι η βάση για την έγκριση της ειδάλλως ασυµβίβαστης ενίσχυσης είναι το άρθρο 1 παράγραφος 4 του κανονισµού. (39) Έχοντας υπόψη τα ανωτέρω, η Επιτροπή δεν αντιλαµβάνεται για ποιο λόγο οι ισπανικές αρχές ισχυρίζονται ότι οι λόγοι κίνησης της διαδικασίας του άρθρου 88 παράγραφος 2 είναι ασαφείς. Τα πραγµατικά περιστατικά εν προκειµένω, τα οποία ουδόλως αµφισβητούνται από τις ισπανικές αρχές, είναι ότι το 1998 τα ναυπηγεία έλαβαν ενίσχυση συνολικού ύψους 18,451 δισεκατοµµυρίων ESP υπό µορφή ειδικών εκπτώσεων φόρου, παρότι τα ναυπηγεία έλαβαν εκπτώσεις φόρου και στο πλαίσιο γενικών µέτρων. Κατά την κίνηση της διαδικασίας η Επιτροπή εξέφρασε την ανησυχία της σχετικά µε το συµβιβάσιµο της πληρωµής (εν όλω ή εν µέρει) που διενεργήθηκε το 1998, διότι συνεπεία αυτής τα ναυπηγεία έλαβαν το πλήρες ποσό των εγκεκριµένων εκπτώ- σεων φόρου, παρότι το ποσό αυτό ήταν το ανώτερο δυνατό. Εάν τα ναυπηγεία λάµβαναν επιπλέον εκπτώσεις φόρου στο πλαίσιο γενικών µέτρων (ενώ το ότι δεν τις λάµβαναν προη- γουµένως ήταν ο µοναδικός λόγος για τον οποίο εγκρίθη- καν οι ειδικές εκπτώσεις φόρου) η καταβολή του ανώτατου ποσού της ενίσχυσης είναι διαβλητή και συνιστά πιθανόν παράβαση της απόφασης της Επιτροπής. Οι εν λόγω αµφι- βολίες της Επιτροπής επιβεβαιώθηκαν πλήρως κατά τη δια- δικασία, όπως εξηγείται κατωτέρω. (40) Τα τρία βασικά επιχειρήµατα που προβάλλουν οι ισπανικές αρχές µπορούν να συνοψισθούν ως εξής: — τα διάφορα µέτρα ενίσχυσης που εγκρίθηκαν (συµπερι- λαµβανοµένων των ειδικών εκπτώσεων φόρου) αποτέλε- σαν αντικείµενο συνολικής διαπραγµάτευσης και κατ’ αυτόν τον τρόπο πρέπει να αντιµετωπίζονται. Όσον αφορά τη συνολική δέσµη, αλλά και τις ειδικές διατά- ξεις σχετικά µε τις εκπτώσεις φόρου, δεν σηµειώθηκε υπέρβαση των συνολικών ποσών που εγκρίθηκαν τελικά (τα οποία ήταν µεγαλύτερα από ό,τι είχε προβλεφθεί αρχικά λόγω της καθυστέρησης έγκρισης του σχεδίου), παρά το γεγονός ότι οι πραγµατικές ζηµίες ήταν υψηλό- τερες από τις προβλεπόµενες, — η απόφαση δεν απαγορεύει τη χορήγηση εκπτώσεων φόρου στα ναυπηγεία στο πλαίσιο γενικών µέτρων επι- προσθέτως των ειδικών εκπτώσεων φόρου, ούτε τροπο- ποιήθηκε στη συνέχεια προς την κατεύθυνση αυτή µετά την ένταξη των ναυπηγείων στον όµιλο SEPI. Είναι λάθος να αθροίζονται οι γενικές µε τις ειδικές εκπτώσεις φόρου. Πρόκειται για µέτρα διαφορετικής φύσης, οι δε γενικές εκπτώσεις φόρου που βασίζονται στην ένταξη των ναυπηγείων στον όµιλο SEPI δεν αποτελούν κρατι- κές ενισχύσεις, — οι ειδικές εκπτώσεις φόρου ύψους 58 δισεκατοµµυρίων ESP εγκρίθηκαν βάσει των προβλεπόµενων προ φόρων καθαρών λογιστικών αποτελεσµάτων για την περίοδο 1995 — 1998. Επί της βάσης αυτής δεν σηµειώθηκε υπέρβαση του εγκεκριµένου ποσού. (41) Όσον αφορά το πρώτο επιχείρηµα, είναι απολύτως αληθές ότι σηµειώθηκαν καθυστερήσεις στην έγκριση του σχεδίου. Τούτο όµως δεν έχει σηµασία για την αξιολόγηση της Επι- τροπής, καθότι προβλέφθηκαν πρόσθετες ενισχύσεις ούτως ώστε να ληφθεί υπόψη η καθυστέρηση (συµπεριλαµβανο- µένης αύξησης των ανώτατων εκπτώσεων φόρου από 48 σε 58 δισεκατοµµύρια ESΡ). Η Επιτροπή επισηµαίνει ότι µεγα- λύτερη σηµασία έχει το γεγονός ότι το συνολικό ποσό της ενίσχυσης αποτελούσε µεν ενιαίο σύνολο, αλλά για κάθε κατηγορία ενίσχυσης τέθηκε σαφώς ένα ανώτατο όριο, ούτως ώστε να διασφαλιστεί ότι η ενίσχυση επρόκειτο να χρησιµοποιηθεί για το σκοπό για τον οποίο προοριζόταν και όχι ως λειτουργική ενίσχυση που θα επέτρεπε στα ναυπηγεία να εξακολουθήσουν τις δραστηριότητές τους όπως και προηγουµένως την απαιτούµενη αναδιάρθρωση. Τούτο είναι απόλυτα σύµφωνο µε την πολιτική της Επι- τροπής σε παρόµοιες περιπτώσεις. Αποτελεί επίσης πάγια πρακτική της Επιτροπής να µην επιτρέπει τη µεταβίβαση ενισχύσεων από µια κατηγορία σε άλλη. Επιπλέον, προς τούτο θα απαιτείτο σε κάθε περίπτωση ειδική πλειοψηφία των κρατών µελών στο Συµβούλιο για να επιτευχθεί τροπο- ποίηση του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 1013/97 που αποτέλεσε τη νοµική βάση για την αρχική έγκριση των ενισχύσεων. χωρίς (42) Η Επιτροπή συµφωνεί επίσης ότι δεν φαίνεται να σηµει- ώθηκε υπέρβαση του συνολικού ανώτατου ποσού της εγκριθείσας ενίσχυσης, συµπεριλαµβανοµένου του ανώτατου ποσού που διατέθηκε για τις εκπτώσεις φόρου. Ωστόσο, όλα τα ποσά αποτελούσαν το ανώτατο όριο και όχι αυτόµατο δικαίωµα. Είναι πάγια πολιτική της Επιτροπής να µην επιτρέ- πει τη χορήγηση ενίσχυσης όταν δεν έχει αποδειχθεί σαφώς η αναγκαιότητά της. ∆εν µπορεί να χρησιµοποιηθεί σε περιπτώσεις στις οποίες µπορεί να επιτευχθεί το ίδιο αποτέ- λεσµα µε άλλα µέσα, χωρίς να χορηγηθεί ενίσχυση. Επι- πλέον, µια ενίσχυση µπορεί να θεωρηθεί συµβιβάσιµη µε την κοινή αγορά µόνον όταν περιορίζεται στο ελάχιστο απα- ραίτητο που απαιτείται για να επιτευχθούν οι στόχοι της. ∆εν µπορεί να χρησιµοποιείται απλώς για τη βελτίωση της κατάστασης της αποδέκτριας επιχείρησης. Η προσέγγιση αυτή, που επιβεβαιώθηκε από την απόφαση του ∆ικαστη- ρίου της 17ης Σεπτεµβρίου 1980 στην υπόθεση 730/79, Philip Morris κατά Επιτροπής (9), καθίσταται ακόµη πιο επιβεβληµένη σε περιπτώσεις κατά τις οποίες η ένισχυση χορηγείται κατά παρέκκλιση από τους αυστηρούς κανόνες που ισχύουν κανονικά για τον τοµέα της ναυπηγικής βιοµη- χανίας. (43) Στο πλαίσιο του επιχειρήµατός τους ότι οι εγκριθείσες ενι- σχύσεις πρέπει να θεωρηθούν ως δέσµη, οι ισπανικές αρχές υποστηρίζουν ότι εάν ήταν γνωστό πριν από την απόφαση της Επιτροπής του 1997 ότι θα ακολουθούσε η ένταξη στον όµιλο SEPI (και ότι θα µειωνόταν ανάλογα το ύψος των εγκριθεισών ειδικών εκπτώσεων φόρου) θα είχαν απλώς προτείνει τη χορήγηση πρόσθετης ενίσχυσης άλλης µορφής για να καλυφθεί η διαφορά. Η Επιτροπή δυσκολεύεται να σχολιάσει παρόµοια επιχειρήµατα, τα οποία αποτελούν καθαρή εικασία. Ωστόσο, δεν µπορεί να αντιληφθεί πώς θα µπορούσε να συνδυαστεί η προσέγγιση αυτή µε την ανάγκη (9) Συλλογή ∆ΕΚ 1980, σ. 2671, παράγραφος 17 12. 2. 2000 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 37/27 να διατηρηθεί η ενίσχυση στο ελάχιστο απαραίτητο (όπου ήδη συµπεριλαµβανόταν η αντιστάθµιση ζηµιών, καθώς και εκπτώσεις φόρου για τη µείωση των ζηµιών, επαρκείς για να καταστεί δυνατή η αποκατάσταση της βιωσιµότητας στο τέλος της αναδιάρθρωσης). ∆εν είναι σαφές ποιο σκοπό θα µπορούσε δικαιολογηµένα να εξυπηρετεί η «νέα» ενίσχυση και προφανώς θα είχε επιπτώσεις στα απαραίτητα αντισταθ- µιστικά µέτρα που θα επιβάλλονταν για να ελαχιστοποιηθεί η πιθανή στρέβλωση του ανταγωνισµού. (44) Όσον αφορά το δεύτερο επιχείρηµα της Ισπανίας, η Επι- τροπή αναγνωρίζει ότι οι εκπτώσεις φόρου στο πλαίσιο γενικών µέτρων µε καθολική εφαρµογή εντός του κράτους µέλους δεν αποτελούν κρατική ενίσχυση, υπό την προϋ- πόθεση ότι εφαρµόζονται αδιακρίτως σε όλες τις επιχειρή- σεις και στην παραγωγή όλων των αγαθών. Η Επιτροπή ουδόλως επιδιώκει να προσβάλει το δικαίωµα της Ισπανίας να εφαρµόζει παρόµοια γενικά µέτρα στα κρατικά ναυπηγεία µετά την ένταξή τους σε όµιλο (SEPI) στον οποίο µπορούν να εφαρµοστούν οι ισπανικοί κανόνες σχετικά µε τη φορο- λογική ενοποίηση. Εντούτοις, η χορήγηση παρόµοιων εκπτώσεων επιπλέον των ειδικών εκπτώσεων φόρου που εγκρίθηκαν στο πλαίσιο της προηγούµενης απόφασης είχε ως αποτέλεσµα να λάβουν τα ναυπηγεία υψηλότερη δηµό- σια οικονοµική στήριξη από ό,τι είχε προβλεφθεί κατά την έγκριση της ενίσχυσης. Ο λόγος για την έγκριση των ειδικών εκπτώσεων φόρου ήταν ότι τα ναυπηγεία δεν θα δικαιούντο τις γενικές εκπτώσεις φόρου. Η εξέταση της διαθεσιµότητας των γενικών εκπτώσεων φόρου που χορηγήθηκαν είναι ιδιαί- τερα σηµαντική για να διαπιστωθεί εάν όλες οι ειδικές εκπτώσεις φόρου δικαιολογούνται. ∆εν θέµα άθροισης µέτρων που δεν πρέπει να συµποσούνται, αλλά εξεύρεσης της κατάλληλης βάσης για να διαπιστωθεί εάν υφίσταται παράβαση της απόφασης της Επιτροπής σχετικά µε τις ειδικές εκπτώσεις φόρου. τίθεται (45) Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή υπογραµµίζει, όπως σηµειώ- νεται ανωτέρω, ότι το ποσό των εκπτώσεων φόρου που εγκρίθηκε από το Συµβούλιο και την Επιτροπή ως ενίσχυση αποτελούσε ρητά το ανώτατο όριο και όχι αυτόµατο δικαίωµα. Όπως καθίσταται σαφές στις προτάσεις της Επι- τροπής προς το Συµβούλιο, [σηµεία 3. 9, 5. 21 και 5. 22 του παραρτήµατος 3 του COM (97) 132 τελικό], θεωρηθηκε ως δεδοµένο ότι δεν θα ήταν δυνατή η χορήγηση εκπτώσεων φόρου στο πλαίσιο γενικών µέτρων. Είναι σαφές ότι δεν υπήρχε πρόθεση να επιτραπεί στα ναυπηγεία να λάβουν τόσο ειδικές εκπτώσεις φόρου, όσο και εκπτώσεις στο πλαί- σιο γενικών µέτρων. Εάν ήταν γνωστό ότι ενδέχετο να υπάρ- ξει αυτή η δυνατότητα, το ύψος της ενίσχυσης που εγκρίθηκε την εποχή εκείνη υπό τη µορφή αυτή θα είχε µειωθεί ανάλογα. (46) Η Ισπανία ασκεί κριτική κατά της Επιτροπής για το γεγονός ότι η τελευταία δεν επέστησε την προσοχή στις συνέπειες της ένταξης των ναυπηγείων στον όµιλο SEPI. Ωστόσο, το κράτος µέλος προς το οποίο απευθύνεται η απόφαση έχει την ευθύνη να διασφαλίσει την πλήρη τήρησή της. Η Επι- τροπή δεν θεώρησε απαραίτητο ή σκόπιµο να τροποποιήσει την προηγούµενη απόφαση, καθότι οι όροι και οι προϋποθέ- σεις της αρχικής απόφασης ήταν απολύτως σαφείς. Επι- πλέον, δεδοµένου ότι το πλήρες ποσό των ειδικών εκπτώ- σεων φόρου δεν είχε καταβληθεί όταν τα ναυπηγεία εντά- χθηκαν στον όµιλο SEPI, η Επιτροπή δεν είχε λόγο να υποθέσει ότι θα εξακολουθούσε να χρειάζεται η καταβολή του ανώτατου εγκριθέντος ποσού και µετά την ένταξη στον προαναφερθέντα όµιλο και την συνακόλουθη χορήγηση εκπτώσεων φόρου στο πλαίσιο των γενικών κανόνων φορο- λογικής ενοποίησης. Μόλις αντιλήφθηκε η Επιτροπή την πιθανή παράβαση της απόφασης (όταν παρέλαβε την έκθεση παρακολούθησης του Σεπτεµβρίου του 1998, η οποία επι- βεβαίωσε την καταβολή ενίσχυσης τον Ιούλιο του 1998, και τους τελικούς λογαριασµούς για το 1997, οι οποίοι επιβε- βαίωσαν τη χορήγηση εκπτώσεων φόρου στο πλαίσιο των γενικών κανόνων) ξεκίνησε την προκαταρκτική έρευνα που οδήγησε στην κίνηση της διαδικασίας βάσει του άρθρου 88 παράγραφος 2. (47) Όσον αφορά το τρίτο βασικό επιχείρηµα των ισπανικών αρχών, το οποίο αφορά τη µέθοδο υπολογισµού για την εκτίµηση του απαιτούµενου ποσού ενίσχυσης υπό µορφή εκπτώσεων φόρου, η Επιτροπή δεν αµφισβητεί το γεγονός ότι οι εκτιµήσεις που υποβλήθηκαν την εποχή εκείνη από την Ισπανία βασίστηκαν στα καθαρά αποτελέσµατα προ φόρων. Η Επιτροπή δέχθηκε τις εκτιµήσεις ως είχαν, ακριβώς διότι το εγκριθέν ποσό αποτελούσε και το ανώτατο όριο. Στην πραγµατικότητα, όπως διευκρινίζεται κατωτέρω, βάσει της ισπανικής φορολογικής νοµοθεσίας (συµπεριλαµ- βανοµένου του ειδικού νόµου που ψηφίστηκε για να µπορέ- σουν τα ναυπηγεία να λάβουν τις ειδικές εκπτώσεις φόρου) η βάση προσδιορισµού του δικαιώµατος προς έκπτωση φόρου δεν είναι τα προ φόρων λογιστικά αποτελέσµατα, αλλά το ποσό της φορολογικής βάσης. Ωστόσο, το γεγονός ότι το ποσό αυτό θεωρήθηκε ως το ανώτατο όριο, σήµαινε ότι κατά τη στιγµή εκείνη δεν ήταν απαραίτητο να αναλυθεί λεπτοµερώς η χρησιµοποιούµενη µέθοδος υπολογισµού των εκπτώσεων φόρου. Αυτό που έχει σηµασία για τον έλεγχο των ενισχύσεων (και εν τέλει για τις συνέπειές τους στον ανταγωνισµό) είναι το ύψος των πραγµατικών ζηµιών που µπορούν να ληφθούν υπόψη στην πράξη και τους σκοπούς της εκπτώσης φόρου. (48) Στο πλαίσιο αυτό πρέπει να σηµειωθεί ότι ο νόµος αριθ. 13/96, που επιτρέπει στα ναυπηγεία να λαµβάνουν ειδικές εκπτώσεις φόρου, προβλέπει ότι οι εταιρείες οι οποίες πριν από τις 31 ∆εκεµβρίου 1994 ανήκαν σε οµίλους που µπο- ρούσαν να υποβάλλουν ενοποιηµένες φορολογικές δηλώσεις και συνεπώς δικαιούντο να αντισταθµίσουν τις ζηµίες µε τα κέρδη άλλων εταιρειών του ίδιου οµίλου, αλλά έχασαν αυτό το δικαίωµα, λαµβάνουν από το κράτος το ίδιο ποσό φόρου εταιρειών που θα τους οφειλόταν, εάν είχαν παραµείνει στο σύστηµα ενοποιηµένης φορολογίας, σύµφωνα µε την ισχύουσα νοµοθεσία. Το άρθρο 27 του νόµου αριθ. 43/95, της 27ης ∆εκεµβρίου, σχετικά µε τη φορολογία των εται- ρειών (10) καθιστά σαφές ότι το προς καταβολή ποσό υπο- λογίζεται επί της φορολογητέας βάσης, η οποία κατά το άρθρο 10 του ίδιου νόµου είναι το λογιστικό αποτέλεσµα, διορθωµένο από µόνιµες διαφορές (δηλαδή µη επιλέξιµα στοιχεία) και προσωρινές διαφορές (για παράδειγµα, ο σχηµατισµός προβλέψεων αναδιάρθρωσης δεν επιτρέπεται όταν πραγµατοποιούνται οι δαπάνες, αλλά µόνον όταν καταβάλλονται τα σχετικά έξοδα). Όπως κατέστη φανερό από τον έλεγχο των λογαριασµών των επί µέρους ναυπη- γείων, οι ειδικές εκπτώσεις φόρου που αντιστοιχούν στις ζηµίες των ετών 1995 και 1996 καθορίστηκαν επί της ανωτέρω βάσης και όχι µε βάση τα καθαρά αποτελέσµατα προ φόρων. Από τους λογαριασµούς του 1997 κατέστη επίσης σαφές ότι η έκπτωση φόρου που χορηγήθηκε βάσει των γενικών κανόνων φορολογικής ενοποίησης υπολο- γίστηκε µε τον ίδιο ακριβώς τρόπο. (10) ΕΕΙΚ 310 της 28. 12. 1995, σ. 37072. L 37/28 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12. 2. 2000 (49) Κατά συνέπεια, ο υπολογισµός του ύψους της δικαιολογηµένης ενίσχυσης στον οποίο προέβησαν οι ισπανικές αρχές δεν ανταποκρίνεται στα πραγµατικά φορολογητέα αποτελέσµατα. Επιπλέον, δεν διευκρι- νίστηκε πως δικαιολογείται η καταβολή οποιουδήποτε ποσού το 1998 βάσει του νόµου αριθ. 13/96, δεδοµένου ότι λόγω της ένταξης στον όµιλο SEPI το 1998 χορηγήθηκε η γενική έκπτωση φόρου, η οποία, σύµφωνα µε την ισπανική φορολογική νοµοθεσία, δεν αντιστοιχεί στα αποτελέσµατα των τεσσάρων τελευταίων µηνών του 1997 (δηλαδή στην περίοδο του έτους µετά την ένταξη των ναυπηγείων στον όµιλο SEPI), αλλά στα αποτελέσµατα ολόκληρου του έτους. Ο ισχυρισµός των ισπανικών αρχών ότι η ενίσχυση δικαιολογείται εκ του γεγονότος ότι τα αποτελέσµατα ήταν χειρότερα από τα αναµενόµενα, είναι επίσης συζητήσιµος. Ακόµη και βάσει των δικών τους στοιχείων, τα πραγµατικά καθαρά αποτελέσµατα προ φόρων του 1995 και του 1996 δεν διέφεραν πολύ από τα αποτελέσµατα που προβλέπονταν στο σχέδιο. Οι ζηµίες του 1997 (και του 1998) ήταν πράγµατι υψηλότερες, αλλά όπως καταδεικνύεται ανωτέρω (και επιβεβαιώ- νεται κατωτέρω) καλύφθηκαν πλήρως από τις γενικές εκπτώσεις φόρου. (50) Η Επιτροπή πραγµατοποίησε ανάλυση στηριζόµενη στην φορολογητέα βάση που προκύπτει από τους δηµοσιευµένους ελεγµένους λογαριασµούς και υπολόγισε τις εκπτώσεις φόρου που δικαιούντο τα ναυπη- γεία κατά την περίοδο 1995 — 1997, εφόσον κάθε ναυπηγείο φορολογείτο ξεχωριστά. Επί της βάσης αυτής εκτίµησε ως εξής το δικαίωµα προς έκπτωση (οι πληρωµές κανονικά θα έπρεπε να γίνουν το επόµενο έτος από αυτό στο οποίο γεννήθηκε το δικαίωµα): Αποτέλεσµα προ φόρων (κατά τους λογαριασµούς) Συν µόνιµες διαφορές Συν προσωρινές διαφορές Φορολογητέο αποτέλεσµα Έκπτωση 28 % (εκατοµµύρια ESP) 1995 1996 1997 (99 100) (103 034) (41 398) 9 239 42 376 (47 485) 13 296 6 663 (17 416) (113 787) 31 860 6 048 (7 728) (43 078) 12 062 (51) (52) Το συνολικό δικαίωµα προς έκπτωση για την τριετiα είναι 57,218 δισεκατοµµύρια ESP, εκ των οποίων 45,156 δισεκατοµµύρια ESP αντιστοιχούν στο 1995 και στο 1996 µαζί. Ωστόσο, πρέπει να ληφθούν υπόψη ορισµένες προσωρινές διαφορές προ του 1995 ύψους 5,607 δισεκατοµµυρίων ESP, οπότε το σχετικό ποσό για τη διετία 1995/96 µειώνεται σε 39,549 δισεκατοµµύρια ESP. Το σύνολο των ειδικών και γενικών εκπτώσεων φόρου που καταβλήθηκαν πράγµατι ανέρχεται σε 70,062 δισεκατοµµύρια ESP, στο οποίο συµπεριλαµβάνονται οι ειδικές εκπτώσεις φόρου ύψους 58 δισεκατοµµυ- ρίων ΕSΡ και η έκπτωση φόρου που αντιστοιχεί στο 1997, η οποία καταβλήθηκε το 1998 στο πλαίσιο γενικών µέτρων. Όπως γίνεται δεκτό ανωτέρω, δεν αποτελεί ενίσχυση η τελευταία γενική έκπτωση φόρου, η οποία, σύµφωνα µε την ισπανική φορολογική νοµοθεσία, δεν αντιστοιχεί στα αποτελέσµατα των τεσσάρων τελευταίων µηνών του 1997 (δηλαδή στην περίοδο του έτους µετά την ένταξη των ναυπηγείων στον όµιλο SEPI), αλλά σε ολόκληρο το έτος. Συνεπώς το µόνο θέµα που πρέπει να εξεταστεί είναι κατά πόσον οι οφειλόµενες εκπτώσεις φόρου για τα έτη 1995 και 1996 καλύπτονταν από ενίσχυση υπό µορφή ειδικών εκπτώσεων φόρου και, εάν ναι, κατά πόσον µπορούν να δικαιολογηθούν επί της βάσης αυτής τα 58 δισεκατοµµύρια ESP που καταβλήθηκαν µέχρι το 1998. Όπως προαναφέρεται, τα ποσά που πράγµατι καταβλήθηκαν ήταν 39,549 δισεκατοµµύρια ESP τον Μάρτιο του 1997 και 18,451 δισεκατοµµύρια ESP τον Ιούλιο του 1998. Τα ποσά που καταβλήθηκαν το 1997 αντιστοιχούν ακριβώς στο δικαίωµα προς έκπτωση για τη διετία 1995/96. ∆εν υπάρχει καµία προφανής δικαιολογία βάσει των εφαρµοστέων φορολογικών νόµων για το ποσό που καταβλήθηκε το 1998, καθότι το δικαίωµα προς έκπτωση για το 1997 καλύφθηκε πλήρως από έκπτωση φόρου στο πλαίσιο γενικών µέτρων. Αποµένει το ενδεχόµενο να οφειλόταν τόκος υπερηµερίας λόγω της καθυστερηµένης καταβολής των εκπτώσεων φόρου που δικαιούντο τα ναυπηγεία για τα έτη 1995 και 1996. Αυτό υπαινίχθηκαν οι ισπανικές αρχές κατά την παρουσίαση των στοιχείων τους, εκ του αντιθέτου όµως, δηλώνοντας ότι δεν καταβλήθηκαν τόκοι διότι οι οφειλόµενες εκπτώσεις δεν προσδιορίστηκαν βάσει των συνήθων κανόνων φορολογικής ενοποίησης (που προβλέπουν την καταβολή τόκων υπερηµερίας). Όπως προαναφέρεται, η Επιτροπή δεν δέχεται τα στοιχεία της Ισπανίας. ∆εν δέχεται επίσης ότι οι εκπτώσεις δεν υπολογίστηκαν σύµφωνα µε τους γενικούς κανόνες που διέπουν τη φορολογική ενοποίηση. Βάσει των διαθέσιµων πληροφοριών, η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να κρίνει εάν τα ναυπηγεία είχαν νόµιµο δικαίωµα να λάβουν τόκους υπερηµερίας σε περίπτωση καθυστερηµένης καταβολής των εκπτώσεων φόρου. Ωστόσο, ακόµη και εάν είχαν αυτό το δικαίωµα και ακόµη και εάν γίνει δεκτό ότι τα ποσά που δικαιούντο για τα έτη 1995/96 καταβλήθηκαν µε καθυστέρηση (γεγονός που δεν µπορεί να ισχύει, καθότι τα στοιχεία που υπέβαλαν οι ισπανικές αρχές πριν από την απόφαση της Επιτροπής, τα οποία επιβεβαιώνονται από στοιχεία που υπέβαλαν τα ναυπηγεία στο πλαίσιο της παρακολούθησης, υποδηλώνουν ότι στην πραγµατικότητα µπορεί να υπήρξε εκ των προτέρων πληρωµή το 1996) οι τυχόν οφειλόµενοι τόκοι δεν θα µπορούσαν να καλύψουν το ποσό που καταβλήθηκε το 1998 ύψους 18,451 δισεκατοµµυρίων ΕSΡ. 12. 2. 2000 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 37/29 (53) Συνεπώς, συνάγεται το συµπέρασµα ότι τα ναυπηγεία έλαβαν το σύνολο των εκπτώσεων φόρου που δικαιούντο βάσει των ειδικών εκπτώσεων φόρου που καταβλήθηκαν το 1997 (οι οποίες αντιστοιχούσαν στα αποτελέσµατα των ετών 1995/96) και των γενικών εκπτώσεων φόρου που καταβλήθηκαν το 1998 (οι οποίες αντιστοιχούσαν στα αποτελέσµατα του 1997), παρά το γεγονός ότι οι ζηµίες ήταν υψηλότερες από τις προβλεπόµενες. Η καταβολή ειδικών εκπτώσεων φόρου το 1998 πρέπει να θεωρηθεί ως παράβαση της απόφασης της Επιτροπής, καθότι δεν µπορεί να δικαιολογηθεί ως ειδική έκπτωση φόρου. Το ποσό των 18,451 δισεκατοµµυρίων ESP φαίνεται ότι εξυπηρέτησε έναν εντελώς διαφορετικό στόχο, καθότι στην πραγµατικότητα χρησιµοποιήθηκε ως λειτουργική ενίσχυση ώστε να µπορέσουν τα ναυπηγεία να µειώσουν και άλλο τις ζηµίες τους. Βάσει του άρθρου 4 της οδηγίας 90/684/ΕΟΚ του Συµβουλίου, η οποία είχε εφαρµογή κατά την εν λόγω περίοδο, όλες οι λειτουργικές ενισχύσεις υπέκειντο σε ένα κοινό ανώτατο όριο. Εξ όσων γνωρίζει η Επιτροπή, τα κρατικά ναυπηγεία λάµβαναν ανέκαθεν ενισχύσεις συνδεόµενες µε συµβάσεις µέχρι του ανώτατου αυτού ορίου, µε αποτέλεσµα να µην υπάρχουν περιθώρια για πρόσθετη ενίσχυση. (54) Συνεπώς, η Επιτροπή συµπεραίνει ότι η καταβολή ποσού 18,451 δισεκατοµµυρίων ESP το 1998 δεν συµβιβάζεται πλέον µε το άρθρο 87 παράγραφος 3 στοιχείο ε) της συνθήκης ΕΚ. ∆εδοµένου ότι δεν υπάρχει ούτε έχει προβληθεί από την Ισπανία άλλη νοµική βάση που να τεκµηριώνει το συµβιβάσιµο, η ενίσχυση δεν συµβιβάζεται µε την κοινή αγορά σύµφωνα µε το άρθρο 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ. (55) Η Επιτροπή επισηµαίνει ότι οι ενισχύσεις που δεν συµβιβάζονται µε την κοινή αγορά ανακτώνται. Στόχος της ανάκτησης είναι να αποκατασταθεί η προτεραία κατάσταση αίροντας τις αρνητικές συνέπειες που προκάλεσε στον ανταγωνισµό η παράνοµη ενίσχυση. (56) Η Επιτροπή υπογραµµίζει ότι επί των ανακτώµενων ποσών οφείλονται τόκοι από το χρόνο κατά τον οποίο τέθηκαν στη διάθεση του δικαιούχου µέχρι την πραγµατική τους ανάκτηση. Η ανάκτηση πραγµατοποιείται σύµφωνα µε τις διαδικασίες της εθνικής νοµοθεσίας και ο τόκος υπολογίζεται βάσει του επιτοκίου αναφοράς που χρησιµοποιείται για τον υπολογισµό του ισοδυνάµου επιχορήγησης των περιφερειακών ενισχύσεων. VI. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ (57) Η Επιτροπή συµπεραίνει ότι τα κρατικά ναυπηγεία της Ισπανίας έλαβαν ενίσχυση υπό µορφή ειδικών εκπτώσεων φόρου ύψους 18,451 δισεκατοµµυρίων ΕSΡ, η οποία δεν µπορεί νοµίµως να δικαιολογηθεί. ∆εν σηµειώθηκε υπέρβαση του συνολικού ορίου της ενίσχυσης, η οποία όµως αποτελούσε την ανώτερη επιτρεπόµενη. Στο πλαίσιο του ανωτάτου αυτού ορίου, η ενίσχυση έπρεπε να αντιστοιχεί µόνον στα φορολογητέα αποτελέσµατα και η έγκρισή της βασίσθηκε στην υπόθεση ότι τα ναυπηγεία δεν µπορούσαν να επωφεληθούν από εκπτώσεις φόρου βάσει του γενικού ισπανικού συστήµατος περί φορολογικής ενοποίησης. Τούτο αποτέλεσε ουσιώδη προϋπόθεση για την έγκριση της ενίσχυσης και, συνεπώς, για το συµβιβάσιµο της ενίσχυσης µε την κοινή αγορά σύµφωνα µε το άρθρο 87 παράγραφος 3 στοιχείο ε) της συνθηκης ΕΚ. (58) Εφόσον η Επιτροπή εκτιµά ότι το ποσό των 18,451 δισεκατοµµυρίων ESP δεν συµβιβάζεται πλέον µε το άρθρο 87 παράγραφος 3 στοιχείο ε) της συνθήκης ΕΚ και συνεπώς δεν συµβιβάζεται µε την κοινή αγορά, το ποσό θα ανακτηθεί. Επί του ανακτώµενου ποσού οφείλεται τόκος από το χρόνο κατά τον οποίο το ποσό αυτό τέθηκε στη διάθεση του δικαιούχου µέχρι την πραγµατική του ανάκτηση. ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: Άρθρο 1 Η κρατική ενίσχυση που χορήγησε η Ισπανία υπέρ των κρατικών ναυπηγείων της, ύψους 110 892 743,38 ευρώ (18,451 δισεκατοµµύρια ESP), είναι ασυµβίβαστη µε την κοινή αγορά. Άρθρο 2 Η Ισπανία λαµβάνει τα αναγκαία µέτρα για την ανάκτηση, από τον αποδέκτη, της αναφερόµενης στο άρθρο 1. 1 ενίσχυσης. 2. Η ανάκτηση πραγµατοποιείται σύµφωνα µε τις διαδικασίες της εθνικής νοµοθεσίας. Επί της ανακτώµενης ενίσχυσης οφείλονται τόκοι από το χρόνο κατά τον οποίο αυτή τέθηκε στη διάθεση του δικαιούχου µέχρι την ανάκτησή της. Οι εν λόγω τόκοι υπολογίζονται µε βάση το επιτόκιο αναφοράς που χρησιµοποιείται για τον υπολογισµό του ισοδύναµου επιχορήγησης στο πλαίσιο των περιφερειακών ενισχύσεων. L 37/30 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12. 2. 2000 Η Ισπανία ενηµερώνει την Επιτροπή εντός δύο µηνών από την κοινοποίηση της παρούσας απόφασης για τα µέτρα που έλαβε για την εφαρµογή της. Άρθρο 3 Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στο Βασίλειο της Ισπανίας. Άρθρο 4 Βρυξέλλες, 26 Οκτωβρίου 1999. Για την Επιτροπή Mario MONTI Μέλος της Επιτροπής


title: 1999/836/CE: Décision de la Commission du 26 octobre 1999 concernant les dispositions nationales sur les laines minérales notifiées par l'Allemagne et dérogeant à la directive 97/69/CE portant vingt-troisième adaptation au progrès technique de la directive 67/548/CEE du Conseil concernant le rapprochement des dispositions législatives, réglementaires et administratives relatives à la classification, l'emballage et l'étiquetage des substances dangereuses [notifiée sous le numéro C(1999) 3490] (Texte présentant de l'intérêt pour l'EEE.) (Le texte en langue allemande est le seul faisant foi.)

eurovoc_concepts:
Germany
dangerous substance
labelling
national law
packaging
wool

text: L 329/100 FR Journal officiel des CommunautØs europØennes 22. 12. 1999 D(cid:201)CISION DE LA COMMISSION du 26 octobre 1999 concernant les dispositions nationales sur les laines minØrales notifiØes par l’Allemagne et dØrogeant (cid:224) la directive 97/69/CE portant vingt-troisiŁme adaptation au progrŁs technique de la le rapprochement des dispositions lØgislatives, directive 67/548/CEE du Conseil concernant l’Øtiquetage des l’emballage et rØglementaires et administratives relatives (cid:224) la classification, substances dangereuses [notifiØe sous le numØro C(1999) 3490] (Le texte en langue allemande est le seul faisant foi. ) (Texte prØsentant de l’intØrŒt pour l’EEE) (1999/836/CE) LA COMMISSION DES COMMUNAUT(cid:201)S EUROP(cid:201)ENNES, vu le traitØ instituant la CommunautØ europØenne, et notam- ment son article 95, paragraphe 6, considØrant ce qui suit: I. FAITS 1. LØgislation communautaire l’emballage et (1) L’annexe I de la directive 67/548/CEE du Conseil du 27 juin 1967 concernant le rapprochement des dispositions lØgislatives, rØglementaires et administratives relatives (cid:224) la classification, l’Øtiquetage des substances dangereuses (1), modifiØ en dernier lieu par la directive 1999/33/CE du Parlement europØen et du Conseil (2), contient une liste de substances dangereuses prØcisant pour chacune d’elles une classification et un Øtiquetage harmonisØs. Les fabricants, les importateurs et les distri- buteurs sont tenus d’utiliser la classification et l’Øtiquetage harmonisØs lorsqu’ils placent une substance dangereuse sur le marchØ communautaire. La liste est rØguliŁrement mise (cid:224) jour en raison de l’Øvolution constante des connaissances scientifiques et techniques. Pour ce faire, les entrØes figurant sur la liste sont revues et de nouvelles entrØes sont ajoutØes. L’avant-propos de l’annexe I donne certaines prØcisions (cid:224) propos de la liste, notamment sur l’interprØtation des notes qui accompagnent Øventuellement les entrØes parti- culiŁres. L’avant-propos est mis (cid:224) jour autant que de besoin. L’annexe I est mise (cid:224) jour conformØment aux dispositions de l’article 28 de la directive 67/548/CEE concernant l’adaptation au progrŁs technique. (2) La directive 97/69/CE de la Commission du 5 dØcembre 1997 portant vingt-troisiŁme adaptation au progrŁs tech- nique de la directive 67/548/CEE du Conseil concernant le rapprochement des dispositions lØgislatives, rØglemen- taires et administratives relatives (cid:224) la classification, l’em- ballage et l’Øtiquetage des substances dangereuses (3) a ØtØ adoptØe le 5 dØcembre 1997. La date limite de mise en conformitØ par les (cid:201)tats membres a ØtØ fixØe au 16 dØcembre 1998. La vingt-troisiŁme adaptation introduit notamment: (cid:151) une entrØe gØnØrale concernant les laines minØrales dans la liste des substances dangereuses figurant (cid:224) l’annexe I, (cid:151) une note Q spØcifique concernant les laines minØrales dans l’avant-propos de l’annexe I. Le projet de directive portant vingt-troisiŁme adaptation au progrŁs technique a ØtØ discutØ pendant plus de sept la Commission, par des experts des (cid:201)tats ans par membres rØunis au sein du groupe de travail de la Com- mission «Classification et Øtiquetage (cid:151) Effets sur la santØ» et par des experts de l’industrie concernØe. Les rØsultats de ces intenses discussions ont ØtØ pris en compte lors de la prØparation du projet. Les (cid:201)tats membres ont votØ en faveur du projet, (cid:224) l’exception de l’Allemagne qui a votØ contre. (3) L’entrØe gØnØrale concernant les laines minØrales dØfinit celles-ci comme Øtant constituØes de fibres (de silicates) vitreuses artificielles (cid:224) orientation alØatoire, dont le pour- centage pondØral d’oxydes alcalins et d’oxydes alcalino- terreux est supØrieur (cid:224) 18 %. Les laines minØrales sont: (cid:151) classØes cancØrigŁnes, catØgorie 3, phrase de risque R 40; et irritantes; symbole Xi, R 38, (cid:151) ØtiquetØes Xn, R 38-40, phrases de sØcuritØ S (2-)36/37. L’entrØe gØnØrale ne s’applique pas aux laines minØrales faisant l’objet d’une entrØe individuelle (cid:224) l’annexe I, ce que signalise le texte par la mention suivante: «(cid:224) l’excep- tion de celles nommØment dØsignØes dans cette annexe». (1) JO 196 du 16. 8. 1967, p. 1. (2) JO L 199 du 30. 7. 1999, p. 57. (3) JO L 343 du 13. 12. 1997, p. 19. 22. 12. 1999 FR Journal officiel des CommunautØs europØennes L 329/101 La directive 97/69/CE prØvoit en outre l’ajout d’une note Q (cid:224) l’avant-propos de l’annexe I. La note Q dispose que la classification d’une laine minØrale comme cancØrigŁne de catØgorie 3 ne s’applique pas si les essais rØalisØs sur l’animal ont donnØ des rØsultats «nØgatifs». La note Q pro- pose quatre types d’essais. Une laine minØrale remplissant ce critŁre ne doit pas Œtre classØe cancØrigŁne mais la classification et l’emballage en tant que substance «irri- tante» sont maintenus. 2. Dispositions nationales (4) Les dispositions nationales concernØes consistent en une proposition de l’Allemagne d’intØgrer dans sa lØgislation nationale la note Q visØe (cid:224) l’article 1er, point 1, c), de la directive 97/69/CE, ainsi que la classification visØe (cid:224) l’an- nexe de cette directive concernant les laines minØrales, en les modifiant comme suit (point I de la demande): «Note Q1 La classification comme cancØrigŁne de catØgorie 2 ne doit pas s’appliquer s’il peut Œtre Øtabli que la substance remplit l’une des conditions suivantes: (cid:151) un essai appropriØ par injection intrapØritonØale d’une dose de 1 (cid:215) 109 fibres OMS, avec une distribu- tion dimensionnelle communØment observØe au lieu de travail, n’a mis en Øvidence aucun signe de cancØ- rogØnicitØ excessive, (cid:151) la composition chimique de la substance est telle que la somme algØbrique des pourcentages en poids des oxydes Na2O + K2O + CaO + MgO + BaO + B2O3 ﬂ 2Al2O3 est supØrieure (cid:224) 30. Note Q2 La classification comme cancØrigŁne de catØgorie 3 ne doit pas s’appliquer s’il peut Œtre Øtabli que la substance remplit l’une des conditions suivantes: (cid:151) un essai appropriØ par injection intrapØritonØale d’une dose de 5 (cid:215) 109 fibres OMS, avec une distribu- tion dimensionnelle communØment observØe au lieu de travail, n’a mis en Øvidence aucun signe de cancØ- rogØnicitØ excessive, (cid:151) la demi-vie aprŁs installation intratrachØale de 2 mg de fibres en suspension pour des fibres d’une lon- gueur supØrieure (cid:224) 5 (cid:181)m, d’un diamŁtre infØrieur (cid:224) 3 (cid:181)m et d’un rapport longueur/diamŁtre supØrieur (cid:224) 3:1 (fibres OMS) et infØrieure ou Øgale (cid:224) quarante jours ANNEXE Cas No CE No No 650-016-00-2 Note A Note Q1 Note R Laines minØrales, (cid:224) l’exception de celles nommØment dØsi- gnØes dans cette annexe: [Fibres (de silicates) vitreuses artificielles (cid:224) orientation alØatoire, dont le pourcentage pondØral d’oxydes alcalins et d’oxydes alcalino-terreux (Na2O + K2O + CaO + MgO + BaO) est supØrieur (cid:224) 18 %] Classification Carc. Cat 2; R 49 (cid:201)tiquetage T R: 49 S: 53/45 Cas No CE No No 650-016-00-2 Note A Note Q2 Note R Laines minØrales, (cid:224) l’exception de celles nommØment dØsi- gnØes dans cette annexe: [Fibres (de silicates) vitreuses artificielles (cid:224) orientation alØatoire, dont le pourcentage pondØral d’oxydes alcalins et d’oxydes alcalino-terreux (Na2O + K2O + CaO + MgO + BaO) est supØrieur (cid:224) 18 %] Classification Carc. Cat 3; R 40 (cid:201)tiquetage Xn R: 40 S: (2-)22» ou (cid:151) la composition chimique de la substance est telle que la somme algØbrique des pourcentages en poids des oxydes Na2O + K2O + CaO + MgO + BaO + B2O3 ﬂ 2Al2O3 est supØrieure (cid:224) 40. 3. Comparaison entre les dispositions nationales et la lØgislation communautaire (5) Dans sa communication, l’Allemagne approuve la dØfini- tion de la directive 97/69/CE selon laquelle les laines minØrales sont des fibres (de silicates) vitreuses artificielles L 329/102 FR Journal officiel des CommunautØs europØennes 22. 12. 1999 (cid:224) orientation alØatoire, dont le pourcentage pondØral d’oxydes alcalins et d’oxydes alcalino-terreux est supØrieur (cid:224) 18 %. Elle estime cependant que les laines minØrales doivent Œtre divisØes en deux classes. La premiŁre classe devrait Œtre la suivante: (cid:151) cancØrigŁne de catØgorie 2, R 49, (cid:151) Øtiquetage: T, R 49, S 53-45. par «des exigences importantes visØes (cid:224) l’article 36, (cid:224) savoir la protection de la santØ et de la vie des personnes et des animaux ainsi que la protection du milieu de tra- vail» (point II de la demande et les dØveloppements le concernant). Le 17 dØcembre 1998, la reprØsentation permanente de la RØpublique fØdØrale d’Allemagne auprŁs des Commu- nautØs europØennes a notifiØ cette demande, par lettre officielle, au secrØtariat gØnØral de la Commission, qui l’a re(cid:231)ue le 21 dØcembre 1998. La note Q1 devrait s’appliquer (cid:224) ces laines minØrales et les exempter d’Œtre classØes comme cancØrigŁnes de catØ- gorie 2 si l’une des conditions suivantes est remplie: (cid:151) un essai sur l’animal a donnØ des rØsultats «nØgatifs» (7) La demande allemande a ØtØ communiquØe aux autres obser- (cid:201)tats membres pour vation quant au fond n’a ØtØ communiquØe par les (cid:201)tats membres sur la notification qui leur a ØtØ transmise. observations. Aucune ou (cid:151) l’indice de cancØrogØnicitØ (IC), qui est un nombre calculØ (cid:224) partir de la composition chimique de la laine, est supØrieur (cid:224) 30. 1. RŁgles applicables III. (cid:201)VALUATION Ces laines minØrales devraient donc Œtre classØes comme cancØrigŁnes de catØgorie 3. La deuxiŁme classe devrait Œtre la suivante: (cid:151) cancØrigŁne de catØgorie 3, R 40, (cid:151) Øtiquetage: Xn, R 40, S (2-)22. La note Q2 devrait s’appliquer (cid:224) ces laines minØrales et les exempter d’Œtre classØes comme cancØrigŁnes de catØ- gorie 3 si l’une des conditions suivantes est remplie: (cid:151) un essai sur l’animal a donnØ des rØsultats «nØgatifs». La communication donne le choix entre deux types d’essais, (cid:151) l’IC est supØrieur (cid:224) 40. Ces laines ne devraient donc Œtre ni classØes ni ØtiquetØes, mŒme pas comme irritant R 38. II. PROC(cid:201)DURE (6) Le 11 dØcembre 1998, la reprØsentation permanente de la RØpublique fØdØrale d’Allemagne auprŁs des Commu- nautØs europØennes a notifiØ, par tØlØcopie, au secrØtariat gØnØral de la Commission, une demande fondØe sur l’an- cien article 100 A, paragraphe 4, du traitØ instituant la CommunautØ europØenne, ayant pour objet d’obtenir la confirmation de la part de la Commission de la proposi- tion du gouvernement fØdØral d’intØgrer dans sa lØgisla- tion nationale la note Q visØe (cid:224) l’article 1er, point 1 c), de la directive 97/69/CE ainsi que la classification visØe (cid:224) l’annexe de cette directive concernant les laines minØrales, en les modifiant (voir plus haut). L’Allemagne considŁre que les dispositions nationales envisagØes sont justifiØes (8) Le traitØ d’Amsterdam a sensiblement remaniØ les disposi- tions de l’ancien article 100 A du traitØ instituant la CommunautØ europØenne en rempla(cid:231)ant les paragraphes 3, 4 et 5 de cet article par huit nouveaux paragraphes numØrotØs de 3 (cid:224) 10. Tous les articles ayant par ailleurs ØtØ renumØrotØs, l’article ainsi modifiØ est devenu l’article 95 du traitØ instituant la CommunautØ europØenne. Le traitØ d’Amsterdam ne comporte pas de dispositions transitoires particuliŁres concernant les rŁgles applicables aux notifications effectuØes avant la date d’entrØe en vigueur du traitØ d’Amsterdam, telles que la notification allemande qui fait l’objet de la prØsente dØcision. spØcifiques prorogeant (cid:192) dØfaut de dispositions leur application, les anciennes dispositions de l’article 100 A, paragraphes 4 et 5, sont rØputØes abrogØes depuis le jour de l’entrØe en vigueur des nouvelles dispositions (1er mai 1999). (cid:192) partir de cette date, les nouvelles dispositions du traitØ sont immØdiatement applicables (cid:224) l’examen de la prØsente notification. (9) Il ressort de la notification effectuØe par l’Allemagne que celle-ci tend (cid:224) l’approbation par la Commission de dispo- sitions que ces autoritØs envisagent d’introduire postØrieu- rement (cid:224) l’adoption de la directive 97/69/CE, avec laquelle ces dispositions nationales ne sont pas compa- tibles. Il convient, par consØquent, que la Commission examine cette notification (cid:224) la lumiŁre de l’article 95, paragraphe 5, du traitØ applicables dans une telle hypo- thŁse. La Commission doit, en outre, effectuer, le cas ØchØant, les vØrifications prØvues par l’article 95, para- graphe 6, du traitØ. Les dispositions de l’article 95, para- inapplicables en l’espŁce, graphe 4, du traitØ sont puisqu’elles concernent seulement l’hypothŁse oø un (cid:201)tat membre souhaite obtenir l’approbation du maintien de dispositions nationales dØj(cid:224) adoptØes avant l’adoption de la mesure d’harmonisation concernØe, ce qui n’est pas le cas en l’espŁce. 22. 12. 1999 FR Journal officiel des CommunautØs europØennes L 329/103 (10) Il faut souligner que, (cid:224) la date (cid:224) laquelle l’Allemagne a introduit sa notification, les rŁgles du traitØ applicables ne prØvoyaient pas que cette notification devait s’appuyer sur des preuves scientifiques nouvelles relatives (cid:224) la pro- tection de l’environnement ou du milieu de travail en rai- son d’un problŁme spØcifique de cet (cid:201)tat membre, ayant surgi aprŁs l’adoption de la mesure d’harmonisation. L’examen de la prØsente notification doit se faire (cid:224) la lumiŁre de cette circonstance particuliŁre. 2. CritŁres d’admissibilitØ (11) La notification prØsentØe par l’Allemagne tend (cid:224) obtenir l’autorisation d’introduire des dispositions nationales incompatibles avec la directive 97/69/CE. Cette directive constitue l’une des mesures d’harmonisation visØes par l’article 95, paragraphe 5, du traitØ, qui inclut de maniŁre expresse dans son champ d’application les mesures d’har- monisation adoptØes par la Commission. ConformØment aux exigences de l’article 95, paragraphe l’Allemagne a notifiØ (cid:224) la Commission le 5, du traitØ, texte mŒme des dispositions nationales dont elle envisage l’introduction, en accompagnant sa demande d’un exposØ des raisons qui, selon elle, justifient l’adoption de ces dis- positions. (cid:192) la lumiŁre de ce qui prØcŁde, la Commission considŁre que la notification effectuØe par l’Allemagne en vue d’ob- tenir l’approbation de l’introduction de dispositions natio- telle incompatibles avec la directive 97/69/CE, nales qu’effectuØe sur le fondement des dispositions de l’ancien article 100 A, paragraphe 4, du traitØ, est recevable sur le fondement des dispositions de l’article 95, paragraphe 5, du traitØ. 3. (cid:201)valuation du bien-fondØ (12) Il dØcoule des dispositions de l’article 95 du traitØ que la Commission doit s’assurer que l’ensemble des conditions permettant (cid:224) un (cid:201)tat membre de se prØvaloir des possibi- litØs de dØrogation instituØes par cet article sont rØunies. La Commission doit ainsi apprØcier si sont rØunies les conditions prØvues par l’article 95, paragraphe 5, du traitØ, qui requiert a) des «preuves scientifiques nouvelles relatives (cid:224) la protection de l’environnement ou du milieu du travail»; b) qui conduisent l’(cid:201)tat membre demandeur (cid:224) estimer nØcessaire l’introduction de dispositions natio- nales «en raison d’un problŁme spØcifique de cet (cid:201)tat membre»; c) lorsqu’il s’agit d’un problŁme ayant surgi «aprŁs l’adoption de la mesure d’harmonisation». En outre, la Commission doit, en application de l’article 95, paragraphe 6, du traitØ, dans le cas oø elle considŁre que l’introduction de ces dispositions nationales est justi- fiØe, vØrifier si les dispositions nationales en cause «sont ou non un moyen de discrimination arbitraire ou une restriction dØguisØe dans entre (cid:201)tats membres et si elles constituent ou non une entrave au fonctionnement du marchØ intØrieur». commerce le 3. 1. Preuves scientifiques nouvelles relatives (cid:224) la protection de l’environnement ou du milieu du travail en raison d’un problŁme spØcifique de [l’](cid:201)tat membre [concernØ] qui surgit aprŁs l’adoption de la mesure d’harmonisation (13) L’Allemagne fonde sa demande sur «des exigences impor- tantes visØes (cid:224) l’article 36, (cid:224) savoir la protection de la santØ et de la vie des personnes et des animaux ainsi que la protection du milieu de travail». Les dispositions nationales que l’Allemagne entend appli- quer en matiŁre de classification et d’Øtiquetage des laines minØrales sont conformes (cid:224) la directive 97/69/CE en ce qui concerne les prescriptions relatives (cid:224) la composition chimique de ces laines. Les dispositions sont Øgalement conformes du point de vue des notes A et R qui accom- pagnent la classification des laines minØrales aussi bien dans les dispositions allemandes que dans la directive 97/69/CE. Cependant, les dispositions que l’Allemagne se propose d’adopter subdivisent les laines minØrales en deux classes selon leur cancØrogØnicitØ, (cid:224) savoir les cancØrigŁnes de catØgorie 2 (cancØrogØnicitØ «plus forte») et les cancØri- gŁnes de catØgorie 3 (cancØrogØnicitØ «plus faible»), alors que la directive 97/69/CE classe toutes les laines minØ- rales dans la catØgorie 3. Il est, par consØquent, impossi- ble d’apprØcier les critŁres de dØrogation appliquØs (cid:224) la classification en catØgorie 2, tels qu’ils sont prØsentØs dans la notification des autoritØs allemandes, au regard des la directive 97/69/CE. critŁres de dØrogation prØvus par En ce qui concerne les laines minØrales classØes comme «cancØrigŁnes de catØgorie 3», la notification de l’Alle- magne prØvoit l’inscription des critŁres de dØrogation dans une note Q2, tandis que la directive 97/69/CE situe ces critŁres dans une note Q. Le premier critŁre de dØrogation de la note Q2 cite un type particulier d’essai intrapØritonØal, alors que la note Q de la directive 97/69/CE se contente d’exiger un «essai intrapØritonØal appropriØ». Les critŁres indiquØs dans les deux notes pourraient Œtre considØrØs comme Øquivalents, du moins dans certains cas. Le deuxiŁme critŁre de la note Q2 dØcrit un essai prØcis par instillation intratrachØale. Ici encore, la description de l’essai par instillation intratrachØale donnØe dans la note Q de la directive 97/69/CE est moins circonstanciØe. Une diffØrence importante rØside nØanmoins dans le fait que la note Q2 englobe des fibres de laines minØrales relative- ment courtes, tandis que la note Q de la directive 97/69/CE s’en tient (cid:224) des fibres plus longues. L 329/104 FR Journal officiel des CommunautØs europØennes 22. 12. 1999 Le troisiŁme critŁre de dØrogation (cid:224) la classification comme cancØrigŁne dans la note Q2 concerne la compo- sition chimique de la laine. Il s’agit de l’application de l’indice de cancØrogØnicitØ (IC) qui, selon l’avis (4) du comitØ scientifique sur la toxicitØ, l’ØcotoxicitØ et l’envi- ronnement (CSTEE) rendu le 10 septembre 1999 par pro- cØdure Øcrite, n’a pas fait l’objet d’essais dØtaillØs permet- tant de confirmer que la composition chimique d’une fibre donne des informations sur sa cancØrogØnicitØ. L’in- dice IC n’a pas d’Øquivalent dans la note Q de la directive 97/69/CE. Enfin, la note Q de la directive 97/69/CE mentionne Øga- lement, parmi les critŁres de dØrogation (cid:224) la classification des laines minØrales comme cancØrigŁnes, un essai de biopersistance (cid:224) court terme par inhalation et un essai (cid:224) long terme par inhalation. Ces deux tests ne figurent pas dans la note Q2 de la notification effectuØe par les autori- tØs allemandes. Il ressort de ce qui prØcŁde que les critŁres proposØs dans la notification de l’Allemagne pour soustraire les laines minØrales (cid:224) la classification comme cancØrogŁne diffŁrent considØrablement des la directive critŁres 97/69/CE. L’un des critŁres proposØs, (cid:224) savoir l’utilisation de la composition chimique, n’a pas ØtØ soumis (cid:224) des essais approfondis, selon le CSTEE, et appara(cid:238)t dŁs lors inacceptable. fixØs par (14) La Commission a demandØ (cid:224) des experts en matiŁre de classification et d’Øtiquetage de prØparer un rapport tech- nique afin d’examiner l’argumentation scientifico-tech- nique dØveloppØe dans la notification de l’Allemagne en faveur de l’application de dispositions nationales dØro- geant aux prescriptions de la directive 97/69/CE. Les arguments avancØs par l’Allemagne peuvent se rØsumer de la maniŁre suivante: (cid:151) la classification des laines minØrales prØvue par la directive 97/69/CE est en contradiction avec les dis- positions de la directive 67/548/CEE et n’est pas fon- dØe du point de vue toxicologique, (cid:151) les critŁres de dØrogation visØs dans la note Q de la directive 97/69/CE sont en contradiction avec les connaissances scientifiques, munication de l’Allemagne ne contient pas d’ØlØments qui n’auraient pas ØtØ pris en compte prØcØdemment par la Commission et les autres (cid:201)tats membres au cours des rØunions qui ont conduit (cid:224) l’Ølaboration et (cid:224) l’adoption de la directive 97/69/CE. Ainsi, en vue des arguments scientifiques avancØs par l’Allemagne, la situation est la mŒme qu’avant l’adoption de la directive 97/69/CE. Ces arguments n’avaient pas convaincu les experts des autres (cid:201)tats membres lors des discussions scientifiques prØparatoires. On peut dŁs lors en conclure que l’argumentation scienti- fico-technique dØveloppØe dans la notification de l’Alle- magne ne peut Œtre considØrØe une meilleure base pour la classification des laines minØrales que les dispositions de la directive 97/69/CE. Le rapport technique a ØtØ transmis au CSTEE pour dØter- miner si les arguments invoquØs par l’Allemagne y ont ØtØ correctement analysØs. Dans son avis du 10 sep- tembre 1999, le CSTEE a estimØ, dans un commentaire gØnØral, que l’Øvaluation scientifique des deux documents (la notification de l’Allemagne et le rapport technique) est malaisØe en raison de rØfØrences insuffisantes (cid:224) la littØra- ture scientifique. Les deux documents (en particulier le rapport technique) opŁrent une confusion entre les allu- sions aux informations scientifiques et (cid:224) leurs consØ- quences possibles sur le plan normatif, sans qu’il soit rØel- lement possible de distinguer ces deux aspects. En plus, dans son Øvaluation du fondement scientifique de la classification des laines minØrales, l’avis du CSTEE souligne que des informations scientifiques ont ØtØ omises (cid:224) la fois dans la notification de l’Allemagne et dans le rapport technique. Ainsi, les arguments scientifiques dans la notification de l’Allemagne sont considØrØs comme incomplets et ne peuvent pas servir comme base solide pour la classifica- tion des laines minØrales. Pareillement la qualitØ du rap- port technique est de qualitØ insatisfaisante. Il est dŁs lors permis de conclure de ce qui prØcŁde que les dØveloppe- ments scientifiques dans le domaine des fibres minØrales artificielles demandent une Øvaluation plus approfondie. (cid:151) la rØglementation que l’Allemagne se propose d’adop- ter est compatible avec les principes communautaires visant (cid:224) Øviter la rØpØtition inutile des essais sur les animaux. (15) Par ailleurs, (cid:224) la lumiŁre des dispositions visØes (cid:224) l’article 95, paragraphe 5, la Commission a demandØ au CSTEE de lui indiquer si les arguments avancØs dans sa commu- nication par l’Allemagne: Le rapport technique rØfute un par un les arguments avancØs, en s’appuyant notamment sur les longues discus- sions scientifico-techniques approfondies qui ont prØcØdØ l’adoption de la directive 97/69/CE, estimant que la com- a) se fondent sur des preuves scientifiques nouvelles, apparues aprŁs le 5 dØcembre 1997 (date d’adoption de la directive 97/69/CE), (4) http://europa. eu. int/comm/dg24/health/sc/sct/out48_en. html. milieu du travail, b) concernent la protection de l’environnement ou du 22. 12. 1999 FR Journal officiel des CommunautØs europØennes L 329/105 c) dØveloppement une justification fondØe sur un pro- blŁme spØcifique de la RØpublique fØdØrale d’Alle- magne. commerce entre (cid:201)tats membres et si elles constituent ou non une entrave au fonctionnement du marchØ intØrieur». Le CSTEE a rØpondu (cid:224) ces questions dans son avis du 10 septembre 1999, ØvoquØ plus haut. a) En ce qui concerne la premiŁre condition visØe (cid:224) l’ar- l’avis du CSTEE ticle 95, paragraphe 5, prØcitØ, conclut que les arguments avancØs dans la notifica- tion des autoritØs allemandes ne se rØfŁrent pas expressØment (cid:224) des preuves scientifiques apparues aprŁs le 5 dØcembre 1997. (17) (cid:201)tant donnØ que la demande de l’Allemagne n’est fondØe au regard des conditions de fond ØnumØrØes (cid:224) l’article 95, paragraphe 5 (point 3. 1), la Commission n’a pas l’obliga- tion de vØrifier si les dispositions nationales visØes sont ou non un moyen de discrimination arbitraire ou une restriction dØguisØe dans entre (cid:201)tats membres et si elles constituent ou non une entrave au fonctionnement du marchØ intØrieur. commerce le La Commission estime dŁs lors que la condition relative aux nouvelles preuves scientifiques visØe (cid:224) l’article 95, paragraphe 5, n’est pas remplie. (18) Eu Øgard aux considØrations qui prØcŁdent, sion estime que la demande de l’Allemagne: la Commis- IV. CONCLUSION b) En ce qui concerne la deuxiŁme condition prØvue par l’article 95, paragraphe 5, prØcitØ, l’avis du CSTEE constate que les preuves scientifiques fournies par la protection l’Allemagne concernent effectivement du milieu du travail. Par consØquent, la seconde condition de l’article 95, paragraphe 5, peut Œtre considØrØe comme remplie. c) Quant (cid:224) la troisiŁme condition visØe (cid:224) l’article 95, paragraphe 5, prØcitØ, l’avis du CSTEE prØcise que le problŁme de protection du milieu du travail auquel l’Allemagne compte s’attaquer par sa notification n’est pas un problŁme spØcifique (cid:224) l’Allemagne. (cid:151) est recevable, (cid:151) mais n’est pas fondØe. La Commission conclut, par consØquent, au rejet de cette demande conformØment (cid:224) l’article 95, paragraphe 6, du traitØ, A ARR˚T(cid:201) LA PR(cid:201)SENTE D(cid:201)CISION: Article premier la Commission estime que la troi- Par consØquent, siŁme condition de l’article 95, paragraphe 5, n’est pas, elle non plus, respectØe. Les dispositions nationales relatives aux laines minØrales noti- fiØes (cid:224) la Commission par l’Allemagne par tØlØcopie datØe du 11 dØcembre et par une lettre datØe du 17 dØcembre 1998 et dØrogeant (cid:224) la directive 97/69/CE sont rejetØes. Au vu de l’avis du CSTEE, la Commission estime que les conditions de fond ØnoncØes (cid:224) l’article 95, paragraphe 5, ne sont pas remplies dans le prØsent cas d’espŁce. Article 2 3. 2. Moyen de discrimination arbitraire/Restriction dØguisØe dans le commerce entre (cid:201)tats membres/ Entrave au fonctionnement du marchØ intØrieur Fait (cid:224) Bruxelles, le 26 octobre 1999. La RØpublique fØdØrale d’Allemagne est destinataire de la prØ- sente dØcision. (16) Aux termes de l’article 95, paragraphe 6, la Commission approuve ou rejette les dispositions nationales en cause «aprŁs avoir vØrifiØ si elles sont ou non un moyen de dis- crimination arbitraire ou une restriction dØguisØe dans le Par la Commission Margot WALLSTR(cid:214)M Membre de la Commission