title: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2316/1999 z dnia 22 października 1999 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 1251/1999 ustanawiającego system wsparcia dla producentów niektórych roślin uprawnych

formats: html pdf print

text: 362 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 26 31999R2316 30. 10. 1999 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 280/43 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 2316/1999 z dnia 22 października 1999 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 1251/1999 ustanawiającego system wsparcia dla producentów niektórych roślin uprawnych KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1251/1999 z dnia 17 maja 1999 r. ustanawiające system wsparcia dla produ- centów niektórych roślin uprawnych (1), w szczególności jego art. 9, (3) a także mając na uwadze, co następuje: (1) Rady rozporządzeniem Rozporządzenie (WE) nr 1251/1999 zastąpiło system wsparcia dla producentów niektórych roślin uprawnych przewidziany (EWG) nr 1765/92 (2), ostatnio zmienionym rozporządzeniem (WE) nr 1624/98 (3). W następstwie zmian wynikających z nowego systemu i w świetle zdobytego doświadczenia systemu płatności obszarowych zasady powinny być zharmonizowane i w stosownych przypad- kach uproszczone. Dla większej przejrzystości konieczne jest ujęcie w formie jednego aktu prawnego przepisów regulujących różne aspekty tego systemu, tj. następują- cych rozporządzeń Komisji: stosowania nr (EWG) nr 2467/92 (4) zmienionego rozporządzenia rozporządzeniem (EWG) nr 3738/92 (5), rozporządzenia (EWG) nr 2836/93 (6) ostatnio zmienionego rozporzą- dzeniem (WE) nr 1503/97 (7), rozporządzenia (WE) nr 762/94 (8) ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) (WE) nr 1098/94 (10) ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) (WE) nr 1237/95 (12) ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 2017/97 (13), rozporządzenia (WE) nr 658/96 (14) (WE) ostatnio nr (WE) nr 1577/98 (16). rozporządzeniem rozporządzenia 1945/1999 (11), rozporządzenia rozporządzenia 610/1999 (15) zmienionego 1981/98 (9), oraz nr (4) (5) (2) Płatności obszarowe przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr 1251/99 muszą być ograniczone do niektórych ściśle określonych obszarów. Tylko jeden wniosek o płatność obszarową może być złożony w odniesieniu do działki uprawianej w danym roku gospodarczym. Działka uprawna, co do której złożony został wniosek o „pomoc obszarową” w ramach wspólnej organizacji rynku dla wszystkich innych produktów w odniesieniu do tego samego roku gospodarczego, nie może być (1) Dz. U. L 160 z 26. 6. 1999, str. 1. (2) Dz. U. L 181 z 1. 7. 1992, str. 12. (3) Dz. U. L 210 z 28. 7. 1998, str. 3. (4) Dz. U. L 246 z 27. 8. 1992, str. 11. (5) Dz. U. L 380 z 24. 12. 1992, str. 24. (6) Dz. U. L 260 z 19. 10. 1993, str. 3. (7) Dz. U. L 202 z 30. 7. 1997, str. 48. (8) Dz. U. L 90 z 7. 4. 1994, str. 8. (9) Dz. U. L 256 z 19. 9. 1998, str. 8. (10) Dz. U. L 121 z 12. 5. 1994, str. 12. (11) Dz. U. L 241 z 11. 9. 1999, str. 14. (12) Dz. U. L 121 z 1. 6. 1995, str. 29. (13) Dz. U. L 284 z 16. 10. 1997, str. 36. (14) Dz. U. L 91 z 12. 4. 1996, str. 46. (15) Dz. U. L 75 z 20. 3. 1999, str. 24. (16) Dz. U. L 206 z 23. 7. 1998, str. 17. jednocześnie objęta systemem płatności obszarowych. Płatności obszarowe mogą być przyznawane na uprawy objęte subsydiami w ramach systemu wynikającego ze wspólnotowej polityki strukturalnej i polityki ochrony środowiska. Państw Członkowskich, Artykuł 7 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999 określa obszary kwalifikujące się do płatności obszarowych. Powyższy artykuł zezwala na pewne odstępstwa objęte kontrolą które nie mogą jednakże wpływać na skuteczność przepisów ustanowio- nych w rozporządzeniu (WE) nr 1251/1999. Aby uniknąć tego typu ryzyka, należy ustanowić odpo- wiednie środki w celu utrzymania na obecnym poziomie całkowitej powierzchni obszarów kwalifikujących się do płatności obszarowych i niedopuszczania do jej znacz- nego wzrostu. W tym celu niektóre wieloletnie uprawy powinny być uznane za włączone do płodozmianu. Obszary restrukturyzacyjnymi mogłyby również zostać uznane za kwalifikujące się do płatności obszarowych. Konieczne jest zdefiniowanie, co oznacza restrukturyzacja, znaczny wzrost powierzchni rolnej i obowiązek zamiany obszarów kwalifikujących się do płatności obszarowych i obszarów niekwalifikują- cych się do nich. programami objęte ich płatności Należy unikać obsiewania obszarów jedynie w celu zakwalifikowania obszarowych. do Niektóre warunki związane z zasiewem i uprawą roślin uprawnych muszą być określone, w szczególności w odniesieniu do roślin oleistych, białkowych, lnu i psze- nicy durum. Należy przestrzegać lokalnych standardów w celu odzwierciedlenia różnorodności praktyk rolnych wewnątrz Wspólnoty. ostatnio ustanowiony Celem wsparcia wspólnotowej polityki poprawy jakości w odniesieniu do rzepaku i rzepiku jedynie wniosko- dawcy, którzy zasiali ziarno specjalnych odmian i o odpowiedniej jakości, kwalifikują się do płatności obsza- rowych. Dla określenia odmiany kwalifikującej się do płatności obszarowych oraz w imię zgodności, prostoty i prawidłowego gospodarowania źródło odniesienia powinien stanowić Wspólny Katalog Odmian Gatunków dyrektywą Rady Roślin Rolniczych, 70/457/EWG (17), dyrektywą 98/96/WE (18); gospodarczego 2000/01, w imię klarowności i podtrzymania ciągłości, źródłem odniesienia powinny być odmiany kwalifikujące się do płatności obszarowych w ramach poprzedniego systemu. Wspólnotowe standardy zawartości glukozyno- lanu i kwasu erukowego dla nasion rzepiku i rzepaku powinny być jasno określone, winny być ustanowione testy na pomiar zawartości glukozynolanu i kwasu erukowego w próbkach nasion. Konieczne jest wyjaś- nienie stanowiska przyjętego wobec mieszanek różnych odmian rzepiku i rzepaku oraz innych kategorii nasion. Należy również określić odmiany nasion słonecznika z przeznaczeniem na cele spożywcze. zmienioną roku jednakże dla (17) Dz. U. L 225 z 12. 10. 1970, str. 1. (18) Dz. U. L 25 z 1. 2. 1999, str. 27. (6) (7) (8) 03/t. 26 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 363 Państwa Członkowskie, w których kukurydza nie jest rośliną tradycyjnie uprawianą, mogą ustanowić obszar bazowy dla kiszonki z trawy. Konieczne jest jednak zdefiniowanie pojęcia kiszonki z trawy. wienia plonu stosowanego dla kukurydzy na kiszonkę w odniesieniu do plonu porównywalnych roślin upraw- nych w danym regionie. Powinny być ustalone standardy dla słodkiego łubinu i testy w celu określenia, czy próbka kwalifikuje się jako łubin słodki, czy nie. (11) z kar być powierzchnia może Artykuł 5 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999 przewi- duje przyznawanie dodatku do płatności obszarowej dla producentów pszenicy durum w regionach, w których jest ona tradycyjnie uprawiana, i określa maksymalną gwarantowaną powierzchnię dla każdego zainteresowa- nego Państwa Członkowskiego. Ta maksymalna gwaran- towana rozdysponowana pomiędzy regiony produkcyjne. W odniesieniu do wiel- kości takich regionów produkcyjnych powinno się stosować regułę de minimis w celu uniknięcia rozdrob- nienia i dla zachowania zasady proporcjonalności przy stosowaniu przekroczenia wynikających powierzchni. Niektórym Państwom Członkowskim przy- znano obszary kwalifikujące się do specjalnej pomocy dla pszenicy durum, które nie są obszarami tradycyjnej uprawy tego gatunku zboża. Regiony Państw Członkow- skich, które z tego skorzystają, powinny być określone. Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1251/1999 należy używać certyfikowanego ziarna pszenicy durum. Należy podjąć konkretne środki w celu zapewnienia, że takie właśnie ziarno zostanie wykorzystane. Żeby uniknąć problemów z dostawą i zakłóceń na rynku certyfikowa- nego ziarna, należy ustalić minimalną ilość oraz okres przejściowy, w czasie którego zamierza się osiągnąć tę ilość ziarna. Dla zachowania różnorodności praktyk rolnych w Państwach Członkowskich i w ich regionach ustalenie minimalnej ilości i przyjęcie wszelkich stosow- nych środków przejściowych należy pozostawić w gestii zainteresowanych Państw Członkowskich. Powierzchnie brane pod uwagę przy szacowaniu prze- kroczeń obszaru bazowego oraz zasady określania rozmiarów takich przekroczeń powinny być jasno spre- cyzowane. Jeśli osobny obszar bazowy jest ustalony dla kukurydzy, obszarów nawadnianych bądź kiszonki z trawy, należy ustanowić specjalne zasady w odniesieniu do powierzchni branych pod uwagę przy obliczaniu przekroczeń danego obszaru bazowego. Zasady ustalania ewentualnych przekroczeń obszaru bazowego muszą gwarantować przestrzeganie obszaru bazowego w każdym przypadku. Należy również określić sposób obli- czania przekroczeń w odniesieniu do maksymalnej gwarantowanej powierzchni dla pszenicy durum. (12) W celu uniknięcia skomplikowanych planów regionali- zacyjnych, w następstwie których rzeczywiste plony przekroczyłyby znacznie plon referencyjny, rozporzą- dzenie (WE) nr 1251/1999 przewiduje proporcjonalne dostosowanie płatności obszarowych w stosunku do przekroczeń średniego plonu wynikającego z planów regionalizacyjnych. Dane niezbędne do obliczania prze- kroczeń plonu referencyjnego muszą być dostępne w odpowiednim czasie. Procedura stosowana przy usta- laniu tego typu przekroczeń powinna być określona, a plon referencyjny wynikający z planów podziału regio- nalnego powinien być ustalony zgodnie z kryteriami określonymi w art. 3 powyższego rozporządzenia. (13) (9) Rozporządzenie (WE) nr 1251/1999 przewiduje między innymi system płatności obszarowych w ramach systemu regionalnych obszarów bazowych. Z jednej strony w celu zachowania przejrzystości, z drugiej strony dla należytego gospodarowania tymi obszarami, liczba hektarów objętych systemem płatności obszaro- wych i sposób ich rozdysponowania powinna być okreś- lone dla każdego Państwa Członkowskiego. (10) Artykuł 3 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999 zezwala w ramach planów regionalizacji na rozróżnienie pomiędzy obszarami nawadnianymi i nienawadnianymi. Należy zdefiniować pojęcie nawadniania. Osobny obszar bazowy może być ustanowiony dla kukurydzy. W niektórych Państwach Członkowskich obszar ten może w dużej mierze odnosić się do kukurydzy na kiszonkę. Z uwagi na specyfikę kukurydzy na kiszonkę plony nie muszą być wyrażane w tonach na hektar. Plon stoso- wany w takim przypadku musi być zdefiniowany. Państwa Członkowskie powinny mieć możliwość ustano- Zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999, zakwalifikowanie do płatności obszarowych jest uzależ- nione od zobowiązania się zainteresowanych produ- centów do odłogowania części należących do nich gruntów. W celu zapewnienia, że odłogowanie przy- czynia się do poprawienia równowagi na rynku, należy określić szczegółowe zasady wprowadzania w życie systemu, które zapewnią mu niezbędną skuteczność i zgodność z ogólnym systemem wprowadzonym przez rozporządzenie (WE) nr 1251/1999. W tym celu, podczas gdy obszary inne niż te wymienione w art. 7 powyższego rozporządzenia nie powinny być defini- tywnie wykluczone z systemu, należy opracować zasady porównywania obszarów zaliczonych do odłogowanych z tymi, które są przyjęte do obliczania regionalnego obszaru bazowego. Skuteczność się zwiększyć, jeśli zostaną określone zasady odłogowania stosowane przy niepodzielnych obszarach o minimalnej wielkości. Należy również ustanowić przepisy dotyczące ochrony środowiska oraz utrzymania i wykorzystania gruntów (WE) nr 1251/1999 zwalnia z obowiązku odłogowania producentów, których wniosek nie przekracza produkcji odpowiadającej 92 tonom zbóż. Należy określić metodę stosowaną dla obliczania 92-tonowego limitu. Dla przej- rzystości należy ustanowić zasady postępowania w przy- padkach niewypełnienia obowiązku odłogowania. Rozporządzenie systemu może odłogowanych. 364 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 26 (14) Minimalny okres, w którym grunty są odłogowane, musi, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1251/1999, obejmować przynajmniej cykl uprawowy roślin upraw- Jednakże, w celu uwzględnienia niektórych nych. okoliczności, powinno się zapewnić możliwość użytko- wania gruntów odłogowanych przed upływem tego minimalnego okresu. (15) Należy ustanowić zasady w celu zagwarantowania, że rolnicy, którzy podejmują się odłogowania na okres nieprzekraczający pięciu lat gospodarczych, otrzymują minimalną płatność. Należy ustalić korekty i kary stoso- wane w ramach tego systemu. (16) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3653/90 z dnia 11 grudnia 1990 r. wprowadzające środki przejściowe regulujące wspólną organizację rynku zbóż i ryżu w Portugalii (1), zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1664/95 (2), ustala bezpośrednią pomoc na hektar na niektóre zboża uprawiane w Portugalii w trakcie okresu przejściowego. W myśl art. 6 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999 tego typu pomoc może być brana pod uwagę przy obliczaniu wyrównań jedynie na obowiązkowe odłogowanie. (17) Artykuł 8 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999 nakłada na producentów zbóż, roślin oleistych i białko- wych obowiązek zakończenia zasiewu najpóźniej do 31 maja. W niektórych przypadkach, ze względów klimatycznych, okres zasiewu może być przedłużony po 31 maja. W niektórych regionach terminy zasiewu i składania wniosków powinny być przedłużone. Jednakże terminy te nie powinny wpłynąć niekorzystnie na skuteczność też nadwerężyć systemu kontroli wprowadzonego rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3508/92 (3), ostatnio zmienionym rozporządzeniem (WE) nr 1036/1999 (4). systemu wsparcia ani (18) W celu zapewnienia regularnych dostaw kukurydzy cukrowej dla przemysłu przetwórczego w ciągu całego roku gospodarczego producenci muszą być w stanie rozłożyć zasiew na dłuższy okres czasu. Dlatego osta- teczny termin zasiewu kukurydzy cukrowej powinien zostać przesunięty na 15 czerwca. przekroczony, (19) Artykuł 10 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999 w odniesieniu do tych Państw Członkowskich, w których występuje ryzyko, że obszar referencyjny może zostać znacznie ograniczenie powierzchni, w stosunku do której indywidualni produ- cenci mogą ubiegać się o płatności obszarowe specy- limit musi być ficzne dla upraw roślin oleistych. Taki ustanowiony na podstawie obiektywnych kryteriów i wyrażony jako wielkość procentowa kwalifikujących się terenów rolnych należących do producenta. Limit może przewiduje być różny, w zależności od regionalnego obszaru bazo- wego. Producenci muszą zostać powiadomieni o limicie przed datą rozpoczęcia zasiewu roślin oleistych. Jeśli wnioski producentów o płatności obszarowe specyficzne dla upraw roślin oleistych obejmują powierzchnię prze- kraczającą limit, nadwyżka powierzchni musi zostać wyłączona z wniosku. Grunty odłogowane, dla których wypłacane są płatności obszarowe, mogą zostać ograni- czone odpowiednio. (20) W celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania systemu płatności obszarowych w odniesieniu do każdego roku gospodarczego należy przeprowadzić nadzór statystyczny stosowania systemu płatności w danym roku. Dla celów prognoz budżetowych na poziomie Komisji tymczasowe dane liczbowe muszą być dostępne najpóźniej do 15 września bieżącego roku gospodarczego. Należy ustalić termin powiadomienia o ostatecznej stawce za przekroczenia. W odpowiednim czasie należy podać do wiadomości datę, w odniesieniu do której oblicza się przekroczenia obszarów bazowych i maksymalnej gwarantowanej powierzchni dla pszenicy durum oraz podział tej ostatniej na składowe obszary bazowe lub regiony bazowe. (21) rozporządzeniu System przewidziany (WE) w nr 1251/1999 będzie obowiązywał począwszy od roku gospodarczego 2000/2001. W celu zapewnienia zainte- resowanym producentom możliwości jak również przeprowadzenia przez nich odłogowania i złożenia wniosków o płatności obszarowe dla wyżej wymienionego roku gospodarczego zgodnie z zasadami stosowania nowego systemu i w świetle uzyskanej wiedzy, przepisy niniejszego rozporządzenia powinny wejść w życie natychmiast po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. zasiewu, (22) Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie ustalonym przez jego przewodniczącego, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: ROZDZIAŁ I Kwalifikowanie do płatności obszarowych SEKCJA I P r z e p i s y o g ó l n e Artykuł 1 (1) Dz. U. L 362 z 27. 12. 1990, str. 28. (2) Dz. U. L 158 z 8. 7. 1995, str. 13. (3) Dz. U. L 355 z 5. 12. 1992, str. 1. (4) Dz. U. L 127 z 21. 5. 1999, str. 4. 1. Płatności obszarowe przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr 1251/1999 są przyznawane zgodnie z warunkami ustalonymi w tym rozporządzeniu. 03/t. 26 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 365 2. W danym roku gospodarczym w odniesieniu do jednej działki uprawnej może być złożony tylko jeden wniosek o przyznanie płatności obszarowej. 3. Nie może być przyznana żadna płatność obszarowa na działkę uprawną, która jest objęta w tym samym roku gospo- darczym wnioskiem o płatność obszarową w ramach systemu finansowanego zgodnie z art. 1 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 1258/1999 (1) w odniesieniu do roślin upraw- nych rozporządzeniem (WE) objęte innych, nr 1251/1999. niż te Artykuł 2 Dla celów art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999 w 1. załączniku I zamieszczono obowiązujące definicje „trwałych użytków zielonych”, „trwałych plantacji”, „upraw wieloletnich” oraz „programu restrukturyzacji”. 2. Do płatności obszarowych kwalifikują się grunty, dla których przyznano pomoc na mocy tytułu I rozporządzenia Rady (EWG) nr 2328/91 (2) lub na mocy rozporządzenia Rady (EWG) nr 3766/91 (3) bądź, jeśli chodzi o Finlandię i Szwecję, grunty odłogowane na mocy krajowego systemu odłogowania. 3. Obszary nowo zadeklarowane do odłogowania przez Państwa Członkowskie w ramach programu restrukturyzacyj- nego nie mogą przekroczyć powierzchni nowo zadeklarowanej jako niekwalifikująca się w ramach tego programu o więcej niż 5 %. Jednakże nie są brane pod uwagę dla oszacowania wzrostu powierzchni: a) w nowych niemieckich krajach związkowych 2500 ha obję- terenów rolnych w okresie od i obsiane roślinami tych restrukturyzacją 1 stycznia do 30 czerwca 1992 r. uprawnymi z przeznaczeniem na zbiory w 1993 r. ; b) pozostałe obszary objęte planem wykarczowania pod uprawę winogron na rok 1991/92, zatwierdzonym przed 31 grudnia 1991 r. na mocy rozporządzeń Rady (EWG) nr 1442/88 (4) i nr 2239/86 (5), realizowanym w przed- ziałach czasowych tam określonych. z 7 art. Zgodnie 4. (WE) ust. nr 1251/1999, Państwa Członkowskie nie mogą, czasowo ani na stałe, zwiększać ogólnej wielkości kwalifikujących się terenów rolnych o więcej niż 0,1 % całkowitego obszaru bazo- wego. rozporządzenia 3 Państwa Członkowskie przekazują Komisji listę zezwoleń wydanych zgodnie z art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999, precyzując liczbę rolników, wyselekcjono- wane obszary i przyczyny ich wyboru. coroczną We właściwie umotywowanych, szczególnych przypadkach limity czasowe przewidziane w pierwszym akapicie mogą ulec zmianie zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 23 rozporzą- dzenia Rady (EWG) nr 1766/92 (6). (1) Dz. U. L 160 z 26. 6. 1999, str. 103. (2) Dz. U. L 218 z 6. 8. 1991, str. 1. (3) Dz. U. L 356 z 24. 12. 1991, str. 17. (4) Dz. U. L 132 z 28. 5. 1988, str. 3. (5) Dz. U. L 196 z 18. 7. 1986, str. 1. (6) Dz. U. L 181 z 1. 7. 1992, str. 21. 5. Przypadki, o których mowa w art. 7 ust. 4 rozporzą- dzenia (WE) nr 1251/1999 to przypadki, gdy producenci są w stanie podać stosowne, obiektywne powody uzasadniające zamianę znajdujących się w ich posiadaniu obszarów niekwali- fikujących się do płatności obszarowych na obszary kwalifi- kujące się do tych płatności, pod warunkiem, że Państwo Członkowskie sprawdziło, że nie istnieją niezbite argumenty przemawiające za odrzuceniem takiej zamiany, a zwłaszcza że nie ma żadnego zagrożenia dla środowiska naturalnego. W żadnym wypadku zamiana nie może wpłynąć na wzrost całko- witej gruntów ornych będących w ich posiadaniu. Państwa Członkowskie powinny ustanowić system wczesnego informowania i zatwierdzania takich zamian. kwalifikujących powierzchni się Najpóźniej do 31 maja każdego roku Państwa Członkowskie przedkładają Komisji plany zawierające listę kryteriów, na podstawie których zatwierdzono zamiany oraz dowody potwierdzające, że całkowita powierzchnia kwalifikujących się gruntów nie zwiększyła się w wyniku tych zamian. Artykuł 3 Płatności obszarowe dla roślin uprawnych wypłaca się 1. jedynie w odniesieniu do obszarów: a) zlokalizowanych w regionach zadeklarowanych przez Państwa Członkowskie jako odpowiednie pod względem klimatu i rolnictwa do uprawy roślin uprawnych. Państwa Członkowskie mają moc decydowania o tym, czy dany region jest odpowiedni do produkcji niektórych roślin uprawnych; b) całkowicie obsianych zgodnie z lokalnymi standardami. W przypadkach, gdy zboża są zasiane w połączeniu z rośli- nami oleistymi lub białkowymi bądź gdy rośliny oleiste są zasiane wraz z roślinami białkowymi, stosuje się najniższą stawkę płatności obszarowej; c) tych, na których rośliny są utrzymywane przynajmniej aż do początku kwitnienia w warunkach normalnego wzrostu. Rośliny oleiste, białkowe, ziarno lnu oraz pszenica durum lokalnymi muszą być uprawiane zgodnie ze standardami przynajmniej do 30 czerwca roku poprzedzającego dany rok gospodarczy, chyba że zostaną zebrane w fazie pełnej dojrzałości przed tą datą. Rośliny białkowe nie mogą być zebrane przed osiągnięciem etapu dojrzałości mlecznej; d) objętych wnioskami w odniesieniu do przynajmniej 0,3 ha, przy czym każda działka uprawna ma być większa niż mini- malna powierzchnia ustalona przez Państwo Członkowskie dla zainteresowanego regionu. 2. W przypadku gdy tereny należące do danego producenta i kwalifikujące się do płatności obszarowej są zlokalizowane w więcej niż jednym regionie produkcyjnym, wypłacana kwota jest określana według lokalizacji każdego terenu objętego złożonym przez niego wnioskiem. 366 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 26 które Państwa Członkowskie, 3. kukurydzę oddzielnie w regionach, gdzie jest ona uprawiana głównie z przeznaczeniem na kiszonkę, są upoważnione do stosowania plonu dla ziarna paszowego w tym regionie w odniesieniu do wszystkich obszarów pod uprawę kukurydzy w danych regio- nach. traktują SEKCJA 2 P r z e p i s y s z c z e g ó l n e o b e j m u j ą c e n i e k t ó r e r o ś l i n y u p r a w n e Artykuł 4 rzepiku do odmiany Państwa Członkowskie stosują politykę poprawiania 1. jakości w odniesieniu do rzepaku i rzepiku polegającą na ogra- niczeniu obszarów kwalifikujących się do płatności obszaro- wych do terenów obsianych certyfikowanymi nasionami należącymi i nasion rzepaku o podwójnym zerze (00), które występują pod tym oznaczeniem we Wspólnym Katalogu Odmian Gatunków Roślin Rolniczych, ustanowionym dyrektywą przed wszelką płatnością. Odmiany o podwójnym zerze obejmują nasiona o maksymalnej zawartości glukozynolanu 25 µmol/g przy wilgot- ności 9 %, określonej metodą EN ISO 9167-1: 1995, i o zawar- tości kwasu erukowego nieprzekraczającej 2 % całkowitej zawartości kwasów tłuszczowych, określonej metodą EN ISO 5508: 1995. 70/457/EWG, 2. W drodze odstępstwa od ust. 1 Państwa Członkowskie mogą włączyć do obszarów kwalifikujących się do płatności obszarowej tereny obsiane jedną bądź kilkoma z następujących kategorii rzepaku i rzepiku: a) certyfikowane nasiona mieszanki odmian o podwójnym zerze, której składniki są zgłoszone i umieszczone we Wspólnym Katalogu Odmian Gatunków Roślin Rolniczych; b) nasiona zebrane z certyfikowanych nasion zasianych w tym samym gospodarstwie o podwójnym zerze, u których, w trakcie analizy reprezenta- tywnej próbki pobranej przez upoważnionego pracownika właściwego organu krajowego, zostanie stwierdzona zawar- tość glukozynolanu nieprzekraczająca 18,0 µmol/g przy wilgotności 9 %; należących odmiany do c) materiał siewny zarejestrowany przed zasiewem do inspekcji i kontroli, a przeznaczony na cele hodowlane, na nasiona wstępne, elitarne i certyfikowane przeznaczone pod zasiew, na cele badawcze i do wykonywania testów służących określeniu, czy materiał siewny może być wpisany na krajową listę odmian Państwa Członkowskiego i następnie do Wspólnego Katalogu jako odmiana o podwójnym zerze; d) certyfikowane ziarno należące do odmian „Bienvenu” i „Jet Neuf” objętych umową uprawy (produkcyjną) podpisaną przed zasiewem pomiędzy producentem i zatwierdzonym przez właściwy organ Państwa Członkowskiego nabywcą w celu otrzymania ziarna do produkcji oleju z przeznaczeniem na szczególne zastosowanie do konsumpcji lub w przemyśle spożywczym; e) ziarno materiału siewnego o zawartości kwasu erukowego powyżej 40 % całkowitej zawartości kwasów tłuszczowych, objętego umową uprawy zawartą przed zasiewem z zatwier- dzonym nabywcą w celu otrzymania ziarna o specjalnym przeznaczeniu na cele niekonsumpcyjne bądź na materiał siewny dla otrzymania takiego ziarna. 3. W przypadku gdy Państwa Członkowskie uznają tereny obsiane ziarnem określonym w ust. 2 lit. b) za kwalifikujące się do płatności obszarowej, powinny one przed zasiewem podjąć wszelkie środki konieczne do ustalenia, czy takie ziarno spełnia wymogi. Zawartość glukozynolanu może być określona metodą EN ISO 9167-1: 1995(x) lub metodą EN ISO 9167-2: 1997, przy czym pierwsza z tych metod jest metodą odwoławczą w przypadku kwestii spornych dotyczących zawartości glukozy- nolanu. 4. W przypadku roku gospodarczego 2000/01 również tereny obsiane certyfikowanymi nasionami odmian i mieszanek odmian wymienionych w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 658/96 kwalifikują się do płatności obszarowej. 5. Dla celów wymienionych w art. 10 ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999 odmiany konsumpcyjne nasion słonecz- nika wymienione są w załączniku II. Artykuł 5 „Słodki łubin” oznacza te odmiany łubinu, których ziarno zawiera nie więcej niż 5 % ziarna gorzkiego. Zawartość ziarna testu zamieszczonego w gorzkiego wylicza załączniku III. się według Artykuł 6 1. Do celów art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999 producenci pszenicy durum w strefach wymienionych w załączniku II do powyższego rozporządzenia otrzymują dodatek do płatności obszarowej w ramach maksymalnej gwarantowanej powierzchni określonej w załączniku III do powyższego rozporządzenia. Dla celów wymienionych w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1251/1999 Pannonia w Austrii obejmuje strefy wymienione w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia. gwarantowana 2. W przypadku powierzchnia jest rozdzielona na strefy produkcyjne i na regiony produkcyjne zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999, stosuje się następujące przepisy: gdy maksymalna a) jeśli region produkcyjny obejmuje obszar mniejszy niż 500 ha, zainteresowane Państwa Członkowskie mogą przyłączyć dany region do sąsiadującego regionu produkcyjnego; b) we Włoszech można wziąć pod uwagę obszary tradycyjnie obsiewane pszenicą durum i odłogowane w ramach pięcio- letniego systemu odłogowania 1993-1997; c) najpóźniej do 15 września roku gospodarczego poprze- dzającego ten, w odniesieniu do którego złożono wniosek o płatność obszarową, zainteresowane Państwa Członkowskie powiadamiają producentów i Komisję o rozdziale maksy- malnej powierzchni gwarantowanej. 03/t. 26 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 367 3. Specjalna pomoc przewidziana w art. 5 akapit czwarty rozporządzenia (WE) nr 1251/1999 jest przyznawana strefom wymienionym w załączniku V do niniejszego rozporządzenia dla maksymalnej liczby hektarów ustalonej w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1251/1999 w odniesieniu do działki kwalifikującej się do płatności obszarowej z przeznaczeniem na uprawę roślin uprawnych, zgodnie z art. 1 tego rozporzą- dzenia, i obsianej pszenicą durum. 4. Dla celów przyznania pomocy dla pszenicy durum, o której mowa w ust. 1 i 3, wnioski o płatność obszarową, o których mowa w art. 4 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3887/92 (1), muszą zawierać wszelkie informacje wymagane do identyfikacji działek obsianych pszenicą durum oraz załączony dowód, że do zasiewu wykorzystano certyfikowane nasiona. Wnioski o pomoc dotyczące pszenicy durum są ważne tylko wtedy, gdy: a) złożony wniosek o płatność obszarową odnosi się do tej samej liczby hektarów obsianych pszenicą durum; b) do zasiewu wykorzystano nasiona certyfikowane zgodnie z dyrektywą 66/402/EWG (2). 5. Państwa Członkowskie ustalają minimalną ilość certyfiko- wanych nasion do wykorzystania zgodnie z praktyką rolną w zainteresowanym Państwie Członkowskim. Może zostać ustalony okres przejściowy do trzech lat, począwszy od 1 lipca 1998 r. , dla minimalnej ilości powyż- szych nasion, zgodnie ze szczególnymi środkami podanymi do wiadomości Komisji przez Państwa Członkowskie najpóźniej do 30 czerwca 1998 r. Dodatek do płatności obszarowej wypłaca się w tym 6. samym czasie, co płatność obszarową. Artykuł 7 1 3 Dla celów art. 1. (WE) ust. nr 1251/1999 „kiszonka z trawy” oznacza uprawę uprawianą na obszarach głównie obsianych roślinami i zebraną w fazie zielonej przynajmniej raz do roku w celu zachowania poprzez fermentację beztlenową w zamkniętym środowisku. rozporządzenia trawiastymi 2. Z wyłączeniem warunku odnoszącego się do kwitnienia, przewidzianego w art. 3 ust. 1 lit. c), przepisy niniejszego rozporządzenia stosuje się do kiszonki z trawy. 3. Producenci z Państw Członkowskich, które przewidują specjalne obszary pod kiszonkę z trawy zgodnie z załącznikiem VI, kwalifikują się do płatności obszarowej dla kiszonki z trawy. (1) Dz. U. L 391 z 31. 12. 1992, str. 36. (2) Dz. U. 125 z 11. 7. 1966, str. 2309/66. ROZDZIAŁ II Obszary bazowe i plony referencyjne SEKCJA I P r z e p i s y o g ó l n e Artykuł 8 Obszary bazowe, o których mowa w art. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999, są określone w załączniku VI do niniej- szego rozporządzenia. Artykuł 9 1. Jeśli plany regionalizacji przewidują różne plony dla nawadnianych i nienawadnianych terenów, zgodnie z art. 3 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999, Państwa Członkow- skie ustanawiają zasady w celu określenia, czy tereny są bądź nie są nawadniane w trakcie roku gospodarczego. Zasady te w szczególności określają: a) listę roślin uprawnych, na które może być przyznana płatność obszarowa według stawki dla plonów z obszarów nawadnianych; b) opis sprzętu do nawadniania, którym musi dysponować rolnik; taki sprzęt musi być dostosowany do danego obszaru i musi umożliwiać dostarczenie wody koniecznej do normalnego rozwoju roślin w trakcie ich cyklu rozwojo- wego; c) odnośny okres nawadniania. Ustęp 1 nie ma zastosowania, jeśli nawadnianie ma 2. znamiona cechy historycznej, nierozerwalnie związanej z danymi działkami uprawnymi, i pozwala na ich wyodrębnienie i wyliczenie, jak w przypadku regionu produkcyjnego „Regadío” w Hiszpanii. SEKCJA 2 P r z e k r o c z e n i e o b s z a r ó w Artykuł 10 1. Dla celów określenia ewentualnych przekroczeń regional- nych obszarów bazowych zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporzą- dzenia (WE) nr 1251/1999, właściwy organ Państwa Człon- kowskiego uwzględnia z jednej strony regionalny obszar bazowy ustalony w załączniku VI do niniejszego rozporzą- dzenia, a z drugiej strony sumę obszarów objętych wnioskami o płatność obszarową przedłożonych dla każdej uprawy, w tym właściwe obowiązkowe odłogowanie. Grunty dobrowolnie odłogowane włączane są do obszarów innych niż nawadniane, innych niż pod uprawę kukurydzy i/lub innych niż pod kiszonkę z trawy. 2. Suma obszarów objętych przedłożonymi wnioskami pomoc nie uwzględnia obszarów, bądź ich części, objętych wnioskami, które w toku kontroli administracyjnej okazały się nieuzasadnione. Zgodnie z art. 6 rozporządzenia (EWG) nr 3887/92, w konkretnym przypadku decyduje obszar rzeczywiście określony w trakcie kontroli na miejscu. 368 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 26 uprawnymi Obszary obsiane 3. z roślinami rozporządzeniem (WE) nr 1251/1999 i wykorzystane dla poparcia wniosków o pomoc tytułem rozporządzenia (WE) nr 1254/1999 (1) są dodawane do sumy obszarów objętych przedłożonymi wnioskami, z uwzględnieniem zmian wynikają- cych z ust. 2. zgodnie Przekroczenie obszaru oblicza się zgodnie z tabelą w 4. załączniku VII. b) kryteria stosowane przez Państwo Członkowskie do ustano- wienia podziału krajowego obszaru bazowego na części składowe; c) składowe obszary bazowe (numer, nazwa i wielkość); d) szczegółowe zasady stosowania ujednoliconych środków w przypadku przekroczeń. SEKCJA 3 Artykuł 11 P r z e k r o c z e n i e p l o n u r e f e r e n c y j n e g o Dla celów określenia 1. przekroczenia maksymalnej powierzchni gwarantowanej dla pszenicy durum kwalifikującej się do dodatku do płatności obszarowej właściwe organy Państw Członkowskich biorą pod uwagę z jednej strony maksy- malną powierzchnię gwarantowaną ustaloną w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1251/1999, w razie konieczności z rozdzieleniem na regiony, a z drugiej strony sumę obszarów objętych wnioskami o dodatek do płatności obszarowej, zmie- nioną zgodnie z art. 10 ust. 2 niniejszego rozporządzenia i, w konkretnym przypadku, zredukowaną zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999. 2. Ustęp 1 stosuje się do określenia ewentualnych przekro- czeń maksymalnych gwarantowanych powierzchni kwalifikują- cych się do specjalnej pomocy dla pszenicy durum, ustanowio- nych w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1251/1999. Artykuł 12 1. W przypadku stwierdzenia przekroczenia obszarów, o których mowa w art. 10 i 11, zainteresowane Państwo Człon- kowskie określa, do 31 października danego roku gospodar- czego, ostateczną stawkę przekroczenia z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku. 2. W ten sposób określona ostateczna stawka przekroczenia powierzchni stosowana do naliczania proporcjonalnej redukcji w odniesieniu do powierzchni kwalifikującej się do: jest a) płatności obszarowej zgodnie z art. 2 ust. 4 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1251/1999; b) dodatku do powyższej płatności obszarowej i specjalnej pomocy dla pszenicy po zastosowaniu art. 2 ust. 4 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1251/1999. Artykuł 13 1251/1999 Dla celów wymienionych w art. 2 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr do 15 września roku gospodarczego, na który złożono wnioski o płatność obszarową, określają i zgłaszają Komisji następujące dane: Członkowskie, najpóźniej Państwa a) krajowy obszar bazowy do podziału; (1) Dz. U. L 160 z 26. 6. 1999, str. 21. Artykuł 14 Dla celów art. 3 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999 zestawieniem zbiorczym wniosków o pomoc i właściwych plonów jest zestawienie przekazane przez Państwa Członkow- skie zgodnie z art. 26 niniejszego rozporządzenia. Dla tego celu plony referencyjne to plony określone w załączniku VIII do niniejszego rozporządzenia. Artykuł 15 Dla celów obliczania średniego plonu wynikającego z wnios- ków o pomoc w odniesieniu do danego roku gospodarczego stosuje się następującą procedurę: a) gdy to stosowne, obszary są w pierwszym rzędzie podda- wane proporcjonalnej redukcji, zgodnie z art. 2 ust. 4 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1251/1999; b) średni plon zbożowy dla danego regionu jest stosowany dla obszarów obsianych roślinami oleistymi, dla których płatności za rok gospodarczy 2000/01 i 2001/02 są oparte na historycznych regionalnych plonach dla oleistych; c) średni plon zbożowy dla obszarów nienawadnianych w regionie jest stosowany do obszarów objętych uprawą roślin uprawnych zadeklarowanych jako obszary paszowe do celów wypłacania premii do produkcji wołowiny i baraniny. Artykuł 16 Przed 31 marca każdego roku Komisja dokonuje analizy porównawczej informacji, o których mowa w art. 14 i 15, i z ustala procedurą przewidzianą w art. 23 rozporządzenia (EWG) nr 1766/92. odpowiednie współczynniki korekty, zgodnie Artykuł 17 Współczynniki, o których mowa w art. 16, są stosowane do wszystkich płatności obszarowych upraw w Państwie Człon- kowskim lub w regionie, w którym dana powierzchnia bazowa jest zlokalizowana, z wyłączeniem dodatku do płatności obsza- rowej i specjalnej pomocy dla pszenicy durum. 03/t. 26 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 369 ROZDZIAŁ III Odłogowanie Artykuł 18 „Odłogowanie” oznacza pozostawienie odłogiem obszaru, który w poprzednich latach był: a) uprawiany z przeznaczeniem na zbiory; lub b) odłogowany zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 1765/92 lub rozporządzeniem (WE) nr 1251/1999; lub c) wycofany z produkcji roślin uprawnych lub zalesiony zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2078/92 (1) i z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2080/92 (2) odpowiednio lub na mocy art. 22, 23, 24 i 31 rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 (3). Artykuł 19 1. Obszary odłogowane zgodnie z niniejszym rozdziałem muszą obejmować pojedynczy teren o powierzchni co najmniej 0,3 ha i o szerokości 20 m. Państwa Członkowskie mogą zaakceptować: a) mniejsze obszary dotyczące działek ze stałymi granicami, takimi jak mury, żywopłoty czy cieki wodne; b) całe działki węższe niż 20 m w regionach, w których działki o takiej szerokości są tradycyjne; c) działki o szerokości co najmniej 10 m usytuowane wzdłuż stałych cieków wodnych lub jezior i poddawane specjalnym kontrolom mającym na celu w szczególności zapewnienie harmonii ze środowiskiem naturalnym. 2. Obszary odłogowane muszą pozostać w takim stanie na okres rozpoczynający się najpóźniej 15 stycznia i kończący się najwcześniej 31 sierpnia. Jednakże Państwa Członkowskie usta- nawiają warunki, na których producenci mogą zostać upraw- nieni siewu od 15 lipca na zbiory w następnym roku oraz warunki, spełnione w celu uzyskiwania pozwoleń na wypas od 15 lipca w Państwach Członkowskich, w których wypasanie zwierząt jest podyktowane tradycją. jakie mają być rolnej Obszary odłogowane nie mogą być wykorzystywane do 3. produkcji innej niż przewidziana w art. 6 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1251/1999 lub wykorzystane w celach zarobkowych nie dających się pogodzić z uprawą roślin uprawnych. stosują odpowiednie Państwa Członkowskie 4. środki zgodne ze szczególną sytuacją obszarów odłogowanych dla ich utrzymania i zapewnienia ochrony środowiska naturalnego. Takie środki mogą również dotyczyć okrywy zielonej; w tym przypadku środki te muszą zapewnić, że zielona okrywa nie będzie wykorzystywana do produkcji nasion i pod żadnym pozorem nie będzie przeznaczona na cele rolne przed 31 sierpnia ani, przed 15 stycznia następnego roku, do produkcji zbóż na sprzedaż rynkową. 5. Ustępów 3 i 4 nie stosuje się do obszarów odłogowanych lub zalesionych zgodnie z art. 22, 23, 24 i 31 rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 i do obowiązkowego odłogowania, (1) Dz. U. L 215 z 30. 7. 1992, str. 85. (2) Dz. U. L 215 z 30. 7. 1992, str. 96. (3) Dz. U. L 160 z 26. 6. 1999, str. 80. w przypadku gdy taki obszar okaże się niezgodny z wymogami środowiska naturalnego i zalesiania określonymi w powyższych artykułach. Artykuł 20 Dla celów art. 1. (WE) ust. nr 1251/1999 Państwa Członkowskie mogą przyznać płatność do obszaru odłogowanego na wieloletni okres nieprzekra- czający pięciu lat gospodarczych. rozporządzenia 6 6 2. Bez uszczerbku dla art. 2 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1251/1999 i dla ewentualnego późniejszego zwięk- szenia wielkości podstawowych ustalonych w art. 4 ust. 3 powyższego rozporządzenia producenci, którzy podejmują się odłogowania tych samych działek na okres, o którym mowa w ust. 1, otrzymują płatność obszarową za ten okres wyliczoną na podstawie podstawowej wielkości i plonów w ramach planu regionalizacji obowiązującego w momencie przystępowania do odłogowania. 3. Jeśli producenci umyślnie odstępują od swoich planów określonych we wnioskach o pomoc obszarową przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 1, muszą zwrócić 5 % płatności obszarowej w odniesieniu do poprzedniego roku gospodarczego odłogowania, pomnożone przez liczbę lat, w stosunku do której nie wywią- zali się z pierwotnego zobowiązania. obszary wycofane za z 4. Producenci, którzy opowiadają się za opcją przewidzianą w ust. 2, mogą wycofać się ze swoich zobowiązań bez narażania się na kary przewidziane w ust. 3: a) jeśli zdecydują się na odłogowanie lub zalesienie obszarów, o których mowa w ramach systemu przewidzianego w art. 22, 23, 24 i 31 rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999; b) w szczególnych przypadkach, na które wyrazi zgodę Państwo Członkowskie, a pociągających za sobą wprowa- dzenie zmian w strukturze gospodarstwa rolnego, pozos- tających poza kontrolą producenta, jak na przykład rozpar- celowanie gruntu. 5. Jeśli na skutek zmiany w strukturze gospodarstwa rolnego w okresie objętym zobowiązaniem obszar odłogowany w ramach niniejszego artykułu przekracza procentowy limit usta- nowiony przez Państwa Członkowskie zgodnie z art. 6 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999 w trakcie podejmowania zobowiązania, obszary objęte zobowiązaniem są dostosowy- wane odpowiednio do wyżej wymienionego limitu. Artykuł 21 1. Jeśli zadeklarowany obszar odłogowany jest mniejszy niż obszar odpowiadający procentowi przymusowego odłogowania ustalonego na dany rok gospodarczy, obszar, w stosunku do którego producenci roślin uprawnych objęci obowiązkiem odłogowania kwalifikują się do płatności obszarowych, wylicza się na podstawie zadeklarowanego obszaru odłogowanego i proporcjonalnego udziału różnych upraw, w tym kiszonki z trawy; jednakże, zgodnie z art. 6 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999, nie może on być zredukowany do obszaru mniejszego niż wymagany dla produkcji 92 ton zbóż. 370 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 26 2. Produkcję zbóż określoną w ust. 1 wylicza się na podstawie plonu użytego przy płatnościach obszarowych. Jeśli Państwo Członkowskie wybrało stosowanie historycznych regionalnych plonów dla roślin oleistych, plon jest pomnażany przez 1,95. W przypadku gdy przesunięcie ostatecznej daty siewu dotyczy wszystkich roślin uprawnych, Państwa Członkowskie mogą również odroczyć końcową datę składania przez producentów wniosków o płatności obszarowe w danych strefach najpóźniej do 15 czerwca lub do ostatecznej daty siewu, w zależności od tego, która z nich wystąpi wcześniej. Artykuł 22 Artykuł 25 W przypadku Portugalii, zgodnie z art. 6 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999, płatność obszarową dla przymusowego odłogowania zamieszczone w załączniku IX. Wielkości te są finansowane zgodnie z art. 5 rozporządzenia (EWG) nr 3653/90. się o wielkości zwiększa Artykuł 23 1. Wnioski o pomoc obszarową, o których mowa w rozporządzeniu (EWG) nr 3887/92, rozpatruje się według regionów zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999. Dla każdego wniosku o płatność obszarową w danym 2. regionie musi istnieć odpowiednia deklaracja odłogowania w odniesieniu przynajmniej do odpowiadającej ilości hektarów w tym samym regionie produkcyjnym. 3. Przewiduje się możliwość odstępstwa od ust. 2 zgodnie z obiektywnymi kryteriami ustanowionymi przez Państwo Człon- kowskie. 4. W drodze odstępstwa od ust. 2 przymusowe odłogowanie odpowiadające wnioskowi o płatność obszarową może być przeprowadzone w całości bądź w części: a) w Hiszpanii, w regionie „secano” w przypadku gospodarstw zlokalizowanych w regionach produkcyjnych „secano” i „regadío”; b) w innym regionie produkcyjnym, pod warunkiem, że obszary przeznaczone pod odłogowanie znajdują się w regionach produkcyjnych sąsiadujących z tymi, w których są zlokalizowane obszary uprawne. 5. W przypadku stosowania ust. 3 i 4 obszar przeznaczony do odłogowania musi być dostosowany z uwzględnieniem różnicy pomiędzy plonami zastosowanymi do wyliczenia płatności do gruntów odłogowanych w danych regionach. Jednakże stosowanie niniejszego punktu nie może prowadzić do odłogowania mniejszej ilości hektarów niż wymagana. ROZDZIAŁ IV Przepisy szczególne Artykuł 24 W drodze odstępstwa od art. 8 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999 Państwa Członkowskie mogą odroczyć osta- teczną datę siewu najpóźniej do 15 czerwca dla upraw wymie- nionych w załączniku X oraz dla stref określonych przez zain- teresowane Państwo Członkowskie, umiejscowionych w regio- nach wyszczególnionych w tym załączniku. 1. Limit określony w art. 10 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999 ustala się uwzględniając krajowy obszar referen- cyjny i całkowitą powierzchnię gruntów rolnych kwalifikują- cych się do płatności oraz w celu uniknięcia upraw na skalę, która mogłaby spowodować nadmierną redukcję płatności obszarowych specyficznych dla upraw roślin oleistych. 2. Limit oraz kryteria stosowane do jego ustalenia podaje się do wiadomości Komisji w możliwie najszybszym terminie i nie później niż do 31 lipca roku gospodarczego poprzedzającego rok, którego dotyczy wniosek o płatność obszarową. 3. W celu określenia, czy dany producent kwalifikuje się do płatności obszarowej, właściwe władze weryfikują, czy wniosek o pomoc mieści się w określonych limitach. Grunty objęte wnioskami o płatności obszarowe specyficzne dla upraw roślin oleistych, które przekraczają limit, wyłącza się z wniosków. 4. W przypadku gdy wyłączenie gruntów zgodnie z ust. 3 oznacza, że obszar odłogowany przez producenta przekracza limit określony w art. 6 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999 dla danego Państwa Członkowskiego, obszar odłogowany płatność obszarową zredukuje się tak, aby nie przekraczał tego limitu. przedmiotem wniosku będący o Obszarów wyłączonych z wniosków o pomoc obszarową 5. zgodnie z ust. 3 i 4 nie uwzględnia się przy stosowaniu art. 2 ust. 4 i 6 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999. ROZDZIAŁ V Przepisy końcowe Artykuł 26 Przekazywanie informacji Państwa Członkowskie przesyłają Komisji 1. informacje, które powinny zostać zamieszczone w tabelach, jak opisano w załączniku XI, w standardowym formacie tam opisanym, z podziałem według regionu produkcyjnego, obszaru bazowego oraz kraju, zgodnie z następującym harmonogramem: a) do 15 września bieżącego roku gospodarczego: informacje uzyskane w trakcie przeprowadzonych kontroli i inspekcji; b) najpóźniej do następującego 31 października: ostateczne dane odpowiadające danym wykorzystywanym do wyli- czenia ostatecznej stawki przekroczenia ustalonej w art. 12; oraz c) najpóźniej do następującego 15 lutego: dane końcowe dotyczące obszarów, dla których rzeczywiście wypłacono pomoc, po dokonaniu redukcji obszarów określonych w art. 9 rozporządzenia (EWG) nr 3887/92. 03/t. 26 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 371 2. W przypadku przekroczenia obszarów, o których mowa w art. 10 i 11, zainteresowane Państwa Członkowskie bezzwłocznie informują Komisję o ostatecznej stawce przekro- czenia, najpóźniej do 31 października bieżącego roku gospo- darczego. Dane wykorzystane do wyliczenia stawki, o którą został przekroczony obszar bazowy, przekazuje się przy użyciu formularza zawartego w załączniku VII. 3. W przypadku gdy stawka przekroczenia jest rozdzielana zgodnie z art. 2 ust. 6 oraz art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr Członkowskie zainteresowane informują o tym Komisję najpóźniej do 31 października. 1251/1999, Państwa Artykuł 28 Rozporządzenia (EWG) nr 2467/92, (EWG) nr 2836/93, (WE) (WE) nr 762/94, nr 658/96 oraz (WE) nr 1577/98 tracą moc z dniem 1 lipca 2000 r. (WE) nr 1237/95, (WE) nr 1098/94, Odniesienia do uchylonych rozporządzeń są traktowane jako odniesienia do niniejszego rozporządzenia. Artykuł 29 Artykuł 27 Państwa Członkowskie przyjmują środki konieczne dla stoso- wania niniejszego rozporządzenia i powiadamiają o nich Komisję w ciągu miesiąca od ich przyjęcia lub wprowadzenia do nich zmian. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do wsparcia dla producentów niektórych roślin uprawnych w odniesieniu do roku gospodarczego 2000/01 i następnych lat gospodarczych. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości Państwach Członkowskich. i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Sporządzono w Brukseli, dnia 22 października 1999 r. W imieniu Komisji Franz FISCHLER Członek Komisji 372 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 26 ZAŁĄCZNIK I (art. 2 ust. 1) DEFINICJE 1. Trwałe użytki zielone Obszar (obsiany bądź naturalny) bez zmianowania upraw wykorzystywany do produkcji trawy na stały okres (pięć lat lub dłużej). 2. Trwałe plantacje Uprawy nierotacyjne inne niż trwałe użytki zielone, zajmujące obszar rolny przez pięć lat lub dłużej i przynoszące powtarzające się plony, z wyjątkiem roślin wieloletnich. 3. Uprawy wieloletnie Kod CN 0709 10 00 Karczochy 0709 20 00 ex 0709 90 90 Szparagi Rabarbar 0810 20 0810 30 0810 40 Maliny, jeżyny, morwa i krzyżówki maliny z jeżyną Czarna, biała i czerwona porzeczka i agrest Żurawina, borówki i inne rośliny z rodzaju Vaccinium 4. Program restrukturyzacji Zmiana struktury i/lub obszaru kwalifikującego się do dopłaty w obrębie gospodarstwa ustalona przez władze. 03/t. 26 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 373 ZAŁĄCZNIK II (art. 4 ust. 5) Odmiany konsumpcyjne nasion słonecznika Agripro 3450 Agrosur Interstate (IS)8004 Kelisur Dahlgren D-131 (Toma) Royal Hybrid 381 Dahlgren D-151 Dahlgren D-171 Dahlgren D-181 Dahlgren 954 Dahlgren D-1950 Dahlgren D-1998 Diset Hagen Seed SG 9011 Hagen Seed SG 9054 Hagen Seed SG 9211 Royal Hybrid 2141 Royal Hybrid 3801 Royal Hybrid 3831 Royal Hybrid 4381 RRC 995 RRC 2211 RRC 2232 RRC 4211 SIGCO 826 SIGCO 828 SIGCO 829 SIGCO 830 SIGCO 954 SIGCO 964 SIGCO 974 SIGCO 995 Toma Triumph 660C Triumph 505C+ Triumph 520C Triumph 515C USDA Hybrid 924 374 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 26 ZAŁĄCZNIK III (art. 5) TEST NA GORZKI ŁUBIN Wykonywany na próbce 200 nasion z jednokilogramowej serii nasion pobranych dla każdej partii o wadze maksymalnej 20 ton. Test ma na celu wykazanie istnienia gorzkich nasion w próbce. Tolerancja jednorodności nasion wynosi: 1 ziarno na 100. Należy skorzystać z metody przecinania według Von Sengbuscha (1942), Ivanova i Smirnovej (1932) oraz Egge- brechta (1949). Należy przeciąć suche lub spęczniałe ziarna poprzecznie. Następnie umieścić połówki nasion na sicie i zanurzyć je w roztworze jodu na dziesięć sekund, po czym przepłukać pod wodą przez pięć sekund. Powierzchnia nasion gorzkich w miejscu przecięcia zabarwia się na brązowo, podczas gdy powierzchnia nasion charakteryzujących się niską zawartością alkaloidów pozostaje żółta. Aby przygotować roztwór jodu, należy rozpuścić 14 g jodku potasu w jak najmniejszej ilości wody, dodać 10 g jodu i rozcieńczyć w 4 000 cm3. Przed użyciem odstawić roztwór na tydzień. Przechowywać w ciemnych butelkach. Bezpo- średnio przed zastosowaniem rozcieńczyć przechowywany roztwór od trzech do pięciu razy w stosunku do objętości pierwotnej. 03/t. 26 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 375 ZAŁĄCZNIK IV (art. 6 ust. 1 akapit drugi) STREFY KWALIFIKUJĄCE SIĘ DO DODATKU DLA PSZENICY DURUM W AUSTRII Pannonia: 1. Gebiete der Bezirksbauernkammern 2046 Atzenbrugg 2054 Baden 2062 Bruck/Leitha 2089 Ebreichsdorf 2101 Gänserndorf 2241 Hollabrunn 2275 Kirchberg/Wagram 2305 Korneuburg 2321 Laa/Thaya 2330 Langenlois 2364 Marchfeld 2399 Mistelbach 2402 Mödling 2470 Poysdorf 2500 Ravelsbach 2518 Retz 2551 Schwechat 2585 Tulln 2623 Wr. Neustadt 2631 Wolkersdorf 2658 Zistersdorf 2. Gebiete der Bezirksreferate 3018 Neusiedl/See 3026 Eisenstadt 3034 Mattersburg 3042 Oberpullendorf 3. Gebiete der Landwirtschaftskammer 1007 Wien 376 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 26 ZAŁĄCZNIK V (art. 6 ust. 3) STREFY KWALIFIKUJĄCE SIĘ DO SPECJALNEJ POMOCY DLA PSZENICY DURUM NIEMCY Kreise und Kreisfreie Städte: Baden-Württemberg: Stadt Stuttgart, Ludwigsburg, Rems-Murr-Kreis, Stadt Heilbronn, Heilbronn, Hohenlohekreis, Main-Tauber-Kreis, Stadt Karlsruhe, Karlsruhe, Stadt Baden-Baden, Rastatt, Stadt Heidelberg, Stadt Mannheim, Rhein-Neckar-Kreis, Stadt Pforz- heim, Enzkreis, Ortenaukreis. Bayern: Stadt Ingolstadt, Dachau, Eichstätt, Freising, Fürstenfeldbrück, Neuburg-Schrobenhausen, Pfaffenhofen a. d. Ilm, Kelheim, Stadt Ansbach, Ansbach, Neustadt-Bad Winsheim, Stadt Aschaffenburg, Aschaffenburg, Bad Kissingen, Rhön-Grabfeld, Haßberge, Kitzingen, Main-Spessart, Stadt Schweinfurt, Schweinfurt, Stadt Würzburg, Würzburg. Rheinland-Pfalz: Ahrweiler, Stadt Koblenz, Mayen-Koblenz, Bad Kreuznach, Rhein-Lahn-Kreis, Westerwald-Kreis, Bernkastel-Wittlich, Bitburg-Prüm, Daun, Trier-Saarburg, Stadt Trier, Stadt Frankenthal, Landau i. d. P. , Ludwigshafen, Mainz, Neustadt/ Weinstr. , Speyer, Worms, Alzey-Worms, Bad Dürkheim, Donnersbergkreis, Germersheim, Südl. Weinstraße, Ludwig- shafen, Mainz-Bingen. Hessen: Stadt Frankfurt/Main, Wiesbaden, Bergstraße, Stadt Darmstadt, Darmstadt-Dieburg, Groß-Gerau, Hochtaunuskreis, Main- Kinzig-Kreis, Main-Taunus-Kreis, Stadt Offenbach, Offenbach, Rheingau-Taunus-Kreis, Wetteraukreis, Lahn-Dill-Kreis, Limburg-Weilburg. Saarland: Stadt Saarbrücken, Merzig-Wadern, Neunkirchen, Saarlouis, Sankt Wendel. Sachsen: Mittweida, Muldentalkreis. Sachsen-Anhalt: Bernburg, Köthen, Burgenlandkreis, Mansfelder Land, Merseburg-Querfurt, Saalkreis, Sangerhausen, Aschersleben-Straß- furt, Halberstadt, Jerichower Land, Quedlinburg, Schönebeck. Thüringen: Unstrut-Hainich-Kreis, Kyffhäuserkreis, Gotha, Sömmerda, Hildburghausen, Stadt Weimar, Weimarer Land, Altenburger Land, Stadt Erfurt. HISZPANIA Comarcas agrícolas Almazán (SO), Bajo Aragón (TE), Campiña (GU), Campo de Gómara (SO), Centro (AB), El Cerrato (P), Hoya de Huesca (HU), La Montaña (A), Las Vegas (M), Logrosán (CC), Monegros (HU), Noroeste (MU), Requena-Utiel (V), Rioja Baja (LO), Segría (L), Sierra Rioja Baja (LO), Sur (VA), Suroeste y Valle de Guadalentín (MU), Trujillo (CC), Urgel (L), Valle de Ayora (V). FRANCJA Départements Aisne, Aube, Charente, Charente-Maritime, Cher, Deux-Sèvres, Essonne, Eure, Eure-et-Loir, Indre, Indre-et-Loire, Loir-et- Cher, Loiret, Lot-et-Garonne, Maine-et-Loire, Marne, Nièvre, Orne, Sarthe, Seine-et-Marne, Vendée, Vienne, Yonne, Yvelines. WŁOCHY Province Alessandria, Bologna, Brescia, Cremona, Ferrara, Forlì, Gorizia, Lodi, Mantova, Milano, Modena, Padova, Parma, Pavia, Piacenza, Pordenone, Ravenna, Reggio Emilia, Rimini, Rovigo, Torino, Treviso, Udine, Venezia, Vercelli, Verona, Vicenza. ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO England. 03/t. 26 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 377 ZAŁĄCZNIK VI (art. 8) OBSZARY BAZOWE Region Wszystkie uprawy W tym kukurydza 1 000 ha W tym kiszonka z trawy BELGIA Łącznie Strefa 1 DANIA NIEMCY Schleswig-Holstein Hamburg Niedersachsen Bremen Nordrhein-Westfalen Rheinland-Pfalz Hessen Baden-Württemberg Bayern Saarland Berlin Brandenburg Mecklenburg-Vorpommern Sachsen Sachsen-Anhalt Thüringen GRECJA Strefa I Strefa II HISZPANIA Regadío Secano FRANCJA Łącznie 478,6 2 018,0 97,0 10 155,6 (3) 540,3 (3) 505,6 5,1 1 424,4 1,8 948,3 368,4 461,2 735,4 1 775,9 36,5 2,9 888,5 967,9 598,8 880,7 554,2 1 396,3 95,4 1 371,1 7 848,6 13 526,0 122,1 418,2 218,0 4,1 403,4 Powierzchnia bazowa dla kukurydzy 613,8 (2) Nawadniana powierzchnia bazowa 1 209,7 (2) IRLANDIA WŁOCHY 345,5 5 801,2 0,2 1 200,0 378 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 26 Region Wszystkie uprawy W tym kukurydza 1 000 ha W tym kiszonka z trawy LUKSEMBURG HOLANDIA AUSTRIA PORTUGALIA Açores Madeira – Regadío – Inne Na kontynencie – Regadío – Inne FINLANDIA SZWECJA ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO Anglia Szkocja Irlandia Północna Walia 42,8 436,5 1 203,0 9,7 0,31 0,30 293,4 718,0 1 591,0 1 737,0 3 794,6 551,6 52,9 61,4 208,3 0,29 221,4 33,2 (1) 1,2 (1) 200,0 130,0 (1) Z wyczeniem kukurydzy cukrowej. (2) W tym 284 000 ha nawadnianej kukurydzy. (3) Jeśli ma zastosowanie art. 2 ust. 6 rozporzdzenia (WE) nr 1251/1999. 03/t. 26 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 379 ZAŁĄCZNIK VII (art. 10 ust. 4) 380 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 26 ZAŁĄCZNIK VIII (art. 14 ust. 2) PLONY REFERENCYJNE, O KTÓRYCH MOWA W ART. 3 UST. 7 ROZPORZĄDZENIA (WE) NR 1251/1999 Belgia Dania Niemcy — Schleswig-Holstein — Hamburg — Niedersachsen — Bremen — Nordrhein-Westfalen — Hessen — Rheinland-Pfalz — Baden-Württemberg — Bayern — Saarland — Berlin — Brandenburg — Mecklenburg-Vorpommern — Sachsen — Sachsen-Anhalt — Thüringen Grecja Hiszpania Francja Irlandia Włochy Luksemburg Holandia Portugalia Zjednoczone Królestwo Austria Szwecja Finlandia 6,24 5,22 5,66 (1) 6,81 6,01 5,33 5,34 5,81 5,50 4,78 5,48 5,94 4,38 4,52 4,54 5,45 6,23 6,14 6,13 3,39 2,9 6,02 6,08 3,9 4,26 6,66 2,90 5,83 5,27 4,02 2,82 (1) Jeśli stosuje się art. 2 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999 03/t. 26 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 381 ZAŁĄCZNIK IX (art. 22) DODATEK DO ODŁOGOWANIA W PORTUGALII Rok gospodarczy Dodatek 2000/01 9,64 2001/02 6,57 (EUR) 2002/03 3,41 382 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 26 ZAŁĄCZNIK X (art. 24 akapit pierwszy) Ostateczna data siewu: 15 czerwca Uprawa Państwo Członkowskie Region Wszystkie uprawy Finlandia Szwecja Całe terytorium Całe terytorium Kukurydza cukrowa Wszystkie Państwa Członkowskie Całe terytorium 03/t. 26 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 383 ZAŁĄCZNIK XI (art. 26 ust. 1) INFORMACJE PRZEKAZYWANE KOMISJI Informacje przedstawia się w formie serii tabel sporządzonych zgodnie ze wzorem opisanym poniżej: — pierwsza seria tabel, zawierająca informacje o produkcji na poziomie regionalnym, zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999, — druga seria tabel, zawierająca informacje odnośnie do każdego obszaru bazowego, zgodnie z załącznikiem VI do niniejszego rozporządzenia, — pojedyncza tabela sumująca informacje dotyczące każdego Państwa Członkowskiego. Tabele przesyła się w wersji papierowej i w formie elektronicznej. Wzory dla obliczania obszarów: 5 = 1 + 2 + 3 + 4 10 = 7 + 8 + 9 14 = 15 + 16 19 = 5 + 10 + 11 + 12 + 13 + 14 + 18 Uwagi: Każda tabela musi wymieniać region, którego dane dotyczą. Stosowany plon to plon wykorzystywany do obliczania płatności obszarowych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1251/1999. Rozróżnienie na obszary „nienawadniane” i „nawadniane” powinno być uwzględnione jedynie dla regionów, w stosunku do których stosuje się obie powierzchnie. W tym przypadku: d = e + f j = k + l Linia 1 odnosi się jedynie do pszenicy durum kwalifikującej się do dodatku do płatności obszarowej określonego w art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999. Linia 2 odnosi się jedynie do pszenicy durum kwalifikującej się do dodatku, o którym mowa w art. 5 ust. 4 rozporzą- dzenia (WE) nr 1251/1999. Linia 17 odnosi się jedynie do obszarów odłogowanych lub zalesianych zgodnie z art. 22, 23, 24 i 34 rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 i zaliczonych do gruntów uprawnych, odłogowanych zgodnie z art. 6 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999. Linia 18 odpowiada obszarom, o których mowa w art. 2 ust. 4 lit. 2 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999. Muszą być również przekazywane informacje odnoszące się do producentów niewystępujących o pomoc na hektar w ramach systemu wsparcia na niektóre rośliny uprawne (rozporządzenie (WE) nr 1251/1999). Takie informacje mają być umieszczone w rubryce „Inne” w kolumnach „m” i „n” i dotyczyć głównie roślin uprawnych zadeklarowanych jako obszar paszowy na premie do wołowiny i baraniny. Linia 21 dotyczy gruntów odłogowanych, wykorzystywanych do produkcji roślin z przeznaczeniem na cele niekon- sumpcyjne i niekwalifikujące się do płatności zgodnie z zasadami wdrażającymi art. 6 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999 (np. buraki cukrowe, karczochy jerozolimskie i korzenie cykorii). 384 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 26


title: Kommissionens förordning (EG) nr 2244/1999 av den 22 oktober 1999 om utfärdande av exportlicens för vin

eurovoc_concepts:
export licence
export refund
viticulture

formats: pdf print

text: L 273/4 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 23. 10. 1999 KOMMISSIONENS FÖRORDNING (EG) nr 2244/1999 av den 22 oktober 1999 om utfärdande av exportlicens för vin EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION HAR ANTAGIT DENNA FÖRORDNING med beaktande av Fördraget om upprättandet av Europeiska gemenskapen, med beaktande av kommissionens förordning (EG) nr 1685/95 av den 11 juli 1995 om upprättande av ett system för utfär- dande av exportlicenser inom vinsektorn (1), senast ändrad genom förordning (EG) nr 2182/1999 (2), särskilt artikel 3. 3 i denna, och inte införs restriktioner förordning (EG) nr 1685/95 kan komma att överskridas om det för utfärdandet av exportlicenser med förutfastställelse av bidraget. Därför bör en enhetlig procentsats fastställas för godkännande av de ansökningar som inlämnas mellan den 15 oktober och den 19 oktober 1999, och utfärdandet av licenser och inlämnandet av ansökningar bör tillfälligt upphöra till och med den 15 november 1999. av följande skäl: HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE. 1. 2. 3. Genom artikel 55. 7 i rådets förordning (EEG) nr 822/87 av den 16 mars 1987 om den gemensamma organisa- tionen av marknaden för vin (3), senast ändrad genom förordning (EG) nr 1677/1999 (4), begränsas beviljandet av exportbidrag för vin till de mängder och utgiftsbelopp som fastställs i det jordbruksavtal som ingicks i samband med de multilaterala handelsförhandlingarna under Uruguayrundan. I artikel 3 i förordning (EG) nr 1685/95 fastställs vill- koren för när kommissionen kan vidta särskilda åtgärder för att hindra att den mängd eller den budget som fastställs i avtalet överskrids. Att döma av de uppgifter om exportlicensansökningar som kommissionen förfogar över den 20 oktober 1999, finns det en risk för att den mängd som fortfarande finns tillgänglig den 15 november 1999 för zonerna 3) Östeuropa och 4) Västeuropa enligt artikel 3. 4 a i Artikel 1 1. De exportlicenser med förutfastställelse av bidraget för vin för vilka ansökan har inlämnats mellan den 15 oktober och den 19 oktober 1999 enligt förordning (EG) nr 1685/95, skall utfärdas för 73,5 % av den mängd ansökan gäller för zonen 3) Östeuropa och för 62,2 % av den mängd ansökan gäller för zonen 4) Västeuropa. 2. Exportlicenser för vin enligt punkt 1, för vilka ansökan inte inlämnas från och med den 20 oktober 1999, skall utfärdas, och från och med den 23 oktober 1999 skall inläm- nandet av ansökningar om exportlicenser för vin tillfälligt upphöra till och med den 15 november 1999. Denna förordning träder i kraft den 23 oktober 1999. Artikel 2 Denna förordning är till alla delar bindande och direkt tillämplig i alla medlemsstater. Utfärdad i Bryssel den 22 oktober 1999. På kommissionens vägnar Franz FISCHLER Ledamot av kommissionen (1) EGT L 161, 12. 7. 1995, s. 2. (2) EGT L 267, 15. 10. 1999, s. 21. (3) EGT L 84, 27. 3. 1987, s. 1. (4) EGT L 199, 30. 7. 1999, s. 8


title: Regolamento (CE) n. 2244/1999 della Commissione, del 22 ottobre 1999, relativo al rilascio di titoli di esportazione nel settore vitivinicolo

text: L 273/4 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 23. 10. 1999 REGOLAMENTO (CE) N. 2244/1999 DELLA COMMISSIONE del 22 ottobre 1999 relativo al rilascio di titoli di esportazione nel settore vitivinicolo LA COMMISSIONE DELLE COMUNITÀ EUROPEE, visto il trattato che istituisce la Comunità europea, visto il regolamento (CE) n. 1685/95 della Commissione, dell'11 luglio 1995, che istituisce un regime per il rilascio dei titoli di esportazione nel settore vitivinicolo (1), modificato da ultimo dal regolamento (CE) n. 2182/1999 (2), in particolare l'articolo 3, paragrafo 3, (1) (2) (3) considerando che l'articolo 55, paragrafo 7, del regola- mento (CEE) n. 822/87 del Consiglio, del 16 marzo 1987, relativo all'organizzazione comune del mercato vitivinicolo (3), modificato da ultimo dal regolamento (CE) n. 1677/1999 (4), ha limitato la concessione di resti- tuzioni all'esportazione per i prodotti del settore vitivini- colo ai volumi e alle spese convenuti nel quadro dell'ac- cordo sull'agricoltura, concluso nell'ambito dei negoziati commerciali multilaterali dell'Uruguay Round; considerando che l'articolo 3 del regolamento (CE) n. 1685/95 ha stabilito le condizioni alle quali la Commis- sione può adottare misure particolari per evitare il supe- ramento della quantità prevista o del bilancio disponibile nel quadro di tale accordo; considerando che, in base alle informazioni relative alle domande di titoli di esportazione di cui dispone la Commissione alla data del 20 ottobre 1999, la quantità ancora disponibile per il periodo fino al 15 novembre 1999, per le zone 3) Europa dell'Est e 4) Europa occi- dentale, di cui all'articolo 3, paragrafo 4 bis, del regola- mento (CE) n. 1685/95, rischia di essere superata, a meno che non si adottino restrizioni del rilascio dei titoli di esportazione con fissazione anticipata della restitu- zione; che, di conseguenza, è opportuno applicare una percentuale uniforme di accettazione delle domande presentate tra il 15 e il 19 ottobre 1999 e sospendere fino al 15 novembre 1999 il rilascio dei titoli per le domande pendenti, nonché la presentazione delle domande stesse, HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO: Articolo 1 I 1. titoli di esportazione con fissazione anticipata della restituzione nel settore vitivinicolo, di cui al paragrafo 1, le cui domande sono state presentate tra il 15 e il 19 ottobre 1999 nel quadro del regolamento (CE) n. 1685/95, sono rilasciati nella misura del 73,5 % dei quantitativi richiesti per la zona 3) Europa dell'Est, nella misura del 62,2 % per la zona 4) Europa occidentale. Fino al 15 novembre 1999, sono sospesi il rilascio di 2. titoli di esportazione per i prodotti del settore vitivinicolo per quanto riguarda le domande presentate a partire dal 20 ottobre 1999, nonché la presentazione di domande di titolo a partire dal 23 ottobre 1999. Il presente regolamento entra in vigore il 23 ottobre 1999. Articolo 2 Il presente regolamento è obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri. Fatto a Bruxelles, il 22 ottobre 1999. Per la Commissione Franz FISCHLER Membro della Commissione (1) GU L 161 del 12. 7. 1995, pag. 2. (2) GU L 267 del 15. 10. 1999, pag. 21. (3) GU L 84 del 27. 3. 1987, pag. 1. (4) GU L 199 del 30. 7. 1999, pag. 8


title: Council Regulation (EC) No 2250/1999 of 22 October 1999 concerning the tariff quota for butter of New Zealand origin

eurovoc_concepts:
New Zealand
butter
originating product
product quality
tariff quota

text: L 275/4 EN Official Journal of the European Communities 26. 10. 1999 COUNCIL REGULATION (EC) No 2250/1999 of 22 October 1999 concerning the tariff quota for butter of New Zealand origin THE COUNCIL OF THE EUROPEAN UNION, Having regard to the Treaty establishing the European Community, and in particular Article 133 thereof, Having regard to the proposal from the Commission, Whereas: (1) (2) (3) The Community concessions referred to in the agree- ments concluded under the Uruguay Round of multilat- eral trade negotiations and contained in Schedule CXL/ European Communities, include a tariff quota of 76 667 tonnes of butter of New Zealand origin, at least six weeks old, of a fat content by weight of not less than 80 % but less than 82 % manufactured directly from milk or cream; The eligibility under the tariff quota of butter manufac- tured in New Zealand using the processes referred to as ‘Ammix’ and ‘Spreadable’ has been questioned; In the interest of legal certainty it is appropriate to specify that such butter manufactured from milk or is not cream without stored materials the use of excluded from the tariff quota by virtue of the fact that it is manufactured by a process which may involve the cream passing through a stage of concentrated milkfat and/or the fractionation of such milkfat, HAS ADOPTED THIS REGULATION: Article 1 For the purpose of the implementation of the tariff quota for butter of New Zealand origin, the phrase ‘manufactured directly from milk or cream’ does not exclude butter manufactured from milk or cream, without the use of stored materials, in a single, self-contained and uninterrupted process which may involve the cream passing through a stage of concentrated milkfat and/or the fractionation of such milkfat. Article 2 This Regulation shall enter into force on the seventh day following that of its publication in the Official Journal of the European Communities. This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States. Done at Luxembourg, 22 October 1999. For the Council The President S. MÖNKÄRE


title: Rozhodnutí Rady ze dne 22. října 1999 o přijetí změn Úmluvy o ochraně Středozemního moře před znečišťováním a Protokolu o zamezení znečišťování odpady shazovanými z plavidel a letadel (Barcelonská úmluva)

eurovoc_concepts:
Mediterranean Sea
Protocol (EU)
amendment
environmental protection
marine pollution
pollution from land-based sources

text: 222 CS Úřední věstník Evropské unie 11/sv. 32 31999D0802 14. 12. 1999 ÚŘEDNÍ VĚSTNÍK EVROPSKÝCH SPOLEČENSTVÍ L 322/32 ROZHODNUTÍ RADY ze dne 22. října 1999 o přijetí změn Úmluvy o ochraně Středozemního moře před znečišťováním a Protokolu o zamezení znečišťování odpady shazovanými z plavidel a letadel (Barcelonská úmluva) (1999/802/ES) RADA EVROPSKÉ UNIE, s ohledem na Smlouvu o založení Evropského společenství, a zejména na čl. 175 odst. 1 Smlouvy ve spojení s čl. 300 odst. 2 první větou a odst. 3 prvním pododstavcem Smlouvy, s ohledem na návrh Komise, s ohledem na stanovisko Evropského parlamentu (1), vzhledem k těmto důvodům: (1) (2) (3) Společenství je smluvní stranou Úmluvy o ochraně Středozemního moře před znečišťováním (2) (dále jen „Bar- celonská úmluva“) a uzavřelo také čtyři protokoly přijaté v rámci Barcelonské úmluvy, a sice Protokol o zamezení znečišťování odpady shazovanými z plavidel a letadel (2), Protokol o spolupráci v boji proti znečišťování ropnými a jinými škodlivými látkami (3), Protokol o ochraně před znečišťováním z pozemních zdrojů (4) a Protokol o zvláště chráněných oblastech (5). Komise se jménem Společenství a v rámci pracovní sku- piny zřízené smluvními stranami Barcelonské úmluvy zúčastnila jednání o změnách Barcelonské úmluvy a Pro- tokolu o zamezení znečišťování odpady shazovanými z plavidel a letadel (dále jen „protokol“). Společenství přísluší, aby se zavázalo na mezinárodní úrovni v těch oblastech pozměněné úmluvy a protokolu, které spadají do jeho oblasti působnosti. (1) Úř. věst. C 219, 30. 7. 1999, s. 186. (2) Rozhodnutí 77/585/EHS, Úř. věst. L 240, 19. 9. 1977, s. 1. (3) Rozhodnutí 81/420/EHS, Úř. věst. L 162, 19. 6. 1981, s. 4. (4) Rozhodnutí 83/101/EHS, Úř. věst. L 67, 12. 3. 1983, s. 1. (5) Rozhodnutí 84/132/EHS, Úř. věst. L 68, 10. 3. 1984, s. 36. (4) (5) (6) (7) (8) Podle článku 174 Smlouvy přispívá politika Společenství v oblasti životního prostředí ke snaze o dosažení cílů týkajících se mimo jiné ochrany životního prostředí a zlep- šování jeho kvality a k podpoře opatření na mezinárodní úrovni, která řeší regionální nebo celosvětové problémy životního prostředí. Oblast působnosti změn Barcelonské úmluvy a protokolu spadá přinejmenším částečně do oblasti působnosti Spole- čenství; Společenství přijalo v této oblasti několik směrnic a je v ní také smluvní stranou mnoha mezinárodních úmluv; v této souvislosti bdí nad tím, aby uzavření těchto mezinárodních dohod nebylo v rozporu s platnými práv- ními předpisy Společenství a aby neměnilo jejich oblast působnosti. Přistoupení Společenství k pozměněné Barcelonské úmluvě a protokolu přispěje k dosažení cílů stanovených v článku 174 Smlouvy. Pozměněná Barcelonská úmluva a protokol byly přijaty a otevřeny k podpisu smluvním stranám na konferenci zplnomocněnců konané v Barceloně ve dnech 9. a 10. června 1995. Společenství podepsalo spolu s členskými státy změny Bar- celonské úmluvy a Protokolu o zamezení znečišťování odpady shazovanými z plavidel a letadel, ROZHODLA TAKTO: Článek 1 Změny Barcelonské úmluvy o ochraně Středozemního moře před znečišťováním a Protokolu o zamezení znečišťování odpady 11/sv. 32 CS Úřední věstník Evropské unie 223 shazovanými z plavidel Společenství. a letadel se schvalují jménem Článek 3 Znění uvedených změn je připojeno k tomuto rozhodnutí. Toto rozhodnutí bude zveřejněno v Úředním věstníku Evropských společenství. Nabývá účinku dnem přijetí. Článek 2 V Lucemburku dne 22. října 1999. Předseda Rady je oprávněn oznámit jménem Společenství přijetí změn Úmluvy před znečišťováním a Protokolu o zamezení znečišťování odpady shazovanými z plavidel a letadel v souladu s článkem 16 Úmluvy o ochraně Středozemního moře před znečišťováním (1). Středozemního moře ochraně o Za Radu předsedkyně S. MÖNKÄRE (1) Den vstupu změn Úmluvy o ochraně Středozemního moře před zne- čišťováním a Protokolu o zamezení znečišťováním odpady shazova- nými z plavidel a letadel v platnost bude zveřejněn Generálním sekre- tariátem Rady Evropské unie v Úředním věstníku Evropských společenství. 224 CS Úřední věstník Evropské unie 11/sv. 32 I. ZMĚNY ÚMLUVY O OCHRANĚ STŘEDOZEMNÍHO MOŘE PŘED ZNEČIŠŤOVÁNÍM A. Název Název úmluvy se mění takto: „ÚMLUVA O OCHRANĚ MOŘSKÉHO PROSTŘEDÍ A POBŘEŽNÍ OBLASTI STŘEDOMOŘÍ“. B. Odstavce preambule Druhý odstavec preambule úmluvy se mění takto: „PLNĚ SI VĚDOMY své odpovědnosti zachovat a udržitelně rozvíjet toto společné dědictví, ku prospěchu a radosti současných a budoucích generací,“ V preambuli se doplňují tyto odstavce: „PLNĚ SI VĚDOMY, že akční plán pro Středomoří, od doby svého přijetí v roce 1975 a během svého vývoje, přispěl k procesu udržitelného rozvoje ve středomořské oblasti a představuje významný a dynamický nástroj smluvních stran pro provádění činností smluvních stran vztahujících se k úmluvě a jejím protokolům, BEROUCE NA VĚDOMÍ výsledky konference Spojených národů o životním prostředí a rozvoji, konané v Rio de Janeiro od 4. do 14. června 1992, BEROUCE TAKÉ NA VĚDOMÍ Janovské prohlášení z roku 1985, Chartu z Nikósie z roku 1990, Prohlášení z Káhiry z roku 1992 o evropsko-středomořské spolupráci v oblasti životního prostředí povodí Středozemního moře, doporučení konference v Casablance z roku 1993 a Tuniské prohlášení z roku 1994 o udržitelném rozvoji Středomoří, MAJÍCE NA PAMĚTI příslušné ustanovení Úmluvy organizace Spojených národů o mořském právu, uzavřené v Montego Bay dne 10. prosince 1982 a podepsané mnoha smluvními stranami. “ C. Článek 1 Územní působnost V článku 1 se odstavec 2 mění takto: „2. Uplatňování úmluvy může být rozšířeno na pobřežní oblasti vymezené každou smluvní stranou na svém vlastním území. “ V článku 1 se doplňuje nový odstavec 3, který zní: Jakýkoli protokol k této úmluvě může rozšířit územní působnost, na kterou se uvedený „3. zvláštní protokol vztahuje. “ D. Článek 2 Definice V článku 2 se písmeno a) mění takto: „a) ‚Znečišťování‘ znamená zavádění látek nebo energie člověkem, přímo nebo nepřímo, do mořského prostředí, včetně ústí řek, což způsobuje nebo by mohlo způsobit takové škodlivé účinky, jako je poškození biologických zdrojů a života v moři, ohrožení lidského zdraví, 11/sv. 32 CS Úřední věstník Evropské unie 225 bránění činností na moři, včetně rybolovu a dalšího oprávněného využívání moře, zhoršení kvality mořské vody pro její využívání a omezení rekreačních hodnot. “ E. Článek 3 Obecná ustanovení V článku 3 se odstavce 1 a 2 mění takto: „1. (označuje se jako 2) Smluvní strany mohou uzavírat dvoustranné nebo mnohostranné dohody, včetně regionálních a oblastních dohod, k podpoře udržitelného rozvoje, ochraně životního prostředí, uchování a ochraně přírodních zdrojů v oblasti Středozemního moře, za předpokladu, že takové dohody jsou v souladu s touto úmluvou a protokolem a odpovídají mezinárodnímu právu. Kopie takových dohod budou předány organizaci. Pokud to bude vhodné, smluvní strany využijí existujících organizací, dohod a ujednání v oblasti Středozemního moře. 2. (označuje se jako 3) Tato úmluva a její protokol se žádným způsobem nedotýkají práv a postavení jakéhokoliv státu ve vztahu k Úmluvě Organizace spojených národů o mořském právu z roku 1982. “ V článku 3 se doplňují nové odstavce, které znějí: (označuje se jako 1) Při uplatňování této úmluvy a k ní se vztahujících protokolů budou „0. smluvní strany postupovat v souladu s mezinárodním právem. 3. (označuje se jako 4) Smluvní strany, jednotlivě nebo společně, vyvinou iniciativy slučitelné s mezinárodním právem, realizované prostřednictvím příslušných mezinárodních organizací, k podpoře uplatňování ustanovení úmluvy a jejích protokolů všemi nesmluvními státy. 3a. (označuje se jako 5) Nic v této úmluvě a jejích protokolech neovlivňuje suverénní imunitu válečných lodí nebo jiných plavidel vlastněných nebo provozovaných státem při plnění vládní nekomerční služby. Nicméně každá smluvní strana zajistí, aby její plavidla a letadla, požívající suverénní imunitu, jednala způsobem odpovídajícím tomuto protokolu. “ F. Článek 4 Obecné povinnosti Článek 4 se mění takto: Smluvní strany, „1. jednotlivě nebo společně, přijmou vhodná opatření, v souladu s ustanoveními této úmluvy a těch platných protokolů, jichž jsou stranami, k předcházení, snižování, potírání a co možná nejúplnějšímu odstranění znečišťování oblasti Středozemního moře a k ochraně a zlepšení mořského prostředí v této oblasti, aby tak přispěly k udržitelnému rozvoji v oblasti. 2. Smluvní strany se zavazují přijmout vhodná opatření k realizaci akčního plánu pro Středomoří, dále provádět ochranu mořského prostředí a přírodních zdrojů v oblasti Středozemního moře jako integrální součást rozvojového procesu a uspokojovat tak potřeby současných i budoucích generací spravedlivým způsobem. Smluvní strany v plném rozsahu zohlední doporučení Komise Středozemí pro udržitelný rozvoj zřízenou v rámci akčního plánu pro Středomoří pro realizaci cílů udržitelného rozvoje. 226 CS Úřední věstník Evropské unie 11/sv. 32 3. Aby ochránily životní prostředí a přispěly k udržitelnému rozvoji smluvní strany: a) uplatní v rámci svých možností zásadu předběžné opatrnosti s tím, že v případech, kdy hrozí vážné nebo nevratné škody, nebude nedostatek plné vědecké jistoty brán jako záminka k odkladu nákladově efektivních opatření k zamezení degradace životního prostředí; b) uplatní zásadu ‚znečišťovatel platí‘, podle níž náklady spojené s prevencí, regulací a snižováním znečištění nese znečišťovatel, s náležitými ohledy na veřejný zájem; c) se zavazují provádět hodnocení vlivů na životní prostředí u činností, které by mohly mít významný negativní dopad na mořské prostředí a podléhají schválení příslušnými vnitrostátními orgány; d) budou podporovat formou oznamování, výměnou informací a konzultacemi vzájemnou spolupráci mezi státy při postupech hodnocení vlivů na životní prostředí u činností, které jsou pod jejich jurisdikcí nebo v jejich kompetenci a které by mohly mít významný negativní dopad na mořské prostředí jiných států nebo oblastí za hranicemi jejich jurisdikce; e) se zavazují podporovat integrované řízení v pobřežních zónách, s uvážením zájmů ochrany životního prostředí a krajiny a racionálního využívání přírodních zdrojů. 4. Při uplatňování úmluvy a příslušných protokolů smluvní strany: a) přijmou programy a opatření, které budou obsahovat časové lhůty pro jejich dokončení; b) využijí nejlepší dostupné technologie a nejlepší environmentální postupy a podpoří uplatňování, předávání a přístup k environmentálně vhodným technologiím, včetně čistých výrobních technologií, při zohlednění sociálních, ekonomických a technických podmínek; Smluvní strany spolupracují při 5. dohodnutých opatření, postupů a standardů pro provádění této úmluvy. formulaci a přijímání protokolů a stanovování 6. Smluvní strany se dále zavazují podporovat u mezinárodních subjektů, které smluvní strany považují za způsobilé, opatření zaměřená na provádění programů udržitelného rozvoje, ochrany, uchování a obnovy prostředí a přírodních zdrojů v oblasti Středozemního moře. “ G. Článek 5 a jeho nadpis se mění takto: „Článek 5 Znečišťování způsobené odpady shazovanými z lodí a letadel nebo spalováním na moři Smluvní strany přijmou vhodná opatření k předcházení, snižování a pokud možno úplnému odstranění znečišťování oblasti Středozemního moře, způsobené odpady shazovanými z lodí a letadel a spalováním na moři. “ H. Článek 6 Znečišťování z lodí Článek 6 se mění takto: „Smluvní strany uplatní, v souladu s mezinárodním právem, všechna opatření k předcházení, snižování a pokud možno úplnému odstranění znečišťování oblasti Středozemního moře působeného výpustmi z lodí a na tomto poli zajistí uplatňování pravidel obecně uznávaných na mezinárodní úrovni, vztahujících se k omezování tohoto typu znečišťování. “ 11/sv. 32 CS Úřední věstník Evropské unie 227 I. Článek 7 Znečišťování vznikající při průzkumu a těžbě z kontinentálního šelfu, mořského dna a jeho podloží Článek 7 se mění takto: „Smluvní strany uplatní všechna vhodná opatření k předcházení, snižování a pokud možno úplnému odstranění znečišťování oblasti Středozemního moře způsobeného průzkumem a využíváním kontinentálního šelfu, mořského dna a jeho podloží. “ J. Článek 8 Znečišťování z pozemních zdrojů Článek 8 se mění takto: „Smluvní strany uplatní všechna vhodná opatření k předcházení, snižování a pokud možno úplnému odstranění znečišťování oblasti Středozemního moře a navrhnou a provedou plány ke snížení a postupnému odstranění látek pocházejících z pozemních zdrojů, které jsou toxické, perzistentní a schopné bioakumulace. Tato opatření uplatní: a) na znečišťování z pozemních zdrojů, které vzniká na území smluvních stran a zasahuje moře: přímo, z výustí vypouštějících do moře nebo z pobřežních skládek; nepřímo, řekami, kanály nebo jinými vodními přítoky, včetně odtoků podzemní vody nebo povrchovými splachy; b) na znečišťování z pozemních zdrojů, přenášené atmosférou. “ K. Přijímá se nový článek 9A, který zní: „Článek 9A (označuje se jako článek 10) Uchování biologické rozmanitosti Smluvní strany přijmou, jednotlivě nebo společně, v oblastech na které se vztahuje tato úmluva, vhodná opatření k ochraně a uchování biologické rozmanitosti, vzácných a labilních ekosystémů, stejně jako volně žijících druhů zvířat a planě rostoucích rostlin, které jsou vzácné, na ústupu, ohrožené nebo v ohrožení, spolu s jejich přírodními stanovišti. “ L. Přijímá se nový článek 9B, který zní: „Článek 9B (označuje se jako článek 11) Znečišťování v důsledku přepravy nebezpečných odpadů přes hranice států a jejich odstraňování Smluvní strany uplatní všechna vhodná opatření k předcházení, snižování a pokud možno úplnému vyloučení znečišťování životního prostředí, které může být způsobeno přepravou nebezpečných odpadů přes hranice států a jejich odstraňováním, omezí takové přepravy na minimum a je-li to možné, zcela je vyloučí. “ Dosavadní články 9A a 9B se označují jako články 10 a 11. 228 CS Úřední věstník Evropské unie 11/sv. 32 M. Článek 11 (označuje se jako článek 13) Vědecká a technická spolupráce Odstavec 2 se mění takto: „Smluvní strany se zavazují podporovat výzkum, poskytovat přístup a převod technologií šetrných k životnímu prostředí, včetně čistých výrobních technologií a spolupracovat při vytváření, zřizování a zavádění čistých výrobních procesů. “ N. Přijímá se nový článek 11A, který zní: „Článek 11A (označuje se jako článek 14) Právní předpisy v oblasti životního prostředí 1. Smluvní strany přijmou právní předpisy provádějící úmluvu a protokoly. 2. Na žádost smluvní strany může sekretariát pomoci smluvní straně při návrhu právních předpisů v oblasti životního prostředí k dosažení shody s úmluvou a protokoly. “ O. Přijímá se nový článek 11B, který zní: „Článek 11B (označuje se jako článek 15) Informování a spoluúčast veřejnosti 1. Smluvní strany zajistí, aby jejich příslušné orgány poskytly veřejnosti patřičný přístup k informacím o stavu životního prostředí v oblasti působnosti úmluvy a protokolů, o činnostech a opatřeních negativně ovlivňujících nebo pravděpodobně ovlivňujících životní prostředí a o prováděných činnostech a přijatých opatřeních v souladu s úmluvou a protokoly. 2. Smluvní strany zajistí, aby veřejnosti byla poskytnuta příležitost podílet se na rozhodovacích procesech, vztahujících se k oblasti uplatňování úmluvy a protokolů. 3. Ustanovení odstavce 1 tohoto článku se nedotýká práva smluvní strany odmítnout, s udáním důvodů takového odmítnutí, v souladu se svým právním systémem a platnými mezinárodními pravidly, přístup k takovým informacím na základě důvěrnosti, veřejné bezpečnosti nebo probíhajících šetření. “ P. Článek 12 (označuje se jako článek 16) Odpovědnost a odškodnění Článek 12 se mění takto: „Smluvní strany se zavazují spolupracovat při vytváření a přijímání vhodných pravidel a postupů k určování odpovědnosti a odškodnění za újmy způsobené znečištěním mořského prostředí v oblasti Středozemního moře. “ 11/sv. 32 CS Úřední věstník Evropské unie 229 Q. Článek 13 (označuje se jako článek 17) Institucionální uspořádání V článku 13 se bod iii) mění takto: „iii) přijímat, zvažovat a odpovídat na dotazy a informace smluvních stran;“. V článku 13 se doplňují nové odstavce, které znějí: „iii a) (označuje se jako iv)): přijímat, zvažovat a odpovídat na dotazy a informace nevládních organizací a veřejnosti, pokud se týkají veřejného zájmu nebo činností, prováděných na regionální úrovni; v tomto případě musí být informovány dotčené smluvní strany; iv a) (označuje se jako vi)): pravidelně podávat smluvním stranám zprávy o provádění úmluvy a protokolů;“ Dosavadní body iv), v) a vi) se označují jako v), vii) a viii). R. Článek 14 (označuje se jako článek 18) Zasedání smluvních stran V článku čl. 14 odst. 2 se doplňuje nový pododstavec, který zní: „vii) schvalovat rozpočet programů“. S. Přijímá se nový článek 14A, který zní: „Článek 14A (označuje se jako článek 19) Výbor 1. Výbor smluvních stran se skládá z představitelů smluvních stran zvolených na zasedání smluvních stran. Při volbě členů výboru sleduje zasedání smluvních stran zásadu spravedlivého územního rozložení. 2. Funkce výboru, období a podmínky, za kterých bude fungovat, stanoví jednací řád přijatý zasedáním smluvních stran. “ T. Přijímá se nový článek 14B, který zní: „Článek 14B (označuje se jako článek 20) Pozorovatelé 1. Smluvní strany mohou rozhodnout o připuštění v roli pozorovatelů na své schůze a konference: a) jakéhokoli státu, který není smluvní stranou úmluvy; b) jakékoli mezinárodní vládní organizace nebo jakékoliv nevládní organizace, jejíž činnost souvisí s úmluvou. 230 CS Úřední věstník Evropské unie 11/sv. 32 2. Tito pozorovatelé se mohou účastnit jednání bez práva volby a mohou předkládat jakékoli informace nebo zprávy vztahující se k cílům úmluvy. 3. Podmínky pro připuštění a účast pozorovatelů jsou stanoveny jednacím řádem přijatým smluvními stranami. “ Dosavadní články 14A a 14B se označují jako články 19 a 20. U. Článek 15 (označuje se jako článek 21) Přijetí dodatečných protokolů V článku 15 se zrušuje odstavec 3. V. Článek 18 (označuje se jako článek 24) Jednací řád a finanční pravidla V článku 18 se odstavec 2 mění takto: Smluvní strany přijmou finanční pravidla, připravená po domluvě s organizací, zejména pro „2. stanovení své finanční účasti na účelovém fondu. “ W. Článek 20 (označuje se jako článek 26) Zprávy Článek 20 se mění takto: „1. Smluvní strany předávají organizaci zprávy o: a) právních, správních a jiných opatřeních, které přijaly k provedení této úmluvy, protokolů a doporučení přijatých na svých zasedáních; b) účinnosti opatření podle písmene a) a problémech spojených s prováděním výše uvedených nástrojů. 2. Zprávy se předkládají ve formě a v intervalech stanovených zasedáním smluvních stran. “ X. Článek 21 (označuje se jako článek 27) Kontrola dodržování Článek 20 se mění takto: „Zasedání smluvních stran vyhodnotí, na základě pravidelných zpráv podle v článku 20 a dalších zpráv předaných smluvními stranami, plnění úmluvy a protokolů, jakož i opatření a doporučení. Doporučí, bude-li to vhodné, nezbytné kroky k dosažení plné shody s úmluvou a protokoly a podpoří zavádění opatření a doporučení. “ Dosavadní články 10, 16, 17, 19, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28 a 29 se označují jako články 12, 22, 23, 25, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34 a 35. 11/sv. 32 CS Úřední věstník Evropské unie 231 II. ZMĚNY PROTOKOLU O ZAMEZENÍ ZNEČIŠŤOVÁNÍ STŘEDOZEMNÍHO MOŘE ODPADY SHAZOVANÝMI Z PLAVIDEL A LETADEL A. Název Název protokolu se mění takto: „PROTOKOL O PŘEDCHÁZENÍ ZNĚČIŠŤOVÁNÍ STŘEDOZEMNÍHO MOŘE ODPADY SHAZOVANÝMI Z PLAVIDEL A LETADEL NEBO SPALOVÁNÍM NA MOŘI“. B. Odstavce preambule Druhý odstavec preambule protokolu se mění takto: „UZNÁVAJÍCE nebezpečí, kterému je vystaveno mořské prostředí shazováním nebo spalováním odpadů nebo jiných látek“. Čtvrtý odstavec preambule protokolu se mění takto: „MAJÍCE NA PAMĚTI, že kapitola 17 Agendy 21 UNCED (konference OSN o životním prostředí a vývoji) vyzývá smluvní strany Úmluvy o předcházení znečišťování moří shazováním odpadů a jiných látek (Londýn 1972) přijmout nezbytná opatření k ukončení shazování odpadů do oceánů a spalování nebezpečných látek. “ V preambuli se doplňuje nový odstavec, který zní: „BEROUCE V ÚVAHU rezoluce LC 49(16) a LC 50(16) schválené 16. poradní schůzí Londýnské úmluvy z roku 1972, které zakazují shazování odpadů a spalování průmyslových odpadů na moři“. C. Článek 1 Článek 1 se mění takto: „Smluvní strany tohoto protokolu (dále jen ‚strany‘) přijmou všechna vhodná opatření k předcházení, snižování a vyloučení v co největším rozsahu, znečišťování Středozemního moře, způsobené shazováním odpadů z plavidel a letadel nebo spalováním na moři. “ D. Článek 2 Článek 2 se mění takto: „Oblast, na kterou se vztahuje tento protokol, je oblast Středozemního moře, tak jak je definována článkem 1 Úmluvy o ochraně mořského prostředí a pobřežních oblastí Středomoří (dále jen ‚úmluva‘). “ E. Článek 3 V článku 3 se doplňuje nový pododstavec, který zní: „3. c) Jakékoli úmyslné odstraňování nebo skladování a zahrabávání odpadů nebo jiných látek z plavidel a letadel na mořské dno nebo do mořského podloží. “ 232 CS Úřední věstník Evropské unie 11/sv. 32 „4a. (označuje se jako 5) ‚Spalování na moři‘ znamená záměrné pálení odpadů nebo jiných látek na mořských vodách Středozemního moře s cílem termického zničení a nezahrnuje činnosti spojené s běžným provozem lodí nebo letadel. “ Dosavadní odstavec 5 se označuje jako odstavec 6. F. Článek 4 Článek 4 se mění takto: Shazování odpadů nebo jiných látek, s výjimkou těch, které jsou uvedeny v odstavci 2 „1. tohoto článku, se zakazuje. 2. Toto je seznam zmíněný v předchozím odstavci: a) vybagrovaný materiál; b) odpady z ryb nebo organický materiál pocházející ze zpracování ryb a ostatních mořských organismů; c) plavidla, až do 31. prosince 2000; d) plošiny a další umělé konstrukce na moři, za předpokladu, že je v maximální míře odstraněn materiál, který by tvořil plovoucí zbytky nebo jinak přispíval ke znečišťování mořského prostředí, aniž by byla dotčena ustanovení Protokolu o znečišťování působeném průzkumem a využíváním kontinentálního šelfu, mořského dna a podloží; e) inertní, neznečištěný geologický materiál, jehož chemické složky nebudou pravděpodobně unikat do mořského prostředí. “ G. Článek 5 Článek 5 se mění takto: „Shazování odpadů nebo dalších materiálů uvedených v čl. 4 odst. 2 vyžaduje zvláštní předchozí povolení příslušného státního orgánu. “ H. Článek 6 Článek 6 se mění takto: „1. Povolení uvedené v článku 5 se vydává pouze po pečlivém uvážení faktorů stanovených v příloze tohoto protokolu nebo kritérií, obecných směrů a postupů přijatých na schůzi smluvních stran podle odstavce 2; 2. Smluvní strany navrhnou a přijmou kritéria, obecné směry a postupy pro ukládání odpadů nebo dalších látek uvedených v čl. 4 odst. 2, aby předcházely, snižovaly a vyloučily znečišťování. “ I. Článek 7 Článek 7 se mění takto: „Spalování na moři se zakazuje. “ 11/sv. 32 CS Úřední věstník Evropské unie 233 J. Článek 9 Článek 9 se mění takto: „Jestliže strana v kritické situaci mimořádné povahy usoudí, že odpad nebo jiné látky neuvedené v čl. 4 odst. 2 tohoto protokolu nemohou být odstraňovány na zemi bez nepřijatelného nebezpečí nebo škod především pro bezpečnost lidského života, dotčená strana neprodleně konzultuje situaci s organizací. Organizace po konzultacích se stranami tohoto protokolu doporučí způsob uložení nebo za daných okolností nejuspokojivější způsob zničení nebo odstranění. Strana uvědomí organizaci o krocích přijatých v souvislosti s těmito doporučeními. Strany se vyzývají k vzájemné pomoci v takových situacích. “ K. Článek 10 V čl. 10 odst. 1 se písm. a) nahrazuje tímto: „a) vydávat povolení podle článku 5;“. V čl. 10 odst. 1 se zrušuje písmeno b). V odstavci 1 se dosavadní písmeno c) označuje jako písmeno b). Odstavec 2 se mění takto: Příslušné orgány každé strany vydávají povolení podle článku 5 k záměrům na ukládání „2. odpadů nebo jiných látek. “ L. Článek 11 V článku 11 se zrušuje odstavec 2. M. Článek 14 V článku 14 se odstavec 3 mění takto: Přijetí změny přílohy tohoto protokolu podle článku 17 úmluvy vyžaduje tříčtvrtinovou „3. většinu hlasů stran. “ N. Příloha I Příloha I se zrušuje. O. Příloha II Příloha II se zrušuje. P. Příloha III Příloha III se mění na přílohu takto: „PŘÍLOHA Faktory, které je třeba zvážit při stanovování kritérií pro vydávání povolení k ukládání látek do moře, s ohledem na článek 6 zahrnují: …“


title: Règlement (CE) n° 2244/1999 de la Commission, du 22 octobre 1999, concernant la délivrance de certificats d'exportation dans le secteur viti-vinicole

text: L 273/4 FR Journal officiel des Communautés européennes 23. 10. 1999 RÈGLEMENT (CE) No 2244/1999 DE LA COMMISSION du 22 octobre 1999 concernant la délivrance de certificats d'exportation dans le secteur viti-vinicole LA COMMISSION DES COMMUNAUTÉS EUROPÉENNES, vu le traité instituant la Communauté européenne, vu le règlement (CE) no 1685/95 de la Commission, du 11 juillet 1995, portant instauration d'un régime de délivrance de certificats d'exportation dans le secteur viti-vinicole (1), modifié en dernier lieu par le règlement (CE) no 2182/1999 (2), et notamment son article 3 paragraphe 3, (1) (2) (3) considérant que l'article 55 paragraphe 7 du règlement (CEE) no 822/87 du Conseil, du 16 mars 1987, portant organisation commune du marché viti-vinicole (3), modifié en dernier lieu par le règlement (CE) no 1677/ 1999 (4), a limité l'octroi des restitutions à l'exportation pour les produits relevant du secteur viti-vinicole aux volumes et dépenses convenus dans l'accord sur l'agri- culture, conclu dans le cadre des négociations commer- ciales multilatérales du cycle d'Uruguay; considérant que l'article 3 du règlement (CE) no 1685/95 a fixé les conditions dans lesquelles des mesures particu- lières peuvent être prises par la Commission en vue d'éviter un dépassement de la quantité prévue ou du budget disponible dans le cadre de cet accord; considérant que, sur la base des informations concernant les demandes de certificats d'exportation dont dispose la Commission à la date du 20 octobre 1999, la quantité encore disponible pour la période jusqu'au 15 novembre 1999, pour les zones 3) Europe de l'Est et 4) Europe occidentale, visées à l'article 3, paragraphe 4 bis, du règlement (CE) no 1685/95, risque d'être dépassée sans restrictions concernant la délivrance de ces certificats d'exportation comportant fixation à l'avance de la resti- tution; qu'il convient en conséquence d'appliquer un pourcentage unique d'acceptation aux demandes dépo- sées entre le 15 et le 19 octobre 1999 et de suspendre jusqu'au 15 novembre 1999 la délivrance de certificats pour les demandes déposées, ainsi que le dépôt des demandes, A ARRÊTÉ LE PRÉSENT RÈGLEMENT: Article premier Les 1. fixation à certificats d'exportation comportant l'avance de la restitution dans le secteur viti-vinicole dont les demandes ont été déposées entre le 15 et le 19 octobre 1999 au titre du règlement (CE) no 1685/95 sont délivrés à concur- rence de 73,5 % des quantités demandées pour la zone 3) Europe de l'Est et à concurrence de 62,2 % des quantités demandées pour la zone 4) Europe occidentale. Pour les produits du secteur viti-vinicole visés au para- 2. graphe 1, la délivrance des certificats d'exportation dont les demandes sont déposées à partir du 20 octobre 1999, ainsi que le dépôt, à partir du 23 octobre 1999, des demandes de certificats d'exportation sont jusqu'au 15 no- vembre 1999. suspendus Le présent règlement entre en vigueur le 23 octobre 1999. Article 2 Le présent règlement est obligatoire dans tous ses éléments et directement applicable dans tout État membre. Fait à Bruxelles, le 22 octobre 1999. Par la Commission Franz FISCHLER Membre de la Commission (1) JO L 161 du 12. 7. 1995, p. 2. (2) JO L 267 du 15. 10. 1999, p. 21. (3) JO L 84 du 27. 3. 1987, p. 1. (4) JO L 199 du 30. 7. 1999, p. 8


title: 1999/694/PESC: Απόφαση του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 1999, για την εφαρμογή της κοινής θέσης 98/633/ΚΕΠΠΑ, η οποία αφορά τη διαδικασία για τη σταθερότητα και την καλή γειτονία στη Νοτιοανατολική Ευρώπη

eurovoc_concepts:
Central and Eastern Europe
company constituted under civil law
cooperation policy
diplomatic profession
non-governmental organisation
peacekeeping

text: 26. 10. 1999 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 275/1 (Πράξεις εγκριθείσες δυνάµει του άρθρου V της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση) ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 22ας Οκτωβρίου 1999 για την εφαρµογή της κοινής θέσης 98/633/ΚΕΠΠΑ, η οποία αφορά τη διαδικασία για τη σταθερότητα και την καλή γειτονία στη Νοτιοανατολική Ευρώπη (1999/694/ΚΕΠΠΑ) ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, — σχέδιο CEMUNET, ∆ίκτυο δήµων της Κεντρικής και Νοτιοανα- Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, και παράγραφος 2, ιδίως το άρθρο 23, την κοινή θέση 98/633/ΚΕΠΠΑ (1), και ιδίως το άρθρο 3, Εκτιµώντας τα εξής: (1) (2) σύµφωνα µε το άρθρο 3 της κοινής θέσης 98/633/ΚΕΠΠΑ, η Ένωση µπορεί να υποστηρίζει στη Νοτιοανατολική Ευρώπη σχέδια στον τοµέα της σταθερότητας, της καλής γειτονίας και της ιδιωτικής κοινωνίας, επέχοντα θέση συνο- δευτικών µέτρων της διαδικασίας· ο ειδικός αντιπρόσωπος της ΕΕ για τη διαδικασία του Royaumont έχει προεπιλέξει κατάλογο σχεδίων µε προτε- ραιότητα, σύµφωνα µε το σχέδιο δράσης του συντονιστή της διαδικασίας που αναφέρεται στο παράρτηµα ΙΙ της κοινής θέσης 98/633/ΚΕΠΠΑ, ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ: τολικής Ευρώπης· — ο ρόλος των τοπικών αρχών στη διαδικασία ανάπτυξης του της σταθεροποίησης στη πολιτικού εκδηµοκρατισµού και Νοτιοανατολική Ευρώπη — ∆ιάσκεψη, Λιουµπλιάνα/Μπλεντ — 1-3 ∆εκεµβρίου 1999· — συνεδρίαση των Υπουργών Εργασίας και των Κοινωνικών Εταίρων στα πλαίσιο της διαδικασίας του Royaumont· — συνδιάσκεψη της Σόφιας — 12-14 Νοεµβρίου 1999 στα πλαί- σια της διαδικασίας του Γκρατς· — κέντρο Ειρηνευτικής ∆ράσης στο Βούκοβαρ. Άρθρο 2 Το ποσό της δηµοσιονοµικής αναφοράς για την εφαρµογή 1. της παρούσας απόφασης είναι 1 800 000 ευρώ. Η διαχείριση των δαπανών που χρηµατοδοτούνται από το 2. καθοριζόµενο στην παράγραφο 1 ποσό πραγµατοποιείται σύµφωνα µε τις διαδικασίες και τους κανόνες που εφαρµόζονται όσον αφορά τον γενικό προϋπολογισµό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Άρθρο 1 Άρθρο 3 Η Ευρωπαϊκή Ένωση παρέχει υποστήριξη για τα εξής σχέδια µε προτεραιότητα που αφορούν τη σταθερότητα, την καλή γειτονία και την ιδιωτική κοινωνία στη Νοτιοανατολική Ευρώπη: — διάλογος γυναικών για την προώθηση της σταθερότητας, των ανθρώπινων δικαιωµάτων και µιας διαρκούς ειρήνης στη Νοτιοανατολική Ευρώπη· — σταθερότητα και καλή γειτονία στη Νοτιοανατολική Ευρώπη· — πρωτοβουλία των ηγετών της Νοτιοανατολικής Ευρώπης: ∆ιά- λογος για δράση (SEELIDA), «Γυναίκες ηγέτες για τον 21ο αιώνα: ∆ηµιουργία επιτυχών και διεθνών εταιρικών σχέσεων για τη ∆ηµοκρατία»· τοπικών, περιφερειακών — δίκτυο για τη ∆ηµοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώµατα και την προστασία προσώπων που ανήκουν σε εθνοτικές και θρησκευτι- κές µειονότητες στη Νοτιοανατολική Ευρώπη· — επανακαθορισµός πολιτιστικών ταυτοτήτων: τα πολυπολιτι- σµικά πλαίσια περιοχών της Κεντρικής Ευρώπης και της Μεσο- γείου· — διαδικασία για τη σταθερότητα και την καλή γειτονία στη Νοτιοανατολική Ευρώπη (διαδικασία του Royaumont): η κοι- νοβουλευτική διάσταση· Η εφαρµογή της παρούσας απόφασης επανεξετάζεται τακτικά, λαµ- βάνοντας υπόψη κυρίως την ανάπτυξη άλλων συµβολών της ΕΕ στην περιοχή και τη συνοχή µε τις συµβολές αυτές. Άρθρο 4 Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει από την ηµεροµηνία που υιοθετείται. Παύει να ισχύει στις 22 Οκτωβρίου 2001. Η παρούσα απόφαση δηµοσιεύεται στην Επίσηµη Εφηµερίδα. Άρθρο 5 Λουξεµβούργο, 22 Οκτωβρίου 1999. Για το Συµβούλιο Ο Πρόεδρος S. MÖNKÄRE (1) ΕΕ L 302 της 12. 11. 1998, σ. 1