title: Verslag over de toepassing in de lidstaten van Richtlijn 82/501/EEG van de Raad van 24 juni 1982 inzake de risico's van zware ongevallen bij bepaalde industriële activiteiten voor de periode 1994-1996

eurovoc_concepts:
dangerous substance
environmental protection
environmental risk prevention
industrial hazard
public health
report

text: 12. 10. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 291/1 I (Mededelingen) COMMISSIE Verslag over de toepassing in de lidstaten van Richtlijn 82/501/EEG van de Raad van 24 juni 1982 inzake de risico’s van zware ongevallen bij bepaalde industriºle activiteiten voor de periode 1994-1996 (1999/C 291/01) TOELICHTING Richtlijn 82/501/EEG van de Raad van 24 juni 1982 inzake de risico’s van zware ongevallen bij bepaalde industriºle activiteiten (1) (beter bekend als de Seveso-richtlijn) is gericht op de preventie van zware onge- vallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken en het beperken van de gevolgen van deze ongevallen voor mens en milieu. Ingevolge deze richtlijn moeten de fabrikanten, de lidstaten en de Commissie een aantal maatregelen nemen. Artikel 18 van de richtlijn bepaalt dat vijf jaar na kennisgeving van de richtlijn de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement een verslag moet voorleggen over de toepassing ervan, dat zij opstelt op basis van de uitwisseling van gegevens tussen de lidstaten en de Commissie. Op 18 mei 1988 presenteerde de Commissie haar eerste verslag (2) over de toepassing van de Seveso-richt- lijn in de lidstaten. Sindsdien is artikel 18 van Richtlijn 82/501/EEG bij Richtlijn 91/692/EEG van de Raad (3) vervangen door een nieuwe bepaling, luidens welke de Commissie elke drie jaar een verslag dient op te stellen, te beginnen met de periode 1994-1996. Het onderhavige document is het verslag voor de periode 1994-1996. (1) PB L 230 van 5. 8. 1982, blz. 1. (2) COM(88) 261 def. (3) PB L 377 van 31. 12. 1991, blz. 48. C 291/2 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 12. 10. 1999 INHOUDSOPGAVE 1. INLEIDING. 2. DE SEVESO-RICHTLIJN. 2. 1. Algemeen overzicht van de belangrijkste verplichtingen die in de Seveso-richtlijn zijn neergelegd. 2. 2. Wijzigingen van de Seveso-richtlijn. 2. 2. 1. Richtlijn 87/216/EEG van de Raad. 2. 2. 2. Richtlijn 88/610/EEG van de Raad. 2. 2. 3. Richtlijn 91/692/EEG van de Raad. 2. 3. De nieuwe Seveso II-richtlijn. 3. OMZETTING VAN DE SEVESO-RICHTLIJN EN DE WIJZIGINGEN DAARVAN IN DE LIDSTATEN. 3. 1. Inleiding. 3. 2. Situatie met betrekking tot klachten en inbreukprocedures (tot april 1999). 3. 2. 1. Italiº. 3. 2. 2. Spanje. 4. TOEPASSING IN DE PRAKTIJK. 4. 1. De vragenlijsten. 4. 1. 1. De vragenlijsten voor de verslagperiode 1994-1996. 4. 1. 2. Antwoorden op de vragenlijsten voor de verslagperiode 1994-1996. 4. 2. Situatie in de lidstaten. 4. 2. 1. Belgiº. bladzijde 4 4 4 5 5 5 5 5 6 6 6 6 7 7 7 7 7 7 8 4. 2. 2. Denemarken. 10 4. 2. 3. Duitsland. 4. 2. 4. Griekenland. 4. 2. 5. Spanje. 4. 2. 6. Frankrijk. 4. 2. 7. Ierland. 4. 2. 8. Italiº. 4. 2. 9. Luxemburg. 4. 2. 10. Nederland. 4. 2. 11. Oostenrijk. 4. 2. 12. Portugal. 4. 2. 13. Finland. 4. 2. 14. Zweden. 4. 2. 15. Verenigd Koninkrijk. 11 13 15 17 18 19 21 22 24 26 27 29 32 12. 10. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 291/3 5. COMIT(cid:201) VAN BEVOEGDE AUTORITEITEN (CCA). 33 6. ANDERE ACTIVITEITEN VAN DE COMMISSIE. 6. 1. Bureau voor de risico’s van zware ongevallen (MAHB). 6. 2. Informatiesysteem inzake belangrijke ongevallen (MARS). 6. 3. Documentatiecentrum voor industriºle risico’s (CDCIR). 6. 4. Technische werkgroepen; seminars en workshops; studies. 6. 4. 1. Technische werkgroepen. 6. 4. 2. Seminars en workshops. 6. 4. 3. Studies. 34 34 35 36 37 37 38 38 7. SAMENVATTING. 39 Bijlagen. 44 C 291/4 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 12. 10. 1999 1. INLEIDING Het verslag geeft om te beginnen een algemeen overzicht van de belangrijkste verplichtingen die uit de Seveso-richtlijn voortvloeien en beschrijft vervolgens in het kort de in deze richtlijn aange- brachte wijzigingen. Tevens bevat het verslag informatie over de nieuwe Seveso II-richtlijn, die de oorspronkelijke Seveso-richtlijn per 3 februari 1999 heeft vervangen (hoofdstuk 2). Het volgende onderdeel van het verslag behandelt de omzetting van de Seveso-richtlijn, als gewij- zigd, in de nationale wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten (hoofdstuk 3). In hoofdstuk 4 worden allereerst de vragenlijsten gepresenteerd die in de verslagperiode 1994-1996 zijn gebruikt, waarna op de specifieke situatie in de verschillende lidstaten wordt inge- gaan. De volgende hoofdstukken behandelen de werkzaamheden van het ComitØ van bevoegde autoritei- ten (hoofdstuk 5) en andere activiteiten die de Commissie in de verslagperiode 1994-1996 heeft ondernomen, zoals het verzamelen van gegevens over ongevallen en het verspreiden van informa- tie hierover door het Bureau voor de risico’s van zware ongevallen (MAHB), alsook activiteiten zoals workshops, seminars en conferenties (hoofdstuk 6). Het verslag eindigt met een korte samenvatting (hoofdstuk 7). 2. DE SEVESO-RICHTLIJN 2. 1. Algemeen overzicht van de belangrijkste verplichtingen die in de Seveso-richtlijn zijn neergelegd De Seveso-richtlijn is van toepassing op bestaande industriºle activiteiten, d. w. z. van v(cid:243)(cid:243)r 8 januari 1984, en op nieuwe industriºle activiteiten, d. w. z. activiteiten waarmee na 8 januari 1984 van start is gegaan. In de richtlijn zijn twee soorten verplichtingen neergelegd: (cid:151) algemene verplichtingen zoals vervat in de artikelen 3 en 4, die betrekking hebben op veilig- heidsmaatregelen en op maatregelen voor het voorkomen van zware ongevallen in het type industriºle installaties waarop de bijlagen I en IV of bijlage II (eerste kolom) betrekking heb- ben; (cid:151) specifieke verplichtingen voor het type installaties waarop de bijlagen I en III of bijlage II (tweede kolom) betrekking hebben. De specifieke verplichtingen betreffen met name de volgende drie punten: (cid:151) kennisgeving (cid:151) middels het veiligheidsrapport en het interne noodplan voor de installatie (cid:151) door de exploitant aan de bevoegde autoriteiten met betrekking tot de punten die in artikel 5, lid 1, van de richtlijn staan opgesomd, d. w. z. informatie over de betrokken stoffen, de installa- tie en de situaties die zich bij eventuele zware ongevallen kunnen voordoen; (cid:151) het opstellen door de verantwoordelijke autoriteiten van een noodplan voor hulpverlening buiten de inrichting (artikel 7, lid 1), in hoofdstuk 2 hieronder (cid:132)extern noodplan(cid:148) genoemd; (cid:151) het inlichten van personen die kunnen worden getroffen door een zwaar ongeval, over de vei- ligheidsmaatregelen en de wijze waarop zij zich bij een ongeval dienen te gedragen (artikel 8, lid 1). De Seveso-richtlijn bepaalt tevens dat de bevoegde autoriteiten inspecties of andere controlemaat- regelen naar gelang van de aard van de betrokken activiteit moeten organiseren (artikel 7, lid 2). 12. 10. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 291/5 In geval van een zwaar ongeval moet de fabrikant de bevoegde autoriteiten hiervan onmiddellijk op de hoogte stellen en hen informatie over het ongeval verschaffen. De autoriteiten moeten op hun beurt de Commissie op de hoogte stellen en haar een verslag over het ongeval toezenden. Deze verplichting is neergelegd in de artikelen 10 en 11 van de richtlijn. 2. 2. Wijzigingen van de Seveso-richtlijn 2. 2. 1. Richtlijn 87/216/EEG van de Raad (1) De eerste wijziging van de Seveso-richtlijn was beperkt tot correcties en verduidelijkingen van enkele punten en drempelniveaus in de bijlagen I, II en III bij de richtlijn. De wijzigingen waren bedoeld om uiteenlopende interpretaties over de reikwijdte van de richtlijn te voorkomen en op die manier een meer coherente en effectieve uitvoering door de lidstaten te garanderen. De verlaging van de in de bijlagen II en III vermelde drempelhoeveelheden werd noodzakelijk geacht om de bepalingen van de richtlijn te versterken die betrekking hebben op industriºle activi- teiten waarbij bijzonder gevaarlijke stoffen als chloor, fosgeen of methylisocyanaat zijn betrokken. Andere wijzigingen betroffen het opnemen van vloeibare zuurstof en zwaveltrioxide en een betere omschrijving van bepaalde stoffen of categorieºn van stoffen. 2. 2. 2. Richtlijn 88/610/EEG van de Raad (2) Na de brand in de opslagplaats op het bedrijfsterrein van Sandoz in Bazel, Zwitserland, op 1 november 1986, werd de tweede wijziging van de Seveso-richtlijn aangenomen, waarmee het toe- passingsgebied van de richtlijn tot de afzonderlijke opslag van gevaarlijke stoffen werd uitgebreid. Met deze wijziging werd ook een nieuwe lijst van gevaarlijke stoffen ge(cid:239)ntroduceerd (nieuwe bij- lage II) alsmede een nieuwe categorie stoffen (oxiderende stoffen (cid:151) onder andere herziening van bijlage IV. Voorts werd de informatie die in geval van brand aan het publiek moet worden verstrekt, punts- gewijs opgesomd in een nieuwe bijlage VII bij de richtlijn (3). 2. 2. 3. Richtlijn 91/692/EEG van de Raad (4) Bij deze horizontale kaderrichtlijn tot standaardisering en rationalisering van de verslagen over de toepassing van bepaalde richtlijnen op milieugebied werd artikel 18 van de Seveso-richtlijn ver- vangen en werd een nieuw voorschrift ge(cid:239)ntroduceerd dat de Commissie verplicht tot het opstel- len van driejaarlijkse verslagen, te beginnen voor de periode 1994-1996. 2. 3. De nieuwe Seveso II-richtlijn Op 9 december 1996 werd door de Raad Richtlijn 96/82/EG betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen (5) (de (cid:132)Seveso II(cid:148)-richtlijn) vastgesteld. Nadat zij in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen was gepubliceerd, trad de richtlijn op 3 februari 1997 in werking. (1) PB L 85 van 28. 3. 1987, blz. 36. (2) PB L 336 van 7. 12. 1988, blz. 14. (3) Na een resolutie van de Raad (16 oktober 1989), gepubliceerd in PB C 273 van 26. 10. 1989, s. 1) nader uitgewerkt in: B. De Marchi & Funtowicz: General Guidelines for Content of Information to the Public (Directive 82/501/EEC (cid:151) Annex VII, EUR 15946 EN (1994), tevens gepubliceerd in het Frans: EUR 15946 FR, Duits: EUR 15946 DE en Spaans: EUR 15946 ES. (4) PB L 377 van 31. 12. 1991, blz. 48. (5) PB L 10 van 14. 1. 1997, blz. 13. C 291/6 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 12. 10. 1999 De lidstaten hadden maximaal twee jaar de tijd voor het invoeren van de nationale wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die nodig zijn om aan de richtlijn te voldoen (omzettingsperiode). De verplichtingen die voor de industrie en de met de uitvoering en handhaving belaste overheden uit deze richtlijn voortvloeien, dienen uiterlijk vanaf 3 februari 1999 te worden nagekomen. De Seveso II-richtlijn heeft de oorspronkelijke Seveso-richtlijn vervangen. De herziening van de oorspronkelijke Seveso-richtlijn werd niet in de vorm van een wijziging gepresenteerd, maar als een geheel nieuwe richtlijn, ten teken dat belangrijke veranderingen zijn aangebracht en nieuwe concepten zijn ge(cid:239)ntroduceerd. Daartoe behoren een herziening en uitbreiding van het toepas- singsgebied, de introductie van nieuwe eisen met betrekking tot veiligheidsbeheerssystemen en het opstellen van nood- en ruimtelijkeordeningsplannen, alsmede een versterking van de bepalingen inzake de inspecties die door de lidstaten moeten worden uitgevoerd. In april 1999 had nog geen enkele lidstaat de Commissie in kennis gesteld van enige omzettings- maatregel waardoor aan de bepalingen van de Seveso II-richtlijn wordt voldaan. Dit betekent dat momenteel alle lidstaten de communautaire wetgeving overtreden. De Commissie zal dan ook eer- lang de passende stappen ondernemen overeenkomstig artikel 226 van het EG-Verdrag (zie verder onder punt 3. 1). 3. OMZETTING VAN DE SEVESO-RICHTLIJN EN DE WIJZIGINGEN DAARVAN IN DE LIDSTATEN 3. 1. Inleiding Met betrekking tot de uitvoering van de Gemeenschapswetgeving in de lidstaten heeft de Commis- sie twee taken: (cid:151) erop toezien dat de communautaire richtlijnen correct en volledig in nationale wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen worden omgezet; (cid:151) erop toezien dat de nationale wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten in de praktijk worden toegepast. Ingevolge artikel 226 van het Verdrag kan de Commissie ten aanzien van lidstaten die hun ver- plichtingen niet nakomen, een inbreukprocedure inleiden. Deze procedure begint met een schrifte- lijke aanmaning, gevolgd door een met redenen omkleed advies, waarna de kwestie bij het Euro- pees Hof van Justitie aanhangig wordt gemaakt. 3. 2. Situatie met betrekking tot klachten en inbreukprocedures (tot april 1999) Er zijn in het totaal vijf klachten bij de Commissie in behandeling. Momenteel lopen bij het Hof van Justitie de volgende twee inbreukprocedures: 3. 2. 1. Italiº De Commissie bracht Italiº in 1997 voor het Europees Hof van Justitie en de zaak is nog steeds hangende. De uitspraak van het Hof wordt in de loop van 1999 verwacht. Naar het oordeel van de Commissie heeft Italiº verzuimd om alle maatregelen aan te nemen die zijn voorgeschreven bij artikel 7, lid 1, derde streepje , en lid 2, die betrekking hebben op de inrichtingen waarvan overeenkomstig artikel 5 van de Seveso-richtlijn kennis is gegeven. De Com- missie is van mening dat het opstellen van noodplannen voor maatregelen buiten de inrichtingen en de inspectie- en controlemaatregelen in de praktijk onvoldoende zijn. Vanwege vertragingen in de uitvoering van de richtlijn worden dergelijke maatregelen nog steeds ontwikkeld en zijn zij voor een groot deel van de industriºle activiteiten waarvoor een kennisgevingsverplichting geldt, nog niet in gereedheid. Met name het aantal noodplannen dat daadwerkelijk is opgesteld en het aantal inrichtingen dat ge(cid:239)nspecteerd moet worden en waar die controle ook feitelijk plaatsvindt, is onvoldoende. 12. 10. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 291/7 3. 2. 2. Spanje Een klacht tegen Spanje, onder andere over lucht- en waterverontreiniging door een bedrijfsinstal- latie, bracht de Commissie ertoe een compleet onderzoek naar de kwestie te starten. De Commis- sie constateerde onder meer dat voor de desbetreffende installatie geen externe noodplannen waren opgesteld, een verplichting die uit artikel 8 van de Seveso-richtlijn voortvloeit. De bedrijfs- installatie was al sinds het einde van de jaren zestig in bedrijf en op het moment dat bij de Com- missie de klacht werd ingediend (1994), was Spanje al acht jaar lid van de Gemeenschap. Deze situatie vormde een inbreuk op zowel de Seveso-richtlijn als de Spaanse wetgeving waarin die richtlijn was omgezet. De Commissie besloot actie te ondernemen en leidde overeenkomstig artikel 169 van het EG-Ver- drag een inbreukprocedure ten aanzien van Spanje in. Kort daarna begonnen de Spaanse autoritei- ten met het opstellen van een extern noodplan voor deze bedrijfsinstallatie. De inbreukprocedure had ten doel aan te tonen dat een extern noodplan moest worden opgesteld en dat personen die konden worden getroffen door een zwaar ongeval in deze installatie, van dit plan in kennis moes- ten worden gesteld, zodat zij wisten hoe zij zich bij een ongeval moesten gedragen. 4. TOEPASSING IN DE PRAKTIJK 4. 1. De vragenlijsten 4. 1. 1. De vragenlijsten voor de verslagperiode 1994-1996 De procedure voor het opstellen en formeel goedkeuren van een vragenlijst zoals die in Richtlijn 91/692/EEG is neergelegd, is nooit afgerond, zodat de vragenlijsten niet officieel zijn goegekeurd. Het ComitØ van bevoegde autoriteiten, dat verantwoordelijk is voor de uitvoering van de Seveso- richtlijn, bereikte echter overeenstemming over een gewijzigd voorlopig formulier voor de infor- mele, jaarlijkse verzameling van gegevens van de lidstaten. De lidstaten zegden toe de Commissie aan de hand van dit gewijzigd voorlopig formulier gege- vens over de jaren 1994-1996 te zullen verstrekken. De vragenlijsten die respectievelijk voor 1994 en 1995/1996 zijn gebruikt, zijn te vinden in de bijlagen I en II. 4. 1. 2. Antwoorden op de vragenlijsten voor de verslagperiode 1994-1996 De antwoorden van de lidstaten zijn in drie tabellen samengevat, ØØn tabel voor elk jaar. De tabel- len zijn te vinden in de bijlagen III tot en met V. Opmerking: Een leeg veld betekent dat op de desbetreffende vraag geen antwoord is gegeven of dat het gegeven antwoord niet correspondeert met de vraag. In een dergelijk geval wordt in het hoofdstuk dat aan de desbetreffende lidstaat is gewijd, een nadere toe- lichting gegeven. 4. 2. Situatie in de lidstaten Deze en de volgende paragraaf zijn gebaseerd op informatie die aan de hand van de vragenlijsten is verstrekt en hebben betrekking op de verslagperiode 1994-1996. De informatie voor elke lidstaat wordt beschreven onder de volgende kopjes: (cid:151) Algemene opmerkingen (indien nodig) (cid:151) Belangrijkste nationale wetten C 291/8 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 12. 10. 1999 (cid:151) Autoriteiten (cid:151) Bevoegde autoriteiten (cid:151) Uitvoeringsinstanties (waar aangegeven) (cid:151) Locaties die binnen de werkingssfeer van artikel 5 vallen (cid:151) Activiteiten op locaties (cid:151) Veiligheidsrapporten (cid:151) Interne noodplannen (cid:151) Externe noodplannen (cid:151) Inspecties (cid:151) Informatie aan het publiek (cid:151) Kennisgeving van ongevallen (cid:151) Opmerkingen. 4. 2. 1. Belgiº B e l a n g r i j k s t e n a t i o n a l e w e t t e n (cid:151) Federaal niveau (cid:151) Koninklijk besluit van 1 februari 1985 tot invoeging in titel III van het Algemeen Regle- ment voor de arbeidsbescherming van een hoofdstuk VI (cid:151) Bijzondere maatregelen in ver- band met bepaalde industriºle activiteiten (1). (cid:151) Wet van 21 januari 1987 inzake de risico’s van zware ongevallen bij bepaalde industriºle activiteiten (2). (cid:151) Regionaal niveau De richtlijn is opgenomen in diverse vergunningstelsels voor bepaalde categorieºn inrichtin- gen: (cid:151) Decreet van 28 juni 1985 voor het Vlaamse Gewest (3). (cid:151) Decreet van 11 september 1985 voor het Waalse Gewest (4). (cid:151) Verordening van 30 juli 1992 voor het Brussels Hoofdstedelijk Gewest (5). B e v o e g d e a u t o r i t e i t e n (cid:151) Federaal niveau (cid:151) Ministerie van Tewerkstelling en Arbeid (cid:151) Administratie van de Arbeidsveiligheid (cid:151) Directie Chemische Risico’s. (cid:151) Ministerie van Binnenlandse Zaken (cid:151) Civiele Bescherming. (cid:151) Ministerie van Volksgezondheid en Leefmilieu. (cid:151) Ministerie van Economische Zaken (cid:151) Bestuur Kwaliteit en Veiligheid. (1) Belgisch Staatsblad van 26 maart 1985. (2) Belgisch Staatsblad van 10 maart 1987. (3) Belgisch Staatsblad van 17 september 1985. (4) Belgisch Staatsblad van 24 januari 1986. (5) Belgisch Staatsblad van 29 augustus 1992. 12. 10. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 291/9 (cid:151) Regionaal niveau (cid:151) Ministerie van de Vlaamse Gemeenschap (cid:151) Administratie Milieu, Natuur-, Land- en Waterbeheer (Aminal). (cid:151) Ministerie van het Waalse Gewest (cid:151) Directoraat-generaal Natuurlijke Hulpbronnen en Milieu, (cid:151) Ministerie van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. L o c a t i e s d i e b i n n e n d e w e r k i n g s s f e e r v a n a r t i k e l 5 v a l l e n Belgiº telde eind 1996 85 locaties die binnen de werkingssfeer van artikel 5 vielen. Tijdens de ver- slagperiode werd het hoogste aantal van deze locaties in 1995 genoteerd, te weten 86. Van het totale aantal locaties dat onder het artikel valt, zijn er 20 binnen de werkingssfeer van het artikel gekomen door de tweede wijziging van de Seveso-richtlijn (Richtlijn 88/610/EEG). A c t i v i t e i t e n o p l o c a t i e s Op de locaties die onder het toepassingsgebied van de Seveso-richtlijn vallen, worden 266 activi- teiten uitgeoefend. Op 45 daarvan is de Seveso-richtlijn pas met de inwerkingtreding van Richtlijn 88/610/EEG van toepassing geworden. In feite verwijzen deze cijfers naar (cid:132)installaties(cid:148), en aangezien soms bij een enkele activiteit meer- dere installaties zijn betrokken, wordt vermoed dat het aantal activiteiten in werkelijkheid onge- veer 20 % kleiner is. V e i l i g h e i d s r a p p o r t e n Aan de bevoegde autoriteiten zijn 162 veiligheidsrapporten overgelegd. In totaal worden er 165 verwacht. I n t e r n e n o o d p l a n n e n Alle veiligheidsrapporten bevatten een intern noodplan, vandaar dat het feitelijke aantal dat moet worden overgelegd (ongeacht of dat wel of niet al is gebeurd) 165 is. E x t e r n e n o o d p l a n n e n Er zijn 46 externe noodplannen. I n s p e c t i e s Het aantal onderzochte veiligheidsrapporten dat als bevredigend is beoordeeld, is tijdens de ver- slagperiode gestegen van 68 tot 152. Het aantal locaties ten aanzien waarvan naar aanleiding van een onderzoek van de veiligheidsrapporten door de bevoegde autoriteiten een formele eis is gesteld of juridische stappen zijn ondernomen, is gestegen van 18 in 1994 tot 51 in 1996. Veilig- heidsrapporten worden uitsluitend door overheidsfunctionarissen onderzocht. Alle locaties worden ge(cid:239)nspecteerd. I n f o r m a t i e a a n h e t p u b l i e k Er zijn geen gegevens beschikbaar over het aantal locaties dat aan de bevolking informatie heeft verstrekt. De Civiele Bescherming, die onder het ministerie van Binnenlandse Zaken ressorteert, heeft echter aan de omwonenden van 61 locaties algemene informatie gegeven. C 291/10 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 12. 10. 1999 K e n n i s g e v i n g v a n o n g e v a l l e n In de verslagperiode is de Commissie van vier zware ongevallen in kennis gesteld. De gegevens hierover zijn in de databank van het informatiesysteem inzake belangrijke ongevallen (MARS) opgenomen. O p m e r k i n g e n De Seveso-richtlijn is door de bevoegde autoriteiten effectief uitgevoerd. 4. 2. 2. Denemarken B e l a n g r i j k s t e n a t i o n a l e w e t t e n (cid:151) Beschikking nr. 520 van het ministerie van Milieu van 5 juli 1990 inzake veiligheidsbeoor- deling met betrekking tot gevaarlijke activiteiten. (cid:151) Beschikking nr. 867 van het ministerie van Arbeid van 13 oktober 1994 inzake het verrichten van arbeid. (cid:151) Deense Paraatheidswet nr. 1054 van 23 december 1992. (cid:151) Wet nr. 567 van 1 september 1986 inzake rechtspleging. B e v o e g d e a u t o r i t e i t e n (cid:151) Ministerie van Milieu, Bureau voor Milieubescherming. (cid:151) Ministerie van Arbeid, Dienst Werkomgeving. (cid:151) Ministerie van Justitie. (cid:151) Ministerie van Binnenlandse Zaken, Bureau Crisisbeheer. U i t v o e r i n g s i n s t a n t i e s (cid:151) Bureau voor Milieubescherming. (cid:151) De provinciale besturen. (cid:151) Gemeentelijke paraatheid voor reddingsoperaties, Bureau Crisisbeheer. (cid:151) Dienst Werkomgeving. (cid:151) De politie. L o c a t i e s d i e b i n n e n d e w e r k i n g s s f e e r v a n a r t i k e l 5 v a l l e n Het aantal locaties in Denemarken dat binnen de werkingssfeer van artikel 5 valt, daalde van 24 eind 1994 tot 21 eind 1996. Vier daarvan vallen binnen de werkingssfeer van Richtlijn 88/610/EEG. A c t i v i t e i t e n o p l o c a t i e s Op deze 21 locaties waren eind 1996 27 activiteiten gaande, waarvan er vier binnen de werkings- sfeer van Richtlijn 88/610/EEG vallen. V e i l i g h e i d s r a p p o r t e n De Deense bevoegde autoriteiten ontvingen in totaal 41 veiligheidsrapporten. Meer worden er niet verwacht. 12. 10. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 291/11 I n t e r n e n o o d p l a n n e n 22 veiligheidsrapporten bevatten interne noodplannen. E x t e r n e n o o d p l a n n e n Er zijn 21 externe noodplannen. I n s p e c t i e s Eind 1996 hadden de bevoegde autoriteiten 31 veiligheidsrapporten onderzocht en als toereikend beoordeeld voor een adequate administratieve follow-up met het oog op de in artikel 7 bedoelde verplichtingen. Het aantal gevallen waarin een onderzoek van de veiligheidsrapporten met betrek- king tot de verplichtingen van artikel 7, lid 1, de bevoegde autoriteiten ertoe heeft gebracht om formele eisen te stellen of gerechtelijke stappen te ondernemen, varieert tussen 18 en 21 per jaar. Acht veiligheidsrapporten zijn door onafhankelijke externe deskundigen onderzocht. In Denemarken zijn alle locaties onderworpen aan inspecties als bedoeld in artikel 7, lid 2. I n f o r m a t i e a a n h e t p u b l i e k Het informeren van het publiek als vereist op grond van artikel 8, gebeurde door 13 locaties. K e n n i s g e v i n g v a n o n g e v a l l e n In deze verslagperiode zijn geen ongevallen gemeld. Op 24 augustus 1996 deed zich echter een ongeval voor waarvan vervolgens kennis werd gegeven. O p m e r k i n g e n De uitvoering van de Seveso-richtlijn is gedurende de verslagperiode aanzienlijk verbeterd, in het bijzonder wat betreft het opstellen van veiligheidsrapporten door de fabrikanten en de samenwer- king tussen de bevoegde autoriteiten op zowel nationaal als lokaal niveau bij het nakomen van de verplichtingen die uit de richtlijn voortvloeien. Het aantal locaties dat binnen de werkingssfeer van de richtlijn valt, is tijdens de verslagperiode afgenomen, voornamelijk door een verbod op het gebruik van arseenpentoxide voor het impreg- neren van hout en een vermindering van het gebruik van vloeibaar ammoniak als meststof en van LPG voor verwarmingsdoeleinden. 4. 2. 3. Duitsland A l g e m e n e o p m e r k i n g e n De (cid:132)St(cid:246)rfall-Verordnung(cid:148), waarin de Seveso-richtlijn in Duitsland is omgezet, heeft niet op locaties maar op installaties betrekking. Vandaar dat alle antwoorden die naar aanleiding van de vragenlijs- ten voor 1994-1996 zijn gegeven, op (cid:132)installaties(cid:148) betrekking hebben. Voor de bouw en/of inge- bruikname van installaties die onder de (cid:132)St(cid:246)rfall-Verordnung(cid:148) vallen, is een vergunning nodig. In het kader van de procedure die voor het verkrijgen van deze vergunning moet worden gevolgd, worden de veiligheidsrapporten onderzocht en worden, indien nodig, door de bevoegde autoritei- ten formele eisen gesteld of gerechtelijke stappen ondernomen. De veiligheidsrapporten zijn tevens een zeer belangrijk instrument voor aanvullende inspecties en om te beoordelen of belangrijke aanpassingen van de installaties nodig zijn. C 291/12 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 12. 10. 1999 Gegevens over interne en externe noodplannen zijn tot dusver niet afzonderlijk verzameld, waar- door op deze vragen geen antwoord kon worden gegeven. Voor alle installaties die binnen de werkingssfeer van artikel 5 vallen, moet echter een intern noodplan worden opgesteld, hetgeen in overleg met de bevoegde autoriteit gebeurt. Duitsland werkt momenteel aan een nieuw systeem voor het verzamelen van de gegevens die ingevolge de Seveso II-richtlijn zijn vereist. De gegevens die hieronder worden verstrekt, hebben allemaal betrekking op 1996. B e l a n g r i j k s t e n a t i o n a l e w e t t e n (cid:151) Bundes-Immissionsschutzgesetz (cid:151) BImSchG (Bondswet inzake immissiebestrijding). (cid:151) St(cid:246)rfall-Verordnung (verordening inzake gevaarlijke incidenten). (cid:151) 1. , 2. und 3. St(cid:246)rfall-Verwaltungsvorschrift (eerste, tweede en derde bestuursrechtelijke rege- ling betreffende de verordening inzake gevaarlijke incidenten). B e v o e g d e a u t o r i t e i t e n (cid:151) Federale autoriteiten (cid:151) Bondsministerie voor Milieu, Natuurbehoud en Nucleaire Veiligheid. (cid:151) Bondsministerie van Arbeid en Sociale Zaken. (cid:151) Bondsministerie van Binnenlandse Zaken. (cid:151) Autoriteiten van de deelstaten (cid:151) Diverse ministeries en lokale overheden. L o c a t i e s d i e b i n n e n d e w e r k i n g s s f e e r v a n a r t i k e l 5 v a l l e n In Duitsland vallen 1 828 installaties binnen de werkingssfeer van artikel 5; zoals hierboven is uit- gelegd, zijn er geen gegevens over het aantal locaties. 338 van deze installaties zijn recent gebouwd of ondergaan belangrijke aanpassingen. Er zijn geen afzonderlijke gegevens beschikbaar voor bestaande installaties die pas met de inwerkingtreding van Richtlijn 88/610/EEG binnen de werkingssfeer van artikel 5 zijn gekomen (vraag 1c). A c t i v i t e i t e n o p l o c a t i e s Het aantal activiteiten is gelijk aan het aantal installaties. In de installaties worden 1 828 activitei- ten uitgeoefend, waarvan er 338 nieuw zijn of belangrijke aanpassingen hebben ondergaan. Er zijn geen afzonderlijke gegevens beschikbaar voor bestaande activiteiten die pas met de inwerking- treding van Richtlijn 88/610/EEG binnen de werkingssfeer van de Seveso-richtlijn zijn gekomen (vraag 2c). V e i l i g h e i d s r a p p o r t e n Er zijn al 1 909 veiligheidsrapporten aan de bevoegde autoriteiten overgelegd. Voorlopig worden er niet meer verwacht. I n t e r n e n o o d p l a n n e n Er zijn geen gegevens beschikbaar over interne noodplannen, aangezien dit soort gegevens, zoals hierboven is uitgelegd, nog niet afzonderlijk is verzameld (vraag 4a). E x t e r n e n o o d p l a n n e n Er zijn geen gegevens beschikbaar over externe noodplannen, aangezien dit soort gegevens, zoals hierboven is uitgelegd, nog niet is verzameld (vraag 6a). 12. 10. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 291/13 I n s p e c t i e s Er werden 1 582 veiligheidsrapporten onderzocht en als bevredigend beoordeeld. Cijfers over het aantal inspecties dat overeenkomstig artikel 7, lid 2, werd uitgevoerd, zijn momenteel niet voor- handen (vraag 6b). Er zijn geen nadere gegevens beschikbaar over formele eisen die door de bevoegde autoriteiten zijn gesteld of gerechtelijke stappen die door hen zijn ondernomen naar aanleiding van een onderzoek van de veiligheidsrapporten met betrekking tot de verplichtingen die in artikel 7, lid 1, zijn vervat (vraag 5). Evenmin zijn er gegevens voorhanden over het onder- zoek van veiligheidsrapporten door onafhankelijke externe deskundigen (vraag 7a). I n f o r m a t i e a a n h e t p u b l i e k In 1 612 gevallen is aan de bevolking informatie verstrekt. K e n n i s g e v i n g v a n o n g e v a l l e n 20 zware ongevallen die in de verslagperiode gebeurden, zijn gemeld en in de databank MARS verwerkt. O p m e r k i n g e n In de betrokken periode is het Duitse beleid inzake de preventie van zware ongevallen en de beheersing van de gevolgen van dergelijke ongevallen niet wezenlijk veranderd. Nu de Duitse een- wording en de daarmee verband houdende reorganisatie van de industrie nagenoeg zijn voltooid, heeft het aantal installaties dat valt binnen de werkingssfeer van de (cid:132)St(cid:246)rfall-Verordnung(cid:148) (verorde- ning inzake gevaarlijke incidenten), zich gestabiliseerd. De verplichtingen die uit de Seveso-richt- lijn voortvloeien, worden thans zowel in kwalitatieve als in kwantitatieve zin nagekomen. Boven- dien gaan de Duitse voorschriften terzake in veel gevallen verder dan wat de richtlijn vereist. Naar aanleiding van een inbreukprocedure die door de Commissie was ingeleid, heeft Duitsland zijn nationale wetgeving op diverse punten met de Seveso-richtlijn in overeenstemming gebracht. Bedoelde procedure was als zaak C-192/97 voor het Hof van Justitie gebracht. De Commissie heeft haar verzoek thans ingetrokken. 4. 2. 4. Griekenland B e l a n g r i j k s t e n a t i o n a l e w e t t e n (cid:151) Kaderwet nr. 1650/1986 voor het Milieu. (cid:151) Wet nr. 568/1985 inzake Gezondheid en Veiligheid. (cid:151) Gezamenlijk ministerieel besluit nr. 18187/272 van 24 februari 1988 (omzetting in Griekse wetgeving van Richtlijn 82/501/EEG plus de eerste wijziging daarvan). (cid:151) Gezamenlijk ministerieel besluit nr. 77119/4607 van 19 juli 1993 (omzetting van de tweede wijziging van Richtlijn 82/501/EEG plus enige aanpassingen). B e v o e g d e a u t o r i t e i t e n (cid:151) Ministerie van Milieu, Ruimtelijke Ordening en Openbare Werken (centraal meldpunt voor Griekenland). (cid:151) Hoofdkwartier van de brandweer, Directoraat Brandveiligheid. (cid:151) Ministerie van Industrie. (cid:151) Ministerie van Gezondheid. (cid:151) Ministerie van Arbeid. C 291/14 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 12. 10. 1999 U i t v o e r i n g s i n s t a n t i e s (cid:151) Ministerie van Binnenlandse Zaken. (cid:151) Ministerie van Landbouw. (cid:151) Ministerie van Transport en Communicatie. (cid:151) Ministerie van Koopvaardij. (cid:151) Lokale overheden (prefecturen). L o c a t i e s d i e b i n n e n d e w e r k i n g s s f e e r v a n a r t i k e l 5 v a l l e n 52 locaties vallen binnen de werkingssfeer van artikel 5; daarvan zijn er vijf recent gebouwd. A c t i v i t e i t e n o p l o c a t i e s Op deze locaties worden 54 activiteiten uitgeoefend, waarvan er vijf nieuw zijn. V e i l i g h e i d s r a p p o r t e n Er zijn al 52 veiligheidsrapporten overgelegd. Meer worden er niet verwacht. I n t e r n e n o o d p l a n n e n 35 veiligheidsrapporten bevatten interne noodplannen. E x t e r n e n o o d p l a n n e n Voor twee locaties zijn externe noodplannen opgesteld. I n s p e c t i e s 47 veiligheidsrapporten zijn door onafhankelijke externe deskundigen onderzocht. 17 locaties zijn door de bevoegde autoriteiten onderzocht en als toereikend beoordeeld voor een adequate admini- stratieve follow-up ter nakoming van de in artikel 7 bedoelde verplichtingen. Het aantal gevallen waarin de bevoegde autoriteiten naar aanleiding van een onderzoek van de veiligheidsrapporten met het oog op de verplichtingen van artikel 7, lid 1, een formele eis hebben gesteld of gerechte- lijke stappen hebben ondernomen, steeg van zeven in 1994 tot 22 in 1996. I n f o r m a t i e a a n h e t p u b l i e k EØn locatie heeft aan de bevolking informatie verstrekt. K e n n i s g e v i n g v a n o n g e v a l l e n In de verslagperiode zijn geen zware ongevallen gebeurd. O p m e r k i n g e n In de betreffende periode hebben zich ten opzichte van het voorgaande Griekse beleid voor de preventie van zware ongevallen en de beheersing van de gevolgen van dergelijke ongevallen, geen wezenlijke veranderingen voorgedaan. 12. 10. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 291/15 4. 2. 5. Spanje A l g e m e n e o p m e r k i n g e n De antwoorden die door de Direcci(cid:243)n General de Protecci(cid:243)n Civil met het oog op het verslag over 1994 zijn gegeven, hebben betrekking op slechts 75 % van de industriºle activiteiten die binnen de werkingssfeer van de Seveso-richtlijn vallen. Vandaar dat deze informatie een voorlopig karak- ter heeft. De informatie die voor 1995 en 1996 is gegeven, heeft betrekking op 92 % van de industriºle activiteiten. De onderstaande toelichtingen op het verslag hebben allemaal betrekking op de gegevens die in 1996 zijn verzameld. B e l a n g r i j k s t e n a t i o n a l e w e t t e n Nationale wetgeving (cid:151) Real Decreto 886/1988, de 15 de julio de 1988, sobre prevenci(cid:243)n de accidentes mayores en determinadas actividades industriales (1). (cid:151) Real Decreto 952/1990, de 29 de junio de 1990, por el que se modifican los anexos y se completan las disposiciones del Real Decreto 886/1988, de 15 de julio de 1988, sobre pre- venci(cid:243)n de accidentes mayores en determinadas actividades industriales (2). (cid:151) Resoluci(cid:243)n, de 30 de enero de 1991, de la Subsecretar(cid:237)a, por la que se publica el Acuerdo del Consejo de Ministros por el que se aprueba la Directriz BÆsica para la elaboraci(cid:243)n y homolo- gaci(cid:243)n de los Planes Especiales del Sector Qu(cid:237)mico (3). Wetgeving van de verschillende autonome regio’s In Spanje zijn er 19 bevoegde autoriteiten in de autonome regio’s die in het desbetreffende geo- grafische gebied wettelijke bevoegdheden hebben. Dit betekent dat zij voor het uitvoeren van de nationale wetgeving specifieke regelgeving moeten vaststellen. Elke regio heeft haar eigen decreet vastgesteld en daarin het ministerie aangewezen dat ervoor verantwoordelijk is dat de diverse ver- plichtingen die in de richtlijn zijn neergelegd, worden nagekomen. B e v o e g d e a u t o r i t e i t e n Nationale bevoegde autoriteit (cid:151) Direcci(cid:243)n General de Protecci(cid:243)n Civil (cid:151) Ministerio de Interior (Directoraat-generaal Civiele Bescherming (cid:151) Ministerie van Binnenlandse Zaken) in samenwerking met de nationale minis- teries van Industrie, Milieu en Arbeid en de diensten van de Civiele Bescherming in elke regio. Autonome regio’s (cid:151) Over het algemeen wordt de uitvoering van de Seveso-richtlijn in de diverse regio’s geco(cid:246)rdi- neerd door het in de regio in kwestie voor Civiele Bescherming bevoegde ministerie, in samenwerking met andere regionale ministeries zoals die van Industrie, Milieu en Arbeid. Lokale autoriteiten De betrokken gemeenten moeten hun externe noodplannen opstellen volgens de richtsnoeren van de autonome regio waartoe zij behoren. (1) Bolet(cid:237)n Oficial del Estado de 5 de agosto de 1988. (2) Bolet(cid:237)n Oficial del Estado de 21 de julio de 1990. (3) Bolet(cid:237)n Oficial del Estado de 6 de junio de 1991. C 291/16 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 12. 10. 1999 L o c a t i e s d i e b i n n e n d e w e r k i n g s s f e e r v a n a r t i k e l 5 v a l l e n Eind 1996 vielen in Spanje 158 industriºle locaties binnen de werkingssfeer van artikel 5, ofschoon het verslag van 1996 er slechts 147 noemt. Tien daarvan waren recent gebouwd en 19 waren pas met de inwerkingtreding van Richtlijn 88/610/EEG binnen de werkingssfeer van het artikel gekomen. A c t i v i t e i t e n o p l o c a t i e s Op deze locaties worden 156 activiteiten uitgeoefend. Daarvan zijn er 15 nieuw en zijn er 19 pas met de inwerkingtreding van Richtlijn 88/610/EEG binnen de werkingssfeer van de Seveso-richt- lijn gekomen. Ongeveer 39 % betreft de afzonderlijke opslag van LPG. V e i l i g h e i d s r a p p o r t e n De bevoegde autoriteiten hebben al 150 veiligheidsrapporten ontvangen en verwachten er nog tien. De reden waarom het aantal veiligheidsrapporten groter is dan het aantal industriºle locaties, is dat enkele van de locaties die alleen binnen de werkingssfeer van de artikelen 3 en 4 vallen, aan de bevoegde autoriteit uit vrije wil een veiligheidsrapport hebben overgelegd, opdat de desbetref- fende locatie in een extern noodplan wordt opgenomen. I n t e r n e n o o d p l a n n e n 150 veiligheidsrapporten bevatten interne noodplannen. E x t e r n e n o o d p l a n n e n Er zijn 113 externe noodplannen voor deze locaties. I n s p e c t i e s 133 veiligheidsrapporten zijn door de bevoegde autoriteiten onderzocht en als bevredigend beoor- deeld. In 50 gevallen vormde het onderzoek voor de bevoegde autoriteiten aanleiding tot het stel- len van formele eisen of het ondernemen van gerechtelijke stappen. 76 locaties werden aan een inspectie als bedoeld in artikel 7, lid 2, onderworpen. 93 veiligheidsrapporten werden door een onafhankelijke externe deskundige onderzocht. I n f o r m a t i e a a n h e t p u b l i e k In 24 gevallen werd aan de bevolking informatie verstrekt. K e n n i s g e v i n g v a n o n g e v a l l e n De Commissie is in kennis gesteld van vier zware ongevallen die tijdens de verslagperiode zijn gebeurd. Alle vier deden zich in 1996 voor. Voor alle locaties was een intern noodplan opgesteld en voor de twee locaties die binnen de werkingssfeer van artikel 5 vielen, werden tijdens de onge- vallen externe noodplannen in werking gesteld. O p m e r k i n g e n De vragenlijst werd in Spanje aan 19 autonome regio’s toegestuurd. Het is belangrijk erop te wij- zen dat in veel gevallen enkele vragen niet goed werden begrepen. Vandaar dat de gegevens die de autonome regio’s voor het jaar 1994 hebben verstrekt, slechts op 75 % van het totale aantal locaties betrekking hebben, terwijl de gegevens voor de jaren 1995 en 1996 op 92 % van de loca- ties betrekking hebben. 12. 10. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 291/17 4. 2. 6. Frankrijk B e l a n g r i j k s t e n a t i o n a l e w e t t e n (cid:151) Wet van 19 juli 1976 inzake met het oog op de bescherming van het milieu aangegeven installaties. (cid:151) Wet van 22 juli 1987 inzake de preventie van grote risico’s. B e v o e g d e a u t o r i t e i t e n Het ministerie van Milieu is belast met de uitvoering van de wetgeving inzake de aangewezen installaties. De prefect van het departement geeft vergunningen af. De inspecteurs van de aangewezen installa- ties in de DRIRE (regionale instantie voor industrie, onderzoek en milieu) verlenen de prefect tech- nische ondersteuning. L o c a t i e s d i e b i n n e n d e w e r k i n g s s f e e r v a n a r t i k e l 5 v a l l e n In 1996 vielen 392 locaties binnen de werkingssfeer van artikel 5 van de Seveso-richtlijn. 13 daar- van waren recent gebouwd en 85 bestaande locaties waren pas met de inwerkingtreding van Richtlijn 88/610/EEG binnen de werkingssfeer van het artikel gekomen. A c t i v i t e i t e n o p l o c a t i e s In 1996 werden op de onder vraag 1a opgesomde locaties 698 activiteiten uitgeoefend. Daarvan waren er in 1994, 1995 en 1996 respectievelijk 18, 17 en 27 recent gebouwd en waren er 16 pas met de inwerkingtreding van Richtlijn 88/610/EEG binnen de werkingssfeer van de Seveso- richtlijn gekomen. V e i l i g h e i d s r a p p o r t e n Aan de bevoegde autoriteiten zijn 720 veiligheidsrapporten overgelegd. Meer worden er niet ver- wacht. Alle veiligheidsrapporten zijn onderzocht door het inspectoraat. I n t e r n e n o o d p l a n n e n 370 veiligheidsrapporten bevatten een intern noodplan of verwijzen naar een dergelijk plan. E x t e r n e n o o d p l a n n e n Voor 227 locaties is een extern noodplan opgesteld. I n s p e c t i e s Noch over inspecties als bedoeld in artikel 7, lid 2, noch over de gerechtelijke stappen die door de bevoegde autoriteiten zijn ondernomen, zijn direct raadpleegbare gegevens beschikbaar. Voor de inrichtingen die binnen de werkingssfeer van de wet van 16 juli 1976 vallen (63 000 inrichtingen waarvoor een vergunning vereist is), worden in totaal gemiddeld 17 000 inspecties per jaar verricht. I n f o r m a t i e a a n h e t p u b l i e k In 252 gevallen is overeenkomstig artikel 8 van de Seveso-richtlijn informatie aan het publiek ver- strekt. K e n n i s g e v i n g v a n o n g e v a l l e n In 1994 deden zich 15 ongevallen voor, in 1995 negen en in 1996 14. Bovendien werden uit een bijna-ongeval nuttige lessen voor ongevalpreventie getrokken. C 291/18 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 12. 10. 1999 O p m e r k i n g e n 63 000 inrichtingen vallen binnen de werkingssfeer van de wet van 16 juli 1976. Voor deze inrichtingen is een vergunning vereist. De desbetreffende aanvraag moet in het bijzonder een effect- en risicobeoordeling bevatten. Deze studies zijn van wezenlijk belang voor de preventie van zware ongevallen, meer in het bijzonder voor risicobeheersing bij de bron, het opstellen van noodplannen, het beheersen van de verstedelijking en het informeren van de bevolking. 4. 2. 7. Ierland B e l a n g r i j k s t e n a t i o n a l e w e t t e n (cid:151) EG-verordeningen (Risico’s van zware ongevallen bij bepaalde industriºle activiteiten), 1986 (1). (cid:151) EG-verordeningen (Risico’s van zware ongevallen bij bepaalde industriºle activiteiten) (Wijzi- ging), 1989 (2). (cid:151) EG-verordeningen (Risico’s van zware ongevallen bij bepaalde industriºle activiteiten) (Wijzi- ging) 1992 (3). B e v o e g d e a u t o r i t e i t e n (cid:151) Centrale bevoegde autoriteit: (cid:151) Nationale Raad voor veiligheid en gezondheid op het werk. (cid:151) Lokale bevoegde autoriteiten: (cid:151) Garda S(cid:237)ochÆna (politie). (cid:151) Lokale overheden. (cid:151) Regionale gezondheidsraden. L o c a t i e s d i e b i n n e n d e w e r k i n g s s f e e r v a n a r t i k e l 5 v a l l e n Eind 1996 vielen in Ierland 20 locaties binnen de werkingssfeer van artikel 5 van de Seveso-richt- lijn. Op twee daarvan werden de bepalingen van dat artikel van toepassing doordat gevaarlijke stoffen uitvoeriger werden ge(cid:239)nventariseerd. A c t i v i t e i t e n o p l o c a t i e s Ierland past de Seveso-richtlijn niet op afzonderlijke industriºle activiteiten toe, maar op gehele inrichtingen. Vandaar dat er geen gegevens over afzonderlijke industriºle activiteiten zijn. V e i l i g h e i d s r a p p o r t e n Van de 20 veiligheidsrapporten die werden verwacht, hadden de bevoegde autoriteiten er 19 ont- vangen. I n t e r n e n o o d p l a n n e n De 19 veiligheidsrapporten bevatten een noodplan. (1) S. I. No. 292-1986. (2) S. I. No. 34-1989. (3) S. I. No. 21-1992. 12. 10. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 291/19 E x t e r n e n o o d p l a n n e n Voor 14 locaties is door de lokale bevoegde autoriteiten een extern noodplan opgesteld. I n s p e c t i e s Blijkens het onderzoek van de veiligheidsrapporten door de centrale bevoegde autoriteit voldeden er 17 aan de voorwaarden voor een adequate administratieve follow-up ter nakoming van de in artikel 7 bedoelde verplichtingen. Alle veiligheidsrapporten werden door de bevoegde autoriteit onderzocht. Het aantal gevallen waarin de bevoegde autoriteiten naar aanleiding van een onder- zoek van de veiligheidsrapporten met het oog op de verplichtingen van artikel 7, lid 1, gerechte- lijke stappen ondernamen of een formele eis stelden, daalde van zes in 1994 tot drie in 1996. Alle locaties werden in elk jaar van de verslagperiode door inspecteurs van de bevoegde autoriteiten onderworpen aan inspecties als bedoeld in artikel 7, lid 2. I n f o r m a t i e a a n h e t p u b l i e k De 14 locaties waarvoor een extern noodplan moest worden opgesteld, hebben de bevolking de vereiste informatie verstrekt. K e n n i s g e v i n g v a n o n g e v a l l e n In de verslagperiode gebeurden geen zware ongevallen. O p m e r k i n g e n De centrale bevoegde autoriteit was in het algemeen tevreden over de mate waarin de Seveso- richtlijn en de uitvoeringswetgeving in de verslagperiode werden nageleefd. Doordat in de loop van de verslagperiode echter steeds meer nadruk kwam te liggen op milieubescherming, hetgeen leidde tot technologische innovaties zoals centrale bestrijdingssystemen, werden op bepaalde loca- ties nieuwe gevaren gecreºerd die het potentiºle risiconiveau aanzienlijk konden verhogen en daardoor de aandacht van de bevoegde autoriteiten hebben getrokken. 4. 2. 8. Italiº B e l a n g r i j k s t e n a t i o n a l e w e t t e n (cid:151) Decreto del Presidente della Repubblica del 17 maggio 1988, n. 175 attuativo della direttiva 82/501/CEE, relativi ai rischi di incidenti rilevanti connessi con determinate attivit(cid:224) industriali. (cid:151) Decreto del Presidente del Consiglio dei Ministri del 31 de marzo 1989 sull’applicazione dell’articolo 12 del DPR 175/88. (cid:151) Decreto del Ministero dell’Ambiente del 20 maggio 1991; modificazioni ed integrazioni al DPR 17. 5. 1988 n. 175, in recipimento della direttiva 88/610/CEE che modifica la direttiva 82/501/CEE relativa ai rischi di incidenti rilevanti connessi con determinate attivit(cid:224) industriali. (cid:151) Niet in wetten omgezette Decreti Legge: D. L. 10 gennaio 1994 n. 13, 10 marzo 1994, n. 278, 8 luglio 1994 n. 437, 7 settembre 1994, n. 529, 7 novembre 1994, n. 618, 7 gennaio 1995 n. 2, 9. marzo 1995 n. 65, 10 maggio 1995 n. 160, 7 luglio 1995 n. 271, 7 settembre 1995 n. 371, 8 novembre 1995 n. 5, 8 marzo 1996 n. 111, 3 maggio 1996 n. 245, 8 luglio 1996 n. 351 en 6 settembre 1996 n. 461. C 291/20 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 12. 10. 1999 B e v o e g d e a u t o r i t e i t e n (cid:151) Ministero dell’Ambiente, Servizio Inquinamento Atmosferico, Acustico e delle Industrie a rischio. (cid:151) Ministero dell’Industria, Direzione Generale Fonti de Energia. (cid:151) Ministero dell’Interno, Direzione Generale della Protezione Civile e dei Servizi Antincendio. L o c a t i e s d i e b i n n e n d e w e r k i n g s s f e e r v a n a r t i k e l 5 v a l l e n In 1994 vielen 418 locaties binnen de werkingssfeer van artikel 5. 30 daarvan waren recent gebouwd en 70 waren pas met de inwerkingtreding van Richtlijn 88/610/EEG binnen de wer- kingssfeer van het artikel gekomen. In 1996 was het aantal locaties tot 430 gestegen. A c t i v i t e i t e n o p l o c a t i e s In 1994 werden er op deze locaties 1 080 activiteiten uitgeoefend. Daarvan waren er 45 nieuw en waren er 150 pas met de inwerkingtreding van Richtlijn 88/610/EEG binnen de werkingssfeer van de Seveso-richtlijn gekomen. Het aantal activiteiten verminderde enigszins en daalde tot 1 068 in 1996. V e i l i g h e i d s r a p p o r t e n De bevoegde autoriteiten hebben al 430 veiligheidsrapporten ontvangen. Meer worden er niet ver- wacht. I n t e r n e n o o d p l a n n e n Alle veiligheidsrapporten bevatten interne noodplannen. E x t e r n e n o o d p l a n n e n Voor 190 van de genoemde 430 locaties is een extern noodplan opgesteld. I n s p e c t i e s In 1994 werden 40 locaties aan een inspectie onderworpen als bedoeld in artikel 7, lid 2. Dit aan- tal steeg tot 179 in 1996. Er zijn geen veiligheidsrapporten door onafhankelijke externe deskundi- gen onderzocht. Er zijn geen gegevens voorhanden over het aantal veiligheidsrapporten dat door de bevoegde autoriteiten is onderzocht en als toereikend is beoordeeld voor een adequate admini- stratieve follow-up ter nakoming van de in artikel 7 bedoelde verplichtingen. I n f o r m a t i e a a n h e t p u b l i e k 319 locaties hebben voldaan aan de in artikel 8 neergelegde eis om het publiek te informeren. K e n n i s g e v i n g v a n o n g e v a l l e n In 1994 deed zich ØØn ongeval voor, in 1995 geen en in 1996 vier, waarmee het totaal voor de drie jaren op vijf uitkomt. 12. 10. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 291/21 O p m e r k i n g e n Er hebben zich problemen voorgedaan bij de uitvoering van presidentieel decreet nr. 175/88, waarmee de Seveso-richtlijn in nationale wetgeving is omgezet. Naar aanleiding hiervan is de ver- antwoordelijkheid voor de beoordeling van de veiligheidsrapporten aan de lokale overheden gede- legeerd. Zo werd gewaarborgd dat de beoordelingen op de best mogelijke wijze werden uit- gevoerd. 4. 2. 9. Luxemburg B e l a n g r i j k s t e n a t i o n a l e w e t t e n Wet van 17 juni 1994 inzake gezondheid en veiligheid op het werk (1). Wet van 17 juni 1994 inzake zorgverlening op het werk (2). Wet van 8 juni 1994 inzake gezondheid en veiligheid op het werk in de overheidssector (3). Wet van 9 mei 1990 betreffende gevaarlijke, ongezonde of schadelijke inrichtingen (4). (cid:151) Groothertogelijke verordening van 18 mei 1990 waarin gevaarlijke, ongezonde en schadelijke inrichtingen worden opgesomd en geclassificeerd (5), als gewijzigd bij de groothertogelijke ver- ordening van 9 november 1993 (6). (cid:151) Groothertogelijke verordening van 10 april 1987 betreffende risico’s van zware ongevallen bij bepaalde industriºle activiteiten (7), als gewijzigd bij de groothertogelijke verordening van 19 juli 1991 (8). (cid:151) Wet van 27 februari 1986 inzake medische spoedhulp. (cid:151) Wet van 18 november 1976 inzake de organisatie van hulp bij rampen (9), als gewijzigd bij de wet van 11 januari 1990 (10). (cid:151) Wet van 4 april 1974 inzake de organisatie van de arbeids- en mijneninspectie (11), als gewij- zigd bij de wet van 9 mei 1990 (zie boven) en de wet van 17 juni 1994 (zie boven). B e v o e g d e a u t o r i t e i t e n (cid:151) Interministerieel ComitØ, voorgezeten door een vertegenwoordiger van het ministerie van Arbeid en Werkgelegenheid en samengesteld uit vertegenwoordigers van de ministeries van respectievelijk Milieu, Gezondheid en Binnenlandse Zaken en de arbeids- en mijneninspectie en deskundigen. (cid:151) Ministerie van Arbeid en Werkgelegenheid U i t v o e r i n g s i n s t a n t i e s (cid:151) Nationaal Bureau voor Rampenbestrijding. (cid:151) Ministerie van Gezondheid. (1) MØmorial A 55 van 1. 7. 1994, blz. 1060. (2) MØmorial A 55 van 1. 7. 1994, blz. 1054. (3) MØmorial A 55 van 1. 7. 1994, blz. 1050. (4) MØmorial A 55 van 23. 5. 1990, blz. 310. (5) MØmorial A 55 van 23. 5. 1990, blz. 316. (6) MØmorial A 91 van 1. 12. 1993, blz. 1652. (7) MØmorial A 23 van 10. 4. 1987, blz. 305. (8) MØmorial A 49 van 2. 8. 1991, blz. 999. (9) MØmorial A 69 van 24. 11. 1976, blz. 1125. (10) MØmorial A 4 van 27. 1. 1990, blz. 26. (11) MØmorial A 27 van 18. 4. 1974, blz. 486. C 291/22 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 12. 10. 1999 L o c a t i e s d i e b i n n e n d e w e r k i n g s s f e e r v a n a r t i k e l 5 v a l l e n In Luxemburg vallen in totaal vier locaties binnen de werkingssfeer van artikel 5. Daarvan is er ØØn recent gebouwd (het betreft de verplaatsing naar elders van een bestaande locatie). Alle vier locaties zijn pas met de inwerkingtreding van Richtlijn 88/610/EEG binnen de werkingssfeer van het artikel gekomen. A c t i v i t e i t e n o p l o c a t i e s Op elke locatie wordt ØØn activiteit uitgeoefend. V e i l i g h e i d s r a p p o r t e n Alle vier veiligheidsrapporten die werden verwacht, zijn aan de bevoegde autoriteiten overgelegd. I n t e r n e n o o d p l a n n e n Er zijn vier interne noodplannen. E x t e r n e n o o d p l a n n e n Er zijn drie externe noodplannen. I n s p e c t i e s Door de bevoegde autoriteiten zijn vier veiligheidsrapporten onderzocht. In alle vier gevallen zijn naar aanleiding van het onderzoek van het veiligheidsrapport met het oog op de verplichtingen die uit artikel 7, lid 1, voortvloeien, door de bevoegde autoriteiten formele eisen gesteld of gerech- telijke stappen ondernomen. In drie gevallen is een inspectie uitgevoerd als bedoeld in artikel 7, lid 2. I n f o r m a t i e a a n h e t p u b l i e k Geen van de locaties heeft voldaan aan de in artikel 8 neergelegde eis om het publiek te informe- ren. K e n n i s g e v i n g v a n o n g e v a l l e n Er zijn geen ongevallen gebeurd die rechtstreeks verband houden met de activiteiten die worden verricht op de vier locaties die binnen de werkingssfeer van artikel 5 vallen. O p m e r k i n g e n De Seveso-richtlijn is door de bevoegde autoriteiten op effectieve wijze uitgevoerd. 4. 2. 10. Nederland B e l a n g r i j k s t e n a t i o n a l e w e t t e n (cid:151) Wet Milieubeheer (1). (cid:151) Inrichtingen- en vergunningenbesluit (2). (cid:151) Besluit betreffende de risico’s van zware ongevallen (3). (1) Staatsblad 1994/80. (2) Staatsblad 1993/50. (3) Staatsblad 1992/291. 12. 10. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 291/23 (cid:151) Arbeidsomstandighedenwet (1). (cid:151) Arbeidsomstandighedenbesluit (hoofdstuk 2, paragraaf 2) (2). (cid:151) Wetten inzake rampen en zware ongevallen (Rampenwet) (3). (cid:151) Besluit informatie inzake rampen (4). (cid:151) Wet openbaarheid van bestuur (5). B e v o e g d e a u t o r i t e i t e n (cid:151) Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. (cid:151) Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer. (cid:151) Ministerie van Binnenlandse Zaken. U i t v o e r i n g s i n s t a n t i e s (cid:151) College van Gedeputeerde Staten (provincies). (cid:151) College van burgemeester en wethouders (gemeenten). (cid:151) Arbeidsinspectie. (cid:151) Burgemeesters. (cid:151) Uitvoerende comitØs van de regionale brandweerkorpsen. L o c a t i e s d i e b i n n e n d e w e r k i n g s s f e e r v a n a r t i k e l 5 v a l l e n In 1994 vielen 115 locaties binnen de werkingssfeer van artikel 5. Voor 91 daarvan moest een arbeidsveiligheidsrapport worden opgesteld. Drie van de locaties waren recent gebouwd en 46 waren pas met de inwerkingtreding van Richtlijn 88/610/EEG binnen de werkingssfeer van het artikel gekomen. In 1996 was het aantal locaties tot 124 gestegen. A c t i v i t e i t e n o p l o c a t i e s Op deze locaties werden 733 activiteiten uitgeoefend. Vijf van deze activiteiten waren nieuw; 201 bestaande activiteiten waren pas met de inwerkingtreding van Richtlijn 88/610/EEG binnen de werkingssfeer van de Seveso-richtlijn gekomen. Het aantal activiteiten was in 1996 tot 592 gedaald. V e i l i g h e i d s r a p p o r t e n De bevoegde autoriteiten hebben al 119 veiligheidsrapporten ontvangen. Er worden er nog vier verwacht. I n t e r n e n o o d p l a n n e n 102 veiligheidsrapporten bevatten een intern noodplan. (1) Staatsblad 1980/664. (2) Staatsblad 1997/60. (3) Staatsblad 1985/88. (4) Staatsblad 1994/463. (5) Staatsblad 1991/703, meest recente wijziging bij wet van 16 december 1993, Staatsblad 1993/650. C 291/24 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 12. 10. 1999 E x t e r n e n o o d p l a n n e n Voor 86 locaties is een extern noodplan opgesteld. I n s p e c t i e s In 1996 werden 124 locaties aan een inspectie als bedoeld in artikel 7, lid 2, onderworpen. Door de bevoegde autoriteiten zijn 103 veiligheidsrapporten onderzocht en als toereikend beoordeeld voor een adequate administratieve follow-up ter nakoming van de in artikel 7 bedoelde verplich- tingen. Tijdens de verslagperiode is in 68 gevallen door onafhankelijke externe deskundigen het veiligheidsrapport voor de desbetreffende locatie onderzocht. I n f o r m a t i e a a n h e t p u b l i e k Bij 23 locaties is voldaan aan het in artikel 8 neergelegde voorschrift om het publiek te informe- ren. K e n n i s g e v i n g v a n o n g e v a l l e n Tijdens de verslagperiode deden zich vier ongevallen voor. Deze werden gemeld en in de databank MARS verwerkt. O p m e r k i n g e n De Seveso-richtlijn is in Nederland met succes in nationale wetgeving omgezet en middels rappor- ten inzake externe en arbeidsveiligheid succesvol uitgevoerd. De richtlijn heeft een belangrijke rol gespeeld bij het vergroten van het veiligheidsbewustzijn in Nederland. 4. 2. 11. Oostenrijk A l g e m e n e o p m e r k i n g e n Oostenrijk is een nieuwe lidstaat, die op 1 januari 1995 tot de Europese Unie is toegetreden. Oos- tenrijk heeft de Seveso-richtlijn echter al in 1991 via een (cid:132)verordening betreffende zware ongeval- len(cid:148) in nationale wetgeving omgezet. De desbetreffende verordening vormt een aanvulling op de verplichtingen die in het (cid:132)Handels- und Gewerbegesetzbuch(cid:148) zijn vervat. Vermeld moet worden dat de vergunningen die in Oostenrijk worden afgegeven, in tegenstelling tot wat in andere landen het geval is, steeds betrekking hebben op de (cid:132)locatie(cid:148) (of inrichting) zoals gebruikt in de vragenlijst (en omschreven in de Seveso II-richtlijn). De termen (cid:132)installatie(cid:148) en (cid:132)activiteit(cid:148) worden door de verschillende autoriteiten niet eenduidig gebruikt en zijn nog niet bij wet gedefinieerd. De (cid:132)verordening betreffende zware ongevallen(cid:148) geeft de exploitant van bestaande locaties die bin- nen de werkingssfeer van de Seveso-richtlijn komen, een jaar de tijd voor het officieel in kennis stellen van de bevoegde autoriteiten en vier jaar voor het opstellen en overleggen van een veilig- heidsrapport. Vermeld moet worden dat de eerste cijfers die aan de Commissie zijn overgelegd, betrekking heb- ben op 1995, het eerste jaar van het Oostenrijkse lidmaatschap van de Europese Unie. B e l a n g r i j k s t e n a t i o n a l e w e t t e n (cid:151) Verordening van 28 november 1991 betreffende zware ongevallen (1), gebaseerd op het (cid:132)Han- dels- und Gewerbegesetzbuch(cid:148) (2). (cid:151) Verordening van 25 mei 1994 inzake het verstrekken van informatie over industriºle ongeval- len (3), gebaseerd op de wet inzake milieu-informatie (4). (1) BGBl. Nr. 593/1991. (2) BGBl. Nr. 50/1974 in de versie van de aanvullende BGBl. Nr. 399/1988. (3) BGBl. Nr. 391/1994. (4) BGBl. Nr. 495/1993. 12. 10. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 291/25 B e v o e g d e a u t o r i t e i t e n (cid:151) Bondsministerie van Economische Zaken. (cid:151) Bondsministerie van Milieu. L o c a t i e s d i e b i n n e n d e w e r k i n g s s f e e r v a n a r t i k e l 5 v a l l e n Het totale aantal locaties in Oostenrijk dat binnen de werkingssfeer van artikel 5 valt, bedroeg eind 1995 158. In het daaropvolgende jaar daalde dit aantal tot 140, als gevolg van capaciteitsver- mindering op verschillende locaties. Aangezien de tweede wijziging van de Seveso-richtlijn al in werking was getreden toen de (cid:132)verordening betreffende zware ongevallen(cid:148) van kracht werd, had deze geen effect op de cijfers. Het aantal locaties zal echter nog stijgen, omdat er een belangrijk verschil is tussen de vereisten van de Seveso-richtlijn en die van de Oostenrijkse wetgeving waarin deze richtlijn is omgezet: het toepassingsgebied van laatstgenoemde strekt zich ook uit over locaties voor afvalverwerking (vuil- verbrandings- en afvalverwijderingsinstallaties) van een bepaalde omvang (cid:151) echter alleen locaties die na 1990 zijn gebouwd. Voor deze verslagperiode zijn voor deze locaties echter nog geen betrouwbare gegevens beschikbaar, vandaar dat de desbetreffende cijfers vooralsnog niet zijn opgenomen. Desalniettemin is het aantal locaties in Oostenrijk waarop de Seveso-richtlijn van toepassing is, vrij groot, deels omdat de drempelhoeveelheden voor gevaarlijke stoffen in de Oostenrijkse wet lager zijn dan die welke in de Seveso-richtlijn zijn neergelegd. A c t i v i t e i t e n o p l o c a t i e s Aangezien de term (cid:132)activiteit(cid:148) door de verschillende autoriteiten die bij de vergunningprocedures zijn betrokken, niet eenduidig wordt gebruikt, zijn naar het voorbeeld van andere lidstaten enkele praktische procedureregels opgesteld. In 1996 werd een voorlopig aantal van 213 activiteiten gemeld. V e i l i g h e i d s r a p p o r t e n Aan de bevoegde autoriteiten zijn in totaal al 108 veiligheidsrapporten overgelegd. Aangezien de veiligheidsrapporten soms slechts op een deel van de locatie of (cid:132)activiteiten(cid:148) in de zin van artikel 1, lid 2, onder a), betrekking hebben, is het mogelijk dat er in sommige gevallen meer dan ØØn veiligheidsrapport per locatie is. Omdat het totale aantal (cid:132)Seveso-locaties(cid:148) in 1996 ten opzichte van 1995 is gedaald, zijn in 1996 in totaal 100 veiligheidsrapporten onderzocht. In 1995 werden 39 rapporten voor aanvullende informatie aan de fabrikanten teruggestuurd. In 1996 waren dat er 67. In sommige gevallen wordt hetzelfde veiligheidsrapport meerdere keren teruggestuurd, waardoor het cijfer dat bij vraag 5 van de vragenlijst is gegeven, logischerwijs moet afwijken van het cijfer dat bij vraag 4b is gegeven. I n t e r n e n o o d p l a n n e n Alle veiligheidsrapporten bevatten interne noodplannen. Het totale aantal is derhalve 100 (1996). E x t e r n e n o o d p l a n n e n Voor de verslagperiode van 1995 zijn 33 externe noodplannen opgesteld, die echter nog niet alle- maal aan alle vereisten voldoen. In 1996 werden nog meer externe noodplannen opgesteld, zodat het totaal dat jaar op 50 uitkwam. I n s p e c t i e s Voor 1995 zijn 73 inspecties gemeld als bedoeld in artikel 7, lid 2. Enkele van deze inspecties worden jaarlijks herhaald, maar de meeste worden overeenkomstig de huidige nationale verplich- tingen om de drie jaar verricht. In 1996 werden in totaal 78 locaties ge(cid:239)nspecteerd. C 291/26 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 12. 10. 1999 I n f o r m a t i e a a n h e t p u b l i e k Artikel 8 is afzonderlijk in Oostenrijkse wetgeving omgezet. Het betreft de (cid:132)verordening inzake het verstrekken van informatie over zware ongevallen(cid:148). K e n n i s g e v i n g v a n o n g e v a l l e n Tijdens deze verslagperiode is geen enkel ongeval gemeld. Vermeld moet worden dat het Oosten- rijkse meldpunt pas in 1997 is ingesteld. O p m e r k i n g e n Het Oostenrijkse federale stelsel maakt het moeilijk om gegevens op efficiºnte wijze op jaarbasis te verzamelen. Het hele meldsysteem is nog vrij nieuw; het zal worden verbeterd door per provin- cie ØØn enkel meldpunt in te stellen. De oorsprong van de Seveso-wetgeving in Oostenrijk dateert van ruim v(cid:243)(cid:243)r de toetreding van het land tot de Europese Unie. De verantwoordelijkheid voor de uitvoering ervan is over verschillende instanties verspreid. De uitvoering van de Seveso II-richtlijn wordt als een gelegenheid aangegre- pen om meer samenhang in het wettelijk kader te brengen. 4. 2. 12. Portugal B e l a n g r i j k s t e n a t i o n a l e w e t t e n (cid:151) Wet nr. 204/93 van 3 juni 1993 (DiÆrio da Repœblica nr. 129 I-A). Met deze wet is de gewij- zigde versie van de Seveso-richtlijn (Richtlijnen 87/216/EEG en 88/610/EEG) in Portugese wetgeving omgezet. B e v o e g d e a u t o r i t e i t (cid:151) Technische autoriteit voor grote industriºle risico’s (Atrig). Dit is een interministeriºle instantie onder voorzitterschap van de directeur-generaal voor Milieuzaken van het ministerie van Milieu, die bij het directoraat-generaal voor Milieu is ondergebracht. L o c a t i e s d i e b i n n e n d e w e r k i n g s s f e e r v a n a r t i k e l 5 v a l l e n Artikel 5 is in Portugal op 42 locaties van toepassing. EØn daarvan is recent gebouwd, een andere is pas met de inwerkingtreding van Richtlijn 88/610/EEG binnen de werkingssfeer van het artikel gekomen. A c t i v i t e i t e n o p l o c a t i e s Omdat per locatie slechts ØØn veiligheidsrapport hoeft te worden overgelegd, ongeacht het aantal activiteiten dat er wordt uitgeoefend, zijn geen cijfers beschikbaar voor de activiteiten. V e i l i g h e i d s r a p p o r t e n Er zijn al 42 veiligheidsrapporten overgelegd. I n t e r n e n o o d p l a n n e n Alle veiligheidsrapporten bevatten een intern noodplan. Het totale aantal is derhalve 42. E x t e r n e n o o d p l a n n e n Er zijn 19 externe noodplannen. 12. 10. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 291/27 I n s p e c t i e s Alle veiligheidsrapporten zijn onderzocht. In tien gevallen vormde dit voor de bevoegde autoritei- ten aanleiding tot het stellen van formele eisen of het ondernemen van gerechtelijke stappen. In 28 gevallen werden inspecties uitgevoerd als bedoeld in artikel 7, lid 2. I n f o r m a t i e a a n h e t p u b l i e k 18 locaties hebben aan het publiek informatie verstrekt. K e n n i s g e v i n g v a n o n g e v a l l e n Tijdens de verslagperiode deden zich geen ongevallen voor. O p m e r k i n g e n De Seveso-richtlijn is uitgevoerd met veel aandacht voor de technische bepalingen van artikel 5 (veiligheidsrapporten, methoden voor risicobeoordeling en effectenanalyse), met als resultaat een betere en meer gedetailleerde respons van de exploitanten. Verwacht wordt dat het aantal locaties dat binnen de werkingssfeer van artikel 5 valt, in de toe- komst zal dalen naarmate in procesindustrieºn zoals de glas- en de pulp- en papierindustrie het gebruik van vervangende stoffen veld wint en LPG wordt vervangen door aardgas, alsook in som- mige gevallen omdat de voorraden afnemen. 4. 2. 13. Finland A l g e m e n e o p m e r k i n g e n Sinds 1 januari 1995 is Finland een lidstaat van de Europese Unie. Alvorens tot de Europese Unie toe te treden, had het land de Seveso-richtlijn in de Finse wetgeving ge(cid:239)mplementeerd als onder- deel van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (EER). De implementatie vond plaats door wijziging van de wetgeving betreffende het hanteren van gevaarlijke chemische stoffen, de brandweer- en reddingsdiensten en de veiligheid van de werkomgeving. De centrale instantie die erop toeziet dat aan de voorschriften ter voorkoming van zware ongevallen wordt voldaan, is de Veiligheidstechnische Instantie (Tukes). Op de naleving van voorschriften om aan noodsituaties het hoofd te bieden, wordt door de lokale brandweer- en reddingsdiensten toegezien. Instanties bevoegd voor de veiligheid van de werkplek (arbeidsinspecteurs) zien erop toe dat aan de voorschriften betreffende de veiligheid van werknemers wordt voldaan. Exploitanten van locaties waar gevaar voor zware ongevallen bestaant, zijn verplicht in het voor- bereidende stadium bij Tukes een vergunning aan te vragen. De aanvraag betreft het grootste deel van de informatie die wordt vermeld in artikel 5, lid 1, onder a) en b), van de richtlijn. Daarnaast bevat de aanvraag gedetailleerde technische beschrijvingen van de inrichting en een risicobeoor- deling van de geplande activiteit. Beoordelingen omvatten scenario’s voor (cid:132)typische(cid:148) en voor de allerzwaarste ongevallen. Een exploitant van een inrichting waar grotere hoeveelheden gevaarlijke stoffen aanwezig zijn dan de drempelhoeveelheden waarnaar in artikel 5, lid 1, wordt verwezen, is verplicht de vergunningaanvraag aan te vullen met een systematisch veiligheidsrapport dat gede- tailleerd ingaat op de mogelijke risicobronnen en de gevolgen die ongevallen op en buiten het bedrijfsterrein kunnen hebben. Bovendien dient het veiligheidsrapport te beschrijven hoe in de inrichting ongevallenpreventie en beperking van de gevolgen van ongevallen worden aangepakt. Verder dient een exploitant Tukes in kennis te stellen van wijzigingen aan installaties. Samen met de lokale instanties voert Tukes een inbedrijfstellingsinspectie van een nieuwe of gewijzigde inrich- ting uit, voordat deze operationeel mag worden. Toen de bepalingen betreffende het veiligheidsrapport van kracht werden, dienden bestaande installaties uiterlijk tegen 1 september 1995 een afzonderlijk veiligheidsrapport op te stellen. De veiligheidsrapporten werden toen onderzocht en de conclusies ervan door Tukes beoordeeld in een afzonderlijke procedure. Een exploitant van locaties waar gevaar voor zware ongevallen bestaat, is verplicht een intern noodplan op te stellen en dit, evenals de voor een extern noodplan benodigde informatie, aan de C 291/28 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 12. 10. 1999 lokale brandweer- en reddingsinstanties die verantwoordelijk zijn voor het opstellen van de externe plannen ter hand te stellen. Zoals in de richtlijn is bepaald, dient de exploitant informatie aan het publiek te verstrekken overeenkomstig de Finse regelgeving. Deze verplichtingen zijn sinds 1 september 1995 van kracht. Aangezien de op de Seveso-richtlijn gebaseerde bepalingen pas sinds september 1995 in Finland van kracht zijn, zijn er over 1994 geen statistische gegevens beschikbaar. Het aantal betrokken locaties werd echter destijds geschat op 64. In Finland behoort het houden van toezicht op interne noodplannen en het opstellen van externe noodplannen tot de taak van de lokale brandweer- en reddingsinstanties. Statistische gegevens over het aantal opgestelde plannen werden verzameld op basis van informatie die bij de lokale instanties werd verkregen. Deze informatie was alleen over het jaar 1996 beschikbaar. B e l a n g r i j k s t e n a t i o n a l e w e t t e n (cid:151) Decreet inzake de industriºle verwerking en opslag van gevaarlijke chemische stoffen (682/90, gewijzigd bij 703/92). (cid:151) Decreet inzake vloeibaar petroleumgas (711/93). (cid:151) Decreet inzake aardgas (1058/93). (cid:151) Decreet inzake ontplofbare stoffen (473/93). (cid:151) Besluit van het minsterie van Binnenlandse Zaken betreffende noodplannen bij ongevallen met chemische stoffen (7/94). (cid:151) Regeringsbesluit betreffende de preventie van risico’s van zware ongevallen door chemische stoffen (1705/91). Het eerstgenoemde decreet is gebaseerd op de wet op de chemische stoffen (744/89) en de wet op ontplofbare stoffen (263/53). Decreten 2 tot en met 4 stoelen alleen op de wet op ontplofbare stoffen. Het besluit van het ministerie van Binnenlandse Zaken stoelt op de wet brandweer- en reddingsdiensten (559/75). Het regeringsbesluit is gebaseerd op de wet op de veiligheid van de werkomgeving. B e v o e g d e a u t o r i t e i t e n Tukes is verantwoordelijk voor de uitvoering van de vier decreten. Op de naleving van het eerst- genoemde besluit wordt toegezien door de lokale brandweer- en reddingsinstanties, hierbij bij- gestaan door het ministerie van Binnenlandse Zaken. Voor het toezicht op de uitvoering van het regeringsbesluit zijn het ministerie van Sociale Zaken en Volksgezondheid en de regionale structu- ren daarvan bevoegd. L o c a t i e s d i e b i n n e n d e w e r k i n g s s f e e r v a n a r t i k e l 5 v a l l e n Eind 1996 vielen er 69 locaties binnen de werkingssfeer van artikel 5. A c t i v i t e i t e n o p l o c a t i e s Het aantal activiteiten op de locaties bedroeg ongeveer 110. Door de vage definitie van het begrip (cid:132)activiteit(cid:148) kan geen exact aantal worden gegeven. V e i l i g h e i d s r a p p o r t e n Tukes had eind 1996 74 veiligheidsrapporten ontvangen van inrichtingen waar gevaar voor zware ongevallen bestaat. Op grond van de eis van de Finse nationale wetgeving werden nog eens 21 veiligheidsrapporten van andere inrichtingen ontvangen. 12. 10. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 291/29 Tukes verzocht 30 locaties om aanvullende informatie en legde aan ØØn locatie na onderzoek van het veiligheidsrapport formele eisen voor verbeteringen op. Tukes oordeelde dat 50 veiligheidsrapporten voldeden aan de in artikel 7 vermelde verplichtingen Veiligheidsrapporten worden meestal beoordeeld door een team van twee of drie inspecteurs van Tukes. Eind 1996 werden door Tukes nog negen veiligheidsrapporten ingewacht, waarmee het totaal aantal rapporten naar verwachting dus op 83 komt te liggen. I n t e r n e n o o d p l a n n e n Volgens de van de lokale autoriteiten verkregen informatie was in 1996 op 67 locaties een intern noodplan van kracht. E x t e r n e n o o d p l a n n e n Volgens de van de lokale autoriteiten verkregen informatie hadden 36 locaties een extern nood- plan. Dit geringe aantal is echter eerder te wijten aan een gebrekkige rapportage dan aan het ont- breken van een noodplan. I n s p e c t i e s Alle locaties werden aan een inspectie onderworpen in het kader van de vergunningprocedure bij vestiging van een nieuwe installatie of wijziging van een bestaande inrichting. I n f o r m a t i e a a n h e t p u b l i e k Tot op dit moment (1996) hadden 60 inrichtingen informatie verstrekt aan het publiek als vereist krachtens artikel 8. K e n n i s g e v i n g v a n o n g e v a l l e n Tijdens de verslagperiode deden zich in Finland twee zware ongevallen in de zin van de Seveso- richtlijn voor, namelijk ØØn op 3 november 1995 en ØØn op 26 augustus 1996. O p m e r k i n g e n Aangezien Tukes goed bekend was met de betrokken inrichtingen door de ervaring die was opge- daan bij voorgaande vergunnings- en inspectieprocedures, kwamen uit de veiligheidsrapporten maar in ØØn geval gebreken naar voren die ernstig genoeg waren om juridische stappen te onder- nemen. Eind 1996 moest er in Finland toch nog het een en ander gebeuren om aan alle verplichtingen van de Seveso I-richtlijn te voldoen. 4. 2. 14. Zweden A l g e m e n e o p m e r k i n g e n Zweden is sinds 1995 een lidstaat van de Europese Unie. Een verordening inzake veilige arbeidsomstandigheden is sinds januari 1991 van kracht, en veilig- heidsrapporten op dit gebied werden met ingang van 1 oktober 1991 verplicht gesteld. Verorde- ningen inzake de bescherming van bevolking en milieu zijn sinds juni 1994 van kracht. C 291/30 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 12. 10. 1999 Combinaties van veiligheidsrapporten die tezamen aan alle vereisten van de Seveso-richtlijn vol- deden, werden uit hoofde van deze verordeningen voor het eerst op 1 oktober 1995 verplicht gesteld. Lokale en regionale autoriteiten zijn verantwoordelijk voor het toezicht op deze voorschriften. Aangezien er op nationaal niveau nog geen formeel rapportagesysteem is opgezet, zijn de hier vermelde gegevens grotendeels gebaseerd op een vragenlijst die naar alle betrokken toezichthou- dende lokale en regionale autoriteiten werd gestuurd. De gegevens zijn bijeengebracht en samen- gevoegd door de centrale bevoegde autoriteiten. B e l a n g r i j k s t e n a t i o n a l e w e t t e n e n b e v o e g d e a u t o r i t e i t e n (cid:151) Arbetarskyddsstyrelsens kung(cid:246)relse med f(cid:246)reskrifter om storskalig kemikaliehantering, AFS 189:6 (1) (verordening van de Nationale Raad voor gezondheid en veiligheid op het werk inzake grootschalig gebruik van chemische stoffen), van kracht sinds 1 januari 1991. Bevoegde autoriteit: Arbetarskyddsstyrelsen (Nationale Raad voor gezondheid en veiligheid op het werk). (cid:151) Kung(cid:246)relse med f(cid:246)reskrifter om skydd av den yttre milj(cid:246)n vid storolyckor vid industriell kemi- kaliehantering, SNFS 1994:1, MS:71 (2) (verordening van het Zweeds Bureau voor milieu- bescherming inzake bescherming van het milieu in geval van zware ongevallen bij industrieel gebruik van chemische stoffen), van kracht sinds 25 mei 1994. Bevoegde autoriteit: Statens Naturv(cid:229)rdsverk (Zweeds Bureau voor milieubescherming). (cid:151) Lagen om brandfarliga och explosiva varor, SFS 1988:868 (3) (wet op ontvlambare en ontplof- bare stoffen), van kracht sinds 1 juli 1989, en F(cid:246)rordningen om brandfarliga och explosiva varor, SFS 1988:1145 (4) (verordening inzake ontvlambare en ontplofbare stoffen), van kracht sinds 1 juli 1989. Bevoegde autoriteit: Spr(cid:228)ng(cid:228)mnesinspektionen (Nationaal ontvlambare stoffen). Inspectoraat voor ontplofbare en (cid:151) R(cid:228)ddningstj(cid:228)nstlagen, SFS 1986:1102 (5) (wet op de reddingsdiensten), van kracht sinds 1 januari 1987, R(cid:228)ddningstj(cid:228)nstf(cid:246)rordningen, SFS 1986:1107 (6) (reddingsdienstverordening) van kracht sinds 1 januari 1987, en Statens R(cid:228)ddningsverks f(cid:246)reskrifter om informationsskyl- dighet in samband med kemikaliehantering, SRVFS 1994:1 (7) (verordening van het Zweeds Bureau voor reddingsdiensten inzake de informatieplicht in verband met het gebruik van che- mische stoffen), van kracht sinds 1 juni 1994. Uitvoeringsinstantie: Statens R(cid:228)ddningsverk (Zweeds Bureau voor reddingsdiensten). L o c a t i e s d i e b i n n e n d e w e r k i n g s s f e e r v a n a r t i k e l 5 v a l l e n In 1995 bedroeg het totale aantal locaties 80. In 1996 nam het aantal af tot 69, deels omdat de instanties van oordeel waren dat niet alle locaties die veiligheidsrapporten hadden ingediend feite- lijk binnen de werkingssfeer van artikel 5 van de Seveso-richtlijn vielen. (1) ISBN 91-7930-094-4, ISSN 0348-2138. (2) ISSN 0374-5301. (3) ISSN 0346-5845. (4) ISSN 0346-5845. (5) ISSN 0346-5845. (6) ISSN 0346-5845. (7) ISSN 0283-6165. 12. 10. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 291/31 In deze periode werden geen nieuwe locaties ingericht. Aangezien de wijzigingen van de richtlijn al vastgesteld waren op het moment van de uitvoering ervan in Zweden, kan er geen raming worden gegeven van het aantal bestaande locaties dat als gevolg van de inwerkingtreding van Richtlijn 88/610/EEG binnen de werkingssfeer van artikel 5 is komen te vallen. A c t i v i t e i t e n o p l o c a t i e s Aangezien de richtlijn niet op afzonderlijke activiteiten, maar veeleer op locaties (inrichtingen) van toepassing is, kan geen raming worden gegeven van het aantal activiteiten. V e i l i g h e i d s r a p p o r t e n In 1995 hadden de autoriteiten 75 veiligheidsrapporten ontvangen. Het voor 1996 opgegeven aantal veiligheidsrapporten is 69, wat te verklaren valt door het feit dat enkele locaties die niet binnen de werkingssfeer van artikel 5 van de richtlijn vielen, tevoren veiligheidsrapporten hadden ingediend. I n t e r n e n o o d p l a n n e n Het aantal aangemelde interne noodplannen bedroeg 44 voor 1995 en 40 voor 1996. E x t e r n e n o o d p l a n n e n Voor 1995 werd kennis gegeven van 47 externe noodplannen (van ongelijk gehalte). In 1996 bedroeg dit aantal 41. I n s p e c t i e s In 1995 vonden op alle locaties inspecties plaats als bedoeld in artikel 7, lid 2. In 1996 werd van 36 locaties gemeld dat er inspecties hadden plaatsgevonden. In 1995 werden alle veiligheidsrapporten onderzocht: 49 werden als voldoende beoordeeld; in 25 gevallen werden formele eisen gesteld. In 1996 werden ten aanzien van 55 locaties formele eisen gesteld als gevolg van de beoordeling van het veiligheidsrapport. Een klare kijk op de situatie wordt evenwel bemoeilijkt doordat de instanties de veiligheidsrappor- ten vanuit verschillende oogpunten bestuderen: zo kan een veiligheidsrapport door de ene instan- tie als voldoende worden aangemerkt en door de andere instantie niet. I n f o r m a t i e a a n h e t p u b l i e k Over aan het publiek verstrekte informatie zijn geen gegevens beschikbaar. K e n n i s g e v i n g v a n o n g e v a l l e n Tijdens de verslagperiode deed zich ØØn zwaar ongeval voor. O p m e r k i n g e n Er bestaan enkele verordeningen tot uitvoering van de Seveso-richtlijn. Autoriteiten op lokaal en regionaal niveau zijn verantwoordelijk voor het toezicht op het naleven van deze verordeningen. Het was de instanties nog niet erg duidelijk hoe beoordeeld moet worden of de richtlijn al dan niet op een locatie van toepassing is. Deze problemen worden vooral veroorzaakt door het feit dat de reikwijdte van de richtlijn niet dezelfde is als het gaat om de opslag van chemische produc- ten en het gebruik van chemische producten bij industriºle activiteiten. Zweden is echter van C 291/32 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 12. 10. 1999 mening dat deze problemen de wereld uit zullen zijn wanneer de Seveso II-richtlijn in nationale regelgeving is omgezet. De kwaliteit van de gegeven cijfers zal verbeteren wanneer op nationaal niveau een rapportagesysteem is ingevoerd (dat momenteel nog in de projectfase verkeert). 4. 2. 15. Verenigd Koninkrijk B e l a n g r i j k s t e n a t i o n a l e w e t t e n (cid:151) European Communities Act 1972: deze vergroot de bevoegdheden van de Health and Safety Executive (HSE) om de eisen inzake milieubescherming in het kader van de Cimah-verordenin- gen te doen naleven. (cid:151) Health and Safety at Work (Etc. ) Act 1974: de belangrijkste wet met betrekking tot gezond- heids- en veiligheidsrisico’s die verband houden met beroepswerkzaamheden. Zij verleent bevoegdheden aan de HSE-inspecteurs (inspecties uitvoeren, documenten onderzoeken, foto’s maken, verklaringen afnemen, aanschrijvingen doen om verbeteringen c. q. verbodsbepalingen op te leggen, en tot vervolging overgaan) en maakt overtreding van deze wet of elke uit hoofde daarvan opgestelde regelgeving voor werkgevers tot een strafrechtelijke overtreding. (cid:151) Control of Industrial Major Accident Hazards Regulations (Cimah) 1984: dit is juridisch instru- ment (statutory instrument, S. I. ) nummer 1984/1902; het is de belangrijkste wet ter uitvoering van Richtlijn 82/501/EEG. Cimah werd driemaal gewijzigd, en wel als volgt: (cid:151) Control of Industrial Major Accident Hazards Regulations (wetswijziging) 1988 (S. I. 1988/1462): hiermee wordt de eerste wijziging van Richtlijn 82/501/EEG ge(cid:239)mplementeerd. (cid:151) Control of Industrial Major Accident Hazards Regulations (wetswijziging) 1990 (S. I. 1990/2325): hiermee wordt de tweede wijziging van Richtlijn 82/501/EEG ge(cid:239)mplementeerd. (cid:151) Control of Industrial Major Accident Hazards Regulations (wetswijziging) 1994 (S. I. 1994/118): deze schaft de uitzondering af die in de basisregeling bestond met betrekking tot locaties die door een afvalverwijderingsinstantie worden geºxploiteerd. B e v o e g d e a u t o r i t e i t e n De HSE ziet toe op de naleving van de regelgeving op alle belangrijke locaties alsmede op de min- der belangrijke locaties waar industriºle activiteiten plaatsvinden. Op een klein aantal locaties voor detailhandel, groothandel en de commerciºle sector wordt dit gedaan door lokale instanties. Noord-Ierland heeft eigen verordeningen maar deze zijn identiek aan de Britse Cimah-verordenin- gen. L o c a t i e s d i e b i n n e n d e w e r k i n g s s f e e r v a n a r t i k e l 5 v a l l e n Het aantal locaties dat binnen de werkingssfeer van artikel 5 valt, steeg van 303 in 1994 naar 308 in 1996; 14 daarvan zijn binnen de werkingssfeer van de Seveso-richtlijn gekomen uit hoofde van Richtlijn 88/610/EEG. A c t i v i t e i t e n o p l o c a t i e s Het aantal activiteiten op deze locaties is afgenomen van 470 in 1994 tot 466 in 1996; door Richtlijn 88/610/EEG kwamen zes activiteiten binnen de werkingssfeer van de Seveso-richtlijn. 12. 10. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 291/33 V e i l i g h e i d s r a p p o r t e n Er zijn al 493 veiligheidsrapporten bij de bevoegde autoriteiten ingediend; er worden er nog 26 verwacht. I n t e r n e n o o d p l a n n e n Het aantal veiligheidsrapporten dat interne noodplannen bevat, is in de loop van de verslagperiode toegenomen van 300 tot 488. E x t e r n n o o d p l a n 283 locaties hebben een extern noodplan. I n s p e c t i e s De bevoegde autoriteiten onderzochten 477 veiligheidsrapporten en waren van oordeel dat zij toereikend waren voor een adequate administratieve follow-up om aan de verplichtingen van arti- kel 7 te voldoen. Er werd geen enkel veiligheidsrapport door externe deskundigen onderzocht. Het aantal locaties dat als gevolg van het onderzoek van het veiligheidsrapport van de zijde van de bevoegde autoriteiten een formeel verzoek kreeg of waartegen juridische stappen werden ondernomen, varieerde van twaalf in 1994 en vier in 1995 tot tien in 1996. I n f o r m a t i e a a n h e t p u b l i e k Door 247 locaties werd informatie aan het publiek verstrekt als vereist in artikel 8. K e n n i s g e v i n g v a n o n g e v a l l e n Tijdens de verslagperiode deden zich 13 ongevallen voor, die stuk voor stuk aan de databank MARS werden gemeld. O p m e r k i n g e n In het Verenigd Koninkrijk is de Seveso-richtlijn met succes uitgevoerd. Zowel bedrijven als lokale autoriteiten zijn nu vertrouwd met de Cimah-regelgeving, hetgeen de invoering van de nieuwe Comah-regelgeving ter uitvoering van Seveso II zal vergemakkelijken. Er bestaan nu ook betere contacten tussen de HSE en de lokale autoriteiten; de autoriteiten hebben ook geleerd van de met Cimah bij de beoordeling van veiligheidsrapporten opgedane ervaring. De ervaring met de beoor- deling van Cimah-rapporten heeft geleid tot een gedegen pakket beoordelingscriteria voor nieuwe Cimah-veiligheidsrapporten. 5. COMIT(cid:201) VAN BEVOEGDE AUTORITEITEN (CCA) Voor een samenhangende uitvoering en consistente toepassing van de bepalingen van de Seveso- richtlijn in de hele Gemeenschap is een nauwe samenwerking nodig tussen de bevoegde autoritei- ten van alle lidstaten en de Commissie. Teneinde het belang van voortdurende bestuurlijke samenwerking te benadrukken, verplicht de richtlijn de lidstaten en de Commissie informatie uit te wisselen over de opgedane ervaring en de werking in de praktijk van de richtlijn. Het zogeheten ComitØ van bevoegde autoriteiten (CCA), dat bestaat uit vertegenwoordigers van de lidstaten en de diensten van de Commissie, vormt het platform voor een dergelijke bestuurlijke samenwerking. Het CCA wordt voorgezeten door een vertegenwoordiger van de Com- missie en vergadert eenmaal tijdens elk voorzitterschap, d. w. z. eens in de zes maanden. De werk- zaamheden van het CCA zijn gebaseerd op consensus. C 291/34 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 12. 10. 1999 Terwijl in 1994 de twee CCA-vergaderingen in Brussel werden gehouden, vonden de vergaderin- gen vanaf 1995 plaats in de lidstaat die het voorzitterschap waarnam (1/1995 (cid:151) Bordeaux, Frankrijk; 2/1995 (cid:151) Toledo, Spanje; 1/1996 (cid:151) Napels, Italiº; 2/1996 (cid:151) Cork, Ierland). De ver- gaderingen besloegen telkens twee dagen: een eerste dag voor de (cid:132)eigenlijke vergadering(cid:148) en een tweede dag om de als gastheer optredende lidstaat in staat te stellen te laten zien hoe zijn land de Seveso-richtlijn uitvoert. Deze formule is zeer succesvol gebleken en wel om de volgende redenen: (cid:151) zij onderwerpt de betrokken lidstaat aan een beoordeling van het eigen systeem door medelid- staten, wat grote voordelen heeft als het erom gaat tot een goede uitvoering van de wetgeving te komen; (cid:151) zij geeft de lidstaten de mogelijkheid van elkaar te leren, wat voor lidstaten met een minder geavanceerde aanpak uiterst nuttig gebleken is. Het CCA behandelt alle onderwerpen die betrekking hebben op de uitvoering van de Seveso-richt- lijn en geeft begeleiding bij de praktische toepassing ervan. In dit verband spelen de richtsnoeren met betrekking tot belangrijke bepalingen van de Seveso-richtlijn, bijvoorbeeld inzake de inhoud van de aan het publiek te verstrekken informatie (zie voetnoot 3 op bladzijde 5), een grote rol. juridisch niet verbindend zijn, bieden zij industriºlen en uitvoerende instanties een Hoewel zij waardevolle leidraad, waarbij niet mag worden vergeten dat zij de unanieme mening van de lidsta- ten over een bepaald onderwerp weergeven. Bij de uitvoering van de in de bepalingen inzake comitØprocedures van de richtlijn vermelde taken (artikelen 15 en 16) treedt het CCA op als een regelgevend comitØ (type IIIa). 6. ANDERE ACTIVITEITEN VAN DE COMMISSIE 6. 1. Bureau voor de risico’s van zware ongevallen (MAHB) Het Bureau voor de risico’s van zware ongevallen (MAHB) werd in februari 1996 door de Com- missie officieel opgericht met de opdracht andere diensten van de Commissie (voornamelijk DG XI) wetenschappelijke en technische steun te verlenen bij de succesvolle uitvoering van het Euro- pees beleid inzake de beheersing van grote industriºle risico’s en het voorkomen en zoveel moge- lijk beperken van de gevolgen van zware ongevallen, vooral in samenhang met de Seveso-richtlijn (zie:(http://mahbsrv. jrc. it/). Het gaat hier om de volgende taken: (cid:151) beheer van het informatiesysteem inzake belangrijke ongevallen (MARS) (zie hoofdstuk 6. 2), met inbegrip van: (cid:151) verificatie en input van informatie; (cid:151) exploiteren van informatie en het trekken van lering uit de gemelde ongevallen en voor- vallen; (cid:151) doorgeven van informatie aan nationale autoriteiten, bedrijfsleven en andere belangheb- bende partijen; (cid:151) beheer van het communautaire Documentatiecentrum voor industriºle risico’s (CDCIR) (zie hoofdstuk 6. 3), met inbegrip van: (cid:151) verzamelen van publiek toegankelijk, al dan niet gepubliceerd relevant materiaal; (cid:151) opstellen van een incidenteel verschijnend bulletin met nadere gegevens en samenvattin- gen van verkregen materiaal: (cid:151) ter beschikking stellen van niet auteursrechtelijk beschermd materiaal aan autoriteiten en andere partijen; (cid:151) opstellen van verslagen over het verloop van de uitvoering van de richtlijn; 12. 10. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 291/35 (cid:151) verlenen van technische en wetenschappelijke steun aan de technische werkgroepen (zie hoofdstuk 6. 4) die diverse aspecten van de beheersing van de risico’s van zware ongevallen bestuderen; (cid:151) uitvoeren van bepaalde taken op het gebied van informatieverspreiding, met inbegrip van het samen met de bevoegde autoriteiten organiseren van seminars en workshops (in voorkomend geval met deelneming van het bedrijfsleven) over onderwerpen op terreinen als industriºle risi- co’s, risicobeheer, regelgeving en vergunningsbeleid in samenhang met het risico van zware ongevallen en noodplannen voor bedrijfsongevallen. 6. 2. Informatiesysteem inzake belangrijke ongevallen (MARS) (1) Sinds de uitvoering van de Seveso-richtlijn zijn de bevoegde autoriteiten van alle lidstaten ver- plicht alle zware bedrijfsongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken die binnen de wer- kingssfeer van de richtlijn vallen, aan de Commissie ter kennis te brengen (de van de werkings- sfeer uitgesloten gevallen betreffen in hoofdzaak nucleaire en militaire ongevallen en ongevallen in de mijnbouw, bij transport en op stortplaatsen). Hiertoe zette de Commissie in 1984 een meld- systeem voor bedrijfsongevallen op, het Informatiesysteem inzake belangrijkste ongevallen (MARS), dat wordt gerund en bijgehouden door het MAHB van het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek (GCO) van de Europese Commissie in Ispra, Italiº. De gemelde ongevallen wor- den verzameld in een registratie- en informatiesysteem (de (cid:132)MARS-databank(cid:148)) en geanalyseerd ten- einde: (cid:151) de ongevallen in te delen naar verschillende parameters, in het bijzonder naar betrokken stof- fen, gevolgen en oorzakelijke factoren; (cid:151) daaruit lering te trekken om herhaling van soortgelijke ongevallen te voorkomen en de gevol- gen ervan in te perken (2). Het aantal gemelde voorvallen is (cid:151) gelukkig (cid:151) niet erg groot. MARS onderscheidt zich echter van andere ongevallendatabanken door de grote mate van detaillering, voldoende om nauwgezet de oorzaken van een ongeval (cid:151) zowel de rechtstreekse als de dieperliggende (cid:151) vast te stellen. Het in MARS opgeslagen materiaal werd vanuit diverse invalshoeken geanalyseerd, hetgeen de basis vormde voor praktische aanbevelingen aan het bedrijfsleven om in de toekomst ongevallen te voorkomen. De resultaten van de analyse van MARS-gegevens worden verspreid in de vorm van open publicaties (3) (waaruit de details die tot identificatie kunnen leiden, zijn verwijderd), regelmatige overzichtsbeoordelingen van aan het CCA ter kennis gebrachte ongevallen of versla- gen over specifieke gegevensevaluaties (bijvoorbeeld door het CDCIR). Tijdens deze verslagperiode ontving het MAHB van bedrijfsleven, regelgevende instanties en onderzoeksinstellingen verschei- dene van dergelijke verzoeken om niet-vertrouwelijke MARS-gegevens te analyseren. De Seveso-richtlijn (Richtlijn 96/82/EG), die de oorspronkelijke Seveso-richtlijn heeft vervangen, bevat belangrijke wijzigingen met gevolgen voor MARS, in het bijzonder betreffende: (cid:151) de criteria voor de kennisgeving van een ongeval aan de Commissie; (cid:151) de vertrouwelijkheid van de verstrekte informatie; (cid:151) het informatiesysteem en de informatie-uitwisseling. (1) C. Kirchsteiger: The Functioning and Status of the EC’s Major Accident Reporting System on Industrial Accidents, Journal of Loss Prevention in the Process Industries, 12(1), januari 1999. (2) C. Kirchsteiger (ed. ): Lessons Learnt from Accidents, Verslag van EU-seminar, Linz, Oostenrijk, 16-17 oktober 1997, EUR 17733 EN (1998). (3) K. Rasmussen: The Experience with the Major Accident Reporting System from 1984 to 1993, EUR 16431 EN (1996). C 291/36 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 12. 10. 1999 De nieuwe richtlijn geeft een heldere en eenduidige omschrijving van het begrip (cid:132)zwaar ongeval(cid:148) en dus kwantitatieve criteria voor het ter kennis brengen van dergelijke voorvallen aan de Com- missie, wat leidt tot een algehele verlaging van de drempel voor kennisgeving en dus waarschijn- lijk tot een toename van het aantal te melden voorvallen. De aan MARS doorgegeven informatie wordt als vertrouwelijk beschouwd als deze de vertrouwe- lijkheid van de beraadslagingen van de bevoegde autoriteiten, de openbare veiligheid, persoonlijke gegevens, industriºle geheimen, enz. , in gevaar brengt. Onverminderd deze overwegingen is het registratie- en informatiesysteem vrij toegankelijk voor leden van het CCA, andere overheidsdien- sten van de lidstaten, het bedrijfsleven, niet-gouvernementele organisaties en op dit terrein werk- zame onderzoeksinstellingen. Bovendien vraagt de nieuwe richtlijn om een meer open benadering, zowel door de lidstaten als door de Commissie, als het gaat om het verstrekken van inlichtingen aan het publiek. Met andere woorden: de uitwisseling van informatie over zware ongevallen dient versoepeld te worden. In het licht van deze nieuwe eisen ten aanzien van MARS ten gevolge van Seveso II en de waar- schijnlijk aanzienlijke toename van het aantal gemelde voorvallen, werd besloten het MARS-sys- teem een nieuwe structuur te geven (1). Deze structuur werd in de loop van 1996 in overleg met de nationale bevoegde autoriteiten ontwikkeld en aan het einde van dat jaar ingevoerd. De struc- tuur bestaat uit een bij elke bevoegde autoriteit ondergebracht autonoom werkend instrument voor gegevensopslag en -analyse ((cid:132)lokale MARS(cid:148)), ondersteund door een centraal systeem voor gegevensbeheer bij het MAHB ((cid:132)centrale MARS(cid:148)). Een van de voornaamste kenmerken van het (cid:132)nieuwe MARS(cid:148) is dat er geen eenrichtingsverkeer is van de gegevens, maar dat deze tussen de bevoegde instanties en de Commissie worden uitgewisseld. Door hun lokale MARS-kopie te gebruiken, kunnen de autoriteiten vanuit een gebruiksvriendelijke Windows-gestuurde omgeving hun bestanden met gegevens over ongevallen aanmaken door de beschrijvingen van de ongevallen in het Engels op te stellen en ze de juiste codes te geven. Onge- vallenbestanden worden dan op diskette of per e-mail naar het MAHB verstuurd, waar de kwaliteit ervan wordt gecontroleerd en de bestanden zo nodig in overleg met de betrokken bevoegde auto- riteit verder worden uitgewerkt. Zowel de lokale als de centrale eenheden hebben (cid:151) op verschil- lende niveaus van complexiteit (cid:151) de mogelijkheid voorvallen volgens zelfgekozen criteria te selec- teren en statistische beoordelingen of algemene verslagen te maken. Voor gedetailleerde analyses zoals het trekken van lessen uit ongevallen, voert het MAHB op zijn centrale deel van MARS com- plexe analyses van de totale reeks gegevens uit teneinde de patronen daarin aan het licht te bren- gen (2). Ter bevordering van het actief omgaan met en gebruikmaken van de lokale MARS-gegevens- bestanden in elke lidstaat, verstrekt het MAHB periodiek tijdens elke CCA-vergadering aan alle deelnemende instanties de bijgewerkte gegevens. 6. 3. Documentatiecentrum voor industriºle risico’s (CDCIR) Het doel van het communautaire Documentatiecentrum voor industriºle risico’s (CDCIR) is het creºren van bibliografische en wetenschappelijke faciliteiten waardoor de uitwisseling van infor- matie over de beheersing van belangrijke risico’s van industriºle activiteiten tussen de lidstaten wordt vergemakkelijkt, alsmede het maximaliseren van de kennis die dankzij de Europese inspan- ningen inzake industriºle veiligheid wordt vergaard. In het CDCIR zijn alleen documenten aanwezig die tot het publieke domein behoren, maar het centrum heeft een groot aantal documenten die elders moeilijk te vinden zijn ((cid:132)grijze literatuur(cid:148) (1) C. Kirchsteiger: MARS 3. 0 (cid:151) an Electronic Documentation and Analysis System for Industrial Accidents Data, EUR 17331 EN (1997) 7. C. Kirchsteiger: Using modern database concepts to facilitate exchange of information on major accidents in the European Uni- on, ESREL ’97 (cid:151) Internationale conferentie over veiligheid en betrouwbaarheid, Lissabon, juni 1997. (2) C. Kirchsteiger: Impact of Accident Precursors on Risk Estimates from Industrial Accident Databases, Journal of Loss Pre- vention in the Process Industries, 10(3), mei 1997. C. Kirchsteiger: Auswertung der nach schweren Chemieunf(cid:228)llen an die (cid:214)ffentlichkeit weitergeleiteten Informationen im Hinblick auf entsprechende Erfordernisse der Seveso Richtlinie, 17e Internationaal symposium over de veiligheid van bedrijven in de chemische sector, ACHEMA 97, Frankfurt, 9-11 juni 1997. 12. 10. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 291/37 zoals ongevallenverslagen, regels voor de praktijk, aanbevelingen, wetten (cid:133)). Eind 1996 waren er in het CDCIR meer dan 2 000 ge(cid:239)nventariseerde documenten aanwezig, uitgegeven door rege- ringsinstellingen, het bedrijfsleven en onderzoeksinstellingen. De bibliografische gegevens omvat- ten rubrieken zoals titel, oorspronkelijke titel, jaar van publicatie, bron, beschikbaarheid, trefwoor- den en samenvatting. Het MAHB beheert het CDCIR, hetgeen omvat: (cid:151) verwerven van tot het publieke domein behorend, al dan niet gepubliceerd relevant materiaal; (cid:151) ter beschikking stellen van niet door auteursrecht beschermd materiaal aan autoriteiten en andere partijen; (cid:151) voortdurend bijstand verlenen aan directoraat-generaal XI bij het opstellen van verslagen over de uitvoering van de richtlijn; (cid:151) op gezette tijden een bulletin opstellen met nadere gegevens en samenvattingen van het ver- zamelde materiaal. In de verslagperiode werden door het CDCIR twee van dergelijke bulletins gemaakt en in totaal 700 verzoeken afgehandeld. Voor de meeste door het MAHB in deze periode verrichte onderzoe- ken werd gebruikgemaakt van het CDCIR. 6. 4. Technische werkgroepen; seminars en workshops; studies 6. 4. 1. Technische werkgroepen Op bepaalde technische gebieden die te maken hebben met de Seveso-richtlijnen, zijn door de Commissie technische werkgroepen ((cid:132)TWG’s(cid:148)) opgericht. Het gaat hierbij met name om een aantal gebieden waar de voorgestelde fundamentele herziening van de richtlijn de bepalingen van de bestaande richtlijn wijzigt of uitbreidt, en waar om die reden behoefte werd gevoeld aan begelei- ding bij het uiteenzetten en toelichten van de eisen van de voorgestelde nieuwe richtlijn. In de meeste gevallen worden deze TWG’s door het MAHB en DG XI gezamenlijk geleid. In de betrokken periode waren er zes TWG’s: (cid:151) TWG1, (cid:132)Meetschalen voor de ernst van ongevallen(cid:148), vergaderde een eerste maal; als gevolg hiervan werd in de nieuwe richtlijn een voorgestelde definitie van het begrip (cid:132)zwaar ongeval(cid:148) verwerkt met het oog op de meldingsplicht. (cid:151) TWG2, (cid:132)Inspectiesystemen(cid:148), stond in deze periode grotendeels op non-actief, aangezien het duidelijk was geworden dat de bepalingen omtrent inspectiesystemen in de nieuwe richtlijn uitgebreid in het Parlement en de Raad besproken zouden worden. (cid:151) TWG3, (cid:132)Veiligheidsrapporten(cid:148), beºindigde haar besprekingen en legde de laatste hand aan een ontwerp-leidraad die sindsdien is gepubliceerd (1). (cid:151) TWG4, (cid:132)Veiligheidsbeheersystemen(cid:148), stelde een ontwerp-leidraad op, die daarna werd ver- stuurd om uitgeprobeerd en verder beoordeeld te worden. Die is nu ter perse (2). (1) G. A. Papadakis & A. Amendola (Eds. ): Guidance on the preparation of a Safety Report to meet the Requirements of Council Directive 96/82/EC (Seveso II), EUR 17690 EN (1997). (2) N. Mitchison & S. Porter (Eds. ): Guidelines on a Major Accident Prevention Policy and Safety Management System, as requi- red by Council Directive 96/82/EC (Seveso II), EUR 18123 EN. C 291/38 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 12. 10. 1999 (cid:151) TWG5, (cid:132)Ruimtelijkeordeningsbeleid(cid:148), werd opgericht en hield haar eerste vergaderingen tij- dens welke twee voorbeeldstudies werden besproken die door personeel van het MAHB waren opgesteld, om inzicht te krijgen in de gevolgen van de verschillende nationale benaderingswij- zen. (cid:151) TWG6, (cid:132)Ontheffingen overeenkomstig artikel 9, lid 6, van Richtlijn 96/82/EG(cid:148) werd opgericht en vergaderde eenmaal. 6. 4. 2. Seminars en workshops Deze seminars zijn in de eerste plaats bedoeld voor de nationale autoriteiten die betrokken zijn bij de uitvoering van de Seveso-richtlijn. Eerdere seminars die in dit kader werden gehouden, waren gericht op de ervaring van een bepaald land op een groot aantal technische gebieden die verband houden met de richtlijn. De in deze periode gehouden seminars hadden echter een meer thematische opzet, waarbij de door de landen opgedane ervaringen op een speciaal technisch gebied met elkaar vergeleken werden. Gezien de gekozen gebieden was er sprake van een grote deelname van uitgenodigde vertegenwoordigers van het bedrijfsleven en andere betrokken natio- nale en lokale instanties (bijvoorbeeld voor het seminar in Livorno, instanties uit de vervoersec- tor). In de periode 1994-1996 vonden drie seminars plaats: (cid:151) Frankfurt 1994: Veiligheid en runaway-reacties (aantal deelnemers: 65), (cid:151) Toledo 1995: Ongevallenscenario’s en de aanpak van noodsituaties (aantal deelnemers: 120), (cid:151) Livorno 1996: Risico’s van chemische stoffen in havens en op rangeerterreinen (aantal deel- nemers: 170). De handelingen van de seminars van 1994 en 1996 zijn gepubliceerd; die van het seminar van 1995 zullen binnenkort verschijnen (1). 6. 4. 3. Studies Door het MAHB werden de volgende studies verricht: (cid:151) Analyse van veiligheidskwesties bij tijdelijke opslag van gevaarlijke stoffen tijdens vervoersacti- viteiten (voornamelijk in havens en op rangeerterreinen) (2). (cid:151) Analyse van risico’s en ongevallen met pijpleidingen die gevaarlijke stoffen transporteren (3). (cid:151) Beleid inzake ruimtelijke ordening tegen de achtergrond van de risico’s van zware ongeval- len (4). (cid:151) Gevaarlijke stoffen die ontstaan wanneer chemische processen onbeheersbaar worden (5). (1) N. Mitchison & B. Smeder (Eds. ): Safety and Runaway Reactions, 228 blz. , EUR 17723 EN (1998). N. Mitchison & S. Caprioli (Eds. ): Chemical Hazards in Ports and Marshalling Yards/Rischi Chimici in Porti e Scali Ferrovia- ri, 242 blz. , EUR 17745 EN (1998). N. Mitchison, A. GarcØs de Marcilla & B. Smeder (Eds. ): Accident Scenarios and Emergency Response, Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek van de Europese Commissie (verschijnt binnenkort). (2) M. Christou in Mitchison & Capriolo, op cit. (3) G. A. Papadakis: Gravity scaling and lessons learnt in pipelines accident prevention, Europese Conferentie over lekkagepre- ventie bij onshore- en offshore-pijpleidingen, Conferentieverslag, IChem E, Londen, mei 1997. (4) Y. Kermode: Major Accident Hazards, Land Use Planning and Decision Making: Cases in Switzerland and in the Nether- lands, SP. I. 96. 69 (1996). S. Besi, F. Amendola et al: La pianificazione dell’uso del territorio in redazione ai rischi di incidente rilevante, EUR 16412 IT (1996). M. Smeder, M. Christou & S. Besi: Land Use Planning in the Context of Major Accident Hazards (cid:151) An Analysis of Proce- dures and Criteria in Selected EU Member States, EUR 16452 EN (1996). (5) V. Cozzani, A Amendola & S. Zanelli: The Formation of Hazardous Substances as a Consequence of Accidental Events in the Chemical Industry, La Chimica e l’Industria, december 1997. V. Cozzani & S. Zanelli: EUCLID, A Study on Emission of Unwanted Compounds Linked to Industrial Disasters, EUR 17351 EN (1997). 12. 10. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 291/39 (cid:151) Stoffen die vallen onder bijlage I bij Richtlijn 96/82/EG (1). (cid:151) Onderzoek van stoffen die betrokken waren bij ongevallen met gevolgen voor het milieu. (cid:151) Chemisch crisisbeheer in de diverse lidstaten van de Europese Unie (cid:151) verslaglegging van de opgedane ervaring (2). (cid:151) Ongevallen die risico’s voor het grondwater opleveren (3). (cid:151) Procedures in Italiº om het publiek over chemische risico’s te informeren. 7. SAMENVATTING De Seveso-richtlijn en de wijzigingen daarop zijn in alle lidstaten met succes in nationale wette- lijke en bestuursrechtelijke bepalingen omgezet. De drie nieuwe lidstaten (Oostenrijk, Finland en Zweden) die sinds 1 januari 1995 tot de Europese Unie behoren, hadden de Seveso-richtlijn al als onderdeel van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (EER) omgezet. Tijdens de verslagperiode is in de praktijk de uitvoering van de Seveso-richtlijn en het toezicht op de naleving ervan in alle lidstaten sterk verbeterd. Dit blijkt met name uit: (cid:151) de toename van het aantal veiligheidsrapporten dat werd ontvangen (van 3 834 in 1994 tot 4 384 in 1996), zie figuur 1 en bijlagen, terwijl het verschil tussen het aantal verwachte en reeds ontvangen rapporten daalde van 706 in 1994 tot 93 in 1996: Figuur 1 Vraag 3a: Totaal aantal door de autoriteiten ontvangen veiligheidsrapporten 5 000 4 000 3 000 2 000 1 000 0 1994 1996 B 155 162 DK 34 41 D 1 773 1 909 EL 47 52 E 118 150 F IRL I 633 720 17 19 418 430 L 4 4 NL 110 119 A 0 100 P 42 42 FIN 0 74 S 0 UK Tot. 483 3 834 69 493 4 384 Lidstaat (1) M. Smeder: Substances covered by Part 1, Annex I of the Seveso Directive (verschijnt binnenkort). M. Smeder: Seveso Directive Annex II substances in the Seveso II Directive (verschijnt binnenkort). Er is eveneens een databank beschikbaar op de MAHB-website, waarin alle stoffen te vinden zijn die vallen onder bijlage I bij Richtlijn 96/82/EG (zie: http://mahbsrv. jrc. it/NewProducts-DBSubstances. html). (2) P. Dilara: Chemical Emergencies Management Across the European Union: Reporting of Lessons Learned, Technische nota I. 96. 115. (3) G. C. Bellos, P. Mattiuz, H. P. Luhr & D. Rottgardt: Soil & Groundwater Protection: Classification Systems of the Substances Endangering Subsoil and Groundwater Quality (cid:151) Criteria for the Notification of Major Accidents and Hazardous Installati- ons, IWC & EIDOS, Berlijn/Lodi (1997). C 291/40 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 12. 10. 1999 (cid:151) de toename van het aantal onderzochte veiligheidsrapporten (van 2 301 in 1994 tot 2 742 in 1996), zie figuur 2 en bijlagen, waarvan slechts een klein aantal door externe deskundigen werd onderzocht (in de hele verslagperiode circa 500): Figuur 2 Vraag 4b: Totaal aantal onderzochte veiligheidsrapporten 3 000 2 000 1 000 0 1994 1996 B 68 152 DK 27 31 D 1 544 EL 7 E 94 1 582 17 133 F 0 0 IRL 15 17 I 0 84 L 4 4 NL 109 103 A 0 50 P 42 42 FIN 0 50 S 0 0 UK Tot. 391 2 301 477 2 742 Lidstaat (cid:151) de toename van het aantal verzoeken of juridische maatregelen van de zijde van de bevoegde autoriteiten na onderzoek van de veiligheidsrapporten (van 164 in 1994 tot 385 in 1996), zie figuur 3 en bijlagen; Vraag 5: Totaal aantal locaties waar door de autoriteiten juridische stappen werden ondernomen Figuur 3 400 300 200 100 0 1994 1996 B 18 51 DK 21 18 D 0 0 EL 7 22 E 56 50 F 0 0 IRL 6 3 I 20 84 L 4 4 NL 12 10 A 0 P 8 67 10 FIN 0 1 S 0 55 UK 12 10 Tot. 164 385 Lidstaat 12. 10. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 291/41 (cid:151) de toename van het aantal interne noodplannen (van 1 543 in 1994 tot 2 034 in 1996) en externe noodplannen (van 963 in 1994 tot 1 131 in 1996); (cid:151) de toename van het aantal locaties waar een inspectie werd uitgevoerd (van 701 in 1994 tot 1 070 in 1996); (cid:151) de toename van het aantal locaties dat informatie aan het publiek verstrekte (van 2 269 in 1994 tot 2 689 in 1996). Dit alles moet gezien worden tegen de achtergrond van het gegeven dat in de verslagperiode het totaal aantal Seveso-locaties en -activiteiten terugliep, zie figuur 4 en bijlagen. Slechts ongeveer 7 % van het totaal aantal locaties is recentelijk binnen de werkingssfeer van de Seveso-richtlijn geko- men, namelijk door de tweede wijziging daarvan (Richtlijn 88/610/EEG). Figuur 4 Vraag 1a: Totaal aantal locaties 4 000 3 500 3 000 2 500 2 000 1 500 1 000 500 0 1994 1996 B 84 85 DK 24 21 D 2 358 1 828 EL 49 52 E 147 147 F IRL I 383 392 18 20 418 430 L 4 4 NL 115 124 A 0 140 P 42 42 FIN 0 69 S 0 UK Tot. 303 3 945 69 308 3 731 Lidstaat Jammer genoeg kan het aantal locaties binnen de Europese Unie niet vergeleken worden, aange- zien de lidstaten nog steeds verschillende benaderingen hanteren. Zo is bijvoorbeeld het grote aan- tal locaties in Duitsland vooral het gevolg van het feit dat elke installatie binnen een industriºle inrichting als (cid:132)locatie(cid:148) wordt geteld, terwijl de meeste lidstaten een inrichting die uit verschillende installaties bestaat als ØØn locatie omschrijven. Voor de toekomst kan worden opgemerkt dat de Seveso II-richtlijn een eenduidig systeem heeft ingevoerd gebaseerd op inrichtingen. Evenals het aantal locaties is ook het aantal veiligheidsrapporten van lidstaat tot lidstaat sterk ver- schillend, omdat sommige lidstaten een veiligheidsrapport voor elke activiteit eisen en andere een veiligheidsrapport voor een hele locatie. Ook dit probleem zal in de toekomst opgelost worden door de aanpak die in de Seveso II-richtlijn is uitgewerkt. Hoewel de Seveso-richtlijn voor de lidstaten geen enkele verplichting bevatte voor het nemen van specifieke beleidsmaatregelen inzake ruimtelijke ordening om de gevolgen van zware ongevallen C 291/42 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 12. 10. 1999 zoveel mogelijk te beperken, werden bij een groot aantal locaties, met name in Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk, wel dergelijke maatregelen genomen, die nu door de Seveso II-richtlijn in de Gemeenschapswetgeving zijn opgenomen. Door de autoriteiten werden in totaal 92 zware ongevallen gemeld die zich in de verslagperiode voordeden, wat het totaal aantal ongevallen in MARS eind 1996 tot 288 deed stijgen. Zoals te zien is in figuur 5, is het aantal meldingen van zware ongevallen aan MARS in de verslag- periode vrij stabiel. Aangezien het aantal aan MARS gemelde zware ongevallen goed overeenkomt met het feitelijke optreden van zware ongevallen, vormt de globaal gelijkmatige trend in figuur 1 een aanwijzing dat veel van de vaak schijnbaar onbeduidende lessen die uit ongevallen kunnen worden getrokken, in de industriºle normen en praktijk nog onvoldoende zijn geºxploiteerd. Daarom is het nog steeds noodzakelijk dat er moeite wordt gedaan om de risico’s met betrekking tot zware ongevallen in vaste industriºle installaties verder terug te dringen: Figuur 5 Cumulatief aantal aan MARS gemelde ongevallen in de verslagperiode 1994-1996 100 90 80 70 60 50 40 30 20 10 0 nov. 93 aug. 94 april 95 dec. 95 aug. 96 april 97 Datum ongeval n e l l a v e g n o l a t n a a l f e i t a u m u C 12. 10. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 291/43 Figuur 6 laat zien dat de tijd die verstreek alvorens een ongeval door de autoriteiten aan MARS werd gemeld, in de loop van de verslagperiode enigszins korter werd maar gemiddeld nog steeds ongeveer een jaar bedroeg: Figuur 6 V(cid:243)(cid:243)r de melding van een ongeval aan MARS verstrijkende tijd in de verslagperiode 1994-1996 (inclusief verloop van het voortschrijdend gemiddelde) 1400 1200 1000 800 600 400 200 0 0 Incidentie ongevallen in verslagperiode (in chronologische volgorde) 50 100 ) n e g a d ( i g n d e m l r ó ó v p o o l r e v s d j i T Nu de Gemeenschap op het punt staat de drempel van de 21e eeuw te overschrijden, beschikt zij met de nieuwe Seveso II-richtlijn over een doelgericht stuk moderne wetgeving dat hopelijk zal bijdragen tot de verbetering van de veiligheid in de Europese chemische industrie. De uitdaging waarmee de Commissie zich voor de toekomst geconfronteerd ziet, bestaat erin dat zij moet zorgen voor een consistente en doeltreffende uitvoering en toepassing van de Seveso II-richtlijn in heel de Gemeenschap. Deze doelstelling kan alleen worden bereikt als de bestuurlijke samenwerking tussen de lidstaten wordt gestimuleerd en zowel aan industriºle exploitanten als aan nationale bestuursorganen verdere richtsnoeren wor- den geboden. C 291/44 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 12. 10. 1999 BIJLAGE I VRAGENLIJST 1994 OVER RICHTLIJN 82/501/EEG De gegeven antwoorden dienen alleen betrekking te hebben op activiteiten en locaties die vallen binnen de werkings- sfeer van artikel 5. De woorden (cid:132)locatie(cid:148), (cid:132)activiteit(cid:148), (cid:132)veiligheidsrapport(cid:148), (cid:132)intern noodplan(cid:148) en (cid:132)extern noodplan(cid:148) (vet gedrukt) worden aan het einde van de vragenlijst omschreven. 1. a) Totaal aantal locaties. b) Aantal nieuw aangelegde locaties (nieuwbouw of gewijzigd proces/gewijzigde capaciteit). c) Aantal bestaande locaties die als gevolg van Richtlijn 88/610/EEG binnen de werkingssfeer zijn gekomen. 2. a) Totaal aantal activiteiten op locaties vermeld in vraag 1a. b) Aantal nieuw gecreºerde activiteiten (nieuwbouw of gewijzigd proces/gewijzigde capaciteit). c) Aantal bestaande activiteiten die als gevolg van Richtlijn 88/610/EEG binnen de werkingssfeer zijn gekomen. 3. Aantal veiligheidsrapporten: a) b) reeds door de bevoegde autoriteiten ontvangen rapporten. totaal aantal verwachte rapporten (zowel reeds ontvangen als nog niet ingediend). 4. Hoeveel veiligheidsrapporten: a) bevatten interne noodplannen of hebben een bijdrage geleverd aan een intern noodplan op de locatie (zoals bedoeld in artikel 5, lid 1, onder c))? b) werden door bevoegde autoriteiten onderzocht en voldoende geacht met het oog op een adequate administra- tieve follow-up ter nakoming van de verplichtingen als bedoeld in artikel 7, lid 1, vierde streepje? 5. Ten aanzien van hoeveel locaties werden door de bevoegde autoriteiten formele eisen gesteld of juridische stappen ondernomen als gevolg van het onderzoek van het veiligheidsrapport in het licht van de verplichtingen uit hoofde van artikel 7, lid 1, laatste streepje? 6. Op hoeveel in vraag 1a vermelde locaties: a) bestond een extern noodplan? b) werd een inspectie uitgevoerd als bedoeld in artikel 7, lid 2? c) werd informatie aan het publiek verstrekt als vereist in artikel 8? 7. NIET verplicht (alleen indien mogelijk of beschikbaar) a) b) hoeveel veiligheidsrapporten (al dan niet voorzien van een intern noodplan) werden door een externe des- kundige onderzocht? ten aanzien van hoeveel van de onder 1a vermelde locaties gelden specifieke eisen inzake ruimtelijke ordening om de gevolgen van zware ongevallen te beperken? Opmerkingen: 1. a) De betekenis van de term (cid:132)activiteit(cid:148) stemt overeen met de definities in artikel 1, lid 2, onder a), van de richtlijn. b) Het begrip (cid:132)locatie(cid:148) stemt overeen met een industriºle inrichting waar ØØn activiteit of meer activiteiten plaatsvind(t)en en word(t)en uitgevoerd onder verantwoordelijkheid van dezelfde fabrikant. 2. a) De betekenis van de term (cid:132)veiligheidsrapport(cid:148) stemt overeen met de uit hoofde van artikel 5, lid 1, met uitsluiting van het eerste en derde streepje, onder c), te verstrekken informatie. b) De betekenis van het begrip (cid:132)interne noodplannen(cid:148) stemt overeen met de uit hoofde van artikel 5, lid 1, onder c), eerste en derde streepje, te verstrekken informatie. 3. De betekenis van de term (cid:132)extern noodplan(cid:148) in deze vragenlijst stemt overeen met de inhoud van artikel 7, lid 1, laatste streepje, van de richtlijn. 12. 10. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 291/45 BIJLAGE II VRAGENLIJST 1995 EN 1996 OVER DE UITVOERING VAN BEPAALDE BEPALINGEN VAN RICHTLIJN 82/501/EEG De gegeven antwoorden dienen alleen betrekking te hebben op activiteiten en locaties die vallen binnen de werkings- sfeer van artikel 5. De begrippen (cid:132)locatie(cid:148), (cid:132)activiteit(cid:148), (cid:132)veiligheidsrapport(cid:148), (cid:132)intern noodplan(cid:148) en (cid:132)extern noodplan(cid:148) (vet gedrukt) worden aan het einde van de vragenlijst omschreven. 1. a) Totaal aantal locaties. b) Aantal recentelijk aangelegde locaties (nieuwbouw of gewijzigd proces/gewijzigde capaciteit). 2. a) Totaal aantal activiteiten op in vraag 1a vermelde locaties. b) Aantal nieuw gecreºerde activiteiten (nieuwbouw of gewijzigd proces/gewijzigde capaciteit). 3. Totaal aantal veiligheidsrapporten: a) b) reeds door de bevoegde autoriteiten ontvangen. totaal verwacht aantal. 4. Hoeveel veiligheidsrapporten: a) bevatten interne noodplannen of hebben bijdragen geleverd aan een intern noodplan voor de locatie (als bedoeld in artikel 5, lid 1, onder c))? b) werden door bevoegde autoriteiten onderzocht en voldoende geacht met het oog op een adequate administra- tieve follow-up ter nakoming van de verplichtingen als bedoeld in artikel 7? 5. Ten aanzien van hoeveel locaties werden door de bevoegde autoriteiten formele eisen gesteld of juridische stappen ondernomen als gevolg van het onderzoek van het veiligheidsrapport in het licht van de verplichtingen uit hoofde van artikel 7, lid 1, laatste streepje? 6. Op hoeveel van de in vraag 1a vermelde locaties: a) bestond een extern noodplan? b) werd een inspectie uitgevoerd als bedoeld in artikel 7, lid 2? c) werd informatie aan het publiek verstrekt als vereist in artikel 8? 7. NIET verplicht (alleen indien mogelijk of beschikbaar) a) b) hoeveel veiligheidsrapporten (al dan niet voorzien van een intern noodplan) werden door een externe des- kundige onderzocht? ten aanzien van hoeveel van de in vraag 1a vermelde locaties gelden specifieke eisen inzake ruimtelijke orde- ning om de gevolgen van zware ongevallen te beperken? Opmerkingen: 1. a) De betekenis van de term (cid:132)activiteit(cid:148) stemt overeen met de definities in artikel 1, lid 2, onder a), van de richtlijn. b) De betekenis van de term (cid:132)locatie(cid:148) stemt overeen met een industriºle inrichting waar ØØn activiteit of meer activiteiten plaats- vind(t)en en word(t)en uitgevoerd onder de verantwoordelijkheid van dezelfde fabrikant. 2. a) De betekenis van de term (cid:132)veiligheidsrapport(cid:148) stemt overeen met de uit hoofde van artikel 5, lid 1, met uitzondering van het eerste en derde streepje, onder c), te verstrekken informatie. b) De betekenis van (cid:132)interne noodplannen(cid:148) stemt overeen met de uit hoofde van artikel 5, lid 1, onder c), eerste en derde streepje, te ver- strekken informatie. 3. De betekenis van de term (cid:132)extern noodplan(cid:148) in deze vragenlijst stemt overeen met de inhoud van artikel 7, lid 1, derde streepje, van de richtlijn. BIJLAGE III Seveso I-vragenlijst 1994 (cid:151) Overzicht Lidstaat Vraag B DK D EL E F IRL I L NL A P FIN S UK Totaal 24 2 358 49 147 383 18 418 1a 1b 1c 2a 2b 2c 3a 3b 4a 4b 5 6a 6b 6c 7a 7b 84 1 20 1 4 338 (cid:151) 234 33 2 358 42 45 155 161 155 68 18 47 84 10 (cid:151) (cid:151) 10 4 338 (cid:151) 34 1 773 34 2 358 21 (cid:151) 27 1 544 21 23 24 9 7 7 (cid:151) (cid:151) (cid:151) 1 464 (cid:151) (cid:151) 5 0 50 5 (cid:151) 47 50 35 7 7 2 1 1 47 (cid:151) 9 19 13 85 134 687 9 19 18 16 118 633 140 687 119 341 94 56 77 88 25 94 2 (cid:151) (cid:151) 227 (cid:151) 252 (cid:151) 325 0 2 (cid:151) (cid:151) (cid:151) 17 18 17 15 6 14 18 14 (cid:151) (cid:151) 30 70 1 080 45 150 418 418 418 (cid:151) 20 190 40 210 (cid:151) 60 4 1 3 4 1 3 4 4 4 4 4 3 3 (cid:151) (cid:151) (cid:151) 115 3 46 773 5 201 110 131 91 109 12 78 114 21 60 6 (cid:151) (cid:151) (cid:151) (cid:151) (cid:151) (cid:151) (cid:151) (cid:151) (cid:151) (cid:151) (cid:151) (cid:151) (cid:151) (cid:151) (cid:151) (cid:151) 42 1 1 (cid:151) (cid:151) (cid:151) 42 42 42 42 8 19 26 18 (cid:151) (cid:151) (cid:151) (cid:151) (cid:151) (cid:151) (cid:151) (cid:151) (cid:151) (cid:151) (cid:151) (cid:151) (cid:151) (cid:151) (cid:151) (cid:151) (cid:151) (cid:151) (cid:151) (cid:151) (cid:151) (cid:151) (cid:151) (cid:151) (cid:151) (cid:151) (cid:151) (cid:151) (cid:151) (cid:151) (cid:151) (cid:151) (cid:151) (cid:151) 303 3 945 1 14 403 264 470 5 823 1 6 474 444 483 3 834 497 4 540 300 1 543 391 2 301 12 164 283 963 303 701 245 2 269 (cid:151) 208 268 668 C 2 9 1 / 4 6 N L P u b l i c a t i e b l a d v a n d e E u r o p e s e G e m e e n s c h a p p e n. 1 2 1 0 1 9 9 9. BIJLAGE IV Seveso I-vragenlijst 1995 (cid:151) Overzicht Lidstaat Vraag B DK D EL E F IRL I L NL A P FIN S UK Totaal 1a 1b 2a 2b 3a 3b 4a 4b 5 6a 6b 6c 7a 7b 86 2 21 1 845 (cid:151) 325 254 27 1 845 48 6 325 161 41 1 847 164 41 1 847 161 21 (cid:151) 142 31 1 521 33 53 86 61 (cid:151) (cid:151) 18 21 21 (cid:151) (cid:151) (cid:151) 13 1 496 8 7 (cid:151) (cid:151) 49 (cid:151) 50 (cid:151) 47 50 35 7 7 2 1 1 47 (cid:151) 147 392 10 9 18 (cid:151) 430 38 156 690 (cid:151) 1 068 15 17 150 640 160 720 150 370 133 50 (cid:151) (cid:151) 113 227 76 24 93 (cid:151) 252 (cid:151) 6 330 (cid:151) 18 18 18 16 4 14 18 14 (cid:151) (cid:151) 42 430 430 430 84 84 190 179 319 (cid:151) (cid:151) 4 (cid:151) 4 (cid:151) 4 4 4 4 4 3 3 (cid:151) (cid:151) (cid:151) 122 158 7 773 21 (cid:151) (cid:151) (cid:151) 116 108 141 158 84 108 111 13 78 120 22 6 8 4 39 33 73 33 (cid:151) (cid:151) 42 (cid:151) (cid:151) (cid:151) 42 42 42 42 8 19 26 18 (cid:151) (cid:151) 57 1 90 1 64 66 (cid:151) 45 1 (cid:151) 57 45 (cid:151) (cid:151) 80 304 3 755 (cid:151) (cid:151) (cid:151) 75 80 44 49 25 47 80 (cid:151) (cid:151) (cid:151) 8 400 466 5 423 8 483 491 4 234 492 4 413 488 1 955 477 2 666 4 290 283 1 083 304 1 044 247 2 545 (cid:151) 154 269 620. 1 2 1 0 1 9 9 9. N L P u b l i c a t i e b l a d v a n d e E u r o p e s e G e m e e n s c h a p p e n C 2 9 1 / 4 7 BIJLAGE V Seveso I-vragenlijst 1996 (cid:151) Overzicht Lidstaat Vraag B DK D EL E F IRL I L NL A P FIN S UK Totaal 1a 1b 2a 2b 3a 3b 4a 4b 5 6a 6b 6c 7a 7b 85 (cid:151) 21 1 828 52 147 392 20 430 (cid:151) 338 5 10 (cid:151) 2 (cid:151) 266 27 1 828 53 156 698 (cid:151) 1 068 4 6 338 162 41 1 909 165 41 1 909 165 22 (cid:151) 152 31 1 582 51 46 85 61 (cid:151) (cid:151) 18 21 21 (cid:151) (cid:151) (cid:151) 13 1 612 8 8 (cid:151) (cid:151) 5 52 52 35 17 22 15 27 150 720 160 720 150 370 133 50 (cid:151) (cid:151) 2 113 227 43 1 47 (cid:151) 76 24 93 (cid:151) 252 (cid:151) 6 330 (cid:151) 19 20 19 17 3 14 20 14 (cid:151) (cid:151) (cid:151) 430 430 430 84 84 190 179 319 (cid:151) (cid:151) 4 (cid:151) 4 (cid:151) 4 4 4 4 4 3 3 (cid:151) (cid:151) (cid:151) 124 140 6 (cid:151) 592 213 3 (cid:151) 119 100 123 140 102 100 103 10 86 124 23 2 9 50 67 50 78 45 (cid:151) (cid:151) 42 (cid:151) (cid:151) (cid:151) 42 42 42 42 10 19 28 18 (cid:151) (cid:151) 69 1 110 1 74 83 67 50 1 36 69 60 (cid:151) (cid:151) 69 308 3 731 (cid:151) (cid:151) (cid:151) 69 69 40 (cid:151) 55 41 36 (cid:151) (cid:151) (cid:151) 1 363 466 5 481 1 400 493 4 384 519 4 477 488 2 034 477 2 742 10 385 283 1 131 308 1 070 247 2 689 (cid:151) 150 269 662 C 2 9 1 / 4 8 N L P u b l i c a t i e b l a d v a n d e E u r o p e s e G e m e e n s c h a p p e n. 1 2 1 0 1 9 9 9