title: 99/687/ΕΚ: Απόφαση της Επιτροπής, της 8ης Σεπτεμβρίου 1999, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 της συνθήκης ΕΚ [IV/34.010 Nederlandse Vereniging van Banken (accord GSA 1991), IV/33.793 Nederlandse Postorderbond, IV/34.234 Verenigde Nederlandse Uitgeversbedrijven et IV/34.888 Nederlandse Organisatie van Tijdschrίften Uitgevers/Nederlandse Christelijke Radio Vereniging] [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(1999) 2056] (Το κείμενο στην ολλανδική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

eurovoc_concepts:
Netherlands
application of EU law
credit transfer
payment
type of business

text: L 271/28 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 21. 10. 1999 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 8ης Σεπτεµβρίου 1999 σχετικά µε διαδικασία εφαρµογής του άρθρου 81 της συνθήκης ΕΚ [IV/34. 010 Nederlandse Vereniging van Banken (accord GSA 1991), IV/33. 793 Nederlandse Postor- derbond, IV/34. 234 Verenigde Nederlandse Uitgeversbedrijven et IV/34. 888 Nederlandse Organisa- tie van Tijdschrίften Uitgevers/Nederlandse Christelijke Radio Vereniging] [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθµό Ε(1999) 2056] (Το κείµενο στην ολλανδική γλώσσα είναι το µόνο αυθεντικό) (1999/687/ΕΚ) Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, τον κανονισµό αριθ. 17 του Συµβουλίου της 6ης Φεβρουαρίου 1962, πρώτο κανονισµό εφαρµογής των άρθρων 85 και 86 της συνθήκης (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 1216/1999 (2), και ιδίως το άρθρο 2· την αίτηση για αρνητική πιστοποίηση και την κοινοποίηση µε σκοπό την απαλλαγή, οι οποίες υπεβλήθησαν σύµφωνα µε τα άρθρα 2 και 4 του κανονισµού αριθ. 17, τις καταγγελίες που έγιναν στις 21 Ιανουαρίου 1991, στις 7 Ιουνίου 1991, στις 13 Σεπτεµβρίου 1991, στις 10 Φεβρουαρίου 1992 και στις 31 Οκτωβρίου 1993 σύµφωνα µε το άρθρο 3 του κανονισµού αριθ. 17, την απόφαση της Επιτροπής, της 11ης Ιουνίου 1993, να κινήσει τη διαδικασία στην υπόθεση αυτή, Αφού έδωσε στα ενδιαφερόµενα µέρη την ευκαιρία να εκφράσουν την άποψή τους επί των αιτιάσεων της Επιτροπής σύµφωνα µε το άρθρο 19 παράγραφος 1 του κανονισµού αριθ. 17, σε συνδυασµό µε τον κανονισµό αριθ. 99/63/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 25ης Ιουλίου 1963, περί των ακροάσεων που προβλέπονται στο άρθρο 19 παράγραφοι 1 και 2 του κανονισµού αριθ. 17 του Συµβου- λίου (3), συνθήκης ΕΚ (5). Το έντυπο µεταφοράς χρηµατικών ποσών είναι ένα µέσο πληρωµής που χρησιµοποιείται συχνά από τις εταιρείες (δικαιούχους) για τις τακτικές πληρωµές που πραγ- µατοποιούν οι πελάτες τους, π. χ. όσον αφορά την εξόφληση των λογαριασµών αερίου/ηλεκτρικού και τηλεφώνου, τα ασφάλιστρα και τις συνδροµές. (2) Η κοινοποίηση αφορά µια τροποποιηµένη έκδοση µιας προηγούµενης συµφωνίας GSA, της συµφωνίας GSA το 1985. Η τροποποίηση συνίσταται στην καθιέρωση, βάσει πολυµερούς σύµβασης, µιας διατραπεζικής προµήθειας για την επεξεργασία των εντύπων µεταφοράς χρηµατικών ποσών, η οποία ανέρχεται σε 0. 30 NGL (0,14€) για κάθε έντυπο. Σύµφωνα µε τη συµφωνία GSA αυτή την διατραπεζική προµήθεια θα πρέπει να την πληρώνει η τράπεζα του δικαιούχου (πιστώτρια τράπεζα) στην τράπεζα του πελάτη (χρεώστρια τράπεζα). Η προµήθεια αυτή έχει ως στόχο να καλύψει εν µέρει το κόστος επεξεργασίας των εντύπων του εµβάσµατος από την χρεώστρια τράπεζα. Αφού κάλεσε (4) τους τρίτους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σύµφωνα µε το άρθρο 19 παράγραφος 3 του κανονισµού αριθ. 17 όσον αφορά την πρόθεση της Επιτροπής να λάβει θετική απόφαση σχετικά µε την κοινοποιηθείσα συµφωνία, (3) Μετά από διαβούλευση µε τη συµβουλευτική επιτροπή συµπράξεων και δεσποζουσών θέσεων, Εκτιµώντας τα ακόλουθα: I. ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ Η κοινοποίηση (1) Στις 10 Ιουλίου 1991 η Nederlandse Vereniging van Banken (Ένωση Ολλανδικών Τραπεζών — «NVB») κοινο- ποίησε, εξ ονόµατος των µελών της, συµφωνία που αφορά την καθιέρωση κοινής διαδικασίας επεξεργασίας εντύπων πληρωµής/µεταφοράς χρηµατικών ποσών (στο εξής «συµφω- νία GSA») µε αίτηµα την αρνητική πιστοποίηση ή την απαλ- λαγή σύµφωνα µε το άρθρο 81 παράγραφος 3 της (1) ΕΕ 13 της 21. 2. 1962, σ. 204/62. (2) ΕΕ L 148 της 15. 6. 1999, σ. 5. (3) ΕΕ 127 της 20. 8. 1963, σ. 2268/63. (4) ΕΕ C 273 της 9. 9. 1997, σ. 12. Οι καταγγελίες Κατά τη διάρκεια της περιόδου 1991-1993 η Επιτροπή έλαβε πολλές καταγγελίες από τους βασικούς χρήστες του συστήµατος εντύπων µεταφοράς χρηµατικών ποσών µεταξύ των οποίων και από την επαγγελµατική οργάνωση των εται- ρειών πώλησης µε αλληλογραφία (Nederlandse Postorder- bond) (6), από µια οργάνωση οδικής βοήθειας (ANWB), από µια οργάνωση η οποία περιλαµβάνει διάφορες φιλαν- θρωπικές οργανώσεις σε εθνικό κυρίως επίπεδο (Centraal Bureau Fondsenwerving), από µια εταιρεία που εκδίδει (Verenigde περιοδικά και επιθεωρήσεις επαγγελµατικές Nederlandse Uitgeversbedrijven (VNU)] (7), από µια οργάνωση η οποία υπερασπίζεται τα συµφέροντα των εκδοτών ολλανδικών επιθεωρήσεων (Nederlandese Organi- satie van Tijdschriften Uitgevers — NOTU) και από έναν ραδιοφωνικό οργανισµό [Nederlandse Christelijke Radio Vereniging (NCRV)] (8). (5) Η NVB κοινοποίησε τη συµφωνία GSA το 1991 εξ ονόµατος των της µελών χωρίς η ίδια να είναι αντισυµβαλλόµενο µέρος αυτής συµφωνίας. Υπέγραψε αυτή τη συµφωνία για να δείξει ότι την είχε διαβάσει. (6) Καταγγελία της 21. 1. 1991 (υπόθεση IV/33. 793). (7) Καταγγελίες της 7. 6. 1991, 13. 9. 1991 και της 10. 2. 1992 (υπόθεση IV/ 34. 234). (8) Κοινή καταγγελία της 21. 10. 1993 (υπόθεση IV/34. 888). 21. 10. 1999 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 271/29 (4) (5) (6) (7) Οι καταγγελίες αφορούν τις περιοριστικές συνέπειες της διατραπεζικής προµήθειας που καθιερώθηκε µε την πολυ- µερή συµφωνία GSA, η οποία θα πρέπει να θεωρηθεί, σύµφωνα µε τους καταγγέλλοντες, ως µια διατραπεζική συµφωνία καθορισµού των τιµών κατά την έννοια τον άρθρου 81 παράγραφος 1. Ορισµένοι από τους καταγγέλ- λοντες εξάλλου θεωρούν ότι η συστηµατική µετακύλιση της διατραπεζικής προµήθειας από τις πιστωτικές τράπεζες στους εµπορικούς χρήστες του συστήµατος των εντύπων µεταφοράς χρηµατικών ποσών αποτελεί εναρµονισµένη πρα- κτική κατά την έννοια του προαναφερθέντος άρθρου. Εξάλ- λου, ορισµένοι από τους καταγγέλλοντες ισχυρίζονται ότι οι µεγάλες τράπεζες κάνουν κατάχρηση της δεσπόζουσας θέσης τους σε συλλογική ή ατοµική βάση και κατά συνέπεια παραβιάζουν το άρθρο 82 της συνθήκης µε την επιβολή αδικαιολόγητων προµηθειών στους εµπορικούς χρήστες των εντύπων µεταφοράς χρηµατικών ποσών. (8) Τα συµβαλλόµενα µέρη της κοινοποιηθείσας συµφω- νίας (9) Τη συµφωνία GSA την έχουν υπογράψει η AΒΝ AMRO Bank NV, η Coöperatieve Centrale Raiffeisen-Boerenleen- bank ΒA, η ING Bank NV (πρώην ΝMΒ Postbank Groep NV), η Postbank NV (η οποία από το 1992 αποτελεί µέρος της ING Bank αλλά εξακολουθεί να λειτουργεί µε τη δική της επωνυµία), η Nederlandse Spaarbankbond και η Inter- pay/BankGiroCentrale (πρώην BankGiroCentrale). Εξάλ- λου, ένας µεγάλος αριθµός τραπεζών (58 περί τα τέλη του 1997) έχει υπογράψει µια δήλωση προσχώρησης µε την οποία αποδέχονται όλα τα δικαιώµατα και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη συµφωνία GSA έναντι αυτών που την έχουν ήδη υπογράψει καθώς και των άλλων τραπεζών που έχουν υπογράψει µια δήλωση προσχώρησης. Οι επωνυ- µίες όλων των τραπεζών οι οποίες έχουν υπογράψει τη συµφωνία GSA περιλαµβάνονται στο παράρτηµα Ι. Η AΒΝ AMRO Bank NV (στο εξής «AΒΝ AMRO») αποτε- λεί θυγατρική εταιρεία της AΒΝ AMRO Holding NV, η οποία προέκυψε από τη συγχώνευση της Algemene Bank Nederland NV (AΒΝ Bank) και της Amsterdam-Rotter- dam Bank NV (AMRO Bank). Το 1998 διαχειριζόταν 3,85 εκατ. τρεχόντων λογαριασµών περίπου, εκ των οποίων οι 270 000 ήταν λογαριασµοί για επαγγελµατική χρήση. Το 1997 τα στοιχεία ενεργητικού της AΒΝ AMRO ανέρχονταν σε 836,4 δισεκ. NLG (380,2 εκατ. €). Αυτό σηµαίνει ότι η AΒΝ AMRO είναι η µεγαλύτερη τράπεζα της Ολλανδίας από την άποψη του συνόλου των στοιχείων ενεργητικού (9). Η Coöperatieve Centrale Raiffeisen-Boerenleenbank ΒA (στο εξής «Rabobank») είναι ένας συνεταιρισµός στον οποίο συµµετέχουν 445 τράπεζες. Κάθε µια από αυτές τις τράπε- ζες αποτελεί επίσης έναν συνεταιρισµό. Οι επαγγελµατίες που δανείζονται χρήµατα από αυτές τις τράπεζες γίνονται αυτοµάτως µέλη του συνεταιρισµού. Οι ιδιώτες µπορούν επίσης να γίνουν µέλη. Το 1998 οι δικαιούχοι λογαριασµών της Rabobank ανέρχονταν σε 6,1 εκατ. περίπου, εκ των οποίων οι 600 000 ήταν δικαιούχοι λογαριασµών επαγγελ- (9) Επιστολή της NVB της 25. 3. 1997 (φάκελος 34. 010, σ. 711) και επιστολή της ΑΒΝ AMRO της 11. 2. 1999. µατικής χρήσης. Κατά τα τέλη του 1998 το σύνολο των στοιχείων ενεργητικού ανερχόταν σε 423 δισεκ. NLG (192,3 δισεκ. €). Η Rabobank είναι η δεύτερη µεγαλύτερη τράπεζα της Ολλανδίας από την άποψη του συνόλου των στοιχείων ενεργητικού (10). Η ING Bank δηµιουργήθηκε την 1η Ιανουαρίου 1992 ως αποτέλεσµα της συγχώνευσης της ασφαλιστικής εταιρείας Nationale Nederlanden NV και της ΝMΒ-Postbank Groep. Η δεύτερη εταιρεία µάλιστα είχε προκύψει επίσης από τη συγχώνευση πριν από τρία χρόνια της Nederlandsche Mid- denstandsbank NV (στο εξής ΝMΒ) και της Postbank, η οποία υπήρξε κρατική εταιρεία κατά το παρελθόν. Το 1998 η ING Bank είχε 1,2 εκατ. λογαριασµούς ιδιωτών και 205 000 επαγγελµατικούς λογαριασµούς. Η Postbank, η οποία αποτελεί µέρος της ΙΝG Bank αλλά λειτουργεί µε δική της επωνυµία, διαθέτει δικό της κύκλωµα λογιστικών πληρωµών, είχε 7,1 εκατ. λογαριασµούς ιδιωτών το 1998 και 560 000 επαγγελµατικούς λογαριασµούς. Το σύνολο των στοιχείων ενεργητικού της ΙΝG Bank (περιλαµβανο- µένης και της BBL) ανερχόταν σε 630 δισεκ. NLG (286,5 δισεκ. €) το 1998 (11). τράπεζες και ταµιευτηρίου. Οι πέντε Η Nederlandse Spaarbankbond είναι µια ένωση τραπεζών τα καταθέσεων ταµιευτήρια που συµµετέχουν σε αυτή την ένωση, δηλαδή η Fortis Bank, η SNS Bank Nederland, η Samenwerkende Groninger Bondsspaarbanken, η Stichting Nutsspaarbank και η Stichting Bondsspaarbank, είναι ανεξάρτητες. Η Ένωση υπέγραψε τη συµφωνία GSA το 1991 εξ ονόµατος των µελών της. Ο αριθµός των κατόχων λογαριασµών ανέρ- χεται σε 2,5 εκατ. περίπου. Το σύνολο των στοιχείων ενεργητικού των τραπεζών καταθέσεων ταµιευτηρίου που συµµετέχουν σε αυτήν την ένωση ανήλθε σε 115 δισεκ. NLG (52,3 δισεκ. €) κατά το 1998 (12). (10) Η Interpay Nederland (στο εξής Interpay) είναι µια εται- ρεία τεχνικών υπηρεσιών που παρεµβαίνει στη διαδικασία των πληρωµών ανάµεσα στις τράπεζες και στους οργανι- σµούς διακανονισµού πληρωµών για την κεντρική επεξεργα- σία των εµβασµάτων. Η Interpay είναι µια κοινή επιχείρηση η οποία περιλαµβάνει το σύνολο σχεδόν των γενικών τρα- πεζών, τη Rabobank και τα µέλη της Nederlandse Spaar- bankbond. Ιδρύθηκε την 1η Ιανουαρίου 1994 ως συνέπεια της συγχώνευσης της Bank Giro Centrale (BGC) (που είναι υπεύθυνη για την επεξεργασία των λογιστικών πράξεων και από τα αρχικά µέρη της συµφωνία GSA), της BeaNet (που είναι υπεύθυνη για την επεξεργασία συναλλαγών µέσω αυτό- µατων ταµειολογιστικών µηχανών) και της Eurocard Neder- land (που είναι υπεύθυνη για την επεξεργασία συναλλαγών που γίνονται µε τις πιστωτικές κάρτες). Η Interpay διαχειρί- ζεται τα συστήµατα πληρωµών των τραπεζών, εκτός από την Postbank NV η οποία, όπως αναφέρεται παραπάνω, διαθέτει δικό της σύστηµα. Στο πλαίσιο των προσπαθειών που έχουν ως στόχο να καθιερώσουν ένα εθνικό σύστηµα πληρωµών, η σύνδεση ανάµεσα στο σύστηµα Interpay και στο σύστηµα Postbank έχει βελτιωθεί σηµαντικά. Το 1998 έγιναν 2 δισεκ. λογιστικές πράξεις µε την µεσολάβηση της Interpay BGC και αφορούσαν συνολικό ποσό ύψους 2 728 δισεκ. NLG (1 240 δισεκ. €). Ο αριθµός των επεξεργασθέντων εντύπων εντολων πληρωµών ανήλθε στα 217 εκατ. το 1998 και αφορούσε ποσό ύψους 84,9 δισεκ. NLG (38,6 δισεκ. €). Περί τις 70 τράπεζες συµµετέχουν στην Interpay (13). (10) Επιστολή της Rabobank της 17. 2. 1999. (11) Επιστολή της 1NG της 17. 2. 1999. (12) Επιστολή της Nederlandse Spaarbankbond της 18. 2. 1999. (13) Επιστολή της NVB της 27. 3. 1997 και επιστολή της Interpay της 18. 2. 1999. L 271/30 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 21. 10. 1999 (11) Η NVB ιδρύθηκε στις 8 Μαΐου 1989 µε στόχο την προ- ώθηση των εθνικών και διεθνών συµφερόντων των πιστω- τικών ιδρυµάτων που λειτουργούν στην επικράτεια της Ολλανδίας και του τραπεζικού τοµέα της Ολλανδίας γενικά. Σχεδόν όλες οι τράπεζες που λειτουργούν στην Ολλανδία, περιλαµβανοµένων και των υποκαταστηµάτων ξένων τρα- πεζών, είναι µέλη της NVB. Η NVB κοινοποίησε τη συµφω- νία GSA εξ ονόµατος των µελών της, αλλά η ίδια δεν έχει υπογράψει τη συµφωνία. Το σύστηµα εντύπων µεταφοράς χρηµατικών ποσών Γενικά χρηµατικών (12) Η κοινοποίηση και οι καταγγελίες αφορούν το ολλανδικό σύστηµα εντύπων µεταφοράς ποσών. Το σύστηµα αυτό χρησιµοποιείται για εσωτερικές πληρωµές, δηλαδή για πληρωµές που γίνονται µεταξύ των χρεωστών και πιστωτών (επιχειρήσεων) που έχουν έναν λογαριασµό στην Ολλανδία, οι οποίες γίνονται σε τακτική βάση και είναι υποχρεωτικές. Χρησιµοποιείται στις περιπτώσεις που ο πιστωτής είναι µια εταιρεία η οποία έχει µια σταθερή και σχετικά σηµαντική πελατεία και όπου ο πληρωτής και ο δικαιούχος δεν έχουν άµεση επαφή (πληρωµή εξ αποστά- σεως). Θα µπορούσε κανείς να αναφέρει ως παράδειγµα την πληρωµή των συνδροµών, την εξόφληση των λογαριασµών τις πληρωµές µε αερίου/ηλεκτρισµού και δόσεις, τις ασφάλειες κ. λπ. Το έντυπο µεταφοράς χρηµα- τικών ποσών δεν χρησιµοποιείται στο λιανικό εµπόριο ούτε στον τοµέα των ξενοδοχείων και των εστιατορίων, όπου υπάρχει άµεση επαφή µεταξύ του χρεώστη και του πιστωτή. τηλεφώνου, (13) Λειτουργία των συστήµατος εντύπων µεταφοράς χρηµα- τικών ποσών (βλέπε Το σύστηµα εντύπων µεταφοράς χρηµατικών ποσών το οποίο άρχισε να χρησιµοποιεί περί τα τέλη της δεκαετίας του 70, ως κοινό µέσο πληρωµής, η Postbank και οι άλλες το σχέδιο στο εξής τράπεζες, λειτουργεί ως παράρτηµα ΙΙ). Η εταιρεία η οποία επιθυµεί να χρησιµοποιή- σει το σύστηµα (ο δικαιουχος ή ο πιστωτής) συνάπτει µια σύµβαση µε την τράπεζά του (την πιστώτρια τράπεζα). Η σύµβαση αυτή καθορίζει τους όρους υπό τους οποίους µπορεί να κάνει χρήση του συστήµατος η εταιρεία. Μετά την παράδοση του προϊόντος ή την παροχή της υπηρεσίας, ή αµέσως µετά, η εταιρεία στέλνει τον πελάτη (στον χρεώστη) ένα έντυπο εµβάσµατος. Τα τυποποιηµένα έντυπα, τα οποία µπορεί να παραγγείλει ο δικαιούχος στην τράπεζα ή κατευθείαν στο τυπογραφείο είναι κωδικοποιηµένα από την εταιρεία στο µέτρο τον δυνατού. Τα πιο πολλά κωδικοποιη- µένα έντυπα φέρουν τον αριθµό του λογαριασµού της εται- ρείας, το πληρωτέο ποσό και τις ενδείξεις πληρωµής. Οι πληροφορίες αυτές περιλαµβάνονται επίσης και στο έντυπο υπό τη µορφή αριθµητικών κωδίκων. Το µόνο που έχει να κάνει ο πελάτης είναι να το υπογράψει και να το στείλει υπογεγραµµένο στην τράπεζά του. τον αριθµό του λογαριασµού του πελάτη, (14) Η τράπεζα του πελάτη (η χρεώστρια τράπεζα) µετατρέπει τους κωδικούς σε ηλεκτρονικά στοιχεία µε τη χρησιµο- ποίηση συσκευών οπτικής ανάγνωσης και χρεώνει το λογα- ριασµό του πελάτη. Όσο πιο πολλά κωδικοποιηµένα στοι- χεία περιλαµβάνονται στο έντυπο τόσο πιο αυτόµατη είναι η (15) (16) επεξεργασία. Τα µη κωδικοποιηµένα στοιχεία θα πρέπει να µετατραπούν σε ηλεκτρονικά στοιχεία µε το χέρι (14). Στη συνέχεια η χρεώστρια τράπεζα κοινοποιεί τα απαραίτητα ηλεκτρονικά στοιχεία για την πίστωση τον λογαριασµού της εταιρείας στο αρµόδιο ίδρυµα συµψηφισµού των πληρωµών, δηλαδή στο κεντρικό γραφείο πληρωµών της Postbank ή της Interpay (για τις άλλες τράπεζες). Καµία διάκριση δεν γίνεται µεταξύ των διατραπεζικών πράξεων (δηλαδή αυτών όπου ο χρεώστης και ο πιστωτής είναι η ίδια τράπεζα) και των ενδοτραπεζικών πράξεων. Οι τράπεζες πιστεύουν ότι µε τον τρόπο αυτό αποφεύγεται ο κατακερµατισµός των πληροφοριών. Τα κεντρικά γραφεία συµψηφισµού ταξινο- µούν όλες τις εντολές πληρωµής που λαµβάνουν ανά πιστω- µένο λογαριασµό και στέλνουν τις πληροφορίες αυτές, µέσω τον αντίστοιχου κυκλώµατος εν ανάγκη, στις πιστώτριες τράπεζες. Τα πλεονεκτήµατα του συστήµατος εντύπων µεταφοράς χρηµατικών ποσών Το µεγάλο πλεονέκτηµα του συστήµατος εντύπων µεταφο- ράς χρηµατικών ποσών σε σχέση µε τα άλλα µέσα πληρωµής, όπως είναι τα συνήθη εµβάσµατα και οι επιταγές, έγκειται στο ότι η επεξεργασία του εντύπου και η πραγµατο- ποίηση των εµβασµάτων µπορούν να γίνουν αυτόµατα σε µεγάλο βαθµό. Τα έξοδα επεξεργασίας είναι σχετικά χαµηλά και η πράξη πολύ πιο γρήγορη. Το σύστηµα εντύπων µετα- φοράς χρηµατικών ποσών έχει επίσης και σηµαντικά διοικη- τικά πλεονεκτήµατα για τους δικαιούχους που χρησιµο- ποιούν αυτοµατοποιηµένα συστήµατα διαχείρισης. Μπορούν να λάβουν από την τράπεζα τα στοιχεία που αφορούν τα τυποποιηµένη ένδειξη σε ηλεκτρονικό εµβάσµατα µε υπόθεµα (ταινία ή δισκέτα) και έτσι να ενηµερώσουν αυτο- µάτως τα δικά τους στοιχεία. Με το σύστηµα αυτό γίνονται σηµαντικές οικονοµίες, επειδή οι πληρωµές δεν θα πρέπει πλέον να καταχωρούνται ξεχωριστά η κάθε µια στο σύστηµα διαχείρισης. Εξάλλου οι ενδιαφερόµενοι λαµβάνουν ταχύ- τερα τα χρήµατά τους. Η ανάπτυξη του συστήµατος εντύπων µεταφοράς χρηµα- τικών ποσών (17) Το έντυπο µεταφοράς χρηµατικών ποσών χρησιµοποιείται ευρύτατα ως µέσο πληρωµής. Το 1998 η Interpay BGC επεξεργάστηκε 217 εκατ. περίπου, που αντιπροσωπεύουν συνολικό ποσό ύψους 84,9 δισεκ. NLG (38,9 δισεκ. €) (15), το δε κεντρικό γραφείο διακανονισµού πληρωµών της Post- bank [. ] (*), που αντιπροσώπευαν ένα συνολικό ποσό [. ]* (16). Κατά την περίοδο 1985-98, ο αριθµός των εται- ρειών που συνήψε σύµβαση χρησιµοποίησης των εντύπων µεταφοράς χρηµατικών ποσών αυξήθηκε από 54 140 σε 97 676 (17). (14) Ένας ορισµένος αριθµός τραπεζών τελειοποιεί προς το παρόν την πλέον προηγµένη οπτική τεχνολογία για την αντικατάσταση των συστηµάτων οπτικής ανάγνωσης. Οι δικαιούχοι που επιθυµούν να λάβουν ένα έντυπο εµβάσµατος µετά την επεξεργασία (χρήστες εντύπων εµβασµάτων µε πολλά παραρτήµατα) λαµβάνουν από τις αρχές το 1996 µια οπτική εκτύπωση (imageprints) των εµβασµάτων που έχουν µετατραπεί σε ηλεκτρονικές πληροφορίες (ετήσια έκθεση της Interpay για το 1996). (15) Επιστολή της Interpay της 18. 2. 1999. (*) Τµήµατα του παρόντος κειµένου διατυπώθηκαν κατά τρόπο ώστε να εξασφαλίζουν τη µη διάδοση εµπιστευτικών πληροφοριών· τα εν λόγω τµήµατα περιβάλλονται από αγκύλες και επισηµαίνονται µε αστερίσκο. (16) Επιστολή της ING Bank της 17. 2. 1999. (17) Βλέπε υποσηµείωση αριθµός 8, επιστολή της Interpay της 18. 2. 1999 και επιστολή της ING Bank της 17. 2. 1999. 21. 10. 1999 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 271/31 (18) Οι τρεις µεγαλύτερες τράπεζες που συµµετέχουν στο σύστηµα είναι η Postbank, η ΑΒΝ AMRO και η Rabobank. Το 1998 αυτές οι τρεις τράπεζες, σύµφωνα µε τα δικά τους στοιχεία, συνήψαν το 91 % περίπου των συµβάσεων χρησι- µοποίησης των εντύπων µεταφοράς χρηµατικών ποσών, πραγµατοποίησαν το 86 % των χρεώσεων, το 70 % των πιστώσεων, το 87 % της αξίας των χρεώσεων και το 50 % της αξίας των πιστώσεων (18). (19) Η καθιέρωση της διατραπεζικής προµήθειας Σύµφωνα µε την NVB, η οποία, όπως αναφέρεται παραπάνω κοινοποίησε τη συµφωνία GSA εξ ονόµατος των τραπεζών, ο συντονισµός των δύο συστηµάτων πληρωµών µε έµβασµα που υπάρχουν στην Ολλανδία, δηλαδή του συστήµατος της Interpay (αρχικά Bank Giro Centrale) και του συστήµατος της Postbank, στο πλαίσιο των προσπαθειών για την καθιέρωση ενός εθνικού συστήµατος πληρωµών προκάλεσε αύξηση της χρήσης των εντύπων µεταφοράς χρηµατικών ποσών (και κατά συνέπεια αύξηση των εξόδων επεξεργασίας σε απόλυτους αριθµούς) (19). Προκειµένου να τελειοποιηθεί η λειτουργία του ενιαίου συστήµατος πληρωµών θα πρέπει, κατά την NVB, η χρεώστρια τράπεζα να παρέχει κάποιες υπηρεσίες προς όφελος της χρεώστριας τράπεζας, όπως είναι π. χ. η µετατροπή των γραπτών εντολών πληρωµής σε ηλεκτρονικά στοιχεία. Η συµφωνία GSA (και ειδικότερα η κατ’ αποκοπή διατραπεζική προµήθεια που προβλέπει) σηµαίνει, σύµφωνα µε την NVB, την αναγνώριση του γεγο- νότος ότι η πιστώτρια τράπεζα επωφελείται από τις υπηρε- σίες που παρέχει χρεώστρια τράπεζα και συµβάλλει ανα- λόγως στην κάλυψη των εξόδων που συνεπάγονται αυτές οι υπηρεσίες (20). πεζες θεωρούν ότι η επεξεργασία που πραγµατοποιεί η χρεώστρια τράπεζα ωφελούν τόσο την χρεώστρια όσο και την πιστώτρια τράπεζα και για το λόγο αυτό η διατραπεζική προµήθεια καθορίσθηκε στο ήµισυ των εξόδων επεξεργασίας στα οποία υπεβλήθη η χρεώστρια τράπεζα. (22) Η συµφωνία GSA ορίζει εξάλλου ότι τα συµβαλλόµενα µέρη θα πρέπει να χρησιµοποιούν συγκεκριµένα έντυπα και συγκεκριµένες προδιαγραφές για την τεχνική ανταλλαγή. Αναφέρει επίσης και έναν αριθµό θεµάτων για τα οποία θα πρέπει να καθορισθούν ακριβείς κανόνες. Οι εν λόγω προ- διαγραφές και κανόνες δεν καλύπτονται από την κοινο- ποίηση και κατά συνέπεια δεν αποτελούν αντικείµενο της παρούσας διαδικασίας. (23) Η συµφωνία που είχε κοινοποιηθεί αρχικά περιελάµβανε, εξάλλου, µια διάταξη η οποία προέβλεπε ότι τα συµβαλλό- µενα µέρη θα πρέπει να αποφεύγουν την παροχή ειδικών πλεονεκτηµάτων στους δικαιούχους στο πλαίσιο των πιστώ- σεων ενός συγκεκριµένου λογαριασµού. Εξάλλου, απαγο- ρευόταν να καθιερώσουν δική τους διαδικασία επεξεργασίας των εντύπων µεταφοράς χρηµατικών ποσών κατά τη διάρ- κεια της ισχύος της συµφωνίας. (24) Σε αντίθεση µε τη συµφωνία GSA το 1985, η κοινοποι- ηθείσα συµφωνία δεν ήταν υπογεγραµµένη από την NVB αλλά από τις επιµέρους τράπεζες. Υπάρχει µια γραµµατεία, η BGC, η οποία φροντίζει για την τήρηση της συµφωνίας. Η συµφωνία που είχε κοινοποιηθεί αρχικά (20) Η συµφωνία GSA, η οποία άρχισε να ισχύει από την 1η Ιουλίου 1991 και είναι αόριστης διάρκειας, αποτελεί τροπο- ποιηµένη έκδοση της συµφωνίας GSA του 1985 (η οποία δεν είχε κοινοποιηθεί στην Επιτροπή). Η τροποποίηση αφορά την καθιέρωση µιας διατραπεζικής προµήθειας ύψους 0,30 (NLG) (0,14 €) ανά έντυπο µεταφοράς χρηµα- τικών ποσών, που θα πρέπει να καταβάλει η πιστώτρια τράπεζα για την επεξεργασία των εντύπων εκ µέρους της χρεώστριας τράπεζας (διατραπεζική προµήθεια). Η συµφωνία εξάλλου προβλέπει ρητά ότι οι τράπεζες που την έχουν υπογράψει είναι τελείως ελεύθερες να χρεώσουν και άλλες τράπεζες εκτός από την πιστώτρια τράπεζα για την επεξερ- γασία των εντύπων µεταφοράς χρηµατικών ποσών. (25) (21) Το ύψος της διατραπεζικής εισφοράς για το 1991 καθορί- σθηκε µε βάση το πραγµατικό κόστος ηλεκτρονικής µετα- τροπής των στοιχείων σχετικά µε τις πληρωµές που προκύ- πτει για την τράπεζα η οποία χρησιµοποιεί, σύµφωνα µε την NVB, την πιο αποτελεσµατική µέθοδο επεξεργασίας. Οι τρά- (26) (18) Βλέπε υποσηµείωση 8. (19) Το 1997 η προσέγγιση του συστήµατος πληρωµών των τραπεζών της Interpay και του συστήµατος της Postbank κατέληξε στη δηµιουργία ενός εθνικού συστήµατος πληρωµών («Nationaal Betalings Circuit») (ετήσια έκθεση NVB 1998). (20) ∆ιευκρινίσεις που περιλαµβάνονται στην κοινοποίηση της 10. 7. 1991 και πρόσθετες διευκρινίσεις της 17. 9. 1991. Οι τροποποιήσεις που έγιναν στη συµφωνία η οποία είχε κοινοποιηθεί αρχικά µετά από ιδιαβούλευση µε την Επιτροπή Στις αρχές του 1992, κατά τη διάρκεια συζητήσεων µε τις τράπεζες που συµµετέχουν στη συµφωνία GSA, η Επιτροπή ανέφερε ότι είχε αντιρρήσεις για τρία στοιχεία της κοινοποι- ηθείσας συµφωνίας τα οποία περιόριζαν τον ανταγωνισµό· ανέφερε επίσης ότι ήταν εναντίον οποιασδήποτε εξαίρεσης. Επρόκειτο καταρχάς για την απαγόρευση χορήγησης ειδικών πλεονεκτηµάτων στους δικαιούχους που έχουν πιστωτικό λογαριασµό (άρθρο 4)· κατά δεύτερον η απαγόρευση προς τα συµβαλλόµενα µέρη να χρησιµοποιούν τη δική τους διαδικασία επεξεργασίας των εντύπων µεταφοράς χρηµα- τικών ποσών (άρθρο 14), και τρίτον για την κατ’ αποκοπήν διατραπεζική προµήθεια (άρθρο 5). Σύµφωνα µε τις τράπεζες οι δύο πρώτες διατάξεις είχαν περιληφθεί στην προηγούµενη συµφωνία για να διασφαλί- σουν το συντονισµό των δύο συστηµάτων πληρωµών του συστήµατος της Postbank και του συστήµατος της BGC, µε στόχο την εφαρµογή του συστήµατος των εντύπων µεταφο- ράς χρηµατικών ποσών ως µέσου πληρωµής. Τα συµβαλλό- µενα µέρη είχαν κρίνει ότι αυτές οι δύο διατάξεις δεν ήταν πλέον απαραίτητες και έτσι τις κατάργησαν στις 26 Μαρ- τίου 1992. L 271/32 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 21. 10. 1999 (27) Στις 26 Μαρτίου 1992 εξάλλου τροποποιήθηκε και η τρίτη διάταξη, η οποία προέβλεπε την καθιέρωση της διατραπε- ζικής προµήθειας. Οι διάφορες τράπεζες µπορούν τώρα να συµφωνήσουν, πάνω σε µια διµερή βάση, να µειώσουν την προµήθεια για την επεξεργασία των εντύπων µεταφοράς χρηµατικών ποσών σε ένα ποσό που θα είναι µικρότερο των 0,30 (NLG) (0,14 €). Η κατ’ αποκοπή διατραπεζική προµ- ήθεια γίνεται έτσι το ανώτατο όριο. Εξάλλου επισηµάνθηκε για µια ακόµη φορά ότι οι πιστώτριες και χρεώστριες τράπε- ζες θα µπορούσαν στο µέλλον να επιβαρύνουν και τρίτους µε τα έξοδα επεξεργασίας. Το κείµενο του άρθρου 5 όπως τροποποιήθηκε έχει ως εξής: «Για την πληρωµή των εξόδων που συνεπάγεται για τη χρεώστρια τράπεζα η επεξεργασία, για λογαριασµό της πιστώτριας τράπεζας επίσης, των εντύπων µεταφοράς χρηµατικών ποσών που χρησιµοποιούνται στο πλαίσιο της συµφωνίας GSA, η χρεώστρια τράπεζα θα χρεώνει µε το ποσό των 0,30 (NLG) την πιστώτρια τράπεζα για κάθε επεξεργαζόµενο έντυπο, εκτός εάν το ποσό της προµήθειας έχει καθορισθεί σε ένα χαµηλότερο ποσό κατόπιν διµερούς συµφωνίας µεταξύ των τραπεζών. Το ποσό αυτό καθορίσθηχε µε βάση το πραγµατικό κόστος της αποτελεσµατικής επεξεργασίας των εντύπων µεταφοράς και θα προσαρµοσθεί σε περίπτωση αποδε- δειγµένης διακύµανσης αυτού του κόστους. Σχετική απόφαση µπορεί να ληφθεί κατόπιν πρότασης όλων των τραπεζών που έχουν υπογράψει τη συµφωνία GSA· η πρόταση αυτή θα πρέπει να συνοδεύεται από ένα έγγραφο που θα αιτιολογεί την προτεινόµενη προσαρ- µογή. Η προµήθεια που προβλέπεται από το παρόν άρθρο δεν στερεί τη δυνατότητα από τις τράπεζες που έχουν υπο- γράψει τη συµφωνία GSA (χρεώστριες και πιστώτριες) να χρεώσουν και τρίτους µε τα έξοδα επεξεργασίας των εντύπων στο πλαίσιο του συστήµατος GSA. » Η διαδικασία (29) (30) Ανακοίνωση αιτιάσεων της 14ης Ιουνίου 1993 Στις 14 Ιουνίου 1993 η Επιτροπή έστειλε στην NVB ανα- κοίνωση αιτιάσεων, στην οποία επισηµαίνει ότι η διατραπε- ζική προµήθεια που καθορίσθηκε µε την πολυµερή συµφω- νία GSA αποτελούσε παράβαση του άρθρου 81 παράγρα- φος 1 της συνθήκης και ότι δεν επληρούντο οι όροι χορήγησης απαλλαγής κατ’ εφαρµογή του άρθρου 81 παρά- γραφος 3. Η Επιτροπή ανακάλεσε αυτή την ανακοίνωση αιτιάσεων στις 20 Ιουνίου 1997. Παρατηρήσεις των ενδιαφερόµενων τρίτων µερών Στην ανακοίνωση που δηµοσίευσε στις 9 Σεπτεµβρίου 1997 δυνάµει του άρθρου 19 παράγραφος 3 του κανονισµού αριθ. 17, η Επιτροπή ανέφερε ότι είχε την πρόθεση να εκδώσει θετική απόφαση σχετικά µε την κοινοποιηθείσα συµφωνία. Στο πλαίσιο αυτό η Επιτροπή αναφερόταν ιδιαί- τερα στην απόφαση των τραπεζών να ενηµέρωσουν επίσηµα τους επαγγελµατίες χρήστες σχετικά µε το «στερεότυπο» χαρακτήρα και το ποσό της διατραπεζικής αντιστάθµισης, καθώς και τις ενδεχόµενες αναπροσαρµογές. Εξάλλου, η Επιτροπή αναφερόταν στην απόφαση των τραπεζών που έλαβαν, κατ’ αίτησή της, να επανεξετάζουν περιοδικά το ποσό της διατραπεζικής αντιστάθµισης µε βάση το κόστος επεξεργασίας που επιτυγχάνει η πλέον αποτελεσµατική τρά- πεζα όπως αυτό εκτιµάται από ανεξάρτητο εµπειρογνώµονα. Μετά τη δηµοσίευση της ανακοίνωσης που έγινε σύµφωνα µε το άρθρο 19 παράγραφος 3 του κανονισµού αριθ. 17, η Επιτροπή έλαβε τις παρατηρήσεις (κοινές) της Nederlandse Postorderbond, της ΑΝWΒ, της Centraal Bureau Fondsen Werving, της Verenigde Nederlandse Uitgeversbedrijven, της Nederlandse Organisatie van Tijdschriftenuitgevers και της Nederlandse Christelijke Radio-Vereniging [που είναι όλοι καταγγέλλοντες σε αυτή την υπόθεση (βλέπε σηµείο 3) και οι οποίοι στο εξής θα αναφέρονται ως καταγ- γέλλοντες] (21). ∆ύο αντιπροσωπευτικά όργανα, το Overle- gΟrgaan Nutsvoorzieningen και το Gebruikersplatform Betalingsverkeer, τις παρατηρήσεις. επίσης υπογράψει αυτές έχουν Απορρίπτεται η αίτηση προσωρινών µέτρων (28) Με απόφασή της στις 7 Φεβρουαρίου 1992 η Επιτροπή απέρριψε την αίτηση λήψης προσωρινών µέτρων που υπέ- βαλε ένας από τους καταγγέλλοντες, η Nederlandse Postor- derbond· η Επιτροπή θεώρησε ότι η άποψη σύµφωνα µε την οποία η εφαρµογή της συµφωνίας GSA προκαλούσε σοβαρή ζηµιά στα µέλη της Nederlandse Postorderbond ήταν αβάσιµη, δεδοµένου ότι η µετακύλιση της διατραπε- ζικής προµήθειας αποτελούσε διακριτική ευχέρεια κάθε τρά- πεζας. Η Επιτροπή εξάλλου έκρινε εκ πρώτης όψεως ότι δεν ήταν βάσιµος ο ισχυρισµός σύµφωνα µε τον οποίο οι ολλαν- δικές τράπεζες είχαν συµφωνήσει να µετακυλύουν συστηµα- τικά τη διατραπεζική προµήθεια στους δικαιούχους, διότι το είχαν ήδη κάνει στο πλαίσιο µιας εναρµονισµένης πρακτικής. Η Επιτροπή εξάλλου έκρινε ότι δεν υπήρχε περίπτωση σοβαρής και ανεπανόρθωτης ζηµίας, δεδοµένου ότι τα µέλη της Nederlandse Postorderbond µπορούν να µετακυλίσουν τις επιβαρύνσεις που τους επιβάλλουν οι τράπεζες, ολόκλη- ρες ή ένα µέρος µόνο, στους πελάτες τους ή να προσφύ- γουν ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων και να ζητήσουν να τους επιστραφούν οι επιβαρύνσεις αυτές αν αποδειχθεί ότι είναι παράνοµες. Καµία προσφυγή δεν έγινε εναντίον αυτής της απόφασης. (31) Οι παρατηρήσεις των καταγγελόντων θα µπορούσαν να συνοψισθούν ως εξής: Καταρχάς κρίνουν ότι η διατραπεζική προµήθεια που προβλέπει η GSA είναι αντίθετη προς την οδηγία 97/5/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συµβουλίου, της 27ης Ιανουαρίου 1997, για τις διασυνο- ριακές µεταφορές πιστώσεων (22), η οποία βασίζεται στην αρχή ότι ο εντολέας επιβαρύνεται µε τα έξοδα του εµβάσµα- τος, εκτός εάν υπάρξει διαφορετική συµφωνία µε την τρά- πεζά του. Οι καταγγέλοντες θεωρούν επίσης ότι δεν υπήρχε κανένας νόµιµος λόγος που δικαιολογεί την επιβολή της διατραπεζικής προµήθειας, ούτε καν η συγχώνευση των δύο συστηµάτων πληρωµών που υπήρχαν στην Ολλανδία. Οι καταγγέλοντες αµφισβητούν επίσης τον ισχυρισµό ότι οι πιστώτριες τράπεζες επωφελούνται από τις υπηρεσίες που παρέχουν οι χρεώστριες τράπεζες. Κατά την άποψή τους τα έξοδα που έχουν σχέση µε τις πράξεις πληρωµής, όπως είναι η προετοιµασία των εµβασµάτων για την εκτέλεσή τους θα πρέπει να επιβαρύνουν τη χρεώστρια τράπεζα. Οι καταγγέ- λοντες ισχυρίζονται εξάλλου ότι γίνεται κακή κατανοµή των δαπανών, επειδή καλούνται οι δικαιούχοι να πληρώσουν το κόστος που θα έπρεπε να επιβαρύνει τον εντολέα. (21) Επιστολή της 14. 1. 1997 (φάκελος 33. 793, σ. 794). (22) ΕΕ L 43 της 14. 2. 1997, σ. 25. 21. 10. 1999 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 271/33 II. ΝΟΜΙΚΗ ΕΚΤΙΜΗΣΗ (36) Η σχετική αγορά (32) (33) Η αγορά του εν λόγω προϊόντος Το σύστηµα των εντύπων µεταφοράς χρηµατικών ποσών ανταγωνίζεται άλλα συστήµατα πληρωµών αλλά σε περιορι- σµένη έκταση. ∆εδοµένου ότι το έντυπο µεταφοράς χρηµα- τικών ποσών χρησιµοποιείται στις περιπτώσεις που δεν υπάρχει άµεση επαφή µεταξύ του πιστωτή και του χρεώστη («πληρωµές εξ αποστάσεως») τα µέσα άµεσης πληρωµής, δηλαδή τα τραπεζογραµµάτια και οι κάρτες πληρωµής όπως είναι η «PINpas» (εθνική κάρτα άµεσης χρέωσης) και η «chipknip/chipper» (εθνικό ηλεκτρονικό πορτοφόλι) δεν αποτελούν ένα πραγµατικό υποκατάστατο του συστήµατος των εντύπων µεταφοράς χρηµατικών ποσών. Τα µέσα πληρωµής που χρησιµοποιούνται κατά κανόνα για τις πληρωµές εξ αποστάσεως είναι τα ακόλουθα: το έµβασµα (απλή εντολή εµβάσµατος), η επιταγή, οι τραπεζικές εργα- σίες µε Η/Υ και η πάγια εντολή πληρωµής. Εντούτοις, µε εξαίρεση την πάγια εντολή πληρωµής, κανένα από αυτά τα µέσα πληρωµής δεν µπορεί να θεωρηθεί ως πραγµατικό υποκατάστατο του εντύπου µεταφοράς χρηµατικών ποσών για τους ακόλουθους λόγους. Το απλό έµβασµα και η επιταγή, όπου δίνονται εντολές σε χαρτί, δεν αποτελούν πραγµατικό υποκατάστατο επειδή το σχετικό κόστος επεξεργασίας είναι πολύ υψηλό. Είναι σχε- τικά δαπανηρή η µετατροπή γραπτών πληροφοριών σε ηλεκ- τρονικά στοιχεία µε στόχο την ηλεκτρονική επεξεργασία της πράξης. Εξάλλου, αυτά τα δύο µέσα πληρωµής παρουσιά- ζουν σηµαντικά διοικητικά µειονεκτήµατα για τους δικαιού- χους σε σύγκριση µε των εντύπων µεταφοράς χρηµατικών ποσών. Ούτε οι τραπεζικές εργασίες µε Η/Υ αποτελούν µια επειδή ο αριθµός των πραγµατική εναλλακτική λύση, ιδιωτών που διαθέτουν τον απαραίτητο εξοπλισµό (προσω- πικό υπολογιστή και µόντεµ) εξακολουθεί να είναι πολύ µικρός. (34) Μόνο το σύστηµα της πάγιας εντολής πληρωµής αποτελεί, ως ένα βαθµό, µια πραγµατική εναλλακτική λύση σε σύγ- κριση µε το σύστηµα των εντύπων µεταφοράς χρηµατικών ποσών. Όπως το τελευταίο αυτό σύστηµα, η πάγια εντολή πληρωµής αποτελεί την ιδανική λύση για τις περιοδικές πληρωµές. Στο πλαίσιο αυτού του συστήµατος ο πελάτης εξουσιοδοτεί το δικαιούχο να χρεώσει αυτοµάτως το λογα- ριασµό του, χωρίς προηγούµενη εντολή, για συγκεκριµένες πληρωµές. Εάν χρειαστεί, ο πελάτης µπορεί στη συνέχεια να ακυρώσει αυτές τις χρεωστικές εγγραφές. (35) Υπάρχουν εντούτοις διαφορές ανάµεσα στο έντυπο µεταφο- ράς χρηµατικών ποσών και στην πάγια εντολή πληρωµής. Στις τράπεζες κοστίζει πολύ λιγότερο η επεξεργασία των πάγιων εντολών πληρωµής απ’ ό,τι τα έντυπα µεταφοράς χρηµατικών ποσών, δεδοµένου ότι τα στοιχεία που είναι απαραίτητα για την εκτέλεση της πληρωµής διατίθενται ηλεκτρονικά από τους δικαιούχους. Κατά συνέπεια δεν χρειάζεται να γίνει µετατροπή έντυπων στοιχείων σε ηλεκ- τρονικά στοιχεία. Η πράξη της πάγιας εντολής πληρωµής είναι ηλεκτρονική και δεν χρησιµοποιείται κανένα έντυπο. Είναι λογικό λοιπόν ότι οι τράπεζες προσφέρουν στους πιστωτές την υπηρεσία της πάγιας εντολής πληρωµής σε χαµηλότερη τιµή απ’ ό,τι το σύστηµα εντύπων µεταφοράς χρηµατικών ποσών. Τα δύο µέσα πληρωµής διαφέρουν επίσης ως προς ορισµένα χαρακτηριστικά, τα οποία µπορούν να αναγκάσουν του πληρωτή να προτιµήσει το ένα από το άλλο σύστηµα για τους ακόλουθους λόγους. Καταρχάς στο σύστηµα του εντύ- που µεταφοράς χρηµατικών ποσών για κάθε πληρωµή ο πελάτης πρέπει να δώσει στην τράπεζα µια συγκεκριµένη εντολή πληρωµής, να υπογράψει το έντυπο του εµβάσµατος και να το στείλει στην τράπεζά του. Ο πελάτης έχει επίσης τη δυνατότητα να µεταβεί ο ίδιος στην τράπεζα και να πληρώσει το οφειλόµενο ποσό σε µετρητά µε πρόσθετη επιβάρυνση ενδεχοµένως (π. χ. εάν το υπόλοιπο του τρέχο- ντας λογαριασµού είναι ανεπαρκές). Ο πελάτης συνεπώς µπορεί ο ίδιος να διαλέξει το χρονικό σηµείο και τον τρόπο πληρωµής στην περίπτωση του εµβάσµατος µε τυποποιη- µένη ένδειξη απ’ ό,τι στην περίπτωση της πάγιας εντολής πληρωµής, όπου ο έλεγχος γίνεται µόνο εκ των υστέρων. Το γεγονός αυτό µπορεί να αναγκάσει ορισµένος πελάτες να προτιµήσουν το σύστηµα του εντύπου µεταφοράς χρηµα- τικών ποσών από το σύστηµα της πάγιας εντολής πληρωµής. Εξάλλου, η πάγια εντολή πληρωµής παρουσιάζει το διπλό πλεονέκτηµα για τον πελάτη (και για τον πιστωτή) ότι η πληρωµή γίνεται πάντα έγκαιρα, γεγονός που επιτρέπει την αποφυγή προστίµων λόγω καθυστερηµένης πληρωµής και ότι ο ίδιος ο πελάτης δεν χρειάζεται να προβεί σε καµµία ενέργεια. ∆εύτερον η επιλογή εκ µέρους του πληρωτή ενός από τα δύο συστήµατα µπορεί να εξαρτηθεί από τη σχέση που υπάρχει ανάµεσα στον πελάτη και στην επιχείρηση. Στην πράξη έχει διαπιστωθεί ότι οι πελάτες είναι έτοιµοι να χρησι- µοποιήσουν το σύστηµα της πάγιας εντολής πληρωµής όταν δηµιουργούν µια µακροχρόνια σχέση µε κάποια επιχείρηση στην οποία έχουν απόλυτη εµπιστοσύνη, π. χ. οι δηµόσιες επιχειρήσεις. Αντίθετα, όταν η σχέση είναι προσωρινή, όπως είναι η περίπτωση των συνδροµών για εφηµερίδες, η χρησι- µοποίηση του συστήµατος της πάγιας εντολής πληρωµής είναι πολύ πιο περιορισµένη. Σε ορισµένες περιπτώσεις, όπως είναι η µηνιαία πληρωµή των ενυπόθηκων δανείων και η πληρωµή των ασφάλιστρων σε ορισµένες ασφαλιστικές εταιρείες, ο πελάτης δεν έχει άλλη επιλογή και η πάγια εντολή πληρωµής είναι υποχρεωτική. Λαµβάνοντας υπόψη τις προαναφερθείσες διαφορές η πάγια εντολή πληρωµής δεν µπορεί να θεωρηθεί υποκατάστατο του εντύπου µεταφοράς χρηµατικών ποσών. Εντούτοις, εκτός από τις διαφορές χαρακτηριστικών, η τιµή αποτελεί επίσης έναν παράγοντα παν πρέπει να ληφθεί υπόψη (23). Οι διαφορές ανάµεσα στις επιβαρύνσεις που επιβάλλουν οι τράπεζες και/ή οι δικαιούχοι στους πελάτες (πληρωτές) για τη χρησιµοποίηση αυτών των δύο συστηµάτων πληρωµής µπορούν να επηρεάσουν τους πελάτες κατά την επιλογή του ενός ή του άλλου συστήµατος. Λίγο µετά την έναρξη της ισχύος της συµφωνίας GSA, τον Ιούλιο του 1991, οι τρά- πεζες άρχισαν να χρεώνουν τους πελάτες τους (πληρωτές) για τη χρησιµοποίηση του συστήµατος των εντύπων µεταφο- ράς χρηµατικών ποσών. Ορισµένοι δικαιούχοι, όπως είναι οι εταιρείες παραγγελίας µέσω ταχυδροµείου και οι εκδότες εφηµερίδων και περιοδικών, µετακυλίουν το σύνολο ή µέρος των επιβαρύνσεων που τους επιβάλλονται διαφοροποιώντας τις τιµές τους ανάλογα µε το εάν οι πελάτες τους χρησιµο- ποιούν το σύστηµα του εντύπου µεταφοράς χρηµατικών ποσών ή το σύστηµα της πάγιας εντολής πληρωµής, κάνο- ντας έκπτωση π. χ. στην περίπτωση της πληρωµής µε πάγια εντολή πληρωµής. Εάν η πληρωµή µε πάγια εντολή πληρωµής είναι φθηνότερη από την πληρωµή µέσω εντύπου µεταφοράς, µπορεί να υποθέσει κανείς ότι ορισµένοι πελάτες (37) (38) (23) Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά µε τον ορισµό της σχετικής αγοράς για τους σκοπούς του κοινοτικού δικαίου ανταγωνισµού (ΕΕ C 372 της 9. 12. 1997, σ. 5). L 271/34 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 21. 10. 1999 (39) (40) (πληρωτές) θα ξεπεράσουν τους δισταγµούς τους όσον αφορά το σύστηµα της πάγιας εντολής πληρωµής. ∆εν υπάρχουν αριθµητικά στοιχεία ως προς το θέµα αυτό λόγω του γεγονότος ότι δεν επιβάλλουν όλοι οι δικαιούχοι εµφα- νείς επιβαρύνσεις για τη χρησιµοποίηση του συστήµατος των εντύπων µεταφοράς χρηµατικών ποσών και επειδή, στις περιπτώσεις που το κάνουν, το κόστος αυτό είναι γενικά µικρό. Είναι γνωστό πάντως ότι η χρησιµοποίηση των εντύπων µεταφοράς χρηµατικών ποσών παρουσιάζει µικρή πτώση από το 1992 και εντεύθεν. Έτσι, ο αριθµός των εντολών πληρωµής µέσω εµβάσµατος µε τυποποιηµένη ένδειξη (περι- λαµβανοµένων και των εντολών αποδοχής µετοχών) τις οποίες επεξεργάζονται η Interpay/BGC ανήλθε σε 237 εκατ. περίπου το 1991 (µε συνολική αξία 101 εκατ. NLG), ενώ το 1998 ήταν 217 εκατ. (δηλαδή µειώθηκε κατά 7,6 % περίπου σε τέσσερα χρόνια). Κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου η χρησιµοποίηση του συστήµατος της πάγιας εντολής πληρωµής αυξήθηκε σηµαντικά. Ο αριθµός των εντολών πληρωµής µε πάγια εντολή πληρωµής αυξήθηκε από 227 εκατ. (µε συνολική αξία 224 δισεκ. NLG περίπου) το 1991 σε 534 εκατ. το 1998 (δηλαδή είχαµε µια αύξηση 135 %) (24). Η αύξηση της χρησιµοποίησης της πάγιας εντολής πληρωµής µπορεί να αποδοθεί στις ενηµερωτικές εκστρατείες που έκαναν οι τράπεζες και οι δικαιούχοι µε το σύνθηµα «Betaal op maat» (πληρωµή κατά παραγγελία) µε στόχο την προώθηση της χρησιµοποίησης φθηνότερων µέσων πληρωµής. Σύµφωνα µε την Interpay, η χρησιµο- ποίηση του συστήµατος της πάγιας εντολής πληρωµής αυξάνεται εις βάρος των εντύπων µεταφοράς χρηµατικών ποσών, κυρίως µεταξύ των ιδιωτών (πληρωτών), καθώς και εις βάρος των χειρόγραφων εµβασµάτων (25). Συµπερασιατικά, θα µπορούσε να πει κανείς ότι, παρά τις διαφορές χαρακτηριστικών µεταξύ του εντύπου µεταφοράς χρηµατικών ποσών και της πάγιας εντολής πληρωµής, στην περίπτωση αύξησης της σχετικής τιµής του πρώτου µέσου σε σχέση µε το δεύτερο ένας ορισµένος αριθµός πληρωτών θα εγκαταλείψει το πρώτο σύστηµα και θα προτιµήσει το σύστηµα της πάγιας εντολής πληρωµής. Μια ένδειξη περί αυτού είναι το γεγονός ότι από το 1992, που οι τράπεζες άρχισαν να επιβαρύνουν µε µια προµήθεια τους πιστωτές για τη χρησιµοποίηση εµβασµάτων µε τυποποιηµένη ένδειξη, οι οποίοι θα µπορούσαν στη συνέχεια να την µετακυλίσουν στους πληρωτές, η χρησιµοποίηση του εντύπου µεταφοράς χρηµατικών ποσών άρχισε να παρουσιάζει ελαφρά πτωτική τάση. Θα πρέπει επίσης να επισηµανθεί ότι η επιτυχής διαφηµιστική εκστρατεία «Betaal op maat» που κάνουν από κοινού τράπεζες και οι δικαιούχοι έχει συµβάλει στο να µειωθούν τα έντυπα µεταφοράς χρηµατικών ποσών και να αυξηθεί η πάγια εντολή πληρωµής. Η πάγια εντολή πληρωµής συνεπώς θα πρέπει να θεωρηθεί ότι µπορεί, ως ένα βαθµό να υποκαταστήσει το έντυπο µεταφοράς χρηµα- τικών ποσών. Για το λόγο αυτό το έντυπο µεταφοράς χρηµατικών ποσών και η πάγια εντολή πληρωµής µπορούν να θεωρηθούν ότι αποτελούν τη σχετική αγορά του προϊό- ντος. Η σχετική γεωγραφική αγορά (41) ∆εδοµένου ότι το έντυπο µεταφοράς χρηµατικών ποσών αποτελεί ένα σύστηµα εσωτερικών πληρωµών, δηλαδή προο- ρίζεται για τις πληρωµές µεταξύ των χρεωστών και των πιστωτών οι οποίοι έχουν λογαριασµό σε τράπεζα που είναι εγκατεστηµένη στην Ολλανδία και συµµετέχει στο σύστηµα, η σχετική γεωγραφική αγορά είναι η ολλανδική αγορά. Άρθρο 81 παράγραφος 1 Συµφωνία µεταξύ επιχειρήσεων (42) Οι τράπεζες που έχουν υπογράψει τη συµφωνία GSA ή που έχουν υπογράψει µια δήλωση προσχώρησης είναι οι επι- χειρήσεις κατά την έννοια του άρθρου 81 παράγραφος 1. Η συµφωνία GSA είναι κατά συνέπεια συµφωνία µεταξύ επι- χειρήσεων κατά την έννοια του άρθρου 81 παράγραφος 1. Περιορισµός του ανταγωνισµού Σχέσεις στο πλαίσιο µιας τετραµερούς συµφωνίας (43) Όπως στα περισσότερα συστήµατα πληρωµών, στο σύστηµα των εντύπων µεταφοράς χρηµατικών ποσών συµµετέχουν κατά κανόνα τέσσερα µέρη: ο πληρωτής (ο εντολέας) ο πιστωτής (δικαιούχος) η τράπεζα του πληρωτή και η τρά- πεζα του πιστωτή (26). Κάθε µέρος έχει άµεση σχέση µε δύο άλλα. Π. χ. η πιστώτρια τράπεζα έχει άµεση σέση µε την χρεώστρια τράπεζα αφενός, δυνάµει της συµφωνίας GSA, και µε τον δικαιούχο αφετέρου, δυνάµει της σύµβασης χρησιµοποίησης του εντύπου µεταφοράς χρηµατικών ποσών. Τις διάφορες σχέσεις στο πλαίσιο του τετραµερούς συστή- µατος πληρωµών θα πρέπει κανείς να τις δει από την άποψη της αλληλεπίδρασής τους. Οι συµφωνίες σχετικά µε τις τιµές στο πλαίσιο µιας από αυτές τις σχέσεις µπορούν να επηρεάσουν τις άλλες σχέσεις και κατά συνέπεια την χρησι- µοποίηση του συστήµατος πληρωµών. (44) Η κοινοποιηθείσα συµφωνία σχετικά µε την χρέωση του κόστους επεξεργασίας των εντύπων µεταφοράς χρηµατικών ποσών αφορά άµεσα τη σχέση ανάµεσα στην πιστώτρια τράπεζα και στη χρεώστρια τράπεζα (διατραπεζική σχέση). Εντούτοις, η διατραπεζική συµφωνία για τις τιµές µπορεί να έχει επιπτώσεις στη σχέση ανάµεσα στην πιστώτρια τράπεζα και στον πιστωτή και κατά συνέπεια στη λειτουργία του ίδιου του συστήµατος των εντύπων µεταφοράς χρηµατικών ποσών. Η πιστώτρια τράπεζα µπορεί να αποφασίσει να µετα- κυλίσει το κόστος της διατραπεζικής προµήθειας αυξάνο- ντας την προµήθεια µε την οποία χρεώνει τον πιστωτή. Ο πιστωτής µε τη σειρά του µπορεί να αποφασίσει να µετακυ- λίσει αυτά τα πρόσθετα έξοδα στον πελάτη ο οποίος χρησι- µοποιεί το έντυπο µεταφοράς χρηµατικών ποσών. Στην περίπτωση αυτή οι πελάτες µπορούν να αποφασίσουν να αλλάξουν σύστηµα και να χρησιµοποιήσουν ένα άλλο σύστηµα πληρωµής που τους παρέχει η τράπεζά τους ή µια άλλη ανταγωνίστρια τράπεζα. (45) Αυτό το πιθανό κύµα δράσεων και αντιδράσεων αποτελεί χαρακτηριστικό των συστηµάτων πληρωµών, όπως είναι έντυπα µεταφοράς χρηµατικών ποσών, το οποίο θα πρέπει να λαµβάνεται υπόψη στις περιπτώσεις που εξετάζεται εάν υπάρχει περιορισµός του ανταγωνισµού ή όχι: για να δια- πιστωθεί εάν υπάρχει περιορισµός τιµών στο πλαίσιο µιας από τις τέσσερις σχέσεις που υπάρχουν µέσα σε ένα σύστηµα πληρωµών, όπως είναι η πολυµερής διατραπεζική προµήθεια, δεν αρκεί να εξετασθούν µόνο οι επιπτώσεις στο εσωτερικό της εν λόγω σχέσης. Θα πρέπει να εξετασθούν επίσης και οι επιπτώσεις σε όλες τις σχέσεις και σε ολόκληρο το σύστηµα πληρωµών. (24) Ετήσια έκθεση της BGC για το 1993, ετήσια έκθεση της Interpay για το 1996, επιστολή της Interpay της 18. 2. 1999. (25) Ετήσια έκθεση της Interpay 1996, σ. 30-31. (26) Η τράπεζα του πληρωτή και η τράπεζα του δικαιούχου µπορεί να είναι µία και αυτή. Στην περίπτωση αυτή, πρόκειται για ενδοτραπεζική πράξη. 21. 10. 1999 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 271/35 (46) Η πολυµερής διατραπεζική προµήθεια Από τεχνική άποψη, ένα ενιαίο σύστηµα εντύπων µεταφοράς χρηµατικών ποσών, δηλαδή ένα σύστηµα πληρωµών όπου οι δικαιούχοι και οι πληρωτές µπορούν να χρησιµοποιήσουν οποιαδήποτε τράπεζα στην οποία έχουν λογαριασµό, µπορεί να υπάρξει µόνο πάνω σε µια ειδική πολυµερή βάση. Κατά συνέπεια, η σύναψη συλλογικών συµφωνιών που αφορούν τις τεχνικές διατάξεις και τις διαδικασίες επεξεργασίας των πράξεων είναι απαραίτητη για την καλή λειτουργία του συστήµατος. Στην πράξη, εξάλλου, είναι αναγκαίο για τις τράπεζες που συµµετέχουν στις συναλλαγή να συνάψουν µια συµφωνία σχετικά µε την επιβολή των επιβαρύνσεων: εάν θα επιβάλλουν ή όχι επιβάρυνση και ποιο θα είναι το ύψος αυτής της επιβάρυνσης. Λόγω των ειδικών χαρακτηριστικών ενός συστήµατος πληρωµών, όπως είναι το σύστηµα των εντύπων µεταφοράς χρηµατικών ποσών, είναι αυτονόητο ότι οι διαπραγµατεύσεις αυτές θα πρέπει να έχουν γίνει εκ των προτέρων, δηλαδή πριν οι τράπεζες αρχίσουν να χρησιµο- ποιούν το σύστηµα πληρωµών για την επεξεργασία των πληρωµών που κάνουν οι πελάτες τους. Κάθε σύστηµα πληρωµών σηµαίνει ότι από τη στιγµή που ξεκινήσει η πράξη πληρωµής ο πληρωτής και ο δικαιούχος θα πρέπει να είναι βέβαιοι ότι η πράξη θα εκτελεσθεί αµέσως από τις εµπλεκόµενες τράπεζες. Επειδή η επιλογή των τραπεζών που εκτελούν την πράξη γίνεται από τους δικαιούχους των λογα- ριασµών που χρησιµοποιούν το σύστηµα, οι τράπεζες γίνο- νται κατά κάποιο τρόπο, από τη στιγµή αυτή, υποχρεωτικοί εταίροι, κατά την έννοια ότι δεν µπορούν να κάνουν διαφο- ρετικά από το να συνεργασθούν. Για το λόγο αυτό οι διαπραγµατεύσεις σχετικά µε τις τιµές είναι έγκυρες εάν έχουν γίνει εκ των προτέρων. Εάν οι τράπεζες αποφασίσουν να καθιερώσουν µια διατραπεζική προµήθεια, η συµφωνία σχετικά µε το ύψος της προµήθειας µπορεί καταρχήν να είναι διµερής ή πολυµερής. (47) Στη συγκεκριµένη περίπτωση, οι τράπεζες αποφάσισαν να καθιερώσουν µια ενιαία πολυµερή προµήθεια, η οποία από το 1992 αποτελεί το ανώτατο όριό της. Οι τράπεζες µπο- ρούν επίσης να πάρουν την πρωτοβουλία να συνάψουν συµφωνίες σχετικά µε τις διµερείς προµήθειες και άλλες τράπεζες να υπογράψουν στη συνέχεια αυτές τις συµφωνίες, ούτως ώστε οι διµερείς αυτές προµήθειες να ισχύουν και για αυτές (27). Οι τράπεζες θα µπορούσαν επίσης να συνάψουν πολυµερείς συµφωνίες σχετικά µε τον τρόπο υπολογισµού της διατραπεζικής προµήθειας µε διαφορεπκές παραµέτρους ανάµεσά τους (28). (48) Η Επιτροπή κρίνει ότι µια συµφωνία σχετικά µε µια διµερή διατραπεζική προµήθεια δεν εµπίπτει κανονικά στο πεδίο εφαρµογής του άρθρου 81 παράγραφος 1. Αντίθετα οποιαδήποτε συµφωνία σχετικά µε µια πολυµερή διατραπε- ζική προµήθεια αποτελεί περιορισµό του ανταγωνισµού κατά την έννοια του άρθρου 81 παράγραφος 1, επειδή περιορίζει σηµαντικά την ελευθερία των τραπεζών να καθο- ρίζουν σε διµερή βάση την τιµολογιακή τους πολιτική (29). Η πολυµερής διατραπεζική προµήθεια κατά την έννοια του άρθρου 5 της συµφωνίας GSA έχει συνεπώς ως στόχο τον περιορισµό του ανταγωνισµού κατά την έννοια του άρθρου 81 παράγραφος 1, επειδή περιορίζει την ελευθερία των τραπεζών οι οποίες αποτελούν µέρος της συµφωνίας να (27) Όπως γινόταν πριν να αρχίσει να ισχύει η συµφωνία GSA του 1991. (28) Όπως γινόταν στην Ολλανδία µέχρι το 1998 για τα µηχανήµατα αυτό- µατης ανάληψης. (29) Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά µε την εφαρµογή των κανόνων ανταγωνισµού εκ της διασυνοριακής µεταφοράς πίστωσης (ΕΕ C 251 της 27. 9. 1995, σ. 3), σηµείο 40. καθορίζουν το ύψος µιας πιθανής προµήθειας για την επε- ξεργασία των εντύπων µεταφοράς χρηµατικών ποσών στο πλαίσιο των διµερών διαπραγµατεύσεων (30). (49) Η πρακτική δείχνει ότι οι διµερείς διαπραγµατεύσεις σχετικά µε τις διατραπεζικές προµήθειες για την ηλεκτρονική επεξερ- γασία των εντύπων µεταφοράς χρηµατικών ποσών είναι τεχνικά δυνατές. Έτσι, πριν την έναρξη της ισχύος της GSA υπήρχαν διµερείς συµφωνίες µεταξύ πολλών µεγάλων τρα- πεζών σχετικά µε την πληρωµή αυτών των τελών. (50) (51) (52) Βέβαια, µετά την µετατροπή της σταθερής προµήθειας σε ανώτατη προµήθεια, στις 26 Μαρτίου 1992, οι τράπεζες που έχουν υπογράψει τη συµφωνία GSA µπορούν να συνά- ψουν διµερείς συµφωνίες οι οποίες θα προβλέπουν χαµηλό- τερη διατραπεζική προµήθεια για την επεξεργασία των εντύπων µεταφοράς χρηµατικών ποσών. Μέχρι τώρα καµία από τις τράπεζες που έχουν υπογράψει τη συµφωνία αυτή δεν έχει κάνει χρήση αυτής της δυνατότητας. Η µετάβαση από µια σταθερή προµήθεια σε µια ανώτατη προµήθεια δεν είχε καµία πρακτική επίπτωση µέχρι τώρα. Στην ανακοίνωσή της σχετικά µε τις διασυνοριακές µεταφο- ρές πιστώσεων, η Επιτροπή αναφέρει ότι ο περιορισµός του ανταγωνισµού που συνεπάγεται η διατραπεζική προµήθεια θα έχει πιθανώς αρνητική επίπτωση στη συµπεριφορά της τράπεζας απέναντι στους πελάτες της. Στο σύστηµα των εντύπων µεταφοράς χρηµατικών ποσών η διατραπεζική προµήθετα έχει πράγµατι περιοριστικό χαρακτήρα όσον αφορά τη σχέση µεταξύ των (πιστωτριών) τραπεζών και των πελατών τους στο βαθµό που έχει διαπιστωθεί ότι οι πιστώ- τριες τράπεζες µετακυλίουν συστηµατικά στους πελάτες τους (δικαιούχους) τη διατραπεζική προµήθεια που οφεί- λουν. Τα τέλη που επιβάλλονται στους δικαιούχους από τις διάφορες τράπεζες για την επεξεργασία των εµβασµάτων µε τυποποιηµένη ένδειξη δεν είναι βέβαια ενιαία αλλά η µετα- κύλιση της διατραπεζικής προµήθειας γίνεται µε τη σχεδόν ενιαία αύξηση των επιβαλλόµενων τελών. Έτσι η διατραπε- ζική προµήθεια αποτελεί την ελάχιστη επιβάρυνση για τους πελάτες. Από τις απαντήσεις που δόθηκαν σε ένα αίτηµα για τη διάθεση πληροφοριών που εστάλη σε τρεις µεγάλες τράπε- ζες στις 23 ∆εκεµβρίου 1991, προκύπτει ότι πριν την καθιέρωση της διατραπεζικής προµήθειας καµία από τις τρεις τράπεζες δεν χρέωνε (άµεσα) τους πελάτες της µε τα έξοδα χρησιµοποίησης των εντύπων µεταφοράς χρηµατικών ποσών, και ότι στη συνέχεια καθιερώθηκε µια προµήθεια ύψους 0,45 NLG (έµβασµα χωρίς παραρτήµατα) από την ABN AMRO από την 1η Ιουλίου 1991 (ηµεροµηνία που άρχισε να ισχύει η συµφωνία GSA το 1991), από την Rabobank από την 1η Σεπτεµβρίου 1991 (επισηµαίνεται ότι το ποσό των 0,45 NLG ήταν το ελάχιστο και ότι η προµήθεια θα µπορούσε να κυµαίνεται ανάλογα µε τον αριθµό και το είδος των παρεχόµενων πληροφοριών) και από την ΝMB Postbank Groep από την 1η Ιανουαρίου 1992 (31). Η ΝMB Postbank επιβεβαίωσε ρητά ότι το ήµισυ (30) Βλέπε Nederlandse Verenigireg van Banken (απόφαση 89/512/ΕΟΚ, ΕΕ L 253 της 30. 8. 1998, σ. 1), αιτιολογική σκέψη 56. Η προσφυγή της NVB εναντίον αυτής της απόφασης κρίθηκε απαράδεκτη από το Πρωτοδικείο στις 17 Σεπτεµβρίου 1992 (υπόθεση C-138/89, Συλλογή 1992 ΙΙ-2181). (31) Από τις απαντήσεις των διάφορων τραπεζών στα αιτήµατα για πληρο- φορίες της 5ης Αυγούστου 1997 και της 18ης Ιανουαρίου 1999 προκύπτει ότι όλες σχεδόν οι τράπεζες συνέχισαν να εισπράττουν µεταξύ 1997 και 1999 µια κατ’ αποκοπή προµήθεια ύψους 0,45 NLG (έµβασµα χωρίς παραρτήµατα) παρά το γεγονός ότι θα µπορούσαν να υπάρξουν στην πράξη διαφορές σε σχέση µε αυτό το επίπεδο αναφοράς µέχρι ένα ορισµένο ποσό. L 271/36 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 21. 10. 1999 των εξόδων µηχανογράφησης εντύπων µεταφοράς των χρηµατικών ποσών (µε άλλα λόγια του ποσού της διατραπε- ζικής προµήθειας) χρεωνόταν στους πελάτες (32). Από ορι- σµένους φακέλους που περιλαµβάνονται στο φάκελο προκύ- πτει ότι η Rabobank, η ABN AMRO και άλλα συµβαλλό- επίσης µενα µέρη της ολόκληρο το ποσό της διατραπεζικής προµήθειας (33). συµφωνίας GSA µετακύλιαν (53) ∆εν υπάρχει καµία ένδειξη ότι οι τράπεζες έχουν συµφωνή- σει να µετακυλίουν συστηµατικά τη διατραπεζική προ- µήθεια. Η συµφωνία GSA προβλέπει ρητά ότι µπορούν να αποφασίσουν αυτόνοµα εάν θα µετακυλίσουν αυτή την προµήθεια ή όχι. Εντούτοις, στο βαθµό που οι τράπεζες αποφασίσουν σε µεµονωµένη βάση να µετακυλίσουν την εν λόγω προµήθεια επηρεάζεται άµεσα η ύπαρξη της συµφω- νίας GSA, επειδή η συµφωνία αυτή προβλέπει µια επιβά- ρυνση για την πιστώτρια τράπεζα η οποία δεν υπήρχε προη- γουµένως. Εάν δεν υπήρχε µια διατραπεζική προµήθεια, δεν θα υπήρχε τίποτα που θα µπορούσε να µετακυλιθεί. Κατά συνέπεια η συµφωνηθείσα διατραπεζική προµήθεια περιορί- ζει τον ανταγωνισµό όσον αφορά τη σχέση ανάµεσα στην πιστώτρια τράπεζα και στο δικαιούχο. (54) Ο περιορισµός του ανταγωνισµού που συνεπάγεται η πολυ- µερής διατραπεζική προµήθεια όσον αφορά τη σχέση ανά- µεσα στην πιστώτρια τράπεζα και στον πελάτη της ενισχύε- ται από το γεγονός ότι κάθε µια από τις συµµετέχουσες τράπεζες επιβάλλει στους πελάτες της (πιστωτές), για τις διατραπεζικές πληρωµές µέσω εντύπου µεταφοράς χρηµα- τικών ποσών, την ίδια επιβάρυνση όπως και στην περίπτωση των διατραπεζικών πράξεων, παρά το γεγονός ότι η συµφω- νία GSA ισχύει µόνο για τις διατραπεζικές πράξεις. Κατά συνέπεια οι εµπορευόµενοι είναι αδύνατον να αποφύγουν την πληρωµή των επιβαρύνσεων που συνεπάγεται η χρησιµο- ποίηση των εντύπων µεταφοράς. Εάν δεν υπήρχε καµιά επι- βάρυνση ή εάν η επιβάρυνση ήταν χαµηλότερη για τις διατραπεζικές πράξεις, θα είχαν τη δυνατότητα να ανοίξουν λογαριασµούς σε περισσότερες τράπεζες ώστε να αυξήσουν τις διατραπεζικές τους πληρωµές και να αποφύγουν τις (υψηλότερες) επιβαρύνσεις που επιβάλλονται για τα διατρα- πεζικά εµβάσµατα. (55) Ο περιορισµός του ανταγωνισµού είναι αισθητός, επειδή όλες οι τράπεζες οι οποίες συµµετέχουν στο σύστηµα των εντύπων µεταφοράς χρηµατικών ποσών στην Ολλανδία συν- δέονται µε τη συµφωνία GSA. Η συµφωνία καλύπτει ολόκληρη την αγορά. Ένας αρκετά µεγάλος ανταγωνισµός ανάµεσα στα συστήµατα µπορεί να περιορίσει τις συνέπειες µιας διατραπεζικής προµήθειας στις επιβαρύνσεις που επι- βάλλονται στους πελάτες, στο βαθµό που δεν υπάρχουν ανάλογες διατραπεζικές επιβαρύνσεις σε άλλα συστή- µατα (34). Όµως, προµήθειες υπάρχουν επίσης και στο πλαί- (32) Παράρτηµα 8 της απάντησης της ΝMB Postbank Groep της 29ης Ιανουαρίου 1992. Βλέπε επίσης επιστολής της ING Βank της 21ης Ιανουαρίου 1993 σε έναν έµπορο πελάτη. Ιουλίου 1991, (33) Βλέπε επιστολή AΒΝ AMRO προς εµπόρους πελάτες µε ηµεροµηνίες 18 και 24 Οκτωβρίου 1991, επιστολή της AΒΝ Bank Nederland της επιστολή της Rabobank Heerlen της 31ης 4ης Μαρτίου 1992, επιστολή της Hollandse Koopmansbank της 6ης Φεβρουαρίου 1992, επιστολή της Bank Mendes Gans NV της 18ης ∆εκεµβρίου 1991 και επιστολή της Commerzbank Nederland NV της 13ης Νοεµβρίου 1993. (34) Βλέπε επίσης τις παραγράφους 41 και 42 της ανακοίνωσης σχετικά µε τα διασυνοριακά εµβάσµατα (βλέπε υποσηµείωση αριθ. 29). σιο του µοναδικού συστήµατος που θα µπορούσε —έως ένα βαθµό— να υποκαταστήσει το έντυπο µεταφοράς χρηµα- τικών ποσών, δηλαδή της πάγιας εντολής πληρωµής. (56) Κατά συνέπεια, η GSA είναι µια συµφωνία η οποία έχει ως στόχο και ως συνέπεια να παρεµποδίζει, να περιορίζει ή να στρεβλώνει τον ανταγωνισµό στο εσωτερικό της κοινής αγο- ράς εξαιτίας του άµεσου ή έµµεσου καθορισµού των τιµών αγοράς ή πώλησης κατά την έννοια του άρθρου 81 παρά- γραφος 1 στοιχείο α). Στην ανακοίνωση δυνάµει του άρθρου 19 παράγραφος 3 του κανονισµού αριθ. 17, η Επιτροπή ανέφερε ότι είχε την πρόθεση να λάβει θετική απόφαση όσον αφορά την συµφω- νία GSA. Υπό τον πρίσµα της απόφασης του ∆ικαστηρίου της 21ης Ιανουαρίου 1999, Bagnasco κατά Banca Popo- lare di Novara (συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-215/96 και C-216/96 (35), η Επιτροπή κατέληξε στο συµπέρασµα ότι η συµφωνία GSA δεν εµπίπτει στο πεδίο εφαρµογής του άρθρου 81 παράγραφος 1, διότι η προϋπόθεση του αισθη- τού επηρεασµού του ενδοκοινοτικού εµπορίου δεν πληρού- ται. Τούτο εξηγείται µε τους ακόλουθους λόγους. Επίπτωση στο εµπόρτο µεταξύ των κρατών µελών Γενικά (57) (58) (59) Από τη πάγια νοµολογία προκύπτει ότι για να µπορέσει να επηρεάσει το εµπόριο ανάµεσα στα κράτη µέλη, µια συµφω- νία µεταξύ επιχειρήσεων θα πρέπει βάσει µιας σειράς αντικει- µενικών πραγµατικών ή νοµικών στοιχείων να µπορεί να προβλέψει κανείς µε κάποια βεβαιότητα ότι θα µπορέσει να επηρεάσει άµεσα ή έµµεσα, πραγµατικά ή δυνητικά το εµπό- ριο ανάµεσα στα κράτη µέλη σε τρόπο ώστε να παρεµποδί- σει την πραγµατοποίηση των στόχων της κοινής αγοράς των κρατών µελών (36). Η αρνητική επίπτωση στο ενδοκοινοτικό εµπόριο είναι κανονικά το αποτέλεσµα ενός συνδυασµού διάφορων παραγόντων οι οποίοι, εάν τους δει κανείς µεµονωµένα, δεν είναι κατ’ ανάγκη αποφασιστικοί (37). Από τη πάγια νοµολογία εξάλλου προκύπτει ότι το άρθρο 81 παράγραφος 1 της συνθήκης ισχύει µόνο για τις συµφω- νίες για τις οποίες υπάρχουν ενδείξεις ότι µπορούν να επηρεάσουν αισθητά το εµπόριο µεταξύ των κρατών µελών (38). Στο ερώτηµα εάν η συµφωνία GSA, και ειδικά η διάταξη που αφορά τη διατραπεζική προµήθεια, µπορεί να επηρεάσει το εµπόριο ανάµεσα στα κράτη µέλη, θα πρέπει, µε βάση να την προαναφερθείσα νοµολογία του ∆ικαστηρίου, ληφθούν υπόψη οι ακόλουθοι παράγοντες. (35) ∆εν δηµοσιεύθηκε ακόµη στη Συλλογή. (36) Βλέπε την απόφαση του ∆ικαστηρίου της 11ης Ιουλίου 1995 στην υπόθεση 42/84 Remia/Επιτροπή, Συλλογή 1985, σ. 2545. (37) Βλέπε απόφαση του ∆ικαστηρίου της 15ης ∆εκεµβρίου 1984 στην υπόθεση C 250/92, DLG, Συλλογή 1992, Ι-5461, αιτιολογική σκέψη 54. (38) Βλέπε απόφαση του ∆ικαστηρίου της 17ης υπόθεση Ferriere Νοrd/Επιτροπή, Συλλογή 1997, σ. γική σκέψη 19. Ιουλίου 1997 στην Ι-4411, αιτιολο- 21. 10. 1999 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 271/37 Η GSA καλύπτει το σύνολο της ολλανδικής επικρά- τειας (60) Μπορεί να θεωρηθεί ότι η συµφωνία GSA, και ειδικά η διατραπεζική προµήθεια που προβλέπει, αφορά το σύνολο της ολλανδικής επικράτειας. Όλες οι τράπεζες που επιθυ- µούν να προσφέρουν το σύστηµα του εντύπου µεταφοράς χρηµατικών ποσών στην Ολλανδία υποχρεούνται ουσιαστικά να προσχωρήσουν στην συµφωνία GSA. ∆εδοµένου µάλιστα ότι οι πιστωτές και οι χρεώστες δεν έχουν κατ’ ανάγκη λογαριασµό στην ίδια τράπεζα, οι τράπεζες θα πρέπει να είναι βέβαιες ότι το έντυπο µεταφοράς χρηµατικών ποσών που χρησιµοποιούν οι πελάτες τους θα γίνει αποδεκτό από την τράπεζα των συναλλασσοµένων µε αυτούς. (61) Το ∆ικαστήριο µε πολλές αποφάσεις του έχει αποφανθεί ότι µια συµφωνία η οποία περιορίζει τον ανταγωνισµό και καλύ- πτει ολόκληρο το έδαφος ενός κράτους µέλους έχει εξ ορισµού ως αποτέλεσµα την παγίωση στεγανοποιήσεων εθνι- κού χαρακτήρα και τη συνακόλουθη παρακώλυση της οικο- νοµικής τη συνθήκη (39). Αυτό όµως δεν σηµαίνει ότι επηρεάζεται πάντοτε αισθητά το εµπόριο µεταξύ των κρατών µελών. Θα πρέπει να ληφθούν υπόψη και άλλοι παράγοντες. Τα ακό- λουθα γεγονότα είναι σηµαντικά από αυτή την άποψη (40). αλληλοδιείσδυσης επιδιώκεται που µε Οικονοµικές δραστηριότητες που αφορά το σύστηµα των εντύπων µεταφοράς χρηµατικών ποσών (62) Η συµµετοχή στο σύστηµα των εντύπων µεταφοράς χρηµα- τικών ποσών δεν περιορίζεται στις εταιρείες (δικαιούχοι) και στους ιδιώτες (εντολείς) που είναι εγκατεστηµένοι στην Ολλανδία αλλά είναι ανοιχτή σε όλους έχουν κάποιο λογα- ριασµό σε µια από τις τράπεζες που συµµετέχουν στο σύστηµα. Εντούτοις, η πληρωµή µέσω εντύπου µεταφοράς χρηµατικών ποσών αφορά τις οικονοµικές δραστηριότητες οι οποίες, λόγω των συµβατικών διατάξεων ή της ίδιας τους της φύσης, περιορίζονται κατά µεγάλο µέρος στην ολλαν- δική επικράτεια, π. χ. η παροχή αγαθών και υπηρεσιών (αέριο, ηλεκτρισµός, τηλέφωνο) (41). Όσον αφορά τη ζήτηση (δηλαδή τους πελάτες —πιστωτές και οφειλέτες— οι οποίοι χρησιµοποιούν τα εµβάσµατα µε τυποποιηµένη ένδειξη ως µέσα πληρωµής), συµπεραίνεται ότι ο διασυνοριακός χαρακτήρας του συστήµατος είναι πολύ περιορισµένος. Συµµετοχή µη ολλανδικών τραπεζών (63) Θα πρέπει να ληφθεί υπόψη όχι µόνο η ζήτηση αλλά και η προσφορά του προϊόντος που αντιπροσωπεύει το έντυπο µεταφοράς χρηµατικών ποσών (δηλαδή οι τράπεζες που (39) Βλέπε απόφαση του ∆ικαστηρίου της 17ης Οκτωβρίου 1972 στην υπόθεση 8/72, Vereeniging van Cementhandelaren/Επιτροπή, Συλλογή 1972-1973, σελ. 223, αιτιολογική σκέψη 29, και απόφαση του Πρωτοδικείου της 21ης Φεβρουαρίου 1975 στην υπόθεση Τ-29/92, SΡO/Επιτροπή, Συλλογή 1995 σ. ΙΙ-289, αιτιολογική σκέψη 229. (40) Βλέπε υποσηµείωση 34. (41) Βλέπε απόφαση 87/103/ΕΟΚ της Επιτροπής (ABI), ΕΕ L 43 της 13. 2. 1987, σ. 51, αιτιολογική σκέψη 37. προσφέρουν το σύστηµα αυτό). Έχει διαπιστωθεί ότι τα υποκαταστήµατα (42) και οι θυγατρικές (43) των αλλοδαπών τραπεζών συµµετέχουν σε µεγάλο βαθµό στο σύστηµα των εντύπων µεταφοράς χρηµατικών ποσών. Σύµφωνα µε πληρο- φορίες που διέθεσε περί τα τέλη του 1997 η NVB, στο σύστηµα συµµετείχαν 53 τράπεζες, εκ των οποίων οι 28 ήταν αλλοδαπές. Από τις αλλοδαπές τράπεζες, οι 11 προέρ- χονταν από χώρες της Κοινότητας (έξι θυγατρικές και πέντε υποκαστήµατα). Ο ρόλος που διαδραµατίζουν αυτές οι τρά- πεζες στο σύστηµα του εµβάσµατος µε τυποποιηµένη ένδειξη ήταν εντούτοις πολύ περιορισµένος. Το 1997 το µεγαλύτερο µέρος (το 91 % περίπου) των 100 000 συµβά- σεων για τη χρησιµοποίηση τυποποιηµένων εντύπων εµβα- σµάτων το είχαν συνάψει µεγάλες τράπεζες (ABN AMRO, Rabo, ING Bank και Postbank). Ο αριθµός των συµβάσεων που είχαν συνάψει αλλοδαπές τράπεζες ήταν µικρότερος από το 1 %. Ο αριθµός των πράξεων που έκαναν επίσης ήταν πολύ περιορισµένος, 1 % όσον αφορά τις χρεώσεις και 5 % όσον αφορά τις πιστώσεις (44). Η σηµασία της συµµετοχής στη συµφωνία GSA για τις αλλοδαπές τράπεζες (64) Περί τα µέσα του 1997 στην ολλανδική αγορά λειτουργού- σαν 115 τράπεζες, εκ των οποίων οι 68 ήταν ολλανδικές και οι 47 αλλοδαπές (19 τράπεζες της Κοινότητας, δηλαδή τράπεζες προερχόµενες από τις χώρες της Κοινότητας, και 28 τράπεζες εκτός Κοινότητας) (45). Το ένα τρίτο περίπου των αλλοδαπών τραπεζών που λειτουργούν στην Ολλανδία δεν προσφέρει το σύστηµα του εντύπου µεταφοράς χρηµα- τικών ποσών. Όσον αφορά τις 27 αλλοδαπές τράπεζες που προσφέρουν το εν λόγω προϊόν και έχουν προσχωρήσει στη σύµβαση GSA, είναι δύσκολο να υποστηρίξει κανείς, λόγω του περιορισµένου ενδιαφέροντος που παρουσιάζει αυτό το µέσο πληρωµής για αυτές (βλέπε σηµείο 63), ότι η προ- σφορά του εν λόγω προϊόντος παίζει σηµαντικό ρόλο όταν παίρνουν την απόφασή τους για να µπουν στην ολλανδική αγορά. (65) Εν κατακλείδι και λαµβάνοντας υπόψη όλους τους προανα- φερθέντες παράγοντες, δεν µπορούσε κανείς να πει ότι η συµφωνία GSA µπορεί να επηρεάσει αισθητά το εµπόριο µεταξύ των κρατών µελών, ως αυτών µητρικών «παραρτήµατα» τα υποκαταστήµατα αυτά θα πρέπει των (42) Εξαιτίας των στενών οικονοµικών σχέσεων που υπάρχουν ανάµεσα στις µητρικές αλλοδαπές εταιρείες και στα υποκαστήµατά τους που βρί- να σκονται στην Ολλανδία, θεωρηθούν εταιρειών ανεξαρτήτως του νοµικού τους καθεστώτος. Οι δραστηριότητες αυτών των υποκαταστηµάτων θα πρέπει κατά συνέπεια να θεωρηθούν επίσης ως ένα στοιχείο εµπορίου ανάµεσα στα κράτη µέλη. Βλέπε απόφαση του ∆ικαστηρίου της 27ης Ιανουαρίου 1977 στην υπόθεση 45/85, Verband der Sachversicherer/Επιτροπή, Συλλογή 1987, σ. 458-460. (43) Οι θυγατρικές εταιρείες των αλλοδαπών τραπεζών που είναι εγκατε- στηµένες στην Ολλανδία θεωρούνται αλλοδαπές τράπεζες από τη De Nederlandsche Bank (DNB), στην περίπτωση που τουλάχιστον το 5 % των µετοχών ανήκει σε άτοµα που δεν κατοικούν στην Ολλανδία (βλέπε ετήσια έκθεση DNB 1991 και απάντηση της DNB στην αίτηση πληρο- φοριών της 5ης Αυyούστου 1997). Η NVB δέχεται επίσης αυτόν τον ορισµό (βλέπε ετήσια έκθεση NVB 1998, σ. 54). Από την απόφαση Bagnasco προκύπτει (βλέπε υποσηµείωση 35) ότι το ∆ικαστήριο κρίνει ότι δεν θα πρέπει να λαµβάνεται µόνο υπόψη η συµµετοχή των υποκα- ταστηµάτων αλλά και των θυγατρικών αλλοδαπών τραπεζών, προκει- µένου να διαπιστωθεί εάν επηρεάζεται ή όχι το εµπόριο µεταξύ των κρατών µελών. (44) Επιστολές της NVB της 25ης Μαρτίου 1997 και της 8ης Μαρτίου 1999. (45) Εδώ πρόκειται για γενικές τράπεζες, για συνεταιριστικές τράπεζες, για ταµιευτήρια και για στεγαστικά ταµιευτήρια (βλέπε παράρτηµα VI της επιστολής της NVB µε ηµεροµηνία 18 Ιουλίου 1997). L 271/38 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 21. 10. 1999 ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: Άρθρο 1 Με βάση τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή της, η Επιτροπή κρίνει ότι δεν συντρέχει λόγος εφαρµογής του άρθρου 81 παράγραφος 1 της συνθήκης, όσον αφορά τη συµφωνία GSA του 1991 που κοινοποίησε η Nederlandse Vereniging van Banken (NVB). Άρθρο 2 Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην: De Nederlandsche Vereniging van Banken Singel 236 NL-1016 AB AMSTERDAM Βρυξέλλες, 8 Σεπτεµβρίου 1999. Για την Επιτροπή Karel VAN MIERT Μέλος της Επιτροπής 21. 10. 1999 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 271/39 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι Κατάλογος συµµετεχουσών τραπεζών στη συµφωνία GSA (31. 12. 1997) 1. ABN AMRO Bank NV 2. Aegon Bank NV 3. Asahi Bank (Nederland) NV 4. ASR Bank NV 5. AVCB Bank NV 6. Banco di Brasil SA 7. Banco do Estado de São Paulo SA 8. Banco Exterior de España SA 9. Bank Bercoop NV 10. Bank Brussel Lambert NV 11. Bank Insinger de Beaufort NV 12. Bank Labouchere NV 13. Bank Mendes Gans NV 14. NV Bank Nederlandse Gemeenten 15. Bank of America NT & SA 16. Bank of Tokyo-Mitsubishi (Holland) NV 17. Banque Artesia Nederland NV 18. Barclays Bank PLC 19. Chang Hwa Commercial Bank (Europe) NV 20. Citibank NA 21. Commerzbank Nederland NV 22. Crediet & Effectenbank NV 23. Dai-Ichi Kangyo Bank Nederland NV 24. NV De Indonesische Overzeese Bank 25. De Nederlandsche Bank NV 26. Delta Lloyd Bank NV 27. Demir-Halk Bank Nederland NV 28. Deutsche Bank AG 29. F. van Lanschot Bankiers NV 30. FGH Bank NV 31. Fortis Bank Nederland NV 32. Frieslandbank NV 33. Fuji Bank Nederland NV 34. Generale Bank Nederland NV 35. GWK Bank NV 36. Hollandse Koopmansbank NV 37. ING Bank NV 38. Kas-Associatie NV 39. KBC Bank Nederland NV 40. Koçbank Nederland NV 41. Korea Exchange Bank 42. Lloyds Bank PLC 43. MeesPierson NV 44. National Bank of Greece 45. Nederlandse Waterschapsbank NV 46. OHRA Bank NV 47. OV-Bank NV 48. Postbank NV 49. Rabobank Nederland 50. Roparco NV 51. San Paolo Bank 52. SBS-Agro Bank Nederland NV 53. SNS Bank Nederland NV 54. Staal Bankiers NV 55. Theodoor Gilissen Bankiers NV 56. Tokai Bank Nederland NV 57. Triodosbank NV 58. United Garanti Bank International NV L 271/40 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 21. 10. 1999 ς ή χ ο δ ο π α ή λ ο τ σ ο π α ή κ ι ν ο ρ τ κ ε λ η ό π υ ς ο τ α µ σ ά β µ ε ή φ ρ ο µ I I Α Μ Η Τ Ρ Α Ρ Α Π η ξ ι ε δ ν έ η ν έ µ η ι ο π ο π υ τ ε µ ν ω τ ά µ σ α β µ ε ι α κ ν ώ µ ω ρ η λ π α ί σ α κ ι δ α ι δ ή ν ι ο Κ ) » A S G « ( k n a b t s o P t i u c r i c o r i G ή C G B / y a p r e t n I ν ω τ ά µ σ α β µ ε ή γ ο λ α ι δ : κ γ ι ρ ί λ κ ς ό µ σ ι ν α γ ρ ο ς ε ζ ε π ά ρ τ ς ε ν έ µ γ ι ε δ ε δ ν ε ς ι τ σ ή λ ο τ σ ο π α ι α κ : α ί σ α γ ρ ε ξ ε π ε ή π ο ρ τ α τ ε µ ή κ ι ν ο ρ τ κ ε λ η υ ο τ ς ή χ ο δ ο π α ς η τ ς ο τ α µ σ ά β µ ε α ζ ε π ά ρ τ α ι ρ τ σ ώ ε ρ χ ο τ ( ) F I M ( ς ή γ α λ λ α ν υ σ ς ο λ έ τ ό κ ι ζ ε π α ρ τ α ι δ ς α τ ν ο χ έ ς α ζ ε π ά ρ τ ς α ι ρ τ σ ώ ε ρ χ ς η τ ς ο τ σ ό κ α ί σ α κ ι δ α ι δ η ρ ε τ ό κ ι τ α µ σ ε λ ε τ ο π α ν η τ ) ς α ί σ α γ ρ ε ξ ε π ε ς ο χ ύ ο α κ ι δ ( ι ς ή τ ω τ σ ι π ) α ζ ε π ά ρ τ η σ ω έ ρ χ ς η ν έ µ µ α ρ γ ε γ ο π υ ή λ ο τ σ ο π α ς ο τ α µ σ ά β µ ε υ ο τ ς ή χ ο δ ο π α ) ς ή τ ω ρ η λ π ( ς η τ σ ώ ε ρ χ ς η τ ά λ ε π ς ή χ ο δ ο π α ι ς η ν έ µ η ο π ο κ ι δ ω κ ο ρ π ή λ ο τ σ ο π α ς ο τ α µ σ ά β µ ε ) ς ο χ ύ ο α κ ι δ ( ι ς ή τ ω τ σ ι π ή ο ν ω φ έ λ η τ , α ι ε γ ρ έ ν ε ε µ ν ω ε σ ή λ ω π η σ η ρ ί ε χ ι π ε ξ ε ς έ µ ω ρ η λ π · ί α φ α ρ γ ο λ η λ λ α ς ω ε σ ά τ σ ο π α η σ ω τ σ ί π ς ο λ έ τ ό κ ι ζ ε π α ρ τ ί η σ η ο π ο µ ι σ η ρ χ α ι γ ς ο τ α µ ή τ σ υ σ ς ή χ ο δ ο π α ν ω τ ά µ σ α β µ ε


title: Kommissionens förordning (EG) nr 1924/1999 av den 8 september 1999 om tillämpningsföreskrifter till rådets förordning (EG) nr 577/98 om anordnande av statistiska urvalsundersökningar av arbetskraften i gemenskapen avseende programmet för ad hoc-moduler år 2000-2002 för arbetskraftsundersökningen

eurovoc_concepts:
EU statistics
sample survey
sampling
statistical method
working population

formats: html pdf print

text: L 238/14 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 9. 9. 1999 KOMMISSIONENS FÖRORDNING (EG) nr 1924/1999 av den 8 september 1999 om tillämpningsföreskrifter till rådets förordning (EG) nr 577/98 om anordnande av statistiska urvalsundersökningar av arbetskraften i gemenskapen avseende programmet för ad hoc-moduler år 2000–2002 för arbetskraftsundersökningen EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION HAR ANTAGIT DENNA FÖRORDNING programmet som upprättades genom rådets beslut 89/ 382/EEG, Euratom (2). med beaktande av Fördraget om upprättandet av Europeiska gemenskapen, med beaktande av rådets förordning (EG) nr 577/98 av den 9 mars 1998 om anordnande av statistiska urvalsundersökningar av arbetskraften i gemenskapen (1), särskilt artikel 4. 2 i denna, och av följande skäl: HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE. Artikel 1 Ett program med ad hoc-moduler som omfattar åren 2000 till 2002 framgår av bilagan till denna förordning. 1. 2. Enligt artikel 4. 2 i förordning (EG) nr 577/98 skall ett program med fleråriga ad hoc-moduler utarbetas varje år. Artikel 2 De åtgärder som föreskrivs i denna förordning är fören- liga med yttrandet från Kommittén för det statistiska Denna förordning träder i kraft dagen efter det att den har offentliggjorts i Europeiska gemenskapernas officiella tidning. Denna förordning är till alla delar bindande och direkt tillämplig i alla medlemsstater. Utfärdad i Bryssel den 8 september 1999. På kommissionens vägnar Yves-Thibault DE SILGUY Ledamot av kommissionen (1) EGT L 77, 14. 3. 1998, s. 3. (2) EGT L 181, 28. 6. 1989, s. 47. 9. 9. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 238/15 BILAGA ARBETSKRAFTSUNDERSÖKNING Flerårigt program med ad hoc-moduler 1. Övergången från skolan till arbetslivet Lista med variabler: se kommissionens förordning (EG) nr 1925/1999 av den 8 september 1999 om genomförande av rådets förordning (EG) nr 577/98 om anordnande av statistiska urvalsundersökningar av arbetskraften i gemenskapen med avseende på specificering av ad hoc-modulen för år 2000 om övergången från skolan till arbetslivet (1) Referensperiod: andra kvartalet år 2000 (tredje kvartalet år 2000 för Italien) Berörda medlemsstater och regioner: alla med undantag för Tyskland Urval: personer som avslutat utbildningen under de senaste fem/tio åren (inklusive personer som avbrutit utbildningen under minst ett år och sedan fortsatt den). Där en enskild person är föremål för undersökningen behöver inga uppgifter lämnas om hushållets övriga medlemmar. Överföring av resultaten: före den 31 mars 2001 2. Arbetstidens längd och utformning Lista med variabler: skall definieras före mars 2000 Referensperiod: andra kvartalet 2001 Berörda medlemsstater och regioner: ännu ej bestämda Urval: samma som för standardmodulerna; där en enskild person är föremål för undersökningen behöver inga uppgifter lämnas om hushållets övriga medlemmar Överföring av resultaten: före den 31 mars 2002 3. Anställning av personer med funktionshinder Lista med variabler: skall definieras före mars 2001 Referensperiod: andra kvartalet 2002 Berörda medlemsstater och regioner: ännu ej bestämda Urval: personer med funktionshinder; där en enskild person är föremål för undersökningen behöver inga uppgifter lämnas om hushållets övriga medlemmar Överföring av resultaten: före den 31 mars 2003 (1) Se sidan 16 i detta nummer av EGT