title: INTERROGAZIONE SCRITTA E-1623/99 di Gerhard Hager (NI) alla Commissione. Misure d'urgenza a favore del Kosovo.

eurovoc_concepts:
Kosovo
award of contract
emergency aid
humanitarian aid
invitation to tender

text: C 219 E/12 Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:224) europee IT 1. 8. 2000 (2000/C 219 E/016) INTERROGAZIONE SCRITTA E-1623/99 di Gerhard Hager (NI) alla Commissione (15 settembre 1999) Oggetto: Misure d(cid:146)urgenza a favore del Kosovo Nel quadro della ricostruzione del Kosovo vengono assegnati appalti dell(cid:146)ordine di miliardi, giustamente finanziati dall(cid:146)Unione europea. Fermo restando che, per ovviare rapidamente alle necessit(cid:224) piø pressanti, occorre operare in modo efficiente, anche nel caso di dette misure di urgenza bisogna evitare di adottare provvedimenti inopportuni, non economici o inutilmente onerosi. Pu(cid:242) la Commissione fornire le seguenti precisazioni: 1. qual Ł la procedura applicata per l(cid:146)assegnazione degli appalti legati alla ricostruzione? 2. Con quale anticipo rispetto all(cid:146)assegnazione degli appalti debbono essere pubblicati i relativi bandi di gara? 3. Dove Ł possibile prendere visione di tali appalti? 4. Quali sono i criteri oggettivi in base ai quali si procede all(cid:146)aggiudicazione? 5. Quanti sono i responsabili di progetti UE nel quadro del programma per la ricostruzione del Kosovo? 6. Quanti sono i progetti previsti a titolo dei finanziamenti UE per la ricostruzione del Kosovo? 7. A quanto ammontano i costi dei singoli progetti? Risposta data dal sig. Patten in nome della Commissione (19 ottobre 1999) La Commissione ha costituito una task-force per il Kosovo (TAFKO) per la ricostruzione e l(cid:146)assistenza strutturale. La task force Ł composta da un gruppo di 21 funzionari della Commissione e da un gruppo di esperti e agenti locali, per un totale di oltre 40 persone. L(cid:146)autorit(cid:224) delegata per la firma dei contratti e degli ordini di pagamento Ł stata attribuita alla direzione della task-force. L(cid:146)assegnazione degli appalti verr(cid:224) portata avanti conformemente al regolamento finanziario Obnova. Le imprese che volessero partecipare devono essere registrate in uno degli Stati membri della Comunit(cid:224) oppure in uno dei paesi che beneficiano del programma Obnova. Le imprese dei paesi destinatari del progetto PHARE potranno altres(cid:236) essere autorizzate a partecipare, secondo i singoli casi. ¨ prevista l(cid:146)attuazione dei primi contributi comunitari tramite imprese locali o imprese della regione circostante, al fine di garantire un(cid:146)assistenza rapida e di contribuire alla ripresa dell(cid:146)economia locale. Le gare d(cid:146)appalto internazionali verranno pubblicate sulle principali pubblicazioni della Comunit(cid:224) e in particolare sul sito web della Comunit(cid:224) e della Banca Mondiale http://www. seerecon. org. Tutti i progetti in stretta collaborazione con l(cid:146)amministrazione della finanziati dalla Comunit(cid:224) vengono individuati Missione delle Nazioni Unite nel Kosovo (UNMIK), nonchØ con la forza internazionale di sicurezza nel Kosovo (KFOR). L(cid:146)assistenza umanitaria fornita alla regione (con specifico riferimento alla crisi nel Kosovo) tramite ECHO ha raggiunto attualmente i 378 milioni €. Nel 1998 sono stati avviati progetti per un ammontare di 10 milioni € a beneficio della provincia del Kosovo, concentrando gli sforzi sulla ricostruzione di emergenza (fornitura di legname), sulla fornitura di alimenti per il bestiame e sulla ricostruzione dell(cid:146)universit(cid:224) di Pristina. L(cid:146)ammontare globale dei finanziamenti destinati alle attivit(cid:224) TAFKO nel Kosovo nel corso del 1999 Ł di 137 milioni €, di cui 46 milioni € sono stati impegnati fino ad oggi per la stima dei danni da parte del Gruppo internazionale di gestione (IMG) (3,5 milioni €), 6 milioni € per i servizi di assistenza ammini- strativa e tecnica (ATA), 14 milioni € per assistenza tecnica, appalti per il ripristino delle abitazioni e degli edifici pubblici che consentiranno di fornire riparo ad un numero massimo di rimpatriati, assistenza ai servizi pubblici (riparazioni, stipendi, attrezzature, 9 milioni €), sminamento (4 milioni €), ripristino del servizio doganale (3 milioni €), operazioni su scala ridotta per una risposta rapida alle iniziative locali (1 milioni €), programma per l(cid:146)impiego locale e la ricostruzione (VERP) al fine di livello occupazionale e ridurre gli effetti della guerra (4,5 milioni €). Oltre a ci(cid:242) Ł stato avviato un progetto di capitale importanza e di valore simbolico, ovvero il ripristino dell(cid:146)ospedale di Mitrovica (1 milioni €). incrementare il 1. 8. 2000 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:224) europee C 219 E/13 La Commissione e la Missione delle Nazioni Unite nel Kosovo hanno individuato le priorit(cid:224) relative ad una terza tranche di fondi relativi al programma 1999. Le principali priorit(cid:224) comprendono le amministrazioni pubbliche, le infrastrutture e lo sviluppo economico. (2000/C 219 E/017) INTERROGAZIONE SCRITTA E-1628/99 di Antonio Tajani (PPE-DE), Francesco Fiori (PPE-DE), Giuseppe Gargani (PPE-DE), Stefano Zappal(cid:224) (PPE-DE), Raffaele Fitto (PPE-DE), Guido Viceconte (PPE-DE) e Guido Podest(cid:224) (PPE-DE) alla Commissione (15 settembre 1999) Oggetto: Intesa CanalPlus-ENEL: ingresso del maggior gruppo pubblico di business elettrico nel mondo della comunicazione della televisione digitale l(cid:146)Ente energetico italiano ha sottoscritto una quota del 30 % di Nell(cid:146)ambito dell(cid:146)intesa CanalPlus-Enel, Telepiø con un esborso di una cifra di circa 900 miliardi di lire italiane. Contemporaneamente l(cid:146)Enel ha aumentato le tariffe con un aggravio annuo per famiglia di oltre un milione di lire italiane. Come valuta la Commissione l(cid:146)ingresso del maggior gruppo pubblico di business elettrico nel mondo della comunicazione della televisione digitale? Pu(cid:242) verificare quali siano state le motivazioni che hanno portato a tale scelta e i criteri adottati nonchØ le valutazioni rispetto all(cid:146)impiego di capitale in altri settori dell(cid:146)economia? Ritiene possibile che un(cid:146)azienda statale possa impiegare capitali pubblici a fronte di prospettive e rendiconti, ad oggi, tutti da valutare, creando nel cittadino europeo l(cid:146)immagine e la consapevolezza che i fondi pubblici siano stanziati per un investimento, comunque, a rischio? Ritiene giustificabile il contemporaneo aumento delle tariffe a fronte di un esborso che nulla ha a che vedere con il settore di competenza specifica dell(cid:146)Ente per l(cid:146)energia? Gli interroganti chiedono alla Commissione di verificare se in altri Stati dell(cid:146)Unione europea siano gi(cid:224) stati avviati casi analoghi. Pu(cid:242), infine, la Commissione valutare se la vicenda CanalPlus-Enel rientri in un(cid:146)ottica di mercato oppure se non vada a turbare le normali condizioni di libera concorrenza e verificare, se esiste, il confine dell(cid:146)attivit(cid:224) finanziaria di un(cid:146)Azienda di Stato in un libero mercato, ci(cid:242) (cid:129) oltretutto (cid:129) a fianco di un(cid:146)altra societ(cid:224) pubblica (la RAI)? Risposta data dal sig. Monti in nome della Commissione (18 ottobre 1999) A norma dell(cid:146)articolo 295 (ex-articolo 222) del trattato CE, la Commissione non Ł competente per valutare le scelte di uno Stato membro in materia di propriet(cid:224) di imprese. Pertanto, non spetta alla Commissione valutare la logica industriale delle decisioni investimenti nØ le eventuali strategie di differenziazione adottate da societ(cid:224) pubbliche e private. in materia di investimenti In base alle disposizioni in materia di aiuti di Stato, non costituiscono aiuto di Stato gli effettuati in circostanze che accetterebbe un investitore privato in condizioni normali di economia di mercato, quando, cioŁ, l(cid:146)utile previsto sull(cid:146)investimento Ł paragonabile a quello che si sarebbe prefisso di ricavare un investitore privato operante in economia di mercato, tenuto presente il rischio dell(cid:146)investi- fornire informazioni preliminari mento stesso. La Commissione ha chiesto alla autorit(cid:224) italiane di sull(cid:146)acquisizione di Telepiø da parte dell(cid:146)ENEL al fine di stabilire l(cid:146)eventualit(cid:224) della presenza di un aiuto di Stato. In particolare, la Commissione si assicurer(cid:224) che l(cid:146)investimento dell(cid:146)ENEL in Telepiø non benefici di un sovvenzionamento interno finanziato dalle attivit(cid:224) riservate dell(cid:146)ENEL nel settore dell(cid:146)elettricit(cid:224)


title: QUESTION ÉCRITE E-1632/99 posée par Paulo Casaca (PSE) à la Commission. Abus de position dominante sur le marché du sucre dans la région autonome des Açores.

eurovoc_concepts:
Azores
competition law
discriminatory price
dominant position
sugar

formats: html pdf print

text: C 170 E/58 Journal officiel des CommunautØs europØennes FR 20. 6. 2000 Dans ces limites la Commission Øtablit annuellement les bilans prØvisionnels des besoins des A(cid:231)ores et fixe les quantitØs (cid:224) importer en prenant en considØration notamment la production locale (cid:224) partir de betteraves. Avec la fixation de 6 500 tonnes pour la campagne 1999/2000 (la mŒme qu(cid:146)en 1998/1999) le quota maximum de production de sucre n(cid:146)est pas rØduit. Le quota maximum peut toujours Œtre utilisØ pour la production locale de sucre de betteraves. Ce qui est limitØ c(cid:146)est seulement l(cid:146)importation du sucre brut sous le rØgime spØcifique d(cid:146)approvisionnement. Il n(cid:146)y a donc pas lieu de parler d(cid:146)une rØduction progressive et systØmatique des quotas pour le raffinage du sucre dans la rØgion autonome des A(cid:231)ores et la Commission considŁre par consØquent que l(cid:146)application du programme Poseima ne met pas en cause le paragraphe 2, de l(cid:146)article 299, (ex article 227) du traitØ CE. (2000/C 170 E/065) QUESTION (cid:201)CRITE E-1632/99 posØe par Paulo Casaca (PSE) (cid:224) la Commission (15 septembre 1999) Objet: Abus de position dominante sur le marchØ du sucre dans la rØgion autonome des A(cid:231)ores L(cid:146)entreprise de production de sucre Øtablie dans la rØgion autonome des A(cid:231)ores reprØsente une part trŁs rØduite et dØcroissante des quotas attribuØs par les institutions europØennes au Portugal. Ces derniers mois, le sucre provenant de raffineries Øtablies sur le continent a ØtØ livrØ aux Øtablissements commerciaux des A(cid:231)ores (cid:224) des prix bien infØrieurs (cid:224) ceux pratiquØs dans les Øtablissements commerciaux du continent, malgrØ les coßts de transport vers la rØgion autonome. La Commission europØenne ne pense-t-elle pas que la pratique consistant pour les entreprises qui dominent le marchØ (cid:224) appliquer des prix diffØrenciØs pour le sucre selon qu(cid:146)il est destinØ au continent ou (cid:224) la rØgion autonome des A(cid:231)ores constitue un cas d(cid:146)abus de position dominante? Que compte-t-elle faire face (cid:224) cette situation? RØponse donnØe par M. Fischler au nom de la Commission (18 octobre 1999) Le marchØ du sucre des A(cid:231)ores fait partie du marchØ communautaire. Il est donc ouvert aux livraisons des autres rØgions. Le sucre produit aux A(cid:231)ores par contre n(cid:146)a pas les mŒmes possibilitØs parce qu(cid:146)il est produit sous des conditions spØcifiques prØfØrentielles. Les bØnØfices sont rØservØs (cid:224) la production locale de betterave, (cid:224) l(cid:146)industrie de transformation ainsi qu(cid:146)aux consommateurs de cette rØgion en conformitØ avec les objectifs du programme Poseima. S(cid:146)il y a des expØditions de sucre du continent vers les A(cid:231)ores, c(cid:146)est parce que les prix pratiquØs aux A(cid:231)ores permettent aux entreprises en question d(cid:146)en tirer un profit comparable (cid:224) celui possible au continent. Normalement, les conditions spØcifiques dont bØnØficie l(cid:146)entreprise de sucre aux A(cid:231)ores devraient lui permettre d(cid:146)approvisionner son marchØ local (cid:224) des prix compØtitifs, car les conditions mentionnØes donnent (cid:224) cette sucrerie la possibilitØ d(cid:146)acheter le sucre brut au prix de marchØ mondial et de vendre le sucre raffinØ au prix communautaire. Comme la production locale de betterave est actuellement trŁs rØduite aux A(cid:231)ores, cette marge de raffinage ØlevØe est obtenue sur la plus grande partie du sucre produit. La Commission n(cid:146)estime donc pas qu(cid:146)elle devrait intervenir dans le sens indiquØ par l(cid:146)Honorable Parlementaire. L(cid:146)Honorable Parlementaire est Øgalement invitØ (cid:224) se rØfØrer aux rØponses que la Commission a donnØ (cid:224) ses questions Øcrites E-1630/99 (1) et E-1631/99 (2). (1) Voir page 56. (2) Voir page 57


title: INTERROGAZIONE SCRITTA E-1613/99 di Hanja Maij-Weggen (PPE-DE) alla Commissione. Lotta contro le mine terrestri.

eurovoc_concepts:
EU initiative
anti-personnel weapon
disarmament
explosive
international conference
military equipment

text: 20. 6. 2000 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:224) europee C 170 E/51 Ritiene opportuno la Commissione: acquisire idonee garanzie circa la destinazione delle somme versate e, soprattutto, di quelle impegnate e non ancora versate? Risposta data dal sig. Patten in nome della Commissione (6 ottobre 1999) La Commissione Ł al corrente delle ipotesi riferite dai mass media a proposito del riciclaggio di denaro sporco in Russia e delle crescenti preoccupazioni circa il presunto cattivo uso dei fondi destinati all(cid:146)assistenza. Tuttavia, occorre attendere i risultati delle inchieste in corso nella Comunit(cid:224) e negli Stati Uniti. L(cid:146)assistenza comunitaria consiste essenzialmente in aiuti non rimborsabili ed Ł fornita attraverso il programma TACIS. I finanziamenti non sono inviati direttamente in Russia, ma vengono utilizzati per i pagamenti alle aziende comunitarie che forniscono assistenza, consulenza tecnica e aiuti alimentari, in relazione ai quali si operano monitoraggio e controlli. Inoltre, va osservato che la Comunit(cid:224) non concede prestiti al paese e che il mandato di finanziamento della Banca europea per gli investimenti (BEI) per i paesi extracomunitari non Ł esteso alla Russia. Per quanto riguarda il burro destinato alla Russia e dirottato verso la Polonia, la Commissione rammenta che i fatti risalgono al 1991/92. Il burro venduto per tale destinazione era stato acquistato da un operatore comunitario, i cui clienti erano intermediari polacchi. ¨ quindi difficile stabilire un collegamento diretto con le asserzioni a cui fa riferimento l(cid:146)interrogazione dell(cid:146)onorevole parlamentare. L(cid:146)onorevole parlamentare Ł inoltre invitato a prendere visione della comunicazione della Commissione al Parlamento durante il dibattito del 16 settembre 1999. (2000/C 170 E/056) INTERROGAZIONE SCRITTA E-1613/99 di Hanja Maij-Weggen (PPE-DE) alla Commissione (15 settembre 1999) Oggetto: Lotta contro le mine terrestri La Commissione europea uscente Ł stata molto attiva nel settore della lotta contro le mine terrestri. Quali iniziative adotter(cid:224) la nuova Commissione per portare avanti tali azioni? E(cid:146) disposta la Commissione in tale contesto a organizzare una conferenza internazionale e, affermativo, quando e dove si terrebbe tale conferenza? in caso Risposta data dal sig. Patten in nome della Commissione (11 ottobre 1999) In linea con la Risoluzione 11913/96 del Consiglio e con la Risoluzione A4-0149/95 del Parlamento, la Commissione intende intensificare il proprio contributo ai tentativi internazionali di risolvere il problema mondiale delle mine terrestri, con particolare riferimento agli impegni del Trattato di Ottawa. Una proposta di regolamento sull(cid:146)azione contro le mine terrestri antiuomo, unitamente ad una comunicazione al Consiglio e al Parlamento sullo stesso argomento, verr(cid:224) sottoposta all(cid:146)attenzione del Parlamento e del Consiglio entro la fine del 1999. In tale contesto, verr(cid:224) data particolare enfasi a una maggiore coordinazione delle attivit(cid:224) a livello di Commissione e Stati membri, nonchØ a livello internazionale, compreso l(cid:146)appoggio all(cid:146)ONU in merito al suo ruolo globale di coordinamento. Tutte le principali attivit(cid:224) della Commissione, tra cui l(cid:146)organizzazione C 170 E/52 Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:224) europee IT 20. 6. 2000 di conferenze internazionali, verranno prese in considerazione nell(cid:146)ambito del previsto regolamento, in stretta collaborazione con le Nazioni Unite e le altre organizzazioni che operano in questo campo. Per il momento non Ł prevista l(cid:146)organizzazione a breve termine di conferenze internazionali. (2000/C 170 E/057) INTERROGAZIONE SCRITTA P-1616/99 di Stanislaw Tillich (PPE-DE) alla Commissione (7 settembre 1999) Oggetto: Personale della Commissione Pu(cid:242) la Commissione comunicare al Parlamento quanti sono gli agenti ausiliari, gli agenti locali e i consiglieri speciali che essa retribuisce (cid:129) e per quali importi (cid:129) con risorse del bilancio dell(cid:146)UE, in aggiunta ai posti permanenti e temporanei che figurano nel bilancio? Pu(cid:242) inoltre fornire in modo dettagliato i dati corrispondenti per il cosiddetto personale non statutario, impiegato ad esempio presso le agenzie europee, gli uffici di assistenza tecnica (UAT), le organizzazioni internazionali (ad es. per i Balcani) ecc. ? Quanti posti, infine, risultano vacanti? Risposta data dal sig. Kinnock in nome della Commissione (6 ottobre 1999) Al 31 agosto 1999 il personale in questione si ripartiva come segue: Statuto Numero Linea di bilancio Stanziamenti 1999 Agenti ausiliari Consiglieri speciali Agenti locali occupati negli uffici dell(cid:146)Unione 1. 310 31 192 Agenti locali occupati nelle delegazioni 1. 696 (1) A-7000 A1113 A-1112 A-6001 36. 310. 000 165. 000 6. 850. 000 37. 550. 000 (1) (1) Ad eccezione degli agenti incaricati della manutenzione e della sicurezza, assunti in base a contratto di agente locale (stima di 203 persone, per un costo globale di circa 650. 000 euro) (in euro) Alcuni agenti locali incaricati dell(cid:146)assistenza tecnica, assegnati alle delegazioni e retribuiti in base al capitolo B7-5 della parte B del bilancio non sono inclusi nelle risorse umane sopra citate. Si calcola che il loro numero sia di circa 150 persone/anno. Le agenzie godono di grande autonomia in materia di gestione del personale. Il loro personale statutario conta approssimativamente 1200 persone. La Commissione non dispone per il momento di dati il personale «non statutario» che lavora nelle agenzie. Per poter determinarne il numero concernenti sarebbe necessario effettuare una ricerca ad hoc in ognuna delle 11 agenzie. Nel frattempo, forniamo in appresso le risposte ai quesiti specifici. In base ai risultati dell(cid:146)ultima inchiesta sull(cid:146)assistenza tecnica, svoltasi nei mesi di settembre e ottobre 1998, il costo degli Uffici di assistenza tecnica (UAT) che lavorano per la Commissione ammonta a circa 200 milioni di euro. Il numero di persone/anno impiegate negli UAT quali risultano dagli elenchi della Commissione Ł di circa 1000. Tuttavia, il numero indicato di persone/anno non sempre tiene conto del personale ausiliario (come per esempio le segretarie) assunto dagli UAT. Inoltre, quando il prodotto degli UAT. Ł espresso in termini di servizi prestati (output) e non di risorse umane utilizzate (input) il numero


title: Regionsudvalgets udtalelse om «Lokale og regionale myndigheders gennemførelse af EU-lovgivningen»

eurovoc_concepts:
administrative structures
application of EU law
local authority
national implementing measure
region
technical barrier

text: 23. 12. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende C 374/25 Regionsudvalgets udtalelse om »Lokale og regionale myndigheders gennemførelse af EU- lovgivningen« (1999/C 374/06) REGIONSUDVALGET har — under henvisning til præsidiets beslutning af 15. juli 1998 om at afgive udtalelse herom i henhold til EF-traktatens artikel 198 C, stk. 4, og henvise det forberedende arbejde til Underudvalget »Institutionelle Anliggender«, under henvisning til forslag til Regionsudvalgets udtalelse (CdR 51/99 rev. 2), som blev vedtaget af Underudvalget »Institutionelle Anliggender« den 6. juli 1999 med Lars Nordström som ordfører — på den 30. plenarforsamling den 15. -16. september 1999 (mødet den 15. september) enstemmigt vedtaget følgende udtalelse. 1. Indledning 2. Omsætningen af EU-direktiver i national lovgivning 1. 1. Medlemsstaterne har det fulde ansvar over for EU for gennemførelsen af EU-lovgivning. Ansvaret omfatter både omsætningen af EU-direktiver i national lovgivning og hånd- hævelsen af disse. I nogle medlemsstater kan disse opgaver dog være delt mellem staten og de lokale og regionale myndigheder. Ofte bærer de lokale og regionale myndigheder en stor del af ansvaret for gennemførelsen af EU-lovgivningen. 1. 2. De lokale og regionale myndigheders medvirken i statsadministrationens gennemførelse af EU-lovgivningen af- spejler lovgivningens praktiske betydning for dem. EU- lovgivning griber ind i flere og flere af de lokale og regionale myndigheders kompetenceområder. Når de lokale og regionale myndigheder inddrages i statens omsætning af fælles lovgiv- ning i national lovgivning og i håndhævelsen af denne, har de således mulighed for 2. 1. De forskellige medlemsstater inddrager ikke de lokale og regionale myndigheder i gennemførelsen af EU-direktiverne på samme måde. I nogle lande omsættes EU-direktiver delvis til national lovgivning af en regional lovgivende forsamling. Dette er tilfældet i regioner, hvor lovgivningsmagt indgår som en del af deres særlige beføjelser i henhold til den nationale lovgivning. Efter en anden model gennemføres EU-direktiverne af lovgivende statsorganer i samarbejde med et landsdækkende regionalt organ. Hertil kommer andre måder at inddrage de lokale og regionale myndigheder i omsætningen af EU- direktiver i national lovgivning. Samarbejdet kan f. eks. også være af uformel art. I denne sammenhæng kan gennemførelsen af de europæiske direktiver have konsekvenser for udøvelsen af de lokale myndigheders beføjelser. I visse tilfælde kan anvendelsen af europæisk lovgivning danne baggrund for eller begrænse myndighedernes magtudøvelse og have økonomiske konsekvenser for deres budget. — at bidrage med ekspertise, — at få tilgodeset deres særlige karakteristika, — at bevare deres mangfoldighed og egenart, 2. 2. De lokale og regionale myndigheders aktive medvirken ved omsætningen af EU-direktiver i national lovgivning giver plads for størst tænkelig smidighed og udstrakt hensyntagen til regionale særtræk. Samtidig koncentreres en meget stor grad af ekspertise omkring lovgivningsprocessen. — at sikre en effektiv håndhævelse tæt på borgerne. 2. 3. Tilpasning til lokale krav øger administrationens effek- tivitet, tilfører demokratisk legitimitet og fremmer borgernes tillid til fællesskabslovgivningen. 1. 3. De lokale og regionale myndigheder ser deltagelse i gennemførelsen af EU-lovgivning som en nødvendig udbyg- ning af deres engagement i EU’s lovgivningsprocedure, som for nærværende varetages af Regionsudvalget og — i nogle medlemsstater — desuden gennem en procedure, der inddrager de lokale og regionale myndigheder i regeringens EU-politik. 2. 4. De forskellige måder, som de lokale og regionale myndigheder inddrages i gennemførelsen af EU-direktiver på, afhænger af det enkelte lands særlige forfatningsmæssige forhold. Disse forskelle skal fuldt ud respekteres. C 374/26 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 23. 12. 1999 3. Administrativ gennemførelse af EU-lovgivning Håndhævelsen af EU-lovgivningen varetages af med- 3. 1. lemsstaternes administration ud fra én af følgende tre modeller: — overvejende af de lokale og regionale forvaltninger, — afhængigt af indholdet, dels af statsforvaltningen dels af de lokale og regionale forvaltninger, — udelukkende af de statslige myndigheder. 3. 2. Ansvarsfordelingen mellem de lokale, regionale og nationale myndigheder varierer fra land til land. Der ønskes ikke en harmonisering. De enkelte medlemsstaters forfatninger bør dog sikre, at den administrative gennemførelse af EU- lovgivning foregår i overensstemmelse med følgende retnings- linjer: — så tæt på borgerne som muligt, — med bistand fra den lokale og regionale ekspertise, — gennem en effektiv forvaltning, der tager hensyn til særlige forhold, — under en mere udbygget kontrol og forebyggelse af overskridelse af beføjelser fra lokale og regionale politikeres side, — under vilkår, som skaber størst mulig tillid i befolkningen, — og på det forvaltningsniveau, der er nærmest brugerne. 3. 3. Nærhed til borgerne er i sig selv en styrke for forvaltnin- gen. Det gør samfundet mere demokratisk, og det er den mest rentable form for administration. De lokale og regionale politikere, der udfører kontrol, er underlagt direkte regnskabs- pligt, hvilket forhindrer misbrug af EU-midler. 3. 4. Ansvarlighed og kontrol praktiseres bedst i mindre geografiske områder, hvilket på sin side fremmer effektivitet og tillid til det politiske system. Med al respekt for medlemssta- ternes forskellige forfatninger vil en god administrativ gennem- førelse af EU-lovgivning derfor ofte forudsætte deltagelse af de lokale og regionale myndigheder. 4. Problemer med håndhævelsen af EU-lovgivning 4. 1. Generelle bemærkninger 4. 1. 2. Det er ligeledes vigtigt, at lovgivningen generelt er af god kvalitet, og at der tages hensyn til de økonomiske og lovgiv- administrative konsekvenser af gennemførelsen af ningen for de lokale og regionale myndigheder. 4. 1. 3. Amsterdam-traktaten og dens protokol om anvendel- sen af nærhedsprincippet og proportionalitetsprincippet er i sig selv et velkomment og klart udtryk for den betydning, som EU tillægger ligevægt mellem de forskellige forvaltningsniveau- er [EU, medlemsstaterne, regioner og kommuner]. I den sammenhæng henledes opmærksomheden bl. a. 4. 1. 4. på punkt 5, 7 og 9 i protokollen, samt artikel 203 i traktaten, samt på, at kravet om økonomiske og administrative konse- kvensanalyser af Kommissionens forslag udtrykkeligt er ned- fældet i protokollen. 4. 1. 5. Amsterdam-traktaten giver således et enestående grundlag for at etablere en velafstemt balance og skabe synergi mellem de forskellige niveauer med mulighed for at tage hensyn til de forskellige forudsætninger på lokalt og regionalt niveau. 4. 1. 6. Amsterdam-traktaten bidrager endvidere til at under- strege, at EU skal tage behørigt hensyn til bl. a. de lokale og regionale myndigheders muligheder for at afholde udgifterne til opgaver, som følger af ny lovgivning, samt deres muligheder for at håndtere de administrative konsekvenser af en sådan lovgivning. 4. 1. 7. I den forbindelse må man medgive, at Kommissionen har udført et stort stykke arbejde og gjort store fremskridt, f. eks. med hensyn til at forbedre lovgivningens kvalitet. 4. 1. 8. Selv om den her beskrevne udvikling kan betragtes som positiv, er der grund til at pege på, hvor der kan tænkes at opstå problemer på visse områder på lokalt og regionalt niveau. 4. 1. 9. Man skal huske på, at opfattelsen af, hvor alvorlige nedenstående problemer er, kan variere afhængigt af tradition, konstitutionelle forhold og graden af lokalt/regionalt selvstyre m. m. 4. 2. Lovgivningens kvalitet 4. 2. 1. EU-lovgivningens kvalitet (1). Nærhedsprincippet har kolossal stor betydning for 4. 2. 2. Man skal tænke på, at opfattelsen af subsidiaritet og hermed beslægtede begreber kan variere i visse henseender. Nogle mener, at subsidiaritetsprincippet skal appliceres dyna- misk. Andre, at hovedformålet med subsidiaritetsprincippet er at indskrænke EU’s og EU-institutionernes handlemuligheder på visse områder og derved beskytte medlemsstaterne, regio- nerne og kommunerne mod unødige fællesskabsinitiativer. 4. 1. 1. Ligevægt mellem EU, medlemsstaterne og de subna- tionale niveauer, dvs. de lokale og regionale myndigheder, er af grundlæggende betydning for en god gennemførelse af EU-lovgivningen. (1) I den forbindelse henvises til bemærkningerne i Regionsudvalgets udtalelse »Bedre lovgivning 1998. Et fælles ansvar« (CdR 50/99 fin). 23. 12. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende C 374/27 4. 2. 3. På samme måde er der forskellige holdninger til spørgsmålet om en klar opdeling af beføjelserne mellem de forskellige forvaltningsniveauer [EU, medlemsstaterne og de lokale og regionale myndigheder]. Nogle (heriblandt Kommis- sionen) mener, at en mere præcis fastsættelse af EU’s beføjelser vil være til skade for fleksibiliteten i Fællesskabets indsats og dermed hæmme udviklingen i EU-lovgivningen. Andre går ind for en klarere afgrænsning af EU’s beføjelser og streng gennemførelse af subsidiaritetsprincippet. Hertil kommer, at 4. 2. 4. ikke alle forstår det samme ved begrebet »Fællesskabets enekompetence«. Al lovgivning vedrørende enhedsmarkedet hører f. eks. efter Kommissionens opfattelse med til EU’s enekompetence. Her finder subsidiari- tetsprincippet altså ikke anvendelse. Andre mener, at EU’s enekompetence skal begrænses langt mere og subsidiaritets- princippet anvendes langt oftere. 4. 2. 5. De forskellige opfattelser af betydningsfulde aspekter af EU-lovgivningens kvalitet er et indicium om de kulturelle, historiske og konstitutionelle forskelle, som eksisterer mellem EU’s medlemsstater og regioner. På den baggrund må forskelle- ne respekteres fuldt ud som en værdifuld bestanddel af den europæiske dialog. 4. 3. Øget EU-aktivitet på områder, der traditionelt har hørt til de lokale og regionale myndigheders kompetenceområder, fører til indskrænkninger i de lokale og regionale myndigheders aktionsradius. På visse områder, hvor de lokale og regionale myn- 4. 3. 1. digheder har [ene]kompetence — f. eks. inden for lokal og regional planlægning — er der et klart [bottom-up] ønske om at udbygge informationsudvekslingen og om samråd og samarbejde på europæisk niveau. 4. 3. 2. Hvis et givent emne rummer fælleseuropæiske ele- menter, kan man kun hilse et overnationalt samarbejde velkomment. Men hvis sådanne initiativer udmøntes i EU- lovgivning eller -programmer/-aftaler med en bindende karak- ter, kan de bl. a. indskrænke de lokale og regionale myndighe- ders suveræne planlægningsbeføjelser. 4. 3. 3. Man skal ikke glemme, at meget kan opnås gennem frivilligt samarbejde og samordning på europæisk plan mellem de berørte parter. For nogle målsætninger er der ikke noget signifikant behov for fælles EU-lovgivning eller -regulering. 4. 3. 4. I visse tilfælde kan det være på sin plads at overveje, om ikke Fællesskabets kompetence bør præciseres i traktaten. Det har Regionsudvalget f. eks. tidligere ment i forbindelse med strategien for lokal og regional planlægning (1). 4. 4. Administrative omkostninger 4. 4. 1. EU-lovgivning og -programmer — f. eks. vedrørende indsamling af statistiske oplysninger — kræver ofte en betyde- lig administrativ indsats fra de lokale og regionale myndighe- ders side — en indsats, der sommetider står i misforhold til udbyttet. Endvidere er formålet med visse administrative forpligtelser ikke altid klar, eller synes at være et mål i sig selv. 4. 4. 2. Det er forståeligt, at en voksende administrativ byrde uden klart sigte eller klar nytteværdi let kan føre til ligegyldighed og svigtende opbakning til den europæiske integrationsproces. 4. 4. 3. De lokale og regionale myndigheder konfronteres med stadig flere opgaver og administrative byrder som følge af EU-lovgivning og national lovgivning, som de skal klare med deres normale [eller i nogle tilfælde med en reduceret] kapacitet. Det bør derfor undersøges, om de lokale og regionale myndigheder har kapacitet til at løse de opgaver, som de bliver pålagt gennem EU-lovgivning eller national lovgivning, inden man vedtager ny lovgivning. 4. 4. 4. EU-institutionerne bør derfor gennemgå eksisterende og kommende EU-lovgivning med henblik på at fjerne ethvert krav, som ikke er 100 % nødvendigt. Spørgsmålet om nødven- dighed skal afgøres ud fra såvel absolutte som relative kriterier, og bedømmelsen skal bl. a. omfatte cost-benefit aspektet. Ethvert administrativt krav skal have et klart sigte. 4. 5. Økonomiske konsekvenser Her henvises til bemærkningerne i Regionsudvalgets 4. 5. 1. udtalelse af 15. november 1995 om økonomiske og admi- nistrative konsekvenser for regionale og lokale myndigheder af EU’s retsakter (2). 4. 5. 2. Regionsudvalget gør desuden opmærksom på, at man ofte får alt for lidt for de administrative udgifter i forbindelse med mange små fremmeforanstaltninger — dette gælder f. eks. bygningsbevaring i de tilfælde, hvor man ikke koncentrerer sig om foranstaltninger af exceptionel, overregio- nal betydning. I små udviklingsprogrammer bør gevinsten derfor stå i et rimeligt forhold til de administrative udgifter. Samtidig bør det undersøges, om det ikke ville være bedre at koncentrere midlerne om enkeltforanstaltninger af særlig stor betydning. (1) »EU’s politik for fysisk planlægning« (CdR 340/96 fin) — EFT C 116 af 14. 4. 1997, s. 1. (2) CdR 368/95 — EFT C 126 af 29. 4. 1996, s. 1. C 374/28 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 23. 12. 1999 4. 6. Gennemførelse i medlemsstaterne 4. 6. 1. Problemer i forbindelse med håndhævelse af EU- lovgivning kan i visse tilfælde være knyttet til selve lovgiv- ningen eller til gennemførelsen af denne i de enkelte medlems- stater. Selv om man må konstatere, at det forholder sig sådan, bør det gælde som princip, at et givet problem bedst løses på det niveau, som det vedrører. De lokale og regionale myndigheder er forpligtet til 4. 6. 2. at overholde EU-direktivernes bestemmelser fra den dato, de træder i kraft, også selvom de nationale myndigheder endnu ikke har vedtaget lovgivning desangående (der i EF-Domstolens retspraksis betegnes som »direktivernes vertikale konsekven- ser«). I tilfælde af fejlagtig eller unøjagtig gennemførelse af EU-direktiver i national ret er det også de lokale og regionale myndigheders opgave at overvåge og gennemføre EU-retten. 5. Konklusioner og forslag 5. 1. God gennemførelse begynder med en god lovgivning. Dette betyder først og fremmest, at principperne om subsidiari- tet og proportionalitet skal anvendes i deres fulde udstrækning. I tråd med Regionsudvalgets holdning og de konklusioner, som kommer til udtryk i udtalelsen af 11. marts 1999 »For en veritabel subsidiaritetskultur! En appel fra Regionsudvalget« (1), skal subsidiaritetsprincippet overholdes konsekvent i EU’s indsats på alle områder. 5. 2. Subsidiaritetsprincippet som rettesnor for myndigheds- udøvelse bør suppleres med en klarere afgrænsning af funktio- ner i form af en rettesnor for placering af myndighed. 5. 3. Hertil kommer, at man for at undgå overregulering og unødig administration må tage højde for de økonomiske og administrative konsekvenser for de lokale og regionale myndigheder. Det ville desuden være interessant, hvis Kommis- sionen i forbindelse med de forslag, den fremsætter, kunne kvantificere den økonomiske betydning, de iværksatte EU- direktiver vil få for myndighederne, og hvis medlemsstaterne under forhandlingerne inddrog de lokale og regionale myndig- heder i vurderingen af de økonomiske omkostninger. 5. 4. Parallelt hermed må de lokale og regionale myndighe- der inddrages i EU’s lovgivningsprocedure så effektivt som muligt. Dette vil give EU-lovgivningen større legitimitet og gøre den mere effektiv. Det vil også medvirke til at bevare mangfoldigheden i Europa og bidrage væsentligt til, at borger- ne får tillid til EU-lovgivningen. (1) CdR 302/98 fin — EFT C 198 af 14. 7. 1999, s. 73. 5. 5. De lokale og regionale myndigheders muligheder for at påvirke EU’s lovgivningsproces afhænger af forfatningshisto- rien i de enkelte medlemsstater. Metoderne spænder fra formel deltagelse i fastlæggelsen af nationalregeringens holdning i Rådet gennem (i det mindste) delvis bindende resolutioner fra regionalrådene, til lobbyvirksomhed udført af lokale og regionale myndigheders egne repræsentanter i Bruxelles. Men den eneste mulighed for at få indflydelse, som er til rådighed for alle lokale og regionale myndigheder uanset den forfat- ningsmæssige udvikling i medlemsstaterne, er Regionsud- valget. 5. 6. Det er derfor absolut nødvendigt at styrke Regionsud- valgets aktive deltagelse i EU’s lovgivningsproces. Dette kræver bl. a. : — At Amsterdam-traktatens bestemmelser om Regionsudval- gets egen administration gennemføres i sin fulde konse- kvens. Regionsudvalget må tildeles de nødvendige midler til en selvstændig administration. Regionsudvalget anmoder derfor indtrængende de relevante EU-institutioner om at sikre Regionsudvalget tilstrækkelige bevillinger. Dette er af allerstørste betydning for, at Regionsudvalget kan fungere tilfredsstillende. — Da ingen anden EU-institution har fuldt overblik over EU-lovgivningens praktiske konsekvenser for de lokale og regionale myndigheder, bør Kommissionen inddrage Regionsudvalget i et samarbejde allerede i en tidlig, forbere- dende fase af EU-lovgivningsprocessen. Regionsudvalget henviser i den forbindelse til sine bemærkninger i udtalel- sen om økonomiske og administrative konsekvenser for regionale og lokale myndigheder af EU’s retsakter. Regionsudvalget glæder sig over, at det er blevet 5. 7. almindelig praksis, at Kommissionen indleder EU-lovgivnings- processen med at udsende en grønbog eller en hvidbog for at rejse en offentlig debat. Denne praksis kan dog ikke træde i stedet for inddragelsen af Regionsudvalgets viden og ekspertise i de tidlige stadier af konkrete lovgivningsinitiativer. 5. 8. Hvordan og i hvilket omfang de lokale og regionale myndigheder efter den nationale lovgivning inddrages i gen- nemførelsesprocessen afhænger af de enkelte medlemsstaters interne struktur og organisation. Der bør dog under alle omstændigheder tages behørigt hensyn til de lokale og regiona- le myndigheders særlige interesser. Dette er den nødvendige forudsætning for opretholdelsen af direkte myndighed og for bevarelsen af de lokale og regionale myndigheders individuelle særtræk samt mere omfattende inddragelse af den lokale og regionale ekspertise. 5. 9. Regionsudvalget genfremfører derfor det synspunkt, at Kommissionen og de nationale regeringer i forberedelsesfasen bør gennemføre en formel høring af Regionsudvalget som repræsentant for de lokale og regionale myndigheder om alle forslag til lovgivning, som kan få betydelige følger for borgerne. 23. 12. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende C 374/29 5. 10. Det er meget vigtigt, at EU-lovgivningen gennemføres af de lokale og regionale myndigheder, fordi man derved sikrer tæt kontakt til borgerne, effektivitet og bidrag fra den lokale og regionale ekspertise, ligesom man på den måde mest effektivt kan føre kontrol med, at bevillingerne anvendes korrekt. Regioner og kommuner bør — i forhold til deres status i øvrigt — levnes en vis handlefrihed i den administrative gennemførelse. Gennemføres EU-lovgivningen af de statslige myndigheder uden et tæt samarbejde med de regionale og kommunale forvaltninger, kan den nødvendige nærhed til borgerne og tilliden til EU-lovgivningen i befolkningen ikke garanteres. 5. 11. For at sikre en fuldstændig og effektiv gennemførelse af EU-retten er det nødvendigt, at de lokale og regionale forvaltninger får de fornødne kompetencer og ressourcer til at kunne slå ned på tilfælde af manglende, uhensigtsmæssig eller fejlagtig omsætning af EU-direktiver fra de kompetente lovgivende myndigheders side. 5. 12. ende undersøgelser af følgende emner: Det foreslås, at Regionsudvalget iværksætter dybtgå- — EU-initiativers langsigtede konsekvenser for de lokale og regionale myndigheders aktionsradius inden for bestemte områder, f. eks. i forbindelse med udformning af lovgivning og offentlige tjenester. Bruxelles, den 15. september 1999. — Mulighederne for forbedring af Regionsudvalgets bidrag til EU’s lovgivningsproces. Det kunne især være en god idé at give Regionsudvalget en mere fremtrædende rolle i de tidlige faser af EU’s lovgivningsproces. — Udarbejdelse, efter behov, af komparative studier af gen- nemførelsen af EU-lovgivning i særligt udvalgte områder. Formålet skulle være at skaffe sig en større viden om gennemførelsen i de pågældende områder, som efterfølgen- de kan tjene som eksempel for resten af EU. E´ n metode kunne være at undersøge gennemførelsen på grundlag af eksisterende programmer for regionalt samarbejde og partnerskab, f. eks. Karolus. — Regionsudvalget anbefaler Kommissionen at offentliggøre en liste over eksisterende støtteprogrammer og budgetkon- ti. En sådan liste ville gøre det muligt for Regionsudvalget at bedømme programmernes europæiske merværdi såvel som omfanget af den indsats, som kræves af de lokale og regionale myndigheder. — De nødvendige initiativer fra Regionsudvalgets side i medfør af resultaterne af ovennævnte undersøgelser og studier. Manfred DAMMEYER Formand for Regionsudvalget


title: INTERROGAZIONE SCRITTA n. 1598/99 dell'on. Caroline JACKSON Trasparenza dei gruppi di lavoro in seno ai comitati scientifici dell'UE

eurovoc_concepts:
scientific committee (EU)
transparency in decision-making


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1627/99 van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie. Steunmaatregelen voor de rijstteelt in Griekenland.

eurovoc_concepts:
Greece
common agricultural policy
common organisation of markets
rice
utilised agricultural area

text: 20. 6. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 170 E/55 Antwoord van Mr. Vitorino namens de Commissie (25 oktober 1999) De Commissie stelt geen enkel vertrouwelijk of enig ander document betreffende het afluisteren van telefoongesprekken per satelliet en Internet-verbindingen op bij de voorbereiding van de Europese Raad in Tampere. Het enige document dat door de Commissie is opgesteld ter voorbereiding van de Europese Raad in Tampere is een mededeling (SEC(1999) 1518) inzake de voorbereiding van deze speciale bijeenkomst van de Europese Raad die gewijd zal zijn aan de behandeling van de ontwikkeling van de Europese Unie als gebied van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid. Op basis van deze mededeling heeft voorzitter Prodi op 23 september 1999 een brief gestuurd aan eerste minister Lipponen. Op dit gebied, en ook op andere gebieden, streeft de Commissie ernaar haar werkzaamheden zo doorzichtig mogelijk te houden en zullen zienswijzen inzake zowel de voorbereiding als de resultaten van de Europese Raad in Tampere met het Parlement worden uitgewisseld. Wat betreft de kwestie van het afluisteren van telecommunicatie, wil de Commissie het geachte parle- mentslid graag verwijzen naar het debat over het verslag van dhr. Schmid inzake het afluisteren van telecommunicatie dat op 6 mei 1999 gevoerd werd door het Parlement. De Commissie deelde haar standpunt over deze kwestie het Parlement mede tijdens bedoeld debat. Om kort te gaan, de Commissie begrijpt het belang van dit onderwerp, met name als men in gedachte houdt dat er zich op het gebied van telecommunicatie in Europa constant snelle en radicale veranderingen voordoen. De Commissie vindt dat, met betrekking tot deze specifieke kwestie van het afluisteren, enerzijds rekening gehouden moet worden met de gewettigde bezorgdheid van de diensten die voor rechtshandhaving moeten zorgen (door de ontwikkeling van telecommunicatie en het Internet mag de capaciteit van de lidstaten om criminaliteit te bestrijden en de nationale veiligheid te waarborgen, niet afnemen). Anderzijds constateert de Commissie een indrukwekkende groei van de telecommunicatiediensten, met name van het Internet, waarbij het enorm belangrijk is dat de gebruikers vertrouwen hebben in de aangeboden diensten, wil men verdere groei van de sector verwezenlijken. De Commissie is van mening dat het van cruciaal belang is om aan alle betrokken belangen evenveel aandacht te schenken. Dit kan alleen gebeuren als er een dialoog plaatsvindt tussen de autoriteiten die voor rechtshandhaving moeten zorgen, exploitanten, het bedrijfsleven en al diegenen die het meest te maken hebben met vraagstukken inzake gegevensbescherming. Bovendien wordt op dit moment een ontwerp-overeenkomst ter verbetering van wederzijdse rechtshulp in strafzaken tussen de lidstaten besproken in de Raad. Hierbij zijn ook een aantal bepalingen opgenomen betreffende het afluisteren van telecommunicatie. Doel is dat maatregelen voor het afluisteren ten behoeve van strafrechtelijk onderzoek worden getroffen om rekening te houden met de nieuwe telecommunicatie- systemen via de satelliet. (2000/C 170 E/062) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1627/99 van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie Betreft: Steunmaatregelen voor de rijstteelt in Griekenland (15 september 1999) In Verordening 2072/98 (1)worden twee basisarealen voor de rijstteelt in Griekenland ingesteld. De toepas- sing van deze verordening in 1998 had als resultaat dat aan de producenten van het tweede areaal, waar het vastgelegde contingent overschreden is, geen steun is uitbetaald ook al is het totale contingent van de 24. 891 ha dat voor Griekenland was vastgelegd, niet overschreden. De combinatie van het systeem van de opsplitsing van het areaal in zones en de extreem hoge medeverantwoordelijkheidsheffing heeft de rijstproducenten ernstig benadeeld. Overweegt de Commissie in het licht hiervan de mogelijkheid dat het contingent van het ene areaal wordt overgedragen naar het andere, zoals dat ook wordt gedaan voor de durumtarwe? Welke andere maatregelen denkt zij te nemen (verhoging van het totale maximum, verdeling van de contingenten per departement, toezicht op de massale en ongecontroleerde invoer uit derde landen) om de rijstteelt te steunen? (1) PB L 265 van 30. 9. 1998, blz. 4. C 170 E/56 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen NL 20. 6. 2000 Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (11 oktober 1999) Naar aanleiding van een verzoek van de Griekse autoriteiten is artikel 6 van Verordening (EG) 3072/95 van de Raad houdende een gemeenschappelijke ordening van de rijstmarkt (1) gewijzigd teneinde het nationale Griekse basisareaal te verdelen in twee basisarealen: I. nomoi Thessaloniki, Serres en Ptiotida22. 330 hectare II. overige nomoi 2. 561 hectare. Zoals het geachte parlementslid opmerkt, overtrof het ingezaaide areaal in basisareaal II (cid:132)overige nomoi(cid:148) (5. 180 hectare) het basisareaal (2 561 hectare) in ruime mate, zodat ingevolge lid 5 van artikel 6 van Verordening (EG) 3072/95 de compensatiebetaling met 100 % is verminderd. Thans overweegt de Commissie naar aanleiding van een recent verzoek van de Griekse autoriteiten de mogelijkheid de Raad een wijziging voor te stellen van artikel 6 van Verordening (EG) 3072/95 teneinde de regio(cid:146)s Kavalla en Actoliº-Acarnaniº, die op het ogenblik deel uitmaken van areaal II (overige nomoi), op te nemen in basisareaal I. Door deze maatregel zou het gevaar van overschrijding van de oppervlakte voor de (cid:132)overige nomoi(cid:148) moeten verminderen. (1) PB L 329 van 30. 12. 1995. (2000/C 170 E/063) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1630/99 van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie (15 september 1999) Betreft: Suiker/herziening verordening nr. 1600/92 De productie en raffinage van suiker is van groot economisch belang voor het eiland Sªo Miguel, dat tot de autonome zone der Azoren behoort. Enerzijds biedt de plaatselijke raffinaderij werkgelegenheid aan meer dan honderd mensen, anderzijds wordt hierdoor een belangrijk landbouwalternatief gestimuleerd waardoor de wisselbouw met andere gewassen mogelijk wordt. In het kader van verordening nr. 1600/92 (1) (POSEIMA) hebben de Europese instellingen een verregaande bescherming toegekend voor verschillende landbouwgewassen, waaronder suikerbieten. Desalniettemin gaat de productie van suikerbieten om verschillende redenen die verband houden met de verlaging van de toegekende quota en problemen op landbouwgebied, ieder jaar verder terug. Als er geen tegenmaatregelen worden genomen, loopt de toekomst van de productie en raffinage op de Azoren gevaar. in het licht van de beginselen die ten grondslag liggen aan het gemeenschappelijk Is de Commissie, lid 2 van het EG-Verdrag en de besluiten van Keulen betreffende de landbouwbeleid, artikel 299, ultraperifere gebieden, niet ook van mening dat verordening nr. 1600/92 zou moeten worden herzien, ten einde de productie en raffinage van suiker op de Azoren te kunnen handhaven? (1) PB L 173 van 27. 6. 1992, blz. 1. Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (25 october 1999) In Verordening (EEG) 1600/92 van de Raad van 15 juni 1992 houdende specifieke maatregelen voor bepaalde landbouwproducten ten behoeve van de Azoren en Madeira wordt bijzondere aandacht besteed aan de productie van suikerbieten en de verwerking daarvan tot suiker. De verordening voorziet in een steunbedrag per hectare en een specifieke steun voor de verwerking van suikerbieten tot suiker door de industrie


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 1629/99 van Phillip WHITEHEAD Richtlijn pakketreizen

eurovoc_concepts:
Greece
Italy
Spain
national implementing measure
package travel


title: Komisjoni määrus (EÜ) nr 1972/1999, 15. september 1999, millega muudetakse määrust (EMÜ) nr 3600/92, millega nähakse ette taimekaitsevahendite turuleviimist käsitleva nõukogu direktiivi 91/414/EMÜ artikli 8 lõikes 2 osutatud tööprogrammi esimese etapi üksikasjalikud rakenduseeskirjad

eurovoc_concepts:
exchange of information
marketing
marketing standard
pharmaceutical product
plant health product
standing committee (EU)

text: 03/26. kd ET Euroopa Liidu Teataja 307 31999R1972 16. 9. 1999 EUROOPA ÜHENDUSTE TEATAJA L 244/41 KOMISJONI MÄÄRUS (EÜ) nr 1972/1999, 15. september 1999, millega muudetakse määrust (EMÜ) nr 3600/92, millega nähakse ette taimekaitsevahendite turule- viimist käsitleva nõukogu direktiivi 91/414/EMÜ artikli 8 lõikes 2 osutatud tööprogrammi esimese etapi üksikasjalikud rakenduseeskirjad EUROOPA ÜHENDUSTE KOMISJON, võttes arvesse Euroopa Ühenduse asutamislepingut, (4) käesoleva määrusega ettenähtud meetmed on kooskõlas alalise taimetervise komitee arvamusega, arvesse nõukogu 15. võttes aasta direktiivi kohta, (1) 91/414/EMÜ taimekaitsevahendite viimati muudetud komisjoni direktiiviga 1999/1/EÜ, (2) eriti selle artikli 8 lõiget 2, turuleviimise juuli 1991. ning arvestades, et: (1) (2) kaks aastat pärast korraldab komisjon direktiivi 91/414/EMÜ teatavakstegemist juba turul olevate toime- ainete ümberhindamise kõnealuse direktiivi artikli 8 lõike 2 alusel komisjoni määrusega (EMÜ) nr 3600/ 92 (3) (viimati muudetud määrusega (EÜ) nr 1199/97 (4)) kehtestatud kooskõlastatud koostööprogrammi raames, mille puhul on liikmesriikidel eriülesandeid, mis aitavad kaasa ühenduse tasemel tehtavate reguleerivate otsuste aluseks olevale teaduslikule ja tehnilisele hindamisele; on vajalik, et kõikidel huvitatud isikutel oleks võimalikult vara juurdepääs ajakohastatud teabele, mis käsitleb katseid ja uuringuid, mille kohta on esitatud andmekait- senõudeid, ning katseid ja uuringuid, mida võib nõuda hilisemas etapis asjaomast toimeainet käsitlevate hinnan- gute ja otsuste lõplikuks vormistamiseks; kõnealuse teabe kättesaadavaks tegemise eest peaks vastutama referent- liikmesriik; ON VASTU VÕTNUD KÄESOLEVA MÄÄRUSE: Artikkel 1 Määruse (EMÜ) nr 3600/92 artikli 7 lõike 3 teise lõigu teist lauset muudetakse järgmiselt: “Referentliikmesriik võimaldab huvitatud isikutel eritaotluse korral tutvuda järgmise teabega või hoiab selle kõnealuste isikute jaoks alles: — lõike 1 punktis d osutatud andmed, välja arvatud need üksikasjad, mis on asjaomase direktiivi artikli 14 koha- selt konfidentsiaalsed, — toimeaine nimetus, — puhta toimeaine sisaldus valmistootes, — kõikide toimeaine direktiivi I lisasse kandmiseks vaja- like andmete loetelu, kõigepealt nii, nagu need sisal- duvad referentliikmesriigi aruandes, ning seejärel nii, nagu komisjon on need kinnitanud pärast järgmises lõigus osutatud ekspertidega peetud konsultatsioone. ” (3) tuleks muuta komisjoni määrust (EMÜ) seepärast nr 3600/92, et tagada kõikide huvitatud isikute juurde- pääs kõnealusele teabele; Artikkel 2 Käesolev määrus jõustub 1. oktoobril 1999. Käesolev määrus on tervikuna siduv ja vahetult kohaldatav kõikides liikmesriikides. Brüssel, 15. september 1999 Komisjoni nimel komisjoni liige Franz FISCHLER (1) EÜT L 230, 9. 8. 1991, lk 1. (2) EÜT L 21, 28. 1. 1999, lk 21. (3) EÜT L 366, 15. 12. 1992, lk 10. (4) EÜT L 170, 28. 6. 1997, lk 19


title: Rozhodnutie Komisie z 15. septembra 1999, ktorým sa mení a dopĺňa rozhodnutie 1999/507/ES o určitých ochranných opatreniach, pokiaľ ide o kalone, psov a mačky s pôvodom z Malajzie (poloostrova) a Austrálie (oznámené pod číslom dokumentu C(1999) 2975)Text s významom pre EHP

eurovoc_concepts:
Australia
Malaysia
animal disease
domestic animal
health control
import

text: 308 SK Úradný vestník Európskej únie 03/zv. 26 31999D0643 L 255/38 ÚRADNÝ VESTNÍK EURÓPSKYCH SPOLOČENSTIEV 30. 9. 1999 ROZHODNUTIE KOMISIE z 15. septembra 1999, ktorým sa mení a dopĺňa rozhodnutie 1999/507/ES o určitých ochranných opatreniach, pokiaľ ide o kalone, psov a mačky s pôvodom z Malajzie (poloostrova) a Austrálie (oznámené pod číslom dokumentu C(1999) 2975) (Text s významom pre EHP) (1999/643/ES) KOMISIA EURÓPSKYCH SPOLOČENSTIEV, PRIJALA TOTO ROZHODNUTIE: so zreteľom na Zmluvu o založení Európskeho spoločenstva, so zreteľom na smernicu Rady 91/496/EHS z 15. júla 1991, ktorou sa stanovujú zásady organizácie veterinárnych kontrol zvierat dovážaných z tretích krajín do spoločenstva a ktorou sa menia a dopĺňajú smernice 89/662/EHS, 90/425/EHS a 90/675/EHS (1), naposledy zmenené a doplnené smernicou 96/43/ES (2), najmä na jej článok 18 ods. 7, (1) rozhodnutím 1999/507/ES (3) Komisia prijala keďže ochranné opatrenia proti ochoreniam Nipah a Hendra, pokiaľ ide o niektoré kalone, psov a mačky s pôvodom v Malajzii (poloosstrova) a Austrálie; keďže požiadavky na test mačiek dovážaných z Austrálie sa musia upraviť tak, aby bolo možné používať platný diagnostický test na zistenie prítomnosti protilátok proti vírusu Hendra; (2) keďže rozhodnutie je v súlade so stanoviskom Stáleho veterinárneho výboru, Článok 1 Druhá zarážka odseku 2 článku 3 rozhodnutia 1999/507/ES sa mení a dopĺňa takto: 1. Slová „IgM a IgG – ELISA test“ sa nahrádzajú týmito slovami „sérum neutralizačný test“. 2. Slová „10 dní“ sa nahrádzajú slovami „14 dní“. Článok 2 Členské štáty zmenia a doplnia opatrenia, ktoré používajú voči Austrálii, aby ich tak zosúladili s týmto rozhodnutím. Bezodkladne o tom informujú Komisiu. Toto rozhodnutie je adresované členský štátom. Článok 3 V Bruseli 15. septembra 1999 Za Komisiu Franz FISCHLER člen Komisie (1) Ú. v. ES L 268, 24. 9. 1991, s. 56. (2) Ú. v. ES L 162, 1. 7. 1996, s. 1. (3) Ú. v. ES L 194, 27. 7. 1999, s. 66


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL E-1628/99 af Antonio Tajani (PPE-DE), Francesco Fiori (PPE-DE), Giuseppe Gargani (PPE-DE), Stefano Zappalà (PPE-DE), Raffaele Fitto (PPE-DE), Guido Viceconte (PPE-DE) og Guido Podestà (PPE-DE) til Kommissionen. Aftale mellem CanalPlus og ENEL: indtræden af den største offentlige elektricitetskoncern i den digitale tv-verden.

eurovoc_concepts:
communications industry
shareholding

text: 1. 8. 2000 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende C 219 E/13 Prioriteterne for en tredje rate af bevillingerne under 1999 programmet er blevet udvalgt af Kommissionen i samr(cid:229)d med UNMIK. Det drejer sig fłrst og fremmest om offentlig administration, infrastruktur og łkonomisk udvikling. (2000/C 219 E/017) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-1628/99 af Antonio Tajani (PPE-DE), Francesco Fiori (PPE-DE), Giuseppe Gargani (PPE-DE), Stefano Zappal(cid:224) (PPE-DE), Raffaele Fitto (PPE-DE), Guido Viceconte (PPE-DE) og Guido Podest(cid:224) (PPE-DE) til Kommissionen (15. september 1999) Om: Aftale mellem CanalPlus og ENEL: indtr(cid:230)den af den stłrste offentlige elektricitetskoncern i den digitale tv-verden I forbindelse med aftalen mellem CanalPlus og ENEL har den italienske energikoncern erhvervet en andel p(cid:229) 30 % af Telepiø med en udbetaling p(cid:229) ca. 900 mia lire. Samtidig har ENEL forhłjet taksterne, hvilket betyder en (cid:229)rlig stigning for en familie p(cid:229) over 1 mio lire. Hvad mener Kommissionen om denne indtr(cid:230)den af den stłrste offentlige elektricitetskoncern i branchen digital-tv-kommunikation? Kan den undersłge, hvilke motiver der ligger til grund for denne beslutning, og hvilke kriterier der er anvendt samt hvorfor der ikke investeres kapital i andre erhvervssektorer? Anser den det for acceptabelt, at en statsejet virksomhed investerer offentlige midler i et foretagende, hvis udsigter og łkonomiske situation stadig er usikre, hvorved den europ(cid:230)iske offentlighed f(cid:229)r det indtryk, at offentlige midler anvendes til en investering, der for at sige det mildt er risikabel? Mener den, at den samtidige stigning i elektricitetspriserne for at tage hłjde for udgifter, som overhovedet ikke har noget med energisektoren at głre, er rimelig? Kan Kommissionen undersłge, om der har v(cid:230)ret tilsvarende sager i andre EU-medlemsstater? Kan Kommissionen til sidst udtale sig om, hvorvidt CanalPlus-ENEL-sagen kan betragtes fra et markeds- synspunkt, og om den hindrer den fri konkurrence? Kan den ogs(cid:229) undersłge, om der er en gr(cid:230)nse for en statsejet virksomheds łkonomiske aktiviteter p(cid:229) et frit marked, is(cid:230)r med hensyn til en anden statsejet virksomhed, nemlig RAI-tv? Svar afgivet p(cid:229) Kommissionens vegne af Mario Monti (18. oktober 1999) I henhold til EF-traktatens artikel 295 (tidligere artikel 222) har Kommissionen ikke kompetence til at vurdere de enkelte medlemsstaters valg med hensyn til virksomheders ejerforhold. Den er derfor ikke i stand til at vurdere de forretningsm(cid:230)ssige bev(cid:230)ggrunde, der ligger til grund for offentlige eller privatejede virksomheders investeringsbeslutninger eller de diversificeringsstrategier, de m(cid:229)tte v(cid:230)lge. I henhold til statsstłttereglerne foreligger der ikke statsstłtte, hvis investeringer gennemfłres under omst(cid:230)ndigheder, som vil kunne accepteres af en privat investor, der handler under normale markeds- łkonomiske vilk(cid:229)r, dvs. hvis det forventede investeringsudbytte svarer til det udbytte, en s(cid:229)dan privat investor ville kr(cid:230)ve, n(cid:229)r der er taget hensyn til den med investeringen forbundne risiko. Kommissionen har anmodet de italienske myndigheder om at fremkomme med indledende oplysninger om ENEL(cid:146)s overtagelse af Telepiø for at vurdere, om transaktionen involverer statsstłtte. Kommissionen vil is(cid:230)r sikre sig, at der ikke er involveret krydssubsidier i ENEL(cid:146)s investeringer i Telepiø p(cid:229) grund af ENEL(cid:146)s monopoliserede aktiviteter inden for elsektoren. C 219 E/14 De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende DA 1. 8. 2000 Men hensyn til spłrgsm(cid:229)let om, hvorvidt der findes lignende situationer i de łvrige medlemsstater, henviser Kommissionen til ovenn(cid:230)vnte bem(cid:230)rkning om EF-traktatens artikel 295. Medlemsstaterne og de offentlige virksomheder har fuld kompetence til at foretage investeringer i łkonomiske aktiviteter, s(cid:229) l(cid:230)nge konkurrencereglerne ikke overtr(cid:230)des. (2000/C 219 E/018) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-1635/99 af Graham Watson (ELDR) til Kommissionen (15. september 1999) Om: Kalveeksportforbud Er Kommissionen klar over, at den britiske regering i udgangen af juli m(cid:229)ned holdt op med at finansiere kalvefor(cid:230)dlingsordningen? Ordningen muliggjorde betaling for og afs(cid:230)tning til en fastsat pris af kalve, som var blevet eksporteret inden indfłrelsen af EU-kalveeksportforbudet. Nu, hvor denne finansiering er blevet stoppet, har kalve kun opn(cid:229)et en markedspris p(cid:229) 1 £, hvilket er mindre end omkostningerne i forbindelse med transporten til markedet. Der er blevet l(cid:230)sset dłde kalve af p(cid:229) offentlige steder, og landm(cid:230)nd tvinges til noget s(cid:229) uv(cid:230)rdigt som til at skyde deres egne dyr. Overvejer Kommissionen at oph(cid:230)ve kalveeksportforbudet? I ben(cid:230)gtende fald, hvor stor er da sandsynlig- heden for, at finansieringen af kalvefor(cid:230)dlingsordningen genoptages? Svar afgivet p(cid:229) Kommissionens vegne af Franz Fischler (19. oktober 1999) Myndighederne i Det Forenede Kongerige har meddelt Kommissionen, at Det Forenede Kongerige stoppede med at anvende den frivillige kalveforarbejdningsstłtteordning (CPAS) ved udgangen af juli m(cid:229)ned 1999. Denne stłtte, der blev indfłrt i forbindelse med oksekłdsreformen i 1992 og finansieret af f(cid:230)llesskabs- midler, har ikke l(cid:230)ngere noget form(cid:229)l, s(cid:229) snart den nye oksekłdsreform tr(cid:230)der i kraft (fra januar 2000). Kommissionen har endnu ikke foresl(cid:229)et at h(cid:230)ve forbuddet mod eksport af levende kv(cid:230)g fra Det Forenede Kongerige. Levende dyr udgłr en stłrre risiko for menneskers og dyrs sundhed end kłd, da ikke alle medlemsstater har samme beskyttelsesniveau p(cid:229) slagtestederne, som det der anvendes i Det Forenede Kongerige, dvs. med hensyn til fjernelse af specifikt risikomateriale og regler for behandling af slagteaffald. Indtil slutningen af december 1999 kan den britiske regering p(cid:229) eget initiativ genindfłre denne pr(cid:230)mie p(cid:229) det niveau, der er fastsat i Kommissionens forordning (EF) nr. 2604/98 af 3. december 1998 om (cid:230)ndring af forordning (E(cid:216)F) nr. 3886/92 om gennemfłrelsesbestemmelser for de pr(cid:230)mieordninger, der er fastsat i R(cid:229)dets forordning (E(cid:216)F) nr. 805/68 om den f(cid:230)lles markedsordning for oksekłd, og om oph(cid:230)velse af forordning (E(cid:216)F) nr. 1244/82 og (E(cid:216)F) nr. 714/89 (1), eller til en anden af Kommissionen fastsat sats. Det skal ligeledes bem(cid:230)rkes, at Det Forenede Kongerige fra (cid:229)r 2000 har f(cid:229)et tildelt et supplerende s(cid:230)rligt oksekłdspr(cid:230)mieloft p(cid:229) 100 000 pr(cid:230)mierettigheder, indtil eksporten gen(cid:229)bner for levende dyr p(cid:229) under seks m(cid:229)neder. (1) EFT L 328 af 4. 12. 1998


title: 1999/627/CE, CECA, Euratom: Decisión de los Representantes de los Gobiernos de los Estados miembros de las Comunidades Europeas, de 15 de septiembre de 1999, por la que se nombra al Presidente y a los Miembros de la Comisión de las Comunidades Europeas

eurovoc_concepts:
European Commission
European Commissioner
President of the Commission
appointment of staff

text: L 248/30 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 21. 9. 1999 II (Actos cuya publicación no es una condición para su aplicabilidad) CONFERENCIA DE LOS REPRESENTANTES DE LOS GOBIERNOS DE LOS ESTADOS MIEMBROS DE LOS REPRESENTANTES DE LOS GOBIERNOS DE LOS ESTADOS MIEMBROS DECISIÓN DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS de 15 de septiembre de 1999 por la que se nombra al Presidente y a los Miembros de la Comisión de las Comunidades Europeas (1999/627/CE, CECA, Euratom) LOS REPRESENTANTES DE LOS GOBIERNOS DE LOS ESTADOS MIEMBROS DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS, Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea y, en particular, el párrafo tercero del apartado 2 de su artículo 214 y su artículo 215, Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea del Carbón y del Acero y, en particular, el párrafo tercero del apartado 2 de su artículo 10 y su artículo 12, Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea de la Energía Atómica y, en particular, el párrafo tercero del apartado 2 de su artículo 127 y su artículo 128, Considerando lo siguiente: (1) (2) (3) (4) habida cuenta de la dimisión colectiva, el 16 de marzo de 1999, del Presidente y de los Miembros de la Comisión nombrados hasta el 22 de enero de 2000, por Declaración adoptada en el Consejo Europeo de 24 de marzo de 1999 los Representantes de los Gobiernos de los Estados miembros han designado de común acuerdo al señor Romano PRODI como la personalidad que se proponen nombrar Presidente de la Comisión; por Resolución de 5 de mayo de 1999 el Parlamento Europeo ha aprobado dicha designación; por Declaración de 9 de julio de 1999 el señor Romano PRODI ha comunicado el resultado de sus contactos con los Gobiernos de los Estados miembros; mediante la Decisión 1999/499/CE, CECA, Euratom de 19 de julio de 1999 (1), los Representantes de los Gobiernos de los Estados miembros, de común acuerdo con el Presidente designado de la Comisión, designaron a las demás personalidades que se proponen nombrar Miembros de la Comisión, tanto para sustituir a los miembros de la Comisión actual, dimisionarios, para la parte del mandato que queda por transcurrir hasta el 22 de enero de 2000, como para los cinco años posteriores, esto es, del 23 de enero de 2000 al 22 de enero de 2005; (1) DO L 194 de 27. 7. 1999, p. 45. 21. 9. 1999 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 248/31 (5) (6) por votaciones hechas el 15 de septiembre de 1999, el Parlamento Europeo dio su aprobación al Presidente y a los demás Miembros de la Comisión así designados, tanto para el período que transcurre del 16 de septiembre de 1999 al 22 de enero de 2000 como para los cinco años posteriores, esto es, el período que va del 23 de enero de 2000 al 22 de enero de 2005; procede permitir que la nueva Comisión entre en funciones cuanto antes al objeto de que prosiga su trabajo con un mandato completo a partir del 23 de enero de 2000 para los cinco años posteriores; que, para ello, debe procederse simultáneamente a los nombramientos para los dos mandatos en la presente Decisión, DECIDEN: Artículo 1 Quedan nombrados miembros de la Comisión de las Comunidades Europeas, para el período que va del 16 de septiembre de 1999 al 22 de enero de 2000, así como para el período que va del 23 de enero de 2000 al 22 de enero de 2005: — En calidad de Presidente: — Sr. Romano PRODI — En calidad de miembros: — Sr. Michel BARNIER — Sr. Frits BOLKESTEIN — Sr. Philippe BUSQUIN — Sr. David BYRNE — Sra. Loyola DE PALACIO DEL VALLE LERSUNDI — Sra. Anna DIAMANTOPOULOU — Sr. Franz FISCHLER — Sr. Neil KINNOCK — Sr. Pascal LAMY — Sr. Erkki LIIKANEN — Sr. Mario MONTI — Sr. Poul NIELSON — Sr. Christopher PATTEN — Sra. Viviane REDING — Sra. Michaele SCHREYER — Sr. Pedro SOLBES MIRA — Sr. Günter VERHEUGEN — Sr. António VITORINO — Sra. Margot WALLSTRÖM. La presente Decisión surtirá efecto el 16 de septiembre de 1999. Artículo 2 La presente Decisión se publicará en el Diario Oficial de las Comunidades Europeas. Artículo 3 Hecho en Bruselas, el 15 de septiembre de 1999. El Presidente A. SATULI


title: 1999/652/ΕΚ: Απόφαση της Επιτροπής, της 15ης Σεπτεμβρίου 1999, με την οποία εγκρίνονται τα μέτρα που κοινοποιήθηκαν από το Βέλγιο σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 6 της οδηγίας 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(1999) 2919] (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (Τα κείμενα στη γαλλική και στην ολλανδική γλώσσα είναι τα μόνα αυθεντικά)

eurovoc_concepts:
Belgium
environmental protection
packaging
waste disposal
waste management
waste recycling

text: L 257/20 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 2. 10. 1999 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 15ης Σεπτεµβρίου 1999 µε την οποία εγκρίνονται τα µέτρα που κοινοποιήθηκαν από το Βέλγιο σύµφωνα µε το άρθρο 6 παράγραφος 6 της οδηγίας 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συµβουλίου σχετικά µε τις συσκευασίες και τα απορρίµµατα συσκευασίας [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθµό Ε(1999) 2919] (Τα κείµενα στη γαλλική και στην ολλανδική γλώσσα είναι τα µόνα αυθεντικά) (Κείµενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (1999/652/ΕΚ) Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, την οδηγία 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συµ- βουλίου, της 20ής ∆εκεµβρίου 1994, σχετικά µε τις συσκευασίες και τα απορρίµµατα συσκευασίας (1), και ιδίως το άρθρο 6 παρά- γραρος 6, Μετά από διαβούλευση µε την επιτροπή που έχει ιδρυθεί σύµφωνα µε την οδηγία 94/62/ΕΚ, Εκτιµώντας τα ακόλουθα: I. ∆ΙΑ∆ΙΚΑΣΙΑ 1. Οδηγία 94/62/ΕΚ Στόχος της οδηγίας 94/62/ΕΚ, που βασίζεται στο άρθρο 97 (πρώην άρθρο 100 Α) της συνθήκης, είναι να εναρµονιστούν τα διάφορα εθνικά µέτρα για τη διαχείριση των συσκευασιών και των απορριµµάτων συσκευασίας προκειµένου, αφενός, να αποτραπούν ή να µειωθούν οι σχετικές επιπτώσεις στο περιβάλλον, επιτυγχάνο- ντας, κατ’ αυτόν τον τρόπο, υψηλό επίπεδο προστασίας του περι- βάλλοντος και, αφετέρου, να διασφαλιστεί η λειτουργία της εσωτε- ρικής αγοράς και να αποφευχθούν εµπόδια στο εµπόριο, καθώς και στρεβλώσεις και περιορισµοί του ανταγωνισµού εντός της Κοινότη- τας. Προς το σκοπό αυτό, στο άρθρο 6 παράγραφος 1 της οδηγίας ορίζονται, µεταξύ άλλων, ποσοτικοί στόχοι που πρέπει να επιτευ- χθούν από τα κράτη µέλη στην ανάκτηση και ανακύκλωση απορ- ριµµάτων συσκευασίας. Στο άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχείο α) ορίζεται ότι, το αργότερο έως τις 30 Ιουνίου 2001, πρέπει να ανακτάται το 50 % τουλάχι- στον και το 65 % το πολύ του βάρους των απορριµµάτων συσκευασίας. Σύµφωνα µε το άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχείο β), στο πλαίσιο του γενικού αυτού ποσοτικού στόχου και εντός της ιδίας προθεσµίας, πρέπει να ανακυκλώνεται το 25 % τουλάχιστον και το 45 % το πολύ, και οπωσδήποτε το 15 % κατά βάρος κάθε του βάρους του συνόλου των υλικών υλικού συσκευασίας, συσκευασίας που περιέχονται στα απορρίµµατα συσκευασίας. Με το άρθρο 6 παράγραφος 6 θεσπίζεται διαδικασία παρακο- λούθησης για να εξασφαλισθεί συνοχή µεταξύ διαφόρων στρατη- γικών που επιλέγουν τα κράτη µέλη, και ιδίως για να εξασφαλισθεί ότι οι στόχοι που θα ορισθούν σε κάθε κράτος µέλος δεν θα παρεµποδίσουν τα άλλα κράτη µέλη να συµµορφωθούν µε την οδηγία ή δεν συνιστούν στρεβλώσεις της εσωτερικής αγοράς. Με βάση αυτή τη διάταξη, η Επιτροπή πρέπει να επικυρώνει τα µέτρα αυτά µετά από κατάλληλο έλεγχο. 2. Τα κοινοποιηθέντα µέτρα Στις 13 Ιουλίου 1996, οι βελγικές αρχές κοινοποίησαν στην Επι- τροπή, στο πλαίσιο της διαδικασίας που καθορίζεται µε την οδηγία 83/189/ΕΚ του Συµβουλίου (2), πρόταση «συµφωνίας συνεργασίας σχετικά µε την πρόληψη και τη διαχείριση απορριµµάτων συσκευα- σίας» (κοινοποίηση 96/240/Β). Στο Βέλγιο, το οµοσπονδιακό κράτος έχει αρµοδιότητα να µεταφέ- ρει στην εθνική νοµοθεσία την οδηγία 94/62/ΕΚ µόνον όσον αφορά ζητήµατα σχετιζόµενα µε τα προϊόντα (για παράδειγµα το άρθρο 9 και το παράρτηµα ΙΙ). Ο καθορισµός των στόχων για την ανάκτηση και ανακύκλωση των υλικών συσκευασίας που περιέχο- νται στα απορρίµµατα συσκευασίας, οι οποίοι ορίζονται στο άρθρο 6 της οδηγίας 94/62/ΕΚ, έγκειται αποκλειστικώς στην αρµο- διότητα των περιφερειών του Βελγίου. Για να εξασφαλισθεί η συνοχή και η συνεπής µεταφορά στο εθνικό δίκαιο και εφαρµογή της οδηγίας 94/62/ΕΚ, και ιδίως του άρθρου 6, οι τρεις περιφέ- ρειες του Βελγίου θεώρησαν αναγκαίο να συνάψουν συµφωνία συνεργασίας σχετικά µε την πρόληψη και τη διαχείριση απορριµ- µάτων συσκευασίας. Η συµφωνία αυτή αποτελεί νοµικώς δεσµευ- τική πράξη και συνιστά µέτρο µεταφοράς στην εθνική νοµοθεσία του άρθρου 6 της οδηγίας 94/62/ΕΚ. Στην εν λόγω συµφωνία συνεργασίας ορίζεται ότι οι οικονοµικοί παράγοντες (συσκευαστές και χρήστες συσκευασιών, καθώς και εισαγωγείς προϊόντων που έχουν συσκευασθεί εκτός Βελγίου) είναι υποχρεωµένοι, είτε οι ίδιοι είτε µε ανάθεση σε τρίτον (άρθρο 7 παράγραφος 1 της συµφωνίας συνεργασίας), να παραλαµβάνουν και να ανακυκλώνουν/ανακτούν υλικά συσκευασίας που περιέχονται σε απορρίµµατα συσκευασίας που έχουν δηµιουργηθεί στην αγορά (άρθρο 6 της συµφωνίας συνεργασίας), καθώς και να επιτύχουν ποσοτικούς στόχους ανα- κύκλωσης και ανάκτησης (άρθρο 3 παράγραφος 2 της συµφωνίας συνεργασίας). Οι οικονοµικοί παράγοντες πρέπει να κοινοποιούν στη ∆ιαπεριφερειακή Επιτροπή για τις Συσκευασίες τον τρόπο µε τον οποίο προτίθενται να ανταποκριθούν σε αυτήν την υποχρέωση. Όσον αφορά τα οικιακά απορρίµµατα συσκευασίας, δεν θίγονται τα δικαιώµατα των αρµόδιων δηµοσίων αρχών για τη συγκοµιδή των απορριµµάτων από τους δρόµους. Η ∆ιαπεριφερειακή Επιτροπή πρέπει να αξιολογεί και, κατά περίπτωση, να εγκρίνει ή να απορρί- πτει τον τρόπο µε τον οποίο οι οικονοµικοί παράγοντες προτίθενται να ανταποκριθούν στην υποχρέωσή τους που ορίζεται στο άρθρο 6 της συµφωνίας συνεργασίας ( άρθρο 7 παράγραφος 2 της συµφω- νίας συνεργασίας). Οι οικονοµικοί παράγοντες έχουν τη δυνα- τότητα να απαλλαγούν από την υποχρέωση να παραλαµβάνουν και (1) ΕΕ L 365 της 31. 12. 1994, σ. 10. (2) ΕΕ L 109 της 26. 4. 1983, σ. 8· οδηγία όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 98/34/EK (EΕ L 204 της 21. 7. 1998, σ. 37). 2. 10. 1999 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 257/21 να ανακυκλώνουν/ανακτούν τη συσκευασία µε τη σύναψη σύµ- βασης µε «organisme agréé» (εγκεκριµένο οργανισµό — άρθρο 8 της συµφωνίας συνεργασίας), σύµφωνα µε την οποία αναλαµβά- νουν τη λήψη µέτρων που θα προσφέρουν τη δυνατότητα στον εγκεκριµένο οργανισµό να πληροί τους στόχους ανακύκλωσης και ανάκτησης. Αυτοί οι εγκεκριµένοι οργανισµοί πρέπει, εκτός της επίτευξης των ποσοτικών στόχων που καθορίζονται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 της συµφωνίας συνεργασίας, να πληρούν ορισµένες απαιτήσεις σχετικά µε τη νοµική και οικονοµική τους κατάσταση (άρθρα 9 µέχρι 15 της συµφωνίας συνεργασίας). Στο άρθρο 3 παράγραφος 2 καθορίζονται τα ακόλουθα συνολικά ελάχιστα ποσοστά, κατά βάρος, για την ανακύκλωση και ανάκτηση απορριµµάτων συσκευασίας: — για το 1998: 45 % ανακύκλωση — 70 % ανάκτηση, — για το 1999: 50 % ανακύκλωση — 80 % ανάκτηση. Αυτά τα ποσοστά ανακύκλωσης και ανάκτησης πρέπει να επιτευ- χθούν από τους εµπλεκόµενους οικονοµικούς παράγοντες, µέσω του συστήµατος που περιγράφεται ανωτέρω, και στις τρεις περιοχές του Βελγίου, δηλαδή τη Φλάνδρα, τη Βαλονία και τις Βρυξέλλες, τόσο όσον αφορά τα οικιακά όσο και τα βιοµηχανικά απορρίµµατα συσκευασίας. Στην κοινοποίηση είχε περιληφθεί παράρτηµα της πρότασης συµφωνίας συνεργασίας όπου περιλαµβάνεται σύνοψη των µέτρων που πρέπει να ληφθούν για να εξασφαλισθεί η συµµόρφωση προς τις προϋποθέσεις που ορίζονται στο άρθρο 6 παράγραφος 6 της οδηγίας 94/62/ΕΚ. Πρόκειται για τα ακόλουθα µέτρα: — ανάλυση των δυνατοτήτων ανάκτησης όσον αφορά τα διάφορα είδη απορριµµάτων συσκευασίας τα επόµενα έτη. Η ανάλυση αυτή περιγράφεται πλήρως στο κατωτέρω κεφάλαιο ΙΙ στοιχείο α), — περιγραφή των διατάξεων που αποσκοπούν στην αποσόβηση στρεβλώσεων του εµπορίου. Συνίστανται σε προοδευτική εφαρ- µογή της νοµοθεσίας, καθώς και σε µόνιµη διαδικασία επιτήρησης, που θα ασκείται από τη ∆ιαπεριφερειακή Επιτροπή για τις Συσκευασίες και από την κάθε περιφερειακή κυβέρνηση, ώστε να εποπτεύεται η δηµιουργία των αναγκαίων υποδοµών συλλογής. Προβλέπεται επίσης περιοδικός έλεγχος: ετήσια δια- δικασία ελέγχου του προϋπολογισµού των εγκεκριµένων οργα- νισµών («orgarιismes agréés»), καθώς και διαδικασία παρακο- λούθησης της αποτελεσµατικότητας των φορέων ανακύκλωσης και ανάκτησης. Στο πλαίσιο µελέτης σχετικά µε «την οικολογική τυποποίηση των συσκευασιών στο Βέλγιο», διενεργήθηκε ανάλυση του όγκου των διαφόρων ειδών απορριµµάτων, που διαβιβάστηκε στην Επιτροπή µε την κοινοποίηση και εν συνεχεία γνωστοποιήθηκε σε όλα τα άλλα κράτη µέλη. Στις 14 Οκτωβρίου 1996 η Επιτροπή, σε σχόλια επί της κοινο- ποιηθείσας πρότασης της συµφωνίας συνεργασίας σύµφωνα µε τη διαδικασία που ορίζεται από την οδηγία 83/189/ΕΟΚ, αναγνώρισε ότι το Βέλγιο προτίθεται να κάνει χρήση του άρθρου 6 παράγρα- φος 6 της οδηγίας 94/62/ΕΚ. Στην κοινοποίηση του Βελγίου 96/240/Β ανταποκρίθηκαν επίσης δύο κράτη µέλη. Στις 11 Οκτω- βρίου 1996 η Γαλλία απέστειλε λεπτοµερή γνώµη επί διαφόρων πτυχών της κοινοποιηθείσας πρότασης, όπου ανέφερε, µεταξύ άλλων, ότι οι ποσοτικοί στόχοι ανακύκλωσης και ανάκτησης που είχαν προβλεφθεί στην πρόταση της συµφωνίας συνεργασίας για το 1999 απαιτούν να εφαρµοσθεί η διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 6 παράγραφος 6 πριν από τη θέσπιση των στόχων αυτών. Στις 14 Οκτωβρίου 1996 η Φινλανδία επίσης διατύπωσε σχόλια επί της κοινοποίησης, χωρίς ωστόσο να θίγει το θέµα του άρθρου 6 παράγραφος 6. Στις 20 ∆εκεµβρίου 1997 το Βέλγιο, ως απάντηση στη λεπτοµερή γνώµη που είχε διατυπώσει η Γαλλία, διαβίβασε λεπτοµερή ανά- λυση των διαθέσιµων βιοµηχανικών δυνατοτήτων ως απόδειξη ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις που ορίζονται στο άρθρο 6 παράγρα- φος 6. Η συµφωνία συνεργασίας θεσπίστηκε µε διάταγµα της 21ης Ιανουαρίου 1997 στην περιφέρεια της Φλάνδρας, µε διάταγµα της 16ης Ιανουαρίου 1997 στην περιφέρεια της Βαλονίας, και µε διάταγµα της 24ης Ιανουαρίου 1997 στην περιφέρεια των Βρυ- ξελλών (όλα τα διατάγµατα δηµοσιεύθηκαν στο φύλλο της Επίσηµης Εφηµερίδας του Βελγίου της 5ης Μαρτίου 1997). Το τελικό κείµενο των µέτρων κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή στις 30 Απριλίου 1997. 3. Γνώµες Στο άρθρο 6 παράγραφος 6 ορίζεται ότι η Επιτροπή λαµβάνει απόφαση, αφού ελέγξει τα µέτρα σε συνεργασία µε τα κράτη µέλη. Προς το σκοπό αυτό, η Επιτροπή ζήτησε τη γνώµη των κρατών µελών επί της κοινοποίησης, στο πλαίσιο της επιτροπής που ιδρύθηκε σύµφωνα µε το άρθρο 21 της οδηγίας 94/62/ΕΚ. Αυτή η διαδικασία διαβούλευσης θεωρήθηκε ως η πλέον ενδεδειγµένη και κανένα κράτος µέλος δεν διαφώνησε εν προκειµένω. Η πρώτη ανταλλαγή απόψεων έλαβε χώρα στη συνεδρίαση της επιτροπής της 21ης Απριλίου 1997. Τα κράτη µέλη κλήθηκαν να αποστείλουν γραπτές παρατηρήσεις στην Επιτροπή έως τις 31 Μαΐου 1997. Η Αυστρία, το Βέλγιο, η ∆ανία, η Γαλλία, η Ιρλανδία, οι Κάτω Χώρες και το Ηνωµένο Βασίλειο υπέβαλαν γραπτές παρατηρήσεις. Το ζήτηµα συζητήθηκε εκ νέου στη συνεδρίαση τη επιτροπής της 4ης Σεπτεµβρίου 1997. Κανένα κράτος µέλος δεν ισχυρίσθηκε ότι τα µέτρα του Βελγίου θα µπορούσαν να δηµιουργήσουν στρεβλώσεις στην εσωτερική αγορά ή να παρεµποδίσουν τα άλλα κράτη µέλη να συµµορφωθούν µε την οδηγία. Ορισµένα κράτη µέλη διατύπωσαν την άποψη ότι µεταξύ των κρατών µελών και της Επιτροπής θα πρέπει να συµφωνηθεί ειδική διαδικασία, η οποία να ορίζει το είδος των πληροφοριών τις οποίες πρέπει να παρέχουν τα κράτη µέλη όταν κοινοποιούν µέτρο σύµφωνα µε το άρθρο 6 παράγραφος 6. Ωστόσο, αναγνωρίστηκε ότι υπάρχουν ορισµένες δυσκολίες, συγκεκριµένα όσον αφορά την αξιολόγηση των δυνατοτήτων ανάκτησης και ανακύκλωσης που προσφέρονται σε µια ανοικτή διεθνή αγορά και το γεγονός ότι δεν είναι πάντοτε δυνατό να προβλεφθεί το κατά πόσον ορισµένα µέτρα θα έχουν ως επίπτωση την υπέρβαση των µέγιστων στόχων της οδηγίας 94/62/ΕΚ. Κατά τη Γαλλία, είναι δύσκολο η Επιτροπή και τα κράτη µέλη να λάβουν θέση επ’ αυτού του θέµατος ελλείψει ενιαίας µεθόδου που θα πρέπει να χρησιµοποιηθεί για τη συγκρότηση της βάσης δεδο- µένων (σύµφωνα µε το άρθρο 12 της οδηγίας 94/62/ΕΚ), δεδοµέ- νου ότι µέχρι τη στιγµή εκείνη θα προκύψουν δυσκολίες για τον υπολογισµό των επιτευχθέντων στόχων. Για να ληφθεί απόφαση σχετικά µε την κοινοποίηση εκ µέρους του Βελγίου (1), η Γαλλία πρότεινε λοιπόν αναµονή µέχρις ότου είναι διαθέσιµη ενιαία µέθο- δος (1) Όσον αφορά αυτό το θέµα, έχει καθοριστεί ότι οι βάσεις δεδοµένων πρέπει να αναπτυχθούν σύµφωνα µε την απόφαση 97/138/ΕΚ προκει- µένου να εξασφαλισθεί η συµµόρφωση µε τους στόχους της οδηγίας και η µελλοντική κατάστρωση ενιαίας µεθοδολογίας, χωρίς αυτό να αποτελεί ωστόσο προϋπόθεση για την επικύρωση µέτρων στο πλαίσιο του άρθρου 6 παράγραφος 6. L 257/22 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 2. 10. 1999 Κατά τη συνεδρίαση της επιτροπής επικράτησε γενικώς συναίνεση ότι είναι αναγκαία η συνεχής παρακολούθηση των συνεπειών των µέτρων, προκειµένου να εντοπισθούν και να αντιµετωπισθούν στρεβλώσεις στο εµπόριο, που ενδέχεται να ανακύψουν. Το Ηνωµένο Βασίλειο ανέφερε ότι θα ήταν χρήσιµη η παροχή στοι- χείων σχετικά µε οικονοµικές πτυχές, όπως π. χ. παλαιότερα ποσο- τικά στοιχεία, και οι προβολές των στοιχείων αυτών στην επεξεργα- σία και τις δυνατότητες επεξεργασίας, στις εισαγωγές και εξαγωγές απορριµµάτων συσκευασίας, καθώς και στην εξέλιξη των τιµών. Ωστόσο, επικράτησε επίσης γενική συναίνεση επί του γεγονότος ότι στη διαδικασία, πρωταρχικό ρόλο πρέπει να διαδραµατίσουν τα κράτη µέλη τα οποία ανησυχούν ότι η συµµόρφωσή τους µε την οδηγία θα παρεµποδισθεί από µέτρα θεσπιζόµενα από άλλα κράτη µέλη. Σε περίπτωση που µέτρο το οποίο υπερβαίνει τους µέγιστους στόχους της οδηγίας έχει ως αποτέλεσµα προβλήµατα συµ- µόρφωσης για άλλο κράτος µέλος, εναπόκειται κατ’ αρχήν σε αυτό το κράτος µέλος να κάνει γνωστή την κατάσταση, έτσι ώστε να µπορέσουν να ληφθούν τα κατάλληλα αντίµετρα. Η Επιτροπή καλεί τα κράτη µέλη να διαβιβάσουν αµέσως οποιαδήποτε πληροφοριακά στοιχεία σχετικά µε δυσµενείς επιπτώσεις, όπως ορίζονται στο άρθρο 6 παράγραφος 6, στην επικράτειά τους, οποτεδήποτε προ- κύψει παρόµοια κατάσταση. Το Ηνωµένο Βασίλειο πρότεινε επίσης να εξετάζονται τα αποτελέ- σµατα οποιουδήποτε υψηλότερου στόχου στο πλαίσιο της σχεδια- ζόµενης αναθεώρησης του άρθρου 6 παράγραφος 1, η οποία πρόκειται να περατωθεί το αργότερο µέχρι την 1η Ιανουαρίου 2001. II. ΕΚΤΙΜΗΣΗ Επειδή θα προέκυπτε καθυστέρηση εάν η Επιτροπή ανέµενε για τα στοιχεία σύµφωνα µε την απόφαση 97/138/ΕΚ της Επιτροπή (1), και λαµβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι δεν έχουν αναφερθεί δυσµενείς επιπτώσεις ως προς τα στοιχεία που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 6, η Επιτροπή θεωρεί περιττή την αναβολή λήψης της παρούσας απόφασης, όπως πρότεινε η Γαλλία. Σύµφωνα µε το άρθρο 6 παράγραφος 6 της οδηγίας 94/62/ΕΚ, κράτος µέλος επιτρέπεται να υπερβαίνει τους στόχους που καθορί- ζονται στο άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχεία α) και β), εάν παρέχει προς το σκοπό αυτό τις κατάλληλες δυνατότητες ανακύκλωσης και ανάκτησης. Τα µέτρα πρέπει να λαµβάνονται χάριν υψηλού επιπέ- δου προστασίας του περιβάλλοντος, υπό την προϋπόθεση ότι απο- φεύγουν στρεβλώσεις στην εσωτερική αγορά και δεν παρεµποδί- ζουν τα άλλα κράτη µέλη να συµµορφωθούν µε την οδηγία. Επίσης δεν επιτρέπεται να αποτελούν αυθαίρετο µέσο διάκρισης ή συγκε- καλυµµένο περιορισµό του εµπορίου µεταξύ των κρατών µελών. Στην περίπτωση αυτή, το Βέλγιο ζήτησε παρέκκλιση από το άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχεία α) και β). Η Επιτροπή ζήτησε τη γνώµη των κρατών µελών και δεν διατυ- πώθηκαν αντιρρήσεις ως προς τα µέτρα που έλαβε το Βέλγιο. α) Κατάλληλες δυνατότητες ανάκτησης και ανακύκλωσης Η απαίτηση αυτή ερµηνεύεται από την Επιτροπή ως µη επιβάλ- λουσα στα κράτη µέλη πλήρη αυτάρκεια στο θέµα της ανα- κύκλωσης και ανάκτησης. Τα κράτη µέλη έχουν επίσης τη δυνα- τότητα να αναζητήσουν διέξοδο στις δυνατότητες που παρέχονται σε άλλα κράτη µέλη ή σε τρίτες χώρες προκειµένου να εκπληρώ- σουν τους στόχους της ως προς την ανακύκλωση και ανάκτηση. Τούτο καθιστά, ωστόσο, δύσκολη την ακριβή ποσοτικοποίηση των (1) ΕΕ L 52 της 22. 2. 1997, σ. 22. διαθέσιµων δυνατοτήτων, δεδοµένου ότι η ανακύκλωση λαµβάνει χώρα σε µια ανοικτή διεθνή αγορά. Το κριτήριο αυτό χρησιµεύει επίσης για να εξασφαλισθεί ότι τα µέτρα που λαµβάνονται από κράτος µέλος δεν έχουν ως αποτέλε- σµα προβλήµατα συµµόρφωσης άλλων κρατών µελών µε την οδη- γία και κατά συνέπεια θα πρέπει να εφαρµοσθεί σε συνδυασµό µε τα άλλα κριτήρια που ορίζονται στο άρθρο 6 παράγραφος 6. Στην πράξη, η συµµόρφωση µε αυτό το κριτήριο αποτελεί ένδειξη συµ- µόρφωσης µε τα κατωτέρω αναφερόµενα κριτήρια β) και γ). Συγκε- κριµένα, σε περίπτωση καθορισµού στόχων που υπερβαίνουν τους καθοριζόµενους στο άρθρο 6 παράγραφος 1, θα πρέπει να εξασφα- λισθεί ότι δεν αποβαίνουν εις βάρος των προγραµµάτων συλλογής και ανακύκλωσης σε άλλα κράτη µέλη. Όσον αφορά τα µέτρα που κοινοποίησε το Βέλγιο, από τις πληρο- φορίες που παρέσχον οι βελγικές αρχές στην Επιτροπή και τα άλλα κράτη µέλη προκύπτει ότι η υπέρβαση των στόχων της οδηγίας 94/62/ΕΚ δεν έχει ως αποτέλεσµα οιαδήποτε στρέβλωση της αγο- ράς για ανακυκλώσιµα υλικά σε άλλα κράτη µέλη. Ειδικότερα, από τις πληροφορίες που παρέσχε το Βέλγιο προκύπτει ότι το ποσοστό ανακύκλωσης 55 % για συσκευασίες γυαλιού είχε ήδη επιτευχθεί το 1997 κάι ότι δεν προκύπτουν προβλήµατα δυνατοτήτων ανα- κύκλωσης για την απορρόφηση απορριµµάτων συσκευασίας από καφέ ή πράσινο γυαλί. Οι δυνατότητες ανακύκλωσης είναι εξασφα- λισµένες δεδοµένου ότι στο Βέλγιο υπάρχει εγκατάσταση µε δυνα- τότητα ανακύκλωσης 16 000 τόνων γυαλιού ετησίως, καθώς και πέντε εγκαταστάσεις επεξεργασίας οι οποίες παράγουν δευτερογε- νές υλικό που έχει ζήτηση από επιχειρήσεις ανακύκλωσης τόσο στο Βέλγιο όσο και εκτός Βελγίου. Το λευκό γυαλί εξάγεται σε βιοµη- χανίες εκτός Βελγίου που επιθυµούν να αγοράσουν αυτό το είδος απορριµµάτων. Παροµοίως, προβλήµατα δυνατοτήτων δεν ανακύπτουν για µεταλ- λικές συσκευασίες, δεδοµένου ότι στο Βέλγιο 3,5 εκατοµµύρια τόνοι σιδηρούχων µετάλλων καταναλώνονται ετησίως από τη χαλυ- βουργία και εισάγονται 1,27 εκατοµµύρια τόνοι αυτών των υλικών. Όσον αφορά τα µη σιδηρούχα µέταλλα, το Βέλγιο έχει δυναµικό που υπερβαίνει τους 500 000 τόνους/έτος. Όσον αφορά τη µηχανική ανακύκλωση συνθετικών υλικών, οι βελ- γικές αρχές ανέφεραν την ύπαρξη διαφόρων εταιρειών που συνο- λικά, το 1997, εξασφάλιζαν ήδη την ανακύκλωση 50 000 τόνων υλικών ετησίως. Ο αριθµός των οικονοµικών παραγόντων αυτού του κλάδου είναι ενδεικτικός µιας αγοράς που έχει τη δυνατότητα περαιτέρω επέκτασης, συγκεκριµένα στους κλάδους της οδοποιίας, των δηµοσίων εγκαταστάσεων και των αποχετευτικών αγωγών. Το Βέλγιο προβλέπει να επιτύχει µηχανική ανακύκλωση των απορριµ- µάτων πλαστικών συσκευαστούν σε ποσοστό 15 % και προτίθεται να καλύψει το υπόλοιπο ποσοστό µε αποτεφρωτήρες οικιακών απορριµµάτων ή κλιβάνους τσιµέντου. Το 1997 ανακτήθηκε ενέρ- γεια σε κλιβάνους τσιµέντου από 10 000 τόνους πλαστικών απορ- ριµµάτων, αλλά η δυνατότητα ανάκτησης µπορεί να αυξηθεί µέχρι 60 000 έως 80 000 τόνους ετησίως. Επαρκείς δυνατότητες ανάκτησης προσφέρονται επίσης σε αποτεφρωτές οικιακών απορ- ριµµάτων εφοδιασµένους µε µηχανήµατα ανάκτησης θερµότητας, καθώς και σε χαλυβουργίες. Ήδη το 1997 η δυνατότητα ανακύκλωσης χαρτιού και χαρτονιού ανερχόταν σε ένα εκατοµµύριο τόνους ετησίως. Η βιοµηχανία αυτού του κλάδου χρειάζεται εισαγωγές απορριµµάτων χαρτιού για να είναι επικερδής· άρα δεν υπάρχει κανένα πρόβληµα δυνατότητας ανακύκλωσης. 2. 10. 1999 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 257/23 Η Επιτροπή θεωρεί ότι το Βέλγιο διαθέτει επαρκείς δυνατότητες ανάκτησης και ανακύκλωσης. γνώµη των κρατών µελών, δεν συγκέντρωσε κανένα στοιχείο που να είναι ενδεικτικό οποιασδήποτε αυθαίρετης διάκρισης. β) Πιθανές στρεβλώσεις της εσωτερικής αγοράς ε) Κανένας συγκεκαλυµµένος περιορισµός του εµπορίου µεταξύ Η Επιτροπή αξιολόγησε τα µέτρα που κοινοποίησε το Βέλγιο και θεωρεί ότι τα ποσοστά ανακύκλωσης και ανάκτησης, καθώς και το σύστηµα συλλογής που έχει επιβληθεί στους οικονοµικούς παράγο- ντες από νοµοθεσία δεν φαίνεται επί του παρόντος να δηµιουργεί στρεβλώσεις στην εσωτερική αγορά. Η παρούσα οδηγία δεν θίγει ωστόσο την πλήρη εφαρµογή της κοινοτικής νοµοθεσίας, ιδιαίτερα όσον αφορά την ελεύθερη κυκλοφορία των προϊόντων. Η διαβού- λευση µε άλλα κράτη µέλη απέδειξε ότι κανένα κράτος µέλος δεν θεωρεί ότι τα µέτρα που έχει λάβει το Βέλγιο θα µπορούσαν να επιφέρουν στρεβλώσεις στην αγορά. Οι βελγικές αρχές δηλώνουν ότι οι κίνδυνοι αυτοί δεν υπάρχουν δεδοµένου του µικρού µεγέθους της βελγικής αγοράς και της προοδευτικής εφαρµογής των κοινοποιηθέντων µέτρων. Επίσης, έχει εν προκειµένω ιδρυθεί εποπτικός φορέας. Η Επιτροπή δεν διαθέτει κανένα άλλο στοιχείο που να τεκµηριώνει ότι οι στόχοι ανακύκλωσης και ανάκτησης που έχει θέσει το Βέλγιο θα µπορούσαν να οδηγήσουν αυθαίρετα σε στρεβλώσεις της αγο- ράς. γ) ∆εν παρεµποδίζεται η συµµόρφωση άλλων κρατών µελών µε την οδηγία Στόχος του κριτηρίου αυτού είναι να αποφευχθεί η υπερκάλυψη των δυνατοτήτων ανακύκλωσης και ανάκτησης κράτους µέλους µε απορρίµµατα συσκευασιών που έχουν συλλεχθεί σε άλλα κράτη µέλη. Αυτό αφορά ιδίως εκείνα τα κράτη µέλη τα οποία δεν έχουν ακόµη αρχίσει την σε µεγάλη κλίµακα, ανακύκλωση απορριµµάτων συσκευασίας και στα οποία δεν έχει ακόµη δηµιουργηθεί ή ολοκληρωθεί η υποδοµή για τη συλλογή αυτών των απορριµµάτων. Για την αξιολόγηση των κοινοποιηθέντων µέτρων µε βάση αυτό το κριτήριο θα πρέπει, κατ’ αρχήν, να ληφθεί υπόψη η γνώµη των κρατών µελών στα οποία θα µπορούσε να διακυβευτεί η συµ- µόρφωση προς τους στόχους της οδηγίας λόγω µέτρων που έχουν καθορισθεί από άλλα κράτη µέλη. Κανένα κράτος µέλος δεν δια- τύπωσε ανησυχίες ότι η συµµόρφωση προς την οδηγία θα µπο- ρούσε να παρεµποδισθεί από τα µέτρα που κοινοποίησε το Βέλγιο. Η Επιτροπή δεν γνωρίζει ούτε της γνωστοποιήθηκαν οποιαδήποτε προβλήµατα συµµόρφωσης προς την οδηγία που προέκυψαν σε άλλα κράτη µέλη από τα µέτρα που έλαβε το Βέλγιο. Για την εκτίµηση του κατά πόσον η υπέρβαση του στόχου ανα- κύκλωσης από το Βέλγιο θα µπορούσε να επιφέρει εξάντληση των δυνατοτήτων ανάκτησης ή ανακύκλωσης σε άλλα κράτη µέλη, και ως εκ τούτου πιθανά προβλήµατα συµµόρφωσης άλλων κρατών µελών µε τους στόχους της οδηγίας, η Επιτροπή λαµβάνει επίσης υπόψη το γεγονός ότι το Βέλγιο παράγει µόνο 3 % των απορριµ- µάτων συσκευασιών στην Κοινότητα. Άρα, κατά την άποψη της Επιτροπής, δεν υπάρχει ουσιαστικός κίνδυνος να δηµιουργηθούν σε άλλα κράτη µέλη προβλήµατα συµµόρφωσης µε τους στόχους της οδηγίας 94/62/ΕΚ. δ) ∆εν αποτελούν αυθαίρετο µέσο διάκρισης Τα µέτρα του Βελγίου εφαρµόζονται χωρίς διάκριση για όλα τα απορρίµµατα συσκευασίας, ανεξαρτήτως εάν προέρχονται από εγχώρια ή εισαγόµενα προϊόντα. Η Επιτροπή, αφού ζήτησε τη κρατών µελών Το κριτήριο αυτό αφορά ενδεχόµενους περιορισµούς σε εισαγωγές από άλλα κράτη µέλη και έµµεση προστασία της εγχώριας παραγωγής. Τα απορρίµµατα είναι εµπορεύµατα που εµπίπτουν στο πεδίο εφαρµογής των άρθρων 28 µέχρι 30 της συνθήκης και, κατά συνέπεια, µέτρα που λαµβάνονται στον τοµέα της διαχείρισης απορριµµάτων ενδέχεται επίσης, υπό ορισµένες συνθήκες, να περιο- ρίζουν το εµπόριο ή να προστατεύουν την εγχώρια παραγωγή. Η Επιτροπή πρέπει λοιπόν να αξιολογεί κατά πόσον ανεπιθύµητες επιπτώσεις αποφεύγονται µε τον καθορισµό στόχων κατά τρόπο που να µην σηµειώνεται πλεονεκτική µεταχείριση της εγχώριας παραγωγής ή διανοµής. Ωστόσο, το περιεχόµενο των βελγικών µέτρων και η εφαρµογή τους δεν φαίνεται να οδηγούν στο συµπέ- ρασµα ότι τα µέτρα που κοινοποίησε το Βέλγιο προξενούν περιορι- σµούς στο εµπόριο. III. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Η Επιτροπή, µε βάση τις πληροφορίες που παρέσχε το Βέλγιο και τα αποτελέσµατα των διαβουλεύσεων των κρατών µελών που περι- γράφονται στις ανωτέρω αιτιολογικές σκέψεις, συµπεραίνει ότι τα µέτρα που κοινοποίησε το Βέλγιο σύµφωνα µε το άρθρο 6 παρά- γραφος 6 της οδηγίας 94/62/ΕΚ πρέπει να επικυρωθούν, δεδοµέ- νου πως διαπίστωσε ότι: — στο Βέλγιο υπάρχουν οι επαρκείς δυνατότητες ανάκτησης και ανακύκλωσης, — τα µέτρα δεν οδηγούν σε στρεβλώσεις στην εσωτερική αγορά, — τα µέτρα δεν παρεµποδίζουν τη συµµόρφωση άλλων κρατών µελών µε την οδηγία, — τα µέτρα δεν συνιστούν αυθαίρετο µέσο διάκρισης, — τα µέτρα δεν συνιστούν συγκεκαλυµµένο περιορισµό του εµπο- ρίου µεταξύ κρατών µελών, ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: Άρθρο 1 Επικυρώνονται τα κοινοποιηθέντα από το Βέλγιο µέτρα που υπερ- βαίνουν τους µέγιστους στόχους ανάκτησης και ανακύκλωσης οι οποίοι ορίζονται, αντιστοίχως, στο άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχεία α) και β) της οδηγίας 94/62/ΕΚ. Άρθρο 2 Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στο Βασίλειο του Βελγίου. Βρυξέλλες, 15 Σεπτεµβρίου 1999. Για την Επιτροπή Ritt BJERREGAARD Μέλος της Επιτροπής


title: Decyzja Komisji z dnia 15 września 1999 r. w sprawie wspólnej regulacji technicznej dotyczącej wymagań przyłączenia dla dostępu systemu TETRA do służb ratunkowych (notyfikowana jako dokument nr C(1999) 2987)Tekst mający znaczenie dla EOG.

eurovoc_concepts:
harmonisation of standards
technical regulations
technical standard
telecommunications
waveband

text: 196 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 24 31999D0645 30. 9. 1999 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 255/40 DECYZJA KOMISJI z dnia 15 września 1999 r. w sprawie wspólnej regulacji technicznej dotyczącej wymagań przyłączenia dla dostępu systemu TETRA do służb ratunkowych (notyfikowana jako dokument nr C(1999) 2987) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (1999/645/WE) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając dyrektywę 98/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lutego 1998 r. odnoszącą się do końcowych urządzeń telekomunikacyjnych oraz urządzeń naziemnych stacji satelitarnych, w tym wzajemnego uznawania ich zgodności (1), w szczególności jej art. 7 ust. 2 tiret drugie, a także mając na uwadze, co następuje: (1) (2) (3) Komisja przyjęła środek określający rodzaj urządzeń koń- cowych, dla którego wymagana jest wspólna regulacja techniczna, jak również związany z nim zakres zastosowa- nia zgodnie z art. 7 ust. 2 tiret pierwsze. Należy przyjąć odpowiednie zharmonizowane normy lub ich części, wprowadzające w życie zasadnicze wymagania, które mają zostać przekształcone we wspólną regulację techniczną. Aby zapewnić producentom ciągłość dostępu do rynków, konieczne jest dopuszczenie regulacji przejściowych doty- czących urządzeń zatwierdzonych zgodnie z krajowymi przepisami w zakresie homologacji. (4) Propozycja została przedłożona Komitetowi (ACTE), zgod- nie z art. 29 ust. 2. (5) Wspólna regulacja techniczna przyjęta w niniejszej decyzji jest zgodna z opinią ACTE, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 1. Niniejszą decyzję stosuje się do urządzeń końcowych przezna- czonych do podłączania do publicznej sieci telekomunikacyjnej i objętych zharmonizowaną normą określoną w art. 2 ust. 1. 2. Niniejsza decyzja ustanawia wspólną regulację techniczną obejmującą wymagania przyłączenia dla urządzeń TETRA mają- cych dostęp do służb ratunkowych w pasmach częstotliwości 380 MHz - 383 MHz i 390 MHz - 393 MHz. Artykuł 2 1. Wspólna regulacja techniczna obejmuje zharmonizowaną normę przygotowaną przez właściwy organ normalizacyjny wprowadzający w życie zasadnicze wymagania określone w art. 5 lit. c)-f) dyrektywy 98/13/WE w zakresie, w jakim obowiązują. Odniesienie do normy wymienione jest w niniejszym Załączniku. 2. Urządzenia końcowe objęte niniejszą decyzją są zgodne ze wspólnymi przepisami technicznymi rozporządzeniem określo- nym w ust. 1, spełniają zasadnicze wymagania określone w art. 5 lit. a) i b) dyrektywy 98/13/WE i spełniają wymagania wszelkich innych obowiązujących dyrektyw, w szczególności dyrektyw Rady 73/23/EWG (2) i 89/336/EWG (3). Artykuł 3 W odniesieniu do urządzeń końcowych objętych art. 1 ust. 1 niniejszej decyzji, organy notyfikowane, wyznaczone do przeprowadzania procedur określonych w art. 10 dyrektywy 98/13/WE stosują lub gwarantują stosowanie zharmonizowanej normy określonej w Załączniku, od momentu wejścia w życie niniejszej decyzji. Artykuł 4 1. Krajowe przepisy w zakresie homologacji obejmujące urządze- nia objęte zharmonizowaną normą określoną w Załączniku tracą moc z dniem 15 grudnia 1999 r. 2. Urządzenia końcowe, zatwierdzone zgodnie z odpowiednimi przepisami krajowymi, mogą być nadal wprowadzane na rynek krajowy i oddawane do użytku. (1) Dz. U. L 74 z 12. 3. 1998, str. 1. (2) Dz. U. L 77 z 26. 3. 1973, str. 29. (3) Dz. U. L 139 z 23. 5. 1989, str. 19. 13/t. 24 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 197 Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich. Artykuł 5 Sporządzono w Brukseli, dnia 15 września 1999 r. W imieniu Komisji Karel VAN MIERT Członek Komisji 198 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 24 ZAŁĄCZNIK Odniesienie do obowiązującej zharmonizowanej normy Zharmonizowana norma określona w art. 2 niniejszej decyzji to: Radiotelekomunikacja naziemna typu dyspozytorskiego (TETRA), dostęp do służb ratunkowych ETSI Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych Sekretariat ETSI TBR35: wrzesień 1998 r. (z wyłączeniem wstępu i sekcji 4. 2. 2, 5. 4. 2 oraz A. 2. 3) Informacje dodatkowe Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych jest uznany zgodnie z dyrektywą 98/34/WE Rady i Parlamentu Euro- pejskiego (1). Zharmonizowana norma wymieniona powyżej powstała zgodnie z obowiązującymi specyfikacjami wydanymi zgod- nie z odpowiednimi procedurami dyrektywy 98/34/WE. Całkowity tekst zharmonizowanej normy wymienionej powyżej można uzyskać pod następującym adresem: European Telecommunications Standards Institute 650, Route des Lucioles F–06921 Sophia Antipolis Cedex lub European Commission DG XIII/A/2-(BU 31, 1/7) Rue de la Loi/Wetstraat 200 B–1049 Brussels lub w każdej innej organizacji odpowiedzialnej za udostępnianie norm ETSI, których wykaz można znaleźć w Inter- necie pod adresem www. ispo. cec. be. (1) Dz. U. L 204 z 21. 7. 1998, str. 37