title: Utkast till yttrande från Regionkommittén om "Förslag till rådets direktiv om ändring av rådets direktiv 96/53/EG om största tillåtna dimensioner i nationell och internationell trafik och högsta tillåtna vikter i internationell trafik för vissa vägfordon som framförs inom gemenskapen"

eurovoc_concepts:
commercial vehicle
inland transport
international transport
weight and size

text: C 374/82 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 23. 12. 1999 Kommissionen skulle kunna spela en ännu större roll när man anslår medel eller utformar förslag och projekt genom att säkerställa att dessa behandlar bland annat transportsäkerhets- åtgärder eller forskning om renare teknik. Bryssel den 16 september 1999. Regionkommitténs ordförande Manfred DAMMEYER Utkast till yttrande från Regionkommittén om ”Förslag till rådets direktiv om ändring av rådets direktiv 96/53/EG om största tillåtna dimensioner i nationell och internationell trafik och högsta tillåtna vikter i internationell trafik för vissa vägfordon som framförs inom gemenskapen” (1999/C 374/18) BAKGRUND Sammanställningen över de förslag från kommissionen som var under behandling den 1 maj 1999, för vilka Amsterdamfördragets ikraftträdande leder till nya rättsliga grunder och eventuell ändring av lagstiftningsförfarandet (SEK(1999) 581 slutlig). ”Förslag till rådets direktiv om ändring av rådets direktiv 96/53/EG om största tillåtna dimensioner i nationell och internationell trafik och högsta tillåtna vikter i internationell trafik för vissa vägfordon som framförs inom gemenskapen” (KOM(1998) 414 slutlig — 98/0227 COD f d SYN) (1). Rådets beslut meddelat i dess skrivelse av den 14 juni 1999 att rådfråga Regionkommittén i detta ärende i enlighet med artikel 265 första stycket och artikel 71 i EG-fördraget. Presidiets beslut av den 15 september 1999 att utse James Walsh (UK, ELDR) till huvudföredragande för att utarbeta ett yttrande i detta ärende i enlighet med artikel 39 i Regionkommitténs arbetsordning. Mot bakgrund av ovanstående antog Regionkommittén vid sin 30:e plenarsession den 15–16 september 1999 (sammanträdet den 16 september) enhälligt följande yttrande. 1. Inledning Trots att Europaparlamentet generellt sett stöder kom- 1. 2. binerade transporter avvisade det vid sin första behandling den 15 april 1999 kommissionens förslag och krävde andra lösningar. 1. 1. I rådets direktiv 96/53/EG behandlas bland annat tillstånd att framföra lastbilar på 44 ton på Europas vägar. Kommissionen föreslår en ändring av direktivet för att tillåta en rad fordon över 40 ton och med en drivaxelvikt på 11,5 ton för kombinerade transporter. (1) EGT C 261, 19. 8. 1998 s. 13. 1. 3. Den centrala frågan för lokala och regionala myndighe- ter är huruvida de föreslagna fordonen kommer att öka vägslitaget och kräva förstärkning av infrastrukturen, särskilt broar, i den mån detta faller inom lokala och regionala myndigheters ansvarsområde. 23. 12. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 374/83 2. Särskilda kommentarer anslå medel till att förstärka broar i väginfrastrukturen, men det skulle också medföra ökat slitage på vägnätet (se nedan). 2. 1. Syftet med kommissionens förslag är att ändra 1996 års direktiv i fråga om högsta totalvikt för vissa typer av fordon för kombinerade transporter: — 44 ton för fordon för kombinerade transporter med treax- lad dragbil och treaxlad släpvagn. — 44 ton för ledade fordon med treaxlad dragbil och två- eller treaxlad påhägnsvagn. — 42 ton för ledade fordon med tvåaxlad dragbil och treaxlad påhägnsvagn. Dessa fordon får enligt förslaget ha ett högsta drivaxeltryck på 11,5 ton. fordonens axeltryck upphöjt 2. 2. Ett axeltryck på 11,5 ton innebär att dessa fordon kommer att förorsaka ett vägslitage som är 30 procent högre än fordon med ett axeltryck på 10,5 ton. Vägslitaget är proportionellt mot fyra. Beräkningar visar att ett sexaxlat ledat fordon på 44 ton är skonsammare för vägarna än ett femaxlat fordon på 44 ton. Ett fordon på 44 ton (med skonsam fjädring) är mindre skadligt för vägnätet, inklusive broar, än de av EU tillåtna femaxlade fordonen på 38 eller 40 ton. Om rådets direktiv ändras för att innefatta ovannämnda fordon på 42 ton kommer det att innebära stora kostnader för myndigheter med ansvar för vägnäten. Det skulle leda till ökade vägskador och kräva en omfattande förstärkning av broar. till 3. O¨ verbelastning av tunga fordon O¨ verbelastning av fordon för godstransport är ett 3. 1. återkommande problem. Det senaste året har dessutom miss- bruket av ”vägvänliga” fjädringar blivit ett problem. Lastbilar har iakttagits fullastade under färd med de höjbara axlarna upplyfta, något som innebär överbelastning av de återstående hjulaxlarna. Det behövs därför system som kan garantera att axlarna i fordon utrustade med ”vägvänlig” fjädring används på av tillverkaren avsett sätt. 4. Argument mot fordon på 44 ton (och 42 ton) Vid Europaparlamentets behandling av ärendet fram- 4. 1. fördes väl grundade argument mot fordon på 44 ton och det senaste förslaget om fordon på 42 ton: — Förslagen skulle innebära ett första steg mot en allmän gräns på 44 ton för vägtransporter, vilket inte är önskvärt med hänsyn till riskerna för skador på infrastrukturen i vissa medlemsstater. — Förslagen är dessutom olämpliga därför att framtida EU- medlemsstater har en infrastruktur som ännu inte klarar av så tunga fordon. 2. 3. I rådets direktiv 96/53/EG konstateras — att ökningen av lastbilars vikt till 44 ton kräver en balans ”mellan rationell och ekonomisk användning av vägfordon avsedda för yrkesmässig trafik (. ) och krav på underhåll av infrastrukturen” (punkt 5 i ingressen); 4. 2. Att Europaparlamentet alltid har uttalat sig för kombi- nerade transporter (dvs. intermodala transporter) betyder inte att det kan acceptera alla förslag som främjar kombinerade transporter. Parlamentet avvisade kommissionens förslag i de europeiska medborgarnas och miljöns intresse. — att ”om transporten sker enligt ett modulsystem, bör en övergångsperiod föreskrivas för att göra det möjligt för medlemsstaterna väginfrastruktur” anpassa att (punkt 18 i ingressen); sin — att den medlemsstat som är tvungen att anpassa sin väginfrastruktur för att fordonen skall uppfylla villkoren i bilaga I emellertid fram till senast den 31 december 2003 får förbjuda fordon som överskrider de gällande nationella normerna (artikel 4. 4). 2. 4. Sammanfattningsvis innebär detta att rådets direktiv 96/53/EG kräver en med allmänna medel finansierad anpass- ning av väginfrastrukturen (förmodligen inbegripet broar), samtidigt som medlemsstaterna får en frist till senast 2003, då anpassningen måste påbörjas. Det skulle bli nödvändigt att Debatten om hur man skall uppnå balans mellan 4. 3. ekonomisk användning av vägfordon avsedda för yrkesmässig trafik och krav på underhåll av infrastrukturen gäller mer än bara förstärkning av broar: — Den föreslagna ökningen av fordonens längd och vikt får också konsekvenser för vägunderhållet. — A¨ ven om fordon på 44 ton (eller 42 ton) kan vara fullt godtagbara på motorvägar och större huvudvägar, kan de förorsaka stora problem och vara helt olämpliga på lokala vägnät. Lokala vägar och broar är ofta smalare och i sämre skick, och det uppstår ofta konflikter mellan tunga lastfordon och andra väganvändare, till exempel fotgängare och cyklister. C 374/84 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 23. 12. 1999 4. 4. ReK ställer sig negativ till att tillåta lastfordon på 44 ton (eller 42 ton) på vissa vägar. Om det ekonomiska argumentet beträffande transportkostnader är korrekt, kom- mer den industri som är beroende av ”kombinerade transpor- ter” sannolikt att flytta till områden i anslutning till sådana vägar. Detta kan komma att gynna städer i snabb expansion men innebära nackdelar för etablerade industriorter som växte upp före utbyggnaden av de större vägnäten under 1900-talet. Av dessa skäl kan en ökning av dimensionerna och vikterna inte accepteras. 4. 5. Man bör också notera att intermodala transporter inte alltid sker mellan lokala järnvägsknutpunkter och försäljnings- platser. I till exempel Storbritannien utnyttjar i dag en större stormarknadskedja en omlastningsterminal i centrala England för att med lastbilar på 44 ton vidarebefordra godset till sina butiker i Skottland. 5. Slutsatser 5. 1. ReK motsätter sig att fordon på 44 ton liksom ledade fordon på 42 ton med tvåaxlad dragbil och treaxlad påhängs- vagn tillåts. Dimensionerna och vikterna för tunga lastfordon 5. 2. måste kontrolleras. O¨ kade eller omdirigerade lokala och regionala resurser 5. 3. bör användas för övervakning och kontroll av överbelastade tunga fordon. Bryssel den 16 september 1999. Regionkommitténs ordförande Manfred DAMMEYER


title: Wetgevingsresolutie van het Europees Parlement over het voorstel voor een beschikking van het Europees Parlement en de Raad houdende instelling van een communautair kader voor samenwerking op het gebied van de verontreiniging van de zee door ongevallen (COM(1998) 0769 - C4-0075/1999 - 1998/0350(COD) (oud 1998/0350(SYN))

eurovoc_concepts:
EU action
EU environmental policy
accidental pollution
environmental cooperation
environmental protection
marine pollution

formats: pdf print

text: C 54/82 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen NL 25. 2. 2000 Donderdag, 16 september 1999 8. Verontreiniging van de zee door ongevallen ***I A5-0003/1999 Voorstel voor een beschikking van het Europees Parlement en de Raad houdende instelling van een communautair kader voor samenwerking op het gebied van de verontreiniging van de zee door ongevallen (COM(1998) 0769 - C4-0075/1999 - 1998/0350(COD) (oud 1998/0350(SYN)) Dit voorstel wordt goedgekeurd met de volgende wijzigingen: DOOR DE COMMISSIE VOORGESTELDE TEKST (1) DOOR HET PARLEMENT AANGEBRACHTE WIJZIGINGEN (Amendement 1) Tweede overweging overwegende dat het communautair informatiesysteem heeft beantwoord aan zijn bedoeling om de bevoegde instanties in de lidstaten de beschikking te geven over de gegevens die nodig zijn voor de controle en de beperking van de verontrei- niging die wordt veroorzaakt door de lozing van grote hoeveel- heden olie en andere schadelijke stoffen; dat het informatiesys- teem zal worden vereenvoudigd door het gebruik van een modern systeem voor automatische gegevensverwerking; dat voor een snelle en efficiënte uitwisseling van informatie een geschikte talenregeling nodig is, overwegende dat het communautair informatiesysteem heeft beantwoord aan zijn bedoeling om de bevoegde instanties in de lidstaten de beschikking te geven over de gegevens die nodig zijn voor de controle en de beperking van de verontrei- niging die wordt veroorzaakt door de lozing van grote hoeveel- heden olie, radioactieve stoffen en andere schadelijke stoffen; dat het informatiesysteem zal worden vereenvoudigd door het gebruik van een modern systeem voor automatische gegevens- verwerking; dat voor een snelle en efficiënte uitwisseling van informatie een geschikte talenregeling nodig is, (Amendement 2) Vierde overweging overwegende dat in het door de Commissie ingediende beleids- plan en actieprogramma van de Gemeenschap op het gebied van het milieu en duurzame ontwikkeling1 wordt bepaald dat de activiteiten van de Gemeenschap zullen worden geïntensi- veerd, met name op het gebied van milieurampen zoals de ver- ontreiniging van de zee door ongevallen, overwegende dat in het door de Commissie ingediende beleids- plan en actieprogramma van de Gemeenschap op het gebied van het milieu en duurzame ontwikkeling1 wordt bepaald dat de activiteiten van de Gemeenschap zullen worden geïntensi- veerd, met name op het gebied van milieurampen zoals de ver- ontreiniging van de zee door ongevallen en door lozingen tij- dens werkzaamheden, (Amendement 3) Vierde overweging bis (nieuw) overwegende, in dit verband, dat de Commissie een voor- stel voor een richtlijn van de Raad betreffende havenont- vangstfaciliteiten voor scheepsafval en ladingresiduen heeft ingediend (1). (1) PB C 271 van 31. 8. 1998, blz. 79. (Amendement 4) Vijfde overweging bis (nieuw) overwegende dat verontreiniging van de zee door onge- vallen zodanig, doch niet in beperkende zin, dient te wor- den omschreven dat elk vrijkomen van schadelijke stoffen in het mariene milieu hieronder valt, ongeacht of deze van civiele of van militaire oorsprong zijn, hetzij rechtstreeks op of in zee, dan wel vanaf de kust, of riviermondingen, of door het vrijkomen vanuit eerder in zee gestort mate- riaal, (1) PB C 25 van 30. 1. 1999, blz. 20. 25. 2. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 54/83 DOOR DE COMMISSIE VOORGESTELDE TEKST Donderdag, 16 september 1999 DOOR HET PARLEMENT AANGEBRACHTE WIJZIGINGEN (Amendement 5) Vijfde overweging ter (nieuw) overwegende dat schadelijke stoffen zodanig, maar niet in beperkende zin, dienen te worden omschreven dat alle onder de Internationale Code voor het vervoer van gevaarlijke stoffen over zee vallende stoffen, alle radio- actieve stoffen en alle uit in zee gedumpte munitie vrijko- mende stoffen hieronder vallen, (Amendement 6) Vijfde overweging quater (nieuw) overwegende dat in juli 1998 in Sintra tijdens de confe- rentie in het kader van het OSPAR-Verdrag besluit 98/3 is genomen, (Amendement 7) Vijfde overweging quinquies (nieuw) overwegende dat het Persistant Organic Pollutants (POP)- protocol in juni 1998 is ondertekend in het kader van de VN en dat dit o. a. geldt voor op hormonen gelijkende stof- fen, (Amendement 8) Vijfde overweging sexies (nieuw) overwegende dat het OSPAR-Verdrag en de verklaring van Esbjerg over gevaarlijke stoffen in het mariene milieu van toepassing zijn, (Amendement 9) Vijfde overweging septies (nieuw) overwegende dat het Verdrag tot bescherming van het mariene milieu in het Oostzeegebied (Verdrag van Hel- sinki) van kracht is, (Amendement 10) Vijfde overweging octies (nieuw) overwegende dat noodsituaties als gevolg van de veront- reiniging van de zee door ongelukken voor de kust van naburige derde landen gevolgen hebben voor de lidstaten van de Unie en omgekeerd; dat er behoefte bestaat aan maatregelen ter verbetering van de samenwerking met de naburige kuststaten die deelnemen aan de programma’s PHARE, TACIS en MEDA, (Amendement 11) Vijfde overweging nonies (nieuw) overwegende dat deze landen normaal gesproken de kos- ten die voortvloeien uit hun deelneming zelf dienen te dragen, maar dat de Gemeenschap in specifieke gevallen kan besluiten de nationale bijdrage van het betrokken land in het kader van het PHARE-, het TACIS- en het MEDA-programma aan te vullen, C 54/84 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen NL 25. 2. 2000 Donderdag, 16 september 1999 DOOR DE COMMISSIE VOORGESTELDE TEKST DOOR HET PARLEMENT AANGEBRACHTE WIJZIGINGEN (Amendement 12) Vijfde overweging decies (nieuw) overwegende dat de ontvangsten uit derde landen midde- len vormen die uitgetrokken zijn voor het samenwer- kingskader, en in de desbetreffende uitgavenpost moeten worden opgenomen, (Amendement 13) Zesde overweging bis (nieuw) overwegende dat in dit rampenplan bijzondere aandacht moet worden geschonken aan opzettelijk of tijdens werk- zaamheden geloosde olie door vaartuigen in het Oostzee- gebied, (Amendement 14) Artikel 1, lid 2 2. Het samenwerkingskader is bedoeld ter ondersteuning en aanvulling van de werkzaamheden van de lidstaten op natio- naal, regionaal en lokaal niveau met het oog op de bescher- ming van het mariene milieu, de gezondheid van de mens en de kust tegen de risico’s op verontreiniging van de zee door ongevallen en lozingen tijdens werkzaamheden. 2. Het samenwerkingskader is bedoeld ter ondersteuning en aanvulling van de werkzaamheden van de lidstaten op natio- naal, regionaal en lokaal niveau met het oog op de bescher- ming van het mariene milieu, de gezondheid van de mens en de kust tegen de risico’s op verontreiniging van de zee door ongevallen en lozingen tijdens werkzaamheden, met inbegrip van dumping in zee van opgeslagen munitie. Het begrip verontreiniging van de zee door ongevallen omvat, doch niet in beperkende zin, elk vrijkomen van schadelijke stoffen in het mariene milieu, ongeacht of deze van civiele of van militaire oorsprong zijn, hetzij rechtstreeks op of in zee, dan wel vanaf de kust, of rivier- mondingen, of door het vrijkomen vanuit eerder in zee gestort materiaal. (Amendement 15) Artikel 1, lid 3 3. Met het samenwerkingskader wordt getracht bij te dragen tot een verbetering van de mogelijkheden van de lidstaten om te reageren op ongevallen waarbij olie of andere schadelijke stoffen in zee terechtkomen of dreigen terecht te komen en tevens bij te dragen tot de preventie van de risico’s. Het samen- werkingskader is tevens bedoeld om de voorwaarden te creëren voor een efficiënte wederzijdse bijstand en samenwerking tus- sen de lidstaten op dit gebied en deze te vergemakkelijken. 3. Met het samenwerkingskader wordt getracht bij te dragen tot een verbetering van de mogelijkheden van de lidstaten om te reageren op ongevallen waarbij olie, radioactieve stoffen of andere schadelijke stoffen in zee terechtkomen of dreigen te- recht te komen en tevens bij te dragen tot de preventie van de risico’s. Het samenwerkingskader is tevens bedoeld om de voor- waarden te creëren voor een efficiënte wederzijdse bijstand en samenwerking tussen de lidstaten op dit gebied en deze te ver- gemakkelijken. De lidstaten wordt verzocht op basis van het beginsel dat de vervuiler betaalt samen te werken om te waarborgen dat de economische verantwoordelijkheid wordt hard gemaakt; de administratief opgelegde boetes van de kuststaat waar de onopzettelijke verontreiniging uiteindelijk terecht komt, worden erkend. 25. 2. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 54/85 DOOR DE COMMISSIE VOORGESTELDE TEKST Donderdag, 16 september 1999 DOOR HET PARLEMENT AANGEBRACHTE WIJZIGINGEN (Amendement 16) Artikel 1, lid 4 4. Binnen dit samenwerkingskader wordt een communautair informatiesysteem ingesteld dat bedoeld is om gegevens uit te wisselen met het oog op de voorbereiding en reactie op de ver- ontreiniging van de zee door ongevallen. Dit systeem bestaat uit minimaal de in bijlage I vermelde onderdelen. 4. Binnen dit samenwerkingskader wordt een communautair informatiesysteem ingesteld dat bedoeld is om gegevens uit te wisselen met het oog op de voorbereiding en reactie op de ver- ontreiniging van de zee door ongevallen waaronder lozingen tijdens werkzaamheden en zones waar munitie is gedumpt. Dit systeem bestaat uit minimaal de in bijlage I ver- melde onderdelen. (Amendement 17) Artikel 1, lid 4 bis (nieuw) 4 bis. Naburige kuststaten die deelnemen aan de pro- gramma’s PHARE, TACIS en MEDA, kunnen deelnemen aan de maatregelen die binnen het samenwerkingskader worden uitgevoerd. Cofinanciering door de Gemeenschap kan plaatsvinden uit hoofde van de relevante bepalingen in de verordeningen inzake PHARE, TACIS en MEDA. (Amendement 18) Artikel 1, lid 4 ter (nieuw) De jaarlijkse uitsplitsing van de kredieten die 4 ter. worden uitgetrokken voor de cofinanciering van dit samenwerkingskader door deze landen, wordt gepubli- ceerd in afdeling III, deel B, bijlage IV van de algemene begroting van de Europese Unie. (Amendement 19) Artikel 3, lid 2, sub b) b) de mate waarin ze bijdragen tot een verbetering van de technieken en methoden om op een noodsituatie te reage- ren en later de verontreiniging op te ruimen; b) de mate waarin ze bijdragen tot een verbetering van de technieken en methoden om op een noodsituatie te reage- ren en later de verontreiniging op te ruimen, o. a. uitwis- seling van gegevens door havenautoriteiten; (Amendement 20) Artikel 3, lid 2, sub c bis) (nieuw) c bis) de mate waarin ze bijdragen tot betere voorlich- ting van het publiek over risico’s en tot het doorge- ven van informatie over ongelukken; (Amendement 21) Artikel 3, lid 2, sub c ter) (nieuw) c ter) de mate waarin ze bijdragen tot versterkte coördi- natie van risicopreventie en reactie met andere plaat- selijke instanties waaronder instanties ter bescher- ming van de habitat. C 54/86 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen NL 25. 2. 2000 Donderdag, 16 september 1999 DOOR DE COMMISSIE VOORGESTELDE TEKST DOOR HET PARLEMENT AANGEBRACHTE WIJZIGINGEN (Amendement 22) Artikel 4, tweede t/m vijfde alinea Een vertegenwoordiger van de in artikel 1, lid 4 bis bedoelde partnerlanden mag op kosten van die landen de beraadslagingen bijwonen over de onderdelen die voor deze landen van belang kunnen zijn. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het comité brengt binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie van de materie advies uit over dit ontwerp, zo nodig door middel van een stemming. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het comité brengt binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie van de materie advies uit over dit ontwerp, zo nodig door middel van een stemming. Het advies wordt in de notulen opgenomen; voorts heeft iedere lidstaat het recht te verzoeken dat zijn standpunt in de notulen wordt opgenomen. Het advies wordt opgenomen in de notulen welke op Internet worden gepubliceerd; voorts heeft iedere lidstaat het recht te verzoeken dat zijn standpunt in de notulen wordt opgenomen. De Commissie houdt zo veel mogelijk rekening met het door het comité uitgebrachte advies. Zij brengt het comité op de hoogte van de wijze waarop zij rekening heeft gehouden met zijn advies. De Commissie houdt zo veel mogelijk rekening met het door het comité uitgebrachte advies. Zij brengt het comité op de hoogte van de wijze waarop zij rekening heeft gehouden met zijn advies. De Commissie kan tevens andere aangelegenheden in verband met de verontreiniging van de zee door ongevallen aan het raadgevend comité voorleggen. De Commissie kan tevens andere aangelegenheden in verband met de verontreiniging van de zee door ongevallen aan het raadgevend comité voorleggen. Het comité komt in openbare vergadering bijeen. Het publiceert zijn agenda’s twee weken vóór de vergaderin- gen. Het publiceert notulen van zijn vergaderingen. Het stelt een openbaar register op waarin zijn leden opgaaf doen van hun belangen. (Amendement 23) Artikel 5 De Commissie evalueert halverwege en vóór het einde van de looptijd de tenuitvoerlegging van het samenwerkingskader en brengt uiterlijk op 30 september 2002 en 31 maart 2004 ver- slag uit aan de Raad en het Europees Parlement. De Commissie evalueert halverwege en vóór het einde van de looptijd de tenuitvoerlegging van het samenwerkingskader en brengt uiterlijk op 30 september 2002 en 31 maart 2004 ver- slag uit bij de Raad en het Europees Parlement. In haar eind- verslag doet de Commissie voorstellen voor nieuwe maatregelen ter voortzetting van deze actie. (Amendement 24) Bijlage I, punt 3, sub a) en b) a) b) een beknopt overzicht van de nationale structuren en de koppelingen tussen de nationale instanties op het gebied van de verontreiniging van de zee door ongevallen; de inventaris van de belangrijkste middelen voor de reactie op noodsituaties en het opruimen van verontreiniging waarover de overheid en de particuliere sector beschikken. Deze inventaris bevat gegevens over; a) b) een beknopt overzicht van de nationale structuren en de koppelingen tussen de nationale instanties op het gebied van de verontreiniging van de zee door ongevallen als- mede gebieden waar lozingen tijdens werkzaamheden plaatsvinden; de inventaris van de belangrijkste middelen voor de reactie op noodsituaties en het opruimen van verontreiniging waarover de overheid en de particuliere sector beschikken. Deze inventaris bevat gegevens over; E het aantal en de kwalificaties van het gespecialiseerde E het aantal en de kwalificaties van het gespecialiseerde personeel; personeel; E de mechanische middelen om in zee gestroomde olie te verwijderen en verontreiniging van de kust te voor- komen of te bestrijden, alsmede het gespecialiseerde personeel dat die middelen moet toepassen; E de mechanische middelen om in zee gestroomde olie te verwijderen en verontreiniging van de zee of de kust door lozing van olie, radioactieve en andere schadelijke stoffen te voorkomen of te bestrijden, alsmede het gespecialiseerde personeel dat die midde- len moet toepassen; 25. 2. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 54/87 DOOR DE COMMISSIE VOORGESTELDE TEKST Donderdag, 16 september 1999 DOOR HET PARLEMENT AANGEBRACHTE WIJZIGINGEN E de chemische en biologische middelen ter bestrijding van de verontreiniging van de zee en voor de reini- ging van de kust, alsmede het gespecialiseerde perso- neel dat die middelen moet toepassen; E de chemische en biologische middelen ter bestrijding van de verontreiniging van de zee en voor de reini- ging van de kust, saneringskennis alsmede het gespe- cialiseerde personeel dat die middelen moet toepassen; E de hulpverleningsploegen; E de hulpverleningsploegen; E de schepen en luchtvaartuigen die zijn uitgerust voor E de schepen en luchtvaartuigen die zijn uitgerust voor de bestrijding van verontreiniging; de bestrijding van verontreiniging; E de mobiele installaties voor de tijdelijke opslag van E de mobiele installaties voor de tijdelijke opslag van verzamelde olie en andere schadelijke stoffen; verzamelde olie en andere schadelijke stoffen; E de voorzieningen voor het lichten van olietankers; E de voorzieningen voor het lichten van olietankers; - een alarmnummer voor het publiek; b bis) een lijst van locaties waar munitie is gedumpt; (Amendement 25) Bijlage II, Maatregel, deel A, punt 2, eerste alinea Organisatie van de detachering van deskundigen bij een andere lidstaat om de deskundigen in staat te stellen ervaring op te doen of verschillende gebruikte technieken te evalueren of de aanpak bij andere noodhulpdiensten of andere relevante instan- ties te bestuderen Uitwisseling van deskundigen Organisatie van de detachering van deskundigen bij een andere lidstaat om de deskundigen in staat te stellen ervaring op te doen of verschillende gebruikte technieken te evalueren of de aanpak bij andere noodhulpdiensten of andere relevante instan- ties, zoals non-gouvernementele organisaties met specialis- tische kennis inzake verontreiniging van de zee door ongevallen te bestuderen. (Amendement 26) Bijlage II, Maatregel, deel A, punt 4 Ontwikkeling en onderhoud van een modern computersysteem om de nationale instanties voor de aanpak van de verontreini- ging van de zee door ongevallen te helpen door de verstrekking van de voor crisisbeheer benodigde informatie. Ontwikkeling en onderhoud van een modern computersysteem om de nationale instanties voor de aanpak van de verontreini- ging van de zee door ongevallen en lozingen tijdens werk- zaamheden te helpen door de verstrekking van de voor crisis- beheer benodigde informatie. (Amendement 27) Bijlage II, Maatregel, deel B Projecten die bedoeld zijn om de capaciteit van de lidstaten voor reactie en opruiming op te voeren. Deze projecten zijn vooral gericht op verbetering van de middelen, technieken en procedures. Ze kunnen relevant zijn voor alle of enkele lidsta- ten en betrekking hebben op de invoering van nieuwe techno- logie in verband met de verontreiniging van de zee door onge- vallen. Projecten voor lidstaten worden gestimuleerd. twee of meer Projecten die bedoeld zijn om de capaciteit van de lidstaten voor reactie en opruiming op te voeren. Deze projecten zijn vooral gericht op verbetering van de middelen, technieken en procedures. Ze kunnen relevant zijn voor alle of enkele lidsta- ten en betrekking hebben op de invoering van nieuwe techno- logie in verband met de verontreiniging van de zee door onge- vallen en lozingen tijdens werkzaamheden. Projecten voor twee of meer lidstaten worden gestimuleerd. C 54/88 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen NL 25. 2. 2000 Donderdag, 16 september 1999 DOOR DE COMMISSIE VOORGESTELDE TEKST DOOR HET PARLEMENT AANGEBRACHTE WIJZIGINGEN (Amendement 28) Bijlage II, Maatregel, deel C, punt 1 Maatregelen ter ondersteuning van de inventarisering van de milieu-effecten na een ongeval en de grootschalige verspreiding daarvan en van de opgedane ervaring naar de andere lidstaten. Maatregelen ter ondersteuning van de inventarisering van de milieu-effecten na een ongeval, ter evaluatie van de genomen maatregelen voor preventie en opruiming en de grootscha- lige verspreiding daarvan en van de opgedane ervaring naar de andere lidstaten. (Amendement 29) Bijlage II, Maatregel, deel C, punt 4 Publicaties, materiaal voor tentoonstellingen en ander voorlich- tingsmateriaal voor whet publiek over de communautaire samenwerking op het gebied van de verontreiniging van de zee door ongevallen. Publicaties, materiaal voor tentoonstellingen en ander voorlich- tingsmateriaal voor het publiek over de communautaire samen- werking op het gebied van de verontreiniging van de zee door ongevallen en lozingen tijdens werkzaamheden. Wetgevingsresolutie van het Europees Parlement over het voorstel voor een beschikking van het Europees Parlement en de Raad houdende instelling van een communautair kader voor samenwer- king op het gebied van de verontreiniging van de zee door ongevallen (COM(1998) 0769 - C4-0075/1999 - 1998/0350(COD) (oud 1998/0350(SYN)) (Medebeslissingsprocedure; eerste lezing) Het Europees Parlement, E gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad (COM(1998) 0769 (1), E gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 175, lid 1 van het EG-Verdrag op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C4-0075/1999), E gelet op artikel 67 van zijn Reglement, E gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid en het advies van de Begrotingscommissie (A5-0003/1999), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in 2. dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; verzoekt zijn Voorzitster het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de 3. Commissie. (1) PB C 25 van 30. 1. 1999, blz. 20


title: Resolução legislativa do Parlamento Europeu sobre os processos legislativos em curso no domínio da agricultura e do desenvolvimento rural (Comunicação da Comissão ao Parlamento Europeu e ao Conselho - Consequências da entrada em vigor do Tratado de Amesterdão) (SEC(1999) 0581 - C4-0219/1999)

eurovoc_concepts:
Treaty of Amsterdam
agricultural statistics
fruit-growing
legal basis
rural development


title: Alueiden komitean lausunto aiheesta "Kuntien ja alueiden omat aloitteet aluepoliittisina toimintamahdollisuuksina eurooppalaisessa kilpailussa"

eurovoc_concepts:
competition
competitiveness
municipality
region
regional policy
single market

formats: html pdf print

text: 23. 12. 1999 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti C 374/51 Alueiden komitean lausunto aiheesta ”Kuntien ja alueiden omat aloitteet aluepoliittisina toiminta- mahdollisuuksina eurooppalaisessa kilpailussa” (1999/C 374/13) ALUEIDEN KOMITEA, joka ottaa huomioon työvaliokuntansa 10. maaliskuuta 1999 Euroopan yhteisön perustamissopimuksen 198 c artiklan neljännen kohdan nojalla tekemän päätöksen antaa lausunto aiheesta ”Kuntien ja alueiden omat aloitteet aluepoliittisina toimintamahdollisuuksina eurooppalaisessa kilpailussa” sekä antaa lausunnon valmistelu valiokunta 1:n ”Aluepolitiikka – Rakennerahastot – Taloudellinen ja sosiaalinen yhteenkuuluvuus – Rajanylittävä ja alueidenvälinen yhteistyö” tehtäväksi, ottaa huomioon valiokunta 1:n kesäkuun 30. päivänä 1999 hyväksymän lausuntoluonnoksen CdR 108/99 rev. 2. , jonka esittelijä oli Peter Menacher, Augsburgin ylipormestari, Saksan kaupunkiliiton johtokunnan jäsen, D/PPE, hyväksyi 15. ja 16. syyskuuta 1999 pitämässään 30. täysistunnossa (syyskuun 16. päivän kokouksessa) seuraavan lausunnon. 1. Johdanto yhä lisääntyvään alueiden väliseen kilpailuun yhteenkasvavassa Euroopassa. Tämä koskee myös ajanmukaistamispainetta ja sen vaikutuksia alueiden työllistämismahdollisuuksiin. Euroopan unionin rakennepolitiikan tavoitteena on 1. 1. vähentää alueiden välisiä taloudellisia ja sosiaalisia eroja. Kuudennessa väliraportissa sosiaalis-taloudellisesta kehityk- sestä yhteisön alueilla (1) tullaan siihen johtopäätökseen, että aiemmissa väliraporteissa ja koheesioraportissa kuvattu lähen- tymissuuntaus vahvistuu. Edellisten ohjelmakausien rakenne- ja koheesiorahastotoimia on kokonaisuudessaan arvioitava onnistuneiksi. Toimet ovat vahvistaneet tehokkaasti heikosti kehittyneitä alueita tukevaa jäsenvaltioiden ja alueiden poli- tiikkaa. 1. 2. Myönteisestä kehityksestä huolimatta on muistettava, että alueiden välillä on edelleen huomattavia eroja. Osoittimena tästä on unionin yhä edelleen korkea työttömyys. Se vaihtelee huomattavasti alueittain ja on vaikeinta heikosti kehittyneillä alueilla. Kestäviä työpaikkoja luovien puite-edellytysten edistä- mistä onkin pidettävä huomattavimpana rakennepoliittisena haasteena kuntien, alueiden, jäsenvaltioiden ja unionin tasolla. 2. 2. Itälaajentuminen Euroopan yhdentymisprosessin loo- gisena seurauksena tapahtuu samalla kun maailmantalous globalisoituu. Uudet viestintäkeinot ja niihin liittyvät mahdolli- suudet lähettää valtavia tietomääriä lyhyessä ajassa maailman ympäri johtavat teollisuusmaiden kaikkien poliittisten, talou- dellisten ja yhteiskunnallisten toimijoiden miltei täydelliseen verkottumiseen. Alueisiin ja kuntiin kohdistuvat vaikutukset ovat välittömästi havaittavissa. Koska alueet ja kunnat ovat kestävän taloudellisen kehityksen vetureita ja lähellä kansalai- sia, niihin kohdistuu edellä kuvatun kehityksen vuoksi erityisiä vaatimuksia. 2. Muuttuneet talouspoliittiset puite-edellytykset 3. Alueiden ja kuntien vahvistamisstrategiat eurooppa- laisessa kilpailussa Suunniteltu itälaajentuminen muuttaa Euroopan unio- 2. 1. nin luonnetta perustavalla tavalla. Itälaajentumisen myötä visio yhdentyneestä Euroopasta muuttuu yhä todellisemmaksi. Samalla Euroopan integraatio vaikuttaa merkittävästi unionin nykyisten jäsenvaltioiden kansantalouksiin. Se tuntuu erityi- sesti alue- ja paikallisyhteisöissä, sillä ne katsovat joutuvansa (1) SEK(1999) 66 lopull. Rakennerahastojen ohjelmasuunnittelussa 3. 1. kaudelle 2000–2006 otetaan merkittävästi huomioon edellä kuvattu kehitys. Alueiden kestävän kasvun edistämisen ja niiden kilpai- lukyvyn vahvistamisen katsotaan olevan soveltuva väline aluei- den työllistämismahdollisuuksien aktivoimiseksi ja pysyvien työpaikkojen luomiseksi ja ylläpitämiseksi. Työpaikat luokitel- laan pysyviksi, kun ne syntyvät kestävään kehitykseen sitoutu- neen talouskasvun yhteydessä. Kestävän kehityksen yhteisiä avaintekijöitä ovat ympäristönsuojelu, talouden tehokkuus ja yhteiskunnallinen solidaarisuus. C 374/52 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti 23. 12. 1999 3. 2. Itälaajentumiseen liittyvien rahoituksellisten haasteiden vuoksi Agenda 2000:n yhteydessä päätettiin keskittää rajalliset varat entistä tarkemmin heikosti kehittyneiden alueiden tuke- miseen. Tavoite liittyy epäsuorasti myös komission kaikille alue- ja paikallisviranomaisille esittämään vetoomukseen oman vastuun lisäämisestä riippumatta siitä, onko kyse tukikelpoisis- ta vai tavoitealueisiin kuulumattomista alueista. Läheisyysperi- aate huomioon ottaen tämä tarkoittaa myös sitä, että kaikkien kunta- ja aluetason toimijoiden on oltava tietoisia tehtävästään tasapainoisen alueellisen kehityksen luojina. 3. 3. Komissio tuki ajatusta nimenomaisesti muun muassa EAKR:n 10 artiklassa. Innovatiiviset toimet tarjoavat alueille ja kunnille mahdollisuuden toteuttaa uusia ja esimerkillisiä kehityspoliittisia toimia. Kun ajatellaan tähän liittyvää pyrki- mystä luoda työpaikkoja, olisi uudella tavoite 3:lla oltava – yhteisöaloitteiden ohella – tärkeä rooli. Tavoite 3:a on pidettävä tehokkaana välineenä, jonka avulla voidaan tukea kuntien ja alueiden innovaatiostrategioita ja näin vahvistaa työllisyys- mahdollisuuksia paikallistasolla. Alue- ja paikallisyhteisöt ovat täysivaltaisia toimijoita työllisyyden tukemisessa, sillä ne toimi- vat erityisesti yritysympäristön parantamiseksi. Uuteen ESR- asetukseen sisältyy paikallisten työllisyysaloitteiden edistämi- nen. Olisikin toivottavaa, että uuden tavoitteen 3 yhteydessä pyrittäisiin kehittämään uusia työllisyysmahdollisuuksia sekä edistämään paikallista työllisyyttä ja alueellisia työllisyyssopi- muksia. 3. 4. Alue- ja paikallisviranomaiset toteuttavat rakennera- hastojen tuella ja niiden tuen ulkopuolella jo nyt omia aloitteita. Omilla aloitteilla ymmärretään tässä yhteydessä politiikan, hallinnon, talouden, tutkimuksen ja kehittämistoi- minnan sekä opetuksen piiristä kootun taitotiedon tavoitteellis- ta verkottumista. Yhteistä kyseisille tahoille on tavoite: kestävän taloudellisen kehityksen edistäminen alueella elävien ihmisten hyväksi sekä pitkäaikaisten työpaikkojen luominen. Omia aloitteita koskevien strategioiden olisi niiden 3. 5. erilaisista kohteista huolimatta vastattava tavoitteita, jotka komissio on määritellyt ohjelmien laatimisohjeissa ohjelma- kaudeksi 2000–2006 (1): a) alueiden talouden kilpailukyvyn vahvistaminen ja uusien, pysyvien työpaikkojen luominen b) työllisyyden kohentaminen ja sosiaalisen yhteenkuuluvuu- den varmistaminen c) maaseudun ja kaupunkien kehittäminen osana Euroopan tasapainoista aluekehitystä. 3. 6. Kuntien ja alueiden omien aloitteiden toteutus ja ns. osaamiskeskusten muodostaminen olisi ihannetapauksessa nivottava yhteen. Osaamiskeskuksilla tarkoitetaan talouden alaa, jossa keskittyvät korkeatasoinen tieto, erityiskoulutus sekä tekninen ja hallinnollinen infrastruktuuri elinkelpoisella ja kestävän kehityksen vaatimuksia vastaavalla tavalla. Avain- taitojen voimakas keskittyminen tietylle alalle ja alueelle rajaa osaamiskeskukset alueellisesti. 3. 7. Omien aloitteiden menestys ja siihen liittyvä osaamis- keskusten muodostaminen perustuu oleellisesti mahdollisim- man monien alue- ja paikallistason päättäjien laajaan verkottu- miseen. Yhteisvaikutuksen ohella verkottuminen takaa sen, että alueelliset kehitysstrategiat ovat tehokkaita ja että ne hyväksytään. 4. Kilpailukyvyn vahvistaminen aluepoliittisilla toimin- tamahdollisuuksilla 4. 1. Kilpailukyvyn vahvistaminen on kuntien ja alueiden omien aloitteiden päätavoite. OECD:tä lainaten kilpailukyky on ”yritysten, talouden alojen, alueiden, valtioiden ja ylikansal- listen alueiden kyky saavuttaa suhteellisen korkea tulotaso ja korkea työllisyys kansainvälisessä kilpailussa”. Tähän mennessä kilpailukyvyn mittaaminen suureena, 4. 2. jolla voitaisiin todeta alueiden kilpailukyky toisiinsa verrattuna, on empiirisesti vaikeaa. Komissio muistuttaa kuudennessa väliraportissaan sosiaalis-taloudellisesta kehityksestä oikeute- tusti siitä, että asiaa koskevat tarjoavat vain tietoa. Ne ovat kuitenkin ensimmäinen yritys rajoitetusti osoittaa vaikutusten riippuvuussuhteita ja siten avuksi arvioi- taessa mahdollista kilpailukykyä (2). tutkimukset 4. 3. Yritysten, tutkimus- ja koulutuslaitosten sekä julkishal- linnon kilpailukyvyllä on keskeinen vaikutus alueiden taloudel- liseen hyvinvointiin sekä työllisyyden korkean tason luomiseen ja ylläpitämiseen. Kilpailukykyyn liittyviä moninaisia tekijöitä kuvaamaan pyrkivissä selitysmalleissa tutkimukseen ja tekno- logiseen kehittämiseen (TTK) liittyvien osaamiskeskusten muo- dostamisella on erityisen tärkeä asema. Tutkimuksen ja tekno- logisen kehittämisen onnistuneita toimia ei kuitenkaan pidä tarkastella erillisinä. Ne on luettava sellaisten toimenpiteiden joukkoon, jotka soveltuvat parantamaan liikenne- ja tietolii- kenneinfrastruktuuria sekä työvoiman pätevyystasoa ja jotka vahvistavat näin pysyvästi alueiden ja kuntien kilpailukykyä. (1) Euroopan komissio, ”Rakennerahastot ja niiden yhteensovittami- nen koheesiorahaston kanssa – Luonnos: Ohjelmien laatimisohjeet ohjelmakaudeksi 2000–2006”, KOM(1999) 344 lopull. (2) Aiheeseen tarjoaa lähtökohtia myös Euricurin (European Institute for Comparative Urban Research) tuorein tutkimus: ”Growth Clusters in European Metropolitain Cities: A New Policy Perspective”, Erasmus University Rotterdam, 1999. 23. 12. 1999 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti C 374/53 4. 4. Korkeatasoinen TTK-toiminta on tyypillistä kilpailuky- kyisimpien alueiden yritys- ja tuotantorakenteelle. Komissiota mukaillen voidaankin todeta, että omien aloitteiden perustana olevaa strategista innovaatiosuunnitelmaa noudattavat alueet ovat yleisesti ottaen menestyneet. Tähän liittyy myös yritysten tukeminen, tutkimuslaitokset, korkeakoulut ja jatkokoulutuslaitokset, talouselämää edistävät yhteenliittymät sekä toiset yritykset voivat yhdistää varojaan ja kokemuksiaan. Näin mahdollistetaan uusien teknologioiden tehokas käyttö ja luodaan toimintaympäristö, joka tukee sekä TTK-toimia että tuote- ja menetelmäinnovaatioita. Tavoitteena on luoda alueille TTK-potentiaalin kriittinen massa. jotta ne ja valtion virastot, 4. 5. Poliittisilla päätöksentekijöillä on alueiden ja kuntien omien aloitteiden suhteen avainasema. Niiden vastuulla on määritellä selkeät poliittiset prioriteetit seuraavien, tehokkaan TTK-toimintaympäristön kehittämiselle tärkeiden tekijöiden yhteydessä: a) innovaation tukeminen (uudet rahoitusmuodot, uudet kumppanuusmallit, teknologiansiirtokeskusten ja yritys- hautomojen perustaminen jne. ) b) verkostojen perustaminen c) työvoiman taitotiedon vahvistaminen d) ”johtajuuden” omaksuminen (osittain yhdessä muiden päättäjien kanssa). 4. 6. Näin ollen alue- ja paikallisviranomaisten tehtävä on aloittaa ”innovaatio-” ja ”pätevyyskulttuuri” sekä verkottaa kyseisten alojen toimijat laaja-alaisesti keskenään. Kuntien ja alueiden omat TTK-aloitteet tarjoavat mahdollisuuden tunnis- taa ja kehittää innovaatiomahdollisuuksia tavoitteena uusien työpaikkojen luominen. 5. Euroopan osaamiskeskukset 5. 1. Euroopassa on viime vuosina käynnistetty omia aloit- teita sekä tukikelpoisilla että muilla alueilla. Tämä on johtanut tiettyjen toimialojen ”klusterien” muodostumiseen alueilla, joten voidaankin puhua osaamiskeskusten syntymisestä. Vaik- ka tällaiset keskittymät ovatkin alakohtaisia, voi niistä kuiten- kin kehittyä koko talouselämän liikkeellepaneva voima. 5. 2. Tämän lausunnon tavoitteena on aloittaa laaja koke- musten ja mielipiteiden vaihto erilaisista malleista. Samalla on tarkoitus osoittaa, missä muodossa nämä esitetyt mallit voivat palvella muita alueita ja kuntia niiden kilpailukyvyn ja työllistä- mismahdollisuuksien lisäämiseksi. 5. 3. Alueiden komitean valiokunta 1 avasi 8. kesäkuuta 1999 Augsburgissa seminaarisarjan aiheesta ”Euroopan aluei- den ja kuntien panos vuosien 2000–2006 rakennerahastotoi- mien käynnistämiseen”. Tässä ensimmäisessä seminaarissa esitettiin lausunnon ajatusten pohjalta erilaisia malleja kuntien ja alueiden omista aloitteista ja keskusteltiin niistä. Lausunnon liitteenä olevissa seminaarin päätelmissä luodaan katsaus semi- naarissa esitettyihin, Euroopan alueilla ja kunnissa toteutettui- hin mallihankkeisiin. 6. Päätelmät 6. 1. Alueiden komitea on vakuuttunut siitä, että on ensisi- jaisen tärkeää edistää alueiden omia mahdollisuuksia niiden kilpailukyvyn vahvistamiseksi. Se on perusedellytys sille, että vuoden 1999 työllisyyspoliittisissa suuntaviivoissa (1) asetetut tavoitteet voidaan saavuttaa ja alueilla ja kunnissa luoda uusia pysyviä työpaikkoja. Alueiden komitea myöntää, että rakennerahastot ja 6. 2. koheesiorahasto ovat tähän mennessä panostaneet mer- kittävästi kyseisen tavoitteen saavuttamiseen. Monilla alueilla ja monissa kunnissa on aloitettu EU:n tuella menestyksekkäitä kehitysstrategioita, joiden on pitkällä aikavälillä määrä johtaa alueiden omaehtoiseen kasvuun ja työllisyyden kohenemiseen. 6. 3. Alueiden komitea toteaa, että eurooppalaisen rakenne- politiikan menestykseen ovat osaltaan vaikuttaneet myös aluei- den ja kuntien omat toimet. Mahdollisuus omaehtoiseen toimintaan yhdessä eurooppalaisen rakennepolitiikan ja ko- heesiorahastotoimien kanssa takaa sen, että kaikkien alueiden ja kuntien aluepoliittiset tavoitteet voidaan saavuttaa tehok- kaasti. 6. 4. Alueiden komitea kehottaa komissiota huolehtimaan siitä, että kunnilla ja alueilla on läheisyysperiaatteen puitteissa myös tulevaisuudessa mahdollisuus toteuttaa tehokkaasti omia aluepoliittisia toimia paikallistasolla. Yhteisön kilpailusäädök- set tulee muotoilla niin joustaviksi, että kaikilla alueilla on mahdollisuus harjoittaa tehokasta alueellista rakennepolitiik- kaa ja tukea omia aloitteita. Kaikilla alueilla on kuitenkin innovaatiovalmiuden ja -kyvyn ohella pidettävä yllä toimivia perusrakenteita, jotta alue- ja paikallisyhteisöt voivat tukea kestävää talouskehitystä omalla alueellaan. 6. 5. Alueiden komitea kehottaa komissiota laatimaan yksi- tyiskohtaisia ja tieteellisesti perusteltuja tutkimuksia tai, jos tällaisia tutkimuksia on jo olemassa, kokoamaan ne yhteen ottaen huomioon tämän lausunnon tematiikka. Muuttuvien taloudellisten puite-edellytysten vuoksi vaikuttaa järkevältä asettaa kyseisten tutkimusten tulokset nimenomaan hyviksi havaittuja käytäntöjä ajatellen kaikkien alueiden ja kuntien käyttöön ja edistää niiden tuntemusta. (1) Neuvoston päätöslauselma, annettu 22 päivänä helmikuuta 1999, työllisyyden suuntaviivoista vuodeksi 1999, EYVL C 69, 13. 3. 1999, s. 2. C 374/54 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti 23. 12. 1999 6. 6. Alueiden komitea kehottaa myös edistämään aktiivi- sesti alueiden ja kuntien välistä kokemustenvaihtoa. Euroopan tason verkostojen laajentaminen ja perustaminen on tässä yhteydessä ensisijainen tavoite. Alue- ja paikallisyhteisöt voisi- vat lisätä aloitteidensa määrää uusien verkostojen ja kokemus- ten vaihdon avulla ja samalla kehittää aloitteiden keskinäistä täydentävyyttä Euroopan unionin piirissä. Laajennettu ja uudel- leen jäsennetty Interreg-yhteisöaloite lienee tärkeä väline tällai- sen kokemustenvaihdon toteuttamisessa ja seurannassa. Koke- mustenvaihtoa palvelevan Internet-foorumin perustaminen voisi myös osoittautua hyödylliseksi ja järkeväksi ratkaisuksi. Bryssel 16. syyskuuta 1999. Alueiden komitean puheenjohtaja Manfred DAMMEYER LIITE alueiden komitean lausuntoon Valiokunta 1:n kesäkuun 8. päivänä 1999 Augsburgissa pitämän seminaarin ”Kuntien ja alueiden omat aloitteet aluepoliittisina toimintamahdollisuuksina eurooppalaisessa kilpailussa” päätelmät 1. Valiokunta 1:n seminaarisarja aiheesta ”Euroopan alueiden ja kuntien panos vuosien 2000–2006 rakennerahas- totoimien käynnistämiseen” avattiin 8. kesäkuuta 1999 Augsburgissa. Seminaarin tavoitteena oli esitellä Euroopan unionin alueiden ja kaupunkien omia aloitteita ja keskustella niistä. Alueiden ja kuntien kilpailukykyyn vaikuttavia seikkoja koskevan analyysin tulos oli monisäikeinen. 1. 1. Keskustelussa käsitellyt tekijät ilmentävät kuitenkin Euroopan alueiden ja kuntien enemmistön tilannetta. 1. 1. 1. Perusrakenteita (hyvin laajasti ymmärrettynä) on pidettävä kaiken kestävän taloudellisen kehityksen perusedellytyksenä. Tulevaisuudessa on lähdettävä siitä, että alueiden välisessä kilpailussa perusrakenteille asetettavat edellytykset ovat nykyistä vähämerkityksisempiä, sillä alueiden väliset perusrakenteiden kehityserot tulevat pitkälti tasoittumaan ja perusrakenteet vakiintumaan korkeatasoisiksi. Tämä prosessi on edelleen meneillään. 1. 1. 2. Alueiden menestys eurooppalaisessa kilpailussa riippuu yhä enemmän muista tekijöistä. Ensi sijassa on mainittava innovaatiokyky, joka ilmenee alueilla esimerkiksi patentti-ilmoitusten määrässä, uusien yritysten innovaatiopotentiaalin perustamispäätöksinä jne. Alueilla ja kunnissa on luotava rakenteita, hyödyntämiseen ja laajentamiseen. Tämä koskee erityisesti tutkimusta ja kehittämistä, koulutusta sekä ammatillista pätevöitymistä. jotka soveltuvat 1. 1. 3. Kaikkien alue- ja paikallistason merkittävien päätöksentekijöiden verkottumista ja yhteenliittymistä sekä yhteiskuntaryhmien uusia yhteistyömuotoja on pidettävä avaimena menestykseen eurooppalaisessa kilpailussa. Tässä yhteydessä tulisi yrittää höllentää päätöksentekotasojen (paikallinen, alueellinen, kansallinen ja eurooppalainen) hierarkkisia suhteita. Tavoitteena tulisi olla se, että tasot täydentävät tehokkaasti toisiaan. 1. 2. Seminaarissa esitellyt omat aloitteet antavat lähtökohtia menestymiselle eurooppalaisessa kilpailussa. 23. 12. 1999 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti C 374/55 1. 2. 1. Alankomaalaisen Eindhovenin kaupungin ja alueen esimerkkitapauksesta ilmeni, miten eurooppalainen rakennepolitiikka voidaan nivoa esimerkillisellä tavalla omapohjaisiin alueellisiin aloitteisiin. Hyödyntämällä tehok- kaasti eurooppalaista rakennerahastovälinettä (Stimulus-ohjelmaa, jota tuetaan tavoitteen 2 piirissä) on valtakunnalli- ja sella ja alueellisella yhteisrahoituksella onnistuttu luomaan mekatroniikan alalla yritysten sekä tutkimus- kehityslaitosten kriittinen massa. Tähän liittyvä alueen yritysrakenteen eriyttämisprosessi on viime vuosina vähentänyt voimakkaasti työttömyyttä. On mielenkiintoista seurata, mitä vaikutuksia vuoteen 2006 mennessä päättyvällä väliaikaisella tuella (phasing-out) tulee olemaan dynaamiseen kehitysprosessiin. Omintakeisen potentiaalin vahvistamisen tulisi olla alueiden ja kuntien johtoajatus toteutettaessa uusia 1. 2. 2. kehittämisstrategioita. Tämä tarkoittaa, että alueet analysoivat vahvuuksiaan ja heikkouksiaan ja jalostavat tietoisesti vahvuuksia. Tässä yhteydessä on erityisesti otettava huomioon väestön tietoisuudessa elävä alueellinen identiteetti. 1. 2. 2. 1. Matkailun alalla esitettiin malliesimerkkinä Suomen Lapissa oleva Rovaniemen alue ja sen ”Christmas Triangle” -hanke. Alueella on onnistuttu yhdistämään vaikeat ilmasto- ja luonnonolot matkailusuunnitelmaan, jonka mukaisesti aihetta ”joulu” markkinoidaan onnistuneesti kautta vuoden. 1. 2. 2. 2. Ruotsin Kalmarin alueella onnistuttiin luomaan rakenteellisesti heikolle alueelle uusi profiili erikoistumalla musiikki- ja tapahtumatuotantoon ja yhdistämällä siihen uusien medioiden käyttö. Ruotsin hallituksen tuella 1980-luvun alusta lähtien kehitettyä toimintaa on määrä laajentaa edelleen aina musiikki- ja tapahtumatuotannon huipputeknologiakeskuksen (Rock’n Roll City) perustamiseen. Etualalla on myös asianmukaisten perusrakenteiden laajentaminen alaa koskevan tutkimuksen ja ammatillisen pätevöittämisen suhteen. Omien aloitteiden menestys perustuu myös siihen, että alueellisia kehittämistoimia voidaan aloittaa ja 1. 2. 3. toteuttaa tehokkaasti paikallistasolla. Tämä edellyttää aluepoliittisten toiminta- ja päätösvaltuuksien pitkälle menevää hajauttamista. 1. 2. 3. 1. Schwabenin alueella sijaitseva Augsburgin ympäristöalan osaamiskeskus perustuu tähän malliin. Sijoitta- malla ja keskittämällä kohdennetusti ympäristöalan tutkimus- ja hallintolaitoksia Schwabenin ja Augsburgin alue on onnistunut lisäämään olemassa olevia ympäristöteknisiä vahvuuksiaan niin, että sillä on nyt laaja ympäristöteknologi- sen osaamisen verkosto. Alueelle on perustettu yksi toimipiste, joka yhdistää politiikan, talouden, tutkimuksen, tieteen ja opetusalan kumppanit tiiviiksi organisaatioksi. Tällä rakenteella taataan myös mallin laaja hyväksyntä ja avoimuus vapaassa taloudessa. Tämä ilmenee esimerkiksi ympäristöteknologisen yrityshautomon onnistuneesta sijoittamisesta. 1. 2. 3. 2. Roomassa laaditun ”Rooman teknologia- ja teollisuuskeskus” -suunnitelman painopisteenä on ympäristö- teknologisen keskuksen integroiminen. Päätehtävänä tulee olemaan aiheen ”kestävä kaupunkikehitys” juurruttaminen kaikkien yhteiskunnallisten toimijoiden tietoisuuteen, jotta keskipitkällä ja pitkällä aikavälillä kaupungille ja alueelle voidaan luoda uusi yhteinen identiteetti. Perinteisen kaupunki-ympäristö-suhteen uudelleenmäärittely suurkaupunkialueilla on tässä yhteydessä yksi tärkeimmistä haasteista, johon on vastattava alueellisella tasolla. Yhteenvetona voidaan todeta, että alueiden ja kuntien omien aloitteiden onnistumiseen vaikuttavat seuraavat 1. 3. tekijät: a) Asianomaisten toimijoiden ja päätöksentekijöiden laaja verkottuminen sekä tähän liittyvien synergiavaikutusten mahdollisuus. b) Yhteinen tahto profiloitua tietyllä alalla ja markkinoida tehokkaasti kyseisiä toimintoja. c) Kyky tunnistaa alueen mahdollisuudet ja vahvistaa niitä. d) Valmius tarjota uusia ideoita avoimella foorumilla ja hyödyntää avartuvia mahdollisuuksia johdonmukaisesti