title: 1999/444/EF: Kommissionens beslutning af 7. juli 1999 om frigivelse af det mindstelager og delvis frigivelse af det overgangslager, som opretholdes af sukkervirksomheder i Spanien, til forsyning af det sydlige Spanien i perioden 1. juli til 30. november 1999 (meddelt under nummer K(1999) 2049) (Kun den spanske udgave er autentisk)

eurovoc_concepts:
minimum stock
regions of Spain
sugar industry
supply
white sugar

text: 9. 7. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 174/25 KOMMISSIONENS BESLUTNING af 7. juli 1999 om frigivelse af det mindstelager og delvis frigivelse af det overgangslager, som opretholdes af juli til 30. sukkervirksomheder i Spanien, til forsyning af det sydlige Spanien i perioden 1. november 1999 (meddelt under nummer K(1999) 2049) (Kun den spanske udgave er autentisk) (1999/444/EF) KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER HAR — består der således et strukturbetinget forsyningsunder- skud i dette område på omkring 95 000 tons sukker; under henvisning til traktaten om oprettelse af Det Europæiske Fællesskab, (5) under henvisning til Rådets forordning (EØF) nr. 1785/81 af juni 1981 om den fælles markedsordning for sukker (1), 30. senest ændret ved Kommissionens forordning (EF) nr. 1148/ 98 (2), særlig artikel 12, stk. 3, artikel 27, stk. 2a, og artikel 39, og ud fra følgende betragtninger: (1) (2) (3) For at sikre normal forsyning af alle Fællesskabets områder eller et enkelt af disse er hver sukkerfabrikant og hvert sukkerraffinaderi på Fællesskabets europæiske område forpligtet til at opretholde et mindstelager; i artikel 1 i Rådets forordning (EØF) nr. 1789/81 af 30. juni 1981 om indførelse af almindelige regler for ordningen med mindstelagre i sukkersektoren (3), senest ændret ved forordning (EF) nr. 725/97 (4), er det fastsat, at det mindstelager, der skal opretholdes, svarer til enten 5 % af produktionen inden for A-kvoten eller 5 % af den mængde sukker, der blev rafffineret i løbet af de 12 måneder, der går umiddelbart forud for den pågældende måned; længere ifølge artikel 12, stk. 1, i forordning (EØF) nr. 1785/81 kan procentsatsen nedsættes; efter artikel 4 i forordning (EØF) nr. 1789/81 kan det, når Fællesskabets forsyning betingelser, ikke bestemmes, at den interesserede helt eller delvis fritages fra forpligtelsen til at oplagre det pågældende sukker; ved Kommissionens forordning (EF) nr. 1436/96 (5) blev procentsatsen nedsat til 3 %; normale sikret på er (4) det sydlige Spanien er blevet ramt af alvorlig tørke, som har medført tab af afgrøder på ca. 14 000 ha sukker- roearealer; i overgangsperioden fra juli til oktober 1999 (1) EFT L 177 af 1. 7. 1981, s. 4. (2) EFT L 159 af 3. 6. 1998, s. 38. (3) EFT L 177 af 1. 7. 1981, s. 39. (4) EFT L 108 af 25. 4. 1997, s. 13. (5) EFT L 184 af 24. 7. 1996, s. 27. for at sikre forsyning på normale betingelser og i betragtning af sagens hastende karakter bør det mind- stelager på 29 000 tons, som sukkervirksomheder i Spanien opretholder, frigives; da foranstaltningen ikke er tilstrækkelig omfattende til at dække det strukturbetin- gede underskud, bør der under hensyn til årsagerne til dette underskud ske anvendelse af bestemmelserne i artikel 27, stk. 2a, i forordning (EØF) nr. 1785/81, og den nødvendige mængde af det overgangslager, som sukkervirksomheder i Spanien opretholder, bør frigives; (6) Forvaltningskomitéen for Sukker har ikke afgivet udta- lelse inden for den af formanden fastsatte frist — VEDTAGET FØLGENDE BESLUTNING: Artikel 1 1. Uanset artikel 1, stk. 2, i forordning (EØF) nr. 1436/96 nedsættes de procentsatser, der er fastsat i artikel 1 i forordning (EF) nr. 1436/96, til 0 % for virksomheder i Spanien i perioden 1. juli til 30. november 1999. 2. Fra 1. december 1999 nedsættes de procentsatser, der er fastsat i artikel 1, litra a) og b), i forordning (EØF) nr. 1789/81, til 3 % for sukkervirksomheder i Spanien. Artikel 2 Den obligatoriske oplagringsperiode, der er nævnt 1. i artikel 27, stk. 2, andet afsnit, litra a), i forordning (EØF) nr. 1785/81, udløber den 1. juli 1999 for sukkervirksomheder i Spanien inden for en samlet mængde af 66 000 tons sukker udtrykt som hvidt sukker. Spanien fordeler den i stk. 1 nævnte mængde mellem de i 2. sukkervirksomheder, der opbevarer det overførte sukker, forhold til de overførte mængder, de opbevarer. L 174/26 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 9. 7. 1999 Spanien meddeler straks Kommissionen, hvilke mængder overført sukker der er frigivet 3. pr. virksomhed. Denne beslutning er rettet til Kongeriget Spanien. Artikel 3 Udfærdiget i Bruxelles, den 7. juli 1999. På Kommissionens vegne Franz FISCHLER Medlem af Kommissionen


title: Commission Regulation (EC) No 1483/1999 of 7 July 1999 establishing the standard import values for determining the entry price of certain fruit and vegetables

eurovoc_concepts:
agri-monetary policy
citrus fruit
fruit vegetable
import price
pip fruit
stone fruit

formats: pdf print

text: L 172/12 EN Official Journal of the European Communities 8. 7. 1999 COMMISSION REGULATION (EC) No 1483/1999 of 7 July 1999 establishing the standard import values for determining the entry price of certain fruit and vegetables THE COMMISSION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES, Having regard to the Treaty establishing the European Community, (2) Whereas, in compliance with the above criteria, the standard import values must be fixed at the levels set out in the Annex to this Regulation, Having regard to Commission Regulation (EC) No 3223/94 of 21 December 1994 on detailed rules for the application of the last import arrangements amended by Regulation (EC) No 1498/98 (2), and in particular Article 4 (1) thereof, fruit and vegetables (1), as for (1) Whereas Regulation (EC) No 3223/94 lays down, pursuant to the outcome of the Uruguay Round multi- lateral the criteria whereby the Commission fixes the standard values for imports from third countries, in respect of the products and periods stipulated in the Annex thereto; trade negotiations, HAS ADOPTED THIS REGULATION: Article 1 The standard import values referred to in Article 4 of Regula- tion (EC) No 3223/94 shall be fixed as indicated in the Annex hereto. This Regulation shall enter into force on 8 July 1999. Article 2 This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States. Done at Brussels, 7 July 1999. For the Commission Franz FISCHLER Member of the Commission (1) OJ L 337, 24. 12. 1994, p. 66. (2) OJ L 198, 15. 7. 1998, p. 4. 8. 7. 1999 EN Official Journal of the European Communities L 172/13 to the Commission Regulation of 7 July 1999 establishing the standard import values for determining the entry price of certain fruit and vegetables ANNEX CN code 0702 00 00 0707 00 05 0709 90 70 0805 30 10 0808 10 20, 0808 10 50, 0808 10 90 0808 20 50 0809 10 00 0809 20 95 0809 40 05 Third country code (1) Standard import value (EUR/100 kg) 064 999 052 628 999 052 999 382 388 528 999 388 400 508 512 524 528 803 804 999 388 512 528 999 052 064 999 052 064 066 068 400 616 999 624 999 60,7 60,7 56,1 119,3 87,7 54,0 54,0 54,7 67,5 59,9 60,7 80,5 79,1 76,1 73,6 58,7 57,6 102,8 101,8 78,8 93,6 80,4 73,2 82,4 117,0 83,5 100,3 207,5 96,9 120,3 117,8 203,5 186,2 155,4 258,0 258,0 (1) Country nomenclature as fixed by Commission Regulation (EC) No 2317/97 (OJ L 321, 22. 11. 1997, p. 19). Code ‘999’ stands for ‘of other origin’


title: Kommissionens forordning (EF) nr. 1492/1999 af 7. juli 1999 om ændring af de repræsentative priser og tillægstolden ved indførsel af visse sukkerprodukter

eurovoc_concepts:
CCT duties
import
raw sugar
representative price
sugar product
white sugar

text: L 172/36 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 8. 7. 1999 KOMMISSIONENS FORORDNING (EF) Nr. 1492/1999 af 7. juli 1999 om ændring af de repræsentative priser og tillægstolden ved indførsel af visse sukkerprodukter KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER HAR — under henvisning til traktaten om oprettelse af Det Europæiske Fællesskab, (2) under henvisning til Rådets forordning (EØF) nr. 1785/81 af juni 1981 om den fælles markedsordning for sukker (1), 30. (EF) Kommissionens senest nr. 1148/98 (2), forordning ændret ved i Kommissionens fastsat 1999 (5); forordning (EF) nr. 1441/ anvendelsen af de bestemmelser, der er nævnt i forord- ning (EF) nr. 1423/95, på de oplysninger, som Kommissionen har kendskab til, gør det nødvendigt at ændre de nuværende beløb i overensstemmelse med bilaget til nærværende forordning — under henvisning til Kommissionens forordning (EF) nr. 1423/ 95 af 23. juni 1995 om gennemførelsesbestemmelser for import af sukkerprodukter undtagen melasse (3), senest ændret ved forordning (EF) nr. 624/98 (4), særlig artikel 1, stk. 2, andet afsnit, og artikel 3, stk. 1, og ud fra følgende betragtninger: UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: Artikel 1 De repræsentative priser og den tillægstold, der gælder ved indførsel af de i artikel 1 i forordning (EF) nr. 1423/95 omhandlede produkter, fastsættes som angivet i bilaget. (1) Størrelsen af de repræsentative priser og af tillægstolden for import af hvidt sukker, råsukker og visse sirupper er Denne forordning træder i kraft den 8. juli 1999. Artikel 2 Denne medlemsstat. forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver Udfærdiget i Bruxelles, den 7. juli 1999. På Kommissionens vegne Franz FISCHLER Medlem af Kommissionen (1) EFT L 177 af 1. 7. 1981, s. 4. (2) EFT L 159 af 3. 6. 1998, s. 38. (3) EFT L 141 af 24. 6. 1995, s. 16. (4) EFT L 85 af 20. 3. 1998, s. 5. (5) EFT L 166 af 1. 7. 1999, s. 77. 8. 7. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 172/37 til Kommissionens forordning 7. juli 1999 om ændring af de repræsentative priser og den tillægstold, der gælder ved indførsel af hvidt sukker, råsukker og produkter henhørende under KN-kode 1702 90 99 BILAG KN-kode 1701 11 10 (1) 1701 11 90 (1) 1701 12 10 (1) 1701 12 90 (1) 1701 91 00 (2) 1701 99 10 (2) 1701 99 90 (2) 1702 90 99 (3) Repræsentativ pris pr. 100 kg netto af det pågældende produkt Tillægstold pr. 100 kg netto af det pågældende produkt (EUR) 13,56 13,56 13,56 13,56 17,61 17,61 17,61 0,18 10,15 16,51 9,92 15,94 18,08 12,63 12,63 0,46 (1) Fastsat for standardkvaliteten, sådan som defineret i artikel 1 i Rådets forordning (EØF) nr. 431/68 (EFT L 89 af 10. 4. 1968, s. 3), som ændret. (2) Fastsat for standardkvaliteten, sådan som defineret i artikel 1 i Rådets forordning (EØF) nr. 793/72 (EFT L 94 af 21. 4. 1972, s. 1). (3) Fastsat pr. 1 % indhold af saccharose


title: Protocol tot vaststelling, voor de periode van 18 januari 1999 tot en met 17 januari 2002, van de vangstmogelijkheden en de financiële tegenprestatie, als bedoeld in de Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Republiek der Seychellen inzake de visserij voor de kust van de Seychellen

eurovoc_concepts:
Seychelles
agreement (EU)
deep-sea fishing
financial compensation of an agreement
fishing agreement
protocol to an agreement

formats: html pdf print

text: 27. 5. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 131/53 PROTOCOL tot vaststelling, voor de periode van 18 januari 1999 tot en met 17 januari 2002, van de vangstmogel¶kheden en de financi(cid:137)le tegenprestatie, als bedoeld in de Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Republiek der Seychellen inzake de visser¶ voor de kust van de Seychellen Artikel 1 Op grond van artikel 2 van de overeenkomst en in afw¶- king van artikel 12 van de overeenkomst inzake de verlenging van de overeenkomst, worden voor een periode van drie jaar, ingaande op 18 januari 1999, voor het vissen in de wateren van de Seychellen vergunningen toegekend voor 47 vaartuigen voor de zegenvisser¶ op ton¶n en 32 vaartuigen voor de vangst van ton¶n met de dr¶vende beug, die hun activiteit gel¶kt¶dig mogen uitoefenen. Artikel 2 De in artikel 6 van de overeenkomst bedoelde financi(cid:137)le compensatie wordt vastgesteld op 2 300 000 EUR per jaar. De eerste tranche wordt uiterl¶k op 31 oktober 1999 betaald en de twee overige op 31 mei 2000 en 31 mei 2001. Deze financi(cid:137)le compensatie geldt voor een vangst van 46 000 ton ton¶n per jaar in de wateren van de Seychellen. Als de vangst van de vaartuigen uit de Gemeenschap in de wateren van de Seychellen meer bedraagt dan 46 000 ton, wordt de financi(cid:137)le compensatie van de Gemeenschap verhoudingsgew¶s verhoogd. (cid:190) 450 000 EUR voor het opzetten en de ontwikkeling van een satellietcontrolesysteem; (cid:190) 750 000 EUR voor de oprichting van een fonds voor de ontwikkeling van de plaatsel¶ke beugvisser¶. De besluiten betreffende deze maatregelen worden in gezamenl¶k overleg tussen de bevoegde autoriteiten van de Seychellen en de Europese Gemeenschap genomen. Alle vermelde bedragen worden naar gelang van hun besteding betaald op de door de autoriteiten van de Seychellen opgegeven rekening. Drie maanden na de verjaardag van dit protocol legt de Zeevisser¶dienst van de Seychellen (SFA) de voor de Seychellen bevoegde delegatie van de Commissie van de Europese Gemeenschappen een jaarl¶ks verslag voor over de uitvoering van deze maatregelen en de daarmee bereikte resultaten. De Commissie van de Europese Gemeenschappen behoudt zich voor, de SFA aanvullende gegevens over deze resultaten te vragen en de betrokken betalingen te herzien in het licht van de daadwerkel¶ke uitvoering van de maatregelen. Artikel 3 Artikel 4 T¶dens de periode waarin dit protocol van toepassing is, draagt de Gemeenschap ook voor een bedrag van 3 450 000 EUR b¶ in de financiering van de onderstaande maatregelen, waarb¶ de volgende verdeelsleutel wordt gehanteerd: (cid:190) 1 950 000 EUR voor op de Seychellen uitgevoerde wetenschappel¶ke en technische programma’s om meer kennis te verwerven over de visbestanden in het gebied van de Indische Oceaan rond de Seychellen, inzonderheid over de over grote afstanden trekkende soorten, en voor de aankoop en/of het onderhoud, naar keuze van de Seychellen, van voorzieningen om het visser¶beheer van de Seychellen te verbeteren; (cid:190) 300 000 EUR voor studiebeurzen en prakt¶kopleiding in de verschillende takken van wetenschap, techniek en economie die betrekking hebben op de visser¶, en voor het b¶wonen van internationale b¶eenkomsten op het gebied van de visser¶; Als de Europese Gemeenschap de in de artikelen 2 en 3 bedoelde betalingen niet verricht, kan de toepassing van dit protocol worden geschorst. Artikel 5 Het protocol en b¶lage I b¶ de op 28 oktober 1987 in werking getreden Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Republiek der Seychellen inzake de visser¶ voor de kust van de Seychellen, daterend van 17 januari 1996, worden inge- trokken en vervangen door dit protocol en b¶lage I. Artikel 6 Dit protocol en b¶lage I treden in werking op de datum van ondertekening. Dit protocol en b¶lage I z¶n van toepassing met ingang van 18 januari 1999. L 131/54 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 27. 5. 1999 BIJLAGE „B(cid:246)LAGE I VOORWAARDEN VOOR DE UITOEFENING VAN DE VISSER(cid:246) DOOR VAARTUIGEN VAN DE GEMEENSCHAP IN DE WATEREN VAN DE SEYCHELLEN 1. Formaliteiten voor het aanvragen en de afgifte van vergunningen De vergunningen voor de uitoefening van de visser¶ in de wateren van de Seychellen door vaartuigen van de Gemeenschap worden volgens onderstaande regels aangevraagd en afgegeven: 1. 1. de Commissie van de Europese Gemeenschappen dient via haar vertegenwoordiger op de Seychellen uiterl¶k 20 dagen v(cid:155)(cid:155)r het begin van de gewenste geldigheidsterm¶n b¶ de visser¶autoriteiten van de Seychellen voor elk vaartuig een door de reder die een visser¶activiteit op grond van deze overeenkomst wil uitoefenen opgestelde aanvraag in. De aanvraag moet worden ingediend op het daartoe door de Seychellen vastgestelde formulier, waarvan het model is opgenomen in aanhangsel 1; 1. 2. elke vergunning wordt afgegeven voor een bepaald vaartuig. Op verzoek van de Commissie kan, en in geval van overmacht moet, de vergunning voor een vaartuig worden vervangen door een vergunning voor een ander vaartuig van de Gemeenschap; 1. 3. de vergunningen worden door de autoriteiten van de Seychellen afgegeven aan de reder, dan wel aan z¶n vertegenwoordiger of agent. De vertegenwoordiger van de Commissie op de Seychellen wordt in kennis gesteld van de vergunningen die door de autoriteiten van de Seychellen z¶n afgegeven; 1. 4. de vergunning moet steeds aan boord z¶n; vanaf de ontvangst van de kennisgeving van de Commissie aan de autoriteiten van de Seychellen dat het voorschot is betaald, wordt het vaartuig evenwel opgenomen op een l¶st van vangstgerechtigde vaartuigen die aan de met de visser¶controle belaste autoriteiten van de Seychellen wordt meegedeeld. Een afschrift van de betreffende vergunning, verzonden per fax, kan worden verkregen in afwachting van de ontvangst van de eigenl¶ke vergunning; dit afschrift wordt aan boord bewaard; 1. 5. de autoriteiten van de Seychellen delen v(cid:155)(cid:155)r de datum van inwerkingtreding van de overeenkomst mee welke regeling voor de betaling van de visrechten geldt en, met name, welke bankrekeningen en munteenheden in dit verband dienen te worden gebruikt. 2. Geldigheidsterm¶n van de vergunningen en w¶ze van betaling 2. 1. De geldigheidsterm¶n van de vergunningen bedraagt (cid:130)(cid:130)n jaar. De vergunningen kunnen worden verlengd. 2. 2. Het visrecht wordt vastgesteld op 25 EUR per ton vis die in de wateren van de Seychellen wordt gevangen. De vergunningen worden afgegeven nadat aan de Seychellen een forfaitair bedrag per jaar en per vaartuig van 7 500 EUR voor vaartuigen voor de zegenvisser¶ op ton¶n, van 1 375 EUR per jaar voor elk vaartuig voor de visser¶ met de dr¶vende beug van meer dan 150 brt en van 1 000 EUR per jaar voor elk vaartuig voor de visser¶ met de dr¶vende beug van 150 brt of minder. Dit bedrag komt overeen met de jaarl¶kse visrechten voor de vangst van 300 ton, respectievel¶k 55 ton, 40 ton, per jaar in de wateren van de Seychellen. 2. 3. De vaartuigen die met de dr¶vende beug vissen moeten zich v(cid:155)(cid:155)r het begin en aan het einde van hun visser¶campagne in de haven van Victoria aanbieden voor het constateren van hun vangsten aan boord. Op verzoek van de reder kunnen de autoriteiten van de Seychellen de vaartuigen evenwel van deze verplichting ontslaan. De visvergunningen van de vaartuigen die met de dr¶vende beug vissen geven het recht om, naast ton¶n, ook zwaardvis, marl¶n en zeilvis te vangen. 2. 4. De Zeevisser¶dienst van de Seychellen (SFA) stelt aan de hand van de vangstaangiften per communautair vaartuig en van alle andere informatie waarover h¶ beschikt, een eindafrekening van de voor het voorb¶e kalenderjaar verschuldigde visrechten op. Deze eindafrekening wordt v(cid:155)(cid:155)r 31 maart voor het voorb¶e jaar meegedeeld aan de Europese Commissie, die ze v(cid:155)(cid:155)r 15 april tegel¶kert¶d naar de reders en de nationale autoriteiten van de betrokken lidstaten zendt. 27. 5. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 131/55 Indien de reders de juistheid van de door de SFA opgestelde eindafrekening betwisten, kunnen z¶ de voor de verificatie van de vangstgegevens bevoegde instituten, zoals het Franse „Institut fran(cid:135)ais de recherche scientifique pour le d(cid:130)veloppement et la coop(cid:130)ration” (ORSTOM) en het Spaanse Instituut voor Oceano- grafie (IEO) raadplegen, om daarna met de autoriteiten van de Seychellen te overleggen over een definitieve eindafrekening v(cid:155)(cid:155)r 15 mei van het lopende jaar. Indien de reders op die datum geen opmerkingen hebben gemaakt, wordt de door de SFA opgestelde eindafrekening als definitief beschouwd. De lidstaten delen de Commissie de definitieve eindafrekening voor hun vloot mee. Eventuele saldi moeten door de reders uiterl¶k op 31 mei van hetzelfde jaar aan de visser¶diensten van de Seychellen worden betaald. Wanneer het bedrag van de eindafrekening evenwel kleiner is dan het betaalde voorschot, kan het verschil niet door de reder worden teruggevorderd. 3. Vangstaangiften 3. 1. De vaartuigen van de Gemeenschap die een vergunning hebben om in de wateren van de Seychellen te vissen moeten voor elke visser¶periode in de wateren van de Seychellen een vangstaangifteformulier invullen volgens het model in de aanhangsels 2 en 3. De vangstaangifteformulieren moeten alt¶d worden ingevuld, zelfs als geen vis is gevangen. 3. 2. Voor de periode waarvoor een onder 3. 1 bedoeld vaartuig zich niet in de wateren van de Seychellen bevond, moet het in het vorenbedoelde vangstaangifteformulier de vermelding „Buiten EEZ Seychellen” invullen. 3. 3. Wat de indiening van de onder 3. 1 en 3. 2 hiervoren bedoelde vangstaangifteformulieren betreft, moeten de vaartuigen van de Gemeenschap (cid:190) indien z¶ de haven van Victoria aandoen, de volledig ingevulde vangstaangifteformulieren aan de autoriteiten van de Seychellen doen toekomen binnen v¶f dagen na aankomst in de haven, en in ieder geval voordat z¶ de haven verlaten; (cid:190) in alle andere gevallen, de vorenbedoelde vangstaangifteformulieren aan de autoriteiten van de Seychellen toezenden binnen 14 dagen na aankomst in een andere haven dan Victoria. Een kopie van deze vangstaangifteformulieren moet worden toegezonden aan de in punt 2. 4 hiervoren vermelde wetenschappel¶ke instellingen. 3. 4. Indien deze bepalingen niet worden nageleefd, worden de in punt 10 vermelde sancties toegepast. 4. Waarnemers Op verzoek van de autoriteiten van de Seychellen wordt op vaartuigen voor de zegenvisser¶ op ton¶n een door deze autoriteiten aangewezen bevoegde waarnemer aan boord genomen om de positie van het vaartuig en de in de wateren van de Seychellen behaalde vangsten te verifi(cid:137)ren. De waarnemer kr¶gt de beschikking over alle voorzieningen, inclusief toegang tot lokalen, documenten en communicatieappara- tuur, die nodig z¶n voor de uitoefening van z¶n taak. H¶ mag niet langer aan boord bl¶ven dan nodig is voor de uitvoering van z¶n opdracht. Gedurende z¶n verbl¶f aan boord wordt h¶ behandeld als een officier. Als een vaartuig voor de zegenvisser¶ op ton¶n dat een waarnemer van de Seychellen aan boord heeft, de wateren van de Seychellen verlaat, wordt alles in het werk gesteld om ervoor te zorgen dat de waarnemer zo spoedig mogel¶k naar de Seychellen kan terugkeren; de hiermee gemoeide kosten z¶n voor rekening van de reder. 5. Aanmonstering van zeelieden Op elk vaartuig voor de zegenvisser¶ op ton¶n worden t¶dens het visseizoen ten minste twee vissers van de Seychellen in dienst genomen die door de autoriteiten van de Seychellen in overleg met de reder worden aangewezen. De arbeidscontracten van deze vissers worden in Victoria, met instemming van de bevoegde autoriteiten van de Seychellen, gesloten tussen de vertegenwoordiger van de reder en de betrokkenen. Deze contracten voorzien in de voor de vissers geldende bepalingen inzake sociale zeker- heid, en met name in de terzake geldende levens-, ziekte- en ongevallenverzekering. 6. Aanvoer Vaartuigen voor de zegenvisser¶ op ton¶n die hun vangst in de haven van Victoria aanvoeren moeten hun b¶vangst zoveel mogel¶k tegen plaatsel¶ke marktpr¶zen leveren aan de autoriteiten van de Seychellen. Voorts zullen de vaartuigen uit de Gemeenschap voor de zegenvisser¶ op ton¶n tegen wereldmarktpr¶zen b¶dragen aan de voorziening van de ton¶nconservenindustrie van de Seychellen. L 131/56 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 27. 5. 1999 7. Mededelingen Binnen drie uur na het binnenvaren of het verlaten van de visser¶zone en om de drie dagen zolang in de wateren van de Seychellen wordt gevist, delen de vaartuigen de autoriteiten van de Seychellen recht- streeks, b¶ voorkeur per fax of, b¶ gebreke daarvan, per radio hun positie mee en de vangsten die aan boord z¶n. Het faxnummer en de radiofrequentie zullen op de vergunning worden aangegeven. De autoriteiten van de Seychellen en de reders bewaren een kopie van de faxberichten of van de registratie van de radioberichten totdat elk van beide part¶en de in punt 2. 4 bedoelde definitieve eindafrekening van de visrechten heeft goedgekeurd. Indien deze bepalingen niet worden nageleefd, worden de in het onderstaande punt 10 vermelde sancties toegepast. 8. Visser¶zones Om de kleinschalige visser¶ in de wateren van de Seychellen niet te benadelen, mogen vaartuigen van de Gemeenschap niet vissen in de zones die z¶n vastgesteld in de wettel¶ke regeling van de Seychellen, noch binnen een straal van 3 m¶l rond door de autoriteiten van de Seychellen geplaatste voorzieningen voor de vergroting van de visstand, waarvan de ligging aan de vertegenwoordiger of de agent van de reder is meegedeeld. 9. Haveninstallaties, proviandering en dienstverlening Er zal naar worden gestreefd alle goederen en diensten die nodig z¶n voor de activiteit van de vaartuigen van de Gemeenschap aan te schaffen op de Seychellen. De autoriteiten van de Seychellen zullen in overleg met de reders de voorwaarden voor het gebruik van haveninstallaties en, indien nodig, proviande- ring en dienstverlening vaststellen. 10. Sancties Niet-naleving van een van de bovenstaande bepalingen, van maatregelen voor het beheer en de instand- houding van de visbestanden, alsmede van de door de Seychellen vastgestelde regelgeving, kan worden bestraft met schorsing, intrekking of niet-verlenging van de visvergunning van het vaartuig. De schorsing of de intrekking van een vergunning vormt een geval van overmacht als bedoeld in punt 1. 2 van deze b¶lage. De Commissie moet onmiddell¶k in kennis worden gesteld van elke schorsing of intrekking en van alle feiten die daartoe aanleiding hebben gegeven. 27. 5. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 131/57 Aanhangsel 1 AANVRAAG VOOR EEN VERGUNNING VOOR EEN BUITENLANDS VISSERSVAARTUIG Naam van de aanvrager:. Adres van de aanvrager:. Naam en adres van de bevrachter van het vaartuig indien h¶ niet de aanvrager is:. Naam en adres van een andere offici(cid:137)le vertegenwoordiger op de Seychellen:. Naam en adres van de kapitein van het vaartuig:. Naam van het vaartuig:. Vaartuigtype:. Lengte en nettotonnage van het vaartuig:. Motortype, motorvermogen en brutoregistertonnage:. Registratiehaven en land van registratie:. Registratienummer:. Op het vaartuig aangebrachte identificatieletters en -c¶fers:. Oproepletters/seinletters:. Frequentie:. Gegevens over de installaties:. Aantal en nationaliteit van de bemanningsleden:. Zone waarin en soorten waarop zal worden gevist:. Beschr¶ving van de visser¶activiteiten, joint ventures en andere contractuele regelingen:. Ondergetekende verklaart dat bovenstaande gegevens juist z¶n. Datum:. Handtekening:. VANGSTAANGIFTE VAN DE VAARTUIGEN VOOR DE TONIJNVISSERIJ MET DE ZEGEN Aanhangsel 2 E(cid:130)n regel per trek, met of zonder vangst, gebruiken. In de rubrieken AANW(cid:246)ZINGEN en TREK kruisjes invullen. Met dank voor uw medewerking. Vertrek Haven: Datum: Uur: Aankomst Haven: Datum: Uur: Log: Vertrek: Aankomst: Vaartuig: Kapitein: Blad nr. Trek Geraamde vangst Aanw¶zingen Opmerkingen Log Wind Stro- ming Datum Positie of anders op het middag- uur t n e m i t r a p m o C. r N t s g n a v r e d n o Z t s g n a v t e M Geelvinton¶n Gestreepte ton¶n Grootoogton¶n Albacore Andere soorten ) Maat Gewicht (in t) Maat Gewicht (in t) Maat Gewicht (in t) Maat Gewicht (in t) Maat Gewicht (in t) W n e k k a r ( Traject of zoekacti- viteit, teruggooi Soort schooll of wrak Diverse problemen Algemene weers- gesteldheid t h c a w n i g e b f o r u u 0 0 6. t h c a w e d n i e f o r u u 0 0 8 1. e e z e d n a v d n a t s e o T l ¶ m n i d i e h r a a b t h c i Z r u u t a r e p m e t r e t a W n e p o n k n i d i e h l e n S g n i t h c i R e t k r e t S g n i t h c i R ) n e s ( s i v l a W s l e g o V ) n e ( i a a h s i v l a W L 1 3 1 / 5 8 N L P u b l i c a t i e b l a d v a n d e E u r o p e s e G e m e e n s c h a p p e n 2 7. 5. 1 9 9 9 27. 5. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 131/59 Aanhangsel 3 VANGSTAANGIFTE VOOR VAARTUIGEN DIE VISSEN MET DE DRIJVENDE BEUG Naam vaartuig:. Naam kapitein:. Datum van het uitzetten:. /. /. Visreis van:. /. /. tot:. /. /. Visreis nummer:. Uitzetting nummer:. Windrichting:. Windkracht:. (Beaufort) Toestand van de zee:. Toestand golven:. Temperatuur oppervlaktewater:. (cid:176)C Stroming: snelheid:. Richting:. Maan: Nieuwe maan +. dagen Maansopgang:. (van 0 tot 24 uur) Maansondergang:. (van 0 tot 24 uur) Gegevens uitzetting beugl¶n Begin uitzetting:. uur Einde uitzetting:. uur Sectie Positie Koers Snelheid Opmerkingen Vertrek: zendboei nr. 1 zendboei nr. 2 zendboei nr. 3 zendboei nr. 4 zendboei nr. 5 zendboei nr. 6 zendboei nr. 7 Aantal haken:. 1 lichtjoon om de. haken Lengte: Boeireep:. Sneuen:. Lengte van de uitgezette l¶n:. Waargenomen diepte van de l¶n (echolood):. Aas: Inktvis:. % Makreel:. %. :. % L 131/60 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 27. 5. 1999 Gegevens visser¶ Uur (0 tot 24 uur) Breedtegraad Lengtegraad Begin van het binnenhalen Einde van het binnenhalen Soorten Aantal Geraamd gewicht per dier Totaal gewicht Aantal aangevreten vissen Zwaardvis (*) Geelvinton¶n (**) Grootoogton¶n (**) Marl¶n (**) Zeilvis (**) Zeebrasem (*) Haai Andere (preciseer) Totaal gewicht Totaal (gewogen) gewicht van de aangevoerde vis (*) VDK. (**) Met kop, zonder kieuwen. Vermeldt het in aanmerking genomen gewicht (VAT, VDK, IN GEHELE STAAT), als uw ramingen gelden voor een ander type gewicht dan gevraagd. ”


title: Verordening (EG) nr. 1488/1999 van de Commissie van 7 juli 1999 houdende indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur

eurovoc_concepts:
Combined Nomenclature
audio cassette
sound reproduction equipment
specification of tariff heading
toy industry

text: 8. 7. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 172/25 VERORDENING (EG) Nr. 1488/1999 VAN DE COMMISSIE van 7 juli 1999 houdende indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, Gelet op Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomencla- tuur en het gemeenschappelĳk douanetarief (1), laatstelĳk gewĳ- zigd bĳ Verordening (EG) nr. 1372/1999 van de Commissie (2), inzonderheid op artikel 9, (1) (2) (3) (4) Overwegende dat, teneinde de uniforme toepassing te waarborgen van de gecombineerde nomenclatuur die als bĳlage bĳ voornoemde verordening is gevoegd, bepa- lingen dienen te worden vastgesteld voor de indeling van de in bĳlage bĳ deze verordening opgenomen goederen; Overwegende dat bĳ Verordening (EEG) nr. 2658/87 de algemene regels voor de interpretatie van de gecombi- neerde nomenclatuur zĳn vastgesteld; dat deze regels ook van toepassing zĳn op iedere andere nomenclatuur die, geheel of gedeeltelĳk of met toevoeging van onder- verdelingen, de gecombineerde nomenclatuur overneemt en die bĳ specifieke communautaire voorschriften is vastgesteld voor de toepassing van tarief- of andere maatregelen in het kader van het goederenverkeer; Overwegende dat, met toepassing van genoemde alge- mene regels, de in kolom 1 van de tabel opgenomen in de bĳlage bĳ deze verordening, omschreven goederen dienen te worden ingedeeld onder de daarmee corres- ponderende GN-codes vermeld in kolom 2, op grond van de motiveringen opgenomen in kolom 3; Overwegende dat het wenselĳk is dat op een door de douaneuatoriteiten van de lidstaten verstrekte bindende tariefinlichting betreffende de indeling van goederen in het gemeenschappelĳk douanetarief die niet in overeen- stemming is met de bepalingen van onderhavige veror- dening, door rechthebbende, gedurende drie maanden, overeenkomstig de bepalingen van artikel 12, lid 6, van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (3), een beroep kan worden gedaan; (5) Overwegende dat de in deze verordening vervatte maat- regelen in overeenstemming zĳn met het advies van het Comité douanewetboek, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 De goederen omschreven in kolom 1 van de tabel opgenomen in de bĳlage bĳ deze verordening dienen in de gecombineerde nomenclatuur te worden ingedeeld onder de corresponderende GN-codes vermeld in kolom 2 van voornoemde tabel. Artikel 2 Op de door de douaneautoriteiten van de lidstaten verstrekte bindende tariefinlichting die niet in overeenstemming is met de bepalingen van onderhavige verordening, kan gedurende drie maanden, overeenkomstig de bepalingen van artikel 12, lid 6, van Verordening (EEG) nr. 2913/92, een beroep worden gedaan. Artikel 3 Deze verordening treedt in werking op de eenentwintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselĳk in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, 7 juli 1999. Voor de Commissie Mario MONTI Lid van de Commissie (1) PB L 256 van 7. 9. 1987, blz. 1. (2) PB L 162 van 26. 6. 1999, blz. 46. (3) PB L 302 van 19. 10. 1992, blz. 1. L 172/26 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 8. 7. 1999 BĲLAGE Indeling GN-code (2) 8519 93 89 9503 90 37 Omschrĳving (1) 1. Cassettespeler, werkend op een batterĳvoeding, geen toestel voor het opnemen van geluid bevattende, voorzien van een systeem voor analoge aflezing, aangebracht in een cylindervor- mige omhulling zoals van een drankconservenblikje, en een lichtgewicht hoofdtelefoon voor stereoweergave via een kabel- aansluiting. De omhulling heeft een diameter van ongeveer 70 mm en een hoogte van ongeveer 100 mm. De speler is voorzien van verscheidene drukknoppen voor de bediening, een geluids- sterkteregelaar, een draagband en een riemklem 2. Stuntvliegers, zogenaamde „stunt kites”, voorzien van delta- vleugels, waarbĳ het skelet bestaat uit buizen of staven van kunststof en de bespanning bestaat uit weefsel van synthe- tische of kunstmatige stof. Deze vliegers worden met behulp van twee of vier lĳnen vanaf de grond bestuurd. Zie illustratie (*) Motivering (3) De indeling is vastgesteld op basis van de algemene regels 1 en 6 voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur, aante- kening 4 op afdeling XVI, alsmede de tekst van de GN-codes 8519, 8519 93 en 8519 93 89. Door zĳn vorm en afmetingen kan dit toestel niet beschouwd worden als een zakformaatcassettespeler (aanvullende aanteke- ning 1 op hoofdstuk 85) De indeling is vastgesteld op basis van de algemene regels 1 en 6 voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur, alsmede de tekst van de GN-codes 9503, 9503 90 en 9503 90 37. Hoewel deze vliegers voor sportwedstrĳden kunnen worden gebruikt, zĳn zĳ voornamelĳk voor het vermaak van kinderen en volwassenen. Voor het vaststellen van de onderverdeling algemene regel 3b voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur moet worden toegepast (*) De illustratie dient enkel ter informatie


title: Overeenkomst in de vorm van een briefwisseling inzake de voorlopige toepassing van het protocol tot vaststelling, voor de periode van 18 januari 1999 tot en met 17 januari 2002, van de vangstmogelijkheden en de financiële tegenprestatie, als bedoeld in de Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Republiek der Seychellen inzake de visserij voor de kust van de Seychellen

text: L 131/52 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 27. 5. 1999 OVEREENKOMST in de vorm van een briefwisseling inzake de voorlopige toepassing van het protocol tot vaststelling, voor de periode van 18 januari 1999 tot en met 17 januari 2002, van de vangstmogel¶kheden en de financi(cid:137)le tegenprestatie, als bedoeld in de Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Republiek der Seychellen inzake de visser¶ voor de kust van de Seychellen A. Brief van de Republiek der Seychellen M¶nheer, Onder verw¶zing naar het op 21 december 1998 geparafeerde protocol tot vaststelling, voor de periode van 18 januari 1999 tot en met 17 januari 2002, van de vangstmogel¶kheden en financi(cid:137)le tegenprestatie heb ik de eer u mee te delen dat de Republiek der Seychellen bereid is dit protocol met ingang van 18 januari 1999 toe te passen in afwachting dat het in werking treedt overeenkomstig artikel 6 van dat protocol, op voorwaarde dat de Europese Gemeenschap bereid is hetzelfde te doen. In dit geval dient een eerste tranche van de in artikel 2 van het protocol vastgestelde financi(cid:137)le compensatie, gel¶k aan een derde, v(cid:155)(cid:155)r 31 oktober 1999 te worden overgemaakt. Ik moge u verzoeken m¶ te willen bevestigen dat de Europese Gemeenschap instemt met deze voorlopige toepassing. Gelieve, m¶nheer, de verzekering van m¶n zeer b¶zondere hoogachting te aanvaarden. Voor de Republiek der Seychellen B. Brief van de Gemeenschap M¶nheer, Ik heb de eer u de ontvangst te bevestigen van uw brief van heden, welke als volgt luidt: „Onder verw¶zing naar het op 21 december 1998 geparafeerde protocol tot vaststelling, voor de periode van 18 januari 1999 tot en met 17 januari 2002, van de vangstmogel¶kheden en financi(cid:137)le tegenprestatie heb ik de eer u mee te delen dat de Republiek der Seychellen bereid is dit protocol met ingang van 18 januari 1999 toe te passen in afwachting dat het in werking treedt overeenkomstig artikel 6 van dat protocol, op voorwaarde dat de Europese Gemeen- schap bereid is hetzelfde te doen. In dit geval dient een eerste tranche van de in artikel 2 van het protocol vastgestelde financi(cid:137)le compensatie, gel¶k aan een derde, v(cid:155)(cid:155)r 31 oktober 1999 te worden overgemaakt. Ik moge u verzoeken m¶ te willen bevestigen dat de Europese Gemeenschap instemt met deze voorlopige toepassing. ”. Ik heb de eer u te bevestigen dat de Europese Gemeenschap instemt met een dergel¶ke voorlopige toepassing. Gelieve, m¶nheer, de verzekering van m¶n zeer b¶zondere hoogachting te aanvaarden. Namens de Raad van de Europese Unie


title: Dictamen del Comité Económico y Social sobre la «Propuesta de Directiva del Consejo por la que se establece un marco general relativo a la información y la consulta de los trabajadores en la Comunidad Europea»

eurovoc_concepts:
EU employment policy
worker consultation
worker information
worker participation

text: C 258/24 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 10. 9. 1999 Dictamen del Comité Econo´ mico y Social sobre la «Propuesta de Directiva del Consejo por la que se establece un marco general relativo a la informacio´ n y la consulta de los trabajadores en la Comunidad Europea» (1999/C 258/07) El 18 de diciembre de 1998, de conformidad con el apartado 2 del artı´culo 2 del Acuerdo sobre la Polı´tica Social, anexo al Protocolo sobre la Polı´tica Social anexo al Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, el Consejo decidio´ consultar al Comité Econo´ mico y Social sobre la propuesta mencionada. La Seccio´ n de Empleo, Asuntos Sociales y Ciudadanı´a, encargada de preparar los trabajos en este asunto, aprobo´ su dictamen el 15 de junio de 1999 (ponente: Sra. Engelen-Kefer). En su 365o Pleno de los dı´as 7 y 8 de julio de 1999 (sesio´ n del 7 de julio), el Comité Econo´ mico y Social ha aprobado por 99 votos a favor, 1 en contra y 10 abstenciones el presente Dictamen. 1. Observaciones generales En el Comité Econo´ mico y Social existen posiciones divergen- tes con respecto a la cuestio´ n de la competencia de la «Propuesta de Directiva del Consejo por la que se establece un marco general relativo a la informacio´ n y la consulta de los trabajadores en la Comunidad Europea», presentada por la Comisio´ n Europea: Algunos miembros consideran que la propuesta no es con- forme con el principio de subsidiariedad y atenta contra el principio de proporcionalidad, porque su injerencia en las reglamentaciones nacionales es excesiva. Otros miembros estiman que —pese a las correcciones que necesita, especial- mente rebajar su lı´mite ma´ximo de aplicacio´ n y extender ésta al sector pu´ blico— la propuesta de Directiva suple las insuficiencias de las normativas jurı´dicas nacionales, ya que crea un marco comunitario coherente que contrarresta el problema de las carencias del Derecho comunitario en materia de informacio´ n y consulta y, por tanto, es una condicio´ n necesaria para el éxito de los procesos de cambio. Sin perjuicio de estas opiniones divergentes, el Comité 1. 1. Econo´ mico y Social hace las observaciones siguientes: 1. 2. La Carta Social Europea, y la Carta comunitaria de los derechos sociales fundamentales de los trabajadores, de 1989, reconocen como un componente esencial del modelo social europeo, en el respeto de la diversidad de pra´cticas existentes en los Estados miembros de la UE (1), el derecho social fundamental de los trabajadores y de sus representantes a ser informados y consultados sobre decisiones que pudieran tener importantes consecuencias para ellos. Ello supone la comprensio´ n del papel activo de los trabajadores y de sus representantes en el funcionamiento de la empresa. Conviene tener en cuenta en este contexto el papel desempen˜ ado por las pequen˜ as empresas. 1. 3. El reconocimiento y el fomento de los derechos sociales de los trabajadores y de sus representantes contribuyen decisivamente a fortalecer la dimensio´ n social y ayudan a que las divergencias entre las pra´cticas nacionales no falseen la competencia. Este componente social es garante de un mejor funcionamiento del mercado interior. (1) Véase Dictamen del CES sobre «Los derechos sociales fundamenta- les comunitarios», DO C 126 de 23. 5. 1989, p. 4. El Informe Davignon (2), el Libro Verde «Cooperacio´ n 1. 4. para una nueva organizacio´ n del trabajo» (3) y el Informe Gyllenhammar (4) han sen˜ alado que la informacio´ n y la consulta pueden tener efectos positivos en la disposicio´ n de los trabajadores y de sus representantes cuando hay que abordar las reestructuraciones. El Comité suscribe explı´cita- mente este punto de vista. La existencia de una mano de obra cualificada y motivada es uno de los requisitos fundamentales para garantizar la competitividad en el futuro. La estrategia para el empleo promovida en el Consejo Europeo de Luxem- burgo destaco´ con razo´ n el importante papel de los interlocuto- res sociales en la modernizacio´ n de la organizacio´ n del trabajo y la importancia de la adaptabilidad dentro de la empresa. Los problemas planteados por la reestructuracio´ n 1. 5. industrial so´ lo se pueden abordar, garantizando simulta´nea- mente la competitividad, si en las empresas existe una polı´tica auténtica y eficaz de previsio´ n en materia de empleo. Pero ésta so´ lo se puede desarrollar con la participacio´ n indispensable de los trabajadores y de sus representantes. La informacio´ n y la consulta de los trabajadores y de sus representantes —tal como esta´n parcialmente recogidas en la actualidad en la Directiva 92/56/CE del Consejo, de 24 de junio de 1992, por la que se modifica la Directiva 75/129/CEE del Consejo, de 17 de febrero de 1975, relativa a la aproximacio´ n de las legislaciones de los Estados miembros que se refieren a los despidos colectivos, la Directiva 98/50/CE del Consejo, de 29 de junio de 1998, por la que se modifica la Directiva 77/187/CEE del Consejo, de 14 de febrero de 1977, sobre la aproximacio´ n de las legislaciones de los Estados miembros relativas al mantenimiento de los derechos de los trabajadores en caso de traspaso de empresas, de centros de actividad o de partes de centros de actividad y la Directiva 94/45/CE del Consejo, de 22 de septiembre de 1994, sobre la constitucio´ n de un comité de empresa europeo o de un procedimiento de informacio´ n y consulta a los trabajadores en las empresas y grupos de empresas de dimensio´ n comunitaria— son una contribucio´ n importante para la aceptacio´ n de los procesos de cambio por parte de los trabajadores y sus representantes. Ası´ se estimula la capacidad de innovacio´ n de los trabajadores y se refuerza la competitividad de las empresas. 1. 6. Un procedimiento de informacio´ n y consulta puede contribuir a la realizacio´ n de los objetivos de la Comunidad (2) Informe final del Grupo de expertos «European Systems of Worker Involvement», pp. 5 y ss. (3) COM(97) 128 final, pp. 3 y ss. (4) Informe final del Grupo de expertos de alto nivel sobre las consecuencias econo´ micas y sociales del cambio, pp. 9 y ss. , pp. 23 y ss. 10. 9. 1999 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 258/25 Europea y de los Estados miembros fijados en el artı´culo 136 del Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, a saber: — el fomento del empleo; — la mejora de las condiciones de vida y de trabajo, a fin de conseguir su equiparacio´ n por la vı´a del progreso; — una proteccio´ n social adecuada; — el dia´logo social; — el desarrollo de los recursos humanos para conseguir un nivel de empleo elevado y duradero; y — la lucha contra las exclusiones. 2. Observaciones particulares Con arreglo a las consideraciones anteriores, el Comité Econo´ - mico y Social estima que los principios siguientes constituyen la base para un procedimiento de informacio´ n y consulta de los trabajadores y sus representantes. 2. 1. Reforzar el dia´logo social y otras formas de consulta implica considerar —y también tratar— a los trabajadores y a sus representantes como interlocutores. Esto exige una polı´tica amplia de informacio´ n y consulta y una independencia y asesoramiento suficientes de los representantes de los trabaja- dores. 2. 2. Los niveles directivos competentes deben proporcionar una informacio´ n permanente, amplia y con suficiente antela- cio´ n. E´ sta debera´ incluir en particular todos los cambios en materia de evolucio´ n y organizacio´ n del trabajo y funciona- miento general de la empresa que pudieran tener importantes consecuencias para los trabajadores, ası´ como los efectos de las medidas previstas por la direccio´ n de la empresa en los Bruselas, el 7 de julio de 1999. trabajadores y sus representantes. Adema´s, la informacio´ n y la consulta debera´n incluir también los a´mbitos directamente relacionados con los derechos de los trabajadores y su futuro, como las medidas relacionadas con la igualdad de oportunidades y la salud y seguridad en el puesto de trabajo. 2. 3. Una informacio´ n y consulta eficaces requieren que el dictamen de los representantes de los trabajadores se formule antes de adoptar una decisio´ n definitiva y pueda tenerse en cuenta en el proceso de expresio´ n de la voluntad. La informacio´ n debera´ tener por objeto también, en 2. 4. la evolucio´ n un marco de aceptacio´ n de la cooperacio´ n, ulterior de la actividad de la empresa y de su situacio´ n econo´ mica y financiera. Esto implica igualmente la informa- cio´ n sobre inversiones que revistan importancia capital para el futuro de la empresa y del empleo. 2. 5. Ya que la informacio´ n y la consulta deberı´an ser un instrumento esencial para la organizacio´ n eficaz de la empresa, es necesario ofrecer a los trabajadores y a los representantes de los trabajadores la posibilidad de adoptar propuestas, particularmente en materia de salvaguardia y estructura del empleo y su previsible evolucio´ n dentro de la empresa. Cuando se trate de decisiones por parte de la empresa convendrı´a tender también en tales casos a la bu´ squeda de un acuerdo previo. 2. 6. Un enfoque de cooperacio´ n de esta ı´ndole es, adema´s, condicio´ n para que la ejecucio´ n de la decisio´ n se desarrolle en la medida de lo posible sin conflictos. So´ lo ası´ se podra´ conseguir que un aspecto tan importante como el de la formacio´ n profesional y permanente adquiera su dimensio´ n apropiada gracias a la aceptacio´ n del trabajador. 2. 7. El Comité Econo´ mico y Social observa que la aplicacio´ n efectiva de un procedimiento de informacio´ n y consulta reviste gran importancia para la gestio´ n del cambio. Es objeto de pra´cticas diferentes en los Estados miembros de la UE. La Presidenta del Comité Econo´mico y Social Beatrice RANGONI MACHIAVELLI


title: Verordening (EG) nr. 1492/1999 van de Commissie van 7 juli 1999 tot wijziging van de representatieve prijzen en de aanvullende invoerrechten voor bepaalde producten uit de sector suiker

text: L 172/36 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 8. 7. 1999 VERORDENING (EG) Nr. 1492/1999 VAN DE COMMISSIE van 7 juli 1999 tot w¶ziging van de representatieve pr¶zen en de aanvullende invoerrechten voor bepaalde producten uit de sector suiker DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, (2) Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, Gelet op Verordening (EEG) nr. 1785/81 van de Raad van 30 juni 1981 houdende een gemeenschappelĳke ordening der markten in de sector suiker (1), laatstelĳk gewĳzigd bĳ Verorde- ning (EG) nr. 1148/98 van de Commissie (2), Gelet op Verordening (EG) nr. 1423/95 van de Commissie van 23 juni 1995 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen voor de invoer van producten uit de sector suiker, andere dan melasse (3), laatstelĳk gewĳzigd bĳ Verordening (EG) nr. 624/ 98 (4), en met name op artikel 1, lid 2, tweede alinea, en artikel 3, lid 1, (1) Overwegende dat de representatieve prĳzen en de aanvullende invoerrechten voor witte suiker, ruwe suiker en bepaalde stropen zĳn vastgesteld bĳ Verordening (EG) nr. 1441/1999 van de Commissie (5); Overwegende dat toepassing van de in Verordening (EG) nr. 1423/95 bedoelde voorschriften en bepalingen op de gegevens waarover de Commissie thans beschikt, ertoe leidt de momenteel geldende bedragen te wĳzigen en vast te stellen zoals vermeld in de bĳlage bĳ deze veror- dening, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 De representatieve prĳzen en de aanvullende invoerrechten voor de in artikel 1 van Verordening (EG) nr. 1423/95 bedoelde producten worden vastgesteld zoals aangegeven in de bĳlage. Deze verordening treedt in werking op 8 juli 1999. Artikel 2 Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselĳk in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, 7 juli 1999. Voor de Commissie Franz FISCHLER Lid van de Commissie (1) PB L 177 van 1. 7. 1981, blz. 4. (2) PB L 159 van 3. 6. 1998, blz. 38. (3) PB L 141 van 24. 6. 1995, blz. 16. (4) PB L 85 van 20. 3. 1998, blz. 5. (5) PB L 166 van 1. 7. 1999, blz. 77. 8. 7. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 172/37 b¶ de verordening van de Commissie van 7 juli 1999 tot w¶ziging van de representatieve pr¶zen en de bedragen van de aanvullende invoerrechten voor witte suiker, ruwe suiker en producten van GN-code 1702 90 99 BĲLAGE GN-code 1701 11 10 (1) 1701 11 90 (1) 1701 12 10 (1) 1701 12 90 (1) 1701 91 00 (2) 1701 99 10 (2) 1701 99 90 (2) 1702 90 99 (3) Representatieve prĳs per 100 kg netto van het betrokken product Aanvullend recht per 100 kg netto van het betrokken product (in EUR) 13,56 13,56 13,56 13,56 17,61 17,61 17,61 0,18 10,15 16,51 9,92 15,94 18,08 12,63 12,63 0,46 (1) Vaststelling voor de standaardkwaliteit als gedefinieerd in artikel 1 van de gewĳzigde Verordening (EEG) nr. 431/68 van de Raad (PB L 89 van 10. 4. 1968, blz. 3). (2) Vaststelling voor de standaardkwaliteit als gedefinieerd in artikel 1 van Verordening (EEG) nr. 793/72 van de Raad (PB L 94 van 21. 4. 1972, blz. 1). (3) Vaststelling per procent sacharose


title: Europeiska unionens tullpolitik.

eurovoc_concepts:
administrative cooperation
common commercial policy
common tariff policy
customs inspection
customs union
free movement of goods
import restriction
restriction on competition
single market
tariff preference


title: Yttrande från Ekonomiska och sociala kommittén om "Meddelande från kommissionen om Sammanhållning och transport"

eurovoc_concepts:
common transport policy
economic and social cohesion

text: 10. 9. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 258/35 Yttrande från Ekonomiska och sociala kommittén om ”Meddelande från kommissionen om Sammanhållning och transport” (1999/C 258/09) Den 14 januari 1999 beslutade kommissionen att i enlighet med artikel 198 i EG-fördraget rådfråga Ekonomiska och sociala kommittén om ”Sammanhållning och transport”. Sektionen för ekonomiska och monetära unionen, ekonomisk och social sammanhållning, som ansvarat för kommitténs arbete i detta ärende, antog sitt yttrande den 2 juni 1999. Föredragande var Bill Tosh. Vid sin 365:e plenarsession den 7–8 juli 1999 (sammanträdet den 7 juli) antog Ekonomiska och sociala kommittén följande yttrande med 104 röster för och 2 emot. 1. Inledning 1. 1. Detta yttrande består av fem avsnitt. Inledningen följs av avsnitt 2, där innehållet i kommissionens meddelande sammanfattas. uppnås. Man lägger särskild tonvikt på att förbättra situationen för a) randområden, b) eftersatta regioner och c) missgynnade samhällsgrupper. 2. 2. I meddelandet framhåller man att det är viktigt att a) strukturfondernas program och projekt (ERUF, Interreg), b) sammanhållningsfondsprogrammen och c) stödet från Europeiska investeringsbanken har konvergerande mål. I de tredje och fjärde avsnitten gör kommittén en 1. 2. strängt objektiv analys av dokumentet och tabellerna. Här återfinns allmänna kommentarer och rekommendationer. I det femte avsnittet formulerar vi slutligen våra generella slutsatser. Den gemensamma transportpolitiken syftar till att 2. 3. uppfylla människornas och ekonomins behov av bättre fram- tidsutsikter och ökad konkurrenskraft. 1. 3. Mot bakgrund av att kommissionen uttrycker sig i relativt vaga termer och att EU:s transportbudget kommer att växa kraftigt under de kommande fem åren, har vi velat ange hur en ingående översyn skall kunna utformas samt vilka kontrollmekanismer och — bestämmelser vi anser krävas för att sammanhållnings- och transportpolitiken skall kunna utvecklas på att övertygande sätt. 1. 4. Sambanden mellan olika finansieringsmekanismer — strukturfonderna, Sammanhållningsfonden och Europeiska investeringsbanken — har studerats mot bakgrund av utveck- lingen av den gemensamma transportpolitiken och politiken för fysisk planering, eftersom man här måste ha full förståelse för vad utvidgningen kommer att leda till. I detta yttrande ger vi rekommendationer till hur kommissionen på ett mer effektivt sätt kan integrera de skilda finansieringsorganen för att ge stöd till transportfrämjande åtgärder som är i linje med EU:s generella mål. Strukturfondernas stöd till transporterna är omkring tio gånger så stort som Sammanhållningsfondens. I meddelandet sägs att en samordnad och väl utformad 2. 4. regionalpolitik förmodligen är det bästa sättet att skapa — ekonomisk utveckling (tillväxt, konkurrenskraft, sysselsätt- ning), — en välavvägd utveckling i alla delar av EU, — goda förutsättningar för den förestående utvidgningen, — ökad rörlighet för såväl ekonomiskt missgynnade som för funktionshindrade människor, utan att miljömålen äventyras. 2. 5. Man anger också olika problem som transporter kan bidra till att avhjälpa genom att — minska tendensen till befolkningskoncentration, som ökar överbelastningen inom trafiken och medverkar till miljöförorening, — förbättra transportmöjligheterna till randområden och öka dessa områdens möjligheter att få tillgång till tjänster, så att välstånd kan skapas genom ökad konkurrenskraft, 2. Sammanfattning av innehållet i kommissionens med- delande — göra fraktkostnaderna till en investeringsvariabel. 2. 1. I meddelandet anges att EU strävar efter att a) bidra till ökad ekonomisk konvergens och b) främja social integration, och man framhåller den betydelse som transportinfrastruktu- ren överallt har för att målet om hållbar utveckling skall kunna — att förbättrade transporter kan skapa möjligheter till ökad tillgång både till insatsvaror och till avsättningsmarknader, och 2. 6. I meddelandet hävdar man C 258/36 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 10. 9. 1999 — att skräddarsydda transportförbättringar kan skapa varak- tig och hållbar ekonomisk tillväxt och ny sysselsättning. — att man undviker att transportpolitiken styrs endast av marknadens behov och att man i detta syfte utformar sociala och allmänekonomiska värden, Man måste dock uppmärksamma — att tillväxt även drivs fram av andra faktorer, till exempel telekommunikationer, och — att skapande av ny sysselsättning är lika viktigt som transportmöjligheter till eftersatta randområden. 2. 7. Investeringar kommer i ökande utsträckning att inrik- tas mot medborgarna och mot väldefinierade sociala behov, exempelvis genom att avhjälpa de största bristerna i transport- nätet och infrastrukturen. Samtidigt medger man att det även i de mest välmående medlemsstaterna finns ”fickor” där bristerna i transportnätet leder till underutveckling eller ökade klyftor. I meddelandet framhävs tydligt den viktiga roll som kollektivtrafiken i framtiden kommer att ha för att uppnå dessa mål. 2. 8. För att avhjälpa bristerna föreslås ett brett spektrum av EU-finansieringsprogram, som skall samordnas för att främja utvecklingen. Stöd från Sammanhållningsfonden kan ge ett viktigt bidrag. 2. 9. EU:s resurser används i hög grad till vägtransporter: — 2/3 av ERUF:s transportinvesteringar under perioden 1994–1999. — att förfarandena för tilldelning av kontrakt till operatörer utformas på ett sådant sätt att tjänsternas kvalitet kan säkras, exempelvis genom att selektiva cabotagerättigheter används vad gäller mer perifera förbindelser. 2. 12. Kommissionen vill att prissättningen vad beträffar användning av infrastrukturen endast skall återspegla och täcka marginalkostnaderna, genom avgifter, och man menar att detta kommer att leda till — att effektiviteten ökar eftersom det resulterar i ett optimalt val av transporttjänster till lägre kostnader, — att kostnaderna i randområdena ”möjligen” ökar, — att produktionen i randområdena kommer att läggas om så att det inte längre produceras varor som ger ett litet mervärde. 2. 13. Planerna på att integrera olika transportsätt, inbegri- pet alla hamnar och terminaler, framhålls som en del av den nödvändiga diversifieringen av nätverksförbindelserna. — 2/3 av Sammanhållningsfondens transportinvesteringar 3. Allmänna kommentarer mellan 1993 och 1999. — Europeiska investeringsbankens utlåning till regionala pro- jekt (bl. a. transport). Det bör noteras att en fjärdedel av EIB:s utlåning till regionala utvecklingsprojekt inbegriper samfinansieringsåtgärder med strukturfonderna. 2. 10. I meddelandet konstateras att de nationella utveck- lingsplanerna har medfört många inkonsekvenser och hinder. Detta leder till en obalanserad användning av EU:s territorium och understryker behovet av en regional utvecklingsplanering på europeisk nivå (ESDP) som anlägger ett överordnat perspek- tiv. Ett offentligt-privat finansieringssamarbete och sociala partnerskap borde kunna säkerställa en sammanhängande gemensam syn på utvecklingen av EU:s territorium. 2. 11. De resultat som avregleringen förmodligen kommer att leda till vill man balansera genom ökat stöd till regional sammanhållning. Detta skall ske genom — att det skapas ett utbud av transporttjänster som är tillgängliga för alla till rimliga priser inom EU, — att det utformas ett regelverk som syftar till att övervaka resultaten och garantera att valen mellan olika transportsätt sker i en anda av hållbar utveckling, 3. 1. Samtidigt som kommittén stöder tanken bakom sam- manhållningsprinciperna finner den få historiska bevis för värdet av struktur- och sammanhållningsfondsstöd för att uppnå de mål som beskrivs i punkt 2. 1. 3. 1. 1. Kommittén anser att de bifogade tabellerna bidrar föga vare sig till att förstå de principer som ligger bakom sammanhållningsutgifter i transportsektorn eller till att ge bevis för de effekter som EU:s stöd påstås ha. De är för gamla och i meddelandet hänvisas inte till dem för att stödja dess huvudinriktning. Inte heller finns det bevis som visar hur medel från Sammanhållningsfonden har samverkat med finansiering från strukturfonderna och EIB för att angivna mål skall uppnås. A¨ ven om kommittén medger svårigheterna att skilja 3. 2. på orsak och verkan försvårar avsaknaden av en fallstudie eller verksamhetsrevisioner bedömningen av politikinriktning och utgifter. Det har uttryckts farhågor över att delegeringen av förvaltningen av fonderna till respektive lokal behörig myndighet skulle leda till att prioriteringar som är sämre än om de optimala antas, med till exempel möjlig koncentration och tillväxt i storstadsregioner, om bara marknadsorienterade mål för transporter eftersträvas. Vidare leder marknadsrelatera- de mål till svårigheter att säkerställa offentliga transporter som är av tillräcklig kvalitet, antingen för att lokalt uppnå EU:s mål för social integration och jämlikhet eller för att främja hållbara transporter och minska beroendet av bilar. 10. 9. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 258/37 3. 3. Samordning av sammanhållningsstöd till transporter där mellanregionala aspekter var viktiga har inte undersökts, inte heller externa länkar till icke-medlemsstater. Transitvägar genom icke-sammanhållningsländer förbisågs också i medde- landet trots deras uppenbara strategiska värde. måste utvecklas. Kopplingar till effektivitetsmål för stödberät- tigade projekt skulle göra det lättare att göra prioriteringar. Specifika rekommendationer om driftskompatibilitet, transeu- ropeiskt eller lokalt, kommer att stödja utvecklingen av fördelar på en gemensam spelplan. Meddelandets stil, med dess upprepade påståenden 3. 4. om sammanhållningens mervärdeskapande effekter, leder om något till irritation och understryker frånvaron av bevisföring samtidigt som den underminerar tron på budskapet. Investeringar i järnvägar, sjötransporter, vattenvägar 4. 3. och korta färjeleder bör öka i de fall de inbegriper intermodala förbindelser, med förtur men normalt och nödvändigtvis jämte investeringar i vägar när så är lämpligt. 3. 5. Den höga andelen sammanhållningsstöd till väginfra- struktur är en källa till oro mot bakgrund av gemenskapens politik för social sammanhållning och hållbar utveckling. För individen är målet sammanhållningsinvesteringar som är samhälleligt försvarbara för att skapa hållbar utveckling och rörlighet, samtidigt som miljökonsekvenserna balanseras. Att finansiera framtida offentliga transportbehov kommer att kräva avsevärt större uppmärksamhet, särskilt med tanke på att många offentliga transportinitiativ har visat sig vara finansiellt ohållbara. I framtiden anser kommittén att EU måste öka sina 3. 6. ansträngningar avseende offentliga transporter eftersom — offentliga transporter spelar en viktig kompletterande roll för att avhjälpa social utslagning, och — goda offentliga transporter minskar de negativa effekterna på vår miljö. 4. Allmänna rekommendationer 4. 1. Kommittén erkänner att medan medlemsstater sätter upp egna prioriteringar för investeringar är principerna för strukturfonderna och Sammanhållningsfonden viktigare än subsidiaritetsprincipen och behörigheten, för programmen bör stanna kvar hos Europeiska unionen om den skall försöka uppnå sammanhållningsmålen. Speciella program bör utveck- las och nyskapande finansiella instrument skapas för att locka privat finansiering och skapa partnerskap mellan EU, medlemsstaterna och företag. Möjligheten att finansiera trans- porter genom prissättning efter samhällets marginalkostnad måste identifieras och en sådan politik principiellt antas. (1) EU:s randområden och andra mindre gynnade områden kan emellertid vara i behov av särskilda undantag från sådana bestämmelser när hållbara transportalternativ varken är till- gängliga eller finansiellt hållbara. Mer tillåtande interregionala sammanhållningsprogram bör uppmuntras i en sådan miljö. 4. 2. Investeringar i transporter måste bestämmas strate- giskt. De vanliga begränsningarna som vägleder subsidiariteten (1) EGT C 56, 24. 2. 1997, s. 31 — EGT C 138, 18. 5. 1999, s. 7. 4. 4. Kommittén anser att intermodala länkar är värda ett större erkännande och ges stöd till utveckling i sammanhåll- ningsprogrammen. 4. 5. Kommittén upplever att man bara kan få ett effektivt uppsökande av projekt för sammanhållningsinvesteringar i transporter om arbetsmarknadens parter ges inflytande i beslutsprocessen. 4. 6. Möjligheterna efter utvidgningen till transportinveste- ringar för att stödja sammanhållningen bör undersökas noga redan nu. Det kommer att bli än viktigare att effektivt allokera resurserna och övervaka att utgifterna handhas på ett förebyggande sätt av regionala ekonomier där globaliseringen tydligt erkänns. 4. 7. Man bör eftersträva en klar utvärdering av effekterna för ytterområdena av prissättning på infrastruktur för att avslöja effekterna på produktion där nettoförluster är en klar möjlighet och motverkar åtgärder för sammanhållning. 4. 8. Kommittén anser också att om perifera områden är isolerade av hav, som i vissa delar av Grekland och i Irland, eller av långa avstånd, som på den iberiska halvön, eller genom dålig servicenivå vad gäller transporter till intilliggande länder som inte är medlemsstater, bör dessa områden vara stödberätti- gade eftersom de har och kommer att fortsätta att ha transportnackdelar i förhållande till marknaden. BNP bör inte vara det enda avgörande villkoret. Ytterligare villkor skulle bl. a. kunna inbegripa åtgärder för att främja tillgänglighetsåtgärder. Finansieringen måste utsträckas till fler länder än de som definierats som sammanhållningsländer. ESK anser att samråd med arbetsmarknadens parter 4. 9. och andra intressegrupper i sammanhållningsregionerna skulle få ett konstruktivt inflytande på programmen och skulle främja insatsernas tvärfunktionella aspekter och på så sätt optimera de principer som omnämns i 2. 1. 4. 10. Kommissionen bör studera långsiktig transportfinan- siering som sammanhållningsfrämjande åtgärd och lyfta fram sambanden mellan en jämn ekonomisk utveckling, ett ökat tjänsteutbud till mindre gynnade befolkningsgrupper för att förbättra deras situation och stödet inför utvidgningen. Fastän C 258/38 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 10. 9. 1999 kommissionen är medveten om svårigheterna kommer dessa förmodligen inte att minska efter utvidgningen och därför bör en ”kvalitetsbenchmarking” införas. Detta erfordrar att de allmänna transportmedlen får större politisk vikt och tilldelas större resurser. 4. 11. ESK framhåller de gemensamma målen i detta yttran- de och i yttrandet om regional utvecklingsplanering i euro- peiskt perspektiv (ESDP) (1), som antogs i september 1998. I båda är det fråga om en genomgripande förändring av all I yttrandet från politik som rör den fysiska planeringen. september påpekar man att livskvalitet borde vara ett grundläg- gande mål för alla åtgärder för regional planering. Man påpekar likaledes att situationen i bergsområdena påminner om den i perifera områden. Detta visar att transnationella och gränsöver- skridande åtgärder bör samordnas, och att det bör skapas samband mellan samtliga politiska insatser som syftar till socioekonomiska förbättringar. ESK påpekar riskerna med en alltför stark koncentration av aktiviteten till vissa centrala områden på bekostnad av randområdena, och anser att inbördes förbindelser mellan randområdena kan bidra till att minska denna tendens. 4. 15. lande i frågan omstruktureras och omfatta följande: Enligt ESK:s uppfattning bör ett kommande medde- — En definition av sammanhållning, som bygger på regional planering och egentliga sammanhållningsmål. — En kartläggning av särskilda målsättningar och prestations- indikatorer. — En översikt över aktuella strategier för transeuropeiska transportnät, Sammanhållningsfonden och ERUF:s trans- portfinansiering. — En beskrivning av effekterna på regionalt plan av de transeuropeiska näten, och stödet från sammanhållnings- och strukturfonderna, Europeiska investeringsbanken (EIB) och Europeiska investeringsfonden (EIF). — Prioriteringar mot bakgrund av de effekter som ovanståen- de har på relativ tillgänglighet, konkurrenskraft, nuvarande och potentiell BNP samt bristande infrastruktur. 4. 12. ESK upprepar de synpunkter som lades fram i yttran- det av september 1998 om kommissionens förslag angående gemenskapens finansiella stöd på området för transeuropeiska nät (2), vilket kommer att göra det möjligt för kommissionen till 100 % finansiera undersökningar av övergripande att strategisk karaktär. Sådana undersökningar skulle utgöra ett stöd och en förbättring när det gäller att utvärdera användning- en av Sammanhållningsfonden. ESK noterar att man föreslår en budget på 4 992 miljoner ecu för transeuropeiska nät för perioden 2000-2006, vilket innebär en ökning med 277 % i jämförelse med perioden 1995-1999. Med hänsyn till denna kraftiga ökning och beloppets storlek, är det tveksamt huruvida Sammanhållningsfondens effekt på utvecklingen av transpor- ter blir mätbar. 4. 13. ESK anser att kommissionen bör ta hänsyn till kraven på utveckling av lufttransport och järnvägsförbindelser till randområdena — i synnerhet till de framtida medlemsstaterna — även om etableringen kräver stora investeringskostnader. 4. 14. Med tanke på den kommande utvidgningen anser ESK att det är viktigt att tillkortakommandena i tidigare sammanhållningsprojekt på transportområdet inte upprepas, och att strategiska visioner som till exempel förenar regional planering, miljöskydd, sysselsättningsskapande åtgärder och landsbygdsutveckling — och som i vissa fall är gränsöverskri- dande — måste utvecklas centralt och därefter antas och genomföras på regionalt plan. Ispa-programmets betydelse bör noteras. 5. Slutsatser 5. 1. ESK anser att meddelandets syfte bör framgå tydligare och att dess målsättningar klart skall fastställas. Det centrala budskapet bör vara en grundläggande överensstämmelse mel- lan följande EU-mål: — att förbättra de perifera regionernas möjligheter till ekono- misk utveckling, deras konkurrenskraft och sysselsättning, — att bidra till en balanserad utveckling i de nuvarande 15 medlemsstaterna och att skapa villkor som gynnar integrationen av nya medlemsstater, — att främja hållbar rörlighet genom att lägga större vikt vid och prioritera en förbättring av de allmänna kommunika- tionsmedlen, — att säkerställa tillgången till transporttjänster till överkomli- ga priser för personer som är beroende av allmänna transportmedel och för personer med funktionshinder, — att införa ”bästa praxis” för att styra miljöeffekterna när man bygger upp transportinfrastrukturer och inför nya transporttjänster med stöd av Sammanhållningsfonden. Det är ett vida erkänt faktum att vägtransporter utgör en av de största föroreningskällorna. I samband med planering, utvärdering, bedömning och 5. 2. övervakning samt vid bruk av indikatorer och mätteknik är det viktigt att man grundar sig på program för forskning och teknisk utveckling samt andra forskningsprogram. (1) EGT C 407, 28. 12. 1998, s. 85. (2) EGT C 407, 28. 12. 1998, s. 120. 5. 3. Det är likaledes nödvändigt att utveckla principer för randområdena för att säkerställa en rättvis och effektiv 10. 9. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 258/39 prissättning så att dessa områden inte utsätts för prisdiskrimi- nering på grund av brist på alternativ eller otillräcklig efterfrå- gan för att tillhandahålla lönsamma tjänster. 5. 4. Utvidgningen kommer att medföra ytterligare problem för såväl de nya som de nuvarande medlemsstaterna samt vid EU:s gränser. EU:s tyngdpunkt kommer att förskjutas mot öst vilket kommer att öka de problem som de perifera regionerna i unionen redan känner av och detta kommer att inverka på de nya perifera regionerna. Dessa aspekter måste uppmärk- sammas. Bryssel den 7 juli 1999. Ekonomiska och sociala kommitténs ordförande Beatrice RANGONI MACHIAVELLI


title: Évaluer pour mieux gérer : Révision à mi-parcours des programmes structurels: Objectifs n̊ 1 et 6 (1994-1999).

eurovoc_concepts:
Community support framework
EU programme
Structural Funds
management
project evaluation
report


title: Parecer do Comité Económico e Social sobre «Gerir a Mudança - Relatório final do grupo de alto nível sobre as implicações económicas e sociais da mutação industrial»

eurovoc_concepts:
economic reform
industrial restructuring
management
social change

text: 10. 9. 1999 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 258/1 II (Actos preparato´rios) COMITE´ ECONO´ MICO E SOCIAL Parecer do Comité Econo´ mico e Social sobre «Gerir a Mudança — Relato´ rio final do grupo de alto nı´vel sobre as implicaço˜ es econo´ micas e sociais da mutaça˜o industrial» (1999/C 258/01) Em 15 de Dezembro de 1998, a Comissa˜o Europeia decidiu, nos termos do artigo 198. o do Tratado que institui a Comunidade Europeia, consultar o Comité Econo´ mico e Social sobre «Gerir a Mudança — Relato´ rio final do grupo de alto nı´vel sobre as implicaço˜ es econo´ micas e sociais da mutaça˜o industrial». Foi incumbida da preparaça˜o dos correspondentes trabalhos a Secça˜o do Mercado U´ nico, Produça˜o e Consumo, que adoptou parecer em 10 de Junho de 1999, sendo relator J. Little e co-relator M. Sepi. Na 365. a reunia˜o plena´ria de 7 e 8 de Julho de 1999 (sessa˜o de 7 de Julho), o Comité Econo´ mico e Social adoptou por 103 votos a favor e 4 abstenço˜ es o seguinte parecer. 1. Introduça˜o 2. Observaço˜ es na generalidade Em Novembro de 1998, um «grupo de alto nı´vel» 1. 1. seleccionado pela Comissa˜o Europeia e presidido por Pehr G. Gyllenhammar deu a pu´ blico um relato´ rio sobre as impli- caço˜ es econo´ micas e sociais da mutaça˜o industrial. O grupo fora convidado pelo Conselho Europeu, na Cimeira Europeia do Emprego do Luxemburgo, em Novembro de 1997, a analisar as mutaço˜ es industriais na Unia˜o Europeia, pondo a mira em medidas de antecipaça˜o à mudança e maneiras de lidar com ela, gerindo os seus efeitos econo´ micos e sociais. O relato´ rio da´ de barato so´ poder focar determinadas a´reas e apresentar exemplos, reconhecendo a dificuldade e infecciosi- dade dos problemas envolvidos. O grupo recomenda que o relato´ rio se prolongue num dia´logo entre a Comissa˜o e organizaço˜ es do sector privado, para discutir os melhores caminhos para antecipar-se-à mudança e lidar com ela. 2. 1. O Comité considera que o relato´ rio vem dar um estı´mulo ao estudo do feno´ meno da mutaça˜o industrial e à promoça˜o de medidas eficazes para lidar com ele. Representa um comenta´rio u´ til sobre o contexto da mutaça˜o. O Comité preza, especialmente, o reconhecer-se que a mutaça˜o industrial abre novas oportunidades e o realce que o relato´ rio da´ à criaça˜o de novos empregos, de preferência à defesa de empregos obsoletos. A estratégia geral de tirar efeitos de trampolim de um ângulo de ataque assente na «aferiça˜o de desempenhos» (benchmarking), na inovaça˜o e na coesa˜o social tem toda a validade. Seguindo uma solicitaça˜o do comissa´rio P. Flynn, o 1. 2. CES deliberou examinar o relato´ rio do grupo de alto nı´vel («o relato´ rio») e emitir parecer a seu respeito antes de ele ser submetido à consideraça˜o do Conselho Europeu. Em numero- sas outras ocasio˜ es tem o Comité ventilado algumas das facetas desta vasta e importante matéria, pelo que as observaço˜ es que seguem sera˜o essencialmente focadas em pontos directamente evocados pelo relato´ rio. 2. 2. Muitos sa˜o os factores que podem pôr em andamento mutaço˜ es industriais, mas traço comum a estas mutaço˜ es é o dela surgirem novas oportunidades. O relato´ rio procura identificar maneiras de converter mudança em oportunidade. O Comité sustenta que, para o lograr, na˜o so´ ha´ que saber antecipar-se à mudança, prepara´-la e geri-la, mas também explora´-la activamente, para dela tirar o ma´ximo benefı´cio econo´ mico e social. Essencial nesta empresa é que a indu´ stria europeia assegure uma produtividade essencial e melhore a sua competitividade em termos globais. C 258/2 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 10. 9. 1999 2. 2. 1. O Comité concorda que todos, comunidade empresa- rial, representantes dos trabalhadores, incluindo os sindicatos, os pro´ prios trabalhadores, governos nacionais e autoridades têm um papel a desempenhar na exploraça˜o da locais, mudança. Contudo, o Comité lamenta que algumas das propos- 2. 2. 2. tas se fiquem por possibilidades de informaça˜o — geralmente de base volunta´ria — na˜o enquadradas em consultas eficientes ao serviço da preparaça˜o de deciso˜ es polı´ticas e econo´ micas. A tais consultas deve atribuir-se o objectivo de influenciar deciso˜ es em tempo u´ til, de modo que a mudança estrutural importe numa optimizaça˜o da situaça˜o econo´ mica e social. E´ um facto inerente às mudanças radicais constituir-se 2. 3. uma necessidade de novos saberes e uma procura de novas competências. Se isto na˜o for contemplado concomitante- mente às mudanças organizativas, administrativas e tecnolo´ gi- cas, o perı´odo necessa´rio ao processo de mudança alargar-se-a´, e os benefı´cios potenciais podera˜o diminuir. 2. 4. A empregabilidade de um indivı´duo é definida no relato´ rio como a sua capacidade de encontrar um lugar ( Niche (nicho), na versa˜o inglesa) no mercado de trabalho. O Comité alvitra que, para estabelecer ou restabelecer esse seu lugar ou nicho, o indivı´duo precisa de mobilidade, adaptabilidade e empenhamento, além de competências adequadas. Ele ou ela precisa de oportunidades de formaça˜o e reciclagem durante a carreira, porque as competências, hoje em dia, têm de ver-se como elemento dinâmico. O Comité concorda que a responsa- bilidade por conseguir e conservar empregabilidade é uma responsabilidade dividida. A formaça˜o e a aprendizagem estendem-se desde a educaça˜o formal relevante até unidades de formaça˜o e reciclagem ministradas no âmbito do trabalho e fora dele, ora proporcionadas pelas empresas ora facultadas pelos poderes pu´ blicos. Sera˜o essenciais novos métodos de aprendizagem no trabalho. 2. 5. O apelo que o relato´ rio dirige às empresas para que, além das responsabilidades legais que têm para com os accionistas, reconheçam as suas obrigaço˜ es para com as outras partes com interesses na empresa na˜o é uma novidade, continuando a merecer o apoio do Comité. Ha´ muitas grandes empresas que funcionam assim, prezando o Comité a sugesta˜o de que a aferiça˜o de desempenhos, a comparaça˜o e a partilha volunta´ria de informaça˜o podera˜o incentivar e ajudar outras empresas a melhorarem as respectivas polı´ticas e maneiras de proceder. 2. 6. Ha´ muito tempo que o Comité deu nota da vantagem em ter meios eficazes de informaça˜o e consulta dos trabalhado- res. Com boa comunicaça˜o, abertura e dia´logo com os trabalhadores aumenta-se a motivaça˜o, factor crucial de opti- mizaça˜o do rendimento empresarial e de aplicaça˜o fluida de mudanças essenciais. Para esse dia´logo sa˜o preferı´veis os regimes volunta´rios, que beneficiam do empenhamento de todas as partes envolvidas e de estarem talhados à medida da dimensa˜o e cultura da organizaça˜o. A igualdade de informaça˜o, quando existe, estimula 2. 6. 1. a participaça˜o dos trabalhadores, tendendo as negociaço˜ es colectivas, se conduzidas ao nı´vel apropriado, a ser mais construtivas e, fruto do incremento de produtividade e flexibili- dade, a dar dividendos. O Comité deplora na˜o se encontrar, no relato´ rio, referência especı´fica à contrataça˜o colectiva. 2. 6. 2. Um dia´logo aberto é particularmente importante para aplicaça˜o sem escolhos das mutaço˜ es essenciais, devendo ser parte integrante de todo este processo. Sem deixar de apoiar os grandes objectivos do relato´ rio, 2. 7. e prezando o impulso que ele devera´ dar ao planeamento e acça˜o estratégicos, o Comité na˜o pode, porém, subscrever todo o seu conteu´ do. Encontra-se nele uma série de sugesto˜ es u´ teis — nem todas novas — a que o Comité da´ o seu apoio. Aparecem também, no entanto, recomendaço˜ es extremamente vagas e algumas, no mı´nimo, controversas. Isto sobre ser a estrutura do relato´ rio algo confusa, com quatro secço˜ es desnecessariamente repetitivas e, o que é pior, falhas de harmonia e mesmo contradito´ rias em alguns aspectos. 2. 7. 1. Embora o relato´ rio seja relativamente completo, o Comité na˜o se pode furtar à impressa˜o de haver algumas omisso˜ es surpreendentes. Na˜o ha´ referência à necessidade de melhorar o acesso aos mercados de capital de risco nem, no corpo do texto, ao impulso potencial ao emprego que o mercado u´ nico poderia dar, se se completasse. E´ insuficiente o realce dado à necessidade de competitividade internacional para salvaguardar o emprego e ao potencial das PME e do sector de serviços como fontes de crescimento de emprego. 2. 7. 2. Mais alvitra o Comité que teria havido vantagem em o relato´ rio realçar a necessidade de prolongamento dos objectivos desta iniciativa em medidas industriais apropriadas, como a conclusa˜o do mercado u´ nico, a abertura dos contratos pu´ blicos e o estabelecimento da sociedade europeia. Tais medidas podem contribuir para a expansa˜o e o crescimento da economia europeia que sa˜o necessa´rios para que haja renovaça˜o da indu´ stria europeia. 2. 7. 3. Por outro lado, o relato´ rio de todo na˜o prevê a necessidade de incitar as empresas dos paı´ses terceiros — concorrentes das empresas europeias no mercado u´ nico — a praticarem também elas uma melhor concertaça˜o social e a aplicarem normas sociais mı´nimas internas. O Comité consi- dera, inversamente, que a questa˜o das implicaço˜ es econo´ micas e sociais das mutaço˜ es industriais carece de uma abordagem global, passando por uma forte pressa˜o da Unia˜o Europeia por um melhor enquadramento das condiço˜ es de concorrência a nı´vel internacional, sobretudo mediante cla´usulas sociais mı´nimas. 2. 7. 4. Surpreende-se o Comité com a omissa˜o de qualquer referência ao impulso que a competitividade receberia se se reformasse a tributaça˜o das empresas em cada Estado-Membro e eliminassem as consequências negativas da concorrência desleal entre os Estados-Membros em matéria de tributaça˜o das empresas. 10. 9. 1999 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 258/3 3. Observaço˜ es na especialidade 3. 1. O observato´rio da mutaça˜o industrial (ponto 1. 3) 3. 1. 1. O relato´ rio recomenda a criaça˜o de um observato´ rio europeu da mutaça˜o industrial como um recurso capaz de ajudar com medidas de antecipaça˜o e de planeamento da evoluça˜o econo´ mica sectorial e regional. O Comité seguira´ com muito interesse o resultado de um estudo de viabilidade desta proposta, a que a Comissa˜o esta´ a dar andamento. O Comité considera que, independentemente das 3. 1. 2. concluso˜ es de tal estudo, a Comissa˜o Europeia deve envolver-se directamente numa observaça˜o permanente das mutaço˜ es industriais que lhe permita adaptar a sua pro´ pria acça˜o e as polı´ticas comunita´rias que po˜ e à consideraça˜o do Parlamento e do Conselho. Para tal, tera´ imperativamente de desenvolver a concertaça˜o sobre as mutaço˜ es industriais com os meios industriais e os parceiros sociais e de proceder a uma profunda reforma da sua organizaça˜o interna, o que passa, em especial, por uma estratégia de task forces pluridisciplinares capaz de pôr cobro à compartimentaça˜o entre as direcço˜ es-gerais que a tem impedido de assumir esse papel com a coerência necessa´ria. 3. 1. 3. Qualquer que venha a ser o foro adoptado, o Comité realçaria a necessidade de estabelecer uma ponte para com o processo de decisa˜o polı´tica e econo´ mica e de encontrar uma maneira de integrar os parceiros sociais nesse processo, permitindo-lhes uma intervença˜o participativa. 3. 2. Um «Relato´rio sobre a Gesta˜o da Mudança» (RGM) relativo ao emprego e às condiço˜es laborais (ponto 1. 4) 3. 2. 1. O Comité acolhe positivamente a recomendaça˜o do relato´ rio de que as empresas devam ser incentivadas a, volunta´ria e flexivelmente, prestar informaço˜ es aos respectivos trabalhadores em matéria de emprego e condiço˜ es laborais. Reconhece-se que as melhores pra´ticas na˜o sa˜o as desenvolvi- das por legislaça˜o, mas as que o sa˜o ao adoptarem-se voluntariamente os padro˜ es mais elevados, no pro´ prio inte- resse da empresa e dos respectivos trabalhadores. 3. 2. 2. Contudo, o grau de prescritividade que no relato´ rio se sugere para o proposto RGM é muito excessivo, colidindo o pressuposto de uma metodologia u´ nica com o reconheci- mento da diversidade e adaptabilidade cultural. A publicaça˜o de semelhante relato´ rio podera´ causar problemas a empresas que estejam pouco dispostas a revelar aos concorrentes as pra´ticas inovadoras que sigam. 3. 2. 3. Ainda assim, o Comité é favora´vel a que se incenti- vem as empresas — sejam elas europeias ou de propriedade estrangeira — com mais de 1 000 trabalhadores dentro da UE a prepararem, voluntariamente, um relato´ rio do tipo do «relato´ rio sobre a gesta˜o da mudança». Dele poderia constar informaça˜o sobre as mudanças estruturais previstas e as grandes linhas da gesta˜o da mudança proposta, numa perspec- tiva interventiva. O relato´ rio poderia constar de um descritivo das propostas e programas da empresa para: — o processo, e os métodos, para aprender a satisfazer a procura de novas qualificaço˜ es e competências; — o desenvolvimento da tecnologia e da organizaça˜o; — apoiar a igualdade de oportunidades (a curto prazo, as mudanças de fundo tendem a produzir impacto despropor- cionado nos grupos menos favorecidos); — dia´logo com outras forças da sociedade sobre a gesta˜o da mudança. Os efeitos da mutaça˜o industrial na˜o se confinam ao 3. 2. 4. sector privado. O Comité seria, portanto, favora´vel a que os organismos do sector pu´ blico com mais de 1 000 trabalhado- res também fossem incentivados a adoptar a pra´tica da preparaça˜o deste tipo de relato´ rio. 3. 2. 5. Considera-se o envolvimento dos trabalhadores e seus representantes na elaboraça˜o e execuça˜o do relato´ rio essencial ao respectivo êxito. 3. 2. 6. O Comité sugere que o relato´ rio seja elaborado com base em critérios objectivos e certificado por entidade independente indicada pela empresa. 3. 2. 7. O Comité alvitra que se poderia incentivar a Comuni- dade e os Estados-Membros a, para efeitos de atribuiça˜o de ajudas pu´ blicas, contemplarem os relato´ rios sobre a gesta˜o da mudança na forma proposta pelo Comité no ponto 3. 2. 3 supra. Tal configuraria um incentivo à disseminaça˜o dessa pra´tica a maior nu´ mero de organizaço˜ es de grande dimensa˜o, sem interferir na liberdade de decisa˜o dos o´ rga˜os de gesta˜o. 3. 2. 8. No entanto, o Comité opo˜ e-se fortemente à paralela recomendaça˜o do relato´ rio de que o proposto RGM sirva de critério para a adjudicaça˜o de empreitadas e fornecimentos pu´ blicos. Para que tal critério funcionasse, seriam precisos pronunciamentos sobre a empresa e os respectivos RGM a todos os nı´veis, nacionais, regionais e locais, a que se adjudicam contratos. Tal interferiria com os direitos e obrigaço˜ es comer- ciais na˜o so´ dos fornecedores, mas também do governo e suas agências, porquanto as adjudicaço˜ es devem obedecer, nalguns casos imperativamente, a critérios estritos de relaça˜o qualidade- -preço. Preconizar que semelhante relato´ rio seja considerado como critério para a atribuiça˜o de todas as empreitadas e fornecimentos pu´ blicos é totalmente incompatı´vel com a afirmaça˜o do relato´ rio de que «E´ , assim, importante, que a ideia de qualquer forma de compulsividade seja, à partida, eliminada. » O pro´ prio relato´ rio admite que a coerça˜o importa- ria em discusso˜ es sobre definiço˜ es e dificuldades, em lugar de impulsionar autênticas tentativas de levar avante boas pra´ticas num espı´rito de abertura e inovaça˜o. C 258/4 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 10. 9. 1999 3. 3. Infra-estrutura para novas tecnologias (ponto 2. 1) 3. 3. 1. O Comité subscreve a afirmaça˜o do relato´ rio de que uma das principais funço˜ es econo´ micas do governo é criar infra-estruturas que facilitem o desenvolvimento econo´ mico. Secunda as prioridades identificadas e preza particularmente o realce dado à tecnologia da informaça˜o e o apelo à liberalizaça˜o do sector das telecomunicaço˜ es. Acolhe com agrado, final- mente, a proposta de afectar incentivos financeiros ao arranque deste sector. um novo trabalho que seja adequado. O Comité cita como excelente exemplo de boa pra´tica, susceptı´vel de mais larga adopça˜o, o regime austrı´aco de parceria entre o sector pu´ blico e o privado conhecido por «fundaço˜ es do trabalho». Esta iniciativa — projectada para alcançar a reinserça˜o profissional concentrada de pessoas afectadas por despedimentos — cria um quadro de assistência integral à procura de um novo trabalho, orientando a recolocaça˜o, dando formaça˜o, reci- clando e prestando apoio ao estabelecimento independente ou à formaça˜o de empresas. 3. 4. Empregabilidade, (ponto 2. 2) formaça˜o e educaça˜o ao longo da vida 3. 4. 1. Um dos factores de maior relevo do desemprego na Europa é, conforme o relato´ rio afirma, o facto de, num perı´odo de grande mudança tecnolo´ gica e globalizaça˜o, a oferta e procura de empregos na˜o conseguirem ajustar-se prontamente entre si. 3. 4. 2. O Comité concorda com a afirmaça˜o de que as empresas têm obrigaça˜o e interesse directo em ajudar a manter a empregabilidade dos seus efectivos. A realidade, contudo, é a de que as empresas bem sucedidas e viradas ao futuro, por seu pro´ prio interesse, investira˜o mais abundantemente do que as outras no seu pessoal. 3. 4. 3. O relato´ rio reconhece que os trabalhadores e os poderes pu´ blicos partilham responsabilidades na empregabili- dade, mas na˜o desenvolve o suficiente o papel do indivı´duo, beneficia´rio u´ ltimo. Por exemplo, este, em lhe sendo dada oportunidade de obter educaça˜o e formaça˜o adicionais, tem a obrigaça˜o de participar activamente. O papel do Estado é identificado, correctamente, como consistente em facilitar o processo de educaça˜o contı´nua. O Comité esta´ inteiramente de acordo em que a formaça˜o e educaça˜o ao longo da vida revestem importância cimeira na batalha da empregabilidade; na˜o deixa, porém, de assinalar que tal se na˜o aplica unicamente aos trabalhadores a tempo inteiro, mas identicamente ao pessoal a tempo parcial, aos teletrabalhadores e aos trabalhado- res por conta pro´ pria. A` 3. 4. 4. luz do atra´s indicado, considera o Comité na˜o ter validade a referência do relato´ rio a as empresas terem de «salvaguardar» a empregabilidade dos trabalhadores. A respon- sabilidade empresarial pela adopça˜o de determinadas medidas na˜o é penhor de resultado positivo. 3. 4. 5. Tal responsabilidade empresarial é assumida através da formaça˜o, desenvolvimento e reciclagem dos trabalhadores para os postos que tenham sido recrutados para preencher, bem como para funço˜ es que possam ser chamados a assumir futuramente. Desse modo, os trabalhadores em geral adquirem competências transferı´veis e ganham em empregabilidade. O Comité considera completamente diferente aventar que as empresas devessem ser responsabilizadas pela formaça˜o dos seus trabalhadores para certos postos no caso de eles se irem embora. As empresas podem tomar medidas — e, em muitos casos, tomam-nas sem a isso serem convencional ou legal- mente obrigadas — de assistência na procura de outro trabalho a trabalhadores dispensados, recorrendo, por exemplo, a serviços de recolocaça˜o. O Comité esta´ de acordo quanto à inteira pertinência 3. 4. 6. de dar financiamentos pu´ blicos à formaça˜o que possa ser necessa´ria para que pessoas recolocadas consigam encontrar A recomendaça˜o de que «qualquer empresa que 3. 4. 7. proceda a despedimentos, sem tomar, manifestamente, as medidas necessa´rias à salvaguarda da empregabilidade daqueles despedidos deve deixar de poder ser candidata a toda e qualquer forma de auxı´lio pu´ blico» é inexequı´vel, porque os empregadores na˜o podem salvaguardar a empregabilidade se compartilham a responsabilidade com as pessoas individuais e os poderes pu´ blicos. Na˜o obstante, nas circunstâncias pro´ prias, é pertinente que as empresas obtenham incentivos econo´ micos e financeiros à formaça˜o que seja necessa´ria para promover a recolocaça˜o em empregos adequados de trabalhadores por elas despedidos. Tais incentivos na˜o interfeririam com a liberdade de escolha das empresas, antes ajudando as que estivessem interessadas em tomar parte activa no crescimento da indu´ stria europeia no seu todo. 3. 4. 8. O relato´ rio na˜o identifica o elo que é necessa´rio estabelecer entre os estabelecimentos de ensino e a indu´ stria para conseguir que a educaça˜o e a formaça˜o mantenham a relevância para um mundo de trabalho em mutaça˜o ra´pida. Ha´, no Reino Unido, por exemplo, uma série de parcerias volunta´rias ensino-empresa que haveria vantagem em adoptar, como boa pra´tica, noutros paı´ses. 3. 5. Novas a´reas de emprego (ponto 2. 3) 3. 5. 1. Da˜o-se no relato´ rio dois exemplos de sectores que poderiam ocupar um lugar especial no mercado de trabalho durante a pro´ xima década. O Comité admite que haja nesses sectores um certo potencial de crescimento, mas é decepcio- nante na˜o se darem exemplos mais fortes nem se fazer referência a novas formas de comércio. 3. 5. 2. O Comité nota, na˜o obstante, com satisfaça˜o que os dois exemplos sa˜o considerados enquanto factores do crescimento do emprego. Ambos — ja´ os serviços pessoais ja´ as artes e especta´culos — desempenham um papel importante na sociedade, na˜o so´ no plano econo´ mico, mas também como factores de aumento da qualidade de vida. 3. 5. 3. No caso dos serviços pessoais, consideram-se dois ângulos fiscais, tendo ambos relaça˜o com a subsidiariedade. A proposta de conceder desagravamentos fiscais a «empregado- res» de serviços pessoais prima´rios tem alguns atractivos, mas, em contrapartida, suporia, na pra´tica, uma medida de tributaça˜o regressiva dos mais abastados, que em tais casos fazem figura de empregadores. 10. 9. 1999 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 258/5 3. 5. 4. O relato´ rio assinala que va´rios paı´ses têm tomado medidas activas de reduça˜o da carga fiscal e contributiva aplica´vel aos trabalhadores que auferem sala´rios baixos e recomenda que tais medidas sejam tomadas mais alargada- mente, para baixar o custo efectivo do trabalho menos qualificado. O Comité preza a recomendaça˜o, porquanto esse tipo de intervença˜o constituiria decerto um impulso quer ao emprego quer à competitividade, especialmente em sectores trabalho-intensivos, isso, particularmente, com a participaça˜o activa dos parceiros sociais. 3. 5. 5. Pode haver mérito na proposta de encorajar e estimular as artes e especta´culos. Quaisquer acço˜ es que se empreendam neste domı´nio tera˜o, no entanto, de ser compatı´veis — e vistas como tal — com mercados abertos e com a livre concorrência global. Na˜o parece ao Comité que fosse justifica´vel o financiamento pu´ blico de «o´ scares» europeus. 3. 5. 6. A par de outras a´reas novas de emprego (como, por exemplo, a tecnologia da informaça˜o), a mutaça˜o estrutural esta´ a criar novas formas de emprego, de que o teletrabalho, em todas as suas facetas, é um exemplo importante. O Comité recomenda à Comissa˜o que prepare uma ana´lise de estudos recentes destas novas formas de emprego. 3. 6. Criaça˜o e desenvolvimento de PME (ponto 2. 4) 3. 6. 1. Apraz ao Comité verificar que foram incorporadas no relato´ rio va´rias das suas propostas de polı´tica para um desenvolvimento sa˜o das PME. O Comité acolhe com particular agrado o relevo dado ao espı´rito empresarial e à inovaça˜o. Bruxelas, 7 de Julho de 1999. 3. 6. 2. Apoia-se a criaça˜o mais alargada de «balco˜ es u´ nicos», conquanto se aponte que os que ja´ existem na˜o da˜o garantias de simplicidade burocra´tica. O Comité alerta para a necessidade de apoio nacional e local a tais empreendimentos. 3. 7. Gesta˜o de crises (ponto 3) 3. 7. 1. Esta parte do relato´ rio contém uma série de enuncia- dos contradito´ rios, assim como falta às propostas clareza quanto a quais se aplicariam às empresas individualmente e quais a todas as empresas presentes num dado sector industrial ou numa dada regia˜o. 3. 7. 2. As pequenas e médias empresas, e mesmo as grandes, na˜o podem so´ por si superar os problemas do declı´nio industrial ou a eclosa˜o de crises de importância significativa. As empresas, para poderem sobreviver, precisam primeiro de identificar, e depois satisfazer, novos mercados e clientes. 3. 7. 3. O Comité apoia o princı´pio geral de lidar com mutaço˜ es de maior significado regional através de um esforço colectivo como o que se empreendeu, e amiu´ de foi coroado de êxito, nos casos da siderurgia, das minas de carva˜o e dos estaleiros navais. Devem-se encorajar parcerias territoriais volunta´rias e flexı´veis. Quer as verbas comunita´rias quer as nacionais devem ser assestadas no objectivo de ajudar o processo de transiça˜o de indu´ strias em declı´nio para novos sectores em crescimento, processo que é possı´vel levar a bom porto. A Presidente do Comité Econo´mico e Social Beatrice RANGONI MACHIAVELLI