title: 1999/497/ΕΚ: Απόφαση της Επιτροπής της 7ης Ιουλίου 1999 σχετικά με κοινό τεχνικό κανονισμό για τερματικό εξοπλισμό με διπλό σύστημα λειτουργίας για βελτιωμένες ψηφιακές επικοινωνίες με ασυρματικά τηλέφωνα DECT/GSM [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(1999) 2026] (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

text: L 192/58 EL Ep(cid:148)sglg Evgleq(cid:148)da tym Euqypa(cid:152)j(cid:150)m Joimot(cid:147)tym 24. 7. 1999 APOVASG TGS EPITQOPGS tgr 7gr Iouk(cid:148)ou 1999 swetij(cid:145) le joim(cid:149) tewmij(cid:149) jamomisl(cid:149) cia teqlatij(cid:149) enopkisl(cid:149) le dipk(cid:149) s(cid:151)stgla keitouqc(cid:148)ar cia bektiyl(cid:146)mer xgviaj(cid:146)r epijoimym(cid:148)er le asuqlatij(cid:145) tgk(cid:146)vyma DECT/GSM [joimopoighe(cid:148)sa up(cid:149) tom aqihl(cid:149) E(1999) 2026] (Je(cid:148)lemo pou paqousi(cid:145)fei emdiav(cid:146)qom cia tom EOW) (1999/497/EJ) G EPITQOPG TYM EUQYPA(cid:136)JYM JOIMOTGTYM, (cid:130)womtar up(cid:149)xg: 2. Le tgm paqo(cid:151)sa ap(cid:149)vasg hesp(cid:148)fetai joim(cid:149)r tewmij(cid:149)r jamo- misl(cid:149)r o opo(cid:148)or jak(cid:151)ptei tir apait(cid:147)seir pqos(cid:145)qtgsgr cia eno- pkisl(cid:149) DECT pou paq(cid:146)wei pq(cid:149)sbasg se d(cid:148)jtua GSM. tg sumh(cid:147)jg cia tgm (cid:148)dqusg tgr Euqypa(cid:152)j(cid:147)r Joim(cid:149)tgtar, tgm odgc(cid:148)a 98/13/EJ tou Euqypa(cid:152)jo(cid:151) Joimobouk(cid:148)ou jai tou Sulbouk(cid:148)ou, tgr 12gr Vebqouaq(cid:148)ou 1998, swetij(cid:145) le tom tgkepi- joimymiaj(cid:149) teqlatij(cid:149) enopkisl(cid:149), tom enopkisl(cid:149) doquvoqij(cid:150)m ep(cid:148)- ceiym stahl(cid:150)m, jai tgm aloiba(cid:148)a amacm(cid:150)qisg tgr sull(cid:149)qvysgr id(cid:148)yr to (cid:145)qhqo 7 paq(cid:145)cqavor 2 aut(cid:150)m tym enopkisl(cid:150)m (1), jai de(cid:151)teqg peq(cid:148)ptysg, Ejtil(cid:150)mtar: (1) (2) (3) (4) (5) (cid:149)ti g Epitqop(cid:147) h(cid:146)spise to l(cid:146)tqo pou pqosdioq(cid:148)fei tom t(cid:151)po teqlatijo(cid:151) enopkislo(cid:151) cia tom opo(cid:148)o apaite(cid:148)tai joim(cid:149)r te- wmij(cid:149)r jamomisl(cid:149)r, jai em(cid:146)jqime sumodeutij(cid:147) d(cid:147)kysg swe- tij(cid:145) le to ped(cid:148)o evaqloc(cid:147)r s(cid:151)lvyma le to (cid:145)qhqo 7 paq(cid:145)cqavor 2 pq(cid:150)to ed(cid:145)vio tgr odgc(cid:148)ar 98/13/EJ· (cid:149)ti pq(cid:146)pei ma hespisto(cid:151)m ta amt(cid:148)stoiwa emaqlomisl(cid:146)ma pq(cid:149)tupa, (cid:147) l(cid:146)qg aut(cid:150)m, cia tgm evaqloc(cid:147) tym basij(cid:150)m apait(cid:147)seym pou pq(cid:146)pei ma letatqapo(cid:151)m se joimo(cid:151)r tewmi- jo(cid:151)r jamomislo(cid:151)r· (cid:149)ti, pqojeil(cid:146)mou ma diatgqghe(cid:148) g pq(cid:149)sbasg tym jata- sjeuast(cid:150)m stgm acoq(cid:145) e(cid:148)mai apaqa(cid:148)tgto ma up(cid:145)qnei pq(cid:149)- bkexg cia letabatij(cid:146)r quhl(cid:148)seir (cid:149)som avoq(cid:145) enopkisl(cid:149) pou ecjq(cid:148)metai s(cid:151)lvyma le ehmijo(cid:151)r jamomislo(cid:151)r (cid:146)cjqisgr t(cid:151)pou· (cid:149)ti g pq(cid:149)tasg (cid:146)wei upobkghe(cid:148) stgm epitqop(cid:147) ecjq(cid:148)seym teqlatijo(cid:151) enopkislo(cid:151) (ACTE), s(cid:151)lvyma le to (cid:145)qhqo 29 paq(cid:145)cqavor 2· (cid:149)ti o joim(cid:149)r tewmij(cid:149)r jamomisl(cid:149)r pou hesp(cid:148)fetai le tgm paqo(cid:151)sa ap(cid:149)vasg e(cid:148)mai s(cid:151)lvymor le tg cm(cid:150)lg tgr epi- tqop(cid:147)r ACTE, ENEDYSE TGM PAQOUSA APOVASG: (cid:129)qhqo 1 G paqo(cid:151)sa ap(cid:149)vasg evaql(cid:149)fetai cia tom teqlatij(cid:149) eno- 1. pkisl(cid:149) pou pqooq(cid:148)fetai ma sumd(cid:146)etai se dgl(cid:149)sio d(cid:148)jtuo tgkepi- joimymi(cid:150)m jai elp(cid:148)ptei sto ped(cid:148)o evaqloc(cid:147)r tou emaqlomisl(cid:146)mou pqot(cid:151)pou pou pqosdioq(cid:148)fetai sto (cid:145)qhqo 2 paq(cid:145)cqavor 1. (1) EE L 74 tgr 12. 3. 1998, s. 1. (cid:129)qhqo 2 1. O joim(cid:149)r tewmij(cid:149)r jamomisl(cid:149)r peqikalb(cid:145)mei to emaqlomi- sl(cid:146)mo pq(cid:149)tupo pou (cid:146)wei jataqtishe(cid:148) ap(cid:149) tom aql(cid:149)dio oqcamisl(cid:149) tupopo(cid:148)gsgr cia tgm evaqloc(cid:147), jat(cid:145) to dumat(cid:149)m, tym basij(cid:150)m apait(cid:147)seym pou amav(cid:146)qomtai sto (cid:145)qhqo 5 stoiwe(cid:148)a c) (cid:146)yr f) tgr odgc(cid:148)ar 98/13/EJ. Paqapolp(cid:147) sto pq(cid:149)tupo peqikalb(cid:145)metai sto paq(cid:145)qtgla. 2. O teqlatij(cid:149)r enopkisl(cid:149)r, pou jak(cid:151)ptetai ap(cid:149) tgm paqo(cid:151)sa ap(cid:149)vasg, pq(cid:146)pei ma sulloqv(cid:150)metai pqor tom joim(cid:149) tewmij(cid:149) jamo- misl(cid:149) pou amav(cid:146)qetai stgm paq(cid:145)cqavo 1 (cid:147) emakkajtij(cid:145) ma sulloqv(cid:150)metai pqor tour isw(cid:151)omter joimo(cid:151)r tewmijo(cid:151)r jamomi- slo(cid:151)r pou jahoq(cid:148)fomtai stir apov(cid:145)seir 97/523/EJ (2), 97/ 524/EJ (3), 97/525/EJ (4), 98/574/EJ (5), 98/542/EJ (6), 98/ 575/EJ (7), 98/543/EJ (8) (cid:147) 1999/310/EJ (9), tgr Epitqop(cid:147)r. Epi- pk(cid:146)om pq(cid:146)pei ma tgqe(cid:148) tir basij(cid:146)r apait(cid:147)seir pou amav(cid:146)qomtai sto (cid:145)qhqo 5 stoiwe(cid:148)a a) jai b) tgr odgc(cid:148)ar 98/13/EJ jah(cid:150)r jai tir apait(cid:147)seir opoiasd(cid:147)pote (cid:145)kkgr evaqlost(cid:146)ar odgc(cid:148)ar, jai id(cid:148)yr tym odgci(cid:150)m 73/23/EOJ (10) jai 89/336/EOJ (11) tou Sulbou- k(cid:148)ou. (cid:129)qhqo 3 Oi joimopoigl(cid:146)moi oqcamislo(cid:148) pou oq(cid:148)fomtai aql(cid:149)dioi cia tgm t(cid:147)qgsg tym diadijasi(cid:150)m tou (cid:145)qhqou 10 tgr odgc(cid:148)ar 98/13/EJ, (cid:149)som avoq(cid:145) tom teqlatij(cid:149) enopkisl(cid:149) pou elp(cid:148)ptei sto (cid:145)qhqo 1 paq(cid:145)cqavor 1 tgr paqo(cid:151)sar ap(cid:149)vasgr, wqgsilopoio(cid:151)m (cid:147) enasva- k(cid:148)foum tg wq(cid:147)sg tou emaqlomisl(cid:146)mou pqot(cid:151)pou pou amav(cid:146)qetai sto paq(cid:145)qtgla to aqc(cid:149)teqo jat(cid:145) to wq(cid:149)mo joimopo(cid:148)gsgr tgr paqo(cid:151)sar emaqlomisl(cid:146)mym pqot(cid:151)pym pou amav(cid:146)qomtai sta paqaqt(cid:147)lata tym apov(cid:145)seym 97/ 523/EJ, 97/524/EJ, 97/525/EJ, 98/574/EJ, 98/542/EJ, 98/ 575/EJ, 98/543/EJ (cid:147) 1999/310/EJ. emakkajtij(cid:145), ap(cid:149)vasgr, tym (cid:147) (2) EE L 215 tgr 7. 8. 1997, s. 48. (3) EE L 215 tgr 7. 8. 1997, s. 51. (4) EE L 215 tgr 7. 8. 1997, s. 54. (5) EE L 278 tgr 15. 10. 1998, s. 30. (6) EE L 254 tgr 16. 9. 1998, s. 28. (7) EE L 278 tgr 15. 10. 1998, s. 35. (8) EE L 254 tgr 16. 9. 1998, s. 32. (9) EE L 119 tgr 7. 5. 1999, s. 57. (10) EE L 77 tgr 26. 3. 1973, s. 29. (11) EE L 139 tgr 23. 5. 1989, s. 19. 24. 7. 1999 EL Ep(cid:148)sglg Evgleq(cid:148)da tym Euqypa(cid:152)j(cid:150)m Joimot(cid:147)tym L 192/59 G paqo(cid:151)sa ap(cid:149)vasg apeuh(cid:151)metai sta jq(cid:145)tg l(cid:146)kg. (cid:129)qhqo 4 Bqun(cid:146)kker, 7 Iouk(cid:148)ou 1999. Cia tgm Epitqop(cid:147) Karel VAN MIERT L(cid:146)kor tgr Epitqop(cid:147)r PAQAQTGLA Amavoq(cid:145) sto evaqlost(cid:146)o emaqlomisl(cid:146)mo pq(cid:149)tupo To emaqlomisl(cid:146)mo pq(cid:149)tupo pou amav(cid:146)qetai sto (cid:145)qhqo 2 tgr paqo(cid:151)sar ap(cid:149)vasgr e(cid:148)mai: Digital Enhanced Cordless Telecommunications (DECT); Global System for Mobile communications (GSM); Attachment requirements for DECT/GSM dual-mode terminal equipment Bektiyl(cid:146)mer xgviaj(cid:146)r epijoimym(cid:148)er le asuqlatij(cid:145) tgk(cid:146)vyma (DECT)· [Pacj(cid:149)slio s(cid:151)stgla jimgt(cid:150)m epijoimymi(cid:150)m (GSM)· apait(cid:147)seir pqos(cid:145)qtgsgr cia teqlatij(cid:149) enopkisl(cid:149) le dipk(cid:149) s(cid:151)stgla keitouqc(cid:148)ar DECT/GSM] ETSI Euqypa(cid:152)j(cid:149) Imstito(cid:151)to Tgkepijoimymiaj(cid:150)m Pqot(cid:151)pym Cqallate(cid:148)a tou ETSI EM 301 439 V1. 1. 1 — Iamou(cid:145)qior 1999 (enaiqoul(cid:146)mou tou pqok(cid:149)cou) Sulpkgqylatij(cid:146)r Pkgqovoq(cid:148)er To Euqypa(cid:152)j(cid:149) Imstito(cid:151)to Tgkepijoimymiaj(cid:150)m Pqot(cid:151)pym amacmyq(cid:148)fetai b(cid:145)sei tgr odgc(cid:148)ar 98/34/EJ tou Euqypa(cid:152)jo(cid:151) Joimobou- k(cid:148)ou jai tou Sulbouk(cid:148)ou. To amyt(cid:146)qy amaveq(cid:149)lemo emaqlomisl(cid:146)mo pq(cid:149)tupo ejpom(cid:147)hgje jat(cid:149)pim emtok(cid:147)r pou ejd(cid:149)hgi:e s(cid:151)lvyma le tir swetij(cid:146)r diadijas(cid:148)er tgr odgc(cid:148)ar 98/34/EJ. To pk(cid:147)qer je(cid:148)lemo tou amyt(cid:146)qy amaveq(cid:149)lemou emaqlomisl(cid:146)mou pqot(cid:151)pou paq(cid:146)wetai stir dieuh(cid:151)mseir: European Telecommunications Standards Institute 650, route des Lucioles F-06921 Sophia-Antipolis Cedex (cid:147) Euqypa(cid:152)j(cid:147) Epitqop(cid:147), CD XIII/A. 2 (BU 31, 1/7), Rue de la Loi/Wetstraat 200, B-1049 Bruxelles/Brussels (cid:147) ap(cid:149) opoiomd(cid:147)pote (cid:145)kkom oqcamisl(cid:149) upe(cid:151)humo cia tg di(cid:145)hesg tym pqot(cid:151)pym tou ETSI. Swetij(cid:149)r jat(cid:145)kocor up(cid:145)qwei sto Internet, stg die(cid:151)humsg www. ispo. cec. be


title: Better management through evaluation : Mid-term review of Structural Funds programmes: Objectives 1 and 6 (1994-99).

eurovoc_concepts:
Community support framework
EU programme
Structural Funds
management
project evaluation
report


title: Stellungnahme des Wirtschafts- und Sozialausschusses zu dem «Vorschlag für eine Verordnung (EG) des Rates über Maßnahmen für die Erhaltung und die nachhaltige Bewirtschaftung tropischer und anderer Wälder in den Entwicklungsländern»

eurovoc_concepts:
conservation of resources
developing countries
forest conservation
management of resources
sustainable development
tropical forest

formats: html pdf print

text: 10. 9. 1999 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften C 258/13 Stellungnahme des Wirtschafts- und Sozialausschusses zu dem „Vorschlag für eine Verordnung (EG) des Rates über Maßnahmen für die Erhaltung und die nachhaltige Bewirtschaftung tropischer und anderer Wälder in den Entwicklungsländern“ (1999/C 258/04) Der Rat beschloß am 5. März 1999, den Wirtschafts- und Sozialausschuß gemäß Artikel 198 des EG-Vertrags um Stellungnahme zu dem vorgenannten Vorschlag zu ersuchen. Die mit der Vorbereitung der Arbeiten beauftragte Fachgruppe Außenbeziehungen nahm ihre Stellungnah- me am 9. Juni 1999 an. Berichterstatter war Herr Kallio. Der Ausschuß verabschiedete auf seiner 365. Plenartagung (Sitzung vom 7. Juli 1999) einstimmig folgende Stellungnahme. 1. Einleitung 2. Allgemeine Bemerkungen 1. 1. Die tropischen Wälder sind für die Entwicklungsländer eine wichtige nachwachsende Naturressource. Sie sind grundle- gender Bestandteil der biologischen Vielfalt unseres Planeten. Das ökologische Gleichgewicht der Erde hängt sehr wesentlich vom Wachstum, der Erhaltung und der nachhaltigen Bewirt- schaftung ihrer Wälder ab. Die Tropenwälder sind für die Bevölkerungen der Entwicklungsländer eine wesentliche Exis- tenzgrundlage und für die regionale Entwicklung ein wichtiger Faktor. Die internationale Gemeinschaft muß sich verstärkt darum bemühen, daß die Prinzipien der nachhaltigen Forst- wirtschaft in weltweiten und regionalen U¨ bereinkommen und Vereinbarungen verankert werden. 1. 2. Die Europäische Union muß ihren Teil dazu beitragen, die Effizienz von Maßnahmen zur Verhütung von U¨ berschläge- rung und Zerstörung von Tropenwäldern in Entwicklungs- ländern zu verbessern. Die Entwicklungshilfeprogramme der EU müssen diese Zielvorgaben in bezug auf den Schutz, die Wiederaufforstung und die Bewirtschaftung von Tropenwäl- dern begünstigen. 1. 3. Die wachsende Nachfrage nach Tropenholz in den Industrieländern hat mit zur U¨ berschlägerung von Tropenwäl- dern beigetragen und die Lebensbedingungen der örtlichen Bevölkerung deutlich verschlechtert. Der WSA hat auf diese Probleme bereits in seiner Stellungnahme aus dem Jahre 1993 hingewiesen (1). Der neue Kommissionsvorschlag für eine Ratsverord- 1. 4. nung sieht den gezielteren Einsatz und die Neuordnung der EU-Entwicklungshilfe für tropische Wälder vor. Der Vorschlag ist vom Ansatz her richtig, geht jedoch in bezug auf die Erneuerung, die Pflege der Wälder und Aufklärungsarbeit Wälder nicht weit genug. 1. 5. Der Vorschlag für eine Ratsverordnung geht von einer Mittelbereitstellung aus der Haushaltslinie B7-6201 aus. Diese Mittel sollen für gemeinschaftliche Maßnahmen zur Förderung der Erhaltung von Tropenwäldern, nachhaltiger Entwicklung und biologischer Vielfalt unter gleichzeitiger Verbesserung der Lebensqualität der Waldbevölkerung verwendet werden. (1) ABl. C 249 vom 13. 9. 1993, S. 3-5. 2. 1. Der Ausschuß ist äußerst besorgt über die Situation hinsichtlich der Tropenwälder. Trotz internationaler Vereinba- rungen, in denen zu einer nachhaltigen Bewirtschaftung der Tropenwälder aufgerufen wird, werden in vielen Entwicklungs- ländern auch weiterhin Tropenwaldgebiete zerstört. Der Kommissionsvorschlag vom 3. Februar 1999 be- 2. 2. treffend eine neue Ratsverordnung über Tropenwälder ist eine begrüßenswerte Maßnahme. Sie ist ein logischer Nachgang zu wichtigen Errungenschaften der jüngsten Zeit in der EU wie etwa dem Dokument mit dem Titel „Bewertung der forstwirtschaftlichen Komponente von EG-Programmen in Entwicklungsländern“ (Juli 1998) („Evaluation of the Forestry Component of EC Programmes in Developing Countries“, Juli 1998). Ein weiterer früherer Meilenstein ist das „Forstwirt- schaftliche Handbuch der EG (Leitlinien für die Zusammenar- beit bei der Entwicklung der Forstwirtschaft)“ („Forestry Manual (Guidelines for Forestry Sector Development Cooperation)“, 1996), das Orientierungshilfe für die Weiterentwicklung der Zusammenarbeit im waldwirtschaftlichen Bereich gibt. Der erste Band wurde im Oktober 1996 veröffentlicht. Ein anderes wichtiges Dokument ist „Der Tropenwald-Almanach“ („The EU Tropical Forestry Sourcebook“, 1998. ) aus dem Jahre 1998, der einen U¨ berblick gibt über sämtliche tropenwaldbezogene Aktivitäten der verschiedenen EU-Organe und einschlägigen Einrichtungen der Mitgliedstaaten. 2. 3. Ein äußerst begrüßenswertes Merkmal des Kommis- sionsvorschlags ist, daß er der weltweiten waldpolitischen Entwicklung nach der Konferenz der Vereinten Nationen über Umwelt und Entwicklung (UNCED 1992, Rio de Janeiro) Rechnung trägt, in deren Rahmen der Intergovernmental Panel on Forests (IPF) für die Zeit 1994-1997 als Koordinatior des weltweiten forstwirtschaftlichen Geschehens eingesetzt wurde, der inzwischen vom Intergovernmental Forum on Forests (IFF) als Koordinierungsgremium der Vereinten Nationen für diesen Bereich abgelöst wurde. Die Forstwirtschaftsprogramme der EU in Ent- 2. 4. wicklungsländern wurden in dem Bewertungsdokument vom Juli 1998 unter die Lupe genommen, das detaillierte und konkrete Empfehlungen für weitere Maßnahmen enthielt. Die entscheidende Schlußfolgerung ging dahin, daß eine umfassende, in sich geschlossene Tropenwaldpolitik der EU erforderlich ist. Die Bewertung steht eindeutig im Einklang mit der allgemeinen Zielsetzung, wie sie im forstwirtschaftlichen C 258/14 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 10. 9. 1999 Handbuch aus dem Jahre 1996 beschrieben wurde und das einen Bezugsrahmen für sämtliche tropenwaldbezogenen Akti- vitäten der EU böte. Es würde alle Regionen erfassen und wäre auch für die Finanzierungsinstrumente und beteiligten Seiten sehr wertvoll (Bewertung der forstwirtschaftlichen Komponen- te, Synthesebericht, S. 23). Dadurch würde eine bessere Grund- lage für eine neue Politik geschaffen, als sie die Ratsverordnung aus dem Jahre 1995 darstellt, an deren Stelle der jetzige Vorschlag treten wird. 2. 5. Wie in der Einleitung angesprochen, gibt der Verord- nungsentwurf Orientierungshilfe für den Einsatz der Haus- haltslinie B7-6201. Deswegen sollten die Bewertungsergebnis- se in bezug auf diese Haushaltslinie ernst genommen werden. Die wichtigste Erkenntnis dieser Bestandsaufnahme ist viel- leicht, daß hier das allgemeine Schwergewicht auf die Erhaltung der Tropenwälder und daneben auch auf die nachhaltige Forstwirtschaft, Kapazitätsentwicklung und Forschung gelegt wird, aber keine Rangfolge der im Rahmen der Verordnung durchzuführenden Maßnahmen vorgenommen wird. Es ist äußerst wichtig, daß die Haushaltslinie B-6201 und andere EU-Mittel zur Unterstützung lokaler und regionaler Aktivitä- ten, Organisationen und Bevölkerungen eingesetzt werden. 2. 6. In der Bewertung wird außerdem festgestellt, daß die bisherige Ratsverordnung von 1995 sich stärker auf die Erhaltung des Tropenwaldes und weniger auf die Steigerung des Produktionspotentials der Wälder konzentrierte; sie emp- fiehlt, nach dem Konzept des forstwirtschaftlichen Handbuchs der EU vorzugehen, in dem die ökologischen, wirtschaftlichen und soziokulturellen Aspekte des Waldbaus in ausgewogenerer Weise betrachtet werden. 3. Besondere Bemerkungen 3. 1. Der Wirtschafts- und Sozialausschuß hat den Eindruck, daß der Kommissionsvorschlag die Sichtweise des forstwirt- schaftlichen Handbuchs der EU nicht voll und ganz widerspie- gelt, dem zufolge die Aspekte der Zusammenarbeit bei der Bewirtschaftung der Wälder sehr vielfältig und von der Hierar- chie her stark miteinander verwoben sind. Das erste Basisele- ment ist die institutionelle Komponente, d. h. es berührt Politik und Institutionen. Die zweite Ebene beinhaltet die Waldressourcen und deren Nutzung, die wiederum in Erhal- tung, nachhaltige Bewirtschaftung, Einrichtung neuer Wälder, Ernte und ordnungspolitische Maßnahmen (wie z. B. Zertifizie- rung der Bewirtschaftung und Erzeugnisse) zu unterteilen ist. Die dritte Ebene erstreckt sich auf Aufklärung und Know-how (insbesondere allgemeine und berufliche Bildung, Forschung und Information). Nach Ansicht des Ausschusses sollten gemeinschaftliche Maßnahmen im Bereich der Tropenwälder den verschiedenen Aspekten (ökologischer, wirtschaftlicher und sozialer Art) der Forstwirtschaft in ausgewogener Weise Rechnung tragen. Um alle Elemente der nachhaltigen Waldbewirtschaf- 3. 2. tung in effizienterer Weise zu berücksichtigen, sollten die Begriffsbestimmungen in Artikel 2 folgendermaßen formuliert werden: „. natürliche, halbnatürliche und künstlich angelegte, primäre oder sekundäre, geschlossene oder offene Waldöko- systeme in trockenen oder feuchten Klimazonen sowie forst- wirtschaftliche Nutzbäume auf Agrarflächen und anderen nichtforstwirtschaftlichen O¨ kosystemen“. 3. 3. Nach Ansicht des Wirtschafts- und Sozialausschusses ist es wohl unmöglich, von einer umfassenden Tropenwaldpo- litik zu sprechen, wenn sie die Bedeutung traditioneller und neuartiger forst- und landwirtschaftlicher Methoden oder einzelner Bäume und kleiner Baumbestände außer acht läßt, die integraler Bestandteil von landwirtschaftlichen Systemen der Entwicklungsländer sind und in vielen Fällen für die Versorgung mit forstwirtschaftlichen Erzeugnissen ausschlag- gebend sind. Gleichermaßen sollte anerkannt werden, daß Büsche und Sträucher, die nicht als Wald eingestuft werden, aber in vielen armen tropischen Ländern, die am stärksten der EU-Unterstützung bedürfen, als Brennstoff verwendet werden, ein wichtiger Lieferant forstwirtschaftlicher Erzeugnisse sein können. Die Umwandlung derartiger Trockengebietvegetation in produktives Waldgebiet ist eine äußerst wichtige Form der Entwicklungszusammenarbeit im Bereich des Waldbaus. Obwohl Pflanzwälder bisher weniger als 2 % der 3. 4. tropischen Waldgebiete ausmachen, werden sie immer wichti- ger, und zwar nicht nur für die Holzversorgung ländlicher Gebiete und die Gewinnung industrieller Rohstoffe, sondern auch als Kohlenstoffspeicher. Die ökologischen und sozioöko- nomischen Effekte von Tropenwaldflächen sowohl auf welt- weiter als auch auf lokaler Ebene sollten zweifelsohne in einer umfassenden EU-Tropenwaldpolitik untergebracht werden. Dies stünde im Einklang mit anderen von der EU gebilligten Dokumenten wie etwa den unverbindlichen „forstwirtschaftli- chen Grundsätzen (Forest Principles) der UNCED“ und dem Schlußbericht des Intergovernmental Panel on Forests (IPF) von 1997, bei dessen Abfassung die EU-Mitgliedstaaten eine Schlüsselrolle spielten. Der Ausschuß empfiehlt, 3. 4. 1. in Artikel 2 im zweiten Absatz noch deutlicher die Notwendigkeit der Rehabilitation der Wälder durch sowohl natürliche Waldregeneration als auch Baumanpflanzung auf entwaldetem oder anderweitig minderwertigem Landgebiet noch deutlicher herauszustellen. 3. 5. Der Ausschuß möchte insbesondere auf Artikel 4 der Kommissionsvorlage Bezug nehmen. Die EU sollte mit größerem Nachdruck die mit der EU-Unterstützung bezweckte Reduzierung der negativen Auswirkungen des Nutzwaldbaus in Tropenwaldgebieten herausstreichen. Insbesondere sollte die Kommission sich für die Auflegung und Umsetzung nationaler Forstwirtschaftsprogramme und -politiken in Ent- wicklungsländern durch Mittelbereitstellung einsetzen. Die Anlegung von Wäldern muß einen höheren Status erhalten und als wirtschaftspolitische Priorität angesehen werden. Der Waldbau in den Entwicklungsländern muß ausgedehnt und effizienter gestaltet werden. Außerdem sollten auch die Mög- lichkeiten zur Nutzung einheimischer Baumarten erweitert werden. Ferner müssen auch Forschungen angestellt werden über die verschiedenen Arten der Entwicklung und nachhalti- gen Bewirtschaftungspraxis für natürliche Waldgebiete. Im übrigen möchte der Ausschuß auch auf die Zielsetzungen des internationalen Tropenholzübereinkommens hinweisen. 4. Schlußfolgerungen 4. 1. Der Ausschuß hält den Grundtenor der Kommissions- vorlage für richtig und begrüßenswert. Allerdings sollte der Vorschlag sich stärker an die forstpolitischen Ausrichtungen der Vereinten Nationen anlehnen. Die Kompatibilität der politischen Weichenstellungen der EU und internationalen U¨ bereinkommen sollte verbessert werden. 10. 9. 1999 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften C 258/15 4. 2. Der Ausschuß plädiert nach wie vor für eine präzisere Definition der nachhaltigen Forstwirtschaft. Dies gilt auch für die forstpolitischen Zielsetzungen und Programme der Entwicklungsländer selbst. 4. 5. Der Ausschuß hofft, daß ein größerer Anteil der Entwicklungsressourcen der EU in Forschung, Ausbildung und Information fließen werden, deren Nutzen vor allem der örtlichen Bevölkerung zugute kommen sollte; 4. 3. Bei der Planung und Umsetzung von gemeinschaftli- chen Programmen muß den Bedürfnissen der lokalen Ar- beitskräfte und der örtlichen Bevölkerung ganz allgemein Rechnung getragen werden. 4. 4. Der Ausschuß empfiehlt, die EU-Entwicklungspro- gramme für tropische Wälder unmittelbar an die in internatio- nalen U¨ bereinkommen wie etwa der Erklärung von Rio, der Agenda 22 und die WTO-Verträge eingegangenen Verpflich- tungen zu koppeln. Brüssel, den 7. Juli 1999. 4. 6. Der Ausschuß empfiehlt zusätzliche Investitionen in Vorhaben, die nationale Programme über eine nachhaltige Forstpolitik in Entwicklungsländern auf den Weg bringen und weiterentwickeln. Diese Maßnahmen sollten auf die Schaffung neuer Arbeitsplätze in Entwicklungsländern und die Verbesse- rung der Qualität von allgemeiner Bildung, Sozialpolitik und Arbeitsplatzsicherheit abzielen. Und schließlich unterstützt der Ausschuß die Haltung 4. 7. der EU, ein breitangelegtes internationales U¨ bereinkommen über die Forstwirtschaft zu schließen, das eine Grundlage schafft für nachhaltige Bewirtschaftung und Nutzung tropi- scher Wälder sowie gemeinsame Kriterien für die Entwicklung der Zusammenarbeit absteckt. Die Präsidentin des Wirtschafts- und Sozialausschusses Beatrice RANGONI MACHIAVELLI


title: Ir-Regolament tal-Kummissjoni (KEE) Nru 1488/1999 tas-7 ta' Lulju 1999 dwar il-klassifikazzjoni ta' ċerti oġġetti fin-Nomenklatura Magħquda

eurovoc_concepts:
Combined Nomenclature
audio cassette
sound reproduction equipment
specification of tariff heading
toy industry

text: 280 MT Il-Ġurnal Uffiċjali ta’ l-Unjoni Ewropea 02/Vol. 9 31999R1488 8. 7. 1999 IL-ĠURNAL UFFIĊJALI TAL-KOMUNITAJIET EWROPEJ L 172/25 IR-REGOLAMENT TAL-KUMMISSJONI (KEE) Nru 1488/1999 tas-7 ta’ Lulju 1999 dwar il-klassifikazzjoni ta’ ċerti oġġetti fin-Nomenklatura Magħquda Il-Kummissjoni tal-Komunitajiet Ewropej, Wara li kkunsidrat it-Trattat li jistabilixxi il-Komunità Ewropea, Wara li kkunsidrat ir-Regolament tal-Kunsill (KEE) Nru 2658/87 tat-23 ta’ Lulju 1999 dwar it-tariffa u n-nomenklatura ta’ l-istatistika u dwar it-Tariffa Doganali Komuni (1), kif l-aħħar emendat (KE) Nru 1372/1999 (2), u b’ mod partikolari l-Artikolu 9 tiegħu, tal-Kummissjoni mir-Regolament tan- Billi sabiex tiġi żgurata l-applikazzjoni uniformi Nomenklatura Magħquda annessa mar-Regolament imsemmi, huwa meħtieġ li jiġu adottati miżuri li jirrigwar- daw il-klassifikazzjoni ta’ l-oġġetti riferiti fl-Anness ma’ dan ir-Regolament; Billi r-Regolament (KEE) Nru 2658/87 stabbilixxa r-regoli ġenerali għall-interpretazzjoni tan-Nomenklatura Magħ- quda u dawk ir-regoli wkoll xi nomenklatura oħra li hija kompletament jew parzjalment ibbażata fuqha jew li żżid xi suddiviżjoni addizzjonali magħha u li hija stabbilita minn dispożizzjonijiet speċifiċi tal-Komunità, bl-intenzjoni ta’ l-applikazzjoni tat-tariffa u miżuri oħra li jirrigwardaw il-kummerċ ta’ l-oġġetti; japplikaw għal Billi, skond ir-regoli ġenerali msemmija, l-oġġetti deskritti fil-kolonna 1 tat-tabella mehmuża mar-Regolament pre- żenti il-kodiċijiet propizji tan-NM indikati fil-kolonna 2, bis-saħħa tar-raġunijiet iddikjarati fil-kolonna 3; jridu jiġu kklassifikati taħt (1) (2) (3) (4) u li mhumiex konformi mad-drittijiet stabbiliti minn dan ir-Regolament, taħt id-dispożizzjonijiet ta’ l-Artikolu 12(6) tar-Regolament tal- Kunsill (KEE) Nru 2913/92 li jistabbilixxi l-Kodiċi Doganali tal-Komunità (3), għal perjodu ta’ tliet xhur mid-detentur; jkomplu jintalbu, jistgħu (5) l-miżuri Billi huma skond l-opinjoni tal-Kumitat tal-Kodiċi Doganali, li hemm ipprovduti f’dan ir-Regolament ADOTTAT DAN IR-REGOLAMENT: Artikolu 1 L-oġġetti deskritti fil-kolonna 1 tat-tabella mehmuża huma issa kklassifikati ġewwa n-Nomenklatura Magħquda taħt il-kodiċijiet propizji tan-NM indikati fil-kolonna 2 tat-tabella msemmija. Artikolu 2 l-Istati membri L-informazzjoni vinkolanti tat-tariffa maħruġa mill-awtoritajiet doganali ta’ li mhiex konformi mad-drittijiet stabbiliti minn dan ir-Regolament tista’ tkompli tintalab taħt id-dispożizzjonijiet ta’ l-Artikolu 12(6) tar-Regolament (KEE) Nru 2913/92 għal perjodu ta’ tliet xhur. Billi hija aċċettata li l-informazzjoni vinkolanti tat-tariffa maħruġa mill-awtoritajiet doganali ta’ l-Istati Membri dwar il-klassifikazzjoni ta’ l-oġġetti fin-Nomenklatura Magħquda Dan ir-Regolament għandu jidħol fis-seħħ fil-21 jum wara l-pubblikazzjoni tiegħu fil-Ġurnal Uffiċjali tal-Komunitajiet Ewropej. Artikolu 3 This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in l-Istati Membri kollha. Magħmul fi Brussel, fis-7 ta’ Lulju 1999. Għall-Kummissjoni Mario MONTI Membru tal-Kummissjoni (1) ĠU L 256, tas-7. 9. 1987, p. 1. (2) ĠU L 162, tas-26. 6. 1999, p. 46. (3) ĠU L 302, tad-19. 10. 1992, p. 1. 02/Vol. 9 MT Il-Ġurnal Uffiċjali ta’ l-Unjoni Ewropea 281 Deskrizzjoni ta’ l-oġġetti (1) 1. Cassette player jaħdem bil-batteriji, li ma fihx apparat li jir- rekordja l-ħsejjes, b’sistema li taqra l-analogu, f’forma ċilin- drika bħal bott tax-xorb, u b’headphone stereo ħafif imqab- bad permezz ta’ wire. Il-qies bejn wieħed u ieħor ta’ l-apparat huwa ta’ 100 mm (tul) u 70 mm (dijametru). L-apparat għandu ħafna buttuni li jingħafsu għall-operazzjoni tiegħu, kontroll tal-volum, ċinġa għat-trasport u klipp għal maċ-ċinturin L-ANNESS Klassifikazzjoni Kodiċi tan-NM (2) 8519 93 89 Raġuni (3) Il-klassifikazzjoni hija stabbilita mid-diposizzjonijiet tar-Regoli Ġenerali 1 u 6 għall-interpretazzjoni tan-Nomenklatura Magħ- quda, in-Nota 4 tat-Taqsima XVI u l-kliem tal-kodiċi tan-NM 8519, 8519 93 u 8519 93 89. Minħabba l-forma u qies tiegħu, l-apparat ma jistax jitqies bħala pocket-size cassette player (is-subintestatura Nota 1 tal-Kapi- tolu 85) 2. Tajr, magħrufa bħala “stunt kites”, bi ġwieħaħ delta, b’qafas magħmul minn stikek jew tubi tal-plastik u miksija minn materjal tal-plastik. 9503 90 37 Il-klassifikazzjoni hija stabbilita mid-diposizzjonijiet tar-Regoli Ġenerali 1 u 6 għall-interpretazzjoni tan-Nomenklatura Magħ- quda u l-kliem tal-Kodiċi tan-NM 9503, 9503 90 u 9503 90 37. Dawn it-tajr jkunu misjuqa b’żewġ jew erba’ kordi mill-art. Ara l-illustrazzjoni (*) Għalkemm dawn it-tajr jistgħu jintużaw għall-kompetizzjonijiet sportivi, huma essenzjalment iddisinjati għall-gost tat-tfal jew tal- kbar Ir-Regoli Ġenerali 3b għall-interpretazzjoni tan-Nomenklatura Magħquda tapplika fuq livell tas-subintestatura (*) L-illustrazzjoni hija purament għall-informazzjoni


title: La politica doganale dell'Unione europea.

eurovoc_concepts:
administrative cooperation
common commercial policy
common tariff policy
customs inspection
customs union
free movement of goods
import restriction
restriction on competition
single market
tariff preference


title: 1999/498/ΕΚ: Απόφαση της Επιτροπής της 7ης Ιουλίου 1999 σχετικά με κοινό τεχνικό κανονισμό για εξοπλισμό για βελτιωμένες ψηφιακές επικοινωνίες με ασυρματικά τηλέφωνα (DECT) που παρέχει πρόσβαση στο ψηφιακό δίκτυο ενοποιημένων υπηρεσιών (ISDN) (2η έκδοση) [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(1999) 2027] (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

eurovoc_concepts:
Community certification
harmonisation of standards
satellite communications
technical standard
telecommunications
telecommunications equipment

text: L 192/60 EL Ep(cid:148)sglg Evgleq(cid:148)da tym Euqypa(cid:152)j(cid:150)m Joimot(cid:147)tym 24. 7. 1999 APOVASG TGS EPITQOPGS tgr 7gr Iouk(cid:148)ou 1999 swetij(cid:145) le joim(cid:149) tewmij(cid:149) jamomisl(cid:149) cia enopkisl(cid:149) cia bektiyl(cid:146)mer xgviaj(cid:146)r epijoimym(cid:148)er le asuqla- tij(cid:145) tgk(cid:146)vyma (DECT) pou paq(cid:146)wei pq(cid:149)sbasg sto xgviaj(cid:149) d(cid:148)jtuo emopoigl(cid:146)mym upgqesi(cid:150)m (ISDN) (2g (cid:146)jdosg) [joimopoighe(cid:148)sa up(cid:149) tom aqihl(cid:149) E(1999) 2027] (Je(cid:148)lemo pou paqousi(cid:145)fei emdiav(cid:146)qom cia tom EOW) (1999/498/EJ) G EPITQOPG TYM EUQYPA(cid:136)JYM JOIMOTGTYM, (cid:130)womtar up(cid:149)xg: tg sumh(cid:147)jg cia tgm (cid:148)dqusg tgr Euqypa(cid:152)j(cid:147)r Joim(cid:149)tgtar, tgm odgc(cid:148)a 98/13/EJ tou Euqypa(cid:152)jo(cid:151) Joimobouk(cid:148)ou jai tou Sulbouk(cid:148)ou, tgr 12gr Vebqouaq(cid:148)ou 1998, swetij(cid:145) le tom tgkepi- joimymiaj(cid:149) teqlatij(cid:149) enopkisl(cid:149), tom enopkisl(cid:149) doquvoqij(cid:150)m ep(cid:148)- ceiym stahl(cid:150)m, jai tgm aloiba(cid:148)a amacm(cid:150)qisg tgr sull(cid:149)qvysgr aut(cid:150)m tym enopkisl(cid:150)m (1), jai id(cid:148)yr to (cid:145)qhqo 7 paq(cid:145)cqavor 2 de(cid:151)teqg peq(cid:148)ptysg, Ejtil(cid:150)mtar: (1) (2) (3) (4) (5) (cid:149)ti g Epitqop(cid:147) h(cid:146)spise to l(cid:146)tqo pou pqosdioq(cid:148)fei tom t(cid:151)po teqlatijo(cid:151) enopkislo(cid:151) cia tom opo(cid:148)o apaite(cid:148)tai joim(cid:149)r te- wmij(cid:149)r jamomisl(cid:149)r, jai em(cid:146)jqime sumodeutij(cid:147) d(cid:147)kysg swe- tij(cid:145) le to ped(cid:148)o evaqloc(cid:147)r s(cid:151)lvyma le to (cid:145)qhqo 7 paq(cid:145)cqavor 2 pq(cid:150)tg peq(cid:148)ptysg tgr odgc(cid:148)ar 98/13/EJ· (cid:149)ti pq(cid:146)pei ma hespisto(cid:151)m ta amt(cid:148)stoiwa emaqlomisl(cid:146)ma pq(cid:149)tupa, (cid:147) l(cid:146)qg aut(cid:150)m, cia tgm evaqloc(cid:147) tym basij(cid:150)m apait(cid:147)seym pou pq(cid:146)pei ma letatqapo(cid:151)m se joimo(cid:151)r tewmi- jo(cid:151)r jamomislo(cid:151)r· (cid:149)ti, pqojeil(cid:146)mou ma diatgqghe(cid:148) g pq(cid:149)sbasg tym jata- sjeuast(cid:150)m stgm acoq(cid:145) e(cid:148)mai apaqa(cid:148)tgto ma up(cid:145)qnei pq(cid:149)- bkexg cia letabatij(cid:146)r quhl(cid:148)seir (cid:149)som avoq(cid:145) enopkisl(cid:149) pou ecjq(cid:148)metai s(cid:151)lvyma le ehmijo(cid:151)r jamomislo(cid:151)r (cid:146)cjqisgr t(cid:151)pou· (cid:149)ti g pq(cid:149)tasg (cid:146)wei upobkghe(cid:148) stgm epitqop(cid:147) ecjq(cid:148)seym teqlatijo(cid:151) enopkislo(cid:151) (ACTE), s(cid:151)lvyma le to (cid:145)qhqo 29 paq(cid:145)cqavor 2· (cid:149)ti o joim(cid:149)r tewmij(cid:149)r jamomisl(cid:149)r pou hesp(cid:148)fetai le tgm paqo(cid:151)sa ap(cid:149)vasg e(cid:148)mai s(cid:151)lvymor le tg cm(cid:150)lg tgr epi- tqop(cid:147)r ACTE, ENEDYSE TGM PAQOUSA APOVASG: (cid:129)qhqo 1 joimymi(cid:150)m jai elp(cid:148)ptei sto ped(cid:148)o evaqloc(cid:147)r tou emaqlomisl(cid:146)mou pqot(cid:151)pou pou pqosdioq(cid:148)fetai sto (cid:145)qhqo 2 paq(cid:145)cqavor 1. 2. Le tgm paqo(cid:151)sa ap(cid:149)vasg hesp(cid:148)fetai joim(cid:149)r tewmij(cid:149)r jamo- misl(cid:149)r o opo(cid:148)or jak(cid:151)ptei tir apait(cid:147)seir pqos(cid:145)qtgsgr cia eno- pkisl(cid:149) DECT pou paq(cid:146)wei pq(cid:149)sbasg sto ISDN. (cid:129)qhqo 2 O joim(cid:149)r tewmij(cid:149)r jamomisl(cid:149)r peqikalb(cid:145)mei to emaqlomi- 1. sl(cid:146)mo pq(cid:149)tupo pou (cid:146)wei jataqtishe(cid:148) ap(cid:149) tom aql(cid:149)dio oqcamisl(cid:149) tupopo(cid:148)gsgr cia tgm evaqloc(cid:147), ev(cid:149)som isw(cid:151)oum, oi basij(cid:146)r apait(cid:147)seir pou amav(cid:146)qomtai sto (cid:145)qhqo 5 stoiwe(cid:148)a c) (cid:146)yr f) tgr odgc(cid:148)ar 98/13/EJ. Paqapolp(cid:147) sto pq(cid:149)tupo peqikalb(cid:145)metai sto paq(cid:145)qtgla. 2. O teqlatij(cid:149)r enopkisl(cid:149)r, pou jak(cid:151)ptetai ap(cid:149) tgm paqo(cid:151)sa ap(cid:149)vasg, pq(cid:146)pei ma sulloqv(cid:150)metai pqor tom joim(cid:149) tewmij(cid:149) jamo- misl(cid:149) pou amav(cid:146)qetai stgm paq(cid:145)cqavo 1, (cid:147) emakkajtij(cid:145), ma sulloqv(cid:150)metai pqor tour isw(cid:151)omter joimo(cid:151)r tewmijo(cid:151)r jamomi- slo(cid:151)r pou jahoq(cid:148)fomtai stir apov(cid:145)seir 98/515/EJ (2) jai 97/ 523/EJ (3) (cid:147) 1999/310/EJ (4) tgr Epitqop(cid:147)r. Epipk(cid:146)om pq(cid:146)pei ma tgqe(cid:148) tir basij(cid:146)r apait(cid:147)seir pou amav(cid:146)qomtai sto (cid:145)qhqo 5 stoi- we(cid:148)a a) jai b) tgr odgc(cid:148)ar 98/13/EJ jah(cid:150)r jai tir apait(cid:147)seir opoiasd(cid:147)pote (cid:145)kkgr evaqlost(cid:146)ar odgc(cid:148)ar, jai id(cid:148)yr tym odgci(cid:150)m 73/23/EOJ (5) jai 89/336/EOJ (6) tou Sulbouk(cid:148)ou. (cid:129)qhqo 3 Oi joimopoigl(cid:146)moi oqcamislo(cid:148) pou oq(cid:148)fomtai aql(cid:149)dioi cia tgm t(cid:147)qgsg tym diadijasi(cid:150)m tou (cid:145)qhqou 10 tgr odgc(cid:148)ar 98/13/EJ, (cid:149)som avoq(cid:145) tom teqlatij(cid:149) enopkisl(cid:149) pou elp(cid:148)ptei sto (cid:145)qhqo 1 paq(cid:145)cqavor 1 tgr paqo(cid:151)sar ap(cid:149)vasgr, wqgsilopoio(cid:151)m (cid:147) enasva- k(cid:148)foum tg wq(cid:147)sg tou emaqlomisl(cid:146)mou pqot(cid:151)pou pou amav(cid:146)qetai sto paq(cid:145)qtgla to aqc(cid:149)teqo jat(cid:145) to wq(cid:149)mo joimopo(cid:148)gsgr tgr paqo(cid:151)sar emaqlomisl(cid:146)mym pqot(cid:151)pym pou amav(cid:146)qomtai sta paqaqt(cid:147)lata tym apov(cid:145)seym 98/ 515/EJ, 97/523/EJ (cid:147) 1999/310/EJ. emakkajtij(cid:145), ap(cid:149)vasgr, tym (cid:147) 1. G paqo(cid:151)sa ap(cid:149)vasg evaql(cid:149)fetai cia tom teqlatij(cid:149) eno- pkisl(cid:149) pou pqooq(cid:148)fetai ma sumd(cid:146)etai se dgl(cid:149)sio d(cid:148)jtuo tgkepi- (1) EE L 74 tgr 12. 3. 1998, s. 1. (2) EE L 232 tgr 19. 8. 1998, s. 7. (3) EE L 215 tgr 7. 8. 1997, s. 48. (4) EE L 119 tgr 7. 5. 1999, s. 57. (5) EE L 77 tgr 26. 3. 1973, s. 29. (6) EE L 139 tgr 23. 5. 1989, s. 19. 24. 7. 1999 EL Ep(cid:148)sglg Evgleq(cid:148)da tym Euqypa(cid:152)j(cid:150)m Joimot(cid:147)tym L 192/61 G paqo(cid:151)sa ap(cid:149)vasg apeuh(cid:151)metai sta jq(cid:145)tg l(cid:146)kg. (cid:129)qhqo 4 Bqun(cid:146)kker, 7 Iouk(cid:148)ou 1999. Cia tgm Epitqop(cid:147) Karel VAN MIERT L(cid:146)kor tgr Epitqop(cid:147)r PAQAQTGLA To emaqlomisl(cid:146)mo pq(cid:149)tupo pou amav(cid:146)qetai sto (cid:145)qhqo 2 tgr paqo(cid:151)sar ap(cid:149)vasgr e(cid:148)mai: Amavoq(cid:145) sto evaqlost(cid:146)o emaqlomisl(cid:146)mo pq(cid:149)tupo Digital Enhanced Cordless Telecommunications (DECT); Integrated Services Digital Network (ISDN); Attachment require- ments for terminal equipment for DECT/ISDN interworking profile applications [Bektiyl(cid:146)mer xgviaj(cid:146)r tgkepijoimym(cid:148)er le asuqlatij(cid:145) tgk(cid:146)vyma (DECT)· xgviaj(cid:149) d(cid:148)jtuo emopoigl(cid:146)mym upgqesi(cid:150)m (ISDN)· apait(cid:147)seir pqos(cid:145)qtgsgr cia teqlatij(cid:149) enopkisl(cid:149) cia evaqloc(cid:146)r diasumeqcas(cid:148)ar DECT/ISDN] ETSI Euqypa(cid:152)j(cid:149) Imstito(cid:151)to Tgkepijoimymiaj(cid:150)m Pqot(cid:151)pym Cqallate(cid:148)a tou ETSI EM 301 440 V1. 2. 2 — Iamou(cid:145)qior 1999 (enaiqoul(cid:146)mou tou pqok(cid:149)cou) Sulpkgqylatij(cid:146)r pkgqovoq(cid:148)er To Euqypa(cid:152)j(cid:149) Imstito(cid:151)to Tgkepijoimymiaj(cid:150)m Pqot(cid:151)pym amacmyq(cid:148)fetai b(cid:145)sei tgr odgc(cid:148)ar 98/34/EJ tou Euqypa(cid:152)jo(cid:151) Joimobou- k(cid:148)ou jai tou Sulbouk(cid:148)ou. To amyt(cid:146)qy amaveq(cid:149)lemo emaqlomisl(cid:146)mo pq(cid:149)tupo ejpom(cid:147)hgje jat(cid:149)pim emtok(cid:147)r pou ejd(cid:149)hgje s(cid:151)lvyma le tir swetij(cid:146)r diadijas(cid:148)er tgr odgc(cid:148)ar 98/34/EJ. To pk(cid:147)qer je(cid:148)lemo tou amyt(cid:146)qy amaveq(cid:149)lemou emaqlomisl(cid:146)mou pqot(cid:151)pou paq(cid:146)wetai stir dieuh(cid:151)mseir: European Telecommunications Standards Institute 650, route des Lucioles F-06921 Sophia-Antipolis Cedex (cid:147) Euqypa(cid:152)j(cid:147) Epitqop(cid:147) CD XIII/A. 2 (BU 31, 1/7) Rue de la Loi/Wetstraat 200 B-1049 Bruxelles/Brussels (cid:147) ap(cid:149) opoiomd(cid:147)pote (cid:145)kkom oqcamisl(cid:149) upe(cid:151)humo cia tg di(cid:145)hesg tym pqot(cid:151)pym tou ETSI. Swetij(cid:149)r jat(cid:145)kocor up(cid:145)qwei sto Internet, stg die(cid:151)humsg www. ispo. cec. be


title: Advies van het Economisch en Sociaal Comité over de "Mededeling van de Commissie getiteld "Cohesie en vervoer""

eurovoc_concepts:
common transport policy
economic and social cohesion

text: 10. 9. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 258/35 Advies van het Economisch en Sociaal Comité over de „Mededeling van de Commissie getiteld ‘Cohesie en vervoer‘” (1999/C 258/09) Op 14 januari 1999 heeft de Commissie besloten het Economisch en Sociaal Comité overeenkomstig artikel 198 C van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap te raadplegen over de voornoemde mededeling. De Afdeling „Economische en monetaire unie — economische en sociale samenhang”, die was belast met de voorbereidende werkzaamheden, heeft haar advies op 2 juni 1999 goedgekeurd; rapporteur was de heer Tosh. Tijdens zijn 365e zitting (vergadering van 7 juli 1999) heeft het Economisch en Sociaal Comité het volgende advies uitgebracht, dat met 104 stemmen vo´ o´ r en 2 stemmen tegen werd goedgekeurd. 1. Inleiding Dit advies bestaat uit vijf hoofdstukken. Na de inleiding 1. 1. (hoofdstuk 1) wordt in hoofdstuk twee een beknopte samen- vatting van de mededeling van de Commissie gegeven. In het derde en het vierde hoofdstuk worden de 1. 2. mededeling en de daarbij gevoegde tabellen geanalyseerd. De hoofdstukken bevatten algemene opmerkingen en aanbevelin- gen. Tot slot worden in het vijfde hoofdstuk enkele conclusies weergegeven. 1. 3. Daar de bedoelingen van de Commissie in de medede- ling ietwat moeilijk te bevatten zijn en gezien de omvang van de EU-vervoersbegroting, die de komende vijf jaar nog zal worden verruimd, brengt het Comité vervolgens zijn objectieve bevindingen en eisen onder de aandacht die het van essentieel belang acht om de ontwikkeling van cohesie en vervoer op overtuigende wijze gestalte te geven. 1. 4. De banden tussen de verschillende financieringsmecha- nismen — Stuctuurfondsen, Cohesiefonds en Europese In- vesteringsbank (EIB) — worden bestudeerd in het licht van de ontwikkeling van het gemeenschappelijk vervoerbeleid en het ruimtelijke-ordeningsbeleid. Daarbij dient het belang van het uitbreidingskader goed te worden ingezien. Het Comité zal aangeven hoe de Commissie kan zorgen voor een betere coördinatie van de verschillende financiële instrumenten uit hoofde waarvan vervoersmaatregelen worden gesteund om meer algemene doelstellingen van de EU te realiseren. De steun die het vervoer via de Structuurfondsen wordt toegekend, is ongeveer tien keer zo groot als de steun uit het Cohesiefonds. 2. Samenvatting van de mededeling 2. 1. De mededeling geeft uiting aan de ambitie van de Europese Unie om a) een nadere impuls te geven aan economi- sche convergentie, en b) sociale integratie te bevorderen. Daarbij wordt nadruk gelegd op de belangrijke rol die de vervoersinfrastructuur bij dit streven naar duurzame ontwikke- ling speelt. De aandacht is vooral gericht op verbetering van de situatie van i) perifere gebieden, ii) regio’s met een ontwikkelingsachterstand, en iii) minder bevoorrechte bevol- kingsgroepen. De Commissie stelt dat het van belang is dat i) de 2. 2. Structuurfondsprogramma’s en-initiatieven (EFRO, INTER- REG), ii) de Cohesiefondsprogramma’s, en iii) de steun via de EIB op dezelfde doelstellingen zijn gericht. 2. 3. Het gemeenschappelijk vervoerbeleid (GVB) is erop gericht aan de behoeften van burgers en bedrijfsleven te voldoen om zo hun mogelijkheden en concurrentievermogen te verbeteren. Volgens de Commissie is een gecoördineerd en goed 2. 4. opgezet regionaal beleid het aangewezen instrument om: — de economische ontwikkeling (groei, concurrentievermo- gen, werkgelegenheid) te stimuleren; — een evenwichtige ontwikkeling in de EU tot stand te brengen; — gunstige voorwaarden voor uitbreiding te scheppen; — de mobiliteit van alle minder bevoorrechte mensen (men- sen met een laag inkomen, gehandicapten) te verbeteren; zonder de bescherming van het milieu daarbij uit het oog te verliezen. In het Commissiedocument wordt een aantal terreinen 2. 5. beschreven waarop vervoer verbetering kan brengen: — vermindering van de bevolkingsconcentratie, die tot con- gestie en milieuvervuiling leidt; — verbetering van de toegang tot en het aanbod van vervoers- diensten in perifere gebieden om hun welvaart via verbete- ring van het concurrentievermogen te vergroten; — invoering van vrachtkosten als investeringsparameter. 2. 6. De Commissie stelt dat betere vervoersvoorzieningen: — de bereidheid om te investeren en de mogelijkheden voor de markten om resultaten te boeken, kunnen vergroten; C 258/36 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 10. 9. 1999 — kunnen leiden tot een duurzame economische groei en werkgelegenheid, mits er gerichte maatregelen worden getroffen. — te voorkomen dat het vervoer volledig aan marktkrachten wordt overgelaten door ook de maatschappelijke en al- gemene economische waarde in aanmerking te nemen; Daarbij moet echter wel rekening worden gehouden met het feit dat: — groei ook van andere factoren, zoals telecommunicatie, afhankelijk is; — het scheppen van banen even belangrijk is als toegang tot perifere, minder ontwikkelde gebieden. 2. 7. Investeringen zullen steeds meer op burgers en op specifieke maatschappelijke behoeften worden gericht, doordat belangrijke lacunes op vervoers- en infrastructuurgebied wor- den opgevuld; daarbij moet wel worden erkend dat er ook in welvarende lidstaten regio’s zijn waar het vervoer ontoereikend blijkt of de ongelijkheid nog vergroot. De Commissie bena- drukt dat het openbaar vervoer in de toekomst een belangrijke rol bij de verwezenlijking van bovengenoemde doelstellingen zal spelen. gedicht met De lacunes in het vervoers- en infrastructuurnetwerk 2. 8. worden EU- behulp steunprogramma’s, die de ontwikkeling op gecoördineerde wijze proberen te stimuleren; het Cohesiefonds speelt een belangrijke aanvullende rol. algemene van De uitgaven van de EU zijn sterk op het wegtransport 2. 9. gericht: — 2/3 van de investeringen van het EFRO op vervoersgebied tussen 1994 en 1999; — 2/3 van de investeringen van het Cohesiefonds op vervoers- gebied tussen 1993 en 1999; — de in het kader van regionale doelstellingen verstrekte kredieten van de EIB (waaronder ook middelen voor vervoer). Bij een kwart van de kredieten van de EIB voor regionale ontwikkelingsprojecten is sprake van cofinanciering met de Structuurfondsen. 2. 10. Aangezien de lidstaten ieder hun eigen ontwikkelings- beleid hebben gevoerd, zijn op EU-niveau tal van ongerijmdhe- den en barrières ontstaan, hetgeen een onevenwichtig gebruik van het Europese grondgebied met zich brengt. Daarom is het Europees Ruimtelijk Ontwikkelingsperspectief, gebaseerd op een totaalaanpak, tot stand gekomen. Cofinanciering door overheid en bedrijfsleven en sociaal partnerschap zouden een gezamenlijke, coherente visie op de ruimtelijke ontwikkeling van Europa mogelijk moeten maken. 2. 11. uiteindelijk de regionale samenhang zal bevorderen door: De Commissie is ervan overtuigd dat liberalisering — alle burgers in de EU betaalbare vervoersdiensten te bieden; — een regelgevend kader te creëren om de gevolgen van de liberalisering in het oog te houden en ervoor te zorgen dat mensen tussen verschillende vervoerswijzen kunnen blijven kiezen; — via aanbestedingen exclusieve rechten toe te kennen om de kwaliteit van de dienstverlening te waarborgen of bepaalde verplichtingen t. a. v. verbindingen met perifere gebieden in het cabotagevervoer op te leggen. 2. 12. De Commissie stelt dat infrastructuurtarieven alleen de marginale kosten van het gebruik van de infrastructuur zouden moeten weerspiegelen/dekken. Zij verwacht dat daar- door: — de efficiency zal verbeteren doordat een optimale vervoers- keuze tegen lagere vervoerskosten kan worden gemaakt; — kosten in perifere gebieden „mogelijk” stijgen; — in perifere gebieden de productie van goederen met een lage toegevoegde waarde zal verdwijnen. 2. 13. Integratie van de verschillende vervoerswijzen, inclu- sief alle havens en terminals, wordt gezien als onderdeel van de noodzakelijke diversificatie van netwerkverbindingen. 3. Algemene opmerkingen Het Comité onderschrijft de beginselen van cohesie, 3. 1. maar kan weinig bewijs vinden dat financiering uit de Struc- tuurfondsen en het Cohesiefonds daadwerkelijk heeft bijgedra- gen tot het realiseren van de in par. 2. 1 beschreven doelstel- lingen. 3. 1. 1. De tabellen in het Commissiedocument dragen nau- welijks bij tot een beter begrip van de beginselen die ten grondslag liggen aan cohesiemaatregelen in het vervoer, en leveren geen bewijs voor de door de Commissie veronderstelde effecten van de EU-steun. De gegevens zijn verouderd en worden verder nergens in de mededeling gebruikt om de argumentatie van de Commissie te onderbouwen. Verder wordt niet aangegeven welke wisselwerking tussen de steunver- lening via het Cohesiefonds en de steunverlening via de Structuurfondsen en de EIB heeft plaatsgevonden om de beoogde doelstellingen te verwezenlijken. Het is uiteraard niet eenvoudig om oorzaak en gevolg 3. 2. vast te stellen, maar het ontbreken van case studies en controles op het functioneren van de projecten maakt het lastig om het beleid en het effect van de uitgaven te beoordelen. De vrees bestond dat het delegeren van het beheer van de middelen op grond van het subsidiariteitsbeginsel ertoe zou leiden dat niet de juiste prioriteiten zouden worden gesteld, dat er bijvoorbeeld een concentratie en groei in stedelijke gebieden zou ontstaan, indien binnen het vervoer alleen marktgeoriën- teerde doelstellingen zouden worden nagestreefd. Bovendien zou nadruk op marktgeoriënteerde doelstellingen ten koste kunnen gaan van de inspanningen om een kwalitatief hoog- waardig openbaar vervoer te waarborgen, hetgeen noodzake- lijk is om op lokaal niveau de binnen de EU gewenste sociale integratie en gelijke behandeling te realiseren, duurzame mobiliteit te bevorderen en de afhankelijkheid van auto’s te verminderen. 10. 9. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 258/37 3. 3. Er wordt in de mededeling geen aandacht besteed aan coördinatie van cohesiemaatregelen in het vervoer daar waar interregionale aspecten een belangrijke rol spelen, noch aan verbindingen met derde landen. Evenmin wordt iets gezegd over transitoroutes door landen die niet voor steun uit het Cohesiefonds in aanmerking komen, hoewel die toch duidelijk van strategisch belang zijn. richtsnoeren voor de toepassing van het subsidiariteitsbeginsel moeten worden ontwikkeld. Het vastleggen van specifieke doelstellingen voor projecten die voor steun in aanmerking komen, zou het gemakkelijker maken om prioriteiten te stellen. Specifieke aanbevelingen inzake interoperabiliteit, zowel op Europees als op lokaal niveau, zal de bedrijvigheid onder eerlijke concurrentievoorwaarden stimuleren. 3. 4. De mededeling heeft iets weg van een verhandeling, waarin keer op keer wordt gewezen op de toegevoegde waarde van de cohesiesteun. Niet alleen is dit op z’n zachtst gezegd irritant, maar ook valt het daardoor des te meer op dat er geen bewijzen worden aangevoerd, en het document wordt er dan ook niet overtuigender op. 4. 3. Er moet meer worden geïnvesteerd in het railvervoer, zeevervoer, binnenvaart en kustvaart voor zover er intermoda- le knooppunten zijn; dit zou de voorkeur moeten hebben boven investeringen in de wegeninfrastructuur, maar in de praktijk zullen beide soorten investeringen gewoonlijk samen- gaan. 3. 5. Een groot gedeelte van de cohesiesteun is bestemd ten behoeve van de wegeninfrastructuur. Dit is verontrustend in het licht van het streven naar sociale samenhang en duurzame ontwikkeling. De burgers willen uit maatschappelijk oogpunt verdedigbare investeringen om duurzame ontwikkeling en mobiliteit te waarborgen, terwijl tegelijkertijd de gevolgen voor het milieu binnen de perken worden gehouden. Er moet veel meer aandacht uitgaan naar investeringen in het openbaar vervoer, met name omdat veel initiatieven op dit vlak niet rendabel zijn. Het Comité meent dat de EU haar inspanningen op het 3. 6. vlak van het openbaar vervoer moet opvoeren omdat: — openbaar vervoer sociale uitsluiting helpt terug te dringen; — milieuverontreiniging door vervoersdiensten wordt beperkt. goede openbaar- 4. Algemene aanbevelingen 4. 1. De lidstaten bepalen uiteraard zelf hun investerings- prioriteiten; wel meent het Comité dat de beginselen die ten grondslag liggen aan de steunverlening via de Structuurfondsen en het Cohesiefonds zwaarder wegen dan het subsidiariteitsbe- ginsel en dat de verantwoordelijkheid voor de programma’s bij de Europese Unie moet blijven, willen de cohesiedoelstellingen gerealiseerd kunnen worden. Er moeten speciale programma’s en vernieuwende financiële instrumenten worden ontwikkeld om kapitaal uit de particuliere sector aan te trekken en partnerschappen tussen EU, lidstaten en exploitanten te stimu- leren. Verder dient te worden nagegaan hoe vervoer kan worden gefinancierd door middel van heffingen op basis van de marginale maatschappelijke kosten; een dergelijk beleid zou als principekwestie moeten worden ingevoerd (1). Wel moet het mogelijk zijn om perifere en andere gebieden die in een ongunstige positie verkeren, ontheffing te verlenen wanneer duurzame vervoersmogelijkheden niet aanwezig of niet ren- dabel zijn. In dit verband moet een impuls worden gegeven aan breder opgezette, interregionale cohesieprogramma’s. 4. 2. Investeringen in het vervoer moeten op een bepaalde strategie gebaseerd zijn. Verder zouden er gemeenschappelijke (1) PB C 56 van 24. 2. 1997, blz. 31; PB C 138 van 24. 2. 1997, blz. 7. 4. 4. In de Cohesieprogramma’s zou een belangrijkere plaats voor intermodale knooppunten moeten worden ingeruimd en er zou meer steun uitgetrokken moeten worden om deze knooppunten verder te ontwikkelen. De doeltreffendheid van cohesiemaatregelen in het 4. 5. vervoer kan alleen worden gewaarborgd indien de sociale partners bij het besluitvormingsproces worden betrokken. De behoefte aan uitgaven t. b. v. het vervoer ter onder- 4. 6. steuning van de cohesie na de uitbreiding dient nu al grondig te worden nagegaan. Het zal steeds noodzakelijker worden dat regionale economieën die op de globalisering inspelen, zelf zorgen voor een efficiënte allocatie van middelen en toezicht op de uitgaven. de De van gevolgen 4. 7. infra- structuurtarieven in perifere gebieden dienen nauwkeurig te worden nagegaan in die gebieden waar het risico bestaat dat de tarieven per saldo tot productieverlies leiden en zo het effect van cohesiemaatregelen zouden ondermijnen. invoering van Perifere eilandgebieden, zoals gedeelten van Grieken- 4. 8. land en Ierland, gebieden die ver van activiteitencentra af liggen, zoals voorkomt op het Iberisch schiereiland, en gebie- den die te kampen hebben met slechte vervoersverbindingen met aangrenzende derde landen, zouden in aanmerking moe- ten komen voor steun omdat zij op het gebied van het vervoer een blijvend kostennadeel hebben. Het BNP zou niet het enige steuncriterium moeten zijn; ook andere factoren, zoals maatregelen ten behoeve van de toegankelijkheid zouden in acht genomen kunnen worden. Verder zouden ook landen die niet tot de zgn. „Cohesielanden” behoren, in aanmerking voor steun moeten komen. 4. 9. Overleg met de sociale partners in de cohesieregio’s zou een constructieve bijdrage tot de programma’s kunnen leveren en het multifunctionele karakter van de uitgaven kunnen versterken om tot een optimale inzet in het kader van de in paragraaf 2. 1 genoemde beginselen te komen. 4. 10. De Commissie zou zich nader moeten buigen over lange-termijnfinanciering in het vervoer als middel om de cohesie te bevorderen en moeten nagaan hoe deze kan bijdragen tot een evenwichtige economische ontwikkeling, tot verbetering van de mogelijkheden van minder bevoorrechte mensen door middel van het dienstenaanbod en tot ondersteu- ning van het uitbreidingsproces. De Commissie onderkent de C 258/38 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 10. 9. 1999 problemen die nu eenmaal op dit vlak bestaan; deze zullen echter met de uitbreiding van de Unie waarschijnlijk niet verdwijnen. Daarom dringt het Comité aan op kwaliteitsbench- marking. Dit impliceert wel dat veel meer nadruk moet worden gelegd op beleidsmaatregelen en middelen ten behoeve van het openbaar vervoer. 4. 11. Zowel in onderhavig advies als in het advies over het Ruimtelijk Ontwikkelingsperspectief (1), dat in september 1998 werd goedgekeurd, staat „ombuiging van alle beleidsonderde- len die van invloed zijn op de ruimtelijke ontwikkeling” centraal. In het advies over het Ruimtelijk Ontwikkelingsper- spectief benadrukt het Comité dat verbetering van de kwaliteit van het bestaan van burgers een fundamentele doelstelling van ruimtelijk ontwikkelingsbeleid moet zijn. Verder wijst het er bijvoorbeeld op dat bergstreken perifere kenmerken vertonen. Dit sluit goed aan bij het standpunt dat transnationale en grensoverschrijdende initiatieven moeten worden gecoör- dineerd en dat er gezorgd moet worden voor samenhang tussen alle beleidsmaatregelen die zijn gericht op sociaal- economische vooruitgang. Het Comité wijst op de gevaren die zijn verbonden met overconcentratie van activiteiten in centraal gelegen gebieden ten koste van de periferie en meent dat totstandbrenging van verbindingen tussen perifere gebieden tegenwicht zou kunnen bieden aan de aantrekkings- kracht van centraal gelegen gebieden. 4. 12. Het Comité bevestigt de standpunten die het ver- woordde in zijn advies van september 1998 over het voorstel van de Commissie inzake het verlenen van financiële bijstand van de Gemeenschap op het gebied van de trans-Europese netwerken (2), op grond waarvan studies van strategische aard die op initiatief van de Commissie worden ondernomen, voor 100 % gefinancierd zouden kunnen worden. Dergelijke studies zouden moeten bijdragen tot ondersteuning en verbetering van de evaluatie van de cohesie-uitgaven. Voorgesteld wordt, de beschikbare middelen voor het trans-Europese vervoersnet- werk te verruimen tot 4,992 miljard euro voor de periode 2000-2006, een toename van 277 % vergeleken met de periode 1995-1999. Gezien de omvang en verruiming van deze middelen valt het te betwijfelen of de cohesiesteun merkbare resultaten op het gebied van de ontwikkeling van vervoer zal hebben. 4. 13. De Commissie zou oog moeten hebben voor de behoefte aan luchtverbindingen en aan ontwikkeling van de spoorwegverbindingen in perifere regio’s en met kandidaat- lidstaten, ondanks de hoge investeringskosten die hiermee gepaard gaan. 4. 14. Met de uitbreiding in zicht mogen fouten die in het verleden bij sommige cohesieprojecten in het vervoer zijn gemaakt, niet opnieuw worden begaan. Op centraal — en zonodig grensoverschrijdend — niveau moeten op gecoör- dineerde wijze strategieën worden ontwikkeld die bijvoorbeeld ruimtelijke ordening, milieubescherming, werkgelegenheid en plattelandsontwikkeling omvatten, waarbij de regio’s verant- woordelijk zijn voor de concrete uitvoering ervan. In dit verband zij gewezen op het belang van het ISPA-programma. (1) PB C 407 van 28. 12. 1998, blz. 85. (2) PB C 407 van 28. 12. 1998, blz. 120. 4. 15. Mocht de Commissie in de toekomst nog een medede- ling over dit onderwerp uitbrengen, dan zou daarin volgens het Comité het volgende moeten worden opgenomen: — een definitie van cohesie aan de hand van doelstellingen op het vlak van ruimtelijke ordening en concrete cohesie- doelstellingen; — specifieke doelstellingen en prestatieparameters; — herziening van de huidige strategieën inzake de trans- Europese vervoersnetwerken, het Cohesiefonds en de EFRO-vervoersonderdelen; — de regionale gevolgen van de trans-Europese vervoersnet- werken en van de steunverlening via het Cohesiefonds, de Structuurfondsen, de EIB en het EIF; — vastlegging van prioriteiten op basis van deze gevolgen voor toegankelijkheid, concurrentievermogen, huidig en potentieel BBP en tekortkomingen in de infrastructuur. 5. Conclusies 5. 1. Het Comité vindt dat de bedoeling van de mededeling verduidelijkt moet worden en dat de doelstellingen ervan helder moeten worden aangegeven. De hoofdboodschap dient te zijn dat de volgende EU-doelstellingen in wezen met elkaar verenigbaar moeten zijn: — verbetering van de economische vooruitzichten, het con- currentievermogen en de werkgelegenheidsituatie van pe- rifere regio’s; — bevordering van een evenwichtige ontwikkeling in de 15 lidstaten en schepping van gunstige voorwaarden voor integratie van nieuwe landen; — bevordering van duurzame mobiliteit door verbetering van het openbaar vervoer centraal en voorop te stellen; — waarborging van betaalbare vervoersdiensten voor mensen die afhankelijk zijn van het openbaar vervoer en voor minder mobiele mensen; — invoering van „beste praktijken” om de gevolgen voor het milieu van de aanleg van vervoersinfrastructuurvoor- zieningen en de ontwikkeling van vervoersdiensten die in het kader van cohesieprogramma’s zijn verwezenlijkt en bevorderd, in de hand te houden; algemeen wordt erkend dat het wegvervoer één van de grootste vervuilers is. 5. 2. Bij de planning, de evaluatie, de beoordeling en het toezicht, alsook bij de toepassing van indicatoren en meet- methodes dient te worden uitgegaan van de OTO- en andere onderzoeksprogramma’s. 5. 3. Tevens is het noodzakelijk dat er beginselen voor perifere regio’s worden vastgelegd om ervoor te zorgen dat er eerlijke en efficiënte tarieven worden gehanteerd en om te voorkomen dat deze gebieden worden gediscrimineerd door- 10. 9. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 258/39 dat alternatieven ontbreken of de vraag te gering is om rendabele diensten op te zetten. De uitbreiding zal voor zowel de nieuwe als de huidige 5. 4. lidstaten en ook langs de buitengrenzen van de EU nieuwe problemen opleveren. Het zwaartepunt van de EU zal naar het oosten worden verplaatst, waardoor de problemen van de huidige perifere regio’s erger zullen worden en waarvan ook nieuwe perifere regio’s de gevolgen zullen ondervinden. Hiermee dient terdege rekening te worden gehouden. Brussel, 7 juli 1999. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité B. RANGONI MACHIAVELLI


title: Règlement (CE) n° 1490/1999 de la Commission, du 7 juillet 1999, modifiant le règlement (CEE) n° 2179/92 portant modalités d'application des mesures spécifiques à l'importation en faveur des îles Canaries en ce qui concerne le tabac

eurovoc_concepts:
Canary Islands
customs duties
import
tariff exemption
tobacco

text: L 172/32 FR Journal officiel des Communautés européennes 8. 7. 1999 RÈGLEMENT (CE) No 1490/1999 DE LA COMMISSION du 7 juillet 1999 modifiant le règlement (CEE) no 2179/92 portant modalités d'application des mesures spécifiques à l'importation en faveur des îles Canaries en ce qui concerne le tabac LA COMMISSION DES COMMUNAUTÉS EUROPÉENNES, vu le traité instituant la Communauté européenne, vu le règlement (CEE) no 1601/92 du Conseil du 15 juin 1992 portant mesures spécifiques concernant certains produits agri- coles en faveur des îles Canaries (1), modifié en dernier lieu par le règlement (CE) no 1257/1999 (2), et notamment son article 6, paragraphe 2, (1) (2) (3) considérant que l'article 6 du règlement (CEE) no 1601/ 92 prévoit un régime d'exonération des droits de douane à l'importation directe dans les îles Canaries d'une quan- tité de 20 000 tonnes de tabacs bruts et semi-élaborés destinés à la fabrication locale de produits du tabac; considérant que le règlement (CEE) no 2179/92 de la Commission du 30 juillet 1992 portant modalités d'ap- plication des mesures spécifiques à l'importation en faveur des le tabac (3),modifié en dernier lieu par le règlement (CE) no 1492/98 (4), prévoit les modalités d'application pour cette mesure; îles Canaries en ce qui concerne considérant que, afin de permettre la plus grande souplesse au niveau des importations des produits à base de tabac dans les îles Canaries, la quantité globale de 20 000 tonnes de tabac brut écoté peut être utilisée pour l'importation d'autres produits en tenant compte du coefficient d'équivalence en fonction des besoins de l'industrie locale; qu'il convient d'ajuster donc l'annexe du règlement (CEE) no 2179/92; (4) considérant que les mesures prévues au présent règle- ment sont conformes à l'avis du comité de gestion du tabac, A ARRÊTÉ LE PRÉSENT RÈGLEMENT: Article premier L'annexe du règlement (CEE) no 2179/92 est remplacée par l'annexe du présent règlement. Article 2 Le présent règlement entre en vigueur le jour de sa publication au Journal officiel des Communautés européennes. Il est applicable à partir du 1er juillet 1999. Le présent règlement est obligatoire dans tous ses éléments et directement applicable dans tout État membre. Fait à Bruxelles, le 7 juillet 1999. Par la Commission Franz FISCHLER Membre de la Commission (1) JO L 173 du 27. 6. 1992, p. 13. (2) JO L 160 du 26. 6. 1999, p. 80. (3) JO L 217 du 31. 7. 1992, p. 79. (4) JO L 196 du 14. 7. 1998, p. 13. 8. 7. 1999 FR Journal officiel des Communautés européennes L 172/33 ANNEXE «ANNEXE Produits bénéficiant de l'exonération de droits de douane à l'importation directe dans les îles Canaries pour la période du 1er juillet 1999 au 30 juin 2000 Code NC Désignation des marchandises Coefficient d'équivalence Quantité maximale (en tonnes) 2401 10 Tabac brut non écoté 2401 20 Tabac brut écoté ex 2401 20 Capes extérieures pour cigares présentées sur supports, en bobines, destinées à la fabrication de tabacs (2) 2401 30 Déchets de tabac ex 2402 10 00 Cigares inachevés dépourvus d'enveloppe ex 2403 10 00 Tabacs coupés (mélanges définitifs de tabac utilisé pour la fabrication de cigarettes, cigarillos et cigares) ex 2403 91 00 Tabacs homogénéisés ou reconstitués, même sous forme de feuilles ou de bandes ex 2403 99 90 Tabacs expansés 0,72 1,00 1,05 0,28 1,05 1,05 1,05 1,05 20 000 (1) (1) Quantité maximale d'équivalent de tabac brut écoté. Les quantités effectivement disponibles des différents produits sont converties dans la limite de la quantité d'équivalent de tabac brut écoté à l'aide des coefficients d'équivalence en application de l'article 3, paragraphe 2. (2) Le contrôle de l'utilisation pour cette destination particulière se fait par application des dispositions communautaires pertinentes édictées en la matière. »


title: Yttrande från Ekonomiska och sociala kommittén om "Att hantera förändringar - Högnivågruppen om ekonomiska och sociala konsekvenser av industriell förändringar"

eurovoc_concepts:
economic reform
industrial restructuring
management
social change

text: 10. 9. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 258/1 II (Förberedande rättsakter) EKONOMISKA OCH SOCIALA KOMMITTE´ N Yttrande från Ekonomiska och sociala kommittén om ”Att hantera förändringar — Högnivågrup- pen om ekonomiska och sociala konsekvenser av industriell förändringar” (1999/C 258/01) Den 15 december 1998 beslutade kommissionen att i enlighet med artikel 198 i EG-fördraget rådfråga Ekonomiska och sociala kommittén om ”Att hantera förändringar — Högnivågruppen om ekonomiska och sociala konsekvenser av industriella förändringar”. Sektionen för inre marknaden, produktion och konsumtion, som ansvarat för kommitténs förberedande arbete, antog sitt yttrande den 10 juni 1999. Föredragande var John Little och medföredragande Mario Sepi. Vid sin 365:e plenarsession den 7-8 juli 1999 (sammanträdet den 7 juli) antog Ekonomiska och sociala kommittén följande yttrande med 103 röster för och 4 nedlagda röster. 1. Inledning 2. Allmänna kommentarer 1. 1. I november 1998 publicerade en ”högnivågrupp” som valts ut av kommissionen en rapport om ekonomiska och sociala konsekvenser av industriella förändringar. Gruppens ordförande var Pehr G. Gyllenhammar. Europeiska rådet anmodade vid sitt sysselsättningsmöte i Luxemburg i novem- ber 1997 gruppen att analysera de industriella förändringarna inom Europeiska unionen och undersöka olika sätt att föregri- pa och ta itu med förändringar och deras ekonomiska och sociala följder. Gruppen konstaterar att rapporten bara kan ta upp vissa utvalda områden och ge exempel samt att den berör svåra problem som lätt smittar av sig. Gruppen rekommende- rar att rapporten följs upp av en dialog mellan kommissionen och privata sektorns organisationer i form av möten och konferenser för att diskutera hur man bäst skall föregripa och handskas med förändringar. 1. 2. Ekonomiska och sociala kommittén har i enlighet med kommissionsledamot Pa´draig Flynns begäran beslutat att granska högnivågruppens rapport (”rapporten”) och att offentliggöra ett yttrande om rapporten innan Europeiska rådet tar upp den till behandling. Kommittén har vid många tidigare tillfällen behandlat frågeställningar med anknytning till detta viktiga ämne, och de följande kommentarerna är därför koncentrerade till de huvudfrågor som behandlas i rapporten. 2. 1. Kommittén anser att rapporten kan bidra till diskussio- nerna om industriella förändringar och försöken att hantera dem på ett effektivt sätt. Den innehåller värdefulla synpunkter på bakgrunden till förändringar. Kommittén välkomnar särskilt att rapporten slår fast att industriella förändringar skapar nya möjligheter och att den framhåller skapandet av nya arbetstillfällen i stället för att försvara föråldrade. Den breda strategin att försöka hämta inspiration från ett synsätt som bygger på benchmarking, innovation och social sammanhåll- ning ser kommittén som positiv. 2. 2. Många olika faktorer kan ligga bakom industriella förändringar men ett gemensamt drag är att de skapar nya möjligheter. I rapporten försöker gruppen kartlägga olika sätt att vända förändringar till möjligheter. För att detta skall lyckas måste förändringarna inte bara föregripas, förberedas och hanteras, de måste också utnyttjas aktivt för att ge största möjliga fördelar för näringsliv och samhälle. En central förutsättning för detta är att Europas industri uppvisar hög produktivitet och förbättrar sin konkurrenskraft internatio- nellt. C 258/2 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 10. 9. 1999 2. 2. 1. ESK instämmer i att företagen, personalrepresentan- ter (däribland fackföreningar), de anställda själva, nationella regeringar och lokala myndigheter kan bidra till att dra fördel av förändringarna. förutsättningar att bli mer konstruktiva och att de kan leda till vinster genom ökad produktivitet och flexibilitet. Kommittén beklagar att det ingenstans i rapporten hänvisas direkt till kollektiva förhandlingar. Kommittén beklagar dock att en del av förslagen 2. 2. 2. begränsas till (mestadels frivilliga) informationsalternativ som inte utgör ett led i ett effektivt samråd vars syfte är att förbereda politiska och ekonomiska beslut. Sådana samråd borde sikta till att i tid påverka besluten så att strukturella förändringar leder till bästa möjliga ekonomiska och sociala resultat. 2. 3. En ofrånkomlig följd av djupgående förändringar är att det uppstår ett behov av nya kunskaper och krav på ny kompetens. Om man inte tar hänsyn till detta och samtidigt gör organisatoriska, administrativa och tekniska anpassningar kommer förändringsperioden att förlängas och de potentiella vinsterna eventuellt att minska. 2. 4. En persons anställbarhet definieras i rapporten som hans eller hennes möjlighet att hitta en nisch på arbetsmarkna- den. Kommittén instämmer i att om en person skall hitta en sådan nisch måste denne vara rörlig, ha förmåga att anpassa och engagera sig samt ha lämpliga kunskaper. Han eller hon måste få utbildnings- eller omskolningsmöjligheter under hela sitt yrkesliv eftersom kunskaper i dag måste betraktas ur ett dynamiskt perspektiv. ESK håller med om att ansvaret för att bli anställbar och förbli det är delat. Utbildning och yrkesutbildning omfattar allt från konventionell utbildning till internutbildning inom företagen och omskolning, som antingen anordnas i företagens eller i offentliga myndigheters regi. Att utveckla nya metoder för internutbildning kommer att bli mycket viktigt i framtiden. 2. 5. I rapporten framförs åsikten att företagen bör erkänna sina skyldigheter gentemot andra aktörer och inte bara sina rättsliga skyldigheter mot aktieägarna. Uppfattningen är inte ny och delas också av kommittén. Många storföretag arbetar just på detta sätt, och kommittén välkomnar åsikten att benchmarking, jämförelser och informationsutbyte på frivillig grund kan uppmuntra och hjälpa andra företag att förbättra sina strategier och metoder. 2. 6. Kommittén har sedan länge framhållit fördelarna med att ha effektiva kanaler för att informera och rådgöra med de anställda. Konstruktiv kommunikation, öppenhet och dialog med de anställda ökar motivationen, som utgör en central förutsättning för att öka företagens produktivitet och på ett smidigt sätt anpassa sig till nödvändiga förändringar. Frivilliga former är att föredra för en sådan dialog, som kräver att alla parter är engagerade och som måste vara anpassad till organisationens storlek och kultur. När alla har tillgång till samma information upp- 2. 6. 1. muntras de anställda att delta. Det innebär också att kollektiva förhandlingar, när de sker på en lämplig nivå, har bättre 2. 6. 2. En öppen dialog är särskilt viktig för att på ett smidigt sätt anpassa sig till djupgående förändringar och bör vara ett självklart inslag i förändringsprocessen. Kommittén stöder de övergripande målen i rapporten 2. 7. och hoppas att den skall utgöra ett incitament för strategisk planering och föregripande åtgärder, men kan inte stödja hela innehållet i rapporten. Den innehåller ett antal värdefulla förslag — och alla är inte nya — som kommittén stöder, men det ges också rekommendationer som är ytterst vaga och som i vissa fall är minst sagt kontroversiella. Rapportens disposition är dessutom något förvirrande med fyra avsnitt som innehåller onödiga upprepningar och, vad som är viktigare, som inte är samstämmiga och i vissa fall rentav motstridiga. A¨ ven om rapporten i stort sett berör det väsentliga 2. 7. 1. anser kommittén att det finns ett antal förvånande luckor. Det sägs inget om behovet av att förbättra tillgången till riskkapitalmarknader eller, i huvudtexten, om att fullbordandet av inre marknaden potentiellt skulle kunna stärka sysselsätt- ningen. Rapporten betonar inte heller tillräckligt att företagen måste vara konkurrenskraftiga internationellt för att sysselsätt- ningen skall bevaras, eller att man måste utnyttja den sysselsätt- ningsskapande potentialen i små och medelstora företag och inom tjänstesektorn. 2. 7. 2. ESK anser dessutom att rapporten borde ha framhållit att dess mål måste eftersträvas genom näringspolitiska åtgärder som fullbordande av inre marknaden, en öppnare offentlig upphandling och införande av Europabolag. Sådana åtgärder kan bidra till ökad tillväxt och volym i Europas ekonomi, något som är nödvändigt för att modernisera Europas näringsliv skall kunna moderniseras. 2. 7. 3. I rapporten nämns för övrigt ingenting om krav på företagen i tredje land — som konkurrerar med de europeiska företagen på inre marknaden — att också tillämpa en bättre utvecklad social dialog och tillämpa miniminivåer för social standard inom företaget. Kommittén menar tvärtom att frågan om de ekonomiska och sociala konsekvenserna av strukturom- vandlingen inom näringslivet måste angripas på världsnivå och innefatta starka påtryckningar från Europeiska unionens sida för att åstadkomma bättre konkurrensvillkor på det internationella planet, bland annat med hjälp av minimiklausu- ler för sociala villkor. 2. 7. 4. Kommittén är förvånad över att rapporten inte nämner vilken stimulans det skulle innebära för konkurrens- kraften, och därmed för sysselsättningen, om varje medlems- stat reformerade företagsbeskattningen och om man undanröj- de de negativa följderna av illojal konkurrens inom företagsbe- skattningen mellan medlemsstaterna. 10. 9. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 258/3 3. Särskilda kommentarer 3. 1. Ett observationsorgan för industriella förändringar (del 3. 1) 3. 1. 1. I rapporten föreslås att det bör skapas ett europeiskt observationsorgan för industriella förändringar som skall bidra till att föregripa och planera ekonomiska förändringar inom olika sektorer och regioner. ESK ser fram emot resultatet av den förstudie som kommissionen beslutat genomföra om detta förslag. 3. 1. 2. Oberoende av slutsatserna från denna förstudie anser kommittén att Europeiska kommissionen bör övervaka den industriella strukturomvandlingen kontinuerligt för att kunna anpassa de egna åtgärderna och den gemenskapspolitik som den föreslår parlamentet och rådet. Till den ändan måste kommissionen utveckla samrådet omkring strukturomvand- lingen med näringslivs- och arbetsmarknadsparterna och refor- mera sin interna organisation i grunden. Detta bör bland annat ske i form av tillfälliga arbetsgrupper med olika typer av specialkompetens, så att avskärmningen mellan generaldirek- toraten bryts upp; det är denna avskärmning som för närvaran- de hindrar kommissionen att inta en sådan roll på det sammanhängande sätt som krävs. 3. 1. 3. Vilket forum som än inrättas understryker kom- mittén vikten av att en koppling görs till ekonomiska och politiska beslut och att arbetsmarknadens parter inbegrips så att de kan delta i dessa. 3. 2. En ”Rapport om att hantera förändringar” (RHF) om syssel- sättnings- och arbetsvillkor (del 1. 4) 3. 2. 1. ESK välkomnar rekommendationen i rapporten att företagen skall uppmuntras att rapportera till sina anställda om sysselsättnings- och arbetsvillkor på frivillig grund. Kommittén instämmer i att det bästa sättet att utveckla föregångsexempel inte består i att lagstifta, utan i att företagen och deras anställda frivilligt strävar efter högt satta mål i sitt eget intresse. Den föreslagna rapporten om att hantera förändring 3. 2. 2. (RHF) har dock alltför mycket av föreskrift över sig, och avsikten att det skulle finnas en enda rapporteringsmetod är oförenlig med insikten om den kulturella mångfalden och anpassningspotentialen inom företagen. Att offentliggöra en sådan rapport skulle kunna skapa problem för företag som inte vill avslöja sina nyskapande arbetsformer för konkurrenterna. A¨ ndå stöder ESK tanken att alla företag — både 3. 2. 3. europeiska och utlandsägda — med över 1000 anställda inom frivilligt utarbeta någon form EU skall uppmuntras att av ”rapport om att hantera förändring”. En sådan rapport skulle kunna informera om förväntade strukturella förändringar och ligga till grund för en aktiv strategi för att möta förändringarna. Den skulle bland annat kunna innehålla företagens förslag och program för — utbildningsinsatser för att möta efterfrågan på ny kunskap och kompetens, — teknisk och organisatorisk anpassning, — att slå vakt om lika möjligheter (stora förändringar har en tendens att på kort sikt i första hand drabba mindre gynnade grupper), — dialog med andra instanser i samhället om att hantera förändringar. 3. 2. 4. Det är inte bara privata sektorn som berörs av industriella förändringar. ESK skulle därför vilja uppmuntra även offentliga organ med mer än 1000 anställda att rutinmässigt utarbeta en sådan rapport. 3. 2. 5. Kommittén anser att arbetstagarnas och deras före- trädares medverkan vid upprättandet och genomförandet av rapporten är nödvändig för att den skall slå väl ut. Kommittén begär att rapporten upprättas på grund- 3. 2. 6. val av objektiva kriterier och bestyrks av en oberoende instans som föreslås av företaget. 3. 2. 7. ESK anser att EU och medlemsstaterna skulle kunna uppmuntras att vid beviljande av offentligt stöd beakta bestyrk- ta rapporter om att hantera förändringar, i enlighet med kommitténs förslag i punkt 3. 2. 3 ovan. Det skulle kunna utgöra ett incitament för att sprida rapporteringen till större organisationer utan att inkräkta på deras egen beslutsrätt. ESK tar däremot starkt avstånd från rekommendatio- 3. 2. 8. nen att den föreslagna rapporten om att hantera förändringar skulle betraktas som ett kriterium för tilldelning av offentliga kontrakt. Ett sådant kriterium skulle innebära att man tvingas göra en utvärdering av företaget och dess rapport på alla nationella, regionala och lokala nivåer som upphandlingen berör. Det skulle strida mot inte bara leverantörernas utan också mot de statliga myndigheternas kommersiella rättigheter eftersom offentliga kontrakt bör, och ibland måste, tilldelas utifrån rent ekonomiska överväganden. Att förespråka att en sådan rapport skall betraktas som ett kriterium för tilldelning av alla statliga kontrakt är helt oförenligt med förslaget i rapporten att ”eventuella tankar på tvång redan från början läggs åt sidan”. I rapporten sägs uttryckligen att tvång skulle leda till diskussioner om definitioner och svårigheter i stället för att uppmuntra till verkliga försök att förmedla föregångs- exempel på ett öppet och nyskapande sätt. C 258/4 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 10. 9. 1999 3. 3. Infrastruktur för ny teknik (del 2. 1) Kommittén ställer sig bakom rapportens ståndpunkt 3. 3. 1. att en av statsmaktens viktigaste ekonomiska roller är att skapa den infrastruktur som kan underlätta den ekonomiska utvecklingen. Vi stöder de prioriteringar som anges och välkomnar särskilt tonvikten på informationsteknologin och uppmaningen att avreglera telekommunikationssektorn. Kom- mittén ställer sig positiv till förslaget att erbjuda ekonomiska incitament för att ge denna sektor draghjälp. arbeten. De österrikiska ”arbetsstiftelser” som är ett partner- skapsprojekt mellan offentlig och privat sektor har framhävts av kommittén som ett utmärkt exempel på en välfungerande I lösning som skulle kunna tillämpas på bredare front. anslutning till detta initiativ, som syftar till att ge övertalig arbetskraft koncentrerad återintegrering i yrkeslivet, erbjuder man övergripande stödåtgärder för att hitta nya arbetstillfällen i form av vägledning till nya sysselsättningsmöjligheter, utbild- ning/fortbildning och stöd till eget företagande eller start av rörelse. 3. 4. Anställbarhet samt livslångt lärande och yrkesutbildning (del 2. 2) 3. 4. 1. En central faktor som leder till arbetslöshet i Europa är, som man konstaterar i rapporten, att utbud och efterfrågan på arbetsmarknaden har svårt att anpassas till varandra under en period med omvälvande tekniska förändringar och globalisering. 3. 4. 2. Kommittén skriver under på påståendet att företagen har en plikt och ett direkt intresse av att bidra till arbetskraftens anställbarhet. Realiteterna är emellertid att framgångsrika och framsynta företag — i eget intresse — investerar mer än andra i sin personal. Rapporten noterar att arbetstagarna och myndighe- 3. 4. 3. terna delar ansvaret för anställbarheten, men den utvecklar inte tillräckligt den enskildes roll. Den enskilde är till syvende och sist den som gynnas av insatserna och är till exempel skyldig att delta aktivt när han eller hon ges möjlighet till ytterligare utbildning och yrkesutbildning. Statens roll sägs helt riktigt vara att underlätta det livslånga lärandet. Kommittén anser också att fortbildning och livslångt lärande har direkt avgörande betydelse i strävan efter anställbarhet, men vi konstaterar att detta inte bara berör heltidsanställda utan i lika hög grad deltidsarbetande, distansarbetande och egna företagare. 3. 4. 4. I ljuset av detta anser kommittén att det inte är en relevant ståndpunkt att företagen måste värna om arbetstagar- nas anställbarhet. Företagens ansvar för att vidta vissa åtgärder är inte i sig någon garanti för positiva resultat. Denna typ av företagsansvar utövas genom att 3. 4. 5. arbetstagarna utbildas, kompetens-utvecklas och fortbildas för de anställningar de har och de roller som de eventuellt förväntas fylla för företaget i framtiden. Detta innebär att arbetstagarna i regel erövrar färdigheter som är överförbara och som ökar deras anställbarhet. Kommittén menar att det är en helt annan sak att hävda att företagen skulle vara ansvariga för att utbilda arbetstagare för arbeten om de säger upp sig. Företagen kan — och gör det också i många fall utan några avtalsmässiga eller lagliga förpliktelser — vidta åtgärder för att hjälpa övertalig arbetskraft att hitta andra jobb, exempelvis genom ”outplacement”-insatser. Kommittén håller med om att det finns en uppgift 3. 4. 6. för offentlig finansiering av utbildning som kan visa sig nödvändig om övertalig arbetskraft skall hitta lämpliga nya 3. 4. 7. Rekommendationen att ”alla företag som på ett uppenbart sätt underlåter att vidta nödvändiga åtgärder för att värna om de friställdas anställbarhet bör inte fortsättningsvis komma i fråga för offentligt stöd” går inte att genomdriva i praktiken, eftersom arbetsgivarna inte kan värna om anställbar- heten när de enskilda och myndigheterna delar detta ansvar. Under vissa lämpliga förutsättningar kan det emellertid finnas motiv för att företag erbjuds ekonomiska incitament och anslag till den yrkesutbildning som krävs för att skaffa passande nya arbeten åt friställda arbetstagare. Denna typ av stimulansåtgärder skulle inte begränsa företagens valfrihet, utan stödja dem som vill spela en aktiv roll för hela det europeiska näringslivets tillväxt. 3. 4. 8. I rapporten redovisas inte den koppling som är nödvändig mellan utbildningsorganen och näringslivet för att utbildningen och fortbildningen hela tiden skall vara relevant i det snabbt föränderliga arbetslivet. Det finns en rad frivilliga partnerskap mellan utbildningsväsendet och näringslivet i Storbritannien, till exempel, som skulle kunna användas som förebild på andra håll. 3. 5. Nya sysselsättningsområden (del 2. 3) 3. 5. 1. I rapporten ges två exempel på sektorer som skulle kunna spela en vidgad roll på arbetsmarknaden under nästa årtionde. Kommittén menar också att det kan finnas tillväxtpo- tential i dessa sektorer, men det är en besvikelse att man inte ger mer kraftfulla exempel och att inget sägs om nya former av handel. 3. 5. 2. Kommittén noterar dock med tillfredsställelse att de två exemplen betraktas som relevanta för sysselsättningstillväx- ten. Bägge — personliga tjänster samt skapande konstutövning och underhållning — spelar en viktig roll i samhället, inte bara på det ekonomiska planet utan också för att förbättra livskvaliteten. 3. 5. 3. Det kan finnas poänger med förslaget att främja och stimulera skapande konstutövning och underhållning. Alla insatser på detta område måste emellertid vara — och uppfattas som — förenliga med öppna marknader och fri konkurrens på global nivå. Kommittén anser det inte berättigat med offentlig finansiering av europeiska ”Oscars”-utdelningar. 10. 9. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 258/5 3. 5. 4. I fråga om personliga tjänster behandlas två beskatt- ningsaspekter som i båda fallen berör subsidiaritetsprincipen. Förslaget att skattelättnader skall ges till ”arbetsgivare” för personliga bas- eller hushållstjänster är på sätt och vis lockande, men en negativ faktor är att det i praktiken skulle innebära regressiv beskattning för de välbeställda som står som arbetsgi- vare i dessa fall. I rapporten konstaterar man att en rad länder har 3. 5. 5. vidtagit aktiva åtgärder för att sänka bördan av skatter och sociala avgifter för låginkomsttagare, och rekommenderar att sådana åtgärder skall vidtas i större omfattning för att sänka kostnaden för lågutbildad arbetskraft. Kommittén ställer sig positiv till denna rekommendation, eftersom sådana insatser bör främja både sysselsättningen och konkurrenskraften, sär- skilt i arbetsintensiva branscher och framför allt med arbets- marknadsparternas medverkan. 3. 5. 6. Förutom andra nya sysselsättningsområden (t. ex. inom informationsteknik) skapar strukturförändringen nya anställningsformer. Ett viktigt exempel på sådana är distansar- bete i alla dess olika former. Kommittén rekommenderar att kommissionen analyserar nya undersökningar om sådana nya anställningsformer. 3. 6. Att skapa och utveckla små och medelstora företag (del 2. 4) Kommittén noterar med tillfredsställelse att ett antal 3. 6. 1. av dess politiska initiativ för sund utveckling av småföretagen har integrerats i rapporten. Särskilt välkomnar vi tyngdpunkten på företagarskap och innovationer. Bryssel den 7 juli 1999. 3. 6. 2. ESK stöder fler etableringar av ”one-stop shops”, särskilda kontaktpunkter, men noterar att de som redan är i drift inte är någon garanti för förenklad byråkrati. Kommittén vill fästa uppmärksamheten på att denna typ av verksamhet måste stödjas på nationell och lokal nivå. 3. 7. Att hantera kriser (del 3) 3. 7. 1. Det finns en rad motsägelser i denna del av rapporten, och vissa förslag är otydliga med avseende på om de skulle gälla enskilda företag eller samtliga företag inom en näringsgren eller region. 3. 7. 2. Små och medelstora företag, och även storföretag, har inte möjlighet att på egen hand lösa problemen i vikande branscher eller med större akuta kriser. För att företagen själva skall kunna fortsätta sin verksamhet måste de hitta och tillfredsställa nya marknader och kunder. 3. 7. 3. Kommittén stöder huvudprincipen att större föränd- ringar på regional nivå skall hanteras genom kollektiva insatser. Detta har — i många fall med framgång — gjorts på exempelvis stål-, kol- och varvsområdena. Frivilliga och flexibla partnerskap bör uppmuntras. Både gemenskaps medel och nationella anslag bör inriktas på att stödja övergången från branscher i nedgång till nya tillväxtsektorer; detta kan hanteras med framgång. Ekonomiska och sociala kommitténs ordförande Beatrice RANGONI MACHIAVELLI