title: 2000/206/EG: Kommissionens beslut av den 20 juli 1999 om den ordning för stöd till bomull som tillämpas i Grekland av grekiska bomullsbyrån [delgivet med nr K(1999) 2536] (Endast den grekiska texten är giltig)

eurovoc_concepts:
Greece
aid system
cotton
financing of aid
import tax

text: 10. 3. 2000 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 63/27 II (Rättsakter vilkas publicering inte är obligatorisk) KOMMISSIONEN KOMMISSIONENS BESLUT av den 20 juli 1999 om den ordning för stöd till bomull som tillämpas i Grekland av grekiska bomullsbyrån [delgivet med nr K(1999) 2536] (Endast den grekiska texten är giltig) (2000/206/EG) EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION HAR FATTAT DETTA BESLUT c) Garantier för kontrollerat och certifierat utsäde och kontroll av importerat utsäde. med beaktande av Fördraget om upprättandet av Europeiska gemenskapen, särskilt artikel 88. 2 första stycket i detta, d) Uppföljning av den internationella tekniska utveck- lingen och tekniköverföring. efter att i enlighet med nämnda artikel ha gett berörda parter tillfälle att yttra sig och med beaktande av dessa synpunkter (1), och av följande skäl: I (1) (2) Den 8 december 1992 sände kommissionen, till följd av ett klagomål, via fax en begäran om upplysningar till de beträffande grekiska myndigheterna skatteliknande avgifter som tagits ut förmån för den grekiska bomullsbyrån. De grekiska myndigheterna svarade med en skrivelse av den 17 mars 1993. I en skrivelse av den 19 juli 1993, översände de grekiska myndigheterna kompletterande uppgifter beträffande åtgärderna. till Av tillgängliga uppgifter framgår att den grekiska bomullsbyrån är ett offentligt organ utan vinstsyfte vars enda uppgift är att främja utvecklingen inom bomulls- sektorn. Byrån tillhandahåller följande tjänster till de sektorer som producerar, bearbetar och saluför bomull: a) Tekniskt stöd. b) Spridning av information om lämpliga och lönsamma sorter. e) Uppföljning av tillämpningen av rådets förordning (EEG) nr 389/82 av den 15 februari 1982 om producentgrupper och sammanslutningar av dessa inom bomullssektorn (2), ändrad genom senast förordning (EEG) nr 3808/89 (3). f) Forskning, tekniköverföring, utbildning på växt- skyddsområdet och begränsning av användningen av gödningsmedel. g) Planering och genomförande av forskningsprogram. h) Utbildning och informationsspridning. i) Tekniskt stöd till rensningsföretagen. j) Undersökningar intresse beträffande företag som producerar bomull och modernisering av sådana företag. av allmänt k) Finansiellt stöd till rensningsföretag genom struktur- programmen. l) Urval och standardisering när det gäller rensad bomull. m) Förbindelser med internationella bomullsbörser och internationella organ. (1) EGT C 278, 24. 10. 1995, s. 4. (2) EGT L 51, 23. 2. 1982, s. 1. (3) EGT L 371, 20. 12. 1989, s. 1. L 63/28 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 10. 3. 2000 n) Uppföljning av tillämpningen av gemenskapens förordningar om den gemensamma organisationen av marknaden. o) Kvalitetskontroller och laboratorieanalyser av bomullsfrön avsedda för oljeutvinning. p) Kvalitetskontroller och laboratorieanalyser när det gäller kvaliteten på fibrer, trådar och textilier. q) Tekniskt stöd till specialiserade laboratorier. r) Kvalitetsintyg för bomullsprodukter. s) Kontroll av maskiner och verktyg. För att kunna tillhandahålla dessa tjänster utan att ta ut ytterligare avgifter från aktörerna i första, andra och tredje led tar grekiska bomullsbyrån ut en kompensa- tionsavgift och en särskild avgift. I artikel 30. 1 i den grekiska lagen nr 2040/92 föreskrivs att bomullsrenserierna skall betala en kompensationsav- gift på 1 % av det pris som betalas till producenterna per kilo levererad orensad bomull som odlats i Grekland. Dessutom föreskrivs en särskild avgift i artikel 30. 3. Avgiften är 1 % av priset på rensad bomull och tas endast ut på import. Enligt de klagomål till kommissionen som ingivits beräknas den avgift som tas ut på orensad bomull som tillverkats i Grekland inte endast utifrån det pris för bomullen som har överenskommits mellan producenten och renseriet utan även på det stödbelopp från gemen- skapen som beviljas i enlighet med rådets förordning (EEG) nr 2169/81 av den 27 juli 1981 om fastställande av de allmänna reglerna för systemet med stöd till bomull (4). De klagande parterna hävdar vidare att den säkerhet som föreskrivs i stödordningen inte frisläpps förrän det kan bevisas att avgiften har erlagts. stöd till forskning inom bomullssektorn (del I punkt 2 d, f, g och j). Kommissionen inledde ett förfarande enligt artikel 88. 2 i fördraget beträffande de aktuella tjänsterna som avser kvalitetskontroll och kvalitetsintyg enligt del I punkt 2 c, o, p och r och det investeringsstöd som avses i del I punkt 2 k. Kommissionen har även beslutat att inleda ett förfarande i enlighet med artikel 88. 2 i fördraget beträf- fande samtliga tjänster eftersom den särskilda avgift genom vilken de finansieras även tas ut på produkter som importeras från andra medlemsstater och medlems- stater i det Europeiska ekonomiska samarbetsområdet. När det gäller tjänsterna avseende kvalitetskontroll tvivlar kommissionen, i avsaknad av uppgifter från de grekiska myndigheterna i frågan om huruvida de aktu- ella kontrollerna är obligatoriska, på att dessa är fören- liga med den gemensamma marknaden, eftersom de skulle kunna betraktas som driftsstöd utan långvariga effekter för sektorn. Kommissionen har därför, när det gäller kvalitetskontroll och kvalitetsintyg, uppmanat de grekiska myndigheterna att lämna in kompletterande upplysningar om stödens utformning och intensitet. Kommissionen har grekiska myndigheterna att inkomma med upplysningar som skulle kunna styrka att kontrollerna är förenliga med gemenskapsrätten. Beträffande kontroller av importerade produkter har kommissionen begärt att de grekiska myndigheterna skall som styrker att Grekland erkänner de kontroller som utförs i andra medlemsstater och att produkter från medlems- stater inte underställs striktare krav än de krav som ställs på inhemska produkter. inkomma med uppgifter vidare uppmanat de II (1) Efter att ha undersökt verksamheten vid grekiska bomullsbyrån beslutade kommissionen att betrakta de I punkt 2 e, n och s som tjänster som anges i del fallande under medlemsstatens behörighetsområde och således inte som stöd till enskilda företag. De grekiska myndigheterna delgavs detta beslut genom skrivelse SG (95) D/874 av den 27 januari 1995. I samma skrivelse informerade kommissionen Grekland om sitt beslut att inte göra invändningar mot de tjänster som avsåg tekniskt stöd, informationsspridning, utbild- ning och försök att finna nya avsättningsmarknader (del I punkt 2 a, b, h, 1, m och k), urval och standardisering när det gäller all rensad bomull (del I punkt 2 1) och När det gäller investeringsstöd till rensningsföretagen inom ramen för strukturprogrammen, anser kommis- sionen, i avsaknad av klargöranden från de grekiska myndigheterna att dessa eventuellt är oförenliga med den gemensamma marknaden. Kommissionen har dess- utom begärt skall inkomma med information om stöden och stödintensi- teten. att de grekiska myndigheterna (obligatoriska enligt Eftersom det är fråga om stöd som finansieras genom lag) har skatteliknande avgifter kommissionen även undersökt finansieringen av samt- liga stöd. Faktum är att EG-domstolens praxis (5) säger att en obligatorisk avgift som tas ut för att finansiera ett statligt stöd utgör ett grundläggande element i stödet och därför måste kommissionen undersöka om både stödet och finansieringen av detsamma är förenliga med gemenskapslagstiftningen. (4) EGT L 211, 21. 7. 1981, s. 2. Förordningen upphävdes genom (5) Se dom av den 26 juni 1970 i mål 47/69, kommissionen mot förordning (EG) nr 1554/95 (EGT L 148, 30. 6,1995, s. 48). Frankrike, Rec. 1969-1971, s. 341. 10. 3. 2000 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 63/29 Även om stöden är förenliga med gemenskapsrätten när det gäller form och mål måste det ändå, i enlighet med domstolens praxis, konstateras att finansieringen av stöden genom avgifter som tas ut på både produkter som importeras från andra medlemsstater och på produkter som importeras från medlemsstater i Euro- peiska ekonomiska samarbetsområdet får mer långt- gående skyddande verkningar än själva stödet. Även om de stöd som finansieras av grekiska bomulls- byrån i viss mån skulle kunna gagna importen kvarstår ändå det faktum att stödet inte gynnar alla parter lika mycket, och kommissionen drar slutsatsen att stödet i praktiken och på grund av sin utformning gynnar de inhemska aktörerna mer. Kommissionen anser dessutom att införandet av ännu ett villkor (krav på att den skatteliknande avgiften skall vara betald innan stöd betalas ut) som inte föreskrivs i gemenskapslagstiftningen av förordning (EEG) nr 2169/81. överträdelse innebär Kommissionen anser slutligen att uttag av en särskild avgift strider mot artikel 5 i protokoll nr 4 till anslut- ningsakten för Grekland enligt vilken åtgärder som från tredje land är begränsar förbjudna. Dessutom anser kommissionen att avgiften, som inte endast tas ut på import, innebär överträdelse av artikel 25 i fördraget enligt vilken avgifter med samma verkan som tullar är förbjudna. importen av bomull Genom skrivelse SG (95) D/874 av den 27 januari 1995 uppmanade att kommissionen Greklands inkomma med synpunkter. Övriga medlemsstater och eventuella intresserade parter informerades om detta i Europeiska gemenskapernas officiella tidning (6). regering III (1) Greklands regering inkom, genom en skrivelse av den 12 april 1995, med synpunkter på ovan angivna åtgärder. a) När det gäller de punkter som, enligt kommissionen, eventuellt inte är förenliga med den gemensamma marknaden anger de grekiska myndigheterna att de I punkt 2 c, dvs. tjänster som nämns ovan i del kontrollerat och godkänt utsäde, certifiering av producerat utsäde och kontroll av importerat utsäde är obligatoriska enligt grekisk lag. Myndigheterna anger även att tjänsterna finansieras via jordbruksmi- nisteriets budget och inte genom uttag av en avgift på 1 %. När det gäller de tjänster som avses i del I punkt 2 d, p, q och r (kvalitetskontroll och laboratorieanalys av frön avsedda för industriell bearbetning, bearbetning, (6) Se fotnot 1. kvalitetskontroll och laboratorieanalys av kvaliteten på fibrer, trådar och textilier, tekniskt stöd till specia- liserade laboratorier, kvalitetsintyg för bomullspro- dukter), anger de grekiska myndigheterna att kontroll och analys inte är obligatoriskt och att tjänsterna utförs mot betalning av en avgift som beräknats för att täcka laboratoriernas driftskostnader. inom ramen för finansiella stöd som beviljats b) När det gäller det bomullsrenserier strukturpro- grammen anger de grekiska myndigheterna att inve- steringarna i fråga har genomförts fram till och med den 26 februari 1992 i enlighet med förordning (EEG) nr 389/82. Därefter inrättade grekiska bomulls- byrån ett sektorsprogram för inom sektorn, som godkändes av både nationella myndig- heter och gemenskapen. Något stöd till renserierna har emellertid inte beviljats och inte heller har det tagits ut några avgifter för utarbetandet av sek- torsprogrammet. investeringar c) Beträffande de hävdar finansieringen grekiska myndigheterna att de avgifter som anges i para- graferna 1 och 3 i lag nr 2040/92 förekommit redan tidigare. Faktum är att dessa är resultatet av en översyn och kodifiering av bestämmelserna i artikel 10 i lag nr 3853/58 och artikel 1 i lag nr 675/77. I dessa angavs avgiften i drachmer och för att den bättre skulle följa fluktuationerna på marknaden och för att det skulle vara enklare att höja och sänka avgiften gjordes den om till en procentsats. Enligt de grekiska myndigheterna drabbar avgiften både inhemsk och importerad bomull och avsikten med avgiften på importerad bomull är inte att finan- siera sådan inhemsk verksamhet som direkt eller indi- rekt skulle kunna främja den inhemska produktionen och försäljningen av denna. Man tillägger att avgiften tas ut från bomullsrenserierna, eftersom det är ett led i produktionen som lämpar sig för beräkning av avgiften. De grekiska myndigheterna tillfogar även att avgiften tas ut utan åtskillnad mellan bomull som importeras från andra medlemsstater och bomull som produce- rats i Grekland och att avsikten med avgiften inte är att skapa en kvantitativ begränsning. d) De grekiska myndigheterna anser inte att den särskilda avgiften på utländsk bomull utgör statligt stöd enligt artikel 87. 1 i fördraget eftersom den grekiska bomullsbyrån inte är ett företag och avsikten med den avgift som tas ut på bomull som importeras från tredje land är att finansiera forskningsinsatser med vilka syftet är att förbättra kvaliteten på den bomull som produceras i gemenskapen och eftersom forskningsresultaten sprids är de tillgängliga för alla. L 63/30 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 10. 3. 2000 (2) (3) Kommissionen har inte mottagit synpunkter från övriga medlemsstater. De synpunkter som inkommit från tredje parter kan sammanfattas till följande huvudpunkter: a) Verksamheten vid grekiska bomullsbyrån, som finan- sieras genom avgifter, utgör statligt stöd enligt artikel 87. 1 i fördraget. Den grekiska rensningsindustrin har i verkligheten aldrig fått ta del av grekiska bomulls- byråns tjänster. En del av stödet förefaller utgöra driftsstöd vilket inte är godtagbart enligt artikel 87 i fördraget. b) Den särskilda avgiften på bomull som importeras från andra medlemsstater utgör en överträdelse av artiklarna 23 och 25 i fördraget och är därför oför- enlig med den gemensamma marknaden. c) Kompensationsavgiften på 1 % som beräknas inte enbart på marknadsvärdet utan även på stödet från EUGFJ strider mot gemenskapsrätten och är därför oförenlig med den gemensamma marknaden. d) I gemenskapens lagstiftning för den gemensamma organisationen av marknaden för bomull föreskrivs inte att erläggande av kompensationsavgiften och den särskilda avgiften skall vara ett villkor för frisläp- pande av säkerheten och detta förfarande är således oförenligt med den gemensamma marknaden. e) Den särskilda avgiften på import till Grekland av bomullsprodukter med ursprung i tredje land strider mot de skyldigheter som följer av akten om Grek- lands anslutning till Europeiska unionen och de skyl- digheter som följer av GATT-avtalet. f) De uppgifter som utförs av grekiska bomullsbyrån stämmer med beskrivningen av dessa uppgifter, men inte med de tjänster som i verkligheten kommer bomullsrenserierna till del. Byråns huvudsakliga verk- samhet är den dagliga förvaltningen av gemen- skapens ordning för bomull. g) En stor del av de åtgärder som vidtagits av grekiska som driftsstöd till bomullsbyrån måste betraktas förmån för bomullsproducenterna. De grekiska myndigheterna har inte inkommit med tillräckliga uppgifter för en ekonomisk analys av kostnaderna i förhållande till nyttan av de genomförda åtgärderna. h) Beträffande finansieringen av stödet erinras om att de avgifter som medlemsstaterna lägger på importerade produkter är protektionistiska och diskriminerande eftersom det är fråga om en avgift som tas ut bara på grund av att en produkt transporteras över gränsen till Grekland inom ramen för handeln inom gemen- skapen och eftersom de ekonomiska fördelarna med avgiften inte kommer importen till godo. Den aktu- ella avgiften innebär en överträdelse av artikel 25 i fördraget i vilken det föreskrivs att medlemsstaterna sinsemellan inte skall införa nya tullar på import eller export eller avgifter med motsvarande verkan. Stödet är inte förenligt med punkt 5 i protokoll 4 till anslut- ningsakten för Grekland där det föreskrivs att gemen- skapens handelssystem med tredje land inte får påverkas och att det med hänsyn till detta särskilt inte får vidtas åtgärder som begränsar importen. (4) Kommissionen har inte mottagit några synpunkter från den grekiska regeringen beträffande synpunkterna från berörda tredje parter. IV (1) När det gäller de synpunkter som Greklands regering inkommit med önskar kommissionen påpeka följande: a) När det gäller grekiska bomullsbyråns verksamhet enligt del I punkt 2 c, dvs. kontroll av kvaliteten på utsäde, noterar kommissionen att verksamheten är obligatorisk enligt grekisk lag. Kommissionen har, i enlighet med förslaget till lämp- liga åtgärder angående stöd som medlemsstaterna beviljar för uppfödning och animalieproduktion (7), som praxis när det gäller statligt stöd till kvalitets- kontroll att godkänna sådant stöd på upp till 100 % av de stödberättigande kostnaderna i de fall då kontrollerna är obligatoriska enligt gemenskapsrätten eller enligt nationell lag. När det gäller grekiska bomullsbyråns verksamhet enligt del I punkt 2 o–r som avser kvalitetskontroll i bearbetningsledet uppmärksammar kommissionen att tjänsterna utförs mot en avgift som är tillräcklig för att täcka kostnaderna. Under dessa omständigheter måste kommissionen dra slutsatsen att det inte är fråga om statligt stöd till företag enligt artikel 87. 1 i fördraget. När det gäller verksamheten enligt del I punkt 2 k som avser finansiellt stöd till bomullsrenserier har kommissionen godtagit de argument som anförts av de grekiska myndigheterna, dvs. att stöd har beviljats fram till 1992 i enlighet med gemenskapens bestäm- melser och att inget stöd har beviljats efter 1992. Argumenten bekräftas genom de argument som anförs av de berörda tredje parterna eftersom dessa anger att inget stöd har beviljats rensningsföretagen. b) Beträffande det första argumentet, dvs. att stödet har förekommit sedan länge, anser kommissionen att det faktum att ett stöd har förekommit under längre tid inte är avgörande för om ett stöd är förenligt eller oförenligt med gemenskapsrätten. (7) Skrivelse från kommissionen till medlemsstaterna S 75294/6 av den 19 september 1975. 10. 3. 2000 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 63/31 För det andra anser kommissionen att de aktuella avgifterna inte kan betraktas som redan förekom- mande stöd i den mening som avses i artikel 88. 1 i fördraget eftersom bestämmelsen endast avser stöd som förekommit före ett lands anslutning till gemen- skapen och stöd som är godkända av kommissionen. Faktum är att även om det förekom en ordning för uttag av avgifter på bomull före Greklands anslutning till gemenskapen önskar kommissionen uppmärk- samma att enligt de uppgifter som lämnats in av de grekiska myndigheterna har ordningen setts över och kodifierats genom lag nr 2040/92. Genom översynen kodifierades samtliga nationella bestämmelser inom bomullssektorn och det gjordes en större förändring när det gäller hur avgiften tas ut, då denna i stället för att tas ut i form av ett schablonbelopp numera tas ut som en procentandel av den totala kvantitet som köps upp av bomullsrenserierna. Kommissionen anser således att Grekland har infört den ordning som föreskrivs i lag nr 2040/92 i strid med bestämmelserna i artikel 88. 3 i fördraget och att det statliga stöd som finansieras med dessa avgifter måste betraktas som nytt stöd. Generellt sett får ett stöd inte finansieras genom avgifter som även tas ut på produkter som impor- I avsaknad av ett teras från andra medlemsstater. organ som kan sammanföra producenter i alla medlemsstater och som på gemenskapsnivå kan garantera att avgifterna i lika mån gagnar importe- rade produkter som inhemska produkter, blir resul- tatet att de obligatoriska nationella avgifterna på importerade produkter kan komma att utgöra antingen en tull av det slag som är förbjuden enligt artiklarna 23 och 25 i EG-fördraget (särskilt om vissa produkter eller kategorier av produkter inte gagnas alls, exempelvis på grund av stödets inriktning), eller en intern skatt eller avgift som innebär diskrimi- nering och är förbjuden enligt artikel 90 i fördraget, särskilt om den uttagna avgiften kompenseras genom åtgärder som genom sin art i högre grad gagnar inhemska produkter än importerade produkter (se EG-domstolens dom av den 27 oktober 1993 i mål C-72/92, Scharbatke (8) och EG-domstolens dom av den 20 augusti 1993 i mål C-266/91, Celbi (9). Faktum är att finansiering av detta slag har skyd- dande verkningar utöver själva stödet, och detta trots att likabehandling av importerade och inhemska produkter har säkerställts i bestämmelserna, eftersom de inhemska producenterna i praktiken gynnas mer då åtgärderna är inriktade på just de särskilda behov som finns på den inhemska marknaden. I det aktuella (8) Rec. 1993 I, s. 5509. (9) Rec. 1993 I, s. 4337. (2) (3) fallet är stöden enligt del i punkt 2 a, b, d, g, i, j, k och q avsedda att understödja den inhemska produk- tionen och alls inte importen. c) Kommissionen noterar att de grekiska myndigheterna inte har kommenterat påståendena om att avgiften på 1 % på bomull som importeras från tredje land skulle vara oförenlig med punkt 5 i protokoll 4 till anslut- ningsakten för Grekland. Kommissionen måste därför inta samma ståndpunkt som då förfarandet inleddes. Frågan om huruvida kompensationsavgiften på 1 % på den inhemska produktionen är förenlig med gemen- skapsrätten och om huruvida det gemenskapsstöd som betalats ut till de grekiska producenterna är förenligt med den gemensamma organisationen av marknaderna har undersökts inom ramen för överträdelseförfarandet. Eftersom bestämmelserna i förordning (EG) nr 1554/95 inte explicit utesluter avgifter av detta slag beslutade kommissionen den 2 december 1998 att avsluta ärendet. Av de uppgifter som lämnats in till kommissionen inom ramen för förfarandet enligt artikel 88. 2 framgår att de undersökta avgifterna i viss mån innebär korssubventio- nering. Avgifterna tas ut från rensningsföretagen för att finansiera åtgärder som huvudsakligen riktar sig till bomullsproducenterna. Kommissionen har som praxis när det gäller avgifter av detta slag att godkänna att avgifterna tas ut på en annan nivå än själva produk- tionen (t. ex. avgifter som tas ut från slakterier för att finansiera bekämpningen av epizootier). I det aktuella fallet inte som om rensningsföretagen skulle kunna överföra betalningen av avgiften på bomullsproducenterna på grund av den gemensamma organisationen av bomullsmarknaden. förefaller det Mot bakgrund av ovanstående drar kommissionen slut- satsen att det inte finns anledning att göra ytterligare invändningar enligt artiklarna 87–89 i fördraget mot finansieringsmetoden eftersom metoden att finansiera stödet genom en avgift på 1 % på den inhemska grekiska produktionen och på det gemenskapsstöd som beviljas de grekiska producenterna är förenlig med den gemen- samma organisationen av marknaden för bomull. V Enligt artikel 87. 1 är stöd som ges av en medlemsstat eller med hjälp av statliga medel, av vilket slag det än är, som snedvrider eller hotar att snedvrida konkurrensen genom att gynna vissa företag eller viss produktion, oförenligt med den gemensamma marknaden i den utsträckning det påverkar handeln mellan medlemsstaterna. L 63/32 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 10. 3. 2000 De aktuella åtgärderna utgör stöd enligt artikel 87. 1 i fördraget. Stöden ger de stödmottagande företagen en bättre ekonomisk situation än konkurrerande företag som inte får stöd. Följakt- ligen snedvrider eller hotar stöden att snedvrida konkurrensen i den mening som avses ovan. Om man, å ena sidan, jämför värdet av handeln med bomull (1995 var värdet av exporten från Grekland till resten av gemenskapen 309,6 miljoner ecu) med värdet av importen från gemenskapen till Grekland (106,4 miljoner ecu) (10) och, å andra sidan, jämför den grekiska produktionen (1,25 miljoner ton) med övriga medlemsstaters produktion (1,35 miljoner ton) förefaller det som om stöden skulle kunna inverka negativt på handeln mellan medlemsstaterna eftersom stöden gynnar den inhemska produktionen på bekostnad av övriga medlemsstaters produktion. Här bör det understrykas att även om stödet är av en relativt liten omfattning och det stödmottagande företaget inte är så stort kan det inte uteslutas att handeln mellan medlemsstaterna påverkas. Mot bakgrund av ovanstående är de aktuella stöden att betrakta som statligt stöd i enlighet med de kriterier som fastställs i artikel 87. 1 i fördraget. Det finns emellertid undantag från bestämmelsen om vad som är oförenligt med den gemensamma marknaden enligt artikel 87. 1. VI Det är uppenbart att de undantag som anges i artikel 87. 2 inte är inte heller åberopat dem. tillämpliga. De grekiska myndigheterna har De undantag som medges i artikel 87. 3 i fördraget skall tolkas restriktivt vid granskning av alla stödprogram med regionala eller sektoriella syften eller vid varje individuell tillämpning av generella stödprogram. De kan endast godkännas då kommissionen kan fastställa att stödet är nödvändigt för att förverkliga något av de angivna målen. Att enligt nämnda undantag medge stöd som inte förut- sätter en sådan motprestation skulle innebära att handeln mellan medlemsstaterna påverkas och att konkurrensen sned- vrids vilket inte kan motiveras med hänsyn till gemenskapsin- tresset, och skulle följaktligen ge otillbörliga fördelar för aktörer i vissa medlemsstater. Det är inte fråga om åtgärder för att avhjälpa en allvarlig störning i den berörda medlemsstatens ekonomi enligt samma bestämmelse. Stödet har heller inte anmälts som regionalt stöd enligt artikel 87. 3 a i fördraget. Stöd för att underlätta utveckling av vissa näringsverksamheter eller vissa regioner kan betraktas som förenligt när det inte påverkar handeln i en omfattning som strider mot det gemen- samma intresset (artikel 87. 3 c). För att sådant stöd skall kunna anses vara förenligt med den gemensamma marknaden enligt artikel 87. 3 c i fördraget krävs att stödet inte påverkar handeln i en omfattning som strider mot det gemensamma intresset och underlättar utveckling av vissa näringsverksamheter eller vissa regioner. Det stöd som grekiska bomullsbyrån beviljar för tekniskt stöd, informationsspridning, utbildning och forskning skulle kunna påverka handeln och snedvrida konkurrensen i den mening som avses i artikel 87. 1 i fördraget, men eftersom stödet är avsett att främja utvecklingen av bomullssektorn och eftersom det till formen är annorlunda, är det inte troligt att det påverkar handeln på ett sätt som strider mot det gemensamma intresset. I teorin skulle stödet kunna omfattas av ett undantag enligt artikel 87. 3 c i fördraget. Detta är emellertid inte möjligt på grund av att stöden finan- sieras genom avgifter som även tas ut på produkter som importeras från andra medlemsstater. På grund av den metod som används för att finansiera stöden är de oförenliga med den gemensamma marknaden. Följaktligen kan kommissionen konstatera att de undantag som anges i artikel 87. 3 a och c för stöd som är avsett att främja den ekonomiska utvecklingen i vissa regioner eller att under- lätta utvecklingen av vissa näringsverksamheter inte är tillämp- liga på grund av den metod som används för att finansiera stöden, dvs. skatteliknande avgifter på importerade produkter, och att stöden följaktligen är oförenliga med den gemensamma marknaden. VII Kommissionen konstaterar att Grekland genomfört de aktuella stöden i strid med artikel 88. 3 i fördraget. Det är inte fråga om åtgärder för att främja genomförandet av viktiga projekt av gemensamt europeiskt intresse enligt artikel 87. 3 b, eftersom stödet strider mot det gemensamma intresset genom att det kan påverka handeln. (10) Eurostat 1995. Av de skäl som anges ovan kan de aktuella stöden, vilka uppfyller villkoren i artikel 87. 1 i fördraget, inte omfattas av något av de undantag som anges i artikel 87. 2 och 87. 3. Stöden är oförenliga med den gemensamma marknaden på grund av att de finansieras genom avgifter som tas ut på importerade produkter. 10. 3. 2000 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 63/33 Då det är fråga om stöd som inte har anmälts och som Grekland genomfört utan att invänta kommissionens slutgiltiga avgörande bör det påpekas att det, mot bakgrund av att de regler för förfarandet som anges i artikel 88. 3 i fördraget skall tillämpas strikt, vilket bekräftas genom domstolens domar av den 19 juni 1973 (mål 77/72, Carmine Capolongo mot Azienda Agricola Maya) (11), den 11 december 1973 (mål 120/ 73, Gebrueder Lorenz GmbH mot Förbundsrepubliken Tysk- land) (12), den 22 mars 1977 (mål 78/76, Steinicke & Weinlig mot Förbundsrepubliken Tyskland) (13), inte är möjligt att i efterhand åtgärda att det aktuella stödet är oförenligt med gemenskapsrätten (dom av den 21 november 1991 (i mål C-354/90, Fédération nationale du commerce exterieur des produits alimentaires m. fl. mot Frankrike) (14). I artikel 14. 1 i rådets förordning (EG) nr 659/1999 av den 27 mars 1999 om tillämpningsföreskrifter för artikel 93 i EG- fördraget (15) föreskrivs att kommissionen vid negativa beslut i fall av olagligt stöd skall besluta att den berörda medlemsstaten skall vidta alla nödvändiga åtgärder för att återkräva stödet från mottagaren. Denna återbetalning är nödvändig för att återställa läget före beviljandet genom att undanröja alla ekonomiska fördelar som mottagarna av det stöd som beviljats olagligt otillbörligt tillgo- dogjort sig efter dagen då stödet beviljades. I artikel 14. 2 i förordning (EG) nr 659/1999 föreskrivs att det stöd som skall återkrävas enligt ett beslut om återkrav skall innefatta ränta med en lämplig räntesats som fastställs av kommissionen. Räntan skall betalas från det datum då det olagliga stödet stod till stödmottagarens förfogande till det datum då det har återbetalats. På grund av stödens form och finansieringsmetod kan kommis- sionen utifrån de uppgifter som för närvarande finns tillgäng- liga inte beräkna det totala belopp som skall återkrävas, dvs. de stöd som finansierats med avgifter på importerad bomull. De grekiska myndigheterna uppmanas att, inom ramen för samar- betsförfarandet, tillhandahålla kommissionen en adekvat metod för beräkning av de belopp som skall återkrävas. Detta beslut skall inte påverka de slutsatser kommissionen i förekommande fall kommer att dra i fråga om Europeiska utvecklings- och garantifondens för jordbruket (EUGFJ) finan- siering av den gemensamma jordbrukspolitiken. HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE. Artikel 1 Det statliga stöd som Grekland har genomfört till förmån för verksamheten vid grekiska bomullsbyrån och som finansierats genom de obligatoriska avgifter som föreskrivs i artikel 30. 3 i lag nr 2040/92 är oförenligt med den gemensamma mark- naden eftersom stödet har finansierats genom avgifter på importerade produkter. Artikel 2 Grekland skall ändra den stödordning som avses i artikel 1 så att den blir förenlig med detta beslut. Artikel 3 1. Grekland skall vidta alla åtgärder som är nödvändiga för att från stödmottagarna återkräva det stöd som avses i artikel 1 och som olagligen redan utbetalats till dem. Återkravet skall ske i enlighet med förfarandena i natio- 2. nell lagstiftning. Det belopp som skall återkrävas löper med ränta från och med den dag då stödet betalades ut till stödmot- faktiskt återbetalas. Räntan skall tagarna till dess att det beräknas på grundval av den referensränta som används vid beräkningen av bidragsekvivalenten inom ramen för regional- stöd. Artikel 4 Grekland skall inom två månader från delgivningen av detta beslut underrätta kommissionen om vilka åtgärder som har vidtagits för att följa beslutet. Detta beslut riktar sig till Republiken Grekland. Artikel 5 Utfärdat i Bryssel den 20 juli 1999. På kommissionens vägnar Monika WULF-MATHIES Ledamot av kommissionen (11) Rec. 1972-1973, s. 567. (12) Rec. 1972-1973, s. 815. (13) Rec. 1977, s. 171. (14) Rec. 1991 I, s. 5505. (15) EGT L 83, 27. 3. 1999, s. 1


title: Decisión de la Comisión, de 20 de julio de 1999, relativa a los certificados de importación de los productos del sector de la carne de vacuno originarios de Botsuana, Kenia, Madagascar, Suazilandia, Zimbabue y Namibia [notificada con el número C(1999) 2223] (Texto pertinente a efectos del EEE)

eurovoc_concepts:
ACP countries
beef
import licence
originating product

formats: pdf print

text: L 206/22 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 5. 8. 1999 II (Actos cuya publicación no es una condición para su aplicabilidad) COMISIÓN DECISIÓN DE LA COMISIÓN de 20 de julio de 1999 relativa a los certificados de importación de los productos del sector de la carne de vacuno originarios de Botsuana, Kenia, Madagascar, Suazilandia, Zimbabue y Namibia [notificada con el número C(1999) 2223] (Texto pertinente a efectos del EEE) (1999/536/CE) LA COMISIÓN DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS, Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, Visto el Reglamento (CE) no 1706/98 del Consejo, de 20 de julio de 1998, por el que se establece el régimen aplicable a los productos agrícolas y las mercancías resultantes de su transfor- mación originarios de los Estados de África, del Caribe y del Pacífico (ACP) y se deroga el Reglamento (CEE) no 715/90 (1) y, en particular, su artículo 30, Visto el Reglamento (CE) no 1918/98 de la Comisión, de 9 de septiembre de 1998, por el que se establecen disposiciones de aplicación en el sector de la carne de vacuno del Reglamento (CE) no 1706/98 del Consejo relativo al régimen aplicable a los productos agrícolas y a determinadas mercancías resultantes a la transformación de productos agrícolas originarios de los Estados ACP y se deroga el Reglamento (CE) no 589/96 (2) y, en particular, su artículo 4, (1) (2) Considerando que el artículo 1 del Reglamento (CE) no 1918/98 prevé la posibilidad de expedir certificados de importación de los productos del sector de la carne de vacuno; que, no obstante, las importaciones deben reali- zarse dentro de los límites de las cantidades establecidas para cada uno de los terceros países exportadores; Considerando que las solicitudes de certificados presen- tadas del 1 al 10 de julio de 1999, expresadas en carne deshuesada, de conformidad con el Reglamento (CE) no 1918/98, no son superiores, en lo que se refiere a los productos originarios de Botsuana, Kenia, Madagascar, Suazilandia, Zimbabue y Namibia, a las cantidades disponibles para dichos Estados miembros; que, por consiguiente, es posible expedir certificados de importa- ción para las cantidades solicitadas; (3) Considerando que es conveniente proceder a la fijación de las cantidades por las cuales podrán solicitarse certifi- (4) cados a partir del 1 de agosto de 1999, dentro de la cantidad total de 52 100 toneladas; Considerando que parece oportuno recordar que la presente Decisión no obsta a la aplicación de la Directiva 72/462/CEE del Consejo, de 12 de diciembre de 1972, relativa a problemas sanitarios y de policía sanitaria en las importaciones de animales de las especies bovina, porcina, ovina y caprina y de carne fresca o de productos a base de carne, procedentes de terceros países (3), cuya última modificación la constituye la Directiva 97/79/CE (4), HA ADOPTADO LA PRESENTE DECISIÓN: Artículo 1 Los Estados miembros indicados seguidamente expedirán el 21 de julio de 1999 certificados de importación de productos del sector de la carne de vacuno, expresados en carne deshuesada, originarios de determinados Estados de África, del Caribe y del Pacífico, por las cantidades y países de origen que se expresan a continuación: Alemania — 250 toneladas originarias de Botsuana, — 200 toneladas originarias de Namibia. Reino Unido — 485 toneladas originarias de Botsuana, — 535 toneladas originarias de Zimbabue, — 820 toneladas originarias de Namibia, — 60 toneladas originarias de Suazilandia. Bélgica: — 75 toneladas originarias de Zimbabue. (1) DO L 215 de 1. 8. 1998, p. 12. (2) DO L 250 de 10. 9. 1998, p. 16. (3) DO L 302 de 31. 12. 1972, p. 28. (4) DO L 24 de 30. 1. 1998, p. 31. 5. 8. 1999 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 206/23 Durante los diez primeros días del mes de agosto de 1999, podrán presentarse solicitudes de certificado, con arreglo al apartado 2 del artículo 3 del Reglamento (CE) no 1918/98, para las cantidades de carne de vacuno deshuesada siguientes: Artículo 2 — Botsuana: — Kenia: — Madagascar: — Suazilandia: — Zimbabue: — Namibia: 11 546 toneladas, 142 toneladas, 7 579 toneladas, 3 123 toneladas, 5 340 toneladas, 7 400 toneladas. Los destinatarios de la presente Decisión serán los Estados miembros. Artículo 3 Hecho en Bruselas, el 20 de julio de 1999. Por la Comisión Franz FISCHLER Miembro de la Comisión


title: 2000/116/ΕΚ: Απόφαση της Επιτροπής, της 20ής Ιουλίου 1999, σχετικά με τη χρηματοδοτούμενη από εισφορές κρατική ενίσχυση, την οποία αποσκοπούν να διαθέσουν οι Κάτω Χώρες για την προώθηση των καλλωπιστικών φυτών [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(1999) 3440] (Το κείμενο στην ολλανδική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

eurovoc_concepts:
Netherlands
State aid
advertising
horticulture
quasi-fiscal charge

formats: html pdf print

text: L 34/20 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 9. 2. 2000 II (Πράξεις για την ισχύ των οποίων δεν απαιτείται δηµοσίευση) ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 20ής Ιουλίου 1999 σχετικά µε τη χρηµατοδοτούµενη από εισφορές κρατική ενίσχυση, την οποία αποσκοπούν να διαθέσουν οι Κάτω Χώρες για την προώθηση των καλλωπιστικών φυτών [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθµό Ε(1999) 3440] (Το κείµενο στην ολλανδική γλώσσα είναι το µόνο αυθεντικό) (2000/116/ΕΚ) Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 88 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο, τον κανονισµό (ΕΟΚ) αριθ. 234/68 του Συµβουλίου, της 27ης Φεβρουαρίου 1968, περί ιδρύσεως κοινής αγοράς στον τοµέα των ζώντων φυτών και των προϊόντων της ανθοκοµίας (1), όπως τροπο- ποιήθηκε τελευταία από τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 3290/94 (2), Αφού κάλεσε, σύµφωνα µε το άρθρο 88 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο της συνθήκης, τους ενδιαφεροµένους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους (3), και έχοντας υπόψη αυτές τις παρατηρήσεις, Εκτιµώντας τα ακόλουθα: (1) (2) (3) I. ∆ιαδικασία Οι ολλανδικές αρχές υπέβαλαν υπόψη της Επιτροπής το προαναφερθέν µέτρο στήριξης, σύµφωνα µε το άρθρο 88 παράγραφος 3 της συνθήκης, µε την επιστολή τους της 9ης ∆εκεµβρίου 1996, µε καταχώρηση της 12ης ∆εκεµβρίου 1996. Με την επιστολή τους της 4ης Μαρτίου 1997, µε καταχώρηση της 5ης Μαρτίου 1997, υπέβαλαν συµπληρω- µατικά στοιχεία. Με την επιστολή αριθ. SG(97) D/4124 της 30ής Μαΐου 1997, η Επιτροπή κοινοποίησε στην ολλανδική κυβέρνηση την απόφασή της να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 88 παράγραφος 2 της συνθήκης σχετικά µε το εν λόγω µέτρο στήριξης. Η απόφαση της Επιτροπής να κινήσει τη συγκεκριµένη δια- δικασία δηµοσιεύθηκε στην Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρω- παϊκών Κοινοτήτων (4). Η Επιτροπή κάλεσε τους ενδιαφερο- µένους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σχετικά µε το (1) ΕΕ L 55 της 2. 3. 1968, σ. 1. (2) ΕΕ L 349 της 31. 12. 1994, σ. 105. (3) ΕΕ C 227 της 26. 7. 1997, σ. 5. (4) Βλέπε υποσηµείωση 3. (4) (5) (6) συγκεκριµένο µέτρο στήριξης. Κοινοποίησε στις ολλανδικές αρχές τις παρατηρήσεις που έλαβε και τους έδωσε την ευκαιρία να προβούν σε σχόλια σχετικά. Οι Κάτω Χώρες υπέβαλαν τις παρατηρήσεις τους στην Επιτροπή µε επιστολή µε ηµεροµηνία 22 Ιουνίου 1998. Την 23η Νοεµβρίου 1998 συνεδρίασαν αντιπρόσωποι της ολλανδικής της Ολλανδικής Ένωσης και Παραγωγών (Productschap) και υπέβαλαν συµπληρωµατικές πληροφορίες για το εν λόγω µέτρο. κυβέρνησης II. Λεπτοµερής περιγραφή του µέτρου στήριξης Η κοινοποίηση αφορά την τροποποίηση µιας εισφοράς προ- κειµένου να χρηµατοδοτηθεί ήδη ισχύον µέτρο στήριξης δραστηριοτήτων προώθησης. Σύµφωνα µε τη νέα φορολο- γική ρύθµιση, µπορεί να επιβληθεί µία εισφορά σε προϊόντα που έχουν εισαχθεί από άλλα κράτη µέλη· ωστόσο, τα έσοδα από τα τέλη αυτά οφείλουν να επιστραφούν στις αντιπροσω- πευτικές οργανώσεις προώθησης. Οι διατιθέµενες ενισχύσεις παρέχονται προς ενίσχυση της διάθεσης των προϊόντων του τοµέα καλλωπιστικών φυτών (µέτρο στήριξης αριθ. 766/95). Οι δραστηριότητες προ- ώθησης πραγµατοποιούνται από την Bloemenbureau Hol- land (Ολλανδική Υπηρεσία Ανθοκοµίας). Η ενίσχυση χρηµα- τοδοτείται από εισφορές που επιβάλλει η Productschap voor Siergewassen, PVS (Ένωση Παραγωγών Καλλωπι- στικών Φυτών), που σήµερα ονοµάζεται Productschap Tuinbouw (Ένωση Παραγωγών Προϊόντων Κηπουρικής), στην πώληση καλλωπιστικών φυτών ή υλικών για την παραγωγή τους στις Κάτω Χώρες. Η εισφορά υπολογίζεται βάσει της τιµής των προς πώληση προϊόντων και καταβάλλε- ται από όλους τους παραγωγούς και εισαγωγείς καλλωπι- στικών φυτών. Τα προϊόντα που εισάγονται από άλλα κράτη µέλη της Κοινότητας εξαιρούνται ρητώς της σχετικής εισφο- ράς. 9. 2. 2000 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 34/21 Η Επιτροπή ανέκαθεν θεωρούσε τα έσοδα από υποχρεωτικές εισφορές που επιβάλλονται βάσει της εθνικής νοµοθεσίας ως κρατικούς πόρους όπως ορίζονται από το άρθρο 87 παρά- γραφος 1 της συνθήκης. ∆εδοµένου ότι τα έσοδα αυτά διατέθηκαν προς προώθηση συγκεκριµένων ολλανδικών προϊόντων (ανθέων και φυτών) και εποµένως «στρεβλώνουν ή απειλούν τον ανταγωνισµό καθώς ευνοούν συγκεκριµένες επιχειρήσεις ή προϊόντα», το ολλαν- δικό αυτό µέτρο αποτελεί µέτρο στήριξης σύµφωνα µε το άρθρο 87 παράγραφος 1 της συνθήκης. να στρεβλώσουν επιτροπή στην οποία συµµετέχουν αµφότερα τα µέρη να προτείνει δεσµευτικές συστάσεις. Η επιτροπή αυτή συγκρο- τείται από ένα µέλος που προτείνει έκαστο των µερών και ένα ανεξάρτητο τρίτο µέλος το οποίο ορίζουν οι αντιπρόσω- ποι της οργάνωσης που είναι υπεύθυνη για τη σύναψη της συµφωνίας. (9) Όσον αφορά την αντιπροσωπευτικότητα των οργανώσεων- εταίρων στα άλλα κράτη µέλη, η Productschap εφαρµόζει τρία κριτήρια. Οι οργανώσεις αυτές οφείλουν: Το σχέδιο τροποποίησης αποσκοπεί στην κατάργηση της ατέλειας για προϊόντα που εισάγονται από άλλα κράτη µέλη και στη φορολόγηση αυτών όπως ισχύει για τα ολλανδικά προϊόντα ή τα προϊόντα που εισάγονται από τρίτες χώρες. Τα έσοδα από τη φορολόγηση προϊόντων που εισάγονται από άλλα κράτη µέλη διατίθενται αποκλειστικά υπέρ εκστρατειών προώθησης στα εν λόγω κράτη µέλη. Η χρηµα- τοδότηση αυτή πραγµατοποιείται σε στενό συντονισµό µεταξύ της Ένωσης Παραγωγών και των αντιπροσωπευτικών οργανώσεων των άλλων κρατών µελών. Για την πραγµατοποίηση των δραστηριοτήτων προώθησης η Ένωση Παραγωγών θα συνάψει συµφωνίες µε τις αντι- προσωπευτικές οργανώσεις σε όλα τα κράτη µέλη σχετικά µε τη διάθεση των εν λόγω ποσών για γενικές εκστρατείες προώθησης των καλλωπιστικών χωρών στα αντίστοιχα κράτη µέλη. Οι ολλανδικές αρχές έχουν υποβάλει ένα πρότυπο µιας τέτοιας συµφωνίας. Οι ολλανδικές αρχές υπογράµµισαν ότι οι προτεινόµενες συµφωνίες µε τις αντιπροσωπευτικές οργανώσεις προώθησης των προϊόντων στα άλλα κράτη µέλη συνάπτονται σε εθελο- ντική βάση, χωρίς δηλαδή την άσκηση οιασδήποτε πίεσης. Στην επιστολή µε την οποία η Ένωση Παραγωγών παρουσιά- ζει τη συµφωνία, πληροφορούνται οι σχετικές οργανώσεις ότι η συµφωνία αποσκοπεί στην επιβολή εισφορών στα προϊόντα από τα εν λόγω κράτη µέλη και στην επιστροφή των εσόδων από αυτήν την εισφορά. Οι ολλανδικές αρχές τονίζουν ότι σε µία από τις αιτιολογικές σκέψεις που προη- γούνται του διατακτικού της συµφωνίας αναφέρεται ότι η εισφορά επιβάλλεται στα «προϊόντα που διατίθενται στο εµπόριο στις Κάτω Χώρες ή µέσω αυτών». Η συµφωνία µπορεί εποµένως να συναφθεί, σύµφωνα µε τις αρχές των Κάτω Χωρών, µόνον εφόσον η αντιπροσωπευτική οργάνωση του άλλου κράτους µέλους συµφωνήσει ρητώς στην επι- βολή εισφορών στα προϊόντα που διατίθενται στο εµπόριο στις Κάτω Χώρες ή µέσω αυτών και στην επιστροφή των εσόδων από τις εισφορές αυτές. Οι ολλανδικές αρχές εγγυώνται ότι, εφόσον δεν γίνει δυνατή η σύναψη ανάλογης συµφωνίας µε ένα συγκεκριµένο κράτος µέλος, δεν θα επιβάλλεται η εν λόγω εισφορά. Το πρότυπο συµφωνίας που προτείνει η Productschap ορί- ζει κυρίως ότι οι δραστηριότητες προώθησης σχεδιάζονται και πραγµατοποιούνται σε συντονισµό µεταξύ της Pro- ductschap και της οργάνωσης προώθησης των προϊόντων των επιµέρους κρατών µελών. Περαιτέρω δε, οι δραστη- ριότητες προώθησης σύµφωνα µε τη συµφωνία οφείλουν να εγκρίνονται πάντοτε από την οργάνωση προώθησης του επιµέρους κράτους µέλους, η οποία και δύναται ανά πάσα στιγµή να ασκεί βέτο σε οιαδήποτε πρόταση. Εφόσον οι διαβουλεύσεις δεν καταλήξουν σε συµφωνία, µπορεί µία (7) (8) α) να µπορούν να πραγµατοποιούν δραστηριότητες προ- ώθησης των προϊόντων· β) να ασκούν τις δραστηριότητές τους στο σύνολο της επικράτειας των αντίστοιχων κρατών µελών· γ) να έχουν ευρεία βάση στον τοµέα (µεταξύ παραγωγών και εµπόρων). (10) Η Επιτροπή έλαβε γνώση της κοινοποίησης των ολλανδικών αρχών, σύµφωνα µε την οποία, εφόσον δεν βρεθεί καµία οργάνωση που να πληροί και τα τρία κριτήρια, θα αναζη- τηθεί µία οργάνωση εµπόρων και παραγωγών η οποία να αντιπροσωπεύει τον κλάδο και να πραγµατοποιεί δραστη- ριότητες προώθησης προϊόντων. Εφόσον πληρούν τα κριτή- ρια περισσότερες από µία οργανώσεις, θα γίνουν διαβουλεύ- σεις µε όλες αυτές, η δε συµφωνία είτε θα συναφθεί µε όλες αυτές τις οργανώσεις, είτε µε µία µόνο οργάνωση, της οποίας την αντιπροσωπευτικότητα θα έχουν αναγνωρίσει οι λοιπές οργανώσεις. Με τον τρόπο αυτό, πιστεύουν οι ολλαν- δικές αρχές ότι µπορεί να αποφευχθεί µία αυθαίρετη επι- λογή των οργανώσεων-εταίρων. (11) Οι ολλανδικές αρχές υπέβαλαν µία λεπτοµερή εποπτική περιγραφή των οργανώσεων εταίρων µε τις οποίες θα υπάρ- ξει συνεργασία στα διάφορα κράτη µέλη, των πιθανών περαι- τέρω οργανώσεων-εταίρων και των λόγων για τους οποίους επελέγησαν οι συγκεκριµένες οργανώσεις βάσει των προανα- φερθέντων κριτηρίων. Όσον αφορά στη φύση της στήριξης στην προώθηση των προϊόντων, οι ολλανδικές αρχές επιβεβαίωσαν τη δήλωση που είχαν υποβάλει κατά το παρελθόν, σύµφωνα µε την οποία το ισχύον πρόγραµµα (µέτρο στήριξης αριθ. 766/95) συνάδει µε τις διατάξεις πλαίσιο της Επιτροπής σχετικά µε τα εθνικά µέτρα στήριξης για διαφήµιση των γεωργικών προϊόντων (5), και ότι αυτό συµβαίνει επίσης και µε τις δραστηριότητες προώθησης προϊόντων που πραγµατοποιού- νται σε συνεργασία µε τις οργανώσεις-εταίρους σε άλλα κράτη µέλη. Γι αυτό και η Επιτροπή θεωρεί ότι το τµήµα του νέου προγράµµατος που αφοά τη στήριξη είναι συµ- βατό µε την κοινή αγορά. (12) Οι ολλανδικές αρχές σκοπεύουν να επιβάλουν εισφορές σε προϊόντα που εισάγονται από άλλα κράτη µέλη. Κατά κανόνα, η Επιτροπή, βάσει της απόφασης του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση αριθ. 47/69, Γαλλία/Επιτροπή (6), θεωρεί τις ενισχύσεις που χρηµατοδο- τούνται από εισφορές, οι οποίες επιβάλλονται και σε προϊό- ντα που εισάγονται από άλλα κράτη µέλη, ως ασυµβίβαστες µε την κοινή αγορά. (13) Η Επιτροπή θεωρεί τη συγκατάθεση των οργανώσεων- εταίρων των άλλων κρατών µελών για την επιβολή εισφορών στα προϊόντα τους ως ένα σηµαντικό στοιχείο που διαφορο- ποιεί τις συγκεκριµένες εισφορές από τις συνήθεις. Η συγκα- τάθεση αυτή φαίνεται ότι προσδίδει εθελοντικό χαρακτήρα (5) ΕΕ C 302 της 12. 11. 1987, σ. 6. (6) Συλλογή 1970, σ. 487. L 34/22 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 9. 2. 2000 στις συγκεκριµένες εισφορές που επιβάλλονται στα εισαγό- µενα προϊόντα, δεδοµένου ότι η Productschap µπορεί να επιβάλλει δασµούς σε προϊόντα που εισάγονται από κράτη µέλη µόνον εφόσον οι οργανώσεις-εταίροι στα αντίστοιχα κράτη έχουν αποδεχθεί τη ρύθµιση αυτή. Οι εισφορές στα εισαγόµενα προϊόντα µπορούν εποµένως να επιβάλλονται µόνον εφόσον έχει δοθεί η ανάλογη συγκατάθεση. Η Επιτροπή θεωρεί και την επιστροφή των εξόδων προς τις οργανώσεις-εταίρους ως ένα στοιχείο που διαφοροποιεί το µέτρο αυτό από τους συνήθεις δασµούς. µένης της επιστροφής των φορολογικών εσόδων προς τα αντίστοιχα κράτη µέλη, µπορεί να θεωρηθεί ότι η εισφορά που συνεπάγεται το συγκεκριµένο µέτρο στήριξης δεν υπερ- βαίνει για τα εισαγόµενα προϊόντα αυτή που ισχύει για τα εγχώρια προϊόντα. (15) Η Επιτροπή εκφράζει ωστόσο έντονες αµφιβολίες για το εάν κατά την εφαρµογή στην πράξη του µέτρου αυτού εφαρµό- ζονται οι όροι που αναφέρονται στο σηµείο 13. (16) Για τους λόγους αυτούς κίνησε τη διαδικασία που προβλέ- πεται στο άρθρο 88 παράγραφο 2 της συνθήκης. (14) Η Επιτροπή κατέληξε για τους λόγους αυτούς ότι, υπό τους όρους που αναφέρονται στο σηµείο 13, είναι δυνατό να εφαρµοσθεί µία ρύθµιση, η οποία θα µπορούσε να θεωρηθεί συµβατή µε την κοινή αγορά εφόσον αυτή βασίζεται στην εθελοντική αποδοχή της από τις αντιπροσωπευτικές οργανώ- σεις-εταίρους στα αντίστοιχα κράτη µέλη και, εφόσον, δεδο- III. Πιθανές οικονοµικές συνέπειες των τελών (17) Βάσει των στοιχείων της Productschap, οι οικονοµικές συνέπειες των προτεινόµενων τελών αναµένονται ως εξής: Κοµµένα άνθη και φυτά σε γλάστρες 1998 (1 000 NLG) Χώρα Εισαγωγή Απόδοση µετά την επιβολή της εισφοράς Γαλλία Βέλγιο Γερµανία Ιταλία Ηνωµένο Βασίλειο Ιρλανδία ∆ανία Ελλάδα Πορτογαλία Ισπανία Αυστρία Φινλανδία Σουηδία 29 300 79 600 34 500 9 600 7 800 4 000 10 800 1 700 2 100 103 800 600 200 400 274 745 322 90 73 37 101 16 20 970 6 2 3 Σύνολο 284 400 2 659 (18) Ο προϋπολογισµός και οι πραγµατικές δαπάνες για τις δραστηριότητες προώθησης των προϊόντων, οι οποίες θα χρηµατοδοτηθούν από τις εισφορές που επιβάλλονται αποκλειστικά σε προϊόντα που παράγονται από ολλανδικές επιχειρήσεις έχουν ως εξής: Έτος Προϋπολογισµός Πραγµατικές δαπάνες (NLG) 1993 1994 1995 1996 26 045 000 26 880 000 27 710 000 28 250 000 25 550 002 26 907 924 9. 2. 2000 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 34/23 (19) Το ποσοστό των εισφορών ανήλθε σε 0,8 % για το 1995, σε 0,95 % για το 1996, σε 1,05 % το 1997 και σε 1,15 % για το 1998. (20) Οι οικονοµικές συνέπειες φαίνονται επίσης κατά τη σύγκριση µε την εξαγωγή βολβών από τις Κάτω Χώρες: Εξαγωγή βολβών από τις Κάτω Χώρες Αξία 1994 275 717 310 533 1994 85 848 84 430 Ποσότητα 1995 286 589 279 217 1995 88 482 65 954 (1 000 EUR) 1996 293 790 253 598 (1 000 EUR) 1996 93 726 65 674 Εντός Κοινότητας Εντός Κοινότητας Στοιχεία: Eurostat. Εντός Κοινότητας Εντός Κοινότητας Στοιχεία: Eurostat. IV. Παρατηρήσεις των άλλων κρατών µελών και ενδιαφεροµένων προϊόντων στην περιφέρεια της Φλάνδρας µε την Ένωση Παραγωγών των Κάτω Χωρών (Productschap). 4. 1. Βέλγιο (21) Οι βελγικές αρχές µε επιστολή τους της 22ας Αυγούστου 1997 γνωστοποίησαν τις παρατηρήσεις τους σχετικά µε τα µέτρα της ολλανδικής κυβέρνησης: (22) (23) (24) Αρνούνται ότι τα προϊόντα που εισάγονται από άλλα κράτη µέλη εξαιρούνται των εισφορών. Επιπλέον, οι βελγικές αρχές διερωτώνται ποια είναι η δια- φορά µε την κατάσταση που ισχύει σήµερα. Κατά την άποψή τους, δεν είναι σαφές εάν πρόκειται για εισφορές κατά τις δηµοπρασίες ή για εισφορές που επιβάλλονται σε όλα τα εισαγόµενα προϊόντα. Αλλά και το εύρος του µέτρου (τα προϊόντα δηλαδή στα οποία επιβάλλονται οι εισφορές) φαίνεται µάλλον ασαφές. ∆εν παρέχεται ουδεµία εγγύηση για το ότι τα έσοδα από τις εισφορές αυτές θα διατεθούν προς προώθηση των επιβα- ρυθέντων προϊόντων (όταν για παράδειγµα επιβάλλεται ένα συγκεκριµένο ποσοστό εισφορών για τα φυτά σε γλάστρες, θα πρέπει το ίδιο ποσοστό από τα έσοδα που απέδωσαν τις εισφορές να διατίθενται προς προώθηση των φυτών σε γλά- στρες). Επιπλέον, τα έσοδα από τις εισφορές που θα επιβάλ- λονται σε βελγικά προϊόντα θα πρέπει να µπορούν να δια- τίθενται ανά περιφέρεια του Βελγίου, ανάλογα µε την προέ- λευση των προϊόντων. (25) Όσον αφορά στην αντιπροσωπευτικότητα των οργανώσεων- εταίρων, οι βελγικές αρχές υπογραµµίζουν ότι την προ- ώθηση των προϊόντων στο Βέλγιο αναλαµβάνουν οι περιφέ- ρειες της χώρας. Καθώς οι εισφορές επιβάλλονται στους παραγωγούς, θα πρέπει αυτοί να µπορούν να συµµετέχουν στις εκδηλώσεις προώθησης, σε συνεννόηση και συνεργασία µε τον τοµέα του εµπορίου. (26) Οι βελγικές αρχές µε επιστολή τους της 18ης Ιανουαρίου 1999 δήλωσαν ότι αίρουν τις επιφυλάξεις που είχαν εκφρά- σει. ∆εν χρειάζεται πλέον να ληφθούν υπόψη, µετά από µία συµφωνία συνεργασίας που σύναψε η VLAM, η οργάνωση που είναι υπεύθυνη για την προώθηση των γεωργικών 4. 2. Ηνωµένο Βασίλειο (27) Οι αρχές του Ηνωµένου Βασιλείου γνωστοποίησαν τις παρατηρήσεις τους µε επιστολή τους της 29ης Αυγούστου 1997: (28) (29) (30) (31) (32) Το Ηνωµένο Βασίλειο θεωρεί ότι τίθεται ζήτηµα αντιπροσω- πευτικότητας. Η ολλανδική Productschap συνεργάζεται κυρίως µε δύο βρετανικές οργανώσεις, οι οποίες δεν είναι καθόλου των παραγωγών και εµπόρων. Γι’ αυτό και υπάρχει ο κίνδυνος να επιβαρυνθούν µε εισφορές έµποροι οι οποίοι δεν αντιπροσω- πεύονται. αντιπροσωπευτικές πλειοψηφίας της Υπάρχει κίνδυνος δηµιουργίας διακριτικής µεταχείρισης κατά προϊόντων από κράτη µέλη τα οποία δεν συµµετέχουν στη ρύθµιση αυτή. Επιπλέον, οι παραγωγοί και έµποροι από άλλα κράτη µέλη δεν θα επωφεληθούν αναγκαστικά το ίδιο κατά την προ- ώθηση των προϊόντων που θα πραγµατοποιήσει η Pro- ductschap των Κάτω Χωρών. Ούτε είναι επίσης σαφές τι θα συµβεί µε τα έσοδα που δεν θα διατεθούν για προώθηση των προϊόντων. Θα πρέπει να µπορούν να λαµβάνονται µέτρα που να εξασφαλίζουν την επιστροφή των εισφορών που εισπράχθηκαν. Τέλος, η ρύθµιση αυτή µπορεί να προκαλέσει ορισµένα πρακτικής φύσεως προβλήµατα, καθώς η Productschap θα πρέπει να εξασφαλίζει τον ακριβή καθορισµό της προέ- λευσης των εισαγοµένων προϊόντων. Εφόσον η προέλευσή τους δεν καθορισθεί, µπορεί να δηµιουργηθεί ένα άδικο σύστηµα µε µονιµοποίηση της εισφοράς. Για τους λόγους αυτούς, οι αγγλικές αρχές θεωρούν ότι το σχέδιο των Κάτω Χωρών είναι αντίθετο προς τα συµφέροντα των παραγωγών στα άλλα κράτη µέλη. Αντιτίθενται στην επιβολή εισφορών σε εισαγόµενα προϊόντα. L 34/24 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 9. 2. 2000 (33) Σε επιστολή της µε ηµεροµηνία 5 Ιανουαρίου 1999 η «Ένωση Ανθέων και Φυτών (Flowers and Plants Associa- tion)» έκανε παρατηρήσεις υπέρ του συστήµατος που προ- τείνει η Productschap. Η ένωση δηλώνει ότι αντιπροσωπεύει όλους τους βρετανικούς µεγαλοεξαγωγείς ναρκίσσων. Προ- σθέτει ότι η ρύθµιση που προτείνει η Productschap θα βοηθήσει την ένωση να διεξάγει γενικές εκστρατείες προ- ώθησης των προϊόντων της. 4. 3. ∆ανία (34) Οι δανικές αρχές µε επιστολή τους της 3ης Σεπτεµβρίου 1997 έκαναν τις ακόλουθες παρατηρήσεις: (35) (36) (37) Και µόνο το διοικητικό άχθος που συνεπάγεται η είσπραξη των εισφορών σε προϊόντα που εισάγονται από άλλα κράτη µέλη θα πρέπει να θεωρηθεί ως κώλυµα στην οµαλή λει- τουργία της εσωτερικής αγοράς. Επιπλέον, η αποδοχή της ολλανδικής ρύθµισης θα µπορούσε να δηµιουργήσει προη- γούµενο για άλλα κράτη µέλη. Το γεγονός ότι η ρύθµιση αυτή πραγµατοποιείται σε εθελο- ντική βάση δεν αρκεί για να δικαιολογήσει µία τροποποίηση της πρακτικής που ακολουθεί η Επιτροπή σε σχέση µε τις έµµεσες εισφορές για εισαγόµενα προϊόντα. Επιπλέον, η προτεινόµενη ρύθµιση θα µπορούσε να έχει ως συνέπεια διπλή εισφορά στα δανικά προϊόντα που εισάγο- νται στις Κάτω Χώρες και στα οποία έχουν ήδη επιβληθεί εισφορές στη ∆ανία. 4. 4. Σουηδία (38) Με επιστολή τους µε ηµεροµηνία 23 Σεπτεµβρίου 1999, οι σουηδικές αρχές γνωστοποίησαν τις παρατηρήσεις τους: (39) Παρόλο που πρόκειται για εισφορές που επιβάλλονται εθε- λοντικά και που επιστρέφονται στη χώρα εξαγωγής, η ρύθ- µιση αυτή δηµιουργεί κωλύµατα στις εµπορικές ροές εντός της εσωτερικής αγοράς και επιφέρει συγχρόνως επιπλέον διοικητικό άχθος. Οι εισφορές µπορεί να έχουν περαιτέρω ως συνέπεια την απροθυµία ορισµένων παραγωγών να διαθέ- σουν τα προϊόντα τους στην ολλανδική αγορά, γεγονός που ευνοεί τα ολλανδικά προϊόντα. (40) Ορισµένες χώρες έχουν ήδη επιβάλει εισφορές στο εσωτε- ρικό τους και αυτό σηµαίνει ότι µπορεί να υπάρξει διπλή φορολογική επιβάρυνση. (41) Εθελοντικές εισφορές µπορούν να εισπραχθούν εφόσον συµφωνήσουν όλοι οι παραγωγοί και οι έµποροι, είτε έµµεσα, µέσω µιας οργάνωσης που τους αντιπροσωπεύει, είτε άµεσα. (42) Οι σουηδικές αρχές αµφιβάλλουν εάν οι εµπορευόµενοι από τα άλλα κράτη µέλη ευνοούνται το ίδιο µε αυτούς των Κάτω Χωρών από τη συγκεκριµένη ρύθµιση. (43) Με επιστολή τους της 22ας ∆εκεµβρίου 1998, δύο σουηδι- κές ενώσεις, η Trädgårdsnäringens Riksförbund (Σουηδική Ένωση Προϊόντων Κηπουρικής) και η Blomstergrossister- nas Riksförbund (Σουηδική Ένωση Χονδρεµπόρων Ανθοκο- µικών Προϊόντων) γνωστοποίησαν τις παρατηρήσεις τους: (44) Η σουηδική κυβέρνηση στην απαντητική της επιστολή επέστησε την προσοχή της Επιτροπής στις νοµικές πλευρές του ζητήµατος, καθώς και σε ζητήµατα ανταγωνισµού. Οι δύο σουηδικές ενώσεις θεωρούν ότι στην απάντησή της η σουηδική κυβέρνηση δεν έλαβε επαρκώς υπόψη της τις πολύ θετικότερες απόψεις των σουηδικών αντιπροσωπευ- τικών οργανώσεων. Οι σουηδικές ενώσεις υποστηρίζουν ανε- πιφύλακτα την ολλανδική πρόταση. Οι ολλανδικές δραστη- ριότητες προώθησης των προϊόντων θα αποβούν, υποστηρί- ζουν, προς όφελος των περισσοτέρων ευρωπαϊκών χωρών. Στα πλαίσια των κοινοτικών προσπαθειών υπέρ της προ- ώθησης των ανθέων και των φυτών και υπέρ της αποζη- µίωσης των κοινοτικών προϊόντων για την απελευθέρωση των εισαγωγών από τρίτες χώρες ως συνέπεια του ιδιαίτερου προγράµµατος για προώθηση των πωλήσεων, το ολλανδικό σχέδιο µπορεί να διαδραµατίσει ένα σηµαντικό ρόλο. Το σχέδιο αυτό θα µπορούσε να αποτελέσει ακόµα και τη βάση του κοινοτικού προγράµµατος. (45) Ο εθελοντικός χαρακτήρας του συστήµατος θα πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη. V. Παρατηρήσεις των Κάτω Χωρών (46) Οι ολλανδικές αρχές µε επιστολή τους της 22ας Ιουνίου 1998 δήλωσαν τα εξής (παραπέµποντας στις παρατηρήσεις της Productschap που περιλαµβάνονται στην επιστολή της 30ής Ιανουαρίου 1998 η οποία είχε προσαφθεί ως παράρτηµα στην επιστολή των ολλανδικών αρχών): 5. 1. Σχετικά µε τις παρατηρήσεις του Βελγίου (47) Σύµφωνα µε τον κανονισµό της Productschap, από 1ης Ιανουαρίου 1996 δεν επιβάλλονται πλέον οι σχετικές εισφο- ρές για προϊόντα από άλλα κράτη µέλη. Εφόσον επιβλήθη- καν οι εισφορές αυτές σε δηµοπρασίες µετά από αυτή την ηµεροµηνία, πρέπει να επιστραφούν. (48) Οι εισφορές δεν θα ισχύουν µόνο για πωλήσεις σε δηµοπρα- σίες αλλά και για το εµπόριο εκτός αυτών. Η ρύθµιση αυτή είναι η ίδια µε εκείνη που ίσχυε προ του 1996. Οι εισφορές επιβάλλονται µόνο σε προϊόντα ανθοκοµίας. Για προϊόντα δενδροκοµίας και για τους βολβούς ανθέων ισχύουν ειδικοί κανόνες. (49) Τη στιγµή αυτή ήδη γίνεται διάκριση µεταξύ φυτών σε γλάστρες και άλλων προϊόντων ανθοκοµίας. Για το λόγο αυτό, θα πρέπει να εξετασθεί η δυνατότητα διάθεσης των εσόδων ανά οµάδα επιβαρυνθέντων προϊόντων. Το πώς θα διατεθούν τα έσοδα που προέρχονται από τις εισφορές που εισπράχθηκαν στο Βέλγιο θα πρέπει να αποφασισθεί από τις αντιπροσωπευτικές οργανώσεις. (50) Η προτεινόµενη ρύθµιση αποβαίνει προς όφελος του συνό- τόσο δηλαδή των λου του τοµέα της ανθοκοµίας, παραγωγών όσο και των εµπόρων. (51) 5. 2. Σχετικά µε τις παρατηρήσεις του Ηνωµένου Βασιλείου Επιλέγεται καταρχήν µία εθνική οργάνωση. Εφόσον κάτι τέτοιο δεν καταστεί δυνατόν, η Productschap θα προσπαθή- σει να συνεργασθεί µε οργανώσεις οι οποίες αντιπροσω- πεύουν µεγάλο τµήµα των σχετικών κλάδων. Στα πλαίσια αυτά πραγµατοποιήθηκαν επαφές µε άλλες οργανώσεις, όπως για παράδειγµα η National Farmers Union στο Ηνωµένο Βασίλειο. Εφόσον δεν υπάρχει κάποια οµοσπονδία αντιπροσωπευτικών οργανώσεων, η Productschap προτείνει να συνεχίσει τη συνεργασία της µε τις δύο βρετανικές οργανώσεις µε τις οποίες συνεργάζεται σήµερα. Η Pro- ductschap θεωρεί ότι οι δραστηριότητες προώθησης των προϊόντων θα αποβούν προς όφελος του συνόλου του τοµέα, και για το λόγο αυτό δεν θα πρέπει να δοθεί υπερβο- λική έµφαση στο πρόβληµα της φορολόγησης χωρίς αντι- προσώπευση. (52) Να σηµειωθεί ότι µόνο τρία κράτη δεν έχουν ακόµη υπογρά- ψει τη συµφωνία. Το ποσοστό των τριών αυτών κρατών στο σύνολο των εισπραχθέντων ποσών είναι µικρότερο του 1 %. 9. 2. 2000 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 34/25 (53) Ενδεχοµένως θα µπορούσαν να επιστρέφονται στα κράτη µέλη τα έσοδα εκείνα που δεν διατέθηκαν υπέρ της προ- ώθησης των προϊόντων. Ωστόσο, µε δεδοµένες τις συµφω- νίες που έχουν ήδη συναφθεί, µία τέτοια λύση δεν φαίνεται αναγκαία. (60) (54) Η Productschap θεωρεί ότι είναι σε θέση να διαπιστώνει µε πολύ αξιόπιστο τρόπο την προέλευση των εισαγοµένων προϊόντων. Προκειµένου να καθοριστούν τα ποσά που ανα- λογούν σε ένα κράτος µέλος, προβλέπεται η πραγµατο- ποίηση µιας ετήσιας διαβούλευσης µε τις αρµόδιες αρχές των κρατών µελών. 5. 3. Σχετικά µε τις παρατηρήσεις της ∆ανίας (55) Η Productschap θεωρεί ότι δεν θα υπάρξει διπλή φορο- λόγηση διότι τα τέλη που εισπράχθηκαν στις Κάτω Χώρες θα επιστρέφονται στη ∆ανία. 5. 4. Σχετικά µε τις παρατηρήσεις της Σουηδίας (56) Η Productschap δεν θεωρεί ότι δηµιουργείται ιδιαίτερα ευνοϊκή µεταχείριση για τους ολλανδούς εµπορευόµενους. (57) Η Productschap θεωρεί ότι δεν θα υπάρξει διπλή φορο- λόγηση, διότι τα τέλη που εισπράχθηκαν στις Κάτω Χώρες θα επιστρέφονται στη Σουηδία. (61) VI. Αξιολόγηση του µέτρου στήριξης (58) Η Επιτροπή επιµένει στις αµφιβολίες που εξέφρασε και εξαι- τίας των οποίων κίνησε τη διαδικασία του άρθρου 88 παρά- γραφος 2 της συνθήκης. 6. 1. Αντιπροσωπευτικότητα των οργανώσεων-εταίρων (59) Οι απολύτως εθελοντικές εισφορές στον τοµέα της ανθοκο- µίας µε στόχο τη χρηµατοδότηση των δραστηριοτήτων προ- ώθησης των προϊόντων του δεν θα πρέπει να θεωρούνται κρατικές ενισχύσεις σύµφωνα µε το άρθρο 87 παράγραφος 1, καθώς δεν πρόκειται περί «µέτρων στήριξης χρηµατοδο- τούµενων από τα κράτη ή µε οιασδήποτε µορφής κρατικούς πόρους». Κάτι τέτοιο δεν συµβαίνει στην περίπτωση αυτή. Για να εξασφαλιστεί η εθελοντική εφαρµογή της συµφωνίας απαιτείται η συγκατάθεση όλων των παραγωγών και των εµπόρων καλλωπιστικών φυτών του εν λόγω κράτους µέλους. Οι οργανώσεις µε τις οποίες συνάπτονται συµφω- νίες οφείλουν, εποµένως, να αντιπροσωπεύουν όλους τους παραγωγούς και εµπόρους του συγκεκριµένου κράτους µέλους, κάτι που δεν συµβαίνει στην προτεινόµενη ολλαν- δική ρύθµιση. Υπάρχει νοµική βάση (κανονισµός περί επι- βολής εισφορών) η οποία επιτρέπει, κατά την άποψη των Ολλανδών, την επιβολή εισφορών από την Productschap σε εισαγόµένα προϊόντα. Η Επιτροπή έκρινε ανέκαθεν, βάσει της νοµολογίας του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοι- νοτήτων (7), ότι τα έσοδα από τέτοιου είδους εισφορές που επιβάλλουν τα κράτη µέλη πρέπει να θεωρούνται κρατικοί πόροι σύµφωνα µε το άρθρο 87 παράγραφος 1. Για το λόγο αυτό πρόκειται όντως περί κρατικής ενίσχυσης σύµφωνα µε το άρθρο 87 παράγραφος 1 της συνθήκης. Μία εισφορά η οποία επιβάλλεται κατά την εισαγωγή προϊόντων είναι ασυµ- βίβαστη µε την κοινή αγορά διότι µπορεί να επηρεάσει δυσµενώς το εµπόριο µεταξύ των κρατών µελών. Κατά τη συνεδρίαση της 23ης Νοεµβρίου 1998, οι αντι- πρόσωποι της Productschap υπογράµµισαν την οµοιότητα µε τη ρύθµιση που εφαρµόζεται µε τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 2275/96 του Συµβουλίου, της 22ας Νοεµβρίου 1996, για τη θέσπιση ειδικών µέτρων στον τοµέα ζώντων φυτών και των προϊόντων ανθοκοµίας (8), και µε τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 803/98 της Επιτροπής, της 16ης Απριλίου 1998, για τη θέσπιση των λεπτοµερειών εφαρµογής του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 2275/96 του Συµβουλίου για τη θέσπιση ειδικών µέτρων στον τοµέα ζώντων φυτών και των προϊόντων ανθο- κοµίας για το 1998 (9). Να σηµειωθεί, στα πλαίσια αυτά, ότι τα προγράµµατα υπέρ της χρήσης ζώντων φυτών και προϊόντων ανθοκοµίας έχουν υποβληθεί από αντιπροσωπευτικές οργανώσεις µε µέλη που προέρχονται από έναν ή περισσότερους επιχειρησιακούς κλάδους του τοµέα ζώντων φυτών και προϊόντων ανθοκο- µίας [άρθρο 4 του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 803/98]. Οι οργανώσεις-εταίροι µε τις οποίες έχει ήδη συνάψει συµφωνίες η Productschap είναι οι ίδιες οι οποίες λειτουρ- γούν σε αυτό το ευρωπαϊκό πλαίσιο. Η Productschap θεω- ρεί εποµένως ότι η αντιπροσωπευτικότητα των οργανώσεων- εταίρων θεωρείται δεδοµένη και έχει γίνει αποδεκτή από τις ευρωπαϊκές αρχές. Το επιχείρηµα αυτό δεν γίνεται ωστόσο δεκτό. Υπάρχει σαφής διαφορά µεταξύ, αφενός οργανώσεων στις οποίες ανατίθεται η διαχείριση ευρωπαϊκών προϋπολογισµών βάσει του κανονισµού υπό τον έλεγχο των κρατών µελών και της Επιτροπής, και των ίδιων οργανώσεων στις οποίες, στις περισσότερες µάλιστα περιπτώσεις χωρίς να υπάρχει νοµική βάση στην εθνική τους νοµοθεσία, ανατίθεται από την Pro- ductschap να εξασφαλίσουν την επιβολή εισφορών στις επιχειρήσεις, ασχέτως εάν αυτές είναι µέλη των εν λόγω οργανώσεων ή όχι και, αφετέρου της προώθησης φυτών και ανθέων η οποία χρηµατοδοτείται από τα έσοδα από τις εισφορές αυτές. Ένα όργανο του κοινοτικού δικαίου (δηλαδή ο κανονισµός) µε το οποίο ορίζεται µέσω κοινών κριτηρίων µία οριζόντια προσέγγιση µε στόχο µία ορισµένη εναρµόνιση προς όφελος του συνόλου, δεν δικαιολογεί κατ’ ανάγκη την επιβολή φορολογικών κωλυµάτων από ένα κρά- τος µέλος το οποίο δρα αυτοβούλως. Επιπλέον, υπάρχει εδώ ο κίνδυνος φορολόγησης χωρίς αντιπροσώπευση. (62) Περαιτέρω, οι δραστηριότητες προώθησης των προϊόντων στα άλλα κράτη µέλη οφείλουν να πραγµατοποιούνται σε συνεννόηση µε την Productschap, γεγονός που προσδίδει σε αυτή ένα αρκετά αποφασιστικό ρόλο, ενώ οι οργανώσεις των άλλων κρατών µελών δεν έχουν ανάλογη δυνατότητα πρόσβασης και γνώσης των δραστηριοτήτων προώθησης προϊόντων που πραγµατοποιούνται στις Κάτω Χώρες. Αυτή η ανισορροπία δηµιουργεί υποψίες ότι το συγκεκριµένο µέτρο προτείνεται µε στόχο να εξασφαλιστούν τα συµφέρο- ντα των ολλανδών εµπορευοµένων. 6. 2. ∆ιάθεση των επιστρεφόµενων πόρων (63) ∆εν είναι σαφές εάν οι παραγωγοί και οι έµποροι των άλλων κρατών µελών ωφελούνται πάντοτε από τα µέτρα που εφαρ- µόζει η οργάνωση-εταίρος του συγκεκριµένου κράτους µέλους υπέρ της προώθησης των προϊόντων, τόσο όσο ωφε- λούνται οι ολλανδοί παραγωγοί και έµποροι από τα µέτρα που εφαρµόζει η Productschap. (7) Απόφαση στην υπόθεση αριθ. 78/76, Steinike και Weinlig/Γερµανία, Συλλογή 1997, σ. 595. (8) ΕΕ L 308 της 29. 11. 1996, σ. 7. (9) ΕΕ L 115 της 17. 4. 1998, σ. 5. L 34/26 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 9. 2. 2000 Σύµφωνα µε τη νοµολογία του ∆ικαστηρίου των Ευρω- παϊκών Κοινοτήτων (10), εφόσον τα πλεονεκτήµατα που απορρέουν από τη διάθεση των εσόδων από µία φορολογική επιβάρυνση ή οποία έχει τη µορφή εισφοράς, αποσκοπούν στην πλήρη αντιστάθµιση για την εισφορά που επιβάλλεται σε ένα εθνικό προϊόν κατά τη θέση σε κυκλοφορία του προϊόντος αυτού, η συγκεκριµένη εισφορά αποτελεί εισφορά µε συνέπειες ίδιες µε αυτές που αναφέρονται στα άρθρα 23 και 25 του τελωνειακού δικαίου. Εφόσον τα πλεονεκτήµατα αυτά αντισταθµίζουν µόνο εν µέρει την εισφορά του εθνικού προϊόντος, ισχύει για τη σχετική επιβάρυνση το άρθρο 90 της συνθήκης. Στην περίπτωση αυτή η επιβάρυνση είναι ασυµβίβαστη µε το άρθρο 90 της συνθήκης και εποµένως πρέπει να απαγορεύεται, εφόσον έχει ως αποτέλεσµα διακρι- τική µεταχείριση ως προς εισαγόµενο προϊόν, εφόσον δηλαδή αντισταθµίζει σηµαντικό µέρος της εισφοράς που επιβάλλεται σε ένα εθνικό προϊόν, αλλά όχι και αυτής που ισχύει για τα εισαγόµενα προϊόντα. Στη συγκεκριµένη περίπτωση, δεν εξασφαλίζεται η αποφυγή της διακριτικής µεταχείρισης εις βάρος των εισαγοµένων προϊόντων και ότι οι εισφορές και τα έσοδα που προέρχο- νται από αυτές δεν είναι ασυµβίβαστα προς το άρθρο 90 της συνθήκης. Το ουσιαστικό ερώτηµα είναι εάν τα εισαγό- µενα προϊόντα επωφελούνται πραγµατικά από το συγκεκρι- µένο µέτρο στήριξης όπως ακριβώς και τα εγχώρια: παρά τις εγγυήσεις που προέχρχονται στο κανονισµό επίπεδο για ισότιµη µεταχείριση των εισαγόµενων και των εγχώριων προϊόντων, στην πράξη δηµιουργείται αναµφίβολα µία ευνοϊκότερη κατάσταση για τους εµπορευόµενους του συγκεκριµένου κράτους µέλους, καθώς οι πραγµατοποιού- µενες δράσεις προώθησης των προϊόντων εµπνέονται από τις ειδικές εθνικές συνθήκες, ανάγκες και ελλείψεις (εποχιακές διακυµάνσεις και ποικιλίες των καλλιεργούµενων ειδών). Ακόµη και εάν υποτεθεί ότι τα εισαγόµενα προϊόντα µπο- ρούν να επωφεληθούν από το µέτρο στήριξης πραγµατικά το ίδιο όπως τα εθνικά προϊόντα, στην πράξη δεν υφίσταται κανένας µηχανισµός βάσει του οποίου να µπορεί να ελέγχει η Επιτροπή εάν τα προϊόντα των 14 άλλων κρατών µελών επωφελούνται από τη στήριξη όπως ακριβώς τα εγχώρια προϊόντα, πολλώ δε µάλλον εφόσον οι ολλανδικές αρχές παρέλειψαν να παρουσιάσουν το σύστηµα αναγνώρισης που θα χρησιµοποιούσαν για τον καθορισµό της προέλευσης των εισαγόµενων προϊόντων (βλέπε σχετικά το σηµείο 31), εκτός από µία ασαφή διαβεβαίωση της Productschap ότι θεωρεί ότι είναι σε θέση να διαπιστώνει την προέλευση των προϊόντων (βλέπε σχετικά το σηµείο 54). Επιπλέον, οι στόχοι των άρθρων 87 και 88 αφενός, και του άρθρου 90, αφετέρου, είναι διαφορετικοί. Το γεγονός επο- µένως ότι ένα εθνικό µέτρο πληροί τους όρους του άρθρου 90, δεν συνεπάγεται ότι συµφωνεί µε τις υπόλοιπες διατά- ξεις, όπως αυτές των άρθρων 87 και 88. Εφόσον ένα µέτρο στήριξης χρηµατοδοτείται από ένα τέλος που επιβάλλεται σε συγκεκριµένες επιχειρήσεις ή σε συγκεκριµένα προϊόντα, η Επιτροπή υποχρεούται να εξετάσει όχι µόνο εάν η µέθοδος χρηµατοδότησης είναι σύµφωνη µε το άρθρο 90 της συνθήκης, αλλά επίσης εάν αυτή, καθώς και η µέσω αυτής χρηµατοδοτούµενη ενίσχυση, βρίσκονται σε συµφωνία µε τα άρθρα 87 και 88 (11). (64) (10) Βλέπε ιδιαίτερα τις αποφάσεις της 11ης Μαρτίου 1992, Compagnie commereiale de l’Ouest/Receveur principal de douanes, σχετικά µε τις υποθέσεις C-78 έως C-83/90, Συλλογή 1992, σ. 1 — 1847, σηµείο 27, και της 16ης ∆εκεµβρίου 1992, Lornoy/Βελγικό κράτος, C-17/91, Συλλογή 1992, σ. 1 — 6523, σηµείο 21. (11) Απόφαση της 25ης Ιουνίου 1970, υπόθεση 47/69, στην οποία έγινε ήδη παραποµπή στην υποσηµείωση 6· βλέπε περαιτέρω και την απόφαση της 2ας Αυγούστου 1993, σ. 1 — 4337, υπόθεση C266/91 Cellulose Beira/Fazenda Publica, Συλλογή 1993, σ. 1 — 4339, καθώς και την απόφαση της 27ης Οκτωβρίου 1993, υπόθεση C-72/ 92, Scharbatke/Γερµανία, Συλλογή 1993, σ. 1 — 5509. Εφόσον η εισφορά δεν είναι προαιρετική (όπως συµβαίνει, βλέπε εξήγηση στο σηµείο 59) και επιστρέφεται στη χώρα εξαγωγής, υπάρχει ο κίνδυνος να προκληθούν κωλύµατα στην εσωτερική αγορά από την προτεινόµενη ρύθµιση καθώς επίσης και αυξήσεις των διοικητικών δαπανών. της των Η προτεινόµενη ρύθµιση φαίνεται ότι αποσκοπεί στην απο- κατάσταση ολλανδικών ανταγωνιστικότητας προϊόντων, τα οποία πλήττονται από την επιβολή εισφοράς. τα οποία θεωρούνται πλέον Τα εισαγόµενα προϊόντα, ανταγωνιστικά, εφόσον η εισφορά επιβάλλεται µόνο στα εγχώρια προϊόντα, χάνουν το συγκεκριµένο πλεονέκτηµα αφής στιγµής επιβαρυνθούν και αυτά. Η διάθεση των εσόδων από την εισφορά υπέρ της προώθησης των εισαγό- µενων προϊόντων δεν αντισταθµίζει κατ’ ανάγκη την απώλεια του ανταγωνιστικού πλεονεκτήµατος, διότι δεν εξασφαλίζε- ται στην πράξη ισότιµη αντιµετώπισή τους (βλέπε σχετικά το σηµείο 63). ρύθµιση ενδέχεται προξενήσει Η προτεινόµενη στρέβλωση του ανταγωνισµού. Οι δυσµενείς επιπτώσεις στο ενδοκοινοτικό εµπόριο ως συνέπεια της στήριξης µπορούν να επιταθούν, αναλόγως του τρόπου χρηµατοδότησης της στήριξης, η οποία µπορεί επίσης να δηµιουργήσει πιέσεις εις βάρος των εισαγόµενων προϊόντων. να (65) Σε όλα αυτά θα πρέπει να προστεθεί το γεγονός ότι οι φορείς της αγοράς στα άλλα κράτη µέλη φέρουν συχνά το βάρος για την έγκριση των ενισχύσεων προς χρηµατοδότηση αναλόγων δραστηριοτήτων προώθησης των προϊόντων τους. Εφόσον οι παραγωγοί των άλλων κρατών µελών εξάγουν προς χώρες οι οποίες επιβάλλουν εισαγωγικούς δασµούς, χρηµατοδοτούν δύο φορές µία και την αυτή δραστηριότητα. Για τους λόγους αυτούς, οι ολλανδικές αρχές δήλωσαν ότι είναι διατεθειµένες να εφαρµόσουν εκ νέου µία ρύθµιση όπως αυτή που ίσχυε κατά το παρελθόν µεταξύ Γερµανίας και Κάτω Χωρών, βάσει της οποίας οι εµπορευόµενοι εξαι- ρούντο της εισφοράς εφόσον αποδείκνυαν ότι είχαν καταβά- λει ανάλογη εισφορά σε άλλο κράτος. Μία τέτοια τυπική διαδικασία (υποβολή εγγράφων από τους ενδιαφερόµενους για να τύχουν απαλλαγής από εισφορά), θα µπορούσε να θεωρηθεί ως µέτρο µε ανάλογες συνέπειες όπως αυτές που υπαγορεύονται στο άρθρο 28 της συνθήκης, δηλαδή «κάθε εµπορική ρύθµιση των κρατών µελών η οποία µπορεί να δηµιουργήσει, άµεσα ή έµµεσα, πραγµατικά ή δυνητικά κωλύµατα στο ενδοκοινοτικό εµπό- ριο» (12). ∆ιαδικασίες, έστω και απολύτως τυπικές, όπως υποβολή εγγράφων, οι οποίες θεωρείται ότι περιλαµβάνο- νται στα πλαίσια ενός συστήµατος ελέγχου, µπορεί να δηµιουργήσουν κωλύµατα στο ενδοκοινοτικό εµπόριο. Επι- πλέον, τέτοιοι συνοριακοί έλεγχοι δικαιολογούνται αποκλει- στικά σε ειδικές και περιορισµένου αριθµού περιπτώσεις (13). (66) Τα έσοδα από την εισφορά µπορεί, εξάλλου, να αποδειχθούν ανεπαρκή για την πραγµατοποίηση της εκστρατείας προ- ώθησης των προϊόντων. Στην περίπτωση αυτή, δεν προβλέ- πονται διαρθρωτικά µέτρα αποζηµίωσης των παραγωγών και εµπόρων στα άλλα κράτη µέλη, ενώ δεν αποκλείεται να παραµείνουν τελικά οι εν λόγω πόροι στην οργάνωση- εταίρο. (12) Απόφαση της 11ης Ιουλίου 1974, υπόθεση 8/74, Dassonville, Συλλογή 1974, σ. 837. (13) Απόφαση της 25ης Οκτωβρίου 1979, υπόθεση 159/78, Επιτροπή/ Ιταλία (τελωνεία-επιχειρήσεις αποστολών), Συλλογή 1979, σ. 3247. 9. 2. 2000 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 34/27 (67) VII. Συµπέρασµα Λαµβανοµένων υπόψη των ανωτέρω, η Επιτροπή θεωρεί ότι δεν συντρέχουν λόγοι για να αναθεωρήσει την καθιερωµένη της πρακτική σχετικά µε την κρατική στήριξη που χρηµατο- δοτείται από εισφορές, οι οποίες επιβάλλονται και σε ει- σαγόµενα προϊόντα, ότι θα πρέπει δηλαδή να πρόκειται περί ρύθµισης η οποία στηρίζεται στην εθελοντική συγκατάθεση των φορέων της αγοράς ή των αντιπροσωπευτικών οργανώ- σεων-εταίρων από τα αντίστοιχα κράτη µέλη και ότι τα φορολογικά έσοδα οφείλουν να επιστρέφονται στα αντί- στοιχα κράτη µέλη. Για τους λόγους αυτούς, η Επιτροπή θεωρεί ότι το συγκε- κριµένο µέτρο στήριξης, το οποίο χρηµατοδοτείται από ει- σφορές οι οποίες επιβάλλονται και σε προϊόντα που εισάγο- νται από άλλα κράτη µέλη, είναι ασυµβίβαστο προς την κοινή αγορά, ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: Άρθρο 1 Η στήριξη την οποία σκοπεύουν να παράσχουν οι Κάτω Χώρες στην προώθηση των καλλωπιστικών φυτών και η οποία χρηµατοδοτείται από εισφορά που επιβάλλεται σε προϊόντα εισαγόµενα από άλλα κράτη µέλη, είναι ασυµβίβαστη µε την κοινή αγορά. Απαγορεύεται, για το λόγο αυτό, η εφαρµογή του συγκεκριµένου µέτρου στήριξης. Άρθρο 2 Οι Κάτω Χώρες οφείλουν να γνωστοποιήσουν στην Επιτροπή εντός δύο µηνών από την κοινοποίηση της απόφασης αυτής τα µέτρα που έλαβαν για να εφαρµόσουν την απόφαση. Άρθρο 3 Η απόφαση αυτή απευθύνεται στο Βασίλειο των Κάτω Χωρών. Βρυξέλλες, 20 Ιουλίου 1999. Για την Επιτροπή Franz FISCHLER Μέλος της Επιτροπής


title: Forretningsorden for samarbejdsrådet EU-Kirgisistan af 20 juli 1999 - Forretningsorden for samarbejdsudvalget EU-Kirgisistan

eurovoc_concepts:
Association Council (EU)
Kyrgyzstan
cooperation policy
rules of procedure

text: 16. 9. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 244/51 FORRETNINGSORDEN FOR SAMARBEJDSRÅDET EU-KIRGISISTAN af 20. juli 1999 (1999/617/EF) SAMARBEJDSRÅDET HAR — under henvisning til partnerskabs- og samarbejdsaftalen mellem De Europæiske Fællesskaber og deres medlemsstater på den ene side og Den Kirgisiske Republik på den anden side (1), som blev undertegnet den 9. februar 1995 i Bruxelles, i det følgende benævnt »aftalen«, særlig artikel 75-79, og ud fra følgende betragtning: Aftalen trådte i kraft den 1. juli 1999 — FASTLAGT FØLGENDE FORRETNINGSORDEN: Artikel 1 Formandskab Formandskabet for samarbejdsrådet udøves på skift for 12 måneder ad gangen af henholdsvis en repræsentant for Rådet for Den Europæiske Union på Fællesskabernes og deres medlemsstaters vegne og af en repræsentant for Den Kirgisiske Republiks regering. Første formandskabsperiode begynder dog på datoen for afholdelsen af samarbejdsrådets første møde og ender den 31. december samme år. Artikel 2 Møder Samarbejdsrådet træder sammen på ministerplan en gang om året. Der kan efter anmodning fra en af parterne afholdes ekstraordinære møder i samarbejdsrådet, hvis parterne er enige herom. Medmindre parterne træffer anden afgørelse, holdes hvert møde i samarbejdsrådet på det sædvanlige mødested for Rådet for Den Europæiske Union på en dato, som begge parter har godkendt. Samarbejdsrådets sekretærer indkalder til møderne i samar- bejdsrådet. Artikel 3 Repræsentation Medlemmerne af samarbejdsrådet kan repræsenteres, hvis de selv er forhindret i at deltage. Hvert medlem kan normalt repræsenteres af chefen for missi- onen ved De Europæiske Fællesskaber eller den faste repræsen- tation ved Den Europæiske Union eller en højtstående embeds- mand. (1) EFT L 196 af 28. 7. 1999, s. 46. I alle andre tilfælde skal et medlem, som ønsker at blive repræ- senteret, meddele formanden navnet på sin repræsentant før det møde, hvor han skal repræsenteres. Den, der repræsenterer et medlem af samarbejdsrådet, udøver alle dette medlems rettigheder. Artikel 4 Delegationer Medlemmerne af samarbejdsrådet kan ledsages af embeds- mænd. Før hvert møde underrettes formanden for samarbejdsrådet om, hvorledes parternes delegationer vil være sammensat, og om, hvem der vil være formænd for disse. Samarbejdsrådet kan indbyde ikke-medlemmer til at deltage i møderne med henblik på at give oplysninger om bestemte spørgsmål. Artikel 5 Sekretariat En tjenestemand i Generalsekretariatet for Rådet for Den Euro- pæiske Union og en embedsmand på Den Kirgisiske Republiks mission ved De Europæiske Fællesskaber fungerer i fællesskab som sekretærer for samarbejdsrådet. Artikel 6 Dokumenter Når samarbejdsrådets drøftelser foregår på grundlag af skriftlige baggrundsdokumenter, skal disse nummereres og fremsendes af de to sekretærer som samarbejdsrådets dokumenter. Artikel 7 Korrespondance Al korrespondance til samarbejdsrådet eller formanden for samarbejdsrådet skal fremsendes til begge samarbejdsrådets sekretærer. De to sekretærer sørger for, at korrespondancen videresendes til samarbejdsrådets formand og i givet fald fremsendes som dokumenter, jf. artikel 6, til de øvrige medlemmer af samar- bejdsrådet. Den fremsendes til Kommissionens Generalsekreta- riatet, EU-medlemsstaternes faste repræsentationer og Den Kirgisiske Republiks mission ved De Europæiske Fællesskaber. Korrespondance fra samarbejdsrådets formand sendes til adres- saterne af den respektive sekretær og fremsendes i givet fald som dokumenter, jf. artikel 6, til de øvrige medlemmer af samarbejdsrådet på de i ovennævnte stykke omhandlede adresser. L 244/52 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 16. 9. 1999 Artikel 8 Dagsorden for møderne Samarbejdsrådets sekretærer udarbejder på grundlag af 1. forslag fra parterne en foreløbig dagsorden for hvert møde. Den fremsendes af den respektive sekretær til de adressater, der er omhandlet i artikel 7, senest 15 dage inden mødet. Den foreløbige dagsorden omfatter de punkter, som de to sekretærer senest 21 dage inden mødet har modtaget anmod- ning om at få optaget på dagsordenen; dog optages punkter ikke på den foreløbige dagsorden, hvis den fornødne dokumen- tation ikke er tilsendt sekretærerne inden udsendelsen af den foreløbige dagsorden. Dagsordenen godkendes af samarbejdsrådet ved hvert mødes begyndelse. Et punkt, som ikke findes på den foreløbige dags- orden, kan optages på dagsordenen, hvis de to parter er enige herom. 2. Parterne kan aftale, at de i stk. 1 omhandlede tidsfrister afkortes for at tage hensyn til kravene i forbindelse med et bestemt tilfælde. Artikel 9 Protokol De to sekretærer udarbejder så hurtigt som muligt i fællesskab et udkast til protokol for hvert møde. Protokollen skal ordenen indeholde oplysning om: i almindelighed for hvert punkt på dags- — dokumenter, der er blevet forelagt for samarbejdsrådet — erklæringer, som et medlem af samarbejdsrådet har anmodet om at få optaget i protokollen — de henstillinger, der er fremsat, og de erklæringer og konklusioner, der er vedtaget om bestemte emner. Protokollen skal også omfatte en liste over de medlemmer af samarbejdsrådet eller deres repræsentanter, som deltog i mødet. Udkastet til protokol forelægges samarbejdsrådet til godken- delse på dets næste møde. De to parter kan ligeledes godkende udkastet til protokol skriftligt. Efter godkendelsen underskriver de to sekretærer to genparter af protokollen, og den arkiveres af begge parter. Der sendes en genpart til hver af de i artikel 7 omhandlede adressater. Samarbejdsrådets henstillinger i henhld til aftalens artikel løbenummer, af 2. 75 benævnes »henstilling«, efterfulgt af et datoen for deres vedtagelse og af en angivelse af emnet. Ægtheden af samarbejdsrådets henstillinger bekræftes af de to sekretærer, og to genparter underskrives af cheferne for de to parters delegationer. Henstillingerne fremsendes til hver enkelt af de i artikel 7 som samarbejdsrådets dokumenter. omhandlede adressater Artikel 11 Offentlighed Møderne i samarbejdsudvalget er ikke offentlige, medmindre andet besluttes. Hver af parterne kan beslutte at offentliggøre samarbejdsrådets henstillinger i deres respektive officielle tidender. Artikel 12 Sprog Samarbejdsrådets officielle sprog er parternes officielle sprog. Samarbejdsrådets forhandlinger foregår normalt på grundlag af dokumenter på disse sprog. Artikel 13 Udgifter De Europæiske Fællesskaber og Den Kirgisiske Republik afholder hver især de udgifter til personale, rejser og underhold, de har som følge af deres deltagelse i samarbejdsrådets møder, samt udgifter til postforsendelser og telekommunikation. Udgifter til tolkning ved møderne og til oversættelse og repro- duktion af dokumenter afholdes af De Europæiske Fælles- skaber, bortset fra udgifter til tolkning eller oversættelse fra et af de officielle fællesskabssprog til kirgisisk eller russisk, som afholdes af Den Kirgisiske Republik. Andre udgifter i forbindelse med den praktiske tilrettelæggelse af møder afholdes af den part, der er vært for møderne. Artikel 10 Henstillinger Artikel 14 Udvalg Samarbejdsrådet fremsætter sine henstillinger ved fælles 1. overenskomst mellem parterne. I perioden mellem møderne kan samarbejdsrådet fremsætte henstillinger ved skriftlig procedure, hvis de to parter er enige herom. En skriftlig procedure består i en noteveksling mellem de to sekretærer, som handler efter aftale med parterne. 1. Der nedsættes hermed et samarbejdsudvalg i overens- stemmelse med aftalens artikel 77 til at bistå samarbejdsrådet i udførelsen af dets opgaver. Det består af repræsentanter for Kommissionen for De Europæiske Fællesskaber og af repræsen- tanter for medlemmerne af Rådet for Den Europæiske Union på den ene side og af repræsentanter for Den Kirgisiske Repu- bliks regering på den anden side, normalt på højtstående embedsmandsplan. 16. 9. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 244/53 Samarbejdsudvalget forbereder samarbejdsrådets møder og drøftelser, fører i givet fald kontrol med 2. gennemførelsen af samarbejdsrådets henstillinger og sørger i almindelighed for, at der er kontinuitet i partnerskabet, og at aftalen fungerer efter hensigten. Det drøfter alle spørgsmål, som samarbejdsrådet henviser til det, samt alle andre spørgsmål, som måtte opstå under den daglige gennemførelse af aftalen. Det forelægger forslag til henstillinger til godkendelse i samarbejdsrådet. 3. Samarbejdsudvalgets forretningsorden er indeholdt i bilaget til denne forretningsorden. Udfærdiget i Bruxelles, den 20. juli 1999. På samarbejdsrådets vegne Formand L 244/54 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 16. 9. 1999 BILAG FORRETNINGSORDEN FOR SAMARBEJDSUDVALGET EU-KIRGISISTAN Artikel 1 Formandskab Artikel 6 Dagsorden for møderne Formandskabet for samarbejdsudvalget udøves på skift for 12 måneder ad gangen af henholdsvis en repræsentant for Kommissionen for De Europæiske Fællesskaber på Fællesska- bernes og deres medlemsstaters vegne og en repræsentant for Den Kirgisiske Republiks regering. Første formandskabsperiode begynder på datoen for afholdelse af samarbejdsrådets første møde og ender den 31. december samme år. I denne periode og derefter i hver periode på tolv måneder udøves formand- skabet for samarbejdsudvalget af den part, der har formand- skabet for samarbejdsrådet. Artikel 2 Møder Samarbejdsudvalget holder møde en gang om året, og når omstændighederne kræver det, og de to parter er enige herom. Møderne i samarbejdsudvalget holdes på et tidspunkt og et sted, som de to parter aftaler. De to sekretærer indkalder i fællesskab til møderne i samar- bejdsudvalget. Artikel 3 Delegationer Før hvert møde underrettes formanden for samarbejdsudvalget om, hvorledes parternes delegationer vil være sammensat, og om, hvem der vil være formænd for disse. Artikel 4 Sekretariat En tjenestemand i Kommissionen for De Europæiske Fælles- skaber og en embedsmand fra Den Kirgisiske Republiks rege- ring fungerer sammen som sekretærer for samarbejdsudvalget. Al korrespondance til og fra formanden for samarbejdsudvalget i henhold til dette bilag fremsendes til sekretærerne for samar- bejdsudvalget, til sekretærerne og formanden for samarbejds- til medlemmerne af samarbejdsudvalget. rådet og eventuelt 1. Sekretærerne for samarbejdsudvalget udarbejder en fore- løbig dagsorden for hvert møde. Den fremsendes til formanden og sekretærerne for samarbejdsrådet samt til medlemmerne af samarbejdsudvalget senest 15 dage inden mødet. Den foreløbige dagsorden omfatter de punkter, som formanden senest enogtyve dage inden mødet er blevet anmodet om at optage på dagsordenen; dog optages punkter ikke på den fore- løbige dagsorden, hvis den fornødne dokumentation ikke er tilsendt sekretærerne inden udsendelsen af den foreløbige dags- orden. samarbejdsudvalget ved hvert Dagsordenen godkendes af mødes begyndelse. Et punkt, som ikke findes på den foreløbige dagsorden, kan optages på dagsordenen, hvis de to parter er enige herom. 2. Parterne kan aftale, at de i stk. 1 omhandlede tidsfrister afkortes for at tage hensyn til kravene i forbindelse med et bestemt tilfælde. 3. Samarbejdsudvalget kan anmode eksperter om at deltage i møderne med henblik på at give oplysninger om bestemte spørgsmål. Artikel 7 Protokol Der udarbejdes en protokol for hvert møde, som er baseret på formandens resumé af de konklusioner, som samarbejdsud- valget er nået frem til. Når samarbejdsudvalget har vedtaget protokollen, undertegnes den af formanden og af sekretærerne og arkiveres af begge parter. En genpart af protokollen fremsendes til formanden og sekretærerne for samarbejdsrådet og til medlemmerne af samar- bejdsudvalget. Artikel 8 Henstillinger Artikel 5 Offentlighed Møderne i samarbejdsudvalget er ikke offentlige, medmindre andet besluttes. Samarbejdsudvalget fremsætter kun henstillinger i de bestemte tilfælde, hvor samarbejdsrådet i henhold til aftalens artikel 77, stk. 2, har givet det beføjelse. I så fald benævnes disse retsakter »henstilling« efterfulgt af et løbenummer, af datoen for deres vedtagelse og af en angivelse af emnet. Henstillinger fremsættes efter aftale mellem parterne. 16. 9. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 244/55 Samarbejdsudvalgets henstillinger fremsendes til formanden og sekretærerne for samarbejdsrådet og til medlemmerne af samar- bejdsudvalget. Hver part kan beslutte, at samarbejdsudvalgets henstillinger skal offentliggøres i deres respektive officielle tidender. Udgifter til tolkning ved møderne og til oversættelse og repro- duktion af dokumenter afholdes af De Europæiske Fælles- skaber, bortset fra udgifter til tolkning eller oversættelse fra et af de officielle fællesskabssprog til kirgisisk og russisk, som afholdes af Den Kirgisiske Republik. Samarbejdsudvalgets henstillinger underskrives af formanden og sekretærerne. Andre udgifter i forbindelse med den praktiske tilrettelæggelse af møder afholdes af den part, der er vært for møderne. Artikel 9 Udgifter De Europæiske Fællesskaber og Den Kirgisiske Republiks afholder hver især de udgifter til personale, rejser og underhold, de har som følge af deres deltagelse i møderne i samarbejdsud- valget og dets underudvalg og arbejdsgrupper, samt udgifter til postforsendelser og telekommunikation. Artikel 10 Underudvalg Samarbejdsudvalget kan nedsætte underudvalg og fastlægge deres mandat. De anses for at arbejde under samarbejdsudval- gets myndighed, og de aflægger rapport til dette efter hvert af deres møder. Underudvalg fremsætter ikke henstillinger. Samarbejdsudvalget kan ændre alle underudvalgs mandater eller nedsætte nye underudvalg, der skal bistå det med udøvelsen af dets opgaver