title: Rozporządzenie Rady (WE) nr 1599/1999 z dnia 12 lipca 1999 r. nakładające ostateczne cło wyrównawcze i stanowiące o ostatecznym poborze cła tymczasowego nałożonego na drut ze stali nierdzewnej o średnicy 1 mm lub większej pochodzący z Indii oraz kończące postępowanie dotyczące przywozu drutu ze stali nierdzewnej o średnicy 1 mm lub większej pochodzącego z Republiki Korei

eurovoc_concepts:
India
South Korea
import
monetary compensatory amount
steel
wire

text: 11/t. 32 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 31 31999R1599 L 189/1 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 22. 7. 1999 ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1599/1999 z dnia 12 lipca 1999 r. nakładające ostateczne cło wyrównawcze i stanowiące o ostatecznym poborze cła tymczasowego nałożonego na drut ze stali nierdzewnej o średnicy 1 mm lub większej pochodzący z Indii oraz kończące postępowanie dotyczące przywozu drutu ze stali nierdzewnej o średnicy 1 mm lub większej pochodzącego z Republiki Korei RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2026/97 z dnia 6 października 1997 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów nie będących członkami Wspólnoty Europejskiej (1), w szczególności jego art. 14 i 15, uwzględniając wniosek złożony przez Komisję po konsultacji z Komitetem Doradczym, a także mając na uwadze, co następuje: (1) (2) A) ŚRODKI TYMCZASOWE Rozporządzeniem (WE) nr 618/1999 (2) (zwanym dalej „rozporządzeniem tymczasowym”) Komisja wprowadziła tymczasowe cła wyrównawcze na przywóz drutu ze stali nierdzewnej o średnicy 1 mm lub większej (zwanego dalej „grubym drutem ze stali nierdzewnej” lub „rozważanym produktem”), pochodzącego z Indii i Republiki Korei (zwa- nej dalej „Koreą”), objętego kodem CN ex 7223 00 19. B) DALSZA PROCEDURA Po ujawnieniu zasadniczych faktów i ustaleń, na podsta- wie których postanowiono nałożyć środki tymczasowe na przywóz grubego drutu ze stali nierdzewnej pochodzącego z Indii i Korei (zwanego dalej „ujawnieniem”), kilka zainte- resowanych stron przedłożyło uwagi w formie pisemnej. Możliwość przedstawienia uwag ustnie otrzymały strony, które wystąpiły z takim wnioskiem. (3) Komisja prowadziła dalsze badanie i weryfikację wszelkich informacji, które uznała za niezbędne dla ostatecznych ustaleń. (4) Wszystkie strony zostały poinformowane o faktach i usta- leniach, na podstawie których Komisja ma zamiar zalecić: (1) Dz. U. L 288 z 21. 10. 1997, str. 1. (2) Dz. U. L 79 z 24. 3. 1999, str. 25. (i) wprowadzenie ostatecznych ceł wyrównawczych na przywóz z Indii oraz ostateczny pobór kwot zabezpie- czonych cłami tymczasowymi od tego przywozu; i (ii) zakończenie postępowania w sprawie przywozu pochodzącego z Korei bez nałożenia środków. Został również wyznaczony termin w celu umożliwienia stronom złożenia oświadczeń w związku z tym ujawnie- niem. (5) Rozpatrzono uwagi przedstawione przez strony w formie ustnej i pisemnej, a w uzasadnionych przypadkach odpo- wiednio zmieniono ustalenia tymczasowe. (6) (7) C) ROZWAŻANY PRODUKT I PRODUKT PODOBNY Rozważanym produktem jest gruby drut ze stali nierdzew- nej zawierający w masie 2,5 % lub więcej niklu, inny niż drut zawierający w masie 28 % lub więcej, ale nie więcej niż 31 % niklu i 20 % lub więcej, ale nie więcej niż 22 % chromu. Na tymczasowym etapie postępowania stwierdzono, że drut ze stali nierdzewnej objęty niniejszym postępowa- niem, tzn. drut ze stali nierdzewnej o średnicy niż 1 mm lub większej (drut gruby) i drut ze stali nierdzewnej o śred- nicy mniejszej niż 1 mm (drut cienki) wykazują różnice w zakresie cech fizycznych i zastosowania. Z tych powo- dów okazało się także, że wymienność w zastosowaniu drutów grubych i cienkich nie istnieje lub istnieje jedynie w niewielkim zakresie. Jednakże, w rozporządzeniu tym- czasowym stwierdzono zamiar dalszego postępowania aż do ostatecznego etapu w zakresie wyraźnego rozróżnienia tych dwóch produktów. (8) W oparciu o dodatkowe informacje uzyskane od zaintere- sowanych stron stwierdzono, że drut gruby i drut cienki są dwoma odrębnymi produktami, ponieważ posiadają odmienne cechy fizyczne i mają odmienne zastosowanie. Po pierwsze, w odniesieniu do cech fizycznych, wytrzyma- łość na rozciąganie, struktura ziarnista i pokrycie drutów ze stali nierdzewnej jest inne dla drutu grubego i cienkiego. Po drugie, w odniesieniu do zastosowania tych dwóch 32 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 32 itd. Z kolei drut cienki produktów stwierdzono, że drut gruby ze stali nierdzew- nej jest przeznaczony do mechanicznie cięższych zastoso- wań, takich jak połączenia, wzmocnienie ścian, okablowa- nie, jest zwykle stosowany w urządzeniach bardziej precyzyjnych, takich jak ekrany i filtry (splatane siatki druciane), w których otwory o małym przekroju pozwalają filtrować bardzo drobne cząstki (jak na przykład filtry odpylające i filtry chemiczne), w urządzeniach medycznych / chirurgicznych, itd. (13) Jednakże, art. 2 ust. 1 lit. a) (ii) przewiduje wyjątek od tej zasady ogólnej, miedzy innymi w przypadku systemów ceł zwrotnych i systemu zastępczych ceł zwrotnych, które są całkowicie zgodne ze ścisłymi zasadami ustanowionymi w (i) załącznika I oraz w załączniku II (definicja i zasady dla ceł zwrotnych), jak również w załączniku III (definicja i zasady dla zastępczych ceł zwrotnych). (9) Na podstawie powyższego stwierdzono, że drut cienki i drut gruby są dwoma różnymi produktami mającymi odmienne właściwości i zastosowania z punktu widzenia użytkowników drutu ze stali nierdzewnej. (10) Ponieważ zainteresowane strony nie przedstawiły żadnych argumentów w odniesieniu do ustaleń tymczasowych Komisji w sprawie rozważanego produktu i produktu podobnego, potwierdza się fakty i wnioski zawarte w aka- pitach 7—12 rozporządzenia tymczasowego. D) SUBSYDIA I. INDIE 1. System „paszportowy” (Passbook Scheme PBS) i system „paszportowy” uprawnienia celnego (DEPB) (11) Rząd Indii i dziewięciu producentów eksportujących stwierdziło, że systemy opisane w akapitach 14-25 i 26-35 rozporządzenia tymczasowego zostały niewłaściwie osza- cowane przez Komisję w odniesieniu do zakresu subsy- diów i wysokości korzyści podlegających wyrównaniu. W szczególności stwierdzili oni, że oszacowanie przez Komi- sję korzyści wynikających z tych systemów było nieprawi- dłowe, ponieważ jedynie nadmierny zwrot ceł mógł zostać uznany za subsydium zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 2026/97 (zwanego dalej „rozporządzeniem pod- stawowym”). (14) Analiza Komisji wykazała, że ani system PBS, ani system DEPB nie stanowią systemu ceł zwrotnych lub systemu zastępczych ceł zwrotnych. Systemy te nie nakładają obo- wiązku przywozu wyłącznie towarów używanych do pro- dukcji towarów wywożonych (załącznik II do rozporzą- dzenia podstawowego). Ponadto nie wprowadzono żadnego systemu weryfikacji pozwalającego na sprawdze- nie, czy przywożone towary są rzeczywiście używane w procesie produkcyjnym. Nie jest to również system zastępczych ceł zwrotnych, ponieważ ilość i charakterys- tyka towarów przywożonych nie musi być identyczna z ilością nakładów źródłowych pochodzenia krajowego uży- wanych do wytwarzania produktu wywożonego (załącz- nik III do rozporządzenia podstawowego). Wreszcie pro- ducenci eksportujący kwalifikują się do korzyści systemów PBS i DEPB niezależnie od tego, czy przywożą nakłady. Wystarczy, by eksporter po prostu wywiózł produkty bez konieczności udowadniania, że ewentualne nakłady rze- czywiście były przywożone, a więc producenci eksportu- jący, którzy używają wyłącznie nakładów krajowych i któ- rzy nie przywożą produktów używanych w charakterze nakładów mogą używać korzyści systemów PBS i DEPB W konsekwencji system PBS i system DEPB są niezgodne z przepisami załączników I–III. Ponieważ ten wyjątek od definicji subsydium, określonej w art. 2 nie ma zastosowa- nia, korzyść podlegająca wyrównaniu jest zwolnieniem z pełnej wysokości należności przywozowych normalnie wymagalnych w odniesieniu do całego przywozu. (15) Z powyższego jasno wynika, że nadmierne umorzenie należności przywozowych stanowi podstawę do oblicze- nia korzyści wyłącznie w przypadku systemu ceł zwrot- nych i zastępczych ceł zwrotnych zgodnie z zasadą dobrej wiary. Ponieważ stwierdzono, że system PBS i system DEPB nie należą do żadnej z tych kategorii, korzyścią jest całkowite zwolnienie z należności przywozowych, a nie jakiekolwiek rzekome nadmierne umorzenie. (12) Komisja zastosowała następującą metodę w celu ustano- wienia czy system PBS i system DEPB są subsydiami podle- gającymi wyrównaniu, a jeśli tak, w celu obliczenia wyso- kości korzyści. Zgodnie z art. 2 ust. 1 lit. a) (ii) Komisja uznała, że systemy te obejmowały wkład finansowy Rządu Indii, ponieważ dochody rządowe (na przykład należności przywozowe na przywóz) należne w innym przypadku nie zostały pobrane. Ponadto beneficjent uzyskał dodatkową korzyść, ponieważ producenci eksportujący nie musieli uiszczać zwykłych należności przywozowych. tymczasowymi (16) Rząd Indii i dziewięciu producentów eksportujących argu- mentowało, że ocena tych systemów jest sprzeczna z usta- leniami równoległego postępowania antydumpingowego, w ramach którego Komisja uwzględ- niła należności przywozowe nie uiszczone na podstawie systemu PBS i systemu DEPB w odniesieniu do nakładów przywozowych rzeczywiście użytych do wytworzenia wywożonych produktów. 11/t. 32 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 33 (17) Jednakże, na mocy art. 2 ust. 10 lit. b) podstawowego roz- porządzenia antydumpingowego, tj. rozporządzenia (WE) nr 384/96 (1) uwzględnienie należności przywozowych zastosowano jedynie w przypadku, gdy zostało wykazane, że materiały, za które uiszczono należności przywozowe zostały fizycznie włączone do rozważanego produktu sprzedanego na rynku wewnętrznym, oraz że należności przywozowe za produkt wywieziony do Wspólnoty nie zostały pobrane lub zwrócone. O ile takie uwzględnienie prowadzi ostatecznie do obniżenia marginesów dumpin- gu, nie jest ono istotne w postępowaniu antysubsydyjnym, ponieważ stwierdzono, że system PBS i system DEPB pod- legają wyrównaniu, na podstawie przepisów rozporządze- nia podstawowego, z powodów przywołanych powyżej. Jak wskazano powyżej, w momencie, gdy stwierdzone zostanie istnienie subsydium podlegającego wyrównaniu, korzyść przyznana beneficjentowi odpowiada ogólnej wysokości należności przywozowych, których nie uiścił producent eksportujący, w odniesieniu do ogółu transak- cji. W tym względzie zadaniem Komisji nie jest rekonstruk- cja systemu PBS i systemu DEPB w celu określenia produk- tów, które są lub nie są fizycznie włączone. Ponadto należy podkreślić, że analiza podstawy do wyrównania w syste- mie i uwzględnienie nakładów włączonych fizycznie różni się całkowicie, ze względu na cel, metodą obliczenia i pod- stawę prawną. Badanie uwzględnienia należności przywo- zowych w postępowaniu antydumpingowym ma na celu dostosowanie wartości normalnych. Badanie podstawy do wyrównania w danym systemie w ramach postępowania antysubsydyjnego ma na celu określenie korzyści przyzna- nych eksporterowi w ramach tego systemu. Ponadto metoda obliczania jest różna w postępowaniu antydum- pingowym i antysubsydyjnym W postępowaniu antydum- się należności przywozowe pingowym uwzględnia wyłącznie w odniesieniu do wywozu rozważanych pro- duktów do Wspólnoty, podczas gdy w ramach postępowa- nia antysubsydyjnego korzyści są badane w odniesieniu do ogółu wywozu wszystkich produktów do wszystkich miejsc przeznaczenia, stosownie do art. 7 ust. 2 rozporzą- dzenia podstawowego i „wytycznych dla obliczania wyso- kości subsydiów w badaniu cła wyrównawczego” (zwa- nych dalej „wytycznymi obliczeniowymi”) (2). ceł zwrotnych i systemu zastępczych ceł zwrotnych. Niniejszego argumentu nie można przyjąć, ponieważ kwestia nadmiernego umorzenia występuje wyłącznie w kontekście oceny należycie ustanowionego systemu ceł zwrotnych lub zastępczych ceł zwrotnych; ustanowiono także, że system PBS i system DEPB nie stanowią ceł zwrot- nych lub zastępczych ceł zwrotnych w rozumieniu (i) załącznika I oraz załączników II i III do rozporządzenia podstawowego. (20) Rząd Indii i dziewięciu producentów eksportujących uważa, że Komisja nie zbadała, czy Rząd Indii wprowadził system lub procedurę pozwalającą potwierdzić, jakie nakłady zostały użyte w procesie wytwarzania produktów wywożonych i w jakiej ilości. Rząd Indii twierdzi, że stan- dardowe normy wydajności stanowią właściwy system kontroli. (21) Ten argument związany jest z kwestią czy system PBS i system DEPB mogą być uważane za systemy ceł zwrot- nych lub zastępczych ceł zwrotnych. Ponieważ stwierdzo- no, że system PBS i system DEPB nie stanowią ceł zwrot- nych lub zastępczych ceł zwrotnych w rozumieniu załączników II i III rozporządzenia podstawowego, nie jest konieczne przeprowadzanie dalszego badania. Nawet, jeżeli system PBS i system DEPB spełniałyby kryteria załączników II i III, należałoby stwierdzić, że nie istnieje żaden system rzetelnej weryfikacji. Normy wydajności sta- nowią wykaz ewentualnych pozycji, jakie mogą zostać użyte w procesie produkcji i w jakiej ilości. Jednakże nie stanowią one systemu weryfikacji w rozumieniu pkt. 5 załącznika II rozporządzenia podstawowego. Normy te nie przewidują weryfikacji rzeczywiście użytych nakładów w procesie produkcji oraz nie przewidują systemu weryfi- kacji skuteczności tych nakładów. (18) Rząd Indii i dziewięciu producentów eksportujących twier- dziło, że Komisja powinna była zbadać czy nastąpił nad- mierny zwrot opłat przywozowych od nakładów użytych w procesie produkcyjnym. (22) Rząd Indii i dziewięciu producentów eksportujących twier- dzą, że Komisja błędnie dokonała wyrównania wartości kwoty kredytu w pozwoleniu systemu DEPB zamiast war- tości netto przy sprzedaży pozwoleń. Jedna ze spółek stwierdziła, że podatek z tytułu sprzedaży, uiszczony przy sprzedaży pozwolenia, powinien być odliczony z całkowi- tej kwoty subsydium. (19) Jak wyjaśniono w akapitach 12—15, załączniki II i III zawierają zasady pozwalające określić, czy dany system stanowi zwrot ceł lub zwrot ceł zastępczych. Nadmierny zwrot należności przywozowych stanowi podstawę do obliczenia wysokości korzyści wyłącznie w przypadku sys- temu (1) Dz. U. L 56 z 6. 3. 1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 905/98 (Dz. U. L 128 z 30. 4. 1998, str. 18). (2) Dz. U. C 394 z 17. 12. 1998, str. 6. (23) W ramach aktualnie obowiązujących przepisów systemu DEPB spółka posiadająca pozwolenie ma dwie możliwoś- ci: albo przywozi produkt (z wyjątkiem towarów umiesz- czonych na wykazie negatywnym) wykorzystując kredyto- wanie w celu zrównoważenia mających zastosowanie należności przywozowych, albo przekazuje pozwolenie osobie trzeciej. Jak wyjaśniono w akapicie 34 rozporządze- nia tymczasowego Komisja stwierdza, że „sprzedaż pozwoleń po cenie niższej od jej wartości nominalnej sta- nowi decyzję czysto handlową i nie zmienia wysokości 34 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 32 korzyści przyznanej w ramach systemu”. Ponadto art. 7 rozporządzenia podstawowego wyszczególnia elementy, które mogą podlegać odliczeniu od kwoty subsydium. Wszelkie koszty wniosku lub niezbędne koszty poniesione dla uzyskania prawa do subsydium lub jego otrzymania, mogą być odliczone od kwoty subsydium. Przeniesienie korzyści w wysokości niższej od wysokości rzeczywiście przyznanej korzyści i podatek od sprzedaży nie mogą być uważane za podlegające odliczeniu w rozumieniu art. 7 rozporządzenia podstawowego, ponieważ te elementy nie stanowią kosztów niezbędnych poniesionych w celu uzys- kania prawa do subsydium lub jego otrzymania. stosunku do rzeczywistych korzyści uzyskanych w okre- sie postępowania. Ponieważ nie można uznać, że dana spółka otrzymała subsydium dopóki nie skorzystała z kre- dytowania, Komisja zadecydowała, że ogólna wysokość wykorzystanych środków lepiej obrazuje korzyść spółki. Niniejszy argument zostaje zatem oddalony. 2. Program wspierania przywozu dóbr inwestycyjnych promujący wywóz (EPCGS) (24) Rząd Indii i dziewięciu producentów eksportujących twier- dzi, że Komisja dwukrotnie dokonała wyrównania część korzyści przyznanych w ramach tych systemów w związku z pokrywaniem się niniejszego postępowania z postępo- waniem dotyczącym polerowanych prętów ze stali nie- rdzewnej. (28) Trzy spółki zgłosiły roszczenia w odniesieniu do Programu wspierania przywozu dóbr inwestycyjnych promującego wywóz (EPCGS) opisanego w akapitach 36-39 rozporzą- dzenia tymczasowego. Dotyczyły one przydziału korzyści w normalnym okresie amortyzacji aktywów trwałych. i prętów ze (25) Komisja zastosowała tę samą metodę, jaka została użyta w przypadku antybiotyków (1) stali nierdzewnej (2). Na mocy art. 7 ust. 2 rozporządzenia pod- stawowego określono wysokość subsydium podlegającego subsydium wyrównaniu poprzez przydział wartości w odniesieniu do poziomu wywozu. Ponieważ subsydia wywozowe nie wiązały się z wywozem rozważanego pro- duktu, ale z całym wywozem spółek, Komisja uznała uży- cie tej metody za właściwe. W wykorzystaniu tej metody już wyrównanych nie obliczano dwukrotnie korzyści w odniesieniu do prętów ze stali nierdzewnej, ponieważ subsydia były przyznane na cały wywóz. (29) Stwierdzono, że istnieje rozbieżność między okresem amortyzacji użytym w piśmie ujawniającym i w rozporzą- dzeniu tymczasowym. Komisja ustanowiła średnią okre- sów amortyzacji, którymi posługiwali się wszyscy produ- cenci eksportujący rozważanego produktu i uzyskała średni okres amortyzacji wynoszący 12 lat. Tym okresem posłużono się w ustaleniach tymczasowych, zostanie on potwierdzony na ostatecznym etapie. Kwotę subsydium w ramach Programu wspierania przywozu dóbr inwesty- cyjnych promującego wywóz EPCGS przydzielono na dwanaście lat zgodnie z art. 7 ust. 3 rozporządzenia pod- stawowego. (26) Jedna ze spółek, Raajratna Metal Industries Ltd, podważyła metodę stosowaną przez Komisję w celu obliczenia korzyści przyznanej w ramach systemu PBS i systemu DEPB. Zapewniła, że należy wziąć pod uwagę jedynie kre- dyt, jakie spółka uzyskała w odniesieniu do rozważanego produktu w okresie postępowania. W opinii tej spółki w celu obliczenia korzyści, kredyt powinien zostać następ- nie przyznany na podstawie obrotów z wywozu rozważa- nego produktu. (27) Komisja uznaje, że gdyby miała przyjąć ten argument, jego skutkiem byłoby wyrównanie potencjału korzyści w (1) Dz. U. L 273 z 9. 10. 1998, str. 4. (2) Dz. U. L 202 z 18. 7. 1998, str. 44. (30) Jedna ze spółek twierdziła, że okres amortyzacji jej dóbr inwestycyjnych wynosił 21 lat, oraz że Komisja powinna była posłużyć się tym okresem, a nie średnią 12 lat. (31) Jak wyjaśniono powyżej, dokonując ustaleń tymczaso- wych służby Komisji określiły normalny okres amortyza- cji dóbr inwestycyjnych w przemyśle drutów ze stali nie- rdzewnej, w tym przypadku na 12 lat, na podstawie średniego okresu, stosowanego przez indyjskich produ- centów eksportujących, którzy podjęli współpracę. Ten sposób postępowania jest zgodny z przepisami art. 7 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, który określa, że gdy sub- sydium można powiązać z nabyciem aktywów trwałych, kwota subsydium podlegającego wyrównaniu obliczana jest przez podzielenie go przez okres odpowiadający nor- malnemu okresowi amortyzacji takich aktywów w danym przemyśle. W kontekście tego przepisu nie uznano za wła- ściwe posługiwanie się szczególnym okresem amortyzacji. Niniejsze roszczenie zostaje zatem oddalone. 11/t. 32 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 35 3. System zwolnienia z podatku dochodowego (32) Jedna ze spółek, Bhansali Ferromet Ltd nie przedłożyła kopii deklaracji podatku dochodowego w terminie wyzna- czonym przez Komisję, dlatego też została ona uznana za spółkę, która nie podjęła współpracy w celu zwolnienia z podatku dochodowego. Po ujawnieniu spółka ta przedło- żyła kopię deklaracji podatku dochodowego świadczącą o tym, że nie przyznano jej żadnych korzyści w ramach niniejszego systemu. W konsekwencji margines subsydiów dla Bhansali Bright Bars Pvt. Ltd został obniżony do 18,5 %. (34) W czasie weryfikacji stwierdzono, że Isibars i Isinox są spółkami powiązanymi, ponieważ mają tych samych akcjonariuszy i wspólny zarząd. W postępowaniu anty- dumpingowym i antysubsydyjnym Komisja zawsze uzna- wała dwie spółki powiązane za jeden podmiot gospodar- czy w celu unikania obchodzenia przepisów. W konsekwencji roszczenie to nie może zostać przyjęte. W odniesieniu do obliczania marginesu subsydium Komisja uznała, że metoda średniej ważonej stanowiła najbardziej rozsądną podstawę dla ustanowienia marginesu subsy- dium. 4. Spółki powiązane 5. Kwota subsydiów podlegających wyrównaniu (33) Isibars Ltd i Isinox Ltd twierdzą, że Komisja nie powinna była uznać ich za spółki powiązane biorąc pod uwagę, że stanowią dwa odrębne podmioty prawne. Traktując je jak spółki powiązane Komisja powinna była zastosować inną metodę w celu obliczenia jednego marginesu subsydium. (35) Uwzględniając ostateczne ustalenia przedstawione powy- żej dotyczące różnych systemów, kwota subsydiów podle- gających wyrównaniu ustalona w odniesieniu do każdego badanego producenta eksportującego przedstawia się następująco: System PBS System DEPB EPCGS Podatek docho- dowy Bhansali Bright Bars Devidayal Indore Wire Isibar / Isinox Kei Industries Macro Bars Mukand Ltd 4,1 % 0,0 % 7,7 % 4,2 % 0,0 % 9,6 % 7,5 % 14,4 % 18,4 % 10,7 % 7,8 % 0,0 % 12,6 % 5,7 % Raajratna 23,3 % 13,7 % Trveni Shinton 0,0 % 0,0 % Venus Wire 19,8 % 14,3 % 0,0 % 0,0 % 0,9 % 1,2 % 0,0 % 0,0 % 0,0 % 0,0 % 0,0 % 0,0 % 0,0 % 0,0 % 0,0 % 0,0 % 0,0 % 3,2 % 0,0 % 5,9 % 0,0 % 1,3 % Razem 18,5 % 18,4 % 19,3 % 13,2 % 0,0 % 25,4 % 13,2 % 42,9 % 0,0 % 35,4 % (36) Kwota subsydium ustanowionego ostatecznie dla spółek indyjskich poza spółkami, które podjęły współpracę w niniejszym postępowaniu, wyrażona w procentach ceny netto franco na granicy Wspólnoty wynosi 48,8 %, tzn. jest równa sumie najwyższych kwot przyznanych dla eksporterów, którzy podjęli współpracę w ramach każdego systemu. II. KOREA 1. Programy pożyczek a) Obliczanie wzorcowej stopy procentowej (37) Rząd Korei stwierdził, że w odniesieniu do obliczania kwoty subsydium w przypadku pożyczek należało raczej przyjąć podejście opierające się na koszcie poniesionym przez rząd niż na korzyści przyznanej beneficjentowi, cytując art. 19 ust. 4 i art. 6 ust. 1 lit. a) oraz lit. k) i l) załącznika do Porozumienia w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych (ASCM). 36 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 32 (38) Uznaje się, że przepisy przywołane przez Rząd Korei nie mają zastosowania w odniesieniu do badanych progra- mów pożyczek. Art. 19 ust. 4 ASCM stanowi, że nie pobiera się cła wyrównawczego, którego wysokość prze- kracza wysokość subsydium, którego istnienie zostało stwierdzone, obliczonego na podstawie przyznanej korzyści. Niniejszego przepisu przestrzegano z uwagi na wyraźne reguły obliczania subsydium w przypadku poży- czek, tj. art. 5 i art. 6 lit b) rozporządzenia podstawowego, które zawierają art. 14 lit. b) ASCM. Reguły te jasno sta- nowią, że subsydium powinno być obliczane jako korzyść tj. różnicę między kwotą uiszczoną przez przedsiębior- stwo otrzymujące pożyczkę i kwotą, jaką przedsiębiorstwo zapłaciłoby od porównywalnej pożyczki handlowej. Art. 19 ust. 4 ASCM nie wiąże się z koniecznością oblicza- nia subsydium na podstawie kosztu poniesionego przez rząd. Art. 6 ust. 1 lit. a) dotyczy domniemania poważnego naruszenia w pewnych okolicznościach, które nie mają zastosowania w odniesieniu do postępowania w sprawie cła wyrównawczego. Lit. k) załącznika I do ASCM powtórzona w załączniku I do rozporządzenia podstawo- wego przewiduje specjalne zasady obowiązujące w odnie- sieniu do kredytów wywozowych, które stanowią wyjątki od ogólnych zasad obliczania subsydiów w ramach poży- czek. Lit. l) załącznika I sama nie stanowi, że podejście do kosztów poniesionych przez rząd dominuje nad wyraź- nymi zasadami określonymi w art. 5 i art. 6 lit. b) rozpo- rządzenia podstawowego, ponieważ litera ta znajdowała się już na przykładowym wykazie subsydiów wywozo- wych przyjętych podczas Rundy Tokijskiej negocjacji Układu GATT w momencie, w którym podejście oparte na korzyści przyznanej beneficjentowi nie było jeszcze włą- czone do zasad WTO. (39) Ponadto Rząd Korei stwierdził, że porównanie oprocento- wania od pożyczki przyznanej na podstawie rządowego programu pożyczek z pożyczką handlową błędnie zakła- da, że stopy procentowe wszystkich pożyczek w gospo- darce są takie same. (40) Komisja nie wychodzi z założenia, że wszystkie pożyczki są takie same, ale użyła jako wzorca pożyczek uznawanych za porównywalne w oparciu o okres zwrotu, kwotę kapi- tału i cel pożyczki stosownie do art. 6 lit. b) rozporządze- nia podstawowego. (41) Wreszcie Rząd Korei stwierdził, że daną wzorcową stopą procentową powinna być stopa procentowa porównywal- nej pożyczki, przyznanej w tym samym czasie, w którym została przyznana rozpatrywana pożyczka, a nie stopa procentowa dominująca w okresie postępowania, ponie- waż w tym okresie stopa procentowa była nienormalnie wysoka z uwagi na kryzys finansowy. (42) W trakcie postępowania ustalono, że stopa procentowa pożyczek handlowych odzwierciedlała warunki rynku, ponieważ pożyczki zmieniały się w czasie. Niezależnie od tego, czy pożyczki handlowe zostałyby przyznane w tym samym czasie, w którym zostały przyznane pożyczki rzą- dowe, pożyczki te miałyby te same stopy procentowe w okresie postępowania. Stąd też Komisja nie zmieni ani bieżącej praktyki przedstawionej w rozporządzeniu pod- stawowym, ani wytycznych obliczeniowych. Stąd też niniejsze roszczenie zostaje oddalone. (43) Dwóch koreańskich producentów eksportujących stwier- dziło, że przyjęty przez Komisję podział pożyczek na pięć kategorii na podstawie wysokości kapitału jest arbitralny i nie odpowiada zwykłej praktyce banków koreańskich, a więc określanie stopy procentowej na podstawie kwoty pożyczki nie stanowi właściwej metody w celu określenia wzorcowej stopy procentowej. Jeden z koreańskich produ- centów eksportujących stwierdził, że ponieważ banki koreańskie nie biorą pod uwagę kwoty pożyczki jako czyn- nika określającego stopę procentową, jako jedynym wzor- cem Komisja powinna posłużyć się rzeczywistą średnią stopą procentową pożyczek handlowych zaciąganych przez producenta. Dwóch koreańskich producentów eksportujących stwierdziło również, że Komisja powinna posługiwać się stopami procentowymi pożyczek handlo- wych jako wzorcową stopą procentową dla pożyczek EXIM - SM. (44) W odpowiedzi na te roszczenia uznaje się, że art. 6 lit. b) rozporządzenia podstawowego jasno wskazuje, że wzor- cem dla obliczania subsydium jest porównywalna pożyczka handlowa, którą spółka mogłaby rzeczywiście uzyskać na rynku. Stąd też praktyka wspólnotowa w tym jak przedstawiono w wytycznych obliczenio- zakresie, wych, polega na porównywaniu pożyczek o podobnej kwocie, podobnym celu i okresie zwrotu. Pożyczki hand- lowe (tzn. pożyczki krótkoterminowe przyznawane na potrzeby działalności bieżącej) uzyskiwane przez koreań- skich producentów eksportujących różnią się ze względu na cel (patrz akapit 126 rozporządzenia tymczasowego) i czas obowiązywania od przedmiotowych pożyczek EXIM - SM, nie stanowią więc pożyczek podobnych. Niniejsze roszczenia zostają zatem oddalone. (45) Dwóch koreańskich producentów eksportujących stwier- dziło ponadto, że Komisja posłużyła się jako wzorcem do obliczania subsydiów do pożyczek zaciągniętych przed kryzysem nadzwyczaj wysokimi stopami procentowymi spowodowanymi kryzysem finansowym w Korei. (46) Art. 6 lit. b) rozporządzenia podstawowego stanowi, że korzyść obliczana jest poprzez porównanie stóp procen- towych pożyczek rządowych ze stopami procentowymi porównywalnych pożyczek handlowych. W tym celu śred- nie stopy procentowe pożyczek rządowych porównano ze średnimi stopami procentowymi porównywalnych poży- czek handlowych w okresie postępowania. Stąd też niniej- sze roszczenie zostaje oddalone. 11/t. 32 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 37 b) Pożyczka na produkcję sieci rybackich (FNPL) (47) Rząd Korei stwierdził, że ponieważ pożyczka ta była pożyczką szczególną dla przemysłu sieci rybackich, nie przyznawała ona korzyści eksporterowi drutu ze stali nie- rdzewnej ani nie była pożyczką szczególną dla przemysłu stali nierdzewnej. Ponadto stwierdzono, że spółka produ- kująca zarówno sieci rybackie jak i druty ze stali nierdzew- nej zarządzałaby środkami finansowymi i księgowością tych dwóch sektorów oddzielnie. (48) W czasie postępowania stwierdzono, że producenci eks- portujący drutów ze stali nierdzewnej otrzymali pożyczkę, która podlega wyrównaniu, ponieważ, jak przyznał Rząd Korei, jest ona szczególna dla przemysłu sieci rybackich. Fakt, że przedmiotowy system nie jest szczególny dla prze- mysłu wytwarzającego rozważany produkt objęty postę- powaniem, jest nieistotny, tak długo jak program sam w sobie jest szczególny, a korzyści z niego mogą wiązać się z produkcją rozważanego produktu. Tak dzieje się w tym konkretnym przypadku, gdyż pożyczka subsydiowana zmniejszyła całkowite koszty finansowe producenta, co przynosi również korzyść w odniesieniu do rozważanego produktu. Nie przedstawiono żadnego materiału dowodo- wego świadczącego o tym, że zainteresowani producenci eksportujący zarządzali środkami finansowymi w taki spo- sób, że przyznanie pożyczki nie wpłynęłoby na całkowite koszty finansowe spółki. Stąd też niniejsze roszczenie zostaje oddalone. c) Pożyczki na uruchomienie MŚP i na Fundusz Promocyjny (SME - SPFL) (49) Rząd Korei stwierdził, że pożyczki typu C przyznawane w ramach Funduszu Wsparcia Miasta Wydzielonego Pusan i Regulaminu Działalności nie były uzależnione od wyni- ków wywozu z uwagi na fakt, że osiem kryteriów głów- nych i 12 kryteriów dodatkowych, od których uzależniona była możliwość otrzymania takich pożyczek, są kryteriami obiektywnymi i neutralnymi. Jedynym elementem powią- zanym z wywozem jest fakt, że dodatkowo rozpatrywane są MŚP, których sprzedaż wywozowa stanowi ponad 20 % ich całkowitego obrotu. Celem systemu nie jest wspieranie wywozu, ale wykorzystanie udziału wywozu jako pośred- niego wskaźnika działalności na rzecz rozwoju technolo- gicznego. (50) Pomimo, iż warunek związany z wynikami wywozu nie jest jednym kryterium, stwierdzono, że jednak sprawia on, że system jest zależny od wyników wywozu, a zatem jest szczególny. Jest to jasno określone w art. 3 ust. 4 lit. a) roz- porządzenia podstawowego, które stanowi, że subsydia uzależnione prawnie lub faktycznie, niezależnie od tego czy wyłącznie czy jako jeden z kilku warunków, przy wynikach wywozu są uznawane za szczególne. Ponieważ jednym z kryteriów, które powinny uwzględnić organy przyznające prawo korzystania z systemu, jest osiągnięcie minimalnego udziału wywozu w całkowitym obrocie; ten warunek wyników wywozu jest spełniony, ponieważ spółki nie mogłyby otrzymywać korzyści nie przekracza- jąc pewnego poziomu sprzedaży wywozowej. Stąd też roszczenie Rządu Korei zostaje oddalone. d) Pożyczka dla przedsiębiorstw na rozwój technologiczny (TDBL) i Fundusz Wsparcia Nauki i Technologii (STPF) (51) Rząd Korei stwierdził, że programy te zapewniają pomoc dla działalności badawczej zgodnie z art. 8 ust. 2 lit. a) ASCM i nie mogą być przedmiotem skargi ani podlegać wyrównaniu. Ponadto rozwój technologiczny i wsparcie nauki i techniki stanowią obiektywne i neutralne kryteria w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. b) ASCM; programy są dostępne dla wszystkich sektorów przemysłu, które inwe- stują w projekty rozwoju technologicznego, dlatego też nie są one szczególne. W odniesieniu do STPF Funduszu Wsparcia Nauki i Technologii Rząd Korei stwierdził ponadto, że ponieważ Ministerstwo Nauki i Technologii stosuje przejrzyste i obiektywne kryteria, nie może kiero- wać się uznaniem przy podejmowaniu decyzji o projek- tach priorytetowych, oraz że Komisja nie przedstawiła żad- nego materiału dowodowego na poparcie swego wniosku, zgodnie z którym miało miejsce kierowanie się uznaniem. (52) Roszczenie, zgodnie z którym te dwa programy nie mogą być przedmiotem skargi zostaje oddalone z powodów przedstawionych poniżej w akapitach 75-77. Nie przedsta- wiono żadnego materiału dowodowego podważającego ustalenie tymczasowe, w myśl, którego TDBL jest progra- mem szczególnym przeznaczonym dla niektórych sekto- rów przemysłu inwestujących w projekty określone przez Ministerstwo Handlu i Przemysłu. Również w odniesieniu do STPF nie przedstawiono żadnej informacji dotyczącej kryteriów stosowanych przez Ministerstwo Nauki i Tech- nologii. W trakcie postępowania okazało się, że Minister- stwo Nauki i Technologii czasami podejmowało decyzje o projektach priorytetowych. Uznaje się ten materiał dowo- dowy za wystarczający dla ustalenia, że STPF jest faktycz- nie programem szczególnym w rozumieniu art. 3 ust. 2 lit. c) rozporządzenia podstawowego. Stąd też roszczenie, zgodnie, z którym systemy nie są szczególne, zostaje odda- lone. e) Pożyczki finansujące wywóz (53) Jeden z koreańskich producentów eksportujących stwier- dził, że Komisja pominęła niektóre zweryfikowane infor- macje i popełniła błąd w obliczeniach przy określaniu korzyści z pożyczek EXIM - SM. (54) Roszczenie to uznano za słuszne. W konsekwencji przy- stąpiono do odpowiednich dostosowań w kwocie subsy- dium w odniesieniu do odnośnych spółek. 38 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 32 (55) Rząd Korei zapewniał, że ponieważ pożyczki EXIM - CE (przed wysyłką), EXIM - SM i EXIM - FIC zostały przyznane w oparciu o stawki wyższe od stawek rzeczywiście wpła- canych przez EXIM na fundusze, pożyczki EXIM - CE, EXIM - SM i EXIM - FIC nie podlegają wyrównaniu. Ponadto Rząd Korei twierdził, że przypis 5 do art. 3 ust. 1 lit. a) ASCM stwierdza, że środki określone w załączniku I niestanowiące subsydiów wywozowych nie powinny być zakazane na podstawie niniejszego przepisu ani żadnego innego przepisu ASCM. (56) Uznaje się, że te argumenty mają zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do „kredytów wywozowych” określonych w lit. k) załącznika I rozporządzenia podstawowego. Jak już wyjaśniono w akapitach 129 i 130 rozporządzenia tymczasowego, pożyczki EXIM - CE (przed wysyłką), EXIM - SM i EXIM - FIC nie są uznawane za „kredyty wywozo- we” i nie podlegają przepisom lit. k) załącznika I do roz- porządzenia podstawowego. Stąd też niniejsze roszczenia zostają oddalone. (57) Rząd Korei twierdził, że pożyczka EXIM - FIC nie jest uza- leżniona ani od wyników wywozu, ani od preferencyjnego stosowania produktów krajowych w stosunku do produk- tów przywożonych w rozumieniu art. 3 ust. 1 ASCM. Rząd Korei zapewnił również, że ponieważ pożyczka EXIM - FIC jest dostępna dla różnych sektorów przemysłu, a kryte- rium inwestycji zagranicznych jest obiektywne i neutralne w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. b) ASCM, EXIM - FIC nie jest ona pożyczką szczególną. (58) W odpowiedzi na te argumenty Komisja stwierdziła w odniesieniu do pożyczek EXIM - FIC, że są one dostępne wyłącznie dla spółek inwestujących za granicą, a więc są specjalne w rozumieniu art. 3 ust. 2 lit. b) rozporządzenia podstawowego, gdyż nie opierają się na kryteriach neutral- jak wyjaśniono w akapitach 80-84. Uznano, że nych, pożyczka EXIM - FIC nie jest uzależniona od wyników wywozu ani od preferencyjnego stosowania produktów krajowych w stosunku do produktów przywożonych w rozumieniu art. 3 ust. 1 ASCM. 2. System zwrotu kwoty ustalonej (59) Rząd Korei dowodził, że system ten jest systemem ceł zwrotnych w rozumieniu (i) załącznika I oraz załączników II i III do ASCM oraz stwierdził, że zwrot opłat przywozo- wych nie jest wyższy niż opłaty pobrane od przywożo- nych nakładów użytych do produkcji produktu wywożo- nego, uwzględniając normalny ubytek. (60) W odpowiedzi na te argumenty uznano, że ponieważ nie ma żadnego obowiązku przywożenia nakładów do pro- dukcji produktu wywożonego, system zwrotu kwoty usta- lonej nie stanowi ani systemu ceł zwrotnych ani systemu zastępczych ceł zwrotnych w rozumieniu (i) załącznika I oraz załączników II i III do ASCM. Istotnie, koreański sys- tem zwrotu kwoty ustalonej podlega ogólnej definicji sub- sydium stosownie do art. 2 rozporządzenia podstawowe- go, do którego włączono art. 1 ASCM. Stanowi on subsydium, ponieważ występuje wkład finansowy Rządu Korei w formie dotacji opartych na wartości FOB wywo- zu, a beneficjentowi przyznawana jest bezpośrednia korzyść. Jest to subsydium uzależnione prawnie od wyni- ków wywozu, a więc jest uważane za szczególne na mocy art. 3 ust. 4 lit. a) rozporządzenia podstawowego. W kon- sekwencji kwestia nadmiernego umorzenia należności przywozowych wymienionych w art. 2 ust. 1 lit. a) (ii) roz- porządzenia podstawowego nie występuje, ponieważ ma ona zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do systemów ceł zwrotnych lub zastępczych ceł zwrotnych stosownie do załączników I-III rozporządzenia podstawowego. Stad też niniejsze roszczenia zostają oddalone. (61) Rząd Korei stwierdził, że zgodnie z pkt. 2 załącznika II (II) do ASCM, jeżeli nie istnieje system lub procedura pozwa- lająca określić czy nastąpiła nadpłata i jeżeli organy pro- wadzące badanie uznają to za niezbędne, będzie prowa- dzone dalsze badanie stosownie do pkt. 1 załącznika II (II). Rząd Korei stwierdził, że ponieważ Komisja nie zbadała, czy nastąpił nadmierny zwrot opłat przywozowych na nakłady użyte do produkcji produktu wywożonego, nie ma żadnej podstawy, aby twierdzić, że koreański system zwrotu kwoty ustalonej stanowi subsydium szczególne zgodnie z art. 3 ust. 4 lit. a) rozporządzenia podstawowego. (62) Uznaje się, że ten argument nie jest istotny, gdyż pkt. 2 załącznika II (II) do ASCM dotyczy systemu ceł zwrotnych, który, jak wyjaśniono powyżej, nie jest rozważanym pro- gramem. Jednakże w każdym przypadku, nawet jeżeli cho- dziłoby o system ceł zwrotnych, pkt. 5 załącznika II (II) i pkt. 3 załącznika III (III) do rozporządzenia podstawo- wego stanowi, że za przeprowadzenie takiego badania opartego na rzeczywistych transakcjach jest odpowie- dzialny rząd kraju wywozu. Rząd Korei nie przeprowadził takiego badania. Zatem Komisja nie badała, czy w rzeczy- wistości nastąpił nadmierny zwrot opłat wywozowych od nakładów użytych do produkcji produktu wywożonego. (63) Jeden z koreańskich producentów eksportujących oświad- czył, że argument Komisji, zgodnie, z którym nie istniał żaden system lub procedura potwierdzająca, jakie nakłady zostały użyte do produkcji produktu wywożonego i w jakiej ilości nie jest ważny, ponieważ, zwrot ceł dozwolony jest wyłącznie w odniesieniu do nakładów rzeczywiście użytych do produkcji towarów wywożonych i w odniesie- niu do należności przywozowych rzeczywiście uiszczo- nych. 11/t. 32 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 39 (64) W odpowiedzi na te argumenty uznaje się, że na podsta- wie systemu zwrotu kwoty ustalonej wysokość otrzyma- nych dotacji nie jest obliczana w odniesieniu do nakładów rzeczywiście użytych w procesie produkcji ani do należ- ności przywozowych rzeczywiście uiszczonych, lecz obli- czonych jako ryczałt określony na podstawie całkowitego wywozu. Stąd też niniejsze roszczenia zostają oddalone. (65) Jeden z koreańskich producentów eksportujących zazna- czył również, że nie uzyskał żadnej korzyści w ramach niniejszego systemu twierdząc, że uiścił należności przy- wozowe za surowce użyte do produkcji rozważanego pro- duktu, wywiózł rozważany produkt, a kwota zwrotu ceł jest niższa od kwoty, którą otrzymałby w ramach systemu indywidualnego. Rząd Korei stwierdził ponadto, że koreański producent eksportujący, który skorzystał z sys- temu zwrotu zryczałtowanej kwoty cła przedstawił Komi- sji materiał dowodowy świadczący o tym, że zwrot opłat przywozowych był znacznie niższy od ceł pobieranych od nakładów przywozowych używanych do produkcji pro- duktu wywożonego w okresie postępowania. (66) W odpowiedzi na te argumenty uznaje się, że z powodów przedstawionych powyżej wypłaty dokonane w ramach systemu zwrotu kwoty ustalonej stanowią refundacje uza- leżnione od wyników wywozu, a więc są one szczególne i podlegają wyrównaniu na podstawie art. 3 ust. 4 lit. a) rozporządzenia podstawowego. Ponadto nie jest istotne, czy skorzystanie z uzasadnionego systemu ceł zwrotnych byłoby bardziej korzystne dla producenta eksportującego, ponieważ zdecydował się on na otrzymywanie korzyści w ramach systemu subsydium podlegającemu wyrówna- niu. Stąd też niniejsze roszczenia zostają oddalone. 3. Programy podatkowe a) Brak szczególnego charakteru ograniczenia w odniesieniu do przemysłu wytwórczego (67) W ustaleniach wstępnych Komisja uznała, że niektóre art. Ustawy o kontroli zwolnień i obniżenia podatków (TERCL) podlegały cłom wyrównawczym, ponieważ były szcze- gólne, na mocy art. 3 ust. 2 lit. a) rozporządzenia podsta- wowego z uwagi na fakt, że były ograniczone do niektó- rych przemysłu wytwórczego. Chodzi o następujące artykuły: przedsiębiorstw, szczególnie — art. 7 (Szczególna obniżka i zwolnienie z kwoty podatku dla przemysłu małej i średniej wytwórczości, itd. ), — art. 8 (Rezerwa na rozwój technologiczny), — art. 9 (Ulga podatkowa na wydatki związane z rozwo- jem technologicznym i rozwojem zasobów ludzkich), — art. 25 (Ulga podatkowa na inwestycje w zakładach na zwiększenie produktywności), — art. 27 (Ulga kredytowa na inwestycje okresowe). różne (68) Rząd Korei stwierdził, że ponieważ z przepisów tych arty- kułów w praktyce mogą korzystać sektory przemysłu / przedsiębiorstw, nie są one szczególne w rozu- mieniu art. 2 ust. 1 lit. a), b) i c) ASCM, a więc nie podle- gają wyrównaniu (treść tych ustępów ASCM jest powtórzona w art. 3 ust. 2 lit. a), b) i c) rozporządzenia podstawowego). Rząd Korei w szczególności podkreślił, że definicja „przemysłu wytwórczego” jest bardzo szeroka i obejmuje w praktyce dziesiątki tysięcy podkategorii prze- mysłu. (69) Podstawową zasadą szczególnego charakteru jest to, że subsydium, które zakłóca przydział środków w gospo- darce sprzyjając niektórym przedsiębiorstwom w stosunku do innych, powinno podlegać wyrównaniu, jeżeli powo- duje szkodę. Jeżeli w danej gospodarce prawo korzystania z subsydiów jest ograniczone na podstawie kryteriów, które nie są neutralne, uznaje się, że dochodzi do narusze- nia przydziału środków. Zasada ta jest podstawą dla art. 2 ust. 1 lit. a) ASCM i art. 3 ust. 2 lit. a) rozporządzenia pod- stawowego, które stanowią, że subsydium jest szczególne w przypadku, gdy organ je przyznający lub przepisy, na mocy których działa organ przyznający subsydium, wyraź- nie ograniczają możliwość korzystania z subsydium do niektórych przedsiębiorstw. W tym przypadku uznaje się, że nawet, jeżeli definicja „przemysłu wytwórczego” może być bardzo szeroka, jest jasne, że przepisy wyżej wymie- nionych artykułów TERCL mają na celu ograniczenie korzyści, które z niego wynikają do niektórych przedsię- biorstw, uzależniając możliwość uzyskania subsydium od innych kryteriów, które nie są neutralne, takich jak inwes- tycje w pewne rodzaje produktów zaawansowanej techno- logii lub inwestycje zagraniczne. (70) Rząd Korei stwierdził ponadto, że takie kryteria są neu- tralne, ponieważ wszystkie przedsiębiorstwa mają te same możliwości korzystania z subsydiów. Stwierdza się, na przykład, że subsydium dla spółek, które inwestują za gra- nicą jest nieobowiązujące ogólnie, ponieważ wszystkie spółki mogą inwestować za granicą. Jednakże, zgodnie z tym argumentem, to subsydium ograniczone do spółek sektora włókienniczego jest nieobowiązujące ogólnie, ponieważ wszystkie przedsiębiorstwa „są w stanie” dywer- syfikować inwestując w sektor włókienniczy. Jeżeli szcze- gólny charakter w ramach ASCM ma być sensowny, musi on obejmować sytuacje, w których rząd uzależnia subsy- dia od warunków, o których z góry wie, że znacznie ogra- niczą liczbę przedsiębiorstw mogących z nich skorzystać, a subsydia te przewidziane są w taki sposób, że sprzyjają jednym przedsiębiorstwa w stosunku do innych. Z tego powodu rodzaje kryteriów stosowanych przez Rząd Korei w celu określenia beneficjentów nie są „neutralne” i, jak wyjaśniono poniżej, nie mają poziomego zastosowania zgodnie z wymogami przepisów art. 3 ust. 2 lit. b) rozpo- rządzenia podstawowego. Stąd też stwierdzono, że subsy- dia z tytułu tych artykułów TERCL są szczególne; bardziej szczegółowe uzasadnienie podane jest poniżej w odniesie- niu do systemów indywidualnych. 40 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 32 b) Nieuzasadniony proces (71) Rząd Korei twierdzi, że ponieważ powód w tym postępo- waniu nie przedstawił żadnego zarzutu dotyczącego prze- pisów podatkowych niektórych artykułów TERCL, nie należy ich uwzględniać w ustaleniach postępowania. Odnosi się to do następujących artykułów: — art. 5 (Specjalna ulga podatkowa dla MŚP), (75) — art. 7 (Specjalna obniżka i zwolnienie z kwoty podatku dla przemysłu małej i średniej wytwórczości, itd. ), — art. 27 (Ulga podatkowa na inwestycje okresowe). adresem którego powód złożył kilka zarzutów), uznaje się, że Komisja jest upoważniona do ich zbadania i zalecenia zastosowania działania wyrównawczego, gdy jest to uza- sadnione. c) Artikuł 8 TERCL (Rezerwa na Rozwój Technologiczny) Ponadto, poza roszczeniem Rządu Korei dotyczącym braku szczególnego charakteru przepisów tego artykułu, Rząd Korei stwierdził, że stanowi on subsydium przezna- czone na działania w dziedzinie badania i rozwoju, które nie może być przedmiotem skargi w rozumieniu art. 8 ust. 2 lit. a) ASCM (treść niniejszego ustępu ASCM jest powtórzona w art. 4 ust. 2 rozporządzenia podstawowe- go). (72) Rząd Korei w szczególności oświadcza, że: (i) art. 11 ASCM (art. 10 rozporządzenia podstawowe- go) wyszczególnia informacje, które powinny zostać zawarte w skardze, w tym materiał dowodowy doty- czący istnienia, wysokości i charakteru danego subsy- dium; (ii) art. 12 ust. 1 ASCM (art. 11 rozporządzenia podsta- wowego) określa, że zainteresowani członkowie i wszystkie zainteresowane strony w postępowaniu dotyczącym ceł wyrównawczych są powiadamiani, jakich informacji wymagają odnośne organy; (iii) pkt. 7 załącznika VI do ASCM (art. 26 ust. 3 rozpo- rządzenia podstawowego) stanowi, że do normalnej praktyki powinno należeć powiadamianie zaintereso- wanych przedsiębiorstw przed wizytą (weryfikacyjną) o ogólnym charakterze zweryfikowanych informacji i o wszystkich innych informacjach, które należy przedstawić. (73) Rząd Korei twierdzi, że przepisy ASCM zostały pominięte poprzez niewłączenie programów, które nie były przed- miotem skargi, oraz że zarówno Rząd Korei, jak i niektórzy producenci eksportujący, którzy podjęli współpracę, nie mieli możliwości właściwej obrony. (76) Należy zauważyć, że jeśli subsydia dla badań i rozwoju spełniające wymogi art. 8 ust. 2 lit a) ASCM są zgłaszane WTO na mocy przepisów art. 8 ust. 3 tego Porozumienia, nie będzie można nawet rozpocząć postępowania dotyczą- cego każdego subsydium. W odniesieniu do art. 8 TERCL stwierdzono, że Korea nie zgłosiła niniejszego przepisu WTO na mocy art. 8 ust. 3 ASCM. W konsekwencji Komi- sja miała prawo rozpocząć postępowanie w odniesieniu do niniejszego przepisu TERCL. W odniesieniu do twierdze- nia Rządu Korei, zgodnie, z którym postanowienie to nie może być przedmiotem skargi, zatem jest chronione przed środkami wyrównawczymi, wymaga się, aby Rząd Korei wykazał, że postanowienie to nie może być przedmiotem skargi. Komisja przyznała Rządowi Korei tę możliwość na początku postępowania, lecz Rząd Korei niniejszego nie uczynił. W tych okolicznościach mogą zostać wprowa- dzone środki wyrównawcze w odniesieniu do korzyści przyznanych na mocy tego artykułu. (77) W odniesieniu do zarzutów Rządu Korei dotyczących braku szczególnego charakteru systemu, system nie jest neutralny, ponieważ wprowadza rozróżnienie między nor- malnymi przedsiębiorstwami a przedsiębiorstwami o wysokiej technologii. Te ostatnie przedsiębiorstwa uzy- skują większe korzyści. Takie rozróżnienie dowodzi, że kryteria nie są neutralne i wykluczają znaczną liczbę przed- siębiorstw, dla których rozwój technologiczny nie jest konieczny. Z tych powodów i z powodów przedstawio- nych w akapitach 67-70 uznaje się, że art. 8 TERCL jest szczególny i dlatego też podlega wyrównaniu. (74) W odpowiedzi na argumenty Rządu Korei uznaje się, że w momencie składania skargi nie można oczekiwać, że składający skargę będą znali najdrobniejsze szczegóły pro- gramów subsydiów w państwie trzecim. W tym przypadku składający skargę przedstawił dużą liczbę zarzutów doty- czących subsydiów podatkowych przyznanych w ramach TERCL. Następnie postępowanie ujawniło inne subsydia podatkowe przyznane na mocy niektórych przepisów TERCL, niewyszczególnionych w skardze, ale których sku- tek był podobny do skutku przywołanych systemów. Z uwzględnieniem charakteru tych subsydiów, w szczegól- ności faktu, że są one przyznawane w ramach TERCL (pod d) Art. 9 TERCL (Ulga podatkowa na wydatki na rozwój technologiczny i zasoby ludzkie) (78) Poza ogólnym roszczeniem Rządu Korei dotyczącym braku szczególnego charakteru przepisów niniejszego artykułu, Rząd Korei twierdził, że kryterium rozwoju tech- nologicznego i zasobów ludzkich jest obiektywne i neu- tralne w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. b) ASCM. Uznaje się, że to kryterium nie jest neutralne w rozumieniu tego arty- kułu ASCM ani art. 3 ust. 2 lit. b) rozporządzenia podsta- wowego. Ten ostatni artykuł wymaga, by kryteria lub 11/t. 32 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 41 warunki obiektywne były neutralne, miały charakter gos- podarczy oraz zastosowanie horyzontalne. Uznaje się, że przepisy tego artykułu TERCL nie mają charakteru hory- zontalnego, ponieważ jest jasne, że przedsiębiorstwa nie- których sektorów przemysłowych będą w większym stop- niu zorientowane na technologię niż inne sektory, a więc będą bardziej skłonne skorzystać z niego. Rząd Korei wprowadzając w życie to postanowienie TERCL przyznał nierówne korzyści przedsiębiorstwom pewnych sektorów przemysłowych. (79) Uznaje się, że ten system jest szczególny, ponieważ ogra- nicza się do pewnych przedsiębiorstw (patrz akapity 67-70), stąd też podlega wyrównaniu. Jest on również szczególny zgodnie z art. 3 ust. 2 lit. b) rozporządzenia podstawowego, stąd też podlega wyrównaniu. e) Artikuł 23 TERCL (Rezerwa na straty w inwestycjach zagranicznych) (80) Rząd Korei zauważył, że przepisy tego artykułu nie obo- wiązują od dnia 1 stycznia 1998 r. Rząd Korei stwierdził również, że z przepisów tego artykułu mogły korzystać różnorodne sektory przemysłu, oraz że kryterium inwes- tycji zagranicznych jest kryterium obiektywnym i neutral- nym w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. b) ASCM. (81) Charakter tego przepisu polega na uiszczaniu w równych transzach przez okres trzech lat podatków dodawanych do podstawy opodatkowania spółki po dwuletnim okresie odroczenia płatności. Stosownie, w odniesieniu do podat- ków przeniesionych w ciągu ostatniego roku obowiązywa- nia (rok podatkowy 1997) korzyści nadal były przyzna- wane w okresie postępowania (od dnia 1 kwietnia 1997 r. do dnia 31 marca 1998 r. ) i przez pewną liczbę lat będą stale przyznawane spółkom, które skorzystały z niniej- szego przepisu podatkowego. (82) W odniesieniu do twierdzenia Rządu Korei, zgodnie, z którym z przepisów tego artykułu będą mogły korzystać różne sektory przedsiębiorstw, w ustaleniach wstępnych zaznaczono, że Komisja stwierdziła, iż przepisy tego arty- kułu ograniczały się do spółek koreańskich, które inwe- stują za granicą. Nie przedstawiono żadnej nowej informa- cji wskazującej, że tak nie jest. Podobnie do roszczenia Rządu Korei dotyczącego braku szczególnego charakteru ograniczenia w odniesieniu do przemysłu wytwórczego (patrz akapity 67-70), faktem jest, że przepisy art. 23 TERCL ograniczają wynikające z niego korzyści do niektó- rych przedsiębiorstw. Postanowienie to jest więc szcze- gólne na podstawie art. 3 ust. 2 lit. a) rozporządzenia pod- stawowego, stąd też podlega wyrównaniu. (83) Rząd Korei twierdził również, że kryterium inwestycji zagranicznych jest obiektywne i neutralne w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. b) ASCM. Uznaje się, że to kryterium nie jest neutralne w rozumieniu tego artykułu ASCM ani art. 3 ust. 2 lit. b) rozporządzenia podstawowego. Ten ostatni artykuł wymaga, by kryteria lub warunki obiektywne były neutralne, miały charakter gospodarczy oraz zastosowanie poziome. Przepisy tego artykułu TERCL uznawane są za nieobiektywne, ponieważ wiadomo, że przedsiębiorstwa nieinwestujące za granicą nie skorzystają z tego przepisu. To kryterium nie jest więc ani neutralne, ani nie ma hory- zontalnego zastosowania. Rząd Korei wprowadzając w życie to postanowienie TERCL przyznał korzyści ogra- niczonej liczbie przedsiębiorstw prowadzących interesy za granicą. (84) Stąd też uznaje się, że to postanowienie TERCL jest szcze- gólne na mocy art. 3 ust. 2 lit. b) rozporządzenia podsta- wowego, stąd też podlega wyrównaniu. f) Artikuł 25 TERCL (Ulga podatkowa na inwestycje w zakładach na zwiększenie produktywności) (85) Oprócz roszczenia Rządu Korei dotyczącym braku szcze- gólnego charakteru przepisów tego artykułu, Rząd Korei zaznaczył, że zapewnienie preferencyjnego traktowania urządzeń krajowych w stosunku do urządzeń przywożo- nych, zawarte w tym artykule zostało zniesione pod koniec 1996 r. tj. przed okresem postępowania. W ustaleniach wstępnych Komisja zauważyła, że zapewnienie w tym artykule obowiązujących odrębnych stawek w odniesieniu do urządzeń przywożonych (kredytowanie w wysokości 3 %) do Korei i urządzeń wytworzonych w Korei (kredy- towanie w wysokości 10 %) zostało zniesione pod koniec 1996 r. Jednakże uwzględniając, że spółki, które rozpo- częły projekty inwestycyjne przed końcem 1996 r. , ale które je kontynuowały po tej dacie, mogą skorzystać ze stawek obowiązujących przed tą datą, nadal uzyskiwały one korzyści w okresie postępowania. (86) W odniesieniu do różnych stawek stosowanych w odnie- sieniu do urządzeń przywożonych i wytwarzanych w Korei przed końcem 1996 r. , ustalono już, że system był szcze- gólny na podstawie art. 3 ust. 4 lit. b) rozporządzenia pod- stawowego. W odniesieniu do ogólnego roszczenia doty- czącego braku szczególnego charakteru systemu uznaje się, że jest on szczególny, ponieważ ogranicza się do nie- których przedsiębiorstw (patrz akapity 67-70), stąd też podlega wyrównaniu. Wiadomo, że niektóre przedsiębior- stwa w większym stopniu niż inne mogą uzyskać korzyści podatkowe w celu poprawy produktywności ze względu na rodzaj prowadzonej działalności. Stąd też w sposób nie- unikniony korzyści wynikające z tego systemu dotyczą bardziej jednych sektorów niż innych. 42 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 32 g) Artikuł 27 TERCL (Ulga podatkowa na inwestycje okresowe) (87) Oprócz roszczenia Rządu Korei dotyczącego braku szczególnego charakteru przepisów tego artykułu, Rząd Korei podkreślił, że zapewnienie preferencji przyznawanych urządzeniom wytwarzanym w Korei w stosunku do urządzeń przywożonych zostało zniesione pod koniec 1996 r. W ustaleniach wstępnych Komisja uznała, że korzyści wynikające z tego artykułu powinny być przedmiotem wyrównania, ponieważ te spółki mogą korzystać z odrębnych obowiązujących stawek dla maszyn wytwarzanych w Korei (kredytowanie w wysokości 10 %) i maszyn przywożonych do Korei (kredytowanie w wysokości 3 %) przed końcem 1996 r. w odniesieniu do projektów inwestycyjnych rozpoczętych przed tą datą. Stosownie nadal uzyskiwały one korzyści w okresie postępowania. (88) Uznaje się, że ten system jest szczególny, ponieważ ogranicza się do pewnych przedsiębiorstw (patrz akapity 67-70), a więc podlega wyrównaniu. W odniesieniu do odrębnych stawek obowiązujących przed końcem 1996 r. , system jest szczególny na podstawie art. 3 ust. 4 lit. b) rozporządzenia podstawowego. W odniesieniu do ogólnego roszczenia dotyczącego braku szczególnego charakteru systemu, podobnie jak w przypadku art. 25, z systemu mogą korzystać wyłącznie przedsiębiorstwa, które inwestują w pewien sprzęt zwiększający produktywność. Uwzględniając charakter niniejszego warunku, w sposób nieunikniony niektóre przedsiębiorstwa skorzystają z systemu bardziej niż inne. 4. Kwota subsydiów podlegających wyrównaniu (89) Uwzględniając ostateczne ustalenia przedstawione poniżej dotyczące różnych systemów, kwota subsydiów podlegających wyrównaniu określona dla każdego badanego producenta eksportującego przedstawia się następująco: Pożyczki (wywóz) Pożyczk (inne) Podatek (wywóz) Podatek (inne) Zwrot cła Subsydia razem Korea Welding Shine Metal Products Dae Sung Rope Mfg Co. Ltd Korea Sangsa Co. Ltd / Myung Jin Co. , Ltd Kowel Special Steel Wire Co. SeAH Metal Products Co. , Ltd 0,47 1,63 0,09 0,17 0,88 2,31 0,06 0 0,15 0 0 0,18 0,34 0 0,06 0,15 0 0,02 0,08 0 0,55 0,25 0,03 0 0 1,09 0 0 0 0 0,95 2,72 0,85 0,57 0,91 2,51 (90) Średni ważony margines subsydium krajowego dla wszystkich producentów eksportujących objętych badaniem, którzy zapewniają całość wywozu do Wspólnoty pochodzącego z Korei, wyrażoną w procentach ceny CIF na granicy Wspólnoty jest minimalny, tzn. nie przekracza 1 %. W tych okolicznościach margines subsydiów dla Korei powinien być uznany za nieznaczny zgodnie z art. 14 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. E) SZKODA 1. Uwaga wstępna (91) Na podstawie powyższych ustaleń dotyczących Korei, tzn. na podstawie marginesu subsydiów dla tego kraju, który jest niższy od minimalnego progu, przywóz grubego drutu ze stali nierdzewnej pochodzącego z Korei nie jest już uznawany za przywóz subsydiowany. Stąd też, wbrew ustaleniom przedstawionym w rozporządzeniu tymczasowym, wyłącznie przywóz pochodzący z Indii, uwzględniany będzie na potrzeby oceny szkody określonej poniżej. 2. Przemysł wspólnotowy (92) Ponieważ żadna z zainteresowanych stron nie przedstawiła nowego materiału dowodowego ani innych uzasadnionych argumentów, potwierdza się fakty i wnioski przedstawione w akapitach 207-208 rozporządzenia tymczasowego, tzn. producenci wspólnotowi, którzy złożyli skargę, reprezentujący ponad 65 % ogólnej produkcji wspólnotowej grubego drutu ze stali nierdzewnej stanowią przemysł wspólnotowy zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. 11/t. 32 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 43 3. Aspekty konkurencji 6. Ceny subsydiowanego przywozu (93) W uwagach, które nastąpiły po ujawnieniu, indyjscy pro- ducenci eksportujący ponowili roszczenie, zgodnie, z którym wszystkie dane przedstawione przez przemysł wspólnotowy w ramach niniejszego postępowania były sztucznie zawyżone z uwagi na jednolite zastosowanie sys- temu „dopłat rozproszonych”, stąd też nie jest możliwe dokonanie dokładnej analizy szkody w kontekście postę- powania antysubsydyjnego. Ponieważ jednak żadna z zainteresowanych stron nie przedstawiła żadnego nowego argumentu, a już wcześniej ostatecznie zdecydowano o oddaleniu skargi w sprawie IV/E-l/36. 930, dotyczącej pole- rowanych prętów ze stali nierdzewnej, potwierdza się usta- lenia przedstawione w akapitach 209-216 rozporządzenia tymczasowego. 4. Konsumpcja wspólnotowa (94) Po ujawnieniu niektóre zainteresowane strony twierdziły, że metoda stosowana w odniesieniu do określania kon- sumpcji wspólnotowej, szczególnie ze względu na sprze- daż producentów wspólnotowych, którzy nie podjęli współpracy, i przywóz z państw trzecich, jest niewłaściwa. (95) W tym względzie należy przypomnieć, że szczegółowe i zweryfikowane dane są dostępne wyłącznie w odniesie- niu do przemysłu wspólnotowego i producentów ekspor- tujących, którzy podjęli współpracę w danym kraju. Stąd też, zgodnie ze stałą praktyką instytucji wspólnotowych, Komisja posłużyła się dostępnymi informacjami, w szcze- gólności danymi statystycznymi pochodzącymi ze źródeł niezależnych. Żadna z zainteresowanych stron nie przed- stawiła żadnej informacji mogącej wykazać, że podejście przyjęte przez instytucje wspólnotowe było nierozsądne i nieuzasadnione w niniejszej sprawie. (96) W skutek tego, potwierdza się ustalenia przedstawione w akapitach 217—218 rozporządzenia tymczasowego. 5. Wielkość przywozu oraz udział w rynku przywozu subsydiowanego (97) Przywóz pochodzący z Indii ewoluował w następujący sposób: 952 tony w 1994 r. , 4 513 ton w 1995 r. , 6 951 ton w 1996 r. , 8 719 ton w 1997 i 9 166 ton w okresie postępowania. Przywóz wzrastał regularnie i znacząco w rozważanym okresie o około 850 %. (98) Udział w rynku subsydiowanego przywozu z Indii wzras- tał stale od 1,4 % w 1994 r. do 5,6 % w 1995 r. , 9,9 % w 1996 r. i 11,1 % w 1997 r. , a następnie osiągnął stabilny poziom 11,1 % w okresie postępowania. a) Kształtowanie się cen (99) Średnie ceny za kilogram przywozu pochodzącego z Indii (wyrażone w ecu) rosły w latach 1994 i 1995 (z 1,88 do 2,44), ale od 1995 ceny te stale spadały (2,32 w 1996 r. , 2,10 w 1997 r. i 2,05 w okresie postępowania). b) Zaniżenie cen (100) Niektóre zainteresowane strony podważyły metodę stoso- waną przez Komisję dla obliczenia marginesów zaniżenia cen na etapie wstępnym postępowania. Twierdziły one, że marginesy te były zawyżone, ponieważ wszelkie kwoty ujemne, o które producenci eksportujący zaniżali ceny przemysłu wspólnotowego nie były zrównoważone przez kwoty dodatnie. (101) Należy zauważyć, że zgodnie z metodą obliczania margi- nesów zaniżenia cen opisaną w akapitach 226-227 rozpo- rządzenia podstawowego, średnia ważona cena netto sprzedaży subsydiowanego przywozu została porównana według poszczególnych modeli ze średnią ceną netto sprzedaży za model stosowaną przez przemysł wspólno- towy na rynku wspólnotowym. Stąd też, ta metoda umoż- liwiła uwzględnienie, według poszczególnych transakcji, kwoty, o którą cena za jeden konkretny model producen- tów eksportujących przekroczyła cenę przemysłu wspól- notowego. (102) Stąd też potwierdza się wnioski dotyczące ogólnej zasto- sowanej metody opisanej w akapitach 226-227 rozporzą- dzenia tymczasowego. (103) Z braku innych uwag, potwierdza się rzeczywiste margi- nesy zaniżenia cen, ustalone dla przywozu pochodzącego z Indii, określone w akapicie 228 rozporządzenia tymcza- sowego 7. Sytuacja przemysłu wspólnotowego (104) Ponieważ żadna z zainteresowanych stron nie przedsta- wiła żadnego argumentu dotyczącego ustaleń wstępnych odnoszących się do wskaźników ekonomicznych odno- szących się do sytuacji przemysłu wspólnotowego, potwierdza się ustalenia przedstawione w akapitach 229- 238 rozporządzenia tymczasowego. (105) Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że wskaźniki ekonomiczne przemysłu wspólnotowego nie prowadzą do stwierdzenia, że przemysł odniósł istotną szkodę. Strony twierdziły, że sytuacja przemysłu wspólnotowego była relatywnie stabilna w całym rozważanym okresie i wyka- zywała nawet pewne oznaki poprawy pod względem pro- dukcji, wielkości sprzedaży i inwestycji. Tendencję spadku rentowności wyjaśnić można decyzją przemysłu wspólno- towego o skoncentrowaniu się na produktach, których koszty produkcji są wyższe. 44 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 32 (106) Jak określono w akapitach 237-238 rozporządzenia tym- czasowego, należy przypomnieć, że wniosek dotyczący występowania istotnej szkody w odniesieniu do przemy- słu wspólnotowego opiera się na fakcie, że przemysł wspólnotowy w obliczu przywozu subsydiowanego nie postępował za rozwojem rynku i nigdy nie odzyskał poprzedniej pozycji na rynku, udało mu się jedynie osiąg- nąć stabilizację wielkości sprzedaży kosztem rentowności, która w kontekście spadku cen znacznie się pogorszyła. W rzeczywistości wielkość sprzedaży przemysłu wspólnoto- wego wzrosła zaledwie o 5 % od 1994 r. do okresu postę- powania, podczas gdy rynek wspólnotowy w tym samym czasie odnotował wzrost o 20 %. Ponadto niewielki wzrost produkcji i inwestycji spowodowany jest faktem, że prze- mysł wspólnotowy usiłował utrzymać swój udział w ryn- ku. Stąd też tendencji spadku rentowności nie można przy- pisać wyłącznie że przemysł wspólnotowy rozpoczął również produkcję pewnych modeli, w odnie- sieniu, do których konkurencja ze strony przywozu sub- sydiowanego była mniejsza. temu, (107) Na podstawie powyższego ustalono, że przemysł wspól- notowy poniósł istotną szkodę, jak określono w akapitach 237—238 rozporządzenia tymczasowego. F) ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY (108) Na mocy art. 8 ust. 6 i 7 rozporządzenia podstawowego służby Komisji zbadały, czy ta istotna szkoda spowodo- wana była przywozem pochodzącym z Indii. Znane czyn- niki inne niż przywóz subsydiowany, które w tym samym czasie mogły spowodować szkodę w odniesieniu do prze- mysłu wspólnotowego, zostały również zbadane w celu zapewnienia, że możliwa szkoda spowodowana przez te czynniki nie została przypisana przywozowi subsydiowa- nemu. negatywnie wpłynął na przemysł wspólnotowy. Istotnie, właśnie przywóz pochodzący z Indii wzrósł w tym roku najbardziej. (111) Od 1997 r. tendencja wzrostowa rynku przyniosła naj- większe korzyści w przywozie subsydiowanym. Wielkość sprzedaży przemysłu wspólnotowego nie rozwijała się zgodnie z tą tendencją zwyżkową, a ceny nie osiągnęły już poprzednich poziomów. Wręcz przeciwnie, jak wskazuje stwierdzone zaniżenie cen, przemysł wspólnotowy odno- tował spadek cen. Sytuacja ta znalazła wyraz w spadku rentowności i zatrudnienia. (112) W momencie, gdy przemysł wspólnotowy spotkał się z konkurencją ze strony taniego przywozu pochodzącego z Indii, miał możliwość utrzymania cen przy ryzyku spadku wielkości sprzedaży albo dostosowania się do niskich cen przywozu subsydiowanego niezależnie od konsekwencji dla rentowności. Te dwie strategie miały negatywny wpływ na rentowność bezpośrednio (niższe ceny) albo pośrednio (wysokie ceny powodujące spadek wielkości sprzedaży i wzrost kosztów produkcji za tonę). Od 1996 r. wszyscy producenci wspólnotowi znacznie obniżyli ceny, co znowu doprowadziło do spadku rentowności nawet, jeżeli usiłowali wypełnić pewne nisze rynkowe, aby uniknąć jeszcze większego negatywnego wpływu przywozu subsy- diowanego. Świadczy to jasno o wrażliwości cen rynko- wych i silnym wpływie zaniżenia cen stosowanego przez indyjskich producentów eksportujących. b) Skutki pozostałych czynników (113) Zgodnie z art. 8 ust. 7 rozporządzenia podstawowego służby Komisji zbadały, czy czynniki inne niż przywóz subsydiowany z Indii, mogły wpłynąć na sytuację przemy- słu wspólnotowego uwzględniając rolę innych producen- tów wspólnotowych, którzy nie podjęli współpracy w cza- sie postępowania, i przywozu z innych państw trzecich. a) Skutki przywozu subsydiowanego (109) Znaczny wzrost wielkości sprzedaży (około 850 %) i udziału w rynku przywozu subsydiowanego (1,4 %- 11,1 %) od 1994 r. do okresu postępowania oraz stwier- dzone znaczne zaniżenie cen zbiegły się z pogorszeniem sytuacji przemysłu wspólnotowego w zakresie utraty udziałów w rynku, spadku cen i spadku rentowności. (110) W kontekście ogólnego spadku rynku w 1996 r. , który nastąpił po okresie silnego wzrostu odnotowanego w 1995 r. , stały wzrost przywozu subsydiowanego (i) Pozostali producenci wspólnotowi (114) Po przyjęciu rozporządzenia tymczasowego niektóre zain- teresowane strony podważyły fakt, że szkoda poniesiona przez przemysł wspólnotowy była spowodowana przywo- zem subsydiowanym. W szczególności, wyrażono zastrze- żenie, że szkoda spowodowana była innymi czynnikami, tj. przez pozostałych producentów wspólnotowych. Stwierdzono, że z uwagi na ograniczoną współpracę pro- ducentów wspólnotowych, ocena wpływu sprzedaży pro- ducentów wspólnotowych, którzy nie podjęli współpracy, nie jest całkowicie wiarygodna. 11/t. 32 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 45 (115) Należy przypomnieć, że szczegółowe i zweryfikowane dane są dostępne wyłącznie dla przemysłu wspólnotowego. Z uwagi na znaczny stopień współpracy przemysłu wspólnotowego, który zapewnia miarodajne ustalenia, jak również przejrzystość rynku drutu ze stali nierdzewnej we Wspólnocie i jego wrażliwość na rozwój cen, nieuzasadniony jest wniosek, że inni producenci wspólnotowi odnotowali tendencję podobną do tendencji przemysłu wspólnotowego, szczególnie w zakresie cen. Ponadto żadna z zainteresowanych stron nie przedstawiła żadnych informacji pozwalających sądzić, że producenci, którzy nie złożyli skargi, mogli działać w bardziej sprzyjających warunkach. (ii) Przywóz z państw trzecich (116) Udział w rynku przywozu z państw trzecich jest następujący: Korea Szwajcaria Inne kraje Pozostały przywóz razem 1994 1995 1996 1997 0,4 6,6 1,4 8,4 0,6 6,3 2,8 9,7 1,0 5,5 2,5 9,0 1,1 6,7 1,7 9,6 (w% wielkości) IP 1,5 6,9 2,2 10,6 (117) Udział w rynku przywozu drutu ze stali nierdzewnej pochodzącego z państw trzecich wzrósł zaledwie o 2,2 punktów procentowych między 1994 r. a okresem postę- powania, podczas gdy udział w rynku przywozu subsydio- wanego pochodzącego z Indii wzrósł w tym samym cza- sie o 9,7 punktu procentowego W trakcie postępowania nie znaleziono żadnych informacji dotyczących wszel- kiego zaniżenia cen przemysłu wspólnotowego. Korea (118) W kontekście niniejszego postępowania zbadano przywóz pochodzący z Korei i stwierdzono, że średni ważony mar- gines subsydium krajowego jest niższy od minimalnego progu. Na podstawie rozwoju przywozu określonego powyżej, stwierdza się, że jego tendencja zwyżkowa jest mniej wyraźna, niż tendencja dla przywozu pochodzącego z Indii, jednakże nie jest ona nieistotna. (119) Na podstawie powyższych ustaleń uznano, że przywóz z państw trzecich mógł przyczynić się do szkody poniesio- nej przez przemysł wspólnotowy, ale wyłącznie ten fakt nie wystarcza do zerwania ustalonego związku przyczyno- wego między przywozem subsydiowanym z Indii oraz istotną szkodą poniesioną przez przemysł wspólnotowy w szczególności z uwagi na rozwój udziału w rynku tych państw trzecich w rozważanym okresie. (iii) Inne (120) Żadna z zainteresowanych stron nie przedstawiła nowych argumentów dotyczących tego, czy inne czynniki, w szcze- gólności spadek popytu lub zmiana struktury konsumpcji, rozwój technologiczny, wyniki wywozu i produktywność przemysłu wspólnotowego, mogły wpłynąć na szkodę poniesioną przez przemysł wspólnotowy. Stąd też potwierdza się ustalenia określone w akapitach 247-250 rozporządzenia tymczasowego. c) Wniosek w sprawie związku przyczynowego (121) Dlatego też, inne czynniki niż przywóz subsydiowany pochodzący z Indii, nawet jeśli mógłby przyczynić się do szkody poniesionej przez przemysł wspólnotowy, nie mogły przerwać związku przyczynowego między przywo- zem subsydiowanym pochodzącym z Indii a istotną szkodą poniesioną przez przemysł wspólnotowy. (122) W świetle powyższego stwierdza się, że przywóz subsydio- wany pochodzący z Indii w ujęciu jednostkowym spowo- dował istotną szkodę w odniesieniu do przemysłu wspól- notowego. G) INTERES WSPÓLNOTY (123) Po przyjęciu rozporządzenia tymczasowego użytkownicy przedstawili uwagi dotyczące potencjalnego wpływu ceł. (124) W odniesieniu do przemysłu wspólnotowego i innych pro- ducentów wspólnotowych, z braku dalszych uwag doty- czących wpływu ceł na ich sytuację, stwierdza się, że nało- żenie środków umożliwi przemysłowi wspólnotowemu odzyskanie zadawalającego marginesu rentowności, jak również utrzymanie i dalszy rozwój działalności we co zagwarantuje poziom zatrudnienia Wspólnocie, i inwestycje. 46 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 32 (125) Z braku jakiejkolwiek reakcji ze strony importerów niepo- wiązanych i dostawców, potwierdza się ustalenia przedsta- wione w akapitach 257-261 rozporządzenia tymczasowego. (126) W odniesieniu do użytkowników, niektóre spółki zarzuci- ły, że nałożenie środków miałoby bezpośredni wpływ na ich sytuację gospodarczą, ponieważ spowodowałoby to wzrost cen surowca. Jednakże, zaznaczyły one również, że mogłyby zaopatrywać się w innych krajach niż zaintere- sowany kraj. Ponadto z uwagi na ogólnie niski poziom ceł, oddziaływanie wzrostu cen byłoby ograniczone. (127) Pozostali użytkownicy nalegali na jakość i wiarygodność produktów przemysłu wspólnotowego, stąd też uznali, że nałożenie środków nie będzie miało wpływu na ich sytu- ację. (128) Stąd też potwierdza się ustalenia określone w akapitach 252-268 rozporządzenia tymczasowego, ponieważ nie ist- nieją żadne uzasadnione powody wobec wprowadzenia ceł. H) ŚRODKI OSTATECZNE 1. Korea (129) W świetle powyższych ustaleń, zgodnie, z którymi średni ważony margines subsydium krajowego dla przywozu pochodzącego z Korei jest minimalny, należy zamknąć postępowanie w odniesieniu do niniejszego kraju, zgodnie z art. 14 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. 2. Indie (130) Na podstawie powyższych wniosków dotyczących subsy- diów, szkody, związku przyczynowego i interesu Wspól- noty rozpatrzono, w jakiej formie i na jakim poziomie powinny być wprowadzone środki wyrównawcze w celu wyeliminowania skutków zakłóceń w handlu spowodowa- nych subsydiami wyrządzającymi szkodę i przywrócenia warunków skutecznej konkurencji w obrębie rynku wspól- notowego grubego drutu ze stali nierdzewnej. (131) Stosownie, jak wyjaśniono w akapicie 271 rozporządze- nia tymczasowego, poziom cen niewyrządzający szkody został obliczony na poziomie pokrywającym koszty pro- dukcji przemysłu wspólnotowego i umożliwił mu osiąg- nięcie rozsądnego zysku ze sprzedaży. (133) Stosownie do art. 15 ust. 1 rozporządzenia podstawowe- go, stawka celna powinna odpowiadać kwocie subsydium, chyba, że margines szkody jest niższy. To prowadzi do następujących stawek celnych dla indyjskich producentów eksportujących, którzy podjęli współpracę: Spółka Proponowane cło wyrównawcze Bhansali Bright Bars Pvt Ltd Devidayal Ltd, Mumba Indore Wire Ltd, Indore Isibars / Isinox Ltd, Mumbai Kei Industries Ltd, Delhi Macro Bars and Wires Pvt Ltd, Mumbai Mukand Ltd, Mumbai Raajratna Metal Industries Ltd, Mumbai Triveni Shinton, Mumbai Venus Wire, Indore 18,5 18,4 19,3 13,2 0 25,4 13,2 28,6 0 35,4 (134) W celu uniknięcia przyznania premii za brak współpracy, uznano za właściwe ustanowienie stawek celnych dla spółek, które nie podjęły współpracy, na najwyższym poziomie ustanowionym dla konkretnego programu sub- sydiów dla spółek, które podjęły współpracę, tj. na pozio- mie 48,8 % dla spółek znajdujących się w Indiach, które nie podjęły współpracy. (135) Indywidualne stawki celne, określone w niniejszym rozpo- rządzeniu, zostały określone na podstawie ustaleń obec- nego postępowania antysubsydyjnego. Stąd też, odzwier- ciedlają one sytuację w czasie niniejszego postępowania. Stawki te obowiązują wyłącznie dla przywozu produktów pochodzących z zainteresowanego kraju wyprodukowa- nych przez szczególne wspomniane podmioty prawne. Produkty wytwarzane przez każdą inną spółkę, która nie byłaby wyraźnie wymieniona w części wykonawczej niniejszego rozporządzenia, w tym przez podmioty powią- zane, nie mogą korzystać z tych stawek i podlegać będą pozostałym cłom. (132) Porównanie ceny niewyrządzającej szkody i ceny wywozu producentów wykazało marginesy szkody, które we wszystkich przypadkach, za wyjątkiem jednego produ- centa eksportującego, są równe lub wyższe od wysokości subsydium ustalonego dla producentów eksportujących, którzy podjęli współpracę. (136) Wszelkie roszczenia o zastosowanie tych indywidualnych stawek celnych (np. w wyniku zmiany w nazwie podmio- tu), powinny zostać natychmiast kierowane do Komisji wraz ze wszystkimi informacjami, w szczególności wszel- kie zmiany w działalności spółki w zakresie produkcji, sprzedaży krajowej i wywozowej wynikające z tej zmiany nazwy. 11/t. 32 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 47 J) POBIERANIE CEŁ TYMCZASOWYCH (137) Z uwagi na kwotę subsydiów podlegających wyrównaniu ustaloną dla producentów eksportujących mających siedzibę w Indiach oraz w świetle powagi szkody poniesionej przez przemysł wspólnotowy, uznano za niezbędne ostateczne pobranie kwot zabezpieczonych przy pomocy tymczasowego cła wyrównawczego wprowadzonego dla przywozu pochodzącego z Indii na mocy rozporządzeniem (WE) nr 618/1999 do wysokości kwoty nałożonego cła ostatecznego, chyba, że stawka cła tymczasowego jest niższa, wówczas obowiązuje to ostatnie. (138) Należy uwolnić kwoty zabezpieczone tymczasowym cłem wyrównawczym dla przywozu pochodzącego z Korei, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 1. Wprowadza się ostateczne cło wyrównawcze dla przywozu drutu ze stali nierdzewnej o średnicy 1 mm lub większej, zawierającego w masie 2,5 % lub więcej niklu, z wyłączeniem drutu zawierającego w masie 28 % lub więcej, ale nie więcej niż 31 % niklu oraz 20 % lub więcej, ale nie więcej niż 22 % chromu, objętego kodem CN ex 7223 00 19 (kod TARIC: 7223 00 19 90) i pochodzącego z Indii. 2. Stawka ostatecznego cła wyrównawczego stosowana w odniesieniu do ceny netto franco na granicy Wspólnoty przed ocleniem wynosi: Producent Stawka celna (%) Dodatkowy kod Taric — Bhansali Bright Bars Pvt Ltd, C-8/3, T. T. C. Industrial Area, Village — Pawne Opposite 18,5 A009 P. I. L. , Thane - Belapur Road, Navi Mumbai 400 705, Indie — Devidayal Industries Ltd, Gupta Mills Estate, Reary Road, Mumbai 400 010, Indie — Indore Wire Company Ltd, Near Fort, Indore 452 006 (M. P. ), Indie — Isinox Steels Ltd Indiasteel Complex, Railway Gate Nr 4, Antop Hill, Wadala, Mumbai 400 037, Indie 18,4 19,3 13,2 A010 A004 A002 — Isibars Ltd Indiasteel Complex, Railway Gate Nr 4, Antop Hill, Wadala, Mumbai 400 13,2 A011 037, Indie — Mukand Ltd, L. B. S. Marg, Kurla, Mumbai 400 070, Indie — Raajratna Metal Industries Ltd, 909, Sakar - III, Nr Income Tax, Ahmedabad 380 014, Gujarat, Indie 13,2 28,6 A003 A005 — Venus Wire Industries Ltd, Block Nr 19, Raghuvanshi Mill Compound, Senapati Bapat 35,4 A006 Marg, Lower Parel, Mumbai 400 013, Indie — Macro Bars and Wires Pvt. Ltd, 702 Bombay Market Building Taredo Road, Mumbai 25,4 A008 400 032, Indie — Kei Industries Ltd, D-90, Okhla Industrial Area Phase-1, Nerw Delhi, Indie — Triveni Shinton International Ltd. , Kanti Mansion, 6 Murai Mohalla Indore, 400 001, (M. P. ), Indie 0 0 A020 A012 — Wszystkie pozostałe spółki 48,8 A999 48 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 32 3. Jeżeli nie zdecydowano inaczej, stosuje się obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych. 4. Stawki ceł indywidualnych (w przeciwieństwie do cła w skali kraju, obowiązującego w odniesieniu do „pozostałych”) określone w niniejszym rozporządzeniu mają zastosowanie wyłącznie do przywozu produktów wytworzonych przez szczególny podmiot(-y) prawny(-e) i pochodzących z danego kraju. Produkty wytworzone przez wszelkie spółki niewyszczególnione wyraźnie w części wykonawczej rozporządzenia nie mogą z tych stawek korzystać. Wszelkie roszczenia o zastosowanie indywidualnej stawki cła (na przykład w wyniku zmiany nazwy podmiotu) powinny być natychmiast kierowane do Komisji wraz ze wszystkimi istotnymi informacjami, w szczególności wszelkie zmiany w działalności spółki w zakresie produkcji, sprzedaży krajowej i wywozowej wynikające z tej zmiany nazwy. Po konsultacji z Komitetem Doradczym, Komisja dokona aktualizacji wykazu spółek korzystających z indywidualnych stawek celnych. Artykuł 2 1. Kwoty zabezpieczone tymczasowym cłem wyrównawczym dla przywozu pochodzącego z Indii na mocy rozporządzenia (WE) nr 618/1999 są ostatecznie pobierane według stawek cła ostatecznego. Kwoty zabezpieczone, których wysokość przekracza ostateczną stawkę cła wyrównawczego, zostają uwolnione. 2. Przepisy, określone w art. 1 ust. 4, mają zastosowanie również do ostatecznego pobrania kwot zabezpieczonych tymczasowym cłem wyrównawczym. Artykuł 3 Zamyka się postępowanie dotyczące przywozu drutu ze stali nierdzewnej o średnicy 1 mm lub więcej pochodzącego z Korei. Uwalnia się kwoty zabezpieczone tymczasowym cłem wyrównawczym na przywóz pochodzący z Korei na mocy rozporządzenia (WE) nr 618/1999. Artykuł 4 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości Państwach Członkowskich. i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Sporządzono w Brukseli, dnia 12 lipca 1999 r. W imieniu Rady S. NIINISTÖ Przewodniczący


title: Euroopan parlamentin ja neuvoston asetus (EY) N:o 1784/1999, annettu 12 päivänä heinäkuuta 1999, Euroopan sosiaalirahastosta

eurovoc_concepts:
European Social Fund
employment policy
fight against unemployment
gender equality
social integration
sustainable development

formats: html pdf print

text: 13. 8. 1999 FI Euroopan yhteisöjen virallinen lehti L 213/5 EUROOPAN PARLAMENTIN JA NEUVOSTON ASETUS (EY) N:o 1784/1999, annettu 12 päivänä heinäkuuta 1999, Euroopan sosiaalirahastosta (*) EUROOPAN PARLAMENTTI JA EUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO, jotka yhteisön vahvistamien ensisijaisten tavoitteiden mukai- sesti, ottavat huomioon Euroopan yhteisön perustamissopimuksen ja erityisesti sen 148 artiklan, ottavat huomioon komission ehdotuksen (1), ottavat huomioon talous- ja sosiaalikomitean lausunnon (2), ottavat huomioon alueiden komitean lausunnon (3), noudattavat perustamissopimuksen 251 artiklassa määrättyä menettelyä (4), sekä katsovat, että 1) 2) rakennerahastoja koskevista yleisistä säännöksistä 21 päivänä kesäkuuta 1999 annetulla neuvoston asetuksella (EY) N:o 1260/1999 (5) korvataan asetus (ETY) N:o 2052/88 (6) sekä asetus (ETY) N:o 4253/88 (7); lisäksi olisi korvattava asetuksen (ETY) N:o 2052/88 soveltami- sesta Euroopan sosiaalirahaston osalta 19 päivänä joulu- kuuta 1988 annettu neuvoston asetus (ETY) N:o 4255/ 88 (8), joita Euroopan sosiaalirahasto, samoin olisi määriteltävä ne rakennerahastoja kokonaisuudessaan koskevat yleiset säännökset vahvistetaan asetuksessa (EY) N:o 1260/ tukikelpoiset 1999; toiminnot, jäljempänä 'rahasto', voi rahoittaa osana kyseisen asetuksen 1 artiklan ensimmäisen alakohdan 1, 2 ja 3 alakohdassa tarkoitettuja tavoitteita 1, 2 ja 3, jäljempänä 'tavoitteet 1, 2 ja 3', sekä osana yhteisöaloitetta työmarkkinoihin liit- tyvän kaikenlaisen syrjinnän ja eriarvoisuuden torjumi- ja osana innovatiivisia toimia ja teknistä tukea, seksi 3) rahaston tehtävä olisi määritettävä sille perustamissopi- muksessa annettujen tehtävien mukaisesti sekä inhimil- listen voimavarojen kehittämistä ja työllisyyttä koskevien (*) Tämä julkaisu kumoaa ja korvaa julkaisun, joka on ilmestynyt viral- lisen lehden numerossa EYVL 161, 26. 6. 1999, s. 48. (1) EYVL C 176, 9. 6. 1998, s. 39 ja EYVL C 74, 18. 3. 1999, s. 7. (2) EYVL C 407, 28. 12. 1998, s. 74. (3) EYVL C 51, 22. 2. 1999, s. 48. (4) Euroopan parlamentin lausunto, annettu 9. marraskuuta 1998 (EYVL C 379, 7. 12. 1998, s. 186), neuvoston yhteinen kanta, vahvistettu 14. huhtikuuta 1999 (EYVL C 134, 14. 5. 1999, s. 9), ja Euroopan parlamentin päätös, toukokuuta 1999 (ei vielä julkaistu virallisessa lehdessä) ja neuvoston päätös, tehty 21. kesäkuuta 1999. tehty 6. (5) EYVL L 161, 26. 6. 1999, s. 1. (6) EYVL L 185, 15. 7. 1988, s. 9, asetus sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna asetuksella (EY) N:o 3193/94 (EYVL L 337, 21. 12. 1994, s. 11). (7) EYVL L 374, 31. 12. 1988, s. 1, asetus sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna asetuksella (EY) N:o 3193/94. (8) EYVL L 374, 31. 12. 1988, s. 21 asetus sellaisena kuin se on muutet- tuna asetuksella (ETY) N:o 2084/93 (EYVL L 193, 31. 7. 1993, s. 39). 4) 5) 6) 7) 8) 9) 1997 Amsterdamissa kesäkuussa kokoontuneen Eurooppa-neuvoston päätelmät ja kasvusta ja työllisyy- destä 16 päivänä kesäkuuta 1997 annettu päätöslau- selma (9) Euroopan työllisyysstrategian, vuosittain vahvistettavia työllisyyttä koskevien suuntavii- vojen ja kansallisten työllisyyspolitiikkaa koskevien toteuttamisen, toimintaohjelmien laatimismenettelyn käynnistivät rahaston toiminta-ala olisi määriteltävä uudelleen erityi- sesti siksi, että rakennerahaston tavoitteet on järjestetty uudelleen ja yksinkertaistettu, jotta voitaisiin tukea Euroopan työllisyysstrategiaa ja siihen liittyviä kansallisia työllisyyspoliittisia toimintasuunnitelmia, olisi määriteltävä yhteinen kehys rahaston osallistumi- selle rakennerahaston kaikkiin kolmeen tavoitteeseen, jotta näin varmistettaisiin toimien yhdenmukaisuus ja toisiaan täydentävyys näissä työmarkki- noiden toiminnan parantamiseksi ja inhimillisten voima- varojen kehittämiseksi, tavoitteissa ja komissio varmistavat, että rahastosta jäsenvaltiot tuetut toimet ohjelmoidaan ja toteutetaan kaikkien tavoitteiden osalta edistämään miesten ja naisten yhtä- läisiä mahdollisuuksia ja muita heikommassa asemassa olevien ryhmien ja henkilöiden integroitumista työmark- kinoille ja pysymistä työmarkkinoilla, jäsenvaltiot ja komissio varmistavat myös, että tietoyh- teiskunnan sosiaalinen ulottuvuus ja sen työllisyysnäkö- kohdat otetaan asianmukaisesti huomioon toteutettaessa rahastosta tuettavia toimia, sekä mies- toimissa otetaan huomioon talous- olisi huolehdittava siitä, että työelämän muutoksia tai koskevissa tuotantojärjestelmien muutoksista kehityksestä tai johtuvat että naistyöntekijöiden yleiset tarpeet, ja että toimista ei hyödy ainoastaan yksittäinen yritys tai tietty teollisuudenala; erityistä huomiota on kiinnitettävä pieniin ja keskisuuriin yrityksiin sekä koulutukseen pääsyn helpottamiseen ja työn organi- soinnin kehittämiseen, (9) EYVL C 236, 2. 8. 1997, s. 3. L 213/6 FI Euroopan yhteisöjen virallinen lehti 13. 8. 1999 10) 11) 12) 13) 14) 15) 16) 17) olisi myös varmistettava, että rahasto vahvistaa edelleen työllisyyttä ja ammattipätevyyttä tukemalla ennakointia mahdollisuuksien mukaan, sekä neuvontaa, verkottu- mista ja koulutusta koko yhteisössä; tuettujen toimien on tämän vuoksi oltava monialaisia ja koko talous- tietyille teolli- elämän kattavia eikä lähtökohtaisesti suuden aloille tai toimialoille suunnattuja, tukikelpoiset toimet olisi määriteltävä uudelleen, jotta politiikan-tavoitteet voidaan toteuttaa tehokkaammin kaikkien tavoitteiden yhteydessä, joiden edistämiseen rahasto osallistuu; ne menot, joihin rahaston tukea voidaan myöntää, olisi määriteltävä osana yhteistyöhön osallistumista, tukisuunnitelmien ja tukimuotojen sisältöä on täyden- nettävä ja tarkennettava erityisesti tavoitteen 3 uudel- leenmäärittelyn vuoksi, rahaston myöntämän tuen täytäntöönpanossa otetaan kaikilla tasoilla huomioon yhteisön sosiaali- ja työllisyys- poliittiset painopistealueet sekä kansallisissa toiminta- suunnitelmissa vahvistetut painopistealueet, voidaan toteuttaa järjestelyjä, joiden perusteella paikal- liset ryhmät, valtioista riippumattomat järjestöt mukaan lukien, voivat saada vaivattomasti ja nopeasti rahastosta tukea yhteiskunnallisen syrjäytymisen torjuntaa koske- vien toimien toteuttamiseen, ja siten lisätä toimintaval- miuttaan kyseisellä alalla, yhteisön kannalta erittäin merkittävillä ja komission aloitteesta toteutettavilla toimilla on tärkeä tehtävä pyrit- täessä saavuttamaan asetuksen (EY) N:o 1260/1999 1 artiklassa mainitut yhteisön rakenteellisten tukitoimien yleiset tavoitteet; kyseisten aloitteiden on ensi sijassa edistettävä rajat ylittävää yhteistyötä ja toimintamallien uudistamista, rahasto osallistuu asetuksen (EY) N:o 1260/1999 22 ja innovatiivisten 23 artiklan mukaisen teknisen avun, toimien sekä valmistelua, seurantaa, arviointia koskevien toimien ja valvonnan tukemiseen, vahvistettava olisi antamista koskeva toimivalta ja säädettävä siirtymäsäännöksistä, ja soveltamissäännösten 18) asetus (ETY) N:o 4255/88 olisi kumottava, OVAT ANTANEET TÄMÄN ASETUKSEN: 1 artikla Tehtävä integroimiseen tähtääviä sesti työttömyyden ehkäisemiseen ja torjuntaan sekä inhimil- listen voimavarojen kehittämiseen ja sosiaaliseen työmarkki- noille edistääkseen korkeaa työllisyyttä, miesten ja naisten välistä tasa-arvoa, kestävää kehitystä sekä taloudellista ja sosiaalista yhteenkuulu- vuutta. Rahasto edistää erityisesti eurooppalaisen työllisyysstra- tegian ja vuosittaisten työllisyyttä koskevien suuntaviivojen soveltamiseksi toteutettavia toimenpiteitä. toimenpiteitä 2 artikla Soveltamisala 1. Rahasto tukee ja täydentää työmarkkinoiden sekä inhimil- listen voimavarojen kehittämiseen tähtääviä jäsenvaltioiden toimenpiteitä seuraavilla toiminta-aloilla erityisesti monivuo- tisten kansallisten työllisyyttä koskevien toimintasuunnitelmien yhteydessä: a) kehittämällä ja tukemalla aktiivista työvoimapolitiikkaa työttömyyden torjumiseksi ja miesten ja naisten pitkäaikais- työttömyyden pitkäaikaistyöttömien työmarkkinoille palaamisen helpottamiseksi sekä nuorten ja työmarkkinoille palaavien miesten ja naisten työelämään siirtymisen tukemiseksi; ehkäisemiseksi, b) edistämällä kaikkien yhtäläisiä mahdollisuuksia päästä työmarkkinoille, ottaen erityisesti huomioon ne, joita uhkaa sosiaalinen syrjäytyminen; c) edistämällä ja parantamalla — ammatillista koulutusta, — koulutusta, sekä — neuvontaa osana elinikäistä oppimista koskevaa politiikkaa — työmarkkinoille pääsyn ja työelämään siirtymisen helpottamiseksi ja parantamiseksi, — työllistyvyyden parantamiseksi ja ylläpitämiseksi, sekä — ammatillisen liikkuvuuden edistämiseksi; d) edistämällä työntekijöiden ammattitaitoa, koulutusta ja jous- tavuutta, innovaatiota ja sopeutuvuutta työn organisointiin, tukemalla yrittäjyyttä, helpottamalla työpaikkojen luomista sekä kehittämällä ja lisäämällä inhimillisten voimavarojen valmiuksia tutkimuksen, tieteen ja teknologian alalla; e) parantamalla erityistoimin naisten pääsyä työmarkkinoille ja osuutta niistä mukaan lukien urakehitys, uudenlaiset työllis- tymismahdollisuudet ja yrittäjyys sekä vähentämällä suku- puolisidonnaista vertikaalista ja horisontaalista erottelua työmarkkinoilla. Rahasto tukee Euroopan sosiaalirahastolle, 'rahasto', perusta- missopimuksen 146 artiklassa annetun tehtävän sekä rakenne- rahastoille perustamissopimuksen 159 artiklassa annettujen tehtävien ja asetuksen (EY) N:o 1260/1999 säännösten mukai- Rahasto ottaa 1 kohdassa tarkoitettujen toiminta-alojen 2. puitteissa huomioon seuraavat tehtävät: a) paikallisen kehityksen tukeminen, mukaan lukien paikalliset työllisyysaloitteet ja alueelliset työllisyyssopimukset; 13. 8. 1999 FI Euroopan yhteisöjen virallinen lehti L 213/7 b) tietoyhteiskunnan sosiaalinen ulottuvuus ja sen työllisyysnä- kökohdat, erityisesti kehittämällä toimintapoliittisia menet- joilla hyödynnetään tietoyhteis- telytapoja ja ohjelmia, kunnan työllistämismahdollisuudet ja varmistetaan yhtä- läiset mahdollisuudet käyttää sen tarjoamia palveluja ja etuja; c) miesten ja naisten tasa-arvo osana valtavirtaistamista. 3 artikla Tukikelpoiset toimet 1. Rahastosta annetaan taloudellista tukea ennen kaikkea yksityishenkilöille annettavana apuna seuraavia inhimillisten voimavarojen kehittämistä koskevia toimia varten, jotka voivat olla osa työmarkkinoille siirtymistä koskevaa kokonaisvaltaista lähestymistapaa: a) koulutus ja ammatillinen koulutus, — mukaan lukien oppi- velvollisuuden suorittamista vastaava ammatillinen koulutus — oppisopimuskoulutus, valmentava koulutus perustaitojen opettaminen ja parantaminen mukaan lukien, ammatillinen uudelleenkoulutus, työllistyvyyden edistämiseksi työmarkkinoilla, opastus, neuvonta ja jatkuva koulutus; toimet b) työllistämistuki ja tuki itsensä työllistämiseksi; c) tutkimuksen, tieteen ja teknologian kehityksen alalla, akatee- minen jatkokoulutus ja johtajien ja teknisen henkilöstön koulutus tutkimuslaitoksissa ja yrityksissä; d) uusien työllistymismahdollisuuksien edistäminen, mukaan lukien edistäminen osuus- ja yhteisötalouden alalla (kolmas sektori). Edellä 1 kohdassa määriteltyjen toimien tehokkuuden 2. parantamiseksi seuraavia toimenpiteitä voidaan tukea: a) rakenteiden ja järjestelmien kehittämiseen tarkoitetut tuki- toimet: i) ammatillisen koulutuksen, koulutuksen sekä ammatti- taidon hankkimiseen liittyvän koulutuksen kehittäminen ja parantaminen, johon sisältyy opettajien, kouluttajien ja muun henkilökunnan kouluttaminen, sekä työnteki- jöiden koulutukseen ja pätevöitymiseen pääsyn paranta- minen; ii) työvoimapalvelujen uudistaminen ja niiden tehosta- minen; iii) työelämän ja koulutus- yhteyksien kehittäminen; ja tutkimuslaitosten välisten iv) työllisyyden ja ennustejärjestelmien ammattitaitovaatimusten muutoksia koskevien kehittäminen — mahdollisuuksien mukaan — erityisesti uusien työmal- lien ja työn uudelleen organisoinnin kannalta ottaen huomioon tarve sovittaa yhteen työ- ja perhe-elämä ja antaa ikääntyneille työntekijöille mahdollisuus tehdä täysipainoista työtä eläkkeelle siirtymiseen saakka. Tämä ei kuitenkaan sisällä varhaiseläkejärjestelmän rahoitta- mista; b) lisätoimenpiteet i) tuki edunsaajille tarkoitettujen palvelujen kehittämistä varten, mukaan lukien huollettaville järjestettävät hoito- palvelut ja -välineet; ii) sosio-pedagogisten taitojen kehittäminen työelämään siirtymisen helpottamiseksi kokonaisvaltaisen lähesty- mistavan mukaisesti; iii) valistus, tiedottaminen ja tietoiskut. Rahasto voi rahoittaa asetuksen (EY) N:o 1260/1999 2 3. artiklan 4 kohdan 2 alakohdan mukaisia toimia. 4 artikla Tukitoimenpiteiden keskittäminen toimintasuunnitelmissa Ottaen huomioon erityisesti kansallisissa vahvistetut työllisyyttä 1. koskevissa kansalliset painopistealueet sekä ennakkoarviointi määritetään strategia, joka kattaa kaikki merkitsevät toiminta-alat ja jossa kiinnitetään erityistä huomiota 2 artiklan 1 kohdan d ja e alakohdassa tarkoitettuihin aloihin. rahastosta myönnetyn tuen vaikutus olisi mahdollisimman suuri, rahaston toimet keskite- ja ottaen huomioon 2 tään kyseisen strategian mukaisesti artiklan 1 kohdassa mainitut toiminta-alat rajattuun määrään aloja tai aiheita sekä suunnataan tärkeimpiin tarpeisiin ja tehok- kaimpiin toimiin. Jotta Kyseiseen rahoitustoimenpiteeseen varattuja rahaston määrära- hoja käytettäessä valitaan yhteisesti ne toiminta-alat, joita painotetaan. Edellä 2 artiklan 1 kohdassa tarkoitetut toimet otetaan huomioon kansallisten ensisijaisten alojen mukaisesti. 2. Rahaston tukitoimien ohjelmatyössä varataan kohtuul- linen määrä tavoitteen 1 ja 3 mukaiseen tukitoimeen varatuista rahaston määrärahoista jaettavaksi asetuksen (EY) N:o 1260/ 1999 27 artiklan mukaisesti pieninä apurahoina valtioista riip- pumattomille järjestöille, joille myönnettävään tukeen liittyy tarvittaessa erityisehtoja; ja paikallisille kumppaneille. Jäsenval- tiot voivat soveltaa tätä kohtaa asetuksen (EY) N:o 1260/1999 29 artiklan 6 kohdassa vahvistettujen rahoitusjärjestelyjen mukaisesti. 5 artikla Yhteisöaloite 1. Asetuksen (EY) N:o 1260/1999 20 artiklan ja mainitun asetuksen 21 artiklan 2 kohdan mukaisesti rahasto osallistuu työmarkkinoilla esiintyvän kaikenlaisen syrjinnän ja eriarvoi- suuden torjuntaan tähtäävän yhteisöaloitteen toteuttamiseen (Equal). 2. Rahaston yhteisöaloitteeseen osallistumisesta tehdyillä päätöksillä voidaan asetuksen (EY) N:o 1260/1999 21 artiklan 2 kohdan mukaisesti tämän asetuksen 3 artiklassa tarkoitettu toimien tukikelpoisuus ulottaa toimiin, joita voidaan rahoittaa asetusten (EY) N:o 1783/1999 (1), (EY) N:o 1257/1999 (2) ja (EY) N:o 1263/1999 (3) mukaisesti, jotta kaikki aloitteeseen sisältyvät toimet voidaan toteuttaa. (1) katso tämän virallisen lehden s. 1. (2) Neuvoston asetus (EY) N:o 1257/1999, annettu 17 päivänä touko- tukirahaston Euroopan maatalouden ohjaus- 160, tuesta maatalouden kehittämiseen ja (EYVL L kuuta 1999, (EMOTR) 26. 6. 1999, s. 80). (3) Neuvoston asetus (EY) N:o 1263/1999, annettu 21 päivänä kesä- kuuta 1999, kalastusalan rakenteellisista tukitoimenpiteistä (EYVL L 161, 26. 6. 1999, s. 54). L 213/8 FI Euroopan yhteisöjen virallinen lehti 13. 8. 1999 6 artikla 8 artikla Innovatiiviset toimet ja tekninen apu Soveltamista koskevat yksityiskohtaiset säännöt 1. Komissio voi rahoittaa asetuksen (EY) N:o 1260/1999 22 artiklan 2 kohdan mukaisesti jäsenvaltioissa tai yhteisön tasolla sellaisia valmistavia toimenpiteitä sekä seuranta- ja arviointitoi- menpiteitä, jotka ovet tarpeen tässä asetuksessa tarkoitettujen toimien toteuttamiseksi. Tällaisia toimia voivat olla: a) innovatiiviset toimet ja pilottihankkeet, jotka koskevat työmarkkinoita, työllisyyttä ja ammatillista koulutusta; b) tutkimukset, tekninen apu ja sellaisten kokemusten vaihto, joilla on kerrannaisvaikutuksia; c) tekninen apu valmisteluun, toteuttamiseen, seurantaan ja arviointiin sekä rahastosta rahoitettava toimien valvonta; d) toimet, jotka työmarkkinaosapuolten käymän sosiaalisen vuoropuhelun puitteissa on suunnattu kahdessa tai useam- massa jäsenvaltiossa toimivien yritysten henkilökunnalle ja jotka koskevat rahaston rahoittaman toiminnan alaan liit- tyvän erityistiedon välittämistä; Komissio antaa tämän asetuksen soveltamista koskevat yksityis- kohtaiset säännöt asetuksen (EY) N:o 1260/1999 49 artiklassa säädettyä menettelyä noudattaen. 9 artikla Siirtymäsäännökset Asetuksen (EY) N:o 1260/1999 52 artiklan siirtymäsäännöksiä sovelletaan soveltuvin osin myös tähän asetukseen. 10 artikla Uudelleentarkastelu Euroopan parlamentti ja neuvosto tarkastelevat komission ehdotuksesta tätä asetusta uudelleen viimeistään 31 päivänä joulukuuta 2006. e) tiedottaminen eri asianomaisille osapuolille, rahaston tuki- toimenpiteiden lopullisille edunsaajille ja yleisölle. Ne tekevät päätöksensä ehdotuksesta perustamissopimuksen 148 artiklassa määrättyä menettelyä noudattaen. Asetuksen (EY) N:o 1260/1999 22 artiklan 2 kohdan 2. mukaisesti laajennetaan tämän artiklan 1 kohdan a alakohdassa tarkoitettujen toimien soveltamisala rahaston osallistumispää- töksellä toimenpiteisiin, jotka voidaan rahoittaa asetusten (EY) N:o 1783/1999, N:o 1257/1999 ja N:o 1263/1999 nojalla kaikkien asianomaisissa innovatiivisissa toimissa tarvittavien toimenpiteiden toteuttamiseksi. 7 artikla Tukihakemukset Tukihakemukseen on liitettävä yhteisesti laadittu atk-lomake, josta ilmenevät kutakin tuen muotoa vastaavat toimet siten, että seuranta on mahdollista maksusitoumuksesta aina loppu- suoritukseen asti. 11 artikla Kumoaminen Kumotaan asetus (ETY) N:o 4255/88 1 päivästä tammikuuta 2000. Viittauksia kumottuun asetukseen pidetään viittauksena tähän asetukseen. 12 artikla Voimaantulo Tämä asetus tulee voimaan kolmantena päivänä sen jälkeen, kun se on julkaistu Euroopan yhteisöjen virallisessa lehdessä. Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan kaikissa jäsenval- tioissa. Tehty Brysselissä 12 päivänä heinäkuuta 1999. Euroopan parlamentin puolesta Neuvoston puolesta J. M. GIL-ROBLES Puhemies S. NIINISTÖ Puheenjohtaja