title: A Bizottság 1596/1999/EK rendelete (1999. július 20.) a tejre és tejtermékekre vonatkozó kiviteli engedélyek és export-visszatérítések tekintetében a 804/68/EGK tanácsi rendelet alkalmazására vonatkozó különös részletes szabályok megállapításáról szóló 174/1999/EK rendelet módosításáról

eurovoc_concepts:
export licence
export refund
milk
milk product

text: 140 HU Az Európai Unió Hivatalos Lapja 03/26. kötet 31999R1596 1999. 7. 21. AZ EURÓPAI KÖZÖSSÉGEK HIVATALOS LAPJA L 188/39 A BIZOTTSÁG 1596/1999/EK RENDELETE (1999. július 20. ) a tejre és tejtermékekre vonatkozó kiviteli engedélyek és export-visszatérítések tekintetében a 804/68/EGK tanácsi rendelet alkalmazására vonatkozó különös részletes szabályok megállapításáról szóló 174/1999/EK rendelet módosításáról AZ EURÓPAI KÖZÖSSÉGEK BIZOTTSÁGA, tekintettel az Európai Közösséget létrehozó szerződésre, tekintettel a legutóbb az 1587/96/EK rendelettel (1) módosított, a tej- és tejtermékpiac közös szervezéséről szóló, 1968. június 27-i 804/68/EGK tanácsi rendeletre (2) és különösen annak 13. cikke (3) bekezdésére, 16a. cikke (1) bekezdésére, valamint 17. cikke (3) és (14) bekezdésére, (1) (2) (3) (4) (5) mivel a tejre és tejtermékekre vonatkozó kiviteli engedé- lyek és export-visszatérítések tekintetében a 804/68/EGK tanácsi rendelet alkalmazására vonatkozó különös rész- letes szabályok megállapításáról szóló, 1999. január 26-i 174/1999/EK bizottsági a 2184/98/EK rendelettel (4) módosított legutóbb a 1466/95/EK bizottsági rendeletnek (5); mivel a gyakorlat nyilvánvalóvá tette, hogy egyes, hivatkozásokat tartal- mazó rendelkezések helytelenek vagy elavultak; mivel a szükséges javításokat meg kell tenni; átdolgozása rendelet (3) mivel a 174/1999/EK rendelet meghatározza, hogy a sajtexportra vonatkozóan semmilyen visszatérítést nem hagynak jóvá, ha a határparitásos ár az exportáló tagál- lamban az export-visszatérítési kérelmet megelőzően kevesebb, mint 230 EUR/100 kg; mivel a tagállamok hatóságainak olyan helyzetben kell lenniük, hogy ellen- őrizhessék, hogy e rendelkezést betartják; mivel e célból rendelkezést kell elfogadni, illetve a „határparitásos ár” meghatározását meg kell adni; mivel ezzel összefüg- gésben egy átalányösszeget határoznak meg azért, hogy a Közösségben előforduló különböző szállítási költsé- geket figyelembe vegyék; mivel a 174/1999/EK rendelet rögzíti a különböző termékcsoportokra vonatkozó engedélyek érvényességi idejét; mivel az egyes tejtermékek exportját érintő jelen- legi nehézségek miatt az ezekre a termékekre vonatkozó engedélyek érvényességi idejét meghosszabbítják; mivel a sajtokra vonatkozó export-visszatérítések a rendeltetési helynek megfelelően eltérőek; mivel az érin- tett rendelkezést úgy kell elfogadni, hogy figyelembe vegyenek egyes harmadik országokkal folytatott csatlako- zási tárgyalásokat; irányuló sajtexportra vonatkozó mivel a Kanadába kontingens irányítása az illetékes kanadai hatóságok által lefolytatott egyes az ilyen termékek importálásakor (1) HL L 206. , 1996. 8. 16. , 21. o. (2) HL L 148. , 1968. 6. 28. , 13. o. (3) HL L 20. , 1999. 1. 27. , 8. o. (4) HL L 275. , 1998. 10. 10. , 21. o. (5) HL L 144. , 1995. 6. 28. , 22. o. (6) (7) (8) (9) formaságokon alapul; mivel ezek a hatóságok nem tudták alkalmazni az e célból megállapított rendelkezé- seket; mivel ezért más intézkedéseket kell elfogadni, hogy biztosítsák a rendszer megfelelő alkalmazását; mivel a Svájcba irányuló sajtexportra vonatkozó kontin- gens irányítását az engedélyek kibocsátási dátumának előbbre hozásával meg lehet könnyíteni; mivel a vonat- kozó rendelkezéseket ennek megfelelően el kell fogadni; mivel a 98/486/EK (6) tanácsi határozat jóváhagyta az Európai Közösség és a Dominikai Köztársaság között létrejött egyetértési nyilatkozatot a tejpor importvédel- méről a Dominikai Köztársaságban; mivel a nyilatkozat rendelkezik arról, hogy az Európai Közösség a rá vonat- kozó vámkontingenst a kiviteli engedélyek mechaniz- musa szerint irányítsa; mivel ezért meg kell határozni az engedélyek érdekelt felek számára történő odaítélésének eljárását; mivel annak biztosítására, hogy a Dominikai Köztársa- ságból importált termékek a kontingens részét képezzék, és hogy összekapcsolják az importált, valamint a kiviteli engedélyen feltüntetett termékeket, az exportőröket arra kötelezik, hogy importáláskor mutassák be a kiviteli nyilatkozat egy hitelesített másolatát, amelynek egyes információkat tartalmazniuk kell; mivel e célból rendel- kezést kell elfogadni; mivel a tervezett intézkedések zavartalan működésének biztosítása érdekében, és hogy megakadályozzák a piac bármiféle túlzott szétaprózódását, amely a Közösségre nézve a piaci részesedésben bekövetkező veszteséget eredményezhetné, korlátozzák a kontingens használatát úgy, hogy elsőbbséget kell adni a kizárólagosan azokra a termékekre vonatkozó engedélykérelmeknek, amelyek a múltban a Dominikai Köztársaságba irányuló szinte teljes exportot képviselték, illetve úgy, hogy az engedé- lyek odaítélésekor a rendelkezésre álló mennyiség legna- gyobb részét fenn kell tartani az adott országba „hagyo- mányos” tejporexportálást folytatók számára; mivel össze kell kapcsolni az ezen exportőrök által a múltban a Dominikai Köztársaságba exportált tejpor mennyiségét a kérelmezhető mennyiséggel; (6) HL L 218. , 1998. 8. 6. , 45. o. 03/26. kötet HU Az Európai Unió Hivatalos Lapja 141 (10) mivel továbbá annak biztosítása érdekében, hogy ebben az ágazatban a kereskedelmi kapcsolatok nem válnak túlzottan merevvé, egy második lehetőséget kell lehetővé tenni az olyan exportőrök számára, akik bizonyítani tudják, hogy komoly kereskedelmi tevékenységet foly- tatnak; mivel a mennyiségek hatékony irányításának és igazságos elosztásának biztosítása érdekében rögzítik azt a maximális mennyiséget, amelyet az engedélykérelem tartalmazhat; (11) mivel a kontingens keretében a Dominikai Köztársaságba exportált termékeket csökkentett vámtétellel importálják az említett országba; mivel a kontingens bevezetése azt jelenti, hogy azok az exportőrök, akik engedélyt kaptak, bizonyos mértékig védettek a versenyben más exportő- rökhöz képest, és bizonyos árstabilitást élveznek; mivel ezért indokolt, hogy alacsonyabb visszatérítést állapít- sanak meg, mint a kontingensen kívül exportált termé- kekre; (12) mivel ahhoz, hogy megkönnyítsék az ellenőrzést, ugyan- azon exportőrnek valamennyi kérelmét ugyanabban a tagállamban kell benyújtania; (13) mivel engedélyek kibocsátásának időpontját rendelettel az az 1127/1999/EK (1) módosított 3719/88/EGK (2) bizottsági rendeletre való hivatkozással határozzák meg; (14) mivel annak érdekében, hogy az exportőrök számára a nekik odaítélt engedélyek jobb felhasználását, az engedé- lyek érvényességi idejét meghosszabbítják úgy, hogy egybeessen a kontingens referencia-időszakával; (15) mivel azért, hogy biztosítsák a rendszer zavartalan működését, és hogy megakadályozzák a spekulációt, az engedélyeket nem lehet át ruházni; (16) mivel a Tej- és Tejtermékpiaci Irányítóbizottság az elnöke által meghatározott határidőn belül nem nyilvání- tott véleményt, ELFOGADTA EZT A RENDELETET: 1. cikk A 174/1999/EK rendelet a következőképpen módosul: 1. Az 1. cikk (2) bekezdése helyébe a következő lép: Az engedélykérelmek és az engedélyek 7. rovata „(2) tartalmazza a rendeltetési országot, valamint a rendeltetési ország vagy rendeletetési terület kódját, úgy ahogy azt a Közösség külkereskedelmi statisztikájára és a tagállamok közötti kereskedelem statisztikájára vonatkozó ország- nómenklatúrában feltüntették, és ahogy azt az 1172/95/EK tanácsi rendelet (*) 21. cikkének (1) bekezdése alapján a Bizottság megállapította. (*) HL L 118. , 1995. 5. 25. , 10. o. ” (1) HL L 135. , 1999. 5. 29. , 48. o. (2) HL L 331. , 1988. 12. 2. , 1. o. 2. A 3. cikkben az első bekezdés helyébe a következő lép: „A sajtexportra vonatkozóan semmilyen visszatérítést nem hagynak jóvá, ha az exportáló tagállamban a határparitásos ár az export-visszatérítési kérelmet megelőzően kevesebb, mint 230 EUR/100 kg. »A határparitásos ár« jelentése a gyártelepi ár plusz 3 EUR/100kg átalányösszeg. export-visszatérítésre Ha be kérelmet, az engedélyek 22. rovata tartalmazza a »174/ 1999/EK rendelet 3. cikkében említettek szerinti minimális határparitásos árat betartották« szöveget. vonatkozóan nyújtanak Az illetékes hatóságok kérésére a kérelmezők szolgáltatnak minden olyan további információt és igazolást, amelyet a hatóságok szükségesnek tartanak a határparitásos ár betar- tásának biztosításához a vámkezelés elvégzésekor, és ha alkalmazható, beleegyeznek az említett hatóságok által a 4045/89/EGK tanácsi értelmében végzett bármely ellenőrzésbe. rendelet (**) (**) HL L 388. , 1989. 12. 30. , 10. o. ” 3. A 6. cikk c) pontja helyébe a következő lép: „c) a 0406 KN-kód alá tartozó termékek esetében a kibo- csátást követő negyedik hónap vége;” 4. A 15. cikk (3) bekezdése helyébe a következő lép: „(3) Az (1) bekezdésben említett zónák a következők: – I. zóna: a 053-tól a 070 rendeltetésihely-kódig (bezá- rólag), valamint a 091-től 096 rendeltetésihely-kódig (bezárólag), – II zóna: a 072-től a 083 rendeltetésihely-kódig (bezá- rólag), – III. zóna: 400 rendeltetésihely-kód, – IV zóna: minden más rendeltetésihely-kód. ” 5. A 18. cikk a következőképpen módosul: a) a (6) bekezdés helyébe a következő lép: „(6) A 3719/88/EGK rendelet 22. cikkének megfe- lelően a számbavételre és jóváhagyásra vonatkozóan az illetékes hatósághoz bemutatott kiviteli engedélyek csak egy kiviteli nyilatkozathoz használhatók fel. Az engedé- lyek felhasználhatók, amint a kiviteli nyilatkozatot bemutatták. A kiviteli engedélyek engedélyesei biztosítják, hogy az engedély hitelesített másolatát akkor nyújtják be az ille- tékes kanadai hatósághoz, amikor a behozatali enge- délyt kérik. ” b) a (8) bekezdés helyébe a következő lép: „(8) Az előző hathónapos időszakra vonatkozóan július vége előtt, az előző kontingensévre vonatkozóan pedig január vége előtt a IV. mellékletnek megfelelően a tagállam illetékes hatósága értesíti a Bizottságot a kibo- csátott engedélyek számáról és az érintett sajtmennyi- ségről. ” 142 HU Az Európai Unió Hivatalos Lapja 03/26. kötet 6. A 19. cikk (5) bekezdése helyébe a következő lép: – 0402 21 99 9200. „(5) A visszatérítési-kérelmekkel nem fedezett exportok esetében az engedélykérelmek és az engedélyek 22. rovata tartalmazza az »Export-visszatérítés nélkül« meghatározást. Az engedélyeket a kérelmek benyújtása után a lehető leghamarabb kibocsátják. Az engedélyek a 3719/88/EGK rendelet 21. cikke (1) bekezdésének értelmében történő kibocsátásuk időpont- jától számítva a következő június 30-ig érvényesek. Az engedélyek azonban kibocsáthatók június 20-tól, ekkor július 1-jétől a következő év június 30-ig érvényesek, feltéve hogy a »…(következő év)-re vonatkozó kontingens« megfogalmazás megjelenik az engedélykérelmek és az engedélyek 20. rovatában. ” 7. A 20. cikk (10) bekezdése második albekezdésének helyébe a következő lép: „A kibocsátott végleges engedélyek csak az (1) bekezdésben említett exportra érvényesek. ” 8. A 20. cikk (11) bekezdésének helyébe a következő lép: „(11) Az 1. fejezetet, a 10. cikk kivételével, a végleges engedélyekre kell alkalmazni. Az engedélyek 6. cikk ideje azonban nem hosszabbítható szerinti érvényességi meg az érintett év végét követően. ” 9. A 20. cikk után a következő cikket illesztik be: „20a. cikk (1) A következő rendelkezéseket alkalmazzák a Domi- nikai Köztársaságba exportált olyan tejporra vonatkozóan, amelyet az említett országba a kontingens keretében csök- kentett vámtétellel importálnak a július 1-jén kezdődő 12 hónapos időszak során úgy, ahogy arra az Európai Közösség és a Dominikai Köztársaság között létrejött és a 98/486/EK tanácsi határozattal jóváhagyott (***) egyetértési nyilatkozatban hivatkoznak. (2) Az (1) bekezdésben említett export feltétele az e cikknek megfelelően kibocsátott kiviteli engedély hite- lesített másolatának a Dominikai Köztársaság illetékes hatóságaihoz történő benyújtása, valamint az egyes szállít- mányokra vonatkozó kiviteli nyilatkozat egy megfelelően záradékolt (láttamozott) másolata. Amikor a kiviteli (3) az export-visszatérítési nómenklatúra következő termékkódjai alá eső tejporok elsőbbséget élveznek: engedélyeket kibocsátják, – 0402 10 19 9000, – 0402 21 11 9900, – 0402 21 19 9900, – 0402 21 91 9200, Azokat a termékeket, amelyekre a kérelmek vonatkoznak teljes egészében az Európai Közösség területén belül kell előállítani. Az illetékes hatóságok kérésére a kérelmezők benyújtanak bármely további igazolást, amelyet a ható- ságok szükségesnek tartanak az engedélyek kibocsátásához, és ha alkalmazható, elfogadják az említett hatóságok által végzett, a könyvelési és gyártási feltételekkel kapcsolatos bármilyen ellenőrzést. (4) Az (1) bekezdésben említett kontingens 22 400 t a július 1-jén kezdődő 12 hónapos időszak alatt. A kontin- genst két részre osztják: a) az első részt, amely 80 %-kal vagy 17 920 t-val egyenlő, azok között a közösségi exportőrök között osztják szét, akik igazolni tudják, hogy a (3) bekezdésben említett termékeket a kérelmek benyújtását megelőző három naptári év mindegyikében a Dominikai Köztársaságba exportálták; b) a második részt, amely 20 %-kal vagy 4 480 t-val egyenlő, azoknak a kérelmezőknek tartják fenn, akik nem esnek az a) pont hatálya alá, és akik kérelmük benyújtásának időpontjában igazolni tudják, hogy leg- alább 12 hónapon keresztül harmadik országokkal kereskedelmet statisztikai nómenklatúra és a közös vámtarifa 4. árucsoportjában felsorolt illetve hozzáadottérték-adó céljából valamely tagállamban regisztrálva vannak. folytattak a vámtarifa- és tejtermékekkel, A kiviteli engedélyekre vonatkozó kérelmek kérel- (5) mezőnként nem tartalmazhatnak többet, mint: – a (4) bekezdés a) pontjában említett részre vonatkozóan a (3) bekezdésben említett, a kérelmek benyújtását megelőző három naptári egyikében exportált termékek összes mennyiségének 110 %-ával egyenlő mennyiség, év – a (4) bekezdés b) pontjában említett részre vonatkozóan 600 t maximális összmennyiség. Azoknak a kérelmezőknek a kérelmeit, akik nem telje- sítik ezt a plafont, elutasítják. (6) a) Ahhoz, hogy elfogadják, a visszatérítési nómenkla- túra szerinti termékkódonként csak egy kiviteli engedély iránti kérelem nyújtható be, és valamennyi kérelmet ugyanabban az egyetlen tagállam illetékes hatóságához kell benyújtani; időpontban, b) A kiviteliengedély-kérelmek csak akkor fogadhatók el, ha a kérelmezők a kérelmeik benyújtásakor: – a (8) bekezdésben említett visszatérítési ráta alapján a 9. cikknek megfelelően kiszámított biztosítékot letétbe helyezték, 03/26. kötet HU Az Európai Unió Hivatalos Lapja 143 – a (4) bekezdés a) pontjában említett részre vonat- kozóan megadták a (3) bekezdésben említett azon termékek mennyiségét, amelyet a Domi- nikai Köztársaságba exportáltak a (4) bekezdés a) pontjában említett időszakot megelőző három naptári év egyike folyamán, és ezt az érintett tagállam illetékes kielégítően igazolni tudják. E célból azt a kereskedőt kell tekinteni exportőrnek, akinek a neve az adott kiviteli nyilatkozaton szerepel, hatóságának – a (4) bekezdés b) pontjában említett részre vonat- kozóan az érintett tagállam illetékes hatóságának tudják, hogy teljesítik a kielégítően igazolni megállapított feltételeket. (7) Az engedélykérelmeket minden év április 1-jétől 10-éig nyújtják be a július 1-jétől a következő év június 30-ig terjedő időszakra vonatkozó kontingenseket illetően. július 1-jétől 2000. Az 1999. június 30-ig terjedő időszakra vonatkozóan azonban az engedélykérelmek 1999. augusztus 1-jétől 10-éig nyújtandók be. Az 1. cikk (1) bekezdésének alkalmazásában a határidő vége előtt benyújtott valamennyi kérelmet az engedélyké- relmek benyújtására vonatkozó határidő első napján benyújtottnak kell tekinteni. (8) Az (1) bekezdésben említett kontingens keretében a Dominikai Köztársaságba exportra szánt termékekre vonat- kozó visszatérítés a Bizottság által a 804/68/EGK rendelet 17. cikke (3) bekezdésének megfelelően kerüljon rögaitesre, a (7) bekezdésben említett időszak első napján érvényes visszatérítésnek: – a 70 %-a a 0402 10 KN-kóddal rendelkező termékekre vonatkozóan, – a 85 %-a a 0402 21 és 0402 29 KN-kóddal rendelkező termékekre vonatkozóan. Az engedélykérelmek és az engedélyek a követ- (9) kezőket tartalmazzák: a) a 7. rovatban a »Dominikai Köztársaság, 456« szöveg; b) a kérelem 17. és 18. rovatban az a mennyiség, amelyre a kérelem vonatkozik; c) a kérelem 20. rovatában: – »a 174/1999/EK rendelet 20a. cikke« megfogalmazás – »… (év)-re vonatkozó vámkontingens« megfogal- mazás. Az e cikk keretében kibocsátott engedélyek a 7. rovatban feltüntetett rendeltetési helyre irányuló exportkötelezett- séget vonnak maguk után. (10) Legkésőbb az engedélykérelem benyújtási határide- jének lejártát követő ötödik munkanapon az V. mellék- letnek megfelelően a tagállamok értesítik a Bizottságot a kontingens mindkét részét illetően, valamint a visszatérítési nómenklatúra valamennyi termékkódját illetően az enge- délykérelmek által érintett mennyiségekről, vagy ahol alkal- mazható, arról hogy nem nyújtottak be kérelmet. Valamennyi értesítést, ideértve a kérelem be nem nyújtá- sáról szóló értesítéseket is, a megállapított munkanapon telexen vagy faxon küldik meg. Az engedélyek kibocsátása előtt a tagállamok különösen azt vizsgálják, hogy a (3)–(5) bekezdés szerinti információk helyesek-e. információ, Ha egy olyan kereskedő által szolgáltatott akinek engedélyt adtak ki, helytelennek bizonyul, az enge- délyt bevonják, és a biztosíték elvész. A Bizottság a lehető leggyorsabban dönt arról, (11) hogy a vele közölt kérelmek milyen mértékben hagyhatók jóvá, és döntéséről tájékoztatja a tagállamokat. Ha a kontingens mindkét részére vonatkozó engedélyké- relmek által érintett összes mennyiség meghaladja a (4) bekezdés szerinti valamelyik mennyiséget, a Bizottság elosztási együtthatókat rögzít. Ha az elosztási együttható alkalmazása kérelmezőnként 20 t-nál kisebb mennyiséget eredményez, a kérelmezők visszavonhatják kérelmeiket. Ilyen esetekben a kérelmezők a Bizottság döntésének közzétételét követő három munkanapon belül értesítik az illetékes hatóságot. A biztosítékot azonnal fel kell oldani. Az illetékes hatóság a döntés közzétételét követő nyolc munkanapon belül értesíti a Bizottságot arról a mennyi- ségről, amelyre vonatkozóan a kérelmeket visszavonták, és amelyekre vonatkozóan a biztosítékot feloldották. Ha az engedélykérelmek által érintett összmennyiség keve- sebb, mint a kérdéses időszakban elérhető mennyiség, a Bizottság objektív kritériumok alapján elosztja a fennma- a radó mennyiséget, különösképpen figyelembe véve 0402 10, 0402 21 és a 0402 29 KN-kódok alá eső termé- kekre vonatkozó kérelmeket. (12) Az engedélyeket az exportőr kérelmére bocsátják ki, legkorábban július 1-jén és legkésőbb a következő év február 15-én. Az engedélyek csak azoknak az exportő- röknek adhatók ki, akiknek az engedélykérelmeiről a (10) bekezdésnek megfelelően értesítést küldtek. A tagállamok a VI. mellékletnek megfelelően március 1-je előtt közlik a Bizottsággal a kontingens mindkét részére vonatkozóan azt a mennyiséget, amelyre nem adtak ki engedélyt. A 6. cikk ellenére engedélyek a (13) 3719/88/EGK rendelet 21. cikke (2) bekezdésének értel- mében vett kibocsátásuk időpontjától számítva a következő év június 30-ig érvényesek. a kiviteli 144 HU Az Európai Unió Hivatalos Lapja 03/26. kötet A biztosítékot csak a 3719/88/EGK rendelet 33. (14) cikkének (4) bekezdésében említett igazolás benyújtása alapján oldják fel, vagy olyan a kérelmekben foglalt mennyiségekre vonatkozóan, amelyekre nem adtak ki engedélyt. A 3719/88/EGK rendelet 33. cikke (2) bekezdésének ötödik albekezdése ellenére a nem exportált mennyiségre vonatkozó biztosíték elvész. A 3719/88/EGK rendelet 9. cikke ellenére az enge- (15) délyek nem átruházhatók. (16) Minden év szeptember 1-je előtt a tagállam ille- tékes hatósága a VII. mellékletnek megfelelően jelentést küld a Bizottság számára a visszatérítési nómenklatúra termékkódjai szerint lebontva az (1) bekezdésben említett előző 12 hónapos időszak során: – elosztott mennyiségről, – arról a mennyiségről, amelyre vonatkozóan az engedé- lyeket kibocsátották, – exportált mennyiségről. Az I. fejezetet a 6. és 10. cikk kivételével kell alkal- (17) mazni. (***) HL L 218. , 1998. 8. 6. , 45. o. ” 10. A II. mellékletben a 23. csoport utolsó kódja helyébe a „0405 90 90 9000” lép. 11. A IV. melléklet helyébe e rendelet I. melléklete lép. 12. E rendelet II. mellékletében található mellékleteket csatolják. 2. cikk Ez a rendelet az Európai Közösségek Hivatalos Lapjában való kihir- detését követő hetedik napon lép hatályba. Ez a rendelet teljes egészében kötelező és közvetlenül alkalmazandó valamennyi tagállamban. Kelt Brüsszelben, 1999. július 20-án. a Bizottság részéről Franz FISCHLER a Bizottság tagja 03/26. kötet HU Az Európai Unió Hivatalos Lapja 145 I. MELLÉKLET „IV. MELLÉKLET 146 HU Az Európai Unió Hivatalos Lapja 03/26. kötet II. MELLÉKLET „V. MELLÉKLET 03/26. kötet HU Az Európai Unió Hivatalos Lapja 147 148 HU Az Európai Unió Hivatalos Lapja 03/26. kötet VI. MELLÉKLET 03/26. kötet HU Az Európai Unió Hivatalos Lapja 149 VII. MELLÉKLET 150 HU Az Európai Unió Hivatalos Lapja 03/26. kötet


title: 99/556/CE: Kommissionens beslut av den 20 juli 1999 om ändring av beslut 95/473/EG om fastställande av förteckningen över godkända vattenbruksanläggningar i Frankrike [delgivet med nr K(1999) 2153] (Text av betydelse för EES)

eurovoc_concepts:
France
directory
fish farming
health control
marketing
veterinary legislation

formats: html pdf print

text: L 211/50 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 11. 8. 1999 II (Rättsakter vilkas publicering inte är obligatorisk) KOMMISSIONEN KOMMISSIONENS BESLUT av den 20 juli 1999 om ändring av beslut 95/473/EG om fastställande av förteckningen över godkända vattenbruksan- läggningar i Frankrike [delgivet med nr K(1999) 2153] (Text av betydelse för EES) (1999/556/EG) EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION HAR FATTAT DETTA BESLUT med beaktande av Fördraget om upprättandet av Europeiska gemenskapen, med beaktande av rådets direktiv 91/67/EEG av den 28 januari 1991 om djurhälsovillkor för utsläppande på marknaden av djur och produkter från vattenbruk (1), senast ändrat genom direktiv 98/45/EG (2), särskilt artikel 6. 2 i detta, och av följande skäl: 1. 2. 3. 4. 5. För fiskodlingsanläggningar som är belägna i en icke godkänd zon med avseende på infektiös hematopoietisk nekros (IHN) och viral hemorrhagisk septikemi (VHS) kan medlemsstaterna erhålla status som godkända anläggningar som är fria från dessa sjukdomar. Förteckningen över godkända fiskodlingsanläggningar i Frankrike fastställdes genom kommissionens beslut 95/ 473/EG (3), senast ändrat genom beslut 97/227/EG (4). Frankrike har i en skrivelse till kommissionen anfört skälen till varför vissa andra fiskodlingsanläggningar bör få status som godkända anläggningar belägna i en icke godkänd zon i fråga om IHN och VHS, samt överlämnat de nationella bestämmelser som säkerställer att villkoren för fortsatt godkännande följs. Kommissionen och medlemsstaterna har granskat de handlingar som Frankrike har överlämnat om anlägg- ningarna i fråga. Det framgår av denna granskning att vissa anläggningar uppfyller kraven i artikel 6 i direktiv 91/67/EEG. Andra anläggningar uppfyller inte dessa krav, framför allt när det gäller provtagningsförfarandet och bestämmelserna om infrastrukturer. De anläggningar som uppfyller villkoren i direktiv 91/ 67/EEG får beviljas status som godkänd anläggning belägen i en icke godkänd zon. Dessa anläggningar bör läggas till i förteckningen över redan godkända fiskodlingsanläggningar. De åtgärder som föreskrivs i detta beslut är förenliga med yttrandet från Ständiga veterinärkommittén. 6. 7. 8. HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE. Artikel 1 Bilagan till beslut 95/473/EG skall ersättas med bilagan till detta beslut. Artikel 2 Detta beslut riktar sig till medlemsstaterna. Utfärdat i Bryssel den 20 juli 1999. På kommissionens vägnar Franz FISCHLER Ledamot av kommissionen (1) EGT L 46, 19. 2. 1991, s. 1. (2) EGT L 189, 3. 7. 1998, s. 12. (3) EGT L 269, 11. 11. 1995, s. 31. (4) EGT L 91, 5. 4. 1997, s. 33. 11. 8. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 211/51 FISKODLINGSANLÄGGNINGAR I FRANKRIKE SOM GODKÄNTS MED AVSEENDE PÅ IHN OCH VHS BILAGA 1. Adour-Garonne — Pisciculture de Sarrance 64490 Sarrance (Pyrénées-Atlantiques) — Pisciculture des Sources 12540 Cornus (Aveyron) — Pisciculture de Pissos 40410 Pissos (Landes) — Pisciculture ”Les Fontaines d'Escot” 64490 Escot (Pyrénées-Atlantiques) — Pisciculture de la Forge 47700 Casteljaloux (Lot-et-Garonne) 2. Artois-Picardie — Pisciculture du Moulin du Roy 62156 Rémy (Pas-de-Calais) — Pisciculture du Bléquin 62380 Seninghem (Pas-de-Calais) — Pisciculture de Sangheen 62102 Calais (Pas-de-Calais 3. Loire-Bretagne — SCEA ”Truites du lac de Cartravers” Bois-Boscher 22460 Merleac (Côtes-d'Armor) — Pisciculture du Thélohier 35190 Cardroc (Ille-et-Vilaine) — Pisciculture de Plainville 28400 Marolles-les-Buis (Eure-et-Loir) 4. Rhin-Meuse — Pisciculture du ruisseau de Dompierre 55300 Lacroix-sur-Meuse (Meuse) — Pisciculture de la source de la Deüe 55500 Cousances-aux-Bois (Meuse) 5. Seine-Normandie — Pisciculture du Vaucheron 55130 Gondrecourt-le-Château (Meuse)


title: 1999/673/EG: Beschikking van de Commissie van 20 juli 1999 betreffende de overheidssteun die Duitsland voornemens is te verlenen aan Saxonylon Textil GmbH (kennisgeving geschied onder nummer C(1999) 2535) (Voor de EER relevante tekst) (Slechts de tekst in de Duitse taal is authentiek)

eurovoc_concepts:
Germany
State aid
aid to industry
man-made fibre
textile industry

text: 16. 10. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 268/25 BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE van 20 juli 1999 betreffende de overheidssteun die Duitsland voornemens is te verlenen aan Saxonylon Textil GmbH (kennisgeving geschied onder nummer C(1999) 2535) (Slechts de tekst in de Duitse taal is authentiek) (Voor de EER relevante tekst) (1999/673/EG) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, en met name op artikel 88, lid 2, eerste alinea, Gelet op de Overeenkomst betreffende de Europese Economi- sche Ruimte, en met name op artikel 62, lid 1, onder a), Gelet op Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (1), en met name op artikel 7, Na belanghebbenden overeenkomstig de voormelde bepalingen te hebben verzocht hun opmerkingen kenbaar te maken (2), en gezien de ontvangen opmerkingen, Overwegende hetgeen volgt: (1) (2) (3) (4) (5) I. PROCEDURE Bĳ schrĳven van 19 juni 1998 heeft Duitsland een steunvoornemen aangemeld ten gunste van Saxonylon Textil GmbH (Dresden) in verband met de bouw van een installatie voor de productie van polyamidegaren in Meerane (Saksen). Aanvullende gegevens werden meege- deeld bĳ schrĳven van 10 september 1998. De Commissie heeft Duitsland bĳ schrĳven van 17 november 1998 in kennis gesteld van haar besluit om ten aanzien van deze steun de procedure van artikel 88, lid 2, van het EG-Verdrag in te leiden. Duitsland heeft op het besluit tot inleiding van de procedure geantwoord bĳ schrĳven van 7 januari 1999. Het besluit van de Commissie over de inleiding van de procedure werd bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. De Commissie heeft de belanghebbenden uitgenodigd hun opmerkingen over de betrokken steun te maken. De Commissie heeft van zes belanghebbenden opmer- kingen terzake ontvangen. Deze werden bĳ schrĳven van 15 juni 1999 meegedeeld aan Duitsland, dat hierover zĳn opmerkingen heeft kenbaar gemaakt. II. DE STEUN Het steunvoornemen houdt verband met een investe- ringsproject van Saxonylon Textil GmbH, een dochter- onderneming van het Tolaramconcern uit Singapore. Dit concern is werkzaam in meer dan 20 landen en produ- ceert en distribueert textiel, vezels, garen, vloerbedek- kingen, papier, chemicaliën, telecommunicatie-uitrusting, voedingswaren, elektronische producten en huishoud- artikelen. Bedoeling is het om in Meerane een moderne fabriek te bouwen voor de productie van polyamide 6. 6-filamentgaren voor toepassingen en textieldoeleinden, met inbegrip van volledig verstrekt garen (FDY), gedeeltelĳk verstrekt garen (PDY), getextu- reerd garen, getwĳnd en geverfd garen. De fabriek zou fĳne garens en multifilamentgarens van microgarens, middelgroot gewicht vervaardigen, met filamenten van 0,5 tot 1 denier. industriële De geplande capaciteit van de fabriek was 12 140 ton per jaar en de productie zou aanvangen in het derde kwartaal van 1999. Deze productie moest de 3 000 à 4 000 ton nylonproducten vervangen die het Tolaram- concern momenteel jaarlĳks van buiten de Gemeenschap importeert. Het project voorziet in de schepping van minstens 150 arbeidsplaatsen. De in aanmerking komende kosten voor het project belopen in totaal 120,99 miljoen DEM. De voorge- nomen steun omvat een investeringssubsidie van 35,208 miljoen DEM in het kader van het door de Commissie goedgekeurde 26ste kaderplan van de Gemeinschaftsauf- gabe „Verbetering van de regionale economische struc- tuur” (3) en een investeringspremie (Investitionszulage) van 7,138 miljoen DEM, hetgeen neerkomt op een steu- nintensiteit van in totaal 35 %. Bĳ de inleiding van de procedure maakte de Commissie twĳfel kenbaar ten aanzien van de verenigbaarheid van de steun met de gemeenschappelĳke markt, omdat het steunvoornemen klaarblĳkelĳk niet voldoet aan de desbetreffende bepalingen uit de kaderregeling voor steunmaatregelen in de sector synthetische vezels (4) (hierna: „de kaderregeling”). III. STANDPUNTEN VAN DERDEN Het Internationaal Comité voor rayon en kunstvezels (Cirfs) verklaarde in zijn reactie dat er voor polyamide filamentgarens voor industriële toepassingen en textiel- doeleinden een duidelĳke structurele overcapaciteit bestaat, en dat de in de kaderregeling vervatte bepa- lingen betreffende een structureel tekort aan de aanbod- zĳde in deze zaak niet van toepassing zĳn. Aangezien in tekort aan de een situatie waarbĳ geen structureel (6) (7) (8) (9) (1) PB L 83 van 27. 3. 1999, blz. 1. (2) PB C 39 van 13. 2. 1999, blz. 2. (3) Schrĳven SG(97) D/7104 van de Commissie van 18 september 1997. (4) PB C 94 van 30. 3. 1996, blz. 11. L 268/26 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 10. 1999 aanbodzĳde kan worden aangetoond, het steunvoor- nemen leidt tot een uitbreiding van de productiecapaci- teit van de onderneming, is het ook onverenigbaar met de kaderregeling. Bovendien zouden vele onderne- mingen die in deze sector actief zĳn, zich grondig gemo- derniseerd hebben en in een aantal gevallen nieuwe capaciteit hebben gecreëerd, zonder de kaderregeling daarbĳ te schenden. Ook worden nog andere projecten — zonder overheidssteun — gepland, die eventueel in gevaar komen indien een concurrerend project steun ontvangt. Volgens de prognoses van de deskundigen van het Cirfs zal in de periode 1998-2003 de vraag naar polyamide textielgarens in de Gemeenschap jaarlĳks gemiddeld met 1,6 % dalen; de vraag naar polyamide industriegarens zou stabiel blĳven. Het Cirfs weerlegt het argument van de Duitse autoriteiten dat de steun zal bĳdragen tot de herstructurering van deze bedrĳfstak in de nieuwe Duitse deelstaten. Dit argument is niet geba- seerd op de kaderregeling. Overigens is de herstructure- ring van de sector polyamidegarens uit de voormalige DDR al met relatief succes voltooid. (10) Ook Industrievereinigung Chemiefaser e. V. voerde aan dat het steunvoornemen onverenigbaar is met de kader- regeling. Volgens haar is er voor de betrokken producten in Duitsland geen structureel tekort aan de aanbodzĳde en worden de niet-gesubsidieerde producenten in het oosten van Duitsland bĳzonder hard getroffen door de steun. vereniging van kunstvezelproducenten (11) De Spaanse Profibra steunvoornemen nadelige gevolgen had voor de Spaanse concurrenten, die zich al in een moeilĳke marktsituatie bevonden; zĳ eiste een strikte toepassing van de kaderregeling. stelde dat het (12) Voorts werden ook opmerkingen ontvangen van de textielonderneming Poliseda SL, een producent van poly- amide filamentgaren voor industriële toepassingen en textieldoeleinden. Verwĳzend naar de beperkte capaci- teitsbenutting in de betrokken sector, sprak Poliseda SL zich uit tegen de toekenning van de steun, die als onver- enigbaar met de kaderregeling geldt. Ook de onderne- ming Nurel SA, een producent van polyestervezels, fila- menttextielgarens en polyamide textielgarens, voerde aan dat de bestaande producenten zich in een moeilĳke situ- atie bevinden. De voorgenomen steun zou een bedrei- ging vormen voor investeringen die met eigen middelen werden gefinancierd, en zodoende aan gesubsidieerde projecten een ongerechtvaardigd concurrentievoordeel verschaffen. Op haar beurt gaf de onderneming Nylstar GmbH in overweging dat zĳ verplicht zou zĳn haar productie in de Duitse fabrieken te Freiburg im Breisgau (Baden-Wurtemberg) en Neumünster (Sleeswĳk-Holstein) stop te zetten — met een verlies van 525 arbeids- plaatsen tot gevolg — indien de steun onder de huidige marktontwikkelingen zou worden toegekend. IV. OPMERKINGEN VAN DUITSLAND (13) Duitsland antwoordde bĳ schrĳven van 7 januari 1999 op de inleiding van de procedure en voerde aan dat de voorgenomen steun de economische ontwikkeling van Meerane, een gebied van doelstelling 1, zou bevorderen. Volgens Duitsland moet bĳ de beoordeling van een steunvoornemen evenzeer rekening gehouden worden met de effecten van het investeringsvoornemen op de regionale economie als met de gevolgen voor de concur- rentie en het handelsverkeer tussen de lidstaten. (14) Wat de vraag van de capaciteitsinkrimping betreft, wees Duitsland erop dat het in dit geval om de bouw van een nieuwe fabriek gaat. Aangezien de onderneming voor de betrokken producten in de Europese Economische Ruimte (EER) tot dusver over geen productie-installaties beschikte, kan binnen de EER ook geen andere capaciteit worden afgebouwd. Wat betreft de weerslag van het project op de benuttingsgraad van de productiecapaciteit voor vezels en garens — vooral gelet op de geplande export en de importsubstitutie en rekening houdend met de verwachte vraagstĳging — wordt verwezen naar de opmerkingen van Duitsland vóór de inleiding van de procedure. (15) (16) (17) Voorts verklaart Duitsland dat in het kader van de herstructurering van de synthetischevezelindustrie uit de vroegere DDR al een aanzienlĳk deel van de productie- installaties in de nieuwe Duitse deelstaten is stilgelegd, zodat ook capaciteit is afgebouwd. Telde deze sector voorheen 28 000 werknemers, dan waren er in 1996 daarvan nog slechts 3 205 actief. Gehoopt mag worden dat in de nieuwe Duitse deelstaten ook eigen capaciteit inzake synthetische vezels gecreëerd kan worden of minstens ten dele behouden kan blĳven. De herstructu- rering verliep evenwel niet zo snel als oorspronkelĳk werd gedacht. Ook een investeerder, die tot dusver niet in de EER produceert, kan met zĳn investeringen een bĳdrage leveren tot de herstructurering van de binnen- landse industrie. De bouw van een nieuwe fabriek in de deelstaat Saksen draagt dan ook bĳ aan de overschake- ling van de scheikundige industrie in de nieuwe Duitse deelstaten naar een concurrerende industrie die voldoet aan de nieuwste technologische ontwikkelingen. Het zou te betreuren zĳn wanneer een potentiële investeerder — die ernaar streeft om de industriële basis van de regio aanzienlĳk uit te bouwen en zo een bĳdrage te leveren tot een inkomensstĳging in deze regio van doelstelling 1 — thans van zĳn investeringsvoornemen moest afzien als gevolg van een beschikking van de Commissie tegen de toekenning van steun, waarmee deze investeerder in belangrĳke mate had rekening gehouden bĳ de keuze van de vestigingsplaats. Volgens het schrĳven van 15 juni 1999 waarin Duits- land op de standpunten van belanghebbende derden antwoordde, zĳn de door de potentiële concurrenten en hun vertegenwoordigers meegedeelde inlichtingen ten dele in tegenspraak met de door Duitsland verstrekte gegevens. Voorts wordt erop gewezen dat de Commissie reeds alle voor een beschikking vereiste inlichtingen werden toegezonden. V. BEOORDELING VAN DE STEUN ondernemingen In artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag is het beginsel vastgelegd dat, tenzĳ anderszins bepaald, steunmaatre- gelen die de mededinging door begunstiging van bepaalde producties vervalsen of dreigen te vervalsen, onverenigbaar zĳn met de gemeenschappelĳke markt, voorzover deze steun het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig beïnvloedt. Evenzo is in artikel 61, lid 1, van de EER-Overeenkomst bepaald dat, tenzĳ anderszins bepaald, deze steun onver- enigbaar is met de werking van die overeenkomst. bepaalde of 16. 10. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 268/27 (18) Het steunvoornemen ten gunste van Saxonylon Textil GmbH vormt zonder twĳfel steun in de zin van artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag en van artikel 61, lid 1, van de EER-Overeenkomst, aangezien het de onderne- ming in staat stelt de betrokken investering te doen zonder er de volledige kosten te moeten voor dragen. Tussen de EER-lidstaten bestaat er een aanzienlĳke industriële handel toepassingen of in 1997 was deze goed voor circa 1 miljoen ton. Bĳgevolg kan ervan worden uitgegaan dat het steunvoornemen de mededin- ging dreigt te vervalsen en het handelsverkeer ongunstig kan beïnvloeden in de zin van artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag en artikel 61, lid 1, van de EER-Overeen- komst. in polyamide filamentgaren voor textieldoeleinden; (19) De afwĳking uit artikel 87, lid 3, onder a), van het EG-Verdrag en uit artikel 61, lid 3, onder a), van de EER-Overeenkomst betreft steunmaatregelen ter bevor- dering van de economische ontwikkeling van streken waarin de levensstandaard abnormaal laag is of waar een ernstig gebrek aan werkgelegenheid heerst. Door de onderneming in staat te stellen de betrokken investering uit te voeren, zou de voorgenomen steun de economi- sche ontwikkeling van Meerane, een gebied van doelstel- ling 1 in Saksen, bevorderen. De gevolgen van de steun voor de sector synthetische vezels moeten echter worden onderzocht, zelfs voor de minst ontwikkelde gebieden van de Gemeenschap. (20) (21) Sinds 1977 zĳn de voorwaarden waarop steun kan worden toegekend aan de producenten van synthetische vezels ter ondersteuning van hun activiteiten, vastgelegd in een kaderregeling waarvan de bepalingen en de werkingssfeer regelmatig werden herzien, laatstelĳk in 1999 (1). Volgens de huidige kaderregeling moet elk steunvoor- nemen worden aangemeld, ongeacht de vorm en de eventuele goedkeuring van de betrokken regeling door de Commissie, voorzover de steun niet aan het „de minimis”-criterium beantwoordt en bedoeld is als recht- streekse steun voor de volgende activiteiten: a) de extrusie/texturizering van alle algemene soorten vezels en garens op basis van polyester, polyamide, acryl of polypropeen, ongeacht het eindgebruik ervan, of b) polymerisatie (met inbegrip van polycondensatie), wanneer deze wordt geïntegreerd met extrusie wat de gebruikte machines betreft, of c) elk nevenprocédé dat verband houdt met de gelĳktĳ- dige installatie van extrusie-/texturizeringscapaciteit door de potentiële begunstigde onderneming of door een andere onderneming van het concern waartoe deze behoort en die in de betrokken specifieke gebruikte normaliter, wat bedrĳfsactiviteit machines betreft, van een dergelĳke capaciteit deel uitmaakt. de (22) In onderhavig geval zou de voorgenomen steun worden toegekend ten behoeve van een installatie voor de productie van polyamide filamentgarens, en bĳgevolg onder de toepassing van de kaderregeling vallen. Het steunvoornemen moest dus worden aangemeld. (23) De Commissie merkt op dat de voorgenomen steun moet worden toegekend in het kader van door haar goedgekeurde regelingen. Zĳ wĳst er echter op dat de tenuitvoerlegging van de betrokken regelingen — het 26e kaderplan van de Gemeinschaftsaufgabe „Verbete- ring regionale economische structuur” en de Investitions- investeringspremies) (2) — moet zulagengesetz (wet voldoen aan de bepalingen van het Gemeenschapsrecht die gelden bĳ cumulering van verschillende soorten steun of van toepassing zĳn op bepaalde specifieke sectoren van de industrie, het vervoer, de landbouw en de visserĳ. die van steunvoornemens (24) De kaderregeling zet uitvoerig de criteria uiteen die de Commissie moet hanteren bĳ haar onderzoek van de verenigbaarheid in de werkingssfeer van het toezicht vallen. Bĳ deze beoorde- ling is — onder meer — het effect van die steun op de relevante productenmarkten, namelĳk de vezels en garens waarvan de productie wordt gesteund, van funda- menteel belang. Voor grote ondernemingen — die dus niet voldoen aan de definitie van kleine en middelgrote ondernemingen (KMO's) — zal investeringssteun slechts toepasselĳke steunplafond worden tot 50 % van het goedgekeurd, wanneer hĳ tot een aanzienlĳke inkrim- ping van de relevante capaciteit leidt, of wanneer de relevante productmarkt door een structureel tekort aan de aanbodzĳde wordt gekenmerkt en de steun niet in een aanzienlĳke uitbreiding van de relevante capaciteit resulteert. (25) Binnen de EER blĳft de capaciteitsbenutting in deze sector eerder onbevredigend. Voor polyamide filament- garen bedroeg de capaciteitsbenutting binnen de EER ongeveer 75 % in 1995 en 1996, en 79 % in 1997. Blĳkbaar bestaat er op de relevante markt geen structu- reel aanbodtekort, want in dat geval dient volgens de kaderregeling de gemiddelde jaarlĳkse capaciteitsbenut- ting voor de betrokken vezels of garens, over de vooraf- gaande twee jaren, ten minste 90 % te bedragen. (26) Aangezien de markt niet gekenmerkt wordt door een structureel aanbodtekort, moet de Commissie nagaan of de steun resulteert in een duidelĳke inkrimping van de relevante capaciteit, d. w. z. de productiecapaciteit voor polyamide filamentgaren. Aangezien de moedermaat- schappĳ van de potentieel begunstigde onderneming momenteel geen synthetische vezels in de EER produ- ceert, kan het steunvoornemen ook niet leiden tot een capaciteitsinkrimping, al dan niet van aanzienlĳke omvang. Integendeel, de capaciteit zal uitbreiden met circa 12 140 ton per jaar. (27) De Commissie merkt op dat de voorgenomen steun in totaal 42,346 miljoen DEM beloopt, hetgeen overeen- stemt met een steunintensiteit van 35 % (bruto), het toepasselĳke regionale steunplafond voor de deelstaat Saksen. Zelfs indien voldaan zou zĳn aan de overige criteria van de kaderregeling, dan nog blĳft het feit dat de voorgenomen steun het dubbele bedraagt van het volgens de kaderregeling toegestane maximum voor grote ondernemingen. (1) PB C 24 van 29. 1. 1999, blz. 18. (2) Schrĳven SG(95) D/17154 van de Commissie van 27 december 1995, gerectificeerd bĳ schrĳven SG(96) D/3794 van 11 april 1996. L 268/28 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 10. 1999 (28) De Commissie kan niet instemmen met de stelling van Duitsland dat de steun moet worden goedgekeurd omdat de investering bĳdraagt tot de herstructurering van de synthetischevezelindustrie in de nieuwe Duitse deel- staten. Aangezien de investeerder momenteel geen EER- producent is, valt niet te verwachten dat de investering rechtstreeks zal bĳdragen tot de herstructurering van de binnenlandse sector. Evenmin heeft Duitsland gegevens verstrekt over de gevolgen van deze investering voor de productiecapaciteit in Saksen of in de overige Duitse deelstaten. Daarentegen is in de kaderregeling duidelĳk bepaald dat de relevante capaciteit die van de potentiële begunstigde van de steun is. VI. CONCLUSIE (29) Bĳgevolg constateert de Commissie dat het steunvoor- nemen ten behoeve van Saxonylon Textil GmbH onver- enigbaar is met de gemeenschappelĳke markt en de werking van de EER-Overeenkomst, omdat niet voldaan is aan de voorwaarden van de kaderregeling voor steun- maatregelen in de sector synthetische vezels, HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN: Artikel 1 De steun die Duitsland voornemens is toe te kennen aan Saxo- nylon Textil GmbH (Dresden) en die bestaat uit een subsidie van 35,208 miljoen DEM en een investeringspremie van 7,138 miljoen DEM, is onverenigbaar met de gemeenschappelĳke markt. De steunmaatregel mag niet ten uitvoer worden gelegd. Artikel 2 Duitsland deelt de Commissie binnen twee maanden vanaf de kennisgeving van deze beschikking mee welke maatregelen het heeft genomen om hieraan te voldoen. Deze beschikking is gericht tot de Bondsrepubliek Duitsland. Artikel 3 Gedaan te Brussel, 20 juli 1999. Voor de Commissie Karel VAN MIERT Lid van de Commissie


title: Kommissionens forordning (EF) nr. 1584/1999 af 20. juli 1999 om ændring af forordning (EF) nr. 1346/1999 om begrænsning af gyldighedsperioden for eksportlicenser for visse produkter forarbejdet på basis af korn

eurovoc_concepts:
cereal product
export licence

formats: pdf print

text: L 188/12 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 21. 7. 1999 KOMMISSIONENS FORORDNING (EF) Nr. 1584/1999 af 20. juli 1999 om ændring af forordning (EF) nr. 1346/1999 om begrænsning af gyldighedsperioden for eksport- licenser for visse produkter forarbejdet på basis af korn KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER HAR — under henvisning til traktaten om oprettelse af Det Europæiske Fællesskab, under henvisning til Rådets forordning (EØF) nr. 1766/92 af juni 1992 om den fælles markedsordning for korn (1), 30. senest ændret ved forordning (EF) nr. 1253/1999 (2), særlig artikel 9, under henvisning til Kommissionens forordning (EF) nr. 1162/ 95 af 23. maj 1995 om særlige gennemførelsesbestemmelser for ordningen med import- og eksportlicenser for korn og ris (3), senest ændret ved forordning (EF) nr. 1432/1999 (4), særlig artikel 7, stk. 1, og ud fra følgende betragtninger: (1) I Kommissionens forordning (EF) nr. 1346/1999 af 24. juni 1999 om begrænsning af gyldighedsperioden for eksportlicenser for visse produkter forarbejdet på basis af korn (5) fastsættes den 31. august 1999 som sidste frist for indgivelse af ansøgninger om eksportli- censer; denne frist gør det i praksis umuligt at anvende de licenser, der søges om mellem den 27. og den 31. august, på grund af den frist på tre arbejdsdage, som er fastsat i artikel 7, stk. 3, i forordning (EF) nr. 1162/ 95; (2) (3) den 31. august 1999 bør 26. august 1999; således ændres til den de i denne forordning fastsatte foranstaltninger er i over- ensstemmelse med udtalelse fra Forvaltningskomitéen for Korn — UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: Artikel 1 I forordning (EF) nr. 1346/1999 foretages følgende ændringer: Artikel 1, stk. 1, affattes således: Uanset artikel 7, stk. 1, i forordning (EF) nr. 1162/95 »1. begrænses gyldighedsperioden for for de produkter, der er anført i bilaget, og for hvilke ansøgningerne indgives fra nærværende forordnings ikrafttrædelse til den 26. august 1999, til den 31. august 1999. « eksportlicenser Artikel 2 Denne forordning træder i kraft på dagen for offentliggørelsen i De Europæiske Fællesskabers Tidende. Denne medlemsstat. forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver Udfærdiget i Bruxelles, den 20. juli 1999. På Kommissionens vegne Franz FISCHLER Medlem af Kommissionen (1) EFT L 181 af 1. 7. 1992, s. 21. (2) EFT L 160 af 26. 6. 1999, s. 18. (3) EFT L 117 af 24. 5. 1995, s. 2. (4) EFT L 166 af 1. 7. 1999, s. 56. (5) EFT L 159 af 25. 6. 1999, s. 45


title: 1999/618/ΕΚ: Απόφαση της Επιτροπής, της 20ής Ιουλίου 1999, για μια διαδικασία σχετικά με την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2299/89 του Συμβουλίου (Ηλεκτρονική Έκδοση Εισιτηρίων) [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(1999) 2068] (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (Το κείμενο στη γερμανική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

eurovoc_concepts:
Germany
code of conduct
complaint to the Commission
computer system
organisation of transport
reservation

text: L 244/56 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 16. 9. 1999 ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 20ής Ιουλίου 1999 για µια διαδικασία σχετικά µε την εφαρµογή του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 2299/89 του Συµβουλίου (Ηλεκτρονική Έκδοση Εισιτηρίων) [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθµό Ε(1999) 2068] (Το κείµενο στην γερµανική γλώσσα είναι το µόνο αυθεντικό) (Κείµενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (1999/618/ΕΚ) Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, τον κανονισµό (ΕΟΚ) αριθ. 2299/89 του Συµβουλίου, της 24ης Ιουλίου 1989, σχετικά µε τη θέσπιση κώδικα συµπεριφοράς για τα ηλεκτρονικά συστήµατα κράτησης θέσεων (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισµό 323/1999 (2), και ιδίως το άρθρο 16 παράγραφος 2, το γεγονός ότι, δυνάµει του άρθρου 19 παράγραφος 1 του κανονι- σµού (ΕΟΚ) αριθ. 2299/89, δόθηκε η δυνατότητα στην ενδιαφερό- µενη επιχείρηση να γνωστοποιήσει τις απόψεις της επί των αντιρ- ρήσεων που προέβαλε η Επιτροπή, Εκτιµώντας τα ακόλουθα: I. ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΚΑΙ ∆ΙΑ∆ΙΚΑΣΙΑ 1. Η καταγγελία (1) Με επιστολή χρονολογηµένη στις 9 Ιανουαρίου 1997, ο πωλητής συστηµάτων SABRE Travel Information Network («SABRE») κατήγγελλε ότι η Deutsche Lufthansa AG (στο εξής «Lufthansa») παραβιάζει τον κανονισµό (ΕΟΚ) αριθ. 2299/89 (κώδικας συµπεριφοράς), µε την έννοια ότι παρέ- χει κίνητρα στους συνεργαζόµενους πελάτες να χρησιµο- ποιούν την ηλεκτρονική έκδοση εισιτηρίων για τις εσωτερι- κές πτήσεις της Lufthansa. Αυτό είχε αρνητικές επιπτώσεις για όσους συνεργαζόµενους πελάτες συναλλάσσονται µόνο µε ταξιδιωτικούς πράκτορες που χρησιµοποιούν το ηλεκτρο- νικό σύστηµα κράτησης θέσεων (ΗΣΚ) START AMADEUS (του οποίου η Lufthansa είναι εν µέρει κάτοχος), αφού είναι το µοναδικό ηλεκτρονικό σύστηµα έκδοσης εισιτηρίων. (1) ΕΕ L 220 της 29. 7. 1989, σ. 1. (2) ΕΕ L 40 της 13. 2. 1999, σ. 1. (2) (3) Αντίγραφο της καταγγελίας εστάλη στη Lufthansa στις 20 Ιανουαρίου 1997, από την οποία ζητήθηκε να υποβάλει τις παρατηρήσεις της εντός µηνός. Η Lufthansa υπέβαλε τις παρατηρήσεις της στις 19 Φεβρουαρίου 1997. Η SABRE κατήγγειλε ότι η Lufthansa αµέλησε να της παράσχει τις πληροφορίες και τις τεχνικές προδιαγραφές που χρειάζονται για να είναι σε θέση να εκδίδει ηλεκτρονικά τα εισιτήρια για τη Lufthansa και ότι αυτό υπονοµεύει σοβαρά την ικανότητα της SABRE να προσελκύει και να έχει σταθερούς συνδροµητές. H SABRE έχει αναπτύξει δικό της τρόπο ηλεκτρονικής έκδοσης εισιτηρίων, που λειτουργεί σύµφωνα µε τα βιοµηχανικά πρότυπα που έχουν συµφω- νηθεί από όλες τις αεροπορικές εταιρείες µέλη της ΙΑΤΑ (∆ιεθνής Ένωση Αεροπορικών Εταιρειών). Η SABRE έκρινε ότι οι προαναφερθείσες ενέργειες της Lufthansa είχαν ως αποτέλεσµα να παρακωλύεται ο θεµιτός ανταγωνισµός στη γερµανική αγορά ΗΣΚ. Μετά από προκαταρκτική εκτίµηση της καταγγελίας, η Επι- τροπή εξέδωσε στις 16 ∆εκεµβρίου 1997 ανακοίνωση των αιτιάσεων κατά της Lufthansa. Η Lufthansa απάντησε στις 3 Μαρτίου 1998. Τα κύρια επιχειρήµατα της Lufthansa ήταν ότι τα κίνητρα σκοπό είχαν να ενθαρρυνθεί το κατα- ναλωτικό κοινό και οι συνδροµητές να αποδεχθούν την ηλεκτρονική έκδοση εισιτηρίων και όχι να θιγούν τα ανταγωνιστικά ΗΣΚ και ότι για να είναι δυνατόν να διατεθεί ένα νέο τεχνολογικό προϊόν σε όλα τα άλλα ΗΣΚ χρειάζεται κάποια µεταβατική περίοδος. Επίσης, η αεροπορική εταιρεία διαχώρισε βάσει του κώδικα τα εισιτήρια από τις υπηρεσίες αεροπορικής µεταφοράς υποστηρίζοντας ότι τα εισιτήρια δεν εµπίπτουν στο πεδίο εφαρµογής του άρθρου 8 παρά- γραφος 1, το οποίο απαγορεύει την παροχή κινήτρων. Η Lufthansa έθεσε ζητήµατα σχετικά µε δικαιώµατα υπερά- σπισης και ζήτησε ακρόαση. 16. 9. 1999 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 244/57 (4) (5) (6) (7) (8) (9) Με επιστολή της 21ης Απριλίου 1999, η SABRE πληροφο- ρούσε την Επιτροπή ότι τα ζητήµατα που αποτελούσαν της βάση της αρχικής καταγγελίας είχαν αντιµετωπιστεί ικανο- ποιητικά µέσω µιας νέας εµπορικής συµφωνίας µε τη Luft- hansa. 2. Τα µέρη Το ΗΣΚ γνωστό µε την ονοµασία «SABRE» ανήκει στη Information Network of Dallas, Texas, SABRE Travel USA, η οποία και το χειρίζεται. Η SABRE Travel Informa- tion Network ανήκει κατά 80 % στην εταιρεία AMR (AMR Corporation) στην οποία ανήκει και η American Airlines. Το µερίδιό της στην παγκόσµια αγορά ΗΣΚ υπολογίζεται ότι είναι 26,1 % (µε βάση τον αριθµό των πρακτορείων ταξιδίων). Το µερίδιό της στη γερµανική αγορά ΗΣΚ υπολο- γίζεται ότι είναι 5,1 %. Η Lufthansa έχει την έδρα της στην Κολωνία της Γερµανίας και είναι η µεγαλύτερη αεροπορική εταιρεία στην Κοινότητα. Το 1997, ο κύκλος εργασιών της ανήλθε σε 23 149 εκατο- µύρια γερµανικά µάρκα. Η Lufthansa κατέχει το 29,2 % του κεφαλαίου της Ama- deus Global Travel Distribution SA «AGTD», η οποία κατέχει και χειρίζεται το ΗΣΚ γνωστό ως «Amadeus». Η Lufthansa κατέχει επίσης το 50 % του κεφαλαίου της START Holding GmbH. Η START Holding GmbH κατέ- χει µε τη σειρά της το 95 % της START Amadeus Vertrieb GmbH «START AMADEUS», η οποία έχει και την αποκλει- στική αρµοδιότητα εµπορίας του ΗΣΚ Amadeus στη Γερµα- νία. Το υπόλοιπο 5 % της START AMADEUS ανήκει σε µέλη του οµίλου AGTD. Το µερίδιο του Amadeus στην παγκόσµια αγορά ΗΣΚ υπολογίζεται σε 33,8 % (µε βάση τον αριθµό των πρακτορείων ταξιδίων). Το µερίδιο της START AMADEUS στη γερµανική αγορά ΗΣΚ υπολογίζε- ται σε 88,6 %. 3. Ο κώδικας Ο κώδικας εκδόθηκε από το Συµβούλιο για να ρυθµιστεί ένας τοµέας που διαδραµατίζει ουσιαστικό ρόλο στη δια- νοµή των υπηρεσιών αεροπορικής µεταφοράς. Ο κώδικας εγγυάται ότι η λειτουργία των ΗΣΚ δεν εισάγει διακρίσεις µεταξύ µεταφορέων που συµµετέχουν στα µέσα διανοµής αυτών ούτε όσον αφορά τις τεχνικές λειτουργίες ούτε όσον αφορά τα τέλη που καταβάλλονται για τις παρεχόµενες υπηρεσίες. Επίσης, δεν επιτρέπει στους µεταφορείς, ιδιοκτή- τες τέτοιων συστηµάτων, να αρνούνται τη διανοµή των υπη- ρεσιών τους µέσω ανταγωνιστικών ΗΣΚ για να µην µπορούν να περιορίσουν έτσι την προσέλκυση πελατείας από τα ανταγωνιστικά ΗΣΚ. 4. Τα γεγονότα α) Ηλεκτρονική έκδοση εισιτηρίων Η ηλεκτρονική έκδοση εισιτηρίων αποτελεί πρόσφατη εξέ- λιξη στη βιοµηχανία αεροπορικών µεταφορών και έχει µελε- τηθεί για να µην χρειάζεται πλέον η έκδοση εισιτηρίων σε χαρτί και να διευκολυνθούν έτσι οι διαδικασίες ελέγχου των εισιτηρίων στους αερολιµένες. Τα ηλεκτρονικά εισιτήρια είναι στην πραγµατικότητα τίτλοι ταξιδίου που υπάρχουν µόνον στο εσωτερικό σύστηµα κράτησης θέσεων ενός αερο- µεταφορέα. Στη θυρίδα ελέγχου των εισιτηρίων ενός αερο- δροµίου, ο επιβάτης παρουσιάζει τα στοιχεία ταυτότητάς του και του χορηγείται κάρτα επιβίβασης µε βάση την καταχώρισή του στο σύστηµα του αεροµεταφορέα και όχι µε βάση ένα εισιτήριο σε χαρτί. Η ΙΑΤΑ υπολογίζει ότι το κόστος του συµβατικού εισιτηρίου σε χαρτί είναι 8 δολάρια Ηνωµένων Πολιτειών, ενώ το κόστος του ηλεκτρονικού ει- σιτηρίου κυµαίνεται από 1 έως 2 δολάρια Ηνωµένων Πολι- τειών. Το οικονοµικό όφελος της ηλεκτρονικής έκδοσης εισιτηρίων οδήγησε στην ταχεία ανάπτυξή της. Ο µεγαλύτε- ρος αεροµεταφορέας των ΗΠΑ, American Αirlines, χρησι- µοποίησε την ηλεκτρονική έκδοση εισιτηρίων κατά 40 % στα εσωτερικά της δροµολόγια το 1996. β) ΗΣΚ Τα ΗΣΚ είναι ηλεκτρονικά συστήµατα που περιέχουν πληρο- φορίες, µεταξύ άλλων, για τα δροµολόγια των αεροµεταφο- ρέων, τις θέσεις, τους ναύλους και τις συναφείς υπηρεσίες, µε ή χωρίς ευκολίες µέσω των οποίων: µπορεί να γίνεται κράτηση θέσεων ή να εκδίδονται εισιτήρια για ορισµένα ή για όλα τα δροµολόγια που διατίθενται στους συνδροµητές. Υπολογίζεται ότι το 85 % των πωλήσεων εισιτηρίων για προγραµµατισµένα αεροπορικά δροµολόγια από ταξιδιωτικά πρακτορεία της ΙΑΤΑ πραγµατοποιείται µέσω των ΗΣΚ. Εποµένως, τα ΗΣΚ είναι ουσιαστικά εργαλεία για τους ταξι- διωτικούς πράκτορες. Σε αντίθεση µε όλα τα υπόλοιπα ΗΣΚ που λειτουργούν στην Κοινότητα (Galileo, SABRE και Worldspan), το Ama- deus δεν διαθέτει δική του λειτουργία έκδοσης εισιτηρίων και για το λόγο αυτό η έκδοση εισιτηρίων πραγµατοποιείται για λογαριασµό του από τοπική εταιρεία διανοµής, η οποία στη Γερµανία είναι η START AMADEUS. Η START AMA- DEUS παρέχει τη διεπαφή µεταξύ ταξιδιωτικών πρακτόρων στη Γερµανία και του ΝΣΚ Amadeus. Όταν ένας ταξιδιωτι- κός πράκτορας συναλλάσσεται µε έναν πελάτη, συνδέεται µε το START AMADEUS για να λάβει πληροφορίες σχετικά µε τα δροµολόγια, τις θέσεις και τους ναύλους από την κεντρική µνήµη του Amadeus. Στη συνέχεια, εισάγει τα δεδοµένα της κράτησης µέσω της διεπαφής START AMA- DEUS στο Amadeus για να εκδώσει το εισιτήριο και να φέρει σε πέρας τις σχετικές λογιστικές εργασίες. γ) Ανάπτυξη της ηλεκτρονικής έκδοσης εισιτηρίων από τη Lufthansa Απαντώντας στην καταγγελία της SABRE, η Lufthansa, σε επιστολή της 19ης Φεβρουαρίου 1997, ανέφερε ότι η ει- σαγωγή της ηλεκτρονικής έκδοσης εισιτηρίων (ΕΤΙΧ) είναι πολυπλοκότατο έργο και για το λόγο αυτό η Lufthansa είχε αποφασίσει να το υλοποιήσει σε τρία στάδια. Το πρώτο στάδιο, από 1ης Μαρτίου 1996 για τη γερµανική αγορά, όπου συµπεριλαµβάνεται το START AMADEUS, το ευρύ- τερα χρησιµοποιούµενο σύστηµα έκδοσης εισιτηρίων στη Γερµανία [«ΕΤΙΧ für den deutschen Markt. ΕΤΙΧ über das in am meisten verbreitete Ticketing-Systems Deutschland (START AMADEUS)»]. Το δεύτερο στάδιο, από 1ης Νοεµβρίου 1996 για τις διεθνείς πτήσεις on-line. Το τρίτο στάδιο, από το 1997, επέκταση στα ηλεκτρονικά συστήµατα κράτησης θέσεων. Η Lufthansa ανέφερε ότι τα δύο πρώτα στάδια ήταν αναγκαία για να µεγιστοποιηθεί ο όγκος του ΕΤΙΧ έτσι ώστε να αποσβεσθεί το σχετικά υψηλό αναπτυξιακό του κόστος. (10) (11) (12) L 244/58 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 16. 9. 1999 (13) Η Lufthansa, σε επιστολή της προς την Επιτροπή µε ηµε- ροµηνία 14 Μαΐου 1997, ανέφερε επίσης ότι «ο µόνος τεχνικά και οικονοµικά δικαιολογηµένος τρόπος επέκτασης του δοκιµαστικού σταδίου ήταν να συγκεντρωθούν προσω- ρινά οι προσπάθειες στην επέκταση της υπάρχουσας διε- παφής Lufthansa/START AMADEUS». (14) Η Lufthansa ανέπτυξε τη λειτουργία ηλεκτρονικής έκδοσης εισιτηρίων ξεκινώντας από το πρόγραµµα ελέγχου εισιτη- ρίων που ήδη διαθέτει. Από τον Μάιο έως τον ∆εκέµβριο του 1995, το ΕΤΙΧ προσφέρθηκε στην αρχή δοκιµαστικά σε µια περιορισµένη οµάδα 600 ταξιδιωτικών πρακτόρων στη Γερµανία. Για να αυξηθεί ο αριθµός των πρακτόρων σε όσο το δυνατόν πιο σύντοµο χρονικό διάστηµα, τον Μάρτιο του 1996 µεταφέρθηκε η λειτουργία στο START AMADEUS (πρώτο στάδιο). (20) (15) (16) (17) (18) (19) Στην από 14 Μαΐου 1997 επιστολή της, η Lufthansa ανέφερε: «Η Lufthansa βρίσκεται σήµερα στο τελικό στάδιο εισαγωγής του προϊόντος. Μόλις οι τεχνικές συνθήκες επι- τρέψουν τη διεθνή χρήση του ΕΤΙΧ, η Lufthansa θα χειρίζε- ται το ΕΤΙΧ µέσω άλλων ΗΣΚ. » Τον Ιούλιο του 1996, η Lufthansa ανήγγειλε ότι θα µείωνε την προµήθειά της στους ταξιδιωτικούς πράκτορες στη Γερ- µανία για την πώληση εισιτηρίων των εσωτερικών πτήσεων σε όλη τη γερµανική αγορά. Όµως, στην από 14 Μαΐου 1997 επιστολή της προς την Επιτροπή, η Lufthansa αντι- κρούει τον ισχυρισµό της SABRE σχετικά µε την εκ µέρους της παροχή κινήτρων στους ταξιδιωτικούς πράκτορες για να χρησιµοποιούν το ΕΤΙΧ, λέγοντας ότι «. µέχρι στιγµής δεν έχει προωθηθεί τίποτε στους πράκτορες. Προς το παρόν έχει δοθεί απλώς η υπόσχεση ενός κινήτρου για το ΕΤΙΧ, επειδή πρόκειται να αρχίσει η λειτουργία του από τον Ιούλιο του 1997. » Σε συνάντηση που είχαν µε αντιπροσώπους της Επιτροπής στις 25 Ιουλίου 1997, οι εκπρόσωποι της Lufthansa επιβε- βαίωσαν ότι από 1ης Ιουλίου είχαν καταβληθεί σε ταξιδιωτι- κούς πράκτορες στη Γερµανία προµήθειες ύψους 0,5 % επί της τιµής κάθε ηλεκτρονικού εισιτηρίου που πωλήθηκε για πτήσεις εντός της Γερµανίας και για πτήσεις προς Παρίσι και Λονδίνο. Στην από 27 Αυγούστου 1997 επιστολή της, η Lufthansa ανέφερε ότι από 1ης Ιανουαρίου 1997 είχε αρχί- σει να εφαρµόζεται ένα πρόγραµµα παροχής κινήτρων σε συνεργαζόµενους πελάτες. Το κίνητρο ήταν το 1 % του ακαθάριστου εσόδου του ΕΤΙΧ για ποσά που υπερέβαιναν τα 50 000 DM, το 1,5 % για έσοδα άνω των 2,5 εκατοµ. DM και 2 % για έσοδα άνω των 5 εκατοµ. DM. Επειδή το ΕΤΙΧ δεν διατίθεται ούτε στη SABRE ούτε σε κανένα άλλο ΗΣΚ που λειτουργεί στη Γερµανία, τα µόνα ταξιδιωτικά πρακτορεία που µπορούσαν να αποκοµίσουν τις πρόσθετες προµήθειες ήταν εκείνα που ήταν συνδροµητές του START AMADEUS. Σε επόµενη συνάντηση µε αντιπροσώπους της Επιτροπής τον Ιούνιο του 1998, συζητήθηκε και πάλι το θέµα των κινήτρων. Η Lufthansa εξήγησε τότε ότι, από τον Μάιο του 1998, έξι µήνες µετά την έκδοση της ανακοίνωσης των αιτιάσεων, οι προµήθειες προς τα ταξιδιωτικά πρακτορεία αυξήθηκαν πράγµατι από 0,5 % σε 1 %. Επίσης, από τον Ιανουάριο του 1998, στις εσωτερικές πτήσεις της Γερµα- νίας, κάθε επιβάτης που αγόραζε ηλεκτρονικό εισιτήριο απα- λάµβανε έκπτωσης 10 γερµανικών µάρκων, παρά το γεγονός ότι το πρόγραµµα συνεργαζόµενων πελατών έληγε τον ίδιο µήνα. Τα οικονοµικά κίνητρα αυξήθηκαν για να αυξηθούν και οι πωλήσεις του ΕΤΙΧ, οι οποίες, σύµφωνα µε τη Luft- hansa, ήταν πολύ χαµηλότερες από τις δυνατότητές του. δ) Τα βιοµηχανικά πρότυπα της ΙΑΤΑ Ανεξάρτητα από την ηλεκτρονική έκδοση εισιτηρίων που ανέπτυξε η Lufthansa, η ΙΑΤΑ, ανταποκρινόµενη στην αναγνωρισµένη αναγκαιότητα να υπάρχει ένα βιοµηχανικό πρότυπο για την ηλεκτρονική έκδοση εισιτηρίων, δηµο- σίευσε προς το σκοπό αυτό µια βιοµηχανικώς τυποποιηµένη µέθοδο διεπαφής των ΗΣΚ µε τα συστήµατα των αεροπο- ρικών εταιρειών. Τα πρότυπα εκπονήθηκαν από οµάδες εργασίας της ΙΑΤΑ επί µία διετία. Οι αεροπορικές εταιρείες που παραβρέθηκαν στη διάσκεψη εξυπηρέτησης επιβατών της ΙΑΤΑ στο Λος Άντζελες τον Οκτώβριο του 1996 εξέδωσαν οµόφωνα (συµπεριλαµβανοµένης της Lufthansa) τις αποφάσεις αριθ. 722f και αριθ. 722g (1) για την ηλεκ- τρονική έκδοση εισιτηρίων. Βασική συνιστώσα στη δηµιουρ- γία ενός βιοµηχανικού προτύπου ήταν η θέσπιση του προτύ- που µηνυµάτων ηλεκτρονικής ανταλλαγής παραστατικών στοιχείων για τη διοίκηση, το εµπόριο και τις µεταφορές («EDIFACT») για τη διαβίβαση στοιχείων δεδοµένων του ΕΤΙΧ. Οι αποφάσεις είχαν προγραµµατισθεί να τεθούν σε ισχύ από 1ης Ιανουαρίου 1997. Στην από 14 Μαΐου 1997 επιστολή της, η Lufthansa παραδέχθηκε ότι τα πρότυπα «έχουν αρχίσει να ισχύουν από 1ης Ιανουαρίου 1997». (21) Πριν ακόµη εκδοθούν οι αποφάσεις της ΙΑΤΑ, η SABRE χρησιµοποιούσε στο σύστηµά της το πρότυπο µηνυµάτων «EDIFACT» που ήταν σύµφωνο µε το εσωτερικό πρότυπο της αµερικανικής ένωσης αεροµεταφορέων. Επρόκειτο για βελτιωµένη έκδοση αυτού του προτύπου EDIFACT που ενσωµατώθηκε στη συνέχεια µε τις αποφάσεις της ΙΑΤΑ στο πρότυπο ΕΤΙΧ. Αντίθετα, το πρότυπο ΕΤΙΧ της Lufthansa µέσω του START AMADEUS ήταν ένα καθαρά εγχώριο σύστηµα που δεν χρησιµοποιούσε καθόλου το πρότυπο EDIFACT. (22) Στην από 14 Μαΐου 1997 επιστολή της, η Lufthansa δήλωνε ότι «η Lufthansa ουδέποτε κατήργησε ή αγνόησε τα πρότυπα της ΙΑΤΑ. Όταν η Lufthansa εκπονούσε το ΕΤΙΧ δεν ήταν δυνατόν να καταστρατηγήσει κανένα πρότυπο, αφού πρότυπα δεν υπήρχαν. » Θεωρεί ότι επέλεξε τη συγκε- κριµένη λύση για την ηλεκτρονική έκδοση εισιτηρίων διότι επρόκειτο για ένα προϊόν υψηλής ποιότητας. Στην ίδια επιστολή, η Lufthansa αναφέρει επίσης ότι «η Lufthansa δεν αρνήθηκε ποτέ να προσαρµόσει το σύστηµα στα πρότυπα της ΙΑΤΑ. Η Lufthansa επιδιώκει πάντοτε τη συνεργασία. Η πείρα που θα αποκτηθεί στο µεταξύ θα αποβεί χρήσιµη. » Απαντώντας στην ανακοίνωση των αιτιάσεων, η Lufthansa ισχυρίζεται: «Μόλις έγινε γνωστό ότι επρόκειτο να εκδοθεί πρότυπο της ΙΑΤΑ για την ηλεκτρονική έκδοση εισιτηρίων, η Lufthansa άρχισε να εφαρµόζει το πρότυπο αυτό µε βάση την πείρα από το δικό της σύστηµα ΕΤΙΧ». (23) Από την πρώτη όµως ηµέρα (1η Ιανουαρίου 1997) που η Lufthansa αποδέχθηκε ως ισχύουσες τις αποφάσεις της ΙΑΤΑ για το ΕΤΙΧ, καθιέρωσε το πρώτο κίνητρο για τη σύνδεση µε ένα εσωτερικό σύστηµα ΕΤΙΧ, αποκλειστικό του START AMADEUS. (1) ΙΑΤΑ Resolution 722f: Electronic Ticketing/Electronic Miscellaneous Documents — Airline. ΙΑΤΑ Resolution 722g: Electronic Ticket/Elec- tronic Miscellaneous Documents — Neutral. 16. 9. 1999 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 244/59 ε) Επαφές της Lufthansa µε τη SABRE και άλλους πωλητές συστηµάτων (24) Η SABRE ισχυρίζεται ότι επεδίωξε να έλθει σε συµφωνία µε τη Lufthansa σχετικά µε τη δυνατότητα των συνδροµητών της να εκδίδουν ηλεκτρονικά εισιτήρια για τις πτήσεις της Lufthansa. Τον Ιούνιο του 1995, τον Απρίλιο του 1996 και δύο ακόµη φορές στη συνέχεια πραγµατοποιήθηκαν συναντήσεις για να συζητηθεί η υπηρεσία της ηλεκτρονικής έκδοσης εισιτηρίων της SABRE. Τον Σεπτέµβριο του 1996, η Lufthansa δήλωσε ότι επιθυµεί να αρχίσει τη συζήτηση του θέµατος στις αρχές του 1997. Η πρώτη συνάντηση πραγµατοποιήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 1997 (βλέπε στη συνέχεια). (25) Η Lufthansa αναφέρει επίσης ότι στη συνάντηση της 13ης Ιανουαρίου 1997 η SABRE αναγνώρισε ότι κατανοεί την προσέγγιση που υιοθέτησε η Lufthansa στην ιεράρχηση των προτεραιοτήτων όσον αφορά την ανάπτυξη της ηλεκτρο- νικής έκδοσης εισιτηρίων. Κρίνει επίσης ότι η ηλεκτρονική έκδοση εισιτηρίων είναι απλώς µια λειτουργία έκδοσης ει- σιτηρίων και ότι είναι εποµένως ανεξάρτητη από τα συνήθη ΗΣΚ. (26) (27) Στις παρατηρήσεις που υπέβαλε στις 21 Μαρτίου 1997 σε απάντηση της Lufthansa, η SABRE ανέφερε και πάλι τα επιχειρήµατα που περιείχε η αρχική της καταγγελία. Η SABRE πρόσθεσε επίσης, στη συνάντηση της 13ης Ιανουα- ρίου 1997, ότι κατανοεί πλήρως την ιεράρχηση προτε- ραιοτήτων της Lufthansa αλλά ότι δεν δήλωσε ότι την αποδέχεται. Επίσης, στην ίδια, συνάντηση, υπενθύµισε στη Lufthansa ότι ήταν ήδη έτοιµη ένα χρόνο πριν να εγκαινιά- σει την ανάπτυξη του ΕΤΙΧ µε τη Lufthansa αλλά ότι δεν υπήρξε συνεργασία. Τον Νοέµβριο του 1997, η SABRE και η Lufthansa κατέληξαν σε συµφωνία σχετικά µε την εφαρµογή της ηλεκ- τρονικής έκδοσης εισιτηρίων. Με βάση τη συµφωνία αυτή, η Lufthansa αναλάµβανε να φέρει σε πέρας ό,τι ήταν ανα- γκαίο για να εγγυηθεί την εφαρµογή το αργότερο µέχρι 30 Σεπτεµβρίου 1998. Εάν όµως η SABRE ενηµέρωνε γραπτώς τη Lufthansa ότι η εφαρµογή θα µπορούσε να ολοκληρωθεί µέχρι 30 Ιουνίου 1998, η Lufthansa θα έπραττε τα ανα- γκαία για να ανταποκριθεί στην προγενέστερη αυτή ηµε- ροµηνία. Η SABRE δεν εξέδωσε όµως σχετική ανακοίνωση και για τον λόγο αυτό η Lufthansa ολοκλήρωσε το µερίδιο των εργασιών της στις 14 Σεπτεµβρίου 1998. (30) (31) (32) Νοέµβριο του 1997 η Lufthansa απηύθυνε επιστολές στους άλλους δύο πωλητές συστηµάτων ζητώντας τους να εγκα- ταστήσουν τη λειτουργία ΕΤΙΧ στα συστήµατά τους. Κατά τη διάρκεια του 1998 επετεύχθη συµφωνία και η εγκατά- σταση προβλέπεται να ολοκληρωθεί κατά τη διάρκεια του τρέχοντος έτους. Σε επιστολή της µε ηµεροµηνία 2 Νοεµβρίου 1998, η Lufthansa ενηµέρωσε την Επιτροπή ότι θα καταργήσει όλα τα κίνητρα που συνδέονται µε την ηλεκτρονική έκδοση εισιτηρίων στα τέλη του 1998. Στη συνέχεια η SABRE, µε την από 21 Απριλίου 1999 επιστολή της, ενηµέρωσε την Επιτροπή εξηγώντας ότι στις 2 Απριλίου 1999 είχε υπογράψει νέα εµπορική συµφωνία µε τη Lufthansa µε σκοπό να επιλυθούν τα θέµατα που είχε εγείρει η SABRE στην αρχική καταγγελία. II. ΝΟΜΙΚΗ ΕΚΤΙΜΗΣΗ Απαντώντας στην ανακοίνωση των αιτιάσεων, η Lufthansa ισχυρίσθηκε ότι οι ίδιες διαδικαστικές εγγυήσεις και τα δικαιώµατα υπεράσπισης, όπως αυτά αναγνωρίζονται στις νοµικές διαδικασίες περί ανταγωνισµού και διαφυλάσσονται µέσω των κανονισµών (ΕΟΚ) αριθ. 17/92 (1), (ΕΟΚ) αριθ. 1017/68 (2) και (ΕΟΚ) αριθ. 3975/87 (3) του Συµβουλίου, ισχύουν και για τον κώδικα συµπεριφοράς. Αιτούµενη την εφαρµογή των διατάξεων αυτών, η αεροπορική εταιρεία ζήτησε ακρόαση όπως προβλέπεται για τις διαδικασίες βάσει του κανονισµού 99/63/ΕΟΚ της Επιτροπής (4). (33) Η παρούσα υπόθεση δεν εξετάζεται µε βάση τα άρθρα 85 και 86 της συνθήκης, σύµφωνα µε τα οποία η διαδικασία ορίζεται στους προαναφερθέντες κανονισµούς, αλλά βάσει του κώδικα συµπεριφοράς. Ο κώδικας δεν προβλέπει τις ίδιες διαδικασίες, η Επιτροπή όµως έχει µεριµνήσει για να διασφαλίσει ισότιµη προστασία των δικαιωµάτων υπερά- σπισης. (34) Σύµφωνα µε το άρθρο 19 παράγραφος 1 του κώδικα συµπεριφοράς, κοινοποιήθηκε στη Lufthansa σηµείωµα µε τις αντιρρήσεις της Επιτροπής. Τον Φεβρουάριο του 1998, η Lufthansa συµβουλεύθηκε το φάκελο της Επιτροπής ούτως ώστε να ετοιµάσει την απάντησή της στην ανα- κοίνωση αιτιάσεων. Μετά την απάντηση της Lufthansa στην ανακοίνωση των αιτιάσεων, η Επιτροπή, µε επιστολή της 4ης Μαΐου 1998, έδωσε την ευκαιρία στην εταιρεία να αναπτύ- ξει ευρύτερα τις απόψεις της προφορικά αλλά εκείνη δεν εκµεταλλεύθηκε τη δυνατότητα αυτή. Εφαρµογή του κώδικα συµπεριφοράς για τα ΗΣΚ α) Ο κώδικας συµπεριφοράς για τα ΗΣΚ Το άρθρο 11 του κώδικα προβλέπει ότι η Επιτροπή, κατόπιν καταγγελίας ή µε δική της πρωτοβουλία, κινεί τη διαδικασία παύσης της παράβασης των διατάξεων του κανονισµού. Βάσει του άρθρου 11 λοιπόν η Επιτροπή εξέτασε την καταγ- γελία της SABRE κατά της Lufthansa σχετικά µε τις αναφερθείσες παραβάσεις του άρθρου 8 του κώδικα. (28) Στη συνέχεια η SABRE προέβη στις αναγκαίες δοκιµές µετά τις οποίες, στις 8 ∆εκεµβρίου 1998, άρχισε η εκµετάλλευση της λειτουργίας ΕΤΙΧ στο ΗΣΚ SABRE. (35) (29) Ως προς τα άλλα ΗΣΚ, η Lufthansa κατέληξε σε συµφωνία µε έναν πωλητή συστηµάτων σχετικά µε το χρονοδιάγραµµα εγκατάστασης τον Σεπτέµβριο του 1997, και οι δοκιµές επρόκειτο να αρχίσουν τον Μάρτιο του 1998. Μέχρι σήµερα όµως η εγκατάσταση δεν έχει ολοκληρωθεί. Τον (1) ΕΕ L 13 της 21. 2. 1962, σ. 204/62. (2) ΕΕ L 175 της 23. 7. 1968, σ. 1. (3) ΕΕ L 274 της 31. 12. 1987, σ. 1. (4) ΕΕ L 127 της 20. 8. 1963, σ. 2268/63. L 244/60 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 16. 9. 1999 β) Πεδίο εφαρµογής του κώδικα συµπεριφοράς για τα (38) ΗΣΚ i ) S T A R T A M A D E U S (36) Κατ’ αρχάς είναι αναγκαίο να καθοριστεί κατά πόσον η ευκολία έκδοσης εισιτηρίων αποτελεί µέρος του «ηλεκτρονι- κού συστήµατος κράτησης θέσεων» (ΗΣΚ) για τους σκοπούς του κώδικα συµπεριφοράς, καθώς και να προσδιοριστεί η θέση του START AMADEUS µε βάση τον κώδικα. Το άρθρο 2 παράγραφος στ) του κώδικα ορίζει ένα ΗΣΚ ως: «το σύστηµα κράτησης θέσεων µε ηλεκτρονικό υπολογιστή που περιλαµβάνει, µεταξύ άλλων, πληροφορίες για: — τα δροµολόγια, — την ύπαρξη θέσεων, — τους ναύλους και — τις συναφείς υπηρεσίες, και παρέχει ενδεχοµένως, αλλά όχι αναγκαστικά, τη δυνα- τότητα: — να γίνονται µέσω αυτού κρατήσεις θέσεων ή — να εκδίδονται εισητήρια, στο βαθµό που ορισµένες ή όλες αυτές οι υπηρεσίες προ- σφέρονται στους συνδροµητές. » Το άρθρο 2 σηµείο ζ) προβλέπει ότι ως «µέσα διανοµής» νοούνται τα µέσα που παρέχει ο πωλητής συστήµατος για την παροχή πληροφοριών σχετικά µε τα δροµολόγια των αεροµεταφορέων, την ύπαρξη θέσεων, τους ναύλους και τις συναφείς υπηρεσίες και σχετικά µε την κράτηση θέσεων ή/και την έκδοση εισιτηρίων και για οποιαδήποτε άλλη συναφή υπηρεσία. Σύµφωνα µε το άρθρο 2 σηµείο η), ως «πωλητής συστήµα- τος» νοείται κάθε φυσικό ή νοµικό πρόσωπο και οι θυγατρι- κές του, που είναι υπεύθυνο για τη λειτουργία ή εµπορία του ΗΣΚ. Και τέλος, σύµφωνα µε το άρθρο 2 σηµείο λ), ως «συν- δροµητής» νοείται κάθε πρόσωπο ή επιχείρηση, εκτός από τους συµµετέχοντες µεταφορείς, που χρησιµοποιεί τις δυνα- τότητες διανοµής υπηρεσιών αεροπορικής µεταφοράς ενός ΗΣΚ στο πλαίσιο σύµβασης ή άλλης ρύθµισης µε πωλητή συστήµατος. (37) Η START AMADEUS είναι η µόνη υπεύθυνη στη Γερµανία για την εµπορική διάθεση του ΗΣΚ και άρα αποτελεί πωλητή συστηµάτων υπό την έννοια του άρθρου 2 σηµείο η). Τα µέσα διανοµής που προσφέρει η START AMADEUS στους συνδροµητές περλαµβάνουν όχι µόνον πληροφορίες για τα δροµολόγια, τις θέσεις και τους ναύλους (που παρέ- χονται από την κύρια µνήµη του Αmadeus την οποία χειρί- ζεται η AGTD), αλλά και υπηρεσίες έκδοσης εισιτηρίων. Εφόσον αυτά τα µέσα διανοµής «προσφέρονται στους συν- δροµητές», όπως αναφέρεται στην τελευταία σειρά του άρ- θρου 2 σηµείο στ), αποτελούν µέρος του ηλεκτρονικού συστήµατος κράτησης θέσων, όπως αυτό ορίζεται στον κώδικα. Επίσης, στις 18 Ιουλίου 1995, η Επιτροπή έστειλε επιστολή στη START AMADEUS πληροφορώντας την ότι, εφόσον ενήργησε ως εκδότης εισιτηρίων για λογαριασµό του ΗΣΚ Amadeus, εµπίπτει στο πεδίο εφαρµογής του κώδικα και ότι είχε την υποχρέωση να υποβάλλει τις δραστηριότητες έκδοσης εισιτηρίων σε λογιστικό έλεγχο κάθε χρόνο, όπως απαιτείται µε βάση το άρθρο 21 α του κώδικα, το οποίο απαιτεί από τον πωλητή συστηµάτων να µεριµνά για την «τεχνική συµµόρφωση του ΗΣΚ» προς ορισµένα άρθρα του κώδικα. Με την από 29 Νοεµβρίου 1995 επιστολή της, η START AMADEUS γνωστοποιούσε στην Επιτροπή το ονο- µατεπώνυµο του ελεγκτή που είχε διορίσει για να εγγυηθεί τη συµµόρφωση του συστήµατός της προς τον κώδικα. Για τις ανάγκες αξιολόγησης της καταγγελίας, το συγκεκριµένο ΗΣΚ είναι εκείνο που διανέµεται στη γερµανική αγορά από τον πωλητή συστηµάτων START AMADEUS. (39) (40) (41) (42) i i ) L u f t h a n s a Το άρθρο 2 σηµείο θ) ορίζει ως µητρικό αεροµεταφορέα «κάθε αεροµεταφορέα που άµεσα ή έµµεσα, µόνος ή από κοινού µε άλλους, διαθέτει ή ελέγχει πραγµατικά έναν πωλητή συστήµατος, καθώς και κάθε αεροµεταφορέα που ανήκει σε αυτόν ή βρίσκεται υπό τον πραγµατικό του έλεγχο». Εφόσον η Lufthansa κατέχει το 50 % της START Holding GmbH, η οποία µε τη σειρά της κατέχει το 95 % της START AMADEUS, κατέχει έµµεσα, και από κοινού µε άλλους, την START AMADEUS και είναι εποµένως µητρι- κός αεροµεταφορέας. i i i ) Ά ρ θ ρ ο 2 σ η µ ε ί α α ) , β ) κ α ι γ — υ π η ρ ε σ ί α α ε ρ ο π ο ρ ι κ ή ς µ ε τ α φ ο ρ ά ς Το άρθρο 2 σηµείο γ) ορίζει ως υπηρεσία αεροµεταφοράς «και την απλή και τη συνδυασµένη υπηρεσία αεροπορικής µεταφοράς». Το άρθρο 2 σηµείο α) ορίζει ως απλή υπηρεσία αεροµετα- φοράς «την αεροπορική µεταφορά επιβάτη µεταξύ δύο αερολιµένων, συµπεριλαµβανοµένων όλων των συναφών βοηθητικών υπηρεσιών και πρόσθετων παροχών που προσ- φέρονται προς πώληση ή/και πωλούνται ως αναπόσπαστο µέρος της εν λόγω υπηρεσίας». Το άρθρο 2 σηµείο β) ορίζει ως συνδυασµένη υπηρεσία αεροµεταφοράς «τον προκαθορισµένο συνδυασµό απλής υπηρεσίας αεροπορικής µεταφοράς και άλλων υπηρεσιών, µη βοηθητικών της αεροπορικής µεταφοράς, που προσφέρο- νται προς πώληση ή/και πωλούνται σε συνολική τιµή». γ) Άρθρο 8 παράγραφος 1 (43) Το άρθρο ορίζει ότι: «Ο µητρικός µεταφορέας δεν συνδέει, άµεσα ή έµµεσα την υπό συνδροµητού χρήση οποιουδήποτε συγκεκριµένου ΗΣΚ µε την είσπραξη προµήθειας ή µε άλλο κίνητρο ή αντικίνη- τρο για την πώληση υπηρεσιών αεροπορικής µεταφοράς που διατίθενται στις πτήσεις του. » 16. 9. 1999 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 244/61 (44) (45) (46) (47) Ένα από τα συµπεράσµατα της Επιτροπής στην ανακοίνωση των αιτιάσεων ήταν ότι τα κίνητρα που προσφέρονταν µέσω της ηλεκτρονικής έκδοσης εισιτηρίων, όταν η διανοµή του µέσου λειτουργούσε προς τους συνδροµητές του START AMADEUS, αποτελούσαν παραβίαση του άρθρου 8 παρά- γραφος 1. Στην απάντησή της η Lufthansa αµφισβήτησε ότι το εισιτή- ριο µιας αεροπορικής εταιρείας, ηλεκτρονικό ή άλλο, αποτε- λεί «υπηρεσία αεροπορικής µεταφοράς», όπως αυτή ορίζεται στο άρθρο 2, και ότι εποµένως δεν εµπίπτει στο πεδίο εφαρµογής του άρθρου 8 παράγραφος 1. Αυτό αφορούσε το αρχικό άρθρο 8 παράγραφος 1, πριν την αναθεώρηση του κώδικα το 1993 (1), όπου αναφέρονταν και τα εισιτήρια και οι υπηρεσίες αεροπορικής µεταφοράς και εποµένως συναγόταν το συµπέρασµα ότι υπήρχε πράγµατι διαχωρι- σµός. Το άρθρο 8 παράγραφος 1 όµως αφορά την πώληση µιας υπηρεσίας αεροπορικής µεταφοράς, το γεγονός δηλαδή ότι αυτός που παρέχει την υπηρεσία (ο αεροµεταφορέας) συνά- πτει (άµεσα ή έµµεσα) σύµβαση µεταφοράς µε ένα πελάτη µε την οποία ο ίδιος ο αεροµεταφορέας δεσµεύεται να µεταφέρει τον πελάτη και ο πελάτης δέχεται να πληρώσει για τη µεταφορά του. Η σύναψη της σύµβασης αυτής µεταξύ των µερών πραγµατοποιείται συνήθως µε την έκδοση εισιτηρίου, ανεξαρτήτως της µορφής του εισιτηρίου (έντυπο ή ηλεκτρονικό). Εποµένως, η πράξη έκδοσης ενός εισιτη- ρίου, παρόλο που δεν αποτελεί µέρος της εκτέλεσης της υπηρεσίας αεροπορικής µεταφοράς, αποτελεί αναπόσπαστο µέρος της πράξης πώλησής της και συνεπώς εµπίπτει στο πεδίο εφαρµογής του άρθρου 8 παράγραφος 1. Επιπλέον, οιαδήποτε ερµηνεία του όρου «υπηρεσίες» που αποκλείει την ηλεκτρονική έκδοση εισιτηρίων θα στερούσε από το άρθρο 8 παράγραφος 1 µεγάλο µέρος του επιδιωκό- µενου στόχου του. Η Επιτροπή βρίσκει επίσης παράδοξο το γεγονός ότι η Lufthansa, για να στηρίξει το επιχείρηµά της, επικαλείται το κείµενο του πρώην άρθρου 8 παράγραφος 1, το οποίο αντικαταστάθηκε ρητά το 1993 από το νέο κεί- µενο που καταργεί κάθε διαχωρισµό µεταξύ υπηρεσιών αεροπορικής µεταφοράς και έκδοσης εισιτηρίων. (48) Το άρθρο 8 παράγραφος 1 του κώδικα σκοπό έχει να αποτρέπει τον µητρικό µεταφορέα ενός πωλητή συστήµατος από του να στρεβλώνει τον ανταγωνισµό µεταξύ ΗΣΚ µε την παροχή κινήτρων στους συνδροµητές (ταξιδιωτικούς πρά- κτορες) για να χρησιµοποιούν το δικό του σύστηµα. (49) Η συνεργασία και µόνον της Lufthansa, υπό την ιδιότητα του µητρικού µεταφορέα µε το START AMADEUS για την εισαγωγή της ηλεκτρονικής έκδοσης εισιτηρίων θέτει σε µειονεκτική θέση όλα τα υπόλοιπα ΗΣΚ στη γερµανική αγορά ΗΣΚ, πράγµα που σηµαίνει ότι οι προµήθειες και τα κίνητρα που προσέφερε η Lufthansa για την ηλεκτρονική έκδοση εισιτηρίων µπορούσαν να αποσπασθούν µόνον από όσους χρησιµοποιούσαν το START AMADEUS. Η Luft- hansa πίστευε ότι τα κίνητρα δεν συνδέονταν µε τη χρήση του START AMADEUS, διότι οι πωλήσεις των δικών της υπηρεσιών αεροπορικής µεταφοράς µε άλλα (π. χ. συµβα- (1) ΕΕ L 278 της 11. 11. 1993, σ. 1. τικά) εισιτήρια από το START AMADEUS δεν θα δηµιουρ- γούσε τα κίνητρα αυτά. Επίσης, είχε την άποψη ότι τα κίνητρα δεν αποτελούσαν δέλεαρ για να χρησιµοποιείται το START AMADEUS εφόσον τα κίνητρα παρέχονταν σε όλους τους ταξιδιωτικούς πράκτορες ανεξαρτήτως του ΗΣΚ που χρησιµοποιούσαν. Η Lufthansa γνώριζε όµως ότι η εξαγγελία της σχετικά µε την παροχή κινήτρων στους συν- δροµητές για την ηλεκτρονική έκδοση εισιτηρίων θα µπο- ρούσε να έχει απήχηση µόνον στους συνδροµητές του συστήµατος του οποίου είναι µητρικός µεταφορέας. Οι συν- δροµητές όλων των υπολοίπων ΗΣΚ που λειτουργούν στη Γερµανία δεν θα µπορούσαν να επωφεληθούν του προγράµ- µατος παροχής κινήτρων. (50) Η Lufthansa υποστήριξε ότι η παροχή κινήτρων χρειαζόταν για να εξασφαλιστεί επιτυχής εισαγωγή του ΕΤΙΧ, ότι η συνεργασία ήταν αναγκαία τόσο από τεχνική άποψη όσο και από την πλευρά των ταξιδιωτικών πρακτόρων για να ενθαρ- ρυνθούν οι πελάτες να χρησιµοποιούν την ηλεκτρονική έκδοση εισιτηρίων και ότι το ίδιο επιχείρηµα ισχύει και για τους συνεργαζόµενους πελάτες και τους επιβάτες εν γένει. Η Lufthansa πρόσθεσε ότι, παρά τα κίνητρα, ο ρυθµός πωλήσεων του ΕΤΙΧ ήταν πολύ αργός. Ωστόσο, είτε χρεια- ζόταν κάποια παρότρυνση για να αρχίσει η ηλεκτρονική έκδοση εισιτηρίων είτε όχι (το οποίο είναι ένα ερώτηµα), ο κώδικας απαγορεύει ούτως ξεκάθαρα τη σύνδεση της χρήσης ενός συγκεκριµένου ΗΣΚ µε την αποκόµιση κινήτρων, ανεξάρτητα µάλιστα από τους λόγους των οποίων µπορεί να γίνει επίκληση για την ει- σαγωγή κινήτρων. Ανεξαρτήτως εάν τα κίνητρα συνιστούσαν δαπάνη ή εξοικονόµηση κόστους, η Lufthansa είχε καθήκον να µην τα περιορίζει στο δικό της µόνο ΗΣΚ, το START AMADEUS. ∆εν χρειάζεται εποµένως καµία τελεολογική ερµηνεία του άρθρου 8 µε επίκληση του άρθρου 3 της συνθήκης, όπως έκανε η Lufthansa. συµπεριφοράς άλλως ή (51) (52) Εποµένως, η Lufthansa παραβίασε το άρθρο 8 παράγραφος 1 του κώδικα συνδέοντας άµεσα ή έµµεσα τη χρήση του ΗΣΚ START AMADEUS απο τους συνδροµητές µε την παραλαβή προµήθειας ή άλλου κινήτρου για την πώληση υπηρεσιών αεροπορικής µεταφοράς στις εσωτερικές πτήσεις της στη Γερµανία και στις πτήσεις ανάµεσα στη Γερµανία και το Παρίσι ή το Λονδίνο. Το πρόγραµµα παροχής κινήτρων στους συνεργαζόµενους πελάτες λειτούργησε από την 1 η Ιανουαρίου 1997 έως τις 31 ∆εκεµβρίου 1997, το πρόγραµµα παροχής κινήτρων στους ταξιδιωτικούς πράκτορες λειτούργησε από την 1η Ιουλίου 1997 έως τις 31 ∆εκεµβρίου 1998 και το πρό- γραµµα έκπτωσης για τους επιβάτες λειτούργησε από την 1η Ιανουαρίου 1998 έως τις 31 ∆εκεµβρίου 1998. Ωστόσο, η Lufthansa έδωσε τη δυνατότητα στη SABRE να προσφέρει ηλεκτρονική έκδοση εισιτηρίων µέχρι τις 30 Ιου- νίου 1998, οπότε µετά την ηµεροµηνία αυτή η SABRE µπορούσε να προσφέρει ηλεκτρονικά εισιτήρια για τις πτήσεις της Lufthansa και άρα η Lufthansa έπαυε να συν- δέει τη χρήση του ΗΣΚ START AMADEUS µε την αποκό- µιση κινήτρου. Η περίοδος της παράβασης εκτείνεται επο- µένως από την 1η Ιανουαρίου 1997 έως τις 30 Ιουνίου 1998. L 244/62 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 16. 9. 1999 III. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ τύπο εισιτηρίων προωθώντας έτσι την τεχνική πρόοδο και ότι στο τέλος του 1998 δεν υπήρχαν πλέον κίνητρα. (53) Η Lufthansa προσέφερε κίνητρα για τη χρήση της ηλεκτρο- νικής έκδοσης εισιτηρίων κατά την πώληση υπηρεσιών αερο- πορικής µεταφοράς. Οι αποδέκτες των κινήτρων αυτών ήταν ταξιδιωτικοί πράκτορες στη Γερµανία στην περίπτωσή των εσωτερικών πτήσεων στη Γερµανία και των δροµολογίων προς Λονδίνο και Παρίσι και συνεργαζόµενοι πελάτες στην περίπτωση των πτήσεων εσωτερικού. Επίσης, προσέφερε κίνητρο σε όλους τους επιβάτες των εσωτερικών γερµανικών πτήσεων υπό µορφή ειδικής έκπτωσης 10 γερµανικών µάρκων. (57) (58) Συνεπώς, η Επιτροπή συµπεραίνει ότι η παράβαση είναι σχετικά µικρή. Η Επιτροπή αναγνωρίζει επίσης ότι είναι η πρώτη περίπτωση που ο κώδικας συµπεριφοράς οδηγεί σε επίσηµη απόφαση. Από την άλλη πλευρά, η Επιτροπή επισηµαίνει ότι η Luft- hansa στην πραγµατικότητα αύξησε τα κίνητρα για την ηλεκτρονική έκδοση εισιτηρίων τόσο σε αξία όσο και σε ποσότητα από τη στιγµή που εκδόθηκε η ακοίνωση των αιτιάσεων. (54) Η Lufthansa ανέπτυξε την υπηρεσία ηλεκτρονικής έκδοσης εισιτηρίων, η οποία µέχρι 30 Ιουνίου 1998 µπορούσε να διατίθεται µόνο µέσω του START AMADEUS και όχι άλλων ανταγωνιστικών ΗΣΚ. Εποµένως, η δυνατότητα προσ- φοράς της ηλεκτρονικής έκδοσης εισιτηρίων υπήρχε µόνο για τους ταξιδιωτικούς πράκτορες που ήταν συνδροµητές του START AMADEUS, του οποίου η Lufthansa είναι µητρικός µεταφορέας. Υπό τις περιστάσεις αυτές, η Επι- τροπή κρίνει ότι η Lufthansa παραβίασε το άρθρο 8 παρά- γραφος 1 του κώδικα διότι συνέδεσε έµµεσα τη χρήση του START AMADEUS µε την παροχή προµήθειας ή άλλου κινήτρου. (59) Όσον αφορά τη διάιρκεια, η παράβαση διήρκεσε για σχετικά µικρό χρονικό διάστηµα, το οποίο είναι δώδεκα µήνες για τα κίνητρα των συνεργαζόµενων, δώδεκα µήνες για τα κίνητρα των ταξιδιωτικών πρακτόρων και έξι µήνες για την έκπτωση στους επιβάτες. (60) Η Επιτροπή κρίνει ότι η προαναφερθείσα παράβαση θεµελιώ- νει την επιβολή συµβολικού προστίµου στη Lufthansa βάσει του άρθρου 16 παράγραφος 2 του κώδικα, Άρθρο 16 παράγραφος 2 το κώδικα (55) (56) Σύµφωνα µε το άρθρο 16 παράγραφος 2 του κώδικα, η Επιτροπή µπορεί να επιβάλει πρόστιµο στους πωλητές συστηµάτων, µητρικούς µεταφορείς και συµµετέχοντες µετα- φορείς ή/και συνδροµητές ύψους έως 10 % του ετήσιου κύκλου εργασιών τους για την αντίστοιχη δραστηριότητα της ενδιαφερόµενης επιχείρησης (1). Στον καθορισµό του ύψους του προστίµου, λαµβάνεται υπόψη τόσο η σοβα- ρότητα όσο και η διάρκεια της παράβασης. Στην εκτίµηση της σοβαρότητας της παράβασης, πρέπει να ληφθεί υπόψη ο χαρακτήρας της και ο πραγµατικός της αντίκτυπος στην αγορά. Η παράβαση είχε χαρακτήρα έµµεσης, όχι άµεσης, σύνδεσης µεταξύ αποκόµισης προ- µήθειας και χρήσης ενός συγκεκριµένου ΗΣΚ. Μολονότι αυτό έγινε µε αποκλεισµό και άρα σε βάρος των άλλων ΗΣΚ, ως προς τον πραγµατικό αντίκτυπο στην αγορά, η Επιτροπή δεν κρίνει ότι η ζηµία που προκλήθηκε στα υπό- λοιπα ΗΣΚ ήταν τέτοια ώστε να δηµιουργήσει ανυπέρβλητες δυσχέρειες στις εµπορικές τους δραστηριότητες στη συγκε- κριµένη αγορά. Επίσης, οι υπόλοιποι πωλητές συστηµάτων δεν απέδειξαν µε σαφήνεια ότι χρειάζεται εν γένει η εφαρ- µογή της υπηρεσίας ηλεκτρονικής έκδοσης εισιτηρίων στα συστήµατά τους όσο το δυνατόν ενωρίτερα και ταχύτερα. Η Επιτροπή υπενθυµίζει επίσης την άποψη της Lufthansa ότι τα κίνητρα ήταν αναγκαία για να ενθαρρυνθούν και οι συνδροµητές και οι επιβάτες να αποδεχθούν αυτόν το νέο (1) Σε επιστολή της µε ηµεροµηνία 27 Αυγούστου 1997, η Lufthansa εξήγησε ότι «το πρόγραµµα παροχής κινήτρων (για την ηλεκτρονική έκδοση εισιτηρίων) περιλάµβανε τις µετακινήσεις εντός της Γερµανίας και τις µετακινήσεις προς Λονδίνο και Παρίσι». Στην προκειµένη περίπτωση αυτό νοείται ως αντίστοιχη δραστηριότητα. ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: Άρθρο 1 Η Lufthansa AG παραβίασε το άρθρο 8 παράγραφος 1 του κώδικα συµπεριφοράς για τα ΗΣΚ διότι συνέδεσε έµµεσα τη χρήση του START AMADEUS µε την παροχή προµήθειας ή άλλου κινήτρου. Η περίοδος της παράβασης εκτείνεται από την 1 η Ιανουαρίου 1997 έως τις 31 ∆εκεµβρίου 1998 για τα κίνητρα προς τους συνεργαζόµενους πελάτες και σε ό,τι αφορά γενικότερα τους ταξι- διωτικούς πράκτορες από την 1η Ιουλίου 1997 έως τις 30 Ιουνίου 1998. Όσον αφορά την έκπτωση για τους επιβάτες, από την 1η Ιανουαρίου 1998 έως τις 30 Ιουνίου 1998. Άρθρο 2 Επιβάλλεται στη Lufthansa AG πρόστιµο 10 000 ευρώ για 1. την παράβαση που περιγράφεται στην παράγραφο 1. 2. Το πρόστιµο θα καταβληθεί σε ευρώ εντός τριών µηνών αφότου κοινοποιηθεί η παρούσα απόφαση, στον τραπεζικό λογα- ριασµό 310-0933000-43 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Banque Bruxelles Lambert, Agence Européenne, Rond-Point Schuman 5, Β-1040 Bruxelles/Brussel. Μετά τη λήξη της προθεσµίας, το πρόστιµο επιβαρύνεται µε τόκους οι οποίοι υπολογίζονται βάσει του επιτοκίου που εφαρµόζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για τις συναλλαγές συνταξιοδοτικής ασφάλισης την πρώτη εργάσιµη ηµέρα του µήνα κατά τον οποίο εκδόθηκε η παρούσα απόφαση, προσαυξηµένου κατά 3,5 ποσο- στιαίες µονάδες, δηλαδή 6 %. 16. 9. 1999 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 244/63 Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στη Deutsche Lufthansa AG, Von-Gablenz-Straβe 2-6, D-50679 Κολωνία, Γερµανία. Άρθρο 3 Βρυξέλλες, 20 Ιουλίου 1999. Για την Επιτροπή Neil KINNOCK Μέλος της Επιτροπής