title: Konwencja o ujednoliceniu niektórych zasad dotyczących międzynarodowego przewozu lotniczego (Konwencja montrealska)

eurovoc_concepts:
air transport
international convention
international transport
transport regulations

text: 492 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 07/t. 5 22001A0718(01) 18. 7. 2001 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 194/39 KONWENCJA O UJEDNOLICENIU NIEKTÓRYCH ZASAD DOTYCZĄCYCH MIĘDZYNARODOWEGO PRZEWOZU LOTNICZEGO (KONWENCJA MONTREALSKA) PAŃSTWA-STRONY NINIEJSZEJ KONWENCJI, UZNAJĄC znaczący udzial Konwencji o ujednoliceniu niektórych zasad dotyczących międzynarodowego przewozu lot- niczego, podpisanej w Warszawie dnia 12 października 1929 roku, zwanej dalej „Konwencją Warszawską” i innych powiązanych dokumentów w zakresie harmonizacji lotniczego prawa prywatnego międzynarodowego; UZNAJĄC potrzebę unowocześnienia i konsolidacji Konwencji Warszawskiej i innych powiązanych dokumentów; UZNAJĄC wagę zapewnienia ochrony interesów konsumentów w międzynarodowym przewozie lotniczym i potrzebę sprawiedliwej rekompensaty opartej na zasadzie naprawienia szkody; POTWIERDZAJĄC celowość uporządkowanego rozwoju funkcjonowania międzynarodowego transportu lotniczego i niezaklóconego przeplywu osób, bagażu i ladunków zgodnie z zasadami i celami Konwencji o międzynarodowym lot- nictwie cywilnym sporządzonej w Chicago dnia 7 grudnia 1944 roku; PRZEKONANE, że zbiorowe dzialanie Państw dla dalszej harmonizacji i kodyfikacji niektórych zasad regulujących mię- dzynarodowy przewóz lotniczy, poprzez nową konwencję, jest najwlaściwszym środkiem do osiągnięcia sprawiedliwej równowagi interesów, UZGODNILY, CO NASTĘPUJE: ROZDZIAL I Postanowienia ogólne Artykul 1 Zakres stosowania 1. Niniejsza Konwencja stosuje się do każdego międzynaro- dowego przewozu osób, bagażu lub ladunku dokonywanego statkiem powietrznym za wynagrodzeniem. Stosuje się ona również do przewozu bezplatnego dokonywanego statkiem powietrznym przez przedsiębiorstwo transportu lotniczego. Do celów niniejszej Konwencji wyrażenie „przewóz mię- 2. dzynarodowy” oznacza każdy przewóz, w którym, zgodnie z umową stron, miejsce wyruszenia i miejsce przeznaczenia, nie- zależnie od tego, czy w przewozie nastąpi, czy nie nastąpi przerwa lub przeladunek, polożone są na obszarze dwóch Państw-Stron lub na obszarze jednego Państwa-Strony, jeśli jest uzgodnione miejsce postoju na obszarze innego państwa, nawet jeśli to aństwo nie jest Państwem-Stroną. Przewóz mię- dzy dwoma punktami na obszarze jednego Państwa-Strony nie jest do celów niniejszej Konwencji przewozem międzynarodo- wym. 3. Przewóz, który ma być dokonany przez kilku kolejnych przewoźników uważany jest, do celów niniejszej Konwencji, za jeden przewóz niepodzielny, jeśli uważany byl przez strony za jedną czynność, niezależnie od tego, czy zostal objęty jedną umową, czy też szeregiem umów, oraz nie traci on swojego charakteru międzynarodowego jedynie dlatego, jedna umowa lub szereg umów podlega calkowicie wykonaniu na obszarze tego samego Państwa. że Niniejsza Konwencja stosuje się również do przewozu, 4. jaki wymieniono w rozdziale V, z zastrzeżeniem warunków tam przewidzianych. Artykul 2 Przewóz dokonywany przez Państwo i przewóz przesylek pocztowych 1. Niniejsza Konwencja stosuje się do przewozu dokonywa- nego przez Państwo lub inne osoby prawne prawa publicz- nego, pod warunkiem że wchodzi to w zakres warunków usta- nowionych w artykule 1. 2. W przewozie przesylek pocztowych przewoźnik odpo- wiada tylko przed odpowiednią administracją pocztową, zgod- nie z zasadami mającymi zastosowanie do powiązań między przewoźnikami i administracjami pocztowymi. Z wyjątkiem postanowień ust. 2 niniejszego artykulu 3. postanowienia niniejszej Konwencji nie mają zastosowania do przewozu przesylek pocztowych. ROZDZIAL II Dokumenty i obowiązki stron odnoszące się do przewozu osób, bagażu i ladunku Artykul 3 Pasażerowie i bagaż 1. W odniesieniu do przewozu osób wydaje się indywi- dualny lub zbiorowy dokument przewozowy zawierający: a) oznaczenie miejsc wyruszenia i przeznaczenia; 07/t. 5 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 493 b) jeśli miejsca wyruszenia i przeznaczenia są polożone na obszarze jednego Państwa-Strony, a przewidziane jedno lub więcej miejsc postoju znajduje się na obszarze innego Pań- stwa, oznaczenie co najmniej jednego takiego miejsca postoju. 2. Każdy inny środek zawierający informację wskazaną w ust. 1 może zastąpić wydanie dokumentu określonego w tym ustępie. Jeśli używa się takiego innego środka, przewoźnik dostarcza pasażerowi oświadczenie na piśmie zawierające takie informacje. Przewoźnik wydaje pasażerowi przywieszkę identyfika- 3. cyjną bagażu dla każdej przyjętej sztuki bagażu. Pasażer otrzymuje zawiadomienie na piśmie stwier- 4. dzające, że w przypadku gdy ma zastosowanie niniejsza Kon- wencja, reguluje ona i może ograniczyć odpowiedzialność przewoźników w zakresie śmierci lub uszkodzenia ciala oraz za zniszczenie, utratę lub uszkodzenie bagażu oraz za opóźnie- nie. 5. Niezgodność z postanowieniami powyższych ustępów nie ma wplywu na istnienie lub ważność umowy przewozu, która mimo wszystko podlega zasadom niniejszej Konwencji, w tym odnoszącym się do ograniczenia odpowiedzialności. Artykul 4 Ladunek 1. W odniesieniu do przewozu ladunku wydaje się lotniczy list przewozowy. Jeśli użyty zostaje taki Każdy inny środek zawierający zapis mającego się odbyć 2. przewozu może zastąpić wydanie lotniczego listu przewozo- wego. inny środek, przewoźnik, na żądanie nadawcy, wydaje nadawcy potwierdzenie odbioru ladunku umożliwiające identyfikację przesylki i dostęp do informacji ujętych w zapisach zawartych w tych innych środ- kach. Artykul 5 Treść lotniczego listu przewozowego i potwierdzenia przyjęcia ladunku Lotniczy list przewozowy lub potwierdzenie przyjęcia ladunku zawierają: a) oznaczenie miejsc wyruszenia i przeznaczenia; b) jeśli miejsca wyruszenia i przeznaczenia polożone są na obszarze jednego Państwa-Strony, a przewidziane jedno lub więcej miejsc postoju polożone jest na obszarze innego Państwa, oznaczenie co najmniej jednego takiego miejsca postoju; oraz c) oznaczenie masy przesylki. Artykul 6 Dokumenty odnoszące się do wlaściwości ladunku Od nadawcy może być wymagane, w razie potrzeby, aby dope- lnil on formalności wobec organów celnych, policji i podob- nych wladz publicznych w celu wydania dokumentu wskazują- cego charakter ladunku. Niniejsze postanowienie nie stwarza dla przewoźnika żadnego wynikającego z niego obowiązku, zobowiązania lub odpowiedzialności. Artykul 7 Opis lotniczego listu przewozowego Lotniczy list przewozowy wystawia nadawca w trzech 1. oryginalnych egzemplarzach. 2. Pierwszy egzemplarz oznaczony jest „dla przewoźnika”; podpisuje go nadawca. Drugi egzemplarz oznaczony jest „dla odbiorcy”; podpisują go nadawca i przewoźnik. Trzeci egzem- plarz podpisuje przewoźnik, który wręcza go nadawcy po przyjęciu ladunku. Podpisy przewoźnika i nadawcy mogą być drukowane 3. lub w formie pieczęci. 4. Jeśli na żądanie nadawcy przewoźnik wystawia lotniczy list przewozowy, uważa się, że przewoźnik, do chwili dowodu przeciwnego, sporządzil go w imieniu nadawcy. Artykul 8 Dokumentacja dla wielu pakunków Gdy jest więcej niż jeden pakunek: a) przewoźnik ladunku ma prawo żądać od nadawcy wysta- wienia oddzielnych lotniczych listów przewozowych; b) nadawca ma prawo żądać od przewoźnika wystawienia oddzielnych potwierdzeń przyjęcia ladunku, w przypadku gdy użyte są inne środki określone w art. 4 ust. 2. Artykul 9 Niezgodność z wymogami dokumentowymi Niezgodność z postanowieniami artykulów 4—8 nie ma wplywu na istnienie lub ważność umowy przewozu, która mimo wszystko będzie podlegala zasadom niniejszej Konwen- cji, w tym odnoszącym się do ograniczenia odpowiedzialności. Artykul 10 Odpowiedzialność za dane szczególowe dokumentacji Nadawca ponosi odpowiedzialność za dokladność danych 1. szczególowych i deklaracji odnoszących się do ladunku doda- nych przez niego lub w jego imieniu do lotniczego listu prze- wozowego lub przekazanych przez niego lub w jego imieniu przewoźnikowi, w celu dodania do potwierdzenia przyjęcia ladunku lub dodania do zapisów zawartych w innych środkach określonych w art. 4 ust. 2. Powyższe stosuje się także w przy- padku gdy osoba dzialająca w imieniu nadawcy jest również agentem przewoźnika. Nadawca odpowiada wobec przewoźnika za wszelkie 2. szkody poniesione przez niego lub każdą inną osobę, wobec spowodowane której przewoźnik ponosi odpowiedzialność, nieprawidlowością, niekompletnością danych szczególowych i deklaracji przekazanych przez nad- awcę lub w jego imieniu. niedokladnością lub 494 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 07/t. 5 Z zastrzeżeniem postanowień ust. 1 i 2 niniejszego arty- 3. kulu przewoźnik odpowiada wobec nadawcy za wszelkie szkody poniesione przez niego lub każdą inną osobę, wobec której nadawca ponosi odpowiedzialność, spowodowane nie- prawidlowością, niedokladnością lub niekompletnością danych szczególowych i deklaracji dodanych przez nadawcę lub w jego imieniu do potwierdzenia przyjęcia ladunku lub do zapisów zawartych w innych środkach określonych w art. 4 ust. 2. Artykul 11 Dowodowa wartość dokumentacji 1. Lotniczy list przewozowy lub potwierdzenie przyjęcia ladunku są dowodami opartymi na domniemaniu faktycznym zawarcia umowy, przyjęcia ladunku i przyjęcia warunków przewozu w nich wymienionych. 2. Każda deklaracja w lotniczym liście przewozowym lub potwierdzeniu przyjęcia ladunku odnosząca się do masy, wymiarów i opakowania ladunku, jak również odnosząca się do liczby pakunków jest dowodem opartym na domniemaniu faktycznym podanego stanu faktycznego; deklaracje odnoszące się do ilości, objętości i stanu ladunku nie stanowią dowodu przeciwko przewoźnikowi, chyba że zostaly one podane i w lotniczym liście przewozowym lub potwierdzeniu przyjęcia ladunku stanowią, że zostaly one sprawdzone przez przewoź- nika w obecności nadawcy lub odnoszą się do oczywistego stanu ladunku. Artykul 12 Uprawnienie przyslugujące nadawcy wygasa w chwili, 4. gdy zaczyna ono przyslugiwać odbiorcy, zgodnie z art. 13. Jed- nakże jeśli odbiorca odmawia przyjęcia ladunku lub nie można się z nim skomunikować, nadawca odzyskuje swoje uprawnie- nie do dysponowania. Artykul 13 Dostawa ladunku Z wyjątkiem przypadków, gdy nadawca wykonal swoje 1. uprawnienie na mocy artykulu 12, odbiorca jest upoważniony, z chwilą nadejścia ladunku na miejsce przeznaczenia, zażądać od przewoźnika wydania jemu ladunku po uiszczeniu należ- nych oplat i po zastosowaniu się do warunków przewozu. Jeśli nie uzgodniono inaczej, obowiązkiem przewoźnika 2. jest powiadomienie odbiorcy z chwilą nadejścia ladunku. Jeśli przewoźnik przyznaje utratę ladunku lub ladunek 3. nie przybyl po uplywie siedmiu dni od dnia, w którym powi- nien byl przybyć, odbiorca jest uprawniony dochodzić w sto- sunku do przewoźnika uprawnień wynikających z umowy przewozu. Artykul 14 Stosowanie uprawnień nadawcy i odbiorcy Nadawca i odbiorca mogą, odpowiednio, dochodzić wszelkich uprawnień przyznanych im artykulami 12 i 13, każdy we wlas- nym imieniu, niezależnie od tego, czy dziala w interesie wlas- nym czy też interesie cudzym, pod warunkiem że wykonuje zobowiązania nalożone przez umowę przewozu. Uprawnienie do dysponowania ladunkiem Artykul 15 1. Z zastrzeżeniem odpowiedzialności za wykonanie wszyst- kich zobowiązań wynikających z umowy przewozu nadawca jest uprawniony do dysponowania ladunkiem przez wycofanie go w porcie lotniczym odlotu lub przeznaczenia lub zatrzyma- nie go po drodze podczas któregokolwiek z lądowań lub przez wezwanie do wydania go w miejscu przeznaczenia lub w trak- cie podróży osobie innej niż pierwotnie określony odbiorca lub przez zażądanie, aby zostal on zawrócony do portu lotni- czego odlotu. Nadawcy nie wolno wykonywać tego uprawnie- nia w taki sposób, aby zaszkodzić przewoźnikowi lub innym nadawcom i musi zwrócić wszelkie koszty spowodowane wykonaniem tego prawa. Stosunki między nadawcą i odbiorca lub wzajemne stosunki między stronami trzecimi Artykuly 12—14 nie przesądzają ani stosunków między 1. nadawcą i odbiorcą, ani wzajemnych stosunków między stro- nami trzecimi, których uprawnienia pochodzą albo od nad- awcy, albo od odbiorcy. Postanowienia artykulów 12—14 mogą zostać zmienione 2. jedynie wyraźnym postanowieniem w lotniczym liście przewo- zowym lub potwierdzeniu przyjęcia ladunku. Jeśli niemożliwe jest wykonanie polecenia nadawcy, prze- 2. woźnik musi niezwlocznie poinformować o tym nadawcę. Formalności organów celnych, policji i innych podobnych wladz publicznych Artykul 16 3. Jeśli przewoźnik wykona polecenia nadawcy w zakresie dysponowania ladunkiem, nie żądając okazania egzemplarza lotniczego listu przewozowego lub potwierdzenia odbioru ladunku wystawionego nadawcy, przewoźnik poniesie odpo- wiedzialność, bez uszczerbku dla jego prawa do odszkodowa- nia wobec nadawcy, za wszelkie szkody mogące być tym spo- wodowane na niekorzyść osoby, która zgodnie z prawem jest posiadaczem tego egzemplarza lotniczego listu przewozowego lub potwierdzenia przyjęcia ladunku. 1. Nadawca musi przedstawić takie informacje i takie doku- menty, które są niezbędne do wypelnienia formalności wobec organów celnych, policji i wszelkich innych wladz publicznych, zanim ladunek może zostać dostarczony odbiorcy. Nadawca ponosi odpowiedzialność wobec przewoźnika za wszystkie szkody spowodowane brakiem, niewystarczalnością lub niepra- widlowością którejkolwiek takiej informacji lub któregokolwiek dokumentu, chyba że szkoda powstala z winy przewoźnika, jego pracowników lub agentów. 07/t. 5 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 495 Przewoźnik nie ma obowiązku badać dokladności ani 2. wystarczalności takich informacji lub dokumentów. Przewóz lotniczy, w rozumieniu ust. 1 niniejszego arty- 3. kulu, obejmuje okres, podczas którego ladunek znajduje się pod opieką przewoźnika. ROZDZIAL III Odpowiedzialność przewoźnika i zakres odszkodowania za szkody Artykul 17 Śmierć i uszkodzenie ciala pasażerów — uszkodzenie bagażu Przewoźnik ponosi odpowiedzialność za szkodę wyniklą 1. lub uszkodzenia ciala pasażera jedynie pod w razie śmierci warunkiem że wypadek, który spowodowal śmierć lub uszko- dzenie ciala, mial miejsce na pokladzie statku powietrznego lub w trakcie jakiejkolwiek z czynności związanych z wsiada- niem i wysiadaniem. Przewoźnik ponosi odpowiedzialność za szkodę wyniklą 2. w razie zniszczenia, utraty lub uszkodzenia przyjętego bagażu jedynie pod warunkiem że wydarzenie, które spowodowalo zniszczenie, utratę lub uszkodzenie bagażu nastąpilo na pokla- dzie statku powietrznego lub podczas jakiegokolwiek okresu, w którym przyjęty bagaż byl pod opieką przewoźnika. Jed- i w nakże przewoźnik nie ponosi odpowiedzialności, takim zakresie w jakim szkoda wynikla w wyniku wrodzonego defektu, jakości lub wady bagażu. W przypadku bagażu nie- przyjętego, w tym rzeczy osobistych, przewoźnik ponosi odpo- wiedzialność, jeśli szkoda wynikla z jego blędu lub blędu jego pracowników lub agentów. jeśli 3. Jeśli przewoźnik przyznaje utratę odprawionego bagażu lub bagaż nie przybyl po uplywie 21 dni od dnia, w którym mial przybyć, odbiorca jest uprawniony dochodzić w stosunku do przewoźnika uprawnień wynikających z umowy przewozu. Jeżeli nie ustalono inaczej, w niniejszej Konwencji wyraz 4. „bagaż” oznacza zarówno przyjęty, jak i nieprzyjęty bagaż. Artykul 18 Uszkodzenie ladunku Przewoźnik ponosi odpowiedzialność za szkodę wyniklą 1. w razie zniszczenia, utraty lub uszkodzenia ladunku jedynie pod warunkiem, że zdarzenie, które spowodowalo wyniklą szkodę, mialo miejsce podczas przewozu lotniczego. 2. Jednakże przewoźnik nie ponosi odpowiedzialności, jeśli i w takim zakresie w jakim zniszczenie, utrata lub uszkodzenie ladunku, zostalo spowodowane przez jedno lub więcej z poniższych: a) wrodzony defekt, jakość lub wady ladunku; Okres przewozu lotniczego nie rozciąga się na jakikol- 4. wiek przewóz lądowy, morski lub śródlądowy wykonywany poza portem lotniczym. Jednakże jeśli taki przewóz odbywa się w ramach wykonania umowy przewozu lotniczego do celów zaladunku, dostawy lub przeladunku, domniemywa się, że jakakolwiek szkoda, chyba że udowodnić można przeciwnie, byla wynikiem zdarzenia, które mialo miejsce podczas prze- wozu lotniczego. Jeśli przewoźnik, bez zgody nadawcy, zastę- puje przewozem innym rodzajem transportu calość lub część przewozu, który na podstawie umowy między stronami mial taki przewóz innym rodzajem być przewozem lotniczym, transportu uważa się za należący do okresu przewozu lotni- czego. Artykul 19 Opóźnienie Przewoźnik ponosi odpowiedzialność za szkodę wyniklą z opóźnienia w przewozie lotniczym osób, bagażu lub ladunku. Jednakże przewoźnik nie ponosi odpowiedzialności za szkodę wyniklą z opóźnienia, jeśli udowodni, że on sam oraz jego pracownicy i agenci podjęli wszystkie rozsądnie konieczne środki, aby uniknąć szkody lub że niemożliwe bylo podjęcie przez nich takich środków. Artykul 20 Uwolnienie od odpowiedzialności Jeśli przewoźnik udowodni, że szkoda zostala spowodowana przez lub że przyczynilo się do niej niedbalstwo lub inne bez- prawne dzialanie lub zaniechanie osoby domagającej się odszkodowania lub osoby, od której on lub ona uzyskala swoje prawa, przewoźnik jest calkowicie lub częściowo uwolniony od odpowiedzialności wobec osoby występującej z roszczeniem w takim zakresie, w jakim takie niedbalstwo lub inne bezprawne dzialanie lub zaniechanie spowodowalo lub przyczynilo się do szkody. Jeśli z powodu śmierci lub uszkodzenia ciala pasażera roszczenie o odszkodowanie wysunięte zostaje przez osobę inną niż pasażer, przewoźnik jest również calkowicie lub częś- ciowo uwolniony od odpowiedzialności w takim zakresie, w jakim udowodni, że szkoda zostala spowodowana przez lub że przyczynilo się do niej niedbalstwo lub inne bezprawne dziala- nie lub zaniechanie pasażera. Artykul niniejszy stosuje się do wszystkich postanowień o odpowiedzialności w niniejszej Kon- wencji, w tym do art. 21 ust. 1. Artykul 21 b) wadliwe opakowanie tego ladunku przez osobę inną niż przewoźnik lub jego pracownicy lub agenci; Odszkodowanie w przypadku śmierci lub uszkodzenia ciala pasażerów c) dzialania wojenne lub konflikt zbrojny; d) dzialania wladzy państwowej wykonywane w związku z wjazdem, wyjazdem lub tranzytem ladunku. Dla szkód powstalych w okolicznościach określonych w 1. art. 17 ust. 1, nieprzekraczających 100 000 Specjalnych Praw Ciągnienia w przypadku każdego pasażera, przewoźnik nie może wylączyć lub ograniczyć swojej odpowiedzialności. 496 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 07/t. 5 Przewoźnik nie ponosi odpowiedzialności za szkody 2. powstale w okolicznościach określonych w art. 17 ust. 1 w takim zakresie, w jakim przekraczają one w przypadku każdego pasażera 100 000 Specjalnych Praw Ciągnienia, jeśli przewoźnik udowodni, że: a) b) taka szkoda nie zostala spowodowana niedbalstwem lub innym bezprawnym dzialaniem lub zaniechaniem prze- woźnika lub jego pracowników lub agentów; lub taka szkoda zostala spowodowana wylącznie niedbalstwem lub innym bezprawnym dzialaniem lub zaniechaniem strony trzeciej. Artykul 22 Granice odpowiedzialności odnoszące się do opóźnienia, bagażu i ladunku 1. W przypadku szkody wyniklej z opóźnienia określonej w art. 19 w przewozie osób odpowiedzialność przewoźnika jest w przypadku każdego pasażera ograniczona do 4 150 Specjal- nych Praw Ciągnienia. 2. W przewozie bagażu odpowiedzialność przewoźnika w przypadku zniszczenia, utraty, uszkodzenia lub opóźnienia jest ograniczona do 1 000 Specjalnych Praw Ciągnienia w przy- padku każdego pasażera, chyba że pasażer zlożyl, w chwili gdy przekazany bagaż zostal wydany przewoźnikowi, specjalną deklarację interesu w dostawie do miejsca przeznaczenia i dokonal dodatkowej oplaty, w przypadku istnienia takiego wymogu. W takim przypadku przewoźnik ponosi odpowie- dzialność do kwoty nieprzekraczającej kwoty zadeklarowanej, chyba że udowodni, że suma ta jest większa niż rzeczywisty interes pasażera w dostawie do miejsca przeznaczenia. 3. W przewozie ladunku odpowiedzialność przewoźnika w przypadku zniszczenia, utraty, uszkodzenia lub opóźnienia jest ograniczona do kwoty 17 Specjalnych Praw Ciągnienia za kilo- gram, chyba że nadawca zlożyl, w chwili gdy pakunek zostal wydany przewoźnikowi, specjalną deklarację interesu w dosta- wie do miejsca przeznaczenia i dokonal dodatkowej oplaty, w przypadku istnienia takiego wymogu. W takim przypadku przewoźnik ponosi odpowiedzialność do kwoty nieprzekra- czającej kwoty zadeklarowanej, chyba że udowodni, że suma ta jest większa niż rzeczywisty interes nadawcy w dostawie do miejsca przeznaczenia. 4. W przypadku zniszczenia, utraty, uszkodzenia lub opóźnienia części ladunku lub jakichkolwiek w nim zawartych przedmiotów, masa brana pod uwagę przy określaniu wyso- kości, do jakiej ograniczona jest odpowiedzialność przewoź- jest wylącznie calkowitą masą odpowiedniego pakunku nika, lub pakunków. Jednakże gdy zniszczenie, utrata, uszkodzenie lub opóźnienia części ladunku lub jakichkolwiek w nim zawar- tych przedmiotów, wplywa na wartość innych pakunków obję- tych tym samym lotniczym listem przewozowym lub potwier- dzeniem przyjęcia tego ladunku lub jeśli nie zostaly one wysta- wione, takim samym zapisem zawartym w innym środku określonym w art. 4 ust. 2, przy określeniu granic odpowie- dzialności, zostaje także wzięta pod uwagę calkowita masa takiego pakunku lub pakunków. Powyższe postanowienia ust. 1 i 2 niniejszego artykulu 5. nie mają zastosowania, jeśli zostanie udowodnione, że szkoda wynikla z dzialania lub zaniechania przewoźnika, jego pracow- ników lub agentów, dokonanych z zamiarem spowodowania szkody lub lekkomyślnie i ze świadomością, że szkoda naj- prawdopodobniej powstanie, pod warunkiem że w przypadku takiego dzialania lub zaniechania taki pracownik lub agent dzialal w zakresie swojego zatrudnienia. 6. Ograniczenia ustanowione w art. 21 i w niniejszym arty- kule nie stanowią przeszkody dla sądu w zasądzeniu dodat- kowo, zgodnie ze swym wlasnym prawem, calości lub części kosztów sądowych i innych wydatków procesowych poniesio- nych przez powoda, wlącznie z odsetkami. Powyższe postano- wienie nie ma zastosowania, jeśli kwota przyznanego odszko- dowania, z wylączeniem kosztów sądowych i innych wydatków procesowych, nie przekracza kwoty, którą przewoźnik zaofero- wal na piśmie powodowi w terminie sześciu miesięcy od daty zaistnienia zdarzenia, które spowodowalo szkodę lub przed wszczęciem kroków sądowych, jeśli nastąpilo to później. Artykul 23 Przeliczanie jednostek pieniężnych 1. Kwoty wymienione w Specjalnych Prawach Ciągnienia w niniejszej Konwencji uważa się za odnoszące się do Specjal- nych Praw Ciągnienia określonych przez Międzynarodowy Fun- dusz Walutowy. Przeliczenie kwot na waluty krajowe, w przy- padku postępowania sądowego, dokonuje się wedlug wartości takich walut w Specjalnych Prawach Ciągnienia w dniu wyda- nia orzeczenia. Wartość waluty krajowej w Specjalnym Prawie Ciągnienia Państwa-Strony, które jest czlonkiem Międzynarodo- wego Funduszu Walutowego, oblicza się zgodnie z metodą wyceny stosowaną przez Międzynarodowy Fundusz Walutowy dla jego operacji i transakcji, obowiązującą w dniu wydania orzeczenia. Wartość waluty krajowej w Specjalnych Prawach Ciągnienia Państwa-Strony, które nie jest czlonkiem Międzyna- rodowego Funduszu Walutowego, oblicza się w sposób usta- lony przez to Państwo. Jednakże te Państwa, które nie są czlonkami Międzynaro- 2. dowego Funduszu Walutowego i których prawo nie dopuszcza zastosowania postanowień ust. 1 niniejszego artykulu mogą, w chwili ratyfikacji lub przystąpienia lub kiedykolwiek w okresie późniejszym, zadeklarować, że granica odpowiedzialności prze- woźnika ustanowiona w art. 21 zostaje ustalona na kwotę 1 500 000 jednostek pieniężnych na pasażera w postępowaniu sądowym na ich terytoriach, 62 500 jednostek pieniężnych na pasażera w odniesieniu do art. 22 ust. 1, 15 000 jednostek pie- niężnych na pasażera w odniesieniu do art. 22 ust. 2 i 250 jed- nostek pieniężnych na kilogram w odniesieniu do art. 22 ust. 3. Ta jednostka pieniężna odpowiada 65,5 miligramom zlota próby 900/1000. Kwoty te mogą być przeliczone na odpowiednie waluty krajowe z dokladnością do liczb calkowitych. Przelicze- nie tych kwot na walutę krajową odbywa się zgodnie z prawem zainteresowanego Państwa. Obliczenie wymienione w ust. 1 zdanie ostatnie niniej- 3. szego artykulu i metoda przeliczania wymieniona w ust. 2 07/t. 5 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 497 niniejszego artykulu są używane w taki sposób, aby wyrazić w walucie krajowej Państwa-Strony możliwie tę samą realną wartość dla kwot z art. 21 i 22, która wyniklaby z zastosowa- nia pierwszych trzech zdań ust. 1 niniejszego artykulu. Pań- stwa-Strony przekazują depozytariuszowi sposób obliczania na mocy ust. 1 niniejszego artykulu lub wynik przeliczenia w ust. 2 niniejszego artykulu, stosownie do przypadku, w chwili skla- dania do depozytu dokumentu ratyfikacji, przyjęcia, zatwier- dzenia lub przystąpienia do niniejszej Konwencji i w każdym przypadku, gdy w którymkolwiek z nich następuje zmiana. Artykul 26 Nieważność postanowień umownych Każde postanowienie zmierzające do uwolnienia przewoźnika lub do ustalenia niższej granicy odpo- od odpowiedzialności wiedzialności niż przewidziana w niniejszej Konwencji jest nie- ważne, ale nieważność każdego takiego postanowienia nie obejmuje nieważności calej umowy, która nie przestaje pod- legać postanowieniom niniejszej Konwencji. Artykul 24 Artykul 27 Przegląd granic odpowiedzialności Swoboda zawierania umów lub, 1. Bez uszczerbku dla postanowień art. 25 niniejszej Kon- wencji i z zastrzeżeniem ust. 2 poniżej, granice odpowiedzial- ności ustanowione w ust. 21—23 przeglądane są przez depo- zytariusza w odstępach pięcioletnich, a pierwszy taki przegląd będzie mial miejsce w końcu piątego roku od daty wejścia w życie niniejszej Konwencji jeśli niniejsza Konwencja nie wejdzie w życie w ciągu pięciu lat od chwili, gdy zostanie po raz pierwszy otwarta dla podpisania, w ciągu pierwszego roku od jej wejścia w życie, przez odniesienie do wskaźnika inflacji odpowiadającego skumulowanej stopie inflacji od poprzed- niego przeglądu lub, w pierwszym przypadku, od daty wejścia w życie niniejszej Konwencji. Miarą stopy inflacji, którą należy jest średnia ważona użyć przy określaniu wskaźnika inflacji rocznych stóp wzrostu lub spadku wskaźników cen konsu- menckich Państw, których waluty skladają się na Specjalne Prawa Ciągnienia określone w art. 23 ust. 1. 2. Jeśli z przeglądu określonego w poprzednim ustępie wyniknie, że wskaźnik inflacji przekroczyl dziesięć procent, depozytariusz powiadamia Państwa Strony o nowelizacji granic odpowiedzialności. Każda taka rewizja staje się obowiązująca po sześciu miesiącach od powiadomienia o niej Państw Stron. Jeśli w terminie trzech miesięcy po powiadomieniu o niej Państw Stron większość Państw Stron odnotuje swoją dezapro- batę, rewizja nie stanie się obowiązująca i depozytariusz prze- każe sprawę posiedzeniu Państw-Stron. Depozytariusz nie- zwlocznie powiadamia wszystkie Państwa-Strony o wejściu w życie każdej rewizji. Bez względu na ust. 1 niniejszego artykulu procedurę 3. określoną w ust. 2 niniejszego artykulu stosuje się zawsze, pod warunkiem że jedna trzecia Państw-Stron wyrazi takie życzenie i pod warunkiem że wskaźnik inflacji określony w ust. 1 prze- kroczyl 30 procent od poprzedniej nowelizacji lub od daty wejścia w życie niniejszej Konwencji, jeśli nie bylo wcześniej- szych rewizji. Kolejne przeglądy, z zastosowaniem procedury określonej w ust. 1 niniejszego artykulu, odbywają się w odstę- pach pięcioletnich, począwszy od końca piątego roku po dacie przeglądów określonych w niniejszym ustępie. Artykul 25 Zastrzeżenia w sprawie granic odpowiedzialności Przewoźnik może zastrzec, że umowa przewozu podlega wyższym granicom odpowiedzialności niż przewidziane w lub że w ogóle nie podlega granicom niniejszej Konwencji odpowiedzialności. Nic, co zawiera niniejsza Konwencja, nie stanowi dla przewoź- nika przeszkody w odmowie zawarcia jakiejkolwiek umowy przewozu, zrzeczenia się dostępnych argumentów obrony, wynikających ustanowienia niniejszej Konwencji warunków, które nie naruszają postanowień niniejszej Kon- wencji. lub z Artykul 28 Zaliczki W przypadku wypadków statków powietrznych, których skut- kiem jest śmierć lub uszkodzenie ciala pasażerów, przewoźnik, gdy wymaga tego prawo krajowe, niezwlocznie dokonuje zali- czek dla osoby fizycznej lub osób upoważnionych do roszcze- nia o odszkodowanie, aby zaspokoić doraźne potrzeby gospo- darcze takich osób. Takie zaliczki nie stanowią uznania odpo- wiedzialności i mogą zostać potrącone z kwot następnie wyplaconych przez przewoźnika jako odszkodowanie. Artykul 29 Podstawa roszczeń uzyskania jakkolwiek odszkodowania, W przewozie osób, bagażu i ladunku jakiekolwiek powództwo dla uzasadnione, zarówno na podstawie niniejszej Konwencji, jak i z umowy lub deliktu, może zostać wszczęte wylącznie z zastrzeżeniem warunków i takich granic odpowiedzialności, jak określone w niniejszej Konwencji, bez uszczerbku dla tego, kim są osoby mające prawo wniesienia pozwu i jakie są ich odpowiednie uprawnienia. W każdym takim postępowaniu sądowym zadośćuczynienie, odszkodowania z nawiązką lub jakiekolwiek inne odszkodowanie niekompensacyjne nie są zasądzane. Artykul 30 Pracownicy, agenci — lączenie roszczeń 1. Jeśli zostaje wniesione powództwo przeciwko pracowni- kowi lub agentowi przewoźnika wynikle ze szkody, do której odnosi się niniejsza Konwencja, taki pracownik lub agent, jeśli udowodni, że dzialal w zakresie swego zatrudnienia, upoważ- niony jest do skorzystania z warunków i granic odpowiedzial- ności, do których na podstawie niniejszej Konwencji upoważ- niony jest sam przewoźnik. 498 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 07/t. 5 Calkowita suma kwot zasądzonych od przewoźnika, jego 2. pracowników i agentów nie może w tym przypadku przekro- czyć wymienionych granic. Z wyjątkiem odniesienia do przewozu ladunku, postano- 3. wienia ust. 1 i 2 niniejszego artykulu nie mają zastosowania, jeśli jest udowodnione, że szkoda powstala w wyniku dzialania lub zaniechania pracownika lub agenta, z zamiarem spowodo- wania szkody lub lekkomyślnie i ze świadomością, że szkoda najprawdopodobniej powstanie. Artykul 31 Terminowe zglaszanie skarg Odebranie, bez skargi, przez osobę posiadającą tytul do 1. dostarczonego przyjętego bagażu lub ladunku jest dowodem opartym na domniemaniu faktycznym, że zostalo to dostar- czone w dobrym stanie i zgodnie z dokumentem przewozo- wym lub zapisem zawartym w innych środkach określonych w art. 3 ust. 2 i art. 4 ust. 2. 2. W przypadku szkody osoba posiadająca tytul do dostawy musi wnieść skargę bezzwlocznie po odkryciu szkody i naj- później w terminie siedmiu dni od daty odebrania w przy- padku przyjętego bagażu i 14 dni od daty odebrania w przy- padku ladunku. W przypadku opóźnienia skarga musi zostać wniesiona najpóźniej w terminie 21 dni od daty oddania bagażu lub ladunku do dyspozycji takiej osoby. Każda skarga musi mieć formę pisemną i być przekazana 3. lub wyslana w ramach czasowych określonych powyżej. 2. W odniesieniu do szkód wyniklych ze śmierci lub uszko- dzenia ciala pasażera, powództwo może zostać wytoczone przed jednym z sądów wymienionych w ust. 1 niniejszego artykulu lub na terytorium Państwa Strony, na którego teryto- rium w chwili wypadku pasażer mial swoje glówne i stale miejsce zamieszkania i do którego lub z którego przewoźnik świadczy uslugi lotniczego przewozu osób albo swoimi wlas- statkami powietrznymi albo statkami powietrznymi nymi innego przewoźnika w zastosowaniu umowy handlowej i w którym przewoźnik prowadzi swoją dzialalność lotniczego przewozu osób z lokalu wynajętego lub stanowiącego wlasność przewoźnika lub przez innego przewoźnika, z którym ma on umowę handlową. 3. a) b) Do celów ust. 2, „umowa handlowa” oznacza umowę, różną od umowy agencyjnej, zawartą między przewoźnikami i odnoszącą się do świadczenia ich wspólnych uslug lotniczego przewozu osób; „glówne i stale miejsce zamieszkania” oznacza jedno usta- stale miejsce zamieszkania pasażera w czasie lone i wypadku. Przynależność państwowa pasażera nie jest w tym względzie decydującym czynnikiem. Zagadnienia procedury są regulowane prawem sądu orze- 4. kającego. Artykul 34 Arbitraż 4. Jeśli w ramach czasowych określonych powyżej nie zos- tanie wniesiona żadna skarga, przeciwko przewoźnikowi nie przysluguje prawo do powództwa, z wyjątkiem przypadku nadużycia finansowego z jego strony. Z zastrzeżeniem postanowień niniejszego artykulu, 1. strony umowy przewozu ladunku mogą zastrzec, że jakikol- wiek spór odnoszący się do odpowiedzialności przewoźnika na podstawie niniejszej Konwencji rozstrzyga się w drodze arbi- trażu. Taka umowa wymaga formy pisemnej. Artykul 32 Śmierć osoby odpowiedzialnej W przypadku śmierci osoby odpowiedzialnej powództwo o odszkodowanie, zgodnie z warunkami niniejszej Konwencji, wytaczane jest przeciwko prawnym przedstawicielom majątku takiej osoby. Procedury arbitrażowe, wedlug wyboru powoda, odby- 2. wają się w ramach jednej z wlaściwości określonych w art. 33. Arbiter lub sąd arbitrażowy stosują postanowienia niniej- 3. szej Konwencji. Postanowienia ust. 2 i 3 niniejszego artykulu uważa się 4. za część każdej klauzuli arbitrażowej lub porozumienia arbi- trażowego, zaś każdy warunek takiej klauzuli lub porozumie- nia z nimi niezgodny jest nieważny. Artykul 33 Wlaściwość sądów Artykul 35 Przedawnienie roszczeń Powództwo o odszkodowanie musi zostać wytoczone, 1. wedlug wyboru powoda, na terytorium jednego z Państw-Stron albo przed sądem wlaściwym dla siedziby przewoźnika albo jego glównego miejsca prowadzenia dzialalności, albo miejsca prowadzenia dzialalności, w ramach której zawarta zostala umowa, albo przed sądem miejsca przeznaczenia. Prawo do odszkodowania wygasa, jeśli powództwo nie 1. zostanie wytoczone w okresie dwóch lat, liczonym od daty przylotu do miejsca przeznaczenia lub od dnia, w którym sta- tek powietrzny powinien byl przylecieć lub od dnia, w którym przewóz ustal. 07/t. 5 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 499 2. Metoda obliczania tego okresu jest ustalona zgodnie z prawem sądu orzekającego. Artykul 36 Kolejny przewóz 1. W przypadku przewozu, który ma być dokonany przez różnych kolejnych przewoźników i wchodzącego w zakres definicji określonej w art. 1 ust. 3, każdy przewoźnik przy- jmujący pasażerów, bagaż lub ladunek podlega zasadom okreś- lonym w niniejszej Konwencji i jest uważany za jedną ze stron umowy o przewóz w takim zakresie, w jakim umowa stosuje się do tej części przewozu, która jest dokonana pod jego nad- zorem. 2. W przypadku przewozu o takim charakterze pasażer lub jakakolwiek osoba upoważniona do odszkodowania odnoszą- cego się do niej lub do niego może wytoczyć powództwo tylko przeciwko przewoźnikowi, który dokonywal przewozu, w cza- sie którego wydarzyl się wypadek lub nastąpilo opóźnienie, z wyjątkiem przypadku, gdy na mocy wyraźnej umowy pierwszy przewoźnik przyjąl odpowiedzialność za calą drogę. 3. W odniesieniu do bagażu lub ladunku, pasażer lub nad- awca będą mieli prawo wytoczenia powództwa przeciwko pierwszemu przewoźnikowi, a pasażer lub nadawca mający tytul do dostawy będą mieli prawo wytoczenia powództwa przeciwko ostatniemu przewoźnikowi, a ponadto, każdy z nich może wytoczyć powództwo przeciwko przewoźnikowi, który dokonywal przewozu, podczas którego nastąpilo zniszczenie, utrata lub uszkodzenie. Ci przewoźnicy będą solidarnie odpo- wiedzialni wobec pasażera lub nadawcy, lub odbiorcy. Artykul 37 Prawo regresu w stosunku do stron trzecich Postanowienia niniejszej Konwencji pozostają bez uszczerbku dla kwestii, czy osoba odpowiedzialna za szkodę, zgodnie z jej postanowieniami, ma prawo regresu w stosunku do jakichkol- wiek innych osób. ROZDZIAL IV Przewóz kombinowany Artykul 38 Przewóz kombinowany 1. W przypadku przewozu kombinowanego, dokonywanego częściowo drogą lotniczą i częściowo innymi rodzajami prze- wozu, postanowienia niniejszej Konwencji się, z zastrzeżeniem art. 18 ust. 4, tylko do przewozu lotniczego, pod warunkiem że przewóz lotniczy wchodzi w zakres warunków ustanowionych w art. 1. stosuje Postanowienia niniejszej Konwencji nie stanowią prze- 2. szkody dla stron w przypadku przewozu kombinowanego w dodaniu do przewozowych dokumentów lotniczych warunków odnoszących się do innych rodzajów przewozu, pod warun- kiem że są przestrzegane postanowienia niniejszej Konwencji odnoszące się do przewozu lotniczego. ROZDZIAL V Przewóz lotniczy dokonywany przez osobę inną niż przewoźnik umowny Artykul 39 Przewoźnik umowny przewoźnikiem faktycznym Postanowienia niniejszego rozdzialu stosują się, gdy osoba (zwana dalej „przewoźnikiem umownym”) zawiera bezpośred- nio umowę przewozu regulowaną niniejszą Konwencją z lub osobą dzialającą w imieniu pasażerem lub nadawcą, pasażera lub nadawcy, a inna osoba (nazywana dalej „przewoź- nikiem faktycznym”) dokonuje, na mocy upoważnienia prze- woźnika umownego, calość lub część przewozu, ale nie jest w zakresie takiej części kolejnym przewoźnikiem w rozumieniu niniejszej Konwencji. Domniemywa się takiego upoważnienia przy braku dowodu przeciwnego. Artykul 40 Odpowiedzialność odpowiednio przewoźników umownych i faktycznych Jeśli przewoźnik faktyczny dokonuje calości lub części prze- wozu, który, zgodnie z umową określoną w art. 39, regulo- wany jest niniejszą Konwencją, zarówno przewoźnik umowny, jak i przewoźnik faktyczny, chyba że postanowiono inaczej w niniejszym rozdziale, podlegają zasadom niniejszej Konwencji, ten pierwszy, w odniesieniu do calości przewozu przewidzia- nego w umowie, ten drugi, wylącznie w odniesieniu do prze- wozu przez siebie dokonanego. Artykul 41 Odpowiedzialność wzajemna Dzialania i zaniechania przewoźnika faktycznego oraz 1. jego pracowników i agentów dzialających w zakresie swego zatrudnienia uważane są również, w odniesieniu do przewozu dokonanego przez przewoźnika faktycznego, za dzialania i zaniechania przewoźnika umownego. Dzialania i zaniechania przewoźnika umownego oraz 2. jego pracowników i agentów dzialających w zakresie swego zatrudnienia uważane są również, w odniesieniu do przewozu dokonanego przez przewoźnika faktycznego, za dzialania i 500 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 07/t. 5 Jednakże żadne taki zaniechania przewoźnika faktycznego. dzialanie lub zaniechanie nie obciąża przewoźnika faktycznego odpowiedzialnością przekraczającą kwoty określone w art. 21, 22, 23 i 24. Każde specjalne porozumienie, wedlug którego przewoźnik umowny przyjmuje zobowiązania nienarzucane niniejszą Konwencją lub jakiekolwiek zrzeczenie się praw lub argumentów obrony przewidzianych niniejszą Konwencją lub jakakolwiek specjalna deklaracja interesu w dostawie do miejsca przeznaczenia, określona w art. 22, nie ma wplywu na przewoźnika faktycznego, chyba że ten zaakceptuje to umową. Artykul 42 Adresat skarg i poleceń Każda mająca być zgloszona skarga lub polecenie mające być wydane przewoźnikowi na podstawie niniejszej Konwencji ma ten sam skutek, niezależnie od tego, czy skierowane jest do przewoźnika umownego, czy do przewoźnika faktycznego. Jed- nakże polecenia określone w art. 12 są skuteczne jedynie, gdy skierowane są do przewoźnika umownego. Artykul 43 Pracownicy i agenci Artykul 46 Dodatkowa wlaściwość sądów Każde powództwo o odszkodowanie przewidziane w art. 45 musi zostać wytoczone, wedlug wyboru powoda, na teryto- rium jednego z Państw-Stron albo przed sądem, w którym można wytoczyć przewoźnikowi umownemu, zgodnie z art. 33, albo przed sądem wlaściwym dla miejsca, w którym przewoźnik faktyczny ma swoją siedzibę lub swoje glówne miejsce prowadzenia dzialalności. powództwo przeciwko Artykul 47 Nieważność postanowień umownych Każde postanowienie umowne zmierzające do uwolnienia przewoźnika umownego lub przewoźnika faktycznego od odpowiedzialności określonej w niniejszym rozdziale lub do ustalenia niższej granicy niż ta, która jest wlaściwa zgodnie z niniejszym rozdzialem jest nieważne, ale nieważność każdego takiego postanowienia nie powoduje nieważności calej umowy, która nie przestaje podlegać postanowieniom niniejszego roz- dzialu. W odniesieniu do przewozu dokonywanego przez przewoźnika faktycznego pracownik lub agent tego przewoźnika lub prze- jeśli udowodni, że dzialal w zakresie woźnika umownego, swego zatrudnienia, uprawniony jest do skorzystania z warunków i granic odpowiedzialności, do których na podsta- wie niniejszej Konwencji uprawniony jest przewoźnik, którego pracownikiem lub agentem jest ta osoba, chyba że udowod- nione zostanie, że postępowala ona w sposób uniemożli- wiający odwolania się do granic odpowiedzialności zgodnie z niniejszą Konwencją. Artykul 48 Wzajemne stosunki przewoźnika umownego i faktycznego Z wyjątkiem postanowień art. 45 żadne z postanowień niniej- szego rozdzialu nie ma wplywu na wzajemne prawa i obo- wiązki przewoźników, w tym na wszelkie prawa regresu lub odszkodowania. Artykul 44 Lączenie odszkodowań W odniesieniu do przewozu dokonywanego przez przewoźnika faktycznego, lączne kwoty dochodzone od tego przewoźnika i przewoźnika umownego oraz od ich pracowników i agentów dzialających w zakresie swego zatrudnienia, nie mogą przekro- czyć najwyższej kwoty, która moglaby być zasądzona albo przeciwko przewoźnikowi umownemu, albo przeciwko prze- woźnikowi faktycznemu zgodnie z niniejszą Konwencją, ale żadna z wymienionych tu osób nie ponosi odpowiedzialności na kwotę większą niż granice, które mają zastosowanie do tej osoby. Artykul 45 Adresat roszczeń W odniesieniu do przewozu dokonywanego przez przewoźnika faktycznego powództwo o odszkodowanie może zostać wyto- czone, wedlug wyboru powoda, przeciwko temu przewoźni- lub przewoźnikowi umownemu lub przeciwko obu, kowi razem lub oddzielnie. Jeśli powództwo wytacza się tylko prze- ciwko jednemu z tych przewoźników, przewoźnik ten ma prawo zażądać wlączenia drugiego przewoźnika do procesu, zaś postępowanie i skutki regulowane są prawem sądu orze- kającego. ROZDZIAL VI Pozostale postanowienia Artykul 49 Zastosowanie obowiązkowe Nieważne są wszelkie klauzule zawarte w umowie przewozu i wszelkie specjalne porozumienia zawarte przed powstaniem szkody, poprzez które strony zamierzają naruszyć zasady usta- nowione w niniejszej Konwencji, decydując co do mającego mieć zastosowanie prawa lub zmieniając zasady dotyczące wlaściwości sądów. Artykul 50 Ubezpieczenie Państwa-Strony wymagają od swoich przewoźników utrzymy- wania stosownego ubezpieczenia pokrywającego ich odpowie- dzialność określoną w niniejszej Konwencji. Państwo-Strona, w którym prowadzi dzialalność przewoźnik, może zażądać od niego dostarczenia dowodów, że utrzymuje on stosowne ubez- pieczenie pokrywające jego odpowiedzialność określoną w niniejszej Konwencji. 07/t. 5 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 501 Artykul 51 Przewóz dokonywany w okolicznościach wyjątkowych Postanowienia art. 3–5, 7 i 8 odnoszące się do dokumentacji przewozu nie mają zastosowania w przypadku przewozu dokonywanego w okolicznościach wyjątkowych, poza normal- nym zakresem dzialalności przewoźnika. Artykul 52 Definicja dni Wyrażenie „dni”, używane w niniejszej Konwencji, oznacza dni kalendarzowe, nie zaś dni robocze. ROZDZIAL VII Klauzule końcowe Artykul 53 Podpisanie, ratyfikacja i wejście w życie 1. Niniejszą Konwencję otwiera się do podpisu w Montrealu dnia 28 maja 1999 roku dla Państw uczestniczących w mię- dzynarodowej konferencji w sprawie prawa lotniczego, która odbywala się od dnia 10 do dnia 28 maja 1999 roku. Po dniu 28 maja 1999 roku niniejszą Konwencję otwiera się do pod- pisu w siedzibie Międzynarodowej Organizacji Lotnictwa Cywilnego w Montrealu, do chwili jej wejścia w życie zgodnie z ust. 6 niniejszego artykulu. Niniejszą Konwencję, podobnie, otwiera się do podpisu 2. dla organizacji regionalnej integracji gospodarczej. Do celów niniejszej Konwencji „organizacja regionalnej integracji gospo- darczej” oznacza każdą organizację utworzoną przez suwe- renne państwa danego regionu, wlaściwą w zakresie niektórych i która zostala spraw regulowanych w niniejszej Konwencji należycie upelnomocniona do podpisania i ratyfikacji, przyję- cia, zatwierdzenia lub przystąpienia do niniejszej Konwencji. Odniesienie do „Państwa-Strony” lub „Państw-Stron” w niniej- szej Konwencji, z wylączeniem art. 1 ust. 2, art. 3 ust. 1 lit. b), art. 5 lit. b), art. 23, 33, 46 i art. 57 lit. b), stosuje się jedna- kowo do organizacji regionalnej integracji gospodarczej. W świetle art. 24 odniesienia do „większości Państw-Stron” i „jed- nej trzeciej Państw-Stron” nie mają zastosowania do organizacji regionalnej integracji gospodarczej. 3. Niniejsza Konwencja ratyfikowana jest przez państwa i organizacje regionalnej integracji gospodarczej, które ją podpi- saly. 4. Każde państwo lub organizacja regionalnej integracji gos- podarczej, które nie podpisaly niniejszej Konwencji, może ją przyjąć, zatwierdzić lub przystąpić do niej w dowolnym czasie. 5. Dokumenty ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przy- stąpienia sklada się w Międzynarodowej Organizacji Lotnictwa Cywilnego, która niniejszym zostaje wyznaczona na depozyta- riusza. Niniejsza Konwencja wchodzi w życie sześćdziesiątego 6. dnia od daty zlożenia u depozytariusza trzydziestego doku- mentu ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia, spośród państw, które zlożyly takie dokumenty. Dokument zlożony przez organizację regionalnej integracji gospodarczej nie będzie liczony do celów niniejszego ustępu. Dla pozostalych państw i dla pozostalych organizacji 7. regionalnej integracji gospodarczej niniejsza Konwencja staje się skuteczna po 60 dniach od daty zlożenia dokumentu ratyfi- kacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia. Depozytariusz bezzwlocznie powiadamia wszystkich syg- 8. natariuszy i Państwa-Strony o: a) każdym podpisaniu niniejszej Konwencji i jego dacie; b) każdym zlożeniu dokumentu ratyfikacji, przyjęcia, zatwier- dzenia lub przystąpienia i jego dacie; c) dacie wejścia w życie niniejszej Konwencji; d) dacie wejścia w życie każdej zmiany granic odpowiedzial- ności, ustanowionych na podstawie niniejszej Konwencji; e) każdym wypowiedzeniu na mocy artykulu 54. Artykul 54 Wypowiedzenie Każde Państwo-Strona może wypowiedzieć niniejszą Kon- 1. wencję przez pisemne powiadomienie depozytariusza. 2. Wypowiedzenie obowiązuje od 180 dnia od daty otrzy- mania powiadomienia przez depozytariusza. Artykul 55 Powiązanie z innymi dokumentami Konwencji Warszawskiej Niniejsza Konwencja ma pierwszeństwo przed wszelkimi zasa- dami stosującymi się do międzynarodowego przewozu lotni- czego: 1. między Państwami-Stronami niniejszej Konwencji, na mocy wspólnego uczestnictwa tych państw w charakterze stron w: a) Konwencji o ujednostajnieniu niektórych prawidel dotyczących międzynarodowego przewozu lotniczego, podpisanej w Warszawie dnia 12 października 1929 roku (zwanej dalej „Konwencją Warszawską”); b) Protokole zmieniającym Konwencję o ujednostajnieniu niektórych prawidel dotyczących międzynarodowego przewozu lotniczego, podpisaną w Warszawie dnia 12 października 1929 roku, sporządzonym w Hadze dnia 28 września 1955 roku (zwanym dalej Protokolem Haskim); c) Konwencji uzupelniającej Konwencję Warszawską o ujednostajnieniu niektórych prawidel dotyczących mię- dzynarodowego przewozu lotniczego wykonywanego przez inną osobę niż przewoźnik umowny, podpisanej w Guadalajarze dnia 18 września 1961 roku (zwanym dalej Konwencją z Guadalajary); 502 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 07/t. 5 d) Protokole zmieniającym Konwencji o ujednostajnieniu niektórych prawidel dotyczących międzynarodowego przewozu lotniczego, podpisanej w Warszawie dnia 12 Protokolem października 1929 roku, sporządzonym w Hadze dnia 28 września 1955 roku, podpisanym w Guatemala City dnia 8 marca 1971 roku (zwanym dalej Protokolem z Guatemala City); zmienionej e) dodatkowych protokolach nr 1—3 i Protokole Mon- trealskim nr 4, zmieniającymi Konwencję Warszawską zmienioną Protokolem Haskim, lub Konwencji War- szawskiej zmienionej zarówno Protokolem Haskim, jak i Protokolem z Guatemala City, podpisanych w Mon- trealu dnia 25 września 1975 roku (zwanych dalej Pro- tokolami Montrealskimi); lub 2. na obszarze każdego Państwa-Strony niniejszej Konwencji na mocy uczestnictwa tego państwa w charakterze strony w jednym lub większej liczbie dokumentów wymienionych w literach a)—e) powyżej. Artykul 56 Państwa z więcej niż jednym systemem prawnym Jeśli Państwo posiada dwie lub więcej 1. jednostki teryto- rialne, w których stosuje się różne systemy prawne w odniesie- niu do zagadnień objętych niniejszą Konwencją, może ono w ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub chwili podpisania, przystąpienia oświadczyć, że niniejsza Konwencja rozciąga się na wszystkie jego jednostki terytorialne lub tylko na jedną z nich lub więcej i może zmienić to oświadczenie, przedsta- wiając inne oświadczenie w dowolnym czasie. 2. Każde takie oświadczenie zostaje podane do wiadomości depozytariusza i wyraźnie określa jednostki terytorialne, do których stosuje się niniejsza Konwencja. 3. W odniesieniu do Państwa-Strony, które zlożylo taką deklarację: a) odniesienia w art. 23 do „waluty krajowej” uznaje się za odnoszące się do waluty odpowiedniej jednostki terytorial- nej tego państwa; i b) odniesienie w art. 28 do „prawa krajowego” uznaje się za odnoszące się do prawa odpowiedniej jednostki terytorial- nej tego państwa. Artykul 57 Zastrzeżenia żadnych Do niniejszej Konwencji nie można zastrzeżeń, z wyjątkiem sytuacji, gdy Państwo-Strona może w dowolnym czasie oświadczyć, poprzez powiadomienie skiero- wane do depozytariusza, że niniejsza Konwencja nie ma zasto- sowania do: zglaszać a) międzynarodowego przewozu lotniczego dokonywanego i prowadzonego bezpośrednio przez Państwo-Stronę do celów niehandlowych, dotyczącego jego funkcji i obo- wiązków jako suwerennego państwa; i/lub b) przewozu osób, ladunku i bagażu dla jego wladz wojsko- wych statkami powietrznymi zarejestrowanymi w tym Pań- stwie-Stronie lub przez nie wydzierżawionymi, których cal- kowita pojemność zostala wykorzystana przez lub w imie- niu takich wladz. W DOWÓD CZEGO niżej podpisani pelnomocnicy, będąc należycie upelnomocnionymi, podpisali niniejszą Konwencję. Sporządzono w Montrealu, dnia dwudziestego ósmego maja tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego dziewiątego roku, w językach angielskim, arabskim, chińskim, francuskim, rosyj- skim i hiszpańskim; przy czym wszystkie teksty są na równi autentyczne. Niniejsza Konwencja zostaje zlożona w archiwach Międzynarodowej Organizacji Lotnictwa Cywilnego, a jej uwie- rzytelnione odpisy zostają przeslane przez depozytariusza wszystkim Państwom-Stronom niniejszej Konwencji oraz wszystkim Państwom-Stronom Konwencji Warszawskiej, Proto- kolu Haskiego, Konwencji z Guadalajary, Protokolu z Guate- mala City i Protokolów Montrealskich


title: Decisione del Comitato misto SEE N. 75/1999 del 28 maggio 1999 che modifica l'allegato II (regolamentazioni tecniche, norme, prove e certificazioni) dell'accordo SEE

eurovoc_concepts:
European Medicines Agency
marketing standard
medicinal product
pharmaceutical legislation
veterinary drug

formats: html pdf print

text: 9. 11. 2000 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee L 284/71 DECISIONE DEL COMITATO MISTO SEE N. 75/1999 del 28 maggio 1999 che modifica l’allegato II (regolamentazioni tecniche, norme, prove e certificazioni) dell’accordo SEE IL COMITATO MISTO SEE, visto l’accordo sullo Spazio economico europeo, modificato dal protocollo di adattamento di detto accordo, in appresso denominato «l’accordo», in particolare l’articolo 98, considerando cuanto segue: (1) L’allegato II dell’accordo è stato modificato dalla decisione n. 49/1999 del Comitato misto SEE, del 30 aprile 1999 (1). (2) Occorre integrare nell’accordo il regolamento (CE) n. 649/98 della Commissione, del 23 marzo 1998, che modifica l’allegato del regolamento (CEE) n. 2309/93 del Consiglio (2) (che stabilisce le procedure comunitarie per l’autorizzazione e la vigilanza dei medicinali per uso umano e veterinario e che istituisce un’Agenzia europea di valutazione dei medicinali), DECIDE: Articolo 1 Al punto 15g [regolamento (CEE) n. 2309/93 del Consiglio] del capitolo XIII dell’allegato II dell’accordo viene inserito il testo seguente: «, modificato da: — 398 R 0649: Regolamento (CE) n. 649/98 della Commissione, del 23 marzo 1998 (GU L 88 del 24. 3. 1998, pag. 7). » Articolo 2 I testi del regolamento (CE) n. 649/98 della Commissione nelle lingue islandese e norvegese, allegati alle rispettive versioni linguistiche della presente decisione, fanno fede. Articolo 3 La presente decisione entra in vigore il 29 maggio 1999, a condizione che al Comitato misto SEE siano pervenute tutte le notifiche previste all’articolo 103, paragrafo 1, dell’accordo. (1) Cfr. pagina 6 della presente Gazzetta ufficiale. (2) GU L 88 del 24. 3. 1998, pag. 7. L 284/72 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 9. 11. 2000 La presente decisione è pubblicata nella sezione SEE e nel supplemento SEE della Gazzetta ufficiale delle Comunità europee. Articolo 4 Fatto a Bruxelles, il 28 maggio 1999. Per il Comitato misto SEE Il Presidente F. BARBASO


title: Regolamento (CE) n. 1128/1999 della Commissione del 28 maggio 1999 recante modalità d'applicazione di un contingente tariffario di vitelli di peso pari o inferiore a 80 kg, originari di alcuni paesi terzi

eurovoc_concepts:
calf
originating product
tariff quota
third country

text: L 135/50 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee 29. 5. 1999 REGOLAMENTO (CE) N. 1128/1999 DELLA COMMISSIONE del 28 maggio 1999 recante modalit(cid:133) d’applicazione di un contingente tariffario di vitelli di peso pari o inferiore a 80 kg, originari di alcuni paesi terzi LA COMMISSIONE DELLE COMUNIT(cid:211) EUROPEE, compresi vigore (5), in particolare l’articolo 2, i miglioramenti del regime preferenziale in visto il trattato che istituisce la Comunit(cid:133) europea, tariffari comunitari per visto il regolamento (CE) n. 3066/95 del Consiglio, del 22 dicembre 1995, che stabilisce talune concessioni sotto forma di contingenti taluni prodotti agricoli e prevede l’adeguamento autonomo e transitorio di talune concessioni agricole previste dagli accordi europei al fine di tener conto dell’accordo sull’a- gricoltura concluso nel quadro dei negoziati commerciali multilaterali dell’Uruguay Round (1), modificato dal rego- lamento (CE) n. 2435/98 (2), in particolare l’articolo 8, visto il regolamento (CE) n. 1926/96 del Consiglio, del 7 ottobre 1996, che stabilisce talune concessioni sotto forma di contingenti tariffari comunitari per taluni prodotti agri- coli e prevede l’adeguamento autonomo e transitorio di talune concessioni agricole previste dagli accordi con l’Estonia, la Lettonia e la Lituania sul libero scambio e sull’istituzione di misure di accompagnamento, al fine di tener conto dell’accordo sull’agricoltura concluso nel quadro dei negoziati commerciali multilaterali dell’Uru- guay Round (3), in particolare l’articolo 5, vista la decisione 98/677/CE del Consiglio, del 18 maggio 1998, relativa alla conclusione del protocollo di adegua- mento degli aspetti commerciali dell’accordo europeo che istituisce un’associazione tra le Comunit(cid:133) europee e i loro Stati membri, da una parte, e la Repubblica di Lituania, dall’altra, per tener conto dell’adesione della Repubblica d’Austria, della Repubblica di Finlandia e del Regno di Svezia all’Unione europea e dei risultati dei negoziati agricoli dell’Uruguay Round, compresi i miglioramenti del regime preferenziale esistente (4), in particolare l’arti- colo 2, aspetti vista la decisione 1999/86/CE del Consiglio, del 18 maggio 1998, relativa alla conclusione del protocollo di adeguamento degli commerciali dell’accordo europeo che istituisce un’associazione tra le Comunit(cid:133) europee e i loro Stati membri, da una parte, e la Repub- blica di Estonia, dall’altra, per tener conto dell’adesione della Repubblica d’Austria, della Repubblica di Finlandia e del Regno di Svezia all’Unione europea e dell’esito dei agricolo, negoziati dell’Uruguay Round nel settore (1) GU L 328 del 30. 12. 1995, pag. 31. (2) GU L 303 del 13. 11. 1998, pag. 1. (3) GU L 254 dell’8. 10. 1996, pag. 1. (4) GU L 321 del 30. 11. 1998, pag. 1. (1) (2) (3) considerando che i regolamenti (CE) n. 3066/95 e (CE) n. 1926/96 nonch(cid:130) le decisioni 98/667/CE e 1999/86/CE hanno previsto l’apertura di un contin- gente tariffario per un volume annuo di 178 000 animali vivi della specie bovina, di peso non supe- riore a 80 kg, originari dell’Ungheria, della Polonia, della Repubblica ceca, della Slovacchia, della Romania, della Bulgaria, dell’Estonia, della Lettonia e della Lituania, e per i quali (cid:138) concessa una ridu- zione dei dazi doganali dell’80 %; che (cid:138) necessario adottare a titolo pluriennale per periodi di dodici mesi decorrenti dal 1o luglio, in prosieguo denomi- nati «anni d’importazione», le modalit(cid:133) d’applica- zione; che (cid:138) opportuno a tale scopo attenersi alle disposizioni annuali previste in passato per lo stesso contingente; considerando che, in base all’esperienza finora acquisita, la limitazione delle importazioni rischia di provocare la presentazione di domande d’impor- tazione a fini speculativi; che, per garantire il corretto funzionamento delle misure previste, occorre quindi riservare la parte preponderante dei quantitativi disponibili agli importatori «tradizio- nali» di bovini; che talvolta errori amministrativi commessi dall’organismo regionale competente rischiano di limitare l’accesso degli operatori a questa parte del contingente; che occorre prevedere disposizioni per correggere eventuali pregiudizi; considerando che, per evitare un eccessivo irrigidi- mento nelle relazioni commerciali nel settore, (cid:138) tuttavia opportuno mettere una seconda quota del contingente a disposizione degli operatori che possono dimostrare la seriet(cid:133) della loro attivit(cid:133) e che commercializzano quantitativi di una certa entit(cid:133) con paesi terzi; che, a tal fine ed anche per garantire una gestione efficace, (cid:138) opportuno esigere che un minimo di 100 capi sia stato esportato e/o importato dagli operatori interessati nei dodici mesi precedenti l’anno d’importazione in causa; che una partita di 100 animali rappresenta in linea di massima un carico normale e che l’esperienza ha dimostrato che la vendita o l’acquisto di una sola partita costituisce il minimo per poter considerare che una transazione (cid:138) reale e accettabile; (5) GU L 29 del 3. 2. 1999, pag. 9. 29. 5. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee L 135/51 (4) (5) (6) (7) (8) considerando che per controllare l’osservanza dei suddetti criteri (cid:138) necessario che le domande di uno stesso operatore siano presentate nello stesso Stato membro presso il quale l’operatore (cid:138) iscritto nel registro dell’IVA; considerando che, per evitare operazioni specula- tive, occorre vietare l’accesso al contingente agli operatori tradizionali che al 1o giugno precedente l’anno d’importazione in causa non svolgevano pi(cid:151) alcuna attivit(cid:133) nel settore delle carni bovine; considerando che (cid:138) opportuno disporre che i titoli vengano rilasciati dopo un periodo di riflessione, applicando, ove del caso, una percentuale unica di riduzione; considerando che per garantire la regolarit(cid:133) delle importazioni (cid:138) opportuno ripartire il rilascio dei titoli su diversi periodi dell’anno d’importazione; considerando che (cid:138) opportuno che il regime venga gestito mediante titoli d’importazione; che a tal fine (cid:130) necessario prescrivere, in particolare, le modalit(cid:133) di presentazione delle domande, nonch(cid:130) le indica- zioni che devono figurare nelle domande stesse e nei titoli, se del caso completando talune disposi- zioni del regolamento (CEE) n. 3719/88 della Commissione, del 16 novembre 1988, che stabilisce le modalit(cid:133) comuni di applicazione del regime dei titoli d’importazione, di esportazione e di fissazione anticipata relativi ai prodotti agricoli (1), modificato da ultimo dal regolamento (CE) n. 168/1999 (2), e del regolamento (CE) n. 1445/95 della Commis- sione, del 26 giugno 1995, che stabilisce le moda- lit(cid:133) di applicazione del regime dei titoli d’importa- zione e di esportazione nel settore delle carni bovine e che abroga il regolamento (CEE) n. 2377/ 80 (3), modificato da ultimo dal regolamento (CE) n. 2648/98 (4); (9) considerando che le misure previste dal presente regolamento sono conformi al parere del comitato di gestione per le carni bovine, HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO: Articolo 1 Indipendentemente dalle importazioni effettuate nel quadro dei tariffari d’importazione di 169 000 bovini giovani maschi destinati all’ingrasso e di specie bovina di peso 153 000 animali vivi della contingenti (1) GU L 331 del 2. 12. 1988, pag. 1. (2) GU L 19 del 26. 1. 1999, pag. 4. (3) GU L 143 del 27. 6. 1995, pag. 35. (4) GU L 335 del 10. 12. 1998, pag. 39. 0102 90 21, compreso tra 80 e 300 kg, le importazioni nella Comunit(cid:133) di animali vivi della specie bovina di cui ai codici NC 0102 90 05, e 0102 90 49 indicati all’articolo 1, paragrafo 1, lettera a), del regolamento (CEE) n. 805/68 del Consiglio (5), origi- nari dei paesi elencati nell’allegato I, sono soggette alle misure di gestione fissate nel presente regolamento. 0102 90 29, 0102 90 41 Articolo 2 1. A titolo pluriennale, per periodi compresi tra il 1o luglio e il 30 giugno dell’anno successivo, in prosieguo denominati «anni d’importazione», possono essere rila- sciati titoli d’importazione a norma del presente regola- mento per anno d’importazione soltanto per 178 000 animali di cui al codice NC 0102 90 05, originari dei paesi elencati nell’allegato I. Tale contingente reca il numero d’ordine 09. 4598. Per questi animali il dazio doganale ad valorem e gli fissati dalla tariffa doganale 2. importi specifici dei dazi comune (TDC) sono ridotti dell’80 %. Il quantitativo annuo di cui al paragrafo 1 (cid:138) suddi- 3. viso in due quote: a) la prima quota, pari al 70 %, ossia a 124 600 capi, (cid:138) ripartita tra gli importatori che possono dimostrare di aver importato animali compresi nel contingente con il numero d’ordine 09. 4598 nel corso dei 36 mesi precedenti l’anno d’importazione di cui trattasi. Tuttavia, gli Stati membri possono accettare come quantitativo di riferimento diritti d’importazione a titolo dell’anno d’importazione precedente che non sono stati attribuiti a seguito di un errore amministra- tivo commesso dall’organismo nazionale competente; b) la seconda quota, pari al 30 %, ossia a 53 400 capi, (cid:138) ripartita tra gli operatori che possono dimostrare di aver importato e/o esportato, nei dodici mesi prece- denti l’anno d’importazione di cui trattasi, almeno 100 animali vivi della specie bovina di cui al codice NC 0102 90, diversi da quelli contemplati alla lettera a). Gli operatori devono essere iscritti in un registro IVA nazionale. La ripartizione della quota di 124 600 capi (cid:138) effet- 4. tuata, sulla base delle domande di titoli d’importazione, tra gli importatori aventi diritto proporzionalmente alle importazioni di animali, ai sensi del paragrafo 3, lettera a), primo comma, effettuate nel periodo di cui alla stessa lettera a) e comprovate conformemente al disposto del paragrafo 6. (5) GU L 148 del 28. 6. 1968, pag. 24. L 135/52 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee 29. 5. 1999 La ripartizione della quota di 53 400 capi tra gli 5. operatori aventi diritto viene effettuata proporzionalmente ai quantitativi richiesti ai sensi del paragrafo 3, lettera b), e comprovati conformemente al disposto del paragrafo 6. 6. Le prove d’importazione e di esportazione vengono fornite esclusivamente mediante un documento doganale d’immissione in libera pratica o un documento d’esporta- zione debitamente vistati dalle autorit(cid:133) doganali. Gli Stati membri possono accettare una copia del docu- mento suddetto, debitamente certificata dall’autorit(cid:133) emit- tente, se il richiedente (cid:138) in grado di provare alle autorit(cid:133) competenti che non gli (cid:138) stato possibile ottenere i docu- menti originali. Articolo 3 1. Ai fini della ripartizione di cui all’articolo 2, para- grafo 3, lettera a), primo comma, non sono presi in consi- derazione gli operatori che, alla data del 1o giugno prece- dente l’anno d’importazione in causa, non esercitavano pi(cid:151) alcuna attivit(cid:133) nel settore delle carni bovine. La societ(cid:133) sorta dalla fusione di 2. imprese aventi ciascuna diritti a norma dell’articolo 2, paragrafo 4, gode degli stessi diritti delle imprese da cui (cid:138) derivata. Articolo 4 1. La domanda di diritti d’importazione pu(cid:149) essere presentata soltanto nello Stato membro in cui il richie- dente (cid:138) iscritto in un registro nazionale IVA. Ai fini dell’applicazione dell’articolo 2, paragrafo 3, 2. lettera a), primo comma, la domanda di diritti d’importa- zione, corredata della prova di cui all’articolo 2, paragrafo 6, sono presentate dagli operatori alle autorit(cid:133) competenti entro l’8 giugno precedente l’anno d’importazione in causa. Dopo aver verificato i documenti presentati, gli Stati membri trasmettono alla Commissione, entro il decimo giorno lavorativo dopo il termine del periodo di presenta- zione delle domande, l’elenco degli operatori che rispon- dono alle condizioni di accettazione, indicando il loro nome e indirizzo ed i quantitativi di animali importati durante il periodo di cui all’articolo 2, paragrafo 3, lettera a), primo comma. 3. Ai fini dell’applicazione dell’articolo 2, paragrafo 3, lettera b), le domande di diritti d’importazione, corredate della prova di cui all’articolo 2, paragrafo 6, sono presen- tate dagli operatori sino all’8 giugno precedente l’anno d’importazione in causa. Dopo aver verificato i documenti presentati, gli Stati membri comunicano alla Commissione, entro il decimo giorno lavorativo dopo il termine del periodo di presenta- zione delle domande, l’elenco dei richiedenti e i quantita- tivi richiesti. 4. Tutte le comunicazioni, comprese quelle negative, devono essere effettuate a mezzo fax, utilizzando i moduli che figurano negli allegati II e III del presente regola- mento. Articolo 5 La Commissione decide entro quali limiti possono 1. essere accolte le domande. Per quanto riguarda le domande di cui all’articolo 4, 2. paragrafo 3, se i quantitativi di cui (cid:138) stata chiesta l’impor- tazione superano le quantit(cid:133) disponibili, la Commissione fissa una percentuale unica di riduzione dei quantitativi richiesti. Se con la riduzione di cui al primo comma si ottiene un quantitativo inferiore a 100 capi per domanda, i quantita- tivi vengono assegnati mediante estrazione a sorte per partite di 100 capi a cura degli Stati membri interessati. Qualora vi sia un quantitativo residuo di meno di 100 capi, tale quantitativo costituisce una sola partita. Articolo 6 1. L’importazione dei quantitativi assegnati conforme- mente all’articolo 5 (cid:138) subordinata alla presentazione di uno o pi(cid:151) titoli d’importazione. 2. Il titolo pu(cid:149) essere richiesto soltanto nello Stato membro in cui (cid:138) stata presentata la domanda di diritto d’importazione. 3. Sulla base delle comunicazioni della Commissione in merito all’assegnazione dei quantitativi in conformit(cid:133) dell’articolo 5, paragrafo 1, i titoli d’importazione sono rilasciati a richiesta degli operatori fino al 31 dicembre dell’anno d’importazione, entro un massimo del 50 % dei diritti d’importazione assegnati. I titoli d’importazione per il numero di animali restanti dello stesso anno d’importa- zione sono emessi a decorrere dal 1o gennaio. Il numero di animali per i quali (cid:138) rilasciato un titolo (cid:138) espresso in unit(cid:133). Un eventuale arrotondamento sar(cid:133) effet- tuato, secondo il caso, per eccesso o per difetto. La domanda di titolo e il titolo stesso recano le 4. seguenti menzioni: Ogni interessato pu(cid:149) presentare una sola domanda. Qualora uno stesso interessato presenti pi(cid:151) di una domanda, tutte le sue domande sono irricevibili. La domanda pu(cid:149) vertere al massimo sul quantitativo disponi- bile. a) nella casella 8, l’indicazione dei paesi di cui all’allegato I; il titolo obbliga ad importare da uno o pi(cid:151) paesi indicati; b) nella casella 16, la sottovoce NC 0102 90 05; 29. 5. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee L 135/53 c) nella casella 20 il numero d’ordine 09. 4598 e almeno 6. I titoli rilasciati sono validi in tutta la Comunit(cid:133). una delle diciture seguenti: (cid:190) Reglamento (CE) No 1128/1999 (cid:190) Forordning (EF) Nr. 1128/1999 (cid:190) Verordnung EG) Nr. 1128/1999 (cid:190) Jamomisl(cid:149)r (EJ) aqih. 1128/1999 (cid:190) Regulation (EC) No 1128/1999 (cid:190) R(cid:138)glement (CE) no 1128/1999 (cid:190) Regolamento (CE) n. 1128/1999 (cid:190) Verordening (EG) Nr. 1128/1999 (cid:190) Regulamento (CE) n. o 1128/1999 (cid:190) Asetus (EY) n:o 1128/1999 (cid:190) F(cid:148)rordning (EG) nr 1128/1999. I titoli d’importazione emessi conformemente al 5. presente regolamento sono validi per un periodo di 90 giorni dalla data del rilascio ai sensi dell’articolo 21, para- grafo 1, del regolamento (CEE) n. 3719/88. Tuttavia, i titoli possono essere rilasciati soltanto a decorrere dal 1o luglio dell’anno d’importazione e cessano di essere validi dopo il 30 giugno. 7. Non si applica l’articolo 8, paragrafo 4, del regola- mento (CEE) n. 3719/88. Articolo 7 Gli animali beneficiano dei dazi di cui all’articolo 1 su presentazione di un certificato di circolazione EUR. 1 rila- sciato dal paese esportatore, conformemente alle disposi- zioni del protocollo n. 4 allegato agli accordi europei con i paesi associati dell’Europa centrale e del protocollo n. 3 allegato agli accordi europei con i paesi baltici, oppure su presentazione dell’esportatore conformemente alle disposizioni di detti protocolli. dichiarazione una di Articolo 8 Le disposizioni dei regolamenti (CEE) n. 3719/88 e (CE) n. 1445/95 si applicano fatte salve le disposizioni del presente regolamento. Articolo 9 Il presente regolamento entra in vigore il terzo giorno successivo alla pubblicazione nella Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee. Il presente regolamento (cid:138) obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri. Fatto a Bruxelles, il 28 maggio 1999. Per la Commissione Franz FISCHLER Membro della Commissione L 135/54 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee 29. 5. 1999 ALLEGATO I Elenco dei paesi terzi Ungheria Polonia Repubblica ceca Slovacchia Romania Bulgaria Lituania Lettonia Estonia 29. 5. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee L 135/55 ALLEGATO II Telefax: (32 2) 296 60 27/(32 2) 295 36 13 Applicazione dell’articolo 4, paragrafo 2, del regolamento (CE) n. 1128/1999 Numero d’ordine 09. 4598 COMMISSIONE DELLE COMUNIT(cid:211) EUROPEE DG/D/2 — CARNI BOVINE DOMANDA DI DIRITTI D’IMPORTAZIONE Data:. Periodo:. Stato membro:. Numero del richiedente (1) Richiedente (nome e indirizzo) Quantitativi (capi) importati dal. al. Totale Stato membro:. Telefax:. Telefono:. (1) Numerazione progressiva. L 135/56 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee 29. 5. 1999 ALLEGATO III Telefax: (32 2) 296 60 27 / (32 2) 295 36 13 Applicazione dell’articolo 4, paragrafo 3 del regolamento (CE) n. 1123/1999 Numero d’ordine 09. 4598 COMMISSIONE DELLE COMUNIT(cid:211) EUROPEE DG VI/D/2 — CARNI BOVINE DOMANDA DI DIRITTI D’IMPORTAZIONE Data:. Periodo:. Stato membro:. Numero del richiedente (1) Richiedente (nome e indirizzo) Quantitativo (capi) Totale Stato membro:. Telefax:. Telefono:. (1) Numerazione progressiva


title: Propuesta de Decisión del Consejo por la que se autoriza al Reino de España a prorrogar hasta el 7 de marzo de 2000 el Acuerdo sobre las relaciones de pesca mutuas con la República de Sudáfrica

eurovoc_concepts:
South Africa
Spain
fishing agreement
fishing licence
third country

text: 31. 8. 1999 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 247 E/27 Propuesta de Decisi(cid:243)n del Consejo por la que se autoriza al Reino de Espaæa a prorrogar hasta el 7 de marzo de 2000 el Acuerdo sobre las relaciones de pesca mutuas con la Repœblica de SudÆfrica (1999/C 247 E/05) COM(1999) 257 final (Presentada por la Comisi(cid:243)n el 31 de mayo de 1999) EL CONSEJO DE LA UNI(cid:211)N EUROPEA, Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, Vista el Acta de adhesi(cid:243)n de Espaæa y de Portugal y, en parti- cular, el apartado 3 de su art(cid:237)culo 167, Vista la propuesta de la Comisi(cid:243)n, (1) Considerando que el Acuerdo sobre las relaciones de pesca mutuas entre el Gobierno del Reino de Espaæa y el Go- bierno de la Repœblica de SudÆfrica, firmado el 14 de agosto de 1979, entr(cid:243) en vigor el 8 de marzo de 1982 por un per(cid:237)odo inicial de diez aæos; que dicho Acuerdo continœa vigente por una duraci(cid:243)n indeterminada si no se denuncia mediante un preaviso de doce meses; (2) Considerando que el apartado 2 del art(cid:237)culo 167 del Acta de adhesi(cid:243)n dispone que los derechos y obligaciones que se deriven para el Reino de Espaæa de los acuerdos de pesca celebrados con terceros pa(cid:237)ses no sufrirÆn alteraci(cid:243)n du- rante el per(cid:237)odo en que las disposiciones de dichos acuer- dos sean provisionalmente mantenidas; (3) Considerando que, en virtud del apartado 3 del art(cid:237)culo 167 de la misma Acta, el Consejo adoptarÆ, antes de la expiraci(cid:243)n de los acuerdos de pesca celebrados por el Reino de Espaæa con terceros pa(cid:237)ses, las decisiones apro- piadas para la preservaci(cid:243)n de las actividades de pesca que de ellos se derivan, incluida la posibilidad de su pr(cid:243)rroga por per(cid:237)odos de un aæo como mÆximo; que el Acuerdo antes citado ha sido prorrogado hasta el 7 de marzo de 1999 (1); (4) Considerando que es conveniente autorizar al Reino de Espaæa a prorrogar hasta el 7 de marzo de 2000 dicho Acuerdo, HA ADOPTADO LA PRESENTE DECISI(cid:211)N: Art(cid:237)culo 1 Se autoriza al Reino de Espaæa a prorrogar hasta el 7 de marzo de 2000 el Acuerdo sobre las relaciones de pesca mutuas con la Repœblica de SudÆfrica que entr(cid:243) en vigor el 8 de marzo de 1982. Art(cid:237)culo 2 El destinatario de la presente Decisi(cid:243)n serÆ el Reino de Espaæa. (1) DO L 267 de 2. 10. 1998, p. 39


title: Beschluss des Gemeinsamen EWR-Ausschusses Nr. 73/1999 vom 28. Mai 1999 über die Änderung des Protokolls 47 (über die Beseitigung technischer Handelshemmnisse für Wein) des EWR-Abkommens

eurovoc_concepts:
designation of origin
fortified wine
sparkling wine
technical barrier
trademark
wine of superior quality

text: 9. 11. 2000 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften L 284/63 BESCHLUSS DES GEMEINSAMEN EWR-AUSSCHUSSES Nr. 73/1999 vom 28. Mai 1999 über die A¨ nderung des Protokolls 47 (über die Beseitigung technischer Handelshemmnisse für Wein) des EWR-Abkommens DER GEMEINSAME EWR-AUSSCHUSS — gestützt auf das Abkommen über den Europäischen Wirtschaftsraum, geändert durch das Anpassungspro- tokoll zum Abkommen über den Europäischen Wirtschaftsraum, nachstehend „Abkommen“ genannt, insbesondere auf Artikel 98, in Erwägung nachstehender Gründe: (1) (2) (3) (4) Protokoll 47 des Abkommens wurde durch den Beschluss Nr. 26/1999 des Gemeinsamen EWR- Ausschusses vom 26. Februar 1999 (1) geändert. Die Verordnung (EG) Nr. 1627/98 des Rates vom 20. Juli 1998 zur A¨ nderung der Verordnung (EWG) Nr. 822/87 über die gemeinsame Marktorganisation für Wein (2) ist in das Abkommen aufzunehmen. Die Verordnung (EG) Nr. 1629/98 des Rates vom 20. Juli 1998 zur A¨ nderung der Verordnung (EWG) Nr. 2332/92 über in der Gemeinschaft hergestellte Schaumweine und der Verordnung (EWG) Nr. 4252/88 über die Herstellung und Vermarktung von in der Gemeinschaft erzeugten Likörweinen (3) ist in das Abkommen aufzunehmen. Die Verordnung (EG) Nr. 2215/98 der Kommission vom 15. Oktober 1998 zur A¨ nderung der Verordnung (EG) Nr. 881/98 mit Durchführungsbestimmungen zum Schutz ergänzender traditioneller Begriffe für bestimmte Arten von Qualitätsweinen bestimmter Anbaugebiete (4) ist in das Abkommen aufzunehmen — BESCHLIESST: Artikel 1 In Anlage 1 zum Protokoll 47 des Abkommens wird unter Nummer 15 (Verordnung (EWG) Nr. 822/87 des Rates) folgender Gedankenstrich angefügt: „— 398 R 1627: Verordnung (EG) Nr. 1627/98 des Rates vom 20. Juli 1998 (ABl. L 210 vom 28. 7. 1998, S. 8). “ Artikel 2 In Anlage 1 zum Protokoll 47 des Abkommens wird unter Nummer 19 (Verordnung (EWG) (1) Nr. 4252/88 des Rates) folgender Gedankenstrich angefügt: „— 398 R 1629: Verordnung (EG) Nr. 1629/98 des Rates vom 20. Juli 1998 (ABl. L 210 vom 28. 7. 1998, S. 11). “ (1) ABl. L 148 vom 22. 6. 2000, S. 53. (2) ABl. L 210 vom 28. 7. 1998, S. 8. (3) ABl. L 210 vom 28. 7. 1998, S. 11. (4) ABl. L 279 vom 16. 10. 1998, S. 4. L 284/64 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 9. 11. 2000 In Anlage 1 zum Protokoll 47 des Abkommens wird unter Nummer 38 (Verordnung (EWG) (2) Nr. 2332/92 des Rates) folgender Gedankenstrich angefügt: „— 398 R 1629: Verordnung (EG) Nr. 1629/98 des Rates vom 20. Juli 1998 (ABl. L 210 vom 28. 7. 1998, S. 11). “ Artikel 3 In Anlage 1 zum Protokoll 47 des Abkommens wird unter Nummer 42e (Verordnung (EG) Nr. 881/98 der Kommission) folgendes angefügt: „geändert durch: — 398 R 2215: Verordnung (EG) Nr. 2215/98 der Kommission vom 15. Oktober 1998 (ABl. L 279 vom 16. 10. 1998, S. 4). “ Artikel 4 Der Wortlaut der Verordnungen (EG) Nr. 1627/98 und (EG) Nr. 1629/98 und der Verordnung (EG) Nr. 2215/98 in isländischer und norwegischer Sprache, der den entsprechenden Sprachfassungen dieses Beschlusses beigefügt ist, ist verbindlich. Artikel 5 Dieser Beschluss tritt am 29. Mai 1999 in Kraft, sofern dem Gemeinsamen EWR-Ausschuss alle Mitteilungen nach Artikel 103 Absatz 1 des Abkommens vorliegen. Dieser Beschluss wird im EWR-Abschnitt und in der EWR-Beilage des Amtsblatts der Europäischen Gemeinschaften veröffentlicht. Artikel 6 Brüssel, den 28. Mai 1999. Für den Gemeinsamen EWR-Ausschuss Der Vorsitzende F. BARBASO


title: Regolamento (CE) n. 1134/1999 della Commissione, del 28 maggio 1999, relativo alla fornitura di frumento tenero e di segala panificabili alla Russia

eurovoc_concepts:
Russia
award of contract
cereals of bread-making quality
common wheat
freight rate
rye

formats: pdf print

text: 29. 5. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee L 135/75 REGOLAMENTO (CE) N. 1134/1999 DELLA COMMISSIONE del 28 maggio 1999 relativo alla fornitura di frumento tenero e di segala panificabili alla Russia LA COMMISSIONE DELLE COMUNIT(cid:211) EUROPEE, visto il trattato che istituisce la Comunit(cid:133) europea, visto il regolamento (CE) n. 2802/98 del Consiglio, del 17 dicembre 1998, relativo ad un programma di approvvigio- namento di prodotti agricoli destinati alla Federazione russa (1), in particolare l’articolo 4, paragrafo 2, (1) (2) (3) (4) considerando che il regolamento (CE) n. 111/1999 della Commissione (2), modificato dal regolamento (CE) n. 1125/1999 (3), ha stabilito le modalit(cid:133) gene- rali di applicazione del regolamento (CE) n. 2802/ 98; considerando che, per la realizzazione delle forni- ture decise con il regolamento (CE) n. 2802/98, (cid:138) opportuno indire una terza gara per l’aggiudica- zione della fornitura di diverse partite di frumento tenero e di segala panificabili detenuti nelle scorte d’intervento; considerando che, ad integrazione delle disposi- zioni adottate con il regolamento (CE) n. 111/1999, occorre definire le condizioni specifiche applicabili alle forniture di cui trattasi e prevederne l’imme- diata entrata in vigore; considerando che le misure previste dal presente regolamento sono conformi al parere del comitato di gestione per i cereali, HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO: Articolo 1 (cid:221) indetta una gara per la determinazione delle spese di trasporto, a partire dal magazzino d’intervento, di 160 000 t (peso netto) di frumento tenero panificabile e di 100 000 t (peso netto) di segale panificabile, da consegnare nei luoghi di destinazione di ciascuna partita indicati nell’al- legato I, quale fornitura ai sensi dell’articolo 2, paragrafo 1, lettera a), del regolamento (CE) n. 111/1999. La forni- tura va effettuata nel rispetto delle modalit(cid:133) definite da tale regolamento e conformemente alle disposizioni del presente regolamento. La gara concerne la fornitura di quattro partite di frumento tenero panificabile e di tre partite di segala panificabile, conformi alle disposizioni stabilite per la qualit(cid:133) minima, applicabili agli acquisti all’intervento al momento della pubblicazione del presente regolamento. Articolo 2 Per una partita la fornitura comporta: a) la presa in carico della merce, su un mezzo di trasporto, all’uscita dei magazzini dell’organismo d’in- tervento indicati nell’allegato II; e b) il trasporto con mezzi adeguati fino ai luoghi di desti- nazione e la consegna, a seconda dei casi, nel corso del periodo indicato nell’allegato I o entro la data stabilita. Nel caso di trasporto per mare, una sola nave dev’es- sere utilizzata per una merce da consegnare presso un porto marittimo di destinazione o di trasbordo deter- minato e, a seconda dei casi, nel corso di un periodo stabilito o entro una data stabilita. Articolo 3 1. Ogni offerta deve vertere su un’intera partita definita all’allegato I. 2. Le offerte vanno presentate all’organismo d’inter- vento che detiene il prodotto da consegnare e il cui indirizzo figura all’allegato II. Il termine per la presentazione delle offerte scade l’8 3. giugno 1999 alle ore 12 (ora di Bruxelles). Qualora la fornitura di una partita non sia aggiudicata alla scadenza di tale termine, (cid:138) fissato un secondo termine di presentazione che scade il 22 giugno 1999 alle ore 12 (ora di Bruxelles). Il tale evenienza, tutte le date stabilite nell’allegato I sono prorogate di quattordici giorni. Articolo 4 1. La cauzione di gara (cid:138) fissata a 25 EUR/t. (1) GU L 349 del 24. 12. 1998, pag. 12. (2) GU L 14 del 19. 1. 1999, pag. 3. (3) Vedi pagina 41 della presente Gazzetta ufficiale. 2. La cauzione di fornitura (cid:138) fissata a 150 EUR/t. Essa dev’essere costituita conformemente all’articolo 7, para- grafo 1, del regolamento (CE) n. 111/1999. L 135/76 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee 29. 5. 1999 Articolo 5 Articolo 7 Il certificato di presa in consegna, compilato conforme- mente all’allegato I del regolamento (CE) n. 111/1999, (cid:138) luoghi di destinazione dall’organismo di rilasciato nei sorveglianza designato dalla Commissione e controfirmato dalle autorit(cid:133) indicate all’allegato III. Articolo 6 Ai fini dell’applicazione dell’articolo 13 del regolamento (CE) n. 111/1999, il pagamento dell’acconto (cid:138) effettuato dietro presentazione di un certificato di ritiro concernente l’intero quantitativo da consegnare ad una destinazione e ad una data determinate. L’aggiudicatario fa inserire nei documenti di trasporto il timbro speciale definito nell’allegato del regolamento (CE) n. 385/1999 della Commissione (1). Articolo 8 Se la fornitura prevede la consegna nel luogo di destina- zione durante un periodo indicato all’allegato I, la consegna prima dell’inizio di tale periodo comporta l’ap- plicazione di penali giornaliere. La cauzione di fornitura (cid:138) incamerata se la consegna viene effettuata prima dell’i- nizio del periodo di consegna stabilito; le disposizioni dell’articolo 12, paragrafo 3, del regolamento (CE) n. 111/ 1999 si applicano anche in questa evenienza. Articolo 9 Il pagamento (cid:138) effettuato entro quindici giorni dalla presentazione della domanda di acconto corredata dei pertinenti documenti giustificativi. Il presente regolamento entra in vigore il terzo giorno successivo alla pubblicazione nella Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee. Il presente regolamento (cid:138) obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri. Fatto a Bruxelles, il 28 maggio 1999. Per la Commissione Franz FISCHLER Membro della Commissione (1) GU L 46 del 20. 2. 1999, pag. 48. 29. 5. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee L 135/77 ALLEGATO I Partita n. 1 a) 25 000 t di frumento dell’intervento a destinazione di S. Pietroburgo Stadio di consegna: merce non scaricata Periodo di consegna al porto di S. Pietroburgo: dal 14 luglio al 23 luglio 1999 b) 20 000 t di frumento dell’intervento a destinazione di S. Pietroburgo Stadio di consegna: merce non scaricata Periodo di consegna al porto di S. Pietroburgo: dal 14 luglio al 23 luglio 1999 Partita n. 2 (cid:190) 20 000 t di frumento dell’intervento a destinazione di Arcangelo su due navi da 10 000 t ciascuna Stadio di consegna: merce non scaricata Periodo di consegna al porto di Arcangelo: (cid:190) prima nave, dal 14 luglio al 23 luglio 1999 (cid:190) seconda nave, dal 23 luglio al 1o agosto 1999 Partita n. 3 a) 25 000 t di frumento dell’intervento a destinazione di S. Pietroburgo Stadio di consegna: merce non scaricata Periodo di consegna al porto di S. Pietroburgo: dal 23 luglio al 1o agosto 1999 b) 20 000 t di frumento dell’intervento a destinazione di S. Pietroburgo Stadio di consegna: merce non scaricata Periodo di consegna al porto di S. Pietroburgo: dal 1o agosto al 10 agosto 1999 Partita n. 4 a) 25 000 t di frumento dell’intervento a destinazione di S. Pietroburgo Stadio di consegna: merce non scaricata Periodo di consegna al porto di S. Pietroburgo: dal 1o agosto 10 agosto 1999 b) 25 000 t di frumento dell’intervento a destinazione di S. Pietroburgo Stadio di consegna: merce non scaricata Periodo di consegna al porto di S. Pietroburgo: dal 23 luglio al 1o agosto 1999 Partita n. 5 (cid:190) 25 000 t di segala dell’intervento a destinazione di Arcangelo su due navi da 12 500 t ciascuna Stadio di consegna: merce non scaricata Periodo di consegna al porto di Arcangelo: (cid:190) prima nave, dal 14 luglio al 23 luglio 1999 (cid:190) seconda nave, dal 23 luglio al 1o agosto 1999 L 135/78 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee 29. 5. 1999 Partita n. 6 a) 30 000 t di segala dell’intervento al porto di Murmansk su tre navi da 10 000 t ciascuna Stadio di consegna: merce non scaricata Periodo di consegna al porto di Murmansk: (cid:190) prima nave, dal 14 luglio al 23 luglio 1999 (cid:190) seconda nave, dal 23 luglio al 1o agosto 1999 (cid:190) terza nave, dal 1o agosto al 10 agosto 1999 b) 20 000 t di frumento dell’intervento a destinazione di S. Pietroburgo Stadio di consegna: merce non scaricata Periodo di consegna al porto di S. Pietroburgo: dal 23 luglio al 1o agosto 1999 Partita n. 7 (cid:190) 25 000 t di segala dell’intervento al porto di Novorossisk o al posto di frontiera russo Stadio di consegna: merce non scaricata Data limite di consegna al porto di Novorossisk o al posto di frontiera: 25 luglio 1999 29. 5. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee L 135/79 Stato membro N. Partita Danimarca Partita n. 1 a) (cid:190) 25 000 t (cid:190) S. Pietroburgo Partita n. 1 b) (cid:190) 20 000 t (cid:190) S. Pietroburgo ALLEGATO II FRUMENTO TENERO Luogo di ammasso Quantit(cid:133) Carico minimo giornaliero Magazzini/N. contratto Ydernæs Industrivej 14 4700 Næstved Lager III 1978 Lundbyg(cid:134)rdvej 100 4750 Lundby Frederikseg Frederiksegvej 1 4160 Herlufmagle Juellund Gods Stendanden 2 Slinamingevej 30 4100 Ringsted Lager Syd Gammelsøvej 14 4760 Vordingborg Majballegard (cid:190) Hal II Majballe Byvej 74 4862 Guldborg Rade Lade 1995 Højrebylundvej 5 4920 Søllested Hal D Østervej 6B 4532 Gislinge Billesborg Hovedg(cid:134)rd Billesborgvej 59 4600 Køge Adamsgave Adamsgavevej 90 4900 Nakskov Lindeg(cid:134)rd Lindeg(cid:134)rdsvej 16 4780 Stege Rade Lade 1995 Højrebylundvej 5 4920 Søllested Ny Leningeg(cid:134)rd Markledet 22 4600 Køge 3 303 800 222/65 DLG (cid:190) 5017/97 3 802 800 222/21 DLG (cid:190) 5018/97 3 572 800 222/96 DLG (cid:190) 5004/98 3 807 800 222/8 DGL (cid:190) 5802/97 2 385 800 222/219 DLG (cid:190) 5019/97 6 350 800 269/94 DLG (cid:190) 5020/97 1 781 800 222/264 DLG (cid:190) 5023/98 5 507 800 222/77 DLG (cid:190) 5010/97 4 336 800 222/12 DLG (cid:190) 5012/97 2 508 800 222/227 DLG (cid:190) 5009/98 2 515 800 222/92 DLG (cid:190) 5014/98 3 586 800 222/264 DLG (cid:190) 5023/98 1 548 800 222/2 DLG (cid:190) 5005/98 L 135/80 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee 29. 5. 1999 Stato membro N. Partita Belgio Partita n. 2 20 000 t (cid:190) Arcangelo Partita n. 3 a) 25 000 t (cid:190) S. Pietroburgo Partita n. 3 20 000 t (cid:190) S. Pietroburgo Luogo di ammasso Quantit(cid:133) Carico minimo giornaliero Magazzini/N. contratto SMEG Scheepzaterstraat B-Gent Ghent Grain Terminal Pleistraat z/n B-9042 Gent Ghent Grain Terminal Pleistraat z/n B-9042 Gent 20 000 2 500 P 96005 25 000 2 600 P 96002 20 000 2 600 P 96002 Partita n. 4 a) 25 000 t (cid:190) S. Pietroburgo Stukwerkershavenbedr¶f NV B-Gent 25 000 2 400 P 96004 Partita n. 4 b) 25 000 t (cid:190) S. Pietroburgo Manuport Handling B-Antwerpen 25 000 8 000 P 96007 Stato membro N. Partita Germania Partita n. 5: 25 000 t (cid:190) Arcangelo SEGALA Luogo di ammasso Quantit(cid:133) Carico Minimo giornaliero Magazzino/N. contratto M(cid:132)rka M(cid:132)rkische Kraftfutter GmbH Postfach 100534 D-16205 Eberswalde M(cid:132)rka M(cid:132)rkische Kraftfutter GmbH Postfach 100534 D-16205 Eberswalde 3 591 750 Brandenburg 505 196 3 925 750 Postdam 500 613 RHG-Agrarz. F(cid:129)rstenwalder Futtermittel (cid:190) Getreide Landhandel GmbH Postfach 1148 D-15501 F(cid:129)rstenwalde 3 362 1 000 F(cid:129)rstenwalde 506 074 5006 282 Landhandel GmbH Gransee Postfach 1161 D-16771 Gransee Geva Agrarhandel GmbH Postfach 21 D-02892 Reichenbach Getreidehandel Leipzig GmbH Delitzscher Str. 3 D-04509 Krostitz Braun Lagerei GmbH Hauptstr. 100 D-39345 B(cid:129)lstringen 6 747 2 200 Karst(cid:132)dt 277 943 506 334 506 335 2 723 750 Reichenbach 506 755 3 003 1 000 Krostitz 506 615 1 649 2 000 B(cid:129)lstringen 277 915 29. 5. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee L 135/81 Stato membro N. Partita Germania Partita n. 6 a) 30 000 t (cid:190) Murmansk Luogo di ammasso Quantit(cid:133) Carico Minimo giornaliero Magazzino/N. contratto 6 063 1 000 Eberswalde 506 448 507 940 M(cid:132)rka M(cid:132)rkische Kraftfutter GmbH Postfach 100534 D-16205 Eberswalde Deuka Deutsche Kraftfutterwerke GmbH & Co Postfach 101945 D-40010 D(cid:129)sseldorf Landhandel GmbH Gransee Postfach 1161 D-16771 Gransee Mecklenburger Agrarhandel GmbH Schweriner Str. 30 D-19061 Schwerin Mecklenburger Agrarhandel GmbH Schweriner Str. 30 D-19061 Schwerin Pommerscher Landhandel GmbH Wolgast Postfach 1163 D-17431 Wolgast 6 539 1 400 1 924 750 670 2 500 3 358 1 120 1 476 750 Herzberg 508 159 509 490 510 290 507 019 Gransee 277 944 506 333 Schwerin 508 984 Wismar 569 204 Wolgast 509 146 Bergen 503 941 Hoya 500 540 500 543 Stralsunder Getreide- u. Handels GmbH Postfach 1353 D-18403 Stralsund 4 970 1 050 4 000 500 Weser Lagerhaus GmbH Rossweg 20 D-20457 Hamburg Lagerhaus Beverungen K. Frehse GmbH & Co. KG Postfach 1155 D-37675 Beverungen 1 000 1 000 Beverungen 506 626 Partita n. 6 b) 20 000 t (cid:190) S. Pietroburgo Weser Lagerhaus GmbH Rossweg 20 D-20457 Hamburg 2 874 500 L(cid:129)hring Nachf. GmbH & Co KG Nienburger Str. 51 D-31629 Estorf 2 308 1 200 Raiffeisen-Warengenossenschaft Neuenkirchen eG Delmser Dofstr. 5 D-29643 Neuenkirchen 3 686 750 Hoya 500 540 500 543 Estorf 508 163 Oerbke 509 381 L 135/82 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee 29. 5. 1999 Stato membro N. Partita Luogo di ammasso Quantit(cid:133) Carico Minimo giornaliero Magazzino/N. contratto Austria Partita n. 7 25 000 t (cid:190) Novorossisk o posto di frontiera M(cid:129)ller Terminals GmbH & Co NL Bremen Postfach 150103 D-28091 Bremen Lagerhaus Beverungen K. Frehse GmbH & Co KG Postfach 1155 D-37675 Beverungen Lippe Agrar Handels GmbH Postfach 620 D-32636 Lemgo 1 764 2 400 Bremen 507 804 5 946 1 000 Beverungen 506 626 2 243 1 000 Minden 505 176 Iruso GmbH Agrarhandel Postfach 1829 D-95309 Kulmbach 1 179 800 Weissensee 277 913 503 147 Friedrich Glatz GmbH Bahnstraße 32 A-2284 Untersiebenbrunn (43 22) 86 24 06 RWA Linz B(cid:132)ckerm(cid:129)hlweg 74 A-4030 Linz-Wegscheid (43) 1 605 15 459 37 22 Friedrich Glatz GmbH Wiener Straße 253 A-4023 Linz (43) 732 33 37 Agrarspeicher GmbH Donaul(cid:132)nde 18 A-2100 Korneuburg (43 22) 62 73 6 16 Mierka GmbH & Co KG Karl Mierka-Str. 7-9 A-3500 Krems (43 27) 32 7 35 71-17 Agrarspeicher GmbH Waschenbergerstraße 4 A-4651 Stadt-Paura (43 22) 62 736 16 3 229 400 552 7 749 500 1616/437/2032 1 882 400 1322 1 914 400 1651 4 444 600 1866/1613 5 782 400 1 723 Indirizzi degli organismi d’intervento: GERMANIA BLE Bundesanstalt f(cid:129)r Landwirtschaft und Ern(cid:132)hrung Adickesallee 40 Postfach 180203 D-60322 Frankfurt/Main Tel. : Fax: (46 69) 156 47 04 (49 69) 156 47 90 29. 5. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee L 135/83 AUSTRIA Agrarmarkt Austria Dredsnerstrasse 70 A-1200 Wien Tel. : Fax: (43 1 33) 15 12 20 (43 1 33) 15 12 97 DANIMARCA EU-Direktoratet Kampmannsgade 3 DK-1780 Copenhagen V Tel. : Fax: (45 33) 92 70 00 (45 33) 92 69 48 FRANCIA ONIC 21, avenue Bosquet F-75341 Paris Cedex 07 Tel. : Fax: (33 1) 144 18 20 00 (33 1) 144 51 90 99 L 135/84 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee 29. 5. 1999 ALLEGATO III FRUMENTO TENERO E SEGALA 1. Luogo di presa in carico: Murmansk Autorit(cid:133) abilitata a rilasciare i certificati di presa in carico: Direzione di Rosgoskhlebinspekcija per la regione di Murmansk Sig. ra Kosodapova Larisa Dmitrievna. 2. Luogo di presa in carico: Arcangelo Autorit(cid:133) abilitata a rilasciare i certificati di presa in carico: Direzione di Rosgoskhlebinspekcija per la regione di Arcangelo Sig. re Bojarinceva Irina Viktorovna, Sitnikova Ekaterina Grigor’ evna, Trembach Lidija Vladimiovna. 3. Luogo di presa in carico: Novorossisk Autorit(cid:133) abilitata a rilasciare i certificati di presa in carico: Direzione di Rosgoskhlebinspekcija per la regione di Novorossisk Sig. ra Maslova Raisa Aleksandrovna Sig. ra Razorenova Lidiia Ivanovna 4. Luogo di presa in carico: S. Pietroburgo Autorit(cid:133) abilitata a rilasciare i certificati di presa in carico: Ufficio portuale della Direzione Rosgoskhlebinspekcija Sig. ra Poltarakova Tatiana Fedorovna Sig. ra Svetlana Ivanovna