title: Initiatief van de Bondsrepubliek Duitsland en de Republiek Finland met het oog op de aanneming van een verordening van de Raad betreffende insolventieprocedures, aan de Raad voorgelegd op 26 mei 1999

eurovoc_concepts:
Finland
Germany
civil procedure
claim
financial solvency
liquidation

text: C 221/8 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 3. 8. 1999 II (Voorbereidende besluiten) RAAD INITIATIEF van de Bondsrepubliek Duitsland en de Republiek Finland met het oog op de aanneming van een verordening van de Raad betreffende insolventieprocedures, aan de Raad voorgelegd op 26 mei 1999 (1999/C 221/06) DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, en met name artikel 61, onder c), en artikel 67, lid 1, Gezien het initiatief van de Duitse en de Finse delegatie, Gezien het advies van het Europees Parlement (1), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal ComitØ (2), Overwegende hetgeen volgt: (1) De Europese Unie heeft zich voorgenomen een ruimte van vrijheid, veilighed en rechtvaardigheid tot stand te bren- gen. (2) Voor de werking van de interne markt is een betere en snellere afwikkeling van insolventieprocedures met grens- overschrijdende gevolgen nodig; voor de verwezenlijking van dit doel dient deze verordening te worden vastgesteld. (3) Die doelstelling valt onder het gebied van de samenwer- king in burgerlijke zaken in de zin van artikel 65 van het Verdrag. (4) De activiteiten van ondernemingen hebben meer en meer grensoverschrijdende gevolgen en vallen daardoor in toe- nemende mate onder regels van het Gemeenschapsrecht; ook het in gebreke blijven van ondernemingen heeft ge- volgen voor de werking van de interne markt en noopt derhalve tot een handeling van de Gemeenschap tot co(cid:246)r- dinatie van de maatregelen die ten aanzien van het ver- mogen van een insolvente schuldenaar worden getroffen. (5) Met het oog op de werking van de interne markt mag het voor partijen niet aantrekkelijk zijn om ter verbetering van hun rechtspositie geschillen of goederen van de ene lidstaat naar de andere over te brengen ((cid:132)forum shop- ping(cid:148)). (1) Advies uitgebracht op. (nog niet bekendgemaakt in het Publica- tieblad). (2) Advies uitgebracht op. (nog niet bekendgemaakt in het Publica- tieblad). (6) Deze doelstellingen kunnen dan ook in onvoldoende mate door de lidstaten worden verwezenlijkt en een handeling van de Gemeenschap is derhalve gerechtvaardigd. (7) Op grond van het noodzakelijkheidsbeginsel behelst de verordening alleen voorschriften tot regeling van de rechtsbevoegdheid inzake de opening van een insolventie- procedure en de beslissingen die rechtstreeks uit een in- solventieprocedure voortvloeien en daarmee nauw samen- hangen; voorts bevat de verordening bepalingen betref- fende de erkenning van die beslissingen en betreffende het toepasselijke recht, die eveneens met het noodzakelijk- heidsbeginsel stroken. (8) Het faillissement, akkoorden en andere soortgelijke proce- dures zijn uitgesloten van het toepassingsgebied van het Verdrag van Brussel van 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van rechterlijke be- slissingen in burgerlijke en handelszaken (3) zoals gewij- zigd bij de verdragen inzake de toetreding tot dat Ver- drag (4). (9) Met het oog op een betere snellere afwikkeling van insol- ventieprocedures met grensoverschrijdende gevolgen is het noodzakelijk en aangewezen dat de bepalingen inzake rechterlijke bevoegdheid, erkenning en toepasselijk recht vervat worden in een handeling van het Gemeenschaps- recht die verbindend is in al haar onderdelen en recht- streeks toepasselijk is in elke lidstaat. (10) Deze verordening is gelijkelijk van toepassing op alle pro- cedures, ongeacht of de schuldenaar een natuurlijke dan wel een rechtspersoon, een koopman dan wel een parti- culier is; de verordening is niet van toepassing op ver- zekeringsondernemingen en kredietinstellingen, beleg- gingsondernemingen die diensten verrichten welke het houden van geld of effecten van derden behelzen, en in- stellingen voor collectieve belegging; deze ondernemingen vallen niet onder de verordening omdat zij aan specifieke regelingen onderworpen zijn waarbij de nationale toe- (3) PB L 299 van 31. 12. 1972, blz. 32. (4) PB L 204 van 2. 8. 1975, blz. 28. PB L 304 van 30. 10. 1978, blz. 1. PB L 388 van 31. 12. 1982, blz. 1. PB L 285 van 3. 10. 1989, blz. 1. PB C 15 van 15. 1. 1997, blz. 1. 3. 8. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 221/9 zichthoudende autoriteiten over omvangrijke handelings- bevoegdheden beschikken. (11) Uitgangspunt van de verordening is dat, gezien de zeer uiteenlopende rechtssystemen, een insolventieprocedure met universele werking voor de gehele Gemeenschap nau- welijks denkbaar is; dat de toepassing, zonder uitzonderin- gen, van het recht van de lidstaat waar de insolventiepro- cedure wordt geopend daardoor veelal problematisch zou zijn; bijvoorbeeld de zekerheidsrechten, maar ook de voor- rechten waarop afzonderlijke schuldeisers zich in een in- solventieprocedure kunnen beroepen, kunnen in de Ge- meenschap zeer uiteenlopende vormen aannemen; de ver- ordening voorziet voor die problematiek in een tweeledige oplossing, door enerzijds specifieke aanknopingspunten te bepalen voor zeer belangrijke rechten en rechtsverhoudin- gen (zoals zakelijke rechten en arbeidsverhoudingen) en anderzijds de mogelijkheid te bieden naast een hoofdinsol- ventieprocedure met universele werking ook secundaire territoriale procedures te openen die uitsluitend het ver- mogen in de lidstaat van de territoriale procedure betref- fen. deren; de verordening voorziet daartoe in twee mogelijk- heden doordat, ten eerste, de voor de hoofdinsolventiepro- cedure bevoegde rechter, ook met betrekking tot goederen die zich in een andere lidstaat bevinden, voorlopige be- schermingsmaatregelen kan gelasten die krachtens artikel 25, lid 1, derde alinea, executoir zijn en, ten tweede, een v(cid:243)(cid:243)r de opening van de hoofdinsolventieprocedure aange- wezen voorlopige curator in de lidstaten waar zich een vestiging van de schuldenaar bevindt en waar hij een secundaire insolventieprocedure wenst aan te vragen, om toepassing van de beschermende maatregelen van recht van die lidstaten kan verzoeken (artikel 38). (16) Een zelfstandige territoriale procedure kan slechts worden aangevraagd door plaatselijke schuldeisers en schuldeisers van de plaatselijke vestiging of indien het recht van de lidstaat waar de schuldenaar het centrum van zijn voor- naamste belangen heeft, niet toelaat een hoofdprocedure te openen; dat die beperkingen van de zelfstandige terri- toriale procedure zijn ingegeven door de wens het gebruik van die procedure tot het hoogstnoodzakelijke te beper- ken. (12) Dankzij het parallellisme tussen een in de overige lidstaten erkende hoofdinsolventieprocedure en secundaire proce- dures waardoor schuldeisers in andere lidstaten ter vrijwa- ring van hun belangen over een plaatselijk rechtsmiddel kunnen beschikken, wordt een al te rigide centralisatie vermeden; dwingende regels voor de co(cid:246)rdinatie met de hoofdprocedure garanderen dat de vereiste eenheid binnen de Gemeenschap betracht wordt. (17) Het vermogen van de schuldenaar kan te gecompliceerd zijn om als ØØn geheel te worden beheerd; de verschillen in de rechtsstelsels kunnen zo groot zijn dat er moeilijk- heden rijzen door de uitbreiding van de rechtsgevolgen van het recht van de lidstaat waar de procedure wordt geopend, tot de andere lidstaten waar zich goederen be- vinden; de curator van de hoofdprocedure kan een secun- daire procedure aanvraagen dat voor een efficiºnt beheer van de boedel nodig is. (13) Een insolventieprocedure kan worden geopend in de lid- staat waar het centrum van de voornaamste belangen van de schuldenaar is gelegen; een hoofdinsolventieprocedure heeft een universele strekking, beoogt alle goederen van de schuldenaar waar ook ter wereld te omvatten, en alle schuldeisers, ongeacht waar deze zich bevinden, te betref- fen; onder het centrum van de voornaamste belangen wordt verstaan de plaats waar de schuldenaar gewoonlijk de nauwste betrekkingen onderhoudt, waar zijn zakelijke betrekkingen in hoofdzaak geconcentreerd zijn en waar vooral het zwaartepunt van zijn vermogen gesitueerd is; ook de schuldeisers kennen die plaats het beste. (14) De bevoegdheidsregels van de verordening bepalen alleen de internationale bevoegdheid, wat betekent dat zij de lidstaat aanwijzen waarvan de rechter een insolventiepro- cedure mag openen; de territoriale bevoegdheid binnen de lidstaat in kwestie wordt bepaald volgens het nationale recht van die lidstaat. (15) De regel inzake de internationale bevoegdheid van artikel 3, lid 1, machtigt de tot opening van de hoofdinsolven- tieprocedure bevoegde rechter om, zodra om opening van een insolventieprocedure is verzocht, voorlopige en be- schermende maatregelen te gelasten; aan de opening van de insolventieprocedure voorafgaande, alsmede daarop aansluitende conservatoire maatregelen zijn van groot be- lang om de doeltreffendheid van de procedure te garan- (18) De hoofdinsolventieprocedure en territoriale procedures kunnen tot een efficiºnte afwikkeling van de boedel bij- dragen wanneer gelijktijdig aanhangige procedures geco(cid:246)r- dineerd worden; een essentiºle voorwaarde tot die co(cid:246)rdi- natie is een nauwe samenwerking van de diverse curato- ren, die in elk geval de nodige uitwisseling van informatie moet behelzen; het overwicht van de hoofdprocedure is verzekerd doordat de curator van de hoofdprocedure in gelijktijdig aanhangige secundaire procedures kan ingrij- pen, bijvoorbeeld door een dergelijke procedure aan te vragen, een herstelplan of akkoord voor te stellen of om schorsing van de liquidatie van de goederen in de secun- daire procedure te verzoeken. (19) Elke, waar ook in de Gemeenschap gedomicilieerde schuldeiser heeft het recht in elke in de Gemeenschap lopende insolventieprocedure zijn vorderingen op de schuldenaar in te dienen; dit geldt ook voor belastingauto- riteiten en socialezekerheidsinstanties; met het oog op de gelijke behandeling van de schuldeisers moet de uitdeling van de opbrengst evenwel worden geco(cid:246)rdineerd; elke schuldeiser mag behouden wat hij in het kader van een insolventieprocedure verkregen heeft, maar kan pas aan de verdeling van de boedel in een andere procedure deel- nemen wanneer de schuldeisers met gelijke rang een pro- centueel gelijke uitkering van hun vorderingen hebben gekregen; derhalve moet voor de Gemeenschap een gecon- solideerde rekening van de uitkeringen worden opgesteld. C 221/10 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 3. 8. 1999 (20) De veordening voorziet in onmiddellijke erkenning van de beslissingen inzake de opening, het verloop en de beºin- diging van een onder haar werkingsfeer vallende insolven- tieprocedure, alsmede van beslissingen die rechtstreeks met deze insolventieprocedure verband houden; de auto- matische erkenning heeft dus tot gevolg dat de rechtswer- king die de procedure heeft krachtens het recht van de lidstaat waar de procedure is geopend, wordt uitgebreid tot alle andere lidstaten; de erkenning van beslissingen van de rechters van de lidstaten moet berusten op het beginsel van wederzijds vertrouwen; in dat verband worden gron- den voor niet-erkenning tot het noodzakelijke minimum beperkt; ook indien de rechters van twee lidstaten zich bevoegd achten om een hoofdinsolventieprocedure te ope- nen, moet dit conflict ook volgens het vertrouwensbegin- sel worden opgelost; de beslissing van de rechter die de procedure het eerst heeft geopend, moet in de andere lidstaten worden erkend zonder dat deze de bevoegdheid hebben de beslissing van die rechter te toetsen. (21) De verordening stelt voor haar werkingssfeer uniforme conflictregels vast die, voorzover zij van toepassing zijn, in de plaats treden van de nationale voorschriften op het gebied van het internationale privaatrecht; de woorden (cid:132)toepasselijk recht(cid:148) in deze verordening hebben betrekking op het nationale recht van de lidstaat, met uitzondering van diens regels op het gebied van het internationale is het recht van de privaatrecht; tenzij anders bepaald, lidstaat waar de procedure is geopend van toepassing (lex concursus); deze conflictregels gelden voor zowel de hoofdprocedure als de territoriale procedures; de lex con- cursus is bepalend voor alle rechtsgevolgen van de insol- ventieprocedure, zowel procedureel als materieel, ten aan- zien van de betrokken rechtssubjecten en rechtsbetrekkin- gen; de lex concursus is bepalend voor alle voorwaarden voor het openen, het verloop en het beºindigen van de insolventieprocedure. (22) De automatische erkenning van een insolventieprocedure, waarop in de regel het recht van de lidstaat waar de procedure is geopend van toepassing is, kan de regels doorkruisen die de rechtshandelingen in die lidstaten nor- maliter beheersen; de verordening voorziet, ter bescher- ming van het gewettigde vertrouwen en de rechtszeker- heid van rechtshandelingen in andere lidstaten dan de in een aantal lidstaat waarin de procedure is geopend, uitzonderingen op de in de artikelen 5 tot en met 15 bepaalde algemene regel. (23) Aan een bijzondere aanknoping, die afwijkt van het recht van de lidstaat waar de procedure is geopend, is met name behoefte voor zakelijke rechten, aangezien die van groot belang zijn voor het verlenen van kredieten; de vestiging, de geldigheid en de draagwijdte van zakelijke rechten wor- den derhalve in de regel bepaald door het recht van de staat waar de zaken zich bevinden en door de opening van een insolventieprocedure onverlet worden gelaten; de houder van het zakelijk recht derhalve zijn onttrekkings- c. q. pandrecht op het tot zekerheid strekkende goed blij- ven doen gelden; wanneer volgens het recht van de staat waar de zaak zich bevindt ook zakelijke rechten onder een insolventieprocedure vallen, kan de curator een secundaire insolventieprocedure aanvragen indien de schuldenaar daar een vestiging heeft; indien er geen territoriale proce- dure wordt geopend, valt de betrokken zaak onder het universele insolventiebeslag van de hoofdinsolventieproce- dure, zodat in geval van vervreemding van het tot zeker- heid strekkende goed het surplus van de verkoop- opbrengst weer aan de boedel toevalt. (24) Indien volgens het recht van de staat waar de procedure wordt geopend verrekening niet is toegestaan, heeft een schuldeiser toch recht op verrekening, wanneer deze wel is toegestaan volgens het recht dat van toepassing is op de vordering van de insolvente schuldenaar; verrekening wordt, aldus opgevat, als het ware een soort waarborg die beheerst wordt door een recht op de toepassing waar- van de betrokken schuldeiser bij het sluiten van de over- eenkomst of het aangaan van de schuld kan rekenen. zoals met name (25) Ook bij betalingssystemen en financiºle markten bestaat een specifieke behoefte aan bescherming; dit geldt zowel voor de in die systemen voorkomende regelingen inzake (cid:132)closing out(cid:148) en (cid:132)netting(cid:148) als voor de vervreemding van effecten en de ter verzekering van deze transacties gestelde zekerheden, geregeld in Richtlijn 98/26/EG van de Raad van 19 mei 1998 betreffende het definitieve karakter van de afwikkeling van betalingen en effectentransacties en afwikkelingssyste- men (1), derhalve is alleen het recht dat op het betrokken systeem of de betrokken markt van toepassing is, voor deze transacties bepalend; het is de bedoeling te vermijden dat veranderingen optreden in de regelingen betreffende betaling of afwikkeling van transacties in betalings- of afwikkelingssystemen of op georganiseerde financiºle markten die in de lidstaten functioneren in geval van insolventie van een partij bij een transactie; Richtlijn 98/26/EG bevat voor een deel van de hier bedoelde ge- vallen specifieke voorschriften die voorrang krijgen op de algemene regelingen van de verordening. in betalings- (26) Ter bescherming van de werknemers en de arbeidsverhou- dingen worden de gevolgen van de insolventieprocedure voor de voortzetting of de beºindiging van het dienstver- band en de rechten en verplichtingen van elk van beide partijen uit hoofde van dat dienstverband overeenkomstig de algemene conflictenregel bepaald door het recht dat op de arbeidsovereenkomst van toepassing is; andere vragen met betrekking tot insolventie, zoals de vraag of de vor- deringen van werknemers door een voorrecht beschermd zijn, en welke rang dit voorrecht eventueel moet krijgen, worden bepaald volgens het recht van de staat waar de procedure wordt geopend. (27) In het belang van het economische verkeer moet de we- zenlijke inhoud van de beslissing tot opening van de pro- cedure op verzoek van de curator worden bekendgemaakt in de andere lidstaten; bekendmaking kan dwingend wor- den voorgeschreven wanneer zich in de betrokken lidstaat een vestiging bevindt; de bekendmaking is in beide geval- len echter geen voorwaarde voor erkenning van de buiten- landse procedure. (1) PB L 166 van 11. 6. 1998, blz. 45. 3. 8. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 221/11 (28) Het kan voorkomen dat sommige betrokkenen niet van de opening van de procedure op de hoogte zijn en te goeder trouw in strijd met de nieuwe situatie handelen; de ver- ordening voorziet ter bescherming van dergelijke per- sonen, die (cid:151) niet op de hoogte zijnde van de opening van de procedure in het buitenland (cid:151) een verbintenis ten voordele van de schuldenaar uitvoeren die zij eigenlijk voor de buitenlandse hadden moeten uitvoeren, in het bevrijdende karakter van deze uitvoering of betaling. (29) De verordening bevat bijlagen die betrekking hebben op de organisatie van de insolventieprocedures overeenkom- stig het nationale recht van de lidstaten; de Raad behoudt zich het recht voor deze bijlagen te wijzigen, om rekening te kunnen houden met eventuele wijzigingen van het na- tionale recht van de lidstaten. (30) Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het protocol betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ier- land, bij het Verdrag van Amsterdam gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, nemen deze lidstaten niet deel aan de aanneming van deze verorde- ning; deze verordening is bijgevolg niet bindend voor, noch van toepassing op het Verenigd Koninkrijk en Ier- land, tenzij deze lidstaten hun recht uit hoofde van de artikelen 3 en 4 van dat protocol uitoefenen. (31) Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het protocol betreffende de positie van Denemarken, bij het Verdrag van Amsterdam gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Euro- pese Gemeenschap, neemt deze lidstaat niet deel aan de aanneming van deze verordening; bijgevolg is deze ver- ordening niet bindend voor, noch van toepassing op De- nemarken, tenzij deze lidstaat de Raad overeenkomstig artikel 7 van dat protocol meedeelt dat hij niet langer een beroep wenst te doen op dit protocol in zijn geheel of op gedeelten ervan, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: HOOFDSTUK I ALGEMENE BEPALINGEN Artikel 1 Toepassingsgebied 1. Deze verordening is van toepassing op collectieve proce- dures die, op de insolventie van de schuldenaar berustend, ertoe leiden dat deze schuldenaar het beheer en de beschikking over zijn vermogen geheel of ten dele verliest en dat een cu- rator wordt aangewezen. 2. Deze verordening is niet van toepassing op insolventie- procedures betreffende verzekeringsondernemingen en krediet- instellingen, beleggingsondernemingen die diensten verrichten welke het houden van geld of effecten van derden behelzen, en instellingen voor collectieve belegging. Artikel 2 Definities Voor het doel van deze verordening wordt verstaan onder: a) (cid:132)insolventieprocedure(cid:148), de collectieve procedures bedoeld in artikel 1, lid 1; deze procedures worden opgesomd in bijlage A, die een integrerend deel uitmaakt van deze verordening; b) (cid:132)curator(cid:148), elke persoon of elk orgaan, belast met het beheer of de liquidatie van de goederen waarover de schuldenaar het beheer en de beschikking is verloren of met het toezicht op het beheer van diens zaken. Deze personen en organen worden opgesomd in bijlage C, die een integrerend deel uitmaakt van deze verordening; c) (cid:132)liquidatieprocedure(cid:148), een insolventieprocedure als bedoeld onder a), die leidt tot liquidatie van de goederen van de schuldenaar, ook wanneer de procedure wordt beºindigd met een akkoord of een andere maatregel die de insolventie beºindigt, dan wel wegens ontoereikendheid van het ver- mogen. Deze procedures worden opgesomd in bijlage B, die een integrerend deel uitmaakt van deze verordening; d) (cid:132)rechter(cid:148), de rechterlijke of elke andere bevoegde instantie van een lidstaat die bevoegd is om een insolventieprocedure te openen of tijdens die procedure beslissingen te geven; e) (cid:132)beslissing(cid:148) met betrekking tot de opening van een insolven- tieprocedure of het aanwijzen van een curator, de beslissing van elke rechter die bevoegd is om een dergelijke procedure te openen of een curator aan te wijzen; f) (cid:132)tijdstip waarop de procedure is geopend(cid:148), het tijdstip waarop de beslissing tot opening van een procedure gevol- gen krijgt, onafhankelijk van de vraag of de beslissing defi- nitief is; g) (cid:132)lidstaat waar zich een goed bevindt(cid:148), (cid:151) met betrekking tot lichamelijke goederen, de lidstaat op het grondgebied waarvan de zaak zich bevindt; (cid:151) met betrekking tot goederen of rechten die de eigenaar of de rechthebbende in een openbaar register moet laten inschrijven, de lidstaat onder de autoriteit waarvan dat register wordt gehouden; (cid:151) met betrekking tot schuldvorderingen, de lidstaat op het grondgebied waarvan het centrum van de voornaamste belangen van de derde-schuldenaar is gelegen, als be- paald in artikel 3, lid 1; h) (cid:132)vestiging(cid:148), elke plaats van handeling waar de schuldenaar met behulp van mensen en goederen een economische ac- tiviteit uitoefent die niet van tijdelijke aard is. C 221/12 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 3. 8. 1999 Artikel 3 c) welke de respectieve bevoegdheden van de schuldenaar en Internationale bevoegdheid de curator zijn; 1. De rechters van de lidstaat waar het centrum van de voornaamste belangen van de schuldenaar gelegen is, zijn be- voegd de insolventieprocedure te openen. Bij vennootschappen en rechtspersonen wordt, zolang het tegendeel niet is bewezen, het centrum van de voornaamste belangen vermoed de plaats van de statutaire zetel te zijn. 2. Wanneer het centrum van de voornaamste belangen van de schuldenaar op het grondgebied van een lidstaat gelegen is, zijn de rechters van een andere lidstaat slechts tot opening van een insolventieprocedure ten aanzien van deze schuldenaar be- voegd indien hij op het grondgebied van laatstgenoemde lid- staat een vestiging bezit. De gevolgen van deze procedure gel- den alleen ten aanzien van de goederen van de schuldenaar die zich op het grondgebied van die lidstaat bevinden. 3. Wanneer krachtens lid 1 een insolventieprocedure wordt geopend, is iedere insolventieprocedure die vervolgens krach- tens lid 2 wordt geopend een secundaire procedure. Deze pro- cedure moet een liquidatieprocedure zijn. 4. De opening van een insolventieprocedure krachtens lid 2 kan slechts in de volgende gevallen aan de opening van een territoriale insolventieprocedure krachtens lid 1 voorafgaan: a) wanneer de opening van een territoriale insolventiprocedure niet kan worden verkregen in verband met de voorwaarden die gesteld worden in de wetgeving van de lidstaat waar het centrum van de voornaamste belangen van de schuldenaar zich bevindt; b) wanneer de opening van de territoriale insolventieprocedure is aangevraagd door een schuldeiser die zijn woonplaats, zetel of gebruikelijke verblijfplaats heeft in de lidstaat op het grondgebied waarvan de betrokken vestiging is gelegen of wiens vordering het resultaat is van een uit de exploitatie van de vestiging voortvloeiende verplichting. d) onder welke voorwaarden een verrekening kan worden tegengeworpen; e) de gevolgen van de insolventieprocedure voor lopende overeenkomsten waarbij de schuldenaar partij is; f) de gevolgen van de insolventieprocedure voor individuele vervolgingen met uitzondering van lopende rechtsvorderin- gen; g) welke vorderingen te verhalen zijn op het vermogen van de schuldenaar en wat de gevolgen zijn ten aanzien van vor- deringen die zijn ontstaan na de opening van de insolven- tieprocedure; h) de regels betreffende indiening, verificatie en toelating van de vorderingen; i) de regels betreffende de verdeling van de opbrengst van de te gelde gemaakte goederen, de rangindeling van de vorde- ringen, en de rechten van schuldeisers die krachtens een zakelijk recht of ingevolge verrekening gedeeltelijk zijn vol- daan; j) de voorwaarden voor en de gevolgen van de beºindiging van de insolventieprocedure, met name door een akkoord; k) de rechten van de schuldeisers nadat de insolventieproce- dure beºindigd is; l) voor wiens rekening de kosten en uitgaven in het kader van de insolventieprocedure zijn; m) de regels betreffende nietigheid, vernietigbaarheid of niet- tegenwerpbaarheid van de voor het geheel van schuldeisers nadelige rechtshandelingen. Artikel 4 Toepasselijk recht Artikel 5 Zakelijke rechten van derden 1. Tenzij deze verordening dit anders bepaalt, worden de insolventieprocedure en de gevolgen daarvan beheerst door het recht van de lidstaat op het grondgebied waarvan de insol- ventieprocedure wordt geopend, hierna te noemen (cid:132)lidstaat waar de procedure wordt geopend(cid:148). 2. Het recht van de lidstaat waar de procedure wordt ge- opend, bepaalt onder welke voorwaarden deze procedure wordt geopend, verloopt en wordt beºindigd. Het bepaald met name: 1. De opening van de insolventieprocedure laat onverlet het zakelijk recht van een schuldeiser of van een derde op licha- melijke of onlichamelijke goederen of op roerende of onroe- rende goederen die toebehoren aan de schuldenaar en die zich op het tijdstip waarop de procedure wordt geopend op het grondgebied van een andere lidstaat bevinden. Onder rechten in de zin van lid 1 worden met name 2. verstaan: a) welke schuldenaars op grond van hun hoedanigheid aan een insolventieprocedure kunnen worden onderworpen; a) het recht een goed te gelde te maken of te laten maken en te worden voldaan uit de opbrengst van of de inkomsten uit het goed, in het bijzonder op grond van pand of hypotheek; b) welk deel van het vermogen van de schuldenaar tot de boedel behoort en of de na de opening van de insolventie- procedure verkregen goederen tot deze boedel behoren; b) het exclusieve recht een vordering te innen, in het bijzonder door middel van een pandrecht op de vordering of door de cessie van die vordering tot zekerheid; 3. 8. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 221/13 c) het recht om het goed op te eisen en/of de vergoeding ervan te verlangen van eenieder die het tegen de wil van de recht- hebbende in bezit of in gebruik heeft; het recht van de lidstaat op het grondgebied waarvan dit on- roerend goed gelegen is. d) het zakelijke recht om van een goed de vruchten te trekken. Artikel 9 Een zakelijk recht wordt gelijkgesteld met het 3. in een openbaar register ingeschreven recht tot verkrijging van een zakelijk recht in de zin van lid 1, dat aan derden kan worden tegengeworpen. 4. Lid 1 vormt geen beletsel voor het instellen van vorde- ringen tot nietigheid, vernietiging of niet-tegenwerpbaarheid als bedoeld in artikel 4, lid 2, onder m). Artikel 6 Verrekening 1. De opening van de insolventieprocedure laat het recht van een schuldeiser op verrekening van zijn vordering met de vordering van de schuldenaar onverlet wanneer die verreke- ning is toegestaan bij het recht dat op de vordering van de insolvente schuldenaar van toepassing is. De in lid 1 uiteengezette regel vormt geen beletsel voor 2. het instellen van vorderingen tot nietigheid, vernietiging of niet-tegenwerpbaarheid als bedoeld in artikel 4, lid 2, onder m). Artikel 7 Eigendomsvoorbehoud De opening van een insolventieprocedure tegen de koper 1. van een goed laat de op een eigendomsvoorbehoud berustende rechten van de verkoper onverlet wanneer dat goed zich op het tijdstip waarop de procedure wordt geopend, bevindt op het grondgebied van een andere lidstaat dan de lidstaat waar de procedure wordt geopend. 2. De opening van een insolventieprocedure tegen de ver- koper van een goed nadat de levering van dat goed heeft plaatsgevonden, is geen grond voor ontbinding of opzegging van de verkoop en belet de koper niet de eigendom van het gekochte goed te verkrijgen wanneer dit goed zich op het tijd- stip waarop de insolventieprocedure is geopend, bevindt op het grondgebied van een andere lidstaat dan de lidstaat waar de insolventieprocedure is geopend. 3. De leden 1 en 2 vormen geen beletsel voor het instellen van vorderingen tot nietigheid, vernietiging of niet-tegenwerp- baarheid als bedoeld in artikel 4, lid 2, onder m). Artikel 8 Overeenkomsten betreffende een onroerend goed De gevolgen van de insolventieprocedure voor een overeen- komst die het recht geeft op de verkrijging of het gebruik van een onroerend goed, worden uitsluitend beheerst door Betalingssystemen en financiºle markten 1. Onverminderd artikel 5 worden de gevolgen van de in- solventieprocedure voor de rechten en verplichtingen van deel- nemers aan een betalings- of vereveningssysteem of aan een financiºle markt uitsluitend beheerst door het recht van de lidstaat dat op dat systeem of die markt van toepassing is. Lid 1 vormt geen beletsel voor het instellen van een 2. vordering tot nietigheid, vernietiging of niet-tegenwerpbaarheid van betalingen of verrichtingen krachtens het recht dat op het desbetreffende betalingssystem of de financiºle markt van toe- passing is. Artikel 10 Arbeidsovereenkomsten De gevolgen van de insolventieprocedure voor arbeidsovereen- komsten en arbeidsbetrekkingen worden uitsluitend beheerst door het recht van de lidstaat dat op de arbeidsovereenkomst van toepassing is. Artikel 11 Gevolgen voor aan registratie onderworpen rechten De gevolgen van de insolventieprocedure voor de rechten van de schuldenaar op een onroerend goed, een schip of een lucht- vaartuig die aan inschrijving in een openbaar register onder- worpen zijn, worden beheerst door het recht van de lidstaat onder het gezag waarvan het register wordt gehouden. Artikel 12 Gemeenschapsoctrooien en -merken Gemeenschapsoctrooien, Gemeenschapsmerken of soortgelijke bij communautaire bepalingen vastgelegde rechten kunnen uit hoofde van deze verordening slechts in de procedure bedoeld in artikel 3, lid 1, worden gebracht. Artikel 13 Nadelige rechtshandeling Artikel 4, lid 2, onder m), is niet van toepassing indien degene die voordeel heeft gehad bij een voor het geheel van schuld- eisers nadelige rechtshandeling bewijst: (cid:151) dat deze rechtshandeling onderworpen is aan het recht van een andere lidstaat dan de lidstaat waar de procedure is geopend, en (cid:151) dat dat recht in het gegeven geval niet voorziet in de mo- gelijkheid om die rechtshandeling te bestrijden. C 221/14 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 3. 8. 1999 Artikel 14 Artikel 17 Bescherming van de derde-verkrijger Gevolgen van de erkenning Indien de schuldenaar door een na de opening van de insol- ventieprocedure verrichte handeling onder bezwarende titel be- schikt over (cid:151) een onroerend goed, (cid:151) een schip of een luchtvaartuig dat aan inschrijving in een openbaar register onderworpen is, of (cid:151) effecten waarvan het bestaan inschrijving in een wettelijk voorgeschreven register veronderstelt, 1. De opening van een procedure als bedoeld in artikel 3, lid 1, heeft, zonder enkele verdere formaliteit, in de andere lidsta- ten de gevolgen die daaraan worden verbonden bij het recht van de lidstaat waar de procedure is geopend, tenzij deze ver- ordening iets anders bepaalt, en zolang in die andere lidstaten geen procedure als bedoeld in artikel 3, lid 2, is geopend. 2. De gevolgen van een procedure als bedoeld in artikel 3, lid 2, kunnen niet in de andere lidstaten worden betwist. Be- perkingen van de rechten van de schuldeisers, in het bijzonder een uitstel van de betalingen of een uit die procedure voor- vloeiende schuldkwijtschelding, kunnen met betrekking tot zich op het grondgebied van een anderer lidstaat bevindende goe- deren alleen worden tegengeworpen aan schuldeisers die hun instemming hebben betuigd. wordt de rechtsgeldigheid van die handeling beheerst door het recht van de lidstaat op het grondgebied waarvan dit onroe- rende goed zich bevindt of onder het gezag waarvan dit regis- ter wordt gehouden. Artikel 18 Bevoegdheden van de curator Artikel 15 Gevolgen van de insolventieprocedure voor lopende rechtsvorderingen De gevolgen van de insolventieprocedure voor een lopende rechtsvordering betreffende een goed of recht waarover de schuldenaar het beheer en de beschikking heeft verloren, wor- den uitsluitend beheerst door het recht van de lidstaat waar deze rechtsvordering aanhangig is. HOOFDSTUK II ERKENNING VAN DE INSOLVENTIEPROCEDURE Artikel 16 Beginsel 1. Elke beslissing tot opening van een insolventieprocedure, genomen door een krachtens artikel 3 bevoegde rechter van een lidstaat, wordt erkend in alle andere lidstaten zodra de beslissing gevolgen heeft in de lidstaat waar de procedure is geopend. Deze regel geld ook wanneer de schuldenaar op grond van zijn hoedanigheid in de andere lidstaten niet aan een insolventie- procedure onderworpen kan worden. 2. De erkenning van een procedure als bedoeld in artikel 3, lid 1, belet niet dat door een rechter van een andere lidstaat een procedure als bedoeld in artikel 3, lid 2, wordt geopend. Deze andere procedure is een secundaire procedure in de zin van hoofdstuk III. 1. De curator die is aangewezen door een krachtens artikel 3, lid 1, bevoegde rechter kan in een andere lidstaat alle be- voegdheden uitoefenen die hem zijn verleend door het recht van de lidstaat waar de procedure is geopend, zolang in die andere lidstaat geen andere insolventieprocedure is geopend, of geen tegenstrijdige conservatoire maatregel na een verzoek tot opening van een insolventieprocedure in die lidstaat is getrof- fen. Hij mag met name de goederen van de schuldenaar ver- wijderen uit het grondgebied van de lidstaten waar zij zich bevinden, met inachtneming van de artikelen 5 en 7. 2. De curator die is aangewezen door een krachtens artikel lid 2, bevoegde rechter kan in een andere lidstaat in en 3, buiten rechte aanvoeren dat een roerend goed na de opening van de insolventieprocedure van het grondgebied van de lid- staat waar de procedure is geopend, is overgebracht naar het grondgebied van die andere lidstaat. Hij kan ook elk rechts- middel aanwenden die de belangen van de schuldeisers dienen. 3. Bij de uitoefening van zijn bevoegdheden moet de curator het recht van de lidstaat op het grondgebiet waarvan hij wil optreden, eerbiedigen, in het bijzonder de voorschriften inzake het te gelde maken van de goederen. Deze bevoegdheden mo- gen niet de aanwending van dwangmiddelen, noch het recht om uitspraak te doen in gedingen of geschillen behelzen. Artikel 19 Bewijs van de aanwijzing van de curator De aanwijzing van de curator wordt vastgesteld door overleg- ging van een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift van het aanwijzingsbesluit of van ieder ander door de bevoegde rechter opgesteld attest. Er kan een vertaling worden verlangd in de officiºle taal of een van de officiºle talen van de lidstaat op het grondgebied waar- van de curator wil optreden. Een legalisatie of andere soortge- lijke formaliteit kan niet worden verlangd. 3. 8. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 221/15 Artikel 20 Artikel 24 Teruggave en aanrekening Uitvoering ten voordele van de schuldenaar 1. De schuldeiser die, nadat een procedure als bedoeld in artikel 3, lid 1, is geopend, door ongeacht welk middel, met name door executiemaatregelen, geheel of gedeeltelijk wordt voldaan uit goederen van de schuldenaar die zich op het grondgebied van een andere lidstaat bevinden, moet hetgeen hij heeft verkregen aan de curator restitueren, onder voor- behoud van het bepaalde in de artikelen 5 en 7. 2. Ter verzekering van een gelijke behandeling van de schuldeiser neemt de schuldeiser die in een insolventieproce- dure een uitkering op zijn vordering heeft ontvangen, pas aan uitdelingen in een andere procedure deel wanneer de schuld- eisers van dezelfde rang of dezelfde categorie in die andere procedure een gelijkwaardige uitkering hebben ontvangen. 1. Degene die in een lidstaat een verbintenis uitvoert ten voordele van de schuldenaar die is onderworpen aan een in een andere lidstaat geopende insolventieprocedure terwijl hij die verbintenis had moeten uitvoeren voor de curator van die procedure, wordt bevrijd indien hij niet van de opening van de procedure op de hoogte was. 2. Degene die deze verbintenis heeft uitgevoerd v(cid:243)(cid:243)r de in artikel 21 bedoelde openbaarmakingsmaatregelen wordt, totdat het tegendeel is bewezen, vermoed niet van de opening van de insolventieprocedure op de hoogte te zijn geweest; degene die deze verbintenis heeft uitgevoerd na de in artikel 21 bedoelde openbaarmakingsmaatregelen wordt, totdat het tegendeel is be- wezen, geacht van de opening van de procedure op de hoogte te zijn geweest. Artikel 21 Openbaarmaking 1. De curator kan verzoeken dat de hoofdzaken van de beslissing tot opening van de insolventieprocedure en, in voor- komend geval, van de beslissing inzake de aanwijzing van de curator in elke andere lidstaat openbaar worden gemaakt vol- gens de in die lidstaat geldende openbaarmakingsregels; in de openbaarmakingsmaatregelen wordt tevens de aangewezen cu- rator vermeld alsmede de bevoegdheidsregel die van toepassing is krachtens artikel 3, lid 1, dan wel artikel 3, lid 2. 2. Iedere lidstaat op het grondgebied waarvan de schulde- naar een vestiging heeft, kan evenwel openbaarmaking ver- plicht stellen. In voorkomend geval neemt de curator of de daartoe in de lidstaat waar de procedure als bedoelde in artikel 3, lid 1, is geopend, bevoegde autoriteit de nodige maatregelen om openbaarmaking te verzekeren. Artikel 22 Inschrijving in een openbaar register De curator kan verzoeken dat de beslissing tot opening 1. van een procedure als bedoeld in artikel 3, lid 1, wordt in- geschreven in het kadaster, het handelsregister en enig ander openbaar register dat in de andere lidstaten wordt gehouden. 2. Iedere lidstaat kan evenwel de inschrijving verplicht stel- len. In voorkomend geval neemt de curator of de daartoe in de lidstaat waar de procedure als bedoeld in artikel 3, lid 1, is geopend, bevoegde autoriteit de nodige maatregelen om in- schrijving te verzekeren. Artikel 23 Kosten De kosten voor de in de artikelen 21 en 22 bedoelde maat- regelen inzake openbaarmaking en inschrijving worden als kos- ten en uitgaven van de procedure beschouwd. Artikel 25 Erkenning en executoir karakter van andere beslissingen 1. De inzake het verloop en de beºindiging van een insol- ventieprocedure gegeven beslissingen van een rechter wiens beslissing tot opening van de procedure krachtens artikel 16 is erkend, alsmede een door die rechter bevestigd akkoord, worden eveneens zonder verdere formaliteiten erkend. Die be- slissingen worden ten uitvoer gelegd overeenkomstig de artike- len 31 tot en met 51 (met uitzondering van artikel 34, lid 2) van het Verdrag van Brussel betreffende de rechterlijke be- voegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burger- lijke en handelszaken, als gewijzigd bij de verdragen inzake de toetreding tot dat Verdrag. De eerste alinea geldt eveneens voor beslissingen die recht- streeks voortvloeien uit de insolventieprocedure en daar nauw op aansluiten, zelfs indien die beslissingen door een andere rechter worden gegeven. De eerste alinea geldt eveneens voor beslissingen betreffende na het verzoek tot opening van een insolventieprocedure genomen conservatoire maatregelen. 2. De erkenning en de tenuitvoerlegging van andere beslis- singen dan die bedoeld in lid 1 worden beheerst door het in lid 1 bedoelde Verdrag voorzover dat Verdrag van toepassing is. 3. De lidstaten zijn niet gehouden een in lid 1 bedoelde beslissing te erkennen of ten uitvoer te leggen als die tot een beperking van de persoonlijke vrijheid of van het postgeheim leidt. Artikel 26 Openbare orde Iedere lidstaat kan wiegeren een in een andere lidstaat ge- opende insolventieprocedure te erkennen of een in het kader C 221/16 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 3. 8. 1999 van een dergelijke procedure gegeven beslissing ten uitvoer te leggen indien uit die erkenning of tenuitvoerlegging gevolgen zouden voortvloeien die kennelijk in strijd zijn met de open- bare orde van die lidstaat, in het bijzonder met de grondbegin- selen daarvan of met de grondwettelijk beschermde rechten en individuele vrijheden. HOOFDSTUK III SECUNDAIRE INSOLVENTIEPROCEDURES Artikel 27 Opening Indien een procedure als bedoeld in artikel 3, lid 1, wordt geopend door een rechter van een lidstaat en in een andere lidstaat wordt erkend (hoofdprocedure), kan in die andere lid- staat, indien een rechter van die lidstaat krachtens artikel 3, lid 2, bevoegd zou zijn, een secundaire insolventieprocedure wor- den geopend, zonder dat de insolventie van de schuldenaar in die andere lidstaat behandeld hoeft te worden. Deze procedure moet een van die in bijlage B genoemde procedures zijn. De gevolgen van die procedure gelden alleen ten aanzien van de goederen van de schuldenaar die zich op het grondgebied van die andere lidstaat bevinden. Artikel 28 Toepasselijk recht Tenzij deze verordening dit anders bepaalt, wordt de secundaire procedure beheerst door het recht van de lidstaat op het grond- gebied waarvan de secundaire procedure is geopend. Artikel 29 Recht om de procedure aan te vragen Een secundaire procedure kan worden aangevraagd door: a) de curator van de hoofdprocedure; b) elke andere persoon of autoriteit die krachtens het recht van de lidstaat op het grondgebied waarvan de secundaire pro- cedure wordt aangevraagd, bevoegd is om een insolventie- procedure aan te vragen. Artikel 31 Samenwerkings- en kennisgevingsplicht 1. Onverminderd de regels die de mededeling van inlichtin- gen beperken, geldt voor de curator van de hoofdprocedure en de curatoren van de secundaire procedures een wederzijdse kennisgevingsplicht. Zij moeten onverwijld kennisgeven van al hetgeen voor de andere procedure van nut kan zijn, met name de stand van de indiening en de verificatie van de vor- deringen en de maatregelen tot beºindiging van de procedure. 2. Onverminderd de regels die op elk van deze procedures van toepassing zijn, geldt voor de curator van de hoofdproce- dure en de curatoren van de secundaire procedures een weder- zijdse samenwerkingsplicht. 3. De curator van een secundaire procedure moet de curator van de hoofdprocedure tijdig de gelegenheid bieden voorstellen in te dienen om de boedel van de secundaire procedure te liquideren of op enigerlei wijze te gebruiken. Artikel 32 Uitoefening van de rechten van de schuldeisers Iedere schuldeiser kan zijn vordering indienen in de 1. hoofdprocedure en in elke secundaire procedure. 2. De curatoren van de hoofdprocedure en van een secun- daire procedure dienen in een andere procedure de vorderingen in die reeds zijn ingediend in de procedure waarvoor zij aange- wezen zijn, voorzover zulks dienstig is voor de schuldeisers wier belangen zij behartigen en onverminderd het recht van laatstgenoemden om zich daartegen te verzetten of hun inge- diende vorderingen in te trekken, wanneer het van toepassing zijn de recht in die mogelijkheid voorziet. 3. De curator van een hoofdprocedure of een secundaire procedure kan met dezelfde rechten als alle andere schuldeisers aan een andere procedure deelnemen, met name door deel te nemen aan een vergadering van schuldeisers. Artikel 30 Voorschot op de kosten en uitgaven Wanneer het recht van de lidstaat waar een secundaire proce- dure aangevraagd is, voorschrijft dat de boedel van de schul- denaar toereikend moet zijn om de kosten en uitgaven van de procedure geheel of gedeeltelijk te dekken, kan de aangezochte rechter van de aanvrager een voorschot op de kosten of een passende zekerheidstelling verlangen. Artikel 33 Schorsing van de liquidatie 1. De rechter die de secundaire procedure heeft geopend, schorst de liquidatieverrichtingen geheel of ten dele op verzoek van de curator van de hoofdprocedure, onverminderd de mo- gelijkheid om in dat geval van de curator van de hoofdproce- dure alle passende maatregelen te verlangen ter waarborging van de belangen van de schuldeisers van de secundaire proce- dure en van bepaalde groepen schuldeisers. Het verzoek van de 3. 8. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 221/17 curator van de hoofdprocedure kan alleen worden afgewezen indien het kennelijk niet in het belang is van de schuldeisers van de hoofdprocedure. De schorsing van de liquidatie kan worden bevolen voor een periode van ten hoogste drie maan- den; zij kan worden verlengd of vernieuwd voor perioden van dezelfde duur. De in lid 1 bedoelde rechter heft de schorsing van de 2. liquidatieverrichtingen op: (cid:151) wanneer de curator van de hoofdprocedure daarom ver- zoekt; (cid:151) ambtshalve, op verzoek van een schuldeiser of op verzoek van de curator van de secundaire procedure, indien de schorsing niet meer gerechtvaardigd lijkt, met name door het belang van de schuldeisers van de hoofdprocedure of van de secundaire procedure. Artikel 34 Maatregelen waarmee de insolventieprocedure wordt beºindigd 1. Wanneer het recht dat van toepassing is op de secundaire procedure voorziet in de mogelijkheid deze procedure zonder liquidatie te beºindigen door middel van een herstelplan, een akkoord of een vergelijkbare maatregel, kan dergelijke maat- regel door de curator van de hoofdprocedure zelf worden voor- gesteld. De beºindiging van de secundaire procedure door middel van een maatregel als bedoeld in de eerste alinea, wordt pas defi- nitief met de instemming van de curator van de hoofdproce- dure of, bij ontstentenis van diens instemming, wanneer de voorgestelde maatregel de financiºle belangen van de schuld- eisers van de hoofdprocedure niet aantast. 2. Iedere beperking van de rechten van de schuldeisers, zoals uitstel van betaling of schuldkwijtschelding, die voortvloeit uit een in een secundaire procedure voorgestelde maatregel als bedoeld in lid 1, kan voor goederen van de schuldenaar waarop deze procedure geen betrekking heeft slechts gevolgen hebben wanneer alle belanghebbende schuldeisers daarmee instemmen. Tijdens de krachtens artikel 33 bevolen schorsing van de 3. liquidatieverrichtingen kan slechts de curator van de hoofdpro- cedure, of de schuldenaar, met diens instemming, in de secun- daire procedure maatregelen als bedoeld in lid 1 van dit artikel voorstellen; geen enkel ander voorstel voor een dergelijke maat- regel wordt in stemming gebracht of goedgekeurd. curator het saldo onverwijld over aan de curator van de hoofd- procedure. Artikel 36 Later geopende hoofdprocedure Indien een procedure als bedoeld in artikel 3, lid 2, is geopend, zijn de artikelen 31 tot en met 35 van toepassing op de eerst geopende insolventieprocedure, voorzover de stand van de pro- cedure zulks mogelijk maakt. Artikel 37 Beºindiging en omzetting van de eerder geopende procedure De curator van de hoofdprocedure kan verzoeken een in bijlage A vermelde procedure die reeds eerder in een andere lidstaat is geopend, in een liquidatieprocedure om te zetten, indien deze omzetting nuttig blijkt voor de belangen van de schuldeisers van de hoofdprocedure. De krachtens artikel 3, lid 2, bevoegde rechter geeft het bevel tot de omzetting in een van de in bijlage B vermelde procedu- res. Artikel 38 Conservatoire maatregelen Wanneer door de krachtens artikel 3, lid 1, bevoegde rechter van een lidstaat een voorlopige curator is aangewezen ter ver- zekering van de bewaring van de goederen van de schuldenaar, is die voorlopige curator gerechtigd ten aanzien van de goede- ren van de schuldenaar die zich in een andere lidstaat bevinden om elke in het recht van laatstgenoemde lidstaat opgenomen conservatoire en beschermende maatregel te verzoeken voor de periode tussen de aanvraag van een insolventieprocedure en de beslissing tot opening van die procedure. HOOFDSTUK IV KENNISGEVING AAN DE SCHULDEISERS EN INDIENING VAN HUN VORDERINGEN Artikel 39 Recht om vorderingen in te dienen Elke schuldeiser die zijn gewone verblijfplaats, woonplaats of zetel heeft in een andere lidstaat dan de lidstaat waar de pro- cedure is geopend, met inbegrip van de belastingautoriteiten en de socialezekerheidsinstellingen van de lidstaten, heeft het recht zijn vorderingen in de insolventieprocedure schriftelijk in te dienen. Artikel 35 Saldo van de secundaire procedure Artikel 40 Indien de liquidatie van de boedel van de secundaire procedure de mogelijkheid biedt alle in die procedure toegelaten vorde- ringen uit te keren, draagt de in die procedure aangewezen Verplichte kennisgeving aan de schuldeisers 1. Zodra in een lidstaat een insolventieprocedure wordt ge- opend, stelt de in deze lidstaat bevoegde rechter of de door die C 221/18 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 3. 8. 1999 rechter aangewezen curator de bekende schuldeisers die hun gewone verblijfplaats, woonplaats of zetel in een andere lidstaat hebben, daarvan onverwijld in kennis. Artikel 44 Verhouding tot verdragen Deze kennisgeving, die geschiedt door individuele toezen- 2. ding van een bericht, betreft met name de in acht te nemen termijnen, de sancties ten aanzien van die termijnen, het or- gaan of de instantie waarbij de vorderingen moeten worden ingediend en de andere voorgeschreven maatregelen. Het be- richt vermeldt ook of schuldeisers met een bevoorrechte vor- dering of een zakelijk zekerheidsrecht hun vorderingen moeten indienen. Artikel 41 Inhoud van de indiening van een vordering De schuldeiser zendt een afschrift van bewijsstukken, indien die bestaan, en doet opgave van aard, datum van onstaan en be- drag van de vordering; hij geeft tevens aan of hij voor de vordering aanspraak maakt op een voorrecht, een zakelijk ze- kerheidsrecht of een eigendomsvoorbehoud, en op welke goe- deren zijn zekerheid betrekking heeft. Artikel 42 Talen 1. De in artikel 40 bedoelde kennisgeving geschiedt in de officiºle taal of een van de officiºle talen van de lidstaat waar de procedure is geopend. Hiertoe wordt gebruikgemaakt van een formulier dat in alle officiºle talen van de Europese Unie het opschrift draagt: (cid:132)Oproep tot indiening van schuldvorderingen. In acht te nemen termijnen(cid:148). 2. Elke schuldeiser die zijn gewone verblijfplaats, woonplaats of zetel heeft in een anderer lidstaat dan de lidstaat waar de procedure is geopend, kan zijn vordering indienen in de of- ficiºle taal of een van de officiºle talen van die andere lidstaat. In dat geval moet de verklaring van indiening van een vorde- ring echter in de officiºle tal of een van de officiºle talen van de lidstaten waar de procedure is geopend het opschrift dragen: (cid:132)Indiening van een schuldvordering(cid:148). Van hem kan bovendien worden verlangd dat de verklaring van indiening van een vor- dering in die taal wordt vertaald. HOOFDSTUK V OVERGANGS- EN SLOTBEPALINGEN Artikel 43 Toepassing in de tijd Deze verordening is slechts van toepassing op insolventiepro- cedures die na de inwerkingtreding ervan zijn geopend. Op de rechtshandelingen die de schuldenaar v(cid:243)(cid:243)r de inwerkingtreding ervan heeft verricht, blijft het recht van toepassing dat gold op het tijdstip dat zij werden verricht. Na haar inwerkingtreding treedt deze verordening, wat 1. in de betrekkingen tussen de haar toepassingsgebied betreft, lidstaten in de plaats van de tussen twee of meer lidstaten gesloten verdragen, met name van: (cid:151) de overeenkomst tussen Belgiº en Frankrijk betreffende de rechterlijke bevoegdheid, het gezag en de tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen, van scheidsrechterlijke uitspra- ken en van authentieke akten, gesloten te Parijs op 8 juli 1899; (cid:151) het verdrag inzake faillissement, akkoord en uitstel van betaling tussen Belgiº en Oostenrijk, getekend te Brussel op 16 juli 1969 (met aanvullend protocol van 13 juni 1973); (cid:151) het verdrag tussen Nederland en Belgiº betreffende de ter- ritoriale rechterlijke bevoegdheid, betreffende het failisse- ment en betreffende het gezag en de tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen, van scheidsrechterlijke uitspra- ken en van authentieke akten, gesloten te Brussel op 28 maart 1925; (cid:151) het verdrag tussen Duitsland en Oostenrijk inzake faillisse- ment en akkoord, gesloten te Wenen op 25 mei 1979; (cid:151) het Frans-Oostenrijkse verdrag betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van be- slissingen op het gebied van het faillissement, gesloten te Wenen op 27 februari 1979; (cid:151) het verdrag tussen Frankrijk en Italiº betreffende de tenuit- voerlegging van vonnissen in burgerlijke en handelszaken, gesloten te Rome op 3 juni 1930; (cid:151) het verdrag tussen Italiº en Oostenrijk inzake failissement en akkoord, gesloten te Rome op 12 juli 1977; (cid:151) het verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Bondsrepubliek Duitsland betreffende de wederzijdse erken- ning en tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen en andere executoriale titels in burgerlijke zaken, gesloten te ’s Gravenhage op 30 augustus 1962; (cid:151) de overeenkomst tussen Denemarken, Finland, Noorwegen, Zweden en IJsland, betreffende het failissement, gesloten te Kopenhagen op 11 november 1933; (cid:151) het Europees verdrag betreffende bepaalde internationale aspecten van het failissement, ondertekend te Istanboel op 5 juni 1990. 2. De in lid 1 genoemde verdragen blijven rechtsgeldig voorzover zij betrekking hebben op procedures die v(cid:243)(cid:243)r de inwerkingtreding van deze verordening zijn geopend. 3. 8. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 221/19 Deze verordening is niet van toepassing op faillissements- 3. zaken in alle lidstaten, wanner zij in strijd is met verplichtingen uit hoofde van een verdrag dat de betrokken lidstaat v(cid:243)(cid:243)r de inwerkingtreding van deze verordening met een of meer derde staten heeft gesloten. Artikel 46 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat, overeenkomstig het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap. Artikel 45 Wijziging van de bijlagen Gedaan te Brussel,. De bijlagen van deze verordening kunnen bij besluit van de Raad worden gewijzigd. Voor de Raad De Voorzitter BIJLAGE A BELGI¸/BELGIQUE (cid:151) Het faillissement/La faillite (cid:151) Het gerechtelijk akkoord/Concordat judiciaire DEUTSCHLAND (cid:151) Das Konkursverfahren (cid:151) Das gerichtliche Vergleichsverfahren (cid:151) Das Gesamtvollstreckungsverfahren (cid:151) Das Insolvenzverfahren ELLAS (cid:151) —(cid:244)(cid:254)(cid:247)(cid:229)ı(cid:243)(cid:231) (cid:151) ˙ (cid:229)Ø(cid:228)ØŒ(cid:222) (cid:229)ŒŒÆŁ(cid:220)æØ(cid:243)(cid:231) (cid:151) ˙ (cid:240)æ(cid:239)(cid:243)øæØ(cid:237)(cid:222) (cid:228)ØÆ(cid:247)(cid:229)(cid:223)æØ(cid:243)(cid:231) (cid:229)(cid:244)ÆØæ(cid:223)Æ(cid:242). ˙ (cid:228)Ø(cid:239)(cid:223)Œ(cid:231)(cid:243)(cid:231) ŒÆØ (cid:231) (cid:228)ØÆ(cid:247)(cid:229)(cid:223)æØ(cid:243)(cid:231) (cid:244)ø(cid:237) (cid:240)Ø(cid:243)(cid:244)ø(cid:244)(cid:254)(cid:237) (cid:151) ˙ ı(cid:240)Æªøª(cid:222) (cid:229)(cid:240)Ø(cid:247)(cid:229)(cid:223)æ(cid:231)(cid:243)(cid:231)(cid:242) ı(cid:240)(cid:252) (cid:229)(cid:240)(cid:223)(cid:244)æ(cid:239)(cid:240)(cid:239) (cid:236)(cid:229) (cid:243)Œ(cid:239)(cid:240)(cid:252) (cid:244)(cid:231) (cid:243)ı·(cid:237)Æł(cid:231) (cid:243)ı(cid:236)(cid:246)ø(cid:237)(cid:223)Æ(cid:242) (cid:236)(cid:229) (cid:244)(cid:239)ı(cid:242) (cid:240)Ø(cid:243)(cid:244)ø(cid:244)(cid:221)(cid:242) ESPA(cid:209)A (cid:151) Concurso de acreedores (cid:151) Quiebra (cid:151) Suspensi(cid:243)n de pagos FRANCE (cid:151) Liquidation judiciaire (cid:151) Redressement judiciaire avec nomination d’un administrateur C 221/20 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 3. 8. 1999 ITALIA (cid:151) Fallimento (cid:151) Concordato preventivo (cid:151) Liquidazione coatta amministrativa (cid:151) Amministrazione straordinaria (cid:151) Amministrazione controllata LUXEMBOURG (cid:151) Faillite (cid:151) Gestion contr(cid:244)lØe (cid:151) Concordat prØventif de faillite (par abandon d’actif) (cid:151) RØgime spØcial de liquidation du notariat NEDERLAND (cid:151) Het faillissement (cid:151) De sursØance van betaling (cid:214)STERREICH (cid:151) Das Konkursverfahren (cid:151) Das Ausgleichsverfahren (cid:151) Das Vorverfahren PORTUGAL (cid:151) O processo de falŒncia (cid:151) Os processos especiais de recupera(cid:231)ªo de empresa, ou seja: (cid:151) A concordata (cid:151) O acordo de credores (cid:151) A reestrutura(cid:231)ªo financeira (cid:151) A gestªo controlada SUOMI (cid:151) FINLAND (cid:151) Konkurssi/konkurs (cid:151) Yrityssaneeraus/f(cid:246)retagssanering SVERIGE (cid:151) Konkurs (cid:151) Offentligt ackord (cid:151) F(cid:246)retagsrekonstruktion 3. 8. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 221/21 BIJLAGE B BELGI¸/BELGIQUE (cid:151) Het faillissement/La faillite DEUTSCHLAND (cid:151) Das Konkursverfahren (cid:151) Das Gesamtvollstreckungsverfahren (cid:151) Das Insolvenzverfahren ELLAS (cid:151) —(cid:244)(cid:254)(cid:247)(cid:229)ı(cid:243)(cid:231) (cid:151) ˙ (cid:229)Ø(cid:228)ØŒ(cid:222) (cid:229)ŒŒÆŁ(cid:220)æØ(cid:243)(cid:231) ESPA(cid:209)A (cid:151) Concurso de acreedores (cid:151) Quiebra (cid:151) Suspensi(cid:243)n de pagos basada en la insolvencia definitiva FRANCE (cid:151) Liquidation judiciaire ITALIA (cid:151) Fallimento (cid:151) Liquidazione coatta amministrativa LUXEMBOURG (cid:151) Faillite (cid:151) RØgime spØcial de liquidation du notariat NEDERLAND (cid:151) Het faillissement (cid:214)STERREICH (cid:151) Das Konkursverfahren PORTUGAL (cid:151) O processo de falŒncia SUOMI (cid:151) FINLAND (cid:151) Konkurssi/konkurs SVERIGE (cid:151) Konkurs C 221/22 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 3. 8. 1999 BIJLAGE C BELGI¸/BELGIQUE (cid:151) De curator/Le curateur (cid:151) De rechter-commissaris/Le juge dØlØguØ DEUTSCHLAND (cid:151) Konkursverwalter (cid:151) Vergleichsverwalter (cid:151) Sachwalter (nach der Vergleichsordnung) (cid:151) Verwalter (cid:151) Insolvenzverwalter (cid:151) Sachwalter (nach der Insolvenzordnung) (cid:151) Treuh(cid:228)nder ELLAS (cid:151) (cid:211)ı·(cid:237)(cid:228)ØŒ(cid:239)(cid:242) (cid:151) ˇ (cid:240)æ(cid:239)(cid:243)øæØ(cid:237)(cid:252)(cid:242) (cid:228)ØÆ(cid:247)(cid:229)ØæØ(cid:243)(cid:244)(cid:222)(cid:242). ˙ (cid:228)Ø(cid:239)ØŒ(cid:239)ı·(cid:243)Æ (cid:229)(cid:240)Ø(cid:244)æ(cid:239)(cid:240)(cid:222) (cid:244)ø(cid:237) (cid:240)Ø(cid:243)(cid:244)ø(cid:244)(cid:254)(cid:237) (cid:151) ˇ (cid:229)Ø(cid:228)ØŒ(cid:252)(cid:242) (cid:229)ŒŒÆŁÆæØ(cid:243)(cid:244)(cid:222)(cid:242) (cid:151) ˇ (cid:229)(cid:240)(cid:223)(cid:244)æ(cid:239)(cid:240)(cid:239)(cid:242) ESPA(cid:209)A (cid:151) Depositario-administrador (cid:151) Interventor o interventores (cid:151) S(cid:237)ndicos (cid:151) Comisario FRANCE (cid:151) ReprØsentant des crØanciers (cid:151) Mandataire liquidateur (cid:151) Administrateur judiciaire (cid:151) Commissaire (cid:224) l’exØcution de plan ITALIA (cid:151) Curatore (cid:151) Commissario liquidatore LUXEMBOURG (cid:151) Le curateur (cid:151) Le commissaire (cid:151) Le liquidateur (cid:151) Le conseil de gØrance de la section d’assainissement du notariat NEDERLAND (cid:151) De curator in het faillissement (cid:151) De bewindvoerder in de sursØance van betaling 3. 8. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 221/23 (cid:214)STERREICH (cid:151) Masseverwalter (cid:151) Ausgleichsverwalter (cid:151) Sachwalter (cid:151) Treuh(cid:228)nder (cid:151) Besonderer Verwalter (cid:151) Vorl(cid:228)ufiger Verwalter (cid:151) das Konkursgericht PORTUGAL (cid:151) Gestor judicial (cid:151) LiquidatÆrio judicial (cid:151) Comissªo de Credores SUOMI (cid:151) FINLAND (cid:151) Pes(cid:228)nhoitaja/bof(cid:246)rvaltare (cid:151) Selvitt(cid:228)j(cid:228)/utredare SVERIGE (cid:151) F(cid:246)rvaltare (cid:151) God man (cid:151) Rekonstrukt(cid:246)r


title: Parecer do Comité Económico e Social sobre a «Proposta de regulamento (CE) do Conselho que permite a participação voluntária de organizações num sistema comunitário de ecogestão e auditoria»

eurovoc_concepts:
cooperation policy
environmental policy
environmental risk prevention
industrial hazard
profit sharing

formats: html pdf print

text: 22. 7. 1999 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 209/43 Parecer do Comité Econo´ mico e Social sobre a «Proposta de regulamento (CE) do Conselho que permite a participaça˜o volunta´ria de organizaço˜ es num sistema comunita´rio de ecogesta˜ o e auditoria» (1) (1999/C 209/11) Em 11 de Dezembro de 1998, o Conselho decidiu, em conformidade com o disposto no artigo 130. o-S do Tratado que institui a Comunidade Europeia, consultar o Comité Econo´ mico e Social sobre a proposta supramencionada. Incumbida da preparaça˜o dos respectivos trabalhos, a Secça˜o de Agricultura, Desenvolvimento Rural e Ambiente emitiu parecer em 4 de Maio de 1999 (relator: A. Pezzini). O Comité Econo´ mico e Social adoptou, na 364. a reunia˜o plena´ria de 26 e 27 de Maio de 1999 (sessa˜o de 26 de Maio), com 71 votos a favor, 3 contra e 5 abstenço˜ es, o seguinte parecer. 1. Introduça˜o 1. 1. A revisa˜o do regulamento em apreço, baseada num estudo de avaliaça˜o da sua aplicaça˜o nos Estados-Membros e na evoluça˜o da polı´tica comunita´ria em matéria de ambiente, que valorizam os instrumentos volunta´rios e a responsabili- dade dos diferentes actores na promoça˜o do desenvolvimento sustenta´vel, contém elementos novos que merecem ser exami- nados. 1. 2. O Comité constata com satisfaça˜o que algumas das novidades correspondem a sugesto˜ es formuladas no seu parecer sobre a proposta original (2), nomeadamente no que respeita à participaça˜o dos trabalhadores, o apoio às PME, às vantagens da adopça˜o de um logotipo e o interesse de ampliar progressivamente o âmbito de aplicaça˜o. 1. 3. Os principais elementos novos sa˜o: — alargar o âmbito de aplicaça˜o (artigo 3. o); — ligar a norma ISO 14001 ao EMAS, de modo a facilitar a passagem de uma ao outro e evitar duplicaço˜ es (Anexo I); — implicar os (artigo 1. o); trabalhadores na aplicaça˜o do EMAS — incrementar a participaça˜o das PME (n. o 1 do artigo 10. o); — utilizar o EMAS para a aplicaça˜o e controlo da legislaça˜o (n. o 2 do feitas as necessa´rias distinço˜ es ambiental, artigo 10. o); — adoptar um logotipo apelativo (artigo 8. o); — desenvolver uma estratégia promocional (artigo 11. o); — garantir uma aplicaça˜o coerente nos Estados-Membros mediante, nomeadamente, a criaça˜o de um fo´ rum dos organismos competentes e de acreditaça˜o (artigos 4. o e 5. o). (1) JO C 400 de 22. 12. 1998, p. 7. (2) JO C 332 de 16. 2. 1992. 1. 4. Por outro lado, a proposta, contém igualmente, impor- tantes elementos de continuidade, sobretudo no que concerne ao valor acrescentado do EMAS, que exige ir mais longe do que o mero cumprimento da legislaça˜o comunita´ria vigente (terceiro considerando), e de subsidiariedade, sendo deixada ampla margem de manobra aos Estados-Membros na aplicaça˜o das medidas. 1. 5. O Comité considera que a Conferência sobre a revisa˜o do EMAS, organizada pela presidência alema˜, constituiu um instrumento u´ til de reflexa˜o e aprofundamento dos resultados alcançados. Por outro lado, a conferência confirmou a necessi- dade de superar alguns obsta´culos importantes ao desenvolvi- mento homogéneo do EMAS nos Estados-Membros, em vista, nomeadamente, da acentuada diminuiça˜o do nu´ mero de pedidos de certificaça˜o verificada na Alemanha, paı´s que até agora havia registado o mais alto nı´vel de aplicaça˜o do sistema. O Comité concorda com a necessidade de desenvolver 1. 6. o EMAS, especialmente facilitando o acesso das PME ao programa, salvaguardando ao mesmo tempo o objectivo de uma melhoria contı´nua da eficiência ambiental através da ma´xima transparência relativamente ao pu´ blico. 1. 7. O Comité aprofundou as problema´ticas relacionadas com o equilı´brio geogra´fico na aplicaça˜o, e em particular os obsta´culos encontrados em alguns paı´ses e os métodos para supera´-los, nomeadamente mediante a audiça˜o organizada em cooperaça˜o com a Agência Nacional para a Protecça˜o do Ambiente (ANPA) italiana, em 16 de Março de 1999, em Roma, que contou com a participaça˜o ampla e qualificada dos interlocutores socioecono´ micos e das associaço˜ es implicadas no sistema EMAS. 1. 8. A referida audiça˜o evidenciou a necessidade de uma melhor promoça˜o do sistema pelos Estados-Membros e a Comissa˜o, assim como de um maior envolvimento dos interessados (e em especial das associaço˜ es profissionais, dos sindicatos e das organizaço˜ es na˜o governamentais), instituindo mecanismos de parceria para a sua difusa˜o. C 209/44 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 22. 7. 1999 1. 9. A este propo´ sito, o CES vera´ da conveniência de emitir um aditamento a parecer com o objectivo de aprofundar todos os aspectos das pra´ticas de implementaça˜o, na˜o contempladas no regulamento, e que na realidade na˜o facilitam a adesa˜o ao EMAS, em particular das PME. 2. Observaço˜ es na generalidade 2. 1. O Comité considera o EMAS um instrumento u´ til para a persecuça˜o do objectivo principal de promover modelos de produça˜o e consumo (desenvolvimento) sustenta´veis, dos quais cabe reconfirmar alguns princı´pios-chaves: — ser baseado nas leis do mercado; — prever a participaça˜o volunta´ria; — promover uma abordagem de responsabilidade partilhada no âmbito da protecça˜o ambiental; — oferecer um quadro para a gesta˜o eficaz dos efeitos sobre o ambiente; — melhorar a eficiência ambiental sobretudo da indu´ stria, mas também dos outros sectores; — produzir resultados credı´veis e transparentes; — ser complementar de uma abordagem normativa de impo- siça˜o e controlo. 2. 1. 1. A complementaridade do EMAS significa que este instrumento deve ser combinado com outros instrumentos da polı´tica do ambiente, no âmbito da promoça˜o do desenvolvi- mento sustentado pelas autoridades pu´ blicas, com a contri- buiça˜o activa de todos os parceiros. E´ evidente que este instrumento se destina principalmente às empresas, mas adquire visibilidade e um valor acrescentado num contexto de participaça˜o mais amplo, especialmente dos cidada˜os, os quais sa˜o os destinata´rios da declaraça˜o ambiental. 2. 1. 2. Importa na˜o descurar a evoluça˜o favora´vel ao ambiente dos contratos pu´ blicos («green procurement»), que tendem a premiar os métodos produtivos e os serviços sustenta´veis do ponto de vista do ambiente, e de um modo mais geral a definiça˜o pela Comissa˜o de uma polı´tica integrada dos produtos (IPP), sobre a qual esta´ anunciado um Livro Verde. A referida evoluça˜o poderia criar um contexto mais favora´vel para os certificados EMAS. De facto, embora a adesa˜o ao EMAS seja volunta´ria 2. 1. 3. para as empresas e as organizaço˜ es, constitui um dever das autoridades pu´ blicas promover tal instrumento, encorajando a sua difusa˜o, no âmbito dos compromissos assumidos com os cidada˜os no sentido de um desenvolvimento respeitador do ambiente, inserindo-a, por exemplo, como elemento preferen- cial, a par de outras condiço˜ es, nos critérios de atribuiça˜o dos contratos pu´ blicos. 2. 2. Desequilı´brio geogra´fico e subsidiariedade Dado que existe um forte desequilı´brio geogra´fico no 2. 2. 1. êxito do sistema nos diferentes Estados-Membros, que pode ter efeitos negativos a nı´vel da relaça˜o das empresas com o mercado, compete reflectir melhor sobre as experiências realizadas por forma a determinar os instrumentos que permitam promover uma maior homogeneidade, que na˜o deve consistir numa aplicaça˜o rı´gida das normas, sena˜o muito mais na busca de incentivos e medidas de estı´mulo compatı´veis com as regras da competitividade e da concorrência. Quatro Estados-Membros (A´ ustria, Alemanha, Paı´ses 2. 2. 2. Baixos e Suécia) apresentam uma taxa de densidade relativa (nu´ mero de empresas que adoptaram o EMAS sobre o total das empresas do Estado-Membro em questa˜o) muito maior do que os restantes. 2. 2. 2. 1. Esta «anomalia positiva» deveria sugerir algumas reflexo˜ es, visto que tais resultados foram seguramente alcança- dos mediante o uso de instrumentos e meios que na˜o estavam explicitamente previstos no regulamento e que podem ser utilmente difundidos. 2. 2. 2. 2. Elementos importantes desta experiência podem ser, por exemplo, a descentralizaça˜o administrativa, a utili- zaça˜o das Câmaras de Comércio, das organizaço˜ es empresariais e sindicais, bem como das associaço˜ es, na promoça˜o do sistema, a qualidade e quantidade dos verificadores, a difusa˜o da informaça˜o, a aplicaça˜o de novas e avançadas tecnologias ambientais ou a existência de um quadro normativo ambiental consolidado e bem aplicado. E´ claro que uma longa tradiça˜o de respeito pelo ambiente favorece a difusa˜o das pra´ticas volunta´rias de tutela da compatibilidade ambiental, tais como o EMAS. 2. 2. 3. rar-se os seguintes: Entre os instrumentos a considerar podem enume- — restituiço˜ es fiscais a posteriori para os resultados de gesta˜o que tenham revelado resultados ambientais concretos; — descentralizaça˜o administrativa da verificaça˜o e da certifi- caça˜o; — subsunça˜o no EMAS de outras obrigaço˜ es previstas nas legislaço˜ es nacionais em matéria de ambiente; — encorajamento das grandes empresas a conseguirem a participaça˜o dos seus subcontratados no EMAS; — inserça˜o na declaraça˜o ambiental do nome das empresas subcontratadas; — obtença˜o da participaça˜o das administraço˜ es pu´ blicas a nı´vel territorial em casos de actividades muito frequentes num mesmo sector, considerando-as como instrumentos de coordenaça˜o para uma certificaça˜o colectiva; — maior responsabilidade de gesta˜o para as associaço˜ es empresariais descentralizadas, com vista a favorecer a participaça˜o das PME, apoiadas por medidas de assistência técnica e financeira; 22. 7. 1999 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 209/45 — maior projecça˜o e publicidade dada dos resultados obtidos; — iniciativas de informaça˜o e educaça˜o com alvos bem precisos sobretudo destinadas às associaço˜ es que represen- tam os interesses das PME. 2. 2. 4. O fo´ rum dos organismos competentes e das autorida- des de acreditaça˜o pode sem du´ vida favorecer os intercâmbios de experiências, se bem que a harmonizaça˜o ficara´ igualmente a dever-se à pressa˜o do Mercado U´ nico: na˜o é por acaso que a maior parte das sociedades registadas em Ita´lia sa˜o grandes empresas multinacionais ou fornecedoras de mercados na Europa Central e Setentrional. 2. 2. 5. O nı´vel operativo homogéneo a garantir no Mercado U´ nico é uma motivaça˜o essencial para a adopça˜o do EMAS (cf. ponto 5 da exposiça˜o de motivos). A Comissa˜o estabelece limites muito restritivos para a sua pro´ pria actuaça˜o, esco- rando-se no princı´pio da subsidiariedade, ha´ que na˜o esquecer as competências que lhe sa˜o conferidas pelo n. o 4 do arti- go 10. o (promoça˜o de uma abordagem coerente) e o artigo 11. o (promoça˜o da informaça˜o a nı´vel comunita´rio). Em face da desigualdade dos resultados, pode perguntar-se se estas competências foram plenamente exercidas, tendo em conta a necessidade de aumentar a consciência ambiental entre os cidada˜os e os operadores dos diferentes sectores. 2. 3. Alargamento do âmbito de aplicaça˜o Trata-se de um objectivo ambicioso e justificado por 2. 3. 1. uma série de projectos-piloto. Em apoio dele vem a verificaça˜o repetida de que toda a actividade humana tem influência, maior ou menor, no ambiente. 2. 3. 2. No exame da utilidade da proposta de alargamento do âmbito, à qual o CES é em princı´pio favora´vel, devem ser rejeitadas duas posturas demasiado simplistas. A primeira é a dos que consideram impossı´vel a 2. 3. 2. 1. ampliaça˜o, dado que alguns sectores, como os serviços, na˜o teriam efeitos ambientais fı´sicos sobre um local geogra´fico determinado, esquecendo que existem os efeitos induzidos. A segunda é a da Comissa˜o, que encara a questa˜o 2. 3. 2. 2. dando como resolvidos todos os problemas quando afirma que: a) os projectos-piloto demonstram que existe uma procura de certificaça˜o ambiental à margem da indu´ stria transfor- madora; b) que também outros sectores têm um considera´vel impacto ambiental, quer directo quer indirecto; e c) que os sistemas de gesta˜o EMAS sa˜o aplica´veis a todos os sectores econo´ micos. 2. 3. 3. Importa salientar que o alargamento imediato e generalizado do âmbito do EMAS coloca um problema de difı´cil resoluça˜o, devido à diferente configuraça˜o dos impactos ambientais entre a indu´ stria transformadora e os restantes sectores, em particular o dos serviços. No entanto, este problema deve ser enfrentado racionalmente, segundo uma abordagem baseada em três conceitos fundamentais: — a afirmaça˜o explı´cita de que o EMAS pode ser aplicado a todos os sectores, de modo a evitar qualquer ambiguidade em relaça˜o a eventuais excepço˜ es ou excluso˜ es de conve- niência; — uma investigaça˜o mais aprofundada, baseada sempre em projectos concretos que conduzam à elaboraça˜o de cri- térios especı´ficos de referência que permitam uma ava- liaça˜o correcta das prestaço˜ es ambientais nos diversos sectores implicados e incluam uma clara definiça˜o de instalaça˜o certificada, tal como, de resto, foi sugerido pelo Comité no seu parecer sobre o regulamento original (1); — a previsa˜o de uma gradualidade temporal e de prioridade na ampliaça˜o aos sectores excluı´dos; no imediato deveria examinar-se a possibilidade de aplicaça˜o no sector pu´ blico e nos serviços. 2. 4. Participaça˜o dos trabalhadores 2. 4. 1. Esta participaça˜o, posto que incluı´da na alı´nea d) do n. o 2 do artigo 1. o por ser considerada um factor essencial para o sucesso do EMAS, permanece uma declaraça˜o de princı´pios de cara´cter geral. Nos restantes artigos na˜o sa˜o dados detalhes sobre os modos e as formas dessa participaça˜o, ao contra´rio do regulamento de 1993 (n. o 1 do art. 3. o e n. o 2 do art. 7. o). 2. 4. 2. O novo regulamento deveria garantir a participaça˜o e a consulta dos trabalhadores através dos seus organismos representativos a nı´vel da empresa, quer na preparaça˜o quer na aplicaça˜o dos programas, sobretudo no que respeita aos problemas de qualificaça˜o profissional e de organizaça˜o do trabalho. 2. 5. Utilizaça˜o do EMAS na execuça˜o e no controlo da legislaça˜o ambiental O n. o 2 do artigo 10. o confere aos Estados-Membros 2. 5. 1. a possibilidade de utilizarem o registo no EMAS no âmbito da execuça˜o e do controlo da legislaça˜o ambiental, a fim de evitar duplicaço˜ es desnecessa´rias. 2. 5. 2. Trata-se de um instrumento interessante, à luz das consideraço˜ es expendidas no parecer do CES sobre a aplicaça˜o da legislaça˜o ambiental (2). 2. 5. 3. Sem esquecer que o valor acrescentado do EMAS consiste no facto de ir além da conformidade com a legislaça˜o, a adesa˜o ao sistema poderia ser articulada por etapas num dia´logo entre a empresa e as autoridades competentes, favore- cendo a colocaça˜o em conformidade e contribuindo para trazer à superfı´cie situaço˜ es ocultas. (1) JO C 332 de 16. 2. 1992. (2) JO C 73 de 9. 3. 1998 e JO C 95 de 30. 3. 1998. C 209/46 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 22. 7. 1999 2. 5. 4. Evitar duplicaço˜ es desnecessa´rias representa indubi- tavelmente um factor de incentivo para a empresa, assim como uma motivaça˜o para as autoridades em matéria ambiental para promover a difusa˜o do EMAS. 2. 7. Visibilidade e credibilidade do EMAS 2. 5. 5. Na˜o obstante, o Comité constata com perplexidade a absoluta ausência de referências à participaça˜o da Agência Europeia do Ambiente, que poderia desempenhar um papel u´ til na avaliaça˜o comparativa («benchmarking») das experiências e proporcionar apoio técnico e cientı´fico na elaboraça˜o das directrizes. 2. 6. Como favorecer a adesa˜o das PME e das empresas artesanais 2. 6. 1. Convém ter em conta as dinâmicas especı´ficas que determinam os comportamentos e as opço˜ es dos pequenos empresa´rios, os quais assumem um grande nu´ mero de com- petências e devem levar a cabo a sua gesta˜o estabelecendo prioridades com base no tempo disponı´vel e no escasso nu´ mero de colaboradores. Isto significa que tudo quanto seja facultativo e implique gastos importantes de tempo e de recursos tende a ser posto de parte, excepto que seja de utilidade comprovada para a empresa. 2. 6. 2. Parece pois necessa´rio prever procedimentos especı´fi- cos, redacço˜ es de documentos simplificados e ciclos de audito- ria e verificaça˜o proporcionais às dimenso˜ es e ao tipo da empresa. A este propo´ sito, o CES nota que verificaço˜ es demasiado frequentes comportam obrigaço˜ es burocra´ticas e custos excessivos, em particular para as PME. E´ evidente que o orçamento da grande maioria das 2. 6. 3. micro-empresas na˜o permite afectar uma pessoa a tarefas administrativas onerosas. E´ preciso, por conseguinte, que as autoridades competentes em matéria de ambiente prevejam estruturas de serviço e de assistência que favoreçam a partici- paça˜o, determinando a dimensa˜o territorial adequada. Deve abordar-se, em particular, o problema da 2. 6. 4. formaça˜o de auditores internos (revisores) adequados à proble- ma´tica das pequenas empresas. Estas, ao contra´rio das grandes empresas dotadas de sistemas de gesta˜o da qualidade, dispo˜ em mais dificilmente de trabalhadores que possam realizar as auditorias. Na formaça˜o devem participar as associaço˜ es do sector, adequadamente apoiadas pelas autoridades pu´ blicas. O momento da auditoria interna é fundamental para construir, em dia´logo com as autoridades ambientais indicadas, a confor- midade com as normas em vigor como primeiro passo preparato´ rio para a certificaça˜o EMAS (cf. n. o 2 do art. 10. o). E´ igualmente deseja´vel a elaboraça˜o de directrizes 2. 6. 5. para facilitar a actividade dos verificadores no que toca às PME, harmonizando os critérios de verificaça˜o. 2. 7. 1. O EMAS é um instrumento volunta´rio que acredita aos olhos do pu´ blico, graças à transparência do procedimento e à sua verificaça˜o pelas autoridades competentes, os esforços de melhoria das prestaço˜ es ambientais dos diversos sujeitos econo´ micos. Enquanto instrumento para o desenvolvimento sustentado, implica a participaça˜o de todos os agentes interes- sados e informaça˜o adequada do pu´ blico. A sua difusa˜o é maior nas a´reas em que as autoridades pu´ blicas perseguem activamente uma polı´tica de desenvolvimento sustenta´vel que envolva as va´rias estruturas de formaça˜o e educaça˜o, em particular a escola. 2. 7. 2. Deve realizar-se um esforço para distinguir o EMAS dos sistemas particulares de certificaça˜o, valorizando os ele- mentos de valor acrescentado que favorecem o cidada˜o, reduzindo o seu cara´cter burocra´tico e reforçando os elementos consultivos e informativos. Por este motivo, o CES considera que a adopça˜o de um logotipo, conforme o previsto no novo regulamento, sera´ de grande utilidade. 2. 7. 3. Tendo em conta que a Comissa˜o é responsa´vel pela promoça˜o do EMAS à escala comunita´ria, o Comité sugere que a publicaça˜o do novo regulamento seja acompanhada de directrizes indicando as melhores pra´ticas, os obsta´culos mais frequentes e tudo quanto possa contribuir para um melhor conhecimento e utilizaça˜o do instrumento. O Comité garante, desde ja´, a sua contribuiça˜o para a elaboraça˜o das ditas directrizes sempre que necessa´rio. 2. 7. 4. O Comité considera fundamental que todos os Estados-Membros assegurem uma consulta ampla e a partici- paça˜o activa no sistema dos agentes socioecono´ micos interes- sados. De facto, os maiores êxitos registam-se nos casos em que esses mecanismos operam plenamente, em paralelo com as autoridades competentes. Seria, pois, oportuno inserir essa exigência nos artigos do regulamento, concretizando explicitamente a abordagem participativa e a necessidade de uma forte cultura que apoie a partilha de responsabilidade em matéria de desenvolvimento sustentado. Deveria ser inserida no artigo 2. o uma definiça˜o dos sujeitos interessados («stake- holders») e a declaraça˜o ambiental deveria ser-lhes endereçada. A sua consulta pelos organismos competentes deveria ser explicitamente prevista (art. 5. o). Finalmente, conviria prever a sua participaça˜o no n. o 1 do artigo 11. o no que diz respeito à informaça˜o ao pu´ blico e à promoça˜o do sistema. Por u´ ltimo, o CES chama a atença˜o para o facto de 2. 7. 5. na˜o estar prevista a elaboraça˜o de um relato´ rio comparativo dos resultados a nı´vel europeu, instrumento que poderia ser muito u´ til para a difusa˜o da adesa˜o ao EMAS. Por esta raza˜o, poderia considerar-se a hipo´ tese de atribuir esta tarefa, a intervalos fixos, à Agência Europeia do Ambiente, a fim de que elabore indicadores de êxito que facilitem o controlo da qualidade do EMAS a nı´vel europeu. 22. 7. 1999 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 209/47 2. 8. Observaço˜es na especialidade 2. 8. 1. D e f i n i ç a˜ o d e o r g a n i z a ç a˜ o e d e i n s t a - l a ç a˜ o [ a r t i g o 2. o , a l ı´ n e a s l ) e m ) ] 2. 8. 1. 1. Se bem que a instalaça˜o tenha uma localizaça˜o geogra´fica determinada, com impacto ambiental identifica´vel, o mesmo na˜o vale para a organizaça˜o. Importa evitar o risco de que uma organizaça˜o se certifique enquanto tal ao mesmo tempo que possui instalaço˜ es que na˜o sejam conformes com a legislaça˜o ambiental aplica´vel. Por este motivo é necessa´rio elaborar critérios precisos de referência, especialmente em matéria de serviços. Por exemplo: como proceder no caso de uma organizaça˜o distribuı´da por va´rias instalaço˜ es? 2. 8. 2. M e l h o r e s t é c n i c a s d i s p o n ı´ v e i s ( B A T ) O artigo 3. o, alı´nea a), do EMAS I previa a obri- 2. 8. 2. 1. gaça˜o de as empresas declararem as suas estratégias de protecça˜o do meio ambiente, com vista a uma melhoria contı´nua das suas prestaço˜ es ambientes através do uso das melhores técnicas disponı´veis. O novo texto ja´ na˜o inclui este importante ponto. O Anexo I. B. 2 do EMAS II deveria fazer referência às melhores técnicas disponı´veis como instrumento de melhoria contı´nua das prestaço˜ es ambientais das organi- zaço˜ es que requeiram a certificaça˜o e a indicadores importantes para os verificadores. Essa referência é obviamente limitada aos sectores onde o uso das melhores técnicas disponı´veis ja´ esta´ consolidado. 2. 8. 3. C o n f o r m i d a d e a m b i e n t a l c o m a l e g i s l a ç a˜ o 2. 8. 3. 1. O EMAS I na˜o permitia o registo das empresas que na˜o observassem a legislaça˜o ambiental. A proposta de revisa˜o, em contrapartida, na˜o estabelece claramente a necessidade de que uma organizaça˜o certificada pelo EMAS esteja sujeita a controlos sistema´ticos de conformidade com as disposiço˜ es ambientais nacionais, embora haja uma série de referências a esse respeito (alı´nea b) do n. o 1 do artigo 3. o, alı´nea e) do n. o 1 do artigo 6. o, Anexos I B. 1, II 2. 6, V 5. 4. 3). Concretamente, na˜o é especificado de modo claro se a declaraça˜o ambiental deve conter as informaço˜ es sobre a observância ou na˜o da legislaça˜o ambiental nacional por parte da organizaça˜o. O Anexo III, relativo ao conteu´ do da declaraça˜o ambiental, deveria incluir este tipo de informaça˜o no ponto 3. 2. Bruxelas, 26 de Maio de 1999. 2. 8. 4. U t i l i z a ç a˜ o d o E M A S n o s c o n t r o l o s d a o b s e r v â n c i a d a l e g i s l a ç a˜ o a m b i e n t a l E´ preciso entender o n. o 2 do artigo 10. o, relativo à 2. 8. 4. 1. duplicaça˜o da actividade de controlo, em conexa˜o com o n. o 3 do artigo 1. o. O EMAS na˜o substitui os controlos ambientais normais e na˜o constitui uma duplicaça˜o uma vez que os âmbitos do EMAS e dos controlos ambientais sa˜o distintos instrumento volunta´rio das e complementares. O registo, empresas, na˜o pode substituir os controlos e a supervisa˜o das autoridades pu´ blicas. Pode, no entanto, ser utilizado, no âmbito da subsidiariedade, a fim de evitar duplicaço˜ es inu´ teis e simplificar os procedimentos administrativos previsto na legislaça˜o nacional. 2. 8. 5. D e c l a r a ç a˜ o a m b i e n t a l ( A n e x o I I I ) A proposta da Comissa˜o é redutora em compa- 2. 8. 5. 1. raça˜o com a versa˜o precedente do regulamento. Segundo o ponto 3. 2 do Anexo III, uma organizaça˜o devera´ comunicar apenas os seus objectivos gerais, sem descrever as suas estratégias nem os seus objectivos detalhados. Além disso, a declaraça˜o ambiental pode ser modulada de maneira parcial (visando determinadas metas). Isto na˜o deveria ser permitido e a declaraça˜o deveria ser u´ nica e completa. E´ importante relacionar os conteu´ dos da declaraça˜o 2. 8. 5. 2. ambiental com o previsto no ponto 3 do Anexo I sobre a «comunicaça˜o externa», no sentido de que deve haver «um dia´logo aberto com as partes interessadas, incluindo as autar- quias locais e os clientes, no que diz respeito ao impacto ambiental». A declaraça˜o ambiental deveria dar resposta a esta exigência. 2. 8. 6. P a r t i c i p a ç a˜ o d o s t r a b a l h a d o r e s 2. 8. 6. 1. Para evitar interpretaço˜ es de conveniência, o termo «o pessoal» deveria, nos Anexos II e V, ser substituı´do por «os trabalhadores». Deveria garantir-se igualmente, em conformi- dade com os direitos contratuais de informaça˜o e consulta, a transmissa˜o dos resultados aos representantes dos trabalhado- res na empresa. 2. 9. Comité de gesta˜o (artigo 14. o) 2. 9. 1. A passagem de um comité de regulamentaça˜o a um comité de gesta˜o reforça a iniciativa da Comissa˜o e torna-a mais ra´pida e eficaz, sobretudo a nı´vel internacional. A Presidente do Comité Econo´mico e Social Beatrice RANGONI MACHIAVELLI


title: Reglamento (CE) n° 1090/1999 de la Comisión, de 26 de mayo de 1999, por el que se fijan los derechos de importación en el sector del arroz

eurovoc_concepts:
CCT duties
import
rice

formats: pdf print

text: 27. 5. 1999 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 131/43 REGLAMENTO (CE) No 1090/1999 DE LA COMISI(cid:222)N de 26 de mayo de 1999 por el que se fijan los derechos de importaci(cid:155)n en el sector del arroz LA COMISI(cid:222)N DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS, Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, Visto el Reglamento (CE) no 3072/95 del Consejo, de 22 de diciembre de 1995, por el que se establece la organiza- ci(cid:155)n com(cid:156)n de mercados en el sector del arroz (1), cuya (cid:156)ltima modificaci(cid:155)n la constituye el Reglamento (CE) no 2072/98 (2), Visto el Reglamento (CE) no 1503/96 de la Comisi(cid:155)n, de 29 de julio de 1996, por el que se establecen las disposi- ciones de aplicaci(cid:155)n del Reglamento (CE) no 3072/95 del Consejo en lo referente a los derechos de importaci(cid:155)n en el sector del arroz (3), modificado en (cid:156)ltimo lugar por el Reglamento (CE) no 2831/98 (4), y, en particular, el apar- tado 1 de su art(cid:146)culo 4, Considerando que el art(cid:146)culo 11 del Reglamento (CE) no 3072/95 establece la percepci(cid:155)n de los derechos del arancel aduanero com(cid:156)n con motivo de la importaci(cid:155)n de los productos mencionados en el art(cid:146)culo 1 del citado Reglamento; que, no obstante, el derecho de importaci(cid:155)n para los productos indicados en el apartado 2 de dicho art(cid:146)culo es igual al precio de intervenci(cid:155)n v(cid:145)lido para estos productos en el momento de su importaci(cid:155)n, incre- mentado en un porcentaje seg(cid:156)n se trate de arroz descas- carillado o blanqueado, y reducido en el precio de impor- taci(cid:155)n, siempre que el derecho no sobrepase los tipos de los derechos del arancel aduanero com(cid:156)n; Considerando que, en virtud de lo establecido en el apar- tado 3 del art(cid:146)culo 12 del Reglamento (CE) no 3072/95, los precios de importaci(cid:155)n cif se calculan tomando como base los precios representativos para el producto de que se trate en el mercado mundial o en el mercado comunitario de importaci(cid:155)n del producto; Considerando que el Reglamento (CE) no 1503/96 esta- blece las disposiciones de aplicaci(cid:155)n del Reglamento (CE) no 3072/95 en lo que respecta a los derechos de importa- ci(cid:155)n en el sector del arroz; Considerando que los derechos de importaci(cid:155)n son apli- cables hasta la entrada en vigor de otros nuevos; que si no se dispone de tambi(cid:130)n permanecen vigentes ninguna cotizaci(cid:155)n en las fuentes de referencia a que se refiere el art(cid:146)culo 5 del Reglamento (CE) no 1503/96 durante las dos semanas anteriores a la siguiente fijaci(cid:155)n peri(cid:155)dica; Considerando que, para permitir el funcionamiento normal del r(cid:130)gimen de derechos por importaci(cid:155)n, es necesario utilizar para el c(cid:145)lculo de estos (cid:156)ltimos los tipos de mercado registrados durante un per(cid:146)odo de referencia; Considerando que la aplicaci(cid:155)n del Reglamento (CE) no 1503/96 conduce a fijar los derechos de importaci(cid:155)n conforme a los anexos del presente Reglamento, HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO: Art(cid:146)culo 1 En el anexo I del presente Reglamento se establecen, sobre la base de los datos recogidos en el anexo II, los derechos de importaci(cid:155)n del sector del arroz mencionados en los apartados 1 y 2 del art(cid:146)culo 11 del Reglamento (CE) no 3072/95. Art(cid:146)culo 2 El presente Reglamento entrar(cid:145) en vigor el 27 de mayo de 1999. El presente Reglamento ser(cid:145) obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro. Hecho en Bruselas, el 26 de mayo de 1999. Por la Comisi(cid:155)n Franz FISCHLER Miembro de la Comisi(cid:155)n (1) DO L 329 de 30. 12. 1995, p. 18. (2) DO L 265 de 30. 9. 1998, p. 4. (3) DO L 189 de 30. 7. 1996, p. 71. (4) DO L 351 de 29. 12. 1998, p. 25. L 131/44 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 27. 5. 1999 ANEXO I Derechos de importaci(cid:155)n aplicables al arroz y al arroz partido C(cid:155)digo NC 1006 10 21 1006 10 23 1006 10 25 1006 10 27 1006 10 92 1006 10 94 1006 10 96 1006 10 98 1006 20 11 1006 20 13 1006 20 15 1006 20 17 1006 20 92 1006 20 94 1006 20 96 1006 20 98 1006 30 21 1006 30 23 1006 30 25 1006 30 27 1006 30 42 1006 30 44 1006 30 46 1006 30 48 1006 30 61 1006 30 63 1006 30 65 1006 30 67 1006 30 92 1006 30 94 1006 30 96 1006 30 98 1006 40 00 Terceros pa(cid:146)ses (excepto ACP y Bangladesh) (3) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) 210,90 210,90 210,90 232,16 210,90 210,90 210 90 232,16 431,74 431,74 431,74 (7) 431,74 431,74 431,74 (7) 431,74 431,74 431,74 (7) 431,74 431,74 431,74 (7) (7) ACP (1) (2) (3) 83,41 83,41 83,41 83,41 83,41 83,41 83,41 83,41 69,48 69,48 69,48 76,92 69,48 69,48 69,48 76,92 138,72 138,72 138,72 160,51 138,72 138,72 138,72 160,51 138,72 138,72 138,72 160,51 138,72 138,72 138,72 160,51 49,58 Derecho de importaci(cid:155)n (5) Bangladesh (4) Basmati India y Pakist(cid:145)n (6) Egipto (8) (en EUR/t) 0,00 0,00 121,01 121,01 121,01 121,01 121,01 121,01 121,01 121,01 101,11 101,11 101,11 111,74 101,11 101,11 101,11 111,74 200,96 200,96 200,96 232,09 200,96 200,96 200,96 232,09 200,96 200,96 200,96 232,09 200,96 200,96 200,96 232,09 (7) 188,03 188,03 188,03 188,03 188,03 188,03 188,03 188,03 158,18 158,18 158,18 174,12 158,18 158,18 158,18 174,12 323,81 323,81 323,81 370,50 323,81 323,81 323,81 370,50 323,81 323,81 323,81 370,50 323,81 323,81 323,81 370,50 114,00 (1) El derecho por las importaciones de arroz originario de los Estados de (cid:214)frica, del Caribe y del Pac(cid:146)fico se aplicar(cid:145) con arreglo al r(cid:130)gimen establecido en los Reglamentos (CE) no 1706/98 del Consejo (DO L 215 de 1. 8. 1998, p. 12) y, (CE) no 2603/97 de la Comisi(cid:155)n (DO L 351 de 23. 12. 1997, p. 22), modificado. (2) Con arreglo a lo dispuesto en el Reglamento (CE) no 1706/98, los derechos de importaci(cid:155)n no se aplicar(cid:145)n a los productos originarios de los Estados de (cid:214)frica, del Caribe y del Pac(cid:146)fico e importados directamente en el departamento de ultramar de la Reuni(cid:155)n. (3) El derecho por la importaci(cid:155)n de arroz en el departamento de ultramar de la Reuni(cid:155)n se establece en el apartado 3 del art(cid:146)culo 11 del Reglamento (CE) no 3072/95. (4) El derecho por las importaciones de arroz, excepto las de arroz partido (c(cid:155)digo NC 1006 40 00), originarias de Bangladesh se aplicar(cid:145) con arreglo al r(cid:130)gimen establecido en los Reglamentos (CEE) no 3491/90 del Consejo (DO L 337 de 4. 12. 1990, p. 1) y (CEE) no 862/91 de la Comisi(cid:155)n (DO L 88 de 9. 4. 1991, p. 7), modificado. (5) La importaci(cid:155)n de productos originarios de los PTU quedar(cid:145) exenta de derechos de importaci(cid:155)n, de conformidad con dispuesto en el apartado 1 del art(cid:146)culo 101 de la Decisi(cid:155)n 91/482/CEE del Consejo (DO L 263 de 19. 9. 1991, p. 1) modificada. (6) El arroz sin c(cid:145)scara de la variedad Basmati originario de la India y de Pakist(cid:145)n ser(cid:145) objeto de una reducci(cid:155)n de 250 EUR/t [art(cid:146)culo 4 bis del Reglamento (CE) no 1503/96, modificado]. (7) Derecho de aduana fijado en el arancel aduanero com(cid:156)n. (8) El derecho por las importaciones de arroz originario y procedente de Egipto se aplicar(cid:145) con arreglo al r(cid:130)gimen establecido en los Reglamentos (CE) no 2184/96 del Consejo (DO L 292 de 15. 11. 1996, p. 1) y (CE) no 196/97 de la Comisi(cid:155)n (DO L 31 de 1. 2. 1997, p. 53). 27. 5. 1999 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 131/45 ANEXO II C(cid:145)lculo de los derechos de importaci(cid:155)n del sector del arroz Paddy Arroz partido Descascarillado Blanco Descascarillado Blanco Tipo (cid:237)ndica Tipo Jap(cid:155)nica 1. Derecho de importaci(cid:155)n (EUR/t) (1) 232,16 494,00 210,90 431,74 2. Elementos de c(cid:145)lculo: a) Precio cif Arag (EUR/t) b) Precio fob (EUR/t) c) Fletes mar(cid:146)timos (EUR/t) d) Fuente (1) Derecho de aduana fijado en el arancel aduanero com(cid:156)n. (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) 343,66 279,67 390,51 422,39 (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) 362,28 394,16 28,23 28,23 USDA USDA Operadores Operadores (1) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190)