title: 1999 m. gegužės 17 d. Tarybos reglamentas (EB) Nr. 1251/1999 dėl tam tikrų lauko kultūrų augintojų paramos sistemos sukūrimo

eurovoc_concepts:
aid per hectare
cereals
oleaginous plant
producer organisation
regional aid
seed flax

text: 322 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 31999R1251 1999 6 26 EUROPOS BENDRIJŲ OFICIALUSIS LEIDINYS TARYBOS REGLAMENTAS (EB) Nr. 1251/1999 1999 m. gegužės 17 d. dėl tam tikrų lauko kultūrų augintojų paramos sistemos sukūrimo 03/25 t. L 160/1 EUROPOS SĄJUNGOS TARYBA, liuoti gamybą, o dėl padidėjusio kainų konkurencingumo nemažus javų kiekius buvo galima papildomai panaudoti vidaus rinkoje, daugiausia gyvulių pašarams; atsižvelgdama į Europos bendrijos steigimo sutartį, ypač į jos 36 ir 37 straipsnius, atsižvelgdama į Komisijos pasiūlymą (1), atsižvelgdama į Europos Parlamento nuomonę (2), atsižvelgdama į Ekonomikos ir socialinių reikalų komiteto nuomonę (3), atsižvelgdama į Regionų komiteto nuomonę (4), (5) (6) kadangi parama pagal 1992 m. būti vystymąsi ir patirtį, įgytą taikant dabartinę schemą; tačiau reikėtų atkreipti dėmesį įdiegtą schemą turėtų į rinkos tęsiama, tam tikromis sąlygomis valstybės narės gali kadangi numatyti, kad už silosui auginamą žolę pagal šią tvarką gali būti skiriamos išmokos už plotą; atsižvelgdama į Europos Audito Rūmų nuomonę (5), (7) kadangi, pertvarkant paramos schemą, būtina atsižvelgti į tarptautinius Bendrijos įsipareigojimus; (1) (2) (3) (4) kadangi bendrąja žemės ūkio politika siekiama Sutarties 33 straipsnyje nurodytų tikslų, atsižvelgiant į padėtį rinkoje; kadangi tam, kad būtų užtikrinta geresnė rinkos pusiaus- vyra, 1992 m. birželio 30 d. Tarybos reglamentu (EEB) tam tikrų lauko kultūrų augintojų Nr. 1765/92 dėl sukūrimo (6) buvo įdiegta nauja paramos sistemos paramos schema; kadangi po 1992 m. bendrosios žemės ūkio politikos reformos rinkos pusiausvyra žymiai pagerėjo; (8) kadangi geriausias būdas pasiekti rinkos pusiausvyrą – tai priartinti Bendrijos grūdų kainas prie kainų pasaulio rinkoje ir numatyti išmokas už plotą, kurios nepriklau- sytų nuo auginamų kultūrų; (9) kadangi išmokas už plotą reikėtų peržiūrėti, jeigu rinkos sąlygos skirsis nuo tų sąlygų, kurios yra numatomos dabar; kadangi dėl atskirtos žemės pagal 1992 m. įdiegtą paramos tam tikrų lauko kultūrų augintojams sistemą bei dėl intervencinės kainos sumažinimo pavyko kontro- (10) remtiną plotą kadangi lauko kultūromis apsėta žemė arba praeityje valstybės finan- suota atskirta žemė; turėtų sudaryti tik (1) OL C 170, 1998 6 4, p. 4. (2) Nuomonė pateikta 1999 m. gegužės 6 d. (dar neskelbta Oficialia- jame leidinyje). (3) OL C 284, 1998 9 14, p. 55. (4) OL C 93, 1999 4 6, p. 1. (5) OL C 401, 1998 12 22, p. 3. (6) OL L 181, 1992 7 1, p. 12. Reglamentas su paskutiniais pakeiti- mais, padarytais Reglamentu (EB) Nr. 1624/98 (OL L 210, 1998 7 28, p. 3). (11) kadangi plotų, dėl kurių pateikiamos paraiškos gauti išmokoms pagal šią schemą, sumai viršijus bazinį plotą, reikėtų mažinti remtiną plotą vienam ūkiui, kad būtų išlaikyta rinkos pusiausvyra; 03/25 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 323 kadangi valstybės narės gali taikyti vieną arba kelis nacionalinius bazinius plotus; kadangi šią galimybę pasi- rinkusiai valstybei narei reikėtų leisti kiekvieną naciona- linį bazinį plotą suskirstyti į bazinius plotelius; kadangi, viršijus nacionalinį bazinį plotą, atitinkamai valstybei narei reikėtų leisti sutelkti visų arba dalies priemonių taikymą į tuos plotus, kuriais buvo viršyta riba; pramonės šakoms, ir kad kartu būtų galima kontroliuoti biudžeto išlaidas; kadangi šio tikslo turėtų būti pasiekta įvedant priedą, kuris kiekvienai atitinkamai valstybei narei neviršytų tam tikro maksimalaus kietųjų kviečių pasėlių ploto; kadangi, viršijus tokį plotą, turėtų būti koreguojamos pateiktos paraiškos; (12) (13) kadangi išmokos už plotą turėtų atspindėti konkrečias struktūrines ypatybes, kurios turi įtakos derlingumui; regionavimo kadangi valstybės narės turėtų parengti planus, pagrįstus objektyviais kriterijais; kadangi regiona- vimo planuose turėtų būti nustatyti vienodi vidutiniai derlingumo rodikliai; kadangi šie planai turėtų atitikti vidutinius kiekvieno regiono derlingumo rodiklius, gautus tam tikru laikotarpiu, atsižvelgus į struktūrinius auginimo regionų skirtumus; kadangi reikėtų numatyti konkrečią tvarką šiems planams išnagrinėti Bendrijos lygmeniu; (20) (21) kadangi, be to, kai kuriose valstybėse narėse kietųjų kviečių auginimas sėkmingai įsitvirtino regionuose už tradicinių zonų ribų; kadangi tuose regionuose yra pagei- dautina užtikrinti tam tikrą kietųjų kviečių produkcijos lygį, suteikiant specialią pagalbą; kadangi augintojai, norintys gauti išmokas už plotą, turėtų atskirti tam tikrą iš anksto nustatytą jų dirbamos žemės procentinę dalį; kadangi tokia atskirta žemė turėtų būti prižiūrima, kad atitiktų tam tikras minimalias aplin- kosaugos normas; kadangi taip atskirtą žemę taip pat reikėtų leisti naudoti ne maisto produktų gamybos tiks- lams, jeigu įmanoma taikyti veiksmingas kontrolės sistemas; (22) kadangi, esant dabartinei padėčiai rinkoje, privalomai nenaudojamos žemės dalis 2000–2006 metų laikotarpiui turėtų būti sumažinta iki 10 %; kadangi šis procentas turėtų būti peržiūrimas, atsižvelgiant į produkcijos ir rinkos vystymąsi; (23) kadangi tinkamai kompensuotas; kadangi turėtų būti lygiavertis išmokai už javų pasėlių plotą; įpareigojimas atskirti žemės plotą turėtų būti šis kompensavimas (24) kadangi reikalavimas atskirti žemės plotą neturėtų būti taikomas smulkiems augintojams, kurių norima gauti išmokų už plotą suma nesiekia tam tikros ribos; kadangi ši riba turėtų būti nustatyta; (25) kadangi, savanoriškai nenaudojant žemės, augintojams gali būti suteikiama išmoka už papildomai atskirtą žemės plotą; kadangi valstybės narės turėtų nustatyti maksimalią ploto ribą; (14) kadangi gali būti leidžiama diferencijuoti drėkinamų ir nedrėkinamų plotų derlingumą, jeigu nustatomas atskiras bazinis plotas drėkinamiems plotams, o bendras bazinis plotas nepadidėja; (15) kadangi kukurūzų derlingumas skiriasi nuo kitų javų, todėl gali būti pateisinamas skirtingų sąlygų jiems taikymas; (16) (17) kadangi, skaičiuojant išmoką už plotą, bazinė suma už toną turėtų būti dauginama iš atitinkamam regionui nustatyto „vidutinio javų derlingumo“; kadangi, nustačius skirtingą derlingumą kukurūzams javams, kukurūzams reikėtų nustatyti atskirus bazinius plotus; ir kitiems kadangi lauko kultūroms reikėtų nustatyti vieną bazinę sumą; kadangi, per kelis kartus sumažinus grūdų inter- vencinę kainą, reikėtų padidinti bazinę sumą už toną; kadangi už baltymingų augalų auginimą reikėtų numa- tyti konkrečią pagalbą, kad jie galėtų konkuruoti su javais; (18) kadangi, galutinai sumažinus intervencinę kainą, bazinė suma didinama taikant tą pačią kompensacijos normą, kuri buvo naudojama 2000–2001 bei 2001–2002 prekybos metais; (26) (19) kadangi kietiesiems kviečiams reikėtų sukurti specialią schemą, kad būtų užtikrintas toks kietųjų kviečių produkcijos lygis, kurio pakaktų juos naudojančioms kadangi išmokos už plotą turėtų būti mokamos už atitinkamą plotą kartą per metus; kadangi už plotus, kurie nebuvo dirbami prieš pat įsigaliojant Reglamento (EEB) Nr. 1765/92 nustatytai schemai, neturėtų būti mokamos išmokos; kadangi, atsižvelgiant į tam tikras konkrečias aplinkybes, kuriomis ši nuostata yra pernelyg ribojanti, valstybėms narėms turėtų būti leidžiama nusta- tyti tam tikras išlygas; 324 (27) LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 03/25 t. kadangi būtina nustatyti tam tikras sąlygas, kuriomis galima teikti paraišką išmokoms už plotą gauti, ir tiksliai nurodyti, kada augintojams turėtų būti mokama; — „lauko kultūros“ yra I priede išvardytos kultūros. (28) kadangi turėtų būti nustatytos išmokų datos, kad būtų užtikrintas vienodas lauko kultūrų pardavimo pasiskirs- tymas prekybos metais; (29) kadangi sėjos datos turėtų būti pritaikytos prie įvairių auginimo vietovių gamtinių sąlygų; (30) (31) kadangi būtina nustatyti pereinamojo laikotarpio taisyk- les, kad nuo 2002–2003 prekybos metų būtų panai- kintos pagal kultūras skirstomos išmokos aliejiniams augalams; kadangi dėl tarptautinių Bendrijos įsipareigo- jimų kai kurias šiame sektoriuje galiojančias nuostatas reikėtų išlaikyti; kadangi valstybių narių išlaidas, patirtas dėl įsipareigo- jimų, atsirandančių taikant šį reglamentą, turėtų finan- suoti Bendrija pagal 1999 m. gegužės 17 d. Tarybos reglamento (EB) Nr. 1258/1999 dėl bendrosios žemės ūkio politikos finansavimo (1) 1 ir 2 straipsnius; 3. Valstybės narės, kuriose kukurūzai nėra tradicinė kultūra, gali nustatyti, kad išmokos už lauko kultūrų plotą gali būti mokamos ir už silosui auginamą žolę tokiomis pačiomis sąlygomis, kurios taikomos lauko kultūroms. I SKYRIUS 2 straipsnis Bendrijos lauko kultūrų augintojai gali teikti paraiškas šiame reglamente nustatytomis 1. išmokoms už plotą gauti sąlygomis. (32) kadangi būtina nustatyti pereinamojo laikotarpio prie- mones ir suteikti Komisijai teisę prireikus priimti papil- domas pereinamojo laikotarpio priemones; Išmoka už plotą nustatoma kaip suma už hektarą ir yra 2. diferencijuojama pagal regionus. (33) kadangi turėtų būti taikomos nuo 2000–2001 prekybos metų; lauko kultūrų paramos sistemos adaptacijos (34) į dabartines esančios kadangi, atsižvelgiant schemos adaptacijas ir į ankstesnes pataisas, siekiant aiškumo, Reglamentą (EEB) Nr. 1765/92 reikėtų pakeisti nauju reglamentu, Išmoka už plotą suteikiama už lauko kultūromis apsėtą plotą arba pagal 6 straipsnį atskirtą plotą, kuris neviršija regioninio bazinio ploto. Šis plotas nustatomas kaip vidutinis lauko kultūromis apsėtų arba kai kuriais atvejais 1989, 1990 ir 1991 metais pagal valstybės finansuojamą schemą paliktų pūdymui hektarų skaičius regione. Regionas šiuo požiūriu reiškia vals- tybę narę arba regioną valstybėje narėje, kaip pasirenka atitin- kama valstybė narė. PRIĖMĖ ŠĮ REGLAMENTĄ: 1 straipsnis Šiuo reglamentu sukuriama išmokų už plotą lauko 1. kultūrų augintojams sistema. 2. Šiame reglamente: — prekybos metai prasideda liepos 1 d. ir baigiasi birželio 30 d. , Augintojai, pateikę paraišką išmokai už plotą gauti, dalį 3. savo ūkio žemės privalo atskirti, o už šį įsipareigojimą gauna kompensaciją. Jeigu plotų, už kuriuos norima gauti išmokas pagal lauko 4. įskaitant pagal šią schemą atskirtą kultūrų paramos schemą, žemę, bendras plotas viršija bazinį plotą, remtinas plotas vienam ūkininkui proporcingai mažinamas visoms išmokoms, kurios pagal šį reglamentą suteikiamos tame regione tais pačiais prekybos metais. Į plotus, kurie nėra paraiškų išmokoms gauti pagal šį regla- mentą objektas, bet kurie yra nurodomi grindžiant paraišką pagalbai gauti pagal 1999 m. gegužės 17 d. Tarybos regla- mentą (EB) Nr. 1254/1999 dėl bendro galvijienos rinkos orga- nizavimo (2), taip pat atsižvelgiama skaičiuojant plotus, už kuriuos norima gauti išmoką. (1) OL L 160, 1999 6 26, p. 103. (2) OL L 160, 1999 6 26, p. 21. 03/25 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 325 5. Jeigu valstybė narė nustato, kad išmokos už lauko kultūrų plotus gali būti skiriamos ir už silosui auginamą žolę, jai nusta- tomas atskiras bazinis plotas. Jeigu atitinkamais prekybos metais lauko kultūrų arba silosui auginamos žolės plotai yra mažesni už jų bazinį plotą, hektarų likutis skiriamas atitin- kamam baziniam plotui tais pačiais prekybos metais. Aptariamuosiuose regionuose valstybės narės taip pat gali nustatyti atskirus bazinius plotus ne tik kukurūzams, bet ir kitoms lauko kultūroms. Tokiais atvejais, jeigu tam tikrais prekybos metais kukurūzų pasėlių plotas yra mažesnis už bazinį, hektarų likutis skiriamas tų pačių prekybos metų kitų lauko kultūrų, išskyrus kukurūzus, atitinkamam baziniam plotui. Jeigu valstybė narė nusprendžia nustatyti vieną arba kelis 6. nacionalinius bazinius plotus, ji gali kiekvieną nacionalinį bazinį plotą padalyti į bazinius plotelius, remdamasi jos pačios nustatytais objektyviais kriterijais. Taikant šios dalies nuostatas, Secano ir Regadío baziniai plotai yra laikomi nacionaliniais baziniais plotais. Jeigu viršijamas nacionalinis bazinis plotas, atitinkama valstybė narė pagal objektyvius kriterijus gali pagal 4 dalį taikytiną prie- monę visiškai arba iš dalies sutelkti į tuos bazinius plotelius, kuriais ši riba buvo viršyta. Valstybės narės, kurios nusprendė pasinaudoti šioje dalyje nuro- dytomis galimybėmis, iki rugsėjo 15 d. praneša augintojams ir Komisijai apie savo sprendimus ir išsamias jų taikymo taisykles. b) Jeigu kukurūzų derlingumas yra toks pat kaip kitų javų arba mažesnis, pagal a punktą kukurūzams taip pat gali būti nustatomas atskiras bazinis plotas. Tais atvejais ir jeigu valstybė narė nusprendžia nustatyti bazinį plotą „lauko kultūroms, išskyrus kukurūzus“: — jeigu atitinkamais prekybos metais „kukurūzų“ pasėlių plotas yra mažesnis už bazinį, hektarų likutis skiriamas tų pačių prekybos metų kitų kultūrų atitinkamam bazi- niam plotui, — jeigu atitinkamais prekybos metais „lauko kultūrų, išskyrus kukurūzus“, pasėlių plotas yra mažesnis už bazinį, hektarų likutis skiriamas tų pačių prekybos metų „kukurūzų“ atitinkamam baziniam plotui. Jeigu šie baziniai plotai viršijami, taikoma 2 straipsnio 4 dalis. 3 straipsnis Savo regionavimo planuose valstybės narės gali nustatyti 3. skirtingus drėkinamos ir nedrėkinamos žemės derlingumo rodiklius. Šiuo atveju valstybės narės nustato atskirą bazinį plotą tiems plotams, kurie yra drėkinami. 1. Kad būtų nustatyti vidutiniai derlingumo rodikliai, kurie turi būti naudojami skaičiuojant išmokas už plotą, kiekviena valstybė narė parengia regionavimo planą, kuriame nustato tinkamus objektyvius kriterijus atskiriems auginimo regionams apibrėžti, kad būtų gauti atskiri vienalyčiai plotai. Pagal šią nuostatą valstybės narės, rengdamos savo regionavimo planus, atsižvelgia į konkrečią padėtį. Svarbiausia, jos gali kore- guoti vidutinius derlingumo rodiklius, atsižvelgdamos į augi- nimo regionų struktūrinius skirtumus. 2. Savo regionavimo planuose valstybės narės taip pat gali kukurūzams nustatyti kitokį nei kitiems javams derlingumo rodiklį. Bazinis drėkinamas plotas yra lygus vidutiniam plotui, kuris nuo 1989 iki 1991 m. buvo drėkinamas tam, kad būtų gautas lauko kultūrų derlius, įskaitant padidinimus pagal Reglamento (EEB) Nr. 1765/92 3 straipsnio 1 dalies ketvirtosios pastraipos paskutinio sakinio nuostatą. Tačiau bazinis drėkinamas plotas Portugalijoje palaipsniui didinamas kiekiu, kuris gali sudaryti iki 60 000 ha tose vietovėse, kurių atžvilgiu nustatoma, kad inves- tuoti į drėkinimą pradėta vėliau nei 1992 m. rugpjūčio 1 d. Taip didinami plotai gali būti visiškai arba iš dalies įskaičiuoti į bazinį drėkinamą kukurūzų pasėlių plotą, kaip nurodyta 3 straipsnio 2 dalyje. a) Jeigu kukurūzų derlingumas yra didesnis nei kitų javų, 2 straipsnio 2 dalyje nurodytas bazinis plotas nustatomas atskirai kukurūzams ir, kaip pasirenka valstybė narė, apima vieną arba kelis kukurūzų auginimo regionus. Bazinio drėkinamo ploto nustatymas negali sąlygoti bendro bazinio atitinkamos valstybės narės ploto padidėjimo. Jeigu bazinis drėkinamas plotas yra viršijamas, taikoma 2 straipsnio 4 dalis. 326 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 03/25 t. Jeigu atitinkamais prekybos metais bendras drėkinamas plotas yra mažesnis už bazinį drėkinamą plotą, hektarų likutis skiriamas tų pačių prekybos metų atitinkamam baziniam nedrėkinamam plotui. Visais atvejais regionavimo planas turi užtikrinti, kad būtų 4. laikomasi vidutinio derlingumo, kurį atitinkama valstybė narė nustato tam laikotarpiui pagal 5 dalyje minimus kriterijus. 5. Valstybė narė pateikia duomenis apie kiekviename augi- nimo regione per penkerių metų laikotarpį nuo 1986–1987 iki 1990–1991 m. augintų lauko kultūrų plotus ir derlingumo rodiklius. Kiekvieno regiono vidutinis javų derlingumas apskai- čiuojamas atskirai, neatsižvelgiant į tų šio laikotarpio metų, kuriais derlingumas buvo didžiausias, ir tų metų, kuriais derlin- gumas buvo mažiausias, rodiklius. Tačiau šis įpareigojimas gali būti įvykdytas: — Portugalijos javų atveju, pateikiant duomenis, surinktus pagal 1990 m. gruodžio 11 d. Tarybos reglamentą (EEB) Nr. 3653/90, nustatantį pereinamojo laikotarpio priemones, reglamentuojančias bendrą grūdų ir ryžių rinkos organi- zavimą Portugalijoje (1), — penkių naujų Vokietijos federalinių žemių atveju, pateikiant vidutinį kultūrų derlingumą, taikomą kitose Vokietijos fede- ralinėse žemėse, — Italijos ir Ispanijos atveju, nustatant atitinkamai 3,9 tonos iš hektaro ir 2,9 tonos iš hektaro referencinį derlingumą. Jeigu valstybė narė nusprendžia: — atskirti kukurūzus nuo kitų javų, vidutinis javų derlingumas, kuris nėra keičiamas, paskirstomas kukurūzams ir kitiems javams, — atskirti drėkinamą žemę nuo nedrėkinamos, atitinkamas vidutinis derlingumas, kuris nėra keičiamas, paskirstomas šiems dviem žemės tipams. Valstybės narės iki 1999 m. rugpjūčio 1 d. pateikia 6. Komisijai savo regionavimo planus drauge su visa reikalinga patvirtinančia informacija. Šiam įpareigojimui įvykdyti jos gali daryti nuorodas į savo regionavimo planus, pateiktus Komisijai pagal Reglamento (EEB) Nr. 1765/92 nuostatas. (1) OL L 362, 1990 12 27, p. 28. Reglamentas su pakeitimais, padary- tais Komisijos reglamentu (EB) Nr. 1664/95 (OL L 158, 1995 7 8, p. 13). Komisija išnagrinėja valstybių narių pateiktus regionavimo planus ir įsitikina, kad kiekvienas planas yra grindžiamas tinka- mais objektyviais kriterijais ir atitinka turimą istorinę infor- maciją. Komisija gali nepritarti planams, kurie neatitinka minėtų tinkamų kriterijų, ypač valstybės narės vidutinio derlin- gumo. Šiuo atveju tokius planus atitinkama valstybė narė patikslina, pasitarusi su Komisija. Valstybė narė gali peržiūrėti paprašius arba savo iniciatyva, straipsnyje aprašytos tvarkos. regionavimo planą Komisijai laikydamasi tos pačios šiame 7. Jeigu pagal 1 dalį valstybė narė nusprendžia nustatyti tokius auginimo regionus, kurių ribos neatitinka regioninių bazinių plotų ribų, ji siunčia Komisijai išmokų paraiškų suves- tinę, nurodydama atitinkamus derlingumo rodiklius. Jeigu iš šios informacijos paaiškėja, kad toje valstybėje narėje buvo viršytas vidutinis derlingumas pagal regionavimo planą, kuris buvo taikomas 1993 m. , Austrijos, Suomijos ir Švedijos atveju – vidutinis derlingumas pagal planą, kuris buvo taikomas 1995 m. , o Italijos ir Ispanijos atveju – 3 straipsnio 5 dalyje nustatytas derlingumas, visos išmokos, mokėtinos toje vals- tybėje narėje už kitus prekybos metus, yra mažinamos propor- cingai tam perviršiui, kuris buvo užfiksuotas. Tačiau ši nuostata netaikoma, jeigu tonomis išreikštas javų kiekis, dėl kurio pateiktos paraiškos, neviršija to kiekio, kuris gaunamas iš tos valstybės narės bendrų bazinių plotų, esant minėtam vidutiniam derlingumui. Valstybės narės gali nuspręsti nustatyti, ar kiekviename bazi- niame plote nebuvo viršytas vidutinis derlingumas. Šiais atvejais išmokoms, kurios turi būti mokamos kiekviename atitinka- mame baziniame plote, taikomos šios dalies nuostatos. 4 straipsnis Nepažeidžiant 10 straipsnio nuostatų, išmoka už plotą 1. apskaičiuojama, dauginant bazinę sumą už toną iš vidutinio javų derlingumo, kuris regionavimo plane yra nustatytas atitin- kamam regionui. 03/25 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 327 1 dalyje minimu būdu skaičiuojama naudojant vidutinį 2. javų derlingumą. Tačiau, jeigu kukurūzai yra atskiriami nuo kitų kultūrų, kukurūzams naudojamas „kukurūzų“ derlingumas, o grūdams, aliejinių augalų sėkloms ir linų sėmenims naudo- jamas „javų, išskyrus kukurūzus“, derlingumas. Jeigu per prekybos metus bendras žemės plotas, už kurį norima gauti priedą prie išmokos už plotą, viršija pirmiau nurodytą ribą, proporcingai mažinamas plotas vienam augintojui, už kurį gali būti mokamas priedas. 3. Bazinė suma nustatoma: baltymingiems augalams: — 72,50 EUR už toną nuo 2000–2001 prekybos metų; javams, silosui auginamai žolei ir atskirtai žemei: — 58,67 EUR už toną 2000–2001 prekybos metais, — 63,00 EUR už toną nuo 2001–2002 prekybos metų; linų sėmenims: — 88,26 EUR už toną 2000–2001 prekybos metais, — 75,63 EUR už toną 2001–2002 prekybos metais, — 63,00 EUR už toną nuo 2002–2003 prekybos metų; aliejinių augalų sėkloms: Tačiau valstybės narės, neviršydamos III priede kiekvienai vals- tybei narei nustatytų ribų, gali paskirstyti tame priede nuro- dytus plotus II priede apibrėžtoms auginimo zonoms arba prireikus 3 straipsnyje nurodytiems auginimo regionams, atsiž- velgusios į kietųjų kviečių auginimo apimtį nuo 1993 iki jeigu vieno regiono bendras plotas, už 1997 m. Šiuo atveju, kurį norima gauti priedus prie išmokų už plotus, per prekybos metus viršija atitinkamą regioninę ribą, proporcingai maži- namas plotas vienam to regiono augintojui, už kurį gali būti mokamas priedas. Taip mažinama tada, kai valstybėje narėje tų regionų, kuriuose nebuvo viršytos regioninės ribos, plotai paskirstomi regionams, kuriuose tokios ribos buvo viršytos. Regionuose, kur kietųjų kviečių auginimas yra sėkmingai įsitvir- tinęs, išskyrus II priede išvardytus regionus, suteikiama speciali 138,90 EUR už hektarą parama, neviršijant IV priede nustatyto hektarų skaičiaus. — 63,00 EUR už toną nuo 2002–2003 prekybos metų. 6 straipsnis Atsižvelgiant į galutinį intervencinės grūdų kainos sumažinimą, kaip numatyta Reglamento (EEB) Nr. 1766/92 3 straipsnio 4 dalyje, nuo 2002–2003 prekybos metų 63,00 EUR už toną suma gali būti didinama. Išmokos už plotą didinamos proporcingai intervencinės kainos mažinimui, taikant tą patį procentą kaip ir 2000–2001 bei 2001–2002 metais. Suomijoje ir Švedijoje į šiaurę nuo 62 lygiagretės bei kai 4. kuriose gretimose vietovėse, kurių klimato sąlygos yra panašios ir ypač apsunkina žemdirbystę, prie išmokos už javų ir aliejinių augalų plotą pridedama papildoma 19 EUR už toną suma, padauginta iš išmokai už plotą naudojamo derlingumo rodiklio. Kiekvienam augintojui, 1. gauti išmokai už plotą, įpareigojimas atskirti žemės plotą nustatomas kaip lauko kultūromis užsėjamos jo žemės ploto dalis, už kurią jis nori gauti išmoką ir kuri yra atskiriama pagal šio reglamento nuostatas. pateikusiam paraišką Laikotarpiui nuo 2000–2001 prekybos metų iki 2006–2007 prekybos metų nustatoma 10 % bazinė privalomai atskirtos žemės norma. Valstybės narės taiko reikiamas aplinkosaugos priemones, 2. kurios atitinka konkrečią atskirtos žemės būklę. 5 straipsnis 3. Atskirta žemė gali būti naudojama gauti medžiagoms, iš kurių Bendrijoje gaminami produktai, kurie nėra pirmiausia jeigu yra taikomos veiksmingos skirti maistui ar pašarams, kontrolės sistemos. Prie išmokos už plotą mokamas 344,50 EUR už hektarą priedas už kietaisiais kviečiais apsėtą plotą tradicinėse auginimo zonose, kurios išvardytos II priede, neviršijant III priede nusta- tytų ribų. Valstybėms narėms leidžiama skirti valstybės pagalbą, kuri sudarytų iki 50 % išlaidų, auginti reikalingų pradedant biomasei skirtas daugiametes kultūras atskirtoje žemėje. 328 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 03/25 t. 4. Jeigu nustatomas skirtingas drėkinamos ir nedrėkinamos žemės derlingumas, taikoma išmokų už nedrėkinamą atskirtą žemę suma. Portugalijos atveju nustatant išmoką atsižvelgiama į pagalbą, suteikiamą pagal Reglamentą (EEB) Nr. 3653/90. Tačiau už šiuos plotus neskiriama 4 straipsnyje nurodyta išmoka už plotą, o parama, suteikiama pagal Reglamento (EB) Nr. 1257/1999 (kaimo plėtros reglamentas) 24 straipsnio 1 dalį arba 31 straipsnio 1 dalies antrąją įtrauką, neviršija 4 straipsnio 3 dalyje nurodytos išmokos už atskirtos žemės plotą sumos. 5. Augintojams gali būti suteikiamos išmokos už savano- riškai atskirtą žemę, kurios plotas viršija jiems nustatytą įparei- gojimą. Valstybės narės leidžia ūkininkams atskirti mažiausiai iki 10 % lauko kultūromis užsėjamos žemės, dėl kurios patei- kiama paraiška išmokai gauti ir kuri paliekama atskirta pagal šį reglamentą. Valstybės narės gali nustatyti didesnį procentą, atsižvelgdamos į konkrečią padėtį ir užtikrindamos pakankamą žemės ūkio paskirties žemės panaudojimą. Valstybės narės gali nuspręsti šioje dalyje numatytos schemos netaikyti naujam paramos prašytojui regione, kuriame nuolat egzistuoja rizika, kad bus smarkiai viršytas regioninis bazinis plotas. Išmokos už atskirtą žemę gali būti skiriamos keleriems 6. metams, bet ne ilgesniam kaip penkerių metų laikotarpiui. 7 straipsnis 7. Augintojams, kurie pateikia paraiškas gauti išmokoms už plotą, neviršijantį 92 tonoms grūdų užauginti reikalingo ploto, apskaičiuojamo pagal šiam regionui nustatytą derlingumą, nėra taikomas reikalavimas atskirti žemės plotą. Šiems augintojams taikomos 5 ir 6 dalies nuostatos. Negalima pateikti paraiškų gauti išmokoms už žemę, kurioje 1991 m. gruodžio 31 d. buvo daugiametė ganykla, kuri buvo apsėta daugiametėmis kultūromis arba apsodinta medžiais, arba buvo naudojama ne žemės ūkio tikslams. 8. Nepažeidžiant 7 straipsnio, plotai: — atskirti ūkio pagal žemės aplinkosaugos gegužės 17 d. Tarybos nuostatas (1999 m. reglamento (EB) Nr. 1257/1999 dėl Europos žemės ūkio orientavimo ir garantijų fondo (EŽŪOGF) paramos kaimo plėtrai, iš dalies pakeičiančio bei panaikinančio tam tikrus reglamentus (1), 22–24 straipsniai), kurie nėra naudojami nei žemės ūkiui, nei kitais pelno tikslais, išskyrus plotus, pagal šį reglamentą patvirtintus kaip kita atskirta žemė, arba — apsodinti miškais pagal apželdinimo mišku nuostatas (Reglamento (EB) Nr. 1257/1999 31 straipsnis), pateikus paraišką po 1995 m. birželio 28 d. , gali būti priskai- čiuojami, neviršijant atitinkamos valstybės narės nustatytos ribos vienam ūkiui, kaip pagal 1 dalies reikalavimus atskirta žemė. Tokia riba nustatoma tik tokio dydžio, kokio reikia tam, kad neproporcingai didelė lėšų, gaunamų pagal aptariamąją schemą, suma nebūtų sutelkiama nedideliam ūkių skaičiui. (1) OL L 160, 1999 6 26, p. 80. Laikydamosi sąlygų, kurios turi būti nustatytos, valstybės narės gali netaikyti šių nuostatų tam tikromis konkrečiomis aplin- kybėmis, ypač plotams, kurie yra įtraukti į pertvarkymo programas, arba plotams, kuriuose vykdoma daugiamečių lauko I priede išvardytas kultūrų įprastinė sėjomaina, naudojant kultūras. Tokiais atvejais valstybės narės imasi veiksmų, kad bendras remtinas žemės ūkio paskirties žemės plotas žymiai nepadidėtų. Viena iš galimų atsvaros priemonių gali būti anks- čiau remtinų plotų priskyrimas prie neremtinų plotų. Valstybės narės taip pat gali netaikyti šio straipsnio pirmosios pastraipos nuostatų tam tikromis konkrečiomis aplinkybėmis, susijusiomis su vienokia ar kitokia valstybės intervencine prie- mone, kai dėl intervencinės priemonės ūkininkas pradeda auginti kultūras toje žemėje, kuri anksčiau buvo laikoma neremtina, kad galėtų tęsti normalią žemės ūkio veiklą, intervencinė priemonė reiškia, kad buvusi ir kai aptariamoji remtina žemė tampa neremtina, ir todėl bendras remtinos žemės plotas žymiai nepadidėja. tokios Be to, tam tikrais atvejais, nenurodytais dviejose pirmesnėse pastraipose, valstybės narės gali netaikyti pirmosios pastraipos nuostatų, jeigu Komisijai pateiktame plane pateikia įrodymų, kad bendras remtinos žemės plotas lieka nepakitęs. 03/25 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 329 8 straipsnis 1. Išmokos mokamos nuo lapkričio 16 d. iki sausio 31 d. po derliaus nuėmimo. Tačiau, jeigu taikoma 6 straipsnio 3 dalis, išmokos už atskirtos žemės plotą mokamos nuo lapkričio 16 d. iki kovo 31 d. — susijusios su 7 straipsnio taikymo sąlygomis; šiose sąlygose netaikyti tai, kad valstybės narės sutikimą planuojamoms prie- nurodoma, kokiomis 7 straipsnio nuostatų, privalo gauti Komisijos monėms, aplinkybėmis taip pat galima — susijusios su Europos ekonominės bendrijos ir Jungtinių Amerikos Valstijų susitarimo memorandumu dėl kai kurių aliejinių augalų sėklų, pasirašytu pagal GATT ir patvirtintu Sprendimu 93/355/EEB (2). 2. Augintojas, norintis įgyti teisę į išmoką už plotą, turi būti pasėjęs lauko kultūrą vėliausiai iki gegužės 31 d. prieš atitin- kamo derliaus nuėmimą ir padavęs paraišką iki gegužės 15 d. Ta pačia tvarka Komisija gali: 3. Valstybės narės imasi visų reikalingų priemonių priminti paramos prašytojams, kad būtina laikytis aplinkosaugą regla- mentuojančių teisės aktų. — nustatyti sąlygą, kad išmokos suteikiamos tik tada, kai naudojama tam tikra sėkla, kviečių atveju – sertifikuota sėkla, aliejinių augalų, kietųjų kviečių ir linų sėmenų atveju – tam tikros veislės sėkla, arba numatyti galimybę, kad išmokas suteiktų valstybės narės, laikantis tokių sąlygų, 9 straipsnis — leisti pakeisti 8 straipsnio 2 dalyje nustatytas datas tam tikrose zonose, kuriose dėl ypatingų klimato sąlygų negali būti laikomasi įprastų datų, Išsamios šio skyriaus taikymo taisyklės priimamos 1992 m. birželio 30 d. Tarybos reglamento (EEB) Nr. 1766/92 dėl bendro grūdų rinkos organizavimo (1) 23 straipsnyje nustatyta tvarka, ypač taisyklės: — susijusios su bazinių plotų nustatymu ir tvarkymu, — susijusios su auginimo regionavimo planų sudarymu, — atsižvelgiant išmokas iki į biudžeto padėtį, leisti valstybėms narėms, taikant išlygas 8 straipsnio 1 daliai, kai kuriuose regionuose mokėti jeigu tokios išmokos lapkričio 16 d. , neviršija 50 % išmokų už plotus ir išmokų už atskirtą žemę, tokiais metais, kuriais dėl ypatingų klimato sąlygų derlius sumažėjo tiek, kad augintojai susiduria su rimtais finansiniais sunkumais. — susijusios su silosui auginama žole, II SKYRIUS — susijusios su išmokų už plotą skyrimu, — susijusios su išmokomis remiamu minimaliu plotu; tokiose taisyklėse ypatingai atsižvelgiama į kontrolės reikalavimus ir norimą aptariamos schemos veiksmingumą, 10 straipsnis reikalavimus kietiesiems kviečiams, pagal — nustatančios kuriuos skiriamas 5 straipsnyje minimas priedas prie išmokos už plotą bei tame straipsnyje minima specialioji pagalba, ypač taisyklės, pagal kurias atrenkami regionai, 1. 2000–2001 ir 2001–2002 prekybos metais išmokos už aliejinių augalų plotą apskaičiuojamos, dauginant toliau nuro- dytas sumas iš vidutinio javų derlingumo, kuris atitinkamam regionui yra nustatytas regionavimo plane: — susijusios su atskirta žeme, ypač susijusios su 6 straipsnio 3 dalimi; šiose sąlygose gali būti numatytas augalų augi- nimas be kompensacijos, (1) OL L 181, 1992 7 1, p. 21. Reglamentas su paskutiniais pakeiti- mais, padarytais Komisijos reglamentu (EB) Nr. 923/96 (OL L 126, 1996 5 24, p. 37). — 81,74 EUR už toną 2000–2001 prekybos metais, — 72,37 EUR už toną 2001–2002 prekybos metais. (2) OL L 147, 1993 6 18, p. 25. 330 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 03/25 t. Tačiau valstybės narės toliau nustatinėti išmokas už aliejinių augalų sėklas pagal istorinį aliejinių augalų derlingumą regione. Šiuo atveju derlingumas dauginamas iš 1,95. turi galimybę ir 6. Jeigu 2000–2001 prekybos metais yra viršijamas Bend- rijai nustatytas MGP, 2000–2001 prekybos metais atitinka- moms bazinėms sumoms Komisija taiko 1999–2000 prekybos metais taikytą procentą, kuriuo buvo mažinamos regioninės referencinės sumos. 2. 2000–2001 ir 2001–2002 prekybos metams pagal kultūras skirstomoms išmokoms už aliejinių augalų plotą nusta- tomas 5 482 000 hektarų maksimalus garantuojamas plotas (toliau – MGP), iš kurio atimama privalomai atskiriamos žemės dalis, taikoma tais prekybos metais, arba 10 %, jei tokia dalis yra mažesnė nei 10 %. Jeigu, pritaikius 2 straipsnį, maksimalus garantuojamas plotas yra viršijamas, Komisija mažina 1 dalyje nurodytas sumas pagal 3 ir 4 dalies nuostatas. tam tikru ribiniu procentu, 3. Jeigu aliejinių augalų plotas, kuris jau yra nustatytas kaip remtinas plotas, už kurį galima gauti pagal kultūras skirstomas išmokas už aliejinių augalų plotą, bet kuriais metais viršija MGP, Komisija tų metų bazinę sumą mažina po 1 % už kiek- Jei MGP yra vieną procento punktą, kuriuo viršytas MGP. viršytas daugiau nei taikomos ypatingos taisyklės. Ribinio procento neviršijus, visoms vals- tybėms narėms bazinės sumos mažinamos vienodai. Ribinį toms valstybėms narėms, kurios viršijo procentą viršijus, V priede valstybėms nustatytus remiamus plotus, sumažintus šio straipsnio 4 dalyje nurodytu procentu, bazinės sumos papil- domai mažinamos. Tačiau papildomai mažinant bazines sumas Vokietijai, jos prašymu mažinimas gali būti visiškai ar iš dalies koreguojamas pagal regioninį bazinį plotą; jei pasinaudojama šia galimybe, Vokietija nedelsdama siunčia Komisijai duomenis, pagal kuriuos skaičiuota, kiek reikėtų mažinti. Reglamento (EEB) Nr. 1766/92 23 straipsnyje nustatyta tvarka Komisija nustato atitinkamų mažinimų, kurie turi būti taikomi, dydį ir pasiskirstymą ir, svarbiausia, užtikrina, kad visos Bend- rijos mažinimo sumų svertinis vidurkis būtų lygus tam procentui, kuriuo buvo viršytas MGP. Šio straipsnio 3 dalyje minimas ribinis procentas turėtų 4. būti 0 %. 7. Nepaisant šio straipsnio nuostatų, valstybės narės, kuriose yra didelė rizika, kad kitais prekybos metais bus smarkiai viršytas V priede valstybei nustatytas remiamas plotas, gali apri- boti plotą, už kurį atskiras augintojas gali gauti išmoką už alie- jinių augalų plotą, kaip nurodyta šiame straipsnyje. Šis apribo- jimas yra skaičiuojamas kaip valstybės narės arba regioninio bazinio ploto dirbamosios žemės ploto procentas, už kurį gali būti skiriamos šiame reglamente nustatytos išmokos už plotą, ir yra taikomas remiamam augintojo dirbamos žemės plotui. Pagal objektyvius kriterijus šis apribojimas gali būti diferenci- juojamas regioniniams baziniams plotams ir baziniams plote- liams. Valstybės narės skelbia tokį apribojimą ne vėliau kaip iki prekybos metų, einančių prieš metus, už kuriuos norima gauti išmokas už plotą, rugpjūčio 1 d. arba dar anksčiau, jeigu atitin- kamoje valstybėje narėje arba jos regionuose atitinkamiems prekybos metams sėjama anksčiau nei rugpjūčio 1 d. 8. Jeigu bazinė suma pagal šio straipsnio nuostatas maži- nama dėl to, kad buvo viršytas MGP, gauta suma negali būti mažesnė nei: — 58,67 EUR už toną 2000–2001 prekybos metais, — 63,00 EUR už toną 2001–2002 prekybos metais. Saldžiųjų saulėgrąžų, sėjamų derliui, augintojams parama 9. pagal šį straipsnį neteikiama. 10. Per dvejus metus nuo šio straipsnio taikymo pradžios Komisija pateikia Tarybai ataskaitą apie aliejinių augalų sėklų rinkos vystymąsi. Jei produkcijos auginimo galimybės žymiai pablogėtų, prie šios ataskaitos pridedami reikiami pasiūlymai. 5. Jeigu išmokos už aliejinių augalų plotą mažinamos pagal 3 ir 4 dalies nuostatas, Komisija mažina atitinkamas kitų prekybos metų bazines sumas tuo pačiu procentu, nebent tais metais nebūtų viršytas MGP; šiuo atveju Komisija gali nuspręsti nemažinti bazinių sumų. Atsižvelgiant į auginimo, produktyvumo arba rinkos vystymąsi, išmokų už plotą ir už atskirtą žemę sumos bei žemės, kurią reikia atskirti pagal šį reglamentą, procentinė dalis gali būti keičiamos Sutarties 37 straipsnio 2 dalyje nustatyta tvarka. 11 straipsnis 03/25 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 331 12 straipsnis 14 straipsnis Jeigu prireiktų konkrečių priemonių, kad būtų lengviau pereiti nuo dabar galiojančios sistemos prie šiuo reglamentu nustatytos sistemos, tokios priemonės yra priimamos Reglamento (EEB) Nr. 1766/92 23 straipsnyje nustatyta tvarka. 13 straipsnis Šiame reglamente apibrėžtos priemonės yra laikomos interven- cinėmis priemonėmis, kurių tikslas yra stabilizuoti žemės ūkio reglamento (EB) Nr. 1258/1999 rinkas pagal Tarybos 1 straipsnio 2 dalies b punktą. Reglamentas Nr. 1872/94 yra panaikinami. (EEB) Nr. 1765/92 ir Reglamentas (EB) 15 straipsnis Šis 1. paskelbimo Europos Bendrijų oficialiajame leidinyje. reglamentas įsigalioja po septynių dienų nuo jo Šis reglamentas taikomas nuo 2000–2001 prekybos 2. metų. Reglamentas 3. (EB) Nr. 1872/94 toliau taikomi 1998–1999 ir 1999–2000 prekybos metams. (EEB) Nr. 1765/92 ir Reglamentas Šis reglamentas yra privalomas visas ir tiesiogiai taikomas visose valstybėse narėse. Priimta Briuselyje, 1999 m. gegužės 17 d. Tarybos vardu Pirmininkas K. -H. FUNKE 332 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 03/25 t. I PRIEDAS PRODUKTŲ APIBRĖŽIMAS KN kodas Pavadinimas I. GRŪDAI 1001 10 00 1001 90 1002 00 00 1003 00 1004 00 00 1005 1007 00 1008 0709 90 60 II. ALIEJINIŲ AUGALŲ SĖKLOS 1201 00 ex 1205 00 ex 1206 01 III. BALTYMINGI AUGALAI 0713 10 0713 50 ex 1209 29 50 IV. LINAI išskyrus pluoštinius linus ex 1204 00 Kietieji kviečiai Kiti kviečiai ir meslinas, išskyrus kietuosius kviečius Rugiai Miežiai Avižos Kukurūzai Grūdinis sorgas Grikiai, soros ir kanarėlių lesalas; kiti javai Cukriniai kukurūzai Sojos pupelės Rapsų sėklos Saulėgrąžų sėklos Žirniai Lauko pupos Saldieji lubinai Linų sėmenys (Linum usitatissimum L. ) 03/25 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 333 II PRIEDAS TRADICINĖS KIETŲJŲ KVIEČIŲ AUGINIMO ZONOS PRANCŪZIJA Regionai Pietūs–Pirėnai Provansas–Alpės–Žydroji pakrantė Langedokas–Rusijonas Departamentai (*) Ardešas Dromas ITALIJA Sritys Abrucis Bazilikata Kalabrija Kampanija Lacijus Markė Molizė Umbrija Apulija Sardinija Sicilija Toskana PORTUGALIJA Apygardos Santarenas Lisabona Setubalis Portalegrė Evora Beža Faras GRAIKIJA Šių regionų nomai (prefektūros) Vidurinė Graikija Peloponesas Jonijos salos Tesalija Makedonija Egėjo salos Trakija ISPANIJA Provincijos Almerija Badachosas Burgosas Kadisas Kordoba Granada Huelva Chaenas Malaga Navara Salamanka Sevilija Toledas Samora Saragosa AUSTRIJA Panonija (*) Kiekvienas is šių departamentų gali būti susietas su vienu iš pirmiau išvardytų regionų. 334 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 03/25 t. MAKSIMALŪS GARANTUOJAMI PLOTAI, KURIEMS SKIRIAMAS PRIEDAS PRIE IŠMOKOS UŽ KIETŲJŲ KVIEČIŲ PASĖLIŲ PLOTĄ III PRIEDAS Graikija Ispanija Prancūzija Italija Austrija Portugalija (hektarais) 617 000 594 000 208 000 1 646 000 7 000 118 000 MAKSIMALŪS GARANTUOJAMI KIETŲJŲ KVIEČIŲ PASĖLIŲ PLOTAI, KURIEMS SKIRIAMA SPECIALIOJI PARAMA IV PRIEDAS Vokietija Ispanija Prancūzija Italija Jungtinė Karalystė (hektarais) 10 000 4 000 50 000 4 000 5 000 03/25 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 335 V PRIEDAS VALSTYBEI NUSTATYTAS REMIAMAS PLOTAS Valstybė 2000–2001 ir 2001–2002 prekybos metams (tūkst. hektarų) Belgija Danija Vokietija Graikija Ispanija Prancūzija Airija Italija Liuksemburgas Nyderlandai Austrija Portugalija Suomija Švedija Jungtinė Karalystė 6 236 929 26 1 168 1 730 5 542 2 7 147 93 70 137 385


title: 1999/347/YUTP: Neuvoston päätös, tehty 17 päivänä toukokuuta 1999, Nigeriasta määritellyn yhteisen kannan 98/614/YUTP kumoamisesta

eurovoc_concepts:
Nigeria
democracy
head of State
international sanctions
presidential election

formats: html pdf print

text: 28. 5. 1999 FI Euroopan yhteis(cid:148)jen virallinen lehti L 133/5 NEUVOSTON P(cid:142)(cid:142)T(cid:153)S, tehty 17 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) toukokuuta 1999, Nigeriasta m(cid:132)(cid:132)ritellyn yhteisen kannan 98/614/YUTP kumoamisesta (1999/347/YUTP) EUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO, joka ottaa huomioon Euroopan unionista tehdyn sopimuksen ja erityisesti sen 15 artiklan, sek(cid:132) katsoo, ett(cid:132) (1) (2) (3) neuvosto m(cid:132)(cid:132)ritteli 30 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) lokakuuta 1998 yhteisen kannan 98/614/YUTP (1) Nige- riaan kohdistettavista seuraamuksista, demokraattisesti presidentiksi valittu siviilihenkil(cid:148) ottaa 29 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) toukokuuta 1999 vastaan teht(cid:132)v(cid:132)ns(cid:132) ja maahan muodostetaan siviilihallitus, ja n(cid:132)in ollen t(cid:132)yttyv(cid:132)t neuvoston 30 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) lokakuuta 1998 asettamat edellytykset Nigeriaa koskevien j(cid:132)ljell(cid:132) olevien seuraamusten poistamiselle, ON P(cid:142)(cid:142)TT(cid:142)NYT SEURAAVAA: Kumotaan yhteinen kanta 98/614/YUTP 1 p(cid:132)iv(cid:132)st(cid:132) kes(cid:132)kuuta 1999. 1 artikla T(cid:132)m(cid:132) p(cid:132)(cid:132)t(cid:148)s julkaistaan virallisessa lehdess(cid:132). 2 artikla Tehty Brysseliss(cid:132) 17 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) toukokuuta 1999. Neuvoston puolesta J. FISCHER Puheenjohtaja (1) EYVL L 293, 31. 10. 1998, s. 77


title: Uredba Sveta (ES) št. 1259/1999 z dne 17. maja 1999 o skupnih pravilih za sheme neposrednih podpor v okviru skupne kmetijske politike

eurovoc_concepts:
EAGGF
agricultural guidance
aid to agriculture
common agricultural policy

formats: pdf print

text: 424 SL Uradni list Evropske unije 03/Zv. 25 31999R1259 26. 6. 1999 URADNI LIST EVROPSKIH SKUPNOSTI L 160/113 UREDBA SVETA (ES) št. 1259/1999 z dne 17. maja 1999 o skupnih pravilih za sheme neposrednih podpor v okviru skupne kmetijske politike SVET EVROPSKE UNIJE JE ob upoštevanju Pogodbe o ustanovitvi Evropske skupnosti, zlasti člena 37, plačila; ker naj bi države članice odločale o posledicah neizpolnjevanja okoljskih zahtev; ker naj bi države članice imele možnost znižati ali celo ukiniti ugodnosti, ki takšne okoljske zahteve niso upoštevane; ker naj bi države članice spre- jele take ukrepe ne glede na možnost dodelitve pomoči v zameno za izbirne kmetijsko-okoljske obveze; izhajajo iz shem podpor, kadar ob upoštevanju predloga Komisije (1), ob upoštevanju mnenja Evropskega parlamenta (2), ob upoštevanju mnenja Ekonomsko-socialnega odbora (3), ob upoštevanju mnenja Odbora regij (4), ob upoštevanju mnenja Računskega sodišča (5), (4) ker naj bi bile države članice, da bi stabilizirale zaposlo- vanje v kmetijstvu in upoštevale skupno blaginjo kmetij- skih gospodarstev in podpore Skupnosti tem gospodar- stvom in s tem prispevale k primernemu življenjskemu standardu kmetijskega prebivalstva ter vključno vseh oseb, ki so dejavne v kmetijstvu, pooblaščene, da zmanjšajo neposredna plačila kmetom, kadar je število zaposlenih na njihovih kmetijskih gospodarstvih pod mejnimi vrednostmi, ki naj se določijo, in/ali kadar skupna blaginja kmetijskih gospodarstev in/ali skupni zneski plačil presežejo meje, ki naj jih določijo države članice; ker naj za vzdrževanje zlasti kmetijske produk- tivnosti takšna znižanja ne bi presegla 20 % skupnega zneska plačil; (1) (2) (3) ker naj bi za neposredna plačila v okviru različnih shem dohodkovnih podpor skupne kmetijske politike določili nekatere skupne pogoje; (5) ker naj bi plačila, določena v okviru shem podpor Skup- nosti, upravičencem izplačevali pristojni nacionalni organi v celoti z izjemo znižanj, izrecno določenih v tej uredbi; ker naj bi države članice zaradi boljšega vključevanja okoljskih vidikov v skupne tržne ureditve uporabile ustrezne okoljske ukrepe v zvezi s kmetijskimi zemljišči in kmetijsko proizvodnjo, za katere veljajo neposredna (6) ker naj države članice določijo podrobna pravila za znižanje plačil na podlagi objektivnih meril; ker naj bi države članice imele možnost, da koristijo zneske, ki so na voljo zaradi znižanih plačil za nekatere dodatne ukrepe v okviru podpore za razvoj podeželja v skladu z Uredbo Sveta (ES) št. 1257/1999 z dne 17. maja 1999 o podpori za razvoj podeželja iz Evropskega kmetijskega usmerjevalnega in jamstvenega sklada (EKUJS) in ki spre- minja ter razveljavlja določene uredbe (6); ker je treba skupne sheme podpor prilagoditi razvoju trga, če je potrebno, v kratkih časovnih rokih; ker se torej upravičenci ne morejo zanesti na to, da bodo pogoji podpore ostali nespremenjeni in morajo zato biti pripravljeni na možni ponovni pregled shem zaradi razvoja trga; (1) UL C 170, 4. 6. 1998, str. 93. (2) Mnenje, podano 6. maja 1999 (še ni objavljeno v Uradnem listu). (3) UL C 407, 28. 12. 1998, str. 208. (4) UL C 93, 6. 4. 1999, str. 1. (5) UL C 401, 22. 12. 1998, str. 3. (6) UL L 160, 26. 6. 1999, str. 80. 03/Zv. 25 SL Uradni list Evropske unije 425 (7) ker sheme podpor v okviru skupne kmetijske politike določajo neposredno dohodkovno podporo, še zlasti za zagotavljanje primernega življenjskega standarda za kmetijsko prebivalstvo; ker je ta cilj tesno povezan z ohranjanjem podeželskih območij; ker naj se zato, da bi se izognili nepravilnim dodelitvam sredstev Skupnosti, podpore ne bi smele izplačevati tistim kmetom, za katere je ugotovljeno, da so umetno ustvarili pogoje, potrebne za pridobitev takšnih plačil, da bi si pridobili korist, ki je v nasprotju s cilji shem podpor; (8) ker naj bi se sheme Skupnosti podvrgle presoji zaradi pomembnega vpliva podpore z neposrednimi plačili na proračun in zaradi boljše ocene njihovega učinka, — splošne obvezne okoljske zahteve, — posebne okoljske zahteve, ki so pogoj za neposredna plačila. 2. Države članice odločijo o kaznih, ki so primerne in sora- zmerne z resnostjo ekoloških posledic neizpolnjevanja okolj- skih zahtev, navedenih v prvem odstavku. Določijo lahko znižanje ali, če je primerno, ukinitev ugodnosti, ki izhajajo iz zadevnih shem podpor, če se take okoljske zahteve ne upošte- vajo. SPREJEL NASLEDNJO UREDBO: Člen 1 Obseg Člen 4 Modulacija Ta uredba se uporabi za plačila, ki so neposredno dodeljena kmetom skladno s shemami podpor v okviru skupne kmetijske politike, ki jih v celoti ali delno financira „Jamstveni“ del EKUJS, razen tistih, določenih v Uredbi (ES) št. 1257/1999. 1. Države članice se lahko odločijo, da znižajo zneske plačil, ki bi bila, če ne upoštevamo tega odstavka, dodeljena kmetom glede na določeno koledarsko leto: Te sheme podpor so navedene v Prilogi. Člen 2 Plačilo v celoti Plačila na podlagi shem podpor se v celoti plačajo upravi- čencem. Člen 3 Okoljevarstvene zahteve 1. Kadar gre za kmetijsko dejavnost v okviru te uredbe, sprejmejo države članice okoljske ukrepe, za katere menijo, da so primerni, glede na stanje kmetijskih zemljišč v uporabi ali glede na zadevno pridelavo in ki odražajo potencialne učinke na okolje. Ti ukrepi lahko obsegajo: — podporo za povračilo za kmetijsko-okoljske obveze, — kadar je število zaposlenih na njihovih gospodarstvih med tem koledarskim letom, izraženo v letnih delovnih enotah, pod mejo, ki naj jih določijo države članice in/ali — kadar se skupna blaginja njihovih gospodarstev med tem koledarskim letom, izražena s standardiziranim pokritjem, ki ustreza povprečni situaciji bodisi dane regije ali manjše geografske enote, dvigne nad meje, ki naj jih določijo države članice in/ali — kadar skupni zneski plačil, dodeljeni v okviru shem podpor v koledarskem letu, presegajo meje, ki jih določijo države članice. „Letna delovna regionalni enota“ pomeni nacionalni povprečni letni delovni čas odraslih polno zaposlenih delavcev na kmetiji, zaposlenih prek celega koledarskega leta. ali „Standardizirano pokritje“ pomeni razliko med standardno proizvodno vrednostjo in standardnim zneskom za nekatere specifične stroške. 426 SL Uradni list Evropske unije 03/Zv. 25 2. Znižanje podpore kmetu v določenem koledarskem letu, ki izhaja iz uporabe ukrepov, navedenih v prvem odstavku, ne sme presegati 20 % skupnega zneska plačil, ki bi bila, če ne upoštevamo prvega odstavka, dodeljena kmetu v zadevnem koledarskem letu. Člen 8 Ocena Člen 5 Skupna določba Da bi ocenili njihovo učinkovitost, so plačila v okviru shem podpor predmet ocenjevanja, namenjenega presoji njihovega vpliva glede na cilje in za analizo njihovih učinkov na ustrezne trge. Člen 9 Prenos informacij Komisiji 1. Države članice uporabijo ukrepe, navedene v členih 3 in 4, na tak način, da zagotovijo enakopravno obravnavanje kmetov in da se izognejo izkrivljanju trga in konkurence. Države članice podrobno obveščajo Komisijo o ukrepih, ki jih sprejmejo za izvajanje te uredbe. 2. Razlika med zneski, ki bi bili, če ne upoštevamo členov 3 in 4, plačani kmetom v državi članici glede na koledarsko leto je na voljo izračunanimi po uporabi teh členov, in zneski, zadevni državi članici znotraj časovnih rokov, določenih skladno s členom 11, kot dodatna podpora Skupnosti za ukrepe po členih 10 do 12 (predčasna upokojitev), členih 13 do 21 (območja z omejenimi možnostmi za kmetijstvo in območja z okoljskimi omejitvami), členih 22 do 24 (kmetijsko- okoljski ukrepi) in členu 31 (pogozdovanje) Uredbe (ES) št. 1257/1999. Člen 10 Opredelitve V tej uredbi: (a) „kmet“ pomeni individualnega kmetijskega proizvajalca, fizično ali pravno osebo ali skupino fizičnih ali bodisi pravnih oseb ne glede na pravni status skupine in njenih članov po nacionalni zakonodaji, katerega kmetijsko gospo- darstvo je na ozemlju Skupnosti; Člen 6 Ponovni pregled (b) „kmetijsko gospodarstvo“ pomeni celoto vseh proizvodnih in so na ozemlju iste države jih upravlja kmet, enot, ki članice; Sheme podpor se uporabijo brez vpliva na možni ponovni pregled ob katerem koli času glede na razvoj trga. (c) plačila, ki naj se dodelijo v koledarskem letu, zajemajo plačila, ki se dodelijo za druga obdobja, ki se začnejo v tistem koledarskem letu. Člen 7 Omejitve plačil Ne glede na katere koli posebne določbe v posameznih shemah podpor se upravičencem ne dodeli nobeno plačilo, kadar se ugotovi, da so umetno ustvarili pogoje, potrebne za pridobitev takih plačil, da bi dosegli korist, ki je v nasprotju s cilji te sheme podpor. Člen 11 Podrobna pravila Komisija sprejme skladno s postopkom iz člena 9 Uredbe Sveta (ES) št. 1251/1999 z dne 17. maja 1999 o uvedbi sistema podpor za pridelovalce določenih poljščin (1), s postopkom iz člena 43 Uredbe Sveta (ES) št. 1254/1999 z dne 17. maja 1999 o skupni ureditvi trga za goveje in telečje meso (2), ali, kjer je ustrezno, skladno z ustreznimi členi v drugih uredbah o skupnih ureditvah kmetijskih trgov: (1) Glej stran 1 tega uradnega lista. (2) Glej stran 21 tega uradnega lista. 03/Zv. 25 SL Uradni list Evropske unije 427 — kjer je primerno, podrobna pravila za uporabo te uredbe, zlasti ukrepe, s katerimi se prepreči, da se zaobideta člena 3 in 4, kot tudi ukrepe, ki zadevajo člen 7, in Člen 12 Začetek veljavnosti — spremembe Priloge, ki se izkažejo za potrebne, ob upošte- Ta uredba začne veljati na dan objave v Uradnem listu Evropskih skupnosti. vanju meril, določenih v členu 1. Ta uredba se uporablja od 1. januarja 2000. Ta uredba je v celoti zavezujoča in se neposredno uporablja v vseh državah članicah. V Bruslju, 17. maja 1999 Za Svet Predsednik K. -H. FUNKE 428 SL Uradni list Evropske unije 03/Zv. 25 PRILOGA Sektor Pravna podlaga Opombe poljščine člena 2 in 5 Uredbe (ES) št. 1251/1999 plačila na površino, vključno s praho in vključno z dodatkom za trdo pšenico in posebno pomočjo krompirjev škrob člen 8(2) Uredbe (EGS) št. 1766/92 plačilo žita člen 3 Uredbe (EGS) št. 3653/90 (kot se bere skupaj z Uredbo (EGS) št. 738/93) prehodni ukrepi, ki urejajo skupno ureditev trga za žita na Portugalskem oljčno olje člen 5(1) Uredbe 136/66/EGS zrnate stročnice člen 1 Uredbe (ES) št. 1577/96 proizvodna pomoč pomoč na površino lan konoplja sviloprejke banane rozine tobak semena hmelj riž člen 4 Uredbe (EGS) št. 1308/70 člen 4 Uredbe (EGS) št. 1308/70 člen 2 Uredbe (EGS) št. 845/72 člen 12 Uredbe (EGS) št. 404/93 člen 7(1) Uredbe (ES) št. 2201/96 člen 3 Uredbe (EGS) št. 2075/92 člen 3 Uredbe (EGS) št. 2358/71 člen 12 Uredbe (EGS) št. 1696/71 pomoč na površino (delež, plačan kmetom) pomoč na površino pomoč za spodbujanje reje proizvodna pomoč pomoč na površino proizvodna pomoč proizvodna pomoč pomoč na površino Uredba (ES) št. 1098/98 plačila samo za premeno člen 6 Uredbe (ES) št. 3072/95 pomoč na površino goveje in telečje meso členi 4, 5, 6 in 10, 11 in 13 Uredbe (ES) št. 1254/1999 premija, izvensezonska premija, posebna premija za krave dojilje, (tudi kadar je plačana za telice in vključno z dodatno nacionalno premijo za krave dojilje, kadar se sofinancira), klavna premija, ekstenzifikacijska premija, dodatna plačila mleko in mlečni izdelki člena 16 in 17 Uredbe (ES) št. 1256/1999 mlečna premija in dodatna plačila ovce in koze člen 5 Uredbe (ES) št. 2467/98 denar za kmetijstvo člena 4 in 5 Uredbe (ES) št. 2799/98 člena 2 in 3 Uredbe (ES) št. 2800/98 premija za ovce in koze in doplačila za območja z omejenimi možnostmi za kmetij- stvo plačila proizvajalcem (vključno s tistimi na podlagi prehodne uredbe) 03/Zv. 25 SL Uradni list Evropske unije 429 Sektor Pravna podlaga Opombe Poseidom Poseima Poseican člen 5, člen 13(1), člen 17 Uredbe (EGS) št. 3763/91 členi 11, 14 in 24, 16 in 27, 17 in 25(1), 22, 29 in 30 Uredbe (EGS) št. 1600/92 členi 10, 13, 15, 19, 20 in 24 Uredbe (EGS) št. 1601/92 Egejski otoki členi 6, 7, 8, 9, 11 in 12 Uredbe (EGS) št. 2019/93 sektorji: goveje in telečje meso; področju sadja, zelenjave, sladkor razvoj na rastlin in cvetja; sektorji: razvoj na področju sadja, zelenjave, rastlin in cvetja; goveje in telečje meso in sladkor; vino; in endivija; mleko; krompir ananas sektorji: goveje in telečje meso; področju sadja, zelenjave, drobnice; vina; krompirja; medu razvoj na rastlin in cvetja; sektorji: goveje in telečje meso; področju sadja, zelenjave, krompirja; vina; oljke; medu razvoj na rastlin in cvetja;


title: Rozporządzenie Rady (WE) nr 1251/1999 z dnia 17 maja 1999 r. ustanawiające system wsparcia dla producentów niektórych roślin uprawnych

text: 322 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 25 31999R1251 26. 6. 1999 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 160/1 ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1251/1999 z dnia 17 maja 1999 r. ustanawiające system wsparcia dla producentów niektórych roślin uprawnych RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 36 i 37, uwzględniając wniosek Komisji (1), uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (2), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (3), uwzględniając opinię Komitetu Regionów (4), (5) (6) Należy kontynuować wsparcie na podstawie systemu wprowadzonego w 1992 r. , uwzględniając jednak przy tym rozwój rynków i doświadczenie nabyte w stoso- waniu obecnego systemu. Państwa Członkowskie mogą, pod pewnymi warunkami, dopuszczać w ramach tego systemu do stosowania płatności obszarowych w odniesieniu do kiszonek z traw. uwzględniając opinię Europejskiego Trybunału Obrachunko- wego (5), (7) Reforma systemu wsparcia musi uwzględniać międzyna- rodowe zobowiązania Wspólnoty. a także mając na uwadze, co następuje: (1) Wspólna polityka rolna ma na celu realizację celów określonych w art. 33 Traktatu, uwzględniając sytuację rynkową. (8) Najlepszym sposobem osiągnięcia równowagi rynkowej jest zbliżanie wspólnotowych cen zbóż do cen rynku światowego i zapewnienie płatności obszarowych nie związanych z uprawianym produktem. (2) W celu zapewnienia większej rynkowej nowy system wsparcia został wprowadzony rozporzą- dzeniem Rady (EWG) nr 1765/92 z dnia 30 czerwca 1992 r. , ustanawiającym system wsparcia dla produ- centów pewnych roślin uprawnych (6). równowagi (3) W następstwie reformy wspólnej polityki rolnej w 1992 r. nastąpiła szczególna poprawa równowagi rynków. (4) Odłogowanie w ramach systemu wsparcia producentów pewnych roślin uprawnych wprowadzone w 1992 r. w uzupełnieniu do obniżania cen interwencyjnych, okazało się pomocne w kontroli produkcji, natomiast zwięk- szona konkurencyjność cenowa umożliwiła wykorzys- tanie znacznych dodatkowych ilości zbóż na rynku krajowym, głównie na potrzeby pasz dla zwierząt. (1) Dz. U. 70 z 4. 6. 1998, str. 4. (2) Opinia dostarczona dnia 6 maja 1999 (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). (3) Dz. U. C 284 z 14. 9. 1998, str. 55. (4) Dz. U. C 93 z 6. 4. 1999, str. 1. (5) Dz. U. C 401 z 22. 12. 1998, str. 3. (6) Dz. U. L 181 z 1. 7. 1992, str. 12. Rozporządzenie ostatnio zmie- L 210 rozporządzeniem (WE) nr 1624/98 (Dz. U. nione z 28. 7. 1998, str. 3). (9) Płatności obszarowe powinny być poddawane ponow- nemu przeglądowi, jeżeli warunki rynkowe różnią się od warunków aktualnie przewidywanych. (10) Kwalifikujący się obszar powinien być ograniczony do obszarów roślin uprawnych lub obszarów odłogowa- nych finansowanych w przeszłości ze środków państwo- wych. (11) Jeżeli suma obszarów, w odniesieniu do których zgłaszane są żądania płatności w ramach systemu, jest większa od obszaru bazowego, należy przewidzieć zmniejszenie kwalifikującego się obszaru przypadającego na jedno gospodarstwo w celu zapewnienia równowagi rynkowej. 03/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 323 (12) (13) Państwa Członkowskie mogą stosować jeden lub kilka krajowych obszarów bazowych; właściwe wydaje się, żeby Państwa Członkowskie, które wybierają taką możli- wość, były w stanie dokonać podziału każdego krajo- wego obszaru bazowego na składowe obszary bazowe; z chwilą przekroczenia krajowego obszaru bazowego dane Państwo Członkowskie powinno mieć możliwość skoncentrowania środków w całości lub w części na tych powierzchniach, w stosunku do których odnotowano przekroczenie. Płatności obszarowe powinny odzwierciedlać specyficzne cechy strukturalne oddziaływujące na plony; opracowa- niem planu regionalizacji opartego na obiektywnych kryteriach powinno zająć się Państwo Członkowskie; należy określić jednolite średnie plony w planach regio- nalizacyjnych; plany te powinny być dostosowane do średnich plonów każdego regionu uzyskanych w danym okresie, uwzględniając wszelkie różnice strukturalne między regionami produkcyjnymi; należy przewidzieć konkretną procedurę w celu zbadania tych planów na szczeblu wspólnotowym. (14) Zróżnicowanie plonów pomiędzy gruntami nawadnia- nymi i nienawadnianymi może być dopuszczone pod warunkiem, że przyjęty zostanie inny obszar bazowy dla upraw nawadnianych i nie będzie zwiększenia łącznego obszaru bazowego. (15) Kukurydza daje odmienne plony, które odróżniają ją od innych zbóż, i dlatego mogą uzasadniać inne jej trakto- wanie. (16) W celu obliczenia płatności obszarowych podstawowa kwota na tonę powinna być pomnożona przez „średni plon zbóż” ustalony dla danego regionu; w przypadku ustalenia różnych plonów dla kukurydzy i innych zbóż należy ustanowić oddzielne obszary bazowe dla kuku- rydzy. (17) Należy wyznaczyć jedną podstawową kwotę dla roślin uprawnych; podstawowe kwoty przypadające na tonę powinny być zwiększone przy uwzględnieniu kilkustop- niowej obniżki ceny interwencyjnej zbóż; należy usta- nowić szczególną pomoc dla upraw roślin białkowych w celu zachowania ich konkurencyjności w stosunku do zbóż. jednocześnie przemysłu przetwórczego, utrzymując pełną kontrolę wydatków budżetowych; to założenie powinno być zrealizowane przez wprowadzenie dodatku ograniczonego dla każdego Państwa Członkowskiego do maksymalnej powierzchni pszenicy twardej durum; każde przekroczenie tych obszarów powinno prowadzić do zmian w złożonych wnioskach. (20) W niektórych Państwach Członkowskich produkcja pszenicy twardej durum jest dobrze rozwinięta w regio- nach położonych poza tradycyjnymi strefami; pożądane jest zabezpieczenie pewnego poziomu produkcji w tych regionach poprzez przyznanie specjalnej pomocy. (21) W celu skorzystania z płatności obszarowych produ- cenci powinni wyłączać z uprawy z góry wyznaczoną w procentach część swoich gruntów uprawnych; nad wyłączonymi z uprawy gruntami powinna być sprawo- wana piecza, aby utrzymane zostały pewne minimalne standardy ochrony środowiska; obszary odłogowane powinny kwalifikować się również do wykorzystania dla celów niezwiązanych z produkcją żywności, pod warun- kiem że istnieje możliwość zastosowania skutecznych systemów kontroli. (22) W przypadku aktualnej sytuacji rynkowej wymagania dotyczące odłogowania powinny być obniżone dla okresu 2000–2006 o 10%; wartość ta powinna być ponownie rozpatrzona w celu uwzględnienia wielkości produkcji i rozwoju rynku. (23) Obowiązek odłogowania być powinien rekompensowany; rekompensata powinna odpowiednik płatności obszarowych dla zbóż. stosownie stanowić (24) Nie należy nakładać obowiązku odłogowania na małych producentów, których roszczenia dotyczące płatności obszarowych kształtują się poniżej pewnego poziomu; poziom ten należy ustalić. (25) W przypadku dobrowolnego odłogowania producenci mogą otrzymać płatności z tytułu odłogowania za obszar dodatkowo wyłączony z uprawy; maksymalny limit obszarowy powinien być wyznaczony przez Państwa Członkowskie. (18) W przypadku ostatecznego obniżenia ceny interwen- cyjnej kwota podstawowa jest zwiększana przez zastoso- jaka będzie wanie tej samej stawki kompensacyjnej, stosowana w latach gospodarczych 2000/2001 i 2001/ 2002. (26) (19) Należy ustanowić specjalny system dla pszenicy twardej durum, tej pszenicy na zapewnić produkcję poziomie wystarczającym dla utrzymania dostaw dla aby Płatności obszarowe powinny być wypłacane raz w roku; obszary nieuprawiane bezpośrednio po wejściu w życie systemu ustanowionego w rozporządzeniu (EWG) nr 1765/92 nie powinny kwalifikować się do przyznania płatności; w celu uwzględnienia pewnych konkretnych sytuacji, w których to postanowienie jest niepotrzebnie zbyt restrykcyjne, powinny być dopuszczone pewne odstępstwa dla Państw Członkowskich. 324 (27) PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 25 Konieczne jest ustalenie pewnych warunków w związku z występowaniem o płatności obszarowe oraz okreś- lenie terminu wypłaty dla producentów; 3. Państwa Członkowskie, w których kukurydza nie jest tradycyjną rośliną uprawną, mogą ustanowić, że kiszonka z trawy kwalifikuje się do płatności obszarowych z tytułu roślin uprawnych na tych samych warunkach, co warunki do roślin uprawnych. (28) Należy ustalić terminy płatności w celu zapewnienia równomiernego rozdziału sprzedaży roślin uprawnych w ciągu roku gospodarczego. (29) Terminy siewu powinny być dostosowane do natural- nych warunków występujących na różnych obszarach produkcyjnych. (30) Niezbędne jest zapewnienie tymczasowych zasad w celu wyeliminowania dla nasion oleistych w roku gospodarczym 2002/2003 i następ- nych latach; niektóre z aktualnych przepisów w tym sektorze muszą być utrzymane w mocy z uwagi na międzynarodowe zobowiązania Wspólnoty. konkretnych płatności (31) Wydatki ponoszone przez Państwa Członkowskie z powodu zobowiązań wynikających ze stosowania niniejszego rozporządzenia powinny być finansowane przez Wspólnotę zgodnie z art. 1 i 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1258/99 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (1). (32) jest zapewnienie Konieczne środków przejściowych i umożliwienie Komisji przyjęcia w razie potrzeby dodatkowych środków przejściowych. (33) Dostosowania do systemu wsparcia roślin uprawnych powinny być wprowadzone począwszy od roku gospo- darczego 2000/2001. (34) W następstwie dostosowań do aktualnego systemu jest wsparcia zastąpienie rozporządzenia (EWG) nr 1765/92 nowym rozporządzeniem ze wzglądu na przejrzystość, zmian właściwe i wcześniejszych PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 ROZDZIAŁ I Artykuł 2 1. Wspólnotowi producenci roślin uprawnych mogą składać wnioski o przyznanie płatności obszarowych na warunkach ustalonych w niniejszym rozporządzeniu. Płatność obszarową ustala się na hektar i 2. cowana regionalnie. jest ona zróżni- Płatność obszarową przyznaje się dla obszaru przeznaczonego pod rośliny uprawne lub odłogowanego zgodnie z art. 6 i któ- rego powierzchnia nie przekracza regionalnego obszaru bazo- wego. Powierzchnię tę ustala się jako średnią liczbę hektarów w obrębie regionu przeznaczonego pod rośliny uprawne lub, w danym przypadku, odłogowanych zgodnie z systemem finan- sowania ze środków państwowych w latach 1989, 1990 i 1990. Region, w tym znaczeniu, rozumie się jako Państwo Członkowskie lub region w obrębie Państwa Członkowskiego, zgodnie z wyborem danego Państwa Członkowskiego. 3. Producenci występujący z wnioskiem o płatności obsza- rowe zobowiązani są do odłogowania części swoich gruntów i otrzymują z tego tytułu rekompensatę. 4. Gdy suma obszarów, dla których producenci występują o płatności w ramach systemu roślin uprawnych, włączywszy odłogowanie przewidziane w ramach tego systemu, przekracza obszar bazowy, obszar kwalifikujący się do płatności obszaro- wych przypadający na rolnika zmniejsza się proporcjonalnie dla wszystkich płatności przyznawanych na mocy niniejszego rozporządzenia w danym regionie w ciągu tego samego roku gospodarczego. Niniejszym rozporządzeniem ustanawia 1. płatności obszarowych dla producentów roślin uprawnych. się system 2. Dla celów niniejszego rozporządzenia: — rok gospodarczy trwa od 1 lipca do 30 czerwca, — „rośliny uprawne” oznaczają te wymienione w załączniku I. Obszary, które nie są przedmiotem wniosku o płatności tytułem niniejszego rozporządzenia, ale wykorzystywane są do uzasadnienia wniosku o pomoc tytułem rozporządzenia Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny (2), są również brane pod uwagę przy obliczaniu obszarów, dla których wystąpiono o przyznanie płatności. (1) Dz. U. L 160 z 26. 6. 1999, str. 103. (2) Dz. U. L 160 z 26. 6. 1999, str. 21. 03/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 325 5. Jeżeli Państwo Członkowskie ustanawia, że kiszonka z trawy kwalifikuje się do płatności obszarowych z tytułu roślin uprawnych, określa się oddzielny obszar bazowy. Jeżeli w danym roku gospodarczym nie osiągnięto obszaru bazowego dla roślin uprawnych lub kiszonek z trawy, różnicę hektarów przydziela się dla tego samego roku gospodarczego do odpo- wiedniego obszaru bazowego. W omawianych regionach Państwa Członkowskie mogą także ustanowić oddzielne obszary bazowe dla roślin uprawnych innych niż kukurydza. W takich przypadkach, jeżeli nie zostanie osiągnięta wielkość obszaru bazowego dla kukurydzy w danym roku gospodarczym, różnicę hektarów przydziela się w tym samym roku gospodarczym do odpo- wiedniego obszaru bazowego przeznaczonego pod rośliny uprawne inne niż kukurydza. 6. W przypadku gdy Państwo Członkowskie zdecydowało ustanowić jednen lub kilka krajowych obszarów bazowych, może ono dalej podzielić każdy krajowy obszar bazowy na składowe obszary bazowe zgodnie z obiektywnymi kryteriami, które mają być ustalone przez Państwo Członkowskie. Dla celów stosowania niniejszego ustępu obszary bazowe „Secano” i „Regadio” uznaje się za krajowe obszary bazowe. W przypadku przekroczenia wielkości krajowego obszaru bazowego dane Państwo Członkowskie może, zgodnie z obiek- tywnymi kryteriami, skoncentrować środki stosowane tytułem ust. 4, w całości lub w części, na składowych obszarach bazo- wych, w odniesieniu do których stwierdzono przekroczenie. Państwa Członkowskie, które zdecydowały się skorzystać z możliwości przewidzianych w niniejszym ustępie, powiada- miają producentów i Komisję do 15 września o swoim wyborze oraz o szczegółowych zasadach ich stosowania. Artykuł 3 1. W celu ustalenia średnich plonów dla obliczania płatności obszarowej każde Państwo Członkowskie opracowuje plan regionalizacji kryteria potrzebne do określenia wydzielonych regionów produkcyj- nych w celu otrzymania w efekcie końcowym oddzielnych jednorodnych obszarów. ustalający właściwe obiektywne Mając to na względzie, Państwa Członkowskie, przy sporzą- dzaniu swoich planów regionalizacji, biorą pod uwagę szcze- gólne sytuacje. Mogą one w szczególności dostosować średnie plony zgodnie z różnicami strukturalnymi występującymi między regionami produkcyjnymi. 2. W swoich planach regionalizacyjnych Państwa Członkow- skie mogą również stosować dla kukurydzy współczynnik plonów różny od współczynnika dla innych zbóż. a) W przypadku gdy plon dla kukurydzy jest wyższy od tego dla innych zbóż, obszar bazowy, jak określono w art. 2 ust. 2, ustanawia się oddzielnie dla kukurydzy, obejmując jeden lub zgodnie z wyborem dokonanym przez Państwo Członkowskie. regionów produkcji kukurydzy kilka b) Gdy plony kukurydzy są równe plonom innych zbóż lub mniejsze, zgodnie z lit. a) można również ustanowić oddzielny obszar bazowy dla kukurydzy. W takich przypad- kach oraz wówczas, gdy Państwa Członkowskie zdecydują się ustanowić obszar bazowy dla „innych niż kukurydza roślin uprawnych”: — jeżeli nie osiągnięto obszaru bazowego dla „kukurydzy” w danym roku gospodarczym, różnicę liczby hektarów przydziela się w tym samym roku gospodarczym do odpowiednich obszarów bazowych przeznaczonych pod inne uprawy roślinne niż kukurydza, — jeżeli nie osiągnięto obszaru bazowego dla „innych roślin uprawnych niż kukurydza” w danym roku gospo- darczym, różnicę liczby hektarów przydziela się w tym samym roku gospodarczym do odpowiednich obszarów bazowych przeznaczonych pod uprawę tej kukurydzy. W przypadku przekroczenia obszarów bazowych stosuje się art. 2 ust. 4. 3. Państwa Członkowskie mogą w swoich planach regionali- zacyjnych ustanowić różne plony dla gruntów nawadnianych i nienawadnianych. W takim przypadku Państwa Członkow- skie ustanawiają oddzielny obszar bazowy dla powierzchni, na których uprawy są nawadniane. Nawadniany obszar bazowy jest równy średniej powierzchni nawadnianej w okresie od 1989 do 1991 r. w celu uzyskania zbiorów roślin uprawnych, włączywszy przyrosty zgodnie z art. 3 ust. 1 akapit czwarty zdanie ostatnie rozporządzenia (EWG) nr 1765/92. Jednakże w przypadku Portugalii nawad- niany obszar bazowy zwiększa się stopniowo do 60 000 ha na tych obszarach, na których stwierdzono, że inwestycje iryga- cyjne rozpoczęły się, po 1 sierpnia 1992 r. Przyrost ten może być dodany w części lub w całości do nawadnianego obszaru bazowego dla kukurydzy, jak określono w art. 3 ust. 2. Ustanowienie nawadnianego obszaru bazowego nie może prowadzić do jakiegokolwiek przyrostu łącznej wielkości obszaru bazowego w danych Państwach Członkowskich. W razie przekroczenia wielkości nawadnianego obszaru bazowego stosuje się art. 2 ust. 4. 326 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 25 Jeżeli w danym roku gospodarczym nie osiągnięto nawadnia- nego obszaru bazowego, różnicę liczby hektarów przydziela się w tym samym roku gospodarczym do odpowiednich nienawad- nianych obszarów bazowych. Plan regionalizacyjny gwarantuje we wszystkich przypad- 4. kach, że przestrzegany jest średni plon danego Państwa Człon- kowskiego ustanowiony na okres i zgodnie z kryteriami okreś- lonymi w ust. 5. 5. W odniesieniu do każdego regionu produkcyjnego Państwo Członkowskie podaje szczegółowe dane na temat powierzchni i plonów roślin uprawnych produkowanych w tym regionie w okresie pięcioletnim od 1986/1987 do 1990/1991 r. Średnie plony zbóż oblicza się oddzielnie dla każdego regionu przez wyłączenie roku o największych i roku o najmniejszych plonach w tym okresie. Jednakże obowiązek ten może być spełniony w przypadku: — zbóż portugalskich przez udostępnienie danych dostarczo- nych zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3653/90 z dnia 11 grudnia 1990 r. , wprowadzającego środki przejś- ciowe regulujące wspólną organizację rynku zbóż i ryżu w Portugalii (1), — pięciu nowych landów niemieckich, dostarczając średni plon upraw stosowany w innych landach niemieckich, — Włoch i Hiszpanii, określając średni plon referencyjny odpowiednio na poziomie 3,9 ton/hektar i 2,9 ton/hektar. Jeżeli Państwo Członkowskie decyduje się potraktować: — kukurydzę oddzielnie do innych zbóż, średni plon zbóż, który nie ulega zmianie, rozdziela się między kukurydzę i inne zboża, — grunty nawadniane oddzielnie od gruntów nienawadnia- nych, odpowiedni średni plon, który nie ulega zmianie, rozdziela się między oba rodzaje gruntów. 6. Państwa Członkowskie przedstawiają Komisji swoje plany regionalizacyjne w terminie do dnia 1 sierpnia 1999 r. wraz ze wszystkimi niezbędnymi informacjami pomocniczymi. Aby wywiązać się z tego obowiązku, mogą one powołać się na swój plan regionalizacyjny przesłany Komisji zgodnie z roz- porządzeniem (EWG) nr 1765/92. (1) Dz. U. L 362 z 27. 12. 1990, str. 28. Rozporządzenie ostatnio zmie- (WE) nr 1664/95 (Dz. U. L 158 nione rozporządzeniem Komisji z 8. 7. 1995, str. 13). Komisja bada plany regionalizacyjne przedłożone przez Państwa Członkowskie i dopilnowuje, aby każdy plan był sporządzony na podstawie odpowiednich obiektywnych kryte- informacjami historycznymi. riów i spójny z dostępnymi Komisja może odrzucić plany, które nie są zgodne ze wspom- nianymi wyżej kryteriami, w szczególności ze średnim plonem danego Państwa Członkowskiego. W takim przypadku dane Państwo Członkowskie dostosowuje plany po konsultacji z Komisją. Plan regionalizacyjny może być ponownie poddany prze- glądowi przez dane Państwo Członkowskie na wniosek Komisji lub z inicjatywy Państwa Członkowskiego zgodnie z taką sama procedurą, jaka została przedstawiona w niniejszym artykule. 7. W przypadku gdy, na mocy ust. 1, Państwo Członkow- skie decyduje się utworzyć regiony produkcyjne, które nie pokrywają się z regionalnymi obszarami bazowymi, przekazuje Komisji łączne zestawienie wniosków o płatności i powiązane Jeżeli z tych danych wynika, że w Państwie z nimi plony. Członkowskim średni plon, będący efektem planu regionaliza- cyjnego zastosowanego w 1993 r. , lub w przypadku Austrii, Finlandii i Szwecji średni plon powiązany z planem regionali- zacyjnym zastosowanym w 1995 r. , lub w przypadku Włoch i Hiszpanii plon ustalony w art. 3 ust. 5, zostaje przekroczony, wszystkie płatności, jakie mają być wypłacone w tym Państwie Członkowskim za następny rok gospodarczy, zmniejsza się proporcjonalnie do odnotowanego przekroczenia. Jednakże przepis ten nie ma zastosowania w przypadku, gdy ilość, której dotyczyły wnioski, wyrażona w tonach zbóż, nie przekracza ilości wynikającej z pomnożenia łącznych obszarów bazowych Państwa Członkowskiego przez wspomniany średni plon. Państwa Członkowskie mogą podjąć decyzję co do upewnienia się, czy nastąpiło ewentualne przekroczenie średniego plonu dla każdego obszaru bazowego. W takich przypadkach prze- pisy niniejszego ustępu mają zastosowanie w odniesieniu do płatności, jakie mają być wypłacone na każdym odnośnym obszarze bazowym. Artykuł 4 Bez uszczerbku dla art. 10 płatność obszarową oblicza się 1. przez pomnożenie podstawowej kwoty za tonę przez średni plon zboża określony w planie regionalizacyjnym dla danego regionu. 03/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 327 2. Do obliczenia określonego w ust. 1 wykorzystuje się średni plon zbóż. Jednakże w przypadku gdy kukurydzę trak- tuje się oddzielnie, plon „kukurydzy” wykorzystuje się dla kukurydzy, a plon „zbóż innych niż kukurydza” wykorzystuje się dla zbóż, oleistych i siemienia lnianego. 3. Kwotę podstawową wyznacza się w sposób następujący: dla roślin białkowych: — 72,50 euro/tonę, począwszy od roku gospodarczego 2000/2001; dla zbóż, kiszonki z trawy i odłogowanie: — 58,67 euro/tonę na rok gospodarczy 2000/2001, — 63,00 euro/tonę, począwszy od roku gospodarczego 2001/2002; dla siemienia lnianego: — 88,26 euro/tonę na rok gospodarczy 2000/2001, — 75,63 euro/tonę na rok gospodarczy 2001/2002, — 63,00 euro/tonę, począwszy od roku gospodarczego 2002/2003; dla oleistych: — 63,00 euro/tonę, począwszy od roku gospodarczego 2002/2003. Kwotę 63,00 euro/tonę można zwiększyć, począwszy od roku gospodarczego 2002/2003, w związku z ostatnią obniżką ceny interwencyjnej na zboża przewidzianą w art. 3 ust. 4 rozporzą- dzenia (EWG) nr 1766/92. Ta podwyżka płatności obszarowych będzie dokonana w takiej samej proporcji w stosunku do obniżki ceny interwencyjnej, jak podwyżka w 2000/2001 i 2001/2002 r. 4. W przypadku Finlandii i Szwecji na północ od 62 równoleżnika i na pewnych obszarach przyległych, na których występują podobne warunki klimatyczne, w sposób szczególny utrudniające działalność rolniczą, w odniesieniu do zbóż i oleistych stosowana jest kwota uzupełniająca płatności obsza- rowe w wysokości 19 euro/tonę pomnożona przez plon stoso- wany dla płatności obszarowych. Artykuł 5 Dodatek do płatności obszarowych w wysokości 344,50 euro na hektar wypłaca się z tytułu powierzchni przeznaczonych pod pszenicę twardą durum w strefach produkcji tradycyjnej wymienionych w załączniku II, z zastrzeżeniem ograniczeń określonych w załączniku III. Jednakże Państwa Członkowskie, z zastrzeżeniem limitów przypadających na każde Państwo Członkowskie, określonych w załączniku III, mogą rozdzielić powierzchnie podane w tym załączniku między strefy produkcyjne zgodnie z definicją z załącznika II lub, w razie potrzeby, regiony produkcyjne określone w art. 3 odpowiednio do zasięgu produkcji pszenicy twardej durum w okresie od 1993 do 1997 r. W przypadku gdy łączna suma powierzchni w regionie, na które wystąpiono z wnioskami o dodatek do płatności obszarowych, przekracza odpowiedni limit regionalny w trakcie trwania roku gospodar- czego, powierzchnię przypadającą na producenta w tym regionie produkcyjnym, z tytułu której może być wypłacony dpdatek, zmniejsza się proporcjonalnie. Redukcji dokonuje się, gdy na terenie Państwa Członkowskiego powierzchnie w regio- nach, które nie osiągnęły swoich regionalnych limitów, zostały przeniesione do regionów, w których te limity zostały przekro- czone. W regionach, w których produkcja pszenicy twardej durum jest dobrze rozwinięta, innych niż wymienione w załączniku II, przyznaje się specjalną pomoc w wysokości 138,90 euro na hektar do limitu liczby hektarów ustanowionego w załączniku IV. Artykuł 6 Obowiązek odłogowania dla każdego producenta wystę- 1. pującego z wnioskiem o płatności obszarowe określa się jako proporcję jego obszaru przeznaczonego pod rośliny uprawne i dla którego wystąpił z wnioskiem oraz odłogowanego zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Podstawowa stawka obowiązkowego odłogowania ustalona jest na poziomie 10 %, począwszy od roku gospodarczego 2000/2001 do roku gospodarczego 2006/2007. Państwa Członkowskie stosują odpowiednie środki środo- 2. wiskowe dostosowane do konkretnej sytuacji gruntów odłogo- wanych. Odłogowane grunty mogą 3. do produkcji materiałów przeznaczonych we Wspólnocie do wyrobu produktów nieprzeznaczonych w pierwszej kolejności do konsumpcji dla ludzi lub zwierząt, pod warunkiem stoso- wania efektywnych systemów kontroli. być wykorzystane W przypadku gdy w ciągu roku gospodarczego łączna suma powierzchni, z tytułu których złożono wnioski o płatności obszarowe, limit, powierzchnię przypadającą na producenta, na którą wypłacony może być dodatek, obniża się proporcjonalnie. jest większa niż wspomniany wyżej Państwa Członkowskie uprawnione są do wypłaty pomocy krajowej do wysokości 50 % kosztów powiązanych z wprowa- dzaniem upraw wieloletnich przewidzianych do produkcji biomasy na terenach odłogowanych. 328 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 25 4. W przypadku gdy ustalone są różne plony dla gruntów nawadnianych i nienawadnianych, stosuje się płatność z tytułu odłogowania gruntów nienawadnianych. W przypadku Portu- galii, płatność ma uwzględniać pomoc przyznaną na mocy rozporządzenia (EWG) nr 3653/90. Jednakże w odniesieniu do tych obszarów płatność obszarowa określona w art. 4 nie jest przyznawana, a wsparcie przyzna- wane na podstawie art. 24 ust. 1 lub art. 31 ust. 1 tiret drugie rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 (rozporządzenie o roz- woju obszarów wiejskich), ograniczone jest do kwoty najwyżej równej płatności obszarowej z tytułu odłogowania gruntów, określonej w art. 4 ust. 3. 5. Producentom może być przyznana płatność z tytułu odłogowania za grunty wyłączone dobrowolnie z uprawy poza odłogowaniem obowiązkowym. Państwa Członkowskie umożli- wiają rolnikom odłogowanie gruntów do wysokości 10 % powierzchni przeznaczonej pod rośliny uprawne, dla której złożono wniosek o przyznanie płatności i pozostawiono odłogiem na mocy niniejszego rozporządzenia. Państwa Człon- kowskie mogą ustalać większe procentowe części powierzchni odłogowanych, uwzględniając konkretne sytuacje i zapew- niając dostateczne wykorzystanie gruntów uprawnych. Państwa Członkowskie mogą podjąć decyzję o niestosowaniu systemu przewidzianego w niniejszym ustępie w odniesieniu do nowego wnioskodawcy w dowolnym regionie, w którym występuje ciągle ryzyko znacznego przekroczenia regionalnego obszaru bazowego. Płatność z tytułu odłogowania może być przyznana na 6. zasadach płatności wieloletniej na okres do pięciu lat. Artykuł 7 7. Na producentach, którzy złożyli wnioski o płatność dla powierzchni nie większej niż powierzchnia, która byłaby potrzebna dla wyprodukowania 92 ton zbóż na podstawie plonów ustalonych dla ich regionów, nie ciąży obowiązek odłogowania. W odniesieniu do tych producentów zastoso- wanie mają ust. 5 i 6. Wnioski o płatności nie mogą być składane w odniesieniu do gruntów, które w dniu 31 grudnia 1991 r. były wykorzysty- wane jako stałe pastwisko, trwałe plantacje lub były zadrze- wione lub wykorzystywane dla celów nierolniczych. 8. Bez uszczerbku dla przepisów art. 7 obszary: — odłogowane zgodnie z przepisami agrośrodowiskowymi (art. 22–24 rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR), zmieniającego i uchylającego niektóre rozporządzenia (1)), które nie są przeznaczone do użytkowania rolniczego ani do żadnych celów dochodo- wych poza tymi, które są akceptowane w odniesieniu do innych gruntów odłogowanych na mocy niniejszego rozporządzenia, — zalesione zgodnie z przepisami o zalesianiu (art. 31 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999), w następstwie wniosku złożonego po dniu 28 czerwca 1995 r. mogą być liczone jako wyłączone z uprawy w celu obowiązku odłogowania określonego w ust. 1, do wysokości dowolnego limitu na gospodarstwo ustalonego przez zainteresowane Państwo Członkowskie. Limit taki ustala się tylko do wysokości niezbędnej do uniknięcia skierowania zbyt dużej kwoty dostęp- nego budżetu związanego z omawianym systemem na niewielką liczbę gospodarstw. (1) Dz. U. L 160 z 26. 6. 1999, str. 80. Państwa Członkowskie mogą, na warunkach do ustalenia, odejść od tych przepisów w pewnych szczególnych okolicznoś- ciach, zwłaszcza w przypadku obszarów objętych programami restrukturyzacyjnymi lub obszarów objętych standardowym płodozmianem upraw wieloletnich w odniesieniu do roślin uprawnych wymienionych w załączniku I. W takich przypad- kach podejmują działania w celu zapobieżenia znacznemu wzrostowi łącznego kwalifikującego się obszaru użytków rolnych. Może to się wiązać zwłaszcza z uznaniem obszarów uprzednio uznanych za kwalifikujące się jako nie kwalifikujące się w ramach środka kompensacyjnego. Państwa Członkowskie mogą również odstąpić od przepisów akapitu pierwszego w pewnych konkretnych okolicznościach powiązanych z taką czy inną formą interwencji publicznej, gdy interwencja taka prowadzi do uprawy roślin przez rolnika na gruntach poprzednio uznanych za niekwalifikujące się do dalszego prowadzenia jego działalności rolniczej, a wspom- niana interwencja oznacza, że grunt początkowo kwalifikujący się przestaje się kwalifikować, co w efekcie prowadzi do niewielkiego wzrostu łącznej ilości kwalifikujących się gruntów. Ponadto Państwa Członkowskie mogą, w pewnych przypad- kach nieujętych w poprzednich dwóch akapitach, odstąpić od przepisów akapitu pierwszego, jeżeli dostarczą dowód w planie przesłanym Komisji, że łączna suma gruntów kwalifikujących się nie uległa zmianie. 03/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 329 Artykuł 8 1. Płatności dokonuje się między 16 listopada a 31 stycznia po żniwach. Jednakże w przypadku, gdy znajduje zastosowanie art. 6 ust. 3, płatności obszarowe z tytułu gruntów wyłączo- nych z uprawy wypłaca się między 16 listopada a 31 marca. 2. W celu zakwalifikowania się do przyznania płatności obszarowych producent najpóźniej do 31 maja poprzedzają- cego odpowiednie żniwa dokonuje wysiewu nasion, a najpóź- niej do 15 maja składa wniosek. Państwa Członkowskie podejmują stosowne środki w celu 3. przypomnienia wnioskodawcom o konieczności przestrzegania ustawodawstwa dotyczącego ochrony środowiska. — dotyczącymi warunków stosowania art. 7; warunki te określają okoliczności, w jakich art. 7 może być uchylany, i obowiązek Państw Członkowskich przedstawiania Komisji przewidywanych środków do zatwierdzenia; — dotyczącymi zgodności z Protokołem Ustaleń między Euro- pejską Wspólnotą Gospodarczą i Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie niektórych nasion oleistych w ramach GATT, zatwierdzonym decyzją 93/355/EWG (2). Zgodnie z tą samą procedurą Komisja może: — uzależnić przyznanie płatności od stosowania konkretnych nasion, ziarna kwalifikowanego w przypadku pszenicy twardej durum, pewnych odmian w przypadku oleistych, pszenicy durum i siemienia lnianego, lub stworzyć Państwu Członkowskiemu możliwość uzależnienia płatności od takich warunków, Artykuł 9 — umożliwić zmianę terminów z art. 8 ust. 2 w pewnych strefach, w których wyjątkowe warunki klimatyczne unie- możliwią stosowanie takich terminów, Przepisy wykonawcze do niniejszego rozdziału przyjmuje się zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 23 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 z dnia 30 czerwca 1992 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1), w szczególności zgodnie z zasadami: — dotyczącymi ustanawiania obszarów bazowch i zarzą- dzania nimi, — dotyczącymi opracowywania planów regionalizacyjnych produkcji, — dotyczącymi kiszonek z trawy, — dotyczącymi przyznawania płatności obszarowych, — dotyczącymi minimalnej powierzchni kwalifikującej się do otrzymania płatności; warunki takie uwzględniają zwłaszcza wymagania z zakresu monitoringu i wymaganej efektyw- ności omawianego systemu, — określającymi w odniesieniu do pszenicy twardej durum możliwość zakwalifikowania się do przyznania uzupeł- nienia do płatności obszarowej, określonego w art. 5, i wymogi kwalifikowania się do specjalnej pomocy okreś- lonej w tym artykule, a zwłaszcza określanie regionów, które mają być brane pod uwagę, — dotyczącymi odłogowania gruntów, w szczególności odnoszącymi się do art. 6 ust. 3; warunki takie mogą obej- mować uprawę produktów bez rekompensaty, — umożliwić Państwom Członkowskim, w zależności od sytuacji budżetowej, wydanie zezwolenia w drodze odstęp- stwa od art. 8 ust. 1 na dokonanie płatności obszarowych w pewnych regionach przed 16 listopada do wysokości 50 % płatności obszarowych oraz płatności z tytułu odłogowania gruntów w latach, w których wyjątkowe warunki klimatyczne spadek plonów, że producenci stają wobec poważnych trudności finansowych. spowodowały tak duży ROZDZIAŁ II Artykuł 10 1. W odniesieniu do lat gospodarczych 2000/2001 i 2001/ 2002 płatności obszarowe dla nasion oleistych oblicza się poprzez pomnożenie następujących kwot przez średni plon zbóż, określone w planie regionalizacyjnym dla danego regionu: — 81,74 euro/tonę w roku gospodarczym 2000/2001, (1) Dz. U. L 181 z 1. 7. 1992, str. 21. Rozporządzenie ostatnio zmie- nione rozporządzeniem (WE) nr 923/96 (Dz. U. L 126 z 24. 5. 1996, str. 37). — 72,37 euro/tonę w roku gospodarczym 2001/2002. (2) Dz. U. L 147 z 18. 6. 1993, str. 25. 330 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 25 Jednakże Państwa Członkowskie mają dalej możliwość ustalania płatności dla nasion oleistych na podstawie regionalnego plonu oleistych z wcześniejszych lat. W takim przypadku plon mnoży się przez 1,95. Jeżeli MPG dla całej Wspólnoty jest przekroczona w roku 6. gospodarczym 2000/2001, Komisja procentową obniżkę regionalnych kwot odniesienia zastosowanych w roku gospodarczym 1999/2000 w odniesieniu do stosownej kwoty podstawowej na samą wielkość rok 2000/2001, o taką procentową. stosuje o wielkości 5 482 000 hektarów, 2. W odniesieniu do lat gospodarczych 2000/2001 i 2001/ 2002 ustanawia się maksymalną powierzchnię gwarantowaną (MPG) dla płatności obszarowych z tytułu specjalnych upraw oleistych zmniejszoną o wskaźnik obowiązkowego odłogowania gruntów, stosowany w danym roku gospodarczym, lub o 10%, jeżeli wskaźnik jest niższy niż 10%. Jeżeli po zastosowaniu art. 2 maksymalna powierzchnia gwarantowana zostaje przekroczona, Komisja obniża kwoty podane w ust. 1 zgodnie z przepisami ust. 3 i 4. 3. Jeżeli powierzchnia upraw oleistych określona już jako kwalifikująca się do płatności obszarowych z tytułu specjal- nych upraw oleistych w dowolnym roku przekracza MPG, Komisja obniża, o 1% dla każdego punktu procentowego, o który została przekroczona MPG, podstawową kwotę dla tego roku. W przypadku przekroczenia MPG o więcej niż progową wielkość procentową stosuje się specjalne zasady. Do wysokości progowej wielkości procentowej obniżenie kwoty jest jednakowe dla wszystkich Państw Członkowskich. Powyżej progowej wielkości procentowej w tych Państwach Członkow- skich, w których przekroczone zostały indywidualne obszary bazowe ustalone w załączniku V, obowiązują odpowiednie dodatkowe obniżki, zmniejszone o wskaźnik podany w ust. 4. Jednakże w przypadku Niemiec odpowiednia dodatkowa obniżka może być na wniosek tego państwa dostosowana w lub w części do regionalnego obszaru bazowego; w całości przypadku Niemcy bezzwłocznie przesyłają Komisji dane użyte do obliczenia prze- widywanych obniżek. z takiej możliwości skorzystania Zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 23 rozporządzenia (EWG) nr 1766/92 Komisja określa wielkość i rozdział przewi- dywanych odpowiednich obniżek, w szczególności zapewnia, aby ważona średnia obniżka dla całej Wspólnoty była równa procentowej wielkości, o którą została przekroczona wielkość MPG. 7. Niezależnie od przepisów niniejszego artykułu, Państwa Członkowskie, w których występuje duże ryzyko znacznego przekroczenia Krajowego Obszaru Odniesienia, określonego w załączniku V, w następnym roku gospodarczym, mogą ograni- czać obszar, z tytułu którego indywidualny producent może otrzymać płatność obszarową z tytułu nasion oleistych, prze- widzianą w niniejszym artykule. Limit taki oblicza się jako procent powierzchni uprawnej, Państwa Członkowskiego lub regionalnego obszaru bazowego, kwalifikującej się do płatności obszarowych przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu i ma zastosowanie do kwalifikującej się powierzchni uprawnej producenta. Limit ten może być różnicowany w zależności od regionalnych obszarów bazowych lub części obszarów bazo- wych na podstawie obiektywnych kryteriów. Państwa Człon- kowskie podają wielkość takiego limitu do wiadomości publicznej najpóźniej do 1 sierpnia roku gospodarczego poprzedzającego rok, w odniesieniu do którego wnioskuje się o płatność obszarową lub wcześniej, w przypadku Państwa Członkowskiego, w którym obsadzenia na dany rok gospo- darczy mają miejsce przed 1 sierpnia. Redukcja wynikająca z przekroczenia MPG, zastosowana 8. zgodnie z przepisami tego artykułu, nie może spowodować obniżenia kwot poniżej: — 58,67 euro/tonę w roku gospodarczym 2000/2001, — 63,00 euro/tonę w roku gospodarczym 2001/2002. 9. Producenci nasion słonecznika dla przemysłu cukierni- czego wysiewanych w celu uzyskania zbioru są wyłączeni z możliwości korzystania ze wsparcia przewidzianego na mocy niniejszego artykułu. 10. W ciągu dwóch lat od zastosowania niniejszego artykułu Komisja przesyła Radzie sprawozdanie w sprawie sytuacji na rynku nasion oleistych. W razie znacznego spadku potencjału produkcyjnego, jeżeli to konieczne, do sprawozdania dołączone będą właściwe wnioski. Progowa wielkość procentowa określona w ust. 3 4. powinna wynosić 0 %. Artykuł 11 5. Jeżeli płatność obszarowa z tytułu nasion oleistych zostaje zmniejszona zgodnie z przepisami ust. 3 i 4, Komisja obniża stosowne kwoty podstawowe na następny rok gospo- darczy o taką samą wielkość procentową, o ile wielkość MPG nie została w tym roku przekroczona, w którym to przypadku Komisja może ustalić, że taka obniżka nie obowiązuje. Kwoty płatności obszarowych i płatności z tytułu odłogo- wania gruntów oraz procentowa powierzchnia gruntów prze- znaczonych do odłogowania, określone w niniejszym rozporzą- dzeniu, mogą ulec zmianie w związku z rozwojem sytuacji w produkcji, plonów i na rynkach, zgodnie z procedurą przewi- dzianą w art. 37 ust. 2 Traktatu. 03/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 331 Artykuł 12 Artykuł 14 W przypadku potrzeby zastosowania szczególnych środków dla ułatwienia przejścia od obowiązującego systemu do systemu ustanowionego w niniejszym rozporządzeniu środki takie przyjmuje się zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 23 rozporządzenia (EWG) nr 1766/92. Artykuł 13 Środki określone w niniejszym rozporządzeniu uznaje się za interwencję mającą na celu stabilizację rynków rolnych w rozu- mieniu art. 1 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 1258/1999. Rozporządzenie (EWG) Nr 1765/92 i rozporządzenie (EWG) nr 1872/94 tracą moc. Artykuł 15 1. Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Euro- pejskich. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od roku gospodar- 2. czego 2000/2001. Rozporządzenie (EWG) nr 1765/92 i rozporządzenie 3. (EWG) nr 1872/94 obowiązują w dalszym ciągu w odniesieniu do lat gospodarczych 1998/1999 i 1999/2000. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości Państwach Członkowskich. i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Sporządzono w Brukseli, dnia 17 maja 1999 r. W imieniu Rady K. -H. FUNKE Przewodniczący 332 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 25 ZAŁĄCZNIK I DEFINICJA PRODUKTÓW Kod NS Opis I. ZBOŻA 1001 10 00 1001 90 1002 00 00 1003 00 1004 00 00 1005 1007 00 1008 0709 90 60 II. OLEISTE 1201 00 ex 1205 ex 1206 00 10 III. WYSOKOBIAŁKOWE 0713 10 0713 50 ex 1209 29 50 IV. LEN inne niż len włóknisty ex 1204 00 Pszenica twarda durum Inne pszenice i meslin inny niż pszenica durum Żyto Jęczmień Owies Kukurydza Ziarno sorgo Gryka, proso i ziarno dla kanarków; inne zboża Kukurydza słodka Soja Rzepak Ziarno słonecznikowe Groch Fasola polowa Łubin słodki Siemię lniane (Linum usitatissimum L. ) 03/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 333 ZAŁĄCZNIK II TRADYCYJNE STREFY PRODUKCYJNE PSZENICY TWARDEJ DURUM GRECJA Prefektury poniższych regionów Central Greece Peloponnese Ionian Islands Thessaly Macedonia Aegean Islands Thrace HISZPANIA Prowincje Almería Badajoz Burgos Cádiz Córdoba Granada Huelva Jaén Málaga Navarra Salamanca Seville Toledo Zamora Zaragoza AUSTRIA Pannonia FRANCJA Regiony Midi-Pyrénées Provence-Alpes-Côte d'Azur Languedoc-Roussillon Departamenty (*) Ardèche Drôme WŁOCHY Regiony Abruzzo Basilicata Calabria Campania Latium Marches Molise Umbria Apulia Sardinia Sicily Tuscany PORTUGALIA Okręgi Santarém Lisbon Setúbal Portalegre Évora Beja Faro (*) Każdy z tych departamentów może być powiązany z jednym z wymienionych regionów. 334 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 25 MAKSYMALNE GWARANTOWANE POWIERZCHNIE UPRAWNIONE DO UZUPEŁNIENIA DO PŁATNOŚCI OBSZAROWEJ Z TYTUŁU PSZENICY TWARDEJ DURUM ZAŁĄCZNIK III Grecja Hiszpania Francja Włochy Austria Portugalia (hektary) 617 000 594 000 208 000 1 646 000 7 000 118 000 MAKSYMALNE GWARANTOWANE POWIERZCHNIE UPRAWNIONE DO PŁATNOŚCI Z TYTUŁU PSZENICY TWARDEJ DURUM ZAŁĄCZNIK IV Niemcy Hiszpania Francja Włochy Zjednoczone Królestwo (hektary) 10 000 4 000 50 000 4 000 5 000 03/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 335 ZAŁĄCZNIK V KRAJOWY OBSZAR ODNIESIENIA KRAJ Lata gospodarcze 2000/2001 i 2001/2002 (w 1000 hektarów) Belgia Dania Niemcy Grecja Hiszpania Francja Irlandia Włochy Luksemburg Niderlandy Austria Portugalia Finlandia Szwecja Zjednoczone Królestwo 6 236 929 26 1 168 1 730 5 542 2 7 147 93 70 137 385