title: Decyzja 1419/1999/WE Parlamentu Europejskiego I Rady z dnia 25 maja 1999 r. ustanawiająca działanie Wspólnoty na rzecz obchodów Europejskiej Stolicy Kultury w latach 2005-2019

eurovoc_concepts:
EU Member State
EU action
European integration
capital city
cultural event

text: 76 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 31999D1419 1. 7. 1999 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 16/t. 1 L 166/1 DECYZJA 1419/1999/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 25 maja 1999 r. ustanawiająca działanie Wspólnoty na rzecz obchodów „Europejskiej Stolicy Kultury” w latach 2005-2019 PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 151, uwzględniając wniosek Komisji (1), uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2), działając zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (3), a także mając na uwadze, co następuje: (1) W całej swojej historii Europa była miejscem wyjątkowo płodnej i różnorodnej działalności artystycznej; życie miej- skie odgrywało główną rolę w rozwoju i wpływie na kul- tury europejskie. (2) (3) Artykuł 151 Traktatu nadaje Wspólnocie uprawnienia w dziedzinie kultury, wszystkie działania Wspólnoty w celu wspierania działalności kulturalnej powinny z tego względu być podejmowane na tej podstawie prawnej, zgodnie z celami i środkami przyznanymi Wspólnocie Traktatem. Dnia 13 czerwca 1985 r. ministrowie właściwi do spraw kultury zebrani w Radzie, przyjęli uchwałę dotyczącą dorocznych obchodów „Europejskiego Miasta Kultury” (4), których głównym celem jest otwarcie dla społeczeństwa europejskiego szczególnych aspektów kultury odnośnego miasta, regionu lub kraju. Obchody finansowo wspierane są przez Wspólnotę. (1) Dz. U. C 362 z 28. 11. 1997, str. 12. (2) Dz. U. C 180 z 11. 6. 1998, str. 70. (3) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 30 kwietnia 1998 r. (Dz. U. C 152 z 18. 5. 1998, str. 55), wspólne stanowisko Rady z dnia 24 czerwca 1998 r. (Dz. U. C 285 z 14. 9. 1998, str. 5) i decyzja Par- lamentu Europejskiego z dnia 11 marca 1999 r. (Dz. U. C 175 z 21. 6. 1999), decyzja Rady z dnia 10 maja 1999 r. (4) Dz. U. C 153 z 22. 6. 1985, str. 2. (4) (5) Badania przeprowadzone w celu określenia efektów obchodów Europejskich Miast Kultury pokazały, że miały one korzystny wpływ jeśli chodzi o oddźwięk w mediach, rozwój kultury i turystyki oraz uznanie przez mieszkań- ców znaczenia faktu wyboru ich miasta. Mimo to korzystny wpływ nie zawsze dawał efekty trwa- jące dłużej niż sam projekt i władze publiczne wybranych miast, których kompetencje do decydowania o treści swo- jego projektu są uznawane, powinny zwrócić uwagę na potrzebę włączenia projektu kulturalnego w dynamiczny proces średniookresowy. (6) Inicjatywa ta ma znaczenie zarówno dla wzmocnienia lokalnej i regionalnej tożsamości, jak i dla kultywowania integracji europejskiej. (7) W dyskusjach prowadzących do wydania opinii Parla- mentu Europejskiego z dnia 7 kwietnia 1995 r. (5) w spra- wie programu Kalejdoskop ustanowionego decyzją nr 719/96/WE (6), na podstawie art. 151 Traktatu zwró- cono się do Komisji o przedstawienie programu szczegóło- wego w sprawie Europejskiego Miasta Kultury po roku 2000. (8) Znaczenie i oddziaływanie wydarzenia określanego nazwą „Miasto Kultury” wymaga utworzenia rotacyjnego systemu desygnowania, który zapewni, że w każdym Państwie Członkowskim, w regularnych odstępach czasu, będzie wybrane jedno z miast; przewidywalny, jednorodny i przejrzysty system rotacyjny najlepiej uzyskuje się poprzez pojedynczą decyzję ustalającą kolejność, według której Państwa Członkowskie będą gospodarzami obcho- dów. (5) Dz. U. C 109 z 1. 5. 1995, str. 281. (6) Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady 719/96/WE z dnia 29 marca 1996 r. ustanawiająca program wspierania działalności artystycznej i kulturalnej o wymiarze europejskim (Kalejdoskop) (Dz. U. L 99 z 20. 4. 1996, str. 20). 16/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 77 (9) Właściwe jest, aby z uwagi na wielkie znaczenie symbo- liczne takiego desygnowania w Państwach Członkowskich „stolice kultury” desygnowała Rada. w dziedzinie kultury, z których dwie mianuje Parlament Europej- ski, dwie Rada, dwie Komisja i jeden Komitet Regionów. Komisja selekcyjna przedkłada swoje sprawozdanie Komisji, Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. (10) Każda inicjatywa Wspólnoty w celu wspierania Europej- skiego Miasta Kultury musi spełniać wcześniej określone warunki i wykorzystywać źródła przewidziane przez Trak- tat. (11) W przeszłości Wspólnota przyczyniła się do organizowa- nych w ramach programu Kalejdoskop, który kończy się w 1999 r. , wydarzeń Europejskie Miasto Kultury i Europej- ski Miesiąc Kultury. (12) Dnia 22 września 1997 r. Rada przyjęła decyzję w sprawie przyszłości europejskich działań kulturalnych (1), w której zwróciła się do Komisji, zgodnie z art. 208 Traktatu, o przedstawienie w terminie do maja 1998 do dyskusji, wraz z zasadami finansowania, propozycji wspólnego programu na rzecz kultury, w który włączone będą działania Euro- pejskiej Stolicy Kultury. (13) Komisja przedłożyła Parlamentowi Europejskiemu i Radzie komunikat w sprawie pierwszego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej wspierającego kulturę, włącznie z propozycją decyzji ustanawiającej wspólny instrument finansowania i programowania na rzecz współpracy kul- turalnej, PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Ustanawia się działanie Wspólnoty zatytułowane „Europejska Jego celem jest podkreślenie bogactwa Stolica Kultury”. i zróżnicowania kultur europejskich oraz ich wspólnych cech, jak również wspieranie szerszych kontaktów między obywatelami europejskimi. Artykuł 2 1. Jedno miasto Państwa Członkowskiego wyznacza się na Euro- pejską Stolicę Kultury, według kolejności określonej w załącz- niku I. Kolejność chronologiczna, określona w załączniku I, może być zmieniona przez wspólne porozumienie między zaintereso- wanymi Państwami Członkowskimi. Odnośne Państwo Człon- kowskie zgłasza nominację jednego lub więcej miast Parlamen- towi Europejskiemu, Radzie, Komisji i Komitetowi Regionów, w miarę możliwości z dołączoną rekomendacją od tego ostat- niego, nie później niż na cztery lata przed rozpoczęciem odno- śnych obchodów. 2. Każdego roku Komisja tworzy komisję selekcyjną, która spo- rządza sprawozdanie z wyznaczenia miasta bądź miast ocenione na podstawie celów i cech tego działania. Komisja selekcyjna składa się z siedmiu niezależnych osób, które są ekspertami (1) Dz. U. C 305 z 7. 10. 1997, str. 1. 3. Parlament Europejski może przesłać do Komisji opinię w spra- wie wyznaczenia w terminie nieprzekraczającym trzech miesięcy od daty otrzymania sprawozdania. Rada, działając na podstawie zalecenia Komisji sporządzonego w świetle opinii Parlamentu Europejskiego i sprawozdania komisji selekcyjnej, oficjalnie wyznacza odnośne miasto na Europejską Stolicę Kultury na rok, na który zostało wcześniej wyznaczone. Artykuł 3 Wyznaczenie obejmuje wydarzenie kulturalne o wymiarze europejskim, z zasady oparte na współpracy kulturalnej, zgodnie z celami i działaniami określonymi w art. 151 Traktatu. Wniosek ściśle określa, w jaki sposób nominowane miasto zamierza: — podkreślić wspólne dla Europejczyków ruchy i style arty- styczne, które zainspirowało lub do których znacząco się przyczyniło, — wspierać wydarzenia angażujące działaczy kultury z innych miast w Państwach Członkowskich i prowadzące do trwałej współpracy kulturalnej i do kultywowania ich ruchu w Unii Europejskiej, — wspierać i rozwijać prace twórcze, które są istotnym elemen- tem każdej polityki kulturalnej, — zapewnić mobilizację i udział dużych części populacji i w konsekwencji, wpływ społeczny działania i jego trwanie poza rok wydarzenia, — zachęcać do przyjmowania obywateli Unii i możliwie najszer- szego rozpowszechniania różnych wydarzeń przez zastoso- wanie wszelkich form multimedialnych, — promować dialog między kulturami europejskimi i kulturami z innych części świata oraz w tym duchu optymalizować otwarcie na innych i ich rozumienie, co stanowi fundamen- talne wartości kulturalne, — wykorzystywać dziedzictwo historyczne, architekturę miejską i jakość życia w mieście. Artykuł 4 niebędące europejskie Państwa członkami Unii mogą uczestniczyć w tym działaniu. Każde takie państwo może wyznaczać jedno miasto na Europejską Stolicę Kultury i powinno zgłosić swoją nominację do Parlamentu Europejskiego, Rady, Komisji i Komitetu Regionów. Rada, działając jednogłośnie na podstawie zalecenia Komisji, oficjalnie wyznacza jedno z nominowanych miast na Europejską Stolicę Kultury na każdy rok, okresu celowość na mając przygotowawczego. czteroletniego uwadze 78 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 16/t. 1 Artykuł 5 Artykuł 6 Każde miasto organizuje program imprez kulturalnych, podkreślających własną kulturę i dziedzictwo kulturowe miasta, jak również jego miejsce we wspólnym dziedzictwie kulturowym i angażujących ludzi zainteresowanych działalnością kulturalną z innych krajów europejskich z zamiarem utworzenia trwałej współpracy. Oprócz powyższego, wyznaczone miasto przy powinno, w możliwie planowaniu najszerszym zakresie, wziąć pod uwagę wykaz określający kryteria planowania i oceny zamieszczony w załączniku II. Co do zasady, program ten powinien trwać jeden rok, ale w drodze wyjątku wyznaczone miasta mogą wybrać skrócenie tego okresu. Miasta mogą zdecydować się na zaangażowanie do swojego programu otaczających je regionów. Programy wyznaczonych miast na ten sam rok powinny być ze sobą powiązane. programu swojego Każdego roku Komisja przedstawia sprawozdanie oceniające wyniki obchodów z poprzedniego roku, włącznie z analizą jego organizatorów. To sprawozdanie przedstawia się Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komitetowi Regionów. Komisja może również przedstawić wszelkie propozycje zmian do niniejszej decyzji, które uzna za konieczne dla sprawnego prowadzenia tego działania i w szczególności mając na uwadze przyszłe rozszerzenie Unii. Sporządzono w Brukseli, dnia 25 maja 1999 r. W imieniu Parlamentu Europejskiego Przewodniczący W imieniu Rady J. M. GIL-ROBLES Przewodniczący H. EICHEL Przewodniczący 16/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 79 ZAŁĄCZNIK I KOLEJNOŚĆ PRAWA DO NOMINOWANIA EUROPEJSKIEJ STOLICY KULTURY 2005 Irlandia 2006 Niderlandy 2007 Luksemburg 2008 Zjednoczone Królestwo 2009 Austria 2010 Niemcy 2011 Finlandia 2012 Portugalia 2013 Francja 2014 Szwecja 2015 Belgia 2016 Hiszpania 2017 Dania 2018 Grecja 2019 Włochy 80 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 16/t. 1 ZAŁĄCZNIK II WYKAZ WSKAZUJĄCY KRYTERIA PLANOWANIA I OCENY Możliwe elementy programów wyznaczonych miast: — promocja wspólnych ruchów i stylów artystycznych, w których rozwoju miasto odegrało szczególną rolę, — organizacja imprez artystycznych (muzyka, taniec, teatr, widowiska, kino itp. ) i poprawa wspierania i zarządzania sztuką, — promocja postaci i wydarzeń, które zaznaczyły się w historii i kulturze miasta, w europejskiej świadomości publicznej, — organizacja szczególnych działań mających na celu zachęcanie do innowacji artystycznych i tworzenie nowych form działań i dialogu kulturowego, — organizacja środków mających na celu ułatwienie dostępu i wspieranie wiedzy o stałych i okazjonalnych wydarzeniach i przedsięwzięciach charakterystycznych dla miasta, — organizacja szczególnych przedsięwzięć kulturalnych mających na celu przyciągnięcie młodzieży do sztuki, — organizacja szczególnych przedsięwzięć kulturalnych mających na celu zwiększenie spójności społecznej, — kierowanie planowanej działalności do szerszej publiczności, w szczególności przez wykorzystanie multimediów i środków audiowizualnych oraz podejścia wielojęzycznego, — wkład w rozwój działalności gospodarczej, w szczególności z punktu widzenia zatrudnienia i turystyki, — potrzeba rozwoju wysokiej jakości i innowacyjnej turystyki kulturalnej, w związku z tym z uwzględnieniem znaczenia zarządzania dziedzictwem kulturowym na trwałej podstawie i pogodzenia życzeń odwiedzających z życzeniami ludności miejscowej, — organizacja projektów w celu zachęcania do rozwoju powiązań dziedzictwa architektonicznego i strategii nowego rozwoju miejskiego, — wspólna organizacja inicjatyw mających na celu promocję dialogu między kulturami Europy i kulturami innych części świata


title: Richtlinie 1999/49/EG des Rates vom 25. Mai 1999 zur Änderung der Richtlinie 77/388/EWG über das gemeinsame Mehrwertsteuersystem im Hinblick auf den Normalsteuersatz

eurovoc_concepts:
VAT
VAT rate
consumer goods
provision of services
tax harmonisation
tax on consumption

formats: html pdf print

text: 2. 6. 1999 DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften L 139/27 RICHTLINIE 1999/49/EG DES RATES vom 25. Mai 1999 zur (cid:142)nderung der Richtlinie 77/388/EWG (cid:129)ber das gemeinsame Mehrwertsteuer- system im Hinblick auf den Normalsteuersatz DER RAT DER EUROP(cid:142)ISCHEN UNION (cid:190) gest(cid:129)tzt auf den Vertrag zur Gr(cid:129)ndung der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaft, insbesondere auf Artikel 93, des Normalsatzes und des oder der erm(cid:132)ßigten S(cid:132)tze festlegen kann (cid:190) auf Vorschlag der Kommission (1), HAT FOLGENDE RICHTLINIE ERLASSEN: nach Stellungnahme des Europ(cid:132)ischen Parlaments (2), nach Stellungnahme des Wirtschafts- und Sozialaus- schusses (3), in Erw(cid:132)gung nachstehender Gr(cid:129)nde: (1) (2) (3) der (cid:129)ber Gem(cid:132)ß Artikel 12 Absatz 3 Buchstabe a) der Richt- linie 77/388/EWG des Rates vom 17. Mai 1977 zur Rechtsvorschriften Harmonisierung der Mitgliedstaaten die Umsatzsteuern (cid:190) Gemeinsames Mehrwertsteuersystem: einheitliche steuerpflichtige Bemessungsgrundlage (4) entschei- det der Rat (cid:129)ber die H(cid:148)he des nach dem 31. Dezember 1998 geltenden Normalsatzes. Der Normalsatz der Mehrwertsteuer wird von jedem Mitgliedstaat auf einen bestimmten Prozentsatz der Besteuerungsgrundlage festgelegt, der f(cid:129)r Liefe- rungen von Gegenst(cid:132)nden und f(cid:129)r Dienstlei- stungen gleich ist. Vom 1. Januar 1993 bis zum 31. Dezember 1998 darf dieser Satz nicht niedriger als 15 % sein. Es hat sich gezeigt, daß der gegenw(cid:132)rtig in den Mitgliedstaaten geltende Normalsatz der Mehrwert- steuer im Zusammenspiel mit den Mechanismen der (cid:154)bergangsregelung ein zufriedenstellendes Funktionieren dieser (cid:154)bergangsregelung gew(cid:132)hr- leistet. Im Hinblick auf den Normalsatz scheint es daher weiterhin angemessen, die gegenw(cid:132)rtige Mindesth(cid:148)he f(cid:129)r einen weiteren Zeitraum beizube- halten. Aus dem Bericht der Kommission (cid:129)ber die Steuer- s(cid:132)tze ergibt sich jedoch, daß Wettbewerbsverzer- rungen bestehen und durch die Einf(cid:129)hrung der einheitlichen W(cid:132)hrung m(cid:148)glicherweise versch(cid:132)rft werden k(cid:148)nnten. Deshalb sollte die Geltungsdauer der Anwendung des Normalsatzes auf zwei Jahre beschr(cid:132)nkt werden, damit der Rat danach die H(cid:148)he (1) ABl. C 409 vom 30. 12. 1998, S. 13. (2) Stellungnahme vom 23. M(cid:132)rz 1999 (noch nicht im Amtsblatt ver(cid:148)ffentlicht). (3) ABl. C 101 vom 12. 4. 1999, S. 73. (4) ABl. L 145 vom 13. Juni 1977, S. 1. Richtlinie zuletzt ge(cid:132)n- dert durch die Richtlinie 98/80/EG (ABl. L 281 vom 17. 10. 1998, S. 31). Artikel 1 Artikel 12 Absatz 3 Buchstabe a) der Richtlinie 77/ 388/EWG erh(cid:132)lt folgende Fassung: „a) Der Normalsatz der Mehrwertsteuer wird von jedem Mitgliedstaat ein Prozentsatz der als Besteuerungsgrundlage festgelegt, der f(cid:129)r Liefe- rungen von Gegenst(cid:132)nden und f(cid:129)r Dienstlei- stungen gleich ist. Vom 1. Januar 1999 bis zum 31. Dezember 2000 darf dieser Satz nicht niedriger als 15 % sein. Auf Vorschlag der Kommission und nach Stel- lungnahme des Europ(cid:132)ischen Parlaments und des Wirtschafts- und Sozialausschusses entscheidet der Rat einstimmig (cid:129)ber die H(cid:148)he des nach dem 31. Dezember 2000 geltenden Normalsatzes. Die Mitgliedstaaten k(cid:148)nnen außerdem einen oder zwei erm(cid:132)ßigte S(cid:132)tze anwenden. Diese erm(cid:132)ßigten S(cid:132)tze werden als ein Prozentsatz der Besteuerungs- grundlage festgelegt, der nicht niedriger als 5 % sein darf, und sind nur auf Lieferungen von Gegenst(cid:132)nden und Dienstleistungen der in Anhang H genannten Kategorien anwendbar. “ Artikel 2 (1) Die Mitgliedstaaten setzen die Rechts- und Verwal- tungsvorschriften in Kraft, die erforderlich sind, um dieser Richtlinie mit Wirkung vom 1. Januar 1999 nach- zukommen. Sie setzen die Kommission unverz(cid:129)glich davon in Kenntnis. Wenn die Mitgliedstaaten derartige Vorschriften erlassen, nehmen sie in den Vorschriften selbst oder durch einen Hinweis bei der amtlichen Ver(cid:148)ffentlichung auf diese Richtlinie Bezug. Die Mitgliedstaaten regeln die Einzel- heiten der Bezugnahme. (2) Die Mitgliedstaaten teilen der Kommission den Wortlaut der innerstaatlichen Rechtsvorschriften mit, die sie auf dem unter diese Richtlinie fallenden Gebiet erlassen. L 139/28 DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften 2. 6. 1999 Diese Richtlinie tritt am Tag ihrer Ver(cid:148)ffentlichung im Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften in Kraft. Artikel 3 Sie gilt mit Wirkung vom 1. Januar 1999. Diese Richtlinie ist an die Mitgliedstaaten gerichtet. Artikel 4 Geschehen zu Br(cid:129)ssel am 25. Mai 1999. Im Namen des Rates Der Pr(cid:132)sident H. EICHEL


title: Verordening (EG) nr. 1068/1999 van de Commissie van 25 mei 1999 inzake de stopzetting van de visserij op koolvis door vaartuigen die de vlag van Spanje voeren

eurovoc_concepts:
Spain
authorised catch
catch quota
fishing area
sea fish
ship's flag

text: 26. 5. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 130/15 VERORDENING (EG) Nr. 1068/1999 VAN DE COMMISSIE van 25 mei 1999 inzake de stopzetting van de visser¶ op koolvis door vaartuigen die de vlag van Spanje voeren DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Verordening (EEG) nr. 2847/93 van de Raad van 12 oktober 1993 tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappel¶k visser¶beleid (1), laatstel¶k gew¶zigd b¶ Verordening (EG) nr. 2846/98 (2), en met name op artikel 21, lid 3, (1) (2) (3) Overwegende dat b¶ Verordening (EG) nr. 48/1999 van de Raad van 18 december 1998 inzake de vaststelling van de voor 1999 geldende totaal toege- stane vangsten voor bepaalde visbestanden of groepen visbestanden, alsmede bepaalde b¶ de visser¶ in acht te nemen voorschriften (3), quota voor koolvis voor 1999 z¶n vastgesteld; Overwegende dat de Commissie, om te garanderen dat de bepalingen inzake de kwantitatieve beper- king van de vangsten van een bestand waarvoor een quotum geldt, in acht worden genomen, de datum moet vaststellen waarop de vangsten van de vaar- tuigen die de vlag van een lidstaat voeren, geacht worden het toegewezen quotum te hebben bereikt; Overwegende dat, volgens de aan de Commissie meegedeelde gegevens, de hoeveelheden koolvis die door vaartuigen die de vlag van Spanje voeren of die in Spanje z¶n geregistreerd, in de wateren van de ICES-sectoren Vb (EG-zone), VI, XII en XIV z¶n opgevist, het voor 1999 toegewezen quotum hebben bereikt; dat Spanje de visser¶ op dit bestand met ingang van 12 mei 1999 heeft verboden; dat deze datum derhalve in aanmerking moet worden genomen, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 De hoeveelheden koolvis die in de wateren van de ICES- sectoren Vb (EG-zone), VI, XII en XIV z¶n gevangen door vaartuigen die de vlag van Spanje voeren of die in Spanje z¶n geregistreerd, worden geacht het aan Spanje toegewezen quotum voor 1999 te hebben bereikt. De visser¶ op koolvis in de wateren van de ICES-sectoren Vb (EG-zone), VI, XII en XIV door vaartuigen die de vlag van Spanje voeren of die in Spanje z¶n geregistreerd, alsmede het aan boord houden, het overslaan en het lossen van vis uit dit bestand door deze vaartuigen, z¶n verboden vanaf de datum waarop deze verordening van toepassing wordt. Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Z¶ is van toepassing met ingang van 12 mei 1999. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepassel¶k in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, 25 mei 1999. Voor de Commissie Emma BONINO Lid van de Commissie (1) PB L 261 van 20. 10. 1993, blz. 1. (2) PB L 358 van 31. 12. 1998, blz. 5. (3) PB L 13 van 18. 1. 1999, blz. 1


title: Richtlijn 1999/43/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 tot zeventiende wijziging van Richtlijn 76/769/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de beperking van het op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten

eurovoc_concepts:
approximation of laws
carcinogenic substance
dangerous substance
marketing restriction
toxic substance

text: 1. 7. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 166/87 RICHTL(cid:246)N 1999/43/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 25 mei 1999 tot zeventiende w¶ziging van Richtl¶n 76/769/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wettel¶ke en bestuursrechtel¶ke bepalingen der lidstaten inzake de beperking van het op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde gevaarl¶ke stoffen en preparaten HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, niet in de handel mogen worden gebracht voor gebruik door het grote publiek; Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 95, Gezien het voorstel van de Commissie (1) Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comit(cid:130) (2) Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3), (1) (2) (3) (4) Overwegende dat de nodige maatregelen moeten worden genomen met het oog op de goede werking van de interne markt; Overwegende dat het Europees Parlement en de Raad op 29 maart 1996 Besluit nr. 646/96/EG (4) tot vaststelling van een actieplan voor kankerbe- str¶ding in het kader van de actie op het gebied van de volksgezondheid (1996-2000) hebben vast- gesteld; stoffen die Overwegende dat met het oog op de bescherming van de volksgezondheid en de veiligheid van de consument als kankerverwekkend, mutageen of voor de voortplanting vergiftig z¶n ingedeeld, alsmede preparaten die dergel¶ke stoffen bevatten, niet in de handel mogen worden gebracht voor gebruik door het grote publiek; Overwegende dat b¶ Richtl¶n 94/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 1994 tot veertiende w¶ziging van Richtl¶n 76/ 769/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wettel¶ke en bestuursrechtel¶ke bepalingen der lidstaten inzake de beperking van het op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde gevaar- l¶ke stoffen en preparaten (5), een l¶st is vastgesteld in de vorm van een aanhangsel b¶ de punten 29, 30 en 31 van b¶lage I b¶ Richtl¶n 76/769/EEG (6), van de stoffen die als kankerverwekkende, muta- gene of voor de voortplanting vergiftige stoffen van categorie 1 of 2 z¶n ingedeeld; dat deze stoffen en de preparaten waarin deze stoffen aanwezig z¶n (1) PB C 59 van 25. 2. 1998, blz. 5. (2) PB C 214 van 10. 7. 1998, blz. 73. (3) Advies van het Europees Parlement van 18 februari 1998 (PB C 80 van 16. 3. 1998, blz. 91), gemeenschappel¶k standpunt van de Raad van 14 december 1998 (PB C 18 van 22. 1. 1999, blz. 43) en besluit van het Europees Parlement van 10 februari 1999 (PB C 150 van 28. 5. 1999). Besluit van de Raad van 10 mei 1999. (4) PB L 95 van 16. 4. 1996, blz. 9. (5) PB L 365 van 31. 12. 1994, blz. 1. (6) PB L 262 van 27. 9. 1976, blz. 201. Richtl¶n laatstel¶k gew¶- zigd b¶ Richtl¶n 97/64/EG van de Commissie (PB L 315 van 19. 1 1. 1997, blz. 13). (5) (6) (7) (8) dat de Commissie krachtens Overwegende Richtl¶n 94/60/EG binnen zes maanden na de bekendmaking van een aanpassing aan de techni- sche vooruitgang van b¶lage I b¶ Richtl¶n 67/ 548/EEG (7) waarin de stoffen z¶n opgenomen die als kankerverwekkend, mutageen of voor de voort- planting vergiftig van categorie 1 of 2 z¶n inge- deeld, b¶ het Europees Parlement en de Raad een voorstel indient voor uitbreiding van voornoemde l¶st; Overwegende dat Richtl¶n 96/54/EG van de Commissie (8) tot twee(cid:137)ntwintigste aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van Richtl¶n 67/ 548/EEG, met name, van b¶lage I, 16 nieuwe als kankerverwekkend, mutageen of voor de voortplan- ting vergiftig van categorie 1 of 2 ingedeelde stoffen bevat; dat deze stoffen moeten worden opgenomen in het aanhangsel b¶ de punten 29, 30 en 31 van b¶lage I b¶ Richtl¶n 76/769/EEG; dat dit aanhangsel b¶ Richtl¶n 97/56/EG van het Europees Parlement en de Raad (9) tot zestiende w¶ziging van Richtl¶n 76/769/EEG is geconsoli- deerd; Overwegende dat rekening is gehouden met de risico’s en voordelen van de nieuwe in Richtl¶n 96/54/EG, als kankerverwekkend, mutageen of voor de voortplanting vergiftig van categorie 1 of 2 ingedeelde stoffen; Overwegende dat door artikel 1, punt 1, onder f), van Richtl¶n 96/54/EG acht stoffen van b¶lage I b¶ Richtl¶n 67/548/EEG z¶n geschrapt, omdat de betrokken stoffen al onder andere stoffen begrepen z¶n of niet meer als kankerverwekkende stoffen z¶n ingedeeld; dat v¶f van die stoffen in het aanhangsel opgenomen z¶n onder punt 29 van b¶lage I b¶ Richtl¶n 76/769/EEG; dat die stoffen derhalve eveneens moeten worden geschrapt in laatstgenoemde richtl¶n; (7) Richtl¶n 67/548/EEG van de Raad van 27 juni 1967 betref- fende de aanpassing van de wettel¶ke en bestuursrechtel¶ke bepalingen inzake de en het kenmerken van gevaarl¶ke stoffen (PB 196 van 16. 8. 1967, blz. 1). Richtl¶n laatstel¶k gew¶zigd b¶ Richtl¶n 97/69/EG van de Commissie (PB L 343 van 13. 12. 1997, blz. 19). indeling, de verpakking (8) PB L 248 van 30. 9. 1996, blz. 1. (9) PB L 333 van 4. 12. 1997, blz. 1. L 166/88 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 1. 7. 1999 (9) Overwegende dat deze richtl¶n de communautaire wetgeving waarb¶ minimumvoorschriften voor de bescherming van werknemers z¶n vastgelegd, vervat in Richtl¶n 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk (1) en daarop gebaseerde b¶zondere richtl¶nen, met name Richtl¶n 90/394/EEG van de Raad van 28 juni 1990 betreffende de bescherming van de werknemers tegen de risico’s van blootstel- ling aan carcinogene agentia op het werk (zesde b¶zondere richtl¶n in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtl¶n 89/391/EEG) (2) onverlet laat, Artikel 3 1. De lidstaten dragen zorg voor aanneming en bekendmaking van de nodige wettel¶ke en bestuursrech- tel¶ke bepalingen om aan deze richtl¶n te voldoen, uiterl¶k (cid:130)(cid:130)n jaar na de datum van inwerkingtreding. Z¶ stellen de Commissie daarvan onverw¶ld in kennis. Z¶ passen deze bepalingen toe vanaf 18 maanden na de datum van inwerkingtreding van deze richtl¶n. 2. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtl¶n verwezen of wordt hiernaar verwezen b¶ de offici(cid:137)le bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verw¶zing worden vastgesteld door de lidstaten. HEBBEN DE VOLGENDE RICHTL(cid:246)N VASTGESTELD: Artikel 4 Artikel 1 Deze richtl¶n treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. De stoffen die vermeld z¶n in b¶lage I b¶ deze richtl¶n, worden toegevoegd aan de stoffen die z¶n opgenomen in het aanhangsel b¶ de punten 29, 30 en 31 van b¶lage I b¶ Richtl¶n 76/769/EEG. Artikel 5 Deze richtl¶n is gericht tot de lidstaten. Artikel 2 Gedaan te Brussel, 25 mei 1999. De in b¶lage II b¶ deze richtl¶n genoemde stoffen worden geschrapt van de l¶st van stoffen in het aanhangsel b¶ punt 29 van b¶lage I b¶ Richtl¶n 76/ 769/EEG. Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter J. M. GIL-ROBLES H. EICHEL (1) PB L 183 van 29. 6. 1989, blz. 1. (2) PB L 196 van 26. 7. 1990, blz. 1. 1. 7. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 166/89 B(cid:246)LAGE I Punt 29 (cid:190) Kankerverwekkende stoffen: categorie 2 Stoffen Catalogus- nummer EG-nummer CAS-nummer Opmerking kaliumdichromaat ammoniumdichromaat natriumdichromaat 024-002-00-6 231-906-6 7778-50-9 024-003-00-1 232-143-1 7789-09-5 024-004-00-7 234-190-3 10588-01-9 natriumdichromaat, dihydraat 024-004-01-4 234-190-3 7789-12-0 chromyldichloride kaliumchromaat 024-005-00-2 239-056-8 14977-61-8 024-006-00-8 232-140-5 7789-00-6 Chroom (VI) verbindingen, met uitzondering van bariumchromaat en de in de b¶lage I b¶ Richtl¶n 67/548/EG met name genoemde 024-017-00-8 (cid:190) (cid:190) broomethyleen 602-024-00-2 209-800-6 593-60-2 5-allyl-1,3-benzodioxool; safrool 605-020-00-9 202-345-4 94-59-7 Azo kleurstoffen op basis van benzidine; 4,4Y-diarylazobifenylkleurstoffen, met uitzondering van de in de b¶lage I b¶ Richtl¶n 67/548/EEG met name genoemde 611-024-00-1 (cid:190) (cid:190) dinatrium-4-amino 3-[[4Y-[(2,4-diaminofenyl)azo][1,1Y-bifenyl]-4-yl]azo]- 6-(fenylazo)-5-hydroxynafthaleen-2,7-disulfonaat; C. I. Direct Black 38 611-025-00-7 217-710-3 1937-37-7 tetranatrium 3,3Y-[[1. 1Y-bifenyl]-4,4Y-diylbis(azo)]bis[5- amino-4-hydroxynaftahaleen-2,7-disulfonaat]; C. I. Direct Blue 6 611-026-00-2 220-012-1 2602-46-2 dinatrium 3,3Y-[[1,1Y-bifenyl]-4,4Ydiylbis(azo)]bis(4-aminonaftaleen-1- sulfonaat); C. I. Direct Red 28 611-027-00-8 209-358-4 573-58-0 tolueen-2,4-diammoniumsulfaat 612-126-00-9 265-697-8 65321-67-7 Punt 30 (cid:190) Mutageen: categorie 2 Stoffen Catalogus- nummer EG-nummer CAS-nummer Opmerkingen kaliumdichromaat ammoniumdichromaat natriumdichromaat 024-002-00-6 231-906-6 7778-50-9 024-003-00-1 232-143-1 7789-09-5 024-004-00-7 234-190-3 10588-01-9 natriumdichromaat, dihydraat 024-004-01-4 234-190-3 7789-12-0 L 166/90 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 1. 7. 1999 Stoffen Catalogus- nummer EG-nummer CAS-nummer Opmerkingen chromyldichloride kaliumchromaat 024-005-00-2 239-056-8 14977-61-8 024-006-00-8 232-140-5 7789-00-6 1,3,5,-tris(oxiranylmethyl)-1,3,5-triazine-2,4,6(1H,3H,5H)-trion; TGIC 615-021-00-6 219-514-3 2451-62-9 Punt 31 (cid:190) Voor de voortplanting vergiftige stoffen: categorie 1 Stoffen Catalogus- nummer EG-nummer CAS-nummer Opmerkingen 1,2-dibroom-3-chloorpropaan 602-021-00-6 202-479-3 96-12-8 Punt 31 (cid:190) Voor de voortplanting vergiftige stoffen: categorie 2 Stoffen Catalogus- nummer EG-nummer CAS-nummer Opmerkingen bis(2-methoxyethyl)ftalaat 607-228-00-5 204-212-6 117-82-8 B(cid:246)LAGE II Stoffen Catalogus- nummer EG-nummer CAS-nummer Opmerkingen aromatische koolwaterstoffen, C8-10; distillaten van smeerolie, hoogkokende fractie 648-011-00-5 292-695-4 90989-39-2 bruinkoolteer, distillaten; fenololie (Een olie die is gedestilleerd uit bruinkoolteer. Voornamel¶k samengesteld uit alifatische, naftenische en (cid:130)(cid:130)n- tot drie-rings aromatische koolwaterstoffen, de alkylderivaten daarvan, heteroaromaten en (cid:130)(cid:130)n- en twee-rings fenolen, met een kooktraject van ongeveer 150 (cid:176)C tot 360 (cid:176)C. ) 648-025-00-1 309-885-0 101316-83-0 cokes (koolteer), pek hoogtemperatuur cokes (koolteer), gemengd met pek hoogtemperatuur 648-157-00-X 648-158-00-5 140203-12-9 140203-13-0 cokes (koolteer), laagtemperatuur, pek hoogtemperatuur 648-159-00-0 140413-61-2 J J


title: Europaparlamentets och rådets förordning (EG) nr 1073/1999 av den 25 maj 1999 om utredningar som utförs av Europeiska byrån för bedrägeribekämpning (OLAF)

eurovoc_concepts:
Community budget
EU control
European Anti-fraud Office
confidentiality
corruption
data protection
exchange of information
fraud
fraud against the EU
legality
research

text: 31. 5. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 136/1 I (R(cid:132)ttsakter vilkas publicering (cid:132)r obligatorisk) EUROPAPARLAMENTETS OCH R(cid:143)DETS F(cid:153)RORDNING (EG) Nr 1073/1999 om utredningar som utf(cid:148)rs av Europeiska byr(cid:134)n f(cid:148)r bedr(cid:132)geribek(cid:132)mpning (OLAF) av den 25 maj 1999 EUROPAPARLAMENTET OCH EUROPEISKA UNIONENS R(cid:143)D HAR ANTAGIT DENNA F(cid:153)RORDNING, med beaktande av F(cid:148)rdraget om uppr(cid:132)ttandet av Euro- peiska gemenskapen, s(cid:132)rskilt artikel 280 i detta, med beaktande av kommissionens f(cid:148)rslag (1), med beaktande av revisionsr(cid:132)ttens yttrande (2), enligt f(cid:148)rfarandet i artikel 251 i f(cid:148)rdraget (3), och av f(cid:148)ljande sk(cid:132)l: av skyddet gemenskapernas Institutionerna och medlemsstaterna f(cid:132)ster stor vikt vid ekonomiska intressen och vid kampen mot bedr(cid:132)gerier och all annan olaglig verksamhet som (cid:132)r till skada f(cid:148)r dessa intressen. Kommissionens ansvar i detta avse- ende (cid:132)r direkt f(cid:148)rknippat med dess uppgift att genomf(cid:148)ra budgeten enligt artikel 274 i EG- f(cid:148)rdraget. Vikten av denna uppgift bekr(cid:132)ftas genom artikel 280 i EG-f(cid:148)rdraget. Skyddet av gemenskapernas ekonomiska intressen g(cid:132)ller inte endast f(cid:148)rvaltningen av budgetanslag, utan str(cid:132)cker sig till alla (cid:134)tg(cid:132)rder som p(cid:134)verkar eller kan p(cid:134)verka gemenskapernas tillg(cid:134)ngar. Det (cid:132)r n(cid:148)dv(cid:132)ndigt att mobilisera alla tillg(cid:132)ngliga resurser f(cid:148)r att uppn(cid:134) dessa m(cid:134)l, i synnerhet n(cid:132)r det g(cid:132)ller utredningar som skall utf(cid:148)ras p(cid:134) gemen- skapsniv(cid:134). Den balans och den ansvarsf(cid:148)rdelning som r(cid:134)der mellan gemenskapen och medlemssta- terna b(cid:148)r dock bibeh(cid:134)llas. (1) (2) (3) (4) (5) (6) (7) genom beslut 1999/352/EG, EKSG, Euratom (4) inom sig inr(cid:132)ttat Europeiska byr(cid:134)n f(cid:148)r bedr(cid:132)geribe- k(cid:132)mpning (nedan kallad byr(cid:134)n) som skall ha ansvar f(cid:148)r att g(cid:148)ra administrativa utredningar i bedr(cid:132)geri- (cid:132)renden. Kommissionen har givit denna byr(cid:134) ett fullst(cid:132)ndigt oberoende n(cid:132)r det g(cid:132)ller att utf(cid:148)ra utredningar. Det ansvar som (cid:134)ligger byr(cid:134)n, som har inr(cid:132)ttats av kommissionen, omfattar, f(cid:148)rutom skyddet av de ekonomiska intressena, all verksamhet vid byr(cid:134)n som har samband med skyddet av gemenskapens intressen mot oegentligheter, som kan leda till administrativa eller straffr(cid:132)ttsliga p(cid:134)f(cid:148)ljder. s(cid:132)kerst(cid:132)lla f(cid:148)reskrivas att byr(cid:134)n skall Det b(cid:148)r samarbete mellan medlemsstaterna och kommis- sionen i syfte att skydda gemenskapens ekono- miska intressen enligt artikel 280 i EG-f(cid:148)rdraget. Eftersom det (cid:132)r n(cid:148)dv(cid:132)ndigt att intensifiera kampen mot bedr(cid:132)gerier, korruption och all annan olaglig verksamhet som (cid:132)r till skada f(cid:148)r gemenskapernas ekonomiska intressen m(cid:134)ste byr(cid:134)n kunna utf(cid:148)ra interna utredningar inom alla de institutioner, organ och byr(cid:134)er som inr(cid:132)ttas genom EG- och av dessa Euratomf(cid:148)rdragen eller p(cid:134) grundval f(cid:148)rdrag (nedan kallade institutioner, organ och byr(cid:134)er). I beslut 1999/352/EG, EKSG, Euratom f(cid:148)reskrivs att byr(cid:134)n n(cid:132)r den utf(cid:148)r utredningar skall ha de befogenheter som den f(cid:134)r av gemenskapens lagstif- tare, inom de gr(cid:132)nser och p(cid:134) de villkor som fast- st(cid:132)lls av denne. intensifiera bedr(cid:132)geribek(cid:132)mpningen har F(cid:148)r att kommissionen, med iakttagande av principen om varje institutions r(cid:132)tt att organisera sitt inre arbete, (8) (1) EGT C 21, 26. 1. 1999, s. 10. (2) Yttrandet avgivet den 14 april 1999 ((cid:132)nnu ej offentliggjort i EGT). (3) Europaparlamentets yttrande av den 6 maj 1999 ((cid:132)nnu ej offentliggjort i EGT). R(cid:134)dets beslut av den 25 maj 1999. (4) Se sidan 20 i detta nummer av EGT. L 136/2 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 31. 5. 1999 (9) Byr(cid:134)n b(cid:148)r ges de befogenheter som kommissionen tilldelas enligt r(cid:134)dets f(cid:148)rordning (Euratom, EG) nr 2185/96 av den 11 november 1996 om de kontroller och inspektioner p(cid:134) platsen som skydda Europeiska f(cid:148)r att kommissionen utf(cid:148)r gemenskapernas finansiella intressen mot bedr(cid:132)ge- rier och andra oegentligheter (1). Byr(cid:134)n b(cid:148)r ocks(cid:134) ges de (cid:148)vriga befogenheter som kommissionen till- delas f(cid:148)r att genomf(cid:148)ra kontroller och inspektioner p(cid:134) platsen i medlemsstaterna, s(cid:132)rskilt f(cid:148)r att utreda oegentligheter i enlighet med artikel 9 i r(cid:134)dets f(cid:148)rordning (EG, Euratom) nr 2988/95 av den 18 december 1995 om skydd av Europeiska gemen- skapernas finansiella intressen (2). i f(cid:148)rekommande fall, (13) Det b(cid:148)r (cid:134)ligga de beh(cid:148)riga nationella myndighe- terna eller, institutionerna, organen och byr(cid:134)erna, att p(cid:134) grundval av byr(cid:134)ns rapport besluta om hur en avslutad utredning b(cid:148)r f(cid:148)ljas upp. Det b(cid:148)r dock f(cid:148)reskrivas att byr(cid:134)ns direkt(cid:148)r skall ha skyldighet att direkt till den ber(cid:148)rda medlemsstatens r(cid:132)ttsliga myndigheter (cid:148)ver- l(cid:132)mna de upplysningar som byr(cid:134)n har samlat in i samband med interna utredningar om omst(cid:132)ndig- heter som kan leda till straffr(cid:132)ttsliga p(cid:134)f(cid:148)ljder. (14) De villkor som skall g(cid:132)lla n(cid:132)r byr(cid:134)ns anst(cid:132)llda utf(cid:148)r sina uppgifter b(cid:148)r fastst(cid:132)llas, liksom de villkor som avser direkt(cid:148)rens ansvar f(cid:148)r hur utredningarna utf(cid:148)rs av byr(cid:134)ns anst(cid:132)llda. (10) Dessa utredningar b(cid:148)r utf(cid:148)ras i enlighet med f(cid:148)rdraget, s(cid:132)rskilt protokollet om gemenskapernas privilegier och immunitet, och med iakttagande av tj(cid:132)nstef(cid:148)reskrifterna f(cid:148)r tj(cid:132)nstem(cid:132)n i Europeiska gemenskaperna och anst(cid:132)llningsvillkoren f(cid:148)r (cid:148)vriga anst(cid:132)llda (nedan kallade tj(cid:132)nstef(cid:148)reskrifterna) samt med full respekt f(cid:148)r de m(cid:132)nskliga r(cid:132)ttigheterna och de grundl(cid:132)ggande friheterna, s(cid:132)rskilt principen om r(cid:132)ttvis behandling, r(cid:132)tten f(cid:148)r varje ber(cid:148)rd person att yttra sig (cid:148)ver de uppgifter som r(cid:148)r honom eller henne samt principen att endast material som har v(cid:132)rde som bevisning kan utg(cid:148)ra grunden f(cid:148)r slut- satser vid en utredning. Institutioner, organ och byr(cid:134)er b(cid:148)r d(cid:132)rf(cid:148)r utforma villkor och best(cid:132)mmelser f(cid:148)r hur dessa interna utredningar b(cid:148)r utf(cid:148)ras. Tj(cid:132)n- stef(cid:148)reskrifterna b(cid:148)r d(cid:132)rf(cid:148)r (cid:132)ndras genom att best(cid:132)mmelser om tj(cid:132)nstem(cid:132)ns och (cid:148)vriga anst(cid:132)lldas r(cid:132)ttigheter och skyldigheter vid interna utredningar inf(cid:148)rs. (15) institutioner, organ och byr(cid:134)er F(cid:148)r att byr(cid:134)ns samarbete med medlemsstaterna och ber(cid:148)rda skall fungera v(cid:132)l m(cid:134)ste informationsutbytet underl(cid:132)ttas s(cid:134) mycket som m(cid:148)jligt under iakttagande av f(cid:148)rtro- ligheten hos uppgifter som omfattas av tystnads- som det m(cid:134)ste s(cid:132)kerst(cid:132)llas att plikt, uppgifterna blir f(cid:148)rem(cid:134)l f(cid:148)r det skydd som till- kommer uppgifter av detta slag. samtidigt (16) Det b(cid:148)r fastst(cid:132)llas att rapporter som uppr(cid:132)ttas av byr(cid:134)ns anst(cid:132)llda utg(cid:148)r till(cid:134)ten bevisning i admini- strativa och r(cid:132)ttsliga f(cid:148)rfaranden, f(cid:148)r att s(cid:132)kerst(cid:132)lla att resultaten beaktas p(cid:134) l(cid:132)mpligt s(cid:132)tt och att n(cid:148)dv(cid:132)ndig uppf(cid:148)ljning g(cid:148)rs. Rapporterna b(cid:148)r d(cid:132)rf(cid:148)r uppr(cid:132)ttas med beaktande av de best(cid:132)m- melser som g(cid:132)ller f(cid:148)r administrativa rapporter p(cid:134) nationell niv(cid:134). (11) De interna utredningarna kan bara utf(cid:148)ras om byr(cid:134)n garanteras tilltr(cid:132)de till alla lokaler samt till- g(cid:134)ng till alla handlingar och annan information som institutionerna, organen och byr(cid:134)erna innehar. (17) Byr(cid:134)n m(cid:134)ste vara oberoende n(cid:132)r den genomf(cid:148)r sitt uppdrag. Som ett st(cid:148)d f(cid:148)r detta oberoende skall en (cid:148)vervakningskommitt(cid:130), best(cid:134)ende av oberoende utomst(cid:134)ende personer som (cid:132)r s(cid:132)rskilt kvalificerade regelbundet inom byr(cid:134)ns kontrollera hur byr(cid:134)n utf(cid:148)r sina utredningsupp- gifter. (cid:153)vervakningskommitt(cid:130)n skall (cid:132)ven bitr(cid:132)da byr(cid:134)ns direkt(cid:148)r n(cid:132)r denne utf(cid:148)r sina uppgifter. kompetensomr(cid:134)de, (12) F(cid:148)r att s(cid:132)kerst(cid:132)lla byr(cid:134)ns oberoende n(cid:132)r den ut(cid:148)var sina uppgifter enligt denna f(cid:148)rordning b(cid:148)r dess direkt(cid:148)r ges befogenhet att inleda utredningar p(cid:134) eget initiativ. (1) EGT L 292, 15. 11. 1996, s. 2. (2) EGT L 312, 23. 12. 1995, s. 1. (18) Utredningarna skall utf(cid:148)ras under ledning av byr(cid:134)ns direkt(cid:148)r, och med fullst(cid:132)ndigt oberoende i f(cid:148)rh(cid:134)llande till gemenskapens institutioner, organ och byr(cid:134)er, samt i f(cid:148)rh(cid:134)llande till (cid:148)vervaknings- kommitt(cid:130)n. 31. 5. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 136/3 (19) Det (cid:134)ligger byr(cid:134)ns direkt(cid:148)r att s(cid:148)rja f(cid:148)r skydd av personuppgifter och f(cid:148)r iakttagande av den f(cid:148)rtro- lighet som g(cid:132)ller f(cid:148)r uppgifter som inh(cid:132)mtas i samband med utredningarna. Vidare b(cid:148)r gemen- skapens tj(cid:132)nstem(cid:132)n och (cid:148)vriga anst(cid:132)llda garanteras ett r(cid:132)ttsligt skydd som (cid:132)r likv(cid:132)rdigt med det skydd som avses i artiklarna 90 och 91 i tj(cid:132)nstef(cid:148)reskrif- terna. (20) Byr(cid:134)ns verksamhet b(cid:148)r utv(cid:132)rderas efter tre (cid:134)r. (21) Denna f(cid:148)rordning inneb(cid:132)r inte n(cid:134)gon som helst inskr(cid:132)nkning av medlemsstaternas beh(cid:148)righet och ansvar att vidta (cid:134)tg(cid:132)rder f(cid:148)r att bek(cid:132)mpa bedr(cid:132)gerier som riktar sig mot gemenskapernas ekonomiska intressen. Det f(cid:148)rh(cid:134)llandet att uppdraget att utf(cid:148)ra externa till en administrativa utredningar ges oberoende byr(cid:134) (cid:132)r i fullst(cid:132)ndig (cid:148)verensst(cid:132)mmelse med subsidiaritetsprincipen enligt artikel 5 i f(cid:148)rdraget. Samtidigt iakttas (cid:132)ven proportionalitets- principen, eftersom en s(cid:134)dan byr(cid:134)s verksamhet g(cid:148)r det m(cid:148)jligt att effektivisera kampen mot bedr(cid:132)ge- rier och all annan olaglig verksamhet som riktar sig mot gemenskapernas ekonomiska intressen. H(cid:142)RIGENOM F(cid:153)RESKRIVS F(cid:153)LJANDE. (h(cid:132)refter kallade institutioner, organ och byr(cid:134)er) utf(cid:148)ra administrativa utredningar f(cid:148)r att (cid:190) bek(cid:132)mpa bedr(cid:132)gerier, korruption och all annan olaglig verksamhet som riktar sig mot Europeiska gemen- skapens ekonomiska intressen, (cid:190) efterforska s(cid:134)dana omst(cid:132)ndigheter av allvarlig art som har samband med tj(cid:132)nsteut(cid:148)vningen och som skulle kunna utg(cid:148)ra brister n(cid:132)r det g(cid:132)ller att uppfylla de skyldigheter som (cid:134)ligger tj(cid:132)nstem(cid:132)n och anst(cid:132)llda i gemenskaperna, brister som skulle kunna leda till disciplin(cid:132)ra (cid:134)tg(cid:132)rder och, i f(cid:148)rekommande fall, straff- r(cid:132)ttsliga (cid:134)tg(cid:132)rder, eller en bristande uppfyllelse av ledam(cid:148)ter, motsvarande chefer eller medlemmar av personalen, som inte omfattas av tj(cid:132)nstef(cid:148)reskrifterna. skyldigheter, som (cid:134)vilar Artikel 2 Administrativa utredningar I denna f(cid:148)rordning avses med administrativa utredningar (nedan kallade utredningar) alla kontroller, inspektioner och (cid:134)tg(cid:132)rder som byr(cid:134)ns anst(cid:132)llda, i enlighet med artik- larna 3 och 4 nedan, vidtar i tj(cid:132)nsten f(cid:148)r att n(cid:134) de m(cid:134)l som anges i artikel 1 och konstatera eventuella oegentlig- heter i verksamheter som kontrolleras. Dessa utredningar skall inte p(cid:134)verka medlemsstaternas beh(cid:148)righet i fr(cid:134)ga om lagf(cid:148)ring. Artikel 1 M(cid:134)l och uppgifter Artikel 3 Externa utredningar Europeiska byr(cid:134)n f(cid:148)r bedr(cid:132)geribek(cid:132)mpning (nedan 1. kallad byr(cid:134)n), som har inr(cid:132)ttats av kommissionen genom beslut 1999/352/EG, EKSG, Euratom, skall f(cid:148)r att intensi- fiera kampen mot bedr(cid:132)gerier, korruption och all annan olaglig verksamhet som riktar sig mot Europeiska gemen- skapens ekonomiska intressen, ut(cid:148)va den beh(cid:148)righet att utf(cid:148)ra utredningar som kommissionen har enligt gemen- skapens g(cid:132)llande best(cid:132)mmelser och avtal p(cid:134) omr(cid:134)det. Byr(cid:134)n skall f(cid:148)rmedla kommissionens hj(cid:132)lp till 2. medlemsstaterna f(cid:148)r att organisera ett n(cid:132)ra och regel- bundet samarbete mellan medlemsstaternas beh(cid:148)riga myndigheter s(cid:134) att de kan samordna sina (cid:134)tg(cid:132)rder f(cid:148)r att skydda Europeiska gemenskapens ekonomiska intressen mot bedr(cid:132)gerier. Byr(cid:134)n skall bidra till att skapa och utveckla metoder f(cid:148)r att bek(cid:132)mpa bedr(cid:132)gerier och all annan olaglig verksamhet som riktar sig mot Europeiska gemenskapens ekonomiska intressen. 3. Byr(cid:134)n skall inom de institutioner, organ och byr(cid:134)er som inr(cid:132)ttats genom f(cid:148)rdragen eller p(cid:134) grundval av dessa Byr(cid:134)n skall ut(cid:148)va de befogenheter som kommissionen enligt f(cid:148)rordning (Euratom, EG) nr 2185/96 har att utf(cid:148)ra kontroller och inspektioner p(cid:134) platsen i medlemsstaterna och, i enlighet med g(cid:132)llande samarbetsavtal, i tredje land. Inom ramen f(cid:148)r sina utredande uppgifter skall byr(cid:134)n utf(cid:148)ra kontroller och inspektioner i enlighet med artikel 9. 1 i f(cid:148)rordning (EG, Euratom) nr 2988/95 och de sektors- visa best(cid:132)mmelser som avses i artikel 9. 2 i samma f(cid:148)rord- i enlighet med g(cid:132)llande ning i medlemsstaterna och, samarbetsavtal, i tredje land. Artikel 4 Interna utredningar Inom de omr(cid:134)den som avses i artikel 1 skall byr(cid:134)n inom institutioner, administrativa utredningar 1. utf(cid:148)ra organ och byr(cid:134)er. L 136/4 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 31. 5. 1999 Dessa interna utredningar (nedan kallade interna utred- ningar) skall utf(cid:148)ras under iakttagande av f(cid:148)rdragens best(cid:132)mmelser, s(cid:132)rskilt protokollet om immunitet och privilegier, och av tj(cid:132)nstef(cid:148)reskrifterna, i enlighet med villkoren och best(cid:132)mmelserna i denna f(cid:148)rordning och de beslut som varje institution, organ och byr(cid:134) antar. Institu- tionerna skall samr(cid:134)da om den ordning som skall inr(cid:132)ttas genom ett s(cid:134)dant beslut. F(cid:148)r att best(cid:132)mmelserna i f(cid:148)rsta stycket skall kunna 2. f(cid:148)ljas kr(cid:132)vs det att: (cid:190) Byr(cid:134)n utan f(cid:148)rhandsanm(cid:132)lan och utan dr(cid:148)jsm(cid:134)l f(cid:134)r tillg(cid:134)ng till alla uppgifter som institutionerna, organen och byr(cid:134)erna innehar samt tilltr(cid:132)de till deras lokaler. Byr(cid:134)n skall ha m(cid:148)jlighet att kontrollera institutio- nernas, organens och byr(cid:134)ernas bokf(cid:148)ring. Byr(cid:134)n f(cid:134)r kopiera och beg(cid:132)ra utdrag ur alla handlingar och ur inneh(cid:134)llet i all datorbaserad information som institu- tionerna, organen och byr(cid:134)erna innehar och vid behov s(cid:132)kra dessa handlingar eller dessa uppgifter f(cid:148)r att undvika att de g(cid:134)r f(cid:148)rlorade. (cid:190) Byr(cid:134)n kan beg(cid:132)ra muntliga uppgifter fr(cid:134)n institutio- fr(cid:134)n cheferna f(cid:148)r fr(cid:134)n institutionernas, organens och nernas och organens ledam(cid:148)ter, byr(cid:134)erna samt byr(cid:134)ernas personal. 3. P(cid:134) de villkor och enligt de best(cid:132)mmelser som anges i f(cid:148)rordning (Euratom, EG) nr 2185/96 f(cid:134)r byr(cid:134)n utf(cid:148)ra kontroller p(cid:134) plats hos ber(cid:148)rda ekonomiska akt(cid:148)rer f(cid:148)r att f(cid:134) tillg(cid:134)ng till de uppgifter om eventuella oegentligheter som dessa akt(cid:148)rer kan inneha. Byr(cid:134)n kan dessutom fr(cid:134)n varje ber(cid:148)rd person beg(cid:132)ra s(cid:134)dan information som den bed(cid:148)mer kan vara till nytta f(cid:148)r utredningen. Varje institution, organ och byr(cid:134) skall informeras n(cid:132)r 4. byr(cid:134)ns anst(cid:132)llda g(cid:148)r en utredning i deras lokaler och n(cid:132)r de tar del av handlingar eller beg(cid:132)r annan information som institutionerna, organen och byr(cid:134)erna innehar. 5. Om utredningarna visar att en enskild ledamot, chef, tj(cid:132)nsteman eller annan anst(cid:132)lld kan vara personligen involverad, skall den institution, det organ eller den byr(cid:134) d(cid:132)r denne (cid:132)r verksam informeras. Om det (cid:132)r n(cid:148)dv(cid:132)ndigt med absolut sekretess med avse- ende p(cid:134) utredningen eller om utrednings(cid:134)tg(cid:132)rder som faller under en nationell r(cid:132)ttslig myndighets befogenheter anv(cid:132)nds, kan man avvakta med denna information. Utan att det p(cid:134)verkar till(cid:132)mpningen av f(cid:148)rdragets 6. best(cid:132)mmelser, s(cid:132)rskilt best(cid:132)mmelserna i protokollet om immunitet och privilegier eller best(cid:132)mmelserna i tj(cid:132)nste- f(cid:148)reskrifterna skall det beslut som varje institution, organ eller byr(cid:134) fattar enligt punkt 1 s(cid:132)rskilt omfatta regler som r(cid:148)r a) skyldighet f(cid:148)r ledam(cid:148)ter, tj(cid:132)nstem(cid:132)n och (cid:148)vriga anst(cid:132)llda vid institutioner och organ samt f(cid:148)r chefer, tj(cid:132)nstem(cid:132)n och (cid:148)vriga anst(cid:132)llda vid kontor och byr(cid:134)er att samarbeta med och informera byr(cid:134)ns anst(cid:132)llda, b) det f(cid:148)rfarande som byr(cid:134)ns anst(cid:132)llda skall f(cid:148)lja n(cid:132)r de interna utredningar, samt garantierna f(cid:148)r de utf(cid:148)r r(cid:132)ttigheter som de personer, som ber(cid:148)rs av en intern utredning, har. Artikel 5 Inledande av utredningar Externa utredningar skall inledas genom ett beslut av byr(cid:134)ns direkt(cid:148)r, som denne fattar antingen p(cid:134) eget initi- ativ eller p(cid:134) beg(cid:132)ran av en ber(cid:148)rd medlemsstat. inledas genom ett beslut av Interna utredningar skall byr(cid:134)ns direkt(cid:148)r, som denne fattar p(cid:134) eget initiativ eller p(cid:134) beg(cid:132)ran av den institution, det organ eller den byr(cid:134) d(cid:132)r utredningen skall utf(cid:148)ras. Artikel 6 Utredningsarbetet 1. Byr(cid:134)ns direkt(cid:148)r skall leda utredningsarbetet. 2. De anst(cid:132)llda vid byr(cid:134)n skall fullg(cid:148)ra sina uppgifter skriftligt bemyndigande med mot uppvisande av ett uppgifter om deras identitet och befattning. 3. De anst(cid:132)llda vid byr(cid:134)n som utses att g(cid:148)ra en utred- ning skall f(cid:148)r varje uppdrag kunna uppvisa en skriftlig handling utf(cid:132)rdad av direkt(cid:148)ren, d(cid:132)r syftet med utred- ningen anges. 4. De anst(cid:132)llda vid byr(cid:134)n skall vid de kontroller och inspektioner som de utf(cid:148)r p(cid:134) platsen f(cid:148)lja de regler och den praxis som g(cid:132)ller f(cid:148)r nationella tj(cid:132)nstem(cid:132)n i den ber(cid:148)rda medlemsstaten, samt de tj(cid:132)nstef(cid:148)reskrifterna beslut som avses i artikel 4. 1 andra stycket. 5. Utredningarna skall p(cid:134)g(cid:134) kontinuerligt under en tidsperiod som skall vara avpassad efter omst(cid:132)ndigheterna och (cid:132)rendets komplexitet. 6. Medlemsstaterna skall se till att deras beh(cid:148)riga myndigheter i enlighet med nationella best(cid:132)mmelser ger byr(cid:134)ns anst(cid:132)llda den hj(cid:132)lp som beh(cid:148)vs f(cid:148)r att de skall kunna utf(cid:148)ra sitt uppdrag. Institutionerna och organen skall se till att deras ledam(cid:148)ter och personal, och byr(cid:134)erna att deras chefer och personal, ger byr(cid:134)ns anst(cid:132)llda den hj(cid:132)lp som beh(cid:148)vs f(cid:148)r att de skall kunna utf(cid:148)ra sitt uppdrag. 31. 5. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 136/5 Artikel 7 Skyldighet att informera byr(cid:134)n till(cid:132)mpningen av best(cid:132)mmelserna i denna artikel och i artiklarna 286 och 287 i f(cid:148)rdraget. Institutioner, organ och byr(cid:134)er skall utan dr(cid:148)jsm(cid:134)l 1. till byr(cid:134)n (cid:148)verl(cid:132)mna alla uppgifter som kan ha samband med eventuella fall av bedr(cid:132)geri, korruption eller annan olaglig verksamhet. Institutioner, organ och byr(cid:134)er och, i den m(cid:134)n den 2. nationella lagstiftningen till(cid:134)ter detta, medlemsstaterna, skall p(cid:134) beg(cid:132)ran av byr(cid:134)n eller p(cid:134) eget initiativ (cid:148)verl(cid:132)mna alla handlingar och uppgifter som de innehar och som r(cid:148)r en p(cid:134)g(cid:134)ende intern utredning. Medlemsstaterna och uppgifter om externa utredningar i enlighet med till(cid:132)mp- liga best(cid:132)mmelser. handlingar (cid:148)verl(cid:132)mna skall 3. Institutioner, organ och byr(cid:134)er och, i den m(cid:134)n den nationella lagstiftningen till(cid:134)ter detta, medlemsstaterna skall dessutom till byr(cid:134)n (cid:148)verl(cid:132)mna alla andra relevanta handlingar och uppgifter som de f(cid:148)rfogar (cid:148)ver som r(cid:148)r bek(cid:132)mpningen av bedr(cid:132)gerier, korruption och annan olaglig verksamhet som riktar sig mot gemenskapernas ekonomiska intressen (1). Artikel 8 Sekretess och skydd av uppgifter Alla uppgifter som inh(cid:132)mtas i samband med externa form vara skyddade genom 1. utredningar skall oavsett till(cid:132)mpliga best(cid:132)mmelser. inh(cid:132)mtas i Alla uppgifter som (cid:148)verl(cid:132)mnas eller 2. samband med interna utredningar skall, oavsett form, omfattas av tystnadsplikt och (cid:134)tnjuta samma skydd som det som ges enligt de best(cid:132)mmelser som g(cid:132)ller f(cid:148)r gemen- skapens institutioner. Uppgifterna f(cid:134)r endast (cid:148)verl(cid:132)mnas till s(cid:134)dana personer inom Europeiska gemenskapernas eller medlemsstaternas institutioner som p(cid:134) grund av sin befattning skall k(cid:132)nna till dem, och de f(cid:134)r inte anv(cid:132)ndas i andra syften (cid:132)n att bek(cid:132)mpa bedr(cid:132)gerier, korruption och annan olaglig verk- samhet. f(cid:148)ljer gemenskapsbest(cid:132)mmelserna 3. Direkt(cid:148)ren skall se till att byr(cid:134)ns anst(cid:132)llda och de andra personer som handlar under hans eller hennes (cid:148)verinseende och nationella best(cid:132)mmelser om skydd av personuppgifter, s(cid:132)rskilt dem som framg(cid:134)r av Europaparlamentets och r(cid:134)dets direktiv 95/46/EG av den 24 oktober 1995 om skydd f(cid:148)r enskilda personer med avseende p(cid:134) behandling av personuppgifter och om det fria fl(cid:148)det av s(cid:134)dana uppgifter. Byr(cid:134)ns direkt(cid:148)r och ledam(cid:148)terna i den (cid:148)vervak- 4. ningskommitt(cid:130) som avses i artikel 11 skall (cid:148)vervaka (1) EGT L 281, 23. 11. 1995, s. 31. Artikel 9 Rapport om och uppf(cid:148)ljning av utredningarna 1. N(cid:132)r byr(cid:134)n har avslutat en utredning, skall den under direkt(cid:148)rens (cid:148)verinseende uppr(cid:132)tta en rapport som bland annat skall omfatta de omst(cid:132)ndigheter som konstaterats, uppgifter om eventuell ekonomisk skada samt utred- ningens fr(cid:134)n byr(cid:134)ns direkt(cid:148)r om l(cid:132)mplig uppf(cid:148)ljning. rekommendationer slutsatser, inklusive 2. Dessa rapporter skall uppr(cid:132)ttas med beaktande av de formella kraven i den nationella lagstiftningen i den ber(cid:148)rda medlemsstaten. Dessa rapporter skall utg(cid:148)ra till(cid:134)ten bevisning i administrativa eller r(cid:132)ttsliga f(cid:148)rfa- randen i den medlemsstat d(cid:132)r det visar sig n(cid:148)dv(cid:132)ndigt att anv(cid:132)nda dem, p(cid:134) samma s(cid:132)tt och p(cid:134) samma villkor som administrativa rapporter som uppr(cid:132)ttas av nationella inspekt(cid:148)rer. De skall bed(cid:148)mas enligt administrativa samma regler f(cid:148)r administrativa som de som g(cid:132)ller rapporter som uppr(cid:132)ttas av nationella administrativa inspekt(cid:148)rer och ha samma v(cid:132)rde som dessa rapporter. En rapport som uppr(cid:132)ttas efter en extern utredning 3. och alla handlingar som har anknytning till den skall (cid:148)verl(cid:132)mnas till de beh(cid:148)riga myndigheterna i de ber(cid:148)rda medlemsstaterna i enlighet med best(cid:132)mmelserna om externa utredningar. 4. En rapport som uppr(cid:132)ttas efter en intern utredning och alla handlingar som har anknytning till den skall (cid:148)verl(cid:132)mnas till den ber(cid:148)rda institutionen, det ber(cid:148)rda organet eller den ber(cid:148)rda byr(cid:134)n. Institutionerna, organen eller byr(cid:134)erna skall vidta de (cid:134)tg(cid:132)rder, i synnerhet discipli- n(cid:132)ra och r(cid:132)ttsliga (cid:134)tg(cid:132)rder, som resultaten av de interna utredningarna p(cid:134)kallar, och inom den tidsfrist som byr(cid:134)ns direkt(cid:148)r fastst(cid:132)ller i slutsatserna till sin rapport, informera denne om uppf(cid:148)ljningen av utredningarna. Artikel 10 (cid:153)verl(cid:132)mnande av uppgifter fr(cid:134)n byr(cid:134)n 1. Utan att det p(cid:134)verkar till(cid:132)mpningen av artiklarna 8, 9 och 11 i denna f(cid:148)rordning eller i f(cid:148)rordning (Euratom, EG) nr 2185/96 f(cid:134)r byr(cid:134)n n(cid:132)r som helst till de beh(cid:148)riga myndigheterna i de ber(cid:148)rda medlemsstaterna (cid:148)verl(cid:132)mna uppgifter som har inh(cid:132)mtats i samband med externa utredningar. 2. Utan att det p(cid:134)verkar till(cid:132)mpningen av artiklarna 8, 9 och 11 i denna f(cid:148)rordning skall byr(cid:134)ns direkt(cid:148)r till de r(cid:132)ttsliga myndigheterna i den ber(cid:148)rda medlemsstaten (cid:148)verl(cid:132)mna de uppgifter i samband med interna utredningar av omst(cid:132)ndigheter som kan leda till straffr(cid:132)ttsliga (cid:134)tg(cid:132)rder. Med f(cid:148)rbeh(cid:134)ll f(cid:148)r de krav som utredningen st(cid:132)ller skall direkt(cid:148)ren samtidigt informera den ber(cid:148)rda medlemsstaten. som byr(cid:134)n har inh(cid:132)mtat L 136/6 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 31. 5. 1999 Utan att det p(cid:134)verkar till(cid:132)mpningen av artiklarna 8 3. och 9 i denna f(cid:148)rordning f(cid:134)r byr(cid:134)n n(cid:132)r som helst till den ber(cid:148)rda institutionen, det ber(cid:148)rda organet, kontoret eller byr(cid:134)n (cid:148)verl(cid:132)mna information som inh(cid:132)mtats i samband med interna utredningar. tionen, organet eller byr(cid:134)n inte har vidtagit (cid:134)tg(cid:132)rder i enlighet med direkt(cid:148)rens rekommendationer. Direkt(cid:148)ren skall underr(cid:132)tta kommitt(cid:130)n om de (cid:132)renden d(cid:132)r det (cid:132)r n(cid:148)dv(cid:132)ndigt att (cid:148)verl(cid:132)mna information till de r(cid:132)ttsliga myndigheterna i en medlemsstat. Artikel 11 (cid:153)vervakningskommitt(cid:130) 8. (cid:153)vervakningskommitt(cid:130)n skall varje (cid:134)r anta minst en verksamhetsrapport, som den skall (cid:148)vers(cid:132)nda till institu- tionerna. Kommitt(cid:130)n f(cid:134)r l(cid:132)gga fram rapporter f(cid:148)r Europa- parlamentet, r(cid:134)det, kommissionen och revisionsr(cid:132)tten om resultaten och uppf(cid:148)ljningen av utredningar som byr(cid:134)n har utf(cid:148)rt. 1. (cid:153)vervakningskommitt(cid:130)n skall genom regelbunden kontroll av utredningsarbetet st(cid:148)dja byr(cid:134)ns oberoende. (cid:153)vervakningskommitt(cid:130)n skall p(cid:134) beg(cid:132)ran av byr(cid:134)ns direkt(cid:148)r eller p(cid:134) eget initiativ avge yttranden om byr(cid:134)ns verksamhet till direkt(cid:148)ren, dock utan att st(cid:148)ra p(cid:134)g(cid:134)ende utredningar. av 2. Kommitt(cid:130)n skall fem utomst(cid:134)ende best(cid:134) oberoende personer, som i sina respektive heml(cid:132)nder uppfyller n(cid:148)dv(cid:132)ndiga villkor f(cid:148)r att inneha h(cid:148)ga befatt- ningar med anknytning till byr(cid:134)ns verksamhetsomr(cid:134)den. De skall utses av Europaparlamentet, r(cid:134)det och kommis- sionen i samf(cid:148)rst(cid:134)nd. Ledam(cid:148)terna skall utses f(cid:148)r en period p(cid:134) tre (cid:134)r. 3. Deras mandat kan f(cid:148)rnyas en g(cid:134)ng. ledam(cid:148)terna sitta 4. N(cid:132)r mandattiden l(cid:148)per ut skall kvar i avvaktan p(cid:134) att deras mandat f(cid:148)rnyas eller till dess att ers(cid:132)ttare har utsetts. 5. Vid fullg(cid:148)randet av sina skyldigheter skall ledam(cid:148)- terna varken beg(cid:132)ra eller ta emot instruktioner fr(cid:134)n n(cid:134)gon regering, n(cid:134)gon institution, n(cid:134)got organ eller n(cid:134)gon byr(cid:134). 6. (cid:153)vervakningskommitt(cid:130)n skall utse sin ordf(cid:148)rande. Den skall anta sin arbetsordning. Den skall h(cid:134)lla minst tio m(cid:148)ten per (cid:134)r. Den skall fatta beslut med en majoritet av sina ledam(cid:148)ter. Byr(cid:134)n skall fungera som dess sekreta- riat. 7. Direkt(cid:148)ren skall en g(cid:134)ng om (cid:134)ret till (cid:148)vervaknings- kommitt(cid:130)n (cid:148)verl(cid:132)mna en plan f(cid:148)r byr(cid:134)ns verksamhet enligt artikel 1 i denna f(cid:148)rordning. Direkt(cid:148)ren skall regel- bundet underr(cid:132)tta kommitt(cid:130)n om byr(cid:134)ns verksamhet och utredningar och om resultaten och uppf(cid:148)ljningen av dessa. Om en utredning p(cid:134)g(cid:134)r l(cid:132)ngre (cid:132)n nio m(cid:134)nader, skall direkt(cid:148)ren underr(cid:132)tta (cid:148)vervakningskommitt(cid:130)n om orsakerna till att utredningen inte (cid:132)nnu har kunnat avslutas och n(cid:132)r detta ber(cid:132)knas kunna ske. Direkt(cid:148)ren skall underr(cid:132)tta kommitt(cid:130)n om de (cid:132)renden d(cid:132)r institu- Artikel 12 Direkt(cid:148)ren 1. Byr(cid:134)n skall ledas av en direkt(cid:148)r, som skall utses av kommissionen f(cid:148)r en period p(cid:134) fem (cid:134)r, vilken kan f(cid:148)rnyas en g(cid:134)ng. 2. Inf(cid:148)r utn(cid:132)mningen skall kommissionen, efter att ha utlyst tj(cid:132)nsten, i f(cid:148)rekommande fall genom offentligg(cid:148)- rande i Europeiska gemenskapernas officiella tidning, och (cid:148)vervakningskommitt(cid:130)n, fr(cid:134)n uppr(cid:132)tta en f(cid:148)rteckning (cid:148)ver kandidater med de n(cid:148)dv(cid:132)n- diga kvalifikationerna. Efter samr(cid:134)d med Europaparla- mentet och r(cid:134)det skall kommissionen utse direkt(cid:148)ren. tillstyrkan efter 3. Vid fullg(cid:148)randet av sin uppgift att inleda och utf(cid:148)ra externa och interna utredningar och att uppr(cid:132)tta rapporter (cid:148)ver s(cid:134)dana utredningar, skall direkt(cid:148)ren varken beg(cid:132)ra eller ta emot instruktioner fr(cid:134)n n(cid:134)gon regering, n(cid:134)gon institution, n(cid:134)got organ eller n(cid:134)gon byr(cid:134). Om direkt(cid:148)ren anser att en (cid:134)tg(cid:132)rd som vidtas av kommissionen g(cid:148)r att hans oberoende ifr(cid:134)gas(cid:132)tts har han r(cid:132)tt att v(cid:132)cka talan mot sin institution vid EG-domstolen. Direkt(cid:148)ren skall regelbundet rapportera till Europaparla- mentet, r(cid:134)det, kommissionen och revisionsr(cid:132)tten om resultaten av de utredningar som g(cid:148)rs av byr(cid:134)n, med iakttagande av deras f(cid:148)rtroliga karakt(cid:132)r, ber(cid:148)rda personers legitima r(cid:132)ttigheter och i f(cid:148)rekommande fall till(cid:132)mpliga nationella best(cid:132)mmelser f(cid:148)r r(cid:132)ttsliga f(cid:148)rfaranden. Dessa institutioner skall garantera att f(cid:148)rtrolighet iakttas betr(cid:132)ffande de utredningar som g(cid:148)rs av byr(cid:134)n, liksom att ber(cid:148)rda enskilda personers legitima r(cid:132)ttigheter och, om r(cid:132)ttsliga f(cid:148)rfaranden har till(cid:132)mpliga nationella best(cid:132)mmelser f(cid:148)r dessa f(cid:148)rfaranden iakttas. inletts, 31. 5. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 136/7 Innan kommissionen vidtar en disciplin(cid:132)r (cid:134)tg(cid:132)rd 4. mot direkt(cid:148)ren, skall den samr(cid:134)da med (cid:148)vervakningskom- mitt(cid:130)n. Disciplin(cid:132)ra (cid:134)tg(cid:132)rder mot byr(cid:134)ns direkt(cid:148)or skall dessutom motiveras i beslut, som skall (cid:148)verl(cid:132)mnas till Europaparlamentet och r(cid:134)det f(cid:148)r k(cid:132)nnedom. Artikel 13 Finansiering Anslagen till byr(cid:134)n skall i sin helhet f(cid:148)ras in under en s(cid:132)rskild budgetrubrik i del A i kommissionens avsnitt i unionens allm(cid:132)nna budget och redovisas n(cid:132)rmare i en bilaga till samma del. De tj(cid:132)nster som tilldelas byr(cid:134)n skall redovisas i en bilaga till kommissionens tj(cid:132)nstef(cid:148)rteckning. Artikel 14 Kontroll av lagenlighet I avvaktan p(cid:134) att tj(cid:132)nstef(cid:148)reskrifterna (cid:132)ndras kan alla tj(cid:132)n- stem(cid:132)n och (cid:148)vriga anst(cid:132)llda i Europeiska gemenskaperna v(cid:132)nda sig till byr(cid:134)ns direkt(cid:148)r med klagom(cid:134)l mot en (cid:134)tg(cid:132)rd som g(cid:134)r honom emot och som har vidtagits av byr(cid:134)n i enlighet med inom ramen f(cid:148)r en intern utredning, reglerna i artikel 90. 2 i tj(cid:132)nstef(cid:148)reskrifterna. Artikel 91 i tj(cid:132)nstef(cid:148)reskrifterna skall till(cid:132)mpas i fr(cid:134)ga om beslut om s(cid:134)dana klagom(cid:134)l. Dessa best(cid:132)mmelser skall till(cid:132)mpas analogivis p(cid:134) personal vid institutioner, organ och byr(cid:134)er som inte omfattas av tj(cid:132)nstef(cid:148)reskrifterna. Artikel 15 Utv(cid:132)rderingsrapport Under det tredje (cid:134)ret efter det att denna f(cid:148)rordning har tr(cid:132)tt i kraft skall kommissionen (cid:148)verl(cid:132)mna en utv(cid:132)rder- ingsrapport om byr(cid:134)ns verksamhet till Europaparlamentet och r(cid:134)det, (cid:134)tf(cid:148)ljd av (cid:148)vervakningskommitt(cid:130)ns yttrande och vid behov (cid:134)tf(cid:148)ljd av f(cid:148)rslag om f(cid:148)r(cid:132)ndring eller ut(cid:148)kning av byr(cid:134)ns uppgifter. Artikel 16 Ikrafttr(cid:132)dande Denna f(cid:148)rordning tr(cid:132)der i kraft den 1 juni 1999. Denna f(cid:148)rordning (cid:132)r till alla delar bindande och direkt till(cid:132)mplig i alla medlemsstater. Utf(cid:132)rdad i Bryssel den 25 maj 1999. P(cid:134) Europaparlamentets v(cid:132)gnar P(cid:134) r(cid:134)dets v(cid:132)gnar J. M. GIL-ROBLES Ordf(cid:148)rande H. EICHEL Ordf(cid:148)rande


title: Decisión 1419/1999/CE del Parlamento Europeo y del Consejo, de 25 de mayo de 1999, por la que se establece una acción comunitaria en favor de la manifestación «Capital europea de la cultura» para los años 2005 a 2019

text: 1. 7. 1999 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 166/1 I (Actos cuya publicaci(cid:155)n es una condici(cid:155)n para su aplicabilidad) DECISI(cid:222)N 1419/1999/CE DEL PARLAMENTO EUROPEO Y DEL CONSEJO por la que se establece una acci(cid:155)n comunitaria en favor de la manifestaci(cid:155)n «Capital europea de la cultura» para los a(cid:157)os 2005 a 2019 de 25 de mayo de 1999 EL PARLAMENTO EUROPEO Y EL CONSEJO DE LA UNI(cid:222)N EUROPEA, Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea y, en particular, su art(cid:146)culo 151, Vista la propuesta de la Comisi(cid:155)n (1), Visto el dictamen del Comit(cid:130) de las Regiones (2), (5) De conformidad con el procedimiento establecido en el art(cid:146)culo 251 del Tratado (3), (1) (2) (3) Considerando que Europa ha sido a lo largo de toda su historia un polo de desarrollo cultural de una excepcional riqueza y de una gran variedad art(cid:146)stica; que el fen(cid:155)meno urbano ha desempe(cid:157)ado un papel sumamente importante en la formaci(cid:155)n y florecimiento de las culturas europeas; Considerando que el art(cid:146)culo 151 del Tratado atri- buye competencias en materia cultural a la Comu- nidad Europea; que conviene, por tanto, asentar sobre esta base jur(cid:146)dica el conjunto de las acciones de la Comunidad encaminadas a promover activi- dades en el (cid:145)mbito cultural, de conformidad con los objetivos y medios que el Tratado confiere a la Comunidad; Considerando que los Ministros de Cultura, reunidos en el seno del Consejo, aprobaron, el 13 de junio de 1985, una Resoluci(cid:155)n sobre la organiza- ci(cid:155)n anual de la manifestaci(cid:155)n «Ciudad europea de la cultura» (4) cuyo objetivo principal consist(cid:146)a en «hacer accesibles al p(cid:156)blico europeo determinados aspectos culturales de la ciudad, de la regi(cid:155)n o del pa(cid:146)s», manifestaci(cid:155)n a la que la Comunidad ha prestado su apoyo econ(cid:155)mico; (4) Considerando que el estudio llevado a cabo de los resultados alcanzados por las Ciudades europeas de la cultura muestran que la manifestaci(cid:155)n ha tenido (1) DO C 362 de 28. 11. 1997, p. 12. (2) DO C 180 de 11. 6. 1998, p. 70. (3) Dictamen del Parlamento Europeo de 30 de abril de 1998 (DO C 152 de 18. 5. 1998, p. 55), Posici(cid:155)n com(cid:156)n del Consejo de 24 de julio de 1998 (DO C 285 de 14. 9. 1998, p. 5) y Deci- si(cid:155)n del Parlamento Europeo de 11 de marzo de 1999 (DO C 175 de 21. 6. 1999). Decisi(cid:155)n del Consejo de 10 de mayo de 1999. (4) DO C 153 de 22. 6. 1985, p. 2. un impacto positivo en cuanto a su repercusi(cid:155)n en los medios de comunicaci(cid:155)n, al desarrollo cultural y tur(cid:146)stico y a la toma de conciencia por parte de los habitantes de la importancia de que su ciudad haya sido escogida; Considerando que, a pesar de todo, los efectos posi- tivos no siempre han producido resultados m(cid:145)s duraderos que el proyecto mismo, y que al tiempo que se reconoce su competencia para decidir sobre el contenido de su proyecto, deber(cid:146)a llamarse la atenci(cid:155)n de las autoridades p(cid:156)blicas de las ciudades escogidas sobre la necesidad de integrar el proyecto cultural en un proceso din(cid:145)mico a medio plazo; Considerando que esta iniciativa es importante tanto para fortalecer la identidad local y regional como para favorecer la integraci(cid:155)n europea; Considerando que el Parlamento Europeo solicit(cid:155) a la Comisi(cid:155)n, con ocasi(cid:155)n de los debates previos a su dictamen de 7 de abril de 1995 sobre el programa Calidoscopio (5), establecido por la Deci- si(cid:155)n 719/96/CE (6), que le presentara un programa espec(cid:146)fico sobre la Ciudad europea de la cultura para despu(cid:130)s del a(cid:157)o 2000, basado en el art(cid:146)culo 151 del Tratado; Considerando que la importancia y la repercusi(cid:155)n de la manifestaci(cid:155)n «Ciudad europea de la cultura» requiere la creaci(cid:155)n de un sistema rotatorio para la designaci(cid:155)n que garantice que se elige una ciudad de cada Estado miembro a intervalos regulares; que la mejor forma de conseguir un sistema de rotaci(cid:155)n previsible, coherente y transparente es por medio de una decisi(cid:155)n (cid:156)nica en la que se determine el orden de celebraci(cid:155)n de la manifestaci(cid:155)n por parte de los Estados miembros; (6) (7) (8) (5) DO C 109 de 1. 5. 1995, p. 281. (6) Decisi(cid:155)n no 719/96/CE del Parlamento Europeo y del Consejo, de 29 de marzo de 1996, por la que se aprueba un programa de apoyo a las actividades art(cid:146)sticas y culturales de dimensi(cid:155)n europea (Calidoscopio) (DO L 99 de 20. 4. 1996, p. 20). L 166/2 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 7. 1999 (9) Considerando que es apropiado que el Consejo designe las Capitales europeas de la Cultura a la vista de la gran importancia simb(cid:155)lica de esta designaci(cid:155)n en los Estados miembros; dos por el Consejo, dos por la Comisi(cid:155)n y una por el Comit(cid:130) de las Regiones. El comit(cid:130) de selecci(cid:155)n presentar(cid:145) su informe a la Comisi(cid:155)n, al Parlamento Europeo y al Consejo. (10) Considerando que toda iniciativa comunitaria en favor de la «Ciudad europea de la cultura» debe cumplir unos objetivos definidos y movilizar los medios previstos por el Tratado; (11) Considerando que hasta el presente, exist(cid:146)a una contribuci(cid:155)n comunitaria para la «Ciudad europea de la cultura», as(cid:146) como para el «Mes cultural europeo», dentro del programa Calidoscopio y que este programa expirar(cid:145) a finales de 1999; (12) Considerando que, el 22 de septiembre de 1997, el Consejo adopt(cid:155) una Decisi(cid:155)n relativa al futuro de la acci(cid:155)n cultural europea (1), en la que ped(cid:146)a a la Comisi(cid:155)n, sobre la base del art(cid:146)culo 208 del Tratado, que presentase, antes de mayo de 1998, propuestas para la adopci(cid:155)n y financiaci(cid:155)n de un programa cultural (cid:156)nico, en cuyo contexto se inte- grar(cid:145) una acci(cid:155)n denominada «Capital europea de la cultura»; (13) Considerando que la Comisi(cid:155)n ha presentado al Parlamento Europeo y al Consejo una Comunica- ci(cid:155)n sobre el primer programa marco de la Comu- nidad Europea de apoyo a la cultura, en el que se incluye una propuesta de Decisi(cid:155)n por la que se establece un instrumento de programaci(cid:155)n y finan- ciaci(cid:155)n (cid:156)nico para la cooperaci(cid:155)n cultural, DECIDEN: Art(cid:146)culo 1 Queda establecida una acci(cid:155)n comunitaria denominada «Capital europea de la cultura». Su objetivo ser(cid:145) resaltar la riqueza, la diversidad y los rasgos comunes de las culturas europeas, as(cid:146) como contribuir a un mejor conocimiento mutuo entre los ciudadanos de la Uni(cid:155)n. Art(cid:146)culo 2 1. Una ciudad de un Estado miembro ser(cid:145) designada como Capital europea de la cultura, siguiendo los turnos que figuran en el anexo I. El orden cronol(cid:155)gico previsto en el anexo I podr(cid:145) ser modificado de com(cid:156)n acuerdo por los Estados miembros interesados. La o las candidaturas de las ciudades ser(cid:145)n notificadas al Parlamento Europeo, al Consejo, a la Comisi(cid:155)n y al Comit(cid:130) de las Regiones por el Estado miembro interesado, acompa(cid:157)adas, en su caso, de una recomendaci(cid:155)n de este (cid:156)ltimo, a m(cid:145)s tardar cuatro a(cid:157)os antes del inicio de la manifestaci(cid:155)n en cuesti(cid:155)n. La Comisi(cid:155)n reunir(cid:145) con car(cid:145)cter anual a un comit(cid:130) 2. de selecci(cid:155)n encargado de presentar un informe sobre la o las candidaturas presentadas en funci(cid:155)n de los objetivos y caracter(cid:146)sticas de la presente acci(cid:155)n. Este comit(cid:130) de selec- ci(cid:155)n estar(cid:145) compuesto por siete altas personalidades inde- pendientes, expertas en el (cid:145)mbito de la cultura, de las cuales dos ser(cid:145)n designadas por el Parlamento Europeo, (1) DO C 305 de 7. 10. 1997, p. 1. 3. El Parlamento Europeo podr(cid:145) dirigir un dictamen a la Comisi(cid:155)n sobre la o las candidaturas en un plazo de tres meses a partir de la recepci(cid:155)n del informe. El Consejo, sobre la base de una recomendaci(cid:155)n de la Comi- si(cid:155)n, elaborada a la luz del dictamen del Parlamento Europeo y del informe del comit(cid:130) de selecci(cid:155)n, designar(cid:145) oficialmente dicha ciudad como Capital europea de la cultura para el a(cid:157)o para el que haya sido propuesta. Art(cid:146)culo 3 El expediente de la candidatura incluir(cid:145) un proyecto cultural, de dimensi(cid:155)n europea, basado principalmente en la cooperaci(cid:155)n cultural, de conformidad con los objetivos y acciones previstos en el art(cid:146)culo 151 del Tratado CE. En el expediente se precisar(cid:145) en qu(cid:130) medida la ciudad europea tiene la intenci(cid:155)n de: (cid:190) resaltar las corrientes culturales comunes a los euro- peos que haya inspirado o a las que haya aportado una contribuci(cid:155)n significativa, (cid:190) promover aquellas manifestaciones que asocien a actores culturales de otras ciudades de los Estados miembros y den lugar al establecimiento de una cooperaci(cid:155)n cultural duradera, as(cid:146) como favorecer su circulaci(cid:155)n en la Uni(cid:155)n, (cid:190) apoyar y desarrollar el trabajo de creaci(cid:155)n, elemento esencial de cualquier pol(cid:146)tica cultural, (cid:190) garantizar la movilizaci(cid:155)n y participaci(cid:155)n en el proyecto de importantes sectores de la poblaci(cid:155)n y, gracias a ello, garantizar las repercusiones sociales de la acci(cid:155)n y su prolongaci(cid:155)n m(cid:145)s all(cid:145) del a(cid:157)o en que haya tenido lugar la manifestaci(cid:155)n, (cid:190) promover la acogida de los ciudadanos de la Uni(cid:155)n y favorecer la difusi(cid:155)n lo m(cid:145)s amplia posible de las manifestaciones previstas a trav(cid:130)s de todos los medios de comunicaci(cid:155)n, (cid:190) fomentar el di(cid:145)logo entre las culturas de Europa y las dem(cid:145)s culturas del mundo y, en este sentido, valorizar la apertura hacia los dem(cid:145)s y la comprensi(cid:155)n de los dem(cid:145)s, valores culturales fundamentales, (cid:190) valorizar el patrimonio hist(cid:155)rico y la arquitectura urbana, as(cid:146) como la calidad de la vida en la ciudad. Art(cid:146)culo 4 Podr(cid:145)n participar en la presente acci(cid:155)n terceros pa(cid:146)ses europeos. Cualquiera de dichos pa(cid:146)ses podr(cid:145) proponer una ciudad como Capital europea de la cultura, y deber(cid:145) notificar dicha propuesta al Parlamento Europeo, al Consejo, a la Comisi(cid:155)n y al Comit(cid:130) de las Regiones. El Consejo, sobre la base de una recomendaci(cid:155)n de la Comi- si(cid:155)n, designar(cid:145) oficialmente, actuando por unanimidad, una de las ciudades propuestas como Capital europea de la cultura para cada a(cid:157)o, teniendo presente la conve- niencia de contar con un tiempo de preparaci(cid:155)n de cuatro a(cid:157)os. 1. 7. 1999 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 166/3 Art(cid:146)culo 5 Art(cid:146)culo 6 La ciudad designada organizar(cid:145) un programa de manifes- taciones culturales que pongan de relieve la cultura y el patrimonio cultural propios de la ciudad, al igual que el lugar que ocupa en el patrimonio cultural com(cid:156)n, y en las que participen personas relacionadas con actividades culturales de otros pa(cid:146)ses europeos con objeto de esta- blecer una cooperaci(cid:155)n duradera. Al elaborar su programa, la ciudad designada deber(cid:146)a tener en cuenta en la mayor medida de lo posible, adem(cid:145)s de los elementos antes mencionados, la lista indicativa de los criterios de planifi- caci(cid:155)n y evaluaci(cid:155)n que figura en el anexo II. En prin- cipio la duraci(cid:155)n de este programa ser(cid:145) de un a(cid:157)o pero, excepcionalmente, la ciudad designada podr(cid:145) optar por un per(cid:146)odo m(cid:145)s corto. La ciudad podr(cid:145) optar por involu- crar en su programa a la regi(cid:155)n circundante. Deber(cid:146)a establecerse un nexo entre los programas de las ciudades designadas para el mismo a(cid:157)o. Cada a(cid:157)o, la Comisi(cid:155)n elaborar(cid:145) un informe de evalua- ci(cid:155)n de los resultados obtenidos en la manifestaci(cid:155)n del a(cid:157)o anterior, que incluir(cid:145) un an(cid:145)lisis realizado por los informe se organizadores de dicha manifestaci(cid:155)n. El presentar(cid:145) al Parlamento Europeo, al Consejo y al Comit(cid:130) de las Regiones. La Comisi(cid:155)n tambi(cid:130)n podr(cid:145) presentar las propuestas de revisi(cid:155)n de la presente Decisi(cid:155)n que consi- dere necesarias para el correcto funcionamiento de esta acci(cid:155)n y, en particular, con vistas a la futura ampliaci(cid:155)n de la Uni(cid:155)n. Hecho en Bruselas, el 25 de mayo de 1999. Por el Parlamento Europeo Por el Consejo El Presidente El Presidente J. M. GIL-ROBLES H. EICHEL L 166/4 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 1. 7. 1999 ANEXO I ORDEN PARA EL EJERCICIO DEL DERECHO A PRESENTAR LA CANDIDATURA DE UNA CAPITAL EUROPEA DE LA CULTURA 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 Irlanda Pa(cid:146)ses Bajos Luxemburgo Reino Unido Austria Alemania Finlandia Portugal Francia Suecia B(cid:130)lgica Espa(cid:157)a Dinamarca Grecia Italia 1. 7. 1999 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 166/5 ANEXO II LISTA INDICATIVA DE CRITERIOS DE PLANIFICACI(cid:222)N Y EVALUACI(cid:222)N Posibles elementos de los programas de las ciudades designadas: (cid:190) la promoci(cid:155)n de las corrientes culturales comunes en cuya formaci(cid:155)n la ciudad haya desempe(cid:157)ado un papel importante, (cid:190) la realizaci(cid:155)n de manifestaciones y creaciones art(cid:146)sticas (m(cid:156)sica, danza, teatro, artes pl(cid:145)sticas, cine, etc. ) y la mejora de la promoci(cid:155)n y gesti(cid:155)n de las actividades culturales, (cid:190) la divulgaci(cid:155)n entre los ciudadanos de la Uni(cid:155)n de los m(cid:130)ritos de las personalidades y acontecimientos que hayan marcado la historia y la cultura de la ciudad, (cid:190) la realizaci(cid:155)n de actividades espec(cid:146)ficas para fomentar la innovaci(cid:155)n art(cid:146)stica y generar nuevas formas de acci(cid:155)n y de di(cid:145)logo cultural, (cid:190) la realizaci(cid:155)n de iniciativas en materia de acceso y sensibilizaci(cid:155)n al patrimonio mobiliario e inmobiliario y a las creaciones culturales espec(cid:146)ficas de la ciudad, (cid:190) la realizaci(cid:155)n de proyectos culturales espec(cid:146)ficos que fomenten el acceso de los j(cid:155)venes a la cultura, (cid:190) la realizaci(cid:155)n de proyectos culturales espec(cid:146)ficos concebidos para reforzar la cohesi(cid:155)n social, (cid:190) la difusi(cid:155)n de las operaciones programadas a trav(cid:130)s especialmente de procedimientos multimedia y audiovisuales, as(cid:146) como mediante un enfoque multiling(cid:129)e, (cid:190) la contribuci(cid:155)n al desarollo de la actividad econ(cid:155)mica, sobre todo en lo referente al turismo y a la creaci(cid:155)n de empleo, (cid:190) la necesidad de desarrollar un turismo cultural de calidad e innovador, tomando en consideraci(cid:155)n la importancia que en este contexto reviste una gesti(cid:155)n duradera del patrim(cid:155)nio cultural y la conveniencia de conciliar las aspiraciones de los visitantes con las de las poblaciones locales, (cid:190) la organizaci(cid:155)n de proyectos concebidos para desarrollar v(cid:146)nculos entre el patrimonio arquitect(cid:155)nico y las estrategias de nuevos desarrollos urban(cid:146)sticos, (cid:190) la realizaci(cid:155)n de iniciativas conjuntas encaminadas a fomentar el di(cid:145)logo entre las culturas europeas y las culturas de otras partes del mundo


title: Smernica Rady 1999/49/ES z 25. mája 1999 meniaca a doplňujúca v súvislosti s úrovňou štandardnej sadzby smernicu 77/388/EHS o spoločnom systéme dane z pridanej hodnoty

text: 322 SK Úradný vestník Európskej únie 09/zv. 1 31999L0049 2. 6. 1999 ÚRADNÝ VESTNÍK EURÓPSKYCH SPOLOČENSTIEV L 139/27 SMERNICA RADY 1999/49/ES z 25. mája 1999 meniaca a doplňujúca v súvislosti s úrovňou štandardnej sadzby smernicu 77/388/EHS o spoločnom systéme dane z pridanej hodnoty RADA EURÓPSKEJ ÚNIE, PRIJALA TÚTO SMERNICU: so zreteľom na Zmluvu o založení Európskeho spoločenstva a najmä jej článok 93, so zreteľom na návrh Komisie (1), so zreteľom na stanovisko Európskeho parlamentu (2), so zreteľom na stanovisko Hospodárskeho a sociálneho výbo- ru (3), (1) (2) (3) keďže článok 12 ods. 3 písm. a) šiestej smernice Rady č. 77/388/EHS zo 17. mája 1977 o harmonizácii zákonov členských štátov, ktorý sa týka daní z obratu — spoločný systém dane z pridanej hodnoty: jednotný základ dane (4), stanovuje, že Rada rozhodne o úrovni štandardnej sadzby, ktorá sa použije po 31. decembri 1998; keďže štandardnú sadzbu dane z pridanej hodnoty stanovuje každý členský štát ako percento zdaňovanej čiastky a je rovnaká pre dodávky tovarov ako pre poskytovanie služieb; keďže od 1. januára 1993 do 31. decembra 1998 toto percento nesmie byť nižšie ako 15 %; keďže skúsenosti ukázali, že štandardná sadzba dane z pri- danej hodnoty, ktorá v súčasnosti platí v jednotlivých člen- ských štátoch, spojená s mechanizmom prechodného sys- tému zabezpečila, že tento prechodný systém fungoval uspokojivo; keďže sa preto zdá náležité, čo sa týka štan- dardnej sadzby, zachovať súčasnú úroveň minimálnej sadzby na ďalšie časové obdobie; keďže však správa Komisie o sadzbách zdôraznila skutoč- nosť, že existujú narušenia hospodárskej súťaže a pravde- podobne ich zvýrazní zavedenie spoločnej meny; keďže obdobie používania štandardnej sadzby by sa malo obme- dziť na dva roky, aby Rada mohla neskôr rozhodnúť o úrovniach tak štandardnej sadzby ako aj zníženej sadzby alebo sadzieb, (1) Ú. v. ES C 409, 30. 12. 1998, s. 13. (2) Stanovisko z 23. marca 1999 (zatiaľ nezverejnené v úradnom vestní- ku). (3) Ú. v. ES C 101, 12. 4. 1999, s. 73. (4) Ú. v. ES L 145, 13. 6. 1977, Smernica naposledy zmenená a doplnená smernicou 98/80/ES (Ú. v. ES L 281, 17. 10. 1998, s. 31). Článok 1 Článok 12 ods. 3 písm. a) smernice č. 77/388/EHS sa takto nahradí: „a) Štandardnú sadzbu dane z pridanej hodnoty stanoví každý členský štát ako percento zdaňovanej čiastky a bude rov- naká pre dodávky tovarov a poskytovanie služieb. Od 1. januára 1999 do 31. decembra 2000 toto percento nesmie byť nižšie ako 15 %. Na návrh Komisie a po konzultácii s Európskym parla- mentom a Hospodárskym a sociálnym výborom Rada jed- nomyseľne rozhodne o úrovni štandardnej sadzby, ktorá sa bude používať po 31. decembri 2000. Členské štáty môžu tiež použiť jednu alebo dve znížené sadzby. Tieto sadzby sa stanovia ako percento zdaňovanej čiastky, ktoré nesmie byť menej ako 5 % a bude platiť len pre poskytovanie kategórií tovarov a služieb špecifikova- ných v prílohe H. “ Článok 2 1. Členské štáty uvedú do účinnosti zákony, iné právne predpisy a správne opatrenia potrebné na dosiahnutie súladu s touto smer- nicou najneskôr 1. januára 1999. Bezodkladne budú o tom infor- movať Komisiu. Keď členské štáty príjmu tieto opatrenia, mali by obsahovať odkaz na túto smernicu alebo by ich mal sprevádzať odkaz v čase v ich oficiálneho zverejnenia. Metódy na vykonanie takého odkazu sta- novia členské štáty. 2. Členské štáty oznámia Komisii znenie ustanovení vnútroštát- neho práva, ktoré príjmu v oblasti pokrývanej touto smernicou. 09/zv. 1 SK Úradný vestník Európskej únie 323 Článok 3 Táto smernica nadobudne účinnosť v deň jej uverejnenia v Úradnom vestníku Európskych spoločenstiev. Bude sa uplatňovať od 1. januára 1999. Táto smernica je adresovaná členským štátom. Článok 4 V Bruseli 25. mája 1999. Za Radu predseda H. EICHEL


title: Directive 1999/43/CE du Parlement européen et du Conseil, du 25 mai 1999, portant dix-septième modification de la directive 76/769/CEE concernant le rapprochement des dispositions législatives, réglementaires et administratives des États membres relatives à la limitation de la mise sur le marché et de l'emploi de certaines substances et préparations dangereuses

text: 1. 7. 1999 FR Journal officiel des Communautés européennes L 166/87 DIRECTIVE 1999/43/CE DU PARLEMENT EUROPÉEN ET DU CONSEIL du 25 mai 1999 portant dix-septième modification de la directive 76/769/CEE concernant le rapprochement des dispositions législatives, réglementaires et administratives des États membres relatives à la limitation de la mise sur le marché et de l’emploi de certaines substances et préparations dangereuses LE PARLEMENT EUROPÉEN ET LE CONSEIL DE L’UNION EUROPÉENNE, en contiennent ne peuvent être mises marché à la disposition du grand public; sur le vu le traité instituant la Communauté européenne, et en particulier son article 95, (5) vu la proposition de la Commission (1), vu l’avis du Comité économique et social (2), statuant conformément à la procédure prévue à l’article 251 du traité (3), (1) (2) (3) (4) considérant qu’il convient d’adopter des mesures nécessaires au bon fonctionnement du marché intérieur; considérant que le Parlement européen et le Conseil ont arrêté, le 29 mars 1996, la décision no 646/96/CE (4) adoptant un plan d’action de lutte contre le cancer dans le cadre de l’action dans le domaine de la santé publique (1996-2000); la sécurité des consommateurs, considérant que, afin de renforcer la protection de la santé et il convient que les substances classées cancérogènes, mutagènes ou toxiques pour la reproduction ainsi que les préparations contenant ces substances ne soient pas mises sur le marché à la disposition du grand public; considérant que la directive 94/60/CE du Parle- ment européen et du Conseil du 20 décembre 1994 portant quatorzième modification de la directive 76/769/CEE concernant le rapprochement des dispositions législatives, réglementaires et adminis- tratives des États membres relatives à la limitation de la mise sur le marché et de l’emploi de certaines substances et préparations dangereuses (5) établit, sous forme d’un appendice aux points 29, 30 et 31 de l’annexe I de la directive 76/769/CEE (6), une liste qui énumère des substances classées cancéro- gènes de catégorie 1 ou 2, mutagènes de catégorie 1 ou 2 ou toxiques pour la reproduction de catégorie 1 ou 2; que ces substances et les préparations qui (1) JO C 59 du 25. 2. 1998, p. 5. (2) JO C 214 du 10. 7. 1998, p. 73. (3) Avis du Parlement européen du 18 février 1998 (JO C 80 du 16. 3. 1998, p. 91), position commune du Conseil du 14 décembre 1998 (JO C 18 du 22. 1. 1999, p. 43) et décision du Parlement européen du 10 février 1999 (JO C 150 du 28. 5. 1999). Décision du Conseil du 10 mai 1999. (4) JO L 95 du 16. 4. 1996, p. 9. (5) JO L 365 du 31. 12. 1994, p. 1. (6) JO L 262 du 27. 9. 1976, p. 201. Directive modifiée en dernier lieu par la directive 97/64/CE de la Commission (JO L 315 du 19. 11. 1997, p. 13). considérant que la directive 94/60/CE prévoit que la Commission présente au Parlement européen et au Conseil une proposition en vue de compléter cette liste, au plus tard six mois après la publication d’une adaptation au progrès technique de l’annexe I de la directive 67/548/CEE (7), qui énumère des substances classées cancérogènes de catégorie 1 ou 2, mutagènes de catégorie 1 ou 2 ou toxiques pour la reproduction de catégorie 1 ou 2; considérant que la directive 96/54/CE (8) de la Commission portant vingt-deuxième adaptation au progrès technique de la directive 67/548/CEE, et plus particulièrement de son annexe I, contient seize substances nouvellement classées cancéro- gènes de catégorie 1 ou 2, mutagènes de catégorie 1 ou 2 ou toxiques pour la reproduction de catégorie 1 ou 2; qu’il convient d’ajouter ces substances à l’appendice aux points 29, 30 et 31 de l’annexe I de la directive 76/769/CEE, tel que cet appendice a été consolidé par la directive 97/56/CE du Parle- ment européen et du Conseil (9) portant seizième modification de la directive 76/769/CEE; considérant que les risques et les avantages des substances nouvellement classées, par la directive 96/54/CE, cancérogènes de catégorie 1 ou 2, muta- gènes de catégorie 1 ou 2 ou toxiques pour la reproduction de catégorie 1 ou 2 ont été pris en compte; considérant que l’article 1er point 1 f), de la direc- tive 96/54/CE a supprimé huit entrées de l’annexe I de la directive 67/548/CEE parce que les substances concernées par ces entrées sont déjà couvertes par d’autres entrées ou que leur classifica- tion comme cancérogènes a été supprimée; que cinq de ces substances sont comprises dans l’ap- pendice au point 29 de l’annexe I de la directive 76/769/CEE; que ces entrées devraient être égale- ment supprimées dans cette dernière directive; (6) (7) (8) (7) Directive 67/548/CEE du Conseil du 27 juin 1967 concernant le rapprochement des dispositions législatives, réglementaires et administratives relatives à la classification, l’emballage et l’étiquetage des substances dangereuses (JO 196 du 16. 8. 1967, p. 1 ). Directive modifiée en dernier lieu par la directive 97/ 69/CE de la Commission (JO L 343 du 13. 12. 1997, p. 19). (8) JO L 248 du 30. 9. 1996, p. 1. (9) JO L 333 du 4. 12. 1997, p. 1. L 166/88 FR Journal officiel des Communautés européennes 1. 7. 1999 (9) considérant que la présente directive s’applique sans préjudice de la législation communautaire fixant des prescriptions minimales en matière de protection des travailleurs, instituée par la directive 89/391/CEE du Conseil du 12 juin 1989 concer- nant la mise en œuvre de mesures visant à promou- voir l’amélioration de la sécurité et de la santé des travailleurs au travail (1) et les directives particu- lières adoptées en vertu de celle-ci, notamment la directive 90/394/CEE du Conseil du 28 juin 1990 concernant la protection des travailleurs contre les risques liés à l’exposition à des agents cancérogènes au travail (sixième directive particulière au sens de l’article 16, paragraphe 1, de la directive 89/ 391/CEE) (2), ONT ARRÊTÉ LA PRÉSENTE DIRECTIVE: Article premier Les substances énumérées à l’annexe I de la présente directive sont ajoutées aux substances figurant dans l’ap- pendice aux points 29, 30 et 31 de l’annexe I de la directive 76/769/CEE. Article 3 1. Les États membres adoptent et publient les disposi- tions législatives, réglementaires et administratives néces- saires pour se conformer à la présente directive, au plus tard un an après la date de son entrée en vigueur. Ils en informent immédiatement la Commission. Ils appliquent ces dispositions dix-huit mois après la date d’entrée en vigueur de la présente directive. 2. Lorsque les États membres adoptent ces disposi- tions, celles-ci contiennent une référence à la présente directive ou sont accompagnées d’une telle référence lors de leur publication officielle. Les modalités de cette réfé- rence sont arrêtées par les États membres. Article 4 La présente directive entre en vigueur le jour de sa publi- cation au Journal officiel des Communautés européennes. Article 5 Les États membres sont destinataires de la présente direc- tive. Article 2 Fait à Bruxelles, le 25 mai 1999. Les substances énumérées à l’annexe II de la présente directive sont supprimées de la liste des substances figu- rant dans l’appendice au point 29 de l’annexe I de la directive 76/769/CEE. Par le Parlement européen Par le Conseil Le président J. M. GIL-ROBLES Le président H. EICHEL (1) JO L 183 du 29. 6. 1989, p. 1. (2) JO L 196 du 26. 7. 1990, p. 1. 1. 7. 1999 FR Journal officiel des Communautés européennes L 166/89 ANNEXE I Point 29  Substances cancérogènes: catégorie 2 Substances Numero d’index Numéro CE Numéro CAS Notes Dichromate de potassium 024-002-00-6 231-906-6 7778-50-9 Dichromate d’ammonium 024-003-00-1 232-143-1 7789-09-5 Dichromate de sodium 024-004-00-7 234-190-3 10588-01-9 Dichromate de sodium, dihydrate 024-004-01-4 234-190-3 7789-12-0 Dichlorure de chromyle Chromate de potassium 024-005-00-2 239-056-8 14977-61-8 024-006-00-8 232-140-5 7789-00-6 Composés de chrome (VI) à l’exception du chromate de baryum et de ceux nommément désignés dans l’annexe I de la directive 67/548/CEE 024-017-00-8   Bromoéthylène 602-024-00-2 209-800-6 593-60-2 5-allyl-1,3-benzodioxole; safrole 605-020-00-9 202-345-4 94-59-7 Colorants azoïques dérivant de la benzidine; colorants de 4,4’-diarylazobi- phényle, à l’exception de ceux nommément désignés dans l’annexe I de la directive 67/548/CEE 611-024-00-1   4-amino 3-[[4(cid:1)-[(2,4-diaminophényl)azo][1,1(cid:1)-biphényl]-4-yl]azo]-5-hydroxy- 6-(phénylazo)naphthalène-2,7-disulfonate de disodium; C. I. Direct Black 38 611-025-00-7 217-710-3 1937-37-7 3,3(cid:1)-[[1,1(cid:1)-biphényl]-4,4(cid:1)diylbis(azo)]bis[5-amino-4-hydroxynaphthalène-2,7- disulfonate] de tétrasodium; C. I. Direct Blue 6 611-026-00-2 220-012-1 2602-46-2 3,3(cid:1)-[[1,1(cid:1)-biphényl]-4,4(cid:1)diylbis(azo)]bis(4-aminonaphthalène-1-sulfonate) de disodium; C. I. Direct Red 28 611-027-00-8 209-358-4 573-58-0 Sulfate de toluène-2,4-diammonium 612-126-00-9 265-697-8 65321-67-7 Point 30  Substances mutagènes: catégorie 2 Substances Numéro d’index Numéro CE Numéro CAS Notes Dichromate de potassium 024-002-00-6 231-906-6 7778-50-9 Dichromate d’ammonium 024-003-00-1 232-143-1 7789-09-5 Dichromate de sodium 024-004-00-7 234-190-3 10588-01-9 Dichlorure de sodium, dihydrate 024-004-01-4 234-190-3 7789-12-0 L 166/90 FR Journal officiel des Communautés européennes 1. 7. 1999 Substances Numéro d’index Numéro CE Numéro CAS Notes Dichlorure de chromyle Chromate de potassium 024-005-00-2 239-056-8 14977-61-8 024-006-00-8 232-140-5 7789-00-6 1,3,5,-tris(oxiranylméthyl)-1,3,5-triazine-2,4,6(1H,3H,5H)-trione; TGIC 615-021-00-6 219-514-3 2451-62-9 Point 31  Substances toxiques pour la reproduction: catégorie 1 Substances Numéro d’index Numéro CE Numéro CAS Notes 1,2-dibromo-3-chloropropane 602-021-00-6 202-479-3 96-12-8 Point 31  Substances toxiques pour la reproduction: catégorie 2 Substances Numéro d’index Numéro CE Numéro CAS Notes Phthalate de bis(2-métoxyéthyle) 607-228-00-5 204-212-6 117-82-8 ANNEXE II Substances Numéro index Numéro CE Numéro CAS Notes Hydrocarbures aromatiques en C8-10; distillat d’huile légère, haut point d’ébul- lition 648-011-00-5 292-695-4 90989-39-2 Goudron de lignite, distillat; huile phénolique 648-025-00-1 309-885-0 101316-83-0 J J [Huile obtenue par distillation de goudron de lignite. Se compose principale- ment d’hydrocarbures aliphatiques, d’hydrocarbures naphténiques et d’hydro- carbures aromatiques comportant un à trois cycles, de leurs dérivés alkylés, d’hétéroaromatiques et de phénols mono- ou bicycliques dont le point d’ébulli- tion est compris approximativement entre 150 et 360 °C. ] Coke (goudron de houille), brai haute température Coke (goudron de houille), mélangé avec du brai de houille de haute tempéra- ture 648-157-00-X 648-158-00-5 140203-12-9 140203-13-0 Coke (goudron de houille) basse température, brai haute température 648-159-00-0 140413-61-2