title: Komission asetus (EY) N:o 1082/1999, annettu 26 päivänä toukokuuta 1999, tiettyjen sitrushedelmien tuottajien tukijärjestelmästä annetun neuvoston asetuksen (EY) N:o 2202/96 soveltamista koskevista yksityiskohtaisista säännöistä annetun asetuksen (EY) N:o 1169/97 muuttamisesta

text: L 131/24 FI Euroopan yhteis(cid:148)jen virallinen lehti 27. 5. 1999 KOMISSION ASETUS (EY) N:o 1082/1999, annettu 26 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) toukokuuta 1999, annetun neuvoston tiettyjen sitrushedelmien tuottajien tukij(cid:132)rjestelm(cid:132)st(cid:132) asetuksen (EY) N:o 2202/96 soveltamista koskevista yksityiskohtaisista s(cid:132)(cid:132)nn(cid:148)ist(cid:132) annetun asetuksen (EY) N:o 1169/97 muuttamisesta EUROOPAN YHTEIS(cid:153)JEN KOMISSIO, joka ON ANTANUT T(cid:142)M(cid:142)N ASETUKSEN: ottaa huomioon Euroopan yhteis(cid:148)n perustamissopi- muksen, 1 artikla ottaa huomioon tiettyjen sitrushedelmien tuottajien tuki- j(cid:132)rjestelm(cid:132)st(cid:132) 28 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) lokakuuta 1996 annetun neuvoston asetuksen (EY) N:o 2202/96 (1), sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna asetuksella (EY) N:o 858/ 1999 (2), ja erityisesti sen 2 artiklan 2 kohdan, 3 artiklan 4 kohdan sek(cid:132) 6 ja 8 artiklan, sek(cid:132) katsoo, ett(cid:132) (1) (2) (3) (4) (5) seuraamukset asetuksen (EY) N:o 2202/96 5 artiklan 2 kohdassa s(cid:132)(cid:132)det(cid:132)(cid:132)n, ett(cid:132) kyseisen artiklan 1 kohdassa vahvis- tetut jalostuskynnyksen ylitt(cid:132)misest(cid:132) johtuvat talou- delliset siirret(cid:132)(cid:132)n ylitt(cid:132)misvuotta komission markkinointivuodelle; seuraavalle asetuksen (EY) N:o 1169/97 (3), sellaisena kuin se on muutettuna asetuksella (EY) N:o 1145/98 (4), soveltamista koskevat yksityiskohtaiset s(cid:132)(cid:132)nn(cid:148)t on n(cid:132)in ollen mukautettava vastaamaan uutta tilan- netta, tarkoitettua on tarpeen m(cid:132)(cid:132)ritell(cid:132) asetuksen (EY) N:o 2202/96 5 per(cid:132)tt(cid:132)isen artiklassa jonka kuukauden ajanjaksoa vastaava ajanjakso, perusteella tai ylitt(cid:132)mist(cid:132) arvioidaan, jalostuskynnyksen noudattamista kahdentoista monivuotisten sopimusten hallinnon joustavoitta- miseksi olisi sallittava, ett(cid:132) toimituskautena toimi- tettavista m(cid:132)(cid:132)rist(cid:132) voidaan siirt(cid:132)(cid:132) rajoitettu m(cid:132)(cid:132)r(cid:132) aiemmalle saman markkinoin- tivuoden toimituskaudelle, edellytt(cid:132)en ett(cid:132) kysei- sille markkinointivuodelle sess(cid:132) vahvistettua kokonaism(cid:132)(cid:132)r(cid:132)(cid:132) noudatetaan, sopimuksessa seuraavalle tai jalostussopimuksista saatujen kokemusten perus- teella on j(cid:132)rjestelm(cid:132)n tavoitteiden saavuttamiseksi tarpeen ottaa k(cid:132)ytt(cid:148)(cid:148)n rahalliset seuraamukset, jos tuottajaorganisaatiot eiv(cid:132)t noudata sopimuksessa vahvistettuja m(cid:132)(cid:132)ri(cid:132), ja erityisesti jos sopimus irtisa- notaan tai toimituksia ei suoriteta lainkaan, ja asetuksessa t(cid:132)ss(cid:132) ovat s(cid:132)(cid:132)detyt tuoreiden hedelmien ja vihannesten hallintokomi- tean lausunnon mukaiset, toimenpiteet (1) EYVL L 297, 21. 11. 1996, s. 49. (2) EYVL L 108, 27. 4. 1999, s. 8. (3) EYVL L 169, 27. 6. 1997, s. 15. (4) EYVL L 159, 3. 6. 1998, s. 29. Muutetaan asetus (EY) N:o 1169/97 seuraavasti: 1. Lis(cid:132)t(cid:132)(cid:132)n 2 artiklaan 3 kohta seuraavasti: Asetuksen (EY) N:o 2202/96 5 artiklan 2 ”3. kohdassa tarkoitettu ilmaisu 'vastaava ajanjakso' on kunakin markkinointivuonna: (cid:190) appelsiinien osalta edelt(cid:132)v(cid:132)n markkinointivuoden 1 p(cid:132)iv(cid:132)st(cid:132) elokuuta kuluvan markkinointivuoden 31 p(cid:132)iv(cid:132)(cid:132)n hein(cid:132)kuuta, (cid:190) mandariinien, klementiinien ja satsumien osalta kuluvan markkinointivuoden 1 p(cid:132)iv(cid:132)st(cid:132) lokakuuta 30 p(cid:132)iv(cid:132)(cid:132)n kes(cid:132)kuuta, (cid:190) greippien ja pomeloiden osalta edelt(cid:132)v(cid:132)n markki- nointivuoden 1 p(cid:132)iv(cid:132)st(cid:132) elokuuta kuluvan markki- nointivuoden 31 p(cid:132)iv(cid:132)(cid:132)n hein(cid:132)kuuta, (cid:190) sitruunoiden osalta edelt(cid:132)v(cid:132)n markkinointivuoden 1 p(cid:132)iv(cid:132)st(cid:132) huhtikuuta kuluvan markkinoin- tivuoden 31 p(cid:132)iv(cid:132)(cid:132)n maaliskuuta. ” 2. Korvataan 3 artiklan 7 kohdassa p(cid:132)iv(cid:132)m(cid:132)(cid:132)r(cid:132) ”1 p(cid:132)iv(cid:132)(cid:132) kes(cid:132)kuuta” p(cid:132)iv(cid:132)m(cid:132)(cid:132)r(cid:132)ll(cid:132) ”1 p(cid:132)iv(cid:132)(cid:132) hein(cid:132)kuuta”. 3. Muutetaan 5 artikla seuraavasti: (cid:190) korvataan 1 kohdan b alakohta seuraavasti: ”b) 1 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) hein(cid:132)kuuta sitruunoiden osalta”, (cid:190) korvataan 2 kohdan ensimm(cid:132)inen alakohta seuraavasti: ”2. Markkinointivuosittaisten sopimusten osalta kullekin 3 artiklan 3 kohdan d alakohdassa tarkoi- tetulle toimitusajanjaksolle vahvistettuja m(cid:132)(cid:132)ri(cid:132) sopimusehtojen kirjallisella voidaan muuttaa muutoksella, ensimm(cid:132)iselle lukuun ottamatta ajanjaksolle vahvistettuja m(cid:132)(cid:132)ri(cid:132). ”, (cid:190) korvataan 3 kohta seuraavasti: ”3. Monivuotisten sopimusten osalta kullekin 3 artiklan 3 kohdan c alakohdassa tarkoitetulle markkinointivuodelle vahvistettua m(cid:132)(cid:132)r(cid:132)(cid:132) voidaan muuttaa kirjallisella sopimusehtojen muutoksella. T(cid:132)llaisissa muutoksissa on mainittava sen sopi- muksen viitenumero, johon ne liittyv(cid:132)t. Ne on teht(cid:132)v(cid:132) ennen kyseisen markkinointivuoden 1 p(cid:132)iv(cid:132)(cid:132) marraskuuta muiden tuotteiden osalta. Kunkin markkinointivuoden osalta kyseiset sopi- musehtojen muutokset voivat koskea enint(cid:132)(cid:132)n 27. 5. 1999 FI Euroopan yhteis(cid:148)jen virallinen lehti L 131/25 40:t(cid:132) prosenttia alun perin sopimuksessa t(cid:132)lle vahvistetusta m(cid:132)(cid:132)r(cid:132)st(cid:132). markkinointivuodelle Kyseinen toimitettava m(cid:132)(cid:132)r(cid:132) jaetaan kolmen kuukauden toimitusjaksoille kyseisen markki- nointivuoden alusta alkaen. Kunakin toimitusjaksona toimitettavasta m(cid:132)(cid:132)r(cid:132)st(cid:132) voidaan siirt(cid:132)(cid:132) seuraavalle tai edelt(cid:132)v(cid:132)lle toimitus- jaksolle enint(cid:132)(cid:132)n 25 prosenttia yhdell(cid:132) sopimus- puolten v(cid:132)lisell(cid:132) kirjallisella sopimuksella toimi- tusjaksoa kohden, edellytt(cid:132)en ett(cid:132) kyseisen mark- kinointivuoden kokonaism(cid:132)(cid:132)r(cid:132)(cid:132) noudatetaan. Tuottajaorganisaation on toimitettava kyseinen sopimus 6 artiklan ensimm(cid:132)isess(cid:132) kohdassa tarkoitetulle elimelle siten, ett(cid:132) t(cid:132)m(cid:132) saa sen ennen kyseisen ajanjakson p(cid:132)(cid:132)ttymist(cid:132) jos m(cid:132)(cid:132)r(cid:132)t siirret(cid:132)(cid:132)n seuraavalle ajanjaksolle, tai kolmekym- ment(cid:132) p(cid:132)iv(cid:132)(cid:132) ennen edellisen ajanjakson p(cid:132)(cid:132)tty- mist(cid:132) jos m(cid:132)(cid:132)r(cid:132)t siirret(cid:132)(cid:132)n edelliselle ajanjaksolle. ” 4. Korvataan 8 artiklan 4 kohta seuraavasti: ”4. Edell(cid:132) olevassa 1 ja 2 kohdassa tarkoitetut tiedot sek(cid:132) j(cid:132)ljenn(cid:148)s 3 kohdassa tarkoitetuista sopi- muksista on toimitettava sen j(cid:132)senvaltion nime(cid:132)m(cid:132)lle elimelle, jossa raaka-aineet korjataan, kolmenkym- menen p(cid:132)iv(cid:132)n kuluessa kyseisen markkinointivuoden alusta. ” 5. Korvataan 12 artikla seuraavasti: ”12 artikla tukihakemus Tuottajaorganisaatioiden on j(cid:132)tett(cid:132)v(cid:132) kunkin tuotteen ja toimituskauden osalta sen j(cid:132)sen- valtion, raaka-aineet on korjattu, nime(cid:132)m(cid:132)lle elimelle. alueella jonka Tietyst(cid:132) perustuotteesta voidaan esitt(cid:132)(cid:132) yksi ainoa tukihakemus toimituskautta kohden. Klementiineist(cid:132) on laadittava erilliset tukihakemukset molempien mahdollisten k(cid:132)ytt(cid:148)tarkoitusten osalta eli mehuksi tai lohkoiksi jalostamisesta. ” 6. Korvataan 13 artikla seuraavasti: ”13 artikla Kussakin tuote- ja toimituskausikohtaisessa tukihake- muksessa on oltava erityisesti seuraavat tiedot: e) sopimusten puitteissa toimitettujen tuotteiden keskihinnat jaoteltuna monivuotisten ja markki- nointivuosittaisten ja muiden kyseisen(cid:132) ajanjaksona sopimusten ulko- puolella toimitettujen tuotteiden keskihinnat; sopimusten perusteella f) tuottajaorganisaation ilmoitus, ett(cid:132) c alakohdassa tarkoitettu toimitettu tuote on 9 artiklassa vahvis- tettujen laatuvaatimusten mukainen. ” 7. Korvataan 14 artikla seuraavasti: ”14 artikla Toimivaltaisen elimen on j(cid:132)tett(cid:132)v(cid:132) 13 artiklassa tarkoitetut tukihakemukset nelj(cid:132)nkymmenenviiden p(cid:132)iv(cid:132)n kuluessa kyseisen ajanjakson p(cid:132)(cid:132)ttymisest(cid:132). ” 8. Korvataan 15 artikla seuraavasti: ”15 artikla Sen j(cid:132)senvaltion, 1. raaka-aine korjataan, jossa toimivaltainen elin maksaa tuen heti, kun sen j(cid:132)sen- valvontaelin on valtion, todennut, ett(cid:132) tukihakemuksen kohteena olevat tuot- teet on toimitettu jalostuslaitokselle. tapahtuu, jalostus jossa Jos jalostus tapahtuu toisessa j(cid:132)senvaltiossa, mainitun jossa j(cid:132)senvaltion on toimitettava sille j(cid:132)senvaltiolle, tuote on korjattu, todisteet siit(cid:132), ett(cid:132) tuote on tosiasial- lisesti toimitettu. M(cid:132)(cid:132)rille, my(cid:148)nt(cid:132)misedellytysten noudattamisessa valvontaa, ei my(cid:148)nnet(cid:132) tukea. joiden osalta ei ole voitu suorittaa tuen tarvittavaa on maksettava Tuottajaorganisaation 2. 15 ty(cid:148)p(cid:132)iv(cid:132)n kuluessa tuen vastaanottamisesta pankki- tai postisiirtona vastaanottamansa summat kokonai- suudessaan omille j(cid:132)senilleen tai asetuksen (EY) N:o 2200/96 11 artiklan 1 kohdan c alakohdan 3 alakohdan toista ja kolmatta luetelmakohtaa sovellet- taessa muiden tuottajaorganisaatioiden j(cid:132)senille ja/tai kyseisille yksitt(cid:132)isille tuottajille. T(cid:132)m(cid:132)n asetuksen 4 artiklassa tarkoitetussa tapauksessa kyseinen maksu voidaan luotottaa. ” 9. Muutetaan 18 artiklan 2 kohta seuraavasti: (cid:190) korvataan ensimm(cid:132)isen alakohdan e alakohta seuraavasti: ”e) tukihakemukset kunkin toimituskauden a) hakijan nimi ja osoite; osalta. ”, b) niiden sopimusten viitenumerot, joiden mukaisesti tuote on toimitettu, sek(cid:132) maininta siit(cid:132), ovatko kyseess(cid:132) monivuotiset vai markkinointivuosittaiset sopimukset; c) sopimusten ja niiden mahdollisten muutosten mukaan toimitetun tuotteen m(cid:132)(cid:132)r(cid:132) kyseisen(cid:132) ajan- jaksona. Kyseinen m(cid:132)(cid:132)r(cid:132) jaotellaan sopimuskohtai- sesti ja vastaavan tukim(cid:132)(cid:132)r(cid:132)n perusteella; d) muuten kuin sopimuksen mukaisesti samana ajan- jaksona toimitetut tuotem(cid:132)(cid:132)r(cid:132)t; (cid:190) poistetaan toisen alakohdan a alakohdassa ilmaisu ”tai ennakkohakemuksessa”. 10. Muutetaan 20 artikla seuraavasti: (cid:190) korvataan 1 ja 2 kohta seuraavasti: ”1. Mik(cid:132)li todetaan, ett(cid:132) tuottajaorganisaation toimituskautena hakema tuki on suurempi kuin sille kuuluva tuki, tuen m(cid:132)(cid:132)r(cid:132)(cid:132) v(cid:132)hennet(cid:132)(cid:132)n, jos erotus johtuu vilpillisist(cid:132) ilmoituksista tai vilpilli- sist(cid:132) asiakirjoista tai tuottajaorganisaation t(cid:148)rke(cid:132)st(cid:132) tuottamuksesta. V(cid:132)hennys on erotuksen m(cid:132)(cid:132)r(cid:132) L 131/26 FI Euroopan yhteis(cid:148)jen virallinen lehti 27. 5. 1999 aiheettoman edun sek(cid:132) kerrottuna kahdella saamisen ja takaisinmaksun v(cid:132)liselt(cid:132) ajalta laske- tulla korolla lis(cid:132)ttyn(cid:132). Korko on Euroopan yhteis(cid:148)jen virallisen lehden C-sarjassa julkaistava, Euroopan rahapoliittisen instituutin toimissaan k(cid:132)ytt(cid:132)m(cid:132), aiheettoman maksun er(cid:132)p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) voimassa oleva ecuina ilmaistu johon lis(cid:132)t(cid:132)(cid:132)n kolme prosenttiyksikk(cid:148)(cid:132). korko, sovellettaessa Jos 1 kohta tosiasiallisesti 2. maksetun tuen ja aiheellisen tuen v(cid:132)linen erotus on yli 20 prosenttia aiheellisesta tuesta, tuensaajan on maksettava takaisin maksettu tuki kokonaisuu- dessaan lis(cid:132)ttyn(cid:132) 1 kohdan mukaisesti lasketulla korolla; jos t(cid:132)m(cid:132) erotus on yli 30 prosenttia, tuot- tajaorganisaatio menett(cid:132)(cid:132) lis(cid:132)ksi kaikki oikeutensa tuotantotukeen seuraavana markkinointivuonna. ” (cid:190) poistetaan 7 kohdassa ilmaisu ”tai sen ennakon”, (cid:190) lis(cid:132)t(cid:132)(cid:132)n 8 kohta seuraavasti: ”8. Jos todetaan, ett(cid:132) jalostussopimus on irtisa- nottu kokonaan tai osittain ennen sen p(cid:132)(cid:132)tty- mist(cid:132), sopimuksen allekirjoittaneen tuottajaorga- nisaation on maksettava takaisin 40 prosenttia sopimuksen nojalla saaduista tuista; t(cid:132)h(cid:132)n lis(cid:132)t(cid:132)(cid:132)n 1 kohdan toisen alakohdan mukaisesti laskettu korko. Lis(cid:132)ksi monivuotisten sopimusten osalta: (cid:190) tuottajaorganisaatio, joka on irtisanonut koko- naan tai osittain v(cid:132)hint(cid:132)(cid:132)n kaksi sopimusta saman markkinointivuoden aikana, ei saa tehd(cid:132) monivuotista sopimusta asetuksen (EY) N:o 2202/96 mukaisesti kolmena markkinoin- tivuonna siit(cid:132) alkaen kun kyseisen j(cid:132)senvaltion toimivaltainen elin on todennut irtisanomisen, jos jonakin sopimuksen (cid:190) kyseinen sopimus katsotaan irtisanotuksi, tuotetta kuuluvana markkinointivuonna. ” toimiteta ei 11. Korvataan 22 artiklan 1 kohta seuraavasti: ”1. Kunkin j(cid:132)senvaltion on ilmoitettava komis- siolle: a) kunkin tuotteen osalta kyseisen(cid:132) markkinoin- tivuonna sopimukseen kuuluva m(cid:132)(cid:132)r(cid:132) jaoteltuna toimituskausittain ja sopimustyypeitt(cid:132)in viimeis- t(cid:132)(cid:132)n: i) 15 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) elokuuta sitruunoiden osalta; ii) 15 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) joulukuuta muiden tuotteiden osalta; b) kunkin asetuksen (EY) N:o 2202/96 mukaisesti 2 artiklan 3 kohdassa tarkoitettuina ajanjaksoina jalostettavaksi toimitetun tuotteen m(cid:132)(cid:132)r(cid:132) viimeis- t(cid:132)(cid:132)n: i) kuluvan markkinointivuoden 1 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) touko- kuuta sitruunoiden osalta; ii) kuluvan markkinointivuoden 1 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) syys- kuuta muiden tuotteiden osalta. ” 12. Korvataan 23 artikla seuraavasti: ”23 artikla Greippien ja pomeloiden osalta asetuksen (EY) N:o 2202/96 5 artiklassa markkinointivuoden 1999/2000 osalta s(cid:132)(cid:132)detyn jalostuskynnyksen ylitt(cid:132)minen arvioi- daan asetuksen (EY) N:o 2202/96 mukaisesti mark- kinointivuosien 1997/1998 ja 1998/1999 osalta jalos- tettujen m(cid:132)(cid:132)rien keskiarvon perusteella. ” 2 artikla T(cid:132)m(cid:132) asetus tulee voimaan kolmantena p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) sen j(cid:132)lkeen, kun se on julkaistu Euroopan yhteis(cid:148)jen viralli- sessa lehdess(cid:132). Sit(cid:132) sovelletaan markkinointivuodesta 1999/2000. T(cid:132)m(cid:132) asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sit(cid:132) sovelletaan sellaisenaan kaikissa j(cid:132)sen- valtioissa. Tehty Brysseliss(cid:132) 26 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) toukokuuta 1999. Komission puolesta Franz FISCHLER Komission j(cid:132)sen


title: Règlement (CE) n° 1089/1999 de la Commission, du 26 mai 1999, fixant les restitutions à l'exportation de l'huile d'olive

eurovoc_concepts:
export refund
olive oil

formats: pdf print

text: 27. 5. 1999 FR Journal officiel des Communaut(cid:130)s europ(cid:130)ennes L 131/41 R(cid:221)GLEMENT (CE) No 1089/1999 DE LA COMMISSION du 26 mai 1999 fixant les restitutions (cid:133) l’exportation de l’huile d’olive LA COMMISSION DES COMMUNAUT(cid:144)S EUROP(cid:144)ENNES, mondial, ajust(cid:130)e, le cas (cid:130)ch(cid:130)ant, pour tenir compte des frais d’exportation des produits sur ce dernier march(cid:130); vu le trait(cid:130) instituant la Communaut(cid:130) europ(cid:130)enne, vu le r(cid:138)glement no 136/66/CEE du Conseil, du 22 septembre 1966, portant (cid:130)tablissement d’une organisation commune des march(cid:130)s dans le secteur des mati(cid:138)res grasses (1), modifi(cid:130) en dernier lieu par le r(cid:138)glement (CE) no 1638/98 (2), et notamment son article 3 paragraphe 3, consid(cid:130)rant que, aux termes de l’article 3 du r(cid:138)glement no 136/66/CEE, lorsque le prix dans la Communaut(cid:130) est sup(cid:130)rieur aux cours mondiaux, la diff(cid:130)rence entre ces prix peut (cid:136)tre couverte par une restitution lors de l’exportation d’huile d’olive vers les pays tiers; consid(cid:130)rant que, conform(cid:130)ment (cid:133) l’article 3, paragraphe 3, troisi(cid:138)me alin(cid:130)a, point b), du r(cid:138)glement no 136/66/CEE, il peut (cid:136)tre d(cid:130)cid(cid:130) que la restitution soit fix(cid:130)e par adjudica- tion; que, en outre, l’adjudication porte sur le montant de la restitution et peut (cid:136)tre limit(cid:130)e (cid:133) certains pays de desti- nation, (cid:133) certaines quantit(cid:130)s, qualit(cid:130)s et pr(cid:130)sentations; consid(cid:130)rant que, au titre de l’article 3, paragraphe 3, deuxi(cid:138)me alin(cid:130)a, du r(cid:138)glement no 136/66/CEE, les restitu- tions pour l’huile d’olive peuvent (cid:136)tre fix(cid:130)es (cid:133) des niveaux diff(cid:130)rents selon la destination lorsque la situation du march(cid:130) mondial ou les exigences sp(cid:130)cifiques de certains march(cid:130)s le rendent n(cid:130)cessaire; consid(cid:130)rant que les restitutions doivent (cid:136)tre fix(cid:130)es au moins une fois par mois; que, en cas de n(cid:130)cessit(cid:130), elles peuvent (cid:136)tre modifi(cid:130)es dans l’intervalle; consid(cid:130)rant que les modalit(cid:130)s relatives (cid:133) la fixation et (cid:133) l’octroi de la restitution (cid:133) l’exportation de l’huile d’olive ont (cid:130)t(cid:130) arr(cid:136)t(cid:130)es par le r(cid:138)glement (CEE) no 616/72 de la Commission (3), modifi(cid:130) en dernier lieu par le r(cid:138)glement (CEE) no 2962/77 (4); consid(cid:130)rant que l’application de ces modalit(cid:130)s (cid:133) la situa- tion actuelle des march(cid:130)s dans le secteur de l’huile d’olive, et notamment au prix de ce produit dans la Communaut(cid:130) et sur les march(cid:130)s des pays tiers, conduit (cid:133) fixer la restitution aux montants repris en annexe; consid(cid:130)rant que, aux termes de l’article 3, paragraphe 3, du r(cid:138)glement no 136/66/CEE, la restitution doit (cid:136)tre la m(cid:136)me pour toute la Communaut(cid:130); consid(cid:130)rant que le comit(cid:130) de gestion des mati(cid:138)res grasses n’a pas (cid:130)mis d’avis dans le d(cid:130)lai imparti par son pr(cid:130)sident, consid(cid:130)rant que, conform(cid:130)ment (cid:133) l’article 3 paragraphe 4 du r(cid:138)glement no 136/66/CEE, la restitution pour l’huile d’olive doit (cid:136)tre fix(cid:130)e en prenant en consid(cid:130)ration la situation et les perspectives d’(cid:130)volution, sur le march(cid:130) de la Communaut(cid:130), des prix de l’huile d’olive et des disponi- bilit(cid:130)s ainsi que, sur le march(cid:130) mondial, des prix de l’huile d’olive; que, toutefois, dans le cas o(cid:151) la situation du march(cid:130) mondial ne permet pas de d(cid:130)terminer les cours les plus favorables de l’huile d’olive, il peut (cid:136)tre tenu compte du prix sur ce march(cid:130) des principales huiles v(cid:130)g(cid:130)tales concurrentes et de l’(cid:130)cart constat(cid:130) au cours d’une p(cid:130)riode repr(cid:130)sentative entre ce prix et celui de l’huile d’olive; que le montant de la restitution ne peut pas (cid:136)tre sup(cid:130)rieur (cid:133) la diff(cid:130)rence existant entre le prix de l’huile d’olive dans la Communaut(cid:130) et celui sur le march(cid:130) (1) JO 172 du 30. 9. 1966, p. 3025/66. (2) JO L 210 du 28. 7. 1998, p. 32. (3) JO L 78 du 31. 3. 1972, p. 1. (4) JO L 348 du 30. 12. 1977, p. 53. A ARR(cid:219)T(cid:144) LE PR(cid:144)SENT R(cid:221)GLEMENT: Article premier Les restitutions (cid:133) l’exportation des produits vis(cid:130)s (cid:133) l’article 1er, paragraphe 2, point c), du r(cid:138)glement no 136/66/CEE sont fix(cid:130)es aux montants repris en annexe. Article 2 Le pr(cid:130)sent r(cid:138)glement entre en vigueur le 27 mai 1999. L 131/42 FR Journal officiel des Communaut(cid:130)s europ(cid:130)ennes 27. 5. 1999 Le pr(cid:130)sent r(cid:138)glement est obligatoire dans tous ses (cid:130)l(cid:130)ments et directement applicable dans tout (cid:144)tat membre. Fait (cid:133) Bruxelles, le 26 mai 1999. Par la Commission Franz FISCHLER Membre de la Commission ANNEXE au r(cid:138)glement de la Commission, du 26 mai 1999, fixant les restitutions (cid:133) l’exporta- tion de l’huile d’olive (en EUR/100 kg) Code produit Montant des restitutions (1) 1509 10 90 9100 1509 10 90 9900 1509 90 00 9100 1509 90 00 9900 1510 00 90 9100 1510 00 90 9900 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 (1) Pour les destinations vis(cid:130)es (cid:133) l’article 34 du r(cid:138)glement (CEE) no 3665/87 de la Commission (JO L 351 du 14. 12. 1987, p. 1), modifi(cid:130), ainsi que pour les exportations vers les pays tiers. NB: Les codes produits, ainsi que les renvois en bas de page, sont d(cid:130)finis au r(cid:138)glement (CEE) no 3846/87 de la Commission, modifi(cid:130)


title: 1999 m. gegužės 26 d. Komisijos direktyva 1999/52/EB su technikos pažanga suderinanti Tarybos direktyvą 96/96/EB dėl valstybių narių įstatymų, reglamentuojančių motorinių transporto priemonių ir jų priekabų techninę apžiūrą, suderinimoTekstas svarbus EEE.

eurovoc_concepts:
approximation of laws
commercial vehicle
diesel fuel
motor vehicle
roadworthiness tests
transport regulations

formats: html pdf print

text: 360 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 07/4 t. 31999L0052 L 142/26 EUROPOS BENDRIJŲ OFICIALUSIS LEIDINYS 1999 6 5 KOMISIJOS DIREKTYVA 1999/52/EB 1999 m. gegužės 26 d. su technikos pažanga suderinanti Tarybos direktyvą 96/96/EB dėl valstybių narių įstatymų, regla- mentuojančių motorinių transporto priemonių ir jų priekabų techninę apžiūrą, suderinimo (tekstas svarbus EEE) EUROPOS BENDRIJŲ KOMISIJA, atsižvelgdama į Europos bendrijos steigimo sutartį, atsižvelgdama į 1996 m. gruodžio 20 d. Tarybos direktyvos 96/96/EB dėl valstybių narių įstatymų, regla- mentuojančių motorinių transporto priemonių ir jų priekabų techninę apžiūrą, suderinimo (1), 7 straipsnio 2 dalį, (1) (2) (3) (4) (5) (6) kadangi įgyvendinant pirmąją motorinių transporto priemonių gamintojų ir naftos pramonės pro- gramą (2) buvo nustatyta, kad motorinių transporto priemonių būklės reikalavimai – tai pagrindinė sudedamoji dalis, nuo kurios priklauso eismo poveikis oro kokybei; kadangi Direktyvos 96/96/EB II priedo 8. 2 punkte tiksliai apibrėžti tikrinimai, kuriuos periodiškų apžiūrų metu reikia atlikti tam, kad būtų patikrinta, ar transporto priemonės yra tinkamos būklės; kadangi Direktyvos 92/55/EEB (3) II priedo 8. 2. 2 punkte yra aiškiai nurodyta, kad nuo 1996 m. sausio 1 d. reikia tikrinti transporto priemonių dyzelinių variklių išmetamų dūmų drumstumą atlie- kant variklio „laisvo pagreitėjimo“ kintamojo režimo bandymą, kai variklio sūkių skaičius tolygiai didinamas įveikiant jo inerciją; kadangi šia direktyva nustatomas techninis pakeitimas, kuris patobulins transporto priemonių su dyzeliniais varikliais išmetamų teršalų tikrinimą, atliekamą techninės apžiūros metu; kadangi reikia ir toliau plėtoti alternatyvią tikrinimo tvarką transporto priemonių su dyzelinias varikliais būklei patikrinti, ypač dėl kietųjų dalelių ir NOx, turi būti atlikti šie darbai; kadangi šios direktyvos nuostatos atitinka pagal Direktyvos 96/96/EB 8 straipsnį įsteigto Motorinių transporto priemonių ir jų priekabų techninės apžiūros, derinimo su technikos pažanga komiteto nuomonę, PRIĖMĖ ŠIĄ DIREKTYVĄ: Direktyva 96/96/EB pakeičiama taip: II priedo 8. 2. 2 punktas pakeičiamas taip: 1 straipsnis „8. 2. 2. Motorinės transporto priemonės su slėginio uždegimo (dyzeliniais) varikliais: a) išmetamų dujų drumstumas išjungus pavarą ir įjungus sankabą turi būti išmatuotas tolygiai didinant variklio sūkių skaičių (variklis be apkrovos veikia tuščiąja eiga ir tol, kol nutrau- kiamas degalų tiekimas); b) transporto priemonės agregatų ir mazgų veikimo stabilizavimas prieš patikrą: 1. Transporto priemones galima tikrinti nestabilizavus jų agregatų ir mazgų veikimo, tačiau dėl saugos priežasčių apžiūra turėtų būti atlikta su įšildytu ir mechaninei variklio būklei nustatytus reikalavimus atitinkančiu varikliu. (1) OL L 46, 1997 2 17, p. 1. (2) Trišalė motorinių transporto priemonių gamintojų, naftos pramonės ir Europos Komisijos administravimo padalinių programa, kurią įgyvendinant siekiama 2000 metams parengti transporto priemonių deginių ir degalų kokybės stan- dartus. (3) OL L 225, 1992 8 10, p. 68. 07/4 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 361 2. Nė viena transporto priemonė, išskyrus d punkto 5 dalyje nurodytus atvejus, nebus lai- koma neatitinkančia reikalavimų, jeigu jos agregatų ir mazgų veikimas nebuvo stabili- zuotas pagal toliau išdėstytus reikalavimus. 3. Variklis įšildomas iki nustatytos temperatūros, pavyzdžiui, alyvos lygio matuoklio vamzdelyje zondu išmatuota variklio alyvos temperatūra turi būti bent 80 °C, ar iki įprastos variklio veikimo temperatūros, jeigu ji mažesnė, arba variklio cilindrų bloko temperatūra, išmatuota pagal infraraudonojo spinduliavimo intensyvumą, turi būti bent lygiavertė pirmiau nurodytajai. Jeigu transporto priemonės konfigūracija yra tokia, kad pirmiau minėtų matavimų negalima atlikti, normalią variklio veikimo temperatūrą galima išmatuoti kitomis priemonėmis, pavyzdžiui, panaudojus variklį aušinantį venti- liatorių. 4. Išmetimo sistema išvaloma atliekant bent tris ciklus, kurių metu tolygiai didinamas variklio sūkių skaičius, arba lygiaverčiu būdu; c) tikrinimo tvarka: 1. Vizualiai patikrinamas atitinkamų motorinės transporto priemonės išmetamųjų dujų šalinimo sistemos sudedamųjų dalių sandarumas. 2. Variklis ir bet koks sumontuotas turbokompresorius prieš variklio sūkių skaičiaus toly- gaus didinimo kiekvieną ciklą turi veikti tuščiąja eiga. Jei tai yra didelės galios dyzeliai, vadinasi, atleidus karbiuratoriaus sklendę reikia palaukti bent 10 sekundžių. 3. Kad būtų pradėtas variklio sūkių skaičiaus tolygaus didinimo ciklas, akceleratoriaus iki galo (trumpiau nei per sekundę), pedalą reikia greitai tačiau ne pernelyg stipriai, kad degalų siurblys imtų veikti didžiausia galia. ir be pertrūkių nuspausti 4. Kiekvieno ciklo metu, kai tolygiai didinamas variklio sūkių skaičius, prieš atleidžiant akceleratoriaus pedalą, variklis ima suktis tokiu greičiu, kai jam nutraukiamas degalų tiekimas, arba, jei tai yra transporto priemonės su automatine pavarų dėže, gamintojo nurodytu greičiu, o jeigu tie duomenys nežinomi, tada variklio sukimosi greitis yra lygus dviems trečdaliams to greičio, kuriuo besisukančiam varikliui nutraukiamas degalų tiekimas. Ar laikomasi to reikalavimo, galima patikrinti, pavyzdžiui, kontroliuo- jant variklio sūkių skaičių arba palaukiant tol, kol nuo akceleratoriaus pirminio paspau- jei tai yra I dimo iki to pedalo atleidimo prabėgs pakankamai laiko, kurio trukmė, priede nurodytos 1 ir 2 kategorijos transporto priemonės, turėtų būti ne mažesnė kaip 2 sekundės; d) ribinės vertės: 1. Koncentracijos lygis neturi viršyti plokštelėje pagal Tarybos direktyvą 72/306/EEB2 įrašyto lygio. 2. Jeigu tokios informacijos nėra arba valstybės narės kompetentingos institucijos tokio lygio nusprendžia nelaikyti orientaciniu, absorbcijos koeficiento ribinės vertės yra tokios: didžiausias absorbcijos koeficientas: — dyzelinių variklių be pripūtimo = 2,5 m–1, — dyzelinių variklių su turbopripūtimu = 3,0 m–1 arba joms lygiavertės vertės, suteikiant EB tipo patvirtinimą. jeigu naudojama kitokio tipo negu ta, kuri naudojama 3. Transporto priemonėms, kurios įregistruotos arba pirmą kartą pradėtos eksploatuoti iki 1980 m. sausio 1 d. , šie reikalavimai netaikomi. 4. Transporto priemonės neatitinka reikalavimų tik tuomet, jeigu bent trijų paskutinių ciklų, kurių metu buvo tolygiai padidintas variklio sūkių skaičius, aritmetinis vidurkis viršija ribinę vertę. Tuos vidurkius galima apskaičiuoti neatsižvelgiant į bet kokių mata- vimų rezultatus, kurie labai skiriasi nuo matavimų vidurkio, arba į bet kokio statistinio apskaičiavimo rezultatą, kurį rengiant buvo atsižvelgta į matavimų sklaidą. Valstybės narės gali nustatyti didžiausią tikrinimo ciklų skaičių. 362 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 07/4 t. 5. Kad nereikėtų atlikti nebūtinų tikrinimų, 8. 2. 2 punkto d papunkčio 4 dalies nuosta- toms taikydamos išimtis valstybės narės transporto priemones, kurių išmatuotos vertės labai viršija ribines vertes, gali laikyti neatitinkančiomis reikalavimų atlikus mažiau kaip 3 ciklus, kurių metu variklio sūkių skaičius buvo tolygiai didinamas arba užbaigus dujų išmetimo sistemos išvalymo ciklus (arba jiems lygiavertes priemones), nurodytus b papunkčio 3 dalyje. Taip pat, kad nereikėtų atlikti nebūtinų patikrinimų, 8. 2. 2. punkto d papunkčio 4 dalies nuostatoms taikydamos išimtis valstybės narės transporto priemo- nes, kurių išmatuotos vertės yra gerokai mažesnės už ribines vertes, gali laikyti atitin- kančiomis reikalavimus atlikus mažiau kaip 3 ciklus, kurių metu variklio sūkių skaičius buvo tolygiai didinamas arba užbaigus dujų išmetimo sistemos išvalymo ciklus (arba jiems lygiavertes priemones), nurodytus b papunkčio 3 dalyje. “ 2 straipsnis Valstybes narės priima įstatymus ir kitus teisės aktus, kurie, įsigalioję iki 2000 m. spalio 1 d. , įgyven- 1. dina šią direktyvą. Valstybės narės, priimdamos šias priemones, daro jose nuorodą į šią direktyvą arba tokia nuoroda daroma jas oficialiai skelbiant. Nuorodos darymo tvarką nustato valstybės narės. Valstybės narės pateikia Komisijai šios direktyvos taikymo srityje priimtų pagrindinių nacionalinių 2. teisės aktų nuostatų tekstus. Ši direktyva įsigalioja kitą dieną po jos paskelbimo Europos Bendrijų oficialiajame leidinyje. 3 straipsnis 4 straipsnis Ši direktyva skirta valstybėms narėms Priimta Briuselyje, 1999 m. gegužės 26 d. Komisijos vardu Neil KINNOCK Komisijos narys


title: Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het "Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad inzake de vrijwillige deelneming van organisaties aan een communautair milieubeheer- en milieuauditsysteem"

eurovoc_concepts:
cooperation policy
environmental policy
environmental risk prevention
industrial hazard
profit sharing

text: 22. 7. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 209/43 Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het „Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad inzake de vrijwillige deelneming van organisaties aan een communautair milieubeheer- en milieuauditsysteem” (1) (1999/C 209/11) De Raad heeft op 11 december 1998 besloten het Economisch en Sociaal Comité overeenkomstig artikel 130 S van het EG-Verdrag te raadplegen over het voornoemde voorstel. De Afdeling „Landbouw, plattelandsontwikkeling, milieu”, die met de voorbereidende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 4 mei 1999 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Pezzini. Tijdens zijn 364e zitting van 26 en 27 mei 1999 (vergadering van 26 mei) heeft het Economisch en Sociaal Comité het volgende advies uitgebracht, dat met 71 stemmen vo´ o´ r en 3 stemmen tegen, bij 5 onthoudingen is goedgekeurd. 1. Inleiding 1. 1. Met de herziening van de EMAS-verordening, geba- seerd op een evaluatie van de uitvoering in de lidstaten evenals de ontwikkelingen in het communautair milieubeleid is een grotere nadruk komen te liggen op vrijwillige instrumenten en de verantwoordelijkheid van de actoren voor het bevorderen van duurzame groei. In het navolgende zullen enkele belangrij- ke nieuwe elementen hiervan worden besproken. 1. 2. Het Comité juicht het toe dat sommige van deze nieuwe elementen overeenstemmen met de opmerkingen in zijn advies over het oorspronkelijke voorstel (2), met name wat betreft de participatie van werknemers, de steun aan het MKB, het nut van een logo en de geleidelijke uitbreiding van het toepassingsgebied. De belangrijkste nieuwe elementen van het voorstel 1. 3. zijn: — uitbreiding van het toepassingsgebied (art. 3); — opneming van de norm ISO 14001 in EMAS, om de overstap van ISO 14001 naar EMAS te vergemakkelijken en dubbel werk te voorkomen (bijlage I); — betrokkenheid van de werknemers bij de uitvoering van EMAS (art. 1); — vergroting van de deelname van het MKB (art. 10, lid 1); — gebruik van EMAS bij de uitvoering van en controle op de naleving van de milieuwetgeving (art. 10, lid 2); — invoering van een duidelijk logo (art. 8); — ontwikkeling van een promotiestrategie (art. 11); — zorgen voor een consequente tenuitvoerlegging in de lidstaten, o. m. door het opzetten van een forum van bevoegde instanties en erkenningsinstanties (art. 4 en 5). (1) PB C 400 van 22. 12. 1998, blz. 7. (2) PB C 332 van 16. 12. 1992. 1. 4. Daarnaast zijn er belangrijke elementen van conti- nuïteit, met name op het stuk van de toegevoegde waarde van EMAS — die inhoudt dat deelnemende organisaties verder gaan dan de naleving van de heersende milieuwetgeving (derde „Overweging”) —, evenals de grote nadruk op de subsidiariteit, waardoor de uitvoeringsmaatregelen grotendeels aan de lid- staten worden overgelaten. 1. 5. Het Comité stelt vast dat de in januari 1999 door het Duitse voorzitterschap georganiseerde conferentie over de herziening van EMAS een nuttig moment van bezinning is geweest, en een gelegenheid was om de tot nu toe bereikte resultaten onder de loep te nemen. Wel heeft de conferentie laten zien dat er nog enkele belangrijke obstakels moeten worden overwonnen wil de ontwikkeling van EMAS in alle lidstaten gelijk oplopen, zoals ook duidelijk wordt gemaakt door de opvallende daling van het aantal certificeringsaanvra- gen in Duitsland — tot nu toe het land waar EMAS het vaakst werd toegepast. 1. 6. Het Comité is het er in het bijzonder mee eens dat EMAS dient te worden uitgebreid door de toegang van het MKB tot het systeem te verbeteren en tegelijkertijd een voortdurende verbetering van de milieuprestaties na te streven, in combinatie met een zo groot mogelijke doorzichtigheid voor het publiek. Tijdens een op 16 maart 1999 te Rome georganiseerde 1. 7. hoorzitting (in samenwerking met het Italiaanse Nationaal bureau voor de bescherming van het milieu — ANPA) waaraan actief is deelgenomen door een brede vertegenwoordiging van sociaal-economische kringen en bij EMAS betrokken organisaties, heeft het Comité de geografische verschillen bij de toepassing nader kunnen bestuderen, met name de hindernissen in sommige landen en methoden om deze te overwinnen. 1. 8. Deze hoorzitting heeft laten zien dat de lidstaten en de Commissie voor een betere verspreiding van het systeem moeten zorgen, en dat de belanghebbende partijen — met name beroepsorganisaties, vakbonden en ngo’s — hier nog meer bij moeten worden betrokken, door partnerschappen op te richten. C 209/44 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 22. 7. 1999 1. 9. Het ESC zal in dit verband kijken of een vervolgadvies moet worden uitgebracht, om alle niet onder de verordening vallende praktische aspecten die de toetreding tot EMAS er met name voor het MKB niet gemakkelijker op maken, te bestuderen. 2. Algemene opmerkingen 2. 1. Het Comité beschouwt EMAS als een nuttig instrument om het algemene streven naar duurzame productie- en con- sumptiepatronen (duurzame ontwikkeling) te verwezenlijken. Een aantal basisbeginselen dient nog eens te worden onder- streept: — het is marktgeoriënteerd; — het is gebaseerd op vrijwillige deelneming; — het bevordert een op gedeelde verantwoordelijkheid geba- seerde benadering van milieubescherming; — het biedt een kader voor doelmatig beheer van indirecte milieueffecten; — het verbetert de milieuprestaties van de industrie en andere sectoren; — de resultaten moeten geloofwaardig en doorzichtig zijn; — het systeem kan naast de „command-and-control”- benadering worden gebruikt. 2. 1. 1. De complementariteit van EMAS houdt in dat het instrument dient te worden gecombineerd met andere instru- menten van milieubeleid in het kader van de bevordering van „duurzame ontwikkeling” door de overheid, en dat alle partners samenwerken. Het spreekt voor zich dat dit instrument in de eerste plaats voor bedrijven is bedoeld, maar dat het pas zichtbaar wordt en meerwaarde krijgt wanneer vooral de burgers — voor wie de milieuverklaring is bedoeld — sterker hierbij worden betrokken. 2. 1. 2. De ontwikkelingen op het gebied van milieuvriende- lijke overheidsopdrachten („green procurement”), waarbij duurzame productiemethoden en diensten worden begunstigd, mogen niet over het hoofd worden gezien, evenals — meer in het algemeen — de vaststelling door de Commissie van een geïntegreerd productbeleid (IPP), waarover een Groenboek zal worden uitgebracht. Deze nieuwe ontwikkelingen zouden een gunstiger klimaat voor de EMAS-certificering kunnen scheppen. Hoewel de toetreding tot EMAS voor ondernemingen 2. 1. 3. en organisaties vrijwillig is, is het de plicht van de overheid dit instrument te bevorderen en de verspreiding ervan te stimuleren: zij is namelijk tegenover de burgers de verplichting aangegaan om voor een milieuvriendelijke ontwikkeling te zorgen. Zo kan de deelname aan EMAS ceteris paribus als doorslaggevend criterium bij de toekenning van overheidsop- drachten worden gehanteerd. 2. 2. Geografische onevenwichtigheden en subsidiariteit Nu is gebleken dat er grote geografische verschillen 2. 2. 1. zijn bij de toepassing van EMAS in de lidstaten — met mogelijk negatieve gevolgen voor de betrekkingen tussen het bedrijfsleven en de markt —, is het nuttig de ervaringen eens goed te analyseren, om te kijken hoe kan worden gezorgd voor een grotere homogeniteit, nu eens niet door strikte toepassing van de normen, maar met behulp van stimulerings- maatregelen die compatibel zijn met de voorschriften op het stuk van concurrentievermogen en mededinging. 2. 2. 2. Vier lidstaten — Oostenrijk, Duitsland, Nederland en Zweden — kennen een veel hoger deelnemingspercentage (percentage bedrijven dat EMAS hanteert op het totaal aantal bedrijven in dat land) dan in de rest van de Europese Unie. 2. 2. 2. 1. Deze „positieve afwijking” geeft te denken, omdat een dergelijk resultaat uiteraard alleen kon worden bereikt m. b. v. instrumenten en middelen die niet expliciet in de verordening zijn geregeld en waarvan de verspreiding nuttig zou zijn. 2. 2. 2. 2. Een belangrijke verklaring voor dit feit kan bijvoor- beeld zijn gelegen in de bestuurlijke decentralisatie en de inschakeling van de Kamers van Koophandel, werkgevers- en werknemersorganisaties en instanties die de deelname aan EMAS promoten, evenals het aantal en de kwaliteit van milieuverificateurs, de verspreiding van informatie, de toepas- sing van nieuwe en geavanceerde milieutechnologieën en het bestaan van een geconsolideerde en goed nageleefde milieuwetgeving. Het zal duidelijk zijn dat in landen met een sterke traditie op milieubeschermingsgebied eerder zal worden deelgenomen aan vrijwillige instrumenten zoals EMAS. 2. 2. 3. Gedacht kan worden aan de volgende instrumenten: — teruggave van betaalde belastingen ter beloning van goed beheer dat tastbare resultaten op milieugebied heeft opgele- verd; — bestuurlijke decentralisatie van de controles en certifice- ring; — opname in EMAS van andere nationale wettelijke voor- schriften op milieugebied; — het stimuleren van grote ondernemingen om deel te nemen aan de EMAS-programma’s van hun toeleveranciers; — vermelding van de namen van toeleveranciers in de milieuverklaring; — op gebieden waar uiteenlopende activiteiten naast elkaar bestaan, het inschakelen van lokale en regionale overheden bij de coördinatie, met het oog op een collectieve certifice- ring; — het geven van een grotere verantwoordelijkheid van beheer aan de decentrale werkgeversverenigingen, met name om de deelname van het MKB te bevorderen, geflankeerd door technische en financiële steunmaatregelen; 22. 7. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 209/45 — grotere zichtbaarheid en openbaarheid van de bereikte resultaten; — doelgerichte initiatieven op het stuk van voorlichting en scholing, met name t. b. v. beroepsorganisaties die het MKB vertegenwoordigen. Het forum van bevoegde instanties en erkenningsin- 2. 2. 4. stanties kan zeker bijdragen tot de uitwisseling van ervaringen. Daarnaast zal er druk uitgaan van de interne markt om tot harmonisatie over te gaan: het is geen toeval dat ondernemin- gen met een EMAS-registratie in Italië hoofdzakelijk grote multinationals zijn of bedrijven die de markten in Midden- en Noord-Europa van goederen voorzien. 2. 2. 5. Het creëren van gelijke concurrentievoorwaarden binnen de interne markt is de belangrijkste beweegreden voor de invoering van EMAS (zie par. 5 van de Toelichting). De Commissie heeft op grond van het subsidiariteitsbeginsel een limitatieve visie op haar eigen optreden. Haar taken, zoals beschreven in artikel 10. 4 (bevordering van de samenhang) en artikel 11 (bevordering van EMAS op communautair niveau) mogen echter niet worden onderschat. Aangezien de resultaten niet overal even succesvol zijn, kan men zich afvragen of deze taken wel naar behoren worden vervuld, gezien de noodzaak het milieubewustzijn van de burgers en het bedrijfsleven te vergroten. 2. 3. Uitbreiding van het toepassingsgebied Het gaat om een ambitieuze doelstelling, waarvan de 2. 3. 1. noodzaak is gebleken tijdens de uitvoering van een reeks proefprojecten. Als argument kan tevens worden aangevoerd dat iedere menselijke activiteit in meerdere of mindere mate van invloed is op het milieu. 2. 3. 2. Het ESC stemt in principe in met het voorstel om het toepassingsgebied uit te breiden, maar wijst erop dat hierover twee opvattingen heersen, die vanwege hun al te eenvoudige logica dienen te worden verworpen. 2. 3. 2. 1. In de eerste plaats de opvatting dat de uitbreiding onmogelijk is, omdat sommige sectoren, zoals de dienstver- lening, geen fysiek waarneembare gevolgen voor het milieu in een bepaald gebied zouden hebben. Hierbij wordt voorbijge- gaan aan het feit dat er ook indirecte gevolgen kunnen zijn. 2. 3. 2. 2. dat alle problemen zijn opgelost. Zij wijst er immers op: In de tweede plaats de opvatting van de Commissie a) dat uit alle proefprojecten blijkt dat er ook buiten de industrie vraag is naar een milieucertificaat; b) dat ook andere sectoren aanzienlijke effecten hebben op het milieu, zowel direct als indirect; c) dat milieubeheersystemen even goed op andere sectoren van de economie kunnen worden toegepast. 2. 3. 3. Onderstreept zou echter moeten worden dat de onmiddellijke en veralgemeende uitbreiding van EMAS lastig op te lossen problemen oplevert, omdat de industrie andere milieugevolgen teweegbrengt dan niet-industriële sectoren zoals de dienstensector, maar dat deze problemen op rationele wijze moeten worden aangepakt aan de hand van drie basisbeginselen: — er moet expliciet worden vastgesteld dat EMAS op alle sectoren kan worden toegepast, om alle twijfels m. b. t. ontheffingen of uitzonderingen te voorkomen; — er moet nog meer onderzoek worden gedaan aan de hand van concrete projecten, om zo specifieke referentiecriteria op te stellen voor de beoordeling van milieuprestaties in de betrokken sectoren en een duidelijke definitie van de geregistreerde locatie, zoals het Comité overigens al had opgemerkt in zijn advies over het oorspronkelijke voor- stel (1); — de uitbreiding naar nieuwe sectoren dient met een geleide- lijke, op prioriteiten gebaseerde aanpak te geschieden; in de eerste plaats moeten de toepassingsmogelijkheden in de overheids- en dienstensector worden onderzocht. 2. 4. Participatie van werknemers 2. 4. 1. Hoewel de participatie van werknemers is opgeno- men in artikel 1. d, omdat deze wordt beschouwd als een essentiële factor voor het welslagen van EMAS, blijft het bij een algemene beginselverklaring. Details over de wijze en vorm van deze participatie ontbreken, hetgeen in strijd is met artikel 3. 1 en artikel 7. 2 van de Verordening uit 1993. De nieuwe verordening zou garanties moeten bevat- 2. 4. 2. ten omtrent de participatie en raadpleging van werknemers — op bedrijfsniveau, via de organisaties die hen vertegenwoordi- gen — bij de voorbereiding en uitvoering van de programma’s, vooral met betrekking tot problemen i. v. m. beroepskwalifi- caties en arbeidsorganisatie. 2. 5. Gebruik van EMAS bij de toepassing en controle op de naleving van de milieuwetgeving De formulering van artikel 10. 2 biedt lidstaten de 2. 5. 1. mogelijkheid de EMAS-registratie te gebruiken bij de toepas- sing en controle op de naleving van de milieuwetgeving, zodat dubbel werk kan worden voorkomen. 2. 5. 2. Dit is een interessante mogelijkheid, vooral ook in het licht van de opmerkingen in het ESC-advies over de naleving van de milieuwetgeving (2). 2. 5. 3. Hoewel de toegevoegde waarde van EMAS erin bestaat dat ondernemingen verder gaan dan hetgeen is voorge- schreven, kan de deelname aan het systeem in fases geschieden, in dialoog tussen de onderneming en de bevoegde instantie, om zo de naleving te bevorderen en situaties in de schemerzone aan het daglicht te brengen. (1) PB C 332 van 16. 12. 1992. (2) PB C 73 van 9. 3. 1998 en PB C 95 van 30. 3. 1998. C 209/46 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 22. 7. 1999 2. 5. 4. Het voorkomen van dubbel werk is ongetwijfeld een stimulans voor de onderneming en een beweegreden voor de op milieugebied bevoegde instanties om de verspreiding van EMAS te bevorderen. 2. 5. 5. Het Comité verbaast zich er echter over dat verwijzin- gen naar het Europees Milieuagentschap totaal ontbreken; het agentschap zou immers een nuttige rol kunnen spelen bij de benchmarking van de ervaringen, en technische en weten- schappelijke steun bij de opstelling van richtsnoeren kunnen bieden. 2. 6. De deelname van het MKB en ambachtelijke bedrijven bevor- deren 2. 6. 1. Het is zaak, rekening te houden met de bijzondere dynamiek die aan de basis ligt van het gedrag en de keuzen van kleine ondernemers. Deze nemen heel wat taken op zich, welke zij afhankelijk van de beschikbare tijd en de schaarse mankracht in prioriteiten moeten indelen. Dit betekent dat taken die niet noodzakelijk zijn, maar wel een aanzienlijke hoeveelheid tijd en middelen opslokken, meestal achterwege worden gelaten, zolang het nut voor het bedrijf niet bewezen is. Er dienen derhalve specifieke procedures in het leven 2. 6. 2. te worden geroepen, vereenvoudigde documenten te worden opgesteld en audit- en controlecycli te worden vastgesteld die zijn toegesneden op het type en de omvang van het bedrijf. In dit verband wijst het ESC erop dat al te frequente controles bureaucratische rompslomp en overdreven hoge kosten voor het MKB met zich mee brengen. Het spreekt voor zich dat het budget van de meeste 2. 6. 3. micro-ondernemingen geen ruimte laat voor een extra perso- neelslid dat met de uitvoering van tijdrovende administratieve taken kan worden belast. Om de deelname van deze bedrijven te bevorderen, is het dan ook zaak dat de op milieugebied bevoegde instanties — op het meest geschikte niveau — structuren voor dienstverlening en assistentie opzetten. Er moet met name aandacht worden besteed aan de 2. 6. 4. opleiding van interne auditoren, die zich speciaal met de problematiek van kleine bedrijven gaan bezighouden. In tegenstelling tot grote bedrijven, die vaak over kwaliteitsbewa- kingssystemen beschikken, hebben kleine bedrijven meer moeite om hun werknemers bij de audit in te schakelen. De brancheorganisaties dienen verantwoordelijk te worden gesteld, en daarbij te worden ondersteund door de overheid. De interne audit is voor organisaties van fundamenteel belang om zich op één lijn met de geldende wetgeving te brengen, als eerste stap op weg naar de EMAS-certificering (zie art. 10. 2). 2. 6. 5. Daarnaast zouden richtsnoeren moeten worden op- gesteld om de werkzaamheden van verificateurs binnen het MKB te vergemakkelijken, door de toetsingscriteria te harmoni- seren. 2. 7. Zichtbaarheid en geloofwaardigheid van EMAS 2. 7. 1. EMAS is een vrijwillig instrument, dat in het open- baar — m. b. v. doorzichtige procedures en controle door bevoegde instanties — erkenning verleent aan de inspanningen ter verbetering van de milieuprestaties van diverse economi- sche actoren. Als instrument voor duurzame ontwikkeling verlangt het de deelname van alle betrokken actoren, en een adequate voorlichting van het publiek. Het instrument wordt vooral gebruikt in gebieden waar de overheid een actief duurzaam ontwikkelingsbeleid voert. Hierbij moeten alle on- derwijs- en opleidingsstructuren — met name scholen — worden ingeschakeld. Het systeem moet worden onderscheiden van par- 2. 7. 2. ticuliere systemen voor certificering, door de toegevoegde waarde — bescherming van de burgers — te benadrukken. De bureaucratische rompslomp moet worden verminderd, terwijl raadpleging en voorlichting dienen te worden versterkt. Het ESC is dan ook van mening dat het gebruik van een logo, zoals in het Commissiedocument wordt voorgesteld, van groot nut zal zijn. 2. 7. 3. Aangezien de Commissie verantwoordelijk is voor de bevordering van EMAS op communautair niveau, stelt het Comité voor dat de publicatie van de nieuwe verordening vergezeld zal gaan van richtsnoeren inzake best practices, veel voorkomende hindernissen en al het andere dat kan bijdragen tot een betere kennis en gebruik van het instrument. Indien nodig zal het Comité zijn bijdrage aan de opstelling van de richtsnoeren leveren. 2. 7. 4. Het Comité acht het van fundamenteel belang dat alle lidstaten ervoor zorgen dat de belanghebbende sociaal- economische actoren uitgebreid worden geraadpleegd en actief worden betrokken. Deze raadplegingsmechanismen hebben het meeste succes wanneer zij worden gesteund door de overheid. Het zou dan ook wenselijk zijn deze verplichting in de verordening op te nemen, door expliciet te verwijzen naar een op participatie gebaseerde aanpak, evenals naar de noodzaak om op het gebied van duurzame ontwikkeling een gedeelde verantwoordelijkheid te promoten. In artikel 2 zou een definitie van „belanghebbenden” (stakeholders) moeten worden opgenomen, tot wie de milieuverklaring moet zijn gericht. Artikel 5 zou de expliciete bepaling moeten bevatten dat de belanghebbende partijen door de bevoegde instanties kunnen worden geraadpleegd. Bovendien moet in artikel 11 worden bepaald dat zij actief worden betrokken bij de voorlichting aan het publiek en de bevordering van het systeem. Ten slotte wijst het ESC erop dat op Europees niveau 2. 7. 5. geen enkele benchmarking van de resultaten is gepland, terwijl dat een zeer nuttig instrument is om de toetreding tot EMAS te bevorderen. Er kan dan ook worden overwogen om deze taak op gezette tijden te laten uitvoeren door het Europees Milieuagentschap, zodat indicatoren kunnen worden vastge- steld met behulp waarvan de kwaliteitscontrole van EMAS op Europees niveau kan worden vergemakkelijkt. 22. 7. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 209/47 2. 8. Bijzondere opmerkingen 2. 8. 1. D e f i n i t i e v a n „ o r g a n i s a t i e ” e n „ l o c a - t i e ” [ a r t i k e l 2 , l e t t e r ( l ) e n ( m ) ] 2. 8. 1. 1. Terwijl de locatie een precieze geografische afba- kening heeft, met identificeerbare milieueffecten, geldt dat niet voor de organisatie. Voorkomen moet worden dat een organisatie met locaties die niet aan de milieuwetgeving voldoen, toch een certificaat krijgt. Daarvoor is het noodzake- lijk precieze criteria op te stellen, vooral op het gebied van de dienstverlening. Bijvoorbeeld: wat te doen wanneer een organisatie over verschillende locaties is verdeeld? 2. 8. 2. B e s t e b e s c h i k b a r e a v a i l a b l e t e c h n i q u e s , B A T ) t e c h n i e k e n ( B e s t 2. 8. 2. 1. Artikel 3a van EMAS I hield de verplichting in voor een bedrijf om zijn eigen milieubeschermingsstrategie kenbaar te maken, met het oog op een voortdurende verbetering van zijn milieuprestaties m. b. v. de beste beschikbare technieken. Dit belangrijke punt is niet in de nieuwe tekst overgenomen. Bijlage I. B. 2 van EMAS II zou moeten verwijzen naar de beste beschikbare technieken als instrument om de milieuprestaties van organisaties die voor een certificaat in aanmerking willen komen, voortdurend te verbeteren, en als belangrijke indicator voor de verificateur. Uiteraard geldt dit alleen voor sectoren waar het gebruik van BAT is ingeburgerd. 2. 8. 3. N a l e v i n g v a n d e m i l i e u w e t g e v i n g Onder EMAS I konden bedrijven die niet aan de 2. 8. 3. 1. milieuwetgeving voldeden, geen certificaat krijgen. Het nieuwe voorstel maakt echter onvoldoende duidelijk dat een organisa- tie met een EMAS-certificaat regelmatig moet worden gecon- troleerd om te kijken of zij voldoet aan de nationale milieuwet- geving, hoewel een aantal artikelen daar wel op zinspelen (art. 3 b en art. 6. 1 (e), Bijlage I b. 1, Bijlage II 2. 6 en Bijlage V 5. 4. 3). Het is met name onduidelijk of de milieuverklaring informatie moet bevatten over het feit of de organisatie de nationale milieuwetgeving naleeft. Dit zou in Bijlage III, paragraaf 3. 2 m. b. t. de inhoud van de milieuverklaring moeten worden vermeld. Brussel, 26 mei 1999. 2. 8. 4. G e b r u i k v a n E M A S b i j d e c o n t r o l e o p d e n a l e v i n g v a n d e m i l i e u w e t g e v i n g Artikel 10. 2 (voorkomen van dubbel werk bij de 2. 8. 4. 1. controle op de naleving) dient in samenhang met artikel 1. 3 te worden gelezen. EMAS komt niet in de plaats van de normale milieucontroles, en houdt geen dubbel werk in, aangezien ze op verschillende aspecten betrekking hebben en elkaar aanvullen. De EMAS-registratie — een vrijwillig instrument voor bedrijven — mag de controle door de overheid niet vervangen. Zij kan wel worden gebruikt in het kader van het subsidiariteitsbeginsel, om onnodig dubbel werk te voorkomen en de uit de nationale wetgeving voortvloeiende administratie- ve procedures te vereenvoudigen. 2. 8. 5. M i l i e u v e r k l a r i n g ( B i j l a g e I I I ) Het voorstel van de Commissie gaat minder ver 2. 8. 5. 1. dan de vorige versie van de verordening. Volgens Bijlage III paragraaf 3. 2 moet een organisatie uitsluitend de algemene doelstellingen meedelen, en niet de strategieën of meer gedetail- leerde doelstellingen. Bovendien mag de milieuverklaring in verschillende delen worden opgesplitst. Het Comité vindt dat ontoelaatbaar: de verklaring zou volledig en in één geheel moeten worden bekend gemaakt. 2. 8. 5. 2. De inhoud van de milieuverklaring dient te voldoen aan de bepaling in Bijlage I punt 3, nl. dat organisaties een „open dialoog (. ) over de milieueffecten van hun activiteiten” voeren met „belanghebbende partijen, inclusief lokale gemeen- schappen en klanten”. De milieuverklaring dient aan deze vraag te beantwoorden. 2. 8. 6. D e e l n a m e v a n w e r k n e m e r s 2. 8. 6. 1. Om gratuite interpretaties te vermijden, zouden in Bijlage II en V de woorden „het personeel” moeten worden vervangen door „de werknemers”. Volgens de contractueel vastgelegde rechten van werknemers op voorlichting en raad- pleging moet bovendien zijn gewaarborgd dat de resultaten aan de vertegenwoordigers van werknemers worden medegedeeld. 2. 9. Beheercomité (art. 14) De overgang van een regelgevend comité naar een 2. 9. 1. initiatief van de Commissie meer beheercomité geeft het reliëf, zodat het vooral op internationaal niveau sneller en doeltreffender zal zijn. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité B. RANGONI MACHIAVELLI


title: Kommissionens förordning (EG) nr 1077/1999 av den 26 maj 1999 om ändring av exportbidragen för vitsocker och råsocker som exporteras i obearbetat skick

eurovoc_concepts:
export refund
raw sugar
white sugar

text: 27. 5. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 131/5 KOMMISSIONENS F(cid:153)RORDNING (EG) nr 1077/1999 av den 26 maj 1999 om (cid:132)ndring av exportbidragen f(cid:148)r vitsocker och r(cid:134)socker som exporteras i obear- betat skick EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION HAR ANTAGIT DENNA F(cid:153)RORDNING exportbidragen b(cid:148)r (cid:132)ndras till de belopp som anges i bilagan till den h(cid:132)r f(cid:148)rordningen. med beaktande av F(cid:148)rdraget om uppr(cid:132)ttandet av Euro- peiska gemenskapen, med beaktande av r(cid:134)dets f(cid:148)rordning (EEG) nr 1785/81 av den 30 juni 1981 om den gemensamma organisationen av marknaden f(cid:148)r socker (1), senast (cid:132)ndrad genom kommis- sionens f(cid:148)rordning (EG) nr 1148/98 (2), s(cid:132)rskilt artikel 19. 4 andra stycket i denna, och med beaktande av f(cid:148)ljande: Exportbidragen f(cid:148)r vitsocker och r(cid:134)socker som exporteras i obearbetat skick fastst(cid:132)lldes i kommissionens f(cid:148)rordning (EG) nr 1029/1999 (3). Till(cid:132)mpningen av de n(cid:132)rmare best(cid:132)mmelserna i f(cid:148)rord- ning (EG) nr 1029/1999 p(cid:134) de uppgifter som kommis- sionen har k(cid:132)nnedom om medf(cid:148)r att de nu g(cid:132)llande H(cid:142)RIGENOM F(cid:153)RESKRIVS F(cid:153)LJANDE. Artikel 1 Exportbidragen f(cid:148)r de produkter som r(cid:132)knas upp i artikel 1. 1 a i f(cid:148)rordning (EEG) nr 1785/81, odenaturerade och exporterade i obearbetat skick, fastst(cid:132)lldes i bilagan till f(cid:148)rordning (EG) nr 1029/1999 och skall (cid:132)ndras till de belopp som anges i bilagan till den h(cid:132)r f(cid:148)rordningen. Artikel 2 Denna f(cid:148)rordning tr(cid:132)der i kraft den 27 maj 1999. Denna f(cid:148)rordning (cid:132)r till alla delar bindande och direkt till(cid:132)mplig i alla medlemsstater. Utf(cid:132)rdad i Bryssel den 26 maj 1999. P(cid:134) kommissionens v(cid:132)gnar Franz FISCHLER Ledamot av kommissionen (1) EGT L 177, 1. 7. 1981, s. 4. (2) EGT L 159, 3. 6. 1998, s. 38. (3) EGT L 126, 20. 5. 1999, s. 8. L 131/6 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 27. 5. 1999 till kommissionens f(cid:148)rordning av den 26 maj 1999 om (cid:132)ndring av exportbidragen f(cid:148)r vitsocker och r(cid:134)socker som exporteras i obearbetat skick BILAGA Produktnummer 1701 11 90 9100 1701 11 90 9910 1701 11 90 9950 1701 12 90 9100 1701 12 90 9910 1701 12 90 9950 Bidragsbelopp (cid:190) EUR/100 kg (cid:190) 45,77 45,77 45,77 45,77 (1) (1) (2) (1) (1) (2) 1701 91 00 9000 0,4975 (cid:190) EUR/1 % sackaros (cid:253) 100 kg (cid:190) 1701 99 10 9100 1701 99 10 9910 1701 99 10 9950 (cid:190) EUR/100 kg (cid:190) 49,75 49,75 49,75 1701 99 90 9100 0,4975 (cid:190) EUR/1 % sackaros (cid:253) 100 kg (cid:190) (1) Till(cid:132)mpligt p(cid:134) r(cid:134)socker med utbyte p(cid:134) 92 %. Om utbytet (cid:132)r ett annat (cid:132)n 92 % skall det till(cid:132)mpliga exportbidraget ber(cid:132)knas i enlighet med best(cid:132)mmelserna i artikel 17a. 4 i f(cid:148)rordning (EEG) nr 1785/81. (2) Fastst(cid:132)llande upph(cid:132)vt genom kommissionens f(cid:148)rordning (EEG) nr 2689/85 (EGT L 255, 26. 9. 1985, s. 12), (cid:132)ndrad genom f(cid:148)rordning (EEG) nr 3251/85 (EGT L 309, 21. 11. 1985, s. 14)


title: Regulamento (CE) n° 1086/1999 da Comissão, de 26 de Maio de 1999, relativo à fixação de preços mínimos de venda para a carne de bovino posta à venda no âmbito do concurso referido no Regulamento (CE) n° 951/1999

eurovoc_concepts:
award of contract
beef
fixing of prices
minimum price
selling price

text: 27. 5. 1999 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 131/35 REGULAMENTO (CE) N. o 1086/1999 DA COMISS(cid:212)O de 26 de Maio de 1999 relativo (cid:133) fixa(cid:135)(cid:209)o de pre(cid:135)os m(cid:146)nimos de venda para a carne de bovino posta (cid:133) venda no (cid:131)mbito do concurso referido no Regulamento (CE) n. o 951/1999 A COMISS(cid:212)O DAS COMUNIDADES EUROPEIAS, Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia, (3) fixados tendo em considera(cid:135)(cid:209)o as propostas rece- bidas; Considerando que as medidas previstas no presente regulamento est(cid:209)o em conformidade com o parecer do Comit(cid:130) de Gest(cid:209)o da Carne de Bovino, Tendo em conta o Regulamento (CEE) n. o 805/68 do Conselho, de 27 de Junho de 1968, que estabelece a organiza(cid:135)(cid:209)o comum de mercado no sector da carne de bovino (1), com a (cid:156)ltima redac(cid:135)(cid:209)o que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) n. o 1633/98 (2), e, nomeadamente, o n. o 3 do seu artigo 7. o, (1) (2) Considerando que determinadas quantidades de carne de bovino, fixadas pelo Regulamento (CE) n. o 951/1999 da Comiss(cid:209)o (3), foram postas a concurso; Considerando que, nos termos do artigo 9. o do Regulamento (CEE) n. o 2173/79 da Comiss(cid:209)o (4), com a (cid:156)ltima redac(cid:135)(cid:209)o que lhe foi dada pelo Regu- lamento (CE) n. o 2417/95 (5), os pre(cid:135)os m(cid:146)nimos de venda para a carne posta a concurso devem ser ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO: Artigo 1. o Os pre(cid:135)os m(cid:146)nimos de venda da carne de bovino para o concurso previsto no Regulamento (CE) n. o 951/1999, cujo prazo de apresenta(cid:135)(cid:209)o das propostas terminou em 18 de Maio de 1999, s(cid:209)o fixados no anexo do presente regula- mento. Artigo 2. o O presente regulamento entra em vigor em 27 de Maio de 1999. O presente regulamento (cid:130) obrigat(cid:155)rio em todos os seus elementos e directamente aplic(cid:145)vel em todos os Estados-Membros. Feito em Bruxelas, em 26 de Maio de 1999. Pela Comiss(cid:209)o Franz FISCHLER Membro da Comiss(cid:209)o (1) JO L 148 de 28. 6. 1968, p. 24. (2) JO L 210 de 28. 7. 1998, p. 17. (3) JO L 118 de 6. 5. 1999, p. 16. (4) JO L 251 de 5. 10. 1979, p. 12. (5) JO L 248 de 14. 10. 1995, p. 39. L 131/36 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 27. 5. 1999 ANEXO (cid:190) BILAG (cid:190) ANHANG (cid:190) PAQAQTGLA (cid:190) ANNEX (cid:190) ANNEXE (cid:190) ALLEGATO (cid:190) B(cid:246)LAGE (cid:190) ANEXO (cid:190) LIITE (cid:190) BILAGA Estado miembro Medlemsstat Mitgliedstaat Jq(cid:145)tor l(cid:146)kor Member State (cid:144)tat membre Stato membro Lidstaat Estado-membro J(cid:132)senvaltio Medlemsstat Productos (1) Produkter (1) Erzeugnisse (1) Pqo(cid:152)(cid:149)mta (1) Products (1) Produits (1) Prodotti (1) Producten (1) Produtos (1) Tuotteet (1) Produkter (1) Precio m(cid:146)nimo expresado en euros por tonelada Mindstepriser i EUR/ton Mindestpreise ausgedr(cid:129)ckt in EUR/Tonne Ek(cid:145)wister pyk(cid:147)seir ejvqaf(cid:149)lemer se Euq(cid:150) am(cid:145) t(cid:149)mo Minimum prices expressed in EUR per tonne Prix minimaux exprim(cid:130)s en euros par tonne Prezzi minimi espressi in euro per tonnellata Minimumprijzen uitgedrukt in euro per ton Pre(cid:135)o m(cid:146)nimo expresso em euros por tonelada V(cid:132)himm(cid:132)ishinnat euroina tonnia kohden ilmaistuna Minimipriser i euro per ton a) Carne con hueso (cid:190) Kød, ikke udbenet (cid:190) Fleisch mit Knochen (cid:190) Jq(cid:146)ata le j(cid:149)jaka (cid:190) Bone-in beef (cid:190) Viande avec os (cid:190) Carni non disossate (cid:190) Vlees met been (cid:190) Carne com osso (cid:190) Luullinen naudanliha (cid:190) K(cid:148)tt med ben DEUTSCHLAND Vorder- und Hinterviertel, „compens(cid:130)s“ Vorderviertel Hinterviertel FRANCE Quartiers compens(cid:130)s Quartiers avant Quartiers arri(cid:138)re 430 400 450 (cid:190) (cid:190) (cid:190) (1) V(cid:130)anse los anexos V y VII del Reglamento (CEE) no 2456/93 de la Comisi(cid:155)n (DO L 225 de 4. 9. 1993, p. 4), cuya (cid:156)ltima modificaci(cid:155)n la constituye el Reglamento (CE) no 2602/97 (DO L 351 de 23. 12. 1997, p. 20). (1) Se bilag V og VII til Kommissionens forordning (EØF) nr. 2456/93 (EFT L 225 af 4. 9. 1993, s. 4), senest ændret ved forordning (EF) nr. 2602/97 (EFT L 351 af 23. 12. 1997, s. 20). (1) Vgl. Anh(cid:132)nge V und VII der Verordnung (EWG) Nr. 2456/93 der Kommission (ABl. L 225 vom 4. 9. 1993, S. 4), zuletzt ge(cid:132)ndert durch die Verordnung (EG) Nr. 2602/97 (ABl. L 351 vom 23. 12. 1997, S. 20). (1) Bk(cid:146)pe paqaqt(cid:147)lata V jai VII tou jamomislo(cid:151) (EOJ) aqih. 2456/93 tgr Epitqop(cid:147)r (EE L 225 tgr 4. 9. 1993, s. 4), (cid:149)pyr tqopopoi(cid:147)hgje tekeuta(cid:148)a ap(cid:149) tom jamomisl(cid:149) (EJ) aqih. 2602/97 (EE L 351 tgr 23. 12. 1997, s. 20). (1) See Annexes V and VII to Commission Regulation (EEC) No 2456/93 (OJ L 225, 4. 9. 1993, p. 4), as last amended by Regulation (EC) No 2602/97 (OJ L 351, 23. 12. 1997, p. 20). (1) Voir annexes V et VII du r(cid:138)glement (CEE) no 2456/93 de la Commission (JO L 225 du 4. 9. 1993, p. 4). R(cid:138)glement modifi(cid:130) en dernier lieu par le r(cid:138)glement (CE) no 2602/97 (JO L 351 du 23. 12. 1997, p. 20). (1) Cfr. allegati V e VII del regolamento (CEE) n. 2456/93 della Commissione (GU L 225 del 4. 9. 1993, pag. 4), modificato da ultimo dal regolamento (CE) n. 2602/97 (GU L 351 del 23. 12. 1997, pag. 20). (1) Zie de b¶lagen V en VII b¶ Verordening (EEG) nr. 2456/93 van de Commissie (PB L 225 van 4. 9. 1993, blz. 4), laatstel¶k gew¶zigd b¶ Verordening (EG) nr. 2602/97 (PB L 351 van 23. 12. 1997, blz. 20). (1) Ver anexos V e VII do Regulamento (CEE) n. o 2456/93 da Comiss(cid:209)o (JO L 225 de 4. 9. 1993, p. 4). Regulamento com a (cid:156)ltima redac(cid:135)(cid:209)o que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) n. o 2602/97 (JO L 351 de 23. 12. 1997, p. 20). (1) Katso komission asetuksen (ETY) N:o 2456/93 (EYVL L 225, 4. 9. 1993, s. 4), sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna asetuksella (EY) N:o 2602/97 (EYVL L 351, 23. 12. 1997, s. 20) liitteet V ja VII. (1) Se bilagorna V och VII i kommissionens f(cid:148)rordning (EEG) nr 2456/93 (EGT L 225, 4. 9. 1993, s. 4), senast (cid:132)ndrad genom f(cid:148)rordning (EG) nr 2602/97 (EGT L 351, 23. 12. 1997, s. 20)


title: Advies van het Economisch en Sociaal Comité over "Actieplan voor het consumentenbeleid 1999-2001"

eurovoc_concepts:
action programme
consumer protection
report

text: 22. 7. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 209/1 II (Voorbereidende besluiten) ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITE´ Advies van het Economisch en Sociaal Comité over „Actieplan voor het consumentenbeleid 1999-2001” (1999/C 209/01) De Commissie heeft op 7 december 1998 besloten, overeenkomstig artikel 198 van het EG-Verdrag, het Economisch en Sociaal Comité te raadplegen over het „Actieplan voor het consumentenbeleid 1999-2001”. De Afdeling „Interne markt, productie en consumptie”, die met de voorbereiding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 18 mei 1999 goedgekeurd; rapporteur was de heer Anderson. Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 364e zitting (vergadering van 26 mei 1999) het volgende advies uitgebracht, dat met 88 stemmen vo´ o´ r en 2 stemmen tegen, bij 1 onthouding is goedgekeurd. 1. Inleiding 1. 1. In dit actieplan beschrijft de Commissie haar voorne- mens op het gebied van consumentenbeleid voor de komende drie jaar. Om consumenten in staat te stellen een actieve rol te spelen in de ene Europese markt, formuleert de Commissie drie hoofddoelstellingen: 1. 2. Een krachtiger stem voor de consument in de gehele EU is de eerste. Consumentenorganisaties zullen daartoe een belangrijke bijdrage moeten leveren en kunnen op ondersteu- ning van de Commissie rekenen. 1. 3. Een hoog niveau van gezondheid en veiligheid voor de EU-consumenten is de volgende. Een systematische benadering van risico-analyses speelt daarbij een centrale rol. Als laatste hoofddoelstelling formuleert de Commissie 1. 4. de volledige behartiging van de economische belangen van de EU consumenten. Het accent ligt hierbij op actualisering van bestaande regelgeving, waarbij ook steeds de afweging gemaakt zal moeten worden tussen wettelijke en niet-wettelijke instru- menten. dit programma laten voorafgaan door een historische analyse van het tot nu toe gevoerde consumentenbeleid, gevolgd door een informele consultatie van onder andere de lidstaten en consumentenorganisaties. 2. 1. 1. In het verleden heeft het Comité meermaals gecon- cludeerd dat het wenselijk was eerst een behoorlijke evaluatie van het laatste actieprogramma te maken alvorens een nieuw programma te lanceren (1). De historische analyse is echter niet te beschouwen als een echte evaluatie. Hoewel de ontwikkeling van het consumentenbeleid goed wordt beschreven, was een echte evaluatie van het laatste programma daarnaast ook nuttig geweest. Het vorige programma was zeer ambitieus en het is belangrijk te weten waarom bepaalde doelstellingen niet gehaald zijn of thema’s niet uit de verf gekomen zijn. Het Verdrag van Amsterdam heeft de mogelijkheden 2. 2. voor een effectief consumentenbeleid vergroot. En hoog niveau van consumentenbescherming blijft uitgangspunt. Daarnaast is het integratiebeleid (met de eisen inzake consumentenbe- scherming moet rekening gehouden worden bij andere beleids- terreinen) nu expliciet in artikel 153 (ex artikel 129A) van het inmiddels door een Verdrag benoemd. Ook het feit dat 2. Algemene opmerkingen 2. 1. Het Comité heeft waardering voor de aanpak waarmee dit actieprogramma tot stand is gekomen. De Commissie heeft (1) ESC-advies: PB C 235 van 27. 7. 1998, over het algemeen kader voor de communautaire activiteiten ten behoeve van de consu- menten. ESC-advies: PB C 295 van 7. 10. 1996, over Prioriteiten voor het consumentenbeleid (1996-1998). C 209/2 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 22. 7. 1999 beschikking van het Europees Parlement en de Raad een algemeen kader voor communautaire activiteiten ten behoeve van consumenten van kracht geworden is, geeft een degelijke basis voor toekomstig handelen. 2. 3. In algemene zin is het Comité van oordeel dat de Commissie een weliswaar ambitieus, maar in vergelijking met voorgaande programma’s, realistisch programma presenteert. Het Comité merkt ook met instemming op dat het programma door de voltallige Commissie gedragen wordt. Het programma wil geen overdreven verwachtingen wekken, maar probeert op een vrij pragmatische manier het kader aan te geven waarbin- nen het consumentenbeleid in de EU verder gestalte kan worden gegeven. 2. 4. Het Comité is het er van harte mee eens om het begrip „consumentenbeleid” te hanteren. In het verleden werd nogal vaak gesproken over beleid ter bescherming van consumenten. Dat laatste suggereert te veel een nogal betuttelende aanpak en doet onvoldoende recht aan de volwaardige en gelijkwaardige plaats die de consument inneemt in ons sociaal-economisch bestel en de actieve rol die hij zelf kan vervullen. Een en ander wil overigens niet zeggen dat bescherming van de belangen van de consument op diverse terreinen en in allerlei omstandig- heden niet nodig is. Consumenten mogen zich dan als mondige burgers gedragen, te vaak zijn de eigen beïnvloedingsmogelijk- heden te gering en is regelgeving of ingrijpen van overheden noodzakelijk. Terecht wordt dan ook gesteld dat tegen de achtergronden van veranderingen de fundamentele doelstellin- gen van het consumentenbeleid en de rechten van de consu- ment zelf grotendeels ongewijzigd blijven. In het eerste hoofdstuk wordt o. a. een schets gegeven 2. 5. van de veranderingen die zich in de maatschappij voordoen en tegen welke achtergrond het consumentenbeleid geplaatst moet worden. Het Comité kan zich in die schets herkennen, maar wil met name het internationale/mondiale perspectief sterker benadrukt zien. Gezien de internationalisering roepen allerlei vraagstukken niet meer om een nationale of louter EU- aanpak, maar vragen zij een mondiale benadering. De betekenis hiervan zou meer beklemtoond moeten worden. 2. 5. 1. Het Comité dringt erop aan dat in de internationale context het consumentenbelang voldoende tot zijn recht kan komen en dat ook vertegenwoordigers van consumenten in staat zullen zijn c. q. zullen worden gesteld op dat niveau hun rol te vervullen. Met name in multilaterale en bilaterale handelsbetrekkingen dient een volwaardige plaats te worden ingeruimd voor zogenaamde consumer concerns; het gaat daarbij zowel om zaken die te maken hebben met veiligheid en gezondheid, als om economische en juridische belangen. Het Comité noteert overigens met instemming dat de mede op initiatief van het Comité ingestelde Transatlantic Consumer Dialogue (TACD) (1) zich inmiddels al helder heeft gepresen- teerd en dringt er bij de Commissie op aan deze TACD te blijven ondersteunen. 2. 6. In het kader van de uitbreiding van de Europese Unie zal de Commissie moeten waarborgen dat het consumenten- beleid en de voorzieningen t. b. v. dit beleid adequaat aan de orde gesteld worden. Bijzondere aandacht en ondersteuning zou daarbij geschonken moeten worden aan de mogelijkheden van de kandidaat-landen om de EU-consumentenwetgeving snel te implementeren en hieraan ook daadwerkelijk vorm te geven. De ondersteuning van onafhankelijke consumentenor- ganisaties in die landen blijft daarbij ook van belang. 2. 7. De Commissie wil een belangrijke plaats inruimen voor zelfregulering oftewel dialoog tussen bedrijfsleven en consumentenorganisaties. Verderop in dit advies (par. 3. 3) zal het Comité daar specifiek op ingaan. Mede in dit licht doet het wat wonderlijk aan in de allereerste passage van het program- ma onder andere te lezen is dat „consumenten en consumen- tenvertegenwoordigers met een nieuwe volwassen houding moeten reageren en de onderlinge banden tussen hun belangen en die van anderen leren begrijpen”. Het Comité vraagt zich af waar dergelijke beweringen op gestoeld zijn, zeker waar consumentenorganisaties in Europa zich bewust zijn van hun verantwoordelijkheden voor het milieu en de maatschappij in het algemeen. 2. 8. Terecht wijst de Commissie op het toenemend belang van de dienstverlening en geeft zij aan dat het doorgaans complexere, minder homogene en minder transparante aanbod in de dienstverlening andere problemen met zich meebrengt. Ook het Comité is van mening dat specifieke aandacht voor diensten zeker nodig is, in het bijzonder voor diensten van liberalisering plaatsvindt en voor algemeen belang, waarbij complexe financiële diensten. Het Comité erkent dat liberalisering van diensten van 2. 8. 1. algemeen belang, consumenten belangrijke voordelen kan bieden, maar is ook van mening dat in een proces van liberalisering een adequaat regelgevend kader evenals een actief toezicht noodzakelijk zijn, om te vermijden dat de liberalisering in een niet-gewenste richting verloopt. 2. 9. Ook de veranderingen die geschetst worden als gevolg van de ontwikkelingen in de zogenaamde „informatiemaat- schappij”, worden door het Comité herkend. Het Comité is het eens met de uitspraak dat het steeds meer noodzakelijk is dat ervoor gezorgd wordt dat het bestaande regelgevend kader relevant blijft, met name wat de elektronische handel betreft. Vanzelfsprekend moet hierbij rekening gehouden worden met voldoende flexibiliteit gezien de snelle veranderingen die kunnen plaatsvinden. Het Comité gaat hier niet verder inhou- delijk op deze materie in, maar verwijst naar het zeer onlangs uitgebrachte advies over de richtlijn betreffende bepaald juri- dische aspecten van de elektronische handel in de interne markt. 2. 9. 1. Elektronische handel is bij uitstek een onderwerp dat tot een internationale benadering noopt. In dit verband wil het Comité verwijzen naar het in paragraaf 2. 5 gestelde over adequate inbreng van het consumentenbelang in internationale gremia (2). (1) ESC-advies: PB C 407 van 28. 12. 1998, over Transatlantisch (2) Advies CES 457/99 van 29. 4. 1999; rapporteur: de heer Glatz, Economisch Partnerschap. over elektronische handel. 22. 7. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 209/3 3. Een krachtiger stem voor de consument in de gehele EU 3. 1. Het Comité constateert met instemming dat de Com- missie een belangrijke rol toekent aan consumentenorgani- saties en dat deze organisaties financieel gesteund moeten worden om hun taken te vervullen. Van belang is dat daarbij heldere criteria gehanteerd worden om te bepalen wie voor deze steun in aanmerking komen. De criteria uit het in paragraaf 2. 2 genoemde Algemeen Kader zijn daartoe geschikt. Vanzelfsprekend moet te allen tijde gewaarborgd blijven dat consumentenorganisaties onafhankelijk zijn en zich onafhan- kelijk kunnen opstellen. Een efficiënte aanwending van finan- ciële steun is een logische vanzelfsprekendheid. Het is een interessante gedachte om financiële steun met name te ver- strekken aan projecten die door samenwerkingsverbanden van organisaties worden gedragen. Hiermee kan een te grote versnippering wellicht worden tegengegaan. 3. 1. 1. Het Comité juicht het toe dat de Commissie, krach- tens artikel 13 van het Algemeen Kader, jaarlijks een volledig overzicht zal publiceren van de financiële steun die aan organisaties dan wel projecten is verleend om zo de transparan- tie van zijn handelen te vergroten. Aan een dergelijke verant- woording zou ook het resultaat van het project kunnen worden toegevoegd. vaak op vrijwillige basis, tussen representatieve organisaties van ondernemers en consumenten is een goed substituut gebleken voor wettelijke voorschriften. Het bleek daarbij van belang dat de partners elkaar kennen, vertrouwen hebben in elkaar en ervan op aan kunnen dat afspraken worden nageleefd. Ook is het van belang dat de afspraken regelingen bevatten voor zowel geschillenbeslechting alsook het opleggen van effectieve sancties, bijvoorbeeld door één vo´ o´ raf overeengeko- men onafhankelijke derde partij, in die gevallen waarbij een der betrokkenen de afspraak overtreedt of in gebreke blijft. De sociale, culturele en juridische achtergrond speelt hierbij een belangrijke rol. 3. 3. 2. Om een en ander op Europees niveau te realiseren, zal niet gemakkelijk zijn. Los van het feit dat men niet in alle landen even vertrouwd is met zelfregulering, zal de Commissie heel duidelijk het kader moeten aangeven vo´ o´ rdat een dialoog gestart wordt. In dit kader zullen de condities en termijnen helder moeten worden aangegeven. Ook zal van het begin duidelijk moeten zijn wat er gebeurt als betrokken partijen niet tot overeenstemming kunnen komen; zal dan de Commis- sie zelf met maatregelen komen? Het Comité wijst erop dat het daarbij noodzakelijk kan zijn een stok achter de deur te hebben om vrijblijvendheid tegen te gaan. 3. 2. Het is het Comité bekend dat in een aantal lidstaten de financiële ondersteuning van consumentenorganisaties uiterst beperkt is, waardoor consumentenorganisaties onvoldoende toekomen aan de maatschappelijke rol die van hen verwacht wordt. In het verleden zijn nog wel eens projecten ondersteund die een sterk nationale dimensie hadden. 3. 3. 3. Het Comité wil voorts attenderen op de grote belasting die georganiseerde dialogen kunnen hebben voor betrokken consumentenorganisaties en het bedrijfsleven, waar het inzet van middelen en menskracht betekent. Het Comité nodigt de Commissie uit om gepaste financiële maatregelen te treffen ten behoeve van de werkzaamheden om die codes te realiseren en te laten toepassen. 3. 2. 1. Het Comité vindt het aan de ene kant zeer te begrijpen dat de Commissie niet de verantwoordelijkheden van de nationale overheden wil overnemen; aan de andere kant ontstaan door het verzaken van nationale overheden beperkingen die hun uitwerking ook op Europees niveau hebben (bv. op het gebied van standaardisatie). De lidstaten zouden zich er meer bewust van moeten zijn dat een betere financiële ondersteuning van consumentenorganisaties geen luxe is. 3. 3. De Commissie wil grote prioriteit toekennen aan een dialoog tussen bedrijfsleven en consumenten om te komen tot Europese zelfreguleringovereenkomsten. Het Comité consta- teert dat in het huidige tijdsgewricht met snel veranderende omstandigheden, wetgeving lang niet altijd effectief zal zijn en dat flexibelere vormen van regulering meer mogelijkheden kunnen bieden. Bovendien moeten vraagtekens gezet worden bij de mogelijkheden van naleving van wetgeving dan wel de kosten die ermee gepaard kunnen gaan. Vandaar dat het Comité dialoog/zelfregulering op zich positief wil benaderen. 3. 3. 1. Het Comité wil daarbij echter een aantal kanttekenin- gen plaatsen. Het begrip „zelfregulering” is nogal heterogeen. Het varieert van bindende tweezijdige afspraken die algemeen gehanteerd kunnen worden, tot gedragscodes van afzonderlijke bedrijven. Zelfregulering heeft in diverse lidstaten in de afgelopen jaren goede resultaten opgeleverd. Direct overleg, 3. 3. 4. Overigens mag een voorkeur voor zelfregulering niet leiden tot het achterwege laten van wetgevende maatregelen waar dat noodzakelijk is. 4. Een hoog niveau van gezondheid en veiligheid voor de EU consumenten 4. 1. In de afgelopen jaren hebben diverse voedselschan- dalen tot grote commotie geleid. Bij menige consument bestaan ook grote vragen over de veiligheid van voedsel, ook waar het gaat om het hanteren van nieuwe technieken, zoals bij GMO’s (genetisch gemodificeerde organismen) het geval is. Terecht stelt de Commissie dat dit vraagstuk niet louter een interne EU-aangelegenheid is, maar dat een wereldwijde aanpak en consensus nodig zijn. Het Comité acht het van belang dat het voorzorgsbeginsel leidraad blijft bij de opstelling van de EU in internationale fora, zoals de WTO. Daarbij moet enerzijds de vraag worden gesteld tot hoever wetenschappelijke criteria kunnen reiken. Anderzijds dient het voorzorgsbeginsel niet louter wetenschappelijk te zijn, maar kan het ook gestoeld zijn op maatschappelijke inzichten. C 209/4 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 22. 7. 1999 4. 2. Een herijking van bestaande veiligheids- en gezond- heidsregelgeving om beter in te spelen op nieuwe ontwikkelin- gen, is op zich gerechtvaardigd. Er moet echter voor gewaakt worden dat dit niet tot lagere kwaliteitsniveaus leidt. Meer in algemene zin bepleit het Comité het hanteren van een begrip als herregulering om aan te geven dat doelstellingen en niveau van regelgeving op zijn minst gelijk blijven. 5. Volledige behartiging van de economische belangen van de EU-consumenten Het Comité noteert dat de Commissie een consument- 5. 1. vriendelijke interne markt voor financiële diensten nastreeft. Het Comité merkt daarbij op dat een aantal financiële produc- ten, mede door hun aard, weinig transparant zijn. Tegelijkertijd neemt de noodzaak voor veel consumenten toe om meer zelf te regelen, met name daar waar het gaat om toekomstige voorzieningen en zekerheden, zoals pensioenen en (levens-) verzekeringen. Waar de doorsnee consument vanwege ondoor- zichtigheid van het aanbod op nationaal niveau al weinig geneigd zal zijn gemakkelijk van financiële aanbieder of verzekeraar te switchen, is dit in een Europese dimensie nog minder het geval. Bovendien maken fiscale aspecten dit extra gecompliceerd. Het Comité acht het niet onlogisch dat de Commissie 5. 2. de vigerende wetgeving inzake consumentenkrediet in over- eenstemming wil brengen met bestaande methoden en prak- tijken. Het Comité is echter van mening dat dit niet tot een versoepeling van verplichtingen van kredietverstrekkers mag leiden. In dit verband acht het Comité aandacht voor bestrij- ding van overmatige schuldenlast ook terecht. 5. 3. Het Comité kijkt met belangstelling uit naar de manier waarop de Commissie de integratie van de economische belangen van consumenten in andere EU-beleidsmaatregelen Brussel, 26 mei 1999. gestalte zal geven. In het verleden zijn al vaker suggesties gedaan om de consumenteninvalshoek systematisch aan de orde te stellen. Zo zou elke beleidsmaatregel vergezeld kunnen gaan van een zogenaamde „consumenteneffecttoets”. De be- woordingen die gekozen zijn om de integratie te bewerkstel- ligen, zijn nogal voorzichtig. Een zin als „het doel is het begrip van de beleidsmakers voor de aard van de consumentenbelan- gen te verbeteren” getuigt van wel erg grote behoedzaamheid. 5. 3. 1. Het Comité wil de Commissie op voorhand het voordeel van de twijfel geven waar het gaat om het bewerkstel- ligen van het integratiebeleid, en hoopt dat de voor het consumentenbeleid verantwoordelijke commissaris haar col- lega’s hierop permanent blijft aanspreken. 5. 4. Het is opvallend dat het programma maar heel sum- mier de positie van kwetsbare groepen consumenten noemt. Het is echter van belang te beseffen dat lang niet iedereen over voldoende zelfredzaamheid en assertiviteit beschikt om zelf keuzes te maken en tot verantwoorde beslissingen te komen. Er zijn grote groepen die daar veel minder of niet toe in staat zijn. Een gebrek aan middelen en kennis, alsook sociale en/of culturele achterstandssituaties kunnen hiertoe aanleiding zijn. Dergelijke groepen kwetsbare consumenten verdienen speciale aandacht; te denken valt met name aan de gehandicapten, allochtonen, uitkeringstrekkers, minima en ook kinderen. Het Comité wil de Commissie graag in overweging geven hier met een toegespitst beleid te komen. 6. Slotopmerkingen 6. 1. Het Comité heeft geconstateerd dat het DG XXIV nog niet zo lang geleden een jaarverslag over 1997 heeft uitgebracht. Het Comité vindt het een goede zaak dat jaarlijkse verslaggeving plaats vindt en geeft de Commissie de suggestie om in dat jaarverslag systematisch over de voortgang van de in dit programma genoemde actiepunten te rapporteren. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité B. RANGONI MACHIAVELLI


title: Opinion of the Economic and Social Committee on the 'Proposal for a Council Regulation amending for the third time Regulation (EC) No. 850/98 of 30 March 1998 for the conservation of fishery resources through technical measures for the protection of juveniles of marine'

eurovoc_concepts:
conservation of fish stocks
fishery resources
fishing area
fishing net
fishing regulations
protection of animal life

text: 22. 7. 1999 EN Official Journal of the European Communities C 209/27 Opinion of the Economic and Social Committee on the ‘Proposal for a Council Regulation amending for the third time Regulation (EC) No. 850/98 of 30 March 1998 for the conservation of fishery resources through technical measures for the protection of juveniles of marine’ (1999/C 209/08) On 28 April 1999 the Council decided to consult the Economic and Social Committee, under Articles 43 and 198 of the Treaty establishing the European Community, on the above-mentioned proposal. The Economic and Social Committee decided to appoint Mr Eduardo Chagas as rapporteur-general with the task of preparing the Committee’s work on the subject. At its 364th plenary session held on 26 and 27 May 1999 (meeting of 26 May) the Economic and Social Committee unanimously adopted the following opinion. 1. Introduction 2. General comments 1. 1. With Regulation (EC) 850/98(1) the Council adopted technical measures for the protection of juveniles of marine organisms. 1. 2. After the regulation had been adopted and published it was realized that it had not taken account of a number of elements to which the Commission had drawn attention. This proposal adjusts Regulation 850/98 in those 1. 3. respects. (1) OJ L 125, 27. 4. 1998. Brussels, 26 May 1999. 2. 1. The ESC approves the proposed regulation. This proposal 2. 2. is designed to remedy certain short- comings in Regulation 850/98 and take account of a number of developments not considered therein. 2. 3. This is part of a normal process of technical adaptation in which the best possible balance has to be struck between ideal the fishing industry. technical measures and the realities of The President of the Economic and Social Committee Beatrice RANGONI MACHIAVELLI


title: Komisjoni direktiiv 1999/51/EÜ, 26. mai 1999, millega viiendat korda kohandatakse tehnika arengule I lisa direktiivis 76/769/EMÜ liikmesriikide õigus- ja haldusnormide ühtlustamise kohta seoses teatavate ohtlike ainete ja valmististe (tina, PCP ja kaadmium) turustamise ja kasutamise piirangutegaEMPs kohaldatav tekst.

eurovoc_concepts:
approximation of laws
dangerous substance
environmental policy
health policy
marketing restriction

text: 32 ET Euroopa Liidu Teataja 13/24. kd 31999L0051 5. 6. 1999 EUROOPA ÜHENDUSTE TEATAJA L 142/22 KOMISJONI DIREKTIIV 1999/51/EÜ, 26. mai 1999, millega viiendat korda kohandatakse tehnika arengule I lisa direktiivis 76/769/EMÜ liikmesriikide õigus- ja haldusnormide ühtlustamise kohta seoses teatavate ohtlike ainete ja valmististe (tina, PCP ja kaadmium) turustamise ja kasutamise piirangutega (EMPs kohaldatav tekst) EUROOPA ÜHENDUSTE KOMISJON, võttes arvesse Euroopa Ühenduse asutamislepingut, meetmena tuleks lubada Austrial ja Rootsil säilitada range- mad sätted seoses TBT kasutamisega nendes tundlikes keskkondades; võttes arvesse nõukogu 27. juuli 1976. aasta direktiivi 76/769/EMÜ liikmesriikide õigus- ja haldusnormide ühtlustamise kohta seoses teatavate ohtlike ainete ja valmististe turustamise ja kasutamise piirangutega, (1) mida on viimati muudetud direktii- viga 97/64/EÜ, (2) ning eriti selle direktiivi artiklit 2a, mis on lisa- tud direktiiviga 89/678/EMÜ, (3) ning arvestades, et: (4) (5) (1) (2) Austria, Soome ja Rootsi Euroopa Liiduga ühinemise akti raamistikus, eriti vastavalt artiklitega 69, 84 ja 112 on ette nähtud, et alates 1. jaanuarist 1995 ei kehti Austria, Soome ja Rootsi suhtes nelja aasta jooksul teatavad direktiivi 76/769/EMÜ I lisa sätted ning need vaadatakse uuesti läbi vastavalt EÜ asutamislepinguga ette nähtud korrale; mõned tinaorgaanilised ühendid, eriti tributüültina (TBT), mida kasutatakse lagunemise vastu, kujutavad endast jät- kuvalt ohtu veekeskkonnale ja inimtervisele, võides seal- hulgas olla sisenõret lagundava toimega; Rahvusvaheline Mereorganisatsioon (IMO) on tunnistanud TBT ohtlikkust ning IMO merekeskkonna kaitse komitee on esitanud üles- kutse ülemaailmselt keelustada 1. jaanuariks 2003 tinaor- gaanilised ühendid, mis toimivad biotsiididena paatide lagunemisvastastes süsteemides; TBTd käsitlevad sätted vaadatakse uuesti läbi, võttes täielikult arvesse arengut IMOs; välja on arendatud lagunemisvastased tooted, mille puhul TBT sattumine keskkonda on ohjatud, ning neid tooteid tuleks kasutada vabaühendusega värvide asemel; (3) siseveed ja Läänemeri on eriti tundlikud keskkonnad; TBT kasutamine ühenduse sisevetes tuleks keelustada; ajutise pentaklorofenool (PCP) kujutab endast jätkuvalt ohtu ter- visele ja keskkonnale, hoolimata direktiiviga 76/769/EMÜ sisse seatud piirangutest; PCP kasutamist tuleks veelgi pii- rata; teatavad PCP kasutusviisid on ookeaniäärsetes liik- mesriikides tehnilistel põhjustel siiski vajalikud; nõukogu 25. jaanuari 1988. aasta resolutsioonis on esita- tud üleskutse üldiseks strateegiaks, et võidelda keskkonna kaadmiumiga saastumise vastu, sealhulgas meetmeteks pii- ramaks kaadmiumi kasutamist ja ergutamaks aseainete väl- jaarendamist; kaadmiumi põhjustatavaid ohte hinnatakse nõukogu määruse (EMÜ) nr 793/93 (4) alusel ning hinda- mistulemuste põhjal vaatab komisjon uuesti läbi kaad- miumi suhtes kehtestatud piirangud; ajutise meetmena või- vad Rootsi ja Austria, kes kohaldavad ulatuslikumaid piiranguid, need piirangud säilitada; (6) toksilisuse, ökotoksilisuse ja keskkonna teaduskomitee on avaldanud oma arvamused tinaorgaaniliste ühendite ja PCP kohta; (7) käesolev direktiiv ei mõjuta ühenduse õigusakte, milles on sätestatud töötajate kaitse miinimumnõuded, mis sisaldu- vad nõukogu direktiivis 89/391/EMÜ (5) ning sellel põhi- nevates üksikdirektiivides, eriti nõukogu direktiivis 90/394/EMÜ (6) ja nõukogu direktiivis 98/24/EÜ (7) töö- tajate tervise ja ohutuse kaitse kohta keemiliste mõjuritega seotud ohu eest tööl; (1) EÜT L 262, 27. 9. 1976, lk 24. (2) EÜT L 315, 19. 11. 1997, lk 13. (3) EÜT L 398, 30. 12. 1989, lk 24. (4) EÜT L 84, 5. 4. 1993, lk 1. (5) EÜT L 183, 29. 6. 1989, lk 1. (6) EÜT L 196, 26. 7. 1990, lk 1. (7) EÜT L 131, 5. 5. 1998, lk 11. 13/24. kd ET Euroopa Liidu Teataja 33 (8) käesolevas direktiivis sätestatud meetmed on ohtlike ainete ja valmististe sektoris tehniliste kaubandustõkete kõrvalda- mist käsitlevate direktiivide tehnika arengule kohandamise komitee arvamusega kooskõlas, ON VASTU VÕTNUD KÄESOLEVA DIREKTIIVI: Artikkel 1 Direktiivi 76/769/EMÜ I lisa kohandatakse tehnika arengule vastavalt käesoleva direktiivi lisale. ral nende juurde viite käesolevale direktiivile. Sellise viitamise viisi näevad ette liikmesriigid. 2. Liikmesriigid edastavad komisjonile käesoleva direktiiviga reguleeritavas valdkonnas nende poolt vastuvõetud siseriiklike põhiliste õigusnormide teksti. Artikkel 3 Käesolev direktiiv jõustub kahekümnendal päeval pärast selle avaldamist Euroopa Ühenduste Teatajas. Artikkel 2 Käesolev direktiiv on adresseeritud liikmesriikidele. Artikkel 4 1. Liikmesriigid võtavad vastu ja avaldavad käesoleva direktiivi täitmiseks vajalikud sätted hiljemalt 29. veebruaril 2000 ning tea- tavad sellest viivitamata komisjonile. Austria, Soome ja Rootsi võivad siiski kohaldada neid sätteid alates 1. jaanuarist 1999, kui lisas ei ole sätestatud teisiti. Kui liikmesriigid need meetmed vastu võtavad, lisavad nad nen- desse meetmetesse või nende meetmete ametliku avaldamise kor- Brüssel, 26. mai 1999 Komisjoni nimel komisjoni liige Martin BANGEMANN 34 ET Euroopa Liidu Teataja 13/24. kd LISA Direktiivi 76/769/EMÜ I lisas muudetakse punkte 21, 23 ja 24 järgmiselt. 1. Punkt 21 asendatakse järgmise tekstiga: “21. Tinaorgaanilised ühendid 1. Ei tohi turustada kasutamiseks ainetena ega valmististe koostisosana, kui need toimivad biotsii- dina vabaühendusega lagunemisvastases värvis. 2. Ei tohi kasutada ainetena ega valmististe koostisosana, kui need toimivad biotsiidina vältimaks: a) — vastavalt ISO 8666 määratlusele vähem kui 25meetrise kogupikkusega paatide kerede, — valdavalt siseveeteedel või järvedes kasutatavate mis tahes pikkusega veesõidukite kere- de; b) puuride, ujukite, võrkude ning muudes kala-, karbi- või vähikasvatusseadeldiste või -varustuse; c) täielikult või osaliselt vee alla paigutatavate seadeldiste või seadmete lagunemist mikroorga- nismide, taimede või loomade toimel. Selliseid ained ja valmistisi: — võidakse turustada üksnes 20liitristes või suurema mahutavusega pakendites, — ei tohi müüa elanikkonnale, vaid ainult erialastele kasutajatele. Selliste valmististe pakendil peab olema loetavalt ja kustutamatult järgmine märge: “Mitte kasutada alla 25meetrise kogupikkusega paatide ega valdavalt siseveeteedel või järvedes kasutatavate mis tahes paatide ega kala-, karbi- või vähikasvatusseadeldiste ja -varustuse jaoks. Ainult erialaseks kasutamiseks. ”, ilma et see piiraks ohtlike ainete ja valmististe liigitamist, pakendamist ja märgistamist käsitle- vate muude ühenduse sätete kohaldamist. 3. Lõike 2 punktis a osutatud sätteid ning lõikes 2 näidatud märgistamisalaseid erisätteid kohalda- takse Rootsi ja Austria suhtes alates 1. jaanuarist 2003 ning komisjon vaatab need koostöös liik- mesriikide ja asjaosalistega uuesti läbi enne kõnealust kuupäeva. 4. Ei tohi kasutada tööstusvete käitlemiseks kasutatavate ainetena ega selleotstarbeliste valmististe koostisosana. ” 2. Punkt 23 asendatakse järgmise tekstiga: “23. Pentaklorofenool (CAS nr 87-86-5) ning selle soolad ja estrid Ei kasutata turustatavate ainete ja valmististe puhul kontsentratsioonides, mis ületavad 0,1 % mas- sist. 13/24. kd ET Euroopa Liidu Teataja 35 Erandina võivad Prantsusmaa, Iirimaa, Portugal, Hispaania ja Ühendkuningriik kuni 31. detsemb- rini 2008 jätta selle sätte kohaldamata ainete ja valmististe suhtes, mis on ette nähtud kasutamiseks tööstuslikes paigaldistes, mis ei võimalda pentaklorofenooli (PCP) sattumist keskkonda suuremates kogustes kui on ette nähtud olemasolevate õigusaktidega: a) puidu töötlemisel. Töödeldud puitu ei tohi siiski kasutada: — hoonete sees, olenemata nende hoonete otstarbest (elu-, töö- või puhkeruumid) ning sellest, kas puitu kasutatakse kaunistuslikul eesmärgil või mitte, — valmistamaks ja töötlemaks: i) kasvatamiseks ette nähtud anumaid; ii) pakendeid, mis võivad kokku puutuda inimestele ja/või loomadele tarvitamiseks ette näh- tud tooraine, vahesaaduste või valmistoodetega; iii) muid materjale, mis võivad saastata alapunktides i ja ii osutatud tooteid; b) kiudude ja kauakestvate tekstiilide immutamisel, mis ei ole mingil juhul ette nähtud rõivaese- mete ega dekoratiivsisustuse valmistamiseks; c) erandina võivad liikmesriigid üksikjuhtumitel lubada, et spetsialiseerunud erialaspetsialistid tee- vad nende territooriumil kultuuriliselt, kunstiliselt või ajalooliselt olulistes hoonetes ning nende asukohas või hädaolukordades kuivmädaniku (Serpula lacrymans) ja pruunmädanikuga nakatu- nud puidu ja müüritiste parandustöötlust. Igal juhul: a) ei tohi pentaklorofenool iseseisva ainena või koostisosana valmististes, mida kasutatakse ees- pool loetletud erandite raames, sisaldada rohkem kui kaks miljondikku osa heksaklorodibenso- paradioksiini (HCDD); b) ei tohi neid aineid ega valmistisi: — turustada väiksemates kui 20liitristes pakendites, — müüa elanikkonnale. Selliste valmististe pakendil peab olema loetavalt ja kustutamatult järgmine märge: “Ainult tööstuslikuks ja erialaseks kasutamiseks”, ilma et see piiraks ohtlike ainete ja valmististe liigitamist, pakendamist ja märgistamist käsitlevate muude ühenduse sätete kohaldamist. Lisaks sellele ei kohaldata seda sätet direktiividega 75/442/EMÜ (1) ja 91/689/EMÜ hõlmatud jäät- mete suhtes. (2) (1) EÜT L 194, 25. 7. 1975, lk 39. (2) EÜT L 377, 31. 12. 1991, lk 20. ” 3. Punkti 24 (kaadmium) lisatakse lõike 3 järele järgmine tekst: “4. Austria ja Rootsi, kes juba kohaldavad kaadmiumi suhtes piiranguid, mis on ulatuslikumad kui on kirjeldatud lõigetes 1, 2 ja 3, võivad jätkata nende piirangute kohaldamist kuni 31. detsemb- rini 2002. Enne seda kuupäeva vaatab komisjon direktiivi 76/769/EMÜ I lisa sätted kaadmiumi kohta uuesti läbi, võttes arvesse riskihinnangute tulemusi kaadmiumi suhtes ning teadmiste ja tehnika arengut seoses kaadmiumi aseainetega. ”