title: 1999 m. gegužės 17 d. Tarybos Sprendimas dėl tam tikrų priemonių taikant Europos Sąjungos Tarybos, Islandijos Respublikos ir Norvegijos Karalystės sudarytą susitarimą dėl šių dviejų valstybių asociacijos įgyvendinant, taikant ir plėtojant Šengeno acquis

eurovoc_concepts:
Council of the European Union
Iceland
Norway
Schengen Agreement
application of EU law
association agreement (EU)

text: 19/1 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 165 31999D0437 L 176/31 EUROPOS BENDRIJŲ OFICIALUSIS LEIDINYS 1999 7 10 TARYBOS SPRENDIMAS 1999 m. gegužės 17 d. dėl tam tikrų priemonių taikant Europos Sąjungos Tarybos, Islandijos Respublikos ir Norvegijos Karalystės sudarytą susitarimą dėl šių dviejų valstybių asociacijos įgyvendinant, taikant ir plėtojant Šengeno acquis (1999/437/EB) EUROPOS SĄJUNGOS TARYBA, sutarties, nei kitų Šengeno protokolo nuostatų taikymui arba aiškinimui; atsižvelgdama į Protokolą dėl Šengeno acquis integravimo į Euro- pos Sąjungos teisės sistemą, pridėtą prie Europos Sąjungos sutar- ties ir Europos bendrijos steigimo (Amsterdamo sutartimi) sutar- ties (toliau – Šengeno protokolas), ypač į jo 2 straipsnį, (8) kadangi turėtų būtų numatyta, kad, prieš Jungtiniam komi- tetui priimant bet kokį sprendimą dėl Susitarimo nutrau- kimo arba jos tęsimo, būtų tariamasi Taryboje, kad Tary- bos nariai priimtų bendrąją poziciją, kadangi 1999 m. gegužės 18 d. , remiantis Šengeno proto- kolo 6 straipsnio pirma pastraipa, su Islandijos Respublika ir Norvegijos Karalyste buvo sudarytas susitarimas dėl šių dviejų šalių asociacijos įgyvendinant, taikant ir plėtojant Šengeno acquis (toliau – Susitarimas); kadangi būtina nustatyti kai kurias Susitarimo nuostatų tai- kymo priemones; NUSPRENDĖ: 1 straipsnis kadangi Susitarimu įkuriamas Jungtinis komitetas, kuris turi spręsti visus su tų Europos Sąjungos nuostatų, kurias Islandija ir Norvegija prisiėmė įgyvendinti ir taikyti remda- mosi Susitarimo 2 straipsniu, taikymu ir tolesniu plėtojimu susijusius klausimus; kadangi Europos Sąjunga turi apibrėžti, kokias sritis api- mančios dabartinės Sąjungos nuostatos bus ir toliau plėtojamos laikantis Susitarime nustatytų procedūrų, ypač svarstymo kartu su Jungtiniu komitetu tvarkos; kadangi bet kokius šių sričių sąrašo pakeitimus Komisija gali patvirtinti remdamasi tuo pačiu kaip ir šio sprendimo teisiniu pagrindu; kadangi Susitarime nustatytų procedūrų taikymas nepažei- džia Europos ekonominės erdvės susitarimo ir visų kitų Europos bendrijos ir Islandijos bei Norvegijos susitarimų, sudarytų su šiomis valstybėmis remiantis Europos Sąjun- gos sutarties 24 ir 38 straipsniais; (7) kadangi šis sprendimas neprieštarauja nei Protokolo dėl Danijos pozicijos, Amsterdamo sutartimi pridėto prie Europos Sąjungos sutarties ir Europos bendrijos steigimo 1999 m. gegužės 18 d. Europos Sąjungos Tarybos ir Islandijos Respublikos bei Norvegijos Karalystės sudarytame susitarime dėl šių dviejų šalių asociacijos įgyvendinant, taikant ir plėtojant Šen- geno acquis (toliau – Susitarimas) nustatytos procedūros yra tai- komos teikiant pasiūlymus ir skatinant tolesnį plėtojimą tų nuo- protokole statų, reglamentuojamu glaudesniu bendradarbiavimu ir priklauso vie- nai iš toliau nurodytų sričių: susijusios Šengeno kurios yra su A. Valstybių, nusprendusių panaikinti savo vidaus sienų kontrolę, išorės sienų kirtimas, įskaitant taisykles ir priemones, kurių tos valstybės privalo laikytis prie išorės sienų tikrindamos asme- nis, prižiūrėdamos pasienio teritoriją ir bendradarbiaudamos su sienų kontrolės tarnybomis. B. Trumpalaikės vizos, visų pirma taisyklės dėl vienodos vizos, šalių, kurių piliečiai, vykdami į konkrečias šalis, privalo turėti vizas ir šalių, kurių piliečiams šis reikalavimas netaikomas, sąrašas, vienodų vizų išdavimo tvarka bei sąlygos ir jas išduo- dančių tarnybų bendradarbiavimas bei konsultavimasis. C. Ne daugiau kaip tris mėnesius trunkantis trečiųjų šalių pilie- čių laisvas judėjimas valstybių, nusprendusių prie savo vidaus sienų panaikinti kontrolę, teritorijose ir tokių asmenų išsiun- timas, kai jų buvimas yra nelegalus. D. Ginčų tarp valstybių narių sprendimas tada, kai valstybė išdavė arba svarsto, ar išduoti leidimą gyventi jos teritorijoje užsie- niečiui, kurį kita valstybė paskelbė nepageidautinu asmeniu. E. Nelegalių imigrantų vežėjams arba jų įvežimo organizatoriams taikomos nuobaudos. (1) (2) (3) (4) (5) (6) 166 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 19/1 t. F. Asmens duomenų, kuriais keičiasi A ir B punktuose minėtos 4 straipsnis tarnybos, apsauga. G. Šengeno informacinė sistema (SIS), įskaitant tam tikras nuo- statas, susijusias su duomenų apsauga ir saugumu, SIS nacio- nalinių skyrių darbu, šių nacionalinių skyrių pasikeičiama informacija (SIRENE sistema) ir SIS perspėjimo signalo veiks- mingumas ieškant asmenų, kurie turėtų būti suimti ekstradi- cijos tikslais. H. Bet kokios formos policijų bendradarbiavimas, reglamentuo- jamas 1990 m. birželio 19 d. Konvencijos dėl Šengeno susi- tarimo laipsniškai panaikinti bendrų sienų kontrolę įgyvendi- nimo 39–43, 46, 47, 73 ir 126–130 straipsniuose, kurią valstybės narės taiko viena kitai Amsterdamo sutarties įsiga- liojimo metu. I. H punkte minėtos 1990 m. Konvencijos 48–63 ir 65–69 straipsniuose aprašytos priemonės policijos ir teismi- nio bendradarbiavimo baudžiamosiose bylose srityje, kurias valstybės narės taiko viena kitai Amsterdamo sutarties įsiga- liojimo metu. 1. Tarybos priimamuose aktuose, kuriais toliau plėtojamos nuo- statos, dėl kurių pagal Šengeno protokolą buvo leistas glaudesnis bendradarbiavimas ir kurios priklauso vienai iš 1 straipsnio tai- kymo sričių, turi būti padaryta nuoroda į tai. 2. Europos Bendrijų oficialiajame leidinyje skelbiant bet kurį šio straipsnio 1 dalyje minėtą dokumentą, turi būti nurodyta, kad jis priskiriamas tai sričiai, kurioje pagal Šengeno protokolą galimas glaudesnis bendradarbiavimas. 5 straipsnis Tarybos narių atstovai, prieš priimdami sprendimus kartu su įkurtu remiantis Sutarties 8 straipsnio Jungtiniu komitetu, 4 dalimi arba 11 straipsniu, posėdžiauja Taryboje, kad nustatytų, ar gali būti patvirtinta bendroji pozicija. 2 straipsnis 6 straipsnis Valstybė narė arba Komisija, teikdama Tarybai iniciatyvą arba pasiūlymą, kuris, jų nuomone, yra priskiriamas 1 straipsnio taikymo sričiai, nurodo šį faktą pateiktame tekste. Šis sprendimas įsigalioja kitą dieną po jo paskelbimo Europos Bendrijų oficialiajame leidinyje. 3 straipsnis Priimta Briuselyje, 1999 m. gegužės 17 d. Valstybės narės arba Komisijos prašymu pirmininkaujanti šalis sušaukia valstybių narių nuolatinių atstovų komiteto posėdį apsvarstyti, ar iniciatyva ir pasiūlymas tikrai priklauso 1 straipsnio taikymo sričiai. Tarybos vardu Pirmininkas J. FISCHER


title: Reglamento (CE) n° 1019/1999 de la Comisión, de 17 de mayo de 1999, por el que se restablece el derecho de aduana preferencial para la importación de claveles de varias flores (spray) originarios de Israel

eurovoc_concepts:
Israel
floriculture
restoration of customs duties
tariff preference

formats: pdf print

text: L 124/6 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 18. 5. 1999 REGLAMENTO (CE) No 1019/1999 DE LA COMISI(cid:222)N de 17 de mayo de 1999 por el que se restablece el derecho de aduana preferencial para la importaci(cid:155)n de claveles de varias flores (spray) originarios de Israel LA COMISI(cid:222)N DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS, Reglamento (CE) no 2062/97 (7), establece las normas de aplicaci(cid:155)n de dicho r(cid:130)gimen; Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, Visto el Reglamento (CEE) no 4088/87 del Consejo, de 21 de diciembre de 1987, por el que se establecen las condi- ciones de aplicaci(cid:155)n de los derechos de aduana preferen- ciales por la importaci(cid:155)n de determinados productos de la floricultura originarios de Chipre, Israel, Jordania y Marruecos (1), cuya (cid:156)ltima modificaci(cid:155)n la constituye el Reglamento (CE) no 1300/97 (2), y, en particular, la letra b) del apartado 2 de su art(cid:146)culo 5, Considerando que el Reglamento (CEE) no 4088/87 deter- mina las condiciones de aplicaci(cid:155)n de un derecho de aduana preferencial a las rosas de flor grande, las rosas de los claveles de una flor (est(cid:145)ndar) y los flor peque(cid:157)a, claveles de varias flores (spray) dentro del l(cid:146)mite de contingentes arancelarios abiertos anualmente para la importaci(cid:155)n en la Comunidad de flores frescas cortadas; Considerando que el Reglamento (CE) no 1981/94 del Consejo (3), cuya (cid:156)ltima modificaci(cid:155)n la constituye el Reglamento (CE) no 650/98 de la Comisi(cid:155)n (4), se refiere a la apertura y modo de gesti(cid:155)n de los contingentes arance- larios comunitarios de determinados productos originarios de Argelia, Chipre, Egipto, Israel, Jordania, Malta, Marruecos, Cisjordania y de la Franja de Gaza, T(cid:156)nez y Turqu(cid:146)a as(cid:146) como a las modalidades de pr(cid:155)rroga o adapta- ci(cid:155)n de dichos contingentes; Considerando que el Reglamento (CE) no 1018/1999 de la Comisi(cid:155)n (5) comunitarios de producci(cid:155)n y de importaci(cid:155)n de los claveles y rosas en aplicaci(cid:155)n del r(cid:130)gimen de importaci(cid:155)n; los precios establece Considerando que el derecho de aduana preferencial de los claveles de varias flores (spray) originarios de Israel fijado por el Reglamento (CE) no 1981/94 ha sido suspen- dido en virtud del Reglamento (CE) no 940/1999 de la Comisi(cid:155)n (8); Considerando que, sobre la base de las comprobaciones efectuadas de acuerdo con lo dispuesto en los Regla- mentos (CEE) nos 4088/87 y 700/88, procede concluir que se cumplen las condiciones contempladas en el apartado 4 del art(cid:146)culo 2 del Reglamento (CEE) no 4088/87 para el restablecimiento del derecho de aduana preferencial para los claveles de varias flores (spray) originarios de Israel; que procede restablecer el derecho de aduana preferencial; Considerando que la Comisi(cid:155)n debe adoptar dichas medidas en el intervalo de las reuniones del Comit(cid:130) de gesti(cid:155)n, HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO: Art(cid:146)culo 1 1. Queda restablecido el derecho de aduana preferen- cial para las importaciones de claveles de varias flores (spray) (c(cid:155)digos NC ex 0603 10 13 y ex 0603 10 53) originarios de Israel fijado por el Reglamento (CE) no 1981/94. 2. Queda derogado el Reglamento (CE) no 940/1999. Considerando que el Reglamento (CEE) no 700/88 de la Comisi(cid:155)n (6), cuya (cid:156)ltima modificaci(cid:155)n la constituye el Art(cid:146)culo 2 (1) DO L 382 de 31. 12. 1987, p. 22. (2) DO L 177 de 5. 7. 1997, p. 1. (3) DO L 199 de 2. 8. 1994, p. 1. (4) DO L 88 de 24. 3. 1998, p. 8. (5) V(cid:130)ase la p(cid:145)gina 4 del presente Diario Oficial. (6) DO L 72 de 18. 3. 1988, p. 16. El presente Reglamento entrar(cid:145) en vigor el 20 de mayo de 1999. (7) DO L 264 de 23. 10. 1997, p. 33. (8) DO L 117 de 5. 5. 1999, p. 22. 18. 5. 1999 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 124/7 El presente Reglamento ser(cid:145) obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro. Hecho en Bruselas, el 17 de mayo de 1999. Por la Comisi(cid:155)n Franz FISCHLER Miembro de la Comisi(cid:155)n


title: Regolamento (CE) n. 1017/1999 della Commissione, del 17 maggio 1999, relativo alla riduzione dell'indennità comunitaria di ritiro dei cavolfiori per la campagna 1999/2000 in seguito al superamento del limite di intervento fissato per la campagna 1998/1999

eurovoc_concepts:
guarantee threshold
indemnification
leaf vegetable
market intervention
marketing year
withdrawal from the market

formats: html pdf print

text: 18. 5. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee L 124/3 REGOLAMENTO (CE) N. 1017/1999 DELLA COMMISSIONE del 17 maggio 1999 relativo alla riduzione dell’indennit(cid:133) comunitaria di ritiro dei cavolfiori per la campagna 1999/2000 in seguito al superamento del limite di intervento fissato per la campagna 1998/1999 LA COMMISSIONE DELLE COMUNIT(cid:211) EUROPEE, visto il trattato che istituisce la Comunit(cid:133) europea, visto il regolamento (CE) n. 2200/96 del Consiglio, del 28 ottobre 1996, relativo all’organizzazione comune dei mercati nel settore degli ortrofrutticoli (1), modificato dal regolamento (CE) n. 857/1999 (2), in particolare l’articolo 27, paragrafo 2, (1) (2) (3) considerando che il regolamento (CE) n. 1068/98 della Commissione (3) ha fissato a 111 300 tonnel- late il limite di intervento per i cavolfiori per la campagna 1998/1999; che, in virt(cid:151) dell’articolo 3 dello stesso regolamento, se le quantit(cid:133) di cavolfiori ritirate nel periodo compreso tra il 1o marzo 1998 e il 28 febbraio 1999 superano il limite fissato per tale prodotto, l’indennit(cid:133) comunitaria di ritiro indi- cata nell’allegato V del regolamento (CE) n. 2200/ 96 relativa alla campagna 1999/2000 (cid:138) ridotta superamento all’entit(cid:133) proporzionalmente rispetto alla produzione sulla cui base (cid:138) stato calco- lato il limite; del considerando, che in base alle informazioni fornite dagli Stati membri, per la campagna 1998/1999 sono stati effettuati ritiri di cavolfiori per un quan- titativo pari a 120 064 tonnellate; considerando che (cid:138) quindi necessario ridurre dello 0,4 % l’indennit(cid:133) comunitaria di ritiro dei cavol- fiori fissata per la campagna 1999/2000 dal regola- mento (CE) n. 2200/96; considerando che, a norma dell’articolo 3 del rego- lamento (CE) n. 1068/98, le conseguenze del supe- ramento del limite di intervento si estrinsecano nel corso della campagna successiva; che (cid:138) quindi necessario applicare l’indennit(cid:133) comunitaria di ritiro ridotta durante la campagna di commercializ- zazione dei cavolfiori; considerando che le misure previste dal presente regolamento sono conformi al parere del comitato di gestione per gli ortofrutticoli, (4) (5) HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO: Articolo 1 L’indennit(cid:133) comunitaria di ritiro dei cavolfiori (cid:138) fissata, per la campagna 1999/2000, a 8,38 EUR per 100 chilo- grammi netti. Articolo 2 Il presente regolamento entra in vigore il giorno della pubblicazione nella Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee. Il presente regolamento (cid:138) obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri. Fatto a Bruxelles, il 17 maggio 1999. Per la Commissione Franz FISCHLER Membro della Commissione (1) GU L 297 del 21. 11. 1996, pag. 6. (2) GU L 108 del 27. 4. 1999, pag. 7. (3) GU L 153 del 27. 5. 1998, pag. 9


title: Verordening (EG) nr. 1251/1999 van de Raad van 17 mei 1999 tot instelling van een steunregeling voor producenten van bepaalde akkerbouwgewassen

eurovoc_concepts:
aid per hectare
cereals
oleaginous plant
producer organisation
regional aid
seed flax

text: 26. 6. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 160/1 (Besluiten waarvan de publicatie voorwaarde is voor de toepassing) I VERORDENING (EG) Nr. 1251/1999 VAN DE RAAD van 17 mei 1999 tot instelling van een steunregeling voor producenten van bepaalde akkerbouwgewassen DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op de artikelen 36 en 37, Gezien het voorstel van de Commissie (1), Gezien het advies van het Europees Parlement (2), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comite´ (3), Gezien het advies van het Comite´ van de Regio’s (4), Gezien het advies van de Rekenkamer (5), (1) Overwegende dat met het gemeenschappelijk landbouwbeleid de doeleinden worden nage- streefd die zijn vermeld in artikel 33 van het Ver- drag, daarbij rekening houdende met de marktsi- tuatie; (2) Overwegende dat, om tot een beter markteven- wicht te komen, een nieuwe steunregeling is inge- steld bij Verordening (EEG) nr. 1765/92 van de Raad van 30 juni 1992 tot instelling van een steunregeling voor producenten van bepaalde akkerbouwgewassen (6); (4) Overwegende dat de braaklegging in het kader van de steunregeling voor producenten van bepaalde akkerbouwgewassen die in 1992 is ingesteld tegelijk met een verlaging van de inter- ventieprijs, de productie onder controle heeft hel- pen houden, terwijl concurrerender prijzen het mogelijk hebben gemaakt dat belangrijke extra hoeveelheden graan zijn verbruikt op de interne markt, vooral voor vervoedering; (5) Overwegende dat de steunverlening op basis van de in 1992 ingestelde regeling moet worden voortgezet, rekening houdende evenwel met de marktontwikkelingen en de bij de toepassing opgedane ervaring; (6) Overwegende dat de lidstaten kuilgras onder bepaalde voorwaarden in aanmerking kunnen laten komen voor areaalbetalingen krachtens deze regeling; (7) Overwegende dat bij de hervorming van de steunregeling rekening moet worden gehouden met de internationale verplichtingen van de Gemeenschap; (8) Overwegende dat het doel van marktevenwicht het beste kan worden bereikt door de graanprij- zen van de Gemeenschap dichter te laten aanslui- ten bij die op de wereldmarkt en te voorzien in niet-gewasgebonden areaalbetalingen; (3) Overwegende dat sinds de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid in 1992 een aanzienlijke verbetering is opgetreden in het marktevenwicht; (9) Overwegende dat de areaalbetalingen dienen te worden herzien als de marktvoorwaarden afwij- ken van de huidige vooruitzichten dienaan- gaande; (1) PB C 170 van 4. 6. 1998, blz. 4. (2) Advies uitgebracht op 6 mei 1999 (nog niet verschenen in het Publicatieblad). (3) PB C 284 van 14. 9. 1998, blz. 55. (4) PB C 93 van 6. 4. 1999, blz. 1. (5) PB C 401 van 22. 12. 1998, blz. 3. (6) PB L 181 van 1. 7. 1992, blz. 12. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1624/98 (PB L 210 van 28. 7. 1998, blz. 3). (10) Overwegende dat het in aanmerking komende areaal dient te worden beperkt tot het areaal dat met akkerbouwgewassen is ingezaaid of in het verleden in het kader van een door de overheid gesubsidieerde regeling was braakgelegd; (11) Overwegende dat voor gevallen waarin het totaal van de arealen waarvoor op grond van de rege- L 160/2 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 26. 6. 1999 ling betaling wordt gevraagd, groter is dan het basisareaal, moet worden voorzien in een verla- ging van het in aanmerking komende areaal per bedrijf om het marktevenwicht te waarborgen; (12) Overwegende dat de lidstaten met e´e´n of meer nationale basisarealen kunnen werken; dat het dienstig wordt geacht dat de lidstaten die voor deze optie kiezen, elk nationaal basisareaal in subbasisarealen kunnen verdelen; dat de betrok- ken lidstaat, wanneer een basisareaal is over- schreden, de mogelijkheid dient te hebben de maatregelen volledig of gedeeltelijk te concentre- ren op de arealen waarvoor een overschrijding is geconstateerd; (13) Overwegende dat in de areaalbetalingen de speci- fieke structurele factoren moeten worden verdis- conteerd die van invloed zijn op de opbrengsten; dat het opstellen van een op objectieve criteria gebaseerd regioplan aan de lidstaten moet wor- den overgelaten; dat in de regioplannen eenvor- mige gemiddelde graanopbrengsten moeten wor- den vastgesteld; dat de regioplannen coherent moeten zijn met de gemiddelde opbrengsten in elke regio over een bepaalde periode, rekening houdende met eventuele structurele verschillen tussen productieregio’s; dat een specifieke proce- dure moet worden vastgesteld voor het onder- zoek van deze plannen op Gemeenschapsniveau; (14) Overwegende dat een differentiatie van de opbrengsten voor bevloeide en niet-bevloeide oppervlakten kan worden toegestaan, op voor- waarde dat een afzonderlijk basisareaal voor bevloeide gewassen wordt vastgesteld en het totale basisareaal niet wordt vergroot; (15) Overwegende dat ma(cid:239)s inzake opbrengst van andere graangewassen dient te worden onder- scheiden, hetgeen dus een afzonderlijke behande- ling kan rechtvaardigen; (16) Overwegende dat, om de areaalbetaling te bere- kenen, een basisbedrag per ton dient te worden vermenigvuldigd met de gemiddelde graanop- brengst voor de betrokken regio; dat, wanneer er een afzonderlijk basisareaal voor ma(cid:239)s is vastge- steld, ook verschillende opbrengsten moeten wor- den gehanteerd; dat, wanneer voor ma(cid:239)s en andere granen verschillende opbrengsten worden gehanteerd, voor ma(cid:239)s aparte basisarealen moe- ten worden vastgesteld; (17) Overwegende dat e´e´n enkel basisbedrag voor akkerbouwgewassen moet worden vastgesteld; dat de basisbedragen per ton moeten worden ver- hoogd, rekening houdende met de verlaging in een aantal stappen in de interventieprijs voor granen; dat een specifieke areaalbetaling moet worden vastgesteld voor eiwithoudende gewassen om deze concurrerend met granen te houden; (18) Overwegende dat het basisbedrag in het geval van een laatste verlaging van de interventieprijs zal worden verhoogd volgens hetzelfde compen- satiepercentage dat in de verkoopseizoenen 2000/ 2001 en 2001/2002 wordt gebruikt; (19) Overwegende dat moet worden voorzien in een bijzondere regeling voor durumtarwe die een productie waarborgt welke toereikend is voor de voorziening van de verwerkende industrie, maar die de beheersing van de begrotingsuitgaven niet in gevaar brengt; dat dit doel kan worden bereikt door de invoering van een toeslag die voor elke betrokken lidstaat beperkt is tot een maximum- areaal durumtarwe; dat een eventuele overschrij- ding van deze arealen moet leiden tot een bijstel- ling van de ingediende aanvragen; (20) Overwegende voorts dat in bepaalde lidstaten de productie van durumtarwe goed is ingeburgerd in gebieden buiten de traditionele gebieden; dat het wenselijk is om in die gebieden een bepaald productieniveau te handhaven door de toeken- ning van specifieke steun; (21) Overwegende dat producenten die aanspraak willen maken op de areaalbetalingen een vooraf bepaald percentage van hun oppervlakte cultuur- grond uit productie moeten nemen; dat het braakgelegde land zo dient te worden onderhou- den dat aan bepaalde minimummilieuvereisten wordt voldaan; dat de uit productie genomen grond ook voor de teelt van niet voor de voeding bestemde gewassen mag worden gebruikt op voorwaarde dat doeltreffende controlesystemen kunnen worden toegepast; (22) Overwegende dat de braakleggingsverplichting bij de huidige marktsituatie moet worden terug- gebracht tot 10 % voor de periode 2000-2006; dat dit percentage opnieuw moet worden bezien in het licht van de ontwikkeling van de productie en de marktsituatie; (23) Overwegende dat aan de verplichting om grond uit productie te nemen een adequate compensatie moet worden verbonden; dat de compensatie moet overeenkomen met de voor andere granen dan ma(cid:239)s toegekende areaalbetalingen; (24) Overwegende dat het dienstig is geen braakleg- gingsverplichting op te leggen aan kleine produ- centen wier aanvragen voor areaalbetalingen een bepaald niveau niet overschrijden; dat dit niveau moet worden vastgesteld; (25) Overwegende dat voor vrijwillige braaklegging aan producenten braakleggingsbetalingen kunnen worden toegestaan voor extra braaklegging; dat door de lidstaten een maximumgrens voor het areaal dient te worden vastgesteld; (26) Overwegende dat de areaalbetalingen voor een bepaalde oppervlakte e´e´nmaal per jaar moeten worden uitgekeerd; dat oppervlakten die onmid- dellijk v(cid:243)(cid:243)r de inwerkingtreding van Verordening (EEG) nr. 1765/92 niet in productie waren, niet voor betaling in aanmerking moeten komen; dat, om rekening te houden met bepaalde specifieke situaties waarin deze bepaling te restrictief is, 26. 6. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 160/3 bepaalde door de lidstaten te beheren uitzonde- ringen moeten worden toegestaan; 2. Voor de toepassing van deze verordening: (27) Overwegende dat een aantal voorwaarden moet worden vastgesteld voor het aanvragen van de areaalbetalingen en dat nader moet worden bepaald wanneer de betalingen aan de producen- ten worden uitgekeerd; (28) Overwegende dat de uitkeringsdata zo moeten worden vastgesteld dat de afzet van akkerbouw- gewassen gelijkmatig over het verkoopseizoen wordt gespreid; (29) Overwegende dat de inzaaidata aangepast moe- ten worden aan de natuurlijke omstandigheden in de verschillende productiegebieden; (30) Overwegende dat het noodzakelijk is overgangs- regelingen in te stellen teneinde vanaf het ver- koopseizoen 2002/2003 gewasgebonden betalin- gen voor oliehoudende zaden af te schaffen; dat een aantal van de bestaande bepalingen in deze sector moet worden gehandhaafd zodat wordt voldaan aan de internationale verplichtingen van de Gemeenschap; (31) Overwegende dat de uitgaven die door de lidsta- ten worden gedaan in verband met de verplich- tingen die voortvloeien uit de toepassing van deze verordening, door de Gemeenschap moeten worden de artikelen 1 en 2 van Verordening (EG) nr. 1258/ 1999 van de Raad van 17 mei 1999 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk land- bouwbeleid (1); overeenkomstig gefinancierd (32) Overwegende dat moet worden voorzien in over- gangsmaatregelen en dat de Commissie in staat moet worden gesteld om, indien nodig, bijko- mende overgangsmaatregelen vast te stellen; (33) Overwegende dat de aanpassingen van de steun- regeling voor akkerbouwgewassen dienen te wor- den ingevoerd met ingang van het verkoopsei- zoen 2000/2001; (34) Overwegende dat het ter wille van de duidelijk- heid en gezien deze aanpassingen in de thans gel- dende steunregeling en de reeds eerder vastge- stelde wijzigingen, dienstig is Verordening (EEG) nr. 1765/92 te vervangen door een nieuwe veror- dening, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 1. Bij deze verordening wordt ten behoeve van pro- ducenten van akkerbouwgewassen een stelsel van areaalbetalingen ingesteld. — begint het verkoopseizoen op 1 juli en eindigt het op 30 juni; — worden als „akkerbouwgewassen” aangemerkt de gewassen die zijn opgenomen in bijlage I. Lidstaten waar ma(cid:239)s geen traditioneel gewas is, 3. mogen kuilgras in aanmerking doen komen voor areaalbetalingen voor akkerbouwgewassen, op dezelf- de voorwaarden als voor akkerbouwgewassen. HOOFDSTUK I Artikel 2 1. In de Gemeenschap gevestigde producenten van akkerbouwgewassen kunnen onder de in deze verorde- ning aangegeven voorwaarden een areaalbetaling aan- vragen. 2. De areaalbetaling wordt vastgesteld per hectare en wordt naar regio gedifferentieerd. De areaalbetaling wordt toegekend voor een met akkerbouwgewassen ingezaaide oppervlakte of een overeenkomstig artikel 6 braakgelegde oppervlakte die niet groter is dan een regionaal basisareaal. Dit areaal wordt vastgesteld op het gemiddeld aantal hectaren in die regio dat met akkerbouwgewassen is ingezaaid of, in voorkomend geval, gedurende 1989, 1990 en 1991 was braakgelegd overeenkomstig een door de overheid gesubsidieerde regeling. Onder regio in deze zin dient te worden ver- staan een lidstaat of een gebied in een lidstaat, naar keuze van de betrokken lidstaat. 3. Producenten die de areaalbetaling aanvragen, ver- binden zich ertoe een deel van hun areaal uit productie te nemen en ontvangen een compensatie voor deze ver- plichting. 4. Wanneer het totaal van de arealen waarvoor op grond van de regeling ten behoeve van akkerbouwge- wassen betaling wordt gevraagd, inclusief de in het kader daarvan uit productie genomen grond, groter is dan het basisareaal, wordt het in aanmerking komende areaal per producent verhoudingsgewijs verlaagd voor alle op grond van dit hoofdstuk in de betrokken regio gedurende hetzelfde verkoopseizoen toegekende beta- lingen. Arealen waarvoor geen aanvraag om areaalbetaling krachtens deze verordening wordt ingediend, maar die worden gebruikt ter staving van een steunaanvraag krachtens Verordening (EG) nr. 1254/1999 van de Raad van 17 mei 1999 houdende een gemeenschappe- lijke ordening der markten in de sector rundvlees (2) worden ook in aanmerking genomen voor de bereke- (1) Zie bladzijde 103 van dit Publicatieblad. (2) Zie bladzijde 21 van dit Publicatieblad. L 160/4 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 26. 6. 1999 ning van het areaal waarvoor de areaalbetaling wordt gevraagd. basisareaal als bedoeld in artikel 2, lid 2, worden vastgesteld dat naar keuze van de lidstaat e´e´n of meer productieregio’s van ma(cid:239)s omvat. Indien een lidstaat kuilgras in aanmerking doet 5. komen voor de areaalbetalingen voor akkerbouwge- wassen, wordt een afzonderlijk basisareaal vastgesteld. Indien het basisareaal voor akkerbouwgewassen of kuilgras in een bepaald verkoopseizoen niet wordt gehaald, wordt het resterende aantal hectaren voor hetzelfde verkoopseizoen toegewezen aan het overeen- komstige basisareaal. Indien een lidstaat heeft besloten e´e´n of meer 6. nationale basisarealen vast te stellen, mag hij ieder nationaal basisareaal onderverdelen in subbasisarealen overeenkomstig door de lidstaat vast te stellen objec- tieve criteria. Voor de toepassing van dit lid worden de basisarealen Secano en Regad(cid:237)o beschouwd als nationale basisarea- len. In geval van overschrijding van een nationaal basisare- aal kan de lidstaat de krachtens lid 4 toe te passen maatregelen volgens objectieve criteria volledig of gedeeltelijk concentreren op de subbasisarealen waar- voor een overschrijding is geconstateerd. Lidstaten die hebben besloten gebruik te maken van de in dit lid bedoelde mogelijkheden, moeten de produ- centen en de Commissie uiterlijk op 15 september in kennis stellen van de door hen gemaakte keuzes en van de desbetreffende uitvoeringsmaatregelen. Artikel 3 1. Met het oog op de vaststelling van de gemiddelde opbrengsten die worden gebruikt voor de berekening van de areaalbetaling, stelt elke lidstaat een regioplan op met daarin de relevante objectieve criteria voor het bepalen van afzonderlijke productieregio’s met het doel te komen tot een verdeling in homogene zones. In deze context houden de lidstaten bij de opstelling van hun regioplannen rekening met specifieke situaties. Met name kunnen zij de gemiddelde opbrengsten diffe- rentie¨ren om rekening te houden met eventuele struc- turele verschillen tussen productieregio’s. 2. Voorts kunnen de lidstaten in hun regioplannen voor ma(cid:239)s een afwijkend opbrengstcijfer hanteren in vergelijking met andere graansoorten. De lidstaten mogen tevens in de betrokken regio’s aparte basisarealen vaststellen voor andere akker- bouwgewassen dan ma(cid:239)s. In dat geval wordt, indien het basisareaal voor ma(cid:239)s gedurende een ver- koopseizoen niet wordt bereikt, het resterende aan- tal hectaren voor datzelfde verkoopseizoen toege- wezen aan het overeenkomstige basisareaal voor andere akkerbouwgewasen dan ma(cid:239)s. b) Wanneer de opbrengst voor ma(cid:239)s gelijk is aan of lager dan die van andere graansoorten, mag over- eenkomstig het vorige streepje ook een apart basis- areaal voor ma(cid:239)s worden vastgesteld. In dat geval, en indien de lidstaat verkiest een basisareaal voor „andere akkerbouwgewassen dan ma(cid:239)s” vast te stellen: — kan, indien het basisareaal voor ma(cid:239)s gedu- rende een verkoopseizoen niet wordt bereikt, het resterende aantal hectaren voor datzelfde verkoopseizoen worden toegewezen aan het overeenkomstige andere basisareaal gewassen; voor — kan, indien het basisareaal voor „andere akker- bouwgewassen dan ma(cid:239)s” gedurende een ver- koopseizoen niet wordt bereikt, het resterende aantal hectaren voor datzelfde verkoopseizoen worden toegewezen aan het betrokken basisare- aal voor ma(cid:239)s. Bij overschrijding van deze basisarealen is artikel 2, lid 4, van toepassing. 3. De lidstaten kunnen in hun regioplannen de opbrengsten voor bevloeide oppervlakten en niet bevloeide oppervlakten differentie¨ren. In dat geval stel- len zij een afzonderlijk basisareaal vast voor bevloeide gewassen. Het bevloeide basisareaal is gelijk aan het gemiddelde van de bevloeide oppervlakten voor akkerbouwgewas- sen in de jaren 1989 tot en met 1991, inclusief de ver- hogingen welke op grond van artikel 3, lid 1, vierde alinea, laatste zin, van Verordening (EEG) nr. 1765/92 zijn toegepast. Het bevloeide basisareaal in Portugal wordt echter geleidelijk tot 60 000 ha verhoogd voor die arealen waarvoor is aangetoond dat de investerin- gen in irrigatiewerken na 1 augustus 1992 zijn begon- nen. Deze verhoging mag geheel of gedeeltelijk worden toegevoegd aan het in lid 2 bedoelde ge(cid:239)rrigeerde basisareaal voor ma(cid:239)s. a) Wanneer de opbrengst voor ma(cid:239)s hoger is dan voor andere graansoorten, moet voor ma(cid:239)s een apart De vaststelling van het bevloeide basisareaal mag het totale basisareaal van de betrokken lidstaat op geen Indien het bevloeide enkele wijze doen toenemen. 26. 6. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 160/5 basisareaal wordt overschreden, is artikel 2, lid 4, van toepassing. fende gemiddelde opbrengst, die niet mag worden gewijzigd, te worden opgesplitst naar de twee cate- goriee¨n oppervlakten. Indien het bevloeide basisareaal in een bepaald ver- koopseizoen niet wordt gehaald, wordt het resterende aantal hectaren voor hetzelfde verkoopseizoen toege- wezen aan het overeenkomstige niet-bevloeide basis- areaal. 4. Het regioplan moet in alle gevallen garanderen dat de gemiddelde opbrengst van de betrokken lidstaat die voor de periode en aan de hand van de in lid 5 bedoelde criteria is vastgesteld, in acht wordt geno- men. 5. Voor elke productieregio moet de lidstaat gede- tailleerde gegevens verstrekken over het areaal en de opbrengsten van akkerbouwgewassen die in de betrok- ken regio zijn getseld in de periode van vijf jaar van 1986/1987 tot en met 1990/1991. Voor elke regio wordt een gemiddelde graanopbrengst berekend, waar- bij het jaar met de hoogste en dat met de laagste opbrengst in de betrokken periode buiten beschouwing worden gelaten. Aan deze verplichting kan worden voldaan — in het geval van Portugese graansoorten, door de gegevens te verstrekken die zijn verschaft in het kader van de toepassing van Verordening (EEG) nr. 3653/90 van de Raad van 11 december 1990 houdende overgangsbepalingen inzake de gemeen- schappelijke marktordening voor granen en rijst voor Portugal (1), — en in het geval van de vijf nieuwe Duitse deelsta- ten, door gegevens te verstrekken over de gemid- delde oogstopbrengst in de andere Duitse deelsta- ten, — in het geval van Italie¨ en Spanje, door de referen- tieopbrengst vast te stellen op respectievelijk 3,9 ton/ha en 2,9 ton/ha. Indien een lidstaat besluit — ma(cid:239)s apart van andere graansoorten te behandelen, wordt de gemiddelde graanopbrengst, die niet mag worden gewijzigd, opgesplitst tussen ma(cid:239)s en ove- rige graansoorten, 6. De lidstaten moeten hun regioplan uiterlijk op 1 augustus 1999 bij de Commissie indienen, met alle daarbij dienstige gegevens. Zij kunnen aan deze ver- plichting voldoen door te verwijzen naar het overeen- komstig Verordening (EEG) nr. 1765/92 bij de Com- missie ingediende regioplan. De Commissie onderzoekt de door de lidstaten inge- diende regioplannen en ziet erop toe dat elk plan geba- seerd is op adequate, objectieve criteria en in overeen- stemming is met de beschikbare historische gegevens. De Commissie kan bezwaar maken tegen plannen die niet beantwoorden aan de bovengenoemde criteria, in het bijzonder die met betrekking tot de gemiddelde opbrengst in de lidstaat. In dat geval moeten de plan- nen door de betrokken lidstaat worden bijgesteld na overleg met de Commissie. De regioplannen kunnen door de betrokken lidstaat worden herzien op verzoek van de Commissie of op initiatief van die lidstaat overeenkomstig de in dit arti- kel beschreven procedure. een bepaalde 7. Indien een lidstaat op grond van lid 1 productie- regio’s wil bepalen waarvan de grenzen afwijken van die van regionale basisarealen, zendt hij de Commissie een overzicht van alle betalingsaanvragen en van de betrokken opbrengsten. Indien uit deze gegevens blijkt dat, voor lidstaat, de gemiddelde opbrengst die resulteert uit het in 1993 toegepaste regioplan of, voor Oostenrijk, Finland en Zweden, de gemiddelde opbrengst die resulteert uit het in 1995 toegepaste regioplan of, in het geval van Italie¨ en Spanje de opbrengst zoals vastgesteld in artikel 3, lid 5, wordt overschreden, worden alle in die lidstaat uit te keren betalingen voor het volgende verkoopseizoen in verhouding tot de geconstateerde overschrijding ver- laagd. Deze bepaling is echter niet van toepassing wan- neer de hoeveelheid waarvoor aanvragen zijn inge- diend, uitgedrukt in tonnen granen, niet groter is dan het product van de basisarealen van de lidstaat verme- nigvuldigd met bovengenoemde gemiddelde opbrengst. De lidstaten kunnen kiezen voor de vaststelling van van de gemiddelde een eventuele overschrijding opbrengst per basisareaal. In dat geval moeten de bepalingen van dit lid worden toegepast op de in elk betrokken basisareaal uit te keren betalingen. — bevloeide oppervlakten apart van niet-bevloeide oppervlakten te behandelen, dient de desbetref- Artikel 4 (1) PB L 362 van 27. 12. 1990, blz. 28. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1664/95 van de Com- missie (PB L 158 van 8. 7. 1995, blz. 13). 1. Onverminderd artikel 10 wordt de areaalbetaling berekend door het basisbedrag per ton te vermenigvul- digen met de in het regioplan voor de betrokken regio vastgestelde gemiddelde graanopbrengst. L 160/6 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 26. 6. 1999 2. De in lid 1 bedoelde berekening wordt gemaakt met behulp van de gemiddelde graanopbrengst. Wan- neer ma(cid:239)s echter apart wordt behandeld, wordt de „ma(cid:239)s”-opbrengst gebruikt voor ma(cid:239)s en de opbrengst van „andere graansoorten dan ma(cid:239)s” voor graansoor- ten, oliehoudende zaden, lijnzaad. 3. Het basisbedrag wordt als volgt samengesteld: voor eiwithoudende gewassen: — 72,50 EUR/t vanaf verkoopseizoen 2000/2001; voor graansoorten, kuilgras en braaklegging: — 58,67 EUR/t voor verkoopseizoen 200/2001, — 63,00 EUR/t vanaf verkoopseizoen 2001/2002; voor lijnzaad: — 88,26 EUR/t voor verkoopseizoen 2000/2001, — 75,63 EUR/t voor verkoopseizoen 2001/2002, — 63,00 EUR/t vanaf verkoopseizoen 2002/2003; voor oliehoudende zaden: — 63,00 EUR/t vanaf verkoopseizoen 2002/2003. Het bedrag van 63 EUR/t mag vanaf het verkoopsei- zoen 2002/2003 worden verhoogd in het licht van een laatste verlaging van de interventieprijs voor graan- soorten, zoals vastgelegd in artikel 3, lid 4, van Veror- dening (EEG) nr. 1766/92. Die verhoging van areaalbetalingen staat in dezelfde verhouding tot de verlaging van de interventieprijs als in 2000/2001 en 2001/2002. 4. In Finland, in Zweden (ten noorden van de 62e breedtegraad) en in enige aangrenzende gebieden met vergelijkbare klimatologische omstandigheden die de landbouw bijzonder bemoeilijken geldt voor graan- soorten en oliehoudende zaden een aanvullend bedrag op de areaalbetaling van 19 EUR/t, vermenigvuldigd met de opbrengst die wordt gebruikt voor de areaalbe- talingen. Artikel 5 ling uitgekeerd tot het in bijlage III vastgestelde maxi- mumareaal. Als in een verkoopseizoen de som van de oppervlakten waarvoor een toeslag op de areaalbetaling wordt aan- gevraagd, groter is dan het bovenbedoelde maximum, wordt de oppervlakte per producent waarvoor de toe- slag kan worden betaald, verhoudingsgewijs verlaagd. De lidstaten kunnen echter, met inachtneming van de per lidstaat in bijlage III vastgestelde maxima, de in de bijlage vermelde arealen over de in bijlage II genoemde productiegebieden of, zo nodig, de in artikel 3 bedoelde productiegebieden verdelen op basis van de omvang van de teelt van durumtarwe in de periode van 1993 tot en met 1997. Als in dit geval in een ver- koopseizoen de som van de oppervlakten waarvoor in een productiegebied een toeslag op de areaalbetaling wordt aangevraagd, groter is dan het betrokken regio- nale maximum, wordt de oppervlakte per producent in dat productiegebied waarvoor de toeslag kan worden betaald, verhoudingsgewijs verlaagd. Deze verlaging wordt toegepast nadat in een lidstaat de oppervlakten van gebieden die niet hun regionale maximum hebben bereikt, zijn verdeeld over de gebieden die dat maxi- mum hebben overschreden. In andere dan de in bijlage II bedoelde gebieden met een goed ingeburgerde productie van durumtarwe wordt een specifiek steunbedrag van 138,9 EUR/ha toegekend voor ten hoogste het in bijlage IV aangege- ven aantal hectaren. Artikel 6 1. De braakleggingsverplichting wordt voor elke producent die areaalbetalingen aanvraagt, vastgesteld als een proportioneel gedeelte van zijn areaal dat met akkerbouwgewassen is ingezaaid en waarvoor een aan- vraag wordt ingediend en dat op grond van deze veror- dening uit productie wordt genomen. Het basispercentage van de braakleggingsverplichting wordt vastgesteld op 10 % vanaf verkoopseizoen 2000/2001 tot verkoopseizoen 2006/2007. 2. De lidstaten nemen adequate milieubeschermings- maatregelen die beantwoorden aan de specifieke situ- atie van de braakgelegde grond. 3. De braakgelegde grond mag worden gebruikt voor de productie van grondstoffen voor de vervaardi- ging, in de Gemeenschap, van niet specifiek voor voe- ding of vervoedering bestemde producten, op voor- waarde dat doeltreffende controlesystemen worden toegepast. Voor met durumtarwe ingezaaide oppervlakten in de in bijlage II vermelde traditionele productiegebieden wordt een toeslag van 344,5 EUR/ha op de areaalbeta- De lidstaten mogen nationale steun betalen tot een maximum van 50 % van de aanplantkosten van meer- 26. 6. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 160/7 jarige gewassen voor de productie van biomassa op braakgelegde grond. zakelijk is om te voorkomen dat een onevenredig groot bedrag van de voor deze regeling beschikbare middelen gebruikt wordt voor een klein aantal bedrijven. Als verschillende opbrengsten zijn vastgesteld 4. voor bevloeide en niet-bevloeide oppervlakten, geldt de betaling voor braaklegging voor niet-bevloeide oppervlakten. Voor Portugal wordt bij de betaling rekening gehouden met de bij Verordening (EEG) nr. 3653/90 ingestelde steunregeling. 5. De betaling voor braaklegging kan aan de produ- centen worden toegekend voor vrijwillige braaklegging die hun verplichting overschrijdt. De lidstaten staan landbouwers toe tot ten minste 10 % braak te leggen van het areaal dat met akkerbouwgewassen is inge- zaaid en waarvoor een areaalbetaling wordt aange- vraagd, en dat overeenkomstig deze verordening wordt braakgelegd. De lidstaten mogen hogere percentages vaststellen rekening houdend met specifieke situaties, waarbij moet worden gewaarborgd dat cultuurgrond in toereikende mate wordt gebruikt. 6. De betaling voor braaklegging mag voor meer- dere jaren worden toegekend, met een maximum van vijf jaar. Producenten die een betalingsaanvraag indienen 7. voor een kleinere oppervlakte dan die welke volgens de voor hun regio vastgestelde opbrengsten nodig is om 92 ton granen te produceren, zijn vrijgesteld van de braakleggingsverplichting. De leden 5 en 6 zijn evenwel van toepassing op deze producenten. 8. Op grond van het bepaalde in artikel 7 mogen — op grond van Verordening (EG) nr. 1257/1999 (1) uit productie genomen oppervlakten die noch voor landbouw worden gebruikt, noch voor enig ander lucratief doel, niet zijnde een doel dat voor andere op grond van deze verordening uit de productie genomen oppervlakten wordt aanvaard, of — op grond van Verordening (EG) nr. 1257/1999 beboste oppervlakten. naar aanleiding van een na 28 juni 1995 ingediende aanvraag tot een maximum per bedrijf dat door de betrokken lidstaat mag worden vastgesteld, worden meegerekend als uit productie genomen in de zin van de braakleggingsverplichting van lid 1. Een dergelijk maximum wordt alleen vastgesteld wanneer dit nood- Op deze oppervlakten wordt de in artikel 4 bedoelde areaalbetaling echter niet uitgekeerd en wordt de steun op grond van artikel 24, lid 1, of artikel 31, lid 1, tweede streepje, van Verordening (EG) nr. 1257/1999 beperkt tot een bedrag dat maximaal gelijk is aan de areaalbetaling voor braaklegging bedoeld in artikel 4, lid 3. De lidstaten kunnen besluiten de regeling van dit lid niet toe te passen op nieuwe aanvragers in gebieden waar sprake is van een permanent gevaar van aanzien- lijke overschrijding van het regionale basisareaal. Artikel 7 Er kunnen geen betalingsaanvragen worden ingediend voor grond die op 31 december 1991 als blijvend gras- land, voor meerjarige teelten, als bosgrond of voor niet-agrarische doeleinden in gebruik was. De lidstaten kunnen, onder nader te bepalen voor- waarden, van deze bepaling afwijken om rekening te houden met bepaalde specifieke situaties, met name voor oppervlakten die bij een herstructureringspro- gramma zijn betrokken of voor oppervlakten met meerjarige akkerbouwgewassen die in vruchtwisseling met de in bijlage I bedoelde gewassen worden gee¨x- ploiteerd. In dit geval nemen de lidstaten passende maatregelen om te voorkomen dat de toepassing van dergelijke afwijkende maatregelen leidt tot een belang- rijke toeneming van het totale landbouwareaal dat in aanmerking komt. Deze maatregelen kunnen met name voorzien in de mogelijkheid om oppervlakten die tevoren in aanmerking kwamen in plaats van andere inmiddels in aanmerking komende oppervlak- ten, als niet in aanmerking komend te beschouwen. De lidstaten kunnen eveneens van de eerste alinea afwijken onder bepaalde specifieke omstandigheden die verband houden met enigerlei overheidsmaatregel die een landbouwer ertoe brengt om, teneinde zijn nor- male landbouwactiviteit voort te zetten, grond te bebouwen die voordien als niet voor een areaalbetaling in aanmerking komend werd beschouwd, en indien de betrokken maatregel meebrengt dat aanvankelijk wel voor een areaalbetaling in aanmerking komende gron- den niet meer in aanmerking komen, zodat de totale hoeveelheid in aanmerking komende grond vrijwel niet toeneemt. (1) Zie bladzijde 80 van dit Publicatieblad. Bovendien kunnen de lidstaten voor bepaalde gevallen die niet onder de overige twee alinea’s vallen, van de L 160/8 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 26. 6. 1999 eerste alinea afwijken, mits zij in een aan de Commis- sie voorgelegd plan aantonen dat de totale hoeveelheid voor een areaalbetaling in aanmerking komende grond ongewijzigd blijft. Artikel 8 betalingen worden 1. De tussen 16 november en 31 januari volgende op de oogst. In geval van toepassing van artikel 6, lid 3, worden de braakleggingsbetalingen uitgekeerd tussen 16 november en 31 maart. uitgekeerd 2. Om voor de areaalbetaling in aanmerking te komen, moet de producent uiterlijk op 31 mei vooraf- gaand aan de betrokken oogst hebben ingezaaid en uiterlijk op 15 mei een aanvraag hebben ingediend. 3. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om de aanvragers erop te wijzen dat zij de milieuwetgeving moeten naleven. Artikel 9 Volgens de procedure van artikel 23 van Verordening (EEG) nr. 1766/92 van de Raad van 30 juni 1992 hou- dende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector granen (1) worden nadere bepalingen voor de uitvoering van dit hoofdstuk vastgesteld, met name: — de bepalingen inzake de vaststelling en het beheer van basisarealen, — de bepalingen betreffende het opstellen van de regioplannen voor de productie, — de bepalingen betreffende kuilgras, — de bepalingen betreffende de toekenning van de areaalbetaling, — de bepalingen betreffende de voor betaling in aan- merking komende minimumoppervlakte; bij de vaststelling van deze bepalingen wordt met name rekening gehouden met de controlevereisten en de nagestreefde doeltreffendheid van de betrokken regeling, — de bepalingen inzake de vaststelling van de eisen om voor durumtarwe voor de in artikel 5 bedoelde toeslag op de areaalbetaling en voor de in dat arti- kel bedoelde specifieke steun in aanmerking te komen, en met name inzake de aanwijzing van de betrokken regio’s, lid 3; deze voorwaarden kunnen voorzien in het telen van producten zonder compensatie, — de bepalingen betreffende de voorwaarden voor de toepassing van artikel 7; de omstandigheden waar- onder afwijkingen van dit artikel kunnen worden toegestaan en de verplichting voor de lidstaten om de overwogen maatregelen ter goedkeuring aan de Commissie voor te leggen, worden in deze voor- waarden omschreven, — de bepalingen betreffende de naleving van het Memorandum van Overeenstemming tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Ver- enigde Staten van Amerika in het kader van de GATT betreffende oliehoudende zaden, dat bij Besluit 93/355/EEG (2) is goedgekeurd. Volgens diezelfde procedure kan de Commissie: — ofwel de toekenning van de betalingen laten afhan- gen van het gebruik van specifiek zaad, van gecerti- ficeerd zaad in het geval van durumtarwe of van zaad van bepaalde rassen in het geval van oliehou- dende zaden, durumtarwe en lijnzaad, ofwel bepa- len dat de lidstaten de toekenning van de betalin- gen van dergelijke eisen kunnen laten afhangen, — toestaan dat de in artikel 8, lid 2, bedoelde data worden aangepast in bepaalde zones waar wegens de uitzonderlijke klimatologische omstandigheden de normale data niet toegepast kunnen worden, — onder voorbehoud van de budgettaire situatie, toe- staan dat in afwijking van artikel 8, lid 1, in jaren waarin als gevolg van uitzonderlijke weersomstan- digheden de oogsten zoveel kleiner zijn dat de pro- ducenten zich geconfronteerd zien met ernstige financie¨le moeilijkheden, in bepaalde gebieden maximaal 50 % van de areaalbetalingen en van de betalingen voor de braaklegging v(cid:243)(cid:243)r 16 november wordt uitgekeerd. HOOFDSTUK II Artikel 10 1. Voor de verkoopseizoenen 2000/2001 en 2001/ 2002 worden de areaalbetalingen voor oliehoudende zaden berekend door vermenigvuldiging van de vol- gende bedragen met de in het regioplan voor de betrokken regio vastgestelde gemiddelde graanop- brengst: — de bepalingen inzake het uit productie nemen van grond, en met name de bepalingen voor artikel 6, — 81,74 EUR/t voor het verkoopseizoen 2000/2001; (1) PB L 181 van 1. 7. 1992, blz. 21. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 923/96 van de Com- missie (PB L 126 van 24. 5. 1996, blz. 37). (2) PB L 147 van 18. 6. 1993, blz. 25. — 72,37 EUR/t voor het verkoopseizoen 2001/2002. 26. 6. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 160/9 De lidstaten kunnen de betalingen voor oliehoudende zaden echter ook blijven vaststellen op grond van de historische regionale opbrengst van oliehoudende zaden. In dat geval wordt de opbrengst met 1,95 ver- menigvuldigd. overschreden, wordt het betrokken basisbedrag door de Commissie voor het verkoopseizoen 2000/2001 ver- minderd met hetzelfde percentage waarmee de regio- nale referentiebedragen in het verkoopseizeon 1999/ 2000 zijn verlaagd. 2. Voor de verkoopseizoenen 2000/2001 en 2001/ 2002 wordt voor gewasgebonden areaalbetalingen voor oliehoudende zaden een gegarandeerd maximum- areaal van 5 482 000 hectare vastgesteld, verminderd met het voor het betrokken verkoopseizoen geldende percentage voor verplichte braaklegging doch met ten minste 10 % als dat percentage minder zou zijn. Bij overschrijding van het gegarandeerde maximumareaal na de toepassing van artikel 2, verlaagt de Commissie de in lid 1 genoemde bedragen overeenkomstig de leden 3 en 4. 3. Als in een bepaald jaar de oppervlakte oliehou- dende zaden waarvan reeds is bepaald dat ze voor gewasgebonden areaalbetalingen voor oliehoudende zaden in aanmerking komt, groter is dan het gegaran- deerde maximumareaal, verlaagt de Commissie het basisbedrag voor dat jaar met 1 % per procentpunt waarmee het gegarandeerde maximumareaal over- schreden is. Wanneer de overschrijding van het gega- randeerde maximumareaal een bepaald percentage overschrijdt, gelden bijzondere regels. Zolang het drempelpercentage niet overschreden wordt, is de ver- laging van het bedrag in alle lidstaten gelijk. Boven het drempelpercentage worden extra verlagingen toegepast in die lidstaten die de nationale referentiearealen bedoeld in bijlage V verminderd met het in lid 4 bedoelde percentage overschreden hebben. Voor Duits- land kan de extra verlaging op verzoek van dat land echter in haar geheel, dan wel ten dele worden aange- past, naar gelang van het regionale basisareaal; wan- neer van deze mogelijkheid gebruik wordt gemaakt, zendt Duitsland onverwijld de gegevens aan de Com- missie toe waarvan gebruik is gemaakt om de toe te passen verlagingen te berekenen. De Commissie stelt volgens de procedure van artikel 23 van Verordening (EEG) nr. 1766/92, de hoogte en de verdeling van de toe te passen verlagingen vast, en zorgt er daarbij met name voor dat de gewogen gemid- delde verlaging voor de Gemeenschap als geheel over- eenkomt met het percentage waarmee het gegaran- deerde maximumareaal overschreden is. 4. De in lid 3 bedoelde drempel is 0 %. 5. Als de areaalbetaling voor oliehoudende zaden overeenkomstig de leden 3 en 4 wordt verlaagd, ver- mindert de Commissie de betrokken basisbedragen voor het volgende verkoopseizoen met hetzelfde per- centage tenzij het gegarandeerde maximumareaal in dat verkoopseizoen niet wordt overschreden, in welk geval de Commissie kan bepalen dat de verlaging niet wordt toegepast. 7. Onverminderd de bepalingen van dit artikel kun- nen de lidstaten waar het in bijlage V vastgestelde refe- tijdens het volgende verkoopseizoen in rentieareaal aanzienlijke mate dreigt te worden overschreden, een maximum vaststellen voor het areaal waarvoor afzon- derlijke producenten de in dit artikel bedoelde areaal- betalingen voor oliehoudende zaden kunnen ontvan- gen. Dit maximum moet worden berekend als een per- centage van het voor de areaalbetalingen van deze ver- ordening in aanmerking komende areaal ofwel van de lidstaat ofwel van een regionaal basisareaal en worden in aanmerking toegepast komende areaal van de producent. Dit maximum kan naar gelang van de regionale basisarealen of subbasis- arealen aan de hand van objectieve criteria worden gedifferentieerd. De lidstaten maken een dergelijk maximum bekend op uiterlijk 1 augustus van het ver- koopseizoen dat voorafgaat aan het verkoopseizoen uit hoofde waarvan de areaalbetaling wordt aangevraagd of op een eerder tijdstip in het geval van een lidstaat of van regio’s in een lidstaat waar het inzaaien voor het betrokken verkoopseizoen v(cid:243)(cid:243)r 1 augustus plaats- vindt. in verhouding tot het 8. De vermindering ingevolge de overschrijding, toe- gepast overeenkomstig dit artikel, kan niet leiden tot een bedrag lager dan: — 58,67 EUR/t voor het verkoopseizoen 2000/2001, — 63,00 EUR/t voor het verkoopseizoen 2001/2002. 9. Producenten van zonnebloempitten voor mense- lijke consumptie („confectionary sunflower seed”) die zijn ingezaaid om te worden geoogst, worden van de in dit artikel bedoelde steunregeling uitgesloten. 10. Uiterlijk twee jaar na de toepassing van dit arti- kel, brengt de Commissie aan de Raad verslag uit over de ontwikkelingen op de markt voor oliehoudende zaden. Zo nodig gaat dat verslag vergezeld van pas- sende voorstellen mocht het productiepotentieel in ern- stige mate afnemen. Artikel 11 6. Als het gegarandeerde maximumareaal voor de Gemeenschap in het verkoopseizoen 2000/2001 wordt De areaalbetalingen, de betaling voor de braaklegging alsmede het braak te leggen percentage bouwland die in deze verordening zijn vastgesteld, kunnen op grond L 160/10 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 26. 6. 1999 van de ontwikkelingen op het vlak van productie, pro- ductiviteit en markten worden gewijzigd volgens de procedure van artikel 37, lid 2, van het Verdrag. Artikel 12 Specifieke maatregelen die nodig zouden zijn om de overgang van de geldende regeling naar de bij deze verordening ingestelde regeling te vergemakkelijken, worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 23 van Verordening (EEG) nr. 1766/92. Artikel 14 Verordening (EEG) nr. 1765/92 en Verordening (EG) nr. 1872/94 worden hierbij ingetrokken. Artikel 15 1. Deze verordening treedt in werking op de zevende dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschap- pen. Artikel 13 2. Deze verordening is van toepassing met ingang van het verkoopseizoen 2000/2001. De in dit hoofdstuk vervatte maatregelen worden beschouwd als interventiemaatregelen ter regulering van de landbouwmarkten in de zin van artikel 1, lid 2, onder b), van Verordening (EG) nr. 1258/1999. Verordening (EEG) nr. 1765/92 en Verordening 3. (EG) nr. 1872/94 blijven van toepassing voor de ver- koopseizoenen 1998/1999 en 1999/2000. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, 17 mei 1999. Voor de Raad De Voorzitter K. - H. FUNKE 26. 6. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 160/11 BIJLAGE I OMSCHRIJVING VAN DE PRODUCTEN GN-code Omschrijving I. GRANEN 1001 10 00 1001 90 1002 00 00 1003 00 1004 00 00 1005 1007 00 1008 0709 90 60 II. OLIEHOUDENDE ZADEN 1201 00 ex 1205 00 ex 1206 00 10 III. EIWITHOUDENDE GEWASSEN Durumtarwe Andere tarwe en mengkoren, andere dan durumtarwe (andere dan sorgho) en kanariezaad; Rogge Gerst Haver Ma(cid:239)s Graansorgho Boekweit, gierst andere granen Suikerma(cid:239)s Sojabonen Kool- en raapzaad Zonnebloempitten 0713 10 0713 50 Erwten Tuinbonen, paardebonen en duivebonen ex 1209 29 50 Niet-bittere lupinen IV. VLAS ander dan vezelvlas ex 1204 00 Lijnzaad (Linum usitatissimum L. ) L 160/12 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 26. 6. 1999 BIJLAGE II TRADITIONELE PRODUCTIEGEBIEDEN VOOR DURUMTARWE GRIEKENLAND Nomoi (prefecturen) van de volgende regio’s Centraal Griekenland Peloponnesos Ionische eilanden Thessalie¨ Macedonie¨ Ege(cid:239)sche eilanden Thracie¨ SPANJE Provincies Almer(cid:237)a Badajoz Burgos Ca´ diz C(cid:243)rdoba Granada Huelva Jae´n Ma´ laga Navarra Salamanca Sevilla Toledo Zamora Zaragoza OOSTENRIJK Pannonie¨ FRANKRIJK Regio’s Midi-Pyre´ne´es Provence-Alpes-C(cid:244)te d’Azur Languedoc-Roussillon Departementen (*) Arde`che Dr(cid:244)me ITALI⁄ Gewesten Abruzzen Basilicata Calabrie¨ Campanie¨ Lazio Marche Molise Umbrie¨ Apulie¨ Sardinie¨ Sicilie¨ Toscane PORTUGAL Districten Santare´m Lisboa Setu´ bal Portalegre E´ vora Beja Faro (*) Elk van deze departementen kan bij e´e´n van de bovenstaande regio’s worden gevoegd. 26. 6. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 160/13 BIJLAGE III GEGARANDEERDE MAXIMUMAREALEN VOOR DE TOESLAG OP DE AREAALBETALING VOOR DURUMTARWE Griekenland Spanje Frankrijk Italie¨ Oostenrijk Portugal (in hectare) 617 000 594 000 208 000 1 646 000 7 000 118 000 BIJLAGE IV GEGARANDEERDE MAXIMUMAREALEN VOOR DE SPECIFIEKE STEUN VOOR DURUMTARWE Duitsland Spanje Frankrijk Italie¨ Verenigd Koninkrijk (in hectare) 10 000 4 000 50 000 4 000 5 000 L 160/14 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 26. 6. 1999 BIJLAGE V NATIONALE REFERENTIEAREALEN Lidstaat Voor de verkoopseizoenen 2000/2001 en 2001/2002 (in duizend ha) Belgie¨ Denemarken Duitsland Griekenland Spanje Frankrijk Ierland Italie¨ Luxemburg Nederland Oostenrijk Portugal Finland Zweden Verenigd Koninkrijk 6 236 929 26 1 168 1 730 5 542 2 7 147 93 70 137 385