title: Reglamento (CE) n° 761/1999 de la Comisión, de 12 de abril de 1999, que modifica el Reglamento (CEE) n° 2676/90 por el que se determinan los métodos de análisis comunitarios aplicables en el sector del vino

text: L 99/4 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 14. 4. 1999 REGLAMENTO (CE) No 761/1999 DE LA COMISI(cid:222)N de 12 de abril de 1999 que modifica el Reglamento (CEE) no 2676/90 por el que se determinan los m(cid:130)todos de an(cid:145)lisis comunitarios aplicables en el sector del vino LA COMISI(cid:222)N DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS, Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, Visto el Reglamento (CEE) no 822/87 del Consejo, de 16 de marzo de 1987, por el que se establece la organizaci(cid:155)n com(cid:156)n del mercado vitivin(cid:146)cola (1), cuya (cid:156)ltima modifica- ci(cid:155)n la constituye el Reglamento (CE) no 1627/98 (2), y, en particular, su art(cid:146)culo 74, Considerando que el Reglamento (CEE) no 2676/90 de la Comisi(cid:155)n (3), cuya (cid:156)ltima modificaci(cid:155)n la constituye el Reglamento (CE) no 822/97 (4), describe m(cid:130)todos de an(cid:145)lisis en su anexo; que el m(cid:130)todo de an(cid:145)lisis del (cid:145)cido D-m(cid:145)lico descrito en el cap(cid:146)tulo 20 ha resultado ser poco preciso y que se ha desarrollado un nuevo m(cid:130)todo m(cid:145)s exacto; que se ha desarrollado un nuevo m(cid:130)todo de an(cid:145)lisis de los cianoderivados m(cid:145)s sensible y de aplicaci(cid:155)n m(cid:145)s sencilla; que se ha desarrollado a escala internacional un nuevo m(cid:130)todo de determinaci(cid:155)n del carbamato de etilo en el vino; que estos tres m(cid:130)todos nuevos han sido validados con arreglo a criterios reconocidos internacio- nalmente; que la aplicaci(cid:155)n de estos m(cid:130)todos puede garantizar un control m(cid:145)s adecuado de la calidad y auten- ticidad del vino y evitar los litigios que ocasiona la aplica- ci(cid:155)n de m(cid:130)todos de an(cid:145)lisis antiguos y poco fiables; que la descripci(cid:155)n de estos nuevos m(cid:130)todos ha sido aprobada por la Oficina internacional de la vi(cid:157)a y el vino; que conviene incorporarlos al Reglamento en cuesti(cid:155)n; Considerando que las disposiciones del presente Regla- mento se ajustan al dictamen del Comit(cid:130) de gesti(cid:155)n del vino, HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO: Art(cid:146)culo 1 El anexo del Reglamento (CEE) no 2676/90 se modificar(cid:145) como sigue: 1) El cap(cid:146)tulo 20 relativo al (cid:145)cido D-m(cid:145)lico se sustituir(cid:145) por el anexo I del presente Reglamento. 2) El cap(cid:146)tulo 38 relativo a los cianoderivados se sustituir(cid:145) por el anexo II del presente Reglamento. 3) Se a(cid:157)adir(cid:145) el cap(cid:146)tulo 44 que figura en el anexo III del presente Reglamento. Art(cid:146)culo 2 El presente Reglamento entrar(cid:145) en vigor el s(cid:130)ptimo d(cid:146)a siguiente al de su publicaci(cid:155)n en el Diario Oficial de las Comunidades Europeas. El presente Reglamento ser(cid:145) obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro. Hecho en Bruselas, el 12 de abril de 1999. Por la Comisi(cid:155)n Franz FISCHLER Miembro de la Comisi(cid:155)n (1) DO L 84 de 27. 3. 1987, p. 1. (2) DO L 210 de 28. 7. 1998, p. 10. (3) DO L 272 de 3. 10. 1990, p. 1. (4) DO L 117 de 7. 5. 1997, p. 10. 14. 4. 1999 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 99/5 ANEXO I «20. (cid:214)CIDO D-M(cid:214)LICO DETERMINACI(cid:222)N POR M(cid:144)TODO ENZIM(cid:214)TICO 1. PRINCIPIO En presencia de D-malato-deshidrogenasa (D-MDH), el (cid:145)cido D-m(cid:145)lico (D-malato) se oxida a oxalacetato por la nicotinamida-aden(cid:146)n-dinucle(cid:155)tido (NAD). El oxalacetato formado se transforma en piruvato y di(cid:155)xido de carbono. D-malato + NAD+ D-MDH piruvato + CO2 + NADH + H+ Œ La formaci(cid:155)n de NADH, medida por el aumento de la absorbancia a la longitud de onda de 334, 340 o 365 nm, es proporcional a la cantidad de D-malato presente. 2. REACTIVOS En el comercio se presentan reactivos para unas 30 determinaciones en estuches que contienen: a) frasco 1 de unos 30 ml de soluci(cid:155)n tampon Hepes con (cid:145)cido [N-(2-hidro- xietil)piperazina-N’-2-etano-sulf(cid:155)nico] pH = 9,0 y estabilizadores; b) frasco 2 de unos 210 mg de NAD liofilizado; c) frasco 3 (en n(cid:156)mero de tres) de D-MDH liofilizado, para analizar 8 muestras. Preparaci(cid:155)n de las soluciones 1. Utilizar el contenido del frasco 1 sin diluir. Llevar la soluci(cid:155)n a 20-25 (cid:176)C antes del uso. 2. Disolver el contenido del frasco 2 en 4 ml de agua bidestilada. 3. Disolver el contenido de uno de los frascos 3 en 0,6 ml de agua bidestilada. Llevar la soluci(cid:155)n a 20-25 (cid:176)C antes del uso. Estabilidad de las soluciones El contenido del frasco 1 se conserva al menos un a(cid:157)o a + 4 (cid:176)C; la soluci(cid:155)n 2 se conserva alrededor de 3 semanas a + 4 (cid:176)C y 2 meses a – 20 (cid:176)C; la soluci(cid:155)n 3 se conserva 5 d(cid:146)as a + 4 (cid:176)C. 3. MATERIAL 3. 1. Un espectrofot(cid:155)metro que permita efectuar medidas a 340 nm (m(cid:145)ximo de absorci(cid:155)n del NADH). En su defecto, un fot(cid:155)metro de espectro discontinuo que permita efectuar las medidas a 334 nm y 365 nm. Dado que se trata de medidas absolutas de absorbancia (no hay curva de calibrado, sino referencia al coeficiente de extinci(cid:155)n del NADH), las escalas de longitud de onda y las absorbancias del aparato deben ser controladas. 3. 2. Cubetas de 1 cm de trayecto (cid:155)ptico de vidrio o cubetas de un solo uso. 3. 3. Micropipetas que permitan tomar vol(cid:156)menes comprendidos entre 0,01 y 2 ml. L 99/6 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 14. 4. 1999 4. PREPARACI(cid:222)N DE LA MUESTRA La determinaci(cid:155)n de D-malato se efect(cid:156)a en general directamente en el vino sin decoloraci(cid:155)n previa. Como la cantidad de D-malato en la cubeta debe estar comprendida entre 2 lg y 50 lg, conviene diluir el vino de tal forma que la concentraci(cid:155)n en malato est(cid:130) comprendida entre 0,02 y 0,5 g/l o 0,02 y 0,3 g/l (seg(cid:156)n el equipo empleado). Cuadro de diluci(cid:155)n: Cantidad estimada de malato/litro Medida a: D-Diluci(cid:155)n con agua Factor de diluci(cid:155)n 340 or 334 nm 365 nm : 0,3 g 0,3 – 3,0 g : 0,5 g 0,5 – 5,0 g (cid:190) 1 + 9 1 10 5. PROCEDIMIENTO El espectofot(cid:155)metro se ajusta a la longitud de onda de 340 nm, las medidas de absorbancia se hacen en las cubetas de 1 cm de trayecto (cid:155)ptico y el cero de absorbancia se ajusta respecto al aire (sin cubeta en el trayecto (cid:155)ptico) o respecto al agua. En las cubetas de 1 cm de trayecto (cid:155)ptico, introducir: Soluci(cid:155)n 1 Soluci(cid:155)n 2 Agua bidestilada Muestra Blanco 1,00 ml 0,10 ml 1,80 ml (cid:190) Ensayo 1,00 ml 0,10 ml 1,70 ml 0,10 ml Mezclar. Tras unos 6 minutos, medir las absorbancias de las soluciones blanco y ensayo (A 1). A(cid:157)adir: Soluci(cid:155)n 3 Blanco 0,05 ml Ensayo 0,05 ml Mezclar; esperar el final de la reacci(cid:155)n (unos 20 minutos) y medir las absorbancias de las soluciones blanco y ensayo (A2). Determinar las diferencias de absorbancia (A2–A1) del blanco (DAT) y del ensayo (DAE). Deducir la diferencia de absorbancia del blanco de la diferencia de absorbancia del ensayo: DA = DAE – DAT. Nota: El tiempo necesario para la acci(cid:155)n de las enzimas se da aqu(cid:146) a t(cid:146)tulo indicativo ya que puede variar de un lote a otro. Se recomienda determinarlo para cada lote. El (cid:145)cido D-m(cid:145)lico reacciona r(cid:145)pidamente. Una actividad complementaria de la enzima transforma tambi(cid:130)n el (cid:145)cido L-tart(cid:145)rico aunque la velocidad sea mucho menor. Es la raz(cid:155)n por la cual hay una ligera reacci(cid:155)n par(cid:145)sita que es posible corregir por extrapolaci(cid:155)n (v(cid:130)ase el ap(cid:130)ndice A). 14. 4. 1999 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 99/7 6. EXPRESI(cid:222)N DE LOS RESULTADOS La concentraci(cid:155)n en miligramos por litro se calcula mediante la f(cid:155)rmula general: C = V · PM e · d · m · DA V = volumen del ensayo en ml (en este caso, 2,95 ml) u = volumen de la muestra en ml (en este caso, 0,1 ml) PM = masa molecular de la substancia estudiada (en este caso, (cid:145)cido D-m(cid:145)lico = 134,09) d = trayecto (cid:155)ptico de la cubeta en cm (en este caso, 1 cm) e = coeficiente de absorci(cid:155)n molar del NADH: a 340 nm = 6,3 (1 mmol–1 cm–1) a 365 nm = 3,4 (1 mmol–1 cm–1) a 334 nm = 6,18 (1 mmol–1 cm–1). Si se ha efectuado una diluci(cid:155)n durante la preparaci(cid:155)n de la muestra, multiplicar el resultado por el factor de diluci(cid:155)n. La concentraci(cid:155)n en (cid:145)cido D-m(cid:145)lico se da en miligramos por litro (mg/l) sin decimales. 7. FIDELIDAD Los detalles relativos a la prueba interlaboratorios en lo que ata(cid:157)e a la fidelidad del m(cid:130)todo se resumen en el ap(cid:130)ndice B. Los valores derivados de la prueba interlaboratorios pueden no ser aplicables a gamas de concentraci(cid:155)n del analito y a matrices diferentes de las que se dan en el ap(cid:130)ndice B. 7. 1. LIMITE DE REPETIBILIDAD La diferencia absoluta entre dos resultados individuales obtenidos con una materia id(cid:130)ntica sometida a ensayo, por un mismo operador, empleando los mismos instrumentos, en el intervalo de tiempo m(cid:145)s corto, no sobrepasar(cid:145) el valor de repetibilidad r en m(cid:145)s del 5 % de los casos. r = 11 mg/l. 7. 2. LIMITE DE REPRODUCIBILIDAD La diferencia absoluta entre dos resultados individuales obtenidos con una materia id(cid:130)ntica sometida a ensayo en dos laboratorios diferentes no sobrepasar(cid:145) el valor de reproducibilidad R en m(cid:145)s del 5 % de los casos. R = 20 mg/l. 8. OBSERVACIONES Habida cuenta de la precisi(cid:155)n del m(cid:130)todo, los valores de (cid:145)cido D-m(cid:145)lico inferiores a 50 mg/l deben ser confirmados por medio de otro m(cid:130)todo de an(cid:145)lisis utilizando otro principio de medida, como por ejemplo el de Przyborski et al. (Mitteilungen Klosterneuburg 43, 1993; 215-218. 1993). La muestra de vino en la cubeta no debe ser superior a 0,1 ml para evitar eventuales inhibiciones de la actividad enzim(cid:145)tica por los polifenoles. L 99/8 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 14. 4. 1999 Ap(cid:130)ndice A C(cid:155)mo tratar las reacciones par(cid:145)sitas Las reacciones par(cid:145)sitas se deben generalmente a reacciones secundarias de la enzima, a la presencia de otras enzimas en la matriz de la muestra, o a la interacci(cid:155)n de uno o varios elementos de la matriz con un cofactor de la reacci(cid:155)n enzim(cid:145)tica. En la reacci(cid:155)n normal, la absorbancia alcanza un valor constante al cabo de cierto tiempo, generalmente entre 10 y 20 minutos, seg(cid:156)n la velocidad de la reacci(cid:155)n enzim(cid:145)tica espec(cid:146)fica. Sin embargo, cuando se producen reacciones secundarias, la absorbancia no alcanza un valor constante, sino que aumenta regular- mente con el tiempo; este tipo de proceso se llama corrientemente “reacci(cid:155)n par(cid:145)sita”. Cuando se plantea este problema, conviene medir la absorbancia de la soluci(cid:155)n a intervalos regulares (de 2 min a 5 min), tras el tiempo necesario para que la soluci(cid:155)n patr(cid:155)n alcance su absorbancia final. Cuando la absorbancia aumenta regularmente, proceder a 5 o 6 medidas y hacer despu(cid:130)s una extrapolaci(cid:155)n gr(cid:145)fica o mediante c(cid:145)lculo, para obtener la absorbancia que habr(cid:146)a tenido la soluci(cid:155)n en el momento en el que se ha a(cid:157)adido la enzima final (T0). La diferencia de absorbancia extrapolada en este momento (Af–Ai) se utiliza para el c(cid:145)lculo de la concentraci(cid:155)n del substrato. Figura 1: Reacci(cid:155)n par(cid:145)sita 14. 4. 1999 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 99/9 Ap(cid:130)ndice B Resultados estad(cid:146)sticos de la prueba interlaboratorios A(cid:157)o de la prueba interlaboratorios: N(cid:156)mero de laboratorios: N(cid:156)mero de muestras: 1995 8 5 con adici(cid:155)n de (cid:145)cido D-m(cid:145)lico Muestra A B C D E N(cid:156)mero de laboratorios elegidos tras eliminaci(cid:155)n de los laboratorios que presentan resultados aberrantes N(cid:156)mero de laboratorios con resultados aberrantes N(cid:156)mero de resultados aceptados 7 1 35 8 (cid:190) 41 7 1 35 8 (cid:190) 41 7 1 36 Valor medio ( w ) (mg/l) 161,7 65,9 33,1 106,9 111,0 Desviaci(cid:155)n t(cid:146)pica de la repetibilidad (s r ) (mg/l) Desviaci(cid:155)n t(cid:146)pica relativa a la repetibilidad (RSDr) (%) L(cid:146)mite de repetibilidad (r) (mg/l) 4,53 2,8 4,24 6,4 12,7 11,9 1,93 5,8 5,4 4,36 4,1 4,47 4,00 12,2 12,5 Desviaci(cid:155)n t(cid:146)pica de la reproducibilidad (sR) Desviaci(cid:155)n t(cid:146)pica relativa a la reproducibilidad (RSDR) (%) (mg/l) 9,26 5,7 7,24 11 5,89 17,8 6,36 5,9 6,08 5,5 L(cid:146)mite de reproducibilidad (R) (mg/l) 25,9 20,3 16,5 17,8 17,0 Tipos de muestra: A: vino tinto; B: vino tinto; C: vino blanco; D: vino blanco; E: vino blanco. ». L 99/10 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 14. 4. 1999 ANEXO II «38. CIANODERIVADOS (Atenci(cid:155)n: Respetar las normas de seguridad para las manipulaciones de productos qu(cid:146)micos, para la cloramina T, la piridina, el cianuro pot(cid:145)sico, (cid:145)cido clorh(cid:146)drico, y (cid:145)cido fosf(cid:155)rico; deshacerse de los productos empleados de manera apropiada y compatible con las normas y reglamentos ecol(cid:155)gicos aplicables. Precauci(cid:155)n con el (cid:145)cido cianh(cid:146)drico liberado en el proceso de destilaci(cid:155)n del vino acidulado). 1. PRINCIPIO DEL M(cid:144)TODO El (cid:145)cido cianh(cid:146)drico libre y total del vino se libera por hidr(cid:155)lisis (cid:145)cida y se separa por destilaci(cid:155)n. Tras reaccionar con la cloramina T y la piridina, el dialdeh(cid:146)do glutac(cid:155)nico formado se determina mediante colorimetr(cid:146)a, gracias a la coloraci(cid:155)n azul que da con el (cid:145)cido 1,3-dimetilbarbit(cid:156)rico. 2. MATERIAL 2. 1. Aparato de destilaci(cid:155)n Utilizar el aparato de destilaci(cid:155)n descrito para la determinaci(cid:155)n del grado alcoh(cid:155)lico del vino. 2. 2. Matraz redondo de esmerilado normalizado, de 500 ml. 2. 3. Ba(cid:157)o de agua, que permita la regulaci(cid:155)n a 20 (cid:176)C. 2. 4. Espectrofot(cid:155)metro que permita medir la absorbancia a una longitud de onda de 590 nm. 2. 5. Cubetas de vidrio o de un solo uso, de 20 mm de trayecto (cid:155)ptico. 3. REACTIVOS 3. 1. (cid:214)cido fosf(cid:155)rico (H 3PO4) al 25 % (m/v). 3. 2. 3. 3. Soluci(cid:155)n de cloramina T (C 7H7ClNNa O2S, 3H2O) al 3 % (m/v). Soluci(cid:155)n de (cid:145)cido 1,3-dimetilbarbit(cid:156)rico: disolver 3,658 g de (cid:145)cido 1,3-dimetilbarbit(cid:156)rico (C 15 ml de piridina y 3 ml de (cid:145)cido clorh(cid:146)drico (q20 6H8N2O3) en = 1,19 g/ml) y enrasar a 50 ml con agua destilada. 3. 4. Cianuro de potasio (KCN). 3. 5. Soluci(cid:155)n de yoduro de potasio (KI) al 10 % (m/v). 3. 6. Soluci(cid:155)n de nitrato de plata (AgNO 3), 0,1 M. 4. PROCEDIMIENTO 4. 1. Destilaci(cid:155)n En el matraz de 500 ml (2. 2), colocar 25 ml de vino, 50 ml de agua destilada, 1 ml de (cid:145)cido fosf(cid:155)rico (3. 1) y algunas perlas de vidrio. Colocar inmediatamente el matraz en el aparato de destilaci(cid:155)n. Recoger el destilado, mediante una alargadera, en un matraz aforado de 50 ml que contenga 10 ml de agua y est(cid:130) sumergido en agua helada. Recoger de 30 a 35 ml de destilado (esto es, hasta que haya en total unos 45 ml de l(cid:146)quido en el matraz aforado). Lavar la alargadera del refrigerante con algunos mililitros de agua destilada, llevar el destilado a 20 (cid:176)C y enrasar con agua destilada. 4. 2. Medida Poner 25 ml de destilado en un matraz Erlenmeyer de 50 ml provisto de tap(cid:155)n esmerilado, a(cid:157)adir 1 ml de soluci(cid:155)n de cloramina T (3. 2) y cerrar herm(cid:130)ticamente. Transcurridos 60 segundos exactamente, a(cid:157)adir 3 ml de soluci(cid:155)n de (cid:145)cido 1,3-dimetilbarbit(cid:156)rico (3. 3), cerrar herm(cid:130)ticamente y dejar en reposo durante 10 minutos. A continuaci(cid:155)n, medir la absorbancia con relaci(cid:155)n al testigo (25 ml de agua destilada en lugar de 25 ml de destilado) a una longitud de onda de 590 nm en las cubetas de 20 mm de trayecto (cid:155)ptico. 14. 4. 1999 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 99/11 5. DETERMINACI(cid:222)N DE LA CURVA DE CALIBRADO 5. 1. Valoraci(cid:155)n argentim(cid:130)trica del cianuro de potasio En un matraz aforado de 300 ml, disolver unos 0,2 g de KCN (3. 4) exactamente pesados en 100 ml de agua destilada. A(cid:157)adir 0,2 ml de soluci(cid:155)n de yoduro de potasio (3. 5) y valorar con la soluci(cid:155)n de nitrato de plata 0,1 M (3. 6) hasta obtener una coloraci(cid:155)n amarillenta estable. Sabiendo que 1 ml de soluci(cid:155)n 0,1 M de nitrato de plata corresponde a 13,2 mg de KCN, calcular la concentraci(cid:155)n de KCN de la muestra. 5. 2. Curva patr(cid:155)n 5. 2. 1. Preparaci(cid:155)n de soluciones patr(cid:155)n Una vez determinada la concentraci(cid:155)n del KCN de acuerdo con el punto 5. 1, preparar una soluci(cid:155)n patr(cid:155)n que contenga 30 mg/l de (cid:145)cido cianh(cid:146)drico (30 mg de HCN G 72,3 mg de KCN). Diluir esta soluci(cid:155)n a 1/10. Introducir 1,0, 2,0, 3,0, 4,0 y 5,0 ml de la soluci(cid:155)n patr(cid:155)n diluida en matraces aforados de 100 ml y enrasar con agua destilada. Las soluciones preparadas contienen 30, 60, 90, 120 y 150 lg/l de (cid:145)cido cianh(cid:146)drico, respectivamente. 5. 2. 2. Determinaci(cid:155)n Tomar 25 ml de las soluciones as(cid:146) obtenidas y continuar como se indica en los puntos 4. 1 y 4. 2. Los valores de absorbancia obtenidos con estas soluciones patr(cid:155)n, representados frente a los contenidos en (cid:145)cido cianh(cid:146)drico correspondientes, se alinean sobre una recta que pasa por el origen. 6. EXPRESI(cid:222)N DE LOS RESULTADOS El (cid:145)cido cianh(cid:146)drico se expresa en microgramos por litro (lg/l) sin decimales. 6. 1. C(cid:145)lculo Leer el contenido en (cid:145)cido cianh(cid:146)drico en la curva patr(cid:155)n. Si se ha efectuado diluci(cid:155)n, multiplicar el resultado por el factor de diluci(cid:155)n. L(cid:146)mite de repetibilidad (r) y reproducibilidad (R) Vino blanco: r = 3,l lg/l es decir, aproximadamente 6 %· x i Vino tinto: R = 12 lg/l es decir, aproximadamente 25 %· xi r = 6,4 lg/l es decir, aproximadamente 8 %· xi R= 23 lg/l es decir, aproximadamente 29 %· x i i = concentraci(cid:155)n media de HCN en el vino x xi = 48,4 lg/l en el caso del vino blanco x = 80,5 lg/l en el caso del vino tinto. ». i L 99/12 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 14. 4. 1999 ANEXO III 44. DETERMINACI(cid:222)N DEL CARBAMATO DE ETILO EN EL VINO: M(cid:144)TODO DE DETEC- CI(cid:222)N SELECTIVA POR CROMATOGRAF(cid:237)A EN FASE GASEOSA/ESPECTROMETR(cid:237)A DE MASAS (Aplicable a la determinaci(cid:155)n del carbamato de etilo para concentraciones comprendidas entre 10 y 200 lg/l) (Atenci(cid:155)n: Respetar las normas de seguridad para las manipulaciones de productos qu(cid:146)micos, para el etanol, la acetona y los productos cancer(cid:146)genos: carbamato de etilo y diclorometano; deshacerse de los disolventes empleados de manera apropiada y compatible con las normas y reglamentos ecol(cid:155)gicos aplicables). A. Principio del m(cid:130)todo El carbamato de propilo se a(cid:157)ade a la muestra como patr(cid:155)n interno, la soluci(cid:155)n se diluye con agua y se sit(cid:156)a en una columna de extracci(cid:155)n en fase s(cid:155)lida de 50 ml. El carbamato de etilo y el carbamato de propilo son eluidos con diclorometano. El eluido se concentra con ayuda de un evaporador rotativo al vac(cid:146)o. El concentrado se analiza por cromatograf(cid:146)a en fase gaseosa (CG) y la detecci(cid:155)n se realiza por espectrometr(cid:146)a de masa por fragmentome- tr(cid:146)a en modo SIM (selected ions monitoring). B. Material y condiciones cromatogr(cid:145)ficas (dadas como ejemplo) a) Cromat(cid:155)grafo de gases/espectr(cid:155)metro de masas (CG/EM) y eventualmente un inyector autom(cid:145)tico y un sistema de tratamiento de datos o equivalente. Columna capilar de s(cid:146)lice fundida 30 m (*) x 0,25 mm de di(cid:145)metro interno, 0,25 lm de pel(cid:146)cula de tipo Carbowax 20M. Procedimiento: inyector 180 (cid:176)C, gas portador helio a 1 ml/minuto, y a 25 (cid:176)C, inyecci(cid:155)n seg(cid:156)n el modo «Splitless/split». Programa de temperatura: 40 (cid:176)C durante 0,75 minutos; a continuaci(cid:155)n, programaci(cid:155)n a 10 (cid:176)C/minutos hasta 60 (cid:176)C; luego, 3 (cid:176)C/minutos hasta 150 (cid:176)C (**), alcanzar los 220 (cid:176)C y mantener a esa temperatura durante 4,25 minutos. El tiempo de retenci(cid:155)n espec(cid:146)fica del carbamato de etilo es de 23-27 minutos; el del carbamato de propilo es de 27-31 minutos. Inrterfase de cromatograf(cid:146)a de gases/espectrometr(cid:146)a de masas (CG/EM): l(cid:146)nea de transferencia 220 (cid:176)C. Par(cid:145)metros del espect(cid:155)metro de masas puestos a punto manualmente con perfluorotributilamina y optimizados para una sensibilidad mayor a masas bajas, en modo adquisici(cid:155)n SIM, tiempo de espera para el solvente y comienzo de la adquisici(cid:155)n 22 minutos, tiempo de mantenimiento/i(cid:155)n 100 ms. b) Evaporador rotativo al vac(cid:146)o o sistema de concentraci(cid:155)n de tipo Kuderna Danish (NB. La tasa de recuperaci(cid:155)n del carbamato de etilo de la muestra problema C [g)] debe estar compren- dida entre un 99 y un 110 % durante el proceso). c) Matraz en forma de pera de 300 ml y cuello (cid:156)nico esmerilado. d) Tubo de concentraci(cid:155)n de 4 ml, graduado con junta con pel(cid:146)cula de tefl(cid:155)n y tap(cid:155)n. C. Reactivos a) Acetona- calidad LC NB: Verificar cada lote antes de su uso por CG/EM en lo que respecta a la ausencia de respuesta para los iones de m/z 62, 74 y 89. b) Diclorometano NB: Analizar cada lote antes de su uso por CG/EM tras concentrar 200 veces, a fin de comprobar la ausencia de respuesta para los iones de m/z 62, 74 y 89. c) Etanol (cid:190) anhidro (*) En el caso de determinados vinos especialmente ricos, puede ser conveniente utilizar una columna capilar de 50 m de largo. (**) En el caso de determinados vinos especialmente ricos, puede ser conveniente realizar una programaci(cid:155)n de temperatura de 2 (cid:176)C por minuto. 14. 4. 1999 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 99/13 d) Carbamato de etilo (CE), soluciones patr(cid:155)n 1. Soluci(cid:155)n «madre» (cid:190) 1,00 mg/ml. Pesar 100 mg de CE (A 99 % de pureza) en un matraz aforado de 100 ml y enrasar con acetona. 2. Soluci(cid:155)n patr(cid:155)n de trabajo (cid:190) 10,0 lg/ml. Transferir 1 ml de la soluci(cid:155)n «madre» de CE a un matraz aforado de 100 ml y enrasar con acetona. e) Carbamato de propilo (CP), soluciones patr(cid:155)n: 1. Soluci(cid:155)n «madre» (cid:190) 1,00 mg/ml. Pesar 100 mg de CP (calidad reactivo) en un matraz aforado de 100 ml y enrasar con acetona. 2. Soluci(cid:155)n patr(cid:155)n de trabajo (cid:190) 10,0 lg/ml. Transferir 1 ml de la soluci(cid:155)n «madre» de CP a un matraz aforado de 100 ml y enrasar con acetona. 3. Soluci(cid:155)n de patr(cid:155)n interno de CP (cid:190) 400 ng/ml. Transferir 4 ml de soluci(cid:155)n patr(cid:155)n de trabajo de CP a un matraz aforado de 100 ml y enrasar con agua. f) Soluciones patr(cid:155)n calibradas de CE-CP Diluir las soluciones patr(cid:155)n de trabajo de CE, (d) (2) y CP (e) (2) con diclorometano para obtener: 1. (100 ng CE y 400 ng CP)/ml, 2. (200 ng CE y 400 ng CP)/ml, 3. (400 ng CE y 400 ng CP)/ml, 4. (800 ng CE y 400 ng CP)/ml, 5. (1 600 ng CE y 400 ng CP)/ml. g) Muestra de prueba (cid:190) 100 ng CE/ml en 40 % de etanol. Transferir 1 ml de las soluciones patr(cid:155)n de trabajo de CE, [d) 2] a un matraz aforado de 100 ml y enrasar con etanol al 40 % en agua. h) Columna de extracci(cid:155)n en fase s(cid:155)lida (cid:190) Material desechable, preenvasado con tierra de diatomeas, con una capacidad de 50 ml. NB: Antes del an(cid:145)lisis, debe comprobarse cada lote de columnas de extracci(cid:155)n respecto a la recupera- ci(cid:155)n de CE y de CP y la ausencia de respuesta para los iones de m/z 62, 74 y 89. Preparar 100 ng CE/ml de muestra problema g). Analizar 5,00 ml de la muestra de prueba como se describe en D [a) ,E y F. La recuperaci(cid:155)n de 90-110 ng de CE/ml es satisfactoria. Los absorbentes con un di(cid:145)metro de part(cid:146)culas irregular pueden producir flujos muy lentos que afectan a la recuperaci(cid:155)n de CE y de CP. Si, tras varios ensayos, no se obtiene el 90-110 % del valor de la muestra de prueba, se debe cambiar la columna o utilizar una curva de calibraci(cid:155)n corregida por la recuperaci(cid:155)n para cuantificar el CE. A fin de obtener la curva de calibraci(cid:155)n corregida, se deben preparar soluciones patr(cid:155)n como se describe en f) utilizando un etanol del 40 % en lugar de diclorometano. Analizar 1 ml de la soluci(cid:155)n patr(cid:155)n de calibrado como se describe en D, E y F. Construir una nueva curva de calibraci(cid:155)n utilizando la relaci(cid:155)n CE/CP de los patrones extra(cid:146)dos. D. Preparaci(cid:155)n de la muestra problema Colocar el material problema en dos vasos separados de 100 ml utilizando las cantidades siguientes: a) Vino con m(cid:145)s del 14 % vol de alcohol: 5,00 ml 5 0,01 ml b) Vinos con un 14 % vol. de alcohol como m(cid:145)ximo: 20,00 ml 5 0,01 ml. En cada vaso, a(cid:157)adir 1 ml de soluci(cid:155)n CP de patr(cid:155)n interno, C [e), 3], y agua, a fin de obtener un volumen total de 40 ml (o 40 g). E. Extracci(cid:155)n Efectuar la extracci(cid:155)n bajo la vitrina de gases con una ventilaci(cid:155)n adecuada. Transferir la preparaci(cid:155)n indicada en D a la columna de extracci(cid:155)n. Lavar el vaso con 10 ml de agua y transferir el agua de lavado a la columna. L 99/14 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 14. 4. 1999 Dejar el l(cid:146)quido absorberse en la columna durante 4 minutos. Eluir con 2 x 80 ml de diclorometano. Recoger el eluido en un matraz Erlenmeyer de 300 ml. Evaporar el eluido hasta que queden 2 o 3 ml con ayuda del evaporador rotativo al ba(cid:157)o Mar(cid:146)a a 30 (cid:176)C (NB: No dejar evaporar hasta sequedad total). Transferir el residuo concentrado a un tubo graduado de 4 ml, con ayuda de una pipeta Pasteur. Lavar el recipiente con 1 ml de diclorometano y transferir el l(cid:146)quido de lavado al tubo. Concentrar la muestra hasta 1 ml bajo una d(cid:130)bil corriente de nitr(cid:155)geno. Transvasar el concentrado a un recipiente del injector autom(cid:145)tico para an(cid:145)lisis por CG/EM. F. An(cid:145)lisis por CG/EM a) Curva de calibraci(cid:155)n Inyectar 1 ll de cada soluci(cid:155)n patr(cid:155)n de calibraci(cid:155)n C(f), en el sistema CG/EM. Hacer el gr(cid:145)fico de relaci(cid:155)n de (cid:145)reas CE-CP para la respuesta del ion m/z 62 en el eje de ordenadas y llevar al de abscisas la cantidad de CE en ng/ml (es decir, 100, 200, 400, 800, 1600 ng/ml). b) CE cuantificaci(cid:155)n Inyectar 1 ll de extracto concentrado de E en el sistema CG/SM y calcular la relaci(cid:155)n de (cid:145)reas CE (cid:190) CP para el ion m/z 62. Determinar la concentraci(cid:155)n de CE (ng/ml) en el extracto, utilizando la curva de calibraci(cid:155)n, con patr(cid:155)n interno. Calcular la concentraci(cid:155)n de CE en la muestra de prueba (ng/ml) dividiendo la cantidad de CE (ng) en el extracto por el volumen de la muestra de prueba (ml). c) Comprobaci(cid:155)n de la pureza del CE Determinar si las respuestas para los iones de m/z 62, 74 y 89 aparecen al tiempo de retenci(cid:155)n del CE. Estas respuestas son las caracter(cid:146)sticas respectivamente de los principales fragmentos (M – C 2H2)+ y (M – CH 3)+ del i(cid:155)n molecular (M). La presencia de CE est(cid:145) confirmada si las proporciones relativas de estos iones no sobrepasa el 20 % de las proporciones para el patr(cid:155)n en CE. Puede ser necesario reconcentrar el extracto a fin de obtener una respuesta suficiente para el i(cid:155)n de m/z 89. G. An(cid:145)lisis colaborativo En el cuadro figuran los distintos resultados relativos a la muestra de prueba pr(cid:145)ctica y a los dos tipos de vinos. La aplicaci(cid:155)n de la prueba de Cochran ha tenido como consecuencia la eliminaci(cid:155)n de un solo par de resultados, tanto para el vino cuyo grado alcoh(cid:155)lico es superior al 14 % vol como para el vino cuyo grado alcoh(cid:155)lico es inferior o igual al 14 % vol, de los que cada uno procede de un laboratorio distinto. La reproducibilidad relativa tiende a decrecer con el aumento de la concentraci(cid:155)n de carbamato de etilo. Resultados del m(cid:130)todo de determinaci(cid:155)n del carbamato de etilo CE en las bebidas alcoh(cid:155)licas por CG/EM Muestra Media de CE hallado (ng/ml) Recuperaci(cid:155)n de CE a(cid:157)adido (%) Vino 14 % vol Vino 14 % vol 40 80 162 11 25 48 89 90 93 93 S r S R 1,59 3,32 8,20 0,43 1,67 1,97 4,77 7,00 11,11 2,03 2,67 4,25 RSD (%) r 4,01 4,14 5,05 3,94 6,73 4,10 RSD (%) R 12,02 8,74 6,84 18,47 10,73 8,86


title: WRITTEN QUESTION No. 1063/99 by Marie-Paule KESTELIJN- SIERENS Extension of the transitional period laid down in Directive 80/181/EEC as regards labelling in various units of measurement

eurovoc_concepts:
EC Directive
application of EU law
approximation of laws
codecision procedure
labelling
marketing standard
weights and measures

formats: html pdf print

text: 21. 12. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 370/159 Philip Hendrick och Christa Randzio-Plath, O-31/99 av Gasòliba i Böhm, O-32/99 av Henri de Lassus Saint Geniés, O-33/99 av Friedrich Wolf och O-34/99 av Pat the Cope Gallagher. Samtliga dessa frågor ställdes under parlamentets frågestund vid minisessionen (4) i mars. (1) (2) (3) (4) IP/99/90. EGT C 348, 3. 12. 1999, s. 3. EGT C 325, 12. 11. 1999. Fullständiga förhandlingsreferat (mars 1999). (1999/C 370/225) SKRIFTLIG FRÅGA P-1063/99 från Marie-Paule Kestelijn-Sierens (ELDR) till kommissionen (12 april 1999) Angående: Förlängning av den övergångsperiod för märkning med olika måttenheter som avses i direktiv 80/181/EEG Enligt direktiv 80/181/EEG (1) måste måttenheter från och med slutet av 1999 enkelt uttryckt anges enligt metersystemet i EU. I februari 1999 godkände Europeiska kommissionen ett förslag som innebär att övergångsperioden i direktiv 80/181/EEG förlängs till slutet av 2009. Kommissionen beslut är bra, men det kommer något sent och väcker en hel del frågor i de berörda branscherna. Man fruktar att det slutliga godkännandet av förslaget inte kommer att vara klart före 1999 års utgång. Bara några månader innan bestämmelserna i direktiv 80/181/EEG skall träda i kraft vet man alltså fortfarande inte om de kommer att senareläggas eller ej. Kan kommissionen säga vad som händer om förslaget om ändring av direktivet inte hinner bli slutligt godkänt före 1999 års utgång? Träder det nuvarande direktivet då i kraft eller kan kommissionen vidta åtgärder för att skjuta upp ikraftträdandet? (1) EGT L 39, 15. 2. 1980, s. 40. Svar från Martin Bangemann på kommissionens vägnar (3 maj 1999) Kommissionen antog den 4 februari 1999 sitt förslag (1) till ändring av rådets direktiv 80/181/EEG av den 20 december 1979 om tillnärmning av medlemsstaternas lagstiftning för måttenheter och till upphävande av direktiv 71/354/EEG som genast överlämnades till Europaparlamentet och rådet. I enlighet med artikel 100a i EG-fördraget finns ingen annan metod för att ändra bestämmelserna i ett befintligt rådsdirektiv än genom det tillämpliga förfarandet, i detta fall medbeslutandeförfarandet. Kommissionen delar parlamentsledamotens oro och är fullt medveten om hur viktigt det är att denna ändring antas i rätt tid med hänsyn till marknaden. Kommissionen avser därför att utöva påtryckningar på Europaparlamentet och rådet, så att de snabbt kommer att vidta åtgärder för att ändringsförslaget kan antas före utgången av 1999. Om det emellertid skulle se ut som om ändringen inte kommer att hinna antas i rätt tid kommer kommissionen i samarbete med medlemsstaterna att, beroende på hur långt förslaget framskridit, överväga vilka åtgärder som är lämpliga för att komma tillrätta med eventuella problem med bristande enhetlighet fram till det slutliga antagandet. (1) KOM(99) 40 slutlig


title: Kommissionens forordning (EF) nr. 755/1999 af 12. april 1999 om fastsættelse af maksimumsbeløbet for den udligningsstøtte, der ydes som følge af kurserne for euroens omregning til nationale valutaenheder og de vekselkurser, der var gældende pr. 1. og 3. januar 1999

eurovoc_concepts:
agricultural guidance
aid to agriculture
euro
exchange rate
monetary compensatory amount
national currency

text: L 98/8 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 13. 4. 1999 KOMMISSIONENS FORORDNING (EF) Nr. 755/1999 af 12. april 1999 om fastsættelse af maksimumsbeløbet for den udligningsstøtte, der ydes som følge af kurserne for euroens omregning til nationale valutaenheder og de veksel- kurser, der var gældende pr. 1. og 3. januar 1999 KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER HAR (cid:190) under henvisning til Europæiske Fællesskab, traktaten om oprettelse af Det under henvisning til R(cid:134)dets forordning (EF) nr. 2799/98 af 15. december 1998 om den agromonetære ordning for euroen (1), særlig artikel 5, under henvisning til R(cid:134)dets forordning (EF) nr. 2800/98 af 15. december 1998 om overgangsforanstaltninger for euroens indførelse i den fælles landbrugspolitik (2), særlig artikel 3, og ud fra følgende betragtninger: Ifølge artikel 3, stk. 1, i forordning (EF) nr. 2800/98 ydes der en udligningsstøtte, hvis kursen for euroens omreg- ning til nationale valutaenheder eller den vekselkurs, der gælder p(cid:134) dagen for den udløsende begivenhed, er lavere end den, der gjaldt forinden; nævnte bestemmelse finder dog ikke anvendelse p(cid:134) beløb, for hvilke en lavere kurs end den nye har været gældende inden for de seneste fireogtyve m(cid:134)neder forud for det tidspunkt, hvor den nye kurs har f(cid:134)et virkning; den kurs for euroens omregning til nationale valutaen- heder, der gælder fra 1. januar 1999, er for Belgien, Luxembourg, Frankrig, Finland, Irland og Italien lavere end den, der gjaldt forinden; vekselkurserne for den danske krone og for pund sterling p(cid:134) datoerne for den udløsende begivenhed den 1. og 3. januar 1999 var lavere end dem, der gjaldt forinden; udligningsstøtte skal ydes p(cid:134) de betingelser, der er fastsat i forordning (EF) nr. 2799/98, i Kommissionens forordning (EF) nr. 2808/98 af 22. december 1998 om gennemførel- for den agromonetære ordning for sesbestemmelser landbrugssektoren (3) og i Kommissionens euroen i forordning (EF) nr. 2813/98 af 22. december 1998 om gennemførelsesbestemmelser for overgangsforanstaltnin- gerne for euroens indførelse i den fælles landbrugspo- litik (4); størrelsen af de beløb, der ydes som udligningsstøtte, bestemmes i henhold til artikel 5 og 9 i forordning (EF) nr. 2799/98, artikel 10 i forordning (EF) nr. 2808/98 og artikel 4 og 6 i forordning (EF) nr. 2813/98; de i denne forordning fastsatte foranstaltninger er i over- ensstemmelse med udtalelse fra de berørte forvaltningsko- mit(cid:130)er (cid:190) UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: Artikel 1 Maksimumsbeløbene for første rate af den udlignings- støtte, der ydes som følge af den nedgang, der p(cid:134) datoerne for den udløsende begivenhed den 1. og 3. januar 1999 kunne konstateres for den omregningskurs for euroen, der fra den 1. januar 1999 gælder i Belgien, Luxembourg, Frankrig, Finland, Irland og Italien, og for vekselkursen for den danske krone og pund sterling i forhold til den forud gældende landbrugsomregningskurs, er anført i bilaget til denne forordning. For foranstaltninger af strukturel eller miljømæssig art ydes der dog kun agromonetær udligningsstøtte til foran- staltninger, for hvilke det i den p(cid:134)gældende medlemsstat gældende beløb, udtrykt i national valuta, mindst er lig med loftet. Artikel 2 Denne forordning træder i kraft p(cid:134) syvendedagen efter offentliggørelsen i De Europæiske Fællesskabers Tidende. Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver medlems- stat, og den anvendes fra den 15. februar 1999. Udfærdiget i Bruxelles, den 12. april 1999. P(cid:134) Kommissionens vegne Franz FISCHLER Medlem af Kommissionen (1) EFT L 349 af 24. 12. 1998, s. 1. (2) EFT L 349 af 24. 12. 1998, s. 8. (3) EFT L 349 af 24. 12. 1998, s. 36. (4) EFT L 349 af 24. 12. 1998, s. 48. 13. 4. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 98/9 BILAG MAKSIMUMSBELØB FOR FØRSTE RATE AF UDLIGNINGSSTØTTEN I MIO. EUR Foranstaltninger Type Forordning Ammekopræmie Forordning (EØF) nr. 805/ 68, artikel 4, litra d) Supplement til ammeko- præmie Forordning (EØF) nr. 805/ 68, artikel 4, litra d) Forordning (EØF) nr. 805/ 68, artikel 4, litra b) Belgien Danmark Frankrig Irland Italien Luxembourg Finland Det Forenede Kongerige 0,85 0,14 0,41 0,68 10,39 12,61 1,70 0,04 0,06 35,55 0 0,03 0,00 0,16 0,00 0,00 1,10 1,18 5,72 14,10 1,08 0,03 0,35 34,57 Handyrspræmie Sæsonpræmie Ekstensiveringspræmie Førtidspensionering Miljø Skovrejsning Forordning (EØF) nr. 805/ 68, artikel 4, litra c) 0 0 0,00 1,87 0,00 0,00 0,00 0,80 Forordning (EØF) nr. 805/ 68, artikel 4, litra h) Forordning (EØF) nr. 2079/ 92 Forordning (EØF) nr. 2078/ 92 Forordning (EØF) nr. 2080/ 92 0,08 0,06 0,03 0,11 0,07 4,18 5,64 0,39 0,02 0,11 16,15 1,40 3,57 0,02 0,00 0,16 0,00 0,38 2,44 7,11 5,35 0,05 1,90 4,91 0,0037169 0,12 0,08 2,10 1,26 0,00 0,08 2,13 Sanering af frugtproduktion Forordning (EF) nr. 2200/97 0,01 Nødder Rydning af vinarealer Ugunstigtigt stillede omr(cid:134)der, unge landmænd Forordning (EØF) nr. 790/ 89 Forordning (EØF) nr. 1442/ 88 Forordning (EF) nr. 950/97 0 0 0 Præmie for moderf(cid:134)r og geder Forordning (EØF) nr. 872/ 84 0,01 0 0 0 0,08 0,05 0,42 0,05 0,00 0,00 0,35 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,12 0,00 0,27 0,00 0,07 0,001239 0,00 0,00 6,51 2,57 9,96 3,48 0,00 0,35 3,85 4,96 2,26 0,001224 0,02 36,50 Enhedspræmie for moderf(cid:134)r Forordning (EØF) nr. 1323/ 0,001224 0 0,78 1,39 0,59 0,00 0,01 8,70 90


title: Εφαρμογή της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1991, για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 98/15/ΕΚ της Επιτροπής, της 17ης Φεβρουαρίου 1998 : Σύνοψη των διατάξεων που έχουν θέσει σε ισχύ τα κράτη μέλη και αξιολόγηση των πληροφοριών που διαβίβασαν κατ́ εφαρμογή των άρθρων 17 και 13 της οδηγίας.

eurovoc_concepts:
EC Directive
EU environmental policy
town
wastewater
water treatment


title: Les entreprises en Europe : Cinquième rapport: Projet PME, Eurostat.

eurovoc_concepts:
EU Member State
branch of activity
business policy
comparative study
labour market
size of business
turnover


title: Comunicazione della Commissione relativa alle disposizioni in materia d'IVA e accise applicabili dal 1o luglio 1999 dagli operatori che effettuano cessioni di merci a bordo di navi traghetto e aeromobili o negli aeroporti a passeggeri che viaggiano all'interno dell'Unione europea

eurovoc_concepts:
VAT
aircraft
airport
duty-free sale
excise duty
ferryboat

text: C 99/20 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:224) europee 10. 4. 1999 Comunicazione della Commissione relativa alle disposizioni in materia d’IVA e accise applicabili dal 1o luglio 1999 dagli operatori che effettuano cessioni di merci a bordo di navi traghetto e aeromobili o negli aeroporti a passeggeri che viaggiano all’interno dell’Unione europea (1999/C 99/08) Merci vendute prima o nel corso di un viaggio intracomu- nitario Cessioni a bordo di traghetti ed aeromobili di merci non destinate al consumo immediato La base giuridica per il trattamento, ai fini dell’applicazione dell’IVA e delle accise, delle merci vendute prima o nel corso di un viaggio intracomunitario e non destinate ad un consumo immediato, Ł costituita dalle disposizioni generali della direttiva 77/388/CEE del Consiglio del 17 maggio 1977 (1) e della diret- tiva 92/12/CEE del Consiglio del 12 febbraio 1992 (2). Fino al 30 giugno 1999, in virtø delle disposizioni derogatorie di cui all’articolo 28 duodecies della direttiva 77/388/CEE e dell’arti- colo 28 della direttiva 92/12/CEE, gli Stati membri hanno la facolt(cid:224) di esentare tali cessioni dall’imposizione dell’IVA e delle accise, nel rispetto di determinati limiti di valore e quantit(cid:224). Nozione di viaggio intracomunitario Per viaggio intracomunitario s’intende lo spostamento tra due porti od aeroporti comunitari, senza uno scalo intermedio o una sosta in paesi terzi o in territorio non soggetto al regime fiscale della Comunit(cid:224) [si veda il combinato disposto dell’arti- colo 28 duodecies della direttiva 77/388/CEE e dell’articolo 28 della direttiva 92/12/CEE con l’articolo 2 del regolamento (CEE) n. 3925/91 del Consiglio del 19 dicembre 1991 (3)]. Questa norma fondamentale vale anche qualora si attraversino le acque internazionali o lo spazio aero internazionale. Il traghetto o l’aeromobile che effettuano uno scalo o una sosta, per sbarcare o imbarcare passeggeri, in un paese terzo o in territorio non soggetto al regime fiscale della Comunit(cid:224) sono trattati alla stregua dei traghetti o degli aeromobili direttivi o provenienti da paesi terzi. Le merci non destinate al consumo, che i passeggeri acquistano a bordo del traghetto o dell’aero- mobile, sono assoggettate al regime applicabile alle merci di paesi terzi, salvo che questi beni siano gi(cid:224) stati assoggettati all’IVA ed ai diritti d’accisa comunitari. Al momento dell’im- portazione, al passeggero pu(cid:242) essere accordata una franchigia, entro i limiti di valore e quantit(cid:224) fissati dagli articoli 1 e 4 della direttiva 69/169/CEE del 28 maggio 1969 (4). Tuttavia, questa regola non si applica qualora la sosta nel paese terzo sia pu- ramente formale e non permetta, di fatto, ai passeggeri di effettuare acquisti nel paese. All’ingresso o al rientro nel terri- torio comunitario, da un paese terzo, le merci trasportate dai passeggeri dovranno essere debitamente controllate, soprattutto in relazione alla posizione fiscale dei beni trasportati dai viag- giatori. imposizione La normativa comunitaria vigente in materia di IVA, segnatamente il disposto dell’articolo 8, paragrafo 1, let- tera c), della direttiva 77/388/CEE, statuisce che le merci cedute a bordo di traghetti ed aeromobili durante un viaggio intraco- munitario e non destinate a essere consumate immediatamente dai passeggeri siano tassate in base alle disposizioni e alle aliquote IVA vigenti nello Stato membro di partenza. Per l’ap- plicazione di questa norma non ha importanza se le merci sono state vendute nelle acque territoriali o spazio aereo dello Stato membro di partenza o di destinazione oppure in acque o spazi aerei internazionali. Pertanto, ad esempio, gli armatori di traghetti o compagnie aeree che operano tra la Germania e la Danimarca dovranno registrare e dichiarare nell’ambito del re- gime IVA tedesco le vendite di merci effettuate durante i viaggi dalla Germania alla Danimarca e, inversamente, dovranno regi- strare e dichiarare nell’ambito del regime IVA danese le vendite effettuate nel corso dei viaggi tra la Danimarca e la Germania. Per quanto riguarda le merci soggette ad accisa destinate alla vendita, non per il consumo immediato, durante viaggi intra- comunitari gli armatori di traghetti e i vettori aerei non po- tranno piø trasportare tali merci senza che sia stata pagata l’imposta, poichØ non potranno piø fruire dell’esenzione. La direttiva 92/12/CEE statuisce che dette merci cessano di godere del regime sospensivo allorchØ vengono caricate a bordo e non vi Ł alcuna possibilit(cid:224) di tenere depositi esentasse sui traghetti e sugli aeromobili. Conseguentemente, queste merci saranno sog- gette all’aliquota d’accisa applicabile nello Stato membro in cui le merci sono caricate, a condizione che questo sia servito dal traghetto o dall’aeromobile. Le merci possono essere vendute applicando l’aliquota d’accisa dello Stato membro in cui sono caricate, fino a che il mezzo di trasporto arriva nel territorio nazionale dello Stato membro di destinazione. Questa regola fondamentale si applica a prescindere dal fatto che durante il viaggio si attraversi il territorio soggetto al regime fiscale di altri Stati membri, a patto che non si faccia uno scalo inter- medio o una sosta in cui i passeggeri possano sabarcare. Non si pu(cid:242) ritenere che il semplice attraversamento dello spazio aereo o delle acque territoriali di altri Stati membri faccia scattare l’applicazione di accise. (1) GU L 145 del 13. 6. 1977, pag. 1. Direttiva modificata da ultimo dalla direttiva 98/80/CE. (2) GU L 76 del 23. 3. 1992, pag. 1. Direttiva modificata da ultimo dalla direttiva 96/99/CE. (3) GU L 374 del 31. 12. 1991, pag. 4. (4) GU L 133 del 4. 6. 1969, pag. 6. Direttiva modificata da ultimo dalla direttiva 94/4/CE. L’articolo 7, paragrafi 1 e 2, stabilisce che le merci messe in vendita sul territorio dello Stato membro di destinazione de- vono essere di nuovo tassate. Tuttavia, se gli armatori dei tra- ghetti o i vettori aeri desiderano evitare l’imposizione nel se- condo Stato membro hanno la possibilit(cid:224) di notificare l’inten- zione di non vendere le merci sul territorio del suddetto Stato. In questo caso le disposizioni dell’articolo 7, paragrafi 1 e 2, 10. 4. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:224) europee C 99/21 non si applicano e le merci possono restare a bordo senza ulteriore tassazione. Si applicano tuttavia le disposizioni di certificazione e notifica preliminare di cui ai paragrafi 7 ed 8 dell’articolo 7; gli Stati membri hanno comunque la possibilit(cid:224) di concludere accordi bilaterali, conformemente al paragrafo 9 dell’articolo 7, per semplificare le procedure. Gli operatori eco- nomici possono anche decidere di continuare la vendita, sul territorio di altri Stati membri, delle merci assoggettate ad imposta caricate in uno Stato membro. In tal caso si applicano le disposizioni dei paragrafi 1 e 2 dell’articolo 7, e diventano quindi esigibili i diritti d’accisa degli Stati membri di rivendita. Per quanto riguarda i diritti d’accisa gi(cid:224) pagati nello Stato membro in cui le merci sono state caricate, gli operatori eco- nomici possono richiederne il rimborso a norma dell’articolo 22, paragrafo 3. Le modalit(cid:224) di riscossione e di rimborso delle accise, compresa la possibilit(cid:224) di valersi di procedure contabili semplificate, sono stabilite dalle autorit(cid:224) nazionali competenti in materia fiscale. Merci vendute per il consumo immediato a bordo di tra- ghetti ed aeromobili Il regime IVA e d’accisa applicabile alle merci vendute ai pas- seggeri per il consumo immediato a bordo dei traghetti e degli aeromobili resta immutato dopo il 1 luglio 1999. L’esenzione Ł possibile qualora la normativa nazionale dello Stato membro in questione continui ad accordare l’esonero dal pagamento delle imposte e delle accise agli spacci situati sulle navi, in forza dell’articolo 23, paragrafo 5, della direttiva 92/12/CEE per la vendita di beni destinati ad un consumo immediato su traghetti e aeromobili. AllorchØ, compatibilmente con la normativa co- munitaria, la legislazione nazionale accordi l’esenzione per le merci cedute, a titolo oneroso o gratuito, per il consumo im- mediato a bordo, gli armatori dei traghetti e i vettori aerei avranno ancora la possibilit(cid:224) di traportare bevande alcoliche o tabacchi non tassati. L’esenzione non Ł ammessa per i pro- dotti venduti ai passeggeri al fine di essere asportati, anche se tali prodotti sono o possono essere consumati a bordo del traghetto o dell’aeromobile. Per quanto riguarda i viaggi multilaterali con scali intermedi in uno o piø Stati membri, vale la regola fondamentale secondo cui ciascun tratto del viaggio costituisce un viaggio distinto. Qualora un armatore di traghetti carichi merci a bordo nello Stato membro A con l’intenzione di venderle successivamente sul traghetto allorchØ questo naviga in acque internazionali, sulla rotta dallo Stato membro B, allo Stato membro C, non vi Ł alcuna base giuridica per l’applicazione a tali vendite del- l’aliquota d’imposta vigente nello Stato membro A. In base all’articolo 7, paragrafi 1 e 2, non essendo destinate a ritornare nello Stato membro di partenza devono essere tassate nello Stato membro B e successivamente nello Stato membro C. Vendite negli aeroporti e nei terminali del Tunnel della Manica In conformit(cid:224) alla normativa vigente in materia di IVA e di accise [articolo 8, paragrafo 1, lettera b), della direttiva 77/388/CEE ed articolo 6 della direttiva 92/12/CEE], le merci cedute in questi negozi saranno tassate alle condizioni vigenti nello Stato membro ove le merci sono situate al momento della cessione. Al pari delle altre vendite al dettaglio, tali merci sa- ranno soggette sia all’IVA che all’accisa, in base alle aliquote applicabili nella localit(cid:224) ove il negozio Ł situato. C 99/22 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:224) europee 10. 4. 1999 ALLEGATO ESEMPIO 1 L’operatore di un traghetto che faccia la spola tra il Regno Unito e la Francia avr(cid:224) la possibilit(cid:224) di vendere merci soggette ad accisa, quali bevande alcoliche e prodotti del tabacco, applicando l’aliquota d’imposta francese nel viaggio dalla Francia al Regno Unito, fino all’ingresso nel territorio soggetto al regime fiscale del Regno Unito. Raggiunto tale territorio, dovr(cid:224) decidere se sospendere la vendita di tali merci, evitando di far scattare una nuova imposizione, o se continuare la loro vendita e corrispondere l’accisa britannica. Qualora decida di continuare la vendita, non Ł necessa- riamente tenuto ad utilizzare due regimi di prezzi. Sta a lui decidere se applicare un unico prezzo, calcolato sulla base dei margini di profitto previsti, o se applicare prezzi diversi per le due tratte. Durante il viaggio di ritorno dal Regno Unito verso la Francia, non appena il traghetto lascia il territorio fiscale britannico, pu(cid:242) riprendere a vendre le merci applicando le aliquote d’imposta francesi. ESEMPIO 2 Nel caso il traghetto sia diretto dalla Germania alla Svezia passando per la Danimarca, qualora faccia scalo in ognuno di questi Stati membri, ciascun tratto va considerato separatamente. In partenza dalla Germania, le merci soggette ad accisa possono essere vendute applicando le aliquote vigenti in Germania finchØ non si raggiunge il territorio soggetto al regime d’imposizione danese. Le merci vendute entro i confini territoriali della Danimarca devono essere tassate in base al regime danese. Durante il tratto dalla Danimarca alla Svezia non si possono applicare le aliquote d’imposta tedesche, anche quando si attraversano acque internazionali. Qualora l’operatore del traghetto desiderasse proseguire la vendita nelle acque territoriali svedesi, si applicano le aliquote previste dal regime svedese. ESEMPIO 3 Si consideri il caso di un aeromobile diretto da Madrid a Copenaghen, senza scali intermedi, che attraversi lo spazio aereo della Francia e della Germania. Nella fattispecie, le merci soggette ad accisa imbarcate in Spagna possono essere vendute a bordo senza ulteriore imposizione da parte della Francia e della Germania. Durante il volo non si possono applicare le imposte tedesche o francesi, anche se si deve attraversare il loro spazio aereo. ESEMPIO 4 Si consideri il caso di un traghetto diretto da Stoccolma a Tallin (in Estonia), che faccia scalo in tale localit(cid:224), per poi proseguire da Tallin ad Helsinki. All’arrivo in Finlandia si applica il regime doganale finlandese in materia di importa- zioni da paesi terzi e di controlli doganali. In particolare si applicano, relativamente ai beni acquistati sul traghetto, le restrizioni quantitative basate sulle franchigie per viaggiatori provenienti da paesi terzi


title: Genomförandet av rådets direktiv 91/271/EEG av den 21 maj 1991 om rening av avloppsvatten från tätbebyggelse, ändrat genom kommissionens direktiv 98/15/EG av den 27 februari 1998 : Sammanställning av de bestämmelser medlemsstaterna satt i kraft och utvärdering av de uppgifter de lämnat i enlighet med artiklarna 17 och 13 i direktivet.


title: Mise en œuvre de la directive 91/271/CEE du Conseil du 21 mai 1991 relative au traitement des eaux urbaines résiduaires, modifiée par la directive 98/15/CE de la Commission du 27 février 1998 : Synthèse des dispositions mises en vigueur par les États membres et évaluation des informations reçues en application des articles 17 et 13 de la directive.


title: Årsrapport 1996.

eurovoc_concepts:
Community body
European patent
activity report
plant propagation


text: C 99/20 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 10. 4. 1999 Notitie van de Commissie betreffende de regels inzake BTW en accijnzen die met ingang van 1 juli 1999 dienen te worden toegepast op goederen die aan boord van veerboten en vliegtuigen of in luchthavens worden verkocht van reizigers binnen de Europese Unie (1999/C 99/08) Goederen die voor of tijdens een intracommunautaire reis worden verkocht Verkoop van goederen aan boord van veerboten en vlieg- tuigen die niet voor onmiddellijk verbruik bestemt zijn De rechtsgrondslagen voor de toepassing van BTW en accijn- zen op goederen die voor of tijdens een intracommunautaire reis worden verkocht en die niet voor onmiddelijk verbruik bestemd zijn, zijn vervat in de algemene bepalingen van Richt- lijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1997 (1) respectieve- lijk Richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 12 februari 1992 (2). Tot 30 juni 1999 kunnen de lidstaten, bij wijze van afwijking, ingevolge artikel 28 duodecies van Richtlijn 77/388/EEG en artikel 28 van Richtlijn 92/12/EEG, deze leveringen vrijstellen van BTW en accijnzen, mits aan bepaalde voorwaarden betref- fende waarde en hoeveelheid wordt voldaan. Het begrip (cid:132)intracommunautaire reis(cid:148) Een intracommuntaire reis is de verplaatsing tussen twee ha- vens of luchthavens zonder tussenstop in derde landen of ge- bieden buiten het fiscale grondgebied van de Gemeenschap (zie artikel 28 duodecies van Richtlijn 77/388/EEG en artikel 28 van Richtlijn 92/12/EEG, in samenhang met artikel 2 van Ver- ordening (EEG) nr. 3925/91 van de Raad van 19 december 1991 (3). Deze basisregel is eveneens van toepassing in gevallen waarin door internationale wateren of een internationaal lucht- ruim moet worden gereisd. Indien een veerboot of een vliegtuig een tussenstop maakt in een derde land of in een grondgebied buiten het fiscale grond- gebied van de Gemeenschap, om passagiers te laten instappen of uitstappen, zal dit worden beschouwd als een verplaatsing naar en uit een derde land. Goederen die aan boord van de veerboot of het vliegtuig worden gekocht en die niet voor onmiddellijk verbruik bestemd zijn, zullen als uit derde landen afkomstige goederen worden beschouwd, tenzij de goederen reeds aan communautaire BTW en accijnzen werden onder- worpen. Bij de invoer kan de passagier genieten van de reizi- gersvrijstelling, waarvan de waarde en de hoeveelheid zijn vast- gelegd in de artikelen 1 en 4 van Richtlijn 69/169/EEG van 28 mei 1969 (4). Deze regel geldt echter niet wanneer het ver- blijf in het derde land louter van symbolische aard is en de passagiers de facto niet in de gelegenheid stelt in het land aankopen te doen. Wanneer passagiers vanuit een derde land het grondgebied van de Gemeenschap binnenkomen of op- nieuw binnenkomen, moet een gepaste controle worden uit- gevoerd voornamelijk met betrekking tot de fiscale status van de goederen die door de passagier worden meegebracht. Overeenkomstig de bestaande communautaire BTW-wetgeving, zoals deze is vervat in artikel 8, lid 1, onder c), van Richtlijn 77/388/EEG, worden goederen die aan boord van veerboten en vliegtuigen tijdens een intracommunautaire reis worden gele- verd en die niet voor onmiddelijk verbruik bestemd zijn, belast onder de voorwaarden en aan het BTW-tarief geldend in de lidstaat van vertrek. Deze bepaling is van toepassing ongeacht of de goederen in de territoriale wateren of het luchtruim van de lidstaat van vertrek of van de lidstaat van aankomst of in de internationale wateren of het internationale luchtruim worden verkocht. Zo moeten, bijvoorbeeld, exploitanten van veerboten of luchtvaartmaatschapijen tussen Duitsland en Denemarken zich in Duitsland voor BTW-doeleinden identificeren en Duitse BTW aanrekenen over de verkopen van goederen tijdens reizen van Duitsland naar Denemarken en zich in Denemarken voor BTW identificeren en Deense BTW aanrekenen over de ver- kopen tijdens de reizen van Denemarken naar Duitsland. Wat de aan accijnzen onderworpen goederen betreft die tijdens intracommunautaire reizen aan passagiers worden verkocht en niet voor onmiddelijk verbruik bestemd zijn, kunnen veerboot- exploitanten en luchtvaartmaatschappijen deze goederen niet langer in een niet-belaste staat vervoeren, aangezien zij niet meer voor vrijstelling in aanmerking komen. Overeenkomstig de bepalingen van Richtlijnn 92/12/EEG worden deze goederen geacht aan de schorsingsregeling te zijn onttrokken wanneer zij aan boord worden genomen en het niet mogelijk is aan boord van veerboten of vliegtuigen belastingentrepots te plaatsen. Derhalve zullen de goederen aan accijns onderworpen zijn tegen het in de lidstaat waar de goederen worden ingeladen geldende tarief, op voorwaarde dat deze lidstaat door de veer- bootdienst of de luchtverbinding wordt bediend. De goederen kunnen worden verkocht tegen het accijnstarief van de lidstaat waar zij zijn ingeladen tot op het tijdstip waarop het vervoer- middel het nationale grondgebied van de lidstaat van bestem- ming bereikt. Deze basisregel is van toepassing, ongeacht of de reis door het belastinggebied van andere lidstaten gaat, mits er geen onderbreking of tussenlanding is waarbij de passagiers de mogelijkheid hebben van boord te gaan. Alleen uit het feit dat de nationale wateren of het nationale luchtruim van andere lidstaten wordt doorkruist mag niet worden geconcludeerd dat accijnzen verschuldigd zouden worden. (1) PB L 145 van 13. 6. 1977, blz. 1. De richtlijn werd laatstelijk gewij- zigd bij Richtlijn 98/80/EG. (2) PB L 76 van 23. 3. 1992, blz. 1. De richtlijn werd laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 96/99/EG. (3) PB L 374 van 31. 12. 1991, blz. 4. (4) PB L 133 van 4. 6. 1969, blz. 6. De richtlijn werd laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 94/4/EG. Overeenkomstig de bepalingen van artikel 7, leden 1 en 2, moet over de goederen die op het grondgebied van de lidstaat van bestemming worden verkocht opnieuw belasting worden geheven. luchtvaartmaat- schappijen de belastingheffing in de tweede lidstaat willen ver- mijden, kunnen zij verklaren dat zij niet voornemens zijn de goederen op het grondgebied van deze lidstaat te verkopen. In Indien de veerbootexploitanten of 10. 4. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 99/21 is artikel 7, leden 1 en 2, niet van toepassing en dit geval kunnen de goederen aan boord blijven zonder dat deze op- nieuw worden belast. Niettemin zijn in dit soort gevallen de bepalingen van artikel 7, leden 7 en 8, betreffende controle van de documenten en de vereisten inzake voorafgaande notificatie van toepassing, hoewel de lidstaten, overeenkomstig artikel 7, lid 9, bilaterale overeenkomsten kunnen sluiten om een vereen- voudigde procedure mogelijk te maken. De economische ope- ratoren kunnen tevens beslissen goederen die in de ene lidstaat zijn ingeladen als reeds belaste goederen op het grondgebied van andere lidstaten te blijven verkopen. In dit geval is artikel 7, leden 1 en 2, van toepassing en worden de accijnzen van de volgende lidstaten verschuldigd. Economische operatoren kun- nen om teruggaaf verzoeken van de reeds voldane accijnzen in de lidstaat waar de goederen zijn ingeladen, overeenkomstig artikel 22, lid 3. Op welke wijze accijnzen moeten worden geheven en terugbetaald, met inbegrip van de mogelijkheid van vereenvoudigde boekingsmethoden, moet door de belas- tingautoriteiten van elke lidstaat afzonderlijk worden bepaald. Wat multilaterale reizen met tussenlandingen in ØØn of meer lidstaten betreft, geldt als basisregel dat ieder onderdeel van een reis als een aparte reis wordt beschouwd. Indien een veerboot- exploitant in lidstaat A goederen aan boord neemt en deze dan aan boord wil verkopen terwijl de boot door internationale wateren tussen lidstaat B en C vaart, is er geen rechtsgrondslag voor de heffing van accijnzen op deze verkopen tegen het in lidstaat A geldende tarief. Aangezien de goederen niet bestemd zijn om mee terug te worden genomen naar de lidstaat van vertrek moeten hierover in lidstaat B en vervolgens in lidstaat C, accijnzen worden geheven overeenkomstig artikel 7, leden 1 en 2. Goederen die aan boord van veerboten en vliegtuigen worden verkocht voor onmiddellijk verbruik De BTW- en de accijnsregeling die van toepassing zijn op de goederen die aan boord van veerboten en vliegtuigen voor onmiddellijk verbruik aan passagiers worden verkocht, zullen na 1 juli 1999 ongewijzigd blijven. Om onder de toepassing van de ontheffing te vallen, kunnen de lidstaten gebruik blijven maken van de optie bepaald in artikel 23, lid 5, van Richtlijn 92/12/EEG om de leveringen van goederen verkocht aan boord van veerboten en vliegtuigen voor onmiddelijk van goederen verkocht aan boord van veerboten en vliegtuigen voor onmid- delijk verbruik vrij te stellen. Voor zover de nationale wetge- ving, in overeenstemming met de Gemeenschapswetgeving, voorziet in de vrijstelling van goederen die voor onmiddellijk verbruik aan boord worden verkocht of verschaft, behouden, veerbootexploitanten en luchtvaartmaatschappijen de mogelijk- heid om dranken of tabaksproducten belastingvrij te vervoeren. De vrijstelling geldt niet wanneer de producten aan passagiers worden verkocht om te worden meegenomen, zelfs indien deze producten aan boord van de veerboot of het vliegtuig worden of mogen worden verbruikt. Goederen verkocht in winkels die zich bevinden op lucht- havens en in de terminals van de Kanaaltunnel Overeenkomstig de Gemeenschapswetgeving inzake BTW en accijnzen (artikel 8, lid 1, onder b), van Richtlijn 77/388/EEG en artikel 6 van Richtlijn 92/12/EEG), moeten goederen die in deze winkels worden verschaft, worden belast onder de voor- waarden en tegen de BTW- en accijnstarieven die gelden in de lidstaat waar de goederen zich bevinden wanneer de levering plaatsvindt. Zoals voor andere detailhandelsverkopen geldt, be- tekent dit dat de verkopen aan de BTW- en accijnstarieven worden onderworpen die van toepassing zijn op de plaats waar de winkel zich bevindt. C 99/22 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 10. 4. 1999 BIJLAGE VOORBEELD 1 Een veerbootexploitant die een dienst tussen het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk onderhoudt, zal aan accijns onder- worpen goederen zoals alcoholhoudende dranken en tabaksprodukten kunnen verkopen, waarbij op het traject tussen Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk de Franse accijnstarieven worden toegepast totdat het belastinggebied van het VK is bereikt. Vanaf dat ogenblik kan hij hetzij de verkoop van aan accijns onderworpen goederen onderbreken om te voorkomen dat een ander belastingstelsel in werking treedt, hetzij de verkoop van deze goederen voortzetten en de in het VK geldende accijnzen toepassen. Besluit hij de verkoop voort te zetten, dan betekent dit niet automatisch dat een dubbele prijsaanduiding is vereist. De veerbootexploitant kan ØØn enkele prijs berekenen naar gelang van de verwachte winstmarge of in de beide gedeelten van ieder traject verschillende prijzen hanteren. Op de terugreis van het Verenigd Koninkrijk naar Frankrijk kan de exploitant een begin maken met de verkoop van de goederen met Franse accijns- tarieven zodra de boot het Britse belastinggebied heeft verlaten. VOORBEELD 2 In het geval van een veerboot die tussen Duitsland, Denemarken en Zweden reist en in elk van deze lidstaten een haven aandoet, moet ieder onderdeel van de reis als afzonderlijk deel worden beschouwd. Vanaf het vertrek uit Duitsland kunnen de goederen tegen Duitse tarieven worden verkocht totdat de boot het belastinggebied van Denemarken binnen- komt. Goederen die binnen het Deense belastinggebied worden verkocht moeten volgens de Deense accijnstarieven worden belast. Tijdens de reis tussen Denemarken en Zweden zal het niet mogelijk zijn om de Duitse tarieven toe te passen, zelfs niet wanneer door internationale wateren moet worden gevaren. Indien de veerbootexploitant in de Zweedse wateren de verkoop wil voortzetten, zullen de in Zweden geldende tarieven van toepassing zijn. VOORBEELD 3 Een vliegtuig gaat van Madrid naar Kopenhagen zonder tussenlandingen en doorkruist daarbij het luchtruim van Frankrijk en Duitsland. Indit geval kunnen de aan accijns onderworpen goederen die in Spanje zijn geladen en aldaar zijn belast, aan boord worden verkocht zonder dat de belasting in Frankrijk of Duitsland hoeft te worden aangepast. Tijdens de vlucht zullen de Franse of Duitse accijnstarieven niet gelden, ook al moet het luchtruim van deze landen worden doorkruist. VOORBEELD 4 Een veerboot legt het trajct van Stockholm naar Tallinn (in Estland) af, waar hij een tussenstop maakt, en vaart vervolgens door van Tallinn naar Helsinki. Bij aankomst in Finland zullen de bepalingen betreffende invoer uit derde landen en douanecontrole van toepassing zijn. Met name de kwantitatieve beperkingen gebaseerd op de derde landen reizigersvrijstelling zal van toepassing zijn op alle aan boord gekochte goederen