title: QUESTION ECRITE no 1104/99 de Patricia McKENNA Indépendance du Tibet

eurovoc_concepts:
China
EU relations
Tibetan question
human rights
settlement of disputes

text: C 370/166 Journal officiel des Communautés européennes FR 21. 12. 1999 membres n’ont pas encore dégagé un accord au sujet de normes communes concernant par exemple les retraites anticipées. Il est indispensable de définir des règles simples et claires dans un domaine aussi important que celui des pensions de retraite. Il est par conséquent urgent que toutes les pensions de retraite soient l’objet d’une réglementation commune. Quel est l’état d’avancement du dossier d’harmonisation en ce domaine et la Commission envisage-t-elle de proposer également des règles communes pour les pré-retraites? (1) JO L 149 du 5. 7. 1971, p. 2. Réponse donnée par M. Flynn au nom de la Commission (4 mai 1999) La Commission attire l’attention de l’Honorable Parlementaire sur le fait qu’elle a proposé à plusieurs reprises d’étendre le champ matériel du règlement (CEE) 1408/71 coordonnant les systèmes nationaux de sécurité sociale aux systèmes de préretraite (1). La proposition de la Commission datant de 1996 n’a malheureusement pas encore pu obtenir l’unanimité au niveau du Conseil. En outre, la Commission a adopté récemment une proposition de simplification et de réforme du règlement (CEE) 1408/71 (2) dans laquelle un nouveau chapitre a été introduit en vue d’inclure et de coordonner les systèmes de préretraite, conformément au contenu de la proposition antérieure datant de 1996. La nouvelle proposition devrait faire l’objet d’un examen au Conseil dans le courant de l’année 1999. En même temps, la Commission étudie, au cas par cas, si les législations nationales respectent, en faveur des bénéficiaires de préretraite, les principes garantis par le traité CE tels qu’ils ont été récemment interprétés par la jurisprudence de la Cour de justice (3). (1) Voir JO C 169 du 9. 7. 1980 et JO C 62 du 1. 3. 1996. (2) (3) Voir arrêt Commission/France C-35/97 du 24. 9. 1998. JO C 38 du 12. 2. 1999. (1999/C 370/235) QUESTION ÉCRITE E-1104/99 posée par Patricia McKenna (V) à la Commission (21 avril 1999) Objet: Indépendance du Tibet De quelle manière la Commission surveille-t-elle la situation des droits de l’homme au Tibet? Quelles mesures est-elle disposée à prendre pour favoriser un règlement pacifique du différend entre la Chine et le Tibet, qui reconnaîtrait à ce dernier son droit à l’autonomie? N’estime-t-elle pas qu’il est hypocrite de continuer à commercer avec la Chine alors que celle-ci procède au nettoyage ethnique du peuple tibétain? Réponse donnée par Sir Léon Brittan au nom de la Commission (4 mai 1999) La Commission a évoqué la question du Tibet à chaque session du dialogue sur les droits de l’Homme organisé entre la Chine et la Communauté. Dans le cadre de ce dialogue, les ambassadeurs de la troïka se sont rendus au Tibet à plusieurs reprises, la dernière fois en mai 1998, pour apprécier la situation des droits de l’Homme sur le terrain. La Communauté se montre fermement en faveur d’un règlement pacifique des divergences sur le Tibet grâce à l’instauration d’un dialogue direct entre Pékin et les représentants du Dalaï Lama, et elle presse régulièrement les autorités chinoises d’accepter l’offre du Dalaï Lama d’engager un tel dialogue. La Commission est d’avis qu’une intégration encore plus poussée de la Chine dans l’économie mondiale contribuerait de façon positive à l’édification d’une société ouverte fondée sur l’État de droit


title: Dyrektywa Komisji 1999/28/WE z dnia 21 kwietnia 1999 r. zmieniająca Załącznik do dyrektywy Rady 92/14/EWG w sprawie limitów operacyjnych statków powietrznych objętych częścią II rozdział 2 tom 1 załącznika 16 do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym, wydanie drugie (1988 r.)Tekst mający znaczenie dla EOG.

eurovoc_concepts:
air transport
aircraft
civil aviation
international transport
technical standard
third country

formats: html pdf print

text: 292 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 07/t. 4 31999L0028 6. 5. 1999 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 118/53 DYREKTYWA KOMISJI 1999/28/WE z dnia 21 kwietnia 1999 r. zmieniająca Zalącznik do dyrektywy Rady 92/14/EWG w sprawie limitów operacyjnych statków rozdzial 2 tom 1 zalącznika 16 do Konwencji o powietrznych objętych częścią II międzynarodowym lotnictwie cywilnym, wydanie drugie (1988 r. ) (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, Artykul 2 Państwa Czlonkowskie wprowadzają w życie przepisy 1. ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wyko- nania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 1 września 1999 r. i niezwlocznie powiadamiają o tym Komisję. Wspomniane przepisy zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie to towarzyszy ich urzędowej publi- kacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Czlonkowskie. Państwa Czlonkowskie przekazują Komisji teksty podsta- 2. wowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w obszarze, którego dotyczy niniejsza dyrektywa. Artykul 3 Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie 20. dnia po jej opubliko- waniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Artykul 4 Niniejsza dyrektywa jest skierowana do Państw Czlonkowskich. Sporządzono w Brukseli, dnia 21 kwietnia 1999 r. W imieniu Komisji Neil KINNOCK Czlonek Komisji uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając dyrektywę Rady 92/14/EWG z dnia 2 marca 1992 r. w sprawie limitów operacyjnych statków powietrznych objętych częścią II rozdzial 2 tom 1 zalącznika 16 do Konwen- cji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym, wydanie drugie (1988) (1), ostatnio zmienioną dyrektywą 98/20/WE (2), w szczególności jej art. 9a, a także mając na uwadze, co następuje: (1) (2) (3) (4) Artykul 3 dyrektywy 92/14/EWG zwalnia samoloty wymienione w Zalączniku do niej z powolanego okresu, w szczególności pod warunkiem że są one nadal używane przez osoby fizyczne lub prawne mające swą siedzibę w ich kraju rejestracji. Artykul 9a dyrektywy 92/14/EWG podaje uproszczoną procedurę nowelizacji Zalącznika, uwzględniając zapew- nienie pelnej zgodności z warunkami kwalifikującymi. Niektóre samoloty umieszczone w Zalączniku zostaly zniszczone, a inne usunięto z rejestru odnośnego kraju rozwijającego się, w związku z czym Zalącznik wymaga nowelizacji. Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Komitetu ds. Przepisów Bezpieczeństwa Lotni- czego, ustanowionego rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3922/91 (3) (4), zmienionym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2176/96 (5), PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: Artykul 1 Zalącznik do dyrektywy 92/14/EWG zostaje niniejszym zmie- niony w sposób ustalony w Zalączniku do niniejszej dyrek- tywy. (1) Dz. U. L 76 z 23. 3. 1992, str. 21. (2) Dz. U. L 107 z 7. 4. 1998, str. 4. (3) Dz. U. L 373 z 31. 12. 1991, str. 4. (4) Posiedzenie Komitetu ds. Przepisów Bezpieczeństwa Lotniczego z dnia 2 lutego 1999 r. (5) Dz. U. L 291 z 14. 11. 1996, str. 15. 07/t. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 293 W Zalączniku skreśla się następujące samoloty: ZALĄCZNIK EGIPT Numer seryjny Typ Znak rozpoznawczy Operator 19843 B-707-336C SU-PBA Air Memphis LIBAN Numer seryjny Typ Znak rozpoznawczy Operator 20260 19967 B-707-3B4C B-707 347C OD-AFE OD-AGV MEA MEA LIBERIA Numer seryjny Typ Znak rozpoznawczy Operator 45686 DC8F-55 EL-AJQ Liberia World Airlines MAROKO Numer seryjny Typ Znak rozpoznawczy Operator 20471 21214 21215 21216 B727-2B6 B737-2B6 B737-2B6 B737-2B6 CN-CCG CN-RMI CN-RMJ CN-RMK Royal Air Maroc Royal Air Maroc Royal Air Maroc Royal Air Maroc NIGERIA Numer seryjny Typ Znak rozpoznawczy 19664 B707-338C 5N-VRG Operator Air Tours ZIMBABWE Numer seryjny Typ Znak rozpoznawczy Operator 18930 45821 B707-330B DC8F-55 Z-WKU Z-WMJ Air Zimbabwe Affretair


title: INTERROGAZIONE SCRITTA n. 1104/99 dell'on. Patricia McKENNA Indipendenza del Tibet

text: C 370/166 Gazzetta ufficiale delle Comunità europee IT 21. 12. 1999 si sono ancora accordati sui requisiti comuni, ad esempio, in caso di pensionamento anticipato. Trattandosi di un settore importante come quello delle pensioni, è necessario che le disposizioni siano semplici e chiare. Può pertanto considerarsi urgente che tutte le pensioni vengano sottoposte ad una normativa comune. Ciò premesso, come procede il lavoro di coordinamento delle prestazioni in tale settore? E’ disposta la Commissione a proporre norme comuni anche per le pensioni anticipate? (1) GU L 149 del 5. 7. 1971, pag. 2. Risposta data dal sig. Flynn a nome della Commissione (4 maggio 1999) La Commissione richiama l’attenzione dell’on. parlamentare sul fatto che essa ha proposto ripetutamente di estendere il campo di applicazione del regolamento (CEE) 1408/71, che coordina i sistemi nazionali di previdenza sociale, ai sistemi di prepensionamento (1). La proposta della Commissione del 1996 non ha purtroppo ancora ottenuto l’unanimità a livello del Consiglio. Inoltre, la Commissione ha recentemente adottato una proposta di semplificazione e di riforma del regolamento (CEE) 1408/71 (2), nella quale è stato introdotto un nuovo capitolo in vista dell’inclusione e del coordinamento dei sistemi di prepensionamento, in conformità della precedente proposta del 1996. La nuova proposta dovrebbe essere oggetto di esame da parte del Consiglio nel corso del 1999. Nel frattempo la Commissione sta analizzando, caso per caso, se le legislazioni nazionali rispettino, in favore dei beneficiari dei prepensionamenti, i principi garantiti dal trattato CE così come sono stati recentemente interpretati dalla giurisprudenza della Corte di giustizia (3). (1) Cfr. GU C 169 del 9. 7. 1980 e GU C 62 del 1. 3. 1996. (2) GU C 38 del 12. 2. 1999. (3) Cfr. sentenza Commissione/Francia C-35/97 del 24. 9. 1998. (1999/C 370/235) INTERROGAZIONE SCRITTA E-1104/99 di Patricia McKenna (V) alla Commissione (21 aprile 1999) Oggetto: Indipendenza del Tibet In che modo controlla la Commissione la situazione dei diritti dell’uomo in Tibet? Che cosa è disposta a fare la Commissione per promuovere una soluzione pacifica fra la Cina e il Tibet in base alla quale al Tibet sia garantito il proprio diritto all’autonomia? Non ritiene la Commissione che sia ipocrita continuare le relazioni commerciali con la Cina allorché essa è impegnata nella pulizia etnica del popolo tibetano? Risposta data da Sir Leon Brittan in nome della Commissione (4 maggio 1999) La Commissione ha sollevato la questione del Tibet ad ogni incontro nel quadro del dibattito sui diritti dell’uomo tra la Cina e la Comunità. In tale ambito, gli ambasciatori della troika comunitaria si sono recati in Tibet varie volte, l’ultima delle quali nel maggio 1998, per valutare in loco la situazione in materia di diritti dell’uomo. La Comunità sostiene con fermezza la composizione pacifica della controversia concer- nente il Tibet attraverso un dialogo diretto tra Pechino e i rappresentanti del Dalai Lama, e invita periodicamente le autorità cinesi ad accettare l’offerta del Dalai Lama di avviare un dibattito in tal senso. La Commissione ritiene che una maggiore partecipazione della Cina nel quadro dell’economia mondiale contribuirebbe in maniera significativa a costruire una società aperta, basata sullo Stato di diritto


title: WRITTEN QUESTION No. 1090/99 by Francis DECOURRIERE Objective 1 - relocation within the European Union

eurovoc_concepts:
Nord-Pas-de-Calais
industrial building
less-favoured region
regional aid
transfer of businesses

formats: html print


title: 2001/88/ΕΚ: Απόφαση της Επιτροπής, της 21ης Απριλίου 1999, σχετικά με κρατικές ενισχύσεις που χορήγησε η Ελλάδα σε δύο εταιρείες παραγωγής λιπασμάτων (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(1999) 1120]

eurovoc_concepts:
Greece
State aid
control of State aid
fertiliser industry
infringement of EU law

text: 1. 2. 2001 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 30/45 ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 21ης Απριλίου 1999 σχετικά µε κρατικές ενισχύσεις που χορήγησε η Ελλάδα σε δύο εταιρείες παραγωγής λιπασµάτων [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθµό Ε(1999) 1120] (Το κείµενο στην ελληνική γλώσσα είναι το µόνο αυθεντικό) (Κείµενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (2001/88/ΕΚ) Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, II Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 93 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο, Αφού κάλεσε τα ενδιαφερόµενα µέρη να υποβάλουν τις παρατηρή- σεις τους σύµφωνα µε το ανωτέρω άρθρο (1), και βάσει των παρατηρήσεων αυτών, Εκτιµώντας τα ακόλουθα: I Κατόπιν καταγγελίας, η Επιτροπή έστρεψε την προσοχή της στις ενισχύσεις που, χορήγησαν οι ελληνικές αρχές σε δύο εταιρείες παραγωγής λιπασµάτων: την Πρότυπο Κτηµατική — Τουριστική ΑΕ, γνωστή επίσης µε την επωνυµία Moretco (στο εξής: «ΠΚΤ»), και τη Βιοµηχανία Αζωτούχων Λιπασµάτων, γνωστή και µε την επωνυ- µία «ΑΕΒΑΛ» (στο εξής «ΒΑΛ»). Στις 3 Οκτωβρίου 1996, η Επιτροπή αποφάσισε να κινήσει τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 93 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ για τις εξεταζόµενες ενισχύσεις. Οι ελληνικές αρχές ενηµερώθηκαν για την κίνηση της διαδικασίας µε επιστολή της 16ης Οκτωβρίου 1996. Η απάντησή τους παρελήφθη από την Επιτροπή µε επιστολή της 7ης Ιανουαρίου 1997, η οποία καταχω- ρήθηκε στις 15 Ιανουαρίου. Το κείµενο της επιστολής προς τις ελληνικές αρχές δηµοσιεύθηκε στην Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (2) και η εν λόγω δηµοσίευση προκάλεσε την αντίδραση τριών ενδιαφερόµενων µερών, δύο ευρωπαϊκών βιοµηχανικών ενώσεων του τοµέα, καθώς και ενός Εµπορικού Επιµελητηρίου ενός κράτους µέλους. Η θέση των ενδιαφερόµενων µερών κοινοποιήθηκε στις ελληνικές αρχές για υποβολή παρατηρήσεων µε επιστολή της 23ης Σεπτεµβρίου 1997. Στην εν λόγω επιστολή, η Επιτροπή ζήτησε επίσης συµπληρωµατι- κές πληροφορίες σχετικά µε ορισµένα ειδικά σηµεία της υπόθεσης. Η απάντηση των ελληνικών αρχών έφθασε µε επιστολή της 21ης Νοεµβρίου 1997. (1) ΕΕ C 82 της 14. 3. 1997, σ. 5. (2) Βλέπε υποσηµείωση 1. A. ΟΙ ∆ΙΚΑΙΟΥΧΟΙ ΠΚΤ και Λιπάσµατα ∆ραπετσώνας Σύµφωνα µε τα πρώτα πληροφοριακά στοιχεία που έχει στη διάθεσή της η Επιτροπή, όπως αυτά παρουσιάσθηκαν κατά την κίνηση της διαδικασίας, µέχρι το 1992, η εταιρεία ΠΚΤ ονοµαζό- ταν «Ανώνυµη Ελληνική Εταιρεία Χηµικών Προϊόντων και Λιπα- σµάτων» (στο εξής«ΑΕΕΧΠΛ»). Η εταιρεία αυτή τέθηκε σε εκκαθά- ριση λόγω της µη εξόφλησης εκκρεµούντος χρέους ύψους 18 εκατοµµυρίων δραχµών προς την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (στο εξής «ΕΤΕ»). Τα πάγια στοιχεία του ενεργητικού της αγοράστηκαν από την ΕΤΕ έναντι ποσού 9 δισεκατοµµυρίων δραχµών και χρησι- µοποιήθηκαν για τη σύσταση της ΠΚΤ. Συγχρόνως, η τράπεζα διέγραψε το εναποµένον ανεξόφλητο χρέος των 9 δισεκατοµµυρίων δραχµών. Τα στοιχεία του ενεργητικού µεταβιβάστηκαν στην ΠΚΤ, υπό ορι- σµένους όρους, οι κυριότεροι των οποίων ήταν να συνεχίσει τη λειτουργία του εργοστασίου παραγωγής λιπασµάτων σε προσωρινή βάση, και αργότερα να επιστρέψει στην ΕΤΕ το τίµηµα της αγοράς των στοιχείων του ενεργητικού. Βάσει των υπαρχόντων πληροφο- ριακών στοιχείων, το εργοστάσιο εξακολούθησε να λειτουργεί σε συνεχή βάση και η ΕΤΕ χορήγησε απεριόριστη προθεσµία πληρωµής των πρώτων δόσεων. Επιπλέον, η ΠΚΤ βρισκόταν σε άσχηµη οικονοµική κατάσταση. Οι ισολογισµοί του 1994 και του 1995, που αντιστοιχούν στα δύο πρώτα έτη λειτουργίας, φανερώνουν ότι οι ζηµίες υπερέβησαν κατά πολύ το µετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας, µε αποτέλεσµα η συνο- λική καθαρή θέση της να αποβεί αρνητική από την πρώτη χρήση. Το δεύτερο οικονοµικό έτος έκλεισε επίσης µε σηµαντικές ζηµίες παρά το γεγονός ότι, στις 30 Νοεµβρίου 1995, η ΠΚΤ έπαψε να ασχολείται µε την παραγωγή λιπασµάτων, την οποία ανέλαβε η νεοσυσταθείσα θυγατρική Λιπάσµατα ∆ραπετσώνας (στο εξής «Λ∆»). Το 1995, η Λ∆ σηµείωσε ζηµίες ύψους 1,3 δισεκατοµµυ- ρίων δραχµών, κι έτσι το µετοχικό της κεφάλαιο περιορίστηκε σε 1,2 δισεκατοµµύρια δραχµές περίπου. L 30/46 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 1. 2. 2001 ΒΑΛ Πάντοτε σύµφωνα µε τις πληροφορίες που έχει στη διάθεση της η Επιτροπή και οι οποίες παρουσιάσθηκαν κατά την κίνηση της διαδικασίας, η ΒΑΛ ανήκει στην Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος (στο εξής «ΑΤΕ»), η οποία ελέγχεται από το ελληνικό ∆ηµόσιο. Η ΒΑΛ είναι ζηµιογόνα τουλάχιστον από το 1992 και εντεύθεν. Το 1993, το µετοχικό της κεφάλαιο ήταν στην πράξη µηδενικό. Έκτοτε, κατέστη σε µεγάλο βαθµό αρνητικό εξαιτίας νέων ζηµιών. Αµφισβητούµενη ήταν η δυνατότητα της επιχείρησης να αντιµετω- πίσει τις βραχυπρόθεσµες υποχρεώσεις της, αφού το 1994 είχε ήδη διαπιστωθεί σοβαρό πρόβληµα ρευστότητας. ρισης όσο και για τα δάνεια που χορηγήθηκαν κατά την περίοδο της εκκαθάρισης· β) η καταβολή του τιµήµατος αγοράς του εργοστασίου από την ΠΚΤ ΑΕ γίνεται ύστερα από ισόποση προς κάθε ετήσια δόση αύξηση του µετοχικού της κεφαλαίου µε κάλυψη του ποσού αύξησης από την µέτοχό της ΕΤΕ. Κανονικά καταβλήθηκαν οι τρεις πρώτες δόσεις (1995-1997) και το υπόλοιπο ποσό θα καταβληθεί στις συµφωνηθείσες ηµεροµηνίες εξόφλησης. Οι καταστάσεις απαλλαγής των καταβολών αυτών έχουν διαβιβα- σθεί στην Επιτροπή· B. ΟΙ ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ Η παρούσα διαδικασία κινήθηκε για τα ακόλουθα µέτρα: — για διαγραφή του προαναφερθέντος χρέους 9 δισεκατοµµυρίων δραχµών εκ µέρους της ΕΤΕ και την επ’ αόριστον αναβολή τουλάχιστον της πρώτης δόσης εξόφλησης του ποσού των 9 εκατοµµυρίων δραχµών που κατέβαλε η ΕΤΕ ως τίµηµα αγο- ράς· — για δάνειο 500 εκατοµµυρίων δραχµών που χορήγησε η ΕΤΕ στην ΠΚΤ στις 7 Σεπτεµβρίου 1995 και την αντίστοιχη κρα- τική εγγύηση που παραχωρήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 1995· — για δάνειο ύψους 1,2 δισεκατοµµυρίων δραχµών, που χορήγησε η ΕΤΕ στη Λ∆ στις 16 Ιανουαρίου 1996, και την αντίστοιχη κρατική ενίσχυση. Το δάνειο αυτό προοριζόταν για την κάλυψη των ζηµιών που υπέστη η εταιρεία το 1994 ( 500 εκατοµµύρια δραχµές) και το 1995 (700 εκατοµµύρια δραχ- µές), έτη κατά τα οποία — πρέπει να σηµειωθεί δεν είχε συσταθεί ακόµη η νέα εταιρεία· — για δάνειο 600 εκατοµµυρίων δραχµών που χορήγησε επίσης το 1996 η ΕΤΕ στη Λ∆ καθώς και την αντίστοιχη κρατική ενίσχυση που παραχωρήθηκε στις 30 Ιουλίου 1996· — για εισφορά κεφαλαίου ύψους ενός εκατοµµυρίου δραχµών, που πραγµατοποίησε η ΑΤΕ υπέρ της ΒΑΛ και τη στήριξη που χορήγησε η ∆ΕΗ µη προβαίνοντας σε αναγκαστική είσπραξη της εξόφλησης των εκκρεµών οφειλών, ύψους 4,5 δισεκατοµ- µυρίων δραχµών· — για το σύστηµα ποσοστώσεων που είχε θέσει σε λειτουργία το 1995 η εταιρεία ΣΥΝΕΛ, οργανισµός εµπορίας λιπασµάτων στην Ελλάδα, που ελέγχεται από την κρατική τράπεζα ΑΤΕ, προκειµένου να διασφαλίσει ένα ορισµένο επίπεδο ανοίγµατος και κύκλου εργασιών για την ΠΚΤ/Λ∆ και την ΒΑΛ το οποίο δεν θα µπορούσαν να επιτύχουν σε συνήθεις συνθήκες της αγοράς. III Οι τρίτοι ενδιαφερόµενοι στήριξαν οµόφωνα τη θέση της Επιτροπής εµµένοντας στις δυσχέρειες που συναντούν οι κοινοτικοί παραγω- γοί στην ελληνική αγορά λιπασµάτων λόγω της κρατικής στήριξης την οποία λαµβάνουν ορισµένες τοπικές επιχειρήσεις. IV Η θέση των ελληνικών αρχών στο πλαίσιο της παρούσας διαδικα- σίας συνοψίζεται ως ακολούθως: α) η ΕΤΕ δεν διέγραψε καµία οφειλή της ΑΕΕΧΠΛ. Το ενεργητικό της εν λόγω υπό εκκαθάριση εταιρείας έχει ήδη ρευστοποιηθεί, ουσιαστικά στο σύνολό του. Η ΕΤΕ κηρύχθηκε πιστώτρια τόσο για τις πιστώσεις που προηγήθηκαν της έναρξης της εκκαθά- γ) οι δυσχέρειες της ΠΚΤ και στη συνέχεια Λ∆ οφείλονται στην ακύρωση από το Συµβούλιο Επικρατείας της πράξης του Υπουργικού Συµβουλίου µε την οποία είχε χορηγηθεί άδεια στην τότε εταιρεία ΑΕΕΧΠΛ για να εκσυγχρονίσει τις εγκατα- στάσεις της. Κατόπιν της εν λόγω ακύρωσης, το ∆ηµόσιο επέβαλε µονάδων παραγωγής, για περιβαλλοντικούς λόγους (ρυπογόνος δραστη- ριότητα σε πυκνοκατοικηµένη περιοχή). Αυτό οδήγησε σε µείωση της παραγωγής κατά 5 %, πράγµα που δεν επέτρεψε την πραγµατοποίηση επαρκών πωλήσεων για την επίτευξη του νεκρού σηµείου εκµετάλλευσης. λειτουργίας ορισµένων διακοπή της Τα δάνεια της ΕΤΕ και οι εγγυήσεις που παραχώρησε το ελληνικό ∆ηµόσιο σκοπό είχαν να επιτρέψουν στην επιχείρηση να αντιµετωπίσει τις δυσχέρειες λειτουργίας τις οποίες αντι- µετώπιζε µετά τη διακοπή λειτουργίας ορισµένων µονάδων παραγωγής. Επιπλέον, το εργοστάσιο λειτουργεί προσωρινά, δεδοµένου ότι η Νοµαρχία Πειραιά έχει επιβάλει την οριστική διακοπή της λειτουργίας του τό αργότερο στις 31 Ιουλίου 2000. Η κρα- τική παρέµβαση αποσκοπούσε εποµένως στην αναδιάρθρωση της επιχείρησης, στο πλαίσιο της µείωσης της παραγωγής για περιβαλλοντικούς λόγους. Οι ελληνικές αρχές εκτιµούν ότι οι εξεταζόµενες ενισχύσεις θα µπορούσαν να θεωρηθούν συµβα- τές µε τη συνθήκη δυνάµει των παρεκκλίσεων που προβλέπο- νται στο άρθρο 92 παράγραφος 3 στοιχείο α) ή/και γ) και στους κοινοτικούς κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις υπέρ ιδίως στο σηµείο της προστασίας του περιβάλλοντος (3) και 3. 4 το οποίο αναφέρεται στις ενισχύσεις λειτουργίας· δ) η ενίσχυση δεν επηρεάζει το ενδοκοινοτικό εµπόριο δεδοµένου ότι το µερίδιο της Ελλάδας είναι ελάχιστο και κυµαίνεται µεταξύ 0,4 % και 1,1 %· ε) όσον αφορά τη ΒΑΛ, το Φεβρουάριο του 1995, η κύρια µέτοχός της ΑΤΕ προέβη σε αύξηση του µετοχικού της κεφα- λαίου προκειµένου να της δώσει τη δυνατότητα να θέσει σε λειτουργία επενδυτικό σχέδιο που είχε σκοπό τον εκσυγχρονι- σµό των εγκαταστάσεών της ενόψει της κατασκευής νέων προϊόντων. Με την αύξηση της παραγωγής της η εταιρεία φιλοδοξούσε να βελτιώσει την οικονοµική της κατάσταση. Το εν λόγω σχέδιο δεν είχε τα προσδοκώµενα αποτελέσµατα και η εταιρεία δεν κατόρθωσε να υπερβεί τις οικονοµικές της δυσχέ- ρειες, ενώ τον Αύγουστο του 1997, αναγκάστηκε να διακόψει τη δραστηριότητά της. Η παρέµβαση της τράπεζας δεν εµπίπτει στις κρατικές ενισχύσεις δεδοµένου ότι, επενδύοντας στις θυγατρικές της, η εν λόγω τράπεζα επιδιώκει τη µεγιστοποίηση των κερδών της· (3) ΕΕ C 72 της 10. 3. 1994, σ. 3. 1. 2. 2001 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 30/47 στ) η ΣΥΝΕΛ είναι ιδιωτική επιχείρηση. Ουδέποτε (από το 1992, ηµεροµηνία απελευθέρωσης της αγοράς λιπασµάτων) επέβαλε ποσοστώσεις στην παραγωγή των προµηθευτριών βιοµηχανιών λιπασµάτων. Οι όροι πληρωµής καθορίζονται µε σύµβαση και µπορεί να διαφέρουν βάσει των αγοραζόµενων ποσοτήτων λιπασµάτων. Η ΣΥΝΕΛ είναι εταιρεία πανελλαδικής εµβέλειας µε πελάτες σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια· οι επιλογές λοιπόν των προµηθευτών της γίνονται µε γνώµονα το συγκρι- τικό πλεονέκτηµα της γεωγραφικής τους θέσης. Έτσι, η ΠΚΤ/Λ∆ είναι η ανταγωνιστική όσον αφορά το κόστος µεταφο- ράς προς την Κεντρική και Νότια Ελλάδα, αφού οι ανταγωνι- στές της είναι εγκατεστηµένοι στη Βόρεια Ελλάδα. V A. ΥΠΑΡΞΗ ΚΡΑΤΙΚΩΝ ΕΝΙΣΧΥΣΕΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 92 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 1 ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ Στο πλαίσιο αυτό πρέπει να εξετασθούν οι παρεµβάσεις της ΕΤΕ, του ελληνικού δηµοσίου, της ΑΤΕ, της ∆ΕΗ και, τέλος, της ΣΥΝΕΛ. α) Οι παρεµβάσεις της ΕΤΕ Βάσει της καταγγελίας στην παρούσα υπόθεση, η ΕΤΕ ελέγχεται έµµεσα από το ελληνικό ∆ηµόσιο. Στο περιθώριο της παρούσας υπόθεσης, µια άλλη καταγγελία που αφορά επίσης τις δραστη- ριότητες της ΕΤΕ καταδεικνύει ότι η εν λόγω τράπεζα ταυτίζεται ουσιαστικά µε το ελληνικό ∆ηµόσιο αφού οι µετοχές της ανήκουν σε µεγάλο βαθµό στο κράτος και σε νοµικά πρόσωπα δηµοσίου δικαίου. Σύµφωνα µε τις πληροφορίες της δεύτερης καταγγελίας, αν και αληθεύει ότι το κράτος κατέχει περίπου το 5 % του κεφαλαίου της τράπεζας, η συµµετοχή οργανισµών που ελέγχονται από το κράτος ανέρχεται σε 43,67 %. Η συνολική κρατική συµµετοχή ανέρχεται εποµένως σε 48,779 %. Το υπόλοιπο 51,221 % κατανέµεται σε πλήθος µετόχων, οι οποίοι δεν έχουν κανέναν πραγµατικό έλεγχο στην λειτουργία της τράπεζας. Πάντοτε βάσει της ίδιας πηγής, το διοικητικό συµβούλιο εκλέγεται από τη συνέλευση των µετόχων. Ωστόσο, τουλάχιστον τέσσερα επί συνόλου δεκαπέντε µελών του συµβουλίου, ο διοικητής της τράπε- ζας και οι τρεις υποδιοικητές, που είναι ταυτόχρονα ο πρόεδρος και οι αντιπρόεδροι του συµβουλίου αντίστοιχα, διορίζονται από την κυβέρνηση πριν εµφανισθούν ενώπιον της συνέλευσης. Άλλα µέλη του συµβουλίου εκπροσωπούν δηµόσια συµφέροντα, όπως λ. χ. ένας επίσκοπος, ο οποίος αντιπροσωπεύει την Εκκλησία της Ελλάδος η οποία, βάσει του Συντάγµατος, δεν είναι διαχωρισµένη από το κράτος. Σε άλλες υποθέσεις (κυρίως τις κρατικές ενισχύσεις ΝΝ 137/97 και ΝΝ 138/97 — Ελλάδα), η Επιτροπή υπέβαλε ερωτήσεις στις ελλη- νικές αρχές σχετικά µε το δηµόσιο ή ιδιωτικό χαρακτήρα της ΕΤΕ. Από τις παρασχεθείσες απαντήσεις, κυρίως εκείνες της τράπεζας, προκύπτει ότι, βάσει του άρθρου 91 του νόµου αριθ. 1892/1990, η ΕΤΕ δεν αποτελεί πλέον µέρος του δηµόσιου τοµέα δεδοµένου ότι το κράτος δεν κατέχει πλέον ούτε το σύνολο ούτε την πλειοψη- φία του κεφαλαίου της. Η άµεση συµµετοχή του κράτους στο κεφάλαιο της τράπεζας ανέρχεται σε 5,097 %, ενώ η συνολική συµµετοχή του δηµοσίου ανέρχεται σε 49,194 %. Τα µερίδια που κατέχει ο δηµόσιος τοµέας δεν παρέχουν κανένα ειδικό δικαίωµα. Το διοικητικό συµβούλιο εκλέγεται ελεύθερα και ελέγχεται από τη γενική συνέλευση των µετόχων. Όλες οι διατάξεις που επέτρεπαν στο κράτος να διορίζει ορισµένα µέλη του συµβουλίου καταργήθη- καν µε το νόµο αριθ. 2076/1992. Ο ίδιος νόµος κατάργησε επίσης τις διατάξεις που επέβαλαν την υποχρεωτική εκπροσώπηση των δηµόσιων οργανισµών από τα Υπουργεία Οικονοµικών, Εργασίας κ. λπ. ή από τον κοινό εκπρόσωπό τους, κατά τη γενική συνέλευση των µετόχων. Ως εκ τούτου, οι ελληνικές αρχές υποστηρίζουν ότι δεν δύναται πλέον να συναχθεί ότι οι πράξεις των θεσµικών οργάνων της τράπεζας είναι πράξεις του κράτους. Οι αποφάσεις της τράπεζας δεν συνιστούν εποµένως κρατικές ενισχύσεις. Η Επιτροπή λαµβάνει υπόψη το χαρακτήρα της σύνθεσης του κεφαλαίου της τράπεζας, η πλειονότητα του οποίου ανήκει στον ιδιωτικό τοµέα. Στο βαθµό που καµία από τις διαβιβασθείσες πληροφορίες δεν αποδεικνύει ότι το διοικητικό συµβούλιο της ΕΤΕ αποτελείται κατά πλειοψηφία από εκπροσώπους του δηµόσιου τοµέα, η Επιτροπή συνάγει το συµπέρασµα ότι η τράπεζα δεν ελέγχεται από το ελληνικό ∆ηµόσιο. Οι αποφάσεις του διοικητικού συµβουλίου δεν εµπίπτουν εποµένως στο πεδίο εφαρµογής του άρθρου 92 παράγραφος 1 της συνθήκης. Το εν λόγω συµπέρασµα κοινοποιήθηκε ήδη στις ελληνικές αρχές από τις υπηρεσίες της Επιτροπής, στις 24 Απριλίου 1997, στο πλαίσιο άλλης υπόθεσης. Κατά συνέπεια, τόσο η ενδεχόµενη δια- γραφή του χρέους των 9 δισεκατοµµυρίων δραχµών υπέρ της ΑΕΕΧΠΛ, όσο και ενδεχόµενη αναβολή των πληρωµών του χρέους της ΠΚΤ προς την ΕΤΕ — οι ελληνικές αρχές διαψεύδουν ότι έλαβαν χώρα δεν συνιστούν κρατικές ενισχύσεις. Η Επιτροπή δύνα- ται εποµένως να κλείσει τη διαδικασία για τα θέµατα αυτά, καθώς και για τα δάνεια που χορηγήθηκαν στην ΠΚΤ και τη Λ∆. Μένει ωστόσο να εξετασθεί αν η τράπεζα θα είχε χορηγήσει δάνεια στις δύο αυτές εταιρείες αν δεν υπήρχαν οι εγγυήσεις του δηµοσίου. β) Οι εγγυήσεις του δηµοσίου υπέρ της ΠΚΤ και της Λ∆ Οι εν λόγω εγγυήσεις χορηγήθηκαν µε υπουργικές αποφάσεις της 16ης Οκτωβρίου 1995, της 16ης Ιανουαρίου και της 23ης Ιου- νίου 1996, και δηµοσιεύτηκαν στην ελληνική Εφηµερίδα της Κυβερνήσεως (4) ∆εδοµένου ότι πρόκειται για µέτρα ad hoc, ευνοούν ορισµένες επιχειρήσεις ή ορισµένες µονάδες παραγωγής κατά την έννοια του άρθρου 92 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ. Στο πλαίσιο της διαδικασίας, οι ελληνικές αρχές διαβεβαίωσαν ότι ουδέποτε χορηγήθηκε δάνειο ύψους 500 εκατοµµυρίων δραχµών του 1995. Οι αρχές παρουσίασαν επιστολή, µε ηµεροµηνία 7 Οκτωβρίου 1997, την οποία απευθύνει το Υπουργείο Οικονοµικών στο Υπουργείο Εθνικής Οικονοµίας και από την οποία προκύπτει ότι η εγγύηση για το εν λόγω δάνειο ακυρώθηκε ελλείψει πραγµα- τικών εγγυήσεων υπό µορφή υποθήκης πρώτης τάξεως. Πρέπει εποµένως να συναχθεί ότι η ΠΚΤ δεν έτυχε κρατικής εγγύησης για δάνειο 500 εκατοµµυρίων δραχµών. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή δύναται να κλείσει τη σχετική διαδικασία. Στις παρατηρήσεις τους κατά την κίνηση της διαδικασίας, οι ελλη- νικές αρχές δεν αµφισβητούν το χαρακτήρα της ενίσχυσης που διέπει τις εγγυήσεις υπέρ της ΠΚΤ (η ακύρωση των οποίων αποδεί- χθηκε µόνο στη συνέχεια) και της Λ∆. Θεωρούν ότι πρόκειται για ενισχύσεις λειτουργίας που χορηγήθηκαν για την αντιµετώπιση περιβαλλοντικών αναγκών. (4) ΦΕΚ 876 της 20ής Οκτωβρίου 1995, ΦΕΚ 34 της 19ης Ιανουαρίου 1996 και ΦΕΚ 658 της 30ής Ιουλίου 1996. L 30/48 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 1. 2. 2001 Οι ελληνικές αρχές υποστηρίζουν επίσης ότι οι εξεταζόµενες κρατι- κές παρεµβάσεις δεν είχαν αντίκτυπο στο ενδοκοινοτικό εµπόριο λόγω της περιορισµένης ισχύος του µεριδίου της Ελλάδος στις εν λόγω συναλλαγές, όπως περιγράφεται από την Επιτροπή κατά την κίνηση της διαδικασίας. ∆ύναται εποµένως να συναχθεί, παρότι οι ελληνικές αρχές δεν το πράττουν και αντιφάσκουν µε την προγενέ- στερη επιχειρηµατολογία τους, ότι τα εν λόγω µέτρα δεν συνιστούν ενισχύσεις κατά την έννοια του άρθρου 92 παράγραφος 1 της συνθήκης. Το επιχείρηµα αυτό δεν ευσταθεί. Στην πραγµατικότητα, η Ελλάδα έχει κάποιο µερίδιο, έστω και ασθενές, στις ενδοκοινοτικές συναλ- λαγές, όπως ανέφερε η Επιτροπή κατά την κίνηση της διαδικασίας. Στην περίπτωση εκείνη, η Επιτροπή είχε καταδείξει ότι οι συναλλα- γές στην κοινοτική αγορά λιπασµάτων ήταν αξιοσηµείωτες: 16,8 εκατοµµύρια τόνοι το 1992 και 19,5 εκατοµµύρια τόνοι το 1994. Οι εξαγωγές της Ελλάδας προς τα άλλα κράτη µέλη αντιστοιχού- σαν (σε όγκο) 0,66 % των ενδοκοινοτικών συναλλαγών το 1993 και σε 0,44 % το 1994. Πάντοτε σε όγκο, το 1993, οι εισαγωγές της Ελλάδας αντιστοιχούσαν στο 1,1 % και το 1994 στο 0,89 % των ενδοκοινοτικών συναλλαγών του τοµέα. Η Επιτροπή έκλεισε την εξέταση της αγοράς λιπασµάτων διευκρινίζοντας ότι οι εισαγω- γές από άλλα κράτη µέλη καλύπτουν ποσοστό µεταξύ 10, % και 15 % (βάσει των εκτιµήσεων) των αναγκών της χώρας. Η σηµασία των συναλλαγών τονίσθηκε επίσης από τρίτους που παρενέβησαν κατά την παρούσα διιδικασία. Σύµφωνα µε µια από τις ευρωπαϊκές ενώσεις παραγωγών λιπασµάτων που παρενέβησαν στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, οι εισαγωγές λιπασµάτων της Ελλάδας κυµαίνονται µεταξύ 350 000 και 400 000 τόνων, εκ των οποίων 150 000 τόνοι αφορούν είδη λιπασµάτων που παράγο- νται στην Ελλάδα. Από αυτούς τους 150 000 τόνους, το 90 % προέρχεται από µέλη της προαναφερθείσας ένωσης. Επιπλέον, σύµφωνα µε άλλη ένωση παραγωγών, η οποία παρενέβη κατά την παρούσα διαδικασία, το 1996 η Ελλάδα εισήγαγε 63 700 τόνους λιπασµάτων από άλλα κράτη µέλη, ποσότητα που αντιστοιχεί στο 5 % περίπου της εθνικής κατανάλωσης. Στο βαθµό που οι ελληνικές αρχές αναγνωρίζουν ότι η Λ∆ εξήγε µέρος της παραγωγής της προς τα άλλα κράτη µέλη, η Επιτροπή συνάγει το συµπέρασµα ότι η κρατική παρέµβαση µε σκοπό τη διατήρηση της βιωσιµότητας της εταιρείας επηρεάζει την παραγωγή της και, κατά συνέπεια, τις εξαγωγές της. Ως εκ τούτου, η εν λόγω κρατική παρέµβαση επηρεάζει τις ενδοκοινοτικές συναλλαγές. Όσον αφορά την αλλοίωση των όρων του ανταγωνισµού, το Πανό- ραµα της Κοινοτικής Βιοµηχανίας του 1997 (5) αναφέρει ότι στη ∆υτική Ευρώπη, το εµπόριο λιπασµάτων συρρικνώθηκε κατά το πρώτο ήµισυ της δεκαετίας του ’90 και επλήγη από κάµψη της κατανάλωσης και ελαφρώς αυξηµένες τιµές. Η οικονοµική κατά- σταση των παραγωγών της ∆υτικής Ευρώπης επιδεινώθηκε µε την αύξηση των εισαγωγών στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τον ανταγωνι- σµό, στις υπεράλιες αγορές, των παραγωγών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης. Η εξέλιξη αυτή επιτάχυνε την πορεία αναδιάρθρωσης και τη δια- κοπή λειτουργίας πολλών εργοστασίων. Η πορεία αυτή συνεχίζεται ακόµη και σήµερα σε ορισµένα κράτη µέλη. Το 1983, ο κοινοτικός τοµέας λιπασµάτων απασχολούσε 140 000 άτοµα, ενώ το 1995 ο αριθµός µειώθηκε σε 20 000. Από τα µέσα της δεκαετίας του ’90, ο τοµέας ανέκτησε την ανταγωνιστικότητά του και είναι πάλι σε θέση, από τεχνική και οικονοµική άποψη, να εξυπηρετήσει την ευρωπαϊκή αγορά όσον αφορά τις ζητούµενες ποσότητες και ποιότητες λιπασµάτων. Σύµφωνα µε τις προβλέψεις, η αγορά εµφανίζεται σταθερή στο εγγύς µέλλον. Η εξέλιξη αυτή ήταν αντιληπτή το 1995, αφού το Πανόραµα της Κοινοτικής Βιοµηχανίας του έτους αυτού (6) ανέ- φερε σταθεροποίηση της παραγωγής για τα προσεχή έτη, ύστερα από σειρά ετών πλεονάζουσας παραγωγικής ικανότητας και ασθε- νούς ζήτησης. Στο βαθµό που οι κρατικές παρεµβάσεις έχουν σκοπό να επιβραδύ- νουν την αναδιάρθρωση του εν λόγω τοµέα στην Ελλάδα, ενώ στα άλλα κράτη µέλη η διαδικασία αυτή έχει ήδη πραγµατοποιηθεί ή συνεχίζεται σε ορισµένα, η Επιτροπή συµπεραίνει ότι η ενίσχυση στρεβλώνει τον ανταγωνισµό. Τη διαπίστωση αυτή συµµερίζονται και τα ενδιαφερόµενα µέρη που παρενέβησαν στο πλαίσιο της διαδικασίας, τα οποία υπογράµµισαν εξάλλου ότι υφίστανται ανταγωνιστικό µειονέκτηµα έναντι των ενι- σχυόµενων επιχειρήσεων, δεδοµένου ότι η κρατική στήριξη επιτρέ- πει στις τελευταίες να εξακολουθούν να πωλούν µε ζηµία. Βάσει των πληροφοριών που κοινοποίησαν οι ενδιαφερόµενοι τρί- τοι, και τις οποίες δεν αµφισβήτησαν οι ελληνικές αρχές, οι δυσχέ- ρειες που αντιµετωπίζουν οι ΠΚΤ και Λ∆ δεν τις εµπόδισαν, (ούτε τη ΒΑΛ) να πωλήσουν, κατά το 1994 και 1995, την παραγωγή τους σε τιµές κατώτερες κατά 9 % έως 25 % των τιµών που ισχύουν στην αγορά. Αυτό, πάντοτε βάσει της ίδιας πηγής, οφείλε- ται σε µια σταθερή πολιτική των υπόψη εταιρειών να προτείνουν συστηµατικά τιµές κατώτερες από εκείνες των άλλων προµηθευτών. Πρέπει να υπενθυµιστεί ότι η αιτίαση αυτή ήταν µιά από τις πρώτες που ήγειρε ο καταγγέλων στην παρούσα υπόθεση. Κατά συνέπεια, συνάγεται το συµπέρασµα ότι οι ενισχύσεις υπό µορφή κρατικών εγγυήσεων επηρεάζουν τις συναλλαγές µεταξύ των κρατών µελών. Οι κρατικές εγγυήσεις υπέρ της Λ∆ συνιστούν εποµένως κρατικές ενισχύσεις κατά την έννοια του άρθρου 92 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ. Παρότι η παρούσα ανάλυση αρκεί αφ’ εαυτής να καταδείξει το χαρακτήρα κρατικής ενίσχυσης των εξεταζόµενων µέτρων, η Επι- τροπή έκρινε σκόπιµο να σχολιάσει επικουρικώς ορισµένους ισχυρι- σµούς των ελληνικών αρχών. Πράγµατι, οι ελληνικές αρχές κάνουν αναφορά στοιχείων βάσει των οποίων θα µπορούσε να υποτεθεί ότι οι εν λόγω εγγυήσεις δεν αποτελούν ενισχύσεις κατά την έννοια του άρθρου 92 παράγραφος 1 της συνθήκης. Ωστόσο, σε κανένα σηµείο δεν διαβεβαιώνουν ρητά ότι πρόκειται για κάτι τέτοιο. Στην επιστολή τους της 21 ης Νοεµβρίου 1997, οι ελληνικές αρχές αναφέρουν ότι, στο πλαίσιο της εκκαθάρισης της εταιρείας Λ∆, τα στοιχεία του ενεργητικού της επαρκούν µετά την εκποίησή τους για να καλύψουν όχι µόνο τις οφειλές της έναντι της ΕΤΕ, αλλά και τις οφειλές της έναντι τρίτων. Εξάλλου, πάντοτε σύµφωνα µε τις ελληνικές αρχές, η αντικειµενική αξία των οικοδοµήσιµων εκτάσεων και άλλων ακίνητων περιουσιακών στοιχείων της Λ∆ ανερχόταν σε 16,34 δισεκατοµµύρια δραχµές. Αυτό επιβεβαιώνεται από δήλωση που υποβλήθηκε στην Οικονοµική Εφορία Πειραιά. (5) Υπηρεσία επισήµων εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, 1997. (6) Υπηρεσία επισήµων εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, 1995. 1. 2. 2001 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 30/49 Πράγµατι, η δήλωση αυτή χρονολογείται από το 1993 και δεν είναι συνεπής προς το τίµηµα αγοράς που κατέβαλε η ΕΤΕ (ή η ΠΚΤ) για τα εν λόγω στοιχεία ενεργητικού, δηλαδή 9 δισεκατοµµύ- ρια δραχµές, πάντοτε το 1993. Πράγµατι, σύµφωνα µε τις ελληνι- κές αρχές, η αγορά των περιουσιακών στοιχείων από την ΕΤΕ πραγµατοποιήθηκε κατά τη διάρκεια δηµόσιας πρόσκλησης υπο- βολής προσφορών. Εποµένως, η τελευταία αυτή αξία πρέπει να ληφθεί υπόψη, κατά περίπτωση, ως εκτίµησή αγοράς για το 1993. Εξάλλου, στον ισολογισµό της ΠΚΤ έχει εγγραφεί ποσό αυτής της τάξης. Οι ελληνικές αρχές αναφέρουν ότι κάθε προσηµείωση υποθήκης για τις δανειοδοτήσεις που χορήγησε η ΕΤΕ στην Λ∆ καλύπτεται επο- µένως χωρίς πρόβληµα, από την αντικειµενική αξία των γηπέδων και άλλων ακίνητων περιουσιακών στοιχείων της επιχείρησης. ∆ιευ- κρινίζουν τέλος ότι η αξία της προσηµείωσης της ΕΤΕ επί των περιουσιακών στοιχείων της Λ∆ ανέρχονται σε 5 δισεκατοµµύρια δραχµές. Επιπλέον, στην επιστολή της 7ης Ιανουαρίου 1997, οι ελληνικές αρχές διαβεβαιώνουν ότι ουδέποτε ετέθη πρόβληµα σχε- τικά µε τη δανειοληπτική ικανότητα της επιχείρησης, χωρίς να µπορεί να διευκρινισθεί αν πρόκειται για την ΠΚΤ ή τη Λ∆, εφόσον, χάρη στον κύκλο εργασιών της και στα ρευστοποιήσιµα περιου- σιακά στοιχεία που µπορούσε να υποθηκεύσει, µπορούσε να εξα- σφαλίσει τα απαιτούµενα κεφάλαια κινήσεως από οποιαδήποτε τρά- πεζα. Υπενθυµίζοντας ότι οι ελληνικές αρχές δεν επιβεβαιώνουν σε κανένα σηµείο ότι οι πραγµατικές εγγυήσεις που ήταν σε θέση να προσφέρει η Λ∆ της επέτρεπαν να λάβει τα δάνεια που προορίζο- νταν για την κάλυψη των ζηµιών της χωρίς να χρειασθεί να προ- σφύγει στην κρατική εγγύηση, τα προαναφερθέντα στοιχεία απαι- τούν πολλαπλό σχολιασµό. χρησιµοποιεί βάσει Καταρχήν, η Λ∆, η οποία συστάθηκε αποκλειστικά για την εκµετάλ- λευση του εργοστασίου, χρηµατοδοτικής µίσθωσης τις εγκαταστάσεις ιδιοκτησίας της ΠΚΤ και, κατά συνέ- πεια, δεν είναι ιδιοκτήτρια. Αυτό επιβεβαιώνεται από την ανάγνωση των ισολογισµών της Λ∆ οι οποίοι δεν περιλαµβάνουν, στα ακίνητα στοιχεία ενεργητικού, καµία αναφορά σχετική µε γήπεδα ή κτίρια. Εποµένωςη Λ∆ δεν διαθέτει 16,34 δισεκατοµµύρια πάγια περιου- στακά στοιχεία. ∆ιερωτάται λοιπόν κανείς πώς τα µετριοπαθή πάγια περιουσιακά της Λ∆ (36 εκατοµµύρια δραχµές το 1995 και 40 εκατοµµύρια το 1996), το µετοχικό κεφάλαιο της οποίας είναι εξάλλου αρνητικό, επαρκούν για την κάλυψη των οφειλών της (5,67 δισεκατοµµύρια δραχµές το 1995 και 7,5 δισεκατοµµύρια το 1996). Τα τρέχοντα περιουσιακά στοιχεία είναι λίγο περισσό- τερα, αλλά πάντοτε ανεπαρκή (4,45 δισεκατοµµύρια δραχµές το 1995 και 4,5 το 1996). Εξάλλου, πρέπει να σηµειωθεί ότι, αντίθετα µε ό,τι συνέβη για την κρατική εγγύηση επί του δανείου των 500 εκατοµµυρίων δραχµών υπέρ της ΗΚΤ, κανένα στοιχείο δεν αποδεικνύει ότι το ελληνικό ∆ηµόσιο απαίτησε από την Λ∆ να εγγράψει υποθήκη που να καλύπτει το σύνολο των ακίνητων περιουσιακών στοιχείων του εργοστασίου λιπασµάτων της ∆ραπετσώνας. Επιπλέον, θα µπορούσε κανείς να υποθέσει ότι η ΠΚΤ εγγυάται υπέρ της Λ∆, υποθηκεύοντας, λόγου χάρη, µέρος των προαναφερ- θέντων πάγιων στοιχείων ενεργητικού. Αυτό ούτε υποστηρίχθηκε ούτε αποδείχθηκε από τις ελληνικές αρχές στη διάρκεια της παρού- σας διαδικασίας. ∆ιερωτάται εξάλλου κανείς πώς η ΠΚΤ θα είχε χορηγήσει εγγύηση τέτοιου είδους, αφού δεν επιθυµούσε να χορηγήσει πραγµατικές εγγυήσεις στο δηµόσιο έναντι της κρατικής εγγύησης επί του προαναφερθέντος δανείου ύψους 500 εκατοµµυ- ρίων δραχµών. Όσον αφορά τις προσηµειώσεις υποθήκης της ΕΤΕ επί των περιου- σιακών στοιχείων της Λ∆ ΑΕ, αξίας 5 δισεκατοµµερίων δραχµών, τα έγγραφα που προσκόµισαν οι ελληνικές αρχές φανερώνουν ότι το υποθηκοφυλακείο πιστοποίησε ότι στις 17 Ιουλίου 1995 η ΕΤΕ κατείχε υποθήκη αναφορικά µε το ποσό αυτό έναντι τη ΠΚΤ, η οποία ενεγράφη το 1994. Η εν λόγω υποθήκη δεν καλύπτει διόλου τα περιουσιακά στοιχεία της Λ∆, η οποία την εποχή εκείνη δεν είχε ακόµη ιδρυθεί. Οι ελληνικές αρχές εξηγούν επίσης ότι οι χρηµατοδοτήσεις που χορήγησε η ΕΤΕ στην ΠΚΤ και, από το 1996 στη Λ∆, πραγµατο- ποιούνται βάσει χρηµατοπιστωτικών κριτηρίων καθαρά τραπεζικού χαρακτήρα. Οι όροι (επιτόκια, εµπράγµατες ασφάλειες κ. λπ. ) των δανείων που χορηγούνται ως κεφάλαια κινήσεως είναι εκείνοι που εφαρµόζει συνήθως η ΕΤΕ έναντι εταιρειών δανειοληπτικής ικανότη- τας ανάλογης µε την ικανότητα της υπόψη επιχείρησης. Ενδέχεται να διερωτηθεί κανείς σχετικά µε την οικονοµική λογική των δανείων αυτών. Στην πραγµατικότητα, η χορήγηση κεφαλαίου κινήσεως σε µια επιχείρηση έχει σκοπό να της επιτρέψει να ρυθµίσει τα τρέχοντα χρέη της και όχι να πραγµατοποιήσει διαρθρωτικές µετατροπές για τη βελτίωση της κατάστασής της. Εξάλλου, δεδο- µένης της προγραµµατιζόµενης διακοπής της λειτουργίας του εργοστασίου λιπασµάτων, είναι αµφίβολο κατά πόσο άλλοι τραπεζι- κοί οργανισµοί θα είχαν χορηγήσει µακροπρόθεσµα δάνεια στη Λ∆. Στην επιστολή τους της 21ης Νοεµβρίου 1997, οι ελληνικές αρχές αναφέρουν ότι «µε τις παρασχεθείσες εγγυήσεις για δάνεια ύψους 1,2 δισεκατοµµυρίων δραχµών και 0,6 δισεκατοµµυρίων δραχµών αντιστοίχως, το εργοστάσιο της ∆ραπετσώνας έλαβε αντίστοιχα δάνεια από την ΕΤΕ τα για την κάλυψη των ζηµιών των ετών 1994, 1995 και 1996». Η διαβεβαίωση αυτή οδηγεί σε πολλαπλό σχολιασµό. Πρώτον, υποδηλώνει ότι τα δάνεια χορηγήθηκαν µόνον αφού το κράτος συναίνεσε να καταστεί εγγυητής της εταιρείας. Πράγµατι, σύµφωνα µε την επιστολή των ελληνικών αρχών της 21ης Νοεµβρίου 1997, το δάνειο του 1,2 δισεκατοµµυρίων δραχµών χορηγήθηκε στη Λ∆ στις 16 Ιανουαρίου 1996, ηµεροµηνία έκδοσης της υπουργικής απόφασης που ενέκρινε την εγγύηση. Το κείµενο της απόφασης αυτής χρησιµοποιεί εξάλλου χρόνο µέλλοντα για να αναφερθεί στη χορήγηση του δανείου αφού αναφέρει ότι «η χορήγηση και η εξυπηρέτηση του δανείου θα είναι σύµφωνες µε τους όρους που περιλαµβάνονται στο έγγραφο της Εθνικής Τράπεζας (ΕΤΕ) της 7ης Σεπτεµβρίου 1995. …» Αν η Λ∆ ήταν σε θέση να εφοδιασθεί τα κεφάλαια αυτά από την αγορά χωρίς κρατική εγγύηση, είναι απο- ρίας άξιον πώς η ΕΤΕ περίµενε µέχρι τις 16 Ιανουαρίου 1996, δηλαδή την ίδια ηµέρα που χορηγήθηκε η κρατική εγγύηση, ενώ σύµφωνα µε το προαναφερθέν διάταγµα, οι όροι του δανείου ήταν γνωστοί από τις 7 Σεπτεµβρίου 1995. Πρέπει να υπενθυµισθεί εκ νέου ότι κατά την ηµεροµηνία αυτή η Λ∆ δεν υπήρχε ακόµη, αφού δηµιουργήθηκε στις 30 Νοεµβρίου 1995. ∆εύτερον, η Επιτροπή εκτιµά ότι δεν γίνεται ιδιαίτερα πιστευτό το γεγονός ότι η ΕΤΕ δεν λαµβάνει υπόψη την χρηµατοπιστωτική κατάσταση µιας επιχείρησης στην οποία προτίθεται να χορηγήσει δάνειο ούτε ότι η πλειονότητα των πελατών της ΕΤΕ βρίσκεται στην ίδια χρηµατοπιστωτική κατάσταση µε τη Λ∆. Κανονικά η Εθνική Τράπεζα θα έπρεπε, όπως κάθε άλλη εµπορική τράπεζα, να λάβει υπόψη τον οικονοµικό κίνδυνο που συνοδεύει µιά τόσο προβληµα- τική επιχείρηση και να προσαρµόσει τους ενδεχόµενους όρους δανεισµού στον κίνδυνο αυτό. Είναι εποµένως απολύτως εύλογο ότι η ΕΤΕ επεφύλαξε στη Λ∆ την ίδια µεταχείριση µε άλλες εται- ρείες, αφού πρώτα έλαβε την κρατική εγγύηση η οποία ήρε κάθε κίνδυνο για την πιστώτρια τράπεζα. L 30/50 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 1. 2. 2001 ∆εν γίνεται επίσης ιδιαίτερα πιστευτός ο ισχυρισµός ότι η Λ∆ δεν αντιµετώπιζε προβλήµατα δανειοδότησης σε κανονικές συνθήκες οικονοµίας της αγοράς, αφού οι λογαριασµοί της για το 1996 αποδεικνύουν ότι δεν κατόρθωσε να εξοφλήσει οφειλή 3,76 δισε- κατοµµυρίων δραχµών µε λήξη προθεσµίας καταβολής το ίδιο έτος. Η µόνη λογική εξήγηση πρέπει να αναζητηθεί σε σηµείωµα των ελεγκτών στον ισολογισµό του 1996 όπου αναφέρεται ότι τα αναφερόµενα 3,76 δισεκατοµµύρια δραχµές απολάβουν όλα κρα- τικής εγγύησης. Αυτό σηµαίνει ότι το 1996, το 87,6 % των βραχυπρόθεσµων οφειλών έναντι των τραπεζών αντιστοιχούσε σε ληξιπρόθεσµες καταβολές χρεών που είχαν την εγγύηση του δηµο- σίου. Ο ισολογισµός του 1995 φανερώνει ήδη ότι η Λ∆ αντιµετώπιζε σοβαρές δυσχέρειες να εξοφλήσει τα τραπεζικά της δάνεια, αφού είχε ήδη φθάσει στη λήξη της προθεσµίας οφειλής βραχυπρόθε- σµου χρέους ύψους 1,16 δισεκατοµµυρίων δραχµών µε εγγύηση του δηµοσίου. Αυτό αντιστιχούσε ήδη στο 82 % του βραχυπρόθε- σµου τραπεζικού της χρέους. ∆εν υπάρχει κανένα στοιχείο που να αποδεικνύει ότι το υπόλοιπο ποσό των βραχυπρόθεσµων τραπε- ζικών χρεών δεν είχε επίσης την εγγύηση του δηµοσίου, ούτε οι ελληνικές αρχές έχουν υποστηρίξει κάτι τέτοιο. Βάσει των ανωτέρω, η Επιτροπή διαπιστώνει ότι οι ελληνικές αρχές δεν απέδειξαν ότι η Λ∆ θα µπορούσε να έχει λάβει δάνεια για την κάλυψη των ζηµιών εκµετάλλευσης των ετών 1994, 1995 και 1996 χωρίς την εγγύηση του ελληνικού ∆ηµοσίου. Ως εκ τούτου, οι συγκεκριµένες εγγυήσεις επηρεάζουν τις συναλ- λαγές µεταξύ των κρατών µελών και στρεβλώνουν τον ανταγωνι- σµό. Πράγµατι, επέτρεψαν στο εργοστάσιο λιπασµάτων να αντεπε- ξέλθει στις δυσχέρειες λειτουργίας τις οποίες αντιµετώπιζε, ενώ η µείωση της παραγωγικής ικανότητας την οποία επέβαλε το κράτος δεν του επέτρεψε να πραγµατοποιήσει επαρκείς πωλήσεις ώστε να φθάσει στο νεκρό σηµείο αποδοτικότητας. Οι εξεταζόµενες εγγυήσεις παρεµποδίζουν συνεπώς τη φυσιολογική αναδιάρθρωση του τοµέα στην Ελλάδα, η οποία έχει ήδη λάβει χώρα στα περισσότερα άλλα κράτη µέλη, αφού έχουν ως αποτέλε- σµα να διατηρούν προσωρινά τεχνητά βιώσιµη µια επιχείρηση που δεν κατορθώνει να εµφανίσει κέρδη και η οποία πρέπει να παύσει αµετάκλητα τις δραστηριότητές της το 2000. Επιπλέον, η τεχνητή διατήρηση της δραστηριότητας της ΠΚΤ και της Λ∆ δεν επιτρέπει σε άλλους εθνικούς ή κοινοτικούς παραγωγούς να αναλάβουν το µερίδιό της στην αγορά. Ως εκ τούτου, οι εξεταζόµενες εγγυήσεις συνιστούν ενισχύσεις κατά την έννοια του άρθρου 92 παράγραφος 1 της συνθήκης. Οι ελληνικές αρχές δεν ήταν σε θέση να αποδείξουν, στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, ότι η Λ∆ θα µπορούσε να έχει λάβει τα δάνεια που προορίζονταν για την κάλυψη των ζηµιών εκµετάλ- λευσης των ετών 1994, 1995 και 1996 χωρίς την εγγύηση του δηµοσίου, κυρίως εξαιτίας της δυσχερέστατης χρηµατοπιστωτικής κατάστασης της δικαιούχου εταιρείας. Από την εξεταστική διαδικα- σία δεν προκύπτει κανένα στοιχείο που να επιτρέπει την ανατροπή της εκτίµησης η οποία διατυπώθηκε κατά την κίνηση της διαδικα- σίας, βάσει της οποίας οι εγγυήσεις συµπίπτουν µε το εγγυηθέν ποσόν, µείον προµήθεια 1 % επί του ποσού του δανείου, η οποία καταβλήθηκε για την εξασφάλιση της εγγύησης. Κανένας ιδιώτης επενδυτής δεν θα είχε συνεχίσει χωρίς την εγγύηση του δηµοσίου τη ζηµιογόνο δραστηριότητα, η οποία επιπλέον αφορά περιορισµένο χρονικό διάστηµα και µε αυξανόµενο βάρος ζηµιών, λόγω της αδυναµίας πραγµατοποίησης επαρκών πωλήσεων για την επίτευξη του νεκρού σηµείου αποδοτικότητας. Εύλογο είναι ότι µε τις συνθήκες αυτές η µέτοχος ΕΤΕ προτίµησε να χορηγήσει στη Λ∆ τα δάνεια που καλύπτονταν από την κρατική εγγύηση παρά να προβεί σε αναδιάταξη του κεφαλαίου της εταιρείας, αφού στην πρώτη περίπτωση η τράπεζα δεν διέτρεχε κανένα κίνδυνο απώλειας των επενδυθέντων ποσών. Βάσει των ισολογισµών της εταιρείας και των αποφάσεων που αφορούν τη χορήγηση των εγγυήσεων, η Επιτροπή δεν δύναται να αποκλείσει ότι έχει επέλθει κινητοποίηση του συνόλου ή σηµαντι- κού µέρους των κρατικών εγγυήσεων για τα δάνεια που έλαβε η Λ∆. Πράγµατι, τα διατάγµατα χορήγησης των εγγυήσεων προβλέ- πουν ότι το κράτος αναλαµβάνει την υποχρέωση να καταβάλει στην ΕΤΕ κάθε δόση του δανείου που δεν εξοφλείται δύο µήνες µετά την ηµεροµηνία λήξης της προθεσµίας καταβολής. Επιπλέον, όπως προαναφέρθηκε, σύµφωνα µε τον ισολογισµό του 1996, η Λ∆ είχε ληξιπρόθεσµα χρέη ύψους 3,76 δισεκατοµµυρίων δραχµών (συµπε- ριλαµβανοµένων των τόκων), που συνίσταντο σε δάνεια µε εγγύηση του δηµοσίου. γ) Η αύξηση του κεφαλαίου της ΒΑΛ και η οφειλή προς τη ∆ΕΗ i) Το Φεβρουάριο του 1995, η ΑΤΕ, κύρια µέτοχος της ΒΑΛ, προέβη σε αύξηση του µετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας κατά ένα δισεκατοµµύριο δραχµές (1 000 000 041 δραχµές, σύµφωνα µε τον ισολογισµό της χρήσης 1995), προκειµένου η τελευταία να προβεί σε υλοποίηση επενδυτικού προγράµµατος εκσυγχρονισµού των εγκαταστάσεών της για την παραγωγή νέων προϊόντων. Οι ελληνικές αρχές παρουσιάζουν την πράξη αυτή ως συνήθη εµπορική πράξη. Το επενδυτικό πρόγραµµα συνίστατο σε µηχα- νολογικό εξοπλισµό αυτοµατοποίησης της γραµµής φόρτωσης- ενσάκκισης και κατασκευή αποθήκης πρώτων και βοηθητικών υλών. Με τον τρόπο αυτό, ή εταιρεία φιλοδοξούσε να βελτιώ- σει τη χρηµατοοικονοµική της κατάσταση µέσω της αύξησης της παραγωγής. Οι ελληνικές αρχές αναγνωρίζουν ωστόσο ότι το πρόγραµµα απέτυχε και ότι η εν λόγω πράξη υπήρξε κακή επιλογή της ΑΤΕ. Προκειµένου να συναχθεί ότι η εν λόγω εισφορά κεφαλαίου δεν συνιστά κρατική ενίσχυση, θα έπρεπε να αποδειχθεί ότι η ΑΤΕ συµπεριφέρθηκε ως ιδιώτης επενδυτής σε συνήθεις συνθήκες οικονοµίας της αγοράς. Οι αρχές που εφαρµόζονται προκειµέ- νου να καθορισθεί εάν µια κρατική επιχείρηση συµπεριφέρεται ως ιδιώτης επενδυτής σε συνθήκες οικονοµίας της αγοράς περιλαµβάνονται στην ανακοίνωση της Επιτροπής προς τα κράτη µέλη σχετικά µε την εφαρµογή των άρθρων 92 και 93 της συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 5 της οδηγίας 80/723/ΕΚ της Επιτροπής περί της διαφάνειας των οικονοµικών σχέσεων µεταξύ των κρατών µελών και των δηµοσίων επιχειρήσεων του µεταποιητικού τοµέα (7). Η εξέταση των λογαριασµών της ΒΑΛ φανερώνει ότι η εν λόγω εταιρεία άρχισε να εµφανίζει ζηµίες τουλάχιστον από το 1992 και µέχρι το 1996, κατά τον τελευταίο ισολογισµό που έχει στην κατοχή της η Επιτροπή. Ωστόσο, κανένα στοιχείο δεν συνηγορεί στην εκτίµηση ότι η επενδύτρια ΑΤΕ µπορούσε να αναµένει ικανοποιητική απόδοση της επένδυσής της, στο βαθµό που επί πολλά έτη άφησε την κατάσταση της επιχείρησης να επιδεινωθεί χωρίς καµία παρέµβαση. (7) ΕΕ C 307 της 13. 11. 1993, σ. 3. 1. 2. 2001 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 30/51 Ούτε οι ελληνικές αρχές ούτε η ΑΤΕ διαβίβασαν στην Επιτροπή αναλυτικό σχέδιο εξυγίανσης το οποίο θα έπρεπε να έχει εκπονήσει η Τράπεζα για να αποκαταστήσει τη µακροπρόθεσµη βιωσιµότητα της ΒΑΛ και το οποίο θα αποδείκνυε την αποδοτι- κότητα της επένδυσης της ΑΓΕ. Εξάλλου, οι ελληνικές αρχές κοινοποίησαν µια µελέτη που εκπόνησε το 1994 το Υπουργείο Βιοµηχανίας σχετικά µε την αποδοτικότητα των τεσσάρων εργο- στασίων λιπασµάτων που υπάρχουν στην Ελλάδα. Η µελέτη απαριθµεί τα προβλήµατα της ΒΑΛ και προτείνει ορισµένες λύσεις για την αντιµετώπισή τους. Στη σειρά των δυσχερειών, εµφανίζεται η αχρήστευση και η διακοπή, το 1991, της λειτουργίας µέρους των µονάδων παραγωγής, το γεγονός ότι µετά την ανάκαµψη της παραγωγής λιπασµάτων, το 1992, οι πωλήσεις ήταν ανεπαρκείς για να επιτύχουν το νεκρό σηµείο και κυρίως η οφειλή ύψους 4,5 δισεκατοµµυρίων δραχµών την οποία απαιτεί η ∆ΕΗ. Όσον αφορά τις λύσεις, η µελέτη συνιστά τη συντήρηση (υπο- λογιζόµενο κόστος 350 εκατοµµυρίων δραχµών) και τον εκσυγχρονισµό των εγκαταστάσεων (υπολογιζόµενο κόστος 3,6 δισεκατοµµυρίων δραχµών), την επίλυση των προβληµάτων εφοδιασµού µε αµµωνία, την βελτίωση των πωλήσεων στην εγχώρια αγορά, κυρίως στις περιοχές που επιτρέπουν την πρό- σβαση µε χαµηλό κόστος µεταφοράς, συµφωνία µε τη ΣΥΝΕΛ για την εξασφάλιση ορισµένου όγκου πωλήσεων και, τέλος, την εξεύρεση συµφωνίας µε τη ∆ΕΗ, δεδοµένου ότι η υποχρέωση εξόφλησης του χρέους συνεπαγόταν αύξηση της τιµής των λιπασµάτων που θα οδηγούσε αναπόφευκτα στην παύση της δραστηριότητας της επιχείρησης. Λόγω των δυσχερειών αυτών, στα τέλη της χρήσης 1993, το µετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας εξακολουθούσε να είναι ελάχι- στα θετικό, δηλαδή 1,6 εκατοµµύρια δραχµές έναντι κεφαλαίου 3,37 δισεκατοµµυρίων. Στα τέλη του 1994, ήταν αρνητικό κατά 800 εκατοµµύρια περίπου και, στα τέλη του 1995, παρά την προαναφερθείσα αύξηση κεφαλαίου, εξακολουθούσε να είναι αρνητικό κατά 500 εκατοµµύρια δραχµές περίπου. Στα τέλη του 1996, το µετοχικό κεφάλαιο ανερχόταν σε 1,4 δισε- κατοµµύρια. Η εξέλιξη αυτή οφείλεται στις συσσωρευµένες ζηµίες κατά τις διάφορες χρήσεις. Η κατάσταση της επι- χείρησης φαίνεται ότι υποβαθµίσθηκε µέχρι σηµείου να τεθεί υπό εκκαθάριση το 1997 (8). Σύµφωνα µε τους ισολογισµούς που έχει στην κατοχή της η Επιτροπή, το άρθρο 47 του νόµου αριθ. 2190/1920 εφαρµό- ζεται στην ΒΑΛ τουλάχιστον από το 1992. Το άρθρο αυτό προβλέπει ότι το διοικητικό συµβούλιο υποχρεούται να συγκα- λέσει γενική συνέλευση εντός έξι µηνών από το τέλος της χρήσης εκµετάλλευσης αν το σύνολο του µετοχικού κεφαλαίου µιας επιχείρησης είναι λιγότερο από το ήµισυ του ονοµαστικού του κεφαλαίου. Η γενική συνέλευση πρέπει εν συνεχεία να αποφασίσει αν θα προβεί σε διάλυση της εταιρείας ή θα λάβει άλλα µέτρα. Κατά συνέπεια, από τα µέσα του 1993, η ΑΤΕ έπρεπε να έχει προβεί σε εκκαθάριση της ΒΑΛ ή να λάβει µέτρα για την αναδιάρθρωσή της. Ωστόσο, µόλις δύο χρόνια αργό- τερα, το Νοέµβριο του 1995, η τράπεζα αποφάσισε να προβεί σε αναδιάταξη του κεφαλαίου της θυγατρικής της ΒΑΛ. Αυτή η εισφορά κεφαλαίου φαίνεται ανεπαρκής για να τροπο- ποιήσει σηµαντικά τη χρηµατοπιστωτική κατάσταση της επι- χείρησης δεδοµένου ότι ισοδυναµεί τουλάχιστον µε το ένα τέταρτο των συσσωρευθεισών ζηµιών, δεν επιτρέπει τη βελ- τίωση του µετοχικού κεφαλαίου µε τρόπο που να απαλλάσσει την εταιρεία από την εφαρµογή του άρθρου 47 δεδοµένου ότι τα κεφάλαια εξακολουθούν να παραµένουν σε µεγάλο βαθµό αρνητικά και, τέλος, µόλις καλύπτει τη διαφορά µεταξύ του τρέχοντος ενεργητικού και παθητικού της επιχείρησης. Επι- πλέον, η εν λόγω εισφορά δεν αρκεί για την κάλυψη του κόστους εκσυγχρονισµού των εγκαταστάσεων όπως το εκτίµη- σαν οι ελληνικές αρχές στην προαναφερθείσα έκθεση. Προς τούτο, πρέπει να σηµειωθεί ότι το επενδυτικό πρόγραµµα της ΑΤΕ, όπως το περιγράφουν οι ελληνικές αρχές, αφορά αποκλει- στικά την αύξηση των πωλήσεων λιπασµάτων, χωρίς να έχει ληφθεί προφανώς υπόψη κανένα από τα υπόλοιπα στοιχεία που περιλαµβάνονται στην προαναφερθείσα µελέτη. Πρέπει εξάλλου να σηµειωθεί ότι, σύµφωνα µε τις πληροφορίες που έχει στη διάθεσή της η Επιτροπή (9), η εισφορά κεφαλαίου αποσκοπούσε στη χρηµατοδότηση της αγοράς πρώτων υλών και όχι στον εκσυγχρονισµό των εγκαταστάσεων. Τουλάχιστον µερική επιβεβαίωση αυτού προέρχεται από το σχετικό ισολογι- σµό του έτους 1995, όπου παρατηρείται ότι το κόστος παραγωγής αυξήθηκε κατά 800 εκατοµµύρια δραχµές σε σχέση µε το 1994 και τα αποθέµατα κατά 200 εκατοµµύρια. Κατά το ίδιο διάστηµα, ο εξοπλισµός και τα µηχανήµατα αυξήθηκαν κατά 34 εκατοµµύρια και τα κτίρια και η δόµηση κατά 100 εκατοµµύρια περίπου. Εάν η ερµηνεία είναι ορθή, θα επρόκειτο για ένα πρόσθετο επιχείρηµα που ενισχύει την άποψη ότι η εισφορά κεφαλαίου δεν αποσκοπούσε στην τροποποίηση της διάρθρωσης της επιχείρησης µέσω του εξορθολογισµού των δαπανών αλλά, σε µιά προσπάθεια συνέχισης της δραστηριότη- τας του εργοστασίου και αύξησης της, παραγωγής του. Είτε στη µια είτε στην άλλη περίπτωση, η εισφορά κεφαλαίου της ΑΤΕ προς τη ΒΑΛ δεν ήταν επαρκής για την αποκατάσταση της βιωσιµότητας της επιχείρησης, ενώ δεν κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή κανένα άλλο µέτρο εξυγίανσης που έπρεπε να έχουν λάβει οι µέτοχοι σύµφωνα µε την ελληνική νοµοθεσία και βάσει των οδηγιών της έκθεσης του Υπουργείου Βιοµηχανίας. Αυτή η έλλειψη συµπληρωµατικών µέτρων εξηγεί ενδεχοµένως το λόγο πτώχευσης της εταιρείας. Λαµβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι η κρατική τράπεζα ΑΤΕ άφησε τη χρηµατοπιστωτική κατάσταση της ΒΑΛ να επιδεινωθεί χωρίς να παρέµβει επί δύο τουλάχιστον έτη και, ακόµη και όταν αποφασίσθηκε, η παρέµβαση ήταν ανεπαρκής για να απο- καταστήσει τη βιωσιµότητα της επιχείρησης, συνάγεται ότι η τράπεζα δεν συµπεριφέρθηκε ως ιδιώτης επενδυτής σε συνήθεις συνθήκες οικονοµίας της αγοράς. Κατά συνέπεια, η αύξηση του κεφαλαίου της ΒΑΛ κατά ένα δισεκατοµµύριο δραχµές πρέπει να θεωρηθεί ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 92 παρά- γραφος 1 της συνθήκης. (8) Σύµφωνα µε το Fertilizer Week της 23ης Μαρτίου 1998, η ΒΑΛ ετέθη προς πώληση από τον εκκαθαριστή της στις αρχές του 1998. (9) Fertilizer Week της 12ης Ιουνίου 1995. L 30/52 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 1. 2. 2001 ii) Όσον αφορά τα µέτρα που έλαβε η ∆ΕΗ για να εξασφαλίσει την πληρωµή της οφειλής της ΒΑΛ, την οποία υπολογίζει σε 4,5 δισεκατοµµύρια δραχµές των τόκων), οι ελληνικές αρχές ανέφεραν ότι η πιστώτρια έχει ασκήσει όλα τα ένδικα µέσα που της παρέχει ο νόµος. (συµπεριλαµβανοµένων Η οφειλή αυτή αφορά κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύµατος κατά το διάστηµα 1989-1991. Το 1990, η ∆ΕΗ άσκησε αγωγή κατά της ΒΑΛ ενώπιον του Μονοµελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, οι ελληνικές αρχές ανέφεραν ότι η αγωγή σχετικά µε την παρούσα υπόθεση συζητήθηκε το ∆εκέµβριο του 1995, αλλά δεν έχει εκδοθεί ακόµη η απόφαση (10). Επιπλέον, η ∆ΕΗ προσέφυγε στην ελληνική δικαιοσύνη και κατέθεσε αίτηση ασφαλιστικών µέτρων κατά της ΒΑΛ. Το 1993, προέβη σε εγγραφή προσηµείωσης υποθήκης, ύψους 4 δισεκατοµµυρίων δραχµών επί της περιουσίας της ΒΑΛ. Εξάλλου, η ΒΑΛ έχει ρυθµίσει µέρος της οφειλής της, για το διάστηµα µεταξύ Απριλίου και ∆εκεµβρίου 1991, για ποσό ύψους 800 εκατοµµυρίων δραχµών περίπου. Λαµβανοµένων υπόψη των ανωτέρω πράξεων, συνάγεται ότι η ∆ΕΗ έχει λάβει τα απαιτούµενα µέτρα για την εξασφάλιση της είσπραξης των απαιτήσεών της έναντι της ΒΑΛ. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή δύναται να κλείσει τη διαδικασία σχετικά µε το ζήτηµα αυτό. δ) Οι παρεµβάσεις της ΣΥΝΕΛ Πριν από την κίνηση της διαδικασίας, ο καταγγέλων ανέφερε ότι η ΣΥΝΕΛ βρισκόταν υπό τον έλεγχο της κρατικής τράπεζας ΑΤΕ. Με τα στοιχεία που εξακολούθησε να διαβιβάζει στην Επιτροπή µετά την κίνηση της διαδικασίας, ο καταγγέλων διευκρίνισε ότι ο έλεγ- χος ήταν µερικός. Σε προηγούµενη απόφαση, το 1992, που αφο- ρούσε ενισχύσεις προς τη ΣΥΝΕΛ (11), η Επιτροπή διαπίστωσε ότι ελεγχόταν κατά 30 % από την ΑΤΕ και κατά 70 % από γεωργικές συνεταιριστικές ενώσεις. Στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, οι ελληνικές αρχές ανέφεραν ότι η ΣΥΝΕΛ εξακολουθεί να είναι ιδιωτική επιχείρηση και, κατά συνέπεια, οι ενέργειές της δεν εµπί- πτουν στο πεδίο εφαρµογής του άρθρου 92 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ. Το γεγονός ότι η ΣΥΝΕΛ χορηγεί στους προµηθευτές της διαφορε- τικούς όρους πληρωµής ανάλογα µε τις αγοραζόµενες ποσότητες λιπασµάτων, οι οποίοι εξαρτώνται επίσης από τη γεωγραφική θέση των προµηθευτών, δεν αντίκειται στη λογική της αγοράς. Η στρέβλωση του ανταγωνισµού, στην οποία αναφέρθηκε ο καταγ- γέλων, έγκειται προφανώς στο γεγονός ότι ορισµένοι προµηθευτές, ιδίως η ΠΚΤ, πωλούν τα προϊόντα τους µε ζηµία. Αυτό επιβεβαιώνει εξάλλου ένας από τους τρίτους ενδιαφερόµε- νους που παρενέβη στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, ο οποίος υποστηρίζει ότι οι τιµές πώλησης της ΣΥΝΕΛ στην εθνική αγορά συνδέονται άµεσα µε τις τιµές που χρεώνουν οι προµηθευ- τές. Η αξιολόγηση του σηµείου αυτού από την Επιτροπή γίνεται µε επιφύλαξη κάθε άλλης έρευνας βάσει άλλων διατάξεων της συνθήκης. VI Εφόσον απεδείχθη ότι οι κρατικές εγγυήσεις υπέρ της Λ∆, καθώς και η εισφορά κεφαλαίου προς την ΒΑΛ, συνιστούν κρατικές ενι- σχύσεις κατά την έννοια του άρθρου 92 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ, µένει να εξετασθεί το ζήτηµα της νοµιµότητας και της συµβατότητάς τους µε την κοινή αγορά. Όλες οι ανωτέρω ενισχύσεις χορηγήθηκαν στις δύο επιχειρήσεις χωρίς να κοινοποιηθούν προηγουµένως στην Επιτροπή, κατά παρά- βαση του άρθρου 93 παράγραφος 3 της συνθήκης. Κατά συνέπεια, οι ενισχύσεις κρίνονται παράνοµες. Συµβιβάσιµο των ενισχύσεων υπέρ της Λ∆ Οι ενισχύσεις είναι δύο: πρόκειται για δύο εγγυήσεις του δηµοσίου για δάνεια ύψους 1,2 δισεκατοµµυρίων και 600 εκατοµµυρίων δραχµών αντίστοιχα. α) Κοινοτικοί κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις για την προστασία του περιβάλλοντος Οι ελληνικές αρχές εκτιµούν ότι οι ανωτέρω ενισχύσεις συµβιβάζο- νται µε τους εν λόγω κανόνες (12), και ιδίως µε το σηµείο 3. 4. Το σηµείο αυτό του πλαισίου προβλέπει ότι η Επιτροπή δύναται να χορηγήσει παρέκκλιση στη γενική αρχή που αναφέρεται στη µη έγκριση των ενισχύσεων λειτουργίας που απαλλάσσουν τις επι- χειρήσεις από µέρος των οικονοµικών επιβαρύνσεων που προκύ- πτουν από τη ρύπανση ή από οχλήσεις που επιφέρουν οι δραστη- ριότητές τους. Αυτό είναι δυνατό να ισχύει σε τοµείς όπως η διαχείριση αποβλήτων και η µείωση των οικολογικών φόρων. Στις περιπτώσεις αυτές, οι ενισχύσεις πρέπει να περιορίζονται στην αυστηρή αντιστάθµιση του επιπρόσθετου κόστους σε σχέση µε το παραδοσιακό κόστος παραγωγής· πρέπει να είναι προσωρινές και καταρχήν φθίνουσες, µε τρόπο που να αποτελούν κίνητρο για την επίτευξη ταχύτερης µείωσης της ρύπανσης ή καθιέρωση ορθολογι- κότερης χρήσης των πόρων. Στις παρατηρήσεις τους κατά την κίνηση της παρούσας διαδικα- σίας, οι ελληνικές αρχές ανέφεραν (επιστολή της 7ης Ιανουαρίου 1997) ότι, εφόσον το εργοστάσιο λειτουργεί µόνο προσωρινά, η κρατική παρέµβαση έχει σκοπό να καλύψει ορισµένα πάγια έξοδα λειτουργίας, για λόγους περιβαλλοντικούς, δεδοµένου ότι το ίδιο το κράτος επέβαλε µόνιµη µείωση της παραγωγής. Οι ελληνικές αρχές εκτιµούν ότι αυτά τα πάγια έξοδα ανέρχονται σε 1,5 δισεκατοµµύρια δραχµές ετησίως και αφορούν τη λειτουρ- γία των εγκαταστάσεων προστασίας του περιβάλλοντος (φίλτρα, µονάδα κατεργασίας υγρών αποβλήτων, αποκοµιδής στερεών αποβλήτων: 300 εκατοµµύρια), αγορά υλικών και ανταλλακτικών που είναι απαραίτητα για βραχυπρόθεσµη συντήρηση (300 εκατοµ- µύρια) και δαπάνες προσωπικού (900 εκατοµµύρια). Οι δαπάνες αυτές δεν µειώνονται σχεδόν καθόλου µε τη µείωση της παραγωγής. Πάντοτε σύµφωνα µε τις ελληνικές αρχές, η εταιρεία προέβη και σε µείωση προσωπικού· οι 820 εργαζόµενοι το 1995 περιορίστηκαν σε 520 στα τέλη του 1996 για να φθάσουν τους 450 το 1997. Στόχος της ενίσχυσης δεν ήταν εποµένως η τεχνητή διατήρηση της βιωσιµότητας µιας µη αποδοτικής εταιρείας, αλλά η αναδιάρθρωσή της στο πλαίσιο της µείωσης της παραγωγής για λόγους περιβαλ- λοντικούς, µέχρι την οριστική διακοπή της λειτουργίας της. Η διακοπή της λειτουργίας προβλεπόταν να γίνει εντός τριών έως πέντε ετών. (10) Επιστολή των ελληνικών αρχών της 21ης Νοεµβρίου 1997. (11) ΕΕ C 266 της 15. 10. 1992, σ. 5. (12) Βλέπε υποσηµείωση 3. 1. 2. 2001 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 30/53 Στην επιστολή τους της 21ης Νοεµβρίου 1997, οι ελληνικές αρχές ανέφεραν ότι η οριστική παύση των δραστηριοτήτων για τις 31 Ιουλίου 2000 είχε επιβληθεί µε απόφαση της Νοµαρχίας Πειραιά της 18ης Ιουνίου 1997. Στην τελευταία αυτή επιστολή, οι ενισχύ- σεις είχαν στόχο να καλύψουν τις ζηµίες που προέκυπταν από τη µείωση της παραγωγής κατά 50 % την οποία επέβαλαν οι αρχές και να επιτρέψει τη σταδιακή απόλυση του προσωπικού. Το κείµενο των αποφάσεων που χορηγούν τις κρατικές εγγυήσεις αναφέρει ότι αντικείµενο των δανείων καθώς και των εγγυήσεων είναι η κάλυψη των ζηµιών διαδοχικών οικονοµικών χρήσεων. Η παρέκκλιση την οποία επικαλούνται οι ελληνικές αρχές δεν είναι δυνατό να εφαρµοσθεί στη συγκεκριµένη περίπτωση. Πράγµατι, στο βαθµό που οι ίδιες οι αρχές επέβαλαν κλείσιµο των ρυπογόνων εγκαταστάσεων παραγωγής, δεν υφίσταται ύπαρξη επιπρόσθετου κόστους παραγωγής σε σχέση µε το παραδοσιακό κόστος, όπως ορίζουν οι κοινοτικοί κανόνες. Ούτε δύναται να υποστηριχθεί ότι οι χορηγηθείσες ενισχύσεις είναι φθίνουσες µε τρόπο που να ωθεί την επιχείρηση να προβεί ταχύ- τερα σε µείωση της ρύπανσης ή σε εισαγωγή ορθολογικότερης χρήσης των πόρων. Το κόστος αυτό δεν θα µειωθεί στο µέλλον, για να εφαρµοσθεί µια µέθοδος παραγωγής λιγότερο ρυπογόνος, αφού δεν πρόκειται να εφαρµοσθεί µια έτοια µέθοδος. Εν πάση περιπτώ- σει, η ενίσχυση αποσκοπεί στην κάλυψη των παγίων εξόδων λει- τουργίας της επιχείρησης και όχι στο επιπρόσθετο κόστος που απορρέει από πιο ρυπογόνες δραστηριότητες ενόψει της προοδευ- τικής τους ελάττωσης. Εξάλλου, τίποτε δεν αποδεικνύει ότι η ενίσχυση είναι φθίνουσα αν αποσκοπεί στην κάλυψη των παγίων εξόδων της επιχείρησης. Στην παρούσα περίπτωση, οι δυσχέρειες του εργοστασίου προέρχο- νται από το γεγονός ότι η µείωση της παραγωγής, την οποία επέβαλε το κράτος για λόγους ρύπανσης, δεν συνοδεύτηκε από αναδιοργάνωση της δραστηριότητας που να λαµβάνει υπόψη τις νέες συνθήκες εκµετάλλευσης. Αναµφισβήτητα, µια τέτοια αναδιορ- γάνωση δεν είχε νόηµα αφού είχε ήδη προβλεφθεί, εµφανώς από τη στιγµή σύστασης της ΠΚΤ το 1993, ότι το εργοστάσιο θα στα- µατήσει κάθε δραστηριότητα εντός των προσεχών ετών. β) Κοινοτικές κατευθυντήριες γραµµές όσον αφορά τις κρατικές ενισχύσεις διάσωσης και αναδιάρθρωσης προβληµατικών επιχειρήσεων (13) Παρότι οι ελληνικές αρχές δεν επικαλούνται την εφαρµογή των εν λόγω κατευθυντήριων γραµµών, κάνουν αναφορά σε πολλαπλές απόπειρες αναδιάρθρωσης και στις δυσχέρειες του εργοστασίου της ∆ραπετσώνας. ∆εν µπορεί εποµένως να αποκλεισθεί ότι αναφέρο- νται έµµεσα τουλάχιστον στο εν λόγω πλαίσιο. Η Λ∆, θυγατρική της ΠΚΤ που συστάθηκε το Νοέµβριο του 1995, ανέλαβε τις δραστηριότητες παραγωγής λιπασµάτων της τελευ- ταίας, ενώ εκείνη επιδόθηκε στην εκµετάλλευση ακινήτων. Η ΠΚΤ ιδιοκτήτρια των εγκαταστάσεων, τις οποίες εκµισθώνει παραµένει στη Λ∆. Παρότι ιδρύθηκε το Νοέµβριο του 1995, η Λ∆ δηµο- σίευσε λογαριασµούς που καλύπτουν το διάστηµα από 31 Ιανουα- ρίου έως 31 ∆εκεµβρίου 1995. Ο κύκλος εργασιών της τελευταίας είναι περίπου ο ίδιος µε εκείνον που πραγµατοποίησε η ΠΚΤ µεταξύ της 9ης Μαρτίου 1993 και της 31 ης ∆εκεµβρίου 1994. Εξάλλου, όπως φαίνεται, Λ∆ ανέλαβε µέρος του παθητικού της ΠΚΤ, αλλά όχι του ενεργητικού της. Υπό αυτές τις συνθήκες, η Επιτροπή αµφισβητεί κατά πόσο η Λ∆, η οποία ανέλαβε µόνο µη καθορισθέν µέρος του παθητικού της ΠΚΤ, δύναται να θεωρηθεί προβληµατικτή επιχείρηση κατά την έννοια του προαναφερθέντος πλαισίου. Αλλά ακόµη και αν έπρεπε. να θεωρηθεί προβληµατική, η (13) ΕΕ C 368 της 23. 12. 1994, σ. 12. Επιτροπή εκτιµά, µόνο επικουρικώς, ότι δεν τηρούνται οι όροι που προβλέπει το εν λόγω πλαίσιο για την αξιολόγηση του συµβιβάσι- µου των ενισχύσεων. Η Λ∆ κληρονόµησε µέρος των οικονοµικών βαρών της ΠΚΤ τα οποία δεν προσδιορίστηκαν και συνέχισε να σηµειώνει ζηµίες αφού οι λειτουργικές της δαπάνες δεν κάλυπταν τον πραγµατοποιούµενο κύκλο εργασιών. Σ’ αυτή την ήδη δυσχερή κατάσταση, προστέθηκε επίσης και η αύξηση των χρεών της Λ∆. Έτσι κατά την οικονοµική χρήση 1995, η Λ∆ πραγµατοποίησε ζηµίες 1,3 δισεκατοµµυρίων και το 1996 περίπου 2,5 δισεκατοµµυρίων. Καθόλη τη διάρκεια της ύπαρξής της, η εταιρεία υπέκειτο στις διατάξεις του άρθρου 47 του προαναφερθέντος νόµου αριθ. 2190/1920, αφού ουδέποτε εµφάνισε θετική καθαρή θέση. Τέλος, η εταιρεία τέθηκε σε εκκαθά- ριση τον Αύγουστο του 1997. Οι εξεταζόµενες ενισχύσεις υπό µορφή κρατικών εγγυήσεων δεν δύνανται να θεωρηθούν συµβατές µε τις υπόψη κατευθυντήριες γραµµές ως ενισχύσεις διάσωσης διότι δεν περιορίζονται στα απαι- τούµενα για την εκµετάλλευση της επιχείρησης, αλλά καλύπτουν µέρος του σταθερού κόστους ή/και των ζηµιών εκµετάλλευσης, έστω και αν έχουν ως σκοπό τη διατήρηση της βιωσιµότητας της εταιρείας η οποία τις λαµβάνει. Εξάλλου, υπερβαίνουν σε µεγάλο βαθµό το απαιτούµενο διάστηµα (σε γενικές γραµµές έξι µήνες) για τον καθορισµό µέτρων εξυ- γίανσης, όπως ορίζουν οι εν λόγω κατευθυντήριες γραµµές. Στην παρούσα περίπτωση, οι εγγυήσεις καλύπτουν δάνεια διάρκειας δυό- µισι ετών το πρώτο και ενάµισι έτους το δεύτερο, διαστήµατα κατά τα οποία δεν υπήρξε καµία εκπόνηση µέτρων εξυγίανσης ή, τουλά- χιστον, τίποτε σχετικό δεν κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή. Τέλος, η ενίσχυση διάσωσης πρέπει να είναι µια εξαιρετική πράξη. Ωστόσο, στην παρούσα περίπτωση, η πράξη επαναλήφθηκε τουλά- χιστον µία φορά µε σκοπό την κάλυψη των ζηµιών διαδοχικών οικονοµικών χρήσεων. Όσον αφορά το συµβιβάσιµο των ενισχύσεων ως ενισχύσεων ανα- διάρθρωσης, πρέπει να σηµειωθεί ότι η Επιτροπή δεν ενηµερώθηκε σχετικά µε κανένα σχέδιο αναδιάρθρωσης που θα επέτρεπε την αποκατάσταση της µακροπρόθεσµης βιωσιµότητας του εργοστα- σίου. Εξάλλου, σύµφωνα µε τα στοιχεία που περιέχονται στην επιστολή των ελληνικών αρχών της 7ης Ιανουαρίου 1997, φαίνεται ότι η οριστική διακοπή της λειτουργίας του εργοστασίου είχε ήδη απο- φασισθεί πριν η Νοµαρχία Πειραιά εκδώσει τη σχετική απόφαση στις 18 Ιουνίου 1997. Πράγµατι, πριν ακόµη από την έκδοση της απόφασης αυτής, η προαναφερθείσα επιστολή αναφέρει ήδη ως δεδοµένο ότι το εργοστάσιο λειτουργεί απλώς προσωρινά, µέχρι τη διακοπή της δραστηριότητάς του που προβλέπεται εντός τριών ή πέντε ετών. Τόσο οι ελληνικές αρχές όσο και ο καταγγέλλων συµφωνούν σε ένα τουλάχιστον σηµείο, δηλαδή ότι αντικείµενο της ΠΚΤ είναι η εκµε- τάλλευση γηπέδων µε σκοπό την ανέγερση ακινήτων. Η αγορά του γηπέδου όπου βρίσκεται το εργοστάσιο πρέπει λογικά να σχετίζεται µε το κοινωνικό αντικείµενο της ΠΚΤ, η οποία επιθυµούσε να εκµεταλλευτεί το γήπεδο στο οποίο έχει ανεγερθεί το εργοστάσιο. Ως εκ τούτου, είναι άνευ νοήµατος να γίνεται αναφορά στη µακρο- πρόθεσµη βιωσιµότητα της επιχείρησης η οποία διαχειρίζεται το εργοστάστο (Λ∆), αφού η ίδια η επιχείρηση βρίσκεται ήδη σε κατάσταση σοβαρότατου κινδύνου και έχει ήδη προγραµµατιστεί η διακοπή της λειτουργίας της και η διάλυσή της. Το γεγονός ότι η Λ∆ τέθηκε σε εκκαθάριση το 1997 φαίνεται ως φυσιολογική συνέ- πεια της κατάστασης της επιχείρησης. L 30/54 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 1. 2. 2001 ∆εδοµένου ότι δεν τηρήθηκε ο όρος της υποβολής στην Επιτροπή ενός σχεδίου αναδιάρθρωσης που θα επέτρεπε την αποκατάσταση της βιωσιµότητας της επιχείρησης, δεν χρειάζεται να εξετασθούν οι άλλοι όροι που απαιτούν οι κατευθυντήριες γραµµές. Κατά συνέ- πεια, οι ενισχύσεις υπό µορφή εγγυήσεων δεν δύνανται να εγκριθούν ως ενισχύσεις αναδιάρθρωσης. γ) Ως ενισχύσεις λειτουργίας Οι εξεταζόµενες ενισχύσεις δεν δύνανται να θεωρηθούν ούτε ως επενδυτικές περιφερειακές ενισχύσεις δεδοµένου ότι δεν αποσκο- πούν στην πραγµατοποίηση παραγωγικής επένδυσης. Πρέπει λοιπόν να θεωρηθούν ενισχύσεις λειτουργίας. Οι ενισχύσεις λειτουργίας δύνανται να χορηγηθούν µόνο στις περι- φέρειες που προτείνονται στο άρθρο 92 παράγραφος 3 στοιχείο α). Το άρθρο αυτό καλύπτει όλο το έδαφος της Ελλάδας. Στην ανα- κοίνωσή της σχετικά µε τη µέθοδο εφαρµογής του άρθρου 92 παράγραφος 3 στοιχεία α) και γ) στις περιφερειακές ενισχύσεις (14), η Επιτροπή αποδέχεται ότι οι ενισχύσεις λειτουργίας δύνανται να χορηγηθούν υπό ορισµένες προϋποθέσεις: i) η ενίσχυση να είναι περιορισµένης χρονικής διάρκειας και να χορηγείται κατά τέτοιο τρόπο ώστε να συµβάλλει στην κάλυψη των διαρθρωτικών µειονεκτηµάτων των επιχειρήσεων που βρί- σκονται στις περιφέρειες του άρθρου 92 παράγραφος 3 στοι- χείο α), ii) η ενίσχυση να χορηγείται έτσι ώστε να προωθείται η συνεχής και εξισορροπηµένη ανάπτυξη της οικονοµικής δραστηριότητας και να µην προκαλείται πλεονεσµατική παραγωγική δυναµι- κότητα σε ορισµένους κλάδους σε κοινοτικό επίπεδο, τέτοια ώστε το συνεπακόλονθο κοινοτικό κλαδικό πρόβληµα να είναι σοβαρότερο από το αρχικό περιφερειακό πρόβληµα, iii) οι παρεχόµενες ενισχύσεις να µην παραβιάζουν τους συγκεκρι- µένους κανόνες που ισχύουν για την ενίσχυση προβληµατικών επιχειρήσεων, iv) να αποστέλλεται ετήσια έκθεση στην Επιτροπή σχετικά µε την εφαρµογή τους, στην οποία θα παρουσιάζονται συνολικές δαπάνες κατά µορφή ενίσχυσης καθώς και οι τοµείς τους οποίους αφορούν οι ενισχύσεις, v) να εξαιρούνται οι ενισχύσεις που έχουν σκοπό την προώθηση των εξαγωγών προς άλλα κράτη µέλη. Λαµβάνοντας υπόψη αυτά που αναφέρθηκαν προηγουµένως όσον αφορά τη δυνατότητα εφαρµογής των κοινοτικών κατευθυντηρίων γραµµών για τις κρατικές ενισχύσεις διάσωσης και αναδιάρθρωσης προβληµατικών επιχειρήσεων, σαφώς δεν έχει τηρηθεί ο τρίτος όρος. Εξάλλου, είναι αµφίβολο κατά πόσο η ενίσχυση µπορεί να προωθήσει συνεχή και εξισορροπηµένη ανάπτυξη της οικονοµικής δραστηριότητας λαµβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι, ελλείψει ανα- διάρθρωσης, θα υπήρξε προφανώς επιδείνωση της κατάστασης της επιχείρησης. Και αυτό, χωρίς να ληφθεί υπόψη η ανακοινωθείσα διακοπή της λειτουργίας του εργοστασίου. Αφού οι ενισχύσεις υπό µορφή εγγυήσεων προς την Λ∆, οι οποίες καλύπτουν δάνεια ύψους 1,2 δισεκατοµµυρίων και 600 εκατοµµυ- ρίων δραχµών αντίστοιχα, δεν δύνανται να εγκριθούν ως ενισχύσεις λειτουργίας, δεν δύνανται να τύχουν της παρέκκλισης που προβλέ- πει το άρθρο 92 παράγραφος 3 στοιχείο α) της συνθήκης. ∆εν δύνανται, εξάλλου, να τύχουν ούτε της παρέκκλισης που προβλέπε- ται στο άρθρο 92 παράγραφος 3 στοιχείο β), αφού δεν αποσκο- πούν στην προώθηση της πραγµατοποίησης ενός σηµαντικού σχε- δίου ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος. (14) ΕΕ C 212 της 12. 8. 1988, σ. 2. Εξάλλου, οι εξεταζόµενες ενισχύσεις δεν δύνανται να τύχουν της παρέκκλισης που προβλέπεται στο άρθρο 92 παράγραφος 3 στοι- χείο γ) αφού δεν πληρούν τους όρους που απαιτούνται ούτως ώστε να εγκριθούν ως ενισχύσεις διάσωσης ή αναδιάρθρωσης προβληµα- τικών επιχειρήσεων. Τέλος, δεν δύνανται να τύχουν της παρέκ- κλισης που προβλέπεται στο άρθρο 92 παράγραφος 3 στοιχείο δ), αφού δεν αποσκοπούν στην προώθηση του πολιτισµού και της διατήρησης της πολιτιστικής κληρονοµιάς. ∆εν δύνανται να εφαρµοσθούν ούτε οι παρεκκλίσεις που προβλέπο- νται στο άρθρο 92 παράγραφος 2 της συνθήκης, αφού οι ενισχύ- σεις δεν χορηγούνται προς µεµονωµένους καταναλωτές ούτε για την επανόρθωση ζηµιών που προκαλούνται από θεοµηνίες ή άλλα έκτακτα γεγονότα. Ως εκ τούτου, οι εν λόγω ενισχύσεις δεν συµβιβάζονται µε την κοινή αγορά. Συµβιβάσιµο των ενισχύσεων υπέρ της ΒΑΛ Όπως προαναφέρθηκε, στα τέλη της οικονοµικής χρήσης 1993, το µετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας εξακολουθούσε να είναι θετικό, κατά 1,6 εκατοµµύρια δραχµές έναντι ονοµαστικού κεφαλαίου 3,37 δισεκατοµµύρια. Στα τέλη του 1994, ήταν αρνητικό κατά 800 εκατοµµύρια περίπου και, στα τέλη του 1995, παρά την προαναφερθείσα αύξηση κεφαλαίου, εξακολουθούσε να είναι αρνη- τικό κατά 500 εκατοµµύρια δραχµές περίπου. Στα τέλη του 1996, η καθαρή θέση ήταν αρνητική κατά 1,4 δισεκατοµµύρια. Εποµένως, η εν λόγω επιχείρηση πρέπει να θεωρηθεί προβληµατική κατά την έννοια των κοινοτικών κατευθυντηρίων γραµµών για τις κρατικές ενισχύσεις διάσωσης και αναδιάρθρωσης προβληµατικών επιχειρή- σεων και η εισφορά κεφαλαίου ενός δισεκατοµµυρίου δραχµών στο κεφάλαιό της πρέπει να θεωρηθεί ενίσχυση αναδιάρθρωσης. Η ενίσχυση προοριζόταν για τον εκσυγχρονισµό των εγκαταστά- σεων ενόψει της κατασκευής νέων προϊόντων (σύνθετα λιπάσµατα). Πιο συγκεκριµένα, το επενδυτικό πρόγραµµα συνίστατο σε µηχανο- λογικό εξοπλισµό αυτοµατοποίησης της γραµµής φόρτωσης-ενσάκ- κισης και κατασκευή αποθήκης πρώτων και βοηθητικών υλών. Εξάλλου, εκτός της απλής αναφοράς στο γεγονός ότι η επένδυση αυτή αποσκοπούσε στη βελτίωση της χρηµατοοικονοµικής κατά- στασης της επιχείρησης µέσω της αύξησης της παραγωγής, δεν κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή καµία πρόβλεψη αποδοτικότητας. Ως µόνη ένδειξη των ευνοϊκών αποτελεσµάτων που ανέµενε η ΑΤΕ για τη θυγατρική της ΒΑΛ, οι ελληνικές αρχές κοινοποίησαν στην Επιτροπή αντίγραφο της ετήσιας παραγωγής της εταιρείας, το οποίο προφανώς καταρτίσθηκε µετά την παύση της δραστηριότητάς της, στις 18 Ιουλίου 1997. Η Επιτροπή δεν έχει λάβει κανένα σχέδιο αναδιάρθρωσης σχετικό µε την αποκατάσταση εντός ευλόγου χρονικού διαστήµατος της µακροπρόθεσµης βιωσιµότητας της επιχείρησης, βάσει ρεαλιστικών υποθέσεων όσον αφορά τους µελλοντικούς όρους εκµετάλλευσης. Όσον αφορά τη Λ∆, δεδοµένου ότι δεν τηρήθηκε ο όρος υποβολής σχεδίου αναδιάρθρωσης στην Επιτροπή το οποίο θα προέβλεπε την αποκατάσταση της βιωσιµότητας, δεν είναι απαραίτητη η εξέταση των λοιπών όρων που απαιτούν οι κοινοτικές κατευθυντήριες γραµ- µές για τις κρατικές ενισχύσεις διάσωσης και αναδιάρθρωσης προβληµατικών επιχειρήσεων. Εφόσον δεν τηρείται αυτός ο εκ των ουκ άνευ όρος, τον οποίο ορίζουν οι προαναφερθείσες κατευθυντή- ριες γραµµές, η ενίσχυση δεν δύναται να τύχει της παρέκκλισης που προβλέπουν οι εν λόγω διατάξεις, δηλαδή της παρέκκλισης του άρθρου 92 παράγραφος 3 στοιχείο γ). 1. 2. 2001 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 30/55 Για τους ίδιους ακριβώς λόγους µε εκείνους που αναφέρθηκαν σχετικά µε τη Λ∆ η ενίσχυση δεν δύναται να εγκριθεί ως ενίσχυση λειτουργίας. Πάντοτε για τους ίδιους λόγους, δεν δύναται να τύχει των παρεκκλίσεων που προβλέπονται από το άρθρο 92 παράγρα- φος 3 στοιχεία β) και δ). Το ίδιο σκεπτικό ισχύει και για τις παρεκκλίσεις που προβλέπονται από το άρθρο 92 παράγραφος 2. Συνεπώς, ούτε αυτή η ενίσχυση συµβιβάζεται µε την κοινή αγορά. VII Η Επιτροπή διαπιστώνει ότι η Ελλάδα έθεσε παράνοµα σε εφαρµογή τις ενισχύσεις υπέρ της Λ∆ και της ΒΑΛ, κατά παράβαση του άρθρου 92 παράγραφος 3 της συνθήκης. Σε περίπτωση ασυµβίβαστου των ενισχύσεων µε την κοινή αγορά, σύµφωνα µε το άρθρο 93 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ, το οποίο επιβεβαιώνεται µε τις αποφάσεις του ∆ικαστηρίου των Ευρω- παϊκών Κοινοτήτων της 12ης Ιουλίου 1973 στην υπόθεση αριθ. 70/72 Επιτροπή κατά Γερµανίας (15), της 24ης Φεβρουαρίου 1987 στην υπόθεση αριθ. 310/85 Deufil κατά Επιτροπής (16) και της 20ής Σεπτεµβρίου 1990 στην υπόθεση C 5/89 Επιτροπή κατά Γερµανίας (17), η Επιτροπή υποχρεούται να ζητήσει από το κράτος µέλος να ανακτηθεί από τον λήπτη της κάθε ενίσχυση που χορη- γήθηκε παράνοµα. Κατά συνέπεια, οι εν λόγω ενισχύσεις πρέπει να καταργηθούν, και, σε περίπτωση που εχουν ήδη χορηγηθεί, πρέπει να ανακτηθούν εκ µέρους των ελληνικών αρχών. Όσον αφορά τις κρατικές εγγυήσεις υπέρ της Λ∆, για τους προανα- φερθέντες λόγους, πρόκειται για εγγυήσεις το στοιχείο της ενί- σχυσης των οποίων συµπίπτει µε το ποσό του εγγυηθέντος δανείου, όπως αναφέρθηκε κατά την κίνηση της διαδικασίας. Οι ελληνικές αρχές οφείλουν να ανακτήσουν από τη Λ∆ τα αντί- στοιχα ποσά, αφού αφαιρεθεί η προµήθεια που αντιστοιχεί στο 1 % του ποσού των δανείων και την οποία κατέβαλε η εταιρεία για να εξασφαλίσει την κρατική εγγύηση. Όσον αφορά την εισφορά κεφαλαίου ύψους ενός δισεκατοµµυρίου δραχµών προς την εταιρεία ΒΑΛ, το ελληνικό κράτος υποχρεούται να ανακτήσει το ποσό αυτό από την εταιρεία, Η εισφορά κεφαλαίου ύψους ενός δισεκατοµµυρίου δραχµών από την Αγροτική Τράπεζα Ελλάδος υπέρ της θυγατρικής της Βιοµηχα- νίας Αζωτούχων Λιπασµάτων, το 1995, συνιστά επίσης κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 92 παράγραφος 1 της συνθήκης. Οι εν λόγω ενισχύσεις κρίνονται παράνοµες δεδοµένου ότι τέθηκαν σε εφαρµογή χωρίς να κοινοποιηθούν προηγουµένως στην Επι- τροπή, κατά παράβαση του άρθρου 93 παράγραφος 3 της συνθήκης. Άρθρο 2 Οι εν λόγω ενισχύσεις είναι, εξάλλου, ασυµβίβαστες µε την κοινή αγορά, δεδοµένου ότι δεν δύνανται να τύχουν καµιάς από τις παρεκκλίσεις που προβλέπονται στο άρθρο 92 παράγραφοι 2 και 3 της συνθήκης. Άρθρο 3 Η Ελλάδα λαµβάνει όλα τα αναγκαία µέτρα για την ανάκτηση των ενισχύσεων που αναφέρονται στο άρθρο 1. Όσον αφορά την εται- ρεία Λιπάσµατα ∆ραπετσώνας ΑΕ, η ανάκτηση αυτή πραγµατοποιεί- ται αφού αφαιρεθεί προµήθεια αντίστοιχη µε το 1 % των εγγυ- ηθέντων ποσών την οποία υποχρειώθηκε να καταβάλει η εν λόγω εταιρεία προκειµένου να εξασφαλίσει τις κρατικές εγγυήσεις. Άρθρο 4 Η ανάκτηση πραγµατοποιείται σύµφωνα µε τις διαδικασίες και τις διατάξεις της ελληνικής νοµοθεσίας. Επί των ανακτωµένων ποσών οφείλονται τόκοι από τον χρόνο καταβολής των ενισχύσεων µέχρι την πραγµατική τους ανάκτηση. Οι τόκοι αυτοί υπολογίζονται µε βάση το επιτόκιο αναφοράς που χρησιµοποιείται για τον υπολογι- σµό του ισοδυνάµου επιχορήγησης στο πλαίσιο των περιφερειακών ενισχύσεων στην Ελλάδα. Άρθρο 5 Η Ελλάδα πληροφορεί την Επιτροπή εντός προθεσµίας δύο µηνών από την κοινοποίηση της παρούσας απόφασης, για τα µέτρα που έλαβε για την εφαρµογή της. ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: Άρθρο 6 Άρθρο 1 Οι κρατικές εγγυήσεις υπέρ της εταιρείας Λιπάσµατα ∆ραπετσώνας ΑΕ για την κάλυψη δύο δανείων ύψους 1,2 δισεκατοµµυρίων και 600 εκατοµµυρίων δραχµών αντίστοιχα, όπως χορηγήθηκαν βάσει των υπουργικών αποφάσεων της 16ης Ιανουαρίου 1996 και της 23ης Ιουνίου 1996 συνιστούν κρατικές ενισχύσεις κατά την έννοια του άρθρου 92 παράγραφος 1 της συνθήκης. Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Ελληνική ∆ηµοκρατία. Βρυξέλλες, 21 Απριλίου 1999. Για την Επιτροπή Karel VAN MIERT Μέλος της Επιτροπής (15) Συλλογή 1972/1973, σ. 609. (16) Συλλογή 1987, σ. 901. (17) Συλλογή 1990, σ. Ι-3437


title: Directiva 1999/28/CE de la Comisión, de 21 de abril de 1999, por la que se modifica el anexo a la Directiva 92/14/CEE del Consejo relativa a la limitación del uso de aviones objeto del anexo 16 del Convenio relativo a la aviación civil internacional, volumen 1, segunda parte, capítulo 2, segunda edición (1988) (Texto pertinente a los fines del EEE)

text: 6. 5. 1999 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 118/53 DIRECTIVA 1999/28/CE DE LA COMISI(cid:222)N de 21 de abril de 1999 por la que se modifica el anexo a la Directiva 92/14/CEE del Consejo relativa a la limitaci(cid:155)n del uso de aviones objeto del anexo 16 del Convenio relativo a la internacional, volumen 1, segunda parte, cap(cid:146)tulo 2, segunda aviaci(cid:155)n civil edici(cid:155)n (1988) (Texto pertinente a los fines del EEE) LA COMISI(cid:222)N DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS, HA ADOPTADO LA PRESENTE DIRECTIVA: Art(cid:146)culo 1 El anexo a la Directiva 92/14/CEE quedar(cid:145) modificado conforme al anexo de la presente Directiva. Art(cid:146)culo 2 1. Los Estados miembros pondr(cid:145)n en vigor las disposi- ciones legales, reglamentarias y administrativas necesarias para dar cumplimiento a lo dispuesto en la presente Directiva antes del 1 de septiembre de 1999. Informar(cid:145)n inmediatamente de ello a la Comisi(cid:155)n. Cuando los Estados miembros adopten las disposiciones contempladas en el apartado 1, (cid:130)stas har(cid:145)n referencia a la presente Directiva o ir(cid:145)n acompa(cid:157)adas de dicha referencia en su publicaci(cid:155)n oficial. Los Estados miembros estable- cer(cid:145)n las modalidades de la mencionada referencia. Los Estados miembros comunicar(cid:145)n a la Comisi(cid:155)n 2. el texto de las disposiciones de Derecho interno que adopten en el (cid:145)mbito regulado por la presente Directiva. Art(cid:146)culo 3 La presente Directiva entrar(cid:145) en vigor el vig(cid:130)simo d(cid:146)a siguiente al de su publicaci(cid:155)n en el Diario Oficial de las Comunidades Europeas. Art(cid:146)culo 4 Los destinatarios de la presente Directiva ser(cid:145)n los Estados miembros. Hecho en Bruselas, el 21 de abril de 1999. Por la Comisi(cid:155)n Neil KINNOCK Miembro de la Comisi(cid:155)n Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, Vista la Directiva 92/14/CEE del Consejo, de 2 de marzo de 1992, relativa a la limitaci(cid:155)n del uso de aviones objeto del anexo 16 del Convenio relativo a la aviaci(cid:155)n civil internacional, volumen 1, segunda parte, cap(cid:146)tulo 2, segunda edici(cid:155)n (1988) (1) modificada por la Directiva 98/ 20/CE (2), y, en particular, su art(cid:146)culo 9 bis, (1) (2) (3) (4) Considerando que el art(cid:146)culo 3 de la Directiva 92/ 14/CEE establece una exenci(cid:155)n para los aviones enumerados en el anexo a la misma, a condici(cid:155)n, en particular, de que contin(cid:156)en siendo explotados por personas f(cid:146)sicas o jur(cid:146)dicas establecidas en el pa(cid:146)s de matriculaci(cid:155)n durante el per(cid:146)odo de refe- rencia; Considerando que el art(cid:146)culo 9 bis de dicha Direc- tiva prev(cid:130) un procedimiento simplificado para modificar dicho anexo con el fin de garantizar el pleno cumplimiento de los criterios de concesi(cid:155)n de esa exenci(cid:155)n; Considerando que algunos de los aviones mencio- nados en dicho anexo han sido destruidos mientras que otros ya no figuran en los registros del pa(cid:146)s en desarrollo de matriculaci(cid:155)n; que es necesario modi- ficar el anexo en consecuencia; Considerando que las medidas previstas en la presente Directiva se ajustan al dictamen emitido por el Comit(cid:130) de normalizaci(cid:155)n de la seguridad de la aviaci(cid:155)n creado por el Reglamento (CEE) no 3922/91 del Consejo (3) (4), modificado por el Regla- mento (CE) no 2176/96 de la Comisi(cid:155)n (5), (1) DO L 76 de 23. 3. 1992, p. 21. (2) DO L 107 de 7. 4. 1998, p. 4. (3) DO L 373 de 31. 12. 1991, p. 4. (4) Reuni(cid:155)n del Comit(cid:130) de normalizaci(cid:155)n de la seguridad de la aviaci(cid:155)n de 2 de febrero 1999. (5) DO L 291 de 14. 11. 1996, p. 15. L 118/54 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 6. 5. 1999 ANEXO Las siguientes aeronaves ser(cid:145)n suprimidas del anexo: EGIPTO N(cid:156)mero de serie Tipo 19843 B-707-336C Matr(cid:146)cula SU-PBA Compa(cid:157)(cid:146)a Air Memphis L(cid:237)BANO N(cid:156)mero de serie Tipo Matr(cid:146)cula Compa(cid:157)(cid:146)a 20260 19967 B-707-3B4C B-707-347C OD-AFE OD-AGV MEA MEA LIBERIA N(cid:156)mero de serie Tipo Matr(cid:146)cula Compa(cid:157)(cid:146)a 45686 DC8F-55 EL-AJQ Liberia World Airlines MARRUECOS N(cid:156)mero de serie Tipo Matr(cid:146)cula Compa(cid:157)(cid:146)a 20471 21214 21215 21216 B727-2B6 B737-2B6 B737-2B6 B737-2B6 CN-CCG CN-RMI CN-RMJ CN-RMK Royal Air Maroc Royal Air Maroc Royal Air Maroc Royal Air Maroc NIGERIA N(cid:156)mero de serie Tipo 19664 B707-338C Matr(cid:146)cula 5N-VRG Compa(cid:157)(cid:146)a Air Tours ZIMBABWE N(cid:156)mero de serie Tipo 18930 45821 B707-330B DC8F-55 Matr(cid:146)cula Z-WKU Z-WMJ Compa(cid:157)(cid:146)a Air Zimbabwe Affretair


title: Kommissionens förordning (EG) nr 833/1999 av den 21 april 1999 om fastställande av exportbidrag för griskött

eurovoc_concepts:
export refund
pigmeat
third country

formats: pdf print

text: L 105/26 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 22. 4. 1999 KOMMISSIONENS F(cid:153)RORDNING (EG) nr 833/1999 av den 21 april 1999 om fastst(cid:132)llande av exportbidrag f(cid:148)r grisk(cid:148)tt EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION HAR ANTAGIT DENNA F(cid:153)RORDNING med beaktande av F(cid:148)rdraget om uppr(cid:132)ttandet av Euro- peiska gemenskapen, med beaktande av r(cid:134)dets f(cid:148)rordning (EEG) nr 2759/75 av den 29 oktober 1975 om den gemensamma organisa- tionen av marknaden f(cid:148)r grisk(cid:148)tt (1), senast (cid:132)ndrad genom Anslutningsakten f(cid:148)r (cid:153)sterrike, Finland och Sverige och genom f(cid:148)rordning (EG) nr 3290/94 (2), s(cid:132)rskilt artikel 13. 3 andra stycket i denna, och med beaktande av f(cid:148)ljande: I artikel 13 i f(cid:148)rordning (EEG) nr 2759/75 fastst(cid:132)lls att de skillnaden mellan produkter som f(cid:148)rtecknas i artikel 1. 1 i den f(cid:148)rordningen och gemenskapspriserna f(cid:148)r dessa produkter f(cid:134)r utj(cid:132)mnas av ett exportbidrag. v(cid:132)rldsmarknadspriserna f(cid:148)r Av till(cid:132)mpningen av dessa regler och kriterier p(cid:134) den nuvarande marknadssituationen f(cid:148)r grisk(cid:148)tt f(cid:148)ljer att bidraget b(cid:148)r fastst(cid:132)llas s(cid:134) som anges nedan. I fr(cid:134)ga om produkter som omfattas av KN-nummer 0210 19 81 b(cid:148)r bidraget begr(cid:132)nsas till ett belopp som tar h(cid:132)nsyn dels till de kvalitativa egenskaperna hos var och en av produkterna som omfattas av detta nummer, dels till den f(cid:148)rv(cid:132)ntade utvecklingen av produktionskostna- derna p(cid:134) v(cid:132)rldsmarknaden. Det (cid:132)r viktigt att gemen- skapen forts(cid:132)tter att delta i den internationella handeln med vissa typiska italienska produkter som omfattas av KN-nummer 0210 19 81. P(cid:134) grund av konkurrensvillkoren i vissa tredje l(cid:132)nder som traditionellt (cid:132)r de viktigaste importl(cid:132)nderna f(cid:148)r produkter som omfattas av KN-numren 1601 00 och 1602, b(cid:148)r bidraget f(cid:148)r dessa produkter fastst(cid:132)llas med h(cid:132)nsyn till den situationen. (cid:143)tg(cid:132)rder b(cid:148)r vidtas f(cid:148)r att s(cid:132)kerst(cid:132)lla att bidraget endast beviljas f(cid:148)r nettovikten av det (cid:132)tliga inne- h(cid:134)llet och att nettovikten av eventuella ben i dessa bered- ningar dras av. Enligt artikel 13 i f(cid:148)rordning (EEG) nr 2759/75 kan si- tuationen p(cid:134) v(cid:132)rldsmarknaden eller s(cid:132)rskilda krav p(cid:134) vissa marknader g(cid:148)ra det n(cid:148)dv(cid:132)ndigt att differentiera bidraget beroende p(cid:134) best(cid:132)mmelse f(cid:148)r de varor som f(cid:148)rtecknas i artikel 1. 1 i f(cid:148)rordning (EEG) nr 2759/75. Bidragen b(cid:148)r fastst(cid:132)llas med h(cid:132)nsyn till (cid:132)ndringarna av den nomenklatur f(cid:148)r exportbidrag som fastst(cid:132)lls genom kommissionens f(cid:148)rordning (EEG) nr 3846/87 (3), senast (cid:132)ndrad genom f(cid:148)rordning (EG) nr 565/1999 (4). F(cid:148)rvaltningskommitt(cid:130)n f(cid:148)r grisk(cid:148)tt har inte yttrat sig inom den tid som ordf(cid:148)randen har best(cid:132)mt. H(cid:142)RIGENOM F(cid:153)RESKRIVS F(cid:153)LJANDE. Artikel 1 F(cid:148)rteckningen (cid:148)ver de varor som beviljas det exportbidrag som anges i artikel 13 i f(cid:148)rordning (EEG) nr 2759/75 och bidragsbeloppen fastst(cid:132)lls enligt bilagan till den h(cid:132)r f(cid:148)rordningen. Artikel 2 Denna f(cid:148)rordning tr(cid:132)der i kraft den 22 april 1999. Denna f(cid:148)rordning (cid:132)r till alla delar bindande och direkt till(cid:132)mplig i alla medlemsstater. Utf(cid:132)rdad i Bryssel den 21 april 1999. P(cid:134) kommissionens v(cid:132)gnar Franz FISCHLER Ledamot av kommissionen (1) EGT L 282, 1. 11. 1975, s. 1. (2) EGT L 349, 31. 12. 1994, s. 105. (3) EGT L 366, 24. 12. 1987, s. 1. (4) EGT L 70, 17. 3. 1999, s. 3. 22. 4. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 105/27 till kommissionens f(cid:148)rordning av den 21 april 1999 om fastst(cid:132)llande av exportbidrag f(cid:148)r grisk(cid:148)tt BILAGA Produktkod Destination (1) Bidragsbelopp Produktkod Destination (1) Bidragsbelopp (EUR/100 kg netto) (EUR/100 kg netto) 0203 11 10 9000 0203 12 11 9100 0203 12 19 9100 0203 19 11 9100 0203 19 13 9100 0203 19 15 9100 0203 19 55 9110 0203 19 55 9310 0203 21 10 9000 0203 22 11 9100 01 02 03 01 02 03 01 02 03 01 02 03 01 02 03 01 02 01 02 03 01 02 01 02 03 01 02 03 20,00 40,00 70,00 20,00 40,00 70,00 20,00 40,00 70,00 20,00 40,00 70,00 20,00 40,00 70,00 13,00 25,00 20,00 40,00 70,00 13,00 25,00 20,00 40,00 70,00 20,00 40,00 70,00 0203 22 19 9100 0203 29 11 9100 0203 29 13 9100 0203 29 15 9100 0203 29 55 9110 0210 11 31 9110 0210 11 31 9910 0210 12 19 9100 0210 19 81 9100 0210 19 81 9300 1601 00 91 9000 1601 00 99 9110 1602 41 10 9210 1602 42 10 9210 1602 49 19 9120 01 02 03 01 02 03 01 02 03 01 02 01 02 03 04 04 04 04 04 04 03 04 03 04 04 03 04 03 20,00 40,00 70,00 20,00 40,00 70,00 20,00 40,00 70,00 13,00 25,00 20,00 40,00 70,00 90,00 90,00 20,00 95,00 76,00 28,00 50,00 25,00 40,00 62,00 34,00 50,00 25,00 45,00 (1) Destinationerna (cid:132)r f(cid:148)ljande: 01 Polen, Tjeckiska republiken, Slovakien, Ungern, Rum(cid:132)nien, Bulgarien, Slovenien, Lettland, Litauen, Estland 02 Alla destinationer utom dem under 01 03 Ryssland 04 Alla destinationer. Obs. : Produktkoderna och fotnoterna fastst(cid:132)lls i kommissionens f(cid:148)rordning (EEG) nr 3846/87


title: Fourth framework programme : Strategic transport: OD-ESTIM: Methods to obtain information about transport data from origin to destination cost-efficiently.

eurovoc_concepts:
EU statistics
carriage of goods
carriage of passengers
data collection
database
international transport
profitability
transport policy


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 1104/99 van Patricia McKENNA Onafhankelijkheid van Tibet

text: C 370/166 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen NL 21. 12. 1999 gemeenschappelijke eisen ten aanzien van bij voorbeeld vervroegde uittreding. In een zo belangrijke sector als pensioenen zijn simpele en duidelijke voorschriften nodig. Voor alle pensioenen moeten daarom waarschijnlijke dringend gemeenschappelijke regels van kracht worden. Welke vooruitgang wordt geboekt bij de harmonisatie van de voorzieningen in deze sector en is het mogelijk dat de Commissie ook voor vervroegde uittreding gemeenschappelijke regels voorstelt? (1) PB L 149 van 5. 7. 1971, blz. 2. Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (4 mei 1999) De Commissie vestigt de aandacht van de geachte afgevaardigde op het feit dat zij herhaaldelijk heeft voorgesteld de werkingssfeer van Verordening (EEG) 1408/71 inzake de coördinatie van de nationale socialezekerheidsregelingen uit te breiden tot de stelsels inzake vervroegde uittreding (1). Over het voorstel van de Commissie uit 1996 heeft de Raad tot dusverre helaas nog geen overeenstemming kunnen bereiken. Bovendien heeft de Commissie onlangs een voorstel tot vereenvoudiging en hervorming van Verordening (EEG) 1408/71 goedgekeurd (2) waarbij aan de verordening een nieuw hoofdstuk wordt toegevoegd ten einde de stelsels inzake vervroegde uittreding te coördineren en in de werkingssfeer op te nemen, overeenkomstig het vroegere voorstel uit 1996. Het nieuwe voorstel zou in de loop van 1999 door de Raad onderzocht moeten worden. Tegelijkertijd onderzoekt de Commissie, per geval, of de nationale wetgevingen de door het EG-Verdrag gewaarborgde beginselen, zoals recentelijk geïnterpreteerd in de jurisprudentie van het Europees Hof van Justitie (3), eerbiedigen ten aanzien van vervroegd uitgetredenen. (1) Zie PB C 169 van 9. 7. 1980 en PB C 62 van 1. 3. 1996. (2) (3) Zie arrest Commissie/Frankrijk Commissie-35/97 van 24. 9. 1998. PB C 38 van 12. 2. 1999. (1999/C 370/235) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1104/99 van Patricia McKenna (V) aan de Commissie (21 april 1999) Betreft: Onafhankelijkheid van Tibet Op welke manier houdt de Commissie de situatie van de mensenrechten in Tibet in de gaten? Hoe staat de Commissie tegenover het bevorderen van een vreedzame regeling tussen China en Tibet waarbij Tibet het recht op autonomie wordt verleend? Vindt de Commissie ook niet dat het hypocriet is om met China handel te blijven drijven, terwijl dat land bezig is met een etnische zuivering van het Tibetaanse volk? Antwoord van Sir Leon Brittan namens de Commissie (4 mei 1999) De Commissie heeft de Tibetaanse kwestie altijd naar voren gebracht in de dialoog over de mensenrechten die de Gemeenschap met China voert. In het kader daarvan hebben de ambassadeurs van de Europese trojka meermaals een bezoek aan Tibet gebracht, voor het laatst in mei 1998, om de naleving van de mensenrechten ter plekke te beoordelen. De Gemeenschap is een groot voorstander van een vreedzame oplossing van de geschillen rond Tibet via een rechtsreekse dialoog tussen Peking en de vertegenwoor- digers van de Dalai Lama, en dringt er bij de Chinese autoriteiten regelmatig op aan het voorstel van de Dalai Lama om een dialoog aan te gaan, te aanvaarden. De Commissie meent dat verdere integratie van China in de wereldeconomie in belangrijke mate zal bijdragen tot het opbouwen van een open maatschappij die op gerechtigheid is gebaseerd


title: Kommissionens forordning (EF) nr. 823/1999 af 21. april 1999 om faste importværdier med henblik på fastsættelsen af indgangsprisen for visse frugter og grøntsager

eurovoc_concepts:
agri-monetary policy
citrus fruit
fruit vegetable
import price
perennial vegetable
pip fruit

text: 22. 4. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 105/1 I (Retsakter hvis offentliggørelse er obligatorisk) KOMMISSIONENS FORORDNING (EF) Nr. 823/1999 af 21. april 1999 om faste importværdier med henblik p(cid:134) fastsættelsen af indgangsprisen for visse frugter og grøntsager KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER HAR (cid:190) under henvisning til Europæiske Fællesskab, traktaten om oprettelse af Det under henvisning til Kommissionens forordning (EF) nr. 3223/94 af 21. december 1994 om gennemførelsesbe- stemmelser til importordningen for frugt og grøntsager (1), senest ændret ved forordning (EF) nr. 1498/98 (2), særlig artikel 4, stk. 1, og ud fra følgende betragtninger: I forordning (EF) nr. 3223/94 fastsættes som følge af gennemførelsen af af de multilaterale resultaterne handelsforhandlinger under Uruguay-runden kriterierne for Kommissionens fastsættelse af de faste værdier ved import fra tredjelande for de produkter og perioder, der er anført i nævnte forordnings bilag; ved anvendelse af ovennævnte kriterier skal de faste importværdier fastsættes p(cid:134) de niveauer, der findes i bilaget til nærværende forordning (cid:190) UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: Artikel 1 De faste importværdier, der er omhandlet i artikel 4 i forordning (EF) nr. 3223/94, i tabellen i bilaget. fastsættes som anført Artikel 2 Denne forordning træder i kraft den 22. april 1999. Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart medlemsstat. i hver Udfærdiget i Bruxelles, den 21. april 1999. P(cid:134) Kommissionens vegne Franz FISCHLER Medlem af Kommissionen (1) EFT L 337 af 24. 12. 1994, s. 66. (2) EFT L 198 af 15. 7. 1998, s. 4. L 105/2 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 22. 4. 1999 til Kommissionens forordning af 21. april 1999 om faste importværdier med henblik p(cid:134) fastsættelsen af indgangsprisen for visse frugter og grøntsager BILAG KN-kode Tredjelandskode (1) (EUR/100 kg) Fast importværdi 0702 00 00 0707 00 05 0709 10 00 0709 90 70 0805 10 10, 0805 10 30, 0805 10 50 0805 30 10 0808 10 20, 0808 10 50, 0808 10 90 0808 20 50 052 204 999 052 999 052 220 999 052 204 999 052 204 212 600 624 999 052 999 039 388 400 404 508 512 528 720 804 999 388 512 528 999 77,7 49,1 63,4 114,3 114,3 86,4 170,9 128,6 79,3 94,5 86,9 43,4 39,6 59,7 59,5 50,3 50,5 35,7 35,7 108,6 84,8 67,9 102,4 78,5 72,8 66,4 82,3 111,4 86,1 62,4 74,4 80,5 72,4 (1) Den statistiske landefortegnelse, der er fastsat i Kommissionens forordning (EF) nr. 2317/97 (EFT L 321 af 22. 11. 1997, s. 19). Koden »999« repræsenterer »anden oprindelse«


title: EUR-Lex : Amtsblatt der Europäische Gemeinschaften: Rechtsvorschrifter L & C, Mitteilungen und Bekanntmachungen: Vorabausgabe 1998.

eurovoc_concepts:
EU Official Journal
teaching materials