title: Verordnung (EG) Nr. 899/1999 der Kommission vom 29. April 1999 zur Festsetzung der geltenden Erstattungssätze bei der Ausfuhr bestimmter Getreide- und Reiserzeugnisse in Form von nicht unter Anhang II des Vertrags fallenden Waren

eurovoc_concepts:
cereals
export refund
rice

text: L 113/18 DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften 30. 4. 1999 VERORDNUNG (EG) Nr. 899/1999 DER KOMMISSION vom 29. April 1999 zur Festsetzung der geltenden Erstattungss(cid:132)tze bei der Ausfuhr bestimmter Getreide- und Reiserzeugnisse in Form von nicht unter Anhang II des Vertrags fallenden Waren DIE KOMMISSION DER EUROP(cid:142)ISCHEN GEMEINSCHAFTEN (cid:190) Monat f(cid:129)r je 100 kg dieser Grunderzeugnisse festgesetzt werden. gest(cid:129)tzt auf den Vertrag zur Gr(cid:129)ndung der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaft, gest(cid:129)tzt auf die Verordnung (EWG) Nr. 1766/92 des Rates vom 30. Juni 1992 (cid:129)ber die gemeinsame Marktorganisa- tion f(cid:129)r Getreide (1), zuletzt ge(cid:132)ndert durch die Verord- nung (EG) Nr. 923/96 der Kommission (2), insbesondere auf Artikel 13 Absatz 3, gest(cid:129)tzt auf die Verordnung (EG) Nr. 3072/95 des Rates vom 22. Dezember 1995 (cid:129)ber die gemeinsame Marktorga- nisation f(cid:129)r Reis (3), ge(cid:132)ndert durch die Verordnung (EG) Nr. 2072/98 (4), insbesondere auf Artikel 13 Absatz 3, in Erw(cid:132)gung nachstehender Gr(cid:129)nde: Gem(cid:132)ß Artikel 13 Absatz 1 der Verordnung (EWG) Nr. 1766/92 und Artikel 13 Absatz 1 der Verordnung (EG) Nr. 3072/95 kann der Unterschied zwischen den Notie- rungen oder Preisen auf dem Weltmarkt f(cid:129)r die in Artikel 1 dieser beiden Verordnungen genannten Erzeugnisse und den Preisen in der Gemeinschaft durch eine Erstat- tung bei der Ausfuhr ausgeglichen werden. In der Verordnung (EG) Nr. 1222/94 der Kommission vom 30. Mai 1994 zur Festlegung der gemeinsamen Verfahren bei der Regelung zur Gew(cid:132)hrung von Ausfuhr- erstattungen und der Kriterien zur Festsetzung des Erstat- tungsbetrags f(cid:129)r bestimmte landwirtschaftliche Erzeug- nisse, die in Form von nicht unter Anhang II des Vertrags fallenden Waren ausgef(cid:129)hrt werden (5), zuletzt ge(cid:132)ndert durch die Verordnung (EG) Nr. 1352/98 (6), sind dieje- nigen Erzeugnisse bezeichnet, f(cid:129)r die bei ihrer Ausfuhr in Form von im Anhang B der Verordnung (EWG) Nr. 1766/92 oder im Anhang B der Verordnung (EG) Nr. 3072/95 aufgef(cid:129)hrten Waren ein Erstattungssatz festge- setzt werden muß. Im Anschluß an die zwischen der Europ(cid:132)ischen Gemein- schaft und den Vereinigten Staaten von Amerika getrof- fene (cid:154)bereinkunft (cid:129)ber die Ausfuhren von Teigwaren aus der Gemeinschaft in die USA, die mit dem Beschluß 87/482/EWG des Rates (7) genehmigt wurde, muß die Erstattung f(cid:129)r Waren der KN-Codes 1902 11 00 und 1902 19 00 je nach Bestimmungsgebiet unterschiedlich festgelegt werden. Artikel 4 Absatz 5 Buchstabe b) der Verordnung (EG) Nr. 1222/94 sieht vor, daß falls der Nachweis gem(cid:132)ß Artikel 4 Absatz 5 Buchstabe a) der genannten Verordnung nicht erbracht wird, f(cid:129)r die Ausfuhr ein verminderter Erstat- tungssatz gilt. Dieser ber(cid:129)cksichtigt den Betrag der Produktionserstattung, der zum vermuteten Zeitpunkt der Herstellung der Waren gem(cid:132)ß Verordnung (EG) Nr. 1722/93 der Kommission (8), zuletzt ge(cid:132)ndert durch die Verordnung (EG) Nr. 87/1999 (9), auf das verarbeitete Grunderzeugnis anzuwenden war. Der Verwaltungsausschuß f(cid:129)r Getreide hat nicht inner- halb der ihm von seinem Vorsitzenden gesetzten Frist Stellung genommen (cid:190) HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN: Artikel 1 Die geltenden Erstattungss(cid:132)tze f(cid:129)r die Grunderzeugnisse im Sinne des Anhangs A der Verordnung (EG) Nr. 1222/ 94 und des Artikels 1 der Verordnung (EWG) Nr. 1766/ 92 oder des Artikels 1 Absatz 1 der Verordnung (EG) Nr. 3072/95, die in Form von im Anhang B der Verordnung (EWG) Nr. 1766/92 oder im Anhang B der ge(cid:132)nderten Verordnung (EG) Nr. 3072/95 genannten Waren ausge- f(cid:129)hrt werden, werden entsprechend dem Anhang festge- setzt. Gem(cid:132)ß Artikel 4 Absatz 1 erster Unterabsatz der Verord- nung (EG) Nr. 1222/94 muß der Erstattungssatz f(cid:129)r jeden Artikel 2 (1) ABl. L 181 vom 1. 7. 1992, S. 21. (2) ABl. L 126 vom 24. 5. 1996, S. 37. (3) ABl. L 329 vom 30. 12. 1995, S. 18. (4) ABl. L 265 vom 30. 9. 1998, S. 4. (5) ABl. L 136 vom 31. 5. 1994, S. 5. (6) ABl. L 184 vom 27. 6. 1998, S. 25. Diese Verordnung tritt am 30. April 1999 in Kraft. (7) ABl. L 275 vom 29. 9. 1987, S. 36. (8) ABl. L 159 vom 1. 7. 1993, S. 112. (9) ABl. L 9 vom 15. 1. 1999, S. 8. 30. 4. 1999 DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften L 113/19 Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitgliedstaat. Br(cid:129)ssel, den 29. April 1999 F(cid:129)r die Kommission Martin BANGEMANN Mitglied der Kommission L 113/20 DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften 30. 4. 1999 ANHANG zur Verordnung der Kommission vom 29. April 1999 zur Festsetzung der Erstattungss(cid:132)tze bei der Ausfuhr bestimmter Getreide- und Reiserzeugnisse in Form von nicht unter Anhang II des Vertrages fallenden Waren KN-Code Bezeichnung der Erzeugnisse (1) 1001 10 00 Hartweizen: – bei der Ausfuhr von Waren der KN-Codes 1902 11 und 1902 19 nach den Vereinigten Staaten von Amerika – in allen anderen F(cid:132)llen 1001 90 99 Weichweizen und Mengkorn: – bei der Ausfuhr von Waren der KN-Codes 1902 11 und 1902 19 nach den Vereinigten Staaten von Amerika – in allen anderen F(cid:132)llen: – – im Fall der Anwendung von Artikel 4 Absatz 5 der Verordnung (EG) Nr. 1222/94 (2) – – in allen anderen F(cid:132)llen 1002 00 00 Roggen 1003 00 90 Gerste 1004 00 00 Hafer 1005 90 00 Mais verwendet in Form von: – St(cid:132)rke: – – im Fall der Anwendung von Artikel 4 Absatz 5 Buchstabe b) der Verordnung (EG) Nr. 1222/94 (2) – – in allen anderen F(cid:132)llen – Glucose, Glucosesirup, Maltodextrin, Maltodextrinsirup der KN-Codes 1702 30 51, 1702 30 59, 1702 30 91, 1702 30 99, 1702 40 90, 1702 90 50, 1702 90 75, 1702 90 79, 2106 90 55 (3): – – im Fall der Anwendung von Artikel 4 Absatz 5 Buchstabe b) der Verordnung (EG) Nr. 1222/94 (2) – – in allen anderen F(cid:132)llen – anderer (einschließlich in unverarbeitetem Zustand verwendet) Kartoffelst(cid:132)rke des KN-Codes 1108 13 00, gleichgestellt mit einem aus der Verarbeitung von Mais hergestellten Produkt: – im Fall der Anwendung von Artikel 4 Absatz 5 der Verordnung ex 1006 30 (EG) Nr. 1222/94 (2) – in allen anderen F(cid:132)llen Vollst(cid:132)ndig geschliffener Reis: – rundk(cid:148)rniger Reis – mittelk(cid:148)rniger Reis – langk(cid:148)rniger Reis 1006 40 00 Bruchreis 1007 00 90 Sorghum (EUR/100 kg) Erstattungss(cid:132)tze pro 100 kg des Grunderzeugnisses 0,910 1,400 2,259 0,870 3,476 5,572 5,314 3,966 2,076 5,333 1,612 4,869 5,333 2,076 5,333 14,000 14,000 14,000 3,300 5,314 (1) Hinsichtlich der landwirtschaftlichen Erzeugnisse m(cid:129)ssen die im Anhang E der ge(cid:132)nderten Verordnung (EG) Nr. 1222/94 der Kommission angegebenen Koeffizienten angewandt werden (ABl. L 136 vom 31. 5. 1994, S. 5). (2) Die betroffenen Waren werden im Anhang I der ge(cid:132)nderten Verordnung (EWG) Nr. 1722/93 aufgef(cid:129)hrt (ABl. L 159 vom 1. 7. 1993, S. 112). (3) F(cid:129)r Sirupe der KN-Codes 1702 30 99, 1702 40 90 und 1702 60 90, hergestellt als Mischung von Glucose- und Fructosesirup, gibt nur der Glucosesirup Recht auf Ausfuhrerstattung


title: Dyrektywa Rady 1999/35/WE z dnia 29 kwietnia 1999 r. w sprawie systemu obowiązkowych przeglądów dla bezpiecznej, regularnej żeglugi promów typu ro-ro i szybkich statków pasażerskich

eurovoc_concepts:
carriage of goods
carriage of passengers
ferryboat
high-speed transport
maritime safety
roadworthiness tests
ship's passport

formats: html pdf print

text: 296 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 07/t. 4 31999L0035 1. 6. 1999 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 138/1 DYREKTYWA RADY 1999/35/WE z dnia 29 kwietnia 1999 r. w sprawie systemu obowiązkowych przeglądów dla bezpiecznej, regularnej żeglugi promów typu ro-ro i szybkich statków pasażerskich RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 84 ust. 2, uwzględniając wniosek Komisji (1), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Spolecznego (2), (4) (5) Biorąc w szczególności pod uwagę wielkość rynku wew- nętrznego morskiego transportu osób, dzialanie w ramach Wspólnoty jest najbardziej skutecznym sposo- bem ustanowienia wspólnego, minimalnego poziomu bezpieczeństwa statków w calej Wspólnocie. Dzialanie w ramach Wspólnoty jest najlepszym sposo- bem zapewnienia zharmonizowanej realizacji niektórych zasad uzgodnionych w ramach Międzynarodowej Orga- nizacji Morskiej (MOM), a zatem uniknięcia znieksztal- ceń konkurencji między różnymi portami Wspólnoty, promami typu ro-ro i szybkimi statkami pasażerskimi. dzialając zgodnie z procedurą określoną w art. 189c Trak- tatu (3), (6) a także mając na uwadze, co następuje: (1) W ramach wspólnej polityki transportowej muszą być powzięte dalsze środki mające na celu poprawę bezpie- czeństwa w morskim transporcie osób. (2) Wspólnota jest poważnie zaniepokojona wypadkami morskimi promów typu ro-ro, w wyniku których wiele osób stracilo życie; osoby korzystające z promów typu ro-ro i szybkich statków pasażerskich na terenie calej Wspólnoty mają prawo oczekiwać i polegać na odpo- wiednim poziomie bezpieczeństwa. (3) Rada zaprosila Komisję, w swojej rezolucji z dnia 22 grudnia 1994 r. o bezpieczeństwie pasażerskich promów typu ro-ro (4), do przedlożenia propozycji dotyczącej obowiązkowych przeglądów i reżimu kontroli bezpie- czeństwa wszystkich pasażerskich promów typu ro-ro, wplywających portów Wspólnoty, wlączając w to prawo do prowadzenia dochodzenia w sprawach wypadków morskich. lub wyplywających do z (1) Dz. U. C 108 z 7. 4. 1998, str. 122. (2) Dz. U. C 407 z 28. 12. 1998, str. 106. (3) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 7 października 1998 r. (Dz. U. C 328 z 26. 10. 1998, str. 82), wspólne stanowisko Rady z dnia 21 grudnia 1998 r. (Dz. U. C 49 z 22. 2. 1999, str. 15) i decy- zja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 lutego 1999 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). (4) Dz. U. C 379 z 31. 12. 1994, str. 8. (7) (8) (9) zasadę proporcjonalności, dyrektywa Uwzględniając Rady jest odpowiednim instrumentem prawnym dają- cym podstawy Państwom Czlonkowskim do jednolitego i obowiązkowego wprowadzenia wspólnych norm bez- pieczeństwa, pozostawiając zarazem każdemu Państwu Czlonkowskiemu prawo do decydowania o tym, które narzędzia wdrażania są najodpowiedniejsze w jego syste- mie wewnętrznym. Bezpieczeństwo statków leży przede wszystkim w zakre- sie odpowiedzialności państw bandery; każde Państwo Czlonkowskie powinno zapewnić wymogi bezpieczeń- stwa odnoszące się do promów typu ro-ro i szybkich statków pasażerskich plywających pod banderą tego Państwa Czlonkowskiego oraz do towarzystw, które je eksploatują. Państwowa kontrola portowa nie uwzględnia regular- nych doglębnych przeglądów zapobiegawczych i weryfi- kacji promów typu ro-ro i szybkich statków pasażer- skich; dlatego też należy weryfikować czy towarzystwa oraz ich promy i statki spelniają wymogi norm bezpie- czeństwa uzgodnionych w ramach MOM oraz, tam gdzie ma to zastosowanie, na poziomie regionalnym, poprzez system regularnych obowiązkowych inspekcji wykonywanych przez państwa przyjmujące; jeżeli inspekcje wykryją niebezpieczne niezgodności z tymi normami, eksploatacja takich promów i statków przez towarzystwa jest wstrzymywana. Niniejsza dyrektywa zwraca się do Państw Czlonkow- skich jako wlaściwych państw przyjmujących; obowiązki wykonywane w ramach tych kompetencji oparte są na specyficznych obowiązkach państw portowych, w pelni zgodnych z Konwencją Narodów Zjednoczonych z 1982 r. o prawie morskim (Unclos). 07/t. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 297 (10) W celu poprawy bezpieczeństwa i uniknięcia niedosto- sowania standardów przez konkurencję, do wszystkich promów typu ro-ro i szybkich statków pasażerskich sto- suje się wspólne normy bezpieczeństwa, niezależnie od bandery, pod którą plywają, wykonują regularne rejsy do lub z portów w Państwach Czlonkowskich, tak na trasach międzynarodowych jak i krajowych, w obsza- rach morskich leżących poza pasem 20 mil od linii brzegowej, gdzie mogą lądować osoby ocalone z katas- trof morskich, pozostawiając jednocześnie Państwom Czlonkowskim możliwość rozszerzenia zakresu obowią- zywania niniejszej dyrektywy do promów typu ro-ro i szybkich statków pasażerskich wykonujących rejsy kra- jowe w obrębie 20 mil od linii brzegowej. (11) Nie jest konieczne aby państwa przyjmujące sprawdzaly, czy promy typu ro-ro i szybkie statki pasażerskie ply- wające do i z portów Wspólnoty są zgodne z pewnymi zharmonizowanymi wymaganiami certyfikacji i badań wykonywanych przez państwo bandery. (12) (13) (14) Promy typu ro-ro i szybkie statki pasażerskie powinny być również zgodne, na etapie budowy i w ciągu calego okresu slużby, z obowiązującymi normami klasyfikacji w odniesieniu do budowy i utrzymania ich kadluba, maszyn glównych i pomocniczych, instalacji elektrycz- nej i instalacji sterującej oraz powinny być wyposażone w urządzenie do rejestracji przebiegu podróży zgodne z odpowiednimi wymaganiami międzynarodowymi. Państwa Czlonkowskie powinny sprawdzać, czy towa- rzystwa oferujące te uslugi eksploatują swoje promy typu ro-ro i szybkie statki pasażerskie w sposób gwaran- tujący maksimum bezpieczeństwa; zainteresowane Pań- stwa Czlonkowskie, inne niż państwo bandery, powinny być dopuszczane do pelnego uczestnictwa we wszelkich dochodzeniach dotyczących wypadków morskich. Fundamentalne znaczenie ma sprawdzenie, czy admini- stracje państw trzecich bander zgadzają się ze zobowią- zaniami towarzystw do wspólpracy w każdym śledztwie dotyczącym ofiar katastrof lub wydarzeń morskich i do stosowania się do zasad uznanych organizacji odnośnie do klasyfikacji i, tam gdzie ma to zastosowanie, certyfi- kacji; administracje takie akceptują stosowanie zharmo- nizowanych procedur badań i certyfikacji. (15) W celu zapewnienia stalego dostosowania promów typu ro-ro i szybkich statków pasażerskich do wymagań niniejszej dyrektywy, państwa przyjmujące przeprowa- dzają przeglądy przed uruchomieniem uslugi i później w regularnych odstępach czasu, oraz każdorazowo gdy nastąpi znaczna zmiana warunków dzialania. (16) W celu zmniejszenia obciążeń nakladanych na towarzy- stwa, należy szczególnie uwzględnić poprzednie weryfi- kacje i przeglądy; promy typu ro-ro i szybkie statki pasażerskie powinny być zwolnione z przeglądów, jeżeli zostalo potwierdzone że są zgodne z niniejszą dyrek- tywą odnośnie do dzialania na podobnych szlakach, a promy i statki zastępujące powinny korzystać ze specjal- nych uzgodnień; promy typu ro-ro i szybkie statki pasażerskie, które zostaly przebadane zgodnie z życze- niem państw przyjmujących nie powinny być przedmio- tem rozszerzonych inspekcji w ramach dyrektywy Rady 95/21/WE z dnia 19 czerwca 1995 r. dotyczącej prze- strzegania, w odniesieniu do żeglugi morskiej korzystają- cej ze wspólnotowych portów oraz żeglugi morskiej po wodach znajdujących się pod jurysdykcją Państw Czlon- kowskich, międzynarodowych norm bezpieczeństwa statków i zapobiegania zanieczyszczeniom oraz pokla- dowych warunków życia i pracy (kontrola państwa portu) (1). (17) (18) Państwa Czlonkowskie mają wspólpracować w celu wykonania swoich obowiązków jako państwa przyj- mujące. Państwa Czlonkowskie mogą uznać za użyteczną pomoc w wykonywaniu ich zadań ze strony uznanych organi- zacji, które spelniają wymagania dyrektywy Rady 94/57/ WE z dnia 22 listopada 1994 r. w sprawie wspólnych regul i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach oraz odpowiednich dzialań administracji morskich (2); (19) W planowaniu przeglądów trzeba szczególnie uwz- ględnić harmonogramy rejsów i przeglądów promów typu ro-ro i szybkich statków pasażerskich. (20) Państwa Czlonkowskie mają zadbać, aby ich wewnętrzne systemy prawne umożliwialy tak im, jak i każdemu innemu istotnie zainteresowanemu Państwu Czlonkow- skiemu, branie udzialu, wspólpracę lub dochodzenie w sprawach wypadków morskich na podstawie przepisów Kodeksu MOM o dochodzeniach w sprawach wypadków morskich; wyniki takich dochodzeń są podawane do publicznej wiadomości. (21) Zespól dodatkowych środków w obszarach nawigacyj- nych systemów naprowadzania, planowania warianto- wego i lokalnych ograniczeń operacyjnych ma na celu dalszą poprawę bezpieczeństwa. (22) Aby umożliwić monitorowanie stosowania niniejszej dyrektywy, tworzy się bazę danych, opartą o informacje pochodzące z przeglądów. (1) Dz. U. L 157 z 7. 7. 1995, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrek- tywą Komisji 98/42/WE (Dz. U. L 184 z 27. 6. 1998, str. 40). (2) Dz. U. L 319 z 12. 12. 1994, str. 20. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 97/58/WE (Dz. U. L 274 z 7. 10. 1997, str. 8). PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 07/t. 4 298 (23) (24) Konieczne jest, aby komitet skladający się z przedstawi- cieli Państw Czlonkowskich wspomagal Komisję w sku- tecznym stosowaniu niniejszej dyrektywy; funkcje te może podjąć Komitet ustanowiony na mocy art. 12 dyrektywy Rady 93/75/EWG z dnia 13 września 1993 r. dotyczącej minimalnych wymagań w odniesieniu do statków zdążających do portów Wspólnoty lub je opusz- czających i przewożących towary niebezpieczne lub zanieczyszczające (1). Pewne przepisy niniejszej dyrektywy mogą być przysto- sowane przez ten Komitet w celu doprowadzenia do ich zgodności ze środkami Wspólnoty lub MOM i popra- wienia jej reżimu, aby uwzględnić przyszle poprawki do Międzynarodowej Konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu z 1974 r. (SOLAS) która weszla w życie, oraz aby zapewnić zharmonizowaną implementację poprawek do niektórych uchwal MOM bez rozszerzania zakresu niniejszej dyrektywy, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: Artykul 1 Cel Celem niniejszej dyrektywy jest ustanowienie systemu obo- wiązkowych przeglądów, który zwiększy bezpieczeństwo regu- larnej żeglugi promów typu ro-ro i szybkich statków pasażer- skich do i z portów Państw Czlonkowskich Wspólnoty, oraz przyzna Państwom Czlonkowskim prawo do prowadzenia, uczestniczenia i wspólpracy we wszelkich dochodzeniach w sprawach wypadków morskich lub incydentów, które nastąpily w trakcie wykonywania takich uslug. Artykul 2 Definicje Do celów niniejszej dyrektywy oraz zalączników do niej: a) b) „prom typu ro-ro” oznacza morski statek pasażerski z urządzeniami umożliwiającymi wjazd na prom i wyjazd z niego pojazdów drogowych oraz kolejowych i przewożący więcej niż 12 pasażerów; „szybki statek pasażerski” oznacza szybki statek, jak okreś- lono w rozporządzeniu 1 rozdzialu X Konwencji SOLAS z 1974 r. wraz ze zmianami obowiązującymi w dniu przyję- cia niniejszej dyrektywy, który przewozi więcej niż 12 pasażerów; c) „pasażer” jest to każda osoba inna niż: i) dowodzący i czlonkowie zalogi lub inne osoby zatrud- nione lub zaangażowane w jakimkolwiek charakterze na pokladzie statku na rzecz tego statku, ii) dziecko w wieku poniżej jednego roku; d) e) f) „Konwencja SOLAS 1974” oznacza Międzynarodową kon- wencję o bezpieczeństwie życia na morzu, wraz z protoko- lami i zmianami do niej, obowiązującymi w dniu przyjęcia niniejszej dyrektywy; szybkich statków” oznacza „Kodeks „Międzynarodowy kodeks bezpieczeństwa szybkich statków” zawarty w rezo- lucji. Komitetu Bezpieczeństwa Morskiego MOM MSC 36 (63) z dnia 20 maja 1994 r, zmieniony do dnia przyjęcia niniejszej dyrektywy; „regularne uslugi” oznaczają serię przepraw promów typu ro-ro lub szybkich statków pasażerskich wykonywanych w celu obslugi ruchu między tymi samymi dwoma lub więcej portami, lub serię podróży z tego samego portu i z powro- tem bez zawijania do portów pośrednich, albo: i) zgodnie z opublikowanym rozkladem jazdy; lub ii) przepraw tak regularnych lub częstych, że stanowią one rozpoznawalne, systematyczne serie; g) „obszar morski” oznacza dowolny obszar morski ujęty w wykazie ustalonym zgodnie z art. 4 dyrektywy Rady 98/ 18/WE z dnia 17 marca 1998 r. w sprawie regul i norm bezpieczeństwa statków pasażerskich (2); h) „certyfikaty” oznaczają: i) dla promów typu ro-ro i szybkich statków pasażerskich wykonujących podróże międzynarodowe, certyfikaty bezpieczeństwa wydane w ramach Konwencji SOLAS 1974 wraz ze zmianami, lącznie z odpowiednimi zapi- sami dotyczącymi wyposażenia, oraz, tam gdzie to sto- sowne, certyfikatami wylączenia i pozwoleniami na eksploatowanie; ii) dla promów typu ro-ro i szybkich statków pasażerskich wykonujących podróże krajowe, certyfikaty bezpie- czeństwa wydane zgodnie z dyrektywą 98/18/WE i) „certyfikat wylączenia” oznacza dowolny certyfikat wydany w ramach przepisów rozporządzenia I B/12 lit. a) ppkt vi) Konwencji SOLAS 1974; (1) Dz. U. L 247 z 5. 10. 1993, str. 19. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 98/74/WE (Dz. U. L 276 z 13. 10. 1998, str. 7). (2) Dz. U. L 144 z 15. 5. 1998, str. 1. 07/t. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 299 j) k) l) „administracja państwa bandery” oznacza wlaściwe wladze państwa, do noszenia bandery którego uprawniony jest dany prom typu ro-ro lub szybki statek pasażerski; „państwo przyjmujące” oznacza Państwo Czlonkowskie do portu(ów) którego, lub z portu(ów) którego, prom typu ro- ro lub szybki statek pasażerski wykonuje regularną uslugę; „podróż międzynarodowa” oznacza podróż morską z portu Państwa Czlonkowskiego do portu leżącego poza tym Pań- stwem Czlonkowskim lub odwrotnie; m) „podróż krajowa” oznacza podróż w obszarach morskich z portu Państwa Czlonkowskiego do tego samego portu lub do innego portu tego Państwa Czlonkowskiego; cych do lub z portu Państwa Czlonkowskiego w ramach regu- larnej uslugi, niezależnie od ich bandery, wykonujących podróże międzynarodowe lub podróże krajowe w obszarach morskich należących do klasy A jak określono w art. 4 dyrek- tywy 98/18/WE. Państwa Czlonkowskie mogą stosować niniejszą dyrek- 2. tywę do promów typu ro-ro i szybkich statków pasażerskich wykonujących podróże krajowe na obszarach morskich innych niż te, które określono w ust. 1. W takich sytuacjach stosuje się odnośne zasady do wszystkich promów typu ro-ro lub szybkich statków pasażerskich dzialających w takich samych warunkach, bez dyskryminacji ze względu na banderę, naro- dowość lub miejsce zalożenia towarzystwa. n) o) p) q) r) „uznana organizacja” oznacza organizację uznaną zgodnie z art. 4 dyrektywy 94/57/WE; Artykul 4 „towarzystwo” oznacza towarzystwo eksploatujące jeden lub więcej promów typu ro-ro, dla którego zostal wysta- wiony dokument zgodności wydany zgodnie z art. 5 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 3051/95 z dnia 8 grudnia 1995 r. w sprawie zarządzania zapewniającego bezpieczeń- stwo na promach pasażerskich (typu ro-ro) (1), lub towa- statki pasażerskie, dla szybkie rzystwo eksploatujące którego zostal wystawiony dokument zgodności, wydany zgodnie z rozporządzeniem IX/4 Konwencji SOLAS 1974, ze zmianami obowiązującymi w dniu przyjęcia niniejszej dyrektywy; Wstępne weryfikacje wymagane w stosunku do promów typu ro-ro i szybkich statków pasażerskich Przed rozpoczęciem slużby promu typu ro-ro lub szyb- 1. kiego statku pasażerskiego w regularnej usludze, lub w ciągu 12 miesięcy od daty określonej w art. 19 ust. 1 dla promów typu ro-ro lub szybkich statków pasażerskich już wykonują- cych regularną uslugę w tym dniu, państwo przyjmujące sprawdza, czy promy typu ro-ro i szybkie statki pasażerskie: „Kodeks dochodzenia w sprawach wypadków morskich” oznacza Kodeks dochodzenia w sprawach wypadków mor- skich i incydentów przyjęty przez MOM drogą rezolucji Zgromadzenia A. 849 (20) z dnia 27 listopada 1997 r. ; a) posiadają ważne certyfikaty, wydane przez administrację państwa bandery lub przez uznaną organizację dzialającą w jej imieniu; „przegląd specjalny” oznacza przegląd przez państwo przyjmujące wedlug ustaleń art. 6 i 8; „inspektor dyplomowany” oznacza pracownika sektora publicznego lub inną osobę, należycie upoważnioną przez wlaściwe wladze Państwa Czlonkowskiego do przeprowa- dzania przeglądów i inspekcji związanych z certyfikatami i spelniającą kryteria kwalifikacji i niezależności podane w zalączniku V; s) „niezgodność” oznacza stan, który uznano za niespel- niający wymagań niniejszej dyrektywy. Artykul 3 Zakres Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do wszystkich 1. promów typu ro-ro i szybkich statków pasażerskich plywają- (1) Dz. U. L 320 z 30. 12. 1995, str. 14. Rozporządzenie zmienione roz- porządzeniem Komisji (WE) nr 179/98 (Dz. U. L 19 z 24. 1. 1998, str. 35). b) zostaly przebadane w celu wydania certyfikatów zgodnie z i wytycznymi zalączonymi do odnośnymi procedurami rezolucji Zgromadzenia MOM A. 746 (18) w sprawie wytycznych badania w ramach zharmonizowanego sys- temu badań i certyfikacji, w formie jaką mialy w chwili przyjęcia niniejszej dyrektywy, lub procedurami przezna- czonymi do osiągnięcia tego samego celu; c) d) spelniają normy określone dla klasyfikacji wedlug zasad uznanej organizacji, lub zasad przyjętych jako równoważne przez administrację państwa bandery odnośnie do budowy i utrzymania ich kadluba, maszyn i instalacji elektrycznych oraz sterujących; są wyposażone w urządzenie zapisujące przebieg podróży (VGRD) w celu dostarczania informacji w wypadku ewen- tualnego dochodzenia w sprawie ofiar katastrofy. Urządze- nie to powinno spelniać normy wykonania wedlug rezolu- cji Zgromadzenia MOM A. 861 (20) z dnia 27 listopada 1997 r. oraz stosować się do norm badania ustalonych w normie Międzynarodowej Komisji Elektrotechniki (IEC) nr 61996. Jednakże dla urządzeń VGRD, które mają być umie- szczone na pokladzie promów typu ro-ro i szybkich 300 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 07/t. 4 statków pasażerskich zbudowanych przed wejściem w życie niniejszej dyrektywy, może zostać udzielone wylączenie z niektórych z wymagań. Wylączenia te oraz warunki, na jakich mogą one być udzielane przyjmuje się zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 16; 2) względem promu lub statku plywającego pod banderą inną niż bandera Państwa Czlonkowskiego dokonują sprawdze- nia, czy państwo bandery przyjęlo zobowiązanie towarzy- stwa do spelniania wymagań niniejszej dyrektywy. e) spelniają szczególne wymagania o stabilności przyjęte na poziomie regionalnym i przeniesione do ustawodawstwa narodowego, zgodnie z procedurą notyfikacji ustaloną w dyrektywie 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udziela- nia informacji w zakresie norm i przepisów technicznych, gdy wykonują w tym regionie uslugę podlegającą temu ustawodawstwu krajowemu, pod warunkiem że wymagania te nie przekraczają wymagań określonych w zalączniku rezolucji 14 (Wymagania stabilności odnoszące się do Porozumienia) Konferencji SOLAS z 1995 r. i zostaly prze- kazane do Sekretariatu Generalnego MOM, zgodnie z pro- cedurami określonymi w pkt 3 tej rezolucji (1). Ustęp 1 lit. e) stosuje się do szybkich statków pasażer- 2. skich jedynie tam, gdzie to wlaściwe. Artykul 6 Wstępne przeglądy specjalne Przed rozpoczęciem slużby promu typu ro-ro lub szyb- 1. kiego statku pasażerskiego w regularnej usludze lub w ciągu 12 miesięcy od daty określonej w art. 19 ust. 1 dla promów typu ro-ro lub szybkich statków pasażerskich już wykonują- cych regularną uslugę w tym dniu, państwo przyjmujące prze- prowadza wstępne przeglądy specjalne, zgodnie z zalącznikami I i III, w celu przekonania się, czy prom ro-ro lub szybki statek pasażerski spelniają wymogi konieczne do bezpiecznego wyko- nywania regularnej uslugi. Jeśli niniejszy artykul jest stosowany przed rozpoczęciem 2. dzialania, państwa przyjmujące ustalają datę wstępnego prze- glądu specjalnego nie późniejszą niż jeden miesiąc po otrzyma- niu dowodów niezbędnych do zakończenia weryfikacji na mocy art. 4 i 5. Artykul 5 Wstępne weryfikacje wymagane w stosunku do towa- rzystw i państw bandery Artykul 7 Przepisy specjalne Przed rozpoczęciem slużby promu typu ro-ro lub szybkiego statku pasażerskiego w regularnej usludze, lub w ciągu 12 mie- sięcy od daty określonej w art. 19 ust. 1 dla promów typu ro- ro lub szybkich statków pasażerskich już wykonujących regu- larną uslugę w tym dniu, państwa przyjmujące: 1) sprawdzają, czy towarzystwa, które eksploatują lub zamie- rzają eksploatować taki prom lub statek w usludze regular- nej: szczególnych wymagań a) podejmują środki niezbędne do zapewnienia stosowa- ustanowionych w nia zalączniku I i dostarczają dowody zgodności z tym ustępem oraz z art. 4 państwom przyjmującym zaan- gażowanym w regularną uslugę; b) zgadzają się z wyprzedzeniem, że państwa przyjmujące oraz dowolne istotnie zainteresowane Państwo Czlon- kowskie może prowadzić, uczestniczyć w pelni lub wspólpracować w dochodzeniu dotyczącym wypadku morskiego lub incydentu zgodnie z art. 12 i udostęp- niają im informacje odzyskane z urządzenia VGRD z ich promu lub statku biorącego udzial w takiej katas- trofie lub incydencie. (1) Dz. U. L 204 z 21. 7. 1998, str. 37. Dyrektywa zmieniona dyrektywą 98/48/WE (Dz. U. L 217 z 5. 8. 1998, str. 18). przeglądy dokladnie weryfikuje 1. Gdy prom typu ro-ro lub szybki statek pasażerski ma być wlączony do innej regularnej uslugi, nowe państwo przyj- przeprowadzone mujące uprzednio dla tego promu lub statku celem dopuszczenia go do wykonywania poprzedniej objętej niniejszą dyrektywą. Artykul 4, 5 i 6 nie mają zastosowania regularnej uslugi przed rozpoczęciem wykonywania nowej przez prom typu ro-ro lub szybki statek pasażerski, pod warunkiem, że poprzednio przeprowadzone weryfikacje i prze- glądy spelniają wymagania nowego państwa przyjmującego oraz że odnoszą się do nowych warunków dzialania. regularnej uslugi, statek pasażerski Artykul 4, 5 i 6 nie muszą być stosowane gdy prom typu 2. spelniające wymagania ro-ro lub szybki niniejszej dyrektywy i wykonujące już regularną uslugę objętą niniejszą dyrektywą, przechodzą do innej regularnej uslugi objętej niniejszą dyrektywą, dla której odpowiednie państwa przyjmujące uzgodnią, że charakterystyka szlaku jest podobna, oraz państwa przyjmujące będą zgodne w pelni, że ten prom typu ro-ro lub szybki statek pasażerski spelniają wszystkie wymagania dla bezpiecznego wykonywania tej uslugi. Na prośbę towarzystwa, zainteresowane państwa przyjmujące mogą potwierdzić z wyprzedzeniem swoją zgodę odnośnie do potwierdzenia podobieństwa charakterystyki szlaku. 3. W przypadkach, gdy w wyniku nieprzewidzianych oko- liczności musi zostać szybko wprowadzony zamienny prom typu ro-ro lub szybki statek pasażerski w celu zapewnienia ciąglości wykonywania uslugi oraz ust. 1 i 2 nie mają zastoso- 07/t. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 301 wania, państwo przyjmujące może zezwolić na rozpoczęcie wykonywania uslugi przez ten prom lub statek, pod warun- kiem że: Artykul 9 Powiadamianie a) sprawdzenie wizualne oraz kontrola dokumentów nie budzą podejrzeń, że ten prom typu ro-ro lub szybki statek pasażerski nie spelniają wymagań koniecznych dla bez- piecznego dzialania, i Państwa przyjmujące niezwlocznie informują towarzystwa na piśmie o wynikach weryfikacji i przeglądów wykonanych na mocy art. 4, 5, 6 i 8. b) państwo przyjmujące zakończy weryfikacje i przeglądy objęte art. 4, 5 i 6 w ciągu jednego miesiąca. Artykul 10 Zakaz użytkowania Artykul 8 1. Państwo przyjmujące może wydać zakaz użytkowania promu typu ro-ro lub szybkiego statku pasażerskiego w regu- larnej usludze: Regularne przeglądy specjalne i inne badania a) gdy nie bylo w stanie potwierdzić zgodności z wymaga- niami art. 4 i 5; Państwa przyjmujące przeprowadzają 1. każdego 12-miesięcznego okresu: raz w ciągu b) gdy kiedykolwiek w trakcie badań określonych w art. 6 i 8 wykryto niezgodności stanowiące bezpośrednie zagrożenie bezpieczeństwa promu lub statku, jego zalogi i pasażerów; — przegląd specjalny, zgodnie z zalącznikiem III, i — przegląd w trakcie trwania regularnej uslugi, mający na celu ujęcie zagadnień wymienionych w zalączniku I, III i IV w ilości dostatecznej dla przekonania państwa przyjmują- cego, ten prom lub statek w dalszym ciągu spelnia wszystkie wymagania niezbędne dla bezpiecznego dzialania. że c) kiedy istnieje stala niemożność uzyskania zgodności z instrumentami Wspólnoty wymienionymi z zalączniku II, stanowiąca bezpieczeństwa bezpośrednie promu lub statku, jego zalogi i pasażerów; zagrożenie d) gdy państwo bandery nie dokonalo sprawdzenia kwestii określonej w art. 13 ust. 1 lub 5, do czasu gdy państwo przyjmujące ustali, że zagrożenie zos- talo usunięte i wymagania niniejszej dyrektywy są spelnione. Wstępny przegląd specjalny zgodnie z art. 6 liczy się jako przegląd specjalny do celów niniejszego artykulu. Państwo przyjmujące powiadamia towarzystwo na piśmie o decyzji zakazu użytkowania promu typu ro-ro lub szybkiego statku pasażerskiego z podaniem pelnego uzasadnienia. 2. Państwo przyjmujące przeprowadza przegląd specjalny zgodnie z zalącznikiem III za każdym razem, gdy prom typu ro-ro lub szybki statek pasażerski podlega naprawie, zmianom lub modyfikacjom o ważnym znaczeniu lub gdy zachodzi zmiana zarządzania banderą albo przeniesienie do innej klasy. Jednak w przypadku zmiany zarządzania banderą albo przenie- sienia do innej klasy państwo przyjmujące może, po uwzględ- nieniu weryfikacji i przeglądów wykonanych poprzednio dla tego promu lub statku i pod warunkiem, że zmiana ta nie wplynie na bezpieczeństwo użytkowania tego promu lub statku, odstąpić od przeglądu specjalnego tego promu lub statku, wymaganego wedlug niniejszego ustępu. 2. Jednak w przypadku wykrycia niezgodności w stosunku do promu typu ro-ro lub szybkiego statku pasażerskiego już wykonującego regularną uslugę państwo przyjmujące żąda podjęcia przez towarzystwo niezbędnych dzialań w celu ich usunięcia natychmiast lub w ciągu ściśle określonego i sensow- nego okresu, pod warunkiem że nie stanowią one bezpośred- niego zagrożenia dla bezpieczeństwa promu lub statku, jego zalogi i pasażerów. Po usunięciu niezgodności, zainteresowane państwa przyjmujące dokonują sprawdzenia, czy naprawa zos- tala wykonana w sposób w pelni odpowiadający ich wymaga- niom. W przeciwnym razie zakazują one dalszego użytkowania tego promu lub statku. 3. W przypadku gdy przeglądy określone w ust. 1 potwierdzą lub wykryją niezgodności względem wymagań niniejszej dyrektywy uzasadniające zakazanie użytkowania, wszelkie koszty związane z przeglądem, w każdym zwyklym okresie rozliczeniowym, pokrywa towarzystwo. Państwa Czlonkowskie, zgodnie z ustawodawstwem kra- 3. jowym, ustalają i utrzymują odpowiednie procedury obej- mujące prawo towarzystwa do odwolania od decyzji zakazują- cej użytkowania. Odwolania powinny być rozpatrywane w szybkim trybie. Odwolanie nie powoduje automatycznego zawieszenia decyzji. 302 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 07/t. 4 Wlaściwe wladze przekazują towarzystwu odpowiednie infor- macje o jego prawie do odwolania. 4. W przypadkach zastosowania art. 4, 5 i 6 przed rozpo- częciem użytkowania promu typu ro-ro lub szybkiego statku pasażerskiego w regularnej usludze decyzja zakazująca użytko- wania statku musi być podjęta w ciągu jednego miesiąca od wstępnego przeglądu specjalnego i natychmiast przekazana towarzystwu. 7. W razie występowania stalych różnic zdań między pań- stwami przyjmującymi odnośnie do spelnienia wymagań art. 4 i art. 5 ust. 1 administracja dowolnego państwa przyjmującego, zaangażowanego w przegląd specjalny, zawiadamia natych- miast Komisję o przyczynach tego nieporozumienia. Komisja niezwlocznie rozpoczyna postępowanie w celu 8. podjęcia decyzji zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 16. Artykul 11 Dochodzenie w sprawie wypadku Artykul 12 Procedury związane ze wstępnymi i regularnymi przeglądami specjalnymi 1. Promy typu ro-ro i szybkie statki pasażerskie, które zos- taly poddane przeglądom specjalnym w celu spelnienia wyma- gań zainteresowanego państwa (państw) przyjmującego(-ych) są zwolnione przez to (te) państwo(-a) z przeglądów rozszerzo- nych określonych w art. 7 ust. 4 dyrektywy 95/21/WE i z inspekcji rozszerzonych, w oparciu o jasne podstawy pozwa- lające zaliczyć je do kategorii statków pasażerskich określonych w art. 7 ust. 1 i w zalączniku V. A. 3 do niniejszej dyrektywy. 2. Administracje dwóch lub więcej państw przyjmujących zaangażowanych w przeglądy specjalne tego samego promu lub statku wspólpracują ze sobą. Przeglądy specjalne są prze- prowadzane przez zespól zlożony z dyplomowanych inspek- torów zaangażowanego państwa (państw) przyjmującego(-ych). Gdziekolwiek zaistnieje potrzeba jakościowej oceny spelniania przepisów odnoszących się do klasy, państwa przyjmujące zapewniają wlączenie do zespolu potrzebnych ekspertów, a tam gdzie stosowne, wlączenie do zespolu rzeczoznawcy uzna- nej organizacji. Inspektorzy skladają raport o niezgodnościach administracjom państw przyjmujących. Państwo przyjmujące przekazuje te informacje państwu bandery, jeżeli nie jest ono państwem przyjmującym, zaangażowanym w przegląd. 3. Zaangażowane państwo przyjmujące może zgodzić się przeprowadzić przegląd na prośbę innego zaangażowanego państwa przyjmującego. Państwa przyjmujące, na prośbę towarzystw, zapraszają 4. administrację państwa bandery, które nie jest państwem przyj- mującym, do wyznaczenia reprezentanta biorącego udzial w dowolnym przeglądzie specjalnym w ramach przepisów niniej- szej dyrektywy. 5. Państwa przyjmujące planując przegląd zgodnie z art. 6 i 8 biorą szczególnie pod uwagę harmonogram pracy i konser- wacji danego promu lub statku. 6. Rezultaty przeglądów specjalnych zapisuje się w sprawoz- daniu, którego format jest uzgadniany zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 16. Państwa Czlonkowskie definiują, w ramach swoich 1. odnośnych wewnętrznych systemów prawnych, status prawny, który umożliwia im i każdemu innemu istotnie zainteresowa- nemu Państwu Czlonkowskiemu uczestnictwo, wspólpracę lub, tam gdzie przewiduje to Kodeks dochodzenia w sprawach wypadków morskich, prowadzenie dowolnego dochodzenia w sprawie katastrofy morskiej lub incydentu, w którym uczestni- czyl prom typu ro-ro lub szybki statek pasażerski. 2. Pojęcia „państwo istotnie zainteresowane”, „państwo kie- rujące dochodzeniem”, „wypadek morski” mają takie samo zna- jakie mają w Kodeksie dochodzenia w sprawach czenie, wypadków morskich. 3. W przypadkach gdy prom typu ro-ro lub szybki statek pasażerski uczestniczy w wypadku morskim, procedura docho- dzeniowa jest uruchamiana przez państwo, na wodach którego ten wypadek lub incydent się wydarzyl, lub jeżeli mial miejsce na innych wodach, przez Państwo Czlonkowskie, które ten prom lub statek odwiedzil jako ostatnie. Państwo to pozostaje odpowiedzialne za dochodzenie i koordynację dzialań z innymi istotnie zainteresowanymi państwami przez taki czas, na jaki zostalo wzajemnie uzgodnione kierowanie dochodzeniem przez to państwo. Państwa Czlonkowskie prowadzące, uczestniczące lub 4. wspólpracujące w takich dochodzeniach pilnują, aby docho- dzenie bylo prowadzone w sposób najbardziej skuteczny i trwalo możliwie najkrócej, uwzględniając Kodeks dochodzenia w sprawach wypadków morskich. Państwa Czlonkowskie pilnują, aby sprawozdania wyni- 5. kające z takich dochodzeń zostaly ujawnione zgodnie z pkt 12. 3 Kodeksu dochodzenia w sprawach wypadków morskich oraz przekazane Komisji. Artykul 13 Środki towarzyszące Państwa Czlonkowskie wydające lub uznające certyfikat 1. wylączenia są zobowiązane pracować razem z zaangażowanym państwem przyjmującym lub administracją państwa bandery w celu rozwiązania wszelkich różnic zdań dotyczących wylączeń przed wstępnym przeglądem specjalnym. 07/t. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 303 Państwa Czlonkowskie mają obslugiwać dzialający z 2. wybrzeża nawigacyjny system naprowadzania i inne systemy informacyjne zgodnie z rezolucją MOM A. 795 (19), aby wspo- magać promy typu ro-ro i szybkie statki pasażerskie w bez- piecznym wykonywaniu regularnej uslugi lub jej części, za której bezpieczeństwo ponoszą odpowiedzialność. Każde Państwo Czlonkowskie dostarcza Komisji egzem- 3. plarze raportów z badań, określonych w art. 11 ust. 6, opa- trzone w razie potrzeby numerem identyfikacyjnym MOM. Komisja, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 16, może podjąć decyzję o odpowiednich środkach w celu przypisania numeru identyfikacyjnego innym statkom. Jeżeli w regularnej usludze zaangażowane są dwa lub więcej państwa przyjmujące, dane te mogą być dostarczane przez jedno z tych państw przyjmujących. Komisja zaklada i utrzymuje bazę danych, zawierającą dostarczone informacje. Warunki dostępu do tej bazy danych są ustanawiane zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 16. Państwa Czlonkowskie zapewniają, aby towarzystwa eks- 4. ploatujące promy typu ro-ro lub szybkie statki pasażerskie w regularnych uslugach do lub z ich portów byly zdolne do utrzymania i stosowania zintegrowanego systemu planowania ewentualnych naglych zdarzeń okrętowych. W tym celu wyko- rzystują one strukturę przedstawioną w rezolucji Zgromadze- nia MOM A. 852 (20) w sprawie wytycznych budowania zinte- growanego systemu ewentualnych zdarzeń. Jeżeli dwa lub wię- cej Państwa Czlonkowskie są zaangażowane jako państwa przyjmujące w regularnej usludze, ustalają one razem plan dla różnych szlaków. Państwa Czlonkowskie zapewniają, że zostaly w pelni 5. zaangażowanie w ramach swoich kompetencji jako państwo przyjmujące przez państwo bandery, przed wydaniem zezwole- nia na użytkowanie szybkiego statku, zgodnie z przepisami ust. 1. 9. 3 Kodeksu szybkich statków. Państwa te zapewniają, że są ustanowione lub utrzymywane ograniczenia operacyjne wymagane przez sytuację lokalną, niezbędne dla ochrony życia, zasobów naturalnych i dzialań na linii brzegowej oraz przyjmują środki w celu zapewnienia wykonania tych ograni- czeń. Artykul 16 Komitet regulacyjny Komisja jest wspomagana przez komitet utworzony na 1. mocy art. 12 ust. 1 dyrektywy 93/75/EWG. Przedstawiciel Komisji przedklada komitetowi projekt 2. środków, jakie należy przyjąć. Komitet wydaje opinię dotyczącą projektu w czasie, który jest ustalany przez jego przewodniczą- cego z uwagi na pilność sprawy. Opinia jest wydawana więk- szością glosów ustanowioną w art. 148 ust. 2 Traktatu dla przypadku decyzji, które Rada przyjmuje na wniosek Komisji. Glosy przedstawicieli Państw Czlonkowskich w komitecie są ważone w sposób ustalony w tym artykule. Przewodniczący nie bierze udzialu w glosowaniu. 3. a) Komisja przyjmuje przewidziane środki, jeżeli są one zgodne z opinią komitetu. przedklada Radzie wniosek b) u lub jeżeli opinia nie zostala wydana, Komisja nie- zwlocznie dotyczący jakie należy przyjąć. Rada stanowi więk- środków, szością kwalifikowaną. Jeżeli po uplywie 8 tygodni od daty przedstawienia sprawy Radzie, Rada nie podejmie dzialania, Komisja przyjmuje proponowane środki. Artykul 17 Procedura dokonywania zmian Zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 16: Artykul 14 Wspólpraca między państwami przyjmującymi a) zalączniki, b) definicje, Państwa przyjmujące, zaangażowane w świadczeniu tej samej regularnej uslugi, wspóldzialają we wdrażaniu niniejszej dyrek- tywy. c) odniesienia do instrumentów Wspólnoty, d) odniesienia do rezolucji MOM Artykul 15 Środki dodatkowe Państwa Czlonkowskie informują państwa trzecie, mające obo- wiązki państwa bandery lub obowiązki podobne jak państwo przyjmujące promy typu ro-ro i szybkie statki pasażerskie, objęte niniejszą dyrektywą i dzialające między portem Państwa Czlonkowskiego i portem państwa trzeciego, o wymaganiach nalożonych przez niniejszą dyrektywę na każde towarzystwo świadczące regularne uslugi do lub z portu Wspólnoty. mogą być zmieniane w zakresie niezbędnym do dostosowania ich do wprowadzonych w życie środków Wspólnoty lub MOM, jednak bez rozszerzania zakresu niniejszej dyrektywy. Zalączniki mogą być również poprawiane zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 16, kiedy jest konieczne poprawienie uzgodnień ustalonych przez niniejszą dyrektywę bez rozszerza- nia jej zakresu. 304 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 07/t. 4 Artykul 18 Kary Artykul 20 Ocena zastosowania Państwa Czlonkowskie ustanawiają system kar za naruszenia przepisów narodowych przyjętych zgodnie z niniejszą dyrek- tywą i przyjmują wszelkie niezbędne środki, aby zapewnić sto- sowanie tych kar. Kary tak nakladane muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Trzy lata po dacie określonej w art. 19 ust. 1, na podstawie danych, które dostarczą Państwa Czlonkowskie zgodnie z art. 13, Komisja dokonuje oceny stosowania niniejszej dyrektywy. Artykul 19 Zastosowanie Artykul 21 Wejście w życie Państwa Czlonkowskie wprowadzają w życie przepisy 1. ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wyko- nania niniejszej dyrektywy nie później niż 1 grudnia 2000 i niezwlocznie informują o tym Komisję. Przepisy art. 4 ust. 1 lit. d) zostaną zastosowane nie 2. później niż 30 miesięcy po dacie ogloszenia normy IEC nr 61996 lub do 1 stycznia 2001 r. , zależnie od tego, która z tych dat jest późniejsza. Przyjęte przepisy zawierają odniesienie do niniejszej 3. dyrektywy lub odniesienie to towarzyszy ich urzędowej publi- kacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Czlonkowskie. Państwa Czlonkowskie natychmiast przekazują Komisji 4. wszystkie teksty przepisów prawa krajowego, przyjętych na podstawie niniejszej dyrektywy. Komisja informuje o nich inne Państwa Czlonkowskie. Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie z dniem jej opublikowa- nia w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Artykul 22 Adresaci Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Czlonkowskich. Sporządzono w Luksemburgu, dnia 29 kwietnia 1999 r. W imieniu Rady W. MÜLLER Przewodniczący 07/t. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 305 ZALĄCZNIK I SZCZEGÓLNE WYMAGANIA, JAKIE POWINNY SPELNIAĆ TOWARZYSTWA (określone w art. 5 ust. 1 i art. 6 i 8) Towarzystwa powinny zapewnić, aby na pokladach ich promów typu ro-ro i szybkich statków pasażerskich: 1. dowodzący posiadal odpowiednie informacje o dostępności zlokalizowanych na wybrzeżu nawigacyjnych systemów naprowadzania oraz innych systemów informacyjnych wspomagających go w bezpiecznym prowadzeniu podróży, przed rozpoczęciem rejsu przez prom lub statek oraz aby wykorzystywal on nawigacyjne systemy naprowadzania oraz systemy informacyjne w sposób ustalony przez Państwa Czlonkowskie; 2. stosowano odnośne przepisy ust. od 2 do 6 okólnika MSC 699 o poprawionych wytycznych instrukcji bezpieczeń- stwa pasażerów; 3. w latwo dostępnym miejscu byla wywieszona tablica z regulaminem pracy statku, zawierająca: a) harmonogram slużby na morzu i slużby w porcie, i b) maksymalną liczbę godzin pracy lub minimalną liczbę godzin wypoczynku wymaganą dla wachtowych; 4. 5. dowodzący nie byl ograniczany w podejmowaniu żadnych decyzji, które w jego fachowej ocenie są niezbędne do bezpiecznej nawigacji i pracy, szczególnie przy niesprzyjającej pogodzie i wzburzonym morzu; dowodzący prowadzil zapisy czynności nawigacyjnych oraz incydentów ważnych z punktu widzenia bezpieczeń- stwa żeglugi; 6. wszelkie uszkodzenia lub trwale wygięcia drzwi kadluba i polączonych z nimi plyt kadluba mogące wplywać na integralność promu lub statku, oraz wszelkie niedobory w ukladach zabezpieczających takie drzwi byly niezwlocz- nie zglaszane tak administracji państwa bandery jak i państwu przyjmującemu oraz natychmiast naprawiane zgod- nie z ich wymaganiami; 7. przed wyruszeniem promu typu ro-ro lub szybkich statków pasażerskich w podróż dostępny byl aktualny plan podróży. W trakcie przygotowywania takiego planu należy w pelni uwzględnić wytyczne ustalone w rezolucji MSC … (70) o wytycznych planowania podróży; 8. przekazano do wiadomości pasażerów ogólne informacje o uslugach i pomocy dostępnej na pokladzie dla osób starszych i niepelnosprawnych oraz by informacje takie byly udostępnione w formach odpowiednich dla osób z wadami wzroku. 306 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 07/t. 4 ZALĄCZNIK II WYKAZ INSTRUMENTÓW WSPÓLNOTY (określonych w art. 10 ust. 1c) — Dyrektywa Rady 93/75/EWG z dnia 13 września 1993 r. dotycząca minimalnych wymagań w odniesieniu do statków zdążających do portów Wspólnoty lub je opuszczających i przewożących towary niebezpieczne lub zanie- czyszczające (Dz. U. L 247 z 5. 10. 1993, str. 19). Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 98/74/WE (Dz. U. L 276 z 13. 10. 1998, str. 7), — Dyrektywa Rady 94/58/WE z dnia 22 listopada 1994 r. w sprawie minimalnego poziomu wyszkolenia żeglarzy (Dz. U. L 319 z 12. 12. 1994, str. 28). Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 98/35/WE (Dz. U. L 172 z 17. 6. 1998, str. 1), tam gdzie ma to zastosowanie, — Rozporządzenie Rady (WE) nr 3051/95 z dnia 8 grudnia 1995 r. w sprawie zarządzania zapewniającego bezpie- czeństwo na promach pasażerskich (typu ro-ro) (Dz. U. L 320 z 30. 12. 1995, str. 14). Rozporządzenie ostatnio zmie- nione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 179/98 (Dz. U. L 19 z 24. 1. 1998, str. 35). 07/t. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 307 ZALĄCZNIK III PROCEDURY PRZEGLĄDÓW SPECJALNYCH (określonych w art. 6 i 8) 1. Przeglądy specjalne slużą zapewnieniu, aby spelnione byly wymagania ustawowe, w szczególności dotyczące budowy, zanurzenia (podzialowego) i stabilności maszyn i instalacji elektrycznych, obciążenia, stabilności, ochrony przeciwpożarowej, maksymalnej liczby pasażerów, urządzeń ochrony życia, przewozu towarów niebezpiecznych, radiokomunikacji i nawigacji i slużą temu celowi oraz, tam gdzie ma to zastosowanie, obejmują co najmniej: — uruchamianie generatora awaryjnego, — inspekcję światel awaryjnych, — inspekcję awaryjnych źródel zasilania dla instalacji radiowej, — badanie publicznego systemu adresowania, — szkolenie przeciwpożarowe, obejmujące zademonstrowanie umiejętności użycia ekwipunku strażackiego, — funkcjonowanie awaryjnej pompy strażackiej z dwoma wężami strażackimi przylączonymi do glównej linii pożarowej, w dzialaniu, — badanie urządzeń sterujących zdalne odcięcie doplywu paliwa do kotlów, silników glównych i pomocniczych oraz silników wentylatorów, — badanie zdalnych i lokalnych urządzeń sterujących zamykaniem zwilżaczy pożarowych, — badanie systemów wykrywania pożaru i alarmowych, — badanie wlaściwego zamykania drzwi pożarowych, — dzialanie pomp zęzowych, — zamykanie wodoszczelnych drzwi grodziowych; zarówno ze zdalnych jak i lokalnych stanowisk sterowania, — pokaz wykazujący, że odpowiedzialni za to czlonkowie zalogi są zaznajomieni z planem opanowania uszko- dzeń, — opuszczenie co najmniej jednej lodzi ratunkowej i jednej szalupy ratunkowej na wodę, uruchomienie i zbada- nie ich systemu napędowego i sterowania oraz podniesienie ich z wody i ponowne umieszczenie na miejscach skladowania na pokladzie, — sprawdzenie, czy wszystkie szalupy i lodzie ratunkowe odpowiadają spisowi inwentarza, — badanie glównego i pomocniczego urządzenia sterowego promu lub statku. 2. Przeglądy specjalne obejmują sprawdzenie planowego systemu utrzymania na pokladzie. 3. Przeglądy specjalne dotyczą sprawdzenia znajomości przez czlonków zalogi umiejętności skutecznego przestrzega- nia procedur bezpieczeństwa, procedur awaryjnych, utrzymania, praktyki roboczej, bezpieczeństwa pasażerów, pro- cedur pomostowych oraz operacji związanych z ladunkiem i pojazdami. Sprawdzeniu podlega zdolność żeglarzy do rozumienia i, tam gdzie to stosowne, wydawania komend i instrukcji oraz ich zwrotnego raportowania we wspólnym języku roboczym, zgodnie z zapisami w dzienniku okrętowym. Sprawdza się również udokumentowane poświadczenie pomyślnego zaliczenia specjalnego szkolenia przez czlonków zalogi, w szczególności w odniesieniu do: — szkolenia panowania nad tlumem, — treningu zaznajamiania, 308 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 07/t. 4 — szkolenia bezpieczeństwa dla personelu udzielającego w sytuacjach zagrożenia bezpośredniej pomocy pasaże- rom w przestrzeniach pasażerskich, a w szczególności osobom starszym i niepelnosprawnym, oraz — szkolenia zarządzania kryzysowego i zachowań ludzkich. Przeglądy specjalne obejmują ocenę, czy rozplanowanie dyżurów nie powoduje nadmiernego zmęczenia personelu, szczególnie personelu wachtowego. 4. Certyfikaty kompetencji czlonków zalogi wydane przez państwa trzecie mogą być uznane jedynie w wypadku gdy są one zgodne z rozporządzeniem I/10 skorygowanej Międzynarodowej Konwencji o normach szkolenia, certyfika- cji i wacht dla żeglarzy, 1978 (Konwencja STCW). 07/t. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 309 WYTYCZNE DLA DYPLOMOWANYCH INSPEKTORÓW WYKONUJĄCYCH NIEPLANOWANE PRZEGLĄDY W TRAKCIE REGULARNEJ PRZEPRAWY ZALĄCZNIK IV (określonych w art. 8 ust. 1) 1. Informacje o pasażerach Środki przedsięwzięte w celu zapewnienia, że liczba pasażerów, dla której prom typu ro-ro lub szybki statek pasażerski (dalej zwany „statkiem”) posiada certyfikat, nie jest przekroczona. Czy system rejestracji informacji o pasażerach jest zgodny z rozporządzeniami i skuteczny. Jak informacja o calkowitej liczbie pasażerów jest przeka- zywana do dowodzącego i, o ile to stosowne, w jaki sposób pasażerowie dokonujący podwójnej przeprawy bez schodzenia na brzeg są ujmowani w calkowitej liczbie pasażerów w podróży powrotnej. 2. Informacje o ladunku i stabilności Czy są zainstalowane i używane, o ile ma to zastosowanie, wiarygodne wskaźniki zanurzenia. Czy podjęto środki w celu zapewnienia, że statek nie jest przeciążony, a odpowiednia linia zanurzenia podzialowego nie znajduje się pod wodą. Czy ocena ladunku i stabilności jest przeprowadzona zgodnie z wymaganiami. Czy towary, pojazdy i inne ladunki są ważone, tam gdzie to wymagane, a wyniki przekazywane na statek do wykorzystania w ocenie ladunku i stabilności. Czy plany opanowania uszkodzeń są stale uwidocznione, a broszury zawierające informacje o opanowywaniu uszkodzeń są w posiadaniu oficerów statku. 3. Bezpieczeństwo na morzu Procedura przed opuszczeniem nabrzeża, zapewniająca, że statek jest bezpieczny na morzu, obejmująca pozytywne potwierdzenie, że wszystkie drzwi wodoszczelne i odporne na czynniki atmosferyczne są zamknięte. Sprawdzenie, czy wszystkie drzwi na pokladzie pojazdowym są zamknięte przed opuszczeniem nabrzeża przez statek lub pozos- tają otwarte jedynie tak dlugo, jak to jest konieczne dla zamknięcia dziobu otwieranego, dzialanie ukladów zamyka- nia dziobu, drzwi rufowych i bocznych oraz dzialanie lampek sygnalizacyjnych i podglądu TV pokazujących ich stan na mostku nawigacyjnym. Wszelkie trudności w dzialaniu lampek sygnalizacyjnych, szczególnie wylączników przy drzwiach, powinny być ustalane i zglaszane. 4. Ogloszenia dotyczące bezpieczeństwa Forma rutynowych ogloszeń dotyczących bezpieczeństwa oraz wywieszanie instrukcji i wskazówek dotyczących procedur awaryjnych w odpowiednim języku (językach). Sprawdzenie, czy rutynowe ogloszenia dotyczące bezpie- czeństwa mają miejsce w momencie rozpoczęcia podróży i są slyszalne we wszystkich miejscach publicznych, wlącznie z otwartymi pokladami, do których pasażerowie mają dostęp. 5. Zapisy w dzienniku okrętowym Sprawdzenie dziennika okrętowego w celu upewnienia się, że dokonywane są zapisy dotyczące zamknięcia dziobu, rufy oraz innych drzwi wodoszczelnych i odpornych na dzialanie czynników atmosferycznych, ćwiczeń dotyczą- cych drzwi wodoszczelnych poniżej linii zanurzenia podzialowego, sprawdzenia urządzenia sterowego itp. Także sprawdzenie, czy dokonywane są zapisy odnośnie do zanurzenia, wolnej burty i stabilności oraz wspólnego języka roboczego dla zalogi. 6. Towary niebezpieczne Sprawdzenie, czy każdy ladunek towarów niebezpiecznych lub zanieczyszczających jest przewożony zgodnie z odnośnymi rozporządzeniami, a w szczególności czy dostarczona jest deklaracja dotycząca towarów niebezpiecz- nych i zanieczyszczających wraz z manifestem lub planem zaladunku ukazującym ich polożenie na pokladzie, czy przewożenie danego ladunku jest dozwolone na statkach pasażerskich i czy towary niebezpieczne i zanieczy- szczające są wlaściwie oznakowane, opisane, zabezpieczone i rozdzielone. 310 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 07/t. 4 Dopilnowanie, aby pojazdy transportujące towary niebezpieczne i zanieczyszczające byly wlaściwie oznaczone i zabezpieczone, a w przypadku przewożenia towarów niebezpiecznych i zanieczyszczających, dostępna byla na wybrzeżu kopia odnośnego manifestu lub planu zaladunku. Sprawdzenie, czy dowodzący jest świadomy wymagań odnośnie do powiadamiania, zgodnego z dyrektywą 93/75/EWG oraz instrukcji wykonywania procedur awaryj- nych, jak i udzielania pierwszej pomocy w razie wystąpienia wypadku z udzialem towarów niebezpiecznych lub zanieczyszczeń morskich. Dopilnowanie, czy środki wentylacji pokladów pojazdowych są zawsze stosowane, czy stosowana jest bardziej intensywna wentylacja, gdy silniki pojazdów są uruchomione oraz czy na pomoście nawiga- cyjnym jest jakaś forma sygnalizacji pracy urządzeń wentylacyjnych pokladu pojazdowego. 7. Zabezpieczanie przewożonych pojazdów Sprawdzenie, w jaki sposób zabezpieczone są przewożone pojazdy, na przyklad bloki do sztauowania lub indywi- dualne mocowania. Czy są dostępne dostatecznie mocne punkty. W jaki sposób zabezpieczane są przewożone pojazdy, gdy występują lub są oczekiwane niesprzyjające warunki pogodowe. Metody zabezpieczania autokarów i motocykli, jeżeli takie są na pokladzie. Dopilnowanie, czy statek posiada podręcznik zabezpieczania ladunku. 8. Poklady pojazdowe i przestrzenie ladunków pojazdowych są w sposób ciągly Sprawdzenie, czy przestrzenie o specjalnej kategorii patrolowane lub monitorowane przez telewizyjny system nadzoru, tak że może być obserwowane przemieszczenie się pojazdów w wypadku niesprzyjających warunków pogodowych lub nieupoważnionego wejścia pasażerów. Czy drzwi i wejścia pożarowe są zamknięte i czy są wywieszone ostrzeżenia zabraniające pasażerom wstępu na poklady pojazdowe, gdy statek znajduje się na morzu. 9. Zamknięcie drzwi wodoszczelnych Przestrzeganie procedury ustanowionej w instrukcjach operacyjnych statku odnośnie do drzwi wodoszczelnych poniżej linii wodnej. Czy są wykonywane wymagane ćwiczenia. Czy sterowanie drzwiami wodoszczelnymi z mostku jest wykonywane, w miarę możności, urządzeniami „lokalnymi”. Czy drzwi są utrzymywane w stanie zamkniętym w warunkach ograniczonej widoczności i w każdej sytuacji niebezpiecznej. Czy zalogi są we wlaściwy i czy są świadome zagrożeń związanych z ich nieprawidlowym sposób poinstruowane, używaniem. jak obslugiwać drzwi 10. Patrole przeciwpożarowe Należy potwierdzić, czy są dokonywane skuteczne patrole, tak żeby każde pojawienie się ognia bylo latwo wykryte. Powinno obejmować również przestrzenie o specjalnej kategorii, gdzie nie są zainstalowane stale systemy wykrywa- nia ognia i alarmowe, biorąc pod uwagę, że przestrzenie te mogą być patrolowane w sposób wskazany w ust. 8. 11. Komunikacja w sytuacji awaryjnej Sprawdzenie, czy jest wystarczająca liczba czlonków zalogi zgodnie z listą zamustrowania, mogących pomóc pasażerom w sytuacji awaryjnej oraz zapewnienie ich dostępności oraz możliwości porozumiewania się z pasaże- rami w takiej sytuacji, biorąc pod uwagę wlaściwą i wystarczającą kombinację dowolnych z poniższych czynników: a) język lub języki odpowiednie dla glównej narodowości pasażerów przewożonych na danej trasie; b) prawdopodobieństwo, że umiejętność użycia podstawowych slów angielskich do zasadniczych instrukcji może zapewnić środki porozumienia się z pasażerem potrzebującym pomocy, niezależnie od tego, czy pasażer i czlo- nek zalogi używają wspólnego języka; c) możliwą potrzebę porozumiewania się w sytuacji awaryjnej innymi sposobami (np. przez zademonstrowanie, sygnalizację ręczną lub zwracanie uwagi na umieszczenie instrukcji, miejsca zbiórek, urządzenia ratujące życie lub drogi ewakuacji, gdy porozumiewanie się slowne jest niepraktyczne); d) e) zakres, w jakim pelne instrukcje bezpieczeństwa zostaly przedstawione pasażerom w ich języku lub językach ojczystych; języki, w jakich mogą zostać nadane ogloszenia alarmowe w sytuacji awaryjnej lub ćwiczenia przekazujące krytyczne wskazówki pasażerom oraz ulatwiające czlonkom zalogi udzielanie pasażerom pomocy. 07/t. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 311 12. Wspólny język roboczy czlonków zalogi Sprawdzenie, czy ustalony jest wspólny język roboczy, zapewniający skuteczne dzialanie zalogi w sprawach bezpie- czeństwa oraz czy ten język roboczy jest zapisany w dzienniku okrętowym. 13. Sprzęt ratunkowy Dopilnowanie, czy urządzenia ratujące życie i przeciwpożarowe, wlączając w to drzwi pożarowe i inne elementy strukturalnej ochrony przeciwpożarowej, które mogą być latwo sprawdzone, są wlaściwie utrzymywane. Czy plany ochrony przeciwpożarowej są stale uwidocznione lub czy dostępne są broszury zawierające równoważne informa- cje dla oficerów statku. Czy rozmieszczenie kamizelek ratunkowych jest odpowiednie oraz czy rozmieszczenie kamizelek ratunkowych dla dzieci może być latwo zidentyfikowane. Czy ladunek pojazdów nie uniemożliwia dzia- lania czujników pożarowych, odcięć awaryjnych, sterowania klapami sztormowymi itp. , które mogą być umie- szczone na pokladach pojazdowych. 14. Sprzęt nawigacyjny i radiowy Przestrzeganie, aby sprzęt nawigacyjny i wyposażenie radiokomunikacyjne, wraz z awaryjnymi bojami radio- namiernikowymi (EPIRBs), byly sprawne. 15. Dodatkowe oświetlenie awaryjne Sprawdzenie, czy jest zainstalowane dodatkowe oświetlenie awaryjne tam, gdzie wymagają tego przepisy i czy jest prowadzony zapis niezgodności. 16. Środki ewakuacji Oznakowanie środków ewakuacji w sposób zgodny z odpowiednimi wymaganiami i ich oświetlenie, tak z glów- nych, jak i z awaryjnych źródel zasilania. Środki przyjęte dla utrzymania wolnych od pojazdów dróg ewakuacji w miejscach, gdzie te drogi przecinają lub przechodzą przez poklady pojazdowe. Sprawdzenie, czy wyjścia, a szczególnie wyjścia ze sklepów bezclowych, co do których istnieje możliwość zablokowania nadmiarem towarów, nie są zatarasowane. 17. Księga operacji Zapewnienie egzemplarzy ksiąg operacyjnych dowodzącemu i każdemu starszemu oficerowi oraz udostępnienie wszystkim czlonkom zalogi innych egzemplarzy. Zapewnienie list kontrolnych obejmujących przygotowanie do wyjścia w morze i innych operacji. 18. Czystość pomieszczeń maszynowni Sprawdzenie, czy pomieszczenia maszynowni są utrzymywane w czystości z uwzględnieniem procedur utrzymania. 19. Utylizacja śmieci Odpowiednie ustalenia dotyczące postępowania ze śmieciami i ich utylizacji. 20. Planowe utrzymanie Wszystkie towarzystwa powinny posiadać specjalne stale zlecenia, w systemie planowanego utrzymania, dla wszyst- kich obszarów związanych z bezpieczeństwem, wlączając w to drzwi dziobowe i rufowe oraz otwory boczne, wraz z ich urządzeniami zamykającymi, jednak obejmujące również utrzymanie pomieszczeń maszynowni i wyposażenia ratunkowego. Powinny być przygotowane plany okresowych przeglądów wszystkich elementów, mające na celu utrzymanie norm bezpieczeństwa na najwyższym poziomie. Powinny być przygotowane procedury odnotowywania 312 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 07/t. 4 i potwierdzania ich prawidlowego skorygowania, tak aby dowodzący i wyznaczona osoba na niezgodności wybrzeżu spośród struktury zarządu towarzystwa byli świadomi istniejących niezgodności oraz byli powiadamiani o ich skorygowaniu w ciągu określonego czasu. Okresowe sprawdzenia dzialania ukladów zamykających wew- nętrzne i zewnętrzne drzwi dziobowe powinny obejmować wskaźniki, wyposażenie nadzorujące i wszelkie splyw- niki w przestrzeniach pomiędzy otwieranym dziobem a drzwiami wewnętrznymi, a zwlaszcza mechanizmy zamy- kające i związane z nimi systemy hydrauliczne. 21. Podróżowanie W czasie podróży należy wykorzystać sposobność do sprawdzenia przepelnienia, wlączając w to dostępność miejsc do siedzenia i blokowanie przejść, schodów i wyjść awaryjnych przez bagaże i pasażerów, którzy nie mogą znaleźć miejsc do siedzenia. Należy również sprawdzić, czy poklad pojazdowy jest opróżniany z pasażerów przed wyjściem statku w rejs i że nie mają oni ponownego wstępu na ten poklad aż do chwili bezpośrednio poprzedzającej przybi- cie statku do nabrzeża. 07/t. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 313 KRYTERIA KWALIFIKACJI I NIEZALEŻNOŚCI INSPEKTORÓW DYPLOMOWANYCH ZALĄCZNIK V 1. Inspektor dyplomowany musi być upoważniony przez wlaściwe wladze Państwa Czlonkowskiego do wykonywania przeglądów specjalnych, określonych w art. 6. (określone w art. 2 lit. r)) 2. Albo: — inspektor dyplomowany musi ukończyć co najmniej roczny staż slużby we wlaściwych wladzach Państwa Czlonkowskiego jako inspektor państwa bandery dokonujący przeglądów i certyfikacji zgodnie z Konwencją SOLAS 1974, — oraz posiadać: a) b) c) certyfikat kompetencji dowodzącego, uprawniający go do objęcia dowodzenia statkiem o ladowności 1 600 GT lub większej (patrz STCW, rozporządzenie II/2), lub certyfikat kompetencji glównego inżyniera, uprawniający go do wykonywania takich zadań na statku, którego maszyna glówna ma moc równą lub większą jak 3 000 kW (patrz STCW, rozporządzenie III/2), lub zdany w Państwie Czlonkowskim egzamin jako budowniczy statków, inżynier mechaniki lub inżynier spe- cjalności morskiej i staż pracy w tym charakterze wynoszący co najmniej pięć lat, — od inspektorów dyplomowanych wymienionych w lit. a) i b) wymaga się odbycia slużby na morzu przez okres nie krótszy niż pięć lat w charakterze odpowiednio oficera pokladowego lub oficera dzialu maszynowego; albo — inspektor dyplomowany musi posiadać stosowny stopień uniwersytecki lub równoważny w Państwie Czlon- kowskim, i — musi zostać przeszkolony i otrzymać dyplom w szkole inspektorów ds. bezpieczeństwa statków w Państwie Czlonkowskim, i — odbyć slużbę przez okres co najmniej dwóch lat we wlaściwych wladzach Państwa Czlonkowskiego jako inspektor państwa bandery wykonujący przeglądy i certyfikacje zgodnie z Konwencją SOLAS 1974. Inspektorzy dyplomowani posiadają umiejętność porozumiewania się ustnego i pisemnego z żeglarzami, w języku powszechnie używanym na morzu. Inspektorzy dyplomowani posiadają odpowiednią znajomość przepisów Konwencji SOLAS 1974 oraz odnośnych procedur niniejszej dyrektywy. Inspektorzy dyplomowani wykonujący przeglądy specjalne nie mogą mieć powiązań komercyjnych tak z zaintere- sowanym towarzystwem jak i z żadnym innym towarzystwem prowadzącym regularne uslugi do i z zaangażowa- nego państwa przyjmującego, albo z badanymi promami typu ro-ro lub szybkimi statkami pasażerskimi ani też nie mogą być zatrudnieni przez lub podejmować pracę w imieniu organizacji pozarządowych, które wykonują badania ustawowe lub klasyfikacyjne albo wydają certyfikaty dla tych promów typu ro-ro lub szybkich statków pasażer- skich. 3. 4. 5. 6. Inspektorzy niespelniający powyższych kryteriów są również akceptowani, o ile zostali zatrudnieni przez wlaściwe wladze do wykonywania badań ustawowych lub inspekcji portowej kontroli państwowej w dniu przyjęcia dyrek- tywy 95/21/WE


title: Regolamento (CE) n. 976/1999 del Consiglio, del 29 aprile 1999, che fissa le modalità di attuazione delle azioni della Comunità diverse da quelle di cooperazione allo sviluppo che, nel quadro della politica di cooperazione comunitaria, contribuiscono all'obiettivo generale di sviluppo e consolidamento della democrazia e dello stato di diritto nonché a quello del rispetto dei diritti dell'uomo e delle libertà fondamentali nei paesi terzi

eurovoc_concepts:
cooperation policy
democracy
fundamental rights
human rights
rule of law
third country

text: L 120/8 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee 8. 5. 1999 REGOLAMENTO (CE) N. 976/1999 DEL CONSIGLIO del 29 aprile 1999 che fissa le modalit(cid:133) di attuazione delle azioni della Comunit(cid:133) diverse da quelle di cooperazione allo sviluppo che, nel quadro della politica di cooperazione comunitaria, contribuiscono all’obiettivo generale di sviluppo e consolidamento della democrazia e dello stato di diritto nonch(cid:130) a quello del rispetto dei diritti dell’uomo e delle libert(cid:133) fondamentali nei paesi terzi IL CONSIGLIO DELL’UNIONE EUROPEA, visto il trattato che istituisce la Comunit(cid:133) europea, in particolare l’articolo 235, dell’uomo e delle libert(cid:133) fondamentali, firmata a Roma il 4 novembre 1950, e quali risultano dalle tradizioni costituzionali comuni degli Stati membri, in quanto principi generali del diritto comunitario; vista la proposta della Commissione (1), visto il parere del Parlamento europeo (2), (1) (2) (3) considerando che occorre fissare le modalit(cid:133) di attuazione delle azioni della Comunit(cid:133) diverse da quelle di cooperazione allo sviluppo che, nel quadro della politica di cooperazione comunitaria, contribuiscono all’obiettivo generale di sviluppo e consolidamento della democrazia e dello stato di rispetto dei diritti diritto nonch(cid:130) a quello del dell’uomo e delle libert(cid:133) fondamentali nei paesi terzi; considerando che il Consiglio ha adottato, contem- poraneamente al presente regolamento, il regola- mento (CE) n. 975/1999 del Consiglio del 29 aprile 1999, che fissa le modalit(cid:133) di attuazione delle azioni di cooperazione allo sviluppo, che contribui- scono all’obiettivo generale di sviluppo e consolida- mento della democrazia e dello stato di diritto nonch(cid:130) a quello del rispetto dei diritti dell’uomo e delle libert(cid:133) fondamentali (3); considerando che, nel quadro dei programmi esistenti in materia di cooperazione con i paesi terzi, compresi TACIS, PHARE, MEDA ed il rego- lamento relativo alla ricostruzione della Bosnia- Erzegovina, nonch(cid:130) della cooperazione di questo tipo che sar(cid:133) attuata in futuro in base dell’articolo 235 del trattato CE, sono necessarie azioni volte a contribuire all’obiettivo generale di sviluppo e consolidamento della democrazia e dello stato di diritto, nonch(cid:130) a quello del rispetto dei diritti dell’uomo e delle libert(cid:133) fondamentali nei paesi terzi; (4) considerando che, ai sensi dell’articolo F, paragrafo 2 del trattato sull’Unione europea, l’Unione rispetta i diritti fondamentali quali sono garantiti dalla Convenzione europea per la salvaguardia dei diritti (1) GU C 282 del 18. 9. 1997, pag. 14. (2) Parere espresso il 14 aprile 1999 (non ancora pubblicato nella Gazzetta ufficiale). (3) Vedi pagina 1 della presente Gazzetta ufficiale. (5) (6) (7) (8) (9) considerando che l’azione della Comunit(cid:133) europea in materia di promozione dei diritti dell’uomo e dei principi democratici rientra nel rispetto dei prin- cipi di universalit(cid:133) e indivisibilit(cid:133) dei diritti dell’uomo che costituiscono la chiave di volta del sistema internazionale di protezione dei diritti dell’uomo; considerando che l’azione della Comunit(cid:133) europea in materia di promozione dei diritti dell’uomo e dei principi democratici si ispira ai principi generali sanciti dalla Dichiarazione universale dei diritti dell’uomo, dal Patto internazionale relativo ai diritti civili e politici e dal Patto internazionale relativo ai diritti economici, sociali e culturali; considerando che la Comunit(cid:133) riconosce l’interdi- pendenza di tutti i diritti dell’uomo; che i progressi nello sviluppo socioeconomico e nel consegui- mento dei diritti civili e politici si potenziano vicendevolmente; considerando che (cid:138) opportuno considerare il rispetto del diritto internazionale umanitario parte dei diritti dell’uomo nell’accezione del presente regolamento; rammentando inoltre le Convenzioni di Ginevra del 1949 e il loro protocollo aggiuntivo del 1977, la Convenzione di Ginevra del 1951 rela- tiva allo status dei rifugiati e la Convenzione del 1948 per la prevenzione e la repressione del delitto di genocidio, nonch(cid:130) altre norme di diritto interna- zionale convenzionale o consuetudinario; considerando la risoluzione sui diritti dell’uomo, la democrazia e lo sviluppo adottata il 28 novembre 1991 dal Consiglio e dagli Stati membri riuniti in sede di Consiglio, definisce linee direttrici, proce- dure e linee d’azione concrete intese a promuovere, le parallelamente ai diritti economici e sociali, libert(cid:133) civili e politiche mediante un regime poli- tico rappresentativo basato sul rispetto dei diritti dell’uomo; 8. 5. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee L 120/9 (10) (11) (12) (13) (14) (15) (16) considerando che l’azione della Comunit(cid:133) europea in materia di promozione dei diritti dell’uomo e dei principi democratici ha origine in un’impostazione positiva e costruttiva che pone i diritti dell’uomo e i interesse principi democratici come soggetto di comune per la Comunit(cid:133) e i suoi partner, nonch(cid:130) come elemento del dialogo che pu(cid:149) dar luogo a iniziative atte a promuoverne l’effettivo rispetto; tale che considerando impostazione positiva dovrebbe concretarsi nella messa in atto di azioni di sostegno al processo di democratizzazione, di rafforzamento dello stato di diritto e di sviluppo di una societ(cid:133) civile pluralista e democratica, nonch(cid:130) nell’attuazione di misure volte a creare fiducia, in particolare al fine di prevenire i conflitti, sostenere le iniziative di pace e lottare contro l’impunit(cid:133); considerando che (cid:138) pertanto essenziale che l’im- piego degli strumenti finanziari a sostegno delle azioni positive in questi settori a favore di ciascun paese sia coerente con i programmi geografici e integrato negli altri strumenti di sviluppo, ai fini di un maggiore impatto e di una maggiore efficacia; considerando che (cid:138) altres(cid:141) necessario accertarsi che tali azioni si concilino con la politica esterna dell’Unione europea, compresa la politica estera e di sicurezza comune; che azioni queste dovrebbero considerando in particolare, su coloro che sono concentrarsi, oggetto di discriminazioni oppure si trovano in situazione svantaggio, quali: bambini, donne, rifugiati, emigrati, minoranze, sfol- lati, popolazioni indigene, detenuti e vittime della tortura; indigenza di e le libert(cid:133) considerando che il sostegno comunitario alla democratizzazione, all’osservanza dei principi dello stato di diritto nel quadro di un regime politico che rispetti fondamentali dell’individuo, contribuisce alla realizzazione degli obiettivi inse- riti nei diversi accordi conclusi dalla Comunit(cid:133) con i suoi partner, che fanno del rispetto dei diritti dell’uomo e dei principi democratici un elemento essenziale delle relazioni tra le parti; considerando che (cid:138) essenziale tutelare la qualit(cid:133), l’impatto e la continuit(cid:133) degli interventi, in partico- lare prevedendo la possibilit(cid:133) di avviare programmi pluriennali di promozione dei diritti dell’uomo e dei principi democratici, da preparare in collabora- zione con le autorit(cid:133) del paese interessato in uno spirito di partenariato, nel rispetto delle esigenze specifiche del paese stesso; (17) (18) (19) (20) (21) (22) (23) considerando che per operare in modo efficace e coerente occorre tener conto delle caratteristiche specifiche dell’azione a favore dei diritti dell’uomo e dei principi democratici e stabilire in funzione di tali caratteristiche procedure flessibili, trasparenti e rapide per l’adozione delle decisioni relative al finanziamento delle azioni e dei progetti in questione; considerando che la Comunit(cid:133) dev’essere in grado di reagire rapidamente in situazioni di urgenza o di particolare importanza, al fine di rafforzare la credi- bilit(cid:133) e l’efficacia dell’impegno comunitario in materia di promozione dei diritti dell’uomo e dei principi democratici nei paesi in cui si verifichino tali situazioni; per che, specialmente considerando quanto riguarda le procedure di concessione delle sovven- zioni e di valutazione dei progetti, occorre tener conto della specificit(cid:133) dei beneficiari del sostegno in particolare del comunitario in questo settore, carattere non lucrativo delle loro attivit(cid:133), dei rischi cui sono esposti loro membri, spesso operanti come volontari, in ambienti talvolta ostili, e del loro modesto margine di manovra in termini di fondi propri; i considerando che lo sviluppo della societ(cid:133) civile deve in particolare concretizzarsi nell’apparizione e nell’organizzazione di nuovi attori e che, pertanto, nei paesi terzi beneficiari la Comunit(cid:133) pu(cid:149) essere indotta a concedere un sostegno finanziario a partner che non sono in grado di dimostrare di aver gi(cid:133) acquisito un’esperienza nel settore; considerando che le decisioni relative al finanzia- mento di progetti di promozione dei diritti dell’uomo e dei principi democratici devono essere prese in modo imparziale senza discriminazioni di ordine razziale, religioso, culturale, sociale o etnico nei confronti degli organismi beneficiari del sostegno comunitario e delle persone o categorie di persone cui sono rivolti i progetti sostenuti e che non devono essere guidate da considerazioni di carattere politico; considerando che occorre fissare le modalit(cid:133) di esecuzione e di gestione dell’aiuto comunitario a favore della promozione dei diritti dell’uomo e dei principi democratici finanziato sul bilancio gene- rale delle Comunit(cid:133) europee; considerando che l’attuazione di tali azioni pu(cid:149) contribuire al raggiungimento degli obiettivi della Comunit(cid:133) e che il trattato non prevede, per l’ado- zione del presente regolamento, poteri diversi da quelli dell’articolo 235; L 120/10 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee 8. 5. 1999 (24) considerando che, fatte salve le competenze dell’au- torit(cid:133) di bilancio definite dal trattato, nel presente regolamento (cid:138) inserito per tutta la durata del programma un importo di riferimento finanziario ai sensi del punto 2 della dichiarazione del Parla- mento europeo, del Consiglio e della Commissione del 6 marzo 1995 (1), 1) la promozione e la salvaguardia dei diritti dell’uomo e delle libert(cid:133) fondamentali, proclamati dalla Dichiara- zione universale dei diritti dell’uomo, e di altri stru- menti lo sviluppo e il consolidamento della democrazia e dello stato di diritto, in particolare: internazionali concernenti a) la promozione e la tutela dei diritti civili e politici; HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO: b) la promozione e la tutela dei diritti economici, sociali e culturali; CAPITOLO I Obiettivi Articolo 1 c) la promozione e la tutela dei diritti dell’uomo per coloro che sono oggetto di discriminazioni o che si trovano in condizioni di povert(cid:133) e svantaggio, in modo da contribuire a ridurre la povert(cid:133) e l’esclu- sione sociale; Il presente regolamento ha per oggetto la fissazione delle modalit(cid:133) di attuazione delle azioni della Comunit(cid:133) diverse da quelle di cooperazione allo sviluppo che, nell’ambito della sua politica di cooperazione nei paesi terzi, contri- buiscono all’obiettivo generale di sviluppo e di consolida- mento della democrazia e dello stato di diritto, nonch(cid:130) a quello del rispetto dei diritti dell’uomo e delle libert(cid:133) fondamentali. Le azioni previste dal presente regolamento sono realiz- zate nel territorio dei paesi terzi o sono connesse con situazioni che si verificano nei paesi terzi. Articolo 2 Le modalit(cid:133) stabilite nel presente regolamento si appli- cano alle azioni nei settori di cui agli articoli 3 e 4, attuate nell’ambito dei programmi esistenti in materia di coope- razione con i paesi terzi, compresi TACIS (2), PHARE (3), MEDA (4) ed i regolamenti relativi alla Bosnia-Erzego- vina (5), nonch(cid:130) alle future azioni di cooperazione con i paesi terzi in tali settori diverse da quelle di cooperazione allo sviluppo, attuate in base all’articolo 235 del trattato che istituisce la Comunit(cid:133) europea. Articolo 3 La Comunit(cid:133) europea apporta entro i limiti stabiliti agli articoli 1 e 2 e coerentemente con la politica esterna dell’Unione europea nel suo insieme, il suo contributo tecnico e finanziario ad azioni aventi in particolare per oggetto: (1) GU C 102 del 4. 4. 1996, pag. 4. (2) Regolamento (CEE) n. 2157/91 (GU L 201 del 24. 7. 1991, pag. 2). Regolamento modificato da ultimo dal regolamento (CE) n. 1279/96 (GU L 165 del 4. 7. 1996, pag. 1). (3) Regolamento (CEE) n. 3906/89 (GU L 375 del 23. 12. 1989, pag. 11). Regolamento modificato da ultimo dal regolamento (CE) n. 753/96 (GU L 103 del 26. 4. 1996, pag. 5). (4) Regolamento (CEE) n. 1763/92 (GU L 181 dell’1. 7. 1992, pag. 5). Regolamento modificato da ultimo dal regolamento (CE) n. 1488/96 (GU L 189 del 30. 7. 1996, pag. 1). (5) Regolamento (CE) n. 753/96 (GU L 103 del 26. 4. 1996, pag. 5). d) il sostegno alle minoranze etniche, linguistiche e alle popolazioni indigene; religiose o e) il sostegno alle istituzioni locali, nazionali, regionali o internazionali, comprese le ONG, che svolgono attivit(cid:133) connesse con la tutela, la promozione o la salvaguardia dei diritti dell’uomo; f) il sostegno ai centri di riabilitazione per le vittime della tortura e alle organizzazioni che offrono aiuto concreto alle vittime di violazioni dei diritti dell’uomo o l’aiuto al miglioramento delle condi- le persone sono zioni di vita nei private della loro libert(cid:133), al fine di prevenire la tortura e i maltrattamenti; in cui luoghi g) il sostegno all’istruzione, alla formazione e alla sensibilizzazione nel settore dei diritti dell’uomo; h) il sostegno alle azioni volte all’osservazione nel settore dei diritti dell’uomo, inclusa la formazione degli osservatori; i) la promozione di pari opportunit(cid:133) e pratiche non discriminatorie, comprese misure contro il razzismo e la xenofobia; j) la promozione e la tutela delle libert(cid:133) fondamentali contemplate nel patto internazionale relativo ai diritti civili e politici, in particolare la libert(cid:133) di opinione, di parola e di coscienza, nonch(cid:130) il diritto ad utilizzare la propria lingua; 2) il sostegno al processo di democratizzazione, in parti- colare: a) la promozione e il rafforzamento dello stato di diritto e, in particolare, il sostegno all’indipendenza e al rafforzamento del potere giudiziario, nonch(cid:130) ad un sistema penitenziario che rispetti l’essere umano; il sostegno alle riforme costituzionali e legislative; il sostegno alle iniziative a favore dell’abolizione della pena di morte; 8. 5. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee L 120/11 b) la promozione della separazione dei poteri, in parti- colare quella dei poteri giudiziario e legislativo rispetto al potere esecutivo, e il sostegno alle riforme istituzionali; c) la promozione del pluralismo sia sul piano politico, sia sul piano della societ(cid:133) civile. A tal fine occorre consolidare le istituzioni necessarie per garantire il carattere pluralistico della societ(cid:133), tra cui le organiz- zazioni non governative (ONG), e promuovere l’in- dipendenza e la responsabilit(cid:133) dei media e il sostegno alla libert(cid:133) di stampa, nonch(cid:130) il rispetto dei diritti alla libert(cid:133) sindacale e di riunione; d) la promozione di una corretta gestione pubblica, in particolare tramite il sostegno alla trasparenza nell’amministrazione e alla prevenzione e alla lotta contro la corruzione; e) la promozione della partecipazione delle popola- zioni all’iter decisionale a livello nazionale, regio- nale e locale, in particolare mediante la promozione di una pari partecipazione degli uomini e delle donne alla societ(cid:133) civile e alla vita economica e alla politica; f) il sostegno ai processi elettorali, in particolare tramite l’appoggio alle commissioni elettorali indi- pendenti, la concessione di un’assistenza materiale, tecnica e giuridica alla preparazione delle elezioni, tra l’altro alla compilazione delle liste elettorali, misure volte a favorire la partecipazione di gruppi specifici, in particolare le donne, ai processi eletto- rali, nonch(cid:130) la formazione di osservatori; g) il sostegno alle iniziative nazionali intese a separare nettamente responsabilit(cid:133) civili e militari e la sensi- bilizzazione e la formazione del personale civile e militare al rispetto dei diritti dell’uomo; 3) il sostegno alle azioni di promozione del rispetto dei diritti dell’uomo e di democratizzazione intese ad appoggiare la prevenzione dei conflitti e il trattamento delle loro ripercussioni, in stretto collegamento con gli organismi competenti in materia, in particolare: a) il sostegno allo sviluppo di capacit(cid:133), compresa l’isti- tuzione di sistemi di allarme rapido a livello locale; b) il sostegno a misure di riequilibrio delle opportu- nit(cid:133) e di superamento delle divisioni fra gruppi aventi identit(cid:133) diverse; c) il sostegno alle misure atte ad agevolare la concilia- zione pacifica degli interessi dei vari gruppi, comprese le misure volte a creare fiducia in materia di diritti dell’uomo e democratizzazione, ai fini della prevenzione dei conflitti e del ripristino della pace civile; d) la promozione del diritto internazionale umanitario e del suo rispetto da parte di tutte le parti coinvolte in un conflitto; e) il sostegno alle organizzazioni internazionali, regio- nali o locali, fra cui le ONG attive in materia di prevenzione e risoluzione dei conflitti e di tratta- mento delle loro ripercussioni, compreso il sostegno all’istituzione di tribunali penali internazionali ad hoc e all’instaurazione di una giurisdizione penale internazionale permanente, nonch(cid:130) in materia di sostegno ed assistenza alle vittime delle violazioni dei diritti dell’uomo. Articolo 4 A tal fine, il sostegno comunitario pu(cid:149) comprendere, tra i mezzi d’azione, il finanziamento: 1) delle azioni di sensibilizzazione, informazione e forma- e dell’opinione interessati zione degli organismi pubblica; 2) delle azioni necessarie per l’individuazione e la prepa- razione dei progetti, vale a dire: a) gli studi di individuazione e di fattibilit(cid:133); b) lo scambio di conoscenze tecniche e di esperienze tra organismi europei e organismi dei paesi terzi; c) le spese per le gare d’appalto, in particolare la valu- tazione delle offerte e la preparazione dei docu- menti dei progetti; d) il finanziamento di studi di carattere generale sull’a- zione comunitaria nei settori previsti dal presente regolamento; 3) dell’attuazione dei progetti: a) le azioni di assistenza tecnica e il personale espa- triato o locale che contribuiscono alla realizzazione dei progetti; b) l’acquisto e/o la fornitura di prodotti o materiali strettamente necessari alla realizzazione delle azioni, compresi, in circostanze eccezionali e se adeguata- mente motivati, l’acquisto o la locazione di immo- bili; c) se necessario, le iniziative finalizzate a mettere in risalto il carattere comunitario delle azioni; 4) delle azioni di sorveglianza, verifica e valutazione delle azioni comunitarie; 5) delle attivit(cid:133) che illustrino all’opinione pubblica dei paesi interessati gli obiettivi ed i risultati di tali azioni nonch(cid:130) dei compiti di assistenza amministrativa e tecnica proficui sia alla Commissione che ai benefi- ciari. L 120/12 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee 8. 5. 1999 CAPITOLO II Articolo 8 Modalit(cid:133) di esecuzione dell’aiuto Articolo 5 I partner che possono ottenere un sostegno finan- 1. ziario ai sensi del presente regolamento sono le organizza- zioni regionali e internazionali, le organizzazioni non governative, le amministrazioni e agenzie pubbliche nazionali, regionali e locali, le comunit(cid:133), gli istituti e gli operatori pubblici e privati. Le azioni 2. finanziate dalla Comunit(cid:133) ai sensi del presente regolamento sono attuate dalla Commissione, su richiesta dei partner di cui al paragrafo 1 o di propria iniziativa. Articolo 6 Possono beneficiare dell’aiuto della Comunit(cid:133) i partner di cui all’articolo 5, paragrafo 1 che abbiano la loro sede principale in un paese terzo beneficiario dell’aiuto della Comunit(cid:133) ai sensi del presente regolamento o in uno Stato membro della Comunit(cid:133); detta sede deve costituire il centro effettivo di tutte le decisioni relative alle azioni finanziate ai sensi di questo regolamento. In via eccezio- nale, tale sede pu(cid:149) trovarsi in un altro paese terzo. Articolo 7 Fatto salvo il contesto istituzionale e politico in cui operano i partner di cui all’articolo 5, paragrafo 1, per determinare se un organismo sia ammissibile al finanzia- mento comunitario si prendono in considerazione in particolare gli elementi seguenti: a) il suo impegno a difendere, rispettare e promuovere senza discriminazioni i diritti dell’uomo e i principi democratici; 1. I partner di cui all’articolo 5, paragrafo 1 ottengono l’aiuto soltanto se si impegnano a rispettare le condizioni di assegnazione e di attuazione stabilite dalla Commis- sione e nei confronti delle quali essi si sono impegnati per contratto. Le azioni che beneficiano dell’aiuto comunitario 2. devono essere realizzate conformemente agli obiettivi definiti nella decisione di finanziamento della Commis- sione. Il finanziamento comunitario concesso ai sensi del 3. presente regolamento (cid:138) fornito sotto forma di aiuti non rimborsabili. 4. Nella misura in cui le azioni finanziate ai sensi del presente regolamento comportano convenzioni di finan- ziamento tra la Comunit(cid:133) e i paesi beneficiari, queste prevedono che il pagamento di tasse, diritti e oneri non sia finanziato dalla Comunit(cid:133). Articolo 9 La partecipazione alle gare e ai contratti d’appalto (cid:138) 1. aperta, a parit(cid:133) di condizioni, a tutte le persone fisiche e giuridiche del paese beneficiario e degli Stati membri. Essa pu(cid:149) essere estesa ad altri paesi in casi eccezionali e debitamente giustificati. 2. Le forniture sono originarie degli Stati membri o del paese beneficiario. In casi eccezionali e debitamente giustificati, esse possono provenire da altri paesi. Articolo 10 Al fine di realizzare gli obiettivi di coerenza e 1. complementarit(cid:133) e di garantire un’efficacia ottimale di tutte le azioni in questione, la Commissione, in stretta cooperazione con gli Stati membri, pu(cid:149) adottare ogni misura di coordinamento necessaria. b) la sua esperienza in materia di promozione dei diritti dell’uomo e dei principi democratici; In ogni caso, ai fini del paragrafo 1, la Commissione 2. incoraggia: c) la sua capacit(cid:133) di gestione amministrativa e finanziaria; d) le sue capacit(cid:133) tecniche e logistiche rispetto all’azione prevista; e) all’occorrenza, i risultati delle azioni realizzate prece- dentemente e in particolare di quelle attuate con finanziamenti comunitari; f) la sua capacit(cid:133) di promuovere la cooperazione con altri soggetti della societ(cid:133) civile nei paesi terzi interessati e di convogliare l’assistenza verso le organizzazioni locali responsabili nei confronti della societ(cid:133) civile. a) la creazione di un sistema di scambio e analisi regolare di informazioni sulle azioni finanziate e su quelle di cui si prevede il finanziamento da parte della Comu- nit(cid:133) e degli Stati membri; b) il coordinamento in loco attraverso riunioni periodiche intese a consentire lo scambio di informazioni tra i rappresentanti della Commissione Stati membri nel paese beneficiario; e degli c) la promozione di un’impostazione coerente dell’assi- stenza umanitaria e, se possibile, l’integrazione della tutela dei diritti dell’uomo in tale aiuto. 8. 5. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee L 120/13 CAPITOLO III Procedure di attuazione delle azioni Articolo 11 L’importo di riferimento finanziario per l’esecuzione del presente regolamento per il periodo 1999-2004 (cid:138) di 150 milioni di euro. Gli stanziamenti annuali sono autorizzati dall’autorit(cid:133) di bilancio entro i limiti delle prospettive finanziarie. Articolo 12 La Commissione ha il compito di provvedere alla programmazione, istruzione, decisione, gestione, verifica e valutazione delle azioni di cui al presente regolamento secondo le procedure di bilancio e le altre procedure vigenti. Essa stabilisce le condizioni di assegnazione, mobilitazione e attuazione degli aiuti di cui al presente regolamento. Articolo 13 La Commissione adotta, secondo la procedura di cui 1. all’articolo 14, paragrafo 2: (cid:190) le decisioni relative ad azioni che singolarmente bene- ficino, ai sensi del presente regolamento, di un finan- ziamento superiore a 1 milione di euro e ad eventuali modifiche di tali azioni che comportino una maggio- razione superiore al 20 % dell’importo inizialmente convenuto per le stesse; (cid:190) i programmi d’azione destinati a fornire un quadro d’azione coerente in un paese o una regione partico- lare o su un tema specifico, quando le esigenze rile- vate siano destinate a durare a lungo, in particolare a causa della loro ampiezza e complessit(cid:133). 2. La Commissione informa il comitato di cui all’arti- colo 14 in merito alle decisioni di finanziamento che essa intende adottare su progetti e programmi il cui valore non supera 1 milione di euro. Tale informazione deve essere fornita almeno una settimana prima della decisione. Articolo 14 1. La Commissione (cid:138) assistita da un «comitato per i diritti dell’uomo e la democrazia», in seguito denominato comitato, istituito dall’articolo 13 del regolamento CE n. 975/1999. 2. Ove sia fatto riferimento al presente articolo, il rappresentante della Commissione sottopone al comitato un progetto delle misure da adottare. Il comitato formula il suo parere sul progetto entro un termine che il presi- dente pu(cid:149) fissare in funzione dell’urgenza della questione in esame. Il parere (cid:138) formulato alla maggioranza prevista all’articolo 148, paragrafo 2 del trattato per l’adozione delle decisioni che il Consiglio deve prendere su proposta della Commissione. Nelle votazioni in seno al comitato, ai voti dei rappresentanti degli Stati membri (cid:138) attribuita la ponderazione fissata nell’articolo precitato. Il presidente non partecipa al voto. La Commissione adotta le misure previste qualora siano conformi al parere del comitato. Se le misure previste non sono conformi al parere del comitato, o in mancanza di parere, la Commissione sotto- pone senza indugio al Consiglio una proposta in merito alle misure da prendere. Il Consiglio delibera a maggio- ranza qualificata. Se il Consiglio non ha deliberato entro un termine di tre mesi a decorrere dalla data in cui gli (cid:138) stata sottoposta la proposta, la Commissione adotta le misure proposte. Articolo 15 1. La Commissione pu(cid:149) finanziare gli interventi d’ur- genza per un importo non superiore a 2 milioni di euro. Si considera necessario un intervento d’urgenza per le azioni concernenti esigenze immediate e non prevedibili legate all’interruzione brutale del processo democratico o all’insorgere di una situazione di crisi o di pericolo ecce- zionale e imminente che minaccia la totalit(cid:133) o una parte della popolazione di un paese e costituisce un grave rischio per la salvaguardia dei diritti e delle libert(cid:133) fonda- mentali degli individui. Per le azioni che soddisfano le suddette condizioni, 2. la Commissione decide dopo aver consultato gli Stati membri con gli strumenti pi(cid:151) efficaci. Gli Stati membri dispongono di cinque giorni lavorativi per sollevare even- tuali obiezioni. Nel caso in cui non siano state sollevate obiezioni, il comitato di cui all’articolo 14 esamina la questione nella sua successiva riunione. 3. Nella successiva riunione del comitato di cui all’arti- colo 14 la Commissione informa quest’ultimo di tutte le misure di urgenza finanziate ai sensi delle presenti dispo- sizioni. Articolo 16 Il comitato pu(cid:149) esaminare qualsiasi questione di carattere generale o specifico attinente al relativo aiuto comunitario e dovrebbe inoltre contribuire a migliorare la coerenza delle azioni in materia di diritti dell’uomo e democratiz- zazione attuate dall’Unione europea nei paesi terzi. Una volta all’anno esso proceder(cid:133) all’esame della programma- zione prevista per l’esercizio successivo o ad uno scambio di opinioni sugli orientamenti generali delle azioni di cui al presente regolamento da attuare nell’anno successivo. L 120/14 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee 8. 5. 1999 Articolo 17 1. La Commissione procede periodicamente alla valu- tazione delle azioni finanziate dalla Comunit(cid:133) ai sensi del presente regolamento, per verificare se gli obiettivi perse- guiti da tali azioni siano stati raggiunti e per fornire linee direttrici al fine di migliorare l’efficacia delle azioni future. Essa sottopone al comitato una sintesi delle valuta- zioni effettuate che possono, all’occorrenza, essere esami- nate dallo stesso comitato. Le relazioni di valutazione sono a disposizione degli Stati membri che ne fanno richiesta. 2. La Commissione pu(cid:149) altres(cid:141) procedere, a richiesta degli Stati membri e con la loro partecipazione, a valuta- zioni sui risultati delle azioni e dei programmi della Comunit(cid:133) di cui al presente regolamento. Articolo 18 Ogni contratto o convenzione di finanziamento concluso ai sensi del presente regolamento prevede in particolare che la Commissione e la Corte dei conti possano effet- tuare controlli in loco e presso la sede dei partner di cui all’articolo 5, paragrafo 1 secondo le consuete modalit(cid:133) definite dalla Commissione nell’ambito delle disposizioni vigenti, in particolare quelle del regolamento finanziario applicabile al bilancio generale delle Comunit(cid:133) europee. Articolo 19 1. La Commissione comunica agli Stati membri, entro un mese dalla decisione, le azioni e i progetti approvati, indicandone l’importo, le caratteristiche, il paese benefi- ciario e i partner. 2. Dopo ogni esercizio finanziario la Commissione trasmette al Parlamento europeo e al Consiglio una rela- zione annuale comprendente il riepilogo delle azioni finanziate durante l’esercizio. Il riepilogo contiene in particolare informazioni relative ai partner con i quali le azioni di cui all’articolo 1 sono state attuate. La relazione comprende inoltre una sintesi delle valuta- zioni esterne effettuate e, all’occorrenza, propone azioni specifiche. Articolo 20 Tre anni dopo l’entrata in vigore del presente regola- mento, la Commissione presenter(cid:133) al Parlamento europeo e al Consiglio una valutazione complessiva delle azioni finanziate dalla Comunit(cid:133) nell’ambito del presente regola- mento, eventualmente corredata di proposte adeguate circa l’evoluzione del presente regolamento. Articolo 21 Il presente regolamento entra in vigore il terzo giorno successivo alla pubblicazione nella Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee. Esso si applica fino al 31 dicembre 2004. Il presente regolamento (cid:138) obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri. Fatto a Lussemburgo, add(cid:141) 29 aprile 1999. Per il Consiglio Il presidente W. M(cid:154)LLER