title: Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie ostatecznych wersji Wspólnego Podręcznika i Wspólnych Instrukcji Konsularnych (SCH/Com-ex (99) 13)

eurovoc_concepts:
EU visa policy
accession to an agreement
third country

text: 282 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 41999D0013 22. 9. 2000 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 239/317 DECYZJA KOMITETU WYKONAWCZEGO z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie ostatecznych wersji Wspólnego Podręcznika i Wspólnych Instrukcji Konsularnych (SCH/Com-ex (99) 13) KOMITET WYKONAWCZY, uwzględniając art. 132 Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen, uwzględniając również art. 3, 5, 6, 7, 8, 11, 12, 17, 18 i 25 wymienionej Konwencji z jednej strony oraz jej art. 9 i 17 z drugiej strony, a także mając na uwadze, co następuje: w interesie wszystkich Państw Schengen leży ujednolicenie reguł wydawania wiz w ramach wspólnej polityki w zakresie przepływu osób, w celu uniknięcia możliwych negatywnych następstw w odniesieniu do wjazdu na terytorium Państw Schengen i bezpieczeństwa wewnętrznego, kierując się dążeniem do poszerzenia obecnych pozytywnych doświadczeń w stosowaniu Wspólnych Instrukcji Konsularnych oraz w celu dalszej harmonizacji procesu wydawania wiz, kierując się zasadą solidarności między Państwami Schengen, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: I. 1. Poprawiona wersja Wspólnych Instrukcji Konsularnych (dodatek 1 (*) i załączniki do nich, i 2. Poprawiona wersja Wspólnego Podręcznika (dodatek 2 (**) i załączniki do niego zostają niniejszym przyjęte. Następujące zmiany zostały uwzględnione przy sporządzaniu tych wersji: zmiany do załączników 1, 2, 3, 5, 7, 9, 10, 12 i 15 do Wspólnych Instrukcji Konsularnych oraz odpowiadających załączników 5, 5A, 14B 10, 6B, 6C i 14A do Wspólnego Podręcznika. II. Dokumenty odnoszące się do poprzednich wersji Wspólnych Instrukcji Konsularnych, Wspólnego Podręcznika oraz załączników do nich, wymienione w dodatku 3, tracą moc z dniem przyjęcia poprawionej wersji. III. Dokument odnoszący się do reprezentacji w związku z wydawaniem wiz jest załączony do celów informacyjnych w dodatku 4 (***). IV. Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia. Luksemburg, dnia 28 kwietnia 1999 r. Przewodniczący C. H. SCHAPPER (*) Treść załączników 5,9 i 10 jest poufna. Patrz SCH/Com-ex (98) 17. (**) Dokument poufny. Patrz SCH/Com-ex (98) 17. (***) Dokument SCH/II (95) 16, zmiana 19: nieopublikowany. 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 283 Dodatek 1 WSPÓLNE INSTRUKCJE KONSULARNE DLA MISJI DYPLOMATYCZNYCH I URZĘDÓW KONSULARNYCH SPIS TREŚCI I. Przepisy ogólne 1. Zakres 2. Definicje i kategorie wiz 2. 1. Wizy jednolite 2. 1. 1. Wizy lotniskowe 2. 1. 2. Wizy tranzytowe 2. 1. 3. Wizy krótkoterminowe lub wizy podróżne: wielokrotne wizy wjazdowe 2. 1. 4. Wizy grupowe 2. 2. Wizy długoterminowe 2. 3. Wizy o ograniczonej ważności terytorialnej 2. 4. Wizy wydawane na granicy II. Właściwa misja dyplomatyczna lub urząd konsularny 1. Określenie państwa właściwego 1. 1. Państwo właściwe do rozpatrzenia wniosku 1. 2. Państwo reprezentujące państwo właściwe 2. Wnioski o wizę wymagające konsultacji z krajowym organem centralnym lub z organem centralnym innej Umawiającej się Strony lub innych Umawiających się Stron, zgodnie z art. 17 ust. 2. 2. 1. Konsultacje z krajowym organem centralnym 2. 2. Konsultacje z organem centralnym innej Umawiającej się Strony lub innych Umawiających się Stron 2. 3. Procedura konsultacji w ramach systemu reprezentacji 3. Wnioski o wizę złożone przez nierezydentów 4. Upoważnienie do wydawania wiz jednolitych III. Wszczęcie procedury rozpatrywania wniosku 1. Formularz wniosku wizowego – liczba formularzy wniosków 2. Dokumenty dołączane do wniosku 3. Gwarancje pokrycia kosztów powrotu i pobytu 4. Rozmowy osobiste z wnioskodawcami IV. Podstawa prawna 284 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 V. Rozpatrywanie wniosków i podjęcie decyzji Podstawowe kryteria przy rozpatrywaniu wniosku 1. Rozpatrywanie wniosku wizowego 1. 1. Sprawdzanie wniosku wizowego 1. 2. Sprawdzanie tożsamości wnioskodawcy 1. 3. Sprawdzenie dokumentu podróży 1. 4. Sprawdzanie innych dokumentów zależnie do wniosku — Dokumenty towarzyszące dotyczące celu podróży — Dokumenty towarzyszące dotyczące kosztów transportu i powrotu — Dokumenty towarzyszące dotyczące środków utrzymania — Dokumenty towarzyszące dotyczące zakwaterowania — Inne dokumenty wymagane w miarę potrzeby 1. 5. Ocena „dobrej wiary” wnioskodawcy 2. Procedura podejmowania decyzji przy rozpatrywaniu wniosków o wizę 2. 1. Wybór kategorii wizy i liczby wjazdów 2. 2. Odpowiedzialność administracyjna organu prowadzącego czynności 2. 3. Procedura przewidziana w przypadku, gdy wymagane są wcześniejsze konsultacje z organami cen- tralnymi innych Umawiających się Stron a) Procedura b) Przesyłanie wniosków krajowemu organowi centralnemu c) Informacje przesyłane organowi centralnemu d) Przesyłanie wniosków między organami centralnymi e) Termin udzielenia odpowiedzi: przedłużenie f) Decyzja oparta na wyniku konsultacji g) Przekazanie dokumentów szczególnych 2. 4. Odmowa rozpatrzenia wniosku, odmowa wydania wizy 3. Wizy o ograniczonej ważności terytorialnej VI. Wypełnianie naklejki wizowej 1. Miejsce wpisów wspólnych – (SEKCJA 8) 1. 1. Rubryka „WAŻNA W” 1. 2. Rubryka „OD… DO” 1. 3. Rubryka „LICZBA WJAZDÓW” 1. 4. Rubryka „CZAS POBYTU… DNI” 1. 5. Rubryka „WYDANA W … DNIA …” 1. 6. Rubryka „NUMER PASZPORTU” 1. 7. Rubryka „KATEGORIA WIZY” 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 285 2. Miejsce na wpisy krajowe („uwagi”) (sekcja 9) 3. Miejsce na stempel misji lub urzędu wydającego wizę (sekcja 4) 4. Miejsce odczytu elektronicznego (sekcja 5) 5. Inne aspekty odnoszące się do wydawania wiz 5. 1. Podpisanie wizy 5. 2. Unieważnienie już wypełnionej naklejki wizowej 5. 3. Umieszczenie naklejki wizowej w paszporcie 5. 4. Paszporty i dokumenty podróży, w których mogą być umieszczane wizy jednolite VII. Administracyjne zarządzanie i organizacja 1. Organizacja sekcji wiz 2. 3. Przechowywanie Rejestry wiz 4. Opłaty naliczane za wydanie wizy VIII. Współpraca konsularna na poziomie lokalnym 1. Zarys współpracy konsularnej na poziomie lokalnym 2. Unikanie wniosków wielokrotnych lub wniosków złożonych bezpośrednio po odrzuceniu 3. Ocena „dobrej wiary” wnioskodawcy 4. Wymiana danych statystycznych 286 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 ZAŁĄCZNIKI DO WSPÓLNYCH INSTRUKCJI KONSULARNYCH W SPRAWIE WYDAWANIA WIZ 1. — Wspólny wykaz państw, których obywatele podlegają obowiązkowi wizowemu we wszystkich Państwach Schengen — Uaktualniony wykaz państw, których obywatele są zwolnieni z obowiązku wizowego we wszystkich Państwach Schengen — Uaktualniony wykaz państw, których obywatele podlegają obowiązkowi wizowemu jedynie w niektórych Państwach Schengen 2. Przepisy regulujące przepływ posiadaczy paszportów dyplomatycznych, urzędowych i służbowych oraz listów żelaznych, jakie niektóre międzynarodowe organizacje międzyrządowe wydają swoim urzędnikom. 3. Wykaz państw, których obywatele podlegają obowiązkowi posiadania wizy lotniskowej, w przypadku gdy posiadacze dokumentów podróży wydanych przez te państwa podlegają również temu obowiązkowi wizowemu. 4. Wykaz dokumentów uprawniających do wjazdu bez wizy. 5. Wykaz wniosków o wydanie wizy wymagających wcześniejszych konsultacji z organami centralnymi, zgodnie z art. 17 ust. 2. 6. Lista konsulów honorowych, którzy w wyjątkowych wypadkach są tymczasowo upoważnieni do wydawania wiz. 7. Ustalane corocznie przez organy krajowe kwoty referencyjne uprawniające do przekroczenia granicy. 8. Jednolity wzór naklejki wizowej oraz informacje dotyczące ich specyfikacji technicznej oraz zabezpieczeń. 9. Wpisy, których Umawiające się Strony dokonują, w miarę potrzeby, w rubryce „uwagi”. 10. Instrukcje w sprawie dokonywania wpisów w rubryce odczytu elektronicznego. 11. Kryteria dotyczące dokumentów podróży, w których mogą być umieszczane wizy 12. Naliczane opłaty (w euro) za wydanie wizy jednolitej. 13. Wytyczne dotyczące wypełniania naklejki wizowej. 14. Zasady i procedury regulujące informacje przesyłane przez Umawiające się Strony podczas wydawania wiz o ograniczonej ważności terytorialnej, podczas unieważniania, uchylania lub ograniczania okresu ważności wiz jednolitych oraz w przypadku wydawania krajowych zezwoleń na pobyt. 15. Wzór sporządzonego przez Umawiające się Strony jednolitego formularza potwierdzającego zaproszenie, zakwaterowanie oraz pokrycie kosztów związanych z pobytem. 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 287 WSPÓLNE INSTRUKCJE dla misji dyplomatycznych i urzędów konsularnych Umawiających się Stron Konwencji z Schengen WARUNKI REGULUJĄCE WYDAWANIE WIZ JEDNOLITYCH WAŻNYCH NA TERYTORIUM WSZYSTKICH UMAWIAJĄCYCH SIĘ STRON I. PRZEPISY OGÓLNE 1. Zakres Następujące wspólne postanowienia oparte na postanowieniach rozdziału 3 (sekcja 1 i 2) Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. , zawartego między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec i Republiki Francuskiej o stopniowym znoszeniu kontroli na wspólnych granicach (zwanej dalej „Konwencją”), podpisaną w Schengen dnia 19 czerwca 1990 r. , do której następnie przystąpiły Włochy, Hiszpania, Portugalia, Grecja i Austria, stosuje się w odniesieniu do rozpatrywania wniosków wizowych na pobyt nieprzekraczający trzech miesięcy, w tym wizy tranzytowe, obowiązujące na terytorium wszystkich Umawiających się Stron (*). Wizy na pobyt przekraczający trzy miesiące są wizami krajowymi i uprawniają posiadacza jedynie do przebywania na terytorium danego państwa. Jednakże takie wizy umożliwiają ich posiadaczom przejazd przez terytorium innych Umawiających się Stron w celu udania się na terytorium Umawiającej się Strony, która wydała wizę, chyba że nie spełniają oni warunków wjazdu określonych w art. 5 ust. 1 lit. a), d) i e) lub znajdują się na krajowej liście wpisów do celów odmowy wjazdu Umawiającej się Strony, przez której terytorium chcą przejechać. 2. Definicje i kategorie wiz 2. 1 Wizy jednolite Wizy jednolite są zezwoleniami lub decyzjami wydanymi w formie naklejki umieszczonej przez Umawiającą się Stronę w paszporcie, dokumencie podróży lub innym dokumencie uprawniającym posiadacza do przekroczenia granicy. Wiza jednolita uprawnia cudzoziemców podlegających obowiązkowi wizowemu do stawienia się na granicy zewnętrznej Umawiającej się Strony, która wydała wizę, lub na granicy zewnętrznej innej Umawiającej się Strony i stosownie do kategorii wizy do wnioskowania o przejazd lub pobyt, o ile inne warunki wjazdu lub przejazdu zostały spełnione. Posiadanie wizy jednolitej nie gwarantuje automatycznego prawa wjazdu. 2. 1. 1 Wizy lotniskowe Wiza lotniskowa uprawnia cudzoziemców podlegających obowiązkowi posiadania takiej wizy do przebywania w trakcie międzylądowania, części przelotu lub lotów międzynarodowych, w międzynarodowej strefie tranzytowej portu lotniczego, nie uprawnia jednak do właściwego wjazdu na terytorium danego państwa. Wymóg posiadania takiego rodzaju wizy jest wyjątkiem wobec ogólnego prawa przejazdu bez wizy przez wyżej wymienione międzynarodowe obszary tranzytowe. Obywatele państw wymienionych w załączniku 3 oraz osoby, które niekoniecznie są obywatelami tych państw, ale posiadają dokumenty podróży wydane przez ich organy, mają obowiązek posiadania tego rodzaju wizy. Zwolnienia z obowiązku posiadania wizy lotniskowej określone są w sekcji III załącznika 3. (*) Zgodnie z art. 138 Konwencji, wymienione regulacje stosuje się jedynie do europejskich terytoriów Republiki Francuskiej oraz Królestwa Niderlandów. 288 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 2. 1. 2. Wizy tranzytowe Wiza ta uprawnia cudzoziemców podróżujących z jednego państwa trzeciego do innego państwa trzeciego do przejazdu przez terytorium Umawiających się Stron. Wiza ta uprawnia posiadacza do przejazdu jedno-, dwu- lub wyjątkowo także wielokrotnego, pod warunkiem że czas trwania każdego z nich nie przekracza pięciu dni. 2. 1. 3. Wizy krótkoterminowe lub wizy podróżne – wielokrotne wizy wjazdowe Wiza ta uprawnia cudzoziemców ubiegających się o wjazd na terytorium Umawiających się Stron w celu innym niż imigracja do jednego lub wielu pobytów, których czas trwania nie przekracza trzech miesięcy w ciągu pół roku od daty pierwszego wjazdu. Zgodnie z ogólną regułą wiza ta może zostać wydana na jeden lub wiele wjazdów. W przypadku niektórych cudzoziemców, którzy często muszą podróżować do jednego lub wielu Państw Schengen na przykład w celach służbowych, mogą zostać wydane wizy krótkoterminowe na kilka pobytów, pod warunkiem że łączny czas trwania tych pobytów nie przekracza trzech miesięcy w ciągu pół roku. Okres ważności takiej wielokrotnej wizy wjazdowej może wynosić jeden rok lub wyjątkowo ponad rok dla niektórych kategorii osób. (patrz V 2, 2. 1) 2. 1. 4. Wizy grupowe Jest to wiza tranzytowa lub uprawniająca do pobytu nieprzekraczającego trzydziestu dni, która może zostać umieszczona w paszporcie zbiorowym – o ile przepisy prawa krajowego nie stanowią inaczej – wydawana grupie cudzoziemców utworzonej przed podjęciem decyzji odbycia podróży, której członkowie podczas wjazdu i pobytu oraz wyjazdu z terytorium Umawiających się Stron stale podróżują jako grupa. Wizy grupowe mogą być wydawane grupie co najmniej 5 i najwyżej 50 osób. Osoba kierująca grupą posiada własny paszport i w razie potrzeby wizę indywidualną. 2. 2. Wizy długoterminowe Wizy na pobyt przekraczający trzy miesiące są wizami krajowymi wydanymi przez jedną z Umawiających się Stron zgodnie ze jej prawem krajowym. Jednakże wizy takie są równorzędne z wizami i umożliwiają posiadaczowi podróż na terytorium Umawiającej się Strony, która wydała wizę, pod warunkiem że trwa ona nie dłużej niż 5 dni, licząc od dnia pierwszego wjazdu oraz że posiadacz wizy spełnia wymagane warunki wjazdu i nie figuruje na krajowej liście wpisów do celów odmowy wjazdu Umawiającej się Strony lub Stron, przez których terytorium zamierza przejechać (patrz załącznik 4). tranzytowymi jednolitymi 2. 3. Wizy o ograniczonej ważności terytorialnej Wiza ta jest umieszczana w wyjątkowych przypadkach w paszporcie, dokumencie podróży lub innym dokumencie uprawniającym posiadacza do przekroczenia granicy i uprawnia wyłącznie do pobytu na terytorium jednej lub kilku Umawiających się Stron, pod warunkiem że wjazd i wyjazd odbywają się przez terytorium tej lub tych Umawiających się Stron (patrz V 3). 2. 4. Wizy wydawane na granicy (*) (*) W wyjątkowych przypadkach wizy krótkoterminowe lub tranzytowe mogą być wydawane na granicy, na warunkach określonych w części II pkt 5 Wspólnego Podręcznika „Kontrole na granicach zewnętrznych”. 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 289 II. WŁAŚCIWA MISJA DYPLOMATYCZNA LUB URZĄD KONSULARNY Cudzoziemiec podlegający obowiązkowi wizowemu (załącznik 1), który zamierza wjechać na terytorium Umawiającej się Strony, jest zobowiązany zwrócić się do sekcji wiz właściwej misji dyplomatycznej lub urzędu konsularnego. 1. Określenie państwa właściwego 1. 1. Państwo właściwe do rozpatrzenia wniosku Do rozpatrywania wniosków o wydanie krótkoterminowych lub tranzytowych wiz jednolitych właściwe są: a) — Umawiająca się Strona, na której terytorium znajduje się ostateczny lub główny cel podróży. W żadnym przypadku terytorium Umawiającej się Strony, przez które przebiega tranzyt, nie może być uważane za główny cel podróży. Misja dyplomatyczna lub urząd konsularny, do których wniosek został wniesiony, określają w zależności od przypadku, która Umawiająca się Strona jest głównym celem podróży, uwzględniając w swojej ocenie wszystkie okoliczności, w szczególności cel stojący za wizytą, trasę podróży oraz czas trwania wizyty lub wizyt. Przy sprawdzaniu tych kryteriów misja dyplomatyczna lub urząd konsularny opierają się głównie na dokumentach towarzyszących przedłożonych przez wnioskodawcę. — Jeżeli jeden lub więcej celów podróży stanowi bezpośredni powód lub uzupełnienie innego celu podróży, misja dyplomatyczna lub urząd konsularny opiera się głównie na zasadniczym celu podróży. — Jeżeli żaden cel podróży nie stanowi bezpośredniego powodu lub uzupełnienia innego celu podróży, misja dyplomatyczna lub urząd konsularny bierze pod uwagę głównie najdłuższy okres pobytu (a przy równych okresach pobytu Umawiającą się Stronę, na której terytorium ma miejsce pierwszy pobyt). b) — Umawiająca się Strona pierwszego wjazdu, jeżeli Umawiająca się Strona będąca celem podróży nie może zostać ustalona. Umawiającą się Stroną pierwszego wjazdu jest państwo, przez którego granicę zewnętrzną wnioskodawca po kontroli jego dokumentów wjeżdża na obszar Państw Schengen. — Jeżeli Umawiająca się Strona pierwszego wjazdu nie wymaga posiadania wizy, nie jest ona zobowiązana do wydawania wizy; może ona jednak uczynić to dobrowolnie za zgodą wnioskodawcy; w innym przypadku odpowiedzialność jest przeniesiona na pierwszą, będącą celem podróży bądź tranzytu Umawiającą się Stronę nakładającą obowiązek wizowy. — Do rozpatrywania wniosków i wydawania wiz o ograniczonej ważności terytorialnej (ograniczonej do terytorium jednej Umawiającej się Strony lub do terytorium Państw Beneluksu) właściwa jest Umawiająca się Strona lub Strony zainteresowane. 1. 2. Państwo reprezentujące państwo właściwe a) Jeżeli państwo właściwe nie posiada misji dyplomatycznej lub urzędu konsularnego w danym państwie, wiza jednolita może zostać wydana przez misję lub urząd Umawiającej się Strony, która reprezentuje interesy państwa właściwego. Wiza wydawana jest w imieniu reprezentowanej Umawiającej się Strony i za jej uprzednią zgodą oraz, w miarę potrzeby, po 290 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 konsultacji między organami centralnymi. Jeżeli jedno z państw Beneluksu posiada misję dyplomatyczną lub urząd konsularny w danym państwie, automatycznie reprezentuje ono pozostałe państwa Beneluksu. b) Jeżeli misja dyplomatyczna lub urząd konsularny państwa właściwego ma swoją siedzibę w stolicy danego państwa, lecz nie ma jej w rejonie, gdzie został złożony wniosek, a jedna lub kilka Umawiających się Stron posiada w tym rejonie misję lub urząd, to w wyjątkowych przypadkach i jedynie w państwach o dużym obszarze geograficznym wizy mogą być wydawane przez inną Umawiającą się Stronę reprezentującą państwo właściwe, o ile zawarta została odrębna umowa o reprezentacji między tymi dwoma Umawiającymi się Stronami. Wydawanie wiz w takim przypadku odbywa się zgodnie z warunkami określonymi w tej umowie. c) Zgodnie z przepisami zawartymi w lit. a) i b) w każdym przypadku do ubiegającego się o wizę lub urzędu konsularnego należy decyzja, czy zwrócić się do misji dyplomatycznej reprezentującego państwo właściwe, czy do przedstawicielstwa państwa właściwego. d) Podgrupa Robocza ds. Wiz sporządza zestawienie przyjętych umów o reprezentacji i systematycznie je uaktualnia. e) Procedura wydawania wiz Schengen w państwach trzecich, w których nie wszystkie Państwa Schengen są reprezentowane, w odniesieniu do art. 30 ust. 1 lit. a) Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen, oparta jest na następujących zasadach: — Reguły dotyczące reprezentacji stosuje się do rozpatrywania wniosków o jednolite wizy lotniskowe, wizy tranzytowe oraz wizy krótkoterminowe wydawane zgodnie z Konwencją z Schengen oraz ze Wspólnymi Instrukcjami Konsularnymi. Państwo reprezentujące jest zobowiązane stosować przepisy Wspólnych Instrukcji Konsularnych z taką samą starannością i równie szybko jak przy wydawaniu własnych wiz tego samego rodzaju i na ten sam okres ważności. — Z wyjątkiem wyraźnych przepisów umów dwustronnych reguły dotyczące reprezentacji nie mają zastosowania do wiz wydawanych w związku z pracą zarobkową lub inną aktywnością, dla których wymagane jest wcześniejsze wydanie zezwolenia przez państwo, na którego terytorium mają one być wykonywane. Wnioskodawca musi skontaktować się z akredytowanym urzędem konsularnym państwa, w którym wykonywana ma być taka działalność. — Państwa Schengen nie są zobowiązane do zapewnienia tego, aby były reprezentowane w każdym państwie trzecim w zakresie wydawania wiz. Mogą one postanowić, że w określonych państwach trzecich wnioski wizowe lub wnioski o wizę określonego rodzaju muszą być składane w stałym urzędzie konsularnym lub misji dyplomatycznej w kraju będącym głównym celem podróży. — Ocena zagrożenia nielegalną imigracją podczas wnioskowania o wizę pozostaje w wyłącznej gestii misji dyplomatycznych i urzędów konsularnych. — Państwa reprezentowane przejmują właściwość w zakresie wniosków o azyl składanych przez posiadaczy wiz, których naklejka wizowa wyraźnie wskazuje, że zostały one wydane przez państwo reprezentujące w imieniu państwa właściwego. — W wyjątkowych przypadkach w umowach dwustronnych może zostać złożone zastrzeżenie, zgodnie z którym wnioski wizowe niektórych kategorii cudzoziemców przekazywane są przez państwo reprezentujące organom państwa reprezentowanego będącego głównym celem podróży lub przekazywane są do stałej placówki konsularnej tego państwa. Dane kategorie cudzoziemców muszą być ustalone pisemnie (w miarę potrzeby dla każdej misji dyplomatycznej lub urzędu konsularnego). Przyjmuje się, że wydanie wizy następuje z upoważnienia państwa reprezentowanego, zgodnie z art. 30 ust. 1 lit. a) Konwencji z Schengen. 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 291 — Umowy dwustronne mogą być zmieniane z upływem czasu na podstawie decyzji poszczególnych państw dotyczących wniosków o azyl złożonych w określonym terminie przez posiadaczy wiz wydanych w ramach reprezentacji i na podstawie innych informacji odnoszących się do wydawania wiz. Może zostać również zawarta umowa w sprawie uchylenia niektórych misji dyplomatycznych i urzędów konsularnych. reprezentacji w przypadku dotyczących reguł — System reprezentacji ma zastosowanie wyłącznie w zakresie wydawania wiz. Cudzoziemcy, którzy nie mogą ubiegać się o wizę ze względu na to, że nie są w stanie dostarczyć wystarczających dowodów potwierdzających, że spełniają oni odpowiednie warunki, muszą zostać powiadomieni, że mogą ubiegać się o wizę w stałym urzędzie konsularnym lub misji dyplomatycznej Państwa Schengen będącego głównym celem podróży. — Reguły dotyczące reprezentacji mogą zostać doprecyzowywane przez dalszy rozwój oprogramowania umożliwiającego misjom dyplomatycznym oraz urzędom konsularnym, które podjęły się reprezentacji, zasięgać konsultacji organów centralnych państwa reprezentowanego bez większego dodatkowego nakładu pracy. — Wykaz zawierający reguły dotyczące reprezentacji w odniesieniu do wydawania wiz Schengen w państwach trzecich, w których nie są reprezentowane wszystkie Państwa Schengen, załączony jest do niniejszego dokumentu. Zmiany w wykazie, dokonane w drodze wspólnych porozumień między zainteresowanymi Państwami Schengen, przedkładane są do zapoznania się Grupie Centralnej. 2. Wnioski o wizę wymagające konsultacji z krajowym organem centralnym lub z organem centralnym innej Umawiającej się Strony lub innych Umawiających się Stron, zgodnie z art. 17 ust. 2 2. 1. Konsultacje z krajowym organem centralnym Misja dyplomatyczna lub urząd konsularny rozpatrujące wniosek zwracają się do organów centralnych o upoważnienie, konsultują się z nimi lub powiadamiają o decyzji, jaką planują podjąć w danej sprawie, zgodnie z ustaleniami i terminami przewidzianymi przez prawo krajowe i praktykę. Przypadki wymagające krajowej konsultacji wymienione są w załączniku 5A. 2. 2. Konsultacje z organem centralnym innej Umawiającej się Strony lub innych Umawiających się Stron Misja dyplomatyczna lub urząd konsularny, do których wniosek został wniesiony, zwracają się o upoważnienie do organu centralnego, który ze swojej strony przekazuje wniosek do właściwych organów centralnych jednej lub więcej Umawiających się Stron (patrz część V pkt 2 ppkt 2. 3). Do czasu zatwierdzenia przez Komitet Wykonawczy ostatecznego wykazu przypadków wymagających wzajemnej konsultacji zastosowanie ma wykaz dołączony do niniejszych Wspólnych Instrukcji Konsularnych (patrz załącznik 5B). 2. 3. Procedura konsultacji w ramach systemu reprezentacji a) b) Jeżeli wnioski wizowe składane są przez obywateli państw wymienionych w załączniku 5C w ambasadzie lub konsulacie Państwa Schengen, które reprezentuje inne Państwo Schengen, konsultuje się je z państwem reprezentowanym. Informacje wymienione w odniesieniu do wniosków wizowych są takie same jak obecnie wymieniane w ramach konsultacji, zgodnie z załącznikiem 5B. Obowiązkowa rubryka jednakże jest uwzględniona w formularzu dla odniesień dotyczących terytorium państwa reprezentowanego. c) Obecne przepisy Wspólnych Instrukcji Konsularnych stosuje się w odniesieniu do terminów, ich przedłużenia i formy odpowiedzi. d) Konsultacje przewidziane w załączniku 5B przeprowadza państwo reprezentowane. 292 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 3. Wnioski o wizę złożone przez nierezydentów Jeżeli wniosek wniesiony jest w państwie, które nie jest państwem stałego zamieszkania wnioskodawcy, a istnieją wątpliwości co do intencji wnioskodawcy (w szczególności gdy istnieje ryzyko nielegalnej imigracji), wiza jest wydawana jedynie po konsultacji z misją dyplomatyczną lub urzędem konsularnym państwa stałego zamieszkania wnioskodawcy i/lub z jego organami centralnymi. 4. Upoważnienie do wydawania wiz jednolitych Jedynie misje dyplomatyczne lub urzędy konsularne Umawiających się Stron są upoważnione do wydawania wiz jednolitych, z wyjątkiem przypadków wymienionych w załączniku 6. III. WSZCZĘCIE PROCEDURY ROZPATRYWANIA WNIOSKU 1. Formularz wniosku wizowego – liczba formularzy wniosków Cudzoziemiec musi również wypełnić formularz wniosku o wydanie wizy jednolitej. Przynajmniej jedna kopia wniosku wizowego musi zostać wypełniona w taki sposób, aby mogła zostać wykorzystana przez organy centralne podczas konsultacji. Umawiające się Strony mogą, w zakresie, w jakim wymagają tego krajowe procedury administracyjne, żądać kilku kopii wniosku. 2. Dokumenty dołączane do wniosku Cudzoziemiec musi dołączyć do wniosku następujące dokumenty: a) ważny dokument podróży, w którym może być umieszczona wiza (patrz załącznik 11), b) w miarę potrzeby dokumenty potwierdzające cel i warunki zamierzonego pobytu. informacje dostarczone są wystarczające dla misji dyplomatycznych i urzędów Jeżeli konsularnych, aby ustalić, że wnioskodawca działa w dobrej wierze, personel odpowiedzialny z wydawanie wiz może zwolnić wnioskodawcę z obowiązku przedłożenia dokumentów potwierdzających cel i okoliczności pobytu. 3. Gwarancje pokrycia kosztów powrotu i pobytu Cudzoziemiec musi zapewnić misję dyplomatyczną lub urząd konsularny, w których złożył wniosek, że dysponuje środkami wystarczającymi na pokrycie kosztów pobytu i powrotu. 4. Rozmowy osobiste z wnioskodawcami Zgodnie z ogólną zasadą wnioskodawca jest wzywany na osobistą rozmowę, aby ustnie uzasadnić podstawy swojego wniosku, szczególnie gdy istnieją wątpliwości co do rzeczywistego celu podróży lub zamiaru powrotu do kraju wyjazdu. 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 293 Od wyżej wymienionych wymagań można odstąpić, w przypadkach gdy wnioskodawca jest osobą powszechnie znaną lub gdy odległość do misji dyplomatycznej lub urzędu konsularnego jest zbyt duża, pod warunkiem że nie istnieją wątpliwości co do dobrej wiary wnioskodawcy, a w przypadku dużych grup godna zaufania i ciesząca się dobrą renomą instytucja ręczy za dobrą wiarę członków grupy. IV. PODSTAWA PRAWNA Wizy jednolite mogą zostać wydane, jedynie gdy spełnione są warunki wjazdu określone w art. 15 i 5 Konwencji. Artykuły te brzmią, jak następuje: Artykuł 15 W zasadzie wizy określone w art. 10 mogą być wydawane, wyłącznie jeżeli cudzoziemiec spełnia warunki wjazdu ustanowione w art. 5 ust. 1 lit. a), c), d) i e). Artykuł 5 1. W przypadku pobytu nieprzekraczającego trzech miesięcy cudzoziemcom spełniającym następujące warunki można zezwolić na wjazd na terytoria Umawiających się Stron: a) cudzoziemcy ci posiadają ważny dokument lub dokumenty, określone przez Komitet Wykonawczy, upoważniające ich do przekroczenia granicy; b) cudzoziemcy ci posiadają ważną wizę, o ile jest ona wymagana; c) to konieczne, dokumenty uzasadniające cel oraz warunki cudzoziemcy ci przedstawiają, zamierzonego pobytu oraz posiadają wystarczające środki utrzymania, zarówno na okres zamierzonego pobytu, jak i na powrót do ich kraju pochodzenia lub na tranzyt do państwa trzeciego, w którym na pewno zostaną przyjęci, lub są w stanie nabyć takie środki legalnie; jeżeli d) cudzoziemcy ci nie są osobami, w przypadku których wprowadzono wpis do celów odmowy wjazdu; e) cudzoziemcy ci nie są uważani za zagrożenie dla porządku publicznego, bezpieczeństwa narodowego lub stosunków międzynarodowych którejkolwiek z Umawiających się Stron. 2. Cudzoziemcowi, który nie spełnia wszystkich wyżej wymienionych warunków, odmawia się wjazdu na terytoria Umawiających się Stron, chyba że Umawiająca się Strona uzna za niezbędne odstąpienie od powyższej zasady z przyczyn humanitarnych, z uwagi na interes narodowy lub zobowiązania międzynarodowe. W takich przypadkach zezwolenie na wjazd zostanie ograniczone do terytorium zainteresowanej Umawiającej się Strony, która powiadamia o powyższym pozostałe Umawiające się Strony. Powyższe zasady nie uniemożliwiają zastosowania szczególnych przepisów dotyczących prawa azylu lub przepisów art. 18. Wiza o ograniczonej ważności terytorialnej może zostać wydana, tylko gdy spełnione są warunki określone w art. 11 ust. 2, art. 14 ust. 1 oraz w art. 16 w połączeniu z art. 5 ust. 2 (patrz V. 3). Artykuł 11 ust. 2 2. Ustęp 1 nie stanowi przeszkody dla Umawiającej się Strony do wydania nowej wizy, której ważność jest ograniczona do jego terytorium, w ciągu danego okresu sześciu miesięcy, o ile to konieczne. 294 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 Artykuł 14 ust. 1 1. Wiza nie może zostać umieszczona w dokumencie podróży, jeżeli nie jest on ważny w którejkolwiek z Umawiających się Stron. Jeżeli dokument podróży jest ważny jedynie w jednej lub kilku Umawiających się Stronach, umieszczana w nim wiza ogranicza się do danej Umawiającej się Strony lub danych Stron. Artykuł 16 Jeżeli Umawiająca się Strona uznaje za niezbędne odstąpienie z jednego z powodów wymienionych w art. 5 ust. 2 od zasady ustanowionej w art. 15 poprzez wydanie wizy cudzoziemcowi, który nie spełnia warunków wjazdu określonych w art. 5 ust. 1, ważność wizy ogranicza się do terytorium powyższej Umawiającej się Strony, która powiadamia o tym także inne Umawiające się Strony. V. ROZPATRYWANIE WNIOSKÓW I PODJĘCIE DECYZJI Misja dyplomatyczna lub urząd konsularny sprawdzają w pierwszej kolejności przedłożone dokumenty (1) i opierają następnie na nich decyzję dotyczącą wniosku wizowego (2): Podstawowe kryteria przy rozpatrywaniu wniosku Główne kwestie, które należy mieć na uwadze, rozpatrując wnioski to: bezpieczeństwo Umawiających się Stron, walka z nielegalną imigracją oraz inne aspekty dotyczące stosunków międzynarodowych. W zależności od państwa jedna z kwestii może przeważać nad innymi, ale na żadnym etapie nie można pominąć którejkolwiek z nich. W zakresie, w jakim dotyczy to bezpieczeństwa, wskazane jest sprawdzenie, czy przeprowadzono wszystkie niezbędne kontrole: sprawdzenie w zbiorach danych osób zarejestrowanych w Systemie Informacyjnym Schengen ze względu na zakaz wjazdu oraz konsultacje z organami centralnymi w przypadku krajów podlegających tej procedurze. Misja dyplomatyczna lub urząd konsularny przejmują pełną odpowiedzialność za ocenę występowania ryzyka imigracji. Celem badania wniosków jest wykrycie tych wnioskodawców, którzy usiłują wyemigrować na terytorium Umawiających się Stron i osiedlić się tam, wykorzystując cele takie jak turystyka, podjęcie nauki, sprawy służbowe, wizyta rodzinna jako pretekst do wyjazdu. Dlatego zalecana jest szczególna czujność, kiedy ma się do czynienia z „kategoriami podwyższonego ryzyka”, takimi jak bezrobotni, osoby pozbawione stałych źródeł dochodu itp. istnieją wątpliwości co do autentyczności dokumentów i przedłożonych dokumentów towarzyszących, misja dyplomatyczna lub urząd konsularny powstrzymują się od wydania wizy. Jeżeli Przeciwnie natomiast, kontrole są ograniczane, jeżeli wnioskodawca jest osobą cieszącą się zaufaniem i wymieniono tę informację w ramach współpracy konsularnej. 1. Rozpatrywanie wniosku wizowego 1. 1 Sprawdzanie wniosku wizowego — czas pobytu odpowiada celowi pobytu — odpowiedzi na pytania z formularza są kompletne i spójne. Należy dołączyć do formularza zdjęcie wnioskodawcy i w miarę możliwości w formularzu wskazuje się główny cel podróży. 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 295 1. 2. Sprawdzanie tożsamości wnioskodawcy i sprawdzanie, czy wnioskodawca nie został zarejestrowany w Systemie Informacyjnym Schengen „SIS” do celów odmowy wjazdu lub czy nie stanowi innego zagrożenia (dla bezpieczeństwa), które jest podstawą odmowy wydania wizy, lub czy z punktu widzenia imigracji wnioskodawca nie stwarza ryzyka ze względu na to, że podczas wcześniejszej wizyty przekroczył zatwierdzony czas pobytu. 1. 3. Sprawdzenie dokumentu podróży — Sprawdzenie prawidłowości dokumentu: powinien być kompletny i nie powinien być ani zmieniany, ani sfałszowany czy podrobiony. — Sprawdzenie ważności terytorialnej dokumentu podróży: powinien być ważny na wjazd na terytorium Umawiających się Stron. — Sprawdzenie okresu ważności dokumentu podróży: okres ważności dokumentu podróży powinien przekraczać o trzy miesiące okres ważności wizy (art. 13 ust. 2 Konwencji). — Jednakże z ważnych powodów humanitarnych, ze względu na interes narodowy lub z powodu zobowiązań międzynarodowych istnieje możliwość, w wyjątkowych przypadkach, umieszczania wiz w dokumentach podróży, których okres ważności jest krótszy od okresu określonego w poprzednim akapicie (trzy miesiące), pod warunkiem jednak, że okres ważności dokumentu podróży jest dłuższy niż okres ważności wizy oraz że gwarancja powrotu nie jest zagrożona. — Sprawdzenie długości poprzednich pobytów na terytorium Umawiających się Stron. 1. 4. Sprawdzanie innych dokumentów zależnie od wniosku Liczba i rodzaj wymaganych dokumentów towarzyszących zależą od ewentualnego ryzyka nielegalnej imigracji i sytuacji lokalnej (np. czy waluta jest wymienialna) i mogą być różne w zależności od kraju. W zakresie oceny dokumentów towarzyszących misje dyplomatyczne lub urzędy konsularne Umawiających się Stron mogą poczynić praktyczne ustalenia dostosowane do okoliczności lokalnych. Dokumenty towarzyszące dotyczą celu podróży, środków transportu i powrotu oraz środków utrzymania i zakwaterowania: — dokumenty towarzyszące dotyczące celu podróży stanowią np. : — zaproszenie; — wezwanie do sądu; — zorganizowana wycieczka. — dokumenty towarzyszące dotyczące środków transportu i powrotu stanowią np. : — bilet powrotny; — waluta na paliwo lub ubezpieczenie samochodu. — dokumenty towarzyszące dotyczące środków utrzymania: Za dowody potwierdzające posiadanie środków utrzymania można uznać: środki pieniężne w walucie wymienialnej, czeki podróżne, czeki wystawione na konto dewizowe, karty kredytowe lub każdy inny dowód potwierdzający, że wnioskodawca dysponuje dewizami. 296 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 Poziom środków utrzymania ma być proporcjonalny do czasu i celu pobytu oraz również do kosztów utrzymania w odwiedzanym Państwie lub Państwach Schengen. W tym celu organy krajowe Umawiających się Stron ustalają corocznie kwoty referencyjne wymagane dla przekroczenia granicy (patrz załącznik 7) (*). — dokumenty towarzyszące dotyczące zakwaterowania: Następujące dowody, między innymi, mogą być uznane za potwierdzające zakwaterowanie: a) rezerwacja w hotelu lub podobne rezerwacje; b) dokumenty potwierdzające, że wnioskujący o wizę jest w posiadaniu wystawionych na jego nazwisko umowy najmu lub tytułu własności potwierdzającego posiadanie własności nieruchomości na terytorium państwa, które zamierza odwiedzić; c) Jeżeli cudzoziemiec oświadcza, iż będzie zakwaterowany w domu osoby prywatnej lub w instytucji, misja dyplomatyczna lub urząd konsularny sprawdzają, czy cudzoziemiec rzeczywiście będzie tam zakwaterowany: — zarówno przez kontrolę za pośrednictwem organów krajowych, jeżeli taka kontrola jest konieczna; — albo na podstawie przedłożonego przez wnioskodawcę zaświadczenia o zakwaterowaniu, które sporządzane jest w postaci ujednoliconego formularza i które poświadczane jest przez właściwy organ Umawiającej się Strony zgodnie z prawem krajowym. Wzór tego ujednoliconego formularza może zostać przyjęty przez Komitet Wykonawczy; — albo na podstawie przedłożonego przez wnioskodawcę urzędowego lub oficjalnego zaświadczenia o zakwaterowaniu, które ma formę określoną w przepisach prawa Umawiającej się Strony i które sprawdzane jest zgodnie z prawem krajowym. Przedłożenie wymienionych w powyższych dwóch tiret zaświadczeń o zakwaterowaniu nie oznacza żadnego dodatkowego warunku wydania wizy. Dokumenty te służą do praktycznych celów potwierdzenia zakwaterowania lub posiadania środków utrzymania, gdzie właściwe. Jeżeli jedna z Umawiających się Stron wykorzystuje taki rodzaj dokumentu, powinien on w każdym przypadku zawierać nazwisko przyjmującego i gościa lub gości oraz adres zakwaterowania i potwierdzać czas trwania i cel przyjęcia, możliwy stopień pokrewieństwa i legalność pobytu w kraju osoby przyjmującej. Po wydaniu wizy misja dyplomatyczna lub urząd konsularny umieszcza swoją pieczęć na dokumencie i wpisuje numer wizy w celu uniknięcia ponownego użycia dokumentu. Celem sprawdzenia w każdym przypadku zaproszeniom nieprawdziwym/fałszywym lub zaproszeniom od cudzoziemców z państw trzecich, których status jest nielegalny lub niepewny. zapobieżenie jest Jeżeli wnioskodawca może udowodnić, że dysponuje środkami finansowymi wystarczającymi na utrzymanie i zakwaterowanie na terytorium odwiedzanego Państwa Schengen lub odwiedzanych Państw Schengen, może on zostać zwolniony z obowiązku przedstawienia dowodów dotyczących zakwaterowania, przed złożeniem wniosku o wizę jednolitą. (*) Wysokość tych kwot referencyjnych jest określana zgodnie z ustaleniami zawartymi w części I Wspólnego Podręcznika w sprawie granic zewnętrznych. 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 297 — Inne dokumenty wymagane w miarę potrzeby W zależności od sytuacji mogą być wymagane inne dokumenty, na przykład: — poświadczenie miejsca zamieszkania i stałych więzi w państwie zamieszkania; — zezwolenie rodziców (w przypadku nieletnich); — zaświadczenia dotyczące sytuacji społeczno-zawodowej wnioskodawcy. Jeżeli prawo krajowe Państw Schengen wymaga potwierdzenia zaproszenia od osób prywatnych lub dla podróżujących służbowo, deklaracji pokrycia kosztów związanych z pobytem lub potwierdzenia zakwaterowania, stosuje się jednolity formularz. 1. 5. Ocena „dobrej wiary” wnioskodawcy W celu oceny dobrej wiary wnioskodawcy, misja lub urząd sprawdzają, czy osoba ta jest znana w ramach lokalnej współpracy konsularnej jako osoba „dobrej wiary”. Ponadto uwzględniane są informacje wymieniane między urzędami dyplomatycznymi i konsularnymi (patrz rozdział VIII, 3 niniejszych Instrukcji). 2. Procedura podejmowania decyzji przy rozpatrywaniu wniosków o wizę 2. 1. Wybór kategorii wizy i liczby wjazdów Wiza jednolita może być, zgodnie z art. 11: — wizą uprawniającą do jednego lub więcej wjazdów, pod warunkiem że ani długość ciągłego pobytu, ani całkowita długość kolejnych pobytów nie przekraczają trzech miesięcy w ciągu okresu sześciu miesięcy, liczonego od daty pierwszego wjazdu; — wizą o rocznym okresie ważności, uprawniającą do pobytu przez okres trzech miesięcy w dowolnym okresie półrocznym i do wielokrotnego wjazdu. Taka wiza może być wydana osobom, które dają niezbędne gwarancje i z którymi wiążą się szczególne interesy jednej z Umawiających się Stron. W wyjątkowych przypadkach można wydać niektórym kategoriom osób wizy o ważności ponad jeden rok do maksymalnie pięciu lat, uprawniającej do wielokrotnego wjazdu. — wizą tranzytową, uprawniającą jej posiadacza do przejazdu przez terytoria Umawiających się Stron jednorazowo, dwukrotnie lub w wyjątkowych przypadkach wielokrotnie w drodze na terytorium państwa trzeciego, pod warunkiem że taki przejazd nie przekracza pięciu dni, a wjazd cudzoziemca na terytorium państwa trzeciego jest wcześniej zagwarantowany i normalna trasa przejazdu prowadzi przez terytorium Umawiających się Stron. 2. 2. Odpowiedzialność administracyjna organu prowadzącego czynności Przedstawiciele dyplomatyczni lub szefowie wydziału konsularnego ponoszą, zgodnie ze swoimi kompetencjami krajowymi, pełną odpowiedzialność za praktyczne uwarunkowania wydawania wiz przez ich misje lub urzędy i konsultują się wzajemnie w tych kwestiach. Misja dyplomatyczna lub urząd konsularny podejmują decyzję na podstawie wszystkich dostępnych informacji, uwzględniając konkretne uwarunkowania każdego wniosku. 298 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 2. 3 Procedura przewidziana w przypadku gdy wymagane są wcześniejsze konsultacje z organami centralnymi innych Umawiających się Stron Do celów przeprowadzania konsultacji z organami centralnymi Umawiające się Strony podjęły decyzję o utworzeniu systemu. W przypadku awarii systemu technicznego można, do celów konsultacji, przejściowo i stosownie do sytuacji posłużyć się następującymi środkami: — ograniczenia konsultacji do przypadków niezbędnych; — skorzystanie z lokalnej sieci ambasad i konsulatów zainteresowanych państw celem sterowania konsultacji; — skorzystanie z sieci ambasad Umawiających się Stron znajdujących się a) w kraju przeprowadzającym konsultacje, b) w kraju wezwanym; — wykorzystanie konwencjonalnych systemów komunikacji między kontaktującymi się komórkami: faks, telefon itd. ; — wzmożenie czujności w celu zabezpieczenia wspólnych interesów. W przypadku gdy wnioskodawcy podlegają kategoriom wymienionym w załączniku 5B, wymagającym konsultacji z organem centralnym, z Ministerstwem Spraw Zagranicznych lub z inną instancją (art. 17 ust. 2 Konwencji wykonawczej z 1990 r. ), wizy są wydawane zgodnie z procedurą opisaną poniżej. Misja dyplomatyczna lub urząd konsularny, w których osoba z jednej z tych kategorii składa wniosek, w pierwszej kolejności sprawdza, przez zapytanie w Systemie Informacyjnym Schengen, czy wnioskodawca nie został zarejestrowany do celów odmowy wjazdu. Następnie stosuje procedurę opisaną poniżej: a) Procedura Procedura opisana w lit. b) nie ma zastosowania, jeżeli wnioskodawca został zarejestrowany w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu. b) Przesyłanie wniosków krajowemu organowi centralnemu Misja dyplomatyczna lub urząd konsularny, w których osoba, w stosunku do której istnieje obowiązek konsultacji, złożyła wniosek, przesyła go niezwłocznie do organu centralnego swojego państwa. — Jeżeli organ centralny odrzuca wniosek, w odniesieniu do którego właściwa jest Umawiająca się Strona, do której złożono wniosek, nie jest konieczne prowadzenie lub kontynuowanie procedury konsultacji z organami centralnymi Umawiających się Stron, które wnioskowały o konsultacje. — W przypadku rozpatrywania wniosku przez reprezentującego państwo właściwe, organ centralny Umawiającej się Strony, do której złożono wniosek, przesyła go organom centralnym państwa właściwego. Jeżeli organ centralny państwa reprezentowanego lub, w przypadku gdy jest to przewidziane w umowie o reprezentacji, organ centralny państwa reprezentującego podejmuje decyzję o odrzuceniu wniosku o wydanie wizy, nie jest konieczne prowadzenie lub kontynuowanie procedury konsultacji z organami centralnymi Umawiających się Stron, które wnioskowały o konsultacje. 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 299 c) Informacje przesyłane organowi centralnemu Jako część konsultacji z organami centralnymi, misja dyplomatyczna lub urząd konsularny, do których złożono wniosek, przesyłają następujące informacje do organu centralnego własnego państwa: 1. Misja dyplomatyczna lub urząd konsularny, w którym złożono wniosek o wydanie wizy. 2. Nazwisko i imię (imiona), data i miejsce urodzenia, i – o ile są znane – nazwiska rodziców wnioskodawcy. 3. Obywatelstwo wnioskodawcy (wnioskodawców) i – o ile są znane – wcześniejsze obywatelstwa. 4. Rodzaj i numer przedłożonego dokumentu lub dokumentów podróży oraz data ich wydania i okres ważności. 5. Czas trwania i cel podróży. 6. Przewidywane terminy podróży. 7. Miejsce zamieszkania, zawód, pracodawca składającego wniosek o wydanie wizy. 8. Odniesienia do Państw Członkowskich, w szczególności dotyczące wcześniejszych wniosków o wizy i wcześniejszych pobytów na terytorium Państw Sygnatariuszy. 9. Granica, którą wnioskodawca ma zamiar przekroczyć, aby wjechać na terytorium Schengen. 10. Inne nazwiska (nazwisko rodowe, gdzie jest to właściwe, nazwisko po zawarciu związku małżeńskiego, w celu uzupełnienia możliwości ustalenia tożsamości zgodnie z wymogami prawa krajowego Umawiających się Stron oraz zgodnie z prawem krajowym państwa, którego obywatelem jest wnioskodawca). 11. Wszelkie inne informacje uważane za niezbędne przez misję dyplomatyczną lub urząd konsularny, dotyczące na przykład małżonka lub dzieci towarzyszących wnioskodawcy oraz wiz otrzymanych wcześniej przez wnioskodawcę i wniosków o wydanie wiz związanych z tym samym celem podróży. Informacje te należy pobierać z formularza wniosku w takiej kolejności, w jakiej tam figurują. Rubryki te stanowią podstawę informacji przesyłanych do konsultacji między organami centralnymi. Umawiająca się Strona przeprowadzająca konsultacje z zasady odpowiedzialna jest za sposób, w jaki przekazuje informacje. Oczywiste jest, że data i czas przekazania informacji oraz ich otrzymania przez odbierające je organy centralne powinny być wyraźnie zaznaczone. d) Przesyłanie wniosków między organami centralnymi Organ centralny państwa, którego misja lub urząd otrzymały wniosek wizowy, prowadzi po kolei konsultacje z organem lub organami centralnymi Umawiającej się Strony lub Stron, które o nie wnioskowały. Organy wyznaczone przez Umawiające się Strony są w tym celu uważane za organy centralne. Po wykonaniu niezbędnych sprawdzeń organy te przekazują swoją ogólną ocenę wniosku wizowego organowi centralnemu, który wnioskował o konsultacje. 300 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 e) Termin udzielenia odpowiedzi: przedłużenie Termin, który konsultowane organy centralne mają na udzielenie odpowiedzi organowi wnioskującemu o konsultacje, wynosi maksymalnie siedem dni kalendarzowych. Termin ten liczony jest od momentu przesłania wniosku o konsultację przez organ centralny, który ma je przeprowadzać. Jeżeli w ciągu tych siedmiu dni jeden z konsultowanych organów centralnych zwróci się o przedłużenie terminu, termin ten może zostać przedłużony o kolejne siedem dni. W wyjątkowych przypadkach konsultowany organ centralny może przedstawić umotywowany wniosek o przedłużenie terminu o więcej niż siedem dni. Konsultowany organ centralny zapewnia, że w pilnych przypadkach prześle odpowiedź tak szybko, jak jest to możliwe. Brak odpowiedzi w pierwszym terminie lub odpowiednio po upływie przedłużonego terminu traktowany jest jako zezwolenie i oznacza, że w zakresie, w jakim dotyczy to danej Umawiającej się Strony lub Stron, nie ma podstaw do odmowy wydania wizy. f) Decyzja oparta na wyniku konsultacji Po upływie początkowego lub przedłużonego terminu organy centralne Umawiającej się Strony, do której złożono wniosek, mogą upoważnić misję dyplomatyczną lub urząd konsularny do wydania wizy jednolitej. Jeżeli ze strony organów centralnych nie ma kategorycznej decyzji, misja dyplomatyczna lub urząd konsularny, do którego złożono wniosek, może wydać wizę po upływie 14 dni od przekazania wniosku przez organ centralny prowadzący konsultacje. Obowiązkiem każdego organu centralnego jest powiadamianie własnych misji dyplomatycznych lub urzędów konsularnych o początku terminu konsultacji. W przypadkach gdy organ centralny otrzymuje wniosek o wyjątkowe przedłużenie terminu, powiadamia o tym misję dyplomatyczną lub urząd konsularny, do którego złożono wniosek: nie mogą one podjąć decyzji w sprawie wniosku, zanim nie otrzymają jasnych instrukcji od organu centralnego. g) Przekazanie dokumentów szczególnych W wyjątkowych przypadkach ambasada, w której złożono wniosek wizowy, może, na wniosek urzędu konsularnego państwa konsultowanego, przekazać zgodnie z art. 17 Konwencji z Schengen formularz wniosku wizowego (z miejscem na fotografię). Procedura ta znajduje zastosowanie jedynie w miejscach, w których istnieją misje dyplomatyczne lub urzędy konsularne państwa konsultującego i państwa konsultowanego, i jedynie w odniesieniu do obywateli państw wymienionych w załączniku 5B. Odpowiedź na konsultacje lub na wniosek o przedłużenie terminu konsultacji nie może być w żadnym wypadku podjęta na szczeblu lokalnym, z wyjątkiem konsultacji na szczeblu lokalnym zgodnie z aktualnie obowiązującymi przepisami załącznika 5B Wspólnych Instrukcji Konsularnych; wymiana informacji między organami centralnymi odbywa się zawsze z wykorzystaniem sieci konsultacji. 2. 4. Odmowa rozpatrzenia wniosku, odmowa wydania wizy Procedura i środki odwoławcze, w przypadku gdy misja dyplomatyczna lub urząd konsularny Umawiającej się Strony odmawiają rozpatrzenia wniosku lub wydania wizy, regulowane są przez prawo krajowe tej Umawiającej się Strony. 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 301 Jeżeli następuje odmowa wydania wizy, a prawo krajowe przewiduje uzasadnienie takiej odmowy, musi ono mieć postać następującego tekstu: „Zgodnie z art. 15 w związku z art. 5 Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen z dnia 19 czerwca 1990 r. Pana(-i) wniosek o wizę został odrzucony, ponieważ nie spełnia Pan(-i) warunków przewidzianych w art. 5 ust. 1 lit. a), c), d), e) (odpowiednie zakreślić), który określa… (zacytować odpowiednie warunki). ” Jeżeli jest to niezbędne, treść ta może zostać uzupełniona o informacje bardziej szczegółowe lub zawierać inne informacje, zgodnie z wymaganiami przewidzianymi w tym zakresie przez prawo krajowe Państw Schengen. Jeżeli ambasada lub urząd konsularny reprezentujące inne Państwo Schengen są zmuszone do zaprzestania rozpatrywania wniosku wizowego, wnioskodawca zostaje o tym niezwłocznie powiadomiony i poinformowany o możliwości zwrócenia się do najbliższej misji dyplomatycznej lub urzędu konsularnego państwa właściwego do rozpatrzenia wniosku. 3. Wiza o ograniczonej ważności terytorialnej Wiza o ważności ograniczonej do terytorium jednej lub kilku Umawiających się Stron może zostać wydana: 1. Jeżeli misja dyplomatyczna lub urząd konsularny uznają za konieczne odstąpienie od zasady określonej w art. 15 Konwencji (art. 16) na podstawie przewidzianej w art. 5 ust. 2 (przyczyny humanitarne, interes narodowy, zobowiązania międzynarodowe); 2. W przypadku określonym w art. 14 Konwencji: „1. Wiza nie może zostać umieszczona w dokumencie podróży, jeżeli nie jest on ważny w którejkolwiek z Umawiających się Stron. Jeżeli dokument podróży jest ważny jedynie w jednej lub kilku Umawiających się Stronach, umieszczana w nim wiza ogranicza się do danej Umawiającej się Strony lub danych Stron. 2. Jeżeli dokument podróży nie jest uznawany za ważny przez jedną lub kilka Umawiających się Stron, w miejsce wizy może zostać wydane zezwolenie”. 3. W przypadku gdy ze względu na wyjątkową pilność sprawy (ze względów humanitarnych, z powodu interesu narodowego lub na podstawie zobowiązań międzynarodowych) misja bądź urząd nie skonsultowały się z organami centralnymi lub procedura ta dała podstawy do wniesienia zarzutów; 4. Jeżeli zachodzi absolutna potrzeba, aby misja dyplomatyczna lub urząd konsularny ponownie wydały wnioskodawcy wizę w ciągu tego samego półrocza, na które wnioskodawca otrzymał już wizę o trzymiesięcznym okresie ważności. W przypadkach wymienionych w scenariuszu 1, 3 i 4 ważność wizy jest ograniczona do terytorium jednej Umawiającej się Strony, terytorium państw Beneluksu lub terytorium dwóch państw Beneluksu. W przypadku wymienionym w scenariuszu 2 ważność może zostać ograniczona do terytorium jednej lub kilku Umawiających się Stron, terytorium państw Beneluksu lub terytorium dwóch państw Beneluksu. O wydaniu takiej wizy należy powiadomić misje dyplomatyczne lub urzędy konsularne innych Umawiających się Stron. 302 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 VI. WYPEŁNIANIE NAKLEJKI WIZOWEJ Załączniki 8 oraz 13 zawierają: 8 – opis zabezpieczeń naklejki; 13 – wypełnione wzory naklejek wizowych. 1. Miejsce wpisów wspólnych (sekcja 8) 1. 1 Rubryka „WAŻNA W” Ta rubryka wskazuje terytorium, na którym posiadacz wizy jest uprawniony do podróżowania. Rubryka ta może być wypełniona w jeden z trzech następujących sposobów: a) Państwa Schengen; b) Państwo Schengen lub Państwa Schengen, do których terytoriów wiza jest ograniczona (w takim przypadku używa się następujących skrótów: F – Francja, D – Niemcy, E – Hiszpania, GR – Grecja, P – Portugalia, I – Włochy, L – Luksemburg, N – Niderlandy i B – Belgia); c) Beneluks. — Jeżeli naklejka wizowa jest używana do wydania wizy jednolitej zgodnie z art. 10 i 11 Konwencji lub do wydania wizy, której ważność nie jest ograniczona do terytorium Umawiającej się Strony, która wizę wydała, w rubryce „ważna w” w języku Umawiającej się Strony, która wizę wydała, wpisuje się „Państwa Schengen”. — Jeżeli naklejka wizowa jest używana do wydania wizy, która wjazd, pobyt oraz wyjazd ogranicza do jednego terytorium, rubryka ta jest wypełniana w języku narodowym, z podaniem nazwy Umawiającej się Strony, do której terytorium ogranicza się prawo wjazdu, pobytu i wyjazdu posiadacza wizy. — Zgodnie z art. 14 Konwencji ograniczona ważność terytorialna może obejmować terytoria kilku Umawiających się Stron; w takim przypadku nazwy tych Umawiających się Stron zamieszcza się w tej rubryce. — Ograniczona ważność terytorialna nie może mieć zastosowania do terytorium mniejszego niż terytorium Umawiającej się Strony. 1. 2. Rubryka „OD… DO” Rubryka ta określa czas, w którym posiadacz wizy może kontynuować wizytę, na którą wydano wizę. Data, od której zezwala się posiadaczowi wizy na wjazd na terytorium jej obowiązywania, wpisywana jest w następujący sposób, po słowie „OD”: — dwie cyfry na oznaczenie dnia; dni oznaczone jedną cyfrą poprzedza się zerem; — myślnik; 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 303 — dwie cyfry na oznaczenie miesiąca; miesiące oznaczane jedną cyfrą poprzedza się zerem; — myślnik; — rok oznaczany jest dwiema ostatnimi cyframi danego roku; — na przykład: 15–04–94 = 15 kwietnia 1994 r. Ostatni dzień, w którym posiadacz wizy może kontynuować wizytę określoną przez wizę, wpisywany jest po słowie „DO”. Posiadacz wizy musi opuścić terytorium jej obowiązywania do północy tego dnia. Datę tę określa się w taki sam sposób jak pierwszy dzień ważności wizy. 1. 3. Rubryka „LICZBA WJAZDÓW” Rubryka ta określa, ile razy posiadacz wizy może wjechać na terytorium jej obowiązywania. Innymi słowy oznacza ilość pobytów, na które można podzielić cały okres ważności wizy, patrz 1. 4. Liczba wjazdów może wynosić jeden, dwa lub więcej. Liczbę tę podaje się po prawej stronie tekstu, wpisując „01”, „02” lub skrót „MULT”, jeżeli wiza zezwala na więcej niż dwa wjazdy. W przypadku wizy tranzytowej można udzielić zezwolenia tylko na jeden lub dwa wjazdy (oznaczane cyframi „01” lub „02”). Na więcej niż dwa wjazdy („MULT”) można zezwolić tylko w wyjątkowych przypadkach. Wiza traci ważność, gdy całkowita liczba wyjazdów posiadacza wizy odpowiada liczbie wyjazdów określonych w wizie, nawet jeżeli posiadacz wizy nie wykorzystał maksymalnej liczby dni, na którą wydano wizę. 1. 4. Rubryka „CZAS POBYTU… DNI” Rubryka ta określa ilość dni, jaką posiadacz wizy może pozostać na terytorium jej obowiązywania (*). Pobyt może być ciągły lub podzielony, w zależności od liczby dni, na jakie wydano wizę, na kilka pobytów zawierających się w okresach określonych w ppkt 1. 2, mając na uwadze dozwoloną liczbę wjazdów określoną w ppkt 1. 3. Między wyrazami „CZAS POBYTU” oraz „DNI” podaje się liczbę dni, w czasie których zezwala się na pobyt, oznaczając ją dwiema cyframi, przy czym jeżeli liczba dni jest mniejsza niż 10, jako pierwszą cyfrę wpisuje się zero. Najdłuższy pobyt określony w tej rubryce wynosi 90 dni w ciągu dowolnego półrocza. (*) W przypadku wizy tranzytowej liczba dni podanych w tym polu nie może przekraczać pięciu. 304 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 1. 5. Rubryka „WYDANA W … DNIA …” Rubryka ta określa w języku Umawiającej się Strony wydającej wizę nazwę miasta, w którym znajduje się misja dyplomatyczna lub urząd konsularny. Nazwę tę wpisuje się między wyrazami „W” oraz „DNIA”; datę wydania wpisuje się po wyrazie „DNIA”. Datę wydania wpisuje się w ten sam sposób, jak określono w ppkt 1. 2. Organ, który wydał wizę, może zostać określony przy pomocy odcisku stempla umieszczonego w sekcji 4. 1. 6. Rubryka „NUMER PASZPORTU” Rubryka ta określa numer paszportu, w którym umieszcza się naklejkę wizową. Po numerze tym podaje się informację o dzieciach i małżonku, jeżeli wpisani są oni do paszportu i towarzyszą jego posiadaczowi (litera X na oznaczenie dzieci, poprzedzona cyfrą odpowiadającą liczbie dzieci (na przykład 3X = troje dzieci) i litera „Y” na oznaczenie małżonka). Numer paszportu to nadrukowany lub wytłoczony na wszystkich stronach lub na większości stron paszportu, numer seryjny. 1. 7. Rubryka „KATEGORIA WIZY” W celu usprawnienia działania organów kontrolujących w rubryce tej, określając kategorię wizy, używa się liter A, B, C i D, zgodnie z poniższym: A: wiza tranzytowa lotnicza B: wiza tranzytowa C: wiza krótkoterminowa D: wiza krajowa długoterminowa W odniesieniu do wiz o ograniczonej ważności terytorialnej oraz wiz zbiorowych litery A, B lub C stosuje się w zależności od rodzaju. 2. Sekcja wpisów krajowych („UWAGI”) (sekcja 9) W odróżnieniu od sekcji 8 (wspólne i obowiązkowe wpisy) rubryka ta jest zastrzeżona dla wszelkich uwag dotyczących przepisów krajowych. Chociaż Umawiające się Strony mogą załączać wszelkie uwagi, które uważają za istotne, są one zobowiązane zawiadomić o nich swoich partnerów, aby mogły być one wzięte pod uwagę (patrz załącznik 9). 3. Miejsce na stempel misji lub urzędu wydającego wizę (sekcja 4) Stempel misji bądź organu wydającego wizę umieszcza się w prostokącie między lewą stroną naklejki a sekcją „UWAGI” oraz między sekcją rotograwiury a sekcją odczytu elektronicznego. Wymiary i napis na stemplu oraz używany tusz są określane przez przepisy krajowe każdej z Umawiających się Stron. 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 305 4. Miejsce odczytu elektronicznego (sekcja 5) Zarówno format naklejki wizowej, jak i sekcja odczytu elektronicznego zostały na wniosek Państw Schengen zaakceptowane przez ICAO. Sekcja ta składa się z dwóch wierszy po 36 znaków każdy (OCR B-10 cpi). W załączniku 10 znajdują się instrukcje dotyczące zapisu tej sekcji. 5. Inne aspekty odnoszące się do wydawania wiz 5. 1. Podpisanie wizy Jeżeli przepisy prawa lub praktyka Umawiającej się Strony wymagają podpisu odręcznego, naklejka wizowa, po umieszczeniu w paszporcie, jest podpisywana przez upoważnionego do tego urzędnika. Podpis jest umieszczany po prawej stronie rubryki „UWAGI”; część podpisu powinna wykraczać na stronę paszportu czy dokumentu podróży, ale nie może sięgać sekcji odczytu elektronicznego. 5. 2. Unieważnienie już wypełnionej naklejki wizowej Na naklejce wizowej nie wolno dokonywać żadnych zmian. Jeżeli przy wypełnianiu wizy zostanie popełniony błąd, naklejkę należy unieważnić. — Jeżeli pomyłka zostaje wykryta przed umieszczeniem naklejki w paszporcie, zostaje ona zniszczona lub przecięta na pół po przekątnej. — Jeżeli pomyłka zostaje wykryta po umieszczeniu naklejki w paszporcie, zostaje ona na czerwono przekreślona na krzyż i umieszczana jest nowa naklejka. 5. 3. Umieszczenie naklejki wizowej w paszporcie Naklejkę wizową wypełnia się przed umieszczeniem jej w paszporcie. Ostemplowanie oraz złożenie podpisu następuje po umieszczeniu naklejki w paszporcie lub dokumencie podróży. Jeżeli naklejka wizowa została wypełniona prawidłowo, umieszcza się ją na pierwszej stronie paszportu wolnej od wpisów bądź stempli innych niż stempel identyfikacyjny wniosku. Paszporty, w których nie ma miejsca na umieszczenie naklejki, które straciły ważność lub przy użyciu których w okresie ważności wizy nie jest możliwy wyjazd cudzoziemca lub jego powrót do kraju pochodzenia ani też jego wjazd na terytorium państwa trzeciego, nie są przyjmowane (patrz art. 13 Konwencji). 5. 4. Paszporty i dokumenty podróży, w których mogą być umieszczane wizy jednolite Kryteria decydujące o tym, postanowieniami art. 17 ust. 3 lit. a) Konwencji, są wymienione w załączniku 11. jakie dokumenty podróży mogą być wizowane zgodnie z 306 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 Zgodnie z art. 14 wiza nie może zostać umieszczona w dokumencie podróży, jeżeli nie jest on ważny w którejkolwiek z Umawiających się Stron. Jeżeli dokument podróży jest ważny jedynie w jednej lub kilku Umawiających się Stronach, umieszczana w nim wiza ogranicza się do danej Umawiającej się Strony lub danych Stron. Jeżeli dokument podróży nie jest uznawany za ważny przez jedną lub kilka Umawiających się Stron, w miejsce wizy może zostać wydane zezwolenie. Zezwolenie takie umieszczane jest na oddzielnej stronie i ma wyłącznie działanie wizy o ograniczonej ważności terytorialnej. VII. ADMINISTRACYJNE ZARZĄDZANIE I ORGANIZACJA 1. Organizacja sekcji wiz Każda z Umawiających się Strona jest odpowiedzialna za organizację swojej sekcji wiz. Szefowie misji lub urzędów zapewniają, aby sekcja odpowiedzialna za wydawanie wiz była zorganizowana w taki sposób, by zagwarantować uniknięcie wszelkiego niedbalstwa, które mogłoby sprzyjać kradzieży lub fałszerstwu. — Personel odpowiedzialny za wydawanie wiz nie może być narażony na żadne lokalne naciski. — W celu uniknięcia powstania „przyzwyczajeń”, które mogłyby osłabić czujność, urzędnicy odpowiedzialni pracują w systemie rotacyjnym. — Przechowując i stosując naklejki wizowe, stosuje się środki bezpieczeństwa podobne do tych, które są stosowane do innych dokumentów wymagających ochrony. 2. Przechowywanie Każda z Umawiających się Stron jest odpowiedzialna za przechowywanie wniosków wizowych i zdjęć wnioskodawców, w przypadkach gdy wizy poddawane są konsultacji centralnej. Wnioski wizowe są przechowywane przynajmniej rok, jeżeli wiza została wydana, i przynajmniej pięć lat, gdy odmówiono wydania wizy. W celu ułatwienia odnalezienia wniosków numer akt i archiwum jest określany podczas konsultacji i odpowiedzi na nie. 3. Rejestr wiz Każda z Umawiających się Stron rejestruje wizy, które zostały wydane, zgodnie z praktyką krajową. Naklejki wizowe są rejestrowane w taki sam sposób. 4. Opłaty naliczane za wydanie wizy Opłaty naliczane za wydanie wizy wymienione są w załączniku 12. 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 307 VIII. WSPÓŁPRACA KONSULARNA NA POZIOMIE LOKALNYM 1. Zarys współpracy konsularnej na poziomie lokalnym Generalnie, współpraca konsularna na miejscu skupia się na ocenie ryzyka imigracji. Jest ona skierowana przede wszystkim na ustalenie wspólnych kryteriów rozpatrywania wniosków, wymianę informacji o użyciu sfałszowanych dokumentów oraz możliwych trasach nielegalnej imigracji, a także o odmowie wydania wizy w sytuacji, gdy wnioski są bezpodstawne lub dane w nich zawarte są niezgodne z prawdą. Współpraca ta powinna również umożliwiać wymianę informacji o dobrej wierze wnioskodawców oraz opracowanie wspólnych informacji przeznaczonych do przekazania do wiadomości publicznej i dotyczących warunków wymaganych dla przyznania wizy Schengen. Przy współpracy konsularnej na poziomie lokalnym uwzględnia się również lokalne struktury administracyjne, społeczne i gospodarcze. Misje dyplomatyczne i urzędy konsularne odbywają posiedzenia z częstotliwością uzależnioną od sytuacji i na płaszczyźnie, którą uznają za stosowną. Z treści posiedzeń składają sprawozdanie swoim organom centralnym. Na wniosek Prezydencji przedkładają one półroczne sprawozdanie. 2. Unikanie wniosków wielokrotnych lub wniosków złożonych bezpośrednio po odrzuceniu Wymiana informacji między misjami dyplomatycznymi i urzędami konsularnymi oraz identyfikacja wniosków przy pomocy stempli oraz innych środków ma na celu zapobieganie składaniu przez tę samą osobę wielu lub kolejnych wniosków wizowych, zarówno podczas rozpatrywania wniosku lub po odrzuceniu wniosku przez tę samą misję dyplomatyczną lub urząd konsularny bądź przez różne misje lub urzędy. Bez uszczerbku dla konsultacji, które mogą być prowadzone między misjami dyplomatycznymi i urzędami konsularnymi, oraz dla wymiany informacji, którą mogą one prowadzić, misje lub urzędy, w których złożono wniosek, umieszczają w paszporcie każdego wnioskodawcy stempel z napisem: „Wniosek wizowy z dnia. …w…”. Dla pierwszej informacji przewiduje się sześć znaków, po dwa na oznaczenie dnia, miesiąca i roku; po wyrazie „w” należy wymienić daną misję dyplomatyczną lub urząd konsularny. W uzupełnieniu należy podać kod kategorii wizowej, o którą złożono wniosek. Stemplowanie paszportów dyplomatycznych i służbowych pozostaje sprawą uznania właściwej misji lub urzędu, które zajmują się wnioskiem wizowym. Stempel może również zostać umieszczony w przypadku złożenia wniosku o wydanie wizy długoterminowej. Jeżeli Państwo Schengen reprezentowane jest przez inne Państwo Schengen, po kodzie kategorii wizy, o której przyznanie złożono wniosek, umieszcza się adnotację „R”, a następnie kod reprezentowanego państwa. Przy wydawaniu wizy, naklejkę wizową należy umieścić – o ile to możliwe – na górze stempla identyfikacyjnego. W wyjątkowych przypadkach, jeżeli umieszczenie stempla okazuje się niewykonalne, misja dyplomatyczna lub urząd konsularny Prezydencji powiadamia właściwą grupę Schengen i przedstawia do jej akceptacji zastosowanie środków zastępczych, np. wymianę fotokopii paszportów lub wykazów odrzuconych wiz z podaniem podstaw odrzucenia. Szefowie misji dyplomatycznych lub urzędów konsularnych przyjmują na szczeblu lokalnym, z inicjatywy Prezydencji, dodatkowe lub zastępcze środki zabezpieczające, jeżeli są one konieczne. 308 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 3. Ocena „dobrej wiary” wnioskodawcy W celu ułatwienia oceny dobrej wiary wnioskodawców misje dyplomatyczne i urzędy konsularne mogą, zgodnie z prawem krajowym, przeprowadzać wymianę informacji na podstawie uzgodnień przyjętych na szczeblu lokalnym, jako część współpracy, zgodnie z pkt 1 niniejszego rozdziału. Informacje takie mogą być przekazywane okazjonalnie: osoby, którym odmówiono wydania wizy, ponieważ wykorzystywali kradzione, zgubione lub sfałszowane dokumenty lub nie wyjechali w terminie oznaczonym na wcześniej przyznanej wizie bez podania powodów lub istnieje zagrożenie dla bezpieczeństwa, w szczególności, jeżeli istnieje podejrzenie próby nielegalnej imigracji na terytorium Umawiających się Stron. Wspólnie opracowywane i wymieniane informacje ustanawiają środek pomocniczy w ocenie wniosków wizowych. Nie mogą one jednakże zastępować sprawdzenia wniosku wizowego ani też sprawdzenia w Systemie Informacyjnym Schengen lub konsultacji z organami centralnymi. 4. Wymiana danych statystycznych 4. 1 Wymiana danych statystycznych dotyczących wystawionych oraz formalnie odrzuconych wiz krótkoterminowych, wiz tranzytowych lub wiz lotniskowych odbywa się kwartalnie. 4. 2 Bez uszczerbku dla zobowiązań określonych w art. 16 Konwencji, które zostały jasno sformułowane w załączniku 14 Wspólnych Instrukcji Konsularnych i na podstawie których Państwa Schengen w ciągu 72 godzin muszą przekazać dane potrzebne do wystawienia wizy o ograniczonej ważności terytorialnej, misje dyplomatyczne i urzędy konsularne państw Schengen są zobowiązane, aby co miesiąc wymieniać dane statystyczne dotyczące przyznanych w poprzednim miesiącu wiz o ograniczonej ważności terytorialnej i przesyłać je do swoich krajowych organów centralnych. 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 309 ZAŁĄCZNIK 1 I. Wspólny wykaz państw, których obywatele podlegają obowiązkowi wizowemu we wszystkich Państwach Schengen. II. Uaktualniony wykaz państw, których obywatele są zwolnieni z obowiązku wizowego we wszystkich Państwach Schengen. III. Uaktualniony wykaz państw, których obywatele podlegają obowiązkowi wizowemu jedynie w niektórych Państwach Schengen. Poniższe wykazy odzwierciedlają decyzje przyjęte przez Komitet Wykonawczy Schengen do dnia 1 maja 1999 r. Informacje o wszelkich zmianach dokonanych po dniu 1 maja 1999 r. można uzyskać we właściwych służbach Komisji lub Sekretariatu Generalnego Rady. I. Wspólny wykaz państw (*), których obywatele podlegają obowiązkowi wizowemu we wszystkich Państwach Schengen. AFGANISTAN (*) ALBANIA (*) ALGIERIA (*) ANGOLA (*) ANTIGUA I BARBUDA ARABIA SAUDYJSKA (*) ARMENIA (*) AZERBEJDŻAN (*) BAHAMY BAHRAJN (*) BANGLADESZ (*) BARBADOS BELIZE BENIN (*) BHUTAN (*) BIAŁORUŚ (*) BOSNIA I HERCEGOWINA BOTSWANA BUŁGARIA (*) BURKINA FASO (*) BURUNDI (*) CHINY (*) CZAD (*) DOMINIKA DOMINIKANA (*) DŻIBUTI (*) EGIPT (*) ERYTREA (*) ETIOPIA (*) FIDŻI (*) FILIPINY (*) GABON (*) GAMBIA (**) GHANA (*) GRENADA GRUZJA (*) GUJANA (*) GWINEA BISSAU (*) GWINEA RÓWNIKOWA (*) GWINEA (*) HAITI (*) INDIE (*) INDONEZJA (*) IRAK (*) IRAN (*) JAMAJKA JEMEN (*) JORDANIA (*) FEDERALNA REPUBLIKA JUGOSŁAWII (SERBIA I CZARNOGÓRA) (*) KAMBODŻA (*) KAMERUN (*) KATAR (*) KAZACHSTAN (*) KENIA KIRGISTAN (*) KIRIBATI KOMORY (*) KONGO (REPUBLIKA DEMOKRATYCZNA) (*) KONGO BRAZZAVILLE (*) KOREA PÓŁNOCNA (*) KUBA (*) KUWEJT (*) LAOS (*) LESOTO LIBAN (*) LIBERIA (*) LIBIA (*) BYŁA JUGOSŁOWIAŃSKA REPUBLIKA MACEDONII (*) MADAGASKAR (*) MALAWI MALEDIWY (*) (*) Wykaz ten pozostaje bez uszczerbku dla stanowiska poszczególnych Państw Schengen w odniesieniu do międzynarodowego statusu wymienionych państw oraz dla stosunków utrzymywanych z tymi krajami. (**) Wymienione w załączniku do rozporządzenia Rady (WE) nr 574/99 z dnia 12 marca 1999 r. określającego państwa trzecie, których obywatele są zobowiązani do posiadania wizy przy przekraczaniu granic zewnętrznych. 310 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 MALI (*) MARIANY PÓŁNOCNE MAROKO (*) MAURETANIA (*) MAURITIUS (*) MIKRONEZJA MOŁDOWA (*) MONGOLIA (*) MOZAMBIK (*) BIRMA/MYANMAR (*) NAMIBIA NAURU NEPAL (*) NIGER (*) NIGERIA (*) OMAN (*) PAKISTAN (*) PALAU PAPUA NOWA GWINEA (**) PERU (*) REPUBLIKA POŁUDNIOWEJ AFRYKI REPUBLIKA ŚRODKOWOAFRYKAŃSKA (*) ROSJA (*) RUANDA (*) RUMUNIA (*) SAINT CHRISTOPHER I NEVIS SAINT LUCIA SAINT VINCENT I GRENADYNY SAMOA ZACHODNIE SENEGAL (*) SESZELE SIERRA LEONE (*) SOMALIA (*) SRI LANKA (*) SUAZI SUDAN (*) SURINAM (*) SYRIA (*) TADŻYKISTAN (*) TAJLANDIA (*) TAJWAN (*) TANZANIA (*) TOGO (*) TONGA TRYNIDAD I TOBAGO TUNEZJA (*) TURCJA (*) TURKMENISTAN (*) TUWALU UGANDA (*) UKRAINA (*) UZBEKISTAN (*) VANUATU WIETNAM (*) WYBRZEŻE KOŚCI SŁONIOWEJ (*) WYSPY MARSHALLA WYSPY SALOMONA WYSPY ŚWIĘTEGO TOMASZA I KSIĄŻĘCA (*) ZAMBIA (*) ZIELONY PRZYLĄDEK (*) ZIMBABWE ZJEDNOCZONE EMIRATY ARABSKIE (*) II. Uaktualniony wykaz państw, których obywatele nie podlegają obowiązkowi wizowemu w żadnym Państwie Schengen. ANDORA ARGENTYNA AUSTRALIA BOLIWIA BRAZYLIA (**) BRUNEI CHILE CHORWACJA CYPR REPUBLIKA CZESKA EKWADOR ESTONIA GWATEMALA HONDURAS ISLANDIA IZRAEL (***) JAPONIA KANADA KOREA POŁUDNIOWA KOSTARYKA LIECHTENSTEIN LITWA ŁOTWA MALEZJA MALTA MEKSYK (*) Wymienione w załączniku do rozporządzenia Rady (WE) nr 574/99 z dnia 12 marca 1999 r. określającego państwa trzecie, których obywatele są zobowiązani do posiadania wizy przy przekraczaniu granic zewnętrznych. (**) Grecja wymaga wiz dla marynarzy będących obywatelami tego państwa. (***) Francja nadal wymaga wiz krótkoterminowych dla członków załóg statków i samolotów podczas pełnienia obowiązków. 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 311 MONAKO NIKARAGUA NORWEGIA SINGAPUR SŁOWACJA SŁOWENIA NOWA ZELANDIA STANY ZJEDNOCZONE (**) PANAMA PARAGWAJ POLSKA (*) SALWADOR SAN MARINO SZWAJCARIA URUGWAJ PAŃSTWO WATYKAŃSKIE WENEZUELA WĘGRY III. Uaktualniony wykaz państw, których obywatele podlegają obowiązkowi wizowemu tylko w niektórych Państwach Schengen KOLUMBIA Wykaz krajów, których obywatele podlegają obowiązkowi wizowemu tylko w niektórych Państwach Schengen Beneluks Niemcy Grecja Hiszpania Francja Włochy Austria Portugalia Kolumbia V V V V (*) Grecja wymaga wiz dla marynarzy będących obywatelami tego państwa (**) Francja wymaga wiz od następujących kategorii obywateli Stanów Zjednoczonych: — studentów; — dziennikarzy podróżujących służbowo; — członków załóg statków i samolotów podczas pełnienia obowiązków. 312 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 ZAŁĄCZNIK 2 Przepisy regulujące przepływ posiadaczy paszportów dyplomatycznych, urzędowych i służbowych oraz listów żelaznych, które niektóre międzynarodowe organizacje międzyrządowe wydają swoim urzędnikom I Przepisy regulujące przepływ osób na granicach zewnętrznych 1. Przepływ posiadaczy paszportów dyplomatycznych, urzędowych lub służbowych nie jest regulowany wspólnym wykazem wymagań wizowych. Umawiające się Państwa zobowiązują się jednakże do powiadamiania swoich partnerów o zamierzonych zmianach przepisów regulujących ruch posiadaczy takich paszportów i do uwzględniania interesów swoich partnerów. 2. W dążeniu do zharmonizowania w sposób szczególnie elastyczny przepisów mających zastosowanie do posiadaczy tego rodzaju paszportów, do Wspólnych Instrukcji Konsularnych załączony zostaje do celów informacyjnych wykaz państw, których obywatele posiadający wyżej wymienione rodzaje paszportów nie podlegają obowiązkowi wizowemu, chociaż posiadacze paszportów zwykłych podlegają temu obowiązkowi. W razie potrzeby załączony zostaje także wykaz z przypadkami odwrotnymi. Komitet Wykonawczy ponosi odpowiedzialność za uaktualnianie tych wykazów. 3. 4. 5. 6. Przepisy regulujące przepływ określony w tym dokumencie nie mają zastosowania do posiadaczy paszportów zwykłych wykonujących funkcje publiczne, ani do posiadaczy paszportów urzędowych, służbowych, specjalnych itp. wydanych przez państwa trzecie, których zwyczaje przy wydawaniu paszportów nie odpowiadają praktyce międzynarodowej i praktyce stosowanej przez państwa Schengen. W tym celu, Komitet Wykonawczy stanowiąc na wniosek grupy ekspertów, może sporządzić wykaz paszportów innych niż paszporty zwykłe, których Państwa Schengen nie będą traktowały preferencyjnie. Zgodnie z postanowieniami art. 18 Konwencji wykonawczej, osoby, którym wydana jest wiza, aby mogły dostać się na terytorium Państwa Schengen w celu akredytacji, mogą, co najmniej przejechać przez terytorium innych państw, aby dotrzeć na terytorium Państwa Członkowskiego, które wydało wizę. Osoby już akredytowane przez przedstawicieli dyplomatycznych bądź konsularnych oraz członkowie ich rodzin, którzy posiadają dowód tożsamości wydany przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych, mogą przekroczyć granicę zewnętrzną obszaru Schengen przedkładając ten dokument i w razie potrzeby swój dokument podróży. Zasadniczo posiadacze paszportów dyplomatycznych, urzędowych lub służbowych nawet, jeżeli podlegają obowiązkowi wizowemu, jeżeli taki istnieje, są zwolnieni z obowiązku wykazania się posiadaniem wystarczających środków utrzymania. Jeżeli jednak podróżują w celach prywatnych, to w razie potrzeby mogą zostać poproszeni o przedłożenie takich samych dokumentów towarzyszących, jakich wymaga się od posiadaczy paszportów zwyczajnych ubiegających się o wizę. 7. W przypadku wniosków o wizy do paszportów dyplomatycznych, urzędowych lub służbowych należy przedłożyć notę werbalną Ministerstwa Spraw Zagranicznych lub przedstawicielstwa dyplomatycznego (gdy wniosek wizowy składany jest w państwie trzecim), jeżeli wnioskodawca jest w trakcie pełnienia obowiązków służbowych. Jeżeli podróż odbywa się w celach prywatnych, taka nota werbalna może również być wymagana. 8. 1 W przypadku wniosków wizowych posiadaczy paszportów dyplomatycznych, urzędowych lub służbowych przeprowadzana jest konsultacja z organami centralnymi innych Umawiających się Stron. Konsultacja nie jest przeprowadzana z państwem, którego obywatele podlegają konsultacji a które zawarło z umowę o zniesieniu obowiązku wizowego dla posiadaczy paszportów dyplomatycznych i/lub służbowych (w przypadkach określonych w załączniku 5 do Wspólnych Instrukcji Konsularnych). Jeżeli jedno z Umawiających się Państw zgłasza zastrzeżenia, Państwo Schengen odpowiedzialne za rozpatrzenie wniosku wizowego może wystawić wizę o ograniczonej ważności terytorialnej. 8. 2 Państwa Schengen zobowiązują się zawierać w przyszłości tylko w uzgodnieniu z pozostałymi Państwami Członkowskimi, porozumienia o zniesieniu obowiązku wizowego dla posiadaczy paszportów dyplomatycznych, urzędowych lub służbowych z państwami trzecimi, wobec obywateli, od których inne państwo Schengen wymaga uprzedniej konsultacji w przypadku wydania wizy. 8. 3 W zakresie, w jakim dotyczy to wydania wizy dla akredytowanego cudzoziemca objętego zakazem wjazdu, a zastosowanie ma procedura konsultacji, jest ona przeprowadzana zgodnie z postanowieniami art. 25 Konwencji wykonawczej. 19/t. 2 PL 9. Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 313 Jeżeli Umawiające się Państwo korzysta z odstępstw określonych w art. 5 ust. 2 Konwencji wykonawczej pozwalających na wjazd posiadaczy paszportów dyplomatycznych, urzędowych lub służbowych, pozwolenie na wjazd ograniczone jest do terytorium zainteresowanego państwa, które powinno powiadomić o powyższym pozostałe Państwa Członkowskie. II. Przepisy regulujące przepływ na granicach wewnętrznych Zasadniczo zastosowanie mają ustalenia oparte na mocy art. 19 i dalszych Konwencji wykonawczej, z wyjątkiem wydawania wiz o ograniczonej ważności terytorialnej. Posiadacze paszportów dyplomatycznych, urzędowych lub służbowych mogą (jeżeli nie podlegają obowiązkowi wizowemu) poruszać się swobodnie na terytorium Umawiających się Stron przez trzy miesiące od daty wjazdu, lub w okresie ważności wystawionej wizy. Osoby akredytowane przez placówki dyplomatyczne lub konsularne oraz członkowie ich rodzin, posiadacze dowodu wydanego przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych mogą, przedkładając ten dowód i w razie potrzeby swój dokument podróży, poruszać się swobodnie na terytorium Umawiających się Stron przez okres do trzech miesięcy. III Opisane w niniejszym dokumencie przepisy regulujące przepływ osób mają zastosowanie także w odniesieniu do listów żelaznych wydanych swoim urzędnikom przez międzyrządowe organizacje międzynarodowe, których członkami są wszystkie państwa Schengen. Urzędnicy ci, zgodnie z Traktatami ustanawiającymi te organizacje, wyłączeni są z rejestracji w urzędzie imigracyjnym oraz zwolnieni obowiązku posiadania zezwolenia na pobyt (patrz strona 47 Wspólnego Podręcznika). Przepisy regulujące przepływ posiadaczy paszportów dyplomatycznych, urzędowych i służbowych Wykaz A Państwa, których obywatele będący posiadaczami paszportów dyplomatycznych, urzędowych lub służbowych nie podlegają obowiązkowi wizowemu w jednym lub więcej z Państw Schengen, podczas gdy obywatele będący posiadaczami paszportów zwykłych, podlegają temu obowiązkowi Albania Algieria Angola Antigua i Barbuda Bahamy Barbados Benin Bośnia i Hercegowina Botswana Bułgaria Burkina Faso Czad Dominika Dominikana Egipt BNL D E F GR DS DS D D DS D D D DS AU P DS D DS DS D D I D DS DS DS DS DS DS DS DS 314 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 BNL D GR E F I AU P Fidżi Filipiny Gabon Gambia Ghana Gujana Indie Jamajka DS DS DS DS D DS Federalna Republika Jugosławii DS Kuwejt Zielony Przylądek Lesotho Była Jugosłowiańska Republika Macedo- nii D D Malawi Malediwy Maroko Mauretania Mozambik Niger Pakistan Peru Republika Południowej Afryki Rumunia Senegal Seszele Suazi Tajlandia Togo Trynidad i Tobago DS DS D DS D D DS DS DS D D D DS DS D D DS DS DS DS DS Tunezja DS DS D D DS DS DS DS DS DS DS DS DS DS DS DS DS D DS D DS DS DS DS DS D DS DS D DS DS DS DS DS D DS 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 315 Turcja Uganda Wenezuela BNL DS D DS GR DS E DS F DS AU DS I DS DS Wybrzeże Kości Słoniowej DS DS DS DS Wyspy Świętego Tomasza i Książęca Zielony Przylądek Zimbabwe DS DS DS: posiadacze paszportów dyplomatycznych lub służbowych są zwolnieni z obowiązku wizowego. D: tylko posiadacze paszportów dyplomatycznych są zwolnieni z obowiązku wizowego. P D DS Wykaz B Państwa, których obywatele będący posiadaczami paszportów dyplomatycznych, urzędowych lub służbowych, podlegają obowiązkowi wizowemu w jednym lub więcej z Państw Schengen, podczas gdy obywatele będący posiadaczami paszportów zwykłych, nie podlegają temu obowiązkowi Australia Chile Izrael Meksyk Paragwaj BNL D GR E F X X I AU X P X X Stany Zjednoczone X X (*) (*) Jeżeli podróżują w celach służbowych. 316 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 ZAŁĄCZNIK 3 Wykaz państw, których obywatele podlegają obowiązkowi posiadania wizy lotniskowej, w przypadku gdy posiadacze dokumentów podróży wydanych przez te państwa podlegają również temu obowiązkowi wizowemu (*) Państwa Schengen zobowiązują się nie zmieniać części I załącznika 3 Wspólnych Instrukcji Konsularnych bez uprzedniej zgody pozostałych Państw Członkowskich. Jeżeli Państwo Członkowskie zamierza zmienić część III niniejszego załącznika, zobowiązane jest powiadomić o tym swoich partnerów i uwzględnić ich interesy. CZĘŚĆ I Wspólny wykaz państw, których obywatele podlegają obowiązkowi posiadania wizy lotniskowej (ATV) we wszystkich Państwach Schengen, przy czym obowiązek posiadania wizy dotyczy również osób posiadających dokumenty podróży wystawione przez te państwa (1) (2) AFGANISTAN BANGLADESZ ETIOPIA ERYTREA (3) GHANA IRAK IRAN KONGO (Demokratyczna Republika) (3) NIGERIA PAKISTAN SOMALIA SRI LANKA Osoby te nie podlegają obowiązkowi wizowemu, jeżeli posiadają zezwolenie na pobyt w jednym z Państw Członkowskich EOG, wymienionych w części III(A) niniejszego załącznika lub jedno z wymienionych poniżej zezwoleń na pobyt w Andorze, Japonii, Kanadzie, Monako, San Marino, Szwajcarii lub Stanach Zjednoczonych, które gwarantuje nieograniczone prawo powrotu określone w części III(B). Wykaz zezwoleń na pobyt uzupełniany jest na mocy wzajemnych porozumień w ramach podgrupy ds. wiz Grupy Roboczej II i podlega regularnej kontroli. W przypadku pojawienia się problemów Państwa Schengen mogą zawiesić działanie tych środków do czasu rozwiązania ich w drodze wzajemnych porozumień. Umawiające się Państwa mogą wykluczyć niektóre zezwolenia na pobyt z wykazu wymienionego w części III. W sprawie zwolnień z obowiązku posiadania wizy lotniskowej przez posiadaczy paszportów dyplomatycznych, służbowych lub urzędowych decyzje podejmuje indywidualnie każde Państwo Członkowskie. (*) Do wydania wiz lotniskowych (ATV) nie jest wymagane konsultowanie organów centralnych. (1) We wszystkich Państwach Schengen Następujące osoby są zwolnione z obowiązku posiadania wizy lotniskowej (ATV): — członkowie załóg lotniczych, będący obywatelami Umawiających się Stron Konwencji z Chicago. (2) W krajach Beneluksu, Francji i Hiszpanii Następujące osoby są zwolnione z obowiązku posiadania wizy ATV: — posiadacze paszportów dyplomatycznych i służbowych. (3) W Niemczech Obowiązek wizowy powstanie tylko, gdy zakończone są procedury rozpoczęte w danym kraju. 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 317 CZĘŚĆ II Wykaz państw, których obywatele podlegają obowiązkowi posiadania wizy lotniskowej tylko w niektórych państwach Schengen, przy czym obowiązek posiadania wizy obejmuje również osoby posiadające dokumenty podróży wystawione przez te państwa D GR E (2) F (3) I (4) AU (5) P BNL- (1) X Albania Angola Bułgaria Wybrzeże Kości Słoniowej X X X Indie Gambia Gwinea Bissau Haiti Indonezja Jordania Liban Liberia Libia Mali Rumunia Sudan Sierra Leone Senegal Syria Togo Turcja X X (6) X X X X X X X X (6) X X X X X X X X X X X X X X X X X X X X X X X X X X X X X (1) Podlegają tylko obowiązkowi wizowemu, jeżeli obywatele tych państw nie posiadają ważnego zezwolenia na pobyt w jednym z Państw Członkowskich EOG, w Stanach Zjednoczonych Ameryki lub Kanadzie. Z obowiązku wizowego zwolnieni są również posiadacze paszportów dyplomatycznych lub służbowych. (2) Posiadacze paszportów dyplomatycznych, służbowych i urzędowych nie podlegają obowiązkowi posiadania wizy ATV. Dotyczy to również posiadaczy paszportów zwykłych, zamieszkałych w jednym z Państw Członkowskich EOG, w Stanach Zjednoczo- nych Ameryki lub Kanadzie lub będących w posiadaniu ważnej wizy wjazdowej do jednego z tych państw. (3) Następujące osoby zwolnione są z obowiązku posiadania wizy ATV: — posiadacze paszportów służbowych i dyplomatycznych; — posiadacze jednego z zezwoleń na pobyt wymienionych w części III; — członkowie załóg samolotów, którzy są obywatelami Umawiających się Stron Konwencji z Chicago. (4) Jedynie jeżeli obywatele tych państw nie posiadają ważnego zezwolenia na pobyt w jednym z Państw Członkowskich EOG, w Sta- nach Zjednoczonych Ameryki lub Kanadzie. (5) Cudzoziemcy podlegający obowiązkowi posiadania wizy tranzytowej nie muszą posiadać wizy lotniskowej w austriackich por- tach lotniczych, jeżeli posiadają jeden z następujących dokumentów, ważny w czasie tranzytu: — zezwolenie na pobyt wydane przez Andorę, Japonię, Kanadę, Monako, San Marino, Szwajcarię, Państwo Watykańskie lub USA, zapewniające bezwzględne prawo powrotu; — wizę lub zezwolenie na pobyt wydane przez Państwo Schengen, dla którego wszedł w życie Układ o Przystąpieniu; — zezwolenie na pobyt wydane przez Państwo Członkowskie EOG. (6) Jedynie gdy obywatele tych państw nie posiadają ważnej wizy do jednego z Państw Członkowskich EOG, Szwajcarii, Kanady lub Stanów Zjednoczonych Ameryki. 318 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 A. Wykaz zezwoleń na pobyt w państwach EOG, których posiadacze są zwolnieni z obowiązku posiadania wizy CZĘŚĆ III lotniskowej: DANIA: — Opholdstilladelse (zezwolenie na pobyt w formie karty oznaczonej C, D, E, F, G, H, J, K lub L) — Opholdstilladelse (zezwolenie na pobyt w formie różowobiałej naklejki umieszczanej w paszporcie, oznaczonej B, C lub H) — Tilbagerejsetilladelse (zezwolenie na powrotny wjazd w formie stempla umieszczanego w paszporcie, oznaczonego I, II lub III) FINLANDIA: — Oleskelulupa uppehållstillstånd (karta zezwolenia na pobyt dla zamieszkałych w Finlandii obywateli państw UE i EOG oraz ich rodzin) — Zezwolenie na pobyt w formie naklejki wypełnionej w języku angielskim, na której wyraźnie podane są rodzaj i okres ważności zezwolenia: napisy „Suomi Finland”, „visa” i „permit” — Zezwolenie na pobyt w formie naklejki na wzór naklejki wizowej z nagłówkiem w języku fińskim „Oleskelulupa Ja Työlupa” (zezwolenie na pobyt i pracę). — Oleskelulupa uppehållstillstånd (jednolite zezwolenie na pobyt UE wypełnione w języku fińskim/szwedzkim) ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO: — Leave to remain in the United Kingdom for an indefinite period (zezwolenie na pobyt w Zjednoczonym Królestwie na czas nieokreślony. Dokument ten jest wystarczający, gdy jego posiadacz przebywał poza granicami kraju nie dłużej niż 2 lata) — Certificate of entitlement to the right of abode (zaświadczenie o przyznaniu prawa do osiedlenia się) IRLANDIA: — Residence permit w połączeniu z re-entry visa (zezwolenie na pobyt wraz z wizą powrotną) ISLANDIA: — Alien’s passport w połączeniu z re-entry permit (paszport wydawany dla cudzoziemców [brązowa okładka] wraz z zezwoleniem na powrót w formie stempla w paszporcie) (*) — Temporary residence permit w połączeniu z re-entry permit (tymczasowe zezwolenie na pobyt [czerwona karta] wraz z zezwoleniem na powrót w formie stempla w paszporcie) — Permanent residence permit (zezwolenie na pobyt stały) [żółta karta z zielonym pasem] — Permanent work and residence permit (zezwolenie na pobyt stały i pracę) [zielona karta] LIECHTENSTEIN: — Livret pour étranger B (zezwolenie na pobyt, wystarczające w okresie ważności przez 1 rok) (*) — Livret pour étranger C (zezwolenie na pobyt, wystarczające w okresie ważności przez 5 lub10 lat) (*) To zezwolenie na pobyt nie zwalnia posiadaczy od obowiązku posiadania wizy lotniskowej wymaganej w Niemczech 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 319 NORWEGIA: — Oppholdstillatelse (tymczasowe zezwolenie na pobyt) — Arbeidstillatelse (tymczasowe zezwolenie na pracę) — Bosettingstillatelse (zezwolenie na pobyt stały i pracę) SZWECJA: — Zezwolenie na pobyt stały w formie naklejki w paszporcie oznaczonej „SVERIGE Bevis om permanent uppehållstillstånd; SWEDEN Certificate of permanent residence permit”. — Zezwolenie na pobyt i pracę, w formie naklejki w paszporcie oznaczonej „SVERIGE Uppehålls och arbetstillstånd; SWEDEN residence and work permit”. B. Wykaz zezwoleń na pobyt z nieograniczonym prawem powrotu, których posiadacze po przedłożeniu dokumentu zwolnieni są z obowiązku posiadania wizy lotniskowej: ANDORA: — Tarjeta provisional de estancia y de trabajo (tymczasowe zezwolenie na pobyt i pracę) (białe). Wydawane pracownikom sezonowym; okres ważności zależy od okresu zatrudnienia, lecz nie może przekraczać 6 miesięcy. Zezwolenie nie jest odnawialne (*) — Tarjeta de estancia y de trabajo (zezwolenie na pobyt i pracę) (białe). Zezwolenie wydawane na okres 6 miesięcy i może być przedłużone o jeden rok (*) — Tarjeta de estancia (zezwolenie na pobyt) (białe). Zezwolenie wydawane na okres 6 miesięcy i może być przedłużone o jeden rok (*) — Tarjeta temporal de residencia (tymczasowe zezwolenie na pobyt) (różowe). Zezwolenie wydawane na okres 1 roku i może być wznawiane dwukrotnie, za każdym razem o kolejny rok (*) — Tarjeta ordinaria de residencia (zwykłe zezwolenie na pobyt) (żółte). Zezwolenie wydawane na okres 3 lat i może być wznowione na następne 3 lata (*) — Tarjeta privilegiada de residencia (uprzywilejowane zezwolenie na pobyt) (zielone). Zezwolenie wydawane na okres 5 lat, może być wznawiane, za każdym razem o ten sam okres. — Autorización de residencia (zezwolenie na pobyt) (zielone). Zezwolenie wydawane na okres 1 roku, może być wznawiane, za każdym razem na następne 3 lata (*) — Autorización temporal de residencia y de trabajo (tymczasowe zezwolenie na pobyt i pracę) (różowe). Zezwolenie wydawane na okres 2 lat, może być wznowione na następne 2 lata (*) — Autorización ordinaria de residencia y de trabajo (zwykłe zezwolenie na pobyt i pracę) (żółte). Zezwolenie wydawane na okres 5 lat — Autorización privilegiada de residencia y de trabajo (uprzywilejowane zezwolenie na pobyt i pracę) (zielone). Zezwolenie wydawane na okres 10 lat, może być wznawiane, za każdym razem na następne 10 lat. KANADA: — Returning resident permit (zezwolenie na powrót w celu pobytu, wkładka do paszportu) SZWAJCARIA: — Livret pour étranger B (zezwolenie na pobyt, wystarczające w okresie ważności przez 1 rok) (*) — Livret pour étranger C (zezwolenie na pobyt, wystarczające w okresie ważności przez 5 lub10 lat) (*) To zezwolenie na pobyt nie zwalnia posiadaczy od obowiązku posiadania wizy lotniskowej wymaganej w Niemczech 320 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 MONAKO: — Carte de séjour de résident temporaire de Monaco (tymczasowe zezwolenie na pobyt) (*) — Carte de séjour de résident ordinaire de Monaco (zwykłe zezwolenie na pobyt) — Carte de séjour de résident privilégié (uprzywilejowane zezwolenie na pobyt) — Carte de séjour de conjoint de ressortissant monégasque (zezwolenie na pobyt dla małżonki/a osoby narodowości monegaskiej) JAPONIA: — Re-entry permit to Japan (zezwolenie na powrót do Japonii) (*) SAN MARINO: — Permesso di soggiorno ordinario (validità illimitata) (zwykłe zezwolenie na pobyt, okres ważności nieograniczony) — Permesso di soggiorno continuativo speciale (validita illimitata) (specjalne zezwolenie ciągłe na pobyt, okres ważności nieograniczony) — Carta d’identita de San Marino (validita illimitata) (dowód osobisty San Marino, okres ważności nieograniczony) STANY ZJEDNOCZONE AMERYKI: — Form I-551 permanent resident card (zezwolenie na pobyt stały, ważne na 2 (*) do10 lat) — Form I-551 Alien registration receipt card (ważna na 2 (*) do 10 lat) — Form I-551 Alien registration receipt card (okres ważności nieograniczony) — Form I-327 Reentry document (zezwolenie na powrót, ważne na 2 lata – wydawane posiadaczom I-551) (*) — Resident alien card (zezwolenie na pobyt cudzoziemca, ważne na 2 (*) lub 10 lat albo na okres ważności nieograniczony. Dokument ten jest wystarczający, gdy jego posiadacz przebywał poza USA nie dłużej niż 1 rok. ) — Permit to re-enter (zezwolenie na powrót, ważne na 2 lata. Dokument ten jest wystarczający, gdy jego posiadacz przebywał poza USA nie dłużej niż 2 lata. ) (*) — Valid temporary residence stamp w ważnym paszporcie (ważny przez 1 rok od daty wydania) (*) (*) To zezwolenie na pobyt nie zwalnia posiadaczy od obowiązku posiadania wizy lotniskowej wymaganej w Niemczech 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 321 ZAŁĄCZNIK 4 Wykaz dokumentów uprawniających do wjazdu bez wizy BELGIA — Carte d’identité d’étranger Identiteitskaart voor vreemdelingen Personalausweis für Ausländer (Dowód tożsamości dla obcokrajowców) — Certificat d’inscription au registre des étrangers Bewijs van inschrijving in het vreemdelingenregister Bescheinigung der Eintragung im Ausländerregister (Potwierdzenie wpisu do rejestru cudzoziemców) — Specjalne zezwolenia na pobyt wydawane przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych: — Carte d’identité diplomatique Diplomatieke identiteitskaart Diplomatischer Personalausweis (Karta dyplomatyczna) — Carte d’identité consulaire Consular identiteitskaart Konsularer Personalausweis (Karta konsularna) — Carte d’identité spéciale — couleur bleue Bijzondere identiteitskaart — blauw Besonderer Personalausweis — blau (Legitymacja specjalna – niebieska) — Carte d’identité spéciale — couleur rouge Bijzondere identiteitskaart — rood Besonderer Personalausweis — rot (Legitymacja specjalna – czerwona) — Certificat d’identité pour les enfants âgés de moins de cinq ans des étrangers privilégiés titulaires d’une carte d’identité diplomatique, d’une carte d’identité consulaire, d’une carte d’identité spéciale — couleur bleue ou d’une carte d’identité — couleur rouge Identiteitsbewijs voor kinderen, die de leeftijd van vijf jaar nog niet hebben bereikt, van een bevoorrecht vreemdeling dewelke houder is van een diplomatieke identiteitskaart, consulaire identiteitskaart, bijzondere identiteitskaart — blauw of bijzondere identiteitskaart — rood Identitätsnachweis für Kinder unter fünf diplomatischen Personalausweises sind, Personalausweises — rot oder eines besonderen Personalausweises — blau Jahren, von privilegierten Ausländern, die Inhaber eines eines besonderen eines konsularen Personalausweises, (Dowód tożsamości dzieci w wieku poniżej 5 lat cudzoziemców, którzy są posiadaczami karty dyplomatycznej, konsularnej, niebieskiej legitymacji specjalnej lub czerwonej legitymacji specjalnej). — Certificat d’identité avec photographie délivré par une administration communale belge à un enfant de moins de douze years Door een Belgisch gemeentebestuur aan een kind beneden de 12 jaar afgegeven identiteitsbewijs met foto 322 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 Von einer belgischen Gemeindeverwaltung einem Kind unter dem 12. Lebensjahr ausgestellter Personalausweis mit Lichtbild Zaświadczenie tożsamości z fotografią wydawane przez gminy belgijskie dla dzieci w wieku poniżej lat 12 — Lista osób biorących udział w wycieczkach szkolnych na terenie unii europejskiej; NIEMCY — Aufenthaltserlaubnis für die Bundesrepublik Deutschland (Zezwolenie na pobyt w Republice Federalnej Niemiec) — Aufenthaltserlaubnis für Angehörige eines Mitgliedstaates der EG (Zezwolenie na pobyt dla obywateli UE) — Aufenthaltsberechtigung für die Bundesrepublik Deutschland (Zezwolenie na pobyt w Republice Federalnej Niemiec) — Aufenthaltsbewilligung für die Bundesrepublik Deutschland (Uprawnienie do pobytu w Republice Federalnej Niemiec) — Aufenthaltsbefugnis für die Bundesrepublik Deutschland (Zezwolenie na pobyt w Republice Federalnej Niemiec) Zezwolenia te upoważniają do wjazdu bez wizy tylko wówczas, jeżeli umieszczone zostały w paszporcie lub w połączeniu z paszportem jako zezwolenie zastępujące wizę. Nie uprawniają do wjazdu bez wizy, jeżeli wydane zostały w dokumencie zastępującym krajowy dokument tożsamości Dokument dotyczący odroczenia deportacji „Aussetzung der Abschiebung (Duldung)” oraz tymczasowe zezwolenie na pobyt dla osób ubiegających się o azyl „Aufenthaltsgestattung für Asylbewerber” również nie uprawniają do wjazdu bez wizy. — Specjalne zezwolenie na pobyt wydawane przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych: — Diplomatenausweis Legitymacja dyplomatyczna (czerwona) — Ausweis für bevorrechtigte Personen Legitymacja VIP (niebieska) — Ausweis Legitymacja (żółta) — Personalausweis Dowód osobisty (zielony) — Zezwolenia na pobyt wydawane przez kraje związkowe: — Ausweis für Mitglieder des Konsularkorps Legitymacja dla członków korpusu konsularnego (biała) — Ausweis Legitymacja (szara) — Ausweis für Mitglieder des Konsularkorps Legitymacja dla członków korpusu konsularnego (biała z zielonymi paskami) 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 323 — Ausweis Legitymacja (żółta) — Ausweis Legitymacja (zielona) — Lista osób biorących udział w wycieczkach szkolnych na terenie Unii Europejskiej; GRECJA — Αδεια παραμονής αλλοδαπού για εργασία (Zezwolenie na pracę) — Αδεια παραμονής μελών οικογενείας αλλοδαπού (Zezwolenie na pobyt wydawane w ramach łączenia rodzin) — Αδεια παραμονής αλλοδαπού για σπουδές (Zezwolenie na pobyt związane z nauką) — Αδεια παραμονής αλλοδαπού (χρώμα λευκό) (Zezwolenie na pobyt dla cudzoziemców z państw trzecich) (białe) (Dokument wydawany cudzoziemcom w związkach małżeńskich z obywatelami Grecji; okres ważności wynosi jeden rok i może być przedłużany na okres trwania związku małżeńskiego. ) — Δελτίο ταυτότητας αλλοδαπού (χρώμα πράσινο) Dowód tożsamości cudzoziemca (zielony) (Wydawany wyłącznie cudzoziemcom greckiego pochodzenia; okres ważności dwa do pięciu lat. ) — Ειδικό Δελτίο Ταυτότητας Ομογενούς (χρώμα μπέζ) (Specjalny dowód tożsamości dla osób pochodzenia greckiego) (beżowa) (Wydawany obywatelom albańskim pochodzenia greckiego; okres ważności wynosi trzy lata. Taki dowód tożsamości wydawana jest również małżonkom i potomkom osób pochodzenia greckiego, niezależnie od ich narodowości, o ile związki rodzinne potwierdzone są oficjalnym dokumentem. ) — Lista osób biorących udział w wycieczkach szkolnych na terenie Unii Europejskiej. HISZPANIA Posiadaczom ważnych zezwoleń na powrót zezwala się na wjazd bez wizy. Zezwolenia na pobyt uprawniające cudzoziemców, którzy ze względu na narodowość normalnie podlegaliby obowiązkowi wizowemu, do wjazdu na terytorium Hiszpanii bez wizy: — Permiso de Residencia Inicial (Tymczasowe zezwolenie na pobyt) — Permiso de Residencia Ordinario (Zwykłe zezwolenie na pobyt) — Permiso de Residencia Especial (Specjalne zezwolenie na pobyt) 324 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 — Tarjeta de Estudiante (Legitymacja studencka) — Permiso de Residencia tipo A (Zezwolenie na pobyt kategorii A) — Permiso de residencia tipo b (Zezwolenie na pobyt kategorii b) — Permiso de Trabajo y de Residencia tipo B (Zezwolenie na pracę i pobyt kategorii B) — Permiso de Trabajo y de Residencia tipo C (Zezwolenie na pracę i pobyt kategorii C) — Permiso de Trabajo y de Residencia tipo d (Zezwolenie na pracę i pobyt kategorii d) — Permiso de Trabajo y de Residencia tipo D (Zezwolenie na pracę i pobyt kategorii D) — Permiso de Trabajo y de Residencia tipo E (Zezwolenie na pracę i pobyt kategorii E) — Permisa de Trabajo fronterizo tipo F (Zezwolenie na pracę w obszarze przygranicznym kategorii F) — Permisa de Trabajo y Residencia tipo P (Zezwolenie na pracę i pobyt kategorii P) — Permisa de Trabajo y Residencia tipo Ex (Zezwolenie na pracę i pobyt kategorii Ex) — Tarjeta de Reconocimiento de la excepción a la necesidad de obtener Permiso de Trabajo y Permiso de Residencia (art. 16 Ley 7/85) (Legitymacja potwierdzająca zwolnienie z obowiązku posiadania zezwolenia na pobyt i na pracę (at. 16 Ustawa 7/85) — Permiso de Residencia para Refugiados (Zezwolenie na pobyt dla uchodźców) — Lista de personas que participan en un viaje excolar dentro de la Unión Europea (Lista osób biorących udział w wycieczkach szkolnych na terenie Unii Europejskiej) — Tarjeta de Familiar Residente Comunitario (Legitymacja dla krewnych osób zamieszkujących we Wspólnocie) — Tarjeta temporal de Familiar de Residente Comunitario (Tymczasowa legitymacja dla krewnych osób zamieszkujących we Wspólnocie) Posiadaczom następujących ważnych kart akredytacyjnych wydanych Ministerstwo Spraw Zagranicznych zezwala się na wjazd bez wizy: — Tarjeta especial (legitymacja specjalna, czerwona) z napisem na okładce „ Cuerpo Diplomático. Embajador. Documento de Identidad” (Korpus dyplomatyczny. Ambasador. Dokument tożsamości), wystawiana dla akredytowanych ambasadorów 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 325 — Tarjeta especial (legitymacja specjalna, czerwona) z napisem na okładce „ Cuerpo Diplomático. Documento de Identidad” (Korpus dyplomatyczny. Dokument tożsamości), wystawiana dla personelu akredytowanego w przedstawicielstwie posiadającym status dyplomatyczny. Legitymacje dla małżonków i dzieci oznaczane są literą F — Tarjeta especial (legitymacja specjalna, żółta) z napisem na okładce „ Misiones Diplomáticas. Personal (Przedstawicielstwa dyplomatyczne. Personel Administrativo y Técnico. Documento de administracyjny i techniczny. Dowód tożsamości. ), wystawiana dla urzędników administracyjnych w akredytowanych przedstawicielstwach dyplomatycznych. Legitymacje dla małżonków i dzieci oznaczane są literą F Identidad” — Tarjeta especial (legitymacja specjalna, czerwona) z napisem na okładce „ Tarjeta Diplomática de Identidad” (Dyplomatyczny dowód tożsamości), wystawiany dla personelu posiadającego status dyplomatyczny przy Przedstawicielstwie Ligi Państw Arabskich oraz dla personelu akredytowanego przy Generalnym Przedstawicielstwie Palestyńskim. Legitymacje dla małżonków i dzieci oznaczane są literą F — Tarjeta especial (legitymacja specjalna, czerwona) z napisem na okładce „ Organismos Internacionales. Estatuto Diplomático. Documento de Identidad” (Organizacje Międzynarodowe. Status dyplomatyczny. Dokument tożsamości), wystawiana dla personelu posiadającego status dyplomatyczny, akredytowanego przy organizacjach międzynarodowych. Legitymacje dla małżonków i dzieci oznaczane są literą F — Tarjeta especial (legitymacja specjalna, niebieska) z napisem na okładce „ Organismos Internacionales. Personal Administrativo y Técnico. Documento de Identidad” (Organizacje Międzynarodowe. Personel administracyjny i techniczny. Dokument tożsamości), wystawiana dla urzędników administracyjnych, akredytowanych przy organizacjach międzynarodowych. Legitymacje dla małżonków i dzieci oznaczane są literą F — Tarjeta especial (legitymacja specjalna, zielona) z napisem na okładce „ Funcionario Consular de Carrera. Documento de Identidad” (Zawodowy urzędnik konsularny. Dokument tożsamości), wystawiana dla urzędników konsularnych akredytowanych w Hiszpanii. Legitymacje dla małżonków i dzieci oznaczane są literą F — Tarjeta especial (legitymacja specjalna, zielona) z napisem na okładce „ Empleado Consular. Emitido a … Documento de Identidad” (Urzędnik konsularny. Wystawiona dla… Dokument tożsamości), wystawiana dla administracyjnych urzędników konsularnych akredytowanych w Hiszpanii. Legitymacje dla małżonków i dzieci oznaczane są literą F — Tarjeta especial (legitymacja specjalna, szara) z napisem „ Personal de Servicio. Missiones Diplomáticas, Oficinas Consulares y Organismos Internacionales. Emitido a … Documento de Identidad” (Personel służbowy. Przedstawicielstwa dyplomatyczne, konsulaty i organizacje międzynarodowe. Wystawiona dla… Dokument tożsamości), wystawiana dla personelu technicznego przedstawicielstw dyplomatycznych, konsularnych i organizacji międzynarodowych oraz dla personelu dyplomatycznego i konsularnego (urzędnicy specjalni). Legitymacje dla małżonków i dzieci oznaczane są literą F FRANCJA 1. Pełnoletni cudzoziemcy powinni posiadać następujące dokumenty: — Carte de séjour temporaire comportant une mention particulière qui varie selon le motif du séjour autorisé (Tymczasowe zezwolenie na pobyt zawierające szczegółowe dane dotyczące przyczyn pobytu, na który wydane zostało zezwolenie) — Carte de résident (Karta rezydenta) — Certificat de résidence d’Algérien comportant une mention particulière qui varie selon le motif du séjour autorisé (1 an, 10 ans) (Potwierdzenie pobytu dla Algierczyków, z odpowiednimi oznaczeniami, zależnie od przyczyn pobytu, na który wydane zostało zezwolenie (1 rok, 10 lat) — Certificat de résidence d’Algérien portant la mention „membre d’un organisme officiel”) (2 ans) (Potwierdzenie pobytu dla Algierczyków, zawierające informację „członek oficjalnej organizacji” (2 lata) 326 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 — Carte de séjour des Communautés européennes (1 an, 5 ans, 10 ans) (Zezwolenie na pobyt Wspólnot Europejskich (1 rok, 5 lat, 10 lat) — Carte de séjour de l’Espace Economique Européen (Zezwolenie na pobyt Europejskiego Obszaru Gospodarczego) — Cartes officielles valant de titre de séjour, délivrées par le Ministère des Affaires Etrangères (Oficjalne zezwolenia o takim samym statusie jak zezwolenia na pobyt wydawane przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych a) Cartes diplomatiques (karty dyplomatyczne): — Carte portant la mention „corps diplomatique” délivrée aux chefs de mission diplomatique (couleur blanche) (Karta z adnotacją „corps diplomatique”, wydawana szefom misji dyplomatycznych) (biała) — Carte portant la mention „corps diplomatique” délivrée au personnel des représentations diplomatiques accréditées en France (couleur orange) (Karta z adnotacją „corps diplomatique”, wydawana personelowi przedstawicielstw dyplomatycznych akredytowanych we Francji) (pomarańczowa) — Carte portant la mention „organisations internationales” et en deuxième page „assimilé à un chef de mission diplomatique” (couleur blanche) (Karta z adnotacją „organisations internationales” i na drugiej stronie „zrównany statusem z szefem misji dyplomatycznej”) (biała) — Carte portant la mention „organisations internationales” et en deuxième page „assimilé à un membre de mission diplomatique” (couleur bleue) (Karta z adnotacją „organisations internationales” i na drugiej stronie „zrównany statusem z członkiem misji dyplomatycznej”) (niebieska) b) Cartes spéciales (karty specjalne): — Carte spéciale portant la mention „carte consulaire” délivrée aux fonctionnaires des postes consulaires (couleur verte) (Karta specjalna z adnotacją „carte consulaire”, wystawiana urzędnikom placówek konsularnych) (zielona) — Carte spéciale portant la mention „organisations internationales” délivrée aux fonctionnaires internationaux des organisations situées en France (couleur verte) (Karta specjalna z adnotacją „organisations internationales”, wydawana urzędnikom organizacji międzynarodowych z siedzibą we Francji (zielona) — Carte spéciale portant la mention „carte spéciale” délivrée au personnel administratif et technique, de nationalité étrangère, des missions diplomatiques et consulaires et des organisations internationales (couleur beige) specjalna z (Karta administracyjnemu i organizacji międzynarodowych) (beżowa) zagranicznemu personelowi adnotacją technicznemu przedstawicielstw dyplomatycznych i konsularnych oraz speciale”, wydawana „carte — Carte spéciale portant la mention „carte spéciale” délivrée au personnel de service, de nationalité étrangère, des missions diplomatiques et des postes consulaires et des organisations internationales (couleur grise) (Karta specjalna z adnotacją „carte speciale”, wydawana zagranicznemu personelowi przedstawicielstw dyplomatycznych i konsularnych oraz organizacji międzynarodowych (szara) — Carte spéciale portant la mention „carte spéciale” délivrée au personnel privé, de nationalité étrangère, au service des agents diplomatiques ou assimilés, des fonctionnaires consulaires et des fonctionnaires internationaux (couleur grise) (Karta specjalna z adnotacją „carte speciale”, wydawana zagranicznemu personelowi przedstawicielstw dyplomatycznych i konsularnych oraz organizacji międzynarodowych (szara) 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 327 — Carte spéciale portant la mention „carte spéciale” délivrée au personnel étranger en mission officielle et de statut particulier (couleur bleu-gris) (Karta specjalna z adnotacją „carte speciale”, wydawana zagranicznemu personelowi w misji oficjalnej i o specjalnym statusie (niebieskoszara) 2. Nieletni cudzoziemcy muszą posiadać następujące dokumenty: — Document de circulation pour étrangers mineurs (Dokument podróży dla nieletnich cudzoziemców) — Visa de retour (sans condition de nationalité et sans présentation du titre de séjour, auquel ne sont pas soumis les enfants mineurs) (Wiza powrotna) (nieletni cudzoziemcy niepodlegający przepisom krajowym lub zwolnieni z obowiązku przedstawiania zezwolenia na pobyt) — Passeport diplomatique/de service/ordinaire des enfants mineurs des titulaires d’une carte spéciale du Ministère des Affaires étrangères revêtu d’un visa de circulation (Paszport dyplomatyczny, służbowy lub zwykły dla nieletnich dzieci posiadaczy karty specjalnej Ministerstwa Spraw Zagranicznych, zaopatrzonej w specjalną wizę dla podróżujących w interesach) 3. Lista osób biorących udział w wycieczkach szkolnych na terenie Unii Europejskiej. Uwaga 1: Należy podkreślić, że poświadczenie złożenia pierwszego wniosku o zezwolenie na pobyt nie jest ważne. Natomiast w przypadku wniosku o przedłużenie lub zmianę zezwolenia na pobyt poświadczenie złożenia takiego wniosku jest uznawane, o ile zostanie przedłożone wraz ze starym zezwoleniem. Uwaga 2: Zaświadczenia o służbie („attestations de fonctions”), wydawane przez protokół Ministerstwa Spraw Zagranicznych, nie są równoważne zezwoleniu na pobyt. Posiadacze tych dokumentów muszą również posiadać jedno ze zwykłych zezwoleń na pobyt przewidzianych prawem (pkt 1–6 wykazu). WŁOCHY — Carta di soggiorno (validità illimitata) Zezwolenie na pobyt (ważność nieograniczona) — Permesso di soggiorno con esclusione delle sottoelencate tipologie: Zezwolenie na pobyt, z wyjątkiem: 1. Permesso di soggiorno provvisorio per richiesta asilo politico ai sensi della Convenzione di Dublino (Tymczasowe zezwolenia na pobyt dla ubiegających się o azyl polityczny zgodnie z Konwencją Dublińską) 2. Permesso di soggiorno per cure mediche (Zezwolenia na pobyt do celów leczniczych) 3. Permesso di soggiorno per motivi di giustizia (Zezwolenia na pobyt do celów sądowych) — Carta d’identità M. A. E. — Corpo diplomatico (Dowód tożsamości wydany przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych) (korpus dyplomatyczny) — Carta d’identità — Organizzazioni internazionali e Missioni Estere Speciali (Dowód tożsamości) (organizacje międzynarodowe oraz misje specjalne za granicą) — Carta d’identità — Rappresentanze Diplomatiche (Dowód tożsamości) (misje dyplomatyczne) — Carta d’identità — Corpo Consolare (Dowód tożsamości) (korpus konsularny) — Carta d’identità — Uffici Consolari (Dowód tożsamości) (biura konsularne) — Carta d’identità — Rappresentanze Diplomatiche (personale amministrativo e tecnico) (Dowód tożsamości) (misje dyplomatyczne - personel administracyjny i techniczny) — Carta d’identità — Rappresentanze Diplomatiche e Consolari (personale di servizio) (Dowód tożsamości) (misje dyplomatyczne i przedstawicielstwa konsularne – obsługa) — Lista osób biorących udział w wycieczkach szkolnych na terenie Unii Europejskiej. 328 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 LUKSEMBURG — Carte d’identité d’étranger (Dowód tożsamości cudzoziemca) — Autorisation de séjour provisoire apposée dans le passeport national (Tymczasowe zezwolenie na pobyt, umieszczone w paszporcie) — Carte diplomatique délivrée par le Ministère des Affaires étrangères (Legitymacja dyplomatyczna wydana przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych) — Titre de légitimation délivré par le Ministère des Affaires Etrangères au personnel administratif et technique des Ambassades (Zaświadczanie wydane przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych dla personelu administracyjnego i technicznego ambasad) — Titre de légitimation délivré par le Ministère de la Justice au personnel des institutions et organisations internationales établies au Luxembourg (Zaświadczenie wydane przez Ministerstwo Sprawiedliwości dla pracowników organizacji międzynarodowych z siedzibą w Luksemburgu) i instytucji — Lista osób biorących udział w wycieczkach szkolnych na terenie Unii Europejskiej. NIDERLANDY — Dokumenty o następującym oznaczeniu: — Vergunning tot vestiging (Wzór „A”) (Zezwolenie na osiedlenie się) — Toelating als vluchteling (Wzór „B”) (Dokument przyjęcia uchodźcy) — Verblijf voor onbepaalde duur (Wzór „C”) (Zezwolenie na pobyt na czas nieokreślony) — Vergunning tot verblijf (Wzór „D”) (Zezwolenie na pobyt) — Voorwaardelijke vergunning tot verblijf (Muster „D” met aantekening )„voorwaardelijk” (Warunkowe zezwolenie na pobyt z adnotacją „warunkowe”) — Verblijfskaart van een onderdaan van een Lid-Staat der EEG (Wzór „E”) (Zezwolenie na pobyt dla obywateli WE) — Vergunning tot verblijf (in de vorm van een stempel in het paspoort) (Zezwolenie na pobyt, w formie pieczątki w paszporcie) — Vreemdelingendocument możliwe kody literowe „A”, „B”, „C”, „D”, „E”, „F1”, „F2” lub „F3” (Dokument cudzoziemca) — Legitimatiebewijs voor leden van diplomatieke of consulaire posten (Dowód tożsamości personelu placówek dyplomatycznych i konsularnych) — Legitimatiebewijs voor ambtenaren met een bijzondere status (Dowód tożsamości urzędników o specjalnym statusie) — Legitimatiebewijs voor ambtenaren van internationale organisaties (Dowód tożsamości urzędników organizacji międzynarodowych) 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 329 — Identiteitskaart voor leden van internationale organisaties waarvan de zetel in Nederland is gevestigd (Dowód tożsamości członków organizacji międzynarodowych, których siedziba znajduje się w Niderlandach) — Visum voor terugkeer (Wizy powrotne) — Lista osób biorących udział w wycieczkach szkolnych na terenie Unii Europejskiej. Uwagi do tiret pierwszego i drugiego Wymienione zezwolenia na pobyt nie są wystawiane od dnia 1 marca 1994 r. (wzór „D” oraz pieczątka w paszporcie od dnia 1 czerwca 1994 r. ). Dokumenty znajdujące się w obiegu zachowują ważność najpóźniej do dnia 1 stycznia 1997 r. Uwagi do tiret trzeciego Wydawanie dokumentów dla cudzoziemców odbywa się od dnia 1 marca 1994 r. Dokumenty te, w formie „karty kredytowej” będą stopniowo zastępowały zezwolenia na pobyt wymienione w tiret pierwszym i drugim. Zachowany zostanie natomiast kod literowy dla odpowiednich kategorii. Dokument dla cudzoziemców oznaczony kodem literowym „E” wydawany będzie zarówno obywatelom WE, jak i Umawiających się Stron Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym. Warunkowe zezwolenie na pobyt określone jest kodem „F1”, „F2” lub „F3”. Uwagi do tiret siódmego W poniższym wykazie wymienione są organizacje międzynarodowe, których pracownicy (włącznie z członkami rodzin) używają dokumentów, które nie są wystawiane przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych. 1. Europejska Organizacja Przestrzeni Kosmicznej (ESA) 2. Europejski Urząd Patentowy (EPO) 3. International Tea Promotion Association (ITPA) 4. International Service for national agricultural research – (ISNAR) 5. Technical Centre for agricultural and rural co-operation – (ACP) 6. United Nations University for New Technologies – (UNU-INTECH) 7. African Management Services Company (AMSCO SA) AUSTRIA — Aufenthaltstitel in Form der Vignette entsprechend der Gemeinsamen Maßnahme der Europäischen Union vom 16. Dezember 1996 zur einheitlichen Gestaltung der Auftenthaltstitel (Zezwolenie na pobyt w formie naklejki zgodnej ze Wspólnymi Działaniami Unii Europejskiej z dnia 16 grudnia 1996 r. w sprawie jednolitego wzoru zezwolenia na pobyt) Od dnia 1 stycznia 1998 r. zezwolenia na pobyt będą wydawane i przedłużane wyłącznie w tej postaci. Jako „Rodzaj zezwolenia” wpisuje się obecnie: Niederlassungsbewilligung (zezwolenie na osiedlenie się), Aufenthaltserlaubnis (zezwolenie na pobyt), Befr. Aufenthaltsrecht (tymczasowe zezwolenie na pobyt). 330 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 — Vor dem 1. Jänner 1998 erteilte Aufenthaltstitel im Rahmen der — auch „unbefristet” eingetragenen — Gültigkeitsdauer: zezwolenia na pobyt wydane przed dniem 1 stycznia 1998 w ramach okresu ważności, bezterminowy okres ważności: „Wiedereinreise — Sichtvermerk” oder „Einreise — Sichtvermerk”; wurden bis 31. 12. 1992 von Inlandsbehörden, aber auch von Vertretungsbehörden in Form eines Stempels ausgestellt; (Wiza powrotna lub wiza wjazdowa; wystawiane do dnia 31 grudnia 1992 r. przez organy austriackie, jak również przez organy przedstawicielskie w formie pieczęci) „Gewöhnlicher Sichtvermerk”; wurde vom 1. 1. 1993 bis 31. 12. 1997 in Form einer Vignette — ab 1. 9. 1996 entsprechend der VO[EG] 1683/95 — ausgestellt; (Wiza zwykła, wystawiana od dnia 1. 1. 1993 r. do 31. 12. 1997 r. w formie naklejki – od 1. 9. 1996 r. zgodnie z rozporządzeniem (WE) 1683/95) „Aufenthaltsbewilligung”; wurde vom 1. 1. 1993 bis 31. 12. 1997 in Form einer speziellen Vignette ausgestellt; (Zezwolenie na pobyt, wystawiane od dnia 1 stycznia 1993 r. do 31 grudnia 1997 r. w formie specjalnej naklejki) — Konventionsreisepaß, ausgestellt ab 1. Januar 1993 (Dokument podróży wydawany od dnia 1 stycznia 1993 r. ) — Legitimationskarten für Träger von Privilegien und Immunitäten in den Farben rot, gelb und blau, ausgestellt vom Bundesministerium für auswärtige Angelegenheiten (Legitymacje dla osób uprzywilejowanych oraz posiadaczy immunitetów w kolorach czerwonym, żółtym i niebieskim, wydawane przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych) — Lista osób biorących udział w wycieczkach szkolnych na terenie Unii Europejskiej. Następujące dokumenty nie są uznawane za zezwolenia na pobyt i tym samym nie upoważniają ich posiadaczy do wjazdu na teren Austrii bez wizy: — Lichtbildausweis für Fremde gemäß § 85 Fremdengesetz 1997 (Legitymacja dla cudzoziemców ze zdjęciem zgodnie z § 85 Ustawy o cudzoziemcach z 1997 r. ) — Durchsetzungsaufschub und Abschiebungsaufschub nach Aufenthaltsverbot oder Ausweisung (Odroczenie wykonania lub odroczenie deportacji po wydaniu decyzji o zakazie pobytu lub o deportacji) — Bewilligung zur Wiedereinreise trotz bestehenden Aufenthaltsverbotes, in Form eines Visums erteilt, jedoch als eine solche Bewilligung gekennzeichnet (Zezwolenie na powrót mimo istniejącego zakazu pobytu, wydawane w formie wizy z oznaczeniem takiego właśnie zezwolenia) — Vorläufige Aufenthaltsberechtigung gemäß § 19 Asylgesetz 1997 bzw. § 7 AsylG 1991 (Zezwolenie na pobyt czasowy, zgodnie z § 19 Ustawy o azylu z 1997 r. lub z § 7 Ustawy o azylu z 1991 r. ) — Befristete Aufenthaltsberechtigung gemäß § 15 Asylgesetz 1997 bzw. § 8 AsylG 1991 als Duldung des Aufenthaltes trotz abgelehnten Asylantrags (Tymczasowe zezwolenie na pobyt, zgodne § 15 Ustawy o azylu z 1997 r. , lub z § 8 Ustawy o azylu z 1991 r. , tolerujące pobyt mimo odrzucenia podania o azyl) PORTUGALIA — Cartão de Identidade (emitido pelo Ministério dos Negócios Estrangeiros) (Dowód tożsamości wydany przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych) Corpo Consular, Chefe de Missão (Członkowie korpusu konsularnego, kierownik misji) — Cartão de Identidade (emitido pelo Ministério dos Negócios Estrangeiros) (Dowód tożsamości wydany przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych) Corpo Consular, Funcionário de Missão (Członkowie korpusu konsularnego, kierownik misji) 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 331 — Cartão de Identidade (emitido pelo Ministério dos Negócios Estrangeiros) (Dowód tożsamości wydany przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych) Pessoal Auxiliar de Missão Estrangeira (Personel pomocniczy misji zagranicznych) — Cartão de Identidade (emitido pelo Ministério dos Negócios Estrangeiros) (Dowód tożsamości wydany przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych) Funcionário Administrativo de Missão Estrangeira (Personel administracyjny misji zagranicznych) — Cartão de Identidade (emitido pelo Ministério dos Negócios Estrangeiros) (Dowód tożsamości wydany przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych) Corpo Diplomático, Chefe de Missão (Korpus dyplomatyczny, kierownik misji) — Cartão de Identidade (emitido pelo Ministério dos Negócios Estrangeiros) (Dowód tożsamości wydany przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych) Corpo Diplomático, Funcionário de Missão (Korpus dyplomatyczny, urzędnicy misji) — Título de Residência (1 Ano) (Zezwolenie na pobyt - jeden rok) — Título de Residência Anual (1 Ano) (Roczne zezwolenie na pobyt – jeden rok) — Título de Residência Anual (cor de laranja) (Roczne zezwolenie na pobyt - pomarańczowe) — Título de Residência Temporário (5 Anos) (Tymczasowe zezwolenie na pobyt– pięć lat) — Título de Residência Vitalício (Dożywotnia zezwolenie na pobyt) — Cartão de Residência de Nacional de um Estado Membro da Comunidade Europeia (Zezwolenie na pobyt dla obywateli Państw Członkowskich WE) — Cartão de Residência Temporário (Tymczasowe zezwolenie na pobyt) — Cartão de Residência (Zezwolenie na pobyt) — Autorização de Residência Provisória (Zezwolenie na pobyt czasowy) — Título de Identidade de Refugiado (Dokument tożsamości uchodźcy) 332 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 POUFNE ZAŁĄCZNIK 5 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 333 ZAŁĄCZNIK 6 Lista konsulów honorowych, którzy w przypadkach wyjątkowych są tymczasowo upoważnieni do wydawania wiz Zgodnie z decyzją podjętą przez ministrów i sekretarzy stanu na posiedzeniu w dniu 15 grudnia 1992 r. wszystkie Państwa Schengen uznały, że następujący konsule honorowi będą upoważnieni do wydawania wiz jednolitych w następujących okresach: Obecny konsul honorowy Niderlandów — w Nassau (Bahamy) do momentu utworzenia przedstawicielstwa jednego z Państw Członkowskich, — w Manama (Bahrajn) w ciągu pięciu lat do wejścia w życie Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen. 334 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 ZAŁĄCZNIK 7 Ustalane corocznie przez organy krajowe kwoty referencyjne uprawniające do przekroczenia granicy BELGIA Belgijskie prawo ustanawia ogólne przepisy dotyczące sprawdzania posiadania odpowiednich środków utrzymania, nie określa natomiast żadnych obowiązkowych zasad. W praktyce administracyjnej postępuje się następująco: — Cudzoziemcy zakwaterowani u osoby prywatnej Udokumentowanie środków utrzymania może być przedstawione przez osobę zapewniającą cudzoziemcom zakwaterowanie w Belgii; odpowiednie oświadczenie musi być poświadczone przez lokalny organ administracyjny miejsca zamieszkania. Przejęcie odpowiedzialności obejmuje koszty zakwaterowania i wyżywienia, koszty leczenia oraz koszty powrotu cudzoziemca, w przypadku gdy on sam nie jest w stanie ich pokryć. Rozwiązanie takie ma zapobiec sytuacji, w której organy urzędowe musiałyby pokryć te koszty. Odpowiedzialność musi przejąć osoba wypłacalna; jeżeli osoba ta jest cudzoziemcem, musi ona posiadać zezwolenie na pobyt lub na osiedlenie się. W razie potrzeby wymaga się od cudzoziemca udokumentowania posiadania własnych dochodów. W przypadku gdy cudzoziemiec nie rozporządza własnymi środkami, musi dysponować co najmniej kwotą 1500 BEF na każdy planowany dzień pobytu. — Cudzoziemcy zakwaterowani w hotelu W przypadku gdy cudzoziemiec nie może udokumentować własnych środków, musi dysponować co najmniej kwotą ok. 2000 BEF na każdy planowany dzień pobytu. W większości przypadków zainteresowany musi przedłożyć dodatkowo dokument podróży (bilet lotniczy) na powrót do kraju pochodzenia lub zamieszkania. NIEMCY Zgodnie z art. 60 ust. 2 Ustawy o cudzoziemcach z dnia 9 lipca 1990 r. , odmowa przyjęcia cudzoziemca na granicy może nastąpić w przypadku gdy istnieją powody uzasadniające jego wydalenie. Ma to miejsce w przypadku gdy cudzoziemiec korzysta lub musi korzystać z pomocy socjalnej państwa niemieckiego dla siebie, dla członków swojej rodziny przebywających na terenie Republiki Federalnej Niemiec lub osób żyjących z nim we wspólnym gospodarstwie domowym (art. 46 ust. 6 Ustawy o cudzoziemcach). Nie ma określonej wysokości kwot referencyjnych dla urzędników kontroli granicznej. W praktyce z reguły bierze się za podstawę kwotę w wysokości 50 DEM dziennie. Ponadto, cudzoziemiec musi posiadać bilety na podróż powrotną lub dysponować odpowiednimi środkami. Jednakże przed odmową wjazdu cudzoziemcowi należy stworzyć możliwość udokumentowania, w legalny sposób i w stosownym czasie, posiadania środków finansowych wymaganych na pobyt na terytorium Republiki Federalnej Niemiec, np. poprzez: — gwarancję bankową niemieckiej instytucji finansowej, — poręczenie ze strony gospodarza jako współdłużnika solidarnego, — przekaz pieniężny drogą telegraficzną, — złożenie zabezpieczenia we właściwym dla miejsca pobytu urzędzie ds. cudzoziemców. 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 335 GRECJA W zarządzeniu ministerialnym nr 3011/2/1f z dnia 11 stycznia 1992 r. wyznaczono kwotę środków utrzymania, którą muszą dysponować cudzoziemcy niebędący obywatelami Państw Członkowskich Wspólnoty Europejskiej, aby wjechać na terytorium Grecji. Na podstawie tego zarządzenia obywateli państw niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej obowiązuje przy wjeździe do Grecji kwota 5000 drachm dziennie (na osobę) w obcej walucie oraz kwota minimalna w wysokości 35 000 drachm. W odniesieniu do małoletnich członków rodziny cudzoziemca obowiązuje dziennie połowa tej kwoty w walucie obcej. Obywatele państw niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej, których przepisy prawne nakładają na obywateli greckich obowiązek wymiany dewiz na granicy, podlegają takiemu samemu obowiązkowi na zasadzie wzajemności. HISZPANIA Cudzoziemcy muszą udowodnić, że dysponują środkami potrzebnymi do utrzymania, których minimalna wysokość kształtuje się następująco: a) utrzymanie podczas pobytu w Hiszpanii: 5000 ESP – lub równowartość tej kwoty w walucie zagranicznej – przemnożona przez liczbę planowanych dni pobytu w Hiszpanii i liczbę podróżujących wspólnie członków rodziny. Wysokość środków, jaką należy okazać, musi w każdym przypadku – niezależnie od przewidywanego okresu pobytu – wynosić co najmniej 50 000 ESP na osobę. b) Odnośnie powrotu do kraju pochodzenia lub przejazdu do państwa trzeciego należy przedłożyć bilet(-y) na odpowiedni środek transportu z informacją o dacie podróży wystawiony(-e) na nazwisko podróżnego i nie podlegający(-e) przeniesieniu. W celu udowodnienia posiadania środków wystarczających do utrzymania cudzoziemiec musi je okazać – o ile rozporządza takimi środkami w gotówce – lub przedstawić czeki potwierdzone, czeki podróżne, pokwitowania lub Jeżeli dokumenty takie nie mogą zostać karty kredytowe albo też odpowiednie poświadczenie z banku. przedstawione, wszelkie inne dokumenty uzupełniające uznawane przez organy hiszpańskiej policji granicznej mogą zostać przedstawione. FRANCJA Kwota referencyjna środków utrzymania w okresie pobytu planowanego przez cudzoziemca we Francji lub podczas jego tranzytu przez Francję, jeżeli podróżuje do państwa trzeciego, odpowiada we Francji kwocie uzależnionej od wzrostu gospodarczego płacy minimalnej (SMIC), która jest obliczana każdego dnia na nowo na podstawie stawki ustalanej dnia 1 stycznia bieżącego roku. Kwota ta jest rewaloryzowana okresowo odpowiednio do zmiany kosztów utrzymania we Francji: — automatycznie, jeżeli wskaźnik cen wzrośnie o więcej niż 2 %, — uchwałą rządu po konsultacji z narodową Komisją ds. Negocjacji Układów Zbiorowych zezwalającą na podwyższenie przekraczające poziom zmiany cen. Od dnia 1 lipca 1998 r. dzienna stawka płacy minimalnej (SMIC) wynosi 302 FRF. Posiadacze zaświadczenia o zakwaterowaniu, aby móc przebywać we Francji, muszą dysponować kwotą minimalną odpowiadającą połowie stawki dziennej SAMIC. Kwota ta wynosi więc 151 FRF dziennie. WŁOCHY W odniesieniu do środków wystarczających do utrzymania, sprawdzanych przez organy kontroli granicznej przy przekroczeniu granicy przez obywateli państw niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej, którzy chcą przez pewien okres przebywać we Włoszech, nie ustalono dokładnej kwoty, chociaż odesłanie do niej znajduje się w art. 3 ust. 5 Ustawy nr 39 z dnia 28 lutego 1990 r. zawierającej pilne przepisy o udzielaniu azylu, wjeździe i pobycie obywateli państw niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej oraz regulacje dotyczące obywateli państw niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej i bezpaństwowców, którzy już przebywają na terytorium Włoch. 336 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 Ocena, czy cudzoziemiec dysponuje środkami wystarczającymi do utrzymania, leży w gestii urzędników kontroli granicznej. Sprawdzeniu podlega przy tym przede wszystkim okres i czas pobytu, obywatelstwo (jest to istotne, jeżeli cudzoziemiec pochodzi z kraju stanowiącego zagrożenie w aspekcie nielegalnej imigracji), osobista sytuacja cudzoziemca oraz wykorzystywany środek transportu. Sprawdzenie, czy cudzoziemiec dysponuje środkami wystarczającymi do utrzymania, następuje nie tylko poprzez okazanie środków gotówkowych, ale również poprzez okazanie kart kredytowych lub innych czeków gotówkowych (np. czeków podróżnych). Na podstawie art. 3 ust. 6 wspomnianej wyżej ustawy cudzoziemiec nie jest traktowany jako osoba niedysponująca środkami wystarczającymi do utrzymania, jeżeli okaże dokumenty, z których wynika, że posiada jakieś dobra we Włoszech, ma płatne miejsce pracy (np. zezwolenie na pobyt w celu wykonywania pracy) lub jeżeli dysponuje przyrzeczeniem powszechnie uznawanego przedsiębiorstwa, stowarzyszenia lub osoby prywatnej, zgodnie z którym zostanie udzielone poręczenie na zakwaterowanie i utrzymanie oraz powrót cudzoziemca do kraju pochodzenia. Ponadto cudzoziemiec musi zawsze dysponować biletem powrotnym lub odpowiednimi środkami (włącznie z odpowiednią kwotą, która jest doliczana do środków wymaganych na pokrycie kosztów pobytu). LUKSEMBURG Prawo Luksemburga nie przewiduje wymogu posiadania określonej kwoty referencyjnej, kontrolowanej na granicy. Decyzja, czy cudzoziemiec dysponuje wystarczającymi środkami, jest podejmowana w każdym pojedynczym przypadku na granicy. Zwraca się przy tym szczególną uwagę na cel pobytu i rodzaj zakwaterowania. NIDERLANDY Kwota, którą urzędnicy kontroli granicznej biorą za podstawę przy sprawdzaniu środków na utrzymanie, wynosi obecnie 75 NLG na osobę dziennie. Wymieniona kwota jest stosowana w sposób elastyczny, ponieważ odpowiedź na pytanie, czy środki, którymi dysponuje cudzoziemiec, są wystarczające, zależy jeszcze od wielu czynników, jak np. okres przewidywanego pobytu, cel podróży, sytuacja osobista itd. AUSTRIA Zgodnie z art. 32 ust. 2 pkt 3 Ustawy o cudzoziemcach podczas kontroli granicznej należy odmówić przyjęcia cudzoziemców, i nie dysponują środkami wystarczającymi na pokrycie kosztów swojego pobytu oraz powrotu. jeżeli nie mają zapewnionego miejsca zamieszkania w Austrii Nie ma tu jednak określonej wysokości środków. Decyzja jest podejmowana w każdym pojedynczym przypadku, odpowiednio do celu pobytu, rodzaju pobytu oraz jego okresu, przy czym – pomijając środki gotówkowe – jako dowód mogą zostać zaakceptowane – odpowiednio do okoliczności przypadku – również czeki podróżne, karty kredytowe, poświadczenia bankowe lub oświadczenia zobowiązujące złożone przez osoby mieszkające w Austrii i posiadające dostateczną wypłacalność. PORTUGALIA W celu wjazdu i pobytu w Portugalii cudzoziemcy muszą dysponować następującymi kwotami: — 15 000 escudo – na każdy wjazd, — 8000 escudo – na każdy dzień pobytu na terytorium Portugalii. Udokumentowanie posiadania tych kwot nie jest konieczne, jeżeli cudzoziemiec może udokumentować, że na okres jego pobytu zostało zagwarantowane wyżywienie i zakwaterowanie. 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 337 ZAŁĄCZNIK 8 Jednolity wzór naklejki wizowej oraz informacje dotyczące ich specyfikacji technicznej oraz zabezpieczeń Od dnia 7 września 1996 r. stosuje się specyfikacje techniczne oraz zabezpieczenia zgodne z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1683/95 z dnia 29 maja 1995 r. ustanawiającym jednolity formularz wizowy. ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1683/95 z dnia 29 maja 1995 r. ustanawiające jednolity formularz wizowy RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100c ust. 3, za druk jednolitego formularza wizowego, w razie potrzeby Pań- stwa Członkowskie mogą ten organ zmienić; ze względów bez- pieczeństwa każde Państwo Członkowskie musi podać Komisji oraz pozostałym Państwom Członkowskim nazwę właściwego organu; uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego, a także mając na uwadze, co następuje: artykuł 100c ust. 3 Traktatu wymaga aby Rada przyjęła środki dotyczące jednolitego formularza wizowego przed dniem 1 stycz- nia 1996 r. ; wprowadzenie jednolitego formularza wizowego jest ważnym krokiem zmierzającym w kierunku harmonizacji polityki wizo- wej; art. 7a Traktatu przewiduje, że rynek wewnętrzny obejmuje obszar bez granic wewnętrznych, w obrębie którego zapewniony jest swobodny przepływ osób; krok ten jest uważany za posunię- cie tworzące spójną całość z działaniami mieszczącymi się w ramach tytułu VI Traktatu o Unii Europejskiej; ważne jest, aby jednolity formularz wizowy zawierał wszystkie niezbędne informacje i spełniał surowe normy techniczne, szcze- gólnie w zakresie zabezpieczeń przed podrabianiem i fałszer- stwem; musi on być także tak opracowany, aby mogły go wyko- rzystywać wszystkie Państwa Członkowskie oraz aby był rozpoznawalny dzięki oznaczeniom widocznym gołym okiem; niniejsze rozporządzenie określa jedynie specyfikacje niestano- wiące tajemnicy; specyfikacje te należy uzupełnić dalszymi specy- fikacjami, które muszą pozostać tajne, aby uchronić je przed pod- rabianiem i fałszerstwem, nie mogą one też zawierać danych osobowych ani odniesienia do nich; kompetencje do określania dalszych specyfikacji powinny zostać przyznane Komisji; aby niniejsze rozporządzenie było skuteczne, powinno ono mieć zastosowanie do wszystkich wiz wymienionych w art. 5; Państwa Członkowskie powinny móc używać jednolitego formularza wizowego dla wydawania wiz do celów innych niż wymienione w art. 5, o ile wprowadzono oznaczenia widoczne gołym okiem, które zapobiegłyby myleniu formularzy; w odniesieniu do danych osobowych, które mają zostać wprowa- dzone do jednolitego formularza wizowego zgodnie z Załączni- kiem, należy zapewnić zgodność tych działań z przepisami Państw Członkowskich dotyczącymi ochrony danych, jak rów- nież z odpowiednim ustawodawstwem wspólnotowym, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 Wizy wydane przez Państwa Członkowskie zgodnie z art. 5 przyj- mują formę jednolitego formularza (naklejki). Są one zgodne ze specyfikacjami wymienionymi w Załączniku. Artykuł 2 Dalsze specyfikacje techniczne, które czynią wizę trudną do sfał- szowania lub podrobienia, zostają ustanowione zgodnie z proce- durą określoną w art. 6. Artykuł 3 aby zapewnić, że informacje określone nie są dostępne większej liczbie osób, niż jest to niezbędne, każde Państwo Członkowskie powinno wyznaczyć nie więcej niż jeden organ odpowiedzialny 1. Specyfikacje określone w art. 2 są tajne i nie są publikowane. Są dostępne tylko organom wyznaczonym przez Państwa 338 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 Członkowskie jako odpowiedzialnym za druk lub osobom upo- ważnionym przez Państwo Członkowskie lub Komisję. 2. Komisja wspierana jest przez komitet składający się z przed- stawicieli Państw Członkowskich, na którego czele stoi przedsta- wiciel Komisji. 2. Każde Państwo Członkowskie wyznacza jeden organ odpo- wiedzialny za druk wiz, a także podaje jego nazwę Komisji i pozo- stałym Państwom Członkowskim. Ten sam organ może zostać wyznaczony do tego celu przez dwa lub więcej Państw Człon- kowskich. Każde Państwo Członkowskie jest uprawnione do zmiany wyznaczonego przez siebie organu. Powiadomi ono wtedy stosownie Komisję i pozostałe Państwa Członkowskie. Artykuł 4 1. Bez uszczerbku dla odpowiednich obszerniejszych przepisów dotyczących ochrony danych osoba, której została wydana wiza, ma prawo zweryfikować swoje dane szczegółowe wpisane na wizie oraz, tam gdzie stosowne, poprosić o poprawę lub usunię- cie danych. 2. Na jednolitym wzorcu wizy nie mogą się pojawić żadne infor- macje w formie czytelnej dla urządzeń, o ile nie są one widoczne również w rubrykach opisanych w punktach 6–12 Załącznika lub też o ile nie są one wymienione w odpowiednich dokumentach podróżnych. Artykuł 5 Do celów niniejszego rozporządzenia „wiza” oznacza zezwolenie udzielone lub decyzję podjętą przez Państwo Członkowskie wymagane do wjazdu na jego terytorium w celu: — zamierzonego pobytu w danym Państwie Członkowskim lub w kilku Państwach Członkowskich, nie dłuższego niż trzy miesiące ogółem, — tranzytu przez terytorium lub port lotniczy danego Państwa Członkowskiego lub kilku Państw Członkowskich. Przedstawiciel Komisji przedstawia komitetowi projekt środków, które należy przyjąć. Komitet przedstawia swoją opinię na temat projektu, w terminie ustalonym przez przewodniczącego, zgod- nie z wagą danej kwestii. Opinia ta jest przyjmowana większo- ścią głosów, z wagą ustanowioną w sposób zgodny z postano- wieniami art. 148 ust. 2 Traktatu, ustanawiającego zasady przyjmowania decyzji przez Radę na wniosek Komisji. Przewod- niczący nie bierze udziału w głosowaniu. 3. a) Komisja przyjmuje przewidziane środki, jeżeli są one zgodne z opinią komitetu. b) Jeżeli przewidziane środki nie są zgodne z opinią komitetu lub w przypadku braku opinii, Komisja bezzwłocznie przed- łoży Radzie wniosek w sprawie środków, jakie powinny zostać przyjęte. Rada podejmie decyzje kwalifikowaną więk- szością. Jeżeli po upływie terminu dwóch miesięcy Rada nie podjęła żadnych działań, projektowane środki zostają przyjęte przez Komisję, z wyjątkiem przypadków gdy Rada zagłoso- wała przeciw tym środkom zwykłą większością głosów. Artykuł 7 W przypadku gdy Państwa Członkowskie używają jednolitych formularzy wizowych do celów innych niż określone w art. 5, należy przyjąć właściwe środki, aby zapobiec myleniu ich z wizami określonymi w art. 5. Artykuł 8 Artykuł 6 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. 1. W przypadku gdy następuje odniesienie do procedury okre- ślonej w niniejszym artykule, stosuje się następujące przepisy. Artykuł 1 stosuje się sześć miesięcy po przyjęciu środków okre- ślonych w art. 2. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości Państwach Członkowskich. i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Sporządzono w Brukseli, dnia 29 maja 1995 r. W imieniu Rady H. de CHARETTE Przewodniczący 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 339 ZAŁĄCZNIK Znaki zabezpieczające 1. W tym miejscu widoczny jest znak składający się z dziewięciu elips wyglądających jak łopatki wentylatora. 2. W tym miejscu umieszczony jest hologram zmieniający wygląd w zależności od kąta, pod jakim się na niego patrzy. W zależności od kąta patrzenia widoczne jest albo dwanaście gwiazd, albo litera „E” i kula ziemska w różnych kolorach i rozmiarach. 3. W tym miejscu znajduje się logo składające się z liter wskazujących na Państwo Członkowskie, które wydało wizę ( lub litery „BNL” w przypadku krajów Beneluksu, tzn. Belgii, Holandii i Luksemburga). Kiedy jest trzymane poziomo, jest jasne, a obrócone o 90o jest ciemne. Używane są następujące logo: A dla Austrii, BNL dla Beneluksu, D dla Niemiec, DK dla Danii, E dla Hiszpanii, F dla Francji, FIN dla Finlandii, GR dla Grecji, I dla Włoch, IRL dla Irlandii, P dla Portugalii, S dla Szwecji, UK dla Zjednoczonego Królestwa. 4. Pośrodku tego miejsca znajduje się pisane dużymi literami słowo „wiza”, które zmienia kolor w zależności od kąta, pod jakim jest trzymane. W zależności od kąta patrzenia jest ono zielone lub czerwone. 5. To okienko zawiera numer wizy, który jest przebity i który zaczyna się literą lub literami wskazującymi na to, które państwo ją wystawiło, zgodnie z pkt. 3 powyżej. Używana jest specjalna czcionka. Rubryki do wypełnienia 6. Ta rubryka zaczyna się od słów „ważny do”. Organ emitujący wskazuje terytorium lub terytoria, na których wiza jest ważna. 7. Ta rubryka zaczyna się słowem „od”, a dalej w tej samej linijce widnieje słowo „do”. Organ emitujący wizę wpisuje tu okres ważności wizy. 8. Ta rubryka zaczyna się słowami „liczba wjazdów”, dalej w tej linijce znajdują się słowa „długość pobytu” (tzn. długość pobytu przewidywana przez osobę ubiegającą się o wizę) oraz ponownie słowo „dni”. 9. Ta rubryka zaczyna się słowami „wydana w” i służy do wskazania miejsca wydania wizy. 340 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 10. Ta rubryka zaczyna się słowem „dnia” (po którym organ emitujący wpisuje datę emisji wizy), a dalej w tej samej linijce umieszczone są słowa „numer paszportu” (po nim widnieje numer paszportu). 11. Ta rubryka zaczyna się słowami „rodzaj wizy”. Organ emitujący wpisuje w niej kategorię wizy, zgodnie z art. 5 i 7 niniejszego rozporządzenia. 12. Ta rubryka zaczyna się słowem „uwagi”. Jest ona wykorzystywana przez organ emitujący do wpisania wszystkich innych informacji, które uznano za niezbędne, o ile pozostaje to w zgodzie z art. 4 niniejszego rozporządzenia. Następne dwie i pół linijki pozostają puste na wpisanie takich informacji. 13. Ta rubryka zawiera odpowiednie dane nadające się do odczytu maszynowego, aby ułatwić kontrolę granic zewnętrznych. Papier jest koloru pastelowej zieleni z czerwonymi i niebieskimi oznaczeniami. Słowa określające rubryki są pisane w języku angielskim i francuskim. Państwo emitujące może dodać trzeci oficjalny język Wspólnoty. Jednakże słowo „wiza” w górnej linii może być pisane w którymkolwiek z oficjalnych języków Wspólnoty. 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 341 POUFNE ZAŁĄCZNIK 9 342 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 POUFNE ZAŁĄCZNIK 10 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 343 ZAŁĄCZNIK 11 Kryteria dotyczące dokumentów podróży, w których mogą być umieszczane wizy Wymienione poniżej dokumenty podróży są uznawane za ważne do celów art. 17 ust. 3 lit. a) Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen, o ile spełniają warunki określone na mocy art. 13 i 14, a także w wystarczający sposób dokumentują tożsamość właściciela, w przypadkach zaś, do których odnoszą się lit. a) i b) i dalsze, również jego przynależność państwową lub obywatelstwo. a) Dokumenty podróży, które zostały wydane zgodnie z ogólnie przyjętymi przepisami prawnymi w państwach lub obszarach uznawanych przez wszystkie Państwa Członkowskie. b) Paszporty lub dokumenty podróży, z których wynika, że cudzoziemiec podejmie podróż powrotną; to samo odnosi się również do dokumentów wystawionych przez państwa lub obszary, które nie zostały uznane przez wszystkie Państwa Członkowskie, o ile Komitet Wykonawczy uznaje wymienione dokumenty za ważne dla umieszczenia wizy jednolitej (również na oddzielnym blankiecie) wspólnej wizy, przy czym należy jednogłośnie przyjąć następujące wykazy: — wykaz wymienionych paszportów lub dokumentów podróży, — wykaz nieuznawanych państw lub obszarów, w których wystawiane są te dokumenty. Ewentualne sporządzenie takich wykazów, które nastąpi wyłącznie w celu realizacji Konwencji z Schengen, nie uchybia kwestii uznania państw lub obszarów nieuznawanych przez Państwa Członkowskie. c) Dokumenty podróży dla uchodźców, które zostały wystawione zgodnie z Umową o statusie prawnym uchodźców z 1951 r. d) Dokumenty podróży dla bezpaństwowców, które zostały wystawione zgodnie z Umową o statusie prawnym bezpaństwowców z 1954 r. (1) (1) Portugalia i Austria, mimo że nie są Umawiającymi się Stronami niniejszej Konwencji, uznają, że dokumenty podróży wydane zgodnie z niniejszą Konwencją mogą posiadać wizę jednolitą wydaną przez Państwa Schengen. 344 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 ZAŁĄCZNIK 12 Opłaty naliczane za wydanie wizy jednolitej (w euro) A. Wiza lotniskowa 10 EUR B. Wiza tranzytowa (wjazdu jednokrotnego, dwukrot- 10 EUR nego lub wielokrotnego) Cl. Wizy na bardzo krótki pobyt (maksymalnie 30 dni) 15–25 EUR C2. Wizy krótkoterminowe (maksymalnie 90 dni) 30 EUR + 5 EUR od drugiego wjazdu, w przypadku wjazdu wielokrotnego C3. Wizy wjazdu wielokrotnego, z okresem ważności 50 EUR jeden rok C4. Wizy wjazdu wielokrotnego, z okresem ważności nie przekraczającym pięciu lat 50 EUR + 30 EUR za każdy dodatkowy rok D. Wizy krajowe długoterminowe Kwota zostaje ustalona przez Umawiające się Strony, które mogą zadecydować o bezpłatnym wydaniu wiz – Wizy o ograniczonej ważności terytorialnej Kwota ma być co najmniej równa 50 % kwoty ustalonej dla kategorii wiz A, B i C – Wizy wydawane na granicy Kwota ma być dwukrotnie wyższa niż zwykła opłata za wydaną wizę danej kategorii. Wizy te mogą być wyda- wane bezpłatnie – Wizy grupowe, kategorie A i Β (5–50 osób) 10 EUR + 1 EUR na osobę – Wizy grupowe, kategoria Cl (30 dni), do wjazdu jed- 30 EUR + 1 EUR na osobę nokrotnego lub dwukrotnego (5-50 osób) – Wizy grupowe, kategoria Cl (30 dni), do wjazdu 30 EUR + 3 EUR na osobę powyżej dwóch razy (5–50 osób) Zasady: I. Opłaty te są uiszczane w walucie wymienialnej lub walucie krajowej według obowiązującego oficjalnego kursu wymiany. II. W poszczególnych przypadkach kwoty opłat, jakie mają być pobrane, mogą zostać zmniejszone lub wiza może być wydana bezpłatnie zgodnie z prawem krajowym, jeżeli ma to na celu ochronę interesów kulturalnych, w dziedzinie polityki zagranicznej, polityki rozwoju lub w innych dziedzinach ważnych z punktu widzenia interesu publicznego. III. Wizy grupowe wydawane są zgodnie z prawem krajowym maksymalnie na okres 30 dni. 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 345 ZAŁĄCZNIK 13 Wytyczne dotyczące wypełniania naklejki wizowej Uwaga: zgodnie z ogólnie przyjętą zasadą wizy mogą być wydawane najwyżej na trzy miesiące wcześniej przed ich pierwszym użyciem. 346 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 WIZY LOTNISKOWE (WIZY ATV) Należy zauważyć, że obowiązkowi posiadania wizy lotniskowej podlegają jedynie obywatele niektórych państw „wrażliwych” (patrz: załącznik 3). Posiadacze wiz ATV nie mogą opuścić międzynarodowej strefy portu lotniczego, przez który podróżują tranzytem. Przykład 1 WIZA LOTNISKOWA JEDNOKROTNEGO WJAZDU — Kategoria wizy: na wizach ATV umieszcza się kod identyfikacyjny A — Wiza ATV jednokrotnego wjazdu uprawnia do przekroczenia granicy tylko jednego państwa (w tym przypadku Francji) — Okres ważności wizy liczy się od daty wyjazdu (np. 01. 02. 00); okres ten ustala się przez doliczenie dodatkowych siedmiu dni, w przypadku gdy posiadacz wizy opóźnia termin wyjazdu — Wiza ATV nie uprawnia do pobytu, rubrykę „pobyt” należy wykreślić, używając znaków XXX 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 347 Przykład 2(a) WIZA ATV DWUKROTNEGO WJAZDU (POWROTNA) (ważna tylko w jednym kraju) — Powrotna wiza ATV uprawnia do tranzytu lotniskowego zarówno w przypadku wyjazdu, jak i powrotu — Okres ważności wizy oblicza się w sposób następujący: data podróży powrotnej + siedem dni (w podanym przykładzie: data powrotu 15. 02. 00) — Jeżeli przewidziany jest jedynie tranzyt lotniskowy, nazwę danego kraju należy wpisać w rubryce „ważna w” (patrz: przykład 2a). Jeżeli tranzyt odbywa się wyjątkowo przez dwa różne Państwa Schengen podczas wyjazdu i powrotu, wizę należy oznaczyć wpisem „Państwa Schengen” (patrz: przykład 2b) 348 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 Przykład 2(b) WIZA ATV DWUKROTNEGO WJAZDU (ważna w kilku krajach) W rubryce „ważna w” należy umieścić wpis „Państwa Schengen”, aby umożliwić tranzyt przez dwa lotniska położone w dwóch różnych krajach 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 349 WIZA ATV WIELOKROTNEGO WJAZDU (powinna być wydawana jedynie w wyjątkowych przypadkach) Przykład 3 — W przypadku wizy ATV wielokrotnego wjazdu (umożliwiającej kilkukrotny tranzyt) okres ważności wizy oblicza się w sposób następujący: data pierwszego wyjazdu + trzy miesiące — W odniesieniu do wpisów w rubryce „ważna w” stosuje się tę samą zasadę co w przypadku wizy ATV dwukrotnego wjazdu 350 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 WIZY TRANZYTOWE Przykład 4 WIZY TRANZYTOWE JEDNOKROTNEGO WJAZDU — Kategoria wizy: na wizie tranzytowej umieszczony jest kod identyfikacyjny B. Zaleca się dodanie wyrazu „TRANZYT” — Okres ważności wizy oblicza się od daty wyjazdu (np. 01. 02. 00). Okres ten ustala się w sposób następujący: data wyjazdu + (maksymalnie pięć dni) + siedem dni (dodatkowy okres, o który przedłuża się ważność wizy, w przypadku gdy jej posiadacz opóźnia wyjazd) — Czas trwania tranzytu nie może przekroczyć pięciu dni 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 351 Przykład 5 WIZY TRANZYTOWE DWUKROTNEGO WJAZDU — Okres ważności: jeżeli daty różnych podróży tranzytowych nie są znane, co zwykle ma miejsce, okres ważności wizy oblicza się w sposób następujący: data wyjazdu + sześć miesięcy — Czas trwania tranzytu nie może przekroczyć pięciu dni 352 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 Przykład 6 WIZY TRANZYTOWE WIELOKROTNEGO WJAZDU — Okres ważności wizy oblicza się tak samo jak w przypadku wiz tranzytowych dwukrotnego wjazdu (patrz: przykład 5) — Okres pobytu nie może przekroczyć pięciu dni w tranzycie 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 353 WIZY KRÓTKOTERMINOWE Przykład 7 WIZY KRÓTKOTERMINOWE JEDNOKROTNEGO WJAZDU — Kategoria wizy: na wizie krótkoterminowej umieszczony jest kod identyfikacyjny C — Okres ważności wizy oblicza się w sposób następujący: od daty wyjazdu (np. 01. 02. 00). Okres ten ustala się, jak następuje: data wyjazdu + długość pobytu + dodatkowy okres 15 dni — Długość pobytu nie może przekroczyć 90 dni w dowolnym okresie sześciu miesięcy (30 dni w podanym tu przykładzie) 354 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 Przykład 8 WIZA KRÓTKOTERMINOWA WIELOKROTNEGO WJAZDU — Okres ważności wizy oblicza się od daty wyjazdu + maksymalnie sześć miesięcy na podstawie dostarczonych dowodów w postaci dokumentów. — Długość pobytu nie może przekroczyć 90 dni w dowolnym okresie sześciu miesięcy (tak jak w podanym tu przykładzie, ale okres pobytu może też być krótszy). Łączną długość pobytu stanowi suma okresów wszystkich kolejnych pobytów. W tym przypadku także należy przedstawić dowody w postaci dokumentów 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 355 Przykład 9 WIZA PODRÓŻNA KRÓTKOTERMINOWA — Jest to krótkoterminowa wiza wielokrotnego wjazdu, która jest ważna przez okres powyżej sześciu miesięcy lub, w wyjątkowych przypadkach, jednego roku, dwóch, trzech lub pięciu lat (np. VIP) W podanym przykładzie okres ważności wynosi trzy lata — W odniesieniu do długości pobytu zastosowanie ma ta sama reguła co w przykładzie 8 (maksymalnie 90 dni) 356 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 WIZY O OGRANICZONEJ WAŻNOŚCI TERYTORIALNEJ (WIZY LTV) Wiza LTV może być wizą na krótki pobyt lub wizą tranzytową. Ograniczenie ważności może mieć zastosowanie do jednego państwa lub kilku państw. WIZY KRÓTKOTERMINOWE LTV, Z WAŻNOŚCIĄ OGRANICZONĄ DO JEDNEGO PAŃSTWA Przykład 10 — W tym przykładzie ważność terytorialna została ograniczona tylko do jednego państwa, tj. Francji — Na wizie LTV umieszczony jest kod identyfikacyjny C (tak jak w przykładzie 7) 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 357 Przykład 11 WIZY KRÓTKOTERMINOWE LTV, Z WAŻNOŚCIĄ OGRANICZONĄ DO KILKU PAŃSTW — W tym przypadku w rubryce „ważna w” wprowadzone zostały kody oznaczające państwa, w których wiza zachowuje ważność: (Belgia: B, Niemcy: D, Grecja: GR, Hiszpania: E, Francja: F, Włochy: I, Luksemburg: L, Niderlandy: NL, Austria: A, Portugalia: P. W przypadku krajów Beneluksu: BNL) — W podanym przykładzie ważność terytorialna została ograniczona do Francji i Hiszpanii 358 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 Przykład 12 WIZY TRANZYTOWE LTV, Z WAŻNOŚCIĄ OGRANICZONĄ DO JEDNEGO PAŃSTWA — Na wizie tranzytowej w rubryce oznaczającej kategorię wizy umieszczony został kod identyfikacyjny B — W podanym przykładzie ważność terytorialna wizy została ograniczona do terytorium Francji 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 359 OSOBY TOWARZYSZĄCE Przykład 13 — W tym przypadku jedno lub więcej dzieci oraz w wyjątkowych okolicznościach małżonek podróżują na podstawie jednego paszportu — Jeżeli wiza obejmuje jedno lub więcej dzieci podróżujących na podstawie dokumentu podróży, w rubryce „numer paszportu” po numerze paszportu dodaje się „+ nX”, wskazując liczbę dzieci, a w przypadku małżonka podróżującego na podstawie tego samego paszportu dodaje się „+ Y”. W podanym tu przykładzie (jednokrotny wjazd, wiza krótkoterminowa, długość pobytu 30 dni) wiza wydana została dla posiadacza paszportu, jego trojga dzieci i żony. 360 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 WIZA WYDANA PRZEZ PRZEDSTAWICIELSTWO Przykład 14 Powyższa wiza została wydana przez urząd konsularny Państwa Schengen reprezentujący inne Państwo Schengen. W tym przypadku w rubryce „Uwagi” należy wpisać literę „R”, a następnie kod państwa, w którego imieniu wiza została wydana. Stosowane kody państw: Belgia: Niemcy: B D Grecja: GR Hiszpania: Francja: Włochy: E F I Luksemburg: L Niderlandy: NL Austria: Portugalia: A P W powyższym przykładzie Ambasada Belgii w Brazzaville wydała wizę w imieniu Hiszpanii. 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 361 STRESZCZENIE „WAŻNA W” „KATEGORIA” „LICZBA WJAZDÓW” „OD” … „DO” „MAKSY- MALNY CZAS POBYTU” (w dniach) Wizy lotni- skowe (ATV) FRANCJA (przykładowo) lub PAŃSTWA SCHENGEN Wizy tranzy- towe PAŃSTWA SCHENGEN lub FRANCJA (przykładowo) Wizy krótko- terminowe PAŃSTWA SCHENGEN lub FRANCJA (przykładowo) A Β C (1) WIELOKROTNY oznacza kilka podróży, tj. więcej niż dwa wjazdy. (2) WIELOKROTNY oznacza kilka podróży, tj. więcej niż jeden wjazd. 01 02 Data wyjazdu Data wyjazdu WIELOK- ROTNY (1) Data pierwszego wyjazdu Data wyjazdu + siedem dni XXX Data powrotu + siedem dni Data pierwszego wyjazdu + liczba przyzna- nych miesięcy (maksymal- nie trzy miesiące) 01 02 Data wyjazdu Data wyjazdu + czas pobytu + siedem dni XXX lub 1-5 Data pierwszego wyjazdu WIELOK- ROTNY (1) Data pierwszego wyjazdu Data pierwszego wyjazdu + liczba przyzna- nych miesięcy (maksymal- nie sześć miesięcy) 01 Data wyjazdu Data wyjazdu + czas pobytu + 15 dni 1-90 WIELOK- ROTNY (2) Data pierwszego wyjazdu Data pierwszego wyjazdu + liczba przyzna- nych miesięcy (maksymal- nie pięć lat) 362 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 ZAŁĄCZNIK 14 Zasady i procedury regulujące informacje przesyłane przez Umawiające się Strony podczas wydawania wiz o ograniczonej ważności terytorialnej, podczas unieważniania, uchylania lub ograniczania okresu ważności wiz jednolitych oraz w przypadku wydawania krajowych zezwoleń na pobyt 1. INFORMACJE PRZEKAZYWANE PODCZAS WYDAWANIA WIZ O OGRANICZONEJ WAŻNOŚCI TERYTORIALNEJ 1. 1. Warunki ogólne W celu udzielenia zezwolenia na wjazd na terytorium Umawiających się Stron Schengen obywatele państwa trzeciego powinni generalnie spełniać warunki określone w art. 5 ust. 1 Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen. Jeżeli obywatel państwa trzeciego nie spełnia tych warunków, następuje odmowa wjazdu lub wydania wizy, chyba że Umawiająca się Strona uznaje za konieczne odstąpienie od tej zasady ze względów humanitarnych, z uwagi na interes państwowy lub z powodu zobowiązań międzynarodowych. W takich przypadkach zainteresowana Umawiająca się Strona może wydać jedynie wizę o ograniczonej ważności terytorialnej (LTV) i zobowiązana jest powiadomić inne Umawiające się Strony (art. 5 ust. 2 i 16 Konwencji z Schengen). Wydawanie krótkoterminowych wiz LTV jest zgodne z Konwencją z Schengen i Wspólnymi Instrukcjami Konsularnymi w sprawie wydawania wiz (SCH/II-Visa (93) 11, 6 zm. , 4 spr. , rozdział V pkt 3) i ogólnie podlega następującym warunkom: a) wizy LTV wydawane są na zasadzie wyjątku. Warunki, na których wydaje się ten rodzaj wizy, należy starannie zbadać w każdym poszczególnym przypadku; b) nie oznacza to, że Umawiające się Strony Schengen będą wykorzystywać i nadużywać możliwości wydawania wiz LTV; nie byłoby to zgodne z zasadami i celami Schengen. Biorąc pod uwagę, że liczba wydawanych wiz LTV najprawdopodobniej będzie niewielka, nie ma konieczności określania automatycznego trybu postępowania w przypadku powiadamiania pozostałych Umawiających się Stron. 1. 2. Zasady postępowania Określając zasady postępowania regulujące przekazywanie przez Umawiające się Strony informacji w przypadku wydawania wiz LTV, należy dokonać rozróżnienia między wizami wydawanymi przez przedstawicielstwa dyplomatycznie i konsularne a wizami wydawanymi przez organy graniczne. Stosuje się następujące zasady postępowania. 1. 2. 1. Wydawanie wiz przez przedstawicielstwa dyplomatyczne i konsularne Na ogół zasady ustanowione dla ustaleń przejściowych dotyczących konsultacji z organami centralnymi (art. 17 ust. 2 Konwencji z Schengen stosuje się mutatis mutandis do procedury przekazywania informacji stosowanej przez inne Umawiające się Strony (patrz Dok. SCH/II-Visa (94)7). W przypadku stosowania innych zasad stosujące je Umawiające się Strony powiadamiają o tym. Zwykle informacje przekazuje się w ciągu 72 godzin. 1. 2. 2. Wydawanie wiz przez organy graniczne W tym przypadku informacje przesyła się w ciągu 72 godzin organom centralnym pozostałych Umawiających się Stron. 1. 2. 3. Umawiające się Strony określają, które punkty kontaktowe powinny otrzymać te informacje. 1. 2. 4. Ustalając automatyczną procedurę umożliwiającą konsultacje między organami centralnymi (art. 17 ust. 2 Konwencji z Schengen), zawiera się w niej przepis zapewniający, że inne Umawiające się Strony są powiadamiane o wydaniu wizy LTV, w przypadku gdy została ona wydana w wyniku sprzeciwu do wydania wizy Schengen ze strony co najmniej jednej Umawiającej się Strony, w ramach konsultacji. W przypadku gdy wiza LTV została wydana w innych okolicznościach, nie można stosować tej procedury do przekazywania informacji między państwami. 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 363 1. 2. 5. Następujące informacje przesyłane są Umawiającym się Stronom: nazwisko, imię i data urodzenia posiadacza wizy obywatelstwo posiadacza wizy data i miejsce wydania wizy LTV powody wydania wizy o ograniczonej ważności terytorialnej: — względy humanitarne — interes państwowy — zobowiązania międzynarodowe — dokument podróży, który nie jest ważny we wszystkich Umawiających się Stronach — drugie wydanie wizy w ciągu okresu sześciu miesięcy — w sytuacji wyjątkowej, nie przeprowadzono konsultacji z organami centralnymi — organy centralne Umawiającej się Strony zgłosiły sprzeciw podczas konsultacji 2. ANULOWANIE, UCHYLENIE I OGRANICZENIE OKRESU WAŻNOŚCI WIZY JEDNOLITEJ Zgodnie z zasadami przyjętymi przez Komitet Wykonawczy podczas anulowania, uchylenia i ograniczenia okresu ważności wizy jednolitej (SCH/Com-ex (93)24), następujące informacje należy przesłać pozostałym Umawiającym się Stronom. 2. 1. Anulowanie wiz Celem anulowania wizy Schengen jest zapobieżenie wjazdowi określonych osób na terytorium Umawiających się Stron, w przypadku gdy po wydaniu wizy okazuje się, że osoby te nie spełniają warunków wymaganych do wydania wizy. Umawiające się Strony, które anulują wizę wydaną przez inną Umawiającą się Stronę, z zasady w ciągu 72 godzin powiadamiają o tym organy centralne państwa, które wizę wydało. Powiadomienie zawiera następujące informacje: nazwisko, imię i data urodzenia posiadacza wizy obywatelstwo posiadacza wizy typ i numer dokumentu podróży numer naklejki wizowej kategoria wizy data i miejsce wydania wizy data i powody anulowania 2. 2. Uchylenie wiz Uchylenie wizy pozwala na anulowanie pozostałego okresu ważności wizy, nawet po wjeździe na określone terytorium. 364 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 Umawiająca się Strona, która uchyla wizę jednolitą, z zasady w ciągu 72 godzin powiadamia o tym fakcie Umawiającą się Stronę, która wystawiła wizę. Zawiadomienie to zawiera te same informacje, które zostały podane w ppkt. 2. 1. 2. 3. Ograniczenie okresu ważności wizy W przypadku ograniczenia przez Państwo Schengen okresu ważności wizy wydanej przez inną Umawiającą się Stronę z zasady w ciągu 72 godzin powiadamia ono o tym organy centralne tej Umawiającej się Strony. Powiadomienie to zawiera te same informacje, które zostały podane w ppkt. 2. 1. 2. 4. Procedura Informacje przesyłane Umawiającej się Stronie, która wydała wizę podczas anulowania, uchylenia lub ograniczenia okresu ważności wizy, zwykle przesyła się organom centralnym wyznaczonym przez tę Umawiającą się Stronę. 3. INFORMACJE DOTYCZĄCE KRAJOWYCH ZEZWOLEŃ NA POBYT (ART. 25) Art. 5 ust. 1 określa, że w sytuacji gdy Umawiająca się Strona rozpatruje wydanie zezwolenia na pobyt cudzoziemcowi, w odniesieniu do którego został wprowadzony wpis do celów odmowy wjazdu, Strona ta zasięga uprzednio opinii Umawiającej się Strony, która wprowadziła taki wpis, oraz bierze pod uwagę jej interesy; zezwolenie na pobyt wydaje się jedynie z ważnych powodów, w szczególności z przyczyn humanitarnych lub z uwagi na zobowiązania międzynarodowe. Art. 25 ust. 1 akapit drugi stanowi, że Umawiająca się Strona wprowadzająca wpis wycofuje go, lecz może wprowadzić danego cudzoziemca na krajową listę wpisów do celów odmowy wjazdu. Zastosowanie wyżej wspomnianych przepisów angażuje dwa poziomy przekazywania informacji między Umawiającą się Stroną, która zamierza wydać zezwolenie na pobyt, a Umawiającą się Stroną, która wprowadziła wpis do celów odmowy wjazdu: — wcześniejsza konsultacja z Umawiającą się Stroną, która wprowadziła wpis do celów odmowy wjazdu, w celu uwzględnienia jej interesów oraz — udzielenie informacji o wydaniu zezwolenia na pobyt, aby Umawiająca się Strona, która wprowadziła wpis do celów odmowy wjazdu, mogła go wycofać. Zgodnie z postanowieniami art. 25 ust. 2 Konwencji z Schengen Umawiająca się Strona wprowadzająca wpis do celów odmowy wjazdu musi również przeprowadzić konsultacje, jeżeli a posteriori, tj. po wydaniu zezwolenia na pobyt, okazuje się, że posiadacz takiego zezwolenia został wpisany na listę do celów odmowy wjazdu. Uwzględniając zasady leżące u podstaw Konwencji z Schengen, wydanie zezwolenia na pobyt obywatelom państwa trzeciego, wobec których jedna z Umawiających się Stron dokonała wpisu do celów odmowy wjazdu, może nastąpić jedynie w wyjątkowych okolicznościach. W odniesieniu do konsultacji określonych w art. 25 Konwencji działanie to w dużym stopniu zależy od funkcjonowania Systemu Informacyjnego Schengen (SIS). Należy zbadać, czy informacje te można przesłać w ramach procedury Sirene, której wprowadzenie przewiduje się w najbliższej przyszłości. Reguły postępowania określone w niniejszej nocie wymagają ponownego zbadania pod kątem ich praktycznego zastosowania, najpóźniej po upływie12 miesięcy od daty wejścia w życie Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen. 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 365 ZAŁĄCZNIK 15 Wzór sporządzonego przez Umawiające się Strony jednolitego formularza potwierdzającego zaproszenie, zakwaterowanie oraz pokrycie kosztów związanych z pobytem 366 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 367 368 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 369 370 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 Załącznik 2 WSPÓLNY PODRĘCZNIK POUFNE POUFNE 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 371 Następujące decyzje Komitetu Wykonawczego i Grupy Centralnej tracą moc: a) Decyzje Komitetu Wykonawczego Załącznik 3 SCH/Com-ex (93)4 Rev. 2 corr. z dnia 14 grudnia 1993 r. SCH/Com-ex (93)5 Rev. z dnia 14 grudnia 1993 r. SCH/Com-ex (94)5 z dnia 27 czerwca 1994 r. SCH/Com-ex (94)6 z dnia 27 czerwca 1994 r. SCH/Com-ex (94)7 z dnia 27 czerwca 1994 r. SCH/Com-ex (94)12 z dnia 27 czerwca 1994 r. SCH/Com-ex (94)20 Rev. z dnia 21 listopada 1994 r. SCH/Com-ex (94)23 Rev. z dnia 22 grudnia 1994 r. SCH/Com-ex (94)24 Rev. z dnia 22 grudnia 1994 r. SCH/Com-ex (95)1 z dnia 28 kwietnia 1995 r. SCH/Com-ex (95)4 z dnia 28 kwietnia 1995 r. SCH/Com-ex (95)15 Rev. 2 z dnia 29 czerwca 1995 r. SCH/Com-ex (95)22 Rev. z dnia 20 grudnia 1995 r. SCH/Com-ex (96)14 Rev. z dnia 27 czerwca 1996 r. SCH/Com-ex (96)24 z dnia 19 grudnia 1996 r. SCH/Com-ex (97)13 z dnia 24 czerwca 1997 r. SCH/Com-ex (97)21 z dnia 7 października 1997 r. SCH/Com-ex (97)36 z dnia 15 grudnia 1997 r. SCH/Com-ex (97)41 z dnia 15 grudnia 1997 r. SCH/Com-ex (98)13 z dnia 21 kwietnia 1998 r. SCH/Com-ex (98)36 z dnia 16 września 1998 r. SCH/Com-ex (98)38 corr. z dnia 16 września 1998 r. SCH/Com-ex (98)54 z dnia 16 grudnia 1998 r. SCH/Com-ex (98)55 z dnia 16 grudnia 1998 r. b) Decyzje Grupy Centralnej SCH/C (96)16 z dnia 12 marca 1996 r. SCH/C (96)32 z dnia 26 kwietnia 1996 r. SCH/C (96)40 z dnia 28 maja 1996 r. SCH/C (96)41 z dnia 23 maja 1996 r. SCH/C (96)96 z dnia 11 maja 1996 r. SCH/SG (97)9 z dnia 17 stycznia 1997 r. SCH/C (97)95 z dnia 7 lipca 1997 r. SCH/SG (97)79 z dnia 7 października 1997 r. SCH/Pers (98)9 Rev. z dnia 30 marca 1998 r. SCH/SG (98)25 Rev. 2 z dnia 31 marca 1998 r. SCH/C (98)135 z dnia 15 grudnia 1998 r