title: QUESTION ECRITE no 4078/98 de James NICHOLSON à la Commission. Publication "La guerre de la glace à la framboise"

eurovoc_concepts:
EU publication
United Kingdom
distribution cost
production cost

text: 15. 10. 1999 FR Journal officiel des Communautés européennes C 297/129 (1999/C 297/177) QUESTION ÉCRITE E-4073/98 posée par Daniela Raschhofer (NI) à la Commission (14 janvier 1999) Objet: Soutien de la Commission européenne dans le cadre de recherches relatives à l’Agenda 2000 pour le journal «Salzburger Nachrichten» Le quotidien autrichien «Salzburger Nachrichten» publie régulièrement des séries et des rapports relatifs à l’Agenda 2000. L’édition du 26 novembre 1998 précise que les recherches relatives à «l’Agenda 2000» ont bénéficié du soutien de la Commission. Dans ce contexte, la Commission pourrait-elle fournir les informations suivantes: 2 Quel(le) est, à la Commission, la personne ou le service compétent(e) en matière de relations publiques et de contacts avec les médias? 2 Ces recherches ont-elle également bénéficié d’un soutien financier? Dans l’affirmative, quel en est le montant? Dans la négative, que faut-il entendre par «soutien»? 2 Comment les sujets et les informations transmis au «Salzburger Nachrichten» ont-ils été sélectionnés? 2 Le «Salzburger Nachrichten» a-t-il pu disposer sans restriction des informations obtenues? 2 D’autres médias ont-ils également eu accès à ces informations? 2 Qui est chargé de sélectionner les médias «autorisés à recevoir un soutien»? 2 Quel objectif poursuit-elle avec ces mesures? 2 A-t-elle déjà accordé, par le passé, son soutien au journal «Salzburger Nachrichten» ou à d’autres quotidiens autrichiens? Dans l’affirmative, dans le cadre de quels sujets (euro, élargissement à l’est, Agenda 2000,. ) et pour quel montant? Réponse donnée par M. Oreja au nom de la Commission (10 mars 1999) À côté du Service du porte-parole, la Direction-Générale Information, communication, culture, audiovisuel et réseaux d’information, est chargée des relations avec les médias. En 1998, la représentation de la Commission européenne en Autriche a soutenu financièrement le «Salzburger Nachrichten» à deux reprises: au printemps, à raison d’un montant de 7 267 euros (taxes incluses), pour la publication d’un supplément d’information sur l’euro et en été, à raison d’un montant de 10 832 euros (taxes incluses), pour de la publicité concernant la CGI. Le «Salzburger Nachrichten» a effectué sa propre sélection des données mises à sa disposition par la Commission, le sujet étant les actions d’information prioritaires. Le journal a pu utiliser les informations reçues sans aucune restriction. Ces mêmes données sont à la disposition des autres médias. C’est en premier lieu au directeur de la représentation de la Commission européenne en Autriche qu’incombe la responsabilité de sélectionner un média, sous l’autorité de Bruxelles. L’objectif d’une telle activité est d’informer les citoyens autrichiens sur la Communauté. D’autres journaux ont bénéficié de contributions financières d’un montant total de 40 320 euros, pour pratiquement les mêmes objectifs. (1999/C 297/178) QUESTION ÉCRITE E-4078/98 posée par James Nicholson (PPE) à la Commission (14 janvier 1999) Objet: Publication «La guerre de la glace à la framboise» La Commission peut-elle indiquer ce qu’elle envisage de faire des exemplaires de sa publication «La guerre de la glace à la framboise», entassés en Angleterre dans un entrepôt de l’Oxfordshire et indiquer le coût de a) la traduction et l’édition de cette publication en anglais, b) le transport par bateau en Angleterre des exemplaires en langue anglaise et c) le stockage des exemplaires dans l’entrepôt de l’Oxfordshire?


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 4074/98 van Daniela RASCHHOFER Reclamecampagne voor clementines

eurovoc_concepts:
Austria
EU aid
advertising
citrus fruit
financial aid
food consumption
health policy
nutrition
production surplus
withdrawal from the market

formats: html pdf print

text: C 320/112 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen NL 6. 11. 1999 (1999/C 320/149) SCHRIFTELIJKE VRAAG P-4071/98 van Heidi Hautala (V) aan de Commissie (4 januari 1999) Betreft: Nevenactiviteiten van ambtenaren van de Commissie Uit het antwoord van de Commissie op mijn vraag over nevenactiviteiten van hoge ambtenaren van de Commissie (E-2930/98) (1) blijkt, dat zij met een besluit van 7 mei 1992 grondregels heeft vastgelegd voor het behandelen van verzoeken van ambtenaren en andere personeelsleden van de Commissie om nevenactiviteiten te verrichten. De Commissie heeft echter nagelaten de door mij verzochte lijst van nevenactiviteiten van ambtenaren op het niveau van directeur-generaal te publiceren. Houdt de Commissie geen lijst bij van nevenactiviteiten van ambtenaren? Is de Commissie voornemens een dergelijke lijst op te stellen en kan de Commissie een datum noemen waarop deze lijst openbaar gemaakt kan worden? (1) PB C 135 van 14. 5. 1999, blz. 139. Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie (15 februari 1999) Zoals reeds vermeld in het antwoord op schriftelijk vraag E-2930/98 van het geachte parlementslid dient iedere ambtenaar die een nevenactiviteit wenst uit te oefenen, daartoe machtiging te vragen aan het tot aanstelling bevoegde gezag zodat de Commissie kan nagaan of de nevenactiviteit overeenstemt met de voorschriften van artikel 12 van het Statuut en het Besluit van de Commissie van 14 mei 1992. Sedert januari 1998 is voor de meeste ambtenaren (tot rang A4), in het kader van MAP 2000, de directeur- generaal van het directoraat-generaal waartoe de ambtenaar behoort, gemachtigd om die toestemming te verlenen. Op die manier wordt gegarandeerd dat op de meest doeltreffende manier kan worden geoordeeld of de nevenactiviteit verenigbaar is met de beroepsactiviteiten van de betrokken ambtenaren en met de genoemde voorschriften. Op grond van bij alle directoraten-generaal ingewonnen informatie zou een lijst kunnen worden opgesteld van nevenactiviteiten voor ambtenaren tot de rang A4. Hoe dan ook geldt de toelating voor een nevenactiviteit ten hoogste een jaar. Zoals reeds vermeld in het antwoord van de Commissie op vraag E-2930/98 van het geachte parlementslid, zijn nevenactiviteiten die de uitoefening van een vrij beroep of van een functie in een handelsvennootschap inhouden verboden, of ze nu bezoldigd zijn of niet. Bovendien is het maximumbedrag van de totale netto-inkomsten uit nevenactiviteiten voor een ambtenaar vastgesteld op 3. 500 € per jaar. Wanneer de ambtenaar een hoger bedrag ontvangt moet het verschil worden overgemaakt aan de Commissie. Indien de activiteit langer dan een jaar duurt, is de ambtenaar verplicht een nieuw verzoek in te dienen waarover het tot aanstelling bevoegde gezag een nieuw besluit moet nemen. Een exemplaar van het besluit dat door het tot aanstelling bevoegde gezag over het verzoek is genomen, wordt steeds bijgehouden in het personeelsdossier van de betrokken ambtenaar. In 1998 werden de volgende ambtenaren van rang A1 gemachtigd een nevenactiviteit uit te oefenen: : de heer Micossi, DG III, docent aan de Universiteit van Rome : de heer Micossi, DG III, docent aan het Europacollege Natolin : mevrouw Flesch, SdT, Lid van de Conseil Consultatif du Club Monnet Luxemburg : de heer Vanden Abeele, DG XXI, docent aan de Vrije Universiteit van Brussel. (1999/C 320/150) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4074/98 van Daniela Raschhofer (NI) aan de Commissie (14 januari 1999) Betreft: Reclamecampagne voor clementines Door een Oostenrijkse krant werd mijn aandacht op de reclamecampagne voor clementines gevestigd


title: PREGUNTA ESCRITA n. 4072/98 del Ralf WALTER PHARE-CBC/ INTERREG

eurovoc_concepts:
Central and Eastern European Countries
EU aid
EU financing
EU programme
accession to the European Union
cross-border cooperation
joint committee (EU)
regional cooperation

formats: html print


title: Beslutning om Vestsahara

eurovoc_concepts:
Western Sahara
referendum
refugee
self-determination


title: Regulamento (CE) n° 95/1999 da Comissão de 14 de Janeiro de 1999 que fixa a redução máxima do direito de importação de milho no âmbito do concurso referido no Regulamento (CE) n° 2849/98

eurovoc_concepts:
CCT duties
award of contract
import
maize

formats: pdf print

text: L 9/22 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 15. 1. 1999 REGULAMENTO (CE) Nº 95/1999 DA COMISS(cid:212)O de 14 de Janeiro de 1999 que fixa a redu(cid:135)(cid:209)o m(cid:145)xima do direito de importa(cid:135)(cid:209)o de milho no (cid:131)mbito do concurso referido no Regulamento (CE) nº 2849/98 A COMISS(cid:212)O DAS COMUNIDADES EUROPEIAS, Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia, Tendo em conta o Regulamento (CEE) nº 1766/92 do Conselho, de 30 de Junho de 1992, que estabelece a organiza(cid:135)(cid:209)o comum de mercado no sector dos cereais (1), com a (cid:156)ltima redac(cid:135)(cid:209)o que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) nº 923/96 da Comiss(cid:209)o (2), e, nomeadamente, o nº 1 do seu artigo 12º, Considerando que, pelo Regulamento (CE) nº 2849/98 da Comiss(cid:209)o (3), foi aberto um concurso da redu(cid:135)(cid:209)o m(cid:145)xima do direito de importa(cid:135)(cid:209)o de milho para Espanha; Considerando que, em conformidade com o artigo 5º do Regulamento (CE) nº 1839/95 da Comiss(cid:209)o (4), alterado pelo Regulamento (CE) nº 1963/95 (5), a Comiss(cid:209)o pode, segundo o processo previsto no artigo 23º do Regula- mento (CEE) nº 1766/92, decidir a fixa(cid:135)(cid:209)o da redu(cid:135)(cid:209)o m(cid:145)xima do direito de importa(cid:135)(cid:209)o; que em rela(cid:135)(cid:209)o a esta fixa(cid:135)(cid:209)o se deve ter em conta, nomeadamente, os crit(cid:130)rios previstos nos artigos 6º e 7º do Regulamento (CE) nº 1839/95; que ser(cid:145) declarado adjudicat(cid:145)rio qualquer proponente cuja proposta se situe ao n(cid:146)vel da redu(cid:135)(cid:209)o m(cid:145)xima do direito de importa(cid:135)(cid:209)o ou a um n(cid:146)vel inferior; Considerando que a aplica(cid:135)(cid:209)o dos crit(cid:130)rios acima refe- ridos (cid:133) situa(cid:135)(cid:209)o actual dos mercados do cereal em quest(cid:209)o leva a fixar a redu(cid:135)(cid:209)o m(cid:145)xima do direito de importa(cid:135)(cid:209)o no montante referido no artigo 1º; Considerando que as medidas previstas no presente regu- lamento est(cid:209)o em conformidade com o parecer do Comit(cid:130) de Gest(cid:209)o dos Cereais, ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO: Artigo 1º No que diz respeito (cid:133)s propostas comunicadas de 8 a 14 de Janeiro de 1999 no (cid:131)mbito do concurso referido no Regulamento (CE) nº 2849/98, a redu(cid:135)(cid:209)o m(cid:145)xima do direito de importa(cid:135)(cid:209)o de milho (cid:130) fixada em 74,87 EUR por tonelada para uma quantidade m(cid:145)xima global de 7 350 toneladas. Artigo 2º O presente regulamento entra em vigor em 15 de Janeiro de 1999. O presente regulamento (cid:130) obrigat(cid:155)rio em todos os seus elementos e directamente aplic(cid:145)vel em todos os Estados-membros. Feito em Bruxelas, em 14 de Janeiro de 1999. Pela Comiss(cid:209)o Franz FISCHLER Membro da Comiss(cid:209)o (1) JO L 181 de 1. 7. 1992, p. 21. (2) JO L 126 de 24. 5. 1996, p. 37. (3) JO L 358 de 31. 12. 1998, p. 43. (4) JO L 177 de 28. 7. 1995, p. 4. (5) JO L 189 de 10. 8. 1995, p. 22


title: PERGUNTA ESCRITA n. 4085/98 do Deputado Giulio FANTUZZI Risimport

eurovoc_concepts:
CCT duties
common organisation of markets
customs duties
import
import levy
originating product
representative price
rice
third country
world market price

text: 6. 11. 1999 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 320/115 (1999/C 320/152) PERGUNTA ESCRITA E-4085/98 apresentada por Giulio Fantuzzi (PSE) à Comissão (14 de Janeiro de 1999) Objecto: Importações de arroz Segundo informações de que dispomos, a Comissão tenciona aplicar, a partir de 1 de Janeiro de 1999, um novo regime às importações de arroz de países terceiros. Tal regime implicaria uma redução média dos direitos de um montante de 25 euros por tonelada. Pode a Comissão informar: 1. De que forma tenciona compensar os produtores comunitários dessa redução dos direitos aduaneiros e respeitar o princípio da preferência comunitária? 2. Como justifica o aumento de 8 % dos preços tidos em consideração para determinação dos direitos, uma vez que a qualidade de referência diz respeito ao melhor produto disponível no mercado mundial? 3. Prevê apresentar, a curto prazo, uma proposta de modificação da OCM do arroz com vista a melhorar a situação económica dos produtores comunitários, tendo em conta que as sementeiras têm de se efectuar o mais tardar no próximo mês de Março? Resposta dada por Franz Fischler em nome da Comissão (12 de Fevereiro de 1999) O sistema cumulativo de cobrança (SCC) instituído pelo Regulamento (CE) 703/97 da Comissão, de 18 de Abril de 1997, que cria, a título experimental, entre 1 de Julho de 1997 e 30 de Junho de 1998, um sistema cumulativo de cobrança relativo à determinação de certos direitos de importação no sector do arroz e que altera o Regulamento (CE) 1503/96 (1) até 31 de Dezembro de 1998, não foi prorrogado, nomeadamente no que se refere a questões administrativamente complexas e que apresentam riscos de distorção da concorrência. A partir de 1 de Janeiro de 1999, os direitos a pagar pelo arroz descascado Indica importado passarão a ser determinados a partir do preço representativo do arroz descascado Indica no mercado dos Estados Unidos aumentado de 8 %. Isso implica um aperfeiçoamento do sistema de cobrança dos direitos de importação, relativamente ao sistema previsto pelo SCC, a que deverá corresponder a uma aplicação mais correcta da protecção comunitária na fronteira. O aumento dos preços representativos baseia-se nos resultados da aplicação do SCC e da evolução das cotações do mercado mundial, em especial no que respeita ao arroz de qualidade superior. A Comissão está a avaliar diferentes hipóteses de alteração da organização comum de mercado (OCM) do arroz, com o objectivo de poder resolver os problemas estruturais do sector. Elaborará uma proposta com a maior brevidade, a fim de permitir que os produtores de arroz europeus possam tomar decisões antes da data prevista para as sementeiras. (1) JO L 104 de 22. 4. 1997. (1999/C 320/153) PERGUNTA ESCRITA E-4086/98 apresentada por Leonie van Bladel (UPE) à Comissão (14 de Janeiro de 1999) Objecto: Combate à fraude no Suriname como meio de combater a criminalidade transatlântica 1. A Comissão tomou conhecimento das declarações do chefe dos serviços aduaneiros do Suriname, Arthur Trott, segundo as quais no Suriname se teria desenvolvido uma relação tal entre fabricantes no estrangeiro e importadores no Suriname que a subfacturação parece ter-se tornado no fenómeno mais comum e que esse facto contribui para o aumento da criminalidade transatlântica? A Comissão não entende que o Suriname deveria poder usufruir do know how europeu em matéria de 2. combate à fraude?


title: Kommissionens forordning (EF) nr. 90/1999 af 14. januar 1999 om fastsættelse af maksimumsrestitutionen ved udførsel af blød hvede inden for rammerne af den i forordning (EF) nr. 1079/98 omhandlede licitation

eurovoc_concepts:
award of contract
common wheat
export refund

text: 15. 1. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 9/17 KOMMISSIONENS FORORDNING (EF) Nr. 90/1999 af 14. januar 1999 om fastsættelse af maksimumsrestitutionen ved udførsel af blød hvede inden for rammerne af den i forordning (EF) nr. 1079/98 omhandlede licitation KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER HAR (cid:190) under henvisning til Europæiske Fællesskab, traktaten om oprettelse af Det under henvisning til R(cid:134)dets forordning (EØF) nr. 1766/92 juni 1992 om den fælles markedsordning for af 30. korn (1), senest ændret ved Kommissionens forordning (EF) nr. 923/96 (2), under henvisning til Kommissionens forordning (EF) nr. 1501/95 af 29. juni 1995 om visse gennemførelsesbestem- melser til R(cid:134)dets forordning (EØF) nr. 1766/92 for s(cid:134) vidt ang(cid:134)r ydelse af eksportrestitutioner for korn samt de foranstaltninger, der skal træffes inden for kornsektoren i tilfælde af markedsforstyrrelser (3), senest ændret ved forordning (EF) nr. 2513/98 (4), særlig artikel 4, og ud fra følgende betragtninger: En licitation over restitutionen og/eller afgiften ved udførsel af blød hvede til alle tredjelande med undtagelse af en række AVS-lande blev (cid:134)bnet ved Kommissionens forordning (EF) nr. 1079/98 (5), ændret ved forordning (EF) nr. 2005/98 (6); i artikel 7 i forordning (EF) nr. 1501/95 er det fastsat, at Kommissionen p(cid:134) grundlag af de meddelte bud efter proceduren i artikel 23 i forordning (EØF) nr. 1766/92 kan beslutte at fastsætte en maksimumseksportrestitution under hensyntagen til kriterierne i artikel 1 i forordning (EF) nr. 1501/95; i dette tilfælde gives der tilslag til den eller de bydende, hvis bud er lig med eller lavere end maksimumsrestitutionen, og til de bydende, hvis bud omfatter en eksportafgift; anvendelse af ovennævnte kriterier p(cid:134) den nuværende markedssituation for den p(cid:134)gældende kornart medfører, at maksimumsrestitutionen fastsættes i artikel 1 nævnte beløb; til det de i denne forordning fastsatte foranstaltninger er i over- ensstemmelse med udtalelse fra Forvaltningskomit(cid:130)en for Korn — UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: Artikel 1 For bud, der meddeles fra den 8. indtil den 14. januar 1999 inden for rammerne af den i forordning (EF) nr. 1079/98 omhandlede licitation, fastsættes maksimumsre- stitutionen for blød hvede til 28,98 EUR/ton. Artikel 2 Denne forordning træder i kraft den 15. januar 1999. Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart medlemsstat. i hver Udfærdiget i Bruxelles, den 14. januar 1999. P(cid:134) Kommissionens vegne Franz FISCHLER Medlem af Kommissionen (1) EFT L 181 af 1. 7. 1992, s. 21. (2) EFT L 126 af 24. 5. 1996, s. 37. (3) EFT L 147 af 30. 6. 1995, s. 7. (4) EFT L 313 af 21. 11. 1998, s. 16. (5) EFT L 154 af 28. 5. 1998, s. 24. (6) EFT L 258 af 22. 9. 1998, s. 8


title: Advies van het Comité van de Regio's over het "Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2236/95 van de Raad tot vaststelling van de algemene regels voor het verlenen van financiële bijstand van de Gemeenschap op het gebied van trans-Europese netwerken"

eurovoc_concepts:
EU aid
EU financing
enlargement of the Union
information network
trans-European network
transport network

text: 6. 4. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 93/29 Advies van het Comité van de Regio’s over het „Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2236/95 van de Raad tot vaststelling van de algemene regels voor het verlenen van financie¨le bijstand van de Gemeenschap op het gebied van trans-Europese netwerken” HET COMITÉ VAN DE REGIO’S, (1999/C 93/05) gezien het voorstel voor een verordening (EG) van de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2236/95 van de Raad tot vaststelling van de algemene regels voor het verlenen van financie¨le bijstand van de Gemeenschap op het gebied van trans-Europese netwerken (COM(1998) 172 def. — 98/0101 SYN)(1); gezien het besluit van de Raad van 19 mei 1998 om het Comité van de Regio’s overeenkomstig artikel 129 D en artikel 198 C, eerste alinea, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap over dit onderwerp te raadplegen; gezien het besluit van zijn Bureau van 15 juli 1998 om commissie 3 „Trans-Europese netwerken, vervoer, informatiemaatschappij” te belasten met de voorbereiding van dit advies; gezien het door commissie 3 op 27 november 1998 goedgekeurde ontwerpadvies (CDR 217/98 rev. ); (rapporteurs: de heren Gustâv en Valca´rcel Siso), heeft tijdens zijn op 13 en 14 januari 1999 gehouden 27e zitting (vergadering van 14 januari) het volgende advies uitgebracht, dat met algemene stemmen is goedgekeurd. 1. Inleiding 1. 1. De Europese Unie kent hoge prioriteit toe aan de ontwikkeling van de trans-Europese netwerken. Dit werd verklaard in het Verdrag van Maastricht en in het Witboek van de Commissie (1993), waarin ontwikkeling van de TEN’s werd aangemerkt als één van de belangrijk- ste instrumenten om groei, concurrentievermogen en werkgelegenheid te stimuleren. In Agenda 2000 wordt het belang van de netwerken opnieuw benadrukt. 1. 2. De ontwikkeling van de trans-Europese netwer- ken draagt bij tot een duurzame groei en tot het aanhalen van de banden tussen de verschillende regio’s. Verder worden er in het kader van de netwerken nieuwe verbindingen gelegd met de kandidaat-lid-staten in Midden- en Oost-Europa. 1. 3. De voordelen die de netwerken op trans-Europees niveau opleveren, rechtvaardigen het handhaven van EU-steun t. b. v. de TEN’s. Er zouden meer middelen moeten worden uitge- 1. 4. trokken voor prioritaire programma’s die in significante mate bijdragen tot de groei, de werkgelegenheid of de verspreiding van nieuwe technologie. Het gaat daarbij hoofdzakelijk om de trans-Europese netwerken, onder- zoek en innovatie, onderwijs en opleiding, de invoering van milieuvriendelijke technologie en de ondersteuning van het MKB. In 1995 hechtte de Raad zijn goedkeuring aan 1. 5. Verordening (EG) nr. 2236/95 inzake algemene regels voor het verlenen van financie¨le bijstand van de Gemeen- schap op het gebied van trans-Europese netwerken. (1) PB C 175 van 8. 6. 1998, blz. 7. Uit de ervaringen die tot op heden zijn opgedaan, kan worden geconcludeerd dat de verordening in diverse opzichten voor verbetering vatbaar is. Daarom stelt de Commissie thans een beperkte herziening van de verordening voor. Krachtens de verordening zou de Raad vo´ o´r 1. 6. eind 1999 moeten nagaan of, en zo ja onder welke voorwaarden, de betrokken maatregelen na 1999 kunnen worden gehandhaafd. Onder meer omdat de wetgevings- procedure veel tijd in beslag neemt, heeft de Commissie besloten nu reeds een voorstel tot herziening in te dienen. Verder acht de Commissie het wenselijk dat de 1. 7. herziening van de verordening wordt gekoppeld aan de herziening van de Structuurfondsen en het Cohesiefonds. Hierdoor kan de samenhang tussen de diverse financie¨le instrumenten worden verbeterd. 1. 8. Het Comité vindt dat de ontwikkeling van de trans-Europese netwerken één van de meest aangewezen en actieve manieren is om de regio’s van de Gemeenschap nauwer met elkaar te verbinden. Wanneer de TEN’s worden gekoppeld aan nationale, regionale of lokale netwerken, dan zullen zij een gunstig klimaat voor economische groei in de gehele Unie cree¨ren en zodoende bijdragen tot een grote en gelijkmatig verdeelde welvaart. 1. 9. Het Comité acht het tevens van belang dat de herziening van de verordening plaatsvindt in samenhang met de herziening van de Structuurfondsen en het Cohesiefonds. 2. Ervaringen met de verordening 2. 1. Met het oog op de herziening heeft de Commissie een kort rapport opgesteld over de wijze waarop de C 93/30 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 4. 1999 verordening tot op heden heeft gefunctioneerd. De evaluatie is gebaseerd op de praktische ervaringen die Commissie, lid-staten en bedrijfsleven de afgelopen drie jaar hebben opgedaan. 2. 8. Veel lid-staten hebben reeds uitgebreide ervarin- gen opgedaan met indicatieve meerjarenprogramma’s. Het Comité is verheugd dat de nieuwe verordening in meerjarenprogramma’s zal voorzien. De efficie¨ntie van de bestaande financie¨le instru- 2. 2. menten en de problemen die de totstandkoming van partnerschappen tussen overheid en particuliere sector (OPP’s) op vervoersgebied in de weg staan, werden in 1996 en 1997 uitvoerig besproken binnen de „groep van hoge ambtenaren” onder voorzitterschap van Commis- sielid Kinnock. 2. 3. Ook al zijn de ervaringen met de verordening zeer positief te noemen, toch zijn op bepaalde punten verbeteringen gewenst. De Commissie concludeert het volgende: (1) gezien de verwachte toekomstige investeringen is een verhoging van het referentiebedrag gerechtvaardigd; (2) er moet worden nagegaan of de baten van het toekennen van relatief kleine bedragen aan een groot aantal projecten wel in verhouding staan tot de kosten; (3) de huidige jaarlijkse programmering kent grote nadelen op administratief vlak; een meerjarenplan- ning is wenselijk; (4) het is gerechtvaardigd meer steun toe te kennen aan projecten die aantoonbaar grote voordelen opleveren voor het algemeen trans-Europees belang en voor de trans-Europese netwerken; (5) het is noodzakelijk de totstandbrenging van OPP’s (openbaar/particuliere partnerschappen) verder te vergemakkelijken en te stimuleren, met name door het mogelijk te maken om ook steun te verlenen aan projecten die met risicokapitaal worden gefinan- cierd. 2. 4. In het rapport wordt verder ingegaan op de TEN-uitgaven en -activiteiten, de verschillende soorten steun, alsmede selectie en evaluatie van projecten in de drie TEN-sectoren, t. w. vervoer, energie en telecommu- nicatie. 2. 5. Het Comité meent dat verruiming van het budget zeker gerechtvaardigd is gezien de enorme betekenis van de TEN’s voor de samenhang binnen de Unie, voor het verbeteren van het concurrentievermogen en voor de werkgelegenheid. 2. 6. Het Comité ziet eveneens in dat het grote aantal aanvragen gezien de huidige regels voor het beheer van de steun tot een zware werkdruk leidt. 2. 7. De ervaring leert dat ook relatief kleine projecten uit sociaal-economisch oogpunt zeker van belang kunnen zijn. Bij de beoordeling van de kosten/baten-verhouding van het beheer van een groot aantal kleine projecten moeten de positieve effecten en de kosten van de projecten de doorslag geven. 2. 9. Het Comité acht het in sommige gevallen gerecht- vaardigd om de steunintensiteit te verhogen voor de uitvoering van studies en projecten, zoals in artikel 4 van de voorgestelde verordening wordt voorzien. 2. 10. Het Comité meent dat OPP’s nog onvoldoende zijn ontwikkeld en dat het aantal projecten die door zowel overheid als bedrijfsleven worden gefinancierd, op verschillende manieren moet worden verhoogd. 3. De herziening 3. 1. Eén van de belangrijkste doelstellingen van de herziening is het functioneren van de verordening waar wenselijk te verbeteren, te vereenvoudigen en aan te passen op basis van de ervaringen van de Commissie, de lid-staten en het bedrijfsleven. 3. 2. Indicatieve meerjarenprogramma’s 3. 2. 1. Gezien de opgedane ervaringen meent de Com- missie dat het wenselijk is een nieuwe strategie te ontwikkelen die zich over meerdere jaren uitstrekt, in de vorm van indicatieve meerjarenprogramma’s voor bepaalde sectoren of gebieden (artikel 5 bis). 3. 2. 2. De TEN-projecten, met name die op het gebied van vervoer, hebben over het algemeen een grootschalig karakter en strekken zich uit over een langere periode. In het verleden hebben de nationale autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor de planning van de infrastruc- tuur, geregeld gepleit voor een overzicht van de EU- financiering op middellange termijn. Dit kan zelfs nog belangrijker zijn bij projecten 3. 2. 3. die door het bedrijfsleven of via openbaar/particuliere partnerschappen worden gefinancierd, omdat de finan- ciering van dergelijke projecten van alle deelnemers harde toezeggingen op langere termijn vereist. 3. 2. 4. Met de voorgestelde nieuwe benadering zou het mogelijk zijn om de steun van de EU t. b. v. een bepaald project de vorm van één meerjarige financiering te geven, i. p. v. een reeks jaarlijkse projectvoorstellen. 3. 2. 5. Bij bepaalde langlopende projecten zou op dezelfde manier met de budgettaire verplichtingen kun- nen worden omgegaan als bij de Structuurfondsen, totale d. w. z. dat steunbedrag wordt uitgekeerd, op basis van het oor- spronkelijke financieringsbesluit van de Commissie. jaarlijks een gedeelte van het 3. 2. 6. Het Comité beschouwt de „indicatieve meerja- renprogramma’s” als de belangrijkste herziening van 6. 4. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 93/31 de verordening, waarmee de steunaanvragers grote voordelen worden geboden, terwijl tegelijkertijd het beheer van de aanvragen wordt vereenvoudigd. 3. 2. 7. Het Comité merkt voorts op dat de Commissie zou moeten bedenken hoe de lokale en regionale belangen tijdens het programmeringsproces in aanmer- king dienen worden genomen. 3. 3. Steunvormen en -bedragen De Commissie, de lid-staten en de initiatief- 3. 3. 1. nemers uit het bedrijfsleven zijn sinds 1995 betrokken geweest bij 1 145 steunaanvragen ten bedrage van in totaal 3 232 miljoen ecu. De Commissie en het TEN-comité hebben 448 aanvragen gehonoreerd; daar- mee was een totaalbedrag van 983 miljoen ecu gemoeid. In de energie- en telecommunicatiesector is tot dusver alleen steun verleend voor studies. In het licht van de opgedane ervaringen stelt de Commis- sie het volgende voor: de financie¨le participatie van de Gemeenschap 3. 3. 2. mag het maximum van 50 % overschrijden voor studies die op initiatief van de Commissie worden uitgevoerd (artikel 4, lid 1, sub a); 3. 3. 3. beperkt; rentesubsidies worden niet langer tot vijf jaar er kan steun worden verleend in de vorm 3. 3. 4. van subsidie of deelneming in risicokapitaal t. b. v. investeringsfondsen of vergelijkbare financie¨le onderne- mingen die zich in de eerste plaats richten op het verstrekken van risicokapitaal voor TEN-projecten (arti- kel 4, lid 1, sub e); 3. 3. 5. de Commissie zorgt voor een maximaal multip- liereffect van de krachtens de verordening verstrekte steun door het gebruik van particuliere financierings- bronnen te stimuleren (artikel 4, lid 3); voor projecten die betrekking hebben op meer 3. 3. 6. dan één lid-staat of die uit oogpunt van het trans- Europees belang in ruimere zin van grote waarde zijn, waaronder projecten met een belangrijke milieudimen- bronnen te stimuleren (artikel 4, lid 3); 10 tot 20 % van de totale investeringskosten (aanvulling op artikel 5, lid 3). 3. 3. 7. Het Comité benadrukt dat de verschillende onderdelen van de netwerken uiteenlopende kenmerken hebben en dus van verschillend belang zijn voor de Unie, de lid-staten en vooral voor de regionale en lokale overheden. Het gerechtvaardigd het zeker steunniveau in bepaalde gevallen die van aanzienlijk belang voor de Unie zijn, te verhogen tot 20 % van de totale investeringskosten. Een en ander is geı¨llustreerd aan de hand van „ontbrekende schakels”, die zich — vaak bij grensoverschrijdende projecten — voordoen. lijkt waar het internationale verkeer vastzit in files die worden veroorzaakt door het regionale verkeer. In deze regio’s moeten maatregelen worden genomen om het doorgaand verkeer te scheiden van het bestemmingsverkeer, zoals nieuwe rondwegen of regulerende initiatieven. Het wordt echter steeds duurder om nieuwe verbindingen aan te leggen in volgebouwde gebieden, waar sprake is van een felle concurrentie om grond. Deze speciale verbindingen zijn vaak moeilijk te financieren met de gebruikelijke middelen op nationaal en lokaal niveau. Een extra stimulans in de vorm van meer steun van de Unie zou het gemakkelijker maken om op regionaal niveau oplossingen op basis van cofinanciering te vinden voor dergelijke projecten. Het Comité gaat ervan uit dat dit type projecten kan worden gekwalificeerd als „projecten van aanzienlijk trans-Europees belang”. vervoerssystemen 3. 3. 9. De infrastructuur van de trans-Europese net- werken dient te worden aangevuld met regionale en lokale -infrastructuurvoor- zieningen die op de trans-Europese netwerken zijn aangesloten en waarmee intermodaliteit wordt bevor- derd en een impuls wordt gegeven aan duurzame, efficie¨nte en milieuvriendelijke systemen voor het open- baar vervoer. en De Commissie acht het terecht van belang dat 3. 3. 10. optimale voorwaarden worden gecree¨erd voor co- financiering van de trans-Europese netwerken door het bedrijfsleven. 3. 3. 11. Onder druk van hun financieel-economische situatie hebben de EU-lid-staten hun overheidsinveste- ringen moeten terugschroeven; de vervoersinfrastructuur is daarbij één van de zwaarst getroffen sectoren. Deson- danks heeft de sterke groei van het wegverkeer en het wagenpark zich onverminderd voortgezet. 3. 3. 12. De kloof tussen vraag en aanbod heeft geleid tot een stijging van de externe kosten van het vervoer, met name van de maatschappelijke kosten die worden veroorzaakt door congestie, milieuschade en ongevallen. 3. 3. 13. Het huidige debat draait om het volgende probleem: enerzijds is het uit het oogpunt van het concurrentievermogen en de cohesie binnen Europa noodzakelijk de vervoersnetten te verbeteren en voor betere aansluitingen te zorgen om het toenemende verkeer te kunnen opvangen en de mobiliteit te verge- makkelijken; anderzijds dient rekening te worden gehou- den met het milieu, hetgeen beperkingen aan de uitbrei- ding van het vervoersnet stelt en de betrokken investerin- gen duurder maakt. 3. 3. 14. In het licht van dit probleem en de noodzaak om nieuwe financieringsbronnen voor de investeringen in de infrastructuur te vinden, lijkt de oplossing te liggen in het vinden van nieuwe, flexibelere financieringsfor- mules en -regelingen waarmee een adequaat kader voor participatie van het bedrijfsleven en het aantrekken van kapitaal wordt gecree¨erd. Andere zwakke schakels in de TEN’s zijn de 3. 3. 8. overbelaste verbindingen in volgebouwde gebieden, In de toelichting bij Verordening (EG) 3. 3. 15. nr. 2236/95 wordt meerdere malen verwezen naar de in C 93/32 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 4. 1999 artikel 129 B genoemde doelstellingen en de in artikel 129 C opgenomen richtsnoeren, teneinde bij te dragen tot de verwezenlijking van de in de artikelen 7 A en 130 A van het Verdrag bedoelde doelstellingen. Met de voorgestelde herziening worden deze verwijzingen deels weggelaten, terwijl het voor de regio’s, met name de perifere en minder ontwikkelde regio’s en de plattelands- gebieden, van belang is dat deze richtsnoeren niet veronachtzaamd worden, omdat aan de hand daarvan kan worden beoordeeld of de voorgestelde wijziging van de verordening in overeenstemming is met de in het Verdrag vastgelegde doelstellingen. 3. 3. 16. Een essentieel aspect van de trans-Europese netwerken is de bijdrage die zij leveren tot de samenhang en tot een harmonische en rechtvaardige ontwikkeling van de regio’s. Daarom dienen ook de maatregelen in het kader van de nieuwe verordening niet alleen gericht te zijn op bevordering van de onderlinge koppeling en interoperabiliteit van de nationale netwerken, maar ook op verbetering van de toegang tot deze netten en van de verbindingen met de insulaire, niet aan zee grenzende, perifere en, in het algemeen, minder ontwikkelde regio’s. 4. Verdere wijzigingen 4. 1. De overige voorgestelde wijzigingen zijn van aanvullende en technische aard. Er worden met name financie¨le en procedurele bepalingen ingevoerd, alsmede voorschriften inzake de voorafgaande beoordeling, toe- zicht, evaluatie, informatie en bekendmaking, en ook regels voor het indienen van steunaanvragen, m. b. t. de goedkeuring door de lid-staten van de aanvragen die door het bedrijfsleven zijn ingediend. 4. 2. Zo voorziet artikel 8 van de gewijzigde verorde- ning in de mogelijkheid dat rechtstreeks betrokken openbare of particuliere ondernemingen of instanties Brussel, 14 januari 1999. met toestemming van de lid-staat of lid-staten steunaan- vragen bij de Commissie indienen. 4. 3. Het Comité vindt dat er een tweede lid aan dit artikel zou moeten worden toegevoegd, waarin de lokale en regionale overheden de mogelijkheid wordt geboden om aanvragen voor financie¨le steun t. b. v. studies recht- streeks bij de Commissie in te dienen, zonder dat voorafgaande toestemming van de lid-staat is vereist. Daarmee zouden steunaanvragen voor studies anders worden behandeld dan steunaanvragen voor projecten. Het Comité acht toestemming van de lid-staat wel noodzakelijk bij steunaanvragen voor projecten die door lokale en regionale overheden worden ingediend. Daarentegen zouden de lokale en regionale overheden meer ruimte voor zelfstandig optreden moeten krijgen bij het stimuleren van studies; enerzijds omdat planning van de infrastructuur grotendeels de taak van de lokale en regionale overheden is, anderzijds omdat de regio’s een grotere rol zouden moeten spelen bij en meer initiatief zouden moeten nemen tot het stimuleren van studies die mogelijk gevolgen voor de trans-Europese netwerken hebben. Daarom zou het logisch zijn dat de lokale en regionale overheden hun steunaanvragen voor studies rechtstreeks bij de Commissie kunnen indienen. 4. 4. De lid-staten zullen hoe dan ook via de vertegen- woordigers van het in artikel 17 van de huidige verorde- ning voorziene comité op de hoogte zijn van de aanvragen die door de lokale en regionale overheden zijn ingediend; zij zullen zich door middel van het in artikel 17, lid 3 voorziene advies over deze aanvragen uitspreken. 5. Uitbreiding van de Unie 5. 1. Uitbreiding van de Unie zal verdere herzieningen van de verordening vergen. In dit stadium kan hiermee volgens de Commissie geen rekening worden gehouden. 5. 2. De huidige verordening maakt het reeds mogelijk om steun te geven aan verbindingen met derde landen. De voorzitter van het Comité van de Regio’s Manfred DAMMEYER


title: Advies van het Comité van de Regio's over de "Mededeling van de Commissie over het Sociaal Actieprogramma 1998-2000"

eurovoc_concepts:
EU employment policy
European social policy
cooperation policy
local authority
regional authority
social change

text: C 93/56 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 4. 1999 Advies van het Comité van de Regio’s over de „Mededeling van de Commissie over het Sociaal Actieprogramma 1998-2000” HET COMITÉ VAN DE REGIO’S, (1999/C 93/09) gezien de Mededeling van de Commissie over het „Sociaal Actieprogramma 1998-2000” (COM(1998) 259 def. ); gezien het besluit van de Commissie d. d. 5 mei 1998, het Comité van de Regio’s hierover te raadplegen, overeenkomstig artikel 198 C, lid 1, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap; gezien het besluit van zijn Bureau d. d. 13 mei 1998, commissie 5 „Sociaal beleid, volksgezond- heid, consumentenbescherming, onderzoek, toerisme” met de voorbereiding van dit advies te belasten; gezien het ontwerpadvies (CDR 277/98 rev. ) dat op 9 november 1998 door commissie 5 is goedgekeurd (rapporteur: mevrouw Buron), heeft tijdens zijn op 13 en 14 januari 1999 gehouden 27e zitting (vergadering van 14 januari) het volgende advies goedgekeurd. 1. Inleiding: de gegrondheid van de Mededeling van de Commissie 1. 1. Een nieuwe fase in het sociaal beleid Het Comité van de Regio’s is van mening dat de Mededeling van de Europese Commissie „Sociaal Actie- programma 1998-2000” een essentieel instrument voor de ontwikkeling van het Europees sociaal model is. 1. 1. 1. Het Comité van de Regio’s heeft zijn prioritei- ten ten aanzien van het Europees sociaal model uiteen- gezet in zijn adviezen van: — 11 juni 1997 „Rapport van het Comité van Wijzen: Het Europa van de burger- en sociale rechten”; — 20 september 1995 „Sociaal Actieprogramma voor de middellange termijn — 1995-1997”; — 16 november 1994 „Europees Sociaal Beleid: Toe- komstige acties voor de Unie”. Het sociaal actieprogramma 1998-2000 is van bijzonder belang omdat het overeenstemt met een nieuwe fase in het Europees sociaal beleid. Deze fase wordt gekenmerkt door: 1. 1. 3. een bredere en solidere rechtsgrondslag, met name door een sociaal hoofdstuk en een titel over werkgelegenheid in het Verdrag van Amsterdam op te nemen; een herwaardering van het sociaal beleid binnen 1. 1. 4. het communautair beleid, doordat de wisselwerking tussen economisch en sociaal beleid eindelijk wordt erkend. In de praktijk leidt dit tot gezamenlijke Raads- vergaderingen van de ECOFIN-ministers en de ministers van Sociale Zaken. De jaarlijkse goedkeuring van richtsnoeren voor de werkgelegenheid, samen met de bestudering van de nationale plannen voor de werkgele- genheid, is een aanpak die vergelijkbaar is met het uitoefenen van „multilateraal toezicht” op economisch gebied; 1. 1. 5. een nieuwe impuls op wetgevingsgebied, d. m. v. afspraken tussen de sociale partners, die tot de goedkeu- ring van een aantal belangrijke richtlijnen hebben geleid. 1. 2. Het Europees sociaal model: uitdagingen en drin- gende behoeften Deze nieuwe fase is des te noodzakelijker omdat het Europees sociaal model voor tal van uitdagingen staat, die de Commissie terecht onderstreept: 1. 1. 2. wordt gehouden met: een globale visie, waarbij tegelijkertijd rekening — het werkgelegenheidscijfer blijft veel te laag; — de bevordering van de werkgelegenheid, — de bestrijding van sociale uitsluiting en de bevorde- ring van gelijke kansen, en, — de wil, een goed functionerend model van sociale zekerheid in stand te houden door het te vernieuwen; — de noodzaak, zeer snel in te spelen op de nieuwe vormen van arbeidsorganisatie en de opkomende informatiemaatschappij; — de opkomst van sociale uitsluiting in een samenleving die, vergeleken met de rest van de wereld, toch als „rijk” kan worden bestempeld; 6. 4. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 93/57 — de vergrijzing; — het streven van de burgers naar meer democratie en een echte „maatschappelijke dialoog”. Bovendien treden tegenwoordig steeds duidelij- 1. 3. ker spanningen op tussen het economische concurrentie- vermogen enerzijds en het sociaal model anderzijds: deze houden verband met een krappe begroting, een evenwichtige verdeling van de middelen (pensioenen, uitkeringen), arbeidskosten en minimumloon, flexibili- teit en veiligheid, enz. Om te voorkomen dat deze spanningen uitmonden in fundamentele tegenstrijdighe- den, dient Europa haar sociaal model verder te ontwik- kelen. Daar is haast bij: het verschijnsel van sociale uitsluiting in de steden grijpt om zich heen, en gaat vaak gepaard met uitingen van racisme en breuken tussen gemeenschappen; steeds meer mensen raken uitgesloten van de arbeidsmarkt, en de stelsels voor sociale zekerheid (uitkeringen en pensioenen) raken geheel verstikt. Ont- wikkeling van het sociaal model zal moeilijk zijn, vooral vanwege de begrotingsbeperkingen waar alle overheden in Europa (op nationaal, regionaal en lokaal niveau) mee te maken hebben, maar dat het nodig is wordt alom erkend. 1. 4. Het Comité van de Regio’s is ervan overtuigd dat het Europees sociaal model moet inspelen op de veranderingen, en de middelen moet hebben om daarop vooruit te lopen. Een Europese aanpak is dan ook essentieel om sociale minimumnormen te garanderen en de sociale cohesie van de Unie — een voorwaarde voor haar economische groei — te waarborgen. 1. 5. De rol van de lokale en regionale overheden in de grote maatschappelijke veranderingen Alle overheidsniveaus (Unie, lid-staten, regio’s, gemeen- ten) zijn bij de ontwikkelingen betrokken, en de Europese Commissie heeft een belangrijke coördinerende en stimulerende rol. Terwijl de lid-staten verantwoordelijk zijn voor het sociaal beleid van hun land, krijgen de lokale en regionale overheden rechtstreeks te maken met de veranderingen die dit beleid ondergaat. Deze veranderingen ontstaan immers op lokaal niveau, zij worden zichtbaar op een bepaald grondgebied, en de territoriale lichamen hebben de gevolgen ervan in goede banen moeten leiden. Ondanks de beperkte middelen voor deze nieuwe taken, hebben de lokale overheden hun aanpassingsvermogen laten zien: zij zijn de drijfkracht achter de economische ontwikkeling ter bevordering van de werkgelegenheid geworden; zij zorgen voor de maatschappelijke integratie en moderniseren hun diensten ten einde de cohesie op hun grondgebied te beschermen. In feite brengen zij het subsidiariteitsbegin- sel dagelijks in praktijk. Uit hoofde van dit beginsel dienen de lokale en regionale overheden te worden betrokken bij het uitwerken van een Europees sociaal beleid, en bij te dragen aan het zoeken naar oplossingen voor de problemen van alledag. De lokale overheden, en vooral de kleinere daarvan, hebben immers eens te meer bewezen dat zij niet alleen goed op de hoogte zijn van de op hun grondgebied levende en veranderende behoeften, maar ook van de meest geschikte middelen en sociale maatregelen om daarop doeltreffend in te spelen. Een en ander veronderstelt een betere kennis (met geschikte statistische hulpmiddelen) van de be- voegdheden en interventiemogelijkheden van de territo- riale lichamen op de verschillende actiegebieden die in de Mededeling worden gepresenteerd, afhankelijk van de bestuurlijke structuur in de lid-staten van de Europese Unie. 1. 6. Het Comité van de Regio’s onderstreept overi- gens dat de activiteiten van de territoriale lichamen voor de bevordering van de werkgelegenheid en de bestrijding van sociale uitsluiting de nodige financie¨le steun van de nationale overheid en de EU moeten krijgen. Bij de Mededeling van de Commissie moeten de volgende kanttekeningen worden geplaatst: 2. De grondslagen van de vernieuwing De Commissie onderstreept terecht dat het sociaal beleid van de Unie tegenwoordig over een steviger fundament en een verzameling instrumenten beschikt op basis waarvan de vernieuwing kan worden voorbereid; zij benadrukt met name de bredere rechtsgrondslag in de Verdragen, de goedkeuring van nieuwe wetgevingsvoor- stellen, de verdieping van de sociale dialoog en de verbreding van de discussie over het sociaal beleid. De vernieuwing van het sociaal beleid dient dus zowel op het niveau van de grondslagen van de Unie als door middel van goed met het algemene kader gecoördineerde, concrete acties te worden aangepakt. 2. 1. De verworvenheden: ratificatie van het Verdrag van Amsterdam De eerste verworvenheid is het Verdrag van Amsterdam. Het Comité van de Regio’s wijst erop dat op bepaalde terreinen, net als voor het werkgelegenheidsbeleid is gedaan, onmiddellijk maatregelen moeten worden ge- troffen, zonder de ratificatie van het Verdrag door de lid-staten af te wachten. Zo moeten op grond van artikel 95 van het Verdrag van Amsterdam en de daaraan gehechte Verklaring, met inachtneming van de bevoegdheden van de lid-staten maatregelen ter verbetering van de situatie van personen met een handicap worden voorgesteld. 2. 2. Het wetgevingswerk voortzetten De tweede verworvenheid wordt gevormd door het geheel van richtlijnen die door de Europese Commissie zijn goedgekeurd of voorgesteld op het gebied van gezondheid en veiligheid, arbeidsomstandigheden en gelijke kansen. De meest recente richtlijnen inzake ondernemingsraden, ouderschapsverlof of atypische ar- beid laten zien dat de inspanningen van de Commissie, C 93/58 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 4. 1999 de Raad en het Parlement op wetgevingsgebied noodza- kelijk zijn voor de consolidering van het kader van sociale minimumnormen, zoals de Commissie terecht onderstreept. Het CvdR dringt er met name op aan dat de Commissie de in bijlage 2 van de Mededeling genoemde maatregelen uitvoert. Deze inspanningen moeten worden voortgezet en in de eerste plaats op de Europese sociale dialoog zijn gebaseerd. — garant staat voor lokale en regionale overheidsdien- sten. De lokale en regionale overheden zijn bereid deze verantwoordelijkheden op zich te nemen, mits zij daar- voor over voldoende financie¨le middelen kunnen be- schikken. 2. 3. Werkprogramma 3. 1. Het eigenlijke „sociale” actieterrein: specifieke rol van de lokale overheid: dienstverlening Het Comité van de Regio’s is verheugd over de uitvoering van het werkprogramma van de Commissie. Het herin- nert eraan dat de strategische initiatieven gevolgen hebben voor de lokale en regionale overheden, en wenst over het gehele programma te worden geraadpleegd. 2. 4. Discussie over het sociaal beleid Het Comité van de Regio’s steunt het idee dat in het Europese sociaal beleid rekening moet worden gehouden met demografische trends, de sociale bescherming en de bestrijding van racisme. Het sociaal beleid dient beslist met de andere communautaire beleidstakken te worden geı¨ntegreerd en als één geheel te worden behandeld. De werkloosheid is de grootste uitdaging: de bezettings- graad blijft te laag, vaak om sterk uiteenlopende redenen, waarvan het gebrek aan scholing bijzonder zorgwekkend is. Bovendien wordt iemand die zijn baan verliest of geen toegang heeft tot de arbeidsmarkt daardoor geconfronteerd met uitsluiting, armoede en de noodzaak zich om te scholen. Hoewel de territoriale lichamen bij hun economisch beleid maar weinig manoeuvreerruimte hebben, zijn zij betrokken bij het steunen van de ontwikkeling van bedrijven en van de opleiding en scholing van mannen en vrouwen, en moeten zij diensten aan de burgers verlenen (bijstand, huisvesting, sociale zorg, en maatschappelijke en burgerlijke integratie). Hiertoe dienen zij hun administratie te moderniseren. Deze integratie mag zich niet beperken tot zaken als gelijke kansen; alle „sociale aspecten” van het communautaire beleid moeten stelselmatig in de overwe- gingen worden meegenomen. 3. 2. De arbeidspatronen en arbeidsorganisatie veran- deren: hierop kan worden ingespeeld m. b. v. aanpassings- vermogen en flexibiliteit, mits hierover overleg wordt gepleegd en de veiligheid wordt gewaarborgd. 3. De uitdagingen van een veranderende wereld aan- gaan Deze veranderingen, die voornamelijk verband houden met de ontwikkeling van de arbeidswereld, hebben vaak zwaarwegende gevolgen voor de lokale overheden, die zich geconfronteerd zien met crisissituaties (faillissemen- ten, tekort op de arbeidsmarkt, uitsluiting). Zij moeten steeds weer nieuwe oplossingen uitproberen om hun grondgebied te beschermen. Hoewel de lid-staten voor tal van aspecten van sociaal beleid bevoegd zijn, spelen de territoriale bestuurslichamen op dit gebied een steeds grotere rol als: — werkgever; — bestrijder van de sociale uitsluiting; — promotor van de economische bedrijvigheid op hun grondgebied; — verlener van sociale diensten; — instantie die verantwoordelijk is voor gezondheid en veiligheid; — verantwoordelijk is voor de democratische participa- tie van de burgers; De sociale uitsluiting houdt stand ondanks het 3. 3. steunbeleid van de staat, en brengt het Europees sociaal model in gevaar. Op lokaal en regionaal niveau wordt gee¨xperimenteerd met nieuwe manieren om de uitslui- ting te bestrijden: deze ervaringen moeten stof tot nadenken geven bij de bezinning op nationaal en Europees niveau over de vernieuwing van het sociaal beleid. 3. 4. Het Comité van de Regio’s onderstreept de noodzaak, te inventariseren wat de bevoegdheden van de lokale en regionale overheden op deze gebieden zijn en welke soorten maatregelen zij nemen. Ook dringt het er bij de lid-staten en de Raad op aan, erop toe te zien dat met deelname aan deze beleidsmaatregelen volop rekening wordt gehouden. Deze inventarisatie is des te meer noodzakelijk daar de Europese Unie, mede in het vooruitzicht van de komende hervorming van de structuurfondsen, volop rekening moet kunnen houden met de verschillende door de regionale en lokale overhe- den op sociaal gebied getroffen maatregelen. 3. 5. Het Comité van de Regio’s dringt er bij de Commissie op aan, ervoor zorg te dragen dat het mededingingsbeleid (toezicht op de verlening van regio- nale of nationale overheidssteun) niet in strijd is met de bevordering van de werkgelegenheid op lokaal of regionaal niveau. 6. 4. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 93/59 3. 6. Noodzaak van statistieken en indicatoren Vanwege hun bevoegdheden en het feit dat zij dicht bij de burgers staan, zijn de lokale overheden verantwoordelijk voor tal van aspecten van sociaal beleid. Zij beschikken echter niet over indicatoren en statistieken waarmee zij in één klap de sociale en demografische ontwikkelingen en de impact van hun maatregelen kunnen beoordelen. Bovendien hebben de communautaire instellingen lokale indicatoren nodig, om het cohesiebeleid, het stedelijk beleid en de impact van de Structuurfondsen te beoorde- len, en om de bestudering van het Europees Ruimtelijk Ontwikkelingsperspectief (EROP) te vergemakkelijken. Om te voorkomen dat de territoriale lichamen oneven- wichtig hoge kosten moeten maken, dient te worden gestreefd naar samenvoeging met de statistische activitei- ten van de EU. Het Comité van de Regio’s dringt erop aan dat deze indicatoren op lokaal of regionaal niveau worden vastgesteld (m. b. v. NUTS II of III). Hun toetreding tot de Unie moet worden voorbereid, om verschillen in arbeidskosten, sociale zekerheid en arbeidsomstandigheden gelijk te trekken. Een plotselinge omschakeling is voor deze landen ondenkbaar; het is dan ook van groot belang dat zij worden geholpen onmiddellijk de nodige aanpassingen voor te bereiden, zodat de cohesie in Europa ook in de toekomst bewaard blijft. 3. 10. De toetreding van de kandidaat-lid-staten tot het Comité van de Regio’s Het Comité van de Regio’s is van mening dat de lokale en regionale overheden, zelfs als zij momenteel in deze landen nauwelijks ontwikkeld zijn, een fundamentele rol zullen spelen in het aanpassingsproces, omdat zij dicht bij de burgers staan. Het Comité dringt er bij de Unie op aan, de lokale en regionale overheden van de toekomstige lid-staten de status van waarnemer toe te kennen binnen het Comité, zodat zij actief aan de uitbreiding van de Unie kunnen deelnemen. 3. 7. De opbouw van de Europese Unie: integratie van het economisch en sociaal beleid 3. 11. De uitwisseling van ervaringen Europa staat op het punt om, met de totstandkoming van de monetaire unie, de interne markt te voltooien. Hoewel de economische belangen voorop staan, mogen de sociale aspecten in geen geval los daarvan worden gezien; de wisselwerking tussen het economisch en sociaal beleid dient in aanmerking te worden genomen. Om deze onderlinge vervlechting te beoordelen, hebben de Commissie, de lid-staten en de lokale en regionale overheden gegevens nodig; zij moeten discussies en uitwisselingen organiseren, om ervoor te zorgen dat het economisch en sociaal beleid op alle niveaus wordt gecoördineerd. 3. 8. Demografische gegevens in de De Commissie plaatst dit probleem terecht schijnwerpers. De demografische ontwikkeling heeft nu al gevolgen en zal steeds meer gevolgen hebben voor de werkgelegenheid en de sociale zekerheid, maar ook voor het leefklimaat, de sociale zorg en de dienstverlening aan de burgers. Deze terreinen vallen onder de bevoegd- heid van de lokale overheden: worden daarvoor meer investeringen gedaan, dan kan de werkgelegenheid in deze sectoren eveneens toenemen. 3. 9. De uitbreiding Bij de vernieuwing van het Europees sociaal model moet rekening worden gehouden met de uitbreiding van de Unie. Overname van het acquis communautaire is een absoluut noodzakelijke voorwaarde voor de toetreding van nieuwe lid-staten. De economische, maatschappelij- ke en demografische structuur van de toekomstige lid-staten wijkt sterk af van die van de huidige lid-staten. Het Comité van de Regio’s acht het bovendien wenselijk dat de uitwisseling van ervaringen met de lokale overhe- den van de kandidaat-lid-staten inzake specifieke onder- werpen, wordt bevorderd. Voorgesteld zou moeten worden, het Phare-programma te herzien om er een onderdeel sociaal beleid in op te nemen. 4. De volgende stappen: een agenda voor verande- ringen Het Comité van de Regio’s steunt de doelstelling van de Europese Commissie, dat de economische vooruitgang gepaard moet gaan met sociale vooruitgang. De levens- standaard staat centraal; hieronder vallen een behoorlij- ke kwaliteit van het bestaan, gelijke kansen voor iedereen, en sociale samenhang. Daarnaast is de werkge- legenheid van cruciaal belang, maar hiermee kan nog geen samenleving zonder uitsluiting worden gecree¨erd. De maatschappelijke integratie, de gezondheid en de kwaliteit van het bestaan (leefklimaat, vervoer, onder- wijs) vergemakkelijken de toegang tot de arbeidsmarkt. De lokale en regionale overheden spelen in dit verband een essentie¨le rol. 4. 1. De instrumenten: partnerschap Het lokale niveau als natuurlijke omgeving voor het partnerschap; structuur van het partnerschap: De Commissie onderstreept dat het partnerschap bij uitstek een instrument voor de vernieuwing van het Europees sociaal beleid is. Het Comité van de Regio’s deelt deze zienswijze. De Commissie hoopt dat het debat over het sociaal beleid m. b. v. het partnerschap kan worden verdiept, mede dankzij de politieke, sociale en burgerlijke dialoog. Het Comité van de Regio’s wijst erop dat deze dialoog het beste op lokaal of regionaal C 93/60 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 4. 1999 niveau plaatsvindt. Daar kunnen de politieke, economi- sche en sociale partners samenkomen om de gemeen- schappelijke strategiee¨n uit te stippelen en consensus te bereiken. 4. 2. Een nieuw aspect waarmee rekening dient te worden gehouden is de opkomst van het Europese burgerschap en de burgerlijke dialoog, in aanvulling op de sociale dialoog die inmiddels zijn plaats in het institutionele bestel heeft gekregen. 4. 3. De „burgerlijke” dialoog is het doeltreffendst als deze op lokaal niveau wordt gevoerd over gemeenschap- pelijke en door iedereen aanvaarde doelstellingen. De lokale en regionale overheden zijn eersteklas gespreks- partners, zowel voor het werkgelegenheidsbeleid als voor de verwezenlijking van een samenleving zonder uitsluiting. 4. 4. Het Comité van de Regio’s is verheugd over het feit dat de Europese Commissie het partnerschapsbegin- sel in de Structuurfondsen heeft versterkt, en dringt erop aan dat hetzelfde beginsel op het Europees sociaal beleid wordt toegepast. De lokale en regionale overheden moeten in het kader van een door de Commissie gecoördineerd programma kunnen deelnemen aan de opstelling, uitvoering en beoordeling van dit beleid. 4. 5. Oprichting van forums voor uitwisseling De Europese Commissie heeft werkgroepen opgericht die zich buigen over onderwerpen die de lokale en regionale overheden rechtstreeks aangaan (zoals het anticiperen van industrie¨le veranderingen). Het Comité van de Regio’s wijst erop dat de lokale en regionale overheden dikwijls van deelname worden uitgesloten, en wenst in de toekomst in deze werkgroepen te zijn vertegenwoordigd. Ook wil het bij het door de Commissie aangekondigde periodiek overleg worden betrokken. Het Comité van de Regio’s wenst met name, net als in het verleden deel te nemen aan de volgende Europese Forums voor Sociaal Beleid, die in samenwer- king met de lokale en regionale overheden moeten worden voorbereid. Deze laatsten moeten tevens kunnen deelnemen aan de discussies over sociaal beleid die mogelijk door de volgende voorzitters van de Unie zullen worden georganiseerd. 4. 6. Financie¨le steun: vergemakkelijking van de toe- gang voor de lokale overheden bestemde proefprojecten, met name op werkgelegen- heidsgebied, moeten worden gesteund. Het is zaak duidelijk aan te geven hoe de territoriale lichamen van deze financieringsmogelijkheden gebruik kunnen maken en daarvoor eenvoudiger beheersmodaliteiten uit te werken. 4. 7. De geplande maatregelen Werkgelegenheid * H e t r a a m w e r k : d e l o k a l e o v e r h e d e n b i j d e n a t i o n a l e a c t i e p l a n n e n e n d e b e o o r d e l i n g d a a r v a n b e t r e k k e n De Commissie onderstreept dat de convergentie van de beleidslijnen op werkgelegenheidsgebied waartoe de Unie heeft besloten, een onmisbare aanvulling vormt op de economische en monetaire convergentie. Deze convergentie zal worden verwezenlijkt d. m. v. nationale actieplannen, die door iedere lid-staat zullen worden opgesteld. De Commissie onderstreept dat de regionale instanties hierbij moeten worden betrokken en ook het Comité van de Regio’s wijst hier nadrukkelijk op. Bestudering van de nationale actieplannen van 1998 toont aan dat de lokale en regionale overheden, ondanks hun sleutelrol op werkgelegenheidsgebied, tijdens de voorbereiding van de plannen slechts sporadisch zijn geraadpleegd, en veel te weinig bij de uitvoering zijn betrokken. 4. 8. Het Comité van de Regio’s richt zich tot de Raad met het verzoek hem te betrekken bij de opstelling van de Werkgelegenheidsrichtsnoeren, en dringt er bij de lid-staten op aan dat zij de lokale en regionale overheden bij de opstelling van nationale actieplannen voor de werkgelegenheid betrekken. Het is namelijk van essen- tieel belang dat lokale maatregelen t. b. v. werkgelegen- heid in de NAP’s worden geı¨ntegreerd en geen incidentele „inhaalacties” zijn: zij moeten in een algemene strategie worden opgenomen. * D e m a a t r e g e l e n 4. 9. De Commissie is van plan vanaf 1998 een aantal discussies op gang te brengen. Deze discussies zullen betrekking hebben op de lokale en regionale overheden, en het Comité van de Regio’s wenst hierbij dan ook te worden betrokken: 4. 9. 1. levensstandaard en werkgelegenheid: de levens- standaard dient te worden verbeterd door ongelijkheden tussen regio’s op te heffen, zodat de cohesie in de Unie gewaarborgd is; Het Comité van de Regio’s is ingenomen met de voorstellen van de Commissie in het kader van het ESF en doelstelling 3. Wel wijst het erop dat de programmering, uitvoering en follow-up van het onder- deel „menselijke hulpbronnen” zo veel mogelijk met oog voor de lokale omstandigheden dienen te geschieden. Ook benadrukt het dat de voor de lokale overheden de uitwisseling van gegevens op lokaal niveau: 4. 9. 2. het Comité van de Regio’s benadrukt de noodzaak van de uitwisseling van gegevens, goede praktijken en innovatie m. b. t. de arbeidsmarkt. Dit instrument mag niet beperkt blijven tot het nationaal niveau, maar moet tevens worden gebruikt om de gevolgen van de lokale ontwikkelingen en de verschillen te meten. 6. 4. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 93/61 4. 9. 3. Aangezien innovaties vaak op lokaal niveau plaatsvinden, moet het uitwisselingsprogramma voor ervaringen en gegevens op lokale/regionale basis worden opgezet. Bovendien moeten de lokale en regionale overheden deze gegevens kunnen interpreteren, zodat zij de situatie en de ontwikkelingen op hun grondgebied kunnen evalueren. De gegevensbank die zo ontstaat moet bovendien overeenstemmen met de criteria van de Structuurfondsen. 4. 9. 4. Het Comité van de Regio’s zou graag over de oprichting van zo’n gegevensbank worden geraadpleegd; de territoriale lichamen zouden gemakkelijk toegang tot deze gegevensbank moeten hebben. 4. 9. 5. Zwartwerk: deze activiteit is in strijd met de fundamentele arbeidsrechten, maar vertegenwoordigt in sommige landen een aanzienlijk bestanddeel van de lokale bedrijvigheid. Omdat zij dicht bij de burgers staan, kunnen de lokale en regionale overheden een belangrijke rol spelen bij het opsporen van zwartwerk, en bij pogingen om met name de meest kwetsbare categorie zwartwerkers weer aan een witte baan helpen. Daarnaast kunnen de lokale en regionale overheden ontegenzeggelijk belangrijke bondgenoten zijn in de strijd tegen kinderarbeid. Steun aan de ondernemingscultuur: het Comité 4. 9. 6. van de Regio’s wijst met nadruk op de steun welke de territoriale lichamen bieden bij de oprichting van kleine en middelgrote ondernemingen. 4. 9. 7. Modernisering van de openbare diensten voor arbeidsvoorziening: de praktijk toont aan dat gedecen- traliseerde diensten doeltreffender zijn, omdat zij beter aansluiten op de behoeften van werkzoekenden en ondernemingen. De lokale en regionale overheden moe- ten bij dit vernieuwingsproces worden betrokken. 4. 9. 8. Maatregelen voor lokale ontwikkeling: deze innoverende maatregelen om banen te scheppen vormen de basis van de nieuwe werkgelegenheid in Europa. Zij hebben betrekking op de sociale economie, of hebben rechtstreeks te maken met de handelssector. Deze praktijken zijn onder de loep genomen door de Groep voor prospectief onderzoek van de Europese Commissie. Het Comité van de Regio’s bevestigt zijn steun aan deze actie en dringt erop aan dat deze werkzaamheden door de Commissie worden voortgezet, en dat de resultaten zo breed mogelijk onder de lokale en regionale overheden worden verspreid (met name via Internet). Bovendien hoopt het Comité dat de Commissie haar steun aan de territoriale werkgelegenheidspacten voortzet. Het benadrukt nog eens dat de regionale en lokale overheden over voldoende mankracht en financie¨le middelen moe- ten beschikken om innoverende activiteiten te kunnen opzetten, en dat het raderwerk van de lokale ontwikke- ling in grote mate door de Structuurfondsen moet kunnen worden gesteund. 4. 10. Modernisering van de onderwijs- en opleidings- programma’s: binnen de grenzen van hun bevoegdheden zullen de territoriale bestuurslichamen partners bij de nieuwe communautaire programma’s zijn, en bij de voorbereiding daarvan moeten worden betrokken. 4. 10. 1. Ondernemingscultuur, aanpassing en oplei- ding: de territoriale lichamen, die de drijfkracht achter de economische ontwikkeling zijn, hebben nu reeds diensten opgezet om de oprichting van bedrijven te begeleiden; deze diensten (bedrijvencentra, gezamenlijke beheersfaciliteiten, enz. ) zijn toegespitst op de lokale situatie. Samen met de ter plaatse gevestigde onderne- mingen kunnen zij de behoeften op het stuk van aanpassing en opleiding van arbeidskrachten inventa- riseren. Het Comité van de Regio’s hoopt dat de dialoog tussen de particuliere sector en de lokale overheid inzake de aanpassing van arbeidskrachten, in doelstelling 3 van de Structuurfondsen wordt opgenomen. Gelijke kansen: op dit terrein is een rol 4. 10. 2. weggelegd voor de lokale en regionale overheden, aangezien zij de daarvoor benodigde diensten verlenen, zoals structuren om de opvang van kinderen en hulp- behoevenden en de mobiliteit van gehandicapten moge- lijk te maken. Bovendien voeren zij steunmaatregelen t. b. v. de meest kwetsbare bevolkingsgroepen (jongeren, vrouwen, langdurig werklozen, enz. ) uit. Hun ervaringen moeten in de Europese programma’s worden verwerkt. 4. 10. 3. Gezinsleven: gezinsvriendelijke werkgelegen- heidsstrategiee¨n die rekening houden met veranderende gezinssituaties kunnen slechts in nauwe samenwerking met de lokale overheden worden uitgestippeld; die zijn immers verantwoordelijk voor de opvang- en zorgstruc- turen en hebben de taak te voorzien in de behoeften van de oudere bevolkingsgroep. 4. 10. 4. Vrij verkeer: met name in de grensregio’s is het zaak dat de lokale en regionale overheden in samenwerking met de Commissie proefprojecten op- zetten. 4. 11. De veranderende arbeidswereld 4. 11. 1. D e s o c i a l e d i a l o o g o n t w i k k e l e n Het Comité van de Regio’s beveelt aan dat de lokale en regionale overheden, die aan de basis van het „sociale contract” en de democratie liggen, in de toekomst actief deelnemen aan de sociale dialoog. 4. 11. 2. Aangezien de lokale en regionale overheden belangrijke werkgevers zijn, verleent het Comité van de Regio’s zijn steun aan de instanties die aan de sociale dialoog op bedrijfsvakniveau deelnemen en deze vooruit helpen. Het Comité meent dat het wenselijk is, de als C 93/62 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 4. 1999 werkgevers opererende territoriale lichamen volgens het geldende nationale bestuursrecht bij de vaststelling van een Europese arbeidswetgeving te betrekken. 4. 11. 7. G e z o n d h e i d e n v e i l i g h e i d 4. 11. 3. T e l e w e r k Telewerk kan een manier zijn om banen te scheppen in gebieden die op grote afstand van de traditionele dienstencentra liggen. Om de ontwikkeling van telewerk in goede banen te leiden beveelt het Comité van de Regio’s aan, een statuut voor de bescherming van telewerkers op te stellen, waarin rekening wordt gehou- den met het specifieke karakter van dit type arbeid, dat varieert naar gelang van het gebied waar het wordt verricht. 4. 11. 4. A n t i c i p e r e n o p i n d u s t r i e¨ l e v e r - a n d e r i n g e n Het anticiperen op industrie¨le veranderingen is voor de lokale en regionale overheden van groot belang, willen zij economische crises en sociale onrust vermijden. De coherentie op het gebied van openbare steunverlening en Structuurfondsen is eveneens een probleem dat op lokaal/regionaal niveau moet worden aangepakt. Het Comité van de Regio’s betreurt het dat het niet bij de werkzaamheden van de Groep op hoog niveau is betrokken, en dringt erop aan dat voortaan met de territoriale bestuursniveaus rekening wordt gehouden. 4. 11. 5. D e i n f o r m a t i e m a a t s c h a p p i j e n n i e u w e d i e n s t e n De lokale en regionale overheden hebben op twee niveaus te maken met de informatiemaatschappij: bij hun interne organisatie, en bij hun dienstverlening aan de burgers. De lokale overheden zijn bevoegd op terreinen waar de informatiemaatschappij een grote rol speelt (gezondheid, veiligheid, vervoer, enz. ); zij dienen dan ook een grote inspanning te leveren om hun personeel en structuur aan te passen, zodat een optimaal gebruik van de nieuwe technologiee¨n wordt gemaakt. Daarnaast spelen de lokale overheden een rol bij het streven om alle burgers toegang tot de informatiemaat- schappij te geven; zij dienen als katalysator op te treden tussen de industrie¨le ontwikkeling en de behoeften van de burgers, om te voorko´men dat de kloof tussen „ingewijden” en degenen die geen toegang tot de informatietechnologie hebben, dieper wordt. 4. 11. 6. Het Comité van de Regio’s onderstreept dat de nieuwe technologiee¨n de democratische verhouding tussen de burgers en de territoriale overheid zullen veranderen, en nieuwe manieren van democratische participatie zullen genereren. Het Comité van de Regio’s hoopt dat de territoriale lichamen dankzij specifieke programma’s en de Structuurfondsen voldoende mid- delen en deskundigheid in huis krijgen. De lokale en regionale overheden hebben in twee opzichten te maken met dit probleem: — als werkgevers; — als verantwoordelijken voor het milieu: om die reden is het van belang dat de richtlijnen m. b. t. milieu, gezondheid en veiligheid worden gecoördineerd. 4. 12. Een samenleving zonder uitsluiting Op dit terrein, waar de maatregelen zo dicht mogelijk bij de burgers moeten worden ontplooid, om een persoonlijke follow-up mogelijk te maken, ligt het optreden van de lokale overheden het meest voor de hand. Het overheidsbeleid dat volgens de Commissie terecht een belangrijke rol speelt, is grotendeels lokaal, regionaal en stedelijk beleid, zelfs als het in het kader van de nationale socialezekerheidsstelsels wordt uitgevoerd. Sociale zekerheid 4. 13. Uitwisseling van ervaringen Bij de beoordeling van de vooruitgang van de socialeze- kerheidsstelsels, zou het nuttig zijn te beschikken over vergelijkbare gegevens over de rol van de lokale overhe- den in deze stelsels (financiering, uitvoering, enz. ). 4. 14. De overgang naar zelfstandig ondernemerschap vergemakkelijken In vergelijking met de VS is er in Europa één bron van nieuwe arbeidsplaatsen die onvoldoende wordt benut, namelijk de oprichting van nieuwe ondernemingen. Een van de grootste belemmeringen wordt gevormd door het probleem van de sociale zekerheid, die voor zelfstandige ondernemers minder gunstig is dan voor werknemers in loondienst. De lokale en regionale overheden verlenen steun aan pas opgerichte bedrijven, en het Comité van de Regio’s dringt erop aan dat deze steun gepaard gaat met een onderzoek op het niveau van de lid-staten en de Commissie inzake de overgang naar zelfstandig ondernemerschap. Het onderstreept het belang van de oprichting van microbedrijfjes in achtergestelde plattelandsgebieden, probleemwijken in steden en voor bepaalde kansarme bevolkingsgroepen (vrouwen, jonge- ren, enz. ). Het Comité stelt tevens voor dat wordt nagegaan op welke manier steun kan worden verleend aan ondernemingen/organisaties die actief zijn in de zgn. „sociale economie” en dringt erop aan dat de betrokken partners/deelnemers niet worden benadeeld ten opzichte van werknemers in loondienst. 6. 4. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 93/63 4. 15. Demografische trends 4. 21. Volksgezondheid Gezien het belang van de demografische ontwikkelingen en bevolkingsbewegingen voor de lokale overheden (bepaalde gebieden zijn b. v. aantrekkelijker voor oude- ren), zou het Comité van de Regio’s graag met de Commissie over dit onderwerp willen meedenken, zodat met alle territoriale aspecten rekening wordt gehouden. De lokale en regionale overheden moeten de gevolgen van bepaalde veranderingen (zoals de vergrijzing van de bevolking) zien te bestrijden, door de nodige maatregelen te nemen. Hiervoor zijn lokale en regionale statistieken nodig. Door op Europees niveau goede praktijken uit te wisselen kunnen bovendien innoverende en overdraag- bare praktijken worden aangewezen. 4. 16. Mobiliteit en pensioenen 5. De buitenlandse dimensie De mobiliteit van werknemers kan het tekort aan gekwalificeerde arbeidskrachten in sommige arbeids- marktgebieden gedeeltelijk ondervangen. De mobiliteit moet worden bevorderd, met name door de pensioen- rechten in de hele Unie overdraagbaar te maken. Op termijn zal de convergentie tussen socialezekerheidsstel- sels en belastingregimes de mobiliteit van werknemers vergemakkelijken. 4. 17. Middelen om de maatschappelijke integratie op lokaal niveau te bevorderen Het Comité van de Regio’s deelt de zienswijze van de Commissie, dat van passieve maatregelen (uitkeringen) moet worden overgestapt op actieve maatregelen (reı¨n- tegratie in de arbeidsmarkt, sociale economie, enz. ). De lokale en regionale overheden zijn hiermee al druk aan het experimenteren. 4. 18. Het Comité van de Regio’s verzoekt de Commis- sie concrete maatregelen uit te werken — zoals in de Mededeling wordt aangekondigd — om de lokale actoren bij het uitstippelen van een preventieve aanpak van sociale uitsluiting te betrekken. Het wijst erop dat met name steden te maken hebben met het verschijnsel sociale uitsluiting, waardoor de veiligheid, de cohesie en het gevoel van burgerschap in gevaar komen. Het benadrukt de rol van de territoriale bestuurslichamen bij de bestrijding van analfabetisme en de integratie van migranten. 4. 19. Het Comité van de Regio’s herinnert eraan dat het vluchtelingenprobleem in sommige lid-staten een grote rol speelt, en steunt het initiatief van de Commissie om een speciaal programma aan dit onderwerp te wijden. 4. 20. Gelijke kansen Het Comité van de Regio’s heeft toegezegd zich te zullen inzetten voor het gelijkheidsbeginsel en de bestrijding van discriminatie. Lokale initiatieven zijn in dit verband van groot belang om de sociale cohesie en de maatschap- pelijke integratie in het betrokken gebied te waarborgen. 5. 1. De uitwisseling van ervaringen tussen lokale overheden vormt een basis op grond waarvan het Europees sociaal model kan worden uitgedragen. Door een sociale clausule in de overeenkomsten van de Wereldhandelsorganisatie op te nemen zou de sociale dimensie tevens op internationaal niveau een belangrijke factor kunnen worden. 5. 2. Hoewel het Europees sociaal model niet zonder meer kan worden gee¨xporteerd, kan Europa wel „de sociale vooruitgang op het internationale toneel” bevor- deren, zoals de Commissie het formuleert. De program- ma’s voor interregionale samenwerking van de Europese Commissie kunnen de sociale vooruitgang bevorderen. Het Comité van de Regio’s beveelt aan, een sociaal onderdeel in het toekomstige communautaire initiatief voor externe interregionale samenwerking op te nemen. 6. Conclusies Het Comité van de Regio’s staat achter de in de Mededeling uiteengezette doelstellingen en steunt de maatregelen om het Europees sociaal model geschikt te maken voor de economische en maatschappelijke veranderingen. Wel wijst het erop dat de lokale en regionale overheden een centrale rol dienen te spelen, vanwege hun innovatievermogen en het feit dat zij dicht bij de burgers staan. Om ervoor te zorgen dat de lokale en regionale overheden op volwaardige en doeltreffende wijze over de toekomst van het Europees sociaal model kunnen meedenken, wenst het Comité van de Regio’s: 6. 1. bij het communautair werkgelegenheidsbeleid te worden betrokken, met name bij de opstelling van nationale actieplannen voor de werkgelegenheid en de Europese werkgelegenheidsrichtlijnen vanaf het jaar 2000; de lid-staten zouden hun nationale actieplannen voor de werkgelegenheid in het kader van partnerschap- pen met de lokale en regionale overheden moeten opstellen; 6. 2. te worden geraadpleegd over de oprichting van een gegevensbank over sociaal beleid, op basis van lokale en regionale gegevens, zodat vergelijkbare statistieken C 93/64 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 4. 1999 kunnen worden gemaakt om de sociale cohesie in Europa te evalueren; dat de lokale en regionale overheden in hun 6. 3. hoedanigheid van werkgevers deelnemen aan de Euro- pese sociale dialoog; 6. 5. dat de Europese Commissie programma’s voor steun aan innoverende proefprojecten van de lokale en regionale overheden op het gebied van werkgelegenheid en sociaal beleid opzet; 6. 4. een rol te spelen bij het Europese overleg over het sociaal beleid, en met name te worden betrokken bij de voorbereiding van een volgend Europees Forum voor Sociaal Beleid, waar de rol van de lokale overheden beter uit de verf zou moeten komen; 6. 6. dat de lokale en regionale overheden van de kandidaat-lid-staten bij het communautaire beleid op sociaal gebied worden betrokken, met name wat de werkgelegenheid betreft, en aan de werkzaamheden van het Comité van de Regio’s kunnen deelnemen. Brussel, 14 januari 1999. De voorzitter van het Comité van de Regio’s Manfred DAMMEYER Advies van het Comité van de Regio’s over: — het „Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag”, en — de „Speelruimte voor de regio’s en gemeenten in het kader van het economische beleid en het steuntoezicht van de EU” HET COMITÉ VAN DE REGIO’S, (1999/C 93/10) gezien het „Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad tot vaststelling van nadere bepalingen voor toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag” (COM(1998) 73 def. — 98/0060 CNS) (1); gezien het besluit van het Bureau van 13 mei 1998, om overeenkomstig artikel 198 C, vierde alinea, van het EG-Verdrag, een advies ter zake op te stellen en commissie 6, Werkgelegenheid, economisch beleid, interne markt, industrie, MKB, met de voorbereiding van de desbetreffende werkzaamheden te belasten; gezien het op 30 november 1998 goedgekeurde ontwerpadvies van commissie 6 (CDR 284/98 rev. 2) (rapporteurs: de heren Stoiber en Sanz Alonso); overwegende dat het Comité reeds in zijn advies over de „Mededeling van de Commissie aan de lid-staten over het regionale beleid en het mededingingsbeleid — zorgen voor een sterkere concentratie en een betere coherentie” (CDR 236/98 fin) (2) de aandacht vestigde op de problemen in verband met de verhouding tussen regionaal en mededingingsbeleid; overwegende dat de regionale beleidsvorming bij uitstek een aangelegenheid is voor de regio’s en de lokale autoriteiten van de EU; overwegende dat mededingingsbeleid en faire concurrentie gelijke kansen en meer mogelijkhe- den voor iedereen bieden; overwegende dat mededingingsbeleid van nature de economische handelingsvrijheid van de nationale en lagere overheden inperkt, heeft tijdens zijn 27e zitting van 13 en 14 januari 1999 (vergadering van 14 januari) het volgende advies goedgekeurd. (1) PB C 116 van 16. 4. 1998, blz. 13. (2) PB C 51 van 22. 2. 1999, blz. 16


title: Regulamento (CE) n° 86/1999 da Comissão de 14 de Janeiro de 1999 que estabelece os valores forfetários de importação para a determinação do preço de entrada de certos frutos e produtos hortícolas

eurovoc_concepts:
agri-monetary policy
citrus fruit
fruit vegetable
import price
perennial vegetable
pip fruit

text: L 9/6 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 15. 1. 1999 I (Actos cuja publica(cid:135)(cid:209)o (cid:130) uma condi(cid:135)(cid:209)o da sua aplicabilidade) REGULAMENTO (CE) Nº 86/1999 DA COMISS(cid:212)O de 14 de Janeiro de 1999 que estabelece os valores forfet(cid:145)rios de importa(cid:135)(cid:209)o para a determina(cid:135)(cid:209)o do pre(cid:135)o de entrada de certos frutos e produtos hort(cid:146)colas A COMISS(cid:212)O DAS COMUNIDADES EUROPEIAS, Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia, Tendo em conta o Regulamento (CE) nº 3223/94 da Comiss(cid:209)o, de 21 de Dezembro de 1994, que estabelece regras de execu(cid:135)(cid:209)o do regime de importa(cid:135)(cid:209)o dos frutos e dos produtos hort(cid:146)colas (1), com a (cid:156)ltima redac(cid:135)(cid:209)o que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) nº 1498/98 (2), e, nomea- damente, o nº 1 do seu artigo 4º, Tendo em conta o Regulamento (CEE) nº 3813/92 do Conselho, de 28 de Dezembro de 1992, relativo (cid:133) unidade de conta e (cid:133)s taxas de convers(cid:209)o a aplicar no (cid:131)mbito da pol(cid:146)tica agr(cid:146)cola comum (3), com a (cid:156)ltima redac(cid:135)(cid:209)o que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) nº 150/95 (4), e, nomeadamente, o nº 3 do seu artigo 3º, Considerando que o Regulamento (CE) nº 3223/94 prev(cid:136), em aplica(cid:135)(cid:209)o dos resultados das negocia(cid:135)(cid:210)es comerciais multilaterais do «Uruguay Round», os crit(cid:130)rios para a fixa(cid:135)(cid:209)o pela Comiss(cid:209)o dos valores forfet(cid:145)rios de impor- ta(cid:135)(cid:209)o dos pa(cid:146)ses terceiros, relativamente aos produtos e per(cid:146)odos que especifica no seu anexo; Considerando que, em aplica(cid:135)(cid:209)o dos supracitados crit(cid:130)- rios, os valores forfet(cid:145)rios de importa(cid:135)(cid:209)o devem ser fixados nos n(cid:146)veis constantes em anexo, ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO: Artigo 1º Os valores forfet(cid:145)rios de importa(cid:135)(cid:209)o referidos no artigo 4º do Regulamento (CE) nº 3223/94 s(cid:209)o fixados como indi- cado no quadro constante do anexo. Artigo 2º O presente regulamento entra em vigor em 15 de Janeiro de 1999. O presente regulamento (cid:130) obrigat(cid:155)rio em todos os seus elementos e directamente aplic(cid:145)vel em todos os Estados-membros. Feito em Bruxelas, em 14 de Janeiro de 1999. Pela Comiss(cid:209)o Franz FISCHLER Membro da Comiss(cid:209)o (1) JO L 337 de 24. 12. 1994, p. 66. (2) JO L 198 de 15. 7. 1998, p. 4. (3) JO L 387 de 31. 12. 1992, p. 1. (4) JO L 22 de 31. 1. 1995, p. 1. 15. 1. 1999 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 9/7 ANEXO do Regulamento da Comiss(cid:209)o, de 14 de Janeiro de 1999, que estabelece os valores forfet(cid:145)rios de importa(cid:135)(cid:209)o para a determina(cid:135)(cid:209)o do pre(cid:135)o de entrada de certos frutos e produtos hort(cid:146)colas C(cid:155)digo NC 0702 00 00 0707 00 05 0709 10 00 0709 90 70 0805 10 10, 0805 10 30, 0805 10 50 0805 20 10 0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90 0805 30 10 0808 10 20, 0808 10 50, 0808 10 90 0808 20 50 C(cid:155)digo pa(cid:146)ses terceiros (1) Valor forfet(cid:145)rio de importa(cid:135)(cid:209)o (EUR/100 kg) 052 204 999 053 999 220 999 052 204 999 052 204 212 220 624 999 052 204 999 052 464 624 999 052 600 999 052 060 400 404 720 728 999 052 064 400 720 999 87,2 66,9 77,0 102,9 102,9 68,8 68,8 133,1 155,7 144,4 43,1 37,0 46,1 37,0 52,2 43,1 38,6 64,9 51,8 61,0 90,0 86,0 79,0 57,2 63,6 60,4 59,6 44,7 78,2 81,5 90,6 97,1 75,3 137,9 62,3 88,1 63,0 87,8 (1) Nomenclatura dos pa(cid:146)ses fixada pelo Regulamento (CE) nº 2317/97 da Comiss(cid:209)o (JO L 321 de 22. 11. 1997, p. 19). O c(cid:155)digo «999» representa «outras origens»