title: Advies van het Comité van de Regio's over het "Groenboek havens en maritieme infrastructuur"

eurovoc_concepts:
border control
environmental protection
harbour installation
occupational safety
regional aid
trans-European network

text: C 93/20 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 4. 1999 Advies van het Comité van de Regio’s over het „Groenboek havens en maritieme infrastruc- tuur” HET COMITÉ VAN DE REGIO’S, (1999/C 93/04) gezien het Groenboek van de Europese Commissie getiteld „Havens en maritieme infrastruc- tuur” (COM(97) 678 def. ); gezien het besluit van de Commissie d. d. 15 december 1997 om het Comité van de Regio’s overeenkomstig artikel 198 C, eerste alinea, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap te raadplegen; gezien zijn besluit d. d. 15 juli 1998 om commissie 3 „Trans-Europese netwerken, vervoer, informatiemaatschappij” met de voorbereiding van het advies te belasten; gezien het door commissie 3 op 27 november goedgekeurde ontwerpadvies (CDR 331/98 rev. ); rapporteur: de heer Laan; gelet op zijn eerdere adviezen over: — „Op weg naar een nieuwe maritieme strategie” (CDR 137/97 fin ) (1); — „De pan-Europese dimensie van het vervoersbeleid” (CDR 253/97 fin) (2); — „Ruimtelijke ordening in Europa” (CDR 340/96 fin)3(3); — „Voorstel voor een beschikking van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Beschikking nr. 1692/96/EG ten aanzien van zeehavens, binnenhavens en intermodale terminals alsmede ten aanzien van project nr. 8 in bijlage III” (COM(97) 681 def. — 97/0358 COD (CDR 101/98 fin) (4); gelet op de voorbereidende werkzaamheden van de werkgroep (bestaande uit mevrouw Scott, en de heren Bree, Cummins, Ervelä, Gustâv, Jensen, Laan (voorzitter), Lamberti, Niederbremer, Pella, Pericu, Sauwens, Suykerbuyk en Walsh); gelet op de discussie tijdens de op 7 en 8 mei 1998 door de Europese Commissie georganiseerde „Barcelona Conference on the future prospective for European Ports” en de discussie tijdens het op 26 november 1998 door het CvdR te Dublin georganiseerde seminar „De havens en de maritieme infrastructuur in Europa: de optiek van het Comité van de Regio’s”, heeft tijdens zijn 27e zitting van d. d. 13 en 14 januari 1999 (vergadering van 14 januari) het volgende advies met algemene stemmen goedgekeurd. 1. Inleiding andere organisaties die de sociale belangen in de sector vertegenwoordigen, wordt dan ook ten zeerste verwel- komd. 1. 1. Het Comité van de Regio’s is ingenomen met de publicatie van het Groenboek Zeehavens en Maritieme Infrastructuur. Hiermee geeft de Europese Commissie blijk van het grote belang van deze schakel in de transportketen, welke tot nu toe onvoldoende aandacht heeft gekregen in het debat over een Europees vervoers- beleid en de Trans-Europese Netwerken. De op gang gebrachte discussie tussen Europese instellingen, ha- veninstanties, exploitanten van havens en ondernemin- gen in de maritieme industrie, alsmede vakbonden en 1. 2. Het Comité van de Regio’s is van mening dat de zeehavens van de Europese Unie dienen bij te dragen aan een duurzame ontwikkeling van de Gemeenschap, zowel vanuit ecologisch als vanuit economisch oogpunt. De zeehavens van de Europese Unie zijn even zoveel grensposten van de Unie met alle gezondheids-, veilig- heids- en economische belangen van dien. De Europese zeehavens zijn een integraal onderdeel van de Unie, waar het Europese recht onverkort van kracht is. (1) PB C 379 van 15. 12. 1997, blz. 60. (2) PB C 64 van 27. 2. 1998, blz. 67. (3) PB C 116 van 14. 4. 1997, blz. 1. (4) PB C 373 van 2. 12. 1998, blz. 20. 1. 3. Het Comité van de Regio’s onderschrijft daarom de visie dat de zeehavens van levensbelang zijn voor het Europese concurrentievermogen en daarnaast belangrij- ke centra van regionale, economische en sociale ontwik- keling vormen. Havens zijn niet alleen een element van 6. 4. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 93/21 de transportketen, maar ook een economische entiteit op zichzelf. Het gaat om meer dan 90 % van het handelsverkeer met derde landen, ongeveer 30 % van het intracommunautaire handelsverkeer en bovendien meer dan 200 miljoen passagiers. Bovendien kunnen zij een belangrijke bijdrage leveren aan de lokale en regionale economiee¨n en de werkgelegenheid. Het streven naar de vergroting van het concurrentievermogen van de overzeese handel moet dus prioriteit krijgen. Daarvoor dient het concurrentievermogen te worden bevorderd door middel van een efficie¨nt transport- systeem waarin de zeehavens een centrale rol vervullen. De zeehavens zijn ideale locaties voor industrie¨le activi- teiten, die afhankelijk zijn van de aanvoer van grote hoeveelheden grondstoffen met een lage specifieke waar- de en de afvoer van halffabrikaten. Hiermee dragen de zeehavens in aanzienlijke mate bij aan de toegevoegde waarde van de Europese Unie en aan de werkgelegenheid in zowel de regio’s aan de kust als de regio’s in het binnenland. De kleine zeehavens in het algemeen vervullen in het samenspel met de grote zeehavens een cruciale rol ten behoeve van de economie van de EU en ten behoeve van een duurzame ontwikkeling. Dit geldt des te sterker voor de kleine zeehavens in de afgelegen gebieden van de Gemeenschap. 1. 4. In het Groenboek wordt gesteld dat de steeds verdergaande invloed van de globalisering, de interne Europese markt en de gevolgen van de informatiemaat- schappij vraagt om een verhoging van de efficiency van havens alsmede een verbetering van de haven- en maritieme infrastructuur. Het Comité van de Regio’s is van mening dat — voor zover de bescherming van de veiligheid en gezondheid van de burgers gewaarborgd blijft — dit vooral moet worden overgelaten aan de krachten van de markt, teneinde een efficie¨nt transport- systeem te cree¨ren. De dynamische bijstelling door het krachtenveld van de vrije markt houdt voortdurend een transportsysteem in stand dat optimaal bijdraagt aan de economie van de Europese Unie en de regio’s aan de kust en in het binnenland. Vrije concurrentie onder gelijke voorwaarden kan worden bewerkstelligd door enerzijds zorg te dragen voor gelijke regelgeving met betrekking tot zaken als arbeidsvoorziening, arbeidsvei- ligheid, arbeidsomstandigheden, milieubescherming, ex- terne veiligheid en grenscontrole, en anderzijds door te bewerkstelligen dat de havengebruikers in alle Europese zeehavens in gelijke mate de kosten van het havencom- plex en de daarin verleende diensten dragen. 1. 5. Het optimaal doen functioneren van de zeehavens ten behoeve van de Europese Unie als geheel en ten behoeve van de regio’s aan de kust en in het binnenland vergt van de Europese Unie voorwaardenstellend beleid: een samenhangend stelsel van handhaafbare regels met betrekking tot het gebruik van de haveninfrastructuur (te beginnen met meer transparantie met betrekking tot kosten en opbrengsten van havenbeheer) en met betrekking tot de in paragraaf 1. 4 genoemde onderwer- pen. Om dezelfde reden dient evenwel voorwaarden- scheppend beleid voor de zeehavens — het cree¨ren van voorzieningen — volgens het subsidiariteitsbeginsel voorbehouden te blijven aan de nationale partijen: het bedrijfsleven en de plaatselijke, regionale en nationale overheden. Europese interventie dient vooral beperkt te blijven tot het stellen van en toezicht houden op gelijke voorwaarden voor een vrije en eerlijke mededinging (zie ook bijlage). Het beleid op het gebied van de Europese havens en maritieme infrastructuur dient gericht te zijn op een optimale allocatie van het reizigers- en goederenvervoer in de kustregio’s. 1. 6. Het Comité van de Regio’s verwelkomt daarom de nieuwe initiatieven van de Commissie voorzover deze bijdragen aan een „equal level playing field”. Een optimale marktwerking versterkt de integratie van zeehavens in het Trans-Europese multimodale infra- structuur netwerk. Op deze wijze draagt een Europees havenbeleid bij aan een evenwichtige ontwikkeling van het Europese vervoersnetwerk. 2. Voorwaardenstellend beleid In het algemeen voorwaardenstellend beleid be- 2. 1. perkt het Groenboek zich in belangrijke mate tot regelgeving met betrekking tot de zeescheepvaart. Het ontbreekt hierbij aan aandacht in brede zin voor onderwerpen als milieuzorg, arbeidsveiligheid en -om- standigheden, externe veiligheid, grenscontrole, terwijl verschillen in regelgeving met betrekking tot deze onder- werpen en/of de handhaving daarvan een ongelijkmatige behartiging van de basisrechten van de Europese burger (veiligheid en gezondheid) met zich meebrengen en ook grote invloed hebben op de concurrentieverhoudingen tussen de havenbeheerders en tussen de ondernemingen in de zeehavens. Het streven dient dan ook gericht te zijn op gelijke regelgeving terzake in Europa. Milieu 2. 2. Milieuverontreiniging is volstrekt grensover- schrijdend. De gevolgen van verontreiniging voor de gezondheid van mens en milieu zijn in principe in alle landen gelijk. Een effectieve milieuzorg vergt dan ook een grensoverschrijdende aanpak, ten minste op EU-niveau, waarbij echter ook wordt samengewerkt met landen buiten Europa. Omdat milieubeschermende maatregelen aanzienlijke invloed op de productiekosten kunnen hebben, draagt een gemeenschappelijke Europese aan- pak ook bij aan het functioneren van de markt. 2. 3. Atmosferische depositie en lozingen via rivieren en uitwateringskanalen zijn de belangrijkste bronnen van verontreiniging van het maritieme milieu. Ook lozingen door de zeescheepvaart leveren daar evenwel een bijdrage aan. Het overboord zetten van afvalstoffen door de scheepvaart is een eeuwenoude, maar thans niet meer geaccepteerde (Marpol-verdrag) praktijk die naadloos past in de bedrijfsvoering en waarvoor niet C 93/22 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 4. 1999 betaald behoeft te worden. De maatregelen die bedoeld zijn om de lozing van afvalstoffen door de scheepvaart tegen te gaan — in het Groenboek wordt in dit verband verbetering van beschikbaarheid en kwaliteit van inza- melfaciliteiten in alle havens van de Europese Unie genoemd — dienen met dit gegeven rekening te houden. In verband hiermee stelt het Comité van de Regio’s voor om de kosten van het inzamelen van afvalstoffen van de scheepvaart te verhalen in overeenstemming met het beginsel „de gebruiker betaalt” (user pays principle), zoals toegepast in de meeste havens van de lid-staten en bij zeevarende naties buiten de EU. — Het gebruik van ontsmettingsgassen (methylbromi- de/fosfine) ter bestrijding van ongedierte in bepaalde ladingsoorten. — Behandeling van gevaarlijke stoffen in op- en over- slagbedrijven (vakbekwaamheid). — De bestrijding van geluid-, stof- en geurhinder. — Controlesysteem voor de behandeling van afval dat van schepen afkomstig is. 2. 4. Naar het oordeel van het Comité van de Regio’s dienen eventuele Europese initiatieven terzake van mi- lieuzorg met betrekking tot de zeescheepvaart de niet- bindende mondiale afspraken terzake — bijvoorbeeld gemaakt in het kader van de IMO — te volgen en er niet toe te leiden dat deze worden omgezet in communautaire wetgeving (zie het advies „Op weg naar een maritieme strategie”. Aanvullende of strengere voorwaarden mis- sen in deze wereldomspannende activiteit hun doel. De havenstaatcontrole, waarover afspraken zijn gemaakt in het „Memorandum of understanding on port state control”, is het aangewezen instrument voor de hand- having van deze regelgeving. Snelle implementatie en gelijke handhaving van dit memorandum in de gehele Europese Unie zouden zowel de effectiviteit van dit instrument als de vrije mededinging onder gelijke voor- waarden tussen de havens in Europa bevorderen. 2. 5. Een constante omvangrijke goederenstroom tus- sen twee punten is een noodzakelijke voorwaarde om intermodaal vervoer en short sea shipping tot ontwikkeling te brengen. Immers, alleen dan is de inzet van transportmiddelen met een grote laadcapaciteit (kustvaartuigen, binnenschepen en treinen) en een hoge frequentie (korte wachttijden) economisch verantwoord voor de aanbieder van transportdiensten en economisch aantrekkelijk voor de gebruiker van transportdiensten. Zeehavens zijn bij uitstek plaatsen waar constante omvangrijke goederenstromen samenkomen. De zee- havens kunnen dus als knooppunten van intermodaal vervoer en short sea shipping een belangrijke bijdrage leveren aan een transportsysteem dat ook vanuit milieu- hygie¨nisch oogpunt verantwoord is (zie verder para- graaf 3. 11). 2. 6. Het Comité van de Regio’s constateert dat in het Groenboek aandacht ontbreekt voor de volgende aspecten van milieuzorg in de zeehavens, waarvoor op Europees niveau afspraken gemaakt moeten worden: — Kwaliteit van baggerspecie en de opslag en/of ver- werking van verontreinigde baggerspecie (zie ook paragraaf 3. 7). — De aanpak van het gebruik van aangroeiwerende scheepsverf anti-fouling), (tributyltin-houdende waarover in IMO verband afspraken worden/zijn gemaakt. 2. 7. Het Comité van de Regio’s erkent dat de regionale en lokale overheden op hun beurt een belangrijke bijdrage kunnen leveren aan een verantwoord beheer van het milieu in de zeehavens. Zeehavens zijn meestal gelegen aan de monding van rivieren of uitwateringska- nalen. Daar waar het zoete binnenwater in het zoute zeewater vloeit en de waterstroom tot stilstand komt, slaan in het water zwevende vaste bestanddelen neer. En daarmee ook de eventuele verontreiniging die boven- strooms in het water is gebracht. Om zeehavens op diepte te houden, moeten zij periodiek uitgebaggerd worden. De opgebaggerde specie is vaak dermate veront- reinigd dat verspreiding in het milieu (storten in zee) niet verantwoord is. Gebleken is dat een aanzienlijk deel van de verontreiniging van de havenbodems met rivier- of spuiwater is aangevoerd. Het Comité nodigt de Europese Commissie daarom uit ook om deze reden maatregelen te treffen ter bescherming van het opper- vlaktewater in de hele Unie. Arbeidsomstandigheden en -veiligheid 2. 8. In het Verdrag is geregeld dat ingezetenen van lid-staten overal in de EU een dienstbetrekking moeten kunnen aanvaarden. Zoals de kwaliteit van het milieu voor de gezondheid van alle burgers in Europa even belangrijk is, zo is ook de kwaliteit van de arbeidsomstan- digheden dat ook voor de veiligheid en gezondheid van alle werknemers. Dat noopt tot convergentie van de nationale regelgeving inzake arbeidsomstandigheden en arbeidsveiligheid. 2. 9. De „Richtlijn van de Raad van 12 juni 1989 (89/391/EEG) betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk” is gericht op harmonisatie van regelgeving inzake arbeidsomstandigheden en arbeidsveiligheid in de hele Europese Unie. Dus ook in zeehavens. De Richtlijn van de Raad van 29 mei 1990 (90/269/EEG) betreffende de minimum veiligheids- en gezondheidsvoorschriften voor het manueel hanteren van lasten met gevaar voor met name rugletsel voor de werknemers (vierde bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EG) is daar een voorbeeld van. 6. 4. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 93/23 2. 10. Het Comité van de Regio’s constateert dat de consequenties van deze bestaande regelgeving voor de zeehavens thans niet in het Groenboek zijn belicht. In dit verband ontbreekt onder meer ook aandacht voor de arbeidsveiligheid bij het sjorren en ontsjorren van containers, het werken op containerdaken en het gebruik van bepaalde twistlocks, zodat het werken op container- daken en het daaraan verbonden valgevaar kunnen worden vermeden (zie ook: het ontwerp-voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende minimumvoor- schriften inzake veiligheid en gezondheid bij het gebruik door werknemers van ter beschikking gestelde arbeids- middelen voor tijdelijke werkzaamheden op hoogte (1) en het ILO-verdrag 152). In de USA is overigens vanaf medio 1999 het werken op containerdaken verboden, waardoor rederijen gedwongen worden hun schepen met twistlocks uit te rusten, die zich voor behandeling op de kade lenen. Grenscontrole 2. 11. De Europese zeehavens zijn evenzovele grens- posten van de Unie. Ook deze ketting — in dit geval de keten van grensposten — is natuurlijk net zo sterk als de zwakste schakel. En een extra sterke schakel maakt de gehele ketting niet sterker. Het Comité van de Regio’s acht, gelet op de betrokken gezondheids- en veiligheids-, fiscale en economische belangen, afgewogen doelmatige en uitvoerbare communautaire controleprocedures ge- boden. Voorbeelden van grenscontrole zijn: — veterinaire controle (dierlijke producten); — fytosanitaire controle (plantaardige producten); — controle op de voldoening van heffingen (BTW, accijnzen); — controle op de illegale invoer (drugs en wapens). Europese regelgeving 2. 12. Ten behoeve van een effectief beleid en gelijke concurrentievoorwaarden kan Europese regelgeving no- dig zijn, bijvoorbeeld op het gebied van milieuzorg, arbeidsomstandigheden, arbeidsveiligheid en grenscon- trole. Met name wanneer die regelgeving de vorm van een richtlijn heeft is een gelijke uitvoering in de praktijk evenwel niet gewaarborgd. Het Comité van de Regio’s pleit dan ook voor het volgende: — duidelijke richtlijnen voorzien van een heldere toe- lichting ten behoeve van gelijke interpretatie, zodat de omzetting van de Europese richtlijnen in de nationale regelgeving zo min mogelijk aanleiding tot verschillen geeft; (1) doc. nr. 202/3/97. — zo kort mogelijke invoeringstermijnen ten behoeve van een zoveel mogelijk gelijktijdige implementatie, zodat het moment van inwerkingtreding van de Europese richtlijnen via de nationale regelgeving zo min mogelijk aanleiding tot verschillen geeft; — convergentie in de mate van handhaving door de nationale overheden. 2. 13. Ter ondersteuning van de boven bedoelde con- vergentie beveelt het Comité aan een uitwisselingspro- gramma van ambtenaren belast met de handhaving van regelgeving op het gebied van milieuzorg, arbeidsom- standigheden en -veiligheid, in het leven te roepen. Ten behoeve van eenvormige uitvoering van de Europese regelgeving met betrekking tot veterinaire controle vindt reeds uitwisseling van daarbij betrokken ambtenaren plaats. 3. Voorwaardenscheppend beleid Het havencomplex 3. 1. De Europese zeehavens worden gekenmerkt door een aantal overeenkomsten en verschillen die bepalend zijn met betrekking tot het te voeren beleid. Een zeehaven is te beschouwen als een complex van havenbekkens, kaden en bedrijfsterreinen dat is gesitueerd in het centrum van een netwerk van openbare infrastructuur bestaande uit een maritieme toegangsweg en infrastruc- tuur die de haven met zijn achterland verbindt (binnen- vaarwegen, spoorwegen, autowegen) (2). Ook niet- openbare infrastructuur kan tot dat netwerk behoren (pijpleidingen, hoogspanningsleidingen). Het complex is aangelegd, ingericht en uitgerust om passagiers en goederen (al of niet na tussentijdse opslag) efficie¨nt en veilig van transporttechniek te laten wisselen. En het complex is zodanig aangelegd, ingericht en uitgerust dat de aangevoerde goederen er industrie¨le bewerkingen kunnen ondergaan om de haven in een andere gedaante te verlaten. Deze basisactiviteiten brengen tal van verwante activiteiten in het complex teweeg (beloodsing, scheepvaartverkeersbegeleiding vanaf de wal, sleepdien- sten, aan- en ontmeren, scheepsonderhoud en -bevoorra- ding, bemiddeling tussen vragers en aanbieders van transportdiensten, handel, financiering en verzekering). Het beheer van een zeehaven is dus te zien als het beheer van een complex bedrijfsterreinen dat voor de zeescheepvaart ontsloten is. De voornaamste kosten verbonden aan het beheer betreffen de verwerving en (2) Klimaatomstandigheden beı¨nvloeden de gebruiksmogelijk- heden van die infrastructuur. In de havens aan de noordelij- ke wateren bijvoorbeeld heeft men in de winter te maken met o. a. ijsgang. IJsbrekers zijn daar dan ook onderdeel van de haveninfrastructuur. De hieruit voortvloeiende kosten kunnen worden vergeleken met de kosten van onderhoudsbaggerwerk in andere havens (zie ook 3. 7). C 93/24 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 4. 1999 het bouwrijp maken van het terrein, de aanleg van de havenbekkens en de kaden, het onderhoud en de administratie. Havengeld en inkomsten uit terreinuitgif- te vormen de voornaamste inkomsten uit havenbeheer. overslagbedrijf. In andere havens is de overslag (en daarmee de zorg voor de suprastructuur) het exclusieve domein van het particuliere bedrijfsleven. 3. 2. In de praktijk bestaan evenwel tal van varianten van het begrip zeehaven. Enerzijds is er een beperkt aantal grote zeehavens, gekenmerkt onder meer door grote goederenstromen en een internationaal achterland, die daardoor onderhevig zijn aan internationale concur- rentie. Daarnaast zijn er vele handelshavens met vooral een onmisbare regionale/lokale economische en sociale func- tie op het terrein van passagiers, visserij, toerisme/recrea- tievaart, naast de in omvang ook niet te verwaarlozen rol bij de verwerking van goederenstromen (short sea). Hierbij zij nog opgemerkt dat een aantal havens, stroomopwaarts of aan kanalen gelegen, eveneens een functie als zeehaven vervullen. Zij ontvangen ook zeeschepen en verwerken goederen van overzee. In het door de EU te ontwikkelen beleid dient terdege rekening te worden gehouden met de potentie en belangen van de handelshavens. 3. 3. Ook wordt op uiteenlopende wijze uitvoering gegeven aan het havenbeheer. Het Comité van de Regio’s is van mening dat de volgende verschillen transparantie tot een eerste noodzakelijke voorwaarde maken ter onderbouwing van het verder te voeren beleid: 1) Een aantal zeehavens in de Europese Gemeenschap wordt door ondernemingen gee¨xploiteerd. Andere zeehavens worden door overheden (gemeenten, deel- staten, samenwerkingsverbanden van overheden) be- heerd. 2) Het beheer en de boekhouding van een aantal van de door overheden beheerde zeehavens vindt afgeschei- den van de overige openbare diensten plaats. In de overige gevallen is het beheer van de zeehavens en de boekhouding geı¨ncorporeerd in de algemene dienst van die overheden. 3) Een aantal havenbeheerders ontvangt van de betrok- ken nationale overheid voor de aanleg van havenbek- kens, kaden en terreinen financie¨le bijdragen (in sommige gevallen tot 100 %), die niet behoeven te worden terugbetaald. Andere havenbeheerders moeten deze geheel voor eigen rekening en risico bekostigen. 4) Verscheidene van de door overheden beheerde havens moeten een deel van het exploitatieoverschot aan die overheid afdragen. Van een aantal andere haven- beheerders wordt het exploitatieverlies met publieke middelen afgedekt. 5) Een aantal havenbeheerders biedt meer aan dan alleen een complex van havenbekkens kaden en terreinen (bijvoorbeeld: havenuitrusting, sleepdien- sten). Sommige havenbeheerders hebben een aanzien- lijk belang (tot 100 %) in het leidende plaatselijke 6) Ook de wijze van het aanbieden van havenbekkens, kaden en terreinen verschilt. In een aantal havens geschiedt de aanleg van kaden en het bouwrijp maken van terreinen in overleg met degene die een bepaald terrein in gebruik heeft of gaat nemen. De prijs van de aanleg van de kaden en het bouwrijp maken van de terreinen wordt door de havenbeheerder doorberekend in de door de gebruiker te betalen prijs van het terrein. In andere gevallen geschiedt de aanleg van kaden en het bouwrijp maken van het terrein op initiatief van de havenbeheerder die een bepaalde activiteit wil aantrekken. De toewijzing van de aldus gecree¨erde havenfaciliteit aan de uiteindelijke gebruiker geschiedt via een openbare aanbesteding. 3. 4. Het bedrijfsleven bepaalt de loop van de goe- derenstromen. De geografische ligging van de markt en van de gebieden van herkomst van de grondstoffen, alsmede de transportmogelijkheden zijn bepalend voor de keuze van de vestigingsplaats. Het zijn dan ook de havenbeheerders en de daarbij direct betrokken overheden die de marktontwikkelingen het beste kunnen volgen. Om die reden is het Comité van de Regio’s van mening dat het voorwaardenscheppend beleid voor de zeehavens — het cree¨ren van voorzieningen — voorbehouden dient te blijven aan de nationale partijen: het bedrijfsleven en de plaatselijke, regionale en nationale overheden. Op het voorwaardenscheppend beleid is het subsidiariteitsbeginsel nadrukkelijk van toepassing. Marktwerking als structureel regulerend instrument 3. 5. Het Comité van de Regio’s is ervan overtuigd dat slechts in vrije concurrentie onder gelijke voorwaar- den een efficie¨nt transportsysteem kan ontstaan. De dynamische bijstelling door het krachtenveld van de vrije markt houdt voortdurend een transportsysteem in stand dat optimaal bijdraagt aan de economie van de Europese Unie en de regio’s aan de kust en in het binnenland. Vrije concurrentie onder gelijke voorwaar- den kan worden bewerkstelligd door enerzijds zorg te dragen voor gelijke regelgeving met betrekking tot zaken als milieuzorg, arbeidsveiligheid en -omstandigheden, externe veiligheid en grenscontrole (het voorwaarden- stellend beleid, waarop reeds is ingegaan) en anderzijds door te bewerkstelligen dat de havengebruikers in alle Europese zeehavens in gelijke mate de kosten van havenbekkens, kaden en terreinen dragen. Het Comité van de Regio’s beschouwt een gelijke mate van doorbere- kening van kosten aan de gebruikers als een absoluut noodzakelijke voorwaarde voor het functioneren van de markt als structureel regulerend instrument voor het 6. 4. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 93/25 aanbod van haveninfrastructuur in de Europese Unie, hoewel het beseft dat dit, gegeven de bestaande verschil- len in havenbeheer, geen eenvoudige opgave is. De toerekening van kosten is ook complex omdat in het hele verkeers- en vervoerssysteem op verschillende wijze met interne en externe kosten wordt omgegaan. Bijvoor- beeld: een haven met een uitstekende maar kostbare milieuzorg zou bij volledige doorrekening concurrentie- nadeel kunnen ondervinden. Rekening dient te worden gehouden met de uitkomsten van het debat over de regels inzake staatssteun ten behoeve van infrastructuur. 3. 6. Het Comité van de Regio’s is evenwel geen voorstander van een rigide „pricing framework” zoals in het Groenboek lijkt te worden aangekondigd. Het Comité geeft er de voorkeur aan dat de Europese Commissie streeft naar richtsnoeren, gebaseerd op artikel 92 van het EG-verdrag. In deze richtsnoeren ware duidelijk aan te geven wat met betrekking tot het al of niet doorberekenen van met name kosten van havenin- frastructuur (havenbekkens, kaden en terreinen) wel en niet is toegestaan (1). 3. 7. Naast de eerder genoemde aspecten dienen tot het havenbeheer ook zaken gerekend te worden als de opslag en/of verwerking van verontreinigde baggerspecie en alle kosten van het administratieve apparaat. Op deze gebieden doen zich thans grote verschillen voor met gevoelige consequenties voor de concurrentiever- houdingen. Het beleid dient gericht te zijn op het wegnemen van die verschillen en derhalve op harmonisa- tie. De hier bedoelde aspecten zouden volledig tot de verantwoordelijkheid van de havenbeheerder moeten behoren. — Zeehavens dienen op diepte gebracht en gehouden te worden. Ter bescherming van het milieu dient beoordeeld te worden of het opgebaggerde materiaal zonder milieubezwaar in het milieu kan worden verspreid (b. v. door het in zee te storten) of kan worden hergebruikt (b. v. door het te gebruiken voor het ophogen van bedrijfsterreinen). Als vrije verspreiding of hergebruik niet mogelijk blijkt, dienen bepaalde maatregelen genomen te worden (b. v. opslag of reiniging van het verontreinigde materiaal). De hieraan verbonden kosten zijn zeer aanzienlijk en kunnen, wanneer zij — zoals thans het geval is — in bepaalde gevallen wel en in andere gevallen niet ten laste van havenexploitatie gebracht worden, gevoelige gevolgen hebben voor de concur- rentieverhoudingen tussen de zeehavens. Het Comité van de Regio’s bepleit dan ook het tot stand brengen van eenduidige regels met betrekking tot de beoordeling van baggerspecie, het storten van baggerspecie in zoete en zoute wateren, de opslag en verwerking van verontreinigde baggerspecie en de toerekening van de kosten. Het Comité verwijst (1) Een mogelijkheid daartoe is bijvoorbeeld de bepaling (eventueel alleen voor havens vanaf een zekere grootte) dat het geheel der opbrengsten van het aanbod van havenbekkens, kaden en terreinen (havengeld en opbrengst van terreinuitgifte) minstens gelijk moet zijn aan. % van de daaraan verbonden kosten (grondverwerving, bouwrijp maken, haven- en kade-aanleg, onderhoud, administratie). hierbij naar richtlijn van 23 maart 1998 inzake het storten van afval. — Tot de kosten van het havenbeheer die in gelijke mate aan de havengebruikers in rekening gebracht dienen te worden, behoren ook de kosten van het administratieve apparaat. Onderdeel daarvan zijn de kosten van de pensioenvoorziening. Deze vormen een niet te verwaarlozen deel van de totale personeels- kosten. In een aantal gevallen worden deze kosten daadwerkelijk ten laste van het havenbeheer ge- bracht. In andere gevallen staan andere openbare fondsen in voor de bekostiging van de pensioenvoor- ziening. Het Comité van de Regio’s stelt voor dat in het kader van de sociale harmonisatie aandacht aan deze materie geschonken wordt. — Momenteel ontbreken in heel wat EU-havens instal- laties voor de ontvangst van van schepen afkomstig olie-afval. Het is een dringende zaak om in deze havens ontvangstinstallaties te bouwen. Er dient met spoed te worden nagedacht over de vraag hoe deze installaties moeten worden gefinancierd. Daarom is het van groot belang om met de betrokken landen samen te werken om vergelijkbare wetgeving over controlesystemen van scheepsafval tot stand te brengen. In alle EU-havens dient een soortgelijke „best practice” visie op milieu en veiligheid te worden gehanteerd. behandeling voor de 3. 8. De doelstelling vrije mededinging onder gelijke voorwaarden geldt natuurlijk ook voor de dienstver- lening in de zeehavens. Voorbeelden van dienstverlening in de zeehavens zijn beloodsing, scheepvaart verkeers- begeleiding, sleepdiensten, aan- en ontmeren, stuwa- doorsdiensten (lossen, laden en opslag in afwachting van verder transport). Diensten in de havens worden zowel door overheden als door particuliere ondernemin- gen aangeboden. Voor zover het door overheden aange- boden diensten betreft, dient voor de doorberekening van kosten aan gebruikers — zoals bij de exploitatie van haveninfrastructuur het geval is — overal in Europa een gelijke mate van kostendekking te gelden. Wanneer de dienstverlening wordt uitgevoerd door particuliere ondernemingen, mag de genoemde doelstelling, gegeven de Europese regelgeving met betrekking tot de economi- sche mededinging, als gewaarborgd worden beschouwd. 3. 9. Met betrekking tot de arbeidsvoorziening ten behoeve van de stuwadoorssector vraagt het Comité van de Regio’s aandacht voor het volgende. In een aantal zeehavens is het operationele personeel in vaste dienst van de stuwadoorsbedrijven zelf. In andere havens wordt (een deel van) het operationele personeel door de stuwadoorsbedrijven naar behoefte ingeleend uit een al of niet rechtspersoonlijkheid hebbende organisatie die verantwoordelijk is voor de arbeidsvoorziening in die haven. Het criterium van de gelijke mate van kostendekking dient naar het oordeel van het Comité natuurlijk ook te gelden voor de loonkosten bij leegloop van deze organisaties. 3. 10. Het Comité van de Regio’s merkt op dat in het Groenboek grote nadruk wordt gelegd op het verbeteren van de efficiency van en in de zeehavens. Naar het oordeel van het Comité is de interne efficiency primair C 93/26 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 4. 1999 de verantwoordelijkheid van de havenbeheerders en het havenbedrijfsleven zelf. Bij voldoende marktwerking, waarvoor het Comité nadrukkelijk pleit, zal inefficiency worden afgestraft. De Europese Commissie kan evenwel door het cree¨ren van een „equal level playing field” het efficie¨nt functioneren van het Europese haven- transportsysteem bevorderen. Regionaal beleid als incidenteel/tijdelijk corrigerend instrument 3. 11. Het Comité van de Regio’s is pleitbezorger van regionaal economisch beleid als incidenteel/tijdelijk corrigerend instrument op het structureel regulerende instrument van de markt. Dit maakt het regionaal beleid niet minder belangrijk. Doel is de havens een actieve rol te laten spelen in het grensgebied tussen Europa en de rest van de wereld en de zeehavens in de perifere gebieden te laten bijdragen aan de ontsluiting en ontwikkeling van die gebieden ten behoeve van een optimaal functione- ren van de gemeenschappelijke markt. Het Comité erkent daarmee dat de inzet van middelen uit de Europese structuurfondsen en het Cohesiefonds ten behoeve van haveninfrastructuur de concurrentieverhoudingen tus- sen de zeehavens weliswaar in principe verstoort (haven- preferent beleid), maar dat omstandigheden in delen van de EU dit kunnen rechtvaardigen. Dat geldt ook voor de inzet van Europese middelen ten behoeve van in zeehavens gelegen knooppunten van intermodaal ver- voer. Intermodaal vervoer en short sea shipping kunnen evenwel een bijdrage leveren aan de vermindering van de congestieproblematiek op de weg en aan het tot stand komen van een, vanuit het oogpunt van milieubeheer, verantwoord transportsysteem. Ter stimulering van intermodaal vervoer en short sea shipping met Europese middelen verdienen generieke op de vervoerders gerichte maatregelen de voorkeur boven specifieke, op knoop- punten gerichte steun. 3. 12. Het Comité van de Regio’s benadrukt het belang van transport over zee voor een mindere milieubelasting. Bevordering van het zeetransport, met name binnen de intracommunautaire vervoerstromen, vraagt in dit kader om de hoogste prioriteit. Zoals gesteld in het advies „Ruimtelijke ordening in Europa”, vraagt dit om een intensivering „van het maritiem vervoer tussen de grote havens en de middelgrote havens door het ontwikkelen van kustvaart, frequentie van de diensten over korte afstand alsmede snelle verbindingen”. Goede verbindin- gen tussen perifere regio’s en kustgebieden enerzijds en centraal gelegen markten anderzijds zijn in het belang van de Gemeenschap. Samen met een goed ontwikkelde korte vaart dragen kleinere havens in perifere regio’s en kustgebieden zorg voor deze verbindingen. Er moeten maatregelen worden getroffen om het zeevervoer te bevorderen en daarmee de toekomstige mobiliteit in Europa veilig te stellen. Kleine havens dragen vaak bij tot een duurzame mobiliteit en tot ontwikkeling van de kustgebieden, terwijl tegelijkertijd de schadelijke effecten van vervoer worden beperkt. Een netwerk van kleinere havens is een belangrijke voorwaarde voor de ontwikkeling van de korte vaart. 3. 13. Het Comité van de Regio’s wijst erop dat de havens deel uitmaken van het Europese vervoerbeleid en een schakel zijn in het gecombineerd vervoer. Bij het ontwikkelen van Trans-Europese Netwerken (TEN’s) dient ook rekening gehouden te worden met perifere regio’s. De netwerken moeten zich bovendien uitstrek- ken tot landen buiten de EU. Het is van belang dat de TEN’s niet alleen diverse wijzen van vervoer en nationale netwerken met elkaar verbinden, maar ook dat zij grensoverschrijdend zijn en niet ophouden aan de buitengrenzen van de EU. De inzet van middelen bestemd voor Trans-Europese Netwerken (TEN) dient naar het oordeel van het Comité van de Regio’s beperkt te blijven tot de zogenoemde „missing links” tussen havens en in achterlandverbindingen. Toetsing op concurrentiever- storing is essentieel. 4. Conclusies 4. 1. De basisrechten van de Europese burger — ge- zondheid en veiligheid — dienen overal in de Unie in gelijke mate gewaarborgd te worden; ook in de zeehavens. De zeehavens van de Europese Unie dienen bij te dragen aan een duurzame ontwikkeling van de Gemeenschap, zowel uit ecologisch als uit economisch oogpunt. De Europese zeehavens zijn evenzovele grens- posten van de Unie met alle gezondheids-, veiligheids- en economische belangen van dien. De Europese zeehavens zijn een integraal onderdeel van de Unie, waar het Europese recht onverkort van kracht is. 4. 2. Verschillen in nationale regelgeving met betrek- king tot zaken als milieuzorg, arbeidsveiligheid en -omstandigheden, externe veiligheid en grenscontrole en/of de handhaving daarvan brengen een ongelijkmati- ge behartiging van de basisrechten van de Europese burger met zich mee en hebben grote invloed hebben op de concurrentieverhoudingen tussen de havenbeheerders en tussen de ondernemingen in de zeehavens. Het streven dient dan ook gericht te zijn op gelijke regelgeving terzake en uitvoering daarvan in Europa. De loop van de goederenstromen wordt door het 4. 3. bedrijfsleven bepaald. Slechts in vrije concurrentie onder gelijke voorwaarden kan een efficie¨nt transportsysteem ontstaan. De dynamische bijstelling door het krachten- veld van de vrije markt houdt voortdurend een transport- systeem in stand dat optimaal bijdraagt aan een concur- rerende prijs/kwaliteit verhouding van producten op de Europese markt en van Europese producten op de wereldmarkt. Marktwerking is het aangewezen instru- ment voor de structurele regulering van capaciteit en kwaliteit in de havensector. 6. 4. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 93/27 4. 4. Vrije concurrentie onder gelijke voorwaarden kan worden bewerkstelligd door enerzijds zorg te dragen voor gelijke regelgeving met betrekking tot zaken als milieuzorg, arbeidsveiligheid en -omstandigheden, ex- terne veiligheid en grenscontrole en anderzijds door te bewerkstelligen dat de havengebruikers in alle Europese zeehavens in gelijke mate de kosten van het havencom- plex en de daarin verleende diensten dragen. Daarbij dient rekening gehouden te worden met zowel natuurlij- ke — geografische en klimatologische — als bestuur- lijke/organisatorische verschillen. 4. 5. Het optimaal doen functioneren van de zeehavens vergt van de Europese Unie vooral voorwaardenstellend beleid: een samenhangend stelsel van handhaafbare regels met betrekking tot het gebruik van de havenin- frastructuur (te beginnen met meer transparantie met betrekking tot kosten en opbrengsten van havenbeheer) en met betrekking tot milieuzorg, arbeidsveiligheid en -omstandigheden, externe veiligheid en grenscontrole. Om dezelfde reden dient evenwel voorwaardenschep- pend beleid voor de zeehavens — het cree¨ren van voorzieningen — voorbehouden te blijven aan de natio- nale partijen: het bedrijfsleven en de plaatselijke, regio- nale en nationale overheden. Op het voorwaardenschep- pend beleid is nadrukkelijk het subsidiariteitsbeginsel van toepassing. 4. 6. Regionaal beleid, beleid met betrekking tot de Trans-Europese Netwerken (TEN) en beleid ter stimulering van intermodaal vervoer en short sea ship- ping zijn te zien als incidenteel/tijdelijk in te zetten instrumenten ter correctie en/of stimulering van de marktwerking als structureel regulerend instrument. Begunstigde projecten dienen uiteindelijk zichzelf te kunnen bedruipen. Regionaal beleid, beleid met betrek- king tot de Trans-Europese Netwerken en beleid ter stimulering van intermodaal vervoer en short sea ship- ping kunnen de werking van de markt in de havensector — het instrument voor de structurele regulering van capaciteit en kwaliteit in die sector — verstoren. Behoed- zame uitvoering van dat beleid is geboden. Voorkomen dient te worden dat verstoring van de marktwerking leidt tot een sub-optimaal transportsysteem, waardoor zowel de ecologische als de economische belangen van de Europese Unie worden geschaad. Met de TEN’s dient aansluiting gezocht te worden op infrastructuur in landen buiten de EU. Brussel, 14 januari 1999. De voorzitter van het Comité van de Regio’s Manfred DAMMEYER BIJLAGE bij het advies van het Comité van de Regio’s Beleid Voorwaardenstellend beleid Voorwaardenscheppend beleid Milieuzorg Veiligheid op de werkplek Grenscontroles op: Financiering en kostenberekening Regionaal beleid Trans-Europese Netwerken Intermodaal transport/short sea shipping Havenbeheer • Marpol • Met de hand tillen • Havenstaatcontrole • Sjorren en losmaken • Plantaardige • Dierlijke producten • Transparantie van inkomsten en uitgaven producten • Richtsnoeren voor overheidssteun • Baggeren • Werken op contai- ners • Belasting • Drugs • Wapens • Ontsmetting van lading • Gevaarlijke vracht • Lawaai, enz. Structurele taak • Cohesiefonds • EFRO • Resider • Pesca • Renaval • Ontbrekende schakels • Steun voor vervoers- • Aanbieden van ha- venbekken, kaden en ligplaatsen bedrijven (niet ter- minals) • Aanbieden van ha- vendiensten Incidentele/tijdelijke (corrigerende) taak Structurele taak voor nationale, regionale en lokale autoriteiten sa- men met particuliere bedrijven Europese Unie Beleidsmakers C 9 3 / 2 8 N L P u b l i c a t i e b l a d v a n d e E u r o p e s e G e m e e n s c h a p p e n 6. 4. 1 9 9 9


title: Entschließung zur Situation in Sierra Leone

eurovoc_concepts:
Sierra Leone
cease-fire
humanitarian aid
sparkling wine

formats: html print


title: Verordnung (EG) Nr. 93/1999 der Kommission vom 14. Januar 1999 zur Festsetzung der Höchsterstattung bei der Ausfuhr von Weichweizen im Rahmen der Ausschreibung gemäß der Verordnung (EG) Nr. 2004/98

eurovoc_concepts:
award of contract
common wheat
export refund

formats: pdf print

text: L 9/20 DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften 15. 1. 1999 VERORDNUNG (EG) Nr. 93/1999 DER KOMMISSION vom 14. Januar 1999 zur Festsetzung der H(cid:148)chsterstattung bei der Ausfuhr von Weichweizen im Rahmen der Ausschreibung gem(cid:132)ß der Verordnung (EG) Nr. 2004/98 DIE KOMMISSION DER EUROP(cid:142)ISCHEN GEMEINSCHAFTEN (cid:190) gest(cid:129)tzt auf den Vertrag zur Gr(cid:129)ndung der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaft, gest(cid:129)tzt auf die Verordnung (EWG) Nr. 1766/92 des Rates vom 30. Juni 1992 (cid:129)ber die gemeinsame Marktorgani- sation f(cid:129)r Getreide (1), zuletzt ge(cid:132)ndert durch die Verord- nung (EG) Nr. 923/96 der Kommission (2), gest(cid:129)tzt auf die Verordnung (EG) Nr. 1501/95 der Kommission vom 29. Juni 1995 mit Durchf(cid:129)hrungs- bestimmungen zur Verordnung (EWG) Nr. 1766/92 des Rates hinsichtlich der Gew(cid:132)hrung von Ausfuhrerstat- tungen und zur Festlegung der bei St(cid:148)rungen im Getrei- desektor zu treffenden Maßnahmen (3), zuletzt ge(cid:132)ndert durch die Verordnung (EG) Nr. 2513/98 (4), insbesondere auf Artikel 7, in Erw(cid:132)gung nachstehender Gr(cid:129)nde: Eine Ausschreibung der Erstattung und oder der Abgabe bei der Ausfuhr von Weichweizen nach bestimmten AKP-Staaten wurde durch die Verordnung (EG) Nr. 2004/ 98 der Kommission (5) er(cid:148)ffnet. Nach Artikel 7 der Verordnung (EG) Nr. 1501/95 kann die Kommission auf der Grundlage der eingereichten Angebote nach dem Verfahren des Artikels 23 der Verordnung (EWG) Nr. 1766/92 beschließen, unter Ber(cid:129)cksichtigung der Kriterien nach Artikel 1 der Verordnung (EG) Nr. 1501/95 eine H(cid:148)chstausfuhrerstat- In einem solchen Fall wird der tung festzusetzen. Zuschlag jedem Bieter erteilt, dessen Angebot der H(cid:148)chstausfuhrerstattung entspricht oder darunter liegt bzw. sich auf eine Ausfuhrabgabe bezieht. Die Anwendung der vorgenannten Kriterien auf die derzeitige Marktlage bei der betreffenden Getreideart f(cid:129)hrt zur Festsetzung einer H(cid:148)chsterstattung in H(cid:148)he des in Artikel 1 genannten Betrags. Der Verwaltungsausschuß f(cid:129)r Getreide hat nicht inner- halb der ihm von seinem Vorsitzenden gesetzten Frist Stellung genommen (cid:190) HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN: Artikel 1 Die H(cid:148)chsterstattung bei der Ausfuhr von Weichweizen wird f(cid:129)r die vom 8. bis zum 14. Januar 1999 im Rahmen der Ausschreibung gem(cid:132)ß der Verordnung (EG) Nr. 2004/ 98 eingereichten Angebote auf 36,44 EUR je Tonne fest- gesetzt. Artikel 2 Diese Verordnung tritt am 15. Januar 1999 in Kraft. Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitgliedstaat. Br(cid:129)ssel, den 14. Januar 1999 F(cid:129)r die Kommission Franz FISCHLER Mitglied der Kommission (1) ABl. L 181 vom 1. 7. 1992, S. 21. (2) ABl. L 126 vom 24. 5. 1996, S. 37. (3) ABl. L 147 vom 30. 6. 1995, S. 7. (4) ABl. L 313 vom 21. 11. 1998, S. 16. (5) ABl. L 258 vom 22. 9. 1998, S. 4


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL nr. 4090/98 af Luciana CASTELLINA Fremtiden for Europaskolernes sprogsektioner

eurovoc_concepts:
European school
education budget
educational administration
educational reform
educational system
language teaching
multilingualism
organisation of teaching


title: ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 86/1999 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 14ης Ιανουαρίου 1999 για καθορισμό των κατ' αποκοπή τιμών κατά την εισαγωγή για τον καθορισμό της τιμής εισόδου ορισμένων οπωροκηπευτικών

eurovoc_concepts:
agri-monetary policy
citrus fruit
fruit vegetable
import price
perennial vegetable
pip fruit

text: L 9/6 EL Ep(cid:148)sglg Evgleq(cid:148)da tym Euqypa(cid:152)j(cid:150)m Joimot(cid:147)tym 15. 1. 1999 I (Pq(cid:145)neir cia tgm isw(cid:151) tym opo(cid:148)ym apaite(cid:148)tai dglos(cid:148)eusg) JAMOMISLOS (EJ) aqih. 86/1999 TGS EPITQOPGS tgr 14gr Iamouaq(cid:148)ou 1999 cia jahoqisl(cid:149) tym jat’ apojop(cid:147) til(cid:150)m jat(cid:145) tgm eisacyc(cid:147) cia tom jahoqisl(cid:149) tgr til(cid:147)r eis(cid:149)dou oqisl(cid:146)mym opyqojgpeutij(cid:150)m G EPITQOPG TYM EUQYPA(cid:136)JYM JOIMOTGTYM, (cid:130)womtar up(cid:149)xg: tg sumh(cid:147)jg cia tgm (cid:148)dqusg tgr Euqypa(cid:152)j(cid:147)r Joim(cid:149)tgtar, tom jamomisl(cid:149) (EJ) aqih. 3223/94 tgr Epitqop(cid:147)r, tgr 21gr Dejelbq(cid:148)ou 1994, swetij(cid:145) le tir keptol(cid:146)qeier evaqloc(cid:147)r tou jahest(cid:150)tor jat(cid:145) tgm eisacyc(cid:147) opyqojgpeutij(cid:150)m (1), (cid:149)pyr tqopopoi(cid:147)hgje tekeuta(cid:148)a ap(cid:149) tom jamomisl(cid:149) (EJ) aqih. 1498/98 (2), jai id(cid:148)yr to (cid:145)qhqo 4 paq(cid:145)cqavor 1, tom jamomisl(cid:149) (EOJ) aqih. 3813/92 tou Sulbouk(cid:148)ou, tgr 28gr Dejelbq(cid:148)ou 1992, swetij(cid:145) le tg kocistij(cid:147) lom(cid:145)da jai tir isotil(cid:148)er pou pq(cid:146)pei ma evaql(cid:149)fomtai sta pka(cid:148)sia tgr joim(cid:147)r ceyqcij(cid:147)r pokitij(cid:147)r (3), (cid:149)pyr tqopopoi(cid:147)hgje tekeu- ta(cid:148)a ap(cid:149) tom jamomisl(cid:149) (EJ) aqih. 150/95 (4), jai id(cid:148)yr to (cid:145)qhqo 3 paq(cid:145)cqavor 3, Ejtil(cid:150)mtar: (cid:149)ti o jamomisl(cid:149)r (EJ) aqih. 3223/94, se evaqloc(cid:147) tym apotekesl(cid:145)tym tym pokuleq(cid:150)m elpoqij(cid:150)m diapqaclate(cid:151)- seym tou C(cid:151)qou tgr Ouqoucou(cid:145)gr, pqobk(cid:146)pei ta jqit(cid:147)qia cia tom jahoqisl(cid:149) ap(cid:149) tgm Epitqop(cid:147) tym jat’ apojop(cid:147) til(cid:150)m jat(cid:145) tgm eisacyc(cid:147) ap(cid:149) tq(cid:148)ter w(cid:150)qer, cia ta pqo(cid:152)(cid:149)- mta jai tir peqi(cid:149)dour pou oq(cid:148)fomtai sto paq(cid:145)qtgl(cid:145) tou· (cid:149)ti, se evaqloc(cid:147) tym pqoamaveqh(cid:146)mtym jqitgq(cid:148)ym, oi jat’ apojop(cid:147) til(cid:146)r jat(cid:145) tgm eisacyc(cid:147) pq(cid:146)pei ma jahoqisto(cid:151)m, (cid:149)pyr amacq(cid:145)vomtai sto paq(cid:145)qtgla tou paq(cid:149)mtor jamomi- slo(cid:151), ENEDYSE TOM PAQOMTA JAMOMISLO: (cid:129)qhqo 1 Oi jat’ apojop(cid:147) til(cid:146)r jat(cid:145) tgm eisacyc(cid:147) pou amav(cid:146)qomtai sto (cid:145)qhqo 4 tou jamomislo(cid:151) (EJ) aqih. 3223/94 jahoq(cid:148)fo- mtai (cid:149)pyr amacq(cid:145)vomtai stom p(cid:148)maja pou elva(cid:148)metai sto paq(cid:145)qtgla. (cid:129)qhqo 2 O paq(cid:150)m jamomisl(cid:149)r aqw(cid:148)fei ma isw(cid:151)ei stir 15 Iamouaq(cid:148)ou 1999. O paq(cid:150)m jamomisl(cid:149)r e(cid:148)mai desleutij(cid:149)r yr pqor (cid:149)ka ta l(cid:146)qg tou jai isw(cid:151)ei (cid:145)lesa se j(cid:145)he jq(cid:145)tor l(cid:146)kor. Bqun(cid:146)kker, 14 Iamouaq(cid:148)ou 1999. Cia tgm Epitqop(cid:147) Franz FISCHLER L(cid:146)kor tgr Epitqop(cid:147)r (1) EE L 337 tgr 24. 12. 1994, s. 66. (2) EE L 198 tgr 15. 7. 1998, s. 4. (3) EE L 387 tgr 31. 12. 1992, s. 1. (4) EE L 22 tgr 31. 1. 1995, s. 1. 15. 1. 1999 EL Ep(cid:148)sglg Evgleq(cid:148)da tym Euqypa(cid:152)j(cid:150)m Joimot(cid:147)tym L 9/7 PAQAQTGLA tou jamomislo(cid:151) tgr Epitqop(cid:147)r, tgr 14gr Iamouaq(cid:148)ou 1999, cia tom jahoqisl(cid:149) tym jat’ apojop(cid:147) til(cid:150)m jat(cid:145) tgm eisacyc(cid:147) cia tom jahoqisl(cid:149) til(cid:150)m eis(cid:149)dou oqisl(cid:146)mym opyqojgpeutij(cid:150)m Jydij(cid:149)r SO Jydij(cid:149)r tq(cid:148)tgr w(cid:150)qar (1) (se EUR/100 wiki(cid:149)cqalla) Jat’ apojop(cid:147) til(cid:147) jat(cid:145) tgm eisacyc(cid:147) 0702 00 00 0707 00 05 0709 10 00 0709 90 70 0805 10 10, 0805 10 30, 0805 10 50 0805 20 10 0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90 0805 30 10 0808 10 20, 0808 10 50, 0808 10 90 0808 20 50 052 204 999 053 999 220 999 052 204 999 052 204 212 220 624 999 052 204 999 052 464 624 999 052 600 999 052 060 400 404 720 728 999 052 064 400 720 999 87,2 66,9 77,0 102,9 102,9 68,8 68,8 133,1 155,7 144,4 43,1 37,0 46,1 37,0 52,2 43,1 38,6 64,9 51,8 61,0 90,0 86,0 79,0 57,2 63,6 60,4 59,6 44,7 78,2 81,5 90,6 97,1 75,3 137,9 62,3 88,1 63,0 87,8 (1) Omolatokoc(cid:148)a tym wyq(cid:150)m pou jahoq(cid:148)fetai ap(cid:149) tom jamomisl(cid:149) (EJ) aqih. 2317/97 tgr Epitqop(cid:147)r (EE L 321 tgr 22. 11. 1997, s. 19). O jydij(cid:149)r «999» amtipqosype(cid:151)ei «(cid:145)kker jatacyc(cid:146)r»


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 4108/98 van Alexandros ALAVANOS Acties in het kader van het operationeel programma voor de spoorwegen in Griekenland

eurovoc_concepts:
Community support framework
EU programme
Greece
Peloponnese
Structural Funds
modernisation aid
rail transport
trans-European network


title: Avis du Comité des régions sur: les «Propositions de règlements (CE) du Conseil relatifs à la réforme de la politique agricole commune»; «Règlement (CE) du Conseil relatif au financement de la politique agricole commune»; «Règlement (CE) du Conseil modifiant le règlement (CEE) nº 1766/92 portant organisation commune des marchés dans le secteur des céréales et abrogeant le règlement (CEE) nº 2731/75 fixant les qualités types du froment tendre, du seigle, de l'orge, du maïs et du froment dur»; «Règlement (CE) du Conseil instituant un régime de soutien aux producteurs de certaines cultures arables»; «Règlement (CE) du Conseil portant organisation commune des marchés dans le secteur de la viande bovine»; «Règlement (CE) du Conseil portant organisation commune des marchés dans le secteur du lait et des produits laitiers»; «Règlement (CE) du Conseil modifiant le règlement (CEE) nº 3950/92 établissant un prélèvement supplémentaire dans le secteur du lait et des produits laitiers»; «Règlement (CE) du Conseil établissant de règles communes pour les régimes de soutien direct dans le cadre de la politique agricole commune»; «Règlement (CE) du Conseil concernant le soutien au développement rural par le Fonds européen d'orientation et de garantie agricole (FEOGA)»

eurovoc_concepts:
EAGGF
agricultural product
aid to agriculture
common organisation of markets
enlargement of the Union
reform of the CAP


title: Kommissionens förordning (EG) nr 90/1999 av den 14 januari 1999 om fastställande av det högsta exportbidraget för vete inom ramen för den anbudsinfordran som avses i förordning (EG) nr 1079/98

text: 15. 1. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 9/17 KOMMISSIONENS F(cid:153)RORDNING (EG) nr 90/1999 av den 14 januari 1999 om fastst(cid:132)llande av det h(cid:148)gsta exportbidraget f(cid:148)r vete inom ramen f(cid:148)r den anbudsinfordran som avses i f(cid:148)rordning (EG) nr 1079/98 EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION HAR ANTAGIT DENNA F(cid:153)RORDNING med beaktande av F(cid:148)rdraget om uppr(cid:132)ttandet av Euro- peiska gemenskapen, med beaktande av r(cid:134)dets f(cid:148)rordning (EEG) nr 1766/92 av den 30 juni 1992 om den gemensamma organisationen av (cid:132)ndrad genom spannm(cid:134)l (1), marknaden f(cid:148)r kommissionens f(cid:148)rordning (EG) nr 923/96 (2), senast med beaktande av kommissionens f(cid:148)rordning (EG) nr 1501/95 av den 29 juni 1995 om vissa till(cid:132)mpningsf(cid:148)re- skrifter f(cid:148)r r(cid:134)dets f(cid:148)rordning (EEG) nr 1766/92 vad avser beviljande av exportbidrag och de (cid:134)tg(cid:132)rder som skall vidtas vid st(cid:148)rningar inom spannm(cid:134)lssektorn (3), senast (cid:132)ndrad genom f(cid:148)rordning (EG) nr 2513/98 (4), s(cid:132)rskilt artikel 4 i denna, och med beaktande av f(cid:148)ljande: En anbudsinfordran f(cid:148)r bidrag och/eller avgift f(cid:148)r export av vete till alla tredje l(cid:132)nder, med undantag av vissa AVS- stater, har inletts genom kommissionens f(cid:148)rordning (EG) nr 1079/98 (5), (cid:132)ndrad genom f(cid:148)rordning (EG) nr 2005/ 98 (6). I artikel 7 i f(cid:148)rordning (EG) nr 1501/95 f(cid:148)reskrivs att kommissionen p(cid:134) grundval av de meddelade anbuden och i enlighet med det f(cid:148)rfarande som f(cid:148)reskrivs i artikel 23 i f(cid:148)rordning (EEG) nr 1766/92, kan besluta att fastst(cid:132)lla ett h(cid:148)gsta exportbidrag, varvid h(cid:132)nsyn tas till de kriterier som avses i artikel 1 i f(cid:148)rordning (EG) nr 1501/95. I detta fall tilldelas kontraktet den eller de anbudsgivare vars anbud (cid:132)r p(cid:134) samma niv(cid:134) eller l(cid:132)gre (cid:132)n det h(cid:148)gsta bidraget, samt den eller de anbudsgivare vars anbud avser en exportav- gift. Till(cid:132)mpningen av ovann(cid:132)mnda kriterier p(cid:134) det nuvarande marknadsl(cid:132)get f(cid:148)r ifr(cid:134)gavarande spannm(cid:134)l medf(cid:148)r att det h(cid:148)gsta exportbidraget fastst(cid:132)lls till det belopp som anges i artikel 1. De (cid:134)tg(cid:132)rder som f(cid:148)reskrivs i denna f(cid:148)rordning (cid:132)r f(cid:148)renliga med yttrandet fr(cid:134)n F(cid:148)rvaltningskommitt(cid:130)n f(cid:148)r spannm(cid:134)l. H(cid:142)RIGENOM F(cid:153)RESKRIVS F(cid:153)LJANDE. Artikel 1 F(cid:148)r de anbud som meddelats fr(cid:134)n och med den 8 till och med den 14 januari 1999 inom ramen f(cid:148)r den anbudsinfordran som avses i f(cid:148)rordning (EG) nr 1079/98 (cid:132)r det h(cid:148)gsta exportbidraget f(cid:148)r vete fastst(cid:132)llt till 28,98 EUR per ton. Artikel 2 Denna f(cid:148)rordning tr(cid:132)der i kraft den 15 januari 1999. Denna f(cid:148)rordning (cid:132)r till alla delar bindande och direkt till(cid:132)mplig i alla medlemsstater. Utf(cid:132)rdad i Bryssel den 14 januari 1999. P(cid:134) kommissionens v(cid:132)gnar Franz FISCHLER Ledamot av kommissionen (1) EGT L 181, 1. 7. 1992, s. 21. (2) EGT L 126, 24. 5. 1996, s. 37. (3) EGT L 147, 30. 6. 1995, s. 7. (4) EGT L 313, 21. 11. 1998, s. 16. (5) EGT L 154, 28. 5. 1998, s. 24. (6) EGT L 258, 22. 9. 1998, s. 8


title: WRITTEN QUESTION No. 4098/98 by John McCARTIN National concessions on taxation

eurovoc_concepts:
EU Member State
State aid
application of EU law
economic disparity
regional development
regional disparity
tax relief

formats: html pdf print

text: 29. 11. 1999 FI Euroopan yhteisöjen virallinen lehti C 341/35 Espanjan viranomaisten äskettäin hyväksymässä, yhdysliikenteen sisältävässä Telefonican viitetarjouksessa määritetään, että kiinteiden verkkojen operaattoreilta peräisin olevia päättämismaksuja sovelletaan myös matkaviestinverkoista peräisin oleviin puheluihin, minkä pitäisi vähentää jälkimmäisiin sovellettuja maksuja merkittävästi. Komissio ei voi kuitenkaan ennakoida, missä määrin ja milloin lopullisilta kuluttajilta perittävät maksut laskevat, sillä muutokset riippuvat kilpailupaineista markkinoilla ja ovat tällaisia palveluita tarjoavien yritysten päätettävissä. (1999/C 341/051) KIRJALLINEN KYSYMYS E-4075/98 esittäjä(t): Werner Langen (PPE) komissiolle (14. tammikuuta 1999) Aihe: Euroopan unionin Rheinland-Pfalzille ajanjaksolla 1994*1998 myöntämä tuki Voiko komissio ilmoittaa miten paljon Euroopan unioni on myöntänyt tukea Rheinland-Pfalzille ajanjaksolla 1994*1998 eritellen tuensaajat ja tuen avulla luodut työpaikat eri alueilla? Millaisia määriä maksettiin * erityisesti KONVER-ohjelmien osana * maatalouden, * EMOTR:n, * opetuksen, * nuorison, * kulttuurin, * tutkimuksen ja teknologian, * korkeakoulujen, * talouden, * aluekehityksen/rakennerahastojen ja * sosiaalipolitiikan alalla? Komission puheenjohtajan Jacques Santer komission puolesta antama täydentävä vastaus (16. huhtikuuta 1999) Vastauksensa pituuden vuoksi komissio lähettää sen suoraan kunnianarvoisalle jäsenelle ja parlamentin sihteeristölle. (1999/C 341/052) KIRJALLINEN KYSYMYS E-4098/98 esittäjä(t): John McCartin (PPE) komissiolle (14. tammikuuta 1999) Aihe: Kansalliset myönnytykset verotuksessa Kun otetaan huomioon, että useimmissa jäsenvaltioissa alueelliset talouserot ovat noin kahden suhde yhteen, voiko komissio vahvistaa, että aluepolitiikan kannustimena käytetyt kansalliset myönnytykset verotuksessa voidaan yhä hyväksyä osana yhtenäismarkkinoita?


title: Resolução sobre o tráfico de bebés oriundos da Guatemala

eurovoc_concepts:
adoption of a child
energy research
recognition of diplomas
trafficking in human beings


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 4092/98 van Carlos ROBLES PIQUER Coördinatie van de defensie-industrieën in Europees verband

eurovoc_concepts:
EU industrial policy
France
Germany
United Kingdom
United States
arms industry
common foreign and security policy


title: Resolution on organic livestock production (amendment of Regulation (EEC) No 2092/91)

eurovoc_concepts:
animal production
organic farming


title: PREGUNTA ESCRITA n. 4093/98 del Ole KRARUP a la Comisión. El sistema danés de prejubilación y la obligación de residencia

eurovoc_concepts:
Denmark
early retirement
residence
retirement conditions

text: 28. 6. 1999 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 182/139 (1999/C 182/190) PREGUNTA ESCRITA E-4081/98 de Jean-Antoine Giansily (UPE) a la Comisión (14 de enero de 1999) Asunto: Nombramientos de funcionarios europeos ¿Puede indicar la Comisión cuáles son las medidas de carácter disciplinario previstas con respecto a los funcionarios europeos que hayan sido nombrados sobre la base de falsas declaraciones o de declaraciones por omisión en relación con sus diplomas, violando tanto el estatuto de la función pública europea como la ley del país de acogida? ¿Existe un período de prescripción o de exclusión en lo que respecta a la aplicación de posibles sanciones y medidas disciplinarias? Respuesta del Sr. Liikanen en nombre de la Comisión (1 de febrero de 1999) De conformidad con los artículos 28 y 30 del Estatuto, nadie puede ser nombrado funcionario, con excepción de las personas nombradas en los grados A1 y A2, si no ha superado un concurso, una oposición o un concurso-oposición en las condiciones previstas en el Anexo III, y no figura en la lista de reserva elaborada por el tribunal al término de sus trabajos. En caso de que el candidato haya sido considerado apto sobre la base de declaraciones o documentos falsos, el tribunal, en cuanto tenga conocimiento de tales hechos, es competente para anular su anterior decisión y excluir al candidato de la lista de reserva. Por su parte, la administración está obligada a rechazar todo nombramiento de un candidato inscrito de manera irregular en la lista de candidatos aprobados. Por otra parte, cabe señalar que, en el momento de su contratación, el funcionario debe presentar a la administración toda la documentación relativa a su formación y sus cualificaciones profesionales con vistas a su clasificación. Cualquier información falsa proporcionada en ese momento por el funcionario constituye un incumplimiento de sus obligaciones estatutarias de probidad y respeto de la dignidad de su función que le expone, en consecuencia, a una sanción disciplinaria. Por lo que se refiere a la segunda cuestión planteada por Su Señoría, debe precisarse que el Estatuto no prevé la prescripción de las faltas de disciplina ni de las sanciones y procedimientos disciplinarios. (1999/C 182/191) PREGUNTA ESCRITA E-4093/98 de Ole Krarup (I-EDN) a la Comisión (14 de enero de 1999) Asunto: El sistema danés de prejubilación y la obligación de residencia ¿Considera la Comisión que el nuevo sistema danés de prejubilación es compatible con los principios del derecho comunitario, en particular, con el artículo 48 del Tratado CE, el apartado 2 del artículo 7 del Reglamento 1612/68 (1) y con los principios del Reglamento 1408/71 (2) relativo al mantenimiento de los derechos de los trabajadores que se desplazan dentro de la Comunidad? De conformidad con las nuevas normas, así como las ya existentes, relativas a la prejubilación, es obligatorio residir en Dinamarca para poder percibir el pago de la prejubilación. La prejubilación no se puede transferir a otro país de la Unión. De conformidad con las nuevas normas, así como con las existentes, relativas a los derechos acumulados de prejubilación, un ciudadano de otro país no puede trasladar sus derechos acumulados a Dinamarca. Las normas niegan a los ciudadanos de otro país de la Unión Europea que se trasladan a Dinamarca después de haber cumplido 35 años el derecho a la prejubilación danesa. Por el contrario, los daneses que se hayan establecido en otro país de la Unión Europea y que vuelven después de haber cumplido 35 años sí tienen la posibilidad de cobrar la prejubilación con sólo haber trabajado un año en Dinamarca. De


title: ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ αρ θ. 4075/98 του Werner LANGEN Ενισχύσεις της Ευρωπαiκής 'Ενωσης για το ομόσπονδο κρατίδιο Ρηνανίας - Παλατινάτου κατά την χρονική περίοδο 1994-1998 (Συμπληρωματ κή απάντηση)

eurovoc_concepts:
European Union
Rhineland-Palatinate
aid recipient
exchange of information
financial aid
job creation

text: 29. 11. 1999 EL Επι΄σηµη Εφηµερι΄δα των Ευρωπαι¨κω΄ν Κοινοτη΄των C 341/35 Επι΄σης, η σχετικη΄ προσφορα΄ διασυ΄νδεσης της Telefonica που προ΄σφατα εγκρι΄θηκε απο΄ την ισπανικη΄ κυβε΄ρνηση καθορι΄ζει ο΄τι εφαρµο΄ζονται τα ι΄δια τε΄λη διασυ΄νδεσης για συνδιαλε΄ξεις απο΄ φορει΄ς σταθερω΄ν δικτυ΄ων και για συνδιαλε΄ξεις απο΄ φορει΄ς κινητω΄ν δικτυ΄ων, πρα΄γµα που θα µειω΄σει αισθητα΄ τις τιµε΄ς που εφαρµο΄ζονται σ αυτου΄ς τους τελευται΄ους. Πα΄ντως, η Επιτροπη΄ δεν µπορει΄ να προβλε΄ψει σε ποιο βαθµο΄ η΄ πο΄τε θα πραγµατοποιηθου΄ν αυτε΄ς οι µειω΄σεις των τιµω΄ν ω΄στε να µπορου΄ν να επωφεληθου΄ν οι τελικοι΄ καταναλωτε΄ς, διο΄τι εξαρτω΄νται απο΄ την ανταγωνιστικη΄ πι΄εση στην αγορα΄ και αποφασι΄ζονται απο΄ τις εταιρει΄ες που προσφε΄ρουν τις υπηρεσι΄ες αυτε΄ς. (1999/C 341/051) ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-4075/98 υποβολη΄: Werner Langen (PPE) προς την Επιτροπη΄ (14 Ιανουαρι΄ου 1999) Θε΄µα: Ενισχυ΄σεις της Ευρωπαïκη΄ς Ένωσης για το οµο΄σπονδο κρατι΄διο Ρηνανι΄ας ! Παλατινα΄του κατα΄ την χρονικη΄ περι΄οδο 1994-1998 Μπορει΄ να ανακοινω΄σει η Επιτροπη΄ ποιε΄ς ει΄ναι οι ενισχυ΄σεις που εισε΄ρρευσαν κατα΄ τη χρονικη΄ περι΄οδο 1994 και 1998 απο΄ κονδυ΄λια της Ευρωπαι¨κη΄ς Ένωσης στο οµο΄σπονδο κρατι΄διο της Ρινανι΄ας Παλατινα΄του, ποιοι΄ η΄σαν οι λη΄πτες καθω΄ς και πο΄σα α΄τοµα και σε ποιου΄ς τοµει΄ς απο΄κτησαν θε΄σεις απασχο΄λησης κατο΄πιν αυτω΄ν των ενισχυ΄σεων; Ποιε΄ς πιστω΄σεις καταβλη΄θηκαν, ιδι΄ως απο΄ τα προγρα΄µµατα. ! ΚΟΝVΕR (cid:23) στον τοµε΄α της γεωργι΄ας ! στον τοµε΄α ΕΓΤΠΕ ! στον τοµε΄α της παιδει΄ας ! στον τοµε΄α της νεο΄τητας ! στον τοµε΄α του πολιτισµου΄ ! στον τοµε΄α της ε΄ρευνας και τεχνολογι΄ας ! στον τοµε΄α της πανεπιστηµια΄ς εκπαι΄δευσης ! στον τοµε΄α της οικονοµι΄ας ! στον τοµε΄α της περιφερειακη΄ς ανα΄πτυξης και των διαρθρωτικω΄ν ταµει΄ων καθω΄ς και ! στον κοινωνικο΄ τοµε΄α; Συµπληρωµατικη΄ απα΄ντηση του κ. Santer εξ ονο΄µατος της Επιτροπη΄ς (16 Απριλι΄ου 1999) Λο΄γω της ε΄κτασης της απα΄ντησης, η Επιτροπη΄ τη διαβιβα΄ζει απευθει΄ας στο Αξιο΄τιµο Με΄λος του Κοινοβουλι΄ου και στη Γενικη΄ Γραµµατει΄α του Οργα΄νου αυτου΄. (1999/C 341/052) ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-4098/98 υποβολη΄: John McCartin (PPE) προς την Επιτροπη΄ (14 Ιανουαρι΄ου 1999) Θε΄µα: Εθνικε΄ς φορολογικε΄ς παραχωρη΄σεις ∆εδοµε΄νου ο΄τι οι περιφερειακε΄ς οικονοµικε΄ς ανισο΄τητες στα περισσο΄τερα κρα΄τη µε΄λη ει΄ναι της τα΄ξεως του 2 προς 1, µπορει΄ η Επιτροπη΄ να επιβεβαιω΄σει ο΄τι οι εθνικε΄ς φορολογικε΄ς παραχωρη΄σεις, που χρησιµοποιου΄νται ως κι΄νητρο περιφερειακη΄ς πολιτικη΄ς, εξακολουθου΄ν να ει΄ναι αποδεκτε΄ς εντο΄ς της ενιαι΄ας αγορα΄ς;


title: PREGUNTA ESCRITA n. 4095/98 del Mihail PAPAYANNAKIS Hamppukuidusta valmistettavat tuotteet Euroopassa

eurovoc_concepts:
EU production
Greece
complaint to the Commission
drug addiction
exchange of information
hemp
import restriction
manufactured goods
trade restriction

text: C 325/22 Diario Oficial de las Comunidades Europeas ES 12. 11. 1999 El artículo 7 de la Directiva 98/44/CE confía la tarea de evaluar todos los aspectos éticos vinculados a la biotecnología al Grupo europeo de ética de la ciencia y de las nuevas tecnologías. Este Grupo emitió, el día 23 de noviembre de 1998, el Dictamen no 12 sobre los aspectos éticos de las investigaciones, en el contexto del V Programa Marco de investigación, en las que se utilizan embriones humanos. El Grupo destaca, básicamente, que el respeto del pluralismo de las distintas culturas y enfoques éticos en Europa, que se traduce en la extrema diversidad de las reglamentaciones nacionales, no debe conducir a la exclusión a priori de la atribución de ayudas financieras europeas a las investigaciones sobre embriones realizadas en países donde sí están autorizadas. No obstante, el Grupo indica que el respeto del pluralismo no implica negligencia. Es importante pues supeditar la financiación de tales investigaciones al respeto de estrictos requisitos jurídicos y éticos, en particular el acuerdo previo de los Comités éticos y el respeto de los principios éticos fundamentales comunes a Europa, como el respeto debido a la vida humana desde su inicio y la necesidad de obtener el consentimiento de las mujeres o parejas para utilizar sus embriones en las investigaciones. La Comisión desea finalmente destacar que si en un momento dado el sistema de patentes tiene que tratar el espinoso tema de la patentabilidad de los tejidos embrionarios humanos o de métodos relacionados con ellos, la Comisión lo hará constar en los informes anuales sobre la evolución y las implicaciones del derecho de patentes que tendrá que presentar al Parlamento y al Consejo a partir del 30 de julio de 2000. (1) DO L 213 de 30. 7. 1998. (1999/C 325/025) PREGUNTA ESCRITA E-3679/98 de Mihail Papayannakis (GUE/NGL) a la Comisión (7 de diciembre de 1998) Asunto: Los productos de cáñamo textil en Europa La policía griega ha lanzado recientemente una serie de procesos contra numerosos establecimientos que venden prendas de vestir y otros productos fabricados con cáñamo textil (Cannabis sativa) como materia prima, productos importados habitualmente de otros países de la UE, donde se comercializan de forma legal y, por supuesto, sin problemas. 1. 2. 3. ¿Existen datos en la UE que permitan sospechar que dichos productos pueden conducir de algún modo al aumento del consumo o de la dependencia de las drogas? En caso afirmativo, ¿cómo piensa actuar para que se prohíba su comercialización en Alemania, Dinamarca, Gran Bretaña y otros países de la UE? En caso negativo, ¿cómo piensa intervenir para que no se obstaculice su comercialización en Grecia? ¿Podría apoyarse la producción de cáñamo textil también en Grecia? (1999/C 325/026) PREGUNTA ESCRITA E-4095/98 de Mihail Papayannakis (GUE/NGL) a la Comisión (14 de enero de 1999) Asunto: Los productos de cáñamo textil en Europa La policía griega ha lanzado recientemente una serie de procesos contra numerosos establecimientos que venden prendas de vestir y otros productos fabricados con cáñamo textil (Cannabis sativa) como materia prima, productos importados habitualmente de otros países de la UE, donde se comercializan de forma legal y, por supuesto, sin problemas. 1. ¿Existen datos en la UE que permitan sospechar que dichos productos pueden conducir de algún modo al aumento del consumo o de la dependencia de las drogas?


title: Resolutie over Colombia

eurovoc_concepts:
Colombia
government
paramilitary force
settlement of disputes


title: WRITTEN QUESTION No. 4110/98 by Bartho PRONK EU number plates in Switzerland

eurovoc_concepts:
EU Member State
European symbol
Switzerland
commercial vehicle
intra-EU transport
motor vehicle
road transport
vehicle registration


title: WRITTEN QUESTION No. 4108/98 by Alexandros ALAVANOS Measures under the operational programme for railways in Greece


title: Résolution sur la situation en Angola

eurovoc_concepts:
Angola
cease-fire
humanitarian aid
international sanctions
wine of superior quality