title: Voorstel voor een aanbeveling van de Raad betreffende minimumcriteria voor milieu-inspecties in de lidstaten

text: COMMISSE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 16. 12. 1998 COM(1998)772def. 98/0358 (SYN) VOORSTEL VOOR EEN AANBEVELING VAN DE RAAD BETREFFENDE MINIMUMCRITERIA VOOR MILIEU-INSPECTIES IN DE LIDSTATEN JU Hu • (door de Commissie ingediend) TOELICHTING 1. MOTIVERING VAN HET VOORSTEL 1. 1. Algemeen De bezorgdheid over de stand van zaken bij de tenuitvoerlegging en handhaving van de communautaire milieuwetgeving is de afgelopen jaren toegenomen naarmate het acquis communautaire in deze sector zich ontwikkelde. De Europese Raad van Dublin in juni 1990 benadrukte dat communautaire milieuwetgeving alleen effectief zou zijn als zij door de lidstaten volledig zou worden geïmplementeerd en gehandhaafd. In 1992 nam het Europees Parlement een resolutie over dit onderwerp aan1. In mei 1996 organiseerden de Commissie en het Europees Parlement een gezamenlijke openbare hoorzitting getiteld "Uitdagingen voor milieubescherming: de wetgeving effectief maken". Deze activiteiten en belangstelling leidden ertoe dat de Commissie een mededeling over de tenuitvoerlegging van de communautaire milieuwetgeving2 aannam die op 5 november 1996 aan de Raad en het Europees Parlement werd gezonden. In de mededeling werd gewezen op de grote verschillen tussen de milieu-inspectieactiviteiten van de lidstaten, werden lacunes gesignaleerd en werd bevestigd dat het nodig was ervoor te zorgen dat minimale inspectietaken werden uitgevoerd, met name in verband met het monitoren van industriële puntbronnen van emissies. In de mededeling werd daarom aanbevolen richtsnoeren op te stellen waardoor de thans aanwezige grote verschillen tussen de inspecties van de lidstaten worden verminderd. Het Europees Parlement en de Raad hebben deze mededeling onderschreven in resoluties die naar aanleiding van de mededeling waren aangenomen3. In de mededeling van de Commissie en resolutie van de Raad werd aangegeven dat in dit verband voor IMPEL (het netwerk van de Europese Unie voor de tenuitvoerlegging en handhaving van de milieuwetgeving) een rol was PB C 125 van 8. 5. 1992, blz. 122. COM(96)500 def. van 22. 10. 1996. PE 259. 215/63 van 14. 5. 1997 en PB C 321 van 22. 10. 1997, blz. 1. 2 3 1o^ weggelegd. In de resolutie van de Raad werd geoordeeld dat IMPEL "ook in de toekomst een belangrijke rol dient te spelen in de verschillende fasen van het "regelgevingsproces"^ en met name advies zou kunnen geven - op verzoek of uit eigen beweging - over algemene vraagstukken betreffende tenuitvoerlegging en handhaving en over nieuwe ontwerp-voorstellen voor Gemeenschapswetgeving, met name daar waar de inbreng van praktische ervaringen noodzakelijk is". Met name werd de Commissie gevraagd "gelet op de uiteenlopende bestaande stelsels, om, met name op grond van het werk van IMPEL, minimumcriteria en/of richtsnoeren voor op het niveau van de lidstaten te verrichten inspectieactiviteiten en voor de manier waarop de toepassing ervan in de praktijk door de lidstaten kan worden getoetst, ter nadere overweging aan de Raad voor te leggen om een gelijke praktische toepassing en handhaving van de milieuwetgeving te verzekeren". IMPEL, in 1992 opgericht om de uitwisseling van informatie en ervaring en de ontwikkeling van een consistentere aanpak van de tenuitvoerlegging, toepassing en handhaving van de milieuwetgeving te bevorderen, heeft zich over de minimumcriteria voor milieu-inspecties gebogen en in november 1997 een document over dit onderwerp aangenomen dat de basis heeft gevormd voor dit voorstel. De Commissie achtte het namelijk van groot belang dat vorm werd gegeven aan het in haar mededeling uiteengezette voornemen om degenen die in de lidstaten met de tenuitvoerlegging en handhaving zijn belast in een vroeg stadium bij het wetgevingsproces te betrekken. 1. 2. Milieudoelstellingen In artikel 3(k) van het Verdrag is bepaald dat het optreden van de Gemeenschap een beleid op het gebied van het milieu omvat. Dit wordt nader uitgediept in titel XVI van het Verdrag. Zo luidt artikel 130S, lid 4, dat "de lidstaten zorg dragen uitvoering van het milieubeleid" van de Gemeenschap. Voorts voor de verleent artikel 155 van het Verdrag de Commissie een eigen beslissings bevoegdheid en de mogelijkheid om mee te werken aan de totstandkoming van de handelingen van de Raad en het Europees Parlement overeenkomstig de bepalingen van het Verdrag, terwijl artikel 189 voorziet in het uitbrengen van aanbevelingen door onder andere het Europees Parlement en de Raad gezamenlijk. Gezien het aanzienlijke acquis op milieugebied dat sinds het midden van de jaren zeventig is ontwikkeld, spreekt het vanzelf dat het van belang is dat erop wordt toegezien dat deze wetgeving bij de tenuitvoerlegging van het communautaire milieubeleid volledig en effectief wordt gehandhaafd. Door in een eerste stadium richtsnoeren te verschaffen voor minimumcriteria voor de uitvoering van milieu-inspecties door de lidstaten zal dat worden bevorderd. Onder "regelgevingsproces" wordt het gehele proces verstaan van het ontwerpen, concipiëren, opstellen, aannemen, ten uitvoer leggen en handhaven van de wetgeving, totdat de effectiviteit ervan is beoordeeld. Het is een methodologisch instrument dat een "holistische" benadering van de instrumenten van het milieubeleid mogelijk maakt. Het voorstel betreft de vervuiling van lucht, water en land uit puntbronnen waarvoor krachtens het Gemeenschapsrecht voorschriften bestaan. In het eerste stadium zou het van toepassing moeten zijn op milieu-inspecties van industriële installaties en andere ondernemingen en inrichtingen waarvan de emissies en/of lozingen in het milieu of activiteiten die daartoe aanleiding kunnen geven, krachtens het Gemeenschapsrecht zijn onderworpen aan vergunningen of toelatingen. Het omvat bijgevolg milieu-inspecties ingevolge die sectoren van het Gemeenschapsrecht die betrekking hebben op de geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging, de waterkwaliteit, afval en nucleaire installaties, inclusief die uit de onderzoeks en medische sectoren. In dit stadium heeft het nog geen betrekking op inspecties met het oog op de vervuiling uit diffuse bronnen. 2. KEUZE EN MOTIVERING VAN DE JURIDISCHE GRONDSLAG Het voorstel is gebaseerd op artikel 130S (samenwerkingsprocedure) van het Verdrag, dat de specifieke juridische grondslag vormt voor het beleid van de Gemeenschap op milieugebied. Artikel 100A komt alleen in aanmerking voor maatregelen die de instelling en de werking van de interne markt tot doel hebben. Hoewel bepaalde aspecten van het voorstel, als dit in de gehele Gemeenschap ten uitvoer wordt gelegd, er mede toe leiden dat exploitanten van industriële installaties een gelijkere behandeling krijgen, vormen deze niet de hoofddoelstellingen van het voorstel. 3. SUBSIDIARITEIT EN PROPORTIONALITEIT 3. 1. Doelstellingen van het voorgenomen optreden gelet op de verplichtingen van de Gemeenschap Het voorstel is opgesteld om de naleving te waarborgen van artikel 13 OR en artikel 130S, lid 4, van het Verdrag inzake de tenuitvoerlegging van het milieubeleid van de Gemeenschap. 3. 2. Wat is de communautaire dimensie van het probleem? Alle lidstaten en de Commissie hebben te maken met de tenuitvoerlegging en handhaving van de communautaire milieuwetgeving. De communautaire milieuwetgeving verplicht de lidstaten ervoor te zorgen dat bepaalde emissies en lozingen, of activiteiten die daartoe aanleiding kunnen geven, worden onderworpen aan voorafgaande vergunningen of machtigingen. Industriële installaties en andere ondernemingen en ("gecontroleerde installaties"), waarvoor deze verplichtingen gelden, worden of zouden moeten worden geïnspecteerd door de bevoegde instanties en door richtsnoeren op te stellen voor minimumcriteria voor dergelijke milieu-inspecties wordt ervoor gezorgd dat de eerste stappen worden gezet om in de gehele Gemeenschap een gelijke standaard te bereiken. Het bereiken van een meer gelijke standaard van milieu-inspecties heeft ook het voordeel dat de verstoring van de mededinging wordt vermeden. inrichtingen 3. 3. Wat is de meest doelmatige aanpak, gelet op de mogelijkheden van de Gemeenschap in die van de lidstaten? Het toezicht op de omzetting, de overeenstemming en de daadwerkelijke toepassing van de communautaire wetgeving is de taak van de Commissie die daarbij gebruik maakt van haar bevoegdheden op grond van met name de artikelen 155, 169 en 171. De lidstaten zijn verantwoordelijk voor de handhaving van de afzonderlijke voorschriften ingevolge de communautaire wetgeving. Inspectieactiviteiten behoorden tot de taken van de lidstaten, die daarbij afzonderlijk en grotendeels volgens hun eigen beoordelingscriteria of -normen te werk gingen. De ervaring heeft geleerd dat dit niet overal heeft geleid tot een gelijke mate van tenuitvoerlegging en handhaving van de communautaire milieuwetgeving. Optreden van de Gemeenschap is vereist om ervoor te zorgen dat in de gehele Gemeenschap minimale normen gelden voor milieu-inspecties van gecontroleerde installaties. Omdat de inspectiesystemen en -mechanismen in de lidstaten echter sterk uiteenlopen, heeft het voorstel de vorm van een niet-verbindend instrument, namelijk een aanbeveling, waarbij aan de lidstaten de keuze wordt gelaten van de administratieve structuur en systemen voor de inspecties en het niveau, nationaal, regionaal of lokaal, waarop die structuren en systemen worden opgezet. 3. 4. Welke instrumenten staan de Gemeenschap ter beschikking? Gelijke toepassing van de communautaire milieuwetgeving op dit gebied wordt van het hoogste belang geacht. Omdat de inspectiesystemen en -mechanismen in de lidstaten echter sterk uiteenlopen, wordt het in eerste instantie verstandig geacht alleen richtsnoeren te geven in de vorm van een niet-verbindend instrument, namelijk een aanbeveling, in plaats van bindende wetgeving in te voeren in de vorm van een richtlijn. Bovendien wordt aangenomen dat sommige lidstaten zich wellicht zorgen maken over hun capaciteit om de minimumcriteria effectief te hanteren. Daarom kan tot de mogelijkheden behoren dat de Gemeenschap een financiële bijdrage verleent aan geschikte regio's of lidstaten op grond van bestaande Gemeenschapsinstrumenten, zoals die gerelateerd aan het Cohesiefonds of het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling. 3. 5. Proportionaliteit Optreden van de Gemeenschap in de vorm van een aanbeveling is op dit gebied naar evenredigheid, omdat er grote verschillen bestaan in de milieu-inspectie systemen en -mechanismen van de lidstaten, niet alleen wat betreft hun capaciteit voor de uitvoering van inspectietaken, maar ook wat betreft de omvang en inhoud van de inspectietaken en zelfs het bestaan van inspectietaken in een paar lidstaten. Gezien deze verschillen is de Commissie zich ervan bewust dat voor de uitvoering van de milieu-inspectietaken overeenkomstig de aanbeveling in sommige lidstaten wellicht de nodige capaciteit moet worden opgezet. In die gevallen kan financiële steun van de Gemeenschap worden overwogen voor lidstaten die daarvoor op grond van de bestaande instrumenten van de Gemeenschap, bijvoorbeeld het Cohesiefonds of het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, in aanmerking komen. De maatregel is ook naar evenredigheid in die zin dat alleen minimumcriteria worden ingevoerd en het aan de lidstaten wordt overgelaten op welke wijze zij de criteria binnen hun eigen inspectiesystemen toepassen. Bovendien gaat het hier om de eerste stap in een lopend programma in verband met inspecties en handhaving. Aan de hand van de ervaring die met de uitvoering van de aanbeveling wordt opgedaan, zal op basis van verder overleg met de betrokken partijen, waaronder IMPEL, worden nagegaan of het mogelijk is in volgende stadia de aard, werkingssfeer en toepassing van de minimumeisen te verruimen. Deze zouden met name moeten worden uitgebreid van emissiebeperkingen voor puntbronnen, waarvoor deze richtsnoeren zijn opgesteld, tot diffuse verontreinigingsbronnen en algemene inspecties van milieucompartimenten. Tevens zal in volgende stadia aandacht worden geschonken aan de ontwikkeling van minimumcriteria voor de opleiding en kwalificaties van inspecteurs en voor de frequentie van inspecties van industriële installaties, ondernemingen en faciliteiten op basis van de beste praktijken in de lidstaten. Te zijner tijd zal op grond van al deze ervaring de invoering worden bestudeerd van een kaderrichtlijn voor milieu-inspecties in het algemeen. 4. KOSTEN VAN DE UITVOERING VAN HET VOORSTEL VOOR DE LIDSTATEN, DE GEMEENSCHAP EN DE BETROKKEN INSTAL LATIES 4. 1. Kosten voor de lidstaten Een groot aantal sectorale richtlijnen van de Gemeenschap voorziet al in de uitvoering van de een of andere vorm van milieu-inspecties door de lidstaten. In de lidstaten zouden dan ook al systemen en mechanismen aanwezig moeten zijn voor de uitvoering van die inspecties. Andere richtlijnen, die niet in inspectietaken voorzien, moeten volledig worden uitgevoerd en bijgevolg overeenkomstig de jurisprudentie van het Europese Hof van Justitie naar behoren worden toegepast en gehandhaafd in de praktijk. Aan de naleving van die verplichtingen zijn kosten verbonden. Echter, voorzover dat zij al verplichtingen krachtens Gemeenschaps regelgering dienen na te komen zal de uitvoering van de aanbeveling voor de lidstaten dan ook zeer weinig bijkomende kosten meebrengen. De enige aanwijsbare extra kosten kunnen voortvloeien uit de rapportageverplichtingen en het beschikbaar stellen van bepaalde rapporten aan het publiek, bijvoorbeeld over bezoeken ter plaatse. Deze kosten zullen naar alle waarschijnlijkheid vooral samenhangen met de behoefte aan personeel, waaraan kan worden voldaan door middel van omscholing, en niet met het opzetten van infrastructuur. IMPEL kan wellicht assistentie bieden om aan eventuele opleidingsbehoeften in dit verband te voldoen. Aangezien het voorstel bovendien is gebaseerd op regelmatig toegepaste beste praktijk in de Gemeenschap, zouden de kosten om aan de minimumcriteria te voldoen in de meeste lidstaten verwaarloosbaar of in ieder geval zeer beperkt moeten zijn. In ieder geval dienen de voordelen voor het milieu zwaarder te wegen dan mogelijk te ontstane kosten. Voor lidstaten die niet over een goed ontwikkeld inspectiesysteem beschikken kan in voorkomend geval eventueel medefinanciering via bestaande financiële instrumenten van de Gemeenschap beschikbaar worden gesteld. 4. 2. Kosten voor de Gemeenschap Lidstaten die aantoonbaar financiële steun nodig hebben, kunnen in aanmerking komen voor steun in de vorm van een financiële bijdrage van de Gemeenschap uit het Cohesiefonds of de Structuurfondsen (Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling) teneinde hen in staat te stellen de nodige capaciteit te ontwikkelen en de richtsnoeren van de aanbeveling uit te voeren. Voor zover dergelijke fondsen al aanwezig zijn, zullen er geen gevolgen zijn voor de begroting van de Gemeenschap. In bepaalde opzichten zullen de in een vroeg stadium gemaakte kosten van een effectieve naleving van de communautaire voorschriften door middel van de uitvoering van milieu-inspecties uiteindelijk winst opleveren omdat in een later stadium saneringskosten en administratieve kosten in verband met de behandeling van inbreuken op het Gemeenschapsrecht, omdat de normen en voorschriften van de communautaire instrumenten in de praktijk slecht worden toegepast, worden vermeden. 4. 3. Kosten voor de gecontroleerde installaties De kosten voor de gecontroleerde installaties zullen verwaarloosbaar zijn. Deze installaties moeten al aan de toepasselijke wettelijke voorschriften van de EG voldoen en dit voorstel brengt voor hen geen verdere specifieke verplichtingen mee. Er zouden alleen werkelijke extra kosten kunnen ontstaan als lidstaten besluiten een vergoeding in rekening te brengen voor de uitvoering van de inspecties. Voor zover dit nog niet is ingevoerd, is dit een aangelegenheid voor de lidstaten zelf die als zuivere subsidiariteit kan worden beschouwd. 5. RESULTATEN VAN HET OVERLEG MET DE BETROKKEN PARTIJEN 5. 1. Lidstaten Met de lidstaten heeft geen formeel overleg plaatsgevonden. Het voorstel is voornamelijk gebaseerd op de werkzaamheden van IMPEL waarin inspecteurs en technische vertegenwoordigers van de betrokken organisaties in de lidstaten zitten. Er kan evenwel worden gesteld dat de lidstaten over de essentie van het voorstel zijn geraadpleegd, aangezien zij met IMPEL geassocieerd zijn en IMPEL-vertegenwoordigers bij hun werkzaamheden intern overleg hebben gepleegd met de instanties in hun lidstaten. 5. 2. NGO's De volgende niet-gouvernementele organisaties waren uitgenodigd op een vergadering in januari 1998 : Birdlife International Europees Milieubureau (EEB) Friends of the Earth Greenpeace Wereldnatuurfonds (WWF) Birdlife International stuurde de Commissie schriftelijk commentaar. Zij verheugden zich over de onderdelen van het voorstel in verband met de beschikbaarheid voor het publiek van inspectierapporten en rapporten van bezoeken ter plaatse en de nationale geconsolideerde rapporten van de lidstaten. Zij achtten het wenselijk dat de werkzaamheden van IMPEL in verband met andere milieu-inspecties, bijvoorbeeld in verband met diffuse vervuiling, zouden worden voortgezet. Het Europees Milieubureau (EEB) woonde de vergadering bij en leverde eveneens schriftelijk commentaar. Zij juichten de vaststelling van minimum- criteria voor milieu-inspecties toe, maar waren van mening dat het voorstel kon worden aangescherpt wat betrof de publicatie van inspectierapporten en de frequentie van de inspecties; bovendien waren zij van mening dat in het voorstel minimumeisen voor de kwalificaties van inspecteurs ter sprake zouden moeten komen. Van de andere NGO's is geen antwoord ontvangen. 5. 3 Overleg met de industrie Gegeven het feit dat het voorstel is gericht op de inspecteurs, zouden er geen echte consequenties hoever te zijn voor de industrie, aangezien de industrie reeds dient te voldoen aan de bestaande relevante wetgeving die inspecties vereist en reeds op verschillende momenten in het verleden is aangenomen. De industrie zou formeel geconsulteerd zijn, indien onderdelen van die wetgeving waarvoor inspecties zijn vereist waren voorgesteld door de Commissie. 6. GEDETAILLEERDE TOELICHTING VAN HET VOORSTEL Punt I - Doel Het doel van de aanbeveling is richtsnoeren op te stellen inzake milieu-inspecties die in de lidstaten worden uitgevoerd op basis van minimumcriteria voor de organisatie, uitvoering, follow-up en bekendmaking van de resultaten van die inspecties ten einde de naleving van de communautaire milieuwetgeving in alle lidstaten te verbeteren en overal een uniforme tenuitvoerlegging te realiseren. Punt II- Werkingssfeer en definities De werkingssfeer van de aanbeveling is de toepassing van milieu-inspecties van alle industriële installaties en andere ondernemingen en inrichtingen waarvan de emissies of lozingen in het milieu of activiteiten die daarin resulteren, onderworpen zijn aan voorschriften betreffende toelatingen of uit hoofde van het Gemeenschapsrecht, alsmede inspecties van nucleaire installaties, inclusief die uit de onderzoeks en medische sectoren ("gecontroleerde installaties"). Dit punt bevat ook de definities van "milieu-inspecties", "exploitant van een gecontroleerde installatie" en "inspecterende instanties". Tevens wordt verklaard dat een lidstaat kan bepalen dat de inspecties worden uitgevoerd door een overheidsinstantie op nationaal, regionaal of locaal niveau of dat deze taken onder bepaalde voorwaarden aan andere rechtspersonen kunnen worden gedelegeerd. Zodoende wordt rekening gehouden met de toenemende tendens om dergelijke taken in de lidstaten te privatiseren. Punt III - Organisatie en uitvoering van milieu-inspecties In dit punt wordt aanbevolen dat de in overeenstemming met de richtsnoeren van de aanbeveling organiseren en lidstaten elkaar uitvoeren. Tevens is voorzien in de mogelijkheid dat administratief bijstaan door relevante informatie en in voorkomend geval ambtenaren uit te wisselen. lidstaten milieu-inspecties Punt IV - Planning van de milieu-inspecties Dit punt heeft betrekking op plannen voor milieu-inspecties die van tevoren door de lidstaten moeten worden opgesteld voor hun gehele grondgebied en de gecontroleerde installaties op hun grondgebied. De plannen moeten openbaar worden gemaakt overeenkomstig de bepalingen van Richtlijn 90/313/EEG inzake de vrije van toegang tot milieu-informatie. De plannen kunnen op nationaal, regionaal of lokaal niveau worden opgesteld en voor de uitvoering van de milieu-inspecties moeten bevoegde instanties worden aangewezen. In dit punt wordt de basis beschreven voor het opstellen van de plannen alsmede de details van de onderdelen die in de plannen moeten worden opgenomen. Punt V - Bezoeken ter plaatse Dit punt bevat details van de criteria die de lidstaten dienen toe te passen op bezoeken aan gecontroleerde installaties. Bezoeken ter plaatse dienen regelmatig te worden uitgevoerd als onderdeel van de stelselmatige milieu-inspecties van gecontroleerde installaties. Tevens worden details gegeven van de omstandigheden waaronder incidentele bezoeken ter plaatse dienen te worden uitgevoerd, bijvoorbeeld bij het onderzoek van ernstige klachten of ongevallen en bij de afgifte van een eerste vergunning of machtiging dan wel de herafgifte, verlenging of wijziging van dergelijke vergunningen of machtigingen. Punt VI - Rapporten en conclusies naar aanleiding van locatiebezoeken In dit punt wordt aanbevolen dat de lidstaten erop toezien dat de inspectie instanties na ieder bezoek ter plaatse een rapport opstellen over hun bevindingen in verband met de naleving van de EG-voorschriften door de gecontroleerde installatie, een evaluatie daarvan en een conclusie in verband met verdere stappen die moeten worden genomen. De rapporten dienen gemakkelijk toegankelijk te zijn en ter beschikking van het publiek te worden gesteld overeenkomstig Richtlijn 90/313/EEG. Punt VII - Onderzoek van ernstige ongevallen, incidenten en gevallen van niet-naleving van de voorschriften Dit punt heeft betrekking op het onderzoek van ernstige ongevallen, incidenten en gevallen waarin de EG-wetgeving niet wordt nageleefd. Het onderzoek moet de oorzaken van de gebeurtenis aan het licht brengen, aangeven welke maatregelen moeten worden getroffen om de milieu-effecten ervan te beperken, met inbegrip van eventuele curatieve maatregelen, aanbevelingen opleveren inzake de maatregelen die moeten worden getroffen om dergelijke gebeurtenissen in de toekomst te vermijden en in voorkomend geval de mogelijkheid bieden om over te gaan tot coërcerende handhavingsmaatregelen of sancties. Punt VIII - Verslaglegging van milieu-inspectieactiviteiten in het algemeen In dit punt worden de milieu-inspectie-instanties in de lidstaten aangemoedigd om twee jaar na de datum genoemd in punt X verslag te leggen aan de Commissie van hun ervaringen met de uitvoering van de aanbeveling. Punt IX - Evaluatie van het functioneren van de minimumcriteria door de Commissie Hier is bepaald dat de Commissie het functioneren en doeltreffendheid van de aanbeveling zo spoedig mogelijk na de ontvangst van de in punt VIII genoemde nationale rapporten evalueert, teneinde de minimumcriteria verder te ontwikkelen in het licht van de opgedane ervaring en rekening houdend met eventuele verdere bijdragen van de betrokken partijen, waaronder IMPEL. Punt X - Tenuitvoerlegging In dit punt wordt de lidstaten verzocht de aanbeveling uiterlijk twaalf maanden na haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen ten uitvoer te leggen. VOORSTEL VOOR EEN AANBEVELING VAN DE RAAD BETREFFENDE MINIMUMCRITERIA VOOR MILIEU-INSPECTIES IN DE LIDSTATEN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 130S, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie1, Gezien het advies van het Europees Parlement2, Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité3 en het Comité van de Regio's4, Handelend overeenkomstig de procedure van artikel 189C van het Verdrag5, 1. Overwegende dat in de resolutie van de Raad en van de vertegenwoordigers van de regeringen der lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, van 1 februari 1993 betreffende een beleidsplan en actieprogramma van de Gemeenschap inzake het milieu en duurzame ontwikkeling6 en het besluit van het Parlement en de Raad betreffende "gezamenlijke verantwoordelijkheid" het belang van de tenuitvoerlegging van de communautaire milieuwetgeving werd benadrukt; herziening daarvan7 begrip via het de 2. Overwegende dat in de mededeling van de Commissie aan de Raad van de Europese Unie en aan het Europees Parlement van 5 november 1996, betreffende de 6 PB C 138 van 17. 5. 1993. 7 PB L275 van 10. 10. 1998 <o tenuitvoerlegging van de communautaire milieuwetgeving8, inzonderheid in punt 29, voorgesteld wordt richtsnoeren op te stellen op communautair niveau teneinde de lidstaten bij te staan bij het uitvoeren van inspectietaken en aldus de grote ongelijkheid die zich momenteel qua inspecties door de lidstaten voordoet, te verkleinen; de en van handhaving tenuitvoerlegging 3. Overwegende dat de Raad in zijn resolutie van 7 oktober 1997 betreffende de opstelling, communautaire milieuwetgeving9 de Commissie heeft verzocht om met het oog op verder overleg in de Raad, met name op basis van de werkzaamheden van het netwerk van de Europese Unie voor de tenuitvoerlegging en handhaving van de milieuwetgevh^ ("IMPEL") minimumcriteria en/of richtsnoeren voor te stellen voor de inspectietaken die op het niveau van de lidstaten worden uitgevoerd en de manieren waarop de toepassing daarvan in de praktijk door de lidstaten zou kunnen worden gecontroleerd, zodat een uniforme praktische toepassing en een uniform toezicht op de naleving van de milieuwetgeving worden gegarandeerd, en overwegende dat in het voorstel van de Commissie rekening is gehouden met een document van IMPEL met als titel "Minimumcriteria voor inspecties",0; 4. Overwegende dat. het Parlement met zijn resolutie van 14 mei 199711 betreffende de mededeling van de Commissie om communautaire wetgeving inzake milieu-inspecties heeft verzocht en overwegende dat het Economisch en Sociaal Comité12 en het Comité van de Regio's13 een gunstig advies over de mededeling van de Commissie hebben uitgebracht en op het belang van milieu-inspecties hebben gewezen; 5. Overwegende dat het bestaan van inspectiesystemen en de daadwerkelijke uitvoering van inspecties een afschrikkend effect hebben ten aanzien van overtredingen van de milieuwetgeving, aangezien zij de autoriteiten in staat stellen inbreuken op te sporen en door middel van sancties of andere instrumenten de milieuwetgeving te doen naleven, en dat inspecties derhalve een onmisbare schakel vormen in het geheel van de regelgeving en een doeltreffend instrument zijn om de uniforme naleving en handhaving van de communautaire milieuwetgeving in de hele Gemeenschap te garanderen en concurrentievervalsing te vermijden; 6. Overwegende dat er momenteel grote verschillen bestaan tussen de inspectiesystemen en -mechanismen van de lidstaten, niet alleen op het stuk van het vermogen om inspectietaken te vervullen maar ook op het stuk van de schaal en de 8 COM(96)500 def. van 22. 10. 1996. 9 PB C 321 van 22. 10. 1997. 10 November 1997. 11 EP 259. 215/63. 12 ESC 479/97 ENV/439 van 29. 4. 1997. 13 CvdR 437/96 def. van 11-12. 6. 1997. 11 werkingssfeer van de uitgevoerde inspecties en zelfs, in enkele lidstaten, wat het bestaan zelf van inspecties betreft, en dat een dergelijke situatie niet bevredigend kan worden genoemd in het licht van de doelstelling van een doeltreffende en uniforme tenuitvoerlegging, de toepassing praktische Gemeenschapswetgeving inzake milieubescherming; handhaving van en 7. Overwegende dat derhalve in het kader van een programma van maatregelen betreffende milieu-inspecties in een eerste fase moet worden voorzien in richtsnoeren in de vorm van toepasselijke minimumcriteria als gemeenschappelijke basisnorm voor het uitvoeren van de inspectietaken door de lidstaten; 8. Overwegende dat de lidstaten er krachtens de milieuwetgeving van de Gemeenschap toe gehouden zijn, voorschriften te doen naleven met betrekking tot bepaalde emissies en lozingen of activiteiten die daarin resulteren; dat in de lidstaten in een eerste fase moet worden voldaan aan minimumcriteria inzake de organisatie en uitvoering van inspecties van industriële installaties en andere ondernemingen en inrichtingen waarop krachtens het milieurecht van de Gemeenschap voorschriften inzake toelatingen of vergunningen van toepassing zijn wat betreft emissies of lozingen of activiteiten die daarin resulteren; dat het voorts wenselijk is dat dergelijke minimumcriteria ook van toepassing zijn op de inspecties van kerninstallaties, inclusief die uit de onderzoeks en medische sektoren, die worden uitgevoerd door de inspectiediensten voor stralingsbescherming welke door de lidstaten in het leven zijn geroepen krachtens de communautaire wetgeving inzake nucleaire veiligheid die in het kader van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie werd vastgesteld; 9. Overwegende dat, om de doeltreffendheid van dit inspectiesysteem te garanderen, milieu-inspectieactiviteiten in de lidstaten van tevoren moeten worden gepland; 10. Overwegende dat bezoeken ter plaatse een belangrijk onderdeel vormen van milieu-inspectieactiviteiten; 11. Overwegende dat de gegevens en documentatie die ter beschikking worden gesteld door de exploitanten van industriële installaties die in het kader van het communautaire milieubeheer- en milieuauditsysteem14 zijn aangemeld, in de context van milieu-inspecties een nuttige bron van informatie kunnen vormen; 12. Overwegende dat, om conclusies te kunnen trekken uit de bezoeken ter plaatse, regelmatig verslagen moeten worden opgesteld; 13. Overwegende dat de verslaglegging van inspectieactiviteiten en de vrije toegang tot de desbetreffende informatie een belangrijke manier zijn om door middel van transparantie de betrokkenheid van burgers, NGO's en andere belanghebbenden bij de tenuitvoerlegging van de communautaire milieuwetgeving te garanderen; toegankelijk moet worden gemaakt overwegende dat dergelijke informatie Verordening (EEG) nr. 1836/93 van de Raad van 29 juni 1993 inzake de vrijwillige deelneming van bedrijven uit de industriële sector aan een communautair milieubeheer- en milieuauditsysteem - PB L 168 van 10. 7. 1993, blz. 1. 11- overeenkomstig het bepaalde in Richtlijn 90/313/EEG van 7 juni 1990 inzake de vrije toegang tot milieu-informatie15; 14. Overwegende dat de lidstaten elkaar administratieve bijstand dienen te verlenen bij de uitvoering van deze aanbeveling; 15. Overwegende dat de Commissie doorlopend moet toezien op de tenuitvoerlegging en de doeltreffende toepassing van deze aanbeveling, en dat zij daarover, zo spoedig mogelijk na de ontvangst van de verslagen van de lidstaten, bij de Raad en het Europees Parlement verslag dient uit te brengen; 16. Overwegende dat in het licht van het subsidiariteitsbeginsel en het evenredigheids beginsel als omschreven in artikel 3B van het Verdrag, en gegeven de verschillen in inspectiesystemen en mechanismen in de lidstaten, de doelstellingen van de voorgestelde maatregel derhalve het beste door de Gemeenschap kunnen worden gerealiseerd via de vaststelling van de minimumcriteria inzake milieu-inspecties waarin deze aanbeveling voorziet, BEVEELT HET VOLGENDE AAN: I Doel In de lidstaten moeten milieu-inspecties worden uitgevoerd overeenkomstig minimum criteria met betrekking tot de organisatie, de uitvoering, de follow-up en de bekendmaking van de resultaten van die inspecties, teneinde in alle lidstaten de naleving van de communautaire milieuwetgeving kracht bij te zetten en bij te dragen tot een uniforme tenuitvoerlegging en handhaving daarvan. II Werkingssfeer en definities 1. Deze aanbeveling is van toepassing op milieu-inspecties van alle industriële installaties en andere ondernemingen en inrichtingen waarvan de emissies en/of lozingen in het milieu, of de activiteiten die daarin resulteren, krachtens de wetgeving van de Europese Gemeenschap onderworpen zijn aan voorschriften betreffende toelatingen of vergunningen. Zij is eveneens van toepassing op inspecties van kerninstallaties, inclusief die uit de onderzoeks en medische sectoren. Al deze installaties worden hierna "gecontroleerde installaties" genoemd. 2. In deze aanbeveling wordt onder "milieu-inspectie" een activiteit verstaan welke naar gelang van het geval behelst: a) de controle en bevordering van de naleving door de gecontroleerde installaties van de milieuvoorschriften welke zijn vervat in de wetgeving van de Europese Gemeenschap en in de wetten, verordeningen, decreten, richtlijnen, verboden, PB L 158 van 23. 6. 1990, blz. 56. /3 toelatingen en/of vergunningen van de lidstaten waarbij die milieuvoorschriften (hierna "EG-voorschriften" te noemen) worden ten uitvoer gelegd of toegepast; b) de bewaking van de effecten van de gecontroleerde installaties op het milieu teneinde te bepalen of verdere inspecties of coërcerende maatregelen (met inbegrip van de wijziging of intrekking van enige toelating of vergunning) vereist zijn om de naleving van de EG-voorschriften te garanderen; c) het verrichten van handelingen voor bovengenoemde doeleinden, met inbegrip van: - bezoeken ter plaatse; - bewaking van de milieukwaliteit; - onderzoek van milieuauditrapporten en milieuverklaringen; - onderzoek en verificatie van de eventuele zelfmonitoring die door of ten behoeve van de exploitanten van gecontroleerde installaties wordt uitgevoerd; - beoordeling van de activiteiten en werkzaamheden die in de gecontroleerde installaties plaatsvinden; - controle van de betrokken infrastructuur, het onderhoud van de voorzieningen en de adequaatheid van het beheer van de locatie; - controle van de relevante, door de exploitanten van de gecontroleerde installaties bijgehouden bescheiden. 3. Milieu-inspecties, met inbegrip van de bezoeken ter plaatse, geschieden - stelselmatig, d. w. z. dat zij deel uitmaken van een vooraf vastgesteld inspectie- programma, of - incidenteel, d. w. z. dat zij bijvoorbeeld plaatsvinden naar aanleiding van een klacht, in samenhang met de afgifte, hernieuwing of wijziging van een toelating of vergunning, of in het kader van een onderzoek naar een ongeval, een incident of een geval van niet-naleving van de voorschriften. 4. a) Milieu-inspecties kunnen worden uitgevoerd door gelijk welke door de lidstaat ingestelde of aangewezen nationale, regionale of plaatselijke overheidsinstantie die bevoegd is voor onder deze aanbeveling vallende materies. b) De onder a) bedoelde instanties kunnen de taken waarin deze aanbeveling voorziet, conform de nationale wetgeving delegeren aan een publiekrechtelijke of privaatrechtelijke rechtspersoon die deze taken op hun gezag en onder hun toezicht uitvoert, op voorwaarde dat bedoelde rechtspersoon geen persoonlijk belang heeft bij de uitkomst van de door hem uitgevoerde inspecties. ^ c) De onder a) en b) bedoelde instanties worden hierna "de inspecterende instanties" genoemd. 5. In deze aanbeveling wordt onder "exploitant van een gecontroleerde installatie" verstaan iedere natuurlijke of rechtspersoon die de gecontroleerde installatie exploiteert of die de controle daarover heeft of aan wie, voorzover de nationale wetgeving daarin voorziet, economische zeggenschap over het technisch functioneren van de gecontroleerde installatie is overgedragen. III Organisatie en uitvoering van milieu-inspecties 1. De lidstaten dienen ervoor te zorgen dat de milieu-inspecties gericht zijn op een hoog niveau van milieubescherming; te dien einde nemen zij de nodige maatregelen om te garanderen dat de milieu-inspecties van gecontroleerde installaties plaatsvinden en worden uitgevoerd overeenkomstig de punten IV, V, VI, VII en VIII van deze aanbeveling. 2. De lidstaten verlenen elkaar administratieve bijstand bij de toepassing van de richtsnoeren van deze aanbeveling door de uitwisseling van relevante informatie en, in voorkomend geval, inspecteurs. IV Planning van de milieu-inspecties 1. De lidstaten dienen ervoor te zorgen dat de milieu-inspectiesactiviteiten van tevoren worden gepland. Daartoe dienen zij te allen tijde te beschikken over een plan of plannen voor milieu-inspecties dat/die het gehele grondgebied van de lidstaat en de gecontroleerde installaties daarop omvat(ten). Dit plan of deze plannen moet(en) openbaar worden gemaakt overeenkomstig het bepaalde in Richtlijn 90/313/EEG inzake de vrije toegang tot milieu-informatie. 2. Dit plan of deze plannen mag/mogen op nationaal, regionaal of plaatselijk niveau worden vastgesteld, maar de lidstaten dienen ervoor te zorgen dat hun plan of plannen toepasselijk is/zijn op alle milieu-inspecties van gecontroleerde installaties op hun grondgebied en dat de in punt II. 4 bedoelde instanties voor de uitvoering van die inspecties worden aangewezen. 3. De plannen voor milieu-inspecties moeten worden opgesteld op basis van: a) de EG-voorschriften die moeten worden nageleefd; b) een register van de gecontroleerde installaties in het gebied waarop het plan betrekking heeft; c) een algemene evaluatie van de belangrijke milieuvraagstukken in het gebied waarop het plan betrekking heeft en een algemene beoordeling van de mate waarin de EG-voorschriften in de gecontroleerde installaties worden nageleefd; h d) gegevens betreffende,en verkregen in het kader van, eerdere inspectie-activiteiten. 4. De plannen voor milieu-inspecties moeten: i a) aangepast zijn aan de inspectietaken van de betrokken instanties en rekening houden met de aard van de betrokken gecontroleerde installaties en de risico's en milieu-effecten van de emissies en lozingen daarvan; b) rekening houden met de relevante beschikbare informatie betreffende specifieke locaties of types gecontroleerde installaties, zoals rapporten van de exploitanten van gecontroleerde installaties aan de overheid, gegevens verkregen door zelf- monitoring, milieuauditgegevens en milieuverklaringen -met name die welke werden opgesteld door de gecontroleerde installaties die zijn aangemeld bij het communautaire milieubeheer- en milieuauditsysteem -, resultaten van eerdere inspecties en rapporten over de bewaking van milieukwaliteit. 5. Ieder plan voor milieu-inspecties dient ten minste a) een omschrijving te omvatten van het geografisch gebied waarop het betrekking heeft en dat het geheel of een deel van het grondgebied van de lidstaat beslaat; b) betrekking te hebben op een nader omschreven tijdsinterval (ten hoogste één jaar); c) specifieke bepalingen betreffende zijn eigen herziening te bevatten; d) de specifieke locaties of het type van de betrokken gecontroleerde installaties te omschrijven; e) programma's voor stelselmatige milieu-inspecties voor in voorkomend geval met inbegrip van de frequentie van de bezoeken ter plaatse van de diverse types gecontroleerde installaties of van nader gespecificeerde gecontroleerde installaties; te schrijven, f) te voorzien in procedures voor incidentele milieu-inspecties en een algemene omschrijving daarvan te geven voor gevallen waarin moet worden gereageerd op klachten, ongevallen, incidenten en gevallen van niet-naleving van de voorschriften c. q. waarin de afgifte van een vergunning wordt beoogd. V Bezoeken ter plaatse 1. De lidstaten dienen ervoor te zorgen dat met betrekking tot alle bezoeken ter plaatse aan de volgende criteria wordt voldaan: a) er moet grondig worden gecontroleerd of de voor de inspectie in kwestie relevante EG-voorschriften worden nageleefd; /4 b) indien de bezoeken ter plaatse door meer dan één milieu-inspectie-instantie worden uitgevoerd, dienen die instanties onderling gegevens over hun activiteiten uit te wisselen en, voorzover mogelijk, hun bezoeken ter plaatse en hun andere milieu-inspectiewerkzaamheden te coördineren; c) de bevindingen van de bezoeken ter plaatse moeten worden neergelegd in rapporten overeenkomstig punt VI en indien nodig worden uitgewisseld tussen de betrokken inspecterende, toezichthoudende en andere autoriteiten op nationaal, regionaal en plaatselijk niveau; d) de inspecteurs of andere functionarissen die bevoegd zijn om bezoeken ter plaatse af te leggen, dienen ten behoeve van de milieu-inspectie een wettelijk recht van toegang tot de locaties en tot de informatie te hebben. 2 De lidstaten zien erop toe dat de inspecterende instanties in het kader van hun stelselmatige milieu-inspecties regelmatig bezoeken ter plaatse afleggen en dat ten aanzien van die bezoeken ter plaatse aan de volgende aanvullende criteria wordt voldaan: a) er dient een geïntegreerde benadering toepasselijke overeenkomstig milieu-inspectieprogramma's en de organisatorische inspecterende instanties, de gehele scala aan milieueffecten wordt onderzocht; EG-voorschriften, toegepast waarbij, de regelingen van de te worden de b) dergelijke bezoeken ter plaatse moeten erop gericht zijn de kennis en het inzicht van. de exploitanten inzake de relevante EG-voorschriften en communautaire aandachtspunten op milieugebied alsmede de milieueffecten van hun activiteiten te vergroten en te consolideren; c) de milieurisico's en milieueffecten van de gecontroleerde installatie moeten worden onderzocht ter evaluatie van de doeltreffendheid van de bestaande voorschriften inzake toelatingen of vergunningen en ter beantwoording van de vraag of verbeteringen of andere wijzigingen van die voorschriften noodzakelijk zijn. 3. De lidstaten zien er eveneens op toe dat in de volgende omstandigheden incidentele bezoeken ter plaatse worden afgelegd: a) bij onderzoek door de bevoegde instanties van ernstige milieuklachten, en zulks zo spoedig mogelijk nadat die klachten door de instanties zijn ontvangen; inspecterende b) bij het onderzoek van ernstige milieuongevallen, incidenten en gevallen van niet-naleving van de voorschriften, en zulks zo spoedig mogelijk nadat zij ter kennis van de bevoegde inspecterende instanties zijn gebracht; c) ter beantwoording van de vraag of, en zo ja op welke voorwaarden, een eerste toelating of vergunning moet worden afgegeven voor een proces of activiteit in een gecontroleerde installatie of op de daarvoor bestemde locatie; i\ d) in voorkómend geval, vóór de wederuitreiking, hernieuwing of wijziging van toelatingen of vergunningen. VI Rapporten en conclusies na bezoeken ter plaatse 1. De lidstaten zien erop toe dat de inspecterende instanties na ieder bezoek ter plaatse een rapport opstellen dat hun bevindingen bevat ten aanzien van de naleving van de EG-voorschriften alsmede een beoordeling terzake en een conclusie ten aanzien van de vraag of verdere maatregelen, zoals coërcerende procedures, met inbegrip van sancties, de afgifte van een nieuwe of herziene toelating of vergunning dan wel follow-up-inspecties met inbegrip van verdere bezoeken ter plaatse, noodzakelijk zijn. 2. De lidstaten zien erop toe dat bedoelde rapporten naar behoren schriftelijk worden geregistreerd en in een gemakkelijk toegankelijk gegevensbestand worden opgeslagen, aan de exploitant van de betrokken gecontroleerde installatie worden medegedeeld en beschikbaar zijn voor het publiek overeenkomstig het bepaalde in Richtlijn 90/313/EEG inzake de vrije toegang tot milieu-informatie. VII Onderzoek van ernstige ongevallen, incidenten en gevallen van niet-naleving van de voorschriften 1. De lidstaten zien erop toe dat het onderzoek van ernstige ongevallen, incidenten en gevallen van niet-naleving van de EG-wetgeving, ongeacht of zij naar aanleiding van een klacht of anderszins ter kennis van de autoriteiten worden gebracht, door de bevoegde inspecterende instantie wordt uitgevoerd teneinde: a) de oorzaken van het gebeurde en de effecten daarvan op het milieu, alsmede in voorkomend geval de verantwoordelijkheid en de eventuele aansprakelijkheid voor het gebeurde en de gevolgen daarvan op te helderen en de conclusies te doen toekomen aan de autoriteit die verantwoordelijk is voor de handhaving van de voorschriften, indien het gaat om een andere autoriteit dan de inspecterende instantie; b) de gevolgen voor het milieu van het gebeurde te verzachten en zo mogelijk te verhelpen via de vaststelling van passende, door de exploitant(en) en de autoriteiten te nemen maatregelen; c) te bepalen welke maatregelen moeten worden getroffen om verdere ongevallen, incidenten en gevallen van niet-naleving van de voorschriften te voorkomen; en d) indien passend, de uitvoering van coërcerende maatregelen of sancties mogelijk te maken. 2. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om te garanderen dat door de bevoegde inspecterende instantie na een dergelijke milieu-inspectie wordt geverifieerd of de tt exploitant naar aanleiding van het ongeval, incident of geval van niet-naleving van de voorschriften en het onderzoek daarvan door de inspecterende instantie, de passende stappen onderneemt. VIII Verslaglegging van milieu-inspectieactiviteiten in het algemeen 1. De lidstaten zien erop toe dat twee jaar na de inpunt X genoemde datum verslag wordt gelegd aan de Commissie van de ervaringen met de uitvoering van de aanbeveling, waarbij voorzover mogelijk gebruik wordt gemaakt van de beschikbare informatie afbomstig van. de regionale en locale inspectie-instancies. 2. Die verslagen moeten ter beschikking van het publiek en van de Commissie worden gesteld en dienen met name de volgende informatie te bevatten: a) kwantitatieve gegevens over de personele en andere middelen waarover de inspecterende instantie beschikt; b) nadere bijzonderheden betreffende de rol van de inspecterende instantie en haar tenuitvoerlegging van het/de betrokken bijdrage aan de opstelling en inspectieplan(nen); c) beknopte gegevens over de uitgevoerde milieu-inspecties, met inbegrip van het aantal bezoeken ter plaatse, het percentage van ieder type gecontroleerde installaties dat werd geïnspecteerd en hoelang het naar schatting zal duren alvorens alle gecontroleerde installaties van dat type zullen zijn geïnspecteerd; d) de mate waarin door de gecontroleerde installaties aan de EG-voorschriften wordt voldaan blijkens de uitgevoerde inspecties en eventuele andere informatie waarover de bevoegde instantie beschikt met betrekking tot de ligging en het type van de gecontroleerde installatie, de eventuele specifieke EG-voorschriften die niet werden nageleefd en de ernst van de inbreuk; e) een samenvatting van de maatregelen die werden getroffen naar aanleiding van incidenten en gevallen van niet-naleving van de klachten, ongevallen, voorschriften, met vermelding van het aantal behandelde zaken; f) een evaluatie van de met de inspectieplannen, voorzover zij op de inspecterende instantie van toepassing zijn, al dan niet behaalde resultaten alsmede aanbevelingen voor in de toekomst op te stellen plannen. IX Evaluatie van het functioneren van de minimumcriteria door de Commissie Zo spoedig mogelijk na de ontvangst van de in punt VIII genoemde verslagen van de lidstaten evalueert de Commissie het functioneren van deze aanbeveling en de fl doeltreffendheid ervan, teneinde in het licht van de met de toepassing ervan opgedane ervaring de werkingssfeer van de minimumcriteria uit te breiden; daarbij houdt zij rekening met eventuele bijdragen van belanghebbende partijen, waaronder IMPEL. X Tenuitvoerlegging twaalf maanden na de De lidstaten wordt verzocht deze aanbeveling uiterlijk bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen ten uitvoer te leggen en de Commissie hiervan onverwijld in kennis te stellen, en bij die gelegenheid nadere gegevens over de reeds bestaande of geplande milieu-inspectiemechanismen te verstrekken. Gedaan te Brussel, Voor de Raad De voorzitter ZO ISSN 0254-1513 COM(98) 772 def. DOCUMENTEN NL 14 15 05 Catalogusnummer : CB-CO-98-771-NL-C Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen L-2985 Luxemburg ^


title: Komission asetus (EY) N:o 2719/98, annettu 16 päivänä joulukuuta 1998, asetuksen (EY) N:o 1899/97 muuttamisesta, neuvoston asetuksessa (EY) N:o 3066/95 säädetyn siipikarjanliha- ja muna-alan järjestelmän soveltamista koskevista yksityiskohtaisista säännöistä sekä asetusten (ETY) N:o 2699/93 ja (EY) N:o 1559/94 kumoamisesta

eurovoc_concepts:
egg
import licence
poultrymeat
quantitative restriction

formats: html pdf print

text: L 342/16 FI Euroopan yhteis(cid:148)jen virallinen lehti 17. 12. 98 KOMISSION ASETUS (EY) N:o 2719/98, annettu 16 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) joulukuuta 1998, asetuksen (EY) N:o 1899/97 muuttamisesta, neuvoston asetuksessa (EY) N:o 3066/ 95 s(cid:132)(cid:132)detyn siipikarjanliha- ja muna-alan j(cid:132)rjestelm(cid:132)n soveltamista koskevista yksityiskohtaisista s(cid:132)(cid:132)nn(cid:148)ist(cid:132) sek(cid:132) asetusten (ETY) N:o 2699/93 ja (EY) N:o 1559/ 94 kumoamisesta EUROOPAN YHTEIS(cid:153)JEN KOMISSIO, joka ottaa huomioon Euroopan yhteis(cid:148)n perustamissopi- muksen, ottaa huomioon tietyille maataloustuotteille yhteis(cid:148)n tarif- fikiinti(cid:148)in(cid:132) tehdyist(cid:132) tietyist(cid:132) my(cid:148)nnytyksist(cid:132) ja tiettyjen Eurooppa-sopimuksissa m(cid:132)(cid:132)r(cid:132)ttyjen maataloutta koske- vien my(cid:148)nnytysten riippumattomasta mukauttamisesta siirtym(cid:132)kauden aikana Uruguayn kierroksen monenv(cid:132)- listen kauppaneuvottelujen osana tehdyn maataloussopi- muksen huomioon ottamiseksi 22 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) joulukuuta 1995 annetun neuvoston asetuksen (EY) N:o 3066/95 (1), sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna asetuksella (EY) N:o 2435/98 (2), ja erityisesti sen 8 artiklan, ottaa huomioon muna-alan yhteisest(cid:132) markkinaj(cid:132)rjeste- lyst(cid:132) 29 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) lokakuuta 1975 annetun neuvoston asetuksen (ETY) N:o 2771/75 (3), sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna komission asetuksella (ETY) N:o 1516/96 (4), ja erityisesti sen 22 artiklan, 29 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) ottaa huomioon siipikarjanliha-alan yhteisest(cid:132) markkina- annetun j(cid:132)rjestelyst(cid:132) neuvoston asetuksen (ETY) N:o 2777/75 (5), sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna 18 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) joulukuuta 1995 annetulla komission asetuksella (EY) N:o 2916/ 95 (6), ja erityisesti sen 22 artiklan, lokakuuta 1975 tullietuuksia kuin rintoihin, joista kylkiluita ei ole pois- tettu; t(cid:132)t(cid:132) muutosta olisi sovellettava 1 p(cid:132)iv(cid:132)st(cid:132) tammi- kuuta 1998 alkaen; t(cid:132)m(cid:132)n vuoksi olisi muutettava komis- sion asetuksen (EY) N:o 1899/97 (8) liitteet niin, ett(cid:132) toimijat voisivat k(cid:132)ytt(cid:132)(cid:132) viel(cid:132) voimassa olevia todistuk- siaan uusia tuotteita varten, ja t(cid:132)ss(cid:132) asetuksessa s(cid:132)(cid:132)detyt toimenpiteet ovat siipikarjan- liha- ja muna-alan hallintokomitean lausunnon mukaiset, ON ANTANUT T(cid:142)M(cid:142)N ASETUKSEN: 1 artikla Muutetaan asetuksen (EY) N:o 1899/97 liite I seuraavasti: lis(cid:132)t(cid:132)(cid:132)n A osassa ryhm(cid:132)n numeroon 2, B osassa ryhm(cid:132)n numeroon 12, C osassa ryhm(cid:132)n numeroon 19, D osassa ryhm(cid:132)n numeroon 28 ja F osassa ryhm(cid:132)n numeroon 43 seuraavat CN-koodit: — ex 0207 35 79 — ex 0207 36 79. ottaa huomioon muna-albumiinin ja maitoalbumiinin yhteisest(cid:132) kauppaj(cid:132)rjestelm(cid:132)st(cid:132) 29 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) lokakuuta 1975 annetun neuvoston asetuksen (ETY) N:o 2783/75 (7), sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna asetuksella (EY) ja erityisesti sen 10 artiklan, N:o 2916/95, sek(cid:132) katsoo, ett(cid:132) 2 artikla Hein(cid:132)kuun 1 ja 10 p(cid:132)iv(cid:132)n 1998 v(cid:132)lisen(cid:132) aikana sek(cid:132) loka- kuun 1 ja 10 p(cid:132)iv(cid:132)n 1998 v(cid:132)lisen(cid:132) aikana j(cid:132)tettyjen hake- musten perusteella 1 artiklassa tarkoitettuja ryhmi(cid:132) varten annettuja todistuksia voidaan k(cid:132)ytt(cid:132)(cid:132) ankanrintoihin ja niiden paloihin, joiden kylkiluut on poistettu osittain tai kokonaan ja jotka kuuluvat CN-koodeihin ex 0207 35 79 ja ex 0207 36 79. asetuksella (EY) N:o 2435/98 lis(cid:132)t(cid:132)(cid:132)n asetuksessa (EY) N:o 3066/95 ja ankkojen rinnat, joissa ei ole kylkiluita tai joissa on vain osa kylkiluista ja joihin n(cid:132)in ollen sovelletaan samoja tarkoitettuihin tuoteryhmiin hanhien (1) EYVL L 328, 30. 12. 1995, s. 31 (2) EYVL L 303, 13. 11. 1998, s. 1 (3) EYVL L 282, 1. 11. 1975, s. 49 (4) EYVL L 189, 30. 7. 1996, s. 99 (5) EYVL L 282, 1. 11. 1975, s. 77 (6) EYVL L 305, 19. 12. 1995, s. 49 (7) EYVL L 282, 1. 11. 1975, s. 104 3 artikla T(cid:132)m(cid:132) asetus tulee voimaan kolmantena p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) sen j(cid:132)lkeen, kun se on julkaistu Euroopan yhteis(cid:148)jen viralli- sessa lehdess(cid:132). Sit(cid:132) sovelletaan 1 p(cid:132)iv(cid:132)st(cid:132) tammikuuta 1998. (8) EYVL L 267, 30. 9. 1997, s. 67 17. 12. 98 FI Euroopan yhteis(cid:148)jen virallinen lehti L 342/17 T(cid:132)m(cid:132) asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, j(cid:132)senvaltioissa. ja sit(cid:132) sovelletaan sellaisenaan kaikissa Tehty Brysseliss(cid:132) 16 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) joulukuuta 1998. Komission puolesta Franz FISCHLER Komission j(cid:132)sen


title: Acervo de Schengen - Decisión del Comité ejecutivo de 16 de diciembre de 1998 relativa al Vademécum de cooperación policial transfronteriza [SCH/Com-ex (98) 52]

eurovoc_concepts:
cross-border cooperation
police cooperation

formats: html print


title: Schengen-reglerne - Eksekutivkomitéens afgørelse af 16. december 1998 om koordineret anvendelse af dokumentrådgivere (SCH/Com-ex (98) 59 rev.)

eurovoc_concepts:
accession to an agreement
air transport
maritime transport
third country


title: Informazione relativa all'entrata in vigore del protocollo di adeguamento degli aspetti commerciali dell'accordo europeo tra le Comunità europee e i loro Stati membri, da una parte, e la Repubblica ceca, dall'altra, per tener conto dell'adesione della Repubblica d'Austria, della Repubblica di Finlandia e del Regno di Svezia all'Unione europea e dei risultati dei negoziati agricoli dell'Uruguay Round, compresi i miglioramenti del regime preferenziale esistente

eurovoc_concepts:
Austria
Czechia
European Association Agreement
Finland
Sweden
Uruguay Round
accession to the European Union
agricultural trade
protocol to an agreement
tariff preference

formats: pdf print

text: L 341/56 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 16. 12. 98 Informazione relativa all’entrata in vigore del protocollo di adeguamento degli aspetti commer- ciali dell’accordo europeo tra le Comunità europee e i loro Stati membri, da una parte, e la Repubblica ceca, dall’altra, per tener conto dell’adesione della Repubblica d’Austria, della Repubblica di Finlandia e del Regno di Svezia all’Unione europea e dei risultati dei negoziati agricoli dell’Uruguay Round, compresi i miglioramenti del regime preferenziale esistente Il protocollo di adeguamento dell’accordo europeo con la Repubblica ceca a seguito dell’allarga- mento e dell’Uruguay Round, che il Consiglio ha deciso di concludere il 22 ottobre 1998, entra in vigore il 1o dicembre 1998, essendo state ultimate, in data 27 ottobre 1998, le notifiche relative all’espletamento delle procedure previste all’articolo 7 di detto protocollo


title: Κεκτημένο του Σένγκεν - Απόφαση της εκτελεστικής επιτροπής της 16ης Δεκεμβρίου 1998 σχετικά με τη συντονισμένη τοποθέτηση συμβούλων σε θέματα εγγράφων [SCH/Com-ex (98) rev. 59]


title: Acervo de Schengen - Decisión del Comité ejecutivo de 16 de diciembre de 1998 sobre la introducción de un documento uniforme justificativo de una invitación, de una declaración de toma a cargo o de un certificado de alojamiento [SCH/Com-ex (98) 57]

eurovoc_concepts:
accession to an agreement
admission of aliens
harmonisation of standards
third country


title: Schengenregelverket - Verkställande kommitténs beslut av den 16 december 1998 om införande av ett enhetligt formulär för inbjudan eller åtagandeförklaring (SCH/Com-ex (98) 57)


title: Решение на Изпълнителния комитет от 16 декември 1998 година за координирано използване на съветници по документи (SCH/Com-ex (98) 59 rev.)

formats: html pdf print xhtml

text: 146 BG Официален вестник на Европейския съюз 19/т. 2 41998D0059 22. 9. 2000 ОФИЦИАЛЕН ВЕСТНИК НА ЕВРОПЕЙСКИТЕ ОБЩНОСТИ L 239/308 РЕШЕНИЕ НА ИЗПЪЛНИТЕЛНИЯ КОМИТЕТ от 16 декември 1998 година за координирано използване на съветници по документи (SCH/Com-ex (98) 59 rev. ) ИЗПЪЛНИТЕЛНИЯТ КОМИТЕТ, като взе предвид член 132 от Конвенцията за прилагане на Шенгенското споразумение, като взе предвид членове 12 и 26 от посочената конвенция, като взе под внимание своята декларация от 16 септември 1998 г. (документ SCH/Com-ex (98) decl. 3), РЕШИ: 1. Планът за координирано използване на съветници по документи за въздушния и морския трафик и в консулските представителства (документ SCH/I-Front (98) 171 rev. 4) се одобрява. 2. Определя се списък на местата, които към настоящия момент се считат за подходящи по принцип за назначения на съветници по документите, като се посочват и настоящите ключови места и региони (документ SCH/I-Front (98) 184 rev. 3). Съставено в Берлин на 16 декември 1998 година. Председател C. H. SCHAPPER 19/т. 2 BG Официален вестник на Европейския съюз 147 ПРИНЦИПИ ЗА ПРИЛАГАНЕ SCH/I-Front (98) 171 rev. 4 На своето заседание на 16 септември 1998 г. изпълнителният комитет наблегна на специалното значение, което има консултирането относно документи в борбата с нелегалната имиграция на територията на шенгенските държави (SCH/Com-ex (98) decl. 3). Изпълнителният комитет също така предостави мандат за изготвяне на практически разпоредби, които са изложени по-долу. Съгласуваното използване на съветници по документи за въздушния и морския трафик и в консулските представителства следва да се осъществява в съответствие със следните насоки: 1. Разпоредби за изграждане на съвместни екипи от съветници по документи а) При необходимост шенгенските държави провеждат информационни семинари, чиито състав и продължителност се разграничават според изискванията на конкретния случай, на следните теми: — откриването на подправени или фалшифицирани документи, — modi operandi, — набавяне на оборудване за откриване на подправени или фалшифицирани документи, — нормативна уредба и правила за контрол. Тези съвети се предоставят: — на компании за спедиция с въздушен и морски транспорт, — за подпомагане на консулските представителства в една или повече шенгенски държави в трети страни, — за подпомагане на граничните органи или имиграционните органи по аерогарите и пристанищата, които са изходни точки на пътуване, в трети страни. Съветниците по документи също така съдействат на транспортните компании и на служителите, които отговарят за контрола при извършване на предварителни проверки на пътниците преди качването им на борда на самолета/кораба на аерогарите и пристанищата, които са изходни точки на пътуване. Шенгенските държави се стремят да командироват съветници за период от две до три седмици. Всяка отделна държава си запазва правото едностранно да предприема допълнителни мерки. б) Шенгенските държави посочват централни точки за контакт, чрез които се съобщава за нуждата от консултации и за възможността да се осигури подкрепа, уреждат се всички организационни аспекти и се предава информацията, която се отнася до предоставяне на съвети. Централната точка за контакт на шенгенската държава, която е предложила назначението, следва да отговаря за координирането на работата (подготовка, изпълнение и допълнителни действия по отношение на специфични дейности при командироването). Както председателството, така и водещата точка за контакт вземат под внимание аналогичните дейности, които се извършват паралелно в рамките на ЕС. 148 BG Официален вестник на Европейския съюз 19/т. 2 в) Централните точки за контакт работят в пряко сътрудничество на основата на взаимно доверие. г) Централните точки за контакт редовно определят необходимостта от учебен материал, който допълват при нужда на основата на практически опит и незабавно се осведомяват помежду си за нови modi operandi. д) Всяко председателство своевременно се консултира с представителствата относно необходимостта да изисква финансиране от ЕС („Одисей“) и – що се отнася до практическите условия за курсовете на обучение, издръжката и изготвянето на учебни материали – подава до Европейската комисия чрез председателството на ЕС молба за финансово подпомагане по програма „Одисей“. Първата такава молба, заедно с точна характеристика на проекта, който ще се осъществява (участващи държави, координиране на групи, място, финансово участие), се подава най-късно до 31 март 1999 г. (краен срок за подаване). 2. Избор на места, които са подходящи за назначаване на съветници по документите Изборът на места с консулски представителства и/или чуждестранни офиси на транспортни компании, които са подходящи за назначения на съветници по документи, като се вземе предвид текущата ситуация и доколкото тя се прилага във всички случаи, следва да се прави от Подгрупата за границите чрез отделна бележка. Дори да не е изрично посочено в списъка, следва да се предлага обучение в зависимост от наличните възможности и на служителите на вътрешните авиолинии и корабоплавателните компании, които превозват хора в шенгенска територия. Освен това, ако има достатъчен капацитет, може да бъде предложена консултация за документи и на компаниите превозвачи, които не обслужват пряко местоназначения на шенгенска територия, но осъществяват помощни полети/рейсове до изходни точки за прекачване чрез въздушни и морски връзки до шенгенска територия. Във всички случаи, след като веднъж са определени отделните консултантски проекти, следва незабавно да се осъществи контакт с консулските представителства и компаниите превозвачи. По принцип всички консулски представителства на шенгенските държави ще бъдат осведомявани за планираните командировки на съветници по документи към представителствата на местно равнище. 3. Определяне на ключови места и региони Командироването на съветници по документи ще се основава на оценка на ситуацията към текущия момент. Подгрупата за границите ще определя ключовите места и региони в отделна бележка. 4. Характеристика на съветника по документи Служителите, които работят като съветници по документи, трябва да бъдат подходящи в професионален и в личен план. Те трябва да имат най-малко пет години опит на изпълнителна длъжност. Съветниците по документи следва да притежават достатъчно знания по основния език, който се използва във връзка с въздушния и морския трафик на мястото, където са назначени, и непременно трябва да владеят добре терминологията на английски език в областта на въздухоплаването и документите (учебните материали на IATA). Служителите, които работят като съветници по документите, трябва също така да притежават необходимите за упражняването на тази дейност педагогически и преподавателски умения. 19/т. 2 BG Официален вестник на Европейския съюз 149 5. Ред за отчитане и планове за по-нататъшни етапи на развитие След приключване на мисията си съветниците по документи следва да изготвят писмен доклад за хода на работата им по време на назначението и за установените слаби места, за modus operand) и за мерките за противодействие, които вече са предприети. Докладът следва да бъде препратен до държавата ръководител и до шенгенския секретариат за разпространяване до всички представителства в Подгрупата за границите. Всяко председателството изготвя на всяко шестмесечие от календарната година обобщен доклад, който се предава на Работна група I – полиция и сигурност, относно дейностите, които са проведени през този шестмесечен период, включително и анализ. Председателството също така разработва предложения за по-нататъшния начин на действие, включително планирането на допълнителни консултантски мерки и технически или тактически подобрения, и ги предава на Подгрупата за границите за одобрение. 150 BG Официален вестник на Европейския съюз 19/т. 2 КООРДИНИРАНО ИЗПРАЩАНЕ НА СЪВЕТНИЦИ ПО ДОКУМЕНТИ ЗА ВЪЗДУШНИЯ И МОРСКИЯ ТРАФИК И В КОНСУЛСКИТЕ ПРЕДСТАВИТЕЛСТВА Избор на места, които към текущия момент се считат за подходящи по принцип за назначения на съветници по документи, и обозначаване на текущите целеви места и региони SCH/I-front (98) 184 rev. 3 I. Избор на места, които към настоящия момент се считат за подходящи за назначения на съветници по документи На основата на оценка на текущата ситуация, за принципно подходящи за назначения на съветници по документи се считат консулските представителства и/или чуждестранните бюра на авиокомпании и корабоплавателни компании на следните места (списъкът ще бъде актуализиран, когато възникне нужда за това): — Абиджан (Кот д’Ивоар) Авиолинии Представителства: Франция, Португалия — Абу Даби (Обединени арабски емирства) Важно транзитно летище за полети до Европа, така че консултирането и обучението би трябвало да бъдат в полза най-вече на авиолиниите — Акра (Гана) Авиолинии — Анкара (Турция) Авиолинии — Бамако (Мали) Авиолинии Представителства: Франция — Банкок (Тайланд) Авиолинии — Бисау (Гвинея Бисау) Авиолинии Представителства: Португалия — Бразивил (Конго) Авиолинии Представителства: Франция — Казабланка (Мароко) Авиолинии Представителства: Испания — Коломбо (Шри Ланка) Авиолинии Представителства: Франция 19/т. 2 BG Официален вестник на Европейския съюз 151 — Дака (Бангладеш) Авиолинии Представителства: Франция — Дакар (Сенегал) Авиолинии Представителства: Франция, Португалия, Испания — Дуала (Камерун) Авиолинии Представителства: Франция — Дубай (Обединени арабски емирства) Важно транзитно летище за полети до Европа, което означава, че консултирането и обучението би трябвало да бъдат в полза най-вече на авиолиниите — Хаити Авиолинии Представителства: Франция — Хо Ши Мин град (Виетнам) Авиолинии Представителства: Франция — Хонконг Авиолинии Представителства: Франция — Исламабад (Пакистан) Авиолинии Представителства: Испания — Истанбул (Турция) Авиолинии Представителства: Испания — Карачи (Пакистан) Авиолинии Представителства: Германия (желателно е интензивно консултиране и обучение). — Киев (Украйна) Представителства: Португалия — Кувейт Авиолинии — Лагос (Нигерия) Авиолинии Представителства: Германия, Франция, Испания 152 BG Официален вестник на Европейския съюз 19/т. 2 — Лима (Перу) Авиолинии Представителства: Испания — Луанда (Ангола) Авиолинии Представителства: Португалия — Макао Авиолинии Представителства: Португалия — Малабо (Екваториална Гвинея) Авиолинии Представителства: Испания — Мапуто (Мозамбик) Авиолинии Представителства: Португалия — Москва (Русия) Авиолинии — Надор (Мароко) Представителства: Испания — Найроби (Кения) Авиолинии Представителства: Германия, Франция — Пекин (Китай) Авиолинии Представителства: Франция, Испания — Прая (Кабо Верде) Авиолинии Представителства: Португалия — Рабат (Мароко) Авиолинии Представителства: Испания — Рио де Жанейро (Бразилия) Авиолинии Представителства: Португалия — Сао Томé (Сао Томé и Принсипи) Авиолинии Представителства: Португалия 19/т. 2 BG Официален вестник на Европейския съюз 153 — Сал (Кабо Верде) Авиолинии Представителства: Португалия — Санаа (Йемен) Авиолинии — Санто Доминго (Доминиканска република) Авиолинии Представителства: Испания — Шанхай (Китай) Авиолинии Представителства: Франция — Скопие (Бивша югославска република Македония) Авиолинии — Танжер (Мароко) Авиолинии Корабоплавателни компании Представителства: Испания — Тетуан (Мароко) Представителства: Испания — Тирана (Албания) Авиолинии — Тунис (Тунис) Авиолинии — Яунд (Камерун) Авиолинии Представителства: Франция II. Определяне на текущи ключови места и региони Изпращането на съветници по документите, което ще се основава на текуща оценка на ситуацията, се разглежда като специален приоритет на следните места, избрани сред онези, които са изброени в раздел I по-горе. Настоящият списък не е окончателен. Списъкът ще бъде актуализиран, когато е нужно. — Абиджан — Абу Даби — Акра — Бамако — Бразивил 154 BG Официален вестник на Европейския съюз 19/т. 2 — Казабланка — Дакар — Дубай — Истанбул — Лагос — Москва — Тирана — Тунис Целта е незабавно съгласувано използване на съветници по документи в посочените места. В допълнение съветниците по документи следва да бъдат временно командировани на следните места (по определения по-долу ред) възможно най-скоро: — Банкок — Анкара — Карачи — Найроби — Санаа — Скопие


title: Acquis de Schengen - Décision du Comité exécutif du 16 décembre 1998 concernant la coopération policière transfrontalière en matière de prévention et de recherche de faits punissables [SCH/Com-ex (98) 51, rév. 3]

eurovoc_concepts:
cooperation policy
cross-border cooperation
fight against crime
organised crime
police cooperation


title: Schengen-Besitzstand - Beschluss des Exekutivausschusses vom 16. Dezember 1998 über die Einführung eines einheitlichen Dokuments zum Nachweis einer Einladung, einer Verpflichtungserklärung oder einer Aufnahmebescheinigung (SCH/Com-ex (98) 57)


title: Règlement (CE) nº 2720/98 de la Commission du 16 décembre 1998 modifiant le règlement (CEE) nº 1164/89 relatif aux modalités d'aide concernant le lin textile et le chanvre

eurovoc_concepts:
aid system
aid to agriculture
flax
hemp
production aid

text: L 342/18 FR Journal officiel des Communaut(cid:130)s europ(cid:130)ennes 17. 12. 98 R(cid:221)GLEMENT (CE) No 2720/98 DE LA COMMISSION du 16 d(cid:130)cembre 1998 modifiant le r(cid:138)glement (CEE) no 1164/89 relatif aux modalit(cid:130)s d’aide concernant le lin textile et le chanvre LA COMMISSION DES COMMUNAUT(cid:144)S EUROP(cid:144)ENNES, vu le trait(cid:130) instituant la Communaut(cid:130) europ(cid:130)enne, vu le r(cid:138)glement (CEE) no 1308/70 du Conseil du 29 juin 1970 portant organisation commune des march(cid:130)s dans le secteur du lin et du chanvre (1), modifi(cid:130) en dernier lieu par l’acte d’adh(cid:130)sion de l’Autriche, de la Finlande et de la Su(cid:138)de et par le r(cid:138)glement (CE) no 3290/94 (2), et notam- ment son article 4, paragraphe 5, vu le r(cid:138)glement (CEE) no 619/71 du Conseil du 22 mars 1971 fixant les r(cid:138)gles g(cid:130)n(cid:130)rales d’octroi de l’aide pour le lin et le chanvre (3), modifi(cid:130) en dernier lieu par le r(cid:138)gle- ment (CE) no 1420/98 (4), et notamment son article 5, paragraphe 2, consid(cid:130)rant que le r(cid:138)glement (CEE) no 1164/89 de la Commission (5), modifi(cid:130) en dernier lieu par le r(cid:138)glement (CE) no 2021/98 (6) comporte, dans son annexe B, une liste des vari(cid:130)t(cid:130)s de chanvre (cid:130)ligibles (cid:133) l’aide; que, suite (cid:133) la constatation que certaines nouvelles vari(cid:130)t(cid:130)s r(cid:130)pondent aux exigences de l’article 3, paragraphe 1, troisi(cid:138)me alin(cid:130)a, du r(cid:138)glement (CEE) no 619/71, il y a lieu de compl(cid:130)ter ladite annexe; consid(cid:130)rant que les mesures pr(cid:130)vues au pr(cid:130)sent r(cid:138)glement sont conformes (cid:133) l’avis du comit(cid:130) de gestion du lin et du chanvre, A ARR(cid:219)T(cid:144) LE PR(cid:144)SENT R(cid:221)GLEMENT: Article premier L’annexe B du r(cid:138)glement (CEE) no 1164/89 est compl(cid:130)t(cid:130)e par les vari(cid:130)t(cid:130)s «F(cid:130)dora 17», «F(cid:130)lina 32», «Futura 75», et «Dio(cid:139)ca 88». Article 2 Le pr(cid:130)sent r(cid:138)glement entre en vigueur le septi(cid:138)me jour suivant celui de sa publication au Journal officiel des Communaut(cid:130)s europ(cid:130)ennes. Le pr(cid:130)sent r(cid:138)glement est obligatoire dans tous ses (cid:130)l(cid:130)ments et directement applicable dans tout (cid:144)tat membre. Fait (cid:133) Bruxelles, le 16 d(cid:130)cembre 1998. Par la Commission Franz FISCHLER Membre de la Commission (1) JO L 146 du 4. 7. 1970, p. 1. (2) JO L 349 du 31. 12. 1994, p. 105. (3) JO L 72 du 26. 3. 1971, p. 2. (4) JO L 190 du 4. 7. 1998, p. 7. (5) JO L 121 du 29. 4. 1989, p. 4. (6) JO L 261 du 24. 9. 1998, p. 8


title: Het Schengenacquis - Besluit van het Uitvoerend Comité van 16 december 1998 betreffende de grensoverschrijdende politiële samenwerking op verzoek ter voorkoming en opsporing van strafbare feiten (SCH/Com-ex(98) 51, 3e herz.)


title: Decisione concernente la posizione comune (CE) n. 53/98 definita dal Consiglio in vista dell'adozione del regolamento del Parlamento europeo e del Consiglio che modifica il regolamento (CEE) n. 2913/92 per quanto riguarda il regime di transito esterno(C4-0536/98 97/ 0242(COD))(Procedura di codecisione: seconda lettura)

eurovoc_concepts:
EU customs procedure
carriage of goods
customs regulations
fuel
legal code
transit


title: Proposal for a Council Decision authorising, in accordance with Directive 92/81/EEC, certain Member States to apply and to continue to apply to certain mineral oils, reduced rates of excise duty or exemptions from excise duty, and amending Decision 97/425/EC

eurovoc_concepts:
application of EU law
excise duty
mineral oil
petrol
tariff exemption

text: COMMISSION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES Brussels, 16. 12. 1998 COM(1998) 793 final Proposal for a COUNCIL DECISION authorising, in accordance with Directive 92/81/EEC, certain Member States to apply and to continue to apply to certain mineral oils, reduced rates of excise duty or exemptions from excise duty, and amending Decision 97/425/EC (presented by the Commission) EXPLANATORY MEMORANDUM BACKGROUND The taxation of mineral oils in the Community is currently governed by Council Directive 92/81/EEC,1 which specifies products which should be treated as mineral oils and the uses which make them liable to tax. It also lays down a number of compulsory exemptions from the normal rules on taxation, as well as some optional exemptions and reduced rates. In addition, Article 8(4) of the Directive allows the Council, acting unanimously on a proposal from the Commission, to authorise a Member State to introduce further exemptions or reductions for specific policy considerations. At present, ninety such derogations exist. According to Article 8(6), the Council, at the latest before 31 December 1996, had to review the derogations granted under Article 8(4) on the basis of a report by the Commission. This report was duly produced2 and submitted to the Council for consideration. The Council Decision that was adopted following this review provides that the derogations provided for in Article 3 should be the subject of another Council decision providing for the future, to be adopted before 31 December 1998. The proposal for a Council Decision set out here provides a further 12 month extension for those derogations. This will give further time to consider the position from a State Aid point of view. In addition, the French authorities have informed the Commission that they wish to apply, as from 1 January 1999, a differentiated diesel rate for commercial vehicles. In accordance with the Directive, the other Member States have been informed of this request. The Directive provides for the Commission to review such exemptions and reductions periodically. If the Commission considers that they may no longer be applied because they distort competition or the operation of the internal market or are incompatible with Community policy on protection of the environment, it is to present appropriate proposals to the Council. In any event, this derogation must be reviewed no later than 31 December 1999, when the authorisation granted by the Decision expires. The Council will review the situation on the basis of a Commission proposal and decide whether the authorisation should be withdrawn, amended or extended. 1 Council Directive 92/81/EEC of 19 October 1992, OJ L316, 31. 10. 1992. 2 COM (96) 549. 3 Council Decision 97/425/EC of 30 June 1997, OJ L 182, 10. 7. 1997, p. 22. COUNCIL DECISION of authorising, in accordance with Directive 92/81/EEC, certain Member States to apply and to continue to apply to certain mineral oils, reduced rates of excise duty or exemptions from excise duty, and amending Decision 97/425/EC THE COUNCIL OF THE EUROPEAN UNION, Having regard to the Treaty establishing the European Community, Having regard to Council Directive 92/81/EEC of 19 October 1992 on the harmonisation of the structures of excise duties on mineral oils4, and in particular Article 8 (4) and (5) thereof, Having regard to the proposal from the Commission5, Whereas, pursuant to Article 8 (4) of Directive 92/81/EEC, the Council, acting unanimously on a proposal from the Commission, authorised Member State to introduce exemptions or reductions in the excise duty charged on mineral oils for special policy considerations; Whereas, pursuant to Article 3 of Council Decision 97/425/EC, the Council is required to decide before 31 December 1998 on the basis of a Proposal from the Commission whether those derogations which expire on 31 December 1998 should be extended for a further specific period; Whereas the Commission has been informed by Member States of their intention to continue to apply certain such exemptions or reductions which are already provided for in their taxation law or to introduce exemptions or reductions; Whereas, for specific policy considerations, certain exemptions and reductions should continue to have effect until 31 December 1999; whereas there should be provisions 4 OJ L316, 31. 10. 92, p 12, Directive as last amended b'/ Directive 94/74/EC (OJ L365, 31. 12. 94, p 46). 5 OJ for an extension beyond the above mentioned dates and whereas the reductions or exemptions are regularly reviewed1 by the Commission to ensure that they are compatible with the operation of the internal market and other objectives of the Treaty. HAS ADOPTED THIS DECISION: Article I By way of derogation from the obligations imposed by Directive 92/82/EEC6, the following Member States are authorised to apply or to continue' to apply the reductions in rates of excise duties or exemptions from excise duty herein specified until 31 December 1999 unless the Council unanimously determines before that date on a proposal from the Commission whether any or all of these derogations shall be modified or extended for a further specific period: 1. France: - for consumption on the island of Corsica, provided that the reduced rates at all times respect the minimum rates of duty on mineral oils as provided for under Community law, - for a differentiated diesel rate for commercial vehicles provided that the rate of duty respects the minimum rate provided for under Community law, - for an exemption for heavy fuel oil used as fuel for the production of alumina in the region of Gardanne. 2. Italy: -. for a reduction in excise duty on petrol consumed on the territory of Friuli-Venezia Giulia, provided that the rate of duty respects the minimum rate provided for under Community law, - for a reduction in the rate of duty for mineral oils consumed in the regions of Udine and Trieste, provided that the reduced rates at all times respect the minimum rates of duty on mineral oils as provided for under Community law, - for an exemption from excise duty on mineral oils used as fuel for alumina production in Sardinia, - for a reduction in the excise duty on fuel oil for the production of steam, and for gas oil used in ovens for drying and 'activating' molecular sieves in Reggio Calabria, OJ L316, 31. 10. 92 pi9, Directive as last amended by Directive 94/74/EC (OJ L365,31. 12. 94, p46). provided that the rate of duty respects the minimum rate provided for under Community law. 3. The Netherlands: - for a differentiated diesel rate for commercial vehicles, provided that the rate of duty respects the minimum rate provided for under Community law. Article 2 This Decision is addressed to the Member States. Done at For the Council The President ISSN 0254-1475 COM(98) 793 final DOCUMENTS EN 09 02 10 01 Catalogue number : CB-CO-98-799-EN-C Office for Official Publications of the European Communities L-2985 Luxembourg


title: Förslag till rådets beslut om att inrätta ett program för gemenskapsåtgärder till förmån för räddningstjänsten

eurovoc_concepts:
EU programme
European cooperation
civil defence
environmental protection
environmental risk prevention

text: 3. 2. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 28/29 F‰rslag till r¿dets beslut om att inr…tta ett program f‰r gemenskaps¿tg…rder till f‰rm¿n f‰r r…ddningstj…nsten (1999/C 28/07) KOM(1998) 768 slutlig - 98/0354(CNS) (Framlagt av kommissionen den 16 december 1998) EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS R¯D HAR FATTAT DETTA BESLUT med beaktande av F‰rdraget om uppr…ttandet av Euro(cid:220) peiska gemenskapen, s…rskilt artikel 235 i detta, Gemenskapens ¿tg…rdsprogram kommer att bidra till ut(cid:220) vecklingen av ett effektivare samarbete p¿ omr¿det. Ett s¿dant program b‰r i h‰g grad bygga p¿ erfarenheter som vunnits i …mnet. med beaktande av kommissionens f‰rslag, med beaktande av Europaparlamentets yttrande, med beaktande av Ekonomiska och sociala kommitt~ns yttrande, med beaktande av Regionkommitt~ns yttrande, och av f‰ljande sk…l: De gemenskaps¿tg…rder som sedan 1985 har vidtagits p¿ omr¿det har gjort det m‰jligt att stegvis utveckla samar(cid:220) betet mellan medlemsstaterna. Grunden f‰r samarbetet best¿r av de resolutioner som har antagits sedan 1987(cid:216)(˛) och r¿dets beslut av den 19 december 1997(cid:216)(ˇ) om att inr…tta ett program f‰r gemenskaps¿tg…rder till f‰rm¿n f‰r r…ddningstj…nsten. Gemenskapens enskilda ¿tg…rder f‰r att genomf‰ra pro(cid:220) grammet bidrar till skyddet av personer, milj‰ och egen(cid:220) dom vid natur(cid:220) och teknikkatastrofer. I ett gemenskapsprogram om politik och ¿tg…rder som avser milj‰n och en h¿llbar utveckling(cid:216)(—) som lagts fram av kommissionen f‰rutses att gemenskapens ¿tg…rder kommer att trappas upp s…rskilt avseende milj‰katastro(cid:220) fer. I programmet understryks …ven behovet av att veten(cid:220) skaplig forskning och teknisk utveckling beaktas n…r ¿t(cid:220) g…rderna genomf‰rs. I enlighet med subsidiaritetsprincipen …r syftet med ge(cid:220) menskapssamarbete att st‰dja och komplettera de natio(cid:220) nella anstr…ngningarna avseende r…ddningstj…nst f‰r att g‰ra dem effektivare. Utbyte av nationella erfarenheter och ‰msesidigt bist¿nd bidrar till minskade personskador och f‰rluster av m…nniskoliv samt minskade skador p¿ milj‰ och ekonomi i hela gemenskapen. Programmet f‰r gemenskaps¿tg…rder kommer ocks¿ att ‰ka ‰ppenheten samt konsolidera och st…rka de olika ¿t(cid:220) g…rderna f‰r fortsatt uppfyllande av m¿len i f‰rdraget. ¯tg…rder f‰r att f‰rebygga risker och skador samt f‰r att tillhandah¿lla information och f‰rbereda ansvariga och akt‰rer inom medlemsstaternas r…ddningstj…nst …r viktiga och ‰kar beredskapen inf‰r olyckor. Det …r ocks¿ viktigt att vidta gemenskaps¿tg…rder f‰r att f‰rb…ttra teknik och metoder f‰r ingripande och rehabilitering efter n‰dsitua(cid:220) tioner. Det …r …ven viktigt att vidta ¿tg…rder som riktar sig till allm…nheten f‰r att hj…lpa de europeiska medborgarna att effektivare skydda sig sj…lva. En r¿dgivande kommitt~ f‰r r…ddningstj…nstfr¿gor kom(cid:220) mer att bitr…da kommissionen vid handl…ggningen av ¿t(cid:220) g…rdsprogrammet. Best…mmelserna enligt detta beslut ers…tter fr¿n och med den 1 januari ¿r 2000 det ¿tg…rdsprogram som inr…ttats genom r¿dets beslut av den 19 december 1997 och som avslutas den 31 december 1999. (˛)(cid:217)EGT C 176, 4. 7. 1987, s. 1; EGT C 44, 23. 2. 1989, s. 3; EGT C 315, 14. 12. 1990, s. 1; EGT C 313, 10. 11. 1994, s. 1. (ˇ)(cid:217)EGT L 8, 14. 1. 1998, s. 20. (—)(cid:217)EGT C 138, 17. 5. 1993, s. 5. F‰rdraget inneh¿ller inga andra befogenheter f‰r att anta detta beslut …n de som anges i artikel 235. C 28/30 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 3. 2. 1999 H´RIGENOM FˆRESKRIVS FˆLJANDE. Artikel 1 1. (cid:218)(cid:217)Ett program f‰r gemenskaps¿tg…rder till f‰rm¿n f‰r r…ddningstj…nsten (i det f‰ljande kallat ’’programmet’’) inr…ttas h…rmed f‰r perioden fr¿n och med den 1 januari ¿r 2000 till och med den 31 december 2004. 2. (cid:218)(cid:217)Programmet …r avsett att st‰dja och komplettera medlemsstaternas insatser p¿ nationell, regional och lokal niv¿ i syfte att skydda personer, milj‰ och egendom vid natur(cid:220) eller teknikkatastrofer. Programmet …r ocks¿ av(cid:220) sett att underl…tta samarbetet och det ‰msesidiga bist¿n(cid:220) det mellan medlemsstaterna p¿ omr¿det. 3. (cid:218)(cid:217)Varje enskild ¿tg…rd skall genomf‰ras i n…ra samar(cid:220) bete med de beh‰riga myndigheterna p¿ nationell, regio(cid:220) nal och lokal niv¿ i medlemsstaterna. 4. (cid:218)(cid:217)I till…mpliga fall skall ¿tg…rderna i det f‰religgande programmet vara f‰rbundna med en str…van efter att bi(cid:220) dra till att m¿len f‰r r…ddningstj…nsten integreras med gemenskapens och medlemsstaternas politik och ¿tg…rder inom andra omr¿den. 5. (cid:218)(cid:217)F‰r varje ¿tg…rd skall resultaten av forskning p¿ ge(cid:220) menskapsniv¿ och nationell niv¿ inom relevanta omr¿den beaktas. Artikel 2 1. (cid:218)(cid:217)Kommissionen skall genomf‰ra ¿tg…rderna programmet. inom F‰r genomf‰randet av programmet skall kommissionen bist¿s av en r¿dgivande kommitt~ som skall best¿ av f‰retr…dare f‰r medlemsstaterna och ha en f‰retr…dare f‰r kommissionen som ordf‰rande. Artikel 4 2. (cid:218)(cid:217)En tre¿rig l‰pande plan med ¿rlig ‰versyn skall in(cid:220) r…ttas f‰r programmets genomf‰rande. Planen skall in(cid:220) r…ttas enligt f‰rfarandet i artikel 4 och p¿ grundval av bland annat till kommissionen. Kommissionen kan vid behov fastst…lla till…ggs¿tg…rder ut‰ver programmet. Dessa till…ggs¿tg…r(cid:220) der skall utv…rderas mot bakgrund av prioriteringar och disponibla finansiella medel. fr¿n medlemsstaterna information 3. (cid:218)(cid:217)¯tg…rderna under programmet och de finansiella best…mmelserna f‰r gemenskapens bidrag beskrivs i bila(cid:220) gan. Artikel 3 Kommissionens f‰retr…dare skall f‰rel…gga kommitt~n ett f‰rslag till ¿tg…rder. Kommitt~n skall yttra sig ‰ver f‰rslaget inom den tid som ordf‰randen best…mmer med h…nsyn till hur br¿dskande fr¿gan …r, om n‰dv…ndigt ge(cid:220) nom omr‰stning. Yttrandet skall protokollf‰ras och dessutom har varje medlemsstat r…tt att beg…ra att f¿ sin uppfattning tagen till protokollet. Kommissionen skall ta st‰rsta h…nsyn till det yttrande som kommitt~n avgett. Den skall underr…tta kommitt~n om det s…tt p¿ vilket dess yttrande har beaktats. 1. (cid:218)(cid:217)Den l‰pande planen f‰r att genomf‰ra programmet skall inneh¿lla de enskilda ¿tg…rder som skall vidtas. Kommissionen kan …ven v…nda sig till kommitt~n i andra fr¿gor r‰rande r…ddningstj…nst. 2. (cid:218)(cid:217)De enskilda ¿tg…rderna skall v…ljas i huvudsak p¿ grundval av ¿tg…rdernas a)(cid:217)bidrag till att f‰rebygga risker f‰r och skador p¿ per(cid:220) soner, milj‰ och egendom vid natur(cid:220) eller teknikkata(cid:220) strofer, b) bidrag till att ‰ka niv¿n av beredskap hos akt‰rerna inom medlemsstaternas r…ddningstj…nst, i syfte att ‰ka deras f‰rm¿ga att ingripa vid en katastrof, Artikel 5 Kommissionen skall utv…rdera hur programmet har genomf‰rts, dels efter halva perioden och dels innan det avslutas, och senast den 30 september 2002 respektive den 31 mars ‰verl…mna en rapport till r¿det och Europa(cid:220) parlamentet. Artikel 6 c) bidrag till att f‰rb…ttra tekniker och metoder f‰r in(cid:220) gripande och rehabilitering efter n‰dsituationer, Beslutet tr…der i kraft den 1 januari ¿r 2000. d) bidrag till offentlig information, utbildning och med(cid:220) vetenhet i syfte att hj…lpa medborgarna att effektivare skydda sig sj…lva. Artikel 7 Detta beslut riktar sig till medlemsstaterna. 3. 2. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 28/31 BILAGA FINANSIELLA BEST´MMELSER FˆR GEMENSKAPENS BIDRAG(cid:216)(˛) ¯tg…rd Finansiella best…mmelser A. (cid:217)St‰rre projekt av allm…nt intresse St‰rre projekt som …r av allm…nt intresse f‰r alla eller ett antal medlemssater och som inbegriper en process f‰r att f‰rb…ttra f‰rm¿gan inom r…ddnings(cid:220) tj…nsten n…r det g…ller att bem‰ta katastrofer, t. ex. avseende f‰ljande betydande aspekter: -(cid:217)F‰rebyggande -(cid:217)Beredskap -(cid:217)Ingripande -(cid:217)¯teruppbyggnad -(cid:217)Information till allm…nheten f‰r att hj…lpa med(cid:220) borgarna att effektivare skydda sig sj…lva samt f‰r att bidra till s…kerheten i anknytning till den fria r‰rligheten f‰r medborgare inom gemen(cid:220) skapen. B. Utbildning 1. Studiegrupper och kurser (˛) Att organisera studiegrupper eller utbildningskurser som f‰r samman experter, tekniska specialister och tekniker fr¿n medlemsstaterna och som g‰r det m‰jligt att inom varje omr¿de ‰msesidigt dela erfa(cid:220) renheter genom specifika diskussioner om metoder, tekniker och medel med tanke p¿ att -(cid:217)‰ka graden av beredskap, -(cid:217)skapa f‰ruts…ttningar f‰r att inr…tta ett person(cid:220) n…tverk som i en n‰dsituation m‰jligg‰r effekti(cid:220) vare funktionellt samarbete mellan medlems(cid:220) staterna. 2. (cid:217)Utbyte av experter och tekniker Att organisera f‰rflyttning av experter till en annan medlemsstats r…ddningstj…nster f‰r att ge exper(cid:220) terna m‰jlighet att f¿ erfarenheter, bed‰ma olika tekniker som anv…nds inom andra r…ddningstj…nster eller andra relevanta organ. Att organisera utbye av medlemsstaternas experter, specialister och tekniker f‰r att ge dem m‰jlighet att n…rvara vid korta utbildningskurser som l…rare eller deltagare. H‰gsta ekonomiska bidrag 75(cid:216)% av den totala kostnaden f‰r ¿tg…rden. fr¿n gemenskapen: H‰gsta ekonomiska bidrag fr¿n gemenskapen: 75(cid:216)% av den totala kostnaden f‰r ¿tg…rden, med ett tak p¿ 75(cid:216)000 ecu per ¿tg…rd. H‰gst 75(cid:216)% av expertens resekostnader och trakta(cid:220) menten och 100(cid:216)% av kostnaderan f‰r att sam(cid:220) ordna systemet. (˛)(cid:217)¯tg…rder, f‰r vilka bidrag kan erh¿llas via andra gemenskapsmedel, kommer inte att finansieras via detta program. C 28/32 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 3. 2. 1999 ¯tg…rd Finansiella best…mmelser 3. ˆvningar (˛) Syftet med ‰vningarna …r att j…mf‰ra metoder, sti(cid:220) mulera samarbete mellan medlemsstaterna och st‰dja intensivare samarbete mellan de nationella r…ddningstj…nsterna, i avsikt att f‰rb…ttra bland an(cid:220) nat effektiviteten och snabbheten vid ingripande i n‰dsituationer. H‰gsta ekonomiska bidrag fr¿n gemenskapen: 50(cid:216)% av kostnaderna f‰r deltagande observat‰rer fr¿n andra medlemsstater och f‰r att organisera an(cid:220) knytande studiegrupper, f‰rbereda ‰vningen, upp(cid:220) r…tta slutrapport osv. H‰gsta ekonomiska bidrag fr¿n gemenskapen: 50(cid:216)% av totala kostnaden f‰r varje enskilt pilotpro(cid:220) jekt, med ett tak p¿ 200(cid:216)000 ecu per projekt. C. ˆvriga ¿tg…rder 1. Pilotprojekt (˛)(cid:216)(ˇ) Projekt avsedda att ‰ka kapacitet och snabbhet vid ingripande i krisernas f‰rsta faser i medlemsstater(cid:220) nas olika omr¿den. Huvudsakliga syftet med dessa projekt …r att f‰rb…ttra medlen, teknikerna och f‰r(cid:220) farandena …ven i isolerade omr¿den och i regioner i gemenskapens yttersta periferi. Projekten skall ha en omfattning som g‰r att de intresserar alla eller flera medlemsstater, och avsikten …r att de skall spridas och demonstreras i s¿ stor omfattning som m‰jligt inom unionen f‰r att gagna deras genomf‰(cid:220) rande. St‰rsta m‰jliga uppmuntran skall ges till multi(cid:220) nationella projekt. 2. St‰d¿tg…rder (˛) St‰d¿tg…rder f‰r att utveckla s…rskilda aspekter av r…ddningstj…nster(cid:216)(ˇ). fr¿n gemenskapen: H‰gsta ekonomiska bidrag 50(cid:216)% av den totala kostnaden f‰r varje ¿tg…rd, med ett tak p¿ 30(cid:216)000 ecu per ¿tg…rd. 3. Konferenser och evenemang (˛) Konferenser och andra evenemang kring r…dd(cid:220) ningstj…nst som …r ‰ppna f‰r en stor publik och in(cid:220) begriper flera medlemsstater. H‰gsta ekonomiska bidrag fr¿n gemenskapen: 30(cid:216)% av den totala kostnaden f‰r systemet, med ett tak p¿ 50(cid:216)000 ecu per ¿tg…rd. 4. Information och andra ¿tg…rder Spridning av information och publikationer samt produktion av utst…llningsmaterial om gemenska(cid:220) pens samarbete inom r…ddningstj…nsten. ˆvriga ¿t(cid:220) g…rder som …r avsedda att ge en b…ttre bed‰mning av resultatet av r…ddningstj…nstens aktiviteter, s¿(cid:220) som statistik och ekonomiska analyser. Utv…rdering av programmet. D. Inkallande av experter Inkallande av experter som kan ingripa om en n‰d(cid:220) situation uppst¿r, som f‰rst…rkning till det system som uppr…ttats av myndigheterna i en medlemsstat eller ett tredje land som drabbats av natur(cid:220) eller teknikkatastrofer. Finansiellt bidrag kostnaderna. fr¿n gemenskapen: 100(cid:216)% av Finansiellt bidrag kostnaderna f‰r expertuppdrag. fr¿n gemenskapen: 100(cid:216)% av (˛)(cid:217)Endast s¿dana ¿tg…rder kan komma i fr¿ga som ber‰r alla medlemsstater eller ett betydande antal av dem. (ˇ)(cid:217)Endast s¿dana ¿tg…rder kan komma i fr¿ga som ‰verensst…mmer med de prioriteringar som f‰rvaltningskommitt~n fastl…gger varje ¿r


title: Rozhodnutie výkonného výboru zo 16. decembra 1998 o zavedení jednotného formulára poskytujúceho dôkaz o pozvaní, sponzorstve a ubytovaní (SCH/Com-ex (98) 57)

text: 19/zv. 2 SK Úradný vestník Európskej únie 265 41998D0057 L 239/299 ÚRADNÝ VESTNÍK EURÓPSKYCH SPOLOČENSTIEV 22. 9. 2000 ROZHODNUTIE VÝKONNÉHO VÝBORU zo 16. decembra 1998 o zavedení jednotného formulára poskytujúceho dôkaz o pozvaní, sponzorstve a ubytovaní (SCH/Com-ex (98) 57) VÝKONNÝ VÝBOR, Štandardný formulár je teda jednotný v tomto: so zreteľom na článok 132 Dohovoru, ktorým sa vykonáva Schengenská dohoda, — úprave a štruktúre a — ochranných znakoch. so zreteľom na článok 9 vyššie uvedeného dohovoru, keďže je v záujme všetkých schengenských štátov uplatňovať jed- notné pravidlá na vydávanie víz v zmysle ich spoločnej politiky v oblasti pohybu osôb, s cieľom zabrániť prípadným negatívnym dôsledkom v súvislosti so vstupom na schengenské územie a vnú- tornou bezpečnosťou, so želaním budovať na doterajších pozitívnych skúsenostiach so Spoločnými konzulárnymi pokynmi a naďalej harmonizovať postup vydávania víz, vedený princípom solidarity medzi schengenskými partnermi, ROZHODOL TAKTO: Štandardný formulár bude zavedený v roku 1999 v tých štátoch vykonávajúcich Schengenský dohovor, v ktorých vnútroštátne právne predpisy vydávajú ustanovenia týkajúce sa takéhoto druhu dôkazu. 1. K bodu 1. 4 kapitoly V. Spoločných konzulárnych pokynov sa dopĺňa táto veta:„Ak vnútroštátne právne predpisy schengen- ských štátov požadujú dôkaz o pozvaniach od súkromných osôb alebo na služobnú cestu, vyhlásenia o sponzorstve alebo dôkaz o ubytovaní, použije sa jednotný formulár (1). “ 2. Schengenské zmluvné strany vyhotovia harmonizovaný for- mulár v súlade so svojimi vnútroštátnymi zákonmi. 3. Jednotný formulár, ktorý majú schengenské zmluvné strany použiť na vyhlásenie o sponzorstve, pozvaní alebo dôkazu o ubytovaní, bude vypracovaný na centrálnej úrovni podľa špecifikácií stanovených v prílohe A (technický popis ochran- ných znakov) a v prílohách A1 a A2 (vzor). Povinné štan- dardné prvky jednotného formulára sú uvedené v prílohe B. Bod 1. 4 kapitoly V. Spoločných konzulárnych pokynov pre víza (Overenie ostatných dokladov v závislosti od žiadosti) stanovuje používanie jednotného formuláru poskytujúceho dôkaz o ubyto- vaní. 4. Vzory dokladov vydávaných zmluvnými stranami doplnia sa do Spoločných konzulárnych pokynov vo forme prílohy 15. Pripojený formulár poskytuje vysoký stupeň flexibility a umož- ňuje použitie tohto formulára prispôsobeného právnemu stavu každej zmluvnej strany, keďže schengenské štáty používajú v súčasnosti veľmi odlišné formuláre na rôzne druhy povinností. 5. Francúzsko dodá ostatným schengenským štátom filmy poža- dované na výrobu formulárov. Zmluvné strany budú spoločne niesť tieto náklady. Tieto odlišnosti majú vplyv najmä na zvýšené riziko zneužitia a z tohto dôvodu zavádzajú schengenské štáty doklad obsahujúci znaky určené na zabránenie falšovania a napodobneniu. (1) Belgicko, Dánsko, Fínsko, Francúzsko, Nemecko, Grécko, Island, Taliansko, Luxembursko, Holandsko, Nórsko, Rakúsko, Portugalsko a Švédsko uplatňujú tieto princípy. 266 SK Úradný vestník Európskej únie 19/zv. 2 6. Ochranné znaky dokladu sa budú podrobne skúmať v pravi- delných intervaloch (podľa možnosti každé dva roky) bez ohľadu na akékoľvek všeobecné zmeny a doplnenia, ktoré sa môžu ukázať ako nevyhnutné, ak falšovatelia sfalšujú formu- lár, alebo ak dôjde k prezradeniu ochranných opatrení vzťa- hujúcich sa na ochranné znaky. 7. Doklad bude vyhotovený najmenej v troch jazykoch. 8. Toto rozhodnutie nadobudne účinnosť po tom, ako schengen- ské štáty zašlú oznámenie, že vykonali požadované opatrenia. V Berlíne 16. decembra 1998 predseda C. H. SCHAPPER 19/zv. 2 SK Úradný vestník Európskej únie 267 DÔVERNÉ Príloha A Technický opis formulára Príloha A1 Príloha A2 Príloha B


title: Schengenin säännöstö - Toimeenpanevan komitean päätös, tehty 16 päivänä joulukuuta 1998, rajat ylittävästä poliisiyhteistyöstä rikollisuuden ehkäisyn ja suojelun alalla (SCH/Com-ex (98) 51 rev 3)