eurovoc_concepts:
European Monetary Agreement
San Marino
monetary cooperation
monetary policy
monetary relations

text: COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 18. 12. 1998 COM( 1998) 789 def. 98/0365 (CNB) 98/0366 (CNB) 98/0367 (CNB) Aanbeveling voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD met betrekking tot het standpunt dat de Gemeenschap zal innemen ten aanzien van een overeenkomst over de monetaire betrekkingen met het Vorstendom Monaco Aanbeveling voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD met betrekking tot het standpunt dat de Gemeenschap zal innemen ten aanzien van een overeenkomst over de monetaire betrekkingen met de Republiek San Marino Aanbeveling voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD met betrekking tot het standpunt dat de Gemeenschap zal innemen ten aanzien van een overeenkomst over de monetaire betrekkingen met Vaticaanstad (door de Commissie ingediend) ï f' *>l ,'l'p Iî< \pi ï )\& Hu ; ' <. y ,-' ^«i'l ;j i 'S] tf? >Ç. » il-**! >" if! j". Y. jj '( J, f- ' I 'i. "i'. lt ,. 1 * ! fr V I 0 'If 'L f 1 * Aanbeveling voor een beschikking van de Raad met betrekking tot het standpunt dat de Gemeenschap zal innemen ten aanzien van een overeenkomst over de monetaire betrekkingen met het Vorstendom Monaco TOELICHTING Vanaf 1 januari 1999 krijgt de Gemeenschap de exclusieve bevoegdheid over monetaire en wisselkoersaangelegenheden in de lidstaten waar de euro wordt ingevoerd. Overeenkomsten met derde landen inzake monetaire of wisselkoerskwesties moeten deze verdeling van de bevoegdheden weerspiegelen. De Gemeenschap moet derhalve een beslissing nemen over de toekomst van deze overeenkomsten tussen lidstaten waar de euro wordt ingevoerd en derde landen. Hiertoe dient de Commissie een ontwerp in voor een beschikking van de Raad die tot Frankrijk is gericht en het standpunt bepaalt dat moet worden ingenomen in de onderhandelingen over een nieuwe overeenkomst tussen de Gemeenschap en het Vorstendom Monaco. I. Algemene overwegingen Frankrijk onderhoudt bijzondere monetaire banden met het Vorstendom Monaco, die op uiteenlopende rechtsinstrumenten1 zijn gebaseerd en waarborgen dat de door Frankrijk uitgegeven bankbiljetten en munten in het Vorstendom Monaco de status van wettig betaalmiddel hebben. De door het Vorstendom Monaco uitgegeven munten hebben alleen aldaar de status van wettig betaalmiddel. Het Vorstendom Monaco heeft noch een eigen munteenheid, noch een centrale bank. De in het Vorstendom Monaco gevestigde financiële instellingen hebben op dezelfde voorwaarden als Franse banken toegang tot de herfinancieringsfaciliteiten van de Banque de France, waarvan zij in het verleden geen gebruik hebben gemaakt, en tot een aantal Franse betalingssystemen. Anderzijds zijn zij ook onderworpen aan dezelfde verplichte reserve en dezelfde verplichtingen inzake de statistische verslaglegging. Voorts gelden voor deze banken dezelfde voorwaarden voor het verkrijgen van een bankvergunning en staan zij onder toezicht van de bevoegde Franse autoriteiten. Ordonnance monégasque fixant le cours légal et le cours forcé des monnaies et billets du 2 janvier 1925; Convention franco-monégasque relative au contrôle des changes, 14 avril 1945 ; Echange de lettres entre la France et Monaco du 18 mai 1963 relatif à la réglementation bancaire dans la Principauté, zoals gewijzigd bij de Echange de lettres du 27 novembre 1987 $j Per 1 januari 1999 zal de euro de munteenheid van Frankrijk worden. Overeenkomstig het Verdrag zal het Europees Stelsel van Centrale Banken het monetaire beleid van de Gemeenschap vaststellen en ten uitvoer leggen. Daarom moet een nieuwe overeenkomst worden gesloten tussen de Gemeenschap en het Vorstendom Monaco. In het ontwerp voor een beschikking van de Raad zijn de beginselen vervat waarop de onderhandelingen met het Vorstendom Monaco zouden moeten zijn gebaseerd. De Commissie beveelt aan dat de Gemeenschap het Vorstendom Monaco toelaat de euro als zijn officiële munteenheid te gebruiken en de status van wettig betaalmiddel te verlenen aan de euro-bankbiljetten die zijn uitgegeven door het Europees Stelsel van Centrale Banken en de euro-munten die zijn uitgegeven door de lidstaten die de euro hebben ingevoerd. Bovendien kan de in het Vorstendom Monaco gevestigde financiële instellingen toegang worden verleend tot de door het ESCB geboden betalingssystemen op voorwaarden die door de ECB zullen worden vastgesteld. Anderzijds wordt van het Vorstendom Monaco verwacht dat het zich ertoe zal verbinden geen bankbiljetten, munten of monetaire surrogaten van welke aard ook te zullen uitgeven, tenzij de voorwaarden voor de uitgifte daarvan met de Gemeenschap zijn overeengekomen. Bovendien wordt van het Vorstendom Monaco verwacht dat het de regels van de Gemeenschap betreffende euro-bankbiljetten en -munten van toepassing zal verklaren in het Vorstendom Monaco en dat het bij maatregelen tegen de vervalsing van deze bankbiljetten en munten nauw met de Gemeenschap zal samenwerken. Het ontwerp voor een beschikking van de Raad is gebaseerd op artikel 109, lid 3 van het Verdrag, dat bepaalt dat "in afwijking van artikel 228 neemt de Raad, wanneer de Gemeenschap onderhandelingen met een of meer staten of internationale organisaties moet voeren over aangelegenheden betreffende het monetaire of wisselkoersregime, met gekwalificeerde meerderheid van stemmen op aanbeveling van de Commissie en na raadpleging van de ECB, besluiten over de regelingen voor de onderhandelingen over en de sluiting van dergelijke overeenkomsten. " Gezien de nauwe historische banden tussen Frankrijk en het Vorstendom Monaco beveelt de Commissie aan dat Frankrijk namens de Gemeenschap onderhandelingen voert over de nieuwe overeenkomst en deze sluit. Overeenkomstig artikel 109, lid 3, van het Verdrag zal de Commissie volledig bij de onderhandelingen zijn betrokken. De Commissie beveelt aan dat de Europese Centrale Bank volledig betrokken wordt bij de onderhandelingen die binnen haar bevoegdheidssfeer komen. De ontwerpovereenkomst zal ter advies aan het Economisch en Financieel Comité moeten worden voorgelegd. De ontwerpovereenkomst zal aan de Raad moeten worden voorgelegd indien de Commissie, de Europese Centrale Bank of het Economisch en Financieel Comité van oordeel is dat dit noodzakelijk is. 3 II. Opmerkingen over de artikelen Artikel 1 verdeling Dit artikel weerspiegelt het feit dat de overeenkomsten tussen Frankrijk en het Vorstendom Monaco in hun huidige vorm niet verenigbaar zijn met de in het Verdrag vastgestelde en wisselkoersaangelegenheden. De regelingen moeten derhalve zo spoedig mogelijk worden gewijzigd of vervangen. Frankrijk wordt verzocht kennisgeving aan het Vorstendom Monaco te doen met het oog op wijziging van de overeenkomsten zodra dit volgens de geldende overeenkomsten mogelijk is. voor monetaire bevoegdheden van de Artikel 2 Artikel 2 bepaalt dat de in de artikelen 3 tot en met 6 vervatte beginselen de basis dienen te vormen voor het standpunt dat Frankrijk namens de Gemeenschap moet innemen bij de onderhandelingen met het Vorstendom Monaco over een overeenkomst betreffende monetaire aangelegenheden. Artikel 3 Artikel 3 bepaalt dat de Gemeenschap het Vorstendom Monaco kan toestaan de euro als zijn officiële munteenheid te gebruiken en de status van wettig betaalmiddel te verlenen aan de euro-bankbiljetten die zijn uitgegeven door het Europees Stelsel van Centrale Banken en de euro-munten die zijn uitgegeven door de lidstaten die de euro hebben ingevoerd. Hierdoor zouden het Vorstendom Monaco en Frankrijk dezelfde munteenheid, de euro, kunnen blijven houden en zouden bankbiljetten en munten die in Frankrijk de status van wettig betaalmiddel hebben, dezelfde status in het Vorstendom Monaco hebben. Artikel 4 Volgens artikel 4 wordt van het Vorstendom Monaco verwacht dat het zich ertoe verbindt geen bankbiljetten, munten of monetaire surrogaten te zullen uitgeven, tenzij de overeenkomst de uitgifte daarvan uitdrukkelijk mogelijk maakt. Dit geldt niet alleen voor bankbiljetten, munten of andere monetaire surrogaten die in euro zijn uitgedrukt, maar voor alle soorten bankbiljetten, munten en monetaire surrogaten, ongeacht de benaming. Artikel 5 Met het eerste lid wordt beoogd te waarborgen dat de regels van de Gemeenschap betreffende de euro-bankbiljetten en -munten, zoals die betreffende de handhaving van auteursrechten, de inwisseling van beschadigde biljetten en de reproductie van bankbiljetten en munten, in het Vorstendom Monaco worden nageleefd. Het tweede lid bepaalt dat het Vorstendom Monaco wordt verwacht zich te zullen verbinden tot nauwe samenwerking met de Gemeenschap bij de bescherming van euro bankbiljetten en -munten tegen valsemunterij. Dit omvat onder meer de uitwisseling van technische en statistische gegevens over vervalste biljetten en munten en de uitwisseling van operationele en strategische informatie tussen de bevoegde autoriteiten. Van het Vorstendom Monaco wordt verwacht dat het passende sancties vaststelt tegen namaak en vervalsing van euro-bankbiljetten en -munten. M Artikel 6 Artikel 6 bepaalt dat de Gemeenschap de in het Vorstendom Monaco gevestigde financiële instellingen in staat kan stellen toegang te krijgen tot bepaalde of alle Franse nationale betalingssystemen op voorwaarden die worden vastgesteld met goedkeuring van de Europese Centrale Bank. Met deze bepaling wordt niet beoogd het ESCB de verplichting op te leggen toegang tot zijn betalingssystemen te verlenen. Deze toegang kan slechts worden verleend met instemming van de ECB. Artikelen 7 en 8 De artikelen 7 en 8 bepalen dat Frankrijk met het Vorstendom Monaco onderhandelt en een overeenkomst sluit namens de Gemeenschap. De Raad maakt hiermee gebruik van zijn bevoegdheid de regelingen vast te stellen voor de onderhandelingen over en de sluiting van overeenkomsten inzake aangelegenheden betreffende het monetaire of wisselkoersregime. Er wordt aan herinnerd dat de Commissie overeenkomstig artikel 109, lid 3, van het Verdrag volledig bij de onderhandelingen betrokken zal zijn. Gezien de relevantie van de meeste aspecten van deze overeenkomst voor de Europese Centrale Bank zal deze volledig betrokken zijn bij de onderhandelingen die binnen haar bevoegdheidssfeer vallen. Voordat de overeenkomst wordt gesloten, legt Frankrijk de ontwerpovereenkomst ter advies voor aan het Economisch en Financieel Comité. Indien de Commissie of de Europese Centrale Bank, die volledig betrokken zijn geweest bij de onderhandelingen, of het Economisch en Financieel Comité van mening is dat de overeenkomst aan de Raad moet worden voorgelegd, moet met het sluiten van de overeenkomst worden gewacht tot de Raad overeenkomstig artikel 109, lid 3, van het Verdrag een besluit heeft genomen. Artikel 9 Artikel 9 vormt de weerslag van de vereiste dat de bilaterale overeenkomsten die tussen Frankrijk en het Vorstendom Monaco blijven bestaan, niet alleen verenigbaar zijn met de in het Verdrag vastgestelde verdeling van de bevoegdheden voor monetaire en wisselkoersaangelegenheden, maar ook met de nieuwe overeenkomst tussen de Gemeenschap en het Vorstendom Monaco betreffende hun monetaire betrekkingen. Artikel 10 Dit artikel verduidelijkt dat de beschikking tot Frankrijk is gericht. De beschikking treedt in werking zodra hiervan kennisgeving is gedaan aan Frankrijk. f Aanbeveling voor een beschikking van de Raad [ ] van. met betrekking tot het standpunt dat de Gemeenschap zal innemen ten aanzien van een overeenkomst over de monetaire betrekkingen met het Vorstendom Monaco 98/ 0365(CNB) De Raad van de Europese Unie, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 109, lid 3, Gezien de aanbeveling van de Commissie, Gezien het advies van de Europese Centrale Bank, (1) Overwegende dat, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 974/98 van de Raad van 3 mei 19982 de munteenheid van elke deelnemende lidstaat met ingang van 1 januari 1999 tegen de omrekeningskoers wordt vervangen door de euro; (2) Overwegende dat de Gemeenschap met ingang van dezelfde datum bevoegd is voor aangelegenheden op monetair en wisselkoersgebied in de lidstaten waar de euro wordt ingevoerd; (3) Overwegende dat de Raad zal besluiten over de regelingen voor de onderhandelingen over en de sluiting van overeenkomsten inzake aangelegenheden betreffende het monetaire of wisselkoersregime; (4) Overwegende dat Frankrijk bijzondere monetaire banden met het Vorstendom Monaco onderhoudt die op uiteenlopende rechtsinstrumenten zijn gebaseerd3; Overwegende dat de in het Vorstendom Monaco gevestigde financiële instellingen 2 PB L 139 van 11. 5. 1998, blz. 1. 3 Ordonnance monégasque fixant le cours légal et le cours forcé des monnaies et billets du 2 janvier 1925; Convention franco-monégasque relative au contrôle des changes, 14 avril 1945 ; Echange de lettres entre la France et Monaco du 18 mai 1963 relatif à la réglementation bancaire dans la Principauté, zoals gewijzigd bij de Echange de lettres du 27 novembre 1987 potentieel recht hebben op toegang tot de herfinancieringsfaciliteiten van de Banque de France en op dezelfde voorwaarden als Franse banken kunnen deelnemen aan een aantal Franse betalingssystemen; (5) Overwegende dat de Franse franc met ingang van 1 januari 1999 door de euro zal worden vervangen; (6) Overwegende dat de Gemeenschap zich er overeenkomstig verklaring nr. 6 bij de slotakte van het Verdrag betreffende de Europese Unie toe verbindt heronderhandelingen over bestaande regelingen met het Vorstendom Monaco die als gevolg van de invoering van de eenheidsmunt noodzakelijk mochten worden, te vergemakkelijken; (7) Overwegende dat de regelingen tussen Frankrijk en het Vorstendom Monaco in hun huidige vorm zo spoedig mogelijk moeten worden gewijzigd of, in voorkomende gevallen, vervangen, rekening houdend met de in het Verdrag vastgelegde toekenning aan de Gemeenschap van de bevoegdheid voor monetaire en wisselkoersaangelegenheden; (8) Overwegende dat het gezien de nauwe economische betrekkingen tussen het Vorstendom Monaco en de Gemeenschap passend is dat tussen het Vorstendom Monaco en de Gemeenschap een overeenkomst wordt gesloten betreffende bankbiljetten en munten, de toegang tot betalingssystemen en de wettige status van de euro in het Vorstendom Monaco; dat het gezien de nauwe historische banden tussen Frankrijk en het Vorstendom Monaco passend is dat Frankrijk onderhandelingen voert over de nieuwe overeenkomst en deze kan sluiten namens de Gemeenschap; (9) Overwegende dat het, om het Vorstendom Monaco in staat te stellen dezelfde munteenheid als Frankrijk te hebben, passend is ermee in te stemmen dat het Vorstendom Monaco de euro als officiële munteenheid gebruikt en de status van wettig betaalmiddel toekent aan de euro-bankbiljetten en -munten die door het Europees Stelsel van Centrale Banken en de lidstaten waar de euro is ingevoerd, zijn uitgegeven; (10) Overwegende dat het van belang is dat het Vorstendom Monaco erop toeziet dat de regels van de Gemeenschap betreffende de in euro uitgedrukte bankbiljetten en munten van toepassing zijn in het Vorstendom Monaco; dat euro-bankbiljetten en - munten op afdoende wijze tegen valsemunterij moeten worden beschermd; overwegende dat het van belang is dat het Vorstendom Monaco alle noodzakelijke maatregelen neemt om valsemunterij te bestrijden en op dit gebied met de Gemeenschap samenwerkt; T (11) Overwegende dat de Europese Centrale Bank en de nationale centrale banken alle soorten banktransacties kunnen verrichten met betrekking tot in derde landen gevestigde financiële instellingen; dat de Europese Centrale Bank en de nationale centrale banken op passende voorwaarden financiële instellingen uit derde landen toegang tot hun betalingssystemen kunnen bieden; overwegende dat de overeenkomst tussen de Gemeenschap en het Vorstendom Monaco de Europese Centrale Bank of de nationale centrale banken geen enkele verplichting oplegt; (12) Overwegende dat de Commissie en de Europese Centrale Bank voor de gebieden die tot hun bevoegdheden behoren, volledig bij de onderhandelingen zullen moeten worden betrokken; overwegende dat het passend is dat Frankrijk de ontwerpovereenkomst ter advies voorlegt aan het Economisch en Financieel Comité; dat de ontwerpovereenkomst aan de Raad zal moeten worden voorgelegd indien de Commissie, de Europese Centrale Bank of het Economisch en Financieel Comité van oordeel is dat dit noodzakelijk is; (13) Overwegende dat bestaande overeenkomsten tussen Frankrijk en het Vorstendom Monaco dienen te worden gewijzigd of, in voorkomende gevallen, vervangen om tegenstrijdigheden tussen deze overeenkomst en de overeenkomst tussen de Gemeenschap en het Vorstendom Monaco betreffende hun monetaire betrekkingen te vermijden; HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD: Artikel 1 Frankrijk stelt het Vorstendom Monaco ervan in kennis dat het noodzakelijk is de bestaande regelingen tussen Frankrijk en het Vorstendom Monaco op het punt van monetaire aangelegenheden zo spoedig mogelijk te wijzigen en biedt onderhandelingen over een nieuwe overeenkomst aan. Artikel 2 Het standpunt dat de Gemeenschap zal innemen bij de onderhandelingen met het Vorstendom Monaco over een overeenkomst betreffende de in het navolgende genoemde aangelegenheden is gebaseerd op de in de artikelen 3 tot en met 6 vervatte beginselen. s Artikel 3 1) Het Vorstendom Monaco heeft het recht de euro als zijn officiële munteenheid te gebruiken. 2) Het Vorstendom Monaco heeft het recht de status van wettig betaalmiddel toe te kennen aan euro-bankbiljetten en -munten. Artikel 4 Het Vorstendom Monaco verbindt zich ertoe geen bankbiljetten, munten of monetaire surrogaten van welke aard ook uit te geven, tenzij de voorwaarden voor de uitgifte daarvan met de Gemeenschap zijn overeengekomen. Artikel 5 1) Het Vorstendom Monaco verbindt zich ertoe de regels van de Gemeenschap betreffende euro-bankbiljetten en -munten van toepassing te maken in het Vorstendom Monaco. 2) Het Vorstendom Monaco verbindt zich tot nauwe samenwerking met de Gemeenschap bij maatregelen tegen vervalsing van euro-bankbiljetten en -munten. Artikel 6 Financiële instellingen die in het Vorstendom Monaco zijn gevestigd, kunnen toegang krijgen tot bepaalde of alle Franse nationale betalingssystemen op voorwaarden die worden vastgesteld met goedkeuring van de Europese Centrale Bank. Artikel 7 Frankrijk voert namens de Gemeenschap de onderhandelingen met het Vorstendom Monaco over bovengenoemde aangelegenheden. De Commissie wordt volledig bij de onderhandelingen betrokken. De Europese Centrale Bank wordt volledig betrokken bij de legt de onderhandelingen die binnen haar bevoegdheidssfeer komen. Frankrijk ontwerpovereenkomst ter advies voor aan het Economisch en Financieel Comité. 3 Artikel 8 Frankrijk is bevoegd de overeenkomst namens de Gemeenschap te sluiten, tenzij de Commissie, de Europese Centrale Bank of het Economisch en Financieel Comité van oordeel is dat de overeenkomst moet worden voorgelegd aan de Raad. Artikel 9 Frankrijk en het Vorstendom Monaco herzien hun bestaande regelingen om deze in overeenstemming te brengen met de overeenkomst tussen de Gemeenschap en het Vorstendom Monaco betreffende hun monetaire betrekkingen. Deze beschikking is gericht tot Frankrijk. Artikel 10 Gedaan te Brussel, Voor de Raad De Voorzitter A° Aanbeveling voor een beschikking van de Raad met betrekking tot het standpunt dat de Gemeenschap zal innemen ten aanzien van een overeenkomst over de monetaire betrekkingen met de Republiek San Marino TOELICHTING Vanaf 1 januari 1999 krijgt de Gemeenschap de exclusieve bevoegdheid over monetaire en wisselkoersaangelegenheden in de lidstaten waar de euro wordt ingevoerd. Overeenkomsten met derde landen inzake monetaire of wisselkoerskwesties moeten deze verdeling van de bevoegdheden weerspiegelen. De Gemeenschap moet derhalve een beslissing nemen over de toekomst van deze overeenkomsten tussen lidstaten waar de euro wordt ingevoerd en derde landen. Hiertoe dient de Commissie een ontwerp in voor een beschikking van de Raad die tot Italië is gericht en het standpunt bepaalt dat moet worden ingenomen in de onderhandelingen over een nieuwe overeenkomst tussen de Gemeenschap en de Republiek San Marino. I. Algemene overwegingen Italië heeft een aantal overeenkomsten met de Republiek San Marino gesloten die bepalingen over monetaire aangelegenheden bevatten4 en die waarborgen dat in Italië uitgegeven bankbiljetten en munten de status van wettig betaalmiddel hebben in de Republiek San Marino. De door de Republiek San Marino uitgegeven munten, in andere materialen dan goud, zijn in vorm, afmeting en samenstelling identiek aan die welke in Italië in omloop zijn. Het uitgiftevolume van deze munten, die wettig betaalmiddel zijn in de Republiek San Marino en in Italië, wordt door deze overeenkomsten beperkt. De Republiek San Marino heeft zich ertoe verbonden geen andere munten, bankbiljetten of monetaire surrogaten uit te zullen geven. De Republiek San Marino heeft noch een eigen Convenzione di amicizia e di buon vicinato tra San Marino e L'Italia del 31 marzo 1939, zoals gewijzigd, Convenzione monetaria tra la Repubblica Italiana e la Repubblica di San Marino, 21-XII- 1991; Convenzione in materia di rapporti finanziari e valutari tra la Repubblica Italiana e la Repubblica di San Marino con atto aggiuntivo corredato da Processo Verbale firmato a Roma il 4 marzo 1994. A* munteenheid, noch een centrale bank, hoewel de Institute di Credito Sammarinese een aantal taken uitvoert die vergelijkbaar zijn met die van een centrale bank. Financiële instellingen die in de Republiek San Marino zijn gevestigd, hebben geen toegang tot de herfinancieringactiviteiten van de Banca d'Italia. Anderzijds heeft één financiële instelling in de Republiek San Marino toegang tot het Italiaanse RTGS- systeem. Er is geen formele relatie tussen de Banca d'Italia en de Institute di Credito Sammarinese. Per 1 januari 1999 zal de euro de munteenheid van Italië worden. Overeenkomstig het Verdrag zal het Europees Stelsel van Centrale Banken het monetaire beleid van de Gemeenschap vaststellen en ten uitvoer leggen. Daarom moet een nieuwe overeenkomst worden gesloten tussen de Gemeenschap en de Republiek San Marino. In het ontwerp voor een beschikking van de Raad zijn de beginselen vervat waarop de onderhandelingen met de Republiek San Marino zouden moeten zijn gebaseerd. De Commissie beveelt aan dat de Gemeenschap de Republiek San Marino toelaat de euro als haar officiële munteenheid te gebruiken en de status van wettig betaalmiddel te verlenen aan de euro-bankbiljetten die zijn uitgegeven door het Europees Stelsel van Centrale Banken en de euro-munten die zijn uitgegeven door de lidstaten die de euro hebben ingevoerd. Bovendien kan de in de Republiek San Marino gevestigde financiële instellingen toegang worden verleend tot de door het ESCB geboden betalingssystemen op voorwaarden die door de ECB zullen worden vastgesteld. Anderzijds wordt van de Republiek San Marino verwacht dat het zich ertoe zal verbinden geen bankbiljetten, munten of monetaire surrogaten van welke aard ook te zullen uitgeven, tenzij de voorwaarden voor de uitgifte daarvan met de Gemeenschap zijn overeengekomen. Bovendien wordt van de Republiek San Marino verwacht dat zij de regels van de Gemeenschap betreffende euro-bankbiljetten en -munten van toepassing zal verklaren in de Republiek San Marino en dat zij bij maatregelen tegen de vervalsing van deze bankbiljetten en munten nauw met de Gemeenschap zal samenwerken. Bevestigd wordt dat Italië munten kan uitgeven met een specifiek symbool dat betrekking heeft op de Republiek San Marino. Het ontwerp voor een beschikking van de Raad is gebaseerd op artikel 109, lid 3 van het Verdrag, dat bepaalt dat "in afwijking van artikel 228 neemt de Raad, wanneer de Gemeenschap onderhandelingen met een of meer staten of internationale organisaties moet voeren over aangelegenheden betreffende het monetaire of wisselkoersregime, met gekwalificeerde meerderheid van stemmen op aanbeveling van de Commissie en na raadpleging van de ECB, besluiten over de regelingen voor de onderhandelingen over en de sluiting van dergelijke overeenkomsten. " Gezien de nauwe historische banden tussen Italië en de Republiek San Marino beveelt de Commissie aan dat Italië namens de Gemeenschap onderhandelingen voert over de nieuwe overeenkomst en deze sluit. Overeenkomstig artikel 109, lid 3, van het Verdrag zal de Commissie volledig bij de onderhandelingen zijn betrokken. De Commissie beveelt aan dat de Europese Centrale Bank volledig betrokken wordt bij de onderhandelingen die binnen haar bevoegdheidssfeer komen. De ontwerpovereenkomst zal ter advies aan het Economisch en Financieel Comité moeten worden voorgelegd. De ontwerpovereenkomst zal aan de Raad moeten worden voorgelegd indien de Commissie, de Europese Centrale Bank of het Economisch en Financieel Comité van oordeel is dat dit noodzakelijk is. Ah II. Opmerkingen over de artikelen Artikel 1 Dit artikel weerspiegelt het feit dat de overeenkomsten tussen Italië en de Republiek San Marino in hun huidige vorm niet verenigbaar zijn met de in het Verdrag vastgestelde verdeling van de bevoegdheden voor monetaire en wisselkoersaangelegenheden. De regelingen moeten derhalve zo spoedig mogelijk worden gewijzigd of vervangen. Italië wordt verzocht kennisgeving aan de Republiek San Marino te doen met het oog op wijziging van de overeenkomsten zodra dit volgens de geldende overeenkomsten mogelijk is. Artikel 2 Artikel 2 bepaalt dat de in de artikelen 3 tot en met 6 vervatte beginselen de basis dienen te vormen voor het standpunt dat Italië namens de Gemeenschap moet innemen bij de onderhandelingen met de Republiek San Marino over een overeenkomst betreffende monetaire aangelegenheden. Artikel 3 Artikel 3 bepaalt dat de Gemeenschap de Republiek San Marino kan toestaan de euro als haar officiële munteenheid te gebruiken en de status van wettig betaalmiddel te verlenen aan de euro-bankbiljetten die zijn uitgegeven door het Europees Stelsel van Centrale Banken en de euro-munten die zijn uitgegeven door de lidstaten die de euro hebben ingevoerd. Hierdoor zouden de Republiek San Marino en Italië dezelfde munteenheid, de euro, kunnen blijven houden en zouden bankbiljetten en munten die in Italië de status van wettig betaalmiddel hebben, dezelfde status in de Republiek San Marino hebben. Artikel 4 Volgens artikel 4 wordt van de Republiek San Marino verwacht dat zij zich ertoe verbindt geen bankbiljetten, munten of monetaire surrogaten te zullen uitgeven, tenzij de overeenkomst de uitgifte daarvan uitdrukkelijk mogelijk maakt. Dit geldt niet alleen voor bankbiljetten, munten of andere monetaire surrogaten die in euro zijn uitgedrukt, maar voor alle soorten bankbiljetten, munten en monetaire surrogaten, ongeacht de benaming. Artikel 5 Met het eerste lid wordt beoogd te waarborgen dat de regels van de Gemeenschap betreffende de euro-bankbiljetten en -munten, zoals die betreffende de handhaving van auteursrechten, de inwisseling van beschadigde biljetten en de reproductie van bankbiljetten en munten, in de Republiek San Marino worden nageleefd. Het tweede lid bepaalt dat de Republiek San Marino wordt verwacht zich te zullen verbinden tot nauwe samenwerking met de Gemeenschap bij de bescherming van euro bankbiljetten en -munten tegen valsemunterij. Dit omvat onder meer de uitwisseling van technische en statistische gegevens over vervalste biljetten en munten en de uitwisseling van operationele en strategische informatie tussen de bevoegde autoriteiten. Van de Republiek San Marino wordt verwacht dat zij passende sancties vaststelt tegen namaak en vervalsing van euro-bankbiljetten en -munten. Ji Artikel 6 Artikel 6 bepaalt dat de Gemeenschap in de Republiek San Marino gevestigde financiële instellingen in staat kan stellen toegang te krijgen tot het Italiaanse nationale RTGS- systeem5 op door de Europese Centrale Bank vast te stellen voorwaarden. Met deze bepaling wordt niet beoogd het ESCB de verplichting op te leggen toegang tot zijn betalingssystemen te verlenen. Deze toegang tot het Italiaanse nationale RTGS-systeem kan slechts worden verleend met instemming van de ECB en op de voorwaarden die de ECB hieraan stelt. Artikelen 7 en 8 De artikelen 7 en 8 bepalen dat Italië met de Republiek San Marino onderhandelt en een overeenkomst sluit namens de Gemeenschap. De Raad maakt hiermee gebruik van zijn bevoegdheid de regelingen vast te stellen voor de onderhandelingen over en de sluiting het monetaire of inzake aangelegenheden betreffende van overeenkomsten wisselkoersregime. Er wordt aan herinnerd dat de Commissie overeenkomstig artikel 109, lid 3, van het Verdrag volledig bij de onderhandelingen betrokken zal zijn. Gezien de relevantie van de meeste aspecten van deze overeenkomst voor de Europese Centrale Bank zal deze volledig betrokken zijn bij de onderhandelingen die binnen haar bevoegdheidssfeer vallen. Voordat de overeenkomst wordt gesloten, legt Italië de ontwerpovereenkomst ter advies voor aan het Economisch en Financieel Comité. Indien de Commissie of de Europese Centrale Bank, die volledig betrokken zijn geweest bij de onderhandelingen, of het Economisch en Financieel Comité van mening is dat de overeenkomst aan de Raad moet worden voorgelegd, moet met het sluiten van de overeenkomst worden gewacht tot de Raad overeenkomstig artikel 109, lid 3, van het Verdrag een besluit heeft genomen. Artikel 9 Artikel 9 vormt de weerslag van de vereiste dat de bilaterale overeenkomsten die tussen Italië en de Republiek San Marino blijven bestaan, niet alleen verenigbaar zijn met de in het Verdrag vastgestelde verdeling van de bevoegdheden voor monetaire en wisselkoersaangelegenheden, maar ook met de nieuwe overeenkomst tussen de Gemeenschap en de Republiek San Marino betreffende hun monetaire betrekkingen. Artikel 10 Dit artikel verduidelijkt dat de beschikking tot Italië is gericht. De beschikking treedt in werking zodra hiervan kennisgeving is gedaan aan Italië. Real-Time Gross Settlement System /] 4 Aanbeveling voor een beschikking van de Raad met betrekking tot het standpunt dat de Gemeenschap zal innemen ten aanzien van een overeenkomst over de monetaire betrekkingen met de Republiek San Marino 98/ 0366CCNB) De Raad van de Europese Unie, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 109, lid 3, Gezien de aanbeveling van de Commissie, Gezien het advies van de Europese Centrale Bank, (1) Overwegende dat, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 974/98 van de Raad van 3 mei 19986 de munteenheid van elke deelnemende lidstaat met ingang van 1 januari 1999 tegen de omrekeningskoers wordt vervangen door de euro; (2) Overwegende dat de Gemeenschap met ingang van dezelfde datum bevoegd is voor aangelegenheden op monetair en wisselkoersgebied in de lidstaten waar de euro wordt ingevoerd; (3) Overwegende dat de Raad zal besluiten over de regelingen voor de onderhandelingen over en de sluiting van overeenkomsten inzake aangelegenheden betreffende het monetaire of wisselkoersregime; (4) Overwegende dat Italië diverse overeenkomsten met de Republiek San Marino heeft gesloten die bepalingen over monetaire aangelegenheden bevatten7; 6 PB L 139 van 11. 5. 1998, blz. 1. Convenzione di amicizia e di buon vicinato tra San Marino e L'Italia del 31 marzo 1939, as amended, Convenzione monetaria tra la Repubblica Italiana e la Repubblica di San Marino, 21-XII-1991; Convenzione in materia di rapporti finanziari e valutari tra la Repubblica Italiana e la Repubblica di San Marino con atto aggiuntivo corredato da Processo Verbale firmato a Roma il 4 marzo 1994. A< (5) Overwegende dat de Italiaanse lira met ingang van 1 januari 1999 door de euro zal worden vervangen; (6) Overwegende dat de Gemeenschap zich er overeenkomstig verklaring nr. 6 bij de slotakte van het Verdrag betreffende de Europese Unie toe verbindt heronderhandelingen over bestaande regelingen met de Republiek San Marino die als gevolg van de invoering van de eenheidsmunt noodzakelijk mochten worden, te vergemakkelijken; (7) Overwegende dat de overeenkomsten tussen Italië en de Republiek San Marino in hun huidige vorm zo spoedig mogelijk moeten worden gewijzigd of, in voorkomende gevallen, vervangen, rekening houdend met de in het Verdrag vastgelegde toekenning aan de Gemeenschap van de bevoegdheid voor monetaire en wisselkoersaangelegenheden; (8) Overwegende dat het gezien de nauwe economische betrekkingen tussen de Republiek San Marino en de Gemeenschap passend is dat tussen de Republiek San Marino en de Gemeenschap een overeenkomst wordt gesloten betreffende bankbiljetten en munten, de toegang tot betalingssystemen en de wettige status van de euro in de Republiek San Marino; dat het gezien de nauwe historische banden tussen Italië en de Republiek San Marino passend is dat Italië onderhandelingen voert over de nieuwe overeenkomst en deze kan sluiten namens de Gemeenschap; (9) Overwegende dat het, om de Republiek San Marino in staat te stellen dezelfde munteenheid als Italië te hebben, passend is ermee in te stemmen dat de Republiek San Marino de euro als officiële munteenheid gebruikt en de status van wettig betaalmiddel toekent aan de euro-bankbiljetten en -munten die door het Europees Stelsel van Centrale Banken en de lidstaten waar de euro is ingevoerd, zijn uitgegeven; (10) Overwegende dat het van belang is dat de Republiek San Marino erop toeziet dat de regels van de Gemeenschap betreffende de in euro uitgedrukte bankbiljetten en munten van toepassing zijn in de Republiek San Marino; overwegende dat euro- bankbiljetten en -munten op afdoende wijze beschermd moeten worden tegen valsemunterij; overwegende dat het van belang is dat de Republiek San Marino alle noodzakelijke maatregelen neemt om valsemunterij te bestrijden en op dit gebied met de Gemeenschap samenwerkt; J& (11) Overwegende dat de Europese Centrale Bank en de nationale centrale banken alle soorten banktransacties kunnen verrichten met betrekking tot in derde landen gevestigde financiële instellingen; dat de Europese Centrale Bank en de nationale centrale banken op passende voorwaarden financiële instellingen uit derde landen toegang tot hun betalingssystemen kunnen bieden; overwegende dat de overeenkomst tussen de Gemeenschap en de Republiek San Marino de Europese Centrale Bank of de nationale centrale banken geen enkele verplichting oplegt; (12) Overwegende dat de Commissie en de Europese Centrale Bank voor de gebieden die tot hun bevoegdheden behoren, volledig bij de onderhandelingen zullen moeten worden betrokken; overwegende dat het passend Italië de ontwerpovereenkomst ter advies voorlegt aan het Economisch en Financieel Comité; dat de ontwerpovereenkomst aan de Raad zal moeten worden voorgelegd indien de Commissie, de Europese Centrale Bank of het Economisch en Financieel Comité van oordeel is dat dit noodzakelijk is; is dat (13)Overwegende dat bestaande overeenkomsten tussen Italië en de Republiek San Marino dienen te worden gewijzigd of, in voorkomende gevallen, vervangen om tegenstrijdigheden tussen deze overeenkomsten en de overeenkomst tussen de Gemeenschap en de Republiek San Marino betreffende hun monetaire betrekkingen te vermijden; HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD: Artikel 1 Italië stelt de Republiek San Marino ervan in kennis dat het noodzakelijk is de bestaande overeenkomsten tussen Italië en de Republiek San Marino op het punt van monetaire aangelegenheden zo spoedig mogelijk te wijzigen en biedt onderhandelingen over een nieuwe overeenkomst aan. 4? Artikel 2 Het standpunt dat de Gemeenschap zal innemen bij de onderhandelingen met de Republiek San Marino over een overeenkomst betreffende de in het navolgende genoemde aangelegenheden is gebaseerd op de in de artikelen 3 tot en met 6 vervatte beginselen. Artikel 3 1) De Republiek San Marino heeft het recht de euro als haar officiële munteenheid te gebruiken. 2) De Republiek San Marino heeft het recht de status van wettig betaalmiddel toe te kennen aan euro-bankbiljetten en -munten. Artikel 4 De Republiek San Marino verbindt zich ertoe geen bankbiljetten, munten of monetaire surrogaten van welke aard ook uit te geven, tenzij de voorwaarden voor de uitgifte daarvan met de Gemeenschap zijn overeengekomen. Artikel 5 1) De Republiek San Marino verbindt zich ertoe de regels van de Gemeenschap betreffende euro-bankbiljetten en -munten van toepassing te maken in de Republiek San Marino. 2) De Republiek San Marino verbindt zich tot nauwe samenwerking met de Gemeenschap bij maatregelen tegen vervalsing van euro-bankbiljetten en -munten. Artikel 6 Financiële instellingen die in de Republiek San Marino zijn gevestigd, kunnen op passende voorwaarden, die door de Europese Centrale Bank worden vastgesteld, toegang krijgen tot het Italiaanse nationale RTGS. rf Artikel 7 Italië zal over de bovengenoemde aangelegenheden namens de Gemeenschap onderhandelen met de Republiek San Marino. De Commissie wordt volledig bij de onderhandelingen betrokken. De Europese Centrale Bank wordt volledig betrokken bij de onderhandelingen die binnen haar bevoegdheidssfeer komen. Italië legt de ontwerpovereenkomst ter advies voor aan het Economisch en Financieel Comité. Artikel 8 Italië is bevoegd de overeenkomst namens de Gemeenschap te sluiten, tenzij de Commissie, de Europese Centrale Bank of het Economisch en Financieel Comité van oordeel is dat de overeenkomst moet worden voorgelegd aan de Raad. Artikel 9 Italië en de Republiek San Marino zorgen ervoor dat de bestaande overeenkomsten verenigbaar zijn met de overeenkomst tussen de Gemeenschap en de Republiek San Marino betreffende hun monetaire betrekkingen. Deze beschikking is gericht tot Italië. Artikel 10 Gedaan te Brussel, Voor de Raad De Voorzitter AÎ Aanbeveling voor een beschikking van de Raad met betrekking tot het standpunt dat de Gemeenschap zal innemen ten aanzien van een overeenkomst over de monetaire betrekkingen met Vaticaanstad TOELICHTING Vanaf 1 januari 1999 krijgt de Gemeenschap de exclusieve bevoegdheid over monetaire en wisselkoersaangelegenheden ingevoerd. Overeenkomsten met derde landen inzake monetaire of wisselkoerskwesties moeten deze verdeling van de bevoegdheden weerspiegelen. De Gemeenschap moet derhalve een beslissing nemen over de toekomst van deze overeenkomsten tussen lidstaten waar de euro wordt ingevoerd en derde landen. in de lidstaten waar de euro wordt Hiertoe dient de Commissie een ontwerp in voor een beschikking van de Raad die tot Italië is gericht en het standpunt bepaalt dat moet worden ingenomen in de tussen de Gemeenschap en onderhandelingen over een nieuwe overeenkomst Vaticaanstad. I. Algemene overwegingen Italië onderhoudt bijzondere monetaire banden met Vaticaanstad, die gebaseerd zijn op een monetaire overeenkomst8 welke waarborgt dat in Italië uitgegeven munten de status van wettig betaalmiddel hebben in Vaticaanstad. De door de Banca d'Italia uitgegeven bankbiljetten hebben niet de status van wettig betaalmiddel, maar circuleren de facto binnen het grondgebied van Vaticaanstad. De door Vaticaanstad uitgegeven munten, in andere materialen dan goud, zijn in vorm, afmeting en samenstelling identiek aan die welke in Italië in omloop zijn. Het uitgiftevolume van deze munten, die wettig betaalmiddel zijn in Vaticaanstad en in Italië, wordt door deze monetaire overeenkomst beperkt. Vaticaanstad heeft noch een eigen munteenheid, noch een centrale bank. Financiële instellingen die in Vaticaanstad zijn gevestigd, hebben noch toegang tot de herfinancieringsfaciliteiten van de Banca d'Italia, noch tot het Italiaanse RTGS-systeem. Zij zijn evenmin onderworpen aan enig prudentieel toezicht van Italiaanse autoriteiten. 8 Convenzione monetaria tra la Repubblica Italiana e lo Stato délia Città del Vaticano il 3 dicembre 1991 *P Per 1 januari 1999 zal de euro de munteenheid van Italië worden. Overeenkomstig het Verdrag zal het Europees Stelsel van Centrale Banken het monetaire beleid van de Gemeenschap vaststellen en ten uitvoer leggen. Daarom moet een nieuwe overeenkomst worden gesloten tussen de Gemeenschap en Vaticaanstad. In het ontwerp voor een beschikking van de Raad zijn de beginselen vervat waarop de onderhandelingen met Vaticaanstad zouden moeten zijn gebaseerd. De Commissie beveelt aan dat de Gemeenschap Vaticaanstad toelaat de euro als haar officiële munteenheid te gebruiken en de status van wettig betaalmiddel te verlenen aan de euro- bankbiljetten die zijn uitgegeven door het Europees Stelsel van Centrale Banken en de euro-munten die zijn uitgegeven door de lidstaten die de euro hebben ingevoerd. Bovendien kan de in Vaticaanstad gevestigde financiële instellingen toegang worden verleend tot de door het ESCB geboden betalingssystemen op voorwaarden die door de ECB zullen worden vastgesteld. Anderzijds wordt van Vaticaanstad verwacht dat zij zich ertoe zal verbinden geen bankbiljetten, munten of monetaire surrogaten van welke aard ook te zullen uitgeven, tenzij de voorwaarden voor de uitgifte daarvan met de Gemeenschap zijn overeengekomen. Bovendien wordt van Vaticaanstad verwacht dat zij de regels van de Gemeenschap betreffende euro-bankbiljetten en -munten van toepassing zal verklaren in Vaticaanstad en dat zij bij maatregelen tegen de vervalsing van deze bankbiljetten en munten nauw met de Gemeenschap zal samenwerken. Bevestigd wordt dat Italië munten uit kan geven met een specifiek symbool dat betrekking heeft op Vaticaanstad. Het ontwerp voor een beschikking van de Raad is gebaseerd op artikel 109, lid 3 van het Verdrag, dat bepaalt dat "in afwijking van artikel 228 neemt de Raad, wanneer de Gemeenschap onderhandelingen met een of meer staten of internationale organisaties moet voeren over aangelegenheden betreffende het monetaire of wisselkoersregime, met gekwalificeerde meerderheid van stemmen op aanbeveling van de Commissie en na raadpleging van de ECB, besluiten over de regelingen voor de onderhandelingen over en de sluiting van dergelijke overeenkomsten. " Gezien de nauwe historische banden tussen Italië en Vaticaanstad beveelt de Commissie aan dat Italië namens de Gemeenschap onderhandelingen voert over de nieuwe overeenkomst en deze sluit. Overeenkomstig artikel 109, lid 3, van het Verdrag zal de Commissie volledig bij de onderhandelingen zijn betrokken. De Commissie beveelt aan dat de Europese Centrale Bank betrokken wordt bij de onderhandelingen die binnen haar bevoegdheidssfeer komen. De ontwerpovereenkomst zal ter advies aan het Economisch en Financieel Comité moeten worden voorgelegd. De ontwerpovereenkomst zal aan de Raad moeten worden voorgelegd indien de Commissie, de Europese Centrale Bank of het Economisch en Financieel Comité van oordeel is dat dit noodzakelijk is. JU II. Opmerkingen over de artikelen Artikel 1 Dit artikel weerspiegelt het feit dat de overeenkomsten tussen Italië en Vaticaanstad in hun huidige vorm niet verenigbaar zijn met de in het Verdrag vastgestelde verdeling van de bevoegdheden voor monetaire en wisselkoersaangelegenheden. De regelingen moeten derhalve zo spoedig mogelijk worden gewijzigd of vervangen. Italië wordt verzocht kennisgeving aan Vaticaanstad te doen met het oog op wijziging van de overeenkomsten zodra dit volgens de geldende overeenkomsten mogelijk is. Artikel 2 Artikel 2 bepaalt dat de in de artikelen 3 tot en met 6 vervatte beginselen de basis dienen te vormen voor het standpunt dat Italië namens de Gemeenschap moet innemen bij de onderhandelingen met Vaticaanstad over een overeenkomst betreffende monetaire aangelegenheden. Artikel 3 De Commissie beveelt aan dat de Gemeenschap Vaticaanstad kan toestaan de euro als haar officiële munteenheid te gebruiken en de status van wettig betaalmiddel te verlenen aan de euro-bankbiljetten die zijn uitgegeven door het Europees Stelsel van Centrale Banken en de euro-munten die zijn uitgegeven door de lidstaten die de euro hebben ingevoerd. Hierdoor zouden Vaticaanstad en Italië dezelfde munteenheid, de euro, kunnen blijven houden en zouden bankbiljetten en munten die in Italië de status van wettig betaalmiddel hebben, dezelfde status in Vaticaanstad hebben. Artikel 4 Volgens artikel 4 wordt van Vaticaanstad verwacht dat het zich ertoe verbindt geen bankbiljetten, munten of monetaire surrogaten te zullen uitgeven, tenzij de overeenkomst de uitgifte daarvan uitdrukkelijk mogelijk maakt. Dit geldt niet alleen voor bankbiljetten, munten of andere monetaire surrogaten die in euro zijn uitgedrukt, maar voor alle soorten bankbiljetten, munten en monetaire surrogaten, ongeacht de benaming. Artikel 5 Met het eerste lid wordt beoogd te waarborgen dat de regels van de Gemeenschap betreffende de euro-bankbiljetten en -munten, zoals die betreffende de handhaving van auteursrechten, de inwisseling van beschadigde biljetten en de reproductie van bankbiljetten en munten, in Vaticaanstad worden nageleefd. Het tweede lid bepaalt dat Vaticaanstad wordt verwacht zich te zullen verbinden tot nauwe samenwerking met de Gemeenschap bij de bescherming van euro-bankbiljetten en -munten tegen valsemunterij. Dit omvat onder meer de uitwisseling van technische en statistische gegevens over vervalste biljetten en munten en de uitwisseling van operationele en strategische informatie tussen de bevoegde autoriteiten. Van Vaticaanstad wordt verwacht dat zij passende sancties vaststelt tegen namaak en vervalsing van euro bankbiljetten en -munten. il Artikel 6 Artikel 6 bepaalt dat de Gemeenschap in Vaticaanstad gevestigde financiële instellingen in staat kan stellen toegang te krijgen tot het Italiaanse nationale RTGS-systeem9 op door de Europese Centrale Bank vast te stellen voorwaarden. Met deze bepaling wordt niet beoogd het ESCB de verplichting op te leggen toegang tot zijn betalingssystemen te verlenen. Deze toegang tot het Italiaanse nationale RTGS-systeem kan slechts worden verleend met instemming van de ECB en op de voorwaarden die de ECB hieraan stelt. Artikelen 7 en 8 De artikelen 7 en 8 bepalen dat Italië met Vaticaanstad onderhandelt en een overeenkomst sluit namens de Gemeenschap. De Raad maakt hiermee gebruik van zijn bevoegdheid de regelingen vast te stellen voor de onderhandelingen over en de sluiting van overeenkomsten inzake aangelegenheden betreffende het monetaire of wisselkoersregime. Er wordt aan herinnerd dat de Commissie overeenkomstig artikel 109, lid 3, van het Verdrag volledig bij de onderhandelingen betrokken zal zijn. Gezien de relevantie van de meeste aspecten van deze overeenkomst voor de Europese Centrale Bank zal deze volledig betrokken zal worden bij de onderhandelingen die binnen haar bevoegdheidssfeer vallen. Voordat de overeenkomst wordt gesloten, legt Italië de ontwerpovereenkomst ter advies voor aan het Economisch en Financieel Comité. Indien de Commissie of de Europese Centrale Bank, die volledig betrokken zijn geweest bij de onderhandelingen, of het Economisch en Financieel Comité van mening is dat de overeenkomst aan de Raad moet worden voorgelegd, moet met het sluiten van de overeenkomst worden gewacht tot de Raad overeenkomstig artikel 109, lid 3, van het Verdrag een besluit heeft genomen. Artikel 9 Artikel 9 vormt de weerslag van de vereiste dat de bilaterale overeenkomsten die tussen Italië en Vaticaanstad blijven bestaan, niet alleen verenigbaar zijn met de in het Verdrag vastgestelde en wisselkoersaangelegenheden, maar ook met de nieuwe overeenkomst tussen de Gemeenschap en Vaticaanstad betreffende hun monetaire betrekkingen. voor monetaire bevoegdheden verdeling van de Artikel 10 Dit artikel verduidelijkt dat de beschikking tot Italië is gericht. De beschikking treedt in werking zodra hiervan kennisgeving is gedaan aan Italië. Real-Time Gross Settlement System SLi Aanbeveling voor een beschikking van de Raad [ ] van. met betrekking tot het standpunt dat de Gemeenschap zal innemen ten aanzien van een overeenkomst over de monetaire betrekkingen met Vaticaanstad 98/ 0367CCNB) De Raad van de Europese Unie, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 109, lid 3, Gezien de aanbeveling van de Commissie, Gezien het advies van de Europese Centrale Bank, (1) Overwegende dat, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 974/98 van de Raad van 3 mei 199810 de munteenheid van elke deelnemende lidstaat met ingang van 1 januari 1999 tegen de omrekeningskoers wordt vervangen door de euro; (2) Overwegende dat de Gemeenschap met ingang van dezelfde datum bevoegd is voor aangelegenheden op monetair en wisselkoersgebied in de lidstaten waar de euro wordt ingevoerd; (3) Overwegende dat de Raad zal besluiten over de regelingen voor de onderhandelingen over en de sluiting van overeenkomsten inzake aangelegenheden betreffende het monetaire of wisselkoersregime; (4) Overwegende dat Italië een overeenkomst met Vaticaanstad heeft gesloten die bepalingen over monetaire aangelegenheden bevat11; 10 PB L 139 van 11. 5. 1998, blz. 1. 11 Convenzione monetaria tra la Repubblica Italiana e lo Stato délia Città del Vaticano il 3 dicembre 1991 th (5) Overwegende dat de Italiaanse lira met ingang van 1 januari 1999 door de euro zal worden vervangen; (6) Overwegende dat de Gemeenschap zich er overeenkomstig verklaring nr. 6 bij de slotakte van het Verdrag betreffende de Europese Unie toe verbindt heronderhandelingen over bestaande regelingen met Vaticaanstad die als gevolg van te invoering van de eenheidsmunt noodzakelijk mochten worden, de vergemakkelijken; (7) Overwegende dat de overeenkomst tussen Italië en Vaticaanstad in haar huidige vorm niet verenigbaar zijn met de in het Verdrag vastgelegde verdeling van de bevoegdheden voor monetaire aangelegenheden; zo spoedig mogelijk moeten worden gewijzigd of, in voorkomende gevallen, vervangen. (8) Overwegende dat het gezien de nauwe economische betrekkingen tussen Vaticaanstad en de Gemeenschap passend is dat tussen Vaticaanstad en de Gemeenschap een overeenkomst wordt gesloten betreffende bankbiljetten en munten, de toegang tot betalingssystemen en de wettige status van de euro in Vaticaanstad; dat het gezien de nauwe historische banden tussen Italië en Vaticaanstad passend is dat Italië onderhandelingen voert over de nieuwe overeenkomst en deze kan sluiten namens de Gemeenschap; (9) Overwegende dat het, om Vaticaanstad in staat te stellen dezelfde munteenheid als Italië te hebben, passend is ermee in te stemmen dat Vaticaanstad de euro als officiële munteenheid gebruikt en de status van wettig betaalmiddel toekent aan de euro-bankbiljetten en -munten die door het Europees Stelsel van Centrale Banken en de lidstaten waar de euro is ingevoerd, zijn uitgegeven; (10) Overwegende dat het van belang is dat Vaticaanstad erop toeziet dat de regels van de Gemeenschap betreffende de in euro uitgedrukte bankbiljetten en munten van toepassing zijn in Vaticaanstad; dat euro-bankbiljetten en -munten op afdoende wijze tegen valsemunterij moeten worden beschermd; overwegende dat het van belang is dat Vaticaanstad alle noodzakelijke maatregelen neemt om valsemunterij te bestrijden en op dit gebied met de Gemeenschap samenwerkt; (11) Overwegende dat de Europese Centrale Bank en de nationale centrale banken alle soorten banktransacties kunnen verrichten met betrekking tot in derde landen gevestigde financiële instellingen; dat de Europese Centrale Bank en de nationale centrale banken op passende voorwaarden financiële instellingen uit derde landen tot hun betalingssystemen kunnen bieden; overwegende dat de toegang overeenkomst tussen de Gemeenschap en Vaticaanstad de Europese Centrale Bank of de nationale centrale banken geen enkele verplichting oplegt; Xh (12) Overwegende dat de Commissie en de Europese Centrale Bank voor de gebieden die tot hun bevoegdheden behoren, volledig bij de onderhandelingen zullen moeten de worden betrokken; overwegende dat het passend ontwerpovereenkomst ter advies voorlegt aan het Economisch en Financieel Comité; dat de ontwerpovereenkomst aan de Raad zal moeten worden voorgelegd indien de Commissie, de Europese Centrale Bank of het Economisch en Financieel Comité van oordeel is dat dit noodzakelijk is; is dat Italië (13) Overwegende dat de bestaande overeenkomst tussen Italië en Vaticaanstad dient te worden gewijzigd of, in voorkomend geval, vervangen om tegenstrijdigheden tussen deze overeenkomst en de overeenkomst tussen de Gemeenschap en Vaticaanstad betreffende hun monetaire betrekkingen te vermijden; HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD: Artikel 1 Italië stelt Vaticaanstad ervan in kennis dat het noodzakelijk is de bestaande overeenkomst tussen Italië en Vaticaanstad op het punt van monetaire aangelegenheden te wijzigen en biedt onderhandelingen over een nieuwe zo spoedig mogelijk overeenkomst aan. Artikel 2 Het standpunt dat de Gemeenschap zal innemen bij de onderhandelingen met Vaticaanstad over een overeenkomst betreffende de in het navolgende genoemde aangelegenheden is gebaseerd op de in de artikelen 3 tot en met 6 vervatte beginselen. 1) Vaticaanstad heeft het recht de euro als haar officiële munteenheid te gebruiken. Artikel 3 2) Vaticaanstad heeft het recht de status van wettig betaalmiddel toe te kennen aan euro bankbiljetten en -munten. tt Artikel 4 Vaticaanstad verbindt zich ertoe geen bankbiljetten, munten of monetaire surrogaten van welke aard ook uit te geven, tenzij de voorwaarden voor de uitgifte daarvan met de Gemeenschap zijn overeengekomen. Artikel 5 1) Vaticaanstad verbindt zich ertoe de regels van de Gemeenschap betreffende euro bankbiljetten en -munten van toepassing te maken in Vaticaanstad. 2) Vaticaanstad verbindt zich tot nauwe samenwerking met de Gemeenschap bij maatregelen tegen vervalsing van euro-bankbiljetten en -munten. Artikel 6 Financiële instellingen die in Vaticaanstad zijn gevestigd, kunnen op passende voorwaarden, die door de Europese Centrale Bank worden vastgesteld, toegang krijgen tot de Italiaanse nationale RTGS. Artikel 7 Italië zal over de bovengenoemde aangelegenheden namens de Gemeenschap onderhandelen met Vaticaanstad. De Commissie wordt volledig bij de onderhandelingen betrokken. De Europese Centrale Bank wordt volledig betrokken bij de onderhandelingen die binnen haar bevoegdheidssfeer komen. Italië legt de ontwerpovereenkomst ter advies voor aan het Economisch en Financieel Comité. Artikel 8 Italië is bevoegd de overeenkomst namens de Gemeenschap te sluiten, tenzij de Commissie, de Europese Centrale Bank of het Economisch en Financieel Comité van oordeel is dat de overeenkomst moet worden voorgelegd aan de Raad. 5>> Artikel 9 Italië en Vaticaanstad zorgen ervoor dat bestaande overeenkomsten verenigbaar zijn met de overeenkomst tussen de Gemeenschap en Vaticaanstad betreffende hun monetaire betrekkingen. Deze beschikking is gericht tot Italië. Artikel 10 Gedaan te Brussel, Voor de Raad De Voorzitter % i ils ISSN 0254-1513 COM(98) 789 def. DOCUMENTEN NL 09 10 11 06 Catalogusnummer : CB-CO-98-789-NL-C Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen L-2985 Luxemburg 2e)


title: Rådets forordning (EF) nr. 56/1999 af 18. december 1998 om fastsættelse for 1999 af visse foranstaltninger til bevarelse og forvaltning af fiskeressourcerne, som finder anvendelse på fartøjer, der fører estisk flag

eurovoc_concepts:
Estonia
catch quota
conservation of fish stocks
fishery management
fishing licence
ship's flag

formats: html pdf print

text: L 13/86 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 18. 1. 1999 RÅDETS FORORDNING (EF) Nr. 56/1999 af 18. december 1998 om fastsættelse for 1999 af visse foranstaltninger til bevarelse og forvaltning af fiskeressourcerne, som finder anvendelse på fartøjer, der fører estisk flag RÅDET FOR DEN EUROPÆISKE UNION HAR — under henvisning til traktaten om oprettelse af Det Europæiske Fællesskab, og dokumentationsbestemmelser for fiskerfartøjer (4) er det fastsat, at alle fartøjer med tanke med nedkølet havvand om bord skal medføre et af en kompetent myndighed certificeret dokument med angivelse af tanke- nes kalibrering i m3 med intervaller på 10 cm; under henvisning til Rådets forordning (EØF) nr. 3760/ 92 af 20. december 1992 om en fællesskabsordning for fiskeri og akvakultur (1), særlig artikel 8, stk. 4, det er af almene hensyn strengt nødvendigt, at denne forordning anvendes fra den 1. januar 1999 — under henvisning til forslag fra Kommissionen, og ud fra følgende betragtninger: UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: Fællesskabet og Estland har i overensstemmelse med proceduren i fiskeriaftalen mellem Det Europæiske Fæl- lesskab og Republikken Estland (2), særlig artikel 3 og 6, ført konsultationer om de gensidige fiskerirettigheder for 1999 og forvaltningen af de fælles levende ressourcer; under disse konsultationer blev delegationerne enige om at henstille til deres respektive myndigheder, at der fast- sættes visse fangstkvoter for 1999 for den anden parts fartøjer; på baggrund af resultatet af konsultationerne med Est- land bør der træffes de nødvendige foranstaltninger for 1999; Rådet skal fastsætte de særlige betingelser, der skal gælde for fangster, som tages af fartøjer, der fører estisk flag; det fiskeri, der er omhandlet i denne forordning, er undergivet de relevante kontrolforanstaltninger i Rådets forordning (EØF) nr. 2847/93 af 12. oktober 1993 om indførelse af en kontrolordning under den fælles fiskeri- politik (3); i artikel 3, stk. 2, i Kommissionens forordning (EØF) nr. 1381/87 af 20. maj 1987 om fastsættelse af mærknings- (1) EFT L 389 af 31. 12. 1992, s. 1. Forordningen er senest ændret ved forordning (EF) nr. 1181/98 (EFT L 164 af 9. 6. 1998, s. 1). (2) EFT L 332 af 20. 12. 1996, s. 16. (3) EFT L 261 af 20. 10. 1993, s. 1. Forordningen er senest ændret ved forordning (EF) nr. 2205/97 (EFT L 304 af 7. 11. 1997, s. 1). Artikel 1 1. Fartøjer, der fører estisk flag, kan fra 1. januar til 31. december 1999 drive fiskeri efter de arter, der er anført i bilag I, inden for de i nævnte bilag fastsatte geografiske og mængdemæssige begrænsninger og i overensstemmelse med denne forordning i medlemsstaternes 200 sømil- fiskerizoner i Østersøen. Fiskeri efter torsk er forbudt i Østersøen, Bælterne og Øresund fra 15. maj til 31. august 1999 i et område med følgende afgrænsninger: — 55° 30(cid:57) N, 15° 30(cid:57) Ø, — 55° 30(cid:57) N, 16° 10(cid:57) Ø, — 55° 15(cid:57) N, 16° 10(cid:57) Ø, — 55° 15(cid:57) N, 15° 30(cid:57) Ø. 2. Fiskeri, der er tilladt i henhold til stk. 1, må kun ske i de dele af fiskerizonen på 200 sømil, som ligger mere end 12 sømil fra de basislinjer, hvorfra medlemsstaternes fiskerizoner måles, og syd for 59 °30(cid:57)N. 3. Uanset stk. 1 er uundgåelige bifangster af arter, for hvilke der i en zone ikke er fastsat kvoter, tilladt inden for de grænser, der er fastsat i de bevarelsesforanstaltnin- ger, der gælder for den pågældende zone. (4) EFT L 132 af 21. 5. 1987, s. 9. 18. 1. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 13/87 4. Bifangster i en given zone af arter, for hvilke der er fastsat kvoter i denne zone, afskrives på den pågældende kvote. c) havnekendingsbogstaver og -nummer d) registreringshavn Artikel 2 f) bruttotonnage og længde overalt e) ejerens eller befragterens navn og adresse 1. Fartøjer, som fisker inden for de i artikel 1 fastsatte kvoter, skal overholde de bevarelses- og kontrolforan- staltninger og øvrige bestemmelser, der gælder for fiske- riet i de i artikel 1 nævnte zoner. 2. Fartøjerne skal føre en logbog, hvori de i bilag II anførte oplysninger indføres. g) maskinkraft h) kaldesignal og radiofrekvens i) fangstmetode j) fiskerizone 3. Fartøjerne skal i overensstemmelse med reglerne i bilag III fremsende de i dette bilag anførte oplysninger til Kommissionen. 4. Fartøjer med tanke med nedkølet havvand skal om bord medføre et af en kompetent myndighed certificeret dokument med angivelse af tankenes kalibrering i m3 med intervaller på 10 cm. 5. Registreringsbogstaverne og -numrene for fartøjerne skal tydeligt anføres på begge sider af fartøjets forstavn. k) arter, der vil blive fisket efter l) periode, for hvilken der søges om licens. 3. Udstedelse af licenser og særlige fiskeritilladelser er betinget af, at antallet af gyldige licenser på et vilkårligt tidspunkt inden for en given måned eller et givet år ikke overstiger det i bilag I anførte antal. 4. Kun fiskerfartøjer under 43 m har tilladelse til fiskeri. Artikel 3 5. Hver licens og særlig fiskeritilladelse gælder for e´t fartøj. Hvis to eller flere fartøjer fisker i fællesskab, skal hvert af disse fartøjer have en licens og en særlig fiskeri- tilladelse. 1. Fiskeri i henhold til de i artikel 1 fastsatte kvoter er betinget af, at Kommissionen på Fællesskabets vegne efter anmodning fra de estiske myndigheder har udstedt en licens og en særlig fiskeritilladelse, og at de i bilag II og III anførte betingelser er overholdt. Kopi af disse bilag og af licensen og den særlige fiskeritilladelse skal findes om bord på hvert fartøj. 6. Licenser og særlige fiskeritilladelser kan tilbagekaldes med henblik på udstedelse af nye licenser og særlige fiskeritilladelser. Tilbagekaldelser får virkning dagen forud for datoen for Kommissionens udstedelse af nye licenser og særlige fiskeritilladelser. Nye licenser og sær- lige fiskeritilladelser får virkning fra udstedelsesdatoen. De fartøjer, som skal have licens til at fiske i Fællesska- bets zone i en given måned, anmeldes senest den fem- tende dag i den forudgående måned. Fællesskabet behandler omgående anmodninger i månedens løb om ændringer i den månedlige liste. 2. Ved indgivelse af ansøgning om licens og særlig fiskeritilladelse til Kommissionen gives følgende oplysnin- ger: a) fartøjets navn b) registreringsnummer 7. Licensen og den særlige fiskeritilladelse tilbagekaldes helt eller delvis inden udløbstidspunktet, såfremt de i bilag I fastsatte respektive kvoter er opbrugt. 8. Licensen og den særlige fiskeritilladelse tilbagekaldes i tilfælde af manglende overholdelse af forpligtelserne i henhold til denne forordning. 9. Der udstedes i en periode på op til tolv måneder ikke licens og særlig fiskeritilladelse til fartøjer, for hvilke forpligtelserne i henhold til denne forordning ikke er overholdt. L 13/88 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 18. 1. 1999 10. Kommissionen skal på Fællesskabets vegne meddele Estland navnene på og beskrivelse af de lettiske fartøjer, som ikke vil få tilladelse til at fiske i Fællesskabets fiskerizone de(n) følgende måned(er) som følge af over- trædelse af Fællesskabets regler. fiske i det pågældende år, er forelagt for og godkendt af Kommissionen på Fællesskabets vegne. Artikel 5 Artikel 4 Denne forordning træder i kraft på dagen for offentliggø- relsen i De Europæiske Fællesskabers Tidende. Fartøjer, som har tilladelse til at fiske den 31. december, kan fortsætte med at fiske fra begyndelsen af det følgende år, indtil listerne over de fartøjer, som har tilladelse til at Den anvendes fra den 1. januar 1999. Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver medlems- stat. Udfærdiget i Bruxelles, den 18. december 1998. På Rådets vegne W. MOLTERER Formand 18. 1. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 13/89 BILAG I Estlands fangstkvoter og licenser for 1999 Fiskerizone henhørende under Fællesskabets medlemsstater Art Torsk Sild Brisling Zoner, hvor fiskeri er tilladt ICES IIId (1) ICES IIId (1) ICES IIId (1) Mængde (tons) 1 000 4 000 4 000 Antal licenser (2) 120 70 (1) Mere end 12 sømil fra de basislinjer, hvorfra søterritoriet måles, og syd for 59°30(cid:57) N. (2) Antallet af licenser og særlige fiskeritilladelser, der er gyldige til enhver tid, er nævnt i parentes. BILAG II Når der fiskes inden for den fiskerizone på 200 sømil ud for EF-medlemsstaternes kyster, som er omfattet af Fællesskabets fiskeriforskrifter, indføres følgende oplysninger i logbogen: 1. Umiddelbart efter hvert træk: 1. 1. fangstmængde pr. art (i kg, levende vægt) 1. 2. dato og klokkeslæt for trækket 1. 3. fangstposition 1. 4. fangstmetode. 2. Umiddelbart efter hver omladning til eller fra et andet fartøj: 2. 1. angivelsen »modtaget fra« eller »overført til« 2. 2. mængde pr. omladet art (i kg, levende vægt) 2. 3. navn og havnekendingsbogstaver og -nummer for det fartøj, til eller fra hvilket omladningen fandt sted 2. 4. omladning af torsk er ikke tilladt. 3. Umiddelbart efter hver landing i en havn i Fællesskabet: 3. 1. havnens navn 3. 2. mængde pr. landet art (i kg, levende vægt). 4. Umiddelbart efter hver fremsendelse af oplysninger til Kommissionen for De Europæiske Fællesska- ber: 4. 1. dato og klokkeslæt for fremsendelsen 4. 2. meddelelsens art: IN, OUT, ICES, WKL eller 2 WKL 4. 3. i tilfælde af radiotransmission: radiostationens navn. (cid:252) (cid:239) (cid:253) (cid:239) (cid:254) L 13/90 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 18. 1. 1999 BILAG III 1. Følgende oplysninger fremsendes til Kommissionen efter nedenstående tidsplan: 1. 1. Ved hver indsejling i de fiskerizoner på 200 sømil ud for EF-medlemsstaternes kyster, som omfattes af Fællesskabets fiskeriforskrifter: a) de under punkt 1. 5 anførte oplysninger b) last af hver art (i kg, levende vægt) c) dato for ICES-afsnit, i hvilket føreren påtænker at begynde fiskeri. Hvis fiskeriet kræver mere end e´n indsejling i den under punkt 1. 1 nævnte zone på en given dag, er det tilstrækkeligt at give indberetning ved første indsejling. 1. 2. Ved hver udsejling fra den under punkt 1. 1 nævnte zone: a) de under punkt 1. 5 anførte oplysninger b) last (i kg, levende vægt) af hver art c) mængde (i kg, levende vægt) af hver art, fanget siden fremsendelsen af forrige meddelelse d) det ICES-afsnit, hvor fangsterne blev taget e) mængde (i kg, levende vægt) af hver art, omladet til og/eller fra andre fartøjer siden indsejlingen i zonen og modtagerfartøjets havnekendingsbogstaver og -nummer f) mængde (i kg, levende vægt) af hver art, landet i en fællesskabshavn siden indsejlingen i zonen. Hvis fiskeriet kræver mere end e´n indsejling i den under punkt 1. 1 nævnte zone på en given dag, er det tilstrækkeligt at give indberetning ved seneste udsejling. 1. 3. Hver tredje dag begyndende på tredjedagen efter første indsejling i den under punkt 1. 1 nævnte zone, når der fiskes efter sild, og hver uge begyndende på syvendedagen efter første indsejling i den under punkt 1. 1 nævnte zone, når der fiskes efter andre arter end sild: a) de under punkt 1. 5 anførte oplysninger b) mængde (i kg, levende vægt) af hver art, fanget siden fremsendelsen af forrige meddelelse c) det ICES-afsnit, hvor fangsterne er taget. 1. 4. Hver gang fartøjet sejler fra e´t ICES-afsnit til et andet: a) de under punkt 1. 5 anførte oplysninger b) mængde (i kg, levende vægt) af hver art, fanget siden fremsendelsen af forrige meddelelse c) det ICES-afsnit, hvor fangsterne er taget. 1. 5. a) Skibets navn, radiokaldesignal, havnekendingsbogstaver og -nummer, førerens navn b) licensnummer, hvis fartøjet har en licens c) meddelelsens løbenummer for den pågældende fangstrejse d) meddelelsesform e) dato, klokkeslæt og position. 2. 1. De under punkt 1 anførte oplysninger fremsendes til Kommissionen for De Europæiske Fællesskaber i Bruxelles (telex 24189 FISEU-B) via en af de under punkt 3 angivne radiostationer og i den under punkt 4 beskrevne form. 2. 2. Hvis meddelelsen på grund af force majeure ikke kan fremsendes af det pågældende fartøj, kan fremsendelsen ske via et andet fartøj på førstnævnte fartøjs vegne. 18. 1. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 13/91 3. Radiostationens navn Blåvand Norddeich Scheveningen Oostende North Foreland Humber Cullercoats Wick Portpatrick Anglesey Ilfracombe Niton Stonehaven Portishead Land’s End Valentia Malin Head Boulogne Brest Saint-Nazaire Bordeaux-Arcachon Stockholm Gryt Göteborg Rønne Maarianhamina Helsinki 4. Meddelelsernes form Radiostationens kaldesignal OXB DAF DAK DAH DAL DAI DAM DAJ DAN PCH OST GNF GKZ GCC GKR GPK GLV GIL GNI GND GKA GKB GKC GLD EJK EJM FFB FFU FFO FFC SDJ (intet kaldesignal) SOG OYE OHM OHG De under punkt 1 omhandlede oplysninger skal indeholde følgende enkeltheder, der meddeles i nedenstående rækkefølge: — fartøjets navn — radiokaldesignal — ydre havnekendingsbogstaver og -nummer — løbenummer for meddelelsen for den pågældende fangstrejse — angivelse af meddelelsens art efter følgende kode: — meddelelse ved indsejling i en af de under punkt 1. 1 nævnte zoner: »IN« — meddelelse ved udsejling af en af de under punkt 1. 1 nævnte zoner: »OUT« — meddelelse ved udsejling af et ICES-afsnit til et andet: »ICES« — ugentlig meddelelse: »WKL« — meddelelse hver tredje dag: »2 WKL« — dato, klokkeslæt og position — det ICES-afsnit, hvor fiskeriet forventes begyndt — dato for fiskeriets begyndelse — last (i kg, levende vægt) af hver art, under anvendelse af den under punkt 5 anførte kode — mængde (i kg, levende vægt) af hver art fanget siden fremsendelsen af forrige meddelelse, under anvendelse af den under punkt 5 anførte kode — det ICES-afsnit, hvor fangsterne er taget — mængde (i kg, levende vægt) af hver art, omladet til og/eller fra andre fartøjer siden fremsendelsen af forrige meddelelse L 13/92 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 18. 1. 1999 — navn og kaldesignal for det fartøj, til og/eller fra hvilket det er omladet — mængde (i kg, levende vægt) af hver art landet i en fællesskabshavn siden fremsendelse af forrige meddelelse — førerens navn. 5. Kode til oplysning om de arter, lasten omfatter, i henhold til punkt 4: COD — Torsk (Gadus morhua) SAL — Laks (Salmo salar) HER — Sild (Clupea harengus) SPR — Brisling (Sprattus sprattus)


title: Règlement (CE) nº 59/1999 du Conseil du 18 décembre 1998 répartissant, pour l'année 1999, les quotas de captures entre les États membres pour les navires pêchant dans les eaux de la Lettonie

eurovoc_concepts:
Latvia
authorised catch
catch quota
common fisheries policy
fishing area
fishing regulations

text: L 13/102 FR Journal officiel des Communaute´s europe´ennes 18. 1. 1999 RÈGLEMENT (CE) No 59/1999 DU CONSEIL du 18 de´cembre 1998 re´partissant, pour l’anne´e 1999, les quotas de captures entre les États membres pour les navires peˆchant dans les eaux de la Lettonie LE CONSEIL DE L’UNION EUROPÉENNE, vu le traite´ instituant la Communaute´ europe´enne, conside´rant que les conditions additionnelles pour la gestion interannuelle des totaux admissibles des captures et quotas, conforme´ment aux dispositions de l’article 2 du re`glement (CE) no 847/96 du Conseil (4), n’ont pas e´te´ convenues avec la Lettonie; vu le re`glement (CEE) no 3760/92 du Conseil du 20 de´cembre 1992 instituant un re´gime communautaire de la peˆche et de l’aquaculture (1), et notamment son article 8, paragraphe 4, conside´rant qu’il convient, pour des raisons impe´ratives d’inte´reˆt commun, que le pre´sent re`glement s’applique à partir du 1er janvier 1999, vu la proposition de la Commission, A ARRÊTÉ LE PRÉSENT RÈGLEMENT: conside´rant que, conforme´ment à la proce´dure pre´vue par l’accord concernant les relations en matie`re de peˆche entre la Communaute´ europe´enne et la Re´publique de Lettonie (2), et notamment ses articles 3 et 6, la Commu- naute´ et la Lettonie se sont consulte´es au sujet de leurs droits de peˆche re´ciproques en 1999 ainsi qu’au sujet de la gestion des ressources biologiques communes; conside´rant que, au cours de ces consultations, les de´le´ga- tions sont convenues de recommander à leurs autorite´s respectives de fixer certains quotas de captures au titre de l’anne´e 1999 pour les navires de l’autre partie; conside´rant qu’il convient de prendre les mesures ne´ces- saires pour donner suite aux re´sultats des consultations intervenues pour 1999 avec la Lettonie; conside´rant que, pour assurer une gestion efficace de ses possibilite´s de captures disponibles dans les eaux de la Lettonie, il convient de re´partir entre les États membres des quotas, conforme´ment à l’article 8 du re`glement (CEE) no 3760/92; conside´rant que les activite´s de peˆche vise´es par le pre´sent re`glement sont soumises aux mesures de contrôle perti- nentes pre´vues par le re`glement (CEE) no 2847/93 du Conseil du 12 octobre 1993 instituant un re´gime de la contrôle applicable à peˆche (3); la politique commune de (1) JO L 389 du 31. 12. 1992, p. 1. Re`glement modifie´ en dernier lieu par le re`glement (CE) no 1181/98 (JO L 164 du 9. 6. 1998, p. 1). (2) JO L 332 du 20. 12. 1996, p. 2. (3) JO L 261 du 20. 10. 1993, p. 1. Re`glement modifie´ en dernier lieu par le re`glement (CE) no 2205/97 (JO L 304 du 7. 11. 1997, p. 1). Article premier Du 1er janvier au 31 de´cembre 1999, les navires battant pavillon d’un État membre sont autorise´s à proce´der à des captures à concurrence des quotas indique´s en annexe dans les eaux relevant de la juridiction de la Lettonie en matie`re de peˆche. Article 2 La contribution financie`re pre´vue à l’article 4 de l’accord concernant les relations en matie`re de peˆche entre la Communaute´ europe´enne et la Re´publique de Lettonie est fixe´e, pour la pe´riode vise´e à l’article 1er, à un montant de 177 923 e´cus, à verser sur un compte de´signe´ par la Lettonie. Article 3 Les stocks vise´s à l’annexe ne sont pas soumis aux conditions fixe´es aux articles 2, 3 et 5, paragraphe 2, du re`glement (CE) no 847/96. Article 4 Le pre´sent re`glement entre en vigueur le jour de sa publication au Journal officiel des Communaute´s euro- pe´ennes. Il est applicable à partir du 1er janvier 1999. (4) JO L 115 du 9. 5. 1996, p. 3. 18. 1. 1999 FR Journal officiel des Communaute´s europe´ennes L 13/103 Le pre´sent re`glement est obligatoire dans tous ses e´le´ments et directement applicable dans tout État membre. Fait à Bruxelles, le 18 de´cembre 1998. Par le Conseil Le pre´sident W. MOLTERER ANNEXE Re´partition des quotas de captures de la Communaute´ dans les eaux de la Lettonie pour 1999 Espe`ces Division CIEM Quotas de captures de la Communaute´ Quotas attribue´s aux États membres (en tonnes me´triques poids vif; pour le saumon: en nombre d’individus) Cabillaud III d 261 Saumon III d 10 000 Danemark Finlande Allemagne Sue`de Danemark Finlande Allemagne Sue`de 97 42 44 78 3 890 3 742 432 1 936


title: 1999/29/EG: Kommissionens beslut av den 18 december 1998 om att skjuta upp det datum som nämns i artikel 16.2 i rådets direktiv 92/33/EEG om import av annat föröknings- och plantmaterial av grönsaker än utsäde från tredje länder [delgivet med nr K(1998) 4262]

eurovoc_concepts:
import
market gardening
plant health control
plant propagation
seedling
third country

text: 14. 1. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 8/29 KOMMISSIONENS BESLUT av den 18 december 1998 om att skjuta upp det datum som n(cid:132)mns i artikel 16. 2 i r(cid:134)dets direktiv 92/33/EEG om import av annat f(cid:148)r(cid:148)knings- och plantmaterial av gr(cid:148)nsaker (cid:132)n uts(cid:132)de fr(cid:134)n tredje l(cid:132)nder [delgivet med nr K(1998) 4262] (1999/29/EG) EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION HAR FATTAT DETTA BESLUT gemenskapen i enlighet med artikel 16. 2 i n(cid:132)mnda direktiv. med beaktande av F(cid:148)rdraget om uppr(cid:132)ttandet av Euro- peiska gemenskapen, med beaktande av r(cid:134)dets direktiv 92/33/EEG av den 28 april 1992 om saluf(cid:148)rande av annat f(cid:148)r(cid:148)knings- och plantmaterial av gr(cid:148)nsaker (cid:132)n uts(cid:132)de (1), senast (cid:132)ndrat gemom kommissionens beslut 97/109/EG (2), s(cid:132)rskilt artikel 16. 2 i detta, och av f(cid:148)ljande sk(cid:132)l: I enlighet med beslut 97/109/EG sk(cid:148)ts datumet i artikel 16. 2 i n(cid:132)mnda direktiv upp till den 31 december 1998. I enlighet med artikel 16. 1 i direktiv 92/33/EG skall kommissionen best(cid:132)mma huruvida annat f(cid:148)r(cid:148)knings- och plantmaterial av gr(cid:148)nsaker (cid:132)n uts(cid:132)de som produceras i tredje land, och som erbjuder samma garantier i fr(cid:134)ga om leverant(cid:148)rens identitet, egenskaper, v(cid:132)xt- skydd, v(cid:132)xtmedium, emballering, inspektionsf(cid:148)rfaranden, i alla avseenden motsvarar m(cid:132)rkning eller f(cid:148)rsegling, annat f(cid:148)r(cid:148)knings- och plantmaterial av gr(cid:148)nsaker (cid:132)n s(cid:132)d som produceras i gemenskapen och som uppfyller kraven och villkoren i detta direktiv. skyldigheter, Den f(cid:148)r (cid:148)gonblicket tillg(cid:132)ngliga informationen om situa- tionen i tredje l(cid:132)nder (cid:132)r dock inte tillr(cid:132)cklig f(cid:148)r att gemenskapen vid denna tidpunkt skall kunna fatta n(cid:134)gra s(cid:134)dana beslut ang(cid:134)ende tredje l(cid:132)nder. Det (cid:132)r k(cid:132)nt att medlemsstater har importerat annat f(cid:148)r- (cid:148)knings- och plantmaterial av gr(cid:148)nsaker (cid:132)n uts(cid:132)de som producerats i vissa tredje l(cid:132)nder. F(cid:148)r att undvika att handelsf(cid:148)rbindelser blir lidande b(cid:148)r medlemsstaterna till- l(cid:134)tas att (cid:132)ven forts(cid:132)ttningsvis till(cid:132)mpa de regler vid import av annat f(cid:148)r(cid:148)knings- och plantmaterial av gr(cid:148)nsaker (cid:132)n uts(cid:132)de fr(cid:134)n tredje land som motsvarar dem som till(cid:132)mpas p(cid:134) produktion och saluf(cid:148)ring av produkter producerats i Annat f(cid:148)r(cid:148)knings- och plantmaterial av gr(cid:148)nsaker (cid:132)n uts(cid:132)de som importeras av en medlemsstat i enlighet med ett beslut som fattas av den medlemsstaten enligt artikel 16. 2 f(cid:148)rsta stycket i n(cid:132)mnda direktiv skall inte under- st(cid:132)llas saluf(cid:148)ringsrestriktioner i de (cid:148)vriga medlemsstaterna vad betr(cid:132)ffar de fr(cid:134)gor som avses i artikel 16. 1 i n(cid:132)mnda direktiv. Av denna anledning b(cid:148)r datumet som omn(cid:132)mns i artikel 16. 2 i n(cid:132)mnda direktiv skjutas fram ytterligare. De (cid:134)tg(cid:132)rder som f(cid:148)reskrivs i detta beslut (cid:132)r f(cid:148)renliga med yttrandet fr(cid:134)n St(cid:132)ndiga kommitt(cid:130)n f(cid:148)r uts(cid:132)de och uppf(cid:148)r- (cid:148)kningsmaterial f(cid:148)r jordbruk, tr(cid:132)dg(cid:134)rdsn(cid:132)ring och skogs- bruk. H(cid:142)RIGENOM F(cid:153)RESKRIVS F(cid:153)LJANDE. Artikel 1 Det datum som omn(cid:132)mns i artikel 16. 2, f(cid:148)rsta stycket i direktiv 92/33/EEG, skjuts h(cid:132)rmed fram till den 31 december 2001. Artikel 2 Detta beslut riktar sig till medlemsstaterna. Utf(cid:132)rdat i Bryssel den 18 december 1998. P(cid:134) kommissionens v(cid:132)gnar Franz FISCHLER Ledamot av kommissionen (1) EGT L 157, 10. 6. 1992, s. 10. (2) EGT L 39, 8. 2. 1997, s. 21


title: Verordnung (EG) Nr. 67/1999 des Rates vom 18. Dezember 1998 über Maßnahmen zur Erhaltung und Bewirtschaftung der Fischereiressourcen im Regelungsbereich des Übereinkommens über die künftige multilaterale Zusammenarbeit auf dem Gebiet der Fischerei im Nordostatlantik (1999)

eurovoc_concepts: North-West Atlantic Fisheries Organisation

text: 18. 1. 1999 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften L 13/145 VERORDNUNG (EG) Nr. 67/1999 DES RATES vom 18. Dezember 1998 über Maßnahmen zur Erhaltung und Bewirtschaftung der Fischereiressourcen im Regelungsbereich des Übereinkommens über die künftige multilaterale Zusammenarbeit auf dem Gebiet der Fischerei im Nordostatlantik (1999) DER RAT DER EUROPÄISCHEN UNION — der Gemeinschaft hieran festzulegen und den Gemein- schaftsanteil auf die Mitgliedstaaten aufzuteilen. gestützt auf den Vertrag zur Gründung der Europäischen Gemeinschaft, gestützt auf die Verordnung (EWG) Nr. 3760/92 des Rates vom 20. Dezember 1992 zur Einführung einer gemeinschaftlichen Regelung für die Fischerei und die Aquakultur (1), insbesondere auf Artikel 8 Absatz 4, auf Vorschlag der Kommission, in Erwägung nachstehender Gründe: Die Gemeinschaft hat das Seerechtsübereinkommen der Vereinten Nationen unterzeichnet, das Grundsätze und Regeln zur Erhaltung und Bewirtschaftung der lebenden Ressourcen innerhalb der ausschließlichen Wirtschaftszo- nen der Küstenstaaten sowie auf Hoher See enthält. Das Übereinkommen über die künftige multilaterale Zusammenarbeit auf dem Gebiet der Fischerei im Nord- ostatlantik, folgenden „NEAFC-Übereinkommen“ genannt, wurde vom Rat mit dem Beschluß 81/608/EWG vom 13. Juli 1981 (2) genehmigt und trat am 17. März 1982 in Kraft. im Das NEAFC-Übereinkommen bildet einen geeigneten Rahmen für die Erhaltung und rationelle Bewirtschaftung der Fischereiressourcen im darin festgelegten Regelungs- bereich im Hinblick auf deren optimale Nutzung. Die Kommission für die Fischerei im Nordostatlantik hat am 20. November 1998 Empfehlungen angenommen, mit denen der Fang von Tiefsee-Rotbarsch im Regelungsbe- reich begrenzt und Mindestbenachrichtigungs- und -mel- deanforderungen für Tiefsee-Rotbarsch und frühjahrslai- chenden Norwegischen Hering (Hering des nördlichen Atlantik) für das Jahr 1999 eingeführt werden. Diese Empfehlungen sollten von der Gemeinschaft umgesetzt werden. Nach Artikel 8 der Verordnung (EWG) Nr. 3760/92 obliegt es dem Rat, die zulässigen Gesamtfangmengen (TAC) je Bestand oder Bestandsgruppe und den Anteil Um die vollständige Einhaltung der anwendbaren Erhal- tungs- und Bewirtschaftungsmaßnahmen zu gewährleisten und gleichzeitig die in der Verordnung (EWG) Nr. 2847/ 93 des Rates vom 12. Oktober 1993 zur Einführung einer Kontrollregelung für die gemeinsame Fischereipoli- tik (3) vorgesehenen Kontrollmaßnahmen zu ergänzen, müssen besondere Kontrollmaßnahmen betreffend die Zulassung der Fischereifahrzeuge, die diesbezügliche Benachrichtigung und die Fangmeldung festgelegt wer- den. Die einschlägigen TACs und Quoten sind für ein Jahr festgesetzt worden und dürfen nicht überschritten wer- den; daher dürfen die Vorschriften der Verordnung (EG) Nr. 847/96 des Rates vom 6. Mai 1996 zur Festlegung zusätzlicher Bestimmungen für die jahresübergreifende Verwaltung der TACs und Quoten (4) keine Anwendung darauf finden. Aus zwingenden Gründen des Allgemeininteresses gilt diese Verordnung ab 1. Januar 1999 — HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN: Artikel 1 Im Jahr 1999 dürfen Fischereifahrzeuge der Gemeinschaft Tiefsee-Rotbarsch nur im Rahmen der im Anhang festge- legten Quoten fangen. Artikel 2 (1) Die Mitgliedstaaten übermitteln der Kommission die Liste der ihre Flagge führenden und in der Gemeinschaft registrierten Fischereifahrzeuge, denen das Recht einge- räumt wird, Tiefsee-Rotbarsch zu fangen, spätestens am 20. Januar 1999; sie übermitteln danach mindestens 30 Tage vor der Aufnahme der Tätigkeit des Fahrzeugs jede Änderung, einschließlich Zusätzen zur Liste. Nur die (1) ABl. L 389 vom 31. 12. 1992, S. 1. Verordnung zuletzt geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 1181/98 (ABl. L 164 vom 9. 6. 1998, S. 1). (2) ABl. L 227 vom 12. 8. 1981, S. 21. (3) ABl. L 261 vom 20. 10. 1993, S. 1. Verordnung zuletzt geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 2205/97 (ABl. L 304 vom 7. 11. 1997, S. 1). (4) ABl. L 115 vom 9. 5. 1996, S. 3. L 13/146 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 18. 1. 1999 Fischereifahrzeuge, die in der Liste aufgeführt sind, gelten als berechtigt, Tiefsee-Rotbarsch zu fangen. Artikel 4 (2) Die Mitgliedstaaten melden der Kommission jeden Mittwoch vor 12. 00 Uhr für die am vorausgehenden Sonntag um 24. 00 Uhr endende Woche die von ihren Fahrzeugen gefangenen Mengen Tiefsee-Rotbarsch und die Zahl der mit diesem Fang befaßten Fahrzeuge. Artikel 3 Artikel 2 gilt entsprechend für Hering (Clupea harengus), der in den ICES-Bereichen I und II gefangen wird (früh- jahrslaichender Norwegischer Hering — Hering des nörd- lichen Atlantik). Die im Anhang festgesetzten Fangquoten unterliegen nicht den Bestimmungen der Artikel 2, 3 und 5 Absatz 2 der Verordnung (EG) Nr. 847/96. Artikel 5 Diese Verordnung tritt am Tag ihrer Veröffentlichung im Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften in Kraft. Sie gilt mit Wirkung vom 1. Januar 1999. Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitgliedstaat. Geschehen zu Brüssel am 18. Dezember 1998. Im Namen des Rates Der Präsident W. MOLTERER ANHANG Bestand Art Geographisches Gebiet Mitgliedstaat Quote 1998 (Tonnen) Tiefsee-Rotbarsch (Sebastes mentella) (1) ICES XIV/XII/V (2) Österreich Belgien Dänemark Finnland Deutschland Griechenland Frankreich Irland Italien Luxemburg Niederlande Portugal Spanien Schweden Vereinigtes Königreich 18 220 1 700 4 8 3 824 3 200 44 (1) Gefangen mit pelagischen Schleppnetzen, ohne Rückwürfe, aber mit Fisch oberhalb und unterhalb der akustischen Streuschicht. (2) Fanggewässer der Gemeinschaft und Gebiete außerhalb der Fischereigerichtsbarkeit der übrigen Küstenstaaten. (3) Einschließlich einer Übertragung von 4 000 Tonnen von Dänemark (im Namen der Färöer und von Grönland). EG insgesamt 27 000 (3)


title: Verordnung (EG) Nr. 2757/98 der Kommission vom 18. Dezember 1998 mit Durchführungsbestimmungen zur besonderen Regelung der Versorgung der Azoren und Madeiras im Sektor Schafe und Ziegen für das Jahr 1999

eurovoc_concepts:
Azores
Madeira
goatmeat
production aid
sheepmeat
supply

text: L 345/36 DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften 19. 12. 98 VERORDNUNG (EG) Nr. 2757/98 DER KOMMISSION vom 18. Dezember 1998 mit Durchf(cid:129)hrungsbestimmungen zur besonderen Regelung der Versorgung der Azoren und Madeiras im Sektor Schafe und Ziegen f(cid:129)r das Jahr 1999 DIE KOMMISSION DER EUROP(cid:142)ISCHEN GEMEINSCHAFTEN (cid:190) gest(cid:129)tzt auf den Vertrag zur Gr(cid:129)ndung der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaft, gest(cid:129)tzt auf die Verordnung (EG) Nr. 1600/92 des Rates vom 15. Juni 1992 mit Sondermaßnahmen f(cid:129)r bestimmte landwirtschaftliche Erzeugnisse zugunsten der Azoren und Madeiras (1), zuletzt ge(cid:132)ndert durch die Verordnung (EWG) Nr. 562/98 der Kommission (2), insbesondere auf Artikel 10, gest(cid:129)tzt auf die Verordnung (EWG) Nr. 3813/92 des Rates vom 28. Dezember 1992 (cid:129)ber die Rechnungseinheit und die im Rahmen der gemeinsamen Agrarpolitik anzuwen- denden Umrechnungskurse (3), zuletzt ge(cid:132)ndert durch die Verordnung (EG) Nr. 150/95 (4), insbesondere auf Artikel 12, in Erw(cid:132)gung nachstehender Gr(cid:129)nde: Nach Artikel 4 der Verordnung (EWG) Nr. 1600/92 ist im Schaf- und Ziegenfleischsektor j(cid:132)hrlich die Zahl der reinrassigen Zuchtschafe und -ziegen festzulegen, die ihren Ursprung in der Gemeinschaft haben und f(cid:129)r die zur Aussch(cid:148)pfung der Erzeugungsm(cid:148)glichkeiten der Azoren und Madeiras Beihilfen gew(cid:132)hrt werden. Es sollten jetzt die f(cid:129)r die Belieferung der Azoren und Madeiras mit reinrassigen Zuchtschafen und -ziegen mit Ursprung in der Gemeinschaft zu gew(cid:132)hrenden Beihilfen festgesetzt werden. Diese Beihilfen sind unter besonderer Ber(cid:129)cksichtigung der Kosten, die bei einer Versorgung auf den Gemeinschaftsmarkt entst(cid:129)nden, und der Bedin- gungen festzusetzen, die aus der geographischen Lage der Azoren und Madeiras erwachsen. Die gemeinsamen Durchf(cid:129)hrungsbestimmungen zur Versorgung der Azoren und Madeiras mit bestimmten landwirtschaftlichen Erzeugnissen wurden mit der Verordnung (EWG) Nr. 1696/92 der Kommission (5), ge(cid:132)ndert durch die Verordnung (EWG) Nr. 2596/93 (6), festgelegt. Es empfiehlt sich, zus(cid:132)tzliche, dem Handel im Schaf- und Ziegenfleischsektor angepaßte Bestimmungen zu erlassen, insbesondere hinsichtlich der G(cid:129)ltigkeits- dauer der Beihilfebescheinigungen und der zur Einhal- tung der Gew(cid:132)hrleistungspflichten der H(cid:132)ndler zu stel- lenden Sicherheiten. (1) ABl. L 173 vom 27. 6. 1992, S. 1. (2) ABl. L 76 vom 13. 3. 1998, S. 6. (3) ABl. L 387 vom 31. 12. 1992, S. 1. (4) ABl. L 22 vom 31. 1. 1995, S. 1. (5) ABl. L 179 vom 1. 7. 1992, S. 6. (6) ABl. L 238 vom 23. 9. 1993, S. 24. Damit die Versorgungsregelung reibungslos angewandt wird, sollte die Beantragung der Bescheinigungen zeitlich gestaffelt werden. Außerdem sollte bis zur Erteilung dieser Bescheinigungen eine Bedenkzeit ausbedungen werden. Damit die Beihilfe besser auf den Bedarf der Azoren und Madeiras abgestimmt wird, sollte sie f(cid:129)r die beihilfef(cid:132)- higen Mengen je Kalenderjahr festgesetzt werden. Nach Artikel 2 der Verordnung (EG) Nr. 1103/97 des Rates vom 17. Juni 1997 (cid:129)ber bestimmte Vorschriften im Zusammenhang mit der Einf(cid:129)hrung des Euro (7) wird ab 1. Januar 1999 in den Rechtsinstrumenten jede Bezug- nahme auf den Ecu durch die Bezugnahme auf den Euro zum Kurs von 1 EUR gleich 1 ECU ersetzt. Zur Vermei- dung von Unklarheiten sollte in dieser Verordnung die Bezeichnung zu vermuten ist, daß diese Bezeichnung erst ab 1. Januar 1999 gilt. verwendet werden, wobei „Euro“ Die in dieser Verordnung vorgesehenen Maßnahmen entsprechen der Stellungnahme des Verwaltungsaus- schusses f(cid:129)r Schafe und Ziegen — HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN: Artikel 1 Die in Artikel 4 Absatz 1 Buchstabe c) der Verordnung (EWG) Nr. 1600/92 vorgesehene Beihilfe f(cid:129)r die Beliefe- rung der Azoren und Madeiras mit reinrassigen Zucht- schafen und -ziegen mit Ursprung in der Gemeinschaft sowie die Zahl der beihilfef(cid:132)higen Tiere werden im Anhang dieser Verordnung festgesetzt. Artikel 2 Die Verordnung (EWG) Nr. 1696/92 gilt mit Ausnahme von Artikel 4 Absatz 5. Artikel 3 Portugal bestimmt die Beh(cid:148)rde, die zust(cid:132)ndig ist f(cid:129)r die a) Erteilung der Beihilfebescheinigung gem(cid:132)ß Artikel 4 Absatz 1 der Verordnung (EWG) Nr. 1696/92, b) Gew(cid:132)hrung der Beihilfe an die beteiligten H(cid:132)ndler. (7) ABl. L 162 vom 19. 6. 1997, S. 1. 19. 12. 98 DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften L 345/37 Artikel 4 Artikel 5 (1) Die Bescheinigungen werden bei der zust(cid:132)ndigen Beh(cid:148)rde in den ersten f(cid:129)nf Arbeitstagen des jeweiligen Monats beantragt. Ein Lizenzantrag gilt nur, a) wenn er sich nicht auf mehr Tiere bezieht, als nach der von Portugal vor Beginn der Antragsfrist bekannt- gegebenen H(cid:148)chstzahl verf(cid:129)gbar sind; b) wenn vor Ablauf der Antragsfrist nachgewiesen wird, daß der Beteiligte eine Sicherheit von 40 EUR je Tier gestellt hat. (2) Die Beihilfebescheinigungen werden sp(cid:132)testens am zehnten Arbeitstag des jeweiligen Monats erteilt. Die Beihilfebescheinigungen gelten drei Monate. Artikel 6 Die in Artikel 1 vorgesehene Beihilfe wird f(cid:129)r die tats(cid:132)ch- lich gelieferten Mengen gew(cid:132)hrt. Artikel 7 Diese Verordnung tritt am Tag ihrer Ver(cid:148)ffentlichung im Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften in Kraft. Sie gilt vom 1. Januar bis 31. Dezember 1999. Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitgliedstaat. Br(cid:129)ssel, den 18. Dezember 1998 F(cid:129)r die Kommission Franz FISCHLER Mitglied der Kommission L 345/38 DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften 19. 12. 98 ANHANG TEIL 1 J(cid:132)hrliche Lieferung von reinrassigen Zuchtschafen und -ziegen mit Ursprung in der Gemeinschaft nach den Azoren im Kalenderjahr 1999 KN-Code Warenbezeichnung Zahl der gelieferten Tiere Beihilfe in Euro je St(cid:129)ck 0104 10 10 Reinrassige Zuchtschafe (1) — m(cid:132)nnlich — weiblich 100 2 500 380 110 0104 20 10 Reinrassige Zuchtziegen — m(cid:132)nnlich — weiblich (1) Die Einteilung in diesen KN-Code richtet sich nach der Richtlinie 89/361/EWG des Rates vom 30. Mai 1989 (cid:129)ber reinrassige Zuchtschafe und -ziegen (ABl. L 153 vom 6. 6. 1989, S. 30). J(cid:132)hrliche Lieferung von reinrassigen Zuchtschafen und -ziegen mit Ursprung in der Gemeinschaft nach Madeira im Kalenderjahr 1999 TEIL 2 KN-Code Warenbezeichnung Zahl der gelieferten Tiere Beihilfe in Euro je St(cid:129)ck 0104 10 10 Reinrassige Zuchtschafe (1) — m(cid:132)nnlich — weiblich 0104 20 10 Reinrassige Zuchtziegen — m(cid:132)nnlich — weiblich 15 150 5 50 380 110 380 110 (1) Die Einteilung in diesen KN-Code richtet sich nach der Richtlinie 89/361/EWG des Rates vom 30. Mai 1989 (cid:129)ber reinrassige Zuchtschafe und -ziegen (ABl. L 153 vom 6. 6. 1989, S. 30)