title: Neuvoston 14 päivänä joulukuuta 1998 vahvistama YHTEINEN KANTA (EY) N:o 2/1999 Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 1999/.../EY antamiseksi tiettyjen vaarallisten aineiden ja valmisteiden markkinoille saattamisen ja käytön rajoituksia koskevien jäsenvaltioiden lakien, asetusten ja hallinnollisten määräysten lähentämisestä annetun neuvoston direktiivin 76/769/ETY muuttamiseksi seitsemännentoista kerran

eurovoc_concepts:
approximation of laws
consumer protection
dangerous substance
marketing restriction
public health

formats: html pdf print

text: 22. 1. 1999 FI Euroopan yhteisöjen virallinen lehti C 18/43 Neuvoston 14 päivänä joulukuuta 1998 vahvistama YHTEINEN KANTA (EY) N:o 2/1999 Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 1999/. /EY antamiseksi tiettyjen vaarallisten aineiden rajoituksia koskevien jäsenvaltioiden lakien, asetusten ja hallinnollisten määräysten lähentämisestä annetun neuvoston direktiivin 76/769/ETY muuttamiseksi seitsemännentoista kerran ja valmisteiden markkinoille saattamisen ja käytön (1999/C 18/02) EUROOPAN PARLAMENTTI JA EUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO, jotka ottavat huomioon Euroopan yhteisön perustamissopi- muksen ja erityisesti sen 100 a artiklan, ottavat huomioon komission ehdotuksen (1), ottavat huomioon talous- ja sosiaalikomitean lausun- non (2), noudattavat perustamissopimuksen 189 b artiklassa mää- rättyä menettelyä (3), sekä katsovat, että 1) 2) 3) 4) on toteutettava sisämarkkinoiden moitteettoman toiminnan kannalta tarvittavat toimenpiteet, Euroopan parlamentti ja neuvosto ovat tehneet 29 päivänä maaliskuuta 1996 päätöksen N:o 646/ 96/EY (4) syöväntorjunnan toimintaohjelman hy- väksymisestä kansanterveyden alalla vuosiksi 1996- 2000, terveyden suojelun ja kuluttajien turvallisuuden parantamiseksi syöpää tai perimän muutoksia aiheuttaviksi tai lisääntymiselle vaarallisiksi luoki- teltuja aineita sekä kyseisiä aineita sisältäviä val- misteita ei saa saattaa markkinoille yleisön saata- ville, tiettyjen vaarallisten aineiden ja valmisteiden mark- kinoille saattamisen ja käytön rajoituksia koske- vien jäsenvaltioiden lakien, asetusten ja hallinnollis- ten määräysten lähentämisestä annetun direktiivin 76/769/ETY muuttamisesta neljännentoista kerran (1) EYVL C 59, 25. 2. 1998, s. 5. (2) EYVL C 214, 10. 7. 1998, s. 73. (3) Euroopan parlamentin lausunto annettu 18. helmikuuta 1998 (EYVL C 80, 16. 3. 1998, s. 91), neuvoston yhteinen kanta 14. joulukuuta 1998 ja Euroopan parlamentin päätös. (sitä ei ole vielä julkaistu virallisessa lehdessä). (4) EYVL L 95, 16. 4. 1996, s. 9. 5) 6) 20 päivänä joulukuuta 1994 annetussa Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivissä 94/60/EY (5) esitetään direktiivin 76/769/ETY (6) liitteeseen I lisäykseksi kohtiin 29, 30 ja 31 luettelo syöpää tai perimän muutoksia aiheuttaviksi tai lisääntymiselle vaarallisiksi luokiteltavista, ryhmään 1 tai 2 kuulu- vista aineista; näitä aineita ja niitä sisältäviä val- misteita ei saa saattaa markkinoille yleisön saata- ville, direktiivin 94/60/EY mukaan komissio antaa Euroopan parlamentille ja neuvostolle ehdotuksen kyseisen luettelon täydentämisestä viimeistään kuu- den kuukauden kuluessa siitä, kun on julkaistu direktiivissä 67/548/ETY (7) olevan, syöpää tai perimän muutoksia aiheuttaviksi tai lisääntymiselle vaarallisiksi luokiteltavia, ryhmään 1 tai 2 kuuluvia aineita sisältävän liitteen I mukauttaminen teknii- kan kehitykseen, direktiivin 67/548/ETY ja erityisesti sen liitteen I mukauttamisesta tekniikan kehitykseen kahdennen- kymmenennentoisen kerran annetussa komission direktiivissä 96/54/EY (8) on 16 ainetta, jotka on äskettäin luokiteltu syöpää tai perimän muutoksia aiheuttaviksi tai lisääntymiselle vaarallisiksi, ryh- mään 1 tai 2 kuuluviksi aineiksi; nämä aineet on lisättävä direktiivin 76/769/ETY liitteessä I olevan lisäyksen kohtiin 29, 30 ja 31, sellaisena kuin tämä lisäys on konsolidoituna direktiivin 76/769/ETY muuttamisesta kuudennentoista kerran annetussa Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivissä 97/56/EY (9), (5) EYVL L 365, 31. 12. 1994, s. 1. (6) EYVL L 262, 27. 9. 1976, s. 201, direktiivi sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna komission direktiivillä 97/64/EY (EYVL L 315, 19. 11. 1997, s. 13). (7) Neuvoston direktiivi 67/548/ETY, annettu 27 päivänä kesä- kuuta 1967, vaarallisten aineiden luokitusta, pakkaamista ja merkintöjä koskevien lakien, asetusten ja hallinnollisten mää- räysten lähentämisestä (EYVL 196, 16. 8. 1967, s. 1), direk- tiivi sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna komission direktiivillä (EYVL L 343, 13. 12. 1997, s. 19). (8) EYVL L 248 , 30. 9. 1996, s. 1. (9) EYVL L 333, 4. 12. 1997, s. 1. C 18/44 FI Euroopan yhteisöjen virallinen lehti 22. 1. 1999 7) 8) 9) äskettäin syöpää tai perimän muutoksia aiheutta- viksi tai lisääntymiselle vaarallisiksi, ryhmään 1 tai 2 kuuluviksi direktiivissä 96/54/EY luokiteltujen aineiden riskit ja hyödyt on otettu huomioon, direktiivin 96/54/EY 1 artiklan 1 kohdan f alakoh- dan säännöksillä poistettiin kahdeksan direktiivin 67/548/ETY liitteessä I olevaa kohtaa, koska kysei- sissä kohdissa olevat aineet sisältyvät jo muihin kohtiin tai niitä ei enää luokitella syöpää aiheutta- viksi; näistä aineista viisi sisältyy direktiivin 76/ 769/ETY liitteen I lisäyksen kohtaan 29; siten myös kyseiset kohdat olisi poistettava viimeksi mainitusta direktiivistä, ja tämä direktiivi ei vaikuta toimenpiteistä työnteki- jöiden turvallisuuden ja terveyden parantamisen edistämiseksi työssä 12 päivänä kesäkuuta 1989 annettuun neuvoston direktiiviin 89/391/ETY (1) ja siihen perustuviin erityisdirektiiveihin, erityisesti työntekijöiden suojelemisesta syöpäsairauden vaa- raa aiheuttaville tekijöille altistumiseen työssä liit- tyviltä vaaroilta 28 päivänä kesäkuuta 1990 annet- tuun direktiiviin 90/394/ETY (2) (kuudes direktiivin 89/391/ETY 16 artiklan 1 kohdassa tarkoitettu erityisdirektiivi) sisältyvään yhteisön lainsäädän- töön, jolla vahvistetaan työntekijöiden suojelun vähimmäisvaatimukset, 2 artikla Tämän direktiivin liitteessä II luetellut aineet poistetaan direktiivin 76/769/ETY liitteen I lisäyksen kohdassa 29 olevien aineiden luettelosta. 3 artikla 1. Jäsenvaltioiden on annettava ja julkaistava tämän direktiivin noudattamisen edellyttämät lait, asetukset ja hallinnolliset määräykset viimeistään yhden vuoden kuluttua sen voimaantulosta. Niiden on ilmoitettava tästä komissiolle viipymättä. Niiden on sovellettava näitä säännöksiä 18 kuukauden kuluttua tämän direktiivin voimaantulosta. 2. Näissä jäsenvaltioiden antamissa säännöksissä on vii- tattava tähän direktiiviin tai niihin on liitettävä tällainen viittaus, kun ne virallisesti julkaistaan. Jäsenvaltioiden on säädettävä siitä, miten viittaukset tehdään. 4 artikla Tämä direktiivi tulee voimaan päivänä, jona se julkais- taan Euroopan yhteisöjen virallisessa lehdessä. 5 artikla OVAT ANTANEET TÄMÄN DIREKTIIVIN: Tämä direktiivi on osoitettu kaikille jäsenvaltioille. 1 artikla Tehty. Tämän direktiivin liitteessä I luetellut aineet lisätään direktiivin 76/769/ETY liitteessä I olevan lisäyksen koh- dissa 29, 30 ja 31 lueteltuihin aineisiin. Euroopan parlamentin puolesta Neuvoston puolesta Puhemies Puheenjohtaja (1) EYVL L 183, 29. 6. 1989, s. 1. (2) EYVL L 196, 26. 7. 1990, s. 1. 22. 1. 1999 FI Euroopan yhteisöjen virallinen lehti C 18/45 LIITE I Kohta 29 — Syöpää aiheuttavat aineet: ryhmä 2 Aine Indeksinumero EY-numero CAS-numero Huom. kaliumdikromaatti ammoniumdikromaatti natriumdikromaatti natriumdikromaatti, dihydraatti kromioksikloridi kaliumkromaatti kromi (VI)-yhdisteet paitsi bariumkromaatti sekä muualla direktii- vin 67/548/ETY liitteessä I mainitut yhdisteet bromietyleeni 5-allyyli-1,3-bentsodioksoli; safroli bentsidiinipohjaiset atsoväriaineet, 4,4(cid:57)-diaryyliatsobifenyleeni väriaineet, paitsi muualla direktiivin 67/548/ETY liitteessä I mai- nitut 3-[[4(cid:57)-[(2,4-diaminofenyyli)atso][1,1(cid:57)-bife- dinatrium-4-amino nyyli]-4-yyli]atso]-5-hydroksi-6-(fenyyliatso)naftaleeni-2,7- disulfonaatti; C. I. Direct Black 38 tetranatrium 3,3(cid:57)-[[1,1(cid:57)-bifenyyli]-4,4(cid:57)-diyylibis(atso)]bis[5-amino- 4-hydroksinaftaleeni-2,7-disulfonaatti]; C. I. Direct Blue 6 dinatrium naftaleeni-1-sulfonaatti); C. I. Direct Red 28 3,3(cid:57)-[[1,1(cid:57)-bifenyyli]-4,-4(cid:57)diyylibis(atso)]bis(4-amino- 024-002-00-6 231-906-6 7778-50-9 024-003-00-1 232-143-1 7789-09-5 024-004-00-7 234-190-3 10588-01-9 024-004-01-4 234-190-3 7789-12-0 024-005-00-2 239-056-8 14977-61-8 024-006-00-8 232-140-5 7789-00-6 024-017-00-8 — — 602-024-00-2 209-800-6 593-60-2 605-020-00-9 202-345-4 94-59-7 611-024-00-1 — — 611-025-00-7 217-710-3 1937-37-7 611-026-00-2 220-012-1 2602-46-2 611-027-00-8 209-358-4 573-58-0 tolueeni-2,4-diammoniumsulfaatti 612-126-00-9 265-697-8 65321-67-7 Kohta 30 — Perimän muutoksia aiheuttavat aineet: ryhmä 2 Aine Indeksinumero EY-numero CAS-numero Huom. kaliumdikromaatti ammoniumdikromaatti natriumdikromaatti natriumdikromaatti, dihydraatti kromioksikloridi kaliumkromaatti 1,3,5-tris(oksiranyylimethyyli)-1,3,5-triatsiini-2,4,6(1H, 3H, 5H)- trioni; TGIC 024-002-00-6 231-906-6 7778-50-9 024-003-00-1 232-143-1 7789-09-5 024-004-00-7 234-190-3 10588-01-9 024-004-01-4 234-190-3 7789-12-0 024-005-00-2 239-056-8 14977-61-8 024-006-00-8 232-140-5 7789-00-6 615-021-00-6 219-514-3 2451-62-9 Kohta 31 — Lisääntymiselle vaaralliset aineet: ryhmä 1 1,2-dibromi-3-klooripropaani 602-021-00-6 202-479-3 96-12-8 Aine Indeksinumero EY-numero CAS-numero Huom. Kohta 31 — Lisääntymiselle vaaralliset aineet: ryhmä 2 bis(2-metoksietyyli)ftalaatti 607-228-00-5 204-212-6 117-82-8 Aine Indeksinumero EY-numero CAS-numero Huom. C 18/46 FI Euroopan yhteisöjen virallinen lehti 22. 1. 1999 LIITE II Aine Indeksinumero EY-numero CAS-numero Huom. Aromaattiset hiilivedyt, C8-10; Kevytöljytisle, korkealla kiehuva 648-011-00-5 292-695-4 90989-39-2 Terva, ruskohiili; Karboliöljy 648-025-00-1 309-885-0 101316-83-0 J J [Ruskohiilestä tislattu öljy. Koostuu pääasiassa alifaattisista, naf- teeni- ja yhdestä kolmeen renkaisista aromaattisista hiilivedyistä, näiden alkyylijohdannaisista, heteroaromaateista sekä yksi- ja kaksirenkaisista fenoleista, likimäärin välillä 150 °C:sta 360 °:een. ] jotka kiehuvat Koksi (kivihiiliterva), korkealämpötilainen piki Koksi (kivihiiliterva), sekoitettu kivihiilen korkealämpötilaisen pien kanssa 648-157-00-X 648-158-00-5 140203-12-9 140203-13-0 Koksi (kivihiiliterva), matalalämpötilainen, korkealämpötilainen piki 648-159-00-0 140413-61-2 22. 1. 1999 FI Euroopan yhteisöjen virallinen lehti C 18/47 NEUVOSTON PERUSTELUT I JOHDANTO 1. Komissio esitti 8. tammikuuta 1998 neuvostolle EY:n perustamissopimuksen 100 a artiklaan perustuvan ehdotuksen tiettyjen vaarallisten aineiden ja valmisteiden markki- noille saattamisen ja käytön rajoituksia koskevan jäsenvaltioiden lainsäädännön lähen- tämisestä annetun neuvoston direktiivin 76/769/ETY muuttamisesta. 2. Euroopan parlamentti antoi lausuntonsa komission ehdotuksesta 18. helmikuuta 1998 ja hyväksyi sen tarkistuksitta. Talous- ja sosiaalikomitea antoi lausuntonsa 29. huhti- kuuta 1998. Neuvosto vahvisti yhteisen kantansa 14. joulukuuta 1998 perustamissopimuksen 189 b artiklan mukaisesti. II TAVOITTEET Tiettyjen vaarallisten aineiden ja valmisteiden markkinoille saattamisen ja käytön rajoituk- sia koskevien jäsenvaltioiden lakien, asetusten ja hallinnollisten määräysten lähentämisestä annetun direktiivin 76/769/ETY muuttamisesta neljännentoista kerran annetulla Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivillä 94/60/EY lisättiin direktiivin 76/769/ETY liitteeseen I luettelo syöpää tai perimän muutoksia aiheuttavista tai lisääntymiselle vaarallisiksi luokitel- luista ryhmään 1 tai 2 kuuluvista aineista. Direktiivissä kielletään näiden aineiden käyttö sellaisissa aineissa tai valmisteissa, jotka saatetaan markkinoille yleisön käyttöön. Direktiivin 67/548/ETY mukauttamisesta tekniikan kehitykseen kahdennenkymmenennen- toisen kerran annetulla komission direktiivillä 94/54/EY lisättiin direktiivin 67/548/ETY liitteeseen I 16 uutta ainetta, jotka on luokiteltu syöpää tai perimän muutoksia aiheutta- viksi tai lisääntymiselle vaarallisiksi aineiksi. Direktiivin 94/60/EY nojalla komission on esitettävä Euroopan parlamentille ja neuvostolle uusi ehdotus, jonka tarkoituksena on lisätä uudet syöpää tai perimän muutoksia aiheutta- vat tai lisääntymiselle vaarallisiksi luokitellut aineet direktiivin 76/769/ETY liitteeseen I viimeistään kuusi kuukautta sen jälkeen kun aineiden luokittaminen syöpää tai perimän muutoksia aiheuttaviksi tai lisääntymiselle vaarallisiksi (ryhmään 1 tai 2 kuuluviksi) aineiksi on julkaistu neuvoston direktiivin 67/548/ETY mukaisesti. Ehdotettu muutos laajentaisi syöpää tai perimän muutoksia aiheuttavia tai lisääntymiselle vaarallisiksi luokiteltujen aineiden direktiiviin 76/769/ETY liitteessä I olevaa luetteloa siten, että siihen lisättäisiin aineet, jotka on luokiteltu syöpää tai perimän muutoksia aiheuttaviksi tai lisääntymiselle vaarallisiksi ryhmään 1 tai 2 kuuluviksi aineiksi direktiivin 67/548/ETY mukauttamisessa tekniikan kehitykseen kahdennenkymmenennentoisen kerran. Kaikkien näiden aineiden käyttö kielletään siis kuluttajilta. III YHTEISEN KANNAN ERITTELY Neuvosto lisäsi komission ehdotukseen tämän suostumuksella yhteisen kannan 2 artiklan sekä siihen liittyvän johdanto-osan 8 kappaleen. Artiklan tarkoituksena on poistaa viisi ainetta direktiivin 76/769/ETY liitteen I lisäyksen kohdasta 29. Nämä viisi ainetta kolmen muun ohella oli poistettu direktiivin 67/548/ETY liitteestä I, koska ne sisältyivät muihin kohtiin ja tai niitä ei enää nykyään luokitella syöpää aiheuttaviksi. Kun direktiiviä 76/769/ETY nyt jälleen muutetaan, oli nämä aineet syytä poistaa myös tästä direktiivistä


title: Proposta di decisione del Consiglio relativa alla posizione della Comunità in seno al Consiglio di associazione sulla partecipazione della Bulgaria ai programmi comunitari in materia di formazione professionale e istruzione

eurovoc_concepts:
Association Council (EU)
Bulgaria
EU programme
education
vocational training

text: C 10/10 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit{ europee 14. 1. 1999 Proposta di decisione del Consiglio relativa alla posizione della Comunit{ in seno al Consiglio di associazione sulla partecipazione della Bulgaria ai programmi comunitari in materia di forma(cid:220) zione professionale e istruzione (1999/C 10/06) COM(1998) 750 def. - 98/0352(CNS) (Presentata dalla Commissione il 15 dicembre 1998) IL CONSIGLIO DELL’UNIONE EUROPEA, visto il trattato che istituisce la Comunit{ europea, in particolare il combinato disposto degli articoli 126, 127 e 228, paragrafo 3, primo comma, vista la poposta della Commissione, visto il parere del Parlamento europeo, considerando che con decisione del Consiglio e della Commissione del 4 dicembre 1995 (cid:127) stato approvato il protocollo aggiuntivo all’accordo europeo che istituisce un’associazione tra le Comunit{ europee i loro Stati membri, da una parte, e la Repubblica di Bulgaria, dal(cid:220) l’altra; considerando che, ai sensi dell’articolo 1 del protocollo aggiuntivo, la Bulgaria pu(cid:247) partecipare ai programmi quadro, a programmi specifici, a progetti o ad altre azioni della Comunit{ tra l’altro in materia di forma(cid:220) zione professionale e istruzione e che, a norma dell’arti(cid:220) colo 2, il Consiglio di associazione stabilisce le modalit{ e le condizioni della partecipazione della Bulgaria alle attivit{ di cui all’articolo 1; d’azione per l’attuazione di una politica di formazione professionale della Comunit{ europea (in appresso deno(cid:220) minato (cid:133)Leonardo da Vinci(cid:176))(cid:216)(˛), in particolare l’articolo 9, paragrafo 1 e la decisione n. 819/95/CE del Parla(cid:220) mento europeo e del Consiglio, del 14 marzo 1995, che istituisce il programma d’azione comunitaria (cid:133)So(cid:220) crate(cid:176)(cid:216)(ˇ) nel settore dell’istruzione, in particolare l’arti(cid:220) colo 7, paragrafo 3 stabiliscono che questi programmi sono aperti alla partecipazione dei paesi associati del(cid:220) l’Europa centrale conformemente alle condizioni stabilite nei protocolli aggiuntivi agli accordi di associazione rela(cid:220) tivi alla partecipazione a programmi comunitari, DECIDE: La posizione che la Comunit{ deve adottare in seno al Consiglio di associazione istituito dall’accordo europeo tra le Comunit{ europee e i loro Stati membri, da una parte, e la Repubblica di Bulgaria, dall’altra, sulla parte(cid:220) cipazione della Bulgaria ai programmi comunitari in ma(cid:220) teria di formazione professionale e istruzione, (cid:127) l’alle(cid:220) gato progetto di decisione del Consiglio di associazione. considerando che la decisione 94/819/CE del Consiglio, istituisce un programma del 6 dicembre 1994, che (˛)(cid:217)GU L 340 del 29. 12. 1994. (ˇ)(cid:217)GU L 87 del 20. 4. 1995. ALLEGATO I Progetto di decisione n. (cid:216). (cid:216). /98 del Consiglio di associazione CE(cid:220)Bulgaria del. (cid:216). (cid:216). 1999 recante adozione delle modalit{ e condizioni di partecipazione della Bulgaria ai programmi comunitari in materia di forma(cid:220) zione professionale e istruzione IL CONSIGLIO DI ASSOCIAZIONE, visto l’accordo europeo tra le Comunit{ europee e i loro Stati membri, da una parte, e la Repubblica di Bulgaria, dall’altra(cid:216)(˛), visto il protocollo aggiuntivo all’accordo europeo che istituisce un’associazione tra le Comunit{ europee e i loro Stati membri, da una parte, e la Repubblica di Bulgaria, dall’altra, relativa alla partecipazione della Bulgaria ai programmi comunitari(cid:216)(ˇ), in particolare gli articoli 1 e 2, (˛)(cid:217)GU L 358 del 31. 12. 1994. (ˇ)(cid:217)GU L 317 del 30. 12. 1995. 14. 1. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit{ europee C 10/11 considerando che, ai sensi dell’articolo 1 del suddetto protocollo aggiuntivo, la Bulgaria pu(cid:247) partecipare ai programmi quadro, a programmi specifici, a progetti o ad altre azioni della Comunit{ tra l’altro in materia di formazione professionale e istruzione; considerando che, ai sensi delll’articolo 2 del suddetto protocollo aggiuntivo, il Consiglio di associazione stabilisce le modalit{ e le condizioni della partecipazione della Bulgaria alle attivit{ di cui all’articolo 1; DECIDE: La Bulgaria partecipa ai programmi della Comunit{ europea Leonardo da Vinci e Socrate, conformemente alle modalit{ e condizioni esposte negli allegati I e II, che costituiscono parte integrante della presente decisione. Articolo 1 La presente decisione si applica per la durata dei programmi Leonardo da Vinci e Socrate. Articolo 2 La presente decisione entra in vigore il primo giorno del mese successivo alla sua adozione. Articolo 3 ALLEGATO II Modalit{ e condizioni della partecipazione della Bulgaria ai programmi Leonardo da Vinci e Socrate 1. (cid:217)La Bulgaria partecipa a tutte le attivit{ dei programmi Leonardo da Vinci e Socrate (in appresso (cid:133)i programmi(cid:176) conformemente - salvo disposizioni contrarie della presente decisione - agli obiettivi, ai criteri, alle procedure e ai termini indicati nella decisione n. 818/94/CE del Consiglio che istituisce un programma d’azione per l’attuazione di una politica di formazione professionale della Comunit{ euro(cid:220) pea e nella decisione n. 819/95/CE del Parlamento europeo e del Consiglio che istituisce il programma d’azione comunitaria Socrate. 2. (cid:217)-(cid:217)Le modalit{ e condizioni per la presentazione, la valutazione e la selezione delle domande delle istituzioni, delle organizzazioni e delle persone ammissibili della Bulgaria sono le stesse vigenti per le istituzioni, le organizzazioni e le persone ammissibili della Comunit{. -(cid:217)Le attivit{ di preparazione linguistica e formazione professionale riguardano le lingue ufficiali della Comunit{. In casi eccezionali, qualora l’attuazione dei programmi lo richieda, si potranno accettare altre lingue. 3. (cid:217)Per garantire la dimensione comunitaria dei programmi, le attivit{ e i progetti transnazionali proposti dalla Bulgaria devono includere un numero minimo di partner degli Stati membri della Comunit{. Tale numero minimo (cid:127) determinato nel quadro dell’attuazione dei programmi, in base alla natura delle atti(cid:220) vit{, al numero di partner nel progetto in questione e al numero di paesi partecipanti al programma. Le attivit{ e i progetti attuati soltanto tra la Bulgaria e Stati EFTA parti dell’accordo SEE o altri paesi terzi, compresi quelli che hanno concluso un accordo di associazione con la Comunit{, che possono parteci(cid:220) pare ai programmi, non sono ammissibili al sostegno finanziario della Comunit{. C 10/12 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit{ europee 14. 1. 1999 4. (cid:217)Conformemente alle disposizioni in materia contenute nelle decisioni relative ai programmi Leonardo da Vinci e Socrate, la Bulgaria fornisce le strutture e i meccanismi adeguati a livello nazionale e adotta tutte le misure necessarie per assicurare il coordinamento e l’organizzazione dell’attuazione dei pro(cid:220) grammi sul piano nazionale. 5. (cid:217)La Bulgaria versa ogni anno un contributo al bilancio generale dell’Unione europea per coprire i costi derivanti dalla sua partecipazione ai programmi (cfr. Allegato III). Il Comitato di associazione (cid:127) autorizzato ad adeguare tale contributo ogniqualvolta ci(cid:247) sia necessario. 6. (cid:217)Gli Stati membri della Comunit{ e la Bulgaria si impegnano al massimo nel quadro delle disposizioni vigenti per favorire la libera circolazione e residenza degli studenti, dei professori, dei funzionari univer(cid:220) sitari e delle altre persone ammissibili, che si spostano tra la Bulgaria e gli Stati membri della Comunit{ a causa della loro partecipazione alle attivit{ oggetto della presente decisione. 7. (cid:217)Fatte salve le competenze della Commissione e della Corte dei conti della Comunit{ europea in ordine al controllo e alla valutazione dei prorammi ai sensi delle decisioni relative ai programmi Leonardo da Vinci e Socrate (rispettivamente articoli 10 e 8), la partecipazione della Bulgaria ai programmi (cid:127) oggetto di un controllo permanente, effettuato in comune dalla Bulgaria e dalla Commissione delle Comunit{ europee. La Bulgaria presenta alla Commissione le relazioni necessarie e partecipa a tutte le altre attivit{ specifiche intraprese dalla Comunit{ in questo contesto. 8. (cid:217)Fatte salve le procedure di cui all’articolo 6 della decisione relativa al programma Leonardo da Vinci e all’articolo 4 della decisione relativa al programma Socrate, la Bulgaria (cid:127) invitata a partecipare alle riunioni di coordinamento su qualunque questione concernente l’attuazione della presente decisione, anteriormente alle riunioni periodiche dei comitati. La Commissione informa la Bulgaria circa i risultati di tali riunioni periodiche. 9. (cid:217)La lingua utilizzata per le procedure relative alle domande, i contratti, le relazioni da presentare e le altre procedure amministrative connesse ai programmi, deve essere una delle lingue ufficiali della Comu(cid:220) nit{. ALLEGATO III Contributo finanziario della Bulgaria ai programmi Leonardo da Vinci e Socrate 1. (cid:217)Il contributo finanziario della Bulgaria copre i seguenti elementi: -(cid:217)sovvenzioni o qualsiasi altro sostegno finanziario ai partecipanti bulgari nel quadro dei programmi; -(cid:217)sostegno finanziario del programma Leonardo da Vinci al funzionamento dell’agenzia nazionale; -(cid:217)costi amministrativi supplementari relativi alla gestione dei programmi da parte della Commissione determinati dalla partecipazione della Bulgaria. 2. (cid:217)Per ogni esercizio finanziario, l’importo complessivo delle sovvenzioni o altre forme di sostegno finan(cid:220) ziario ricevute nel quadro dei programmi dai beneficiari bulgari e dall’agenzia nazionale bulgara del programma Leonardo da Vinci non deve eccedere il contributo versato dalla Bulgaria, al netto dei costi amministrativi supplementari. Qualora il contributo pagato dalla Bulgaria al bilancio generale dell’Unione europea, detratti i costi amministrativi supplementari, fosse superiore all’importo complessivo delle sovvenzioni o altre forme di sostegno finanziario ricevute nel quadro dei programmi dai beneficiari bulgari e dall’agenzia nazionale del programma Leonarda da Vinci, la Commissione delle Comunit{ europee trasferir{ il saldo al succes(cid:220) sivo esercizio di bilancio e esso sar{ detratto dal contributo dell’anno successivo. Nel caso sussistesse un saldo alla fine del programma l’importo corrispondente sar{ rimborsato alla Bulgaria. 14. 1. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit{ europee C 10/13 3. (cid:217)Leonardo da Vinci Il contributo della Bulgaria per la sua partecipazione al programma nel 1999 (cid:127) pari a 1(cid:216)114(cid:216)000 ECU, di cui 72(cid:216)000 ECU destinati a coprire i costi amministrativi supplementari relativi alla gestione del pro(cid:220) gramma da parte della Commissione, determinati dalla partecipazione della Bulgaria. 4. (cid:217)Socrate Il contributo della Bulgaria per la sua partecipazione nel 1999 all’intero programma Socrate, compreso il capitolo I (Erasmus), (cid:127) complessivamente pari a 4(cid:216)140(cid:216)000 ECU, di cui 270(cid:216)000 ECU destinati a coprire i costi amministrativi supplementari relativi alla gestione del programma da parte della Commissione, determinati dalla partecipazione della Bulgaria. 5. (cid:217)Si applica, in particolare alla gestione del contributo della Bulgaria, il regolamento finanziario applica(cid:220) bile al bilancio generale dell’Unione europea. Dopo l’entrata in vigore della presente decisione e all’inizio di ogni anno successivo, la Commissione invia alla Bulgaria una richiesta di fondi corrispondente al suo contributo ai costi previsto dalla presente decisione. Questo contributo (cid:127) espresso in ecu e versato su un conto bancario in ecu della Commissione. Il calcolo del contributo annuo (cid:127) basato sulla partecipazione durante un intero esercizio finanziario. Se la decisione del Consiglio di associazione entra in vigore nel corso dell’anno, il contributo per tale anno viene adeguato in funzione dello stato di attuazione dei programmi per quel particolare anno. La Bulgaria versa il suo contributo ai costi annuali previsto dalla presente decisione secondo la richiesta di fondi, al piß tardi tre mesi dopo l’invio di quest’ultima. Qualsiasi ritardo nel pagamento del contri(cid:220) buto dar{ luogo al pagamento, da parte della Bulgaria, di interessi sull’importo non pagato alla data di scadenza. Il tasso d’interesse corrisponde al tasso applicato dal Fondo europeo di cooperazione moneta(cid:220) ria nel corso del mese di scadenza, per le sue operazioni in ECU(cid:216)(˛), maggiorato di 1,5 punti percen(cid:220) tuali. 6. (cid:217)La Bulgaria paga i costi amministrativi supplementari di cui ai paragrafi 3 e 4 attingendo dal suo bilan(cid:220) cio nazionale. 7. (cid:217)Della rimanente parte del suo contributo annuo al programma Leonardo da Vinci, di cui al paragrafo 3, nel 1999 la Bulgaria pagher{ 31(cid:216)000 ECU dal suo bilancio nazionale. Con riserva delle consuete proce(cid:220) dure di programmazione Phare, 1(cid:216)011(cid:216)000 ECU saranno pagati dal programma nazionale Phare della Bulgaria del 1999. Della rimanente parte del suo contributo annuo al programma Socrate, di cui al paragrafo 4, nel 1999 la Bulgaria pagher{ 116(cid:216)000 ECU dal suo bilancio nazionale. Con riserva delle consuete procedure di programmazione Phare, 3(cid:216)754(cid:216)000 ECU saranno pagati dal programma nazionale Phare della Bulgaria del 1999. (˛)(cid:217)Tasso pubblicato mensilmente nella Gazzetta ufficiale delle Comunit{ europee - Serie C


title: Dyrektywa Rady 98/93/WE z dnia 14 grudnia 1998 r. zmieniająca dyrektywę 68/414/EWG nakładającą na Państwa Członkowskie EWG obowiązek utrzymywania minimalnych zapasów surowej ropy naftowej i/lub produktów ropopochodnych

eurovoc_concepts:
crude oil
energy consumption
minimum stock
petroleum product
security of supply
storage of hydrocarbons

text: 68 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 12/t. 2 31998L0093 31. 12. 1998 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 358/100 DYREKTYWA RADY 98/93/WE z dnia 14 grudnia 1998 r. zmieniająca dyrektywę 68/414/EWG nakładającą na Państwa Członkowskie EWG obowiązek utrzymywania minimalnych zapasów surowej ropy naftowej i/lub produktów ropopochodnych RADA UNII EUROPEJSKIEJ, (4) Istotne jest zwiększenie bezpieczeństwa zaopatrzenia w ropę naftową. uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 103a ust. 1, uwzględniając wniosek Komisji (1), uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (2), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (3), a także mając na uwadze, co następuje: (1) (2) Rada przyjęła dyrektywę nr 68/414/EWG z dnia 20 grud- nia 1968 r. nakładającą na Państwa Członkowskie Euro- pejskiej Wspólnoty Gospodarczej obowiązek utrzymywa- nia minimalnych zapasów surowej ropy naftowej i/lub produktów ropopochodnych (4). Przywóz ropy naftowej i produktów ropopochodnych nadal odgrywa ważną rolę we wspólnotowych nośnikach energii; trudności, nawet przejściowe, powodujące reduk- cję dostaw tych produktów lub ich znaczący wzrost cen na rynku międzynarodowym potrafią poważnie zakłócić działalność ekonomiczną Wspólnoty; Wspólnota musi być w stanie nie dopuścić do jakichkolwiek szkodliwych efek- je zredukować; tów takiej sytuacji konieczne jest zaktualizowanie dyrektywy 68/414/EWG dostosowujące ją do rzeczywistego rynku wewnętrznego Wspólnoty i rozwoju rynku produktów ropopochodnych. lub przynajmniej (3) W dyrektywie 73/238/EWG (5) Rada określiła stosowne środki — włącznie z czerpaniem z zapasów naftowych — jakie należy podejmować w przypadku trudności w dosta- wach Wspólnoty ropy naftowej oraz w produktów ropo- pochodnych; Państwa Członkowskie podjęły zobowiąza- nia tego samego rodzaju w ramach umowy dotyczącej „Międzynarodowego Programu Energii”. (5) Warunki organizacji zapasów naftowych nie powinny szkodzić sprawnemu funkcjonowaniu wewnętrznego ryn- ku. (6) (7) (8) Przepisy niniejszej dyrektywy nie naruszają w niczym sto- sowania Traktatu, w szczególności przepisów dotyczących wewnętrznego rynku i konkurencji. Zgodnie z zasadami pomocniczości i proporcjonalności, określonymi w art. 3b Traktatu, cel polegający na utrzy- mywaniu wysokiego poziomu bezpieczeństwa zaopatrze- nia w ropę naftową we Wspólnocie, dzięki niezawodnym i przejrzystym mechanizmom, znajdującym oparcie w soli- darności między Państwami Członkowskimi, z zachowa- niem reguł wewnętrznego rynku oraz konkurencji, może być lepiej realizowany w skali wspólnotowej; niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co konieczne dla osiąg- nięcia tego celu. Zapasy te powinny być do dyspozycji Państw Członkow- skich celem zapobiegania jakimkolwiek trudnościom w zaopatrzeniu w ropę naftową; Państwa Członkowskie powinny mieć kompetencje i zdolność do sterowania prze- znaczeniem zapasów w taki sposób, ażeby móc je szybko oddać do dyspozycji tym sektorom, gdzie potrzeby zaopa- trzenia naftowego są najpilniejsze. (9) Warunki składowania powinny zapewniać dyspozycyjność zapasów oraz ich dostępność dla konsumenta. (1) Dz. U. C 160 z 27. 5. 1998, str. 18. (2) Dz. U. C 359 z 23. 11. 1998. (3) Opinia wydana 10-11 września 1998 r. (dotychczas nieopubliko- wana w Dzienniku Urzędowym). (4) Dz. U. L 308 z 23. 12. 1968, str. 14. Dyrektywa zmieniona dyrektywą 72/425/EWG (Dz. U. L 291 z 28. 12. 1972, str. 154). (5) Dz. U. L 228 z 16. 8. 1973, str. 1. (10) Należy dbać o przejrzystość warunków składowania w taki sposób, ażeby zapewnić sprawiedliwy i niedyskrymina- cyjny rozdział kosztów związanych z obowiązkiem skła- dowania; wobec tego Państwa Członkowskie mogą odda- wać do dyspozycji zainteresowanych stron informacje dotyczące kosztu składowania. 12/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 69 (11) Celem zorganizowania składowania Państwa Członkow- skie mogą odwoływać się do systemu opierającego się na delegowaniu w całości lub częściowo tego obowiązku jakiejś instytucji lub agencji składowej; ewentualna reszta powinna być składowana przez zakłady rafineryjne oraz inne podmioty rynkowe; partnerstwo pomiędzy państwem oraz sektorem prywatnym jest zasadnicze dla skuteczności i niezawodności mechanizmów składowania. (12) Sama produkcja własna przyczynia się do bezpieczeństwa dostaw; ewolucja rynku naftowego może usprawiedliwiać przyznanie odpowiedniego zwolnienia z obowiązku utrzy- mywania zapasów naftowych w Państwach Członkow- skich posiadających własną produkcję naftową; zgodnie z zasadą pomocniczości, Państwa Członkowskie mogą zwal- niać przedsiębiorstwa z obowiązku utrzymywania zapa- sów do wysokości nieprzekraczającej wielkości produkcji przez nie wytwarzanej z ropy naftowej wydobywanej z podłoża danego państwa. (17) Należy wzmocnić administracyjny nadzór nad zapasami i ustanowić skuteczne mechanizmy sterowania zapasami oraz ich kontrolowania; konieczne jest zaplanowanie sys- temu sankcji celem narzucenia takiej kontroli. (18) W dyrektywie 72/425/EWG wprowadzono zwiększenie z 65 do 90 dni okresu odniesienia, określonego w art. 1 ust. 1 dyrektywy 68/414/EWG, oraz przewidziano warunki, jakie powinny towarzyszyć temu zwiększeniu; niniejsza dyrektywa sprawia, że poprzednia traci swoją moc; dlatego należy uchylić dyrektywę 72/425/EWG. (19) Należy regularnie informować Radę o stanie bezpiecznych zapasów we Wspólnocie, (13) Należy dostosować metody już stosowane przez Wspól- notę i przez Państwa Członkowskie w ramach ich zobo- wiązań i umów międzynarodowych; ewolucja struktury zużycia ropy, zbiorniki paliwowe międzynarodowego lot- nictwa stały się ważnym elementem tego zużycia. PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: Artykuł 1 W dyrektywie 68/414/EWG wprowadza się następujące zmiany: (14) Konieczne jest dostosowanie i uproszczenie procedur wspólnotowych dotyczących statystycznego spisu zapa- sów naftowych. 1) artykuł 1 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 1 (15) Zapasy naftowe mogą być w zasadzie przechowywane w jakimkolwiek miejscu Wspólnoty, dlatego należy uła- twiać tworzenie zapasów poza terytorium państwa; koniecznym jest, ażeby decyzja o przechowywaniu zapa- sów poza terytorium kraju była podejmowana przez rząd danego Państwa Członkowskiego w zależności od jego potrzeb oraz w trosce o zapewnienie bezpieczeństwa zaopatrzenia; w przypadku zapasów oddanych do dyspo- lub jednostki zycji konieczne są bardziej szczegółowe reguły celem zagwaran- towania ich dyspozycyjności i dostępności w razie trud- ności w zaopatrzeniu w ropę. innego przedsiębiorstwa, instytucji 1. Państwa Członkowskie przyjmują odpowiednie przepisy ustawowe, wykonawcze lub administracyjne w celu utrzyma- nia wewnątrz Unii Europejskiej w sposób właściwy, uwzględ- niając przepisy art. 7, swoich własnych zapasów produktów naftowych na poziomie odpowiadającym, dla każdej z kate- gorii produktów naftowych wyszczególnionych w art. 2, co najmniej dziewięćdziesięciodniowemu przeciętnemu dzien- nemu zużyciu wewnętrznemu w poprzednim roku kalenda- rzowym, określonym w art. 4. 2. Utrzymywane zapasy mogą być pomniejszone o część zużycia wewnętrznego zaspokajanego przez pochodne ropy naftowej produkowane lokalnie przez Państwo Członkowskie; pomniejszenie może wynieść maksimum 25 % tego zużycia. O dystrybucji wewnątrz Państw Członkowskich rezultatu takiej dedukcji powinny zdecydować Państwa Członkowskie”; (16) Pożądane jest, celem dobrego funkcjonowania rynku wewnętrznego, wspieranie zawierania pomiędzy Pań- stwami Członkowskimi umów dotyczących posiadania minimalnych zapasów, w celu zachęcania do wykorzysty- wania możliwości składowania istniejących w innych Pań- stwach Członkowskich; decyzja w sprawie zawierania takich umów należy do zainteresowanych Państw Człon- kowskich. 2) skreśla się art. 2; 3) istniejący art. 3 staje się art. 2. Dodaje się do niego następu- jący akapit: „Dostawy paliw dla statków morskich nie są włączane do obli- czeń zużycia wewnętrznego. ”; 70 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 12/t. 2 4) dodaje się artykuł w brzmieniu: „Artykuł 3 1. Zapasy utrzymywane zgodnie z przepisami art. 1 znajdują się w całkowitej dyspozycji Państw Członkowskich w razie trudności zaopatrzenia w ropę. Państwa Członkowskie wypo- sażają się w prawne kompetencje do podejmowania decyzji na temat przeznaczenia zapasów w podobnych sytuacjach. zobowiązań składowych i starać się przestrzegać nowych zobowiązań corocznie, gdy tylko okaże się to możliwe oraz, niezależnie od okoliczności, najpóźniej 31 lipca. zapasy paliwa do silników W statystycznym spisie odrzutowych typu kerozen ujawniane są w odrębnej rubryce w kategorii II”; Poza tymi sytuacjami Państwa Członkowskie dbają o zapew- nienie dyspozycyjności i dostępności tych zapasów; ustana- wiają warunki identyfikacji, księgowania i kontroli zapasów. „Artykuł 5 6) artykuł 5 otrzymuje następujące brzmienie: 2. Państwa Członkowskie dbają o stosowanie równych i niedyskryminacyjnych warunków, jeśli chodzi o przepisy odnoszące się do składowania. Koszty wynikające ze składowania określonego w art. 1 muszą być przedstawiane w sposób przejrzysty. Pod tym względem Państwa Członkowskie mogą dostosowywać środki celem uzyskiwania odpowiednich informacji dotyczących kosztów składowania określanego w art. 1 oraz po to, ażeby udostęp- niać te informacje zainteresowanym stronom. 3. W celu spełnienia wymogów zawartych w ust. 1 i 2 Pań- stwa Członkowskie mogą podjąć decyzję o odwołaniu się do pomocy instytucji lub agencji składującej, która ma za zada- nie przechowywanie całości lub części zapasów. Dwa lub więcej Państw Członkowskich może zadecydować o odwołaniu się do pomocy tej samej instytucji lub agencji skła- dującej. W takim przypadku ponoszą one solidarną odpowie- dzialność za przestrzeganie zobowiązań wynikających z niniejszej dyrektywy”; 5) artykuł 4 otrzymuje następujące brzmienie: „Artykuł 4 Komisję powiadamiają Członkowskie Państwa o statystycznym spisie zapasów istniejących na koniec każdego miesiąca, sporządzonym zgodnie z przepisami art. 5 i 6, uściślając liczbę dni średniego spożycia z poprzedniego roku kalendarzowego, jaką te zapasy stanowią. Powiadomienie to musi zostać wykonane najpóźniej dwudziestego piątego dnia drugiego miesiąca następującego po miesiącu odniesienia. Obowiązek składowania danego Państwa Członkowskiego opiera się na spożyciu wewnętrznym poprzedniego roku kalendarzowego. Na początku każdego roku kalendarzowego, najpóźniej 31 marca, Państwa Członkowskie powinny swoich dokonać oszacowania wielkości ponownego Zapasy, jakie należy utrzymywać w ramach obowiązku określonego w art. 1, mogą występować w postaci ropy jak również w postaci naftowej wyrobów gotowych. i produktów pośrednich, W statystycznym spisie zapasów, przewidzianym w art. 4, produkty gotowe są liczone z uwzględnieniem ich rzeczywi- stego tonażu; ropa naftowa i produkty pośrednie brane są pod uwagę: — proporcjonalnie do wielkości zapasów w każdej z katego- rii produktów uzyskiwanych w trakcie poprzedniego roku kalendarzowego w rafineriach państwowych danego pań- stwa; — na podstawie programów produkcji rafinerii danego pań- stwa w roku bieżącym; — z uwzględnieniem stosunku występującego, z jednej stro- ny, między całkowitą ilością produktów podlegających obowiązkowi składowania, wytworzonych w trakcie poprzedniego roku kalendarzowego w danym Państwie Członkowskim oraz, z drugiej strony, pomiędzy całkowitą ilością ropy naftowej wykorzystaną w czasie tego samego roku, jednakże tylko do wysokości 40 % całkowitego obo- wiązku, w przypadku pierwszej i drugiej kategorii (ben- zyny i olejów napędowych), oraz 50 % w przypadku kate- gorii trzeciej (oleje opałowe). Produkty mieszane, w przypadku kiedy przeznaczone są do wytwarzania produktów końcowych wymienionych w art. 2, mogą zastępować produkty, dla których są przeznaczone”; 7) w art. 6 wprowadza się następujące zmiany: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Przy wyliczaniu minimalnego poziomu zapasów, przewidzianego w art. 1, w spisie statystycznym umiesz- cza się jedynie wielkości przechowywane zgodnie z art. 3 ust. 1. ”; 12/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 71 b) ust. 2 otrzymuje brzmienie: — są zawierane w zasadzie na okres nieograniczony, „2. W zastosowaniu niniejszej dyrektywy zapasy mogą, w ramach porozumień międzyrządowych, być ustana- wiane na terytorium danego Państwa Członkowskiego na rachunek przedsiębiorstw, organizacji lub agencji mają- cych swoją siedzibę w innym Państwie Członkowskim. Zadaniem rządu danego Państwa Członkowskiego jest podjęcie decyzji, czy zapasy będą przetrzymywane poza terytorium danego kraju. W takim przypadku Państwo Członkowskie, na którego terytorium zapasy te są składowane w ramach tego rodzaju umowy, nie może się sprzeciwić temu, ażeby zostały one przeniesione do innych państw, na których rachunek zapasy są przetrzymywane na mocy tej umowy; sprawuje ono kontrolę nad zapasami zgodnie z procedurami okre- ślonymi w tej umowie, ale nie umieszcza ich w swoim spi- sie statystycznym. W takim przypadku wraz ze spisem statystycznym, okre- ślonym w art. 4, każde Państwo Członkowskie przekazuje Komisji sprawozdanie na temat zapasów przechowywa- nych na swoim własnym terytorium na rachunek innego Państwa Członkowskiego, jak również na temat zapasów przechowywanych w innych Państwach Członkowskich na swój własny rachunek. W obu tych przypadkach w sprawozdaniu wymienić należy miejsca składowania i/lub spółki przetrzymujące te zapasy, ilości i kategorie składowanych produktów lub ropy naftowej. Projekty umów określone w akapicie pierwszym przeka- zywane są Komisji, która może formułować swoje uwagi pod adresem zainteresowanych rządów. Umowy te, po ich zawarciu, notyfikowane są Komisji, która podaje je do wiadomości pozostałych Państw Członkowskich. Umowy te spełniają następujące warunki: — dotyczą ropy naftowej oraz wszystkich produktów naftowych, określonych w niniejszej dyrektywie, — ustalają warunki i sposób składowania, którego celem jest zapewnienie sterowania zapasami oraz ich dyspo- zycyjności, — uściślają że, jeżeli przewidziana jest możliwość jedno- stronnego ich wypowiedzenia, nie znajduje ona zasto- sowania w przypadku kryzysu zaopatrzeniowego i że, w każdym przypadku, Komisja informowana jest każ- dorazowo o wypowiedzeniu. W przypadku kiedy zapasy, ustanawiane na mocy tego rodzaju umów, nie stanowią własności przedsiębiorstwa, instytucji lub agencji, na których spoczywa obowiązek przetrzymywania zapasów, ale są oddawane do dyspozy- cji tego przedsiębiorstwa, instytucji lub agencji przez inne przedsiębiorstwo, instytucję lub agencję, spełnione są następujące warunki: — przedsiębiorstwo, instytucja lub agencja będące bene- ficjentami muszą posiadać prawo umowne do naby- wania tych zapasów w czasie całego okresu objętego umową; metodologia umożliwiająca określenie ceny tego zakupu powinna zostać ustalona przez obie zain- teresowane strony, — minimalny okres zawierania takiej umowy wynosi 90 dni, — miejsce składowania i/lub spółki przetrzymujące zapasy oddawane do dyspozycji przedsiębiorstwa, instytucji jak również ilość i kategoria produktów lub ropy naftowej składowanych w tym miejscu, muszą być dokładnie sprecyzowane, lub agencji będących beneficjentami, — przedsiębiorstwo, instytucja lub agencja przetrzymu- jące zapasy muszą, przez cały czas trwania umowy, zapewniać w każdej chwili, że zapasy oddane do dys- pozycji znajdują się rzeczywiście w dyspozycji przed- siębiorstwa, instytucji lub agencji będących beneficjen- tami, — przedsiębiorstwo, instytucja lub agencja przetrzymu- jące zapasy znajdujące się w dyspozycji przedsiębior- stwa, instytucji lub agencji będących beneficjentami powinny podlegać kompetencji Państwa Członkow- skiego, na terytorium którego zapasy są usytuowane, zwłaszcza że dotyczy to właściwości prawnej danego Państwa Członkowskiego do kontrolowania i spraw- dzania istnienia zapasów”; c) ustęp 3 akapit drugi otrzymuje brzmienie: — wskazują procedurę celem zapewnienia kontroli oraz identyfikacji przewidzianych zapasów, w szczegól- ności metody stosowane w razie dokonywania inspek- cji lub współpracy z inspektorami podczas ich wyko- nywania, „W konsekwencji spis statystyczny nie uwzględnia zwłasz- cza ropy naftowej znajdującej się w pokładach, ilości paliw przeznaczonych na użytek żeglugi morskiej, podlegają- cych tranzytowi bezpośredniemu, z wyjątkiem zapasów 72 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 12/t. 2 określonych w ust. 2, ilości znajdujących się w ropocią- gach, w cysternach samochodowych i kolejowych, w zbiornikach usytuowanych w punktach sprzedaży i u drobnych konsumentów. W spisie statystycznym nie uwzględnia się również ilości przetrzymywanych przez siły zbrojne oraz tych, które dla nich rezerwują spółki naf- towe”; 8) dodaje się artykuł w brzmieniu: „Artykuł 6a Państwa Członkowskie przyjmują wszystkie konieczne środki konieczne do przepisy i podejmują wszelkie zapewniania sterowania zapasami i nadzoru nad nimi. Ustanawiają one mechanizmy weryfikacji zapasów zgodnie z niniejszą dyrektywą”; 9) dodaje się artykuł w brzmieniu: „Artykuł 6b określają przypadku pogwałcenia stosowane Państwa Członkowskie w krajowych ustanowionych w celu stosowania niniejszej dyrektywy i przyjmują wszelkie środki konieczne do wykonania tych przepisów. skuteczne, proporcjonalne i odstraszające”. sankcje przepisów Sankcje są te 2. Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towa- rzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie. Artykuł 4 Ze względu na swoją szczególną sytuację Republika Grecka korzysta z dodatkowego i nieodnawialnego okresu trzech lat celem zastosowania obowiązków wypływających z niniejszej dyrektywy, jeśli chodzi o uwzględnianie ilości przeznaczonych dla zbiorników paliwowych międzynarodowego lotnictwa podczas obliczania spożycia wewnętrznego. Artykuł 5 Komisja przedkłada regularnie Radzie sprawozdania dotyczące stanu zapasów utworzonych we Wspólnocie, a zwłaszcza, w danym przypadku, konieczności harmonizacji w celu zapewnienia sterowania zapasami i nadzoru nad nimi. Pierwsze sprawozdanie przedkładane jest Radzie w trakcie drugiego roku następującego po dacie określonej w art. 3 ust. 1. Artykuł 6 Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Artykuł 2 Artykuł 7 Dyrektywa 72/425/EWG traci moc z dniem 31 grudnia 1999 r. Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich. Artykuł 3 Sporządzono w Brukseli, dnia 14 grudnia 1998 r. 1. Państwa Członkowskie wprowadzają w życie przepisy usta- wowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do spełnienia wymogów niniejszej dyrektywy nie później niż do dnia 1 stycz- nia 1993 r. Państwa Członkowskie niezwłocznie informują o tym Komisję. W imieniu Rady W. MOLTERER Przewodniczący


title: Kommissionens forordning (EF) nr. 2697/98 af 14. december 1998 om fastsættelse af eksportrestitutionerne inden for oksekødssektoren

eurovoc_concepts:
beef
customs formalities
export refund
health certificate
third country
veterinary legislation

formats: pdf print

text: L 338/20 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 15. 12. 98 KOMMISSIONENS FORORDNING (EF) Nr. 2697/98 af 14. december 1998 om fastsættelse af eksportrestitutionerne inden for oksekødssektoren KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER HAR — KN-kode 0206, samt for visse andre produkter, tilberedte eller konserverede, med indhold af kød eller slagteaffald, der er nævnt i bilag I under KN-kode 1602 50 10; under henvisning til traktaten om oprettelse af Det Euro- pæiske Fællesskab, under henvisning til R(cid:134)dets forordning (EØF) nr. 805/68 af 27. juni 1968 om den fælles markedsordning for oksekød (1), senest ændret ved forordning (EF) nr. 1633/ 98 (2), særlig artikel 13, og ud fra følgende betragtninger: I henhold til artikel 13 i forordning (EØF) nr. 805/68 kan forskellen mellem verdensmarkedspriserne og priserne inden for Fællesskabet for de produkter, som er nævnt i artikel 1 i forordningen, udlignes ved en eksportrestitu- tion; betingelserne for ydelse af særlige eksportrestitutioner for visse former for oksekød og visse former for konserves blev fastsat ved Kommissionens forordning (EØF) nr. 32/ 82 (3), senest ændret ved forordning (EF) nr. 2326/97 (4), (EØF) nr. 1964/82 (5), senest ændret ved forordning (EF) nr. 2469/97 (6), og (EØF) nr. 2388/84 (7), senest ændret ved forordning (EØF) nr. 3661/92 (8); anvendelsen af disse regler og kriterier p(cid:134) den forventede markedssituation inden for oksekødssektoren fører til fastsættelse af restitutionen som nedenfor angivet; den nuværende markedssituation inden for Fællesskabet og afsætningsmulighederne, særlig i visse tredjelande, bevirker, at der bør ydes eksportrestitutioner dels for dyr af kvægrace til slagtning med en levende vægt p(cid:134) over 220 kg, men højst 300 kg, dels for voksne dyr af kvægrace med en levende vægt p(cid:134) mindst 300 kg; der bør ydes restitutioner ved eksport til visse bestemmel- seslande for visse former for fersk eller kølet kød, der er nævnt i bilag I under KN-kode 0201, for visse former for frosset kød, der er nævnt i bilag I under KN-kode 0202, og for visse former for slagteaffald anført i bilag I under (1) EFT L 148 af 28. 6. 1968, s. 24. (2) EFT L 210 af 28. 7. 1998, s. 17. (3) EFT L 4 af 8. 1. 1982, s. 11. (4) EFT L 323 af 26. 11. 1997, s. 1. (5) EFT L 212 af 21. 7. 1982, s. 48. (6) EFT L 341 af 12. 12. 1997, s. 8. (7) EFT L 221 af 18. 8. 1984, s. 28. (8) EFT L 370 af 19. 12. 1992, s. 16. da produkterne under produktkode 0201 20 90 700 og 0202 20 90 100, som anvendes i forbindelse med restituti- oner, har højst forskellige karakteristika, bør restitutionen kun udbetales for stykker, hvor vægten af ben ikke udgør over en tredjedel; for oksekød, udbenet, saltet og tørret, er der traditionelle handelsforbindelser med Schweiz; i det omfang, det er nødvendigt at opretholde denne handel, bør restitutionen fastsættes til et beløb, som dækker forskellen mellem priserne p(cid:134) det schweiziske marked og medlemsstaternes eksportpriser; der er mulighed for eksport af dette kød og af saltet og tørret kød til visse tredjelande i Afrika og Nær- og Mellemøsten; der bør tages hensyn til denne situation og fastsættes en restitution i overensstemmelse hermed; for visse andre produkter, tilberedte eller konserverede, med indhold af kød eller slagteaffald, der er nævnt i bilag I under KN-kode 1602 50 31 til 1602 50 80, kan Fælles- skabets deltagelse i den internationale handel opretholdes ved ydelse af en restitution, hvis beløb beregnes under hensyntagen til den restitution, som hidtil er blevet ydet til eksportører; for de øvrige produkter inden for oksekødssektoren bør der p(cid:134) grund af Fællesskabets ringe deltagelse i ver- denshandelen ikke fastsættes en restitution; nomenklaturen over eksportrestitutioner for landbrugs- produkter blev fastsat ved Kommissionens forordning (EØF) nr. 3846/87 (9), senest ændret ved forordning (EF) nr. 2580/98 (10); af hensyn til klarheden bør destinatio- nerne præciseres i et særskilt bilag; for at forenkle eksportformaliteterne for de erhvervsdri- vende bør restitutionsbeløbene for alle former for frosset kød tilpasses de beløb, der ydes for fersk eller kølet kød, bortset fra kød fra voksne handyr; (9) EFT L 366 af 24. 12. 1987, s. 1. (10) EFT L 322 af 1. 12. 1998, s. 31. 15. 12. 98 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 338/21 i visse tilfælde har erfaringen vist, at det ofte er vanskeligt at fastlægge mængden af andet kød i forhold til oksekød i tilberedninger og konserves henhørende under KN-kode 1602 50; produkter udelukkende af oksekød bør derfor udskilles, og der bør oprettes en ny position for blan- dinger af kød eller slagteaffald; for at forbedre kontrollen med andre produkter end kødblandinger eller blandinger af slagteaffald bør det fastsættes, at der for visse af disse produkter kun kan ydes restitution ved fremstilling i forbindelse med den ordning, der er omhandlet i artikel 4 i R(cid:134)dets forordning (EØF) nr. 565/80 af 4. marts 1980 om forudbetaling af eksportrestitutioner landbrugspro- dukter (1), ændret ved forordning (EØF) nr. 2026/83 (2); for for at undg(cid:134) misbrug ved udførsel af visse racerene avlsdyr bør der foretages en differentiering af restitutionen for hundyr efter dyrenes alder; der er muligheder for at eksportere andre kvier end slagt- ekvier til visse tredjelande, men for at undg(cid:134) misbrug bør der fastsættes kontrolkriterier, s(cid:134) det kan fastsl(cid:134)s, at det drejer sig om dyr p(cid:134) under 36 m(cid:134)neder; erfaringen har vist, at det, trods underopdelingen i den kombinerede nomenklatur for s(cid:134) vidt ang(cid:134)r tilberedninger og konserves, bortset fra tilberedninger og konserves, der ikke er kogt, henhørende under KN-kode 1602 50, er muligt at fjerne flere produkter henhørende under KN- kode 1602 50 31 fra restitutionsnomenklaturen og at tilpasse listen over produkter henhørende under KN- kode 1602 50 80; ifølge artikel 2 i R(cid:134)dets forordning (EF) nr. 1103/97 af 17. juni 1997 om visse bestemmelser vedrørende indførelsen af euroen (3) erstattes enhver henvisning i et retligt instru- ment til ecuen fra 1. januar 1999 af en henvisning til euroen i forholdet 1 EUR: 1 ECU; de i denne forordning fastsatte foranstaltninger er i over- ensstemmelse med udtalelse fra Forvaltningskomit(cid:130)en for Oksekød — UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: Artikel 1 Fortegnelsen over de produkter, ved hvis udførsel 1. den i artikel 13 i forordning (EØF) nr. 805/68 omhand- lede eksportrestitution ydes, samt restitutionsbeløbene fastsættes som angivet i bilag I til nærværende forordning. 2. Destinationerne er præciseret i bilag II til denne forordning. Artikel 2 Der udbetales kun restitution for produkter henhørende under kode 0102 90 59 9000 i restitutionsnomenklaturen ved eksport til tredjelande i zone 10 som nævnt i bilag II til denne forordning p(cid:134) betingelse af, at der ved afslut- forelægges toldformaliteterne ved eksport ningen af original og en kopi af veterinærcertifikatet, som er under- skrevet af en embedsdyrlæge, og som attesterer, at det rent faktisk drejer sig om kvier p(cid:134) under 36 m(cid:134)neder. Origi- nalen af certifikatet gives tilbage til eksportøren, og kopien, som toldmyndighederne har bekræftet er i over- ensstemmelse med originalen, vedlægges restitutionsan- søgningen. Artikel 3 Denne forordning træder i kraft den 17. december 1998. Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart medlemsstat. i hver Udfærdiget i Bruxelles, den 14. december 1998. P(cid:134) Kommissionens vegne Franz FISCHLER Medlem af Kommissionen (1) EFT L 62 af 7. 3. 1980, s. 5. (2) EFT L 199 af 22. 7. 1983, s. 12. (3) EFT L 162 af 19. 6. 1997, s. 1. L 338/22 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 15. 12. 98 til Kommissionens forordning af 14. december 1998 om fastsættelse af eksportrestitutio- nerne inden for oksekødssektoren BILAG I Produktkode Destination Restitutionsbeløb (7) Produktkode Destination Restitutionsbeløb (7) (ECU/100 kg) (ECU/100 kg) – Levende vægt – – Nettovægt – 0102 10 10 9120 0102 10 10 9130 0102 10 30 9120 0102 10 30 9130 0102 10 90 9120 0102 90 41 9100 0102 90 51 9000 0102 90 59 9000 0102 90 61 9000 0102 90 69 9000 0102 90 71 9000 0102 90 79 9000 0201 10 00 9110 (1) 0201 10 00 9120 0201 10 00 9130 (1) 0201 10 00 9140 0201 20 20 9110 (1) 01 02 03 04 01 02 03 04 01 02 02 03 04 02 03 04 10 02 03 04 02 03 04 02 03 04 02 03 04 02 03 04 02 03 04 02 03 04 02 03 04 02 03 04 0201 20 20 9120 0201 20 30 9110 (1) 0201 20 30 9120 0201 20 50 9110 (1) 0201 20 50 9120 0201 20 50 9130 (1) 0201 20 50 9140 0201 20 90 9700 0201 30 00 9050 0201 30 00 9100 (2) 0201 30 00 9120 (2) 0201 30 00 9150 (6) 0201 30 00 9190 (6) 63,00 24,50 16,50 8,50 63,00 24,50 16,50 8,50 63,00 60,50 24,50 16,50 8,50 24,50 16,50 8,50 60,50 (9) 24,50 16,50 8,50 24,50 16,50 8,50 60,50 39,50 20,00 60,50 39,50 20,00 – Nettovægt – 94,00 65,00 31,50 36,50 26,00 13,00 129,00 86,50 43,50 51,00 35,00 18,00 129,00 86,50 43,50 02 03 04 02 03 04 02 03 04 02 03 04 02 03 04 02 03 04 02 03 04 02 03 04 05 (4) 07 (4a) 02 03 04 06 08 09 03 04 06 08 09 03 04 06 02 03 04 06 51,00 35,00 18,00 94,00 65,00 31,50 36,50 26,00 13,00 163,00 109,00 54,00 65,00 44,50 22,00 94,00 65,00 31,50 36,50 26,00 13,00 36,50 26,00 13,00 53,00 53,00 227,50 156,00 78,50 201,00 125,50 116,50 86,00 43,00 110,00 33,00 30,00 26,00 13,50 29,50 51,00 33,50 16,00 41,00 15. 12. 98 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende (ECU/100 kg) L 338/23 (ECU/100 kg) Produktkode Destination Restitutionsbeløb (7) Produktkode Destination Restitutionsbeløb (7) – Nettovægt – – Nettovægt – 0202 10 00 9100 0202 10 00 9900 0202 20 10 9000 0202 20 30 9000 0202 20 50 9100 0202 20 50 9900 0202 20 90 9100 0202 30 90 9100 0202 30 90 9400 (6) 0202 30 90 9500 (6) 0206 10 95 9000 0206 29 91 9000 0210 20 90 9100 0210 20 90 9300 0210 20 90 9500 (3) 02 03 04 02 03 04 02 03 04 02 03 04 02 03 04 02 03 04 02 03 04 05 (4) 07 (4a) 08 09 03 04 06 02 03 04 06 02 03 04 06 02 03 04 06 02 04 02 02 36,50 26,00 13,00 51,00 35,00 18,00 51,00 35,00 18,00 36,50 26,00 13,00 65,00 44,50 22,00 36,50 26,00 13,00 36,50 26,00 13,00 53,00 53,00 33,00 30,00 26,00 13,50 29,50 51,00 33,50 16,00 41,00 51,00 33,50 16,00 41,00 51,00 33,50 16,00 41,00 42,50 25,50 53,00 53,00 1602 50 10 9120 1602 50 10 9140 1602 50 10 9160 1602 50 10 9170 1602 50 10 9190 1602 50 10 9240 1602 50 10 9260 1602 50 10 9280 1602 50 31 9125 1602 50 31 9135 1602 50 31 9195 1602 50 31 9325 1602 50 31 9335 1602 50 31 9395 1602 50 39 9125 1602 50 39 9135 1602 50 39 9195 1602 50 39 9325 1602 50 39 9335 1602 50 39 9395 1602 50 39 9425 1602 50 39 9435 1602 50 39 9495 1602 50 39 9505 1602 50 39 9525 1602 50 39 9535 1602 50 39 9595 02 03 04 02 03 04 02 03 04 02 03 04 02 03 04 02 03 04 02 03 04 02 03 04 01 01 01 01 01 01 01 01 01 01 01 01 01 01 01 01 01 01 01 59,00 (8) 47,00 (8) 47,00 (8) 52,50 (8) 41,50 (8) 41,50 (8) 41,50 (8) 33,50 (8) 33,50 (8) 28,00 (8) 22,00 (8) 22,00 (8) 28,00 22,00 22,00 — — — — — — — — — 100,00 (5) 38,00 (8) 18,50 89,00 (5) 33,50 (8) 18,50 100,00 (5) 38,00 (8) 18,50 89,00 (5) 33,50 (8) 18,50 38,00 (5) 22,00 (8) 16,00 16,00 38,00 (5) 22,00 (8) 16,00 L 338/24 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende (ECU/100 kg) 15. 12. 98 (ECU/100 kg) Produktkode Destination Restitutionsbeløb (7) Produktkode Destination Restitutionsbeløb (7) – Nettovægt – – Nettovægt – 1602 50 39 9615 1602 50 39 9625 1602 50 39 9705 1602 50 39 9805 1602 50 39 9905 1602 50 80 9135 1602 50 80 9195 1602 50 80 9335 1602 50 80 9395 1602 50 80 9435 01 01 01 01 01 01 01 01 01 01 16,00 7,50 — — — 33,50 (8) 16,00 30,00 (8) 16,00 22,00 (8) 1602 50 80 9495 1602 50 80 9505 1602 50 80 9515 1602 50 80 9535 1602 50 80 9595 1602 50 80 9615 1602 50 80 9625 1602 50 80 9705 1602 50 80 9805 1602 50 80 9905 01 01 01 01 01 01 01 01 01 01 16,00 16,00 7,50 22,00 (8) 16,00 16,00 7,50 — — — (1) Tarifering i denne underposition er betinget af fremlæggelse af den attest, der er anført i bilaget til Kommissionens ændrede forordning (EØF) nr. 32/82. (2) Tarifering i denne underposition er betinget af overholdelse af de betingelser, der er fastsat i Kommissionens ændrede forordning (EØF) nr. 1964/82. (3) Restitutionen for oksekød i saltlage ydes p(cid:134) grundlag af kødets nettovægt med fradrag af saltlagens vægt. (4) I overensstemmelse med Kommissionens ændrede forordning (EØF) nr. 2973/79 (EFT L 336 af 29. 12. 1979, s. 44). (4a) I overensstemmelse med Kommissionens ændrede forordning (EF) nr. 2051/96 (EFT L 274 af 26. 10. 1996, s. 18). (5) EFT L 221 af 19. 8. 1984, s. 28. (6) Indholdet af magert oksekød med undtagelse af fedt bestemmes efter analysemetoden i bilaget til Kommissionens forordning (EØF) nr. 2429/86 (EFT L 210 af 1. 8. 1986, s. 39). (7) I henhold til artikel 13, stk. 10, i den ændrede forordning (EØF) nr. 805/68 ydes der ingen restitutioner ved udførsel af produkter, der indføres fra tredjelande og genudføres til tredjelande. (8) Restitutionens ydelse er betinget af fremstilling i forbindelse med den ordning, der er omhandlet i artikel 4 i den ændrede forordning (EØF) nr. 565/80. (9) Udbetalingen af restitution er betinget af, at betingelserne i denne forordnings artikel 2 er overholdt. NB: Produktkoderne, herunder henvisninger til fodnoter, er fastsat i den ændrede forordning (EØF) nr. 3846/87. 15. 12. 98 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 338/25 BILAG II Zone 01: alle tredjelande Zone 02: zone 08 og 09 Zone 03 Zone 07 Zone 09 022 Ceuta, Melilla 024 Island 028 Norge 041 Færøerne 043 Andorra 044 Gibraltar 045 Vatikanstaten 053 Estland 054 Letland 055 Litauen 060 Polen 061 Tjekkiet 063 Slovakiet 064 Ungarn 066 Rumænien 068 Bulgarien 070 Albanien 091 Slovenien 092 Kroatien 093 Bosnien-Hercegovina Jugoslavien 094 Forbundsrepublikken 096 Den Tidligere Jugoslaviske Repu- blik Makedonien 109 Kommunerne Livigno og Campione d’Italia, øen Helgoland 406 Grønland 600 Cypern 950 Proviantering og bunkring (destinationer omhandlet i artikel 34 i Kommissionens forordning (EØF) nr. 3665/87 med ændringer) 039 Schweiz 400 USA Zone 04 Zone 05 Zone 06 809 Ny Caledonien 822 Fransk Polynesien 404 Canada Zone 08 046 Malta 052 Turkiet 072 Ukraine 073 Belarus 074 Moldova 075 Rusland 076 Georgien 077 Armenien 078 Aserbajdsjan 079 Kazakhstan 080 Turkmenistan 081 Usbekistan 082 Tadsjikistan 083 Kirgisistan 204 Marokko 208 Algeriet 212 Tunesien 216 Libyen 220 Egypten 604 Libanon 608 Syrien 612 Irak 616 Iran 624 Israel 625 Vestbredden og Gaza-striben 628 Jordan 632 Saudi-Arabien 636 Kuwait 640 Bahrein 644 Qatar 647 De Forenede Arabiske Emirater 649 Oman 653 Yemen 662 Pakistan 669 Sri Lanka 676 Myanmar (Burma) 680 Thailand 690 Vietnam 700 Indonesien 708 Philippinerne 720 Kina 724 Nordkorea 740 Hongkong Sierra Leone 224 Sudan 228 Mauretanien 232 Mali 236 Burkina Faso 240 Niger 244 Tchad 247 Kap Verde 248 Senegal 252 Gambia 257 Guinea-Bissau 260 Guinea 264 268 Liberia 272 C(cid:147)te d’Ivoire 276 Ghana 280 Togo 284 Benin 288 Nigeria 302 Cameroun 306 Den Centralafrikanske Republik 310 Ækvatorialguinea 311 314 Gabon 318 Congo-Brazzaville 322 Congo 324 Rwanda 328 Burundi 329 330 Angola 334 Etiopien 336 Eritrea 338 Djibouti 342 Somalia 350 Uganda 352 Tanzania 355 357 Britiske omr(cid:134)der S(cid:209)o Tom(cid:130) og Principe i Det St. Helena og tilhørende omr(cid:134)der Seychellerne og tilhørende omr(cid:134)der Indiske Ocean 366 Mozambique 373 Mauritius 375 Comorerne 377 Mayotte 378 Zambia 386 Malawi 388 395 Lesotho Sydafrika Zone 10 075 Rusland NB: Landene er defineret i Kommissionens forordning (EF) nr. 2317/97 (EFT L 321 af 22. 11. 1997, s. 19)


title: Rozhodnutie Rady zo 14. decembra 1998 o systéme poplatkov spoločenstva v krmivárskom sektore

eurovoc_concepts:
animal nutrition
overheads
tax
tax harmonisation
wage cost

text: 03/zv. 24 SK Úradný vestník Európskej únie 211 31998D0728 22. 12. 1998 ÚRADNÝ VESTNÍK EURÓPSKYCH SPOLOČENSTIEV L 346/51 ROZHODNUTIE RADY zo 14. decembra 1998 o systéme poplatkov spoločenstva v krmivárskom sektore (98/728/ES) RADA EURÓPSKEJ ÚNIE, keďže členským štátom sa má dať príležitosť stanoviť paušálne sumy poplatkov, aby nemuseli poskytovať dôkazy o skutočne vynaložených nákladoch v každom jednotlivom prípade; so zreteľom na Zmluvu o založení Európskeho spoločenstva, so zreteľom na smernicu Rady 70/524/EHS z 23. novembra 1970 týkajúcu sa doplnkových látok v krmivách, a najmä jej článok 6 (2) (1), keďže členské štáty majú poskytnutím potrebných informácií Komisii umožniť zmenu a doplnenie príloh, keď to bude pova- žovať za vhodné; keďže takéto zmeny majú byť uskutočnené prostredníctvom postupu stanoveného týmto rozhodnutím, aby sa nadviazala úzka spolupráca medzi členskými štátmi a Komi- siou v rámci Stáleho výboru pre krmivá, so zreteľom na smernicu Rady 95/69/ES z 22. decembra 1995, ktorá stanovuje podmienky a postup pre schvaľovanie a regis- tráciu niektorých podnikov a sprostredkovateľov pôsobiacich v krmivárskom sektore smernice 70/524/EHS, and 82/471/EHS, 74/63/EHS, a najmä jej článok 14 (2), a mení 79/373/EHS a dopĺňa so zreteľom na návrh Komisie (3), PRIJALA TOTO ROZHODNUTIE: keďže sa má na úrovni poplatkov za niektoré služby vo všetkých členských štátoch; spoločenstva ustanoviť vyberanie Článok 1 keďže poplatky budú účtované len za preskúmanie dokumen- tácie o špecifických doplnkových látkach; keďže majú byť v zozname uvedené príslušné skupiny doplnkových látok; Členské štáty zabezpečia, aby bol vyberaný poplatok za 1. náklady vynaložené členským štátom vo funkcii spravodajcu v súlade s článkami 4 a 6 (1) smernice 70/524/EHS za preskúmanie dokumentácie o doplnkových látkach uvedených v prílohe A tohto rozhodnutia. len keďže poplatky, ktoré sa majú vyberať, majú pokryť skutočnú mzdu, a administratívne náklady orgánu, ktorý služby vykonáva; keďže je vhodné sa majú stanoviť vyčerpávajúci zoznam nákladov, ktoré zohľadniť pre výpočet uvedených poplatkov; zabezpečenie sociálne (1) Ú. v. ES L 270, 14. 12. 1970, s. 1. Smernica naposledy zmenená Ú. v. ES L 346, 98/92/ES smernicou (pozri a doplnená 22. 12. 1998, s. 49). (2) Ú. v. ES L 332, 30. 12. 1995, s. 15. Smernica naposledy zmenená Ú. v. ES L 346, 98/92/ES smernicou (pozri a doplnená 22. 12. 1998, s. 49). (3) Ú. v. ES C 155, 20. 5. 1998, s. 29. Členské štáty zabezpečia, aby bol vyberaný poplatok za schvaľovaní niektorých podnikov smernice 2. náklady vynaložené pri a sprostredkovateľov 95/69/ES. s článkom 5 v súlade Pri výpočte poplatkov uvedených v odsekoch 1 a 2, 3. budú zohľadnené len náklady ustanovené v prílohe B. 212 SK Úradný vestník Európskej únie 03/zv. 24 Článok 2 Prílohy môžu byť zmenené a doplnené v súlade s postupom ustanoveným v článku 5. Článok 3 Priama, alebo nepriama náhrada poplatkov členskými štátmi v zmysle tohto rozhodnutia bude zakázaná. žitosti. Stanovisko bude vynesené väčšinou hlasov podľa článku 148 (2) zmluvy, ak ide o rozhodnutie, ktoré je Rada povinná prijať na návrh Komisie. Hlasy zástupcov členských štátov vo výbore budú vážené spôsobom ustanoveným v tomto článku. Predseda nebude hlasovať. 3. a) Komisia prijme zamýšľané opatrenia, ak budú v súlade so stanoviskom výboru. Avšak, uplatnenie paušálnych súm členským štátom pri posu- dzovaní za nepriamu náhradu. jednotlivých považované prípadov nebude Článok 4 Členské štáty vypracujú správy ustanovujúce vykonanie 1. pravidiel tohto rozhodnutia, špecifikujúc: — úroveň poplatkov, alebo paušálnych súm účtovaných v každom prípade podľa článku 1 (1) alebo (2), — metódu pre výpočet poplatkov vo vzťahu k faktorom uvedeným v prílohe B. Členské štáty odošlú svoje správy Komisii najneskôr do 14. de- cembra 2000. 2. Na základe správ vyžadovaných podľa odseku 1 Komisia predloží Rade najneskôr do 14. decembra 2002 celkovú tohto rozhodnutia a ak je to súhrnnú správu o zavádzaní vhodné, návrhy na ďalšiu harmonizáciu systémov poplatkov v krmivárskom sektore. Článok 5 Ak sa postupuje podľa ustanovení tohto článku, Komisii 1. bude pomáhať Stály výbor pre krmivá, ďalej len „výbor“. 2. Zástupca Komisie predloží výboru návrh opatrení, ktorý svoje stanovisko k návrhu má byť prijatý. Výbor doručí v lehote, ktorú môže predseda stanoviť podľa naliehavosti zále- alebo b) Ak zamýšľané opatrenia nie sú v súlade so stanoviskom výboru, stanoviska, Komisia bezodkladne predloží Rade návrh opatrení, ktorý má byť prijatý. Rada bude konať na základe kvalifi- kovanej väčšiny. chýbajúceho v prípade Ak po uplynutí troch mesiacov od dátumu, kedy jej bola záležitosť postúpená, Rada neprijme žiadne opatrenia, Komisia prijme navrhované opatrenia a ihneď ich uplatní, s výnimkou prípadu, kedy Rada rozhodne proti uvedeným opatreniam jednoduchou väčšinou. Článok 6 Toto rozhodnutie sa uplatní od 30. júna 2000. Článok 7 Toto rozhodnutie je adresované členským štátom. V Bruseli 14. decembra 1998 Za Radu predseda W. MOLTERER 03/zv. 24 SK Úradný vestník Európskej únie 213 Dokumentácia o doplnkových látkach, ktoré sú predmetom schválenia v spojení s osobou zodpovednou za ich uvedenie do obehu v súlade so smernicou 70/524/EHS. PRÍLOHA A PRÍLOHA B Výhradný zoznam nákladov, ktorý sa má zohľadniť pri výpočte poplatkov podľa článku 1 (1) a (2): Mzdové náklady — platy vrátane príplatkov tam, kde je to vhodné, dôchodkové (penzijné) náklady, poistné príspevky zamestnancov. Administratívne náklady — ubytovanie vrátane nájomného, vykurovania, osvetlenia a vody, nábytku, údržby, poistenia, úroku, amortizácie, — všeobecná réžia vrátane kancelárskeho vybavenia, kancelárskych potrieb, poštovného, tlače, telekomunikácií, školenia, predplatného periodík, — cestovné a súvisiace náklady. Technické náklady — súvisiace technické náklady (napr. laboratórne náklady, vzorkovanie), — poplatky za poradenstvo


title: Padomes Direktīva 98/93/EK (1998. gada 14. decembris), ar kuru groza Direktīvu 68/414/EEK, ar ko uzliek EEK dalībvalstīm par pienākumu glabāt jēlnaftas un/vai naftas produktu minimālus uzkrājumus

text: 68 LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 12/2. sēj. 31998L0093 31. 12. 1998. EIROPAS KOPIENU OFICIĀLAIS VĒSTNESIS L 358/100 PADOMES DIREKTĪVA 98/93/EK (1998. gada 14. decembris), ar kuru groza Direktīvu 68/414/EEK, ar ko uzliek EEK dalībvalstīm par pienākumu glabāt jēlnaftas un/vai naftas produktu minimālus uzkrājumus EIROPAS SAVIENĪBAS PADOME, ņemot vērā Eiropas Kopienas dibināšanas nolīgumu un jo īpaši tā 103. a panta 1. punktu, ņemot vērā Komisijas priekšlikumu (1), ņemot vērā Eiropas Parlamenta atzinumu (2), ņemot vērā Ekonomikas un sociālo lietu komitejas atzinumu (3), (1) (2) tā kā Padome pieņēmusi 1968. gada 20. decembra Direk- tīvu 68/414/EEK, ar ko Eiropas Ekonomikas kopienas dalībvalstīm uzliek par pienākumu glabāt jēlnaftas un/vai naftas produktu minimālus uzkrājumus (4); tā kā importētajai jēlnaftai un naftas produktiem joprojām ir nozīmīga loma Kopienas energoapgādē; tā kā jebkuras grūtības, pat īslaicīgas, kas samazina šo produktu krājumus vai būtiski palielina to cenu starptautiskajā tirgū, var izrai- sīt nopietnus traucējumus Kopienas saimnieciskā darbībā; tā kā Kopienai šādā gadījumā jāspēj novērst vai vismaz mazināt sekas; tā kā ir nepieciešams koriģēt Direktīvu 68/414/EEK, pielāgojot to Kopienas iekšējā tirgus realitā- tei un naftas tirgu attīstībai; uzkrājumu izveidošanu, kas jāveic naftas un naftas pro- duktu apgādes grūtību gadījumā Kopienā; tā kā dalībval- stīm ir līdzīgs pienākums saskaņā ar nolīgumu par Starp- tautisko enerģētikas programmu; (4) tā kā ir svarīgi paaugstināt naftas apgādes drošību; (5) tā kā ir vajadzīgs, lai naftas uzkrājumu organizēšana neskar iekšējā tirgus vienlaidus darbību; (6) (7) (8) tā kā šīs direktīvas noteikumi neietekmē Līguma pilnīgu piemērošanu, jo īpaši noteikumi, kas attiecas uz iekšējo tirgu un konkurenci; tā kā saskaņā ar subsidiaritātes principu un proporcionali- tātes principu, kā noteikts Līguma 3. b pantā, mērķi uztu- rēt augsta līmeņa naftas apgādes drošību Kopienā, lietojot uzticamus un pārskatāmus mehānismus, kas balstīti uz solidaritāti starp dalībvalstīm un tajā pašā laikā ir saskaņā ar iekšējā tirgus un konkurences noteikumiem, var adekvā- tāk veikt Kopienas līmenī; tā kā šī direktīva nepārsniedz šā mērķa sasniegšanai nepieciešamo; tā kā ir nepieciešams, lai uzkrājumi būtu dalībvalstu rīcībā, ja rodas sarežģījumi naftas apgādē; tā kā dalībvalstīm jābūt pilnvarotām un spējīgām kontrolēt uzkrājumu lietošanu tā, lai tās būtu nekavējoties pieejamas tām teritorijām, kurām visvairāk nepieciešama nafta; (3) tā kā Direktīvā 73/238/EEK (5) Padome ir pieņēmusi lēmumu par atbilstīgiem pasākumiem, tostarp par naftas (9) tā kā uzkrājumu uzturēšanas organizēšanai jānodrošina to izmantojamība un patērētāju piekļuve tiem; (1) OV C 160, 27. 5. 1998. , 18. lpp. (2) OV C 359, 23. 11. 1998. (3) Atzinums sniegts 1998. gada 10. – 11. septembrī (vēl nav publicēts (10) Oficiālajā Vēstnesī). (4) OV L 308, 23. 12. 1968. , 14. lpp. Pēdējie direktīvas grozījumi tika pie- ņemti ar Direktīvu 72/425/EEK (OV L 291, 28. 12. 1972. , 154. lpp. ). (5) OV L 228, 16. 8. 1973. , 1. lpp. tā kā uzkrājumu uzturēšanas organizēšanai jābūt caurre- dzamai, nodrošinot godīgu un nediskriminējošu uzkrāša- nas pienākuma sloga sadali; tā kā tādējādi dalībvalstis iein- teresētajām pusēm var darīt zināmu informāciju par naftas uzkrājumu uzturēšanas izmaksām; 12/2. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 69 (11) tā kā lai organizētu uzkrājumu uzturēšanu, dalībvalstis var pāriet uz sistēmu, kas balstīta uz organizāciju vai iestādi, kas glabā visus vai daļu uzkrājumu pienākumu veidojošos uzkrājumus; tā kā līdzsvars, ja tāds pastāv, būtu jāuztur pārstrādātājiem un citiem tirgus operatoriem; tā kā valdī- bas un rūpniecības sadarbība ir būtiska, lai darbotos efek- tīvs un uzticams uzkrājumu glabāšanas mehānisms; (17) tā kā būtu jānostiprina uzkrājumu administratīvā uzrau- dzība un jāizveido efektīvs mehānisms uzkrājumu kontro- lei un pārbaudei; tā kā ir nepieciešams sankciju režīms, lai šādu kontroli ieviestu; (12) tā kā iekšzemes ražošana pati dod ieguldījumu apgādes drošībā; tā kā naftas tirgus attīstība var attaisnot attiecīgas atkāpes no pienākuma uzglabāt naftas uzkrājumus dalīb- valstīm ar iekšēju naftas ražotni; tā kā saskaņā ar subsidi- aritātes principu dalībvalstis var atbrīvot uzņēmumus no pienākuma uzturēt uzkrājumus par daudzumu, kas nepār- sniedz produktu daudzumu, ko šie uzņēmumi ražo no iekšzemē iegūtas jēlnaftas; (13) tā kā būtu jāpieņem stratēģija, kuru jau pielieto Kopiena un dalībvalstis to starptautiskajās saistībās un līgumos; tā kā, pateicoties naftas patēriņa struktūras maiņai, starptautiskie aviācijas bunkuri ir kļuvuši par svarīgu šā patēriņa sastāv- daļu; (18) tā kā ar Direktīvu 72/425/EEK no 65 līdz 90 dienām paga- rināja pārskata periodu, kas minēts Direktīvas 68/414/EEK 1. panta pirmajā daļā, kā arī noteica nosacījumus šā paga- rinājuma ieviešanai; tā kā šī direktīva izziņo to direktīvu par novecojušu; tā kā Direktīvu 72/425/EEK līdz ar to būtu jāatceļ; (19) tā kā Padome regulāri jāinformē par situāciju attiecībā uz nodrošinājuma uzkrājumiem Kopienā, IR PIEŅĒMUSI ŠO DIREKTĪVU. 1. pants Direktīvu 68/414/EEK groza šādi. 1. Direktīvas 1. pantu aizstāj ar šo: (14) tā kā ir vajadzība pielāgot un vienkāršot Kopienas statisti- skās ziņošanas mehānismu attiecībā uz naftas uzkrāju- miem; “1. pants (15) tā kā naftas uzkrājumus principā var uzglabāt jebkurā Kopienas vietā un tādēļ būtu jāveicina uzkrājumu veido- šana ārpus valsts teritorijas; tā kā ir nepieciešams, lai lēmu- mus par uzkrājumu glabāšanu pieņemtu attiecīgās dalīb- valsts valdība saskaņā ar tās vajadzībām un apgādes nodrošinājuma apsvērumiem; tā kā gadījumā, ja uzkrājumi ir citas iestādes vai uzņēmuma rīcībā, nepieciešamas sīkāk izstrādātas normas, kas garantē pieeju un piekļūšanu uzkrājumiem naftas apgādes grūtību gadījumā; 1. Dalībvalstis pieņem tādus normatīvos un administratīvos aktus, kas ir nepieciešami, lai saskaņā ar 7. pantu Eiropas Kopienas robežās vienmēr uzturētu naftas produktu uzkrāju- mus katrai naftas produktu kategorijai, kas minēta 2. pantā, tādā daudzumā, kas atbilst 90 dienu vidējam iekšējam patēri- ņam iepriekšējā kalendārajā gadā, kā minēts 4. pantā. 2. To iekšējā patēriņa daļu, kuru veido naftas atvasinājumi, kurus ražo pašā attiecīgajā dalībvalstī, var samazināt augstā- kais līdz 25 % no minētā patēriņa. Par šāda samazinājuma rezultāta sadali starp dalībvalstīm lemj attiecīgā dalībvalsts. ” 2. Direktīvas 2. pantu svītro. (16) tā kā, lai nodrošinātu iekšējā tirgus veiksmīgu darbību, vēlams sekmēt dalībvalstu nolīgumu slēgšanu attiecībā uz minimālo uzkrājumu glabāšanu, lai tās veicinātu noliktavu telpu izmantošanu citās dalībvalstīs; tā kā attiecīgā dalīb- valsts var pieņemt lēmumu par šādu nolīgumu noslēgša- nu; 3. Pašreizējais 3. pants kļūst par 2. pantu un tiek papildināts ar šādu punktu: “Krājumi jūras kuģu bunkuros netiek ņemti vērā iekšējā patē- riņa aprēķinos. ” 70 LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 12/2. sēj. 4. Tiek pievienots šāds pants: “3. pants 1. Uzkrājumi, kas tiek uzglabāti saskaņā ar 1. pantu, ir pilnīgā dalībvalstu rīcībā, ja rodas grūtības ar naftas apgādi. Dalībval- stis nodrošina, ka tām ir juridiska vara šādos apstākļos kon- trolēt uzkrājumu izlietojumu. gada sākumā dalībvalstīm jāpārrēķina uzkrājumu uzturēšanas pienākums līdz katra gada 31. martam, kā arī jānodrošina, ka tās izpilda savu jauno pienākuma apjomu iespējami drīz, vēlākais līdz katra gada 31. jūlijam. Statistikas kopsavilkumā petrolejas tipa aviācijas degvielas uzkrājumi jānorāda atsevišķi kā II kategorijas produkts. ” Citā laikā dalībvalstis nodrošina uzkrājumu pieejamību un pie- kļūšanu tām; dalībvalstis izveido sistēmu, kas ļauj identificēt, uzskaitīt un kontrolēt uzkrājumus. “5. pants 6. Direktīvas 5. pantu aizstāj ar šo: 2. Dalībvalstis nodrošina, ka uzkrājumu uzturēšanas sistēmā valda godīgi un nediskriminējoši apstākļi. Izmaksu slogu, ko rada uzkrājumu uzturēšana saskaņā ar 1. pantu, identificē, pielietojot pārskatāmu sistēmu. Šajā kon- tekstā dalībvalstis var pieņemt pasākumus atbilstīgas informā- cijas iegūšanai attiecībā uz izmaksu slogu, kas radies no uzkrā- jumu uzturēšanas saskaņā ar 1. pantu, un darīt šādu informāciju zināmu ieinteresētajām pusēm. Uzkrājumi, kuri jāuzglabā saskaņā ar 1. pantu, var tikt glabāti jēlnaftas vai starpproduktu veidā, kā arī galaproduktu veidā. Uzkrājumu statistiskajā kopsavilkumā, kas minēts 4. pantā, galaproduktus uzrāda pēc to faktiskās tonnāžas; jēlnaftu un starpproduktus uzrāda: — proporcionāli daudzumam katrai produktu kategorijai, kas iegūti iepriekšējā kalendārajā gadā no attiecīgās valsts pār- strādes uzņēmumiem vai 3. Lai izpildītu 1. un 2. punkta prasības, dalībvalstis var pie- ņemt lēmumu izveidot uzkrājumu uzturēšanas iestādi, kas ir atbildīga par visu uzkrājumu vai tā daļas glabāšanu. — balstoties uz tekošā gada attiecīgās valsts pārstrādes uzņē- mumu ražošanas programmām vai Divas vai vairākas dalībvalstis var pieņemt lēmumu izveidot apvienoto uzkrājumu uzglabāšanas iestādi. Šādā gadījumā tās ir kopīgi atbildīgas par pienākumiem, kas izriet no šīs direktī- vas. ” 5. Direktīvas 4. pantu aizstāj ar šādu: “4. pants — balstoties uz attiecību starp kopējo daudzumu, kas sara- iepriekšējā kalendārajā gadā, žots attiecīgajā dalībvalstī tiem produktiem, ko ietver uzkrājumu uzglabāšanas pie- nākums, un tajā gadā patērēto jēlnaftu; minētais attiecas uz ne vairāk kā 40 % no kopējā pienākuma pirmajai un otra- jai kategorijai (benzīns un gāzeļļas), un ne vairāk kā 50 % trešajai kategorijai (degvieleļļa, mazuts). Maisījuma elementus, kas paredzēti pārstrādei galaproduktos, kas minēti 2. pantā, var aizvietot ar produktiem, kam tie ir paredzēti. ”¥ Dalībvalstis iesniedz Komisijai statistikas kopsavilkumu, kurā uzrādīti esošie uzkrājumi katra mēneša beigās un kuru sastāda saskaņā ar 5. un 6. pantu, kā arī norāda, cik vidējā patēriņa dienām iepriekšējā kalendārajā gadā uzkrājumi atbilst. Šis kopsavilkums jāiesniedz līdz otrā mēneša 25. dienai pēc mēneša, par kuru jāziņo. 7. Direktīvas 6. pantu groza šādi: a) 1. punktu aizstāj ar šādu: Dalībvalsts uzkrājumu uzturēšanas pienākums balstās uz iekšējo patēriņu iepriekšējā kalendārajā gada. Katra kalendārā “1. Aprēķinot minimālo līmeni uzkrājumiem, kas minēti 1. pantā, kopsavilkumā tiek ņemti vērā tikai tie apjomi, kas glabājami saskaņā ar 3. panta 1. punktu. ”; 12/2. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 71 b) 2. punktu aizstāj ar šādu: — parasti tiem jābūt beztermiņa līgumiem, “2. Šīs direktīvas piemērošanas nolūkā saskaņā ar starp- valdību nolīgumu uzkrājumu var izveidot dalībvalsts teri- torijā tāda uzņēmuma vai iestādes/vienības interesēs, kas reģistrēta citā dalībvalstī. Attiecīgās dalībvalsts valdība izlemj, vai daļa uzkrājumu tiks glabāta ārpus valsts terito- rijas. — ja ir paredzēta vienpusēja līguma laušana, tie nosaka, ka pēdējā nav spēkā apgādes krīzes laikā un ka jebkurā gadījumā Komisija saņem iepriekšēju informāciju par jebkādu līguma laušanu. Tādos gadījumos dalībvalsts, kuras teritorijā uzkrājumi tiek glabāti saskaņā ar šādu nolīgumu, nedrīkst iebilst pret šo uzkrājumu pārvešanu uz otru dalībvalsti, kuras interesēs šie uzkrājumi tiek glabāti saskaņā ar nolīgumu; tā pār- bauda uzkrājumus nolīgumā noteiktajā kārtībā, bet neie- kļauj tās statistikas kopsavilkumā. Dalībvalsts, kuras inte- resēs šie uzkrājumi tiek glabāti, var tos iekļaut savā statistikas kopsavilkumā. Šādos gadījumos kopā ar statistikas kopsavilkumu, kas minēts 4. pantā, katra dalībvalsts nosūta Komisijai ziņo- jumu par uzkrājumiem, kas tiek glabāti tās teritorijā citas dalībvalsts interesēs, kā arī par uzkrājumiem, kas tiek gla- bāti citās dalībvalstīs attiecīgās valsts interesēs. Abos gadī- jumos ziņojumā jānorāda glabāšanas vieta un/vai uzņē- mums, kas tās glabā, uzkrājumu daudzums un produktu kategorijas — vai jēlnafta. Pirmajā daļā minēto nolīgumu projektus nosūta uz Komi- siju, kas savus komentārus var darīt zināmus attiecīgajām valdībām. Par noslēgtajiem līgumiem tiek informēta Komi- sija, kas tos dara zināmus pārējām dalībvalstīm. Līgumi atbilst šādiem nosacījumiem: — tiem jāattiecas uz jēlnaftu un uz visiem naftas produk- tiem, uz kuriem attiecas šī direktīva, Ja uzkrājumi, kas izveidoti saskaņā ar šādiem līgumiem, nepieder uzņēmumam vai iestādei/vienībai, kam ir pienā- ir šā uzņēmuma vai kums glabāt uzkrājumus, bet iestādes/vienības, vai cita uzņēmuma vai iestādes/vienības rīcībā, ievēro šādus noteikumus: — ieguvējam uzņēmumam vai iestādei/vienībai jābūt līgu- miskām tiesībām iegūt šos uzkrājumus visā līguma lai- kā; par šādas iegūšanas cenas noteikšanas metodi jāvie- nojas iesaistītajām pusēm, — šāda līguma minimālais termiņš ir 90 dienas, — jānorāda glabāšanas vieta un/vai uzņēmumi, kas glabā uzkrājumus ieguvēja uzņēmuma vai iestādes/vienības rīcībā, kā arī daudzums un produktu kategorija vai jēl- nafta, — uzņēmumam un iestādei/vienībai, kas glabā uzkrāju- mus ieguvēja uzņēmuma vai iestādes/vienības rīcībā, jāgarantē ieguvēja uzņēmuma vai iestādes/faktiska pie- ejamība uzkrājumiem nepārtraukti visā līguma laikā, — uzņēmumam vai iestādei/vienībai, kas glabā uzkrāju- mus ieguvēja uzņēmuma vai iestādes/vienības rīcībā, jābūt tādiem, kas ir pakļauti tās dalībvalsts jurisdikci- jai, kuras teritorijā uzkrājumi atrodas, ciktāl tas attie- cas uz dalībvalsts juridisko varu kontrolēt un pārbau- dīt uzkrājumu esamību. ”; — tiem jānosaka uzkrājumu uzturēšanas apstākļi un sis- tēma, lai nodrošinātu šo uzkrājumu kontroli un pieeja- mību, c) 3. punkta otro daļu aizstāj ar šādu: — tiem jānosaka uzkrājumu pārbaužu un identificēšanas inter alia, metodes pārbaužu veikšanai un kārtība, sadarbībai, “Tādēļ turpmākais jo īpaši ir izslēgts no statistikas kopsa- vilkuma: iekšzemes jēlnafta, kas vēl nav iegūta; krājumi, kas paredzēti jūras kuģu bunkuriem; krājumi tiešā tranzī- tā, izņemot uzkrājumus, kas minēti 2. punktā; krājumi 72 LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 12/2. sēj. naftas vados, ceļa cisternās un dzelzceļa cisternās, mazum- tirdzniecības krātuvēs un krātuvēs, kuras pārvalda mazi patērētāji. Tāpat kopsavilkumā netiek iekļauti uzkrājumi, kurus uzglabā bruņotie spēki, kā arī tie, kurus glabā naftas uzņēmumi bruņoto spēku vajadzībām. ” 8. Iestarpina šādu pantu: “6. a pants Dalībvalstis pieņem visus nepieciešamos noteikumus un veic nepieciešamos pasākumus, lai nodrošinātu uzkrājumu kontroli un uzraudzību. Tās ievieš mehānismus uzkrājumu pārbaudei saskaņā ar šīs direktīvas noteikumiem. ” 9. Iestarpina šādu pantu: “6. b pants Dalībvalstis nosaka soda mērus, ko piemēro to attiecīgās valsts tiesību aktu pārkāpumu gadījumos, kas pieņemti, ievērojot šo direktīvu, kā arī pieņem visus pasākumus, kas nepieciešami, lai nodrošinātu šo noteikumu ieviešanu. Šie soda mēri ir efektīvi, proporcionāli un pārliecinoši. ” 2. Kad dalībvalstis paredz šos pasākumus, tajos ietver atsauci uz šo direktīvu vai arī šādu atsauci pievieno tās oficiālajai publikāci- jai. Dalībvalstis nosaka metodes, kā izdarīt šādas atsauces. 4. pants Savu īpatnību dēļ Grieķijai tiek piešķirts neatjaunojams trīs gadu papildu laikposms, lai ieviestu šīs direktīvas noteikumus, kas saistīti ar bunkuru krājumu starptautiskajai aviācijai iekļaušanu iekšējā patēriņā. 5. pants Komisija regulāri iesniedz Padomei ziņojumu par situāciju attiecībā uz uzkrājumiem Kopienā, vajadzības gadījumā iekļaujot saskaņošanas nepieciešamību, lai nodrošinātu efektīvu uzkrājumu kontroli un pārraudzību. Pirmais ziņojums jāiesniedz Padomei otrajā gadā pēc datuma, kas minēts 3. panta 1. punktā. 6. pants Šī direktīva stājas spēkā tās publicēšanas dienā Eiropas Kopienu Oficiālajā Vēstnesī. 2. pants Direktīva 72/425/EEK tiek atcelta, 31. decembri. sākot ar 1999. gada Šī direktīva ir adresēta dalībvalstīm. 7. pants 3. pants Briselē, 1998. gada 14. decembrī 1. Dalībvalstīs stājas spēkā normatīvie un administratīvie akti, kas vajadzīgi, lai izpildītu šīs direktīvas prasības līdz 2000. gada 1. jan- vārim. Dalībvalstis par to tūlīt informē Komisiju. Padomes vārdā — priekšsēdētājs W. MOLTERER


title: Verordnung (EG) Nr. 2693/98 der Kommission vom 14. Dezember 1998 zur Eröffnung der Möglichkeit des Abschlusses von Verträgen für die langfristige private Lagerhaltung von Tafelwein, Traubenmost, konzentriertem Traubenmost und konzentriertem rektifizierten Traubenmost für das Wirtschaftsjahr 1998/1999

eurovoc_concepts:
contract
fruit product
marketing year
private stock
product quality
table wine

text: L 338/8 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 15. 12. 98 VERORDNUNG (EG) Nr. 2693/98 DER KOMMISSION vom 14. Dezember 1998 zur Eröffnung der Möglichkeit des Abschlusses von Verträgen für die langfristige private Lagerhaltung von Tafelwein, Traubenmost, konzentriertem Traubenmost und konzentriertem rektifizierten Traubenmost für das Wirtschaftsjahr 1998/ 1999 DIE KOMMISSION DER EUROPÄISCHEN GEMEINSCHAFTEN (cid:190) HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN: gestützt auf den Vertrag zur Gründung der Europäischen Gemeinschaft, Artikel 1 gestützt auf die Verordnung (EWG) Nr. 822/87 des Rates vom 16. März 1987 über die gemeinsame Marktorgani- sation für Wein (1), zuletzt geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 1627/98 (2), insbesondere auf Artikel 32 Absatz 5 und Artikel 83, in Erwägung nachstehender Gründe: Nach der für das Wirtschaftsjahr 1998/99 erstellten Vorbilanz steht zu Beginn des Wirtschaftsjahres Tafelwein für mehr als einen normalen Viermonatsverbrauch zur Verfügung. Die Bedingungen für die Eröffnung der Möglichkeit, Verträge für die langfristige Lagerhaltung im Sinne von Artikel 32 Absatz 4 der Verordnung (EWG) Nr. 822/87 abzuschließen, sind also erfüllt. Der genannten Vorbilanz ist zu entnehmen, daß bei allen Tafelweinarten und dem Tafelwein, der mit diesen Arten in einem engen wirtschaftlichen Zusammenhang steht, (cid:154)berschüsse bestehen. Für diese Tafelweinarten ist deshalb der Abschluß langfristiger Verträge zu ermögli- chen. Aus dem gleichen Grund sollte diese Möglichkeit auch für Traubenmost, konzentrierten Traubenmost und konzentrierten eröffnet werden. Traubenmost rektifizierten der für Traubenmost und konzentrierten Auf dem Markt Traubenmost, von Traubensaft zur Bereitung bestimmt ist, ergeben sich Veränderungen. Zur Begünsti- gung der Verwendung der Rebenerzeugnisse für andere Zwecke als die Weinbereitung sollte Traubenmost und konzentrierter Traubenmost, der gemäß der Verordnung (EWG) Nr. 1059/83 der Kommission (3), zuletzt geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 1262/96 (4), vertraglich gebunden und zur Bereitung von Traubensaft bestimmt ist, ab dem fünften Monat der Vertragslaufzeit auf Antrag des Erzeugers bei der Interventionsstelle vermarktet werden dürfen. Diese Möglichkeit sollte auch zur Förde- rung der Ausfuhr der genannten Erzeugnisse geschaffen werden. Die in dieser Verordnung vorgesehenen Maßnahmen entsprechen der Stellungnahme des Verwaltungsaus- schusses für Wein — (1) ABl. L 84 vom 27. 3. 1987, S. 1. (2) ABl. L 210 vom 28. 7. 1998, S. 8. (3) ABl. L 116 vom 30. 4. 1983, S. 77. (4) ABl. L 163 vom 2. 7. 1996, S. 18. Gemäß der Verordnung (EWG) Nr. 1059/83 wird im Zeitraum vom 16. Dezember 1998 bis 15. Februar 1999 die Möglichkeit eröffnet, langfristige private Lagerverträge abzuschließen für — Tafelweine, sofern sie den in Artikel 6 Absatz 3 der genannten Verordnung festgelegten Bedingungen entsprechen; — Traubenmost, konzentrierten Traubenmost und konzentrierten rektifizierten Traubenmost. Artikel 2 Die qualitativen Mindestanforderungen, denen der Tafel- wein entsprechen muß, für den Lagerverträge abge- schlossen werden können, sind im Anhang zu dieser Verordnung festgelegt. Abweichend von Artikel 6 Absatz 3 der Verordnung (EWG) Nr. 1059/83 dürfen Weine aus Portugal einen Restzuckergehalt von höchstens 4 Gramm pro Liter enthalten. Artikel 3 Erzeuger, die innerhalb der Grenzen gemäß Artikel 5 Absatz 1 erster Unterabsatz der Verordnung (EWG) Nr. 1059/83 langfristige Lagerhaltungsverträge für Tafelwein abschließen wollen, Interventionsstelle bei Beantragung des Vertragsabschlusses die Gesamtmenge Tafelwein mit, die sie im laufenden Wirtschaftsjahr erzeugt haben. teilen der Zu diesem Zweck legen sie eine Abschrift der Erzeu- gungsmeldung(en) gemäß Artikel 3 der Verordnung (EWG) Nr. 1294/96 der Kommission (5) vor. Artikel 4 (1) Erzeuger, die keinen Vorschuß gemäß Artikel 14 Absatz 2 der Verordnung (EWG) Nr. 1059/83 beantragt haben, dürfen im Wirtschaftsjahr 1998/99 ab Beginn des fünften Lagerhaltungsmonats Traubenmost und konzen- trierten Traubenmost ausführen oder zu Traubensaft verarbeiten. (5) ABl. L 166 vom 5. 7. 1996, S. 14. 15. 12. 98 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften L 338/9 (2) Die betreffenden Erzeuger unterrichten gegebenenfalls die Interventionsstelle gemäß Artikel 1a der Verordnung (EWG) Nr. 1059/83. Die Interventionsstelle gewährleistet, daß die genannten Erzeugnisse für die angemeldeten Zwecke verwendet werden. Diese Verordnung tritt am Tag ihrer Veröffentlichung im Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften in Kraft. Artikel 5 Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitgliedstaat. Brüssel, den 14. Dezember 1998 Für die Kommission Franz FISCHLER Mitglied der Kommission ANHANG QUALITATIVE MINDESTANFORDERUNGEN AN DEN TAFELWEIN I. Weißweine a) Vorhandener Mindestalkoholgehalt: 10,5 % vol b) Höchstgehalt an flüchtiger Säure: 9 Milliäquivalente je Liter c) Schwefeldioxidhöchstgehalt: 155 mg je Liter II. Rotweine a) Vorhandener Mindestalkoholgehalt: 10,5 % vol b) Höchstgehalt an flüchtiger Säure: 11 Milliäquivalente je Liter c) Schwefeldioxidhöchstgehalt: 115 mg je Liter Roséweine müssen den vorgenannten, für Rotweine vorgesehenen Bedingungen entsprechen, abge- sehen von den Höchstgrenzen für schweflige Säure; der Höchstgehalt an schwefliger Säure ist der für Weißweine geltende Höchstgehalt. Für Tafelweine der Arten R III, A II und A III gelten jedoch die Bedingungen unter den Buchstaben a) und c) nicht