title: Kommissionens förordning (EG) nr 2786/98 av den 22 december 1998 om ändring av giltighetstiden för de godkännanden av tillsatser som avses i artikel 9 i.1 i rådets direktiv 70/524/EEG

text: 23. 12. 98 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 347/25 KOMMISSIONENS F(cid:153)RORDNING (EG) nr 2786/98 av den 22 december 1998 om (cid:132)ndring av giltighetstiden f(cid:148)r de godk(cid:132)nnanden av tillsatser som avses i artikel 9 i. 1 i r(cid:134)dets direktiv 70/524/EEG EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION HAR ANTAGIT DENNA F(cid:153)RORDNING med beaktande av F(cid:148)rdraget om uppr(cid:132)ttandet av Euro- peiska gemenskapen, med beaktande av r(cid:134)dets direktiv 70/524/EEG av den 23 november 1970 om fodertillsatser (1), senast (cid:132)ndrad genom kommissionens f(cid:148)rordning (EG) nr 2785/98 (2), s(cid:132)rskilt artiklarna 9 j och 3, och av f(cid:148)ljande sk(cid:132)l: Enligt best(cid:132)mmelserna i direktiv 70/524/EEG kan nya tillsatser eller nya anv(cid:132)ndningar av tillsatser till(cid:134)tas mot bakgrund av den vetenskapliga och tekniska utvecklingen. Ett prelimin(cid:132)rt godk(cid:132)nnande av en ny tillsats eller ett nytt anv(cid:132)ndningsomr(cid:134)de f(cid:134)r ges f(cid:148)r fem (cid:134)r om den halt som till(cid:134)ts i fodret inte medf(cid:148)r n(cid:134)gon fara f(cid:148)r m(cid:132)nniskors eller djurs h(cid:132)lsa eller f(cid:148)r milj(cid:148)n och inte (cid:132)r till skada f(cid:148)r konsumenterna genom att animalieprodukternas egen- skaper f(cid:148)r(cid:132)ndras, s(cid:134)vida tillsatsen kan kontrolleras i fodret och om det med beaktande av tillg(cid:132)ngliga resultat kan antas att foder, har en gynnsam inverkan p(cid:134) fodret eller p(cid:134) husdjursproduk- tionen. tillsatsen, n(cid:132)r den anv(cid:132)nds i Unders(cid:148)kningen av de olika tillsatser som avses i artikel 9 i. 1 i direktiv 70/524/EEG, som f(cid:148)rts (cid:148)ver till kapitel III i bilaga B till det direktivet, och som prelimin(cid:132)rt kan godk(cid:132)nnas p(cid:134) nationell niv(cid:134) och med den 30 november 1998 har inte avslutats. D(cid:132)rf(cid:148)r b(cid:148)r giltig- hetstiden f(cid:148)r godk(cid:132)nnandena f(cid:148)r dessa (cid:132)mnen f(cid:148)rl(cid:132)ngas med en fastst(cid:132)lld period. till Kommissionen har r(cid:134)dfr(cid:134)gat Vetenskapliga foderkom- mitt(cid:130)n n(cid:132)r det g(cid:132)ller de tillst(cid:134)nd f(cid:148)r antibiotika och koccidiostatika som ges i bilagan till denna f(cid:148)rordning. Kommitt(cid:130)n har avgivit ett yttrande om hur effektiva, s(cid:132)kra och kontrollerbara dessa substanser (cid:132)r. De (cid:134)tg(cid:132)rder som f(cid:148)reskrivs i denna f(cid:148)rordning (cid:132)r f(cid:148)renliga med yttrandet fr(cid:134)n St(cid:132)ndiga foderkommitt(cid:130)n. H(cid:142)RIGENOM F(cid:153)RESKRIVS F(cid:153)LJANDE. Artikel 1 Kapitel III i bilaga B till direktiv 70/524/EEG skall (cid:132)ndras i enlighet med bilagan till denna f(cid:148)rordning. Artikel 2 Denna f(cid:148)rordning tr(cid:132)der i kraft den tredje dagen efter det att den har offentliggjorts i Europeiska gemenskapernas officiella tidning. Den skall till(cid:132)mpas fr(cid:134)n och med den 1 december 1998. Denna f(cid:148)rordning (cid:132)r till alla delar bindande och direkt till(cid:132)mplig i alla medlemsstater. Utf(cid:132)rdad i Bryssel den 22 december 1998. P(cid:134) kommissionens v(cid:132)gnar Franz FISCHLER Ledamot av kommissionen (1) EGT L 270, 14. 12. 1970, s. 1. (2) Se sida 21 i denna tidning. Kapitel III i bilaga B till direktiv 70/524/EEG (cid:132)ndras enligt f(cid:148)ljande: F(cid:148)rteckning (cid:148)ver tillsatser som knyts till n(cid:134)gon som (cid:132)r ansvarig f(cid:148)r avyttringen och vilka har tagits upp i bilaga II f(cid:148)re den 1 april 1998 BILAGA Tillsats Kemisk formel, beskrivning Djurart eller djurkategori L(cid:132)gsta inneh(cid:134)ll H(cid:148)gsta inneh(cid:134)ll Maximi(cid:134)lder (cid:153)vriga best(cid:132)mmelser Slaktkyckling — Svin Kalkoner 6 m(cid:134)nader — mg/kg helfoder 5 5 5 50 50 10 — — — A. Antibiotika Registre- rings- nummer Namn p(cid:134) den som (cid:132)r ansvarig f(cid:148)r avyttringen (1) ”31 33 Zinkbacitracin Avilamycin 17 16 66 O H SZn C N 103 (Antibiotika av polypep- tider med 12 (cid:133) 20 % zinkinneh(cid:134)ll) O 31. 32 57. 62 82. 90 H Cl C 1. 2 (oligosackaridblandning av ortosomycingruppen fram- st(cid:132)lld av Streptomyces viri- NRRL dochromogenes, 2860) Sammans(cid:132)ttning: — Avilamycin A: l(cid:132)gst 60 % — Avilamycin B: h(cid:148)gst 18 % — Avilamycin A+B: l(cid:132)gst 70 % — (cid:153)vriga avilamyciner: h(cid:148)gst 6 % Tillst(cid:134)ndet g(cid:132)ller till 17. 7. 1999 (2) 17. 7. 1999 (2) 30. 9. 1999 (3)” L 3 4 7 / 2 6 S V E u r o p e i s k a g e m e n s k a p e r n a s o f f i c i e l l a t i d n i n g 2 3. 1 2. 9 8 B. Koccidiostatika och andra medicinskt verksamma substanser Registre- rings- nummer Namn p(cid:134) den som (cid:132)r ansvarig f(cid:148)r avyttringen (1) Tillsats Kemisk formel, beskrivning Djurart eller djurkategori Maximi(cid:134)lder L(cid:132)gsta inneh(cid:134)ll H(cid:148)gst inneh(cid:134)ll mg/kg helfoder (cid:153)vriga best(cid:132)mmelser Tillst(cid:134)ndet g(cid:132)ller till ”26 Salinomycin natrium 42 11 69 O H Na C (natriumsalt av monokar- boxylsyrapolyeter framst(cid:132)llt av Streptomyces albus) Kaniner produktion f(cid:148)r k(cid:148)tt- — 20 25 F(cid:134)r ej anv(cid:132)ndas de sista fem dagarna f(cid:148)re slakt 30. 9. 1999 (4) Inneh(cid:134)ll elaiofylin: mindre (cid:132)n 42 mg/kg salinomycin natrium Inneh(cid:134)ll 17-epi-20-desoxi- salinomycin: mindre (cid:132)n 40 g/kg salinomycin natrium Kycklingar avsedda till v(cid:132)rph(cid:148)ns Ange i bruksanvisningen: — ”Farligt f(cid:148)r h(cid:132)stdjur” — ”Detta foder inneh(cid:134)ller en jonofor. Det kan att vara ol(cid:132)mpligt samtidigt anv(cid:132)nda vissa medicinskt verk- samma substanser (t. ex. tiamulin)” 12 veckor 30 50 Ange i bruksanvisningen: 30. 9. 1999 (5) — ”Farligt f(cid:148)r h(cid:132)stdjur” — ”Detta foder inneh(cid:134)ller en jonofor. Det kan att vara ol(cid:132)mpligt samtidigt anv(cid:132)nda vissa medicinskt verk- samma substanser (t. ex. tiamulin)” 2 3. 1 2. 9 8 S V E u r o p e i s k a g e m e n s k a p e r n a s o f f i c i e l l a t i d n i n g L 3 4 7 / 2 7 Registre- rings- nummer Namn p(cid:134) den som (cid:132)r ansvarig f(cid:148)r avyttringen (1) Tillsats Kemisk formel, beskrivning Djurart eller djurkategori Maximi(cid:134)lder 27 28 Diclazuril Maduramicin ammonium Kalkoner 12 veckor Kycklingar avsedda till v(cid:132)rph(cid:148)ns 16 veckor Kalkoner 16 veckor 2,6 dikloro-alfa-(4-klor- fenyl)-4-[4,5-dihydro- 3,5-dioxo-1,2,4-triazin- 2(3H)-yl]benzen-acetonitril 83 47 17 O H N C (ammoniumsalt av mono- karboxylsyrapolyeter fram- st(cid:132)llt av Actinomadura yumaensis) L(cid:132)gsta inneh(cid:134)ll H(cid:148)gst inneh(cid:134)ll mg/kg helfoder 1 1 5 1 1 5 (cid:153)vriga best(cid:132)mmelser Tillst(cid:134)ndet g(cid:132)ller till F(cid:134)r ej anv(cid:132)ndas de sista fem dagarna f(cid:148)re slakt 30. 9. 1999 (4) — 30. 9. 1999 (3) 30. 9. 1999 (5)” F(cid:134)r ej anv(cid:132)ndas de sista fem dagarna f(cid:148)re slakt Ange i bruksanvisningen: — ”Farligt f(cid:148)r h(cid:132)stdjur” — ”Detta foder inneh(cid:134)ller en jonofor. Det kan att vara ol(cid:132)mpligt samtidigt anv(cid:132)nda vissa medicinskt verk- samma substanser (t. ex. tiamulin)” C. Tillv(cid:132)xtbefr(cid:132)mjande medel Namn p(cid:134) den som (cid:132)r ansvarig f(cid:148)r avyttringen (1) Registre- rings- nummer ”— Tillsats Kemisk formel, beskrivning Djurart eller djurkategori L(cid:132)gsta inneh(cid:134)ll H(cid:148)gsta inneh(cid:134)ll Maximi(cid:134)lder (cid:153)vriga best(cid:132)mmelser mg/kg helfoder Tillst(cid:134)ndet g(cid:132)ller till — — — — — — — —” (1) Godk(cid:132)nnande som knyts till den som (cid:132)r ansvarig, vilket b(cid:148)rjar g(cid:132)lla den 1 oktober 1999. (2) Det f(cid:148)rsta tillst(cid:134)ndet gavs den 18 juli 1994, kommissionens direktiv 94/41/EG, (3) Det f(cid:148)rsta tillst(cid:134)ndet gavs den 15 december 1997, kommissionens direktiv 97/72/EG, (4) Det f(cid:148)rsta tillst(cid:134)ndet gavs den 21 februari 1996, kommissionens direktiv 96/7/EG, (5) Det f(cid:148)rsta tillst(cid:134)ndet gavs den 14 oktober 1996, kommissionens direktiv 96/66/EG, (EGT L 209, 12. 8. 1994, s. 18). (EGT L 351, 23. 12. 1997, s. 55). (EGT L 51, 1. 3. 1996, s. 45). (EGT L 272 25. 10. 1996, s. 32). L 3 4 7 / 2 8 S V E u r o p e i s k a g e m e n s k a p e r n a s o f f i c i e l l a t i d n i n g 2 3. 1 2. 9 8


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL nr. 3821/98 af Concepció FERRER Litauens tiltrædelse af Den Europæiske Union

eurovoc_concepts:
European Commission
Lithuania
accession to the European Union
report

formats: html pdf print

text: C 325/30 De Europæiske Fællesskabers Tidende DA 12. 11. 1999 Oversigt over socialfondens programmer i Catalonien (1994-1999): Program 940230ES2 Pluriregional (1994/96) 940233ES2 Mål 2 (1994/96) 970230ES2 Pluriregional (1997/99) 970233ES2 Mål 2 (1997/99) Euro 8. 982. 160 107. 413. 794 17. 995. 283 129. 271. 000 940311ES3 Pluriregional Instituto Nacional de Empleo (INEM) 256. 415. 540 I alt mål 2 263. 662. 237 940312ES3 Pluriregional Ministerio de Educación y Ciencia (MEC) y migraciones 940313ES3 Pluriregional 940314ES3 Pluriregional varios ministerios 940323ES3 Mål 3 940401ES4 Mål 4 940503ES5 Mål 5b 402. 294 3. 794. 725 46. 456. 710 96. 712. 924 I alt mål 3 403. 782. 193 133. 801. 800 23. 850. 154 Det ærede medlem kan få yderligere oplysninger om Den Europæiske Socialfonds virksomhed i Catalonien ved at henvende sig til Joseph Ma. Puig I Vidal, Cap de Servei de Planificació I Ocupacional, Sepùlveda, 148-150, E- 08011 Barcelona,tlf. + 34 93 228 57 57, fax + 34 93 228 57 38. Om projekter, der finansieres over andre budgetkonti på det socialpolitiske område, findes der ikke informationer opdelt efter regioner. (1999/C 325/036) SKRIFTLIG FORESPØRGSEL E-3821/98 af Concepció Ferrer (PPE) til Kommissionen (22. december 1998) Om: Litauens tiltrædelse af Den Europæiske Union I Kommissionens evalueringsrapporter om de fremskridt, der i det seneste år er gjort i de lande, der er kandidater til at tiltræde Den Europæiske Union, konkluderes det, at Letland kan påbegynde tiltrædelses- processen i slutningen af 1999, men at Litauen må fortsætte sine bestræbelser på at opfylde København- kriterierne. Er Kommissionen klar over de økonomiske og politiske virkninger, det kan få, hvis Litauen som det eneste af de tre baltiske lande står uden for denne proces til trods for de fremskridt, der er gjort, og som Kommissionen selv anerkender? Svar afgivet på Kommissionens vegne af Hans van den Broek (19. januar 1999) Kommissionens periodiske rapporter om ansøgerlandenes fremskridt i retning af tiltrædelse af Fællesskabet er udarbejdet på basis af konklusionerne af Det Europæiske Råds møde i Luxembourg og Cardiff, hvor Det Europæiske Råd navnlig ønskede, at samme kriterier skulle anvendes på alle ansøgerlande. Det Europæiske Råd i Wien bekræftede, at hvert land fortsat skulle bedømmes efter egen fortjeneste. Konklusionerne af Kommissionens periodiske rapport af 1998 om Litauen er ikke til hinder for, at det eventuelt ved udgangen af 1999 foreslås, at der indledes forhandlinger med Litauen. Det afhænger dog af, hvordan og hvor hurtigt Litauen angriber de problemer, der er beskrevet i rapporten


title: WRITTEN QUESTION No. 3849/98 by Ria OOMEN-RUIJTEN , Karl- Heinz FLORENZ , Jan BERTENS , Klaus-Heiner LEHNE Construction of motorways A 68, A 73 and A 74 in the Netherlands

eurovoc_concepts:
European Investment Bank
Netherlands
co-financing
financial aid
frontier region
high-speed transport
motorway
road building
trans-European network
transport infrastructure

text: C 289/96 Euroopan yhteisöjen virallinen lehti FI 11. 10. 1999 (1999/C 289/126) KIRJALLINEN KYSYMYS E-3845/98 esittäjä(t): Susan Waddington (PSE) komissiolle (22. joulukuuta 1998) Aihe: Polio ja muut rokotuksilla estettävät sairaudet Vuoden 1990 lasten maailmankonferenssissa arvioitiin, että kaksi miljoonaa lasta kuolee vuosittain roko- tuksilla estettäviin sairauksiin kuten polioon. Mitä tukea unioni antaa niille Maailman terveysjärjestön ohjelmille, hävittämiseen? Kuinka paljon tukea unionin on myöntänyt tällaisille ohjelmille vuodesta 1990? joilla pyritään tällaisten sairauksien Komission jäsenen João de Deus Pinheiron komission puolesta antama vastaus (24. helmikuuta 1999) Yhteisö osallistuu aktiivisesti polion maailmanlaajuisen hävittämisohjelman ensimmäisen strategian rahoi- tukseen tukemalla perusterveydenhuoltopalveluja 32:ssa Saharan eteläpuolisessa maassa (rahoitus yli 250 miljoonaa euroa) sekä rakennesopeutukseen tähtäävillä tukiohjelmilla, joilla varmistetaan perusterveyden- huoltoon tarkoitettujen budjettikohtien rahoitus (rahoitus yli 458 miljoonaa euroa). Kansallisten viranomaisten erityisestä pyynnöstä yhteisö voisi vastata joistakin maailmanlaajuiseen polion hävittämisohjelmaan liittyvistä lisäkuluista. Tässä tapauksessa kulut on sisällytettävä kansallisiin terveyden- huoltomäärärahoihin. Lisäksi yhteisö tukee tiiviissä yhteistyössä Maailman terveysjärjestön (WHO) Afrikan alueviraston kanssa Länsi-Afrikan epidemiologisen seurantaverkoston perustamista (rahoitus 500 000 euroa). Toimella myötä- vaikutetaan merkittävästi polion maailmanlaajuisen hävittämisohjelman neljänteen strategiaan. Yhteisö tukee merkittävällä tavalla rokotustoimintaa pääasiassa Afrikassa varmistamalla tärkeimpien rokot- teiden, erityisesti poliorokotteiden, saatavuuden sekä kehittämällä ja parantamalla perusterveydenhuoltolai- tosten rokotustoimintaa. Kahdeksassa Saharan eteläpuolisessa maassa on käynnissä erityisohjelma, jossa pyritään lujittamaan riippumattomuutta rokotustoiminnasta (rahoitus 9,5 miljoonaa euroa). Ohjelman tarkoituksena on parantaa lasten ja nuorten naisten rokotussuojaa sekä vähentää valtioiden riippuvuutta ulkoisesta rahoituksesta laajennetun rokotusohjelman toteuttamisessa erityisesti edistämällä ohjelman sisäl- lyttämistä budjettikohtana maiden terveydenhuoltomäärärahoihin. (1999/C 289/127) KIRJALLINEN KYSYMYS E-3849/98 esittäjä(t): Ria Oomen-Ruijten (PPE), Karl-Heinz Florenz (PPE), Jan Bertens (ELDR) ja Klaus-Heiner Lehne (PPE) komissiolle (22. joulukuuta 1998) Aihe: Moottoriteiden A 68, A 73 ja A 74 rakentaminen Alankomaissa Suunnitellut moottoritiet A 73 (Venlo-Zuid 8 Maasbracht) ja siihen liittyvä jatkettu liittymä A 68 (Roermond 8 Elmpt) sekä A 74 (Venlo 8 Saksan raja) kuuluvat Euroopan laajuisiin verkkoihin ja niiden rakentamiseen voidaan siis myöntää eurooppalaista yhteisrahoitusta (enintään 10 prosenttia hankkeen kustannuksista), jos Alankomaiden viranomaiset asettavat hankkeen ensisijaiseksi. Alankomaiden viranomaisten peräytyminen näiden rajat ylittävien yhteyksien rakentamisessa ei ainoastaan aiheuta suuria ongelmia kyseisillä alueilla, vaan myös hämmentää Saksan viranomaisia, sillä osa Saksan puolella olevista teistä on valmiina ja osaa rakennetaan parhaillaan. Pitääkö paikkansa, että Alankomaiden viranomaiset eivät ole hakeneet yhdellekään tienrakennushank- 1. keelle eurooppalaista yhteisrahoitusta vuoden 1992 jälkeen? Pitääkö paikkansa, että vuonna 1998 yhteisrahoitus (32 miljoonaa guldenia) annettiin käytettäväksi joissa käsiteltiin muun muassa 2. Betuwe-linjaan eli Brysselin luotijunayhteyteen ja kahteen tutkimukseen, mahdollista Randstad-Oost 8 Rein/Ruhrin alue -luotijunayhteyttä?


title: INTERROGAZIONE SCRITTA n. 3795/98 dell'on. Anna KARAMANOU alla Commissione. Costruzione di una centrale nucleare ad Akkuyu e rischi per il Mediterraneo orientale

eurovoc_concepts:
Türkiye
earthquake
environmental cooperation
environmental impact
nuclear accident
nuclear power station
nuclear safety
radioactive waste
siting of power stations

text: C 182/126 Gazzetta ufficiale delle Comunità europee IT 28. 6. 1999 Intende la Commissione adottare un’impostazione globale per quanto riguarda la sua politica generale in 1. materia di acque tenendo conto di tutti i fattori diretti e indiretti che influiscono sul loro stato? 2. Quali iniziative intende adottare la Commissione per quanto riguarda la politica in materia di acque? Risposta data dalla sig. ra Bjerregaard in nome della Commissione (5 febbraio 1999) La Commissione si pregia di rinviare l’Onorevole Parlementare alla risposta da essa data all’ interrogazione scritta E-3181/98 dell’Onorevole Sierra González (1). (1) V. pag. n. 47. (1999/C 182/172) INTERROGAZIONE SCRITTA E-3795/98 di Anna Karamanou (PSE) alla Commissione (22 dicembre 1998) Oggetto: Costruzione di una centrale nucleare ad Akkuyu e rischi per il Mediterraneo orientale Malgrado la disapprovazione generale, il governo turco ha recentemente deciso di dare il via ai lavori di costruzione di una centrale nucleare ad Akkuyu, nella costa meridionale del paese, centrale che dovrebbe entrare in funzione nel 2006. A tale riguardo va però ricordato che non solo esiste un reale rischio di incidente nucleare a causa dell’elevata sismicità di tutta la regione di Akkuyu, dove lo scorso giugno si è verificato un terremoto del grado 6,3 della scala Richter, a seguito del quale 100 persone hanno trovato la morte e circa 1. 000 altre sono rimaste ferite, ma anche che l’opera appare alquanto poco opportuna data l’irrilevanza del suo apporto (2-3 %) al fabbisogno energetico nazionale. Va pure sottolineato che ci si deve attendere un impatto ambientale non solo in caso di incidente nucleare, ma anche in regime di normale routine a causa dell’assenza di un sicuro metodo di gestione dei rifiuti nucleari. Può far sapere la Commissione in che modo è intervenuta presso il governo turco e quali misure intende prendere per tutelare l’equilibrio ambientale nel Mediterraneo orientale? Risposta data dal sig. van den Broek a nome della Commissione (15 gennaio 1999) L’onorevole parlamentare è invitato a richiamarsi alle risposte della Commissione alle interrogazioni scritte P- 662/98 del sig. Kaklamanis (1), E-2107/98 del sig. Alavanos (2), E-2190/98 del sig. Kaklamanis (3), nonché all’interrogazione orale H-11/98, formulata dalla sig. ra Kokkola (4) durante il tempo delle interrogazioni della sessione di febbraio del Parlamento. La strategia europea a favore della Turchia prevede il rafforzamento della cooperazione con la Turchia nel settore dell’ambiente, al fine soprattutto di armonizzare la legislazione turca su quella comunitaria. L’effettiva attuazione di questa cooperazione dipenderà dalla disponibilità di risorse di bilancio nel quadro della strategia europea. Conformemente all’invito del Consiglio europeo di Cardiff, la Commissione, in data 21 ottobre 1998, ha adottato alcune proposte in tal senso. Tali proposte sono state trasmesse all’autorità competente in materia di bilancio. (1) GU C 304 del 20. 10. 1998. (2) GU C 96 dell’8. 4. 1999, pag. 37. (3) GU C 96 dell’8. 4. 1999, pag. 54. (4) Discussione del Parlamento (Febbraio 1998)


title: Forum on a Europe of cultures in a Europe of regions 13 to 14 January 1999.

eurovoc_concepts:
cultural difference
cultural identity
culture
protection of minorities


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 4011/98 van Vincenzo VIOLA aan de Commissie. Procedure van artikel 93, lid 2 voor de verkoop van de Sicilcassa aan de Banco di Sicilia SpA

eurovoc_concepts:
Italy
State aid
bank
competition law
free competition
liquidation

text: 21. 7. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 207/157 Gecombineerd Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-4002/98 en E-0082/99 (15 februari 1999) De redactie van artikel 7 of Richtlijn 90/314/EEG, dat organisatoren en doorverkopers van pakketreizen verplicht „aan te tonen over voldoende garanties te beschikken om in geval van insolvabiliteit te zorgen voor terugbetaling van de reeds voldane bedragen en voor repatriëring van de consument”, laat een ruime interpretatiemarge. De tenuitvoerlegging van deze bepaling is door de lidstaten zeer uiteenlopend aangepakt. De Commissie volgt de tenuitvoerlegging in alle lidstaten nauwkeurig. Momenteel lopen inbreukprocedures tegen Italië, waar het bij wet 111/95 voorziene reisgarantiefonds nog steeds niet is gevormd, en tegen Griekenland, waar maritieme passagiersvervoersondernemingen geheel zijn vrijgesteld van de verplichting om garanties te verschaffen in geval van insolvabiliteit. Er zij echter op gewezen dat de Commissie alleen inbreukprocedures kan openen in gevallen waar duidelijk sprake is van tekortkomingen bij de omzetting en toepassing van artikel 7 van de richtlijn, bij voorbeeld wanneer deze helemaal niet ten uitvoer wordt gelegd (zoals in Italië) of wanneer de door organisatoren en doorverkopers te verschaffen garantie duidelijk onvoldoende is. Het is vrijwel onmogelijk te stellen dat een garantiesysteem onvoldoende is wanneer er in de praktijk geen tekortkomingen zijn gebleken. In feite heeft de Commissie geen klachten van consumenten of consumentenorganisaties ontvangen, noch in het Verenigd Koninkrijk noch in enige andere lidstaat, die betrekking hadden op de ontoereikendheid van nationale maatregelen ter tenuitvoerlegging van artikel 7. Hieruit zou blijken dat zich in de praktijk tot dusverre geen ernstige problemen hebben voorgedaan. Niettemin volgt de Commissie dit onderwerp van dichtbij. Recente ontwikkelingen, speciaal de arresten van het Hof van Justitie in de zaken Dillenkofer (C-178/94), VKI tegen Österreichische Kreditversicherung (C-364/ 96) en Ambry (C-410/96) geven aanleiding om te veronderstellen dat de door sommige lidstaten gekozen maatregelen ter tenuitvoerlegging van artikel 7 niet in overeenstemming zijn met de interpretatie van die bepaling door het Hof. De Commissie zal de lidstaten uitnodigen om begin 1999 dit onderwerp te bespreken en zal daarna, indien nodig, verdere stappen ondernemen. Wat artikel 4, lid 4, van Richtlijn 90/314/EEG aangaande de herziening van gepubliceerde prijzen betreft, verzoekt de Commissie de geachte afgevaardigde de redenen mede te delen waarom zij meent dat deze bepaling in het Verenigd Koninkrijk niet correct ten uitvoer is gelegd. (1999/C 207/218) SCHRIFTELIJKE VRAAG P-4011/98 van Vincenzo Viola (PPE) aan de Commissie (22 december 1998) Betreft: Procedure van artikel 93, lid 2 voor de verkoop van de Sicilcassa aan de Banco di Sicilia SpA Kan de Commissie, overwegende dat zij naar aanleiding van de verkoop van de Sicilcassa aan de Banco di Sicilia SpA op 7 mei 1998 de procedure van artikel 93, lid 2 heeft geopend, mededelen of de Italiaanse regering de gevraagde inlichtingen heeft verstrekt en wanneer zij denkt haar definitieve oordeel uit te spreken over deze operatie tegen de achtergrond van de bescherming van de vrije concurrentie, en met name nagaan of de steun van het Interbancaire Fonds voor de bescherming van de depots als onrechtmatig moet worden beschouwd, omdat de schuldvorderingen van de Sicilcassa beter worden afgelost dan verwacht (zie hiertoe het geval van de Banca Agricola Etnea), waaruit blijkt dat deze vorderingen kunstmatig zijn opgeblazen en met opzet erger werden voorgesteld dan zij waren om tot gedwongen liquidatie van de instelling en dus interventie van het Interbancaire Fonds en uiteindelijk verkoop aan de Banco di Sicilia SpA te komen, die beslist nooit betere zaken heeft gedaan, ook hier weer in strijd met de markt- en concurrentieregels?


title: 1999/20/EG: Kommissionens beslut av den 22 december 1998 om ekonomiskt stöd från gemenskapen till förebyggande och kontroll av klassisk svinpest i Belgien [delgivet med nr K(1998) 4385] (Endast de franska och nederländska texterna är giltiga)

eurovoc_concepts:
Belgium
animal plague
financial aid
health legislation
swine

text: L 6/22 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 12. 1. 1999 KOMMISSIONENS BESLUT av den 22 december 1998 om ekonomiskt st(cid:148)d fr(cid:134)n gemenskapen till f(cid:148)rebyggande och kontroll av klassisk svinpest i Belgien [delgivet med nr K(1998) 4385] (Endast de franska och nederl(cid:132)ndska texterna (cid:132)r giltiga) (1999/20/EG) EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION HAR FATTAT DETTA BESLUT m(cid:148)jligt utrota sjukdomen, har kommissionen m(cid:148)jlighet att ers(cid:132)tta de f(cid:148)rluster som uppst(cid:134)r. med beaktande av F(cid:148)rdraget om uppr(cid:132)ttandet av Euro- peiska gemenskapen, med beaktande av r(cid:134)dets beslut 90/424/EEG av den 26 juni 1990 om utgifter inom veterin(cid:132)romr(cid:134)det (1), senast (cid:132)ndrat genom beslut 94/370/EG (2), s(cid:132)rskilt artikel 6 i detta, och I avvaktan p(cid:134) att kommissionen avslutar sina kontroller av att gemenskapens veterin(cid:132)rlagstiftning har iakttagits och att villkoren f(cid:148)r ekonomisk ers(cid:132)ttning fr(cid:134)n gemenskapen uppfylls, skall en f(cid:148)rsta delbetalning omfattande 650 000 ecu g(cid:148)ras. De (cid:134)tg(cid:132)rder som f(cid:148)reskrivs i detta beslut (cid:132)r f(cid:148)renliga med yttrandet fr(cid:134)n St(cid:132)ndiga veterin(cid:132)rkommitt(cid:130)n. av f(cid:148)ljande sk(cid:132)l: I februari 1997 anm(cid:132)lde Nederl(cid:132)nderna utbrott av klassisk svinpest, i enlighet med best(cid:132)mmelserna i r(cid:134)dets direktiv 82/894/EEG av den 21 december 1982, om anm(cid:132)lan av djursjukdomar inom gemenskapen (3). H(cid:142)RIGENOM F(cid:153)RESKRIVS F(cid:153)LJANDE. Artikel 1 Det har f(cid:148)rekommit vissa utbrott i Nederl(cid:132)nderna och i ett omr(cid:134)de som gr(cid:132)nsar till Belgien. I detta beslut skall med kontaktanl(cid:132)ggning avses en anl(cid:132)ggning som p(cid:134) grundval av S(cid:132)ndningar med svin fr(cid:134)n anl(cid:132)ggningar i n(cid:132)mnda omr(cid:134)de i Nederl(cid:132)nderna har f(cid:148)rts in i Belgien omedelbart f(cid:148)re konstaterandet av klassisk svinpest. De mottagande anl(cid:132)ggningarna identifierades omedelbart av de belgiska myndigheterna och registrerades som anl(cid:132)ggningar som har haft kontakt med de smittade anl(cid:132)ggningarna (”kontaktanl(cid:132)ggningar”). — inkubationstiden f(cid:148)r klassisk svinpest, och — de resultat som erh(cid:134)llits vid den epidemiologiska unders(cid:148)kning som utf(cid:148)rts av de nationella veterin(cid:132)r- myndigheterna kan anses vara hotad av ett utbrott av klassisk svinpest. P(cid:134) grund av det direkta hotet av smittspridning till Belgien, informerade de belgiska myndigheterna omedel- bart kommissionen, medlemsstaterna och St(cid:132)ndiga veteri- n(cid:132)rkommitt(cid:130)n om de (cid:134)tg(cid:132)rder f(cid:148)r att f(cid:148)rhindra sjukdomen. som vidtagits 1. Ett ekonomiskt bidrag f(cid:134)r beviljas Belgien under f(cid:148)ruts(cid:132)ttning att kommissionen finner att de villkor som avses i artikel 6 i beslut 90/424/EEG och i artikel 3 i detta beslut har uppfyllts p(cid:134) ett tillfredsst(cid:132)llande s(cid:132)tt. Artikel 2 Dessa (cid:134)tg(cid:132)rder omfattar slakt av svin som (cid:132)r upphov till hotet om smittspridning samt intensiv unders(cid:148)kning av n(cid:132)mnda svin f(cid:148)r att p(cid:134) ett tidigt stadium uppt(cid:132)cka f(cid:148)re- komst av det virus som orsakar klassisk svinpest. 2. P(cid:134) grundval av hittills tillg(cid:132)ngliga uppgifter kan Belgien f(cid:134) ett f(cid:148)rsta f(cid:148)rskott p(cid:134) 650 000 ecu i gemen- skapsst(cid:148)d f(cid:148)r slakt och destruktion av svin i kontaktan- l(cid:132)ggningar. F(cid:148)rekomst av sjukdomen utg(cid:148)r en allvarlig risk f(cid:148)r gris- k(cid:148)ttssektorn i gemenskapen, och i syfte att s(cid:134) snabbt som Artikel 3 (1) EGT L 224, 18. 8. 1990, s. 19. (2) EGT L 168, 2. 7. 1994, s. 31. (3) EGT L 378, 31. 12. 1982, s. 58. 1. Den f(cid:148)rsta delbetalningen av gemenskapens ekono- miska bidrag skall betalas efter det att bestyrkande hand- lingar har lagts fram. 12. 1. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 6/23 2. De dokument som avses i punkt 1 skall omfatta Artikel 4 a) en epidemiologisk rapport som t(cid:132)cker alla kontaktan- l(cid:132)ggningar d(cid:132)r svin har slaktats. Denna rapport skall f(cid:148)r varje anl(cid:132)ggning inneh(cid:134)lla uppgifter om f(cid:148)ljande punkter: — ort och adress, — datum d(cid:134) sjukdomshot misst(cid:132)nktes i kontaktan- l(cid:132)ggningen, — typ av epidemiologisk anknytning mellan kontakt- anl(cid:132)ggningen och bekr(cid:132)ftade utbrott, — antal och typ av svin som slaktats och destruerats, med datumangivelse, — slakt- och destrueringsmetod, — typ av och antal prover som tagits och unders(cid:148)kts f(cid:148)r fastst(cid:132)llande av klassisk svinpest, — datum f(cid:148)r provtagning samt resultaten av de under- s(cid:148)kningar som genomf(cid:148)rts. b) en ekonomisk rapport som omfattar en f(cid:148)rteckning (cid:148)ver st(cid:148)dmottagarna och deras adress, antalet slaktade djur, slaktdatum samt utbetalda belopp. Belgien skall l(cid:132)mna in de bestyrkande handlingar som avses i artikel 2 inom sex m(cid:134)nader efter det att detta beslut har anm(cid:132)lts. Artikel 5 1. Kommissionen f(cid:134)r i samarbete med de beh(cid:148)riga nationella myndigheterna g(cid:148)ra kontroller p(cid:134) plats f(cid:148)r att f(cid:148)rs(cid:132)kra sig om att (cid:134)tg(cid:132)rderna har utf(cid:148)rts och den ekono- miska ers(cid:132)ttningen utnyttjas. Kommissionen skall under- r(cid:132)tta medlemsstaterna om resultatet av de utf(cid:148)rda kontrol- lerna. 2. Artiklarna 8 och 9 i r(cid:134)dets f(cid:148)rordning (EEG) nr 729/ 70 (1) skall g(cid:132)lla i till(cid:132)mpliga delar. Artikel 6 Detta beslut riktar sig till Konungariket Belgien. Utf(cid:132)rdat i Bryssel den 22 december 1998. P(cid:134) kommissionens v(cid:132)gnar Franz FISCHLER Ledamot av kommissionen (1) EGT L 94, 28. 4. 1970, s. 13


title: 1999/3/EGKS: Besluit van de Commissie van 22 december 1998 betreffende de benoeming van de leden van de Gemengde Commissie voor de harmonisatie van de arbeidsvoorwaarden in de ijzer- en staalindustrie (kennisgeving geschied onder nummer C(1998) 3906)

eurovoc_concepts:
European social policy
harmonisation of standards
iron and steel industry
working conditions

text: L 1/6 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 5. 1. 1999 BESLUIT VAN DE COMMISSIE van 22 december 1998 betreffende de benoeming van de leden van de Gemengde Commissie voor de harmonisatie van de arbeidsvoorwaarden in de ¶zer- en staalindustrie (kennisgeving geschied onder nummer C(1998) 3906) (1999/3/EGKS) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, Gelet op het besluit van de Commissie van 24 september 1997 inzake de Gemengde Commissie voor de harmonisatie van de arbeidsvoorwaarden in de ¶zer- en staalindustrie, inzonderheid op artikel 2, lid 1, Overwegende dat ter uitvoering van de resolutie van het Raadgevend Comit(cid:130) van 20 december 1954 door de Hoge Autoriteit een Gemengde Commissie voor de harmonisatie van de arbeidsvoorwaarden in de ¶zer- en staalindustrie werd opgericht en dat b¶ Besluit 97/645/EGKS (1) de statuten van deze commissie z¶n vastgesteld; Overwegende dat de leden van de gemengde commissie worden benoemd door de Commissie op voordracht van de op communautair niveau gevestigde werkgevers- en werknemersorganisaties; Overwegende dat de organisaties hun voordrachten hebben ingediend, BESLUIT: Artikel 1 De in b¶gaande l¶st genoemde personen worden benoemd als nieuwe leden van de Gemengde Commissie voor de harmonisatie van de arbeidsvoorwaarden in de ¶zer- en staalindustrie. Dit besluit wordt van kracht op de dag van bekendmaking. Artikel 2 Gedaan te Brussel, 22 december 1998. Voor de Commissie P(cid:145)draig FLYNN Lid van de Commissie (1) PB L 272 van 4. 10. 1997, blz. 52. 5. 1. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 1/7 B(cid:246)LAGE L¶st van de leden van de gemengde commissie voor de harmonisatie van de arbeidsvoorwaarden in de ¶zer- en staalindustrie Deze publicatie geschiedt overeenkomstig artikel 2 van Besluit 97/645/EGKS tot oprichting van de bovenge- noemde gemengde commissie Vertegenwoordigde categorie(cid:137)n Land Naam Organisatie Werkgevers Communautair niveau Christian MARI Eurofer Belgi(cid:137) Sophie ROSMAN Groupement de la Sid(cid:130)rurgie Denemarken — — — — Duitsland Martin KUNKEL Wirtschaftsvereinigung Stahl Arne MEISWINKEL Arbeitgeberverband Stahl E. V. Griekenland E. F. DIMOU Hellenic Steelmakers’ Union Spanje Jos(cid:130) Miguel MU(cid:158)OZ PRADOS SIDMED Jos(cid:130) Mar(cid:146)a (cid:214)LVARO VILLAR Aceralia, — Corp. Sider(cid:156)rgica SA Frankr¶k Raymond ZACHANTKE GESIM Ierland Itali(cid:137) Luxemburg Nederland Oostenr¶k Portugal Finland Zweden Emmanuel FRANÇOIS GESIM Tony MURPHY Irish Ispat Ltd. Flavio BREGANT Federacciai Pietro DE BIASI ILVA Laminati Piani SpA Robert MULLER ARBED SA Johannes VERDU(cid:246)N Hoogovens Corp. Services BV Heinz RITTENSCHOBER Voest-Alpine Stahl AG Romeu BARROSO Siderurgia Nacional — SGPS Sirpa SMOLSKY Urban LEVAL Association of Finnish Steel and Metal Producers Swedish Employer’s Association of Mine Owners Verenigd Koninkr¶k — — Robert AVIS British Steel plc L 1/8 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 5. 1. 1999 Vertegenwoordigde categorie(cid:137)n Land Naam Organisatie Werknemers Communautair niveau Hans FLUGER Belgi(cid:137) Denemarken Duitsland Marcel RENAUD Andr(cid:130) DELORY FEM CMB CCMB Niels BREHM CO-industri J(cid:129)rgen DZUDZEK IG Metall Verwaltungsstelle Duisburg Reiner BARCIKOWSKI IG Metall Vorstand-Zweigb(cid:129)ro Griekenland Manolis KOKONEZAKIS POEM Spanje Justo RODR(cid:237)GUEZ BRAGA UGT Metal Nestor (cid:214)LVAREZ FM/CC. OO Frankr¶k Marcel GRIGNARD FGMM-CFDT Ierland Itali(cid:137) Luxemburg Nederland Oostenr¶k Portugal Finland Zweden Michel MAINGUY Jimmy SOMERS FOM SIPTU Enrico GIBELLIERI FIOM-CGIL Maurizio NICOLIA Marcel DETAILLE UILM OGB-L Jos DUYNHOVEN Industriebond FNV Karl HAAS Gewerkschaft Metall-Bergbau- Energie Jos(cid:130) Ant(cid:155)nio SIM(cid:213)ES SIMA Eero HOVI Finnish Metal Workers’ Union Leif RABACK Svenska Metall Verenigd Koninkr¶k Keith BROOKMAN Robert ELSOM ISTC AEEU


title: 1999/671/ΕΚ: Απόφαση της Επιτροπής, της 22ας Δεκεμβρίου 1998, όσον αφορά ενισχύσεις που χορήγησε η Γερμανία υπέρ της επιχείρησης Riedel-de Haλn AG [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(1998) 4566] (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (Το κείμενο στη γερμανική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό

eurovoc_concepts:
Germany
State aid
aid to undertakings
chemical industry
investment aid
redemption

text: 15. 10. 1999 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 267/51 II (Πράξεις για την ισχύ των οποίων δεν απαιτείται δηµοσίευση) ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 22ας ∆εκεµβρίου 1998 όσον αφορά ενισχύσεις που χορήγησε η Γερµανία υπέρ της επιχείρησης Riedel-de Haën AG [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθµό Ε(1998) 4566] (Το κείµενο στην γερµανική γλώσσα είναι το µόνο αυθεντικό) (Κείµενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (1999/671/ΕΚ) Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 93 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο, τη συµφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονοµικό Χώρο, και ιδίως το άρθρο 62 παράγραφος 1 στοιχείο α), Αφού κάλεσε τους ενδιαφερόµενους να υποβάλουν τις παρατηρή- σεις τους, σύµφωνα µε το άρθρο 93 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ, και έλαβε υπόψη τις εν λόγω παρατηρήσεις, Εκτιµώντας τα ακόλουθα: 1. ∆ιαδικασία Με επιστολή της 3ης Απριλίου 1996, δύο ιδιώτες υπέβαλαν καταγγελία στην Επιτροπή, ισχυριζόµενοι ότι η Riedel-de Haën AG (εφεξής: Riedel de Haënl) (1), που είναι εγκατεστηµένη στο Seelze, Γερµανία, έλαβε κρατικές ενισχύσεις ύψους 8 εκατοµµυρίων DEM (4 εκατοµµύρια Ecu) για επένδυση σε ειδική εγκατάσταση καύσης των αποβλήτων. Οι καταγγέλλοντες προσκόµισαν στην Επι- τροπή πρόσθετες πληροφορίες µε επιστολές της 28ης Απριλίου και της 24ης Σεπτεµβρίου 1996, της 4ης Φεβρουαρίου και της 2ας Μαρτίου 1997 και της 2ας Φεβρουαρίου 1998. Σύµφωνα µε τα στοιχεία των καταγγελλόντων, η επιχείρηση προτίθετο προφανώς να καίει τα βιοµηχανικά απόβλητά της στον τόπο εγκατάστασής της, αφότου οι λιµενικές αρχές της Αµβέρσας και άλλων πόλεων αρ- νήθηκαν την άδεια για την καύση στο πλοίο αποτέφρωσης (1) Όταν το απαιτούν τα συµφραζόµενα αντί για Riedel-de Haën GmbH τίθεται Riedel-de Haën. αποβλήτων «Vesta». Η πληροφορία αυτή επιβεβαιώθηκε από άρθρο στον Τύπο (2). Σύµφωνα µε τους καταγγέλλοντες, η επιχείρηση ισχυριζόταν ότι η νέα εγκατάσταση αποτελούσε εγκατάσταση ανάκτησης βρωµίου. Οι καταγγέλλοντες γνώριζαν, ωστόσο, ότι µια τέτοια εγκατάσταση υπήρχε ήδη στον τόπο της επιχείρησης την τελευταία εικοσιπενταετία. να τις και τους παρατηρήσεις Με επιστολές της 22ας Απριλίου, της 28ης Ιουνίου, και της 25ης Νοεµβρίου 1996, η Επιτροπή κάλεσε τις γερµανικές αρχές να υποβάλουν προσκοµίσουν συµπληρωµατικές πληροφορίες σχετικά µε τις επιχορηγήσεις προς την Riedel-de Haën, προκειµένου να µπορέσει να εξετάσει το είδος τους και το συµβιβάσιµό τους µε την κοινή αγορά. Η Γερµανία απάντησε µε επιστολές της 4ης Ιουνίου της 30ής Σεπτεµβρίου 1996 και της 8ης Ιανουαρίου 1997 και επιβεβαίωσε ότι η επι- χείρηση έλαβε δύο επιχορηγήσεις συνολικού ύψους 8 εκατοµµυ- ρίων DEM (4 εκατοµµυρία Ecu). Αφού οι γερµανικές αρχές είχαν δηλώσει αρχικά ότι οι επιχορηγήσεις προορίζονταν για εγκατά- σταση ανάκτησης βρωµίου, αργότερα διευκρίνισαν ότι προορίζο- νταν για µονάδα επεξεργασίας καταλοίπων στην οποία ανήκει η εγκατάσταση ανάκτησης βρωµίου. Με επιστολή της 16ης Σεπτεµβρίου 1997, η Επιτροπή ενηµέρωσε τις γερµανικές αρχές για την απόφασή της να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 93 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ όσον αφορά τις επιχορηγήσεις ύψους 8 εκατοµµυρίων DEM (4 εκατοµµύρια Ecu). Η Επιτροπή κατέληξε στο συµπέρασµα ότι µια από τις επιχορηγή- σεις δεν χορηγήθηκε σύµφωνα µε το εγκριθέν καθεστώς «Οικονοµία και περιβάλλον», ενώ η δεύτερη δεν ενέπιπτε σε εγκριθέν καθεστώς και καµία από τις δύο δεν φαινόταν ότι συµβιβάζεται µε τους ισχύοντες κοινοτικούς κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις υπέρ της προστασίας του περιβάλλοντος (3) «κοινοτικοί κανόνες»). Το συµπέ- ρασµα αυτό ανακοινώθηκε στις γερµανικές αρχές µε επιστολή της (2) Landkreis-Zeitung West της 11ης Οκτωβρίου 1989, Probleme προβλήµατα µε τη διάθεση των αποβλήτων). der Abfallbeseitigung» bei (3) ΕΕ C 72 της 10. 3. 1994, σ. 3. (η Riedel «Riedel hat αντιµετωπίζει L 267/52 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 15. 10. 1999 2ας Οκτωβρίου 1997. Με επιστολές της 7ης Νοεµβρίου 1997 και της 19ης Μαρτίου 1998, οι γερµανικές αρχές διατύπωσαν τη θέση τους επί των εν λόγω θεµάτων και τις επιφυλάξεις τους, απάντησαν, ωστόσο, στο αίτηµα της Επιτροπής για προσκόµιση πληροφοριών µόνο πολύ γενικά. Η απόφαση της Επιτροπής δηµοσιεύτηκε στην Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1). Με την απόφαση αυτή, η Επι- τροπή κάλεσε όλους τους ενδιαφερόµενους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους. Η Επιτροπή δεν έλαβε παρατηρήσεις εντός της προθεσµίας, δηλαδή µέχρι τις 19 Ιανουαρίου 1998. Με επιστολή της 14ης Απριλίου 1998, ένα δικηγορικό γραφείο υπέβαλε εξ ονόµατος της AlliedSignal, µητρικής της Riedel-de Haën, τις παρατηρήσεις της επιχείρησης. Με επιστολή της 24ης Ιουνίου 1998, η Επιτροπή κάλεσε τις γερµανικές αρχές να προσκοµίσουν τις απαιτούµενες πληροφορίες προκειµένου να εκτιµηθεί οριστικά κατά πόσον οι εν λόγω ενισχύ- σεις συµβιβάζονται µε την κοινή αγορά. Η Επιτροπή διευκρίνισε ότι αυτή είναι η τελευταία ευκαιρία για την προσκόµιση των εν λόγω στοιχείων διαφορετικά, θα λάβει την απόφασή της βάσει των πληροφοριών που έχει στη διάθεσή της. Μετά από συνεδρίαση µε τις γερµανικές αρχές και τους εκπροσώ- πους της Riedel-de Haën που πραγµατοποιήθηκε στις 28 Ιουλίου 1998 στις Βρυξέλλες, η Γερµανία και η Riedel-de Haën απάντησαν µε κοινή επιστολή στις 28 Αυγούστου 1998. Στην επιστολή αυτή επισηµάνθηκε η θέση που υιοθέτησε η Riedel-de Haën στην επι- στολή της 14ης Απριλίου 1998. Η θέση αυτή λήφθηκε πλήρως υπόψη από την Επιτροπή. Η ακόλουθη ανάλυση των παρατηρήσεων των γερµανικών αρχών εµπεριέχει την ανάλυση της Επιτροπής για τη θέση της Riedel-de Haën. 2. Η ενίσχυση Η Riedel-de Haën παράγει 1 300 τόνους υγρά απόβλητα ετησίως που περιέχουν αλογονοπαράγωγα υδρογονάνθρακα. Τα υγρά αυτά απόβλητα διατίθεντο µέχρι σήµερα από εξειδικευµένη επιχείρηση σε ειδική εγκατάσταση καύσης των αποβλήτων. Το 1994, η επι- χείρηση ξεκίνησε την κατασκευή µιας µονάδας επεξεργασίας κατα- λοίπων προκειµένου να µπορεί να διαθέτει τα εν λόγω υγρά απόβλητα σε εγκατάστασή της. Η εγκατάσταση αυτή δεν τέθηκε ακόµη σε λειτουργία. Οι γερµανικές αρχές εκτίµησαν αρχικά το κόστος του σχεδίου σε 21,4 εκατοµµύρια DEM (10,7 εκατοµµύρια Ecu), αναπροσάρµο- σαν όµως το ποσό αυτό σε 20,6 εκατοµµύρια DEM (10,3 εκατοµ- µύρια Ecu) µε επιστολή της 28ης Αυγούστου 1998. Στο ποσό αυτό περιλαµβάνονται επενδυτικές δαπάνες, αναπτυξιακές και λοι- πές δαπάνες καθώς και δαπάνες λειτουργίας. Οι επενδυτικές δαπάνες της επιχείρησης εκτιµώνται σε 16,3 εκα- τοµµύρια DEM (8,1 εκατοµµύρια Ecu), εκ των οποίων 14,2 εκα- τοµµύρια DEM (7,1 εκατοµµύρια Ecu) είχαν επενδυθεί µέχρι τις 24 (1) ΕΕ C 385 της 19. 12. 1997, σ. 9. Ιουνίου 1998. Ο ακόλουθος πίνακας περιέχει ανάλυση των δια- φόρων δαπανών: [. (2) (3)] (*) Οι αναπτυξιακές δαπάνες και οι λοιπές δαπάνες ανέρχονται σε 1,9 εκατοµµύρια DEM (0,9 εκατοµµύρια Ecu), ενώ οι δαπάνες για τη δοκιµαστική λειτουργία εκτιµώνται σε 2,5 εκατοµµύρια DEM (1,2 εκατοµµύρια Ecu). Η ακρίβεια των στοιχείων αυτών επαληθεύτηκε από εταιρεία λογιστών. Στη Riedel-de Haën χορηγήθηκαν οι ακόλουθες επενδυτικές ενι- σχύσεις: 1. επιχορήγηση ύψους 4 εκατοµµυρίων DEM (2 εκατοµµυρίων Ecu του Wirtschaftsförderungsfonds (ταµείου για την προ- ώθηση της οικονοµίας) του οµόσπονδου κράτους της Κάτω Σαξονίας (µε επιστολή της 25ης Απριλίου 1994) στο πλαίσιο του εγκριθέντος καθεστώτος «οικονοµία και περιβάλλον»· 2. επιχορήγηση ύψους 4 εκατοµµυρίων DEM (2 εκατοµµύρια Ecu) του Deutsche Bundesstiftung Umwelt (γερµανικού οµοσπον- διακού ιδρύµατος για το περιβάλλον) (µε επιστολή της 20ής Μαΐου 1994) στο πλαίσιο καθεστώτος που την εποχή εκείνη δεν είχε εγκριθεί από την Επιτροπή. Σύµφωνα µε τις γερµανικές αρχές, έχουν καταβληθεί µέχρι σήµερα δόσεις ύψους 2,9 εκατοµµυρίων DEM (1,4 εκατοµµύρια Ecu). 3. Παρατηρήσεις της Γερµανίας Με επιστολή της 28ης Αυγούστου 1998, οι γερµανικές αρχές υπέβαλαν τις ακόλουθες παρατηρήσεις: Υποστήριξαν ότι η εγκατάσταση αυτή χρησιµοποιείται αποκλειστικά µε σκοπό την προστασία του περιβάλλοντος. Επιπλέον, το καθεστώς «Οικονοµία και περιβάλλον» εγκρίθηκε από την Επιτροπή και θεωρήθηκε ότι συµβιβάζεται µε την κοινή αγορά. Επισυνάφθηκαν φωτοαντίγραφα του εν λόγω καθεστώτος, της έγκρισης του καθεστώτος από την Επιτροπή και της ανακοίνωσης της έγκρισης στην Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοι- νοτήτων. Σύµφωνα µε τις γερµανικές αρχές, η επιχορήγηση εκ µέρους του Deutsche Bundesstiftung Umwelt συµβιβάζεται καταρχήν µε τους κοινοτικούς κανόνες. Οι επιχορηγήσεις θα µπορούσαν επίσης να θεωρηθούν ως ενισχύ- σεις στην έρευνα και την ανάπτυξη κατά την έννοια του κοινοτικού πλαισίου των κρατικών ενισχύσεων στην έρευνα και ανάπτυξης (4). Εξάλλου, η Γερµανία υποστήριξε ότι η Επιτροπή δεν θα µπορούσε να ζητήσει την αποπληρωµή των ενισχύσεων, δεδοµένου ότι πρέπει να διασφαλισθούν οι θεµιτές προσδοκίες της επιχείρησης. Οι γερµανικές αρχές υπέβαλαν απόσπασµα από το εµπορικό µητρώο των επιχειρήσεων Riedel-de Haën AG και Riedel-de Haën GmbH, την ετήσια έκθεση της Riedel-de Haën AG για το 1997 και έναν κατάλογο των πάγιων στοιχείων του ενεργητικού των επιχειρήσεων, και ιδίως των εγκαταστάσεων στις οποίες παράγονται αλογονοµένοι υδρογονάνθρακες, καθώς και ένα σχέδιο της θέσης παραγωγής στο Seelze. (2) * (3) * (*) Ορισµένα τµήµατα του παρόντος κειµένου διατυπώθηκαν κατά τρόπο που να εξασφαλίζει την τήρηση του επαγγελµατικού απορρήτου. Τα τµήµατα αυτά περικλείονται σε αγκύλες και επισηµαίνονται µε έναν αστερίσκο. (4) ΕΕ C 83 της 11. 4. 1986, σ. 2. 15. 10. 1999 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 267/53 Επιπλέον, παρουσίασαν µια ανάλυση του κόστους του σχεδίου και µια συγκέντρωση των εν λόγω δαπανών από διαφορετικές πλευρές. Η ακρίβεια των στοιχείων αυτών επαληθεύτηκε από µια εταιρεία ελεγκτών. Στα στοιχεία αυτά προστέθηκε µια σύγκριση των δαπανών, στην οποία αντιπαρατίθενται οι σηµερινές δαπάνες διάθεσης έναντι των δαπανών για τη διάθεση στη νέα εγκατάσταση. Μια εταιρεία ελεγκτών επαλήθευσε ένα µέρος των δαπανών που συνιστούν τη βάση των εν λόγω υπολογισµών. της νέας Η Γερµανία εξήγησε επίσης τη λειτουργία των εγκαταστάσεων καύσης και επεξεργασίας των καταλοίπων, καθώς και τις διαφορές µεταξύ της παλαιάς και εγκατάστασης ανάκτησης βρωµίου. Επιπλέον, υπέβαλε τη δεύτερη έκθεση της Riedel-de Haën όσον αφορά τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις το 1995 και τις παρατηρήσεις ενός εµπειρογνώµονα σχετικά µε την παραγωγή επι- κίνδυνων ουσιών από τη νέα εγκατάσταση, καθώς και συµπληρωµα- τικά στοιχεία. Υποβλήθηκε επίσης ένα φυλάδιο της Riedel-de Haën µε τίτλο «Μονάδα επεξεργασίας βρωµιούχων καταλοίπων — Εξέ- ταση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων». Στα ανωτέρω έγγραφα προστέθηκαν επίσης φωτοαντίγραφο του οµοσπονδιακού διατάγµατος 17 για την προστασία από τις εκπο- µπές (17. BundesImmissionsSchutzVerordnung (BimSchV) (1) και της τεχνικής οδηγίας (ΤΑ) «Ατµόσφαιρα 86». Η Γερµανία κατέθεσε επιπλέον φωτοαντίγραφο της αίτησης της Riedel-de Haën για ενίσχυση στο πλαίσιο του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 1973/92 του Συµβουλίου (2) σχετικά µε τη δηµιουργία ενός χρηµατοδοτικού µέσου για το περιβάλλον (Life), φωτοαντίγραφο της αρνητικής απόφασης της Επιτροπής και φωτοαντίγραφο της απάντησης της επιχείρησης. Επιπλέον, επισυνάφθηκαν φωτοαντίγραφα των αιτήσεων για ενί- σχυση της Riedel-de Haën προς το Wirtschaftsförderungsfonds του οµόσπονδου κράτους της Κάτω Σαξονίας και το Deutsche Bundesstiftung Umwelt. Κοινοποιήθηκαν επίσης τα αποτελέσµατα της εκτίµησης των περι- βαλλοντικών επιπτώσεων. 4. Εκτίµηση 4. 1. Ο αποδέκτης της ενίσχυσης Η Riedel-de Haën είναι πρώην θυγατρική της Hoechst AG και ανήκει από τις 4 Νοεµβρίου 1996 στον αµερικανικό όµιλο Allied- Signal Inc. , Morristown, New Jersey. Το 1997, η Riedel-de Haën απασχολούσε κατά µέσο όρο 1 256 εργαζόµενους, πραγµατοποίησε κύκλο εργασιών 409,2 εκατοµµύ- ρια DEM (204,6 εκατοµµύρια Ecu) µε σύνολο περιουσιακών στοι- χείων 459,1 εκατοµµύρια DEM (229,5 εκατοµµύρια Ecu). Σύµφωνα µε τη σύσταση της Επιτροπής της 3ης Απριλίου 1996 όσον αφορά τον ορισµό των µικροµεσαίων επιχειρήσεων (3) η Riedel-de Haën αποτελεί µεγάλη επιχείρηση. Η επιχείρηση είναι περιοχών, στην Κάτω Σαξονία. εγκατεστηµένη εκτός των ενισχυόµενων Πρόκειται για µια χηµική επιχείρηση, που δραστηριοποιείται στους ακόλουθους τοµείς: ανόργανες χηµικές ουσίες, εργαστηριακές χηµι- κές ουσίες, οργανικές χηµικές ουσίες, συντηρητικά, χηµικά προϊό- ντα χρώµατα επίστρωσης (πιγµέντα), φωτογραφικά χρώµατα και φαρµακευτικά και βιοµηχανία, φωτοβόλα ιατρικά προϊόντα. ηλεκτρονική την για (1) ∆ιάταγµα 17 για την εφαρµογή του οµοσπονδιακού νόµου για την καύσης εκµποµπές όσον αφορά τις µονάδες προστασία από τις αποβλήτων και παρόµοιων καυσίµων υλικών. (2) ΕΕ L 206 της 22. 7. 1992, σ. 1. (3) ΕΕ L 107 της 30. 4. 1996, σ. 4. 4. 2. Οι ενισχύσεις Το Wirtschaftsförderungsfonds του οµόσπονδου κράτους της Κάτω Σαξονίας και το Deutsche Bundesstiftung Umwelt είναι δηµόσια ιδρύµατα που χρηµατοδοτούν τις ενισχύσεις τους, περι- λαµβανοµένων των υπό εξέταση επιχορηγήσεων, µε κρατικούς πόρους. Με επιστολή της 28ης Αυγούστου 1998, η Γερµανία αµφισβήτησε το καθεστώς δηµοσίου δικαίου του Deutsche Bundesstiftung Umwelt. Ως προς αυτό, η Επιτροπή επισηµαίνει εκ νέου τα σχετικά µε την εν λόγω απόφαση σηµεία: το ίδρυµα ιδρύθηκε µε οµοσπον- διακό νόµο (4). Το κεφάλαιό του ύψους 2,5 δισεκατοµµυρίων DEM (1,2 δισεκατοµµύρια Ecu) προήλθε από την ιδιωτικοποίηση της πρώην κρατικής επιχείρησης Salzgitter AG. H παράγραφος 2 του νόµου ορίζει ότι σκοπός του ιδρύµατος είναι η χρηµατοοικο- νοµική στήριξη περιβαλλοντικών σχεδίων, ιδίως όταν πραγµατο- ποιούνται από ΜΜΕ. Σύµφωνα µε το άρθρο 5 παράγραφος 2 του καταστατικού του ιδρύµατος, η οµοσπονδιακή κυβέρνηση ορίζει το διοικητικό συµβούλιο του ιδρύµατος και αποφασίζει µεταξύ άλλων για τη διάθεση των πόρων. Όσον αφορά τη χορήγηση επιχορηγή- σεων, το ίδρυµα δεν εφαρµόζει µια γενικά ισχύουσα και αυτόµατη διαδικασία βάσει αντικειµενικών κριτηρίων, αλλά οι γερµανικές αρχές είναι ουσιαστικά εκείνες που διαθέτουν ελευθερία προαί- ρεσης στο µέτρο που λαµβάνουν αποφάσεις µε τη βοήθεια του διοικητικού συµβουλίου. Τέλος, το ίδρυµα ελέγχεται, σύµφωνα µε την παράγραφο 3 του νόµου περί ιδρύσεώς του, από το Οµοσπον- διακό Ελεγκτικό Συνέδριο. Λαµβάνοντας υπόψη τα πραγµατικά περιστατικά και το γεγονός ότι το άρθρο 92 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ εφαρµόζεται σε «ενισχύσεις που χορηγούνται υπό οποιαδήποτε µορφή από τα κράτη ή µε κρατικούς πόρους», η Επιτροπή κατέληξε στο συµπέρασµα ότι οι δραστηριότητες επι- χορήγησης του ιδρύµατος συνιστούν κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 92 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ. Πράγµατι, η Γερµανία κοινοποίησε εν τω µεταξύ στην Επιτροπή, σύµφωνα µε το άρθρο 93 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ, τους τροποποιηθέ- ντες κανόνες του ιδρύµατος, οι οποίοι εγκρίθηκαν από την Επι- τροπή ως συµβιβάσιµες µε την κοινή αγορά κρατικές ενισχύσεις. Στους διάφορους τοµείς δραστηριοτήτων της, η Riedel-de Haën ανταγωνίζεται χηµικές επιχειρήσεις άλλων κρατών µελών. Τα προϊό- ντα που παράγει η επιχείρηση αποτελούν αντικείµενο συναλλαγών µεταξύ των κρατών µελών της Κοινότητας. Το 1997, η Riedelde Haën πραγµατοποίησε το 52 % του κύκλου εργασιών της στις αγορές της αλλοδαπής και το 67 % εξ αυτού στην Ευρώπη. Οι επιχορηγήσεις µειώνουν σηµαντικά τις επενδυτικές δαπάνες της επιχείρησης, δηµιουργούν εποµένως ένα πλεονέκτηµα έναντι των ανταγωνιστών άλλων κρατών µελών, οι οποίοι δεν έχουν λάβει τέτοιου είδους επενδυτική ενίσχυση, και δύνανται να επιδεινώσουν την ανταγωνιστική τους θέση. Όσον αφορά την ανάκτηση του βρωµίου, η Riedel-de Haën ανταγωνίζεται ενδεχοµένως άλλες επιχειρήσεις στις οποίες λειτουρ- γούν τέτοιου είδους εγκαταστάσεις. Σε µελέτη που παρουσίασαν οι γερµανικές αρχές (5) εκτιµάται ότι στη ∆υτική Ευρώπη υπάρχει ανάγκη τουλάχιστον δέκα εγκαταστάσεων ανάκτησης βρωµίου. Οι επιχορηγήσεις παρέχουν στη Riedel-de Haën ένα πλεονέκτηµα ένα- ντι επιχειρήσεων σε άλλα κράτη µέλη που επενδύουν επίσης σε µια τέτοια εγκατάσταση, χωρίς όµως να λαµβάνουν ενίσχυση, και δύνα- νται να επιδεινώσουν την θέση των ανταγωνιστών αυτών. (4) Νόµος για την ίδρυση ιδρύµατος «Deutsche Bundesstiftung Umwelt» της 18ης Ιουλίου 1990, BGBL. Ι, σ. 1448. (5) «Μελέτη σχετικά µε την µεταφορά της εγκατάστασης επεξεργασίας κατα- λοίπων της εταιρείας Riedel-de Haën AG», Prof Dr. Hesse, Ανόβερο, 9 Σεπτεµβρίου 1993. L 267/54 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 15. 10. 1999 Αµφότερες οι επιχορηγήσεις µπορούν να στρεβλώσουν τον ανταγω- νισµό µεταξύ των κρατών µελών και εποµένως συνιστούν κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 92 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ. 4. 3. Υποχρέωση κοινοποίησης Η επιχορήγηση του Wirtschaftsförderungsfonds του οµό- σπονδου κράτους της Κάτω Σαξονίας Την 1η ∆εκεµβρίου 1993, η Riedel-de Haën ζήτησε από το Wirtschaftsförderungsfonds του οµόσπονδου κράτους της Κάτω Σαξονίας χρηµατοοικονοµική υποστήριξη. Με επιστολή της 25ης Απριλίου 1994, το ταµείο ενέκρινε, στο πλαίσιο του καθεστώτος «Οικονοµία και περιβάλλον», επιχορήγηση ύψους 4 εκατοµµυρίων DEM (2 εκατοµµύρια Ecu) για κόστος σχεδίου ύψους 21,4 εκα- τοµµυρίων DEM (10,7. εκατοµµύρια Ecu). Η επένδυση έπρεπε να ολοκληρωθεί στις 31 ∆εκεµβρίου 1996. Σύµφωνα µε στοιχεία των γερµανικών αρχών, µέχρι τη στιγµή εκείνη οι δαπάνες για το σχέδιο ανήλθαν, ωστόσο, µόνο σε 8,2 εκατοµµύρια DEM (4,1 εκατοµµύ- ρια Ecu) εκ των οποίων 6,5 εκατοµµύρια DEM (3,2 εκατοµµύρια Ecu) εκτιµήθηκαν ως επενδυτικές δαπάνες. Σύµφωνα µε τη σύµ- βαση για τις ενισχύσεις, η Riedel-de Haën δεν έλαβε εποµένως ολόκληρο το ποσό της επιχορήγησης ύψους 4 εκατοµµυρίων DEM (2 εκατοµµύρια Ecu). Η Επιτροπή είχε διατυπώσει στην απόφασή της σχετικά µε την κίνηση της διαδικασίας σύµφωνα µε το άρθρο 93 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ ότι η επιχορήγηση του Wirtschaftsförderungs- fonds του οµόσπονδου κράτους της Κάτω Σαξονίας δεν είχε χορη- γηθεί, κατά την άποψή της, σύµφωνα µε τους όρους που θεσπίζο- νται στο καθεστώς «Οικονοµία και περιβάλλον», το οποίο είχε εγκρίνει στις 13 Σεπτεµβρίου 1991 για την περίοδο 1991 έως 1994. Στο πλαίσιο του εν λόγω καθεστώτος, το Wirtschaftsförde- rungsfonds του οµόσπονδου κράτους της Κάτω Σαξονίας ήταν εξουσιοδοτηµένο να χορηγεί επιχορηγήσεις για επενδυτικά σχέδια που αφορούν την προστασία του περιβάλλοντος. Μεγαλύτερη έµφαση δόθηκε ιδίως στα αναπτυξιακά σχέδια και στα σχέδια επί- δειξης, τα οποία παρέχουν «προστιθέµενη αξία από οικολογική άποψη για το κοινωνικό σύνολο». Σύµφωνα µε την παράγραφο 2 του εν λόγω καθεστώτος «µόνον οι δαπάνες, τα αποτελέσµατα των οποίων συνιστούν αισθητή βελτίωση έναντι των ήδη ισχυουσών διατάξεων, δύνανται να θεωρηθούν ως επιλέξιµες για επιχορηγή- σεις». Παρά το αίτηµα της Επιτροπής, οι γερµανικές αρχές δεν προσκόµι- σαν στοιχεία σχετικά µε ποιο τµήµα της επένδυσης συνιστούσε αισθητή βελτίωση έναντι των ισχυουσών διατάξεων (1). Εποµένως δεν ήταν σαφές εάν τµήµατα του σχεδίου — και αν ναι, ποια — ήταν επιλέξιµα για επιχορήγηση κατά την έννοια του καθεστώτος. Είναι συνεπώς προφανές ότι το Wirtschaftsförderungsfonds του οµόσπονδου κράτους της Κάτω Σαξονίας δεν ενήργησε σύµφωνα µε την παράγραφο 2 του εν λόγω καθεστώτος. Στη συνεδρίαση της 28ης Ιουλίου που πραγµατοποιήθηκε στις Βρυξέλλες, η γερµανική αντιπροσωπεία επιβεβαίωσε εξάλλου ότι δεν απαιτείτο ιδιαίτερη επένδυση προκειµένου να υπάρξει αισθητή βελτίωση έναντι των ισχυουσών διατάξεων. Λαµβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που απέστειλαν οι γερµανι- κές αρχές µε επιστολή της 28ης Αυγούστου 1998, η Επιτροπή δεν θεωρεί ότι πρέπει να αναθεωρηθεί η εξέταση του εν λόγω καθεστώ- τος και επισηµαίνει στη Γερµανία την απόφαση που έχει ήδη λάβει. Μια αναθεώρηση της εξέτασης αυτής θα είχε ως αποτέλεσµα µόνο την επιβεβαίωση της εν λόγω απόφασης. (1) Στο πλαίσιο αυτό βλέπε επίσης σηµείο 4. 5 της παρούσας απόφασης. Για το Wirtschaftsförderungsfonds του οµόσπονδου κράτους της Κάτω Σαξονίας δεν υφίστατο λόγος να χορηγήσει στη Riedel-de Haën την υπό εξέταση επιχορήγηση στο πλαίσιο του καθεστώτος «Οικονοµία και περιβάλλον». Η επιχορήγηση πρέπει εποµένως να θεωρηθεί ως χωριστή ενίσχυση, η οποία έπρεπε να κοινοποιηθεί στη Γερµανία σύµφωνα µε το άρθρο 93 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ. Η Γερµανία δεν ικανοποίησε, ωστόσο, την εν λόγω υποχρέωση κοινοποίησης. Κατά συνέπεια, η επιχορήγηση χορηγήθηκε παρά- νοµα. Η επιχορήγηση του Deutsche Bundesstiftung Umwelt Στις 10 Σεπτεµβρίου 1992, η Riedel-de Haën ζήτησε από το ίδρυµα Deutsche Bundesstiftung Umwelt χρηµατοοικονοµική στήριξη. ∆εδοµένου ότι το ίδρυµα, κατά την εξέτασή του, βασίστηκε σε αίτηση της 10ης Σεπτεµβρίου 1993, η επιχείρηση ενδέχεται να τροποποίησε την αίτησή της µεταγενέστερα. Με επι- στολή της 20ής Μαΐου 1994, το ίδρυµα ενέκρινε επιχορήγηση ύψους 4 εκατοµµυρίων DEM (2 εκατοµµύρια Ecu). Η Επιτροπή διαπίστωσε ήδη στην απόφασή της για την κίνηση της διαδικασίας σύµφωνα µε το άρθρο 93 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ, ότι η επιχορήγηση δεν εµπίπτει σε εγκριθέν καθεστώς. Οι γερµανικές αρχές δεν αµφισβήτησαν αυτή τη διαπίστωση. Κατά συνέπεια, οι γερµανικές αρχές δεν πληρούσαν ούτε για αυτή την ενίσχυση την υποχρέωση κοινοποίησης σύµφωνα µε το άρθρο 93 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ. Η επιχορήγηση χορηγήθηκε συνεπώς παράνοµα. Η Επιτροπή επισηµαίνει περαιτέρω, ότι το ίδρυµα είχε θέσει ως προϋπόθεση για την έγκριση της επιχορήγησης ότι η επιχείρηση θα µετείχε στις προβλεπόµενες δαπάνες του σχεδίου συνολικού ποσού 19,7 εκατοµµυρίων DEM (9,8 εκατοµµύρια Ecu) µε ίδιους πόρους ύψους 15,7 εκατοµµυρίων DEM (7,6 εκατοµµύρια Ecu). Η επι- χορήγηση του Wirtschaftsförderungsfonds του οµόσπονδου κρά- τους της Κάτω Σαξονίας µειώνει την επιβάρυνση της επιχείρησης στο µέτρο που δεν θεωρείται ότι πληρούται η εν λόγω προϋπόθεση. 4. 4. Απαλλαγές Οι ενισχύσεις που αναφέρονται στο άρθρο 92 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ είναι ασυµβίβαστες µε την κοινή αγορά. Στο άρθρο 92 παράγραφοι 2 και 3 της συνθήκης ΕΚ ορίζονται οι προϋποθέ- σεις σύµφωνα µε τις οποίες οι ενισχύσεις µπορούν να θεωρηθούν ότι συµβιβάζονται µε την κοινή αγορά. Η Επιτροπή εξέτασε εάν οι επιχορηγήσεις ύψους 8 εκατοµµυρίων DEM (4 εκατοµµύρια Ecu) δύνανται, σύµφωνα µε τις διατάξεις αυτές, να τύχουν παρέκκλισης από τη γενική απαγόρευση ενισχύ- σεων. Το άρθρο 92 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ δεν εφαρµόζεται, δεδοµένου ότι δεν πρόκειται ούτε για ενισχύσεις κοινωνικού χαρακτήρα προς µεµονωµένους καταναλωτές, ούτε για ενισχύσεις για την ανόρθωση ζηµιών που προκαλούνται από θεοµηνίες, ούτε για ενισχύσεις προς την οικονοµία ορισµένων περιοχών της Οµο- σπονδιακής ∆ηµοκρατίας της Γερµανίας οι οποίες θίγονται από τη διαίρεση της Γερµανίας. Το άρθρο 92 παράγραφος 3 στοιχείο α) της συνθήκης ΕΚ, καθώς και οι παρεκκλίσεις περιφερειακού χαρακτήρα του άρθρου 92 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της συνθήκης ΕΚ δεν εφαρµόζονται, δεδοµένου ότι η επιχείρηση δεν είναι εγκατεστηµένη σε επιλέξιµη περιοχή. 15. 10. 1999 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 267/55 Επιπλέον, δεν εφαρµόζεται η παρέκκλιση του άρθρου 92 παράγρα- φος 3 στοιχείο β) της συνθήκης ΕΚ, δεδοµένου ότι το σχέδιο δεν πληροί κατά την άποψη της Επιτροπής τα κριτήρια που εφαρµόζο- νται κατά κανόνα για την κατάταξή του ως σχεδίου κοινού ευρω- παϊκού ενδιαφέροντος και η ενίσχυση δεν αποσκοπεί στην άρση σοβαρής διαταραχής της οικονοµίας κράτους µέλους. Εξάλλου, δεν εφαρµόζεται η παρέκκλιση του άρθρου 92 παράγρα- φος 3 στοιχείο δ) της συνθήκης ΕΚ, δεδοµένου ότι η ενίσχυση δεν προωθεί ούτε τον πολιτισµό ούτε τη διατήρηση της πολιτιστικής κληρονοµιάς. Η µόνη παρέκκλιση που θα µπορούσε να εφαρµοστεί είναι το πρώτο µέρος του άρθρου 92 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της συνθήκης ΕΚ, σύµφωνα µε την οποία οι ενισχύσεις για την προ- ώθηση της ανάπτυξης ορισµένων οικονοµικών δραστηριοτήτων δύνανται να απαλλαγούν, εφόσον δεν αλλοιώνουν τους όρους των συναλλαγών κατά τρόπο που θα αντέκειτο στο κοινό συµφέρον. 4. 5. Συµβιβάσιµο µε τους κοινοτικούς κανόνες Οι γερµανικές αρχές υποστηρίζουν ότι οι επιχορηγήσεις χορη- γήθηκαν ως ενισχύσεις για την προστασία του περιβάλλοντος για την ενθάρρυνση των επιχειρήσεων. Οι όροι σύµφωνα µε τους οποίους οι επενδύσεις µπορούν να θεωρηθούν ως ενισχύσεις για την προστασία του περιβάλλοντος που συµβιβάζονται µε την κοινή αγορά ορίζονται στους κοινοτικούς κανόνες. Το τότε ισχύον κοινοτικό πλαίσιο δηµοσιεύθηκε στις 10 Μαρτίου 1994. ∆εδοµένου ότι και και οι δύο επιχορηγήσεις εγκρίθηκαν µετά από αυτή την ηµεροµηνία, δηλαδή στις 25 Απριλίου και στις 20 Μαΐου 1994, η Επιτροπή τις εξέτασε βάσει των ισχυόντων κοινοτικών κανόνων. Οι γερµανικές αρχές υποστηρίζουν ότι η εγκατάσταση δεν εξυπηρε- τεί σκοπούς παραγωγής, αλλά αποσκοπεί αποκλειστικά στην προ- στασία του περιβάλλοντος. Επιπλέον, η επιχείρηση δεν ήταν υπο- χρεωµένη να κατασκευάσει εγκατάσταση επεξεργασίας καταλοίπων. Κατά συνέπεια, συνήχθη το συµπέρασµα ότι για το συνολικό κόστος του σχεδίου, δηλαδή τις επενδυτικές δαπάνες περιλαµβανο- µένων των αναπτυξιακών και λοιπών δαπανών, δύναται να χορη- γηθεί ενίσχυση για την προστασία του περιβάλλοντος. Η Επιτροπή δεν µπορεί να συµµεριστεί αυτή την επιχειρηµατολογία. Κατά την άποψή της, η νέα εγκατάσταση χρησιµεύει πράγµατι στη διαδικασία παραγωγής. Στο πλαίσιο της παραγωγής, δηµιουργού- νται επικίνδυνα απόβλητα σε υγρή µορφή, τα οποία η επιχείρηση Riedel-de Haën υποχρεούται να διαθέσει. Η διάθεση µπορεί επο- µένως να θεωρηθεί ως τµήµα της παραγωγής. Η νέα εγκατάσταση καθιστά δυνατή τη διάθεση των εν λόγω αποβλήτων στη θέση του εργοστασίου και τµήµα της διαδικασίας παραγωγής. Επιπλέον, στην εγκατάσταση ανάκτησης βρωµίου, η οποία αποτελεί ένα σηµαντικό τµήµα της µονάδας επεξεργασίας καταλοίπων, επανακτώνται ουσίες σε µεγάλες ποσότητες, οι οποίες δύνανται να επαναχρησιµοποιηθούν άµεσα στην παραγωγή. εποµένως αποτελεί ενδέχεται να θεωρηθούν ως ενισχύσεις για την προστασία του περιβάλλοντος, όχι όµως οι αναπτυξιακές και λοιπές δαπάνες ή οι δαπάνες για τη δοκιµαστική λειτουργία. Επιπλέον, στο σηµείο 3. 2. 1 ορίζεται ρητά ότι «οι επιλέξιµες δαπάνες πρέπει να αφορούν αυστηρά το πρόσθετο επενδυτικό κόστος που συνεπάγεται αναγκα- στικά η επίτευξη των περιβαλλοντικών στόχων. Οι γενικές επενδυτι- κές δαπάνες που δεν συνδέονται µε την προστασία του περιβάλλο- ντος πρέπει να αποκλείονται». Η Γερµανία έπρεπε εποµένως να αποδείξει ποιο τµήµα των επενδυτικών δαπανών µπορεί να θεωρηθεί ότι αφορά µέτρα για την προστασία του περιβάλλοντος. Σύµφωνα µε τις αρχές αυτές, η Επιτροπή υποστήριξε την άποψη ότι οι ακόλουθες επενδύσεις θα µπορούσαν να θεωρηθούν ως ενισχύ- σεις για την προστασία του περιβάλλοντος: 1. επενδύσεις που βοηθούν τις επιχειρήσεις να προσαρµοστούν σε νέα υποχρεωτικά πρότυπα ή τις ενθαρρύνουν να προσαρµο- στούν συντοµότερα στα εν λόγω πρότυπα· 2. επενδύσεις που ενθαρρύνουν τις επιχειρήσεις να προχωρήσουν µε τη λήψη µέτρων για τη µείωση των εκποµπών σαφώς πέρα από τα υποχρεωτικά περιβαλλοντικά πρότυπα· 3. επενδύσεις που πραγµατοποιούνται όταν δεν υπάρχουν υπο- χρεωτικά πρότυπα βάσει συµφωνιών στα πλαίσια των οποίων οι επιχειρήσεις εντείνουν τις προσπάθειες τους για τη µείωση της ρύπανσης του περιβάλλοντος, χωρίς να δεσµεύονται νοµικά ή πριν από την έναρξη ισχύος µιας τέτοιας δέσµευσης. Επενδυτικές ενισχύσεις για τη διευκόλυνση της προσαρ- µογής σε νέα υποχρεωτικά πρότυπα Όσον αφορά την πρώτη κατηγορία, στο σηµείο 3. 2. 3 Α των κοινοτικών κανόνων προβλέπονται τα ακόλουθα: «Σύµφωνα µε την αρχή “ο ρυπαίνων πληρώνει”, δεν επιτρέπεται η χορήγηση ενισχύ- σεων για το κόστος συµµόρφωσης µε νέα υποχρεωτικά πρότυπα σε νέες µονάδες παραγωγής». Η Επιτροπή υπενθυµίζει ότι η µονάδα επεξεργασίας καταλοίπων αποτελεί µια νέα επένδυση και όχι την αντικατάσταση µιας ήδη υφιστάµενης µονάδας. Επιπλέον, στο παρελθόν λειτουργούσε ήδη στη Riedel-de Haën εγκατάσταση ανάκτησης βρωµίου. Σύµφωνα µε στοιχεία των γερµανικών αρχών, η εγκατάσταση αυτή σταµάτησε να λειτουργεί ήδη το 1985 και από τεχνική άποψη υστερούσε σηµαντικά έναντι της νέας εγκατάστασης που ανήκει στη µονάδα επεξεργασίας καταλοίπων. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή δεν θεωρεί ότι η νέα εγκατάσταση αντικαθιστά την παλαιά. Εποµένως, ολόκληρη η εγκατάσταση επεξεργασίας καταλοίπων αποτελεί αναµφισβήτητα νέα εγκατάσταση κατά την έννοια των κοινοτικών κανόνων. Η ενίσχυση δεν δύναται συνεπώς να εγκριθεί ως επένδυση για την προσαρµογή σε νέα δεσµευτικά πρότυπα, δεδοµένου ότι αυτό αντιβαίνει στην αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει». Επενδυτικές ενισχύσεις σε επιχειρήσεις που υπερβαίνουν σηµαντικά τις απαιτήσεις των υποχρεωτικών προτύπων Σύµφωνα µε το σηµείο 3. 2. 1 των κοινοτικών κανόνων, οι ενισχύ- σεις για την προστασία του περιβάλλοντος µπορούν να χορη- γηθούν για επενδύσεις σε γήπεδα, κτίρια, µονάδες παραγωγής και εξοπλισµού. Σύµφωνα µε αυτές τις διατάξεις µόνον οι επενδυτικές δαπάνες ύψους 16,3 εκατοµµυρίων DEM (8,1 εκατοµµύρια Ecu) Οι γερµανικές αρχές υποστηρίζουν ότι οι ενισχύσεις αποτελούν κίνητρο για την υπέρβαση των υποχρεωτικών προτύπων. Στις παρατηρήσεις της της 28ης Αυγούστου 1998, η Επιτροπή συµπέ- ρανε, ωστόσο, ότι η Γερµανία προτίθετο να χορηγήσει µόνον εν µέρει τις επιχορηγήσεις για το σκοπό αυτό. L 267/56 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 15. 10. 1999 Τα γενικά ανώτατα όρια εκποµπών σε σχέδια τέτοιου είδους ορίζο- νται στο 17 διάταγµα για την εφαρµογή του οµοσπονδιακού νόµου περί προστασίας από τις εκποµπές. Σύµφωνα µε το διάταγµα αυτό, οι αρχές των οµόσπονδων κρατών ορίζουν µε απόφαση τα σχετικά περιβαλλοντικά πρότυπα, λαµβάνοντας υπόψη τα χαρακτηριστικά κάθε σχεδίου χωριστά. Στην προκειµένη περίπτωση, η κυβέρνηση του οµόσπονδου κράτους της Κάτω Σαξονίας (Ανόβερο) προσδιό- ρισε τα υποχρεωτικά πρότυπα σε προαπόφαση της 15ης Μαρτίου 1991 εφαρµόσιµη στη θέση Riedel-de Haën, η οποία επιβεβαι- ώθηκε από την απόφαση της της 11ης Αυγούστου 1996 για τη χορήγηση της έγκρισης. Οι απαιτήσεις που όρισε στην απόφασή της η κυβέρνηση του οµόσπονδου κράτους της Κάτω Σαξονίας (Ανόβερο) υπερβαίνουν τις απαιτήσεις του διατάγµατος. Ενώ η απόφαση ορίζει µέσες τιµές για εκποµπές ανά µισή ώρα, οι µέσες τιµές για εκποµπές στο διάταγµα ορίζονται µόνο σε ηµερήσια βάση. Η Γερµανία υποστηρί- ζει εποµένως ότι η επιχείρηση υπερβαίνει τις απαιτήσεις που ορίζο- νται στα υποχρεωτικά πρότυπα. Η Επιτροπή δεν συµµερίζεται αυτή την άποψη. ∆εδοµένου ότι η επιχείρηση υποχρεούται βάσει της απόφασης να τηρεί τις τιµές αυτές, οι τελευταίες πρέπει να θεωρηθούν προφανώς ως υποχρεω- τικά πρότυπα. Κατά συνέπεια, επιλέξιµο για επιχορήγηση είναι εποµένως µόνο το τµήµα της επένδυσης το οποίο υπερβαίνει τα υποχρεωτικά πρότυπα που ορίζονται στην απόφαση. Η Επιτροπή ζήτησε εποµένως από τις γερµανικές αρχές να αναφέ- ρουν εάν µια σηµαντική µείωση των εκποµπών κάτω από τα προ- καθορισµένα όρια θα προκαλούσε αύξηση των δαπανών, και εάν ναι, σε ποιο βαθµό. Οι γερµανικές αρχές δεν ανακοίνωσαν, ωστόσο, ούτε για τα περιβαλλοντικά πρότυπα που ορίζονται στην απόφαση ούτε για εκείνα που ορίζονται στο διάταγµα 17, ποιο µέρος της επένδυσης συνέβαλε στην υπέρβαση των εν λόγω προτύπων. Στη συνεδρίαση που πραγµατοποιήθηκε στις 28 Ιουλίου 1998 στις Βρυξέλλες, η γερµανική αντιπροσωπεία επιβεβαίωσε ότι δεν απαι- τούνταν ιδιαίτερες επενδύσεις προκειµένου να τηρηθούν οι τιµές που ορίζονται στην απόφαση και οι οποίες βελτιώνουν τις τιµές που καθορίζονται στο διάταγµα. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή δεν µπορεί να εγκρίνει τις επιχορηγή- σεις ως επενδυτική ενίσχυση για την ενθάρρυνση των επιχειρήσεων να υπερβούν τα υποχρεωτικά πρότυπα, δεδοµένου ότι οι γερµανι- κές αρχές δεν απέδειξαν ότι υφίστανται επενδυτικές δαπάνες επιλέ- ξιµες για ενίσχυση. Επενδυτικές ενισχύσεις όταν δεν υπάρχουν υποχρεωτικά περιβαλλοντικά πρότυπα Με επιστολή της 28ης Αυγούστου 1998, οι γερµανικές αρχές επεσήµαναν ότι χορηγήθηκαν ενισχύσεις για την προστασία του περιβάλλοντος σε τοµείς στους οποίους δεν υφίστανται υποχρεω- τικά πρότυπα. Η Γερµανία ισχυρίστηκε ότι η επιχείρηση διέθετε µέχρι σήµερα τα κατάλοιπά της σε ειδικές εγκαταστάσεις καύσης των αποβλήτων. Η επεξεργασία των καταλοίπων αντί της καύσης αυτών θα είχε ως αποτέλεσµα σηµαντικά χαµηλότερα επίπεδα αερίων και στερεών αποβλήτων. Όσον αφορά τις επικίνδυνες ουσίες, το 17 διάταγµα καθόρισε τιµές κατωφλίου µόνο για τις συγκεντρώσεις και όχι για τις παραγόµενες ποσότητες. Κατά συνέπεια, η επένδυση θα οδη- γούσε σε αισθητή βελτίωση των περιβαλλοντικών επιδόσεων σε έναν τοµέα όπου δεν υπάρχουν υποχρεωτικά πρότυπα. Σύµφωνα µε το σηµείο 3. 2. 3. Γ των κοινοτικών κανόνων, σε τοµείς όπου δεν υπάρχουν υποχρεωτικά πρότυπα ή άλλες νοµικές υπο- χρεώσεις υπέρ της προστασίας του περιβάλλοντος, οι επιχειρήσεις που πραγµατοποιούν επενδύσεις που θα βελτιώσουν σηµαντικά τις περιβαλλοντικές τους επιδόσεις ή θα ανταποκρίνονται στις επιδό- σεις επιχειρήσεων άλλων κρατών µελών, στα οποία ισχύουν υπο- χρεωτικά πρότυπα, µπορούν να λάβουν ενισχύσεις στα ίδια επίπεδα και να υπόκεινται στους ίδιους όρους αναλογίας µε τις επιχειρήσεις που βελτιώνουν τις επιδόσεις τους πέραν των ισχυόντων προτύπων, όπως αναφέρεται στο σηµείο 3. 2. 3. Β των κοινοτικών κανόνων. Το σηµείο 3. 2. 3. Β των κοινοτικών κανόνων ορίζει ότι το επίπεδο των ενισχύσεων που χορηγούνται αυτή τη στιγµή για την υπέρβαση των περιβαλλοντικών προτύπων πρέπει να αντιστοιχεί στην επιτευ- χθείσα βελτίωση του περιβάλλοντος και στην απαραίτητη επένδυση για την επίτευξη αυτής της βελτίωσης. Κατά συνέπεια, δεν δύναται να χορηγηθεί ενίσχυση, εάν σε σχέση µε την εγκατάσταση, η οποία θα είχε κατασκευαστεί σε κάθε περίπτωση, δεν υπάρξει βελτίωση του περιβάλλοντος ή εάν η επένδυση πραγµατοποιήθηκε για εµπο- ρικούς λόγους και όχι για να επιτευχθεί βελτίωση του περιβάλλο- ντος. Με άλλα λόγια, κύριος στόχος των υπό εξέταση διατάξεων των κοινοτικών κανόνων είναι να επιτρέπεται η χορήγηση κρατικής ενίσχυσης για την ενθάρρυνση µιας επιχείρησης να πραγµατοποιή- σει πρόσθετη επένδυση µε στόχο τη βελτίωση των περιβαλλοντικών επιδόσεών της. Σε αυτή τη συνάρτηση, τόσο τα θετικά οικονοµικά κίνητρα, δηλαδή οι επιχορηγήσεις, όσο και τα αντικίνητρα, και ιδίως φόροι και τέλη, θεωρούνται κατάλληλα (κοινοτικοί κανόνες, σηµείο 1. 2). Ο τελικός στόχος των επενδυτικών κινήτρων στον τοµέα αυτό είναι να διευκολυνθεί η σταδιακή βελτίωση ποιότητας του περιβάλλοντος (κοινοτικοί κανόνες, σηµείο 1. 5. 1). Σύµφωνα µε τους κοινοτικούς κανόνες, δεν επιτρέπεται η χορήγηση κρατικής ενίσχυσης για γενική επένδυση, που θα πραγµατοποιούσε σε κάθε περίπτωση µια επιχείρηση για επιχειρηµατικούς λόγους. Στο σηµείο 3. 2. 1 των κοινοτικών κανόνων ορίζεται ότι οι επιλέξιµες δαπάνες πρέπει να αφορούν αυστηρά το πρόσθετο επενδυτικό κόστος που συνεπάγεται αναγκαστικά η επίτευξη των περιβαλλοντικών στόχων. Βάσει των στόχων που ορίζονται στο σηµείο 3. 2. 3. Γ των κοινο- τικών κανόνων, η Επιτροπή κατέληξε στο συµπέρασµα ότι στην περίπτωση µιας νέας εγκατάστασης, οι υφιστάµενες, µη συγκρίσιµες και µη ισότιµες δραστηριότητες της επιχείρησης δεν µπορούν να αποτελέσουν σηµείο αναφοράς για την εκτίµηση µιας ενίσχυσης για την προστασία του περιβάλλοντος. Σηµείο αναφοράς δεν µπορεί να αποτελέσει επίσης ούτε η συµπεριφορά µιας επιχείρησης η οποία τηρεί απλώς τις ελάχιστες υποχρεώσεις της για την προστασία του περιβάλλοντος. Αυτό θα ήταν σε άµεση αντίθεση µε τους στόχους των κοινοτικών κανόνων. Αντίθετα, οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις µιας συγκεκριµένης εγκατάστασης πρέπει να συγκριθούν µε τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις µιας παρόµοιας και συγκρίσιµης εγκα- τάστασης, που η επιχείρηση θα αποφάσιζε να κατασκευάσει κατά πάσα πιθανότητα για οικονοµικούς λόγους. Κατ’ εφαρµογή των αρχών αυτών, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι µια σύγκριση µεταξύ της διάθεσης των αποβλήτων σε µια εγκατάσταση επεξεργασίας καταλοίπων και σε µια εγκατάσταση καύσης δικαιο- λογείται µόνον όταν η επιχείρηση πραγµατοποιεί επενδύσεις σε µια τέτοια εγκατάσταση για λόγους προστασίας του περιβάλλοντος και όχι για οικονοµικούς λόγους. Μόνο µε αυτή την προϋπόθεση η ενίσχυση αποτελεί κίνητρο για την προστασία του περιβάλλοντος, και όχι γενικό κίνητρο για επενδύσεις. Η Επιτροπή υποστηρίζει, ωστόσο, ότι υπάρχουν επαρκείς αποδείξεις ότι η εν λόγω επένδυση διέπεται από οικονοµικό κίνητρο. 15. 10. 1999 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 267/57 Όπως ήδη αναφέρθηκε ανωτέρω, η επιχείρηση υποχρεούται να διαθέτει τα υγρά απόβλητά της που περιέχουν επικίνδυνες ουσίες. Σύµφωνα µε στοιχεία της Γερµανίας, τα υγρά απόβλητα πρέπει να αποτεφρωθούν, δεδοµένου ότι δεν είναι δυνατή η τελική αποθή- κευση. Η καύση δύναται να πραγµατοποιηθεί σε τοπικές ειδικές εγκαταστάσεις καύσης των αποβλήτων. Λόγω της µεγάλης περιεκτι- κότητάς τους σε βρώµιο, η καύση των καταλοίπων µπορεί να πραγµατοποιηθεί, ωστόσο, ποσότητες ως µόνο συµπλήρωµα µε άλλα απόβλητα. µικρές σε ∆εν πρέπει να αποκλεισθεί ότι στο µέλλον οι φορείς των εγκατα- στάσεων καύσης ενδέχεται να αρνηθούν τη διάθεση τέτοιων κατα- λοίπων για περιβαλλοντικούς λόγους και δεδοµένου ότι τα απόβλητα µε υψηλή περιεκτικότητα σε βρώµιο έχουν ως αποτέλε- σµα τη σηµαντική φθορά της εγκατάστασης. Μπορεί εποµένως να θεωρηθεί ως δεδοµένο ότι οι δαπάνες για τη διάθεση αποβλήτων µε µεγάλη περιεκτικότητα σε βρώµιο θα αυξηθούν στο εγγύς µέλλον σηµαντικά. Η νέα εγκατάσταση θα οδηγούσε στην ανεξαρτητο- ποίηση της επιχείρησης από την πολιτική τιµών των φορέων των ειδικών εγκαταστάσεων καύσης αποβλήτων και η επιχείρηση θα µπορούσε να αποφύγει την εν λόγω εξάρτηση διαθέτοντας η ίδια τα υγρά απόβλητά της. Επιπλέον, η εγκατάσταση επεξεργασίας καταλοίπων θα επιτρέψει στη Riedel-de Haën να ανακυκλώνει σηµαντικές ποσότητες χηµικών ουσιών, όπως π. χ. 330 τόνους βρωµίου, 440 τόνους χλωριούχου καλίου και 160 τόνους φθοριούχου καλίου ετησίως και να τις επαναχρησιµοποιεί άµεσα στη διαδικασία παραγωγής. Ακολουθώντας αυτή τη διαδικασία, η επιχείρηση θα µπορούσε να µειώσει αισθητά τις δαπάνες παραγωγής της. Τέλος, η επιχείρηση θα εξοικονοµήσει το κόστος µεταφοράς των υγρών αποβλήτων της από την εγκατάσταση της επιχείρησης στις ειδικές εγκαταστάσεις καύσης αποβλήτων. Σύµφωνα µε τις γερµανι- κές αρχές, πρόκειται για πολύ σηµαντικές δαπάνες. Η Επιτροπή δεν συµµερίζεται την άποψη της Γερµανίας, σύµφωνα µε την οποία η συµβολή της εγκατάστασης στην προστασία του περιβάλλοντος συνίσταται στο ότι το κόστος της διάθεσης των καταλοίπων σε ειδικές εγκαταστάσεις καύσης αποβλήτων είναι χαµηλότερο από εκείνο της επεξεργασίας σε ειδικές εγκαταστάσεις. Οι γερµανικές αρχές υπέβαλαν στην Επιτροπή µόνον έναν ανακριβή υπολογισµό, σύµφωνα µε τον οποίο οι ετήσιες πρόσθετες δαπάνες θα ανέρχονται σε [. ]*. Ο οριστικός χαρακτήρας και η ακρίβεια του υπολογισµού δεν έχουν, ωστόσο, αποδειχθεί ούτε επιβεβαιωθεί από την εταιρεία ελεγκτών, η οποία πιστοποίησε µόνο την ορθότητα των δαπανών για τη διάθεση των καταλοίπων το 1996 για το 1997. Επιπλέον, η Riedel-de Haën θα είναι η µοναδική γερµανική επι- χείρηση µε εγκατάσταση ανάκτησης βρωµίου. Βάσει της έκθεσης που υπέβαλαν οι γερµανικές αρχές, η επιχείρηση θα µπορούσε να είναι σε θέση να διαθέτει τα βρωµιούχα κατάλοιπα των µικροµε- σαίων επιχειρήσεων. Σύµφωνα µε την άποψη που διατυπώνεται στην έκθεση «η υλοποίηση του σχεδίου θα προκαλούσε µεγάλο ενδιαφέρον σε πολλές επιχειρήσεις». Η νέα εγκατάσταση προορίζε- ται για την επεξεργασία [. ]* τόνων καταλοίπων ετησίως. Η Γερµα- νία απέδειξε ότι το 1996 και το 1997 µπόρεσαν να διατεθούν µόνο περίπου [. ]* τόνοι υγρών καταλοίπων. Η επιχείρηση θα είχε εποµένως τη δυνατότητα να αποκτήσει νέες δραστηριότητες µε πρόσθετα έσοδα και οικονοµίες κλίµακας. Οι εκτιµήσεις αυτές κατέστησαν σαφές ότι η Riedel-de Haën επένδυσε στην εγκατάσταση επεξεργασίας καταλοίπων, παρακινού- µενη από οικονοµικά κίνητρα και όχι για λόγους προστασίας του περιβάλλοντος. Μια σύγκριση των ποσοτήτων των επικίνδυνων προϊόντων που αποτελουν αντικείµενο επεξεργασίας σε µια τέτοια εγκατάσταση µε εκείνα µιας εγκατάστασης καύσης είναι εποµένως άτοπη. Λαµβάνοντας υπόψη τις προαναφερόµενες εκτιµήσεις, η Επιτροπή πρέπει εποµένως να εξετάσει εάν η Riedel-de Haën σκοπεύει να πραγµατοποιήσει ορισµένες επενδύσεις που απαιτούν πρόσθετες επενδυτικές δαπάνες στην εγκατάσταση επεξεργασίας αποβλήτων, για λόγους προστασίας του περιβάλλοντος, ενώ λαµβάνοντας υπόψη τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις της εγκατάστασης, πρέπει να θεωρηθεί ως δεδοµένο ότι η Riedel-de Haën θα αποφάσιζε την κατασκευή της σε κάθε περίπτωση για καθαρά οικονοµικούς λόγους. Σύµφωνα µε την έκθεση των εµπειρογνωµόνων που υπέβαλε η Γερµανία, τα αέρια και στερεά απόβλητα µειώνονται διότι στη διεργασία καύσης η συγκέντρωση οξυγόνου σε ξηρά αέρια απόβλητα είναι 11 % κατ’ όγκον, ενώ σε µια εγκατάσταση επεξερ- γασίας καταλοίπων η συγκέντρωση οξυγόνου είναι κατά κανόνα µόνο 3 % κατ’ όγκον. Η εγκατάσταση της Riedel-de Haën λειτουρ- γεί µε συγκέντρωση οξυγόνου 3 % κατ’ όγκον. Η ποσότητα των αερίων αποβλήτων που παράγεται στην εγκατάσταση αυτή είναι εποµένως ένα χαρακτηριστικό της λειτουργίας και εποµένως δεν αποτελεί βελτίωση έναντι άλλων εγκαταστάσεων τέτοιου είδους. Η Επιτροπή υπενθυµίζει ότι είχε ζητήσει από τη Γερµανία να αναφέρει τις δαπάνες που απαιτούνται για µια αισθητή βελτίωση του περιβάλλοντος σε έναν τοµέα χωρίς υποχρεωτικά πρότυπα. Η Γερµανία δεν απέδειξε, ωστόσο, ότι επενδύοντας σε µια εγκατά- σταση επεξεργασίας καταλοίπων, η επένδυση πραγµατοποιήθηκε αποκλειστικά ή κυρίως µε σκοπό την προστασία του περιβάλλο- ντος. Η Επιτροπή δεν δύναται εποµένως να θεωρήσει τις επιχορηγήσεις αυτές ως επενδυτικές ενισχύσεις για την προστασία του περιβάλλο- ντος σε τοµείς που δεν υφίστανται υποχρεωτικά πρότυπα, δεδοµέ- νου ότι η Γερµανία απέτυχε να αποδείξει την ύπαρξη επιλέξιµων επενδυτικών δαπανών. Ενισχύσεις λειτουργίας Σύµφωνα µε το σηµείο 3. 4 των κοινοτικών κανόνων, η Επιτροπή δεν εγκρίνει κατά κανόνα, σύµφωνα µε τη µακροχρόνια πολιτική της επί του θέµατος, ενισχύσεις λειτουργίας που ανακουφίζουν τις επιχειρήσεις από δαπάνες απορρέουσες από τη ρύπανση ή την όχληση που προκαλούν. Ωστόσο, η Επιτροπή µπορεί να προβεί σε εξαίρεση από την αρχή αυτή σε συγκεκριµένες περιπτώσεις. Αυτό συνέβη ήδη στον τοµέα της διαχείρισης των αποβλήτων, όσον η κρατική χρηµατοδότηση των πρόσθετων δαπανών της επιλεκτικής συλλογής, ανάκτησης και επεξεργασίας των αποβλήτων υπέρ των επιχειρήσεων και των καταναλωτών µπορεί να συνεπάγεται κρατικές ενισχύσεις. Σύµφωνα µε το σηµείο 1. 5. 3 των κοινοτικών κανόνων, τέτοιου είδους εγκαταστάσεις µπορούν να τις διαχειρίζονται ηµι- κρατικοί φορείς, για τις υπηρεσίες των οποίων οι καταναλωτές καταβάλλουν κάποιο τίµηµα. Λαµβάνοντας υπόψη όλα τα στοιχεία της υπόθεσης, βάσει των διατιθέµενων πληροφοριών, ενόψει της φύσης της διαδικασίας και βάσει της προηγηθείσας ανάλυσης, η Επιτροπή θεωρεί ότι οι ενισχύσεις, οι οποίες αποτελούν αντικείµενο της εν λόγω διαδικασίας, δεν µπορούν να χορηγηθούν βάσει του σηµείου 3. 4 των κοινοτικών κανόνων. 4. 6. Άλλες εκτιµήσεις Με επιστολή της 19ης Μαρτίου 1993, η Riedel-de Haën ζήτησε από την Επιτροπή ενισχύσεις στο πλαίσιο του προγράµµατος Life. Σύµφωνα µε τις γερµανικές αρχές, το σχέδιο δεν χρηµατοδοτήθηκε από την Επιτροπή, λόγω έλλειψης χρηµατοδοτικών πόρων, η επι- χείρηση όµως θεώρησε ότι η Επιτροπή είχε αναγνωρίσει τα καινο- τόµα χαρακτηριστικά του σχεδίου. L 267/58 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 15. 10. 1999 Ωστόσο, η Επιτροπή δεν είχε αναγνωρίσει σε καµία περίπτωση ότι πρόκειται για καινοτόµο σχέδιο, και ως εκ τούτου αρνήθηκε, µε επιστολή της 30ής Ιουλίου 1996, την αίτηση, εντούτοις πρόσθεσε ότι εάν το σχέδιο τροποποιείτο θα υπήρχε προοπτική για κοινοτική ενίσχυση το επόµενο έτος. Η Γερµανία ισχυρίστηκε επίσης ότι οι ενισχύσεις θα µπορούσαν να χορηγηθούν κατ’ εφαρµογή τον κοινοτικού πλαισίου των κρατικών ενισχύσεων στην Ε&Α. Ωστόσο, η Επιτροπή θεωρεί ότι δεν υφίστα- ται λόγος για τέτοιου είδους ενίσχυση. Αναφέρεται στο φυλλάδιο της Riedel-de Haën «Εγκατάσταση επεξεργασίας για βρωµιούχα κατάλοιπα — Μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων», σύµφωνα µε το οποίο η υπό εξέταση τεχνολογία είχε αναπτυχθεί ήδη πριν από το 1989 από µια αµερικανική τεχνική επιχείρηση. Ωστόσο, κρατι- κές ενισχύσεις χορηγήθηκαν στις 25 Απριλίου και στις 20 Μαΐου 1994. Επιπλέον, οι γερµανικές αρχές δεν κατέδειξαν ότι υπάρχουν δαπάνες οι οποίες θα µπορούσαν να θεωρηθούν ως επιλέξιµες για ενίσχυση στην έρευνα και την ανάπτυξη κατά την έννοια των κοινοτικών κανόνων. 5. Συµπεράσµατα Είναι σαφές ότι και οι δύο επιχορηγήσεις δεν συµφωνούν µε τους ισχύοντες κοινοτικούς κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις υπέρ της προστασίας του περιβάλλοντος και εποµένως δεν συµβιβάζονται, σύµφωνα µε το κριτήριο για την προστασία του περιβάλλοντος, µε την κοινή αγορά. Το σχέδιο πρέπει να θεωρηθεί ως γενικό επενδυτικό σχέδιο. Η Riedel-de Haën είναι µια µεγάλη επιχείρηση η οποία είναι εγκα- τεστηµένη εκτός ενισχυόµενης περιοχής. Ωστόσο, οι επενδυτικές ενισχύσεις σε µια τέτοια επιχείρηση δεν µπορούν να χορηγηθούν βάσει του άρθρου 93 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της συνθήκης ΕΚ. Η υπό εξέταση ενίσχυση, που δεν εµπίπτει σε καµία παρέκκλιση, αλλοιώνει τους όρους των συναλλαγών κατά τρόπο που θα αντέ- κειτο προς το κοινό συµφέρον. Επιπλέον, θα προσέδιδε στην επι- χείρηση Riedel-de Haën ένα αδικαιολόγητο πλεονέκτηµα έναντι των ανταγωνιστών της οι οποίοι δεν λαµβάνουν ενισχύσεις. Οι ενισχύσεις δεν συµβιβάζονται µε την κοινή αγορά, δεδοµένου ότι χορηγήθηκαν παράνοµα κατά την έννοια του άρθρου 93 παρά- γραφος 3 της συνθήκης ΕΚ και δεν πληρούν τις προϋποθέσεις προκειµένου να τύχουν των παρεκκλίσεων που προβλέπονται στο άρθρο 92 παράγραφοι 2 και 3 της συνθήκης ΕΚ. Οι ενισχύσεις πρέπει κατά συνέπεια να καταργηθούν και να επι- στραφούν σύµφωνα µε την απόφαση του ∆ικαστηρίου των Ευρω- παϊκών Κοινοτήτων της 14ης Φεβρουαρίου 1990 στην υπόθεση C-301/87 (1). Η επιστροφή των ενισχύσεων πρέπει να επανορθώσει τη στρέβλωση τον ανταγωνισµού, η οποία προέκυψε από τη χορήγηση των ενισχύσεων, χωρίς να ληφθεί υπόψη οποιαδήποτε επίσηµη αναδιάρθρωση που ενδεχοµένως έλαβε χώρα στο εσωτε- ρικό του οµίλου. Εάν για οποιοδήποτε λόγο η επιστροφή των ενισχύσεων από την Riedel-de Haën AG ή από το διάδοχό της δεν είναι δυνατή, η ενίσχυση πρέπει να απαιτηθεί από την επιχείρηση εκείνη του οµίλου που συνεχίζει τις δραστηριότητές της ή και εκµεταλλεύεται τα χρησιµοποιούµενα στην παραγωγική διαδικασία περιουσιακά στοιχεία, που αποκτήθηκαν από τη Riedel de Haën µέσω της ενίσχυσης, δηλαδή τη Riedel-de Haën GmbH. Η επιστροφή της ενίσχυσης θα πραγµατοποιηθεί σύµφωνα µε τις διαδικασίες και τις διατάξεις του γερµανικού δικαίου, και ιδίως εκείνες που αφορούν τόκους για εκκρεµείς απαιτήσεις του κράτους, συµπεριλαµβανοµένων των τόκων που αρχίζουν να υπολογίζονται από την ηµεροµηνία χορήγησης της παράνοµης ενίσχυσης. Το µέτρο αυτό κρίνεται αναγκαίο για την αποκατάσταση της προγενέ- στερης κατάστασης, µε την άρση όλων των οικονοµικών ευεργετη- µάτων των οποίων επωφελήθηκε αδικαιολόγητα η αποδέκτρια επι- χείρηση από την ηµεροµηνία χορήγησης των ενισχύσεων, ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: Άρθρο 1 Η επιχορήγηση ύψους 4 εκατοµµυρίων DEM από πόρους του Wirtschaftsförderungsfonds του οµόσπονδου κράτους της Κάτω Σαξονίας και η επιχορήγηση ύψους 4 εκατοµµυρίων DEM του Bundesstiftung Umweltschutz χορηγήθηκαν παράνοµα στην επι- χείρηση Riedel-de Haën AG, που είναι εγκατεστηµένη στο Seelze, και δεν συµβιβάζονται µε την κοινή αγορά. Άρθρο 2 Η Γερµανία θα λάβει τα απαιτούµενα µέτρα, προκειµένου να απαιτήσει από την Riedel-de Haën AG ή το διάδοχό της την επιστροφή της ενίσχυσης που αναφέρεται στο άρθρο 1. Σε περίπτωση που αυτό δεν είναι δυνατό, η Γερµανία πρέπει να λάβει τα απαιτούµενα µέτρα, προκειµένου να απαιτήσει από την Rie- del-de Haën GmbH την επιστροφή της ενίσχυσης που αναφέρεται στο άρθρο 1. Η επιστροφή αυτή πραγµατοποιείται σύµφωνα µε τις διαδικασίες και τις διατάξεις του γερµανικού δικαίου, συµπεριλαµβανοµένων των τόκων που αρχίζουν να υπολογίζονται από την ηµεροµηνία χορήγησης της παράνοµης ενίσχυσης βάσει του επιτοκίου αναφο- ράς που εφαρµόζεται για τον υπολογισµό του ισοδυνάµου επι- χορήγησης των περιφερειακών ενισχύσεων. Άρθρο 3 Η Γερµανία θα ενηµερώσει την Επιτροπή, εντός δύο µηνών από την ηµεροµηνία κοινοποίησης της παρούσας απόφασης, σχετικά µε τα µέτρα που έχει λάβει για να συµµορφωθεί προς αυτή. Άρθρο 4 Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Οµοσπονδιακή ∆ηµοκρατία της Γερµανίας. Βρυξέλλες, 22 ∆εκεµβρίου 1998. Για την Επιτροπή Karel VAN MIERT Μέλος της Επιτροπής (1) Συλλογή 1990, σ. Ι-307, σκέψη 22


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL nr. 3827/98 af Riccardo GAROSCI til Kommissionen. Sluterklæringen fra Det Parlamentariske Euro- Middelhavsforum (den 27.-28. oktober 1998 i Bruxelles)

eurovoc_concepts:
European Union
Libya
Mediterranean third countries
UN Security Council
international affairs
international security

text: C 182/128 De Europæiske Fællesskabers Tidende DA 28. 6. 1999 (1999/C 182/175) SKRIFTLIG FORESPØRGSEL E-3823/98 af Concepció Ferrer (PPE) til Kommissionen (22. december 1998) Om: Procedurer til løsning af uoverensstemmelser med Indien Kommissionen bedes angive navnet på og indholdet af den procedure til løsning af uoverensstemmelser med Indien, der blev indledt inden for WTO i november måned 1997, samt hvor mange procedurer af denne art der er blevet indledt og afbrudt uden at føre til nogen mindelig ordning. Svar afgivet på Kommissionens vegne af sir Leon Brittan (15. januar 1999) EF har indledt fire sager om bilæggelse af tvister mod Indien siden november 1997. De befinder sig alle på konsultationsstadiet i Verdenshandelsorganisationen (WTO). Foranstaltninger i forbindelse med eksporten af visse råvarer, råhuder og skind (dok. WT/DS120). Indiens de facto forbud mod eksport af huder og skind fik EF til at anmode om WTO-konsultationer den 16. marts 1998. Der blev holdt to runder af WTO-konsultationer, men der er endnu ikke nået nogen mindelig afgørelse på tvisten. Kommissionen følger dette spørgsmål nøje. På et møde i Delhi den 18. november 1998 gjorde Kommissionen det klart over for den indiske modpart, at hvis der ikke snart kom en positiv respons, ville Kommissionen overveje at anmode om et WTO-panel. Foranstaltninger i forbindelse med automobilbranchen (dok. WTO/DS146). Der blev anmodet om WTO- konsultationer den 6. oktober 1998, og disse blev holdt med den indiske modpart den 2. december 1998 i Genève. Stridspunktet er den restriktive indiske importordning for bilkomponenter og ikke-samlede køretøjer, som tvinger fabrikanterne til at anvende indenlandsk fremstillede varer og eksportere produkter til bil- industrien til en vis værdi. Kommissionen er i færd med en gennemgang af svarene fra inderne og har anmodet om yderligere oplysninger fra Delhi. Importrestriktioner (dok. WT/DS149). Der blev anmodet om WTO-konsultationer den 29. oktober 1998, og de blev afholdt den 3. december 1998. Det er EF’s opfattelse, at Indien har vedtaget en række importre- striktioner, som der ikke er grundlag for i den almindelige overenskomst om told og udenrigshandel (GATT), artikel XX og XXI, som gør det muligt for medlemmer at opretholde importrestriktioner for at beskytte menneske-, dyre- eller planteliv, nationale skatte, udtømmelige naturressourcer eller væsentlige sikkerheds- interesser. Kommissionen er i færd med en gennemgang af svarene fra de indiske myndigheder under disse drøftelser. Foranstaltninger i forbindelse med told (dok. WT/DS150). Der blev anmodet om WTO-konsultationer den 30. oktober 1998, og de fandt sted den 2. december. Ifølge EF’s beregninger har stigningen i visse toldsatser ført til et brud på WTO’s bundne satser for mere end 100 toldpositioner. Kommissionen er i gang med en vurdering af svarene fra de indiske myndigheder. (1999/C 182/176) SKRIFTLIG FORESPØRGSEL E-3827/98 af Riccardo Garosci (PPE) til Kommissionen (22. december 1998) Om: Sluterklæringen fra Det Parlamentariske Euro-Middelhavsforum (den 27. -28. oktober 1998 i Bruxelles) Vil Kommissionen oplyse, hvilken opfølgning den agter at give sluterklæringen fra Det Parlamentariske Euro- Middelhavsforum, som blev afholdt den 27. og 28. oktober 1998 i Bruxelles, og navnlig hvorledes den agter at handle med hensyn til det særlige krav i erklæringens punkt 12 om, at Libyen deltager som fuldgyldig partner i Barcelona-processen, hvorved der gøres en ende på en eksklusion, som tiden og begivenhederne nu er løbet fra?


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL nr. 3797/98 af Laura GONZÁLEZ ÁLVAREZ , Pedro MARSET CAMPOS Placering af lufthavnen i Ciudad Real (Spanien)

eurovoc_concepts:
Spain
airport
bird
business location
environmental impact
environmental protection
impact study
protected species
protection of animal life
protection of plant life

text: 11. 10. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende C 289/91 (1999/C 289/120) SKRIFTLIG FORESPØRGSEL E-3797/98 af Laura González Álvarez (GUE/NGL) og Pedro Marset Campos (GUE/NGL) til Kommissionen (22. december 1998) Om: Placering af lufthavnen i Ciudad Real (Spanien) I de første dage af september fik man gennem medierne kendskab til den nøjagtige placering af den kommende lufthavn i Ciudad Real, som den private virksomhed »Aeropuerto de Ciudad Real S. A. « og Industri- og Handelskammeret i Ciudad Real står bag. 1. Har Kommissionen kendskab til den nøjagtige placering af den fremtidige lufthavn? Har Kommissionen kendskab til, at det udvalgte område er et sted af fællesskabsbetydning i kategorien 2. områder under særlig miljømæssig beskyttelse i henhold til direktivet om naturtyper og fugledirektivet? 3. Ved Europa-Kommissionen, at for det område, der er valgt til placering af lufthavnen, gælder Rådets forordning (EØF) 2078/92 (1) om miljøvenlige produktionsmetoder, hvori der indførtes en støtteordning for anvendelse af produktionsmetoder i landbruget, som er forenelige med steppefugles levesteder? Er placering af en lufthavn efter Kommissionens mening forenelig med miljølovgivningen, nærmere 4. bestemt med følgende direktiver: a) Rådets direktiv 85/337/EØF (2) omvurdering af visse offentlige og private projekters indvirkning på miljøet; b) Rådets direktiv 92/43/EØF (3) om bevaring af naturtyper samt vilde dyr og planter? 5. (1) (2) (3) Kan Kommissionen oplyse, hvordan denne situation vil blive fulgt op? EFT L 215 af 30. 7. 1992, s. 85. EFT L 175 af 5. 7. 1985, s. 40. EFT L 206 af 22. 7. 1992, s. 7. Svar afgivet på Kommissionens vegne af Ritt Bjerregaard (5. februar 1999) Kommissionen har ikke kendskab til de forhold, det ærede medlem omtaler, og vil derfor henvende sig til de spanske myndigheder for at få nærmere oplysninger. Da Kommissionen ikke har mere præcise oplysninger om den kommende placering af lufthavnen, er den ikke i stand til at afgøre, om det pågældende projekt er beliggende i et særligt beskyttet område i henhold til artikel 4 i Rådets direktiv 79/409/EØF af 2. april 1979 om beskyttelse af vilde fugle (1) eller i en lokalitet, der foreslås medtaget i Natura 2000-nettet i henhold til Rådets direktiv 92/43/EØF af 21. maj 1992 om bevaring af naturtyper samt vilde dyr og planter. Kommissionen er derfor heller ikke i stand til at afgøre, om det pågældende område er omfattet af den støtteordning, der er omhandlet i Rådets forordning (EØF) 2078/92 af 30. juni 1992 om miljøvenlige produktionsmetoder i landbruget, samt om naturpleje. Ifølge artikel 2 i Rådets direktiv 85/337/EØF af 27. juni 1987 om vurdering af visse offentlige og private projekters indvirkning på miljøet skal projekter, der bl. a. på grund af deres art, dimensioner eller placering kan få væsentlig indvirkning på miljøet, undergives en vurdering af denne indvirkning, inden der gives tilladelse. Denne bestemmelse finder anvendelse for de projekter, der er anført i bilag I og II til direktivet. I bilag I, punkt 7, nævnes lufthavne med en start- og landingsbane på 2 100 m og derover. I henhold til artikel 4, stk. 1, skal projekter, der henhører under bilag I, undergives en vurdering af deres indvirkning på miljøet, inden der gives tilladelse. Efter Kommissionens opfattelse kan et projekt af den type, som det ærede medlem beskriver, være foreneligt med at beskytte et område, der foreslås medtaget i Natura 2000-nettet, forudsat at betingelserne i artikel 6, stk. 3 og 4, i direktiv 92/43/EØF er opfyldt. (1) EFT L 103 af 25. 4. 1979


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL nr. 3795/98 af Anna KARAMANOU til Kommissionen. Opførelsen af et atomkraftværk i Akuyu og farerne som følge heraf for det østlige Middelhavsområde

text: C 182/126 De Europæiske Fællesskabers Tidende DA 28. 6. 1999 Har Kommissionen for tiden planer om at anlægge et helhedssyn på sin generelle havpolitik, således at 1. den tager hensyn til alle de faktorer, som direkte eller indirekte influerer på havets tilstand? 2. Hvilke lovgivningsmæssige skridt agter den at tage inden for havpolitikken? Svar afgivet på Kommissionens vegne af Ritt Bjerregaard (5. februar 1999) Det ærede medlem henvises til Kommissionens svar på skriftlig forespørgsel E-3181/98 fra Angela Sierra González (1). (1) Se side 47. (1999/C 182/172) SKRIFTLIG FORESPØRGSEL E-3795/98 af Anna Karamanou (PSE) til Kommissionen (22. december 1998) Om: Opførelsen af et atomkraftværk i Akuyu og farerne som følge heraf for det østlige Middelhavsområde Selv om det har vakt almindelig forargelse, har den tyrkiske regering for nylig besluttet at fortsætte opførelsen af et atomkraftværk i Akkuyu-regionen på Tyrkiets sydkyst, som ifølge tidsplanen skal tages i drift i år 2006. Det skal fremhæves, at faren for en atomkraftulykke er meget stor, fordi regionen omkring Akkuyu er særlig jordskælvstruet. I juni i år blev der registreret en jordskælvsrystelse på 6,2 på Richterskalaen, med det resultat, at 100 mennesker blev dræbt og ca. 1. 000 blev såret. Det ubetydelige bidrag (2-3 %), som dette atomkraftværk kunne yde til at dække Tyrkiets energibehov, gør det tvivlsomt, om det er hensigtsmæssigt at opføre det. Det skal ligeledes fremhæves, at indvirkningerne på miljøet vil være alvorlige, ikke kun i tilfælde af en ulykke, men til stadighed, da der ikke findes nogen sikker måde til bortskaffelse af atomaffaldet. Kommissionen bedes oplyse, hvilke skridt den har taget over for Tyrkiets regering, og hvilke foranstaltninger den vil træffe for at beskytte den økologiske balance i det østlige Middelhavsområde? Svar afgivet på Kommissionens vegne af Hans van den Broek (15. januar 1999) Det ærede medlem henvises til Kommissionens svar på de skriftlige forespørgsler P-662/98 fra Nikitas Kaklamanis (1), E-2107/98 fra Alexandros Alavanos (2) og E-2190/98 fra Nikitas Kaklamanis (3) samt det mundtlige forespørgsel H-11/98 under spørgetiden i Parlamentets mødeperiode i februar 1998 fra Angela Kokkola (4). Den europæiske strategi over for Tyrkiet omfatter en styrkelse af samarbejdet med Tyrkiet på miljøområdet med henblik på blandt andet at harmonisere den tyrkiske lovgivning med Fællesskabets lovgivning. En effektiv gennemførelse af dette samarbejde vil afhænge af, om der afsættes midler på budgettet til den europæiske strategi. Efter en opfordring fra Det Europæiske Råd i Cardiff vedtog Kommissionen den 21. oktober 1998 forslag herom. Dette er blevet meddelt budgetmyndigheden. (1) (2) (3) (4) EFT C 304 af 20. 10. 1998. EFT C 96 af 8. 4. 1999, s. 37. EFT C 96 af 8. 4. 1999, s. 54. Parlamentets forhandlinger ( februar 1998)