title: 1999/5/EG: Beschikking van de Commissie van 21 december 1998 inzake de kennisgeving door het Koninkrijk Zweden van de nationale bepalingen inzake het gebruik van bepaalde kleurstoffen en zoetstoffen in levensmiddelen (kennisgeving geschied onder nummer C(1998) 4193) (Slechts de tekst in de Zweedse taal is authentiek) (Voor de EER relevante tekst)

eurovoc_concepts:
Sweden
food colouring
foodstuff
foodstuffs legislation
national implementing measure
sweetener

text: 7. 1. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 3/13 II (Besluiten waarvan de publicatie niet voorwaarde is voor de toepassing) COMMISSIE BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE van 21 december 1998 inzake de kennisgeving door het Koninkr¶k Zweden van de nationale bepalingen inzake het gebruik van bepaalde kleurstoffen en zoetstoffen in levensmiddelen (kennisgeving geschied onder nummer C(1998) 4193) (Slechts de tekst in de Zweedse taal is authentiek) (Voor de EER relevante tekst) (1999/5/EG) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A, lid 4, (2) Overwegende hetgeen volgt: DE FEITEN (1) 1. De communautaire wetgeving Richtl¶n 89/107/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake levensmiddelenadditieven die in voor mensel¶ke voeding bestemde waren mogen worden gebruikt (1) is op 21 december 1998 vastge- steld. In artikel 3, lid 2, van deze richtl¶n wordt bepaald dat de Raad op voorstel van de Commissie volgens de procedure van artikel 100 A van het EG-Verdrag de l¶st vaststelt van de additieven waarvan het gebruik met uitsluiting van enig ander additief wordt toegestaan, alsmede de l¶st van levensmiddelen waaraan deze additieven mogen worden toegevoegd, de voorwaarden waaronder (1) PB L 40 van 11. 2. 1989, blz. 27. Richtl¶n 89/107/EEG is laatstel¶k gew¶zigd b¶ Richtl¶n 94/34/EG (PB L 237 van 10. 9. 1994, blz. 1). deze toevoeging mag plaatsvinden en, in voorko- mend geval, een beperking qua technisch gebruiks- doel. heeft bepaling voornoemde Krachtens de Commissie drie voorstellen voor specifieke richt- l¶nen ingediend: het eerste voorstel voor zoet- stoffen, het tweede voor kleurstoffen en het derde voor andere additieven. Deze voorstellen z¶n over- eenkomstig de bepalingen van artikel 6 van Richtl¶n 89/107/EEG opgesteld na raadpleging van het Wetenschappel¶k comit(cid:130) voor de mense- l¶ke voeding (WCMV). De Commissie heeft het WCMV namel¶k verzocht de veiligheid van de additieven de beoordelen. De adviezen van het WCMV z¶n door de Commissie als uitgangspunt voor de voorstellen gebruikt en z¶n ook voortdu- rend in acht genomen t¶dens de bespreking van deze voorstellen binnen het Europees Parlement en de Raad, totdat de richtl¶nen uiteindel¶k z¶n vast- gesteld. Derhalve z¶n op 30 juni 1994 twee (2) specifieke richtl¶nen volgens de procedure van artikel 100 A door het Europees Parlement en de Raad vastgesteld, die in de zin van artikel 3 van Richtl¶n 89/107/EEG deel uitmaken van de alge- mene richtl¶n, namel¶k Richtl¶n 94/35/EG inzake zoetstoffen die in levensmiddelen mogen worden gebruikt (3) en Richtl¶n 94/36/EG inzake kleur- (2) Er is een derde richtl¶n (95/2/EG), maar die is in het kader van deze beschikking niet relevant. (3) PB L 237 van 10. 9. 1994, blz. 3. Richtl¶n 94/35/EG is laat- stel¶k gew¶zigd b¶ Richtl¶n 96/83/EG (PB L 48 van 19. 2. 1996, blz. 16). Een rectificatie is gepubliceerd in PB L 259 van 7. 10. 1994, blz. 33. L 3/14 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 1. 1999 (3) (4) (5) stoffen die in levensmiddelen mogen worden gebruikt (1). 2. De nationale bepalingen De Zweedse overheid heeft op 1 december 1995 haar nationale maatregelen voor de omzetting van de Richtl¶nen 94/35/EG en 94/36/EG vastge- steld (2). De lidstaten waren namel¶k verplicht uiterl¶k op 31 december 1995 de nodige wettel¶ke en bestuursrechtel¶ke bepalingen in werking te doen treden om aan deze twee richtl¶nen te voldoen. De Zweedse maatregelen z¶n b¶ schr¶ven van 30 april 1996 aan de Commissie meegedeeld. In een eerder schr¶ven van 5 december 1995 hadden de Zweedse instanties de Commissie echter meegedeeld dat z¶ besloten hadden deze twee richtl¶nen niet volledig om te zetten. B¶ dit schr¶ven van 5 december 1995 had de Zweedse regering de Commissie namel¶k overeenkomstig artikel 100 A, lid 4 van het EG-Verdrag in kennis gesteld van haar beslissing om in afw¶king van deze Richtl¶nen 94/35/EG en 94/36/EG haar nati- onale bepalingen te bl¶ven toepassen inzake de voorwaarden voor het gebruik in levensmiddelen van azokleurstoffen (E 102: tartrazine, E 110: zonnegeel, E 122: azorubine, E 123: amarant, E 124: ponceau 4R, cochenille rood A, E 128: rood 2G, E 129: allurarood AC, E 151: zwart PN, E 154: bruin FK, E 155: bruin HT en E 180: litholrubine BK) en van cyclamaat (E 952: cyclaamzuur en Na- en Ca- zouten daarvan) (3). De Zweedse bepalingen inzake additieven z¶n opgenomen in drie aparte teksten: de wet levens- middelen (4), het besluit levenmiddelen (5) en de circulaire levensmiddelen (6). Deze circulaire bevat de positieve l¶st met additieven die in Zweden z¶n toegestaan en hun gebruiksvoorwaarden. 3. Azokleurstoffen In Richtlijn 94/36/EG inzake kleurstoffen wordt bepaald dat alleen de in bijlage I vermelde stoffen in levensmiddelen mogen worden als kleurstof gebruikt. Daarnaast bevat de richtlijn nog vier andere bijlagen. In bijlage II worden de levensmid- delen vermeld waarin geen kleurstoffen mogen worden gebruikt, behalve tenzij dit uitdrukkelijk in de bepalingen van de bijlagen III, IV of V is toege- staan. In bijlage III worden de levensmiddelen vermeld waaraan slechts bepaalde toegestane kleur- stoffen mogen worden toegevoegd. Bijlage IV bevat de kleurstoffen die slechts in bepaalde levensmid- delen mogen worden gebruikt. Tenslotte worden in bijlage V de kelurstoffen vermeld die mogen worden gebruikt in alle levensmiddelen die niet in (1) PB L 237 van 10. 9. 1994, blz. 13. (2) SLV FS 1995:31. (3) SLV FS 1993:33. (4) 1971:511. (5) 1971:807. (6) SLV FS 1993:33 en SLV FS 1995:31. de bijlagen II en III zijn opgenomen. Zo bijkt uit Richtlijn 94/36/EG dat azokleurstoffen in speci- fieke maximale hoeveelheden mogen worden gebruikt in bepaalde levensmiddelen, namelijk alcoholvrije gearomatiseerde dranken, snoepgoed, desserts, banketbakkerswaren, sauzen, mosterd, soep en bepaalde visproducten, maar ook in alcoholhoudende dranken, „cocktail- kersen” en lumpkuit. consumptie-ijs, (6) In de circulaire van 1993 wordt het gebruik van azokleurstoffen slechts onder de volgende voor- waarden toegestaan: — E 102 (tartrazine): „cocktailkersen” (maximaal 200 mg/kg), alcoholhoudende dranken en extracten voor de vervaardiging van soortgelijke dranken en mengsels van dranken (maximaal 500 mg/l); — E 110 (zonnegeel): lumpkuit (maximaal 200 mg/kg), alcoholhoudende dranken en extracten voor de vervaardiging van soortgelijke dranken en mengsels van dranken (maximaal 500 mg/l); — E 123 (amarant): alcoholhoudende dranken en extracten voor de vervaardiging van soortgelijke dranken en mengsels van dranken (maximaal 100 mg/l); — E 124 (ponceau 4R, cochenille rood A): alcohol- houdende dranken en extracten voor de vervaardiging van soortgelijke dranken en mengsels van dranken (maximaal 100 mg/l); — E 151 (briljantzwart BN, zwart PN): lumpkuit (maximaal 300 mg/kg); — het gebruik van de kleurstoffen E 122 (azoru- bine), E 128 (rood 2G), E 129 (allurarood AC), E 154 (bruin FK), E 155 (bruin AT) en E 180 (litholrubine BK) is verboden. 4. Cyclamaat (7) In Richtlijn 94/35/EG inzake zoetstoffen wordt bepaald dat uitsluitend in de bijlage vermelde zoet- stoffen in de handel mogen worden gebracht teneinde aan de eindverbruiker te worden verkocht of voor de vervaardiging van levensmiddelen te worden gebruikt. In de bijlage van de richtlijn vermelde zoetstoffen die met het oog op de vervaardiging van levensmiddelen in de handel worden gebracht, mogen slechts voor de vervaardi- ging van de in de bijlage vermelde levensmiddelen en onder de daar gespecificeerde voorwaarden worden gebruikt. Zo blijkt uit Richtlijn 94/35/EG dat cyclamaat als zodanig in de handel mag worden gebracht en in specifieke maximale hoeveelheden mag worden gebruikt in bepaalde levensmiddelen met verminderde verbrandingswaarde of zonder toegevoegde suikers, namelijk gearomatiseerde dranken op basis van water, desserts, snoepgoed, consumptie-ijs, jam en dieetpreparaten. 7. 1. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 3/15 (8) (9) (10) In de circulaire van 1993 wordt bepaald dat levens- middelen die cyclamaat bevatten slechts in de handel mogen worden gebracht als de Dienst levensmiddelen daar uitdrukkelijk toestemming voor geeft. Een dergelijke toestemming is niet verleend. In de circulaire wordt slechts bepaald dat tafelzoetstoffen die als zoetmaker uitsluitend sacha- rine of cyclamaat of een mengsel van deze producten van bepaalde etiketteringsvoorschriften in de handel mogen worden gebracht. bevatten, met inachtneming DE PROCEDURE instanties De delegatie van Zweden bij de Europese Gemeen- schappen heeft op 26 juli 1994, d. w. z. enkele weken na de vaststelling van de Richtlijnen 94/35/ EG en 94/36/EG, met een beroep op artikel 151, lid 2, van de Toetredingsakte een eerste verzoek tot afwijking van deze richtlijnen bij het secretariaat- generaal van de Raad ingediend. Het dossier is vervolgens voor onderzoek doorgezonden naar de diensten van de Commissie. Bij de behandeling van het dossier is er een inhoudelijke discussie gevoerd tussen de vertegenwoordigers van de en de diensten van de Zweedse Commissie. De diensten van de Commissie hebben de Zweedse instanties laten weten dat een afwijking gelet op de ter motivering van het verzoek naar voren gebrachte wetenschappelijke gegevens niet kon worden toegestaan. Op 23 december 1994 hebben de Zweedse instanties in een nieuw schrijven aan het secretariaat-generaal van de Raad kennis genomen van dit negatieve advies van de diensten van de Commissie en geconcludeerd dat er geen andere mogelijkheid was dan de procedure van artikel 151 af te sluiten. Daarbij hebben zij aangetekend dat Zweden, als het bij de vaststelling van de twee richtlijnen aan de stemming had tegen deze richtlijnen zou kunnen deelnemen, hebben gestemd. Bij schrijven van 5 december 1995 heeft de Zweedse regering opnieuw een verzoek tot afwij- king van deze twee richtlijnen ingediend, waarbij een beroep werd gedaan op artikel 100 A, lid 4, van het EG-Verdrag. De Zweedse regering heeft in dit verzoek uitvoerig uiteengezet op grond van welke redenen zij besloten had de nationale wetgeving te handhaven. De kennisgeving is voor advies toege- zonden aan de overige lidstaten. Duitsland, Grie- kenland, Spanje, Frankrijk, Portugal, Finland en het Verenigd Koninkrijk hebben hun zienswijze aan de Commissie meegedeeld. Geen van deze lidstaten heeft positief op het Zweedse verzoek gereageerd. — Duitsland is van mening dat de door de Zweedse instanties aangevoerde argumenten geen afbreuk kunnen doen aan de adviezen van het WCMV op basis waarvan de richtlijnen zijn vastgesteld. — Griekenland is van mening dat dit probleem gelet op de belangen van de interne markt op communautair niveau moet worden opgelost. Daartoe is reeds een systeem opgezet om toezicht te houden op de ontwikkeling van het verbruik van additieven. — Spanje is van mening dat er geen toxicologische of epidemiologische studie is op grond waarvan strengere maatregelen dan de communautaire wetgeving zouden moeten worden genomen. — Frankrijk is van mening dat de Zweedse beper- kingen niet terecht lijken te zijn, aangezien de Zweedse specifiek hebben aangetoond dat er sprake is van risico’s voor de volksgezondheid. instanties niet — Portugal is van mening dat Zweden noch heeft aangetoond dat deze additieven risico’s voor de gezondheid inhouden, noch dat deze gevaren ernstiger zijn voor de Zweedse consument. — Finland is van mening dat de door Zweden aangevoerde motivering geen wetenschappe- lijke gegevens bevat op grond waarvan kan worden gesteld dat de situatie van de Zweedse bevolking uitzonderlijk is in vergelijking met de andere lidstaten. — Het Verenigd Koninkrijk is van mening dat het Zweedse verzoek niet gebaseerd lijkt te zijn op factoren die slechts voor de Zweedse bevolking een rol spelen. JURIDISCHE BEOORDELING 1. Beoordeling van de ontvankelijkheid (11) De Richtlijnen 94/35/EG en 94/36/EG zijn op 30 juni 1994 vastgesteld. Op deze datum was Zweden nog geen lid van de Europese Gemeenschap, maar had het de status van waarnemer. Zweden heeft dan ook niet kunnen deelnemen aan de stemming over deze twee richtlijnen, maar heeft gesteld dat het, als het wel aan de stemming had kunnen deel- nemen, tegen de vaststelling van deze richtlijnen had gestemd. Vervolgens heeft Zweden aangekon- digd dat het van plan was een aanvraag voor een afwijking van deze richtlijnen in te dienen. Zweden heeft niet in het kader van de toetredingsonderhan- delingen een afwijking van deze richtlijn kunnen bedingen, zes maanden eerder, op 31 december 1993, zijn afgesloten. Zweden heeft ook geen beroep kunnen doen op de procedure van artikel 151, lid 2, van de Toetre- dingsakte. Hier wordt namelijk bepaald dat een nieuwe lidstaat gebruik kan maken van een tijde- lijke afwijking van de besluiten van de instellingen die tussen 1 januari en 24 juni 1994, de datum van ondertekening van het Toetredingsverdrag, zijn vastgesteld. De desbetreffende richtlijnen zijn namelijk na deze datum op 30 juni 1994 vastge- steld. De Commissie heeft op 7 december 1995 een Zweedse kennisgeving krachtens artikel 100 A, lid 4, van het EG-Verdrag ontvangen, waarvan de ontvankelijkheid in het licht van de bepalingen van dit artikel moet worden onderzocht. aangezien deze reeds L 3/16 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 1. 1999 (12) Ter inleiding dient dienaangaande te worden opge- merkt dat de Commissie de kennisgeving van Zweden krachtens artikel 100 A, lid 4, v(cid:155)(cid:155)r 31 december 1995, uiterste datum voor de omzetting van de Richtlijnen 94/35/EG en 94/36/EG, heeft ontvangen. (13) De eerste alinea van lid 4 van artikel 100 A luidt als volgt: „Wanneer een lidstaat, nadat de Raad met gekwalificeerde meerderheid van stemmen een harmonisatiemaatregel heeft genomen, het noodza- kelijk acht nationale bepalingen toe te passen die hun rechtvaardiging vinden in (. ), geeft hij daarvan kennis aan de Commissie”. De Commissie is van oordeel dat deze formulering inhoudt dat de betrokken staat op het moment waarop deze zijn nationale bepalingen aan de Commissie meedeelt, de hoedanigheid van lidstaat dient te hebben. Deze bepaling moet overigens worden ge(cid:139)nterpreteerd in het licht van de doelstelling die daaraan ten grond- slag ligt, namelijk een lidstaat de mogelijkheid te bieden onder bepaalde voorwaarden het recht te verwerven een te harmonisatiemaatregel waarmee hij niet heeft inge- stemd, aangezien een dergelijke maatregel kan worden vastgesteld met een gekwalificeerde meer- derheid van stemmen in plaats van met algemene stemmen, zoals het geval was v(cid:155)(cid:155)r de inwerkingtre- ding van de Europese Akte, waaruit lid 4 van artikel 100 A afkomstig is. om af wijken van (14) In het onderhavige geval is de Commissie derhalve van mening dat een kennisgeving van het Konink- rijk Zweden aan de Commissie met een verzoek tot afwijking van de Richtlijnen 94/35/EG en 94/36/ EG krachtens artikel 100 A, lid 4, van het EG- Verdrag ontvankelijk is, aangezien Zweden niet in de gelegenheid was met de vaststelling van deze richtlijnen in te stemmen en deze kennisgeving v(cid:155)(cid:155)r de uiterste datum voor de omzetting van de desbetreffende richtlijnen in zijn hoedanigheid als lidstaat heeft verricht. 2. Inhoudelijke beoordeling (15) Overeenkomstig de bepalingen van artikel 100 A, lid 4, van het EG-Verdrag moet de Commissie nagaan of de nationale bepalingen waarvan krach- tens dit artikel kennisgeving is gedaan, hun recht- vaardiging vinden in gewichtige eisen als bedoeld in artikel 36 of verband houden met de bescher- ming van het arbeidsmilieu of het milieu. In hun kennisgeving vermelden de Zweedse instanties de bescherming van de volksgezondheid als doelstel- ling. De Commissie moet derhalve nagaan of deze maatregelen nodig zijn en evenredig zijn met de doelstelling. Wanneer de Commissie tot de conclusie komt dat de nationale bepalingen in de kennisgeving gerechtvaardigd zijn, moet zij daar- naast nagaan of deze maatregelen geen middel tot willekeurige discriminatie of een verkapte beper- king van de handel tussen de lidstaten vormen. a) Motivering met beroep op een gewichtige eis: de bescherming van de volksgezondheid i) Azokleurstoffen kunnen namelijk (16) De Zweedse overheid heeft al in de jaren zeventig besloten het gebruik van azokleurstoffen in Zweden te beperken. Deze beperkende maatre- gelen zijn ingevoerd met het oog op de risico’s van allergie(cid:137)n die door azokleurstoffen worden veroor- zaakt. Azokleurstoffen bij bepaalde personen leiden tot allergische reacties of overgevoeligheidsreacties zoals netelroos en astma. De Zweedse instanties vermelden in hun kennisge- ving een aantal epidemiologische studies bij de Zweedse bevolking, die volgens hen zouden wijzen op het bestaan van allergische problemen bij de Zweedse bevolking (1). Tevens verwijzen zij naar verschillende studies die in een andere lidstaat bij kinderen zijn uitgevoerd, die erop zouden wijzen dat het aantal kinderen dat aan een allergie lijdt vanwege redenen die verband houden met de azokleurstoffen die in deze andere lidstaat zijn tijd zou toenemen (2). De toegestaan, Zweedse instanties hebben overigens een afschrift van deze verschillende studies aan de Commissie toegezonden. in de op van mening dat deze (17) De Commissie heeft kennis genomen van deze studies en trekt noch de gevolgde methodologie resultaten daarvan in twijfel. De noch de Commissie studies is aansluiten bij degene die op hetzelfde gebied door het WCMV zijn uitgevoerd. Ook bij deze beoorde- lingen van het WCMV, op basis waarvan Richtlijn 94/36/EG inzake kleurstoffen destijds is vastgesteld, is namelijk gebleken dat bepaalde personen met azokleurstoffen intolerantieverschijnselen reageren. De meest recente bevindingen van het WCMV over deze vraagstukken zijn te vinden in zijn verslag over ongewenste reacties op levensmid- delen en ingredi(cid:137)nten van levensmiddelen dat op 22 september 1995 is uitgebracht. In dit verslag stelt het WCMV dat azokleurstoffen en andere kleurstoffen in levensmiddelen weliswaar in een aantal gevallen incidenteel tot overgevoeligheidsre- acties hebben geleid, maar dat de conclusie is dat is. Derhalve moet worden dit zelden het geval erkend dat de in Zweden toegepaste beperkende maatregelen inzake azokleurstoffen inderdaad op overwegingen in verband met de volksgezondheid berusten. Daarbij dient echter te worden nagegaan (1) Settipane G. A. , Chafee F. H. , Postman I. M. , Levine M. I. , Saker J. H. , Barrik R. H. , Nicholas S. S. , Schwartz H. J. , Honsinger R. W. , Klein D. E. , Significance of tartrazine sensitivity in chronic urticaria of unknown etiology. J. Allergy Clin. Immunl 1976; 57; 541-6. (cid:143)berg N. , H(cid:132)sselmar B. , (cid:143)berg B. , Eriksson B. , 1995. Increase of asthma, allergic rhinitis and eczema in Swedish school- children between 1979 and 1991. Clin. and Exp. Allergy, Vol. 25, 815-819. Slorach S. A. 1981. The problem with intolerance to food addi- tives and Nordic strategies for dealing with it. Toxicology Forum Meeting, Gen(cid:138)ve, van 6 tot 9 april. (2) Fuglsang G. , Madsen C. , Saval P. , Osterballe O. , 1993. Preva- lence of intolerance to food additives among Danish school children. Pediatric and Allergy Immunology, 4: 123-129. 7. 1. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 3/17 of deze Zweedse maatregelen gelet op dit streven om de volksgezondheid te beschermen nodig en evenredig zijn. gegevens (18) De Zweedse instanties stellen in hun verzoek dat hun doelstelling de bescherming van de volksge- zondheid is en dat om deze doelstelling te verwe- zenlijken het gebruik van additieven die schadelijk kunnen zijn voor de gezondheid van de consu- ment, zoveel mogelijk dient te worden beperkt. De Commissie sluit zich bij dit beginsel aan en herin- nert eraan dat dit de grondslag vormt van de richt- lijnen inzake additieven. In bijlage II van de kader- richtlijn (89/107/EEG) inzake additieven worden de algemene criteria voor het gebruik van levensmid- delenadditieven vastgesteld. Volgens deze criteria mogen levensmiddelenadditieven alleen worden goedgekeurd i) indien er voldoende technische noodzaak kan worden aangetoond en het nage- streefde doel niet met andere economisch en tech- nisch bruikbare methoden kan worden bereikt, ii) indien deze bij de voorgestelde hoeveelheden geen enkel gevaar voor de gezondheid van de consument zulks op grond van de opleveren, voorzover beschikbare wetenschappelijke kan worden beoordeeld, en iii) indien het gebruik ervan de consument niet misleidt. Het gebruik van een levensmiddelenadditief kan alleen worden over- wogen indien is bewezen dat het voorgestelde gebruik van het additief voor de consument aantoonbare voordelen heeft. Om de eventuele schadelijke effecten van een levensmiddelenadditief of zijn derivaten te bepalen, moet dit worden onderworpen aan adequate toxiciteitsproeven en een toxicologische beoordeling. Bij deze beoorde- ling moet eveneens rekening worden gehouden met bijvoorbeeld de cumulatieve, synergetische en effecten van het gebruik ervan, versterkende alsmede met de intolerantie van de mens voor lichaamsvreemde stoffen. Zo is Richtlijn 94/36/EG vastgesteld op basis van de adviezen die het WCMV over de kleurstoffen heeft uitgebracht. In deze richtlijn is afdoende rekening gehouden met de adviezen van het WCMV waarin wordt gesteld dat azokleurstoffen bij sommige personen allergie(cid:137)n veroorzaken. Richtlijn 94/36/EG bevat namelijk een strikte specificatie van de voorwaarden voor het gebruik van azokleurstoffen, waarbij wordt vermeld in welke levensmiddelen — met uitsluiting van alle andere — deze additieven mogen worden gebruikt en wat de maximale hoeveelheden daarbij zijn. De Zweedse instanties willen echter verder gaan. Zij zijn van mening dat het gebruik van deze addi- tieven nog verder moet worden beperkt aangezien ze niet zijn. Aangezien azokleurstoffen als technologische functie hebben dat ze kleur geven aan levensmiddelen die zelf geen kleur hebben, om hun uiterlijk aantrekkelijker te maken, kan volgens de Zweedse instanties in deze behoefte worden voorzien met behulp van andere kleurstoffen, die geen risico’s op allergie inhouden. technisch onmisbaar (19) De Commissie is het niet met dit standpunt eens. De Commissie kent namelijk geen andere kleur- (20) stoffen die elke azokleurstof kunnen vervangen om voor een gelijkwaardige kleuring van levensmid- delen te zorgen. Kleuring van levensmiddelen vormt een technologische behoefte. In de meeste gevallen kan een bepaalde kleur die voor commer- ci(cid:137)le doeleinden wordt gekozen om een aantrekke- lijk uiterlijk aan een levensmiddel te geven, name- lijk alleen worden verkregen door een bepaalde kleurstof te gebruiken. In een aantal gevallen kan er om technologische redenen in verband met de effectiviteit (uniforme kleuring) en de stabiliteit (duurzame kleuring) van de kleurstof in het eind- product voor een specifiek levensmiddel slechts (cid:130)(cid:130)n bepaalde kleurstof worden gebruikt. Zo kan het gebruik van azokleurstoffen in een bepaald commercieel en om technologische redenen noodzakelijk worden om voor bepaalde levensmiddelen, zoals snoepgoed of dranken, een specifieke kleur te verkrijgen. verband verslag Bovendien constateert de Commissie dat de aange- melde Zweedse maatregelen niet afgestemd lijken op de aangegeven doelstelling, namelijk de bescherming van de volksgezondheid, aangezien zij voor het verwezenlijken van deze doelstelling de vereiste samenhang ontberen. De beperkende maatregelen gelden namelijk uitsluitend voor azokleurstoffen. Dit zijn echter niet de enige addi- tieven die risico’s op allergische reacties inhouden. Zo kunnen bijvoorbeeld uitgaande van het reeds genoemde van het WCMV van 22 september 1995 ook bepaalde andere kleurstoffen worden genoemd, zoals sulfieten en benzoaten. Daarnaast kan worden gewezen op een studie die door de Zweedse instanties zelf in hun kennisge- ving wordt genoemd, met als titel „Intolerantie voor levensmiddelenadditieven en de strategie(cid:137)n van de Scandinavische landen om dit probleem het hoofd te bieden”, waarin de aandacht wordt gevestigd op allergische reacties ten gevolge van benzoaten. De Commissie constateert dat voor deze andere veroor- zakers van allergische reacties in Zweden geen beperkingen gelden die vergelijkbaar zijn met die voor azokleurstoffen. (21) De Commissie is overigens van mening dat de communautaire wetgeving een adequate oplossing biedt voor het probleem dat voedingsallergie(cid:137)n in het algemeen inhouden. Zoals bij het voorgaande punt reeds is vermeld, wordt namelijk erkend dat een aantal additieven bij bepaalde personen tot allergische reacties kan leiden. De communautaire wetgever stelt dat het volstrekt legitiem is zoveel mogelijk te voorkomen dat deze personen worden blootgesteld aan het risico van allergische reacties. De communautaire wetgever acht het echter niet noodzakelijk het gebruik van deze additieven daarom volledig te verbieden. Op communautair niveau is gekozen voor een oplossing die berust op voorlichting van de consument: personen die een ingredi(cid:137)nten voor bekende allergie de kunnen hebben, moeten consumptie van levensmiddelen die deze ingre- di(cid:137)nten niet bevatten. Deze mogelijkheid wordt hun geboden door Richtlijn 79/112/EEG inzake bepaalde kiezen voor L 3/18 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 1. 1999 aangezien de etikettering van levensmiddelen, hierin wordt bepaald dat de ingredi(cid:137)nten op de etikettering moeten worden vermeld. Met name moeten krachtens artikel 6 van Richtlijn 79/ 12/EEG alle additieven die een technologische functie in het eindproduct vervullen (zoals kleur- stoffen die als functie hebben dat ze een kleur aan dit eindproduct geven), op de etikettering worden vermeld. Dit betekent dat azokleurstoffen altijd in de lijst van ingredi(cid:137)nten moeten worden opge- nomen. (22) In hun schrijven van 5 december 1995 erkennen de Zweedse instanties zelf dat deze etiketterings- maatregelen in principe voldoende zijn om consu- menten die allergisch kunnen zijn in staat te stellen de levensmiddelen te kiezen die zij willen consumeren. Daarbij tekenen de Zweedse instan- aan dat deze keuzemogelijkheid ties verdwijnt wanneer de desbetreffende levensmid- delen zonder verpakking worden aangeboden, zoals bijvoorbeeld in restaurants en schoolkantines het in dit geval de etikettering geval ontbreekt, is de consument inderdaad niet in staat vooraf de lijst van ingredi(cid:137)nten te raadplegen. is. Wanneer echter dat de kinderen dit snoepgoed in de schoolomge- ving consumeren. Volgens de Commissie kunnen de Zweedse scholen en de ouders zelf ervoor zorgen dat kinderen die aan een allergie leiden, geen producten in handen krijgen die bij hen tot allergische reacties kunnen leiden. Zo kunnen bijvoorbeeld in schoolkantines lijsten worden opge- hangen met de ingredi(cid:137)nten van de voedingsmid- delen die aan de kinderen worden aangeboden, zodat een volwassene kan controleren of er op deze lijst producten voorkomen van de door een arts opgestelde lijst van ingredi(cid:137)nten die bij het desbe- treffende kind allergische reacties veroorzaken. (24) De Commissie heeft tevens nagegaan of azokleur- stoffen voor de Zweedse bevolking in vergelijking met de bevolking van de andere lidstaten een specifiek gezondheidsprobleem opleveren. De Zweedse instanties wijzen in hun kennisgeving op studies. De epidemiologische verschillende Commissie heeft kennis genomen van deze studies en heeft ze grondig bestudeerd om te bepalen of hierin wordt aangetoond dat de Zweedse bevolking of een subgroep hiervan, zoals Zweedse kinderen, ten aanzien van allergische reacties op azokleur- stoffen specifieke kenmerken heeft in vergelijking met de bevolking van de andere lidstaten. (25) (23) De Commissie is van mening dat dit feit op zich echter geen voldoende motivering vormt voor een volledig verbod op het gebruik van azokleurstoffen in deze levensmiddelen die zonder verpakking worden aangeboden. De Commissie herinnert er namelijk aan dat voor de oplossing van dit speci- fieke probleem van levensmiddelen die zonder verpakking aan de consument worden aangeboden, in overeenstemming met de bestaande communau- taire wetgeving andere maatregelen kunnen worden genomen dan een verbod. In artikel 12 van Richt- lijn 79/112/EEG wordt namelijk bepaald dat de lidstaten beslissen over de wijze waarop deze levensmiddelen worden ge(cid:137)tiketteerd, zoals de verplichting om bij los verkochte producten borden te plaatsen met bepaalde informatie over deze producten. Bovendien kunnen de lidstaten om alle consumenten volledige informatie over de inhoud van bepaalde levensmiddelen te verstrekken de restaurants ertoe verplichten de lijst van ingre- di(cid:137)nten op de menukaart te vermelden. Het is waar dat de consumenten waar het hier om gaat, — snoepgoed en alcoholvrije dranken — zullen door kinderen vaker en in grotere hoeveelheden worden gebruikt dan door volwassenen. Kinderen kunnen echter niet worden beschouwd als „consument die op de samenstelling van het product let” zoals het Hof van Justitie bedoelt in zijn arrest van 26 oktober 1995 in zaak C-51/94 (1). De Commissie is echter van mening dat ook voor levensmiddelen die azokleurstoffen bevatten en zonder verpakking aan kinderen worden aangeboden, een andere (positieve) oplossing dan een verbod kan worden gevonden. De Commissie heeft namelijk uit de kennisgeving van de Zweedse instanties afgeleid In de door de Zweedse instanties genoemde studies (2) wordt meestal de prevalentie van allergi- sche problemen in Zweden in het algemeen beschreven. Zo blijkt uit deze studies dat de frequentie van allergie(cid:137)n bij kinderen hoger is dan bij volwassenen en aanzienlijk hoger in het noorde- lijk deel dan in de zuidelijke regio’s van Zweden. In een andere studie die gedurende enkele jaren in Zweden is uitgevoerd, wordt gesteld dat het aantal gevallen van allergie(cid:137)n toeneemt. Deze studies benadrukken dat de geconstateerde allergische problemen veroorzaakt worden door het milieu en meer in het bijzonder de leefsituatie van personen op school of op het werk. In deze studies wordt geen bijzondere aandacht besteed aan allergie(cid:137)n in verband met de consumptie van levensmiddelen, laat staan de consumptie van levensmiddelen met additieven zoals azokleurstoffen. Studies op het gebied van de consumptie in Zweden van levens- middelen die azokleurstoffen bevatten, zijn ook niet mogelijk vanwege het verbod en de gebruiks- beperkingen voor deze additieven in de desbetref- fende nationale wetgeving. Uit de studie die lijkt te wijzen op een bijzondere gevoeligheid van Zweedse kinderen voor zou echter kunnen worden afgeleid dat het eventuele gebruik door deze kinderen van levensmiddelen die azokleur- stoffen kunnen bevatten (met name snoepgoed en koolzuurhoudende dranken), bij een groot aantal van deze kinderen tot allergische reacties zou kunnen leiden. In dit verband wijzen de Zweedse instanties in hun kennisgeving op een studie bij Deense scholieren waaruit blijkt dat additieven zoals bepaalde allergische problemen kunnen leiden en waarin de prevalentie levensmiddelenadditieven bij van allergie(cid:137)n voor Deense kinderen op 1 tot 2 % wordt geraamd. azokleurstoffen allergie(cid:137)n, tot (1) Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsre- publiek Duitsland, Jurispr. blz. I-3599. (2) Zie punt 16. 7. 1. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 3/19 (26) De Commissie dient na te gaan of uit al deze informatie die door de Zweedse instanties is inge- diend, blijkt dat er een causaal verband bestaat tussen het (eventuele) gebruik in Zweden van levensmiddelen die azokleurstoffen bevatten en de specifieke risico’s op allergie(cid:137)n bij de Zweedse bevolking en met name bij kinderen. Dit moet in verschillende stappen gebeuren. (27) De Commissie moet allereerst nagaan of zij beschikt over de benodigde informatie om deze te kunnen vergelijken met de beschikbare informatie die op Europees of internationaal niveau is verza- meld. De Zweedse instanties hebben gegevens ingediend met cijfers over de prevalentie van aller- gie(cid:137)n bij de Zweedse bevolking, maar zij hebben geen gegevens ingediend over de prevalentie van allergie(cid:137)n voor levensmiddelen of allergie(cid:137)n voor additieven en zij hebben derhalve de prevalentie van allergie(cid:137)n voor azokleurstoffen niet kunnen beoordelen. Het is echter niet mogelijk op basis van de beschikbare gegevens over de prevalentie van allergie(cid:137)n in het algemeen een raming te maken van de prevalentie van allergie(cid:137)n voor azokleurstoffen, aangezien zowel de mechanismen als de symtomen van allergie(cid:137)n van allergeen tot allergeen verschillen en een persoon die aan een bepaald soort allergie lijdt niet noodzakelijkerwijs gevoelig is voor een ander allergeen. De Commissie constateert derhalve dat de Zweedse instanties geen gegevens hebben verstrekt met cijfers over de prevalentie van allergie(cid:137)n voor azokleurstoffen in Zweden, hetgeen betekent dat zij geen vergelijking kan maken met de gemiddelden voor de Europese bevolking of de wereldbevolking om op die manier te bepalen of de Zweedse bevolking ten aanzien van de prevalentie van allergie(cid:137)n voor azokleur- stoffen in een speficieke situatie verkeert. (28) De Commissie heeft tevens getracht de situatie met behulp van het verslag van het WCMV van 22 september 1995 over schadelijke effecten van levensmiddelen en ingredi(cid:137)nten van levensmid- delen diepgaander te analyseren. In dit verslag stelt het WCMV dat volgens de beschikbare in de hele wereld uitgevoerde studies de prevalentie van voedingsallergie(cid:137)n bij de volwassen bevolking duidelijk lager dan 1 % is en bij kinderen enigszins hoger kan zijn. Het WCMV vermeldt verschillende studies waaruit blijkt dat de prevalentie van aller- gie(cid:137)n voor meer in het bijzonder levensmidde- lenadditieven lager dan 0,1 % van de bevolking is. Het WCMV maakt in zijn verslag echter een belangrijk voorbehoud: genetische en milieufac- toren alsmede voedingsgewoontes kunnen de prevalentie van voedingsallergie(cid:137)n verhogen. Het WCMV noemt als voorbeeld regio’s waar aller- genen in het milieu aanwezig zijn. Tevens noemt het WCMV regio’s waar de consumptie van aller- genen hoog is. Het WCMV komt tot de conclusie dat de prevalentie van voedingsallergie(cid:137)n sterk afhankelijk is van de geografische regio. De Commissie dient derhalve na te gaan of de Zweedse instanties via de studies die zij aan de Commissie hebben meegedeeld, inderdaad hebben aangetoond dat er sprake is van dergelijke geneti- sche factoren, milieufactoren of voedingsgewoontes en in hoeverre deze een rol spelen. De Commissie heeft alle gegevens in het dossier bestudeerd maar heeft geen aanwijzingen kunnen vinden dat er sprake is van dergelijke factoren. Uit de door de Zweedse instanties genoemde studies is namelijk gebleken dat een aantal kinderen in Denemarken, een buurland van Zweden, als reactie op levens- middelenadditieven allergie(cid:137)n ontwikkelt. Ook de Finse instanties hebben in het kader van de raad- pleging van de lidstaten over het Zweedse verzoek tot afwijking meegedeeld dat zich bij kinderen in Finland een soortgelijke situatie voordoet. Uit deze laatste gegevens en de door de Zweedse instanties genoemde studies kan derhalve niet worden gecon- cludeerd dat de Zweedse bevolking, meer in het bijzonder Zweedse kinderen, in vergelijking met de bevolking van andere lidstaten en met name de directe buurlanden ten aanzien van allergie(cid:137)n in verband met azokleurstoffen in een specifieke situ- atie verkeert. (29) De maatregelen van de Zweedse instanties in de jaren zeventig om het gebruik van azokleurstoffen te beperken blijken namelijk te zijn genomen bij wijze van preventief beleid en niet omdat gebleken was dat er sprake was van specifieke risico’s voor de volksgezondheid. De preventieve aard van deze maatregelen wordt expliciet bevestigd in de door de Zweedse instanties verstrekte studie over de intole- rantie voor levensmiddelenadditieven en de strate- gie(cid:137)n van de Scandinavische landen om dit probleem het hoofd te bieden. Het standpunt van de Zweedse instanties wijkt overigens af van dat van de instanties van Denemarken en Finland, die ten aanzien van hetzelfde probleem niet dezelfde strategie hebben gevolgd als de Zweedse instanties om de gebruiksvoorwaarden van azokleurstoffen in vergelijking met die van Richtlijn 94/36/EG te beperken, maar etiketteringsmaatregelen voldoende hebben geacht. de (30) Gelet op al deze gegevens komt de Commissie tot de conclusie dat de Zweedse maatregelen, ook al zijn deze genomen met het oog op overwegingen in verband met de volksgezondheid, desalniettemin geen rechtvaardiging vinden in de noodzaak de volksgezondheid te beschermen. ii) Cyclamaat (31) De Zweedse Dienst levensmiddelen heeft reeds in de jaren zeventig besloten het gebruik van cycla- maat als levensmiddelenadditief te beperken. De in Richtlijn 94/35/EG opgenomen gebruiksvoor- waarden voor cyclamaat zijn minder strikt dan de in Zweden geldende voorwaarden. Naar het oordeel van de Zweedse instanties zijn er goede redenen in verband met de volksgezondheid om hun striktere nationale bepalingen te handhaven. De Zweedse instanties verwijzen naar studies waaruit blijkt dat de in Richtlijn 94/35/EG opgenomen gebruiks- voorwaarden voor cyclamaat bij bepaalde consu- menten kunnen leiden tot overschrijding van de aanvaardbare dagelijkse inname (ADI). L 3/20 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 1. 1999 (32) De specifieke communautaire richtlijnen inzake additieven zijn vastgesteld op basis van een strikte beoordeling van de veiligheid van alle additieven door het WCMV om ervoor te zorgen dat alleen de additieven waarvan het gebruik in levensmiddelen als ongevaarlijk is beoordeeld, in deze specifieke richtlijnen worden opgenomen en derhalve in de Gemeenschap mogen worden gebruikt. Bij de beoordeling van de veiligheid van een additief kan het nodig blijken ter bescherming van de volksge- zondheid een aanvaardbare dagelijkse inname (ADI) vast te stellen. De ADI is de hoeveelheid die gemiddeld elke dag een leven lang zonder risico’s kan worden geconsumeerd. De ADI, waarin een veiligheidsfactor van 100 tot 500 is opgenomen, wordt uitgedrukt in milligram per kilogram lichaamsgewicht (mg/kg lg). Wanneer een levens- middelenadditief wordt de gebruiksvoorwaarden daarvoor worden bepaald, moet rekening worden gehouden met de technolo- gische behoefte van dit additief (de dosis die nodig is om het gewenste effect te bereiken) en tevens met de waarschijnlijke dagelijkse consumptie van het additief in alle levensmiddelen om na te gaan of het toegelaten gebruik niet kan leiden tot een overschrijding van de voor het desbetreffende addi- tief vastgestelde ADI. goedgekeurd en (33) De Zweedse instanties zijn van mening dat de consumptie van cyclamaat onder de in Richtlijn 94/35/EG bepaalde voorwaarden met inachtne- ming van de daarin vastgestelde exacte grens- waarden tot een overschrijding van de ADI kan leiden als rekening wordt gehouden met het consumptieniveau in Zweden van de verschillende producten waarin cyclamaat mag worden gebruikt. De Zweedse instanties baseren zich op ramingen die door de Zweedse Dienst levensmiddelen zijn uitgevoerd om aan te tonen dat er een kans zou bestaan dat de ADI wordt overschreden bij subgroepen van de bevolking die het advies krijgen om dergelijke zoetstoffen te gebruiken, namelijk diabetici en personen die een dieet volgen, meer in het bijzonder kinderen. De door de Zweedse instanties vermelde cijfers hebben dus betrekking op de hoge consumptieniveaus die bij deze personen te constateren zouden zijn. Aangezien deze cijfers niet rechtstreeks beschikbaar zijn, zijn ze verkregen door extrapolatie van bestaande gege- vens over de consumptie van levensmiddelen door huishoudens (1), gemiddelde consumptieniveaus met een factor 3 zijn vermenig- vuldigd. waarbij deze (34) De Zweedse instanties noemen een aantal voor- beelden van consumenten met een uiteenlopende leeftijd deze subgroepen van de bevolking behoren en wellicht grotere hoeveelheden levensmiddelen met zoet- stoffen zullen consumeren dan de gemiddelde en derhalve gewicht die tot (1) „Hush(cid:134)llens Livsmedelsink(cid:148)p och kostvanor” HULK 1989, gegevens over de consumptie van levensmiddelen door huis- houdens. bevolking. Een van deze voorbeelden is het geval van een kind van 5 jaar dat elke dag een bepaalde hoeveelheid verminderde levensmiddelen met verbrandingswaarde of zonder toegevoegde suikers zou gebruiken, namelijk 600 ml gearomatiseerde dranken met 400 mg cyclamaat/l, 60 g snoepgoed met 500 mg cyclamaat/kg en 90 g roomijs met 250 mg cyclamaat/kg. Dit zou erop neerkomen dat dit kind dagelijks ongeveer 292 mg cyclamaat binnen- krijgt: de som van het cyclamaat in de dranken (600 ml (cid:253) 400 mg/l = 240 mg), in het snoepgoed (60 g (cid:253) 500 mg/kg = 30 mg) en in het roomijs (90 g (cid:253) 250 mg/kg = 22 mg). Deze 292 mg wordt vergeleken met dagelijkse consumptie voor dit kind van 20 kg. De toelaatbare dagelijkse consumptie wordt berekend door de ADI te vermenigvuldigen met het gewicht van de persoon. Aangezien de ADI door het WCMV is vastgesteld op 11 mg/kg lg (bevestigd in een advies van het WCMV van 14 december 1995), bedraagt de toelaatbare dagelijkse consumptie voor het kind 220 mg (20 kg (cid:253) 11 mg/kg lg). De bij het kind geconstateerde dagelijkse consumptie van cycla- maat, die 292 mg zou bedragen, zou de toelaatbare consumptie van 220 mg derhalve ruimschoots overschrijden. toelaatbare de (35) De Commissie heeft alle door de Zweedse instan- ties verstrekte informatie grondig bestudeerd. Naar aanleiding van dit onderzoek heeft zij haar beden- kingen over de gekozen methodologie voor de raming van de hoge niveaus voor de consumptie cyclamaat van kunnen die levensmiddelen bevatten. De Commissie beseft met welke problemen de lidstaten in het kader van hun taak om de consumptie van levensmiddelenadditieven te volgen worden geconfronteerd bij de raming van de hoge consumptieniveaus die bij de bevolking en meer in het bijzonder bepaalde subgroepen van de bevolking zouden kunnen worden vastgesteld. Deze problemen zijn gedetailleerd geanalyseerd in een verslag dat in januari 1998 bij de Commissie is ingediend (2). In dit verslag wordt met name gesteld dat voor een additief dat van (cid:130)(cid:130)n bron afkomstig is ((cid:130)(cid:130)n groep levensmiddelen), de hoge niveaus kunnen worden geraamd door extrapolatie op basis van de beschikbare gemiddelde gegevens, waarbij een factor 3 wordt gebruikt. Daarentegen lijkt deze methode volgens het verslag niet geschikt voor de berekening van de consumptie van een bepaald additief wanneer dit afkomstig is van een aantal bronnen (zoals dranken, snoepgoed en desserts). Het is namelijk bekend dat er statistisch gesproken niet van kan worden uitgegaan dat een een aantal (2) Verslag van 16 januari 1998, door lidstaten waaronder Zweden b¶ de Commissie ingediend, met als titel „Development of Methodologies for the Monitoring of Food Additive Intake across the European Union”. Dit verslag is samengesteld in het kader van een programma voor weten- overeenkomstig Richtl¶n 93/ schappel¶ke 5/EEG van de Raad van 25 februari 1993 betreffende de b¶stand aan de Commissie en de samenwerking van de lidstaten b¶ het wetenschappel¶k onderzoek van vraagstukken in verband met levensmiddelen. samenwerking 7. 1. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 3/21 consument die een grote hoeveelheid levensmid- delen uit een bepaalde groep levensmiddelen consumeert, levensmiddelen uit andere groepen op dezelfde wijze, d. w. z. in grote hoeveelheden, consu- meert. In dit verslag wordt dan ook aanbevolen een andere statistische methode te gebruiken die niet het risico inhoudt dat het re(cid:137)le consumptieniveau wordt overschat. De Commissie concludeert dat deze methode niet door de Zweedse instanties is gevolgd en daarom maakt zij een voorbehoud bij alle aan haar verstrekte cijfers. Naast deze beden- kingen ten aanzien van de extrapolatiemethoden vraagt de Commissie zich echter ook af of deze door de Zweedse instanties verstrekte cijfers wel realistisch zijn. De gevolgde statistische methode lijkt aan te tonen dat de ADI bij diabetici en met name diabetische kinderen significant wordt over- schreden. De Commissie is er niet van overtuigd dat deze resultaten, die immers statistische gege- vens zijn, wel echt in overeenstemming zijn met de realiteit. In deze cijfers wordt er namelijk geen rekening mee gehouden dat juist diabetici een subgroep van de bevolking vormen die meer dan alle andere consumenten een bijzonder belang hecht aan haar voeding, die overigens in de meeste gevallen om evenwichtig te zijn onder medisch toezicht staat. Hoe het ook zij, ongeacht de gevolgde methode blijkt naar het oordeel van de Commissie uit de door de Zweedse instanties verstrekte gegevens niet dat de Zweedse bevolking of subgroepen daarvan ten aanzien van de over- schrijding van de ADI voor cyclamaat in een speci- fieke situatie verkeren in vergelijking met de bevol- king van de andere lidststaten. (36) De Commissie heeft nagegaan of de beperkende maatregelen die in Zweden van kracht zijn, even- redig zijn. Dit houdt in dat de door de Zweedse bepalingen beoogde doelstelling niet te verwezen- lijken mag zijn met andere middelen die minder beperkingen opleggen aan de handel binnen de Gemeenschap. De Commissie herinnert eraan dat het gebruik van cyclamaat krachtens de richtlijn is toegestaan in een aantal levensmiddelen met verminderde verbrandingswaarde of zonder toege- voegde suikers, namelijk bepaalde gearomatiseerde dranken, bepaalde dranken op basis van vruchten of melk, desserts, snoepgoed, consumptie-ijs, jam en dieetpreparaten. In de circulaire van de Zweedse Dienst levensmiddelen uit 1993 wordt het gebruik van cyclamaat in levensmiddelen in principe verboden. Cyclamaat is in Zweden uitsluitend als tafelzoetstof toegestaan. De Zweedse maatregelen lijken naar het oordeel van de Commissie verder te gaan dat wat nodig is om het probleem het hoofd te bieden. De maatregelen lijken namelijk nogal ingrijpend te zijn aangezien ze in de praktijk neer- komen op een verbod op het gebruik van cycla- in levensmiddelen zonder meer. Een maat aanscherping van de voorwaarden voor het gebruik van cyclamaat in levensmiddelen, zoals een beper- king van het aantal levensmiddelen waarin cycla- maat mag worden gebruikt, zou in de ogen van de Commissie een minder onredelijke maatregel zijn om overschrijding van de ADI van cyclamaat te voorkomen. Deze maatregelen lijken echter vooral feit dat de geen rekening te houden met het aanwezigheid van cyclamaat in levensmiddelen aan de consument wordt meegedeeld. (37) De Commissie is namelijk van mening dat de bestaande communautaire wetgeving waarborgt dat de consumenten of, wanneer het om kinderen gaat, hun ouders of hun omgeving zoals de schoolleiding voldoende duidelijk en volledig worden ingelicht over de aanwezigheid van cyclamaat in levensmid- delen. Cyclamaat is namelijk een additief en de vermelding daarvan in de lijst van ingredi(cid:137)nten is krachtens de artikelen 3 en 6 van Richtlijn 79/ 112/EEG verplicht. Bovendien moet op de etikette- ring van producten die cyclamaat bevatten, krach- tens Richtlijn 96/21/EG van de Raad van 29 maart 1996 tot wijziging van Richtlijn 94/54/EG van de Commissie betreffende de vermelding op het etiket van bepaalde levensmiddelen van andere verplichte gegevens dan die waarin Richtlijn 79/112/EEG zoetstof(fen)” voorziet (1), de vermelding „met worden etiketteringsvoor- schriften zijn verplicht voor producten die in voor- consument worden de verpakte aangeboden. Ten aanzien van producten die cycla- maat bevatten en niet in voorverpakte vorm worden aangeboden, herinnert de Commissie eraan dat de lidstaten krachtens artikel 12 van Richtlijn 79/ 112/EEG beslissen over de wijze waarop deze levensmiddelen worden ge(cid:137)tiketteerd, zoals de verplichting om bij los verkochte producten een bord aan te brengen met bepaalde informatie over de Samengevat deze Commissie etiketteringsvoorschriften er bestaan, die overigens afdoende worden geacht door de instanties van de andere lidstaten die het niet nodig hebben geacht de voorwaarden voor het gebruik van cyclamaat aan te scherpen in vergelij- king met de voorwaarden in Richtlijn 94/35/EG. producten. dat aangebracht. Deze concludeert vorm aan (38) De Commissie is van mening dat de momenteel in Richtlijn 94/35/EG opgenomen toepassingen van cyclamaat voldoende ingeperkt zijn en niet gauw zullen leiden tot risico’s dat de ADI van het WCMV wordt overschreden. De richtlijn bevat zodanige voorwaarden voor het gebruik van cycla- maat dat er geen consumenten of groepen consu- menten met een evenwichtig dieet zullen zijn waarbij de ADI gedurende langere tijd geregeld zal worden overschreden. Overigens herinnert de Commissie eraan dat deze communautaire bepa- lingen inzake cyclamaat altijd kunnen worden herzien. Zo zijn er drie omstandigheden die altijd tot een herziening van Richtlijn 94/35/EG kunnen leiden: i) in het kader van artikel 4 van Richtlijn 89/107/EEG dat een vrijwaringsclausule in de (1) PB L 88 van 5. 4. 1996, blz. 5. L 3/22 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 1. 1999 zoals ii) op kaderwetgeving inzake additieven behelst, initiatief van de Commissie, zoals zou kunnen gebeuren naar aanleiding van het advies dat het WCMV in de tweede helft van 1999 over cyclamaat zal uitbrengen, en iii) in het kader van artikel 8 van Richtlijn 94/35/EG waarin wordt bepaald dat de lidstaten en de Commissie de ontwikkeling van de consumptie van zoetstoffen moeten volgen. Deze herziening kan gebeuren op basis van nieuwe gege- studie naar de vens, consumptieniveaus voor levensmiddelen die cycla- maat kunnen bevatten en naar de eventuele nood- zaak om de gebruiksvoorwaarden voor cyclamaat uit te breiden met aanvullende beperkingen om ervoor te zorgen dat de ADI voor de consument niet wordt overschreden. Dit geldt echter niet voor de informatie die Zweden in het kader van zijn verzoek tot afwijking heeft meegedeeld. Overigens heeft de Commissie tot op heden van geen enkele lidstaat informatie in deze zin ontvangen. een nauwkeurige (42) CONCLUSIE In het licht van de in het voorgaande uiteengezette overwegingen is de Commissie van oordeel dat de nationale bepalingen in de kennisgeving die krach- tens artikel 100 A, lid 4, van het Verdrag door het Koninkrijk Zweden is ingediend inzake de voor- waarden voor het gebruik van azokleurstoffen en cyclamaat in levensmiddelen, ook al zijn deze bepalingen gericht op de bescherming van de gezondheid van personen, een van de belangrijke eisen als bedoeld in artikel 36 van het EG-Verdrag, desalniettemin niet gerechtvaardigd zijn aangezien ze niet strikt noodzakelijk zijn voor de verwezenlij- king van deze doelstelling. (43) De Commissie heeft derhalve gegronde redenen om ervan uit de gaan dat de nationale bepalingen in deze kennisgeving niet kunnen worden beves- tigd, (39) De Commissie constateert derhalve dat de Zweedse maatregelen de bescherming van de volksgezond- heid als doelstelling hebben, maar verder gaan dan wat nodig is om deze doelstelling te verwezen- lijken. b) Het ontbreken van willekeurige discriminatie (40) Aangezien de maatregelen geen rechtvaardiging vinden in de noodzaak de volksgezondheid te beschermen, behoeft de Commissie niet na te gaan of aan deze voorwaarde wordt voldaan. HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN: Artikel 1 De Zweedse nationale bepalingen in afwijking van de Richtlijnen 94/35/EG en 94/36/EG, waarvan kennis is gegeven krachtens artikel 100 A, lid 4, van het EG- Verdrag, worden niet bevestigd. Artikel 2 Deze beschikking is gericht tot het Koninkrijk Zweden. c) Het ontbreken van verkapte beperkingen van de handel tussen de lidstaten Gedaan te Brussel, 21 december 1998. (41) Aangezien de maatregelen geen rechtvaardiging vinden in de noodzaak de volksgezondheid te beschermen, behoeft de Commissie niet na te gaan of aan deze voorwaarde wordt voldaan. Voor de Commissie Martin BANGEMANN Lid van de Commissie


title: Rådets förordning (EG) nr 2823/98 av den 21 december 1998 om ändring av förordning (EG) nr 730/98 om öppnande och förvaltning av autonoma gemenskapstullkvoter för vissa fiskeriprodukter

eurovoc_concepts:
CCT duties
fishery product
quantitative restriction
tariff quota

formats: html pdf print

text: L 351/12 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 29. 12. 98 R(cid:143)DETS F(cid:153)RORDNING (EG) nr 2823/98 av den 21 december 1998 om (cid:132)ndring av f(cid:148)rordning (EG) nr 730/98 om (cid:148)ppnande och f(cid:148)rvaltning av autonoma gemenskapstullkvoter f(cid:148)r vissa fiskeriprodukter EUROPEISKA UNIONENS R(cid:143)D HAR ANTAGIT DENNA F(cid:153)RORDNING H(cid:142)RIGENOM F(cid:153)RESKRIVS F(cid:153)LJANDE. med beaktande av F(cid:148)rdraget om uppr(cid:132)ttandet av Euro- peiska gemenskapen, s(cid:132)rskilt artikel 28 i detta, med beaktande av kommissionens f(cid:148)rslag, och av f(cid:148)ljande sk(cid:132)l: Genom f(cid:148)rordningen (EG) nr 730/98 (1) har r(cid:134)det (cid:148)ppnat autonoma tullkvoter f(cid:148)r torsk (l(cid:148)pnummer 09. 2753), r(cid:132)kor av arten Pandalus borealis (l(cid:148)pnummer 09. 2773), surimi (l(cid:148)pnummer 09. 2779) och ”loins” av tonfisk (l(cid:148)pnummer 09. 2790). Artikel 1 Bilagan till f(cid:148)rordning (EG) nr 730/98 skall (cid:132)ndras p(cid:134) f(cid:148)ljande s(cid:132)tt: — Kvotm(cid:132)ngden f(cid:148)r tullkvoten med l(cid:148)pnummer 09. 2753 skall vara 65 500 ton. — Kvotm(cid:132)ngden f(cid:148)r tullkvoten med l(cid:148)pnummer 09. 2773 skall vara 9 000 ton. — Kvotm(cid:132)ngden f(cid:148)r tullkvoten med l(cid:148)pnummer 09. 2779 skall vara 12 000 ton. — Kvotm(cid:132)ngden f(cid:148)r tullkvoten med l(cid:148)pnummer 09. 2790 skall vara 1 200 ton. Artikel 2 Kvotm(cid:132)ngderna f(cid:148)r dessa kvoter (cid:132)r inte tillr(cid:132)ckliga f(cid:148)r att tillgodose gemenskapsindustrins behov. Kvotm(cid:132)ngderna b(cid:148)r d(cid:132)rf(cid:148)r (cid:148)kas med verkan fr(cid:134)n och med den 1 april 1998 f(cid:148)r att s(cid:132)kerst(cid:132)lla fortsatt tillg(cid:134)ng till kvoterna. Denna f(cid:148)rordning tr(cid:132)der i kraft den sjunde dagen efter det att den har offentliggjorts i Europeiska gemenska- pernas officiella tidning. Den skall till(cid:132)mpas fr(cid:134)n och med den 1 april 1998. Denna f(cid:148)rordning (cid:132)r till alla delar bindande och direkt till(cid:132)mplig i alla medlemsstater. Utf(cid:132)rdad i Bryssel den 21 december 1998. P(cid:134) r(cid:134)dets v(cid:132)gnar M. BARTENSTEIN Ordf(cid:148)rande (1) EGT L 102, 2. 4. 1998, s. 1


title: PREGUNTA ESCRITA n. 3997/98 del Daniel FÉRET a la Comisión. El trabajo infantil en el Reino Unido

eurovoc_concepts:
United Kingdom
application of EU law
child labour
child protection
labour law
national implementing measure

formats: html print


title: Komission asetus (EY) N:o 2766/98, annettu 21 päivänä joulukuuta 1998, tuonnin kiinteistä arvoista tiettyjen hedelmien ja vihannesten tulohinnan määrittämiseksi

eurovoc_concepts:
agri-monetary policy
citrus fruit
fruit vegetable
import price
pip fruit

formats: pdf print

text: 22. 12. 98 FI Euroopan yhteis(cid:148)jen virallinen lehti L 346/11 KOMISSION ASETUS (EY) N:o 2766/98, annettu 21 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) joulukuuta 1998, tuonnin kiinteist(cid:132) arvoista tiettyjen hedelmien ja vihannesten tulohinnan m(cid:132)(cid:132)rit- t(cid:132)miseksi EUROOPAN YHTEIS(cid:153)JEN KOMISSIO, joka ottaa huomioon Euroopan yhteis(cid:148)n perustamissopi- muksen, ottaa huomioon hedelmien ja vihannesten tuont¶(cid:132)rjes- telm(cid:132)n soveltamista koskevista yksityiskohtaisista s(cid:132)(cid:132)n- n(cid:148)ist(cid:132) 21 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) joulukuuta 1994 annetun komission asetuksen (EY) N:o 3223/94 (1), sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna asetuksella (EY) N:o 1498/98 (2), ja erityisesti sen 4 artiklan 1 kohdan, ottaa huomioon yhteisess(cid:132) maatalouspolitiikassa sovellet- tavista laskentayksik(cid:148)st(cid:132) ja muuntokursseista 28 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) joulukuuta 1992 annetun neuvoston asetuksen (ETY) N:o 3813/92 (3), sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna asetuksella (EY) N:o 150/95 (4), ja erityisesti sen 3 artiklan 3 kohdan, sek(cid:132) katsoo, ett(cid:132) asetuksessa (EY) N:o 3223/94 s(cid:132)(cid:132)det(cid:132)(cid:132)n Uruguayn kier- roksen monenv(cid:132)listen tulosten mukaisesti komission vahvistamista kolmansien maiden kauppaneuvottelujen tuonnin kiinteiden arvojen perusteista liitteiss(cid:132) m(cid:132)(cid:132)ritelt(cid:132)- vien tuotteiden ja ajanjaksojen osalta, ja edell(cid:132) mainittujen perusteiden mukaisesti tuonnin kiin- te(cid:132)t arvot on vahvistettava t(cid:132)m(cid:132)n asetuksen liitteess(cid:132) esite- tylle tasolle, ON ANTANUT T(cid:142)M(cid:142)N ASETUKSEN: 1 artikla Asetuksen (EY) N:o 3223/94 4 artiklassa tarkoitetut tuonnin kiinte(cid:132)t arvot vahvistetaan liitteess(cid:132) olevassa taulukossa merkityll(cid:132) tavalla. 2 artikla T(cid:132)m(cid:132) asetus tulee voimaan 22 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) joulukuuta 1998. T(cid:132)m(cid:132) asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, j(cid:132)senvaltioissa. ja sit(cid:132) sovelletaan sellaisenaan kaikissa Tehty Brysseliss(cid:132) 21 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) joulukuuta 1998. Komission puolesta Franz FISCHLER Komission j(cid:132)sen (1) EYVL L 337, 24. 12. 1994, s. 66 (2) EYVL L 198, 15. 7. 1998, s. 4 (3) EYVL L 387, 31. 12. 1992, s. 1 (4) EYVL L 22, 31. 1. 1995, s. 1 L 346/12 FI Euroopan yhteis(cid:148)jen virallinen lehti 22. 12. 98 LIITE tuonnin kiinteist(cid:132) arvoista tiettyjen hedelmien ja vihannesten tulohinnan m(cid:132)(cid:132)ritt(cid:132)miseksi 21 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) joulukuuta 1998 annettuun komission asetukseen CN-koodi Kolmannen maan koodi (1) Tuonnin kiinte(cid:132) arvo (ecua/100 kg) 0702 00 00 0707 00 05 0709 90 70 0805 10 10, 0805 10 30, 0805 10 50 0805 20 10 0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90 0805 30 10 0808 10 20, 0808 10 50, 0808 10 90 0808 20 50 052 204 220 624 999 052 999 052 204 999 052 204 999 052 204 999 052 464 999 052 600 999 052 060 064 400 404 728 999 064 400 720 999 101,0 106,5 242,0 242,1 172,9 80,8 80,8 90,9 94,4 92,7 39,1 40,6 39,8 76,4 64,9 70,7 58,1 294,2 176,2 59,2 70,4 64,8 60,6 16,5 45,1 64,2 74,6 85,7 57,8 59,2 88,0 63,0 70,1 (1) Komission asetuksessa (EY) N:o 2317/97 (EYVL L 321, 22. 11. 1997, s. 19) vahvistettu maanimikkeist(cid:148). Koodi ”999” tarkoittaa ”muuta alkuper(cid:132)(cid:132)”


title: Resolução do Conselho de 21 de Dezembro de 1998 sobre a prevenção da criminalidade organizada, tendo em vista a definição de uma estratégia global para a combater

eurovoc_concepts: judicial cooperation in criminal matters in the EU

text: 29. 12. 98 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 408/1 (Actos adoptados em aplica(cid:136)}o do t(cid:242)tulo VI do Tratado da Uni}o Europeia) RESOLU(cid:137)]O DO CONSELHO de 21 de Dezembro de 1998 sobre a preven(cid:136)}o da criminalidade organizada, tendo em vista a defini(cid:136)}o de uma estrat~gia global para a combater (98/C 408/01) O CONSELHO DA UNI]O EUROPEIA, Tendo em conta o plano de ac(cid:136)}o contra a criminalidade organizada de 28 de Abril de 1997(cid:216)(cid:216)(˛), ((cid:133)Plano de Ac(cid:220) (cid:136)}o(cid:176)), Consciente dos progressos registados na execu(cid:136)}o do plano de ac(cid:136)}o, em particular das Recomenda(cid:136)øes no. s 6 a 12, Tendo em conta a resolu(cid:136)}o do Parlamento Europeu, de 20 de Novembro de 1997, sobre o plano de ac(cid:136)}o contra a criminalidade organizada(cid:216)(cid:216)(ˇ), que exige que se d(cid:240) maior peso ao aspecto da preven(cid:136)}o, Considerando a import|ncia de uma maior sensibiliza(cid:136)}o para os perigos que a criminalidade organizada repre(cid:220) senta para a democracia e o Estado de direito, para a liberdade, os direitos Humanos e a autodetermina(cid:136)}o, valores que constituem a raz}o de ser de qualquer com(cid:220) bate { criminalidade organizada, Consciente de que a presente resolu(cid:136)}o n}o se destina a substituir as medidas espec(cid:242)ficas de preven(cid:136)}o previstas no plano de ac(cid:136)}o, mas antes a servir de complemento a apoio a esses esfor(cid:136)os, Tendo em conta os resultados do semin‘rio sobre pol(cid:242)cia e criminalidade urbana (Sarago(cid:136)a, Fevereiro de 1996), da confer(cid:240)ncia da Uni}o Europeia sobre preven(cid:136)}o da cri(cid:220) minalidade (Estocolmo, Maio de 1996) e do semin‘rio da Uni}o Europeia sobre medidas comunit‘rias de luta contra a droga (Dublim, Novembro de 1996), bem como as conclusøes da confer(cid:240)ncia da Uni}o Europeia sobre preven(cid:136)}o da criminalidade (Noordwijk, Maio de 1997) e do semin‘rio (cid:133)Parcerias para reduzir a criminalidade(cid:176) (Londres, Junho de 1998), Tendo em conta as conclusøes da confer(cid:240)ncia sobre a cria(cid:136)}o de um enquadramento comercial isento de cor(cid:220) rup(cid:136)}o - contributo da Uni}o Europeia (Bruxelas, Abril de 1998), Tendo em conta os trabalhos de outras organiza(cid:136)øes e inst|ncias internacionais, nomeadamente, as recomenda(cid:220) (cid:136)øes do Conselho da Europa R(cid:216)(81) 12 sobre a criminali(cid:220) dade econ(cid:246)mica, R(cid:216)(87) 19 sobre a organiza(cid:136)}o da pre(cid:220) ven(cid:136)}o da criminalidade e R(cid:216)(97) 24 relativa aos 20 prin(cid:220) c(cid:242)pios orientadores da luta contra a corrup(cid:136)}o, os traba(cid:220) lhos desenvolvidos no |mbito do programa das Na(cid:136)øes Unidas para a preven(cid:136)}o da criminalidade e a adminis(cid:220) tra(cid:136)}o da justi(cid:136)a, bem como os resultados da Assem(cid:220) bleia(cid:220)Geral extraordin‘ria das Na(cid:136)øes Unidas sobre a droga (Nova lorque, Junho de 1998), em particular a de(cid:220) clara(cid:136)}o sobre as orienta(cid:136)øes para a redu(cid:136)}o da procura, Respeitando e salientando as compet(cid:240)ncias da Comiss}o em mat~ria de promo(cid:136)}o de importantes aspectos da pre(cid:220) ven(cid:136)}o, (1) CONSIDERA que a luta contra a criminalidade or(cid:220) ganizada internacional exige uma repress}o eficaz e persistente, mas tamb~m uma ampla gama de medi(cid:220) das preventivas, elaboradas no devido respeito pelos direitos Humanos fundamentais; (2) SALIENTA o importante papel desempenhado por unidades nacionais de informa(cid:136)}o criminal eficazes e coordenadas e pela Europol, tal como previsto, em particular nos artigos 2o. e 3o. da Conven(cid:136)}o Eu(cid:220) ropol que cria um servi(cid:136)o europeu de pol(cid:242)cia (Con(cid:220) ven(cid:136)}o) (cid:133)Europol(cid:176)(cid:216)(—) no dom(cid:242)nio da preven(cid:136)}o da criminalidade organizada; (3) REAFIRMA que cada Estado e a comunidade inter(cid:220) nacional desempenham um papel fundamental na preven(cid:136)}o e no combate { criminalidade organi(cid:220) zada; que, no entanto, a preven(cid:136)}o da criminali(cid:220) dade organizada n}o incumbe apenas aos servi(cid:136)os de aplica(cid:136)}o da lei e {s autoridades judiciais, mas exige um esfor(cid:136)o de toda a sociedade civil, a desen(cid:220) volver com base na responsabilidade colectiva pela vida em sociedade; (4) SUBLINHA, neste contexto, o importante papel das institui(cid:136)øes e de grupos de pessoas que, a n(cid:242)vel na(cid:220) (˛)(cid:217)JO C 251 de 15. 8. 1997, p. 1. (ˇ)(cid:217)JO C 371 de 8. 12. 1997, p. 183. (—)(cid:217)JO C 316 de 27. 11. 1995, p. 2. C 408/2 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 29. 12. 98 cional, regional e local, contribuem para moldar o ambiente cultural e a reponsabilidade c(cid:242)vica na so(cid:220) ciedade (como as escolas e as ONG), por meio de uma ac(cid:136)}o substancial de preven(cid:136)}o, tanto ao n(cid:242)vel da concep(cid:136)}o como da execu(cid:136)}o de medidas con(cid:220) cretas; (5) RECONHECE que uma pol(cid:242)tica eficaz de preven(cid:136)}o da criminalidade organizada tamb~m poder‘ bene(cid:220) ficiar da exist(cid:240)ncia de sistemas eficientes de Segu(cid:220) ran(cid:136)a Social, educa(cid:136)}o e forma(cid:136)}o, t}o abrangentes quanto poss(cid:242)vel, a par de medidas de combate ao desemprego e { pobreza, bem como de um planea(cid:220) mento urbano e de um enquadramento urban(cid:242)stico criativo, de dimens}o humana e orientado para a preven(cid:136)}o; (6) APOIA os esfor(cid:136)os de promo(cid:136)}o da integra(cid:136)}o so(cid:220) cial de grupos marginalizados, a fim de reduzir o perigo de os membros vulner‘veis desses grupos se dedicarem { criminalidade; (7) REAL(cid:137)A o especial significado das medidas de rein(cid:220) ser(cid:136)}o social dos delinquentes, das medidas de dis(cid:220) suas}o e da execu(cid:136)}o das penas para prevenir a re(cid:220) peti(cid:136)}o de actos criminosos; (8) INCITA os Estados(cid:220)membros, sublinhando a impor(cid:220) t|ncia da ac(cid:136)}o exercida pelas autoridades pœblicas, a analisarem em que medida certas tarefas de pre(cid:220) ven(cid:136)}o da criminalidade organizada poder}o ser executadas, segundo os princ(cid:242)pios de base dos res(cid:220) pectivos sistemas jur(cid:242)dicos e pol(cid:242)ticas internas, por organismos privados, a n(cid:242)vel nacional, regional e local, que possam prestar assist(cid:240)ncia na recolha de informa(cid:136)øes, defini(cid:136)}o de programas, execu(cid:136)}o de medidas e ac(cid:136)}o educativa no dom(cid:242)nio da preven(cid:220) (cid:136)}o; (9) CONSIDERA que dever}o ser estudadas todas as possibilidades e tomadas todas as medidas para contrariar o surgimento e a propaga(cid:136)}o de merca(cid:220) dos clandestinos que proporcionem margem de ma(cid:220) nobra e campo operacional { criminalidade organi(cid:220) zada; (10) INCITA os Estados(cid:220)membros a prosseguirem e in(cid:220) tensificarem as suas dilig(cid:240)ncias e esfor(cid:136)os de coor(cid:220) dena(cid:136)}o em todos os aspectos da preven(cid:136)}o da droga, de acordo com os instrumentos internacio(cid:220) nais de controlo da droga, com o objectivo de re(cid:220) duzir a procura de drogas ilegais, que constituem um importante dom(cid:242)nio de actividade da criminali(cid:220) dade organizada; (11) INCITA os Estados(cid:220)membros a terem em vista o de(cid:220) senvolvimento e a generaliza(cid:136)}o de equipamento t~cnico, por exemplo dispositivos especiais de segu(cid:220) ran(cid:136)a, em dom(cid:242)nios em que a criminalidade organi(cid:220) zada actua com frequ(cid:240)ncia, tendo em considera(cid:136)}o as eventuais consequ(cid:240)ncias do recurso a esses m~to(cid:220) dos, como por exemplo a fuga para outras formas de criminalidade; (12) SALIENTA que tamb~m as profissøes que possam ver(cid:220)se confrontadas com a criminalidade organi(cid:220) zada (especialmente as mencionadas na Recomen(cid:220) da(cid:136)}o no. 12 do plano de ac(cid:136)}o) e as respectivas as(cid:220) socia(cid:136)øes de interesses t(cid:240)m responsabilidades no dom(cid:242)nio da preven(cid:136)}o da criminalidade organizada, sobretudo no que se refere { elabora(cid:136)}o de c(cid:246)digos de conduta e outras medidas que contrariem a cor(cid:220) rup(cid:136)}o e a infiltra(cid:136)}o pela criminalidade organi(cid:220) zada; (13) SALIENTA que a transpar(cid:240)ncia e o controlo da ad(cid:220) judica(cid:136)}o de contratos pœblicos podem prestar um contributo significativo para a preven(cid:136)}o da corrup(cid:220) (cid:136)}o e da criminalidade organizada e, por conse(cid:220) guinte, exorta os Estados(cid:220)membros a darem execu(cid:220) (cid:136)}o {s directivas pertinentes e a apoiarem os seus objectivos atrav~s de medidas concretas e adequa(cid:220) das, visando os aspectos repressivos e judiciais; (14) SALIENTA que, sobretudo no contexto da luta con(cid:220) tra a corrup(cid:136)}o e das suas liga(cid:136)øes { criminalidade organizada, a abertura e a transpar(cid:240)ncia dos assun(cid:220) tos pœblicos, legal e transparente dos partidos e organiza(cid:136)øes pol(cid:242)ticas, desempenham um importante papel preventivo; incluindo o financiamento (15) SUBLINHA a import|ncia de, na elabora(cid:136)}o de ins(cid:220) trumentos jur(cid:242)dicos e na revis}o das leis existentes, ter em conta os aspectos da preven(cid:136)}o da criminali(cid:220) dade a fim de evitar que as normas constituam um convite ou facilitem a fraude e outros abusos, mas tamb~m de, durante o processo legislativo, consul(cid:220) tar, se necess‘rio, autoridades que tenham expe(cid:220) ri(cid:240)ncia no dom(cid:242)nio da preven(cid:136)}o da criminalidade organizada; (16) EST@ CONVICTO de que uma informa(cid:136)}o e um es(cid:220) clarecimento adequados sobre as causas, a natu(cid:220) reza, os perigos e as consequ(cid:240)ncias do avan(cid:136)o da criminalidade organizada s}o especialmente impor(cid:220) tantes para a preven(cid:136)}o e que os meios de comuni(cid:220) ca(cid:136)}o social desempenham um importante papel no processo de informa(cid:136)}o; (17) RECONHECE que v‘rios Estados(cid:220)membros, par(cid:220) tindo de an‘lises multidisciplinares abrangentes de 29. 12. 98 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 408/3 uma situa(cid:136)}o espec(cid:242)fica, j‘ elaboraram programas nacionais de combate { criminalidade organizada que se tem manifestado no seu territ(cid:246)rio, e os adap(cid:220) taram { evolu(cid:136)}o das circunst|ncias; por conse(cid:220) guinte, os Estados(cid:220)membros s}o convidados a man(cid:220) ter(cid:220)se mœtua e plenamente informados desses pro(cid:220) gramas, a valer(cid:220)se desses exemplos e experi(cid:240)ncias e a desenvolver - se necess‘rio e segundo as suas ordens e pr‘ticas jur(cid:242)dicas internas - programas nacionais de combate { criminalidade organizada; (18) RECONHECE que, na an‘lise destes problemas, na defini(cid:136)}o de programas e na execu(cid:136)}o das medidas de preven(cid:136)}o, v‘rios Estados(cid:220)membros prev(cid:240)em no seu direito nacional que os servi(cid:136)os de aplica(cid:136)}o da lei e as autoridades judici‘rias, as camadas sociais afectadas, os agentes econ(cid:246)micos e as inst|ncias da administra(cid:136)}o civil local e regional procedam a consultas regulares (podendo servir de exemplo os (cid:133)conselhos de preven(cid:136)}o da criminalidade(cid:176) existen(cid:220) tes em v‘rios Estados(cid:220)membros ou as (cid:133)comissøes tripartidas(cid:176) dos Pa(cid:242)ses Baixos); por conseguinte, os Estados(cid:220)membros s}o convidados a criar estruturas equivalentes a n(cid:242)vel nacional, regional e local, se necess‘rio e segundo as suas ordens e pr‘ticas jur(cid:242)(cid:220) dicas internas que debatam e estudem questøes de preven(cid:136)}o, em especial da criminalidade organi(cid:220) zada, e apresentem propostas de promo(cid:136)}o da pre(cid:220) ven(cid:136)}o; (19) INCITA ainda os Estados(cid:220)membros a coordenarem a preven(cid:136)}o entre os n(cid:242)veis local, regional e nacio(cid:220) nal, bem como entre as v‘rias autoridades e servi(cid:220) (cid:136)os que desempenhem um papel espec(cid:242)fico na pre(cid:220) ven(cid:136)}o da criminalidade organizada; (20) NOTA, neste contexto, a inten(cid:136)}o da Comiss}o de, com base num trabalho j‘ iniciado sobre um inven(cid:220) t‘rio interface, desenvolver instrumentos comunit‘(cid:220) rios que contribuam para a preven(cid:136)}o da criminali(cid:220) dade e fomentem a coordena(cid:136)}o interna e o inter(cid:220) c|mbio de informa(cid:136)øes a este respeito; (21) INSTA os Estados(cid:220)membros a alargarem o seu co(cid:220) nhecimento das possibilidades de preven(cid:136)}o da cri(cid:220) minalidade organizada, por exemplo atrav~s de investiga(cid:136)}o multidisciplinares com programas de t}o vastos financiamento adequado, que sejam quanto poss(cid:242)vel e incluam a investiga(cid:136)}o sobre a avalia(cid:136)}o de medidas preventivas espec(cid:242)ficas; (22) INCITA os Estados(cid:220)membros e as institui(cid:136)øes perti(cid:220) nentes a tamb~m recorrerem aos programas comu(cid:220) nit‘rios adequados, em especial { ac(cid:136)}o comum de 19 de Mar(cid:136)o de 1998 que estabelece um programa de interc|mbio, forma(cid:136)}o e coopera(cid:136)}o destinado aos respons‘veis pela ac(cid:136)}o contra a criminalidade organizada (programa Falcone)(cid:216)(˛), para o desen(cid:220) volvimento de actividades no dom(cid:242)nio da preven(cid:136)}o da criminalidade organizada; (23) CONSIDERA necess‘rio que sejam avaliadas as acti(cid:220) vidades em curso no dom(cid:242)nio da preven(cid:136)}o, verifi(cid:220) cando sobretudo em que medida a experi(cid:240)ncia ad(cid:220) quirida pode ser generalizada; (24) CONVIDA os Estados(cid:220)membros a elaborarem, a pe(cid:220) dido da Presid(cid:240)ncia do Conselho, uma s(cid:242)ntese das suas experi(cid:240)ncias a n(cid:242)vel local, regional e nacional, com medidas que tenham contribu(cid:242)do para a pre(cid:220) ven(cid:136)}o da criminalidade organizada, facultando(cid:220)a aos demais Estados(cid:220)membros; (25) CONVIDA, por conseguinte, os Estados(cid:220)membros a informarem(cid:220)se mutuamente de quaisquer resultados obtidos na preven(cid:136)}o da criminalidade organizada, quer por meio de novos trabalhos cient(cid:242)ficos quer atrav~s da experi(cid:240)ncia e da avalia(cid:136)}o pr‘ticas, e a considerarem formas de facilitar e, se necess‘rio, institucionalizar esse interc|mbio de informa(cid:136)øes, eventualmente tamb~m a n(cid:242)vel bilateral ou entre re(cid:220) giøes e munic(cid:242)pios; (26) INSTA os Estados(cid:220)membros a designarem, se ainda o n}o tiverem feito, pontos nacionais de contacto e centraliza(cid:136)}o para o interc|mbio entre Estados de informa(cid:136)øes relativas a todos os aspectos da pre(cid:220) ven(cid:136)}o da criminalidade organizada e a notific‘(cid:220)los tendo em ao Secretariado(cid:220)Geral do Conselho, conta o acordo do Conselho, de 28 de Maio de 1998, relativo {s disposi(cid:136)øes para a melhoria do in(cid:220) terc|mbio de informa(cid:136)øes e das melhores pr‘ticas em mat~ria de preven(cid:136)}o da criminalidade; (27) CONSIDERA desej‘vel que sejam igualmente asso(cid:220) ciados a esse interc|mbio pa(cid:242)ses terceiros, em espe(cid:220) cial os Estados candidatos { ades}o e os pa(cid:242)ses lim(cid:242)(cid:220) trofes, podendo(cid:220)se encarar uma estrat~gia para a preven(cid:136)}o da criminalidade organizada no contexto da ajuda a pa(cid:242)ses terceiros e da coopera(cid:136)}o com os mesmos; (28) CONSIDERA desej‘vel que os Estados(cid:220)membros e a informa(cid:136)øes com outras Comunidade troquem (˛)(cid:217)JO L 99 de 31. 3. 1998, p. 8. C 408/4 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 29. 12. 98 organiza(cid:136)øes internacionais sobre questøes relacio(cid:220) nadas com a preven(cid:136)}o da criminalidade organi(cid:220) zada; (29) CONSIDERA necess‘rio que as futuras actividades de preven(cid:136)}o incluam projectos concretos que pro(cid:220) porcionem conhecimentos pr‘ticos {s inst|ncias en(cid:220) volvidas em cada caso (autoridades locais, regiøes, Estados(cid:220)membros, Conselho, Comiss}o), a fim de se criar uma base para a elabora(cid:136)}o de c(cid:246)digos de boas pr‘ticas em mat~ria de preven(cid:136)}o da criminali(cid:220) dade organizada em ‘reas espec(cid:242)ficas, os quais de(cid:220) ver}o ser mantidos actualizados e submetidos aos outros Estados(cid:220)membros para compara(cid:136)}o com as suas pr(cid:246)prias iniciativas; (30) CONSIDERA desej‘vel que os Estados(cid:220)membros e a Comiss}o cheguem tanto quanto poss(cid:242)vel a acordo quanto a defini(cid:136)øes, padrøes e m~todos comuns de preven(cid:136)}o para permitir o interc|mbio e a aplica(cid:136)}o dos resultados obtidos; (31) CONVIDA a Comiss}o a analisar quais os contribu(cid:220) tos que, no |mbito das suas compet(cid:240)ncias, poder‘ prestar para aumentar os conhecimentos em mat~ria de preven(cid:136)}o da criminalidade organizada; (32) SOLICITA { Comiss}o que mantenha continua(cid:220) mente actualizado o seu invent‘rio interface de ins(cid:220) trumentos comunit‘rios que contribuam para a pre(cid:220) ven(cid:136)}o da criminalidade organizada e que continue a analisar e a avaliar outros instrumentos comunit‘(cid:220) rios existentes sob o ponto de vista do seu contri(cid:220) buto para a preven(cid:136)}o da criminalidade organizada; Europol a cooperar para, at~ finais de 2000, apre(cid:220) sentar ao Conselho um relat(cid:246)rio global que, no(cid:220) meadamente: -(cid:217)contenha propostas sobre o modo como se po(cid:220) der}o, de futuro, promover a n(cid:242)vel europeu as medidas de preven(cid:136)}o e, em especial, como es(cid:220) tas poder}o ser traduzidas no processo legisla(cid:220) tivo, -(cid:217)analise as medidas de preven(cid:136)}o da criminali(cid:220) dade organizada, as inst|ncias e o n(cid:242)vel a que devem ser executadas, que parecem ser adequa(cid:220) das em fun(cid:136)}o da maior efic‘cia poss(cid:242)vel, -(cid:217)analise propostas para fomentar a avalia(cid:136)}o das medidas de preven(cid:136)}o da criminalidade organi(cid:220) zada; -(cid:217)analise de que modo podem ser tomadas medi(cid:220) das de preven(cid:136)}o a n(cid:242)vel europeu (sobretudo { luz do Tratado de Amesterd}o), -(cid:217)contenha propostas quanto ao modo de elaborar e manter actualizado um repert(cid:246)rio das melho(cid:220) res pr‘ticas no dom(cid:242)nio da preven(cid:136)}o da crimi(cid:220) nalidade organizada, -(cid:217)analise em que medida os conceitos e as medi(cid:220) das de preven(cid:136)}o da criminalidade organizada podem ser tidos em considera(cid:136)}o no processo de alargamento e nas rela(cid:136)øes com pa(cid:242)ses tercei(cid:220) ros; (34) INSTA os Estados(cid:220)membros e a Comiss}o a, at~ fi(cid:220) nais de 2000, apresentarem ao Conselho tamb~m um relat(cid:246)rio sobre outras medidas tomadas para prevenir a criminalidade organizada; (33) CONVIDA os Estados(cid:220)membros, a Europol e a Co(cid:220) miss}o a, no |mbito das respectivas compet(cid:240)ncias, estudarem esta mat~ria e as questøes com ela asso(cid:220) ciadas. Em seguida, convidam(cid:220)se a Comiss}o e a (35) RESOLVE que, analisar‘ e avaliar‘ ent}o a execu(cid:220) (cid:136)}o da presente resolu(cid:136)}o { luz desses relat(cid:246)rios e decidir‘ sobre novas medidas de preven(cid:136)}o da cri(cid:220) minalidade organizada


title: PERGUNTA ESCRITA n. 3941/98 do Deputado María IZQUIERDO ROJO Reklamkostnader för pilotprojektet för Albaicín

eurovoc_concepts:
Andalusia
European Regional Development Fund
advertising
budget
cost analysis
development plan
information
innovation
public awareness campaign
town planning

text: 6. 11. 1999 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 320/91 De acordo com informações recentemente publicadas, a decisão europeia é de prosseguir durante alguns anos sem aumentar a sua dotação económica. Por outro lado, a perda de confiança no que respeita à viabilidade a longo prazo da opção tokamak (ITER) abre novas possibilidades a outras opções tais como os reactores tipo stellarator. Poderá a Comissão informar quais são as suas intenções nesta matéria bem como as posições definidas pelo Japão e pela Rússia? Poderá ainda indicar qual a rubrica do orçamento da UE que será consagrada a este objectivo para o período do Quinto Programa-Quadro? Para terminar, segundo a Comissão a justificação desta rubrica pode permanecer invariável depois da decisão dos Estados Unidos? Resposta dada por Edith Cresson em nome da Comissão (10 de Fevereiro de 1999) Enquanto a Comunidade (de acordo com o quinto programa-quadro) assim como o Japão e a Rússia mantêm uma abordagem orientada para o desenvolvimento de um reactor, integrada numa estratégia de longo prazo em termos energéticos e ambientais, o programa de fusão do Departamento de Energia dos Estados Unidos reduziu-se a um programa de orientação puramente científica. Pode salientar-se que isto é o resultado da redução do orçamento em dois terços durante os últimos 15 anos. A importante base de dados e os conhecimentos acerca do confinamento magnético resultantes tanto do projecto ITER EDA (International Thermonuclear Experimental Reactor Engineering Design Activities) como da investigação à escala mundial sobre o Tokamak e conceitos afins como os Stellarators conduzem a um aumento da confiança na importância da opção por um reactor experimental com redução de custos e de objectivos presentemente a ser projectado no âmbito da extensão limitada a três anos do acordo ITER EDA. Globalmente, a retirada definitiva dos Estados Unidos do projecto ITER em Julho de 1999 não causará aumento dos custos para as três partes remanescentes. (1999/C 320/124) PERGUNTA ESCRITA P-3941/98 apresentada por María Izquierdo Rojo (PSE) à Comissão Objecto: Custo da publicidade do «Projecto-piloto urbano Albaicin» (21 de Dezembro de 1998) Poderá a Comissão prestar uma informação detalhada sobre o custo dos folhetos, do cartaz e da restante publicidade recentemente editada no quadro do «Projecto-piloto urbano Albaicín-Santa Isabel la Real»? Resposta dada por Monika Wulf-Mathies em nome da Comissão (1 de Fevereiro de 1999) O projecto piloto urbano Albaicín, em Granada, foi aprovado pela Comissão em Julho de 1997, nos termos do artigo 10o do regulamento relativo ao fundo europeu de desenvolvimento regional (FEDER) (1), respeitante a acções inovadoras e projectos-piloto. Foi seleccionado juntamente com 26 projectos, de entre mais 500 projectos apresentados por cidades da Comunidade. Os critérios de selecção incluíram o carácter inovador e demonstrativo do projecto, no intuito de partilhar a experiência adquirida no projecto, não só no plano local e regional, mas também no plano nacional e europeu. Por esse motivo, a promoção e difusão de publicidade e outro material sobre o projecto é um elemento importante do programa global e todos os projectos têm parte dos seus orçamentos atribuídos a esse fim. No caso do projecto piloto urbano Albaicín 2,5 % do orçamento total foi atribuído à promoção e a publicações. O custo total do projecto é de 6 milhões de euros, de entre os quais o financiamento FEDER se cifra em 2,95 milhões de euros. (1) JO L 193 de 31. 7. 1993


title: SCHRIFTLICHE ANFRAGE Nr. 3915/98 von Sirkka-Liisa ANTTILA an die Kommission. Zur Verbesserung des Tierschutzes in der Europäischen Union während des finnischen Ratsvorsitzes

eurovoc_concepts:
EU Council Presidency
European Union
Finland
agricultural policy
animal welfare
livestock farming
protection of animals
slaughter of animals
transport of animals


title: 1999/40/CE: Decisão da Comissão de 21 de Dezembro de 1998 que revoga a Decisão 96/276/CE relativa a certas medidas de protecção respeitantes aos moluscos bivalves vivos originários da Tunísia [notificada com o número C(1998) 4340] (Texto relevante para efeitos do EEE)

eurovoc_concepts:
Tunisia
health risk
import restriction
mollusc
toxic substance
veterinary inspection

text: L 11/48 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 16. 1. 1999 DECIS(cid:212)O DA COMISS(cid:212)O de 21 de Dezembro de 1998 que revoga a Decis(cid:209)o 96/276/CE relativa a certas medidas de protec(cid:135)(cid:209)o respeitantes aos moluscos bivalves vivos origin(cid:145)rios da Tun(cid:146)sia [notificada com o n(cid:156)mero C(1998) 4340] (Texto relevante para efeitos do EEE) (1999/40/CE) A COMISS(cid:212)O DAS COMUNIDADES EUROPEIAS, Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia, Tendo em conta a Directiva 90/675/CEE do Conselho, de 10 de Dezembro de 1990, que fixa os princ(cid:146)pios relativos (cid:133) organiza(cid:135)(cid:209)o dos controlos veterin(cid:145)rios dos produtos provenientes de pa(cid:146)ses terceiros introduzidos na Comuni- dade (1), com a (cid:156)ltima redac(cid:135)(cid:209)o que lhe foi dada pela Directiva 96/43/CEE (2), e, nomeadamente, o seu artigo 19º, Considerando que, devido (cid:133) presen(cid:135)a de uma toxina para- lisante nos moluscos bivalves vivos origin(cid:145)rios da Tun(cid:146)sia importados na Comunidade, a Comiss(cid:209)o adoptou a Decis(cid:209)o 96/276/CE relativa a certas medidas de protec(cid:135)(cid:209)o respeitantes aos moluscos bivalves vivos origin(cid:145)rios da Tun(cid:146)sia (3); Considerando que uma miss(cid:209)o de peritos da Comiss(cid:209)o se deslocou (cid:133) Tun(cid:146)sia para avaliar as medidas de protec(cid:135)(cid:209)o institu(cid:146)das pelas autoridades tunisinas; Considerando que as medidas de protec(cid:135)(cid:209)o e as garantias sanit(cid:145)rias dadas pelas autoridades tunisinas s(cid:209)o suficientes para permitir que sejam reiniciadas as importa(cid:135)(cid:210)es de moluscos bivalves da Tun(cid:146)sia; Considerando que a Decis(cid:209)o 98/569/CE da Comiss(cid:209)o (4) fixa as condi(cid:135)(cid:210)es especiais de importa(cid:135)(cid:209)o de moluscos bivalves, equinodermos, tunicados e gastr(cid:155)podes marinhos vivos origin(cid:145)rios da Tun(cid:146)sia; Considerando que (cid:130), em consequ(cid:136)ncia, conveniente revogar a Decis(cid:209)o 96/276/CE; Considerando que as medidas previstas na presente decis(cid:209)o est(cid:209)o em conformidade com o parecer do Comit(cid:130) Veterin(cid:145)rio Permanente, ADOPTOU A PRESENTE DECIS(cid:212)O: Artigo 1º (cid:144) revogada a Decis(cid:209)o 96/276/CE. Artigo 2º Os Estados-membros alterar(cid:209)o as medidas que aplicam (cid:133)s importa(cid:135)(cid:210)es para dar cumprimento (cid:133) presente decis(cid:209)o. Desse facto informar(cid:209)o a Comiss(cid:209)o. Artigo 3º Os Estados-membros s(cid:209)o os destinat(cid:145)rios da presente decis(cid:209)o. Feito em Bruxelas, em 21 de Dezembro de 1998. Pela Comiss(cid:209)o Franz FISCHLER Membro da Comiss(cid:209)o (1) JO L 373 de 31. 12. 1990, p. 1. (2) JO L 162 de 1. 7. 1996, p. 1. (3) JO L 103 de 26. 4. 1996, p. 56. (4) JO L 277 de 14. 10. 1998, p. 31


title: 1999/147/EHTY, Euratom: Komission päätös, tehty 21 päivänä joulukuuta 1998, muutospöytäkirjan tekemisestä Euroopan yhteisöjen ja niiden Euroopan unionin kehyksessä toimivien jäsenvaltioiden sekä Slovenian tasavallan väliseen Eurooppa-sopimukseen Euroopan hiili- ja teräsyhteisön ja Euroopan atomienergiayhteisön puolesta (tiedoksi annettu numerolla C(1998) 4333) (ETA:n kannalta merkityksellinen teksti)

eurovoc_concepts:
EAEC
ECSC
Slovenia
agreement (EU)
association agreement (EU)

text: L 51/214 FI Euroopan yhteisöjen virallinen lehti 26. 2. 1999 KOMISSION PÄÄTÖS, tehty 21 päivänä joulukuuta 1998, muutospöytäkirjan tekemisestä Euroopan yhteisöjen ja niiden Euroopan unionin kehyksessä toimivien jäsenvaltioiden sekä Slovenian tasavallan väliseen Eurooppa-sopimukseen Euroopan hiili- ja teräsyhteisön ja Euroopan atomienergiayhteisön puolesta (tiedoksi annettu numerolla C(1998) 4333) (ETA:n kannalta merkityksellinen teksti) (1999/147/EHTY, Euratom) EUROOPAN YHTEISÖJEN KOMISSIO, joka ottaa huomioon Euroopan hiili- ja teräsyhteisön perusta- missopimuksen ja erityisesti sen 95 artiklan, ottaa huomioon Euroopan atomienergiayhteisön perusta- missopimuksen ja erityisesti sen 101 artiklan toisen koh- dan, sekä katsoo, että tunnustaa kaupan erittäin tärkeän merkityksen siirryt- täessä markkinatalouteen, otta huomioon yhteisön kiinnostuksen nopeuttaa pyrki- myksiään markkinoidensa avaamiseksi Sloveniasta peräi- sin oleville tuotteille, palauttaa mieleen Eurooppa-sopimuksen ja erityisesti sen 1 artiklassa mainitut tavoitteet, on kuullut EHTY:n neuvoa-antavaa komiteaa ja saanut neuvoston (1) suostumuksen ja hyväksynnän, Eurooppa-sopimus, jolla perustettiin Euroopan yhteisöjen ja niiden Euroopan unionissa toimivien jäsenvaltioiden sekä Slovenian tasavallan välinen assosiaatio, jäljempänä ’Eurooppa-sopimus’, allekirjoitettiin Luxemburgissa 10 päivänä kesäkuuta 1996, ON PÄÄTTÄNYT SEURAAVAA: Ainoa artikla jäsenvaltioiden, komission ja Slovenian tasavallan ratifioi- mismenettelyt on saatu päätökseen, ja Eurooppa-sopimuksen allekirjoittamisen viivästymisen ja siitä johtuvan väliaikaisen sopimuksen voimaantulon vuoksi vasta 1 päivänä tammikuuta 1997 on tarpeen muuttaa Eurooppa-sopimuksen 132 artiklassa oleva ajan viittaus niin, että kyseisessä artiklassa kaikki viittaukset vuoteen 1996 on korvattava vuodella 1997, jolloin väliai- kainen sopimus tuli voimaan, on tarpeen korvata Eurooppa-sopimuksen alkuperäsään- töjä koskeva alkuperäinen pöytäkirja n:o 4 uudella pöy- täkirjalla n:o 4, joka oli väliaikaisen sopimuksen liit- teenä, Hyväksytään muutospöytäkirja Euroopan hiili- ja teräs- yhteisön ja Euroopan atomienergiayhteisön puolesta Eurooppa-sopimukseen, joka on tehty Euroopan yhtei- sön, Euroopan hiili- ja teräsyhteisön, Euroopan atomi- energiayhteisön sekä Slovenian tasavallan välillä. Muutospöytäkirjan teenä (2). teksti on tämän päätöksen liit- Tehty Brysselissä 21 päivänä joulukuuta 1998. Kommission puolesta Hans VAN DEN BROEK Komission jäsen (1) EHTY:n neuvoa-antavaa komiteaa kuultiin 24 päivänä loka- kuuta 1996. (2) Katso tämän virallisen lehden sivu 208


title: WRITTEN QUESTION No. 3996/98 by Daniel VARELA SUANZES- CARPEGNA Fisheries agreement between the EU and the Republic of South Africa

eurovoc_concepts:
South Africa
agreement (EU)
cooperation agreement
fishery product
fishing agreement
market access
single market
tariff negotiations
trade agreement


title: Decyzja Rady z dnia 21 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych przepisów dotyczących składu Komitetu Ekonomiczno-Finansowego

eurovoc_concepts:
EU Member State
European Central Bank
European Commission
appointment of staff
committee (EU)
third stage of EMU

text: 10/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 161 31998D0743 31. 12. 1998 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 358/109 DECYZJA RADY z dnia 21 grudnia 1998 r. w sprawie szczególowych przepisów dotyczących skladu Komitetu Ekonomiczno-Finansowego (98/743/WE) RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 109c ust. 3, uwzględniając wniosek Komisji (1), uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego (2), uwzględniając opinię Komitetu Walutowego (3), a także mając na uwadze, co następuje: (1) (2) (3) Traktat przewiduje, że Komitet Ekonomiczno-Finansowy powinien zostać powolany na początku trzeciego etapu unii gospodarczej i walutowej. Traktat wymaga, aby Rada przyjęla szczególowe prze- pisy dotyczące skladu Komitetu Ekonomiczno-Finanso- wego; Państwa Czlonkowskie, Komisja i Europejski Bank Centralny mają mianować nie więcej niż po dwóch czlonków Komitetu. i Zadania Komitetu Ekonomiczno-Finansowego są usta- lone w art. 109c ust. 2 Traktatu; jako część tych zadań, Komitet Ekonomiczno-Finansowy ma śledzić sytuację finansową Państw Czlonkowskich i gospodarczą Wspólnoty oraz regularne skladać Radzie i Komisji spra- wozdania w tych kwestiach, w szczególności w sprawie stosunków finansowych z państwami trzecimi i instytu- cjami międzynarodowymi; Komitet Ekonomiczno-Finan- sowy ma przyczyniać się do przygotowania prac Rady, między innymi zaleceń wymaganych jako część wielo- (1) Dz. U. C 125 z 23. 4. 1998, str. 17. (2) Opinia wydana dnia 26 listopada 1998 r. (dotychczas niepubliko- wana w Dzienniku Urzędowym). (3) Opinia wydana dnia 17 listopada 1998 r. (dotychczas niepubliko- wana w Dzienniku Urzędowym). stronnego nadzoru i ogólnych wytycznych gospodar- czych ustalonych w art. 103 Traktatu, a także decyzji wymaganych jako część procedury dotyczącej nadmier- nego deficytu ustalonej w art. 104c Traktatu; uwzględ- jest sprawą niając charakter i znaczenie tych zadań, czlonkowie Komitetu zasadniczą, zastępcy i czlonków byli wybierani spośród ekspertów posiadają- cych wybitne kompetencje w dziedzinie gospodarki i finansów. aby (4) W swojej rezolucji (4) w sprawie koordynacji polityki gospodarczej na trzecim etapie UGW, Rada Europejska, na posiedzeniu w Luksemburgu w dniach 12 i 13 grud- nia 1997 r. , oświadczyla, że Komitet Ekonomiczno- Finansowy zapewni ramy, w ramach których może być przygotowywany i kontynuowany dialog między Radą i Europejskim Bankiem Centralnym na szczeblu wyższych urzędników; urzędnicy ci będą się wywodzić z krajo- wych banków centralnych i Europejskiego Banku Cen- tralnego, jak również z administracji krajowych. (5) „Administracja” odnosi się do slużb ministerstw asystują- cych Radzie zebranej w skladzie, ministrów gospodarki i finansów. (6) Czlonkostwo w Komitecie urzędników z Europejskiego Banku Centralnego oraz krajowych banków centralnych ma nie stanowić uszczerbku dla postanowień art. 107 Traktatu, (4) Dz. U. C 35 z 2. 2. 1998, str. 1. 162 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 10/t. 1 PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykul 4 Artykul 1 Państwa Czlonkowskie, Komisja i Europejski Bank Centralny mianują po dwóch czlonków Komitetu Ekonomiczno-Finanso- wego. Mogą również mianować dwóch zastępców czlonków Komitetu. Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Artykul 2 Niniejsza decyzja staje się skuteczna od dnia 1 stycznia 1999 r. Czlonkowie Komitetu i zastępcy wybierani są spośród eks- pertów posiadających wybitne kompetencje w dziedzinie gos- podarki i finansów. Artykul 3 Sporządzono w Brukseli, dnia 21 grudnia 1998 r. Dwaj czlonkowie Komitetu, mianowani przez Państwa Czlon- kowskie, wybierani są odpowiednio spośród wyższych urzęd- ników administracji i krajowego banku centralnego. Zastępcy wybierani są na tych samych warunkach. W imieniu Rady M. BARTENSTEIN Przewodniczący