title: Rozporządzenie Rady (WE) nr 2846/98 z dnia 17 grudnia 1998 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2847/93 ustanawiające system kontroli nad wspólną polityką rybołówstwa

eurovoc_concepts:
authorised catch
exchange of information
fishery management
fishing controls
quantity of fish landed
sea fishing

formats: html pdf print

text: 88 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 04/t. 4 31998R2846 31. 12. 1998 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 358/5 ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 2846/98 z dnia 17 grudnia 1998 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2847/93 ustanawiające system kontroli nad wspólną polityką rybołówstwa RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 43, uwzględniając wniosek Komisji (1), uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (2), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomicznego-Społecznego (3), a także mając na uwadze, co następuje: praktyki stosowane w rybołówstwie oraz w transporcie i wpro- wadzaniu do obrotu produktów rybołówstwa rozwinęły się; środki monitorowania powinny być odpowiednio dostosowane; należy usunąć różne niedociągnięcia w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiają- cym system kontroli nad wspólną polityką rybołówstwa (4); jednym z podstawowych wymagań nałożonych do celów kon- trolnych na kapitanów statków rybackich jest rejestrowanie ilości różnych gatunków przechowywanych na pokładzie; wymaganie to powinno zostać uproszczone; należy wziąć pod uwagę specy- ficzne cechy czynności połowowych na Morzu Śródziemnym; dlatego powinien zostać zmieniony art. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2847/93 oraz powinien zostać uchylony art. 5 rozpo- rządzenia Rady (EWG) nr 2241/87 z dnia 23 lipca 1987 r. ustanawiającego niektóre środki kontroli w zakresie działań poło- wowych (5); (1) Dz. U. C 201 z 27. 6. 1998, str. 14. (2) Dz. U. C 328 z 26. 10. 1998. (3) Opinia wydana dnia 9 września 1998 r. (dotychczas nieopubliko- wana w Dzienniku Urzędowym). (4) Dz. U. L 261 z 20. 10. 1993, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmie- nione rozporządzeniem (WE) nr 2635/97 (Dz. U. L 356 z 31. 12. 1997, str. 14). (5) Dz. U. L 207 z 29. 7. 1987, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 2487/93 (Dz. U. L 261 z 20. 10. 1993, str. 1). właściwe jest, aby obowiązywanie istniejących zwolnień od sto- sowania przepisów art. 6 i 8 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93 dotyczących czynności połowowych na Morzu Śródziemnym przedłużyć o jeden rok, tak by zbiegały się one w czasie z wej- ściem w życie zmienionych wymagań dotyczących dzienników połowowych; zgodnie z niniejszym rozporządzeniem Państwa Członkowskie mogą przyjąć bardziej surowe środki, włączając w to kontrole wyładunków; w tym celu Państwa Członkowskie mogą wyzna- czyć porty wyładunków; należy wzmocnić kontrole produktów rybołówstwa po ich wyła- dunku; informacje o produktach rybołówstwa określonych w art. 9 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93 powinny być dostępne od momentu ich wyładunku do ostatniej fazy obrotu; karty sprzedaży i deklaracje przejęcia powinny zawierać informa- cje potrzebne do celów kontroli; czynności przeładunkowe i w ogólności wszelkie czynności obej- mujące wspólną działalność niektórych statków na wodach tery- torialnych Wspólnoty stwarzały poważne problemy przy kontroli na niektórych łowiskach; wykonywanie takich czynności powinno być przedmiotem uprzedniego wydania zezwolenia przez Państwa Członkowskie i być uzależnione od zgodności z ustanowionymi procedurami kontroli; do czasu wejścia w życie szczegółowych przepisów wykonaw- czych należy odroczyć stosowanie nowych przepisów dotyczą- cych przeładunków i wszelkich innych wspólnych czynności połowowych obejmujących kilka statków rybackich; należy zapewnić zdalny dostęp Komisji do informacji zawartych w odpowiednich plikach komputerowych w bazach danych uak- tualnianych przez Państwa Członkowskie, tak aby mogła ona sku- tecznie przeprowadzać zadania kontrolne powierzone jej zgod- nie z rozporządzeniem (EWG) nr 2847/93; zgodnie z zasadami prawa wspólnotowego wszelkie decyzje podejmowane zgodnie z procedurą określoną w art. 36 rozpo- rządzenia (EWG) nr 2847/93 będą musiały respektować istnie- jące prawo wspólnotowe, w szczególności zasady poufności, 04/t. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 89 tajemnicy zawodowej i ochrony danych, jak określono w dyrek- tywie 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 paź- dziernika 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (1); PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 W rozporządzeniu (EWG) nr 2847/93 wprowadza się następu- jące zmiany: środki kontrolne każdego z Państw Członkowskich obejmują interwencje na morzu podczas wyładunku, jak również po wyła- dunku, z uwzględnieniem specyfiki każdego z Państw Członkow- skich, względnego ryzyka wystąpienia różnych typów oszustw oraz, w celu kontroli po wyładunku, przepisy kontrolne przed wyładunkiem i w czasie wyładunku; 1) nagłówek tytułu I otrzymuje brzmienie: „TYTUŁ I Monitorowanie, inspekcje i nadzór” należy wzmocnić zawarte w rozporządzeniu (EWG) nr 2847/93 środki mające na celu monitorowanie, inspekcję i nadzór stoso- wane w odniesieniu do statków rybackich pływających pod ban- derą państwa trzeciego, które prowadzą działalność połowową w strefie połowowej Wspólnoty; w szczególności statki przekra- czające ustaloną długość, działające w takiej strefie powinny być przedmiotem ciągłego nadzoru satelitarnego od dnia, od którego „system monitorowania statków” (VMS) stosuje się do wszystkich statków rybackich Wspólnoty; konieczne jest zintensyfikowanie inspekcji i nadzoru wyładunków statków pływających pod ban- derą państwa trzeciego, w szczególności połowów w danych stre- fach, zgodnie z krokami podjętymi przez niektóre regionalne organizacje rybackie, w celu zwiększenia efektywności środków mających na celu ochronę zasobów połowowych na pełnym morzu; w celu umożliwienia Komisji skutecznego wypełniania swojej roli należy wprowadzić procedury obserwacji, pozwalające inspekto- rom działającym w imieniu Komisji na weryfikowanie stosowa- nia rozporządzenia (EWG) nr 2847/93; w tym celu inspektorzy Komisji powinni mieć dostęp do wszystkich istotnych miejsc i dokumentacji, zgodnie z regulaminami prawa krajowego, a towarzyszyć im powinni inspektorzy krajowi; w celu umocnienia i usprawnienia współpracy między wszyst- kimi organami we Wspólnocie biorącymi udział w monitorowa- niu, inspekcji i nadzorze działalności w sektorze rybołówstwa należy określić ogólny układ ramowy, zgodnie z którym wszyst- kie zainteresowane organy będą mogły wymagać od siebie wza- jemnej pomocy oraz wymiany istotnych informacji, a także należy wprowadzić specyficzne programy monitorowania; w przypadkach poważnych i nieprzewidzianych zdarzeń wła- ściwe jest zapewnienie przyjęcia specyficznych programów moni- torowania; 2. Artykuł 2 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 2 1. W celu zapewnienia przestrzegania wszelkich obowiązu- jących przepisów każde Państwo Członkowskie, w ramach swojego terytorium i na wodach morskich będących pod jego władzą lub jurysdykcją, monitoruje, przeprowadza inspekcje i prowadzi stały nadzór wszelkiej działalności w sektorze rybołówstwa, w szczególności samego prowadze- nia połowów, przeładunków, wyładunków, wprowadzania do obrotu, transportu i przechowywania produktów rybo- łówstwa oraz prowadzi rejestrację wyładunków i sprzedaży. Państwa Członkowskie podejmują, uwzględniając swoją konkretną sytuację, niezbędne środki w celu zapewnienia na swoim terytorium i na wodach morskich będących pod jego władzą lub jurysdykcją jak najlepszą kontrolę. 2. Każde Państwo Członkowskie zapewnia, aby działalność jego statków poza strefą połowową Wspólnoty podlegała odpowiedniemu monitorowaniu oraz tam, gdzie istnieją takie zobowiązania Wspólnoty, podlegała także inspekcjom i nadzorowi w celu zapewnienia zgodności z regułami wspólnotowymi mającymi zastosowanie na tych wodach. ”; 3) w art. 3 ust. 2 skreśla się zdanie ostatnie; 4) artykuł 5 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 5 Tam, gdzie jest to konieczne, przyjmuje się, bez uszczerbku dla krajowych kompetencji, szczegółowe zasady stosowania niniejszego tytułu, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 36, w szczególności w odniesieniu do: a) identyfikacji oficjalnie wyznaczonych inspektorów, a także statków, samolotów i wszelkich innych środków inspekcji, z których może skorzystać dane Państwo Członkowskie; b) procedur inspekcji rybołówstwa; i nadzoru działalności w sektorze dlatego rozporządzenie (EWG) nr 2847/93 powinno zostać zmie- nione, c) oznaczania i identyfikacji statków rybackich i ich narzę- dzi połowowych; (1) Dz. U. L 281 23. 11. 1995, str. 31. d) poświadczenia danych charakteryzujących statki rybac- kie, odnoszących się do działalności połowowej. ”; 90 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 04/t. 4 5) w art. 6 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Od dnia 1 stycznia 2000 r. na obszarach innych niż Morze Śródziemne każda ilość powyżej 50 kg ekwiwalentu żywej wagi jakiegokolwiek gatunku przechowywanego na pokładzie musi zostać zarejestrowana w dzienniku połowo- wym. W odniesieniu do czynności połowowych na Morzu Śródziemnym musi zostać zarejestrowana w dzienniku poło- wowym każda ilość powyżej 50 kg ekwiwalentu żywej wagi jakiegokolwiek gatunku przechowywanego na pokładzie, który wyszczególniono w wykazie przyjętym zgodnie z niniejszym artykułem. ”; 6) w art. 6 ust. 8 otrzymuje brzmienie: „8. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu przyjmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 36, włączając w to: — inną podstawę geograficzną niż prostokąt statystyczny ICES, w niektórych szczególnych przypadkach, i — rejestrację połowów przeprowadzanych za pomocą narzędzi o małych oczkach i przewożonych na pokładzie bez posortowania, — wykaz, określony w ust. 2. ”; 7) w art. 7 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Kapitan statku rybackiego Wspólnoty, który zamierza wykorzystać miejsca wyładunku w Państwie Członkowskim innym niż Państwo Członkowskie bandery, przestrzega wymagań każdego wyznaczonego programu portowego, ustanowionego przez to Państwo Członkowskie zgodnie z art. 38, lub, jeśli to Państwo Członkowskie nie działa zgod- nie z takim programem, musi on zawiadomić właściwe organy w tym Państwie Członkowskim z co najmniej cztero- godzinnym wyprzedzeniem o: — miejscu (miejscach) wyładunku i przewidywanym czasie przybycia na miejsce wyładunku, — wielkości wyładunku poszczególnych gatunków. ”; 8) w art. 9: a) ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie: „1. Z chwilą pierwszego wprowadzenia do obrotu ośrodki aukcyjne lub inne instytucje bądź osoby upoważ- nione przez Państwa Członkowskie, które są odpowie- dzialne za pierwsze wprowadzenie do obrotu produktów rybołówstwa wyładowanych w Państwie Członkowskim, przedkładają kartę sprzedaży właściwym organom Pań- stwa Członkowskiego, na którego terytorium nastąpiło pierwsze wprowadzenie do obrotu. Przedłożenie kart sprzedaży obejmujących wykaz wszystkich danych wymaganych zgodnie z niniejszym artykułem jest obo- wiązkiem ośrodków aukcyjnych lub innych instytucji bądź osób upoważnionych przez Państwa Członkowskie. 2. Jeśli pierwsze wprowadzenie do obrotu produktów rybołówstwa wyładowanych w Państwie Członkowskim dokonywane jest w sposób odmienny od sposobu okre- ślonego w ust. 1, wyładowane produkty nie zostają odebrane do czasu, gdy jeden z poniższych dokumentów zostanie przedłożony właściwym organom lub innym upoważnionym do tego instytucjom Państw Członkow- skich: — karta sprzedaży, w przypadku gdy produkty zostały sprzedane lub są oferowane do sprzedaży w miejscu swojego wyładunku, — kopia jednego z dokumentów, przewidzianych w art. 13, w przypadku gdy produkty są oferowane do sprzedaży w miejscu innym niż miejsce wyładun- ku; karta sprzedaży musi zostać dołączona do tych kopii w momencie rzeczywistej sprzedaży, — deklaracja przejęcia w przypadku gdy produkty nie są oferowane do sprzedaży albo gdy są przeznaczone do sprzedaży w późniejszym terminie. Przedłożenie karty sprzedaży obejmującej wykaz wszyst- kich danych wymaganych zgodnie z niniejszym artyku- łem jest obowiązkiem kupującego. Przedłożenie deklaracji przejęcia obejmującej wykaz wszystkich danych wymaganych zgodnie z niniejszym artykułem jest obowiązkiem posiadacza tej deklaracji. ”; b) w ust. 3 dodaje się akapity jako odpowiednio pierwszy, trzeci i akapit ostatni: „- odpowiednią nazwę każdego gatunku oraz geogra- ficzny obszar jego pochodzenia, - - tam gdzie stosowne, odpowiednią minimalną wiel- kość ryby, tam gdzie możliwe, numer referencyjny umowy sprzedaży. ”; c) ustęp 4 otrzymuje brzmienie: „4. Karty sprzedaży należy przedłożyć właściwym orga- nom odpowiedzialnym za monitorowanie pierwszego wprowadzenia do obrotu ryb w taki sposób, aby zawie- rały one następujące dane: — zewnętrzne znaki identyfikacyjne oraz nazwę statku rybackiego, z którego nastąpił wyładunek produk- tów, o których mowa, — nazwisko właściciela lub kapitana statku; — port i datę wyładunku, — tam gdzie stosowne, odniesienie do jednego z doku- mentów, przewidzianych w art. 13 ust. 1 i art. 13 ust. 4 lit. b). ”; d) dodaje się ustępy w brzmieniu; „4a. W przypadku gdy karta sprzedaży nie odpowiada fakturze lub dokumentowi, który ją zastępuje, jak okreś- lono w art. 22 ust. 3 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG (1), Państwo Członkowskie przyjmuje nie- zbędne przepisy w celu zapewnienia, że informacje o cenie bez podatku za towary dostarczone kupującemu są identyczne z tymi podanymi w fakturze. 04/t. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 91 4b. Deklaracje przejęcia, jak określono w ust. 2, sporzą- dzone przez właścicieli wyładowanych produktów rybo- łówstwa lub ich przedstawicieli, zawierają co najmniej następujące informacje: Członkowskie, w którym nastąpiło pierwsze wprowadze- nie do obrotu, może zwrócić się w tym względzie o dal- sze informacje do Państwa Członkowskiego wyładun- ku. ”; — odpowiednią nazwę każdego gatunku oraz geogra- f) w ust. 6 dodaje się akapit w brzmieniu: ficzny obszar jego pochodzenia, — wagę każdego gatunku, w podziale według rodzaju formy produktu, — tam gdzie stosowne, odpowiednią minimalną wiel- kość ryby, — identyfikację statku rybackiego, który wyładował pro- dukty, — nazwisko kapitana statku, — port i datę wyładunku, — miejsca, w których produkty są przechowywane, — tam gdzie stosowne, odniesienie do jednego z doku- mentów, przewidzianych w art. 13 ust. 1 i art. 13 ust. 4 lit. b). 4c. W przypadku gdy wyładowane produkty rybołów- stwa są przeznaczone do sprzedaży w późniejszym ter- minie oraz w przypadku gdy takie produkty mają być wprowadzone do obrotu po cenie przewidzianej w umo- wie lub po cenie stałej ustalonej na czas określony, Pań- stwa Członkowskie prowadzą właściwe działania weryfi- kujące, mające na celu sprawdzenie dokładności informacji zawartych w deklaracji przejęcia i w karcie sprzedaży, określonych w ust. 2. (1) Szósta dyrektywa Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz. U. L 145 z 13. 6. 1977, str. 1). ”; e) ustęp 5 otrzymuje brzmienie: „5. Karty sprzedaży, deklaracje przejęcia i kopie doku- mentów przewozowych przedkłada się w ciągu 48 godzin od pierwszego wprowadzenia do obrotu lub wyładunku, właściwym organom lub innym instytucjom upoważnionym przez Państwo Członkowskie, zgodnie z prawem Państwa Członkowskiego, na którego teryto- rium czynności były przeprowadzane. Na wniosek Pań- stwa Członkowskiego Komisja może w szczególnych sytuacjach udzielić zwolnień, zgodnie z procedurą okre- śloną w art. 36, na przekroczenie tego terminu. W przypadku gdy produkty są transportowane do Pań- stwa Członkowskiego innego niż Państwo Członkowskie wyładunku przewoźnik przekazuje w ciągu 48 godzin następujących po wyładunku kopię dokumentów prze- wozowych właściwym organom Państwa Członkow- skiego, na którego terytorium według deklaracji odbędzie się pierwsze wprowadzenie do obrotu. Państwo „W przypadku gdy pierwsze wprowadzenie do obrotu produktów rybołówstwa nie ma miejsca w Państwie Członkowskim, w którym produkty zostały wyłado- wane, Państwo Członkowskie odpowiedzialne za moni- torowanie pierwszego wprowadzenia do obrotu zapew- nia, aby kopia karty sprzedaży została przedłożona możliwie jak najszybciej organom odpowiedzialnym za monitorowanie wyładunku danych produktów. ”; g) w art. 9 ust. 7 na końcu akapitu pierwszego dodaje się zdanie w brzmieniu: „lub dla ilości wyładowanych produktów rybołówstwa, gdzie poszczególne gatunki nie przekraczają 50 kg ekwi- walentu żywej wagi. ”; 9) skreśla się art. 10; 10) artykuł 11 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 11 1. Państwo Członkowskie może zezwolić na przeładunki i czynności połowowe obejmujące wspólne działania dwóch lub więcej statków, mające miejsce na wodach morskich będących pod władzą lub jurysdykcją Państwa Członkow- skiego, jak również na przeładunek mający miejsce w por- tach Państwa Członkowskiego. Kapitanowie danych statków przestrzegają procedur ustanowionych zgodnie z ust. 2, w szczególności w odniesieniu do: — definicji miejsc, na które udzielono zezwolenia, — procedur inspekcji i nadzoru, — zasad i warunków rejestrowania oraz powiadamiania o czynnościach przeładunkowych i o przeładowanych iloś- ciach produktów. Niniejszy przepis nie ma zastosowania do czynności ciągnię- cia tuki przez dwa statki Wspólnoty. 2. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu przyjmuje się przy uwzględnieniu uwag zainteresowanych Państw Członkowskich, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 36. ”; 11) w art. 13 wprowadza się następujące zmiany: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Wszystkim produktom rybołówstwa wyładowanym lub przywiezionym do Wspólnoty w formie nieprzetwo- rzonej lub po przetworzeniu na pokładzie, co do których nie zostały przedłożone, zgodnie z art. 9 ust. 1 i 2, ani jak również karta sprzedaży, ani deklaracja przejęcia, produktom przetransportowanym do miejsca innego niż 92 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 04/t. 4 miejsce wyładunku lub przywozu, powinien towarzyszyć do czasu pierwszego wprowadzenia do obrotu doku- ment wystawiony przez przewoźnika. Przedłożenie tego dokumentu przewozowego zawierającego wszelkie dane wymagane zgodnie z niniejszym artykułem jest obowiąz- kiem przewoźnika. ”; b) ustęp 2 otrzymuje brzmienie: „2. Dokument powyższy: Informacje o uregulowanych zasobach w rozumieniu art. 8 rozporządzenia (EWG) nr 3760/92 (1), zgodnie z zapisem w dzienniku połowowym, deklarację wyładun- kową, kartę sprzedaży i świadectwo przejęcia wprowa- dzane są do bazy danych, określonej w ust. 2, w ciągu 15 dni roboczych od daty otrzymania informacji przez wła- ściwe organy. Jeżeli ponad 85 % kwoty połowowej zostało złowione, okres ten nie przekracza pięciu dni roboczych. a) określa w odniesieniu do przesyłki nazwę statku, z którego przesyłka ta pochodzi, i jego zewnętrzne oznaczenie. W przypadku przywozu inną drogą niż statkiem dokument ten wskazuje miejsce, do którego przesyłka została przywieziona; (1) Dz. U. L 389 z 31. 12. 1992, str. 1. ”; b) skreśla się ust. 4; b) podaje miejsce przeznaczenia przesyłki (przesyłek) oraz oznaczenie pojazdu transportowego; c) ust. 5 otrzymuje brzmienie: c) określa ilość ryb (w kilogramach – waga po przetwo- rzeniu) w odniesieniu do każdego przewożonego gatunku, nazwisko/nazwę odbiorcy, miejsce i datę załadunku, jak również odpowiednią nazwę każdego gatunku, jego geograficzny obszar pochodzenia oraz, tam gdzie stosowne, odpowiednią minimalną wiel- kość ryby. ”; „5. Państwa Członkowskie przyjmują niezbędne środki w celu ułatwienia zbierania, zatwierdzania i odsyłania danych. Komisja ma, na podstawie szczególnego wnio- sku, zdalny dostęp do powielonych plików komputero- wych zawierających odpowiednie informacje. ”; c) dodaje się ustęp w brzmieniu: 14) w art. 21 wprowadza się następujące zmiany: „5a. W przypadku gdy produkty rybołówstwa, które zostały zadeklarowane jako sprzedane zgodnie z art. 9, są transportowane do miejsca innego niż miejsce wyła- dunku lub przywozu, przewoźnik w każdej chwili musi być w stanie udowodnić na podstawie odpowiedniego dokumentu, że transakcja sprzedaży rzeczywiście miała miejsce. ”; d) ustęp 6 otrzymuje brzmienie: „6. Każde Państwo Członkowskie na swoim terytorium przeprowadza kontrolę, w drodze pobierania próbek, w celu weryfikacji przestrzegania zobowiązań ustano- wionych w niniejszym artykule. Intensywność takich kontroli może uwzględniać intensywność kontroli w poprzednich etapach. ”; e) dodaje się ustęp w brzmieniu: „7a. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego arty- kułu przyjmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 36. ”; a) w ust. 3 akapit pierwszy dodaje się zdanie w brzmieniu: „Komisja bezzwłocznie informuje Państwa Członkowskie o tym terminie. ”; b) w ust. 3 akapit ostatni otrzymuje brzmienie: „Od daty określonej w akapicie pierwszym Państwo Członkowskie bandery zabrania tymczasowo połowu tego zasobu lub grupy zasobów przez statki pływające jak również przechowywania na pod jego banderą, pokładzie, przeładunku i wyładunku ryb złowionych po tej dacie oraz podejmuje decyzje w sprawie terminu, do którego zezwala się na przeładunki lub wyładunki, a także w sprawie terminu ostatecznych deklaracji połowo- wych. Komisję powiadamia się niezwłocznie o podjętych środkach, a następnie informuje ona o tym inne Państwa Członkowskie. ”; 12) w art. 18 dodaje się ustęp w brzmieniu: „4. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu przyjmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 36. ”; 13) w art. 19 wprowadza się następujące zmiany: a) ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Każde Państwo Członkowskie podejmuje niezbędne środki w celu zapewnienia, że informacje określone w ust. 1 zostaną możliwie jak najszybciej wprowadzone do bazy danych. 15) w art. 28 dodaje się ustęp w brzmieniu: „2a. W przypadku gdy zgodnie z art. 4 rozporządzenia (EWG) nr 3760/92 została ustalona minimalna wielkość dla danego gatunku, podmioty gospodarcze odpowiedzialne za sprzedaż, przechowywanie i transport poszczególnych par- tii produktów rybołówstwa tych gatunków, o rozmiarach mniejszych niż wielkość minimalna, muszą być w stanie w każdej chwili udowodnić geograficzny obszar pochodze- nia tych produktów lub ich pochodzenie z akwakultury. Pań- stwa Członkowskie przeprowadzają niezbędne kontrole, aby zapobiec powstaniu problemów, jakie mogłyby pojawić się na ich terytorium z powodu transportu lub wprowadzenia do obrotu ryb o zaniżonej wielkości. ”; 04/t. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 93 16) dodaje się tytuł w brzmieniu: „TYTUŁ VIa Monitorowanie działalności połowowej statków państw trzecich Artykuł 28a Do celów niniejszego tytułu »statki rybackie państw trzecich« oznaczają: — statek, niezależnie od jego wielkości, używany przede wszystkim lub w dalszej kolejności do połowu produk- tów rybołówstwa, — statek, który nawet gdy sam nie jest używany do poło- wów, odbiera w drodze przeładunku produkty rybołów- stwa od innych statków, — statek, na którego pokładzie produkty rybołówstwa są poddawane jednej lub kilku z następujących czynności poprzedzających pakowanie: filetowanie lub krojenie, oskórowanie, mielenie, zamrażanie lub przetwarzanie i pływający pod banderą oraz zarejestrowany w państwie trzecim. Artykuł 28b 1. Statkom rybackim państw trzecich zezwala się na prowa- dzenie połowów, przechowywanie na pokładzie i przetwa- rzanie produktów rybołówstwa w strefie połowowej Wspól- noty tylko w przypadku, gdy zgodnie z art. 9 rozporządzenia (EWG) nr 1627/94 (1) wydano im licencję połowową i spe- cjalne zezwolenie połowowe. 2. Dodatkowo statki rybackie państw trzecich mogą doko- nywać przeładunków lub prowadzić przetwórstwo tylko wtedy, gdy mają na to uprzednią zgodę Państwa Członkow- skiego, na którego wodach czynność ta będzie miała miejs- ce. Statkom rybackim państw trzecich zezwala się na prowa- połowowych dzanie obejmujących wspólne działanie dwóch lub większej liczy statków tylko w przypadku otrzymania wcześniejszej zgody na przeładunek lub na przetwarzanie od danego Państwa Członkowskiego i jeżeli spełniają one warunki określone w art. 11 niniejszego rozporządzenia. przeładunków lub czynności 3. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu przyjmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 36. Artykuł 28c — najpóźniej od dnia 1 stycznia 2000 r. dla statków przekraczających 20 metrów między pionami lub 24 metry długości całkowitej, posiadania systemu moni- torowania statków zatwierdzonego przez Komisję, — do czasu wprowadzenia systemu VMS, przestrzegania systemu raportowania o ruchach, — przestrzegania systemu raportowania o połowach przechowywanych na pokładzie, — przestrzegania instrukcji organów odpowiedzialnych za monitorowanie, w szczególności dotyczącej inspekcji poprzedzających opuszczenie strefy połowowej Wspól- noty, — przestrzegania zasad dotyczących oznakowania i identy- fikacji statków rybackich oraz ich narzędzi połowowych. Artykuł 28d Komisja ustala datę, począwszy od której uznawać się będzie za wyczerpaną kwotę połowową danego zasobu lub grupy zasobów dla statków rybackich państw trzecich. Komisja bezzwłocznie informuje o tej dacie państwo trzecie oraz zainteresowane Państwa Członkowskie. Począwszy od tej daty tymczasowo zakazane będzie prowadzenie połowów tego zasobu lub grupy zasobów przez takie statki, jak również przechowywanie ich na także przeładunek lub wyładunek ryb pokładzie, złowionych po tym terminie. Komisja ustali także datę, do której zezwala się na przeładunek i wyładunek lub na przedstawienie ostatecznych deklaracji połowowych. a Artykuł 28e 1. Kapitanowie statków rybackich państw trzecich lub ich przedstawiciele muszą co najmniej na 72 godziny przed sza- cunkowym czasem przybycia do portu powiadomić wła- ściwe organy Państwa Członkowskiego, z którego portu lub urządzeń wyładunkowych zamierzają skorzystać, o: — czasie przybycia do portu wyładunku, — połowach przechowywanych na pokładzie, — strefie lub strefach, gdzie przeprowadzono połowy, czy to w strefie połowowej Wspólnoty, w strefach będących pod władzą lub jurysdykcją państwa trzeciego czy na peł- nym morzu. Czynności wyładunkowe nie mogą rozpocząć się, dopóki nie wyrażą na to zgody właściwe organy Państwa Członkow- skiego. Wszystkie statki rybackie państw trzecich prowadzące dzia- łania w strefie połowowej Wspólnoty podlegają następują- cym obowiązkom: — rejestrowania w dzienniku połowowym informacji okre- ślonych w art. 6, 2. Poza przypadkami siły wyższej lub w przypadkach, gdy statek jest w niebezpieczeństwie, statki rybackie państw trze- cich mogą zawijać tylko do portów wskazanych przez Pań- stwo Członkowskie, z którego portów lub urządzeń wyła- dunkowych zamierzają skorzystać. 94 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 04/t. 4 3. Komisja, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 36, może dla niektórych kategorii statków rybackich państw trzecich przyznawać zwolnienie z obowiązku określonego w ust. 1, na ograniczony i odnawialny okres, lub zdecydo- wać o innym okresie powiadomienia, biorąc pod uwagę mię- dzy innymi odległość między łowiskami, miejscami wyła- dunku i portami, w których dane statki są zarejestrowane lub umieszczone w wykazie. 4. Bez uszczerbku dla specjalnych przepisów umów doty- czących rybołówstwa zawieranych między Wspólnotą a poszczególnymi państwami trzecimi mają zastosowanie przepisy ust. 1 i 2. Artykuł 28f Kapitanowie statków rybackich państw trzecich lub ich przedstawiciele składają organom Państwa Członkowskiego, z którego portów lub urządzeń wyładunkowych korzystają, możliwie jak najszybciej, ale nie później niż w ciągu 48 godzin po wyładunku, deklarację wskazującą ilości wyładowanych produktów rybołówstwa w podziale według gatunków oraz datę i miejsce każdego połowu. Za dokładność takich deklaracji odpowiadają kapitanowie. Każde Państwo Członkowskie przekazuje Komisji, na jej wniosek, informacje o wyładunkach statków rybackich państw trzecich. Artykuł 28g W przypadku gdy kapitan statku rybackiego państwa trze- ciego lub jego przedstawiciel deklaruje, że połowy zostały dokonane na pełnym morzu, właściwe organy zezwolą na wyładunek tylko wtedy, gdy kapitan lub jego przedstawiciel udowodni w sposób wyczerpujący tym organom, że: — gatunki przechowywane na pokładzie zostały złowione poza obszarami regulowanymi jakichkolwiek właści- wych organizacji międzynarodowych, których Wspól- nota jest członkiem, lub — gatunki przechowywane na pokładzie zostały złowione zgodnie ze środkami ochrony i zarządzania przyjętymi przez właściwą organizację regionalną, której Wspólnota jest członkiem. Artykuł 28h zasady Szczegółowe tytułu, stosowania włączając w to wykazy wyznaczonych portów, zostaną przyjęte zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 36, za zgodą zainteresowanych Państw Członkowskich. niniejszego (1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1627/94 z dnia 27 czerwca 1994 r. ustanawiające ogólne przepisy doty- czące specjalnych zezwoleń połowowych (Dz. U. L 171 z 6. 7. 1994, str. 7). ” 17) w art. 29 dodaje się ustęp w brzmieniu: „3a. Inspektorzy Wspólnoty w kontekście weryfikacji doko- nywanych bez uprzedzenia mogą przeprowadzać obserwa- cje dotyczące wykonywania niniejszego rozporządzenia. W trakcie swoich wizyt obserwacyjnych inspektorzy Wspól- noty, w towarzystwie inspektorów krajowych, bez uszczerbku dla mającego zastosowanie prawa wspólnoto- wego oraz przestrzegając regulaminów przewidzianych w ustawodawstwie danego Państwa Członkowskiego, mają dostęp do odpowiednich plików lub dokumentów, pomie- szczeń oraz miejsc o charakterze publicznym, statków i pomieszczeń o charakterze prywatnym, a także miejsc na lądzie i środków transportu, gdzie mają miejsce czynności objęte niniejszym rozporządzeniem, w celu zgromadzenia danych (bez odniesienia do nazwiska), niezbędnych do wykonania swoich zadań. Po dokonaniu tego typu weryfikacji bez uprzedzenia Komi- sja bezzwłocznie przesyła danemu Państwu Członkow- skiemu sprawozdanie z obserwacji, które przeprowadziła. ”; 18) w art. 30 akapit drugi otrzymuje brzmienie: „Zainteresowane Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o wynikach dochodzenia i przesyłają kopię spra- wozdania sporządzonego nie później niż trzy miesiące po otrzymaniu wniosku Komisji. Komisja może, na podstawie należycie umotywowanego wniosku Państwa Członkow- skiego, przedłużyć w granicach rozsądku termin złożenia sprawozdania. ”; 19) w art. 31 dodaje się ustęp w brzmieniu: „2a. Rada, działając na podstawie art. 43 Traktatu, może sporządzić wykaz rodzajów zachowań, które poważnie naruszają reguły wspólnotowe określone w art. 1 i w odnie- sieniu do których Państwa Członkowskie zobowiązują się do stosowania proporcjonalnych, odstraszających i skutecznych sankcji. ”; 20) w art. 33 dodaje się tytuł w brzmieniu: „TYTUŁ VIIIa Współpraca między organami monitorowanie w Państwach Członkowskich a Komisją. ”; odpowiedzialnymi za 21) artykuł 34 zastępuje się artykułami w brzmieniu: „Artykuł 34 Zasady i warunki, według których właściwe organy odpowiedzialne za monitorowanie stosowania niniejszego rozporządzenia w Państwie Członkowskim współpracują między sobą oraz z Komisją w celu zapewnienia zgodności z rybołówstwa, są takie jak zasadami wspólnej polityki określono poniżej. 04/t. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 95 Artykuł 34a 1. Państwa Członkowskie zapewniają sobie wzajemną pomoc niezbędną przy przeprowadzeniu kontroli przewi- dzianych w niniejszym tytule. 2. W przypadku gdy inspekcja lub czynności nadzorcze właściwych organów Państwa Członkowskiego wykażą, że statki rybackie Wspólnoty lub statki pływające pod banderą państwa trzeciego i zarejestrowane w państwie trzecim pro- wadziły działalność połowową określoną w art. 2, w sposób, który prawdopodobnie może stanowić naruszenie reguł wspólnotowych, dane Państwo Członkowskie niezwłocznie przekazuje wszelkie istotne informacje do Państwa Człon- kowskiego bandery danego statku lub statków, jak również do innych zainteresowanych Państw Członkowskich oraz do Komisji. Pozostałe zainteresowane Państwa Członkowskie to Państwa Członkowskie, na których terytorium lub wodach dana działalność jest lub prawdopodobnie jest prowadzona. Wspomniane powyżej Państwo Członkowskie może żądać od pozostałych zainteresowanych Państw Członkowskich przeprowadzenia specjalnych kontroli, podając konkretne powody swojego żądania. Państwa Członkowskie przekazują sobie wzajemnie informa- cje oraz powiadamiają Komisję o podejmowanych przez sie- bie w odpowiedzi na te żądania działaniach, łącznie, tam gdzie stosowne, z wynikami kontroli i wszelkich postępo- wań dotyczących naruszeń. 2. Państwa Członkowskie mogą także przeprowadzać u sie- bie i ze swojej własnej inicjatywy programy monitorowania, inspekcji i nadzoru działalności połowowej. Artykuł 34c 1. Zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 36, a także dzia- łając w porozumieniu z danymi Państwami Członkowskimi, Komisja ustala, które łowiska obejmujące dwa lub więcej Państwa Członkowskie podlegają specjalnym programom monitorowania, które nie mogą trwać dłużej niż dwa lata, a także określić zasady regulujące takie programy. Programy te określają swoje cele i spodziewane rezultaty określonych środków, a także niezbędną strategię, która zapewni, że inspekcje będą możliwie skuteczne i oszczędne. jak najbardziej 2. Zainteresowane Państwa Członkowskie podejmują nie- zbędne środki mające na celu ułatwienie wykonywanie spe- cyficznych programów monitorowania, w szczególności w odniesieniu do wymaganych zasobów ludzkich i material- nych oraz do okresów i stref, w których mają one zostać wprowadzone. 3. Komisja ocenia działanie każdego ze specyficznych pro- gramów monitorowania i informuje Radę i Parlament Euro- pejski o wynikach takiej oceny. ”; 3. Państwa Członkowskie informują się wzajemnie o środ- kach krajowych podjętych w tym celu, w szczególności o tych podjętych zgodnie z art. 9 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 3760/92. „Artykuł 35 22) artykuł 35 otrzymuje brzmienie: 4. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu przyjmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 36. Artykuł 34b 1. W przypadku weryfikacji przeprowadzanych z uprzedze- niem w Państwie Członkowskim Komisja może uzgodnić, że jej inspektorom wizytującym Państwo Członkowskie będzie towarzyszyć jako obserwator jeden lub więcej inspektorów w zakresie rybołówstwa z innego Państwa Członkowskiego, za zgodą Państwa Członkowskiego, które ma być wizyto- wane. Na wniosek Komisji Państwo Członkowskie wysyła- jące obserwatorów może nominować ze skutkiem natych- miastowym krajowych rybołówstwa wybranych na obserwatorów. inspektorów Państwa Członkowskie mogą także sporządzić listę krajo- wych inspektorów w zakresie rybołówstwa, których Komi- sja może zapraszać do udziału w takich weryfikacjach. Komi- sja może zapraszać inspektorów krajowych umieszczonych na tej liście lub zgłoszonych do Komisji na wniosek. W miarę potrzeby Komisja udostępnia listę do dyspozycji wszystkich Państw Członkowskich. 1. Nie później niż do dnia 30 kwietnia każdego roku Pań- stwa Członkowskie przekazują Komisji sprawozdanie doty- czące stosowania niniejszego rozporządzenia w poprzednim roku kalendarzowym. 2. Na podstawie sprawozdań przedłożonych przez Państwa Członkowskie oraz swoich własnych obserwacji Komisja opracowuje co roku sprawozdanie na temat stanu faktycz- nego, oraz co trzy lata sprawozdanie zawierające ocenę do przekazania Radzie i Parlamentowi Europejskiemu. Publikuje też sprawozdanie zawierające ocenę sytuacji wraz z odpo- wiedziami Państw Członkowskich, a także, tam gdzie sto- sowne, z podjętymi środkami i propozycjami złagodzenia stwierdzonych niedociągnięć. 3. Szczegółowe zasady dotyczące dostarczania informacji w celu spełnienia wymagań niniejszego artykułu przyjmuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 36, w szczególności informacji dotyczących: — zasobów technicznych i ludzkich koniecznych do moni- torowania rybołówstwa oraz czasu efektywnie na nie przeznaczonego, — przepisów ustawowych, wykonawczych i adminis- tracyjnych przyjmowanych przez Państwa Członkowskie w celu uniknięcia nadużyć i ich ścigania, 96 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 04/t. 4 — wyników inspekcji lub kontroli przeprowadzanych zgod- nie z niniejszym rozporządzeniem, włączając w to liczbę i rodzaj wykrytych naruszeń i podjętych w związku z nimi działań, w szczególności w odniesieniu do rodza- jów zachowań określonych w art. 31 ust. 2a, — stosowanych środków i działań podejmowanych zgod- nie z art. 19, w szczególności w odniesieniu do oszaco- wania wiarygodności danych. ”; Artykuł 2 Od dnia 1 stycznia 2000 r. art. 5 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2241/87 traci moc. Artykuł 3 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. 23) artykuł 40 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 40 Państwo Członkowskie jest zwolnione, do dnia 1 stycznia 2000 r. , z obowiązku stosowania przepisów art. 6 i 8 w stopniu, w jakim dotyczą one czynności połowowych na Morzu Śródziemnym. ” daty wejścia w życie Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 lipca 1999 r. Jednakże art. 11 i art. 28b ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, zmieniony niniejszym rozporządzeniem, stosuje się od przepisów wykonawczych, określonych w art. 11 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, zmienionego niniejszym rozporządzeniem. Artykuł 40 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93 zmieniony niniejszym rozporządzeniem stosuje się od dnia 1 stycznia 1999 r. , a art. 6 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93 zmieniony rozporządzeniem stosuje się od dnia 1 stycznia 2000 r. szczegółowych Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośredniego stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich. Sporządzono w Brukseli, dnia 17 grudnia 1998 r. W imieniu Rady W. MOLTERER Przewodniczący


title: Gewijzigd voorstel voor een Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 88/77/EEG inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten met betrekking tot de maatregelen die moeten worden genomen tegen de emissie van verontreinigende gassen en deeltjes van dieselmotoren bestemd voor motorvoertuigen

eurovoc_concepts:
approximation of laws
combustion gases
diesel fuel
motor vehicle
pollution

text: 17. 2. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 43/25 Gewijzigd voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 88/77/EEG inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten met tegen de emissie van betrekking tot de maatregelen die moeten worden genomen verontreinigende gassen en deeltjes van dieselmotoren bestemd voor motorvoertuigen (1) (1999/C 43/05) (Voor de EER relevante tekst) COM(98) 776 def. — 97/0350(COD) (Door de Commissie overeenkomstig artikel 189 A, lid 2, van het EG-Verdrag ingediend op 17 december 1998) (1) PB C 173 van 8. 6. 1998, blz. 1. Het voorstel van de Commissie, als uiteengezet in docu- ment COM(97) 627 van 3 december 1997, wordt als volgt gewijzigd: 3. Artikel 2 wordt als volgt gewijzigd: „Artikel 2 1. Na de veertiende overweging wordt de volgende nieuwe overweging toegevoegd: „Overwegende dat het noodzakelijk is enerzijds te voorzien in de etikettering en markering van LPG- pompen zodat voertuigexploitanten op de hoogte zijn van de specificaties van de verkochte LPG- brandstof en anderzijds een Europese specificatie voor de kwaliteit van LPG-brandstof vast te stel- len;”. 2. Artikel 1 wordt als volgt gewijzigd: „Artikel 1 In deze richtlijn wordt verstaan onder: — „voertuig”: een voertuig als gedefinieerd in deel A van bijlage II van Richtlijn 70/156/EEG, aan- gedreven door een diesel- of gasmotor, met uit- zondering van voertuigen van categorie M1 met een referentiemassa van ten hoogste 3,5 ton; — „diesel- of gasmotor”: de aandrijvingsbron van een voertuig waarvoor typegoedkeuring als tech- nische eenheid als gedefinieerd in artikel 2 van Richtlijn 70/156/EEG kan worden verleend; — „EEV”: een zeer milieuvriendelijk voertuig (En- hanced Environmentally Friendly Vehicle), dat wil zeggen een voertuig aangedreven door een motor die aan de facultatieve streefwaarden voor de emissie van rij B van de tabellen van punt 6. 2. 1 van bijlage I bij Richtlijn 88/77/EEG, als gewijzigd bij deze richtlijn, voldoet. ”. 1. Met ingang van 1 oktober 1999 mogen de lidstaten: — voor een type motorvoertuig aangedreven door een diesel- of gasmotor noch de EG-typegoed- keuring, noch de afgifte van het bij het laatste streepje van artikel 10, lid 1, van Richtlijn 70/ 156/EEG, als gewijzigd bij Richtlijn 98/14/EG van de Commissie (*), bedoelde document, noch de nationale goedkeuring weigeren, — noch de registratie, de verkoop of het in het verkeer brengen van dergelijke nieuwe voertuigen verbieden, — noch de EG-typegoedkeuring voor een type die- sel- of gasmotor weigeren, — noch de verkoop of het gebruik van nieuwe diesel- of gasmotoren verbieden, om redenen die verband houden met de uitstoot van verontreinigende gassen en deeltjes en de opaciteit van de uitlaatgassen van een motor, indien aan de desbetreffende voorschriften van de bijlage bij Richt- lijn 88/77/EEG, als gewijzigd bij deze richtlijn, is voldaan, in het bijzonder indien de uitstoot van verontreinigende gassen en deeltjes en de opaciteit van de uitlaatgassen van de motor aan de grenswaar- den van rij A of de streefwaarden van rij B van de tabellen van punt 6. 2. 1 van bijlage I bij Richtlijn 88/77/EEG, als gewijzigd bij deze richtlijn, voldoen. 2. Met ingang van 1 oktober 2000: — mogen de lidstaten de EG-typegoedkeuring niet meer verlenen, noch het bij het laatste streepje van artikel 10, lid 1, van Richtlijn 70/156/EEG bedoelde document afgeven, en — moeten de lidstaten de nationale goedkeuring weigeren, C 43/26 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 17. 2. 1999 voor een type diesel- of gasmotor en een type door een diesel- of gasmotor aangedreven voertuig indien de emissies van verontreinigende gassen en deeltjes en de opaciteit van de motor niet aan de in rij A van de tabellen van punt 6. 2. 1 van bijlage I bij Richtlijn 88/77/EEG, als gewijzigd bij deze richtlijn, genoemde grenswaarden voldoen. 3. Met ingang van 1 oktober 2001 beschouwen de lidstaten: — certificaten van overeenstemming van nieuwe voertuigen of nieuwe motoren overeenkomstig Richtlijn 70/156/EEG als niet meer geldig in de zin van artikel 7, lid 1, van die richtlijn, en — mogen zij de registratie, de verkoop of het in het verkeer brengen van nieuwe door een diesel- of gasmotor aangedreven voertuigen en de verkoop en het gebruik van nieuwe diesel- of gasmotoren verbieden, indien de emissies van verontreinigende gassen en deeltjes en de opaciteit van de motor niet aan de in rij A van de tabellen van punt 6. 2. 1 van bijlage I bij Richtlijn 88/77/EEG, als gewijzigd bij deze richtlijn, genoemde grenswaarden voldoen, tenzij het voor uitvoer naar derde landen bestemde voertuigen en motoren betreft. 4. In overeenstemming met lid 1 wordt een motor die aan de toepasselijke voorschriften van de bijlagen bij Richtlijn 88/77/EEG, als gewijzigd bij deze richt- lijn, en aan de emissiestreefwaarden van rij B van de tabellen van punt 6. 2. 1 van bijlage I bij Richtlijn 88/77/EEG, als gewijzigd bij deze richtlijn, voldoet, geacht te voldoen aan de voorschriften van de leden 2 en 3. (*) PB L 91 van 25. 3. 1998, blz. 1. ”. 4. Artikel 3 wordt als volgt gewijzigd: „Artikel 3 De lidstaten mogen alleen voor motorvoertuigen die voldoen aan Richtlijn 88/77/EEG, als gewijzigd bij deze richtlijn, fiscale stimuleringsmaatregelen vast- stellen. Dergelijke maatregelen moeten voldoen aan de bepalingen van het Verdrag en aan de volgende voorwaarden: 1. Zij zijn van toepassing op alle nieuwe voertuigen die op de markt van een lidstaat worden gebracht, die eerder voldoen aan de terzake die- nende verplichte grenswaarden die zijn aangege- ven in rij A van de tabellen van punt 6. 2. 1 van bijlage I bij Richtlijn 88/77/EEG, als gewijzigd bij deze richtlijn. Zij worden ingetrokken op het moment van de verplichte toepassing van de emissiegrenswaarden als vastgelegd in artikel 2, lid 3, voor nieuwe voertuigen. 2. Zij zijn van toepassing op alle nieuwe voertuigen die op de markt van een lidstaat worden gebracht, die voldoen aan de emissiestreefwaar- den die zijn aangegeven in rij B van de tabellen van punt 6. 2. 1 van bijlage I bij Richtlijn 88/ 77/EEG, als gewijzigd bij deze richtlijn. Voor elk typevoertuig belopen zij een bedrag dat lager ligt dan de extra kosten van de technische oplossing die nodig is om aan de grenswaarden van rij A of de streefwaarden van rij B van de tabellen van punt 6. 2. 1 van bijlage I bij Richtlijn 88/77/EEG, als gewijzigd bij deze richtlijn, te voldoen en de montage daarvan op het voertuig. De Commissie wordt tijdig op de hoogte gesteld van het voornemen om de in de eerste alinea bedoelde fiscale stimuleringsmaatregelen te nemen of te wijzi- gen, zodat zij hierover opmerkingen kan maken. ”. 5. Artikel 4 wordt als volgt gewijzigd: „Artikel 4 De Commissie doet uiterlijk twaalf maanden na de inwerkingtreding van deze richtlijn, maar in ieder geval uiterlijk op 31 december 1999 aan het Euro- pees Parlement en de Raad voorstellen voor een verdere aanscherping van de emissienormen voor voertuigen of motoren die onder deze richtlijn val- len. In het voorstel wordt het volgende in aanmerking genomen: — het evaluatieprogramma, uitvoering omschreven in artikel 3 van Richtlijn 98/69/EG van het Europees Parlement en van de Raad (*) en artikel 9 van Richtlijn 98/70/EG van het Europees Parle- ment en van de Raad (**); — de ontwikkeling van emissiebestrijdingstechnolo- gieën voor diesel- en gasmotoren, waarbij reke- ning moet worden gehouden met de onderlinge afhankelijkheid van dergelijke technologieën met de brandstofkwaliteit; — de ontwikkeling van een mondiaal geharmoni- seerde testcyclus voor typegoedkeuringsproeven; — diagnostische boordsystemen (OBD) voor zware motoren; — relevante duurzaamheidsbepalingen; — geschikte grenswaarden voor verontreinigingen waarvoor nog geen voorschriften gelden in ver- band met de grootschalige introductie van nieuwe brandstofalternatieven. Het voorstel beoogt de totstandbrenging van een aanzienlijke verlaging van de uitstoot van verontrei- nigende stoffen wat betreft voertuigen en motoren 17. 2. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 43/27 die onder deze richtlijn vallen. De verlaagde grens- waarden worden niet vóór 1 oktober 2005 van toepassing op nieuwe typegoedkeuringen. (*) PB L 350 van 28. 12. 1998, blz. 1. (**) PB L 350 van 28. 12. 1998, blz. 58. ”. 6. De volgende regel wordt onderaan „Inhoud” toege- voegd: „BIJLAGE VIII Specifieke technische eisen betreffende dieselmotoren op ethanol”. 7. Bijlage I, punt 2. 7, wordt als volgt gewijzigd: „2. 7. verontreinigende gassen, koolmonoxide, koolwaterstoffen (uitgaande van een ver- houding van CH1,85 voor diesel, CH2,525 voor LPG en CH2,93 voor NG (NMCH) en een hypothetisch molecuul CH3O0,5 voor ethanol gebruikt in dieselmotoren), methaan (uitgaande van een verhouding van CH4 voor NG) en stikstofoxiden, waarbij laatstgenoemde kunnen worden uitgedrukt in stikstofdioxide (NO2)-equi- valent; verontreinigende deeltjes, materiaal dat verzameld wordt op een gespecificeerd filter medium na verdunning van het uit- laatgas met schone gefilterde lucht zodat de temperatuur niet meer dan 325 K (52 °C) bedraagt. ”. 8. In bijlage I wordt het volgende nieuwe punt 2. 27 toegevoegd: „2. 27. EEV, een zeer milieuvriendelijk voertuig (Enhanced Environmentally Friendly Ve- hicle), dat wil zeggen een voertuig aange- dreven door een motor die aan de faculta- tieve streefwaarden voor de emissie van rij B van de tabellen van punt 6. 2. 1 van bijlage I bij Richtlijn 88/77/EEG, als gewijzigd bij deze richtlijn, voldoet. ”. 9. Bijlage I wordt als volgt gewijzigd: de nummers bij de titels van de punten 2. 27 en 2. 27. 1 worden als volgt gewijzigd. De nummers bij de titels van de punten 2. 27. 2 en 2. 27. 3 en de lijsten in die punten worden als volgt gewijzigd: „2. 28. Symbolen en afkortingen 2. 28. 1. Symbolen voor testparameters 2. 28. 2. Symbolen voor chemische bestanddelen CH4 Methaan C2H6 Ethaan C2H5OH Ethanol C3H8 CO DOP CO2 HC NMHC NOx NO NO2 PT Propaan Koolstofmonoxide Dioctylftalaat Koolstofdioxide Koolwaterstoffen Niet-methaanhoudende kool- waterstoffen Stikstofoxiden Stikstofmonoxide Stikstofdioxide Deeltjes 2. 28. 3. Afkortingen CFV CLD EEV ELR ESC ETC FID GC HCLD HFID LPG NDIR NG NMC Kritische stroom Venturi Chemiluminescentiedetector Zeer milieuvriendelijk voer- tuig Europese belastingresponsie- cyclus Europese statischetoestandcy- clus Europese transiënte cyclus Vlamionisatiedetector Gaschromatograaf Verwarmde chemiluminescen- tiedetector Verwarmde vlamionisatiede- tector Vloeibaar petroleumgas Niet-dispersieve infraroodana- lysator Aardgas Niet-methaancutter”. 10. De volgende onderdelen van bijlage I, punt 4, wor- den als volgt gewijzigd: „4. 1. 2. In geval van aardgas moet worden aange- toond dat de oudermotor zich kan aan- passen aan alle brandstofsamenstellingen die op de markt voorhanden kunnen zijn. In geval van aardgas zijn er over het algemeen twee typen brandstof: brandstof met een hoge verbrandingswaarde (H-gas) en brandstof met een lage verbrandings- waarde (L-gas), maar met aanzienlijke variatie binnen beide gebieden; ze ver- schillen significant in hun energie-inhoud uitgedrukt door de Wobbe-index en in hun λ-verschuivingsfactor „Sλ”. De for- mules voor de berekening van de Wobbe- index en Sλ zijn vermeld in de punten 2. 25 en 2. 26. De samenstelling van de referentiebrandstoffen vormen een weer- gave van deze parameters. C 43/28 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 17. 2. 1999 4. 1. 3. De oudermotor moet voldoen aan de voorschriften van deze richtlijn voor de referentiebrandstoffen G20/GR (1), als aan- gegeven in bijlage IV, waarbij de brand- stoftoevoer tussen de twee proeven niet opnieuw mag worden afgesteld. De motor mag zich echter gedurende een ETC- cyclus aanpassen nadat de brandstof is gewijzigd. Voor de proef moet de oude motor zijn ingelopen volgens de proce- dure van punt 3 van aanhangsel 2 van bijlage III. In geval van een motor die loopt op aardgas en die zichzelf aanpast aan H- gassen enerzijds en L-gassen anderzijds en die kan worden overgeschakeld van H- gebied op L-gebied met behulp van een schakelaar, moet de oudermotor worden beproefd met de twee relevante referen- tiebrandstoffen als aangegeven in bijlage IV voor elk gebied en elke stand van de schakelaar. De brandstoffen zijn G20/GR (brandstof 1) en G23 (brandstof 2) voor het H-gasgebied en G23 (brandstof 1) en G25 (brandstof 2) voor het L-gasgebied. De oudermotor moet voldoen aan de voorschriften van deze richtlijn in beide standen van de schakelaar zonder enige tussentijdse afstelling van het brandstofsy- steem tussen beide testen bij elke stand van de schakelaar. De motor mag zich echter gedurende een TEC-cyclus aanpas- sen nadat de brandstof is gewijzigd. Voor de proef moet de oude motor zijn ingelo- pen volgens de procedure van punt 3 van aanhangsel 2 van bijlage III. 4. 1. 3. 1. Op verzoek van de fabrikant mag de motor getest worden met een derde brandstof (brandstof 3) indien de ver- schuivingsfactor Sλ tussen die van de brandstoffen G20/GR en G25 ligt, bijvoor- beeld wanneer brandstof 3 een op de markt verkrijgbare brandstof is. De resul- taten van deze test mogen worden gebruikt als basis voor de beoordeling van de overeenstemming van de productie”. 11. In bijlage I wordt het volgende nieuwe punt 4. 1. 5 toegevoegd: „4. 1. 5. Indien de brandstof ethanol is, dient de oudermotor te voldoen aan de voorschrif- ten van deze richtlijn bij gebruik van de in bijlage IV gespecificeerde referentie- brandstof”. (1) Bij de goedkeuring van een EEV op basis van de emissie- streefwaarden van rij B van de tabellen van punt 6. 2. 1 van deze bijlage dient brandstof GR te worden gebruikt in plaats van brandstof G20. 12. De volgende onderdelen van bijlage I, punt 4, wor- den als volgt gewijzigd: „4. 2. 1. Goedkeuring wat betreft de uitlaatemis- sies van een motor die op aardgas loopt en is bestemd voor hetzij H-gassen hetzij L-gassen De oudermotor moet worden getest met de twee relevante referentiebrandstoffen als aangegeven in bijlage IV voor het desbetreffende gebied; de brandstoffen zijn G20/GR (brandstof 1) en G23 (brand- stof 2) voor het H-gasgebied en G23 (brandstof 1) en G25 (brandstof 2) voor het L-gasgebied. De oudermotor moet voldoen aan de emissievoorschriften zon- der tussentijdse afstelling van een brand- stofsysteem tussen beide proeven. De motor mag zich echter gedurende een ETC-cyclus aanpassen nadat de brandstof is gewijzigd. Voor de proef moet de oude motor zijn ingelopen volgens de proce- dure van punt 3 van aanhangsel 2 van bijlage III. 4. 2. 2. 1. De oudermotor moet voldoen aan de emissievoorschriften voor de referentie- brandstoffen G20/GR en G25 in geval van aardgas en de referentiebrandstoffen A en B in geval van LPG, als aangegeven in bijlage IV. Tussen de proeven mag het brandstofsysteem worden bijgesteld. Deze fijnafstelling bestaat uit rekalibrering van het brandstofgegevensbestand zonder wij- ziging van het basisregelsysteem of de basisopzet van het gegevensbestand. In- dien nodig mogen onderdelen die recht- streeks verband houden met de brandstof- stroom (zoals inspuitkoppen) worden ver- vangen. 4. 2. 2. 2. Indien de fabrikant dit wenst, mag de motor worden getest met de referentie- brandstoffen G20/GR en G23, of G23 en G25, in welk geval de typegoedkeuring slechts geldig is voor respectievelijk het H-gasgebied of het L-gasgebied. ”. 13. In bijlage I wordt het volgende nieuwe punt 5. 1. 5 ingevoegd: „5. 1. 5. In geval van een voor een EEV goedge- keurde motor dient achter het EG-type- goedkeuringsnummer (indien van toepas- sing na de letter(s) waarmee het gasgebied van een NG-motor wordt aangegeven) de aanduiding „EEV” te worden aange- bracht. ”. 17. 2. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 43/29 14. In bijlage I worden de punten 5. 1. 5 en 5. 1. 5. 1 vervangen door: „5. 1. 6. Plaatjes 5. 1. 6. 1. NG- en LPG-motoren In geval van voor NG en LPG geschikte motoren met een goedkeuring voor een beperkt aantal brandstoffen zijn de vol- gende plaatjes van toepassing: 5. 1. 6. 1. 1. I n h o u d De volgende gegevens moeten worden verstrekt: In geval van punt 4. 2. 1. 3 staat op het plaatje „ALLEEN VOOR GEBRUIK MET AARDGAS — H-GEBIED”. „H” wordt eventueel vervangen door „L”. In geval van punt 4. 2. 2. 3 staat op het plaatje „ALLEEN VOOR GEBRUIK MET AARDGAS, SPECIFICATIE. ” of „ALLEEN VOOR GEBRUIK MET LPG, SPECIFICATIE. ”. Alle gegevens in de desbetreffende tabel(len) in bijlage IV worden vermeld met de afzonderlijke bestanddelen en grenswaarden als aange- geven door de motorfabrikant. De letters en cijfers moeten minstens 4 mm hoog zijn. 5. 1. 6. 2. EEV-motoren In geval van motoren die aan de emis- siestreefwaarden van rij B van de tabellen van punt 6. 2. 1 van deze bijlage voldoen, is het volgende EEV-plaatje van toepas- sing: 5. 1. 6. 2. 1. I n h o u d Behalve het symbool „ ” dient op het plaatje ook de aanduiding „MILIEU- VRIENDELIJK (EEV)” en het nummer van deze richtlijn te staan, zoals getoond in onderstaand voorbeeld: MILIEU- VRIENDELIJK (EEV) RICHTLIJN 1999/XY/EG De letters en cijfers moeten minstens 4 mm hoog zijn. ”. 15. In bijlage I wordt punt 5. 1. 5. 2 punt 5. 1. 6. 3, punt 5. 1. 5. 3 wordt 5. 1. 6. 4 en de tekst van deze punten wordt als volgt gewijzigd: „5. 1. 6. 3 Eigenschappen Plaatjes moeten duurzaam zijn gedurende de levensduur van de motor. Plaatjes moeten duidelijk leesbaar zijn en de let- ters en cijfers moeten onuitwisbaar zijn. Bovendien moeten de plaatjes zodanig worden aangebracht dat de wijze van bevestiging duurzaam is gedurende de nuttige levensduur van de motor en de plaatjes mogen niet kunnen worden ver- wijderd zonder deze te vernietigen of te beschadigen. 5. 1. 6. 4. Plaatsing De plaatjes moeten worden bevestigd aan een motoronderdeel dat noodzakelijk is voor het normale bedrijf van de motor en normaliter niet behoeft te worden vervan- gen gedurende de levensduur van de motor. Bovendien moeten deze plaatjes zodanig worden geplaatst dat ze gemak- kelijk leesbaar zijn voor de gemiddelde persoon nadat de motor is samenge- bouwd met alle noodzakelijke toebehoren voor het functioneren van de motor. Een EEV-plaatje mag enkel op een voer- tuig worden aangebracht indien in dat voertuig een EEV-goedgekeurde motor is gemonteerd. ”. C 43/30 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 17. 2. 1999 16. In bijlage I worden de punten 5. 2 en 5. 3 als volgt gewijzigd: „5. 2. 5. 3. In geval van een aanvraag van de EG- goedkeuring voor een voertuigtype wat de motor betreft, moeten de in punt 5. 1. 6. 1 vermelde opschriften eveneens dicht bij het vulgat van de brandstoftank worden aangebracht. In geval van een aanvraag van de EG- goedkeuring van een voertuigtype met een goedgekeurde motor moeten de in punt 5. 1. 6. 1 genoemde opschriften eveneens dicht bij het vulgat van de brandstoftank worden aangebracht. ”. 17. In bijlage I wordt punt 6. 2 als volgt gewijzigd: „6. 2. Specificaties betreffende de emissie van verontreinigende gassen en deeltjes en rook De emissies worden bepaald op basis van de ESC- en ELR-test met conventionele dieselmotoren met inbegrip van die welke zijn uitgerust met elektronische brandstof- inspuitapparatuur, uitlaatgasrecirculatie (EGR) en/of tweewegkatalysator. Diesel- motoren die zijn uitgerust met uitlaatgas- nabehandelingssystemen waaronder NOx- verwijderende katalysatoren en/of deel- tjesvangers, moeten bovendien worden beproefd op basis van de ETC-test. Voor gasmotoren worden de gasvormige emis- sies bepaald met behulp van de ETC-test; de deeltjesemissie wordt niet aan de hand van een proef bepaald. De ESC- en ELR- testprocedures zijn beschreven in aan- hangsel 1 van bijlage III, de ETC-test- procedure in aanhangsel 2 en 3 van bij- lage III. De uitstoot van, in voorkomend geval, verontreinigende gassen en deeltjes en van, in voorkomend geval, rook door de motor die voor beproeving ter beschik- king is gesteld, wordt gemeten volgens de in aanhangsel 4 van bijlage III beschreven methoden. In bijlage V worden de aanbe- volen analytische systemen voor de ver- ontreinigende gassen, de aanbevolen deel- tjesbemonsteringssystemen en de aanbe- volen opaciteitmeetsystemen beschreven. Andere systemen of analyseapparatuur kunnen door de technische dienst worden goedgekeurd indien wordt aangetoond dat hiermee gelijkwaardige resultaten bij de respectieve testcycli worden verkregen. De systeemgelijkwaardigheid moet wor- den vastgesteld aan de hand van een correlatiestudie met zeven monsterparen (of meer) tussen het systeem dat wordt onderzocht en een van de referentiesyste- men in deze richtlijn. Voor de deeltjes- emissie is alleen het volledigestroomver- dunningssysteem als referentiesysteem er- kend. De „resultaten” hebben betrekking op de emissiewaarden bij een specifieke cyclus. De correlatietest moet worden uit- gevoerd in hetzelfde laboratorium met dezelfde meetcel en dezelfde motor en moet bij voorkeur gelijktijdig worden uit- gevoerd. Het gelijkwaardigheidscriterium wordt gedefinieerd als de overeenstem- ming van de monsterpaargemiddelden met een marge van ± 5 %. Om te worden opgenomen in de richtlijn als nieuw systeem moet de gelijkwaardigheid zijn bepaald op basis van een berekening van de herhaalbaarheid en de reproduceer- baarheid als omschreven in ISO 5725. ”. 17. 2. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 43/31 18. In bijlage I wordt punt 6. 2. 1 als volgt gewijzigd: „6. 2. 1. Grenswaarden Dieselmotoren De specifieke massa van het koolmonoxide, de totale koolwaterstoffen en de stikstofoxiden en van de deeltjes, die is bepaald bij de ESC-proef, en van de rook, die is bepaald met de ELR-proef, mag niet meer bedragen dan de in tabel 1 aangegeven waarden. Grenswaarden voor motoren die op diesel lopen — ESC- en ELR-test Tabel 1 Datum Massa koolmonoxide (CO) g/kWh Massa totale koolwaterstoffen (THC) g/kWh Massa stikstofoxiden (NOx) g/kWh Massa deeltjes (PT) g/kWh Rook m−1 A (2000) B (EEV) 2,1 1,5 0,66 0,25 5,0 2,0 0,10 0,13 (1) 0,8 0,01 0,15 (1) Bij motoren met een zuigerverplaatsing van minder dan 0,7 dm per cilinder en een nominaal toerental van meer dan 3 000 min−1. Diesel- en gasmotoren Voor dieselmotoren die ook worden beproefd volgens de ETC-test en met name bij (in voorkomend geval) gasmotoren mag de specifieke massa koolmonoxide, andere koolwaterstoffen dan methaan, methaan (indien van toepassing), stik- stofoxiden en van de deeltjes niet meer bedragen dan de in tabel 2 aangegeven waarden. Grenswaarden voor motoren die op diesel of op gas lopen — ETC-test Tabel 2 Datum Massa koolmonoxide (CO) g/kWh Massa niet-methaan- houdende koolwater- stoffen (NMCH) g/kWh Massa methaan (CH4) (1) g/kWh Massa stikstofoxiden (NOx) g/kWh Massa deeltjes (PT) (2) g/kWh A (2000) B (EEV) 5,45 3,0 0,78 0,40 1,6 0,65 5,0 2,0 0,16 0,21 (3) 0,015 (1) Alleen bij NG-motoren. (2) Niet van toepassing bij de meting van gasmotoren bij de typegoedkeuring, eventueel wel te gebruiken bij de controle op de overeenstemming van de productie. (3) Voor motoren met een zuigerverplaatsing van minder dan 0,7 dm per cilinder en een nominaal toerental van meer dan 3 000 min−1. ”. 19. Punt 6. 2. 2. 1 wordt als volgt gewijzigd: „6. 2. 2. 1. Een fabrikant kan ervoor kiezen de massa totale koolwaterstoffen volgens de ETC-test te meten in plaats van de meting van de massa van andere koolwater- stoffen dan methaan. In dit geval is de grenswaarde voor de massa totale koolwaterstoffen dezelfde als die welke is vermeld in tabel 2 voor de massa van andere koolwaterstoffen dan methaan. ”. C 43/32 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 17. 2. 1999 20. Bijlage IV wordt als volgt gewijzigd: „BIJLAGE IV TECHNISCHE EIGENSCHAPPEN VAN DE VOOR DE GOEDKEURINGSTEST VOORGESCHRE- VEN REFERENTIEBRANDSTOF EN CONTROLE VAN DE OVEREENSTEMMING VAN DE PRODUCTIE 1. 1. DIESELBRANDSTOF (1) [. ] 1. 2. ETHANOL VOOR DIESELMOTOREN (1) Parameter Eenheid Testmethode (3) Minimum Maximum Grenswaarden (2) Alcohol, massa Andere alcoholen dan ethanol, begrepen in het alcoholtotaal, massa Dichtheid bij 15 °C Asgehalte Vlampunt Zuurgraad, berekend als azijnzuur Neutraliseringsgetal (sterk zuur) Kleur Dey-residu bij 100 °C Watergehalte Aldehyden berekend als azijnzuur Zwavelgehalte Esters, berekend als ethylacetaat % m/m % m/m kg/m³ % m/m °C % m/m KOH/g Volgens schaal mg/kg % m/m % m/m mg/kg % m/m 92,4 — — 2 ASTM D 5501 ADTM D 5501 795 815 ASTM D 4052 0,001 ISO 6245 ISO 2719 0,0025 ISO 1388-2 1 10 15 ASTM D 1209 ISO 759 6,5 ISO 760 0,0025 ISO 1388-4 10 0,1 ASTM D 5453 ASTM D 1617 10 — — — — — — (1) Aan de ethanolbrandstof mag cetaanverbeteraar, als gespecificeerd door de fabrikant van de motor, worden toegevoegd. De maximale hoeveelheid bedraagt 10 % m/m. (2) De in de specificatie genoemde waarden zijn „werkelijke waarden”. Bij de vaststelling van de grenswaarden zijn de eisen van ISO 4259 „Petroleum products — Determination and application of precision data in relation to methods of test” toegepast en bij de vaststelling van een minimum- waarde is rekening gehouden met een minimumverschil van 2R boven nul; bij de vaststelling van een maximum- en minimumwaarde is het verschil 4R (R = reproduceerbaarheid). Ondanks deze maatregel, die om statistische redenen noodzakelijk is, moet de fabrikant van de brandstof een nulwaarde proberen aan te geven indien de aangegeven maximumwaarde gelijk is aan 2R en een gemiddelde waarde indien maximum- en minimumgrenswaarden worden vermeld. Mocht het nodig om opheldering te geven over de vraag of een brandstof aan de voorschriften van de specificaties voldoet, dan moet ISO 4259 worden toegepast. (3) Voor alle bovenstaande eigenschappen zullen equivalente ISO-methoden worden toegepast zodra ze zijn uitgewerkt. 2. AARDGAS (NG) Op de Europese markt worden brandstoffen aangeboden die in twee gebieden vallen: 17. 2. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 43/33 — het H-gebied, waarvoor de uiterste referentiebrandstoffen zijn G20/GR (1) en G23, — het L-gebied, waarvoor de uiterste referentiebrandstoffen zijn G23 en G25. De kenmerken van de G20-, GR-, G23- en G25-referentiebrandstoffen zijn hieron- der samengevat: Referentiebrandstof G20 Karakteristiek Eenheid Basis Testmethode Min. Max. Grenswaarden Samenstelling Methaan Balans (Inerts +C2/C2+) % mol 100 — Zwavelgehalte mg/m³(*) — 99 — — 100 1 ISO 6974 50 ISO 6326-5 (*) Waarde te bepalen onder standaardomstandigheden: 293,2 K (20 °C) en 101,3 kPa. Referentiebrandstof GR Karakteristiek Eenheid Basis Testmethode Min. Max. Grenswaarden Samenstelling Methaan Ethaan Balans (Inerts +C3/C3+) % mol Zwavelgehalte mg/m³(*) 87 13 — — 84 11 — — 89 15 1 ISO 6974 50 ISO 6326-5 (*) Waarde te bepalen onder standaardomstandigheden: 293,2 K (20 °C) en 101,3 kPa. Referentiebrandstof G23 Karakteristiek Eenheid Basis Testmethode Min. Max. Grenswaarden Samenstelling Methaan Balans (Inerts +C2/C2+) N2 % mol Zwavelgehalte mg/m³(*) 92,5 — 7,5 — 91,5 — 6,5 — 93,5 1 8,5 50 ISO 6974 ISO 6326-5 (*) Waarde te bepalen onder standaardomstandigheden: 293,2 K (20 °C) en 101,3 kPa. (1) Referentiebrandstof G20 is wellicht niet extreem genoeg wat betreft de λ-verschuivingsfactor (Sλ) om bepaalde gassamenstellingen, bijvoorbeeld Noordzee H2 en propaan-luchtmengsels, te dekken. Daarom dient in het geval van een EEV-goedkeuring op basis van de emissiestreefwaarden van rij B van de tabellen van punt 6. 2. 1 van deze bijlage als brandstof GR in plaats van G20 te worden gebruikt. C 43/34 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 17. 2. 1999 Referentiebrandstof G25 Karakteristiek Eenheid Basis Testmethode Min. Max. Grenswaarden Samenstelling Methaan Balans (Inerts +C3/C3+) N2 % mol Zwavelgehalte mg/m³(*) 86 — 14 — 84 — 12 — 88 1 16 50 ISO 6974 ISO 6326-5 (*) Waarde te bepalen onder standaardomstandigheden: 293,2 K (20 °C) en 101,3 kPa. 3. VLOEIBAAR PETROLEUMGAS (LPG) Parameter Eenheid Grenswaarden brandstof A Grenswaarden brandstof B Min. Max. Min. Max. Motoroctaangetal 89,0 (1) 93,5 Samenstelling C3-gehalte C4-gehalte Olefinen Verdampingsresten % vol % vol % vol mg/kg 48 48 0 Totaal zwavelgehalte ppm gewicht (2) Waterstofsulfide Koperstripcorrosie Water bij 0 °C — graad 52 52 12 (1) 50 50 geen klasse 1 vrij Testmethode EN 589, bijlage B ISO 7941 83 13 9 87 17 15 50 NFM 41-015 50 EN 24260 geen ISO 8819 klasse 1 ISO 6251 (3) vrij Visuele inspectie (1) De fabrikant mag bepalen dat bij de goedkeuringsproeven voor de motor alleen in plaats van brandstof A gebruik wordt gemaakt van brandstof met een motoroctaangetal van ten minste 93,5 en een maximaal olefinengehalte van 6 % vol. In dergelijke gevallen dient de fabrikant de goedkeuringsinstantie ervan te verzekeren dat de volgende waarschuwing bij de voertuig- of motorspecificaties of in het voertuiginstructieboekje zal worden vermeld: „Deze motor is bestemd voor gebruik met LPG met een motoroctaangetal van ten minste 93,5. Het gebruik van deze motor met LPG-brandstof met een lager motoroctaangetal kan tot schade aan de motor leiden. ”. (2) Waarde te bepalen onder standaardomstandigheden: 293,2 K (20 °C) en 101,3 kPa. (3) Indien het monster corrosieremmers bevat, of andere scheikundige bestanddelen die de corrosiviteit van het monster op de koperstrip verminderen, kan met deze methode de aanwezigheid van corrosieve stoffen niet nauwkeurig worden bepaald. Daarom is de toevoeging van dergelijke bestanddelen, uitsluitend met het doel deze test te beïnvloeden, verboden. ”. 17. 2. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 43/35 21. Bijlage VI wordt als volgt gewijzigd: „DEEL I 0. 5. Categorie motor: diesel/aardgas/LPG/diesel met als brandstof ethanol (1):. Aanhangsel 1. 1. 5. Categorie motor: diesel/aardgas/LPG/diesel met als brandstof ethanol (1):. ”. 22. De volgende nieuwe bijlage VIII wordt toegevoegd: „BIJLAGE VIII SPECIFIEKE TECHNISCHE EISEN MET BETREKKING TOT DIESELMOTOREN OP ETHA- NOL Voor dieselmotoren op ethanol moeten de formules en factoren die bij de testprocedures van bijlage III worden gebruikt, als volgt worden aangepast: Bijlage III, aanhangsel 1 4. 2. Droog/natcorrectie FFH = 1,877 (1 + 2,577 * GFUEL GAIRW) 4. 3. Vochtigheids- en temperatuurcorrectie voor NOx KH,D = 1 1 + A * (Ha − 10,71) + B * (Ta − 298) waarin: = −0,123 GFUEL/GAIRD + 0,00954 A = 0,181 GFUEL/GAIRD − 0,0266 B Ta = temperatuur van de lucht, K Ha = vochtigheidsgraad van de inlaatlucht, g water per kg droge lucht. 4. 4. Berekening van de emissiemassastroom De emissiemassastroom (g/h) voor elke toestand wordt als volgt berekend, waarbij ervan wordt uitgegaan dat de uitlaatgasdichtheid 1,272 kg/m3 bij 273 K (0 °C) en 101,3 kPa bedraagt: 1. NOx mass = 0,001613 * NOx conc * KH,D * GEXHW 2. COmass = 0,000982 * COconc * GEXHW 3. HCmass = 0,000809 * HCconc * GEXHW waarin NOx conc, COconc, HCconc (1) de gemiddelde concentraties (ppm) in het ruwe uitlaatgas zijn, vastgesteld overeenkomstig punt 4. 1. (1) Op basis van C1-equivalent. C 43/36 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 17. 2. 1999 Indien de gasvormige emissies (optioneel) worden bepaald met een volledige- stroomverdunningssysteem moeten de volgende formules worden toegepast: 1. NOx mass = 0,001587 * NOx conc * KH,D * GTOTW 2. COmass = 0,000966 * COconc * GTOTW 3. HCmass = 0,000795 * HCconc * GTOTW waarin NOx conc, COconc, HCconc (1) de gemiddelde, naar de achtergrond gecorri- geerde concentraties (ppm) in elke toestand in het verdunde gas zijn, vastgesteld overeenkomstig punt 4. 3. 1. 1 van bijlage III, aanhangsel 2. Bijlage III, aanhangsel 2 De punten 3. 1, 3. 4, 3. 8. 3 en 5 van aanhangsel 2 gelden niet uitsluitend voor dieselmotoren. Zij gelden ook voor dieselmotoren op ethanol. 4. 2. De test moet plaatsvinden onder zodanige omstandigheden dat de luchttempera- tuur en -vochtigheid gemeten aan de motorinlaat gelijk zijn aan de standaardom- standigheden voor de testcyclus. De norm is 6 ± 0,5 g water per kg droge lucht bij een temperatuur van 298 ± 3 K. Binnen deze grenzen hoeft geen verdere NOx-correctie plaats te vinden. De test is alleen onder deze omstandigheden geldig. 4. 3. Berekening van de emissiemassastroom 4. 3. 1. S y s t e m e n m e t c o n s t a n t e m a s s a s t r o o m Voor systemen met een warmtewisselaar wordt de massa van de verontreini- gende stoffen (g/test) bepaald aan de hand van de volgende vergelijkingen: 1. NOx mass = 0,001587 * NOx conc * KH,D * MTOTW (dieselmotoren op ethanol) 2. COmass = 0,000966 * COconc * MTOTW (dieselmotoren op ethanol) 3. HCmass = 0,000794 * HCconc * MTOTW (dieselmotoren op ethanol) waarin: NOx conc, COconc, HCconc (1), NMHCconc MTOTW = gemiddelde voor de achtergrond gecorrigeerde concentraties gedu- rende de cyclus verkregen via integratie (verplicht voor NOx en HC) of bemonsteringszakmetin- gen, ppm = totale massa van het verdunde uit- laatgas gedurende de cyclus als bepaald overeenkomstig punt 4. 1, kg. 4. 3. 1. 1. Bepaling van de voor de achtergrond gecorrigeerde concentraties De gemiddelde achtergrondconcentratie van gasvormige verontreinigingen in de verdunningslucht moet van de gemeten concentraties worden afgetrokken om de nettoconcentratie van verontreinigende stoffen te krijgen. De gemiddelde waar- den van de achtergrondconcentraties kan worden bepaald via de bemonsterings- zakmethode of via continue meting met integratie. De volgende formule is van toepassing. (1) Op basis van C1-equivalent. 17. 2. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 43/37 conc = conce − concd * (1 − (1/DF)) waarin: conc = concentratie van de respectieve verontreinigende stof in het verdunde uitlaatgas, gecorrigeerd voor de hoeveelheid van de respectieve stof in de verdunningslucht, ppm conce = concentratie van de respectieve verontreinigende stof als gemeten in het verdunde uitlaatgas, ppm concd = concentratie van de respectieve verontreinigende stof als gemeten in de verdunningslucht, ppm DF = verdunningsfactor. De verdunningsfactor wordt als volgt berekend: DF = FS CO2 conce + (HCconce + COconce) * 10-4 waarin: CO2 conce = concentratie van CO2 in het verdunde uitlaatgas, % vol HCconce COconce FS = concentratie van HC in het verdunde uitlaatgas, ppm Cl = concentratie van CO in het verdunde uitlaatgas, ppm = stoichiometrische factor. Op droge basis gemeten concentraties worden omgezet in concentraties op natte basis overeenkomstig bijlage III, aanhangsel 1, punt 4. 2. De stoichiometrische factor wordt, voor de algemene brandstofsamenstelling CHÆO(cid:226)Nγ, als volgt berekend: FS = 100 * 1 1 + Æ 2 + 3,76 * (1 + Æ 4 − (cid:226) 2) + γ 2 Indien de brandstofsamenstelling niet bekend is, mag de volgende stoichiometri- sche factor gebruikt worden: Fs (ethanol) = 8,4. 4. 3. 2. S y s t e m e n m e t s t r o o m c o m p e n s a t i e Bij systemen zonder warmtewisselaar wordt de massa van de verontreinigende stoffen (g/test) bepaald door de momentane gasemissies te berekenen en deze momentane waarden te integreren over de hele cyclus. De achtergrondcorrectie wordt eveneens direct op de momentane concentraties toegepast. De te gebrui- ken formules zijn: 1. NOxmass = Σn (MTOTW, i × NOxconce, i × 0,001587) − i = 1 (MTOTW × NOxconcd × (1 − 1/DF) × 0,001587) 2. COmass = Σn (MTOTW, i × COconce, i × 0,000966) − i = 1 (MTOTW × COconcd × (1 − 1/DF) × 0,000966) 3. HCmass = Σn (MTOTW, i × HCconce, i × 0,000749) − i = 1 (MTOTW × HCconcd × (1 - 1/DF) × 0,000749) C 43/38 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 17. 2. 1999 waarin: conce = concentratie van de respectieve verontreinigende stof, gemeten in het verdunde uitlaatgas, ppm concd = concentratie van de respectieve verontreinigende stof, gemeten in de verdunningslucht, ppm MTOTW, i = totale massa van het verdunde uitlaatgas (zie punt 4. 1), kg MTOTW = totale massa van het verdunde uitlaatgas over de hele cyclus (zie punt 4. 1), kg DF = verdunningsfactor, bepaald in punt 4. 3. 1. 1. 4. 4. Berekening van de specifieke emissies De emissies (g/kWh) worden voor alle afzonderlijke componenten berekend en wel op de volgende wijze: NOx = NOx mass / Wact CO = CO mass / Wact HC = HC mass / Wact waarin: Wact = cyclusarbeid als bepaald in punt 3. 9. 2, kWh. ”


title: Decisión n° 2/98 del Comité de Cooperación Aduanera ACP- CE de 17 de diciembre de 1998 por la que se establece una excepción a la definición de «productos originarios» para tener en cuenta la situación especial de Cabo Verde respecto a su producción de camisas para hombres (partida SA 6205) [notificada con el número C(1998) 3546]

eurovoc_concepts:
ACP countries
Cape Verde
clothing industry
cooperation agreement (EU)
customs cooperation
originating product

text: L 15/6 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 20. 1. 1999 II (Actos cuya publicación no es una condición para su aplicabilidad) COMISIÓN DECISIÓN No 2/98 DEL COMITÉ DE COOPERACIÓN ADUANERA ACP-CE de 17 de diciembre de 1998 por la que se establece una excepción a la definición de «productos originarios» para tener en cuenta la situación especial de Cabo Verde respecto a su produc- ción de camisas para hombres (partida SA 6205) [notificada con el número C(1998) 3546] (1999/45/CE) EL COMITÉ DE COOPERACIÓN ADUANERA ACP-CE, Visto el Cuarto Convenio ACP-CEE, firmado en Lomé el 15 de diciembre de 1989, revisado por el Acuerdo firmado en Mauricio el 4 de noviembre de 1995, y, en particular, los apartados 1 a 10 del artículo 31 de su Protocolo no 1, Considerando que el mencionado Protocolo establece que pueden concederse excepciones a las normas de origen cuando el desarrollo de industrias existentes o la implan- tación de otras nuevas lo justifiquen; Considerando que el 2 de septiembre de 1998 los Estados de África, del Caribe y del Pacífico (Estados ACP) solici- taron, en nombre del Gobierno de Cabo Verde, una excepción a la norma de origen del Protocolo respecto a las camisas para hombres producidas por ese país por una cantidad total de 823 333 piezas desde el 1 de septiembre de 1998 hasta el 29 de febrero del año 2000, repartidas en 350 000 piezas para 1998, 400 000 piezas para 1999 y 73 333 piezas para el período comprendido entre el 1 de enero y el 29 de febrero de 2000; Considerando que, habida cuenta de la cantidad de las importaciones previstas, la excepción no causaría un grave perjuicio a una industria comunitaria establecida, siempre que se respeten determinadas condiciones de cantidades, vigilancia y duración, DECIDE: Artículo 1 Mediante excepción a las disposiciones especiales de la lista del anexo II del Protocolo no 1 del Cuarto Convenio ACP-CEE, se considerará que las camisas para hombres incluidas en la partida 6205 del sistema armonizado (SA) y fabricadas en Cabo Verde con fibras no originarias son originarias de ese país en las condiciones que establece la presente Decisión. Artículo 2 La excepción establecida en el artículo 1 se aplicará a las cantidades indicadas en el anexo de la presente Decisión y exportadas por Cabo Verde del 1 de septiembre de 1998 al 29 de febrero de 2000. Considerando que esta excepción se solicita con arreglo a las disposiciones pertinentes del Protocolo no 1, en parti- cular el apartado 5 del artículo 31 en lo que se refiere a los Estados ACP insulares menos desarrollados, el nivel del valor añadido del proceso de fabricación propuesto en Cabo Verde y el impacto social y económico en Cabo Verde de la concesión de la excepción; Artículo 3 Las cantidades a que se refiere el artículo 2 serán adminis- tradas por la Comisión, la cual adoptará las medidas admi- nistrativas que considere oportunas para llevar a cabo una gestión eficaz. 20. 1. 1999 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 15/7 Si un importador presenta en un Estado miembro una declaración de despacho a libre práctica y solicita acogerse al beneficio de la presente Decisión y si las autoridades aduaneras aceptan dicha declaración, dicho Estado miembro comunicará a la Comisión su deseo de utilizar una cantidad de los contingentes correspondiente a sus necesidades. Las solicitudes de utilización de una cantidad de los contingentes deberán ser enviadas a la Comisión sin demora, indicando la fecha de aceptación de las declara- ciones. La Comisión concederá los contingentes en función de la fecha de aceptación de las declaraciones de despacho a libre práctica por las autoridades aduaneras del Estado miembro en cuestión en la medida en que lo permita el saldo disponible. Cuando un Estado miembro no utilice las asignaciones las devolverá lo antes posible a los contingentes correspon- dientes. Si las solicitudes fueran superiores al saldo disponible del contingente en cuestión, la asignación se hará con carácter proporcional. La Comisión informará a los Estados miembros sobre los contingentes utilizados. Cada Estado miembro garantizará a los importadores igualdad y continuidad de acceso a las cantidades disponi- bles en la medida en que el saldo de éstas lo permita. Artículo 4 Las autoridades aduaneras de Cabo Verde adoptarán las medidas necesarias para que se lleven a cabo verifica- ciones cuantitativas de las exportaciones de los productos indicados en el artículo 1. Con ese fin, todos los certifi- cados expedidos con arreglo a la presente Decisión llevarán una referencia a la misma. Las autoridades competentes de Cabo Verde presentarán a la Comisión cada tres meses una relación de las cantidades respecto a las cuales se hayan expedido certificados de circulación EUR. 1 de conformidad con la presente Decisión así como los números de serie de dichos certificados. Artículo 5 Los certificados EUR. 1 expedidos en aplicación de la presente Decisión deberán llevar en la casilla número 7 la mención siguiente: «Excepción — Decisión no 2/98». Artículo 6 Los Estados ACP, los Estados miembros y la Comunidad deberán adoptar, en la medida que les corresponda, las medidas necesarias para la aplicación de la presente Deci- sión. Artículo 7 La presente Decisión entrará en vigor el día de su adop- ción. La presente Decisión será aplicable a partir del 1 de septiembre de 1998. Hecho en Bruselas, el 17 de diciembre de 1998. Por el Comité de Cooperación Aduanera ACP-CE Michel VANDEN ABEELE Philip MAINGI MWANZIA Copresidentes ANEXO Cabo Verde No de orden Partida SA Designación de la mercancía Período 09. 1672 6205 Camisas para hombres 1. 9. 1998 — 31. 12. 1998 1. 1. 1999 — 31. 12. 1999 1. 1. 2000 — 29. 2. 2000 Cantidad (en unidades) 350 000 400 000 73 333