title: Decyzja Komisji z dnia 9 grudnia 1998 r. w sprawie procedur wprowadzania w życie dyrektywy Rady 95/57/WE w sprawie zbierania informacji statystycznych w dziedzinie turystyki (notyfikowana jako dokument nr C(1998) 3950)Tekst mający znaczenie dla EOG.

eurovoc_concepts:
EU statistics
data collection
derogation from EU law
information system
statistical method
tourism

text: 30 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 31999D0035 15. 1. 1999 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 16/t. 1 L 9/23 DECYZJA KOMISJI z dnia 9 grudnia 1998 r. w sprawie procedur wprowadzania w życie dyrektywy Rady 95/57/WE w sprawie zbierania informacji statystycznych w dziedzinie turystyki (notyfikowana jako dokument nr C(1998) 3950) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (1999/35/WE) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, Artykuł 1 uwzględniając dyrektywę Rady 95/57/WE z dnia 23 listopada 1995 r. w sprawie zbierania informacji statystycznych w dziedzi- nie turystyki (1), w szczególności jej art. 3, 7 i 10, a także mając na uwadze, co następuje: w celu ułatwienia zbierania zharmonizowanych statystyk należy ustalić definicje, które mają mieć zastosowanie do właściwości zbierania danych; w celu ułatwienia zbierania danych niezbędne jest ustalenie pro- cedur przekazywania wymaganych danych; Definicje mające zastosowanie do właściwości zbierania danych oraz dostosowania do podziału według obszarów geograficznych na podstawie art. 3 dyrektywy 95/57/WE są wymienione w załączniku I. Artykuł 2 Szczegółowe zasady dotyczące procedur przekazywania danych na podstawie art. 7 dyrektywy 95/57/WE są wymienione w załączniku II. Artykuł 3 Odstępstwa, które mają być przyznane Państwom Członkowskim na podstawie art. 10 dyrektywy 95/57/WE, są wymienione w załączniku III. w okresie przejściowym właściwe jest przyznanie niezbędnych odstępstw Państwom Członkowskim w celu umożliwienia im dostosowania ich krajowych systemów statystycznych do wymo- gów dyrektywy 95/57/WE; Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich. Artykuł 4 Sporządzono w Brukseli, dnia 9 grudnia 1998 r. środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komi- tetu ds. Programu Statystycznego ustanowionego decyzją 89/382/EWG, Euratom, W imieniu Komisji Yves-Thibault DE SILGUY Członek Komisji (1) Dz. U. L 291 z 6. 12. 1995, str. 32. 16/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 31 ZAŁĄCZNIK I Definicje mające zastosowanie przy opisywaniu właściwości zbierania informacji 1. STATYSTYKI DOTYCZĄCE ZAKWATEROWANIA 1. 1. DEFINICJE OBIEKTÓW NOCLEGOWYCH ZAKWATEROWANIA TURYSTYCZNEGO ORAZ DOMÓW I MIESZKAŃ Zakwaterowanie turystyczne Definicja: Jakikolwiek obiekt, w którym regularnie lub okazjonalnie oferuje się miejsca noclegowe turystom. Wyróżnia się następujące rodzaje zakwaterowania turystycznego: i) Obiekty noclegowe zbiorowego zakwaterowania turystycznego Hotele i podobne obiekty noclegowe — Hotele — Podobne obiekty noclegowe Pozostałe obiekty noclegowe zbiorowego zakwaterowania — Domy i mieszkania wakacyjne — Kempingi turystyczne — Przystanie jachtowe — Pozostałe zbiorowe obiekty noclegowe nigdzie indziej niesklasyfikowane Obiekty wyspecjalizowane — Ośrodki zdrowia — Młodzieżowe obozy pracy i obozy letnie — Publiczne środki transportu — Centra konferencyjne ii) Prywatne zakwaterowanie turystyczne Wynajmowane miejsca zakwaterowania — Pokoje wynajmowane w domach rodzinnych — Domy i mieszkania wynajmowane od osób prywatnych lub profesjonalnych agencji Pozostałe rodzaje zakwaterowania prywatnego — Dodatkowe miejsce zamieszkania — Zakwaterowanie oferowane przez krewnych lub przyjaciół bez pobierania opłat — Pozostałe rodzaje zakwaterowania prywatnego nigdzie indziej niesklasyfikowane W definicjach obiektów zakwaterowania opisanych w niniejszym Załączniku uwzględniono odniesienia do NACE Rev. 1 i grup CPA. CPA jest zgodne z NACE, jednakże bardziej szczegółowe. Istnieje niemal pełna zgodność między definicjami turystyki a klasyfikacją NACE, z wyjątkiem niewielkiej nieścisłości dotyczącej „Hoteli i podobnych obiektów noclegowych”. Faktycznie, zgodnie z uwagami wyjaśniającymi NACE i CPA, niektóre podobne obiekty noclegowe, w szczególności „domy gościnne, gospodarstwa rolne, obiekty mieszkalne do wynajęcia oraz usługi pokrewne, świadczone przez domy z umeblowanymi pokojami do wynajęcia, pensjonaty” objęte są „Zakwaterowaniem innego rodzaju nigdzie indziej niesklasyfikowanym” (NACE 55. 23). Niemniej jednak większość hoteli i podobnych obiektów noclegowych jest objęta NACE 55. 11 i 55. 12, ponieważ w uwagach wyjaśniających jasno stwierdzono, że przedmiotowe grupy jednostek obejmują „hotele, motele, gospody oraz podobne obiekty mieszkalne do wynajęcia”. 1. 1. 1. Obiekty noclegowe zbiorowego zakwaterowania turystycznego Definicja: Obiekt zakwaterowania oferujący turyście miejsce noclegowe w pokoju lub w pomieszczeniu innego rodzaju, jednakże liczba miejsc musi być większa od określonego minimum dla grup osób przekraczających jedną jednostkę rodzinną i wszystkie miejsca noclegowe w danym obiekcie muszą być objęte wspólnym zarządem typu komercyjnego, nawet w przypadku obiektów noclegowych o celu niezarobkowym. 32 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 16/t. 1 H o t e l e i p o d o b n e o b i e k t y n o c l e g o w e Definicja: Hotele i podobne obiekty noclegowe definiuje się jako jednostki o układzie pokoi w ilości przekraczającej określone minimum; objęte wspólnym zarządem; oferujące określone usługi obejmujące sprzątanie pokoi, ścielenie łóżek oraz czyszczenie urządzeń sanitarnych; pogrupowane według klasy i kategorii zgodnie z dostępnym wyposażeniem i usługami; oraz nienależące do kategorii obiektów wyspecjalizowanych. Hotele Definicja: Obejmują hotele, apartamentowce, motele, gospody przydrożne, hotele plażowe, kluby pobytowe oraz podobne obiekty noclegowe oferujące usługi hotelowe obejmujące więcej niż codzienne ścielenie łóżek, sprzątanie pokoi oraz czyszczenie urządzeń sanitarnych. (Odpowiadają grupie 55. 1 NACE hotele (która wymienia hotele, motele, gospody oraz hotele z wyposażeniem konferencyjnym). NACE następnie dzieli się na grupę 55. 11 hotele i motele z restauracjami i ppkt 55. 12 hotele i motele bez restauracji. Grupy CPA 55. 11. 10 i 55. 12. 10 są ich odpowiednikiem). Podobne obiekty noclegowe Definicja: Obejmują domy z umeblowanymi pokojami do wynajęcia i pensjonaty, rezydencje turystyczne oraz podobne obiekty noclegowe o układzie pokoi oraz oferujące ograniczone usługi hotelowe obejmujące codzienne ścielenie łóżek, sprzątanie pokoi oraz czyszczenie urządzeń sanitarnych. Niniejsza grupa obejmuje również domy gościnne, pensjonaty oferujące zakwaterowanie ze śniadaniem oraz zakwaterowanie w gospodarstwach rolnych. (Będące częścią grupy NACE 55. 23 zakwaterowanie innego rodzaju nigdzie indziej niesklasyfikowane (która obejmuje wszelkie pozostałe obiekty noclegowe, z wyjątkiem hoteli, kempingów turystycznych i schronisk młodzieżowych). Grupa 55. 2 wymienia oddzielnie domy gościnne i gospodarstwa rolne. Objęte grupą CPA 55. 23. 13 wynajmowanie usług związanych z pobytem krótkoterminowym w umeblowanych obiektach noclegowych, która obejmuje również pobyt krótkoterminowy w wynajmowanych miejscach zakwaterowania). P o z o s t a ł e o b i e k t y n o c l e g o w e z b i o r o w e g o z a k w a t e r o w a n i a o r a z o b i e k t y w y sp e c j a l i z o w a n e Definicja: Jakikolwiek obiekt noclegowy przeznaczony dla turystów, o celu niezarobkowym, objęty wspólnym zarządem, oferujący minimalne podstawowe usługi (nieobejmujące ścielenia łóżek) i niekoniecznie o układzie pokoi, ale możliwie o układzie jednostek mieszkalnych, kempingów turystycznych lub zbiorowych domów noclegowych, i często związane z inną działalnością (oprócz oferowania noclegów), taką jak ochrona zdrowia, opieka społeczna lub transport. Domy i mieszkania wakacyjne Definicja: Obejmują obiekty zbiorowe objęte wspólnym zarządem, takie jak grupy domków lub bungalowów zorganizowanych jako zakwaterowanie w domach lub mieszkaniach oraz oferujące ograniczone usługi hotelowe (nieobejmujące codziennego ścielenia łóżek i sprzątania). (Będące częścią grupy NACE 55. 23 zakwaterowanie innego rodzaju nigdzie indziej niesklasyfikowane, które obejmuje wszelkie pozostałe obiekty noclegowe z wyjątkiem hoteli, kempingów turystycznych i schronisk młodzieżowych. Obejmują główną część grupy CPA 55. 23. 12, centrum wakacyjne oraz domowe usługi wakacyjne). Wioski wakacyjne oferujące usługi hotelowe powinny, zgodnie z definicjami, być zaliczone do kategorii hoteli, nawet, jeśli zwykle nie mają układu pokoi. Jedynie obiekty noclegowe, które nie oferują usług hotelowych, powinny być zaliczone do niniejszej grupy. Kempingi turystyczne Definicja: Składają się z obiektów zbiorowych na terenach zamkniętych, przeznaczonych dla namiotów, przyczep kempingowych, przyczep i przyczep mieszkalnych. Wszystkie objęte są wspólnym zarządem i oferują określone usługi turystyczne (sklep, informacja, zajęcia rekreacyjne). (Odpowiadają grupie NACE 55. 22, kempingi kempingowych. Odpowiadają grupie CPA 55. 22. 10). turystyczne, łącznie z miejscami postojowymi dla przyczep Kempingi turystyczne wynajmują miejsca dla namiotów, przyczep kempingowych, przyczep mieszkalnych oraz podobnych jednostek noclegowych turystom, którzy zatrzymują się z zamiarem pozostania na miejscu noclegowym przez jedną noc, kilka nocy, tydzień lub kilka tygodni, jak również osobom pragnącym wynająć „stałe” miejsce na sezon lub jeden rok. Wynajęte stałe miejsca przeznaczone na wynajęcie długoterminowe (ponad jeden rok) można uważać za zakwaterowanie prywatne. 16/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 33 Przystanie jachtowe Definicja: Składają się z zatok dla łodzi, gdzie właściciele łodzi mogą wynająć miejsce przy kei lub miejsce na lądzie na sezon lub rok oraz z portów dla statków przepływających, gdzie żeglarze płacą za noc kotwiczenia. Te dwa rodzaje mogą być połączone. Oferują przynajmniej podstawowe zaplecze sanitarne. Przystanie jachtowe mogą być prowadzone przez kluby zajmujące się sportami wodnymi, przedsiębiorstwa lub administrację publiczną. (Będące częścią grupy NACE 63. 22: innego rodzaju działalność wspomagająca transport wodny lub możliwie grupy 55. 23: zakwaterowanie innego rodzaju nigdzie indziej niesklasyfikowane, lub grupy 92. 62: inne zajęcia sportowe. Będące częścią grupy CPA 63. 22. 11 usługi związane z działalnością portów i drogami wodnymi (z wyłączeniem obsługi ładunków) lub możliwie grupy 55. 23. 15: inne usługi związane z pobytem krótkoterminowym nigdzie indziej niesklasyfikowane, lub 55. 23. 14: usługi związane z wagonami sypialnymi lub z noclegiem w innych środkach transportu, lub grupy 92. 62. 13: inne usługi związane z imprezami sportowymi nigdzie indziej niesklasyfikowane). Pozostałe zbiorowe obiekty noclegowe nigdzie indziej niesklasyfikowane Definicja: Obejmują schroniska młodzieżowe, turystyczne domy noclegowe, zakwaterowanie grupowe, domy wczasowe dla osób starszych, zakwaterowanie wakacyjne dla pracowników i hotele robotnicze, akademiki i domy studenckie oraz internaty szkolne i pozostałe podobne obiekty noclegowe objęte wspólnym zarządem, mające znaczenie socjalne i które są często dotowane. (Objęte NACE 55. 21, schroniska młodzieżowe i schroniska górskie oraz część 55. 23, zakwaterowanie innego rodzaju nigdzie indziej niesklasyfikowane, które obejmują wszelkie pozostałe obiekty noclegowe z wyjątkiem hoteli, kempingów turystycznych i schronisk młodzieżowych. Obejmują grupę CPA 55. 21. 10, usługi wiązane ze inne usługi związane z pobytem schroniskami młodzieżowymi krótkoterminowym nigdzie indziej niesklasyfikowane). i schroniskami górskimi, i część 55. 23. 15, Ośrodki zdrowia Definicja: Obejmują obiekty noclegowe związane z leczeniem i ochroną zdrowia, oferujące nocleg, takie jak uzdrowiska, uzdrowiska termalne, sanatoria, sanatoria górskie, domy rekonwalescencji, ośrodki odnowy biologicznej oraz pozostałe podobne obiekty noclegowe. (Będące częścią grupy NACE 55. 23 zakwaterowanie innego rodzaju nigdzie indziej niesklasyfikowane (która obejmuje wszelkie pozostałe obiekty noclegowe, z wyjątkiem hoteli, kempingów turystycznych i schronisk młodzieżowych) lub możliwie grupy 85. 14: innego rodzaju działalność związana ze zdrowiem ludzkim. Będące częścią grupy CPA 55. 23. 15 inne usługi związane z pobytem krótkoterminowym nigdzie indziej niesklasyfikowane lub możliwie grupy 85. 14. 15: usługi związane z pobytowymi ośrodkami zdrowia, innymi niż usługi szpitalne). Ośrodki zdrowia oferujące usługi hotelowe powinny zgodnie z definicjami być włączone do hoteli. Jedynie ośrodki, które nie oferują usług hotelowych, powinny być włączone do niniejszej grupy. Młodzieżowe obozy pracy i obozy letnie Definicja: Obejmują obozy oferujące zakwaterowanie związane z zajęciami wakacyjnymi, takie jak obozy rolnicze, archeologiczne oraz ekologiczne młodzieżowe obozy pracy, obozy letnie, obozy harcerskie, schroniska górskie, domki kempingowe i pozostałe podobne obiekty noclegowe. (Będące częścią grupy NACE 55. 23, zakwaterowanie innego rodzaju nigdzie indziej niesklasyfikowane, która obejmuje wszelkie pozostałe obiekty noclegowe, z wyjątkiem hoteli, kempingów turystycznych i schronisk młodzieżowych. Obejmują grupę CPA 55. 23. 11, usługi związane z obozami dla dzieci, i część 55. 23. 12, centrum wakacyjne oraz domowe usługi wakacyjne). Ta grupa powinna również obejmować obozy dla dzieci, zakwaterowanie dla szkół żeglarskich i jeździeckich oraz inne centra sportowe (nieoferujące usług hotelowych). Publiczne środki transportu Definicja: Składają się z zakwaterowania, obejmującego miejsca noclegowe, związanego ze zbiorowym transportem publicznym i nieodłączne od niego pod względem wydatków; dotyczy głównie pociągów, statków i łodzi. (Będące częścią grupy NACE 55. 23, zakwaterowanie innego rodzaju nigdzie indziej niesklasyfikowane, która obejmuje wszelkie pozostałe obiekty noclegowe, z wyjątkiem hoteli, kempingów turystycznych i schronisk młodzieżowych. Będące niemal odpowiednikiem grupy CPA 55. 23. 14, usługi związane z wagonami sypialnymi lub usługami związanymi z noclegiem w innych środkach transportu). Publiczne środki transportu są dość wyjątkową grupą pośród obiektów noclegowych, ponieważ nie są bezpośrednio powiązane z lokalnością (hotel na statku pozostający w jednym miejscu bez żeglugi klasyfikowany jest jako hotel). Osoby spędzające noc(e) na statkach wycieczkowych są turystami dziennymi w kraju przyjmującym, ale turystami zagranicznymi ze względu na kraj pochodzenia. 34 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 16/t. 1 Centra konferencyjne Definicja: Obejmują obiekty noclegowe oferujące zakwaterowanie oraz specjalizujące się w organizowaniu kongresów, konferencji, kursów, kształcenia zawodowego, medytacji lub spotkań religijnych, lub kolegiów dla młodzieży. Zakwaterowanie noclegowe dostępne jest ogólnie uczestnikom działań wyspecjalizowanych, organizowanych w danych ośrodkach lub przez nie. (Będące częścią grupy NACE 55. 23, zakwaterowanie innego rodzaju nigdzie indziej niesklasyfikowane, która obejmuje wszelkie pozostałe obiekty noclegowe, z wyjątkiem hoteli, kempingów turystycznych i schronisk młodzieżowych. Objęte grupą CPA 55. 23. 15 inne usługi związane z pobytem krótkoterminowym nigdzie indziej niesklasyfikowane). Centra konferencyjne oferujące usługi hotelowe powinny, zgodnie z definicjami (i NACE), zostać objęte kategorią hoteli. Jedynie ośrodki nieoferujące usług hotelowych powinny być objęte niniejszą grupą. Studenci studiów dziennych nie powinni być klasyfikowani jako goście w centrach konferencyjnych. T r a k t o w a n i e p o ł ą c z e ń r ó ż n y c h r o d z a j ó w z a k w a t e r o w a n i a w j e d n y m o b i e k c i e W rzeczywistości często mamy do czynienia z różnymi rodzajami zakwaterowania w jednym obiekcie. Możliwe rozwiązania tego problemu: i) rozdzielenie obiektu noclegowego na dwa obiekty noclegowe (lub więcej). Jest to najlepsze rozwiązanie, jeśli ośrodek może (i chce) dokonać tego rodzaju rozdzielenia; ii) zlekceważenie drugiego rodzaju zakwaterowania, jeśli jego pojemność jest mniejsza niż określony próg minimalny danego kraju; iii) sklasyfikowanie zgodnie z głównym rodzajem zakwaterowania. Główny rodzaj można określić na podstawie pojemności (najczęściej) lub ze względu na wykorzystanie pojemności (lub inne kryterium). 1. 1. 2. Prywatne zakwaterowanie turystyczne Definicja: Pozostałe rodzaje zakwaterowania turystycznego, które nie odpowiadają definicji „obiektu noclegowego”. Prywatne zakwaterowanie turystyczne oferuje, za opłatą lub bez, ograniczoną ilość miejsc. Każda jednostka zakwaterowania (pokój, dom i mieszkanie) jest niezależne i jest zajęte przez turystów, zwykle przez tydzień lub weekend, dwa tygodnie lub miesiąc lub przez jego właścicieli jako dodatkowe miejsce zamieszkania lub mieszkanie wakacyjne. W y n a j m o w a n e m i e j s c a z a k w a t e r o w a n i a Pokoje wynajmowane w domach rodzinnych Definicja: Zakwaterowanie objęte niniejszą grupą różni się od zakwaterowania w pensjonatach tym, że turysta mieszka razem z rodziną, która zwykle mieszka w danym domu i płaci czynsz. (Będąca częścią grupy NACE 55. 23, zakwaterowanie innego rodzaju nigdzie indziej niesklasyfikowane, która obejmuje również wszelkie pozostałe obiekty noclegowe z wyjątkiem hoteli, kempingów turystycznych i schronisk młodzieżowych. Będąca częścią grupy CPA 55. 23. 13 wynajmowanie usług związanych z pobytem krótkoterminowym w kwaterach umeblowanych, co obejmuje również domy gościnne, pensjonaty oraz pensjonaty oferujące zakwaterowanie ze śniadaniem). Pokoje wynajmowane na stałe (ponad jeden rok) nie należą do niniejszej grupy. Domy i mieszkania wynajmowane od osób prywatnych lub profesjonalnych agencji Definicja: Obejmują apartamenty, wille, domy, domy w stylu alpejskim oraz inne domy i mieszkania, całkowite jednostki między gospodarstwami domowymi, tymczasowo wynajmowane lub leasingowane jako zakwaterowanie turystyczne. (Będące częścią grupy NACE 55. 23, zakwaterowanie innego rodzaju nigdzie indziej niesklasyfikowane, która obejmuje również wszelkie pozostałe obiekty noclegowe, z wyjątkiem hoteli, kempingów turystycznych i schronisk młodzieżowych. Będące częścią grupy CPA 55. 23. 13 wynajmowanie usług związanych z pobytem krótkoterminowym w kwaterach umeblowanych, co obejmuje również domy gościnne, pensjonaty oraz pensjonaty oferujące zakwaterowanie ze śniadaniem). P o z o s t a ł e r o d z a j e z a k w a t e r o w a n i a p r y w a t n e g o Dodatkowe miejsce zamieszkania Definicja: Obejmuje dodatkowe miejsce zamieszkania/apartamenty, wille, domy, domy w stylu alpejskim itp. , z których korzystają podczas wycieczek turystycznych turyści będący członkami gospodarstwa domowego właściciela. Niniejsza grupa obejmuje również domy i mieszkania będące przedmiotem umowy w systemie podziału czasu. (Obejmuje część grupy NACE 70. 20, wynajmowanie swojej własności. Obejmuje część grupy CPA 70. 20. 11, usługi związane z wynajmem lub leasingiem własnej nieruchomości lokalowej). 16/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 35 Stałe wynajmowanie drugich mieszkań, domów, willi, domków wiejskich, miejsc na kempingu i kotwicowisk w przystaniach dla łodzi może być połączone z posiadanymi domami i zakwalifikowane do niniejszej pozycji. Zakwaterowanie oferowane przez krewnych lub przyjaciół bez pobierania opłat Definicja: Zakwaterowanie w tej grupie dotyczy turystów, którym krewni lub przyjaciele oddali do użytku całość lub część swojego mieszkania bez pobierania opłat. (Brak odpowiednika NACE lub CPA). Pozostałe rodzaje zakwaterowania prywatnego nigdzie indziej niesklasyfikowane Definicja: Niniejsza grupa, która nie pasuje jako całość do głównej grupy prywatnego zakwaterowania turystycznego, obejmuje pozostałe rodzaje zakwaterowania, takie jak namioty na polach niezorganizowanych oraz statki na nieoficjalnych kotwicowiskach. (Obejmują niewielką część grupy NACE 71. 21, usługi związane z wynajmowaniem innego wyposażenia związanego z transportem drogowym. Obejmują część grupy CPA 71. 21. 14, usługi związane z leasingiem lub wynajmem motocykli, przyczep kempingowych i samochodów z częścią mieszkalną oraz niewielkie części innego rodzaju leasingu lub wynajmu pojazdów, lub wyposażenia transportowego). Niniejsza grupa obejmuje wszelkiego rodzaju zakwaterowanie prywatne, które nie mieści się w poprzednich grupach. Jedyny wymóg dotyczy tego, aby osoba rzeczywiście spała lub próbowała spać w nocy w danym miejscu. Nawet spanie w samochodzie przez część nocy lub w śpiworze na zewnątrz, lub na dworcu kolejowym objęte jest niniejszą grupą. 1. 2. DEFINICJE ZMIENNYCH 1. 2. 1. Pojemność miejsc zbiorowego zakwaterowania turystycznego: jednostki lokalne na terytorium krajowym Liczba obiektów noclegowych Definicja: Jednostka lokalna jest przedsiębiorstwem lub jego częścią umiejscowioną w miejscu identyfikowalnym geograficznie. W tym lub z tego miejsca prowadzona jest działalność gospodarcza, na rzecz której — poza określonymi wyjątkami — pracuje jedna lub więcej osób (nawet w niepełnym wymiarze czasu pracy) dla jednego i tego samego przedsiębiorstwa. Obiekt zakwaterowania odpowiada definicji jednostki lokalnej jako jednostki produkcyjnej. Jest to niezależne od tego, czy zakwaterowanie turystów jest główną, czy dodatkową działalnością. Oznacza to, że wszystkie obiekty noclegowe są sklasyfikowane w sektorze zakwaterowania, jeśli ich pojemność przekracza minimum krajowe, nawet jeśli większa część obrotu może pochodzić z prowadzenia restauracji lub z innych usług. Liczba pomieszczeń sypialnych Definicja: Pomieszczenie sypialne jest jednostką, którą tworzy jeden pokój lub grupy pokojów stanowiące niepodzielną wynajmowaną całość w obiekcie zakwaterowania lub domu, lub mieszkaniu. Pokoje mogą być jednoosobowe, dwu- lub wieloosobowe, zależnie od tego, czy są wyposażone na stałe w celu pomieszczenia jednej, dwóch lub więcej osób (użyteczne jest odpowiednie klasyfikowanie pokoi). Liczba istniejących pokoi jest liczbą, którą zwykle dysponuje dany obiekt noclegowy w celu przyjmowania gości (odwiedzających nocujących), z wyłączeniem pokoi, z których korzystają pracownicy danego ośrodka. Jeśli w pokoju przebywa się na stałe (przez ponad rok), nie powinien on być objęty tą kategorią. Łazienki i toalety nie są liczone jako pokoje. Apartament jest specjalnym rodzajem pokoju. Składa się z jednego lub więcej pokojów i posiada jednostkę kuchenną oraz własną łazienkę i toaletę. Apartamenty mogą oferować lub nie usługi hotelowe (apartamentowce). Domki kempingowe, domki wiejskie, chaty, domy w stylu alpejskim, bungalowy i wille mogą być traktowane jako pomieszczenia sypialne i apartamenty, tj. mogą być wynajmowane jako jednostka. Liczba miejsc do spania Definicja: Liczba miejsc do spania w obiekcie noclegowym lub domu lub mieszkaniu uzależniona jest od liczby osób, które mogą przenocować w łóżkach ustawionych w obiekcie noclegowym (domu lub mieszkaniu), nie biorąc pod uwagę jakichkolwiek dodatkowych łóżek, które można dostawić na życzenie klientów. 36 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 16/t. 1 Termin miejsce noclegowe ma zastosowanie do łóżka jednoosobowego lub dwuosobowego liczonego jako dwa miejsca do spania. Jednostka służy do pomiaru pojemności jakiegokolwiek rodzaju zakwaterowania. Miejsce do spania to również stanowisko na kempingu lub w łodzi na kotwicowisku, służące do zakwaterowania jednej osoby. Jedno miejsce na kempingu jest odpowiednikiem czterech miejsc do spania, jeśli rzeczywista liczba miejsc do spania nie jest znana. 1. 2. 2. Obłożenie obiektów noclegowych zbiorowego zakwaterowania: turystyka krajowa i przyjazdowa Przyjazdy rezydentów i nierezydentów Definicja: Przyjeżdżający (wyjeżdżający) definiowany jest jako osoba, która przyjeżdża (wyjeżdża) do obiektu noclegowego zbiorowego zakwaterowania lub prywatnego zakwaterowania turystycznego i dokonuje zameldowania (wymeldowania). Ze statystycznego punktu widzenia nie ma zbyt dużej różnicy, jeśli zamiast przyjazdów liczy się wyjazdy. Nie stosuje się żadnego limitu wieku: dzieci liczy się tak samo jak dorosłych, nawet w przypadkach, kiedy nocleg dzieci jest darmowy. Przyjazdy rejestruje się według państwa zamieszkania gościa oraz według miesiąca. Przyjazd osób niebędących turystami (np. uchodźców), w miarę możliwości, należy wykluczyć. Przyjazdy odwiedzających jednodniowych, którzy spędzają jedynie kilka godzin w danym dniu (bez noclegu, data przyjazdu i wyjazdu jest taka sama) w obiekcie noclegowym wyłączone są ze statystyk dotyczących zakwaterowania. Noclegi wykorzystane przez rezydentów i nierezydentów Definicja: Nocleg wykorzystany (lub nocleg) to każda noc faktycznie spędzona (sen lub pobyt) lub zarejestrowana (fizyczna obecność osoby w danym miejscu nie jest wymagana) w obiekcie noclegowym zbiorowego zakwaterowania lub prywatnego zakwaterowania turystycznego. Noclegi liczy się według państwa zamieszkania gościa oraz według miesiąca. Zwykle data przyjazdu jest inna niż data wyjazdu, ale osoby przyjeżdżające po północy i wyjeżdżające tego samego dnia włączane są do noclegu. Nie należy rejestrować jednej osoby w dwóch obiektach noclegowych jednocześnie. W miarę możliwości należy wyłączyć noclegi osób niebędących turystami (np. uchodźców). Państwo zamieszkania Definicja: Osobę uznaje się za rezydenta danego kraju (miejsca), jeśli ta osoba: a) mieszkała przez większość minionego roku lub 12 miesięcy w tym kraju (miejscu); lub b) mieszkała w tym kraju (miejscu) przez krótszy okres i ma zamiar powrócić w ciągu 12 miesięcy, aby dalej mieszkać w tym kraju (miejscu). Turystów międzynarodowych należy klasyfikować zgodnie z ich państwem zamieszkania, a nie zgodnie z ich obywatelstwem. Z turystycznego punktu widzenia ktokolwiek, kto przenosi się do innego kraju (miejsca) i zamierza tam pozostać dłużej niż rok, natychmiastowo asymiluje się z innymi rezydentami tego kraju (miejsca). Obywatele będący rezydentami innego kraju, którzy powracają do kraju swojego obywatelstwa z wizytą tymczasową, włączani są do odwiedzających nierezydentów. Obywatelstwo wskazane jest w paszporcie danej osoby (lub innym dokumencie tożsamości), zaś państwo zamieszkania należy określić przy pomocy pytania lub wywnioskować, na przykład z adresu danej osoby. Wykorzystanie miejsc do spania netto Definicja: Wskaźnik obłożenia miejsc do spania netto (NORB) w jednym miesiącu otrzymuje się, dzieląc łączną liczbę noclegów przez produkt oferowanych miejsc do spania oraz liczbę dni, w których miejsca do spania są rzeczywiście dostępne do wykorzystania (netto zamknięć sezonowych i innych tymczasowych zamknięć na przygotowanie wystroju, z nakazu policji itp. ) dla tej samej grupy obiektów noclegowych, mnożąc iloraz przez 100 w celu wyrażenia wyniku w procentach. Wzór: NORB = (P/Gd) × 100 gdzie P jest liczbą zarejestrowanych noclegów w miesiącu (roku), a Gd jest liczbą łóżkodni w miesiącu (roku) rzeczywiście dostępnych do wykorzystania. Wskaźniki zwykle oblicza się z dokładnością do jednego miejsca po przecinku. 16/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 37 Wykorzystanie miejsc do spania brutto Definicja: Wskaźnik obłożenia miejsc do spania brutto (GORB) w jednym miesiącu otrzymuje się, dzieląc łączną liczbę noclegów przez produkt oferowanych miejsc do spania oraz liczbę dni w odpowiednim miesiącu (czasami określaną terminem łóżkonoce) dla tej samej grupy obiektów noclegowych, mnożąc iloraz przez 100 w celu wyrażenia wyniku w procentach. Wzór: GORB = (P/Gp) × 100 gdzie P jest liczbą potencjalnych łóżkodni. 2. POPYT W TURYSTYCE 2. 1. DEFINICJE TURYSTYKI Turystyka Definicja: Działalność osób podróżujących do miejsc i przebywających w miejscach poza ich normalnym otoczeniem nie dłużej niż przez jeden rok z rzędu w celu wypoczynku, służbowym lub w innych celach. Turystyka jest podzbiorem podróżowania, gdzie podróżowanie, rozumiane szeroko, oznacza przemieszczanie się z jednego miejsca do drugiego. Turystyka obejmuje światowy rynek podróży w obrębie ogólnych ram mobilności populacji oraz świadczenie usług odwiedzającym. Turystyka oznacza praktykę podróżowania poza zwyczajowe otoczenie danej osoby w jakimkolwiek celu. Jednakże z zasady wyklucza się pewne powody podróży niewynikającej z własnej woli: niewynikające z własnej woli pobyty w szpitalu oraz innych instytucjach medycznych oferujących leczenie kliniczne/zabiegi medyczne, przepisane przez lekarza, są wykluczone. Inne wykluczenia wynikłe nie z własnej woli obejmują pobyty w więzieniu oraz odbywanie służby wojskowej (należy zauważyć, że pobyty na przepustce z wyżej wymienionych instytucji mogą być objęte definicją turystyki). W związku z danym krajem możemy wyróżnić trzy formy turystyki: Definicje: i) ii) turystyka krajowa obejmuje działalność rezydentów danego kraju, podróżujących do i przebywających w miejscach znajdujących się na terenie danego kraju, ale poza zwykłym otoczeniem tych osób; turystyka przyjazdowa obejmuje działalność nierezydentów danego kraju podróżujących do i przebywających w miejscach znajdujących się na terenie danego kraju, ale poza zwykłym otoczeniem tych osób; iii) turystyka w yjazdowa obejmuje działalność rezydentów danego kraju podróżujących do i przebywających w miejscach znajdujących się poza terenem danego kraju i poza zwykłym otoczeniem tych osób. Podobne definicje można zastosować do innych terenów, regionów lub grup krajów, zastępując pojęcie „kraj” odnośnym pojęciem. Wyżej wymienione trzy formy turystyki można połączyć w trojaki sposób w celu uzyskania następujących kategorii turystyki: i) turystyka wewnętrzna obejmująca „turystykę krajową” i „turystykę przyjazdową”; ii) turystyka narodowa obejmująca „turystykę krajową” i „turystykę wyjazdową”; iii) turystyka międzynarodowa obejmująca „turystykę przyjazdową” i „turystykę wyjazdową”. Podróżny Definicja: Jakakolwiek osoba w podróży między dwoma lub więcej krajami lub między dwoma lub więcej miejscami w obrębie swojego państwa zamieszkania. Odwiedzający Definicja: Jakakolwiek osoba podróżująca do miejsca innego niż jej naturalne otoczenie na okres krótszy niż 12 miesięcy i której główny cel podróży jest inny niż wykonywanie działalności, za którą ta osoba otrzymuje wynagrodzenie w odwiedzanym miejscu. Odwiedzający (krajowi/międzynarodowi) dzielą się na następujące kategorie: 38 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 16/t. 1 Turysta Definicja: Odwiedzający, którzy przebywają przynajmniej jedną noc w obiekcie noclegowym zakwaterowania zbiorowego lub prywatnego zakwaterowania turystycznego w odwiedzanym miejscu/kraju. oraz Odwiedzający jednodniowy Definicja: Odwiedzający, którzy nie spędzają nocy w obiekcie noclegowym zakwaterowania zbiorowego lub prywatnego zakwaterowania turystycznego w odwiedzanym miejscu/kraju. Trzy podstawowe kryteria używane do odróżnienia odwiedzających od innych podróżnych są następujące: i) podróż powinna odbywać się do miejsca innego od miejsca zwykłego otoczenia, co wyklucza lokalny transport na krótkie dystanse oraz dojazd do pracy, tj. mniej lub bardziej regularne podróże między miejscem pracy/studiów a miejscem zamieszkania; ii) pobyt w odwiedzanym miejscu nie powinien być dłuższy niż 12 kolejnych miesięcy, poza którym odwiedzający staje się rezydentem tego miejsca (ze statystycznego punktu widzenia); iii) główny cel wizyty powinien być inny niż wykonywanie działalności, za którą ta osoba otrzymuje wynagrodzenie w odwiedzanym miejscu, co wyłącza emigrację w celach zarobkowych. Następujące kategorie podróżnych nie powinny być włączone do przyjazdów i wyjazdów odwiedzających międzynarodowych: i) osoby wjeżdżające lub wyjeżdżające z kraju jako emigranci, łącznie z osobami znajdującymi się na ich utrzymaniu, które im towarzyszą lub przyłączają się do nich; ii) osoby znane jako pracownicy graniczni, zamieszkujący w pobliżu granicy w jednym kraju i pracujący w drugim kraju; iii) dyplomaci, urzędnicy konsularni oraz funkcjonariusze służb mundurowych podczas podróży z kraju ich pochodzenia do kraju, do którego zostali skierowani lub odwrotnie, łącznie z osobami znajdującymi się na ich utrzymaniu oraz osobami zatrudnionymi w ich gospodarstwie domowym, które im towarzyszą lub przyłączają się do nich; iv) osoby podróżujące jako uchodźcy lub nomadowie; v) osoby podróżujące tranzytem, które nie wjeżdżają do danego kraju, przechodząc odprawę paszportową, tak jak pasażerowie tranzytowi lotniczy, którzy pozostają przez krótki czas w wyznaczonej strefie terminalu lotniczego, lub pasażerowie statków, którzy nie mają zezwolenia na zejście na ląd. Niniejsza kategoria obejmuje pasażerów transportowanych bezpośrednio między portami Inni pasażerowie lub innymi podróżujący tranzytem przez dany kraj sklasyfikowani są jako odwiedzający. terminalami. lotniczymi Następujące kategorie podróży nie powinny być objęte kategorią przyjazdów i wyjazdów odwiedzających krajowych: i) rezydenci podróżujący do innego miejsca w obrębie danego kraju z zamiarem ustanowienia ich stałego miejsca zamieszkania w tym miejscu; ii) osoby, które podróżują do innego miejsca w obrębie danego kraju w celu wykonywania działalności, za którą otrzymują wynagrodzenie w odwiedzanym miejscu; iii) osoby podróżujące do pracy tymczasowej w instytucjach na terenie danego kraju; iv) osoby podróżujące regularnie lub często między miejscami sąsiadującymi ze sobą w celu wykonywania pracy lub odbywania studiów; v) nomadowie oraz osoby nieposiadające stałego miejsca zamieszkania; vi) siły zbrojne w czasie manewrów. Sekcja C Załącznika do niniejszej dyrektywy dotyczy jedynie turystów i wycieczek z noclegiem. Dlatego też wyłączono odwiedzających jednodniowych i wycieczki jednodniowe. Wycieczki morskie można oddzielić już na początku badania (w zależności od ankiety), jak również wycieczki z noclegiem do jednego lub więcej miejsc. Zwykłe otoczenie Definicja: Zwykłe otoczenie danej osoby obejmuje bezpośrednie sąsiedztwo jej domu oraz miejsce pracy lub studiów oraz inne miejsca, które ta osoba często odwiedza. Koncepcja zwykłego otoczenia ma dwa wymiary: sąsiedztwo i częstotliwość. Miejsca znajdujące się blisko miejsca zamieszkania danej osoby są częścią zwykłego otoczenia, nawet jeśli dana osoba rzadko je odwiedza. Miejsca odwiedzane często (= średnio raz na tydzień lub częściej) w ramach rutynowych zajęć danej osoby są częścią zwykłego otoczenia danej osoby, nawet jeśli mogą znajdować się w stosunkowo dużej odległości (lub w innym kraju) od miejsca zamieszkania. Zwykle dla jednej osoby istnieje tylko jedno zwykłe otoczenie i koncepcja ta ma zastosowanie w turystyce krajowej i międzynarodowej. Osoby pracujące w środkach transportu (kierowcy ciężarówek, załogi pociągów, piloci lotniczy, hostessy itp. ), podróżujący przedstawiciele handlowi lub agenci należą do kategorii turystyki jako podróżujący w celach służbowych, o ile ich podróże, w szczególności krajowe, nie składają się z podróży rutynowych, w którym to przypadku mogą być wyłączeni spod kryterium zwykłego otoczenia. 16/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 39 Cel podróży Definicja: Istnieje tylko jeden główny cel podróży, przy braku którego podróż nie odbyłaby się. Niniejsza dyrektywa rozróżnia dwa główne powody podróży: i) sprawy służbowe lub zawodowe; ii) wakacje, rekreacja i wypoczynek. Wakacje z powodu „Wizyt składanych przyjaciołom i krewnym” powinny być włączone do ppkt ii). Miejsce/kraj pochodzenia Definicja: Jest to miejsce/państwo, w którym rozpoczyna się podróż. Zwykle jest takie samo jak miejsce i państwo zamieszkania. Podróż również może rozpocząć się w miejscu pracy lub nauki. Nie jest to istotne w kontekście turystyki, ponieważ miejsce zamieszkania wciąż można nadal uważać za miejsce pochodzenia. Kiedy ludzie mieszkają w miejscu innym niż ich zwykłe miejsce zamieszkania w okresie przeprowadzania badania (np. krótkoterminowi emigranci i pracownicy sezonowi), to miejsce należy uznać za miejsce pochodzenia. W przypadku wycieczek jednodniowych miejsce pochodzenia może być drugim regularnym miejscem zamieszkania danej osoby, mimo że użyteczne jest odróżnienie ich od wycieczek rozpoczynających się w pierwszym miejscu zamieszkania. 2. 2. DEFINICJE ZMIENNYCH 2. 2. 1. Rozmiary turystyki Liczba turystów (osób uprawiających turystykę) Definicja: Odwiedzający pozostający przynajmniej prywatnego zakwaterowania turystycznego w odwiedzanym miejscu/kraju. jedną noc w obiekcie noclegowym zakwaterowania zbiorowego lub Liczba podróży turystycznych Definicja: Podróże odbyte przez turystów, tj. wycieczki z noclegiem. W przypadku podróży zagranicznych, klasyfikowanych według podziału geograficznego, miejsce przeznaczenia może być rozumiane na różne sposoby. Może to być: i) miejsce, które odwiedzający uważa za najważniejsze odwiedzone miejsce (miejsce przeznaczenia motywujące wybór); ii) miejsce, gdzie spędza się najwięcej czasu (miejsce przeznaczenia ze względu na czas pobytu); lub iii) najbardziej odległe odwiedzone miejsce (miejsce przeznaczenia ze względu na odległość). Użyteczne jest, aby znać wszystkie wyżej wymienione miejsca przeznaczenia, jak również mniej ważne miejsca przeznaczenia w tranzycie. Główne miejsce przeznaczenia (miejsce, kraj) należy oddzielić od innych miejsc przeznaczenia Główne miejsce przeznaczenia połączone jest z głównym celem podróży i dlatego powinno zostać zdefiniowane jako ppkt i), miejsce, które odwiedzający uważa za główne miejsce przeznaczenia. Jeśli respondent ma trudności w zdecydowaniu, jakie jest to miejsce (na przykład na wycieczce objazdowej), można wtórnie zdecydować, że główne miejsce przeznaczenia to ppkt ii), miejsce, gdzie spędzono najwięcej nocy lub, jeśli istnieje kilka takich miejsc, ppkt iii), miejsce najbardziej odległe. Liczba podróży turystycznych (według miesiąca wyjazdu) Definicja: Podróże odbyte przez turystów, tj. wycieczki z noclegiem zarejestrowane według miesiąca wyjazdu. Dzień tygodnia oraz porę roku można uzyskać, sprawdzając datę wyjazdu. Należy zauważyć, że jeżeli pyta się dodatkowo o datę powrotu, to różnica niekoniecznie daje czas trwania wycieczki. Należy być ostrożnym, aby nie włączać wycieczek jednodniowych; daty mogą być różne, ale podróż nie musi obejmować noclegu. Dlatego też o liczbę noclegów (długość pobytu) należy pytać oddzielnie. Liczba noclegów spędzonych przez turystów Definicja: Nocleg spędzony przez turystów (lub nocleg) to każda noc, którą gość faktycznie spędza (śpi lub przebywa) lub jest zarejestrowany (jego fizyczna obecność w danym miejscu nie jest wymagana) w obiekcie noclegowym zbiorowego lub prywatnego zakwaterowania turystycznego. 40 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 16/t. 1 Zaleca się, aby odnotować wszystkie kraje, w których miał miejsce nocleg podczas podróży. Noce spędzone na pokładzie statku lub w pociągu jadącym z jednego kraju do drugiego zalicza się do noclegów zagranicznych, ale nie są one spędzane w żadnym określonym kraju. Zaleca się zaliczenie ich do kategorii „rejs” lub „nieokreślone”. Jeśli noce spędzane są na pokładzie statku, gdy jest on w porcie, pasażerowie mają lub nie formalne prawo wjazdu do danego kraju. Jeśli pasażerowie mają prawo wjazdu do danego kraju, noce w zasadzie można odnotować jako spędzone w tym kraju w obiekcie wyspecjalizowanym (publicznym środku transportu), ale również w tym przypadku zaleca się kategorię „rejs”. 2. 2. 2. Właściwości podróży Pytania o właściwości podróży zadaje się w związku z każdą podróżą oddzielnie. Każda podróż ma jeden główny cel, ale może pociągać za sobą drugorzędne motywacje, kilka podróży w możliwie różnych celach oraz kilka rodzajów zajęć. Długość pobytu Definicja: Długość pobytu dla podróży z noclegiem definiuje się jako liczbę spędzonych nocy. Należy zapytać o faktyczną liczbę noclegów, nie można jej obliczyć na podstawie dat wyjazdu i powrotu. Organizacja pobytu Niniejsza dyrektywa określa następujące rodzaje organizacji pobytu: i) bezpośrednia rezerwacja z dojazdem/prowadzącym obiekt noclegowy; ii) korzystanie z biura podróży, podmiotu organizującego wycieczki: — wycieczka zorganizowana Wycieczka zorganizowana Definicja: Wycieczka zorganizowana jest połączeniem usług wycieczkowych, zorganizowanych z wyprzedzeniem, które obejmują przynajmniej i zakwaterowanie lub jedno z wymienionych oraz którąś z innych podstawowych usług turystycznych. transport Zakwaterowanie w środkach transportu, jedynie w połączeniu z transportem, nie jest wycieczką zorganizowaną. Wycieczka zorganizowana może, lecz nie musi, obejmować: śniadania, przejazdu z lotniska do miejsca zakwaterowania, zwiedzania itp. Główny rodzaj używanego transportu Definicja: Główny rodzaj używanego transportu to rodzaj w najdłuższej części podróży. Rodzaje transportu obejmują, jak następuje: Lotniczy Obejmuje to: transportu wykorzystany przez środek transportu użyty — planowe loty (CPA 62. 10. 10): pierwsza klasa, klasa biznes, klasa ekonomiczna, klasa ekonomiczna i APEX/SUPERAPEX, — loty nieregularne; łącznie z lotami taxi (CPA 62. 20. 10), — transport lotniczy innego rodzaju, — wynajem samolotów (CPA 62. 20. 30, CPA 71. 23. 10), — inne (częściowo CPA 71. 40. 14, CPA 92. 71. 12). Morski Obejmuje to: — promy na śródlądowych drogach wodnych (CPA 61. 20. 11), — promy na morzu lub na wodach przybrzeżnych (CPA 61. 10. 11), — rejsy wycieczkowe lub inny transport pasażerski (taksówki wodne, wycieczki, zwiedzanie) na śródlądowych drogach wodnych oraz na morzu lub na wodach przybrzeżnych (CPA 61. 20. 12), — pozostałą żeglugę: wynajem statków (CPA 61. 10. 31, CPA 61. 20. 31, CPA 71. 22. 10), jachtów i łodzi, łącznie z łodziami wiosłowymi i innymi (częściowo CPA 71. 40. 14, CPA 92. 72. 12). 16/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 41 Lądowy Koleje Obejmuje to: szybka kolej, innego rodzaju pociągi dalekobieżne (CPA 60. 10. 11, CPA 60. 10. 12), koleje miejskie, metro (CPA 60. 21. 10). Autobus, autokar (kursowy, turystyczny) Obejmuje to: — regularne połączenia autokarowe (CPA 60. 21. 31, CPA 60. 21. 32) oraz autobusy miejskie i podmiejskie, trolejbusy i tramwaje (CPA 60. 21. 21, CPA 60. 21. 22), — nieregularne połączenia, wynajem autobusów, wycieczki i zwiedzanie (CPA 60. 23. 11, CPA 60. 23. 12 i częściowo CPA 71. 21. 15). Pojazdy prywatne i wynajmowane Obejmuje to: — pojazdy prywatne: rowery (częściowo CPA 71. 40. 14), motorowery, motocykle (częściowo CPA 71. 21. 14), samochody osobowe (z wyłączeniem taksówek i samochodów wynajmowanych) (łącznie z samochodami należącymi do przyjaciół lub krewnych), półciężarówki, ciężarówki (częściowo CPA 71. 10. 10, 71. 21. 11), — wynajem pojazdów: samochody wynajmowane (z wyłączeniem autobusów) (częściowo CPA 71. 10. 10), taksówki (CPA 60. 22. 11, CPA 60. 22. 12), inne pojazdy wynajmowane. Pozostałe: Obejmuje to: — podróże piesze, pojazdy ciągnione przez zwierzęta oraz transport konny (CPA 60. 23. 13 i częściowo CPA 71. 21. 15), kolej szynowo-linowa, kolejki linowe i wyciągi narciarskie (CPA 60. 21. 41), pozostałe (CPA 60. 21. 42, CPA 60. 23. 14) Główny rodzaj zakwaterowania wykorzystywany w turystyce Definicja: Głównie wykorzystywany rodzaj zakwaterowania to taki rodzaj zakwaterowania, w którym spędza się większość nocy. Definicja zakwaterowania turystycznego znajduje się w ppkt 1. 1. 2. 2. 3. Dane dotyczące profilu turysty Liczba turystów według płci Niniejsza dyrektywa wymaga jedynie liczby odwiedzających nocujących według ich płci, ale ogólnie może to zostać połączone z jakąkolwiek właściwością podróży, którą odbywa odwiedzający. Liczba turystów według wieku Należy odnotować faktyczny wiek lub rok urodzenia. W miarę możliwości należy odnotować wiek wszystkich uczestników podróży turystycznej. 2. 2. 4. Dane o wydatkach turystów Wydatki (waluta krajowa) na wycieczki turystyczne Definicja: Łączne wydatki konsumpcyjne poczynione przez odwiedzającego lub na jego rzecz na i podczas jego wycieczki oraz pobytu w miejscu przeznaczenia. Wydatki są jedną z właściwości wycieczki, ale można je również nagromadzić na poziomie osobistym lub krajowym. Dzieląc wydatki przez czas trwania wycieczki, można obliczyć średnie wydatki dzienne. Wydatki turystyczne obejmują wiele rodzajów pozycji, od kupna towarów konsumpcyjnych oraz usług związanych z podróżą i pobytem do zakupu małych, trwałych towarów do osobistego użytku, podarunków i prezentów dla rodziny i przyjaciół. Poniższe wydatki lub nabytki należy wyłączyć z wydatków turystycznych (niemniej jednak w ankiecie można o nie zapytać do innych celów): i) zakupy dla celów komercyjnych, to znaczy odsprzedaży, dokonane przez odwiedzających jakiejkolwiek kategorii oraz zakupy poczynione przez odwiedzających w podróży służbowej w imieniu ich pracodawców; 42 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 16/t. 1 ii) inwestycje typu kapitałowego lub transakcje dokonane przez odwiedzających, takie jak zakup ziemi, domów, nieruchomości, dzieł sztuki oraz inne ważne nabytki (takie jak samochody, przyczepy kempingowe, łodzie, dodatkowe miejsca zamieszkania), nawet jeśli mogą być w przyszłości wykorzystywane w celach turystycznych; iii) środki pieniężne podarowane członkom rodziny lub przyjaciołom podczas trwania podróży, które nie są opłatą za towary turystyczne lub usługi turystyczne, nie są również darowizną na rzecz instytucji. Rodzaje wydatków obejmują, co następuje: Podróże, wakacje i wycieczki zorganizowane Obejmuje to: — zakwaterowanie (z wyżywieniem, jeżeli jest ono wliczone, pełne/połowiczne wyżywienie może również być traktowane oddzielnie), — transport, — ubezpieczenie, — inne (lokalne transfery, wycieczki z przewodnikiem, opłaty, rozrywka itp. ). Zakwaterowanie (z wyżywieniem, jeżeli jest ono wliczone w cenę zakwaterowania, pełne/połowiczne wyżywienie może również być traktowane oddzielnie) Jedzenie i napoje (odróżnialne od zakwaterowania; w restauracjach, kawiarniach, barach, mini barach itp. ; włącznie z handlem detalicznym) Obejmuje to: napoje, posiłki, przekąski Transport Obejmuje to: — opłaty: do miejsca przeznaczenia i z powrotem, za transport publiczny w miejscu przeznaczenia, taksówki, — wykorzystanie pojazdu: koszt benzyny lub oleju napędowego (rzeczywiście wykorzystane na podróż lub oszacowane), opłaty parkingowe, inne (na przykład wynajem pojazdu). Zajęcia rekreacyjne, kulturalne i sportowe Obejmuje to: — wycieczki z przewodnikiem, — zajęcia sportowe (wynajem sprzętu i sal), — zajęcia kulturalne (opłaty za wstęp, łącznie z biletami zakupionymi w przedsprzedaży), — atrakcje i inne sposoby rekreacji (opłaty za wstęp itp. ). Zakupy Obejmuje to: — zakup rzeczy przed wyjazdem na wycieczkę z zamiarem wykorzystania ich na wycieczce, — zakup rzeczy zabieranych do domu (włączywszy jedzenie i napoje, podarunki i prezenty, ubrania, buty, inne), — zakup rzeczy przeznaczonych do konsumpcji podczas pobytu (włączywszy jedzenie i napoje). Inne wydatki Obejmuje to: — wydatki związane z kongresami lub posiedzeniami (opłaty za uczestnictwo; koszty fotokopii; programu i materiałów; książki, czasopisma i subskrypcje związane z kongresem; opłaty roczne płacone na rzecz organizacji), — ubezpieczenie, — rozmowy telefoniczne, — inne (np. przesyłki, wywołanie filmów, opłaty za wymianę walut itp. ). Niniejsza dyrektywa wymaga informacji dotyczących łącznych wydatków na podróże turystyczne, na które składają się wydatki na „podróże, wakacje i wycieczki zorganizowane”. 16/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 43 ZAŁĄCZNIK II Szczegółowe zasady dotyczące procedur przekazywania danych 1. POJEMNOŚĆ MIEJSC ZBIOROWEGO ZAKWATEROWANIA: jednostki lokalne na terytorium krajowym Istnieje rozróżnienie między danymi wyraźnie wymaganymi niniejszą dyrektywą (obowiązkowymi) a innymi zestawieniami, które należy dostarczyć dobrowolnie. Wszelkie dane, które należy dostarczyć dobrowolnie, są wskazane kursywą. Kody odnoszące się do numeru zmiennej opisanej w Załączniku do niniejszej dyrektywy. Numery A. 1. 1 i A. 1. 2: liczba obiektów noclegowych, pomieszczeń sypialnych, miejsc do spania Zmienna: liczba obiektów noclegowych Częstotliwość: roczna Tabela 1 Rzędy Kolumny Łącznie Regiony (NUTS III) Hotele i podobne obiekty noclegowe Pozostałe obiekty noclegowe zbiorowego zakwaterowania: — kempingi turystyczne — domy i mieszkania wakacyjne — pozostałe zbiorowe obiekty noclegowe nigdzie indziej niesklasyfikowane Zmienna: liczba pomieszczeń sypialnych Częstotliwość: roczna Tabela 2 Rzędy Kolumny Łącznie Regiony (NUTS III) Hotele i podobne obiekty noclegowe Zmienna: liczba miejsc do spania Częstotliwość: roczna Tabela 3 Rzędy Kolumny Łącznie Regiony (NUTS III) Hotele i podobne obiekty noclegowe Pozostałe obiekty noclegowe zbiorowego zakwaterowania: — kempingi turystyczne — domy i mieszkania wakacyjne — pozostałe zbiorowe obiekty noclegowe nigdzie indziej niesklasyfikowane 44 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 16/t. 1 2. OBŁOŻENIE OBIEKTÓW NOCLEGOWYCH ZBIOROWEGO ZAKWATEROWANIA: turystyka krajowa i przyjazdowa Numery B. 1. 1 i B. 1. 2: Przyjazdy i noclegi wykorzystane przez rezydentów i nierezydentów Zmienna: przyjazdy rezydentów Częstotliwość: roczna Tabela 4 Rzędy Kolumny Łącznie Regiony (NUTS II) Hotele i podobne obiekty noclegowe Pozostałe obiekty noclegowe zbiorowego zakwaterowania: — kempingi turystyczne — domy i mieszkania wakacyjne — pozostałe zbiorowe obiekty noclegowe nigdzie indziej niesklasyfikowane Tabela 5 Zmienna: noclegi wykorzystane przez rezydentów Częstotliwość: roczna Rzędy Kolumny Łącznie Regiony (NUTS II) Hotele i podobne obiekty noclegowe Pozostałe obiekty noclegowe zbiorowego zakwaterowania: — kempingi turystyczne — domy i mieszkania wakacyjne — pozostałe zbiorowe obiekty noclegowe nigdzie indziej niesklasyfikowane Tabela 6 Zmienna: przyjazdy nierezydentów Częstotliwość: roczna Rzędy Kolumny Łącznie Regiony (NUTS II) Hotele i podobne obiekty noclegowe Pozostałe obiekty noclegowe zbiorowego zakwaterowania: — kempingi turystyczne — domy i mieszkania wakacyjne — pozostałe zbiorowe obiekty noclegowe nigdzie indziej niesklasyfikowane Tabela 7 Zmienna: noclegi wykorzystane przez nierezydentów Częstotliwość: roczna Rzędy Kolumny Łącznie Regiony (NUTS II) Hotele i podobne obiekty noclegowe Pozostałe obiekty noclegowe zbiorowego zakwaterowania: — kempingi turystyczne — domy i mieszkania wakacyjne — pozostałe zbiorowe obiekty noclegowe nigdzie indziej niesklasyfikowane 16/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 45 Numery B. 1. 3: Przyjazdy i noclegi wykorzystane przez nierezydentów: według państwa zamieszkania Zmienna: przyjazdy nierezydentów Częstotliwość: roczna, podział według miesięcy Tabele T8, T8. 1 … T8. 12 Rzędy Kolumny Strefy geograficzne (1) Hotele i podobne obiekty noclegowe Pozostałe zbiorowe obiekty noclegowe nigdzie indziej niesklasyfikowane (1) Podział określony w Załączniku do niniejszej dyrektywy Zmienna: noclegi wykorzystane przez nierezydentów Częstotliwość: roczna, podział według miesięcy Tabele T9, T9. 1 … T9. 12 Rzędy Kolumny Strefy geograficzne (1) Hotele i podobne obiekty noclegowe Pozostałe obiekty noclegowe zbiorowego zakwatero- wania (1) Podział określony w Załączniku do niniejszej dyrektywy. Numer B. 2: Miesięczne dane o przyjazdach i noclegach według rezydentów i nierezydentów Zmienna: przyjazdy rezydentów Częstotliwość: miesięczna Tabela 10 Rzędy Kolumny Łącznie Hotele i podobne obiekty noclegowe Pozostałe zbiorowego obiekty noclegowe zakwaterowania Zmienna: noclegi wykorzystane przez rezydentów Częstotliwość: miesięczna Tabela 11 Rzędy Kolumny Łącznie Hotele i podobne obiekty noclegowe Pozostałe zbiorowego noclegowe obiekty zakwaterowania Zmienna: przyjazdy nierezydentów Częstotliwość: miesięczna Tabela 12 Rzędy Kolumny Łącznie Hotele i podobne obiekty noclegowe Pozostałe zbiorowego obiekty noclegowe zakwaterowania 46 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 16/t. 1 Zmienna: noclegi wykorzystane przez nierezydentów Częstotliwość: miesięczna Tabela 13 Rzędy Kolumny Łącznie Hotele i podobne obiekty noclegowe Pozostałe obiekty noclegowe zakwaterowania zbiorowego Zmienna: wykorzystanie miejsc do spania brutto Częstotliwość: miesięczna Tabela 14 Rzędy Kolumny Poziom krajowy Hotele i podobne obiekty noclegowe Zmienna: wykorzystanie miejsc do spania netto Częstotliwość: miesięczna Tabela 15 Rzędy Kolumny Poziom krajowy Hotele i podobne obiekty noclegowe 3. POPYT W TURYSTYCE: TURYSTYKA KRAJOWA I WYJAZDOWA (z wyłączeniem wycieczek jednodniowych) Numer C. 1. 1. 1: Liczba turystów (połączone z C. 1. 3. 1 i C. 1. 3. 2) Zmienna: liczba turystów (osoby uprawiające turystykę) Częstotliwość: roczna Tabela 16 Rzędy Kolumny Łącznie Płeć — mężczyzna — kobieta Wiek (1) Wakacje: cztery noclegi lub więcej Łącznie — tylko podróże krajowe — tylko podróże zagraniczne — podróże krajowe i zagraniczne W tym wizyty u przyjaciół i krewnych Łącznie — tylko podróże krajowe — tylko podróże zagraniczne — podróże krajowe i zagraniczne (1) Podział określony w Załączniku do niniejszej dyrektywy. 16/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 47 Zmienna: liczba turystów Częstotliwość: kwartalna Tabela 17 Łącznie Płeć — mężczyzna — kobieta Rzędy Kolumny Wakacje: cztery noclegi lub więcej Łącznie — tylko podróże krajowe — tylko podróże zagraniczne — podróże krajowe i zagraniczne Wszystkie wakacje Łącznie — tylko podróże krajowe — tylko podróże zagraniczne — podróże krajowe i zagraniczne W tym wizyty u przyjaciół i krewnych Łącznie — tylko podróże krajowe — tylko podróże zagraniczne — podróże krajowe i zagraniczne Podróże służbowe Łącznie — tylko podróże krajowe — tylko podróże zagraniczne — podróże krajowe i zagraniczne Numer C. 1. 1. 2: Liczba podróży turystycznych Zmienna: liczba podróży Częstotliwość: roczna Tabela 18 Rzędy Kolumny Łącznie Wakacje: cztery noclegi lub więcej Według miesiąca kalendarzowego Długość pobytu (1) Organizacja podróży (1) Główny rodzaj używanego transportu (1) Główne wykorzystane formy zakwaterowa- nia (1) Płeć — mężczyzna — kobieta Wiek (1) Łącznie — podróże krajowe — podróże zagraniczne W tym wizyty u przyjaciół i krewnych Łącznie — podróże krajowe — podróże zagraniczne (1) Podział określony w Załączniku do niniejszej dyrektywy. 48 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 16/t. 1 Tabela 19 Zmienna: liczba podróży Częstotliwość: kwartalna Rzędy Kolumny Łącznie Wakacje: cztery noclegi lub więcej Według miesiąca kalendarzowego Długość pobytu — od jednej do trzech nocy — cztery lub więcej kolejnych nocy Główne wykorzystane formy zakwaterowa- nia — Hotele i podobne obiekty noclegowe — Pozostałe obiekty noclegowe zbioro- wego zakwaterowania — Obiekty wyspecjalizowane — Prywatne zakwaterowanie turystyczne Płeć — mężczyzna — kobieta Łącznie — podróże krajowe — podróże zagraniczne Wszystkie wakacje Łącznie — podróże krajowe — podróże zagraniczne W tym wizyty u przyjaciół i krewnych Łącznie — podróże krajowe — podróże zagraniczne Podróże służbowe Łącznie — podróże krajowe — podróże zagraniczne Numer C. 1. 1. 4: Liczba noclegów Tabela 20 Zmienna: liczba noclegów Częstotliwość: roczna Rzędy Kolumny Łącznie Wakacje: cztery noclegi lub więcej Długość pobytu (1) Według miesiąca kalendarzowego Organizacja podróży (1) Główny rodzaj używanego transportu (1) Główny wykorzystany rodzaj zakwaterowa- nia (1) Płeć — mężczyzna — kobieta Wiek (1) Łącznie — podróże krajowe — podróże zagraniczne W tym wizyty u przyjaciół i krewnych Łącznie — podróże krajowe — podróże zagraniczne (1) Podział określony w Załączniku do niniejszej dyrektywy. 16/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 49 Tabela 21 Zmienna: liczba noclegów Częstotliwość: kwartalna Rzędy Kolumny Łącznie Wakacje: cztery noclegi lub więcej Długość pobytu — od jednej do trzech nocy — cztery lub więcej kolejnych nocy Według miesiąca kalendarzowego Główny wykorzystany rodzaj zakwaterowania — hotele i podobne obiekty noclegowe — pozostałe obiekty noclegowe zbiorowego zakwaterowania — obiekty wyspecjalizowane — prywatne zakwaterowanie turystyczne Płeć — mężczyzna — kobieta Łącznie — podróże krajowe — podróże zagraniczne Wszystkie wakacje Łącznie — podróże krajowe — podróże zagraniczne W tym wizyty u przyjaciół i krewnych Łącznie — podróże krajowe — podróże zagraniczne Podróże służbowe Łącznie — podróże krajowe — podróże zagraniczne Numery C. 1. 1. 3 i C. 1. 1. 4: Liczba podróży zagranicznych i noclegów według podziału geograficznego Tabela 22 Zmienna: liczba podróży Częstotliwość: roczna Rzędy Kolumny Łącznie Podział geograficzny (1) Wakacje: cztery noclegi lub więcej Łącznie Wszystkie wakacje Łącznie W tym wizyty u przyjaciół i krewnych Łącznie Podróże służbowe Łącznie (1) Podział określony w Załączniku do niniejszej dyrektywy. 50 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 16/t. 1 Zmienna: liczba noclegów Częstotliwość: roczna Tabela 23 Rzędy Kolumny Łącznie Wakacje: cztery noclegi lub więcej Podział geograficzny (1) Łącznie Wszystkie wakacje Łącznie W tym wizyty u przyjaciół i krewnych Łącznie Podróże służbowe Łącznie (1) Podział określony w Załączniku do niniejszej dyrektywy. Dane z wyliczenia — numer C. 1. 1. 2: Liczba podróży zagranicznych i noclegów według miejsca przeznaczenia , z podziałem na inne właściwości Zmienna: liczba podróży (cztery lub więcej kolejnych noclegów) Częstotliwość: roczna Tabela 24 Rzędy Kolumny Łącznie Podział geograficzny (1) Płeć — mężczyzna — kobieta Długość pobytu (1) Organizacja podróży (1) Główny rodzaj używanego transportu (1) Główny wykorzystany rodzaj zakwaterowania (1) Wiek (1) (1) Podział określony w Załączniku do niniejszej dyrektywy. Zmienna: liczba noclegów (cztery lub więcej kolejnych noclegów) Częstotliwość: roczna Tabela 25 Rzędy Kolumny Łącznie Podział geograficzny (1) Płeć — mężczyzna — kobieta Długość pobytu (1) Organizacja podróży (1) Główny rodzaj używanego transportu (1) Główny wykorzystany rodzaj zakwaterowania (1) Wiek (1) (1) Podział określony w Załączniku do niniejszej dyrektywy. 16/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 51 Numer C. 1. 4. 1: Wydatki na podróże turystyczne Tabela 26 Zmienna: wydatki turystów — łącznie Częstotliwość: roczna, kwartalna Rzędy Kolumny Wakacje: cztery noclegi lub więcej Łącznie Płeć — mężczyzna — kobieta Długość pobytu (1) Organizacja podróży (1) Główny rodzaj używanego transportu (1) Główny wykorzystany rodzaj zakwaterowania (1) Wiek (1) (1) Podział określony w Załączniku do niniejszej dyrektywy. Łącznie — podróże krajowe — podróże zagraniczne Wszystkie wakacje Łącznie — podróże krajowe — podróże zagraniczne W tym wizyty u przyjaciół i krewnych Łącznie — podróże krajowe — podróże zagraniczne Podróże służbowe Łącznie — podróże krajowe — podróże zagraniczne Tabela 27 Zmienna: wydatki turystów — wycieczka zorganizowana Częstotliwość: roczna Rzędy Kolumny Łącznie Wakacje: cztery noclegi lub więcej Łącznie — podróże krajowe — podróże zagraniczne Płeć — mężczyzna — kobieta Długość pobytu (1) Organizacja podróży (1) Główny rodzaj używanego transportu (1) Główny wykorzystany rodzaj zakwaterowania (1) Wiek (1) (1) Podział określony w Załączniku do niniejszej dyrektywy. 52 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 16/t. 1 Tabela 28 Zmienna: wydatki turystów — łącznie Częstotliwość: roczna Rzędy Kolumny Podział geograficzny (1) Wakacje: cztery noclegi lub więcej Łącznie Wszystkie wakacje Łącznie Podróże służbowe Łącznie (1) Podział określony w Załączniku do niniejszej dyrektywy. Tabela 29 Zmienna: wydatki turystów — wycieczka zorganizowana Częstotliwość: roczna Rzędy Kolumny Podział geograficzny (1) Wakacje: cztery noclegi lub więcej (1) Podział określony w Załączniku do niniejszej dyrektywy. Łącznie 16/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 53 ZAŁĄCZNIK III Odstępstwa przyznane Państwom Członkowskim Wskazane poniżej odstępstwa przyznane Państwom Członkowskim dotyczą okresów odniesienia, przekazywania danych lub częściowych odstępstw, np. podziału zmiennych. Wskazane kody odnoszą się do numeru zmiennej, tak jak to opisano w Załączniku do niniejszej dyrektywy. Belgia — C. 1. 1, C. 1. 2, C. 1. 3, C. 1. 4: opóźnienie przekazywania tymczasowych danych kwartalnych za 1997 r. Niemcy — C. 1. 1, C. 1. 2, C. 1. 3, C. 1. 4: okres odniesienia 1996 r. dotyczący danych rocznych. Hiszpania — A. 1. 1, B. 1. 2, B. 2. 1, B. 1. 3: niepełne zbieranie danych dotyczących „Innych obiektów noclegowych zbiorowego zakwaterowania” w 1996 r. i 1997 r. dla danych rocznych i w 1997 r. dla danych miesięcznych. Francja — A. 1. 1: liczba miejsc do spania w „Innych obiektach noclegowych zbiorowego zakwaterowania” w okresie od 1996 r. do 1997 r. dla danych rocznych. — B. 1. 1, B. 1. 2, B. 1. 3, B. 2. 1: okresy odniesienia od 1996 r. do 1997 r. dla danych rocznych i 1997 r. dla danych miesięcznych dotyczących „Domów i mieszkań wakacyjnych” i „Innych obiektów noclegowych zbiorowego zakwaterowania”. Irlandia — A. 1. 1, B. 1. 1, B. 1. 3, B. 2. 1, B. 2. 2: dane dotyczące niezarejestrowanych obiektów oferujących pokój ze śniadaniem za 1996 r. do 1998 r. dla danych rocznych i za 1997 r. do 1998 r. dla danych miesięcznych. — A. 1. 2, B. 1. 2, B. 1. 3, B. 2. 1: okres odniesienia 1997 r. dla danych miesięcznych i 1996 r. do 1998 r. dla danych rocznych. Niepełne zbieranie danych dotyczących „Innych obiektów noclegowych zbiorowego zakwaterowania” w okresie od 1996 r. do 1998 r. dla danych rocznych i w okresie od 1997 r. do 1998 r. dla danych miesięcznych. — B. 1. 3: podział według państwa zamieszkania w okresie od 1996 r. do 1998 r. — B. 2. 1, B. 2. 2: okres odniesienia 1997 r. dla danych miesięcznych. — C. 1. 1, C. 1. 2, C. 1. 3, C. 1. 4: okres odniesienia 1997 r. dla danych kwartalnych i 1996 r. do 1997 r. dla danych rocznych. Włochy — B. 1. 1, B. 1. 2, B. 1. 3: opóźnienie sześciomiesięczne przekazywania danych rocznych za okres od 1996 r. do 1997 r. — B. 2. 1, B. 2. 2: opóźnienie sześciomiesięczne przekazywania danych miesięcznych za 1997 r. — C. 1. 1, C. 1. 2, C. 1. 3, C. 1. 4: opóźnienie 12-miesięczne przekazywania danych rocznych za 1996 r. oraz danych kwartalnych za 1997 r. Luksemburg — A. 1. 2: liczba miejsc do spania w „Innych obiektach noclegowych zbiorowego zakwaterowania” za 1996 r. — C. 1. 1, C. 1. 2, C. 1. 3, C. 1. 4: okresy odniesienia 1996 r. do 1997 r. dla danych rocznych. Austria — A. 1. 1, A. 1. 2: obejmujący „Domy i mieszkania wakacyjne” w ramach „Hoteli i podobnych obiektów noclegowych” w okresie od 1996 r. do 1997 r. dla danych rocznych. — B. 1, B. 2: obejmujący „Domy i mieszkania wakacyjne” w ramach „Hoteli i podobnych obiektów noclegowych” do października 1997 r. dla danych miesięcznych i w okresie od 1996 r. do 1997 r. dla danych rocznych. — B. 1. 3: podział według państwa zamieszkania w okresie od 1996 r. do 1997 r. — C. 1. 1, C. 1. 2, C. 1. 3, C. 1. 4: okresy odniesienia od 1996 r. do 1997 dla danych rocznych i 1997 r. do 1999 r. dla danych kwartalnych. 54 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 16/t. 1 Portugalia — A. 1. 2, B. 1. 2, B. 2. 1, B. 1. 3: okres odniesienia 1997 r. dla danych miesięcznych i 1996 r. do 1997 r. dla danych rocznych dotyczących „Domów i mieszkań wakacyjnych”. Szwecja — B. 1. 3: okres odniesienia od 1996 r. do 1997 r. dla danych rocznych. — B. 2. 1: okres odniesienia 1997 r. dla danych miesięcznych. — C. 1. 1. 1: okres odniesienia 1997 r. dla danych kwartalnych i 1996 r. dla danych rocznych. — C. 1. 3: okres odniesienia 1997 r. dla danych kwartalnych i 1996 r. dla danych rocznych


title: 1999/581/CE: Décision de la Commission, du 9 décembre 1998, concernant l'aide d'État accordée par l'Allemagne à la centrale au lignite de Cottbus [notifiée sous le numéro C(1998) 4275] (Texte présentant de l'intérêt pour l'EEE) (Le texte en langue allemande est le seul faisant foi.)

eurovoc_concepts:
Germany
State aid
aid to industry
control of State aid
lignite
power plant

formats: html pdf print

text: 20. 8. 1999 FR Journal officiel des Communautés européennes L 220/33 DÉCISION DE LA COMMISSION du 9 décembre 1998 concernant l'aide d'État accordée par l'Allemagne à la centrale au lignite de Cottbus [notifiée sous le numéro C(1998) 4275] (Le texte en langue allemande est le seul faisant foi. ) (Texte présentant de l'intérêt pour l'EEE) (1999/581/CE) LA COMMISSION DES COMMUNAUTÉS EUROPÉENNES, vu le traité instituant la Communauté européenne, et notam- ment son article 93, paragraphe 2, premier alinéa, vu l'accord sur l'Espace économique européen, et notamment son article 62, paragraphe 1, point a), après avoir invité les intéressés à présenter leurs observations conformément auxdits articles et vu ces observations, considérant ce qui suit: I. PROCÉDURE La Commission a appris, par le biais d'une plainte déposée le 26 mars 1996 par un membre du Parlement européen, que l'Allemagne avait versé une aide à la centrale au lignite de Cottbus. Par lettres du 7 juin et du 5 septembre 1996, la Commission a demandé des renseignements à ce sujet aux autorités allemandes, qui y ont répondu par lettres du 26 juillet 1996 et du 20 février 1997. Par lettre du 12 août 1997, la Commission a informé l'Alle- magne de sa décision d'ouvrir la procédure prévue à l'article 93, paragraphe 2, du traité en ce qui concerne cette aide. L'Allemagne a transmis sa réponse par lettre du 31 octobre 1997. La communication de la Commission sur l'ouverture de la procédure a été publiée au Journal officiel des Communautés euro- péennes (1). Tous les intéressés ont été invités à présenter leurs observations à cette occasion. Ces observations ont été transmises à l'Allemagne par lettre du 3 mars 1998. Une visite de la centrale de Cottbus a eu lieu les 6 et 7 mars 1998, à laquelle ont également pris part des représentants de la Commission. Le 9 juillet 1998, l'Allemagne a pris position sur les observations qui lui ont été communi- quées. II. DESCRIPTION DÉTAILLÉE DE L'AIDE Cottbus est située dans le plus important bassin de lignite de la partie orientale de l'Allemagne, dont le gisement est exploité par Lausitzer Braunkohle AG (ci-après dénommée «Laubag»). Le 26 avril 1995, la ville de Cottbus a décidé de remplacer sa centrale thermique au lignite, construite à l'époque de la Répu- blique démocratique allemande (RDA) et qui ne correspondait plus aux normes techniques actuelles, surtout en matière de (1) JO C 381 du 16. 12. 1997, p. 5. consommation de combustible et de protection de l'environne- ment, par une nouvelle centrale moderne à production combinée chaleur-électricité (PCCE). Le projet vise essentielle- ment à approvisionner la ville de Cottbus en chauffage (70 % environ des foyers sont raccordés à un réseau de chauffage la centrale produit de l'électricité, urbain). Accessoirement, exclusivement pour la ville de Cottbus. Le coût du projet s'élève au total à 395 millions de marks allemands. Le Land de Brandebourg a soutenu financièrement cet investissement afin de compenser l'écart de prix avec une centrale de chauffage moderne au gaz, qui aurait coûté quelque 185 millions de marks allemands. L'aide de 49,95 millions de marks allemands a été versée sur une base ad hoc, car l'Alle- magne a expressément exclu le secteur de l'énergie du bénéfice des subventions accordées dans le cadre du régime d'aides régionales allemand autorisé par intitulé «Gemeinschaftsaufgabe» (tâche d'intérêt commun) (2), en vertu duquel des aides à l'investissement pouvant atteindre 35 % du coût total des investissements peuvent être octroyées dans le Land de Brandebourg, une région relevant de l'article 92, para- graphe 3, point a), du traité. En outre, ce projet n'a bénéficié d'aucune aide d'État supplémentaire, que ce soit sur une base ad hoc ou dans le cadre de régimes d'aide autorisés en matière de recherche et de développement ou de protection de l'environ- nement. La centrale emploie actuellement 243 personnes. la Commission, À Cottbus, l'emploi du lignite comme combustible dans une centrale PCCE à lit fluidisé de deuxième génération, alimentée sous pression, constitue une première mondiale. La Commis- sion a, pour cette raison, décidé d'accorder pour ce projet 29 millions de marks allemands supplémentaires dans le cadre du programme Thermie, institué par le règlement (CEE) no 2008/ 90 du Conseil (3) (numéro du projet: SF/00122/95/DE/SE et fluidisé de SF/00264/97/DE/SE, deuxième génération, alimentée sous pression avec du lignite provenant de l'est de l'Allemagne»). L'objectif du projet est de démontrer que le lignite peut également être utilisé pour la combustion en lit fluidisé sous pression, ce qui permettrait d'accroître les possibilités d'exportation de cette technologie hors des frontières de la Communauté. «centrale thermique à lit la Commission estimait En ce qui concerne les répercussions de cette mesure sur la concurrence, toutefois que l'aide à l'investissement destinée à une centrale au lignite comparative- ment coûteuse pouvait constituer une aide d'État illégale en faveur de Laubag, l'entreprise régionale d'extraction de lignite, qui ne bénéficie pas, il est vrai, de prix préférentiels liés à ce projet, mais a conclu un contrat d'approvisionnement de longue durée avec la centrale. (2) Voir point 3. 1. 3 du 24e plan-cadre de la tâche d'intérêt commun «Amélioration des structures économiques régionales», approuvé par décision du 30 avril 1996 (JO C 291 du 4. 10. 1996, p. 4). (3) JO L 185 du 17. 7. 1990, p. 1. L 220/34 FR Journal officiel des Communautés européennes 20. 8. 1999 La présomption d'illégalité de cette aide d'État se fondait surtout sur un engagement pris par l'Allemagne dans le cadre de l'aide à l'investissement N 13/92 en faveur de la centrale thermique au lignite de Schkopau (Saxe-Anhalt), autorisée par la Commission à hauteur de 600 millions de marks alle- mands (1). Afin d'empêcher l'octroi systématique de subven- tions à l'industrie est-allemande du lignite et des distorsions de concurrence la Commission avait subordonné l'autorisation de cette aide à l'engagement de l'Allemagne sur un marché de l'électricité libéralisé, de ne plus octroyer d'aides directes ou indirectes destinées à l'utilisation du lignite. Les centrales électriques pourront cependant continuer à recevoir des subventions, à condi- tion que celles-ci soient conformes aux décisions de la Commission relatives à l'autorisation des aides dans le cadre de régimes d'aide destinés à favoriser le développement régional, la recherche et le développement ou la protection de l'environnement, qu'elles ne visent pas l'utilisation de sources d'énergie déterminées, et ne soient pas prévues pour compenser les coûts supplémentaires résultant d'un tel choix. Étant donné qu'il s'agit, dans le cas de Cottbus, d'une aide ad hoc accordée en dehors du régime d'aides horizontales autorisé, la Commission a exprimé, vu l'engagement pris par les auto- rités allemandes en 1992, des doutes sérieux sur la compatibi- lité de l'aide à l'investissement du Land de Brandebourg avec les règles communautaires applicables en matière d'aides et a par conséquent décidé, le 30 juillet 1997, d'ouvrir la procédure en application de l'article 93, paragraphe 2, du traité. III. OBSERVATIONS DES PARTIES INTÉRESSÉES La Commission a reçu six prises de position, qui peuvent être résumées comme suit. Amt Jänschwalde, l'administration d'une commune située à proximité immédiate de la zone d'extraction de Laubag, est d'avis que l'aide en faveur de la centrale de Cottbus constitue manifestement une aide à l'industrie régionale du lignite. Elle estime que cette aide ne peut pas non plus être considérée comme une aide régionale au sens des dispositions communau- taires applicables en la matière, car cette mesure est dépourvue de toute finalité régionale. De même, elle fait valoir que les centrales au lignite ne sont de toute évidence pas concurren- tielles actuellement et ne le seront pas à l'avenir, sauf si les pouvoirs publics continuent à leur accorder des aides. En ce qui concerne l'incidence du projet sur l'environnement, cette admi- nistration considère que le gaz a incontestablement moins d'ef- fets néfastes que le lignite, quelle que soit son utilisation. D'après ENRON Europe Ltd (ci-après dénommée «ENRON»), une entreprise de production et de distribution d'électricité fonctionnant au gaz, l'argument selon lequel les prix du lignite seraient plus stables ne peut être invoqué en faveur de cette source d'énergie, car les prix du gaz pourraient l'être tout autant si une garantie de prix équivalente était accordée pour ce combustible. L'entreprise signale en outre que l'utilisation du gaz peut garantir une meilleure protection de l'environnement. Les quatre autres commentaires portaient moins sur les réper- cussions du projet sur le marché de l'électricité que sur le (1) Décision du 22 juillet 1992 (JO C 203 du 11. 8. 1992, p. 15). combustible lui-même, dont l'emploi est critiqué parce qu'il n'est pas suffisamment respectueux de l'environnement. IV. OBSERVATIONS DE L'ALLEMAGNE En réponse à la décision de la Commission d'ouvrir la procé- dure en application de l'article 93, paragraphe 2, du traité, l'Allemagne a fait valoir en premier lieu que l'entreprise Laubag ne pouvait guère être considérée comme bénéficiaire de l'aide, car l'avantage pour l'entreprise est tout au plus marginal. Celle-ci ne vend pas le lignite à des prix artificiellement élevés, mais dispose uniquement d'un contrat de livraison de longue durée, qui ne représente cependant que 0,9 % du volume total extrait annuellement. En outre, les autorités allemandes estiment que l'engagement pris en 1992 ne vaut pas dans le cas présent, puisque le projet vise pour l'essentiel le chauffage urbain. L'engagement en ques- tion porte sur la production d'électricité, alors qu'elle ne constitue en l'espèce qu'un produit secondaire. Selon l'Allemagne, il faut en outre considérer que Cottbus est située dans une région aidée en vertu de l'article 92, paragraphe 3, point a), du traité, où la Commission autorise des aides à l'investissement dont le montant peut atteindre 35 % du coût total du projet. L'investissement en question s'élevant au total à 395 millions de marks allemands, le projet aurait pu, théori- quement, bénéficier d'une aide d'environ 135 millions de marks allemands, donc nettement plus élevée que celle qui a été effectivement versée à ce jour (49,95 millions de marks alle- mands par le Land de Brandebourg et 29 millions de marks allemands par la Commission dans le cadre du programme Thermie). relatives communautaires L'Allemagne considère que le projet est parfaitement conforme aux marchés aux dispositions publics. Lorsque la décision a été prise en faveur de la centrale à production combinée fonctionnant avec la technologie de combustion en lit fluidisé sous pression, un appel d'offres a été lancé à l'échelon communautaire et publié dans le supplément du Journal officiel des Communautés européennes du 8 août 1995. De plus, tous les fabricants connus de procédés de combustion en lit invités à déposer des offres. Le marché a finalement été attribué à un l'instance de contrôle des marchés fabricant allemand. Ni la commission des recours en publics (Vergabeprüfstelle) ni matière de marchés publics (Vergabebeschwerdeausschuss) n'ont reçu de plainte concernant le déroulement de la procé- dure de passation du marché. fluidisé sous pression ont été directement En outre, le projet revêt un caractère expérimental, comme l'atteste également le financement communautaire accordé dans le cadre du programme Thermie. Les instituts de recherche de l'université technique de Cottbus suivent d'ailleurs avec atten- tion les répercussions de l'utilisation du lignite dans le cadre d'une combustion en lit fluidisé sous pression. La réussite du projet consisterait à prouver que le lignite est un combustible compétitif. Les conséquences sur l'emploi dans le secteur du lignite seraient positives dans cette région structurel- lement faible, où il constitue la première industrie dont dépen- dent toujours, directement ou indirectement, entre 13 000 et 17 000 emplois (en 1989, ce nombre atteignait encore 73 000). 20. 8. 1999 FR Journal officiel des Communautés européennes L 220/35 De plus, le projet a des répercussions positives sur la protection de l'environnement. Ainsi, selon l'Allemagne, il permet une réduction importante des émissions nocives et sonores, qui seraient même inférieures aux valeurs fixées par la législation nationale en la matière. L'Allemagne a communiqué à l'appui de ses affirmations les taux d'émission suivants: (en mg/m3) Législation allemande Centrale de Cottbus Dioxyde de soufre Oxyde d'azote Dioxyde de carbone Acide chlorhydrique Acide fluorhydrique Poussière 250 200 250 100 15 50 200 200 200 30 1,5 20 combustibles. Le fait que le gaz, combustible concurrent du lignite, occupe déjà, avec quelque 27 % du marché, une place importante dans les nouveaux Länder, contre 21 % en moyenne dans l'ensemble de l'Allemagne, confirme ces déclarations. À la fin de 1997, 40 % de l'ensemble des logements étaient chauffés au gaz dans la partie orientale de l'Allemagne. La part que représente le combustible de la centrale de Cottbus dans le volume total des combustibles utilisés en Allemagne dans les centrales de chauffage urbain n'atteint que 0,1 %. En ce qui concerne l'affirmation selon laquelle le gaz serait plus propre que le lignite, l'Allemagne rappelle que le gaz provoque des émissions supplémentaires de méthane, un élément que l'admi- nistration de Jänschwalde n'a pas mentionné. À l'égard des observations transmises par ENRON, l'Allemagne met avant tout en doute l'affirmation selon laquelle il serait possible, par le biais d'une garantie de prix, d'obtenir pour le gaz des prix aussi stables que pour le lignite. ENRON elle- même n'a pu fournir d'indications précises sur les conditions auxquelles le gaz pourrait être livré à prix constants durant une période longue et sur les risques qu'il faudrait alors prendre en compte. L'Allemagne a répondu aux quatre autres commentaires en rappelant une nouvelle fois que, en matière d'émissions nocives et sonores, les taux constatés pour le projet sont inférieurs aux limites en vigueur en Allemagne et que celui-ci contribue donc à la protection de l'environnement. En ce qui concerne les émissions sonores, présenté les valeurs suivantes: l'Allemagne a (en décibels) V. APPRÉCIATION DE L'AIDE En journée Pendant la nuit Législation allemande Centrale de Cottbus Législation allemande Centrale de Cottbus 55 60 60 55 55 50 50 52 43 43 45 46 34 45 40 45 45 40 40 35 35 40 31 28 34 35 23 33 L'Allemagne a commenté comme suit autres parties intéressées. les observations des La position défendue par l'administration de Jänschwalde est surtout dirigée contre la politique énergétique du Land de Bran- debourg en général, notamment contre le déplacement de la commune de Horno, rendu nécessaire par l'extension d'une exploitation à ciel ouvert de Laubag. De même, les autorités allemandes ont une nouvelle fois souligné que le projet n'avait qu'une répercussion minime sur l'extraction du lignite dans la région et, partant, sur la concurrence entre les différents Le lignite ne relève pas du traité CECA, mais du traité CE. Par conséquent, cette subvention à l'investissement de 49,95 millions de marks allemands, accordée par le Land de Brande- bourg pour la construction de la centrale au lignite de Cottbus, constitue de toute évidence une aide au sens de l'article 92, paragraphe 1, du traité CE. Certes, les premiers bénéficiaires de cette aide sont les exploitants de la centrale, mais indirectement aussi l'industrie est-allemande du lignite et, dans le cas présent, Laubag en particulier. Cette aide devrait promouvoir l'utilisa- la construction d'une centrale tion du lignite, même si alimentée par d'autres combustibles (le gaz par exemple) aurait été moins coûteuse. Cette aide peut fausser la concurrence et altérer les échanges entre les États membres. À la suite du rattachement de l'ex-RDA à la Communauté en 1990/1991, la production communautaire de lignite a brusquement augmenté. Au sein de la Communauté, seuls trois pays extraient du lignite en quantité significative et l'Allemagne représente 75 % de la production communautaire. Le lignite est normalement utilisé dans des centrales situées à proximité des gisements, car il n'est générale- ment pas rentable de le transporter sur de longues distances. On ne peut toutefois pas en déduire que le commerce du lignite soit inexistant au sein de la Communauté. De plus, il convient de noter que, en l'espèce, le lignite a été choisi alors qu'il était en concurrence avec le gaz, la houille et le pétrole. Sur le marché de l'énergie, ces produits sont interchangeables. Il convient donc d'examiner les différents marchés, celui des combustibles en général et l'éventuelle concurrence intracom- munautaire qui y règne. Or, il existe effectivement, sur ces marchés, un commerce et une concurrence intracommunau- taires entre les entreprises des différents États membres. L'aide en cause est donc susceptible d'affecter la concurrence entre entreprises sur le marché de l'énergie. L 220/36 FR Journal officiel des Communautés européennes 20. 8. 1999 L'aide n'a pas été accordée en vertu d'un régime d'aide autorisé préalablement par la Commission et aurait donc dû être noti- fiée individuellement en application de l'article 93, paragraphe 3, du traité. L'Allemagne ne s'étant pas acquittée de cette obligation, l'aide était illégale. régionale (3). D'après le point 4. 4 de ces lignes directrices, on entend également par investissement initial «un changement fondamental dans le produit ou le procédé de production d'un établissement existant (par voie de rationalisation, de diversifi- cation ou de modernisation)». En ce qui concerne la question de savoir si l'aide relève de l'une des exemptions prévues à l'article 92, paragraphes 2 et 3, du traité, il convient tout d'abord d'indiquer que l'engagement pris par l'Allemagne dans le cadre de l'aide d'État en faveur de Schkopau ne s'oppose pas à l'application de ces dispositions dans le cas présent. L'engagement mentionné devait à l'époque empêcher la mise en place, dans les nouveaux Länder, des mécanismes de protection appliqués pour le charbon dans la partie occidentale de l'Alle- magne. Le projet de Cottbus constitue cependant une mesure ad hoc, qui n'a ni pour objectif ni pour conséquence de subven- tionner systématiquement l'industrie est-allemande du lignite, comme en attestent le fait que Laubag ne vend pas son produit à des prix artificiellement élevés, mais aux prix du marché et le fait que le lignite nécessaire pour ce projet ne représente qu'une partie infime (0,9 %) de la quantité extraite annuellement par Laubag. En outre, le projet vise surtout le chauffage urbain. L'électricité, sur laquelle porte essentiellement l'engagement de 1992, ne constitue qu'un produit secondaire. Dans le cadre de l'examen des dispositions dérogatoires de l'article 92, paragraphes 2 et 3, du traité, il convient de noter que les exemptions prévues à l'article 92, paragraphe 2, ne sont pas applicables à l'aide en question, en raison de ses caractéris- tiques, et au motif que celle-ci ne remplit pas les conditions requises pour bénéficier de ces exemptions. Toutefois, l'aide peut être considérée comme compatible avec le marché commun sur la base de l'article 92, paragraphe 3, point a), du traité. L'application de cette disposition n'est pas exclue de prime abord, mais si l'aide n'a pas été octroyée en vertu du régime d'aides régionales allemand intitulé «Gemeinschaftsaufgabe» (tâche d'intérêt commun), c'est simplement parce que les inves- tissements dans la distribution d'électricité ne peuvent en béné- ficier. Cette restriction n'a pas été imposée par la Commission dans le cadre du contrôle des aides, mais par l'Allemagne, qui en a décidé ainsi unilatéralement. La Commission ne peut donc exclure un examen de l'aide sous l'angle régional, mais doit, comme pour l'aide d'État N 295/97 «Délipapier», France (1), vérifier dans chaque cas si les conditions nécessaires à l'applica- tion de l'article 92, paragraphe 3, point a), sont remplies. Il convient en outre de signaler que l'article 92, paragraphe 3, point a), peut également s'appliquer à des mesures ad hoc. La Cour de justice des Communautés européennes l'a confirmé dans l'arrêt qu'elle a rendu le 14 septembre 1994 dans les affaires C-278/92, C-279/92 et C-280/92 (Espagne/Commis- sion) (2), selon lequel les aides ad hoc doivent également être examinées sous l'angle du respect des conditions fixées par l'article 92, paragraphe 3, point a), pour les aides régionales. Cette constatation s'applique également à l'aide en faveur de la centrale au lignite de Cottbus. Bien que ce projet serve à remplacer une ancienne centrale par une nouvelle, l'aide peut être considérée comme une mesure de soutien à l'investissement initial, qui peut être autorisée en vertu des lignes directrices concernant les aides d'État à finalité En outre, Cottbus est située dans une région relevant de l'article 92, paragraphe 3, point a), dans laquelle le plafond d'aide autorisé est de 35 % pour les nouveaux investissements. Dans le cas présent, ce plafond est loin d'être atteint, car l'intensité de l'aide est de 20 %. Cette aide peut de surcroît favoriser le développement écono- mique de cette région. Les répercussions du projet sur l'emploi dépassent certainement les 243 postes créés dans la centrale électrique elle-même. Le projet vise aussi le développement de la région à long terme. La nouvelle centrale permettra de créer un système moderne de chauffage urbain, ce qui améliorera les infrastructures de cette région, auxquelles globalement auront accès non seulement les ménages, mais également les établissements industriels existants et les investisseurs poten- tiels. En outre, la mise en service d'un nouveau procédé de combustion en lit fluidisé sous pression, retenu par la Commis- sion dans le cadre de son programme Thermie pour recevoir une aide, devrait démontrer la compétitivité du lignite en tant que combustible. Si cette technologie est couronnée de succès, les effets sur l'emploi dans le secteur du lignite devraient être le secteur du lignite employait encore positifs. En 1989, 73 000 personnes dans la région. Cette même année, la quan- tité extraite s'élevait à 195 millions de tonnes. Malgré une réduction spectaculaire des effectifs et de la production dans les années qui ont suivi 1989, l'industrie du lignite occupe toujours la première place dans cette région structurellement faible. Ainsi, des estimations montrent qu'une production annuelle de 35 à 40 millions de tonnes en l'an 2000 ferait travailler directement environ 5 000 personnes dans l'extrac- tion et l'ennoblissement du lignite. La transformation du lignite en électricité débouchera sur la création de 2 000 autres emplois. À ces 7 000 emplois directs pourraient encore s'ajouter 10 000 postes supplémentaires, qui reposent sur des investissements dans les secteurs de l'approvisionnement, de l'entretien et de la transformation et dépendent par conséquent fortement de la conjoncture dans le secteur du lignite. Dans ce contexte, il apparaît que toute activité visant à améliorer l'avenir économique du lignite aura également des répercus- sions positives sur le nombre de salariés dépendant indirecte- ment de ce secteur industriel. En outre, la Commission prend acte de la diminution prévue des nuisances pour l'environnement. Les chiffres présentés par l'Allemagne montrent que, en ce qui concerne les émissions nocives et sonores, la nouvelle centrale électrique est beaucoup moins polluante que l'ancienne. La Commission rappelle égale- ment que la centrale de Cottbus est une installation à produc- tion combinée de chaleur et d'électricité. Dans sa communica- tion du 15 octobre 1997 au Conseil, au Parlement européen, au Comité économique et social et au Comité des régions (4) sur la stratégie communautaire pour promouvoir la production combinée de chaleur et d'électricité (PCCE) et supprimer les obstacles à son développement, la Commission a une fois de plus mis expressément l'accent sur les effets bénéfiques de cette technologie en matière de protection de l'environnement et d'économies d'énergie. (1) JO C 333 du 4. 11. 1997, p. 6. (2) Recueil 1994, p. I-4103. (3) JO C 74 du 10. 3. 1998, p. 9. (4) COM(97) 514 final. 20. 8. 1999 FR Journal officiel des Communautés européennes L 220/37 Il ne faut pas non plus oublier que la centrale fournit à la fois de la chaleur et de l'électricité et qu'elle produit par conséquent moins d'émissions que les centrales au charbon traditionnelles. La Commission a reconnu, dans d'autres cas, que l'emploi de la production combinée de chaleur et d'électricité légitimait l'attri- bution d'aides financières (1). Dans ce contexte, il convient en outre d'ajouter que, par sa décision du 18 décembre 1991 (2), la Commission avait approuvé un programme d'aides d'un an destiné à restructurer le réseau de chauffage dans les nouveaux Länder et qui prévoyait des aides à l'investissement pouvant atteindre 35 % des coûts d'investissement, pour autant que ces mesures contribueraient à accroître l'efficacité du réseau et à faire diminuer la pollution. Le projet de Cottbus poursuit exac- tement ces objectifs. Enfin, il convient de noter que les conséquences négatives du projet sur le marché des combustibles à l'intérieur de la Communauté sont négligeables, car même l'entreprise de lignite Laubag ne retire qu'un bénéfice limité du projet. Il importe de rappeler à ce propos que Laubag ne profite aucunement de prix artificiellement élevés, mais qu'elle doit écouler son produit aux prix du marché. Cette entreprise bénéficie tout au plus d'un avantage indirect lié à un contrat d'approvisionnement de longue durée, qui, toutefois, ne couvre que 0,9 % du volume annuel extrait par l'entreprise. Les répercussions sur le marché des combustibles dans l'ensemble de la Communauté doivent donc être considérées comme minimales. faut en outre songer que le combustible utilisé dans la centrale de Cottbus ne représente que 0,1 % du combustible employé en Allemagne pour l'exploitation des centrales de chauffage. Par conséquent, la part que représente Laubag dans l'ensemble du marché alle- mand des combustibles n'augmentera que de 0,001 % du fait de l'alimentation de la centrale de Cottbus. En outre, le gaz, combustible concurrent du lignite, n'est absolument pas évincé du marché. Au contraire, depuis 1991 il détient dans les nouveaux Länder une part de marché plus grande que dans l'ensemble de l'Allemagne (27 % environ, contre quasiment 0 % en 1990). Fin 1997, 40 % de l'ensemble des logements dans la partie orientale de l'Allemagne étaient chauffés au gaz. À cet égard, il convient également de relever que les parties intéres- Il sées ont, dans leurs observations, accordé moins d'importance aux distorsions de concurrence qu'à l'aspect écologique de l'uti- lisation du lignite en général, qui ne peut, toutefois, justifier à lui seul l'ouverture d'une procédure en application de l'article 93, paragraphe 2, du traité. VI. CONCLUSIONS La Commission constate que l'aide attribuée par l'Allemagne en violation de l'article 93, paragraphe 3, du traité, est illégale. Eu égard aux effets positifs sur le développement régional, à la pollution moindre occasionnée par la nouvelle centrale en comparaison de l'ancienne, au caractère expérimental du projet, ainsi qu'à ses faibles répercussions sur la concurrence, la Commission est toutefois parvenue à la conclusion que l'aide à l'investissement en faveur de la construction d'une centrale au lignite à Cottbus était compatible avec le marché commun, A ARRÊTÉ LA PRÉSENTE DÉCISION: Article premier L'aide d'État de 49,5 millions de marks allemands accordée par le Land de Brandebourg à la centrale électrique au lignite de Cottbus est compatible avec le marché commun en application de l'article 92, paragraphe 3, point a), du traité. Article 2 La République fédérale d'Allemagne est destinataire de la présente décision. Fait à Bruxelles, le 9 décembre 1998. Par la Commission Karel VAN MIERT Membre de la Commission (1) Tel a été le cas en Italie dans l'affaire NN 52/91, décision du 31 juillet 1991 (JO C 23 du 30. 1. 1992, p. 5). (2) JO C 184 du 21. 7. 1992, p. 8


title: INTERROGAZIONE SCRITTA n. 3866/98 dell'on. Hugh McMAHON Discriminazione basata sull'età ed articolo 13 del Trattato

eurovoc_concepts:
EU Member State
EU institution
European conference
anti-discriminatory measure
elderly person
non-governmental organisation
social partners
university

text: 6. 11. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee C 320/83 (1999/C 320/110) INTERROGAZIONE SCRITTA P-3866/98 di Hugh McMahon (PSE) alla Commissione (9 dicembre 1998) Oggetto: Discriminazione basata sull’età ed articolo 13 del Trattato Può la Commissione comunicare al Parlamento i risultati della sua conferenza di Vienna sull’applicazione dell’articolo 13 del nuovo Trattato, relativo alla discriminazione, ed indicare le prossime iniziative che essa propone? In particolare, quali azioni specifiche intende avviare la Commissione per quanto concerne la discriminazione basata sull’età nel contesto dell’attuazione delle disposizioni dell’articolo 13? Risposta del sig. Flynn a nome della Commissione (28 gennaio 1999) Nel programma d’azione sociale 1998-2000 (1), la Commissione ha annunciato l’intenzione di esaminare nuove possibilità d’azione offerte dall’articolo 13 del Trattato di Amsterdam. Il 3 e 4 dicembre 1998 si è tenuta a Vienna una conferenza europea sull’applicazione dell’articolo 13. L’obiettivo della conferenza è stato quello di avviare un dibattito con coloro che sono interessati alle politiche antidiscriminatorie a livello europeo e nazionale (istituzioni europee, Stati membri, organizzazioni non governative (ONG), parti sociali e personalità del mondo accademico) in modo da individuare i progressi da compiere in questo settore. Una delle principali conclusioni della conferenza è stata l’identificazione dell’esigenza di un’azione comunitaria per completare le azioni degli Stati membri contro la discriminazione. Alla fine della conferenza, la Commissione ha annunciato l’intenzione di presentare, dopo l’entrata in vigore del Trattato di Amsterdam, un pacchetto «articolo 13» contro la discriminazione. La Commissione si assicurerà che qualsiasi proposta avanzata prenda adeguatamente in considerazione le questioni relative alla prevenzione e alla lotta contro la discriminazione basata sull’età. (1) COM(98) 259 def. (1999/C 320/111) INTERROGAZIONE SCRITTA E-3871/98 di Christoph Konrad (PPE) alla Commissione (4 gennaio 1999) Oggetto: Indipendenza della Banca centrale europea Gli ultimi sondaggi svolti nei paesi che partecipano all’unione monetaria confermano che nella popolazione è in forte aumento la fiducia nella moneta unica europea. Una delle ragioni di tale fenomeno è rappresentata dagli sforzi finora compiuti per il raggiungimento e il mantenimento dei criteri di convergenza, in particolare quello relativo alla stabilità dei prezzi. A norma dell’articolo 107 del trattato CE, i governi degli Stati membri si impegnano a rispettare l’indipendenza della Banca centrale europea e delle Banche centrali nazionali e a non cercare di influenzare i membri dei loro organi decisionali nell’assolvimento dei loro compiti. Tale indipendenza garantisce l’obiettivo primario del Sistema europeo di banche centrali (SEBC): il mantenimento della stabilità dei prezzi. Le scelte di politica monetaria spettano perciò esclusivamente ai competenti organi decisionali del SEBC. In che modo la Commissione, alla luce delle recenti discussioni, intende assicurare anche in futuro l’osservanza delle disposizioni del Trattato che tutelano l’indipendenza del SEBC?


title: QUESTION ECRITE no 3868/98 de W.G. van VELZEN à la Commission. Stockage des déchets nucléaires du réacteur de Petten (Pays-Bas)

eurovoc_concepts:
France
Netherlands
United States
export of waste
fuel reprocessing
irradiated fuel
nuclear power station
nuclear reactor
radioactive waste
storage of waste

text: 15. 10. 1999 FR Journal officiel des Communautés européennes C 297/111 (1999/C 297/150) QUESTION ÉCRITE P-3868/98 posée par W. G. van Velzen (PPE) à la Commission (9 décembre 1998) Objet: Stockage des déchets nucléaires du réacteur de Petten (Pays-Bas) L’auteur de la présente question a pris connaissance des réponses que Mme Cresson a données, le 20 novembre 1998, au nom de la Commission, à ses questions précédentes concernant les problèmes que pose la capacité de stockage des déchets nucléaires du réacteur à haut flux de Petten (E-3041/98) (1), réponses dont il ressort que le Centre commun de recherche (CCR) 2 responsable de l’exploitation 2 est compétent en la matière. 1. La solution de deuxième rang qui y est évoquée suscitera également des problèmes importants, dès lors que la piscine du réacteur est au maximum de sa capacité. La Commission compte-t-elle rechercher sans plus tarder une nouvelle solution? 2. La Commission fait observer que la gestion des déchets relève de la compétence nationale. En l’occurrence, c’est un CCR 2 géré par la Commission 2 qui est en cause. Par conséquent, la solution de ce problème n’incombe-t-elle pas également à la Commission? Celle-ci va-t-elle désormais associer d’autres États membres de l’Union européenne à la recherche d’une solution? (1) JO C 142 du 21. 5. 1999, p. 75. Réponse donnée par Mme Cresson au nom de la Commission (27 janvier 1999) La solution proposée pour le stockage des éléments combustibles irradiés provenant du réacteur à haut 1. flux (HFR) en cas d’indisponibilité provisoire des capacités de stockage sur le site HABOG de l’organisation centrale néerlandaise chargée des déchets radioactifs («Centrale organisatie voor radioactief afval» 2 projet COVRA), à savoir le stockage dans la piscine du réacteur, est effectivement une solution limitée. À la fin de 1999, toute la capacité de stockage de la piscine sera occupée et il faudra se tourner vers d’autres solutions. Le combustible neuf étant fabriqué à partir de matériaux d’origine américaine, une solution pourrait consister à renvoyer le combustible irradié aux États-Unis, comme c’était le cas avant 1988. Mais les autorités américaines posent, comme condition préalable, que l’engagement soit pris de convertir le réacteur à haut flux de manière à remplacer le combustible actuel, à savoir l’uranium hautement enrichi (HEU), par de l’uranium faiblement enrichi (LEU). Or, il s’agit d’une opération technique qui suppose un coût important. Il ne faut pas que cette conversion réduise les performances techniques de ce réacteur, qui fabrique quelque 60 % des produits radio- pharmaceutiques utilisés en Europe, ni ne détériore sa position concurrentielle sur ce marché déjà très difficile. Des études ont dès lors été lancées à ce sujet qui, si elles aboutissent à des conclusions positives, permettraient de réexpédier le combustible irradié aux États-Unis dès 1999. Cette solution onéreuse nécessiterait un réajustement du budget du réacteur à haut flux. La possibilité du retraitement en France a également été analysée. Cette option présente certains avantages mais elle suppose le renvoi des déchets aux Pays-Bas après quelques années. De plus, le retraitement en France, avec toutes les manipulations qui s’ensuivent, est une solution coûteuse que le budget du réacteur à haut flux ne couvre pas. 2. Aucun État membre ne dispose d’une installation éprouvée, reconnue et agréée pour l’élimination des déchets hautement radioactifs ou du combustible irradié. Actuellement, les déchets doivent obligatoirement être renvoyés dans le pays où est implantée la centrale. L’internationalisation, voire l’«européanisation» du stockage des déchets n’est pas encore à l’ordre du jour. (1999/C 297/151) QUESTION ÉCRITE E-3887/98 posée par Glenys Kinnock (PSE) à la Commission (4 janvier 1999) Objet: Demandes de financement émanant des ONG La Commission pourrait-elle indiquer sur la base de quels critères elle procède à l’examen et établit l’ordre de priorité des demandes de financement au titre du poste budgétaire B7-6000 introduites par les ONG?