title: Padomes Lēmums (1998. gada 31. decembris), ar ko pieņem Ekonomikas un finanšu komitejas Statūtus

eurovoc_concepts:
EMS exchange-rate mechanism
European Central Bank
committee (EU)
legal status
operation of the Institutions
third stage of EMU

text: 164 LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 31999D0008 9. 1. 1999. EIROPAS KOPIENU OFICIĀLAIS VĒSTNESIS PADOMES LĒMUMS (1998. gada 31. decembris), ar ko pieņem Ekonomikas un finanšu komitejas Statūtus (1999/8/EK) 10/1. sēj. L 5/71 EIROPAS SAVIENĪBAS PADOME, tā kā tādēļ jāpieņem Ekonomikas un finanšu komitejas Statūti, ņemot vērā Eiropas Kopienas dibināšanas līgumu, un jo īpaši tā 153. pantu, IR PIEŅĒMUSI ŠĀDU LĒMUMU. ņemot vērā Komisijas atzinumu, 1. pants tā kā saskaņā ar Līguma 109. c panta 2. punktu Ekonomikas un finanšu komiteju izveido trešā posma sākumā; Ar šo pieņem Ekonomikas un finanšu komitejas Statūtus. Statūtu teksts ir ietverts šā lēmuma pielikumā. tā kā 1998. gada 21. decembrī Padome pieņēma Lēmumu par Ekonomikas un finanšu komitejas sastāvu (1); 2. pants jūnijā Eiropadome pieņēma atgādinot to, ka 1997. gada 16. rezolūciju par valūtas maiņas mehānisma izveidi Ekonomikas un monetārās savienības trešajā posmā (2); Šo lēmumu publicē Eiropas Kopienu Oficiālajā Vēstnesī. Tas stājas spēkā 1999. gada 1. janvārī. atgādinot to, ka 1997. gada 13. decembrī Eiropadome pieņēma rezolūciju par ekonomikas politikas koordināciju ekonomikas un monetārās savienības trešajā posmā un par Līguma 109. un 109. b pantu (3); atgādinot to, ka šajās rezolūcijās noteiktu uzdevumu veikšana tika uzticēta Ekonomikas un finanšu komitejai; Briselē, 1998. gada 31. decembrī Padomes vārdā — priekšsēdētājs R. EDLINGER (1) OV L 358, 31. 12. 1998. , 109. lpp. (2) OV C 236, 2. 8. 1997. , 5. lpp. (3) OV C 35, 2. 2. 1998. , 1. lpp


title: Решение на Съвета от 31 декември 1998 година за приемане на устава на Икономическия и финансов комитет

formats: html pdf print xhtml

text: 160 BG Официален вестник на Европейския съюз 10/т. 1 31999D0008 9. 1. 1999 ОФИЦИАЛЕН ВЕСТНИК НА ЕВРОПЕЙСКИТЕ ОБЩНОСТИ L 5/71 РЕШЕНИЕ НА СЪВЕТА от 31 декември 1998 година за приемане на устава на Икономическия и финансов комитет (1999/8/ЕО) СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ, РЕШИ: като взе предвид Договора за създаване на Европейската общност, и по-специално член 153 от него, като взе предвид становището на Комисията, като има предвид, че в съответствие с член 109в, параграф 2 от Договора в началото на третия етап ще бъде създаден Икономиче- ски и финансов комитет, като има предвид, че на 21 декември 1998 г. Съветът прие реше- ние относно състава на Икономическия и финансов комитет (1), като припомня, че на 16 юни 1997 г. Европейският съвет прие Резолюция за установяване на валутен механизъм по време на тре- тия етап от Икономическия и паричен съюз (2), като припомня, че на 13 декември 1997 г. Европейският съвет прие Резолюция относно координацията на икономическата поли- тика по време на третия етап от Икономическия и паричен съюз и относно членове 109 и 109б от Договора (3), като припомня, че в тези резолюции на Икономическия и финан- сов комитет е отредена определена роля, като има предвид следователно, че следва да бъде приет уставът на Икономическия и финансов комитет, Член 1 Приема устава на Икономическия и финансов комитет. Текстът на устава е даден в приложението към настоящото решение. Член 2 Настоящото решение се публикува в Официален вестник на Европейските общности. То влиза в сила на 1 януари 1999 г. Съставено в Брюксел на 31 декември 1998 година. За Съвета Председател R. EDLINGER (1) ОВ L 358, 31. 12. 1998 г. , стр. 109. (2) ОВ С 236, 2. 8. 1997 г. , стр. 5. (3) ОВ С 35, 2. 2. 1998 г. , стр. 1


title: 1999/97/CE: Decisione del Consiglio del 31 dicembre 1998 sulla posizione della Comunità in vista di un accordo sulle relazioni monetarie con la Repubblica di San Marino

eurovoc_concepts:
European Central Bank
San Marino
agreement (EU)
euro
monetary relations
monetary union

formats: html pdf print

text: 4. 2. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee L 30/33 DECISIONE DEL CONSIGLIO del 31 dicembre 1998 sulla posizione della Comunit(cid:133) in vista di un accordo sulle relazioni monetarie con la Repubblica di San Marino (1999/97/CE) IL CONSIGLIO DELL’UNIONE EUROPEA, visto il trattato che istituisce la Comunit(cid:133) europea, in particolare l’articolo 109, paragrafo 3, vista la raccomandazione della Commissione, visto il parere della Banca centrale europea, (1) (2) (3) (4) (5) (6) considerando che, a norma del regolamento (CE) n. 974/98 del Consiglio, del 3 maggio 1998, relativo all’introduzione dell’euro (1), a decorrere dal 1o gennaio 1999 l’euro sostituir(cid:133), al tasso di conver- sione, la moneta di ciascuno Stato membro parteci- pante; considerando che a decorrere dalla suddetta data la Comunit(cid:133) diverr(cid:133) competente per le questioni monetarie e di cambio negli Stati membri che adottano l’euro; considerando che spetta al Consiglio decidere le modalit(cid:133) per la negoziazione e la conclusione degli accordi in materia di regime monetario o valutario; considerando che l’Italia ha concluso con la Repubblica di San Marino diversi accordi che comprendono disposizioni in materia monetaria (2); considerando che l’euro sostituir(cid:133) la lira italiana il 1o gennaio 1999; considerando che con la dichiarazione (n. 6) alle- gata all’atto finale del trattato sull’Unione europea la Comunit(cid:133) si (cid:138) impegnata a facilitare la rinegozia- zione degli attuali accordi con la Repubblica di San Marino che risultasse necessaria a seguito dell’intro- duzione della moneta unica; (8) (9) (10) presto, tenuto conto dell’attribuzione alla Comu- nit(cid:133), a norma del trattato, della competenza in materia di regime monetario e valutario; considerando che, date le strette relazioni econo- miche esistenti tra la Repubblica di San Marino e la Comunit(cid:133), (cid:138) opportuno che venga concluso tra le due parti un accordo sulle banconote e sulle monete, sull’accesso ai sistemi di pagamento e sul corso legale dell’euro nella Repubblica di San Marino; che, visti i legami storici esistenti tra l’Italia e la Repubblica di San Marino, (cid:138) opportuno che l’Italia negozi e possa concludere un nuovo accordo per conto della Comunit(cid:133); considerando che, per consentire alla Repubblica di San Marino di avere la stessa moneta dell’Italia, (cid:138) opportuno convenire che la Repubblica di San Marino utilizzi l’euro come sua moneta ufficiale e dia corso legale alle banconote e alle monete in euro emesse dal Sistema europeo di banche centrali e dagli Stati membri che adottano l’euro; considerando che (cid:138) necessario che la Repubblica di San Marino assicuri che le norme comunitarie sulle banconote e sulle monete denominate in euro si applichino sul suo territorio; che le banconote e le monete in euro devono essere adeguatamente protette dalle contraffazioni; che (cid:138) indispensabile che la Repubblica di San Marino adotti tutti i prov- vedimenti necessari per lottare contro le contraffa- zioni e collabori con la Comunit(cid:133) a tal fine; (7) considerando che gli accordi attualmente vigenti tra l’Italia e la Repubblica di San Marino devono essere modificati o, se del caso, sostituiti al pi(cid:151) (11) (1) GU L 139 dell’11. 5. 1998, pag. 1. (2) Convenzione di amicizia e di buon vicinato fra San Marino e l’Italia del 31 marzo 1939, modificata, Convenzione monetaria tra la Repubblica italiana e la Repubblica di San Marino, 21-XII-1991; Convenzione in materia di rapporti finanziari e valutari tra la Repubblica italiana e la Repubblica di San Marino con atto aggiuntivo corredato da processo verbale firmato a Roma il 4 marzo 1994. considerando che la Banca centrale europea (BCE) e le banche centrali nazionali possono svolgere tutti i tipi di operazioni bancarie con enti finanziari aventi sede in paesi terzi; che la BCE e le banche centrali nazionali possono, a condizioni adeguate, consentire ad enti finanziari di paesi terzi di acce- dere ai loro sistemi di pagamento; che l’accordo tra la Comunit(cid:133) e la Repubblica di San Marino non deve imporre alcun obbligo alla BCE o a qualsiasi banca centrale nazionale; L 30/34 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee 4. 2. 1999 (12) (13) considerando che la Commissione e la BCE, per quanto competente, devono essere associate a pieno titolo ai negoziati; che (cid:138) opportuno che l’Italia richieda il parere del comitato economico e finan- ziario sul progetto di accordo; che il progetto di accordo dovr(cid:133) essere sottoposto al Consiglio se la Commissione o la BCE o il comitato economico e finanziario lo riterranno necessario; considerando che gli accordi vigenti tra l’Italia e la Repubblica di San Marino dovranno essere modifi- cati o, se del caso, sostituiti per evitare qualsiasi incompatibilit(cid:133) tra detti accordi e l’accordo sulle relazioni monetarie concluso tra la Comunit(cid:133) e la Repubblica di San Marino, HA ADOTTATO LA PRESENTE DECISIONE: Articolo 1 L’Italia informa ufficialmente la Repubblica di San Marino della necessit(cid:133) di modificare al pi(cid:151) presto gli accordi vigenti tra i due paesi in materia monetaria e si offre di negoziare un nuovo accordo. Articolo 2 La posizione della Comunit(cid:133) nei negoziati con la Repub- blica di San Marino per un accordo sulle questioni speci- ficate in prosieguo (cid:138) basata sui principi enunciati negli articoli da 3 a 6. Articolo 3 La Repubblica di San Marino ha il diritto di utiliz- 1. zare l’euro come sua moneta ufficiale. La Repubblica di San Marino ha il diritto di dare 2. corso legale alle banconote e alle monete in euro. Articolo 4 La Repubblica di San Marino si impegna a non emettere banconote, monete o sostituti monetari di qualsiasi tipo se non dopo aver concordato con la Comunit(cid:133) le condizioni di dette emissioni. Ci(cid:149) non pregiudica il diritto della Repubblica di San Marino di continuare ad emettere monete in oro denominate in scudi. Articolo 5 1. La Repubblica di San Marino si impegna ad appli- care sul suo territorio le norme comunitarie riguardanti le banconote e le monete in euro. 2. La Repubblica di San Marino si impegna a collabo- rare strettamente con la Comunit(cid:133) nella lotta contro la contraffazione delle banconote e delle monete in euro. Articolo 6 Agli enti finanziari aventi sede nella Repubblica di San Marino pu(cid:149) essere concesso l’accesso ai sistemi di paga- mento dell’area euro alle condizioni opportunamente determinate con il consenso della BCE. Articolo 7 L’Italia negozia con la Repubblica di San Marino sulle questioni di cui agli articoli da 3 a 6 per conto della Comunit(cid:133). La Commissione (cid:138) associata a peino titolo ai negoziati. La BCE (cid:138) associata a pieno titolo ai negoziati nell’ambito delle sue competenze. L’Italia richiede il parere del comitato economico e finanziario sul progetto di accordo. Articolo 8 L’Italia (cid:138) autorizzata a concludere l’accordo per conto della Comunit(cid:133), a meno che la Commissione o la BCE o il comitato economico e finanziario non ritengano neces- sario sottoporre l’accordo al Consiglio. Articolo 9 L’Italia adotta i provvedimenti necessari per assicurare la compatibilit(cid:133) degli accordi vigenti con la Repubblica di San Marino con l’accordo sulle relazioni monetarie tra la Comunit(cid:133) e la Repubblica di San Marino. Articolo 10 La Repubblica italiana (cid:138) destinataria della presente deci- sione. Fatto a Bruxelles, add(cid:141) 31 dicembre 1998. Per il Consiglio Il presidente R. EDLINGER


title: 1999/8/ΕΚ: Απόφαση του Συμβουλίου της 31ης Δεκεμβρίου 1998 για τη θέσπιση του καταστατικού της οικονομικής και δημοσιονομικής επιτροπής

formats: html print


title: 1999/97/EG: Entscheidung des Rates vom 31. Dezember 1998 über den von der Gemeinschaft zu vertretenden Standpunkt bezüglich einer Vereinbarung über die Währungsbeziehungen zur Republik San Marino

text: 4. 2. 1999 DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften L 30/33 ENTSCHEIDUNG DES RATES vom 31. Dezember 1998 (cid:129)ber den von der Gemeinschaft zu vertretenden Standpunkt bez(cid:129)glich einer Vereinbarung (cid:129)ber die W(cid:132)hrungsbeziehungen zur Republik San Marino (1999/97/EG) DER RAT DER EUROP(cid:142)ISCHEN UNION (cid:190) gest(cid:129)tzt auf den Vertrag zur Gr(cid:129)ndung der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaft, insbesondere auf Artikel 109 Absatz 3, auf Empfehlung der Kommission, nach Stellungnahme der Europ(cid:132)ischen Zentralbank, in Erw(cid:132)gung nachstehender Gr(cid:129)nde: (1) Aufgrund der Verordnung (EG) Nr. 974/98 des Rates vom 3. Mai 1998 (cid:129)ber die Einf(cid:129)hrung des Euro (1) tritt der Euro am 1. Januar 1999 zum Umrechnungskurs an die Stelle der W(cid:132)hrungen der teilnehmenden Mitgliedstaaten. (2) Vom gleichen Tage an ist die Gemeinschaft f(cid:129)r W(cid:132)hrungs- den und Wechselkursfragen Mitgliedstaaten zust(cid:132)ndig, die den Euro einf(cid:129)hren. in (3) Der Rat beschließt die Modalit(cid:132)ten f(cid:129)r die Aushandlung und den Abschluß von Vereinba- rungen im Zusammenhang mit W(cid:132)hrungsfragen oder Devisenregelungen. (4) Italien hat mehrere (cid:154)bereink(cid:129)nfte mit der Repu- blik San Marino geschlossen, die auch Bestim- mungen zu W(cid:132)hrungsfragen enthalten (2). (5) Am 1. Januar 1999 tritt der Euro an die Stelle der Italienischen Lira. (6) Nach der Erkl(cid:132)rung Nr. 6 im Anhang zur Schluß- akte zum Vertrag (cid:129)ber die Europ(cid:132)ische Union verpflichtet sich die Gemeinschaft, die Neuaus- handlung bestehender (cid:154)bereink(cid:129)nfte mit der Republik San Marino, die durch Einf(cid:129)hrung der einheitlichen W(cid:132)hrung werden k(cid:148)nnen, zu erleichtern. erforderlich (7) Die derzeitigen (cid:154)bereink(cid:129)nfte zwischen Italien und der Republik San Marino m(cid:129)ssen zum fr(cid:129)hest- m(cid:148)glichen Zeitpunkt ge(cid:132)ndert oder gegebenenfalls ersetzt werden, wobei der im Vertrag festgelegten Zuweisung der Zust(cid:132)ndigkeit f(cid:129)r W(cid:132)hrungs- und (1) ABl. L 139 vom 11. 5. 1998, S. 1. (2) Convenzione di amicizia e di buon vicinato fra San Marino e l’Italia del 31 marzo 1939, in der ge(cid:132)nderten Fassung, Convenzione monetaria tra la Repubblica Italiana e la Repub- blica di San Marino, 21-XII-1991; Convenzione in materia di rapporti tra la Repubblica Italiana e la Repubblica di San Marino con atto aggiuntivo corredato da Processo Verbale firmato a Roma il 4 marzo 1994. finanziari e valutari Wechselkursfragen an die Gemeinschaft Rechnung zu tragen ist. (8) In Anbetracht der engen Wirtschafsbeziehungen zwischen der Republik San Marino und der Gemeinschaft empfiehlt es sich, daß zwischen der Gemeinschaft und der Republik San Marino eine Vereinbarung (cid:129)ber Banknoten und M(cid:129)nzen, den Zugang zu Zahlungssystemen sowie den Rechtssta- tuts des Euro in der Republik San Marino geschlossen wird. In Anbetracht der historischen Verbindungen zwischen Italien und der Vatikan- stadt empfiehlt es sich ferner, daß Italien die neue Vereinbarung im Namen der Gemeinschaft aushandelt und abschließen kann. (9) Um der Republik San Marino die Verwendung der gleichen W(cid:132)hrung wie Italien zu gestatten, sollte vereinbart werden, daß die Republik San Marino den Euro als offizielle W(cid:132)hrung verwendet und Euro-Banknoten und -M(cid:129)nzen, die vom Europ(cid:132)- ischen System der Zentralbanken und den Mitgliedstaaten, die den Euro eingef(cid:129)hrt haben, ausgegeben werden, den Status eines gesetzlichen Zahlungsmittels zuerkennt. (10) Es ist wichtig, daß die Republik San Marino sicher- stellt, daß die Gemeinschaftsregeln f(cid:129)r Banknoten und M(cid:129)nzen, die auf Euro lauten, in der Republik San Marino angewandt werden. Die Euro-Bank- noten und -M(cid:129)nzen m(cid:129)ssen in angemessener Weise vor F(cid:132)lschungen gesch(cid:129)tzt werden. Es ist wichtig, daß die Republik San Marino alle erforder- lichen Maßnahmen trifft, um F(cid:132)lschungen zu bek(cid:132)mpfen und mit der Gemeinschaft in diesem Bereich zusammenzuarbeiten. (11) Die Europ(cid:132)ische Zentralbank (EZB) und die natio- nalen Zentralbanken k(cid:148)nnen alle Arten von Bank- gesch(cid:132)ften mit Finanzinstitutionen t(cid:132)tigen, die in Drittl(cid:132)ndern ans(cid:132)ssig sind. Die EZB und die natio- nalen Zentralbanken k(cid:148)nnen den Finanzinstitu- tionen von Drittl(cid:132)ndern zu angemessenen Bedin- gungen Zugang zu ihren Zahlungsverkehrssy- stemen gew(cid:132)hren. In der Vereinbarung zwischen der Gemeinschaft und der Republik San Marino d(cid:129)rfen der EZB oder einer nationalen Zentralbank keinerlei Verpflichtungen auferlegt werden. L 30/34 DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften 4. 2. 1999 (12) Die Kommission und — in ihrem Zust(cid:132)ndigkeits- bereich — die EZB werden in vollem Umfang an diesen Verhandlungen beteiligt. Es empfiehlt sich, daß Italien den Entwurf der Vereinbarung dem Wirtschafts- und Finanzausschuß zur Stellung- nahme vorlegt. Falls die Kommission oder die EZB oder der Wirtschafts- und Finanzausschuß dies f(cid:129)r notwendig halten, ist der Entwurf der Vereinbarung auch dem Rat vorzulegen. (13) Bestehende (cid:154)bereink(cid:129)nfte zwischen Italien und der Republik San Marino sind zu (cid:132)ndern oder gege- benenfalls zu ersetzen, um etwaige Unstimmig- keiten zwischen diesen (cid:154)bereink(cid:129)nften und der Vereinbarung zwischen der Gemeinschaft und der Republik San Marino (cid:129)ber ihre W(cid:132)hrungsbezie- hungen zu beseitigen — HAT FOLGENDE ENTSCHEIDUNG ERLASSEN: Artikel 1 Italien teilt der Republik San Marino mit, daß die beste- henden (cid:154)bereink(cid:129)nfte zwischen Italien und der Republik San Marino, soweit sie W(cid:132)hrungsfragen betreffen, zum fr(cid:129)hestm(cid:148)glichen Zeitpunkt ge(cid:132)ndert werden m(cid:129)ssen, und bietet Verhandlungen (cid:129)ber einen neue Vereinbarung an. Artikel 2 Der Standpunkt, der von der Gemeinschaft bei den Verhandlungen mit der Republik San Marino (cid:129)ber eine Vereinbarung (cid:129)ber die obengenannten Fragen zu vertreten ist, st(cid:129)tzt sich auf die in den Artikeln 3 bis 6 niedergelegten Grunds(cid:132)tze. Artikel 3 (1) Die Republik San Marino ist berechtigt, den Euro als offizielle W(cid:132)hrung zu verwenden. (2) Die Republik San Marino ist berechtigt, Euro-Bank- noten und -M(cid:129)nzen den Status eines gesetzlichen Zahlungsmittels zuzuerkennen. Artikel 4 Die Republik San Marino verpflichtet sich, keine Bank- noten, M(cid:129)nzen oder Geldsurrogate irgendwelcher Art auszugeben, außer wenn die Ausgabebedingungen mit der Gemeinschaft vereinbart worden sind. Das Recht der Republik San Marino, weiterhin auf Scudi lautende Gold- m(cid:129)nzen auszugeben, bleibt unber(cid:129)hrt. Artikel 5 (1) Die Republik San Marino verpflichtet sich, die Gemeinschaftsregeln f(cid:129)r Euro-Banknoten und -M(cid:129)nzen in der Republik San Marino zur Anwendung zu bringen. (2) Die Republik San Marino verpflichtet sich, bei Maßnahmen zur Bek(cid:132)mpfung von F(cid:132)lschungen der Euro- Banknoten und -M(cid:129)nzen eng mit der Gemeinschaft zusammenzuarbeiten. Artikel 6 In der Republik San Marino ans(cid:132)ssige Finanzinstitutionen k(cid:148)nnen zu angemessenen Bedingungen, die im Einver- nehmen mit der EZB zu bestimmen sind, Zugang zu Zahlungsverkehrssystemen im Euro-Raum erhalten. Artikel 7 Italien f(cid:129)hrt im Namen der Gemeinschaft die Verhand- lungen mit der Republik San Marino (cid:129)ber die in den Artikeln 3 bis 6 genannten Fragen. Die Kommission wird in vollem Umfang an den Verhandlungen beteiligt. Die EZB wird in vollem Umfang an den Verhandlungen in ihrem Zust(cid:132)ndigkeitsbereich beteiligt. Italien legt dem Wirtschafts- und Finanzausschuß den Entwurf der Vereinbarung zur Stellungnahme vor. Artikel 8 Italien ist berechtigt, die Vereinbarung im Namen der Gemeinschaft abzuschließen, es sei denn, die Kommis- sion oder die EZB oder der Wirtschafts- und Finanzaus- schuß sind der Ansicht, daß die Vereinbarung dem Rat vorgelegt werden sollte. Artikel 9 Italien stellt sicher, daß seine bestehenden (cid:154)bereink(cid:129)nfte mit der Republik San Marino, mit der Vereinbarung zwischen der Gemeinschaft und der Republik San Marino (cid:129)ber ihre W(cid:132)hrungsbeziehungen vereinbar sind. Artikel 10 Diese Entscheidung ist an die Italienische Republik gerichtet. Geschehen zu Br(cid:129)ssel am 31. Dezember 1998. Im Namen des Rates Der Pr(cid:132)sident R. EDLINGER


title: Регламент (EО) № 2866/98 на Съвета от 31 декември 1998 година относно валутните курсове към еурото на валутите на държавите-членки, които приемат еурото

eurovoc_concepts:
conversion rate
euro
national currency
participating country

text: 10/т. 3 BG Официален вестник на Европейския съюз 3 31998R2866 L 359/1 ОФИЦИАЛЕН ВЕСТНИК НА ЕВРОПЕЙСКИТЕ ОБЩНОСТИ 31. 12. 1998 РЕГЛАМЕНТ (EО) № 2866/98 НА СЪВЕТА от 31 декември 1998 година относно валутните курсове към еурото на валутите на държавите-членки, които приемат еурото СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ, като взе предвид Договора за създаване на Европейската общност, и по-специално член 109л, параграф 4, първо изречение от него, като взе предвид предложението на Комисията, като взе предвид становището на Европейската централна банка (1), (1) (2) (3) (4) Като има предвид, че съгласно член 109й, параграф 4 от Договора третият етап на Икономическия и паричен съюз започва на 1 януари 1999 г. ; като има предвид, че Съветът, на заседание в състав държавни и правителствени ръководители, потвърди на 3 май 1998 г. , че Белгия, Германия, Испания, Франция, Ирландия, Италия, Люксембург, Нидерландия, Австрия, Португалия и Финландия изпълняват необходимите условия за приемането на единна валута от 1 януари 1999 г. (2). Като има предвид, че съгласно Регламент (EО) № 974/98 на Съвета от 3 май 1998 г. относно въвеждането на еурото (3), еурото е валутата на държавите-членки, които приемат единната валута от 1 януари 1999 г. ; като има предвид, че въвеждането на еурото изисква приемането на валутните курсове, по които еурото ще замести националните валути и по които ще се съотнася към националните парични единици; като има предвид, че валутните курсове в член 1 са валутните курсове, посочени в член 1, трето тире от Регламент (EО) № 974/98. Като има предвид, че съгласно Регламент (EО) № 1103/97 на Съвета от 17 юни 1997 г. относно определени разпоредби, отнасящи се до въвеждането на еурото (4), всяко позоваване на екю в правните инструменти се заменя с позоваване на еуро при курс 1 еуро за 1 екю; като има предвид, че член 109л, параграф 4, второ изречение от Договора предвижда, че приемането на валутните курсове само по себе си не променя външната стойност на екюто; като има предвид, че това се осигурява чрез приемането като валутни курсове на валутните курсове към екюто на валутите на държавите-членки, които приемат еурото, както са изчислени от Комисията на 31 декември 1998 г. съгласно установената практика за изчисляване на всекидневните официални курсове на екюто. Като има предвид, че министрите на държавите-членки, които приемат еурото като своя единна валута, управителите на централните банки на тези държави-членки, Комисията и Европейският паричен институт/Европейската централна банка са приели съответно на 3 май 1998 г. (5) и на 26 септември 1998 г. две комюникета за определянето и приемането на неотменими валутни курсове за еурото. (1) ОВ С 412, 31. 12. 1998 г. , стр. 1. (2) Решение 98/317/EO на Съвета от 3 май 1998 г. в съответствие с член 109й, параграф 4 от Договора (ОВ L 139, 11. 5. 1998 г. , стр. 30). (3) ОВ L 139, 11. 5. 1998 г. , стр. 1. (4) ОВ L 162, 19. 6. 1997 г. , стр. 1. (5) ОВ С 160, 27. 5. 1998 г. , стр. 1. 4 BG Официален вестник на Европейския съюз 10/т. 3 (5) Като има предвид, че Регламент (EО) № 1103/97 предвижда, че валутните курсове се приемат като 1 еуро, изразено във всяка национална валута на държавите-членки, които приемат еурото; като има предвид, че за да се осигури висока степен на точност, тези курсове ще се приемат с шест цифри, без да се определят обърнати курсове или двустранни курсове между валутите на държавите-членки, които приемат еурото, ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ: Неотменимо фиксираните валутни курсове към еурото на валутите на държавите-членки, които приемат еурото, са: Член 1 1 еуро = = = = = 40,3399 белгийски франка 1,95583 германски марки 166,386 испански песети 6,55957 френски франка 0,787564 ирландски лири = 1936,27 италиански лири = = = = = 40,3399 2,20371 люксембургски франка нидерландски гулдена 13,7603 австрийски шилинга 200,482 португалски ескудо 5,94573 финландски марки. Настоящият регламент влиза в сила на 1 януари 1999 г. Член 2 Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави-членки. Съставено в Брюксел на 31 декември 1998 година. За Съвета Председател R. EDLINGER


title: Majandus- ja rahanduskomitee põhikiri

eurovoc_concepts:
Economic and Monetary Union
European Central Bank
European Monetary System
comitology
committee (EU)
third stage of EMU

text: 10/1. kd ET Euroopa Liidu Teataja 165 31999Q0109 L 5/72 EUROOPA ÜHENDUSTE TEATAJA 9. 1. 1999 LISA MAJANDUS- JA RAHANDUSKOMITEE PÕHIKIRI Artikkel 1 Artikkel 6 Majandus- ja rahanduskomitee täidab Euroopa Ühenduse asuta- mislepingu artikli 109c lõigetes 2 ja 4 nimetatud ülesandeid. Kui president ei saa oma kohustusi täita, asendab teda komitee asepresident, kes valitakse samade eeskirjade kohaselt. Artikkel 2 Artikkel 7 Majandus- ja rahanduskomitee võib muu hulgas teha järgmist: — anda konsultatsioone menetluse käigus, mille ajal tehakse otsuseid majandus- ja rahaliidu kolmanda etapi vahetuskur- simehhanismi (ERM II) kohta, — valmistada ette nõukogu ülevaated euro vahetuskursi aren- gust, ilma et see piiraks asutamislepingu artikli 151 kohal- damist, — luua raamistiku nõukogu ja Euroopa Keskpanga dialoogi ettevalmistamiseks ja pidamiseks ministeeriumide, riikide keskpankade, komisjoni ja EKP kõrgemate ametnike tasan- dil. Artikkel 3 Kui komitee ei otsusta teisiti, võivad asendusliikmed osaleda komitee koosolekutel. Asendusliikmed ei hääleta. Kui komitee ei otsusta teisiti, ei osale asendusliikmed aruteludes. Komitee liige, kes ei saa komitee koosolekul osaleda, võib oma ülesanded delegeerida asendusliikmele. Ta võib oma ülesanded delegeerida ka mõnele teisele liikmele. Sellest tuleb enne koos- olekut kirjalikult teatada presidendile ja sekretärile. Erandlikel asjaoludel võib president lubada rakendada teistsugust korda. Artikkel 8 Komitee võib konkreetsete küsimuste käsitlemise usaldada juhul asendusliikmetele, allkomiteedele või töörühmadele. Sel on eesistujaks komitee liige või asendusliige, kes on selleks nimetatud. Komitee liikmed ja asendusliikmed ning allkomiteed ja töörühmad võivad pöörduda abi saamiseks ekspertide poole. Komitee liikmed ja asendusliikmed juhinduvad oma ülesannete täitmisel ühenduse üldistest huvidest. Artikkel 9 Artikkel 4 Komitee tuleb kokku kas presidendi omal algatusel või nõu- kogu, komisjoni või vähemalt kahe komiteeliikme taotlusel. Kui arvamused, aruanded ja teatised tuleb vastu võtta hääletuse teel, võetakse need vastu liikmete häälteenamusega. Igal komi- tee liikmel on üks hääl. Kui soovitus või arvamus esitatakse sel- listes küsimustes, mille kohta nõukogu võib edaspidi otsuse teha, võivad keskpankade ja komisjoni liikmed osaleda kõikidel aruteludel, kuid mitte hääletusel. Komitee kannab ette ka arut- elu käigus esitatud vähemuse seisukohad ja eriarvamused. Artikkel 5 Komitee valib häälteenamusega oma liikmete hulgast kaheks aastaks presidendi. Kaheaastast ametiaega on võimalik piken- dada. President valitakse nende liikmete hulgast, kes on riikide valitsuste kõrgemad ametnikud. President delegeerib oma hääleõiguse asendusliikmele. Artikkel 10 Üldjuhul esindab komiteed president; komitee võib volitada eel- kõige presidenti andma aru aruteludest ning esitama suulisi tähelepanekuid komitee ettevalmistatud arvamuste ja teatiste kohta. Komitee president vastutab komitee suhete hoidmise eest Euroopa Parlamendiga. Artikkel 11 Komitee arutelud on konfidentsiaalsed. Sama kehtib ka komitee asendusliikmete, allkomiteede ja töörühmade puhul. 166 ET Euroopa Liidu Teataja 10/1. kd Artikkel 12 Komiteed abistab sekretariaat sekretäri juhtimisel. Komisjon annab komitee käsutusse sekretäri ja sekreta- riaadi töötajad. Komisjon nimetab sekretäri pärast komiteega konsulteerimist. Sekretär ja tema töötajad lähtuvad komiteelt saadud ülesannete täitmisel komitee juhistest. Komitee kulud kirjendatakse komisjoni kulude kalkulatsiooni. Komitee võtab vastu oma töökorra. Artikkel 13


title: Verordnung (EG) Nr. 2866/98 des Rates vom 31. Dezember 1998 über die Umrechnungskurse zwischen dem Euro und den Währungen der Mitgliedstaaten, die den Euro einführen

text: 31. 12. 98 DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften L 359/1 I (Ver(cid:148)ffentlichungsbed(cid:129)rftige Rechtsakte) VERORDNUNG (EG) Nr. 2866/98 DES RATES vom 31. Dezember 1998 (cid:129)ber die Umrechnungskurse zwischen dem Euro und den W(cid:132)hrungen der Mitglied- staaten, die den Euro einf(cid:129)hren DER RAT DER EUROP(cid:142)ISCHEN UNION (cid:190) gest(cid:129)tzt auf den Vertrag zur Gr(cid:129)ndung der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaft, insbesondere auf Artikel 109l Absatz 4 Satz 1, auf Vorschlag der Kommission, nach Stellungnahme der Europ(cid:132)ischen Zentralbank (1), in Erw(cid:132)gung nachstehender Gr(cid:129)nde: (1) (2) (3) (4) Gem(cid:132)ß Artikel 109j Absatz 4 des Vertrags beginnt die dritte Stufe der Wirtschafts- und W(cid:132)hrungsunion am 1. Januar 1999. Der Rat hat in der Zusammensetzung der Staats- und Regierungschefs am 3. Mai 1998 best(cid:132)tigt, daß Belgien, Deutschland, Spanien, Frankreich, Irland, Italien, Luxemburg, die Niederlande, (cid:153)sterreich, Portugal und Finnland die notwendigen Voraussetzungen f(cid:129)r die Einf(cid:129)hrung einer einheitlichen W(cid:132)hrung am 1. Januar 1999 erf(cid:129)llen (2). Gem(cid:132)ß der Verordnung (EG) Nr. 974/98 des Rates vom 3. Mai 1998 zur Einf(cid:129)hrung des Euro (3) ist der Euro die W(cid:132)hrung der Mitgliedstaaten, die ab 1. Januar 1999 die einheit- liche W(cid:132)hrung einf(cid:129)hren. Die Einf(cid:129)hrung des Euro erfordert, daß die Umrechnungskurse beschlossen werden, zu denen der Euro an die Stelle der nationalen W(cid:132)hrungen tritt und zu denen der Euro in die nationalen W(cid:132)hrungseinheiten unterteilt wird. Die in Artikel 1 genannten Umrechnungskurse sind die Umrechnungskurse im Sinne von Artikel 1 dritter Gedankenstrich der Verordnung (EG) Nr. 974/98. Gem(cid:132)ß der Verordnung (EG) Nr. 1103/97 des Rates vom 17. Juni 1997 (cid:129)ber bestimmte Vorschriften im Zusammenhang mit der Einf(cid:129)hrung des Euro (4) werden alle Bezug- nahmen auf den Ecu in einem Rechtsinstrument durch eine Bezugnahme auf den Euro zum Kurs von 1 Euro f(cid:129)r 1 ECU ersetzt. Gem(cid:132)ß Artikel 109l Absatz 4 Satz 2 des Vertrags (cid:132)ndert die Annahme der Umrechnungskurse als solche nicht den Außenwert des Ecu. Dies wird dadurch gew(cid:132)hrleistet, daß die am 31. Dezember 1998 nach dem bisherigen Verfahren f(cid:129)r die Berechnung der t(cid:132)glichen offiziellen Ecu-Kurse von der Kommission berechneten Ecu-Kurse der W(cid:132)hrungen der Mitgliedstaaten, die den Euro einf(cid:129)hren, als Umrechnungskurse angenommen werden. Die Minister der Mitgliedstaaten, die den Euro als einheitliche W(cid:132)hrung einf(cid:129)hren, die Zentralbankpr(cid:132)sidenten dieser Mitgliedstaaten, die Kommission und das Europ(cid:132)ische W(cid:132)hrungsinstitut/die Europ(cid:132)ische Zentralbank haben am 3. Mai 1998 (5) bzw. 26. September 1998 zwei Kommuniqu(cid:130)s zur Festlegung und Annahme der unwiderruflichen Umrechnungskurse f(cid:129)r den Euro ver(cid:148)ffentlicht. (1) ABl. C 412 vom 31. 12. 1998, S. 1. (2) Entscheidung 98/317/EG des Rates vom 3. Mai 1998 gem(cid:132)ß Artikel 109j Absatz 4 des Vertrags (ABl. L 139 vom 11. 5. 1998, S. 30). (3) ABl. L 139 vom 11. 5. 1998, S. 1. (4) ABl. L 162 vom 19. 6. 1997, S. 1. (5) ABl. C 160 vom 27. 5. 1998, S. 1. L 359/2 DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften 31. 12. 98 (5) Gem(cid:132)ß der Verordnung (EG) Nr. 1103/97 werden die Umrechnungskurse als 1 Euro, ausgedr(cid:129)ckt in den einzelnen nationalen W(cid:132)hrungen der Mitgliedstaaten, die den Euro einf(cid:129)hren, festgelegt. Um ein hohes Maß an Genauigkeit zu gew(cid:132)hrleisten, werden diese Umrechnungskurse mit sechs signifikanten Stellen festgelegt; inverse oder bilaterale Kurse zwischen den W(cid:132)hrungen der Mitgliedstaaten, die den Euro einf(cid:129)hren, werden nicht festgelegt — HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN: Artikel 1 Die unwiderruflich festgelegten Umrechnungskurse zwischen dem Euro und den W(cid:132)hrungen der Mitgliedstaaten, die den Euro einf(cid:129)hren, sind: 1 Euro = 40,3399 Belgische Franken = 1,95583 Deutsche Mark = 166,386 Spanische Peseten = = 6,55957 Franz(cid:148)sische Franken 0,787564 Irische Pfund = 1 936,27 Italienische Lire = = = 40,3399 Luxemburgische Franken 2,20371 Niederl(cid:132)ndische Gulden 13,7603 (cid:153)sterreichische Schilling = 200,482 Portugiesische Escudos = 5,94573 Finnmark. Diese Verordnung tritt am 1. Januar 1999 in Kraft. Artikel 2 Diese Verordnung ist Mitgliedstaat. in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Geschehen zu Br(cid:129)ssel am 31. Dezember 1998. Im Namen des Rates Der Pr(cid:132)sident R. EDLINGER


title: 1999/95/EF: Rådets beslutning af 31. december 1998 om de monetære arrangementer i de franske territoriale administrative enheder Saint Pierre og Miquelon og Mayotte

eurovoc_concepts:
European Central Bank
France
Mayotte
Saint Pierre and Miquelon
euro
regional and local authorities

text: 4. 2. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 30/29 II (Retsakter hvis offentliggørelse ikke er obligatorisk) R(cid:143)DET R(cid:143)DETS BESLUTNING af 31. december 1998 om de monetære arrangementer i de franske territoriale administrative enheder Saint Pierre og Miquelon og Mayotte R(cid:143)DET FOR DEN EUROPÆISKE UNION HAR (cid:190) (5) (1999/95/EF) traktaten om oprettelse af Det under henvisning til Europæiske Fællesskab, særlig artikel 109 L, stk. 4, tredje punktum, under henvisning til Kommissionens forslag, under henvisning til udtalelse fra Den Europæiske Centralbank, og ud fra følgende betragtninger: (1) (2) (3) (4) I henhold til R(cid:134)dets forordning (EF) nr. 974/98 af 3. maj 1998 om indførelse af euroen (1) erstatter euroen fra den 1. januar 1999 valutaen i hver af de til omregningskursen; deltagende medlemsstater Fællesskabet vil fra samme dato have kompetence vedrørende monetære spørgsm(cid:134)l og valutakurs- spørgsm(cid:134)l i de medlemsstater, der indfører euroen; euroen erstatter den franske franc den 1. 1999; januar (6) (7) Pierre territoriale territoriales«) administrative Saint enheder de franske (»collectivit(cid:130)s og Miquelon og Mayotte udgør en integrerende del af Frankrig; de er derimod ikke en del af Fælles- skabet; traktaten specificerer ikke, hvilke monetære ordninger der skal gælde for Saint Pierre og Miquelon og Mayotte; det er nødvendigt at afklare deres monetære ordninger; disse territoriale admi- nistrative enheder bør have samme valuta som det franske fastland; (1) EFT L 139 af 11. 5. 1998, s. 1. IEDOM (Institut d’(cid:130)mission des d(cid:130)partements d’outre-mer) sætter pengesedler og mønter benævnt i franske franc p(cid:134) Saint Pierre og Miquelon i omløb og fra den 1. januar 1999 p(cid:134) Mayotte; pengeinsti- tutter i disse administrative enheder har adgang til refinansieringsfaciliteter franske franc gennem i IEDOM; Frankrig vil i tide ændre IEDOM’s status og rolle for at gøre disse forenelige med de opgaver, traktaten og protokol nr. 3 p(cid:134)lægger Det Europæ- iske System af Centralbanker (ESCB); euroen bør være disse administrative enheders valuta; Frankrig giver pengesedler og mønter benævnt i franske franc og eurosedler og -mønter udstedt af (ESCB) og de medlemsstater, der har indført euroen, status af lovlige betalingsmidler; januar 1999 formulerer og fra og med den 1. gennemfører Fællesskabets monetære ESCB politik; Den Europæiske Centralbank (ECB) og de nationale centralbanker kan foretage alle former for banktransaktioner med pengeinstitutter i tredje- lande; de kan ogs(cid:134) foretage s(cid:134)danne transaktioner i en medlemsstats territorier, der ikke er en del af Fællesskabet; de bør udnytte denne kompetence med hensyn til disse administrative enheder; for at garantere at ESCB’s monetære politik bliver ensartet, og der bliver tale om lige vilk(cid:134)r for penge- institutter i euroomr(cid:134)det, skal de dele af den nugæl- dende og kommende fællesskabslovgivning, der er nødvendige for, at Den Økonomiske og Monetære Union kan fungere, indføres p(cid:134) Saint Pierre og Miquelon og Mayotte; L 30/30 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 4. 2. 1999 (8) de monetære arrangementer for Saint Pierre og Miquelon og Mayotte skal fastsættes i fransk lovgiv- ning — Miquelon og Mayotte, som fastsat i kapitel IV og artikel 16 i statutten for ESCB og ECB. VEDTAGET FØLGENDE BESLUTNING: Artikel 1 Euroen indføres som valuta p(cid:134) Saint Pierre og Miquelon og Mayotte. Artikel 2 Frankrig skal fortsat give pengesedler og mønter 1. benævnt i franske franc retlig status af lovlige betalings- midler p(cid:134) Saint Pierre og Miquelon og Mayotte indtil senest den 30. juni 2002. 2. Fra den 1. januar 2002 giver Frankrig pengesedler og mønter benævnt i euro retlig status af lovlige betalings- midler p(cid:134) Saint Pierre og Miquelon og Mayotte. Artikel 3 ECB og de nationale centralbanker kan varetage ESCB’s monetære funktioner og transaktioner p(cid:134) Saint Pierre og Artikel 4 Frankrig sikrer efter aftale, i samr(cid:134)d med Kommissionen og ECB, at de dele af fællesskabslovgivningen, som er eller vil blive nødvendige for, at Den Økonomiske og Monetære Union kan fungere, anvendes p(cid:134) Saint Pierre og Miquelon og Mayotte. Artikel 5 Denne beslutning gælder fra den 1. januar 1999. Artikel 6 Denne beslutning er rettet til Den Franske Republik. Udfærdiget i Bruxelles, den 31. december 1998. P(cid:134) R(cid:134)dets vegne R. EDLINGER Formand


title: Nõukogu otsus, 31. detsember 1998, millega võetakse vastu majandus- ja rahanduskomitee põhikiri

text: 164 ET Euroopa Liidu Teataja 31999D0008 9. 1. 1999 EUROOPA ÜHENDUSTE TEATAJA NÕUKOGU OTSUS, 31. detsember 1998, millega võetakse vastu majandus- ja rahanduskomitee põhikiri (1999/8/EÜ) 10/1. kd L 5/71 EUROOPA LIIDU NÕUKOGU, seepärast põhikiri, tuleks vastu võtta majandus- ja rahanduskomitee võttes arvesse Euroopa Ühenduse asutamislepingut, eriti selle artiklit 153, võttes arvesse komisjoni arvamust ning arvestades, et: asutamislepingu artikli 109c lõike 2 kohaselt luuakse majan- dus- ja rahanduskomitee kolmanda etapi alguses; ON VASTU VÕTNUD JÄRGMISE OTSUSE: Artikkel 1 Käesolevaga võetakse vastu majandus- põhikiri. ja rahanduskomitee Põhikirja tekst on esitatud käesoleva otsuse lisas. 21. detsembril 1998 võttis nõukogu vastu otsuse majandus- ja rahanduskomitee koosseisu kohta; (1) Artikkel 2 meenutades, et 16. juunil 1997 võttis Euroopa Ülemkogu vastu resolutsiooni vahetuskursimehhanismi loomise kohta majan- dus- ja rahaliidu kolmandas etapis; (2) Käesolev otsus avaldatakse Euroopa Ühenduste Teatajas. Käesolev otsus jõustub 1. jaanuaril 1999. meenutades, et 13. detsembril 1997 võttis Euroopa Ülemkogu vastu resolutsiooni majanduspoliitika kooskõlastamise kohta majandus- ja rahaliidu kolmandas etapis ning asutamislepingu artiklite 109 ja 109b kohta; (3) meenutades, et nimetatud resolutsioonides nähti majandus- ja rahanduskomiteele ette teatav roll; Brüssel, 31. detsember 1998 Nõukogu nimel eesistuja R. EDLINGER (1) EÜT L 358, 31. 12. 1998, lk 109. (2) EÜT C 236, 2. 8. 1997, lk 5. (3) EÜT C 35, 2. 2. 1998, lk 1


title: 1999/8/EG: Rådets beslut av den 31 december 1998 om antagande av stadgarna för Ekonomiska och finansiella kommittén


title: A Tanács határozata (1998. december 31.) a Gazdasági és Pénzügyi Bizottság alapszabályának elfogadásáról

text: 164 HU Az Európai Unió Hivatalos Lapja 10/1. kötet 31999D0008 1999. 1. 9. AZ EURÓPAI KÖZÖSSÉGEK HIVATALOS LAPJA L 5/71 A TANÁCS HATÁROZATA (1998. december 31. ) a Gazdasági és Pénzügyi Bizottság alapszabályának elfogadásáról (1999/8/EK) AZ EURÓPAI UNIÓ TANÁCSA, mivel ennélfogva el kell Bizottság alapszabályát, fogadni a Gazdasági és Pénzügyi tekintettel az Európai Közösséget különösen annak 153. cikkére, létrehozó Szerződésre és tekintettel a Bizottság véleményére, A KÖVETKEZŐKÉPPEN HATÁROZOTT: 1. cikk mivel a Szerződés 109c. cikkének (2) bekezdésével összhang- ban a harmadik szakasz kezdetekor fel fogják állítani a Gazda- sági és Pénzügyi Bizottságot; A Tanács ezennel elfogadja a Gazdasági és Pénzügyi Bizottság alapszabályát. Az alapszabály szövegét a melléklet tartalmazza. mivel a Tanács 1998. december 21-én határozatot hozott a Gazdasági és Pénzügyi Bizottság összetételéről (1); 2. cikk emlékeztetve, hogy 1997. június 16-án az Európai Tanács állás- foglalást fogadott el a gazdasági és monetáris unió harmadik szakaszában (2) egy árfolyam-mechanizmus létrehozásáról; Ezt a határozatot az Európai Közösségek Hivatalos Lapjában ki kell hirdetni. A határozat 1999. január 1-jén lép hatályba. emlékeztetve, hogy 1997. december 13-án az Európai Tanács állásfoglalást fogadott el a gazdaságpolitikai koordinációról, a gazdasági és monetáris unió harmadik szakaszában, valamint a Szerződés 109. és a 109b. cikkéről (3); emlékeztetve, hogy ezekben az állásfoglalásokban meghatáro- zott szerepet szántak a Gazdasági és Pénzügyi Bizottságnak; Kelt Brüsszelben, 1998. december 31. a Tanács részéről az elnök R. EDLINGER (1) HL L 358. , 1998. 12. 31. , 109. o. (2) HL C 236. , 1997. 8. 2. , 5. o. (3) HL C 35. , 1998. 2. 2. , 1. o


eurovoc_concepts:
EU Member State
European Monetary System
euro
exchange rate
third stage of EMU

text: COMMISSION DES COMMUNAUTES EUROPEENNES Bruxelles, le 31. 12. 1998 COM(1998) 732 final 98/0353 (CNB) Proposition de REGLEMENT (CE) DU CONSEIL concernant les taux de conversion entre l'euro et les monnaies des États membres adoptant l'euro (présentée par la Commission) Proposition 4e règlement (CE) du Conseil concernant les taux de conversion entre l'euro et les monnaies des États membres adoptant l'euro EXPOSE DES MOTIFS À compter du 1er janvier 1999, l'euro remplacera les monnaies actuelles de la Belgique, de l'Allemagne, de l'Espagne, de la France, de l'Irlande, de l'Italie, du Luxembourg, des Pays-Bas, de l'Autriche, du Portugal et de la Finlande. Il est par conséquent nécessaire d'arrêter les taux de conversion auxquels l'euro remplacera les monnaies nationales et auxquels il sera, pendant une période transitoire, divisé en unités monétaires nationales. 1. Considérations générales L'article 109 L, paragraphe 4, du Traité prévoit que le jour de l'entrée en vigueur de la troisième phase, le Conseil, statuant à l'unanimité des États membres ne faisant pas l'objet d'une dérogation, arrête les taux de conversion sur proposition de la Commission et après consultation de la BCE. Dans deux communiqués publiés le 3 mai et le 26 septembre 1998, les ministres des États membres adoptant î'euro comme monnaie unique, les gouverneurs des banques centrales de ces États membres, la Commission et l'Institut monétaire européen/la Banque centrale européenne ont indiqué comment ces taux de conversion seraient déterminés et arrêtés le 31 décembre 1998. Ils ont notamment fait l'annonce suivante: "Le 31 décembre 1998, à l'issue de la procédure habituelle de concertation entre banques centrales lancée et conformément aux procédures existantes [. ] la Commission calculera les taux de change finals de l'écu officiel dans les monnaies participantes. La Commission proposera ces taux au Conseil afin qu'il les adopte en tant que taux de conversion irrévocables de l'euro". Cette procédure est le gage que, comme l'exige l'article 109 L, paragraphe 4, du Traité, la fixation des taux de conversion de l'euro ne modifiera pas, en soi, la valeur externe de l'écu. Pour offrir une plus grande sécurité juridique et une plus grande transparence aux opérateurs, et pour accélérer les procédures dans l'après-midi du 31 décembre 1998, la Commission a déjà adopté, îe 9 décembre 1998, sa proposition de règlement du Conseil sans les taux de conversion. -1- Les taux de change finals de l'écu officiel dans les monnaies des États membres adoptant l'euro ont été calculés par la Commission le 31 décembre 1998 selon la procédure établie. La Commission communique ces taux au Conseil, au Parlement européen et à la Banque centrale européenne en tant que taux de conversion irrévocablement fixés. H. Commentaire des articles Article premier Cet article indique les taux de conversion tels que définis au troisième tiret de l'article 1er du règlement (CE) n° 974/98, du Conseil, du 3 mai 1998, concernant l'introduction de l'euro. Ces taux de conversion définissent, conjointement avec les dispositions des articles 2 et 3 du règlement (CE) n° 974/98 du Conseil, le rapport entre l'euro et les monnaies nationales des États membres adoptant l'euro. En outre, conformément à l'article 6, paragraphe!, du règlement (CE) n° 974/98 du Conseil, ces taux de conversion servent, pendant la période transitoire allant du 1er janvier 1999 au 31 décembre 2001, à diviser l'euro en unités monétaires nationales. Conformément au règlement (CE) n° 1103/97 du Conseil, du 17 juin 1997, fixant certaines dispositions relatives à l'introduction de l'euro2, les taux de conversion comportent six chiffres significatifs; ils sont exprimés pour la contre-valeur d'un euro dans chacune des monnaies nationales des États membres adoptant l'euro. Article 2 Conformément à cet article, le règlement entrera en vigueur dès le début de la troisième phase de l'Union économique et monétaire, c'est-à-dire le 1er janvier 1999, zéro heure, heure locale. Le règlement (CE) n° 974/98 du Conseil entrera en vigueur au même moment. 1 2 JOLI 39 du 11. 5. 1998, p. 1. JO L 162 du 19. 6. 1997, p. 1. -2- Proposition de règlement (CE) du Conseil concernant les taux de conversion entre l'euro et les monnaies des États membres adoptant l'euro LE CONSEIL DE L'UNION EUROPÉENNE, vu le traité instituant la Communauté européenne, et notamment son article 109 L, paragraphe 4, première phrase, vu la proposition de la Commission, vu l'avis de la Banque centrale européenne, 1) considérant, que conformément à l'article 109 J, paragraphe 4, du Traité, la troisième phase de l'Union économique et monétaire commence le 1er janvier 1999; que le Conseil, réuni au niveau des chefs d'État ou de gouvernement, a confirmé le 3 mai 1998 que la Belgique, l'Allemagne, l'Espagne, la France, l'Irlande, l'Italie, le Luxembourg, les Pays-Bas, l'Autriche, le Portugal et la Finlande remplissaient les conditions nécessaires pour adopter la monnaie unique à compter du 1er janvier 19991; 2) considérant que, conformément au règlement (CE) n° 974/98 du Conseil, du 3 mai 19982, l'euro est la monnaie des États membres adoptant la monnaie unique à compter du 1er janvier 1999; que l'introduction de l'euro requiert la fixation des taux de conversion auxquels l'euro remplacera les monnaies nationales et auxquels il sera divisé en unités monétaires nationales; que les taux de conversion indiqués à l'article 1er sont les taux de conversion définis au troisième tiret de l'article 1er du règlement (CE) n° 974/98 du Conseil; 3) considérant, que conformément au règlement (CE) n° 1103/97 du Conseil, du 17 juin 1997 fixant certaines dispositions relatives à l'introduction de l'euro3, toute référence à î'écu dans un acte juridique est remplacée par une référence à l'euro au taux d'un euro pour un écu; que l'article 109 L, paragraphe 4, deuxième phrase, du Traité, dispose que la fixation des taux de conversion ne modifie pas, en soi, la valeur externe de l'écu; que cela est garanti par l'adoption, comme taux de conversion, des taux de change en écu des monnaies des États membres adoptant l'euro, tels qu'ils 1 2 3 JOL 139 du 11. 5. 1998, p. 30. JOL 139 du 11. 5. 1998, p. 1. JO L 162 du 19. 06. 1997, p. 1. seront calculés par la Commission le 31 décembre 1998, selon la procédure établie pour !e calcul journalier des taux de change de l'écu officiels; 4) considérant que les ministres des États membres adoptant l'euro comme monnaie unique, les gouverneurs des banques centrales de ces États membres, la Commission et l'Institut monétaire européen/la Banque centrale européenne ont publié le 3 mai 19984 et le 26 septembre 1998, deux communiqués sur la détermination et la fixation des taux de conversion irrévocables de l'euro; 5) considérant que le règlement (CE) n° 1103/97 du Conseil dispose que les taux de conversion qui sont arrêtés sont exprimés pour la contre-valeur d'un euro dans chacune des monnaies nationales des États membres adoptant l'euro; que pour assurer un degré élevé de précision, les taux de conversion comportent six chiffres significatifs, et qu'il ne sera défini aucun taux inverse ni aucun taux bilatéral entre les monnaies des États membres adoptant l'euro, JOC 160 du 27. 05. 1998. A ARRÊTÉ LE PRÉSENT RÈGLEMENT: Article premier Les taux de conversion irrévocablement fixés entre l'euro et les monnaies des États membres adoptant l'euro sont les suivants: 1 euro = 40,3399 franc beige = = = = = = = = = = 1,95583 markallemand 166,386 peseta espagnole 6,55957 franc francais 0,787564 livre irlandaise 1936,27 lire italienne 40,3399 franc luxembourgeois 2,20371 florin neerlandais 13,7603 schilling autrichien 200,482 escudo portugais 5,94573 mark fmlandais Article 2 Le présent règlement entre en vigueur le 1er janvier 1999. Le présent règlement est obligatoire dans tous ses éléments et directement applicable dans tout État membre. Fait à Bruxelles, le Par le Conseil Le Président ISSN 0254-1491 COM(98) 732 final FR 09 10 01 06 N" de catalogue : CB-CO-98-763-FR-C Office des publications officielles des Communautés européennes L-2985 Luxembourg


title: 1999/8/EF: Rådets afgørelse af 31. december 1998 om fastsættelse af Det Økonomiske og Finansielle Udvalgs vedtægter


title: Reglamento (CE) nº 2866/98 del Consejo de 31 de diciembre de 1998 sobre los tipos de conversión entre el euro y las monedas de los Estados miembros que adoptan el euro

text: 31. 12. 98 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 359/1 I (Actos cuya publicaci(cid:155)n es una condici(cid:155)n para su aplicabilidad) REGLAMENTO (CE) No 2866/98 DEL CONSEJO de 31 de diciembre de 1998 sobre los tipos de conversi(cid:155)n entre el euro y las monedas de los Estados miembros que adoptan el euro EL CONSEJO DE LA UNI(cid:222)N EUROPEA, Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea y, en particular, la primera frase del apartado 4 de su art(cid:146)culo 109 L, Vista la propuesta de la Comisi(cid:155)n, Visto el dictamen del Banco Central Europeo (1), (1) (2) (3) (4) Considerando que, de acuerdo con lo previsto en el apartado 4 del art(cid:146)culo 109 J del Tratado, la tercera fase de la uni(cid:155)n econ(cid:155)mica y monetaria comenzar(cid:145) el 1 de enero de 1999; que el Consejo, reunido en su formaci(cid:155)n de Jefes de Estado o de Gobierno, confirm(cid:155) el 3 de mayo de 1998 que B(cid:130)lgica, Alemania, Espa(cid:157)a, Francia, Irlanda, Italia, Luxemburgo, los Pa(cid:146)ses Bajos, Austria, Portugal y Finlandia cumplen las condiciones necesarias para la adopci(cid:155)n de una moneda (cid:156)nica el 1 de enero de 1999 (2); Considerando que, de conformidad con lo dispuesto en el Reglamento (CE) no 974/98 del Consejo, de 3 de mayo de 1998, sobre la introducci(cid:155)n del euro (3), el euro ser(cid:145) la moneda de los Estados miembros que adopten la moneda (cid:156)nica a partir del 1 de enero de 1999; que la introducci(cid:155)n del euro exige que se adopten los tipos de conversi(cid:155)n con arreglo a los cuales el euro sustituir(cid:145) a las monedas nacionales y se dividir(cid:145) en las unidades monetarias nacionales; que los tipos de conversi(cid:155)n establecidos en el art(cid:146)culo 1 son los tipos de conversi(cid:155)n a que se refiere el tercer gui(cid:155)n del art(cid:146)culo 1 del Reglamento (CE) no 974/98; Considerando que, de acuerdo con lo previsto en el Reglamento (CE) no 1103/97 del Consejo, de 17 de junio de 1997, sobre determinadas disposiciones relativas a la introduc- ci(cid:155)n del euro (4), toda referencia al ecu que figure en un instrumento jur(cid:146)dico se entender(cid:145) hecha al euro a un tipo de un euro por un ecu; que, en la segunda frase del apartado 4 del art(cid:146)culo 109 L del Tratado, se establece que la adopci(cid:155)n de los tipos de conversi(cid:155)n no modificar(cid:145) por s(cid:146) misma el valor externo del ecu; que ello queda garantizado mediante la fijaci(cid:155)n, como tipos de conversi(cid:155)n, de los tipos de cambio con respecto al ecu de las monedas de los Estados miembros que adoptan el euro, tal como sean calculados por la Comisi(cid:155)n el 31 de diciembre de 1998 de acuerdo con el procedimiento establecido para el c(cid:145)lculo de los tipos de cambio oficiales diarios del ecu; Considerando que los Ministros de los Estados miembros que adoptan el euro como moneda (cid:156)nica, los Gobernadores de los Bancos Centrales de dichos Estados miembros, la Comisi(cid:155)n y el Instituto Monetario Europeo/Banco Central Europeo emitieron dos comuni- cados sobre la determinaci(cid:155)n y la adopci(cid:155)n de los tipos de conversi(cid:155)n irrevocables del euro, los d(cid:146)as 3 de mayo de 1998 (5) y 26 de septiembre de 1998, respectivamente; (1) DO C 412 de 31. 12. 1998, p. 1. (2) Decisi(cid:155)n 98/317/CE del Consejo, de 3 de mayo de 1998, con arreglo a lo dispuesto en el apartado 4 del art(cid:146)culo 109 J del Tratado (DO L 139 de 11. 5. 1998, p. 30). (3) DO L 139 de 11. 5. 1998, p. 1. (4) DO L 162 de 19. 6. 1997, p. 1. (5) DO C 160 de 27. 5. 1998, p. 1. L 359/2 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 31. 12. 98 (5) Considerando que el Reglamento (CE) no 1103/97 establece que los tipos de conversi(cid:155)n se adoptar(cid:145)n en forma de un euro expresado en t(cid:130)rminos de cada una de las monedas nacionales de los Estados miembros que adoptan el euro; que, para conseguir un grado elevado de exactitud, dichos tipos se adoptar(cid:145)n con seis cifras significativas y no se determinar(cid:145)n tipos de conversi(cid:155)n inversos ni tipos bilaterales entre las monedas de los Estados miembros que adoptan el euro, HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO: Art(cid:146)culo 1 Los tipos de conversi(cid:155)n irrevocablemente fijados entre el euro y las monedas de los Estados miembros que adoptan el euro ser(cid:145)n los siguientes: 1 euro = 40,3399 francos belgas = 1,95583 marcos alemanes = 166,386 pesetas espa(cid:157)olas = = 6,55957 francos franceses 0,787564 libras irlandesas = 1 936,27 liras italianas = = = 40,3399 francos luxemburgueses 2,20371 florines neerlandeses 13,7603 chelines austriacos = 200,482 escudos portugueses = 5,94573 marcos finlandeses. El presente Reglamento entrar(cid:145) en vigor el 1 de enero de 1999. Art(cid:146)culo 2 El presente Reglamento ser(cid:145) obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro. Hecho en Bruselas, el 31 de diciembre de 1998. Por el Consejo El Presidente R. EDLINGER


title: 1999/8/EY: Neuvoston päätös, tehty 31 päivänä joulukuuta 1998, talous- ja rahoituskomitean perussäännön hyväksymisestä


title: 1999/8/CE: Decisão do Conselho de 31 de Dezembro de 1998 que adopta os estatutos do Comité Económico e Financeiro


title: 1999/96/EG: Beschikking van de Raad van 31 december 1998 met betrekking tot het standpunt dat de Gemeenschap zal innemen ten aanzien van een overeenkomst over de monetaire betrekkingen met het Vorstendom Monaco

eurovoc_concepts:
European Central Bank
Monaco
agreement (EU)
euro
monetary relations
monetary union

text: 4. 2. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 30/31 BESCHIKKING VAN DE RAAD van 31 december 1998 met betrekking tot het standpunt dat de Gemeenschap zal innemen ten aanzien van een overeenkomst over de monetaire betrekkingen met het Vorstendom Monaco (1999/96/EG) DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 109, lid 3, Gezien de aanbeveling van de Commissie, Gezien het advies van de Europese Centrale Bank, (1) Overwegende dat, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 974/98 van de Raad van 3 mei 1998 over de invoering van de euro (1) de munteenheid van elke deelnemende lidstaat met ingang van 1 januari 1999 tegen de omrekeningskoers wordt vervangen door de euro; (2) Overwegende dat de Gemeenschap met ingang van die datum bevoegd is voor aangelegenheden op monetair en wisselkoersgebied in de lidstaten waar de euro wordt ingevoerd; (3) Overwegende dat de Raad besluiten moet nemen over de regelingen voor de onderhandelingen over en de sluiting van overeenkomsten inzake aangele- genheden betreffende het monetaire of wisselkoers- regime; (4) Overwegende dat Frankr¶k b¶zondere monetaire banden met het Vorstendom Monaco onderhoudt die op uiteenlopende rechtsinstrumenten z¶n geba- seerd (2); overwegende dat de in het Vorstendom Monaco gevestigde financi(cid:137)le instellingen poten- tieel recht hebben op toegang tot de herfinancie- ringsfaciliteiten van de Banque de France en op dezelfde voorwaarden als Franse banken kunnen deelnemen aan een aantal Franse betalingssys- temen; (5) Overwegende dat de Franse franc met ingang van 1 januari 1999 door de euro zal worden vervangen; (6) Overwegende dat de Gemeenschap zich er over- eenkomstig verklaring nr. 6 b¶ de slotakte van het Verdrag betreffende de Europese Unie toe verbindt heronderhandelingen over bestaande regelingen met het Vorstendom Monaco die als gevolg van de invoering eenheidsmunt noodzakel¶k mochten worden, te vergemakkel¶ken; van de (7) Overwegende dat de regelingen tussen Frankr¶k en het Vorstendom Monaco in hun huidige vorm zo spoedig mogel¶k moeten worden gew¶zigd of, in (1) PB L 139 van 11. 5. 1998, blz. 1. (2) Ordonnance mon(cid:130)gasque fixant le cours l(cid:130)gal et le cours forc(cid:130) des monnaies et billets du 2 janvier 1925; Convention franco- mon(cid:130)gasque relative au contr(cid:147)le des changes, 14 avril 1945; (cid:144)change de lettres entre la France et Monaco du 18 mai 1963 relatif (cid:133) la r(cid:130)glementation bancaire dans la Principaut(cid:130), zoals gew¶zigd b¶ de (cid:144)change de lettres du 27 novembre 1987. gevallen, vervangen, voorkomende rekening houdend met de in het Verdrag vastgelegde toeken- ning aan de Gemeenschap van de bevoegdheid terzake van monetaire en wisselkoersaangelegen- heden; (8) Overwegende dat het, gezien de nauwe economi- sche betrekkingen tussen het Vorstendom Monaco en de Gemeenschap, passend is dat tussen het Vorstendom Monaco en de Gemeenschap een over- eenkomst wordt gesloten betreffende bankbiljetten en munten, de toegang tot betalingssystemen en de wettige status van de euro in het Vorstendom Monaco; dat het, gezien de nauwe historische banden tussen Frankr¶k en het Vorstendom Monaco, passend is dat Frankr¶k onderhandelingen voert over de nieuwe overeenkomst en deze kan sluiten namens de Gemeenschap; (9) Overwegende dat het, om het Vorstendom Monaco in staat te stellen dezelfde munteenheid als Frankr¶k te hebben, passend is ermee in te stemmen dat het Vorstendom Monaco de euro als offici(cid:137)le munteenheid gebruikt en de status van wettig betaalmiddel toekent aan de eurobankbil- jetten en -munten die door het Europees Stelsel van centrale banken en de lidstaten waar de euro is ingevoerd, z¶n uitgegeven; (10) Overwegende dat het van belang is dat het Vorstendom Monaco erop toeziet dat de regels van de Gemeenschap betreffende de in euro uitge- drukte bankbiljetten en munten van toepassing z¶n in het Vorstendom Monaco; dat eurobankbiljetten en -munten op afdoende w¶ze tegen valsemunter¶ moeten worden beschermd; dat het van belang is dat het Vorstendom Monaco alle noodzakel¶ke maatregelen neemt om valsemunter¶ te bestr¶den en op dit gebied met de Gemeenschap samen- werkt; (11) Overwegende dat de Europese Centrale Bank en de nationale centrale banken alle soorten banktransac- ties kunnen verrichten met betrekking tot in derde landen gevestigde financi(cid:137)le instellingen; dat de Europese Centrale Bank en de nationale centrale banken op passende voorwaarden financi(cid:137)le instel- lingen uit derde landen toegang tot hun betalings- systemen kunnen bieden; dat de overeenkomst tussen de Gemeenschap en het Vorstendom Monaco de Europese Centrale Bank of de nationale centrale banken geen enkele verplichting oplegt; L 30/32 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 4. 2. 1999 (12) Overwegende dat de Commissie en de Europese Centrale Bank voor de gebieden die tot de bevoegdheden van de Bank behoren, volledig b¶ de onderhandelingen worden zullen betrokken; dat het passend is dat Frankr¶k de ontwerp-overeenkomst ter advies voorlegt aan het Economische Financieel Comit(cid:130); dat de ontwerp- overeenkomst aan de Raad zal moeten worden voorgelegd indien de Commissie, de Europese Centrale Bank of het Economisch en Financieel Comit(cid:130) van oordeel is dat dit noodzakel¶k is; moeten (13) Overwegende dat bestaande regelingen tussen Frankr¶k en het Vorstendom Monaco dienen te in voorkomend geval, worden gew¶zigd of, vervangen om tegenstr¶digheden tussen deze rege- lingen en de overeenkomst tussen de Gemeen- schap en het Vorstendom Monaco betreffende hun monetaire betrekkingen te verm¶den, HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD: Artikel 1 Frankr¶k stelt het Vorstendom Monaco ervan in kennis dat het noodzakel¶k is de bestaande regelingen tussen Frankr¶k en het Vorstendom Monaco op het punt van monetaire aangelegenheden zo spoedig mogel¶k te w¶zigen en biedt onderhandelingen over een nieuwe overeenkomst aan. Artikel 2 Het standpunt dat de Gemeenschap zal innemen b¶ de onderhandelingen met het Vorstendom Monaco over een overeenkomst navolgende genoemde aangelegenheden is gebaseerd op de in de artikelen 3 tot en met 6 vervatte beginselen. betreffende het de in Artikel 3 1. Het Vorstendom Monaco heeft het recht de euro als z¶n offici(cid:137)le munteenheid te gebruiken. 2. Het Vorstendom Monaco heeft het recht de status van wettig betaalmiddel toe te kennen aan eurobankbil- jetten en -munten. Artikel 4 Het Vorstendom Monaco verbindt zich ertoe geen bank- biljetten, munten of monetaire surrogaten van welke aard ook uit te geven, tenz¶ de voorwaarden voor de uitgifte daarvan met de Gemeenschap z¶n overeengekomen. Artikel 5 1. Het Vorstendom Monaco verbindt zich ertoe de regels van de Gemeenschap betreffende eurobankbiljetten en -munten van toepassing te maken in het Vorstendom Monaco. 2. Het Vorstendom Monaco verbindt zich tot nauwe samenwerking met de Gemeenschap b¶ maatregelen tegen vervalsing van eurobankbiljetten en -munten. Artikel 6 Financi(cid:137)le instellingen die in het Vorstendom Monaco z¶n gevestigd, kunnen toegang kr¶gen tot betalingssys- temen in de eurozone op voorwaarden die worden vastge- steld met de instemming van de Europese Centrale Bank. Z¶ kunnen worden onderworpen aan verplichtingen van de ECB met betrekking tot de minimumreserve en het rapporteren van statistische gegevens. Artikel 7 Frankr¶k voert namens de Gemeenschap de onderhande- lingen met het Vorstendom Monaco over de in de arti- kelen 3 tot en met 6 bedoelde aangelegenheden. De Commissie wordt volledig b¶ de onderhandelingen betrokken. De Europese Centrale Bank wordt volledig betrokken b¶ de onderhandelingen die binnen haar bevoegdheidssfeer vallen. Frankr¶k legt de ontwerp-over- eenkomst ter advies voor aan het Economisch en Finan- cieel Comit(cid:130). Artikel 8 Frankr¶k is bevoegd de overeenkomst namens de Gemeenschap te sluiten, tenz¶ de Commissie, de Euro- pese Centrale Bank of het Economisch en Financieel Comit(cid:130) van oordeel is dat de overeenkomst moet worden voorgelegd aan de Raad. Artikel 9 Frankr¶k herziet z¶n bestaande regelingen met het Vorstendom Monaco om deze in overeenstemming te brengen met de overeenkomst tussen de Gemeenschap en het Vorstendom Monaco betreffende hun monetaire betrekkingen. Artikel 10 Deze beschikking is gericht tot de Franse Republiek. Gedaan te Brussel, 31 december 1998. Voor de Raad De Voorzitter R. EDLINGER


title: 1999/95/CE: Decisione del Consiglio del 31 dicembre 1998 relativa al regime monetario nelle collettività territoriali francesi di Saint-Pierre-et-Miquelon e Mayotte

text: 4. 2. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee L 30/29 (Atti per i quali la pubblicazione non (cid:138) una condizione di applicabilit(cid:133)) II CONSIGLIO DECISIONE DEL CONSIGLIO del 31 dicembre 1998 relativa al regime monetario nelle collettivit(cid:133) territoriali francesi di Saint-Pierre-et-Miquelon e Mayotte (1999/95/CE) IL CONSIGLIO DELL’UNIONE EUROPEA, visto il trattato che istituisce la Comunit(cid:133) europea, in particolare l’articolo 109 L, paragrafo 4, terza frase, vista la proposta della Commissione, visto il parere della Banca centrale europea, considerando che, a norma del regolamento (CE) n. 974/98 del Consiglio, del 3 maggio 1998, relativo all’introduzione dell’euro (1), a decorrere dal 1o gennaio 1999 l’euro sostituir(cid:133), al tasso di conver- sione, la moneta di ciascuno Stato membro parteci- pante; considerando che a decorrere dalla suddetta data la Comunit(cid:133) acquisir(cid:133) la competenza per le questioni monetarie e di cambio negli Stati membri che adottano l’euro; rifinanziamento in franchi 1999 le metter(cid:133) in circolazione anche a Mayotte; che le istituzioni finanziarie aventi sede in tali collettivit(cid:133) territoriali hanno accesso agli strumenti di francesi offerti dall’IEDOM; che la Francia intende modificare in tempo utile lo statuto e le funzioni dell’IEDOM per renderli compatibili con i compiti attribuiti al Sistema europeo di banche centrali (SEBC) dal trat- tato e dal protocollo n. 3; (6) considerando che occorrerebbe che l’euro diventi la moneta anche delle collettivit(cid:133) territoriali di cui trattasi; che spetterebbe alla Francia dare corso legale alle banconote e alle monete denominate in franchi francesi e alle banconote e alle monete denominate in euro emesse dal SEBC e dagli Stati membri che adottano l’euro; considerando che l’euro sostituir(cid:133) il franco francese il 1o gennaio 1999; (7) territoriales») considerando che le collettivit(cid:133) territoriali («collec- francesi di Saint-Pierre-et- tivit(cid:130)s Miquelon e di Mayotte costituiscono parti inte- granti della Francia; che esse non fanno invece parte della Comunit(cid:133); che il regime monetario di Saint-Pierre-et-Miquelon e di Mayotte non (cid:138) speci- ficato nel trattato; che (cid:138) necessario precisare il loro regime monetario; che dette collettivit(cid:133) territoriali dovrebbero avere la stessa moneta della Francia; considerando che l’Institut d’(cid:130)mission des d(cid:130)parte- ments d’outre-mer (IEDOM) mette in circolazione banconote e monete denominate in franchi fran- cesi a Saint-Pierre-et-Miquelon e dal 1o gennaio (1) GU L 139 dell’11. 5. 1998, pag. 1. considerando che a decorrere dal 1o gennaio 1999 il SEBC definisce ed attua la politica monetaria della Comunit(cid:133); che la Banca centrale europea (BCE) e le banche centrali nazionali possono effettuare tutti i tipi di operazioni bancarie con istituzioni finan- ziarie aventi sede in paesi terzi; che esse possono effettuare tali operazioni anche nei territori di uno Stato membro che non fanno parte della Comunit(cid:133); che (cid:138) opportuno che esse si avvalgono di tale possi- bilit(cid:133) nelle collettivit(cid:133) territoriali di cui trattasi; che, per assicurare l’unicit(cid:133) della politica monetaria del SEBC e la parit(cid:133) delle condizioni di concorrenza per sede nell’area dell’euro, (cid:138) opportuno che quelle parti della legislazione comunitaria, presente e futura, che sono necessarie per il funzionamento dell’U- nione economica e monetaria si applichino a Saint- Pierre-et-Miquelon ed a Mayotte; tutte le istituzioni finanziarie aventi (1) (2) (3) (4) (5) L 30/30 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee 4. 2. 1999 (8) considerando che spetta alla Francia definire, nella sua legislazione nazionale, il regime monetario di Saint-Pierre-et-Miquelon e di Mayotte, zioni del capo IV e dell’articolo 16 dello statuto del SEBC e della BCE. HA ADOTTATO LA PRESENTE DECISIONE: Articolo 1 La moneta di Saint-Pierre-et-Miquelon e di Mayotte (cid:138) l’euro. Articolo 2 La Francia continuer(cid:133) a dare corso legale alle banco- 1. note e alle monete denominate in franchi francesi a Saint- Pierre-et-Miquelon ed a Mayotte fino al 30 giugno 2002 al pi(cid:151) tardi. La Francia dar(cid:133) corso legale alle banconote e alle 2. monete denominate in euro a Saint-Pierre-et-Miquelon ed a Mayotte a decorrere al 1o gennaio 2002. Articolo 3 La BCE e le banche centrali europee possono svolgere le funzioni ed effettuare le operazioni del SEBC a Saint- Pierre-et-Miquelon ed a Mayotte ai sensi delle disposi- Articolo 4 La Francia, di concerto con la Commissione e la BCE, provvede affinch(cid:130) le norme della legislazione comunitaria che sono o saranno necessarie per il funzionamento dell’Unione economica e monetaria si applichino a Saint- Pierre-et-Miquelon ed a Mayotte. Articolo 5 La presente decisione si applica a decorrere dal 1o gennaio 1999. Articolo 6 La Repubblica francese (cid:138) destinataria della presente deci- sione. Fatto a Bruxelles, add(cid:141) 31 dicembre 1998. Per il Consiglio Il presidente R. EDLINGER


title: УСТАВ НА ИКОНОМИЧЕСКИЯ И ФИНАНСОВ КОМИТЕТ

formats: pdf print

text: 10/vol. 1 RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 161 31999Q0109 L 5/72 JURNALUL OFICIAL AL COMUNITĂȚILOR EUROPENE 9. 1. 1999 ANEXĂ STATUTUL COMITETULUI ECONOMIC Ș(cid:13) I FINANCIAR Articolul 1 Articolul 6 Comitetul Economic ș(cid:13)i Financiar desfăș(cid:13)oară activitățile descrise în articolul 109c alineatele (2) ș(cid:13)i (4) din Tratatul de instituire a Comunității Europene. Dacă se află în incapacitatea de a-ș(cid:13)i îndeplini atribuțiile, preș(cid:13)edin- tele este înlocuit de vicepreș(cid:13)edintele comitetului, care este ales în conformitate cu acelaș(cid:13)i reguli. Articolul 2 Comitetul Economic ș(cid:13)i Financiar, inter alia: — poate fi consultat pe parcursul procedurii de adoptare a deci- ziilor privind mecanismul cursului de schimb din a treia etapă a Uniunii economice ș(cid:13)i monetare (MCS II); — fără a aduce atingere articolului 151 din tratat, poate pregăti revizuirea de către Consiliu cu privire la evoluția cursului de schimb al euro; — poate furniza cadrul în care poate fi pregătit ș(cid:13)i continuat dialogul din Consiliu ș(cid:13)i Banca Centrală Europeană (BCE) la nivelul înalților funcționari din ministere, băncile centrale naționale, Comisie ș(cid:13)i BCE. Articolul 3 În exercitarea atribuțiilor lor, membrii comitetului ș(cid:13)i supleanții acestora au în vedere interesele generale ale Comunității. Articolul 7 Cu excepția unei decizii contrare a comitetului, supleanții pot par- ticipa la ș(cid:13)edințele comitetului. Aceș(cid:13)tia nu participă la vot. Cu excepția unei decizii contrare a comitetului, aceș(cid:13)tia nu iau parte la discuții. Un membru care nu poate participa la o ș(cid:13)edință a comitetului îș(cid:13)i poate delega atribuțiile unuia dintre supleanți. De asemenea, le poate delega unui alt membru. Preș(cid:13)edintele ș(cid:13)i secretarul trebuie să fie informați în scris înainte de ș(cid:13)edință. În situații excepționale, preș(cid:13)edintele poate accepta soluții alternative. Articolul 8 Comitetul poate încredința studierea unor probleme speciale membrilor supleanți, subcomitetelor sau grupurilor de lucru. În astfel de cazuri, preș(cid:13)edinția este asumată de un membru sau de un membru supleant din comitet, desemnat de comitet. Membrii comitetului, supleanții, subcomitetele sau grupurile sale de lucru pot solicita să fie asistați de experți. Articolul 4 Articolul 9 Dacă este necesar votul, avizele, rapoartele sau comunicările se adoptă de către majoritatea membrilor. Fiecare membru al comi- tetului are dreptul la un vot. Cu toate acestea, în cazul în care se formulează recomandări sau se emite un aviz cu privire la ches- tiuni asupra cărora Consiliul poate adopta ulterior o decizie, membrii băncilor centrale ș(cid:13)i Comisia pot participa la discuții, dar nu iau parte la vot. De asemenea, comitetul prezintă rapoarte pri- vind pozițiile minoritare sau divergente exprimate în timpul discuțiilor. Articolul 5 Comitetul este convocat de preș(cid:13)edinte la inițiativa acestuia sau la cererea Consiliului, a Comisiei sau a cel puțin doi membri ai comi- tetului. Articolul 10 De regulă, preș(cid:13)edintele reprezintă comitetul; în special, preș(cid:13)edin- tele poate fi autorizat de către comitet să prezinte rapoarte cu pri- vire la discuțiile purtate ș(cid:13)i să formuleze comentarii verbale privind avizele ș(cid:13)i comunicările pregătite de comitet. Preș(cid:13)edintele comite- tului ș(cid:13)i Parlamentul European. răspunde de menținerea relațiilor dintre comitet Comitetul alege dintre membrii săi, cu majoritatea acestora, un preș(cid:13)edinte pentru o perioadă de doi ani. Mandatul de doi ani poate fi reînnoit. Preș(cid:13)edintele este ales dintre membrii care sunt înalți funcționari ai administrațiilor naționale. Preș(cid:13)edintele deleagă dreptul său de vot supleantului său. Articolul 11 Lucrările comitetului sunt confidențiale. Aceeaș(cid:13)i regulă se aplică lucrărilor supleanților, ale subcomitetelor sau ale grupurilor de lucru. 162 RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 10/vol. 1 Articolul 12 Comitetul este asistat de un secretariat aflat sub conducerea unui secretar. Secretarul ș(cid:13)i personalul necesar pentru secretariat sunt puș(cid:13)i la dispoziție de către Comisie. Secretarul este numit de Comisie după consultarea comitetului. Secretarul ș(cid:13)i personalul acestuia acționează în conformitate cu instrucțiunile comitetului atunci când îș(cid:13)i îndeplinesc responsabilitățile față de comitet. Cheltuielile comitetului sunt incluse în bugetul preliminar al Comisiei. Comitetul adoptă propriul regulament de procedură. Articolul 13


title: 1999/96/EG: Entscheidung des Rates vom 31. Dezember 1998 über den von der Gemeinschaft zu vertretenden Standpunkt bezüglich einer Vereinbarung über die Währungsbeziehungen zum Fürstentum Monaco

text: 4. 2. 1999 DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften L 30/31 ENTSCHEIDUNG DES RATES vom 31. Dezember 1998 (cid:129)ber den von der Gemeinschaft zu vertretenden Standpunkt bez(cid:129)glich einer Vereinbarung (cid:129)ber die W(cid:132)hrungsbeziehungen zum F(cid:129)rstentum Monaco (1999/96/EG) DER RAT DER EUROP(cid:142)ISCHEN UNION (cid:190) gest(cid:129)tzt auf den Vertrag zur Gr(cid:129)ndung der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaft, insbesondere auf Artikel 109 Absatz 3, auf Empfehlung der Kommission, nach Stellungnahme der Europ(cid:132)ischen Zentralbank, (8) in Erw(cid:132)gung nachstehender Gr(cid:129)nde: (1) Aufgrund der Verordnung (EG) Nr. 974/98 des Rates vom 3. Mai 1998 (cid:129)ber die Einf(cid:129)hrung des Euro (1) tritt der Euro am 1. Januar 1999 zum Umrechnungskurs an die Stelle der W(cid:132)hrungen der teilnehmenden Mitgliedstaaten. (2) Vom gleichen Tage an ist die Gemeinschaft f(cid:129)r W(cid:132)hrungs- den und Wechselkursfragen Mitgliedstaaten zust(cid:132)ndig, die den Euro einf(cid:129)hren. in (3) Der Rat beschließt die Modalit(cid:132)ten f(cid:129)r die Aushandlung und den Abschluß von Vereinba- rungen im Zusammenhang mit W(cid:132)hrungsfragen oder Devisenregelungen. (4) ans(cid:132)ssigen Frankreich hat besondere W(cid:132)hrungsverbindungen zum F(cid:129)rstentum Monaco, die sich auf verschiedene Rechtsinstrumente (2) st(cid:129)tzen. Die im F(cid:129)rstentum sind Monaco berechtigt, der Banque de France in Anspruch zu nehmen. Sie nehmen zu den gleichen Bedingungen wie franz(cid:148)- sische Banken an bestimmten franz(cid:148)sischen Zahlungsverkehrssystemen teil. Finanzinstitutionen die Refinanzierungsfazilit(cid:132)ten (5) Am 1. Januar 1999 tritt der Euro an die Stelle des Franz(cid:148)sischen Franken. (6) Nach der Erkl(cid:132)rung Nr. 6 im Anhang zur Schluß- akte zum Vertrag (cid:129)ber die Europ(cid:132)ische Union verpflichtet sich die Gemeinschaft, die Neuaus- handlung bestehender (cid:154)bereink(cid:129)nfte mit dem F(cid:129)rstentum Monaco, die durch Einf(cid:129)hrung der werden einheitlichen W(cid:132)hrung k(cid:148)nnen, zu erleichtern. erforderlich (7) Die derzeitigen (cid:154)bereink(cid:129)nfte zwischen Frank- reich und dem F(cid:129)rstentum Monaco m(cid:129)ssen zum fr(cid:129)hestm(cid:148)glichen Zeitpunkt ge(cid:132)ndert oder gegebe- (1) ABl. L 139 vom 11. 5. 1998, S. 1. (2) Ordonnance mon(cid:130)gasque fixant le cours l(cid:130)gal et le cours forc(cid:130) des monnaies et billets du 2 janvier 1925; Convention franco- mon(cid:130)gasque relative au contr(cid:147)le des changes, 14 avril 1945; (cid:144)change de lettres entre la France et Monaco du 18 mai 1963 relatif (cid:133) la r(cid:130)glementation bancaire dans la Principaut(cid:130), in der durch (cid:144)change de lettres du 27 novembre 1987 ge(cid:132)nderten Fassung. nenfalls ersetzt werden, wobei der im Vertrag fest- f(cid:129)r gelegten Zuweisung W(cid:132)hrungs- die und Wechselkursfragen Gemeinschaft Rechnung zu tragen ist. der Zust(cid:132)ndigkeit an In Anbetracht der engen Wirtschaftsbeziehungen zwischen dem F(cid:129)rstentum Monaco und der Gemeinschaft empfiehlt es sich, daß zwischen der Gemeinschaft und dem F(cid:129)rstentum Monaco eine Vereinbarung (cid:129)ber Banknoten und M(cid:129)nzen, den Zugang zu Zahlungssystemen und den Rechts- status des Euro im F(cid:129)rstentum Monaco geschlossen wird. In Anbetracht der historischen Verbindungen zwischen Frankreich und dem F(cid:129)rstentum Monaco empfiehlt es sich ferner, daß Frankreich die neue Vereinbarung im Namen der Gemeinschaft aushandelt und abschließen kann. (9) Um dem F(cid:129)rstentum Monaco die Verwendung der gleichen W(cid:132)hrung wie Frankreich zu gestatten, sollte vereinbart werden, daß das F(cid:129)rstentum Monaco den Euro als offizielle W(cid:132)hrung verwendet und Euro-Banknoten und -M(cid:129)nzen, die vom Europ(cid:132)ischen System den Zentralbanken und den Mitgliedstaaten, die den Euro eingef(cid:129)hrt haben, ausgegeben werden, den Status eines gesetzlichen Zahlungsmittels zuerkennt. (10) Es ist wichtig, daß das F(cid:129)rstentum Monaco sicher- stellt, daß die Gemeinschaftsregeln f(cid:129)r Banknoten und M(cid:129)nzen, die auf Euro lauten, im F(cid:129)rstentum Monaco angewandt werden. Die Euro-Banknoten und -M(cid:129)nzen m(cid:129)ssen in angemessener Weise vor F(cid:132)lschungen gesch(cid:129)tzt werden. Es ist wichtig, daß das erforderlichen Maßnahmen trifft, um F(cid:132)lschungen zu bek(cid:132)mpfen und mit der Gemeinschaft in diesem Bereich zusammenzuarbeiten. F(cid:129)rstentum Monaco alle (11) Die Europ(cid:132)ische Zentralbank (EZB) und die natio- nalen Zentralbanken k(cid:148)nnen alle Arten von Bank- gesch(cid:132)ften mit Finanzinstitutionen t(cid:132)tigen, die in Drittl(cid:132)ndern ans(cid:132)ssig sind. Die EZB und die natio- nalen Zentralbanken k(cid:148)nnen den Finanzinstitu- tionen von Drittl(cid:132)ndern zu angemessenen Bedin- gungen Zugang zu ihren Zahlungsverkehrssy- stemen gew(cid:132)hren. In der Vereinbarung zwischen der Gemeinschaft und dem F(cid:129)rstentum Monaco d(cid:129)rfen der EZB oder einer nationalen Zentralbank keinerlei Verpflichtungen auferlegt werden. L 30/32 DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften 4. 2. 1999 (12) Die Kommission und — in ihrem Zust(cid:132)ndigkeits- bereich — die EZB werden in vollem Umfang an diesen Verhandlungen beteiligt. Es empfiehlt sich, daß Frankreich den Entwurf der Vereinbarung dem Wirtschafts- und Finanzausschuß zur Stellung- nahme vorlegt. Falls die Kommission oder die EZB oder der Wirtschafts- und Finanzausschuß dies f(cid:129)r notwendig halten, ist der Entwurf der Vereinbarung auch dem Rat vorzulegen. (13) Bestehende (cid:154)bereink(cid:129)nfte zwischen Frankreich und dem F(cid:129)rstentum Monaco sind zu (cid:132)ndern oder gegebenenfalls zu ersetzen, um etwaige Unstim- migkeiten zwischen diesen (cid:154)bereink(cid:129)nften und der Vereinbarung zwischen der Gemeinschaft und dem F(cid:129)rstentum Monaco (cid:129)ber ihre W(cid:132)hrungsbe- ziehungen zu beseitigen — HAT FOLGENDE ENTSCHEIDUNG ERLASSEN: Artikel 1 Frankreich teilt dem F(cid:129)rstentum Monaco mit, daß die bestehenden (cid:154)bereink(cid:129)nfte zwischen Frankreich und dem F(cid:129)rstentum Monaco, soweit sie W(cid:132)hrungsfragen betreffen, zum fr(cid:129)hestm(cid:148)glichen Zeitpunkt ge(cid:132)ndert werden m(cid:129)ssen, und bietet Verhandlungen (cid:129)ber eine neue Vereinbarung an. Artikel 2 Der Standpunkt, der von der Gemeinschaft bei den Verhandlungen mit dem F(cid:129)rstentum Monaco (cid:129)ber eine obengenannten Fragen zu Vereinbarung (cid:129)ber die vertreten ist, st(cid:129)tzt sich auf die in den Artikeln 3 bis 6 niedergelegten Grunds(cid:132)tze. Artikel 3 (1) Das F(cid:129)rstentum Monaco ist berechtigt, den Euro als offizielle W(cid:132)hrung zu verwenden. (2) Das F(cid:129)rstentum Monaco ist berechtigt, Euro-Bank- noten und -M(cid:129)nzen den Status eines gesetzlichen Zahlungsmittels zuzuerkennen. Artikel 4 Das F(cid:129)rstentum Monaco verpflichtet sich, keine Bank- noten, M(cid:129)nzen oder Geldsurrogate irgendwelcher Art auszugeben, außer wenn die Ausgabebedingungen mit der Gemeinschaft vereinbart worden sind. Artikel 5 (1) Das F(cid:129)rstentum Monaco verpflichtet sich, die Gemeinschaftsregeln f(cid:129)r Euro-Banknoten und -M(cid:129)nzen im F(cid:129)rstentum Monaco zur Anwendung zu bringen. sich, bei (2) Das F(cid:129)rstentum Monaco verpflichtet Maßnahmen zur Bek(cid:132)mpfung von F(cid:132)lschungen der Euro- Banknoten und -M(cid:129)nzen eng mit der Gemeinschaft zusammenzuarbeiten. Artikel 6 Im F(cid:129)rstentum ans(cid:132)ssige Finanzinstitutionen k(cid:148)nnen zu angemessenen Bedingungen, die im Einvernehmen mit der EZB zu bestimmen sind, Zugang zu Zahlungsver- kehrssystemen im Euro-Raum erhalten. Sie k(cid:148)nnen Verpflichtungen der EZB hinsichtlich Mindestreserven und statistischen Berichten unterworfen werden. Artikel 7 im Namen der Gemeinschaft die Frankreich f(cid:129)hrt Verhandlungen mit dem F(cid:129)rstentum Monaco (cid:129)ber die in den Artikeln 3 bis 6 genannten Fragen. Die Kommission wird in vollem Umfang an den Verhandlungen beteiligt. Die EZB wird in vollem Umfang an den Verhandlungen in ihrem Zust(cid:132)ndigkeitsbereich beteiligt. Frankreich legt dem Wirtschafts- und Finanzausschuß den Entwurf der Vereinbarung zur Stellungnahme vor. Artikel 8 Frankreich ist berechtigt, die Vereinbarung im Namen der Gemeinschaft sei denn, die abzuschließen, Kommission oder die EZB oder der Wirtschafts- und Finanzausschuß sind der Ansicht, daß die Vereinbarung dem Rat vorgelegt werden sollte. es Artikel 9 Frankreich (cid:129)berpr(cid:129)ft seine bestehenden (cid:154)bereink(cid:129)nfte mit dem F(cid:129)rstentum Monaco, um sie mit der Vereinba- rung (cid:129)ber W(cid:132)hrungsbeziehungen zwischen der Gemein- schaft und dem F(cid:129)rstentum Monaco in Einklang zu bringen. Artikel 10 Diese Entscheidung ist an die Franz(cid:148)sische Republik gerichtet. Geschehen zu Br(cid:129)ssel am 31. Dezember 1998. Im Namen des Rates Der Pr(cid:132)sident R. EDLINGER


text: EUROOPAN YHTEISÖJEN KOMISSIO •fr** fr fr fr- •fr * fr fr^fr Bryssel, 31. 12. 1998 KOM(1998) 732 lopullinen 98/0353 (CNB) Ehdotus NEUVOSTON ASETUKSEKSI (EY) euron ja euron käyttöönottavien jäsenvaltioiden valuuttojen välisistä muuntokursseista (komission esittämä) Ehdotus neuvoston asetukseksi (EY) euron ja euron käyttöönottavien jäsenvaltioiden valuuttojen välisistä muuntokursseista PERUSTELUT Euro korvaa 1 päivästä tammikuuta 1999 lähtien Belgian, Saksan, Espanjan, Ranskan, Irlannin, Italian, Luxemburgin, Alankomaiden, Itävallan, Portugalin ja Suomen nykyiset valuutat. Korvaaminen edellyttää sellaisten muuntokurssien käyttöönottamista, joilla euro korvaa kansalliset valuutat ja joilla euro jakautuu kansallisiin rahayksiköihin siirtymävaiheen aikana. I. Yleistä Perustamissopimuksen 109 1 artiklan 4 kohdassa määrätään, että kolmannen vaiheen alkamispäivänä neuvosto antaa muuntokurssit niiden jäsenvaltioiden yksimielisyydellä, joita ei koske poikkeus, komission ehdotuksesta ja Euroopan keskuspankkia kuultuaan. 1998, niiden Kahdessa tiedonannossa, jotka annettiin 3 päivänä toukokuuta 1998 ja 26 päivänä euron syyskuuta yhtenäisvaluutakseen, näiden jäsenvaltioiden keskuspankkien pääjohtajat, komissio ja Euroopan ilmoittivat, kuinka muuntokurssit määritellään ja hyväksytään 31 päivänä joulukuuta 1998. Ne ilmoittivat erityisesti, että instituutti/Euroopan keskuspankki jäsenvaltioiden ministerit, rahapoliittinen ottavat jotka joulukuun 31 päivänä 1998 keskuspankkien välisen päivittäisen yhteispuhelun ja voimassa olevien menettelyjen mukaisesti. komissio laskee ecun lopulliset viralliset valuuttakurssit suhteessa osallistuvien jäsenvaltioiden valuuttoihin. Komissio ehdottaa näitä kursseja neuvostolle hyväksyttäviksi peruuttamattomasti kiinnitetyiksi euron muuntokursseiksi. Tällä menettelyllä varmistetaan perustamissopimuksen 109 1 artiklan 4 kohdassa edellytetyllä tavalla, että euron muuntokurssien hyväksymisellä ei sinänsä muuteta ecun ulkoista arvoa. Lisätäkseen oikeusvarmuutta ja nopeuttaakseen menettelyjä iltapäivällä 31 päivänä joulukuuta 1998 komissio antoi ehdotuksensa neuvoston asetukseksi ilman muuntokursseja jo 9 päivänä joulukuuta 1998. selkeyttä markkinoilla toimivien kannalta ja Komissio on laskenut euron käyttöön ottavien jäsenvaltioiden valuuttojen viralliset ecu- kurssit vakiintuneen menettelyn mukaisesti 31 päivänä joulukuuta 1998. Komissio tiedottaa nämä kurssit ehdotuksina peruuttamattomasti kiinnitetyiksi muuntokursseiksi neuvostolle, Euroopan parlamentille ja Euroopan keskuspankille. II. Artiklakohtaiset perustelut 1 artikla Tässä artiklassa määritellään muuntokurssit sellaisina kuin niihin viitataan euron käyttöönottoa koskevan 3 päivänä toukokuuta 1998 annetun neuvoston asetuksen (EY) N:o 974/98 ' 1 artiklan kolmannessa luetelmakohdassa. Muuntokurssit yhdessä neuvoston asetuksen (EY) N:o 974/98 2 ja 3 artiklan säännösten kanssa muodostavat katkeamattoman yhteyden euron ja euron käyttöönottavien jäsenvaltioiden valuuttojen välillä. Neuvoston asetuksen (EY) N:o 974/98 6 artiklan 1 kohdan mukaisesti muuntokurssit määrittävät lisäksi 1 päivänä tammikuuta 1999 alkavan ja 3. 1 päivänä joulukuuta 2001 päättyvän siirtymävaiheen aikana, kuinka euro jakautuu kansallisiin rahayksiköihin. Tietyistä euron käyttöön ottamiseen liittyvistä säännöksistä 17 päivänä kesäkuuta 1997 annetun neuvoston asetuksen (EY) N:o 1103/972 mukaisesti muuntokurssit määritellään kuuden merkitsevän numeron tarkkuudella; muuntokurssit ilmaistaan siten, ne määrittävät yhden euron arvon kunlein osallistuvan jäsenvaltion kansallisessa rahassa. 2 artikla Tällä artiklalla varmistetaan, että asetusta voidaan soveltaa talous- ja rahaliiton kolmannen vaiheen alusta alkaen, toisin sanoen 1 päivästä tammikuuta 1999 kello 00. 00 paikallista aikaa alkaen. Neuvoston asetuksen (EY) N:o 974/98 sovelletaan samasta ajankohdasta lähtien. 1 EYVL L 139, 11. 5. 1998, s. 1. 2 EYVL LI62, 19. 6. 1997,s. 1. -2 Ehdotus neuvoston asetukseksi (EY) euron ja euron käyttöönottavien jäsenvaltioiden valuuttojen välisistä muuntokursseista Euroopan unionin neuvosto, joka ottaa huomioon Euroopan yhteisön perustamissopimuksen ja erityisesti sen 109 1 artiklan 4 kohdan ensimmäisen virkkeen, ottaa huomioon komission ehdotuksen, ottaa huomioon Euroopan keskuspankin lausunnon, sekä katsoo, että (1) perustamissopimuksen 109 j artiklan 4 kohdan mukaan talous- ja rahaliiton kolmas vaihe alkaa 1 päivänä tammikuuta 1999; valtion- tai hallitusten päämiesten kokoonpanossa kokoontunut neuvosto vahvisti 3 päivänä toukokuuta 1998, että Belgia, Saksa, Espanja, Ranska, Irlanti, Italia, Luxemburg, Alankomaat, Itävalta, Portugali ja Suomi täyttävät yhtenäisvaluuttaan siirtymiseksi 1 päivänä tammikuuta 1999 ' vaaditut edellytykset, (2) toukokuun 3 päivänä 1998 annetun neuvoston asetuksen (EY) N:o 974/982 mukaan eurosta tulee niiden jäsenvaltioiden valuutta, jotka ottavat yhtenäisvaluutan käyttöön 1 päivänä tammikuuta 1999; euron käyttöön ottaminen edellyttää sellaisten muuntokurssien hyväksymistä, joilla euro korvaa kansalliset valuutat ja joilla euro jakautuu kansallisiin rahayksiköihin; 1 artiklan muuntokurssit ovat ne muuntokurssit, joihin viitataan neuvoston asetuksen (EY) N:o 974/98 1 artiklan kolmannessa luetelmakohdassa, (3) tietyistä euron käyttöön ottamiseen liittyvistä säännöksistä 17 päivänä kesäkuuta 1997 annetun neuvoston asetuksen N:o 1103/97 mukaisesti3 viittaukset ecuun 1 EYVLL139, 11. 5. 1998, s. 30. 2 EYVL L 139, 11. 5. 1998, s. 1. 3 EYVL L 162, 19. 6. 1997, s. l. korvataan oikeudellisissa asiakirjoissa viittauksella euroon siten, että yksi ecu vastaa yhtä euroa; perustamissopimuksen 109 1 artiklan 4 kohdan toisessa virkkeessä määrätään, että muuntokurssien hyväksymisellä ei sinänsä muuteta ecun ulkoista arvoa; tämä varmistetaan hyväksymällä muuntokursseiksi euron käyttöön ottavien jäsenvaltioiden valuuttojen vaihtokurssit suhteessa ecuun sellaisina kuin ne ovat komission laskemina 31 päivänä joulukuuta 1998 päivittäisten virallisten ecu- kurssien vakiintuneen laskentamenettelyn mukaisesti, (4) niiden jäsenvaltioiden ministerit, jotka ottavat euron yhtenäisvaluutakseen, näiden jäsenvaltioiden keskuspankkien pääjohtajat, komissio ja Euroopan rahapoliittinen instituutti/Euroopan keskuspankki julkistivat tiedonannon euron peruuttamattomasti kiinnitettyjen muuntokurssien määrittämisestä 3 päivänä toukokuuta 19984 ja tiedonannon niiden hyväksymisestä 26 päivänä syyskuuta 1998, (5) neuvoston asetuksessa (EY) N:o 1103/97 säädetään, että muuntokurssit hyväksytään siten, että ne ilmaisevat yhden euron arvon kunkin euron käyttöönottavan jäsenvaltion kansallissessa rahassa; mahdollisimman suuren tarkkuuden varmistamiseksi muuntokurssit hyväksytään kuuden merkitsevän numeron tarkkuudella, eikä euron käyttöönottavien jäsenvaltioiden valuuttojen välisiä käänteisiä eikä kahdenvälisiä kursseja määritellä, EYVLC 160,27. 5. 1998, s. l. - 4- ON ANTANUT TÄMÄN ASETUKSEN: 1 artikla Peruuttamattomasti kiinnitetyt muuntokurssit euron jäsenvaltioiden välillä ovat seuraavat: ja euron käyttöön ottavien euro = 40,3399 Belgian frangia = = = = = = = = = = 1,95583 Saksan markkaa 166,386 Espanjan pesetaa 6,55957 Ranskan frangia 0,787564 Irlannin puntaa 1936,27 Italian liiraa 40,3399 Luxemburgin frangia 2,20371 Alankomaiden guldenia 13,7603 Itavallan sillinkia 200,482 Portugalin escudoa 5,94573 Suomen markkaa 2 artikla Tämä asetus tulee voimaan 1 päivänä tammikuuta 1999. Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan kaikissa jäsenvaltioissa. Tehty Brysselissä Neuvoston puolesta Puheenjohtaja ISSN 1024-4492 KOM(98) 732 lopullinen ASIAKIRJAT FI 09 10 01 06 Luettelonumero : CB-CO-98-763-FI-C Euroopan yhteisöjen virallisten julkaisujen toimisto L-2985 Luxemburg