title: 98/683/EG: Beschikking van de Raad van 23 november 1998 inzake wisselkoersaangelegenheden met betrekking tot de CFA-frank en de Comoren-frank

eurovoc_concepts:
Economic and Monetary Union
European Central Bank
France
exchange rate
national currency
single market

formats: html pdf print

text: L 320/58 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 28. 11. 98 II (Besluiten waarvan de publicatie niet voorwaarde is voor de toepassing) RAAD BESCHIKKING VAN DE RAAD van 23 november 1998 inzake wisselkoersaangelegenheden met betrekking tot de CFA-frank en de Comoren-frank (98/683/EG) DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 109, lid 3, Gezien de aanbeveling van de Commissie, Gezien het advies van de Europese Centrale Bank (1), (1) Overwegende dat, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 974/98 van de Raad van 3 mei 1998 over de invoering van de euro (2) de munteenheid van elke deelnemende lidstaat met ingang van 1 januri 1999 tegen de omrekeningskoers wordt vervangen door de euro; (2) Overwegende dat de Gemeenschap met ingang van die datum bevoegd is terzake van aangelegenheden op monetair en wisselkoersgebied in de lidstaten waar de euro wordt ingevoerd; (3) Overwegende dat de Raad moet beslissen over de passende regelingen voor de onderhandelingen over en de sluiting van overeenkomsten inzake aangelegenheden betreffende het monetaire of wisselkoersregime; (4) Overwegende dat Frankr¶k verschillende overeen- komsten heeft gesloten met de UEMOA (Economi- sche en Monetaire Unie van West-Afrika), de CEMAC (Economische en Monetaire Gemeen- en de Comoren, schap van Centraal-Afrika) (1) Advies uitgebracht op 23 september 1998 (nog niet verschenen in het Publicatieblad). (2) PB L 139 van 11. 5. 1998, blz. 1. waarmee wordt beoogd de converteerbaarheid van de CFA-frank en de Comoren-frank tegen de Franse frank met een vaste pariteit te garanderen (3); (5) Overwegende dat de Franse frank met ingang van 1 januari 1999 door de euro zal worden vervangen; (6) Overwegende dat de converteerbaarheid van de CFA-frank en de Comoren-frank wordt gegaran- deerd door een budgettaire verplichting van de Franse autoriteiten; dat de Franse autoriteiten hebben verzekerd dat de overeenkomsten met de UEMOA, de CEMAC en de Comoren geen verstrekkende financi(cid:137)le gevolgen hebben voor Frankr¶k; (7) Overwegende dat het onwaarsch¶nl¶k is dat deze overeenkomsten concrete gevolgen zullen hebben voor het monetaire en wisselkoersbeleid van de eurozone; dat het derhalve onwaarsch¶nl¶k is dat (3) Convention de coop(cid:130)ration mon(cid:130)taire du 23 novembre 1972 entre les (cid:144)tats membres de la Banque des (cid:144)tats de l’Afrique centrale (BEAC) et la R(cid:130)publique fran(cid:135)aise, zoals gew¶zigd; Convention de compte d’op(cid:130)rations du 13 mars 1973 entre le ministre de l’(cid:144)conomie et des Finances de la R(cid:130)publique fran(cid:135)aise et le pr(cid:130)sident du conseil de l’administration de la Banque des (cid:144)tats de l’Afrique centrale, zoals gew¶zigd; Accord de coop(cid:130)ration du 4 d(cid:130)cembre 1973 entre la R(cid:130)publique fran- (cid:135)aise et les R(cid:130)publiques membres de l’union mon(cid:130)taire ouest- africaine, zoals gew¶zigd; Convention de compte d’op(cid:130)rations du 4 d(cid:130)cembre 1973 entre le ministre de l’(cid:144)conomie et des Finances de la R(cid:130)publique fran(cid:135)aise et le pr(cid:130)sident du conseil des ministres de l’Union mon(cid:130)taire ouest-africaine, zoals gew¶zigd; Accord de coop(cid:130)ration mon(cid:130)taire du 23 novembre 1979 entre la R(cid:130)publique fran(cid:135)aise et la R(cid:130)publique f(cid:130)d(cid:130)rale zoals gew¶zigd; Convention de islamique des Comores, compte d’op(cid:130)rations du 23 novembre 1979 entre le ministre de l’(cid:144)conomie et des Finances de la R(cid:130)publique fran(cid:135)aise et le ministre des Finances, de l’(cid:144)conomie et du Plan de la R(cid:130)publique f(cid:130)d(cid:130)rale des Comores, zoals gew¶zigd. 28. 11. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 320/59 deze overeenkomsten in hun huidige vorm en stadium van tenuitvoerlegging, een belemmering zullen vormen voor een soepele werking van de Economische en Monetaire Unie; dat niets in deze als een overeenkomsten kan worden opgevat verplichting voor de Europese Centrale Bank of nationale centrale banken om de converteerbaar- heid van de CFA-frank en de Comoren-frank te steunen; dat w¶zigingen van de bestaande overeen- komsten niet zullen leiden tot verplichtingen voor de Europese Centrale Bank noch voor de nationale centrale banken; (8) Overwegende dat Frankr¶k en de Afrikaanse landen die part¶ z¶n b¶ de overeenkomsten, deze overeenkomsten wensen voort te zetten nadat de Franse frank door de euro is vervangen; dat het dienstig is te bepalen dat Frankr¶k de huidige over- eenkomsten mag voortzetten en dat Frankr¶k en de Afrikaanse landen die de overeenkomsten hebben ondertekend als enige verantwoordel¶k z¶n voor de uitvoering ervan; (9) Overwegende dat het noodzakel¶k is dat de Gemeenschap regelmatig wordt ge(cid:139)nformeerd over de uitvoering en voorgenomen w¶zigingen van deze overeenkomsten; (10) Overwegende dat w¶ziging of uitvoering van bestaande overeenkomsten het in artikel 3A, lid 2, vervatte hoofddoel van het communautaire wissel- koersbeleid, z¶nde het handhaven van pr¶sstabili- teit, onverlet laat; (11) Overwegende dat het noodzakel¶k is de bevoegde communautaire instanties te raadplegen alvorens de aard of het toepassingsgebied van de huidige over- eenkomsten te w¶zigen; dat dit geldt met betrek- king tot de deelneming aan de overeenkomsten en het beginsel van vr¶e converteerbaarheid, met een vaste pariteit, tussen de euro en de CFA-frank en Comoren-frank, welke converteerbaarheid door een budgettaire verplichting van het Franse ministerie van Financi(cid:137)n wordt gegarandeerd; HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD: Artikel 1 Na de vervanging van de Franse frank door de euro mag Frankr¶k de huidige overeenkomsten betreffende wissel- koersaangelegenheden met de UEMOA (Economische en Monetaire Unie van West-Afrika), de CEMAC (Economi- sche en Monetaire Gemeenschap van Centraal-Afrika) en de Comoren voortzetten. Artikel 2 Frankr¶k en de Afrikaanse landen die part¶ z¶n b¶ de overeenkomsten bl¶ven als enige verantwoordel¶k voor de uitvoering van deze overeenkomsten. Artikel 3 De bevoegde Franse autoriteiten stellen de Commissie, de Europese Centrale Bank en het Economisch en Finan- cieel Comit(cid:130) regelmatig in kennis van de uitvoering van de overeenkomsten. De Franse autoriteiten stellen het Economisch en Financieel Comit(cid:130) vooraf in kennis van eventuele w¶zigingen in de pariteit tussen de euro en de CFA-frank of Comoren-frank. Artikel 4 Frankr¶k kan onderhandelingen voeren en besluiten over w¶zigingen in de huidige overeenkomsten in zoverre deze w¶zigingen de aard of het toepassingsgebied van de over- eenkomsten niet veranderen. Het deelt de Commissie en het Economisch en Financieel Comit(cid:130) dergel¶ke w¶zi- gingen van tevoren mee. Artikel 5 Eventuele voornemens om de aard of het toepassingsge- bied van deze overeenkomsten te w¶zigen worden door Frankr¶k aan de Commissie, de Europese Centrale Bank en het Economisch en Financieel Comit(cid:130) voorgelegd. Voor dergel¶ke voornemens is de goedkeuring van de Raad vereist op basis van een aanbeveling van de Commissie en na raadpleging van de Europese Centrale Bank. Artikel 6 (12) Overwegende dat dit besluit geen precedent vormt voor toekomstige regelingen voor het onderhan- delen over en het sluiten van soortgel¶ke overeen- komsten inzake monetaire en wisselkoersaangele- genheden tussen de Gemeenschap en andere staten of internationale organisaties; Deze beschikking is met ingang van 1 januari 1999 van toepassing. Artikel 7 Deze beschikking is gericht tot de Franse Republiek. (13) Overwegende dat de lidstaten, onverminderd de communautaire bevoegdheid en communautaire overeenkomsten in het kader van de economische en monetaire unie, in internationale instanties mogen onderhandelen over internationale overeen- komsten en deze mogen sluiten, Gedaan te Brussel, 23 november 1998. Voor de Raad De Voorzitter R. EDLINGER


title: Uredba Vijeća (EZ) br. 2532/98 od 23. studenoga 1998. o ovlastima Europske središnje banke za izricanje sankcija

eurovoc_concepts:
European Central Bank
fine
infringement of EU law
type of business

text: L_1998318HR. 01000401. xml 01/Sv. 005 HR Službeni list Europske unije 31 31998R2532 L 318/4 SLUŽBENI LIST EUROPSKE UNIJE 23. 11. 1998. UREDBA VIJEĆA (EZ) br. 2532/98 od 23. studenoga 1998. o ovlastima Europske središnje banke za izricanje sankcija VIJEĆE EUROPSKE UNIJE, uzimajući u obzir Ugovor o osnivanju Europske zajednice (dalje u tekstu: Ugovor), a posebno njegov članak 108. a stavak 3. i članak 34. 3. Protokola (br. 3) o Statutu Europskog sustava središnjih banaka i Europske središnje banke (dalje u tekstu: Statut), uzimajući u obzir preporuku Europske središnje banke (dalje u tekstu: ESB) (1), uzimajući u obzir mišljenje Europskog parlamenta (2), uzimajući u obzir mišljenje Komisije (3), u skladu s postupkom utvrđenim u članku 106. stavku 6. Ugovora i članku 42. Statuta, te pod uvjetima određenim u članku 109. k stavku 5. Ugovora i Protokolu (br. 11) o određenim odredbama koje se odnose na Ujedinjenu Kraljevinu Velike Britanije i Sjeverne Irske, (1) budući da se ovom Uredbom, u skladu s člankom 34. stavkom 34. 3. Statuta, u vezi s člankom 43. stavkom 43. 1. Statuta, stavkom 8. Protokola br. 11 i stavkom 2. Protokola (br. 12) o određenim odredbama koje se odnose na Dansku, ne smije dodijeliti prava ni nametati obveze državama članicama nesudionicama; (2) budući da Vijeće mora u skladu s člankom 34. stavkom 34. 3. Statuta utvrditi ograničenja i uvjete pod kojima je ESB ovlašten za izricanje poduzetnicima novčanih kazni ili periodičnih penala za neispunjavanje obveza koje proizlaze iz uredbi i odluka ESB-a; (3) budući da povrede obveza koje proizlaze iz uredbi i odluka ESB-a mogu proizaći na različitim područjima nadležnosti ESB-a; (4) budući da je, da bi se osigurao jedinstven pristup izricanju sankcija u različitim područjima nadležnosti ESB-a, prikladno da sve opće i postupovne odredbe za izricanje takvih sankcija budu sadržane u jednoj uredbi Vijeća; budući da druge uredbe Vijeća predviđaju posebne sankcije u posebnim područjima, a pozivaju se na ovu Uredbu u pogledu načela i postupaka koji se odnose na izricanje tih sankcija; (5) budući da se ovom Uredbom za osiguranje učinkovitog režima za upravljanje sankcijama moraju dati ESB-u određena diskrecijska prava, kako u odnosu na postupke, tako i u odnosu na njihovu provedbu u ograničenjima i pod uvjetima utvrđenim u ovoj Uredbi; (6) budući da je Europskom sustavu središnjih banaka (dalje u tekstu: ESSB) i ESB-u povjerena zadaća pripreme za potpuno funkcioniranje u trećoj fazi ekonomske i monetarne unije (dalje u tekstu: treća faza); budući da je pravovremena priprema od ključne važnosti da bi se ESSB-u omogućilo ispunjavanje svoje zadaće u trećoj fazi; budući da je prije početka treće faze, ključan element pripreme donošenje,sustava za izricanje sankcija protiv poduzetnika koji ne ispunjavaju svoje obveze koje proizlaze iz uredbi i odluka ESB-a; budući da je poželjno sudionike na tržištu što prije obavijestiti o iscrpnim odredbama čije donošenje ESB može smatrati potrebnim u pogledu izricanja sankcija; budući da je stoga ESB-u potrebno dodijeliti regulatorne ovlasti od dana stupanja na snagu ove Uredbe; (7) budući da se odredbe ove Uredbe mogu učinkovito primjenjivati samo ako države članice sudionice donesu potrebne mjere da bi se osiguralo da njihova tijela raspolažu ovlastima za pružanje pomoći i punu suradnju s ESB-om u provođenju postupka radi utvrđivanja povrede kako zahtijeva ova Uredba, a u skladu s člankom 5. Ugovora; (8) budući da ESB mora imati mogućnost obratiti se nacionalnim središnjim bankama radi obavljanja zadaća ESSB-a u mjeri u kojoj se to smatra mogućim i primjerenim; (9) budući da odluke donesene na temelju ove Uredbe kojima se izriču novčane obveze moraju biti izvršive u skladu s člankom 192. Ugovora, DONIJELO JE OVU UREDBU: Članak 1. Definicije Za potrebe ove Uredbe: 1. „država članica sudionica” znači država članica koja je usvojila jedinstvenu valutu u skladu s Ugovorom; 2. „nacionalna središnja banka” znači središnja banka države članice sudionice; 3. „poduzetnik” znači fizičke ili pravne osobe, privatne ili javne, s izuzetkom javnih osoba u izvršavanju javnih ovlasti, u državi članici sudionici na koje se odnose obveze koje proizlaze iz uredbi i odluka ESB-a, te obuhvaćaju podružnice ili druge stalne poslovne jedinice smještene u državi članici sudionici, a čiji je glavni ured ili registrirano sjedište izvan države članice sudionice; 4. „povreda” znači svaki propust poduzetnika da ispuni bilo koju od obveza koje proizlaze iz uredbi ili odluka ESB-a; 5. „novčana kazna” znači jednokratni novčani iznos koji je poduzetnik obvezan platiti kao sankciju; 6. „periodični penali” znači novčani iznosi koje je, u slučaju trajne povrede, poduzetnik dužan platiti kao sankciju, a koji se zaračunavaju za svaki dan trajne povrede nakon obavijesti poduzetniku o odluci donesenoj u skladu s člankom 3. stavkom 1. podstavkom 2. ove Uredbe kojom se zahtijeva prestanak povrede; 7. „sankcije” znači novčane kazne i periodične penale koji se izriču kao posljedica povrede. Članak 2. Sankcije 1. Ako posebnim uredbama Vijeća nije drukčije određeno, ograničenja unutar kojih ESB može poduzetnicima izreći novčane kazne ili periodične penale određuju se kako slijedi: (a) novčane kazne: gornja granica je 500 000 EUR; te (b) periodični penali: gornja granica je 10 000 EUR po danu povrede. Periodični penali mogu se izreći za razdoblje od najviše šest mjeseci nakon obavijesti poduzetniku o odluci donesenoj u skladu s člankom 3. stavkom 1. ove Uredbe. 2. U utvrđivanju o izricanju sankcije te određivanju odgovarajuće sankcije ESB se rukovodi načelom proporcionalnosti. 3. ESB prema potrebi uzima u obzir okolnosti pojedinog slučaja, kao što su: (a) s jedne strane, dobra vjera i stupanj otvorenosti poduzetnika kod tumačenja i ispunjenja obveze koja proizlazi iz uredbe ili odluke ESB-a, te stupanj savjesnosti i suradnje koju poduzetnik pokazuje, odnosno, s druge strane, bilo kakav dokaz o namjernoj prijevari od strane službenika poduzetnika; (b) ozbiljnost posljedica povrede; (c) ponavljanje, učestalost ili trajanje povrede od strane tog poduzetnika; (d) dobit koju je poduzetnik stekao povredom; (e) gospodarska snaga poduzetnika; te (f) prethodne sankcije koje su protiv istog poduzetnika odredila druga tijela, a na temelju istih činjenica. 4. Kad god povreda predstavlja propust obavljanja dužnosti, primjena sankcije ne izuzima poduzetnika od obveze obavljanja te dužnosti, osim ako odluke donesene u skladu s člankom 3. stavkom 4. ove Uredbe izričito određuju drukčije. Članak 3. Postupovna pravila 1. Odluku o pokretanju postupka radi utvrđivanja povrede donosi Izvršni odbor ESB-a postupajući na vlastitu inicijativu ili na temelju prijedloga koji mu je uputila nacionalna središnja banka države članice na čijem je području nadležnosti došlo do navodne povrede. Odluku može također donijeti nacionalna središnja banka države članice na čijem je području nadležnosti došlo do navodne povrede, na vlastitu inicijativu ili na temelju prijedloga koji joj je uputio ESB. Pisana obavijest o odluci o pokretanju postupka radi utvrđivanja povrede dostavlja se dotičnom poduzetniku, nadležnom nadzornom tijelu i nacionalnoj središnjoj banci države članice na čijem je području nadležnosti došlo do navodne povrede, odnosno ESB-u. Obavijest sadrži pojedinosti o navodima protiv poduzetnika i dokaze na kojima su ti navodi utemeljeni. Ako je potrebno, odlukom se zahtijeva prestanak navodne povrede, a dotičnom poduzetniku se dostavlja obavijest o mogućnosti izricanja periodičnih penala. 2. Odlukom iz stavka 1. ovog članka može se zahtijevati da se u odnosu na poduzetnika provede postupak radi utvrđivanja povrede. U provođenju postupka ESB, odnosno nacionalna središnja banka, ima pravo: (a) zahtijevati dostavu dokumenata; (b) pregledati poslovne knjige i evidencije poduzetnika; (c) uzeti preslike ili izvode iz poslovnih knjiga i evidencija; te (d) pribavitii pisana ili usmena objašnjenja. Ako poduzetnik ometa provođenje postupka radi utvrđivanja povrede, država članica sudionica u kojoj se nalaze poslovni prostori poduzetnika pruža potrebnu pomoć, što obuhvaća omogućavanje pristupa ESB-u ili nacionalnoj središnjoj banci poslovnim prostorima poduzetnika radi ostvarenja gore navedenih prava. 3. Dotični poduzetnik ima pravo podnijeti očitovanje ESB-u, odnosno nacionalnoj središnjoj banci. Poduzetniku se dodjeljuje rok od najmanje trideset dana za iznošenje obrane. 4. Izvršni odbor ESB-a u najkraćem mogućem roku nakon primitka prijedloga nacionalne središnje banke koja je pokrenula postupak radi utvrđivanja povrede, odnosno nakon savjetovanja s nacionalnom središnjom bankom države članice na čijem je području nadležnosti došlo do navodne povrede, donosi obrazloženu odluku o tome je li poduzetnik počinio povredu, zajedno s eventualnom sankcijom koju je potrebno izreći. 5. Dotičnom poduzetniku se upućuje pisana obavijest o odluci te ga se obavješćuje se o pravu na preispitivanje. Obavijest o donesenoj odluci dostavlja se također nadležnim nadzornim tijelima i nacionalnoj središnjoj banci države članice na čijem je području nadležnosti došlo do povrede. 6. Dotični poduzetnik ima pravo zatražiti preispitivanje odluke Izvršnog odbora od strane Upravnog vijeća ESB-a. Zahtjev se podnosi u roku od trideset dana od primitka obavijesti o donesenoj odluci i sadrži sve prateće informacije i navode. Zahtjev se u pisanom obliku podnosi Upravnom vijeću ESB-a. 7. Odluka Upravnog vijeća ESB-a, kao odgovor na zahtjev podnesen u skladu sa stavkom 6. ovog članka, sadrži obrazloženje odluke, a pisana obavijest o donesenoj odluci dostavlja se dotičnom poduzetniku, nadležnom nadzornom tijelu tog poduzetnika i nacionalnoj središnjoj banci države članice na čijem je području nadležnosti došlo do povrede. U obavijesti se poduzetnika obavješćuje o pravu na sudsko preispitivanje odluke. Ako u roku od dva mjeseca od primitka zahtjeva Upravno vijeće ESB-a ne donese odluku, dotični poduzetnik može zahtijevati sudsko preispitivanje odluke Izvršnog odbora u skladu s Ugovorom. 8. Sankcija protiv poduzetnika ne može se izvršiti sve dok odluka ne postane konačna na temelju: (a) isteka razdoblja od trideset dana iz stavka 6. ovog članka, u kojem poduzetnik Upravnom vijeću ESB-a nije podnio zahtjev za preispitivanje odluke; ili (b) obavijesti o odluci koju je Upravno vijeće ESB-a uputilo poduzetniku, odnosno isteka razdoblja iz stavka 7. ovog članka, u kojem Upravno vijeće ESB-a nije donijelo odluku. 9. Prihodi od sankcija koje izriče ESB pripadaju ESB-u. 10. Ako se povreda odnosi isključivo na zadaću povjerenu ESSB-u na temelju Ugovora i Statuta, postupak radi utvrđivanja povrede moguće je pokrenuti samo na temelju ove Uredbe, bez obzira na postojanje bilo kakvog nacionalnog zakona ili propisa koji može predviđati poseban postupak. Ako se povreda odnosi na jedno ili više područja izvan nadležnosti ESSB-a, pravo na pokretanje postupka radi utvrđivanja povrede na temelju ove Uredbe neovisno je o bilo kojem pravu nadležnog državnog tijela da pokrene posebne postupke u odnosu na ona područja koja su izvan nadležnosti ESSB-a. Ove odredbe ne dovode u pitanje primjenu kaznenog prava i nadležnosti u pogledu bonitetnog nadzora u državama članicama sudionicama. 11. Poduzetnik snosi troškove postupka radi utvrđivanja povrede ako je odlukom utvrđeno da je počinilo povredu. Članak 4. Rokovi 1. Pravo na donošenje odluke o pokretanju postupka radi utvrđivanja povrede, kao što je predviđeno ovom Uredbom, istječe godinu dana nakon što je ESB ili nacionalna središnja banka države članice na čijem je području nadležnosti došlo do navodne povrede prvi put saznala o postojanju povrede te, u svakom slučaju, pet godina nakon počinjenja povrede, odnosno, u slučaju trajne povrede, pet godina nakon prestanka povrede. 2. Pravo na donošenje odluke o izricanju sankcije za povredu, kao što je predviđeno ovom Uredbom, istječe godinu dana nakon što je donesena odluka o pokretanju postupka prema članku 3. stavku 1. ove Uredbe. 3. U skladu s člankom 3. stavkom 8. ove Uredbe pravo na pokretanje postupka izvršenja istječe šest mjeseci nakon što je odluka postala izvršiva. Članak 5. Sudsko preispitivanje Sud Europskih zajednica u smislu članka 172. Ugovora ima neograničenu nadležnost preispitivanja konačnih odluka kojima se izriču sankcije. Članak 6. Opće odredbe i regulatorna ovlast 1. U slučaju da su odredbe ove Uredbe protivne odredbama drugih uredaba Vijeća kojima se ESB-u omogućuje izricanje sankcija, prevladavaju potonje odredbe. 2. Uz poštovanje ograničenja i uvjeta utvrđenih u ovoj Uredbi, ESB može donijeti odredbe kojima se podrobnije utvrđuju načini na temelju kojih je moguće izreći sankcije u skladu s odredbama ove Uredbe, kao i smjernice kojima se koordiniraju i usklađuju postupci u vezi s vođenjem postupka radi utvrđivanja povrede. Članak 7. Završne odredbe Ova Uredba stupa na snagu na dan objave u Službenom listu Europskih zajednica. Članak 6. stavak 2. primjenjuje se od dana stupanja na snagu ove Uredbe. Ostali članci primjenjuju se od 1. siječnja 1999. Ova je Uredba u cijelosti obvezujuća i izravno se primjenjuje u svim državama članicama. Sastavljeno u Bruxellesu 23. studenoga 1998. Za Vijeće Predsjednik R. EDLINGER (1)  SL C 246, 6. 8. 1998. , str. 9. (2)  SL C 328, 26. 10. 1998. (3)  Mišljenje od 8. listopada 1998. (još nije objavljeno u Službenom listu)


title: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2518/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury Scalonej

eurovoc_concepts:
Combined Nomenclature
book trade
footwear industry
leather
motor vehicle
toy industry

text: 52 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 02/t. 9 31998R2518 25. 11. 1998 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 315/3 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) nr 2518/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury Scalonej KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycz- nej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (1), ostatnio zmie- nione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2248/98 (2), w szczegól- ności jego art. 9, a także mając na uwadze, co następuje: w celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury Scalo- nej załączonej do wyżej wymienionego rozporządzenia, konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towa- rów, określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia; rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 ustaliło ogólne reguły interpretacji Nomenklatury Scalonej i te reguły stosuje się także do jakiejkolwiek innej nomenklatury, w całości lub w części opar- tej na Nomenklaturze Scalonej, bądź która dodaje do niej jakikol- wiek dodatkowy podpodział i która jest ustanowiona przez szcze- gólne przepisy wspólnotowe w celu stosowania taryfy lub innych środków odnoszących się do obrotu towarowego; na mocy wyżej wymienionych ogólnych reguł, towary opisane w kolumnie 1 tabeli załączonej do niniejszego rozporządzenia muszą być klasyfikowane do odpowiednich kodów CN wskaza- nych w kolumnie 2, z przyczyn określonych w kolumnie 3; przyjęte jest, że na wiążącą informację taryfową dotyczącą klasy- fikacji towarów według Nomenklatury Scalonej, wydaną przez organy celne Państw Członkowskich, niezgodną z przepisami niniejszego rozporządzenia, posiadacz może się powoływać przez okres trzech miesięcy, zgodnie z przepisami art. 12 ust. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (3), ostat- nio zmienionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 82/97 (4); statystycznej Komitetu wydział nomenklatury taryfowej Kodeksu Celnego nie wydał w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego opinii w sprawie produktu nr 1 określonego w załączonej tabeli; i środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią wydziału nomenklatury taryfowej i statystycznej Komitetu Kodeksu Celnego odnośnie do produktów nr 2-7, określonych w załączonej tabeli, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 Towary opisane w kolumnie 1 załączonej tabeli są obecnie klasyfikowane według Nomenklatury Scalonej do odpowiednich kodów CN, określonych w kolumnie 2 tej tabeli. Artykuł 2 Na wiążącą informację taryfową wydaną przez organy celne Państw Członkowskich, niezgodną z przepisami ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu, można się powoływać przez okres trzech miesięcy zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92. Artykuł 3 rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego Niniejsze pierwszego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości Państwach Członkowskich. i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Sporządzono w Brukseli, dnia 23 listopada 1998 r. W imieniu Komisji Mario MONTI Członek Komisji (1) Dz. U. L 256 z 7. 9. 1987, str. 1. (2) Dz. U. L 282 z 20. 10. 1998, str. 55. (3) Dz. U. L 302 z 19. 10. 1992, str. 1. (4) Dz. U. L 17 z 21. 1. 1997, str. 1. 02/t. 9 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 53 Wyszczególnienie (1) ZAŁĄCZNIK Klasyfikacja kod CN (2) Uzasadnienie (3) 1. Artykuł (organizer) o rozmiarach około 10,5 cm (szerokość), 4205 00 00 14 cm (długość) i 4 cm (grubość). Oprawa artykułu jest wykonana ze skóry. Artykuł złożony z: jest — paska do zamykania z zatrzaskiem, — skórzanego uchwytu na pióro, — trzech otwartych kieszeni na dokumenty, — czterech kieszeni na karty kredytowe, — wywijanej kieszeni, z przezroczystego tworzywa sztucz- nego, — kieszeni z zamkiem błyskawicznym. Oprawa jest przeznaczona do wielokrotnego użytku. Oprawa posiada również mechanizm pierścieniowy segrega- tora, służący do przechowywania wewnętrznych kartek, które można wyjmować. W skład kartek wewnętrznych wchodzą: — kalendarz zawierający przeglądy dzienne, tygodniowe, miesięczne i roczne, — spis telefonów, — osiem kieszeni na karty kredytowe, wykonanych z two- rzywa sztucznego, — kartki oddzielające poszczególne części, wykonane z tek- tury. 2. Książeczka do rysowania dla dzieci, stanowiąca zestaw skła- 4903 00 00 dający się z: — książeczki z kartkami, które można wyjmować, do użycia jako szablony przy rysowaniu, z krótkimi instrukcjami, — 10 butelek wykonanych z tworzywa sztucznego, zwiera- jących piasek w różnych kolorach, — kieszeni wykonanej z tworzywa sztucznego, zawierającej kilkanaście kolorowych kopert i kart. Te karty posiadają powierzchnię samoprzylepną, pokrytą paskami warstwy wierzchniej, które można usunąć, a które odpowiadają zarysom piaskowych obrazków, — drukowanej okładki wykonanej z tektury, do której przy- klejone są od środka wyżej wymienione części składowe. 3. Podręczniki do robienia haftów krzyżykowych w postaci: 4911 99 00 — składanych kart wykonanych z kartonu, lub — książeczek w oprawie tekturowej z wewnętrznymi papie- rowymi kartkami. Na okładce nadrukowana jest kolorowa strona tytułowa, cena sprzedaży, imię i nazwisko autora i numer podręcznika. Wewnętrzne części lub kartki zawierają głównie figury przedstawiające wzory haftów krzyżykowych, a w uzupełnie- niu tekst określający wymagane rodzaje nici, kolory i ogólne objaśnienia dotyczące haftowania. Klasyfikacja ustalona przez przepisy ogólnych reguł 1 i 3 b) inter- pretacji Nomenklatury kodu CN 4205 00 00. Scalonej oraz treścią Oprawa skórzana stanowi część składową, nadającą całemu arty- kułowi jego zasadniczy charakter. Klasyfikacja ustalona przez przepisy ogólnych reguł 1 i 3b inter- pretacji Nomenklatury kodu CN 4903 00 00. Scalonej oraz treścią Przez zastosowanie ogólnej reguły 3b książeczka z kartkami, które można wyjmować do użycia jako szablony przy rysowa- niu, jest częścią składową nadającą całości zasadniczy charakter, jako książeczki do rysowania. Klasyfikacja ustalona przez przepisy ogólnych reguł 1 i 6 inter- pretacji Nomenklatury Scalonej oraz treścią kodów CN 4911, 4911 99 i 4911 99 00. Towary nie mogą być klasyfikowane do pozycji 4902, ponieważ nie są wydawane w seriach pod tym samym tytułem. Ponieważ nie są przeznaczone głównie do czytania, takie towary nie mogą być klasyfikowane do pozycji 4901. 54 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 02/t. 9 Wyszczególnienie (1) 4. Obuwie o cholewkach z materiału włókienniczego, o pode- szwach zewnętrznych z tworzywa sztucznego, pokryte war- stwą z tkaniny o grubości około 1 mm i słabej odporności na zużycie. Taka tkanina stanowi powierzchnię styku z podłożem. Klasyfikacja kod CN (2) 6404 19 90 Uzasadnienie (3) Klasyfikacja ustalona przez przepisy ogólnych reguł 1 i 6 inter- pretacji Nomenklatury Scalonej, uwagę 4b do działu 64 oraz tre- ścią kodów CN 6404, 6404 19 i 6404 19 90. Zastosowanie wyżej wymienionej uwagi do działu 64 powoduje, że podeszwy zewnętrzne muszą być uznawane za podeszwy wykonane z tworzywa sztucznego. Takie artykuły nie mogą być zatem klasyfikowane do kodu CN 6405. 5. Nowe (przeznaczone do poruszania się w każdego rodzaju terenie) pojazdy z napędem na cztery koła, wyposażone w czterosuwowe jednocylindrowe silniki tłokowe wewnętrz- nego spalania o zapłonie samoczynnym i pojemności skoko- wej 395 cm3, skrzynię biegów z pięcioma biegami w przód i jednym biegiem wstecznym oraz hamulcami hydraulicznymi na oba przednie koła. Takie pojazdy posiadają miejsce jedynie dla jednej osoby i urządzenia sterujące umieszczone na kie- rownicy. Mechanizm kierowniczy jest skonstruowany w opar- ciu o zasadę Ackermana. Takie pojazdy są wyposażone w kosze bagażowe i hak holow- niczy, a ich uciąg maksymalny wynosi 880 kg (z hamulcem najazdowym przyczepy). Ponadto takie pojazdy są wyposażone w licznik czasu pracy, chłodnicę oleju i samoblokujący mechanizm różnicowy. Wymiary pojazdu (długość, to 1 944 mm, 1 156 mm, 1 080 mm, a jego waga w stanie suchym to 249 kg. szerokość, wysokość) Porównaj fotografię zamieszczoną poniżej (*) 6. Elektroniczne urządzenie zasilane bateriami, w płaskiej, okrą- głej obudowie o średnicy około 6 cm, wyposażone w wyświet- lacz ciekłokrystaliczny, miniaturowy głośnik i kilka guzików przyciskowych, wraz z kółkiem na klucze. Zabawka stanowi „wirtualne zwierzątko”, które należy utrzy- mywać przy „życiu” używając guzików przyciskowych. Ponadto urządzenie wskazuje godzinę. Porównaj ilustrację zamieszczoną poniżej (*) 7. Koło dmuchane wykonane z kolorowej zadrukowanej folii z tworzywa sztucznego, wraz z kształtami ryby (płetwa grzbie- towa, płetwa ogonowa i płetwa piersiowa ryby). Koło jest przeznaczone do używania w wodzie. Koło posiada średnicę zewnętrzną około 40 cm i średnicę wewnętrzną około 20 cm. Koło jest wyposażone w zawór bezpieczeństwa. Porównaj fotografia zamieszczona poniżej (*) (*) Fotografie mają wyłącznie charakter orientacyjny. 8703 21 10 Klasyfikacja ustalona przez przepisy ogólnych reguł 1 i 6 inter- pretacji Nomenklatury Scalonej oraz treścią kodów CN 8703, 8703 21 i 8703 21 10. Pojazdy nadające się do przewozu zarówno osób w trudnym tere- nie (np. do celów związanych z wypoczynkiem), jak i do holo- wania lub pchania innych pojazdów, urządzeń lub ładunków, nie spełniają wymogów uwagi 2 do działu 87, jeżeli nie są zasadni- czo skonstruowane do holowania lub pchania innych pojazdów, urządzeń lub ładunków. 9503 90 32 Klasyfikacja ustalona przez przepisy ogólnych reguł 1 i 6 inter- pretacji Nomenklatury Scalonej oraz treścią kodów CN 9503, 9503 90 i 9503 90 32. Produkt nie posiada cech charakterystycznych gry salonowej z pozycji 9504, ponieważ brak jest wymaganego elementu współzawodnictwa. 9503 90 32 Klasyfikacja ustalona przez przepisy ogólnych reguł 1 i 6 inter- pretacji Nomenklatury Scalonej oraz treścią kodów CN 9503, 9503 90 i 9503 90 32. Zabawka jest przeznaczona do gier i zabaw dziecięcych na płyt- kiej wodzie i jest nieodpowiednia do użytku jako urządzenie ratownicze do akcji ratunkowych na głębokiej wodzie. 02/t. 9 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 55


title: Регламент (ЕО) № 2518/98 на Комисията от 23 ноември 1998 година относно класирането на определени стоки в Комбинираната номенклатура

formats: html pdf print xhtml

text: 42 BG Официален вестник на Европейския съюз 02/т. 11 31998R2518 25. 11. 1998 ОФИЦИАЛЕН ВЕСТНИК НА ЕВРОПЕЙСКИТЕ ОБЩНОСТИ L 315/3 РЕГЛАМЕНТ (ЕО) № 2518/98 НА КОМИСИЯТА от 23 ноември 1998 година относно класирането на определени стоки в Комбинираната номенклатура КОМИСИЯТА НА ЕВРОПЕЙСКИТЕ ОБЩНОСТИ, като взе предвид Договора за създаване на Европейската общност, като взе предвид Регламент (ЕИО) № 2658/87 на Съвета от 23 юли 1987 г. относно тарифната и статистическа номенклатура и Общата митническа тарифа (1), последно изменен с Регламент (ЕО) № 2248/98 на Комисията (2), и по-специално член 9 от него, като има предвид, че за да се осигури еднакво прилагане на Ком- бинираната номенклатура, приложена към цитирания по-горе рег- ламент, е необходимо да се приемат мерки за класирането на сто- ките, включени в приложението към настоящия регламент; като има предвид, че Регламент (ЕИО) № 2658/87 установява общите правила за тълкуването на Комбинираната номенклатура и че тези правила се прилагат също и за всяка друга номенклатура, която се основава изцяло или частично на нея или която добавя, ако е необходимо, подразделения към нея и която е установена чрез специални разпоредби на Общността с оглед прилагането на тарифните или другите мерки, свързани с търговията със стоки; като има предвид, че чрез прилагане на упоменатите по-горе общи правила стоките, описани в колона 1 от приложената таблица към настоящия регламент, трябва да се класират под съответните кодове по КН, посочени в колона 2, въз основа на мотивите, посо- чени в колона 3; като има предвид, че съгласно разпоредбите на член 12, параграф 6 от Регламент (ЕИО) № 2913/92 на Съвета от 12 октом- ври 1992 г. за създаване на Митнически кодекс на Общността (3), последно изменен с Регламент (ЕО) № 82/97 на Европейския пар- ламент и на Съвета (4), е целесъобразно ползването на обвързващата тарифна информация за класиране на стоки в Ком- бинираната номенклатура, издадена от митническите органи на държавите-членки и която не съответства на разпоредбите на нас- тоящия регламент, може да се продължи за период от три месеца от титуляра; като има предвид, че секция „Тарифна и статистическа номенкла- тура“ към Комитета по Митническия кодекс не е изразила стано- вище в срока, определен от неговия председател, по отношение на продукт с № 1 от приложената таблица; като има предвид, че мерките, предвидени в настоящия регламент, са в съответствие със становището на секция „Тарифна и статисти- ческа номенклатура“ към Комитета по Митническия кодекс, по отношение на продукти с номера от 2 до 7 от приложената таб- лица, ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ: Член 1 Стоките, описани в колона 1 от приложената таблица, се класират в Комбинираната номенклатура под съответните кодове по КН, посочени в колона 2 от упоменатата таблица. Член 2 Съгласно разпоредбите на член 12, параграф 6 от Регламент (ЕИО) № 2913/92 ползването на обвързващата тарифна информация, издадена от митническите органи на държавите-членки, която не съответства на разпоредбите на настоящия регламент, може да бъде продължено за период от три месеца. Член 3 Настоящият регламент влиза в сила на двадесет и първия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейските общности. Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави-членки. Съставено в Брюксел на 23 ноември 1998 година. За Комитета Mario MONTI Член на Комисията (1) ОВ L 256, 7. 9. 1987 г. , стр. 1. (2) ОВ L 282, 20. 10. 1998 г. , стр. 55. (3) ОВ L 302, 19. 10. 1992 г. , стр. 1. (4) ОВ L 17, 21. 1. 1997 г. , стр. 1. 02/т. 11 BG Официален вестник на Европейския съюз 43 Описание на стоките (1) ПРИЛОЖЕНИЕ Класиране (код по КН) (2) Мотиви (3) 1. Артикул (бележник), чиито размери са около 10,5 cm 4205 00 00 ширина, 14 cm дължина и 4 cm дебелина. Корицата е от кожа. Бележникът съдържа следните елементи: — кожена каишка с копчета „тик-так“, предназначена за затварянето, — кожена каишка, предназначена за закрепването на химикалка, — три джобчета, предназначени за поставянето на хартия, — четири джобчета, предназначени да поставяне на кредитни карти, — отварящо се джобче от прозрачна пластмаса, — джобче с цип. Корицата е пригодена за многократна употреба. Корицата има механизъм с халки, предназначен за закрепване на отделни листове. Страниците са съставени от: — календар, показващ дните, седмиците, месеците и годините, — телефонен бележник, — осем джобчета от пластмасова материя за кредитни карти, — картонени разделители. 2. Албум за оцветяване, предназначен за деца, съставен от 4903 00 00 асортимент със следните елементи: — книга с откачващи се карти за използване като модели и кратко упътване, — 10 малки пластмасови флакончета, съдържащи оцветен пясък, — пластмасово джобче, съдържащо няколко цветни плика и карти. Тези карти имат самозалепваща се повърхност, покрита с хартиено езиче, или лента, чиято форма е същата като тази на рисунката за оцветяване с пясък, — отпечатана картонена корица, върху която са залепени посочените по-горе елементи. 3. Наръчници за направата на бродерии с кръстат бод, предста- 4911 99 00 вени във вид на: — картонена дипляна или — брошура с картонена корица и хартиени вътрешни стра- ници. Корицата е отпечатана цветно и съдържа цената, името на автора и номера на наръчника. Вътрешните части и/или вътрешните страници съдържат пре- димно илюстрации, модели за бродиране и по-малко текстове с описания на конците и цветовете, предназначени да се изпол- зват, както и общи обяснения. Класирането се определя от общи правила 1 и 3 б) за тълкуването на Комбинираната номенклатура, както и от текста на код по КН 4205 00 00. Кожената обвивка придава на артикула основния му характер. Класирането се определя от общи правила 1 и 3 б) за тълкуването на Комбинираната номенклатура и от текста на код по КН 4903 00 00. Чрез прилагане на общо правило 3 б), книжката с отделни карти, които се използват като модел за възпроизвеждане, придава на комплекта основния характер на албум за оцветяване. Класирането се определя от общи правила 1 и 6 за тълкуването на Комбинираната номенклатура и от текстовете на кодове по КН 4911, 4911 99 и 4911 99 00. Стоките не могат да се класират под код по КН 4902, тъй като не носят едно и също заглавие. Стоките не могат да бъдат класирани под код по КН 4901, тъй като не са предназначени предимно за четене. 44 BG Официален вестник на Европейския съюз 02/т. 11 Класиране (код по КН) (2) 6404 19 90 Мотиви (3) Класирането се определя от общи правила 1 и 6 за тълкуването на Комбинираната номенклатура, от забележка 4 б) към глава 64, както и от текстовете на кодове по КН 6404, 6404 19 и 6404 19 90. Чрез прилагане на гореупоменатата забележка външното ходило трябва да се счита за направено от пластмаса. Следователно тези стоки не могат да се класират под код по КН 6405. 8703 21 10 Класирането се определя от общи правила 1 и 6 за тълкуването на Комбинираната номенклатура, както и от текстовете на кодове по КН 8703, 8703 21 и 8703 21 10. Превозните средства, които са предназначени едновременно за превоз на хора в трудни терени (използвани например за забавление) и за теглене или бутане на други машини, превозни средства или товари, не отговарят на условията на забележка 2 към глава 87, тъй като не са главно предназначени за теглене или бутане на други машини, превозни средства или товари. Описание на стоките (1) 4. Обувки с горна част (лице) от текстилен материал, с външно ходило от пластмаса, покрита със слой от текстилен материал с дебелина около 1 mm, непритежаваща никакви характерис- тики за здравина или устойчивост. Покритото с текстилен материал външно ходило е в контакт със земята. 5. Нови четириколесни превозни средства (за всякакъв терен), с четиритактови двигатели с един цилиндър с работен обем 395 сm3, с искрово запалване, със скоростна кутия с пет ско- рости и задна предавка, с предни хидравлични спирачки. Пре- возното средство разполага с една-единствена седалка за водача и устройствата за управление са разположени на волана. Механизмът за управление е на принципа Акерман. Тези превозни средства са оборудвани с багажник и съоръже- ние за прикачване и дават възможност да се тегли товар до 880 kg (застопорен). Те са оборудвани също така с брояч на отработени часове, с маслен охладител и с диференциал. Размерите са (дължина, ширина, височина): 1944 mm, 1156 mm, 1080 mm и със собствено тегло 249 kg. Виж фотографията (*) 6. Електронен апарат с батерии, в пластмасова кутия, с плоска и заоблена форма, с приблизителен диаметър от 6 cm, с течнокристален индикатор, миниатюрен високоговорител, няколко натискащи се бутона и ключодържател. Играчката представлява „виртуално същество“, което трябва да бъде „запазено живо“ като се използват бутоните. 9503 90 32 Класирането се определя от разпоредбите на общи правила 1 и 6 за тълкуването на Комбинираната номенклатура, както и от текс- товете на кодове по КН 9503, 9503 90 и 9503 90 32. Продуктът няма характеристиките на колективна игра от код по КН 9504, тъй като необходимото условие за състезание отсъства. Освен това апаратът може да показва часа. Виж фотографията (*) 7. Надуваем пояс, притежаващ издатъци, изобразяващи живо- тински форми (гръбни, коремни и странични перки на риба), изработен от пластмасови листове, щамповани и оцветени. Този пояс е предназначен за използване във вода. Този пояс е с външен диаметър 40 cm и вътрешен диаметър около 20 cm. Притежава клапан за безопасност. Виж фотографията (*) 9503 90 32 Класирането се определя от разпоредбите на общи правила 1 и 6 за тълкуването на Комбинираната номенклатура, както и от текс- товете на кодове по КН 9503, 9503 90 и 9503 90 32. Играчката е артикул за развлечение или за забавление на деца, предназначена да бъде използвана в плитки води, и не притежава необходимите характеристики за спасително съоръжение за дълбоки води при спешни случаи. 02/т. 11 BG Официален вестник на Европейския съюз 45 (*) Фотографиите имат индикативен характер


title: Rozporządzenie Rady (WE) nr 2533/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczące zbierania informacji statystycznych przez Europejski Bank Centralny

eurovoc_concepts:
EU statistics
European Central Bank
European System of Central Banks
disclosure of information
economic statistics
exchange of information

text: 01/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 23 31998R2533 L 318/8 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 27. 11. 1998 ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 2533/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczące zbierania informacji statystycznych przez Europejski Bank Centralny RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając protokół (nr 3) w sprawie Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego (zwanego dalej „Statutem”), w szczególności jego art. 5. 4, uwzględniając zalecenie Europejskiego Banku Centralnego („EBC”) (1), (2) W celu zapewnienia efektywności informacji statystycz- nych jako instrumentu służącego do realizacji zadań ESBC, definicje oraz procedury ich zbierania muszą być skonstru- owane w sposób, który zapewni EBC możliwość i elastycz- ność bieżącego korzystania z wysokiej jakości informacji się odzwierciedlających statystycznych warunki gospodarcze i finansowe oraz muszą uwzględniać obciążenia nakładane na podmioty składające sprawozda- nie; czyniąc to, należy mieć na uwadze nie tylko realizację zadań ESCB oraz jego niezależność, lecz również utrzyma- nie obciążeń nakładanych na podmioty składające spra- wozdanie na najniższym poziomie. zmieniające uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (2), uwzględniając opinię Komisji (3), stanowiąc zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 106 ust. 6 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską oraz z art. 42 Statutu, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Artykuł 5. 1 Statutu zobowiązuje EBC do zbierania, z pomocą krajowych banków centralnych, od właściwych władz krajowych lub bezpośrednio od podmiotów gospo- darczych, informacji statystycznych, które są konieczne do realizacji zadań Europejskiego Systemu Banków Central- nych (zwanego dalej „ESBC”); w celu ułatwienia realizacji tych zadań określonych w art. 105 Traktatu, w szczegól- ności prowadzenia polityki pieniężnej, informacje statys- tyczne stosuje się przede wszystkim do sporządzania zbiorczych informacji statystycznych, dla których tożsa- mość poszczególnych podmiotów gospodarczych nie jest istotna, lecz które można także wykorzystywać na pozio- mie poszczególnych podmiotów gospodarczych; art. 5. 2 Statutu zobowiązuje krajowe banki centralne do realizacji, w możliwym zakresie, zadań określonych w art. 5. 1 Sta- tutu; art. 5. 4 Statutu zobowiązuje Radę do określenia osób fizycznych i prawnych podlegających wymogom sprawoz- informacji oraz wydania dawczym, systemu poufności odpowiednich przepisów wykonawczych; do celów okre- ślonych w art. 5. 1 Statutu, krajowe banki centralne mogą współpracować z innymi właściwymi władzami, w tym krajowymi instytutami statystycznymi oraz instytucjami regulacji rynku. (3) (4) (5) Z tego względu należy zdefiniować bazową populację objętą sprawozdaniem w sensie kategorii jednostek gospo- darczych oraz wykorzystywanych zastosowań statystycz- nych, do której ograniczają się uprawnienia statystyczne EBC i na podstawie której EBC ustala, korzystając ze swych uprawnień regulacyjnych, rzeczywistą populację objętą sprawozdaniem. Dla opracowania skonsolidowanego bilansu sektora pie- niężnych instytucji finansowych uczestniczących Państw Członkowskich, którego zasadniczym celem jest dostar- czenie EBC wszechstronnego obrazu statystycznego roz- woju sytuacji pieniężnej w uczestniczących Państwach Członkowskich, postrzeganych jako jeden obszar gospo- darczy, niezbędna jest jednolita populacja objęta sprawoz- daniem; do celów statystycznych EBC opracował i prowa- dzi listę pieniężnych instytucji finansowych opartą na wspólnej definicji tych instytucji. Zgodnie z wyżej wymienioną wspólną definicją do celów statystycznych, pieniężne instytucje finansowe obejmują instytucje kredytowe, zgodnie z ich definicją w prawie wspólnotowym, oraz wszystkie pozostałe instytucje finan- sowe o statusie rezydenta, których działalność polega na gromadzeniu depozytów i/lub bliskich substytutów depo- zytów od podmiotów innych niż pieniężne instytucje finansowe oraz na udzielaniu, na własny rachunek (co naj- mniej w sensie ekonomicznym) pożyczki i/lub inwestowa- niu w papiery wartościowe. (1) Dz. U. C 246 z 6. 8. 1998, str. 12. (2) Dz. U. C 328 z 26. 10. 1998. (3) Opinia wydana dnia 8 października 1998 r. (dotychczas nieopubli- kowana w Dzienniku Urzędowym). (6) Instytucje świadczące żyro pocztowe, które nie wypełniają wspólnej definicji pieniężnych instytucji finansowych do celów statystycznych, mogą mimo to podlegać wymogom sprawozdawczości statystycznej EBC w dziedzinie statys- i bankowej oraz statystyki systemów tyki pieniężnej 24 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 01/t. 3 płatniczych, ponieważ w istotnym zakresie mogą otrzy- mywać depozyty i/lub bliskie substytuty depozytów i podejmować działalność w dziedzinie systemów płatni- czych. (7) W europejskim systemie rachunków krajowych i regional- nych 1995 (1) (zwanym dalej „ESA 95”) termin pieniężne instytucje finansowe obejmuje podgrupy „bank centralny” oraz „inne pieniężne instytucje finansowe” i może być roz- szerzony jedynie przez włączenie kategorii instytucji pochodzących z podgrupy „inni pośrednicy finansowi, z wyjątkiem spółek ubezpieczeniowych i funduszy emery- talnych”. (8) (9) Statystki w sprawie bilansu płatniczego, międzynarodo- wego stanowiska inwestycyjnego, papierów wartościo- wych, pieniądza elektronicznego i systemów płatniczych są niezbędne do tego, żeby umożliwić ESBC realizację jego zadań w niezależny sposób. Użycie pojęć „osoby prawne i fizyczne” w art. 5. 4 Statutu należy interpretować w sposób zgodny z praktykami Państw Członkowskich w dziedzinie statystyki pieniężnej i bankowej oraz statystyki bilansu płatniczego i dlatego obejmuje ono także podmioty, które zgodnie ze stosow- nymi przepisami krajowymi nie są ani osobami prawnymi, ani fizycznymi, lecz mimo to podlegają odpowiednim podgrupom ESA 95; z tego względu wymogi sprawozdaw- cze można nakładać na takie podmioty jak spółki cywilne, oddziały, przedsięwzięcia służące wspólnym inwestycjom w zbywalne papiery wartościowe (PWIZPW) oraz fundu- sze, które zgodnie ze stosownymi przepisami nie posiadają statusu osoby prawnej; w przypadkach tych obowiązek sprawozdawczy nakłada się na osoby, które zgodnie z odpowiednimi przepisami krajowymi reprezentują praw- nie dane podmiotów. (10) Sporządzane do celów statystycznych bilanse instytucji wymienionych w art. 19. 1 Statutu można wykorzystywać również do obliczania rezerw minimalnych, do utrzymy- wania których instytucje te mogą być zobowiązane. (12) Ze względu na istniejące ograniczenia dotyczące systemów zbierania informacji, dla efektywności pod względem kosztów w pierwszych latach funkcjonowania strefy jed- nej waluty może być niezbędne, aby wymogi EBC w zakre- sie sprawozdawczości statystycznej były spełniane przy zastosowaniu procedur przejściowych; może to w szcze- gólności oznaczać, że w przypadku rachunku finansowego obejmującego bilans płatniczy, dane w sprawie stanowisk lub transakcji transgranicznych uczestniczących Państw Członkowskich, postrzeganych jako jeden obszar gospo- darczy, w pierwszych latach funkcjonowania strefy jednej waluty można zestawiać przy wykorzystaniu wszystkich stanowisk lub transakcji między rezydentami uczestniczą- cego Państwa Członkowskiego i rezydentami innych kra- jów. (13) Ograniczenia i warunki, z zachowaniem których EBC jest upoważniony do nakładania sankcji na przedsiębiorstwa niewypełniające obowiązków przewidzianych w rozporzą- dzeniach i decyzjach EBC, zostały określone w rozporzą- dzeniu Rady (WE) nr 2532/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczącym uprawnień Europejskiego Banku Centralnego do nakładania sankcji (2) zgodnie z art. 34. 3 Statutu; w przypadku niezgodności przepisów wyżej wymienio- nego rozporządzenia z niniejszym rozporządzeniem, umożliwiającego EBC nakładanie sankcji, obowiązują przepisy niniejszego rozporządzenia; sankcje obowiązków określonych w niniejszym rozporządzeniu nie naruszają możliwości ustanawiania przez ESBC właściwych przepi- sów wykonawczych dotyczących jego relacji z partnerami, w tym możliwości częściowego lub pełnego wyłączenia podmiotu składającego sprawozdanie z operacji z zakresu polityki pieniężnej w przypadku poważnego naruszenia wymogów dotyczących składania sprawozdawczości sta- tystycznej. (14) Rozporządzenia wydawane przez EBC na mocy art. 34. 1 Statutu nie przyznają żadnych uprawnień ani nie nakładają żadnych obowiązków na nieuczestniczące Państwa Człon- kowskie. (11) W celu uzyskania spójnych, wysokiej jakości informacji statystycznych, zadaniem Rady Prezesów EBC jest doko- nanie podziału zadań między EBC i krajowymi bankami centralnymi dotyczących zbierania i weryfikacji informa- cji statystycznych oraz ich egzekwowania z uwzględnie- niem zasady przewidzianej w art. 5. 2 Statutu, a także zadań, które przejmą władze krajowe w granicach swych kompetencji w celach uzyskania spójnych, wysokiej jako- ści informacji statystycznych. (15) Dania, powołując się na ust. 1 protokołu (nr 12) w spra- wie niektórych przepisów dotyczących Danii, podała do wiadomości, w kontekście decyzji edynburskiej z dnia 12 grudnia 1992 r. , że nie będzie uczestniczyła w trzecim etapie Unii Gospodarczej i Walutowej; z tego względu, zgodnie z ust. 2 wyżej wymienionego protokołu, do Danii będą się stosowały wszystkie artykuły i przepisy Traktatu oraz Statutu dotyczące derogacji. (1) Dz. U. L 310 z 30. 11. 1996, str. 1. (2) Dz. U. L 318 z 27. 11. 1998, str. 4. 01/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 25 (16) Na mocy ust. 8 protokołu (nr 11) w sprawie niektórych przepisów dotyczących Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, art. 34 Statutu nie stosuje się do Zjednoczonego Królestwa, chyba że będzie uczestni- czyło w trzecim etapie Unii Gospodarczej i Walutowej. zaniedbania, naraża ich na sankcje dyscyplinarne oraz, jeśli właściwe, na kary sądowe za złamanie tajemnicy zawodo- wej. (17) Chociaż uznaje się, że informacje statystyczne potrzebne do spełnienia wymogów EBC dotyczących sprawozdaw- czości statystycznej nie są takie same w przypadku uczest- niczących i nieuczestniczących Państw Członkowskich, art. 5 statutu stosuje się zarówno do uczestniczących jak i nieuczestniczących Państw Członkowskich; fakt ten, wraz z art. 5 Traktatu, nakłada obowiązek zaprojektowania i wdrożenia na poziomie krajowym wszelkich środków, jakie Państwa Członkowskie uznają za właściwe, w celu zbierania informacji statystycznych potrzebnych do speł- nienia wymogów EBC dotyczących sprawozdawczości sta- tystycznej oraz przygotowania się na czas w dziedzinie sta- tystyki, żeby stały się uczestniczącymi Państwami Członkowskimi. (18) W celu zdobycia i utrzymania zaufania podmiotów skła- dających sprawozdanie, poufne informacje statystyczne, które EBC i krajowe banki centralne uzyskują dla realizacji zadań ESBC, muszą być chronione; po przyjęciu niniej- szego rozporządzenia ustanie powód powoływania się na przepisy o poufności informacji jako uniemożliwiających wymianę poufnych informacji statystycznych dotyczących zadań realizowanych przez ESBC, z zastrzeżeniem przepi- sów dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób w zakresie przetwarzania danych osobowych i swo- bodnego przepływu tych danych (1). (19) Artykuł 38. 1 Statutu określa, że członkowie organów kie- rowniczych i pracownicy EBC oraz krajowych banków centralnych będą zobowiązani, nawet po ustaniu ich obo- wiązków zawodowych, do nieujawniania informacji obję- tych obowiązkiem zachowania tajemnicy zawodowej, a art. 38. 2 Statutu określa, że osoby mające dostęp do danych objętych legislacją wspólnotową nakładającą obo- wiązek zachowania tajemnicy będą podlegały temu prawo- dawstwu. (20) Z zastrzeżeniem połączonych przepisów art. 12 i 18 Pro- tokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich, wszelkie naruszenie zasad obowiązujących pracowników EBC, popełnione świadomie lub w wyniku (21) Możliwe zastosowanie informacji statystycznych do reali- zacji zadań wykonywanych przez ESBC zgodnie z art. 105 Traktatu, przy jednoczesnej redukcji ogólnych obciążeń sprawozdawczych, oznacza, że system poufności informa- cji określony w niniejszym rozporządzeniu musi w pew- nym stopniu różnić się od ogólnych zasad Wspólnoty i międzynarodowych dotyczących poufności informacji statystycznych, w szczególności przepisów dotyczących poufności informacji statystycznych zawartych w rozpo- rządzeniu Rady (WE) Nr 322/97 z dnia 17 lutego 1997 r. w sprawie statystyk Wspólnoty (2); z zastrzeżeniem niniej- szego punktu, EBC uwzględni zasady leżące u podstaw sta- tystyk Wspólnoty określone w art. 10 rozporządzenia (WE) nr 322/97. (22) System poufności informacji określony w niniejszym rozporządzeniu stosuje się wyłącznie do poufnych infor- macji statystycznych przekazywanych do EBC w celu rea- lizacji zadań ESBC i nie wpływa na szczególne krajowe lub wspólnotowe przepisy dotyczące przekazywania do EBC innych rodzajów informacji; zasady dotyczące poufności informacji statystycznych, stosowane przez krajowe insty- tucje statystyczne i Komisję wobec informacji statystycz- nych zbieranych przez te instytucje we własnym imieniu, muszą być przestrzegane. (23) Do celów art. 5. 1 Statutu, EBC jest zobowiązany do współ- pracy w dziedzinie statystyki z instytucjami lub organami wspólnotowymi oraz z kompetentnymi władzami Państw Członkowskich lub państw trzecich i organizacjami międzynarodowymi; EBC i Komisja ustanowią odpowied- nie formy współpracy w dziedzinie statystyki w celu reali- zacji swych zadań w najbardziej skuteczny sposób, podej- mując jednocześnie próbę zminimalizowania obciążenia podmiotów składających sprawozdanie. (24) ESBC i EBC powierzono zadanie przygotowania wymo- gów w zakresie sprawozdawczości statystycznej dla strefy euro, w celu umożliwienia im prowadzenia pełnej działal- ności w trzecim etapie Unii Gospodarczej i Walutowej (zwanym dalej „trzecim etapem”); przygotowanie na czas w dziedzinie statystyki ma podstawowe znaczenie dla umożliwienia ESBC realizacji powierzonych mu zadań w trzecim etapie; podstawowym elementem tego przygo- towania jest przyjęcie, przed trzecim etapem, rozporzą- dzeń statystycznych EBC; w ciągu 1998 r. należy (1) Dz. U. L 281 z 23. 11. 1995, str. 31. (2) Dz. U. L 52 z 22. 2. 1997, str. 1. 26 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 01/t. 3 poinformować uczestników rynku o szczegółowych prze- pisach, których przyjęcie EBC może uznać za konieczne w związku z wprowadzeniem wymogów EBC w zakresie sprawozdawczości tego względu statystycznej; konieczne jest wyposażenie EBC, począwszy od daty wejś- cia w życie niniejszego rozporządzenia, w uprawnienia regulacyjne. z 6) „pieniądz elektroniczny” oznacza elektroniczny zasób warto- ści pieniężnych w urządzeniu technicznym, w tym z góry opłaconych kartach, który może być szeroko wykorzysty- wany do dokonywania płatności na rzecz podmiotów innych niż emitent bez konieczności angażowania w transakcję rachunków bankowych, lecz funkcjonujący jednocześnie jako z góry opłacony instrument na okaziciela. (25) Przepisy niniejszego rozporządzenia można skutecznie stosować tylko wtedy, gdy uczestniczące Państwa Człon- kowskie w całości przyjmą niezbędne środki w celu zapew- nienia tego, że ich władze mają uprawnienia umożliwia- jące pomoc i pełną współpracę z EBC w weryfikacji i obowiązkowym zbieraniu informacji statystycznych, zgodnie z art. 5 Traktatu, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 Definicje Do celów niniejszego rozporządzenia: 1) „wymogi EBC dotyczące sprawozdawczości statystycznej” oznacza informacje statystyczne, które podmioty składające sprawozdanie zobowiązane są dostarczyć i które są konieczne do realizacji zadań ESBC; 2) „podmioty składające sprawozdanie” oznacza osoby prawne i fizyczne oraz podmioty określone w art. 2 ust. 3, podlega- jące wymogom EBC dotyczącym sprawozdawczości statys- tycznej; 3) „uczestniczące Państwo Członkowskie” oznacza Państwo Członkowskie, które przyjęło jedną walutę zgodnie z Trakta- tem; 4) „rezydent” i „będący rezydentem” oznacza posiadanie centrum interesów gospodarczych w gospodarczym terytorium kraju, zgodnie z załącznikiem A; w tym kontekście „stanowiska transgraniczne” i „transakcje transgraniczne” oznaczają odpo- wiednio stanowiska i transakcje, których przedmiotem są aktywa i/lub pasywa rezydentów uczestniczących Państw Członkowskich postrzeganych jako jeden obszar gospodar- czy, z rezydentami nieuczestniczących Państw Członkowskich i/lub rezydentami państw trzecich; 5) „międzynarodowe stanowisko inwestycyjne” oznacza bilans zapasów finansowych aktywów i pasywów transgranicznych; Artykuł 2 Bazowa populacja objęta sprawozdaniem 1. Do celów realizacji wymogów EBC dotyczących sprawozdaw- czości statystycznej, EBC, wspomagany przez krajowe banki cen- tralne zgodnie z art. 5. 2 Statutu, ma prawo do zbierania informa- cji statystycznych w granicach bazowej populacji objętej sprawozdaniem oraz tego, co jest konieczne do realizacji zadań ESBC. 2. Bazowa populacja objęta sprawozdaniem obejmuje następu- jące podmioty składające sprawozdanie: a) osoby prawne i fizyczne zaliczone do podgrup „bank central- ny”, „inne pieniężne instytucje finansowe” oraz „inni pośred- nicy finansowi, z wyjątkiem spółek ubezpieczeniowych i fun- duszy emerytalnych”, opisanych w załączniku B i będące rezydentami w Państwie Członkowskim, w zakresie koniecz- nym do realizacji wymogów EBC dotyczących sprawozdaw- czości statystycznej w dziedzinie statystyki pieniężnej i ban- kowej oraz statystyki bilansu płatniczego; b) instytucje świadczące żyro pocztowe, w zakresie niezbędnym do realizacji wymogów EBC dotyczących sprawozdawczości statystycznej w dziedzinie statystyki pieniężnej i bankowej oraz statystyki bilansu płatniczego; c) osoby prawne i fizyczne będące rezydentami w Państwie Członkowskim, w zakresie, w jakim zajmują stanowiska trans- graniczne lub dokonują transakcji transgranicznych i w jakim informacje statystyczne dotyczące takich stanowisk lub trans- akcji są konieczne do realizacji wymogów EBC dotyczących statystycznej w dziedzinie statystyki sprawozdawczości bilansu płatniczego lub międzynarodowego stanowiska inwestycyjnego; d) osoby prawne i fizyczne będące rezydentami w Państwie Członkowskim, w zakresie w jakim informacje statystyczne dotyczące emitowanych przez nie papierów wartościowych lub pieniądza elektronicznego, są konieczne do realizacji wymogów EBC dotyczących sprawozdawczości statystycznej. 01/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 27 3. Każdy podmiot, który w innym przypadku objęty byłby defi- nicją, określoną w ust. 2, lecz który zgodnie z prawem kraju, w którym jest rezydentem, nie jest ani osobą prawną ani zbiorem osób fizycznych, o ile może być jednocześnie podmiotem praw i obowiązków jest podmiotem składającym sprawozdania. Obo- wiązek sprawozdawczy, któremu podlega ten podmiot, będzie wypełniany przez osoby upoważnione do jego reprezentacji prawnej. Jeżeli osoba prawna, zbiór osób fizycznych lub podmiot, okre- ślony w akapicie pierwszym, ma oddział znajdujący się w innym kraju, to oddział ten jest podmiotem składającym sprawozdania w swym własnym imieniu, bez względu na to, gdzie znajduje się główna siedziba, o ile oddział spełnia warunki, określone w ust. 2, z wyjątkiem potrzeby posiadania odrębnej osobowości prawnej. Każda liczba oddziałów utworzonych w tym samym Państwie Członkowskim, jeśli należą do tej samej podgrupy gospodarki, będzie traktowana jako jeden oddział. Obowiązek sprawozdaw- czy, któremu podlega oddział, będzie wypełniany przez osoby upoważnione do jego reprezentacji prawnej. Artykuł 5 Uprawnienia regulacyjne EBC 1. EBC może przyjąć rozporządzenia dotyczące określania i nakładania wymogów dotyczących sprawozdawczości statys- tycznej na rzeczywisty zbiór sprawozdawczy uczestniczących Państw Członkowskich. 2. W celu zagwarantowania spójności koniecznej do zestawiania danych statystycznych spełniających odpowiednie wymogi infor- macyjne EBC i Komisji, EBC będzie się konsultował z Komisją w sprawie projektów rozporządzeń w sytuacji kiedy istnieją związki z obowiązkami statystycznymi nałożonymi przez Komi- sję. Komitet ds. statystyki w dziedzinie monetarnej, finansowej oraz bilansu płatniczego będzie uczestniczył, w granicach swych kompetencji, w procesie współpracy między Komisją i EBC. Artykuł 3 Artykuł 6 Wyjaśnienia do definicji wymogów dotyczących sprawozdawczości statystycznej Prawo do weryfikacji i obowiązkowego zbierania informacji statystycznych EBC, określając i nakładając wymogi dotyczące sprawozdawczo- ści statystycznej, ustali rzeczywistą populację objętą sprawozda- niem w granicach bazowej populacji objętej sprawozdaniem, określonej w art. 2. EBC. Bez uszczerbku dla wypełnienia wymo- gów dotyczących sprawozdawczości statystycznej EBC: a) będzie minimalizował wiążące się z nimi obciążenie sprawoz- dawcze, między innymi przez wykorzystanie, w możliwym stopniu, istniejących danych statystycznych; b) będzie uwzględniał wspólnotowe i międzynarodowe stan- dardy statystyczne; c) może całkowicie lub częściowo wyłączyć określone kategorie podmiotów składających sprawozdania z wymogów dotyczą- cych sprawozdawczości statystycznej. 1. Jeśli podmiot składający sprawozdanie, będący rezydentem w uczestniczącym Państwie Członkowskim, podejrzewa się o naruszenie wymogów sprawozdawczości statystycznej EBC, wymienionej w art. 7 ust. 2, EBC i zgodnie z art. 5. 2 Statutu, kra- jowy bank centralny danego uczestniczącego Państwa Członkow- skiego będą miały prawo do weryfikacji dokładności i jakości informacji statystycznych oraz do ich obowiązkowegozbirania. Jednakże gdy dane informacje statystyczne są konieczne do wyka- zania zgodności z wymaganiami dotyczącymi rezerw minimal- nych, weryfikacja powinna być przeprowadzona zgodnie z art. 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 2531/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczącego stosowania rezerw minimalnych przez Euro- pejski Bank Centralny (1). Prawo do weryfikacji informacji statys- tycznych lub ich obowiązkowego zbierania będzie obejmowało uprawnienie do: a) wymagania przedłożenia dokumentów; Artykuł 4 b) zbadania ksiąg i zapisów podmiotów składających sprawoz- danie; Obowiązki Państw Członkowskich c) uzyskiwania kopii lub wyciągów z takich ksiąg lub zapisów; i W celu zapewnienia realizacji obowiązków wynikających z art. 5 Statutu, Państwa Członkowskie wprowadzą odpowiednią statystyki oraz będą w pełni organizację w dziedzinie współpracowały z ESBC. d) uzyskiwania wyjaśnień w formie pisemnej lub ustnej. (1) Dz. U. L 318 z 27. 11. 1998, str. 1. 28 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 01/t. 3 2. EBC lub kompetentny krajowy bank centralny zawiadamia podmiot składający sprawozdanie w formie pisemnej o decyzji w sprawie weryfikacji informacji statystycznych lub ich zbierania w trybie obowiązkowym, określając limit czasowy dla uzyskania zgodności z żądaniem weryfikacji, sankcjach stosowanych w przypadku nieprzestrzegania wymogów oraz prawie do ponownej kontroli. EBC i dany krajowy bank centralny informują się nawzajem o takich żądaniach weryfikacji. 3. W zakresie weryfikacji i obowiązkowego zbierania informacji statystycznych przestrzegane będą procedury krajowe. Jeśli stwierdzi się, że podmiot składający sprawozdanie naruszył wymogi dotyczących sprawozdawczości statystycznej, koszty postępowania poniesie dany podmiot składający sprawozdanie. b) informacje statystyczne są nieprawidłowe, niekompletne lub przedstawione w formie niezgodnej z wymogami. 3. Obowiązek umożliwienia EBC i krajowym bankom central- nym weryfikacji dokładności i jakości informacji statystycznych przedstawianych przez podmioty składające sprawozdanie do EBC lub krajowego banku centralnego uznaje się za naruszony w każdym przypadku, gdy podmiot składający sprawozdanie przeszkadza w tym działaniu. Takie zachowanie obejmuje przy- padki usuwania dokumentów i uniemożliwiania EBC lub krajo- wemu bankowi centralnemu fizycznego dostępu do nich, który jest im konieczny do realizacji zadania weryfikacji lub obowiąz- kowego zbierania informacji, lecz nie ogranicza się do tych przy- padków. 4. EBC może przyjąć rozporządzenia określające warunki, na których można realizować prawo do weryfikacji lub obowiązko- wego zbierania informacji statystycznych. 4. EBC może nakładać na podmioty składające sprawozdanie następujące sankcje: 5. W granicach swych kompetencji władze krajowe uczestniczą- cych Państw Członkowskich udzielą EBC i krajowym bankom centralnym koniecznej pomocy w realizacji uprawnień przewi- dzianych w niniejszym artykule. 6. Jeśli podmiot składający sprawozdanie sprzeciwia się lub prze- szkadza w procesie weryfikacji lub obowiązkowemu zbieraniu wymaganych informacji statystycznych, w celu realizacji upraw- nień, wymienionych w ust. 1, uczestniczące Państwo Członkow- skie, na którego terytorium znajdują się lokale podmiotu składa- jącego sprawozdanie, jest zobowiązane zapewnić konieczną pomoc, w tym dostęp do lokali podmiotu składającego sprawoz- danie EBC lub krajowemu bankowi centralnemu. Artykuł 7 Nałożenie sankcji 1. EBC ma uprawnienia do nakładania sankcji określonych w niniejszym art. na podmioty składające sprawozdanie podlega- jące wymaganiom sprawozdawczym i będące rezydentami w uczestniczącym Państwie Członkowskim, które nie wypełniają obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia lub z rozporządzeń albo decyzji EBC określających i nakładających wymagania EBC dotyczące sprawozdawczości statystycznej. 2. Obowiązek przekazywania niektórych informacji statystycz- nych do EBC lub do krajowych banków centralnych uważa się za naruszony, jeśli: a) EBC lub krajowy bank centralny nie otrzyma żadnych infor- macji statystycznych przed upływem ustalonego nieprzekra- czalnego terminu; lub a) karę pieniężną nieprzekraczającą kwoty 10 000 EUR dzien- nie z łączną grzywną nieprzekraczającą kwoty 100 000 EUR w przypadku naruszenia, określoną w ust. 2 lit. a); b) grzywnę nieprzekraczającą kwoty 200 000 EUR w przypadku naruszenia, określoną w ust. 2 lit. b); c) grzywnę nieprzekraczającą kwoty 200 000 EUR w przypadku naruszenia, określoną w ust. 3. 5. Sankcje wymienione w ust. 4 będą miały charakter dodatkowy w stosunku do obowiązku pokrycia kosztów postępowania doty- czącego weryfikacji i obowiązkowego zbierania informacji, okre- ślonych w art. 6 ust. 3 przez podmiot składający sprawozdanie. 6. Realizując uprawnienia przewidziane w niniejszym artykule, EBC działa w poszanowaniu zasad i procedur określonych w rozporządzeniu (WE) nr 2532/98. Artykuł 8 System poufności statystyczne, 1. W zakresie niniejszego rozporządzenia oraz do celów systemu poufności obejmujących informacje co jest konieczne do realizacji zadań ESBC, informacje statystyczne będą miały charakter poufny w wypadku, gdy umożliwiają identyfika- cję podmiotów składających sprawozdanie lub jakiejkolwiek innej osoby prawnej, osoby fizycznej, podmiotu lub oddziału, bądź to bezpośrednio przez nazwę, adres lub na podstawie urzędowo przypisanego kodu identyfikacyjnego bądź to w sposób pośred- ni, czyli drogą dedukcji, tym samym ujawniając indywidualne dane. W celu ustalenia, czy podmiot składający sprawozdanie lub jakakolwiek inna osoba prawna, osoba fizyczna, podmiot lub 01/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 29 oddział może być zidentyfikowany, należy wziąć pod uwagę wszystkie środki, jakie w uzasadniony sposób może wykorzystać strona trzecia w celu identyfikacji wymienionego podmiotu składającego sprawozdanie lub innej osoby prawnej, osoby fizycznej, podmiotu lub oddziału. Informacje statystyczne pocho- dzące ze źródeł, które zgodnie z prawem krajowym są publicznie dostępne, nie są poufne. c) wypadków, kiedy informacje te są wykorzystywane w dziedzi- nie nadzoru ostrożnościowego lub do realizacji, zgodnie z art. 14 ust. 4 Statutu, funkcji innych niż te określone w Sta- tucie; lub d) przyznawania naukowym instytucjom badawczym dostępu do poufnych informacji statystycznych, które nie pozwalają na bezpośrednią identyfikację. 2. Przekazywanie poufnych informacji statystycznych z krajo- wych banków centralnych do EBC odbywa się w zakresie i na poziomie szczegółowości koniecznym do wykonania zadań reali- zowanych przez ESBC, opisanych w art. 105 Traktatu. 3. Podmioty składające sprawozdanie są informowane o statys- tycznym oraz innym, administracyjnym wykorzystaniu dostar- czanych przez nie informacji statystycznych. Podmioty składające sprawozdanie mają prawo uzyskiwania informacji na podstawie prawnej przekazywania informacji oraz przyjętych środków ochronnych. 6. Niniejszy artykuł nie stanowi przeszkody w wykorzystywaniu poufnych informacji statystycznych zbieranych do celów innych niż poszanowanie obowiązków sprawozdawczości statystycznej BCE, lub dodatkowe spełnienie wymogów EBC, w realizacji tych celów. 7. Niniejszy artykuł stosuje się wyłącznie do zbierania i przeka- zywania poufnych informacji statystycznych w celu realizacji wymogów EBC w zakresie sprawozdawczości statystycznej. Nie ma on wpływu na szczególne przepisy krajowe lub wspólnotowe dotyczące przekazywania EBC innych rodzajów informacji. 4. EBC wykorzystuje przekazywane mu poufne informacje sta- tystyczne wyłącznie w celu realizacji zadań ESBC, z wyjątkiem: 8. Niniejsze rozporządzenie stosuje się bez uszczerbku dla dyrek- tywy 95/46/WE. a) wypadku, kiedy podmiot składający sprawozdanie lub inna osoba prawna, osoba fizyczna, podmiot lub oddział, który może być zidentyfikowany, wyraził zgodę na wykorzystanie tych informacji statystycznych do innych celów; lub W przypadku danych zbieranych przez krajowe instytucje statys- tyczne i Komisję, które są przekazywane następnie do EBC, niniej- sze rozporządzenie w zakresie poufności statystycznej stosuje się bez uszczerbku dla rozporządzenia (WE) nr 322/97. b) opracowywania szczególnych statystyk Wspólnoty, w następ- stwie porozumienia między Komisją i EBC zgodnie z art. 9 rozporządzenia (WE) nr 322/97; lub c) przyznawania naukowym instytucjom badawczym dostępu do poufnych informacji statystycznych niepozwalających na bezpośrednią identyfikację, bez uszczerbku dla ustawodaw- stwa krajowego i za uprzednią wyraźną zgodą władz krajo- wych, które dostarczyły informacji. 5. Krajowe banki centralne wykorzystują poufne informacje sta- tystyczne zebrane w celu realizacji wymogów EBC dotyczących sprawozdawczości statystycznej wyłącznie do realizacji zadań ESBC, z wyjątkiem: a) wypadków, kiedy podmiot składający sprawozdanie lub inna osoba prawna, osoba fizyczna, podmiot lub oddział, który może być zidentyfikowany, udzielił wyraźnej zgody na wyko- rzystanie tych informacji statystycznych do innych celów; lub 9. W celu zapewnienia ochrony poufnych informacji statystycz- nych, EBC i krajowe banki centralne podejmą wszelkie konieczne środki wykonawcze, administracyjne, techniczne i organizacyjne. EBC określi wspólne zasady i minimalne standardy zapobiegające bezprawnemu ujawnianiu informacji oraz ich nieautoryzowa- nemu wykorzystaniu. Środki ochronne będą stosowane do wszystkich poufnych informacji statystycznych, określonych w ust. 1. 10. Państwa Członkowskie podejmą wszelkie środki konieczne do zapewnienia ochrony poufnych informacji statystycznych, w tym dotyczące nakładania przez Państwa Członkowskie odpo- wiednich środków przymusu w przypadku naruszenia. Artykuł 9 Postanowienia końcowe b) wypadków, kiedy informacje te, w następstwie porozumienia między krajowymi władzami statystycznymi i krajowym ban- kiem centralnym, wykorzystywane są dla celów statystycz- nych na poziomie krajowym lub w celu opracowywania danych statystycznych Wspólnoty zgodnie z art. 9 rozporzą- dzenia (WE) nr 322/97; lub Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Artykuł 5, art. 6 ust. 4 i art. 8 ust. 9 stosuje się od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. Pozostałe artykuły stosuje się od dnia 1 stycznia 1999 r. 30 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 01/t. 3 Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości Państwach Członkowskich. i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Sporządzono w Brukseli, dnia 23 listopada 1998 r. W imieniu Rady R. EDLINGER Przewodniczący 01/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 31 ZAŁĄCZNIK A GRANICE GOSPODARKI NARODOWEJ 2. 04. Te jednostki, instytucjonalne oraz prowadzące działalność lokalną lub produkcję jednolitą, które stanowią gospodarkę narodową i których transakcje są rejestrowane w ESA, są tymi jednostkami, których centrum interesów gospodarczych znajduje się na obszarze gospodarczym danego państwa. Nie jest przy tym istotne, czy jednostki te, określane mianem rezydentów, mają przynależność tego państwa, są podmiotami prawnymi i czy są obecne na obszarze gospodarczym państwa w czasie zawierania transakcji. Po zdefiniowaniu granic gospodarki narodowej w odniesieniu do jednostek o statusie rezydentów, konieczne jest zdefiniowanie znaczenia pojęć obszaru gospodarczego oraz centrum interesów gospodarczych. 2. 05. Pojęcie „obszar gospodarczy” oznacza: a) terytorium geograficzne administrowane przez rząd, w ramach którego osoby, towary, usługi i kapitał mogą przemieszczać się swobodnie; b) strefy wolnocłowe, w tym składy wolnocłowe i zakłady produkcyjne znajdujące się pod kontrolą celną; c) przestrzeń powietrzną państwa, wody terytorialne oraz szelf kontynentalny leżący na wodach międzynarodowych, do którego dane państwo posiada wyłączne prawo (1); d) enklawy terytorialne, świata i wykorzystywane, na podstawie traktatów międzynarodowych i porozumień między państwami, przez agencje rządowe tego państwa (ambasady, konsulaty, bazy militarne, ośrodki naukowe itd. ); terytoria geograficzne znajdujące się w pozostałej części tzn. e) złoża ropy naftowej, gazu ziemnego itd. , znajdujące się na wodach międzynarodowych poza szelfem kontynentalnym danego państwa, eksploatowane przez jednostki będące rezydentem terytorium, określonego w poprzednich punktach. 2. 06. Obszar gospodarczy nie obejmuje enklaw eksterytorialnych (np. części własnego terytorium geograficznego państwa wykorzystywanych, na podstawie traktatów międzynarodowych lub porozumień między państwami, przez agencje rządowe innych państw, instytucje Unii Europejskiej lub organizacje międzynarodowe (2). 2. 07. Pojęcie „centrum interesów gospodarczych” wskazuje na fakt, że istnieje określone miejsce w obszarze gospodarczym, w którym lub z którego jednostka prowadzi na znaczną skalę działalność gospodarczą i transakcje lub też zamierza to czynić w przyszłości przez nieokreślony lub określony, ale odpowiednio długi okres czasu (rok lub dłużej). Na podstawie powyższego należy uznać, że jednostka, która zawiera takie transakcje na obszarze gospodarczym kilku państw, posiada centrum interesów gospodarczych w każdym z nich. Własność gruntu i budynków w ramach obszaru gospodarczego jest sama w sobie wystarczającym kryterium do uznania, że centrum interesów gospodarczych ich właściciela znajduje się w obszarze gospodarczym tego państwa. 2. 08. Na podstawie tych definicji, jednostki uznawane za rezydentów danego państwa można podzielić na: a) jednostki, które zaangażowane są głównie w produkcję, finanse, ubezpieczenia i redystrybucję, w odniesieniu do wszystkich realizowanych transakcji oprócz transakcji dotyczących własności gruntu i budynków; b) jednostki, które zaangażowane są głownie w konsumpcję (3), w odniesieniu do wszystkich realizowanych transakcji oprócz transakcji dotyczących własności gruntu i budynków; c) wszystkie jednostki występujące w charakterze właścicieli gruntów i budynków z wyjątkiem właścicieli enklaw eksterytorialnych, które są częścią obszaru gospodarczego innych krajów lub państwami sui generis (zob. ust. 2. 06). (1) (2) Statki rybackie, inne statki, platformy pływające i samoloty traktowane są w ESA tak samo jak każdy inny sprzęt ruchomy, bez względu na to, czy jego właścicielem i/lub użytkownikiem są jednostki będące rezydentem danego państwa, czy też jego właścicielem są nierezydenci a użytkownikiem rezydenci. Transakcje dotyczące własności (tworzenie majątku trwałego brutto) i używania (wynajmowanie, ubezpieczenie etc. ) tego rodzaju sprzętu są zaliczane do gospodarki państwa, w którym odpowiednio właściciel i/lub użytkownik jest rezydentem. W przypadkach leasingu finansowego przyjmuje się zmianę własności. Terytoria używane przez instytucje Unii Europejskiej i organizacje międzynarodowe stanowią terytoria państw sui generis. Cechą takich państw jest to, że ich jedynymi rezydentami są same instytucje (zob. ust. 2. 10 lit. e)). (3) Konsumpcja nie jest jedyną możliwą działalnością gospodarstw domowych. Gospodarstwa domowe mogą, jako przedsiębiorcy, angażować się w każdy rodzaj działalności gospodarczej. 32 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 01/t. 3 2. 09. W przypadku jednostek, które zaangażowane są głównie w produkcję, finanse, ubezpieczenia i redystrybucję, w odniesieniu do wszystkich realizowanych transakcji oprócz transakcji dotyczących własności gruntu i budynków, można wyróżnić dwa następujące przypadki: a) działalność prowadzoną wyłącznie w obszarze gospodarczym danego państwa; jednostki, które prowadzą taką działalność, są rezydentami tego państwa; b) działalność prowadzoną przez rok lub dłużej w obszarze gospodarczym kilku państw; za rezydenta uznaje się tylko tę część jednostki, której centrum interesów gospodarczych znajduje się w obszarze gospodarczym danego państwa. Może to być: 1. 2. jednostka rezydenta instytucjonalnego, którego działalność prowadzona przez rok lub dłużej w pozostałej części świata jest wyłączona i traktowana odrębnie (1), lub jednostka rezydenta teoretycznego, w odniesieniu do działalności prowadzonej w danym państwie w okresie roku lub dłuższym przez jednostkę będącą rezydentem w innym państwie. 2. 10. Jednostki, które zaangażowane są głównie w konsumpcję, z wyjątkiem występowania w charakterze właścicieli gruntu i budynków, gospodarstwa domowe, których centrum interesów gospodarczych znajduje się w kraju, uznaje się za rezydentów, nawet jeśli wyjeżdżają za granicę na krótkie okresy czasu (poniżej roku). W szczególności obejmują następujące grupy: a) osoby pracujące w obszarze przygranicznym, tzn. osoby, które przekraczają granicę codziennie w celu świadczenia pracy w sąsiednim państwie; b) pracownicy sezonowi, tzn. osoby, które wyjeżdżają z kraju na okres kilku miesięcy, nie dłuższy jednak niż rok, w celu świadczenia pracy w innym państwie, w sektorach, które okresowo wymagają dodatkowej siły roboczej; c) turyści, pacjenci, studenci (2), urzędnicy składający oficjalne wizyty, przedsiębiorcy, sprzedawcy, artyści i członkowie załóg podróżujących za granicę; d) lokalnie zatrudniona kadra pracująca w eksterytorialnych enklawach rządów zagranicznych; e) pracownicy instytucji Unii Europejskiej oraz cywilnych lub militarnych organizacji międzynarodowych, których główne kwatery znajdują się w enklawach eksterytorialnych; f) urzędowi, cywilni lub wojskowi przedstawiciele rządu danego państwa (w tym ich gospodarstwa domowe) zamieszkujący w enklawach terytorialnych. 2. 11. Wszystkie jednostki występujące w charakterze właścicieli gruntu i/lub budynków stanowiących część obszaru gospodarczego, uznaje się za rezydentów lub rezydentów teoretycznych państwa, w którym dany grunt lub budynki się znajdują. (1) Działalność taka nie powinna być wyodrębniana z działalności produkcyjnej jednostki instytucjonalnej tylko wówczas, gdy jest ona prowadzona przez okres krótszy niż rok. Można tak zrobić również wtedy, gdy działalność ta, pomimo że prowadzona jest przez okres roku lub dłuższy, jest nieistotna, a także we wszystkich okolicznościach w przypadku instalacji sprzętu za granicą. Uznaje się jednak, że jednostka, która jest rezydentem w innym państwie i prowadzi działalność budowlaną w danym państwie przez okres krótszy niż rok, ma centrum interesów gospodarczych w obszarze gospodarczym tego państwa, jeśli produkcja budowlana przyczynia się do tworzenia majątku trwałego brutto. Z tego względu jednostka taka powinna być traktowana jako rezydent teoretyczny. Studenci są zawsze traktowani jako rezydenci, bez względu na czas trwania studiów zagranicznych. (2) 01/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 33 ZAŁĄCZNIK B PODGRUPA: BANK CENTRALNY (S. 121) 2. 45. Definicja: Podgrupa bank centralny (S. 121) obejmuje wszystkie spółki i quasi-spółki finansowe, których główną funkcją jest emisja pieniądza, utrzymywanie wewnętrznej i zewnętrznej wartości pieniądza oraz utrzymywanie całości lub części rezerw walutowych państwa. 2. 46. W podgrupie S. 121 klasyfikowani są następujący pośrednicy finansowi: a) krajowy bank centralny, także w przypadku jeśli stanowi część Europejskiego Systemu Banków Centralnych; b) centralne agencje pieniężne, głównie pochodzenia publicznego (np. agencje zarządzające dewizami lub emitujące pieniądz), które prowadzą wszystkie rachunki rządu centralnego i w podejmowaniu decyzji są autonomiczne wobec tego rządu. Większa część tej działalności jest realizowana w ramach rządu centralnego lub banku centralnego. W przypadkach tych nie ma odrębnych jednostek instytucjonalnych. 2. 47. Podgrupa S. 121 nie obejmuje agencji i organów innych niż bank centralny, które regulują bądź nadzorują spółki finansowe czy rynki finansowe. PODGRUPA: INNE PIENIĘŻNE INSTYTUCJE FINANSOWE (S. 122) 2. 48. Definicja: podgrupa inne pieniężne instytucje finansowe (S. 122) obejmuje wszystkie spółki lub quasi-spółki finansowe, z wyjątkiem tych zaklasyfikowanych do podgrupy banku centralnego, zaangażowane głównie w pośrednictwo finansowe, których działalność polega na gromadzeniu depozytów i/lub bliskich substytutów depozytów od jednostek instytucjonalnych innych niż pieniężne instytucje finansowe oraz na udzielaniu, na własny rachunek, pożyczek i/lub dokonywaniu inwestycji w papiery wartościowe. 2. 49. Pieniężne instytucje finansowe (PIF) obejmują podgrupę banku centralnego (S. 121) i podgrupę innych instytucjami finansowymi, pieniężnych instytucji finansowych (S. 122) i pokrywają się z pieniężnymi określonymi przez EIW i stosowanymi dla celów statystycznych. 2. 50. PIF nie mogą być nazywane po prostu „bankami”, ponieważ mogą obejmować niektóre spółki finansowe, które mogą nie nazywać siebie bankami, oraz spółki, którym przepisy niektórych krajów mogą nie zezwalać na używanie nazwy „bank”. Jednocześnie niektóre inne spółki finansowe nazywające siebie bankami mogą w istocie rzeczy nie być PIF. Ogólnie rzecz biorąc, w podgrupie S. 122 klasyfikowani są następujący pośrednicy finansowi: a) banki komercyjne, banki „uniwersalne”, banki „powszechne”; b) banki oszczędnościowe (w tym powiernicze banki oszczędnościowe i banki oszczędnościowe oraz stowarzyszenia pożyczkowe); c) instytucje świadczące żyro pocztowe, banki pocztowe, banki świadczące żyro; d) wiejskie banki kredytowe, rolne banki kredytowe; e) spółdzielcze banki kredytowe, jednostki kredytowe; f) banki specjalistyczne (np. banki handlowe, banki emisyjne, banki prywatne). 2. 51. Do podgrupy S. 122 mogą być także zaklasyfikowani następujący pośrednicy finansowi, jeśli ich działalność polega na gromadzeniu ze źródeł publicznych funduszy podlegających zwrotowi, czy to w formie depozytów czy to w innych formach, takich jak ciągła emisja obligacji lub innych porównywalnych papierów wartościowych. Pośrednicy niespełniający tego warunku powinni być zaklasyfikowani do podgrupy S. 123: a) b) spółki zaangażowane w udzielanie kredytów hipotecznych (w tym towarzystwa budowlane, banki hipoteczne i hipoteczne instytucje kredytowe); fundusze wspólne (w tym fundusze inwestycyjne, fundusze powiernicze i inne systemy wspólnego inwestowania, np. przedsięwzięcia służące wspólnemu inwestowaniu w zbywalne papiery wartościowe – UCITS); c) komunalne instytucje kredytowe. 34 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 01/t. 3 2. 52. Podgrupa S. 122 nie obejmuje: a) spółek holdingowych jedynie kontrolujących i kierujących grupą, w skład której wchodzą przede wszystkim inne pieniężne instytucje finansowe, lecz które same nie są innymi pieniężnymi instytucjami finansowymi. Są one klasyfikowane w podgrupie S. 123; b) instytucji non-profit będących niezależnymi podmiotami prawnymi, które świadczą usługi na rzecz innych pieniężnych instytucji finansowych, lecz nie są zaangażowane w pośrednictwo finansowe. PODGRUPA: I FUNDUSZY EMERYTALNYCH (S. 123) INNI POŚREDNICY FINANSOWI, Z WYJĄTKIEM SPÓŁEK UBEZPIECZENIOWYCH 2. 53. Definicja: Podgrupa inni pośrednicy finansowi, z wyjątkiem spółek ubezpieczeniowych i funduszy emerytalnych (S. 123) obejmuje wszystkie spółki i quasi-spółki finansowe, których działalność polega przede wszystkim na pośrednictwie finansowym obejmującym zaciąganie zobowiązań w formach innych niż zobowiązania pieniężne, depozyty i/lub bliskie substytuty depozytów od jednostek instytucjonalnych innych niż pieniężne instytucje finansowe lub rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe. 2. 54. Podgrupa S. 123 obejmuje różne rodzaje pośredników finansowych, a zwłaszcza pośredników zaangażowanych przeważnie w finansowanie długoterminowe. W większości przypadków przewaga finansowania długoterminowego stanowi podstawę rozróżnienia między tą podgrupą i podgrupą innych pieniężnych rezerw techniczno-ubezpieczeniowych, umożliwia ustalenie linii podziału między tą podgrupą i podgrupą spółek ubezpieczeniowych i funduszy emerytalnych. zobowiązań w formie finansowych. Oparta instytucji braku na 2. 55. W podgrupie S. 123 są klasyfikowane w szczególności następujące spółki i quasi-spółki finansowe, o ile nie są PIF: a) spółki zaangażowane w leasing finansowy; b) spółki zaangażowane w kupno na raty i udzielanie pożyczek osobom prywatnym lub placówkom handlowym; c) spółki zaangażowane w factoring; d) dealerzy papierów wartościowych i instrumentów pochodnych (na własny rachunek); e) wyspecjalizowane spółki finansowe takie jak spółki inwestycyjne wysokiego ryzyka i spółki inwestycyjne na cele rozwojowe, spółki finansujące wywóz/przywóz; f) korporacja instrumentów finansowych, utworzone w celu utrzymywania sekurytyzowanych aktywów; g) pośrednicy finansowi gromadzący depozyty i/lub bliskie substytuty depozytów jedynie z PIF; h) spółki holdingowe, które jedynie kontrolują i kierują grupą spółek zależnych, zaangażowanych głównie w pośrednictwo finansowe i/lub pomocniczą działalność finansową, lecz które same nie są spółkami finansowymi. 2. 56. Podgrupa S. 123 nie obejmuje będących niezależnymi podmiotami prawnymi instytucji non-profit, które świadczą usługi na rzecz innych pośredników finansowych z wyjątkiem spółek ubezpieczeniowych i funduszy emerytalnych, lecz nie są zaangażowane w pośrednictwo finansowe


title: Kommissionens förordning (EG) nr 2516/98 av den 23 november 1998 om ansökningar om exportlicenser för ris och brutet ris med förutfastställelse av exportbidraget

eurovoc_concepts:
export licence
export refund
rice

formats: pdf print

text: 24. 11. 98 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 314/5 KOMMISSIONENS F(cid:153)RORDNING (EG) nr 2516/98 av den 23 november 1998 om ans(cid:148)kningar om exportlicenser f(cid:148)r ris och brutet ris med f(cid:148)rutfastst(cid:132)llelse av exportbidraget EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION HAR ANTAGIT DENNA F(cid:153)RORDNING med beaktande av F(cid:148)rdraget om uppr(cid:132)ttandet av Euro- peiska gemenskapen, med beaktande av r(cid:134)dets f(cid:148)rordning (EG) nr 3072/95 av den 22 december 1995 om den gemensamma organisa- tionen av marknaden f(cid:148)r ris (1), senast (cid:132)ndrad genom f(cid:148)rordning (EG) nr 2072/98 (2), med beaktande av kommissionens f(cid:148)rordning (EG) nr 1162/95 av den 23 maj om s(cid:132)rskilda till(cid:132)mpningsf(cid:148)re- skrifter f(cid:148)r systemet med import- och exportlicenser f(cid:148)r spannm(cid:134)l och ris (3), senast (cid:132)ndrad genom f(cid:148)rordning (EG) nr 444/98 (4), s(cid:132)rskilt artikel 7. 4 andra stycket i denna, och av f(cid:148)ljande sk(cid:132)l: I artikel 7. 4 i f(cid:148)rordning (EG) nr 1162/95 f(cid:148)reskrivs att d(cid:134) det vid fastst(cid:132)llandet av exportbidraget g(cid:148)rs en s(cid:132)rskild h(cid:132)nvisning till denna punkt skall exportlicenserna med f(cid:148)rutfastst(cid:132)llelse av bidraget utf(cid:132)rdas f(cid:148)rst den tredje arbetsdagen efter den dag d(cid:134) ans(cid:148)kan inl(cid:132)mnats. I samma artikel f(cid:148)reskrivs (cid:132)ven att kommissionen skall fastst(cid:132)lla en enhetlig procentsats f(cid:148)r neds(cid:132)ttning av kvantiteterna om ans(cid:148)kningarna om exportlicenser (cid:148)verskrider de kvanti- teter som (cid:132)r (cid:132)mnade f(cid:148)r export. I kommissionens f(cid:148)rord- ning (EG) nr 2506/98 (5) fastst(cid:132)lls exportbidrag enligt det f(cid:148)rfarande som fastst(cid:132)lls i ovann(cid:132)mnda punkt f(cid:148)r 2 000 ton. De kvantiteter inl(cid:132)mnats den f(cid:148)r vilka ans(cid:148)kningar 20 november 1998 (cid:148)verskrider den disponibla kvantiteten p(cid:134) 2 000 ton. Det b(cid:148)r d(cid:132)rf(cid:148)r fastst(cid:132)llas en procentsats f(cid:148)r neds(cid:132)ttning n(cid:132)r det g(cid:132)ller de ans(cid:148)kningar om exportli- censer som inl(cid:132)mnats den 20 november 1998. Med h(cid:132)nsyn till syftet med denna f(cid:148)rordning b(cid:148)r den tr(cid:132)da i kraft s(cid:134) snart den offentligg(cid:148)rs i Europeiska gemenskapernas officiella tidning. H(cid:142)RIGENOM F(cid:153)RESKRIVS F(cid:153)LJANDE. Artikel 1 F(cid:148)r de ans(cid:148)kningar om exportlicenser f(cid:148)r ris och brutet ris med f(cid:148)rutfastst(cid:132)llelse av exportbidraget som inl(cid:132)mnats inom ramen f(cid:148)r f(cid:148)rordning (EG) nr 2506/98 den 20 november 1998 skall det utf(cid:132)rdas licenser f(cid:148)r de kvan- titeter f(cid:148)r vilka ans(cid:148)kningar inl(cid:132)mnats justerat med en procentsats f(cid:148)r neds(cid:132)ttning p(cid:134) 54,95 %. Artikel 2 F(cid:148)r ans(cid:148)kningar om exportlicens f(cid:148)r ris och brutet ris som inl(cid:132)mnas fr(cid:134)n och med den 23 november 1998 skall det inte utf(cid:132)rdas exportlicenser inom ramen f(cid:148)r f(cid:148)rord- ning (EG) nr 2506/98. Artikel 3 Denna f(cid:148)rordning tr(cid:132)der i kraft den 24 november 1998. Denna f(cid:148)rordning (cid:132)r till alla delar bindande och direkt till(cid:132)mplig i alla medlemsstater. Utf(cid:132)rdad i Bryssel den 23 november 1998. P(cid:134) kommissionens v(cid:132)gnar Franz FISCHLER Ledamot av kommissionen (1) EGT L 329, 30. 12. 1995, s. 18. (2) EGT L 265, 30. 9. 1998, s. 4. (3) EGT L 117, 24. 5. 1995, s. 2. (4) EGT L 56, 26. 2. 1998, s. 12. (5) EGT L 311, 20. 11. 1998, s. 15


title: Agrarpreise : preisindizes und absolute Preise. Vierteljährliche Statistiken 3/1998.,Agricultural prices : price indices and absolute prices. Quarterly statistics 3/1998.,Prix agricoles : indices de prix et prix absolus. Statistiques trimestrielles 3/1998.

eurovoc_concepts:
EU Member State
agricultural statistics
farm prices
price index


title: Proposta di regolamento (CE) del Consiglio che ripartisce tra gli Stati membri, per il 1999, i contingenti di cattura per le navi che pescano nella zona della Federazione russa

eurovoc_concepts:
Russia
authorised catch
catch quota
fishery management
fishing area

text: COMMISSIONE DELLE COMUNITÀ' EUROPEE Bruxelles, 23. 11. 1998 COM(1998)670def. Proposta di REGOLAMENTO (CE) DEL CONSIGLIO che ripartisce tra gli Stati membri, per il 1999, i contingenti di cattura per le navi che pescano nella zona della Federazione russa (presentata dalla Commissione) RELAZIONE Conformemente all'atto di adesione dell'Austria, della Finlandia e della Svezia, gli accordi di pesca conclusi da detti paesi con paesi terzi sono gestiti dalla Comunità. In base all'accordo bilaterale in materia di pesca concluso tra la Federazione russa e la Svezia nel 1992, la Comunità, per conto della Svezia, si è consultata con la Federazione russa raggiungendo un accordo che definisce il regime di pesca per il 1999. Scopo della presente proposta di regolamento è quello di ripartire tra gli Stati membri i contingenti disponibili nel 1999, in virtù dei summenzionati accordi, per navi da pesca della Comunità (svedesi) che operano nella zona della Federazione russa. Le possibilità di pesca ottenute dalla Svezia in seguito a tali accordi sono state assegnate a tale paese. Propostadi REGOLAMENTÒ (CE) N. /99 DEL CONSIGLIO del 1998 che ripartisce tra gli Stati membri, per il 1999, i contingenti di cattura per le navi che pescano nella zona della Federazione russa IL CONSIGLIO DELL'UNIONE EUROPEA, visto il trattato che istituisce la Comunità europea, visto il regolamento (CEE) n. 3760/92 del Consiglio, del 20 dicembre 1992, che istituisce un regime comunitario della pesca e dell'acquacoltura1, in particolare l'articolo 8, paragrafo 4, vista la proposta della Commissione, considerando che, a norma dell'articolo 124 dell'atto di adesione del 1994, gli accordi di pesca conclusi dal Regno di Svezia con paesi terzi sono gestiti dalla Comunità; considerando che, secondo la procedura prevista dall'articolo 3 dell'accordo concernente la pesca dell'I 1 dicembre 1992 concluso tra il governo del Regno di Svezia e il governo della Federazione russa, la Comunità, in nome della Svezia, e la Federazione russa si sono consultate sui reciproci diritti di pesca nel 1999; considerando che durante tali consultazioni le delegazioni hanno concordato di raccomandare alle rispettive autorità di fissare per il 1999 determinati contingenti di pesca per le navi dell'altra parte; considerando che è opportuno prendere le misure necessarie per mettere in applicazione, per l'anno 1999, i risultati di tali consultazioni con la Federazione russa; considerando che, per garantire una gestione efficace di queste possibilità di cattura disponibili nelle acque della Federazione russa, questo dovrebbero essere ripartite tra gli Stati membri per mezzo di contingenti, a seconda dell'articolo 8 dèi regolamento (CEE) n. 3760/9^; considerando che le attività di pesca contemplate nel presente regolamento sono soggette alle misure di controllo previste dal regolamento (CEE) n. 2847/93 del Consiglio, del 12 ottobre 1993, che istituisce un regime di controllo applicabile nell'ambito della politica comune della pesca2; \ i GU L 389 del 31. 12. 1992, pag. 1. Regolamento modificato da ultimo dal regolamento (GÈ) n. 1181/98 (GUL 164 del 9. 6. 1998, pag. 1) GU L 261 del 20. 10. 1993, pag. 1. Regolamento modificato da ultimo dal regolamento (CE) n. 2205/97 (GU L 304 del 7. 11. 1997, pag. 1). 2«- considerando che non sono state concordate con la Federazione russa le condizioni complementari per la gestione annuale dei TAC e dei contingenti, di cui all'articolo 2 del regolamento (CE) n. 847/96 del Consiglio3; considerando che per motivi imprescindibili di comune interesse il presente regolamento si applica dal 1° gennaio 1999, HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO: Articolo 1 Dal 1° gennaio al 31 dicembre 1999 le navi battenti bandiera di uno Stato membro sono autorizzate ad effettuare catture nelle acque soggette alla giurisdizione della Federazione russa in materia di pesca, nei limiti dei contingenti fissati nell'allegato. Articolo 2 Agli stock elencati nell'allegato non si applicano le condizioni di cui all'articolo 2, all'articolo 3 e all'articolo 5, paragrafo 2, del regolamento (CE) n. 847/96 del Consiglio. Articolo 3 Il presente regolamento entra in vigore il giorno successivo alla pubblicazione nella Gazzetta ufficiale delle Comunità europee. Esso si applica a decorrere dal 1 ° gennaio 1999. Il presente regolamento è obbligatorio in tutti i suoi. clementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri. Fatto a Bruxelles, addi 1998. Per il Consiglio H Presidente 3 GU L115 del 9. 5. 1996, pag. 3. ALLEGATO Ripartizione dei contingenti di cattura della Comunità nella zona di pesca della Federazione russa per il 1999 (in tonnellate di pesce vivo) Specie Merluzzo bianco Spratto Illd Illd 150 Svezia 150 (1X3) 2 450 Svezia 2 450 (2X3) (I) (2) (3) Possono pescare contemporaneamente fino a un massimo di sette navi. Possono pescare contemporaneamente fino a un massimo di dieci navi. In ogni caso nella zona russa sono autorizzate a pescare contemporaneamente non più di dieci navi (sommando le navi che praticano la pesca del merluzzo bianco e quelle che praticano la pesca dello spratto). ISSN 0254-1505 COM(98) 670 def. DOCUMENTI IT 03 07 11 14 N. di catalogo : CB-a)-98-674-lT-C Ufficio delle pubblicazioni ufficiali delle Comunità europee L-2985 Lussemburgo