title: Regolamento (CE) n. 2499/98 della Commissione del 19 novembre 1998 che fissa i tassi delle restituzioni applicabili a taluni prodotti dei settori dei cereali e del riso esportati sotto forma di merci non comprese nell'allegato II del trattato

eurovoc_concepts:
cereals
export refund
rice

formats: pdf print

text: L 311/6 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee 20. 11. 98 REGOLAMENTO (CE) N. 2499/98 DELLA COMMISSIONE del 19 novembre 1998 che fissa i tassi delle restituzioni applicabili a taluni prodotti dei settori dei cereali e del riso esportati sotto forma di merci non comprese nell’allegato II del trattato LA COMMISSIONE DELLE COMUNIT(cid:211) EUROPEE, visto il trattato che istituisce la Comunit(cid:133) europea, visto il regolamento (CEE) n. 1766/92 del Consiglio, del 30 giugno 1992, relativo all’organizzazione comune dei mercati nel settore dei cereali (1), modificato da ultimo dal regolamento (CE) n. 923/96 della Commissione (2), in particolare l’articolo 13, paragrafo 3, visto il regolamento (CE) n. 3072/95 del Consiglio, del 22 dicembre 1995, relativo all’organizzazione comune del mercato del riso (3), modificato da ultimo dal regolamento (CE) n. 2072/98 (4), in particolare l’articolo 13, paragrafo 3, considerando che, a norma dell’articolo 13, paragrafo 1 del regolamento (CEE) n. 1766/92 e dell’articolo 13, para- grafo 1 del regolamento (CE) n. 3072/95, la differenza tra i corsi o i prezzi sul mercato mondiale dei prodotti di cui all’articolo 1, di ciascuno di detti regolamenti ed i prezzi nella Comunit(cid:133) pu(cid:149) essere coperta da una restituzione all’esportazione; considerando che il regolamento (CE) n. 1222/94 della Commissione, del 30 maggio 1994, che stabilisce, per sotto forma di merci non taluni prodotti esportati comprese nell’allegato II del trattato, le modalit(cid:133) comuni d’applicazione relative alla concessione delle restituzioni all’esportazione ed i criteri per stabilire il loro importo (5), modificato da ultimo dal regolamento (CE) n. 1352/98 (6), ha specificato per quali di questi prodotti occorre fissare un tasso di restituzione applicabile all’esportazione sotto forma di merci che figurano, secondo il caso, nell’allegato B del regolamento (CEE) n. 1766/92 o nell’allegato B del regolamento (CE) n. 3072/95; considerando che, conformemente all’articolo 4, paragrafo 1, primo comma del regolamento (CE) n. 1222/94, il tasso della restituzione per 100 kg di ciascuno dei prodotti di base considerati deve essere fissato per ciascun mese; (1) GU L 181 dell’1. 7. 1992, pag. 21. (2) GU L 126 del 24. 5. 1996, pag. 37. (3) GU L 329 del 30. 12. 1995, pag. 18. (4) GU L 265 del 30. 9. 1998, pag. 4. (5) GU L 136 del 31. 5. 1994, pag. 5. (6) GU L 184 del 27. 6. 1998, pag. 25. considerando che, a seguito dell’intesa tra la Comunit(cid:133) europea e gli Stati Uniti d’America sulle esportazioni di paste alimentari dalla Comunit(cid:133) verso gli Stati Uniti, approvata dalla decisione 87/482/CEE del Consiglio (7), si rende necessario differenziare la restituzione per le merci dei codici NC 1902 11 00 e 1902 19 secondo la loro destinazione; considerando che, conformemente all’articolo 4, paragrafo 5, lettere b) del regolamento (CE) n. 1222/94, quando la prova prevista all’articolo 4, paragrafo 5, lettera a) del suddetto regolamento non (cid:138) apportata, bisogna fissare un tasso di restituzione all’esportazione ridotto, tenuto conto dell’importo della restituzione alla produzione applicabile, in virt(cid:151) del regolamento (CEE) n. 1722/93 della Commis- sione (8), modificato da ultimo dal regolamento (CE) n. 1011/98 (9), al prodotto di base utilizzato, valido durante il periodo presunto di fabbricazione delle merci; considerando che le misure previste dal presente regola- mento sono conformi al parere del comitato di gestione per i cereali, HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO: Articolo 1 I tassi delle restituzioni applicabili ai prodotti di base che figurano nell’allegato A del regolamento (CE) n. 1222/94 e indicati nell’articolo 1 del regolamento (CEE) n. 1766/ 92 o nell’articolo 1, paragrafo 1 del regolamento (CE) n. 3072/95 modificato, esportati sotto forma di merci che figurano rispettivamente nell’allegato B del regolamento (CEE) n. 1766/92 e nell’allegato B del regolamento (CE) n. 3072/95, sono fissati come indicato in allegato. Articolo 2 Il presente regolamento entra in vigore il 20 novembre 1998. (7) GU L 275 del 29. 9. 1987, pag. 36. (8) GU L 159 dell’1. 7. 1993, pag. 112. (9) GU L 145 del 15. 5. 1998, pag. 11. 20. 11. 98 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee L 311/7 Il presente regolamento (cid:138) obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri. Fatto a Bruxelles, il 19 novembre 1998. Per la Commissione Martin BANGEMANN Membro della Commissione L 311/8 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee 20. 11. 98 ALLEGATO al regolamento della Commissione, del 19 novembre 1998, che fissa i tassi delle restituzioni applicabili a taluni prodotti del settore dei cereali e del riso esportati sotto forma di merci non comprese nell’allegato II del trattato Codice NC Designazione dei prodotti (1) Tasso della restituzione per 100 kg di prodotto di base 1001 10 00 Frumento (grano) duro: – all’esportazione delle merci dei codici NC 1902 11 e 1902 19 verso gli Stati Uniti d’America – negli altri casi 1001 90 99 Frumento (grano) tenero e frumento segalato: – all’esportazione delle merci di codici NC 1902 11 e 1902 19 verso gli Stati Uniti d’America – negli altri casi: – – conformemente all’articolo 4, paragrafo 5 del regolamento (CE) n. 1222/94 (2) – – negli altri casi 1002 00 00 Segala 1003 00 90 Orzo 1004 00 00 Avena 1005 90 00 Granturco utilizzato sotto forma di: – amido – – conformemente all’articolo 4, paragrafo 5 del regolamento (CE) n. 1222/94 (2) – – negli altri casi – glucosio, sciroppo di glucosio, maltodestrina, sciroppo di maltodestrina dei codici NC 1702 30 51, 1702 30 59, 1702 30 91, 1702 30 99, 1702 40 90, 1702 90 50, 1702 90 75, 1702 90 79, 2106 90 55 (3): – – conformemente all’articolo 4, paragrafo 5 del regolamento (CE) n. 1222/94 (2) – – negli altri casi – altre (incluso allo stato naturale) Fecola di patate del codice NC 1108 13 00 assimilata ad un prodotto ottenuto dalla trasformazione del granturco: – conformemente all’articolo 4, paragrafo 5 del regolamento (CE) ex 1006 30 n. 1222/94 (2) – negli altri casi Riso lavorato: – a grani tondi – a grani medi – a grani lunghi 1006 40 00 Rotture di riso 1007 00 90 Sorgo 0,910 1,400 1,528 — 2,350 4,906 5,944 4,294 1,533 5,090 0,848 4,405 5,090 1,633 5,090 11,100 11,100 11,100 3,100 5,944 (1) Riguardo ai prodotti agricoli risultanti dalla trasformazione del prodotto di base o assimilati, bisogna utilizzare i coefficienti figuranti all’allegato E del regolamento (CE) n. 1222/94 della Commissione (GU L 136 del 31. 5. 1994, pag. 5), modificato. (2) Le merci in questione sono indicate all’allegato I del regolamento (CEE) n. 1722/93 della Commissione (GU L 159 del 1. 7. 1993, pag. 112), modificato. (3) Per gli sciroppi dei codici NC 1702 30 99, 1702 40 90 e 1702 60 90, ottenuti mescolando gli sciroppi di glucosio e fruttosio, solamente lo sciroppo di glucosio ha diritto alla restituzione all’esportazione


title: Kommissionens forordning (EF) nr. 2501/98 af 19. november 1998 om fastsættelse af maksimumsrestitutionen ved udførsel af rug inden for rammerne af den i forordning (EF) nr. 1746/98 omhandlede licitation

eurovoc_concepts:
award of contract
export refund
rye

text: L 311/10 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 20. 11. 98 KOMMISSIONENS FORORDNING (EF) Nr. 2501/98 af 19. november 1998 om fastsættelse af maksimumsrestitutionen ved udførsel af rug inden for rammerne af den i forordning (EF) nr. 1746/98 omhandlede licitation KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER HAR (cid:190) under henvisning til Europæiske Fællesskab, traktaten om oprettelse af Det under henvisning til R(cid:134)dets forordning (EØF) nr. 1766/92 juni 1992 om den fælles markedsordning for af 30. korn (1), senest ændret ved Kommissionens forordning (EF) nr. 923/96 (2), under henvisning til Kommissionens forordning (EF) nr. 1501/95 af 29. juni 1995 om visse gennemførelsesbestem- melser til R(cid:134)dets forordning (EØF) nr. 1766/92 for s(cid:134) vidt ang(cid:134)r ydelse af eksportrestitutioner for korn samt de foranstaltninger, der skal træffes inden for kornsektoren i tilfælde af markedsforstyrrelser (3), senest ændret ved forordning (EF) nr. 2094/98 (4), særlig artikel 7, og ud fra følgende betragtninger: En licitation over udførsel af Kommissionens forordning (EF) nr. 1746/98 (5); restitutionen og/eller afgiften ved rug til alle tredjelande blev (cid:134)bnet ved i artikel 7 i forordning (EF) nr. 1501/95 er det fastsat, at Kommissionen p(cid:134) grundlag af de meddelte bud efter proceduren i artikel 23 i forordning (EØF) nr. 1766/92 kan beslutte at fastsætte en maksimumseksportrestitution under hensyntagen til kriterierne i artikel 1 i forordning (EF) nr. 1501/95; i dette tilfælde gives der tilslag til den eller de bydende, hvis bud er lig med eller lavere end maksimumsrestitutionen, og til de bydende, hvis bud omfatter en eksportafgift; anvendelse af ovennævnte kriterier p(cid:134) den nuværende markedssituation for den p(cid:134)gældende kornart medfører, at maksimumseksportrestitutionen fastsættes til det i artikel 1 nævnte beløb; de i denne forordning fastsatte foranstaltninger er i over- ensstemmelse med udtalelse fra Forvaltningskomit(cid:130)en for Korn — UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: Artikel 1 For bud, der meddelels indtil den 19. november 1998 inden for rammerne af den i forordning (EF) nr. 1746/98 omhandlede licitation, fastsættes maksi- mumseksportrestitutionen for rug til 69,95 ECU/ton. fra den 13. Artikel 2 Denne forordning træder i kraft den 20. november 1998. Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart medlemsstat. i hver Udfærdiget i Bruxelles, den 19. november 1998. P(cid:134) Kommissionens vegne Franz FISCHLER Medlem af Kommissionen (1) EFT L 181 af 1. 7. 1992, s. 21. (2) EFT L 126 af 24. 5. 1996, s. 37. (3) EFT L 147 af 30. 6. 1995, s. 7. (4) EFT L 266 af 1. 10. 1998, s. 61. (5) EFT L 219 af 7. 8. 1998, s. 3


title: Advies van het Comité van de Regio's over: - de "Mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad en het Comité van de Regio's over het Eerste kaderprogramma voor cultuur (2000-2004)", en - het "Voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad tot instelling van één enkel programmerings- en financieringsinstrument voor culturele samenwerking (Programma 'Culture 2000')"

eurovoc_concepts:
EU programme
European Union
cultural cooperation
cultural policy
regional policy

formats: html pdf print

text: C 51/68 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 22. 2. 1999 Advies van het Comité van de Regio’s over: — de „Mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad en het Comité van de Regio’s over het Eerste kaderprogramma voor cultuur (2000-2004)”, en — het „Voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad tot instelling van één enkel programmerings- en financieringsinstrument voor culturele samenwerking (Programma ‘Culture 2000‘)” HET COMITÉ VAN DE REGIO’S, (1999/C 51/12) gezien de Mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad en het Comité van de Regio’s over het Eerste kaderprogramma voor cultuur (2000-2004), vergezeld van een Voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad tot instelling van één enkel programmerings- en financieringsinstrument voor culturele samenwerking (Programma „Culture 2000”) (COM(98) 266 def. ) (1); gezien het besluit van de Raad d. d. 9 juli 1998 om, overeenkomstig artikel 128 en artikel 198 C, eerste alinea, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, het Comité van de Regio’s te raadplegen over dit onderwerp; gezien het besluit van het Bureau d. d. 13 mei 1998 om commissie 7 (Onderwijs, beroepsopleiding, cultuur, jeugd, sport, burgerrechten) te belasten met de voorbereidende werkzaamheden inzake een desbetreffend advies; gezien het ontwerpadvies (CDR 227/98 rev. ) dat op 1 oktober 1998 werd goedgekeurd door commissie 7 (rapporteurs: Mun˜oa Ganuza en Tallberg); gezien de adviezen die het CvdR eerder heeft uitgebracht over het programma Caleido- scoop 2000, inzake artistieke en intellectuele activiteiten (CDR 145/95) (2), het programma Ariane, inzake boeken en lezen (CDR 146/95) (3), het programma Raphae¨l, inzake cultureel erfgoed (CDR 302/95)(4) en over het „Eerste verslag over de inachtneming van culturele aspecten bij het optreden van de Gemeenschap” (CDR 206/96 def. ) (5); overwegende dat in het Verdrag van Maastricht de EU wordt opgeroepen om de culturele verscheidenheid in Europa te bevorderen en de kennis, samenwerking en uitwisseling tussen individuen, organisaties en culturele instellingen uit te breiden; overwegende dat in het Verdrag van Maastricht tevens is vastgelegd dat bij het opstellen van EU-programma’s rekening dient te worden gehouden met de culturele doelstellingen van de EU, heeft tijdens zijn 26e zitting van 18 en 19 november 1998 (vergadering van 19 november) het volgende advies uitgebracht. 1. Inleiding 1. 1. De Commissie heeft op drie verschillende wijzen studie verricht naar de culturele activiteiten in Europa. Ten eerste heeft zij de drie Europese programma’s die tot dusverre zijn uitgevoerd op het gebied van cultuur, aan een analyse onderworpen: Caleidoscoop (artistieke en culturele activiteiten), Ariane (boeken en lezen) en Raphae¨l (het culturele erfgoed in Europa). Ten tweede heeft zij, via een „Eerste verslag over de inachtneming van culturele aspecten bij het optreden van de Gemeen- (1) PB C 211 van 7. 7. 1998, blz. 18. (2) PB C 100 van 2. 4. 1996, blz. 30. (3) PB C 100 van 2. 4. 1996, blz. 35. (4) PB C 100 van 2. 4. 1996, blz. 119. (5) PB C 116 van 14. 4. 1997, blz. 65. schap” (6), onderzocht hoe culturele aspecten kunnen worden ingepast in EU-activiteiten. Ten derde heeft zij deelgenomen aan een reeks gespreksronden met de EU-lid-staten, de leden van de Europese Economische Ruimte, Cyprus, de geassocieerde landen van Midden- en Oost-Europa en een groot aantal culturele organisaties in Europa. 1. 2. Het Comité van de Regio’s erkent dat de analyses die de Commissie heeft uitgevoerd, een aantal positieve elementen bevatten. Het is waar dat de in het kader van de drie Europese cultuurprogramma’s ondernomen activiteiten de transnationale samenwerking hebben gestimuleerd, de culturele activiteiten in Europa meer onder de aandacht hebben gebracht, hebben bijgedragen tot de bescherming en het behoud van ons erfgoed en (6) COM(96) 160 def. 22. 2. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 51/69 cultuur beter toegankelijk hebben gemaakt voor het publiek. Ook is hierdoor het aanzien van culturele creativiteit gestegen, omdat er een positieve invloed van uitgaat op innovatie en de vorming van sociale netwerken (met name uitwisselingsactiviteiten op culturele gebieden die Europese landen met elkaar gemeen hebben). 1. 3. Desalniettemin is het CvdR van mening dat de analyses van de Commissie op een aantal punten tekortschieten. Nog altijd is niet voldoende doorgedron- gen hoe sterk de behoefte aan een gemeenschappelijke, open en gediversifieerde culturele ruimte in Europa is. Al moedigt de EU nog zoveel uiteenlopende culturele activiteiten aan, toch blijven dit geı¨soleerde verschijn- selen en komen er geen gestructureerde en permanente samenwerkingsverbanden uit voort. Ook procentueel gezien is de EU slechts bij een beperkt aantal culturele projecten betrokken. Dit alles heeft tot gevolg dat de Europese burgers nauwelijks een idee hebben van de inspanningen die de EU in dezen verricht, en niet weten wat er gedaan wordt ter behoud en ondersteuning van hun culturen. Zodoende wordt er maar weinig vooruitgang geboekt met de opbouw van een multicul- turele en transnationale Europese culturele ruimte. 1. 4. Het beheer van de culturele programma’s komt over als uiterst bureaucratisch: de procedures zijn lang en ingewikkeld. Dit heeft een averechts effect op de doelmatigheid van de dienstverlening en leidt ertoe dat de Europese culturele programma’s grotendeels terra incognita zijn voor het Europese publiek. 1. 5. De Commissie heeft geconcludeerd dat „ook al worden er omvangrijke middelen besteed aan culturele activiteiten of activiteiten met een culturele dimensie, de uitgevoerde acties dan nog niet of zelden voortkomen uit een welbepaald beleid dat in overeenstemming zou zijn met de taken die de Gemeenschap heeft ontvangen op cultuurgebied”. Zij is van plan ervoor te zorgen dat „bij de vaststelling en de tenuitvoerlegging van het interne beleid, de doelstellingen en de middelen van ieder instrument dat van invloed is op cultuurgebied, overeenstemmen met de doelstellingen en de middelen van het cultuurbeleid van de Gemeenschap”. 2. Algemene opmerkingen 2. 1. Het belang van cultuur voor de toekomstige ontwikkeling van de Europese Unie 2. 1. 1. B e h o u d d e n h e i d v a n c u l t u r e l e v e r s c h e i - 2. 1. 1. 1. Het fundamentele beginsel dat ten grondslag ligt aan het proces van Europese integratie, is eerbie- diging en bevordering van culturele verscheidenheid. Deze culturele verscheidenheid is een bron van rijkdom die het waard is om beschermd te worden. De goede kanten ervan dienen naar voren te worden gehaald, want deze vormen een van de belangrijkste kenmerken van de Europese identiteit. De culturele en taalkundige verscheidenheid geldt in gelijke mate voor alle cultuurui- tingen: nationale, lokale, regionale en andere binnen het bestel van de staat. Kenmerkend voor Europa is dus een veelheid 2. 1. 1. 2. van culturen, waarvan de meeste een lokale of regionale basis hebben. Bovendien heeft het begrip „cultuur” in Europa een ruime betekenis, omdat hieronder niet alleen uitingen van „haute culture” en „elitaire” kunst worden verstaan, maar hieronder ook traditiegebonden volkscul- tuur en moderne massacultuur vallen. 2. 1. 1. 3. Wanneer mensen actief zijn in het vere- nigingsleven en deelnemen aan de activiteiten van vrijwilligersorganisaties op educatief gebied, raken zij nauwer betrokken bij sociale kwesties en krijgen ze meer begrip voor andere culturen. Door de uitgebreide programma’s voor samenwerking tussen regio’s en/of gemeenten en voor het opzoeken van een netwerk van zustersteden is de culturele samenwerking tussen steden en gemeenten verbreed, meer solidariteit tussen verschil- lende culturen aangekweekt en de kennis ervan verdiept. Niet vergeten mag worden dat met het bouwen aan een Europa van de burgers wordt beoogd om de samenwerking en het begrip tussen de Europese volkeren te bevorderen, en niet om verschillen weg te werken of uniforme structuren te scheppen. Het CvdR is van mening dat de samenwerking en de dialoog op cultureel gebied moeten worden opgevoerd, teneinde te waarbor- gen dat culturele verschillen niet tot onenigheid leiden, maar integendeel een instrument worden ter versterking en vereniging van de volkeren in een multicultureel, op solidariteit gebaseerd Europa. 2. 1. 1. 4. Naar de mening van het CvdR moeten de lid-staten daarom bij hun gezamenlijke streven om cul- tuur een belangrijkere rol te laten spelen in de opbouw van Europa, een beroep doen op al die talloze culturele actoren die actief zijn op lokaal en regionaal niveau. Datgene waardoor de cultuur van lokale en regionale gemeenschappen zich op permanente en duurzame wijze onderscheidt, zijn o. a. plaatsgebonden culturele factoren en cultureel erfgoed. Inspanningen om dit te behouden, hiervoor zorg te dragen en hiervan door de burgers in hun dagelijks leven gebruik te laten maken, vormen de pijler van een Europees, op verscheidenheid gericht cultuur- beleid. Bovendien moeten de lokale en regionale overhe- den via een adequate financie¨le bijdrage in staat worden gesteld de nodige culturele initiatieven op te zetten. 2. 1. 1. 5. Het CvdR vraagt speciale aandacht voor de bijzondere uitdaging waarvoor wij ons gesteld zien: enerzijds het bewaren en bevorderen van de verscheiden- heid der Europese culturen, en anderzijds het versterken van de fundamenten van een gemeenschappelijke Euro- pese identiteit. Bij het bevorderen van de samenwerking en solidariteit tussen gemeenten en regio’s, zowel in de huidige als de toekomstige lid-staten, is een sleutelrol weggelegd voor lokale en regionale initiatieven. Door hun gemeenschappelijke historische achtergrond hebben de verschillende vormen van Europese culturele identiteit veel met elkaar gemeen. Teneinde de culturele en taalkundige ver- 2. 1. 1. 6. scheidenheid in Europa goed te beschermen, zou de Unie steun aan projecten, gericht op culturele en linguı¨stische minderheden, als een van de prioriteiten van haar beleid dienen te aanvaarden. Deze steun zou enerzijds moeten gaan naar specifieke culturele activiteiten en anderzijds moeten worden verleend in het kader van meer algemene EU-programma’s. 2. 1. 1. 7. In dit verband roept het CvdR de EU op tot meer samenwerking met de Raad van Europa en de UNESCO, die beschikken over een schat aan ervaringen C 51/70 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 22. 2. 1999 op het gebied van het bevorderen van culturele samen- werking en het erkennen van culturele verscheidenheid in geheel Europa. Wat de komende uitbreiding betreft, kan samenwerking ertoe bijdragen dat het overgangs- stadium naar de toetreding soepeler verloopt. 2. 1. 2. C u l t u u r b u r g e r s e n e e n E u r o p a v a n d e 2. 1. 2. 1. De politieke uitdaging waarvoor de Europese Unie zich gesteld ziet, houdt in dat eerbiediging van culturele en taalkundige verscheidenheid dient samen te gaan met een sterker ontwikkeld gemeenschappelijk Europees burgerschap. In dit verband is de conclusie gewettigd dat een Europees burgerschap zich zal ontwik- kelen op basis van een multiculturele en multilinguı¨sti- sche samenleving, d. w. z. zal existeren naast een groot aantal sub-identiteiten: nationale, lokale, regionale en andere sub-identiteiten binnen het bestel van een staat. 2. 1. 2. 2. Om die reden wil het CvdR erop wijzen dat, wil de EU de uitdaging van Europese integratie met behoud van culturele en taalkundige verscheidenheid het hoofd bieden, zij naar nieuwe wegen dient te zoeken om de lagere overheden meer actief te betrekken bij het proces van Europese integratie. Deze zijn immers beter in staat om de rijkdom van de culturele en linguı¨stische gemeenschappen in Europa door te geven. Met name zou de EU het regio’s en gemeenten met eigen bevoegdhe- den op het gebied van cultuur gemakkelijker moeten maken om deel te nemen aan Europese culturele pro- gramma’s via de mechanismen, zoals uiteengezet in dit advies. Goed beschouwd zou dit alleen maar neerkomen op een bevestiging op Europees niveau van datgene wat reeds erkenning vindt op het niveau van de lid-staten. 2. 1. 3. C u l t u u r e n l o k a l e e n r e g i o n a l e o n t w i k k e l i n g 2. 1. 3. 1. De toekomstige ontwikkeling en dynamiek van Europa zijn in toenemende mate verweven met de culturele creativiteit die in dit werelddeel aan de dag wordt gelegd, het vermogen om de eigen positie te handhaven op de wereldmarkt en de groei en werkgele- genheid in de toekomst. Cultuur is een wezenlijk bestanddeel van regionale ontwikkeling. Zij heeft niet alleen een eigen intrinsieke waarde, maar ook een belangrijke economische functie bij het aantrekken van commercie¨le activiteiten en bedrijven in een bepaalde streek. Een vitaal cultureel leven met een brede scala aan culturele faciliteiten verhoogt aldus de aantrekkings- kracht van een gehele regio. Het CvdR beschouwt cultuur als een van de pijlers waarop de sociale samenhang in Europa rust, want bij lokale en regionale ontwikkelings- projecten zorgt deze voor een aanzienlijke toegevoegde waarde en voor een sneeuwbaleffect. 2. 1. 3. 2. De invloed van cultureel toerisme op de lokale en regionale ontwikkeling wordt steeds belangrijker. Het stimuleert zowel in verstedelijkte gebieden als op het platteland de handel en het bedrijfsleven, evenals de economie en de werkgelegenheid. Bovendien wordt het proces van ontvolking van het platteland erdoor afgeremd, want op deze manier komt er een nieuw middel van bestaan bij. 2. 1. 3. 3. Het ontwikkelingspotentieel dat ligt opgesla- gen in de audiovisuele cultuur, zou belangrijke econo- mische mogelijkhedenkunnen bieden en de concurrentie- positievan Europa t. o. v. deVS en Azie¨ kunnenversterken. Teneinde de concurrentie in de audiovisuele sector te kunnen aangaan, dienen de producties van hoge kwaliteit te zijn, wat bereikt kan worden door een bevordering van Europa’s culturele verscheidenheid, die weer stoelt op het geheel van lokale en regionale culturen in Europa. Daarom vindt het CvdR dat de EU de audiovisuele sector moet versterken door bij te dragen tot de totstandkoming van een regionaal media- en filmbeleid. 2. 1. 4. C u l t u u r e n w e r k g e l e g e n h e i d 2. 1. 4. 1. Men wordt zich meer en meer bewust van de bijdrage die cultuur en de cultureel-commercie¨le sector kunnen leveren aan de economische en sociale samen- hang en van de kansen die hierdoor worden geboden voor toekomstige ontwikkeling. Niettemin is het CvdR van mening dat er alleen nieuwe mogelijkheden voor werkgelegenheid kunnen zijn als een aantal zwakke punten op effectieve wijze wordt aangepakt, en wel in het kader van een integrale strategie die tegelijk een hechte lokale en regionale verankering heeft. 2. 1. 4. 2. Het CvdR wijst op de noodzaak van steun aan degenen die op dit moment werkzaam zijn in de culturele sector, vooral aan degenen die betrokken zijn bij de creatieve kant van culturele processen. Er moeten maatregelen worden genomen om iets te doen aan de ongewisse werkgelegenheidssituatie van deze personen en om de kwaliteit van hun arbeidsstatus, die vaak wordt gekenmerkt door onderbetaling, een deeltijds werkverband en instabiliteit, te verbeteren. 2. 1. 4. 3. Het CvdR vindt dat er op adequate wijze in de culturele sector dient te worden geı¨nvesteerd, als men wil dat de groei zoals deze zich de afgelopen tien jaar heeft voorgedaan,ookdoorzet. Naardemeningvan hetComité dient er een expliciete verwijzing naar cultuur in de Structuurfondsenverordeningen te worden opgenomen. Ook de financie¨le steunverlening aan de culturele sector dient speciaal te worden afgestemd op de behoeften van de cultuur en de cultureel-commercie¨le sector. Daarbij dient vooral ook de nodige aandacht uit te gaan naar acties die gericht zijn op een betere benutting en optimale gebruikmaking van cultuurgoederen alsmede op bevor- dering van cultureel toerisme, met name in kleinere plaat- sen. Om de cultureel-commercie¨le sector verder te ont- wikkelen zijn maatregelen nodig waardoor personen die vergelijkbare activiteiten verrichten, zich gemakkelijker organisatorisch kunnen verenigen, teneinde meer kennis te vergarenop het gebied van financieringsmogelijkheden en kansen te scheppen voor gezamenlijke actie. Al erkent het CvdR dat maatregelen op 2. 1. 4. 4. EU-niveau reeds tot positieve resultaten hebben geleid, vraagt het om nog meer maatregelen ter generering van werkgelegenheid, en wel via: het bevorderen van innovatie en scheppend werk; het aanmoedigen van interregionale uitwisseling van ervaringen; het ontwik- kelen van structuren ter ondersteuning van ondernemers in de culturele sector; het belichten van goede praktijken; het stimuleren van experimentele, werkgelegenheid be- vorderende systemen, en het ontwikkelen van samenwer- king binnen de culturele sector alsmede met andere economische sectoren. 2. 1. 4. 5. Het CvdR vindt het belangrijk dat er be- trouwbare informatie over de culturele sector voorhan- den is, en vraagt om een integrale aanpak die de gehele Unie bestrijkt, teneinde te komen tot uniformering 22. 2. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 51/71 van de gangbare werkgelegenheidscriteria en tot een regelmatig te actualiseren databestand, waarvan de gegevens kunnen worden opgesplitst en onderling ge- makkelijk kunnen worden vergeleken. Daarnaast is nader onderzoek nodig om na te gaan in hoeverre bepaalde culturele ondernemingen nog verder kunnen groeien. 2. 1. 4. 6. Ten behoeve van een aantal culturele produc- ten die bedoeld zijn voor de instandhouding en bevorde- ring van de culturele diversiteit, dienen maatregelen te worden genomen in de vorm van b. v. fiscale stimulansen, waardoor de marktpositie ervan zou worden verbeterd i. v. m het feit dat in samenhang met deze producten zelf nieuwe arbeidsplaatsen zouden worden gegenereerd. 2. 1. 5. C u l t u r e l e a c t i v i t e i t e n t e r b e v o r - e n s o c i a l e d e r i n g v a n i n t e g r a t i e s a m e n h a n g 2. 1. 5. 1. Het CvdR zou er graag op willen wijzen dat cultuur kan bijdragen tot vermindering van de sociale uitsluiting, isolering en marginalisering van bijzonder kansarme sociale groepen. Zo’n 18 miljoen mensen in de EU zijn werkloos. Cultuur en deelname aan culturele activiteiten kunnen werklozen nieuwe mogelijkheden bieden bij het versterken van de eigen identiteit en het gevoel van eigenwaarde en bij het verwerven van een nieuwe maatschappelijke status. Gezamenlijke deelname aan culturele activiteiten draagt bij tot dialoog en begrip tussen de verschillende maatschappelijke geledingen en de talloze verschillende culturen binnen de Unie, waardoor er een sterkere basis wordt geschapen voor verdraagzaamheid, harmonieuze coe¨xistentie en vrede. Een dergelijke dialoog is van vitaal belang, omdat racisme, vreemdelingenhaat en spanningen toenemen. 2. 2. Toegang tot cultuur 2. 2. 1. M o g e l i j k h e d e n v o o r v e r w e z e n l i j - k i n g v a n s c h e p p e n d w e r k 2. 2. 1. 1. Het CvdR vindt het belangrijk dat burgers nauwer worden betrokken bij culturele activiteiten en de kans krijgen, scheppend werk te verwezenlijken. Om te waarborgen dat deze betrokkenheid een bredere basis krijgt en het democratische gehalte ervan wordt verhoogd, is het van belang dat zowel buiten als binnen het professionele culturele circuit mogelijkheden hiertoe worden geschapen. 2. 2. 2. C u l t u u r e n k i n d e r e n e n j e u g d 2. 2. 2. 1. Het CvdR zou willen wijzen op de steeds belangrijker rol die cultuur in onze samenleving speelt. Daarom dient hieraan meer aandacht te worden besteed in onderwijs en opvoeding. Het stimuleren van de creatieve vermogens van kinderen en jongeren en het aankweken van meer verdraagzaamheid t. o. v. andere culturen zijn essentie¨le kanten van hun algemene ontwik- keling. Door op school meer mogelijkheden voor derge- lijke activiteiten te scheppen, zal cultuur toegankelijk worden gemaakt voor alle kinderen en jongeren. Daar- naast zouden kinderen reeds op jonge leeftijd in contact moeten worden gebracht met andere culturen. Het is zaak dat de rol van cultuur in onderwijsprogramma’s duidelijk wordt omschreven. 2. 2. 3. C u l t u u r e n s o c i a l e u i t s l u i t i n g 2. 2. 3. 1. Het CvdR zou willen wijzen op de rol van cultuur bij het terugdringen van de sociale marginaliteit van met name kansarme groepen in de samenleving. Het is van het grootste belang dat deze groepen toegang hebben tot een reeks van culturele activiteiten. 2. 1. 6. R o l v a n d e c u l t u u r i n d e e x t e r n e 2. 2. 4. C u l t u u r v o o r i e d e r e e n b e t r e k k i n g e n v a n d e E U 2. 1. 6. 1. Het CvdR stelt vast dat cultuur prestige verleent aan de buitenlandse politiek van de EU, doordat zij de weg baant voor betrekkingen met derde landen en fungeert als de verbindende schakel met de miljoenen Europese burgers die in het buitenland wonen en werken. Culturele samenwerking met andere landen draagt er in het bijzonder toe bij dat begrip wordt gekweekt voor de in de EU verankerde humanitaire waarden, en wel in de eerste plaats: het eerbiedigen van mensenrechten, vrijheid en democratie; verdraagzaamheid, en respect voor culturele verschillen. Cultuur kan de dialoog op alle niveaus aanzwengelen, waardoor sociale spanningen, geweld en zelfs open conflicten worden tegengegaan. 2. 1. 6. 2. Het CvdR wil dat cultuur, zijnde een wezen- lijk onderdeel van de samenwerking met derde landen en het vredesbeleid van de EU, wordt gesteund en gestimuleerd. Met dit doel voor ogen moeten stimulansen worden gegeven voor maatregelen die bedoeld zijn om de wederzijdse kennis tussen verschillende leefgemeen- schappen in één gebied of in naburige gebieden te bevorderen. 2. 2. 4. 1. Cultuur dient voor iedereen toegankelijk te worden gemaakt, waarbij speciale aandacht dient uit te gaan naar gehandicapten. Daarom moet extra nadruk worden gelegd op de vervaardiging van ingesproken boeken, brailleteksten, gemakkelijk leesbare lectuur e. d. , en op de ontwikkeling en aanpassing van informatietech- nologiee¨n als hulpmiddel en steun voor gehandicapten. Teneinde cultuur voor iedereen toegankelijk te maken, is het van essentieel belang dat er aangepaste ruimten zijn. Er zal moeten worden gezorgd voor speciale faciliteiten (mensen die hulp bieden, als tolk fungeren, op professionele wijze advies geven in culturele zaken e. d. ), zodat ook gehandicapten de kans krijgen een actieve en prominente culturele rol te spelen. Het CvdR wijst erop dat aan dergelijke culturele activiteiten extra kosten verbonden zijn. 2. 2. 5. T o e g a n g t o t c u l t u u r i n d e g e z o n d - h e i d s z o r g 2. 2. 5. 1. Emotionele ervaringen zijn van wezenlijk belang voor onze overlevingskansen en ons welzijn, vooral wanneer wij oud en ziek zijn. Cultuur doet de positieve kanten van onze persoonlijkheid beter tot hun C 51/72 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 22. 2. 1999 recht komen en is daarom van groot belang voor de gezondheid. De eerste resultaten van onderzoek naar de invloed van culturele activiteiten in de gezondheidszorg zijn bemoedigend. 2. 2. 5. 2. Er zijn steeds meer ouderen die langdurig worden opgenomen in verpleeghuizen en steeds meer mensen hebben behoefte aan verzorging. Cultuur begint een belangrijker rol te spelen als drager van menselijke waarden binnen de gezondheidszorg. In het licht van de op handen zijnde uitbreiding van de EU is het van belang dat de samenwerking met de nieuwe lid-staten wordt aangemoedigd, teneinde de rol van cultuur in de gezond- heidszorg verder te ontwikkelen. 2. 2. 6. C u l t u u r e n g e l i j k e k a n s e n 2. 2. 6. 1. Het CvdR benadrukt dat er meer aandacht dient te zijn voor maatregelen, gericht op het bevorderen van gelijke kansen in de culturele sector. In het program- ma dient ook ruimte te zijn voor projecten die de specifieke creatieve vermogens van vrouwen aanmoe- digen. 2. 2. 7. T o e g a n g t o t e n l e z e n i n f o r m a t i e , b o e k e n 2. 2. 7. 1. Het uitgebreide netwerk openbare bibliothe- ken in de EU is terug te voeren op initiatieven en behoeften op lokaal en regionaal niveau. Bibliotheken werken op internationaal, nationaal, regionaal en lokaal niveau met elkaar samen en zijn daarom essentie¨le instrumenten met behulp waarvan burgers zich toegang kunnen verschaffen tot literatuur en objectieve informa- tie en de kans krijgen, bij het raadplegen van databestan- den gebruik te maken van nieuwe technologie. Het is van vitaal belang dat de mensen, ongeacht hun woonplaats, culturele achtergrond en tradities, de kans krijgen op de hoogte te blijven van recente ontwikkelin- gen en te participeren in de democratie. 2. 2. 7. 2. Het CvdR wijst op de belangrijke rol van de lokale en regionale overheden bij het oprichten van openbare bibliotheken, bestemd voor de plaatselijke bevolking, het opzetten van telematicanetten voor de verspreiding van inhoudelijk materiaal, zowel in de stad als op het platteland, en het vergemakkelijken van uitwisselingen tussen bibliotheken. Dichte en wijdver- takte netwerken van openbare bibliotheken leveren aldus een wezenlijke bijdrage tot het verspreiden en bevorderen van Europese culturen. 2. 2. 7. 3. Het CvdR onderstreept hoe belangrijk het is dat er literatuur verschijnt in minderheidstalen en dat geld beschikbaar komt voor vertalingen. 3. Bijzondere opmerkingen 3. 1. Het eerste Kaderprogramma voor cultuur (2000- 2004) het voorstel duidt op een meer doortastend (zij het nog altijd ontoereikend gefinancierd) cultuurbeleid van de EU en onderstreept dat culturele activiteiten de pijler vormen van de culturele verscheidenheid die de EU met dit programma wil bevorderen. 3. 1. 1. 2. Het CvdR staat achter de doelstellingen van het programma, al vindt het wel dat het verspreiden van wederzijdse kennis over culturele verscheidenheid en de geschiedenis van de Europese volkeren (met nadruk op het unieke karakter daarvan) voorop dient te staan. Het Comité vindt ook dat het accent dient te liggen op het meervoud „culturen”. 3. 1. 1. 3. Het valt te hopen dat in de definitieve versie van het voorstel wordt aangegeven welke aanpak zal worden gevolgd, teneinde zeker te stellen dat de tenuit- voerlegging op effectieve wijze zal bijdragen tot verwe- zenlijking van de geformuleerde doelstellingen. Het CvdR stelt tevens met voldoening vast dat het program- ma openstaat voor de LMOE die associatie-overeenkom- sten hebben afgesloten met de EU, alsmede voor Cyprus en de landen van de EER. Culturele samenwerking is van bijzonder belang voor de kandidaatlanden, die op deze wijze in een vroeg stadium de kans krijgen om in contact te komen met EU-burgers. 3. 1. 1. 4. Het CvdR staat achter de nieuwe aanpak van de Commissie m. b. t. de culturele activiteiten van de Unie, waarbij prioriteit wordt gegeven aan projecten met een EU-dimensie die: bijdragen tot de ontwikkeling van een Europese culturele ruimte; goed zichtbaar zijn voor de Europese burger; werkelijk de onderlinge communicatie bevorderen; streven naar het concentreren van activiteiten; gericht zijn op stabielere vormen van samenwerking tussen actoren op cultureel gebied; inno- vatie en nieuwe culturele expressievormen aanmoedigen, en minder bureaucratisch worden uitgevoerd. 3. 1. 2. M a a t r e g e l e n o m h e t p r o g r a m m a t e n u i t v o e r t e b r e n g e n 3. 1. 2. 1. Het CvdR is bang dat bij de maatregelen om het programma ten uitvoer te brengen de balans te veel doorslaat naar groots opgezette en grootschalige evenementen. Al deelt het Comité de opvatting van de Commissie dat de culturele activiteiten van de EU beter zichbaar moeten zijn, wil het toch wijzen op de gevaren die hieraan verbonden zijn. Het kan namelijk gebeuren dat op deze wijze grootscheepse evenementen en „elitai- re” kunstuitingen te veel in het middelpunt van de belangstelling komen te staan, hetgeen ten koste gaat van populaire en alledaagse culturele activiteiten. Niet vergeten mag worden dat de burgers zich pas een Europese identiteit zullen eigen maken als Europa deel wordt van hun dagelijkse bestaan. Het gevaar is niet denkbeeldig dat culturele activiteiten worden gedegra- deerd tot oppervlakkige verschijnselen waarbij het alleen nog maar gaat om spektakel en vluchtige contacten, zonder dat sprake is van positieve effecten op de lange termijn. 3. 1. 1. D o e l s t e l l i n g e n e n r i c h t s n o e r e n v a n „ C u l t u u r 2 0 0 0 ” 3. 1. 1. 1. Het CvdR is ingenomen met het feit dat er één enkel kaderprogramma is opgesteld. Het erkent dat 3. 1. 2. 2. Wanneer het accent ligt op een beperkt aantal groots opgezette activiteiten, kan dit ook ten koste gaan van de betrokkenheid der regio’s. Iets dergelijks is al eerder aangegeven door het CvdR, en wel in het advies over Caleidoscoop, waar wij lezen: „. tot gevolg 22. 2. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 51/73 hebben dat symbolische, nauw omschreven en veel aandacht trekkende projecten die op lokaal of nationaal niveau al rijkelijk worden bedeeld, gesteund of aange- moedigd worden. Dit zal ten koste gaan van steun aan creatieve personen uit verschillende Europese regio’s die op minder gestructureerde wijze bijeenkomen. ” Het CvdR voegt hieraan toe dat lokale en regionale overhe- den en organisaties zich kunnen laten weerhouden van deelname aan projecten, omdat hierbij een aanzienlijke eigen bijdrage qua financie¨le middelen en mankracht wordt gevraagd. 3. 1. 2. 3. Daarentegen kunnen van kleinschalige plaat- selijke projecten blijvende impulsen uitgaan, waaruit eventueel langdurige partnerschappen en sneeuwbalef- fecten voortvloeien, die een belangrijke toegevoegde waarde verlenen aan de culturele activiteiten van de EU. Ook dient te worden gesteld dat innoverende en scheppende activiteiten meestal voortkomen uit lokale en regionale initiatieven. Bovendien staan lokale en regionale organisaties en verenigingen het dichtst bij de gewone burger en zijn zij dus het beste in staat om een actiever deelname aan culturele activiteiten te waarborgen, via contacten met kunstenaars, vrijwilli- gersorganisaties, educatieve instellingen en de bevolking in het algemeen; bovendien kunnen zij effectiever door- dringen tot „kansarme” groepen. Zij zijn het dus die het beste kunnen zorgen voor een zo groot mogelijke toegang tot culturele activiteiten en een optimale benutting van de voorhanden mogelijkheden. (i) Culturele samenwerkingsovereenkomsten 3. 1. 2. 4. Het CvdR is ingenomen met de voorgestelde samenwerkingsovereenkomsten, waarmee wordt ge- streefd naar de vorming van een netwerk van actoren, organisaties en instellingen op cultureel gebied, maar staat zeer sceptisch tegenover de voorwaarde dat maar liefst zeven lid-staten moeten meedoen, wil een project voor steun in aanmerking komen. 3. 1. 2. 5. Naar de mening van het CvdR zou het programma „Cultuur 2000” bij voorkeur interculturele i. p. v. interstatelijke betrekkingen moeten bevorderen. Gelet op het feit dat interculturele betrekkingen zich beter lenen voor deelname van lokale en regionale overheden, stelt het Comité voor dat deze lagere overhe- den dan ook als volwaardige deelnemers aan Europese culturele samenwerkingsprojecten worden aanvaard, met name overheden die bevoegd zijn op cultureel gebied. Dit natuurlijk op voorwaarde dat zij garanties kunnen bieden voor interculturele interactie door de verschillende binnen de eigen landsgrenzen bestaande culturen te vertegenwoordigen. (ii) Grootscheepse evenementen 3. 1. 2. 6. Het CvdR twijfelt aan de zin van verschillende evenementen, zoals genoemd in het voorstel (Europa- dagen, Festival in het land dat het EU-voorzitterschap bekleedt e. d. ). Het gevaar bestaat dat dergelijke activitei- ten eenmalige projecten blijven waarbij het grote publiek niet wordt betrokken. Het evenement „Culturele hoofd- stad van Europa” laat daarentegen zien dat het wel degelijk mogelijk is, de nodige duurzame netwerken op te zetten en lokale en regionale organisaties aan de basis bij het gebeuren te betrekken. 3. 1. 2. 7. Naar de opvatting van het CvdR zou een derde van de voor grootscheepse evenementen bestemde middelen moeten worden overgeheveld naar specifieke activiteiten. (iii) Specifieke activiteiten 3. 1. 2. 8. Het CvdR is er voorstander van dat meer middelen worden uitgetrokken voor specifieke activitei- ten, omdat dergelijke projecten zich goed lenen voor deelname van lokale en regionale organisaties en vereni- gingen. Projecten die worden uitgevoerd op lokaal en regionaal niveau, hebben een gunstig neveneffect voor de lokale en regionale ontwikkeling. Speciale aandacht dient uit te gaan naar projecten die zich richten op kansarme groepen of die kinderen en jongeren als doelgroep hebben. 3. 1. 2. 9. Het Comité vindt dat op derde landen gerichte activiteiten dienen te vallen onder de categorie „specifie- ke acties”, evenals ad hoc-activiteiten, gezien de specifie- ke aard en hoge kosten ervan. De omvang van dergelijke acties dient ook beperkt te zijn, zodat de doelstellingen van het programma praktisch haalbaar blijven. 3. 1. 2. 10. Het CvdR gaat niet akkoord met de te strenge voorwaarde dat bij het ontwikkelen van specifie- tenminste vier ke activiteiten culturele actoren uit verschillende lid-staten betrokken moeten zijn. In aan- sluiting op de eerder in het advies gegeven argumenten voor een grotere betrokkenheid van lokale en regionale overheden, volgen hieronder nog enkele extra punten die in dit speciale geval van toepassing zijn. Ten eerste hangt het af van de regionale context of een project al dan niet wordt betiteld als innoverend, omdat iets wat in de ene regio als innoverend wordt ervaren, in de andere regio waarschijnlijk niet als zodanig wordt beschouwd. Ten tweede staan het lokale en het regionale niveau veel dichter bij de Europese burger en zijn zij daarom beter geschikt om projecten te ontwikkelen waarbij kansarme sociale groepen de kans krijgen zich toegang te verschaffen tot cultuur. 3. 1. 2. 11. Op grond van al deze overwegingen stelt het CvdR voor om de lokale en regionale overheden, en in de eerste plaats de overheden die hun culturele bevoegdhe- den hebbenovergedragen, ookinditgevalalsvolwaardige deelnemers te betrekken bij de „specifieke acties” van het programma „Cultuur 2000”. Dit natuurlijk op voorwaar- de dat zij garanties kunnen bieden voor interculturele interactie door verschillende binnen de eigen landsgren- zen bestaande culturen te vertegenwoordigen. 3. 1. 2. 12. Het CvdR zou graag willen dat binnen het kader van „specifieke acties” speciale steun wordt gege- ven aan projecten, opgezet ter bevordering van de samen- werking tussen lokale en regionale overheden uit welis- waar verschillende lid-staten maar met eenzelfde culture- le achtergrond. Gezien het unieke karakter van dergelijke projecten, is het Comité geporteerd voor een opzet waar- bij meer flexibiliteit wordt betracht wat betreft de trans- nationale eisen die aan deze projecten worden gesteld. 3. 1. 3. A d m i n i s t r a t i e v e e n a a n v r a a g p r o - c e d u r e s 3. 1. 3. 1. Het CvdR is de mening toegedaan dat de administratieve procedures van de Europese culturele C 51/74 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 22. 2. 1999 programma’s op efficie¨ntere leest moeten worden ge- schoeid. Het invullen van formulieren moet eenvoudiger worden, de termijn waarbinnen de aanvragen moeten worden ingediend, dient ruim genoeg te zijn en de procedures moeten vlotter worden afgewerkt, zodat de subsidies zo snel mogelijk kunnen worden uitbetaald. 3. 1. 3. 2. Er mag niet voorbij worden gegaan aan de problemen die zijn ontstaan omdat het geld voor de uitgekozen projecten zo laat is uitbetaald, waardoor tal van organisaties in feite niet hebben kunnen profiteren van EU-subsidies. In het CvdR-advies over de „Rol van vrijwilligersorganisaties — een bijdrage tot een Europese samenleving”(1), heeft het Comité een model geschetst met behulp waarvan dergelijke organisaties gemakkelij- ker kunnen deelnemen aan projecten. Dit model stelt verenigingen in staat de samenwerking met particuliere fondsen op te voeren. Er zijn verschillende voorbeelden te geven van regelingen in lid-staten waarbij fondsen vooraf liquide middelen ter beschikking stellen aan verenigingen, teneinde deze te helpen in hun partner- schap met de Europese Commissie. 3. 1. 4. C o m i t é v a n r a a d g e v e n d e a a r d 3. 1. 4. 1. Gelet op de lokale en regionale wortels van cultuur en de culturele verantwoordelijkheid van de lagere overheden, zouden ook lokale en regionale verte- genwoordigers zitting moeten hebben in het op te richten adviesorgaan, dat de Commissie moet bijstaan bij het ten uitvoer brengen van het programma. 3. 1. 5. F i n a n c i e r i n g 3. 1. 5. 1. Het CvdR vindt dat, naast een deel van de middelen die naar de samenwerkingsovereenkomsten gaan, ook een derde van de middelen, bestemd voor grootscheepse acties, dient te worden overgeheveld naar de specifieke activiteiten. 3. 1. 5. 2. Het CvdR vindt de 167 miljoen ecu die wordt uitgetrokken voor het programma „Cultuur 2000” (van 1 januari 2000 tot 31 december 2004), onvoldoende. Gezien het belang van cultuur voor de opbouw van Europa, zou dit bedrag flink omhoog moeten. 3. 1. 6. C o n t a c t p u n t e n 3. 1. 6. 1. De Commissie is van plan om samen met de lid-staten informatie- en contactpunten op te zetten, teneinde het programma „Cultuur 2000” te promoten, professionele krachten aan te trekken en garanties te scheppen voor de noodzakelijke samenwerking tussen de diverse instellingen die steun verlenen aan de culturele sector in de lid-staten, zodat de maatregelen op nationaal niveau en het programma „Cultuur 2000” elkaar kunnen aanvullen. Het CvdR is het hier helemaal mee eens, maar is nochtans van mening dat, als men wil dat de culturele programma’s van de EU ook werkelijk de Europese burger bereiken en de betrekkingen tussen plaatselijke kunstenaars en Europese overheden een breder draagvlak krijgen, het veel effectiever zou zijn als de informatiepunten en steunmechanismen zouden worden gedecentraliseerd en de lokale en regionale overheden hierbij zouden worden betrokken. Daarnaast (1) CDR 306/97 fin — PB C 180 van 11. 6. 1998, blz. 57. is het Comité er voorstander van dat de bestaande gedecentraliseerde informatiepunten zoveel mogelijk worden benut. 3. 1. 7. E v a l u a t i e 3. 1. 7. 1. Het CvdR verklaart zich bereid, deel te nemen aan de evaluatie van het programma en een eigen bijdrage te leveren met behulp van de ervaring die het heeft opgedaan op lokaal en regionaal niveau, waar immers de meeste culturele activiteiten, met inbegrip van de culturele samenwerking binnen de EU, zullen plaatshebben. 3. 1. 7. 2. Het Comité is van mening dat er al vo´ o´r eind 2002 een beoordeling zou moeten plaatsvinden van de gevolgen die het programma heeft voor de lokale en regionale overheden, en dat met de resultaten daarvan rekening moet worden gehouden, zodat het programma eventueel kan worden gewijzigd (overeenkomstig Ar- tikel 6 van het Commissievoorstel). Daarnaast bestaat er behoefte aan een analyse van de positieve invloed die uitgaat van de projecten m. b. t. de lokale en regionale cultuur, zowel op het punt van de selectiecriteria als op dat van de follow-up-mechanismen. 3. 1. 7. 3. Naar de mening van het CvdR hebben vol- tooide projecten die niet langer in aanmerking komen voor EU-steun, toch behoefte aan een follow-up. Deze projecten waaruit netwerken en duurzame partnerschap- pen ontstaan, verdienen steun. Ook de nationale, regio- nale en lokale overheden zouden ertoe dienen bij te dragen dat deze projecten een vervolg krijgen. 3. 2. Opmerkingen over de expliciete inpassing van culturele aspecten in het EU-beleid 3. 2. 1. Het CvdR is zeer te spreken over het voorstel van de Commissie om voor de periode 2000-2004 een kader vast te stellen dat ertoe dient om de doelstellingen en middelen van de algemene EU-beleidsterreinen met consequenties voor cultuur, meer in overeenstemming te brengen met de doelstellingen en middelen van de direct op cultuur gerichte maatregelen. Dit voorstel is zo belangrijk omdat bepaalde EU-programma’s sterker doorwerken op de cultuur dan specifiek op cultuur gerichte maatregelen. 3. 2. 2. Het CvdR juicht het toe dat de Commissie maatregelen neemt voor de totstandbrenging van een wetgevend kader dat gunstig is voor de cultuur. Daarbij kent het prioriteit toe aan de besluiten van de Commissie inzake het voorkomen van ongeoorloofde handel in culturele goederen binnen de interne markt, de bescher- ming van de nationale kunstschatten van de lid-staten, de vrijwillige toepassing door de lid-staten van een laag BTW-tarief op bepaalde culturele goederen en diensten, en harmonisatie op het gebied van auteursrechten. Het Comité herinnert de Commissie echter aan de Richtlijn auteursrechten uit 1992, waarin bepalingen voor de invoering van een leenrecht in bibliotheken zijn opgeno- men. Het zou graag willen dat er uitzonderingen werden gemaakt voor bibliotheken die de bevolking tot lezen aansporen, vooral in achtergestelde regio’s waar zij een rol spelen op het gebied van de sociale integratie. 22. 2. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 51/75 3. 2. 3. Het CvdR is het ook eens met de Commissie wat betreft de noodzaak om a) over te gaan op regelingen voor een vaste boekenprijs in Europese gebieden die een taalkundige eenheid vormen, b) een laag BTW-tarief toe te passen op compact-discs en multimedia-dragers alsmede op het behoud en de restauratie van monumen- ten, c) de lid-staten aan te sporen een gunstig fiscaal klimaat te scheppen voor bedrijfssponsoring van culture- le activiteiten, en d) voorstellen in te dienen om de obstakels die het vrije verkeer en de grensoverschrijdende mobiliteit van kunstenaars en degenen die werkzaam zijn op cultureel gebied, uit de weg te ruimen. 3. 2. 4. Daarnaast staat het CvdR achter het voorne- men van de Commissie om vast te stellen welke EU-programma’s van vitaal belang zijn voor cultuur. Ten eerste gaat het hierbij om programma’s op het gebied van de telecommunicatie, zoals „Toepassingen in de telematica” (TAP), „Technologiee¨n en diensten van de geavanceerde communicatie” (ACTS), „Meertalige programma’s” (MLPA en MLIS), „Ten-Telecom” en „Info 2000”. Ten tweede gaat het om programma’s die binnen het Vijfde Kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling (1998-2002) vallen, incl. de thematische programma’s „Behoud van het ecosysteem” en „De praktische informatiemaatschappij”. Ten derde wordt hierbij gedacht aan de nieuwe Structuurfondsen (2000-2006), in het bijzonder aan de operationele pro- gramma’s van de Europese regio’s, de Programma’s voor communautair initiatief en het Europees Sociaal Fonds. Er bestaat vooral dringend behoefte aan een onderlinge afstemming van de structuurfondsen en het nieuwe kaderprogramma voor cultuur. Cultuur, als een van de pijlers van lokale en regionale ontwikkeling, dient een belangrijker rol te spelen bij projecten die steun ontvangen via de Structuurfondsen. En ten slotte is er natuurlijk nog het beleid dat de EU zal ontwikkelen op het gebied van onderwijs en opleiding via de nieuwe programma’s Socrates II, Leonardo da Vinci II en Jeugd voor Europa IV. Aangezien het belangrijk is dat de Europese 3. 2. 5. instellingen een horizontaal beleid m. b. t. cultuur ontwik- kelen, zoals dat bijvoorbeeld ook op het gebied van milieu het geval is, acht het CvdR het noodzakelijk dat er een mechanisme wordt uitgedacht waarmee wordt gewaarborgd dat culturele aspecten in alle EU- programma’s aan bod komen. Hierbij zal er beslist een rol moeten zijn weggelegd voor het Comité van de Regio’s. Tevens dient er in elk afzonderlijk EU- programma sprake te zijn van operationele doelstellin- gen, een begroting en speciale mechanismen om te beoordelen in hoeverre de culturele doelstellingen wor- den gehaald. 3. 2. 6. Met betrekking tot de derde as, d. w. z. het algemene cultuurbeleid van de EU in de context van de externe betrekkingen, kan het CvdR zich vinden in het Commissievoorstel en onderstreept het de rol die cultuur kan spelen in het externe beleid van de Unie en het uitbreidingsproces. Dit ligt in het verlengde van de beleidslijnen, zoals uitgezet in „Agenda 2000”. 3. 2. 7. Ten slotte staat het CvdR achter het Commis- sievoorstel om over de periode 1998-2002 onderling vergelijkbare statistische gegevens op EU-niveau te verzamelen. Het Comité huldigt het standpunt dat dergelijke statistische gegevens in de toekomst de follow- up en evaluatie van EU-activiteiten op cultureel gebied zullen vergemakkelijken. 4. Conclusies Het Comité van de Regio’s: 4. 1. is ingenomen met het voorstel voor één enkel kaderprogramma voor cultuur en stelt met voldoening vast dat de Commissie een EU-cultuurbeleid heeft uitgestippeld met expliciete aandacht voor culturele zaken; 4. 2. is van mening dat het programma in positieve zin kan bijdragen tot het uitbreidingsproces, aangezien het ook open staat voor de kandidaatlanden; deelname aan projecten bevordert het begrip en de belangstelling voor andere culturen, doet netwerken ontstaan en inspireert tot samenwerking en uitwisselingen op cul- tureel vlak, als gevolg waarvan de toetreding van de nieuwe lid-staten soepeler zal verlopen; 4. 3. is van mening dat de culturele sector in potentie werkgelegenheid kan scheppen, maar vindt dat er meer inspanningen moeten worden verricht om de invloed ervan te meten en te analyseren; ook moet er iets worden gedaan aan de zwakke kanten van de sector en aan de factoren die er een bedreiging voor vormen; anders zullen deze blijven verhinderen dat de mogelijkheden tot het scheppen van werkgelegenheid optimaal worden benut; 4. 4. zou graag willen wijzen op de noodzaak om middelen uit te trekken voor programma’s die openstaan voor kinderen en jongeren en die erop gericht zijn hun individuele creatieve vermogens te stimuleren en hun de kans bieden om andermans cultuur te begrijpen en te respecteren; 4. 5. vindt dat speciale aandacht dient uit te gaan naar activiteiten ter bevordering van gelijke kansen en dat het programma ruimte moet bieden voor projecten, bedoeld om de specifieke creatieve vermogens van vrouwen aan te moedigen; wijst erop dat culturele projecten die zich richten 4. 6. op gehandicapten, extra kosten met zich brengen; 4. 7. is van mening dat de praktische uitvoering van het programma dusdanig moet worden opgezet dat er een groot aantal mensen actief bij kan worden betrokken en dat zij de verantwoording van de projecten met elkaar kunnen delen; 4. 8. benadrukt dat de bureaucratische rompslomp moet worden teruggedrongen en de aanvraagformalitei- ten moeten worden gestroomlijnd; 4. 9. roept de Unie op om met voorrang steun te verlenen aan projecten waarbij culturele en linguı¨stische minderheden betrokken zijn, zowel m. b. t. specifieke culturele activiteiten als m. b. t. algemene EU-program- ma’s; C 51/76 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 22. 2. 1999 4. 10. verzoekt de Unie mogelijkheden te scheppen voor regio’s en gemeenten, vooral degene met eigen bevoegdheden op het vlak van cultuur, om actief deel te nemen aan Europese cultuurprogramma’s; 4. 11. legt er de nadruk op dat lokale en regionale overheden in hun hoedanigheid van beschermers van de lokale en regionale cultuur deel moeten uitmaken van het op te richten adviescomité, dat de Commissie moet bijstaan bij de tenuitvoerlegging van het programma; 4. 12. onderstreept dat lokale en regionale overheden, met name overheden die bevoegd zijn op cultureel gebied, moeten worden beschouwd als volwaardige deelnemers aan Europese culturele samenwerkingspro- jecten en aan de „specifieke acties” van het programma „Cultuur 2000”, op voorwaarde dat zij garanties kunnen bieden voor interculturele interactie door op te treden als vertegenwoordigers van de verschillende binnen de eigen landsgrenzen bestaande culturen; stelt voor dat de contactpunten die informatie 4. 13. verstrekken en de uitvoering van „Cultuur 2000” onder- steunen, worden gedecentraliseerd en onder de verant- woording van de lokale en regionale overheden vallen, en tevens dat bestaande informatiepunten zoveel mogelijk worden benut; 4. 14. stelt voor, een rapport op te stellen waarin wordt nagegaan wat voor invloed het programma „Cultuur 2000” heeft vanuit het perspectief van de lokale en regionale overheden; deze invloed zou ook moeten Brussel, 19 november 1998. worden meegenomen wanneer er selectiecriteria worden opgesteld en follow-up-maatregelen voor culturele pro- jecten worden voorbereid; 4. 15. is van mening dat „in het oog lopen” niet het enige of zelfs maar belangrijkste criterium mag zijn van de culturele activiteiten die door de EU worden georganiseerd; naast een deel van de middelen die naar de samenwerkingsovereenkomsten gaan, zou ook een derde van de middelen, bestemd voor grootscheepse acties, dienen te worden overgeheveld naar de specifieke activiteiten; 4. 16. vindt het bedrag van 167 miljoen ecu, zoals uitgetrokken voor het programma „Cultuur 2000” (van 1 januari 2000 tot 31 december 2004), totaal onvol- doende; 4. 17. acht het noodzakelijk dat er een mechanisme wordt uitgedacht waarmee wordt gewaarborgd dat culturele aspecten in alle EU-programma’s aan bod komen; hierbij zal er beslist een rol moeten zijn weggelegd voor het Comité van de Regio’s; tevens dient er in elk afzonderlijk EU-programma sprake te zijn van operationele doelstellingen, een begroting en speciale mechanismen om te beoordelen in hoeverre de culturele doelstellingen worden gehaald; 4. 18. dringt erop aan dat cultuur expliciet wordt genoemd in de bepalingen van de structuurfondsen ter ondersteuning van het culturele beleid op lokaal en regionaal niveau, vooral daar waar dit bijdraagt tot de ruimtelijke ordening en de werkgelegenheid. De voorzitter van het Comité van de Regio’s Manfred DAMMEYER


title: Verordnung (EG) Nr. 2499/98 der Kommission vom 19. November 1998 zur Festsetzung der geltenden Erstattungssätze bei der Ausfuhr bestimmter Getreide- und Reiserzeugnisse in Form von nicht unter Anhang II des Vertrags fallenden Waren

text: L 311/6 DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften 20. 11. 98 VERORDNUNG (EG) Nr. 2499/98 DER KOMMISSION vom 19. November 1998 zur Festsetzung der geltenden Erstattungss(cid:132)tze bei der Ausfuhr bestimmter Getreide- und Reiserzeugnisse in Form von nicht unter Anhang II des Vertrags fallenden Waren DIE KOMMISSION DER EUROP(cid:142)ISCHEN GEMEINSCHAFTEN (cid:190) Monat f(cid:129)r je 100 kg dieser Grunderzeugnisse festgesetzt werden. gest(cid:129)tzt auf den Vertrag zur Gr(cid:129)ndung der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaft, gest(cid:129)tzt auf die Verordnung (EWG) Nr. 1766/92 des Rates vom 30. Juni 1992 (cid:129)ber die gemeinsame Marktorgani- sation f(cid:129)r Getreide (1), zuletzt ge(cid:132)ndert durch die Verord- nung (EG) Nr. 923/96 der Kommission (2), insbesondere auf Artikel 13 Absatz 3, gest(cid:129)tzt auf die Verordnung (EG) Nr. 3072/95 des Rates vom 22. Dezember 1995 (cid:129)ber die gemeinsame Markt- organisation f(cid:129)r Reis (3), zuletzt ge(cid:132)ndert durch die Verordnung (EG) Nr. 2072/98 (4), insbesondere auf Artikel 13 Absatz 3, in Erw(cid:132)gung nachstehender Gr(cid:129)nde: Gem(cid:132)ß Artikel 13 Absatz 1 der Verordnung (EWG) Nr. 1766/92 und Artikel 13 Absatz 1 der Verordnung (EG) Nr. 3072/95 kann der Unterschied zwischen den Notie- rungen oder Preisen auf dem Weltmarkt f(cid:129)r die in Artikel 1 dieser beiden Verordnungen genannten Erzeugnisse und den Preisen in der Gemeinschaft durch eine Erstat- tung bei der Ausfuhr ausgeglichen werden. In der Verordnung (EG) Nr. 1222/94 der Kommission vom 30. Mai 1994 zur Festlegung der gemeinsamen Verfahren bei der Regelung zur Gew(cid:132)hrung von Ausfuhr- erstattungen und der Kriterien zur Festsetzung des Erstat- tungsbetrags f(cid:129)r bestimmte landwirtschaftliche Erzeug- nisse, die in Form von nicht unter Anhang II des Vertrags fallenden Waren ausgef(cid:129)hrt werden (5), zuletzt ge(cid:132)ndert durch die Verordnung (EG) Nr. 1352/98 (6), sind dieje- nigen Erzeugnisse bezeichnet, f(cid:129)r die bei ihrer Ausfuhr in Form von im Anhang B der Verordnung (EWG) Nr. 1766/92 oder im Anhang B der Verordnung (EG) Nr. 3072/95 aufgef(cid:129)hrten Waren ein Erstattungssatz festge- setzt werden muß. Im Anschluß an die zwischen der Europ(cid:132)ischen Gemein- schaft und den Vereinigten Staaten von Amerika getrof- fene (cid:154)bereinkunft (cid:129)ber die Ausfuhren von Teigwaren aus der Gemeinschaft in die USA, die mit dem Beschluß 87/482/EWG des Rates (7) genehmigt wurde, muß die Erstattung f(cid:129)r Waren der KN-Codes 1902 11 00 und 1902 19 00 je nach Bestimmungsgebiet unterschiedlich festgelegt werden. Artikel 4 Absatz 5 Buchstabe b) der Verordnung (EG) Nr. 1222/94 sieht vor, daß falls der Nachweis gem(cid:132)ß Artikel 4 Absatz 5 Buchstabe a) der genannten Verordnung nicht erbracht wird, f(cid:129)r die Ausfuhr ein verminderter Erstat- tungssatz gilt. Dieser ber(cid:129)cksichtigt den Betrag der Produktionserstattung, der zum vermuteten Zeitpunkt der Herstellung der Waren gem(cid:132)ß Verordnung (EG) Nr. 1722/93 der Kommission (8), zuletzt ge(cid:132)ndert durch die Verordnung (EG) Nr. 1011/98 (9), auf das verarbeitete Grunderzeugnis anzuwenden war. Die in dieser Verordnung vorgesehenen Maßnahmen entsprechen der Stellungnahme des Verwaltungsaus- schusses f(cid:129)r Getreide (cid:190) HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN: Artikel 1 Die geltenden Erstattungss(cid:132)tze f(cid:129)r die Grunderzeugnisse im Sinne des Anhangs A der Verordnung (EG) Nr. 1222/ 94 und des Artikels 1 der Verordnung (EWG) Nr. 1766/ 92 oder des Artikels 1 Absatz 1 der Verordnung (EG) Nr. 3072/95, die in Form von im Anhang B der Verordnung (EWG) Nr. 1766/92 oder im Anhang B der ge(cid:132)nderten Verordnung (EG) Nr. 3072/95 genannten Waren ausge- f(cid:129)hrt werden, werden entsprechend dem Anhang festge- setzt. Gem(cid:132)ß Artikel 4 Absatz 1 erster Unterabsatz der Verord- nung (EG) Nr. 1222/94 muß der Erstattungssatz f(cid:129)r jeden Artikel 2 (1) ABl. L 181 vom 1. 7. 1992, S. 21. (2) ABl. L 126 vom 24. 5. 1996, S. 37. (3) ABl. L 329 vom 30. 12. 1995, S. 18. (4) ABl. L 265 vom 30. 9. 1998, S. 4. (5) ABl. L 136 vom 31. 5. 1994, S. 5. (6) ABl. L 184 vom 27. 6. 1998, S. 25. Diese Verordnung tritt am 20. November 1998 in Kraft. (7) ABl. L 275 vom 29. 9. 1987, S. 36. (8) ABl. L 159 vom 1. 7. 1993, S. 112. (9) ABl. L 145 vom 15. 5. 1998, S. 11. 20. 11. 98 DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften L 311/7 Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitgliedstaat. Br(cid:129)ssel, den 19. November 1998 F(cid:129)r die Kommission Martin BANGEMANN Mitglied der Kommission L 311/8 DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften 20. 11. 98 ANHANG zur Verordnung der Kommission vom 19. November 1998 zur Festsetzung der Erstattungss(cid:132)tze bei der Ausfuhr bestimmter Getreide- und Reiserzeugnisse in Form von nicht unter Anhang II des Vertrages fallenden Waren KN-Code Bezeichnung der Erzeugnisse (1) Erstattungss(cid:132)tze pro 100 kg des Grunderzeugnisses 1001 10 00 Hartweizen: – bei der Ausfuhr von Waren der KN-Codes 1902 11 und 1902 19 nach den Vereinigten Staaten von Amerika – in allen anderen F(cid:132)llen 1001 90 99 Weichweizen und Mengkorn: – bei der Ausfuhr von Waren der KN-Codes 1902 11 und 1902 19 nach den Vereinigten Staaten von Amerika – in allen anderen F(cid:132)llen: – – im Fall der Anwendung von Artikel 4 Absatz 5 der Verordnung (EG) Nr. 1222/94 (2) – – in allen anderen F(cid:132)llen 1002 00 00 Roggen 1003 00 90 Gerste 1004 00 00 Hafer 1005 90 00 Mais verwendet in Form von: – St(cid:132)rke: – – im Fall der Anwendung von Artikel 4 Absatz 5 Buchstabe b) der Verordnung (EG) Nr. 1222/94 (2) – – in allen anderen F(cid:132)llen – Glucose, Glucosesirup, Maltodextrin, Maltodextrinsirup der KN-Codes 1702 30 51, 1702 30 59, 1702 30 91, 1702 30 99, 1702 40 90, 1702 90 50, 1702 90 75, 1702 90 79, 2106 90 55 (3): – – im Fall der Anwendung von Artikel 4 Absatz 5 Buchstabe b) der Verordnung (EG) Nr. 1222/94 (2) – – in allen anderen F(cid:132)llen – anderer (einschließlich in unverarbeitetem Zustand verwendet) Kartoffelst(cid:132)rke des KN-Codes 1108 13 00, gleichgestellt mit einem aus der Verarbeitung von Mais hergestellten Produkt: – im Fall der Anwendung von Artikel 4 Absatz 5 der Verordnung ex 1006 30 (EG) Nr. 1222/94 (2) – in allen anderen F(cid:132)llen Vollst(cid:132)ndig geschliffener Reis: – rundk(cid:148)rniger Reis – mittelk(cid:148)rniger Reis – langk(cid:148)rniger Reis 1006 40 00 Bruchreis 1007 00 90 Sorghum 0,910 1,400 1,528 — 2,350 4,906 5,944 4,294 1,533 5,090 0,848 4,405 5,090 1,633 5,090 11,100 11,100 11,100 3,100 5,944 (1) Hinsichtlich der landwirtschaftlichen Erzeugnisse m(cid:129)ssen die im Anhang E der ge(cid:132)nderten Verordnung (EG) Nr. 1222/94 der Kommission angegebenen Koeffizienten angewandt werden (ABl. L 136 vom 31. 5. 1994, S. 5). (2) Die betroffenen Waren werden im Anhang I der ge(cid:132)nderten Verordnung (EWG) Nr. 1722/93 aufgef(cid:129)hrt (ABl. L 159 vom 1. 7. 1993, S. 112). (3) F(cid:129)r Sirupe der KN-Codes 1702 30 99, 1702 40 90 und 1702 60 90, hergestellt als Mischung von Glucose- und Fructosesirup, gibt nur der Glucosesirup Recht auf Ausfuhrerstattung


title: Resolución legislativa que contiene el dictamen del Parlamento Europeo sobre la propuesta de Reglamento del Consejo relativo al Fondo Europeo de Desarrollo Regional (COM(98) 0131 C4-0286/98 98/0114(SYN))(Procedimiento de cooperación: primera lectura)

eurovoc_concepts:
EU initiative
EU regional policy
European Regional Development Fund
less-favoured region
project evaluation
regional aid
regional planning


title: Yttrande från Regionkommittén om "Meddelande från kommissionen till medlemsstaterna om regionalpolitiken och konkurrenspolitiken: Stärkt koncentration och överensstämmelse"

eurovoc_concepts:
Cohesion Fund
State aid
competition policy
regional development
regional policy

text: C 51/16 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 22. 2. 1999 förordningen, skulle Regionkommittén välkomna möj- ligheten att räkna med sådan bedömning, övervakning och utvärdering som utgifter som är berättigade till samfinansiering av Sammanhållningsfonden. 4. 11. Regionkommittén vill uppmana kommissionen att säkerställa att de lokala och regionala myndigheterna involveras i alla fondens faser från det att man sätter upp prioriteringar till övervakning och uppföljning. 4. 12. Slutligen, mot bakgrund av de förfaranden som beskrivs i förordningen för att ändra både förordningen och dess bilagor, skulle ReK vilja ha en försäkring att förändringar av bilagorna inte kommer att undergräva Sammanhållningsfondens filosofi genom att förändring- ar införs utan att bli föremål för enhällig omröstning i rådet. Regionkommittén uppmanar kommissionen att 4. 13. till ändring av förordningen om se över förslaget inrättandet av en sammanhållningsfond tillsammans med förslaget till rådets förordning om ändring av bilaga II till denna förordning och i och med detta beakta Regionkommitténs förslag. Bryssel den 19 november 1998. Regionkommitténs ordförande Manfred DAMMEYER Yttrande från Regionkommittén om ”Meddelande från kommissionen till medlemsstaterna om regionalpolitiken och konkurrenspolitiken: Stärkt koncentration och överensstämmelse” (1999/C 51/04) BAKGRUND — Meddelande från kommissionen till medlemsstaterna om regionalpolitiken och konkurrens- politiken: Stärkt koncentration och överensstämmelse (1). — Presidiets beslut av den 15 juli 1998 att i enlighet med artikel 198c, fjärde stycket i EG-fördraget avge ett yttrande i frågan och att ge utskott 1 ”Regionalpolitik, strukturfonder, ekonomisk och social sammanhållning, samarbete över nations- och regiongränser” i uppdrag att utarbeta yttrandet. — Det utkast till yttrande (CdR 236/98 rév. ) som utskott 1 antog den 30 september 1998 (föredragande: Hugh Henry och José Marı´a Mun˜ oa Ganuza). Mot bakgrund av ovanstående antog Regionkommittén följande yttrande vid sin 26:e plenarsession den 18-19 november 1998 (sammanträdet den 19 november). DEL A: HUVUDDRAGEN I MEDDELANDET 1. Problem och möjliga lösningar 1. 1. Den aktuella situationen 1. 1. 1. Enligt kommissionens uppgifter för perioden 1994 till 1999 bor totalt 50,6 % av EU:s befolkning i (1) EGT C 90, 26. 3. 1998. regioner som är berättigade till regionalstöd, medan 46,7 % bor i områden som omfattas av regionalstöd enligt artikel 92. 3 a och c. Av kommissionens uppgifter framgår också att 6,6 % av gemenskapens befolkning bor i regioner som är berättigade till stöd från struktur- fonderna men där konkurrenspolitiken inte tillåter regionalstöd, medan 2,7 % av gemenskapens befolkning bor i regioner som täcks av nationella regionalstödord- ningar men som inte är berättigade till stöd från strukturfonderna. 22. 2. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 51/17 Syftet med kommissionens förslag är att endast områden som också erhåller nationellt stöd skall beviljas EU-stöd. Den andel av befolkningen, 6,6 %, som bor i regioner som är berättigade till strukturfondsstöd men inte till nationellt stöd skulle då fråntas möjligheten att erhålla stöd. Kommissionen kommer endast att tillåta en margi- nal på högst 2 % av befolkningen. Andelen områden med sådana överlappningar skiljer sig avsevärt åt mellan olika medlemsstater och regioner (t. ex. Finland 12,6 %, Nederländerna 10,4 %, Frankrike 9,6 %, Storbritannien 9 %, Spanien 8,9 %, Sverige 8,7 % och Italien 7,5 %). 1. 1. 2. Regionkommittén anser att det krävs en ingåen- de analys av situationen för att uppfylla regional- och konkurrenspolitikens målsättningar så effektivt som möjligt under den kommande perioden. 1. 2. Målsättningarna i kommissionens förslag: kon- centration och överensstämmelse 1. 2. 1. När det gäller koncentration instämmer ReK med kommissionen om att trots de framsteg som gjorts sedan gemenskapens regionalpolitik infördes, kvartstår det stora strukturella skillnader inom unionen. ReK håller därför också med om att det — i linje med målen i artikel 130a i EG-fördraget att stärka den ekonomiska och sociala sammanhållningen inom EU — är nödvän- digt att öka koncentrationen av gemenskapens medfi- nansiering för att maximera insatserna och få någon betydande effekt. Detta inkluderar bland mycket annat att undersöka vilka regioner i unionen som är de mest drabbade. 1. 2. 2. I fråga om konkurrens skulle en koncentration bidra till att begränsa de snedvridningar som åstadkom- mits av regionala stödordningar, med hänsyn till storle- ken på det geografiska område som avses. 1. 2. 3. När det gäller överensstämmelse är de regionala och lokala myndigheterna medvetna om att det nuvar- ande beslutssystemet är olämpligt. Olika aktörer är inbegripna i regionalpolitik och delar ansvaret inom myndigheterna. De har skilda målsättningar och tids- scheman vilket gör det svårt att samordna de två olika politikområdena. medfinansiering av stödordningar för små och medelsto- ra företag, samt stödordningar för miljö och forskning, men med stödnivåer som är lägre än dem som beviljas i de områden som omfattas av artikel 92. 3 a och c. 1. 2. 6. Strukturfonderna kan inte förmå större företag att investera i sådana områden, trots att detta vore mycket önskvärt för den regionala utvecklingen, efter- som de lockar med sig andra investeringar och öppnar dörrarna till världsmarknaden. Regionkommittén anser att skälen till att söka 1. 2. 7. överensstämmelse står att finna i de problem som uppstår på grund av omlokalisering av företag och konkurrenssnedvridningar som i vissa fall förorsakas av beviljande av miljö- och forskningsstöd. 1. 2. 8. ReK anser att det uppstår allvarliga problem när sektorer med samma problem inom en medlemsstat, till exempel fiskerisektorn, diskrimineras i fråga om statligt stöd, vilket i sin tur leder till att företag flyttar till områden där de stödnivåer som beviljas är högre. DEL B: DISKUSSION OM DE TVÅ POLITIKOMRÅ- DENA 2. Konkurrenspolitik: statligt stöd 2. 1. Förutom att det är en viktig målsättning att upprätthålla konkurrenskraftiga marknader i Europa, anser Regionkommittén att detta ligger i linje med den dominerande ekonomiska ideologin, med programmet för den inre marknaden, som nu fullbordats, och med den gemensamma valutan. Samtidigt anser Regionkommittén att konkur- 2. 2. renspolitiken är en av den europeiska industripolitikens grunder. Därför accepterar Regionkommittén konkur- 2. 3. renspolitikens dubbla målsättning: att behålla de regler som överensstämmer med det ekonomiska system som EU valt och vidta minimala åtgärder där det behövs, i synnerhet i kristider, som de som gemenskapens ekonomi gått igenom. 1. 2. 4. Mot bakgrund av att strukturfondernas medfi- nansiering stöder de fonder som medlemsstaterna och de regionala och lokala myndigheterna använder för sin egen utvecklingspolitik, vore det logiskt att strukturfon- derna, i synnerhet Europeiska regionala utvecklingsfon- den (ERUF), gavs möjlighet att ingripa på alla de områden där stöd beviljas av medlemsstaterna och de regionala och lokala myndigheterna. 2. 4. Förutom att upprätthålla dessa regler anser Regionkommittén att konkurrenspolitiken även har till uppgift att upprätta ett ramverk för de ekonomiska operatörernas verksamhet och stimulera dem som beslu- tar om investeringar och strategier. Den skulle med andra ord i högre grad vara inriktad på ”tilldelning” än på ”fördelning”. 1. 2. 5. Problemet uppstår i de områden som erhåller stöd från strukturfonderna men inte får statligt regio- nalstöd. Inom dessa områden finns det möjlighet till 2. 5. Statligt stöd är berättigat eftersom det bidrar till att uppnå en jämn och hållbar utveckling och till att stärka gemenskapens ekonomiska och sociala samman- hållning. Detta förklaras av att dessa målsättningar C 51/18 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 22. 2. 1999 inte kan uppnås genom marknadernas fria agerande, av att kostnaderna annars skulle bli alltför höga eller av att konkurrensen annars skulle öka så till den grad att den skulle hotas att förstöra sig själv. 2. 6. Artikel 92 i EG-fördraget tillåter statligt stöd när det avser allvarlig regional obalans, att underlätta eller skynda på nödvändiga anpassningar inom olika sektorer eller att underlätta tillbakadragandet från viss verksam- het i syfte att, åtminstone tillfälligt, neutralisera vissa konkurrenssnedvridningar som förorsakas av extern verksamhet. 2. 7. ReK anser att det statliga stödet bidrar till att skapa de lika möjligheter som är nödvändiga om inre marknaden skall uppfylla sin funktion som fördelare av tillgångarna. När man uppnått lika möjligheter träder marknadskrafterna in och endast då kan man göra en bedömning mot bakgrund av resultaten. Det är med utgångspunkt i dessa bedömningar och analyser som strukturpolitiken verkar. 3. Regionalpolitik 3. 1. Regionalpolitikens syfte är att bidra till att minska att inkomstskillnader som överstiger i genom- snittet inom gemenskapen. Regionala problem innebär ihållande, omfattande skillnader i fråga om inkomst per capita, sysselsättningsgrad och produktivitet mellan regioner som har samma ekonomiska system. 3. 2. Regionkommittén är medveten om att Europa har ett centrum och ett perifert område, en kombination av politisk decentralisering och stora skillnader samt betydande skillnader mellan medlemsstater och regio- ner. Detta innebär att den privata sektorns ekonomiska operatörer deltar i den europeiska konkurrensen på mycket skilda villkor. 3. 3. Regionkommittén inser att det europeiska system som håller på att växa fram, i synnerhet i samband med den gemensamma valutan, kommer att kännetecknas av stor rörlighet för varor, tjänster och vissa produktions- faktorer (främst finanskapital) och en stor decentralise- ring av den politiska makten. Detta kommer emellertid inte att hindra att en stor del av den ekonomiska makten förs över från statlig till transnationell nivå, vilket har stärkts av att man antagit gemensamma regler för åtgärder. (Arbetskraftens rörlighet kommer emellertid inte att vara fullständigt). Å andra sidan går det inte att förneka att 3. 4. ekonomisk integration har haft ett stort inflytande på samspelet mellan staten och marknaden, med en övervikt mot marknaden som avgörande faktor för fördelningen. Kommittén anser därför att det finns risk för att den europeiska modellen blir mer dynamisk men också mer ojämlik. 3. 5. Kommittén anser att det grundläggande målet för EU:s strukturåtgärder bör vara att säkerställa långsiktigt stöd till de regioner som har allvarligast strukturpro- blem. För de minst gynnade regionerna, med hänsyn till BNP eller arbetslöshet, är återhämtningen ofta en process som går långsamt och som kräver insatser under en längre period. 3. 6. Regionkommittén anser att det är nödvändigt att medlemsstaterna, EU och samhällsorgan på subnationell nivå arbetar tillsammans för att bekämpa ojämlikheter i enlighet med partnerskapsprincipen. Detta är den enda möjliga vägen för att underlätta anpassningen till nya omständigheter, inklusive den gemensamma valutan, och för att undersöka nya möjligheter, vilket skulle gynna samtliga regioner och medborgare. 4. Avslutande kommentarer om den jämförande ana- lysen 4. 1. Regionkommittén noterar att varken konkur- renspolitikens filosofi eller principer sammanfaller med regionalpolitikens. Därför kommer man inte alltid att kunna förvänta sig en fullständig överensstämmelse mellan de två politikområdenas ingripande. 4. 2. När man strävar efter överensstämmelse mellan de två politikområdena skall man ta hänsyn till vilken sorts aktörer som är inblandade i de två processerna och till de offentliga och privata operatörer som deltar. 4. 3. När man utarbetar regionalpolitiken måste man ha i åtanke att den del av konkurrenspolitiken som sysslar med övervakning av statligt stöd har en direkt inverkan på de aktiva industripolitiska instrument som finns tillgängliga för nationella och regionala myndighe- ter. Balanserad ekonomisk utveckling mellan olika regioner och ekonomisk och social sammanhållning utgör å andra sidan fundamentala delar i den ekonomis- ka modell som tillämpas i Europa. Det krävs därför en väl avvägd balans mellan konkurrens och regionalpolitik. 5. Slutsatser Regionkommittén stöder förslaget att den andel 5. 1. av EU:s befolkning som är berättigad till strukturstöd under framtida mål 1 och 2 bör minskas från nuvarande 51 % till en andel som är mindre än den befolkning som ingår i de regioner som är berättigade till stöd enligt artikel 92. 3 a och c. På så sätt kan man stärka överensstämmelsen mellan gemenskapens regionalpoli- tik och nationella, regionala och lokala regionalpolitiska åtgärder och undvika de problem som de områden som är berättigade till stöd från strukturfonderna men inte till nationellt regionalstöd för närvarande upplever. 22. 2. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 51/19 5. 2. Regionkommittén vill undvika att en situation uppstår där täckningen av nationellt stöd automatiskt avgör berättigandet till och täckningen av stöd från strukturfonderna. Detta skulle innebära ett klart brott mot subsidiaritetsprincipen och äventyra ministerrådets och Europaparlamentets förmåga att se reformen av strukturfonderna och de områden som är berättigade till stöd i ett vidare perspektiv. Såsom Regionkommittén har noterat, i rapporten från Rembert Behrendt och Manuel Fraga Iribarne, är det nödvändigt att medlems- staterna engagerar de regionala och lokala organen i utformningen av områden för regionalt stöd. 5. 3. Kommittén anser det vara korrekt att eftersträva att konkurrens- och strukturpolitiken hänger samman i så hög grad som möjligt. Med hänsyn till de olika målen kan och får man dock inte kräva att så alltid skall vara fallet. Dagens regionala skillnader inom EU och inom medlemsstaterna kräver flexibilitet. 5. 4. ReK stöder även förslaget till sänkning av taket för den totala täckningen av gemenskapsbefolkningen i unionens regioner under perioden 2000 till 2006, vilket är i linje med insatserna för att uppnå en fullständig koncentration. 5. 5. Sänkningen av taket kommer att innebära att vissa områden förlorar berättigandet till regionalstöd när reformen träder i kraft. Kommittén efterlyser en selektiv och stringent metod för att säkerställa att målsättningen att koncentrera stödet till områden där det finns störst behov verkligen uppnås och undvika proportionella minskningar, som varken skulle svara mot kvalitativa eller kvantitativa kriterier. Regionkom- mittén önskar att den områdesindelning för regionalt stöd som kommer att föreslås för kommissionen av medlemsstaterna blir resultatet av ett förfarande där öppenhet, insyn och objektivitet verkligen har kunnat säkerställas. 5. 6. Regionkommittén förordar en större koncentra- tion av stödet och en utveckling mot större överensstäm- melse mellan struktur- och konkurrenspolitiken. 5. 7. Kommittén vill framhålla att en sådan överens- stämmelse skulle vara förenlig med upprätthållandet av en viss flexibilitet, i synnerhet med tanke på det faktum att de två politikområdena inte helt sammanfaller. 5. 8. Med hänsyn till att 6,6 % av gemenskapens befolkning för närvarande bor i områden som har rätt till stöd från strukturfonderna men inte till statligt stöd, anser ReK att den av kommissionen föreslagna marginalen på 2 % skulle försvåra tillämpningen av den flexibilitet som nämndes ovan. 5. 9. ReK stöder förslaget där två koncentriska cirklar illustrerar förhållandet mellan de regionala indelnings- systemen och konkurrenspolitiken, eftersom detta ga- ranterar medlemsstaterna och regionerna en viss flexibi- litet för att fullfölja sina regionalpolitiska målsättningar. ReK finner att det finns definitionsmässiga 5. 10. olikheter mellan att de båda sätten att göra stödområdes- avgränsningar, varför det är svårt att uppnå absolut överensstämmelse mellan de nationella och de europeis- ka stödområdena. Kommissionen måste därför finna sig i att det får förekomma några undantag. 5. 11. ReK tillstår att upprätthållandet av homogenitet i stödområdena, bevarandet av kulturell och regional identitet och upprätthållandet av dynamiken i områden där industrin uppnått stordriftsfördelar och kan säker- ställa regionens utveckling och tillväxt under vissa förutsättningar kan tyda på en viss flexibilitet och differentierade åtgärder. 5. 12. Kommittén stöder kommissionens förslag att de områden som omfattas av artikel 92. 3 a skall definieras genom en tillämpning av kriteriet där BNP per capita är mindre än 75 % av gemenskapsgenomsnittet, samt föreslår ett kriterium för unionens yttersta random- råden och ett glesbygdskriterium, det vill säga mål 1-områdena. Vad gäller det nya mål 2 delar kommittén uppfattningen att det måste åstadkommas överensstäm- melse med artikel 92. 3 c. 5. 13. Kommittén föreslår att man skapar ökade möjligheter för de mest avlägsna regionerna, dvs. även nuvarande mål 6-regioner, att få stöd enligt artikel 92. 3 a i fördraget. På så sätt skulle de även betraktas som regioner som omfattas av artikel 92. 3 a, oavsett inkomstnivå, och det samordningsmål som kommissio- nen föreslår skulle upprätthållas i relation till kriterierna för att definiera områden som är berättigade till regio- nalstöd. 5. 14. Med hänvisning till sitt yttrande om förslaget till förordning om allmänna bestämmelser för struktur- fonderna av den 17 september 1998 (1), vill kommittén betona att den välkomnar att särskild uppmärksamhet ägnas arbetsmarknadskriterierna och BNP när stödtaket per medlemsstat fastställs för de områden som faller under artikel 92. 3 c. Kommittén vill dock påpeka att det inom dessa nationella stödtak måste finnas tillräcklig flexibilitet för att man skall kunna använda ytterligare indikatorer och på så vis ta hänsyn till speciella regionala och nationella förhållanden. De lokala och regionala nivåerna bör i alla händelser delta i urvalet av dessa stödområden. (1) CdR 167/98 fin — EGT C 373, 2. 12. 1998, s. 1. C 51/20 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 22. 2. 1999 5. 15. Regionkommittén välkomnar förslaget att om- råden som för närvarande omfattas av artiklarna 92. 3 a och som inte längre är berättigade till nationellt stöd skall få tillgång till statligt stöd under en övergångsperiod. 5. 16. I linje med subsidiaritetsprincipen föreslår även ReK att regionerna skall ges en större roll i fördelningen av stödet från strukturfonderna och det nationella regionalstödet. Regionerna kan och måste delta i fast- ställandet, förvaltningen, utvärderingen och övervak- ningen av dessa åtgärder i partnerskap med alla berörda parter. 5. 17. I syfte att förebygga alltför stora skillnader eller orättvisor inom en region som praktiskt taget i sin helhet är berättigad till strukturfondsstöd, anser kommittén emellertid att det är väsentligt att de regionala myndighe- terna kan göra hela området berättigat till stöd, vilket skulle göra det möjligt att utarbeta och genomföra integrerade regionala utvecklingsstrategier för hela re- gionen. 5. 18. Kommittén stöder kommissionens förslag att de regioner som till följd av koncentrationsansträngning- arna förlorar sin nuvarande status efter år 2000 skall bli föremål för åtgärder på vart och ett av politikområdena med garanti för att de regioner som även i fortsättningen får stöd från strukturfonderna under en övergångsperiod (utfasningsperiod) måste uppfylla konkurrensreglerna för statligt stöd. 5. 19. Under förutsättning att processen ger utrymme för en viss flexibilitet och konsekvens stöder Regionkom- mittén kommissionens önskan att besluten om såväl de nationella regionalstödordningarna som strukturfon- derna skall fattas i tid för att träda i kraft den 1 januari 2000. Bryssel den 19 november 1998. Regionkommitténs ordförande Manfred DAMMEYER


title: Entscheidung der Kommission vom 19. November 1998 über die Einfuhrlizenzen für aus Botsuana, Kenia, Madagaskar, Swasiland, Simbabwe und Namibia stammende Erzeugnisse des Rindfleischsektors (Bekanntgegeben unter Aktenzeichen K(1998) 3590)

eurovoc_concepts:
ACP countries
beef
import licence
originating product
quantitative restriction

text: 3. 12. 98 DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften L 325/13 II (Nicht ver(cid:148)ffentlichungsbed(cid:129)rftige Rechtsakte) KOMMISSION ENTSCHEIDUNG DER KOMMISSION vom 19. November 1998 (cid:129)ber die Einfuhrlizenzen f(cid:129)r aus Botsuana, Kenia, Madagaskar, Swasiland, Simbabwe und Namibia stammende Erzeugnisse des Rindfleischsektors (Bekanntgegeben unter Aktenzeichen K(1998) 3590) (98/689/EG) DIE KOMMISSION DER EUROP(cid:142)ISCHEN GEMEINSCHAFTEN (cid:190) gest(cid:129)tzt auf den Vertrag zur Gr(cid:129)ndung der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaft, gest(cid:129)tzt auf die Verordnung (EG) Nr. 1706/98 des Rates vom 20. Juli 1998 (cid:129)ber die Regelung f(cid:129)r landwirtschaft- liche Erzeugnisse und daraus hergestellte Waren mit Ursprung in den Staaten in Afrika, im karibischen Raum und im Pazifischen Ozean (AKP) und zur Aufhebung der Verordnung (EWG) Nr. 715/90 (1), insbesondere auf Artikel 30, gest(cid:129)tzt auf die Verordnung (EG) Nr. 1918/98 der Kommission vom 9. September 1998 zur Festlegung der Durchf(cid:129)hrungsbestimmungen im Sektor Rindfleisch zu der Verordnung (EG) Nr. 1706/98 des Rates (cid:129)ber die Regelung f(cid:129)r landwirtschaftliche Erzeugnisse und daraus hergestellte Waren mit Ursprung in den Staaten in Afrika, im karibischen Raum und im Pazifischen Ozean (AKP) und zur Aufhebung der Verordnung (EG) Nr. 589/96 (2), insbesondere auf Artikel 4, in Erw(cid:132)gung nachstehender Gr(cid:129)nde: Artikel 1 der Verordnung (EG) Nr. 1918/98 sieht die M(cid:148)glichkeit vor, Einfuhrlizenzen f(cid:129)r Erzeugnisse des Rindfleischsektors zu erteilen. Allerdings m(cid:129)ssen die Einfuhren im Rahmen der f(cid:129)r jedes Ausfuhrdrittland vorgesehenen Mengen erfolgen. Die vom 1. bis 10. Oktober 1998 eingereichten, in Fleisch ohne Knochen ausgedr(cid:129)ckten Antr(cid:132)ge auf Erteilung einer Lizenz im Sinne der Verordnung (EG) Nr. 1918/98 f(cid:129)r aus Botsuana, Kenia, Madagaskar, Swasiland, Simbabwe und Namibia stammende Erzeugnisse (cid:129)bersteigen nicht die f(cid:129)r diese Staaten verf(cid:129)gbaren Mengen. Es ist daher m(cid:148)glich, Einfuhrlizenzen f(cid:129)r die beantragten Mengen auszustellen. Es sind die Mengen festzusetzen, f(cid:129)r welche ab dem 1. Dezember 1998 Lizenzen im Rahmen der Gesamt- menge von 52 100 Tonnen beantragt werden k(cid:148)nnen. Es wird in diesem Zusammenhang daran erinnert, daß mit dieser Entscheidung nicht die Richtlinie 72/ 462/EWG des Rates vom 12. Dezember 1972 zur Rege- lung tierseuchenrechtlicher und gesundheitlicher Fragen bei der Einfuhr von Rindern, Schweinen, Schafen und Ziegen, von frischem Fleisch oder von Fleischerzeug- nissen aus Drittl(cid:132)ndern (3), zuletzt ge(cid:132)ndert durch die Richtlinie 97/79/EG (4), beeintr(cid:132)chtigt wird — HAT FOLGENDE ENTSCHEIDUNG ERLASSEN: Artikel 1 Die nachstehenden Mitgliedstaaten stellen am 21. November 1998 f(cid:129)r Erzeugnisse des Sektors Rindfleisch mit Ursprung in bestimmten Staaten in Afrika, im karibi- schen Raum und im Pazifischen Ozean Einfuhrlizenzen f(cid:129)r und die Ursprungsl(cid:132)nder in Fleisch ohne Knochen: angegebenen Mengen nachstehend ausgedr(cid:129)ckt aus, (1) ABl. L 215 vom 1. 8. 1998, S. 12. (2) ABl. L 250 vom 10. 9. 1998, S. 16. (3) ABl. L 302 vom 31. 12. 1972, S. 28. (4) ABl. L 24 vom 30. 1. 1998, S. 31. L 325/14 DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften 3. 12. 98 Deutschland — 323,600 Tonnen mit Ursprung in Botsuana, Vereinigtes K(cid:148)nigreich — 253,000 Tonnen mit Ursprung in Botsuana, — 300,000 Tonnen mit Ursprung in Simbabwe, — 620,000 Tonnen mit Ursprung in Namibia. — Botsuana: — Kenia: — Madagaskar: — Swasiland: — Simbabwe: — Namibia: 7 084,400 Tonnen, 142,000 Tonnen, 7 564,000 Tonnen, 3 214,000 Tonnen, 3 156,000 Tonnen, 5 050,000 Tonnen. Artikel 3 Diese Entscheidung ist an alle Mitgliedstaaten gerichtet. Artikel 2 Br(cid:129)ssel, den 19. November 1998 Die Lizenzen k(cid:148)nnen gem(cid:132)ß Artikel 3 Absatz 2 der Verordnung (EG) Nr. 1918/98 in den ersten zehn Tagen des Monats Dezember 1998 f(cid:129)r folgende Mengen bean- tragt werden (ausgedr(cid:129)ckt in Fleisch ohne Knochen): F(cid:129)r die Kommission Franz FISCHLER Mitglied der Kommission


title: Alueiden komitean lausunto aiheista: - "Ehdotus: Euroopan parlamentin ja neuvoston päätös kirjan ja lukemisen alaa koskevasta kääntämisen kattavasta tukiohjelmasta tehdyn päätöksen N:o 2085/97/EY muuttamisesta (Ariane-ohjelma)", ja - "Ehdotus: Euroopan parlamentin ja neuvoston päätös taide- ja kulttuuritoimintaa koskevasta Euroopan laajuisesta tukiohjelmasta 29 päivänä maaliskuuta 1996 tehdyn päätöksen N:o 719/96/EY muuttamisesta (Kaleidoskooppi-ohjelma)"

eurovoc_concepts:
EU programme
cultural cooperation
cultural policy
cultural transmission
literature
translation

text: C 51/92 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti 22. 2. 1999 Alueiden komitean lausunto aiheista: – ”Ehdotus: Euroopan parlamentin ja neuvoston päätös kirjan ja lukemisen alaa koskevasta kääntämisen kattavasta tukiohjelmasta tehdyn päätöksen N:o 2085/97/EY muuttamisesta (Ariane-ohjelma)”, ja – ”Ehdotus: Euroopan parlamentin ja neuvoston päätös taide- ja kulttuuritoimintaa koske- vasta Euroopan laajuisesta tukiohjelmasta 29 päivänä maaliskuuta 1996 tehdyn päätöksen N:o 719/96/EY muuttamisesta (Kaleidoskooppi-ohjelma)” (1999/C 51/15) ALUEIDEN KOMITEA, joka ottaa huomioon ehdotuksen Euroopan parlamentin ja neuvoston päätökseksi kirjan ja lukemisen alaa koskevasta kääntämisen kattavasta tukiohjelmasta tehdyn päätöksen N:o 2085/97/EY muuttamisesta (Ariane-ohjelma) ja ehdotuksen Euroopan parlamentin ja neuvos- ton päätökseksi taide- ja kulttuuritoimintaa koskevasta Euroopan laajuisesta tukiohjelmasta 29 päivänä maaliskuuta 1996 tehdyn päätöksen N:o 719/96/EY muuttamisesta (Kaleidoskoop- pi-ohjelma) KOM(98) 539 lopull. – 98/0282 COD – 98/0283 COD (1), ottaa huomioon neuvoston 16. lokakuuta 1998 perustamissopimuksen 128 artiklan ja 198 c artiklan ensimmäisen kohdan mukaisesti tekemän päätöksen pyytää aiheista alueiden komitean lausunto, ottaa huomioon komitean työvaliokunnan 23. lokakuuta 1998 tekemän päätöksen antaa lausunnon valmistelu valiokunta 7:n ”Koulutus – Ammattikoulutus – Kulttuuri – Nuoriso – Urheilu – Kansalaisten oikeudet” tehtäväksi, ottaa huomioon alueiden komitean lausunnot Kaleidoskooppi 2000 -ohjelmasta (taide- ja kulttuurihankkeet) CdR 145/95 (2) ja Ariane-ohjelmasta (kirja-ala ja lukuharrastus) CdR 146/95 (3), ottaa huomioon valiokunta 7:n lokakuun 1. päivänä 1998 hyväksymän lausuntoluonnoksen CdR 227/98, jonka esittelijät olivat José Marı´a Mun˜oa Ganuza ja Christina Tallberg, hyväksyi 18. –19. marraskuuta 1998 pitämässään 26. täysistunnossa (marraskuun 19. päivän kokouksessa) yksimielisesti seuraavan lausunnon. 1. Johdanto 2. Erityishuomioita 1. 1. Komissio ehdottaa, että Ariane-ohjelman (kirjan ja lukemisen alaa koskeva kääntämisen kattava tuki- ohjelma) ja Kaleidoskooppi-ohjelman (Euroopan laa- juista taide- ja kulttuuritoimintaa koskeva tukiohjelma) päättymisajankohta siirretään 31. päivästä joulukuuta 1998 31. päivään joulukuuta 1999. Ehdotuksella pyritään varmistamaan ohjelmiin hyväksyttyjen kulttuurihank- keiden jatkuvuus siihen asti, kunnes kulttuurin puite- ohjelma (vuosiksi 2000–2004) tulee voimaan. Komissio ehdottaa myös määrärahojen lisäystä jatkokaudeksi: 3 miljoonaa euroa lisää Ariane-ohjelmaan, jolloin ohjel- man kokonaisrahoitus (1997–1999) nousee 10 miljoo- naan euroon, ja 7,9 miljoonaa euroa Kaleidoskooppi- ohjelmaan, jolloin sen kokonaisrahoitus (1996–1999) nousee 34,4 miljoonaan euroon. (1) EYVL C 319, 16. 10. 1998, s. 13–14. (2) EYVL C 100, 2. 4. 1996, s. 30. (3) EYVL C 100, 2. 4. 1996, s. 35. 2. 1. AK kannattaa ohjelmien jatkamista joulukuun 31. päivään 1999 asti ottaen huomioon niiden arvioinnis- ta saadut tulokset, joista ilmenee ohjelmien myönteinen vaikutus yhteistyön kehittämiseen kulttuurin alalla kaik- kialla EU:ssa. 2. 2. Komitea panee merkille komission päätelmän, jonka mukaan Ariane-ohjelma on lyhyessä ajassa ja vähin taloudellisin voimavaroin auttanut kehittämään laadukasta rajanylittävää yhteistyötä, erityisesti kump- panuuden ja kulttuuriverkostojen pohjalta, ja lisäämään kansalaisten mahdollisuuksia parantaa jäsenvaltioiden kirjallisten teosten tuntemustaan ja päästä osalliseksi niiden levityksestä. Komitea toteaa myös, että huolimat- ta rajoitetusta kestostaan ja vähäisistä voimavaroistaan Kaleidoskooppi-ohjelma on tarjonnut mahdollisuuden toteuttaa korkealaatuista maidenvälistä yhteistyötä, eri- tyisesti kumppanuusperiaatteella ja kulttuuriverkkojen muodossa, ja lisätä Euroopan kansalaisten mahdolli- suuksia parantaa jäsenvaltioiden kulttuurien tuntemus- taan ja päästä osalliseksi niiden levityksestä erityisesti musiikin, teatterin, oopperan, tanssin, visuaalisten taitei- den ja multimediataiteiden osalta. 22. 2. 1999 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti C 51/93 2. 3. AK on komission kanssa yhtä mieltä siitä, että ohjelmia on jatkettava, jotta voidaan varmistaa kulttuu- rihankkeiden jatkuvuus ennen kulttuurin puiteohjelman voimaantuloa. AK panee merkille neuvoston, Euroopan parla- 2. 4. mentin ja komission 21. syyskuuta 1998 tekemän kol- menkeskisen sopimuksen, jolla tuetaan 4,1 miljoonan euron lisämäärärahan osoittamista Ariane-ohjelmaan ja vastaavasti 10,2 miljoonan euron lisäystä Kaleidoskoop- pi-ohjelmaan. Asiasta sovittiin tarkoituksena varmistaa, että talousarvio on vuoden 1998 määrärahojen mukai- nen. Komissio on selostanut, ettei se teknisistä syistä kuitenkaan pystynyt summia päätösehdotuksessaan, koska sen täytyi noudattaa alus- tavaa talousarvioesitystä. ehdottamaan näitä Bryssel 19. marraskuuta 1998. 3. Päätelmät 3. 1. AK kannattaa komission ehdotusta siirtää Aria- ne- ja Kaleidoskooppi-ohjelmien päättymisajankohta 31. päivään joulukuuta 1999. 3. 2. AK kannattaa neuvoston, Euroopan parlamentin ja komission 21. syyskuuta 1998 tekemää kolmenkeskistä jolla ehdotetaan 4,1 miljoonan euron sopimusta, lisämäärärahan osoittamista Ariane-ohjelmaan. Näin rahoitusselvityksen 6 kohdassa käsitelty ohjelman koko- naisrahoitus nousee ohjelman uuden kokonaiskeston puitteissa (1997–1999) 11,1 miljoonaan euroon. Komitea kannattaa myös kolmenkeskisessä sopimuksessa Kalei- doskooppi-ohjelmaan ehdotettua 10,2 miljoonan euron lisämäärärahaa, joka nostaa ohjelman rahoitusselvityk- sen 6 kohdassa esitetyn kokonaisrahoituksen 36,7 mil- joonaan euroon ohjelman uuden kokonaiskeston puit- teissa (1996–1999). Alueiden komitean puheenjohtaja Manfred DAMMEYER