title: Dyrektywa Komisji 98/86/WE z dnia 11 listopada 1998 r. zmieniająca dyrektywę 96/77/WE ustanawiającą szczególne kryteria czystości dla dodatków do żywności innych niż barwniki i substancje słodząceTekst mający znaczenie dla EOG.

eurovoc_concepts:
approximation of laws
food additive
foodstuffs legislation
human nutrition
product quality

text: 356 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 21 31998L0086 9. 12. 1998 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 334/1 DYREKTYWA KOMISJI 98/86/WE z dnia 11 listopada 1998 r. zmieniająca dyrektywę 96/77/WE ustanawiającą szczególne kryteria czystości dla dodatków do żywności innych niż barwniki i substancje słodzące (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską; uwzględniając dyrektywę Rady 89/107/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkow- skich dotyczących dodatków do żywności dopuszczonych do użycia w środkach spożywczych przeznaczonych do spożycia przez ludzi (1), zmienioną dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 94/34/WE (2), w szczególności jej art. 3 ust. 3 lit. a); po konsultacji z Naukowym Komitetem ds. Żywności; a także mając na uwadze, co następuje: konieczne jest ustalenie kryteriów czystości dla wszystkich dodat- ków innych niż barwniki i słodziki, wymienione w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 95/2/WE z dnia 20 lutego 1995 r. w sprawie dodatków do żywności innych niż barwniki słodzące (3), ostatnio zmienione dyrektywą substancje i 98/72/WE (4); konieczne jest zastąpienie kryteriów czystości określonych dyrek- tywą Rady 78/663/EWG z dnia 25 lipca 1978 r. ustanawiającą szczególne kryteria czystości środków emulgujących, stabilizują- cych, zagęszczających i żelujących, stosowanych w środkach spo- żywczych (5), Komisji 92/4/EWG (6); zmienionej dyrektywą ostatnio (1) Dz. U. L 40 z 11. 2. 1989, str. 27. (2) Dz. U. L 237 z 10. 9. 1994, str. 1. (3) Dz. U. L 61 z 18. 3. 1995, str. 1. (4) Dz. U. L 295 z 4. 11. 1998, str. 18. (5) Dz. U. L 223 z 14. 8. 1978, str. 7. (6) Dz. U. L 55 z 29. 2. 1992, str. 96. dyrektywa Komisji 96/77/WE z dnia 2 grudnia 1996 r. ustana- wiająca szczególne kryteria czystości dla dodatków do żywności i substancje słodzące (7) ustala pierwszy innych niż barwniki wykaz kryteriów czystości dla pewnej liczby dodatków do żyw- ności. Wykaz ten powinien zostać uzupełniony o nowo ustano- wione kryteria czystości dla pozostałych dodatków do żywności; konieczne jest uwzględnienie specyfikacji i technik analitycznych dotyczących dodatków do żywności, wymienionych w Codex Ali- mentarius sporządzonym przez Wspólny Komitet Ekspertów FAO/WHO ds. Dodatków do Żywności; dodatki do żywności, jeśli są przygotowane metodami produkcji lub z materiałów wyjściowych znacznie różniących się od tych, które uwzględniono w ocenie wydanej przez Naukowy Komitet ds. Żywności lub od tych, określonych w niniejszej dyrektywie, powinny zostać poddane ocenie Naukowego Komitetu ds. Żyw- ności w celu dokonania ich pełnej oceny ze szczególnym naci- skiem na kryteria czystości; środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Środków Spożywczych, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: Artykuł 1 W dyrektywie 96/77/WE wprowadza się następujące zmiany: (7) Dz. U. L 339 z 30. 12. 1996, str. 1. 13/t. 21 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 357 1) artykuł 2 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 2 2. Produkty znajdujące się na rynku lub etykietowane przed dniem 1 lipca 1999 r. , które nie są zgodne z niniejszą dyrektywą, mogą być wprowadzane do obrotu aż do wyczerpania zapasów. Kryteria czystości określone w art. 1 zastąpią kryteria czystości wymienione w dyrektywach 65/66/EWG, 78/663/EWG i 78/664/EWG;” 2) w Załączniku dodaje się tekst Załącznika do niniejszej dyrek- tywy. Artykuł 3 Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Artykuł 2 Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich. Artykuł 4 1. Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawo- we, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy przed dniem 1 lipca 1999 r. i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję. Wspomniane przepisy zawierają odniesienia do niniejszej dyrek- tywy lub odniesienie to towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Pań- stwa Członkowskie. Sporządzono w Brukseli, dnia 11 listopada 1998 r. W imieniu Komisji Martin BANGEMANN Członek Komisji 358 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 21 ZAŁĄCZNIK Tlenek etylenu nie może być używany do celów sterylizacji w dodatkach do żywności E 400 KWAS ALGINOWY Definicja Prostołańcuchowy glikuronoglikan składający się przede wszystkim z jednostek kwasu D-mannurowego i L-gulurowego połączonych odpowiednio wiązaniami b(1-4) i a(1-4) w formie pier- ścieni piranozowych. Kwas alginowy jest hydrofilnym koloidalnym węglowodanem ekstrahowanym za pomocą rozcieńczonych zasad z plech różnych gatunków brunatnic (Phaeophyceae) Einecs Wzór chemiczny 232–680–1 (C6H8O6)n Masa cząsteczkowa 10 000–600 000 (typowa średnia) Próba Opis Z kwasu alginowego otrzymuje się, obliczone dla bezwodnej substancji, nie mniej niż 20 % i nie wię- cej niż 23 % ditlenku węgla (CO2), będące odpowiednikiem dla nie mniej niż 91 % i nie więcej niż 104,5 % kwasu alginowego (C6H8O6)n (obliczone dla odpowiednika masy wynoszącej 200) Kwas alginowy występuje w postaci włókien, granulek, lub proszku. Jego barwa waha się od białej do żółtawobrązowej. Jest prawie bezwonny. Identyfikacja A. Rozpuszczalność B. Test strąceniowy chlorkiem wapnia C. Test strąceniowy siarczanem amonu D. Reakcja barwna Stopień czystości Nierozpuszczalny w wodzie i rozpuszczalnikach organicznych. Powoli rozpuszcza się w roztworze węglanu sodu, wodorotlenku sodu i ortofosforanu sodu Przygotować 0,5 % roztwór próbki w 1M roztworze wodorotlenku sodu. Dodać 2,5 % roztworu chlorku wapnia w ilości jednej piątej objętości próbki. Tworzy się galaretowaty osad o dużej objęto- ści. Ten test pozwala na odróżnienie kwasu alginowego od gumy arabskiej, pochodnej sodowej karboksymetylocelulozy, karboksymetyloskrobi, karagenu, żelatyny, gumy ghatti, gumy karaja, mączki chleba świętojańskiego, metylocelulozy i tragakantu Przygotować 0,5-procentowy roztwór próbki w 1M roztworze wodorotlenku sodu. Dodać nasyco- nego roztworu siarczanu amonu w ilości równej połowie objętości próbki. Nie tworzy się żaden osad. Ten test pozwala na odróżnienie kwasu alginowego od agaru, pochodnej sodowej karboksymetylo- celulozy, karagenu, deestryfikowanej pektyny, żelatyny, mączki chleba świętojańskiego, metylocelu- lozy i skrobi 0,01 g próbki doprowadzić do możliwie całkowitego rozpuszczenia, wytrząsając ją z 0,15 ml 0,1N roztworu wodorotlenku sodu. Dodać 1 ml roztworu w kwasie siarczanu żelaza (III). W ciągu pięciu minut pojawi się wiśniowo czerwone zabarwienie, przechodzące z czasem w głęboki fiolet pH 3 % zawiesiny Pomiędzy 2,0 i 3,5 Straty podczas suszenia Nie więcej niż 15 % (105 °C, cztery godziny) Popiół siarczanowy Nie więcej niż 8 % obliczone dla bezwodnej substancji Wodorotlenek sodu (roztwór 1M) Nie więcej niż 2 % obliczone dla bezwodnej, nierozpuszczalnej substancji Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg 13/t. 21 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 359 Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 20 mg/kg Liczba bakterii ogółem Nie więcej niż 5 000kolonii na gram Drożdże i pleśnie Nie więcej niż 500 kolonii na gram E. coli Salmonella spp. Brak w 5 g Brak w 10 g E 401 ALGINIAN SODU Definicja Nazwa chemiczna Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Próba Opis Identyfikacja Sól sodowa kwasu alginowego (C6H7NaO6)n 10 000–600 000 (typowa średnia) Z alginianu sodu otrzymuje się, obliczone dla bezwodnej substancji, nie mniej niż 18 % i nie więcej niż 21 % ditlenku węgla (CO2), będące odpowiednikiem dla nie mniej niż 90,8 % i nie więcej niż 106,0 % alginianu sodu (obliczone dla odpowiednika masy wynoszącej 222) Praktycznie bezwonny, biały do żółtawego, włóknisty lub ziarnisty proszek A. Pozytywny wynik testów na obecność sodu i kwasu alginowego Stopień czystości Straty podczas suszenia Nie więcej niż 15 % (105 °C, cztery godziny) Substancje nierozpuszczalne w wodzie Nie więcej niż 2 % obliczone dla bezwodnej substancji Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 20 mg/kg Liczba bakterii ogółem Nie więcej niż 5 000kolonii na gram Drożdże i pleśnie Nie więcej niż 500 kolonii na gram E. coli Salmonella spp. Brak w 5 g Brak w 10 g 360 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 21 E 402 ALGINIAN POTASU Definicja Nazwa chemiczna Wzór chemiczny Sól potasowa kwasu alginowego (C6H7KO6)n Masa cząsteczkowa 10 000–600 000 (typowa średnia) Z alginianu potasu otrzymuje się, obliczone dla bezwodnej substancji, nie mniej niż 16,5 % i nie wię- cej niż 19,5 % ditlenku węgla (CO2), będące odpowiednikiem dla nie mniej niż 89,2 % i nie więcej niż 105,5 % alginianu potasu (obliczone dla odpowiednika masy wynoszącej 238) Praktycznie bezwonny, biały do żółtawego, włóknisty lub ziarnisty proszek Próba Opis Identyfikacja A. Pozytywny wynik testów na obecność potasu i kwasu alginowego Stopień czystości Straty podczas suszenia Nie więcej niż 15 % (105 °C, cztery godziny) Substancje nierozpuszczalne w wodzie Nie więcej niż 2 % obliczone dla bezwodnej substancji Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jako Pb) Nie więcej niż 20 mg/kg Liczba bakterii ogółem Nie więcej niż 5 000kolonii na gram Drożdże i pleśnie Nie więcej niż 500 kolonii na gram E. coli Salmonella spp. Brak w 5 g Brak w 10 g E 403 ALGINIAN AMONU Definicja Nazwa chemiczna Wzór chemiczny Sól amonowa kwasu alginowego (C6H11NO6)n Masa cząsteczkowa 10 000–600 000 (typowa średnia) Próba Opis Z alginianu amonu otrzymuje się, obliczone dla bezwodnej substancji, nie mniej niż 18 % i nie więcej niż 21 % ditlenku węgla, będące odpowiednikiem dla nie mniej niż 88,7 % i nie więcej niż 103,6 % alginianu amonu (obliczone dla odpowiednika masy wynoszącej 217) Biały do żółtawego, włóknisty lub ziarnisty proszek 13/t. 21 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 361 Identyfikacja A. Pozytywny wynik testów na obecność amonu i kwasu alginowego Stopień czystości Straty podczas suszenia Nie więcej niż 15 % (105 °C, cztery godziny) Popiół siarczanowy Nie więcej niż 7 % obliczone dla bezwodnej substancji Substancje nierozpuszczalne w wodzie Nie więcej niż 2 % obliczone dla bezwodnej substancji Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie Nie więcej niż 20 mg/kg Liczba bakterii ogółem Nie więcej niż 5000 kolonii na gram Drożdże i pleśnie Nie więcej niż 500 kolonii na gram E. coli Salmonella spp. Brak w 5 g Brak w 10 g E 404 ALGINIAN WAPNIA Synonimy Definicja Nazwa chemiczna Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Próba Opis Identyfikacja Sól wapniowa alginianu Sól wapniowa kwasu alginowego (C6H7Ca1/2O6)n 10 000–600 000 (typowa średnia) Z alginianu wapnia otrzymuje się, obliczone dla bezwodnej substancji, nie mniej niż 18 % i nie więcej niż 21 % ditlenku węgla będące odpowiednikiem dla nie mniej niż 89,6 % i nie więcej niż 104,5 % alginianu wapnia (obliczone dla odpowiednika masy wynoszącej 219) Praktycznie bezwonny, biały do żółtawego włóknisty lub ziarnisty proszek A. Pozytywny wynik testów na obecność wap- nia i kwasu alginowego Stopień czystości Straty podczas suszenia Nie więcej niż 15 % (105 °C, cztery godziny) Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg 362 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 21 Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 20 mg/kg Liczba bakterii ogółem Nie więcej niż 5 000kolonii na gram Drożdże i pleśnie Nie więcej niż 500 kolonii na gram E. coli Salmonella spp. Brak w 5 g Brak w 10 g E 405 ALGINIAN-1. 2-PROPYLENOWO-GLIKOLOWY Synonimy Definicja Nazwa chemiczna Wzór chemiczny Alginian Hydroksypropylu 1,2-propanodiolowy ester kwasu alginowego Alginian glikolu propylenowego Alginian-1. 2-propylenowo-glikolowy. Występują różnice w składzie, w zależności od stopnia estry- fikacji i udziału procentowego wolnych i zobojętnionych grup karboksylowych w cząsteczce (C9H14O7)n (zestryfikowany) Masa cząsteczkowa 10 000-600 000 (typowa średnia) Dostarcza, obliczone dla bezwodnej substancji, nie mniej niż 16 % i nie więcej niż 20 % ditlenku węgla. Praktycznie bezwonny, biały do żółtawobrązowego, włóknisty lub ziarnisty proszek Próba Opis Identyfikacja A. Pozytywny wynik testów na obecność gli- kolu propylenowego-1,2 i kwasu algino- wego po hydrolizie Stopień czystości Straty podczas suszenia Nie więcej niż 20 % (105 °C, cztery godziny) Całkowita ilość propanodiolu-1,2 Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 45 % Wolny propanodiol-1,2 Nie więcej niż 15 % Substancje nierozpuszczalne w wodzie Nie więcej niż 2 % obliczone dla bezwodnej substancji Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 20 mg/kg 13/t. 21 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 363 Liczba bakterii ogółem Nie więcej niż 5 000kolonii na gram Drożdże i pleśnie Nie więcej niż 500 kolonii na gram E. coli Salmonella spp. E 406 AGAR Synonimy Definicja Nazwa chemiczna Einecs Próba Opis Identyfikacja Brak w 5 g Brak w 10 g Geloza Japoński agar Bengalski, cejloński, chiński lub japoński karuk Agar to hydrofilny koloidalny polisacharyd mający w swoim składzie przede wszystkim jednostki D-galaktozy. Mniej więcej w co dziesiątej jednostce D-galaktopiranozowej jedna z grup hydroksylo- wych jest zestryfikowana kwasem siarkowym, który jest zobojętniony przez wapń, magnez, potas lub sód. Agar otrzymuje się z gatunków glonów morskich z rodziny Gelidiaceae i Sphaerococcaceae, spo- krewnionych z nimi glonów należących do Rhodophyceae 232–658–1 Progowe stężenie żelu nie powinno być wyższe niż 0,25 % Agar jest bezwonny lub posiada lekki, charakterystyczny zapach. W postaci niezmielonej występuje zwykle w formie pęków cienkich, błoniastych pozlepianych pasm lub też w formie pociętych pasków, płatków bądź granulek. Barwa: od lekko żółtawopomarańczowej, żółtawoszarej do jasnożółtej lub bezbarwny. Zwilżony, staje się elastyczny i odporny na rozerwanie. Wysuszony jest kruchy. Sprosz- kowany agar ma barwę białą, żółtawobiałą lub jasnożółtą. Agar w wodzie ma pod mikroskopem strukturę ziarnistą i nieco włóknistą. Mogą być w nim obecne nieliczne fragmenty szkieletów gąbek i pancerzyki okrzemek. W roztworze wodzianu chloralu sproszkowany agar wydaje się bardziej przej- rzysty niż w wodzie. Ma bardziej lub mniej ziarnistą strukturę, bruzdkowany, graniasty. Może zawie- rać nieliczne fragmenty pancerzyków okrzemek. Odporność żelu na ścinanie może być standaryzo- wana przez dodanie dekstrozy, maltodekstryn lub sacharozy A. Rozpuszczalność Nierozpuszczalny w zimnej wodzie. Rozpuszczalny we wrzącej wodzie Stopień czystości Straty podczas suszenia Nie więcej niż 22 % (105 °C, pięć godzin) Popiół Nie więcej niż 6,5 % obliczone dla bezwodnej substancji ustalone w temperaturze 550 °C Popiół nierozpuszczalny w kwasie (nierozpusz- czalny w 3N kwasie solnym) Nie więcej niż 0,5 % obliczone w temperaturze 550 °C dla bezwodnej substancji Substancje wodzie) Skrobia nierozpuszczalne (w gorącej Nie więcej niż 1,0 % Niewykrywalna za pomocą następującej metody: do roztworu próbki w stężeniu 1:10, dodać kilka kropel roztworu Lugola. Niebieskie zabarwienie się nie pojawi 364 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 21 Żelatyna i inne białka Pochłanianie wody Arsen Ołów Rtęć Kadm Rozpuścić około 1 g agaru w 100 ml wrzącej wody. Pozostawić, aż wystygnie do temperatury mniej więcej 50 °C. Do 5 ml próby dodać 5 ml roztworu trinitrofenolu (1 g bezwodnego trinitrofenolu roz- puścić w 100 ml gorącej wody). W ciągu 10 minut nie pojawi się zmętnienie. Umieścić 5 g agaru w cylindrze miarowym o pojemności 100 ml. Napełnić cylinder wodą, wymieszać i odstawić na 24 godziny w temperaturze 25 °C. Przelać zawartość cylindra przez zwilżoną watę szklaną, pozwalając wodzie spłynąć do drugiego cylindra o pojemności 100 ml. Nie powinno znaleźć się w nim więcej niż 75 ml wody Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 20 mg/kg Produkt handlowy sprzedawany jest pod różnymi nazwami: karagen, — Eucheman (z Euchema spp. ), — Iridophycan (z Irdidaea spp. ), — Hypnean (Hypnea spp. ), — Furcellaran lub duński agar (z Furcellaria fastigiata), — Karagenian (Chondrus i Gigartina) Karagenian otrzymuje się poprzez wodną ekstrakcję z plech glonów morskich z rodziny Gigartina- ceae, Solieriaceae, Hypneaceae i Furcellariaceae należących do klasy Rhodophyceae (glonów czerwo- nych). Nie można używać innych odczynników strącających niż metanol, etanol i 2-propanol. Kara- geniany składają się z soli potasowych, sodowych, magnezowych i wapniowych estrów siarczanowych polisacharydów, które, w czasie hydrolizy, rozpadają się, tworząc galaktozę i anhydro-3,6-galaktozę. Karagenian nie może być poddawany hydrolizie lub jakiejkolwiek innej degradacji chemicznej. 232–524–2 Żółtawy do bezbarwnego, gruboziarnisty lub drobnoziarnisty proszek, praktycznie bezwonny E 407 KARAGENIAN Synonimy Definicja Einecs Opis Identyfikacja A. Pozytywny wynik testów na obecność galak- tozy, anhydroga-laktozy i jonów siarczano- wych Stopień czystości Zawartość metanolu, etanolu i propanolu-2 Nie więcej niż 0,1 % pojedynczo lub jako mieszanina składników Lepkość 1,5 % roztworu w temperaturze 75 °C Nie mniej niż 5 mPa. s Straty podczas suszenia Nie więcej niż 12 % (105 °C, cztery godziny) Siarczany Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 40 % obliczone dla bezwodnej substancji (jako SO4) 13/t. 21 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 365 Popiół Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 40 % ustalone dla bezwodnej substancji w temperaturze 550 °C Popiół nierozpuszczalny w kwasie Nie więcej niż 1 % obliczone dla bezwodnej substancji (nierozpuszczalne w 10 % kwasie solnym) Substancje nierozpuszczalne w kwasie Nie więcej niż 2 % obliczone dla bezwodnej substancji (nierozpuszczalne w 1 % v/v kwasie siarko- wym) Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 20 mg/kg Liczba bakterii ogółem Nie więcej niż 5 000kolonii na gram Drożdże i pleśnie Nie więcej niż 300 kolonii na gram E. coli Salmonella spp. Brak w 5 g Brak w 10 g E 407a PRZETWARZANE GLONY EUCHEUMA Synonimy Definicja PES (angielski akronim nazwy przetwarzanych glonów euchema) Przetwarzane glony eucheuma otrzymuje się przez traktowanie roztworem wodnym wodorotlenku potasu plech glonów Eucheuma cottonii i Eucheuma spinosum należących do klasy Rhodophyceae (glonów czerwonych), co pozwala na usunięcie zanieczyszczeń. Kolejnym etapem jest przemywanie słodką wodą, a następnie suszenie w celu otrzymania gotowego produktu. Dalsze oczyszczanie może być prowadzone z udziałem metanolu, etanolu i propanolu-2. Produkt składa się głównie z soli potaso- wych estrów siarczanowych polisacharydów, które w procesie hydrolizy rozpadają się na galaktozę i anhydro-3,6-galaktozę. Sole sodowe, wapniowe i magnezowe estrów siarczanowych polisachary- dów występują w mniejszych ilościach. W produkcie obecna jest także celuloza pochodząca z glo- nów do 15 %. Karageniany w przetworzonych glonach eucheuma nie mogą być poddawane hydro- lizie ani jakiemukolwiek innemu procesowi chemicznej degradacji Opis Brązowy do żółtawego, gruboziarnisty lub drobnoziarnisty proszek, praktycznie bezwonny Identyfikacja A. Pozytywny wynik testów na obecność galak- tozy, anhydroga-laktozy i siarczanu B. Rozpuszczalność W wodzie tworzy lepką, mętną zawiesinę. Nierozpuszczalny w etanolu Stopień czystości Zawartość metanolu, etanolu i propanolu-2 Nie więcej niż 0,1 % pojedynczo lub jako mieszanina składników Lepkość 1,5 % roztworu w temperaturze 75 °C Nie mniej niż 5 mPa. s Straty podczas suszenia Nie więcej niż 12 % (105 °C, cztery godziny) 366 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 21 Siarczany Popiół Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 40 % obliczone dla bezwodnej substancji (jako SO4) Nie mniej niż 1 % i nie więcej niż 40 % ustalone dla bezwodnej substancji w temperaturze 550 °C Popiół nierozpuszczalny w kwasie Nie więcej niż 1 % obliczone dla bezwodnej substancji (nierozpuszczalne w 10 % kwasie solnym) Substancje nierozpuszczalne w kwasie Nie mniej niż 8 % i nie więcej niż 15 % obliczone dla bezwodnej substancji (nierozpuszczalne w 1 % ww. kwasie siarkowym) Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 20 mg/kg Liczba bakterii ogółem Nie więcej niż 5 000kolonii na gram Drożdże i pleśnie Nie więcej niż 300 kolonii na gram E. coli Salmonella spp. E 410 MĄCZKA CHLEBA ŚWIĘTOJAŃSKIEGO Synonimy Definicja Brak w 5 g Brak w 10 g Guma karoba Guma algaroba Mączka chleba świętojańskiego to mielone bielmo nasion drzewa o nazwie szarańczyn strąkowy (Cera- tonia siliqua) z rodziny motylkowych (Leguminosae). Mączka chleba świętojańskiego składa się głównie z hydrokoloidalnych polisacharydów o dużej masie cząsteczkowej, zbudowanych z jednostek galakto- piranozowych i mannopiranozowych, połączonych wiązaniami glikozydowymi, które mogą być opi- sane chemicznie jako galaktomannan Masa cząsteczkowa 50 000–3 000 000 Einecs Próba Opis Identyfikacja A. Pozytywny wynik testów na obecność galak- tozy i mannozy B. Badanie mikroskopowe 232–541–5 Zawartość galaktomannanu: nie mniej niż 75 % Biały do żółtobiałego, prawie bezwonny proszek Umieścić na szkiełku mikroskopowym niewielką ilość zmielonej próbki zanurzonej w roztworze wod- nym zawierającym 0,5 % jodu w 1 % jodku potasu. Mączka chleba świętojańskiego zawiera długie, rurkowate komórki, oddzielone od siebie lub w niewielkich odstępach. Mają one brązową zawartość i znacznie mniej regularne kształty niż w przypadku gumy guar, gdzie występują spójne grupy owal- nych do gruszkowatych w kształcie komórek, a ich zawartość ma barwę żółtą do brązowej. C. Rozpuszczalność Rozpuszczalna w gorącej wodzie, nierozpuszczalna w etanolu 13/t. 21 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 367 Stopień czystości Straty podczas suszenia Nie więcej niż 15 % (105 °C, pięć godzin) Popiół Nie więcej niż 1,2 % ustalone w temperaturze 800 °C Białka (N x 6,25) Nie więcej niż 7 % Substancje nierozpuszczalne w kwasie Nie więcej niż 4 % Skrobia Arsen Ołów Rtęć Kadm Niewykrywalna za pomocą następującej metody: do roztworu próbki w rozcieńczeniu 1:10, dodać kilka kropel roztworu Lugola. Niebieskie zabarwienie nie pojawi się Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 20 mg/kg Etanol i 2-propanol Nie więcej niż 1 % oddzielnie lub jako mieszanina E 412 GUMA GUAR Synonimy Definicja Guaran, Mączka guar Guma guar to mielone bielmo nasion dzikich odmian rośliny guar Cyamopsis tetragonolobus (L. ) Taub. z rodziny Leguminosae. Guma guar składa się głównie z hydrokoloidalnych polisacharydów o dużej masie cząsteczkowej, zbudowanych z jednostek galaktopiranozowych i mannopiranozowych, połą- czonych wiązaniami glikozydowymi, które mogą być opisane chemicznie jako galaktomannan Einecs 232–536–0 Masa cząsteczkowa 50 000–8 000 000 Próba Opis Identyfikacja Zawartość galaktomannanu: nie mniej niż 75 % Biały do żółtobiałego, prawie bezwonny proszek A. Pozytywny wynik testów na obecność galak- tozy i mannozy B. Rozpuszczalność Rozpuszczalna w zimnej wodzie Stopień czystości Straty podczas suszenia Nie więcej niż 15 % (105 °C, pięć godzin) Popiół Nie więcej niż 1,5 % ustalone w temperaturze 800 °C Substancje nierozpuszczalne w kwasie Nie więcej niż 7 % Białka (N x 6,25) Nie więcej niż 10 % 368 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 21 Skrobia Arsen Ołów Rtęć Kadm Niewykrywalna za pomocą następującej metody: do roztworu próbki rozcieńczonej 1:10 dodać kilka kropel roztworu Lugola. Niebieskie zabarwienie nie pojawi się Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 20 mg/kg E 413 TRAGAKANT Synonimy Definicja Guma tragakantowa Tragant Tragakant to wysuszona wydzielina otrzymywana z pni i gałęzi dzikiej odmiany krzewu tragankagu- modajnego Astragalus gummifer i innych azjatyckich gatunków traganka (rodzina Leguminosae). Tra- gakant składa się głównie z polisacharydów o dużej masie cząsteczkowej (arabinogalaktan i kwaśne polisacharydy), które w procesie hydrolizy rozpadają się na kwas galakturonowy, arabinozę, ksylozę i fukozę. Mogą być także obecne niewielkie ilości glukozy i ramnozy (pochodzące ze śladowych ilości skrobi i/lub celulozy) Masa cząsteczkowa W przybliżeniu 800 000 Einecs Opis Identyfikacja A. Rozpuszczalność Stopień czystości 232–252–5 Niezmielony tragakant występuje w postaci płaskich, blaszkowatych, prostych lub poskręcanych kawałków lub spiralnie skręconych fragmentów o grubości 0,5-2,5 mm i długości do 3 cm. Zabar- wienie białe do jasnożółtego, niektóre kawałki mogą mieć czerwonawy odcień. Kawałki mają rogo- watą strukturę, z krótkim pęknięciem. Tragakant jest bezwonny. Jego roztwór jest kleisty i ma mdły smak. Sproszkowany tragakant ma barwę białą do bladożółtej lub różowobrązowawej 1 g próbki umieszczony w 50 ml wody pęcznieje, tworząc, gładką, sztywną, połyskliwą zawiesinę. Nierozpuszczalny w etanolu. Nie pęcznieje w 60-proc. wodnym roztworze etanolu Negatywny wynik testu na obecność gumy karaja Zagotować 1 g próbki z 20 ml wody, aż pojawi się zawiesina. Dodać 5 ml kwasu solnego i powtórnie zagotować przez 5 minut. Nie pojawi się trwałe różowe lub czerwone zabarwienie. Straty podczas suszenia Nie więcej niż 16 % (105 °C, 5 godzin) Popiół całkowity Nie więcej niż 4 % Popiół nierozpuszczalny w kwasie Nie więcej niż 0,5 % Substancje nierozpuszczalne w kwasie Nie więcej niż 2 % Arsen Ołów Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg 13/t. 21 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 369 Rtęć Kadm Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 20 mg/kg Salmonella spp. E. coli Brak w 10 g Brak w 5 g E 414 GUMA ARABSKA Synonimy Definicja Guma senegalska Guma arabska to wysuszona wydzielina otrzymywana z pni i gałęzi dzikiej odmiany krzewu akacji senegalskiej (Acacia senegal (L. ). Willdenow) lub blisko spokrewnionych gatunków z rodzaju Acacia (ro- dzina Leguminosae). Guma arabska składa się głównie z polisacharydów o dużej masie cząsteczkowej i ich soli wapniowych, magnezowych i potasowych, które w procesie hydrolizy rozpadają się na ara- binozę, galaktozę, ramnozę i kwas glukuronowy Masa cząsteczkowa W przybliżeniu 350 000 Einecs Opis Identyfikacja A. Rozpuszczalność Stopień czystości Straty podczas suszenia 232–519–5 Niezmielona guma arabska występuje w postaci białych lub żółtawobiałych okrągławych łezek o róż- lub kanciastych kawałków. Czasem zmieszana jest z ciemniejszymi fragmentami. nej wielkości Dostępna jest także w formie białych lub żółtawobiałych płatków, granulek, proszku bądź natryśnię- tego i poddanego suszeniu materiału. 1 g próbki rozpuszcza się w 2 ml zimnej wody, tworząc roztwór, który łatwo się leje, kwaśny w obec- ności lakmusu. Nierozpuszczalna w etanolu Nie więcej niż 17 % (105 °C, pięć godzin) dla postaci ziarnistej i nie więcej niż 10 % (105 °C, cztery godzin) dla natryśnietego i poddanego suszeniu materiału Popiół całkowity Nie więcej niż 4 % Popiół nierozpuszczalny w kwasie Nie więcej niż 0,5 % Substancje nierozpuszczalne w kwasie Nie więcej niż 1 % Skrobia lub dekstryna Przygotować wodny roztwór gumy arabskiej w stosunku 1:50, zagotować i odstawić do wystygnię- cia. Do 5 ml dodać 1 kroplę roztworu Lugola. Nie pojawi się zabarwienie niebieskawe ani czerwo- nawe Tanina Arsen Ołów Rtęć Kadm Do 10 ml wodnego roztworu próby rozcieńczonej w stosunku 1:50 dodać około 0,1 ml chlorku żelaza (9 g FeCl3. 6H2O rozpuścić w wodzie do objętości 100 ml). Nie pojawi się czarnawe zabarwie- nie ani czarnawy osad Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg 370 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 21 Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 20 mg/kg Produkty hydrolizy Nieobecne: mannoza, ksyloza i kwas glukuronowy (próba chromatograficzna) Salmonella spp. E. coli Brak w 10 g Brak w 5 g E 415 GUMA KSANTANOWA Definicja Guma ksantanowa to polisacharyd o dużej masie cząsteczkowej wytwarzany na drodze fermentacji węglowodanów przez kultury bakterii Xanthomonas campestris. Produkt podlega oczyszczeniu przez odzyskiwanie z użyciem etanolu lub propanolu-2, a nastepnie suszeniu i mieleniu. Guma ksantanowa zawiera D-glukozę i D-mannozę, jako główne jednostki heksozy, a także kwas D-glukuronowy i kwas pirogronowy. Przygotowuje się ją w formie soli sodowych, potasowych lub wapniowych. Roztwory mają pH obojętny Masa cząsteczkowa W przybliżeniu 1 000 000 Einecs Próba Opis Identyfikacja 234–394–2 Dostarcza dla bezwodnej substancji nie mniej niż 4,2 % i nie więcej niż 5 % CO2, co odpowiada war- tości pomiędzy 91–108 % gumy ksantanowej Proszek o barwie kremowej A. Rozpuszczalność Rozpuszczalna w wodzie. Nierozpuszczalna w etanolu Stopień czystości Straty podczas suszenia Nie więcej niż 15 % (105 °C, dwie i pół godziny) Popiół całkowity Nie więcej niż 16 % ustalone dla bezwodnej substancji, spalenie w temperaturze 650 °C po uprzed- nim suszeniu przez 4 godziny w 105 °C Kwas pirogronowy Nie mniej niż 1,5 % Azot 2-propanol Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 1,5 % Nie więcej niż 500 mg/kg Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 20 mg/kg Liczba bakterii ogółem Nie więcej niż 10 000kolonii na gram Drożdże i pleśnie Nie więcej niż 300 kolonii na gram 13/t. 21 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 371 E. coli Salmonella spp. Brak w 5 g Brak w 10 g Xanthomonas campestris Nieobecne żywe komórki E 416 GUMA KARAJA Synonimy Katilo, Kadaja, Kullo, Kuttera Definicja Einecs Opis Identyfikacja Guma karaja to wysuszona wydzielina z pni i gałęzi dzikich odmian koli (Sterculia urens Roxburgh) oraz innych gatunków należących do Sterculia (rodzina Sterculiaceae), a także Cochlospermum gossypium A. P. De Candolle lub innych gatunków Cochlospermum (rodzina Bixaceae). Guma karaja składa się głównie z acetylowanych polisacharydów o dużej masie cząsteczkowej, które w procesie hydrolizy rozpadają się, dając galaktozę, ramnozę i kwas galakturonowy oraz niewielkie ilości kwasu glukuro- nowego 232–539–4 Guma karaja występuje w postaci łezek różnej wielkości lub nieregularnych połamanych kawałków o charakterystycznym półkrystalicznym wyglądzie. Barwa: bladożółta do różowobrązowej, prześwie- cający i rogowaty. Sproszkowana guma karaja jest jasnoszara do różowobrązowej. Wydziela lekką woń kwasu octowego. A. Rozpuszczalność Nierozpuszczalna w etanolu B. Pęcznienie w roztworze etanolu Guma karaja pęcznieje w 60 % roztworze etanolu, co różni ją od innych gum Stopień czystości Straty podczas suszenia Nie więcej niż 20 % (105 °C, 5 godzin) Popiół całkowity Nie więcej niż 8 % Popiół nierozpuszczalny w kwasie Nie więcej niż 1,0 % Substancje nierozpuszczalne w kwasie Nie więcej niż 3,0 % Kwasy lotne Nie więcej niż 10 % (jako kwas octowy) Skrobia Arsen Ołów Rtęć Kadm Niewykrywalna Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 20 mg/kg Salmonella spp. E. coli Brak w 10 g Brak w 5 g 372 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 21 E 417 GUMA TARA Definicja Einecs Opis Identyfikacja Guma tara uzyskiwana jest przez mielenie bielma nasion dzikich odmian Caesalpinia spinosa (rodzina Leguminosae). Guma tara składa się z polisacharydów o wysokiej masie cząsteczkowej tworzących strukturę galaktomannanu. Główny składnik składa się z liniowego łańcucha jednostek (1-4)-b-D- mannopiranozy połączonych wiązaniami (1-6) z a-D-galaktopiranozą. Stosunek mannozy do galak- tozy w gumie tara wynosi 3:1 (w mączce chleba świętojańskiego 4:1, a w gumie guar 2:1). 254–409–6 Biały do białożółtego bezwonny proszek A. Rozpuszczalność Rozpuszczalna w wodzie. Nierozpuszczalna w etanolu B. Tworzenie żelu Do wodnego roztworu próbki dodać niewielką ilość boranu sodu. Tworzy się żel Stopień czystości Straty podczas suszenia Nie więcej niż 15 % Popiół Nie więcej niż 1,5 % Substancje rozpuszczalne w kwasie Nie więcej niż 2,0 % Białka Skrobia Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 3,5 % (czynnik N x 5,7) Niewykrywalna Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 20 mg/kg E 418 GUMA GELLAN Definicja Guma gellan to polisacharyd o dużej masie cząsteczkowej wytwarzany na drodze fermentacji węglo- wodanów przez kultury bakterii Pseudomonas elodea. Produkt podlega oczyszczeniu przez odzyskiwa- nie z użyciem alkoholu izopropylowego, a następnie suszeniu i mieleniu. Polisacharyd o wysokiej masie cząsteczkowej składa się przede wszystkim z powtarzających się jednostek tetrasacharydu (czte- rocukru), zbudowanych z jednej cząsteczki ramnozy, jednej cząsteczki kwasu glukuronowego i dwóch cząsteczek glukozy i podstawionych grupami acylowymi (glicerol i acetyl) jako estrami połączonymi wiązaniami O-glikozydowymi. Kwas glukuronowy jest zobojętniany do mieszanej soli potasowej, sodowej, wapniowej i magnezowej Einecs 275–117–5 Masa cząsteczkowa W przybliżeniu 500 000 13/t. 21 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 373 Próba Opis Identyfikacja Ma w swoim składzie nie mniej niż 3,3 % i nie więcej niż 6,8 % CO2 (obliczone dla suchej substancji) Białawy proszek A. Rozpuszczalność Rozpuszczalna w wodzie, tworzy lepki roztwór. Nierozpuszczalna w etanolu Stopień czystości Straty podczas suszenia Nie więcej niż 15 % (suszenie w temperaturze 105 °C, przez dwie i pół godziny) Azot 2-propanol Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 3,0 % Nie więcej niż 750 mg/kg Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 2 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 20 mg/kg Liczba bakterii ogółem Nie więcej niż 10 000kolonii na gram Drożdże i pleśnie Nie więcej niż 400 kolonii na gram E. coli Salmonella spp. E 422 GLICEROL Synonimy Definicja Brak w 5 g Brak w 10 g Gliceryna Nazwa chemiczna 1,2,3-propanotriol, glicerol, trihydroksypropan Einecs Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Próba Opis Identyfikacja 200–289–5 C3H8O3 92,10 Zawartość: nie mniej niż 98 % glicerolu obliczone dla bezwodnej masy Przejrzysta, bezbarwna, higroskopijna, syropowata ciecz, o bardzo lekkim, charakterystycznym, dość przyjemnym, łagodnym zapachu A. Powstawanie akryloaldehydu pod wpływem ogrzewania W probówce podgrzać kilka kropel próbki z dodatkiem 0,5 g wodrosiarczanu potasu. Uwolnione zostaną charakterystyczne, duszące opary akryloaldehydu B. Ciężar właściwy (25/25 °C) Nie mniej niż 1,257 C. Współczynnik załamania światła [n]D20 Pomiędzy 1,471 a 1,474 374 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 21 Stopień czystości Woda Nie więcej niż 5 % (metoda Karla Fischera) Popiół siarczanowy Nie więcej niż 0,01 % ustalone w temperaturze 800 ± 25 °C Butano-1,2,4-triol Nie więcej niż 0,2 % Akryloaldehyd, glukoza i związki amonowe Podgrzać przez pięć minut mieszaninę 5 ml glicerolu i 5 ml roztworu wodorotlenku potasu (1-10) w temperaturze 60 °C. Nie stanie się ona żółta, ani nie pojawi się zapach amoniaku Kwasy tłuszczowe i estry Nie więcej niż 0,1 % obliczone jako kwas masłowy Związki chlorowane Nie więcej niż 30 mg/kg (jako chlor) Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 2 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 5 mg/kg E431 STEARYNIAN POLIOXYETYLENU (40) Synonimy Definicja Próba Opis Identyfikacja Stearynian polioksylu (40), monostearynian polioksyetylenu (40) Mieszanina mono- i diestrów spożywczego, dostępnego w handlu kwasu stearynowego i mieszanych dioli polioksyetylenowych (o średniej długości polimeru wynoszącej około 40 jednostek oksyetyle- nowych) oraz wolnych polioli Zawartość: nie mniej niż 97,5 % obliczone dla bezwodnej masy Płatki o kremowej barwie lub woskowate ciało stałe w temperaturze 25 °C o lekkim zapachu A. Rozpuszczalność Rozpuszczalny w wodzie, etanolu, metanolu i octanie etylu. Nierozpuszczalny w olejach mineralnych B. Temperatura krzepnięcia 39–44 °C C. Widmo absorpcji w podczerwieni Charakterystyka częściowego estru polioksyetylowanego poliolu i kwasu tłuszczowego Stopień czystości Woda Liczba kwasowa Liczba zmydlenia Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera) Nie wyższa niż 1 Nie niższa niż 25 i nie wyższa niż 35 Liczba wodorotlenowa Nie niższa niż 27 i nie wyższa niż 40 Dioksan-1,4 Nie więcej niż 5 mg/kg Wolny tlenek etylenu Nie więcej niż 1 mg/kg 13/t. 21 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 375 Glikole etylenowe (mono- i di-) Nie więcej niż 0,25 % Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 10 mg/kg E 432 ESTER POLIOKSYETYLENU SORBITANOWEGO KWASU TŁUSZCZOWEGO LAUROWEGO (POLISORBAT 20) Synonimy Definicja Próba Opis Identyfikacja A. Rozpuszczalność Polisorbat 20 Monolaurynian sorbitanowy polioksyetylenu (20) Mieszanina częściowych estrów sorbitolu i jego mono- i dibezwodników oraz dostępnego w handlu, spożywczego kwasu laurynowego, zagęszczona około dwudziestoma molami tlenku etylenu na mol sorbitolu i jego bezwodników Zawartość: nie mniej niż 70 % grup oksyetylenowych, będących odpowiednikiem dla nie mniej niż 97,3 % monolaurynianu polioksyetylenu sorbitanowego (20), obliczone dla bezwodnej masy W temperaturze 25 °C — koloru cytrynowożółtego do bursztynowego, oleista ciecz o lekkim, charak- terystycznym zapachu Rozpuszczalny w wodzie, etanolu, metanolu i octanie etylu i dioksanie. Nierozpuszczalny w olejach mineralnych i eterze naftowym B. Widmo absorpcji w podczerwieni Charakterystyka częściowego estru polioksyetylowanego poliolu i kwasu tłuszczowego Stopień czystości Woda Liczba kwasowa Liczba zmydlenia Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera) Nie wyższa niż 2 Nie niższa niż 40 i nie wyższa niż 50 Liczba wodorotlenowa Nie niższa niż 96 i nie wyższa niż 108 Dioksan-1,4 Nie więcej niż 5 mg/kg Wolny tlenek etylenu Nie więcej niż 1,0 mg/kg Glikole etylenowe (mono- i di-) Nie więcej niż 0,25 % Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 10 mg/kg 376 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 21 E 433 ESTER POLIOKSYETYLENU SORBITANOWEGO KWASU TŁUSZCZOWEGO OLEINOWEGO (POLISORBAT 80) Synonimy Definicja Próba Opis Identyfikacja A. Rozpuszczalność Polisorbat 80 Ester polioksyetylenu (20) sorbitanowego kwasu oleinowego Mieszanina częściowych estrów sorbitolu i jego mono- i dibezwodników oraz dostępnego w handlu, spożywczego kwasu oleinowego, zagęszczona około dwudziestoma molami tlenku etylenu na mol sorbitolu i jego bezwodników Zawartość: nie mniej niż 65 % grup oksyetylenowych, będących odpowiednikiem dla nie mniej niż 96,5 % monooleinianu polioksyetylenu sorbitanowego (20), obliczone dla bezwodnej masy W temperaturze 25 °C — cytrynowożółta do bursztynowej, oleista ciecz o lekkim, charakterystycz- nym zapachu Rozpuszczalny w wodzie, etanolu, metanolu i octanie etylu i toluenie. Nierozpuszczalny w olejach mineralnych i eterze naftowym B. Widmo absorpcji w podczerwieni Charakterystyka częściowego estru polioksyetylowanego poliolu i kwasu tłuszczowego Stopień czystości Woda Liczba kwasowa Liczba zmydlenia Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera) Nie wyższa niż 2 Nie niższa niż 45 i nie wyższa niż 55 Liczba wodorotlenowa Nie niższa niż 65 i nie wyższa niż 80 Dioksan-1,4 Nie więcej niż 5 mg/kg Wolny tlenek etylenu Nie więcej niż 1,0 mg/kg Glikole etylenowe (mono- i di-) Nie więcej niż 0,25 % Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 10 mg/kg E 434 ESTER POLIOKSYETYLENU SORBITANOWEGO KWASU TŁUSZCZOWEGO PALMITYNOWEGO (POLISORBAT 40) Synonimy Definicja Próba Opis Monopalmitynian polioksyetylenu (20) Polisorbatu 40 sorbitanowego Mieszanina częściowych estrów sorbitolu i jego mono- i dibezwodników oraz dostępnego w handlu, spożywczego kwasu palmitynowego, zagęszczona około 20 molami tlenku etylenu na mol sorbitolu i jego bezwodników Zawartość: nie mniej niż 66 % grup oksyetylenowych, będących odpowiednikiem dla nie mniej niż 97,0 % monopalmitynianu polioksyetylenu sorbitanowego (20), obliczone dla bezwodnej masy W temperaturze 25 °C cytrynowożółta do pomarańczowej oleista lub żelowata ciecz o lekkim, charak- terystycznym zapachu 13/t. 21 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 377 Identyfikacja A. Rozpuszczalność Rozpuszczalny w wodzie, etanolu, metanolu i octanie etylu i acetonie. Nierozpuszczalny w oleju mine- ralnym B. Widmo absorpcji w podczerwieni Charakterystyka częściowego estru polioksyetylowanego poliolu i kwasu tłuszczowego Stopień czystości Woda Liczba kwasowa Liczba zmydlenia Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera) Nie wyższa niż 2 Nie niższa niż 41 i nie wyższa niż 52 Liczba wodorotlenowa Nie niższa niż 90 i nie wyższa niż 107 Dioksan-1,4 Nie więcej niż 5 mg/kg Wolny tlenek etylenu Nie więcej niż 1,0 mg/kg Glikole etylenowe (mono- i di-) Nie więcej niż 0,25 % Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 10 mg/kg E 435 ESTER POLIOKSYETYLENU SORBITANOWEGO KWASU TŁUSZCZOWEGO MONOSTERARYNOWEGO (POLISORBAT 60) Synonimy Definicja Próba Opis Identyfikacja A. Rozpuszczalność Monostearynian polioksyetylenu (20) polisorbatu 60-sorbitanowego Mieszanina częściowych estrów sorbitolu i jego mono- i dibezwodników oraz dostępnego w handlu, spożywczego kwasu stearynowego, zagęszczona około dwudziestoma molami tlenku etylenu na mol sorbitolu i jego bezwodników Zawartość: nie mniej niż 65 % grup oksyetylenowych, będących odpowiednikiem dla nie mniej niż 97,0 % monopalmitynianu polioksyetylenu sorbitanowego (20), obliczone dla bezwodnej masy W temperaturze 25 °C — cytrynowożółta do pomarańczowej, oleista lub żelowata ciecz o lekkim, charakterystycznym zapachu Rozpuszczalny w wodzie, octanie etylu i toluenie. Nierozpuszczalny w oleju mineralnym i olejach roślinnych B. Widmo absorpcji w podczerwieni Charakterystyka częściowego estru polioksyetylowanego poliolu i kwasu tłuszczowego Stopień czystości Woda Liczba kwasowa Liczba zmydlenia Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera) Nie wyższa niż 2 Nie niższa niż 45 i nie wyższa niż 55 378 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 21 Liczba wodorotlenowa Nie niższa niż 81 i nie wyższa niż 96 Dioksan-1,4 Nie więcej niż 5 mg/kg Wolny tlenek etylenu Nie więcej niż 1 mg/kg Glikole etylenowe (mono- i di-) Nie więcej niż 0,25 % Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 10 mg/kg E 436 ESTER POLIOKSYETYLENUSORBITANOWEGO KWASU TŁUSZCZOWEGO TRISTEARYNOWEGO (POLISORBAT 65) Synonimy Definicja Próba Opis Identyfikacja A. Rozpuszczalność Tristearynian polioksyetylenu (20) polisorbatu 65 sorbitanowego Ester polioksyetylenu (20) sorbitanowego kwasu tristearynowego Polisorbat 65 Mieszanina częściowych estrów sorbitolu i jego mono i dibezwodników oraz dostępnego w handlu, spożywczego kwasu stearynowego, zagęszczone około dwudziestoma molami tlenku etylenu na mol sorbitolu i jego bezwodników Zawartość: nie mniej niż 46 % grup oksyetylenowych, będących odpowiednikiem dla nie mniej niż 96,0 % tristearynianu polioksyetylenu sorbitanowego (20), obliczone dla bezwodnej masy W temperaturze 25 °C — brązowe, woskowate ciało stałe o lekkim, charakterystycznym zapachu W wodzie ulega rozproszeniu. Rozpuszczalny w oleju mineralnym, olejach roślinnych, eterze nafto- wym, acetonie, eterze, dioksanie, etanolu i metanolu B. Widmo absorpcji w podczerwieni Charakterystyka częściowego estru polioksyetylowanego poliolu i kwasu tłuszczowego C. Temperatura krzepnienia 29-33 °C Stopień czystości Woda Liczba kwasowa Liczba zmydlenia Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera) Nie wyższa niż 2 Nie niższa niż 88 i nie wyższa niż 98 Liczba wodorotlenowa Nie niższa niż 40 i nie wyższa niż 60 Dioksan-1,4 Nie więcej niż 5 mg/kg Wolny tlenek etylenu Nie więcej niż 1 mg/kg Glikole etylenowe (mono- i di-) Nie więcej niż 0,25 % Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 10 mg/kg 13/t. 21 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 379 E 440 (i) PEKTYNA Definicja Einecs Próba Opis Identyfikacja Pektyna składa się głównie z częściowych estrów metylowych kwasu poligalakturonowego (pekto- wego) i jego soli amonowych, sodowych, potasowych i wapniowych. Uzyskuje się ją poprzez eks- trakcję w środowisku wodnym z materiału roślinnego (rośliny jadalne), zwykle owoców cytrusowych lub jabłek. Jako odczynników strąceniowych nie można używać innych substancji niż metanol, eta- nol i 2-propanol 232–553–0 Zawartość: nie mniej niż 65 % kwasu galakturonowego, po przemyciu kwasem i alkoholem (obli- czone dla bezwodnej i pozbawionej popiołów substancji) Biały, jasnożółty, jasnoszary lub jasnobrązowy proszek A. Rozpuszczalność Rozpuszczalna w wodzie. Tworzy koloidalny, opalizujący roztwór. Nierozpuszczalna w etanolu Stopień czystości Straty podczas suszenia Nie więcej niż 12 % (105 °C, dwie godziny) Popiół nierozpuszczalny w kwasie Nie więcej niż 1 % (nierozpuszczalny w około 3N kwasie solnym) Ditlenek siarki Nie więcej niż 50 mg/kg, obliczone dla bezwodnej substancji Zawartość azotu Nie więcej niż 1,0 % po przemyciu kwasem i alkoholem etylowym Wolny metanol, etanol i 2-propanol Nie więcej niż 1 % pojedynczo lub jako mieszanina, obliczone dla bezwodnej substancji Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 20 mg/kg E 440 (ii) AMIDOWANA PEKTYNA Definicja Próba Opis Pektyna amidowana składa się głównie z częściowych estrów metylowych i amidów kwasu poligalak- turonowego (pektowego) i jego soli amonowych, sodowych, potasowych i wapniowych. Uzyskuje się ją poprzez ekstrakcję w środowisku wodnym z materiału roślinnego (rośliny jadalne), zwykle owo- ców cytrusowych lub jabłek i poddaniu działaniu amoniaku w środowisku zasadowym. Jako odczyn- ników strąceniowych nie można używać innych substancji niż metanol, etanol i 2-propanol Zawartość: nie mniej niż 65 % kwasu galakturonowego, po przemyciu kwasem i alkoholem (obli- czone dla bezwodnej i pozbawionej popiołów substancji) Biały, jasnożółty, jasnoszarawy lub jasnobrązowawy proszek 380 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 21 Identyfikacja A. Rozpuszczalność Rozpuszczalna w wodzie. Tworzy koloidalny, opalizujący roztwór. Nierozpuszczalna w etanolu Stopień czystości Straty podczas suszenia Nie więcej niż 12 % (105 °C, dwie godziny) Popiół nierozpuszczalny w kwasie Nie więcej niż 1 % (nierozpuszczalny w około 3N kwasie solnym) Stopień amidowania Nie więcej niż 25 % całkowitej ilości grup karboksylowych Pozostałości ditlenku siarki Nie więcej niż 50 mg/kg, obliczone dla bezwodnej substancji Zawartość azotu Nie więcej niż 2,5 % po przemyciu kwasem i alkoholem etylowym Wolny metanol, etanol i 2-propanol Nie więcej niż 1 % pojedynczo lub jako mieszanina, obliczone dla substancji pozbawionej składni- ków lotnych Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 20 mg/kg E 442 FOSFOLIPIDY AMONOWE Synonimy Definicja Próba Opis Identyfikacja A. Rozpuszczalność Sole amonowe kwasu fosfatydowego, mieszane sole amonowe fosforylowanych glicerydów Mieszanina amonowych związków kwasów fosfatydowych otrzymywana z jadalnych tłuszczy i ole- jów (zwykle z częściowo utwardzonego oleju rzepakowego). Jedna, dwie lub trzy reszty acylowe gli- cerolu mogą być połączone z fosforem. Co więcej, dwa estry fosforu mogą być połączone razem jako fosfatydylo fosfatydy Zawartość fosforu: nie mniej niż 3,0 % i nie więcej niż 3,4 %. Zawartość amonu: nie mniej niż 1,2 % i nie więcej niż 1,5 % (obliczone jako azot) Maziste ciało półstałe Rozpuszczalny w tłuszczach. Nierozpuszczalny w wodzie. Częściowo rozpuszczalny w etanolu i ace- tonie B. Pozytywny wynik testów na obecność glice- rolu, kwasów tłuszczowych i fosforanu Stopień czystości Substancja nierozpuszczalna we eterze nafto- wym Nie więcej niż 2,5 % Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg 13/t. 21 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 381 Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 10 mg/kg E 444 IZOMAŚLAN OCTANU SACHAROZY Synonimy Definicja SAIB Izomaślan octanu sacharozy octan jest mieszaniną produktów reakcji estryfikacji sacharozy spożyw- czej z bezwodnikiem kwasu octowego i bezwodnikiem izomasłowym, poddanych następnie destyla- cji. Mieszanina zawiera wszelkie możliwe kombinacje estrów, w których stosunek molarny octanu do maślanu wynosi 2:6 Einecs 204–771–6 Nazwa chemiczna Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Próba Opis Identyfikacja Heksaizomaślan dioctanu sacharozy C40H62O19 832-856 (przybliżenie), C40H62O19 : 846,9 Zawartość: nie mniej niż 98,8 % i nie więcej niż 101,9 % C40H62O19 Ciecz o słabym słomkowym zabarwieniu, słodkim zapachu, przejrzysta i wolna od osadów A. Rozpuszczalność Nierozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalny w większości rozpuszczalników organicznych B. Współczynnik załamania C. Ciężar właściwy Stopień czystości [n] 40 D: 1,4492 - 1,4504 [d] 25 D: 1,141 - 1,151 Trioctan glicerolu Triacetyna Nie więcej niż 0,1 % Liczba kwasowa Nie wyższa niż 0,2 Liczba zmydlenia Nie niższa niż 524 i nie wyższa niż 540 Arsen Rtęć Kadm Ołów Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 3 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 5 mg/kg 382 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 21 E 445 ESTRY GLICERYNY I KALAFONII Synonimy Definicja Żywica estrowa Mieszanina estrów tri– i digliceroli i kwasów żywicznych z drzewa kalafonii. Żywica uzyskiwana jest przez ekstrakcję rozpuszczalnikami z wiekowych pni sosnowych, po której następuje proces oczysz- czania rozpuszczalnikami metodą cieczowo-cieczową. Z tej charakterystyki wyłączone są substancje otrzymywane z kalafonii i uzyskiwane z pni żywych drzew oraz substancje otrzymywane z żywicy talowej będącej produktem ubocznym w czasie przetwarzania masy papierniczej. Ostateczny produkt składa się przeciętnie w 90 % z kwasów żywicznych i w 10 % ze składników obojętnych (nie kwaso- wych). Frakcja kwasów żywicznych to złożona mieszanina izomerycznych diterpenoidów kwasów monokarboksylowych, o empirycznym wzorze molekularnym C20H30O2 kwasu eikosanowego. Sub- stancja jest oczyszczana w procesie odpędzania z parą wodną lub przeciwprądowej destylacji parowej Opis Twarde, żółte lub jasnobursztynowe ciało stałe Identyfikacja A. Rozpuszczalność Nierozpuszczalne w wodzie. Rozpuszczalne acetonie B. Widmo absorpcji w podczerwieni Charakterystyczne dla związku Stopień czystości Ciężar właściwy roztworu 25 nie mniej niż 0,935, przy oznaczeniu dla 50 % roztworu w d-limonenie (97 %, temperatura 20 [d] wrzenia 175,5-176,0 °C, d 20 4: 0,84) Temperatura mięknienia (metoda pierścienia i kuli) Pomiędzy 82 a 90 °C Liczba kwasowa Nie niższa niż 3 i nie wyższa niż 9 Liczba wodorotlenkowa Nie niższa niż 15 i nie wyższa niż 45 Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 2 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 10 mg/kg Test na nieobecność żywicy talowej (test siar- kowy) Kiedy związki organiczne zawierające siarkę są podgrzewane w obecności mrówczanu sodu, siarka ulega przekształceniu w siarkowodór, który łatwo może być wykryty za pomocą papierka octano- wego. Pozytywny wynik testu wskazuje na wykorzystanie żywicy talowej zamiast żywicy drzewnej E 450 (i) DIFOSFORAN DISODU Synonimy Definicja Difosforan diwodorowy disodu Pirofosforan diwodorowy disodu Kwaśny pirofosforan sodu Nazwa chemiczna Difosforan diwodorowy disodu Einecs Wzór chemiczny 231–835–0 Na2H2P2O7 13/t. 21 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 383 Masa cząsteczkowa 221,94 Próba Opis Identyfikacja Zawartość: nie mniej niż 95 % difosforanu disodowego i nie mniej niż 63 % oraz nie więcej niż 64,5 % wyrażone jako P2O5 Biały proszek lub ziarna A. Pozytywny wynik testów na obecność sodu i fosforanu B. Rozpuszczalność Rozpuszczalny w wodzie Stopień czystości pH 1 % roztworu Pomiędzy 3,7 a 5,0 Straty podczas suszenia Nie więcej niż 0,5 % (105 °C, cztery godziny) Substancje nierozpuszczalne w wodzie Nie więcej niż 1 % Fluorki Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 10 mg/kg (wyrażone jako fluor) Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 20 mg/kg E 450 (ii) DIFOSFORAN TRISODU Kwas pirofosforanowy trisodowy Difosforan trisodowy monowodorowy 238–735–6 Monohydrat: Na3HP2O7. H2O Bezwodny: Na3HP2O7 Monohydrat: 261,95 Bezwodny: 243,93 Zawartość: nie mniej niż 95 % obliczone dla bezwodnej substancji i nie mniej niż 57 % oraz nie wię- cej niż 59 % wyrażone jako P2O5 Biały proszek lub ziarna, występuje w formie bezwodnej lub monohydratu Synonimy Definicja Einecs Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Próba Opis Identyfikacja A. Pozytywny wynik testów na obecność sodu i fosforanu B. RozpuszczalnośćRozpuszczalny w wodzie 384 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 21 Stopień czystości pH 1 % roztworu Straty podczas spalania Pomiędzy 6,7 a 7,3 Bezwodny: 4,5 % Monohydrat: 11,5 % Straty podczas suszenia Nie więcej niż 0,5 % (105 ˚C, cztery godziny) Substancje nierozpuszczalne w wodzie Nie więcej niż 0,2 % Fluorki Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 10 mg/kg (wyrażone jako fluor) Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jako Pb) Nie więcej niż 20 mg/kg E 450 (iii) DIFOSFORAN CZTEROSODOWY Synonimy Definicja Pirofosforan czterosodowy Pirofosforan sodowy Nazwa chemiczna Difosforan czterosodowy Einecs Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Próba Opis Identyfikacja 231–767–1 Bezwodny: Na4P2O7 Dekahydrat: Na4P2O7. 10H2O Bezwodny: 265,94 Dekahydrat: 446,09 Zawartość: nie mniej niż 95 % Na4P2O7 obliczone dla substancji poddanej spaleniu i nie mniej niż 52,5 % oraz nie więcej niż 54 % wyrażone jako P2O5 Bezbarwne lub białe kryształy, także biały krystaliczny lub granulkowaty proszek. Dekahydrat w suchym powietrzu pokrywa się lekkim nalotem A. Pozytywny wynik testów na obecność i fos- foranu B. Rozpuszczalność Rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu Stopień czystości pH 1 % roztworu Pomiędzy 9,8 a 10,8 Straty podczas spalania Nie więcej niż 0,5 % dla bezwodnej soli, nie mniej niż 38 % i nie więcej niż 42 % dla dekahydratu. W obydwu przypadkach próba wykonano, susząc próbkę w temperaturze 105 °C przez cztery godziny, a następnie spalając przez 30 minut w temperaturze 550 °C 13/t. 21 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 385 Substancje nierozpuszczalne w wodzie Nie więcej niż 0,2 % Fluorki Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 10 mg/kg (wyrażone jako fluor) Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 20 mg/kg E 450 (v) DIFOSFORAN CZTEROPOTASOWY Synonimy Definicja Pirofosforan potasowy Pirofosforan czteropotasowy Nazwa chemiczna Difosforan czteropotasowy Einecs Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Próba Opis Identyfikacja 230–785–7 K4P2O7 330,34 (bezwodny) Zawartość: nie mniej niż 95 % obliczone dla substancji poddanej spaleniu i nie mniej niż 42 % oraz nie więcej niż 43,7 % wyrażone jako P2O5 Bezbarwne kryształy, lub biały, bardzo higroskopijny proszek A. Pozytywny wynik testów na obecność potasu i fosforanu B. Rozpuszczalność Rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu Stopień czystości pH 1 % roztworu Pomiędzy 10,0 a 10,8 Straty podczas spalania Nie więcej niż 2 % po suszeniu w temperaturze 105 °C przez cztery godziny, a następnie spalaniu przez 30 minut w temperaturze 550 °C Substancje nierozpuszczalne w wodzie Nie więcej niż 0,2 % Fluorki Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 10 mg/kg (wyrażone jako fluor) Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 20 mg/kg 386 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 21 E 450 (vi) DIFOSFORAN DIWAPNIOWY Synonimy Definicja Nazwa chemiczna Einecs Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Próba Opis Identyfikacja Pirofosforan wapnia Difosforan diwapniowy Pirofosforan diwapniowy 232–221–5 Ca2P2O7 254,12 Zawartość: nie mniej niż 96 % oraz nie mniej niż 55 % i nie więcej niż 56 % wyrażone jako P2O5 Drobny, biały, bezwonny proszek A. Pozytywny wynik testów na obecność wap- nia i fosforanu B. Rozpuszczalność Nierozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalny w rozcieńczonym kwasie solnym i azotowym Stopień czystości pH 10 % zawiesiny w wodzie Pomiędzy 5,5 a 7,0 Straty podczas spalania Nie więcej niż 1,5 % po spaleniu przez 30 minut w temperaturze 800± 25 °C Fluorki Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 50 mg/kg (wyrażone jako fluor) Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 20 mg/kg E 450 (vii) DIFOSFORAN DIWODORO WAPNIOWY Syninimy Definicja Kwaśny pirofosforan wapnia Pirofosforan diwodoro monowapniowy Nazwa chemiczna Difosforan diwodoro wapniowy Einecs Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Próba Opis 238–933–2 CaH2P2O7 215,97 Zawartość: nie mniej niż 90 % obliczone dla bezwodnej substancji i nie mniej niż 61 % oraz nie wię- cej niż 64 % wyrażone jako P2O5 Białe kryształy lub proszek 13/t. 21 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 387 Identyfikacja A. Pozytywny wynik testów na obecność wap- nia i fosforanu Stopień czystości Substancje nierozpuszczalne w kwasie Nie więcej niż 0,4 % Fluorki Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 30 mg/kg (wyrażone jako fluor) Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 20 mg/kg E 451 (i) TRIFOSFORAN PIĘCIOSODOWY Synonimy Definicja Tripolifosforan pięciosodowy Tripolifosforan sodu Nazwa chemiczna Trifosforan pięciosodowy Einecs 231–838–7 Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Próba Opis Identyfikacja Na5 O10P3. xH2O (x = 0 lub 6) 367,86 Zawartość: nie mniej niż 85 % Zawartość P2O5: nie mniej niż 56 % oraz nie więcej niż 58 % (bezwodny) lub nie mnie niż 43 % i nie więcej niż 45 % (heksahydrat) Białe, lekko higroskopijne granulki lub proszek A. Rozpuszczalność Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu B. Pozytywny wynik testów na obecność sodu i fosforanu C. pH 1 % roztworu Pomiędzy 9,1 a 10,2 Stopień czystości Straty podczas suszenia Bezwodny: nie więcej niż 0,7 % (105 ˚C, jedna godzina) Heksahydrat: nie więcej niż 23,5 % (60 °C przez godzinę, a następnie 105 °C przez cztery godziny) Substancje nierozpuszczalne w wodzie Nie więcej niż 0,1 % 388 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 21 Wyższe polifosforany Nie więcej niż 1 % Fluorki Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 10 mg/kg Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 20 mg/kg E 451(ii) TRIFOSFORAN PIĘCIOPOTASOWY Synonimy Tripolifosforan pięciopotasowy Trifosforan potasu Tripolifosforan potasu Definicja Nazwa chemiczna Einecs Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Próba Opis Identyfikacja Trifosforan pentapotasu Tripolifosforan potasu 237–574–9 K5O10P3 448,42 Zawartość: nie mniej niż 85 % obliczone dla wysuszonej substancji Zawartość P2O5: nie mniej niż 46,5 % oraz nie więcej niż 48 % Białe, higroskopijne granulki lub proszek A. Rozpuszczalność Bardzo rozpuszczalny w wodzie B. Pozytywny wynik testów na obecność potasu i fosforanou C. pH 1 % roztworu Pomiędzy 9,2 a 10,5 Stopień czystości Straty podczas spalania Nie więcej niż 0,4 % (suszenie: 105 °C przez cztery godziny, a następnie spalenie w temperaturze 550 °C przez 30 minut) Substancje nierozpuszczalne w wodzie Nie więcej niż 2,0 % Fluorki Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 10 mg/kg Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 20 mg/kg 13/t. 21 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 389 E 452 (i) POLIFOSFORAN SODU 1. ROZPUSZCZALNY POLIFOSFORAN Synonimy Definicja Heksametafosforan sodu Tetrapolifosforan sodu Sól grahama Polifosforan sodu (szklisty) Polimetafosforan sodu Metafosforan sodu Rozpuszczalne polifosforany sodu otrzymuje się poprzez stapianie i stopniowe ochładzanie ortofos- foranów sodu. Związki te należą do klasy bezpostaciowych, rozpuszczalnych w wodzie polifosfora- nów, zbudowanych z liniowych łańcuchów jednostek metafosforanowych (NaPO3)x, gdzie x ≥ 2, zakończonych grupami Na2PO4. Substancje te są na ogół identyfikowane na podstawie stosunku Na2O/P2O5 lub zawartości P2O5. Stosunek Na2O/P2O5 waha się od 1,3 dla tetrapolifosforanu sodu, gdzie x wynosi około 4, do około 1,1 dla soli Grahama pospolicie nazywanego heksametafosforanu sodu, gdzie x wynosi od 13 do 18, i do około 1,0 dla polifosforanów sodu o wyższej masie cząstecz- kowej, gdzie x wynosi od 20 do 100 lub więcej. pH ich roztworów waha się pomiędzy 3,0 a 9,0 Nazwa chemiczna Polifosforan sodu Einecs 272–808–3 Wzór chemiczny Niejednorodna mieszanina soli sodowych liniowych kwasów polifosforowych poddanych kondensa- cji, o wzorze ogólnym H(n+2)PnO(3n+1), gdzie n wynosi nie mniej niż 2 Masa cząsteczkowa (102)n Próba Opis Identyfikacja Zawartość P2O5: nie mniej niż 60 % oraz nie więcej niż 71 %, obliczone dla substancji poddanej spa- leniu Bezbarwne lub białe, przezroczyste płytki, granulki lub proszki A. Rozpuszczalność Bardzo rozpuszczalny w wodzie B. Pozytywny wynik testów na obecność sodu i fosforanu C. pH 1 % roztworu Pomiędzy 3,0 a 9,0 Stopień czystości Straty podczas spalania Nie więcej niż 1,0 % Substancje nierozpuszczalne w wodzie Nie więcej niż 0,1 % Fluorki Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 10 mg/kg Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jakPb) Nie więcej niż 10 mg/kg 390 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 21 2. NIEROZPUSZCZALNY POLIFOSFORAN Synonimy Definicja Nierozpuszczalny metafosforan sodu Sól Maddrella Nierozpuszczalny polifosforan sodu, IMP Nierozpuszczalny metafosforan sodu to polifosforan sodu o wysokiej masie cząsteczkowej, składa- jący się z dwóch długich łańcuchów metafosforanowych (NaPO3)x, skręconych w przeciwnych kie- runkach wzdłuż wspólnej osi. Stosunek Na2O/P2O5 wynosi około 1. pH zawiesiny wodnej od 1 do 3 wynosi około 6,5 Nazwa chemiczna Polifosforan sodu Einecs Wzór chemiczny 272–808–3 Niejednorodna mieszanina soli sodowych liniowych kwasów polifosforowych poddanych kondensa- cji, o wzorze ogólnym H(n+2)PnO(3n+1), gdzie n wynosi nie mniej niż 2 Masa cząsteczkowa (102)n Próba Opis Identyfikacja A. Rozpuszczalność Zawartość: nie mniej niż 68,7 % i nie więcej niż 70 % P2O5 Biały, krystaliczny proszek Nierozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w kwasach mineralnych i roztworach chlorku potasu oraz amonu (ale nie w chlorku sodu) B. Pozytywny wynik testów na obecność sodu i jonów fosforanowych C. pH zawiesiny wodnej w stosunku od 1 do 3 Około 6,5 Stopień czystości Fluorki Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 10 mg/kg Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 10 mg/kg E 452 (ii) POLIFOSFORAN POTASU Synonimy Definicja Metafosforan potasu Polimetafosforan potasu Sól Kurrola Nazwa chemiczna Polifosforan potasu 13/t. 21 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 391 Einecs Wzór chemiczny 232–212–6 (KPO3)n Niejednorodna mieszanina soli potasowych liniowych kwasów polifosforowych poddanych konden- sacji, o wzorze ogólnym H(n+2)PnO(3n+1), gdzie n wynosi nie mniej niż 2 Masa cząsteczkowa (134)n Próba Opis Identyfikacja Zawartość P2O5: nie mniej niż 53,5 % oraz nie więcej niż 61,5 %, obliczone dla substancji poddanej spaleniu Delikatny biały proszek lub kryształy. Także bezbarwne, szkliste płytki A. Rozpuszczalność 1 g rozpuszcza się w 100 ml roztworu octanu sodu rozcieńczonego w stosunku 1:25 B. Pozytywny wynik testów na obecność potasu i jonów fosforanowych C. pH 1 % roztworu Nie wyższy niż 7,8 Stopień czystości Straty podczas spalania Nie więcej niż 2 % (suszenie przez cztery godziny w temperaturze 105 °C, a następnie spalanie przez 30 minut w temperaturze 550 °C) Substancje nierozpuszczalne w wodzie Nie więcej niż 0,2 % Fosforany cykliczne Nie więcej niż 8 % obliczone dla zawartości P2O5 Fluorki Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 10 mg/kg Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 20 mg/kg E 452 (iv) POLIFOSFORANY WAPNIOWY Synonimy Definicja Metafosforan wapnia Polimetafosforan wapnia Nazwa chemiczna Polifosforany wapnia Einecs Wzór chemiczny 236–769–6 (CaP2O6)n Niejednorodna mieszanina soli wapniowych liniowych kwasów polifosforowych poddanych konden- sacji, o wzorze ogólnym H(n+2)PnO(3n+1), gdzie n wynosi nie mniej niż 2 Masa cząsteczkowa (198)n Próba Opis Zawartość P2O5: nie mniej niż 50 % oraz nie więcej niż 71 %, obliczone dla substancji poddanej spa- leniu Bezwonne, bezbarwne kryształy lub biały proszek 392 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 21 Identyfikacja A. Rozpuszczalność Zwykle trudno rozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalny w środowisku kwaśnym B. Pozytywny wynik testów na obecność wap- nia i jonów fosforanowych C. Zawartość CaO 27–29,5 % Stopień czystości Straty podczas spalania Nie więcej niż 2 % (suszenie przez cztery godziny w temperaturze 105 °C, a następnie spalanie przez 30 minut w temperaturze 550 °C) Fosforany cykliczne Nie więcej niż 8,0 % obliczone dla zawartości P2O5 Fluorki Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 30 mg/kg Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 20 mg/kg E 460 (i) CELULOZA MIKROKRYSTALICZNA Synonimy Definicja Nazwa chemiczna Einecs Wzór chemiczny Żel celulozowy Celuloza mikrokrystaliczna to oczyszczona, częściowo zdepolimeryzowana celuloza uzyskiwana przez działanie kwasami mineralnymi na alfa-celulozę, otrzymywaną jako masa z substancji dzikich odmian roślin włóknistych. Stopień polimeryzacji jest zwykle niższy od 400 Celuloza 232–674–9 (C6H10O5)n Masa cząsteczkowa Około 36 000 Próba Opis Identyfikacja A. Rozpuszczalność B. Reakcja barwna C. Można zidentyfikować metodą spektrometrii w podczerwieni Zawartość: nie mniej niż 97 %, jako celuloza, obliczone dla bezwodnej substancji Drobny, biały lub prawie biały, bezwonny proszek Nierozpuszczalna w wodzie, etanolu, eterze i rozcieńczonych kwasach mineralnych. Słabo rozpusz- czalna w roztworze wodorotlenku sodu Do 1 mg próbki dodać 1ml kwasu ortofosforowego i podgrzewać w łaźni wodnej przez 30 minut. Dodać 4 ml roztworu pirokatechiny rozcieńczonej w kwasie fosforowym w stosunku 1:4 i ogrzewać przez następne 30 minut. Pojawi się czerwone zabarwienie. 13/t. 21 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 393 D. Test zawiesinowy Stopień czystości W mikserze wysokoobrotowym miksować przez pięć minut 30 g próbki z 270 ml wody (12 000 obrotów na minutę). Otrzymana mieszanina będzie albo luźną zawiesiną, albo ciężką, gęstą zawiesi- ną, praktycznie nielejącą się i tylko w niewielkim stopniu opadającą, zawierającą wiele uwięzionych pęcherzyków powietrza. Jeśli uzyska się luźną mieszaninę, 100 ml należy przenieść do cylindra mia- rowego o pojemności 100 ml i pozostawić na godzinę. Zawiesina opadnie, a nad nią pojawi się skla- rowana ciecz. Straty podczas suszenia Nie więcej niż 7,0 % (suszenie przez trzy godziny w temperaturze 105 °C) Substancje rozpuszczalne w wodzie Nie więcej niż 0,24 % Popiół siarczanowy Nie więcej niż 0,5 % ustalone w temperaturze 800 ± 25 °C pH 10 % zawiesiny w wodzie pH sklarowanej cieczy: pomiędzy 5,0 a 7,5 Skrobia Niewykrywalna. Do 20 ml zawiesiny pobranej z próby z testu D dodać kilka kropli roztworu Lugola i wymieszać. Nie pojawi się zabarwienie niebieskie ani purpurowe Wielkość cząstek Nie mniejsza niż 5 μm (nie więcej niż 10 % cząstek o wielkości mniejszej niż 5 μm) Grupy karboksylowe Nie więcej niż 1 % Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 10 mg/kg E 460 (ii) SPROSZKOWANA CELULOZA Definicja Sproszkowana, mechanicznie rozdrabniana celuloza jest uzyskiwana z alfa-celulozy, otrzymywanej jako masa z substancji dzikich odmian roślin włóknistych. Nazwa chemiczna Celuloza. Liniowy polimer jednostek glukozowych połączonych wiązaniami 1:4 Einecs Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Próba Opis Identyfikacja A. Rozpuszczalność 232–674–9 (C6H10O5)n (162)n (n wynosi z reguły 1 000lub więcej) Zawartość: nie mniej niż 92 % Biały, bezwonny proszek Nierozpuszczalna w wodzie, etanolu, eterze i rozcieńczonych kwasach mineralnych. Słabo rozpusz- czalna w roztworze wodorotlenku sodu 394 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 21 B. Test zawiesinowy Stopień czystości W mikserze wysokoobrotowym miksować przez pięć minut 30 g próbki z 270 ml wody (12 000 obrotów na minutę). Otrzymana mieszanina będzie albo luźno lejącą się zawiesiną, albo ciężką, gęstą zawiesiną, praktycznie nielejącą się i tylko w niewielkim stopniu opadającą, zawierającą wiele uwię- zionych pęcherzyków powietrza. Jeśli uzyska się luźno lejącą się mieszaninę, 100 ml należy przenieść do cylindra miarowego o pojemności 100 ml i pozostawić na godzinę. Zawiesina opadnie, a nad nią pojawi się sklarowana ciecz. Straty podczas suszenia Nie więcej niż 7,0 % (suszenie przez trzy godziny w temperaturze 105 °C) Substancje rozpuszczalne w wodzie Nie więcej niż 1,0 % Popiół siarczanowy Nie więcej niż 0,3 % ustalone w temperaturze 800 ± 25 °C pH 10 % zawiesiny w wodzie pH sklarowanej cieczy: pomiędzy 5,0 a 7,5 Skrobia Arsen Ołów Rtęć Kadm Niewykrywalna. Do 20 ml zawiesiny pobranej z próby z testu B dodać kilka kropli roztworu Lugola i wymieszać. Nie pojawi się zabarwienie niebieskie do purpurowego, ani purpurowe Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 10 mg/kg Wielkość cząstek Nie mniejsza niż 5 μm (nie więcej niż 10 % cząstek o wielkości mniejszej niż 5 μm) E 461 METYLOCELULOZA Synonimy Definicja Eter metylowy celulozy Metyloceluloza to celuloza uzyskiwana bezpośrednio z substancji dzikich odmian roślin włóknistych i częściowo zeteryfikowana grupami metylowymi Nazwa chemiczna Wzór chemiczny Eter metylowy celulozy Polimery zawierają jednostki glukozowe z różnymi podstawnikami o następującym wzorze ogólnym: C6H7O2(OR1)(OR2)(OR3) gdzie R1, R2, R3 mogą być następujące: — H — CH3 lub — CH2CH3 Masa cząsteczkowa Od około 20 000 do 380 000 Próba Opis Identyfikacja A. Rozpuszczalność Zawartość: nie mniej niż 25 % i nie więcej niż 33 % grup metoksy (-OCH3) i nie więcej niż 5 % grup hydroksyetoksy (-OCH2CH2OH) Lekko higroskopijny, biały lub lekko żółtawy lub szarawy, bezwonny i pozbawiony smaku, granul- kowaty lub włóknisty proszek Pęcznieje w wodzie, tworząc przejrzysty lub lekko opalizujący, lepki, koloidalny roztwór. Nierozpusz- czalny w etanolu, eterze i chloroformie. Rozpuszczalny w kwasie octowym lodowatym 13/t. 21 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 395 Stopień czystości Straty podczas suszenia Nie więcej niż 10 % (suszenie przez trzy godziny w temperaturze 105 °C) Popiół siarczanowy Nie więcej niż 1,5 % (800± 25 °C) pH 1 % roztworu koloidalnego w wodzie Nie niższy niż 5,0 i nie wyższy niż 8,0 Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 20 mg/kg E 463 HYDROKSYPROPYLOCELULOZA Synonimy Definicja Nazwa chemiczna Wzór chemiczny Eter hydroksypropylowy celulozy Hydroksypropyloceluloza to celuloza uzyskiwana bezpośrednio z substancji dzikich odmian roślin włóknistych i częściowo zeteryfikowana grupami hydroksypropylowymi Eter hydroksypropylowy celulozy Polimery zawierają jednostki glukozowe z różnymi podstawnikami o następującym wzorze ogólnym: C6H7O2(OR1)(OR2)(OR3) gdzie R1, R2, R3 mogą być następujące: — H — CH2CHOHCH3 — CH2CHO(CH2CHOHCH3)CH3 — CH2CHO[CH2CHO(CH2CHOHCH3)CH3]CH3 Masa cząsteczkowa Od około 30 000 do 1 000 000 Próba Opis Identyfikacja A. Rozpuszczalność Zawartość: nie mniej niż 80,5 % grup hydroksypropoksy (-CH2CHOHCH3), co stanowi odpowiednik nie więcej niż 4,6 grup hydroksypropylowych na jednostkę glukozy, obliczone dla bezwodnej sub- stancji Lekko higroskopijny, biały lub lekkożółtawy lub szarawy, bezwonny i pozbawiony smaku, granulko- waty lub włóknisty proszek Pęcznieje w wodzie, tworząc przejrzysty lub lekko opalizujący, lepki, koloidalny roztwór. Rozpusz- czalny w etanolu. Nierozpuszczalny w eterze B. Chromatografia gazowa Oznaczanie podstawników za pomocą chromatografii gazowej Stopień czystości Straty podczas suszenia Nie więcej niż 10,0 % (suszenie przez trzy godziny w temperaturze 105 °C) Popiół siarczanowy Nie więcej niż 0,5 % ustalone w temperaturze 800± 25 °C pH 1 % zawiesiny koloidalnej Nie niższy niż 5,0 i nie wyższy niż 8,0 Chlorohydryny propylenowe Nie więcej niż 0,1 mg/kg 396 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 21 Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 20 mg/kg E 464 HYDROKSYPROPYLO METYLOCELULOZA Definicja Nazwa chemiczna Wzór chemiczny Hydroksypropylo metyloceluloza to celuloza uzyskiwana bezpośrednio z substancji dzikich odmian roślin włóknistych i częściowo zeteryfikowana grupami metylowymi oraz zawierająca niewielką ilość podstawników hydroksypropylowych Eter 2-hydroksypropylowy metylocelulozy Polimery zawierają jednostki glukozowe z różnymi podstawnikami o następującym wzorze ogólnym: C6H7O2(OR1)(OR2)(OR3) gdzie R1, R2, R3 mogą być następujące: — H — CH3 — CH2CHOHCH3 — CH2CHO(CH2CHOHCH3)CH3 — CH2CHO[CH2CHO(CH2CHOHCH3)CH3]CH3 Masa cząsteczkowa Od około 13 000 do 200 000 Próba Opis Identyfikacja A. Rozpuszczalność Zawartość: nie mniej niż 19 % i nie więcej niż 30 % grup metoksy (-OCH3) oraz nie mniej niż 3 % i nie więcej niż 12 % grup hydroksypropoksy (-CH2CHOHCH3), obliczone dla bezwodnej substancji Lekko higroskopijny, biały lub lekko żółtawy lub szarawy, bezwonny i pozbawiony smaku, granulo- waty lub włóknisty proszek Pęcznieje w wodzie, tworząc przejrzysty lub lekko opalizujący, lepki, koloidalny roztwór. Nierozpusz- czalny w etanolu. B. Chromatografia gazowa Oznaczanie podstawników za pomocą chromatografii gazowej Stopień czystości Straty podczas suszenia Nie więcej niż 10,0 % (suszenie przez trzy godziny w temperaturze 105 °C) Popiół siarczanowy Nie więcej niż 1,5 % dla produktów o lepkości 50 mPa. s i wyższej. Nie więcej niż 3 % dla produktów o lepkości niższej niż 50 mPa. s pH 1 % zawiesiny koloidalnej Nie niższy niż 5,0 i nie wyższy niż 8,0 Chlorohydryny propylenowe Nie więcej niż 0,1 mg/kg Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 20 mg/kg 13/t. 21 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 397 E 465 ETYLO METYLOCELULOZA Synonimy Definicja Metyloetyloceluloza Etylometyloceluloza to celuloza uzyskiwana bezpośrednio z substancji dzikich odmian roślin włók- nistych i częściowo zeteryfikowana grupami metylowymi i etylowymi Nazwa chemiczna Etylowo-metylowy eter celulozy Wzór chemiczny Polimery zawierają jednostki glukozowe z różnymi podstawnikami o następującym wzorze ogólnym: C6H7O2(OR1)(OR2)(OR3) gdzie R1, R2, R3 mogą być następujące: — H — CH3 — CH2CH3 Masa cząsteczkowa Od około 30 000 do 40 000 Próba Opis Identyfikacja A. Rozpuszczalność Stopień czystości Straty podczas suszenia Zawartość obliczona dla bezwodnej substancji: nie mniej niż 3,5 % i nie więcej niż 6,5 % grup metoksy (-OCH3) oraz nie mniej niż 14,5 % i nie więcej niż 19 % grup etoksy (-OCH2CH3) oraz nie mniej niż 13,2 % i nie więcej niż 19,6 % ogólnej ilości grup alkoksy, obliczone jako grupa metoksy Lekko higroskopijny, biały lub lekko żółtawy lub szarawy, bezwonny i pozbawiony smaku, granul- kowaty lub włóknisty proszek Pęcznieje w wodzie, tworząc przejrzysty lub lekko opalizujący, lepki, koloidalny roztwór. Rozpusz- czalny w etanolu. Nierozpuszczalny w eterze Nie więcej niż 15,0 % dla formy włóknistej i nie więcej niż 10 % dla formy sproszkowanej (suszenie do stałej wagi w temperaturze 105 °C) Popiół siarczanowy Nie więcej niż 0,6 % pH 1 % zawiesiny koloidalnej Nie niższy niż 5,0 i nie wyższy niż 8,0 Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 20 mg/kg E 466 SÓL SODOWA KARBOKSYMETYLOCELULOZY Synonimy Karboksymetyloceluloza CMC NaCMC Sód CMC Guma cellulozy 398 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 21 Definicja CMC to częściowa sól sodowa eteru karboksymetylowego celulozy. Celuloza otrzymywana jest bez- pośrednio z substancji dzikich odmian roślin włóknistych. Nazwa chemiczna Sól sodowa eteru karboksymetylowego celulozy Wzór chemiczny Polimery zawierają jednostki glukozowe z różnymi podstawnikami o następującym wzorze ogólnym: C6H7O2(OR1)(OR2)(OR3) gdzie R1, R2, R3 mogą być następujące: — H — CH2COONa — CH2COOH Masa cząsteczkowa Wyższa niż około 17 000(stopień polimeryzacji: około 100) Próba Opis Identyfikacja Zawartość: nie mniej niż 99,5 %, obliczone dla bezwodnej substancji Lekko higroskopijny, biały lub lekko żółtawy lub szarawy, bezwonny i pozbawiony smaku, granulo- waty lub włóknisty proszek A. Rozpuszczalność W wodzie tworzy lepki, koloidalny roztwór. Nierozpuszczalna w etanolu B. Test na spienianie C. Formowanie osadu D. Reakcja barwna Stopień czystości Roztwór próbki o stężeniu 0,1 % intensywnie wytrząsać. Nie pojawi się warstwa piany. (Test ten pozwala na odróżnienie karboksymetylocelulozy od innych eterów celulozy) Do 5 ml 0,5 % roztworu próbki dodać 5 ml 5 % roztworu siarczanu miedzi lub siarczanu glinu. Pojawi się osad. (Test ten pozwala na odróżnienie soli sodowej karboksymetylocelulozy od innych eterów celulozy oraz od żelatyny, mączki chleba świętojańskiego i tragakantu) Do 50 ml wody dodawać 0,5 g sproszkowanej karboksymetylocelulozy, cały czas mieszając dla uzy- skania jednorodnej zawiesiny. Kontynuować mieszanie, dopóki roztwór nie stanie się przezroczysty. Przeprowadzić następujący test: Do 1 mg próbki rozcieńczonej równą ilością wody w małej probówce, dodać 5 kropli roztworu 1-naftolu (hydroksynaftalenu). Pochylić probówkę i ostrożnie wlać po ściance 2 ml kwasu siarkowego, tak aby utworzył warstwę na dnie. W miejscu zetknięcia się obu warstw pojawi się czerwonopurpu- rowe zabarwienie Stopień podstawienia Nie mniej niż 0,2 i nie więcej niż 1,5 grup karboksymetylowych (-CH2COOH) na jednostkę glukozy Straty podczas suszenia Nie więcej niż 12,0 % (suszenie do stałej wagi w temperaturze 105 °C) pH 1 % zawiesiny koloidalnej Nie mniej niż 5,0 i nie więcej niż 8,5 Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 20 mg/kg Całkowite glikolany Nie więcej niż 0,4 %, obliczone jako glikolan sodu, dla bezwodnej substancji Sód Nie więcej niż 12,4 %, obliczone dla bezwodnej substancji 13/t. 21 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 399 E 470a SOLE SODOWE, POTASOWE I WAPNIOWE KWASÓW TŁUSZCZOWYCH Definicja Próba Opis Identyfikacja A. Rozpuszczalność Sole sodowe, potasowe i wapniowe kwasów tłuszczowych występują w jadalnych olejach i tłuszczach. Uzyskuje się je z jadalnych tłuszczów i olejów lub w procesie destylacji jadalnych kwasów tłuszczo- wych Zawartość: nie mniej niż 95 %, obliczone dla bezwodnej substancji Lekkie proszki, płatki lub ciała półstałe o barwie białej bądź kremowo-białej Sole sodowe i potasowe: rozpuszczalne w wodzie i etanolu; sole wapniowe: nierozpuszczalne w wodzie, etanolu i eterze B. Pozytywne wyniki testów na obecność katio- nów i kwasów tłuszczowych Stopień czystości Sód Potas Wapń Nie mniej niż 9 % i nie więcej niż 14 % wyrażone jako Na2O Nie mniej niż 13 % i nie więcej niż 21,5 % wyrażone jako K2O Nie mniej niż 8,5 % i nie więcej niż 13 % wyrażone jak CaO Substancje niezmydlające Nie więcej niż 2 % Wolne kwasy tłuszczowe Nie więcej niż 3 % obliczone jako kwas oleinowy Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 10 mg/kg Wolne zasady Nie więcej niż 0,1 %, obliczone jako NaOH Substancje nierozpuszczalne w alkoholu Nie więcej niż 0,2 % (tylko sole potasu i sodu) E 470b SOLE MAGNEZOWE KWASÓW TŁUSZCZOWYCH Definicja Próba Opis Identyfikacja Sole magnezowe kwasów tłuszczowych występują w jadalnych olejach i tłuszczach. Uzyskuje się je z jadalnych tłuszczów i olejów lub w procesie destylacji jadalnych kwasów tłuszczowych Zawartość: nie mniej niż 95 %, obliczone dla bezwodnej substancji Lekkie proszki, płatki lub ciała półstałe o barwie białej bądź kremowobiałej A. Rozpuszczalność Nierozpuszczalne w wodzie. Częściowo rozpuszczalne w etanolu i eterze B. Pozytywne wyniki testów na obecność magnezu i kwasów tłuszczowych 400 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 21 Stopień czystości Magnez Wolne zasady Nie mniej niż 6,5 % i nie więcej niż 11 wyrażone jak MgO Nie więcej niż 0,1 %, obliczone jako MgO Substancje niezmydlające Nie więcej niż 2 % Wolne kwasy tłuszczowe Nie więcej niż 3 % obliczone jako kwas oleinowy Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jako Pb) Nie więcej niż 10 mg/kg E 471 MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH Synonimy Definicja Próba Opis Identyfikacja Monostearynian glicerolu Monopalmitynian glicerolu Monooleinian glicerolu, itd. Mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych składają się z mieszaniny estrów glicerolu i kwasów tłusz- czowych (mono-, di- i triestrów) występujących w jadalnych olejach i tłuszczach. Mogą zawierać nie- wielkie ilości wolnych kwasów tłuszczowych i glicerolu Zawartość mono- i diglicerydów: nie mniej niż 70 % Produkt występuje w różnych postaciach — jako jasnożółta do jasnobrązowej oleista ciecz do biała- wego lub lekko bezbarwnego, twardego, woskowatego ciała stałego. Ciało stałe może mieć postać płatków, proszku lub małych kuleczek A. Widmo w ultrafiolecie Charakterystyczne dla częściowego estru kwasu tłuszczowego i poliolu B. Pozytywne wyniki testów na obecność glice- rolu i kwasów tłuszczowych C. Rozpuszczalność Nierozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w etanolu i toluenie Stopień czystości Zawartość wody Liczba kwasowa Wolny glicerol Poliacyloglicerole Arsen Ołów Nie więcej niż 2 % (metoda Karla Fischera) Nie wyższa niż 6 Nie więcej niż 7 % Nie więcej niż 4 % diglicerolu i nie więcej niż 1 % wyższych poligliceroli, obliczone dla ogólnej zawar- tości glicerolu Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg 13/t. 21 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 401 Rtęć Kadm Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 10 mg/kg Całkowity glicerol Nie mniej niż 16 % i nie więcej niż 33 % Popiół siarczanowy Nie więcej niż 0,5 % (800 ± 25 °C) Kryteria czystości odnoszą się do dodatków wolnych od soli potasowych, sodowych i wapniowych kwasów tłuszczowych, które jednakże mogą być obecne na poziomie wynoszącym maksymalnie 6 % (wyrażone jako oleinian sodu) E 472a MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH ESTRYFIKOWANE KWASEM OCTOWYM Synonimy Definicja Opis Identyfikacja Estry kwasu octowego mono- i diglicerydów Acetoglicerydy Acetylowane mono- i diglicerydy Estry glicerolu kwasu octowego i kwasu tłuszczowego Mono- i diaglicerydy kwasów tłuszczowych estryfikowane kwasem octowym występują w jadalnych olejach i tłuszczach. Mogą zawierać niewielkie ilości wolnego glicerolu, wolnych kwasów tłuszczo- wych, wolnego kwasu octowego i wolnych glicerydów Klarowne, ciecze do ciał stałych, o barwie od białej do jasnożółtej A. Pozytywne wyniki testów na obecność gli- cerolu i kwasów tłuszczowych i kwasu octo- wego B. Rozpuszczalność Nierozpuszczalne w wodzie, rozpuszczalne w etanolu Stopień czystości Kwasy inne niż kwasy tłuszczowe i kwas octowy Niewykrywalne Wolny glicerol Nie więcej niż 2 % Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 10 mg/kg Całkowity kwas octowy Nie mniej niż 9 % i nie więcej niż 32 % Wolne kwasy tłuszczowe (i kwas octowy) Nie więcej niż 3 % obliczone jako kwas oleinowy Całkowity glicerol Nie mniej niż 14 % i nie więcej niż 31 % Popiół siarczanowy Nie więcej niż 0,5 % (800± 25 °C) Kryteria czystości odnoszą się do dodatków wolnych od soli potasowych, sodowych i wapniowych kwasów tłuszczowych, które jednakże mogą być obecne na poziomie wynoszącym maksymalnie 6 % (wyrażone jako oleinian sodu) 402 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 21 E 472b MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH ESTRYFIKOWANE KWASEM MLEKOWYM Synonimy Definicja Opis Identyfikacja Estry kwasu mlekowego mono- i diglicerydów Laktoglicerydy Mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych estryfikowane kwasem mlekowym Mono- i diaglicerydy kwasów tłuszczowych estryfikowane kwasem mlekowym występują w jadalnych olejach i tłuszczach. Mogą zawierać niewielkie ilości wolnego glicerolu, wolnych kwasów tłuszczo- wych, wolnego kwasu mlekowego i wolnych glicerydów Klarowne, ciecze do woskowych ciał stałych o zróżnicowanej konsystencji i o barwie od białej do jasnożółtej A. Pozytywne wyniki testów na obecność gli- cerolu i kwasów tłuszczowych i kwasu mle- kowego B. Rozpuszczalność Nierozpuszczalny w zimnej wodzie, ale ulegający rozproszeniu w gorącej wodzie Stopień czystości Kwasy inne niż kwasy tłuszczowe i kwas mle- kowy Niewykrywalne Wolny glicerol Nie więcej niż 2 % Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 10 mg/kg Całkowity kwas mlekowy Nie mniej niż 13 % i nie więcej niż 45 % Wolne kwasy tłuszczowe (i kwas mlekowy) Nie więcej niż 3 % obliczone jako kwas oleinowy Całkowity glicerol Nie mniej niż 13 % i nie więcej niż 30 % Popiół siarczanowy Nie więcej niż 0,5 % (800 ± 25 °C) Kryteria czystości odnoszą się do dodatków wolnych od soli potasowych, sodowych i wapniowych kwasów tłuszczowych, które jednakże mogą być obecne na poziomie wynoszącym maksymalnie 6 % (wyrażone jako oleinian sodu) E 472c MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH ESTRYFIKOWANE KWASEM CYTRYNOWYM Synonimy Definicja Estry kwasu cytrynowego mono- i diglicerydów Cytroglicerydy Mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych estryfikowane kwasem cytrynowym Mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych estryfikowane kwasem cytrynowym występują w jadal- nych olejach i tłuszczach. Mogą zawierać niewielkie ilości wolnego glicerolu, wolnych kwasów tłusz- czowych, wolnego kwasu cytrynowego i wolnych glicerydów. Mogą być częściowo lub całkowicie zobojętnione wodorotlenkiem sodu lub wodorotlenkiem potasu Opis Żółtawe lub jasnobrązowe ciecze do woskowych ciał stałych lub półstałych 13/t. 21 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 403 Identyfikacja A. Pozytywne wyniki testów na obecność gli- cerolu i kwasów tłuszczowych i kwasu cytrynowego B. Rozpuszczalność Nierozpuszczalne w zimnej wodzie. Ulegający rozproszeniu w gorącej wodzie. Rozpuszczalne w olejach i tłuszczach. Nierozpuszczalne w zimnym etanolu Stopień czystości Kwasy inne niż kwasy tłuszczowe i kwas cytry- nowy Niewykrywalne Wolny glicerol Całkowity glicerol Nie więcej niż 2 % Nie mniej niż 8 % i nie więcej niż 33 % Całkowity kwas cytrynowy Nie mniej niż 13 % i nie więcej niż 50 % Popiół siarczanowy Nie więcej niż 0,5 % ustalone w temperaturze 800 ± 25 °C Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 10 mg/kg Wolne kwasy tłuszczowe Nie więcej niż 3 % obliczone jako kwas oleinowy Kryteria czystości odnoszą się do dodatków wolnych od soli potasowych, sodowych i wapniowych kwasów tłuszczowych, które jednakże mogą być obecne na poziomie wynoszącym maksymalnie 6 % (wyrażone jako oleinian sodu) E 472d MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH ESTRYFIKOWANE KWASEM WINOWYM Synonimy Definicja Estry kwasu winowego mono- i diglicerydów Mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych estryfikowane kwasem winowym Mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych estryfikowane kwasem winowym występują w jadalnych olejach i tłuszczach. Mogą zawierać niewielkie ilości wolnego glicerolu, wolnych kwasów tłuszczo- wych, wolnego kwasu winowego i wolnych glicerydów Opis Lepkie, ciągnące się żółtawe ciecze do twardych, żółtych wosków Identyfikacja A. Pozytywne wyniki testów na obecność gli- cerolu i kwasów tłuszczowych i kwasu winowego Stopień czystości Kwasy inne niż kwasy tłuszczowe i kwas winowy Niewykrywalne Wolny glicerol Całkowity glicerol Arsen Nie więcej niż 2 % Nie mniej niż 12 % i nie więcej niż 29 % Nie więcej niż 3 mg/kg 404 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 21 Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jakPb) Nie więcej niż 10 mg/kg Całkowity kwas winowy Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 50 % Wolne kwasy tłuszczowe Nie więcej niż 3 % obliczone jako kwas oleinowy Popiół siarczanowy Nie więcej niż 0,5 % ustalone w temperaturze 800 ± 25 °C Kryteria czystości odnoszą się do dodatków wolnych od soli potasowych, sodowych i wapniowych kwasów tłuszczowych, które jednakże mogą być obecne na poziomie wynoszącym maksymalnie 6 % (wyrażone jako oleinian sodu) E 472e MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH ESTRYFIKOWANE KWASEM MONOACETYLO- LUB DIACETYLOWINO- WYM Synonimy Definicja Opis Identyfikacja Estry kwasu diacetylowinowego mono- i diglicerydów Mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych estryfikowane kwasem mono- i diacetylowinowym Estry kwasu diacetylowinowego i kwasu tłuszczowego glicerolu Mieszane mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych estryfikowane kwasem acetylo- lub diacetylowi- nowym (otrzymywanym z kwasu winowego) występują w jadalnnych olejach i tłuszczach. Mogą zawierać niewielkie ilości wolnego glicerolu, wolnych kwasów tłuszczowych, wolnego kwasu octo- wego i winowego i ich mieszaniny i wolnych glicerydów. Zawierają też estry kwasu winowego, octo- wego i kwasów tłuszczowych Lepkie, ciągliwe ciecze poprzez substancje o konsystencji tłuszczu do żółtych wosków, hydrolizujące w wilgotnym powietrzu i uwalniające kwas octowy A. Pozytywne wyniki testów na obecność gli- cerolu, kwasów tłuszczowych, kwasu wino- wego i kwasu octowego Stopień czystości Kwasy inne niż kwasy tłuszczowe, kwas winowy i kwas octowy Niewykrywalne Wolny glicerol Całkowity glicerol Popiół siarczanowy Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 2 % Nie mniej niż 11 % i nie więcej niż 28 % Nie więcej niż 0,5 % ustalone w temperaturze 800± 25 °C Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 10 mg/kg Całkowity kwas winowy Nie mniej niż 10 % i nie więcej niż 40 % Całkowity kwas octowy Nie mniej niż 8 % i nie więcej niż 32 % Wolne kwasy tłuszczowe Nie więcej niż 3 % obliczone jako kwas oleinowy Kryteria czystości odnoszą się do dodatków wolnych od soli potasowych, sodowych i wapniowych kwasów tłuszczowych, które jednakże mogą być obecne na poziomie wynoszącym maksymalnie 6 % (wyrażone jako oleinian sodu) 13/t. 21 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 405 E 472f MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH ESTRYFIKOWANE MIESZANINĄ KWASÓW WINOWEGO I OCTOWEGO Synonimy Definicja Mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych estryfikowane kwasami octowym i winowym Mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych estryfikowane kwasem winowym i octowym występują w jadalnych olejach i tłuszczach. Mogą zawierać niewielkie ilości wolnego glicerolu, wolnych kwasów tłuszczowych, wolnego kwasu octowego i winowego i wolnych glicerydów. Zawierają też mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych estryfikowane kwasem acetylo- lub diacetylowinowym Opis Lepkie ciecze do ciał stałych, o barwie od białej do jasnożółtej Identyfikacja A. Pozytywne wyniki testów na obecność gli- cerolu, kwasów tłuszczowych, kwasu wino- wego i kwasu octowego Stopień czystości Kwasy inne niż kwasy tłuszczowe, kwas winowy i kwas octowy Wolny glicerol Niewykrywalne Nie więcej niż 2 % Całkowity glicerol Nie mniej niż 12 % i nie więcej niż 27 % Popiół siarczanowy Nie więcej niż 0,5 % ustalone w temperaturze 800± 25 ˚C Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 10 mg/kg Całkowity kwas octowy Nie mniej niż 10 % i nie więcej niż 20 % Całkowity kwas winowy Nie mniej niż 20 % i nie więcej niż 40 % Wolne kwasy tłuszczowe Nie więcej niż 3 % obliczone jako kwas oleinowy Kryteria czystości odnoszą się do dodatków wolnych od soli potasowych, sodowych i wapniowych kwasów tłuszczowych, które jednakże mogą być obecne na poziomie wynoszącym maksymalnie 6 % (wyrażone jako oleinian sodu) E 473 ESTRY SACHAROZY I KWASÓW TŁUSZCZOWYCH Synonimy Definicja Sacharoestry Estry cukru Estry sacharozy i kwasów tłuszczowych to przede wszystkim mono-, di- i triestry sacharozy i kwa- sów tłuszczowych występujące w jadalnych olejach i tłuszczach. Mogą być uzyskiwane z sacharozy i estrów metylowych i etylowych jadalnych kwasów tłuszczowych lub poprzez ekstrakcję z sacharo- glicerydów. W procesie wytwarzania tych substancji mogą być używane wyłącznie następujące roz- puszczalniki organiczne: dimetylosulfotlenek, dimetyloformamid, octan etylu, 2-propanol, 2-metylo- 1-propanol, glikol propylenowy i keton metylowo-etylowy. 406 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 21 Próba Opis Identyfikacja Zawartość: nie mniej niż 80 % Sztywne żele, miękkie ciała stałe lub proszki o barwie od białej do białoszarej A. Pozytywne wyniki testów na obecność kwa- sów tłuszczowych i sacharozy B. Rozpuszczalność Trudno rozpuszczalne w wodzie. Rozpuszczalne w etanolu Stopień czystości Popiół siarczanowy Nie więcej niż 2,0 % ustalone w temperaturze 800 ± 25 °C Wolny cukier Nie więcej niż 5 % Wolne kwasy tłuszczowe Nie więcej niż 3 %, obliczone jako kwas oleinowy Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 10 mg/kg Metanol Nie więcej niż 10 mg/kg Dimetylosulfotlenek Nie więcej niż 2 mg/kg Dimetyloformamid Nie więcej niż 1 mg/kg 2-metylo-1-propanol Nie więcej niż 10 mg/kg Octan etylu 2-propanodiol    Glikol propylenowy Keton metylowo-etylowy Nie więcej niż 350 mg/kg oddzielnie lub jako mieszanina Nie więcej niż 10 mg/kg Kryteria czystości odnoszą się do dodatków wolnych od soli potasowych, sodowych i wapniowych kwasów tłuszczowych, które jednakże mogą być obecne na poziomie wynoszącym maksymalnie 6 % (wyrażone jako oleinian sodu) E 474 SACHAROGLICERYDY Synonimy Definicja Próba Opis Glicerydy cukru Sacharoglicerydy uzyskiwane są w procesie reakcji sacharozy z jadalnym olejem lub tłuszczem. W wyniku reakcji powstaje mieszanina składająca się głównie z estrów sacharozy i kwasów tłuszczo- wych, z niewielkim dodatkiem pozostałości mono-, di- i triglicerydów pochodzących z tłuszczu lub oleju. W procesie wytwarzania tych substancji mogą być używane wyłącznie następujące rozpusz- czalniki organiczne: cykloheksan, dimetyloformamid, octan etylu, 2-propanol i 2-metylo-1-propanol Zawartość: nie mniej niż 40 % i nie więcej niż 60 % estrów sacharozy i kwasów tłuszczowych Sztywne żele, miękkie masy lub proszki o barwie od białej do białoszarej 13/t. 21 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 407 Identyfikacja A. Pozytywne wyniki testów na obecność kwa- sów tłuszczowych i cukru B. Rozpuszczalność Nierozpuszczalne w zimnej wodzie. Rozpuszczalne w etanolu Stopień czystości Popiół siarczanowy Nie więcej niż 2,0 % ustalone w temperaturze 800 ± 25 °C Wolne cukry Nie więcej niż 5 % Wolne kwasy tłuszczowe Nie więcej niż 3 %, obliczone jako kwas oleinowy Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 10 mg/kg Metanol Nie więcej niż 10 mg/kg Dimetyloformamid Nie więcej niż 1 mg/kg 2-metylo-1-propanol Cykloheksan Octan etylu 2-propanodiol       Nie więcej niż 10 mg/kg oddzielnie lub jako mieszanina Nie więcej niż 350 mg/kg oddzielnie lub jako mieszanina Kryteria czystości odnoszą się do dodatków wolnych od soli potasowych, sodowych i wapniowych kwasów tłuszczowych, które jednakże mogą być obecne na poziomie wynoszącym maksymalnie 6 % (wyrażone jako oleinian sodu) E 475 ESTRY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH I ALKOHOLI WIELOWODOROTLENOWYCH Synonimy Definicja Próba Opis Identyfikacja Estry kwasów tłuszczowych poliglicerolu Estry kwasów tłuszczowych poliglicerynowych (polyglycerin) estrów Estry kwasów tłuszczowych i alkoholi wielowodorotlenowych uzyskiwane są w procesie estryfikacji alkoholi wielowodorotlenowych jadalnym olejem lub tłuszczem lub kwasami tłuszczowymi wystę- pującymi w jadalnych olejach i tłuszczach. Obecne są głównie di-, tri- i tetraglicerole oraz nie więcej niż 10 % poligliceroli wyższych niż heptaglicerol Zawartość całkowitych estrów kwasów tłuszczowych: nie mniej niż 90 % Oleiste do bardzo lepkich cieczy, jasnożółte lub bursztynowe, także plastyczne lub miękkie ciała stałe o barwie od jasnobrązowej do brązowej oraz jasnobrązowe i brązowe, twarde, woskowe ciała stałe. A. Pozytywne wyniki testów na obecność gli- cerolu, poligliceroli i kwasów tłuszczowych B. Rozpuszczalność Estry mają właściwości od bardzo hydrofilnych do bardzo lipofilnych, ale jako klasa związków two- rzą w wodzie zawiesinę i są rozpuszczalne w olejach i rozpuszczalnikach organicznych 408 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 21 Stopień czystości Popiół siarczanowy Nie więcej niż 0,5 % ustalone w temperaturze 800 ± 25 ˚C Kwasy inne niż kwasy tłuszczowe Niewykrywalne Wolne kwasy tłuszczowe Nie więcej niż 6 %, obliczone jako kwas oleinowy Całkowity glicerol i poliglicerol Nie mniej niż 18 % i nie więcej niż 60 % Wolny glicerol i poliglicerol Nie więcej niż 7 % Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 10 mg/kg Kryteria czystości odnoszą się do dodatków wolnych od soli potasowych, sodowych i wapniowych kwasów tłuszczowych, które jednakże mogą być obecne na poziomie wynoszącym maksymalnie 6 % (wyrażone jako oleinian sodu) E 476 POLIRYCYNOLAN POLIGLICEROLU Synonimy Definicja Opis Identyfikacja A. Rozpuszczalność Estry glicerolu skondensowanych kwasów tłuszczowych oleju rycynowego Ester poliglicerydowy kwasu polirycynolowego z oleju rycynowego Estry poliglicerolu estryfikowane wewnątrzcząsteczkowo kwasem rycynolanowym Polirycynolany poliglicerolu uzyskiwane są w procesie estryfikacji alkoholu wielowodorotlenowego zatężonymi kwasami tłuszczowymi pochodzącymi z oleju rycynowego Klarowna, bardzo lepka ciecz Nierozpuszczalny w wodzie i w etanolu. Rozpuszczalny w eterze, węglowodorach i fluorowcowa- nych węglowodorach B. Pozytywne wyniki testów na obecność glice- rolu, poliglicerolu i kwasu rycynolowego C. Współczynnik załamania światła [n]65 Pomiędzy 1,4630 a 1,4665 Stopień czystości Poliglicerole Pozostałości poligliceroli mogą składać się z nie mniej niż 75 % di-, tri- i tetragliceroli i nie mogą zawierać więcej niż 10 % poligliceroli wyższych niż heptaglicerol Liczba wodorotlenkowa Nie niższa niż 80 i nie wyższa niż 100 Liczba kwasowa Nie wyższa niż 6 Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 10 mg/kg 13/t. 21 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 409 E 477 ESTRY PROPANO-1,2-DIOLU I KWASÓW TŁUSZCZOWYCH Synonimy Definicja Próba Opis Identyfikacja Estry kwasów tłuszczowych glikolu propylenowego Estry kwasów tłuszczowych i glikolu propylenowego składają się z mieszaniny mono- i diestrów propano-1,2-diolu i kwasów tłuszczowych pochodzących z jadalnych olejów i tłuszczów. Pozostało- ści alkoholu to jedynie propano-1,2-diol oraz śladowe ilości dimerów i trimerów. Kwasy organiczne, inne niż kwasy tłuszczowe, są nieobecne Całkowita zawartość estrów kwasów tłuszczowych: nie mniej niż 85 % Klarowne ciecze lub woskowate białe płatki, kulki lub ciała stałe o słodkawym zapachu A. Pozytywne wyniki testów na obecność kwa- sów tłuszczowych i glikolu propylenowego Stopień czystości Popiół siarczanowy Nie więcej niż 0,5 % ustalone w temperaturze 800 ± 25 °C Kwasy inne niż kwasy tłuszczowe Niewykrywalne Wolne kwasy tłuszczowe Nie więcej niż 6 %, obliczone jako kwas oleinowy Całkowity propano-1,2-diol Nie mniej niż 11 % i nie więcej niż 31 % Wolny propano-1,2-diol Nie więcej niż 5 % Dimery i trimery glikolu propylenowego Nie więcej niż 0,5 % Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 10 mg/kg Kryteria czystości odnoszą się do dodatków wolnych od soli potasowych, sodowych i wapniowych kwasów tłuszczowych, które jednakże mogą być obecne na poziomie wynoszącym maksymalnie 6 % (wyrażone jako oleinian sodu) E 479 b TERMICZNIE UTLENIONY OLEJ SOJOWY PODDANY DZIAŁANIU MONO- I DIGLICERYDÓW KWASÓW TŁUSZCZOWYCH Synonimy Definicja TOSOM Termicznie utleniany olej sojowy poddany działaniu monoacylo- i diacylogliceroli kwasów tłuszczo- wych to mieszanina estrów glicerolu i kwasów tłuszczowych występująca w jadalnych tłuszczach i kwasach tłuszczowych uzyskiwanych z termicznie utlenianego oleju z nasion soi. Uzyskiwany jest w procesie oddziaływania 10 % termicznie utlenionego oleju sojowego i 90 % mono- i diaglicerydów jadalnych kwasów tłuszczowych w próżni, w temperaturze 130 °C. Olej sojowy wytwarzany jest wyłącznie z nasion soi Opis Konsystencja stała lub woskowa o barwie od bladożółtej do jasnobrązowej 410 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 21 Identyfikacja A. Rozpuszczalność Nierozpuszczalne w wodzie, rozpuszczalne w gorącym oleju lub tłuszczu Stopień czystości Temperatura topnienia 55-65 °C Wolne kwasy tłuszczowe Nie więcej niż 1,5 %, obliczone jako kwas oleinowy Wolny glicerol Nie więcej niż 2 % Całkowite kwasy tłuszczowe Całkowity glicerol 83-90 % 16-22 % Estry metylowe kwasów tłuszczowych nietwo- rzące związków addycyjnych z mocznikiem Nie więcej niż 9 % całkowitych estrów metylowych kwasów tłuszczowych Kwasy tłuszczowe nierozpuszczalne w eterze naftowym Nie więcej niż 2 % całkowitych kwasów tłuszczowych Liczba nadtlenkowa Nie wyższa niż 3 Epoksydy Nie więcej niż 0,03 % oksiranu Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 10 mg/kg E 481 STEARYOILO-2-MLECZAN SODU Synonimy Definicja Stearyoilomleczan sodu Sól sodowa mleczanu stearylowego Mieszanina soli sodowych kwasu stearolowego, mlekowego i ich polimerów oraz niewielkich ilości soli sodowych innych podobnych kwasów, uzyskiwana w reakcji kwasu mlekowego i stearynowego. Mogą być także obecne inne jadalne kwasy tłuszczowe, w postaci wolnej lub zestryfikowanej, które są obecne w użytym w reakcji kwasie stearynowym Nazwa chemiczna Sól sodowa mleczanu di-2-stearolowego Einecs Wzór chemiczny (główny składnik) Opis Identyfikacja 246–929–7 C21H39O4Na C19H35O4Na Biały lub lekko żółtawy proszek albo kruche ciało stałe o charakterystycznym zapachu A. Pozytywne wyniki testów na obecność sodu, kwasów tłuszczowych i kwasu mlekowego B. Rozpuszczalność Nierozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w etanolu 13/t. 21 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 411 Stopień czystości Sód Liczba estrowa Liczba kwasowa Nie mniej niż 2,5 % i nie więcej niż 5 % Nie niższa niż 90 i nie wyższa niż 190 Nie niższa niż 60 i nie wyższa niż 130 Całkowity kwas mlekowy Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 40 % Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 10 mg/kg E 482 STEARYOILO-2-MLECZAN WAPNIA Synonimy Definicja Stearyoilomleczan wapnia Mieszanina soli wapniowych kwasu stearolowego, mlekowego i ich polimerów oraz niewielkich ilości soli wapniowych innych podobnych kwasów, uzyskiwana w reakcji kwasu mlekowego i stearyno- wego. Mogą być także obecne inne jadalne kwasy tłuszczowe, w postaci wolnej lub zestryfikowanej, które są obecne w użytym w reakcji kwasie stearynowym Nazwa chemiczna Sól wapniowa mleczanu di-2-stearolowego Einecs Wzór chemiczny 227–335–7 C42H78O8Ca C38H70O8Ca Opis Biały lub lekko żółtawy proszek albo kruche ciało stałe o charakterystycznym zapachu Identyfikacja A. Pozytywne wyniki testów na obecność wap- nia, kwasów tłuszczowych i kwasu mleko- wego B. Rozpuszczalność Słabo rozpuszczalny w gorącej wodzie Stopień czystości Wapń Liczba estrowa Nie mniej niż 1 % i nie więcej niż 5,2 % Nie niższa niż 125 i nie wyższa niż 190 Całkowity kwas mlekowy Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 40 % Liczba kwasowa Nie niższa niż 50 i nie wyższa niż 130 Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 10 mg/kg 412 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 21 E 483 WINIAN STEARYLU Synonimy Definicja Nazwa chemiczna Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Próba Opis Identyfikacja Winian stearylu palmitylowego Produkt esrtyfikacji kwasu winowego handlowym alkoholem stearylowym, który ma w swym skła- dzie głównie alkohole stearylowy i palmitylowy. Gotowy produkt składa się głównie z diestrów oraz niewielkich ilości monoestrów i substratów, które nie uległy reakcji Winian stearylu C38H74O6 C40H78O8 627-665 Zawartość całkowita estrów: nie mniej niż 90 %, co odpowiada liczbie estrowej nie niższej niż 163 i nie wyższej niż 180 W temperaturze 25 °C maziste ciało stałe o kremowej barwie A. Pozytywne wyniki testów na obecność winianu B. Temperatura topnienia Pomiędzy 67 a 77 °C. Po zmydleniu nasycone, długołańcuchowe alkohole tłuszczowe mają tempe- raturę topnienia wynoszącą od 49 do 55 °C Stopień czystości Liczba wodorotlenowa Nie niższa niż 200 i nie wyższa niż 220 Liczba kwasowa Nie wyższa niż 5,6 Całkowity kwas winowy Nie mniej niż 18 % i nie więcej niż 35 % Popiół siarczanowy Nie więcej niż 0,5 % ustalone w temperaturze 800 ± 25 ˚C Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 10 mg/kg Substancje niezmydlające Nie mniej niż 77 % i nie więcej niż 83 % Liczba jodowa Nie wyższa niż 4 (Wijs) E 491 MONOSTEARYNIAN SORBITANU Definicja Einecs Próba Opis Mieszanina częściowych estrów sorbitanu i jego bezwodników ze spożywczym, handlowym kwasem stearynowym 215–664–9 Zawartość: nie mniej niż 95 % mieszaniny sorbitolu, sorbitanu i estrów izosorbidu Lekkie, kulki, płatki lub twarde, woskowate ciało stałe o barwie od kremowej do jasnobrązowej i charakterystycznym zapachu 13/t. 21 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 413 Identyfikacja A. Rozpuszczalność Powyżej temperatury topnienia rozpuszczalny w toluenie, dioksanie, czterochlorku węgla, eterze, metanolu, etanolu i anilinie. Nierozpuszczalny w eterze naftowym i acetonie. Nierozpuszczalny w zimnej wodzie, ulegający rozproszeniu w gorącej wodzie. Rozpuszczalny z mgiełką w temperatu- rze powyżej 50 °C w oleju mineralnym i octanie etylu B. Temperatura krzepnięcia50–52 50–52 °C C. Widmo absorpcji w podczerwieni Charakterystyczne dla częściowych estrów kwasów tłuszczowych i polioli Stopień czystości Woda Nie więcej niż 2 % (metoda Karla Fischera) Popiół siarczanowy Nie więcej niż 0,5 % Liczba kwasowa Nie wyższa niż 10 Liczba zmydlenia Nie niższa niż 147 i nie wyższa niż 157 Liczba wodorotlenkowa Nie niższa niż 235 i nie wyższa niż 260 Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 10 mg/kg E 492 TRISTEARYNIAN SORBITANU Definicja Einecs Próba Opis Identyfikacja A. Rozpuszczalność Mieszanina częściowych estrów sorbitolu i jego bezwodników ze spożywczym, handlowym kwasem stearynowym 247–891–4 Zawartość: nie mniej niż 95 % mieszaniny sorbitolu, sorbitanu i estrów izosorbidu Lekkie, kulki, płatki lub twarde, woskowate ciało stałe o barwie od kremowej do jasnobrązowej i sła- bym zapachu Słabo rozpuszczalny w toluenie, eterze, czterochlorku węgla i octanie etylu. Ulega rozproszeniu w ete- rze naftowym oleju mineralnym, olejach roślinnych, acetonie i dioksanie. Nierozpuszczalny w wodzie, metanolu i etanolu B. Temperatura krzepnięcia 47–50 °C C. Widmo absorpcji w podczerwieni Charakterystyczne dla częściowych estrów kwasów tłuszczowych i polioli 414 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 21 Stopień czystości Woda Nie więcej niż 2 % (metoda Karla Fischera) Popiół siarczanowy Nie więcej niż 0,5 % Liczba kwasowa Liczba zmydlenia Nie wyższa niż 15 Nie niższa niż 176 i nie wyższa niż 188 Liczba wodorotlenkowa Nie niższa niż 66 i nie wyższa niż 80 Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 10 mg/kg E 493 MONOLAURYNIAN SORBITANU Definicja Einecs Próba Opis Identyfikacja Mieszanina częściowych estrów sorbitolu i jego bezwodników ze spożywczym, handlowym kwasem laurynowym 215–663–3 Zawartość: nie mniej niż 95 % mieszaniny sorbitolu, sorbitanu i estrów izosorbidu Bursztynowa, oleista, lepka ciecz, kulki lub płatki o barwie od kremowej do jasnobrązowej lub twar- de, woskowate ciało stałe o lekkim zapachu A. Rozpuszczalność Ulega rozproszeniu w gorącej i zimnej wodzie B. Widmo absorpcji w podczerwieni Charakterystyczne dla częściowych estrów kwasów tłuszczowych i polioli Stopień czystości Woda Nie więcej niż 2 % (metoda Karla Fischera) Popiół siarczanowy Nie więcej niż 0,5 % Liczba kwasowa Liczba zmydlenia Nie wyższa niż 7 Nie niższa niż 155 i nie wyższa niż 170 Liczba wodorotlenkowa Nie niższa niż 330 i nie wyższa niż 358 Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 10 mg/kg 13/t. 21 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 415 E 494 MONOOELINIAN SORBITANU Definicja Einecs Próba Opis Identyfikacja A. Rozpuszczalność Mieszanina częściowych estrów sorbitolu i jego bezwodników ze spożywczym, handlowym kwasem oleinowym. Głównym podstawnikiem jest monooleinian 1,4-sorbitanu. Oprócz niego występują także monooleinian izosorbidu, dioleinian sorbitanu i trioleinian sorbitanu 215–665–4 Zawartość: nie mniej niż 95 % mieszaniny sorbitolu, sorbitanu i estrów izosorbidu Bursztynowa lepka ciecz, kulki lub płatki o barwie od kremowej do jasnobrązowej lub twarde, wosko- wate ciało stałe o lekkim, charakterystycznym zapachu Powyżej temperatury topnienia rozpuszczalny w etanolu, eterze, octanie etylu, anilinie, toluenie, diok- sanie, eterze naftowym i czterochlorku węgla. Nierozpuszczalny w zimnej wodzie, w ciepłej wodzie ulega rozproszeniu B. Liczba jodowa Pozostałości kwasu oleinowego uzyskane w procesie zmydlania monooleinianu sorbitanu mają liczbę jodową pomiędzy 80 a 100 Stopień czystości Woda Nie więcej niż 2 % (metoda Karla Fischera) Popiół siarczanowy Nie więcej niż 0,5 % Liczba kwasowa Nie wyższa niż 8 Liczba zmydlenia Nie niższa niż 145 i nie wyższa niż 160 Liczba wodorotlenkowa Nie niższa niż 193 i nie wyższa niż 210 Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 10 mg/kg E 495 MONOPALMITYNIAN SORBITANU Synonimy Definicja Einecs Próba Opis Palmitynian sorbitanu Mieszanina częściowych estrów sorbitanu i jego bezwodników ze spożywczym, handlowym kwasem palmitynowym 247–568–8 Zawartość: nie mniej niż 95 % mieszaniny sorbitolu, sorbitanu i estrów izosorbidu Jasnokremowe do jasnobrązowych kulek lub płatków lub twarde, woskowate ciało stałe o lekkim, charakterystycznym zapachu 416 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 21 Identyfikacja A. Rozpuszczalność Powyżej temperatury topnienia rozpuszczalny w etanolu, metanolu, eterze, octanie etylu, anilinie, toluenie, dioksanie, eterze naftowym i czterochlorku węgla. Nierozpuszczalny w zimnej wodzie, w cie- płej wodzie ulega rozproszeniu. B. Temperatura krzepnięcia 45–47 ˚C C. Widmo absorpcji w podczerwieni Charakterystyczne dla częściowych estrów kwasów tłuszczowych polioli Stopień czystości Woda Nie więcej niż 2 % (metoda Karla Fischera) Popiół siarczanowy Nie więcej niż 0,5 % Liczba kwasowa Liczba zmydlenia Nie wyższa niż 7,5 Nie niższa niż 140 i nie wyższa niż 150 Liczba wodorotlenkowa Nie niższa niż 270 i nie wyższa niż 305 Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 10 mg/kg E 508 CHLOREK POTASU Synonimy Definicja Nazwa chemiczna Einecs Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Próba Opis Identyfikacja Sylwin Sylvit Chlorek potasu 231–211–8 KCl 74,56 Zawartość: nie mniej niż 99 %, obliczone dla suchej substancji Bezbarwne, wydłużone, pryzmatyczne lub sześcienne kryształy lub biały, ziarnisty proszek, pozba- wiony zapachu. A. Rozpuszczalność Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu B. Pozytywny wynik testów na obecność potasu i chlorku 13/t. 21 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 417 Stopień czystości Straty podczas suszenia Nie więcej niż 1 % (105 °C, dwie godziny) Sód Arsen Ołów Rtęć Kadm Negatywny wynik testu Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Metale ciężkie (jak Pb) Nie więcej niż 10 mg/kg E 579 GLUKONIAN ŻELAZA Definicja Nazwa chemiczna Dihydrat di-D- glukonianu żelaza Einecs Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Próba Opis Identyfikacja 206–076–3 C12H22O14Fe. 2H2O 482,17 Zawartość: nie mniej niż 95 %, obliczone dla suchej substancji Blady żółtozielonkawy do szarożółtawego proszek albo granulki. Może wydzielać słabą woń spalo- nego cukru A. Rozpuszczalność Rozpuszczalny w wodzie. Praktycznie nierozpuszczalny w etanolu B. Pozytywny wynik testów na obecność jonów żelaza C. Pozytywny wynik testu na formowanie kwasu pochodnej fenylohydrazynowej glukonowego D. pH 10 % roztworu Pomiędzy 4 a 5,5 Stopień czystości Straty podczas suszenia Nie więcej niż 10 % (105 ˚C, szesnaście godzin) Kwas szczawiowy Żelazo (III) Arsen Ołów Rtęć Kadm Niewykrywalny Nie więcej niż 2 % Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Substancje redukujące Nie więcej niż 0,5 % wyrażone jako glukoza 418 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 21 E 585 MLECZAN ŻELAZA Synonimy Mleczan żelaza (II) 2-wodoro-propanon żelaza (II) Kwas propanowy 2-wodorożelaza (2+) sól (2:1) Definicja Nazwa chemiczna Einecs Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Próba Opis Identyfikacja 2- hydroksypropionian żelaza(II) 227–608–0 C6H10FeO6. xH2O, gdzie x = 2 lub 3 Dihydrat: 270,02 Trihydrat: 288,03 Zawartość: nie mniej niż 96 %, obliczone dla suchej substancji Zielonobiałe kryształy lub jasnozielony proszek o charakterystycznym zapachu A. Rozpuszczalność Rozpuszczalny w wodzie. Praktycznie nierozpuszczalny w etanolu B. Pozytywny wynik testów na obecność jonów żelaza i mleczanu C. pH 2 % roztworu Stopień czystości Pomiędzy 4 a 6 Straty podczas suszenia Nie więcej niż 18 % (100 °C, w próżni pod ciśnieniem około 700 mm Hg) Żelazo (III) Arsen Ołów Rtęć Kadm Nie więcej niż 0,6 % Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg