title: 1999/395/EG: Beschikking van de Commissie van 28 oktober 1998 betreffende staatssteun die door Spanje aan Sniace SA, gevestigd te Torrelavega, Cantabrië, is verleend (kennisgeving geschied onder nummer C(1998) 3437) (Voor de EER relevante tekst) (Slechts de tekst in de Spaanse taal is authentiek)

eurovoc_concepts:
Cantabria
Spain
State aid
man-made fibre
regional aid

text: L 149/40 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 6. 1999 COMMISSIE BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE van 28 oktober 1998 betreffende staatssteun die door Spanje aan Sniace SA, gevestigd te Torrelavega, Cantabrië, is verleend (kennisgeving geschied onder nummer C(1998) 3437) (Slechts de tekst in de Spaanse taal is authentiek) (Voor de EER relevante tekst) (1999/395/EG) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschappen, inzonderheid op artikel 93, lid 2, eerste alinea, Na de belanghebbenden overeenkomstig de voormelde bepaling te hebben aangemaand hun opmerkingen te maken (1), en gezien deze opmerkingen, Overwegende hetgeen volgt: (1) I. PROCEDURE Bĳ brief van 17 april 1997 ontving de Commissie een klacht van de advocaten van de Oostenrĳkse onderneming Lenzing AG, de grootste producent van viscosevezels in de Gemeenschap, met betrek- king tot verschillende vormen van onwettige steun die aan haar concurrent „Sociedad Nacional de Industrias y Aplicaciones de Celulosa Española” SA, hierna „Sniace” genoemd, zouden zĳn toege- kend. De klacht bevatte nieuwe informatie ten opzichte van de oorspronkelĳke klacht van 4 juli 1996 ten aanzien waarvan de Commissie tot de gevolgtrekking was gekomen dat er onvoldoende bewĳzen van overheidssteun bestonden. De nieuwe informatie die aan de Commissie werd toege- zonden behelsde een kopie van een levensvatbaar- heidsplan voor Sniace dat door een particulier adviesbureau was opgesteld. Klaagster beweerde dat (1) PB C 49 van 14. 2. 1998, blz. 2. aan bedragen staatssteun Sniace gedurende een periode van een aantal jaren, dit wil zeggen sedert het einde van de jaren tachtig aanzienlĳke had ontvangen. Deze steun was noch overeenkomstig artikel 93, lid 3, van het EG-Verdrag noch inge- volge de kaderregeling voor steunmaatregelen in de sector synthetische vezels, bĳ de Commissie aange- meld. De steun had de concurrentie verstoord in een sector die met structurele overcapaciteit kampt, en had Sniace kunstmatig in bedrĳf gehouden. (2) (3) (4) volgde Hierna een uitgebreid vooronderzoek waarbĳ onder meer bĳeenkomsten van DG IV en de klaagster (op 17 mei 1997) en van DG IV en de Spaanse autoriteiten (op 16 juni 1997) zĳn belegd. De klacht werd op 17 juli 1997 als niet-aangemelde steun onder nummer NN 118/97 geregistreerd. Bĳ brief van 7 november 1997 stelde de Commissie de Spaanse regering in kennis van haar besluit om ten aanzien van verschillende elementen van vermoedelĳke steun (zie hieronder) de procedure van artikel 93, lid 2, van het EG-Verdrag in te leiden. Het besluit van de Commissie om de procedure in te leiden werd bekendgemaakt in het Publicatie- blad van de Europese Gemeenschappen (1). De Commissie verzocht hierbĳ belanghebbenden hun opmerkingen over de vermoedelĳke steun kenbaar te maken. (5) (6) (7) (10) (11) 16. 6. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 149/41 Bĳ brief van 19 december 1997 beantwoordde de Spaanse regering de brief van de Commissie inzake de inleiding van de procedure, waarbĳ zĳ ter onder- steuning van haar standpunt dat geen van de maat- regelen waarnaar onderzoek was ingesteld, steun inhielden in de zin van artikel 92, lid 1, van het EG-Verdrag nadere informatie verstrekte. Bĳ brief van 23 februari 1998 verzocht de Commissie een aantal punten te verduidelĳken. De Spaanse regering antwoordde bĳ brief van 16 april 1998. De Commissie heeft de opmerkingen van de belanghebbenden ontvangen en deze aan de Spaanse autoriteiten toegezonden om deze laatsten in de gelegenheid te stellen hun standpunt terzake bekend te maken. Dit is bĳ brief van 24 juni 1998 geschied. II. SNIACE (8) (9) Sniace werd in 1939 opgericht en produceert cellu- lose, papier, viscose- en synthetische vezels alsmede natriumsulfaat. De onderneming is gevestigd te Torrelavega, Cantabrië, welke regio sinds september 1995 voor steun ingevolge artikel 92, lid 3, onder a), in aanmerking komt. Voordien was het een regio die onder artikel 92, lid 3, onder c), voor steun in aanmerking kwam. Sniace heeft thans een zeshonderdtal werknemers. Het is een van de vĳf producenten van viscoseve- zels in de Gemeenschap en heeft een capaciteit van ongeveer 32 000 ton (ongeveer 9 % van de totale capaciteit van de Gemeenschap). Sniace produceert ook synthetische vezels, namelĳk polyamidegaren en -vezel. Zĳ heeft in de afgelopen jaren de volgende resultaten behaald: Omzet Winst (verlies) 1994 6 540 (1 780) 1995 10 970 1996 5 750 153 (1 951) (in miljoen ESP) 1997 5 600 (500) jaren met Bĳ de inleiding van de procedure van artikel 93, lid 2, stelde de Commissie dat de onderneming een financiële moeilĳkheden heeft aantal in de pers doorgemaakt, waarvan veelvuldig melding werd gemaakt. Op een door de onderne- ming in 1992 ingediend verzoek verleenden de Spaanse rechtbanken in maart 1993 surséance van betaling. Deze werd opgeheven nadat in oktober 1996 met de particuliere crediteuren een overeen- komst werd bereikt waarbĳ zĳ ermee instemden 40 % van hun schuldvorderingen in aandelen om te zetten. De openbare crediteuren waren geen partĳ bĳ de overeenkomst. Eind 1987 bedroegen de vlottende passiva van de onderneming in totaal 8,37 miljard ESP (tegen 4,54 miljard ESP aan vlottende activa) en beliep de nettowaarde van de onderneming 1,73 miljard ESP. De problemen waarmee de onderneming te kampen had, waaronder ook arbeidsconflicten, hebben in de afgelopen jaren regelmatig tot productieonderbrekingen geleid. De onderneming legde de productie gedurende een groot deel van 1993 stil. Gedurende een groot deel van 1996 en begin 1997 werd de productie eveneens onder- broken. De productie werd in februari 1997 hervat en thans is de onderneming volledig operationeel. III. GEDETAILLEERDE BESCHRöVING VAN DE STEUNMAATREGELEN (12) De Commissie heeft ten aanzien van de volgende elementen van vermoedelĳke steun de procedure van artikel 93, lid 2, ingeleid: a) de niet-betaling van milieuheffingen die Sniace sinds 1987 verschuldigd is. De Commissie stelde dat het niet afdragen, gedurende een aantal jaren, van milieuheffingen die de onder- neming aan de openbare maatschappĳ voor waterbeheer („Confederación Hidrográfica del Norte” verschuldigd was), mogelĳk staatssteun inhield. Aangezien de onderneming kennelĳk reeds enkele jaren met financiële moeilĳkheden kampte, heeft de niet-betaling van deze heffingen mogelĳk tot gevolg gehad dat de liquidatie van de onderneming werd voor- komen; b) het niet-opeisen van socialezekerheidspremies sinds 1991. De Commissie betwĳfelde of de voorwaarden van de twee schuldsaneringsover- eenkomsten met het socialezekerheidsfonds („Tesorería de la Seguridad Social”) in overeen- stemming waren met de marktvoorwaarden: i) een overeenkomst van 8 maart 1996 inzake een herschikking van schulden ten bedrage van 2,9 miljard ESP voor de periode februari 1991-februari 1995, waarbĳ aflossing in 96 maandelĳkse termĳnen van maart 1996 tot maart 2004 zou gebeuren tegen de wettelĳke rente van 9 %, en ii) een overeenkomst van 7 mei 1996 inzake een aflossingsvrĳe periode van één (het jaar en 84 maandelĳkse termĳnen eerste) tegen een wettelĳke rente van 9 %; L 149/42 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 6. 1999 c) een leninggarantie van 1 miljard ESP, goedge- keurd b¶ wet 7/93. De Commissie vermoedde dat wet 7/93, waarbĳ de regionale regering van Cantabrië in een leninggarantie van 1 miljard ESP aan Sniace toestemde, een element van staatssteun zou kunnen bevatten; d) de financieringsregelingen voor de geplande bouw van een waterzuiveringsinstallatie. De Commissie verklaarde dat zĳ niet ervan over- tuigd was dat de financieringsregelingen inzake de voorgenomen bouw van een waterzuiverings- installatie geen steunelementen inhielden. e) gedeeltel¶ke kw¶tschelding van schulden ten bedrage van 116 miljoen ESP door het gemeen- tebestuur van Torrelavega. De Commissie meende dat de maatregelen van het gemeente- bestuur van Torrelavega ertoe lĳken te hebben geleid dat de schulden van de onderneming in feite met 116 miljoen ESP zĳn verminderd en dat het feit dat de gemeenteraad een „bĳzondere onderneming had de overeenkomst” met impliceerde dat de gemeenteraad gesloten, gebruik heeft van discretionaire bevoegdheden en dat hiermee derhalve staats- steun kon zĳn gemoeid, en gemaakt f) overeenkomsten tussen Sniace en het loongaran- tiefonds Fogasa („Fondo de Garantíca Salarial”) met betrekking tot de terugbetaling van een bedrag van l,702 miljard ESP voor achterstallig loon van werknemers dat namens Sniace door Fogasa is uitgekeerd: Datum van overeenkomst Hoofdsom in ESP Rente in ESP Rentevoet (wettelijke rente) Overige voorwaarden 5. 11. 1993 897 miljoen 465 miljoen 10 % 31. 10. 1995 229 miljoen 110 miljoen 9 % Afbetaling in acht jaar; zekerheid op de activa van Sniace afbetaling in acht jaar; zekerheid op de activa van Sniace (13) De Commissie betwĳfelde of de voorwaarden van de bovengenoemde overeenkomsten met de markt- voorwaarden strookten. (14) (15) IV. OPMERKINGEN VAN BELANGHEB- BENDEN Er werden opmerkingen ontvangen van één lidstaat (het Verenigd Koninkrĳk), van een aantal concur- renten van Sniace in de Gemeenschap alsmede van het Internationaal Comité kunstzĳde en syntheti- sche vezels (CIRFS). Opmerkingen van het Beierse ministerie van Economie, Transport en Techno- logie werden ruim na het verstrĳken van de uiterste datum ontvangen en kunnen derhalve in het kader van deze procedure niet in aanmerking worden genomen. Säteri, een producent van viscosestapelvezels, stelde dat hĳ oneerlĳke concurrentie van Sniace had ondergaan, met name in Italië, het Verenigd Koninkrĳk, Duitsland en Frankrĳk. Als gevolg van de onwettige steun was Sniace in staat geweest 10 à 20 % lagere prĳzen te berekenen dan Säteri. Svenska Rayon, eveneens een producent van visco- sestapelvezel, verklaarde dat Sniace zĳns inziens de markt van viscosestapelvezels gedurende een aantal jaren had verstoord door zĳn producten tegen kunstmatig lage prĳzen te verkopen. Hierdoor was Svenska Rayon vooral op de Italiaanse markt bena- deeld. (16) Nylstar verklaarde bezorgd te zĳn over concurren- tievervalsing door Sniace in de polyamidefilament- sector, met name op de Spaanse markt. Ook Textil Finanz, onderdeel van het Radici-concern, deelde mee bĳzonder bezorgd te zĳn over de mogelĳke gevolgen van onwettige steun aan Sniace voor de sector polyamidefilamentgaren. Bemberg wees op de oneerlĳke concurrentie van Sniace in de poly- amidefilamentgarensector, met name in Italië, Duitsland, Groot-Brittannië, Spanje, Frankrĳk en Zwitserland en betoogde dat hĳ als gevolg van de door Sniace berekende garenprĳzen die niet de huidige omstandigheden weerspiegelden, afzet en contracten had verloren. (17) Courtaulds plc, de tweede grootste producent van viscosestapelvezel in Europa, wees op de overcapa- citeit in de sector en op de maatregelen die hĳ in de afgelopen tien jaar had genomen om de capaci- teit en de kosten te verminderen, welke in het Verenigd Koninkrĳk, Duitsland en Frankrĳk tot banenverlies hadden geleid. De onderneming verklaarde dat de verplaatsing van textielproductie naar lagelonenlanden tot een aanhoudende daling van het vezelverbruik door de industrie in Europa met 1,5 à 2 % per jaar had geleid. Dit verbruik was vervangen door de invoer van garen, weefsels en kleding, vooral uit Azië en meer in het bĳzonder uit India. Hierdoor was de capaciteit in Europa van 687 000 ton in 1980 tot 355 000 ton in 1998 gedaald. Alleen al bĳ Courtaulds was de capaciteit in de afgelopen twintig jaar met 195 000 ton afge- nomen, waaronder een in 1997 doorgevoerde 16. 6. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 149/43 inkrimping met 30 000 ton in de fabriek te Grimsby. Courtaulds verklaarde dat handelsgege- vens duidelĳk aantoonden dat Sniace lager prĳsde dan de overige concurrenten. De onderneming stelde dat de prĳzen van Sniace in het Verenigd Koninkrĳk, Duitsland, Italië, Spanje, Frankrĳk en België ten minste 20 % lager waren dan de gemid- delde prĳzen van Courtaulds. Bovendien was zĳ van mening dat de omvang van de fabrieksinstalla- ties van Sniace niet rendabel was. inleiding (18) Het advocatenkantoor dat Lenzing AG vertegen- woordigde, waarvan de oorspronkelĳke klacht tot van de procedure had geleid, de herhaalde zĳn standpunt dat de verschillende steunelementen onwettig waren en onverenigbaar met de gemeenschappelĳke markt. Het benadrukte zĳ discretionaire maatregelen met name dat vormden en geen algemene maatregelen zoals door de Spaanse regering werd beweerd. Het verklaarde nogmaals dat de steunmaatregelen de onderneming kunstmatig drĳvende hadden gehouden. (19) Het CIRFS deelde mee dat het het vertegenwoordi- gend orgaan was van de Europese kunstmatige en synthetische vezelindustrie. De leden van het comité vertegenwoordigen 92 % van viscosestapel- vezel- en 76 % van de polyamidefilamentgarenpro- ductie (de twee voornaamste vezelsoorten die door Sniace worden geproduceerd). Het comité pleitte voor een strikte toepassing van de staatssteunregels door de Commissie. Het benadrukte dat de markt voor viscosestapelvezels in de Gemeenschap door overaanbod en een voortdurend dalend verbruik wordt gekenmerkt. Het voorspelde een verdere consumptiedaling met 7 % tegen 2002. De Euro- pese producenten bleven de capaciteit verminderen om deze beter op de vraag af te stemmen. Boven- dien was de bezettingsgraad van de productiecapa- citeit voor een zo kapitaalintensieve sector onbevre- digend laag: rond 81 en 84 % in, respectievelĳk, 1996 en 1997. Producenten van viscosestapelvezels streefden gewoonlĳk naar een bezettingsgraad van ten minste 90 % om een redelĳk rendement op het geïnvesteerde vermogen te behalen. Het comité meende dat in 1997 alle vĳf producenten van de Europese Gemeenschap met hun viscoseproductie verlies hadden geleden. Wat de sector polyamidefi- lamentgaren betreft, verklaarde het CIRFS dat ook deze sector onafgebroken krimpt. De capaciteit in de Gemeenschap werd door een marktgedreven rationalisatie- en herstructureringsproces geleidelĳk verminderd, en aan de vraag aangepast. De bezet- tingsgraad bleef onder het niveau van 90 % dat moet worden bereikt om een bevredigend rentabili- teitsniveau te halen. (20) De het van vertegenwoordiging Verenigd Koninkrĳk bĳ de Europese Unie bracht naar voren dat de steun was gebruikt om Sniace in bedrĳf te houden en dat dit, gezien de huidige overcapaciteit in de sector synthetische vezels, onvermĳdelĳk tot werkloosheid elders in Europa zou leiden. (21) Daarnaast spraken Lenzing en Courtaulds, op grond van mededelingen in de pers het vermoeden uit, dat aan Sniace opnieuw steun was toegekend door een spaarbank in staatseigendom, de „Caja de Cantabria”, in de vorm van een lening met winstde- ling ten bedrage van 2 000 miljoen ESP, die niet met de normale marktvoorwaarden strookte. V. OPMERKINGEN VAN REGERING DE SPAANSE (22) Over het algemeen herhaalde de Spaanse regering de standpunten die zĳ reeds vóór de inleiding van de procedure had uiteengezet, met name dat de onderscheiden betrokken openbare organismen de normale procedures van de Spaanse wetgeving hebben gevolgd wat het beheer van de belasting- en socialezekerheidsschulden betreft en dat zĳ de onderneming op generlei wĳze van een voorkeurs- behandeling hadden doen genieten. De niet-betaling van milieuheffingen die Sniace sinds 1987 verschuldigd is (23) De Spaanse regering verklaarde dat de „Confede- ración Hidrográfica del Norte”, overeenkomstig de bepalingen van de waterwet („Ley de Aguas”, wet 29/1985 van 2 augustus 1985) en de uitvoeringsver- ordeningen ervan, in 1988 begonnen was met de vaststelling van de afvalwaterheffingen die voor personen en bedrĳven die in het bekken lozen waarvoor de genoemde „Confederación” verant- woordelĳk is, voor lozingen in 1987 en de daarop volgende jaren verschuldigd waren. Sniace ontving in 1988 belastingaanslag nr. 282/1988, waarbĳ de door de onderneming verschuldigde belasting voor het vloeibare afval dat bĳ de verschillende produc- ties in 1987 was geloosd, op 210 miljoen ESP werd bepaald. (24) De onderneming diende tegen deze belastingaan- slag een klacht in bĳ de regionale economisch- administratieve rechtbank van Asturië („Tribunal Económico Administrativo Regional de Asturias”  TEARA), waarbĳ zĳ de wettigheid van de aanslag bestreed. L 149/44 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 6. 1999 (25) (26) deze Overeenkomstig ln artikel 81 van de wet op de economisch-admini- stratieve procedures („Ley de Procedimiento econó- mico-administrativo”, die bĳ decreet 1999/1981 van 20 augustus 1981 is goedgekeurd en in 1988 in werking is getreden, is bepaald dat de tenuitvoer- legging van besluiten waartegen bezwaar is aangete- kend, moet worden opgeschort indien de klager een bankgarantie, waarmee de betaling van de schuld wordt gedekt, bĳ de economische rechtbank bepaling deponeert. verstrekte Sniace aan TEARA een door de „Banco Español de Crédito” verleende garantie van 210 miljoen ESP, ter dekking van belastingaanslag nr. 282/1988. De TEARA meende dat dit voldoende zekerheid bood en schortte de invordering van de belastingaanslag op in afwachting van haar beslis- sing over de klacht. Zĳ stelde tenslotte een besluit vast waarbĳ de klacht van Sniace gegrond werd verklaard en de belastingaanslag werd ingetrokken en zonder gevolgen verklaard, waarbĳ de bankga- rantie die de onderneming had verstrekt, werd teruggegeven. De „Confederación Hidrográfica del Norte” weigerde dit besluit te aanvaarden en ging in beroep bĳ de centrale economisch-administra- tieve rechtbank („Tribunal Económico-Administra- tivo Central”  TEAC). In 1989 stelde „Confederación Hidrográfica del Norte” een aanslag voor 1988 vast volgens welke de door Sniace verschuldigde belasting voor dat jaar 315 miljoen ESP bedroeg (aanslag nr. 271/89); Sniace diende, evenals bĳ de heffing over het voor- gaande jaar, een klacht in bĳ de TEARA en depo- neerde een door de „Banco Español de Crédito” verleende bankgarantie, waardoor de invordering van de aanslag overeenkomstig de bovengenoemde procedure werd opgeschort. De TEARA steunde het bezwaar van Sniace op basis van dezelfde juridi- sche argumenten en trok belastingaanslag nr. 271/ 89 in en verklaarde deze zonder gevolgen; zĳ retourneerde, zoals in het voorgaande geval, de bankgarantie die Sniace had verstrekt. De „Confe- deración Hidrográfica del Norte” ging ook tegen deze tweede uitspraak bĳ de TEAC in beroep. (27) De TEAC voegde de beide zaken en deed uitspraak in één enkel arrest dat op 28 november 1990 werd gewezen, waarbĳ de wettigheid van de aanslagen voor 1987 en 1988 werd bevestigd (aanslagen nrs. 282/88 en 271/89). Aangezien de bankgaranties aan Sniace waren geretourneerd als gevolg van de eerdere besluiten van de TEARA, droeg de „Confe- deración Hidrográfica beide aanslagen over aan de openbare belastingdienst („Agencia Tributaria del Estado”) opdat deze de verschuldigde bedragen door middel van de invor- deringsprocedure zou innen. del Norte” de (28) In april 1990 ontving Sniace afvalwaterheffing nr. 421/90, waarbĳ het bedrĳf over 1989 voor een bedrag van 525 miljoen ESP werd aangeslagen en waartegen het, evenals bĳ de aanslagen over 1987 en 1988, een klacht bĳ de TEARA indiende onder verstrekking van een door de „Banco Español de Crédito” afgegeven bankgarantie. (29) In het licht van het TEAC-arrest van 28 november 1990 verwierp de TEARA de klacht van de onder- neming ditmaal (op 8 maart 1991) en bevestigde het de wettigheid van aanslag nr. 421/90, waarbĳ de rechtbank in afwachting van de uitspraak in het beroep dat door Sniace was aangespannen, de bankgarantie behield. Aangezien de bankgarantie was ingehouden, maakte de „Banco Español de Crédito”, toen de rechtbank het beroep van Sniace had afgewezen, het bedrag van 525 miljoen ESP dat door de garantie was gedekt, over aan „Confederación Hidrográfica del Norte”, vermeer- derd met de verschuldigde rente voor te late beta- ling. (30) De Spaanse regering benadrukte dat de wet inzake economische-administratieve procedures die bĳ besluit 1999/1981 van 20 augustus 1981 is goedge- keurd, het al dan niet deponeren van een garantie aan de klager overlaat; het voordeel van de garantie is dat, wanneer deze aanvaard is, de uitvoering van het gewraakte besluit wordt opgeschort totdat de rechtbank zich over de klacht heeft uitgesproken. (31) (32) (33) In dit verband was het, vanuit juridisch oogpunt, volgens de Spaanse regering redelĳk dat Sniace toen zĳ tegen de bankgaranties had verstrekt aanslagen over 1988, 1989 en 1990 bezwaar aante- kende, aangezien er over de wettigheid ervan geen overeenstemming bestond. Toen de TEAC evenwel op 28 november 1990 had geoordeeld dat de aanslagen wettig waren en de „Confederación Hidrográfica del Norte” de garantie ter dekking van aanslag nr. 421/90 had ingevorderd (ten bedrage van 525 miljoen ESP vermeerderd met rente) aangezien dit de enige garantie was die rechtsgeldig kon worden gemaakt omdat, zoals hierboven is opgemerkt, de garanties voor 1987 en 1988 door de TEARA waren teruggeven, kan worden aange- nomen dat het voor Sniace moeilĳk zou zĳn geweest om banken ertoe te brengen met betrek- king tot klachten die waarschĳnlĳk zouden worden verworpen, garanties te verstrekken. Voor de aanslagen van 1991 en daarop volgende jaren werden derhalve, hoewel zĳ bĳ de TEARA werden aangevochten, geen garanties verstrekt en werd evenmin de invorderingsprocedure opge- schort: zodra de termĳnen voor vrĳwillige betaling waren verstreken, werden de onbetaalde bedragen bĳ de nationale belastingdienst aangemeld met het oog op inning langs de weg vn de invorderingspro- cedure. Volgens autoriteiten bieden de schulden van Sniace het volgende beeld (in ESP): Spaanse de 16. 6. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 149/45 Periode Hoofdsom Toeslag Geïnd Rente (in ESP) In totaal verschuldigd 1987 1988 1990 1991 1992 1993 1994 1995 210 000 000 42 000 000 54 129 095 167 318 219 473 447 314 315 000 000 63 000 000 31 254 644 250 977 329 628 977 329 525 000 000 105 000 000 525 000 000 105 000 000 525 000 000 105 000 000 525 000 000 105 000 000 525 000 000 105 000 000 525 000 000 105 000 000 400 172 260 1 030 172 260 339 761 301 969 761 301 263 470 890 893 470 890 200 327 055 830 327 055 147 323 630 777 323 630 89 415 411 719 415 411 Totaal 3 675 000 000 735 000 000 85 383 739 1 858 766 095 6 354 149 834 (34) De rentelasten voor te late betaling zĳn tot 1 maart 1998 berekend. Deze rentelasten worden berekend vanaf de vervaldag voor betaling tegen de officiële rentevoet voor elk jaar; de rente is verschuldigd bĳ de betaling van de schuld. (35) Ten aanzien van het geheel van de uit de afvalwa- terheffingen voortvloeiende schulden welke door Sniace niet zĳn betaald en vervolgens met het oog op de inning ervan bĳ de nationale belastingdienst zĳn aangemeld, geldt thans een gedwongen invor- deringsprocedure overeenkomstig boek III van het algemeen reglement voor invordering (koninklĳk besluit van 20 december 1990, gewĳzigd bĳ koninklĳk besluit 448/1995 van 24 maart 1995). („Real Decreto”) 1684/1990 (36) De gedwongen invorderingsprocedure heeft thans de fase van conservatoir beslag („embargo”) bereikt. in dat maatregelen ten uitvoer zĳn Dit houdt gelegd met het oog op het leggen van beslag op goederen en titels die aan de schuldenaar toebe- horen, voor een bedrag dat toereikend is om de totale in te vorderen schuld te dekken. (37) De opbrengsten van het beslag op kasmiddelen en kortlopende leningen zĳn reeds voor de aflossing van schulden aangewend en zĳn in de kolom „geïnd” van de bovenstaande schuldentabel weerge- geven. De volgende stap in de gedwongen invorde- ringsprocedure is executie door openbare verkoop van onroerende goederen van Sniace, met inbegrip van de fabriek, de installaties en uitrustingen, waarop het beslag rust. (38) De Spaanse autoriteiten hebben verklaard dat executie van in beslag genomen onroerende goederen die aan Sniace toebehoren, problemen oplevert die zowel verband houden met de situatie van de onderneming als met de aard van de goederen waarop beslag is gelegd: a) Het terrein waarop de fabriek en de installaties zich bevinden, staat officieel te boek als grond voor industriële doeleinden, en zowel de fabriek als de installaties zĳn voor de activiteiten van Sniace ontworpen. Dit betekent dat de markt voor eventuele verkoop zeer beperkt is aange- zien de grond niet voor andere dan industriële doeleinden mag worden gebruikt en de aanpas- sing van de installaties aan andere activiteiten te kostbaar zou zĳn. Bovendien rust er op de eigendom een hypothecaire schuld van ruim 5 miljard ESP ten behoeve van een aantal bankin- stellingen wegens vóór de procedures in verband tot invordering van de verschuldigde heffingen voor afvalwaterlozingen aan Sniace toegekende handelskredieten. Deze hypotheken, die van vóór de beslaglegging dateren, zouden ook in geval van verkoop van onroerende goederen daarop blĳven rusten, hetgeen de mogelĳkheden voor verkoop aanzienlĳk vermindert. b) Sniace is een lopend bedrĳf met een groot werk- nemersbestand. De verkoop van de fabriek en de installaties ervan zou waarschĳnlĳk het einde van de productie en sluiting van de onderne- ming betekenen. Dit zou op zĳn beurt tot verdere schulden leiden in de vorm van onbe- taald loon en schadeloosstelling van werknemers voor het voortĳdig beëindigen van arbeidscon- tracten. Zelfs indien er voor de onroerende goederen van Sniace een koper zou worden gevonden, zou de opbrengst volledig moeten worden besteed aan de uitbetaling van dit achterstallige loon, hetgeen overeenkomstig de Spaanse wetgeving voorrang heeft boven de aan de belastingdienst verschuldigde bedragen. L 149/46 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 6. 1999 c) Met betrekking tot de schulden die tot het beslag op de onroerende goederen van de onder- neming hebben geleid, lopen thans een aantal en gerechtelĳke procedures; administratieve deze schulden staan derhalve niet definitief vast. Hoewel de executie niet is opgeschort omdat Sniace voor de rechter geen garantie heeft geboden, moeten de belastingautoriteiten op zĳn minst met de nodige omzichtigheid te werk gaan alvorens zĳ tot de verkoop van de onroe- rende goederen overgaan, omdat dit een onom- keerbare maatregel is die, indien de rechtbank zich ten gunste van Sniace zou uitspreken, ongeldig zou kunnen worden verklaard. De overheid heeft tot dusverre in dergelĳke zaken grote omzichtigheid aan de dag gelegd. Deze aangelegenheid wordt uitdrukkelĳk behandeld in wet 1 van 26 februari 1998 inzake de rechten en plichten van belastingbetalers, waarbĳ nader wordt geïllustreerd hoe voorzichtig de belasting- autoriteiten te werk moeten gaan wanneer zĳ met betrekking tot niet-vaststaande schulden onherroepelĳke besluiten nemen. Deze wet, die op 19 maart 1998 in werking is getreden, beperkt de bevoegdheid van de belastingautori- teiten om tot de vervreemding van goederen waarop beslag is gelegd, over te gaan in gevallen waarin de aflossing van de schuld die aan de beslaglegging ten grondslag ligt, door een garantie is gedekt. Wat de maatregelen betreft die door de belastingdienst zĳn genomen om de terugbetaling van de schulden te verzekeren, benadrukken de Spaanse autoriteiten dat de dienst in dit geval alle mogelĳke, in de wet voorziene middelen heeft gebruikt. Er is beslag gelegd op tegoeden en eigendomstitels evenals op de fabriek en installaties die de onderneming voor haar bedrĳfsuitoefening gebruikt. (39) Volgens de Spaanse autoriteiten zĳn er, naar aanlei- ding van de moeilĳkheden die zich gedurende de invorderingsprocedure hebben voorgedaan, met de onderneming en met de „Confederación Hidrográ- fica del Norte”, het lichaam dat met de inning van de door Sniace verschuldigde heffingen voor de lozing van afvalwater is belast, bespreking gevoerd, om een regeling te treffen voor de aflossing van de schuld overeenkomstig de bepalingen met betrek- king tot uitstel van betaling en betaling in termĳnen van het algemeen reglement voor de belastinginning. De voorwaarden inzake betaling in termĳnen en de zekerheden die Sniace zou moeten bieden, vormen thans het voorwerp van bespreking. (40) De Spaanse autoriteiten benadrukten dat het feit dat met de onderneming over betaling in termĳnen wordt gesproken, niet noodzakelĳkerwĳs betekent dat voor die weg zal worden gekozen; het resultaat zal afhangen van de mate van overeenstemming met de wettelĳke voorschriften terzake, met name op het stuk van zekerheden. Het niet-opeisen van socialezekerheidsb¶- dragen sinds 1991 (41) De Spaanse regering zette uiteen dat een nieuwe saneringsovereenkomst was gesloten voor de bĳ de sociale zekerheid uitstaande schulden, overeenkom- stig de bepalingen van artikel 40 en volgende van het algemeen reglement inzake de inning van soci- alezekerheidsbĳdragen, goedgekeurd bĳ koninklĳk besluit 1637/1995 van 6 oktober 1995 (Staatsblad van 24 oktober 1995), te weten: een overeenkomst van 30 september 1997 inzake de herschikking van schulden ten belope van 3 510 387 323 ESP voor de periode februari 1991  februari 1997 vermeer- derd met toeslagen van 615 056 349 ESP, waarbĳ werd besloten tot aflossing in 120 maandelĳkse termĳnen, in het eerste en tweede jaar tegen de wettelĳke rente van 7,5 %, waarna in het derde tot terugbetaling van de en met het hoofdsom vermeerderd met de rente diende te geschieden volgens een oplopende rentevoet van, respectievelĳk, 5, 5, 10, 10, 15, 15, 20 en 20 %. tiende jaar (42) In april 1998 had ingevolge de nieuwe overeen- komst zekerheid 216 118 863 ESP terugbetaald. sociale Sniace aan de (43) De Spaanse regering verklaarde dat dit nieuwe uitstel van schuldaflossing ook betrekking heeft op de schuld waarop de bovengenoemde overeen- komst van 8 maart 1996 betrekking heeft; deze overeenkomst werd gewĳzigd bĳ het op 7 mei 1996 verleende uitstel doch verloor haar rechtsgeldigheid doordat de onderneming zich niet aan de aflos- singstermĳnen hield en geen enkele betaling had verricht. (44) De Spaanse regering herhaalde dat het socialeze- toepasselĳke kerheidsfonds overeenkomstig de regels en voorschriften had gehandeld en niet van het verlenen van overheidssteun kan worden beticht. De betrokken regels en voorschriften zĳn algemeen toepasselĳk op alle ondernemingen in alle daarin gespecificeerde situaties, en hebben geen betrekking op bĳzondere ondernemingen of sectoren. De maatregelen die door de socialezeker- heidsautoriteit zĳn genomen om de door Sniace verschuldigde kasmiddelen te innen, waren steeds in overeenstemming geweest met de procedure in het algemeen reglement voor de inning van socia- lezekerheidsbĳdragen. (45) De Spaanse regering benadrukte dat de schulden- sanering een algemene maatregel is en geen discre- tionaire maatregel van de autoriteiten. De desbe- treffende procedure inzake uitstel van betaling is vervat in de artikelen 40 tot en met 43 van het algemeen reglement voor de inning van socialeze- kerheidsbĳdragen, bĳ koninklĳk besluit 1637/1995 van 6 oktober 1995. Overeenkomstig dit reglement kan de aflossing van schulden aan de sociale zekerheid op verzoek van de schuldenaar worden uitgesteld of in termĳnen goedgekeurd dat is 16. 6. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 149/47 gebeuren, wanneer zĳn economische of financiële positie hem niet toelaat zĳn schulden te voldoen (artikel 40). Met andere woorden, uitstel wordt verleend wanneer een onderneming hierom verzoekt en zĳ aan de voorwaarden van het regle- Dergelĳke ment uitstelbesluiten beschermen de belangen van de sociale zekerheid omdat andere maatregelen tot sluiting van de betrokken onderneming zouden leiden, waardoor alle kansen om het verschuldigde bedrag te innen zouden zĳn verkeken. voldoet. (46) De Spaanse regering voegde hieraan toe dat de onderneming, als garantie voor de aflossing van de schuld, aangeboden had om op de fabriek en installaties te Torrelavega een eerste hypotheek te vestigen ten gunste van zowel het socialezeker- heids- als het loongarantiefonds (Fogasa). Volgens een taxatie van American Appraisal España SA van 31 december 1996 bedroeg de reële waarde van de betrokken activa 25 580 000 000 ESP. Vanwege de complexiteit en de moeilĳke uitvoerbaarheid van de maatregelen die nodig waren om de geboden zekerheid verlenen, verzocht Sniace om een verlenging van de termĳn waarover zĳ beschikte om de zekerheid te stellen. Deze verlenging werd door de directeur-generaal van het socialezekerheidsfonds op 19 december 1997 voor ten hoogste zes maanden toegekend, overeenkomstig de bepalingen van artikel 21 van de verordening („Orden”) van 22 februari 1996, gedurende welke periode aan de kennisgevingen van beslaglegging van het socialezekerheidsfonds geen gevolg zou worden gegeven. rechtsgevolg volledig te (47) Aangezien de bovengenoemde moeilĳkheden gedurende de uitstelperiode bleven bestaan en de onderneming geen definitieve datum voor een vereffening kon vaststellen, verzocht zĳ om „substi- tutie van de zekerheid” om te voorkomen dat de kennisgevingen van beslaglegging ten uitvoer zouden worden gelegd. Volgens de Spaanse autori- teiten wordt thans onderzocht of de nieuwe zeker- heid toereikende dekking voor schuld biedt. (48) (49) Volgens de Spaanse autoriteiten kan dit uitstel niet als staatssteun worden beschouwd omdat de voor- waarden waaronder de schuld moet worden afge- lost, waarbĳ rente verschuldigd is tegen de wette- lĳke rentevoet die van toepassing was op de datum waarop het uitstel werd verleend, met de algemeen toepasselĳke voorschriften van de Spaanse wetge- ving stroken. Bĳ brief van 24 juni 1998 verklaarden de Spaanse in autoriteiten evenwel dat hun standpunt niet tegenspraak was met de mening van de klaagster dat uitstel van schuldaflossing een discretionaire maatregel van de regering is die na onderzoek van elk afzonderlĳk geval wordt vastgesteld; doch hoewel zĳ toegaven dat artikel 20 van de socialeze- kerheidswet met betrekking tot de bevoegdheid van de autoriteit om uitstel van schuldaflossing aan de sociale zekerheid te verlenen, het woord „podrán” [kan] gebruikt, menen zĳ dat slechts uit een volkomen letterlĳke interpretatie kan worden opge- maakt dat de autoriteit discretionaire bevoegdheid heeft. De Spaanse regering betoogde dat „discretio- nair” niet hetzelfde betekent als „arbitrair”, hetgeen een grillige en ongelĳke toepassing van de wet op vergelĳkbare situaties zou inhouden. De realiteit was dat wanneer een onderneming om uitstel financiële verzoekt omdat haar economische of positie het haar onmogelĳk maakt om haar schulden af te lossen, en mits zĳ aan de voor- schriften van de huidige wetgeving voldoet (hetgeen uiteraard geval per geval moet worden onderzocht), een dergelĳk uitstel wordt verleend. In dit verband betogen de Spaanse autoriteiten dat deze maatregel een algemeen gebruikelĳke praktĳk is en dat dezelfde criteria in alle gevallen worden toegepast. (50) Tenslotte bleef de Spaanse regering bĳ haar bewe- ring dat de uitstelverlening de belangen van de sociale zekerheid, wat het innen van schuldvorde- ringen betreft, beter beschermde dan andere maat- regelen die tot de sluiting van de onderneming zouden leiden, waardoor invordering van alle schulden, of van een aanzienlĳk deel daarvan, niet meer mogelĳk zou zĳn. Daarom werd de voorkeur gegeven aan een methode die voor de sociale zeker- heid het gunstigst was. Leninggarantie van 1 miljard ESP, goedge- keurd b¶ wet 7/93 (51) De Spaanse regering bleef bĳ haar standpunt dat er geen sprake was van steun omdat de leninggarantie formeel was verleend. Zĳ herhaalde dat nooit artikel 2 van wet 7/1993 van 16 september 1993 de regering van de „Comunidad Autónoma” slechts machtigde om Sniace een garantie te verlenen ter dekking van een lening van 1 miljard ESP. Deze lening was in werkelĳkheid niet verstrekt omdat in de wet een aantal strenge voorwaarden werden gesteld waaraan moest zĳn voldaan wilde de rege- ring van de „Comunidad Autónoma” de garantie kunnen verlenen, voorwaarden waaraan tot dusverre niet was voldaan. De garantie was daarom niet verstrekt en was zonder gevolg gebleven. Boven- dien had de onderneming niet eens erom gevraagd. De Spaanse regering herhaalde dat zĳ, alvorens deze garantie eventueel zou worden geformaliseerd, de Europese Commissie hiervan in kennis zou stellen. L 149/48 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 6. 1999 (52) De Spaanse regering voegde hieraan toe dat inge- volge het Spaanse privaatrecht (artikel 440 van het Wetboek van Koophandel („Código de Comercio”) en artikelen 1822 tot en met 1856 van het Burgerlĳk Wetboek („Código Civil”) een garantie wordt omschreven als een formele transactie; dit houdt in dat, indien aan de partĳ die het risico op zich neemt geen garantiedocument wordt verstrekt; de garantie niet bestaat en geen rechten of verplichtingen schept. Een garantie is meer dan alleen een intentieverklaring. Voor de tenuitvoer- legging van de garantie moet aan de volgende voor- waarden zĳn voldaan: begrepen Sniace, bĳ de bron door de onderne- mingen zelf moeten worden behandeld, en zou gezuiverd afvalwater op het afvalwatersysteem kunnen worden geloosd met inachtneming van de grenzen die zĳn vastgesteld in de verordeningen op het gebied van lozingen en mits naar gelang van de toelaatbare verontreiniging gebruiksrechten worden betaald. De mogelĳkheid om al het industriële afvalwater in een speciale eenheid te behandelen naast de gemeentelĳke waterzuiveringsinstallatie is vanwege de ingewikkeldheid van een dergelĳke oplossing verworpen. a) bevestiging van overeenstemming met de bepa- lingen van wet 7/1993; b) er dient een juridisch rapport met betrekking tot het garantiedocument te zĳn opgesteld; c) een algemeen controleverslag; (56) De Spaanse autoriteiten voegden bĳ brief van 16 april 1998 hieraan toe dat Sniace zich de verschil- lende onderdelen van de waterzuiveringsinstallatie reeds zonder enige vorm van overheidssteun had verworven en dat er derhalve geen enkel concreet plan bestaat om steun terzake te verlenen. d) een garantievoorstel van Economie en Belastingen van de regering van de „Comunidad Autónoma”; van de minister e) goedkeuring van de garantie door de regering van de „Comunidad Autónoma”; f) opstelling van het garantiedocument. Gedeeltel¶ke kw¶tschelding van schulden ten bedrage van 116 miljoen ESP door het gemeentebestuur van Torrelavega Financieringsregelingen in verband met de voorgenomen bouw van een waterzuiverings- installatie (53) De Spaanse regering verklaarde dat de bouw van een behandelingseenheid deel uitmaakt van het geïntegreerde waterzuiveringsplan voor de rivier Besaya en niet voor exclusief gebruik door Sniace is bestemd; het project verkeerde echter nog in een voorbereidend stadium. (54) De onderneming neemt thans de noodzakelĳke maatregelen voor de bouw van een waterzuiverings- installatie. Elk initiatief dat wordt genomen met betrekking tot zuivering van de lozingen door de onderneming op de rivier Besaya wordt gekoppeld aan maatregelen die worden genomen in het kader van het algemene plan voor de zuivering van afval- water in het Saja/Besaya-bekken, dat van nationaal belang is verklaard en thans aan een technische beoordeling wordt onderworpen. Tot deze fase is voltooid, is het onmogelĳk om aan te geven welke maatregelen uiteindelĳk door de op de rivier Besaya lozende ondernemingen moeten worden genomen. (55) Volgens de technische studies die tot dusverre in het kader van het algemeen plan voor de zuivering van afvalwater in het Saja/Besaya-bekken zĳn uitge- voerd, zou afvalwater dat door industriële onderne- mingen in dat gebied wordt geloosd, waaronder (57) De Spaanse autoriteiten verklaarden dat het gemeentebestuur van Torrelavega in alle opzichten overeenkomstig zĳn bevoegdheden had gehandeld en dat de „annulering” van het genoemde bedrag aan belastingen volgens de Spaanse wetgeving geen „kwĳtschelding” van schulden vormt. (58) Het gemeentebestuur van Torrelavega was geen partĳ bĳ de crediteurenovereenkomst van oktober 1996 in het kader van de surseance van betalingen, maar had in plaats daarvan op basis van de bepa- lingen van de Spaanse belastingwet inzake „annule- ring” („quita”) en uitstel („espera”), een afzonderlĳke bĳzondere overeenkomst gesloten waarbĳ het gemeentebestuur dezelfde offers had gebracht als de particuliere crediteuren, dat wil zeggen dat het instemde met een vermindering van het aflossings- bedrag en een verlenging van de periode zoals in de crediteurenovereenkomst is vastgelegd, waarbĳ betaling in termĳnen over een periode van vĳf jaar geschiedt met een aflossingsvrĳe periode en een rentevoet zoals vastgesteld in de crediteurenover- eenkomst. De ondertekening van de bĳzondere overeenkomst had uitsluitend ten doel te verze- keren dat de belastingschuld van Sniace aan de gemeente daadwerkelĳk zou worden afgelost, aangezien de „geannuleerde” bedragen door geen enkele garantie waren gedekt en er geen onver- pande activa waren. De overeenkomst was volledig in overeenstemming met artikel 129, lid 4, van de algemene belastingwet („Ley General Tributaria”). 16. 6. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 149/49 (59) Volgens de Spaanse autoriteiten wordt in de Spaanse faillissementswetgeving een duidelĳk onderscheid gemaakt tussen het begrip „kwĳtschelding” en de vermindering van een aflossingsbedrag en de verlenging van een -termĳn. Kwĳtschelding kan slechts bĳ wet worden verleend en betreft gewoonlĳk crisissituaties waarbĳ een kwĳtschelding van belas- tingschuld een passende maatregel vormt. Een verlaging van de belastingschuld en een verlenging van de termĳn worden uitsluitend toegekend met het oog op de invordering of de mogelĳkheid van een gedwongen aflossing van althans een gedeelte van een schuld en worden slechts verleend bĳ faillissementsprocedures waarbĳ, zoals in dit geval, de onweer- legbaar preferente status van hypothecaire crediteuren („Banco Español de Crédito”) met een zekerheidsrecht op grond en gebouwen het onmogelĳk maakt wat voor invorderings- maatregelen dan ook tot een goed einde te brengen. (60) De Spaanse autoriteiten verschaften de Commissie een kopie van het besluit van het gemeentebestuur van Torrelavega nr. 4358/97 van 15 december 1997 waarin onder meer werd vermeld dat de belastingschuld van Sniace op die datum een hoofdsom van 216 245 424 ESP bedroeg vermeerderd met bedrĳfsbelasting over 1996 van 37 523 859 ESP, waaraan nog toeslagen en wettelĳk verschuldigde rente moeten worden toegevoegd. Een bedrag van 101 093 800 ESP was door beslag verzekerd en er is een achterstallige ingevolge artikel 73 van de schadeloosstelling voor een bedrag van 45 miljoen ESP; algemene belastingwet heeft onroerendgoedbelasting een bĳzondere preferente status van een impliciete wettelĳke hypotheek. (61) De Spaanse autoriteiten benadrukten dat de „annulering” van schulden betrekking heeft op belastingaanslagen waarop geen preferente vorderingen of preferent beslag van toepassing zĳn en de schulden die, evenals de bedrĳfsbelasting („Impuesto sobre Actividades Econó- micos”  IAE) konden en moesten worden geannuleerd omdat zĳ gebaseerd zĳn op de bedrĳfsuitoefening gedurende een volledig jaar (hetgeen niet voor 1995 en 1996 geldt toen de onderneming vele maanden gesloten was): Watervoorziening en afvalinzameling 4e kwartaal 1994 Watervoorziening en afvalinzameling 1e kwartaal 1995 Watervoorziening en afvalinzameling 2e kwartaal 1995 Watervoorziening en afvalinzameling 3e kwartaal 1995 Watervoorziening en afvalinzameling 4e kwartaal 1995 Bedrijfsbelasting 1995 Toeslagen voor gedwongen invordering Watervoorziening en afvalinzameling 1e kwartaal 1996 Watervoorziening en afvalinzameling 2e kwartaal 1996 Wegenbelasting 1996 Bedrijfsbelasting 1996 Rechtstreekse aanslag bedrijfsbelasting 1995 (in ESP) 3 808 525 1 230 231 1 410 205 1 205 407 1 217 353 37 854 610 24 837 978 1 254 510 1 404 795 6 700 37 523 859 4 449 635 Totaal 116 197 108 (62) Volgens de Spaanse regering kon de annulering van een schuldbedrag van 116 miljoen ESP niet als rechtstreekse of onrechtstreekse steun worden beschouwd omdat het besluit van het gemeentebestuur slechts beoogde om die schulden ongedaan te maken die niet konden worden ingevorderd, en waarvan sommige (zoals de aanslagen voor bedrĳfsbelas- ting over 1995 en 1996 en de toeslagen voor gedwongen invordering) gedeeltelĳk moesten worden kwĳtgescholden omdat de aanslag op volledige bedrĳfsactiviteit gedurende één jaar was gebaseerd, terwĳl de onderneming in 1995 en 1996 nauwelĳks in bedrĳf was geweest. Bedrĳfsbelasting is een belasting waarvan het tarief door de centrale overheid wordt vastgesteld en waarbĳ van volledige economische activiteit wordt uitgegaan, dat wil zeggen volledige werkgelegenheid en een energieverbruik dat overeenstemt met het normale niveau van bedrĳfsuitoefening van de onderneming. In werkelĳkheid werd met de productie in deze periode gestopt, zodat de belastingschuld voor beide jaren automatisch zou moeten worden kwĳtgescholden. L 149/50 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 6. 1999 (63) Het totale bedrag waarop de „annuleringsovereen- komst” betrekking had, bestond derhalve voor 100 216 447 ESP uit oninbare vorderingen, die bestonden uit het bedrag van de bedrĳfsbelasting dat verkeerd was berekend, en de toeslagen die een administratieve post vormden met betrekking tot de daadwerkelĳke belastingschuld waarop de annu- lering betrekking had, zodat het bedrag van deze post slechts een boekhoudkundig gegeven vormt dat geen enkel praktisch gevolg heeft. (64) De overige bedragen, voor watervoorziening en afvalinzameling, waren eveneens geheel verkeerd berekend, omdat het tarief voor afvalinzameling op de hypothese van volledige economische activiteit berust, hetgeen in de jaren 1994, 1995 en 1996 niet het geval was. Deze aanslagen zullen derhalve worden vervangen door nieuwe, waarin het wer- kelĳke niveau van de activiteit tot uiting komt. De bedrĳfsbelastingaanslagen over de jaren 1995 en 1996 van 79 497 353 ESP waren daarom volledig onrealistisch en zullen uiteindelĳk gedeeltelĳk moeten worden ingetrokken. (65) De overige schulden waarop het besluit betrekking had, konden onder geen beding door middel van invorderingsprocedures worden geïnd omdat zĳ geen enkele preferentie genoten; het besluit van het gemeentebestuur heeft daarom geen praktische gevolgen voor de onderneming omdat het bedragen betreft die niet kunnen worden ingevorderd alsmede bedragen die door het gebrek aan wer- kelĳke economische activiteit van de onderneming moesten worden kwĳtgescholden. van hun hadden getracht (66) De Spaanse autoriteiten concludeerden dat de gemeentelĳke Torrelavega autoriteiten eenvoudig financiële belangen effectief te beschermen door alles in het werk te stellen om de schuld van Sniace in te vorderen. Hun optreden was volledig in overeen- stemming met de wet en had nooit tot een vermin- dering van de middelen in de gemeentekas geleid. Evenmin kon beweerd worden dat van recht- streekse of onrechtstreekse steun aan Sniace sprake was, omdat de annulering van schuld slechts betrekking had op bedragen die, om diverse redenen, niet konden worden ingevorderd. Overeenkomsten tussen Sniace en het loonga- rantiefonds (Fogasa) met betrekking tot de terugbetaling van een bedrag van 1,702 miljard ESP voor door Fogasa namens Sniace uitgekeerd achterstallig loon van werknemers (67) De Spaanse regering herhaalde dat Fogasa achter- stallig loon en vergoedingen uitkeert aan werkne- mers van ondernemingen die insolvent zĳn of die in een faillissementsprocedure zĳn verwikkeld. Deze voorzieningen worden aan de werknemers uitgekeerd, hetgeen inhoudt dat uitsluitend werk- nemers recht op loongarantie hebben en dat aan schulden aan werknemers ondernemingen met leningen worden verstrekt. Het nooit steun of ministerieel besluit („Orden Ministerial”) van 20 augustus 1985 is van toepassing op het sluiten van overeenkomsten voor de terugbetaling van door het loongarantiefonds uitgekeerde bedragen en biedt het loongarantiefonds uitdrukkelĳk de mogelĳk- heid om regelingen te treffen inzake uitstel van de betaling van schulden en betaling in termĳnen, met inachtneming van de bepalingen van het besluit. (68) Overeenkomstig het besluit („Orden”) van 20 augustus 1985 tot uitvoering van artikel 32 van koninklĳk besluit 505/85 van 6 maart 1985, heeft Fogasa met Sniace twee schuldaflossingsovereen- komsten gesloten: a) 5 november 1993 Totaal bedrag 1 362 708 700 ESP inclusief rente: Terugbetalingsperiode: acht jaar Aflossingstermĳnen: elke zes maanden Rentevoet: 10 %, de wettelĳke rentevoet voor 1993, overeenkomstig de bepalingen van het besluit („Orden”) van 20 augustus 1985 Zekerheid: hypotheek b) 31 oktober 1995 Totaal bedrag inclusief rente: 339 459 878 ESP Terugbetalingsperiode: acht jaar Aflossingstermĳnen: elke zes maanden Rentevoet: 9 %, de wettelĳke rentevoet voor 1995, overeenkomstig de bepalingen van het besluit van 20 augustus 1985 Zekerheid: hypotheek (69) Het bedrag dat ingevolge de twee overeenkomsten door de onderneming is terugbetaald, beliep in juni 1998 186 963 594 ESP. (70) Volgens de Spaanse autoriteiten omvatten de over- eenkomsten geen steun of subsidies van de over- heid zoals omschreven in artikel 81 van de gewĳ- zigde tekst van de algemene begrotingswet („Ley General Presupuestaria”), dit wil zeggen een vrĳe verstrekking van overheidsmiddelen door de over- heid of door autonome overheidslichamen aan openbare of particuliere personen of lichamen ter bevordering van activiteiten van sociaal belang of met het oog op het bereiken van een publiek doel of, in meer algemene zin, enigerlei vorm van steun die wordt verstrekt ten laste van de nationale begro- ting of de begroting van een van de autonome lichamen van de staat, evenals subsidies of steun 16. 6. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 149/51 die, geheel of gedeeltelĳk, uit middelen van de Europese Unie worden gefinancierd. Zĳ hebben daarentegen betrekking op kredieten waarop het betrokken lichaam met betrekking tot onderne- mingen recht heeft wegens de subrogatie in de rechten en aandelen van werknemers die uitke- ringen hebben ontvangen. (71) Tenslotte betoogde de Spaanse regering dat de betrokken regels en voorschriften algemeen op alle ondernemingen in alle vermelde situaties toepas- selĳk zĳn, en dat zĳ geen betrekking hebben op specifieke ondernemingen of sectoren. Fogasa keert werknemers de hun verschuldigde bedragen uit en verricht nimmer enige betaling aan de betrokken ondernemingen, daar dit volgens de geldende wetgeving verboden is. periode met 11 %. De bezettingsgraad van de capa- citeit bedroeg in die periode rond 84 %, wat gering is voor een zo kapitaalintensieve sector. Afgezien van zĳn afzet op de Spaanse markt levert Sniace van oudsher ook aan andere Europese markten, met name die van Italië en Frankrĳk. Sniace produceert ook synthetische vezels, vooral poly- amide-filamentgaren. Dit is een sector die eveneens met een aanzienlĳke overcapaciteit kampt met een gemiddelde bezettingsgraad van slechts 76 % in 1995-1997. De niet-betaling van sinds 1987 door Sniace verschuldigde milieuheffingen (75) deze verwierp beweringen (72) Afgezien van haar opmerkingen over de vraag- stukken die in het raam van de procedure worden onderzocht, reageerde de Spaanse regering ook op de opmerkingen van de zĳde van de belangheb- benden dat de beweerde lening van 2 000 miljard ESP van de „Caja Cantabria” aan Sniace staatssteun inhield. Zĳ en verklaarde onder meer dat de „Caja Cantabria” een kredietinstelling naar privaatrecht is die haar inves- teringsbesluiten op basis van rentabiliteits- en solvabiliteitscriteria moet nemen. In het licht van de in dit stadium beschikbare informatie erkent de Commissie dat de vermeende steun die door de „Caja Cantabria” zou zĳn toegekend buiten het raam van de procedure valt. Zĳ kan evenwel niet volledig uitsluiten dat er sprake is van steun en behoudt zich het recht voor haar onderzoek in deze zaak, doch niet in het raam van de onderhavige procedure, voort te zetten. tot was gestegen Per 1 maart 1998 bleek dat de totale waarde van onbetaalde milieuheffingen voor afvalstoffen, met inbegrip van toelagen en rente over de periode 1987-1995 ongeveer 6 268 766 095 ESP (en niet 6 354 149 834 ESP zoals door de Spaanse autoriteiten was opgegeven waarin de reeds in 1987 en 1988 geïnde bedragen evenwel niet waren verdisconteerd). Toch was de procedure voor de inning van deze schulden kennelĳk reeds ongeveer acht jaar geleden inge- steld naar aanleiding van de uitspraak van 28 november 1990 van de centrale economisch-admi- nistratieve rechtbank (TEAC) inzake de rechtsgel- digheid van de aanslagen over 1987 en 1988. Zoals de Spaanse autoriteiten zelf toegeven, heeft de invorderingsprocedure in dit geval geen opschor- tende werking, omdat Sniace geen bankgaranties heeft verstrekt ter dekking van de betwiste milieu- heffingsaanslagen (behalve voor 1988). VI. BEOORDELING VAN DE VERMOEDELöKE STEUN (73) De Commissie moet in de eerste plaats nagaan of de verschillende maatregelen ten aanzien waarvan de procedure is ingeleid, staatssteun inhouden in de zin van artikel 92, lid 1, van het EG-Verdrag en van artikel 61 van de EER-Overeenkomst. De beoordeling van de Commissie in het licht van de beschikbare informatie luidt als volgt: (74) Sniace is een van vĳf producenten van viscosevezels in de Gemeenschap. De producten van de onder- neming worden tussen de lidstaten verhandeld, en er is concurrentie tussen de producenten. De intra- communautaire handel in viscosevezels (GN-code 5504 10 00) bedroeg in 1997 ongeveer 101 000 ton. De markt voor viscosevezels krimpt, en een aantal concurrenten van Sniace zĳn tot capaciteitsvermin- deringen overgegaan. De productie van deze vezels in de EER is teruggelopen van 760 000 ton in 1992 tot 684 000 ton in 1997 (een vermindering met 10 %) en de consumptie daalde in diezelfde (76) De Commissie kan evenwel het argument aanvaarden dat naar Spaans recht de belastingauto- riteit, en niet de „Confederación Hidrográfica del Norte” met de inning van deze schulden van Sniace belast is. In juni 1998 was een bedrag van 85 383 739 ESP geïnd, niet veel meer dan 1 % van de totale schuld. Ondertussen neemt het beloop van de schuld, met inbegrip van de rente tegen de wettelĳke rentevoet en de toeslagen, voortdurend toe. (77) De Commissie stelt vast dat het moeilĳk is gebleken de schulden te innen, met name wegens de ernstige financiële moeilĳkheden van Sniace en wegens de juridische stappen die Sniace tegen de jaarlĳkse aanslagen heeft ondernomen. De belas- tingdienst heeft door tot dusverre niet tot invorde- ring over te gaan hetgeen mogelĳk tot liquidatie van de onderneming zou leiden, wellicht getracht aldus de kans te vergroten om althans een gedeelte innen, van de onbetaalde milieuheffingen te hetgeen anders gezien de aanwezigheid van andere crediteuren met een hogere preferentie, onmogelĳk zou zĳn. L 149/52 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 6. 1999 (78) Kortom, de Commissie heeft, op grond van het onderzoek dat zĳ tot dusverre heeft verricht, in dit stadium nog niet kunnen vaststellen of de niet- betaling van milieuheffingen daadwerkelĳk staats- steun inhoudt. Gezien de ingewikkelde juridische problemen rond de vraag of de overheid Sniace al dan niet een voorkeursbehandeling heeft verleend door na te laten de onbetaalde heffingen in te vorderen, zal de Commissie haar beslissing over dit onderdeel tot een later tĳdstip uitstellen. Het niet-opeisen van socialezekerheidspre- mies sinds 1991 (79) De Commissie bestrĳdt niet het argument van de Spaanse autoriteiten dat het socialezekerheidsfonds heeft gehandeld zoals het deed om zĳn vorderingen te beschermen. Zĳ benadrukt tevens dat zĳ op het Spaanse socialezekerheidsstelsel als zodanig geens- zins kritiek heeft. (80) Niettemin hebben de Spaanse autoriteiten erkend dat indien het socialezekerheidsfonds zĳn vorde- ringen had opgeëist, dit mogelĳk de sluiting van de onderneming tot gevolg zou hebben gehad. Het is derhalve duidelĳk dat het fonds in dit geval, door Sniace toe te staan de betaling van de socialezeker- heidspremies gedurende vele jaren uit te stellen, de een aanzienlĳk onderneming voordeel heeft geboden. (81) Eveneens is duidelĳk dat de toepasselĳke socialeze- kerheidsvoorschriften de autoriteiten een zekere discretionaire ruimte bieden voor de behandeling van bepaalde gevallen, waarvan zĳ dan ook in dit geval gebruik hebben gemaakt. De Commissie wĳst erop dat het juist die marge is waarvan het sociale- zekerheidsfonds in het gegeven geval gebruik heeft gemaakt, en bovendien met betrekking tot een onderneming die met een gebrek aan levensvat- baarheid leek te kampen die de Commissie ertoe heeft gebracht het argument van de Spaanse autori- teiten te verwerpen als zouden de maatregelen van de sociale zekerheid met betrekking tot Sniace algemene maatregelen zĳn (1). (82) Ondanks het feit dat de Sociale zekerheid zich aan de toepasselĳke wetgeving heeft gehouden, lĳkt de afwikkeling van de schulden van Sniace door middel van verschillende herschikkingsovereen- komsten niet op de heersende marktvoorwaarden afgestemd te zĳn geweest. In dergelĳke gevallen pleegt de Commissie de voorwaarden te vergelĳken met de referentiekoers die voor de betrokken lidstaat in de desbetreffende periode is vastgesteld. Een dergelĳke koers werd voor Spanje niet vóór (1) Advocaat-generaal Jacobs geeft in zĳn conclusies van 24 september 1998 in zaak C-256/97, D. M. Transport SA, aan dat „het duidelĳk is dat onder bepaalde omstandigheden het lang- durig en ruimhartig aanvaarden van te late betaling van socia- lezekerheidsbĳdragen de begunstigde onderneming een aan- zienlĳk commercieel voordeel kan bieden en in extreme gevallen kan neerkomen op ontheffing van deze bĳdragen” (overweging 33). in eerdere augustus 1996 vastgesteld. Daarom heeft de Commissie gevallen waarin van herschikking van schulden aan de sociale zekerheid sprake was (2), om vast te stellen of het daarin vervatte rentetarief met de marktvoorwaarden over- eenstemde, een vergelĳking gemaakt met het gemiddelde rentetarief dat in Spanje over leningen met een looptĳd van meer dan drie jaar door parti- culiere banken werd berekend. Volgens door de Spaanse Centrale Bank („Banco de Espana”) gepu- bliceerde statistische gegevens was de gemiddelde rentevoet, berekend door particuliere banken voor leningen van meer dan drie jaar gedurende de betrokken periode als volgt: 1991 18,24 %; 1992: 17,28 %; 1993: 16,19 %; 1994: 12,51 %; 1995: 13,09 %; 1996: 11,06 % (3). De overige voor- waarden van de herschikkingsovereenkomsten, waarbĳ het grootste deel van de aflossingen van de hoofdsom en de rente aan het einde van de betrokken periode zal gebeuren (kennelĳk om het herstel van de onderneming te vergemakkelĳken), zĳn evenmin in overeenstemming met de voor- waarden waaronder gewoonlĳk leningen worden verstrekt. (83) Daarom moet worden geconcludeerd dat de over- eenkomsten staatssteun bevatten in de zin van lid l, van het EG-Verdrag, welke artikel 92, onwettig was omdat deze niet overeenkomstig artikel 93, lid 3, van het Verdrag bĳ de Commissie is aangemeld. Het is moeilĳk om het betrokken bedrag aan onwettige steun nauwkeurig te kwantifi- ceren maar het is tenminste gelĳk aan het finan- ciële voordeel dat voortvloeide uit de verlaagde tĳdstip rentevoet die werd toegepast vanaf het waarop de schulden zĳn ontstaan. Leninggarantie van 1 miljard ESP, goedge- keurd b¶ wet 7/93 (84) Hoewel het betreurenswaardig is dat de Spaanse autoriteiten de Commissie niet in kennis hebben gesteld van het voornemen van het regionale Parle- ment van Cantabrië om de betrokken garantie te verlenen, met name gezien het feit dat de onderne- ming onder meer polyamidevezels produceert, een product dat onder de kaderregeling voor steun- maatregelen in de sector synthetische vezels valt, kan de Commissie aanvaarden dat het regionale Parlement zelf geen garanties verleent en dat een aantal aanvullende administratieve stappen nodig zouden zĳn om de garantie ten uitvoer te leggen. Bovendien beschikt de Commissie over geen enkel blz. 14. (2) Bĳvoorbeeld in de zaak „Tubacex”, PB L 8 van 11. 1. 1997, (3) De referentietarieven die nadien op Spanje zĳn toegepast zĳn: 1. 8. 1996-1. 11. 1996: 11,40 %; 1. 1. 1997-1. 8. 1997: 10,56 %; 1. 8. 1997-1. 1. 1998: 6,22 %; 1. 1. 1998 tot heden: 0,620 %. 1. 11. 1996-1. 1. 1997: 13,45 %; 16. 6. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 149/53 dat zou voordeel blĳken bewĳselement waaruit het aannemen van de bovengenoemde wet Sniace een commercieel biedt. De Commissie concludeert derhalve, op voorwaarde dat de Spaanse regering de Commissie vooraf in kennis stelt van eventuele voorstellen om de garantie te formali- seren, dat wet 7/93 als zodanig Sniace geen bĳzon- dere voordelen verleent en derhalve geen staats- steun vormt. Financieringsregelingen voor de geplande bouw van een waterzuiveringsinstallatie (85) De Commissie merkt op dat volgens de door de Spaanse regering verstrekte gegevens, de tenuitvoer- legging van het regionale plan voor de zuivering van afvalwater in het Saja/Besaya-bekken zich in een fase van technische beoordeling bevindt en dat het, totdat deze fase voltooid is, niet bekend is welke maatregelen uiteindelĳk met betrekking tot de lozingen door ondernemingen (Sniace inbe- grepen) op de rivier Besaya zullen moeten worden genomen. De Commissie neemt eveneens nota van de verzekeringen van de zĳde van de Spaanse rege- ring dat de maatregelen die Sniace reeds met betrekking tot afvalwaterzuiveringsinstallaties heeft genomen, zonder enige vorm van overheidssteun zĳn verwezenlĳkt en dat bovendien dergelĳke over- heidssteun ook voor de toekomst niet is voorge- nomen. De Commissie kon derhalve op grond van haar onderzoek niet concluderen dat hier van steun sprake is. Gedeeltel¶ke kw¶tschelding van schulden ten belope van 116 miljoen ESP door het gemeen- tebestuur van Torrelavega (86) Op basis van de door de Spaanse regering verstrekte informatie lĳkt het gemeentebestuur van Torrelavega op de beschreven wĳze te hebben gehandeld om alle vorderingen op Sniace te beschermen die hĳ volgens de Spaanse wetgeving kan instellen. De Commissie heeft ook onderzocht of het gedrag van de publiekrechtelĳke crediteur in dit geval werd bepaald door het voornemen om de kans op inning van de onbetaalde heffingen zo groot mogelĳk te maken, en of zĳn handelwĳze vergelĳkbaar was met die van een particuliere schuldeiser. Zoals de Commissie bĳ de inleiding van de procedure heeft erkend, konden de autori- teiten, door niet deel te nemen aan de overeen- komst van particuliere crediteuren van oktober 1996 (waarbĳ onder andere 40 % van de schulden in aandelen werd omgezet) in het kader van de surseance van betaling, in beginsel in volle omvang hun vorderingen beschermen. Bovendien kan de Commissie het argument aanvaarden dat Sniace in de afzonderlĳke overeenkomst tussen het gemeen- tebestuur van Torrelavega en de onderneming, die daadwerkelĳk naast de crediteurenovereenkomst werd gesloten, geen gunstiger behandeling ten deel lĳkt te vallen dan waartoe in de overeenkomst van particuliere crediteuren was besloten. Integendeel, de „kwĳtschelding” van schulden bleef voorna- melĳk beperkt tot bedragen die in feite niet konden worden geïnd, vooral omdat de onderne- ming gedurende het grootste gedeelte van 1995 en 1996 niet economisch actief was. De verschuldigde bedragen moeten bĳgevolg opnieuw worden bere- kend, alhoewel de Commissie nog geen nadere gegevens betreffende de gewĳzigde aanslagen heeft ontvangen. (87) Derhalve kan de Commissie aan de hand van de beschikbare informatie ermee instemmen dat de maatregelen van het gemeentebestuur van Torrela- vega waarop de procedure betrekking had, Sniace geen ongerechtvaardigd voordeel boden of in een kwĳtschelding van schulden resulteerden, en dat zĳ derhalve geen staatssteun vormden. Overeenkomsten tussen Sniace en het loonga- rantiefonds (Fogasa) met betrekking tot de terugbetaling van een bedrag van 1,702 miljard ESP voor door Fogasa namens Sniace uitgekeerd achterstallig loon van werknemers (88) De Commissie herhaalt dat zĳ, zoals zĳ ook bĳ de inleiding van de procedure heeft opgemerkt, geen bezwaar heeft tegen het optreden van Fogasa in zoverre dit fonds namens de onderneming en in overeenstemming met zĳn (Fogasa’s) reglementen, het rechtmatig opgeëiste loon van de werknemers van Sniace uitbetaalt dat zĳ zonder het optreden van het fonds niet zouden hebben ontvangen. Volgens de vaste praktĳk van de Commissie moet evenwel elke discretionaire bĳdrage van de staat in deze kosten als steun en niet als een algemene maatregel worden beschouwd, indien deze de onderneming financieel voordeel heeft gebracht, ongeacht of de middelen rechtstreeks aan de onderneming worden betaald of over een over- heidsinstantie aan de werknemers worden uitge- keerd. (89) Zoals de Commissie deze overeenkomsten opvat, heeft Fogasa discretionaire bevoegdheid om de aflossing uit te stellen of over een periode van maximaal acht jaar te spreiden. Voor de uitgestelde aflossingen geldt de wettelĳke rentevoet. Hoewel deze overeenkomsten met de geldende wetgeving stroken, lĳken zĳ niet in overeenstemming te zĳn met de heersende marktvoorwaarden. Om dezelfde redenen als die welke in verband met de schulden aan de sociale zekerheid zĳn uiteengezet (het feit dat er voor Spanje tot augustus 1996 geen referen- tiekoers was vastgesteld) heeft de Commissie een vergelĳking gemaakt met de gemiddelde rentevoet die voor leningen van meer dan drie jaar gedurende de betrokken periode door particuliere banken werd berekend, en wel als volgt: 1993: 16,19 %; 1994: 12,51 %; 1995: 13,09 %; 1996: 11,06 %. L 149/54 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 6. 1999 Deze rentepercentages liggen aanmerkelĳk boven die welke volgens de overeenkomsten verschuldigd zĳn. Bovendien betwĳfelt de Commissie nog steeds of de onderneming, gezien haar financiële moei- lĳkheden, aan de voorwaarden van de overeenkom- sten kan voldoen. Ondanks herhaalde verzoeken heeft de Spaanse regering geen bĳzonderheden verstrekt over de aard van de hypotheek die aan Fogasa als zekerheid is geboden. (90) Derhalve moet, op grond van de dezelfde benade- ring als die welke is gevolgd met betrekking tot de schulden aan de sociale zekerheid, worden gecon- cludeerd dat de herschikkingsovereenkomsten met Fogasa staatssteun inhielden in de zin van artikel 92, lid l, van het EG-Verdrag, welke steun onwettig was omdat zĳ niet bĳ de Commissie was aange- meld. Evenals in het geval van de schulden aan de sociale zekerheid is de juiste omvang van de onwet- tige steun moeilĳk te schatten, maar deze is ten minste gelĳk aan het financiële voordeel dat voort- vloeit uit het feit dat de verschuldigde rente krach- tens de herschikkingsovereenkomsten respectie- velĳk slechts 10 en 9 % bedroeg. (91) Na te hebben vastgesteld dat de niet-betaling van milieuheffingen, de herschikking van de schuld aan de sociale zekerheid en de terugbetalingsover- staatssteun eenkomsten met Fogasa onwettige inhielden, moet de Commissie beoordelen of deze steun verenigbaar is met de gemeenschappelĳke markt en met de werking van de EER-Overeen- komst. (92) Artikel 92, steunmaatregelen die de lid l, van het EG-Verdrag bevat het in de beginsel dat genoemde bepaling vermelde kenmerken bezitten, onverenigbaar zĳn met de gemeenschappelĳke markt. De afwĳkingen van dit beginsel, die in artikel 92, lid 2 van het EG-Verdrag zĳn vervat, zĳn gezien de aard en de doelstellingen van de steun, in dit geval niet van toepassing. (93) Wat de uitzonderingen van artikel 92, lid 3, onder a) en c), betreft inzake steunmaatregelen om de ontwikkeling van bepaalde streken te bevorderen of te vergemakkelĳken, merkt de Commissie op dat de regio waar Sniace is gevestigd, sinds september 1995 voor regionale steun ingevolge artikel 92, lid 3, punt a), in aanmerking komt en vóór die datum voor regionale steun ingevolge artikel 92, lid 3, onder c), in aanmerking kwam. De aan Sniace geboden steun bezit evenwel niet de vereiste kenmerken om de ontwikkeling van bepaalde regi- onale economieën te vergemakkelĳken in de zin van dit artikel, aangezien deze werd verleend in de (94) vorm van exploitatiesteun, dit wil zeggen dat zĳ werd verleend zonder dat hieraan voorwaarden inzake investeringen of de schepping van werkgele- genheid waren verbonden. Bovendien kan exploita- tiesteun in regio’s van artikel 92, lid 3, onder a), slechts onder deze uitzondering vallen wanneer deze onder restrictieve voorwaarden en onder controle aan ondernemingen in moeilĳkheden wordt verleend (zie hieronder). Ten aanzien van de afwĳking van artikel 92, lid 3, onder b), was de steun duidelĳk niet bedoeld om de verwezenlĳking van een project van gemeenschap- pelĳk Europees belang te bevorderen of een ernstige verstoring in de Spaanse economie op te heffen. De Spaanse regering heeft ook niet getracht de steun op deze gronden te rechtvaardigen. (95) Wat de afwĳking van artikel 92, lid 3, onder d), van het Verdrag betreft, was de steun duidelĳk niet bedoeld om de cultuur en de instandhouding van het culturele erfgoed te bevorderen. (96) De Commissie richt zich bĳ de beoordeling van de maatregelen voor Sniace derhalve op het niet-regio- specifieke element van artikel 92, lid 3, onder c), waarin een uitzondering wordt gemaakt voor „steunmaatregelen van om de bepaalde vormen van economische bedrĳvigheid te vergemakkelĳken [. ] mits de voorwaarden waar- onder het handelsverkeer plaatsvindt daardoor niet zodanig worden veranderd dat het gemeenschap- pelĳk belang wordt geschaad”. De steun aan Sniace zou kunnen worden gekwalificeerd als steun aan een onderneming in moeilĳkheden, gezien de financiële positie van de onderneming in de periode waarin de steun werd verstrekt. ontwikkeling (97) De Commissie is van oordeel dat steun aan onder- nemingen in moeilĳkheden het zeer grote risico inhoudt dat werkloosheid en industriële problemen van de ene lidstaat naar de andere worden verschoven daar de steun immers als middel om de bestaande situatie te bestendigen uitwerkt doordat zĳ verhindert dat, als normaal gevolg van de werking van de markteconomie, niet-concurre- rende ondernemingen tĳdens het proces van aanpassing aan een veranderende concurrentiesi- tuatie verdwĳnen; tegelĳkertĳd kan deze steun een verstorende uitwerking op de concurrentie en het handelsverkeer hebben doordat zĳ het prĳsbeleid van de begunstigden beïnvloedt in die zin dat deze lagere prĳzen zullen hanteren om zich op de markt te kunnen handhaven. (98) Daarom heeft de Commissie in de loop der jaren voor de beoordeling van steun aan ondernemingen in moeilĳkheden een speciale methode ontwikkeld. In de communautaire kaderregeling voor reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilĳkheden (1) worden een aantal voorwaarden genoemd waaraan dergelĳke steun moet voldoen. Hierbĳ wordt tussen gemaakt onderscheid reddingssteun en herstructureringssteun. (1) PB C 368 van 23. 12. 1994, blz. 12. 16. 6. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 149/55 (99) Reddingssteun, dit wil zeggen steun die wordt toegekend om een onderneming tĳdelĳk in bedrĳf te houden terwĳl intussen een analyse van haar moeilĳkheden wordt uitgevoerd en een plan wordt opgesteld om de toestand te verhelpen, kan slechts als verenigbaar met de gemeenschappelĳke markt worden beschouwd indien zĳ: a) in kassteun bestaat in de vorm van een krediet- garantie of kredieten tegen de normale markt- rente; b) zich qua omvang beperkt tot hetgeen voor de voortzetting van de exploitatie strikt noodza- kelĳk is (bĳvoorbeeld dekking van de loon- kosten en lopende leveringen); c) slechts wordt uitgekeerd voor een tĳdsbestek langer dan zes (over het maanden) dat noodzakelĳk is voor de vaststel- ling van een noodzakelĳk en uitvoerbaar herstelplan, en algemeen niet d) wordt gerechtvaardigd door ernstige sociale moeilĳkheden en niet tot gevolg heeft dat de industriële situatie in andere lidstaten uit het evenwicht wordt gebracht. (100) Het algemeen beginsel bĳ herstructureringssteun is dat deze slechts wordt toegestaan als zĳ in het belang van de Gemeenschap is en gekoppeld is aan herstructurerings-/herstelpro- een gramma dat in detail aan de Commissie is voorge- legd. Een herstructureringsplan moet aan alle volgende voorwaarden voldoen: levensvatbaar a) het plan moet binnen een redelĳk tĳdsbestek de levensvatbaarheid en de financiële gezondheid op lange termĳn van de onderneming herstellen op grond van realistische veronderstellingen inzake de mogelĳkheden waaronder de onder- neming in de toekomst zal functioneren; b) het plan moet nadelige gevolgen voor concur- renten zoveel mogelĳk compenseren; c) het bedrag en de intensiteit van de steun moeten tot het voor de uitvoering van de herstructurering strikt noodzakelĳke minimum worden beperkt en verband houden met de voordelen die de Commissie ervan verwacht. Derhalve wordt van de begunstigden van de steun doorgaans verwacht dat zĳ met eigen middelen of via externe commerciële financie- ring een belangrĳke bĳdrage aan het herstructu- reringsplan leveren. is de vezels van synthetische tot gevolg zou hebben. Aangezien Sniace een producent en de betrokken steun gedeeltelĳk tot ondersteuning van deze activiteiten lĳkt bĳ te dragen, kunnen de desbetreffende maatregelen slechts als verenigbaar gemeenschappelĳke markt worden met beschouwd indien zĳ in overeenstemming zĳn met de kaderregeling voor steunmaatregelen in de sector synthetische vezels. Hoewel de steun reeds van een aantal jaren geleden dateert, moet zĳ op basis van de huidige versie van de kaderregeling worden onderzocht. De kaderregeling heeft onder meer betrekking op investeringssteun voor de extrusie en texturisering van vier vezels: polyester, polyamide, acryl en polypropeen. In de kaderrege- ling is bepaald dat de Commissie met betrekking tot grotere ondernemingen (dit wil zeggen onder- nemingen die geen KMO’s zĳn) dergelĳke steun (tot maximaal 50 % van het slechts goedkeurt toepasselĳke steunplafond) indien die steun in een aanzienlĳke vermindering van de capaciteit resul- indien de markt voor de relevante teert, of producten door een structureel tekort aan de aanbodzĳde wordt gekenmerkt en de steun niet in een aanzienlĳke uitbreiding van de capaciteit resul- teert. (102) In het onderhavige geval heeft de Spaanse regering niet getracht de maatregelen te rechtvaardigen met het argument dat zĳ reddings- of herstructurerings- steun vormen. Evenmin heeft zĳ bewĳsstukken overgelegd met betrekking tot een geldig herstruc- tureringsplan of met betrekking tot een voorge- nomen vermindering van de aanwezigheid van Sniace op de markt. Dit lĳkt te bevestigen dat de steun uitsluitend bedoeld was om de onderneming in bedrĳf te kunnen houden. (103) Wat het levensvatbaarheidsplan betreft dat de klaagster vóór de inleiding van de procedure aan de Commissie heeft verstrekt, bevestigde de Spaanse regering slechts haar standpunt dat de conclusie van het adviesbureau dat „de levensvatbaarheid van Sniace slechts mogelĳk is door het verlenen van subsidies waardoor investeringsprojecten kunnen worden uitgevoerd en opnieuw over de schulden kan worden onderhandeld” slechts een particuliere mening was, vermeld in een particuliere studie, en niet noodzakelĳk het standpunt van de Spaanse autoriteiten weergaf. (101) Tenslotte is de vrĳheid van de lidstaten om steun aan de sector synthetische vezels toe te kennen sinds 1977 aan beperkingen onderworpen, die werden ingevoerd om de toekenning van steun te verminderen die voor de productie van de voor- naamste synthetische vezels een capaciteitstoename (104) Bovendien zĳn de Commissie, wat de activiteiten van Sniace op het gebied van synthetische vezels betreft, geen plannen bekend die tot een aanzien- lĳke capaciteitsvermindering zouden leiden. Verder is de capaciteitsbenutting in deze sector, die een aanzienlĳk handelsverkeer kent, nog altĳd weinig bevredigend. intracommunautair L 149/56 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 6. 1999 VII. CONCLUSIES (105) De Commissie stelt bĳgevolg vast dat Spanje onrechtmatig steun heeft verleend in de vorm van een herschikking van de schulden aan de sociale zekerheid en van twee aflossingsovereenkomsten met Fogasa, welke in strĳd met artikel 93, lid 3, van het Verdrag is en onverenigbaar met de gemeen- schappelĳke markt en de werking van de EER- Overeenkomst. (106) Aangezien de steun onwettig is en onverenigbaar met de gemeenschappelĳke markt en met de werking van de EER-Overeenkomst, dient zĳ te worden teruggevorderd en moeten de economische gevolgen ervan ongedaan worden gemaakt, HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN: Artikel 1 De volgende steunmaatregelen die Spanje ten gunste van „Sociedad Nacional de Industrias y Aplicaciones de Celu- losa Española” SA, hierna „Sniace” genoemd, ten uitvoer heeft gelegd, zĳn onverenigbaar met de gemeenschappe- lĳke markt: a) aangezien de berekende rentevoet lager was dan de marktrente, de overeenkomst van 8 maart 1996 (gewĳ- zigd bĳ die van 7 mei 1996) tussen Sniace en het socialezekerheidsfonds inzake de herschikking van schulden ten bedrage van 2 903 381 848 ESP in hoofdsom, vervolgens gewĳzigd bĳ de overeenkomst van 30 september 1997 met het oog een herschikking van schulden voor een bedrag van 3 510 387 323 ESP in hoofdsom en, b) aangezien de berekende rentevoet lager was dan de marktrente, de overeenkomsten van 5 november 1993 en 31 oktober 1995 tussen Sniace en het loongarantie- inzake fonds van respectievelĳk 339 459 878 ESP 1 362 708 700 ESP, (inclusief rente). (Fogasa) bedrag een Wat de andere maatregelen betreft waarvoor de procedure in het raam van artikel 93, lid 2, van het EG-Verdrag was ingeleid, namelĳk een leninggarantie van 1 miljard ESP, goedgekeurd bĳ wet 7/93, financieringsregelingen voor de bouw van een waterzuiveringsinstallatie en de gedeelte- lĳke kwĳtschelding van schulden door het gemeentebe- stuur van Torrelavega, deze vormen geen staatssteun en de procedure ter zake kan als beëindigd worden beschouwd. Spanje moet de Commissie evenwel binnen twee maanden na de datum van deze beschikking in kennis stellen van de gewĳzigde aanslagen van het gemeentebe- stuur van Torrelavega met betrekking tot de bedrĳfsbelas- ting die Sniace over de jaren 1995 tot heden verschuldigd is. Wat de onbetaalde milieuheffingen over de periode 1987-1995 betreft, zal de Commissie te zĳner tĳd een afzonderlĳke beschikking geven. Artikel 2 Spanje neemt alle maatregelen die noodzakelĳk zĳn 1. om de in artikel 1 genoemde steun, welke onrechtmatig is verleend, van de onvanger van de steun terug te vorderen. 2. De terugvordering dient te geschieden overeenkom- stig de procedures en bepalingen van nationaal recht. Over de terug te vorderen bedragen wordt rente geheven vanaf de datum waarop zĳ aan de begunstigde ter beschikking werden gesteld tot de feitelĳke terugbetaling. De rente wordt op basis van het toepasselĳke referentie- percentage berekend. Artikel 3 Spanje stelt de Commissie binnen twee maanden na de datum van de bekendmaking van deze beschikking in kennis van de maatregelen die het heeft genomen om aan deze beschikking te voldoen. Artikel 4 Deze beschikking is gericht tot het Koninkrĳk Spanje. Gedaan te Brussel, 28 oktober 1998. Voor de Commissie Karel VAN MIERT Lid van de Commissie


title: Verordnung (EG) Nr. 2328/98 der Kommission vom 28. Oktober 1998 zur Änderung der Verordnung (EG) Nr. 1253/98 zur Bedarfsvorausschätzung für die Azoren und Madeira für die Getreideerzeugnisse, die unter die Sonderregelung gemäß den Artikeln 2 bis 10 der Verordnung (EWG) Nr. 1600/92 des Rates fallen

eurovoc_concepts:
Azores
Madeira
aid system
cereals
supply balance sheet

formats: html pdf print

text: 29. 10. 98 DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften L 290/23 VERORDNUNG (EG) Nr. 2328/98 DER KOMMISSION vom 28. Oktober 1998 zur (cid:142)nderung der Verordnung (EG) Nr. 1253/98 zur Bedarfsvoraussch(cid:132)tzung f(cid:129)r die Azoren und Madeira f(cid:129)r die Getreideerzeugnisse, die unter die Sonderrege- lung gem(cid:132)ß den Artikeln 2 bis 10 der Verordnung (EWG) Nr. 1600/92 des Rates fallen DIE KOMMISSION DER EUROP(cid:142)ISCHEN GEMEINSCHAFTEN (cid:190) gest(cid:129)tzt auf den Vertrag zur Gr(cid:129)ndung der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaft, gest(cid:129)tzt auf die Verordnung (EWG) Nr. 1600/92 des Rates vom 15. Juni 1992 zum Erlaß von Sondermaßnahmen f(cid:129)r bestimmte landwirtschaftliche Erzeugnisse zugunsten der Azoren und Madeiras (1), zuletzt ge(cid:132)ndert durch die Verordnung (EG) Nr. 562/98 der Kommission (2), insbe- sondere auf Artikel 10, in Erw(cid:132)gung nachstehender Gr(cid:129)nde: Die Erzeugnismengen, f(cid:129)r die die besondere Versorgungs- regelung gilt, werden im Rahmen einer vorl(cid:132)ufigen, in regelm(cid:132)ßigen Zeitabst(cid:132)nden nach Maßgabe des wesentli- chen Bedarfs unter Ber(cid:129)cksichtigung der (cid:148)rtlichen Erzeu- gung und der bisher gehandelten Mengen zu erstellenden Bedarfssch(cid:132)tzung festgelegt. Gem(cid:132)ß Artikel 2 der Verordnung (EWG) Nr. 1600/92 decken diese Maßnahmen den Bedarf dieser Inselgruppen an den im Anhang der vorgenannten Verordnung aufge- f(cid:129)hrten landwirtschaftlichen Erzeugnissen zum menschli- chen Verbrauch und zur Verarbeitung. Dieser Bedarf wird jedes Jahr im Rahmen einer Voraussch(cid:132)tzung veran- schlagt, die w(cid:132)hrend dieses Zeitraums entsprechend der Bedarfsentwicklung ge(cid:132)ndert werden kann. F(cid:129)r den Bedarf der Verarbeitungs- und Verpackungsindustrie an Erzeugnissen, die f(cid:129)r den (cid:148)rtlichen Markt bestimmt sind oder auf traditionellem Wege in die (cid:129)brige Gemeinschaft ausgef(cid:129)hrt werden, kann eine getrennte Voraussch(cid:132)tzung erfolgen. Zur Anwendung von Artikel 2 der Verordnung (EWG) Nr. 1600/92 wurde mit der Verordnung (EG) Nr. 1253/98 der Kommission (3) die Bilanz f(cid:129)r die Versorgung der Azoren und Madeira mit Getreideerzeugnissen im Wirt- schaftsjahr 1998/99 vorl(cid:132)ufig festgelegt. Damit der in den Azoren und Madeira bestehende Bedarf gedeckt werden kann, sollte diese vorl(cid:132)ufige Bilanz ge(cid:132)ndert werden. Die Verordnung (EG) Nr. 1253/98 ist deshalb zu (cid:132)ndern. Die in dieser Verordnung vorgesehenen Maßnahmen entsprechen der Stellungnahme des Verwaltungsaus- schusses f(cid:129)r Getreide — HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN: Artikel 1 Der Anhang der Verordnung (EG) Nr. 1253/98 wird durch den Anhang der vorliegenden Verordnung ersetzt. Artikel 2 Diese Verordnung tritt am Tag ihrer Ver(cid:148)ffentlichung im Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften in Kraft. Sie gilt mit Wirkung vom 1. Juli 1998. Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitgliedstaat. Br(cid:129)ssel, den 28. Oktober 1998 F(cid:129)r die Kommission Franz FISCHLER Mitglied der Kommission (1) ABl. L 173 vom 27. 6. 1992, S. 1. (2) ABl. L 76 vom 13. 3. 1998, S. 6. (3) ABl. L 173 vom 18. 6. 1998, S. 10. L 290/24 DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften 29. 10. 98 ANHANG „ANHANG Bedarfsvoraussch(cid:132)tzung zur Belieferung der Azoren und von Madeira mit Getreideerzeugnissen im Wirtschaftsjahr 1998/99 Gebiet Backf(cid:132)higer Weichweizen Futterweich- weizen Hartweizen Gerste Mais Malz Insgesamt Azoren Madeira 34 000 25 000 Insgesamt 59 000 — — — 500 5 000 5 500 35 000 2 500 75 500 35 000 1 000 2 200 146 000 69 700 37 500 110 500 3 200 215 700“


title: Propuesta modificada de Decisión del Parlamento Europeo y del Consejo por la que se modifica la Decisión n° 2085/97/CE por la que se establece un programa de apoyo, que incluye la traducción, en el ámbito del libro y de la lectura (Ariane)

eurovoc_concepts:
EU financing
EU programme
book trade
translation

formats: pdf print

text: C 372/28 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 2. 12. 98 mos comunitarios y nacionales encargados de elaborar las estad(cid:242)sticas agr(cid:242)colas o con los organismos reconoci(cid:220) dos por ~stos. Adem‘s, presentar‘ un informe anual a los Estados miembros, de acuerdo con el procedimiento del art(cid:242)culo 3, sobre la ejecuci(cid:246)n, los m~todos empleados, la utilizaci(cid:246)n de los cr~ditos, la evaluaci(cid:246)n de los resultados conseguidos y la forma de continuar los trabajos al a(cid:253)o siguiente. 3. (cid:218)(cid:217)El dictamen se incluir‘ en el acta; adem‘s cada Es(cid:220) tado miembro tendr‘ derecho a solicitar que su posici(cid:246)n conste en acta. 4. (cid:218)(cid:217)La Comisi(cid:246)n tendr‘ en cuenta, en la mayor medida posible, el dictamen emitido por el Comit~. Informar‘ al Comit~ de la manera en que ha tenido en cuenta dicho dictamen. Art(cid:242)culo 3 1. (cid:218)(cid:217)Cuando se haga referencia al procedimiento esta(cid:220) blecido en el presente art(cid:242)culo, el Comit~ permanente de lo sucesivo denominado (cid:133)Co(cid:220) estad(cid:242)stica agr(cid:242)cola, en mit~(cid:176), ser‘ llamado a pronunciarse por su presidente, ya sea por iniciativa de ~ste o a instancia del representante de algœn Estado miembro. 2. (cid:218)(cid:217)El representante de la Comisi(cid:246)n someter‘ al Co(cid:220) mit~ un proyecto de las medidas que deban adoptarse. El Comit~ emitir‘ su dictamen sobre dicho proyecto en un plazo que el presidente podr‘ fijar en funci(cid:246)n de la ur(cid:220) gencia del asunto, procediendo, en su caso, a una vota(cid:220) ci(cid:246)n. Art(cid:242)culo 4 A m‘s tardar el 31 de julio de 2003, la Comisi(cid:246)n presen(cid:220) tar‘ al Parlamento Europeo y al Consejo un informe so(cid:220) bre la realizaci(cid:246)n de esas medidas, adjuntando, en su caso, propuestas para seguir aplicando las t~cnicas de muestreo de ‘reas y de teledetecci(cid:246)n a las estad(cid:242)sticas agr(cid:242)colas. Art(cid:242)culo 5 La presente Decisi(cid:246)n entrar‘ en vigor el d(cid:242)a siguiente al de su publicaci(cid:246)n en el Diario Oficial de las Comunidades Europeas. Propuesta modificada de Decisi(cid:246)n del Parlamento Europeo y del Consejo por la que se modifica la Decisi(cid:246)n no 2085/97/CE por la que se establece un programa de apoyo, que incluye la traduc(cid:220) ci(cid:246)n, en el ‘mbito del libro y de la lectura (programa Ariadna) (˛) (98/C 372/09) (Texto pertinente a los fines del EEE) COM(1998) 608 final - 98/0282(COD) (Presentada por la Comisi(cid:246)n con arreglo al apartado 2 del art(cid:242)culo 189(cid:216)A del Tratado CE el 28 de octubre de 1998) (˛)(cid:217)DO C 319 de 16. 10. 1998, p. 13. PROPUESTA ORIGINAL PROPUESTA MODIFICADA EL PARLAMENTO EUROPEO Y EL CONSEJO DE LA UNIŁN EUROPEA, EL PARLAMENTO EUROPEO Y EL CONSEJO DE LA UNIŁN EUROPEA, Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, y, en particular, su art(cid:242)culo 128, Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, y, en particular, su art(cid:242)culo 128, Vista la propuesta de la Comisi(cid:246)n, Vista la propuesta de la Comisi(cid:246)n, Visto el dictamen del Comit~ de las Regiones, Visto el dictamen del Comit~ de las Regiones, De conformidad con el procedimiento previsto en el art(cid:242)(cid:220) culo 189(cid:216)B del Tratado, De conformidad con el procedimiento previsto en el art(cid:242)(cid:220) culo 189(cid:216)B del Tratado, 2. 12. 98 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 372/29 PROPUESTA ORIGINAL PROPUESTA MODIFICADA (1)(cid:217)Considerando que en virtud de la Decis(cid:246)n no 2085/97/CE del Parlamento Europeo y del Consejo se estableci(cid:246) un programa de apoyo, que incluye la traducci(cid:246)n (programa Ariadna), al ‘mbito del libro y de la lectura para el per(cid:242)odo comprendido entre el 1 de enero de 1997 y el 31 de diciembre de 1998; (1)(cid:217)Considerando que en virtud de la Decis(cid:246)n no 2085/97/CE del Parlamento Europeo y del Consejo se estableci(cid:246) un programa de apoyo, que incluye la traducci(cid:246)n (programa Ariadna), al ‘mbito del libro y de la lectura para el per(cid:242)odo comprendido entre el 1 de enero de 1997 y el 31 de diciembre de 1998; (2)(cid:217)Considerando que el p‘rrafo tercero del art(cid:242)culo 8 de dicha Decisi(cid:246)n contempla la adopci(cid:246)n de cual(cid:220) quier medida que sirva para evitar una interrupci(cid:246)n del programa as(cid:242) establecido; (2)(cid:217)Considerando que el p‘rrafo tercero del art(cid:242)culo 8 de dicha Decisi(cid:246)n contempla la adopci(cid:246)n de cual(cid:220) quier medida que sirva para evitar una interrupci(cid:246)n del programa as(cid:242) establecido; (3)(cid:217)Considerando que, con fecha de 28 de mayo de 1998, la Comisi(cid:246)n present(cid:246) al Parlamento Europeo y al Consejo una Propuesta de Decisi(cid:246)n que establece un œnico instrumento de financiaci(cid:246)n y programa(cid:220) ci(cid:246)n para la cooperaci(cid:246)n cultural para el per(cid:242)odo que va del 1 de enero del 2000 al 31 de diciembre del 2004; (3)(cid:217)Considerando que, con fecha de 28 de mayo de 1998, la Comisi(cid:246)n present(cid:246) al Parlamento Europeo y al Consejo una Propuesta de Decisi(cid:246)n que establece un œnico instrumento de financiaci(cid:246)n y programa(cid:220) ci(cid:246)n para la cooperaci(cid:246)n cultural para el per(cid:242)odo que va del 1 de enero del 2000 al 31 de diciembre del 2004; (4)(cid:217)Considerando que, a la espera de la adopci(cid:246)n de di(cid:220) cha Propuesta, es necesario garantizar la continuidad de la acci(cid:246)n cultural de la Comunidad Europea en los ‘mbitos cubiertos por el programa Ariadna, (4)(cid:217)Considerando que, a la espera de la adopci(cid:246)n de di(cid:220) cha Propuesta, es necesario garantizar la continuidad de la acci(cid:246)n cultural de la Comunidad Europea en los ‘mbitos cubiertos por el programa Ariadna, DECIDEN: DECIDEN: Art(cid:242)culo 1 Art(cid:242)culo 1 La Decisi(cid:246)n no 2085/97/CE se modifica de la siguiente manera: La Decisi(cid:246)n no 2085/97/CE se modifica de la siguiente manera: 1. (cid:217)En el art(cid:242)culo 1, la fecha de (cid:133)31 de diciembre de 1998(cid:176) se sustituye por la de (cid:133)31 de diciembre de 1999(cid:176). 1. (cid:217)En el art(cid:242)culo 1, la fecha de (cid:133)31 de diciembre de 1998(cid:176) se sustituye por la de (cid:133)31 de diciembre de 1999(cid:176). 2. (cid:217)En el art(cid:242)culo 6, el importe de (cid:133) 7 millones de ecus(cid:176) 2. (cid:217)En el art(cid:242)culo 6, el importe de (cid:133) 7 millones de ecus(cid:176) se sustituye por el de (cid:133)10 millones de euros(cid:176). se sustituye por el de (cid:133)11,1 millones de euros(cid:176). Art(cid:242)culo 2 Art(cid:242)culo 2 La presente Decisi(cid:246)n entrar‘ en vigor el 1 de enero de 1999. La presente Decisi(cid:246)n entrar‘ en vigor el 1 de enero de 1999