title: WRITTEN QUESTION No. 2914/98 by Riitta MYLLER Shortage of food and medicines in Russia

text: C 289/12 Europeiska gemenskapernas officiella tidning SV 11. 10. 1999 (1999/C 289/015) SKRIFTLIG FRÅGA E-2902/98 från Robin Teverson (ELDR) till kommissionen (2 oktober 1998) Angående: Direktiv 96/23/EG Har samtliga medlemsstater nu helt genomfört direktiv 96/23/EG (1)? Uppfyller medlemsstaterna helt kraven för insamling av data? Vad har provtagningarna för att upptäcka otillåtna tillväxthormoner givit för resultat? (1) EGT L 125, 23. 5. 1996, s. 10. Svar från Franz Fischler på kommissionens vägnar (13 november 1998) Rådets direktiv 96/23/EG av den 29 april 1996 om införande av kontrollåtgärder för vissa ämnen och restsubstanser av dessa i levande djur och i produkter framställda därav och om upphävande av direktiv 85/358/EEG och 86/469/EEG samt beslut 89/187/EEG och 91/664/EEG har genomförts i 11 medlemsstater (Belgien, Danmark, Tyskland, Grekland, Spanien, Luxemburg, Nederländerna, Österrike, Finland, Sverige och Förenade kungariket). Frankrike har delvis genomfört direktivet medan Irland, Italien och Portugal däremot inte har genomfört det. Kommissionen har inlett överträdelseförfaranden mot de medlemsstater som ännu inte har genomfört direktivet. År 1998 lade samtliga medlemsstater fram en nationell plan för restsubstanser och kommissionen har antagit de lämpliga besluten efter ett positivt yttrande från Ständiga veterinärkommittén. Kommissionen sänder provresultaten från 1996 direkt till parlamentsledamoten och till parlamentets sekretariat. Kommissionen har ännu inga uppgifter om resultaten av de provtagningar som genomfördes 1997 för att upptäcka otillåtna tillväxthormoner. Den gör allt för att samla in dessa uppgifter. Enligt direktivet skall medlemsstaterna rapportera resultaten för år 1998 till kommissionen senast den 31 mars 1999. (1999/C 289/016) SKRIFTLIG FRÅGA E-2914/98 från Riitta Myller (PSE) till kommissionen (2 oktober 1998) Angående: Brist på livsmedel och läkemedel i Ryssland Den politiska och ekonomiska krisen i Ryssland har lett till att det i flera regioner råder brist på livsmedel och läkemedel. Situationens allvar speglas av det faktum att man från EU:s närområden, bland andra Karelen och Murmansk, vänt sig till finländska myndigheter och bett om hjälp. Enligt den information som nått de finländska städerna Imatra och Villmanstrand, är det sjukhusen, barnhemmen och handikappinstitutionerna som är de värst drabbade. Pensionärernas situation är också svår. I Finland har flera medborgarorganisationer och Kyrkans utlandshjälp förmedlat livsmedelshjälp till ryska Karelen. Att skapa politisk och ekonomisk stabilitet i Ryssland är en viktig målsättning, också ur Europeiska unionens synvinkel. Fungerande sociala förhållandena bör ses som en av grundförutsättningarna för att skapa politisk stabilitet. EU måste vara beredd att förmedla humanitär hjälp och, som en väsentlig del av den, också stödja fungerande transportsystem. Av de ryska myndigheterna bör man kräva åtgärder för att säkerställa att transporterna fungerar ända fram till sitt slutmål, till exempel genom att tullbyråkratin lättas upp. I april 1997 antog Europaparlamentet resolution B4-0299/97. I den hette det att det är unionens moraliska plikt att stödja befolkningen i områden som angränsar till EU under tider av ekonomisk och social kris. I resolutionen uppmanade parlamentet kommissionen och rådet att starta ett program med vars hjälp man skulle erbjuda befolkningen i Karelen och Murmansk direkt humanitär hjälp


title: Regulamento (CE) nº 2125/98 da Comissão de 2 de Outubro de 1998 relativo à fixação de preços mínimos de venda para a carne de bovino posta à venda no âmbito do quarto concurso referido no Regulamento (CE) nº 1324/98

eurovoc_concepts:
Germany
award of contract
beef
fixing of prices
minimum price
selling price

formats: pdf print

text: 3. 10. 98 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 268/33 REGULAMENTO (CE) Nº 2125/98 DA COMISS(cid:212)O de 2 de Outubro de 1998 relativo (cid:133) fixa(cid:135)(cid:209)o de pre(cid:135)os m(cid:146)nimos de venda para a carne de bovino posta (cid:133) venda no (cid:131)mbito do quarto concurso referido no Regulamento (CE) nº 1324/98 A COMISS(cid:212)O DAS COMUNIDADES EUROPEIAS, Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia, Tendo em conta o Regulamento (CEE) nº 805/68 do Conselho, de 27 de Junho de 1968, que estabelece a organiza(cid:135)(cid:209)o comum de mercado no sector da carne de bovino (1), com a (cid:156)ltima redac(cid:135)(cid:209)o que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) nº 1633/98 (2), e, nomeadamente, o nº 3 do seu artigo 7º, Considerando que foram postas a concurso determinadas quantidades de carne de bovino, fixadas pelo Regula- mento (CE) nº 1324/98 da Comiss(cid:209)o (3); Considerando que, nos termos do artigo 9º do Regula- mento (CEE) nº 2173/79 da Comiss(cid:209)o (4), com a (cid:156)ltima redac(cid:135)(cid:209)o que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) nº 2417/95 (5), os pre(cid:135)os m(cid:146)nimos de venda da carne posta a concurso devem ser fixados atendo (cid:133)s propostas recebidas; Considerando que as medidas previstas no presente regu- lamento est(cid:209)o em conformidade com o parecer do Comit(cid:130) de Gest(cid:209)o da Carne de Bovino, ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO: Artigo 1º S(cid:209)o fixados em anexo os pre(cid:135)os m(cid:146)nimos de venda da carne de bovino relativos ao concurso previsto no nº 1, al(cid:146)nea d), do artigo 2º do Regulamento (CE) nº 1324/98 cujo prazo de apresenta(cid:135)(cid:209)o das propostas terminou em 21 de Setembro de 1998. Artigo 2º O presente regulamento entra em vigor na data da sua publica(cid:135)(cid:209)o no Jornal Oficial das Comunidades Euro- peias. O presente regulamento (cid:130) obrigat(cid:155)rio em todos os seus elementos e directamente aplic(cid:145)vel em todos os Estados-membros. Feito em Bruxelas, em 2 de Outubro de 1998. Pela Comiss(cid:209)o Franz FISCHLER Membro da Comiss(cid:209)o (1) JO L 148 de 28. 6. 1968, p. 24. (2) JO L 210 de 28. 7. 1998, p. 17. (3) JO L 183 de 26. 6. 1998, p. 38. (4) JO L 251 de 5. 10. 1979, p. 12. (5) JO L 248 de 14. 10. 1995, p. 39. L 268/34 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 3. 10. 98 ANEXO (cid:190) BILAG (cid:190) ANHANG (cid:190) PAQAQTGLA (cid:190) ANNEX (cid:190) ANNEXE (cid:190) ALLEGATO (cid:190) B(cid:246)LAGE (cid:190) ANEXO (cid:190) LIITE (cid:190) BILAGA Estado miembro Medlemsstat Mitgliedstaat Jq(cid:145)tor l(cid:146)kor Member State (cid:144)tat membre Stato membro Lidstaat Estado-membro J(cid:132)senvaltio Medlemsstat Productos Produkter Erzeugnisse Pqo(cid:152)(cid:149)mta Products Produits Prodotti Producten Produtos Tuotteet Produkter Precio m(cid:146)nimo expresado en ecus por tonelada Mindstepriser i ECU/ton Mindestpreise, ausgedr(cid:129)ckt in ECU/Tonne Ek(cid:145)wister pyk(cid:147)seir ejvqaf(cid:149)lemer se Ecu am(cid:145) t(cid:149)mo Minimum prices expressed in ECU per tonne Prix minimaux exprim(cid:130)s en (cid:130)cus par tonne Prezzi minimi espressi in ecu per tonnellata Minimumprijzen uitgedrukt in ecu per ton Pre(cid:135)o m(cid:146)nimo expresso em ecus por tonelada V(cid:132)himm(cid:132)ishinnat ecuina tonnia kohden ilmaistuna Minimipriser i ecu per ton a) Carne con hueso (cid:190) Kød, ikke udbenet (cid:190) Fleisch mit Knochen (cid:190) Jq(cid:146)ata le j(cid:149)jaka (cid:190) Bone-in beef (cid:190) Viande avec os (cid:190) Carni non disossate (cid:190) Vlees met been (cid:190) Carne com osso (cid:190) Luullinen naudanliha (cid:190) K(cid:148)tt med ben DEUTSCHLAND Kompensierte Viertel 630


title: PERGUNTA ESCRITA n. 2906/98 do Deputado Gianni TAMINO à Comissão. O fenómeno da dopagem entre os desportistas

eurovoc_concepts:
employer
experiment on humans
medicinal product
occupational health
occupational safety
performance drugs
professional sport
sport
young person

formats: html pdf print

text: 21. 5. 1999 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 142/55 (1999/C 142/066) PERGUNTA ESCRITA E-2906/98 apresentada por Gianni Tamino (V) à Comissão (2 de Outubro de 1998) Objecto: O fenómeno da dopagem entre os desportistas O fenómeno da dopagem tem, de há alguns meses a esta parte, ocupado insistentemente as grandes parangonas das crónicas jornalísticas sobre assuntos judiciais na Europa e sobretudo em Itália. Lembrando que os desportistas profissionais são, para todos os efeitos, trabalhadores e que, na acepção da Directiva 89/391/CEE (1), compete à entidade patronal proceder à avaliação dos riscos e adoptar, com base nesta última, todas as medidas que se impõem para a salvaguarda da segurança e da saúde dos trabalhadores, não considera a Comissão que o recurso a produtos farmacêuticos, que amiúde apresentam gravosos efeitos colaterais, para melhorar o rendimento físico dos desportistas é contrário às normas comunitárias em vigor em matéria de protecção da saúde dos trabalhadores? Lembrando, por outro lado, que o artigo 129o do Tratado da União Europeia consagra no seu texto a protecção da saúde dos cidadãos − entre os quais se encontram obviamente todos os desportistas − e investe a União da missão de «assegurar um elevado nível de protecção da saúde humana», pode a Comissão indicar se estes princípios são compatíveis com a prática, corrente em Itália, de experimentar em atletas amadores ou juvenis, utilizados como «cobaias», os efeitos de determinadas substâncias, a fim de testar a utilidade de alguns produtos farmacêuticos destinados a melhorar o rendimento físico e de determinar as dosagens ideais, comparando os efeitos positivos com a sustentabilidade dos efeitos colaterais na perspectiva da sua utilização por parte dos atletas profissionais. A fim de fazer luz sobre a dimensão deste fenómeno, seria talvez oportuno analisar igualmente o emprego «inadequado» de muitos produtos farmacêuticos, comparando os dados relativos à produção e aprovação de determinadas substâncias, que, embora possam ser consideradas substâncias dopantes, são úteis em determinadas situações específicas, com a ponderação das quantidades necessárias para fins exclusiva- mente terapêuticos. Tendo em conta as considerações que antecedem, pode a Comissão indicar as medidas que tenciona adoptar e se não considera necessário intervir nesta questão mediante a apresentação de uma proposta legislativa de âmbito europeu? (1) JO L 183 de 29. 6. 1989, p. 1. Resposta dada por Pádraig Flynn em nome da Comissão (9 de Dezembro de 1998) A Comissão partilha da preocupação do Senhor Deputado no que diz respeito à dopagem. Os desportistas apenas são abrangidos pelas disposições da Directiva 89/391/CEE do Conselho, de 12 de Junho de 1989, relativa à aplicação de medidas destinadas a promover a melhoria da segurança e da saúde dos trabalhadores no trabalho (1), na medida em que sejam considerados como trabalhadores na acepção do artigo 3o, que os define como «qualquer pessoa ao serviço de uma entidade patronal. ». Em conformidade com os artigos 5o e 6o, a entidade patronal é obrigada a assegurar a segurança e a saúde dos trabalhadores em todos os aspectos relacionados com o trabalho bem como a tomar as medidas necessárias à defesa da sua segurança e da sua saúde. A este respeito, a entidade patronal deve basear-se nos princípios gerais de prevenção previstos no no 2 do artigo 6o, em especial, evitar os riscos (alínea a)) e avaliar os riscos que não possam ser evitados (alínea b)). Consequentemente, a utilização de produtos farmacêuticos para a melhoria da condição física dos desportistas, que têm frequentemente graves efeitos secundários, pode constituir um risco para a saúde do trabalhador o que deve, à luz do primeiro princípio geral de prevenção, ser evitado pela entidade patronal. A Comissão pensa que o consumo de drogas com o objectivo de melhorar o desempenho físico deve ser considerado nefasto e consequentemente ser fortemente desaconselhado. (1) JO L 183 de 29. 6. 1989


title: Komission asetus (EY) N:o 2126/98, annettu 2 päivänä lokakuuta 1998, sokerialan varastointikustannusten korvausmäärään sovellettavan erityisen maatalouden muuntokurssin vahvistamisesta syyskuuksi 1998

eurovoc_concepts:
agri-monetary policy
redemption
representative rate
storage cost
sugar

text: 3. 10. 98 FI Euroopan yhteis(cid:148)jen virallinen lehti L 268/35 KOMISSION ASETUS (EY) N:o 2126/98, annettu 2 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) lokakuuta 1998, sokerialan varastointikustannusten korvausm(cid:132)(cid:132)r(cid:132)(cid:132)n sovellettavan erityisen maatalouden muuntokurssin vahvistamisesta syyskuuksi 1998 EUROOPAN YHTEIS(cid:153)JEN KOMISSIO, joka ottaa huomioon Euroopan yhteis(cid:148)n perustamissopi- muksen, ottaa huomioon sokerialan yhteisest(cid:132) markkinaj(cid:132)rjeste- lyst(cid:132) 30 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) kes(cid:132)kuuta 1981 annetun neuvoston asetuksen (ETY) N:o 1785/81 (1), sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna asetuksella (EY) N:o 1148/98 (2), ottaa huomioon yhteisess(cid:132) maatalouspolitiikassa sovellet- tavista laskentayksik(cid:148)st(cid:132) ja muuntokursseista 28 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) joulukuuta 1992 annetun neuvoston asetuksen (ETY) N:o 3813/92 (3), sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna asetuksella (EY) N:o 150/95 (4), ottaa huomioon erityisist(cid:132) yksityiskohtaisista s(cid:132)(cid:132)nn(cid:148)ist(cid:132) maatalouden muuntokurssin soveltamiseksi sokerialalla 30 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) kes(cid:132)kuuta 1993 annetun komission asetuksen (ETY) N:o 1713/93 (5), sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna asetuksella (EY) N:o 59/97 (6), ja erityisesti sen 1 artiklan 3 kohdan, sek(cid:132) katsoo, ett(cid:132) asetuksen (ETY) N:o 1713/93 1 artiklan 2 kohdassa s(cid:132)(cid:132)de- t(cid:132)(cid:132)n, ett(cid:132) asetuksen (ETY) N:o 1785/81 8 artiklassa tarkoi- tettu varastointikustannusten korvausm(cid:132)(cid:132)r(cid:132) on muunnet- tava kansallisiksi valuutoiksi k(cid:132)ytt(cid:132)m(cid:132)ll(cid:132) erityist(cid:132) maata- varastointikuukauden louden muuntokurssia, joka saadaan laskemalla pro rata sovellettujen temporis maatalouden muuntokurssien keskiarvo; t(cid:132)m(cid:132) erityinen maatalouden muuntokurssi on vahvistettava joka kuukausi edelliseksi kuukaudeksi, aikana ja kyseisten s(cid:132)(cid:132)nn(cid:148)sten soveltamisesta seuraa, ett(cid:132) erityinen maatalouden muuntokurssi, jota k(cid:132)ytet(cid:132)(cid:132)n varastointikus- tannusten korvausm(cid:132)(cid:132)r(cid:132)n muuntamiseen kansallisiksi valuutoiksi, vahvistetaan syyskuuksi 1998 t(cid:132)m(cid:132)n asetuksen liitteen mukaisesti, ON ANTANUT T(cid:142)M(cid:142)N ASETUKSEN: 1 artikla Erityinen maatalouden muuntokurssi, jota k(cid:132)ytet(cid:132)(cid:132)n muunnettaessa asetuksen (ETY) N:o 1785/81 8 artiklassa tarkoitettu varastointikustannusten korvausm(cid:132)(cid:132)r(cid:132) kansalli- siksi valuutoiksi, vahvistetaan syyskuuksi 1998 t(cid:132)m(cid:132)n asetuksen liitteen mukaisesti. 2 artikla T(cid:132)m(cid:132) asetus tulee voimaan 3 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) lokakuuta 1998. Sit(cid:132) sovelletaan 1 p(cid:132)iv(cid:132)st(cid:132) syyskuuta 1998. T(cid:132)m(cid:132) asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, j(cid:132)senvaltioissa. ja sit(cid:132) sovelletaan sellaisenaan kaikissa Tehty Brysseliss(cid:132) 2 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) lokakuuta 1998. Komission puolesta Franz FISCHLER Komission j(cid:132)sen (1) EYVL L 177, 1. 7. 1981, s. 4 (2) EYVL L 159, 3. 6. 1998, s. 38 (3) EYVL L 387, 31. 12. 1992, s. 1 (4) EYVL L 22, 31. 1. 1995, s. 1 (5) EYVL L 159, 1. 7. 1993, s. 94 (6) EYVL L 14, 17. 1. 1997, s. 25 L 268/36 FI Euroopan yhteis(cid:148)jen virallinen lehti 3. 10. 98 LIITE sokerialan varastointikustannusten korvausm(cid:132)(cid:132)r(cid:132)(cid:132)n sovellettavan erityisen maatalouden muuntokurssin vahvistamisesta syyskuuta 1998 2 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) lokakuuta 1998 annettuun komission asetukseen Erityinen maatalouden muuntokurssi 1 ecu = 40,9321 7,56225 1,98391 338,319 168,336 6,68769 0,796521 1 973,93 2,23593 13,9576 203,183 6,02811 8,92333 0,677353 Belgian tai Luxemburgin frangia Tanskan kruunua Saksan markkaa Kreikan drakmaa Espanjan pesetaa Ranskan frangia Irlannin puntaa Italian liiraa Alankomaiden guldenia It(cid:132)vallan (cid:228)illinki(cid:132) Portugalin escudoa Suomen markkaa Ruotsin kruunua Englannin puntaa


title: PERGUNTA ESCRITA n. 3016/98 do Deputado Konstantinos HATZIDAKIS à Comissão. Bristfälliga vägar i Grekland

eurovoc_concepts:
EU aid
EU control
Greece
motorway
public works
road building
supervisory body
transport accident

formats: html print


title: ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ αρ θ. 2915/98 του Jean BAGGIONI προς την Επ τροπή. Μείωση της ενεργειακής εξάρτησης των νησιών

eurovoc_concepts:
EU programme
Structural Funds
island
public awareness campaign
renewable energy
self-sufficiency in energy

text: C 207/18 Επι΄σηµη Εφηµερι΄δα των Ευρωπαι¨κω΄ν Κοινοτη΄των EL 21. 7. 1999 (1999/C 207/022) ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2915/98 υποβολη΄: Jean Baggioni (UPE) προς την Επιτροπη΄ (2 Οκτωβρι΄ου 1998) Θε΄µα: Μει΄ωση της ενεργειακη΄ς εξα΄ρτησης των νησιω΄ν Έχοντας υπο΄ψη τη γεωγραφικη΄ αποκοπη΄ που επιβα΄λλει η θα΄λασσα, καθω΄ς και τον περιορισµε΄νο χαρακτη΄ρα των διαθε΄σιµων πο΄ρων, το΄σο φυσικω΄ν ο΄σο και ανθρω΄πινων, µπορει΄ να ανακοινω΄σει η Επιτροπη΄ αν περιλαµβα΄νεται στα σχε΄δια΄ της (cid:30) βραχυπρο΄θεσµα (cid:30) η γρη΄γορη µει΄ωση της ενεργειακη΄ς εξα΄ρτησης των νησιω΄ν χα΄ρη στην ανα΄πτυξη επιτο΄πιων εναλλακτικω΄ν και ανανεω΄σιµων µορφω΄ν ενε΄ργειας, ο΄πως η ηλιακη΄, η αιολικη΄ και η γεωθερµικη΄, η΄ οι υδροηλεκτρικε΄ς µορφε΄ς ενε΄ργειας; Απα΄ντηση του κ. Παπουτση΄ εξ ονο΄µατος της Επιτροπη΄ς (19 Νοεµβρι΄ου 1998) Η προω΄θηση της ανα΄πτυξης των ανανεω΄σιµων µορφω΄ν ενε΄ργειας συγκαταλε΄γεται µεταξυ΄ των δρα΄σεων προτεραι- ο΄τητας της ευρωπαι¨κη΄ς πολιτικη΄ς για την ενε΄ργεια. Εξα΄λλου η Επιτροπη΄ προ΄σφατα ενε΄κρινε λευκη΄ βι΄βλο για το θε΄µα αυτο΄ (1). Στις νησιωτικε΄ς περιοχε΄ς εντοπι΄ζονται µερικα΄ απο΄ τα σηµαντικο΄τερα αποθε΄µατα ανανεω΄σιµων µορφω΄ν ενε΄ργειας στην Κοινο΄τητα. Παρα΄λληλα εκει΄ οι παραδοσιακε΄ς µορφε΄ς ενε΄ργειας κοστι΄ζουν ακριβο΄τερα απο΄ ο΄τι στις ηπειρωτικε΄ς περιοχε΄ς. Κατα΄ συνε΄πεια στις περιοχε΄ς αυτε΄ς οι ανανεω΄σιµες µορφε΄ς ενε΄ργειας αναµε΄νεται να καταστου΄ν συντοµο΄τερα ανταγωνιστικε΄ς. Επιπλε΄ον, η νε΄α διαδικασι΄α σταδιακη΄ς ελευθε΄ρωσης της εσωτερικη΄ς αγορα΄ς της ενε΄ργειας αναµε΄νεται να ενθαρρυ΄νει την ανεξα΄ρτητη παραγωγη΄ ενε΄ργειας. Η Επιτροπη΄ ει΄ναι της γνω΄µης ο΄τι εναπο΄κειται πλε΄ον στις αρχε΄ς και τους οικονοµικου΄ς παρα΄γοντες των νησιωτικω΄ν περιοχω΄ν να εκµεταλλευθου΄ν στο µε΄γιστο δυνατο΄ αυτε΄ς τις νε΄ες ευκαιρι΄ες για να επιτυ΄χουν τη µεγαλυ΄τερη ενεργειακη΄ αυτονοµι΄α των νησιω΄ν, προσφε΄ροντας παρα΄λληλα νε΄ες δυνατο΄τητες οικονοµικη΄ς ανα΄πτυξης, απασχο΄λησης και βελτι΄ωσης του περιβα΄λλοντος. Η Επιτροπη΄ µπορει΄ να στηρι΄ζει τις προσπα΄θειες υπε΄ρ των ανανεω΄σιµων πηγω΄ν ενε΄ργειας, ιδι΄ως στο πλαι΄σιο των ∆ιαρθρωτικω΄ν Ταµει΄ων, δεδοµε΄νου ο΄τι σχεδο΄ν ο΄λα τα νησια΄ εµπι΄πτουν στο πεδι΄ο εφαρµογη΄ς των στο΄χων 1 η 5β. Στο πλαι΄σιο αυτο΄, η Επιτροπη΄ προτι΄θεται να ενισχυ΄σει την ενηµε΄ρωση και την ευαισθητοποι΄ηση των εθνικω΄ν και περιφερειακω΄ν αρχω΄ν ο΄σον αφορα΄ στα πολλαπλα΄ οφε΄λη που προσφε΄ρει η αποτελεσµατικη΄ αξιοποι΄ηση της ενε΄ργειας. Επιπλε΄ον πολλα΄ προγρα΄µµατα για την αποδοτικη΄ αξιοποι΄ηση της ενε΄ργειας (SAVE), τις ανανεω΄σιµες µορφε΄ς ενε΄ργειας (Altener) και τις καινοτο΄µες και αποδοτικε΄ς τεχνολογι΄ες (Thermie) συµβα΄λλουν η΄δη στην πραγµα΄τωση των ως α΄νω στο΄χων. Για παρα΄δειγµα το προ΄γραµµα SAVE επε΄τρεψε τη δηµιουργι΄α 15 τοπικω΄ν και εθνικω΄ν οργανισµω΄ν για την αποτελεσµατικη΄ αξιοποι΄ηση της ενε΄ργειας στις νησιωτικε΄ς περιοχε΄ς. Η προαγωγη΄ των ανανεω΄σιµων µορφω΄ν ενε΄ργειας σε τοπικο΄ επι΄πεδο συνιστα΄ βασικο΄ στο΄χο για τους οργανισµου΄ς αυτου΄ς. (1) COM(97)599 τελικο΄. (1999/C 207/023) ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2939/98 υποβολη΄: Eryl McNally (PSE) προς την Επιτροπη΄ (8 Οκτωβρι΄ου 1998) Θε΄µα: Με΄τρα ελε΄γχου της λυ΄σσας στα κατοικι΄δια ζω΄α ∆εν νοµι΄ζει η Επιτροπη΄ ο΄τι ει΄ναι ανα΄γκη να θεσπισθει΄ σε επι΄πεδο ΕΕ ε΄να πλαι΄σιο κανο΄νων και προδιαγραφω΄ν για τις µετακινη΄σεις των κατοικιδι΄ων ζω΄ων συντροφια΄ς ω΄στε να αποφευχθει΄ η εξα΄πλωση της λυ΄σσας; Μπορει΄,επι΄σης, η Επιτροπη΄ να ανακοινω΄σει ποια ει΄ναι τα επι΄πεδα εξα΄πλωσης της λυ΄σσας στις υποψη΄φιες προς ε΄νταξη χω΄ρες; Απα΄ντηση του κ. Fischler εξ ονο΄µατος της Επιτροπη΄ς (3 Νοεµβρι΄ου 1998) Η Κοινο΄τητα εδω΄ και µερικα΄ χρο΄νια ε΄χει αναγνωρι΄σει την ανα΄γκη να υπα΄ρξουν κανο΄νες και προδιαγραφε΄ς για τον ε΄λεγχο της εξα΄πλωσης της λυ΄σσας και ε΄νας απο΄ τους κυριο΄τερους στο΄χους της η΄ταν η εξα΄λειψη της λυ΄σσας στα κρα΄τη µε΄λη ο΄που ακο΄µη υπα΄ρχει. Στο πλαι΄σιο της απο΄φασης 90/424/ΕΟΚ του Συµβουλι΄ου, της 26ης Ιουνι΄ου 1990, σχετικα΄ µε ορισµε΄νες δαπα΄νες στον κτηνιατρικο΄ τοµε΄α (1), η Κοινο΄τητα στηρι΄ζει δυναµικα΄ την εξα΄λειψη της λυ΄σσας µε προγρα΄µµατα ευρει΄ας κλι΄µακας µε στοµατικο΄ εµβολιασµο΄ των α΄γριων αλεπου΄δων. Η ετοιµασι΄α και η εφαρµογη΄ των


title: Kommissionens förordning (EG) nr 2121/98 av den 2 oktober 1998 om tillämpningsföreskrifter till rådets förordningar (EEG) nr 684/92 och (EG) nr 12/98 beträffande transportdokument för persontransporter med buss (Text av betydelse för EES)

eurovoc_concepts:
bus
carriage of passengers
international road transport
transport licence
vehicle documents

text: L 268/10 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 3. 10. 98 KOMMISSIONENS FÖRORDNING (EG) nr 2121/98 av den 2 oktober 1998 om tillämpningsföreskrifter till rådets förordningar (EEG) nr 684/92 och (EG) nr 12/98 beträffande transportdokument för persontransporter med buss (Text av betydelse för EES) EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION HAR ANTAGIT DENNA FÖRORDNING med beaktande av Fördraget om upprättandet av Euro- peiska gemenskapen, med beaktande av rådets förordning (EEG) nr 684/92 av den 16 mars 1992 om gemensamma regler för internatio- nell persontransport med buss (1), ändrad genom förord- ning (EG) nr 11/98 (2), särskilt artiklarna 2. 3. 4, 5. 4, 6. 2, 11. 5 och 13. 3 i denna, beträffande dokument vid internationella person- transporter på väg (4), senast ändrad genom Anslut- ningsakten för Österrike, Finland och Sverige. Den nämnda förordningen har ändrats genom förord- ning (EEG) nr 2944/93 (5) i syfte att för enkelhetens skull slå samman kontrolldokumenten för pendel- trafik med logi och tillfällig trafik. 6. Genom förordning (EG) nr 11/98 avskaffades begreppet pendeltrafik och definitionen av tillfällig trafik förenklades särskilt genom att begreppet ”övrig tillfällig trafik” togs bort. med beaktande av rådets förordning (EG) nr 12/98 av den 11 december 1997 om villkoren för att transportföretag skall få utföra nationella persontransporter på väg i en annan medlemsstat än den där de är hemmahörande (3), särskilt artiklarna 6, 6. 2 och 6. 3 samt 7. 1 i denna, 7. efter samråd med den kommitté som inrättats genom artikel 10 i förordning (EG) nr 12/98, och med beaktande av följande: För enkelhets skull är det nödvändigt att skapa ett tillfällig gemensamt trafik och tillfällig cabotagetrafik enligt förordning (EG) nr 12/98. internationell färdblad för 8. Det färdblad som används som kontrolldokument för speciell reguljär cabotagetrafik bör i sammanfat- tande form fyllas i varje månad. 1. 2. 3. Enligt artikel 4. 4 i förordning (EEG) nr 684/92 skall trafik omfattas av ett tillståndssystem. linjetrafik och viss speciell reguljär 9. Enligt artikel 11. 1 i samma förordning skall till- fällig trafik bedrivas med stöd av ett färdblad. Enligt artikel 13. 1 i samma förordning skall tran- sport för egen räkning vara underkastad en ordning med certifikat. som fastställs För öppenhetens och enkelhetens skull bör alla de dokumentmodeller förordning (EEG) nr 1839/92 anpassas till den nya rättsliga ram som är tillämplig på internationell busstrafik och den nämnda förordningen bör ersättas av den här förordningen. i 4. Det är också lämpligt att fastställa formerna för användning av det färdblad som avses i artikel 11 i samma förordning samt formerna för meddelan- dena till de berörda medlemsstaterna om namnen på de transportörer som utför dessa tjänster och om anslutningspunkter under pågående färd. 5. Kommissionen har antagit förordning (EEG) nr 1839/92 av den 1 juli 1992 om tillämpningsföre- rådets förordning (EEG) nr 684/92 skrifter till 10. Medlemsstaterna behöver en viss tid för att trycka och distribuera de nya dokumenten. 11. Under tiden bör transportföretagen kunna fortsätta att använda de dokument som avses i förordning (EEG) nr 1839/92 och i rådets förordning (EEG) nr 2454/92 (6), i förekommande fall ändrade på ett lämpligt sätt för att de skall uppfylla bestämmel- serna i förordningarna (EEG) nr 684/92 och (EG) nr 12/98. (1) EGT L 74, 20. 3. 1992, s. 1. (2) EGT L 4, 8. 1. 1998, s. 1. (3) EGT L 4, 8. 1. 1998, s. 10. (4) EGT L 187, 7. 7. 1992, s. 5. (5) EGT L 266, 27. 10. 1993, s. 2. (6) EGT L 251, 29. 8. 1992, s. 1. 3. 10. 98 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 268/11 HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE. KAPITEL I KONTROLLDOKUMENT – FÄRDBLAD Artikel 1 1. Kontrolldokument och färdblad för de tillfälliga trafiktyper som avses i artikel 2. 3. 1 i förordning (EEG) nr 684/92 skall utformas enligt modellen i bilaga I till den här förordningen. 2. För tillfällig trafik som avses i artikel 2. 3 i förordning (EG) nr 12/98 skall kontrolldokument och färdblad utformas enligt modellen i bilaga I till den här förord- ningen. exemplar. Varje häfte Färdbladen skall vara samlade i häften med 25 3. löstagbara dubbla vara numrerat. Färdbladen skall också vara numrerade från 1 till 25. Försättsbladet till häftet skall utformas enligt modellen i bilaga II till den här förordningen. Medlems- staterna skall anta de åtgärder som behövs för att anpassa dessa krav så att färdbladen kan databehandlas. skall Artikel 2 1. Det häfte som avses i artikel 1. 3 skall utfärdas i transportföretagets namn. Det får inte överlåtas. 2. Färdbladet skall fyllas i så att det är läsligt och så att den ifyllda texten är outplånlig i dubbla exemplar, antingen av transportföretaget eller av föraren före varje resa. Det skall gälla under hela resan. 3. Färdbladets original skall förvaras i fordonet under hela den resa för vilken det har upprättats. En kopia skall förvaras på företagets huvudkontor. Transportföretaget skall ansvara för handhavandet av 4. färdbladen. Artikel 3 Om det rör sig om tillfällig internationell trafik som organiseras av en grupp av transportföretag för samma arrangörs räkning, och som under färden eventuellt inbe- griper anslutning av andra passagerare genom ett annat transportföretag inom gruppen, skall färdbladets original förvaras i det fordon som går på huvudrutten. En kopia av färdbladet skall förvaras på varje transportföretags huvud- kontor. Artikel 4 1. De exemplar av färdbladen som används som kontrolldokument för tillfällig cabotagetrafik enligt artikel 6 i transportföretaget skicka till den behöriga myndigheten eller det behöriga organet i den medlemsstat där det är etablerat enligt de förordning (EG) nr 12/98 skall former som fastställs av denna myndighet eller av detta organ. 2. För speciell reguljär cabotagetrafik enligt artikel 3 i förordning (EG) nr 12/98 skall det färdblad vars modell framgår av bilaga I till den här förordningen fyllas i varje månad i sammanfattande form och av transportföretaget skickas till den behöriga myndigheten eller det behöriga organet i den medlemsstat där det är etablerat enligt de former som fastställs av denna myndighet eller av detta organ. Artikel 5 tillfälliga trafiken genomföra Färdbladet ger innehavaren rätt att inom ramen för den internationella lokala utflykter i en annan medlemsstat än den där transportfö- retaget är etablerat enligt de villkor som avses i artikel 12 andra stycket i förordning (EEG) nr 684/92. De lokala utflykterna skall skrivas upp på färdbladet innan fordonet inleder utflykten i fråga. Färdbladets original skall förvaras i fordonet under hela den lokala utflykten. Artikel 6 Kontrolldokumentet skall på varje begäran visas upp för behörig kontrollant. KAPITEL II TILLSTÅND Artikel 7 1. Ansökan om tillstånd för linjetrafik och sådan speciell reguljär trafik som kräver sådant tillstånd skall utformas enligt modellen i bilaga III. 2. Ansökan om tillstånd skall innehålla följande infor- mation: a) tidtabeller. b) prislistor. c) en bestyrkt kopia som stämmer överens med gemen- skapstillståndet internationella persontransporter på väg för andras räkning enligt artikel 3 a i förordning (EEG) nr 684/92. för d) detaljerade uppgifter om karaktär och volym i fråga om den trafik som sökanden planerar att bedriva om det rör sig om en ansökan för att upprätta en ny förbin- delse eller om sökanden uppgivit att det rör sig om en ansökan för att förnya ett tillstånd. e) en karta i lämplig skala på vilken sökanden markerat för passagerarnas på- och färdväg och hållplatser avstigning. f) ett körschema som gör det möjligt att kontrollera att gemenskapslagstiftningen om körtider och vilope- rioder respekteras. L 268/12 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 3. 10. 98 3. Som stöd för ansökan skall sökanden tillhandahålla alla de ytterligare uppgifter som denne anser vara av bety- delse eller som begärs av den utfärdande myndigheten. skall lämnas i form av en tabell som upprättats enligt modellen i bilaga VI till den här förordningen. Artikel 8 KAPITEL V Tillstånden skall utformas enligt modellen i bilaga ÖVERGÅNGS- OCH SLUTBESTÄMMELSER 1. IV. Varje fordon som bedriver trafik som omfattas av ett 2. tillståndssystem skall i fordonet ha ett tillstånd eller en av den utfärdande myndigheten bestyrkt kopia. Artikel 11 Förordning (EEG) nr 1839/92 skall upphöra att gälla med verkan från och med den 31 december 1999. KAPITEL III CERTIFIKAT Artikel 9 1. Certifikat för trafik för egen räkning enligt artikel 2. 4 i förordning (EEG) nr 684/92 skall utformas enligt modellen i bilaga V till den här förordningen. 2. Det företag som ansöker om ett certifikat skall för den ansvariga utfärdande myndigheten lägga fram bevis för eller en försäkran om att de villkor som avses i artikel 2. 4 i förordning (EEG) nr 684/92 är uppfyllda. 3. Varje fordon som bedriver trafik som omfattas av en ordning med certifikat skall under hela resan ha ett certi- fikat eller en bestyrkt kopia i fordonet, som på varje begäran skall visas upp för behörig kontrollant. 4. Ett certifikat skall vara giltigt i högst fem år. Artikel 12 Medlemsstaterna får tillåta användning av tryckta färdblad, tillståndsansökningar, tillstånd och certifikat som utfor- mats i enlighet med bestämmelserna i förordning (EEG) nr 1839/92 och förordning (EEG) nr 2454/92 senast fram till och med den 31 december 1999, under förutsättning att de ändras i fråga om läsbarhet och outplånlig text och på lämpligt sätt så långt det är nödvändigt i förordning- arna (EEG) nr 684/92, (EG) nr 12/98 och denna förord- ning. De övriga medlemsstaterna skall godkänna dessa doku- ment på fram till och med den 31 december 1999. territorier sina Artikel 13 Medlemsstaterna skall vidta de åtgärder som är nödvän- diga för att genomföra denna förordning och omedelbart underrätta kommissionen om detta. KAPITEL IV Artikel 14 MEDDELANDE MED STATISTISKA UPPGIFTER Artikel 10 Det meddelande med uppgifter som avses i artikel 7 i förordning (EG) nr 12/98 i fråga om cabotageverksamhet Denna förordning träder i kraft den tredje dagen efter det att den offentliggjorts i Europeiska gemenskapernas offi- ciella tidning. Den skall tillämpas från och med den 11 december 1998 med undantag av artiklarna 1. 2, 4 och 10 som skall till- lämpas från och med den 11 juni 1999. Denna förordning är till alla delar bindande och direkt tillämplig i alla medlemsstater. Utfärdad i Bryssel den 2 oktober 1998. På kommissionens vägnar Neil KINNOCK Ledamot av kommissionen BILAGA I Modell – Färdblad (Ljusgrönt papper – A4) Nr. TILLFÄLLIG INTERNATIONELL TRAFIK OCH TILLFÄLLIG CABOTAGETRAFIK (Varje rubrik kan, om det behövs, kompletteras på ett separat blad) Registreringsnummer på bussen. Ort, datum och transportörens underskrift Transportör, och i förekommande fall, underleverantör, grupp av transportörer 1. 2. 3. 1. 2. Namnet på föraren/förarna 3. Organ eller person som bedriver den tillfälliga trafiken 1. 3. 2. 4. S 1 2 3 4 5 Typ av trafik Tillfällig internationell trafik Tillfällig cabotagetrafik Speciell reguljär cabotagetrafik – månatlig sammananfattning Månad. År. Avreseort. Land. Destination. Land. Resa Datum Resväg / Dagssträckor och/eller hållplatser för av- och påstigning Körsträcka (km) från till q antal passagerare tom (markera med X). Eventuella anslutningspunkter med ett annat transportföretag inom gruppen Antal passagerare som stiger av Slutdestination för de passagerare som har stigit av Namn på den transportör som tar upp passagerarna. Lokal utflyktstrafik Datum Körsträcka (km) Avreseort Utflyktsort Antal passagerare 6 7 8 9. Oförutsedda ändringar 10. 3. 10. 98 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 268/15 BILAGA II Försättsblad till häftet (Papper – A4) Texten formuleras på ett eller flera språk som är officiellt/officiella i den medlemsstat där transportföre- taget är etablerat. UTFÄRDANDE MEDLEMSSTAT (cid:190) Landskod — (1) Benämning på behörig myndighet. HÄFTE nr. med färdblad: a) för tillfällig internationell trafik med buss mellan medlemsstater utfärdat på grundval av förordning (EEG) nr 684/92, b) för tillfällig cabotagetrafik med buss av ett transportföretag i en annan medlemsstat än den där företaget är etablerat, utfärdat på grundval av förordning (EG) nr 12/98 till:. (Transportörens efternamn och förnamn eller firmanamn). (Fullständig adress samt telefon- och telefaxnummer). (Ort och datum för utfärdande). (Underskrift och stämpel från den myndighet eller det organ som utfärdat häftet) (1) Belgien (B), Danmark (DK), Tyskland (D), Grekland (GR), Spanien (E), Frankrike (F), Irland (IRL), Italien (I), Luxembourg (L), Nederländerna (NL), Portugal (P), Förenade kungariket (UK), Österrike (A), Finland (FIN), Svergige (S). L 268/16 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 3. 10. 98 Häftets andra försättsblad Texten formuleras på ett eller flera språk som är officiellt/officiella i den medlemsstat där transportföre- taget är etablerat. Viktigt meddelande A. ALLMÄNNA GEMENSAMMA BESTÄMMELSER FÖR TILLFÄLLIG INTERNATIONELL TRAFIK OCH TILLFÄLLIG CABOTAGETRAFIK 1. Enligt artiklarna 11. 1 och 4. 1 i förordning (EEG) nr 684/92 och artikel 6. 1–6. 3 i förordning (EG) nr 12/98 skall tillfällig trafik vara föremål för ett kontrolldokument/färdblad. 2. Enligt de förordningar som nämns under punkt 1 definieras tillfällig trafik som ”trafik som inte utgör linjetrafik, inbegripet speciell reguljär trafik, och som främst kännetecknas av det faktum att den transporterar grupper som har bildats på initiativ av en beställare eller av transportföretaget självt”. Med linjetrafik avses ”persontransporter vid regelbundna tider längs bestämda färdvägar, varvid passage- rarna får stiga på och av vid i förväg bestämda hållplatser. Linjetrafik skall vara allmänt tillgänglig, dock med förbehåll för obligatorisk platsreservation där så är lämpligt. Trafikens reguljära karaktär påverkas inte av att villkoren för att bedriva trafiken anpassas. Som linjetrafik anses också, oavsett vem som bedriver trafiken, sådan trafik för befordran av särskilda passagerarkategorier med uteslutande av andra passagerare som bedrivs i enlighet med vad som sägs i punkt 1. 1. Sådan trafik betecknas hädanefter som speciell reguljär trafik. Speciell reguljär trafik omfattar a) transport av anställda mellan hemmet och arbetsplatsen, b) transport av elever och studerande till och från utbildningsanstalter, c) transport av soldater och deras familjer mellan deras ursprungsland och det område där förläggning- arna är belägna. Det förhållandet att den speciella trafiken anpassas efter användarnas behov ändrar inte dess karaktär av linjetrafik. ” 3. Färdbladet skall gälla under hela resan. 4. Innehavaren till gemenskapens tillstånd och till färdbladet har rätt att bedriva a) tillfällig internationell trafik mellan två eller flera medlemsstater med buss, b) tillfällig cabotagetrafik genom ett transportföretag i en annan medlemsstat än den där detta är etablerat. 5. Färdbladet skall fyllas i i två exemplar av transportföretaget eller av föraren innan varje resa inleds. Kopian till färdbladet skall förvaras hos företaget. Föraren skall förvara originalet i fordonet under hela resan. Färdbladet skall på varje begäran visas upp för behörig kontrollant. 6. Föraren skall efter resans slut lämna färdbladet till det företag som utfärdat det. Transportören ansvarar för att dessa dokument är riktiga och skall fylla i dem med tydliga tecken som inte går att radera. 3. 10. 98 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 268/17 Häftets tredje försättsblad B. SÄRSKILDA BESTÄMMELSER FÖR TILLFÄLLIG INTERNATIONELL TRAFIK 1. Enligt artikel 2. 3. 1 andra strecksatsen i förordning (EEG) nr 684/92 krävs tillstånd för parallell eller tillfällig trafik som är jämförbar med befintlig linjetrafik och betjänar samma allmänhet. 2. Transportören får inom ramen för den tillfälliga internationella trafiken göra lokala utflykter i en annan medlemsstat än den där transportören är etablerad. Dessa lokala utflykter får bara rikta sig till resenärer som inte är hemmahörande i den andra medlemsstaten och som redan tidigare transporterades av samma transportör inom ramen för den tillfälliga internationella trafiken. Utflykterna skall göras med samma fordon eller med ett fordon som tillhör samma transportör eller grupp av transportörer. 3. Vid lokala utflykter skall färdbladet fyllas i innan fordonet avgår för den aktuella utflykten. 4. Om det rör sig om tillfällig internationell trafik som organiseras av en grupp av transportföretag för en och samma arrangörs räkning, och som under färden eventuellt inbegriper anslutning av andra passage- rare genom ett annat transportföretag inom gruppen, skall färdbladets original förvaras i det fordon som går på huvudrutten. En kopia av färdbladet skall förvaras på huvudkontoren för vardera transportföre- taget. C. SÄRSKILDA BESTÄMMELSER FÖR TILLFÄLLIG CABOTAGETRAFIK 1. Om inte annat följer av gemenskapslagstiftningen skall tillfällig cabotagetrafik lyda under de lagar och andra författningar som gäller i värdlandet inom följande områden: a) priser och villkor som styr transportkontraktet. b) fordonets vikt och mått. Vikt och mått får i förekommande fall överstiga de normer som gäller i den medlemsstat där transportören är etablerad, men får inte i något fall överstiga de tekniska värden som är inskrivna i intyget om teknisk överensstämmelse. c) föreskrifter om transport av vissa kategorier av resenärer, nämligen skolbarn, andra grupper av barn och rörelsehindrade. d) körtider och viloperioder. e) mervärdeskatt på transporttjänster: de tjänster som avses i artikel 1 i denna förordning omfattas på denna punkt av artikel 21. 1a i rådets direktiv 77/388/EEG av den 17 maj 1977 om harmonisering av medlemsstaternas lagstiftning rörande omsättningsskatter – Gemensamt system för mervärdeskatt: enhetlig beräkningsgrund (1), senast ändrad genom direktiv 96/95/EG (2). 2. De fordon som används i cabotagetrafiken skall uppfylla de tekniska normer i fråga om konstruktion och utrustning av fordon som gäller för fordon i internationell trafik. 3. De nationella bestämmelser som avses under punkterna 1 och 2 ovan skall medlemsstaterna tillämpa på utländska transportörer på samma villkor som de tillämpas på inhemska transportörer, för att på ett effektivt sätt förhindra all diskriminering – uttalad eller dold – på grundval av nationalitet eller etableringsort. 4. För tillfällig cabotagetrafik skall transportföretaget skicka tillbaka färdbladen till behörig myndighet eller behörigt organ i den medlemsstat där det är etablerat enligt de former som fastställs av denna myndighet eller av detta organ (3). 5. För speciell reguljär cabotagetrafik skall transportföretaget varje månad i sammanfattande form fylla i färdbladet och skicka tillbaka det till behörig myndighet eller behörigt organ i den medlemsstat där företaget är etablerat enligt de former som fastställs av denna myndighet eller av detta organ. (1) EGT L 145, 13. 6. 1977, s. 1. (2) EGT L 338, 28. 12. 1996, s. 89. (3) Medlemsstaternas behöriga myndigheter kan fylla i punkt 4 med upplysningar om det organ som har till uppgift att samla i färdbladen samt hur dessa upplysningar skall skickas in. L 268/18 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 3. 10. 98 BILAGA III Försättsblad till häftet (Vitt papper – A4) Texten formuleras på ett eller flera språk som är officiellt/officiella i den medlemsstat där transportföretaget är etablerat ANSÖKAN OM TILLSTÅND FÖR (1): LINJETRAFIK (cid:30) SPECIELL REGULJÄR TRAFIK (2) (cid:30) FÖRNYELSE AV ETT TRAFIKTILLSTÅND (cid:30) som utförs med buss mellan medlemsstater och för vilken tillståndet utfärdas på grundval av förordning (EEG) nr 684/92 ställd till:. (Behörig myndighet) 1. Sökandes efternamn och förnamn eller firmanamn och, i förekommande fall, det huvudansvariga företaget för en sammanslutning av företag:. 2. Trafik som bedrivs (1) av ett företag (cid:30) 3. Namn på och adress till: av en sammanslutning av företag (cid:30) av en underleverantör (cid:30) transportör, sammanslut/en/na transportör(er) eller underleverantör(er) (3) (4) 3. 1. tfn. 3. 2. tfn. 3. 3. tfn. 3. 4. tfn. (1) Markera riktiga uppgifter. (2) Det rör sig om speciell reguljär trafik som inte täcks av ett kontrakt mellan arrangör och transportör. (3) Ange för varje fall om det rör sig om en sammansluten transportör eller en underleverantör. (4) Eventuell bifogad förteckning. 3. 10. 98 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 268/19 (Andra sidan till ansökan om tillstånd eller om förnyelse av tillstånd) 4. Om det rör sig om speciell reguljär trafik: 4. 1 Passagerarkategori:. 5. Varaktighet för begärt tillstånd eller datum då trafiken upphör:. 6. Huvudsaklig färdväg för trafiken (stryk under de platser där passagerarna tas upp):. 7. Trafikperiod:. 8. Turtäthet (dagliga turer, turer varje vecka etc):. 9. Priser:. Bilaga 10. Lägg till i bilaga ett körschema som gör det möjligt att kontrollera att gemenskapslagstiftningen om körtider och viloperioder respekteras 11. Antal tillstånd eller kopior av tillståndet som önskas (1):. 12. Eventuella ytterligare upplysningar:. 13. (Ort och datum). (Sökandes underskrift) (1) Då tillståndet skall förvaras i fordonet uppmärksammas sökanden på att antalet tillstånd bör motsvara det antal fordon som samtidigt kan komma att vara i trafik för utförandet av den trafik för vilket tillståndet skall gälla. L 268/20 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 3. 10. 98 (Tredje sidan till ansökan om tillstånd eller om förnyelse av tillstånd) Viktigt meddelande 1. Till denna ansökan bör följande uppgifter bifogas: a) Tidtabeller. b) Prislistor. c) En styrkt kopia som stämmer överens med gemenskapens tillstånd för internationell persontransport på väg för andras räkning enligt artikel 3 a i förordning (EEG) nr 684/92. d) Detaljerade uppgifter om karaktären och volymen hos den trafik som sökanden planerar att bedriva om det rör sig om en ansökan för att upprätta en ny förbindelse eller om sökanden uppgivit att det rör sig om en ansökan för att förnya ett tillstånd. e) En karta i lämplig skala där sökanden markerat fördväg och hållplatser för passagerarnas på- och avstigning. f) Ett körschema som gör det möjligt att kontrollera att gemenskapslagstiftningen om körtider och viloperioder respekteras. 2. Som stöd för sin ansökan skall sökanden uppge alla de ytterligare uppgifter som denna anser vara värdefulla eller som begärs av utfärdande myndighet. 3. Enligt artikel 4. 4 i förordning (EEG) nr 684/92, krävs tillstånd för: a) Linjetrafik: Med linjetrafik avses persontransporter vid regelbundna tider längs bestämda färdvägar, varvid passagerarna får stiga på och av vid i förväg bestämda hållplatser. Linjetrafik skall vara allmänt tillgänglig, dock med förbehåll för obligatorisk platsreservation där så är lämpligt. Trafikens reguljära karaktär påverkas inte av att villkoren för att bedriva trafiken anpassas. b) Sådan speciell reguljär trafik som inte omfattas av ett avtal som har träffats mellan arrangören och transportföretaget. Som linjetrafik anses också, oavsett vem som bedriver trafiken, sådan trafik för befordran av särskilda passagerarkategorier med uteslutande av andra passagerare som bedrivs i enlighet med vad som sägs i punkt 1. 1. Sådan trafik betecknas händanefter som speciell reguljär trafik. Speciell reguljär trafik omfattar i) transport av anställda mellan hemmet och arbetsplatsen, ii) transport av elever och studerande till och från utbildningsanstalter, iii) transport av soldater och deras familjer mellan deras ursprungsland och det område där förläggningarna är belägna. Det förhållandet att den speciella trafiken anpassas efter användarnas behov ändrar inte dess karaktär av linjetrafik. 4. Ansökan skall lämnas in hos behörig myndighet i den medlemsstat från vilkens territorium trafiken avgår, det vill säga en av slutstationerna för trafiken. 5. Tillståndet skall vara giltigt i högst fem år. 3. 10. 98 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 268/21 BILAGA IV (Tillståndets första sida) (Rosa papper – A4) Texten formuleras på ett eller flera språk som är officiellt/officiella i den medlemsstat där transportföre- taget är etablerat UTFÄRDANDE MEDLEMSSTAT (cid:190) Landskod — (1) Benämning på behörig myndighet. TILLSTÅND nr. för linjetrafik (2) för icke-liberaliserad speciell reguljär trafik med buss mellan medlemsstater, utfärdat på grundval av förordning (EEG) nr 684/92 till:. (Innehavarens namn och förnamn eller firmanamn eller huvudansvarigt företag för en sammanslutning av företag). Adress:. Telefon och fax:. Deltagande företags och underleverantörers namn, adress, telefon och fax. 1). 2). 3). 4). 5). Eventuell bifogad förteckning Tillståndet gäller t. o. m. den:. (Ort och datum för utfärdande). (Underskrift och stämpel av den myndighet eller det organ som utfärdat häftet) (1) Belgien (B), Danmark (DK), Tyskland (D), Grekland (GR), Spanien (E), Frankrike (F), Irland (IRL), Italien (I), Luxemburg (L), Nederländerna (NL), Portugal (P), Förenade kungariket (UK), Österrike (A), Finland (FIN), Sverige (S) (2) Stryk icke tillämpligt alternativ. L 268/22 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 3. 10. 98 (Andra sidan för tillstånd nr. ) 1. Färdväg: a) Avresort:. b) Destinationsort:. c) Trafikens huvudsakliga färdväg. Stryk under de platser där passagerare tas upp eller släpps av:. 2. Trafikperioder:. 3. Turtäthet:. 4. Tidtabell:. 5. Speciell reguljär trafik: — Passagerarkategori:. 6. Särskilda villkor eller anmärkningar:. (Utfärdande myndighets stämpel) 3. 10. 98 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 268/23 (Tillståndets tredje sida) Texten formuleras på ett eller flera språk som är officiellt/officiella i den medlemsstat där transportföre- taget är etablerat Viktigt meddelande 1. Detta tillstånd gäller för hela färdvägen. Det kan inte användas av ett företag vars namn inte har angetts. 2. Tillståndet eller en kopia som styrkts av den utfärdande myndigheten skall under resan finnas i fordonet och skall på varje begäran visas upp för behörig kontrollant. 3. En styrkt kopia som stämmer överens med gemenskapens tillstånd skall förvaras i fordonet. L 268/24 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 3. 10. 98 BILAGA V (Certifikatets första sida) (Gult papper – A4) Texten formuleras på ett eller flera språk som är officiellt/officiella i den medlemsstat där transportföretaget är etablerat UTFÄRDANDE MEDLEMSSTAT (cid:190) Landskod — (1) Benämning på behörig myndighet. utfärdat enligt förordning (EEG) nr 684/92, för transport med buss mellan medlemsstaterna för egen räkning CERTIFIKAT (Del som skall fyllas i av den fysiska eller juridiska person som utför transporter för egen räkning) Undertecknad. som representerar företaget, den ideella föreningen eller annan organisation (beskrivs). (Efternamn och förnamn eller annat officiellt namn samt fullständig adress) intygar: (cid:190) att transporter bedrivs utan vinstsyfte eller kommersiellt syfte, (cid:190) att transportverksamheten endast är en sidoverksamhet för den fysiska eller juridiska personen, (cid:190) att bussen med registreringsnummer. ägs, har köpts på avbetalning eller har hyrts på långtidskontrakt av nämnda organisation, (cid:190) att bussen kommer att köras av en anställd hos den fysiska eller juridiska personen eller av den fysiska personen själv. (Underskrift av den fysiska personen eller av ett ombud för den juridiska personen) (Del som fylls i av behörig myndighet) Detta dokument skall betraktas som ett tillstånd enligt artikel 13 i förordning (EEG) nr 684/92. (Giltighetstid). (Ort och datum för utfärdande). (Behörig myndighets underskrift och stämpel) (1) Belgien (B), Danmark (DK), Tyskland (D), Grekland (GR), Spanien (E), Frankrike (F), Irland (IRL), Italien (I), Luxemburg (L), Nederländerna (NL), Portugal (P), Förenade kungariket (UK), Österrike (A), Finland (FIN), Sverige (S) 3. 10. 98 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 268/25 (Certifikatets andra sida) Texten formuleras på ett eller flera språk som är officiellt/officiella i den medlemsstat där transportföretaget är etablerat ALLMÄNNA BESTÄMMELSER 1. Enligt artikel 2. 4 i förordning (EEG) nr 684/92 avses med transport för egen räkning sådana transporter utan vinstsyfte eller kommersiellt syfte som ordnas av en fysisk eller juridisk person om (cid:190) transportverksamheten endast är en sidoverksamhet för den fysiska eller juridiska personen, och (cid:190) de fordon som används, ägs eller har köpts på avbetalning eller hyrts med långtidskontrakt av den fysiska eller juridiska personen samt framförs av en anställd hos den fysiska eller juridiska personen eller av den fysiska personen själv. 2. Den som bedriver transportverksamhet för egen räkning har rätt att utföra denna typ av transporter utan att diskrimineras på grund av nationalitet eller etableringsort, om han (cid:190) i etableringsstaten har tillstånd att utföra transporter med buss i enlighet med villkoren för tillträde till marknaden i nationell lagstiftning, och (cid:190) följer de trafiksäkerhetsbestämmelser som gäller för förare och fordon. 3. Sådana transport för egen räkning som anges i punkt 1 är undantagen från all tillståndsskyldighet, men skall vara underkastad en ordning med certifikat. 4. Certifikatet ger innehavaren rätt att utföra internationella transporter med buss för egen räkning. Det skall utfärdas av den behöriga myndigheten i den medlemsstat där fordonet är registrerat och skall gälla för hela transportsträckan inklusive transitering. 5. Certifikatet skall fyllas i med icke raderbara tryckbokstäver i tre exemplar av den fysiska personen eller av den ansvariga för den juridiska personen och kompletteras av den behöriga myndigheten. En kopia skall behållas av myndigheten och en kopia skall behållas av den fysiska eller juridiska personen. Föraren skall förvara originalet eller en strykt kopia i fordonet under hela resan vid internationell trafik. Certifikatet skall på varje begäran visas upp för kontrollansvariga tjänstemän. Den fysiska eller juridiska personen ansvarar för att certifikatet är korrekta. 6. Tillståndet skall vara giltig i högst fem år. L 268/26 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 3. 10. 98 BILAGA VI MODELL FÖR DET MEDDELANDE som avses i artikel 7. 1 i rådets förordning (EG) nr 12/98 av den 11 december 1997 om villkoren för att transportföretag skall få utföra nationella persontransporter på väg i en annan medlemsstat än den där de är hemmahörande Caboragetrafik som bedrivits under. (Kvartalet). (År) av transportföretag etablerade i. (Medlemsstat) Antal passagerare Antal passagerarkilometer Värdmedlemsstat Typ av trafik Typ av trafik Speciell reguljär Tillfällig Speciell reguljär Tillfällig D F I NL B L GB IRL DK GR E P FIN S A Total cabotagetrafik


title: ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ αρ θ. 3050/98 του Hiltrud BREYER προς την Επ τροπή. Ολλανδική μελέτη για τις φθαλαμίδες

eurovoc_concepts:
early childhood
marketing standard
product safety
public health
toxic substance
toy industry

text: 14. 5. 1999 EL Επι´σηµη Εφηµερι´δα των Ευρωπαι¨κω´ ν Κοινοτη´των C 135/159 Η Επιτροπη´ δεν διαθε´τει µε´σα για να επιταχυ´νει τις διαδικασι´ες κυ´ρωσης στα εθνικα´ κοινοβου´λια. 4. Μπορει´ µο´νο να υπογραµµι´σει τη σηµασι´α της κυ´ρωσης για το συ´νολο της διαδικασι´ας του Χα´ρτη Ενε´ργειας, και ιδι´ως για τη δηµιουργι´α κλι´µατος φιλικου´ προς τους επενδυτε´ς στις χω´ ρες που βρι´σκονται σε µεταβατικη´ περι´οδο. (1999/C 135/197) ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3044/98 υποβολη´ : José Apolinário (PSE) προς την Επιτροπη´ (8 Οκτωβρι´ου 1998) Θε´µα: Κοινοτικα´ ταµει´α για τον εµπορικο´ τοµε´α Ζητω´ απο´ την Επιτροπη´ να µε πληροφορη´σει τι´ ποσοστο´ των πο´ρων της ΕΕ διατι´θεται για το εµπο´ριο στους κα´τωθι συγκεκριµε´νους τοµει´ς και, εφο´σον ει´ναι δυνατο´, ανα´ κρα´τος µε´λος: 1. Θε´ση B3-4000, «Βιοµηχανικε´ς σχε´σεις και κοινωνικο´ς δια´λογος»; 2. Θε´ση B3-4002, «∆ραστηριο´τητες επαγγελµατικη´ς κατα´ρτισης και ενηµε´ρωσης για οργανω´ σεις παρα- γωγω´ ν»; 3. Θε´ση B3-4003, «Ενηµε´ρωση, διαβου´λευση και συµµετοχη´ των εκπροσω´ πων των επιχειρη´σεων»; 4. Πιστω´ σεις διοικητικη´ς λειτουργι´ας απο´ τη ∆Γ ΧΧΙΙΙ για τον εµπορικο´ τοµε´α και για τη στη´ριξη των µικροµεσαι´ων επιχειρη´σεων; 5. Προ´γραµµα Leonardo. Ζητω´ επι´σης απο´ την Επιτροπη´ να µε πληροφορη´σει κατα´ ποι´ον τρο´πο και σε ποιο´ µε´τρο οι κοινωνικοι´ εται´ροι του εµπορικου´ τοµε´α χρηµατοδοτου´νται απο´ ταµει´α της ΕΕ και να µου δω´ σει επι´σης στοιχει´α που αφορου´ν την εκτε´λεση ανα´ κρα´τος µε´λος. Απα´ ντηση του κ. Papoutsis εξ ονο´µατος της Επιτροπη´ ς (4 ∆εκεµβρι´ου 1998) Το Αξιο´τιµο Με´λος του Κοινοβουλι´ου παρακαλει´ται να ανατρε´ξει στην απα´ντηση της Επιτροπη´ς στη γραπτη´ ερω´ τηση Ε-2097/98 του κ. Blak (1). (1) βλε´πε σελι´δα 14. (1999/C 135/198) ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-3050/98 υποβολη´ : Hiltrud Breyer (V) προς την Επιτροπη´ (2 Οκτωβρι´ου 1998) Θε´µα: Ολλανδικη´ µελε´τη για τις φθαλαµι´δες Γιατι´ η Επιστηµονικη´ Επιτροπη´ Τοξικο´τητας, Οικοτοξικο´τητας και Περιβα´λλοντος ο´ρισε τον Απρι´λιο 1. του 1998 υψηλο´τερες οριακε´ς τιµε´ς για την παραδεκτη´ ηµερη´σια δο´ση (ΠΗ∆) παρο´τι το 1994; Γιατι´, µεταξυ´ των εκθε´σεων της Επιτροπη´ς, του Φεβρουαρι´ου και του Απριλι´ου 1998, το υποθετικο´ 2. βα´ρος βρεφω´ ν αυξη´θηκε απο´ 5 σε 8 χλγρ. ενω´ ο υποθετικο´ς χρο´νος πιπιλι´σµατος µειω´ θηκε απο´ 12 σε 6 ω´ ρες και συνεπω´ ς τω´ ρα κατατα´σσονται ως δυνα´µει επικι´νδυνες τρεις φθαλιµι´δες αντι´ των δυ´ο που η´σαν προηγουµε´νως; Η Επιστηµονικη´ Επιτροπη´ εκτιµα´ ο´τι η απορρο´φηση φθαλιµι´δης µε´σω παιχνιδιω´ ν κυµαι´νεται µο´νο σε 3. ποσοστο´ 10-30 % της συνολικη´ς ε´κθεσης. Γιατι´, παρα´ ταυ´τα, χρησιµοποιει´ η Επιτροπη´ την πλη´ρη οριακη´ τιµη´ ΠΗ∆ (αντι´ µο´νο 10-30 %) ως βα´ση της συ´σταση´ς της ο´σον αφορα´ την ελευθε´ρωση φθαλαµι´δης, αγνοω´ ντας ε´τσι ε´να πραγµατικο´ στοιχει´ο το οποι´ο αυτη´ η ι´δια ει´χε επισηµα´νει προηγουµε´νως;


title: Dyrektywa Komisji 98/77/WE z dnia 2 października 1998 r. dostosowująca do postępu technicznego dyrektywę Rady 70/220/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do działań, jakie mają być podjęte w celu ograniczenia zanieczyszczania powietrza przez spaliny pojazdów silnikowychTekst mający znaczenie dla EOG.

eurovoc_concepts:
air quality
anti-pollution device
approximation of laws
clean technology
motor vehicle pollution
technological change

text: 13/t. 21 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 77 31998L0077 23. 10. 1998 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 286/34 DYREKTYWA KOMISJI 98/77/WE z dnia 2 października 1998 r. dostosowująca do postępu technicznego dyrektywę Rady 70/220/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do działań, jakie mają być podjęte w celu ograniczenia zanieczyszczania powietrza przez spaliny pojazdów silnikowych (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając dyrektywę Rady 70/220/EWG z dnia 20 marca 1970 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkow- skich odnoszących się do działań, jakie mają być podjęte w celu ograniczenia zanieczyszczania powietrza przez spaliny pojazdów silnikowych (1), ostatnio zmienioną dyrektywą 96/69/WE Parla- mentu Europejskiego i Rady (2), a także mając na uwadze, co następuje: dyrektywa 70/220/EWG jest jedną ze szczegółowych dyrektyw w ramach procedury homologacji typu, ustalonej dyrektywą Rady 70/156/EWG z dnia 6 lutego 1970 r. w sprawie zbliżenia usta- wodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do homolo- gacji typu pojazdów silnikowych i ich przyczep (3), zmienioną dyrektywą Komisji 98/14/WE (4); artykuł 13 ust. 2 dyrektywy 70/156/EWG stanowi, że procedura art. 13 stosuje się również do wprowadzania do szczegółowych dyrektyw przepisów dotyczących homologacji typu oddzielnych zespołów technicznych; w celu zapewnienia zharmonizowanych podstaw gwarantują- cych, że wymienne katalizatory przeznaczone do instalowania w pojazdach kategorii M1 i N1, niewyposażonych w pokładowe systemy diagnostyczne, są odpowiedniej jakości, stosowne jest wprowadzenie do dyrektywy 70/220/EWG nowych wymagań technicznych dotyczących homologacji wymiennych katalizato- rów jako oddzielnych zespołów technicznych; wspomniane wymagania techniczne są zgodne z wymaganiami przyjętymi przez Europejską Komisję Gospodarczą ONZ w jej regulaminie nr 103 odnoszącym się do homologacji wymiennych katalizato- rów dla pojazdów silnikowych (5); w świetle postępu technicznego stosowne jest wprowadzenie do dyrektywy 70/220/EWG nowych wymagań technicznych w odniesieniu do homologacji typu WE pojazdów zasilanych gazem płynnym (LPG) lub gazem ziemnym (NG); stosowanie (1) Dz. U. L 76 z 6. 4. 1970, str. 1. (2) Dz. U. L 282 z 1. 11. 1996, str. 64. (3) Dz. U. L 42 z 23. 2. 1970, str. 1. (4) Dz. U. L 91 z 25. 3. 1998, str. 1. (5) Rozporządzenie Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ nr 103 (E/ECE/324-E/ECE/TRANS/505/Rev. 2/Add. 102). gazu płynnego i gazu ziemnego do napędu pojazdów pozwala osiągnąć bardzo niski poziom szkodliwych emisji i powinno przynosić korzyści z systemu homologacji typu WE; wspomniane wymagania techniczne są zgodne z wymaganiami przyjętymi przez Europejską Komisję Gospodarczą ONZ w jej regulaminie nr 83 odnoszącym się do homologacji pojazdów w związku z emitowanymi przez nie substancjami zanieczyszczającymi środo- wisko (6); stosowne jest wyjaśnienie metod pomiaru oporu toczenia pojaz- dów; środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Komitetu ds. Dostosowania do Postępu Technicznego ustanowio- nego dyrektywą 70/156/EWG, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: Artykuł 1 Artykuł 1 dyrektywy 70/220/EWG otrzymuje brzmienie: „Artykuł 1 Do celów niniejszej dyrektywy: — »pojazd« oznacza każdy pojazd określony w sekcji A załącznika II do dyrektywy 70/156/EWG, — »samochodowa instalacja gazu płynnego (LPG) lub gazu ziemnego (NG)« oznacza dowolny zespół części instalacji gazowej gazu płynnego (LPG) lub gazu ziemnego (NG) przeznaczony do instalowania w jednym lub kilku typach pojazdów silnikowych, który może być homologowany jako oddzielny zespół techniczny określony w art. 4 ust. 1 lit. d) dyrektywy 70/156/EWG, — »wymienny katalizator« oznacza katalizator lub zespół katalizatorów przeznaczony do wymiany w miejsce orygi- nalnego katalizatora w pojeździe homologowanym zgod- nie z przepisami dyrektywy 70/220/EWG, który można homologować jako oddzielny zespół techniczny określony w art. 4 ust. 1 lit. d) dyrektywy 70/156/EWG. ” (6) Regulamin Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ nr 83 (E/ECE/324-E/ECE/TRANS/505/Rev. 1/Add. 82 ze zmianami). 78 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej Artykuł 2 Załączniki do dyrektywy 70/220/EWG zmienia się zgodnie z załącznikami do niniejszej dyrektywy. Artykuł 3 1. W odniesieniu do nowych katalizatorów przeznaczonych do instalowania w pojazdach, które uzyskały homologację typu WE, nieposiadających pokładowego systemu diagnostycznego, Pań- stwa Członkowskie: 1) z mocą od dnia 1 stycznia 1999 r. nie mogą: — odmówić udzielenia homologacji typu WE zgodnie z art. 4 ust. 1 dyrektywy 70/156/EWG, lub — zabronić ich sprzedaży lub instalowania w pojeździe, jeżeli spełniają one wymagania dyrektywy 70/220/EWG, zmienionej niniejszą dyrektywą; 2) z mocą od dnia 1 października 1999 r. , na mocy przepisów art. 7 ust. 2 dyrektywy 70/156/EWG, nie zezwalają na sprze- lub instalowanie w pojeździe wymiennego(-ych) daż katalizatora(-ów) typu, któremu nie udzielono homologacji zgodnie z przepisami dyrektywy 70/220/EWG, zmienionej niniejszą dyrektywą. 2. W przypadku nowych pojazdów zasilanych gazem płynnym lub gazem ziemnym oraz pojazdów zasilanych albo benzyną, albo gazem płynnym lub ziemnym, w odniesieniu do zanieczysz- czania powietrza emisjami, Państwa Członkowskie: 13/t. 21 dyrektywy pojazdy spełniają wymagania jeżeli 70/220/EWG, zmienionej niniejszą dyrektywą; te 2) z mocą od dnia 1 października 1999 r. nie zezwalają na reje- strację, sprzedaż lub dopuszczenie do ruchu nowych pojaz- dów, które nie spełniają przepisów dyrektywy 70/220/EWG zmienionej niniejszą dyrektywą. Artykuł 4 1. Państwa Członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawo- we, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy przed dniem 31 grudnia 1998 r. i niezwłocz- nie informują o tym Komisję. Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odnie- sienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesie- nia określane są przez Państwa Członkowskie. 2. Państwa Członkowskie przekazują Komisji teksty podstawo- wych przepisów prawa krajowego, przyjętych w zakresie objętym niniejsza dyrektywą. Artykuł 5 Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich Artykuł 6 1) z mocą od dnia 1 stycznia 1999 r. nie mogą: Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich. — odmówić udzielenia homologacji typu WE zgodnie z art. 4 ust. 1 dyrektywy 70/156/EWG, lub — odmówić udzielenia krajowej homologacji typu, lub — odmówić ich rejestracji, sprzedaży lub dopuszczenia do ruchu, Sporządzono w Brukseli, dnia 2 października 1998 r. W imieniu Komisji Martin BANGEMANN Członek Komisji 13/t. 21 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 79 ZAŁĄCZNIK ZMIANY W ZAŁĄCZNIKACH DO DYREKTYWY 70/220/EWG Wykaz załączników 1. W wykazie załączników wprowadza się następujące zmiany: „ZAŁĄCZNIK IX a:. Wymagania dotyczące gazowych paliw wzorcowych” „ZAŁĄCZNIK XII: Homologacja typu WE pojazdu zasilanego gazem płynnym lub gazem ziemnym z uwzględnieniem emisji” „ZAŁĄCZNIK XIII: Homologacja typu WE wymiennego katalizatora jako oddzielnego zespołu technicznego Dodatek 1: Dokument informacyjny Dodatek 2: Świadectwo homologacji typu WE Dodatek 3: Znak homologacji WE” Załącznik I 2. Na końcu sekcji 1 dodaje się następujące akapity: „Niniejsza dyrektywa stosuje się także w przypadku: — procedury homologacji typu WE wymiennych katalizatorów jako oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do instalowania w pojazdach kategorii M1 i N1, — procedury homologacji typu WE samochodowych instalacji gazowych gazu płynnego (LPG) lub gazu ziem- nego (NG) jako oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do instalowania w pojazdach kate- gorii M1 i N1 z uwzględnieniem ich emisji. ”. 3. Podpunkt 2. 4 otrzymuje brzmienie: „2. 4. »Gazowe substancje zanieczyszczające środowisko« oznacza spalinowe emisje tlenku węgla, tlen- ków azotu, wyrażone jako odpowiednik dwutlenku azotu (NO2), oraz węglowodorów przyjmu- jące stosunek: — C1H1. 85 dla benzyny, — C1H1. 86 dla oleju napędowego, — C1H2 525 dla gazu płynnego, — CH4 dla gazu ziemnego. ”. 4. Dodaje się ppkt 2. 17-2. 21 w brzmieniu: „2. 17. 2. 18. 2. 19. 2. 20. 2. 21. »oryginalny katalizator« oznacza katalizator lub zespół katalizatorów objętych świadectwem homologacji typu wydanym dla pojazdu i których typy wymieniono w dokumencie zawartym w załączniku II do niniejszej dyrektywy; »wymienny katalizator« oznacza katalizator lub zespół katalizatorów, dla których homologacja może zostać uzyskana zgodnie z załącznikiem XIII do niniejszej dyrektywy i które są inne niż katalizatory określone w ppkt 2. 17; »samochodowa instalacja gazowa gazu płynnego (LPG) lub gazu ziemnego (NG)« oznacza każdy zespół części samochodowej instalacji gazowej gazu płynnego (LPG) lub gazu ziemnego (NG) przeznaczony do instalacji w jednym lub kilku typach pojazdów silnikowych, który można homologować jako oddzielny zespół techniczny. »rodzina pojazdów« oznacza grupę typów pojazdów identyfikowaną z pojazdem macierzystym do celów załącznika XII. »silnikowe zapotrzebowanie paliwa« oznacza typ paliwa zwykle stosowanego w przypadku danego silnika: — benzyna — gaz płynny (LPG) — gaz ziemny (NG) — benzyna i gaz płynny — benzyna i gaz ziemny — olej napędowy. ”. 80 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 21 5. Podpunkt 5. 1. 2 otrzymuje brzmienie: „5. 1. 2. Wlewy zbiorników paliwa:”. 6. Dodaje się nowy ppkt 5. 2. 2 w brzmieniu: „5. 2. 2. Pojazdy z silnikiem o zapłonie iskrowym zasilane gazem płynnym lub ziemnym podlegają nastę- pującym próbom: — badanie typu I (symulacja średnich emisji z rury wydechowej po rozruchu silnika zimnego), — badanie typu II (emisje tlenku węgla na biegu jałowym), — badanie typu III (emisje ze skrzyni korbowej), — badanie typu V (trwałość urządzeń kontrolowania zanieczyszczeń). ”. 7. Dodaje się ppkt 5. 3. 1. 2. 1. 1 oraz 5. 3. 1. 2. 1. 2 w brzmieniu: „5. 3. 1. 2. 1. 1. W przypadku pojazdów zasilanych gazem płynnym lub ziemnym przeprowadza się badanie typu I dla zmian w składzie gazu płynnego lub gazu ziemnego, jak ustalono w załączniku XII. W przy- padku pojazdów, które mogą być zasilane albo benzyną, albo gazem płynnym lub ziemnym, przeprowadza się badanie typu I dla obu paliw, przy czym badania dla gazu płynnego lub gazu ziemnego należy przeprowadzić z uwzględnieniem zmian w ich składzie, jak ustalono w załącz- niku XII. 5. 3. 1. 2. 1. 2. Nie naruszając wymagań ppkt 5. 3. 1. 2. 1. 1, pojazdy, które mogą być zasilane zarówno benzyną, jak i paliwami gazowymi, ale w których instalacja benzynowa jest zainstalowana wyłącznie do celów awaryjnych lub do rozruchu i których zbiornik na benzynę nie może pomieścić więcej niż 15 litrów, z punktu widzenia badania typu I są traktowane jako pojazdy napędzane wyłącznie paliwem gazowym. ”. 8. Dodaje się nowy ppkt 5. 3. 1. 4. 2 w brzmieniu: „5. 3. 1. 4. 2. W przypadku badań z zastosowaniem paliw gazowych wypadkowa masa emisji gazów ma być niższa niż wartości graniczne podane w powyższej tabeli dla pojazdów o silnikach benzyno- wych. ”. 9. Dodaje się nowe ppkt 5. 3. 2. 1. 1 oraz 5. 3. 2. 1. 2 w brzmieniu: „5. 3. 2. 1. 1. Pojazdy, które mogą być zasilane albo benzyną, albo gazem płynnym lub ziemnym, poddaje się badaniom typu II dla obu rodzajów paliwa. 5. 3. 2. 1. 2. Nie naruszając wymagań ppkt 5. 3. 2. 1. 1, pojazdy, które mogą być zasilane zarówno benzyną, jak i paliwami gazowymi, ale w których instalacja benzynowa jest zainstalowana wyłącznie do celów awaryjnych lub do rozruchu i których zbiornik na benzynę nie może pomieścić więcej niż 15 litrów, z punktu widzenia badania typu II są traktowane jako pojazdy napędzane wyłącznie paliwem gazowym. ”. 10. Dodaje się następujące nowe ppkt 5. 3. 3. 1. 1 oraz 5. 3. 3. 1. 2: „5. 3. 3. 1. 1. Pojazdy, które mogą być zasilane albo benzyną, albo gazem płynnym lub gazem ziemnym, pod- dawane są badaniom typu III wyłącznie dla benzyny. 5. 3. 3. 1. 2. Nie naruszając wymagań ustalonych w ppkt 5. 3. 3. 1. 1, pojazdy, które mogą być zasilane zarówno benzyną, jak i paliwem gazowym, w których instalacja benzynowa jest zainstalowana wyłącznie do celów awaryjnych lub do rozruchu i których zbiornik na benzynę nie może pomieścić więcej niż 15 litrów, ze względu na badanie typu III są traktowane jak pojazdy napędzane wyłącznie paliwem gazowym. ”. 11. Podpunkt 5. 3. 4. 1 otrzymuje brzmienie: „5. 3. 4. 1. …z silnikiem o zapłonie samoczynnym oraz pojazdy zasilane gazem płynnym lub ziemnym. 5. 3. 4. 1. 1. Pojazdy, które mogą być zasilane albo benzyną, albo gazem płynnym lub gazem ziemnym, należy poddać badaniu typu IV wyłącznie dla benzyny. ”. 12. Dodaje się nowy ppkt 5. 3. 5. 1. 1 w brzmieniu: „5. 3. 5. 1. 1. Pojazdy, które mogą być zasilane albo benzyną, albo gazem płynnym lub gazem ziemnym, należy poddać badaniu typu V wyłącznie dla benzyny. ”. 13/t. 21 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 81 13. Dodaje się nowy ppkt 5. 3. 8 w brzmieniu: „5. 3. 8. Homologacja wymiennego katalizatora. 5. 3. 8. 1. Badanie musi być przeprowadzone wyłącznie dla wymiennego katalizatora przeznaczonego do zainstalowania w pojazdach, które uzyskały homologację typu WE i które nie są wyposażone w pokładowy system diagnostyczny, zgodnie z załącznikiem XIII. ”. Załącznik II (dokument informacyjny) 14. Podpunkt 3. 2. 2 otrzymuje brzmienie: „3. 2. 2. Paliwo: Olej napędowy/Benzyna/Gaz płynny/Gaz ziemny (1) (1) Niepotrzebne skreślić. ” 15. Dodaje się następujące ppkt 3. 2. 15 i 3. 2. 16: 82 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 21 Załącznik III (próba typu I) 16. Punkt 1 otrzymuje brzmienie: „1. Wprowadzenie Niniejszy załącznik opisuje procedurę przeprowadzania badania typu I, określonego w ppkt 5. 3. 1 załącznika I. Jeżeli stosowanym paliwem wzorcowym jest gaz płynny lub gaz ziemny dodatkowo obowiązują przepisy załącznika XII. ”. 17. Dodaje się nowy ppkt 3. 2. 1 w brzmieniu: „3. 2. 1. Pojazdy zasilane albo benzyną, albo gazem płynnym lub gazem ziemnym poddawane są próbom zgodnie z załącznikiem XII z właściwym(-i) paliwem(-ami) wzorcowym(-i) określonym(-i) w załączniku IX a. ”. 18. Dodaje się ppkt 5. 3. 1. 1 w brzmieniu: „5. 3. 1. 1. W przypadku pojazdów z silnikiem o zapłonie iskrowym zasilanych gazem płynnym lub ziem- nym oraz pojazdów zasilanych albo benzyną, albo gazem płynnym lub gazem ziemnym, mię- dzy badaniami na pierwszym i drugim gazowym paliwie wzorcowym pojazd jest poddawany kondycjonowaniu z zastosowaniem drugiego paliwa wzorcowego. Kondycjonowanie to polega na przejechaniu cyklu kondycjonującego składającego się z jednej części pierwszej (miejskiej) i dwóch części drugich (pozamiejskich) cyklu badania opisanego w dodatku 1 do niniejszego załącznika. Na wniosek producenta i za zgodą placówki technicznej ten cykl kondycjonujący można rozszerzyć. Ustawienie dynamometru odpowiada temu wskazanemu w ppkt 5. 1 i 5. 2 niniejszego załącznika. ”. 19. Dodaje się ppkt 6. 2. 3 w brzmieniu: „6. 2. 3. W przypadku stosowania jako paliwa gazu płynnego lub gazu ziemnego dopuszcza się urucho- mienie silnika z zastosowaniem benzyny, a następnie przełączenie na układ zasilania gazem płyn- nym lub ziemnym po uprzednio ustalonym czasie, którego kierowca nie może zmienić. ”. 20. Podpunkt 8. 2 otrzymuje brzmienie: „W przypadku tlenku węgla (CO): d = 1,25 g/l W przypadku węglowodorów: dla benzyny (CH1. 85): dla oleju napędowego (CH1. 86): dla gazu płynnego (CH2 525): dla gazu ziemnego (CH4): W przypadku tlenków azotu (NO2): d = 0,619 g/l d = 0,619 g/l d = 0,649 g/l d = 0,714 g/l d = 2,05 g/l” 21. W dodatku 3 do załącznika III ppkt 5. 1. 1. 2. 8, definicja współczynnika KR i tabela otrzymują brzmienie: — „…KR = współczynnik poprawki na temperaturę oporu toczenia, przyjmowany jako równy 8,64 x 10-3/ °C lub współczynnik poprawki ustalony przez producenta i zatwierdzony przez władze” — „…i dla każdej prędkości współrzędne a i b są podane w następującej tabeli: Prędkość (km/h) 20 40 60 80 100 120 a 7,24 x 10-5 1,59 x 10-4 1,96 x 10-4 1,85 x 10-4 1,63 x 10-4 1,57 x 10-4 b 0,82 0,54 0,33 0,23 0,18 0,14” 13/t. 21 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 83 22. W dodatku 5 do załącznika III ppkt 3. 1. 3. 5. 2 otrzymuje brzmienie: „3. 1. 3. 5. 2. … mniej niż 3 % objętościowo w przypadku benzyny i oleju napędowego, mniej niż 2,2 % obję- tościowo w przypadku gazu płynnego i mniej niż 1,5 % objętościowo w przypadku gazu ziem- nego. ”. 23. W dodatku 6 do załącznika III ppkt 2. 3 otrzymuje brzmienie: „2. 3. … — metan i oczyszczone 1,00 < Rf < 1,15 powietrze lub 1,00 < Rf < 1,05 w przypadku pojazdów zasilanych gazem ziemnym …” 24. W dodatku 8 do załącznika III ppkt 1. 3 otrzymuje brzmienie: „… Współczynnik rozcieńczenia oblicza się następująco: 13,4 11,9 9,5 +(CHC+Cco)10 C co 2 +(CHC+Cco)10 C co 2 +(CHC+Cco)10 C co 2 DF = DF = DF = …” - w przypadku benzyny i oleju napędowego (5a) - w przypadku gazu płynnego (5b) - w przypadku gazu ziemnego (5c) 25. W dodatku 8 do załącznika III ppkt 1. 5. 2. 3 wartość QHC otrzymuje brzmienie: „QHC = 0,619 dla benzyny i oleju napędowego QHC = 0,649 dla gazu płynnego QHC = 0,714 dla gazu ziemnego”. Załącznik IV (badanie typu II) 26. Dodaje się nowy ppkt 2. 2. 1 w brzmieniu: „2. 2. 1. Pojazdy zasilane albo benzyną, albo gazem płynnym lub gazem ziemnym są poddawane bada- niom z zastosowaniem paliwa (paliw) wzorcowego(-ych) używanego(-ych) w badaniu typu I. ”. Załącznik VII (badanie typu V) 27. Punkt 3 otrzymuje brzmienie: „3. PALIWO Badanie trwałości przeprowadza się przy zastosowaniu odpowiedniego paliwa dostępnego na rynku. ”. 84 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 21 Załącznik IX a 28. Dodaje się nowy załącznik IX a w brzmieniu: „ZAŁĄCZNIK IX a SPECYFIKACJE DOTYCZĄCE GAZOWYCH PALIW WZORCOWYCH 1. Dane techniczne paliw wzorcowych: gazu płynnego Skład C3 C4 < C3, > C4 Olefiny Pozostałości po odparowaniu Zawartość wody % obj. % obj. % obj. % obj. % obj. Ppm Paliwo A Paliwo B Metoda badawcza ISO 7941 30 ± 2 85 ± 2 pozostała część pozostała część maks. 2 % maks. 2 % 9 ± 3 maks. 50 12 ± 3 maks. 50 NFM 41-015 brak brak badanie wzrokowe Zawartość siarki ppm w masie (*) maks. 50 maks. 50 EN 24260 Siarczek wodoru Badanie korozyjno- ści na pasku mie- dzianym zapach Liczba oktanowa (MON) brak klasa I brak klasa I ISO 625 1 (**) wartość znamio- nowa charakterystyczny charakterystyczny min. 89 min. 89 EN 589 Załącznik B (*) Wartość oznaczana w warunkach normalnych (20 °C i 101,3 kPa). (**) Metoda ta może nieprecyzyjnie określić obecność substancji korozyjnych, jeżeli próbka zawiera czynniki hamujące lub inne substancje chemiczne, które zmniejszają korozyjność próbki na pasku miedzianym. Dlatego zabrania się doda- wania tych składników jedynie w celu zmiany wyników próby. 2. Dane techniczne paliw wzorcowych gazu ziemnego Paliwo wzorcowe G20 Charakterystyka Jednostki miary Ilość bazowa Wartości graniczne Minimum Maksimum Metoda badawcza Skład: Metan 100 Pozostała część % mol – [Gazy obojętne+ C2/C2 +] N2 99 – 100 1 ISO 6974 Zawartość siarki mg/m3 (*) – – 50 ISO 6326-5 13/t. 21 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 85 Paliwo wzorcowe G25 Charakterystyka Jednostki miary Ilość bazowa Wartości graniczne Minimum Maksimum Metoda badania Skład: Metan Pozostała część % mol [Gazy obojętne + C2/C2 +] N2 Zawartość siarki mg/m3 (*) 86 – 14 – 84 – 12 – (*) Wartość oznaczana w warunkach normalnych (20 °C i 101,3 kPa). 88 1 16 50 ISO 6974 ISO 6326-5 Liczba Wobbego jest stosunkiem wartości cieplnej gazu na jednostkę objętości do pierwiastka jego gęsto- ści względnej w tych samych warunkach odniesienia: Liczba Wobbego = Hgas√ρair/√ρgas gdzie: Hgas = wartość cieplna paliwa w MJ/m≥ w temp. 0oC ρair = gęstość powietrza w temperaturze 0 °C ρgas = gęstość paliwa w temperaturze 0 °C. O liczbie Wobbego mówi się, że jest brutto lub netto, w zależności od tego, czy wartość cieplna jest brutto czy netto. ” ZAŁĄCZNIK IX 29. W dodatku do załącznika ix dodaje się nowy ppkt 1. 8. 1 w brzmieniu: „1. 8. 1. W przypadku pojazdów zasilanych gazem płynnym lub gazem ziemnym: 1. 8. 1. 1. Należy powtórzyć tabelę dla wszystkich gazów wzorcowych płynnych lub ziemnych, wykazu- jąc, czy wartości są zmierzone czy wyliczone. W przypadku pojazdów zaprojektowanych do zasilania albo benzyną, albo gazem płynnym lub gazem ziemnym należy powtórzyć tabelę dla benzyny i wszystkich wzorcowych gazów płynnych lub ziemnych. 1. 8. 1. 2. Numer homologacji pojazdu macierzystego, jeżeli pojazd należy do rodziny: 1. 8. 1. 3. Stosunki »r« wyników emisji poszczególnych substancji zanieczyszczających środowisko dla całej rodziny pojazdów w przypadku paliwa gazowego. ”. Załącznik XII 29. Dodaje się nowy załącznik XII w brzmieniu: „ZAŁĄCZNIK XII HOMOLOGACJA TYPU WE POJAZDU ZASILANEGO GAZEM PŁYNNYM LUB GAZEM ZIEMNYM W ODNIESIENIU DO JEGO EMISJI 1. WPROWADZENIE Niniejszy załącznik określa szczególne wymagania, które stosują się w przypadku homologacji pojazdu napędzanego gazem płynnym lub gazem ziemnym lub pojazdu, który może być napędzany albo benzyną bezołowiową, albo gazem płynnym lub gazem ziemnym, w zakresie prób z zastoso- waniem gazu płynnego lub gazu ziemnego. 86 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 21 W przypadku gazu płynnego i gazu ziemnego na rynku istnieje duże zróżnicowanie mieszanek pali- wowych, które wymagają dostosowania układu paliwowego pod względem jednostkowego zużycia paliwa. Aby potwierdzić tę zdolność pojazdu, należy przeprowadzić badanie typu I na dwóch skraj- nych paliwach wzorcowych i sprawdzić, czy układ paliwowy wykazuje zdolność samodostosowa- nia się. Jeżeli zdolność ta zostanie potwierdzona w przypadku danego pojazdu, można go traktować jako pojazd macierzysty rodziny. W przypadku pojazdów, które spełniają warunki dla przedstawi- cieli danej rodziny i mają ten sam układ paliwowy wystarczy przeprowadzić badania z zastosowa- niem jednego rodzaju paliwa. 2. DEFINICJE Do celów niniejszego załącznika: 2. 1. 2. 2. Pojazd macierzysty jest to pojazd, który wybrano w celu wykazania zdolności samodostosowania układu paliwowego, stanowiący odniesienie dla innych pojazdów w rodzinie. W rodzinie może być więcej niż jeden pojazd macierzysty. Przedstawicielem rodziny jest pojazd, który posiada z pojazdem(-ami) macierzystym(-i) następujące cechy wspólne: 2. 2. 1. a) Jest wytwarzany przez tego samego producenta. b) Podlega takim samym wartościom granicznym emisji. c) Jeżeli gazowy układ paliwowy posiada centralne dozowanie dla całego silnika: wartość jego mocy wyjściowej mieści się między 0,7-1,15 wartości mocy wyjściowej pojazdu macierzystego. Jeżeli gazowy układ paliwowy posiada odrębne dozowanie do każdego cylindra: wartość jego mocy wyjściowej na jednym cylindrze wynosi od 0,7 do 1,15 wartości mocy pojazdu macierzystego. d) Jeżeli posiada układ katalizatora, jest to ten sam typ katalizatora, tj. trójdrożny, utleniający, dezoksy-NOx. e) Gazowy układ paliwowy (w tym regulator ciśnienia) pochodzi od tego samego producenta i jest tego samego typu: ssący, z wtryskiem lotnego gazu (jednopunktowym, wielopunktowym), z wtryskiem płynnego gazu (jednopunktowym, wielopunktowym). f) Ten gazowy układ paliwowy jest sterowany elektronicznym urządzeniem sterującym parame- trami pracy silnika (ECU) tego samego typu i o tej samej specyfikacji technicznej, zawierającym te same zasady oprogramowania i tę samą strategię sterowania. 2. 2. 2. W odniesieniu do wymogu lit. c): jeżeli podczas wykazywania okazuje się, że dwa pojazdy zasilane gazem mogą być przedstawicielami tej samej rodziny, ale nie posiadają tej samej poświadczonej mocy wyjściowej, lecz różne, o wartościach kolejno P1 i P2 (P1 < P2), i podczas badań są trakto- wane jako dwa pojazdy macierzyste, przynależność do rodziny obowiązuje dla wszystkich pojaz- dów o mocy wyjściowej między 0,7* P1 i 1,15* P2. 3. UDZIELENIE HOMOLOGACJI TYPU WE Homologacja typu WE zostaje udzielona pod warunkiem spełnienia następujących wymagań: 3. 1. Homologacja emisji spalin pojazdu macierzystego. Pojazd macierzysty powinien wykazać zdolność samodostosowania się do dowolnej mieszanki pali- wowej dostępnej na rynku. W przypadku gazu płynnego występują zmiany w składzie C3/C4. W przypadku gazu ziemnego ogólnie występują dwa rodzaje paliwa: wysokokaloryczne i niskokalo- ryczne, z dużym rozrzutem w obydwu przypadkach; różnią się one znacząco pod względem liczby Wobbego. Różnice te znajdują odbicie w paliwach wzorcowych. 3. 1. 1. W przypadku pojazdu(-ów) macierzystego(-ych) przeprowadza się badanie typu I na dwóch skraj- nych paliwach wzorcowych wyszczególnionych w załączniku IX a. 13/t. 21 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 87 3. 1. 1. 1. Jeżeli przejście z jednego paliwa na drugie jest w praktyce wspomagane przełącznikiem, nie można go użyć podczas badania homologacyjnego typu. W takich przypadkach na wniosek producenta i za zgodą placówki technicznej można przedłużyć cykl kondycjonowania, określony w ppkt 5. 3. 1 załącznika III. 3. 1. 2. 3. 1. 3. Uważa się, że pojazd(-y) spełniają warunki, jeżeli w przypadku obu paliw wzorcowych spełnia(-ją) wartości graniczne emisji. Stosunek wyników emisji „r” oblicza się dla poszczególnych składników zanieczyszczających środo- wisko za pomocą następującego wzoru: r = {wynik emisji przy jednym paliwie wzorcowym} {wynik emisji przy drugim paliwie wzorcowym} 3. 2. Homologacja emisji spalin dla przedstawiciela danej rodziny: W przypadku przedstawiciela rodziny przeprowadza się badanie typu I na jednym paliwie wzorco- wym. Paliwem tym może być dowolne z dwóch wyżej wymienionych. Pojazd uważa się za zgodny, jeżeli spełnia następujące warunki: 3. 2. 1. Pojazd odpowiada definicji przedstawiciela rodziny podanej w ppkt 2. 2. 3. 2. 2. Wyniki badań dla poszczególnych substancji zanieczyszczających środowisko mnoży się przez współczynnik „r” (patrz ppkt 3. 1. 3), jeżeli r jest większe od 1,0. Jeżeli r jest mniejsze od 1,0, jako jego wartość przyjmuje się 1. Wynik tego mnożenia przyjmuje się jako ostateczny wynik emisji. Na wniosek producenta można przeprowadzić badanie typu I na paliwie wzorcowym 2 lub na obydwu paliwach wzorcowych, wówczas nie są konieczne żadne poprawki. 3. 2. 3. Pojazd spełnia wartości graniczne emisji obowiązujące dla danej kategorii, zarówno dla wartości uzy- skanych wskutek pomiarów, jak i obliczenia. 4. 4. 1. WARUNKI OGÓLNE Badania na zgodność produkcji można wykonywać przy użyciu paliwa dostępnego na rynku, którego stosunek C3/C4 mieści się między wartościami ustalonymi dla paliw wzorcowych, w przy- padku gazu płynnego lub którego liczba Wobbego mieści się między wartościami dla skrajnych paliw wzorcowych w przypadku gazu ziemnego. W takich przypadkach należy przeprowadzić analizę pali- wa. ” Załącznik XIII 31. Dodaje się nowy załącznik XIII w brzmieniu: „ZAŁĄCZNIK XIII HOMOLOGACJA TYPU WE WYMIENNEGO KATALIZATORA JAKO ODDZIELNEGO ZESPOŁU TECHNICZNEGO 1. ZAKRES Niniejszy załącznik stosuje się w przypadku homologacji typu WE jako oddzielnych zespołów tech- nicznych w znaczeniu art. 4 ust. 1 lit. d) dyrektywy 70/156/EWG, typów katalizatorów przeznaczo- nych do instalowania jako części wymienne (1) w jednym lub kilku typach pojazdów silnikowych kate- gorii M1 i N1 (2). 2. DEFINICJE Do celów niniejszego załącznika: 2. 1. „Oryginalny katalizator”, patrz ppkt 2. 17 załącznika I. (1) Niniejszy załącznik nie stosuje się do wymiennych katalizatorów przeznaczonych do instalowania w pojazdach kategorii M1 i N1 wyposażonych w pokładowy system diagnostyczny. Jak określono w sekcji A załącznika II do dyrektywy 70/156/EWG. (2) 88 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 21 2. 2. „Wymienny katalizator”, patrz ppkt 2. 18 załącznika I. 2. 3. „Typ katalizatora” oznacza katalizatory, które nie różnią się w takich zasadniczych aspektach, jak: 2. 3. 1. liczba powlekanych warstw, budowa i materiał; 2. 3. 2. typ działania katalitycznego (utleniający, trójdrożny etc. ) 2. 3. 3. pojemność, stosunek powierzchni czołowej do długości podłoża; 2. 3. 4. zawartość materiału katalitycznego; 2. 3. 5. proporcja materiału katalitycznego; 2. 3. 6. gęstość komórki; 2. 3. 7. wymiary i kształt; 2. 3. 8. ochrona termiczna. 2. 4. „Typ pojazdu”, patrz ppkt 2. 1 załącznika I. 2. 5. „Homologacja wymiennego katalizatora” oznacza homologację katalizatora przeznaczonego do insta- lowania jako część wymienna do jednego lub kilku szczególnych typów pojazdów w celu zmniejsze- nia emisji spalin, poziomu hałasu i wpływu na funkcjonowanie pojazdu. 3. WNIOSEK O UDZIELENIE HOMOLOGACJI TYPU WE 3. 1. Wniosek o udzielenie homologacji typu WE, zgodnie z art. 3 ust. 4 dyrektywy 70/156/EWG, dla typu wymiennego katalizatora składa jego producent. 3. 2. Wzór dokumentu informacyjnego znajduje się w dodatku 1 do niniejszego załącznika. 3. 3. Placówce technicznej odpowiedzialnej za badania homologacyjne typu musi być dostarczone, co nastę- puje: 3. 3. 1. Pojazd lub pojazdy typu homologowanego zgodnie z przepisami dyrektywy 70/220/EWG, wyposa- żone w nowy oryginalny katalizator. Pojazdy te wybiera wnioskodawca za zgodą placówki technicz- nej. 3. 3. 2. Pojazd(-y) spełniają wymagania określone w pkt 3 załącznika III do niniejszej dyrektywy. Badane pojazdy nie mogą mieć usterek w systemie sterowania emisją; wszelkie zużyte lub niesprawne części oryginalne związane z emisją wymienia się lub naprawia. Przed rozpoczęciem badania badane pojazdy zostają odpowiednio wyregulowane i ustawione zgodnie ze specyfikacją producenta. 3. 3. 3. Próbkę danego typu wymiennego katalizatora. Na próbce należy wyraźnie i trwale umieścić znak fabryczny lub towarowy wnioskodawcy oraz informację o przeznaczeniu handlowym tego kataliza- tora. 4. UDZIELENIE HOMOLOGACJI TYPU WE 4. 1. Jeżeli odpowiednie wymagania są spełnione, zostaje udzielona homologacja typu WE zgodnie z art. 4 ust. 3 dyrektywy 70/156/EWG. 4. 2. Wzór świadectwa homologacji typu WE jest podany w dodatku 2 do niniejszego załącznika. 4. 3. Numer homologacji, zgodnie z załącznikiem VII do dyrektywy 70/156/EWG, przydziela się każdemu homologowanemu typowi wymiennego katalizatora. Dane Państwo Członkowskie nie przydziela tego samego numeru innemu homologowanemu typowi wymiennego katalizatora. Ten sam numer może obejmować zastosowanie danego typu wymiennego katalizatora w kilku różnych typach pojazdów. 5. OZNAKOWANIE HOMOLOGACJI TYPU WE 5. 1. Każdy wymienny katalizator odpowiadający typowi homologowanemu zgodnie z niniejszą dyrektywą jako oddzielny zespół techniczny otrzymuje znak homologacji WE. 13/t. 21 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 89 5. 2. Znak składa się z prostokąta otaczającego mała literę „e” i cyfry lub liter wyróżniających Państwo Członkowskie, które udzieliło homologacji typu WE: 1 Niemcy 2 Francja 3 Włochy 4 Niderlandy 5 Szwecja 6 Belgia 9 Hiszpania 11 Zjednoczone Królestwo 12 Austria 13 Luksemburg 17 Finlandia 18 Dania 21 Portugalia 23 Grecja IRL Irlandia W pobliżu prostokąta musi znajdować się „podstawowy numer homologacji” zawarty w pkt 4 numeru homologacji typu, określonym w załączniku VII do dyrektywy 70/156/EWG, poprzedzony dwiema cyframi odpowiadającymi kolejnemu numerowi przyporządkowanemu najnowszej znaczącej zmianie technicznej wprowadzonej do dyrektywy 70/220/EWG z datą udzielenia homologacji WE części. W niniejszej dyrektywie numerem kolejnym jest 00. 5. 3. Znak homologacji, określony w ppkt 5. 2, jest czytelny i nieusuwalny. 5. 4. Dodatek 3 do niniejszego załącznika podaje przykłady układów znaku homologacji i danych homo- logacyjnych, określonych powyżej. 6. WYMAGANIA 6. 1. Wymagania ogólne 6. 1. 1. Wymienny katalizator jest tak zaprojektowany, skonstruowany i przystosowany do montażu, aby pojazd, w którym został zamontowany, spełniał przepisy niniejszej dyrektywy, z którymi był pierwot- nie zgodny i aby znacznie zmniejszyć emisję substancji zanieczyszczających środowisko na przestrzeni normalnego okresu żywotności pojazdu w normalnych warunkach użytkowania. 6. 1. 2. Wymienny katalizator jest zainstalowany dokładnie w miejsce oryginalnego katalizatora, a pozycja próbnika(-ów) tlenu w przewodzie wydechowym, jeżeli stosowne, nie ulega zmianie. 6. 1. 3. Jeżeli oryginalny katalizator ma ochronę termiczną, wymienny katalizator również ma odpowiednią ochronę. 6. 1. 4. Wymienny katalizator jest trwały, czyli jest zaprojektowany, skonstruowany i przystosowany do mon- tażu w ten sposób, aby uzyskać określoną odporność na korozję i utlenianie, uwzględniając warunki użytkowania pojazdu. 6. 2. Wymagania w odniesieniu do emisji Pojazd(-y) wymieniony(-e) w ppkt 3. 3. 1 niniejszego załącznika, wyposażony(-e) w wymienny katali- zator typu, o którego homologację złożono wniosek, poddaje się badaniom typu I w warunkach opi- sanych w odpowiednim załączniku do niniejszej dyrektywy w celu porównania jego działania z dzia- łaniem oryginalnego katalizatora, zgodnie z procedurą opisaną poniżej. 6. 2. 1. Wyznaczenie podstawy porównania W pojeździe (pojazdach) instaluje się nowy oryginalny katalizator (patrz ppkt 3. 3. 1) i poddaje się go 12 cyklom pozamiejskim (badanie typu I część 2) Po takim kondycjonowaniu pojazd (pojazdy) przechowuje się w pomieszczeniu o stosunkowo stałej temperaturze między 293-303 K (20-30°C). To kondycjonowanie trwa co najmniej sześć godzin, aż do czasu, gdy temperatura oleju silnikowego i płynu w chłodnicy odpowiada temperaturze pomie- szczenia ± 2 K. Następnie wykonuje się trzy badania typu I. 6. 2. 2. Badanie spalin przy użyciu wymiennego katalizatora Oryginalny katalizator badanego pojazdu (pojazdów) zastępuje się wymiennym katalizatorem (patrz ppkt 3. 3. 2) i poddaje się 12 cyklom pozamiejskim (badanie typu I część 2). 90 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 21 Po takim kondycjonowaniu pojazd (pojazdy) przechowuje się w pomieszczeniu o stosunkowo stałej temperaturze między 293-303 K (20-30°C). To kondycjonowanie trwa co najmniej sześć godzin, aż do czasu, gdy temperatura oleju silnikowego i płynu w chłodnicy odpowiada temperaturze pomie- szczenia ± 2 K. Następnie wykonuje się trzy próby typu I. 6. 2. 3. Ocena emisji substancji zanieczyszczających środowisko przez pojazdy wyposażone w wymienne kata- lizatory Badany pojazd (pojazdy) z oryginalnymi katalizatorami spełnia wartości graniczne zgodnie z homo- logacją typu pojazdu, z uwzględnieniem, jeżeli stosowne, czynników pogarszających zastosowanych podczas homologacji typu pojazdu(-ów). Wymagania dotyczące emisji przez pojazd (pojazdy) z wymiennym katalizatorem uznaje się za speł- nione, jeżeli wyniki emisji każdej kontrolowanej substancji zanieczyszczającej środowisko (CO, HC + NOx i zawiesin stałych) spełniają następujące warunki: M ≤ 0,85 S + 0,4 G (1) M ≤ G (2) gdzie: M jest wartością średnią emisji jednej substancji zanieczyszczającej środowisko (CO lub zawiesiny stałe) lub sumy dwóch substancji zanieczyszczających środowisko (HC + NOx), uzyskaną z trzech badań typu I przy użyciu wymiennego katalizatora. S jest wartością średnią emisji jednej substancji zanieczyszczającej środowisko (CO lub zawiesiny stałe) lub sumy dwóch substancji zanieczyszczających środowisko (HC + NOx), uzyskaną z trzech badań typu I przy użyciu wymiennego katalizatora. G jest wartością graniczną emisji jednej substancji zanieczyszczającej środowisko (CO lub zawiesiny stałe) lub sumy dwóch substancji zanieczyszczających środowisko (HC + NOx), zgodnie z homo- logacją typu pojazdu, podzieloną, jeżeli stosowne, przez czynniki pogarszające, wyznaczone zgod- nie z ppkt 6. 4. Jeżeli wnioskuje się o homologację różnych typów pojazdów tego samego producenta i pod warun- kiem że pojazdy te są wyposażone w oryginalne katalizatory tego samego typu, badanie typu I można ograniczyć do przynajmniej dwóch pojazdów wybranych za zgodą placówki technicznej odpowie- dzialnej za homologację. 6. 3. Wymagania w odniesieniu do hałasu i ciśnienia wstecznego w układzie wydechowym Wymienny katalizator spełnia wymagania techniczne wyszczególnione w załączniku II do dyrektywy 70/157/EWG. 6. 4. Wymagania dotyczące trwałości Wymienny katalizator spełnia wymogi ppkt 5. 3. 5 załącznika I do niniejszej dyrektywy, tj. badania typu V lub czynników pogarszających wymienionych w poniższej tabeli, dla wyników badania typu I. Tabela XIII. 6. 4 Typ silnika Zapłon iskrowy Zapłon samoczynny CO 1,2 1,1 Czynniki pogarszające HC + NOx Cząstki stałe 1,2 1,0 — 1,2 7. ZMIANA TYPU I ZMIANY DO HOMOLOGACJI W przypadku zmiany typu homologowanego na mocy niniejszej dyrektywy stosuje się przepisy art. 5 dyrektywy 70/156/EWG. 13/t. 21 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 91 8. 8. 1. ZGODNOŚĆ PRODUKCJI Środki zapewniające zgodność produkcji przyjmuje się zgodnie z przepisami art. 10 dyrektywy 70/156/EWG. 8. 2. Przepisy szczególne 8. 2. 1. Kontrole, określone w ppkt 2. 2 załącznika X do dyrektywy 70/156/EWG, obejmują spełnienie charak- terystyk określonych w ppkt 2. 3 niniejszego załącznika. 8. 2. 2. W celu zastosowania ppkt 2. 4. 4 załącznika X do dyrektywy 70/156/EWG można przeprowadzić bada- nia opisanie w ppkt 6. 2 niniejszego załącznika (wymagania dotyczące emisji). W takim przypadku posiadacz homologacji może wnioskować o użycie jako podstawy porównania nie oryginalnego, a wymiennego katalizatora, którego użyto podczas prób homologacyjnych typu (lub innej próbki, która odpowiada typowi homologowanemu). Wartości emisji zmierzone przy użyciu weryfikowanej próbki nie mogą przekraczać o więcej niż o 15 % średnich wartości wyznaczonych przy użyciu próbki odnie- sienia. 92 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 21 Dodatek 1 Dokument informacyjny nr… odnoszący się do homologacji typu WE wymiennych katalizatorów (dyrektywa 70/220/EWG, ostatnio zmieniona dyrektywą…) Następujące informacje, jeżeli jest to stosowne, należy dostarczyć w trzech egzemplarzach wraz ze spisem treści. Rysunki należy dostarczyć w odpowiedniej skali i stopniu szczegółowości na formacie A4 lub folderze formatu A4. Fotografie, jeżeli występują, powinny być wystarczająco szczegółowe. Jeżeli układ, części lub oddzielne zespoły techniczne mają sterowanie elektroniczne, należy podać informacje doty- czące działania tego sterowania. 13/t. 21 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 93 Dodatek 2 Wzór (Maksymalny format: A4 [210 mm x 297 mm] ŚWIADECTWO HOMOLOGACJI TYPU WE SEKCJA I 94 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 21 SEKCJA II Uzupełnienie do świadectwa homologacji typu WE nr … dotyczącego homologacji typu oddzielnego zespołu technicznego wymiennych katalizatorów do pojazdów silnikowych, zgodnie z dyrektywą 70/220/EWG ostatnio zmienioną dyrektywą … 13/t. 21 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 95 Dodatek 3 Wzór znaku homologacji typu WE (patrz ppkt 5. 2 niniejszego załącznika) Powyższy znak homologacji umieszczony na wymiennym katalizatorze pokazuje, że dany typ homologowano we Francji (e 2), na mocy niniejszej dyrektywy. Pierwszy ciąg cyfr numeru (00) oznacza liczbę przyporządkowaną naj- nowszej znaczącej zmianie technicznej, wprowadzonej do dyrektywy 70/220/EWG. Kolejne cztery cyfry (1234) zostały przydzielone przez władzę homologacyjną jako podstawowy numer homologacji wymiennego katalizatora. ”


title: Beschikking nr. 2124/98/EGKS van de Commissie van 2 oktober 1998 tot wijziging van bijlage IV bij Beschikking nr. 2136/97/EGKS betreffende het beheer van bepaalde beperkingen op de invoer van bepaalde ijzer- en staalproducten uit de Russische Federatie

eurovoc_concepts:
Russia
import restriction
iron and steel product
originating product
quantitative restriction

text: 3. 10. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 268/31 BESCHIKKING Nr. 2124/98/EGKS VAN DE COMMISSIE van 2 oktober 1998 tot wijziging van bijlage IV bij Beschikking nr. 2136/97/EGKS betreffende het beheer van bepaalde beperkingen op de invoer van bepaalde ijzer- en staalpro- ducten uit de Russische Federatie DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, Gelet op Beschikking nr. 2136/97/EGKS van de Commissie van 12 september 1997 betreffende het beheer van bepaalde beperkingen op de invoer van bepaalde ijzer- en staalproducten uit de Russische Federatie (1), inzonderheid op artikel 8 in samenhang met artikel 7, Overwegende dat de Russische Federatie, overeenkomstig artikel 3, lid 4, van de Overeenkomst inzake de handel in bepaalde ijzer- en staalproducten (2) heeft verzocht om overboeking van bepaalde kwantitatieve maxima voor 1998 naar andere productgroepen, en dat de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal met dit verzoek heeft ingestemd; Overwegende dat de maatregelen waarin deze beschik- king voorziet in overeenstemming zijn met het advies van het comit(cid:130) dat is ingesteld bij artikel 7 van Beschikking nr. 2136/97/EGKS, HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD: Artikel 1 Bijlage IV bij Beschikking nr. 2136/97/EGKS wordt vervangen door de tekst in de bijlage bij de onderhavige beschikking. Artikel 2 Overwegende dat dientengevolge bijlage IV bij Beschik- king nr. 2136/97/EGKS moet worden gewijzigd, teneinde de gewijzigde kwantitatieve maxima daarin te verwerken; Deze beschikking treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Deze beschikking is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepassel¶k in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, 2 oktober 1998. Voor de Commissie Leon BRITTAN Vice-Voorzitter (1) PB L 300 van 4. 11. 1997, blz. 15. (2) PB L 300 van 4. 11. 1997, blz. 52. L 268/32 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 3. 10. 98 B(cid:246)LAGE „B(cid:246)LAGE IV KWANTITATIEVE MAXIMA Russische Federatie Producten 1997 1998 1999 2000 2001 (in ton) SA. Platte producten 1. Coils 207 487 204 861 (1) 223 308 228 890 234 613 1. a. Warmgewalst breedband op rollen voor het walsen van plaat 430 000 430 000 440 750 451 769 463 063 2. Zware platen 31 115 42 671 (2) 33 488 3. Andere platte producten 28 265 32 678 (3) 30 420 34 325 31 180 35 183 31 960 SB. Lange producten 1. Balken 2. Walsdraad 12 000 11 718 (4) 12 915 28 000 27 342 (5) 30 135 13 238 30 889 13 569 31 661 3. Andere lange producten 104 357 112 515 (6) 112 314 115 122 118 000 (1) Dit cijfer is met 13 000 ton verlaagd. (2) Dit cijfer is met 10 000 ton verhoogd. (3) Dit cijfer is met 3 000 ton verhoogd. (4) Dit cijfer is met 882 ton verlaagd. (5) Dit cijfer is met 2 058 ton verlaagd. (6) Dit cijfer is met 2 940 ton verhoogd. ”