title: ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ αρ θ. 3314/98 του Rijk van DAM προς την Επ τροπή. Ο κρατούμενος ηγέτης του Ηνωμένου Λαiκού Κόμματος του Αζερμπαiτζάν, Alakram Gumbatov

eurovoc_concepts:
Azerbaijan
common foreign and security policy
human rights
imprisonment
political prisoner
political rights
prison system
the EU's international role

text: 15. 10. 1999 EL Επι΄σηµη Εφηµερι΄δα των Ευρωπαι¨κω΄ν Κοινοτη΄των C 297/65 πετρελαιαγωγου΄, ο΄πως α΄λλωστε και α΄λλα διεθνη΄ χρηµατοπιστωτικα΄ ιδρυ΄µατα µεταξυ΄ των οποι΄ων η Παγκο΄σµια Τρα΄πεζα, αλλα΄ πριν λα΄βει οποιαδη΄ποτε απο΄φαση θα συνεκτιµη΄σει τις απαντη΄σεις τις οποι΄ες θα συγκεντρω΄σει σε σχε΄ση µε τα ζητη΄µατα που προκυ΄πτουν απο΄ την υλοποι΄ηση του ε΄ργου, ιδι΄ως στον κοινωνικο΄ τοµε΄α και στον τοµε΄α της προστασι΄ας του περιβα΄λλοντος. (1999/C 297/085) ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3297/98 υποβολη΄: José Barros Moura (PSE) προς την Επιτροπη΄ (9 Νοεµβρι΄ου 1998) Θε΄µα: Μεταβι΄βαση της διοι΄κησης του Μακα΄ο στην Λ. ∆. της Κι΄νας " Στρατευ΄µατα Το 1995 η Πορτογαλι΄α απε΄συρε τις στρατιωτικε΄ς της δυνα΄µεις απο΄ το ε΄δαφος του Μακα΄ο, οι διαστα΄σεις του οποι΄ου δεν δικαιολογου΄σαν στρατιωτικη΄ παρουσι΄α. Η κινεζο-πορτογαλικη΄ κοινη΄ δη΄λωση εκχωρει΄, στην κεντρικη΄ κυβε΄ρνηση της Λ. ∆. της Κι΄νας, την αποκλειστικη΄ αρµοδιο΄τητα στον τοµε΄α της α΄µυνας και της εξωτερικη΄ς πολιτικη΄ς, ενω΄ και οι δυ΄ο πλευρε΄ς συµφω΄νησαν να µη σταθµευ΄ουν εκει΄ κινεζικε΄ς στρατιωτικε΄ς δυνα΄µεις. Το γεγονο΄ς αυτο΄ επικυ΄ρωσε τον Απρι΄λιο 1997 στο Ευρωπαι¨κο΄ Κοινοβου΄λιο ο κ. Lu Ping, απαντω΄ντας σε σχετικη΄ ερω΄τηση΄ µου. Ωστο΄σο, ο αναπληρωτη΄ς πρωθυπουργο΄ς κ. Qian Qichen ανακοι΄νωσε προ΄σφατα, στη συνεδρι΄αση της Προπαρα- σκευαστικη΄ς Επιτροπη΄ς που πραγµατοποιη΄θηκε στο Πεκι΄νο, ο΄τι η Κι΄να θα αποστει΄λει στρατευ΄µατα στο Μακα΄ο υπο΄ τυ΄που συµβο΄λου κυριαρχι΄ας. Πω΄ς αξιολογει΄η Επιτροπη΄ το γεγονο΄ς αυτο΄ απο΄ απο΄ψεως αξιοπιστι΄ας των δεσµευ΄σεων που ανε΄λαβε η Κι΄να ως προς το σεβασµο΄ της αρχη΄ς «µια χω΄ρα, δυ΄ο συστη΄µατα»; Απα΄ντηση του Sir Leon Brittan εξ ονο΄µατος της Επιτροπη΄ς (23 Νοεµβρι΄ου 1998) Η Επιτροπη΄ γνωρι΄ζει ο΄τι η πορτογαλικη΄ κυβε΄ρνηση, αφου΄ διοι΄κησε το θυ΄λακα του Μακα΄ο απο΄ το 1953, αποφα΄σισε το 1975 να αποσυ΄ρει τις στρατιωτικε΄ς της δυνα΄µεις απο΄ την επικρα΄τεια. Συ΄µφωνα µε τους ο΄ρους της κινεζο- πορτογαλικη΄ς δη΄λωσης του 1987, η Κι΄να θα αναλα΄βει την α΄σκηση της κυριαρχι΄ας στο Μακα΄ο απο΄ τις 20 ∆εκεµβρι΄ου 1999. Συ΄µφωνα µε το α΄ρθρο 14 του συντα΄γµατος της ειδικη΄ς διοικητικη΄ς περιφε΄ρειας του Μακα΄ο της Λαι¨κη΄ς ∆ηµοκρατι΄ας της Κι΄νας, η κεντρικη΄ λαι¨κη΄ κυβε΄ρνηση θα ευθυ΄νεται για την εξωτερικη΄ α΄µυνα της ειδικη΄ς διοικητικη΄ς περιφε΄ρειας του Μακα΄ο. Η κυβε΄ρνηση του Μακα΄ο θα ευθυ΄νεται για την τη΄ρηση της εσωτερικη΄ς δηµο΄σιας τα΄ξης. Η Επιτροπη΄ υποστηρι΄ζει ε΄ντονα την εφαρµογη΄ της πολιτικη΄ς «µια χω΄ρα, δυο συστη΄µατα» για τη µελλοντικη΄ ειδικη΄ διοικητικη΄ περιφε΄ρεια του Μακα΄ο και θα συνεχι΄σει να συνεργα΄ζεται στενα΄ µε την επικρα΄τεια αυτη΄ ο΄πως προβλε΄πεται στη συµφωνι΄α εµπορι΄ου και συνεργασι΄ας Κοινο΄τητας-Μακα΄ο. Η Επιτροπη΄ θα παρακολουθει΄ στενα΄ τις εξελι΄ξεις ο΄σον αφορα΄ τη µεταβι΄βαση της κυριαρχι΄ας. Στο πλαι΄σιο αυτο΄ η Επιτροπη΄ αποδι΄δει υ΄ψιστη σηµασι΄α στην αρχη΄ ο΄τι η επιβολη΄ του νο΄µου, η προ΄ληψη του εγκλη΄µατος και η τη΄ρηση της δηµο΄σιας τα΄ξης αποτελου΄ν καθη΄κοντα τα οποι΄α ει΄ναι ευθυ΄νη των αρχω΄ν και της δικαστικη΄ς εξουσι΄ας της ειδικη΄ς διοικητικη΄ς περιφε΄ρειας. Συ΄µφωνα µε το συ΄νταγµα τα καθη΄κοντα αυτα΄ δεν µπορου΄ν να αποτελου΄ν ευθυ΄νη καµια΄ς κινεζικη΄ς στρατιωτικη΄ς παρουσι΄ας µε βα΄ση το Μακα΄ο. Η µο΄νη κατανοητη΄ αιτιολογι΄α µιας τε΄τοιας παρουσι΄ας θα µπορου΄σε να ει΄ναι η συναλλαγη΄ µε εξωτερικε΄ς απειλε΄ς για την ασφα΄λεια του Μακα΄ο, η οποι΄α δεν ει΄ναι φανερη΄ κατα΄ τη στιγµη΄ αυτη΄. (1999/C 297/086) ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-3314/98 υποβολη΄: Rijk van Dam (EDD) προς την Επιτροπη΄ (27 Οκτωβρι΄ου 1998) Θε΄µα: Ο κρατου΄µενος ηγε΄της του Ηνωµε΄νου Λαïκου΄ Κο΄µµατος του Αζερµπαïτζα΄ν, Alakram Gumbatov Γνωρι΄ζει η Επιτροπη΄ σχετικα΄ µε την κατα΄σταση του κρατου΄µενου ηγε΄τη του Ηνωµε΄νου Λαι¨κου΄ Κο΄µµατος του 1. Αζερµπαι¨τζα΄ν, Alakram Gumbatov, η συ΄ζυγος του οποι΄ου βρι΄σκεται ως προ΄σφυγας στις Κα΄τω Χω΄ρες; Πω΄ς κρι΄νει η Επιτροπη΄ το γεγονο΄ς ο΄τι ο κ Gumbatov βρι΄σκεται στη φυλακη΄ι χωρι΄ς να ε΄χει δικασθει΄, ενω΄ η 2. ποινικη΄ διαδικασι΄α και ο φα΄κελλος της υπο΄θεσης κρατου΄νται µυστικα΄ απο΄ τον ε΄ξω κο΄σµο;


title: WRITTEN QUESTION No. 3199/98 by Honório NOVO to the Commission. Fisheries sector inquiry

eurovoc_concepts:
EU Member State
European Commission
European Union
Portugal
economic survey
fishing industry
professional association
trade union

formats: html pdf print

text: C 207/36 Europeiska gemenskapernas officiella tidning SV 21. 7. 1999 Utveckling av antimikrobiell resistens i patogena mikroorganismer är på väg att bli ett mycket allvarligt problem. Ett antal rapporter med likartade slutsatser har offentliggjorts av forskarsamhället och av inter- nationella och nationella organisationer. Av denna anledning har kommissionen bett Vetenskapliga styr- kommittén att undersöka frågan och om det finns ett samband med användningen av antimikrobiella ämnen inom medicin och veterinärmedicin, boskapsskötsel och växtskydd. Kommissionen kommer om det visar sig nödvändigt att föreslå åtgärder med utgångspunkt i detta vetenskapliga yttrande, som bör finnas tillgängligt från april 1999. (1) EGT L 230, 19. 8. 1991. (1999/C 207/047) SKRIFTLIG FRÅGA E-3194/98 från Joaquín Sisó Cruellas (PPE) till kommissionen (27 oktober 1998) Angående: Europeiska kulturarvsdagarna Under den 25 och 26 september firades de europeiska kulturarvsdagarna i 44 länder på den gamla kontinenten. Under dessa dagar lämnades fritt inträde till katedraler där man normalt betalar för ett besök. Avsikten med dessa dagar är att låta medborgarna lära känna det historiska byggnadsarvet samt att försöka skapa en medvetenhet inför nödvändigheten att bevara detsamma. Deltog Europeiska unionen i de europeiska kulturarvsdagarna? Svar från Marcelino Oreja på kommissionens vägnar (14 december 1998) De europeiska kulturarvsdagarna anordnas sedan 1991 på initiativ av Europarådet för att uppmärksamma européerna på dessas kulturarv genom att ge dem gratis tillträde platser och byggnader som normalt inte är öppna för allmänheten. Som ett led i sin kulturpolitiska verksamhet söker kommissionen sprida kunskap om och underlätta allmänhetens tillgång till det europeiska kulturarvet. Sedan flera år tillbaka stöder kommissionen ekonomiskt de europeiska kulturarvsdagarna, eftersom det är ett initiativ med stort genomslag bland allmänheten och en tydlig europeisk profil. Kommissionens bidrag har varit följande: 9 1994: 70 000 ecu 9 1995: 70 000 ecu 9 1996: 70 000 ecu 9 1997: 70 000 ecu 9 1998: 80 000 ecu (under förutsättning att inga ändringar sker under budgetförfarandet och det administrativa förfarandet) (1999/C 207/048) SKRIFTLIG FRÅGA E-3199/98 från Honório Novo (GUE/NGL) till kommissionen (27 oktober 1998) Angående: Undersökning på fiskeriområdet Kommissionen beslutade som bekant för några månader sedan att ställa en rad frågor till olika arbetstagar- och arbetsgivarorganisationer inom fiskerisektorn i Europeiska unionen. Kan kommissionen därför ge ett formellt svar på följande: 1. 2. Hur många enheter blev kontaktade i varje medlemsstat? Hur många av dessa svarade? Vilka enheter blev kontaktade i Portugal? Vilka av dessa svarade?


title: 98/621/EG: Entscheidung der Kommission vom 27. Oktober 1998 zur dritten Änderung der Entscheidung 95/109/EG über ergänzende Garantien hinsichtlich der infektiösen bovinen Rhinotracheitis für Rinder, die für bestimmte Teile des Gemeinschaftsgebiets bestimmt sind, in bezug auf Italien (Bekanntgegeben unter Aktenzeichen K(1998) 3237) (Text von Bedeutung für den EWR)

eurovoc_concepts:
Autonomous Province of Bolzano
animal disease
cattle
infectious disease
veterinary inspection

text: 5. 11. 98 DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften L 296/15 II (Nicht ver(cid:148)ffentlichungsbed(cid:129)rftige Rechtsakte) KOMMISSION ENTSCHEIDUNG DER KOMMISSION vom 27. Oktober 1998 zur dritten (cid:142)nderung der Entscheidung 95/109/EG (cid:129)ber erg(cid:132)nzende Garantien hinsichtlich der f(cid:129)r Rinder, die f(cid:129)r bestimmte Teile des Gemeinschaftsgebiets bestimmt sind, in bezug auf Italien infekti(cid:148)sen bovinen Rhinotracheitis (Bekanntgegeben unter Aktenzeichen K(1998) 3237) (Text von Bedeutung f(cid:129)r den EWR) (98/621/EG) insbesondere DIE KOMMISSION DER EUROP(cid:142)ISCHEN GEMEINSCHAFTEN (cid:190) gest(cid:129)tzt auf den Vertrag zur Gr(cid:129)ndung der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaft, gest(cid:129)tzt auf die Richtlinie 64/432/EWG des Rates vom 26. Juni 1964 zur Regelung viehseuchenrechtlicher Fragen beim innergemeinschaftlichen Handelsverkehr mit Rindern und Schweinen (1), zuletzt ge(cid:132)ndert durch die Richtlinie 98/46/EG (2), auf Artikel 9 Absatz 3, in Erw(cid:132)gung nachstehender Gr(cid:129)nde: 1991 wurde in Bozen (Italien) ein Programm zur Tilgung der infekti(cid:148)sen Rhinotracheitis bei Rindern eingef(cid:129)hrt. Dieses Programm wurde mit der Entscheidung 98/ 580/EG der Kommission (3) f(cid:129)r einen Zeitraum von drei Jahren genehmigt. Dieses Tilgungsprogramm l(cid:132)uft derzeit noch. Aufgrund des Programms sollte die infekti(cid:148)se Rhinotracheitis bei Rindern in Bozen (Italien) in Zukunft getilgt werden k(cid:148)nnen. Mit der Entscheidung 95/109/EG der Kommission (4), zuletzt ge(cid:132)ndert durch die Entscheidung 98/548/EG (5), wurden f(cid:129)r Rinder, die f(cid:129)r bestimmte Teile des Gemein- schaftsgebiets bestimmt sind, gewisse zus(cid:132)tzliche Garan- tien hinsichtlich der infekti(cid:148)sen bovinen Rhinotracheitis festgelegt. Die in dieser Entscheidung vorgesehenen Garantien k(cid:148)nnen auch Bozen gew(cid:132)hrt werden. Die in dieser Entscheidung vorgesehenen Maßnahmen entsprechen der Stellungnahme des St(cid:132)ndigen Veterin(cid:132)r- ausschusses — HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN: Artikel 1 Dem Anhang der Entscheidung 95/109/EG wird folgende Zeile angef(cid:129)gt: „Italien Provinz Bozen“. Diese Entscheidung ist an alle Mitgliedstaaten gerichtet. Artikel 2 Br(cid:129)ssel, den 27. Oktober 1998 F(cid:129)r die Kommission Franz FISCHLER Mitglied der Kommission (1) ABl. 121 vom 29. 7. 1964, S. 1977/64. (2) ABl. L 198 vom 15. 7. 1998, S. 22. (3) ABl. L 279 vom 16. 10. 1998, S. 49. (4) ABl. L 79 vom 7. 4. 1995, S. 32. (5) ABl. L 263 vom 26. 9. 1998, S. 35


title: Eurooppalainen verkosto : Perhe ja työ.

eurovoc_concepts:
family policy
information network
organisation of work


title: PREGUNTA ESCRITA n. 3202/98 del Daniela RASCHHOFER a la Comisión. Número telefónico directo ("hotline") sobre los tipos de pignoración

eurovoc_concepts:
Austria
EU control
bank
data collection
dissemination of information
interest

text: C 182/52 Diario Oficial de las Comunidades Europeas ES 28. 6. 1999 La fecha límite para la recepción de las respuestas ha concluido y, al parecer, se mantienen ambas tendencias. 1. 2. ¿Puede informar la Comisión si el conjunto de respuestas recibidas confirma las dos tendencias anunciadas por el Director de Pesca de la Comisión en el seminario de Lisboa? En caso afirmativo, ¿qué iniciativas políticas piensa adoptar la Comisión para darles curso, es decir, para que la política común de pesca después de 2002 continúe garantizando la soberanía exclusiva de los Estados miembros sobre el acceso a los recursos en las 12 millas de aguas territoriales respectivas, e incluso para que se amplíe la soberanía más allá de las 12 millas? Respuesta de la Sra. Bonino en nombre de la Comisión (13 de noviembre de 1998) En general, las tendencias de las respuestas al cuestionario, presentadas por la Comisión en el seminario de Lisboa al que alude Su Señoría, se han visto confirmadas después del examen de todas las respuestas recibidas. En lo que se refiere concretamente a la banda de las 6 ó 12 millas, la mayoría de las organizaciones que han contestado al cuestionario piden su mantenimiento. Es sólo una minoría la que reclama la ampliación de la zona más allá de las 12 millas. La Comisión se comprometió a escuchar a los agentes del sector y, por tanto, no tomará ninguna decisión sobre los diferentes temas antes de que haya terminado el proceso de consulta. Es evidente que, en su momento, las eventuales propuestas legislativas que se elaboren como consecuencia de este debate se someterán al Parlamento para que éste emita su dictamen al respecto, de conformidad con el fundamento jurídico vigente. (1999/C 182/064) PREGUNTA ESCRITA E-3202/98 de Daniela Raschhofer (NI) a la Comisión (27 de octubre de 1998) Asunto: Número telefónico directo («hotline») sobre los tipos de pignoración El 23 de junio de 1998, la Comisión llevó a cabo unos controles no anunciados en cuatro bancos austriacos. La razón de estos controles era que había indicios de la existencia de acuerdos sobre tipos de interés en el marco del llamado Club de los tipos de pignoración. Para intensificar el éxito de los controles y de las medidas de recopilación de información se estableció un número telefónico directo («hotline») propio sobre los tipos de pignoración. En relación con el estado de las investigaciones o comunicados de prensa del Comisario competente: 1. 2. 3. 4. 5. ¿Cómo valora la Comisión el hecho de que la comunicación pública del establecimiento de un número telefónico directo sobre los tipos de pignoración sólo se hiciera en un diario austriaco y además con un retraso de unos días? ¿Qué otras vías de comunicación puede utilizar la Comisión además de los medios de comunicación impresos nacionales para divulgar y publicar las informaciones que le parezcan necesarias? ¿Cuántas llamadas telefónicas se recibieron, a pesar de la escasa difusión de la información, en el número telefónico directo sobre los tipos de pignoración? ¿Resultaron útiles las llamadas recibidas en cuanto indicios pertinentes para los controles ulteriores? ¿Qué valor declarativo y qué contenido informativo tiene la afirmación del Comisario Van Miert («Die Presse» de 21 de julio de 1998) en el sentido de que los controles realizados en los bancos austriacos habían supuesto «una buena pesca»? Respuesta del Sr. Van Miert en nombre de la Comisión (19 de noviembre de 1998) Su Señoría comprenderá que, por principio, la Comisión no está en condiciones de hacer observaciones sobre procedimientos en curso. El Comisario expresaba su confianza en que las inspecciones llevadas a cabo en junio de 1998 produjeran documentos que pudieran ser de interés en el marco de posibles procedimientos de prohibición


title: Tempus TACIS : Guia do candidato: Ano lectivo de 1999/2000: Projectos europeus conjuntos e projectos compactos.

eurovoc_concepts:
Mongolia
cultural cooperation
former USSR
higher education
student mobility
teaching curriculum


title: Richtlijn 98/78/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 oktober 1998 betreffende het aanvullend toezicht op verzekeringsondernemingen in een verzekeringsgroep

eurovoc_concepts:
EU control
exchange of information
financial solvency
holding company
insurance company
investment company

text: 5. 12. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 330/1 I (Besluiten waarvan de publicatie voorwaarde is voor de toepassing) RICHTLIJN 98/78/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 27 oktober 1998 betreffende het aanvullend toezicht op verzekeringsondernemingen in een verzekeringsgroep HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 57, lid 2, Gezien het voorstel van de Commissie (1), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comite´ (2), Volgens de procedure van artikel 189 B van het Ver- drag (3), (1) Overwegende dat bij Eerste Richtlijn 73/239/EEG van de Raad van 24 juli 1973 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot het directe verzekerings- bedrijf, met uitzondering van de levensverzeke- ringsbranche, en de uitoefening daarvan (4), en bij Eerste Richtlijn 79/267/EEG van de Raad van 5 maart 1979 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toe- gang tot het directe levensverzekeringsbedrijf (5) van verzekeringsondernemingen, wordt vereist dat zij over een solvabiliteitsmarge beschikken; (1) PB C 341 van 19. 12. 1995, blz. 16 en PB C 108 van 7. 4. 1998, blz. 48. (2) PB C 174 van 17. 6. 1996, blz. 16. (3) Advies van het Europees Parlement van 23 oktober 1997 (PB C 339 van 10. 11. 1997, blz. 130), gemeenschappelijk stand- punt van de Raad van 30 maart 1998 (PB C 204 van 30. 6. 1998, blz. 1) en besluit van het Europees Parlement van 16 september 1998 (PB C 313 van 12. 10. 1998). Besluit van de Raad van 13 oktober 1998. (4) PB L 228 van 16. 8. 1973, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 95/26/EG (PB L 168 van 18. 7. 1995, blz. 7). (5) PB L 63 van 13. 3. 1979, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd (2) Overwegende dat krachtens Richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uit- zondering van de levensverzekeringsbranche, en de uitoefening daarvan en houdende wijziging van de Richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG (6) en krachtens Richtlijn 92/96/EEG van de Raad van 10 november 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe levensverzekeringsbedrijf en tot wijziging van de Richtlijnen 79/267/EEG en 90/619/EEG (7) voor de toegang tot en de uitoefening van het verzekeringsbedrijf e´e´n enkele vergunning is vereist, die wordt afgegeven door de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar de verzekeringsonderneming haar hoofdkantoor heeft (lidstaat van herkomst); dat deze vergunning de onderneming het recht geeft overal in de Gemeenschap haar werkzaamhe- den uit te oefenen, hetzij op grond van het recht van vestiging, hetzij in het kader van het vrij verrichten van diensten; dat de verantwoordelijk- heid inzake het toezicht op de financiële soliditeit van de verzekeringsondernemingen, met inbegrip van de solvabiliteit ervan, bij de bevoegde autori- teiten van de lidstaat van herkomst van de verzeke- ringsonderneming berust; (3) Overwegende dat maatregelen voor het aanvul- lende toezicht op verzekeringsondernemingen in een verzekeringsgroep de met het toezicht op de verzekeringsonderneming belaste autoriteiten in staat dienen te stellen om tot een beter gefundeerd oordeel over de financiële positie van deze verzeke- ringsonderneming te komen; dat bij het aanvul- lende toezicht bepaalde ondernemingen in aanmer- king genomen dienen te worden die thans niet aan toezicht krachtens de communautaire richtlijnen onderworpen zijn; dat deze richtlijn geenszins impliceert dat de lidstaten op elk van die onder- nemingen afzonderlijk toezicht dienen uit te oefe- nen; (6) PB L 228 van 11. 8. 1992, blz 1. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 95/26/EG. (7) PB L 360 van 9. 12. 1992, blz 1. Richtlijn gewijzigd bij bij Richtlijn 95/26/EG. Richtlijn 95/26/EG. L 330/2 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 5. 12. 98 (4) Overwegende dat, aangezien verzekeringsonderne- mingen op de gemeenschappelijke markt voor ver- zekeringen rechtstreeks met elkaar concurreren, de normen op het gebied van kapitaalvereisten gelijk- waardig moeten zijn; dat te dien einde de criteria ter bepaling van het aanvullende toezicht niet alleen aan het oordeel van de lidstaten mag worden overgelaten; dat het belang van de Gemeenschap het meest gediend zal zijn met de vaststelling van gemeenschappelijke basisnormen, aangezien daar- mee verstoring van de mededingingsvoorwaarden wordt vermeden; dat het noodzakelijk is bepaalde verschillen tussen de wetgevingen van de lidstaten inzake het prudentiële toezicht op verzekerings- ondernemingen in een verzekeringsgroep te elimi- neren; (5) Overwegende dat met de gekozen benadering wordt beoogd een wezenlijke, noodzakelijke en toereikende harmonisatie tot stand te brengen om op het onderhavige terrein tot een wederzijdse erkenning van de stelsels van prudentieel toezicht te komen; dat deze richtlijn met name tot doel heeft de belangen van de verzekerden te bescher- men; (6) Overwegende dat in een aantal bepalingen van de onderhavige richtlijn minimumnormen zijn vastge- aan legd; dat de verzekeringsondernemingen waaraan door zijn eigen bevoegde autoriteiten vergunning is verleend, strengere regels kan opleggen; van herkomst lidstaat (7) Overwegende dat deze richtlijn iedere verzekerings- onderneming die een deelnemende onderneming is in minstens e´e´n verzekeringsonderneming, herver- zekeringsonderneming of verzekeringsonderneming van een derde land aan aanvullend toezicht onder- werpt, evenals, zij het volgens andere regels, iedere verzekeringsonderneming waarvan de moederon- derneming een verzekeringsholding, een herverze- keringsonderneming, een verzekeringsonderneming van een derde land dan wel een gemengde verzeke- ringsholding is; dat de uitoefening van het toezicht op de afzonderlijke verzekeringsondernemingen door de bevoegde autoriteiten een wezenlijk begin- sel van het verzekeringstoezicht blijft; (8) Overwegende dat het noodzakelijk is om voor verzekeringsondernemingen die deel uitmaken van een verzekeringsgroep een aangepaste solvabiliteits- positie te berekenen; dat door de bevoegde autori- teiten in de Gemeenschap verschillende methoden worden toegepast om rekening te houden met de gevolgen die voor de financiële positie van een verzekeringsonderneming voortvloeien uit het feit dat deze deel uitmaakt van een verzekeringsgroep; dat deze richtlijn drie methoden voor die bereke- ning vaststelt; dat het beginsel wordt aanvaard dat deze methoden vanuit het oogpunt van het pruden- tiële toezicht gelijkwaardig zijn; (9) Overwegende dat de solvabiliteit van een dochter- onderneming van een verzekeringsholding, een her- verzekeringsonderneming of een verzekeringsonder- neming van een derde land beïnvloed kan worden door de financiële middelen van de groep waarvan die verzekeringsonderneming deel uitmaakt en door de wijze waarop die financiën binnen de groep verdeeld zijn; dat de bevoegde autoriteiten moeten beschikken over mogelijkheden tot het uit- oefenen van aanvullend toezicht en tot het nemen van passende maatregelen op het niveau van de verzekeringsonderneming wanneer de solvabiliteit van de verzekeringsonderneming in gevaar is of zou kunnen komen; (10) Overwegende dat de bevoegde autoriteiten toegang moeten hebben tot alle relevante informatie om het aanvullende toezicht te kunnen uitoefenen; dat tussen de voor het toezicht op de verzekerings- ondernemingen verantwoordelijke autoriteiten en tussen de voor het toezicht op de andere financiële sectoren verantwoordelijke autoriteiten samenwer- king tot stand dient te worden gebracht; (11) Overwegende dat intragroeptransacties de financië- le positie van een verzekeringsonderneming kunnen beïnvloeden; dat de bevoegde autoriteiten algemeen toezicht moeten kunnen uitoefenen op bepaalde vormen van die intragroeptransacties en passende maatregelen op het niveau van de verzekerings- onderneming moeten nemen wanneer de solvabili- teit van de verzekeringsonderneming ondermijnd wordt of dreigt te worden, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Definities In deze richtlijn wordt verstaan onder: a) verzekeringsonderneming: een onderneming waaraan overeenkomstig artikel 6 van Richtlijn 73/239/EEG of artikel 6 van Richtlijn 79/267/EEG vergunning is verleend; b) verzekeringsonderneming van een derde land: een onderneming die, indien zij haar hoofdkantoor in de Gemeenschap had, een vergunning zou dienen te verkrijgen overeenkomstig artikel 6 van Richtlijn 73/ 239/EEG of artikel 6 van Richtlijn 79/267/EEG; c) herverzekeringsonderneming: een onderneming die geen verzekeringsonderneming of verzekeringsonder- neming van een derde land is en waarvan de hoofd- activiteit bestaat in het accepteren van door een verzekeringsonderneming, een verzekeringsonderne- ming van een derde land of door andere herverzeke- ringsondernemingen overgedragen risico’s; 5. 12. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 330/3 d) moederonderneming: een moederonderneming in de zin van artikel 1 van Richtlijn 83/349/EEG van de Raad (1), alsmede iedere onderneming die, naar de mening van de bevoegde autoriteiten, feitelijk een overheersende invloed op een andere onderneming uitoefent; e) dochteronderneming: een dochteronderneming in de zin van artikel 1 van Richtlijn 83/349/EEG, alsmede iedere onderneming waarop naar de mening van de bevoegde autoriteiten, een moederonderneming feite- lijk een overheersende invloed uitoefent. Alle dochter- ondernemingen van een dochteronderneming zullen eveneens geacht worden dochterondernemingen te zijn van de moederonderneming die aan het hoofd van deze ondernemingen staat; f) deelneming: een deelneming in de zin van artikel 17, eerste zin, van Richtlijn 78/660/EEG van de Raad (2) of de rechtstreekse of middellijke eigendom van 20 % of meer van de stemrechten of van het kapitaal van een onderneming; g) deelnemende onderneming: een onderneming die een moederonderneming is of een andere onderneming die een deelneming bezit; h) verbonden onderneming: een dochteronderneming of iedere andere onderneming waarin een deelneming bestaat; i) verzekeringsholding: een moederonderneming waar- van de hoofdactiviteit bestaat in het verkrijgen en houden van deelnemingen in dochterondernemingen die uitsluitend of hoofdzakelijk verzekeringsonderne- mingen, herverzekeringsondernemingen of verzeke- ringsondernemingen van derde landen zijn, en waar- van ten minste e´e´n dochteronderneming een verzeke- ringsonderneming is; j) gemengde verzekeringsholding: een moederonderne- ming, die geen verzekeringsonderneming, verzeke- ringsonderneming van een derde land, herverzekering- sonderneming of verzekeringsholding is, en waarvan ten minste e´e´n dochteronderneming een verzekerings- onderneming is; k) bevoegde autoriteiten: de nationale autoriteiten die krachtens wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen toezicht uitoefenen op de verzekeringsondernemin- gen. (1) Zevende Richtlijn 83/349/EEG van de Raad van 13 juni 1983 op de grondslag van artikel 54, lid 3, onder g), van het Verdrag betreffende de geconsolideerde jaarrekening (PB L 193 van 18. 7. 1983, blz. 1). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij de Toetredingsakte van 1994. (2) Vierde Richtlijn 78/660/EEG van de Raad van 25 juli 1978 op de grondslag van artikel 54, lid 3, onder g), van het Verdrag betreffende de jaarrekening van bepaalde vennoot- schapsvormen (PB L 222 van 14. 8. 1978, blz. 11). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij de Toetredingsakte van 1994. Artikel 2 Toepassing van aanvullend toezicht op verzekeringsondernemingen 1. In aanvulling op het bepaalde in Richtlijn 73/239/ EEG en Richtlijn 79/267/EEG, inzake het toezicht op verzekeringsondernemingen, stellen de lidstaten een aan- vullend toezicht in op iedere verzekeringsonderneming die een deelnemende onderneming is in minstens e´e´n verzeke- ringsonderneming, herverzekeringsonderneming of verze- keringsonderneming van een derde land, op de wijze zoals bepaald in de artikelen 5, 6, 8 en 9. 2. Iedere verzekeringsonderneming waarvan de moeder- onderneming een verzekeringsholding, een herverzeke- ringsonderneming of een verzekeringsonderneming van een derde land is, is onderworpen aan aanvullend toe- zicht op de wijze zoals bepaald in artikel 5, lid 2, en de artikelen 6, 8 en 10. 3. Iedere verzekeringsonderneming waarvan de moeder- onderneming een gemengde verzekeringsholding is, is onderworpen aan aanvullend toezicht op de wijze zoals bepaald in artikel 5, lid 2, en de artikelen 6 en 8. Artikel 3 Bereik van het aanvullende toezicht 1. Het uitoefenen van het aanvullende toezicht overeen- komstig artikel 2 betekent geenszins dat de bevoegde autoriteiten een toezichtsfunctie moeten uitoefenen ten aanzien van de verzekeringsonderneming van een derde land, de verzekeringsholding, de gemengde verzekerings- holding of de herverzekeringsonderneming als zodanig. 2. Bij het aanvullende toezicht wordt rekening gehouden met: — verbonden ondernemingen van de verzekeringsonder- neming, — deelnemende ondernemingen in de verzekeringsonder- neming, — verbonden ondernemingen van een deelnemende onderneming in de verzekeringsonderneming, bedoeld in de artikelen 5, 6, 8, 9 en 10. 3. Onverminderd het bepaalde in bijlage I, punt 2. 5, en bijlage II, punt 4, kunnen de lidstaten besluiten om bij het in artikel 2 bedoelde aanvullende toezicht geen reke- ning te houden met ondernemingen met hoofdkantoor in een derde land waar juridische belemmeringen bestaan voor het doorgeven van de nodige informatie. Bovendien kunnen de met de uitoefening van het aanvul- lende toezicht belaste bevoegde autoriteiten per geval besluiten om in de volgende gevallen een onderneming buiten het in artikel 2 bedoelde aanvullende toezicht te houden: L 330/4 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 5. 12. 98 — wanneer de bij het toezicht te betrekken onderneming in het licht van de doelstellingen van het aanvullende toezicht op verzekeringsondernemingen slechts van te verwaarlozen betekenis is; — wanneer het in aanmerking nemen van de financiële positie van de onderneming in het licht van de doel- stelling van het aanvullende toezicht op verzekerings- ondernemingen misplaatst of misleidend zou zijn. Artikel 4 Tot uitoefening van het aanvullende toezicht bevoegde autoriteiten 1. Het aanvullende toezicht wordt uitgeoefend door de bevoegde autoriteit van de lidstaat waar de verzekerings- onderneming overeenkomstig artikel 6 van Richtlijn 73/ 239/EEG of artikel 6 van Richtlijn 79/267/EEG vergun- ning is verleend. 2. Indien verzekeringsondernemingen waaraan in twee of meer lidstaten vergunning is verleend, als moeder- onderneming dezelfde verzekeringsholding, herverzeke- ringsonderneming, verzekeringsonderneming van een derde land of gemengde verzekeringsholding hebben, kunnen de bevoegde autoriteiten van de betrokken lidsta- ten trachten overeenstemming te bereiken over de vraag wie van hen het aanvullende toezicht zal uitoefenen. 3. Indien er in een lidstaat meer dan e´e´n bevoegde autoriteit is voor het prudentiële toezicht op verzekerings- ondernemingen en herverzekeringsondernemingen, neemt die lidstaat de nodige maatregelen om de onderlinge coördinatie tussen die autoriteiten te organiseren. Artikel 5 Beschikbaarheid en kwaliteit van informatie 1. De lidstaten bepalen dat de bevoegde autoriteiten eisen dat iedere verzekeringsonderneming die aan het aanvullende toezicht onderworpen is, over adequate interne controleprocedures beschikt om de gegevens en informatie te kunnen verschaffen die relevant zijn voor de uitoefening van dat aanvullende toezicht. 2. De lidstaten nemen passende maatregelen om ervoor te zorgen dat er binnen hun rechtsgebied geen juridische belemmeringen bestaan die de onder het aanvullende toezicht vallende ondernemingen, met hen verbonden ondernemingen of deelnemende ondernemingen verhinde- ren om onderling de informatie uit te wisselen die voor de uitoefening van dat aanvullende toezicht relevant is. Artikel 6 Toegang tot informatie 1. De lidstaten bepalen dat hun bevoegde autoriteiten die het aanvullende toezicht uitoefenen, toegang hebben tot alle informatie die relevant is voor de uitoefening van het toezicht op een verzekeringsonderneming die aan dat aanvullende toezicht onderworpen is. De bevoegde auto- riteiten mogen de mededeling van de vereiste informatie alleen rechtstreeks van de in artikel 3, lid 2, bedoelde betrokken ondernemingen verlangen wanneer die infor- matie wel aan de verzekeringsonderneming is gevraagd, maar niet is verkregen. 2. De lidstaten bepalen dat hun bevoegde autoriteiten op hun grondgebied de in lid 1 bedoelde informatie zelf, dan wel via personen die zij daartoe aanwijzen, ter plaatse kunnen verifiëren bij — de aan het aanvullende toezicht onderworpen verzeke- ringsonderneming, — de dochterondernemingen van deze verzekerings- onderneming, — de moederondernemingen van deze verzekerings- onderneming, — de dochterondernemingen van een moederonderne- ming van deze verzekeringsonderneming. Indien de bevoegde autoriteiten van een lidstaat bij de 3. toepassing van dit artikel in bepaalde gevallen belangrijke informatie wensen te verifiëren betreffende een in een andere lidstaat gelegen onderneming die een verbonden verzekeringsonderneming, een dochteronderneming, een moederonderneming of een dochteronderneming van een moederonderneming van de aan het aanvullende toezicht onderworpen verzekeringsonderneming is, verzoeken zij de bevoegde autoriteiten van de andere lidstaat om deze verificatie uit te voeren. De autoriteiten die een dergelijk verzoek ontvangen, moeten hieraan binnen het kader van hun bevoegdheden gevolg geven door de verificatie zelf te verrichten, door de verzoekende autoriteiten toestemming te verlenen om de verificatie te verrichten, dan wel door toe te staan dat de verificatie door een accountant of een deskundige wordt verricht. Artikel 7 Samenwerking tussen bevoegde autoriteiten 1. Indien verzekeringsondernemingen die in verschillende lidstaten zijn gevestigd, rechtstreeks of middellijk verbon- den zijn of een gemeenschappelijke deelnemende onderne- ming hebben, verstrekken de bevoegde autoriteiten van iedere lidstaat elkaar op verzoek alle dienstige informatie die uitoefening van het toezicht in het kader van deze richtlijn mogelijk maakt of kan vergemakkelijken en doen zij eigener beweging mededeling van alle informatie die hun essentieel lijkt voor de andere bevoegde autoritei- ten. 5. 12. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 330/5 2. Indien een verzekeringsonderneming en hetzij een kredietinstelling in de zin van Richtlijn 77/780/EEG van de Raad (1), hetzij een beleggingsonderneming in de zin van Richtlijn 93/22/EEG van de Raad (2), hetzij beide, rechtstreeks of middellijk verbonden zijn dan wel een gemeenschappelijke deelnemende onderneming hebben, werken de bevoegde autoriteiten nauw samen met de autoriteiten die van overheidswege belast zijn met het toezicht op die andere ondernemingen. Onverminderd hun respectieve bevoegdheden verstrekken deze autoritei- ten elkaar alle informatie die de vervulling van hun taak kan vergemakkelijken, in het bijzonder in het kader van deze richtlijn. 3. De op grond van deze richtlijn ontvangen informatie, en met name de in deze richtlijn bedoelde uitwisseling van informatie tussen bevoegde autoriteiten, valt onder het beroepsgeheim als omschreven in artikel 16 van Richtlijn 92/49/EEG en artikel 15 van Richtlijn 92/ 96/EEG. Artikel 8 Transacties binnen een groep 1. De lidstaten bepalen dat de bevoegde autoriteiten algemeen toezicht uitoefenen op transacties tussen: a) een verzekeringsonderneming en i) ii) een met de verzekeringsonderneming verbonden onderneming, een in de verzekeringsonderneming deelnemende onderneming, iii) een met een in de verzekeringsonderneming deel- nemende onderneming verbonden onderneming; b) een verzekeringsonderneming en een natuurlijke per- soon die een deelneming bezit in: i) ii) de verzekeringsonderneming of een met de verze- keringsonderneming verbonden onderneming, een in de verzekeringsonderneming deelnemende onderneming, iii) een met een in de verzekeringsonderneming deel- nemende onderneming verbonden onderneming. (1) Eerste Richtlijn 77/780/EEG van de Raad van 12 december 1977 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van kredietinstellingen (PB L 322 van 17. 12. 1977, blz. 30). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richt- lijn 96/13/EG (PB L 66 van 16. 3. 1996, blz. 15). (2) Richtlijn 93/22/EEG van de Raad van 10 mei 1993 betref- fende het verrichten van diensten op het gebied van beleggin- gen in effecten (PB L 141 van 11. 6. 1993, blz. 27). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 97/9/EG (PB L 84 van 26. 3. 1997, blz. 22). Deze transacties hebben met name betrekking op: — leningen; — garanties en posten buiten de balans; — vermogensbestanddelen die in aanmerking mogen worden genomen voor de solvabiliteitsmarge; — beleggingen; — herverzekeringstransacties; — overeenkomsten met betrekking tot kostentoedeling. 2. Met dat doel voor ogen verlangen de lidstaten dat de verzekeringsonderneming ten minste eenmaal per jaar de significante transacties als bedoeld in lid 1 aan de bevoegde autoriteiten rapporteert. Blijkt hieruit dat de solvabiliteit van de verzekeringson- derneming wordt of dreigt te worden ondermijnd, dan neemt de bevoegde autoriteit passende maatregelen op het niveau van de verzekeringsonderneming. Artikel 9 De vereiste van aangepaste solvabiliteit 1. In het in artikel 2, lid 1, bedoelde geval verlangen de lidstaten dat er een aangepaste solvabiliteit wordt bere- kend overeenkomstig bijlage I. 2. Alle verbonden ondernemingen, alle deelnemende ondernemingen en alle met een deelnemende onderne- ming verbonden ondernemingen worden in de in lid 1 bedoelde berekening betrokken volgens de in bijlage I bedoelde methode. 3. Indien uit de in lid 1 bedoelde berekening blijkt dat de aangepaste solvabiliteit negatief is, nemen de bevoegde autoriteiten passende maatregelen op het niveau van de betrokken verzekeringsonderneming. Artikel 10 Herverzekeringsondernemingen, verzekeringsholdings en verzekeringsondernemingen van een derde land 1. In het in artikel 2, lid 2, bedoelde geval verlangen de lidstaten dat de methode van aanvullend toezicht wordt uitgeoefend overeenkomstig bijlage II. 2. In het in artikel 2, lid 2, bedoelde geval worden alle met de verzekeringsholding, de herverzekeringsonderne- ming of de verzekeringsonderneming van een derde land verbonden ondernemingen bij de berekening betrokken op de wijze als bedoeld in bijlage II. 3. Indien de bevoegde autoriteiten op grond van die berekening van mening zijn dat de solvabiliteit van een dochteronderneming van de verzekeringsholding, de her- verzekeringsonderneming of de verzekeringsonderneming L 330/6 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 5. 12. 98 van een derde land in gevaar is of zou kunnen komen, nemen de bevoegde autoriteiten passende maatregelen op het niveau van die verzekeringsonderneming. 5. Uiterlijk op 1 januari 2006 legt de Commissie aan het Comite´ voor het verzekeringswezen een verslag voor over de toepassing van deze richtlijn en, zo nodig, over de noodzaak van verdere harmonisatie. Artikel 11 Tenuitvoerlegging 1. De lidstaten stellen uiterlijk op 5 juni 2000 de wette- lijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast die nodig zijn om aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. 2. De lidstaten zorgen ervoor dat de in lid 1 bedoelde bepalingen voor het eerst worden toegepast bij het toe- zicht op de jaarrekening voor het boekjaar dat op 1 ja- nuari 2001 begint of gedurende dat kalenderjaar. 3. Wanneer de lidstaten de in lid 1 bedoelde bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lid- staten. 4. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijke bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Artikel 12 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 13 Adressaten Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Luxemburg, 27 oktober 1998. Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter J. M. GIL-ROBLES E. HOSTASCH 5. 12. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 330/7 BIJLAGE I BEREKENING VAN DE AANGEPASTE SOLVABILITEIT VAN VERZEKERINGSONDERNEMINGEN 1. KEUZE VAN DE BEREKENINGSMETHODE EN ALGEMENE BEGINSELEN A. De lidstaten bepalen dat de berekening van de aangepaste solvabiliteit van de in artikel 2, lid 1, bedoelde verzekeringsondernemingen wordt uitgevoerd volgens een van de in punt 3 beschreven methoden. Een lidstaat kan evenwel bepalen dat de bevoegde autoriteiten van de in punt 3 bedoelde methoden een andere dan de door de lidstaat gekozen methode toestaan of opleggen. B. Proportionaliteit Bij de berekening van de aangepaste solvabiliteit van een verzekeringsonderneming wordt het proportionele deel van een in met haar verbonden verzekeringsondernemingen deelnemende verzekeringsonderneming in aanmerking genomen. Onder proportioneel deel wordt verstaan ofwel, bij toepassing van methode 1 of methode 2, het gedeelte van het geplaatste kapitaal dat rechtstreeks of middellijk het eigendom is van de deelnemende onderneming, ofwel, bij toepassing van methode 3, de percentages die worden gebruikt voor de opstelling van de geconsolideerde jaarrekening. Ongeacht welke methode wordt toegepast, wordt echter, indien de verbonden onderneming een dochteronderneming is en een solvabiliteitstekort vertoont, het totale solvabiliteitstekort van de dochteronderneming in aanmerking genomen. Ingeval de bevoegde autoriteiten van mening zijn dat de aansprakelijkheid van de moederonderne- ming die een gedeelte van het kapitaal in eigendom heeft, strikt en ondubbelzinnig tot dat gedeelte van het kapitaal beperkt is, kunnen deze bevoegde autoriteiten toestaan dat het solvabiliteitstekort van de dochteronderneming evenwel op proportionele grondslag in aanmerking wordt genomen. C. Uitsluiting van het meermalen gebruiken van vermogensbestanddelen voor de solvabiliteitsmarge C. 1. Algemene behandeling van de vermogensbestanddelen voor de solvabiliteitsmarge Ongeacht welke methode wordt toegepast bij de berekening van de aangepaste solvabiliteit van een verzekeringsonderneming, moet worden uitgesloten dat de vermogensbestanddelen die in aanmerking mogen worden genomen voor de solvabiliteitsmarge, meerdere malen worden gebruikt voor de verschillende verzekeringsondernemingen die bij die berekening betrokken zijn. Daartoe worden, voorzover de in punt 3 beschreven methoden daarin nog niet voorzien, van de berekening van de aangepaste solvabiliteit van een verzekeringsonderneming uitgesloten: — de waarde van activa van die verzekeringsonderneming die de financiering vertegenwoordigen van vermogensbestanddelen die in aanmerking mogen worden genomen voor de solvabiliteits- marge van een van de met haar verbonden verzekeringsondernemingen; — de waarde van activa van een verbonden verzekeringsonderneming van die verzekeringsonder- neming die de financiering vertegenwoordigen van vermogensbestanddelen die in aanmerking mogen worden genomen voor de solvabiliteitsmarge van die verzekeringsonderneming; — de waarde van activa van een met die verzekeringsonderneming verbonden verzekeringsonder- neming die de financiering vertegenwoordigen van vermogensbestanddelen die in aanmerking mogen worden genomen voor de solvabiliteitsmarge van andere met die verzekeringsonderne- ming verbonden verzekeringsondernemingen. C. 2. Behandeling van bepaalde vermogensbestanddelen Onverminderd het bepaalde in punt C. 1, mogen: — winstreserves en toekomstige winsten die gegenereerd worden in een met de verzekeringsonder- neming waarvoor de aangepaste solvabiliteit wordt berekend, verbonden levensverzekeringson- derneming, en — het geplaatste maar niet-gestorte aandelenkapitaal van een met de verzekeringsonderneming waarvoor de aangepaste solvabiliteit wordt berekend, verbonden verzekeringsonderneming, L 330/8 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 5. 12. 98 alleen in de berekening worden betrokken voorzover zij in aanmerking mogen worden genomen voor de dekking van het solvabiliteitsmargevereiste van die verbonden onderneming. Geplaatst maar niet-gestort aandelenkapitaal dat een potentiële verplichting van de zijde van de deelnemende onderneming vormt, wordt echter geheel van de berekening uitgesloten. Geplaatst maar niet-gestort aandelenkapitaal van de deelnemende verzekeringsonderneming dat een potentiële verplichting van de zijde van een verbonden verzekeringsonderneming vormt, wordt eveneens van de berekening uitgesloten. Geplaatst maar niet-gestort aandelenkapitaal van een verbonden verzekeringsonderneming dat een potentiële verplichting van de zijde van een andere met dezelfde deelnemende verzekeringsonderne- ming verbonden onderneming vormt, wordt van de berekening uitgesloten. C. 3. Overdraagbaarheid Indien de bevoegde autoriteiten van mening zijn dat bepaalde andere dan de in punt C. 2 bedoelde vermogensbestanddelen die voor de solvabiliteitsmarge van een verbonden verzekeringsonderne- ming in aanmerking mogen worden genomen, niet effectief beschikbaar kunnen komen voor de dekking van het solvabiliteitsmargevereiste van de deelnemende verzekeringsonderneming waar- voor de aangepaste solvabiliteit wordt berekend, mogen deze vermogensbestanddelen slechts in de berekening worden opgenomen voorzover zij in aanmerking mogen worden genomen voor de dekking van het solvabiliteitsmargevereiste van de verbonden onderneming. C. 4. De som van de in de punten C. 2 en C. 3 bedoelde vermogensbestanddelen mag het solvabiliteitsmargevereiste van de verbonden verzekeringsonderneming niet overschrijden. D. Uitsluiting van het creëren van vermogensbestanddelen binnen een groep Bij de berekening van de aangepaste solvabiliteit worden buiten beschouwing gelaten de voor de solvabiliteitsmarge in aanmerking te nemen vermogensbestanddelen die afkomstig zijn van de wederzijdse financiering tussen de verzekeringsonderneming en: — een daarmee verbonden onderneming, — een daarin deelnemende onderneming, — een andere verbonden onderneming van een van haar deelnemende ondernemingen. Voorts worden buiten beschouwing gelaten de vermogensbestanddelen die in aanmerking mogen worden genomen voor de solvabiliteitsmarge van een met de verzekeringsonderneming waarvoor de aangepaste solvabiliteit wordt berekend, verbonden verzekeringsonderneming, wanneer die elementen afkomstig zijn van de wederzijdse financiering met een andere met die verzekerings- onderneming verbonden onderneming. Er is met name sprake van wederzijdse financiering wanneer een verzekeringsonderneming of een van de met haar verbonden ondernemingen houdster is van aandelen in of leningen verstrekt aan een andere onderneming die, rechtstreeks of middellijk, houdster is van een vermogensbestanddeel dat in aanmerking mag worden genomen voor de solvabiliteitsmarge van de eerste onderneming. E. De bevoegde autoriteiten zien erop toe dat de aangepaste solvabiliteit met dezelfde frequentie wordt berekend als die welke geldt voor de berekening van de solvabiliteitsmarge voor verzeke- ringsondernemingen ingevolge de Richtlijnen 73/239/EEG en 79/267/EEG. De activa en passiva worden gewaardeerd overeenkomstig de Richtlijnen 73/239/EEG, 79/267/EEG en 91/674/EEG van de Raad (1). 2. TOEPASSING VAN DE BEREKENINGSMETHODEN 2. 1. Verbonden verzekeringsondernemingen De aangepaste solvabiliteit wordt berekend volgens de algemene beginselen en de methoden die in deze bijlage zijn vastgesteld. (1) Richtlijn 91/674/EEG van de Raad van 19 december 1991 betreffende de jaarrekening en de geconsolideerde jaarrekening van verzekeringsondernemingen (PB L 374 van 31. 12. 1991, blz. 7). 5. 12. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 330/9 Wanneer de verzekeringsonderneming meer dan e´e´n met haar verbonden verzekeringsonderneming heeft, wordt in alle methoden de aangepaste solvabiliteit berekend door elk van deze verbonden verzekeringsondernemingen te integreren. Zijn er opeenvolgende deelnemingen (een verzekeringsonderneming is, bijvoorbeeld, deelnemende onderneming in een andere verzekeringsonderneming die op haar beurt deelnemende onderneming is in een verzekeringsonderneming), dan wordt de aangepaste solvabiliteit berekend voor iedere deelnemende verzekeringsonderneming die ten minste e´e´n verbonden verzekeringsonderneming heeft. De lidstaten kunnen ervan afzien de aangepaste solvabiliteit van een verzekeringsonderneming te berekenen: — wanneer het gaat om een met een andere, in dezelfde lidstaat toegelaten verzekeringsonderneming verbonden onderneming en wanneer deze verbonden onderneming in aanmerking wordt genomen bij de berekening van de aangepaste solvabiliteit van de deelnemende verzekeringsonderneming, of — wanneer het gaat om een met een verzekeringsholding of een herverzekeringsonderneming verbon- den onderneming met hoofdkantoor in dezelfde lidstaat als de verzekeringsonderneming, en indien deze verzekeringsholding of herverzekeringsonderneming en deze verbonden verzekeringsonderne- ming in aanmerking worden genomen bij de uitgevoerde berekening. De lidstaten kunnen ook ervan afzien de aangepaste solvabiliteit van een verzekeringsonderneming te berekenen wanneer het gaat om een met een andere verzekeringsonderneming, een herverzekeringson- derneming of een verzekeringsholding verbonden verzekeringsonderneming met hoofdkantoor in een andere lidstaat, indien de bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaten overeengekomen zijn de uitoefening van het aanvullende toezicht aan de bevoegde autoriteit van die andere lidstaat toe te vertrouwen. In alle gevallen mag de afwijking slechts worden toegestaan indien de vermogensbestanddelen die in aanmerking mogen worden genomen voor de solvabiliteitsmarge van de bij de berekening betrokken verzekeringsondernemingen, ten genoegen van de bevoegde autoriteiten, adequaat over voornoemde ondernemingen verdeeld zijn. De lidstaten kunnen bepalen dat, wanneer een verbonden verzekeringsonderneming haar hoofdkantoor heeft in een andere lidstaat dan de verzekeringsonderneming waarvoor de aangepaste solvabiliteit wordt berekend, bij de berekening met betrekking tot de verbonden verzekeringsonderneming rekening wordt gehouden met de solvabiliteitspositie zoals die door de bevoegde autoriteiten van die andere lidstaat wordt beoordeeld. 2. 2. Verbonden herverzekeringsondernemingen Bij de berekening van de aangepaste solvabiliteit van een in een herverzekeringsonderneming deel- nemende verzekeringsonderneming wordt deze verbonden herverzekeringsonderneming, louter voor de berekening, op soortgelijke wijze behandeld als een verbonden verzekeringsonderneming, waarbij de algemene beginselen en de methoden van deze bijlage worden toegepast. Daartoe wordt een theoretisch solvabiliteitsvereiste berekend voor iedere verbonden herverzekerings- onderneming, volgens dezelfde regels als die van artikel 16, leden 2 tot en met 5, van Richtlijn 73/239/EEG of in artikel 19 van Richtlijn 79/267/EEG. Mochten die regels echter zeer moeilijk toepasbaar zijn, dan kunnen de bevoegde autoriteiten toestaan dat het theoretische solvabiliteitsvereiste voor levensverzekering wordt berekend op grond van het eerste resultaat als bedoeld in artikel 16, lid 3, van Richtlijn 73/239/EEG. Dezelfde bestanddelen als bedoeld in artikel 16, lid 1, van Richtlijn 73/239/EEG of in artikel 18 van Richtlijn 79/267/EEG mogen in aanmerking worden genomen voor de theoretische solvabiliteitsmarge. De activa en passiva worden gewaardeerd overeenkomstig de bepalin- gen van deze richtlijnen en van Richtlijn 91/674/EEG. 2. 3. Verzekeringstussenholding Bij de berekening van de aangepaste solvabiliteit van een verzekeringsonderneming met een deelneming in een verzekeringsonderneming of in een herverzekeringsonderneming of in een verzekeringsonderne- ming van een derde land, middels een verzekeringsholding, wordt rekening gehouden met de positie van de verzekeringstussenholding. Louter voor deze berekening, die wordt uitgevoerd overeenkomstig de algemene beginselen en de methoden die in deze bijlage omschreven zijn, wordt deze verzekeringshol- ding behandeld als betrof het een verzekeringsonderneming die onderworpen was aan een solvabiliteits- vereiste gelijk aan nul en aan dezelfde voorwaarden als die van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 73/239/EEG of in artikel 18 van Richtlijn 79/267/EEG wat betreft de vermogensbestanddelen voor de solvabiliteitsmarge. L 330/10 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 5. 12. 98 2. 4. Verbonden verzekerings- of herverzekeringsondernemingen met hoofdkantoor in derde landen A. Verbonden verzekeringsondernemingen van een derde land Bij de berekening van de aangepaste solvabiliteit van een deelnemende verzekeringsonderneming in een verzekeringsonderneming van een derde land, wordt deze laatste, louter voor de berekening, op soortgelijke wijze behandeld als een verbonden verzekeringsonderneming, waarbij de algemene beginselen en methoden van deze bijlage worden toegepast. Wanneer het derde land waar deze verbonden onderneming haar hoofdkantoor heeft, haar onderwerpt aan een vergunning en aan ten minste een soortgelijk solvabiliteitsvereiste als dat van Richtlijn 73/239/EEG of Richtlijn 79/267/EEG, gelet op de vermogensbestanddelen ter dekking van dat vereiste, kunnen de lidstaten evenwel bepalen dat bij de berekening met betrekking tot deze laatste onderneming rekening wordt gehouden met het solvabiliteitsvereiste en met de voor het nakomen van dat vereiste in aanmerking komende vermogensbestanddelen, als voorgeschreven door het betrokken derde land. B. Verbonden herverzekeringsondernemingen van een derde land Niettegenstaande punt 2. 2 kunnen de lidstaten bij de berekening van de aangepaste solvabiliteit van een deelnemende verzekeringsonderneming in een herverzekeringsonderneming met hoofdkantoor in een derde land en onder voorbehoud van dezelfde voorwaarden als die van punt A, tweede alinea, bepalen dat bij de berekening met betrekking tot deze laatste onderneming rekening wordt gehouden met het vereiste inzake het eigen vermogen en met de voor het nakomen van dit vereiste in aanmerking komende vermogensbestanddelen, als voorgeschreven door het betrokken derde land. Wanneer dergelijke bepalingen alleen gelden voor de verzekeringsondernemingen van dit derde land, kunnen het theoretische vereiste inzake het eigen vermogen van de verbonden herverzekeringsonder- neming en de voor het nakomen van dit theoretische vereiste in aanmerking te nemen vermogens- bestanddelen worden berekend alsof het ging om een verbonden verzekeringsonderneming van dit derde land. 2. 5. Niet beschikbaar zijn van noodzakelijke informatie Wanneer de bevoegde autoriteiten om enigerlei reden niet beschikken over de informatie die nodig is voor de berekening van de aangepaste solvabiliteit van een verzekeringsonderneming met betrekking tot een verbonden onderneming met hoofdkantoor in een lidstaat of in een derde land, wordt de boekwaarde van deze onderneming in de deelnemende verzekeringsonderneming in mindering gebracht op de vermogensbestanddelen die in aanmerking mogen worden genomen voor de aangepaste solvabiliteitsmarge. In dat geval worden aan deze deelneming verbonden stille meerwaarden niet als vermogensbestanddeel dat in aanmerking mag worden genomen voor de aangepaste solvabiliteitsmarge, aanvaard. 3. BEREKENINGSWIJZEN Methode 1: Aftrek en aggregatie De aangepaste solvabiliteit van de deelnemende verzekeringsonderneming is het verschil tussen: i) de som van: a) de vermogensbestanddelen die in aanmerking mogen worden genomen voor de solvabiliteits- marge van de deelnemende verzekeringsonderneming, en b) het proportionele deel van de deelnemende verzekeringsonderneming in de vermogensbestandde- len die in aanmerking mogen worden genomen voor de solvabiliteitsmarge van de verbonden verzekeringsonderneming, en ii) de som van: a) de boekwaarde van de verbonden verzekeringsonderneming in de deelnemende verzekeringson- derneming, b) het solvabiliteitsvereiste van de deelnemende verzekeringsonderneming, en c) het proportionele deel van het solvabiliteitsvereiste van de verbonden verzekeringsonderne- ming. 5. 12. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 330/11 Wanneer de deelneming in de verbonden verzekeringsonderneming geheel of ten dele bestaat in de vorm van middellijke eigendom, dan wordt in punt ii) a) de waarde van die middellijke eigendom meegenomen, met inachtneming van de desbetreffende successieve interesten, en worden in de punten i) b) en ii) c) meegenomen de overeenkomstige proportionele delen van, respectievelijk, de vermogensbe- standdelen die in aanmerking mogen worden genomen voor de solvabiliteitsmarge van de verbonden verzekeringsonderneming en het solvabiliteitsvereiste van de verbonden verzekeringsonderneming. Methode 2: Aftrek van een vereiste De aangepaste solvabiliteit van de deelnemende verzekeringsonderneming is het verschil tussen: — de som van de vermogensbestanddelen die in aanmerking mogen worden genomen voor de solvabiliteitsmarge van de deelnemende verzekeringsonderneming, en — de som van a) het solvabiliteitsvereiste van de deelnemende verzekeringsonderneming, en b) het proportionele deel van het solvabiliteitsvereiste van de verbonden verzekeringsonderne- ming. Voor de waardering van de vermogensbestanddelen die in aanmerking mogen worden genomen voor de solvabiliteitsmarge, worden deelnemingen in de zin van deze richtlijn gewaardeerd volgens de vermogensmutatiemethode, overeenkomstig de optie bedoeld in artikel 59, lid 2, onder b), van Richtlijn 78/660/EEG. Methode 3: Methode op basis van consolidatie van jaarrekeningen De aangepaste solvabiliteit van de deelnemende verzekeringsonderneming wordt berekend aan de hand van de geconsolideerde jaarrekeningen. De aangepaste solvabiliteit van de deelnemende verzekerings- onderneming is het verschil tussen de vermogensbestanddelen die in aanmerking mogen worden genomen voor de solvabiliteitsmarge berekend op basis van de geconsolideerde gegevens en a) hetzij de som van het solvabiliteitsvereiste van de deelnemende verzekeringsonderneming en het proportionele deel van de solvabiliteitsvereisten van de verbonden verzekeringsondernemingen dat overeenstemt met de percentages die voor de opstelling van de geconsolideerde jaarrekeningen in aanmerking genomen zijn, b) hetzij het solvabiliteitsvereiste dat op basis van de geconsolideerde gegevens berekend is. De Richtlijnen 73/239/EEG, 79/267/EEG en 91/674/EEG zijn van toepassing voor de berekening van de vermogensbestanddelen die in aanmerking mogen worden genomen voor de solvabiliteitsmarge en van het solvabiliteitsvereiste op basis van de geconsolideerde gegevens. BIJLAGE II AANVULLEND TOEZICHT VOOR VERZEKERINGSONDERNEMINGEN DIE DOCHTERONDERNEMINGEN ZIJN VAN EEN VERZEKERINGSHOLDING, EEN HERVERZEKERINGSONDERNEMING OF EEN VERZEKERINGSONDERNEMING VAN EEN DERDE LAND 1. In het geval van meerdere in artikel 2, lid 2, bedoelde verzekeringsondernemingen die dochteronder- nemingen zijn van een verzekeringsholding, een herverzekeringsonderneming of een verzekeringsonder- neming van een derde land en die in verschillende lidstaten gevestigd zijn, zorgen de bevoegde autoriteiten ervoor dat de in deze bijlage beschreven methode coherent wordt toegepast. De bevoegde autoriteiten oefenen het aanvullende toezicht uit met dezelfde frequentie als die welke geldt voor de berekening van de solvabiliteitsmarge voor verzekeringsondernemingen overeenkomstig de Richtlijnen 73/239/EEG en 79/267/EEG. L 330/12 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 5. 12. 98 2. De lidstaten kunnen ervan afzien de aangepaste solvabiliteit van een verzekeringsonderneming overeen- komstig deze bijlage te berekenen: — indien deze verzekeringsonderneming een met een andere verzekeringsonderneming verbonden onderneming is en indien zij in aanmerking wordt genomen bij de overeenkomstig deze bijlage voor die andere onderneming uitgevoerde berekening; — indien deze verzekeringsonderneming en een of meer andere, in dezelfde lidstaat toegelaten verzekeringsondernemingen als moederonderneming dezelfde verzekeringsholding, herverzekeringson- derneming of verzekeringsonderneming van een derde land hebben en indien de eerstgenoemde verzekeringsonderneming in aanmerking wordt genomen bij de overeenkomstig deze bijlage voor een van die andere ondernemingen uitgevoerde berekening; — indien deze verzekeringsonderneming en een of meer andere, in andere lidstaten toegelaten verzeke- ringsondernemingen als moederonderneming dezelfde verzekeringsholding, herverzekeringsonder- neming of verzekeringsonderneming van een derde land hebben en er overeenkomstig artikel 4, lid 2, een overeenkomst is gesloten waarbij de uitoefening van het aanvullende toezicht als bedoeld in deze bijlage is toegewezen aan de toezichthoudende autoriteiten van een andere lidstaat. In het geval van opeenvolgende deelnemingen (bijvoorbeeld een verzekeringsholding of een herverzeke- ringsonderneming die zelf eigendom is van een verzekeringsholding, herverzekeringsonderneming of verzekeringsonderneming van een derde land) hoeven de lidstaten de berekeningen van deze bijlage slechts toe te passen ten aanzien van de uiteindelijke moeder van de verzekeringsonderneming die als verzekeringsholding, herverzekeringsonderneming of verzekeringsonderneming van een derde land is aan te merken. 3. De bevoegde autoriteiten zorgen ervoor dat ten aanzien van de verzekeringsholding, de herverzekerings- onderneming of de verzekeringsonderneming van een derde land soortgelijke berekeningen worden uitgevoerd als die welke in bijlage I zijn omschreven. Dit betekent dat de in bijlage I beschreven algemene beginselen en methoden worden toegepast ten aanzien van de verzekeringsholding, de herverzekeringsonderneming of de verzekeringsonderneming van een derde land. Louter voor deze berekening wordt deze moederonderneming behandeld als betrof het een verzekerings- onderneming die onderworpen was aan: — een solvabiliteitsvereiste gelijk aan nul wanneer het een verzekeringsholding betreft; — een theoretisch solvabiliteitsvereiste als bedoeld in punt 2. 2 van bijlage I, wanneer het een herverzekeringsonderneming betreft, of als bedoeld in punt 2. 4. B van bijlage I, wanneer het gaat om een herverzekeringsonderneming met hoofdkantoor in een derde land, — een solvabiliteitsvereiste bepaald volgens de beginselen van punt 2. 4. A van bijlage I, wanneer het een verzekeringsonderneming van een derde land betreft, en gelden voor deze moederonderneming dezelfde voorwaarden als die van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 73/239/EEG of artikel 18 van Richtlijn 79/267/EEG wat betreft de vermogensbestanddelen die in aanmerking worden genomen voor de solvabiliteitsmarge. 4. Niet-beschikbaarheid van noodzakelijke informatie Wanneer de bevoegde autoriteiten om enigerlei reden niet beschikken over voor de berekening overeenkomstig deze bijlage noodzakelijke informatie betreffende een verbonden onderneming met hoofdkantoor in een lidstaat of in een derde land, wordt de boekwaarde van deze onderneming in de deelnemende onderneming in mindering gebracht op de vermogensbestanddelen die in aanmerking mogen worden genomen voor de berekening overeenkomstig deze bijlage. In dat geval worden aan deze deelneming verbonden stille meerwaarden niet als vermogensbestanddeel dat in aanmerking mag worden genomen voor deze berekening, aanvaard