title: Verslag van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement - Nationale procedures voor de inning en de controle van de BTW - Derde verslag van de Commissie [artikel 12 van Verordening (EEG,Euratom) nr. 1553/89]

eurovoc_concepts:
EU Member State
VAT
fraud
tax evasion
tax inspection

text: COMMISSE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 03. 09. 1998 COM(1998)490def. VERSLAG VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD EN HET EUROPEES PARLEMENT Nationale procedures voor de inning en de controle van de BTW Derde verslag van de Commissie [artikel 12 van Verordening (EEG, Euratom) nr. 1553/89] 1. INLEIDING 1 CL. 2. FRAUDE EN ONREGELMATIGHEDEN 2. 1. Soorten fraude 2. 2. Risicosectoren 3. CONTROLE 3. 1. Context en definitie 3. 2. De controle: een fundamenteel afschrikkingsmiddel om fraude tegen te gaan 3. 3. Beheer van de controle 3. 3. 1. Risicoanalyse 3. 3. 2. Fraudepreventiemiddelen 3. 4. Controle- en onderzoekmethoden 3. 4. 1. Controletechnieken 3. 4. 2. Een sectoriële aanpak 3. 4. 3. Controlebevoegdheden 3. 4. 4. Onderzoek in gevallen van georganiseerde fraude 3. 5. Inning 4. CONCLUSIE 2 3 5 7 7 8 10 10 12 14 14 16 17 18 20 22 A 1. INLEIDING In artikel 12, lid 3, van Verordening nr. 1553/891 wordt bepaald dat "de Commissie om de drie jaar een verslag opstelt over de in de lidstaten toegepaste procedures en over de eventuele daarin aangebrachte verbeteringen". Dit is het derde verslag van de Commissie. Het eerste is in 1992 gepubliceerd en het tweede in 19952. De laatste jaren ging de aandacht van de verschillende instanties die zich met de procedures voor het beheer van de BTW bezighouden, vooral uit naar de vraagstukken in verband met controle en fraudebestrijding. Er staat zeer veel op het spel: de BTW is de belangrijkste bron van ontvangsten van de Gemeenschapsbegroting, hoewel het aandeel ervan voortdurend vermindert. Ook voor de lidstaten is de BTW een van de belangrijkste bronnen van inkomsten. Bovendien werd er reeds in het tweede verslag op gewezen dat, indien er minder opbrengsten worden geïnd en er bijgevolg BTW-middelen verloren gaan, dit moet worden gecompenseerd met BNP-middelen, waardoor de respectieve aandelen van de BTW-middelen en de BNP-middelen worden gewijzigd. Het extra gebruik van BNP-middelen wordt gefinancierd door alle lidstaten. De gevolgen van het gebrek aan efficiency in één lidstaat werken dus deels door in de overige lidstaten. De lidstaten en de Commissie moeten derhalve de ontwikkeling van de fraudeverschijnselen aandachtig volgen en initiatieven ter verbetering en uitbreiding van fraudepreventie en -bestrijding bevorderen. Uit de beschikbare inlichtingen kunnen geen categorische conclusies over de belastingfraude worden getrokken - met name waar het gaat om kwantificering -, maar wel leveren zij een aantal aanwijzingen over de omvang en het belang van de fraude op, en tevens kunnen er een aantal algemene beginselen op het gebied van fraudebestrijding uit worden afgeleid. Zo wordt in dit verslag na een beknopt overzicht van de hoofdelementen die thans de BTW-fraude kenmerken, een samenvatting gegeven van de ervaringen en de grondbeginselen die bepalend zijn voor de controlestelsels en voor hun ontwikkeling bij het zoeken naar oplossingen tot verbetering en versterking van de methoden ter bestrijding van een verschijnsel dat de integriteit van het BTW- stelsel op communautair en op nationaal niveau aantast. Bij de bespreking van de nationale procedures voor de inning en de controle van de BTW wordt in dit verslag ingegaan op allerlei werkzaamheden die in de verschillende instanties hebben plaatsgevonden. In het kader van al deze werkzaamheden waren de voornaamste bronnen voor de opstelling van dit verslag: 1 Verordening (EEG, Euratom) nr. 1553 van de Raad van 29 mei 1989 - PB L 155/9-13 van 7 juni 1989 2 Het eerste verslag is opgesteld in februari 1992 - doe. SEC(92)280 def. ; het tweede is gepubliceerd in juli 1995 - doe. COM(95)354 def. 1. 2. 3. de BTW-studiebij eenkomsten die door de Commissie zijn georganiseerd naar aanleiding van de aanbevelingen van het tweede verslag ingevolge artikel 123 over de tenuitvoerlegging van de speciale programma's om de grootste risico's te bestrijden; de gedetailleerde conclusies treft men aan in het speciale werkdocument. de werkzaamheden van de comités van Verordening nr. 218/924 (SCAC en SCAF); de studiebijeenkomsten die werden georganiseerd in het kader van het Programma Matthaeus-Tax5. 2. FRAUDE EN ONREGELMATIGHEDEN Als men het heeft over fraudebestrijding, moet men toch althans beschikken over fundamentele aanwijzingen betreffende het verschijnsel waarmee de nationale controlediensten worden geconfronteerd. Waar het gaat om belastingfraude, dient echter eerst de inhoud van het woord "fraude" te worden verduidelijkt, vooral omdat in de lidstaten verschillende definities worden gebruikt6 en er daarnaast moeilijkheden van taalkundige aard zijn (om maar een voorbeeld te noemen: "evasion" in het Engels doelt op het, in strijd met de wet, niet betalen van belasting terwijl "évasion" in het Frans overeenkomt met "ontwijking", "avoidance " in het Engels). In het kader van dit verslag wordt onder fraude verstaan, elke activiteit die met schending van de rechtsnormen of met onwettig misbruik van deze normen leidt tot opzettelijke onttrekking aan de correcte nakoming van de fiscale verplichtingen en derhalve tot het niet belasten van enige belastbare grondslag en/of het niet betalen van de belasting. Studiebijeenkomst te Helsinki op 8 en 9 juni 1995: "Controle- en auditprocedures in typische sectoren" (bouw, detailhandel, horeca) - Studiebijeenkomst te Brussel op 11 en 12 december 1995 : "Controle- en auditproblemen in de automobielsector" - Studiebijeenkomst te Wenen op 13 en 14 juni 1996 : "Inning van de BTW en controle van faillissementen betrokken feniksondernemingen, schermondernemingen en bij frauduleuze ondernemingen". Verordening (EEG) nr. 218/92 van de Raad van 27 januari 1992 - BP L 24 van 1 februari 1992. In artikel 10, lid 1, wordt bepaald dat de Commissie wordt bijgestaan door een "Permanent Comité inzake administratieve samenwerking op het gebied van de indirecte belastingen" (SCAC), in het kader waarvan een "Subcomité Fraudebestrijding" (SCAF) is opgericht om zich meer direct bezig te houden met vraagstukken in verband met belastingfraude en de bestrijding daarvan. Het betreft hier met name de volgende studiebijeenkomsten in het kader van Matthacus Tax: - "De problemen oktober 1995; in verband met de BTW-controle in de textielsector", Crawley (UK) - "De organisatie van geautomatiseerde controles", Malmö (S) februari 1996; - "Controle van de facturen en fraude in verband met de factureringsprocedures", Madrid (E) december 1996; - "Programmering van de BTW-controles", Luxemburg september 1997. Zie bijlage 16 van het tweede verslag artikel 12. Aangezien de belastingstelsels in het algemeen berusten op een reeks verplichtingen (registratie van de belastingplichtige, het bijhouden van een boekhouding, facturering, aangiften, enz. ) die met name ten doel hebben (potentiële of waarschijnlijke) frauduleuze gedragingen te voorkomen, neemt de belastingfraude verschillende vormen aan en kan zij ernstig of minder ernstig zijn, variërend van het niet nakomen van formele verplichtingen tot strafbare feiten zoals ontduiking, valsheid, verheling, enzovoorts. Afgezien van kleine onregelmatigheden of vergissingen (die niettemin tezamen kunnen leiden tot aanzienlijke verliezen aan belastingopbrengsten voor de Schatkist), wordt in onderstaande uiteenzetting de nadruk gelegd op activiteiten die erop gericht zijn ten onrechte een belastingvoordeel te verkrijgen (illegale aftrek van de belastinggrondslag). Wegens de aard van de BTW ziet men dat de fraude er in het algemeen op gericht is de over de verkopen verschuldigde belasting te verminderen of te ontduiken en/of een belastingaftrek over de aankopen te vermeerderen of te creëren, om het eindsaldo van de belasting (een debetsaldo of een creditsaldo) te "vervalsen". 2. 1. Soorten fraude De methoden om frauduleuze resultaten te bereiken kunnen vrij eenvoudig zijn, zoals bijvoorbeeld het ni et-factureren van verkopen of de aftrek van niet-aftrekbare aankopen, maar het kan ook gaan om ingewikkelder praktijken (het creëren van valse belastingplichtigen, misbruik van bijzondere belastingregelingen, misbruik van de regels voor de internationale handel, enz. ), en zelfs kunnen hierbij verscheidene belastingplichtigen betrokken zijn, zoals in de gevallen van "BTW-carrousels". Volgens de beschikbare gegevens, met name de door het subcomité fraudebestrijding SCAF uitgevoerde studie7, kunnen met betrekking tot de BTW-fraude de volgende elementen worden onderkend: 1. De overgangsregeling heeft, door de beginselen waarop zij berust (en met name het verkeer van goederen in het intracommunautaire handelsverkeer dat van belasting is vrijgesteld) bepaalde soorten fraude vergemakkelijkt of uitgebreid. De drie bijzondere regelingen inzake belastingheffing op de plaats van bestemming (nieuwe auto's, afstandsverkoop, aankopen door vrijgestelde niet-belastingplichtige belastingplichtigen) zijn eveneens ingewikkeld en moeilijk te controleren, waardoor de weg wordt geëffend voor misbruik of voor soorten fraude die vroeger niet bestonden. natuurlijke personen en 7 Het SCAF heeft onder andere een volledige studie over de BTW-fraude in Europa uitgevoerd. Deze behandelt 479 fraudegevallen (door de lidstaten geselecteerd uit de belangrijkste gevallen in termen van gefraudeerde bedragen en fraudemechanismen), die in totaal een fraude van 573 miljoen ECU aan belasting vertegenwoordigen. Deze gevallen worden bijzonder gedetailleerd onderzocht op basis van verscheidene parameters (gegevens over de belastingplichtige, soorten fraude en fraudemechanismen, opsporingswijze, samenwerking, enz. ) dankzij welke een vrij goed overzicht kan worden verkregen. 2. De soorten fraude die het vaakst voorkomen, zijn de "ontduiking" van de belasting op de verkopen en het misbruik van de aftrekregels in de meest eenvoudige en meest directe vormen (in de studie van het SCAF vormen deze soorten fraude 57% van de steekproef). Bij de verkopen bestaat deze fraude in het niet afgeven van facturen, het niet registreren van verkopen, en het niet betalen van de gefactureerde BTW; bij de aankopen gaat het meestal om niet door een factuur gerechtvaardigde aftrek (verhoging van de aangegeven aftrekbare BTW) en aftrek door middel van valse facturen; voor deze laatste soort fraude worden allerhande mechanismen gebruikt, waarbij de fraudeurs voortdurend op zoek zijn naar nieuwe manieren die tegen elke controle bestand zijn: het vervalsen van de facturen van bestaande ondernemingen (kopieën, fotomontages, enz. ), het creëren van facturen van onbestaande leveranciers en voor fictieve goederen - het creëren van facturen van bestaande leveranciers die echter niet van de transactie op de hoogte zijn - het tweemaal gebruiken van dezelfde facturen die naar behoeven worden gewijzigd, enzovoorts. 3. De soorten fraude waarbij het voor elk geval om de hoogste bedragen gaat, worden in dit verslag gekwalificeerd als "grote georganiseerde fraude'\ dat wil zeggen: a) b) de oprichting van fictieve vennootschappen of entiteiten (waarvoor verschillende benamingen bestaan8 die uitsluitend ten doel hebben de verschuldigde belastingen te ontduiken op verschillende manieren (oprichting van nieuwe vennootschappen die op regelmatige wijze werkzaam zijn, maar verdwijnen voordat de eerste belastingaangifte moet worden ingediend en voor de eerste maal belasting moet worden betaald, of na terugbetalingen te hebben verkregen op grond van fictieve werkzaamheden of valse documenten - de overdracht van activa vóór een frauduleus bankroet om geen belastingen te hoeven betalen - het creëren van afnemers/leveranciers om transacties te simuleren, enz. ); deze valse belastingplichtigen vindt men zowel in het binnenland als in het buitenland; de "carrouselfraude", waarbij een hele keten (werkelijke of fictieve) ondernemingen wordt opgevoerd voor de verrichting van handelstransacties om voor elke betrokken onderneming ten onrechte een aantal BTW-voordelen (aftrek of teruggaaf zonder dat men daarop recht heeft) te verkrijgen en er tegelijkertijd voor te zorgen dat er geen spoor meer is van de (werkelijke of fictieve) goederen, die uiteindelijk voor uitvoer worden aangegeven, maar in werkelijkheid op de zwarte markt worden verkocht. Er worden verschillende definities gebruikt ter aanduiding van dit soort vennootschappen, die worden opgericht voor frauduleuze doeleinden, maar tegelijkertijd normale vennootschappen moeten lijken: slapende spookvennootschappen, feniks, vennootschappen, filtcrvcnnootschappcn, postbussen, enz. schermvennootschappen, taxi vennootschappen, Deze soorten fraude komen met name voor in de internationale en intracommunautaire handel, en wel hoofdzakelijk om twee redenen: i) ii) het stelsel van belastingheffing op de plaats van bestemming stelt de fraudeurs in staat te profiteren van de BT W-vrij stelling voor intracommunautaire leveringen of voor uitvoer; de grotere moeilijkheden voor de belastingdiensten om in het buitenland "georganiseerde" frauduleuze constructies op te sporen. 4. Andere vaak voorkomende soorten fraude zijn: a) b) c) d) het nalaten van registratie (de werkzaamheid is onbekend bij de overheid en vindt dus plaats in het kader van de informele economie); de toepassing van verkeerde tarieven; misbruik van de regeling voor het handelsverkeer en van de regeling voor in- en uitvoer; intracommunautaire frauduleuze faillissementen (overdracht van de activa van een onderneming voordat deze failliet wordt verklaard, om de verschuldigde BTW niet te hoeven betalen). 5. Uitsluitend uit de door het SC AF bestudeerde steekproef kunnen andere interessante gegevens, met name voor de controle en de risicoanalyse (zie hoofdstuk 3), worden afgeleid: a) b) c) d) de ondernemingen die op het tijdstip van de ontdekking van de fraude totaal onbekend bij de belastingdiensten waren (niet voor de BTW geïdentificeerde ondernemingen), vormen een absolute minderheid; de (vrijwillige) schrapping van belastingplichtigen valt dikwijls samen met het jaar van de fraude; fictieve bijna de helft van de bij carrouselfraudes of ondernemingen betrokken belastingplichtigen zijn geregistreerd na 1992; de meeste belastingplichtigen hadden minder dan vijf werknemers en 20% waren eenmanszaken. 2. 2. Risicosectoren Als activiteit die zich voortdurend aanpast aan de verschillende omstandigheden en die er altijd op gericht is te profiteren van nieuwe mogelijkheden, neemt fraude een groot aantal zeer variabele vormen aan. De fraudemethoden veranderen en worden aangepast afhankelijk van verscheidene factoren, zoals de sector (bouw, textiel, auto's, restaurants, enz. ), het soort werkzaamheid (productie, klein- of groothandel, diensten, distributie op grote schaal, enz. ), alsmede de juridische hoedanigheid en de aard van de belastingplichtige9. Niettemin kunnen een aantal sectoren worden geïdentificeerd waar het frauderisico groter lijkt. Een sector waar het risico wordt geacht hoog te zijn, is de bouw wegens de omvang ervan en de mobiliteit van de ondernemers waardoor deze sector moeilijk te controleren is. Het is bekend dat in de bouwsector, met inbegrip van het herstel en het onderhoud van gebouwen en alle andere nevenwerkzaamheden, een bijzonder probleem wordt gevormd door het nalaten van registratie en door het ontduiken van de belasting op leveringen en diensten, met name door kleine en zeer kleine eenmanszaken die particulieren als klanten hebben. Om ontvangsten en een ni et-aangegeven omzet te kunnen camoufleren, zijn drie aspecten ontwikkeld: • zwartwerk dat door niet-belastingplichtige klanten in de hand wordt gewerkt wegens de op de prijs geboden korting (die in het algemeen vrij aantrekkelijk is voor klanten die hoe dan ook de BTW zouden moeten betalen zonder enig recht op aftrek); • manipulatie via onderaannemers (onder andere: valse facturen voor fictieve transacties, forfaitaire of ondoorzichtige facturen, gebruik van onderaannemers door niet-ingezeten ondernemingen zonder BTW- regi strati e); • manipulatie via het gebruikte materiaal en de gevraagde prijzen (bijvoorbeeld niet-geboekte kortingen op aankopen, fictieve inventarissen, ongevallen en diefstallen). Het niel-aangeven van verkopen en het ontduiken van de BTW daarop vormen in het algemeen een probleem in de gehele detailhandel, die wordt gekenmerkt door een groot aantal bedrijven, zeer veel kleine transacties, contante betalingen, en een clientèle die bijzonder gevoelig is voor de eindprijs, onafhankelijk van de BTW. Voorts is de situatie niet hetzelfde voor de gehele categorie en moet onderscheid worden gemaakt naar gelang van bijvoorbeeld de verkoopstructuur van de verkoper (supermarkten of kleine winkels) of het soort verkochte goederen (goederen waarvoor de kopers de registratie van de verkoop of een bewijsstuk verlangen om andere dan fiscale redenen, zoals de garantie). Een vorm van fraude die in de detailhandel veel voorkomt, is de onjuiste toepassing van de tarieven, vooral in de horeca-sector, met name in de lidstaten die verschillende tarieven toepassen voor leveringen van goederen (om mee te nemen) en voor diensten (verstrekking van maaltijden en dranken voor consumptie ter plaatse). Niet-boeking vindt men met name in de ambulante handel, bij seizoenswerkzaamheden en in de handel in tweedehandswagens. In de groothandel blijkt vooral "grote georganiseerde (valse belastingplichtigen, carrousels, enz. ) voor te komen, met het doel goederen "zonder belasting" en derhalve tegen concurrerender prijzen op de markt te brengen. fraude" Het besluitvormingsproces van een eenmanszaak is anders dan dat van een kapitaalvennootschap met bestuurs- en controleorgancn. soms fraudes zijn zeer belangrijk echte Deze op concurrentieverstoringen communautair niveau zijn ontdekt in de sectoren vlees en levende dieren, textiel, draagbare telefoons, audiovisuele uitrusting en auto's, alsmede in de sector elektronische componenten, goederen met een zeer hoge toegevoegde waarde die gemakkelijk kunnen wórden vervoerd. veroorzaken. Zeer belangrijke zelfs gevallen en kunnen De autohandel is bijzonder fraudegevoelig. De verschillen tussen de BTW- tarieven en de prijzen op de nationale markten, alsmede het relatieve belang van de investering voor de kopers, geven aanleiding tot frauduleuze constructies om de plaats van belastingheffing te verleggen. In de sector treft men ook belangrijke fraudes van het carrouseltype aan (drie teruggaven van BTW over dezelfde auto kunnen voldoende zijn om de totale kosten ervan te dekken). 3. CONTROLE 3. 1. Context en definitie De verschillende controlestelsels van de lidstaten vloeien voort uit verschillende ervaringen en verscheidene factoren zoals de administratieve organisatie10 en procedures, het wettelijk kader11, de technische uitrusting, de structuur van het economische en sociale bestel van de lidstaten, enz. Niettemin kunnen uit de ervaringen van de lidstaten bij de controle een aantal algemene principes worden afgeleid waardoor de lidstaten zich zouden moeten laten leiden bij hun streven om de doeltreffendheid van de controlemechanismen te verbeteren en hun procedures beter aan te passen aan de zich snel ontwikkelende werkelijkheid. In dit verslag worden niet alleen de eigenlijke controleprocedures behandeld (controle ter plaatse, onderzoeken, enz. ), maar ook de daaraan voorafgaande werkzaamheden (preventie, risico-analyse, programmering, vaststelling van prioriteiten en andere activiteiten ter bevordering van de vrijwillige vervulling van de verplichtingen, enz. ) en de daaropvolgende werkzaamheden (effectieve invordering van de gecorrigeerde belasting, de vanzelfsprekende consequentie van de controle en een fundamenteel element om de afschrikkende werking te garanderen en de resultaten van de administratieve handeling te kunnen beoordelen. 10 Sommige lidstaten hebben hun werkzaamheden betreffende de controle op de BTW geïntegreerd met of nauw afgestemd op andere belastingen, bijvoorbeeld: de directe belastingen, de kohierbelasting, accijnzen, douaneheffingen. Dit kan het opsporen van alle vormen van BTW-fraude die een gevolg zijn van de fraude in deze andere sectoren, vergemakkelijken. Immers, het beheer van de BTW wordt in de meeste lidstaten steeds meer geïntegreerd in de directe belastingen, zoals uit de voorgaande verslagen inzake artikel 12 is gebleken. 1 ' Het huidige stelsel wordt gekenmerkt door grote verschillen bij de toepassing van de BTW-regels in de lidstaten. 3. 2. De controle: een fundamenteel afschrikkingsmiddel om fraude tegen te gaan De fiscale verplichting heeft altijd gestaan tegenover het belang van het individu om maximaal te kunnen beschikken over het met zijn werk geproduceerde inkomen en vermogen zonder belastingen, in een eeuwige tegenstelling tussen de belangen van de belastingplichtigen en de belangen van de belastingdienst. Tegenwoordig is het echter een in brede kringen aanvaard principe op belastinggebied dat het hoofddoel van elk belastingstelsel erin bestaat de vrijwillige vervulling12 van de fiscale verplichtingen te bevorderen, dat wil zeggen de correcte afwikkeling (door de belastingplichtige zelf), aangifte en betaling van de belasting zonder voorafgaande controle door de belastingdienst. De grondgedachte hierachter is het bestaan van een impliciete "overeenkomst" op grond waarvan de belastingplichtigen de belastingen betalen en de staten diensten van hoge kwaliteit verstrekken, waaronder een doelmatige opsporing van de belastingplichtigen die hun verplichtingen niet nakomen. De beslissing om te frauderen kan met name, maar niet uitsluitend, in verband worden gebracht met de waarschijnlijkheid te worden ontdekt13, alsmede met de aard en het belang van de sancties. In elk geval blijft de belastingcontrole, of liever de kans op een belastingcontrole, een fundamenteel afschrikkingsmiddel om de vervulling van de fiscale verplichtingen en derhalve de opbrengsten op een aanvaardbaar niveau te houden. Een juiste aanpak van de vraagstukken op het gebied van de belastingfraude vereist derhalve dat de pakkans wordt omgezet in een "quasi zekerheid" en dat de controleprocedures betrouwbaar en doeltreffend zijn (dit alles in combinatie met werkelijk billijke en afschrikkende sancties14 en doeltreffende en snelle procedures voor de beslechting van geschillen). Gezien de zeer grote populatie belastingplichtigen, het toenemende aantal aangiften, alsmede de beperkte middelen waarover zij beschikken, moeten de 12 Opgemerkt zij dat met alle onderstaande aanbevelingen niet alle leemten kunnen worden opgevuld, aangezien deze voortvloeien uit de vaak zeer ingewikkelde mechanismen van het bestaande BTW-stelsel en slechts een nieuw BTW-stelsel, dat gebaseerd is op de beginselen die worden uiteengezet in het werkprogramma van de Commissie - (een gemeenschappelijk BTW-stelsel - een programma voor de interne markt (COM(96) 328 def. ) - in staat zal zijn de vrijwillige vervulling van de verplichtingen en de controleerbaarheid van het stelsel aanzienlijk te verbeteren. 13 De beslissing om de fiscale verplichtingen niet correct te vervullen, vloeit voort uit ingewikkelde factoren van verschillende aard en oorsprong. Zo is economisch gezien het onmiddellijke voordeel van de fraude aanvaardbaar afhankelijk van het bedrag dat in de toekomst eventueel op het spel zou kunnen staan ingeval van ontdekking van deze fraude. Andere belemmeringen voor de vrijwillige vervulling van de verplichtingen kunnen worden gevormd door de algemene belastingdruk, de ingewikkeldheid en de billijkheid van het belastingstelsel, de betrekkingen tussen de overheid en de belastingplichtigen, de zwakke punten van de controle en de sancties, de waardering van het gebruik van de belastingen door de overheid, enz. 14 Op de studiebijeenkomst Matthaeus-Tax betreffende "De sancties op BTW-j»ebied" (Viterbo - IT - dec. 1996) werd gewezen op de rol van het stelsel van sancties (die soepel, doeltreffend en evenredig zouden moeten zijn) om de belastingplichtigen ertoe aan te zetten hun verplichtingen spontaan te vervullen. belastingdiensten absoluut de te controleren belastingplichtigen selecteren. Daartoe moeten twee fasen worden onderscheiden: 1. 2. frequentie in de eerste plaats moet een aanvaardbaar dekkingspercentage voor de controles worden vastgesteld (procent gecontroleerde belastingplichtigen tijdens de referentieperiode). Men moet vermijden dat door een opvoering van de alle belastingplichtigen om de twee jaar te controleren) de verificaties in feite worden gereduceerd tot de formele aspecten beperkte controles15. Door een dergelijk stelsel zou de afschrikkende werking van de controle sterk worden verminderd, met name met betrekking tot fraudes die slechts door middel van grondiger controles kunnen worden ontdekt; (bijvoorbeeld tot snelle, controles van de om als het aantal te controleren belastingplichtigen eenmaal is vastgesteld, moet worden bepaald welke belastingplichtigen daadwerkelijk moeten worden gecontroleerd en met welke prioriteit. De controle zal des te doeltreffender zijn naarmate deze keuze goed wordt gemaakt: de ondernemingen moeten de "quasi zekerheid" krijgen dat de fraude zal worden ontdekt. Deze keuze vloeit met name voort uit de risico-analyse, met behulp waarvan, dank zij de vaststelling van een aantal indicatoren van de fiscale "gevaarlijkheid", de belastingdienst doelgericht kan optreden en controleprioriteiten kunnen worden vastgesteld. Overigens wordt de doeltreffendheid van de controle niet uitsluitend gemeten aan het aantal daadwerkelijk gecontroleerde belastingplichtigen, maar ook aan het multiplicatoreffcct ervan: de ondernemingen waar alles in orde is, kunnen zich slechts verheugen over een controle die de billijkheid van de belastingheffing en de door de fraude ondermijnde voorwaarden voor een eerlijke concurrentie herstelt; de fraudeurs (en de potentiële nieuwe fraudeurs in dezelfde sector, dezelfde regio of dezelfde stad, enz. ) beseffen beter hoe waakzaam de belastingdienst is en zien de kans dat hun fraude wordt ontdekt, toenemen. Dat verklaart waarom voor een juiste evaluatie van de doeltreffendheid van de controle niet alleen het bedrag van de ontdekte fraude in aanmerking moet worden genomen, maar ook de afschrikkende werking. Verscheidene nationale belastingdiensten geven trouwens veel bekendheid aan hun controleactiviteiten en vooral aan de resultaten daarvan. De Commissie is van mening dat de huidige situatie vereist dat alle belastingdiensten van de lidstaten zich ervoor inzetten de volgende twee doelstellingen te bereiken: liet vraagstuk is ingewikkelder, want het gaat om de algemene beginselen die aan het controlestelsel ten grondslag liggen en met name om de controlemethode. De combinatie niet de controle van de directe belastingen, de gecontroleerde periode (een of meer jaren), de grondigheid van de verificaties, de fysieke controles van de voorraden, boekhoudkundige analyses, formele controles, enz. , zijn sterk van invloed op de gemiddelde duur van een controle en derhalve op het aantal controles als de beschikbare middelen gelijk blijven. Daarom hebben sommige lidstaten soepele procedures ontwikkeld die erop gericht zijn het gebruik van de middelen te optimaliseren doordat de methode en de grondigheid van de controle kunnen worden aangepast aan het geval in kwestie. ervoor zorgen dat de fiscale verplichtingen zoveel mogelijk vrijwillig worden vervuld; het versterken van de afschrikkende werking van de controle, dat wil zeggen ervoor zorgen dat de ontdekking van de fraude steeds meer als een "quasi zekerheid" wordt ervaren; dit moet vooral gebeuren door middel van de selectie van de belastingplichtigen volgens risicoparameters, en het multiplicatoreffect van een werkelijk en zichtbaar doeltreffend optreden. 3. 3. Beheer van de controle 3. 3. 1. Risicoanalyse De risicoanalyse heeft ten doel indicatoren vast te stellen met behulp waarvan de controles doelgerichter kunnen worden uitgevoerd in volgorde van prioriteit. De andere lidstaten maken analysetechnieken met behulp waarvan tevoren kan worden vastgesteld waar de fraude met de grootste waarschijnlijkheid zal worden aangetroffen, zodat een volgorde van prioriteit voor de controlewerkzaamheden kan worden vastgesteld. steeds meer gebruik van risicoanalyse en Daartoe moeten alle beschikbare gegevens systematisch en georganiseerd worden verzameld om het algemene referentiekader en de risico-indicatoren te kunnen vaststellen. Voor de sectoren is de analyse gebaseerd op macro-economische gegevens (markten, handelsstromen, invoer, enz. ), nader uitgewerkt en aangevuld met gegevens over de ondernemingen in die sector (omvang, organisatie, vermogen, omzet, economische en financiële situatie, enz. ). Het lijkt wenselijk te kunnen beschikken over een algemene beoordeling van de risico's op eenzelfde fraudeniveau (regionaal, lokaal, enz. ) om de beschikbare middelen zo doeltreffend mogelijk in te zetten. De analyse kan ook worden aangevuld met allerlei andere gegevens: registratie, verwerking van de belastingaangiften, resultaten van de controles16, kruising van de gegevens van fiscale oorsprong met gegevens uit andere bronnen (federaties, sociale instanties), enz. Door de verspreiding van de resultaten naar de perifere niveaus en/of de controlediensten zullen tenslotte de beschikbare gedetailleerde gegevens kunnen worden geïntegreerd op individueel niveau: in principe dient alle informatie die direct of indirect betrekking heeft op een bepaalde belastingplichtige, te worden verzameld en bewaard in een individueel dossier dat is samengesteld door de voor de controle van die belastingplichtige bevoegde dienst. Van die bronnen zijn de resultaten van de controles beslist het belangrijkst, omdat - met name in het geval van de BTW - onregelmatigheden bij de transacties 16 Uit de door het SCAF uitgevoerde studie over fraude is gebleken dat een goed stelsel van registratie van de gegevens over de fraude een essentieel instrument is dat zeer belangrijk is voor de analyse van de werking van het eigenlijke stelsel, alsmede om de redenen voor de fraude te beoordelen. Bovendien maakt de heterogene structuur van de nationale registratiestelsels het zeer moeilijk zich een algemeen idee van de ontwikkeling van de fraude in de Gemeenschap te vormen. 10 noodzakelijkerwijs een aaneenschakeling van gevolgen hebben voor de leveranciers en de (belastingplichtige) afnemers. Andere belangrijke elementen op individueel niveau zijn eventueel de verzoeken om teruggaaf, de gegevens van de overzichten betreffende het intracommunautaire handelsverkeer, licenties en vergunningen, advertenties en reclameaanbiedingen, enz. Evenzo wordt de aandacht van de belastingcontroleurs bij de vaststelling van de risico-elementen gevestigd op bepaalde punten waar bijzondere waakzaamheid is geboden, zoals: handelstransacties betreffende goederen met een hoge toegevoegde waarde die gemakkelijk te vervoeren zijn (elektronische componenten), of in sectoren met een hoge waarschijnlijkheid van fraude van het carrouseltype; ondernemingen die plotseling een grote activiteit vertonen qua omzet, terwijl zij pas onlangs zijn opgericht of tevoren een beperkte of geen activiteit vertoonden, en die even plotseling met deze zelfde activiteiten stoppen; terwijl zij niet over de ondernemingen die een hoge omzet aangeven, overeenkomstige productiemiddelen beschikken. In dit geval kan evenals in het voorgaande geval worden verondersteld dat deze activiteiten zuiver fictief zijn, maar wel aanleiding geven tot de afgifte van facturen waarvan de afnemende onderneming zal profiteren om ten onrechte aftrek of teruggaaf van BTW te verkrijgen17; ondernemingen die worden bestuurd door personen met het profiel van een stroman (te jong ofte oud, armlastig, met een crimineel verleden, enz. ); herkomst van het bezit aan activa van een onderneming en voorgeschiedenis van de onderneming en haar bestuurders. Zo moet bijvoorbeeld worden nagegaan of de structuur van de onderneming afkomstig is van een andere feniksonderneming (met alleen wijziging van de naam of de zetel), dan wel of de personen (bestuurders, beheerders, enz. ) bij vroegere fraudegevallen betrokken zijn geweest; • verzoeken om teruggaaf van hoge bedragen aan BTW, vooral wanneer de verzoekende onderneming een exportbedrijf is of een bedrijf dat intracommunautaire leveringen verricht. De beschikbaarheid van informatiebronnen en het geautomatiseerde gebruik daarvan zijn in dit verband van het grootste belang18 en de meeste nationale belastingdiensten beschikken over en/of ontwikkelen de nodige technische 17 In beide bovengenoemde gevallen kunnen de belangrijke activiteiten van de onderneming, ook al zijn ze recent en van korte duur, reëel zijn, maar worden gestimuleerd door de concurrentievoordelen die ten onrechte binnengerijfde door de gehele handelsketen worden verkregen wegens de BTW-voordelen (verlaging van de kostprijzen en van de verkoopprijzen). 18 Deze noodzaak werd zeer duidelijk geïllustreerd tijdens de gezamenlijke conferentie OESO/HM indirecte informatie- en inlichtingenstelsels op het gebied van Customs & Excises over "De belastingen" - Gatwick (UK) 17-19 maart 1997. De SCAF-studie bevestigt het nut van deze externe inlichtingen, want in een kwart van de gevallen werd melding gemaakt van samenwerking met andere (nationale of buitenlandse) administraties of diensten voor de belastingcontrole. 11 uitrusting en computerprogramma's19. Al deze gegevens moeten namelijk worden geregistreerd in databanken die zijn ontworpen om ze te verwerken en te vergelijken teneinde de tendensen in de sectoren en de frauderisico-indicatoren te bepalen. Sommige lidstaten hebben fiscale inlichtingendiensten opgezet die alle mogelijke inlichtingen uit alle beschikbare bronnen (van bij overheidsdiensten opgeslagen gegevens tot anonieme telefoontjes) moeten verzamelen om ze te kunnen centraliseren bij één enkele dienst die zich bezighoudt met het onderzoek, de evaluatie, de sortering, de opslag en de verspreiding ervan. Zo hebben sommige lidstaten speciale informatienetwerken opgezet voor het volgen van bij eerdere fraudes betrokken ondernemingen, waarvan de gegevens op grote schaal worden verspreid bij de gehele nationale belastingadministratie. Een lidstaat heeft een systeem opgezet voor de toekenning van een enig identificatienummer aan bij sommige soorten fraude betrokken personen, waaronder alle nuttige informatie betreffende met name de economische en beroepswerkzaamheden van de betrokkene wordt geregistreerd. Andere gegevensbanken hebben betrekking op ondernemingen die valse facturen hebben afgegeven of gebruikt, alsmede fictieve vennootschappen die specifiek voor frauduleuze doeleinden zijn opgericht. De doelgerichte controles waartoe aan de hand van bepaalde parameters wordt besloten, zouden moeten worden aangevuld met willekeurige controles (via loting - random audits). Aldus zou enerzijds de geldigheid van de gebruikte criteria kunnen worden geverifieerd en vergroot, en zou anderzijds kunnen worden voorkomen dat belastingplichtigen het idee kunnen hebben dat zij niet zullen worden gecontroleerd, uitsluitend omdat zij "kunstmatig" buiten de risicoparameters vallen. Volgens de Commissie zijn derhalve de fundamentele elementen van een risicoanalysestelsel die de doeltreffendheid van de controle kunnen verzekeren: ontwikkeling van en snelle toegang tot alle pertinente informatiebronnen van fiscale en niet-fiscale aard, zodat de gegevens kunnen worden verzameld, verwerkt en verspreid; een gespecialiseerde dienst die de inlichtingen kan analyseren en nader uitwerken; terbeschikkingstelling aan alle operationele en controlediensten van risicoanalyse- en alarmstelsels voor bekende of vermoede fraude, waarmee met name een snel en permanent toezicht op risico-ondernemingen mogelijk wordt; handhaving van een adequaat percentage willekeurige controles. 3. 3. 2. Fraudepreventiemiddelen De lidstaten besteden steeds meer aandacht aan fraudepreventie, met name door middel van de systematische verzameling van gegevens met behulp waarvan indicatoren voor het evalueren van het frauderisico kunnen worden vastgesteld. ]i) De conclusies van de studiebijeenkomst Matthaeus-Tax te Malmö laten geen twijfel bestaan over het feit dat de geautomatiseerde controletechnieken steeds belangrijker zullen worden voor de opsporing van fraude. 12 De registratie van een nieuwe belastingplichtige20 is een belangrijk moment voor de preventie, want bij deze gelegenheid kan een eerste contact met de onderneming worden gelegd, kan deze van haar verplichtingen op de hoogte worden gesteld en kunnen belangrijke inlichtingen worden verzameld om in de gegevensbanken betreffende de belastingplichtigen en in de risico-analyse op te nemen. Overigens is de populatie van Europese ondernemingen zeer uiteenlopend en wisselend, want zij bestaat hoofdzakelijk uit zeer kleine eenheden waar vaak veranderingen optreden, hetgeen van de belastingdiensten een grote en voortdurende oplettendheid vereist. Naargelang van de lidstaat kan de registratie aanleiding geven tot systematische controles of tot enkel informatiebezoeken. In sommige lidstaten worden "pedagogische bezoeken" afgelegd om de nieuwe belastingplichtigen aan hun rechten en plichten te "herinneren", maar ook om elementen ter evaluatie van het potentiële risico te verzamelen. In het algemeen zijn de geregistreerde gegevens langs elektronische weg beschikbaar en toegankelijk voor alle nationale belastingkantoren, maar de registratieprocedures en de gevraagde inlichtingen variëren sterk van lidstaat tot lidstaat, met name wat betreft het aantal en het soort gegevens. De preventieve rol van de registratie kan van fundamenteel belang worden in gevallen van frauduleuze constructies op basis van feniksondernemingen. In dit verband kan de registratie er immers toe bijdragen de oprichting en het gebruik van dit soort ondernemingen te bemoeilijken. Zo kan de betaling van een borgsom als voorwaarde voor de registratie worden gesteld, met name in gevallen waarin de overheid twijfelt aan het werkelijkheidsgehalte van de werkzaamheden, en voorts kan een verhoogd aanvangskapitaal worden geëist; ter voorkoming van frauduleuze faillissementen kunnen aan bestuurders die in het verleden reeds een of meer malen aangifte hebben gedaan van de liquidatie van hun onderneming, strengere voorwaarden van gemeen recht worden gesteld voor de oprichting van een nieuwe vennootschap, zoals borgstelling. Sommige lidstaten leggen slapende vennootschappen minimale verplichtingen voor het verstrekken van informatie over hun werkzaamheden op, terwijl andere lidstaten dergelijke vennootschappen schrappen. De lidstaten die dergelijke maatregelen treffen (niet in alle lidstaten biedt de wetgeving deze mogelijkheid) wijzen echter op de inherente risico's daarvan voor de vrije oprichting van ondernemingen en op het feit dat een te streng registratiestelsel bedrijven er niet toe aanzet uit de informele economie te treden. Een ander sleutelelement bij de preventie van BTW-fraude is het zorgvuldig controleren van de verzoeken om terugbetaling van de BTW, niet alleen wat de nieuwe belastingplichtigen betreft maar ook bij alle andere verzoeken om terugbetaling. Eén van de lidstaten heeft een strategie ontwikkeld waarbij de gehele reeks van betrokken ondernemingen tot het eerste stadium wordt gecontroleerd in gevallen waarin een aanzienlijk bedrag aan aftrekbare BTW wordt teruggevorderd. De facturen worden bij de betrokken belastingplichtige 20 Deze argumenten zijn ontwikkeld en nader uitgewerkt ter gelegenheid van de studiebijeenkomst Matthacus-Tax "Registratie en schrapping" die in juni 1997 te Athene plaatsvond. 13 opgevraagd om via de computer na te gaan of de handelaren die de facturen hebben opgesteld geregistreerd zijn. Wanneer een niet-geregistreerd bedrijf wordt ontdekt wordt een controlebezoek afgelegd om aanvullende informatie in te winnen. De Commissie wijst er derhalve op dat: om de controle doeltreffender te maken, de registratie van de belastingplichtigen belangrijk blijkt voor de vrijwillige vervulling van hun verplichtingen door de belastingplichtigen en om de preventie te verbeteren, en een essentieel element van de risicoanalyse vormt. overwogen moet worden om gebruik te maken van een systeem voor de controle van reeksen ondernemingen of transacties om onrechtmatige verzoeken om terugbetaling van BTW op het spoor te komen. 3. 4. Controle- en onderzoekmethoden 3. 4. 1. Controletechnieken In principe heeft de controle ten doel de juiste vaststelling van de belasting tussen de verrichte en de aangegeven alsmede de overeenstemming werkzaamheden te verifiëren. Dit vereist een gehele reeks onderzoeken en verificaties om na te gaan of de wettelijke verplichtingen zijn nagekomen (facturering, aftrek, registratie, het bijhouden van een boekhouding, aangifte, betaling, enz. ) en of de boekhouding en de economische werkelijkheid met elkaar overeenstemmen (controle van de voorraden, hebben de geregistreerde handelingen werkelijk bestaan? hebben zij daadwerkelijk betrekking op de werkzaamheden van de belastingplichtige? bestaat er overeenstemming tussen de verkopen en de productiecapaciteit?, enz. ). De technieken kunnen gebaseerd zijn op intern onderzoek (controle van de vervulling van de fiscale verplichtingen, verificatie van de boekhouding, waarneming van de wijze van bedrijfsvoering van de onderneming, enz. ) en extern onderzoek, waarbij alle elders dan in de onderneming zelf beschikbare gegevens worden gebruikt om de overeenstemming tussen de werkelijke werkzaamheden en de in de boekhouding geregistreerde werkzaamheden te verifiëren. Een externe techniek die veel wordt gebruikt wegens de doeltreffendheid ervan bij de opsporing van valse facturen, misbruik van het recht op aftrek en ontduiking van de belasting op verkopen, is bijvoorbeeld de kruiselingse controle van facturen bij afnemers/leveranciers of bij openbare of particuliere instanties (zie punt 3. 4. 4). Het verband tussen de twee soorten onderzoek alsmede de inhoud en de richting ervan hangt af van de situatie van geval tot geval, maar vooral van de aard van de gecontroleerde belastingplichtige, namelijk of het gaat om een "echte belastingplichtige" of om een "valse belastingplichtige" die enkel en alleen is gecreëerd om te frauderen. Het verbergen van werkzaamheden kan immers niet aan het licht worden gebracht door alleen maar de boekhouding en de (eventueel) ingediende aangiften te analyseren, en evenmin door intern onderzoek op een vrijwel onbestaande structuur. In dit geval worden de controleurs geconfronteerd met een werkelijkheid met een veel vager en onbepaalder karakter (geen zetel of echte geen vaste vestiging, geen boekhouding, problemen om de 14 leiders/bestuurders te vinden, enz. ) die overigens achteraf moeilijker te reconstrueren en te verifiëren wordt, vooral met het verstrijken van de tijd. De controle ter plaatse blijkt de meest doeltreffende procedure om de werkelijke situatie van de belastingplichtige waar te nemen en te begrijpen en te vergelijken met de boekhouding. Een direct contact met de werkelijke situatie wordt onontbeerlijk telkens wanneer voorraden of goederenstromen moeten worden gecontroleerd (met name voor het vaststellen van de omzet van detailhandelszaken die vooral baar geld ontvangen). Volgens de ervaring van een lidstaat is het rendement van de controle aan de hand van bewijsstukken tweemaal zo laag als dat van de controle ter plaatse, met name op BTW-gebied. De controle van de facturen is een van de prioritaire controles: de factuur vormt een van de hoofdelementen van de boekhouding en is het formele bewijs van de werkzaamheden alsmede de grondslag waarop de boekhouding berust. Een grondige analyse van dit aspect21 wijst uit dat het meer zin heeft om (volgens de risicoanalyse of volgens andere criteria) geselecteerde facturen aan diverse vormen van controle te onderwerpen^ dan systematisch alle facturen te controleren. Een lidstaat heeft geëxperimenteerd met een nieuwe vorm van controle waarmee wordt beoogd door middel van bezoeken ter plaatse ("on site observation") na te gaan in hoeverre de verplichtingen zijn vervuld: de belastingplichtige wordt gewaarschuwd dat er binnenkort een controle komt (de exacte datum wordt hem echter niet meegedeeld) en eenmaal ter plaatse verzamelen de controleurs verscheidene gegevens (inclusief die betreffende de werknemers) die later zullen worden vergeleken met de gegevens in de periodieke aangiften. Aldus kan het frauderisico worden ingeschat en de meest opportune maatregel worden genomen. Gezien de resultaten van deze techniek maken deze bezoeken voortaan 10% van het totaal van de bezoeken aan belastingplichtigen uit. Verscheidene lidstaten hebben specifieke BTW-controles op basis van snelle en onmiddellijke bezoeken ontwikkeld; andere besteden onmiddellijke aandacht aan de controle van ondernemingen die hun werkzaamheden over een korte periode uitoefenen. De meeste lidstaten maken steeds meer gebruik van intracommunautaire samenwerking22. Richtlijn 77/799 betreffende wederzijdse bijstand en Verordening nr. 218/92 betreffende samenwerking bieden diverse uitwisselings- en informatiemogelijkheden: bijstand op verzoek, bijstand uit eigen beweging of automatische bijstand, ondervragingen van het VIES-systeem en verzoeken ingevolge artikel 5 (verzoeken om inlichtingen over welbepaalde transacties), alsmede directe contacten tussen bevoegde autoriteiten of andere door hen afgevaardigde diensten in gevallen van bilateraal belang. Bij wijze van conclusie stelt de Commissie voor: 21 Studiebijeenkomst Matthaeus-Tax te Madrid over de controle van de facturen, december 1996. 22 Zie in dit verband de eerste twee verslagen van de Commissie ingevolge artikel 14 van Verordening nr. 218/92 [documenten COM(94)262 def. van 23. 6. 1994 en COM(96)681 def. van 8. 1. 1997]. 15 dat bij voorkeur gebruik wordt gemaakt van de controleprocedures op basis van bezoeken ter plaatse, want deze zijn doeltreffender gebleken om een volledig beeld te krijgen van de werkelijke activiteiten van de belastingplichtigen; dat de controleprocedures soepel genoeg zijn om beter aangepast te zijn aan de verschillende controlebehoeften en de onmiddellijke en snelle behandeling van specifieke BTW-vraagstukken mogelijk te maken; systematisch en meer gebruik te maken van de door de huidige wetgeving geboden mogelijkheden op het gebied van administratieve samenwerking tussen lidstaten. 3. 4. 2. Een sectoriële aanpak Sommige lidstaten hebben specifieke controleprogramma's en -methoden op basis van een sectoriële aanpak ontwikkeld. Deze variëren afhankelijk van verscheidene factoren zoals bijvoorbeeld de gecontroleerde sector, de omvang van de onderneming en de typologie van de belastingplichtige (industrie, landbouw, vrij beroep). De uitgevoerde experimenten tonen aan dat een dergelijke aanpak: • de controleurs in staat stelt de mechanismen en bijzondere kenmerken van de sector en derhalve de laatste ontwikkelingen en trends op het gebied van fraude grondig te kennen; de controleprocedures zijn daardoor des te beter aangepast en verfijnd; • de verzameling van specifieke gegevens voor de risicoanalyse en de preventie vergemakkelijkt, terwijl tegelijkertijd de geldigheid van de vroegere analyses en de reeds bereikte resultaten worden geverifieerd; • de totstandbrenging van duidelijker betrekkingen tussen de vertegenwoordigers van de sector en de overheid mogelijk maakt. Dank zij deze aanpak is een lidstaat erin geslaagd 30% meer onregelmatigheden in de automobielsector te ontdekken in de periode 1994-1995. Om een en ander te vergemakkelijken verspreiden sommige lidstaten audit-gidsen, - handleidingen of -monografieën waarin de in de sector gangbare praktijken die voor de onderzoekers van belang kunnen zijn, worden beschreven en verklaard: de specifieke markttendensen, boekhouddocumenten, de rendementen, de werkprocédés, het percentage afvalstoffen, enz. Deze gidsen en handleidingen zouden on-line beschikbaar moeten zijn en voortdurend moeten worden bijgewerkt aan de hand van de laatste waargenomen ontwikkelingen. Sommige lidstaten organiseren cursussen of verspreiden newsletters om de controlediensten van het laatste nieuws op de hoogte te stellen. normale winstmarges, de werkwijzen, de de Zeer belangrijk is de verspreiding van informatie over de praktische technieken voor de opsporing van bepaalde soorten fraude zoals bijvoorbeeld: • de aanwijzingen voor het ontdekken van valse facturen (slechte kwaliteit van het papier, onnauwkeurige opgave van sommige elementen zoals adres, telefoonnummer, enz. ; fotokopieën of met de hand geschreven exemplaren; altijd ronde bedragen, enz. ); • analyses van de financiële en goederenstromen om de onjuiste toepassing van tarieven door super- en hypermark ten op te sporen. 16 Voor het verrichten van de controles wordt steeds meer gebruik gemaakt van gespecialiseerde eenheden wegens de bijzondere kenmerken van de in deze milieus werkzame belastingplichtigen. Deze eenheden controleren in overleg met de betrokken diensten de gehele handelsketen in kwestie. Om zeer grote ondernemingen en/of multinationals doeltreffend te kunnen controleren, moeten de belastingdiensten hun procedures trachten aan te passen aan de realiteit in dit milieu. Gezien de complexiteit van de structuren (dikwijls verspreid over verscheidene vestigingsplaatsen in verscheidene lidstaten) en van de boekhoudkundige en financiële organisatie, de hoge mate van automatisering, de belasting die op het spel staat, en het belang van het verschijnsel belastingontwijking naast de eigenlijke fraude, hebben sommige lidstaten speciale diensten of specifieke programma's voor het voortdurend volgen van de ondernemingen ingesteld. Sommige lidstaten hebben specifieke technieken voor de opsporing van fraude in welbepaalde sectoren ontwikkeld, zoals bijvoorbeeld "test eating" voor het controleren van restaurants. In het licht van de resultaten van de experimenten met een sectoriële aanpak verzoekt de Commissie de lidstaten: • de sectoriële aanpak te ontwikkelen en te verbeteren; • audit-gidsen en -handleidingen op te stellen en in brede kringen te verspreiden; • de ervaringen ter zake uit te wisselen; • de specialisatie bij de opsporing van fraudegevallen verder te ontwikkelen, met name in bijzonder complexe sectoren. 3. 4. 3. Controlebevoegdheden De bevoegdheden van de controlediensten, die in principe strikt zijn afgebakend om de rechten van de belastingplichtigen te respecteren, verschillen sterk van lidstaat tot lidstaat. Zo bestaat dikwijls niet de mogelijkheid andere boekhouddocumenten dan die welke door de belastingplichtigen ter beschikking zijn gesteld; om toegang tot de privéwoning te krijgen, is in het algemeen de voorafgaande toestemming van een gerechtelijke autoriteit vereist; onverwachte bezoeken zijn in het algemeen slechts toegestaan in geval van een gemotiveerde verdenking van fraude, anders zijn zij in sommige lidstaten absoluut onmogelijk. tot het opsporen van Het lijkt belangrijk dat de nationale belastingdiensten de juridische mogelijkheid hebben bepaalde controletechnieken toe te passen, en met name uitvoerige controles te verrichten waarbij zij zich toegang kunnen verschaffen tot secundaire registraties (niet strikt fiscale of boekhoudkundige documentatie) en tot feitelijke elementen en waarbij zij de bedrijfsvoering kunnen observeren: voor zover deze elementen kunnen worden opgespoord en gebruikt, verschaffen zij dikwijls fundamentele informatie om de juistheid van de officiële boekhouding te verifiëren (de contracten, een agenda met de reserveringen van de tafels of met de ontmoetingen met de leveranciers/afnemers; de onderhoudsregisters van de machines en wagens, enz. ). toegepaste evaluatieprocedures zijn slechts mogelijk wanneer een Ambtshalve onderneming bepaalde documenten of belastingaangiften niet heeft opgesteld; in 17 voorkomend geval moet de onderneming dan bewijzen dat de evaluatie ten onrechte werd uitgevoerd of overdreven was. kunnen belastingdiensten Sommige de ook belastingplichtigen verplicht zijn te beantwoorden, of zelfs kunnen zij verplicht zijn een kopie van de documentatie te verstrekken. Van deze mogelijkheid wordt dikwijls gebruik gemaakt om uitvoerige kruiselingse controles te verrichten zonder daarvoor grote middelen in te zetten en te verplaatsen. vragenlijsten toezenden, die De kwestie van de controlebevoegdheden is een zeer gevoelig onderwerp, want het juiste evenwicht tussen de overheid en de belastingplichtigen moet worden gevonden. In dit verband moet naar de mening van de Commissie prioriteit worden gegeven aan: het zoeken naar een optimaal evenwicht tussen de vereisten van de controle en de bescherming van de rechten van de ondernemingen het aanpassen van de controlebevoegdheden, om ze te versterken afhankelijk van de fraudeverdenkingen of de ernst van de veronderstelde of geconstateerde fraude. 3. 4. 4. Onderzoek in gevallen van georganiseerde fraude In de gevallen waarin de controle geen betrekking heeft op een werkelijke belastingplichtige, zoals dikwijls bij carrouselfraude of frauduleuze constructies, vergt de opsporing van de fraude dikwijls ingewikkeld en uitvoerig onderzoek om een volledig verhulde werkelijkheid te reconstrueren. De meeste lidstaten spreken hun bezorgdheid uit over verschijnselen als carrouselfraude en fictieve vennootschappen, want deze worden gewoonlijk uitgedacht en opgezet door echte organisaties die uitsluitend belastingfraude ten doel hebben en dikwijls ook zijn betrokken bij fraude op andere gebieden (directe belastingen) of andere vormen van criminaliteit (witwassen van geld, namaking, smokkelarij, enz. ). De buitengewone moeilijkheden bij de controle waarvan in dit verband gewag wordt gemaakt, houden met name verband met de feiten: • dat de gebruikte fictieve ondernemingen dikwijls zijn gevestigd in een andere lidstaat of een derde land, hetgeen enerzijds de controles en de eventuele verificatie van hun werkelijke aard bemoeilijkt en hen anderzijds in staat stelt te profiteren van de BT W-vrij stelling voor intracommunautaire leveringen of uitvoer. Een klassiek voorbeeld is het creëren van valse belastingplichtigen in een andere lidstaat of een derde land waarnaartoe goederenleveringen met vrijstelling worden aangegeven, terwijl de goederen in werkelijkheid nooit de lidstaat van herkomst verlaten: aldus trekt de verkoper de betaalde voorbelasting af, bereikt hij dat de goederen zonder belasting beschikbaar worden en kan hij ze vervolgens op de zwarte markt doorverkopen; • dat de fictieve ondernemingen, die meestal de vorm hebben van kleine en buitenlandse middelgrote ondernemingen ondernemingen, gebruik maken van de vereenvoudigde belastingregelingen die in de meeste lidstaten voor het midden- en kleinbedrijf gelden. Hieruit volgt dat zij minder fiscale of juridische verplichtingen hebben, hetgeen de taak van de nationale of van verbindingsbureaus van belastingdiensten niet vergemakkelijkt23. Dit zal ook en in nog sterkere mate het geval zijn wanneer genoemde ondernemingen zich niet laten registreren; • dat de verrichte handelingen dikwijls worden gesplitst in grote aantallen kleine handelingen die a priori niet van belang zijn voor de risicoanalyse; • dat de gebruikte handelsketens niet alleen hun handelingen lokaliseren in vele achtereenvolgende landen, maar ook een groot aantal ondernemingen of tussenpersonen opvoeren, waarvan de levensduur of de werkelijke periode van werkzaamheid bovendien uitermate kort is. In dit milieu is alles immers uitgedacht om normaal te lijken, maar tegelijkertijd om geen sporen na te laten: de belastingplichtigen ontstaan en verdwijnen snel, veranderen dikwijls van hoofdzetel, vestigen zich telkens voor korte tijd elders, beschikken niet over een echte structuur, houden ér geen of slechts een zeer beperkte en vereenvoudigde boekhouding op na, enz. Het tijdig en onmiddellijk blokkeren van deze frauduleuze procédés, het verzamelen van zoveel mogelijk bewijsmateriaal en het identificeren van de werkelijk verantwoordelijke personen is van essentieel belang om de aanmaningen voor de betaling van belastingen goed te motiveren en de effectieve invordering ervan te verzekeren. Op intracommunautair niveau hebben de operationele diensten bij verscheidene gelegenheden24 gepleit voor uitwisseïings- en communicatiesystemen die tegelijkertijd snel, direct, informeel en zonder bureaucratische rompslomp zijn. De mogelijkheid voor de belastingdiensten om toegang te krijgen tot de gegevens van openbare of particuliere instanties25 blijkt van het grootste belang om verborgen activiteiten te ontdekken, evenals de inlichtingen die worden ingewonnen bij de leveranciers of de afnemers van de onderneming (facturen van goederenaankopen, met de onderneming gesloten contracten, enz. ). De meeste lidstaten hebben daarom de toegang tot dergelijke informatie voor hun belastingautoriteiten vergemakkelijkt en de informatie wordt vervolgens vergeleken met het belastingdossier van de onderneming. in kwestie In sommige lidstaten zorgen on lineverbindingen met gegevensbanken ervoor dat de informatie beschikbaar is. 23 Bij voorbeeld, het midden- en kleinbedrijf is vaak onderworpen aan een vereenvoudigde belastingregeling met aangiften die minder gedetailleerd zijn en betrekking hebben op langere belastingperiodes. 24 Vergaderingen te Helsinki, SCAF, Conferenties studiebijeenkomsten Matthaeus-Tax, Conferentie OESO/HM C&E, enz. van de Europese BTW-controleurs, 25 Nuttig kan in het algemeen zijn informatie betreffende de contracten inzake telefoon, fax, elektriciteit, enz. , het register van de wagens, de Kamers van Koophandel, de douane, de diensten van de burgerlijke stand, de beroepsorganisaties, enz. , alsmede alle andere informatie die specifiek is voor elke sector. Voor de bouw bijvoorbeeld kan toegang tot de gegevens van de voor de afgifte van bouwvergunningen bevoegde instanties, of tot de gegevens in de kadasters of de hypotheckregisters nuttig blijken. 19 De Commissie: wijst erop dat het succes van de controle van deze soorten fraude wordt bepaald door de onmiddellijke opsporing van de frauduleuze constructie en vooral door de snelle tenuitvoerlegging van betere preventieve maatregelen; verzoekt de lidstaten, gezien het internationale en intracommunautaire karakter van dit soort fraude en om een verergering van het verschijnsel te voorkomen, hun samenwerking ter zake uit te breiden en de nodige maatregelen te treffen. 3. 5. Inning Doeltreffende invorderingsprocedures zijn de vanzelfsprekende consequentie van de controlewerkzaamheden om ervoor te zorgen dat de verschuldigde belasting zal worden geïnd. Reeds in het tweede verslag werd aandacht besteed aan de vraagstukken in verband met het beheer van de BTW-schuld en werden een aantal aanbevelingen hierover geformuleerd (zie hoofdstuk 4 en 6. 2. punt 6 XXX). Zoals hierboven reeds werd opgemerkt, worden de belastingdiensten in geval van fraude met name geconfronteerd met het risico dat de belastingschuldige aan de betaling van de BTW-schuld tracht te ontsnappen en zijn goederen, voor zover ze in beslag kunnen worden genomen, tracht te onttrekken aan de gedwongen invordering. Dit vereist bijzondere aandacht en een sneller optreden van de belastingdiensten. Dit verslag handelt derhalve specifiek over de belemmeringen waarop de lidstaten stuiten bij de gedwongen invordering van de BTW-schulden. Een elementaire voorwaarde voor een doeltreffende en snelle gedwongen invordering is, dat de belastingdiensten over de vereiste juridische bevoegdheden beschikken om met name een beslag tot tenuitvoerlegging te doen. In dit verband kunnen de lidstaten in het algemeen overgaan tot een uitvoerend beslag op alle goederen van de in gebreke gebleven belastingschuldige. Dit beslag stuit echter soms op belemmeringen van juridische of praktische aard (bijvoorbeeld moeilijkheden om de in beslag te nemen goederen te identificeren, niet-beschikbaarheid van de voor de gedwongen invordering noodzakelijke informatie, met name met betrekking tot de liquide middelen van de belastingschuldige die in beslag kunnen worden genomen). Zo hebben sommige lidstaten grote moeilijkheden om informatie te krijgen over het bestaan van bankrekeningen van de belastingschuldige en over de bedragen die daarop staan, en kunnen andere hierop een beslag tot tenuitvoerlegging doen op grond van overeenkomsten met de banken. Opgemerkt zij trouwens dat het gebrek aan harmonisatie van de nationale wetgevingen op dit gebied een van de voornaamste redenen is waarom de lidstaten slechts in beperkte w mate gebruik maken van de (grensoverschrijdende) wederzijdse bijstand op het gebied van de invordering26. Om doeltreffend te zijn, moeten de maatregelen tot gedwongen invordering snel worden getroffen. De Commissie heeft echter geconstateerd dat er in een groot aantal lidstaten vrij veel tijd ligt tussen de vaststelling van de belasting en de inning ervan. Dit komt vooral doordat het document waarmee de belastingplichtige van de belasting in kennis wordt gesteld, meestal niet direct uitvoerbaar is op de vervaldag in geval van niet-betaling, en dus een nieuwe titel moet worden opgesteld om met de gedwongen invordering te beginnen. Deze termijnen kunnen zelfs worden verlengd indien de debiteur beroep instelt tegen de uitvoerbare titel. Ingeval de invorderingsprocedures worden opgeschort door een betwisting, doen de lidstaten niet altijd genoeg om te voorkomen dat de belasting niet wordt betaald (bijvoorbeeld het eisen van garanties of de toepassing van conservatoire maatregelen) door de frauderende belastingschuldigen, hoewel dezen in dit opzicht een groot risico vertegenwoordigen. Evenzo wordt, wanneer de betwisting niet tot belastingverlichting leidt of duidelijk ongegrond is, niet altijd rente wegens achterstallige betaling vanaf de normale vervaldag van de belasting geëist om het ten onrechte door de debiteur genoten financiële voordeel te compenseren. Sommige lidstaten hebben niet de mogelijkheid over te gaan tot conservatoire invorderingen op grond van een raming van de belasting die uiteindelijk verschuldigd zal zijn, zelfs wanneer er belastingfraude in het spel is. De omslachtige procedure tot gedwongen invordering kan eventueel worden vermeden door de mogelijkheid de door de belastingschuldige verschuldigde belasting te vereffenen met bedragen die hij van de overheid tegoed heeft. Deze doeltreffende maatregel blijft in de praktijk echter dikwijls beperkt tot uitsluitend de door dezelfde overheidsdienst beheerde schulden en vorderingen, doordat er geen systematische uitwisseling van informatie op dit punt plaatsvindt tussen de verschillende overheidsdiensten. Tenslotte zij opgemerkt dat, wanneer de wederzijdse bijstand bij de inning wordt toegepast, dit op bepaalde moeilijkheden stuit, met name ten gevolge van het feit dat slechts enkele lidstaten aan de vorderingen van andere lidstaten dezelfde voorrechten toekennen als aan hun eigen vorderingen. 26 Zie het tweede verslag van de Commissie overeenkomstig artikel 14 van Verordening nr. 218/92 - COM(96)681 def. van 8 januari 1997, blz. 5. In het verslag worden een gehele reeks belemmeringen voor de bijstand bij de inning opgesomd: het gebrek aan harmonisatie van de wettelijke of praktische beperkingen met betrekking tot het beslag tot tenuitvoerlegging, de voorschriften op grond waarvan het mogelijk is de verantwoordelijkheid voor de invordering bij de bestuurders van de debiteurondernemingen te leggen, de verjaringstermijnen voor de inning, de regels betreffende het bankgeheim, enz. Voorstellen om deze onbevredigende situatie te verbeteren, worden momenteel voorbereid door de Commissie, die toekomst wijzigingen op Richtlijn 76/308/FvEG van de Raad betreffende de wederzijdse bijstand inzake de invordering zal voorstellen. in de nabije 21 Tot besluit wijst de Commissie erop dat het van belang is: ervoor te zorgen dat de voor de invordering bevoegde autoriteiten beschikken over voldoende middelen (gegevens, vereffening met andere schulden, samenwerking tussen verschillende diensten, gegevensbanken, enz. ) om de verschuldigde belastingen snel te innen; de invordering te organiseren door middel van een verregaande automatisering van de procedures waardoor met name de termijnen tussen de vaststelling van de schuld en de tenuitvoerlegging van de maatregelen tot gedwongen invordering kunnen worden verkort; de preventie van wanbetaling van BTW-schulden te verbeteren door krachtdadiger conservatoire maatregelen toe te passen, inclusief conservatoire invordering, door garanties te eisen en door rente wegens achterstallige betaling te eisen ingeval ongegrond beroep werd ingesteld waardoor de betaling van de BTW-schuld werd vertraagd; de BTW-vorderingen van andere lidstaten dezelfde behandeling te geven als de interne vorderingen. 4. CONCLUSIE Volgens artikel 12 van Verordening nr. 1553/89 moet de Commissie met de lidstaten nagaan welke verbeteringen in hun BTW-procedures kunnen worden aangebracht om ze doeltreffender te maken. De Commissie moet om de drie jaar verslag uitbrengen over deze verbeteringen. Deze overweging van mogelijke verbeteringen in de BTW-controle moet gebaseerd zijn op een gemeenschappelijke analyse van de problemen en de mogelijke oplossingen. Hoofdstuk 2 omvat de analyse van de Commissie van de gemeenschappelijke problemen waarmee de lidstaten bij de BTW-controle worden geconfronteerd. Hoofdstuk 3 bevat de mening van de Commissie over de beste manier om fraude te bestrijden, waarbij wordt uitgegaan van de inzichten in het vraagstuk en een overzicht wordt gegeven van de beste aanpak in de lidstaten, voor zover een en ander onder de aandacht van de Commissie werd gebracht. Een groot aantal van deze aanbevelingen zijn door sommige lidstaten reeds ten uitvoer gelegd. Er is echter nog veel te doen. De Commissie is van mening dat de in het verslag gegeven aanbevelingen door alle lidstaten in overweging moeten worden genomen in zoverre zij de BTW-controle in de lidstaten kunnen verbeteren. Met deze aanbevelingen wordt enerzijds beoogd om de nakoming van hun verplichtingen door de belastingplichtigen zoveel mogelijk te verbeteren en anderzijds om fraude te verhinderen door middel van. een doeltreffend controlebeleid dat gebaseerd is op de toepassing van de risicoanalyse bij de selectie van de belastingplichtigen voorafgaand aan de controle. Voor een dergelijke strategie zijn een onmiddellijke toegang tot belangrijke evenals informatie invorderingsmaatregelen ter voorkoming van belastingfraude. Een grotere expertise op het gebied van fraude, een passend gebruik van de openbare macht en een grotere mate van samenwerking tussen de lidstaten zijn onontbeerlijk om fraude tegen te gaan. De Commissie zal hieraan haar bijdrage leveren in de vorm van programma's zoals het Kiscalis-progrnmma (bijvoorbeeld door ervaringen op het gebied van de fraudebestrijding 22 controlemethoden noodzakelijk adequate soepele en en uit te wisselen) en andere werkgroepen waaraan de lidstaten deelnemen (bijvoorbeeld SCAF). De Commissie is voornemens in de loop van de volgende drie jaar met de bevoegde autoriteiten van elke lidstaat na te gaan hoe de doeltreffendheid van de BTW-controleprocedures kan worden verhoogd. Hiertoe zal de Commissie tezamen met elke betrokken lidstaat het geheel van zijn controleprocedures bestuderen. De analyse en de aanbevelingen in dit verslag zullen het uitgangspunt zijn voor deze gezamenlijke beoordeling van de mogelijkheden voor verbeteringen. Het vierde verslag ingevolge artikel 12 zal de resultaten van deze studie bevatten. ISSN 0254-1513 COM(98) 490 def. DOCUMENTEN NL 09 01 02 17 Catalogusnummer : CB-CO-98-518-NL-C ISBN 92-78-38895-5 Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen L-2985 Luxemburg ZH


title: Regolamento (CE) n. 1894/98 della Commissione del 3 settembre 1998 che modifica il regolamento (CEE) n. 3046/92 per quanto riguarda la semplificazione dell'indicazione della massa netta

eurovoc_concepts:
EU statistics
consumer goods
intra-EU trade
trading operation
weights and measures

formats: html pdf print

text: L 245/36 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee 4. 9. 98 REGOLAMENTO (CE) N. 1894/98 DELLA COMMISSIONE del 3 settembre 1998 che modifica il regolamento (CEE) n. 3046/92 per quanto riguarda la semplifica- zione dell’indicazione della massa netta LA COMMISSIONE DELLE COMUNIT(cid:211) EUROPEE, visto il trattato che istituisce la Comunit(cid:133) europea, visto il regolamento (CEE) n. 3330/91 del Consiglio, del 7 novembre 1991, relativo alle statistiche degli scambi di beni tra Stati membri (1), modificato da ultimo dal regola- mento (CEE) n. 3046/92 della Commissione (2), in parti- colare l’articolo 23, paragrafo 3, e l’articolo 30, considerando che la quantit(cid:133) delle merci costituisce un elemento di informazione e di comparazione necessario, affidabile e stabile del commercio internazionale; considerando che le unit(cid:133) di quantit(cid:133) vengono impiegate per controllare l’attendibilit(cid:133) dei dati raccolti e per calco- lare alcuni indici; considerando che, ai sensi del regolamento (CEE) n. 3046/92, tra le unit(cid:133) la massa netta, espressa in chilo- grammi, (cid:138) l’indicatore principale e, in linea di principio, va indicata per ciascuna specie di merce, ma che, per taluni prodotti, non (cid:138) tuttavia l’elemento di misura pi(cid:151) appropriato; che, di conseguenza, (cid:138) opportuno in questi casi dispensare l’obbligato all’informazione dall’indicare la massa netta; considerando che il regolamento (CEE) n. 3046/92, modi- ficato dal regolamento (CE) n. 2385/96 (3), ha gi(cid:133) stabilito un primo elenco di prodotti per i quali gli obbligati all’informazione sono dispensati dall’indicare la massa netta; che tale elenco va completato, per quanto possibile, con altre merci; considerando che le disposizioni del presente regola- mento sono conformi al parere del comitato delle stati- stiche degli scambi di beni tra Stati membri, HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO: Articolo 1 L’allegato IV del regolamento (CEE) n. 3046/92 (cid:138) sosti- tuito dall’allegato del presente regolamento. Articolo 2 Il presente regolamento entra in vigore il ventesimo giorno successivo alla pubblicazione nella Gazzetta uffi- ciale delle Comunit(cid:133) europee. Esso (cid:138) applicabile a decorrere dal 1(cid:190) gennaio 1999. Il presente regolamento (cid:138) obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri. Fatto a Bruxelles, il 3 settembre 1998. Per la Commissione Yves-Thibault DE SILGUY Membro della Commissione (1) GU L 316 del 16. 11. 1991, pag. 1. (2) GU L 307 del 23. 10. 1992, pag. 27. (3) GU L 326 del 17. 12. 1996, pag. 10. 4. 9. 98 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee L 245/37 ALLEGATO «ALLEGATO IV Elenco delle sottovoci della nomenclatura combinata di cui all’articolo 11, lettera a) 0105 11 11 0105 11 19 0105 11 91 0105 11 99 0105 12 00 0105 19 20 0105 19 90 0407 00 11 2202 10 00 2202 90 10 2202 90 91 2202 90 95 2202 90 99 2203 00 01 2203 00 09 2203 00 10 2204 10 11 2204 10 19 2204 10 91 2204 10 99 2204 21 10 2204 21 11 2204 21 12 2204 21 13 2204 21 17 2204 21 18 2204 21 19 2204 21 22 2204 21 24 2204 21 26 2204 21 27 2204 21 28 2204 21 32 2204 21 34 2204 21 36 2204 21 37 2204 21 38 2204 21 42 2204 21 43 2204 21 44 2204 21 46 2204 21 47 2204 21 48 2204 21 62 2204 21 66 2204 21 67 2204 21 68 2204 21 69 2204 21 71 2204 21 74 2204 21 76 2204 21 77 2204 21 78 2204 21 79 2204 21 80 2204 21 81 2204 21 82 2204 21 83 2204 21 84 2204 21 87 2204 21 88 2204 21 89 2204 21 91 2204 21 92 2204 21 93 2204 21 94 2204 21 95 2204 21 96 2204 21 97 2204 21 98 2204 21 99 2204 29 10 2204 29 12 2204 29 13 2204 29 17 2204 29 18 2204 29 42 2204 29 43 2204 29 44 2204 29 46 2204 29 47 2204 29 48 2204 29 58 2204 29 62 2204 29 64 2204 29 65 2204 29 71 2204 29 72 2204 29 75 2204 29 81 2204 29 82 2204 29 83 2204 29 84 2204 29 87 2204 29 88 2204 29 89 2204 29 91 2204 29 92 2204 29 93 2204 29 94 2204 29 95 2204 29 96 2204 29 97 2204 29 98 2204 29 99 2205 10 10 2205 10 90 2205 90 10 2205 90 90 2206 00 10 2206 00 31 2206 00 39 2206 00 51 2206 00 59 2206 00 81 2207 10 00 2207 20 00 2209 00 99 2716 00 00 3702 51 00 3702 53 00 3702 54 10 3702 54 90 5701 10 10 5701 10 91 5701 10 93 5701 10 99 5701 90 10 5701 90 90 5702 20 00 5702 31 10 5702 31 30 5702 31 90 5702 32 10 5702 32 90 5702 39 10 5702 39 90 5702 41 10 5702 41 90 5702 42 10 5702 42 90 5702 49 10 5702 49 90 5702 51 00 5702 52 00 5702 59 00 5702 91 00 5702 92 00 5702 99 00 L 245/38 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee 4. 9. 98 5703 10 10 5703 10 90 5703 20 11 5703 20 19 5703 20 91 5703 20 99 5703 30 11 5703 30 19 5703 30 51 5703 30 59 5703 30 91 5703 30 99 5703 90 10 5703 90 90 5704 10 00 5704 90 00 5705 00 10 5705 00 31 5705 00 39 5705 00 90 6101 10 10 6101 10 90 6101 20 10 6101 20 90 6101 30 10 6101 30 90 6101 90 10 6101 90 90 6102 10 10 6102 10 90 6102 20 10 6102 20 90 6102 30 10 6102 30 90 6102 90 10 6102 90 90 6103 11 00 6103 12 00 6103 19 00 6103 21 00 6103 22 00 6103 23 00 6103 29 00 6103 31 00 6103 32 00 6103 33 00 6103 39 00 6103 41 10 6103 41 90 6103 42 10 6103 42 90 6103 43 10 6103 43 90 6103 49 10 6103 49 91 6103 49 99 6104 11 00 6104 12 00 6104 13 00 6104 19 00 6104 21 00 6104 22 00 6104 23 00 6104 29 00 6104 31 00 6104 32 00 6104 33 00 6104 39 00 6104 41 00 6104 42 00 6104 43 00 6104 44 00 6104 49 00 6104 51 00 6104 52 00 6104 53 00 6104 59 00 6104 61 10 6104 61 90 6104 62 10 6104 62 90 6104 63 10 6104 63 90 6104 69 10 6104 69 91 6104 69 99 6105 10 00 6105 20 10 6105 20 90 6105 90 10 6105 90 90 6106 10 00 6106 20 00 6106 90 10 6106 90 30 6106 90 50 6106 90 90 6107 11 00 6107 12 00 6107 19 00 6107 21 00 6107 22 00 6107 29 00 6107 91 10 6107 91 90 6107 92 00 6107 99 00 6108 11 10 6108 11 90 6108 19 10 6108 19 90 6108 21 00 6108 22 00 6108 29 00 6108 31 10 6108 31 90 6108 32 11 6108 32 19 6108 32 90 6108 39 00 6108 91 10 6108 91 90 6108 92 00 6108 99 10 6108 99 90 6109 10 00 6109 90 10 6109 90 30 6109 90 90 6110 10 10 6110 10 31 6110 10 35 6110 10 38 6110 10 91 6110 10 95 6110 10 98 6110 20 10 6110 20 91 6110 20 99 6110 30 10 6110 30 91 6110 30 99 6110 90 10 6110 90 90 6112 11 00 6112 12 00 6112 19 00 6112 31 10 6112 31 90 6112 39 10 6112 39 90 6112 41 10 6112 41 90 6112 49 10 6112 49 90 6115 11 00 6115 12 00 6115 19 10 6115 19 90 6210 20 00 6210 30 00 6211 11 00 6211 12 00 6211 20 00 6211 32 31 6211 32 41 6211 32 42 6211 33 31 6211 33 41 6211 33 42 4. 9. 98 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee L 245/39 6211 42 31 6211 42 41 6211 42 42 6211 43 31 6211 43 41 6211 43 42 6212 10 00 6212 20 00 6212 30 00 6401 10 10 6401 10 90 6401 91 10 6401 91 90 6401 92 10 6401 92 90 6401 99 10 6401 99 90 6402 12 10 6402 12 90 6402 19 00 6402 20 00 6402 30 00 6402 91 00 6402 99 10 6402 99 31 6402 99 39 6402 99 50 6402 99 91 6402 99 93 6402 99 96 6402 99 98 6403 12 00 6403 19 00 6403 20 00 6403 30 00 6403 40 00 6403 51 11 6403 51 15 6403 51 19 6403 51 91 6403 51 95 6403 51 99 6403 59 11 6403 59 31 6403 59 35 6403 59 39 6403 59 50 6403 59 91 6403 59 95 6403 59 99 6403 91 11 6403 91 13 6403 91 16 6403 91 18 6403 91 91 6403 91 93 6403 91 96 6403 91 98 6403 99 11 6403 99 31 6403 99 33 6403 99 36 6403 99 38 6403 99 50 6403 99 91 6403 99 93 6403 99 96 6403 99 98 6404 11 00 6404 19 10 6404 19 90 6404 20 10 6404 20 90 6405 10 10 6405 10 90 6405 20 10 6405 20 91 6405 20 99 6405 90 10 6405 90 90 7101 10 00 7101 21 00 7101 22 00 7103 91 00 7103 99 00 7104 10 00 7104 20 00 7104 90 00 7105 10 00 7105 90 00 7106 10 00 7106 91 10 7106 91 90 7106 92 10 7106 92 91 7106 92 99 7108 11 00 7108 12 00 7108 13 10 7108 13 30 7108 13 50 7108 13 90 7108 20 00 7110 11 00 7110 19 10 7110 19 30 7110 19 50 7110 19 90 7110 21 00 7110 29 00 7110 31 00 7110 39 00 7110 41 00 7110 49 00 7116 10 00 7116 20 11 7116 20 19 7116 20 90 8504 10 10 8504 10 91 8504 10 99 8504 21 00 8504 22 10 8504 22 90 8504 23 00 8504 31 10 8504 31 31 8504 31 39 8504 31 90 8504 32 10 8504 32 30 8504 32 90 8504 33 10 8504 33 90 8504 34 00 8504 40 10 8504 40 30 8504 40 50 8504 40 93 8504 50 10 8518 21 90 8518 22 90 8518 29 90 8539 10 10 8539 10 90 8539 21 30 8539 21 92 8539 21 98 8539 22 10 8539 29 30 8539 29 92 8539 29 98 8539 31 10 8539 31 90 8539 32 10 8539 32 50 8539 32 90 8539 39 00 8539 41 00 8539 49 10 8539 49 30 8540 11 11 8540 11 13 8540 11 15 8540 11 19 8540 11 91 8540 11 99 8540 12 00 L 245/40 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee 4. 9. 98 8540 20 10 8540 20 30 8540 20 90 8540 40 00 8540 50 00 8540 71 00 8540 72 00 8540 79 00 8540 81 00 8540 89 11 8540 89 19 8540 89 90 8542 13 11 8542 13 13 8542 13 15 8542 13 17 8542 13 22 8542 13 25 8542 13 27 8542 13 32 8542 13 35 8542 13 37 8542 13 41 8542 13 43 8542 13 45 8542 13 47 8542 13 49 8542 13 51 8542 13 55 8542 13 61 8542 13 63 8542 13 65 8542 13 67 8542 13 69 8542 19 15 8542 19 22 8542 19 25 8542 19 27 8542 19 31 8542 19 35 8542 19 41 8542 19 55 8542 19 62 8542 19 68 8903 91 10 8903 91 91 8903 91 93 8903 91 99 8903 92 10 8903 92 91 8903 92 99 8903 99 10 8903 99 91 8903 99 99 9001 30 00 9001 40 20 9001 40 41 9001 40 49 9001 40 80 9001 50 20 9001 50 41 9001 50 49 9001 50 80 9003 11 00 9003 19 10 9003 19 30 9003 19 90 9006 53 10 9006 53 90 9202 10 10 9202 10 90 9202 90 10 9202 90 30 9202 90 90 9203 00 90 9204 10 10 9204 10 90 9204 20 00 9205 10 00 9207 90 10»


title: ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 1895/98 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 3ης Σεπτεμβρίου 1998 για καθορισμό της μέγιστης επιστροφής κατά την εξαγωγή κριθής στο πλαίσιο του διαγωνισμού που προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1078/98

eurovoc_concepts:
award of contract
barley
export
export refund

formats: pdf print

text: 4. 9. 98 EL Ep(cid:148)sglg Evgleq(cid:148)da tym Euqypa(cid:152)j(cid:150)m Joimot(cid:147)tym L 245/41 JAMOMISLOS (EJ) aqih. 1895/98 TGS EPITQOPGS tgr 3gr Septelbq(cid:148)ou 1998 cia jahoqisl(cid:149) tgr l(cid:146)cistgr epistqov(cid:147)r jat(cid:145) tgm enacyc(cid:147) jqih(cid:147)r sto pka(cid:148)sio tou diacymislo(cid:151) pou pqobk(cid:146)petai stom jamomisl(cid:149) (EJ) aqih. 1078/98 G EPITQOPG TYM EUQYPA(cid:136)JYM JOIMOTGTYM, (cid:130)womtar up(cid:149)xg: tg sumh(cid:147)jg cia tgm (cid:148)dqusg tgr Euqypa(cid:152)j(cid:147)r Joim(cid:149)tgtar, tom jamomisl(cid:149) (EOJ) aqih. 1766/92 tou Sulbouk(cid:148)ou, tgr 30(cid:147)r Ioum(cid:148)ou 1992, peq(cid:148) dgliouqc(cid:148)ar joim(cid:147)r oqcam(cid:150)seyr acoq(cid:145)r stom tol(cid:146)a tym sitgq(cid:150)m (1), (cid:149)pyr tqopopoi(cid:147)hgje tekeuta(cid:148)a ap(cid:149) tom jamomisl(cid:149) (EJ) aqih. 923/96 (2), tom jamomisl(cid:149) (EJ) aqih. 1501/95 tgr Epitqop(cid:147)r, tgr 29gr Ioum(cid:148)ou 1995, peq(cid:148) hesp(cid:148)seyr oqisl(cid:146)mym keptoleq(cid:150)m jam(cid:149)mym evaqloc(cid:147)r tou jamomislo(cid:151) (EOJ) aqih. 1766/92 tou Sulbouk(cid:148)ou, (cid:149)som avoq(cid:145) tg woq(cid:147)cgsg epistqov(cid:150)m jat(cid:145) tgm enacyc(cid:147), jah(cid:150)r jai ta l(cid:146)tqa ta opo(cid:148)a pq(cid:146)pei ma kalb(cid:145)momtai se peq(cid:148)ptysg diataqaw(cid:147)r tgr acoq(cid:145)r stom tol(cid:146)a tym sitgq(cid:150)m (3), (cid:149)pyr tqopopoi(cid:147)hgje tekeuta(cid:148)a ap(cid:149) tom jamomisl(cid:149) (EJ) aqih. 2052/97 (4), jai id(cid:148)yr to (cid:145)qhqo 4, Ejtil(cid:150)mtar: (cid:149)ti, le tom jamomisl(cid:149) (EJ) aqih. 1078/98 tgr Epitqop(cid:147)r (5), pqojgq(cid:151)whgje diacymisl(cid:149)r cia tom jahoqisl(cid:149) tgr epi- stqov(cid:147)r (cid:147)/jai tou v(cid:149)qou jat(cid:145) tgm enacyc(cid:147) jqih(cid:147)r pqor (cid:149)ker tir tq(cid:148)ter w(cid:150)qer· (cid:149)ti to (cid:145)qhqo 7 tou jamomislo(cid:151) (EJ) aqih. 1501/95, pqobk(cid:146)- pei (cid:149)ti, le b(cid:145)sg tir amajoimyhe(cid:148)ser pqosvoq(cid:146)r, g Epitqop(cid:147) d(cid:151)matai, s(cid:151)lvyma le tg diadijas(cid:148)a pou pqobk(cid:146)petai sto (cid:145)qhqo 23 tou jamomislo(cid:151) (EOJ) aqih. 1766/92, ma apova- s(cid:148)sei ma jahoq(cid:148)sei lia l(cid:146)cistg epistqov(cid:147) jat(cid:145) tgm enacyc(cid:147), kalb(cid:145)momtar up(cid:149)xg ta jqit(cid:147)qia pou amav(cid:146)qomtai sto (cid:145)qhqo 1 tou jamomislo(cid:151) (EJ) aqih. 1501/95· (cid:149)ti stgm peq(cid:148)ptysg aut(cid:147), o diacymisl(cid:149)r jatajuq(cid:150)metai s’ eje(cid:148)mom (cid:147) s’ eje(cid:148)mour ej tym pqosveq(cid:149)mtym tym opo(cid:148)ym g pqosvoq(cid:145) e(cid:148)mai lijq(cid:149)teqg (cid:147) (cid:148)sg ap(cid:149) tg l(cid:146)cistg epistqov(cid:147) jah(cid:150)r jai se eje(cid:148)mom (cid:147) se eje(cid:148)mour tym upobakk(cid:149)mtym tym opo(cid:148)ym g pqosvoq(cid:145) avoq(cid:145) v(cid:149)qo jat(cid:145) tgm enacyc(cid:147)· (cid:149)ti g evaqloc(cid:147) tym amyt(cid:146)qy jqitgq(cid:148)ym stgm paqo(cid:151)sa jat(cid:145)stasg tgr acoq(cid:145)r tou em k(cid:149)cy sitgqo(cid:151) odgce(cid:148) stom jahoqisl(cid:149) tgr l(cid:146)cistgr epistqov(cid:147)r jat(cid:145) tgm enacyc(cid:147) sto pos(cid:149) pou amav(cid:146)qetai sto (cid:145)qhqo 1· (cid:149)ti ta l(cid:146)tqa pou pqobk(cid:146)pomtai stom paq(cid:149)mta jamomisl(cid:149) e(cid:148)mai s(cid:151)lvyma le tg cm(cid:150)lg tgr epitqop(cid:147)r diawe(cid:148)qisgr sitgq(cid:150)m, ENEDYSE TOM PAQOMTA JAMOMISLO: (cid:129)qhqo 1 Cia tir pqosvoq(cid:146)r pou amajoim(cid:150)momtai sto pka(cid:148)sio tou diacymislo(cid:151) pou pqobk(cid:146)petai stom jamomisl(cid:149) (EJ) aqih. 1078/98 ap(cid:149) tir 28 Auco(cid:151)stou (cid:146)yr tir 3 Septelbq(cid:148)ou 1998, g l(cid:146)cistg epistqov(cid:147) jat(cid:145) tgm enacyc(cid:147) jqih(cid:147)r jahoq(cid:148)fetai se 63,95 Ecu am(cid:145) t(cid:149)mo. (cid:129)qhqo 2 O paq(cid:150)m jamomisl(cid:149)r aqw(cid:148)fei ma isw(cid:151)ei stir 4 Septelbq(cid:148)ou 1998. O paq(cid:150)m jamomisl(cid:149)r e(cid:148)mai desleutij(cid:149)r yr pqor (cid:149)ka ta l(cid:146)qg tou jai isw(cid:151)ei (cid:145)lesa se j(cid:145)he jq(cid:145)tor l(cid:146)kor. Bqun(cid:146)kker, 3 Septelbq(cid:148)ou 1998. Cia tgm Epitqop(cid:147) Franz FISCHLER L(cid:146)kor tgr Epitqop(cid:147)r (1) EE L 181 tgr 1. 7. 1992, s. 21. (2) EE L 126 tgr 24. 5. 1996, s. 37. (3) EE L 147 tgr 30. 6. 1995, s. 7. (4) EE L 287 tgr 21. 10. 1997, s. 14. (5) EE L 154 tgr 28. 5. 1998, s. 20


title: 98/534/EG: Entscheidung der Kommission vom 3. September 1998 über eine gemeinsame technische Vorschrift für Mobilfunkanlagen (MES) einschließlich Handfunkgeräten in satellitengestützten persönlichen Kommunikationsnetzen (S-PCN), die über den mobilen Satellitenfunkdienst (MSS) im Frequenzband 2 GHz betrieben werden (Bekanntgegeben unter Aktenzeichen K(1998) 2376) (Text von Bedeutung für den EWR)

eurovoc_concepts:
harmonisation of standards
satellite communications
technical regulations
telecommunications equipment
transmission network
waveband

text: 5. 9. 98 DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften L 247/13 ENTSCHEIDUNG DER KOMMISSION vom 3. September 1998 f(cid:129)r Mobilfunkanlagen (MES) (cid:129)ber eine gemeinsame technische Vorschrift einschließlich Handfunkger(cid:132)ten in satellitengest(cid:129)tzten pers(cid:148)nlichen Kommuni- kationsnetzen (S-PCN), die (cid:129)ber den mobilen Satellitenfunkdienst (MSS) im Frequenzband 2 GHz betrieben werden (Bekanntgegeben unter Aktenzeichen K(1998) 2376) (Text von Bedeutung f(cid:129)r den EWR) (98/534/EG) DIE KOMMISSION DER EUROP(cid:142)ISCHEN GEMEINSCHAFTEN (cid:190) mobilen Satellitenfunkdienst (MSS) im Frequenzband 2 GHz betrieben werden. gest(cid:129)tzt auf den Vertrag zur Gr(cid:129)ndung der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaft, Artikel 2 gest(cid:129)tzt auf die Richtlinie 98/13/EG des Europ(cid:132)ischen Parlaments und des Rates vom 12. Februar 1998 (cid:129)ber Telekommunikationsendeinrichtungen und Satelliten- funkanlagen einschließlich der gegenseitigen Anerken- nung ihrer Konformit(cid:132)t (1), insbesondere auf Artikel 7 Absatz 2 zweiter Gedankenstrich, (1) Die gemeinsame technische Vorschrift umfaßt die von der zust(cid:132)ndigen Normenorganisation erstellte harmo- nisierte Norm, die im geltenden Umfang den grundle- genden Anforderungen in Artikel 17 der Richtlinie 98/ 13/EG entspricht. Die Fundstelle der Norm ist dem Anhang zu entnehmen. in Erw(cid:132)gung nachstehender Gr(cid:129)nde: Die Kommission hat gem(cid:132)ß Artikel 7 Absatz 2 erster Gedankenstrich die Maßnahme zur Festlegung der Satelli- tenfunkanlagen, die eine technische Vorschrift erfordern, erlassen und das entsprechende Bedarfsprofil definiert. Die diesbez(cid:129)glichen harmonisierten Normen bzw. Teil- normen zur Erf(cid:129)llung der grundlegenden Anforderungen, die in technische Vorschriften umzusetzen sind, sollten verabschiedet werden. Der Vorschlag wurde gem(cid:132)ß Artikel 29 Absatz 2 dem Ausschuß (ACTE) vorgelegt. Die mit dieser Entscheidung angenommene technische Vorschrift entspricht der Stellungnahme des ACTE (cid:190) Satellitenfunkanlagen, die unter diese Entscheidung (2) fallen, m(cid:129)ssen der in Absatz 1 erw(cid:132)hnten gemeinsamen technischen Vorschrift entsprechen, die grundlegenden Anforderungen in Artikel 5 Buchstabe a) der Richtlinie 98/13/EG erf(cid:129)llen und den Anforderungen aller (cid:129)brigen geltenden Richtlinien gen(cid:129)gen, insbesondere denen der Richtlinien 73/23/EWG (2) und 89/336/EWG (3) des Rates. Artikel 3 Die f(cid:129)r die Durchf(cid:129)hrung der Verfahren nach Artikel 10 der Richtlinie 98/13/EG benannten Stellen wenden nach Inkrafttreten dieser Entscheidung die im Anhang aufge- f(cid:129)hrte harmonisierte Norm auf Satellitenfunkanlagen an, die unter Artikel 1 Absatz 1 dieser Entscheidung fallen, bzw. sorgen f(cid:129)r deren Anwendung. HAT FOLGENDE ENTSCHEIDUNG ERLASSEN: Artikel 4 Artikel 1 Diese Entscheidung ist an alle Mitgliedstaaten gerichtet. (1) Diese Entscheidung gilt f(cid:129)r Satellitenfunkanlagen, die in den Geltungsbereich der in Artikel 2 Absatz 1 genannten harmonisierten Norm fallen. (2) Mit dieser Entscheidung wird eine gemeinsame tech- nische Vorschrift f(cid:129)r Mobilfunkanlagen (MES) einschließ- lich Handfunkger(cid:132)ten in satellitengest(cid:129)tzten pers(cid:148)nlichen Kommunikationsnetzen (S-PCN) erlassen, die (cid:129)ber den Br(cid:129)ssel, den 3. September 1998 F(cid:129)r die Kommission Martin BANGEMANN Mitglied der Kommission (1) ABl. L 74 vom 12. 3. 1998, S. 1. (2) ABl. L 77 vom 26. 3. 1973, S. 29. (3) ABl. L 139 vom 23. 5. 1989, S. 19. L 247/14 DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften 5. 9. 98 ANHANG Fundstelle der geltenden harmonisierten Norm Der Titel der in Artikel 2 dieser Entscheidung erw(cid:132)hnten harmonisierten Norm lautet: „Satellite Personal Communications Networks (S-PCN); Mobile Earth Stations (MESs), including handheld earth stations, for S-PCN in the 2,0 GHz bands under the Mobile Satellite Service (MSS) Terminal essential requirements“ (Satellitengest(cid:129)tzte einschließlich Handfunkger(cid:132)ten f(cid:129)r S-PCN, die (cid:129)ber den mobilen Satellitenfunkdienst (MSS) im Frequenzband 2,0 GHz betrieben werden) pers(cid:148)nliche Kommunikationsnetze (S-PCN); Mobilfunkanlagen Europ(cid:132)isches Institut f(cid:129)r Telekommunikationsnormen ETSI Sekretariat TBR 42: Februar 1998 (mit Ausnahme des Vorworts) Zusatzinformation Das Europ(cid:132)ische Institut f(cid:129)r Telekommunikationsnormen ist gem(cid:132)ß der Richtlinie 83/189/EWG des Rates (1) anerkannt. Die vorgenannte harmonisierte Norm wurde aufgrund eines nach den entsprechenden Verfahren der Richtlinie 83/189/EWG erteilten Auftrags erstellt. Der vollst(cid:132)ndige Text der obengenannten harmonisierten Norm ist bei folgenden Stellen erh(cid:132)ltlich: Europ(cid:132)isches Institut f(cid:129)r Telekommunikationsnormen 650, route des Lucioles F-06921 Sophia Antipolis Cedex Europ(cid:132)ische Kommission GD XIII/A/2 (cid:190) (BU 31, 1/7) Rue de la Loi/Wetstraat 200 B-1049 Br(cid:129)ssel oder kann bei allen anderen Organisationen angefordert werden, die ETSI-Normen zur Verf(cid:129)gung stellen. Eine Liste dieser Organisationen ist im Internet unter der Adresse www. ispo. cec. be abrufbar. (1) ABl. L 109 vom 26. 4. 1983, S. 8


title: Komisijas Lēmums (1998. gada 3. septembris) par kopīgiem tehniskiem noteikumiem attiecībā uz lidojumu telekomunikāciju zemes sistēmu (TFTS) (izziņots ar dokumenta numuru C(1998) 2378) Dokuments attiecas uz EEZ.

eurovoc_concepts:
aircraft
harmonisation of standards
technical regulations
telecommunications equipment
transmission network

text: 13/21. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 39 31998D0535 11. 9. 1998. EIROPAS KOPIENU OFICIĀLAIS VĒSTNESIS L 251/36 KOMISIJAS LĒMUMS (1998. gada 3. septembris) par kopīgiem tehniskiem noteikumiem attiecībā uz lidojumu telekomunikāciju zemes sistēmu (TFTS) (izziņots ar dokumenta numuru C(1998) 2378) (Dokuments attiecas uz EEZ) (98/535/EK) EIROPAS KOPIENU KOMISIJA, tā kā priekšlikums ir iesniegts Komitejai 29. panta 2. punktu; (ACTE) saskaņā ar ņemot vērā Eiropas Kopienas dibināšanas līgumu, tā kā kopējie tehniskie noteikumi, kas pieņemami ar šo lēmumu, ir saskaņā ar ACTE atzinumu, ņemot vērā Eiropas Parlamenta un Padomes 1998. gada 12. feb- ruāra Direktīvu 98/13/EK, kas attiecas uz telekomunikāciju gala iekārtām un zemes satelītstaciju iekārtām, tostarp to atbilstības savstarpēju atzīšanu (1), un jo īpaši tās 7. panta 2. punkta otro ievilkumu, tā kā Komisija ir pieņēmusi pasākumu, ar kuru identificē teleko- munikāciju gala iekārtu veidu, kam ir vajadzīgi šie kopējie tehnis- kie noteikumi, kā arī saistītā deklarācija par šo noteikumu piemē- rojuma jomu 7. panta 2. punkta pirmo ievilkumu; tā kā jāpieņem atbilstīgi saskaņotie standarti vai daļa no tiem, kas īsteno pamatprasības, kas pārveidojamas par kopējiem tehniskiem noteikumiem; IR PIEŅĒMUSI ŠO LĒMUMU. 1. pants 1. Šo lēmumu piemēro gala iekārtām, ko paredzēts pievienot publiskam telekomunikāciju tīklam un uz ko attiecas 2. panta 1. punktā definētais saskaņotais standarts. 2. Šis lēmums nosaka kopējus tehniskus noteikumus, kas aptver tehniskās iezīmes, ar elektroenerģiju saistītās un mehāniskās saskarnes prasības un piekļuves kontroles protokolu, ko obligāti nodrošina gala iekārtas, ko izgatavotājs vai tā pārstāvis paredzējis izmantojumam lidojumu telekomunikāciju zemes sistēmā (TFTS). tā kā, lai ražotājiem nodrošinātu nepārtrauktu tirgus pieejamību, ir vajadzīgi pārejas pasākumi attiecībā uz iekārtām, kas atļautas saskaņā ar valsts modeļu apstiprināšanas noteikumiem; (1) OV L 74, 12. 3. 1998. , 1. lpp. 2. pants 1. Kopējos tehniskajos noteikumos ietilpst saskaņotais standarts, ko kompetentā standartizācijas iestāde sagatavojusi, lai pēc iespē- jas īstenotu Direktīvas 98/13/EK 5. pantā minētās pamatprasības. Norāde uz standartu ir pielikumā. 40 LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 13/21. sēj. 2. Gala iekārtas, uz ko attiecas šis lēmums, atbilst 1. punktā minētajiem vispārējiem tehniskajiem noteikumiem, kas atbilst Direktīvas 98/13/EK 5. panta a) un b) apakšpunktos minētajām pamatprasībām un prasībām jebkurā citā piemērojamā Direktīvā, jo īpaši Padomes Direktīvās 73/23/EEK (1) un 89/336/EEK (2). 3. pants Paziņotās iestādes, kas izraudzītas veikt Direktīvas 98/13/EK 10. pantā paredzētās procedūras, attiecībā uz šā lēmuma 1. panta 1. punktā minētajām gala iekārtām pēc šā lēmumam stāšanās spēkā piemēro pielikumā minētos saskaņotos standartus vai nodrošina to piemērošanu. 4. pants 1. Valsts modeļa apstiprinājuma noteikumus, kas attiecas uz iekārtām, ko aptver pielikumā minētais saskaņotais standarts, trīs mēnešos pēc šā lēmuma stāšanās spēkā vairs nepiemēro. 2. Saskaņā ar šādiem valsts modeļa apstiprinājuma noteikumiem apstiprinātas gala iekārtas var turpināt laist vietējā tirgū un nodot ekspluatācijā. 5. pants Šis lēmums ir adresēts dalībvalstīm. Briselē, 1998. gada 3. septembrī Komisijas vārdā — Komisijas loceklis Martin BANGEMANN (1) OV L 77, 26. 3. 1973. , 29. lpp. (2) OV L 139, 23. 5. 1989. , 19. lpp. 13/21. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 41 PIELIKUMS Norāde uz piemērojamo saskaņoto standartu Lēmuma 2. pantā minētais saskaņotais standarts ir: Electromagnetic compatibility and radio spectrum matters (ERM); terrestrial flight telecommunications system (TFTS); technical requirements for TFTS (Elektromagnētiskā saderība un radiofrekvenču spektra lietas (ERM); lidojumu telekomunikāciju zemes sistēma (TFTS); TFTS tehniskās prasības) (valodās, kas nav angļu valoda, šās sadaļas tulkojums jāraksta iekavās) ETSI Eiropas Telekomunikāciju standartu institūts ETSI sekretariāts TBR 23: 1998. gada marts (bez priekšvārda) Papildu informācija Eiropas Telekomunikāciju standartu institūts ir atzīts saskaņā ar Padomes Direktīvu 83/189/EEK (1). Iepriekš norādītais saskaņotais standarts ir izveidots atbilstīgi pilnvarai, kas izdota saskaņā ar Padomes Direktīvā 83/189/EEK paredzētajām attiecīgajām procedūrām. Iepriekšminētā saskaņotā standarta pilnu tekstu var iegūt pēc adreses: European Telecommunications Standards Institute 650 Route des Lucioles F-06921 Sophia Antipolis Cedex European Commission DG XIII/A/2 — (BU 31, 1/7) Rue de la Loi/Wetstraat 200 B-1049 Brussels vai no jebkurām citām organizācijām, kuras atbildīgas par ETSI standartu pieejamību un kuru saraksts ir atrodams Internetā (adrese www. ispo. cec. be). (1) OV L 109, 26. 4. 1983. , 8. lpp