title: Tłumaczenie: Konwencja rotterdamska w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami

eurovoc_concepts:
UN convention
chemical product
dangerous substance
decision-making
environmental protection
exchange of information
international trade
pesticide
public health

text: 11/t. 46 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 93 22003A0306(01) L 63/29 DZIENNIK URZĘDOWY UNII EUROPEJSKIEJ 6. 3. 2003 ZAŁĄCZNIK A TŁUMACZENIE KONWENCJA ROTTERDAMSKA W SPRAWIE PROCEDURY ZGODY PO UPRZEDNIM POINFORMOWANIU W MIĘDZYNARODOWYM HANDLU NIEKTÓRYMI NIEBEZPIECZNYMI SUBSTANCJAMI CHEMICZNYMI I PESTYCYDAMI Strony niniejszej Konwencji, Świadome szkodliwego wpływu na zdrowie ludzkie i środowisko naturalne niektórych niebezpiecznych substancji chemicznych i pestycydów w handlu międzynarodowym, Powołując się na odpowiednie postanowienia Deklaracji z Rio w sprawie środowiska i rozwoju oraz rozdział 19 Agendy 21 w sprawie „przyjaznego dla środowiska zarządzania toksycznymi substancjami chemicznymi, w tym zapobiegania nielegalnemu międzynarodowemu handlowi produktami toksycznymi i niebezpiecznymi”, W trosce o prace podjęte przez Program Ochrony Środowiska Narodów Zjednoczonych (UNEP) oraz Organizację Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) w zastosowaniu dobrowolnej procedury zgody po uprzednim poinformowaniu, jak określono w Zmienionych Wytycznych Londyńskich w sprawie wymiany informacji na temat substancji chemicznych w obrocie międzynarodowym (zwanych dalej „Zmienionymi Wytycznymi Londyńskimi”) oraz Międzynarodowym kodeksie dystrybucji i stosowania pestycydów FAO (zwanym dalej „Międzynarodowym kodeksem postępowania”), Uwzględniając okoliczności i szczególne wymagania krajów rozwijających się oraz krajów o gospodarkach znajdujących się w okresie przekształceń, w szczególności potrzebę wzmocnienia krajowych możliwości i zdolności zarządzania substancjami chemicznymi, w tym transfer technologii, zapewnienie pomocy finansowej i technicznej oraz wspieranie współpracy między Stronami, Stwierdzając szczególne potrzeby niektórych krajów w zakresie informacji o przepływach tranzytowych, Uznając, że dobre praktyki zarządzania w zakresie substancji chemicznych powinny być promowane we wszystkich krajach, uwzględniając, między innymi, dobrowolne normy ustanowione w Międzynarodowym kodeksie postępowania oraz Kodeksie etycznym Programu Ochrony Środowiska NZ w sprawie międzynarodowego handlu substancjami chemicznymi, Pragnąc zapewnić, że niebezpieczne substancje chemiczne, które są wywożone z ich terytorium, są pakowane i etykietowane w sposób, który stanowi odpowiednią ochronę dla zdrowia ludzkiego i środowiska naturalnego, zgodnie z zasadami Zmienionych Wytycznych Londyńskich oraz Międzynarodowego kodeksu postępowania, Uznając, że polityka handlowa i ochrony środowiska naturalnego powinny wzajemnie się wspierać w celu osiągnięcia stałego rozwoju, Podkreślając, że postanowienia niniejszej Konwencji nie są w żaden sposób interpretowane jako pociągające za sobą zmianę praw i obowiązków Strony na mocy istniejącej umowy międzynarodowej mającej zastosowanie do substancji chemicznych w handlu międzynarodowym lub do ochrony środowiska naturalnego, Rozumiejąc, że powyższy akapit nie ma na celu stworzenia hierarchii między niniejszą Konwencją a innymi umowami międzynarodowymi, Zdecydowane chronić zdrowie ludzkie, w tym zdrowie konsumentów i pracowników oraz środowisko naturalne przed potencjalnie szkodliwymi wpływami niektórych niebezpiecznych substancji chemicznych i pestycydów w handlu międzynarodowym, UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE: 94 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 46 Artykuł 1 Cel Celem niniejszej Konwencji jest wspieranie wspólnej odpowie- dzialności i współpracy między Stronami w międzynarodowym handlu niektórymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi w celu ochrony zdrowia ludzkiego i środowiska naturalnego od potencjalnej szkody i przyczynienie się do ich wykorzystania w sposób przyjazny dla środowiska, poprzez ułatwianie wymiany informacji o ich cechach charakterystycznych, przez ustanowie- nie krajowego procesu podejmowania decyzji w zakresie ich przywozu i wywozu oraz przez przekazywanie tych decyzji Stro- nom. Artykuł 2 Definicje Do celów niniejszej Konwencji określenie: a) „substancja chemiczna” oznacza substancję, czy to samą czy w mieszaninie lub w preparacie oraz produkowaną lub otrzy- mywaną naturalnie, ale nie zawierającą żadnych organizmów żywych. Składa się z następujących kategorii: pestycydy (w tym szczególnie niebezpieczne formy użytkowe pestycy- dów) oraz substancje przemysłowe; b) „zakazana substancja chemiczna” oznacza substancję che- miczną, której wszelkie wykorzystanie w ramach jednej lub więcej kategorii zostało zakazane przez ostateczne działania regulacyjne w celu ochrony zdrowia ludzkiego lub środowi- ska naturalnego. Obejmuje substancję chemiczną, której odmówiono zatwierdzenia dla użycia jej po raz pierwszy lub która została wycofana przez branżę albo z rynku krajowego albo z bliższego rozpatrzenia w procesie krajowego zatwier- dzenia oraz kiedy są jasne dowody, że takie działania zostały podjęte w celu ochrony zdrowia ludzkiego lub środowiska naturalnego; c) „surowo ograniczona substancja chemiczna” oznacza substan- cję chemiczną, której praktycznie wszelkie wykorzystanie w ramach jednej lub więcej kategorii zostało zakazane przez ostateczne działania regulacyjne w celu ochrony zdrowia ludzkiego lub środowiska naturalnego, ale dla której pewne specyficzne formy użycia pozostały dozwolone. Obejmuje substancję chemiczną, której, dla praktycznie wszelkiego rodzaju wykorzystania, odmówiono zatwierdzenia lub która została wycofana przez branżę czy albo z rynku krajowego albo z bliższego rozpatrzenia w procesie krajowego zatwier- dzenia oraz kiedy są jasne dowody, że takie działania zostały podjęte w celu ochrony zdrowia ludzkiego lub środowiska naturalnego; d) „szczególnie niebezpieczna forma użytkowa pestycydu” ozna- cza substancję chemiczną sformułowaną na użytek pestycydu, która powoduje poważne skutki zdrowotne lub środowi- skowe, możliwe do zaobserwowania w krótkim okresie czasu w następstwie pojedynczego lub wielokrotnego narażenia, zgodnie z warunkami korzystania; e) „ostateczne działania regulacyjne” oznacza działania podjęte przez Stronę, które nie wymagają późniejszych działań regu- lacyjnych podejmowanych przez tę Stronę, których celem jest zakazanie lub surowe ograniczenie substancji chemicznej; f) „wywóz” i „przywóz” oznaczają, w ich odpowiednich konota- cjach, przemieszczanie substancji chemicznej z jednej ze Stron do innej Strony, ale z wyłączeniem zwykłych działań tranzy- towych; g) „Strona” oznacza państwo lub regionalną organizację integra- cji gospodarczej, która wyraziła zgodę na związanie się niniej- szą Konwencją i wobec której Konwencja ta obowiązuje; h) „Regionalna organizacja integracji gospodarczej” oznacza organizację utworzoną przez suwerenne państwa danego regionu, której Państwa Członkowskie przekazały kompeten- cje w kwestiach regulowanych niniejszą Konwencją i która została należycie upoważniona, zgodnie z jej procedurami wewnętrznymi, do podpisania, ratyfikowania, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia do niniejszej Konwencji; i) „Komitet Kontroli Chemicznej” oznacza organ pomocniczy określony w artykule 18 ustęp 6. Artykuł 3 Zakres Konwencji 1. Niniejszą Konwencję stosuje się do: a) zakazanych lub surowo ograniczonych substancji chemicz- nych; i b) szczególnie niebezpiecznych form użytkowych pestycydów. 2. Niniejsza Konwencja nie ma zastosowania do: a) środków odurzających i substancji psychotropowych; b) materiałów radioaktywnych; c) odpadów; d) broni chemicznej; e) środków leczniczych, włączając w to środki dla ludzi i środki weterynaryjne; chemicznych używanych jako dodatki do f) substancji żywności; g) żywności; h) substancji chemicznych w ilościach nie mających większego wpływu na ludzkie zdrowie lub środowisko naturalne pod warunkiem że są one przywożone: 11/t. 46 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 95 i) do celów badań lub analizy; lub ii) przez jednostkę dla jego lub jej osobistego użytku w iloś- ciach odpowiadających takiemu wykorzystaniu. 4. Co sześć miesięcy Sekretariat przekazuje Stronom streszcze- nie otrzymanych informacji w zastosowaniu ustępów 1 i 2, włą- czając w to informacje dotyczące tych powiadomień, które nie zawierają wszystkich informacji wymaganych przez załącznik I. Artykuł 4 Wyznaczone władze krajowe 1. Każda Strona wyznacza jedną lub więcej władz krajowych, które są upoważnione do działania w jej imieniu w wykonywa- niu funkcji administracyjnych wymaganych przez niniejszą Kon- wencję. 2. Każda Strona stara się zapewnić, że taki organ lub władze posiadają wystarczające zasoby na wykonywanie swoich zadań w sposób efektywny. 3. Każda Strona, nie później niż do momentu wejścia w życie dla niej niniejszej Konwencji w odniesieniu do tej Strony, notyfikuje Sekretariatowi nazwę i adres takiego organu lub władz. Powiada- mia ona niezwłocznie Sekretariat o wszelkich zmianach w nazwie i adresie takiego organu lub władz. 4. Sekretariat niezwłocznie informuje Strony o notyfikacjach, które otrzymuje na mocy ustępu 3. Artykuł 5 Procedury dotyczące zakazanych lub surowo ograniczonych substancji chemicznych 1. Każda Strona, która przyjęła ostateczne działania regulacyjne powiadamia na piśmie Sekretariat o takim działaniu. Takie powia- domienie zostanie dokonane możliwie najszybciej, a w każdym przypadku nie później niż 90 dni po dacie, gdy ostateczne dzia- łania regulacyjne stają się skuteczne oraz zawiera informacje wymagane przez załącznik I, gdzie są one dostępne. 2. Każda Strona powiadamia na piśmie, w dniu wejścia w życie niniejszej Konwencji w odniesieniu do niej, o jej obowiązujących w tym czasie ostatecznych działaniach regulacyjnych z wyjątkiem sytuacji, w których każda Strona, która przedłożyła powiadomie- nia o ostatecznych działaniach regulacyjnych na mocy Zmienio- nych Wytycznych Londyńskich lub Międzynarodowego kodeksu postępowania nie musi ponownie przedkładać tych powiado- mień. 3. Sekretariat jak najszybciej, a w każdym przypadku nie później niż sześć miesięcy po otrzymaniu powiadomienia na mocy ustę- pów 1 i 2, sprawdza, czy powiadomienie zawiera informacje wymagane przez załącznik I. Jeżeli powiadomienie zawiera wymagane informacje, Sekretariat niezwłocznie przesyła wszyst- kim Stronom podsumowanie otrzymanych informacji. Jeżeli powiadomienie nie zawiera wymaganych informacji, Sekretariat odpowiednio informuje Stronę powiadamiającą. 5. W przypadku gdy Sekretariat otrzymał przynajmniej jedno powiadomienie od każdego z dwóch regionów, których dotyczy zgoda po uprzednim poinformowaniu, o szczególnej substancji chemicznej, która po sprawdzeniu spełnia wymogi załącznika I, przesyła je Komitetowi Kontroli Chemicznej. Skład regionów, których dotyczy zgoda po uprzednim poinformowaniu zostaje określony w decyzji, jaka ma zostać przyjęta w drodze konsen- susu na pierwszym posiedzeniu Konferencji Stron. 6. Komitet Kontroli Chemicznej dokonuje przeglądu informacji dostarczonych w takich powiadomieniach i, zgodnie z kryteriami określonymi w załączniku II, zaleca Konferencji Stron, czy przed- miotowa substancja chemiczna powinna podlegać procedurze zgody po uprzednim poinformowaniu oraz, odpowiednio, czy powinna być wymieniona w załączniku III. Artykuł 6 Procedury dotyczące szczególnie niebezpiecznych form użytkowych pestycydów 1. Każda Strona, która jest krajem rozwijającym się lub krajem z gospodarką znajdującą się w okresie przekształceń i która doświadcza problemów spowodowanych przez szczególnie nie- bezpieczne formy użytkowe pestycydów zgodnie z warunkami ich wykorzystywania na jej terytorium, może zaproponować Sekretariatowi wymienienie szczególnie niebezpiecznej formy użytkowej pestycydu w załączniku III. Przy opracowaniu propo- zycji Strona może zwrócić się o ekspertyzę techniczną z jakiego- kolwiek odpowiedniego źródła. Propozycja zawiera informacje wymagane w załączniku IV część 1. 2. Sekretariat możliwie najszybciej, a w każdym przypadku nie później niż sześć miesięcy po otrzymaniu propozycji na mocy ustępu 1, sprawdza, czy propozycja zawiera informacje wyma- gane w załączniku IV część 1. Jeżeli propozycja zawiera wyma- gane informacje, Sekretariat niezwłocznie przesyła wszystkim Stronom podsumowanie otrzymanych informacji. Jeżeli propo- zycja nie zawiera wymaganych informacji, Sekretariat odpowied- nio informuje Stronę zgłaszającą propozycję. zbiera 3. Sekretariat informacje wymienione w załączniku IV część 2, dotyczące propozycji przekazanej na mocy ustępu 2. dodatkowe 4. W przypadku gdy wymogi ustępów 2 i 3 powyżej zostały wypełnione w odniesieniu do szczególnie niebezpiecznych form użytkowych pestycydów, Sekretariat przesyła propozycję i odpo- wiednie informacje Komitetowi Kontroli Chemicznej. 5. Komitet Kontroli Chemicznej dokonuje przeglądu informacji dostarczonych w propozycji i zebranych informacji dodatkowych oraz, zgodnie z kryteriami określonymi w załączniku IV część 3, zaleca Konferencji Stron, czy przedmiotowa szczególnie niebez- 96 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 46 pieczna forma użytkowa pestycydu powinna podlegać procedu- rze zgody po uprzednim poinformowaniu oraz, odpowiednio, czy powinna być wymieniona w załączniku III. Artykuł 7 Wymienienie substancji chemicznych w załączniku III 1. Dla każdej substancji chemicznej, którą Komitet Kontroli Che- micznej zdecydował zalecić wymienieniu w załączniku III, przy- gotowuje projekt wytycznych dla decyzji. Wytyczne dla decyzji powinny przynajmniej opierać się na informacjach określonych w załączniku I lub, w zależności od przypadku, w załączniku IV, oraz zawierać informacje o wykorzystaniu substancji chemicznej w kategorii innej niż kategoria, do której stosuje się ostateczne działania regulacyjne. 2. Komitet Kontroli Chemicznej dokonuje przeglądu informacji otrzymanych na mocy ustępu 1. Dla każdej substancji chemicz- nej, którą Komitet Kontroli Chemicznej zdecydował się, zgodnie z odpowiednimi kryteriami w załączniku II lub, w odpowiednich przypadkach, w załączniku IV, zalecić usunięciu z załącznika III, przygotowuje zrewidowany projekt wytycznych dla decyzji. 3. Zalecenie określone w ustępie 2 zostaje przekazane Konferen- cji Stron i towarzyszy mu zrewidowany projekt wytycznych dla decyzji. Konferencja Stron decyduje czy substancja chemiczna powinna zostać usunięta z załącznika III i czy zatwierdzić zrewi- dowany projekt wytycznych dla decyzji. 4. W przypadku gdy decyzja o usunięciu substancji chemicznej z załącznika III została podjęta i zrewidowane wytyczne dla decyzji zostały zatwierdzone przez Konferencję Stron, Sekretariat niezwłocznie przekazuje te informacje wszystkim Stronom. 2. Zalecenie określone w ustępie 1 wraz z projektem wytycznych dla decyzji zostaje przekazane Konferencji Stron. Konferencja Stron decyduje, czy substancja chemiczna powinna podlegać pro- cedurze zgody po uprzednim poinformowaniu oraz, odpowied- nio, czy wymienić substancję chemiczną w załączniku III i zatwierdzić projekt wytycznych dla decyzji. Artykuł 10 Zobowiązania w związku z przywozem substancji chemicznych wymienionych w załączniku III 3. Gdy decyzja o wymienieniu substancji chemicznej w załącz- niku III została podjęta i odpowiednie wytyczne dla decyzji zostały zatwierdzone przez Konferencję Stron, Sekretariat nie- zwłocznie przekazuje te informacje wszystkim Stronom. 1. Każda Strona wprowadza w życie właściwe środki legislacyjne lub administracyjne w celu zapewnienia odpowiednio szybkich decyzji odnoszących się do przywozu substancji chemicznych wymienionych w załączniku III. Artykuł 8 Substancje chemiczne w dobrowolnej procedurze zgody po uprzednim poinformowaniu Dla każdej substancji chemicznej innej niż substancja chemiczna wymieniona w załączniku III, która została włączona do proce- dury zgody po uprzednim poinformowaniu przed datą pierw- szego posiedzenia Konferencji Stron, Konferencja Stron decyduje na tym posiedzeniu o wymienieniu substancji chemicznej w załączniku III pod warunkiem że jest usatysfakcjonowana wypełnieniem wszelkich wymogów dotyczących wymienienia w tym załączniku. Artykuł 9 Usunięcie substancji chemicznej z załącznika III 1. Jeżeli Strona przedkłada Sekretariatowi informację, która nie była dostępna w czasie decydowaniu o wymienieniu substancji chemicznej w załączniku III i informacja ta wskazuje, że wymie- nienie tej substancji nie może być dłużej uzasadnione zgodnie z odpowiednimi kryteriami w załączniku II lub, w odpowiednich przypadkach, w załączniku IV, Sekretariat przesyła informację do Komitetu Kontroli Chemicznej. 2. Każda Strona przekazuje do Sekretariatu możliwie najszybciej, a w każdym przypadku nie później niż dziewięć miesięcy od daty wysłania wytycznych dla decyzji określonych w artykule 7 ustęp 3, odpowiedź dotyczącą przyszłego przywozu określonych substancji chemicznych. Jeżeli Strona zmienia tę odpowiedź, nie- zwłocznie przedkłada zrewidowaną odpowiedź Sekretariatowi. 3. Sekretariat, w chwili wygaśnięcia terminu określonego w ustę- pie 2, niezwłocznie zwraca się do Strony, która nie dostarczyła takiej odpowiedzi, z pisemnym wnioskiem o uczynienie tego. Jeżeli Strona nie jest w stanie dostarczyć odpowiedzi, Sekretariat, gdzie sytuacja tego wymaga, pomaga jej w dostarczeniu odpowie- dzi w terminie określonym w artykule 11 ustęp 2 zdanie ostat- nie. 4. Odpowiedź na mocy ustępu 2 składa się albo: a) z ostatecznej decyzji, w zastosowaniu środków legislacyjnych lub administracyjnych: i) o przyznaniu zgody na przywóz; ii) o nieprzyznaniu zgody na przywóz; lub iii) o przyznaniu zgody na przywóz, jedynie z zastrzeżeniem określonych warunków; lub 11/t. 46 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 97 b) tymczasowej odpowiedzi, która może zawierać: Artykuł 11 i) tymczasową decyzję, przyznającą zgodę na przywóz na lub bez określonych warunków lub nieprzyznającą zgody na przywóz w trakcie okresu przejściowego; Zobowiązania w związku z wywozem substancji chemicznych wymienionych w załączniku III ii) deklarację, że ostateczna decyzja jest aktywnie rozważana; 1. Każda Strona wywozu: iii) wniosek do Sekretariatu lub do Strony, która powiadomiła o ostatecznych działaniach regulacyjnych, o dalsze infor- macje; iv) wniosek do Sekretariatu o pomoc w ocenie substancji che- micznej. 5. Odpowiedź na mocy ustępu 4 litery a) lub b) odnosi się do jed- nej lub wielu kategorii określonych dla substancji chemicznej w załączniku III. 6. Ostatecznej decyzji powinno towarzyszyć wyszczególnienie wszelkich środków legislacyjnych lub administracyjnych, na któ- rych została ona oparta. 7. Każda Strona, nie później niż w dniu wejścia w życie niniej- szej Konwencji w odniesieniu do tej Strony, przekazuje Sekreta- riatowi odpowiedzi odnoszące się do każdej substancji chemicz- nej wymienionej w załączniku III. Strona, która dostarczyła takich odpowiedzi na mocy Zmienionych Wytycznych Londyńskich lub Międzynarodowego kodeksu postępowania nie musi ponownie przedkładać tych odpowiedzi. 8. Każda Strona udostępnia swoje odpowiedzi na mocy niniej- szego artykułu zainteresowanym w zakresie swojej właściwości, zgodnie z jej środkami legislacyjnymi lub administracyjnymi. 9. Strona, która, na mocy ustępów 2 i 4 powyżej oraz artykułu 11 ustęp 2, podejmuje decyzję o nieprzyznaniu zgody na przy- wóz substancji chemicznej lub o przyznaniu zgody na jej przy- wóz tylko na określonych warunkach, jeżeli jeszcze tego nie uczyniła, równocześnie zakazuje lub zastrzega takie same warunki dla: a) przywozu substancji chemicznej z każdego źródła; oraz b) krajowej produkcji substancji chemicznej na użytek wewnętrzny. 10. Co sześć miesięcy Sekretariat informuje wszystkie Strony o odpowiedziach, które otrzymał. Informacja taka zawiera wyszczególnienie środków legislacyjnych lub administracyjnych, na których zostały oparte decyzje, gdzie są one dostępne. Sekre- tariat dodatkowo informuje Strony o wszelkich przypadkach nieprzekazania odpowiedzi. a) wprowadza w życie właściwe środki legislacyjne lub admini- stracyjne w celu przedstawiania odpowiedzi przekazanych przez Sekretariat zgodnie z artykułem 10 ustęp 10 do zainte- resowanych w zakresie swojej właściwości; b) podejmuje właściwe środki legislacyjne lub administracyjne w celu zapewnienia, że eksporterzy w zakresie swojej właści- wości stosują się do decyzji w każdej odpowiedzi nie później niż sześć miesięcy od daty, gdy Sekretariat po raz pierwszy poinformował Strony o takiej odpowiedzi zgodnie z artyku- łem 10 ustęp 10; c) doradza i pomaga Stronom przywozu, na wniosek i gdzie właściwe: i) w otrzymaniu dalszych informacji w celu udzielenia im pomocy w podjęciu działań zgodnie z artykułem 10 ustęp 4 i ustępem 2 litera c) poniżej; oraz ii) we wzmocnieniu ich zdolności i możliwości zarządzania substancjami chemicznymi w sposób bezpieczny w czasie trwania ich cyklu życia. 2. Każda Strona zapewnia, że substancja chemiczna wymieniona w załączniku III nie jest wywożona z jej terytorium do jakiejkol- wiek Strony wywozu, która, w szczególnych okolicznościach, nie przekazała odpowiedzi lub przekazała tymczasową odpowiedź, która nie zawiera tymczasowej decyzji, o ile: a) nie jest substancją chemiczną, która, w chwili przywozu, jest zarejestrowana jako substancja chemiczna na terytorium Strony przywozu; lub b) nie jest substancją chemiczną, co do której istnieją dowody, że była wcześniej wykorzystywana, lub przywożona na teryto- rium Strony przywozu oraz w odniesieniu do której nie zostały podjęte żadne działania regulacyjne w celu zakazania jej wykorzystywania; lub c) eksporter wnioskował i otrzymał wyraźną zgodę na przywóz poprzez wyznaczone władze krajowe Strony przywozu. Strona przywozu odpowiada na taki wniosek w terminie 60 dni i natychmiast powiadamia Sekretariat o swojej decyzji. Zobowiązania Stron wywozu na mocy niniejszego ustępu stosuje się z mocą od momentu wygaśnięcia okresu sześciu miesięcy od daty, gdy Sekretariat po raz pierwszy poinformował Strony, 98 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 46 zgodnie z artykułem 10 ustęp 10, że Strona nie przekazała odpo- wiedzi lub przekazała tymczasową odpowiedź, która nie zawiera tymczasowej decyzji i stosuje się przez jeden rok. substancji chemicznej został przyznany kod, dokument wysyłki dla takiej substancji chemicznej opatrzony był kodem przy wywozie. Artykuł 12 Powiadomienie o wywozie 1. W przypadku gdy substancja chemiczna, która jest zakazana lub surowo ograniczona przez Stronę jest wywożona z jej tery- torium, Strona ta dostarcza powiadomienie o wywozie Stronie przywozu. Powiadomienie o wywozie zawiera informacje wymie- nione w załączniku V. 2. Powiadomienie o wywozie dostarczane jest dla tej substancji chemicznej przed pierwszym wywozem następującym po przy- jęciu odpowiednich ostatecznych działań regulacyjnych. Później powiadomienie o wywozie jest dostarczane przed pierwszym wywozem w każdym roku kalendarzowym. Wyznaczona władza krajowa Strony przywozu może odstąpić od wymogu powiada- miania przed wywozem. 3. Strona wywozu dostarcza uaktualnione powiadomienie o wywozie po tym, jak przyjęła ostateczne działania regulacyjne, które prowadzą do istotnej zmiany dotyczącej zakazu lub suro- wego ograniczenia tej substancji chemicznej. 4. Strona przywozu potwierdza otrzymanie pierwszego powia- domienia o wywozie po przyjęciu ostatecznych działań regula- cyjnych. Jeżeli Strona wywozu nie otrzymała potwierdzenia w ter- minie 30 dni od wysłania powiadomienia o wywozie, przedkłada drugie powiadomienie. Strona wywozu dokłada odpowiednich starań w celu zapewnienia, że Strona przywozu otrzyma drugie powiadomienie. 5. Zobowiązania Strony wymienione w ustępie 1 ustają, gdy: a) substancja chemiczna została wymieniona w załączniku III; b) Strona przywozu dostarczyła odpowiedzi dotyczącej substan- cji chemicznej Sekretariatowi zgodnie z artykułem 10 ustęp 2; oraz c) Sekretariat przekazał odpowiedź Stronom zgodnie z artyku- łem 10 ustęp 10. Artykuł 13 Informacje towarzyszące wywożonym substancjom chemicznym 2. Bez uszczerbku dla wymagań Strony przywozu, każda Strona wymaga, aby zarówno substancje chemiczne wymienione załącz- niku III, jak i substancje chemiczne zakazane lub surowo ograni- czone na jej terytorium, podlegały w chwili wywozu wymogom etykietowania, które zapewniają właściwą dostępność informacji dotyczących ryzyka i/lub zagrożeń dla zdrowia ludzkiego lub śro- dowiska naturalnego, biorąc pod uwagę odpowiednie międzyna- rodowe standardy. 3. Bez uszczerbku dla wymagań Strony przywozu, każda Strona może wymagać, aby substancje chemiczne podlegające wymo- gom etykietowania środowiskowego lub zdrowotnego na jej tery- torium w chwili wywozu podlegały wymogom etykietowania, które zapewniają właściwą dostępność informacji dotyczących ryzyka i/lub zagrożeń dla zdrowia ludzkiego lub środowiska natu- ralnego, biorąc pod uwagę odpowiednie międzynarodowe stan- dardy. 4. W odniesieniu do substancji chemicznych określonych w ustę- pie 2, które mają być wykorzystane w celach zawodowych, każda Strona wywozu wymaga, aby karta charakterystyki, która spełnia międzynarodowo uznany format, przedstawiająca najbardziej aktualne dostępne informacje, została wysłana do każdego importera. 5. Informacje na etykiecie i na karcie charakterystyki powinny, w najszerszym możliwym zakresie, być podane w jednym lub więcej językach urzędowych Strony przywozu. Artykuł 14 Wymiana informacji 1. Każda Strona, gdzie właściwe i zgodnie z celem niniejszej Kon- wencji, ułatwia: a) wymianę informacji naukowych, technicznych, gospodar- czych i prawnych dotyczących substancji chemicznych w zakresie niniejszej Konwencji, w tym informacje toksyko- logiczne, ekotoksykologiczne i dotyczące bezpieczeństwa; b) dostarczanie publicznie dostępnych informacji dotyczących krajowych działań regulacyjnych odnoszących się do celów niniejszej Konwencji; oraz c) dostarczanie informacji innym Stronom, bezpośrednio lub za pośrednictwem Sekretariatu, dotyczących krajowych działań regulacyjnych, które istotnie ograniczają, stosownie do przy- padku, jedną lub więcej form wykorzystania substancji che- micznej. 1. Konferencja Stron zachęca Radę Współpracy Celnej do przy- dzielania ściśle określonego zharmonizowanego systemu kodów celnych pojedynczym substancjom chemicznym lub grupom sub- stancji chemicznych wymienionych, gdzie właściwe, w załącz- niku III. Każda Strona wymaga, aby w każdym przypadku gdy 2. Strony, które wymieniają informacje na mocy niniejszej Kon- wencji, chronią wszelkie poufne informacje wzajemnie uzgod- nione. 11/t. 46 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 99 3. Do celów niniejszej Konwencji następujące informacje nie są uważane jako poufne: a) b) informacje określone w załącznikach I i IV, przedkładane odpowiednio na podstawie artykułów 5 i 6; informacje zawarte w karcie charakterystyki określonej w arty- kule 13 ustęp 4; c) data ważności substancji chemicznej; d) informacje dotyczące środków ostrożności, włączając w to klasyfikację zagrożeń, rodzaj ryzyka i odpowiednie zwroty określające warunki bezpiecznego stosowania; oraz e) podsumowanie wyników badań toksykologicznych i ekotok- sykologicznych. międzynarodowych, przy wprowadzaniu w życie niniejszej Kon- wencji na poziomie subregionalnym, regionalnym i ogólnoświa- towym. 4. Postanowień niniejszej Konwencji nie interpretuje się jako ograniczających prawo Stron do podejmowania działań, które w bardziej surowy sposób zapewniają ochronę zdrowia ludzkiego lub środowiska naturalnego niż wymagane w niniejszej Konwen- cji, pod warunkiem że takie działania są zgodne z postanowie- niami niniejszej Konwencji i z prawem międzynarodowym. Artykuł 16 Pomoc techniczna 4. Data produkcji substancji chemicznej ogólnie rzecz biorąc nie jest uważana za poufną do celów niniejszej Konwencji. 5. Każda Strona wymagająca informacji o przepływach tranzy- towych substancji chemicznych wymienionych w załączniku III przez jej terytorium, może złożyć do Sekretariatu sprawozdanie dotyczące jej potrzeb, który odpowiednio informuje wszystkie Strony. Strony, biorąc pod uwagę w szczególności potrzeby krajów roz- wijających się i krajów o gospodarkach znajdujących się w okre- sie przekształceń, współpracują we wspieraniu pomocy technicz- nej w celu rozwijania infrastruktury oraz zdolności koniecznych do zarządzania substancjami chemicznymi, by umożliwić wpro- wadzenie w życie niniejszej Konwencji. Strony posiadające bar- dziej zaawansowane programy zarządzania substancjami che- micznymi powinny zapewniać pomoc techniczną, włączając w to szkolenie, innym Stronom w rozwijaniu ich infrastruktury oraz zdolności zarządzania substancjami chemicznymi w ciągu ich całego cyklu życia. Artykuł 15 Wprowadzenie w życie Konwencji Artykuł 17 Niezgodność 1. Każda Strona podejmuje takie środki, jakie mogą być konieczne w celu utworzenia i wzmocnienia jej krajowych infra- struktur i instytucji dla skutecznego wprowadzenia w życie niniej- szej Konwencji. Środki te mogą zawierać, gdy to konieczne, przy- lub zmianę krajowych środków legislacyjnych lub jęcie administracyjnych oraz mogą obejmować również: a) ustanowienie krajowych rejestrów i baz danych, w tym infor- macje dotyczące bezpieczeństwa w stosunku do substancji chemicznych; b) popieranie inicjatyw branży w celu wspierania bezpieczeństwa dotyczącego substancji chemicznych; oraz c) wspieranie dobrowolnych porozumień, biorąc pod uwagę postanowienia artykułu 16. 2. Każda Strona zapewnia, w możliwym zakresie, że opinia publiczna posiada właściwy dostęp do informacji o obchodzeniu się z substancjami chemicznymi i zarządzaniu wypadkowym oraz o alternatywach, które są bezpieczniejsze dla zdrowia ludzkiego i środowiska naturalnego niż substancje chemiczne wymienione w załączniku III. Konferencja Stron, jak tylko będzie to możliwe, opracowuje i zatwierdza procedury oraz mechanizmy instytucjonalne dla określania niedopełnienia warunków określonych w niniejszej Konwencji i dla sposobu traktowania Stron, które dopuściły się niezgodności. Artykuł 18 Konferencja Stron 1. Niniejszym ustanawia się Konferencję Stron. 2. Pierwsze posiedzenie Konferencji Stron zostaje zwołane przez dyrektora wykonawczego Programu Ochrony Środowiska NZ i dyrektora generalnego FAO, działających wspólnie, nie później niż w ciągu jednego roku po wejściu w życie niniejszej Konwen- cji. Następnie zwyczajne posiedzenia Konferencji Stron odbywają się w regularnych odstępach czasu ustalonych przez Konferencję. 3. Nadzwyczajne posiedzenia Konferencji Stron odbywają się w terminie, w jakim Konferencja uważa za niezbędne, lub na pisemny wniosek Strony, pod warunkiem że co najmniej jedna trzecia Stron popiera wniosek. 3. Strony zgadzają się na współpracę, bezpośrednio lub, gdzie sytuacja tego wymaga, za pośrednictwem właściwych organizacji 4. Konferencja Stron w drodze konsensusu uzgadnia i przyjmuje na swoim pierwszym posiedzeniu regulamin wewnętrzny oraz 100 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 46 zasady finansowe dla siebie, a także innych organów pomocni- czych, jak również przepisy finansowe dotyczące funkcjonowa- nia Sekretariatu. Artykuł 19 Sekretariat 5. Konferencja Stron dokonuje ciągłego przeglądu i oceny wpro- wadzania w życie niniejszej Konwencji. Wypełnia funkcje powie- rzone jej przez Konwencję oraz, w tym celu: a) ustala, w ślad za wymogami ustępu 6 poniższej, takie organy jakie uzna za niezbędne dla wprowadzenia pomocnicze, w życie niniejszej Konwencji; b) współpracuje, gdzie sytuacja tego wymaga, z właściwymi organizacjami międzynarodowymi oraz organami międzyrzą- dowymi i pozarządowymi; oraz c) rozpatruje i podejmuje wszelkie dodatkowe działania, które mogą być wymagane do osiągnięcia celów niniejszej Konwencji. 6. Konferencja Stron, na swoim pierwszym posiedzeniu, ustana- wia organ pomocniczy, zwany Komitetem Kontroli Chemicznej, do celów wykonywania funkcji powierzonych temu Komitetowi przez niniejszą Konwencję. W tym względzie: a) członkowie Komitetu Kontroli Chemicznej powoływani są przez Konferencję Stron. Członkostwo w Komitecie składa się z ograniczonej liczby wyznaczonych przez rząd ekspertów w zakresie zarządzania substancjami chemicznymi. Członko- wie Komitetu powoływani są na podstawie sprawiedliwego podziału geograficznego, zapewniającego równowagę między rozwiniętymi i rozwijającymi się Stronami; b) Konferencja Stron decyduje o zakresie uprawnień, organizacji i działaniu Komitetu; c) Komitet podejmuje wszelkie wysiłki dla przygotowania swo- ich zaleceń w drodze konsensusu. Jeżeli wszelkie wysiłki w zakresie konsensusu zostały wyczerpane i nie został on osiągnięty, takie zalecenie tylko w ostateczności przyjmowane jest większością dwóch trzecich członków obecnych i biorą- cych udział w głosowaniu. 7. Organizacja Narodów Zjednoczonych, jej organizacje wyspe- cjalizowane oraz Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej, jak również każde państwo, które nie jest Stroną niniejszej Kon- wencji mogą być reprezentowane na posiedzeniach Konferencji Stron w charakterze obserwatorów. Każdy organ albo organiza- cja, krajowa lub międzynarodowa, rządowa lub pozarządowa, specjalizująca się w kwestiach objętych niniejszą Konwencją, oraz która zawiadomiła Sekretariat o chęci uczestniczenia jako obser- wator w posiedzeniu Konferencji Stron, może otrzymać zezwo- lenie, o ile co najmniej jedna trzecia Stron nie wyraża sprzeciwu. Dopuszczanie i udział obserwatorów podlegają regulaminowi wewnętrznemu przyjętemu przez Konferencję Stron. 1. Niniejszym ustanawia się Sekretariat. 2. Funkcje Sekretariatu obejmują: a) dokonywanie uzgodnień dotyczących posiedzeń Konferencji jej organów pomocniczych oraz zapewnienie im Stron i wymaganych usług; b) ułatwianie pomocy Stronom, szczególnie Stronom rozwijają- cym się i o gospodarkach znajdujących się w okresie prze- kształceń, na wniosek, we wprowadzaniu w życie niniejszej Konwencji; c) zapewnienie niezbędnej koordynacji z sekretariatami innych właściwych organów międzynarodowych; d) przystąpienie, na podstawie ogólnych wytycznych Konferen- cji Stron, do takich uzgodnień administracyjnych i umow- nych, jakie mogą okazać się konieczne dla skutecznego wyko- nywania jego funkcji; oraz e) wykonywanie innych funkcji Sekretariatu określonych w niniejszej Konwencji i innych funkcji, które mogą zostać ustalone przez Konferencję Stron. 3. Funkcje Sekretariatu z zakresu niniejszej Konwencji wykony- wane są wspólnie przez dyrektora wykonawczego Programu Ochrony Środowiska NZ i dyrektora generalnego FAO, z zastrze- żeniem takich ustaleń, które zostaną uzgodnione między nimi i zatwierdzone przez Konferencję Stron. 4. Konferencja Stron może decydować, większością trzech czwartych głosów Stron obecnych i biorących udział w głosowa- niu, o powierzeniu funkcji Sekretariatu jednej lub więcej innych właściwych organizacji międzynarodowych, jeżeli uzna, że Sekre- tariat nie funkcjonuje tak, jak zamierzono. Artykuł 20 Rozstrzyganie sporów 1. Strony rozstrzygają każdy spór między nimi dotyczący inter- pretacji lub stosowania niniejszej Konwencji poprzez negocjacje lub inne pokojowe środki w zależności od ich własnego wyboru. 2. W czasie ratyfikowania, przyjmowania, zatwierdzania lub przystępowania do niniejszej Konwencji, lub w terminie później- szym, Strona, która nie jest regionalną organizacją integracji gos- podarczej może deklarować w formie dokumentu pisemnego zło- żonego depozytariuszowi, że w odniesieniu do sporu dotyczącego interpretacji lub stosowania niniejszej Konwencji, uznaje jeden lub obydwa z następujących środków rozstrzygania sporów jako obligatoryjny w odniesieniu do każdej Strony przyj- mującej takie samo zobowiązanie: 11/t. 46 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 101 a) postępowanie arbitrażowe zgodnie z procedurami, jakie mają zostać przyjęte przez Konferencję Stron w załączniku, jak tylko będzie to możliwe; oraz b) wniesienie sporu do Międzynarodowego Trybunału Sprawie- dliwości. 3. Strona, która jest regionalną organizacją integracji gospodar- czej może złożyć deklarację z podobnym skutkiem w odniesie- niu do postępowania arbitrażowego zgodnie z procedurą okre- śloną w ustępie 2 litera a). 4. Zmiana jest przekazywana przez depozytariusza wszystkim Stronom w celu ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia. 5. O ratyfikacji, przyjęciu lub zatwierdzeniu zmiany depozyta- riusz jest powiadamiany na piśmie. Zmiana przyjęta zgodnie z ustępem 3 wchodzi w życie w stosunku do Stron, które ją przy- jęły, dziewięćdziesiątego dnia od daty złożenia dokumentów raty- fikacyjnych, przyjęcia lub zatwierdzenia przez co najmniej trzy czwarte Stron. Następnie zmiana wchodzi w życie dla każdej innej Strony dziewięćdziesiątego dnia od daty złożenia przez tę Stronę dokumentu ratyfikacyjnego, przyjęcia lub zatwierdzenia zmiany. 4. Deklaracja złożona na podstawie ustępu 2 pozostaje w mocy do momentu jej wygaśnięcia zgodnie z jej warunkami lub do trzech miesięcy po złożeniu u depozytariusza pisemnego zawia- domienia o jej cofnięciu. Artykuł 22 Przyjęcie i zmiana załączników 5. Wygaśnięcie deklaracji, zawiadomienia o odwołaniu lub nowej deklaracji w żaden sposób nie wpływają na procedury sądowe będące w toku przed sądem arbitrażowym lub Międzynarodo- wym Trybunałem Sprawiedliwości, chyba że strony sporu uzgod- nią inaczej. 1. Załączniki do niniejszej Konwencji stanowią jej integralną część, oraz, o ile wyraźnie nie przewidziano inaczej, odniesienie jednocześnie odniesienie do do niniejszej Konwencji stanowi wszystkich jej załączników. 6. Jeżeli strony sporu nie zaakceptowały tej samej lub jakiejkol- wiek procedury na podstawie ustępu 2 i jeżeli nie były w stanie rozstrzygnąć swojego sporu w ciągu 12 miesięcy następujących po powiadomieniu jednej strony przez drugą, że istnieje między nimi spór, spór zostaje przedłożony Komisji koncyliacyjnej na wniosek którejkolwiek ze stron sporu. Komisja koncyliacyjna wydaje sprawozdanie zawierające zalecenia. Dodatkowe proce- dury odnoszące się do Komisji koncyliacyjnej zawarte są w Załączniku, jaki zostanie przyjęty przez Konferencję Stron nie później niż na drugim posiedzeniu Konferencji. Artykuł 21 Zmiany do Konwencji 1. Każda Strona może zaproponować zmiany do niniejszej Kon- wencji. 2. Zmiany do Konwencji przyjmowane są na posiedzeniu Kon- ferencji Stron. Tekst każdej proponowanej zmiany jest przekazy- wany Stronom przez Sekretariat przynajmniej sześć miesięcy przed posiedzeniem, na którym zmiana zostaje zaproponowana do przyjęcia. Sekretariat przekazuje również proponowaną zmianę sygnatariuszom niniejszej Konwencji oraz, do celów informacyjnych, depozytariuszowi. 3. Strony podejmują wszelkie wysiłki w celu osiągnięcia porozu- mienia w sprawie proponowanej zmiany do niniejszej Konwencji w drodze konsensusu. Jeżeli wszelkie wysiłki w zakresie konsen- susu zostały wyczerpane i porozumienie nie zostało osiągnięte, taka zmiana tylko w ostateczności zostaje przyjęta większością trzech czwartych głosów Stron obecnych i biorących udział w głosowaniu na posiedzeniu. 2. Załączniki te ograniczone są do spraw proceduralnych, nau- kowych, technicznych lub administracyjnych. 3. Następująca procedura stosowana jest w odniesieniu do pro- pozycji, przyjęcia i wejścia w życie dodatkowych załączników do niniejszej Konwencji: a) dodatkowe załączniki proponuje się i przyjmuje według pro- cedury przewidzianej w artykule 21 ustępy 1, 2 i 3; b) każda Strona, która nie jest w stanie przyjąć dodatkowego Załącznika powiadamia o tym fakcie depozytariusza na piś- mie, w terminie jednego roku od daty zawiadomienia o przy- jęciu dodatkowego Załącznika przez depozytariusza. Depozy- tariusz bezzwłocznie powiadamia wszystkie Strony o każdym otrzymanym powiadomieniu. Strona może w każdej chwili wycofać wcześniejsze powiadomienie o nieprzyjęciu w odnie- sieniu do dodatkowego Załącznika i następnie Załącznik wchodzi w życie dla tej Strony z zastrzeżeniem litery c) poni- żej; oraz c) po upływie jednego roku od daty powiadomienia przez depo- zytariusza o przyjęciu dodatkowego Załącznika, Załącznik wchodzi w życie w stosunku do wszystkich Stron, które nie przedłożyły powiadomienia zgodnie z postanowieniami litery b) powyżej. 4. Z wyjątkiem przypadku załącznika III, propozycja, przyjęcie i wejście w życie zmian do załączników do niniejszej Konwencji podlegają takim samym procedurom, jak dla propozycji, przyję- cia i wejścia w życie dodatkowych załączników do Konwencji. 5. Następująca procedura stosowana jest w odniesieniu do pro- pozycji, przyjęcia i wejścia w życie zmian do załącznika III: 102 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 46 a) zmiany do załącznika III proponuje się i przyjmuje według procedury przewidzianej w artykułach 5–9 i w artykule 21 ustęp 2; b) Konferencja Stron podejmuje swoje decyzje o przyjęciu w dro- dze konsensusu; c) decyzja o zmianie załącznika III zostaje niezwłocznie zakomu- nikowana Stronom przez depozytariusza. Zmiana wchodzi w życie w stosunku do wszystkich Stron w dniu określonym w decyzji. 6. Jeżeli dodatkowy Załącznik lub zmiana do Załącznika są zwią- zane ze zmianą do niniejszej Konwencji, dodatkowy załącznik lub zmiana nie wchodzą w życie do czasu wejścia w życie zmiany do niniejszej Konwencji. organizacji, których jedno lub więcej Państw Członkowskich jest Stronami niniejszej Konwencji, organizacja i jej Państwa Człon- kowskie decydują o ich odpowiednich obowiązkach w wykony- waniu ich zobowiązań na mocy Konwencji W takich przypad- kach organizacja i Państwa Członkowskie nie są uprawnione do równoległego wykonywania swoich praw wynikających z Kon- wencji. 3. W swoim dokumencie ratyfikacyjnym, przyjęcia, zatwierdze- nia lub przystąpienia regionalna organizacja integracji gospodar- czej deklaruje zakres swojej kompetencji w odniesieniu do kwe- stii regulowanych niniejszą Konwencją. Każda taka organizacja informuje również depozytariusza, który z kolei informuje Strony o każdej odnośnej zmianie w zakresie jej kompetencji. Artykuł 23 Głosowanie Artykuł 26 Wejście w życie 1. Każda Strona niniejszej Konwencji posiada jeden głos, z wyjąt- kiem przewidzianym w ustępie 2 poniżej. 1. Niniejsza Konwencja wchodzi w życie dziewięćdziesiątego dnia po dacie złożenia depozytariuszowi pięćdziesiątego doku- mentu ratyfikacyjnego, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia. 2. Regionalna organizacja integracji gospodarczej, w kwestiach zgodnych ze swoimi kompetencjami, wykonuje swoje prawo gło- sowania z liczbą głosów równą liczbie jej Państw Członkowskich, które są Stronami niniejszej Konwencji. Taka organizacja nie wykonuje swojego prawa głosu, jeśli którekolwiek z jej Państw Członkowskich wykonuje swoje prawo głosu i odwrotnie. 3. Do celów niniejszej Konwencji „Strony obecne i biorące udział w głosowaniu” oznaczają Strony obecne i oddające głos za lub przeciw. Artykuł 24 Podpisanie Niniejsza Konwencja jest otwarta do podpisu w Rotterdamie przez wszystkie Strony i regionalne organizacje integracji gospo- darczej w dniu 11 września 1998 roku oraz w Siedzibie Głównej Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku od dnia 12 września 1998 roku do dnia 10 września 1999 roku. Artykuł 25 Ratyfikacja, przyjęcie, zatwierdzenie i przystąpienie 1. Niniejsza Konwencja podlega ratyfikacji, przyjęciu lub zatwier- dzeniu przez Strony oraz przez regionalne organizacje integracji gospodarczej. Jest ona otwarta do przystąpienia przez państwa i przez regionalne organizacje integracji gospodarczej od pierw- szego dnia po dacie, w której Konwencja została zamknięta do podpisu. Dokumenty ratyfikacyjne, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia składane są depozytariuszowi. 2. Dla każdego państwa lub regionalnej organizacji integracji gospodarczej które ratyfikuje, przyjmuje, zatwierdza lub przystę- puje do niniejszej Konwencji po złożeniu pięćdziesiątego doku- mentu ratyfikacyjnego, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia, Konwencja wchodzi w życie dziewięćdziesiątego dnia po dacie złożenia przez dane państwo lub regionalną organizację integra- cji gospodarczej dokumentu ratyfikacyjnego, przyjęcia, zatwier- dzenia lub przystąpienia. 3. Do celów ustępów 1 i 2 dokument złożony przez regionalną organizację integracji gospodarczej nie jest traktowany jako dodatkowy w stosunku do dokumentów złożonych przez Pań- stwa Członkowskie tej organizacji. Artykuł 27 Zastrzeżenia Do postanowień niniejszej Konwencji nie można zgłaszać zastrzeżeń. Artykuł 28 Wystąpienie 1. W dowolnym terminie po upływie trzech lat od daty wejścia w życie niniejszej Konwencji dla danej Strony, Strona ta może z Konwencji wystąpić składając depozytariuszowi notyfikację na piśmie. 2. Każda regionalna organizacja integracji gospodarczej, która staje się Strona niniejszej Konwencji, podczas gdy żadne z jej Państw Członkowskich nie jest Stroną, związana jest wszystkimi zobowiązaniami na mocy Konwencji. W przypadku takich 2. Każde takie wystąpienie staje się skuteczne po upływie jednego roku od daty otrzymania przez depozytariusza notyfikacji o wystąpieniu lub w terminie późniejszym, który może być okre- ślony w notyfikacji o wystąpieniu. 11/t. 46 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 103 Artykuł 29 Depozytariusz Depozytariuszem niniejszej Konwencji jest Sekretarz Generalny Narodów Zjednoczonych. Artykuł 30 Teksty autentyczne Oryginał niniejszej Konwencji, której teksty w językach: arab- skim, chińskim, angielskim, francuskim, rosyjskim i hiszpańskim są na równi autentyczne, zostaje złożony Sekretarzowi General- nemu Narodów Zjednoczonych. NA DOWÓD CZEGO niżej podpisani, należycie w tym celu umocowani, podpisali niniejszą Konwencję. Sporządzono w Rotterdamie, dziewięćdziesiątego ósmego roku. dziesiątego dnia września, tysiąc dziewięćset 104 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 46 Załącznik I do załącznika A WYMOGI DOTYCZĄCE INFORMACJI DLA POWIADOMIEŃ DOKONYWANYCH NA PODSTAWIE ARTYKUŁU 5 Powiadomienia zawierają: 1. Właściwości, identyfikację i zastosowania a) nazwa zwyczajowa; b) nazwa związku chemicznego według międzynarodowo uznanej nomenklatury (na przykład Międzynarodowej Unii Chemii Czystej i Stosowanej (IUPAC)), gdzie taka nomenklatura istnieje; c) nazwy handlowe i nazwy preparatów; d) numery kodów: numer Chemicals Abstract Service (CAS), zharmonizowany system kodów celnych oraz inne numery; e) f) informacje o klasyfikacji zagrożeń, gdy substancja chemiczna podlega wymogom klasyfikacyjnym; zastosowanie lub zastosowania substancji chemicznej; g) właściwości fizyko-chemiczne, toksykologiczne i ekotoksykologiczne. 2. Ostateczne działania regulacyjne a) informacje ściśle określone dla ostatecznych działań regulacyjnych: i) podsumowanie ostatecznych działań regulacyjnych; ii) odniesienie do dokumentu regulacyjnego; iii) data wejścia w życie ostatecznych działań regulacyjnych; iv) wskazanie, czy podjęte zostały ostateczne działania regulacyjne na podstawie oceny ryzyka lub zagrożenia informacje o takiej ocenie, obejmujące odniesienie do odpowiedniej jeżeli zostały podjęte, oraz, dokumentacji; v) powody dla ostatecznych działań regulacyjnych odnoszące się do zdrowia ludzkiego, włączając w to zdrowie konsumentów i pracowników lub środowiska naturalnego; vi) podsumowanie zagrożeń i ryzyka stwarzanych przez substancję chemiczną dla zdrowia ludzkiego, włączając w to zdrowie konsumentów i pracowników lub środowiska naturalnego oraz oczekiwany skutek ostatecznych działań regulacyjnych. b) Kategoria lub kategorie, gdzie podjęto ostateczne działania regulacyjne i dla każdej kategorii: i) zastosowanie lub zastosowania zakazane przez ostateczne działania regulacyjne; ii) zastosowanie lub zastosowania, które pozostają dozwolone; iii) oszacowanie, gdzie jest taka możliwość, ilości substancji chemicznej wyprodukowanej, przywiezionej, wywiezionej i wykorzystanej. c) Wskazanie, w zakresie, w jakim to możliwe, prawdopodobnej przydatności ostatecznych działań regulacyjnych dla innych państw i regionów. d) Inne istotne informacje, które mogą obejmować: i) ocenę skutków społeczno-gospodarczych ostatecznych działań regulacyjnych; ii) informacje o alternatywach i ich związanych z nimi ryzykiem, gdzie dostępne, takich jak: — zintegrowane strategie zarządzania szkodnikami, — praktyki i procesy przemysłowe, w tym czystsza technologia. 11/t. 46 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 105 Załącznik II do załącznika A KRYTERIA WYMIENIENIA ZAKAZANYCH LUB SUROWO OGRANICZONYCH SUBSTANCJI CHEMICZNYCH W ZAŁĄCZNIKU III Dokonując przeglądu powiadomień przekazanych przez Sekretariat w zastosowaniu artykułu 5 ustęp 5, Komitet Kontroli Chemicznej: a) potwierdza, że ostateczne działania regulacyjne zostały podjęte w celu ochrony zdrowia ludzkiego lub środowiska naturalnego; b) ustala, że ostateczne działania regulacyjne zostały podjęte jako konsekwencja oceny ryzyka. Ocena ta oparta jest na przeglądzie danych naukowych w kontekście warunków dominujących na terytorium przedmiotowej Strony. W tym celu dostarczona dokumentacja wskazuje, że: i) dane zostały zebrane według naukowo uznanych metod; ii) przeglądy danych zostały dokonane i udokumentowane według ogólnie uznanych naukowych reguł i procedur; iii) ostateczne działania regulacyjne oparte są na ocenie ryzyka zawierającej dominujące warunki na terytorium Strony podejmującej działania; c) rozważa, czy ostateczne działania regulacyjne zapewniają szeroką bazę uzasadniającą wymienienie substancji chemicznej w załączniku III, uwzględniając: i) czy ostateczne działania regulacyjne doprowadziły, zmniejszenia ilości stosowanych substancji chemicznych lub ilości jej zastosowań; lub oczekiwano, że doprowadzą, do znaczącego ii) czy ostateczne działania regulacyjne doprowadziły do rzeczywistego zmniejszenia ryzyka lub oczekiwano, że w ich wyniku dojdzie do znaczącego zmniejszenia ryzyka dla zdrowia ludzkiego lub środowiska naturalnego Strony, która przedłożyła powiadomienie; iii) czy rozważania, które doprowadziły do podjętych ostatecznych działań regulacyjnych stosują się tylko do ograniczonego obszaru geograficznego lub w innych ograniczonych okolicznościach; iv) czy istnieją dowody bieżącego handlu międzynarodowego substancją chemiczną; d) bierze pod uwagę, że umyślne nadużycie nie jest samo w sobie właściwym powodem wymienienia substancji chemicznej w załączniku III. 106 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 46 Załącznik III to załącznika A SUBSTANCJE CHEMICZNE PODLEGAJĄCE PROCEDURZE ZGODY PO UPRZEDNIM POINFORMOWANIU Substancja chemiczna Odpowiednie oznaczenie numeryczne CAS Kategoria 2,4, 5-T Aldryna Kaptafol Chlordan Chlordimeform Chlorobenzylat DDT Dieldryna 93–76–5 309–00–2 2425–06–1 57–74–9 6164–98–3 510–15–6 50–29–3 60–57–1 Dinoseb i sole dinosebowe 88–85–7 1,2-dibromoetan (EDB) 106–93–4 Fluoroacetamid 640–19–7 HCH (zmieszane izomery) 608–73–1 Heptachlor Heksachlorobenzen Lindan 76–44–8 118–74–1 58–89–9 Związki rtęci, w tym nieorganiczne związki rtęci, alkilowe związki rtęci oraz alkiloksyliczne i arylowe związki rtęci Pentachlorofenol Monokrotofos (ciekłe rozpuszczalne formy użytkowe substancji, które przekraczają 600 g aktywnego składnika/l) 87–86–5 6923–22–4 Metamidofos (ciekłe rozpuszczalne formy użytkowe substancji, które przekraczają 600 g aktywnego składnika/l) 10265–92–6 Pestycyd Pestycyd Pestycyd Pestycyd Pestycyd Pestycyd Pestycyd Pestycyd Pestycyd Pestycyd Pestycyd Pestycyd Pestycyd Pestycyd Pestycyd Pestycyd Pestycyd Szczególnie niebezpieczna użytkowa pestycydu forma Szczególnie niebezpieczna użytkowa pestycydu forma Fosfamidon (Ciekłe rozpuszczalne formy użytkowe substancji, które przekraczają 1 000 g aktywnego składnika/l) Metyloparation (roztwory do emul- gowania (EC) o ilości 19,5 %, 40 %, 50 % 60 % aktywnego składnika i pyły zawierające 1,5 %, 2 % i 3 % aktywnego składnika) 13171–21–6 (mieszanina, (E) & (Z) izomery) 23783–98–4 ((Z)-izomer) 297–99–4 ((E)-izomer) Szczególnie niebezpieczna użytkowa pestycydu forma 298–00–0 Szczególnie niebezpieczna użytkowa pestycydu forma 11/t. 46 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 107 Substancja chemiczna Odpowiednie oznaczenie numeryczne CAS Kategoria 56–38–2 Szczególnie niebezpieczna użytkowa pestycydu forma Paration (w skład wchodzą wszystkie formy użytkowe — aerozole, proszki pyłowe (DP), roztwory do emulgowa- nia (EC), granulaty (GR) i proszki zawiesinowe (WP) tej substancji, z wyjątkiem zawiesin w kapsuł- kach(CS)) Krokidolit 12001–28–4 Polichlorowane bifenyle (PBB) 36355–01–8(heksa-) 27858–07–7(okta-) 13654–09–6(deka-) Polichlorowane bifenyle (PCB) 1336–36–3 Polichlorowane trifenyle (PCT) 61788–33–8 Tri-(2,3-dibromopropylo)-fosforan 126–72–7 Przemysłowa Przemysłowa Przemysłowa Przemysłowa Przemysłowa 108 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 46 Załącznik IV do załącznika A INFORMACJE I KRYTERIA WYMIENIENIA SZCZEGÓLNIE NIEBEZPIECZNYCH FORM UŻYTKOWYCH PESTYCYDÓW W ZAŁĄCZNIKU III Część 1: Dokumentacja wymagana od Strony zgłaszającej propozycję Propozycje przedkładane na podstawie artykułu 6 ustęp 1 obejmują właściwą dokumentację, zawierającą następujące informacje: a) nazwę niebezpiecznej formy użytkowej pestycydu; b) nazwę aktywnego składnika lub składników w formie użytkowej; c) odpowiadającą ilość każdego aktywnego składnika w formie użytkowej; d) rodzaj formy użytkowej; e) nazwy handlowe i nazwy producentów, jeśli dostępne; f) powszechne i uznane wzory użytkowe formy użytkowej na terytorium Strony zgłaszającej propozycję; g) jasny opis wypadków odnoszących się do problemu, włączając w to skutki uboczne i sposób, w jakim wykorzystano formę użytkową; h) wszelkie środki regulacyjne, administracyjne lub inne środki podejmowane, lub które zamierza się podjąć, przez Stronę zgłaszającą propozycję w odpowiedzi na takie wypadki. Część 2: Informacje gromadzone przez Sekretariat Na podstawie artykułu 6 ustęp 3 Sekretariat gromadzi istotne informacje odnoszące się do formy użytkowej, obejmujące: a) właściwości fizyko-chemiczne, toksykologiczne i ekotoksykologiczne formy użytkowej; b) istnienie ograniczeń związanych z obchodzeniem się lub stosowaniem w innych państwach; c) informacje o wypadkach odnoszących się formy użytkowej w innych państwach; d) informacje przedłożone przez inne Strony, organizacje międzynarodowe, organizacje pozarządowe lub inne właściwe źródła, krajowe lub międzynarodowe; e) oceny ryzyka i/lub zagrożenia, gdzie są one dostępne; f) wskazania, jeżeli są one dostępne, stopnia wykorzystania formy użytkowej, takie jak numer rejestracji lub produkcji albo ilość sprzedaży; g) inne formy użytkowe przedmiotowego pestycydu oraz wypadki, jeżeli takowe nastąpiły, odnoszące się do tych form użytkowych; h) alternatywne praktyki zwalczania szkodników; i) inne informacje, które Komitet Kontroli Chemicznej może uznać za istotne. Część 3: Kryteria wymienienia w załączniku III szczególnie niebezpiecznych form użytkowych pestycydów Przy przeglądzie propozycji przekazanych przez Sekretariat w zastosowaniu artykułu 6 ustęp 5, Komitet Kontroli Chemicznej bierze pod uwagę: a) wiarygodność dowodów wskazujących, że wykorzystanie formy użytkowej, zgodnie z powszechnymi lub uznanymi praktykami na terytorium Strony zgłaszającej propozycję, prowadziło do zarejestrowanych wypadków; 11/t. 46 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 109 b) przydatność takich wypadków dla innych państw o podobnym klimacie, warunkach i wzorach użytkowych formy użytkowej; c) istnienie ograniczeń związanych z obchodzeniem się lub stosowaniem obejmującym technologie lub techniki, które mogą nie być zasadniczo lub szeroko stosowane w państwach, którym brakuje niezbędnej infrastruktury; d) znaczenie zarejestrowanych skutków w odniesieniu do ilości wykorzystanej formy użytkowej; e) że umyślne nadużycie nie jest samo w sobie właściwym powodem wymienienia formy użytkowej w załączniku III. 110 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 46 Załącznik V do załącznika A WYMOGI INFORMACYJNE W ODNIESIENIU DO POWIADOMIENIA O WYWOZIE 1. Powiadomienie o wywozie zawiera następujące informacje: a) nazwę i adres właściwych wyznaczonych władz krajowych Strony wywozu i Strony przywozu; b) przewidywany termin wywozu do Strony przywozu; c) nazwę zakazanej lub surowo ograniczonej substancji chemicznej oraz streszczenie informacji określonych w załączniku I, które mają zostać dostarczone Sekretariatowi zgodnie z artykułem 5. W przypadku gdy w skład mieszaniny lub preparatu wchodzi więcej niż jedna taka substancja chemiczna, informacji tych dostarcza się dla każdej takiej substancji chemicznej; d) deklarację wskazującą, jeżeli jest to znane, przewidywaną kategorię substancji chemicznej oraz jej wykorzystanie w ramach tej kategorii na terytorium Strony przywozu; e) informacje o środkach ostrożności w celu zredukowania narażenia, oraz emisji, na działanie substancji chemicznej; f) w przypadku mieszaniny lub preparatu, stężenie przedmiotowej zakazanej lub surowo ograniczonej substancji chemicznej lub substancji chemicznych; g) nazwa i adres importera; h) wszelkie dodatkowe informacje, które są łatwo dostępne dla właściwego wyznaczonego organu krajowego Strony wywozu, które mogłyby być pomocne dla wyznaczonego organu krajowego Strony przywozu. 2. Oprócz informacji określonych w ustępie 1, Strona wywozu dostarcza dalszych informacji określonych w załączniku I, o które może wnioskować Strona przywozu. 11/t. 46 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 111 ZAŁĄCZNIK B DEKLARACJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ ZGODNIE Z ARTYKUŁEM 25 (USTĘP 3) KONWENCJI ROTTERDAMSKIEJ „Wspólnota Europejska deklaruje, że zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską, w szczególności z jego artykułem 175 ustęp 1, posiada kompetencję przystępowania do umów międzynarodowych oraz do wykonywania wynikających z nich zobowiązań, które przyczyniają się do osiągania następujących celów: — zachowania, ochrony i poprawy jakości środowiska naturalnego; — ochrony zdrowia ludzkiego; — rozsądnego i racjonalnego wykorzystywania zasobów naturalnych; — promowania środków na płaszczyźnie międzynarodowej, zmierzających do rozwiązywania regionalnych lub światowych problemów środowiska naturalnego. Ponadto Wspólnota Europejska deklaruje, że przyjęła już instrumenty prawne, w tym rozporządzenie (WE) nr 304/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczące wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów, wiążące dla jej Państw Członkowskich, obejmujące kwestie regulowane przez niniejszą Konwencję oraz że będzie przedkładać i aktualizować, gdzie właściwe, wykaz tych instrumentów prawnych dla Sekretariatu Konwencji. Wspólnota Europejska jest odpowiedzialna za wykonywanie tych zobowiązań wynikających z Konwencji, które są objęte obowiązującym prawem wspólnotowym. Wykonywanie uprawnień Wspólnoty podlega, z racji ich istoty, ciągłemu rozwojowi. ”


title: Regolamento (CE) n. 1928/98 della Commissione del 10 settembre 1998 che fissa la restituzione massima all'esportazione di segala nell'ambito della gara di cui al regolamento (CE) n. 1746/98

eurovoc_concepts:
award of contract
export refund
rye

formats: pdf print

text: L 251/22 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee 11. 9. 98 REGOLAMENTO (CE) N. 1928/98 DELLA COMMISSIONE del 10 settembre 1998 che fissa la restituzione massima all’esportazione di segala nell’ambito della gara di cui al regolamento (CE) n. 1746/98 LA COMMISSIONE DELLE COMUNIT(cid:211) EUROPEE, visto il trattato che istituisce la Comunit(cid:133) europea, visto il regolamento (CEE) n. 1766/92 del Consiglio, del 30 giugno 1992, relativo all’organizzazione comune dei mercati nel settore dei cereali (1), modificato da ultimo dal regolamento (CE) n. 923/96 della Commissione (2), visto il regolamento (CE) n. 1501/95 della Commissione, del 29 giugno 1995, che stabilisce modalit(cid:133) di applica- zione del regolamento (CEE) n. 1766/92 del Consiglio, riguardo alla concessione delle restituzioni all’esporta- zione e alle misure da adottare in caso di turbative nel settore dei cereali (3), modificato da ultimo dal regola- mento (CE) n. 2052/97 (4), e in particolare l’articolo 7, considerando che una gara per la restituzione e/o la tassa all’esportazione di segala verso qualsiasi paese terzo (cid:138) stata indetta con il regolamento (CE) n. 1746/98 della Commissione (5); considerando che, a norma dell’articolo 7 del regolamento (CE) n. 1501/95, la Commissione pu(cid:149), secondo la proce- dura di cui all’articolo 23 del regolamento (CEE) n. 1766/ 92 decidere, di fissare una restituzione massima all’espor- tazione, tenendo conto dei criteri precisati all’articolo 1 del regolamento (CE) n. 1501/95; che in tal caso sono dichiarati aggiudicatari il concorrente o i concorrenti la cui offerta sia pari o inferiore a detta restituzione massima, nonch(cid:130) il concorrente o i concorrenti la cui offerta verta su una tassa all’esportazione; considerando che l’applicazione degli anzidetti criteri all’attuale situazione dei mercati del cereale in oggetto induce a fissare la restituzione massima all’esportazione al livello di cui all’articolo 1; considerando che le misure previste dal presente regola- mento sono conformi al parere del comitato di gestione per i cereali, HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO: Articolo 1 Per le offerte comunicate dal 4 al 10 settembre 1998, nell’ambito della gara di cui al regolamento (CE) n. 1746/ 98, la restituzione massima all’esportazione di segala (cid:138) fissata a 62,45 ECU per tonnellata. Articolo 2 Il presente regolamento entra in vigore l’11 settembre 1998. Il presente regolamento (cid:138) obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri. Fatto a Bruxelles, il 10 settembre 1998. Per la Commissione Franz FISCHLER Membro della Commissione (1) GU L 181 dell’1. 7. 1992, pag. 21. (2) GU L 126 del 24. 5. 1996, pag. 37. (3) GU L 147 del 30. 6. 1995, pag. 7. (4) GU L 287 del 21. 10. 1997, pag. 14. (5) GU L 219 del 7. 8. 1998, pag. 3


title: 1998 m. rugsėjo 10 d. Komisijos direktyva 98/68/EB, nustatanti Tarybos direktyvos 95/53/EB 9 straipsnio 1 dalyje nurodytą standartinį dokumentą ir tam tikras į Bendriją iš trečiųjų šalių įvežamų pašarų tikrinimo taisyklestekstas svarbus EEE

eurovoc_concepts:
EU control
animal nutrition
food inspection
import
third country
transport document

formats: html pdf print

text: 03/24 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 3 31998L0068 L 261/32 EUROPOS BENDRIJŲ OFICIALUSIS LEIDINYS 1998 9 24 KOMISIJOS DIREKTYVA 98/68/EB 1998 m. rugsėjo 10 d. nustatanti Tarybos direktyvos 95/53/EB 9 straipsnio 1 dalyje nurodytą standartinį dokumentą ir tam tikras į Bendriją iš trečiųjų šalių įvežamų pašarų tikrinimo taisykles (tekstas svarbus EEE) EUROPOS BENDRIJŲ KOMISIJA, atsižvelgdama į Europos bendrijos steigimo sutartį, 3. Šios direktyvos A priede nustatyto pavyzdžio dokumentas turi būti parengtas viena iš valstybinių Bendrijos kalbų, priim- tina kompetentingai valstybėje narėje, kurioje institucijai trečiųjų šalių produktai įvežami į Bendrijos muitų teritoriją. atsižvelgdama į 1995 m. 95/53/EB, principus gyvūnų mitybos srityje (1), ypač į 2 dalį, spalio 25 d. Tarybos direktyvą organizavimo jos 9 straipsnio nustatančią kontrolės oficialios kadangi, įvežant į Bendrijos muitų teritoriją produktus, kurie patikrinimus atliekančios valstybės narės teritorijoje nebus išlei- džiami į laisvą apyvartą, kompetentinga institucija atitinkamam asmeniui pateikia dokumentą, kuriame nurodo atlikto patikri- nimo tipą ir jo rezultatą; kadangi reikėtų priimti pirmiau nurodyto dokumento paren- gimo ir pateikimo taisykles; kadangi, nustatant dokumento struktūrą, reikėtų atsižvelgti į tai, kad ateityje tokiame dokumente pateiktą informaciją bus galima perduoti elektroniniu būdu; kadangi, taikant šį vienodą metodą, dokumentą galima rengti tik viena iš valstybinių Bendrijos kalbų; kadangi būtina, kad muitinė ir kompetentingos institucijos glaudžiai bendradarbiautų gyvūnų mitybos srityje siekdamos užtikrinti, kad nebūtų vengiama tikrinimo procedūrų; kadangi šioje direktyvoje nustatytos priemonės atitinka Pašarų nuolatinio komiteto nuomonę, PRIĖMĖ ŠIĄ DIREKTYVĄ: 1 straipsnis Direktyvos 95/53/EB 9 straipsnio 1 dalyje nurodytas 1. dokumentas rengiamas pagal šios direktyvos A priede pateiktą pavyzdį. Dokumentą turi sudaryti tik vienas lapas. Direktyvos A priede nustatyto pavyzdžio dokumentas 2. rengiamas pagal B priede išdėstytas taisykles. (1) OL L 265, 1995 11 8, p. 17. Prireikus paskirties valstybės narės kompetentinga institucija gali reikalauti, kad 2 straipsnio 1 dalyje nurodytas atitinkamas asmuo pateiktų A priede nustatyto pavyzdžio dokumento, parengto pagal B priedą, vertimą į vieną iš valstybinių tos vals- tybės narės kalbų. Vertimo tekste turi būti ir minėtame doku- mente pateikti atitinkami duomenys. 4. A priede nustatyto pavyzdžio dokumentas, kuriame asmuo, neturintis tam leidimo, padaro kokius nors pakeitimus ar ištrina duomenis, negalioja. 2 straipsnis 1. Įvežimo vietos kompetentinga institucija A priede nusta- tyto pavyzdžio dokumentą pateikia atitinkam asmeniui Direk- tyvos 95/53/EB 9 straipsnio 1 dalyje nurodytais atvejais, t. y. , kai: a) produktai įvežami tiesiai iš trečiosios šalies ir turi būti išleisti į laisvą apyvartą kitoje valstybėje narėje, nei ta, kurioje buvo atlikti patikrinimai, minimi Direktyvos 95/53/EB 5 straips- nyje arba, jei tinka, 7 straipsnyje; b) produktai iš šalių, kurios nėra Bendrijos narės, išvežami iš laisvosios zonos, laisvojo sandėlio arba muitinės sandėlio ir turi būti išleisti į laisvą apyvartą kitoje valstybėje narėje, nei ta, kurioje yra laisvoji zona, laisvasis sandėlis arba muitinės sandėlis. 2. Jeigu produktų siunta išskaidoma, kiekvienai būtina pateikti A priede nustatyto pavyzdžio dokumentą. jos daliai 3. A priede nustatyto pavyzdžio dokumentas, užpildytas pagal B priedo reikalavimus, turi lydėti jame nurodytą siuntą iki laisvą apyvartą Bendrijoje ir yra pateikiamas jos išleidimo į kompetentingai institucijai valstybėje narėje, kurioje produktai išleidžiami į laisvą apyvartą kartu su laboratorinių tyrimų rezul- tatų kopija, jei tokia kopija yra. 4 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 03/24 t. Valstybės narės užtikrina, kad muitinė neleistų išleisti 4. produktų į jeigu laisvą apyvartą Bendrijos muitų teritorijoje, nebuvo pateikta informacija, kad, remiantis A priede nustatyto pavyzdžio dokumentu, užpildytu pagal B priedo reikalavimus, ir galima papildoma kompetentingų institucijų atlikta kontrole, buvo atlikti Direktyvos 95/53/EB 5 ir 7 straipsniuose nustatyti produktų patikrinimai, priimtini valstybės narės, kurioje produktai išleidžiami į laisvą apyvartą, kompetentingai institu- cijai. Valstybės narės, kurioje produktai 5. laisvą apyvartą Bendrijos muitų teritorijoje, kompetentinga institucija ne trumpiau nei 18 mėnesių saugo A priede nustatyto pavyz- jei džio dokumentą ir laboratorinių tyrimų rezultatų kopiją, tokia kopija yra. išleidžiami į 3 straipsnis Valstybės narės priima ir paskelbia įstatymus ir kitus 1. teisės aktus, kurie, įsigalioję ne vėliau kaip iki 1999 m. kovo 31 d. , jos nedelsdamos praneša Komisijai. įgyvendina šią direktyvą. Apie tai Minėtas nuostatas valstybės narės taiko nuo 1999 m. balandžio 1 d. Valstybės narės, tvirtindamos šias priemones, daro jose nuorodą į šią direktyvą arba tokia nuoroda daroma jas oficialiai skel- biant. Nuorodos darymo tvarką nustato valstybės narės. 2. Valstybės narės pateikia Komisijai šios direktyvos taikymo srityje priimtų nacionalinės teisės aktų pagrindinių nuostatų tekstus. 4 straipsnis Ši direktyva įsigalioja dvidešimtą dieną po jos paskelbimo Europos Bendrijų oficialiajame leidinyje. 5 straipsnis Ši direktyva skirta valstybėms narėms. Priimta Briuselyje, 1998 m. rugsėjo 10 d. Komisijos vardu Franz FISCHLER Komisijos narys 03/24 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 5 DOKUMENTAS, KURIAME NURODOMI GYVŪNŲ MITYBAI NAUDOJAMŲ PRODUKTŲ, ĮVEŽAMŲ Į BENDRIJĄ IŠ TREČIŲJŲ ŠALIŲ, PATIKRINIMAI A PRIEDAS 03/24 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 9 B PRIEDAS IŠSAMIOS A PRIEDE NURODYTO DOKUMENTO PILDYMO TAISYKLĖS A. Informacija apie pateiktą siuntą 1. Siuntėjas/eksportuotojas Nurodyti atitinkamo asmens arba bendrovės visą pavadinimą ir adresą. 2. Serijos numeris Nurodyti eilės numerį, kurį dokumentui suteikė kompetentinga institucija. 3. Gavėjas Nurodyti asmens arba bendrovės, kuriems reikia pristatyti prekes, visą pavadinimą ir adresą. 4. Muitinės dokumentas Nurodyti muitinės dokumento numerį. 5. Lydraštis Pateikti nuorodą į siuntos lydraštį. 5. 1 Atitinkamą langelį pažymėti kryželiu. Pažymėti kryželiu „1. […] Taip“, jeigu buvo paimti mėginiai laborato- riniams tyrimams, minimiems Direktyvos 96/25/EB 6 straipsnyje. 6. Deklaruotojas/atstovas Nurodyti atitinkamo asmens arba bendrovės visą pavadinimą ir adresą. Jeigu deklaruotojas ir eksportuotojas/ siuntėjas yra tas pats asmuo, nurodyti „siuntėjas“ arba „eksportuotojas“. 7. Kilmė Nurodyti įstaigos arba kilmės vietos pavadinimą ir adresą. 7. 1 Prireikus nurodyti įstaigos patvirtinimo arba registracijos numerį. 8. Prekių apibūdinimas Atitinkamą langelį pažymėti kryželiu: „[ ] 8. 1“ – priedai/premiksai „[ ] 8. 2“ – pašarinės žaliavos „[ ] 8. 3“ – kombinuotieji pašarai „[ ] 8. 4“ – produktai, nurodyti Direktyvoje 82/471/EEB „[ ] 8. 5“ – specialieji pašarai „[ ] 8. 6“ – kiti produktai, tiksliai nurodyti: 9. KN kodas Nurodyti KN kodą. 10. Pakuočių kiekis Nurodyti pakuočių kiekį, o tam tikrais atvejais, kai prekės nesupakuotos, įrašyti žodį „nefasuota“. 11. Bruto masė (kg) Nurodyti bruto masę kilogramais. 12. Neto masė (kg) Nurodyti neto masę kilogramais. B. Atlikti patikrinimai 13. Patikrinimai, nurodyti Direktyvos 95/53/EB 5 straipsnyje 13. 1 Pažymėti kryželiu. 13. 2 Atitinkamą langelį pažymėti kryželiu. 10 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 03/24 t. 14. Patikrinimai, nurodyti Direktyvos 95/53/EB 5 straipsnyje 14. 1 Atitinkamą langelį pažymėti kryželiu. 14. 2 Atitinkamą langelį pažymėti kryželiu. Pažymėti kryželiu „1. […] Taip“, jeigu buvo atlikti laboratoriniai bandymai ir turimi jų rezultatai. Tokiu atveju reikia pridėti patvirtintą laboratorinių tyrimų rezultatų kopiją ir nurodyti tyrimo, kurį būtina atlikti, tipą, pateikiant nuorodą į atitinkamą direktyvą, kurioje yra nustatyti Bendrijos tyrimų metodai, taikomi oficialiai pašarų kontrolei, arba apibrėžti tyrimo tipai. 14. 3 Atitinkamą langelį pažymėti kryželiu. Pažymėti kryželiu „1. […] Taip“, jeigu buvo paimti mėginiai labora- toriniams baldymams, tačiau dar nėra jų rezultatų. Tokiu atveju nurodoma tyrimo, kurį būtina atlikti, tipas, pateikiant nuorodą į atitinkamą direktyvą, kurioje yra nustatyti Bendrijos tyrimų metodai, taikomi oficialiai pašarų kontrolei, arba apibrėžti tyrimo tipai. C. Patvirtinimas 15. Įvežimo vietos kompetentingos institucijos visas pavadinimas ir oficialus antspaudas. Įvežimo vietos kompetentingos institucijos pavadinimas ir jos oficialus antspaudas, kurių spalva skiriasi nuo teksto spalvos. 16. Įgaliotasis pareigūnas Data, kompetentingos institucijos įgaliotojo pareigūno parašas ir pavardė didžiosiomis raidėmis. D. Papildomos pastabos (*) 17. Pildo paskirties vietos valstybės narės kompetentinga institucija Ši dokumento dalis skirta paskirties vietos valstybės narės kompetentingos institucijos galimoms pastaboms. (*) Neprivaloma


title: Rotterdam convention on the prior informed consent procedure for certain hazardous chemicals and pesticides in international trade

formats: html print


title: Regulamento (CE) nº 1922/98 da Comissão de 10 de Setembro de 1998 que estabelece os valores forfetários de importação para a determinação do preço de entrada de certos frutos e produtos hortícolas

eurovoc_concepts:
citrus fruit
fruit vegetable
grape
import price
pip fruit
stone fruit

text: 11. 9. 98 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 251/1 I (Actos cuja publica(cid:135)(cid:209)o (cid:130) uma condi(cid:135)(cid:209)o da sua aplicabilidade) REGULAMENTO (CE) Nº 1922/98 DA COMISS(cid:212)O de 10 de Setembro de 1998 que estabelece os valores forfet(cid:145)rios de importa(cid:135)(cid:209)o para a determina(cid:135)(cid:209)o do pre(cid:135)o de entrada de certos frutos e produtos hort(cid:146)colas A COMISS(cid:212)O DAS COMUNIDADES EUROPEIAS, Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia, Tendo em conta o Regulamento (CE) nº 3223/94 da Comiss(cid:209)o, de 21 de Dezembro de 1994, que estabelece regras de execu(cid:135)(cid:209)o do regime de importa(cid:135)(cid:209)o dos frutos e dos produtos hort(cid:146)colas (1), com a (cid:156)ltima redac(cid:135)(cid:209)o que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) nº 1498/98 (2), e, nomea- damente, o nº 1 do seu artigo 4º, Tendo em conta o Regulamento (CEE) nº 3813/92 do Conselho, de 28 de Dezembro de 1992, relativo (cid:133) unidade de conta e (cid:133)s taxas de convers(cid:209)o a aplicar no (cid:131)mbito da pol(cid:146)tica agr(cid:146)cola comum (3), com a (cid:156)ltima redac(cid:135)(cid:209)o que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) nº 150/95 (4), e, nomeadamente, o nº 3 do seu artigo 3º, Considerando que o Regulamento (CE) nº 3223/94 prev(cid:136), em aplica(cid:135)(cid:209)o dos resultados das negocia(cid:135)(cid:210)es comerciais multilaterais do «Uruguay Round», os crit(cid:130)rios para a fixa(cid:135)(cid:209)o pela Comiss(cid:209)o dos valores forfet(cid:145)rios de impor- ta(cid:135)(cid:209)o dos pa(cid:146)ses terceiros, relativamente aos produtos e per(cid:146)odos que especifica no seu anexo; Considerando que, em aplica(cid:135)(cid:209)o dos supracitados crit(cid:130)- rios, os valores forfet(cid:145)rios de importa(cid:135)(cid:209)o devem ser fixados nos n(cid:146)veis constantes em anexo, ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO: Artigo 1º Os valores forfet(cid:145)rios de importa(cid:135)(cid:209)o referidos no artigo 4º do Regulamento (CE) nº 3223/94 s(cid:209)o fixados como indi- cado no quadro constante do anexo. Artigo 2º O presente regulamento entra em vigor em 11 de Setembro de 1998. O presente regulamento (cid:130) obrigat(cid:155)rio em todos os seus elementos e directamente aplic(cid:145)vel em todos os Estados-membros. Feito em Bruxelas, em 10 de Setembro de 1998. Pela Comiss(cid:209)o Franz FISCHLER Membro da Comiss(cid:209)o (1) JO L 337 de 24. 12. 1994, p. 66. (2) JO L 198 de 15. 7. 1998, p. 4. (3) JO L 387 de 31. 12. 1992, p. 1. (4) JO L 22 de 31. 1. 1995, p. 1. L 251/2 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 11. 9. 98 ANEXO do Regulamento da Comiss(cid:209)o, de 10 de Setembro de 1998, que estabelece os valores forfet(cid:145)- rios de importa(cid:135)(cid:209)o para a determina(cid:135)(cid:209)o do pre(cid:135)o de entrada de certos frutos e produtos hort(cid:146)colas C(cid:155)digo NC 0702 00 00 0707 00 05 0709 90 70 0805 30 10 0806 10 10 0808 10 20, 0808 10 50, 0808 10 90 0808 20 50 0809 30 10, 0809 30 90 0809 40 05 C(cid:155)digo pa(cid:146)ses terceiros (1) Valor forfet(cid:145)rio de importa(cid:135)(cid:209)o (ECU/100 kg) 060 064 999 052 999 052 999 388 524 528 999 052 064 999 388 400 508 512 524 528 800 804 999 052 064 388 528 999 052 999 052 060 064 066 068 093 400 624 999 43,1 73,6 58,3 55,8 55,8 97,6 97,6 75,7 75,0 73,3 74,7 78,1 45,0 61,5 55,8 62,0 54,1 89,2 42,1 90,9 189,2 67,4 81,3 91,4 60,2 90,5 81,5 80,9 83,8 83,8 79,0 46,3 56,1 63,9 41,8 70,4 86,6 140,6 73,1 (1) Nomenclatura dos pa(cid:146)ses fixada pelo Regulamento (CE) nº 2317/97 da Comiss(cid:209)o (JO L 321 de 22. 11. 1997, p. 19). O c(cid:155)digo «999» representa «outras origens»


title: Reglamento (CE) n° 1931/98 de la Comisión de 10 de septiembre de 1998 por el que se fijan las restituciones aplicables a la exportación de los productos transformados a base de cereales y de arroz

eurovoc_concepts:
cereal product
export refund
rice

text: L 251/28 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 11. 9. 98 REGLAMENTO (CE) No 1931/98 DE LA COMISIÓN de 10 de septiembre de 1998 por el que se fijan las restituciones aplicables a la exportación de los productos transformados a base de cereales y de arroz LA COMISIÓN DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS, Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, Visto el Reglamento (CEE) no 1766/92 del Consejo, de 30 de junio de 1992, por el que se establece una organización común de mercados en el sector de los cereales (1), cuya última modificación la constituye el Reglamento (CE) no 923/96 de la Comisión (2), y, en particular, el apartado 3 de su artículo 13, Visto el Reglamento (CE) no 3072/95 del Consejo, de 22 de diciembre de 1995, por el que se establece una organi- zación común del mercado del arroz (3), modificado por el Reglamento (CE) no 192/98 (4), y, en particular, el apartado 3 de su artículo 13, Considerando que, en virtud de lo dispuesto en el artículo 13 del Reglamento (CEE) no 1766/92 y en el artículo 13 del Reglamento (CE) no 3072/95, la diferencia entre las cotizaciones o los precios en el mercado mundial de los productos contemplados en el artículo 1 de dichos Regla- mentos y los precios de dichos productos en la Comu- nidad puede cubrirse mediante una restitución a la expor- tación; Considerando que, en virtud de lo dispuesto en el artículo 13 del Reglamento (CE) no 3072/95, las restituciones deben fijarse tomando en consideración la situación y las perspectivas de evolución, por una parte, de las disponibi- lidades de cereales, de arroz y arroz partido y de sus precios en el mercado de la Comunidad y, por otra parte, de los precios de los cereales, el arroz y el arroz partido y de los productos del sector de los cereales en el mercado mundial; que, con arreglo a lo dispuesto en los mismos artículos, es conveniente asimismo garantizar a los mercados de cereales una situación equilibrada y un desarrollo natural en lo relativo a precios e intercambios y, además, tener en cuenta el aspecto económico de las exportaciones previstas y el interés por evitar perturba- ciones en el mercado de la Comunidad; Considerando que el Reglamento (CE) no 1518/95 de la Comisión (5), modificado por el Reglamento (CE) no 2993/ 95 (6), relativo al régimen de importación y de exportación de los productos transformados a base de cereales y de arroz ha definido, en su artículo 4, los criterios específicos que deben tenerse en cuenta para calcular la restitución para dichos productos; (1) DO L 181 de 1. 7. 1992, p. 21. (2) DO L 126 de 24. 5. 1996, p. 37. (3) DO L 329 de 30. 12. 1995, p. 18. (4) DO L 20 de 27. 1. 1998, p. 16. (5) DO L 147 de 30. 6. 1995, p. 55. (6) DO L 312 de 23. 12. 1995, p. 25. Considerando que es conveniente graduar la restitución que debe asignarse a determinados productos transfor- mados en función, según los productos, de su contenido de cenizas, de celulosa, de envueltas, de proteínas, de materias grasas o de almidón, puesto que dicho contenido es especialmente significativo de la cantidad de producto de base realmente incorporado en el producto transfor- mado; Considerando que, en lo que se refiere a las raíces de mandioca y a las demás raíces y tubérculos tropicales, así como a sus harinas, el aspecto económico de las exporta- ciones que pueden preverse teniendo en cuenta, en parti- cular, la naturaleza y el origen de dichos productos no requiere en la actualidad la fijación de una restitución a la exportación; que, para determinados productos transfor- mados a base de cereales, la escasa importancia de la participación de la Comunidad en el comercio mundial no requiere en la actualidad la fijación de una restitución a la exportación; Considerando que la situación del mercado mundial o las exigencias específicas de determinados mercados pueden requerir la diferenciación de la restitución para determi- nados productos de acuerdo con su destino; Considerando que la restitución debe fijarse una vez por mes; que puede modificarse en el intervalo; Considerando que algunos productos transformados a base de maíz pueden someterse a un tratamiento térmico, con el riesgo de que se perciba por ellos una restitución que no corresponda a la calidad del producto; que es conveniente precisar que tales productos, que contienen almidón pregelatinizado, no pueden beneficiarse de resti- tuciones por exportación; Considerando que las medidas previstas en el presente Reglamento se ajustan al dictamen del Comité de gestión de los cereales, HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO: Artículo 1 Se fijan, con arreglo al Anexo del presente Reglamento, las restituciones a la exportación de los productos contemplados en la letra d) del apartado 1 del artículo 1 del Reglamento (CEE) no 1766/92 y en la letra c) del apartado 1 del artículo 1 del Reglamento (CE) no 3072/95 y sujetos al Reglamento (CE) no 1518/95. 11. 9. 98 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 251/29 El presente Reglamento entrará en vigor el 11 de septiembre de 1998. Artículo 2 El presente Reglamento será obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro. Hecho en Bruselas, el 10 de septiembre de 1998. Por la Comisión Franz FISCHLER Miembro de la Comisión ANEXO del Reglamento de la Comisión, de 10 de septiembre de 1998, por el que se fijan las restituciones aplicables a la exportación de los productos transformados a base de cereales y de arroz (en ecus/t) (en ecus/t) Código del producto 1102 20 10 9200 (1) 1102 20 10 9400 (1) 1102 20 90 9200 (1) 1102 90 10 9100 1102 90 10 9900 1102 90 30 9100 1103 12 00 9100 1103 13 10 9100 (1) 1103 13 10 9300 (1) 1103 13 10 9500 (1) 1103 13 90 9100 (1) 1103 19 10 9000 1103 19 30 9100 1103 21 00 9000 1103 29 20 9000 1104 11 90 9100 1104 12 90 9100 1104 12 90 9300 1104 19 10 9000 1104 19 50 9110 1104 19 50 9130 1104 21 10 9100 1104 21 30 9100 1104 21 50 9100 1104 21 50 9300 1104 22 20 9100 1104 22 30 9100 Importe de las restituciones 68,05 58,33 58,33 71,39 48,54 61,09 61,09 87,50 68,05 58,33 58,33 49,10 73,76 42,85 48,54 71,39 67,88 54,30 42,85 77,78 63,19 71,39 71,39 95,18 76,14 54,30 57,70 Código del producto 1104 23 10 9100 1104 23 10 9300 1104 29 11 9000 1104 29 51 9000 1104 29 55 9000 1104 30 10 9000 1104 30 90 9000 1107 10 11 9000 1107 10 91 9000 1108 11 00 9200 1108 11 00 9300 1108 12 00 9200 1108 12 00 9300 1108 13 00 9200 1108 13 00 9300 1108 19 10 9200 1108 19 10 9300 1109 00 00 9100 1702 30 51 9000 (2) 1702 30 59 9000 (2) 1702 30 91 9000 1702 30 99 9000 1702 40 90 9000 1702 90 50 9100 1702 90 50 9900 1702 90 75 9000 1702 90 79 9000 2106 90 55 9000 Importe de las restituciones 72,92 55,90 42,85 42,01 42,01 10,50 12,15 74,78 84,71 84,02 84,02 77,78 77,78 77,78 77,78 47,12 47,12 0,00 98,15 75,14 98,15 75,14 75,14 98,15 75,14 102,84 71,38 75,14 (1) No se concederá ninguna restitución por los productos a los que se haya sometido a un tratamiento térmico que produzca una pregelatinización del almidón. (2) Las restituciones se concederán de conformidad con el Reglamento (CEE) no 2730/75 del Consejo (DO L 281 de 1. 11. 1975, p. 20), modificado. NB: Los códigos de productos, incluidas las notas a pie de página, se definen en el Reglamento (CEE) no 3846/87 de la Comisión (DO L 366 de 24. 12. 1987, p. 1), modificado