title: Dyrektywa 98/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 lipca 1998 r. w sprawie ochrony prawnej wynalazków biotechnologicznych

text: 13/t. 20 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 395 31998L0044 30. 7. 1998 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 213/13 DYREKTYWA 98/44/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 6 lipca 1998 r. w sprawie ochrony prawnej wynalazków biotechnologicznych PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, (6) uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 100a, Takie różnice mogą się powiększać, gdy Państwa Człon- kowskie przyjmą nowe i odmienne przepisy i praktyki administracyjne, lub, gdy krajowe orzecznictwo dokonu- tych przepisów rozwija się w różny jące wykładni sposób. uwzględniając wniosek Komisji (1), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2), stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 189b Trak- tatu (3), a także mając na uwadze, co następuje: (1) inżynieria genetyczna odgrywają coraz Biotechnologia i ważniejszą rolę w licznych gałęziach przemysłu i ochro- na wynalazków biotechnologicznych z pewnością ma fundamentalne znaczenie dla rozwoju przemysłowego Wspólnoty. (2) W szczególności w dziedzinie inżynierii genetycznej, badania i rozwój wymagają znacznej inwestycji wysokiego ryzyka i dlatego jedynie odpowiednia ochro- na prawna może uczynić je zyskownymi. ilości (3) (4) (5) Skuteczna i zharmonizowana ochrona we wszystkich Państwach Członkowskich jest istotna do celu utrzyma- nia i wspierania inwestycji w dziedzinie biotechnologii. Po odrzuceniu przez Parlament Europejski wspólnego tekstu, zatwierdzonego przez komitet pojednawczy, dy- rektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ochrony prawnej wynalazków biotechnologicznych (4), Parlament Europejski i Rada ustaliły, że ochrona prawna wynalazków biotechnologicznych wymaga wyjaśnienia. Istnieją różnice w ochronie prawnej wynalazków bio- technologicznych udzielanej przez ustawodawstwa i praktykę różnych Państw Członkowskich; różnice te mogą tworzyć bariery w handlu i przez to utrudniać właściwe funkcjonowanie rynku wewnętrznego. (1) Dz. U. C 296 z 8. 10. 1996, str. 4 oraz Dz. U. C 311 z 11. 10. 1997, str. 12. (2) Dz. U. C 295 z 7. 10. 1996, str. 11. (3) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lipca 1997 r. (Dz. U. C 286 z 22. 9. 1997, str. 87). Wspólne stanowisko Rady z dnia 26 lutego 1998 r. (Dz. U. C 110 z 8. 4. 1998, str. 17), decyzja Parlamen- tu Europejskiego z dnia 12 maja 1998 r. (Dz. U. C 167 z 1. 6. 1998). Decyzja Rady z dnia 16 czerwca 1998 r. (4) Dz. U. C 68 z 20. 3. 1995, str. 26. (7) (8) Nieskoordynowany rozwój krajowych ustawodawstw do- tyczących ochrony prawnej wynalazków biotechnolo- gicznych we Wspólnocie, może prowadzić do dalszych utrudnień w handlu, szkód w rozwoju przemysłowym takich wynalazków oraz sprawnym funkcjonowaniu ryn- ku wewnętrznego. Ochrona prawna wynalazków biotechnologicznych nie wymaga tworzenia odrębnej dziedziny prawa w miejsce zasad krajowego prawa patentowego; zasady krajowego prawa patentowego pozostają zasadniczą podstawą dla ochrony prawnej wynalazków biotechnologicznych, mu- szą one zostać dostosowane lub uzupełnione pod nie- którymi szczególnymi względami w celu odpowiedniego uwzględnienia nowych osiągnięć technologicznych zwią- zanych z materiałem biologicznym, który również speł- nia wymagania dotyczące posiadania zdolności patento- wej. (9) W niektórych przypadkach, takich jak wyłączenie możli- wości udzielenia patentu na odmiany roślin i rasy zwie- rząt oraz czysto biologicznych procesów produkcji ro- ślinnej i zwierzęcej, niektóre unormowania w ustawo- dawstwach krajowych oparte na międzynarodowych konwencjach patentowych i międzynarodowych konwen- cjach dotyczących odmian roślin spowodowały niepew- ność dotyczącą ochrony wynalazków biotechnologicz- nych i niektórych wynalazków mikrobiologicznych; har- monizacja jest niezbędna, aby wyjaśnić tę niepewność. 396 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 20 (10) Należy uwzględnić potencjał rozwoju biotechnologii dla środowiska, w szczególności wykorzystywania tej tech- nologii do rozwoju metod uprawy, które są mniej zanieczyszczające i bardziej ekonomiczne w stosowaniu ze względu na wykorzystanie gruntu; system patentowy powinien być wykorzystywany do wspierania badań oraz stosowania tych procesów. nałożyć ograniczenia lub zakazy lub, które dotyczy monitorowania badań oraz wykorzystywania ich wyni- ków w celach handlowych, mianowicie z punktu widze- nia wymagań zdrowia publicznego, bezpieczeństwa, ochrony środowiska naturalnego, dobrostanu zwierząt, i zgodności z zachowania różnorodności genetycznej niektórymi normami etycznymi. (11) Rozwój biotechnologii jest ważny dla krajów rozwijają- cych się, zarówno w dziedzinie zdrowia oraz zwalczania poważnych epidemii i chorób epidemicznych jak i do walki z głodem na świecie; system patentowy powinien również być wykorzystywany do wspierania badań w tych dziedzinach; należy popierać międzynarodowe pro- cedury rozpowszechniania takiej technologii w krajach trzeciego świata i dla korzyści odnośnych grup ludności. (15) Nie istnieje żaden zakaz ani wyłączenie w krajowym lub europejskim prawie patentowym (Konwencja Monachij- ska), które wyklucza a priori zdolność patentową materii biologicznej. (12) intelektualnej Porozumienie w sprawie handlowych aspektów praw własności (TRIPs) (1), podpisane przez Wspólnotę Europejską i Państwa Członkowskie, weszło w życie i przewiduje, że wszystkie produkty i procesy we wszystkich dziedzinach technologii muszą mieć za- pewnioną ochronę patentową. (13) Wspólnotowe ramy prawne ochrony wynalazków bio- technologicznych mogą być ograniczone do ustanowie- nia pewnych zasad mających zastosowanie do zdolności patentowej materiału biologicznego jako takiego, takie zasady przeznaczone są w szczególności do określenia różnic między wynalazkami a odkryciami w odniesieniu do zdolności patentowej pewnych elementów pochodze- nia ludzkiego, zakresu ochrony przyznanej przez patent na wynalazek biotechnologiczny, prawa korzystania z mechanizmu depozytu dodatkowo do pisemnego opisu i w końcu z możliwości uzyskania nie wyłącznej licencji przymusowej w odniesieniu do współzależności między odmianami roślin a wynalazkami i odwrotnie. (16) Prawo patentowe musi być stosowane z uwzględnieniem podstawowych zasad chroniących godność i integralność osoby; istotne jest potwierdzenie zasady, że ciało ludz- kie, w każdym stadium jego formowania się lub roz- woju, włącznie z komórkami zarodkowymi, oraz zwykłe odkrycie jednego z jego elementów lub jednego z jego produktów, włącznie z sekwencją lub częściową sekwen- cją genu ludzkiego, nie może być opatentowane; zasady te są zgodne z kryteriami zdolności patentowej właści- wej dla prawa patentowego, zgodnie z którym zwykłe odkrycie nie może być opatentowane. (17) Dokonano już znacznego postępu w leczeniu chorób dzięki istnieniu produktów leczniczych pochodzących z elementów wyizolowanych z ludzkiego ciała i/lub wy- produkowanych w inny sposób, takie produkty lecznicze powstające w wyniku sposobów technicznych mających na celu otrzymanie podobnych w strukturze do tych naturalnie istniejących w ciele ludzkim; w konsekwencji za pomocą systemu patentowego powinno się popierać badania mające na celu otrzymywanie i izolowanie takich elementów cennych dla produkcji leczniczej. (14) Patent na wynalazek nie jest upoważnieniem dla posia- dacza patentu do wdrożenia wynalazku, a jedynie uprawnia do zakazania osobom trzecim korzystania z niego w celach przemysłowych i handlowych; w kon- sekwencji, materialne prawo patentowe nie może służyć do zastąpienia lub uczynienia zbędnym krajowego, euro- pejskiego lub międzynarodowego prawa, które może (1) Dz. U. L 336 z 23. 12. 1994, str. 213. (18) Ponieważ system patentowy przewiduje niewystarczającą zachętę do wspierania badań i produkcji leków biotech- nologicznych, które są konieczne do zwalczania rzad- kich chorób i takich, co do których nie podejmowane są żadne próby ich wyleczenia, Wspólnota i Państwa Członkowskie mają obowiązek zareagować odpowiednio na ten problem. 13/t. 20 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 397 (19) Wzięto pod uwagę opinię nr 8 zespołu doradców ds. etycznych skutków biotechnologii przekazaną Komisji. (26) Jeśli wynalazek jest oparty na materiale biologicznym pochodzenia ludzkiego lub jeśli wykorzystuje taki mate- riał w przypadku gdy składane jest zgłoszenie patento- we, osoba, z której ciała materiał został pobrany, musi mieć możliwość wyrażenia na to nieprzymuszonej i świadomej zgody, zgodnie z prawem krajowym. (20) Zatem należy wyjaśnić, iż nie jest wyłączona możliwość udzielenia patentu na wynalazek oparty na elemencie wyizolowanym z ciała ludzkiego lub w inny sposób wytworzony sposobem technicznym, który nadaje się do przemysłowego zastosowania nawet w przypadku gdy struktura tego elementu jest identyczna z budową elementu naturalnego, zakładając, że prawa przyznane przez patent nie rozciągają się na ciało ludzkie i jego elementy w ich naturalnym środowisku. (21) Nie jest wyłączona możliwość udzielenia patentu na taki element wyizolowany z ciała ludzkiego lub wytworzony w inny sposób, o ile jest on, na przykład, wynikiem sposobu technicznego używanego do identyfikacji, oczy- szczenia i zaklasyfikowania oraz do reprodukcji poza ciałem ludzkim, technikami, które ludzie są w stanie sami zastosować, a których natura nie może zrealizować sama z siebie. (22) Dyskusja dotycząca zdolności patentowej sekwencji lub częściowych sekwencji genów jest kontrowersyjna; zgod- nie z niniejszą dyrektywą udzielenie patentu na wyna- lazki dotyczące takich sekwencji lub częściowych sek- wencji powinno podlegać takim samym kryteriom zdol- ności patentowej, jak we wszystkich innych dziedzinach technologii: nowości, poziomu wynalazczego oraz prze- mysłowego zastosowania; przemysłowe zastosowanie sekwencji lub częściowej sekwencji musi zostać ujawnio- ne w dokonanym zgłoszeniu patentowym. (23) Sama sekwencja DNA, bez wskazania funkcji, nie za- wiera żadnej technicznej, a zatem nie jest wynalazkiem posiadającym zdolność patentową. informacji (24) W celu spełnienia kryterium przemysłowego stosowania niezbędne jest określenie, w przypadkach wykorzystania lub częściowej sekwencji genu do produkcji sekwencji białka lub części białka, jakie białko lub część białka jest wytwarzana albo jaką funkcję spełnia. (27) Jeżeli wynalazek oparty jest na materiale biologicznym pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego lub jeśli wyko- rzystuje taki materiał, zgłoszenie patentowe powinno, tam gdzie to stosowne, zawierać informację o geogra- ficznym pochodzeniu takiego materiału, jest ono znane; nie narusza to rozpatrywania zgłoszeń patento- wych albo ważności praw powstających z udzielonych patentów. jeśli (28) Niniejsza dyrektywa w żaden sposób nie narusza pod- staw obecnego prawa patentowego, zgodnie z którym patent może zostać udzielony na każde nowe zastoso- wanie opatentowanego produktu. (29) Niniejsza dyrektywa nie narusza wyłączenia możliwości udzielenia patentu na odmiany roślin i rasy zwierząt; z drugiej strony wynalazki, które dotyczą roślin lub zwie- rząt, posiadają zdolność patentową, pod warunkiem że stosowanie wynalazku nie jest technicznie ograniczone jedynie do pojedynczych odmian roślin lub ras zwierząt. (30) jest określone przez prawo Pojęcie „odmiany roślin” chroniące nowe odmiany, zgodnie z którym odmiana jest określona poprzez cały swój genom i dlatego po- siada indywidualność oraz wyraźnie daje się odróżnić od innych odmian. (31) Grupa charakteryzuje roślin, która się posiadaniem szczególnego genu (a nie całego genomu), nie jest objęta ochroną nowych odmian, a zatem nie jest wyłączona możliwość udzielenia na nie patentu, nawet jeśli zawiera nowe odmiany roślin. (32) Jednakże jeśli wynalazek polega jedynie na modyfikacji genetycznej szczególnej odmiany rośliny i jeśli nowa odmiana roślin jest hodowana, będzie nadal wyłączona możliwość udzielenia na nią patentu, nawet jeśli mody- fikacja genetyczna nie jest wynikiem sposobu czysto biologicznego, ale sposobu biotechnologicznego. (25) Do celów wykładni praw przyznanych przez patent, kiedy sekwencje pokrywają się jedynie w częściach, które nie są istotne dla wynalazku, każda sekwencja będzie uważana, w znaczeniu prawa patentowego, za sekwencję niezależną; (33) Niezbędne jest określenie do celów niniejszej dyrektywy, kiedy sposób hodowli roślin i zwierząt jest czysto bio- logiczny. 398 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 20 (34) Niniejsza dyrektywa nie narusza pojęć wynalazku i od- jakie zostały rozwinięte przez krajowe, europej- krycia, skie lub międzynarodowe prawo patentowe. takie etyczne i moralne zasady uzupełniają materią; standardowe. prawnie dopuszczalne przez prawo paten- towe badania niezależnie od technicznej sfery wynalaz- ku. (35) Niniejsza dyrektywa nie narusza przepisów krajowego prawa patentowego, według którego wyłączona jest możliwość udzielenia patentu na sposoby leczenia ludzi lub zwierząt za pomocą metod chirurgicznych albo terapeutycznych i diagnostycznych dokonywanych na ciele człowieka lub zwierzęcia. (36) Porozumienie TRIPs przewiduje możliwość, że członko- wie Światowej Organizacji Handlu mogą wyłączyć udzielenie patentu na wynalazki, w odniesieniu do któ- rych zapobieganie handlowemu wykorzystaniu takich wynalazków na terytorium tych członków jest niezbędne dla ochrony porządku publicznego i dobrych obyczajów, włącznie z ochroną życia lub zdrowia człowieka, zwie- rzęcia lub rośliny albo w celu uniknięcia poważnych szkód dla środowiska, pod warunkiem że takie wyłącze- nie nie jest dokonane jedynie z powodu istnienia w ich prawach zakazu takiego wykorzystania. (37) W niniejszej dyrektywie należy położyć nacisk na za- sadę, według której musi być wyłączona możliwość udzielenia patentu na wynalazki, których wykorzystanie handlowe narusza porządek publiczny lub dobre oby- czaje. (38) Stanowiąca część niniejszej dyrektywy powinna również zawierać przykładowy wykaz wynalazków, na które jest wyłączona możliwość udzielenia patentu tak, aby do- starczyć krajowym sądom i urzędom patentowym ogól- nej wskazówki, co do wykładni odniesienia do porządku publicznego i dobrych obyczajów; wykaz ten na pewno nie może być uznany za wyczerpujący; z pewnością wyłączona jest możliwość udzielenia patentu na sposo- by, których wykorzystanie narusza godność człowieka, takie jak sposoby wytwarzania chimer z komórek za- i zwierząt lub innych wybranych ko- rodkowych ludzi mórek ludzi i zwierząt. (40) (41) (42) (43) (44) Istnieje zgoda we Wspólnocie, że interwencje w ludzkiej linii zarodkowej oraz klonowanie ludzi narusza porzą- jest zatem istotne, dek publiczny oraz dobre obyczaje; aby wyraźnie wyłączona była możliwość udzielenia pa- tentu na sposoby modyfikacji tożsamości linii zarodkowej oraz sposoby klonowania ludzi. ludzkiej Sposób klonowania ludzi można określić jako każdy sposób, włącznie z technikami dzielenia embrionu, prze- znaczony do stworzenia człowieka z taką samą jądrową informacją genetyczną jak inny żyjący lub zmarły czło- wiek. Ponadto należy wyłączyć możliwość udzielenia patentu na stosowanie embrionów ludzkich do celów przemy- słowych lub handlowych; w żadnym przypadku takie wyłączenie nie ma wpływu na wynalazki służące do celów terapeutycznych lub diagnostycznych, które doty- czą embrionu ludzkiego i są dla niego użyteczne. Zgodnie z art. F ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej, Unia szanuje prawa podstawowe zagwarantowane w Europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, podpisanej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r. , oraz wynikające z tradycji konsty- tucyjnych wspólnych dla Państw Członkowskich, jako zasady ogólne prawa wspólnotowego. Zespół Komisji Europejskiej ds. etyki w nauce i nowych technologiach ocenia wszystkie aspekty etyczne biotech- nologii; należy w związku z tym wskazać, że zespół ten może być konsultowany jedynie w przypadku gdy oce- nie podlega biotechnologia na poziomie podstawowych zasad etycznych włącznie z konsultacją dotyczącą prawa patentowego. (39) Porządek publiczny i dobre obyczaje odpowiadają w szczególności etycznym i moralnym zasadom uznawa- nym przez Państwa Członkowskie, których przestrzega- nie jest szczególnie istotne w dziedzinie biotechnologii ze względu na potencjalny zakres wynalazków w tej dziedzinie oraz ich nieodłączne powiązanie z żywą (45) Należy wyłączyć możliwość udzielenia patentu na spo- soby modyfikacji tożsamości genetycznej zwierząt, które mogą powodować u nich cierpienia bez żadnej, znaczą- cej korzyści medycznej dla człowieka lub zwierzęcia w zakresie badań, zapobiegania chorobom, diagnostyki i terapii oraz również na zwierzęta będące wynikiem takich sposobów. 13/t. 20 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 399 (46) iż funkcją patentu jest nagrodzenie Z uwagi na fakt, wynalazcy za jego twórcze wysiłki przez udzielenie mu wyłącznego lecz ograniczonego w czasie prawa i przez to zachęcanie do działalności wynalazczej, posiadacz patentu powinien być uprawniony do zakazania korzys- tania z opatentowanego samoreprodukującego się mate- riału w sytuacjach podobnych do tych, w których za- kazane byłoby korzystanie z opatentowanych nie samo- reprodukujących się produktów, a więc produkcja samego opatentowanego produktu. (52) W dziedzinie wykorzystania nowych cech roślin będą- cych wynikiem inżynierii genetycznej, należy zagwaran- tować za opłatą dostęp w formie licencji przymusowej w przypadku gdy w odniesieniu do danego genu lub gatunku, odmiana roślin przedstawia znaczny postęp techniczny o istotnym znaczeniu gospodarczym w po- równaniu z wynalazkiem zastrzeżonym w patencie. (47) Niezbędne jest ustanowienie pierwszego odstępstwa od praw posiadacza patentu, gdy materiał rozmnożeniowy zawierający sprzedany chroniony wynalazek zostaje przez posiadacza patentu lub za jego zgodą rolnikowi do celów rolniczych; to pierwsze odstępstwo musi upo- ważniać rolnika do korzystania z produktu swoich zbio- rów do dalszego namnażania lub rozmnażania w ra- mach własnego gospodarstwa; zakres i warunki tego odstępstwa muszą być ograniczone zgodnie z zakresem i warunkami określonymi w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2100/94 z dnia 27 lipca 1994 r w sprawie wspól- notowego systemu ochrony odmian roślin (1). (48) Jako warunek zastosowania odstępstwa od wspólnoto- wego systemu ochrony odmian roślin, można wymagać od rolnika jedynie opłaty przewidzianej na mocy prawa wspólnotowego odnoszącego się do prawa wynikającego z systemu ochrony odmian roślin. (49) Jednakże posiadacz patentu może bronić swoich praw przed rolnikiem nadużywającym odstępstwa albo przed hodowcą, który wyhodował odmianę roślin zawierającą chroniony wynalazek, jeśli ten ostatni nie wywiązuje się ze swoich zobowiązań. (53) W dziedzinie stosowania nowych cech roślin powstałych z nowych odmian roślin w inżynierii genetycznej, należy za opłatą zagwarantować dostęp w formie licencji przy- musowej w przypadku gdy wynalazek przedstawia znaczny postęp techniczny o istotnym znaczeniu gospo- darczym. (54) Artykuł 34 Porozumienia TRIPs zawiera szczegółowe postanowienia dotyczące ciężaru dowodu, które są wią- żące dla wszystkich Państw Członkowskich; zatem prze- pis w niniejszej dyrektywie nie jest konieczny; (55) W następstwie decyzji 93/626/EWG (2) Wspólnota jest stroną Konwencji o różnorodności biologicznej z dnia 5 czerwca 1992 r. ; w odniesieniu do tego Państwa Człon- kowskie, wprowadzając w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy, muszą podkreślić szczególne zna- czenie art. 3 i art. 8 lit. j) zdanie drugie i art. 16 ust. 2 i art. 16 ust. 5 konwencji. (50) Drugie odstępstwo od praw posidacza patentu musi upoważniać rolnika do korzystania z chronionego in- wentarza żywego do celów rolniczych. (51) Zakres i warunki drugiego odstępstwa muszą zostać określone przez krajowe przepisy ustawowe, wykonaw- cze i praktykę, ponieważ nie istnieje legislacja wspólno- towa dotycząca praw do ras zwierząt. (56) III/17 odnotowała, Trzecia Konferencja Stron Konwencji o różnorodności biologicznej, która odbyła się w listopadzie 1996 r. , w iż „potrzebna jest dalsza decyzji praca w celu udzielenia pomocy w rozwijaniu wspólne- go zrozumienia wzajemnych związków między prawami własności intelektualnej i odpowiadającymi im przepisa- mi Porozumienia TRIPs oraz Konwencji o różnorodnoś- ci biologicznej, w szczególności w sprawach dotyczą- cych transferu technologii, ochrony i trwałego wykorzys- różnorodności biologicznej oraz uczciwego i tania równego podziału korzyści płynących z zasobów gene- tycznych, włącznie z ochroną wiedzy, innowacji i prak- lokalnych uosabiających tyk wspólnot miejscowych i tradycyjne style życia odpowiednie dla ochrony i trwa- łego wykorzystania różnorodności biologicznej”, (1) Dz. U. L 227 z 1. 9. 1994, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozpo- rządzeniem (WE) nv 2506/95 (Dz. U. L 258 z 28. 10. 1995, str. 3). (2) Dz. U. L 309 z 31. 12. 1993, str. 1. 400 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 20 PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: Artykuł 4 ROZDZIAŁ I Zdolność patentowa Artykuł 1 Państwa Członkowskie chronią wynalazki biotechnolo- 1. giczne zgodnie z krajowym prawem patentowym. Państwa Członkowskie, jeśli jest to konieczne, dostosują swoje krajowe prawo patentowe uwzględniając przepisy niniejszej dyrektywy. Niniejsza dyrektywa nie stanowi uszczerbku dla zobowią- 2. zań Państw Członkowskich wynikających z porozumień mię- dzynarodowych, w szczególności z Porozumienia TRIPs i Kon- wencji o różnorodności biologicznej. Artykuł 2 1. Do celów niniejszej dyrektywy, a) „materiał biologiczny” oznacza każdy materiał zawierający informację genetyczną i zdolny do samoreprodukcji albo nadający się do reprodukcji w systemie biologicznym; b) „sposób mikrobiologiczny” oznacza każdy sposób, w któ- rym bierze udział lub który został dokonany na materiale mikrobiologicznym albo wynikiem którego jest ten materiał. Sposób wytwarzania roślin lub zwierząt jest czysto bio- jeśli w całości składa się ze zjawisk naturalnych, 2. logiczny, takich jak krzyżowanie lub selekcjonowanie. Pojęcie „odmiana roślin” jest określone w art. 5 rozpo- 3. rządzenia (WE) nr 2100/94. Artykuł 3 Do celów niniejszej dyrektywy zdolność patentową mają 1. wynalazki, które są nowe, posiadają poziom wynalazczy i nadają się do przemysłowego stosowania, nawet jeśli dotyczą produktu składającego się lub zawierającego materiał biologicz- ny lub sposobu za pomocą którego materiał biologiczny jest produkowany, przetwarzany lub wykorzystywany. Przedmiotem wynalazku może być materiał biologiczny, 2. który jest wyizolowany ze swojego naturalnego środowiska lub wyprodukowany przy pomocy sposobu technicznego, nawet jeśli poprzednio występował w naturze. 1. Wyłączona jest możliwość udzielenia patentu na: a) odmiany roślin i rasy zwierząt; b) czysto biologiczne sposoby wytwarzania roślin i zwierząt. 2. Wynalazki, które dotyczą roślin lub zwierząt mają zdol- ność patentową, jeśli możliwość technicznego wykonania wy- nalazku nie ogranicza się do szczególnej odmiany roślin lub rasy zwierząt. Ustęp 1 lit. b) nie narusza zdolności patentowej wyna- 3. lazków, które dotyczą sposobu mikrobiologicznego lub innego sposobu technicznego albo produktu otrzymanego w taki sposób. Artykuł 5 Ciało ludzkie, w różnych jego stadiach formowania się i 1. rozwoju oraz zwykłe odkrycie jednego z jego elementów, włącznie z sekwencją lub częściową sekwencją genu, nie może stanowić wynalazków posiadających zdolność patentową. Element wyizolowany z ciała ludzkiego lub w inny 2. sposób wytworzony przy pomocy sposobu technicznego, włącznie z sekwencją lub częściową sekwencją genu, może stanowić wynalazek posiadający zdolność patentową, nawet, jeśli identyczna ze strukturą elementu naturalnego. struktura tego elementu jest Zgłoszenie patentowe musi wykazywać przemysłowe sto- 3. sowanie sekwencji lub częściowej sekwencji genu. Artykuł 6 1. Wynalazki uważa się za nie mające zdolności patentowej w przypadku gdy ich handlowe wykorzystanie byłoby sprzecz- ne z porządkiem publicznym lub dobrymi obyczajami; jednak- że wykorzystanie nie jest uważane za sprzeczne jedynie dlate- go, że jest ono zakazane przepisami ustawowymi lub wykona- wczymi. Na podstawie ust. 1 uważa się za niemające zdolności 2. patentowej, w szczególności: a) sposoby klonowania ludzi; b) sposoby modyfikacji tożsamości genetycznej wej człowieka; linii zarodko- c) wykorzystywanie embrionów ludzkich do celów przemysło- wych lub handlowych; 13/t. 20 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 401 d) sposoby modyfikacji tożsamości genetycznej zwierząt, które mogą powodować ich cierpienia, nie przynosząc żadnych zasadniczych korzyści medycznych dla człowieka lub zwie- rzęcia oraz zwierzęta będące wynikiem zastosowania takich sposobów. Artykuł 7 Grupa Komisji Europejskiej ds. etyki w nauce i nowych tech- nologiach poddaje ocenie wszystkie aspekty etyczne biotechno- logii. ROZDZIAŁ II Zakres ochrony Artykuł 8 Ochrona przyznana przez patent na materiał biologiczny 1. posiadający szczególne cechy charakterystyczne, będące wyni- kiem wynalazku, rozciąga się na każdy materiał biologiczny otrzymany z danego materiału biologicznego przez rozmnaża- nie lub namnażanie, w identycznej formie i posiadający te same cechy charakterystyczne. lub odmiennej Ochrona przyznana przez patent na 2. sposób, który umożliwia wytworzenie materiału biologicznego posiadającego szczególne cechy charakterystyczne będące wynikiem wynalaz- ku, rozciąga się na materiał biologiczny otrzymany bezpośred- nio tym sposobem oraz na każdy inny materiał biologiczny pochodzący z materiału biologicznego uzyskanego bezpośred- nio przez rozmnażanie lub namnażanie w identycznej lub odmiennej formie i posiadający te same cechy charakterystyczne. Artykuł 9 Ochrona przyznana przez patent na produkt zawierający lub posiadający informację genetyczną rozciąga się na wszystkie materiały, z zastrzeżeniem przewidzianym w art. 5 ust. 1, do których włączony został ten produkt oraz w których zawarta została informacja genetyczna i pełni swoją funkcję. Artykuł 10 Ochrona określona w art. 8 i 9 nie rozciąga się na materiał biologiczny otrzymany poprzez rozmnażanie lub namnażanie materiału biologicznego wprowadzonego do obrotu na teryto- rium Państwa Członkowskiego przez posiadacza patentu lub za jego zgodą w przypadku gdy rozmnażanie lub namnażanie jest nieodzownym następstwem stosowania materiału biologiczne- go, z powodu, którego materiał ten został wprowadzony do obrotu, pod warunkiem że otrzymany materiał nie jest następ- nie wykorzystywany do innego rozmnażania lub namnażania. Artykuł 11 Na zasadzie odstępstwa od art. 8 i 9, sprzedaż lub inna 1. forma wykorzystania do celu handlowego roślinnego materiału rozmnożeniowego rolnikowi przez posiadacza patentu lub za jego zgodą, do wykorzystania w rolnictwie, oznacza upoważ- nienie dla rolnika do wykorzystywania produktu swoich zbio- rów do rozmnażania i namnażania w ramach swojego włas- nego gospodarstwa, zakres i warunki tego odstępstwa odpo- wiadają 14 rozporządzenia (WE) nr 2100/94. i warunkom na mocy zakresowi art. Na zasadzie odstępstwa od art. 8 i 9, sprzedaż lub inna 2. forma wykorzystania do celów handlowych stada hodowlanego lub innego zwierzęcego materiału reprodukcyjnego rolnikowi przez posiadacza patentu lub za jego zgodą, oznacza upoważ- nienie dla rolnika do wykorzystywania chronionego inwentarza żywego do celów rolniczych. Obejmuje to wykorzystywanie zwierzęcia lub zwierzęcego materiału reprodukcyjnego do ce- lów prowadzenia działalności rolniczej, ale nie sprzedaży w ramach lub do celu handlowej działalności reprodukcyjnej. Zakres i warunki odstępstwa przewidzianego w ust. 2 3. określają krajowe przepisy ustawowe, wykonawcze i praktyki. ROZDZIAŁ III Wzajemne licencje przymusowe Artykuł 12 1. W przypadku gdy hodowca nie może nabyć ani wyko- rzystywać prawa do odmiany roślin bez naruszania wcześniej- szego patentu, może on ubiegać się o licencję przymusową, podlegającą odpowiedniej opłacie licencyjnej, na niewyłączne wykorzystanie wynalazku chronionego tym patentem, gdyż licencja jest niezbędna do wykorzystania odmiany roślin, która ma być chroniona. Państwa Członkowskie postanawiają, że w przypadku gdy taka licencja zostanie udzielona, posiadacz patentu będzie uprawniony do uzyskania, na rozsądnych wa- runkach, licencji wzajemnej na korzystanie z chronionej od- miany. 2. W przypadku gdy posiadacz patentu dotyczącego wyna- lazku biotechnologicznego nie może wykorzystywać go bez naruszania wcześniejszego prawa do odmiany roślin, może on ubiegać się o licencję przymusową, podlegającą odpowiedniej opłacie licencyjnej, na niewyłączne wykorzystanie odmiany roślin chronionej tym prawem. Państwa Członkowskie przewi- dują, że w przypadku gdy taka licencja zostanie udzielona, posiadacz prawa do odmiany będzie uprawniony do uzyskania, na rozsądnych warunkach, licencji wzajemnej na korzystanie z chronionego wynalazku. Ubiegający się o licencje, określeni w ust. 1 i 2 muszą 3. wykazać, że: 402 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 20 a) bezskutecznie ubiegali się u posiadacza patentu lub posiada- cza prawa do odmiany roślin o uzyskanie licencji umownej; b) między pierwszą publikacją zgłoszenia a udzieleniem paten- tu, każdej osobie ubiegającej się o to, albo jeśli zgłaszający o to wnioskuje, jedynie niezależnym ekspertom; b) korzystanie z odmiany roślin lub z wynalazku stanowi istotny postęp techniczny o zasadniczym znaczeniu gospo- darczym w porównaniu z wynalazkiem zastrzeżonym w patencie lub chronioną odmianą roślin. Każde Państwo Członkowskie wyznaczy władzę lub wła- 4. dze odpowiedzialne za udzielanie licencji. W przypadku gdy licencja na odmianę roślin może być udzielona wyłącznie przez Wspólnotowy Urząd Odmian Roślin, stosuje się art. 29 rozporządzenia (WE) nr 2100/94. ROZDZIAŁ IV Depozyt, dostęp i ponowny biologicznego depozyt materiału Artykuł 13 1. W przypadku gdy wynalazek obejmuje korzystanie z materiału biologicznego lub dotyczy materiału biologicznego, który nie jest powszechnie dostępny i który nie może być opisany w zgłoszeniu patentowym w taki sposób, aby umożli- wić wykonanie wynalazku przez fachowca z danej dziedziny, opis uważa się za nieodpowiedni do celów prawa patentowego, chyba że: a) materiał biologiczny został zdeponowany w uznanej insty- tucji depozytowej, nie później niż w dniu dokonania zgło- szenia patentowego. Za takie uznaje się przynajmniej te międzynarodowe organy depozytowe, które uzyskały ten status na mocy art. 7 Traktatu budapeszteńskiego z dnia 28 kwietnia 1977 r. o międzynarodowym uznawaniu depo- zytu drobnoustrojów do celów postępowania patentowego, zwanego dalej „Traktatem budapeszteńskim”; b) dokonane zgłoszenie zawiera takie odpowiednie informacje o cechach charakterystycznych zdeponowanego materiału biologicznego, które są dostępne zgłaszającemu; c) zgłoszenie patentowe wymienia nazwę instytucji depozyto- wej oraz numer pod którym dostępny jest materiał bio- logiczny. Dostęp do zdeponowanego materiału biologicznego za- 2. pewnia się poprzez dostarczenie próbki: c) po udzieleniu patentu, niezależnie od uchylenia lub unie- ważnienie patentu, każdej ubiegającej się o to osobie; Próbkę dostarcza się jedynie, gdy ubiegająca się o nią 3. osoba zobowiąże się, że przez okres ważności patentu: a) nie udostępni osobom trzecim próbki ani żadnej substancji z niej pochodzącej; oraz b) nie będzie wykorzystywała, z wyjątkiem wykorzystywania do celów doświadczalnych, próbki ani żadnej substancji z niej pochodzącej, chyba że zgłaszający lub posiadacz paten- tu, zależnie od przypadku, wyraźnie uchyli takie zobowią- zanie. Jeżeli zgłoszenie zostanie odrzucone lub wycofane, to na 4. wniosek zgłaszającego, dostęp do zdeponowanego materiału, przez okres dwudziestu lat od dnia dokonania zgłoszenia, zostaje ograniczony do osoby niezależnego eksperta. W takim przypadku stosuje się ust. 3. 5. Wniosek zgłaszającego, określony w ust. 2 lit. b) i ust. 4 może zostać złożony jedynie do dnia, w którym przygotowa- nia do publikacji zgłoszenia patentowego uważa się za zakoń- czone. Artykuł 14 Jeżeli materiał biologiczny zdeponowany zgodnie 1. z art. 13 przestaje być dostępny w uznanych instytucjach depo- zytowych, zezwala się na nowy depozyt materiału na tych samych warunkach jak te ustalone w Traktacie budapeszteń- skim. Do każdego nowego depozytu dołącza się oświadczenie 2. podpisane przez deponenta, potwierdzające, że nowy zdepono- wany materiał biologiczny jest tym samym materiałem, który był pierwotnie zdeponowany. ROZDZIAŁ V Przepisy końcowe Artykuł 15 a) do pierwszej publikacji zgłoszenia patentowego tylko oso- bom, które są upoważnione na podstawie krajowego prawa patentowego; Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy usta- 1. wowe, wykonawcze i administracyjne, niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy nie później niż do dnia 1 lipca 2000 r. oraz niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję. 13/t. 20 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 403 Środki przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odnie- sienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie to towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odnie- sienia określane są przez Państwa Członkowskie. Państwa Członkowskie przekażą Komisji teksty przepisów 2. prawa krajowego, przyjętych w dziedzinach objętych niniejszą dyrektywą. Artykuł 16 Komisja przesyła do Parlamentu Europejskiego i Rady: a) co pięć lat od dnia określonego w art. 15 ust. 1, sprawo- zdanie dotyczące wszystkich problemów napotkanych w odniesieniu do relacji między niniejszą dyrektywą a porozu- mieniami międzynarodowymi dotyczącymi ochrony praw człowieka, do których przystąpiły Państwa Członkowskie; b) w ciągu dwóch lat od wejścia w życie niniejszej dyrektywy, sprawozdanie oceniające następstwa braku publikacji lub następstwa spóźnionej publikacji dokumentów dotyczących przedmiotów, które mogą posiadać zdolność patentową, dla podstawowych prac badawczych z dziedziny inżynierii ge- netycznej; c) corocznie od dnia określonego w art. 15 ust. 1 sprawozda- nie dotyczące rozwoju i wpływów prawa patentowego w dziedzinie biotechnologii i inżynierii genetycznej. Artykuł 17 Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie z dniem jej opublikowa- nia w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Artykuł 18 Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich. Sporządzono w Brukseli, dnia 6 lipca 1998 r. W imieniu Parlamentu Europejskiego J. M. GIL-ROBLES Przewodniczący W imieniu Rady R. EDLINGER Przewodniczący


title: Eiropas Parlamenta un Padomes Direktīva 98/44/EK (1998. gada 6. jūlijs) par izgudrojumu tiesisko aizsardzību biotehnoloģijā

eurovoc_concepts:
biotechnology
invention
patent law
right to justice

formats: html pdf print

text: 13/20. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 31998L0044 30. 7. 1998. EIROPAS KOPIENU OFICIĀLAIS VĒSTNESIS EIROPAS PARLAMENTA UN PADOMES DIREKTĪVA 98/44/EK (1998. gada 6. jūlijs) par izgudrojumu tiesisko aizsardzību biotehnoloģijā 395 L 213/13 EIROPAS PARLAMENTS UN EIROPAS SAVIENĪBAS PADOME, šķēršļus tirdzniecībai un tādējādi traucēt pareizu iekšējā tirgus darbību; ņemot vērā Eiropas Kopienas dibināšanas līgumu, un jo īpaši tā 100. a pantu, ņemot vērā Komisijas priekšlikumu (1), ņemot vērā Ekonomikas un sociālo lietu komitejas atzi- numu (2), saskaņā ar Līguma 189. b pantā izklāstīto procedūru (3), (1) (2) (3) (4) tā kā pieaug biotehnoloģijas un ģenētiskās inženierijas nozīme dažādās nozarēs un biotehnoloģiskiem izgudro- jumiem noteikti būs būtiska nozīme Kopienas rūpnieci- skajā attīstībā; tā kā pētniecībai un attīstībai, jo īpaši ģenētiskās inže- nierijas jomā, vajadzīgi apjomīgi augsta riska ieguldījumi, tādēļ vienīgi atbilstīga tiesiskā aizsardzība var nodrošināt to rentabilitāti; tā kā efektīva un saskaņota aizsardzība visās dalībvalstīs lai saglabātu un veicinātu ieguldījumus bio- ir būtiska, tehnoloģijas jomā; tā kā pēc tam, kad Eiropas Parlaments bija noraidījis Samierināšanas komitejas apstiprināto kopējo projektu Eiropas Parlamenta un Padomes Direktīvai par izgudro- jumu tiesisko aizsardzību biotehnoloģijā (4), Eiropas Par- laments un Padome noteica, ka nepieciešams skaidro- jums attiecībā uz izgudrojumu tiesisko aizsardzību bio- tehnoloģijā; (5) tā kā pastāv atšķirības biotehnoloģisko izgudrojumu tiesiskajā aizsardzībā, ko nosaka dažādu dalībvalstu tiesī- radīt bu akti un prakse; tā kā šādas atšķirības var (6) (7) (8) (9) (1) OV C 296, 8. 10. 1996. , 4. lpp. un OV C 311, 11. 10. 1997. , 12. lpp. (2) OV C 295, 7. 10. 1996. , 11. lpp. (3) Eiropas Parlamenta 1997. gada 16. jūlija Atzinums (OV C 286, februāra Kopējā 22. 9. 1997. , 87. nostāja (OV C 110, 8. 4. 1998. , 17. lpp. ) un Eiropas Parlamenta 1998. gada 12. maija Lēmums (OV C 167, 1. 6. 1998. ). Padomes 1998. gada 16. jūnija Lēmums. (4) OV C 68, 20. 3. 1995. , 26. lpp. lpp. ). Padomes 1998. gada 26. tā kā šādas atšķirības var pieaugt, ja dalībvalstis pieņem jaunus un atšķirīgus tiesību aktus un administratīvo tā kā dažādi attīstās attiecīgo valstu tiesu praksi, vai prakse, kas interpretē šādus tiesību aktus; tā kā to valsts tiesību aktu nekoordinēta izstrāde, kas attiecas uz biotehnoloģisko izgudrojumu tiesisko aizsar- dzību Kopienā, var izraisīt tālākus tirdzniecības traucēju- mus, kavēt šādu izgudrojumu rūpniecisko attīstību un vienmērīgu iekšējā tirgus darbību; tā kā biotehnoloģisko izgudrojumu tiesiskajai aizsardzī- bai nav nepieciešams radīt atsevišķu tiesību aktu ko- pumu valstu patentu tiesību noteikumu vietā; tā kā valsts patentu tiesību noteikumi joprojām ir galvenais pamats biotehnoloģisko izgudrojumu tiesiskajai aizsar- dzībai, kaut arī tie jāpielāgo vai jāpapildina dažos īpašos aspektos, lai pienācīgi ņemtu vērā tehnoloģisko attīstību, kurā iesaistīts bioloģiskais materiāls, kurš arī atbilst patentspējas prasībām; tā kā konkrētos gadījumos, piemēram, kad patentspēja neattiecas uz augu un dzīvnieku šķirnēm un pēc būtības bioloģiskiem procesiem augu un dzīvnieku ražošanā, noteiktas koncepcijas valsts tiesību aktos, kas pamatojas uz starptautiskām konvencijām par patentiem un augu šķirnēm, rada neskaidrību attiecībā uz biotehnoloģisko un dažu mikrobioloģisko izgudrojumu aizsardzību; tā kā ir vajadzīga saskaņošana, lai novērstu minēto neskaid- rību; 396 (10) LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 13/20. sēj. tā kā jāņem vērā biotehnoloģijas attīstības iespējas attie- cībā uz vidi, un jo īpaši šīs tehnoloģijas lietderība, attīstot rada mazāku piesārņojumu un ļauj racionālāk izmantot zemi; tā kā ir jāizmanto patentu sistēma, lai veicinātu šādu procesu izpēti un pielietošanu; tādas audzēšanas metodes, kas lās tiesības nevar aizstāt vai veidot vēl vienu valsts, Eiropas vai starptautisku tiesību aktu, kas var noteikt ierobežojumus vai aizliegumus vai kas saistīts ar izpētes un tās rezultātu izmantošanas vai komercializācijas uz- raudzību īpaši no tāda aspekta kā veselības aizsardzības, drošības, vides aizsardzības, dzīvnieku labturības, ģenēti- skās daudzveidības saglabāšanas prasības un atbilstība noteiktām ētikas normām; (11) tā kā jaunattīstības valstīm biotehnoloģijas attīstība ir svarīga gan veselības aizsardzībā un lielāko epidēmiju un endēmiju apkarošanā, gan bada apkarošanā pasaulē; tā kā līdzīgi lai veicinātu ir jāizmanto patentu sistēma, zinātnisko izpēti šajās jomās; tā kā ir jāveicina starptau- tiskas procedūras, lai šādas tehnoloģijas izplatītu trešā pasaulē un lai sniegtu labumu attiecīgajām iedzīvotāju grupām; (15) tā kā valsts un Eiropas patentu tiesību aktos (Minhenes konvencijā) nepastāv nekādi aizliegumi vai izņēmumi, kas a priori noraida bioloģiska materiāla patentspēju; (12) tā kā ir stājies spēkā Nolīgums par intelektuālā īpašuma tiesību tirdzniecības aspektiem (TRIPs) (1), ko parakstījusi Eiropas Kopiena un dalībvalstis un kurā noteikts, ka izstrādājumiem un procesiem visās tehnoloģijas nozarēs jānodrošina patentu aizsardzība; (16) tā kā patentu tiesības jāpiemēro tā, lai ievērotu pamat- principus, kas aizsargā personas cieņu un integritāti; tā kā ir svarīgi garantēt principu, ka nevar patentēt cilvēka ķermeni nevienā tā veidošanās vai attīstības stadijā, ietverot dzimumšūnas, un kāda no tā elementiem vai ietverot cilvēka gēna sekvenci kāda no tā produktiem, vai daļēju sekvenci, vienkāršu atklāšanu; tā kā šie princi- saskaņā ar patentspējas kritērijiem, kas atbilst pi patentu tiesībām, saskaņā ar kurām nevar patentēt vien- kārši atklājumu; ir (13) tiesiskais tā kā Kopienas regulējums biotehnoloģisko izgudrojumu aizsardzībai var aprobežoties ar konkrētu principu noteikšanu, kuri attiecas uz paša bioloģiskā materiāla patentspēju, šādus principus paredzot jo īpaši tāpēc, lai noteiktu atšķirību starp izgudrojumiem un atklājumiem attiecībā uz noteiktu cilvēka izcelsmes ele- mentu patentspēju, uz biotehnoloģiskā izgudrojuma aiz- sardzības jomu, ko tam piešķir patents, uz tiesībām papildus rakstiskiem aprakstiem izmantot deponējumu un, visbeidzot, uz izvēles iespēju saņemt vienkāršas piespiedu licences attiecībā uz augu šķirņu un izgudro- jumu savstarpējo atkarību; (17) tā kā ievērojami progresē slimību ārstēšana sakarā ar to, ka pastāv zāles, kuras iegūst no elementiem, kas izdalīti no cilvēka ķermeņa un/vai iegūti citādi, kad šādas zāles iegūst tehniskos procesos, kuru mērķis ir iegūt elemen- tus, kas pēc struktūras līdzīgi tiem, kas pastāv dabīgi cilvēka ķermenī, un tā kā tādējādi patentu sistēmai jāveicina izpēte, kuras mērķis ir iegūt un izdalīt šādus zāļu ražošanai vērtīgus elementus; (14) tā kā patents uz izgudrojumu tā īpašniekam nevis atļauj īstenot šo izgudrojumu, bet tikai dod viņam tiesības aizliegt trešām personām izmantot to rūpnieciskiem un komerciāliem mērķiem; tā kā līdz ar to patentu materiā- (1) OV L 336, 23. 12. 1994. , 213. lpp. (18) tā kā patentu sistēma nepietiekami veicina biotehnoloģi- sko zāļu izpēti un ražošanu, kas vajadzīgas cīņai ar retām slimībām, un Kopienai un dalībvalstīm ir pienā- kums adekvāti reaģēt uz šo problēmu; 13/20. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 397 (19) tā kā tika ņemts vērā Atzinums Nr. 8, ko sniegusi Eiropas Komisijas padomdevēju grupa jautājumos par biotehnoloģijas ētiku; (26) tā kā, ja izgudrojuma pamatā ir cilvēka izcelsmes biolo- ģiskais materiāls vai ja tas izmanto šādu materiālu, tad, reģistrējot patenta pieteikumu, personai, no kuras ķer- meņa šis materiāls ir ņemts, jābūt iespējai tam izteikt brīvu un apzinātu piekrišanu saskaņā ar valsts tiesību aktiem; (20) (21) (22) tā kā tādēļ jāprecizē, ka izgudrojumam, kura pamatā ir elements, kas izdalīts no cilvēka ķermeņa vai kā citādi iegūts tehniskā procesā, un kuru var izmantot rūpnieci- ski, piemīt patentspēja, pat ja minētā elementa struktūra ir identiska dabīgā elementa struktūrai, ja patenta snieg- tās tiesības neattiecas uz cilvēka ķermeni un tā elemen- tiem to dabīgajā vidē; tā kā šādam elementam, kas izdalīts no cilvēka ķermeņa vai kā citādi iegūts, piemīt patentspēja, jo tas, piemēram, ir rezultāts tādiem tehniskiem procesiem, ko izmanto, lai to identificētu, attīrītu un klasificētu un lai to vairotu ārpus cilvēka ķermeņa, metodēm, kuras spēj praktiski realizēt vienīgi cilvēki un kuras nespēj norisināties pašas no sevis; tā kā diskusija par gēnu sekvenču vai daļējo sekvenču patentspēju ir pretrunīga; tā kā saskaņā ar šo direktīvu uz patenta piešķiršanu par izgudrojumiem, kas saistīti ar šādām sekvencēm vai daļējām sekvencēm, jāattiecina tie paši patentspējas kritēriji kā visās pārējās tehnoloģijas jomās: izgudrojuma līmenis un rūpnieciskais pielietojums; tā kā sekvences vai daļējas sekvences rūp- nieciskā izmantošana jānorāda reģistrētajā patenta pietei- kumā; jaunums, (23) tā kā viena pati DNA sekvence bez funkcijas norādes nesatur nekādu tehnisku informāciju un tādēļ nav paten- tējams izgudrojums; (24) tā kā, lai atbilstu rūpnieciskās izmantošanas kritērijiem, gadījumos, kad gēna sekvenci vai daļēju sekvenci izman- to olbaltumvielas vai olbaltumvielas daļas iegūšanai, jā- precizē, kuru olbaltumvielu vai olbaltumvielas daļu ie- gūst vai kādu funkciju tā veic; (25) lai tā kā, interpretētu patenta piešķirtās ja sekvences pārklājas vienīgi daļās, kas nav būtiskas izgu- drojumam, patentu tiesību noteikumos katru sekvenci uzskata par neatkarīgu sekvenci; tiesības, (27) ja izgudrojuma pamatā ir augu vai dzīvnieku tā kā, izcelsmes bioloģiskais materiāls vai ja tajā izmantots šāds materiāls, patenta pieteikumā attiecīgā gadījumā informācijai par šāda materiāla ģeogrāfi- jābūt ietvertai tā kā tas neierobežo ja tāda zināma; sko izcelsmi, patentu pieteikumu apstrādi vai to tiesību derīgumu, kas izriet no piešķirtajiem patentiem; (28) tā kā šī direktīva nekādā veidā neietekmē esošo patentu tiesību pamatu, atbilstīgi kuram patentu var piešķirt par jebkuru jaunu patentēta izstrādājuma pieteikumu; (29) tā kā šī direktīva neierobežo augu un dzīvnieku šķirņu izslēgšanu no patentspējas; tā kā, no otras puses, izgu- drojumi, kas saistīti ar augiem vai dzīvniekiem, ir paten- tējami, ar noteikumu, ka izgudrojuma pieteikums nav tehniski noteikts attiecībā uz kādu vienu atsevišķu augu vai dzīvnieku šķirni; (30) tā kā jēdziens “augu šķirne” definēts tiesību aktos, kuri aizsargā jaunas šķirnes un saskaņā ar kuriem šķirni definē pēc tās pilna genoma, tādēļ tai piemīt individua- litāte un tā skaidri atšķirama no citām šķirnēm; (31) tā kā uz augu grupu, ko raksturo konkrēts gēns (un nevis tā pilns genoms), neattiecas jaunu šķirņu aizsardzī- ba, un tādējādi tas nav izslēgts no patentspējas, pat ja tajā ietilpst jaunas augu šķirnes; (32) tā kā tomēr, ja izgudrojums ir vienīgi konkrētas augu sugas ģenētiskā modifikācija un ja izaudzēta jauna augu šķirne, tā joprojām ir izslēgta no patentspējas, pat ja ģenētiskā modifikācija ir nevis pēc savas būtības biolo- ģiska procesa, bet gan biotehnoloģiska procesa rezultāts; (33) tā kā šajā direktīvā jādefinē, kad augu un dzīvnieku selekcijas process ir pēc savas būtības bioloģisks; 398 (34) LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 13/20. sēj. tā kā šī direktīva neierobežo izgudrojuma un atklājuma jēdzienu, kas izstrādāts valsts, Eiropas vai starptautiskajās patentu tiesībās; (40) informācijas tā kā Kopienā pastāv vienprātība par to, ka iejaukšanās struktūrās un cilvēku cilvēka ģenētiskās klonēšana apdraud sabiedrisko kārtību un morāli; tā kā tādēļ izslēgt no patentspējas procesus, kuros modificē cilvēka ģenētiskās informācijas struktūru ģenētisko identitāti, un cilvēku klonēšanas procesus; ir svarīgi neatgriezeniski (35) tā kā šī direktīva neierobežo valstu patentu tiesību noteikumus, ar kuriem no patentspējas izslēdz cilvēku vai dzīvnieku ķirurģiskas vai terapeitiskas ārstēšanas procesus un diagnostikas metodes, ko pielieto cilvēka vai dzīvnieka ķermenim; (36) tā kā TRIPs nolīgumā paredzēta iespēja, ka Pasaules Tirdzniecības organizācijas biedri var izslēgt no patent- spējas izgudrojumus, kuru komerciālā izmantošana to teritorijā jānovērš, lai aizsargātu sabiedrisko kārtību vai morāli, tostarp, lai aizsargātu cilvēku dzīvību, dzīvniekus lai novērstu nopietnu vai augus vai kaitējumu videi, ar noteikumu, ka šādas izslēgšanas vienīgais iemesls nav tas, ka izmantošanu aizliedz to tiesību akti; to veselību vai (41) tā kā cilvēku klonēšanas procesu var definēt kā jebkādu procesu, ietverot embrija šķelšanas metodes, kura uzde- vums ir radīt cilvēku ar tādu pašu kodola ģenētisko informāciju, kāda piemīt kādam citam dzīvam vai miru- šam cilvēkam; (42) tā kā bez tam jāizslēdz no patentspējas arī cilvēka embriju izmantošana rūpnieciskiem vai komerciāliem mērķiem; tā kā jebkurā gadījumā šāda izslēgšana neattie- cas uz izgudrojumiem terapeitiskiem vai diagnostikas mērķiem, ko piemēro cilvēka embrijam un kas tam ir noderīgi; (37) tā kā šajā direktīvā ir arī jāuzsver princips, saskaņā ar kuru izgudrojumi jāizslēdz no patentspējas, ja to komer- ciālā izmantošana aizskar sabiedrisko kārtību vai morāli; (43) (38) tā kā šīs direktīvas rezolutīvajā daļā jāiekļauj arī to izgudrojumu paraugsaraksts, kas ir izslēgti no patentspē- jas, lai sniegtu valstu tiesām un patentu birojiem vispā- rīgu norādījumu par to, kā interpretēt norādi uz sabied- risko kārtību un morāli; tā kā šo sarakstu acīmredzot nevar uzskatīt par pilnīgu; tā kā acīmredzot no patent- izslēgti arī procesi, kuru izmantošana aizskar spējas cilvēka cieņu - piemēram, procesi, lai no cilvēku un dzīvnieku dzimumšūnām vai totipotentām šūnām radītu himēras; tā kā Līguma par Eiropas Savienību F panta 2. punktā paredzēts, ka Savienība kā Kopienu tiesību vispārējus principus ievēro pamattiesības, ko garantē Eiropas Kon- vencija par cilvēktiesību un pamatbrīvību aizsardzību, kura parakstīta 1950. gada 4. novembrī Romā, un kas izriet no dalībvalstu kopīgām konstitucionālām tradīci- jām; (44) tā kā Komisijas Dabaszinātņu ētikas un jaunu tehnoloģi- ju Eiropas grupa izvērtē visus biotehnoloģijas ētiskos tā kā šajā sakarā jāuzsver, ka ar grupu var aspektus; apspriesties vienīgi tad, ja biotehnoloģija jāizvērtē ētikas pamatprincipu līmenī, tostarp, ja ar to apspriežas par patentu tiesībām; (39) tā kā sabiedriskā kārtība un morāle jo īpaši atbilst dalībvalstī atzītiem ētikas vai morāles principiem, kuru ievērošana ir īpaši svarīga biotehnoloģijas jomā, ņemot vērā izgudrojumu potenciālo darbības jomu šajā nozarē un to raksturīgo saistību ar dzīvo substanci; tā kā šādi ētikas vai morāles principi papildina standarta tiesiskās pārbaudes atbilstīgi patentu tiesībām neatkarīgi no izgu- drojuma tehniskās jomas; (45) tā kā no patentspējas jāizslēdz dzīvnieku ģenētiskās identitātes modificēšanas procesi, kas tiem var sagādāt ciešanas, nedodot būtisku medicīnisku labumu cilvēkiem vai dzīvniekiem izpētes, profilakses, diagnostikas vai terapijas jomā, un arī šādos procesos iegūti dzīvnieki; 13/20. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 399 (46) (47) tā kā, ņemot vērā faktu, ka patenta funkcija ir atlīdzināt izgudrotāja radošās pūles, piešķirot viņam ekskluzīvas, bet noteiktam laikposmam piesaistītas tiesības, un tādē- jādi stimulēt izgudrojumu rašanos, patenta īpašniekam jābūt tiesīgam aizliegt izmantot patentētu materiālu, kas pats spēj vairoties, situācijās, kas analogas tām, kurās drīkstētu aizliegt izmantot patentētus produktus, kas nespēj paši vairoties, tas nozīmē, paša patentētā produk- ta kā tāda ražošanu; (52) tā kā ģenētiskās inženierijas rezultātā iegūtu jaunu auga pazīmju izmantošanas jomā garantēta piekļuve, veicot samaksu, jāpiešķir piespiedu licences veidā, ja saistībā ar attiecīgo ģinti vai sugu auga šķirnei piemīt nozīmīgs tehniskais progress ar ievērojamu ekonomisko nozīmi salīdzinājumā ar patentā deklarēto izgudrojumu; tā kā jāparedz pirmā atkāpe no patenta īpašnieka tiesī- bām, ja lauksaimniekam patenta īpašnieks vai ar viņa piekrišanu pārdod lauksaimnieciskiem mērķiem pavairo- šanas materiālu, kurā iekļauts aizsargātais izgudrojums; tā kā ar minēto sākotnējo atkāpi ir jādod lauksaimnie- ražas produkciju tālākai kam atļauja izmantot savas pavairošanai savā saimniecībā; tā kā šādas atkāpes ap- mērs un nosacījumi ir jāierobežo saskaņā ar to apmēru un nosacījumiem, kas izklāstīti Padomes 1994. gada jūlija Regulā (EK) Nr. 2100/94 par Kopienas augu 27. šķirņu aizsardzību (1); (53) tā kā no jaunām augu šķirnēm ģenētiskās inženierijas rezultātā iegūtu jaunu auga pazīmju izmantošanas jomā jāpiešķir piespiedu garantēta piekļuve, veicot samaksu, licences veidā, ja izgudrojumam piemīt nozīmīgs tehni- skais progress ar ievērojamu ekonomisko nozīmi; (54) tā kā TRIPs nolīguma 34. pantā sīki izstrādāti noteikumi par pierādīšanas pienākumu, kas ir saistošs visām dalīb- valstīm; tā kā tādēļ nav vajadzīgs noteikums šajā direktī- vā; (55) (56) (48) tā kā no lauksaimnieka var pieprasīt vienīgi tādu maksu, kas atbilstīgi Kopienas tiesībām attiecībā uz augu šķirņu aizsardzību paredzēta kā nosacījums, lai piemērotu atkā- pi no Kopienas augu šķirņu aizsardzības; (49) lauksaimnieku, kurš ļaunprātīgi tā kā patenta īpašnieks tomēr var aizstāvēt savas tiesības attiecībā pret izmanto atkāpi, vai attiecībā pret selekcionāru, kas izveido augu šķirni, kurā iekļauts aizsargātais izgudrojums, ja pēdējais neievēro savas saistības; (50) tā kā ar otru atkāpi no patenta īpašnieka tiesībām jāatļauj lauksaimniekam izmantot ar patentu aizsargātus mājlopus lauksaimnieciskiem mērķiem; (51) tā kā šādas otras atkāpes apjoms un nosacījumi jānosaka valsts tiesību aktos un praksē, jo nepastāv Kopienas tiesību akti par dzīvnieku šķirņu aizsardzību; tā kā saskaņā ar Lēmumu 93/626/EEK (2) Kopiena ir 1992. gada 5. jūnija Konvencijas par bioloģisko daudz- veidību līgumslēdzēja puse; tā kā šajā ziņā dalībvalstīm, kad tajās stājas spēkā normatīvie un administratīvie akti, kas vajadzīgi šīs direktīvas izpildei, īpaša nozīme jāpie- šķir Konvencijas 3. pantam, 8. panta j) punktam, 16. panta 2. punkta otrajam teikumam un 16. panta 5. punktam; tā kā Konvencijas par bioloģisko daudzveidību līgumslē- dzēju pušu Trešā konference, kas notika 1996. gada novembrī, Lēmumā III/17 paredzēja, ka “jāturpina strā- dāt pie tā, lai būtu iespējams kopīgi atzīt saistību starp intelektuālā īpašuma tiesībām un attiecīgajiem noteiku- miem TRIPs nolīgumā un Konvencijā par bioloģisko daudzveidību, jo īpaši par jautājumiem, kuri attiecas uz tehnoloģijas nodošanu un bioloģiskās daudzveidības sa- glabāšanu un ilgtspējīgu izmantošanu, un taisnīgu un vienlīdzīgu to labumu sadali, ko iegūst no ģenētisko tostarp to pamatiedzīvotāju un resursu izmantošanas, jauninājumu un prakses aiz- vietējo kopienu zināšanu, sardzību, kuras realizē tradicionālu dzīvesveidu, kas sais- tīts ar bioloģiskās daudzveidības saglabāšanu un ilgtspē- jīgu izmantošanu”, (1) OV L 227, 1. 9. 1994. , 1. lpp. Regula grozīta ar Regulu (EK) Nr. 2506/95 (OV L 258, 28. 10. 1995. , 3. lpp. ). (2) OV L 309, 31. 12. 1993. , 1. lpp. 400 LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 13/20. sēj. IR PIEŅĒMUŠI ŠO DIREKTĪVU. 4. pants I NODAĻA Patentspēja 1. pants 1. Nav patentējamas: a) augu un dzīvnieku šķirnes; b) pēc savas būtības bioloģiski augu un dzīvnieku ražošanas procesi. Dalībvalstis aizsargā biotehnoloģiskos izgudrojumus sa- 1. skaņā ar valsts patentu tiesībām. Vajadzības gadījumā tās koriģē valsts patentu tiesības, lai ņemtu vērā šīs direktīvas noteikumus. Šī direktīva neskar dalībvalstu saistības saskaņā ar starp- 2. tautiskajiem nolīgumiem, un jo īpaši TRIPs nolīgumu un Konvenciju par bioloģisko daudzveidību. 2. pants 1. Šajā direktīvā, a) “bioloģiskais materiāls” satur ģenētisku informāciju un ir spējīgs pats vairoties vai ko var pavairot bioloģiskā sistēmā; ir materiāls, kas b) “mikrobioloģiskais process” ir process, kurā iesaistīts vai kura rezultātā rodas mikrobioloģisks materiāls, vai kurš veikts ar mikrobioloģisku materiālu. Izgudrojumi, kas saistīti ar augiem vai dzīvniekiem, 2. patentējami, aprobežojas ar kādu konkrētu augu vai dzīvnieku šķirni. ir ja izgudrojuma tehniskās īstenošanas iespējas ne- Šā panta 1. punkta b) apakšpunkts neierobežo tādu 3. izgudrojumu patentspēju, kuri saistīti ar mikrobioloģisku vai citu tehnisku procesu vai šādā procesā iegūtu produktu. 5. pants Cilvēka ķermenis dažādajās tā veidošanās un attīstības 1. stadijās un vienkārša kāda tā elementu atklāšana, ietverot gēna sekvenci vai daļēju sekvenci, nevar veidot patentējamus izgu- drojumus. Elements, kas izdalīts no cilvēka ķermeņa vai citādi iegūts 2. tehniskā procesā, ietverot gēna sekvenci vai daļēju sekvenci, var veidot patentējamu izgudrojumu, pat ja šā elementa struktūra ir identiska dabīgam elementam. Patenta pieteikumā ir jānorāda gēna sekvences vai daļējas 3. sekvences rūpnieciskā izmantošana. Augu vai dzīvnieku ražošanas process ir pēc savas būtī- 2. bas bioloģisks, ja tas pilnībā sastāv tikai no dabīgām norisēm, kā piemēram, krustošana vai selekcija. 6. pants Jēdziens “augu šķirne” definēts Regulas (EK) Nr. 2100/94 3. 5. pantā. 3. pants Šajā direktīvā tādi izgudrojumi, kuri ietver 1. sevī izgudrojuma līmeni un kurus var izmantot rūpnieciski, ir patentējami, pat ja tie saistīti ar produktu, kas sastāv vai kas satur bioloģisku materiālu vai procesu, ar kura palīdzību ražo, apstrādā vai izmanto bioloģisku materiālu. ir jauni, kuri Izgudrojumus uzskata par nepatentējamiem, ja to komer- 1. ciālā izmantošana būtu pretrunā sabiedriskajai kārtībai vai morālei; tomēr izmantošanu neuzskata par neatbilstīgu tādēļ vien, ka to aizliedz tiesību akts. Pamatojoties uz 1. punktu, jo īpaši par nepatentējamiem 2. uzskata: a) cilvēka klonēšanas procesus; b) cilvēka ģenētiskās informācijas struktūru ģenētiskās identitā- tes modificēšanas procesus; Bioloģisks materiāls, kurš ir izdalīts no tā dabīgās vides 2. vai kurš saražots ar tehniska procesa palīdzību, var būt izgu- drojuma objekts, pat ja tas iepriekš bija sastopams dabā. c) cilvēka embrija izmantošanu rūpnieciskiem vai komerciāliem mērķiem; 13/20. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 401 d) dzīvnieku ģenētiskās identitātes modificēšanas procesus, kas sagādāt ciešanas, nedodot būtisku medicīnisku tiem var labumu cilvēkiem vai dzīvniekiem, un arī šādos procesos iegūtus dzīvniekus. 7. pants Komisijas Dabaszinātņu ētikas un jaunu tehnoloģiju Eiropas grupa izvērtē visus biotehnoloģijas ētiskos aspektus. II NODAĻA Aizsardzības joma 8. pants Aizsardzība, ko patents piešķir bioloģiskam materiālam, 1. kuram izgudrojuma rezultātā piemīt īpašas pazīmes, attiecas uz jebkādu bioloģisko materiālu, kas iegūts no šā bioloģiskā materiāla pavairošanas ceļā identiskā vai atšķirīgā veidā un kam piemīt tās pašas pazīmes. Aizsardzība, ko patents piešķir procesam, kurš ļauj ap- 2. strādāt bioloģisku materiālu, kam izgudrojuma rezultātā piemīt īpašas pazīmes, attiecas arī uz bioloģisku materiālu, kas tieši iegūts šādā procesā, un uz jebkuru citu bioloģisku materiālu, kuru iegūst no tieši iegūtā bioloģiskā materiāla, pavairojot identiskā vai atšķirīgā veidā, un kuram piemīt tās pašas pazī- mes. 9. pants Aizsardzība, ko patents piešķir produktam, kurā ietilpst vai kurš sastāv no ģenētiskas informācijas, attiecas arī uz visu materiālu, izņemot to, kas paredzēts 5. panta 1. punktā, kurā iekļauts produkts un kurš satur ģenētisko informāciju un veic savu funkciju. 10. pants Aizsardzība, kas minēta 8. un 9. pantā, neattiecas uz bioloģi- sku materiālu, kas iegūts no tāda bioloģiskā materiāla pavairo- šanas, kuru dalībvalsts teritorijā laiž tirgū patenta īpašnieks vai ko laiž tirgū ar viņa piekrišanu, izriet no tās izmantošanas, kurai bioloģiskais materiāls tika pārdots, ar noteikumu, ka iegūto materiālu pēc tam neizmanto citai pavairošanai. ja pavairošana noteikti 11. pants Atkāpjoties no 8. un 9. panta, ja patenta īpašnieks vai 1. kāds cits ar viņa piekrišanu pārdod vai kādā citā veidā realizē lauksaimniekam augu pavairošanas materiālu lauksaimnieci- skiem mērķiem, lauksaimniekam ir vajadzīga atļauja izmantot savas ražas produkciju pavairošanai savā saimniecībā, un šīs atkāpes apmērs un nosacījumi atbilst tiem, kas noteikti Regulas (EK) Nr. 2100/94 14. pantā. Atkāpjoties no 8. un 9. panta, ja patenta īpašnieks vai 2. kāds cits ar viņa piekrišanu pārdod vai kādā citā veidā realizē lauksaimniekam vaislas dzīvniekus vai citu dzīvnieku reproduk- tīvo materiālu, lauksaimniekam jāsaņem atļauja izmantot ar patentu aizsargātos mājdzīvniekus lauksaimnieciskiem mērķiem. Tas ietver sevī dzīvnieka vai cita dzīvnieku reproduktīvā mate- riāla piedāvāšanu tādiem mērķiem, lai veiktu lauksaimnieciskās darbības, bet ne pārdošanu saskaņā ar komerciālu pavairošanu vai tās nolūkā. Šā panta 2. punktā paredzētās atkāpes apmēru un nosa- 3. cījumus nosaka valsts tiesību akti un prakse. III NODAĻA Piespiedu pretlicencēšana 12. pants izmantošanai tiktāl, ciktāl Ja selekcionārs nevar iegūt vai izmantot tiesības uz augu 1. šķirni, nepārkāpjot iepriekšējo patentu, viņš var pieteikties uz piespiedu licenci ar patentu aizsargātā izgudrojuma neekskluzī- vai izmantotu aizsargājamu augu šķirni, veicot attiecīgu honorāra maksājumu. Dalībvalstis paredz, ka šādas licences piešķiršanas gadījumā patenta īpašniekam ir tiesības pretendēt uz pretlicenci ar pa- matotiem nosacījumiem, lai izmantotu aizsargāto šķirni. licence vajadzīga, lai Ja biotehnoloģiska izgudrojuma patenta īpašnieks nevar 2. to izmantot, nepārkāpjot iepriekšējās tiesības uz augu šķirni, viņš var pieteikties uz piespiedu licenci neekskluzīvai tās augu šķirnes izmantošanai, ko aizsargā minētās tiesības, veicot attie- cīgu honorāra maksājumu. Dalībvalstis paredz, ka šādas licen- ces piešķiršanas gadījumā tiesību uz šķirni īpašniekam ir tiesī- bas pretendēt uz pretlicenci ar pamatotiem nosacījumiem, lai izmantotu aizsargāto izgudrojumu. Šā panta 1. un 2. punktā minēto licenču pieprasītājiem 3. jāpierāda, ka: 402 LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 13/20. sēj. a) viņi bez panākumiem ir pieteikušies īpašniekam, kam pieder iegūtu līgumisku tiesības uz augu šķirni, lai patents vai licenci; b) augu šķirne vai izgudrojums ietver sevī nozīmīgu tehnisku progresu ar ievērojamu ekonomisko nozīmi salīdzinājumā ar patentā pieteikto izgudrojumu vai aizsargāto augu šķirni. Katra dalībvalsts izraugās iestādi vai iestādes, kas ir atbil- 4. dīgas par licences piešķiršanu. Ja licenci par augu šķirni var piešķirt vienīgi Kopienas Augu šķirņu birojs, piemēro Regulas (EK) Nr. 2100/94 29. pantu. IV NODAĻA Bioloģiskā materiāla deponējums, pieejamība un atkārtots deponējums 13. pants Ja izgudrojumā iesaistīta tāda bioloģiska materiāla izman- 1. tošana vai tas saistīts ar tādu bioloģisku materiālu, kas nav pieejams sabiedrībai un ko nevar aprakstīt patenta pieteikumā tādā veidā, lai ļautu izgudrojumu atveidot šajā ziņā kvalificētai personai, aprakstu uzskata par neadekvātu patentu tiesību nozīmē, izņemot ja: a) bioloģiskais materiāls deponēts ne vēlāk kā dienā, kad patenta pieteikumu reģistrē atzītā depozitārija iestādē. Atzī- tas tiek vismaz tās starptautiskās depozitārija iestādes, kas ieguvušas ar 7. pantu Budapeštas 1977. gada 28. aprīļa Līgumā par mikroorganismu deponē- šanas starptautisko atzīšanu patentēšanas procedūras vaja- dzībām, še turpmāk – “Budapeštas līgums”; šo statusu saskaņā b) reģistrētajā pieteikumā iekļauta tāda attiecīga informācija, kāda ir pieejama pieteikuma iesniedzējam attiecībā uz depo- nētā bioloģiskā materiāla pazīmēm; c) patenta pieteikumā ir norādīts depozitārija iestādes nosau- kums un depozīta numurs. Pieejamību deponētajam bioloģiskajam materiālam nodro- 2. šina, piegādājot paraugu: b) laikā no pieteikuma pirmās publicēšanas līdz patenta pie- ja tā pieprasa šķiršanai – ikvienam, kas to pieprasa, vai, pieteikuma iesniedzējs, vienīgi neatkarīgam ekspertam; c) pēc patenta piešķiršanas un neatkarīgi no patenta anulēšanas vai atcelšanas – ikvienam, kas to pieprasa. Paraugu piegādā vienīgi tad, 3. laikposmā, kurā patents ir spēkā, uzņemas saistības: ja persona, kas to pieprasa, a) nenodot to vai jebkādu no tā iegūtu materiālu trešo personu rīcībā un, b) izņemot eksperimentālus nolūkus, neizmantot jeb- kādu no tā iegūtu materiālu, ja vien attiecīgi patenta pietei- kuma iesniedzējs vai īpašnieks nav nepārprotami atteicies no šādu saistību uzņemšanās nepieciešamības. to vai Ja pieteikumu noraida vai atsauc, tad pēc pieteikuma 4. iesniedzēja lūguma pieeja deponētajam materiālam ir ļauta tikai neatkarīgam ekspertam uz 20 gadiem no patenta pieteikuma reģistrācijas dienas. Tādā gadījumā piemēro šā panta 3. punktu. Pieteikuma iesniedzēja lūgumus, kas minēti 2. punkta 5. b) apakšpunktā un 4. punktā, var izteikt vienīgi līdz dienai, kurā tehniskos priekšdarbus patentu pieteikuma publicēšanai uzskata par pabeigtiem. 14. pants Ja bioloģiskais materiāls, kas deponēts 1. ar 13. pantu, vairs nav pieejams atzītajā depozitārija iestādē, materiālu atļauj deponēt no jauna ar tiem pašiem nosacīju- miem, kā Budapeštas līgumā izklāstītie nosacījumi. saskaņā Jaunam deponējumam pievieno deponētāja parakstītu 2. apliecinājumu, kas apstiprina, ka no jauna deponētais bioloģi- skais materiāls ir tas pats, kas sākotnēji deponēts. V NODAĻA Nobeiguma noteikumi 15. pants a) līdz patenta pieteikuma pirmajai publicēšanai – vienīgi tām personām, kas ir tiesīgas saskaņā ar valsts patentu tiesībām; Ne vēlāk kā 2000. gada 30. jūlijā dalībvalstīs stājas spēkā 1. normatīvie un administratīvie akti, kas vajadzīgi, lai izpildītu šīs direktīvas prasības. Par to tās tūlīt informē Komisiju. 13/20. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 403 Kad dalībvalstis pieņem šos pasākumus, tajos iekļauj atsauci uz šo direktīvu vai arī šādu atsauci pievieno to oficiālajai publikā- cijai. Dalībvalstīs nosaka paņēmienus, kā izdarīt šādas atsauces. Dalībvalstis dara Komisijai zināmus tiesību aktus, ko tās 2. pieņēmušas jomā, uz kuru attiecas šī direktīva. c) ik gadu no datuma, kas precizēts 15. panta 1. punktā – ziņojumu par patentu tiesību attīstību un sekām biotehno- loģijas un ģenētiskās inženierijas jomā. 17. pants 16. pants Šī direktīva stājas spēkā dienā, kad to publicē Eiropas Kopienu Oficiālajā Vēstnesī. Komisija Eiropas Parlamentam un Padomei nosūta: a) ik pēc pieciem gadiem no datuma, kas precizēts 15. panta 1. punktā – ziņojumu par visām problēmām, ar ko tā sastopas saistībā uz attiecībām starp šo direktīvu un starp- tautiskiem nolīgumiem par cilvēktiesību aizsardzību, kuriem dalībvalstis pievienojušās; b) divu gadu laikā pēc šīs direktīvas stāšanās spēkā – ziņo- jumu, kurā novērtētas sekas, kādas ģenētiskās inženierijas fundamentālajos pētījumos radījusi to dokumentu nepubli- cēšana vai novēlota publicēšana, kas attiecas uz objektiem, kuri varētu būtu patentējami; 18. pants Šī direktīva ir adresēta dalībvalstīm. Briselē, 1998. gada 6. jūlijā Eiropas Parlamenta vārdā — Padomes vārdā — priekšsēdētājs J. M. GIL-ROBLES priekšsēdētājs R. EDLINGER


title: QUESTION ECRITE no 2057/98 de Felipe CAMISÓN ASENSIO au Conseil. Certificat "Europass Formation"

eurovoc_concepts:
EU national
EU programme
apprenticeship
foreign student
professional experience
professional qualifications
vocational training

formats: html print


title: WRITTEN QUESTION No. 2041/98 by Klaus HÄNSCH to the Commission. Allocation of EU resources to the city of Solingen, North Rhine-Westphalia

eurovoc_concepts:
EU financing
North Rhine-Westphalia
Structural Funds
economic support
regional development
research
type of business
university

text: 11. 12. 98 FI Euroopan yhteis(cid:246)jen virallinen lehti C 386/169 (98/C 386/234) KIRJALLINEN KYSYMYS E-2041/98 esitt(cid:228)j(cid:228)(t): Klaus H(cid:228)nsch (PSE) komissiolle (7. hein(cid:228)kuuta 1998) Aihe: Nordrhein-Westfalenissa sijaitsevaan Solingeniin jaetut EU-m(cid:228)(cid:228)r(cid:228)rahat Voiko komissio kertoa Nordrhein-Westfalenissa sijaitsevalle Solingenin kaupungille my(cid:246)nnetyist(cid:228) EU-m(cid:228)(cid:228)r(cid:228)- rahoista seuraavaa: 1. Solingenin kaupungille vuodesta 1994 l(cid:228)htien my(cid:246)nnettyjen EU:n rakennem(cid:228)(cid:228)r(cid:228)rahojen m(cid:228)(cid:228)r(cid:228) ja niiden jakautuminen joko yksitt(cid:228)isten rahastojen mukaisesti tai erilaisten yhteis(cid:246)ohjelmien ja -aloitteiden mukai- sesti sek(cid:228) niiden EU-m(cid:228)(cid:228)r(cid:228)rahojen m(cid:228)(cid:228)r(cid:228), joita on my(cid:246)nnetty › suorana tukena › kaupungin yliopistoille, tutkimuslaitoksille, yrityksille ja muille toimijoille tai pilottihankkeisiin ja erilaisiin toimiin muiden budjettikohtien mukaisesti? 2. T(cid:228)llaisten varojen avulla luotujen tai s(cid:228)ilytettyjen ty(cid:246)paikkojen lukum(cid:228)(cid:228)r(cid:228)? Komission puheenjohtajan Jacques Santerin komission puolesta antama vastaus (6. hein(cid:228)kuuta 1998) Komissio ker(cid:228)(cid:228) parhaillaan tietoja, joita se tarvitsee vastatakseen kysymykseen. Se ilmoittaa tuloksistaan mahdollisimman pian. (98/C 386/235) KIRJALLINEN KYSYMYS E-2054/98 esitt(cid:228)j(cid:228)(t): Felipe Camis(cid:243)n Asensio (PPE) komissiolle (7. hein(cid:228)kuuta 1998) Aihe: Yhteis(cid:246)n lains(cid:228)(cid:228)d(cid:228)nn(cid:246)n noudattamisen taso j(cid:228)senvaltioissa Viitaten kyseiseen aiheeseen ja verraten vuoden 1997 tietoja vuoden 1996 tietoihin, kysyn: Miss(cid:228) ajassa direktiivit saatetaan osaksi kansallista lains(cid:228)(cid:228)d(cid:228)nt(cid:246)(cid:228) ja miten paljon annetaan lausuntoja perusteluineen ja asiakirjoja l(cid:228)hetet(cid:228)(cid:228)n tuomioistuimeen kustakin 15 j(cid:228)senvaltiosta? Mill(cid:228) aloilla komissio on joutunut ryhtym(cid:228)(cid:228)n eniten toimenpiteisiin? Komission puheenjohtajan Jacques Santerin komission puolesta antama vastaus (16. hein(cid:228)kuuta 1998) Komissio pyyt(cid:228)(cid:228) arvoisaa Euroopan parlamentin j(cid:228)sent(cid:228) tutustumaan viidenteentoista yhteis(cid:246)n oikeuden soveltamisen valvontaa koskevaan vuosikertomukseen (1), joka toimitettiin parlamentille 27. toukokuuta 1998 ja josta l(cid:246)ytyy kaikki kysyj(cid:228)n haluamat tiedot. (1) KOM(1998) 317 lopullinen. (98/C 386/236) KIRJALLINEN KYSYMYS P-2095/98 esitt(cid:228)j(cid:228)(t): Alexandros Alavanos (GUE/NGL) komissiolle (30. kes(cid:228)kuuta 1998) Aihe: Muiden Euroopan maiden yliopistojen toiminta Kreikassa Kreikassa toimii vapaiden opintojen keskuksia, jotka tekev(cid:228)t yhteisty(cid:246)t(cid:228) muiden Euroopan unionin j(cid:228)senvalti- oiden yliopistojen kanssa. N(cid:228)iden keskusten opiskelijat seuraavat opetusta Kreikassa ensimm(cid:228)isten vuosien ajan


title: ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ αρ θ. 2030/98 του Yiannis ROUBATIS προς το Συμβούλ ο. Η απόλυση τούρκων διακεκριμένων δημοσιογράφων

eurovoc_concepts:
Türkiye
accession to the European Union
communications profession
dismissal
human rights
military regime
political system

text: 8. 4. 1999 EL Epi·shmh Efhmeri·da tvn Eyrvpai¤kv· n Koinoth·tvn C 96/25 (1999/C 96/033) GRAPTH ERVTHSH E-2018/98 ypobolh· : Hiltrud Breyer (V) prow to Symboy·lio (29 Ioyni·oy 1998) Ue·ma: Kanonismo·w ariu. 258/97 sxetika· me ta ne·a tro·fima kai ta ne·a systatika· trofi·mvn Ei·nai se ue·sh to Symboy·lio na ejhgh·sei pv· w ua leitoyrgh·soyn sthn pra·jh oi diata·jeiw toy a·ruroy 8 toy kanonismoy· 258/97 (1); Sygkekrime·na: › Poia· lektikh· diaty·pvsh synista·tai gia na kaly·ptontai oi diata·jeiw toy a·ruroy 8. 1(a) teleytai·a ypopara·grafow o·poy ori·zetai o·ti, sthn epish·mansh, pre·pei na mnhmoney·ontai ta xarakthristika· h· oi tropopoihme·new idio·thtew mazi· me ypo·deijh thw meuo·doy ba·sei thw opoi·aw elh·fuh to en lo·gv xarakthristiko· h· h idio·thta; › Poia· krith·ria ua isxy·soyn gia tiw ajiologh·sei toy a·ruroy 8. 1 (b) kai (g) (eidike·w epiptv· seiw sthn ygei·a kai epifyla·jeiw huikh·w ta·jevw) kai poio·w ua ta efarmo·sei; (1) EE L 43 thw 14. 2. 1997, sel. 1. Apa· nthsh (19 Oktvbri·oy 1998) Sy·mfvna me toyw kano·new thw Synuh·khw, enapo·keitai sta men kra·th me·lh na la·boyn ta anagkai·a me·tra gia thn efarmogh· toy kanonismoy· poy anafe·rei to ajio·timo Me·low toy Koinoboyli·oy, sth de Epitroph· na merimnh·sei gia thn efarmogh· ayth·, endexome·nvw ypo· ton e·legxo toy Dikasthri·oy. (1999/C 96/034) GRAPTH ERVTHSH E-2030/98 ypobolh· : Yiannis Roubatis (PSE) prow to Symboy·lio (6 Ioyli·oy 1998) Ue·ma: H apo·lysh toy·rkvn diakekrime·nvn dhmosiogra·fvn Me ba·sh kataskeyasme·new «plhrofori·ew» eno·w ypotiue·menoy hgetikoy· stele·xoyw toy RKK, oi toy·rkoi strathgoi· ypoxre·vsan toyw ergodo·tew tvn diakekrime·nvn toy·rkvn dhmosiogra·fvn Mexme·t Ali· Mpira·nt kai Tse·ngkiz Tsanta·r na toyw apoly·soyn. Ypa·rxoyn fo·boi o·ti tayto·xrona h apo·lysh ayth· apotelei· kai to pra·sino fvw gia th fysikh· ejo·ntvsh tvn dy·o toy·rkvn dhmosiogra·fvn apo· to parakra·tow sthn Toyrki·a to opoi·o, o·pvw ape·deijan ta gegono·ta sto Sokoyloy·k, bri·sketai se agasth· synergasi·a me to epi·shmo kra·tow. (cid:211)la ayta· gi·nontai thn i·dia stigmh· poy h Toyrki·a kai ka·poioi oikonomikoi· thw etai·roi epime·noyn o·ti h hgesi·a thw xv· raw ayth·w ei·nai eilikrinh·w o·tan kata· kairoy·w ekfra·zei thn epiuymi·a thw Toyrki·aw na e·ruei pio konta· sthn Eyrvpai¤kh· (cid:201)nvsh. Ervta·tai to Symboy·lio: 1. poia· sygkekrime·na me·tra ua la·bei v· ste na prostatey·sei toyw dy·o dhmosiogra·foyw apo· piuanh· dolofonikh· epi·uesh; 2. po·te ua ejhgh·sei sthn toyrkikh· hgesi·a › kata· tro·po safh· › o·ti stiw arxe·w me ba·sh tiw opoi·ew leitoyrgoy·n oi dhmokrati·ew thw Eyrv· phw perilamba·netai kai ekei·nh poy afora· sthn eleyueri·a thw e·kfrashw kai thw ske·chw kai o·ti den ei·nai dynato·n, sto bvmo· opoioydh·pote oikonomikoy· h· a·lloy ke·rdoyw, na agnoei·tai h porei·a thw Toyrki·aw gia mi·a ako·mh fora· prow ton apo·lyto aytarxismo· kai oloklhrvtismo·; Apa· nthsh (9 Noembri·oy 1998) To Symboy·lio den diaue·tei stoixei·a v· ste na mporei· na ektimh·sei toyw lo·goyw apo·lyshw tvn dhmosiogra·fvn 1. Mexme·t Ali· Mpira·nt kai Tse·ngkiz Tsanta·r h· ton ki·ndyno poy endxe·xetai na apeilei· th zvh· toyw. To Symboy·lio epishmaienei o·ti to Eyrvpaiko· Symboy·lio, kata· th sy·nodo· toy sto Loyjemboy·rgo stiw 2. 12-13 Dekembri·oy 1997 ypenuy·mise o·ti, sy·mfvna me th ue·sh toy Symboyli·oy thn opoi·a eje·frase sto Symboy·lio Sy·ndeshw me thn Toyrki·a stiw 29 Aprili·oy 1997, h eni·sxysh tvn desmv· n thw Toyrki·aw me thn Eyrvpai¤kh· (cid:201)nvsh ejarta·tai epi·shw apo· thn eyuygra·mmish thw Toyrki·aw ston tome·a tvn anurvpi·nvn dikaivma·tvn prow ta pro·typa kai tiw praktike·w poy isxy·oyn sthn EE. To Symboy·lio ekfra·zei th ly·ph toy epeidh· h Toyrki·a arnei·tai epi· toy paro·ntow na synexi·sei ton politiko· dia·logo me thn Envsh se ayto· ton tome·a


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL nr. 2037/98 af Klaus HÄNSCH til Kommissionen. Tildeling af EU-bevillinger til Mettmann kommune, Nordrhein-Westfalen

eurovoc_concepts:
EU programme
North Rhine-Westphalia
credit
economic support
structural policy
support policy

text: 19. 11. 98 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende C 354/129 (98/C 354/209) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-2017/98 af Hiltrud Breyer (V) til Kommissionen (30. juni 1998) Om: Genteknologi i biologiske levnedsmidler I USA har man i de seneste m(cid:229)neder drłftet et lovforslag fra USDA om bestemmelser for fremstilling af łkologisk dyrkede levnedsmidler (USDA National Organic Program Proposal Rule). I dette forslag gav man tilladelse til anvendelsen af genteknologi i produkter fra łkologisk dyrkning. Forslaget fra USDA var p(cid:229) 27 punkter i modstrid med EU(cid:146)s normer. Inden for rammerne af WTO ville der v(cid:230)re fare for, at genmanipulerede levnedsmidler, der er deklareret som biologisk dyrkede levnedsmidler, ender p(cid:229) det europ(cid:230)iske marked og vildleder forbrugerne. I mellemtiden er dette forslag blevet taget tilbage. Det er dog er klart bevis for, hvor let man kan undergrave de europ(cid:230)iske normer inden for rammerne af den internationale handel. 1. 2. 3. Har EU i forhandlinger med USA forsłgt at (cid:230)ndre dette forslag fra USDA? I bekr(cid:230)ftende fald, hvorledes? Er der planlagt en aftale om gensidig anerkendelse mellem USA og EU, for s(cid:229) vidt ang(cid:229)r levnedsmidler? I bekr(cid:230)ftende fald hvilke normer skal der l(cid:230)gges til grund herfor? Vil EU bevare de nuv(cid:230)rende normer? Hvilken v(cid:230)rdi vil miljł- og forbrugerinteresserne f(cid:229) tillagt i forhandlingerne om henholdsvis det nye 4. transatlantiske marked og det nye transatlantiske partnerskab (NTM og NTP)? 5. 6. 7. 8. 9. I hvilken udstr(cid:230)kning skal levnedsmidler medtages under henholdsvis NTM og NTP? Hvilken form for aftaler er der planlagt for levnedsmidler inden for henholdsvis NTM og NTP? Hvilke sanktionsprocedurer overvejes der? Har man medtaget det komplicerede spłrgsm(cid:229)l om genmanipulerede levnedsmidler? Hvilken tidsplan overvejer Kommissionen henholdsvis for NTM eller NTP for levnedsmidler? Svar afgivet p(cid:229) Kommissionens vegne af Sir Leon Brittan (26. august 1998) Kommssionen er i f(cid:230)rd med at indhente de oplysninger, der er nłdvendige for at besvare spłrgsm(cid:229)let, og skal meddele resultatet af sine efterforskninger, s(cid:229) snart det foreligger. (98/C 354/210) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-2037/98 af Klaus Ha¤nsch (PSE) til Kommissionen (7. juli 1998) Om: Tildeling af EU-bevillinger til Mettmann kommune, Nordrhein-Westfalen Kan Kommissionen oplyse fłlgende vedrłrende tildeling af EU-bevillinger til Mettmann kommune, Nordrhein- Westfalen: 1. Omfanget af de samlede EU-strukturbevillinger, der er modtaget opdelt efter de forskellige fonde henholdsvis de forskellige f(cid:230)llesskabsprogrammer og -initiativer samt omfanget af de EU-bevillinger, der siden 1994 er blevet tildelt Mettmann kommune fra łvrige budgetkonti til pilotprojekter, foranstaltninger eller › som direkte stłtte › til universiteter, forskningsinstitutioner, virksomheder og andre b(cid:230)rende institutioner? 2. Hvor mange arbejdspladser er der ved hj(cid:230)lp af disse bevillinger blevet oprettet eller bevaret?


title: PERGUNTA ESCRITA n. 2057/98 do Deputado Felipe CAMISÓN ASENSIO ao Conselho. Certificado "Europass Formação"


title: Règlement (CE) n° 1446/98 de la Commission du 6 juillet 1998 concernant la délivrance de certificats d'exportation du système A2 dans le secteur des fruits et légumes

eurovoc_concepts:
citrus fruit
export licence
fruit vegetable
grape
pip fruit
stone fruit

formats: pdf print

text: L 191/48 FR Journal officiel des Communaut(cid:130)s europ(cid:130)ennes 7. 7. 98 R(cid:221)GLEMENT (CE) No 1446/98 DE LA COMMISSION du 6 juillet 1998 concernant la d(cid:130)livrance de certificats d’exportation du syst(cid:138)me A2 dans le secteur des fruits et l(cid:130)gumes LA COMMISSION DES COMMUNAUT(cid:144)S EUROP(cid:144)ENNES, vu le trait(cid:130) instituant la Communaut(cid:130) europ(cid:130)enne, vu le r(cid:138)glement (CE) no 2190/96 de la Commission, du 14 novembre 1996, portant modalit(cid:130)s d’application du r(cid:138)gle- ment (CEE) no 2200/96 du Conseil en ce qui concerne les restitutions (cid:133) l’exportation dans le secteur des fruits et l(cid:130)gumes (1), modifi(cid:130) en dernier lieu par le r(cid:138)glement (CE) no 1287/98 (2), et notamment son article 3 paragraphe 4, (CE) no 1276/98 de la consid(cid:130)rant que le r(cid:138)glement Commission (3), rectifi(cid:130) par le r(cid:138)glement (CE) no 1302/ 98 (4), a fix(cid:130) les taux de restitution indicatifs et les quan- tit(cid:130)s indicatives des certificats d’exportation du syst(cid:138)me A2, autres que ceux demand(cid:130)s dans le cadre de l’aide alimentaire; consid(cid:130)rant que, pour les tomates, les oranges, les citrons, les raisins de table, les p(cid:136)ches et nectarines, il y a lieu, compte tenu de la situation (cid:130)conomique dans les diff(cid:130)- rents groupes de destination concern(cid:130)s indiqu(cid:130)s (cid:133) l’an- nexe du r(cid:138)glement (CE) no 1276/98 et en fonction des indications re(cid:135)ues des op(cid:130)rateurs par leurs demandes de certificats du syst(cid:138)me A2, de fixer des taux de restitution d(cid:130)finitifs diff(cid:130)rents des taux de restitution indicatifs de m(cid:136)me que des pourcentages de d(cid:130)livrance des quantit(cid:130)s demand(cid:130)es; que ces taux d(cid:130)finitifs ne peuvent pas exc(cid:130)der le double des taux indicatifs; consid(cid:130)rant que, en application de l’article 3 paragraphe 5 du r(cid:138)glement (CE) no 2190/96, les demandes de taux sup(cid:130)rieurs aux taux d(cid:130)finitifs correspondants sont consi- d(cid:130)r(cid:130)es comme nulles, A ARR(cid:219)T(cid:144) LE PR(cid:144)SENT R(cid:221)GLEMENT: Article premier 1. Pour les certificats d’exportation du syst(cid:138)me A2, dont la demande a (cid:130)t(cid:130) d(cid:130)pos(cid:130)e au titre de l’article 1er du r(cid:138)glement (CE) no 1276/98, la date effective de demande, vis(cid:130)e (cid:133) l’article 3 paragraphe 1 deuxi(cid:138)me alin(cid:130)a du r(cid:138)gle- ment (CE) no 2190/96, est fix(cid:130)e au 7 juillet 1998. Les certificats vis(cid:130)s au paragraphe 1 sont d(cid:130)livr(cid:130)s 2. avec les taux de restitution d(cid:130)finitifs et (cid:133) concurrence des pourcentages de d(cid:130)livrance des quantit(cid:130)s demand(cid:130)es indi- qu(cid:130)s (cid:133) l’annexe du pr(cid:130)sent r(cid:138)glement. En application de l’article 3 paragraphe 5 du r(cid:138)gle- 3. ment (CE) no 2190/96, les demandes vis(cid:130)es au paragraphe 1 de taux sup(cid:130)rieurs aux taux d(cid:130)finitifs correspondants indiqu(cid:130)s (cid:133) l’annexe sont consid(cid:130)r(cid:130)es comme nulles. Article 2 Le pr(cid:130)sent r(cid:138)glement entre en vigueur le 7 juillet 1998. Le pr(cid:130)sent r(cid:138)glement est obligatoire dans tous ses (cid:130)l(cid:130)ments et directement applicable dans tout (cid:144)tat membre. Fait (cid:133) Bruxelles, le 6 juillet 1998. Par la Commission Franz FISCHLER Membre de la Commission (1) JO L 292 du 15. 11. 1996, p. 12. (2) JO L 178 du 23. 6. 1998, p. 11. (3) JO L 176 du 20. 6. 1998, p. 6. (4) JO L 180 du 24. 6. 1998, p. 12. 7. 7. 98 FR Journal officiel des Communaut(cid:130)s europ(cid:130)ennes L 191/49 ANNEXE Produit Destination ou groupe de destinations (1) Taux de restitution d(cid:130)finitifs (en (cid:130)cus par tonne net) Tomates Oranges Citrons Raisins de table Pommes P(cid:136)ches et nectarines F XYC F F X Y E 18 30 10 20 23 6 35 Pourcentages de d(cid:130)livrance des quantit(cid:130)s demand(cid:130)es 88 % 100 % 82 % 87 % 100 % 100 % 100 % (1) Les codes des destinations sont d(cid:130)finis comme suit. X: La Norv(cid:138)ge, l’Islande, le Groenland, les (cid:140)les F(cid:130)ro(cid:130), la Pologne, la Hongrie, la Roumanie, la Bulgarie, l’Albanie, l’Estonie, la Lettonie, la Lituanie, la Bosnie-Herz(cid:130)govine, la Croatie, la Slov(cid:130)nie, l’ancienne r(cid:130)publique yougoslave de Mac(cid:130)doine, la r(cid:130)publique f(cid:130)d(cid:130)rative de Yougoslavie (Serbie et Mont(cid:130)n(cid:130)gro) et Malte. Y: L’Arm(cid:130)nie, l’Azerba(cid:139)djan, le B(cid:130)larus, la G(cid:130)orgie, le Kazakhstan, le Kirghizstan, la Moldova, la Russie, le Tadjikistan, le (CEE) no 3665/87 de la l’Ukraine, destinations vis(cid:130)es (cid:133) l’article 34 du r(cid:138)glement l’Ouzb(cid:130)kistan, Turkm(cid:130)nistan, Commission, modifi(cid:130). C: La Suisse, la R(cid:130)publique tch(cid:138)que, la Slovaquie. E: Toutes les destinations autres que la Suisse. F: Toutes destinations


title: Kommissionens forordning (EF) nr. 1442/98 af 6. juli 1998 om fastsættelse af det maksimale beløb for Fællesskabets finansielle deltagelse, der udbetales til de berørte medlemsstater i henhold til Rådets forordning (EF) nr. 723/97

eurovoc_concepts:
Community budget
EAGGF Guarantee Section
EU Member State
action programme
agricultural expenditure
aid to agriculture

text: 7. 7. 98 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 191/41 KOMMISSIONENS FORORDNING (EF) Nr. 1442/98 af 6. juli 1998 om fastsættelse af det maksimale beløb for Fællesskabets finansielle deltagelse, der udbetales til de berørte medlemsstater i henhold til R(cid:134)dets forordning (EF) nr. 723/97 KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER HAR (cid:190) under henvisning til Europæiske Fællesskab, traktaten om oprettelse af Det under henvisning til R(cid:134)dets forordning (EF) nr. 723/97 af 22. april 1997 om gennemførelse af medlemsstaternes aktionsprogrammer inden for kontrol med udgifter der p(cid:134)hviler EUGFL, Garantisektionen (1), særlig artikel 1 og 4, under henvisning til Kommissionens forordning (EF) nr. 1780/97 (2) om gennemførelsesbestemmelser til R(cid:134)dets forordning (EF) nr. 723/97, særlig artikel 3, og ud fra følgende betragtninger: Ved artikel 1 i forordning (EF) nr. 723/97 er det fastsat, at Fællesskabet deltager i medlemsstaternes udgifter til nye aktionsprogrammer, der er en følge af nye fællesskabsfor- pligtelser; efter artikel 4, stk. 2, i samme forordning fast- sætter Kommissionen efter høring af EUGFL-Komit(cid:130)en det maksimale (cid:134)rlige beløb for Fællesskabets finansielle deltagelse under hensyntagen til de disponible bevillinger og p(cid:134) grundlag af de berørte medlemsstaters oplysninger; det p(cid:134)gældende beløb ydes i henhold til artikel 3 i forord- ning (EF) nr. 1780/97; de berørte medlemsstater har meddelt Kommissionen de relevante oplysninger for 1998; EUGFL-Komit(cid:130)en har afgivet udtalelse om de beløb, der er anført i bilaget til denne forordning (cid:190) UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: Artikel 1 Det maksimale beløb, angivet i nationale valutaer, for Fællesskabets finansielle deltagelse i de berørte medlems- staters udgifter til aktionsprogrammer inden for kontrol med udgifter for 1998, der p(cid:134)hviler EUGFL, Garantisekti- onen, jf. forordning (EF) nr. 723/97, er anført i bilaget til denne forordning. Artikel 2 Denne forordning træder i kraft p(cid:134) dagen for offentliggø- relsen i De Europæiske Fællesskabers Tidende. Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart medlemsstat. i hver Udfærdiget i Bruxelles, den 6. juli 1998. P(cid:134) Kommissionens vegne Franz FISCHLER Medlem af Kommissionen (1) EFT L 108 af 25. 4. 1997, s. 6. (2) EFT L 252 af 16. 9. 1997, s. 20. L 191/42 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 7. 7. 98 BILAG Maksimumsbeløbet for Fællesskabets medfinansiering for 1998 i forbindelse med forord- ning (EF) nr. 723/97 af 22. april 1997 Medlemsstat Fællesskabets medfinansiering i national valuta Belgien Tyskland Grækenland Spanien Frankrig Irland Italien Luxembourg Nederlandene Det Forenede Kongerige Østrig Finland Sverige 20 329 594 BEF 3 061 159 DEM 426 979 666 GRD 442 328 190 ESP 14 308 361 FRF 616 127 IEP 5 595 886 420 ITL 3 375 000 LUF 1 311 156 NLG 1 021 615 GBP 8 802 000 ATS 977 500 FIM 825 000 SEK


title: WRITTEN QUESTION No. 2040/98 by Klaus HÄNSCH to the Commission. Allocation of EU resources to the city of Remscheid, North Rhine-Westphalia

text: C 386/168 Official Journal of the European Communities EN 11. 12. 98 Answer given by Mr Santer on behalf of the Commission (15 July 1998) The Commission has no jurisdiction to deal with the question asked, which is a matter solely for the national authorities concerned. (98/C 386/232) WRITTEN QUESTION E-2036/98 by Klaus H(cid:228)nsch (PSE) to the Commission (7 July 1998) Subject: Allocation of EU resources to Duisburg, North Rhine-Westphalia Regarding the allocation of EU resources to the city of Duisburg in North Rhine-Westphalia, can the Commission indicate: 1. the sum of EU structural resources received and their breakdown by Funds and the various Community programmes and initiatives and of EU resources allocated to Duisburg from other budget lines since 1994 for pilot projects, measures or › as direct allocations › universities, research establishments, undertakings and other bodies, 2. the number of jobs created or preserved with the aid of these resources? Answer given by Mr Santer on behalf of the Commission (6 July 1998) The Commission is collecting the information it needs to answer the question. It will communicate its findings as soon as possible. (98/C 386/233) WRITTEN QUESTION E-2040/98 by Klaus H(cid:228)nsch (PSE) to the Commission (7 July 1998) Subject: Allocation of EU resources to the city of Remscheid, North Rhine-Westphalia Regarding the allocation of EU resources to the city of Remscheid in North Rhine-Westphalia, can the Commission indicate: 1. the sum of EU structural resources received and their breakdown by Funds and the various Community programmes and initiatives and of EU resources allocated to Remscheid from other budget lines since 1994 for pilot projects, measures or › as direct allocations › universities, research establishments, undertakings and other bodies, 2. the number of jobs created or preserved with the aid of these resources? Answer given by Mr Santer on behalf of the Commission (6 July 1998) The Commission is collecting the information it needs to answer the question. It will communicate its findings as soon as possible