title: Regulamento (CE) nº 1630/98 do Conselho de 20 de Julho de 1998 que altera o Regulamento (CEE) nº 1442/88 relativo à concessão, para as campanhas vitícolas de 1988/1989 a 1997/1998, de prémios de abandono definitivo de superfícies vitícolas

eurovoc_concepts:
abandoned land
grubbing premium
marketing year
vineyard
viticulture

formats: html pdf print

text: L 210/12 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 28. 7. 98 REGULAMENTO (CE) Nº 1630/98 DO CONSELHO de 20 de Julho de 1998 que altera o Regulamento (CEE) nº 1442/88 relativo (cid:133) concess(cid:209)o, para as campa- nhas vit(cid:146)colas de 1988/1989 a 1997/1998, de pr(cid:130)mios de abandono definitivo de superf(cid:146)cies vit(cid:146)colas O CONSELHO DA UNI(cid:212)O EUROPEIA, 1. O t(cid:146)tulo passa a ter a seguinte redac(cid:135)(cid:209)o: Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia e, nomeadamente, os seus artigos 42º e 43º, Tendo em conta a proposta da Comiss(cid:209)o (1), «Regulamento (CEE) nº 1442/88 do Conselho, de 24 de Maio de 1988, relativo (cid:133) concess(cid:209)o, para as campa- nhas vit(cid:146)colas de 1988/1989 e 1998/1999, de pr(cid:130)mios de abandono definitivo de superf(cid:146)cies vit(cid:146)colas»; Tendo em conta o parecer do Parlamento Europeu (2), Tendo em conta o parecer do Comit(cid:130) Econ(cid:155)mico e Social (3), 2. Na frase introdut(cid:155)ria do nº 1, segundo par(cid:145)grafo, do artigo 1º, a express(cid:209)o «campanhas vit(cid:146)colas de 1996/ /1997 e 1997/1998» (cid:130) substitu(cid:146)da pela express(cid:209)o «campanhas vit(cid:146)colas de 1996/1997, 1997/1998 e 1998/ /1999»; Considerando que o incentivo ao abandono definitivo das superf(cid:146)cies vit(cid:146)colas pela concess(cid:209)o de pr(cid:130)mios est(cid:145) previsto no Regulamento (CEE) nº 1442/88 (4), Considerando que, enquanto se aguarda a adop(cid:135)(cid:209)o da reforma da organiza(cid:135)(cid:209)o comum do mercado vitivin(cid:146)cola, (cid:130) conveniente prorrogar o actual regime de pr(cid:130)mios ao abandono definitivo de superf(cid:146)cies vit(cid:146)colas, limitando ao mesmo tempo a superf(cid:146)cie total objecto desta medida; Considerando que o artigo 3º, al(cid:146)nea a), do Regulamento (CEE) nº 1442/88 exclui as superf(cid:146)cies inferiores a 25 ares do pr(cid:130)mio de abandono definitivo, excepto no caso espe- c(cid:146)fico em que elas constituam a totalidade da superf(cid:146)cie vit(cid:146)cola cultivada da explora(cid:135)(cid:209)o em causa; que a experi- (cid:136)ncia adquirida demonstra que aquele limite pode ser demasiado elevado em certas regi(cid:210)es vit(cid:146)colas, caracteri- zadas por uma fragmenta(cid:135)(cid:209)o muito acentuada das parcelas; que se deve permitir aos Estados-membros fixar para essas regi(cid:210)es um limite inferior a 25 ares, mas n(cid:209)o inferior a 10 ares, 3. No artigo 3º s(cid:209)o aditados os seguintes per(cid:146)odos: «Todavia, em derroga(cid:135)(cid:209)o da al(cid:146)nea a), os Estados- -membros podem prever a concess(cid:209)o do pr(cid:130)mio de abandono definitivo para as superf(cid:146)cies iguais ou supe- riores a 10 ares. Nesse caso, o montante do pr(cid:130)mio por hectare (cid:130) fixado em fun(cid:135)(cid:209)o do rendimento, segundo os par(cid:131)metros defi- nidos no nº 1, al(cid:146)nea b), do artigo 2º». 4. No artigo 11º, os termos «nunca antes de 31 de Julho de 1998 e, o mais tardar, em 31 de Dezembro de 1999» s(cid:209)o substitu(cid:146)dos por «nunca antes de 31 de Julho de 1999 e, o mais tardar, em 31 de Dezembro de 2000». 5. No terceiro par(cid:145)grafo do artigo 17ºA, a data de «15 de Maio de 1998» (cid:130) substitu(cid:146)da pela de «15 de Maio de 1999». ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO: Artigo 1º O Regulamento (CEE) nº 1442/88 (cid:130) alterado do seguinte modo: (1) JO C 87 de 23. 3. 1998, p. 16. (2) JO C 210 de 6. 7. 1998. (3) JO C 214 de 10. 7. 1998. (4) JO L 132 de 28. 5. 1988, p. 3. Regulamento com a (cid:156)ltima redac(cid:135)(cid:209)o que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) nº 191/98 (JO L 20 de 27. 1. 1998, p. 15). Artigo 2º O presente regulamento entra em vigor no dia seguinte ao da sua publica(cid:135)(cid:209)o no Jornal Oficial das Comunidades Europeias. Todavia, o ponto 5 do artigo 1º (cid:130) aplic(cid:145)vel a partir de 15 de Maio de 1998. 28. 7. 98 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 210/13 O presente regulamento (cid:130) obrigat(cid:155)rio em todos os seus elementos e directamente aplic(cid:145)vel em todos os Estados-membros. Feito em Bruxelas, em 20 de Julho de 1998. Pelo Conselho O Presidente W. MOLTERER


title: Commission Regulation (EC) No 1564/98 of 20 July 1998 on a special intervention measure for barley in Spain

eurovoc_concepts:
Spain
award of contract
barley
export refund
intervention agency

text: L 203/6 ‹ EN ‹ Official Journal of the European Communities 21. 7. 98 COMMISSION REGULATION (EC) No 1564/98 of 20 July 1998 on a special intervention measure for barley in Spain THE COMMISSION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES, Having regard to the Treaty establishing the European Community, Having regard to Council Regulation (EEC) No 1766/92 of 30 June 1992 on the common organisation of the market in cereals (1), as amended by Commission Regula- tion (EEC) No 923/96 (2), and in particular Article 6 thereof, Whereas production of barley in Spain exceeds that country’s requirements; Whereas the possibility of that surplus being absorbed by the Community market is slight; Whereas the Spanish market can be relieved by the export of part of this surplus quantity of barley to non- in view of world market member countries; whereas, prices for barley, export is possible only with the aid of a refund; Whereas, however, the refund arrangements laid down in Article 13 of Regulation (EEC) No 1766/92 apply to export from any Member State; whereas such arrange- ments, therefore, are not only unsuitable for solving the problem in question but may also favour the export of barley from Member States where the market situation is different from that in Spain; Whereas, in the absence of adequate measures, massive quantities of barley may be expected to enter intervention storage in Spain during the marketing year in accordance with Article 4 of Regulation (EEC) No 1766/92, the only possibility of disposal being in any case export to non- member countries; whereas, to avoid the abovementioned intervention, a special intervention measure intended to relieve the Spanish market should be taken pursuant to Article 6 of the said Regulation; whereas, furthermore, such a measure should take the form of a direct export incentive, which would avoid the high cost to the Community budget of buying in and storing products which would in any case then have to be exported; whereas the granting of a refund, the amount of which would be determined by tendering and which would apply only to products exported from Spain, would be an appropriate measure for this purpose; Whereas the purpose of the measure is such that refunds should be granted only on barley of the quality required for acceptance for intervention, as defined in Commission (1) OJ L 181, 1. 7. 1992, p. 21. (2) OJ L 126, 24. 5. 1996, p. 37. Regulation (EEC) No 689/92 (3), as last amended by Regu- lation (EC) No 1424/98 (4); whereas the competent agency must make certain barley exported is of this standard; Whereas the nature and objectives of the said measures make it appropriate to apply in respect of it, mutatis mutandis, Article 13 of Regulation (EEC) No 1766/92 and the regulations adopted for the application thereof, in particular Commission Regulation (EC) No 1501/95 of 29 June 1995 laying down certain detailed for the applica- tion of Council Regulation (EEC) No 1766/92 on the granting of export refunds on cereals and the measures to be taken in the event of disturbance on the market for cereals (5), as last amended by Regulation (EC) No 2052/97 (6); Whereas Regulation (EC) No 1501/95 requires tenderers to apply for an export licence among their other under- takings; whereas compliance with this obligation may be ensured by requiring tenderers to lodge a security of ECU 12 per tonne when they submit their tenders; the cereals Whereas in question should be actually exported from the Member State for which a particular intervention measure was implemented; whereas it is, therefore, necessary to restrict the use of export licences to exports from the Member State in which the licence was applied for; in order Whereas, concerned, licences issued to have an identical period of validity; treatment of all is necessary to make provision for the to ensure equal it Whereas, in order to ensure the smooth operation of the export tendering procedure, it is appropriate to prescribe a minimum quantity to be tendered for and a time limit and form for the communication of tenders submitted to the competent authorities; Whereas the Management Committee for Cereals has not delivered an opinion within the time limit set by its chairman, HAS ADOPTED THIS REGULATION: Article 1 1. A special intervention measure in the form of an export refund shall be applied in respect of 250 000 tonnes of barley produced in Spain. (3) OJ L 74, 20. 3. 1992, p. 18. (4) OJ L 190, 4. 7. 1998, p. 14. (5) OJ L 147, 30. 6. 1995, p. 7. (6) OJ L 287, 21. 10. 1997, p. 14. 21. 7. 98 ‹ EN ‹ Official Journal of the European Communities L 203/7 Article 13 of Regulation (EEC) No 1766/92 and the provi- sions adopted for the application of that Article shall apply mutatis mutandis to the said refund. The Spanish intervention agency shall be respon- 2. sible for implementing the measure referred to in para- graph 1. Article 2 Tenders shall be invited in order to determine the 1. amount of the refund referred to in Article 1. The invitation to tender shall relate to the quantity 2. of barley referred to in Article 1(1) for export to all third countries. 3. The invitation shall remain open until 27 May 1999. During the period of its validity weekly awards shall be made, for which the time limits for the submission of tenders shall be as prescribed in the notice of invitation to tender. Notwithstanding Article 4(4) of Regulation (EC) No 1501/95, the time limit for the submission of tenders for the first partial invitation to tender shall be 23 July 1998. Tenders must be submitted to the Spanish interven- 4. tion agency named in the notice of invitation. The tendering procedure 5. in accordance with this Regulation and Regulation (EC) No 1501/95. take place shall Article 3 A tender shall be valid only if: (a) it relates to not less than 1 000 tonnes; (b) it is accompanied by a written undertaking from the it relates solely to barley tenderer specifying that grown in Spain, which is to be exported from Spain. Where the undertaking referred to in paragraph (b) is not fulfilled, in Article 10 of Commission Regulation (EC) No 1162/95 (1) shall be forfeited, except in cases of force majeure. the security provided for Article 4 Under the tendering procedure referred to in Article 2, box 20 of applications and the export licences shall indi- cate the following: ‘Reglamento (CE) no 1564/98 certificado v ´alido exclu- sivamente en Espa ˜na. ’ Article 5 Article 6 By way of derogation from Article 21(1) of Commis- 1. sion Regulation (EEC) No 3719/88 (2), export licences issued in accordance with Article 8(1) of Regulation (EC) No 1501/95 shall, for the purpose of determining their period of validity, be deemed to have been issued on the day on which the tender was submitted. Export licences issued in connection with the invita- 2. tion to tender pursuant to this Regulation shall be valid from their date of issue, as defined in paragraph 1, until the end of the fourth month following that of the issue. 3. Notwithstanding Article 11 of Regulation (EEC) No 3719/88, export licences under this tendering procedure shall be valid in Spain only. Article 7 1. The Commission shall decide, under the procedure laid down in Article 23 of Regulation (EEC) No 1766/92, either: — to fix a maximum export refund, taking account in particular of the criteria laid down in Article 1 of Regulation (EC) No 1501/95, or — to make no award. 2. Where a maximum export refund is fixed, a contract shall be awarded to any tenderer whose tender indicates a rate of refund equal to or less than such maximum export refund. A refund awarded shall not be paid unless the barley 3. exported is of at least intervention quality in Spain as defined in Article 2(2) of Regulation (EEC) No 689/92. The competent agency shall have an analysis made, by an approved body or company, of the landed goods and shall hold at the Commission’s disposal an additional sample from each consignment taken and sealed in the presence of the tenderer or his representative. Sampling and analysis costs shall be met by the tenderer. 4. Where the quality does not correspond to that defined in paragraph 3, the refund shall be reduced by ECU 15 per tonne. Article 8 Tenders submitted must reach the Commission through the intervention of the Spanish intervention agency at the latest one and a half hours after expiry of the period for the weekly submission of tenders as specified in the notice of invitation to tender. They must be communi- cated in the form indicated in Annex I, to the telex or telefax numbers in Annex II. If no tenders are received, the Spanish intervention agency shall inform the Commission of this within the period indicated in the first paragraph. The security referred to in Article 5 of Regulation (EC) No 1501/95 shall be ECU 12 per tonne. The times fixed for correspond to Belgian time. the submission of tenders shall (1) OJ L 117, 24. 5. 1995, p. 2. (2) OJ L 331, 2. 12. 1988, p. 1. L 203/8 ‹ EN ‹ Official Journal of the European Communities 21. 7. 98 This Regulation shall enter into force on the day of its publication in the Official Journal of the European Communities. Article 9 This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States. Done at Brussels, 20 July 1998. For the Commission Franz FISCHLER Member of the Commission 21. 7. 98 ‹ EN ‹ Official Journal of the European Communities L 203/9 ANNEX I Weekly tender for the refund for the export of Spanish barley to all third countries (Regulation (EC) No 1564/98) (Closing date for the submission of tenders (date/time)) 1 2 3 Number of tender Quantity in tonnes Amount of export refund in ecu per tonne 1 2 3 etc. ANNEX II The only numbers to use to call Brussels (DG VI-C-1) are: — telex: 22037 AGREC B 22070 AGREC B (Greek characters) — telefax: — 296 49 56/236 25 15


title: GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT (EG) Nr. 59/98 door de Raad vastgesteld op 20 juli 1998 met het oog op de aanneming van Richtlijn 98/.../EG van de Raad van ... betreffende het houden van wilde dieren in dierentuinen

eurovoc_concepts:
application of EU law
protected area
protection of animal life
wildlife

text: 25. 11. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 364/9 GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT (EG) Nr. 59/98 door de Raad vastgesteld op 20 juli 1998 met het oog op de aanneming van Richtlijn 98/. /EG van de Raad van. betreffende het houden van wilde dieren in dierentuinen (98/C 364/02) DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 130 S, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Co- mité (1), Overeenkomstig de procedure van artikel 189 C van het Verdrag (2), Overwegende dat in Verordening (EG) nr. 338/97 van de Raad van 9 december 1996 inzake de bescherming van in het wild levende dier- en plantensoorten door controle op het desbetreffende handelsverkeer (3) ten aanzien van een groot aantal soorten is bepaald, dat moet worden aange- toond dat adequate voorzieningen voor de huisvesting en de verzorging van levende specimens daarvan voorhanden zijn alvorens de invoer van de bedoelde specimens in de toegestaan; dat het krachtens Gemeenschap wordt genoemde verordening bovendien verboden is voor com- merciële doeleinden specimens van de in bijlage A opge- nomen soorten ten toon te stellen, tenzij daartoe voor educatieve doeleinden of voor onderzoeks- of fokdoelein- den een specifieke afwijking is toegestaan; Overwegende dat Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (4), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 97/49/EG van de Com- missie en Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habi- tats en de wilde flora en fauna (5), het vangen, houden en verhandelen van een groot aantal soorten verbieden, maar in afwijkingen voorzien voor specifieke doeleinden zoals onderzoek, voorlichting, herstel van natuurlijke populaties, reïntroductie en fok; (1) PB C 205 van 15. 7. 1996, blz. 63. (2) Advies van het Europees Parlement van 29 januari 1998 (PB C 56 van 23. 2. 1998, blz. 34), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 20 juli 1998 en besluit van het Europees Parlement van. (nog niet verschenen in het Publicatie- blad). (3) PB L 61 van 3. 3. 1997, blz. 1. Verordening laatstelijk gewij- zigd bij Verordening (EG) nr. 2307/97 van de Commissie (PB L 325 van 27. 11. 1997, blz. 1). (4) PB L 103 van 25. 4. 1979, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 97/49/EG (PB L 223 van 13. 8. 1997, blz. 9). (5) PB L 206 van 22. 7. 1992, blz. 7. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 97/62/EG van de Raad (PB L 305 van 8. 11. 1997, blz. 42). Overwegende dat het voor een correcte uitvoering van de bestaande en toekomstige communautaire wetgeving inzake het behoud van de wilde fauna en teneinde ervoor te zorgen dat de dierentuinen hun belangrijke rol inzake instandhouding van soorten, voorlichting van het publiek en het wetenschappelijk onderzoek op passende wijze vervullen, noodzakelijk is de wetgeving in de lidstaten op een gemeenschappelijke leest te schoeien wat betreft de vergunningen voor en de inspectie van dierentuinen, het houden van dieren in dierentuinen, de opleiding van het personeel en de voorlichting van de bezoeker; Overwegende dat er op communautair niveau stappen moeten worden ondernomen om ervoor te zorgen dat dierentuinen in heel de Gemeenschap bijdragen tot de instandhouding van de biodiversiteit overeenkomstig de verplichting van de Gemeenschap om maatregelen te nemen inzake behoud ex situ krachtens artikel 9 van het Verdrag inzake biologische diversiteit; Overwegende dat een aantal verenigingen zoals de Euro- pean Association of Zoos and Aquaria richtsnoeren voor de verzorging en huisvesting van dieren in dierentuinen hebben opgesteld die in voorkomend geval als leidraad zouden kunnen dienen voor de formulering en vaststelling van nationale normen, HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Doelstelling De doelstellingen van deze richtlijn zijn de bescherming van wilde dieren en de instandhouding van de biodiversi- teit door ervoor te zorgen dat de lidstaten maatregelen aannemen inzake vergunningen voor en de inspectie van dierentuinen in de Gemeenschap, waarbij de rol die dierentuinen vervullen bij het behoud van de biologische diversiteit wordt versterkt. Artikel 2 Definitie In deze richtlijn wordt onder „dierentuinen” verstaan alle permanente inrichtingen waar levende dieren van wilde diersoorten worden gehouden om te worden tentoonge- steld aan het publiek gedurende ten minste zeven dagen per jaar, met uitzondering van circussen en dierenwinkels C 364/10 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 25. 11. 98 en inrichtingen waaraan de lidstaten een afwijking van de vereisten van deze richtlijn verlenen, omdat zij geen aanzienlijk aantal dieren of diersoorten aan het publiek tentoonstellen en omdat de afwijking de doelstellingen van deze richtlijn niet in het gedrang brengt. Artikel 3 Eisen ten aanzien van dierentuinen De lidstaten nemen maatregelen uit hoofde van de artike- len 4, 5, 6 en 7 om te garanderen dat elke dierentuin de volgende instandhoudingsmaatregelen uitvoert: — deelnemen aan onderzoek dat gunstige gevolgen heeft voor het behoud van de diersoorten, en/of opleiding in relevante vaardigheden in verband met het behoud, en/of in verband met het behoud van diersoorten, en/of in voorkomend geval, fokken van dieren in gevangenschap, herstel van de populatie of het herintroduceren van soorten in hun natuurlijke omgeving; informatie-uitwisseling voorwaarden wordt toegezien, met name via regelmatige inspectie en er worden passende maatregelen getroffen om die naleving te garanderen. 4. Alvorens een vergunning wordt verleend, geweigerd, verlengd of aanzienlijk gewijzigd, wordt door de bevoegde instantie van de lidstaten een inspectie verricht teneinde vast te stellen of al dan niet aan de vergunnings- voorwaarden of voorgestelde vergunningsvoorwaarden is voldaan. 5. Indien de dierentuin niet over een overeenkomstig deze richtlijn verleende vergunning beschikt of indien niet is voldaan aan de vergunningsvoorwaarden: a) wordt de dierentuin geheel of gedeeltelijk door de bevoegde instantie voor het publiek gesloten; en/of b) wordt hij verplicht geheel of gedeeltelijk te voldoen aan specifieke vereisten die door de bevoegde instan- tie worden opgelegd om ervoor te zorgen dat aan de vergunningsvoorwaarden wordt voldaan. — bevordering van voorlichting en bewustmaking van het publiek in verband met het behoud van de biodi- versiteit, met name door het verstrekken van informa- tie over de tentoongestelde soorten en hun natuurlijke habitats; Ingeval binnen een passende, door de bevoegde instantie te bepalen termijn van ten hoogste twee jaar niet aan deze vereisten is voldaan, trekt de bevoegde instantie de vergunning in of wijzigt zij de vergunning en sluit zij de dierentuin geheel of gedeeltelijk. — de dieren op zodanige wijze huisvesten dat ernaar wordt gestreefd te voldoen aan de biologische behoef- ten en de behoeften inzake behoud van iedere soort, onder meer door te voorzien in een voor elke soort specifieke kwalitatieve verbetering van de kooien, als- mede de dieren uitstekend verzorgen, onder toepas- sing van een doordacht programma van preventieve en curatieve diergeneeskundige verzorging en voe- ding; — voorkomen dat dieren ontsnappen teneinde mogelijke ecologische bedreigingen voor inheemse soorten te vermijden en voorkomen dat ongedierte de dierentuin binnendringt; — bijhouden van een bijgewerkt register over de collectie van de dierentuin, aangepast aan de geregistreerde soorten. Artikel 4 Vergunningen en inspectie 1. De lidstaten nemen maatregelen aan met betrekking tot vergunningen voor en inspectie van bestaande en nieuwe dierentuinen om ervoor te zorgen dat aan de eisen van artikel 3 wordt voldaan. 2. Elke dierentuin moet uiterlijk vier jaar na de inwerkingtreding van de richtlijn, of in het geval van nieuwe dierentuinen, vóór zij open worden gesteld voor het publiek, over een vergunning beschikken. Artikel 5 De in artikel 4 bepaalde vergunningsvoorwaarden zijn niet van toepassing wanneer een lidstaat tot voldoening van de Commissie kan bewijzen dat aan de in artikel 1 bepaalde doelstelling van deze richtlijn en de in artikel 3 bepaalde vereisten voor dierentuinen wordt voldaan en dat daarop permanent wordt toegezien door middel van een regelgevings- en registratieregeling. Een dergelijke regeling zou onder meer bepalingen dienen te bevatten betreffende inspectie en sluiting van dierentuinen welke overeenkomen met die van artikel 4, lid 4 en lid 5. Artikel 6 Sluiting van dierentuinen Ingeval een dierentuin geheel of gedeltelijk wordt geslo- ten, ziet de bevoegde instantie erop toe dat de dieren worden behandeld of verwijderd overeenkomstig de voor- waarden die de lidstaat passend acht en die in overeen- stemming zijn met de doelstellingen en de bepalingen van deze richtlijn. Artikel 7 Bevoegde instanties 3. Elke vergunning bevat voorwaarden ter handhaving van de eisen van artikel 3. Op de naleving van de De lidstaten wijzen de bevoegde instanties aan voor de toepassing van deze richtlijn. 25. 11. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 364/11 Artikel 8 Sancties De lidstaten delen de Commissie de tekst van alle 2. belangrijke bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. De lidstaten bepalen de sancties voor de overtredingen op de nationale bepalingen die krachtens deze richtlijn wor- den aangenomen. De sancties moeten doeltreffend, even- redig en afschrikkend zijn. Artikel 10 Inwerkingtreding Artikel 9 Toepassing 1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuurs- rechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op. (1) aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Com- missie daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing wor- den vastgesteld door de lidstaten. Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 11 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Brussel,. Voor de Raad De Voorzitter (1) Drie jaar na de datum van bekendmaking in het Publicatie- blad. C 364/12 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 25. 11. 98 MOTIVERING VAN DE RAAD I. INLEIDING 1. Op 13 december 1995 heeft de Commissie een op artikel 130 S, lid 1, van het Verdrag gebaseerd voorstel voor een aanbeveling ingediend betreffende het houden van wilde dieren in dierentuinen. 2. Het Europees Parlement heeft op 29 januari 1998 in eerste lezing advies uitgebracht (1) en 22 amendementen voorgesteld. Aangezien de Commissie geen van deze amendemen- ten heeft aanvaard, heeft zij geen gewijzigd voorstel ingediend. Het Economisch en Sociaal Comité heeft op 24 april 1996 advies uitgebracht (2). 3. Op 20 juli 1998 heeft de Raad zijn gemeenschappelijk standpunt vastgesteld overeen- komstig artikel 189 C van het Verdrag. II. DOEL 4. Het voorstel voor een aanbeveling beoogde de vaststelling van algemene beginselen inzake de afgifte van vergunningen, de inspectie en de sluiting van dierentuinen, alsmede inzake het houden van dieren, de opleiding en veiligheid van het personeel, en de educatie en veiligheid van het publiek. Opneming van deze beginselen in de nationale wetgevingen zou bijdragen tot een verbetering van de omstandigheden waaronder de dieren worden gehouden, en de dierentuinen de gelegenheid geven hun rol bij de educatie van het publiek, het wetenschappelijk onderzoek en het behoud van de soorten beter te vervullen. Deze beginselen werden aangevuld met zeer gedetailleerde bijlagen waarin de richtsnoe- ren van de EAZA (European Association of Zoos and Aquaria) waren overgenomen. III. ANALYSE VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT Algemene opmerkingen 5. De Raad heeft de hierboven omschreven doelstelling in wezen overgenomen, maar toch gemeend dat — de nadruk moet worden gelegd op de bescherming van wilde dieren en de instandhouding van de biodiversiteit en de rol van dierentuinen in dat verband; — daartoe een bindend instrument moet worden aangenomen, in casu — zoals de Commissie in 1991 aanvankelijk had voorgesteld en door het Europees Parlement was gevraagd — een richtlijn, aangezien het onmogelijk is om gedetailleerde bepalingen aan te nemen voor het hele gamma inrichtingen dat door het instrument zou kunnen worden bestreken. 6. Op basis van het bovenstaande heeft de Raad de amendementen nrs. 1, 5, 6, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 16 en 17 kunnen overnemen. Specifieke opmerkingen (De verwijzingen naar artikelen of overwegingen betreffen het gemeenschappelijk stand- punt) (1) PB C 56 van 23. 2. 1998, blz. 34. (2) PB C 204 van 15. 7. 1996, blz. 63. 25. 11. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 364/13 7. Amendementen die niet in het gemeenschappelijk standpunt zijn opgenomen — In de laatste overweging merkt de Raad op dat de door verscheidene verenigingen opgestelde richtsnoeren voor de verzorging en huisvesting van dieren kunnen dienen voor de formulering en vaststelling van nationale normen; toch heeft hij het niet wenselijk geacht de richtsnoeren van de EAZA als bijlagen op te nemen, omdat geen overeenstemming kan worden bereikt over dermate gedetailleerde bijlagen die op uniforme wijze zouden moeten worden toegepast op alle onder de richtlijn vallende inrichtingen en daarbij toch rekening te houden met het feit dat deze qua omvang en activiteit onderling sterk verschillen. De Raad heeft bijgevolg de amendementen nrs. 4, 18, 19, 20, 21, 22, 23 en 29 betreffende die richtsnoeren niet overgenomen. — Gelet op alle voorschriften voor het houden en verzorgen van dieren die reeds in artikel 3, derde streepje, zijn vervat, heeft de Raad het niet nodig geacht om amendement nr. 15 over te nemen. — In verband met de reeds bestaande bepalingen (inzonderheid Verordening (EG) nr. 338/97) en de definitie van artikel 2, heeft de Raad gemeend dat er geen andere beperkingen moeten gelden voor wat betreft de soorten waarvan bepaalde exempla- ren in dierentuinen mogen worden gehouden; hij heeft amendement nr. 7 dus niet aanvaard. — Met name dankzij de in artikel 3, vijfde streepje, bedoelde registers kunnen dierentuinen een informatiebron voor de handel in wilde dieren zijn. Aangezien deze informatie zich beslist niet tot de illegale handel beperkt, leek het niet dienstig om amendement nr. 28 te aanvaarden. 8. In het Commissievoorstel aangebrachte wijzigingen Behalve de uit de in punt 6 genoemde amendementen resulterende wijzigingen en de redactie van artikel 1 (in overeenstemming met punt 5) zijn de belangrijkste wijzigingen die de Raad in het Commissievoorstel heeft aangebracht de volgende: — artikel 2 geeft een nadere omschrijving van het begrip „permanente inrichting” (als bedoeld in punt 1 van het voorstel voor een aanbeveling), en beperkt de uitzonderin- gen tot inrichtingen die vanwege hun aard en omvang niet aan de voorschriften van de richtlijn kunnen worden onderworpen; — artikel 3 bevat in grote lijnen de bepalingen van punt 8 van het voorstel, maar nu toegespitst op de instandhouding van de diversiteit en aangevuld (vierde streepje) wat betreft de ecologische bedreigingen voor, of uitgaande van, inheemse soorten; — artikel 4 bevat grotendeels de punten 1 tot en met 6 van het voorstel; in dit artikel wordt bepaald dat dierentuinen binnen vier jaar na de inwerkingtreding van de richtlijn — of voordat zij voor het publiek worden opengesteld — moeten beschik- ken over een vergunning; het is dus niet voldoende dat de lidstaten bepalingen in die zin aannemen; krachtens artikel 5 kan gebruik worden gemaakt van met vergunnin- gen gelijkgestelde regelingen wanneer daarmee kan worden gegarandeerd dat de essentiële bepalingen (inzake instandhouding, inspectie en sluiting) worden uitge- voerd; — het bindend karakter van de richtlijn wordt verstrekt door artikel 8, op grond waarvan de lidstaten sancties moeten bepalen voor overtredingen van de ter uitvoering van de richtlijn aangenomen bepalingen; — krachtens artikel 9 krijgen de lidstaten drie jaar de tijd om de richtlijn om te zetten in nationaal recht


title: Risoluzione del Consiglio e dei rappresentanti dei governi degli Stati membri, riuniti in sede di Consiglio del 20 luglio 1998 sulla scadenza del trattato che istituisce la Comunità europea del carbone e dell'acciaio

eurovoc_concepts:
Community budget
ECSC Treaty
ECSC operating budget
budget policy
financial management

text: 7. 8. 98 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit{ europee C 247/5 RISOLUZIONE DEL CONSIGLIO E DEI RAPPRESENTANTI DEI GOVERNI DEGLI STATI MEMBRI, RIUNITI IN SEDE DI CONSIGLIO sulla scadenza del trattato che istituisce la Comunit{ europea del carbone e dell’acciaio del 20 luglio 1998 (98/C 247/04) IL CONSIGLIO DELL’UNIONE EUROPEA E I RAPPRESENTANTI DEI GOVERNI DEGLI STATI MEMBRI DELLE COMUNIT[ EUROPEE RIUNITI IN SEDE DI CONSIGLIO, RAMMENTANDO -(cid:217)la risoluzione del Consiglio europeo su crescita e occupazione adottata ad Amsterdam il 16 e 17 giu(cid:220) gno 1997, in base alla quale la Commissione (cid:127) invi(cid:220) tata a presentare le opportune proposte affinch~, allo scadere nel 2002 del trattato che istituisce la Comu(cid:220) nit{ europea del carbone e dell’acciaio (in prosieguo: (cid:133)CECA(cid:176)), i proventi delle riserve in essere siano uti(cid:220) lizzati per un fondo di ricerca in settori connessi con l’industria del carbone e dell’acciaio; internazionale, salvo diversa decisione, adottata di comune accordo, degli Stati membri; b) la decisione relativa alla propriet{ delle attivit{ e delle passivit{ deve essere coerente con la realizza(cid:220) zione dello scopo concordato al Consiglio europeo di Amsterdam per l’utilizzo dei proventi delle ri(cid:220) serve in essere per un fondo di ricerca in settori annessi con l’industria del carbone e dell’acciaio; c) l’applicazione delle conclusioni del Consiglio euro(cid:220) peo di Amsterdam richiede un ulteriore esame, in particolare per quanto riguarda la praticabilit{ e i mezzi giuridici per la loro attuazione e le loro conseguenze pratiche. Tale questione dovrebbe es(cid:220) sere ulteriormente esaminata dal Consiglio, dalla Commissione e dagli Stati membri. -(cid:217)la comunicazione della Commissione (cid:133)Scadenza del trattato CECA - Attivit{ finanziarie(cid:176) del 10 ottobre 1997, 3. RITENGONO CHE, per quanto riguarda la gestione del patrimonio della CECA: 1. PRENDONO ATTO: a)(cid:217)che (cid:127) importante riconoscere gli eccellenti risultati della ricerca finanziata dalla CECA e il contributo positivo apportato alla competitivit{ e alla situa(cid:220) zione sociale dei settori dell’industria del carbone e dell’acciaio; b) che l’approccio globale contenuto nella comunica(cid:220) zione della Commissione del 10 ottobre 1997 (cid:127) in linea con gli orientamenti adottati dal Consiglio europeo nella suddetta risoluzione; c) che tale approccio va incontro ai pareri gi{ espressi dal Parlamento europeo, dal Comitato consultivo CECA e dalle industrie del carbone e dell’acciaio, che hanno in gran parte contribuito agli averi della CECA con il prelievo. 2. OSSERVANO CHE, per quanto riguarda la propriet{ delle attivit{ e passivit{ della CECA: a)(cid:217)allo scadere del trattato CECA la propriet{ di tali attivit{ e passivit{ torner{ nel patrimonio degli Stati membri, in conformit{ con i principi di diritto a)(cid:217)sia importante definire il patrimonio CECA come (cid:133)liquidazione della CECA(cid:176) per distinguerlo da al(cid:220) tri fondi comunitari; b) tali fondi debbano restare distinti da altri fondi co(cid:220) munitari per i fini convenuti dagli Stati membri, anche dopo che siano state ultimate tutte le opera(cid:220) zioni finanziarie in corso e che siano stati adegua(cid:220) tamente contemplati tutti gli eventuali rischi che potrebbero insorgere; c) l’amministrazione di questo patrimonio debba es(cid:220) sere affidata alle altre Comunit{, rappresentate dalla Commissione. Ci(cid:247) consentir{ di proseguire nella gestione delle operazioni finanziare e di bi(cid:220) lancio non ultimate nel 2002; d) qualsiasi modifica del fine per cui (cid:127) stato fornito il patrimonio debba formare oggetto di una deci(cid:220) sione unanime degli Stati membri; e) ai fini di una vitalit{ a lungo termine del patrimo(cid:220) nio, questo debba essere gestito in base a linee di(cid:220) rettrici finanziarie pluriennali proposte dalla Com(cid:220) missione e adottate dal Consiglio. La gestione del patrimonio prontamente disponibile dovrebbe mi(cid:220) rare alla piß elevata resa possibile in condizioni di sicurezza; C 247/6 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit{ europee 7. 8. 98 f) in un intento di trasparenza, la Commissione debba adottare relazioni finanziarie annuali certifi(cid:220) cate dalla Corte dei conti e quindi trasmesse al Consiglio. 4. REPUTANO INOLTRE CHE, per quanto riguarda l’or(cid:220) ganizzazione dei fondi di ricerca: a)(cid:217)le entrate provenienti dagli averi della CECA deb(cid:220) bano costituire un’entrata (cid:133)specifica(cid:176) del bilancio generale delle Comunit{ europee, gestita dalla Commissione. Tale patrimonio dovr{ finanziare un programma di ricerca per i settori collegati all’in(cid:220) dustria del carbone e dell’acciaio, basato sulle pro(cid:220) poste relative ai contenuti scientifici e tecnici indi(cid:220) cate nella comunicazione della Commissione e in cui sia contemplata la possibilit{ di estendere il campo di applicazione del programma esistente alla ricerca applicata. Ulteriori modifiche per quanto riguarda l’utilizzazione delle entrate do(cid:220) vrebbero formare oggetto di una decisione una(cid:220) nime degli Stati membri; b) per ottimizzare l’impatto della ricerca sulla compe(cid:220) titivit{ di tali settori, il suddetto programma debba essere gestito in modo analogo all’attuale pro(cid:220) gramma di ricerca e sulla base di linee direttrici pluriennali, in materia di ricerca, proposte dalla Commissione e adottate dal Consiglio, in stretta consultazione con l’industria; c) tali linee direttrici debbano sviluppare ulterior(cid:220) mente l’attuale programma di ricerca finanziato dalla CECA, assicurandogli un elevato livello di concentrazione e rendendolo complementare ad altri che rientrano nel programma quadro comuni(cid:220) tario. Esse dovranno tener conto dell’obiettivo del rafforzamento della competitivit{, della crescita e dell’occupazione. Le linee direttrici dovranno defi(cid:220) nire chiaramente in che modo gli esperti dei settori interessati verranno coinvolti nelle future decisioni sulla ricerca e nel controllo dei progetti; d) ai fini di un’efficace assegnazione delle risorse nel corso dell’anno, si debbano osservare le procedure vigenti relative all’adozione dei singoli progetti di ricerca e cio(cid:127) le decisioni della Commissione do(cid:220) vranno essere prese previo accordo del Consiglio e in consultazione con i settori interessati; e) una volta portati a termine i progetti finanziati du(cid:220) rante il periodo indicato da ciascuna linea diret(cid:220) trice pluriennale di ricerca, sia importante proce(cid:220) dere ad una valutazione completa della ricerca. In particolare tale valutazione dovr{ esaminare i van(cid:220) taggi della ricerca per i settori interessati. _ altres(cid:243) importante che i risultati preliminari della ricerca siano resi noti agli Stati membri prima della sca(cid:220) denza di ciascuna linea direttrice, quale base per le future decisioni. 5. INVITANO la Commissione, in consultazione con le parti interessate, a presentare prima della prossima sessione del Consiglio un contributo relativo all’esame menzionato al precedente punto 2, lettera c) che ri(cid:220) flette le conseguenze di ogni possibile soluzione. 6. INVITANO la Commissione a tener conto, nel corso dei suoi lavori, di come -(cid:217)i nuovi Stati membri possano aderire agli accordi predisposti per attuare le conclusioni del Consiglio europeo di Amsterdam, dopo aver apportato un adeguato contributo; -(cid:217)possa essere calcolata la ripartizione tra le asse(cid:220) gnazioni destinate alla ricerca connessa con il set(cid:220) tore del carbone e quelle per la ricerca connessa con il settore dell’acciaio. Inizialmente tale riparti(cid:220) zione dovr{ essere basata sul contributo finanzia(cid:220) rio fornito dalle rispettive industrie, con la possibi(cid:220) lit{ di una revisione in futuro. 7. INVITANO la Commissione a presentare, all’occor(cid:220) renza e a tempo debito, proposte per altri settori inte(cid:220) ressati dalla scadenza del trattato CECA e conven(cid:220) gono, dal canto loro, di adottare tutte le misure ne(cid:220) cessarie per affrontare le conseguenze della scadenza


title: Decizia Consiliului din 20 iulie 1998 de stabilire a unei reglementări tehnice comune privind cerințele de racordare pentru conexiunea la rețelele telefonice publice comutate (RTPC) analogice ale echipamentelor terminale (exclusiv echipamentele terminale care susțin telefonia vocală, în cazuri justificate) în care adresarea rețelei, dacă există, este asigurată prin semnalizare multifrecvență bitonală (DTMF)

eurovoc_concepts:
harmonisation of standards
interactive network
technical regulations
technical standard
telecommunications
transmission network

formats: html pdf print xhtml

text: 13/vol. 23 RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 277 31998D0482 L 216/8 JURNALUL OFICIAL AL COMUNITĂȚILOR EUROPENE 4. 8. 1998 DECIZIA CONSILIULUI din 20 iulie 1998 de stabilire a unei reglementări tehnice comune privind cerințele de racordare pentru conexiunea la rețelele telefonice publice comutate (RTPC) analogice ale echipamentelor terminale (exclusiv echipamentele terminale care susțin telefonia vocală, în cazuri justificate) în care adresarea rețelei, dacă există, este asigurată prin semnalizare multifrecvență bitonală (DTMF) (98/482/EC) CONSILIUL UNIUNII EUROPENE, având în vedere Tratatul de instituire a Comunității Europene, având în vedere propunerea Comisiei, având în vedere Directiva 98/13/CE a Parlamentului European ș(cid:13)i a Consiliului din 12 februarie 1998 privind echipamentele termi- nale de telecomunicații ș(cid:13)i echipamentele pentru stațiile terestre de comunicare prin satelit, incluzând recunoaș(cid:13)terea reciprocă a con- formității lor (1), în special articolul 7 alineatul (2) a doua liniuță, întrucât Comisia a identificat tipul de echipamente terminale pen- tru care este nevoie de o reglementare tehnică comună, precum ș(cid:13)i declarația asociată privind domeniul de aplicare; întrucât trebuie să fie adoptate standardele armonizate corespun- zătoare, ori părți ale acestora, de punere în aplicare a cerințelor esențiale care urmează a fi transformate în reglementări tehnice comune; întrucât dezvoltarea tehnică a rețelelor telefonice publice națio- nale a înregistrat un progres continuu în decursul secolului al douăzecelea ș(cid:13)i întrucât această dezvoltare a fost realizată la înce- put în mod independent de la o rețea la alta, între asemenea rețele se vor menține diferențe tehnice importante pentru o perioadă de timp; întrucât trebuie să fie posibilă continuarea aprobării echipamen- telor terminale conform reglementărilor de drept intern, pentru o perioadă de tranziție; întrucât producătorii trebuie să anexeze o notă la toate produsele aprobate în temeiul prezentei decizii; întrucât producătorii trebuie să facă o declarație privind compatibilitatea rețelelor; întrucât organismele notificate trebuie să se asigure că producătorii cunosc aceste obligații; întrucât organismele notificate trebuie să infor- meze asupra declarațiilor de compatibilitate a rețelelor oricând se acordă aprobarea în temeiul prezentei decizii; alte organisme notificate întrucât echipamentele care intră în domeniul de aplicare al pre- zentei decizii care au fost aprobate prin reglementări de drept intern înainte de sfârș(cid:13)itul perioadei de tranziție pot continua să fie introduse pe acea piață națională ș(cid:13)i date în folosință; întrucât Comitetul de aprobare a echipamentelor terminale (comi- tetul ACTE), instituit prin articolul 28 din Directiva 98/13/CE, nu a emis nici un aviz privind reglementarea tehnică comună care face obiectul prezentei decizii; în conformitate cu articolul 29 alineatul (3) din Directiva 98/13/CE, Comisia a supus Consiliului prezenta propunere referitoare la măsurile ce trebuie luate, în consecință, întrucât, întrucât există diferențe tehnice între rețelele telefonice publice comutate (RTPC) ș(cid:13)i întrucât cele mai semnificative dintre acestea sunt descrise în notele consultative publicate în Ghidul Institutului European de Standarde în Telecomunicații (IEST), EG 201 121; ADOPTĂ PREZENTA DECIZIE: Articolul 1 întrucât aplicarea acestor note explicative este voluntară ș(cid:13)i acestea pot conține informații utile pentru producător; întrucât organismele notificate garantează, prin urmare, faptul că producătorii cunosc notele explicative aplicabile referitoare la cerințele specifice anumitor rețele; (1) JO L 74, 12. 3. 1998, p. 1. (1) Prezenta decizie se aplică echipamentelor destinate conectării ca terminal unic printr-un acces bifilar la o linie analogică RTPC în punctul terminal al rețelei ș(cid:13)i intră în domeniul de aplicare a standardului armonizat identificat la articolul 2 alineatul (1). (2) Prezenta decizie stabileș(cid:13)te o reglementare tehnică comună care acoperă cerințele de racordare pentru echipamentele termi- nale analogice RTPC menționate la alineatul (1). Prezenta decizie nu acoperă cerințele referitoare la interoperarea echipamentelor terminale prin rețeaua publică de telecomunicații, astfel cum se specifică la articolul 5 litera (g) din Directiva 98/13/CE. 278 RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 13/vol. 23 Articolul 2 (1) Reglementarea tehnică comună include standardul armonizat pregătit de către organismul de standardizare relevant care concretizează, în măsura în care sunt aplicabile, cerințele esenți- ale menționate la articolul 5 litera (d) ș(cid:13)i articolul 5 litera (f) din Directiva 98/13/CE. Referirea la standard figurează la anexa 1. (2) Echipamentele terminale reglementate de prezenta decizie sunt conforme cu reglementarea tehnică comună prevăzută la ali- neatul (1), respectă cerințele esențiale prevăzute la articolul 5 litera (a) ș(cid:13)i articolul 5 litera (b) din Directiva 98/13/CE ș(cid:13)i respectă cerințele oricăror altor directive aplicabile, în special Directiva 73/23/CEE a Consiliului din 19 februarie 1973 privind armoni- zarea legislației statelor membre referitoare la echipamentele elec- trice proiectate pentru utilizare în anumite limite de tensiune (1) ș(cid:13)i Directiva 89/336/CEE a Consiliului din 3 mai 1989 privind armonizarea legislației statelor membre referitoare la compatibi- litatea electromagnetică (2). Articolul 3 (1) Organismele notificate desemnate pentru îndeplinirea proce- durilor menționate la articolul 10 al Directivei 98/13/CE utili- zează sau asigură utilizarea, în ceea ce priveș(cid:13)te echipamentele ter- minale reglementate de articolul 1 alineatul (1) din prezenta decizie, a părților aplicabile ale standardului armonizat prevăzut la articolul 2 alineatul (1) din prezenta decizie. (2) Organismele notificate asigură că: (a) producătorii sau alți solicitanți pentru aprobare cunosc notele explicative conținute în ghidul IEST EG 201 121, inclusiv orice modificări ale acestuia; (b) producătorii cunosc că trebuie să anexeze o notă de forma dată în anexa II pentru toate produsele aprobate prin prezenta decizie ș(cid:13)i (c) de asemenea, producătorii întocmesc declarații de compatibilitate a rețelelor în forma dată în anexa III. (3) Organismele notificate informează alte organisme notificate asupra declarațiilor de compatibilitate a rețelelor făcute cu ocazia acordării aprobării în temeiul prezentei decizii. Articolul 4 (1) Echipamentele care intră în domeniul de aplicare a standardului armonizat prevăzut la articolul 2 alineatul (1) pot continua să fie aprobate în temeiul unor reglementări de omologare de drept intern pentru o perioadă de 15 luni după data adoptării prezentei decizii. (2) Echipamentele terminale aprobate în temeiul unor asemenea reglementări de omologare de drept intern pot continua să fie introduse pe piață ș(cid:13)i date în folosință. Articolul 5 Prezenta decizie se adresează statelor membre. Adoptată la Bruxelles, 20 iulie 1998. Pentru Consiliu Preș(cid:13)edinte W. MOLTERER (1) (2) JO L 77, 26. 3. 1973, p. 29. Directivă, astfel cum a fost modificată prin Directiva 93/68/CEE (JO L 220, 30. 8. 1993, p. 1). JO L 139, 23. 5. 1989, p. 19. Directivă, astfel cum a fost modificată ultima oară prin Directiva 93/68/CEE (JO L 220, 30. 8. 1993, p. 1). 13/vol. 23 RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 279 ANEXA I Standardul armonizat prevăzut la articolul 2 este: Referirea la standardul armonizat aplicabil Cerințele de racordare pentru aprobarea pan-europeană de conectare la rețelele telefonice publice comutate (RTPC) analogice a echipamentelor terminale (cu excepția celor care susțin serviciul de telefonie vocală) în care adresarea rețelei, dacă există, este asigurată de semnalizare multifrecvență bitonală (DTMF). IEST Institutul European de Standarde în Telecomunicații Secretariatul IEST TBR 21: ianuarie 1998 (exclusiv preambulul) INFORMAȚII SUPLIMENTARE Institutul European de Standarde în Telecomunicații este recunoscut în conformitate cu Directiva 83/189/CEE a Consiliului din 28 martie 1983 de stabilire a unei proceduri pentru furnizarea de informații în domeniul standardelor ș(cid:13)i reglementărilor tehnice (1). Standardul armonizat menționat mai sus a fost elaborat în temeiul unui mandat emis în conformitate cu procedurile aplicabile din Directiva 83/189/CEE. Textul complet al standardului armonizat menționat mai sus poate fi obținut de la: Institutul European de Standarde în Telecomunicații 650 Route des Lucioles F-06921 Sophia Antipolis Cedex Franța Comisia Europeană DG XIII/A/2-(BU 31, 1/7) Rue de la Loi/Wetstraat 200 B-1049 Bruxelles sau de la orice altă organizație responsabilă pentru punerea la dispoziție a standardelor IEST, din care o listă poate fi găsită la adresa de internet www. ispo. cec. be. (1) JO L 109, 26. 4. 1983, p. 8. 280 RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 13/vol. 23 ANEXA II Textul notei pe care producătorii trebuie să o anexeze la produsele aprobate în temeiul prezentei decizii „Echipamentul a fost aprobat în conformitate cu Decizia 98/482/CE a Consiliului pentru conectarea paneuropeană a unui terminal unic la rețeaua telefonică publică comutată (RTPC). Cu toate acestea, datorită diferențelor dintre RTPC individuale furnizate în diferite țări, aprobarea nu conferă, prin ea însăș(cid:13)i, o asigurare necondiționată pentru succesul operațiunilor în orice punct terminal al rețelei RTPC. Dacă apar probleme, contactați în primul rând furnizorul de echipamente. ” Notă: Producătorul trebuie să se asigure că vânzătorul ș(cid:13)i utilizatorul echipamentului sunt avizați în mod corespunzător asupra informațiilor de mai sus prin aplicarea pe pachet a notei ș(cid:13)i prin manuale de utilizare sau alte forme de instrucțiuni de utilizare. 13/vol. 23 RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 281 ANEXA III Declarația de compatibilitate a rețelei ce trebuie făcută de producător către organismul notificat ș(cid:13)i vânzător Această declarație indică rețelele pentru care este proiectat să funcționeze echipamentul ș(cid:13)i orice rețele notificate cu care echipamentul ar putea avea probleme de interoperare. Declarația de compatibilitate a rețelei ce trebuie făcută de producător către utilizator Această declarație indică rețelele pentru care este proiectat să funcționeze echipamentul ș(cid:13)i orice rețele notificate cu care echipamentul ar putea avea probleme de interoperare. Producătorul asociază ș(cid:13)i o declarație pentru a indica clar cazurile în care compatibilitatea rețelei depinde de reglajele fizice ș(cid:13)i de software-ul de comutare. De asemenea, ea îndrumă utilizatorul să contacteze vânzătorul dacă doreș(cid:13)te să folosească echipamentul pe o altă rețea


title: Nõukogu määrus (EÜ) nr 1638/98, 20. juuli 1998, millega muudetakse määrust nr 136/66/EMÜ õli- ja rasvaturu ühise korralduse kehtestamise kohta

eurovoc_concepts:
common organisation of markets
fats

text: 308 ET Euroopa Liidu Teataja 03/23. kd 31998R1638 L 210/32 EUROOPA ÜHENDUSTE TEATAJA 28. 7. 1998 NÕUKOGU MÄÄRUS (EÜ) nr 1638/98, 20. juuli 1998, millega muudetakse määrust nr 136/66/EMÜ õli- ja rasvaturu ühise korralduse kehtestamise kohta EUROOPA LIIDU NÕUKOGU, võttes arvesse Euroopa Ühenduse asutamislepingut, eriti selle artiklit 43, võttes arvesse komisjoni ettepanekut, (1) võttes arvesse Euroopa Parlamendi arvamust, (2) võttes arvesse majandus- ja sotsiaalkomitee arvamust (3) ning arvestades, et: (1) (2) (3) teatist tuleb uuendada; kõnealust 1997. aasta veebruaris esitas komisjon Euroopa Parla- mendile ja nõukogule teatise oliivi- ja oliiviõlisektori kohta, millest järeldus, et praegust õli- ja rasvaturu ühist ja selles korraldust esitatud uuendamisvõimalusi on arutatud ühenduse insti- tutsioonides; uuenduste vajalikkuses on saavutatud üksmeel; parima lähenemisviisi määramiseks tuleb siiski saada usaldusväärsemat teavet, eriti ühenduse oliivipuude arvu, istutusalade ja saagise kohta; võttes arvesse selliste andmete kogumiseks ja analüüsimiseks vajaminevat aega, on komisjon kohustunud esitama uuendusettepanekud 2000. aasta jooksul, et neid võiks kohaldada alates 2001/02. majandusaastast; kogemused on näidanud, et lähitulevikus tuleb praegu- sesse ühisesse turukorraldusse teha mõned kohandused, et vähendada kõnealuse sektori ettevõtjate raskusi, täius- tada siseriiklike asutuste korraldatavaid kontrollimisi ja kaitsta paremini ühenduse eelarvet; tuleks sätestada vaja- likud praeguse turukorralduse kohandused ning määrata majandusaastateks 1998/99–2000/01 kindlaks asja- kohased hinnad ja kogused; 22. septembri nõukogu aasta määruse ja rasvaturu ühise korralduse nr 136/66/EMÜ (õli- kehtestamise kohta) (4) artikliga 5 nähakse ette tootmis- tootjatele, toetus, mis määratakse ühtse määra alusel 1966. kelle keskmine toodang ei ületa 500 kg; kõnealuse meetme eesmärk oli vähendada toetuse saamise õiguse kontrollimisega seotud halduskulusid; muudatused toot- mistoetuskavas, eriti väiketootjatele makstava toetusega seotud kulutuste osa kasv ja toetuse taseme tõus, on muutnud kahe abi süsteemi pettuse allikaks; sellest tule- tuleks konkreetselt väiketootjatele makstavat nevalt toetust käsitlevad sätted kehtetuks tunnistada; tootmistoetuse tasakaalustusmehhanism põhineb praegu kogu ühenduse jaoks kehtestatud garanteeritud maksi- mumkogusel; tuleks suurendada eriti tootmissuundade arvessevõtmiseks; garanteeritud maksimumkogust peaks mõistliku tootmistaseme soodustamiseks liikmesriikides tuleks garanteeritud maksimumkogus jagada tootjaliik- mesriikide vahel garanteeritud riiklike kogustena; jaga- vaatlusperioodi mine toodangul, tootmisaastaid; tuleks siiski arvesse võtta sektori olukorda eri liikmesrii- kides ning eriti väiketootjatele varem määratud toetuse konkreetset jagamist ning Hispaania ja Portugali oliivisa- lude tootmispotentsiaali; peamiselt arvestamata põhinema äärmuslikke tootmise kõikumise mõju leevendamiseks juhul, kui liik- mesriigi tegelik toodang on garanteeritud riiklikust kogu- sest väiksem, võib osa erinevusest lisada kõnealuse liik- mesriigi järgmise majandusaasta garanteeritud riiklikule kogusele; erinevuse ülejäänud osaga võib korvata muude liikmesriikide garanteeritud riiklike koguste ületamisi, et tagada Euroopa Liidu tootjate vahel jätkuvalt teatav soli- daarsus; (4) (5) (6) (1) EÜT C 136, 1. 5. 1998, lk 20. (2) EÜT C 210, 6. 7. 1998. (3) EÜT C 235, 27. 7. 1998. (4) EÜT 172, 30. 9. 1966, lk 3025/66. Määrust on viimati muudetud määrusega (EÜ) nr 1581/96 (EÜT L 206, 16. 8. 1996, lk 11). (7) tootmistoetust makstakse oliivikasvatajatele; oliivikasva- tajad peavad saama kõnealuse toetuse täielikult, ilma et see piiraks ühenduse eeskirjadega ette nähtud eri vähen- damiste kohaldamist; 03/23. kd ET Euroopa Liidu Teataja 309 (8) lauaoliivide toetuse võimaldamiseks peavad liikmesriigid saama kasutada osa oliiviõli toetamiseks määratud varudest; tootmise (12) tarnimise reguleerimiseks oliiviõli tõsiste turuhäirete korral on vaja eraladustuslepingute toetussüsteemi, mis annab eesõiguse sellistele lepingutele, mis on sõlmitud nõukogu 20. mai 1997. aasta määruse (EÜ) nr 952/97 (tootjate ühenduste ja nende liitude kohta) (5) alusel tunnustatud tootjarühmade ja tootjate ühendustega; (9) (10) tasemel ei ole see tõhus; kõnealust tarbimistoetust ei saa tõsta ilma pettuseohuta ja prae- gusel toetust on varem järsult vähendatud ilma, et sel oleks olnud kahju- likku mõju oliiviõli tarbimisele ühenduses; kõnealuse toetuse kaotamine võimaldaks tõhustada tootmistoetus- juuli 1984. aasta kava kontrollimist eriti nõukogu 17. (EMÜ) nr 2262/84 (milles määrusega sätestatakse suhtes) (1) erimeetmed oliiviõli ettenähtud kontrolli- asutuste poolt; seepärast tuleb nõukogu 19. detsembri 1978. aasta määrus (EMÜ) nr 3089/78, milles sätesta- takse oliiviõli tarbimistoetuse üldeeskirjad, (2) kehtetuks tunnistada; sätted, mis käsitlevad oliiviõli ja lauaoliivide tarbimise edendamist liikmesriikides ja kolmandates riikides, tuleks säilitada ning neid tuleks täpsustada ja tõhustada; kõne- aluste meetmete eesmärk on kehtestada turul parem tasakaal ja sellest tulenevalt tuleks asjakohaseid kulutusi käsitada sekkumisena nõukogu 21. aprilli 1970. aasta määruse (EMÜ) nr 729/70 (ühise põllumajanduspoliitika rahastamise kohta) (3) artiklis 3 määratletud tähenduses; kõnealused sätted nõuavad teatavaid tehnilisi kohandusi nõukogu 22. (EMÜ) nr 1970/80, milles sätestatakse ühenduses oliiviõli tarbi- mise rakendamise üldees- kirjad (4); kõnealune määrus tuleks kehtetuks tunnistada ja selle sätted koos vajalike muudatustega inkorporeerida määrusesse nr 136/66/EMÜ; edendamise kampaaniate aasta määruses juuli 1980. (11) riiklik sekkumissüsteem on tootmisstiimul, mis ohustab turu stabiilsust; seepärast tuleb sekkumine lõpetada ja viited sekkumishinnale tunnistada kehtetuks või asen- dada; (1) EÜT L 208, 3. 8. 1984, lk 11. Määrust on viimati muudetud määru- sega (EÜ) nr 2599/97 (EÜT L 351, 23. 12. 1997, lk 17). (2) EÜT L 369, 29. 12. 1978, lk 12. Määrust on viimati muudetud määrusega (EÜ) nr 1582/96 (EÜT L 206, 16. 8. 1996, lk 13). (3) EÜT L 94, 28. 4. 1970, lk 13. Määrust on viimati muudetud määru- sega (EÜ) nr 1287/95 (EÜT L 125, 8. 6. 1995, lk 1). (4) EÜT L 192, 26. 7. 1980, lk 5. Määrust on viimati muudetud määru- sega (EMÜ) nr 1651/86 (EÜT L 145, 30. 5. 1986, lk 10). (13) määruse nr 136/66/EMÜ lisas esitatud neitsioliiviõli kate- gooriate määratlused viitavad erilisel meetodil põhinevale organoleptilisele hindamisele; organoleptilise hindamise täiustunud, ent neis säilib teatav meetodid on hiljuti loomupärane subjektiivsuse oht; kõnealuseid määratlusi tuleks muuta, et need viitaksid vajaduse korral tõhusa- matele analüüsimeetoditele; (14) (15) saadud kogemuste arvessevõtmiseks selleks et parandada teadmisi oliiviõli tootmise kohta ja kontrolli üksiktootja tasemel, tuleks majandusaastatel 1998/99–2000/01 erilist tähelepanu pöörata tööle oliivi- registriga; tuleks ühtse haldus- ja kontrollisüsteemi kontekstis teiste põllu- kultuuride puhul kasutatud meetodit kohaldada samuti oliiviregistri puhul; seepärast peab komisjon määrama võetavad meetmed ning korra ja kriteeriumid, mida tuleb järgida geograafilise informatsiooni süsteemi loomiseks; seepärast on vaja sätestada erandeid määrusest (EMÜ) nr 154/75 (6) ja määrusest (EMÜ) nr 2261/84 (7); uuendamisvõimalused võivad julgustada tootjaid istu- tama uusi oliivipuid; selline uusistutus ohustaks tulevikus tõsiselt tasakaalu turul, mis juba praegu on üleküllas- tunud; kõnealuse ohu vältimiseks tuleks sätestada sellel etapil uusistutuste väljaarvamine kõikidest tulevastest toetuskavadest, välja arvatud juhul, kui need on osa ühenduse poolt heakskiidetud programmist; komisjoni ettepaneku esitamise ja selle vastuvõtmise vahelise aja tõttu tuleks toetuskavadest välja jätta ka istutamised, mis on tehtud kuu jooksul alates päevast, mil ettevõtjatele teatatakse komisjoni vastavast kavatsusest; (5) EÜT L 142, 2. 6. 1997, lk 30. (6) Nõukogu 21. jaanuari 1975. aasta määrus (EMÜ) nr 154/75 oliivire- gistri sisseseadmise kohta oliiviõli tootvates liikmesriikides (EÜT L 19, 24. 1. 1975, lk 1). Määrust on viimati muudetud määrusega (EMÜ) nr 3788/85 (EÜT L 367, 31. 12. 1985, lk 1). (7) Nõukogu 17. juuli 1984. aasta määrus (EMÜ) nr 2261/84, milles sätestatakse oliiviõli tootmiseks ja oliiviõli tootjate organisatsiooni- dele toetuse andmise üldeeskirjad (EÜT L 208, 3. 8. 1984, lk 3). Määrust on viimati muudetud määrusega (EÜ) nr 636/95 (EÜT L 67, 25. 3. 1995, lk 1). 310 (16) ET Euroopa Liidu Teataja 03/23. kd oliiviõlisektori uuendamise vajadus tuleneb sellest, et aja teatavaid määrusega jooksul on võimatu säilitada nr 136/66/EMÜ ettenähtud meetmeid; kõnealused meetmed tuleks kehtetuks tunnistada alates 1. novem- brist 2001, hoolimata käesoleva määrusega ettenähtud üleminekukohandustest, 3. Oliiviõli maksimumkogus, mille suhtes lõikega 1 ette- nähtud toetust kohaldatakse, on 1 777 261 tonni majan- dusaasta kohta. Garanteeritud maksimumkogus jagatakse liikmesriikide vahel garanteeritud riiklike kogustena järgmi- selt: — Hispaania 760 027 tonni ON VASTU VÕTNUD KÄESOLEVA MÄÄRUSE: — Prantsusmaa 3 297 tonni Artikkel 1 Määrust nr 136/66/EMÜ muudetakse järgmiselt. 1. Artikli 2a lõikes 2 asendatakse sõna “sekkumishind” järg- misega: “tootja taotlushind, millest on lahutatud tootmistoetus ja summa, milles võetakse arvesse turuhinna kõikumist ja oliiviõli veokulusid tootmispiirkondadest tarbimispiirkon- dadesse,”. 2. Artikkel 4 asendatakse järgmisega: “Artikkel 4 Ühenduse jaoks määratakse kindlaks tootja taotlus- 1. hind. — Kreeka 419 529 tonni — Itaalia 543 164 tonni — Portugal 51 244 tonni. 4. Komisjoni poolt artiklis 38 sätestatud korras heaks- kiidetud tingimustel võib iga liikmesriik eraldada osa oma garanteeritud riiklikust kogusest ja oma oliiviõli tootmis- toetusest lauaoliivide toetuseks. Sellistel juhtudel on lõigete 5 ja 6 kohaldamiseks kasutatav garanteeritud riiklik kogus lõikes 3 nimetatud kogus, millest on lahutatud lauaoliividele antavale toetusele vastav kogus. Kõnealune hind määratakse kindlaks hulgimüügietapil tavalisele neitsioliiviõlile, mille oleiinhappena väljendatud vabade rasvhapete sisaldus on 3,3 g 100 g kohta. 5. Kui liikmesriigi tegelik toodang on mõnel majandus- aastal väiksem kui asjaomase liikmesriigi garanteeritud riik- lik kogus: 2. Majandusaastatel 1998/99–2000/01 on lõikega 1 ettenähtud tootja taotlushind 383,77 eküüd 100 kg kohta. 3. Kui nõukogu ei otsusta komisjoni ettepanekul kvali- fitseeritud häälteenamusega teisiti, algab oliiviõli majandus- aasta 1. novembril ja lõpeb järgmise aasta 31. oktoobril. ” 3. Artikkel 5 asendatakse järgmisega: “Artikkel 5 Tootmistoetust antakse oliiviõli 1. suhtes. Kõnealuse toetuse eesmärk on aidata kaasa tootjatele rahuldava sisse- tuleku tagamisele. Toetus antakse oliivikasvatajatele nende poolt toodetud oliiviõli koguse põhjal. tegelikult Ilma et see piiraks ühenduse eeskirjadega ettenähtud eri vähendamiste kohaldamist, makstakse toetus täielikult olii- vikasvatajatele. 2. Majandusaastatel 1998/99–2000/01 on lõikega 1 ettenähtud tootmistoetuse määr ühiku kohta 132,25 eküüd 100 kg kohta. a) jagatakse 20 % erinevusest liikmesriikide vahel, mis on garanteeritud samal majandusaastal ületanud oma riiklikke koguseid; jagamine toimub proportsionaalselt abi saavate liikmesriikide garanteeritud riiklike kogus- tega ja b) lisatakse 80 % erinevusest üksnes järgmiseks majandus- aastaks kõnealuse liikmesriigi garanteeritud riiklikule kogusele. Komisjon jagab järelejäänud kogused artiklis 38 sätestatud korras. 6. Lõikes 2 kindlaksmääratud toetust antakse liikmesrii- kides, mille toetuse saamise tingimustele vastav tegelik toodang ei ületa nende garanteeritud riiklikke koguseid, mida on vajaduse korral suurendatud lõike 5 kohaselt. Teistes liikmesriikides antava toetuse määr ühiku kohta on võrdne lõikes 2 kindlaksmääratud summaga, mida on korrutatud koefitsiendiga. Kõnealune koefitsient saadakse, jagades asjaomase liikmesriigi garanteeritud riiklik kogus, mida on vajaduse korral suurendatud lõike 5 kohaselt, toetuse saamise tingimustele vastava tegeliku toodanguga. 03/23. kd ET Euroopa Liidu Teataja 311 7. Pidades silmas toetuse saamise tingimustele vastava oliiviõli koguse kontrollimist, määratakse oliivi ja oliiviõli saagised igaks majandusaastaks ühtlase tootmispiirkonna kohta. 8. Tunnustatud tootjate organisatsioonid ja nende ühen- dused võivad osaleda lõikes 5 nimetatud tegeliku toodangu määramisel ja lõikes 7 nimetatud saagiste kehtestamisel. 9. Teatav protsent kõikidele tootjatele või mõnele toot- jale määratud tootmistoetusest kasutatakse piirkondlike meetmete rahastamiseks, et parandada igas tootjaliikmes- riigis õlitootmise kvaliteeti ja selle keskkonnamõju. d) uuringud, mis hõlmavad eriti oliiviõli toiteväärtuse teaduslikku uurimist; e) uuringud müügiedenduskampaania tulemuste hindami- seks. 2. Komisjon saadab nõukogule üheks või mitmeks järg- nevaks majandusaastaks kavandatavate meetmete kava. Kõnealuse kava koostamisel võib komisjon konsulteerida eriti turuuuringutele ja reklaamikampaaniatele spetsialisee- runud asutustega ning uurimisinstituutidega. Majandusaastatel 1998/99–2000/01 on esimeses lõigus nimetatud protsent 1,4 % oliiviõlitootjatele määratud toot- mistoetusest. Komisjon teeb lõikes 1 loetletud meetmete kohta 3. artiklis 39 sätestatud korras otsuse pärast konsulteerimist õli- ja rasvaturu korralduskomiteega. Nõukogu sätestab komisjoni ettepanekul kvalifitsee- rakendamise käesoleva artikli 10. ritud häälteenamusega üldeeskirjad. 11. Lõikes 7 nimetatud saagised ja käesoleva artikli ük- sikasjalikud rakenduseeskirjad määratakse kindlaks käes- oleva määruse artiklis 38 sätestatud korras ja vajaduse korral nõukogu 21. aprilli 1970. aasta määruse (EMÜ) nr 729/70 (ühise põllumajanduspoliitika rahastamise kohta) (*) artiklis 13 sätestatud korras. (*) EÜT L 94, 28. 4. 1970, lk 13. Määrust on viimati muudetud määrusega (EÜ) nr 1287/95 (EÜT L 125, 8. 6. 1995, lk 1). ” 4. Artiklid 5a, 7 ja 8 tunnistatakse kehtetuks. 5. Artikkel 11 asendatakse järgmisega: “Artikkel 11 4. Ühendus võib rahastada lõikes 1 nimetatud meetme- tega kaasnevad kulutused sajaprotsendiliselt ja neid käsita- takse sekkumisena määruse (EMÜ) nr 729/70 artiklis 3 määratletud tähenduses. Käesoleva 5. võetakse vastu artiklis 38 sätestatud korras. ” artikli üksikasjalikud rakenduseeskirjad 6. Artikli 11a esimene lõik asendatakse järgmisega: “Liikmesriigid võtavad omalt poolt vajalikud meetmed, et karistada artikliga 5 ettenähtud toetuskava rikkumisi. Kui nõukogu 17. (EMÜ) nr 2262/84 (milles erimeetmed oliiviõli sätestatakse suhtes) (*) ettenähtud kontrolliasutused teatavad rikkumis- test, otsustavad liikmesriigid võetavad meetmed teatamisele järgneva 12 kuu jooksul. aasta määrusega juuli 1984. (*) EÜT L 208, 3. 8. 1984, lk 11. Määrust on viimati muudetud määrusega (EÜ) nr 2599/97 (EÜT L 351, 23. 12. 1997, lk 17). ” Ühendus võib võtta otseselt või kaudselt meetmeid selleks, et soodustada ühenduses ja lauaoliivide tarbimist liikmesriikides 1. teabe andmiseks või toodetud oliiviõli või kolmandates riikides. 7. Artikkel 12 tunnistatakse kehtetuks. 8. Artikkel 12a asendatakse järgmisega: Esimeses lõigus nimetatud meetmed võivad olla järgmised: a) olemasolevate teadmiste jagamine eriti oliiviõli toite- “Artikkel 12a väärtuse kohta; b) turuuuringud oliiviõli turu laiendamiseks; c) avalikustamine, suhtekorraldus- ja müügiedenduskam- paaniad oliiviõli ja oliiviõliga valmistatud toodete tarbi- mise edendamiseks, rõhutades eriti oliiviõli kvaliteeti; Turu tõsise häirimise korral teatavates ühenduse piirkon- dades võib turu reguleerimiseks otsustada artiklis 38 sätes- tatud korras lubada piisavaid tagatisi pakkuvatel ja liikmes- riikide poolt heakskiidetud asutustel sõlmida nende poolt turustatava laolepinguid. Asjaomaste asutuste hulgas eelistatakse määruse (EÜ) nr 952/97 (*) kohaselt tunnustatud tootjarühmi ja nende ühendusi. oliiviõli kohta 312 ET Euroopa Liidu Teataja 03/23. kd Esimeses lõigus nimetatud meetmeid võib muu hulgas rakendada juhul, kui vaatlusperioodi jooksul turul regist- reeritud keskmine hind on väiksem kui 95 % 1997/98. majandusaastal kohaldatavast sekkumishinnast. Lepingute täitmise eest antava toetuse summa ja käesoleva artikli üksikasjalikud rakenduseeskirjad, eriti asjaomaste õlide kogused, kvaliteedid ja ladustuse kestus, kehtestatakse artiklis 38 sätestatud korras nii, et see mõjutab oluliselt turgu. Toetust võib anda pakkumismenetluse teel. (*) EÜT L 142, 2. 6. 1997, lk 30. ” 9. Artikli 20 lõige 2 tunnistatakse kehtetuks. 10. Artikli 20a lõike 2 viimane lõik ja artikli 20a lõige 4 tunnistatakse kehtetuks. 11. Artikli 20d lõige 1 asendatakse järgmisega: Teatav protsent “1. ja nende ühendustele käesoleva määruse alusel makstavast tootmistoetusest peetakse kinni. Sel teel saadud summa abil rahastatakse artikli 5 lõike 7 ja artikli 20c kohast tegevust. tunnustatud tootjarühmadele neitsioliiviõli, mille vabade rasvhapete 2 g 100 g kohta vastavad omadustele; kõnealusele oleiinhappena maksimumsisaldus väljendatud on ja mille muud omadused sätestatud kategooriale c) tavaline neitsioliiviõli: oleiinhappena väljendatud neitsioliiviõli, mille vabade on rasvhapete 3,3 g 100 g kohta ja mille muud omadused vastavad sätestatud omadustele; maksimumsisaldus kategooriale kõnealusele d) lambiõli: oleiinhappena neitsioliiviõli, mille väljendatud vabade rasvhapete sisaldus on üle 3,3 g 100 g kohta ja/või mille muud omadused vastavad kõne- alusele kategooriale sätestatud omadustele. ” Majandusaastatel 1998/99–2000/01 on esimese lõigus nimetatud tootmistoetuse protsent 0,8 %. ” Artikkel 2 12. Artikli 20d lõige 3 tunnistatakse kehtetuks. 13. Lisa punkt 1 asendatakse järgmisega: “1. Neitsioliiviõlid: Õlid, mis on saadud oliivipuu viljadest üksnes mehhaa- niliste või muude füüsiliste vahendite abil tingimustel, eriti soojustingimustel, mis ei põhjusta õli muutumist, ja mida ei ole töödeldud muul viisil kui pesemine, dekanteerimine, tsentrifuugimine ja filtreerimine, välja arvatud õlid, mis on saadud lahustite või ümberesterda- mise abil ja muude õlidega segamisel. Neitsioliiviõlisid liigitatakse ja kirjeldatakse järgmiselt: a) ekstra-neitsioliiviõli: neitsioliiviõli, mille rasvhapete vabade 1 g 100 g kohta vastavad omadustele; kõnealusele oleiinhappena maksimumsisaldus väljendatud on ja mille muud omadused sätestatud kategooriale b) neitsioliiviõli (väljendit “kvaliteetne neitsioliiviõli” võib kasutada tootmis- ja hulgimüügietapil): Olenemata määrusest (EMÜ) nr 154/75, keskendub oliivi- 1. registriga seotud töö majandusaastatel 1998/99–2000/01 geograafilise informatsiooni süsteemi (GIS) loomisele, ajakohas- tamisele ja rakendamisele. loomisel kasutatakse oliiviregistri andmeid. Lisaandmed GISi saadakse toetusetaotlustele lisatud põllukultuurideklaratsiooni- dest. GISi teabe asukoht määratakse geograafiliselt, kasutades elektroonilisi aerofotosid. 2. Liikmesriigid teevad kindlaks, et põllukultuurideklarat- sioonide teave vastab GISis sisalduvale teabele. Kui kõnealune teave ei ole vastavuses, teeb liikmesriik selle kindlaks ja kont- rollib seda kohapeal. Komisjon määrab esimeses lõigus nimetatud vastavuse tagami- seks üksikasjalikud eeskirjad ja kriteeriumid ning lubatud hälbe. Komisjon kõikidel majandusaastatel 1998/99–2000/01 läbiviidavate kohapealsete kindlakstegemiste ja kontrollimiste üksikasjalikud eeskirjad ja ulatuse. sätestab samuti Kui lõikes 2 nimetatud kindlakstegemise ja kontrollimise 3. ajal leitakse, et põllukultuurideklaratsioonis sisalduv teave on ebatäpne eriti oliivipuude arvu puhul, kohaldab liikmesriik ühe või mitme majandusaasta puhul ja olenevalt avastatud erine- vuste suurusest vastavalt komisjoni poolt sätestatud eeskirjadele ja kriteeriumitele: 03/23. kd ET Euroopa Liidu Teataja 313 — toetuse saamise tingimustele vastava oliiviõli koguse vähen- damist või — asjaomaste oliivipuude puhul toetuse saamise õiguse äravõt- mist. 4. Komisjon võtab käesoleva artikli alusel võetavad meetmed ja sätestatavate kontrollide üksikasjalikud eeskirjad, kriteeriumid ja ulatuse majandusaastateks 1998/99–2000/01 vastu määruse nr 136/66/EMÜ artiklis 38 sätestatud korras. 5. Käesoleva artikliga ettenähtud meetmeid kohaldatakse erandina määruses (EMÜ) nr 2261/84 sätestatud meetmetest põllukultuurideklaratsioonide ja nende toetusega seotuse kohta. Artikkel 3 1. Komisjon võib määruse nr 136/66/EMÜ artiklis 38 sätes- tatud korras võtta meetmed, mis on vajalikud ladusaks ülemine- kuks 1997/98. majandusaastal kehtivalt korralt käesoleva määrusega kehtestatud meetmetest tulenevale korrale. 2. Nõukogu teeb komisjoni 2000. aastal esitatava ettepaneku põhjal otsuse õli- ja rasvaturu ühise korralduse kohta, millega alates 1. novembrist 2001 asendatakse määrusega nr 136/66/ EMÜ kehtestatud kord. Vaatamata sellele võib teatavate määratavate piirangutega arvesse võtta komisjoni poolt heakskiidetud programmiga hõlmatud alade: — lisaoliivipuid seoses vana oliiviistanduse ümberkorraldami- sega või — uusistutusi. Kuni 1. novembrini 2001 kestvate komisjoni poolt heakskiide- tavate programmidega ettenähtud ala on Kreeka puhul 3 500 ha, Prantsusmaa puhul 3 500 ha ja Portugali puhul 30 000 ha. Käesoleva vastu määruse nr 136/66/EMÜ artiklis 38 sätestatud korras. artikli üksikasjalikud rakenduseeskirjad võetakse Artikkel 5 Käesolevaga tunnistatakse määruse nr 136/66/EMÜ artiklid 5, 11a, 12a, 13 ja 20a kehtetuks alates 1. novembrist 2001. Käesolevaga nr 3089/78 ja 1970/80. tunnistatakse kehtetuks määrused (EMÜ) Artikkel 4 Artikkel 6 Novembrist 2001 jõustuva õli- ja rasvaturu ühise korra 1. alusel ei maksta oliivikasvatajatele toetust lisaoliivipuude ja vastavate alade eest, mis on täis istutatud pärast 1. maid 1998 ja mille kohta ei ole määratavaks kuupäevaks tehtud põllukul- tuurideklaratsiooni. Käesolev määrus jõustub seitsmendal päeval pärast selle avalda- mist Euroopa Ühenduste Teatajas. Käesolevat määrust kohaldatakse alates 1. novembrist 1998. Käesolev määrus on tervikuna siduv ja vahetult kohaldatav kõikides liikmesriikides. Brüssel, 20. juuli 1998 Nõukogu nimel eesistuja W. MOLTERER