title: Directiva 98/44/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 6 iulie 1998 privind protecția juridică a invențiilor biotehnologice

eurovoc_concepts:
biotechnology
invention
patent law
right to justice

formats: fmx4 html pdf print xhtml

text: 268 RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 13/vol. 23 31998L0044 30. 7. 1998 JURNALUL OFICIAL AL COMUNITĂȚILOR EUROPENE L 213/13 DIRECTIVA 98/44/CE A PARLAMENTULUI EUROPEAN Ș(cid:13) I A CONSILIULUI din 6 iulie 1998 privind protecția juridică a invențiilor biotehnologice PARLAMENTUL EUROPEAN Ș(cid:13) I CONSILIUL UNIUNII EUROPENE, (5) având în vedere Tratatul de instituire a Comunității Europene, în special articolul 100a, având în vedere propunerea Comisiei (1), având în vedere avizul Comitetului Economic ș(cid:13)i Social (2), hotărând în articolul 189b din tratat (3), conformitate cu procedura prevăzută la (1) (2) (3) (4) întrucât biotehnologia ș(cid:13)i ingineria genetică joacă un rol din ce în ce mai important într-o gamă largă de sectoare, iar protecția invențiilor din domeniul biotehnologiei va pre- zenta, cu siguranță, o importanță fundamentală pentru dezvoltarea industrială comunitară; întrucât, mai ales în domeniul ingineriei genetice, cerceta- rea ș(cid:13)i dezvoltarea necesită investiții considerabile cu grad ridicat de risc ș(cid:13)i doar o protecție juridică adecvată le poate face, aș(cid:13)adar, profitabile; întrucât o protecție eficientă ș(cid:13)i armonizată în toate statele membre este esențială pentru menținerea ș(cid:13)i încurajarea investițiilor în domeniul biotehnologiei; întrucât, în urma respingerii de către Parlamentul European a proiectului comun, aprobat de către comitetul de conci- liere, pentru o directivă a Parlamentului European ș(cid:13)i a Con- siliului privind protecția juridică a invențiilor din domeniul biotehnologiei (4), Parlamentul European ș(cid:13)i Consiliul au stabilit că protecția juridică a invențiilor din domeniul biotehnologiei necesită clarificări; (6) (7) (8) (9) JO C 296, 8. 10. 1996, p. 4 ș(cid:13)i JO C 311, 11. 10. 1997, p. 12. JO C 295, 7. 10. 1996, p. 11. (1) (2) (3) Avizul Parlamentului European din 16 iulie 1997 (JO C 286, 22. 9. 1997, p. 87). Poziția comună a Consiliului din 26 februarie 1998 (JO C 110, 8. 4. 1998, p. 17) ș(cid:13)i Decizia Parlamentului European din 12 mai 1998 (JO C 167, 1. 6. 1998). Decizia Consiliului din 16 iunie 1998. JO C 68, 20. 3. 1995, p. 26. (4) întrucât există disparități în ceea ce priveș(cid:13)te protecția juri- dică a invențiilor din domeniul biotehnologiei conferită prin legislațiile ș(cid:13)i practicile diferitelor state membre; întru- cât aceste disparități ar putea crea bariere comerciale ș(cid:13)i, implicit, piedici în funcționarea corespunzătoare a pieței interne; întrucât este posibil ca aceste disparități să se amplifice, pe măsură ce statele membre vor adopta noi dispoziții legale ș(cid:13)i practici administrative diferite, sau pe măsură ce interpretările jurisprudențiale naționale se dezvoltă în mod diferit; întrucât evoluția eterogenă a legislației interne privind protecția juridică a invențiilor din domeniul biotehnologiei în cadrul Comunității poate constitui un factor de descurajare a comerțului, în detrimentul dezvoltării indus- triale a acestor invenții ș(cid:13)i al funcționării corespunzătoare a pieței interne; întrucât protecția juridică a invențiilor din domeniul biotehnologiei nu necesită crearea unui corp de legi sepa- rat în locul normelor de drept intern privind brevetele de invenții; întrucât normele de drept intern privind brevetele de invenții constituie în continuare dreptul comun pentru protecția domeniul biotehnologiei, ținându-se cont de faptul că acestea trebuie adaptate sau completate în anumite privințe, având în vedere progresele tehnologice care implică material biolo- gic ș(cid:13)i care îndeplinesc, de asemenea, condițiile de brevetare; invențiilor juridică din a întrucât, în anumite cazuri, cum ar fi excluderea din categoria invențiilor brevetabile a varietăților de plante ș(cid:13)i rase de animale ș(cid:13)i a proceselor biologice esențiale pentru ș(cid:13)i animalelor, unele concepte producerea plantelor cuprinse în legislația internă care are la bază convențiile internaționale privind brevetele ș(cid:13)i varietățile de plante au dat naș(cid:13)tere unui sentiment de nesiguranță în ceea ce pri- veș(cid:13)te protecția invențiilor din domeniul biotehnologiei ș(cid:13)i a anumitor invenții microbiologice; întrucât este necesară armonizarea pentru clarificarea incertitudinii menționate; 13/vol. 23 RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 269 (10) întrucât trebuie să se țină cont de potențialul de dezvoltare a biotehnologiei în domeniul mediului ș(cid:13)i, mai ales, de utilitatea acestei tehnologii pentru dezvoltarea unor metode de cultivare mai puțin poluante ș(cid:13)i mai economice din punct de vedere al modului de exploatare a pământului; întrucât sistemul de brevetare trebuie utilizat pentru a încu- raja cercetarea acestor procedee ș(cid:13)i punerea lor în aplicare; restricții comerciale; întrucât, în consecință, legea privind brevetele în sine nu poate servi pentru a înlocui sau a face inutilă o lege internă, europeană sau internațională care poate impune sau care priveș(cid:13)te sau interdicții monitorizarea cercetării ș(cid:13)i utilizarea sau comercializarea rezultatelor acesteia, mai ales din punct de vedere al cerin- țelor sănătății publice, securității, protecției mediului, pro- tecției animalelor, păstrării diversității genetice ș(cid:13)i respectă- rii anumitor standarde etice; (11) întrucât dezvoltarea biotehnologiei este importantă pentru țările în curs de dezvoltare, atât în domeniul sănătății ș(cid:13)i combaterii epidemiilor ș(cid:13)i bolilor endemice majore, cât ș(cid:13)i în cel al combaterii foametei în întreaga lume; întrucât ar tre- bui ca cercetarea în aceste domenii să fie încurajată prin intermediul sistemului de brevetare; întrucât trebuie să fie promovate procedurile internaționale pentru difuzarea acestor tehnologii în lumea a treia ș(cid:13)i în beneficiul grupuri- lor de populație în cauză; (15) întrucât în legislația internă sau europeană a brevetelor (Convenția de la München) nu există nici o interdicție sau excepție care să împiedice a priori brevetabilitatea materiei biologice; (12) întrucât Acordul privind aspectele comerciale ale dreptu- rilor de proprietate intelectuală (ACDPI) (1), semnat de Comunitatea Europeană ș(cid:13)i de către statele membre, a intrat în vigoare ș(cid:13)i prevede că trebuie garantată protecția brevetelor pentru produse ș(cid:13)i procedee în toate domeniile tehnologiei; (13) cadrul juridic întrucât comunitar pentru protecția invențiilor din domeniul biotehnologiei se poate limita la stabilirea unor principii care se aplică brevetabilității mate- rialului biologic ca atare, aceste principii fiind menite, în special, să stabilească diferența dintre invenții ș(cid:13)i descoperiri în ceea ce priveș(cid:13)te brevetabilitatea anumitor elemente de origine umană, domeniului de aplicare a protecției confe- rite de un brevet unei invenții biotehnologice, dreptului de utilizare a unui mecanism de stocare în afară de descrierile scrise ș(cid:13)i, în final, opțiunii de a dobândi licențe obligatorii ce priveș(cid:13)te fără interdependența dintre varietățile de plante ș(cid:13)i invenții, ș(cid:13)i invers; exclusivitate în ceea drept de (16) întrucât legislația privind brevetele de invenții trebuie apli- cată în aș(cid:13)a fel încât să se respecte principiile fundamentale de garantare a demnității ș(cid:13)i integrității persoanei; întrucât este important să se reafirme principiul potrivit căruia corpul uman, în oricare stadiu al formării sau dezvoltării sale, celulele embrionare, precum ș(cid:13)i simpla descoperire a unuia dintre elementele sale sau a unuia dintre produsele sale, inclusiv secvența sau secvența parțială a unei gene umane, nu pot fi brevetate; întrucât aceste principii sunt în conformitate cu criteriile de brevetabilitate prevăzute de legislația privind brevetele de invenție, conform căreia o simplă descoperire nu poate face obiectul unui brevet; (17) întrucât s-au făcut deja progrese semnificative în tratamen- tul bolilor datorită existenței produselor medicinale deri- vate din elemente izolate din corpul uman ș(cid:13)i/sau produse în alte moduri, aceste produse medicinale rezultând în urma unor procese tehnice care urmăresc obținerea unor elemente similare ca structură celor existente în mod natu- ral în corpul uman ș(cid:13)i întrucât, în consecință, cercetarea care urmăreș(cid:13)te obținerea ș(cid:13)i izolarea de asemenea elemente valoroase pentru producția de medicamente ar trebui încurajată prin intermediul sistemului de brevetare; (14) întrucât un brevet de invenție nu îl autorizează pe titular să pună în aplicare acea invenție, ci îi dă dreptul de a inter- industriale ș(cid:13)i zice terților să o exploateze în scopuri (18) (1) JO L 336, 23. 12. 1994, p. 213. întrucât, având în vedere că sistemul de brevetare oferă o stimulare insuficientă pentru a încuraja cercetarea în domeniul medicamentelor biotehnologice ș(cid:13)i producția acestor medicamente necesare pentru combaterea bolilor rare sau „orfane”, Comunitatea ș(cid:13)i statele membre au dato- ria să răspundă adecvat la această problemă; 270 (19) (20) (21) (22) RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 13/vol. 23 întrucât s-a ținut cont de avizul nr. 8 al Grupului de Consilieri al Comisiei Europene în problema implicațiilor etice ale biotehnologiei; (26) întrucât, dacă o invenție se bazează pe material biologic de origine umană sau dacă utilizează un astfel de material, la înregistrarea cererii de brevet, persoana din al cărei corp a fost prelevat materialul trebuie să fi avut posibilitatea să îș(cid:13)i exprime consimțământul liber ș(cid:13)i în cunoș(cid:13)tință de cauză în acest scop, în concordanță cu legislația națională; întrucât trebuie, aș(cid:13)adar, clarificat faptul că o invenție bazată pe un element izolat din corpul uman sau produs într-un alt mod prin intermediul unui procedeu tehnic care poate fi aplicat la scară industrială nu este exclusă din categoria celor brevetabile, chiar ș(cid:13)i atunci când structura acelui ele- ment este identică cu aceea a unui element natural, cu con- diția ca drepturile conferite de brevet să nu se extindă asu- pra corpului uman ș(cid:13)i a elementelor acestuia în mediul lor natural; întrucât un astfel de element izolat din corpul uman sau produs într-un alt mod nu este exclus din categoria celor brevetabile pentru că este, de exemplu, rezultatul unor pro- cedee tehnice utilizate pentru identificarea, purificarea ș(cid:13)i clasificarea sa ș(cid:13)i pentru reproducerea sa în afara corpului uman, tehnici pe care numai ființele umane sunt capabile să le pună în practică ș(cid:13)i pe care natura nu este capabilă să le realizeze singură; întrucât discuția pe tema brevetabilității secvențelor sau secvențelor parțiale de gene este controversată; întrucât, conform prezentei directive, acordarea unui brevet pentru invenții care privesc astfel de secvențe sau secvențe parți- ale trebuie să fie supusă aceloraș(cid:13)i criterii de brevetabilitate ca în toate celelalte domenii ale tehnologiei: noutate, inventivitate întrucât aplicabilitatea industrială a unei secvențe sau secvențe par- țiale trebuie să fie dezvăluită în cererea de brevet; aplicabilitate industrială; ș(cid:13)i (27) întrucât, dacă o invenție se bazează pe material biologic de origine vegetală sau animală sau dacă utilizează un astfel de material, cererea de brevet ar trebui să includă, acolo unde este cazul, informații privind originea geografică a acestui material, dacă aceasta este cunoscută; întrucât acest lucru nu aduce atingere examinării cererilor de brevet sau validității drepturilor care decurg din acordarea brevetului; (28) întrucât prezenta directivă nu aduce atingere în nici un fel fundamentelor legislației în vigoare privind brevetele de invenție, conform căreia un brevet poate fi acordat pentru orice nouă aplicație a unui produs brevetat; (29) întrucât prezenta directivă nu aduce atingere excluderii din categoria produselor brevetabile a varietăților de plante ș(cid:13)i a raselor de animale; întrucât, pe de altă parte, invențiile care privesc plantele sau animalele sunt brevetabile, cu condiția ca aplicarea invenției să nu fie limitată tehnic la o singură varietate de plantă sau rasă de animal; (30) întrucât conceptul de „varietate de plantă” este definit de legislația privind protecția varietăților noi, conform căreia o varietate se defineș(cid:13)te prin întregul său genom, posedând aș(cid:13)adar individualitate ș(cid:13)i deosebindu-se clar de celelalte varietăți; (23) întrucât o simplă secvență ADN fără indicarea unei funcții nu conține nici un fel de informație tehnică ș(cid:13)i nu este, aș(cid:13)adar, o invenție brevetabilă; (31) întrucât o grupare de plante caracterizată printr-o genă anume (ș(cid:13)i nu prin întregul său genom) nu intră în domeniul de aplicare a legislației privind protecția noilor varietăți ș(cid:13)i nu este, aș(cid:13)adar, exceptată din categoria produselor brevetabile, chiar dacă conține noi varietăți de plante; (24) întrucât, în conformitate cu criteriul aplicabilității industri- ale, în cazurile în care se utilizează o secvență sau o secvență parțială de genă pentru producerea unei proteine sau a unei porțiuni de proteină este necesar să se specifice care proteină sau porțiune de proteină este produsă sau ce funcție îndeplineș(cid:13)te aceasta; (32) întrucât, cu toate acestea, dacă o invenție constă doar în modificarea genetică a unei anumite varietăți de plantă ș(cid:13)i dacă se creează astfel o nouă varietate, aceasta va fi totuș(cid:13)i exceptată din categoria produselor brevetabile, chiar dacă modificarea genetică nu este rezultatul unui proces biolo- gic în esență, ci al unui proces biotehnologic; (25) întrucât, în scopul interpretării drepturilor conferite de un brevet, atunci când secvențele se suprapun doar pe porți- uni care nu sunt esențiale pentru invenție, fiecare secvență va fi considerată o secvență independentă în termenii legis- lației privind brevetele de invenție; (33) întrucât, în sensul prezentei directive, este necesar să se definească când anume un procedeu de obținere a plante- lor ș(cid:13)i animalelor devine esențialmente biologic; 13/vol. 23 RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 271 (34) întrucât prezenta directivă nu aduce atingere conceptelor de invenție ș(cid:13)i descoperire, reglementate de legislația națională, europeană ș(cid:13)i internațională privind brevetele de invenție; prevăzute de legislația privind brevetele de invenție, indi- ferent de domeniul tehnic al invenției; (35) întrucât prezenta directivă nu aduce atingere prevederilor legislației naționale privind brevetele de invenție, prin care procedeele pentru tratamentul terapeutic sau chirurgical al corpului uman ș(cid:13)i animal ș(cid:13)i metodele de diagnosticare prac- ticate pe organismele umane sau animale sunt excluse din categoria celor brevetabile; (36) întrucât Acordul ACDPI asigură membrilor Organizației Mondiale a Comerțului posibilitatea de a exclude invenții din categoria celor brevetabile pentru a preveni, pe teritoriul lor, exploatarea comercială a acestora atunci când această excludere considerată necesară pentru protecția ordinii publice sau a moralei, inclusiv pentru protecția vieții sau sănătății umane, animale sau vegetale sau pentru evitarea prejudicierii grave a mediului, cu con- diția ca aceste excluderi să nu fie efectuate doar pentru că exploatarea este interzisă de legislația lor; este (40) întrucât există un consens în interiorul Comunității în pri- vința ideii că intervențiile în domeniul embrionului uman ș(cid:13)i clonarea ființelor umane contravin ordinii publice ș(cid:13)i moralității; întrucât este, aș(cid:13)adar, important să se excludă de o manieră lipsită de echivoc din categoria brevetabilă pro- cedeele destinate modificării identității genetice a ființelor umane ș(cid:13)i procedeele de clonare a ființelor umane; (41) întrucât procedeele de clonare a ființei umane pot fi defi- nite ca fiind orice procedeu, inclusiv tehnicile de scindare a embrionului, menit să creeze o ființă umană cu aceeaș(cid:13)i informație genetică la nivelul nucleului cu a unei alte ființe umane în viață sau decedate; (42) întrucât, mai mult, utilizările embrionilor umani în scopuri industriale sau comerciale trebuie, de asemenea, excluse de la brevetare; întrucât, în orice caz, o atare excludere nu afectează invențiile în scopuri terapeutice sau de diagnos- ticare care se aplică embrionului uman ș(cid:13)i sunt utile aces- tuia; (37) întrucât prezenta directivă trebuie să insiste asupra princi- piului conform căruia invențiile a căror exploatare comer- cială este contrară ordinii publice ș(cid:13)i bunelor moravuri sunt excluse de la brevetare; (43) (38) întrucât partea dispozitivă a prezentei directive trebuie să includă ș(cid:13)i o listă ilustrativă cu invențiile excluse din categoria celor brevetabile, astfel încât să furnizeze instan- țelor naționale ș(cid:13)i oficiilor de brevetare un ghid general pen- tru interpretarea referirilor la ordine publică ș(cid:13)i bune moravuri; întrucât această listă nu poate fi, în mod evident, exhaustivă; întrucât procedeele a căror aplicare constituie o ofensă adusă demnității umane, cum ar fi procedeele de producere a unor ființe hibride din celule embrionare sau din celule atotputernice de oameni ș(cid:13)i animale, sunt evident excluse din cadrul celor brevetabile; întrucât, conform articolului F alineatul (2) din Tratatul pri- vind Uniunea Europeană, Uniunea trebuie să respecte drepturile fundamentale garantate de Convenția europeană pentru protecția drepturilor omului ș(cid:13)i a libertăților funda- mentale, semnată la Roma la 4 noiembrie 1950, ș(cid:13)i aș(cid:13)a cum rezultă din tradiția constituțională comună statelor membre, ca principii generale ale legislației comunitare; (44) întrucât Grupul european pentru deontologie în domeniul ș(cid:13)tiinței ș(cid:13)i noilor tehnologii din cadrul Comisiei evaluează toate aspectele etice ale biotehnologiei; întrucât trebuie evidențiat, în această privință, faptul că grupul poate fi consultat doar atunci când biotehnologia urmează să fie evaluată la nivelul principiilor etice elementare, inclusiv atunci când este consultat cu privire la legislația referitoare la brevetele de invenție; (39) în întrucât ordinea publică ș(cid:13)i moralitatea corespund, esență, principiilor etice sau morale recunoscute în statele membre, iar respectul pentru acestea este deosebit de important în domeniul biotehnologiei, având în vedere amploarea potențială a invențiilor în acest domeniu ș(cid:13)i rela- ția lor inerentă cu materia vie; întrucât aceste principii etice sau morale se adaugă examinărilor juridice standard (45) întrucât procedeele de modificare a identității genetice a animalelor, care le pot provoca suferință fără un beneficiu medical substanțial pentru om sau animal în ceea ce pri- veș(cid:13)te cercetarea, prevenirea, diagnosticarea sau terapia, precum ș(cid:13)i animalele rezultate din astfel de procese, trebuie excluse din categoria celor brevetabile; 272 (46) (47) RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 13/vol. 23 încurajând astfel activitățile inventive, întrucât, având în vedere faptul că funcția unui brevet este de a-l recompensa pe inventator pentru eforturile sale creatoare prin acordarea unui drept exclusiv, dar limitat în timp, titularul brevetului trebuie să aibă dreptul de a interzice utilizarea materialului brevetat care se autoreproduce în situații simi- lare celor în care ar fi permisă interzicerea utilizării produselor brevetate care nu se autoreproduc, adică pro- ducerea chiar a produsului brevetat; (52) întrucât în domeniul de exploatare a noilor caracteristici vegetale rezultate din ingineria genetică trebuie acordat accesul garantat, contra achitării unei taxe, sub forma unei licențe obligatorii, atunci când, prin comparație cu sortimentul sau specia în cauză, varietatea de plante repre- zintă un progres tehnic semnificativ, cu un interes econo- mic considerabil comparativ cu invenția revendicată în brevet; întrucât este necesar să fie prevăzută o primă derogare de la drepturile titularului de brevet, în cazul în care materialul de înmulțire care încorporează invenția protejată este vândut, de către titularul brevetului sau cu consimțămân- tul acestuia, unui fermier, pentru a fi utilizat în scopuri agricole; întrucât acea derogare inițială trebuie să îl autori- zeze pe fermier să utilizeze produsul recoltei sale pentru multiplicare în continuare sau înmulțire în propria sa fermă; întrucât domeniul de aplicare ș(cid:13)i condițiile derogării menționate trebuie limitate în conformitate cu domeniul de aplicare ș(cid:13)i condițiile stabilite prin Regulamentul (CE) nr. 2100/94 al Consiliului din 27 iulie 1994 privind protecția comunitară a varietăților de plante (1); (53) întrucât în domeniul de utilizare a noilor caracteristici vegetale rezultate din noi varietăți de plante obținute prin inginerie genetică trebuie acordat accesul garantat, contra achitării unei taxe, sub forma unei licențe obligatorii, în cazul în care invenția reprezintă un progres tehnic semni- ficativ, cu un interes economic considerabil; (54) întrucât articolul 34 din Acordul ACDPI conține dispoziții detaliate privind obligativitatea sarcinii probei pentru toate statele membre; întrucât prevederea ei în cadrul prezentei directive nu este, aș(cid:13)adar, necesară; (48) întrucât fermierului nu i se poate solicita decât plata taxei prevăzute de legislația comunitară referitoare la drepturile privind varietățile de plante ca o modalitate de aplicare a derogării de la instrumentul comunitar referitor la protecția comunitară a varietăților de plante; (55) (49) întrucât, cu toate acestea, titularul brevetului îș(cid:13)i poate apăra drepturile împotriva fermierului care abuzează de derogare sau împotriva cultivatorului care a creat o varie- tate de plante care încorporează invenția protejată, dacă acesta din urmă nu îș(cid:13)i respectă angajamentele; (50) întrucât o a doua derogare de la drepturile titularului de brevet trebuie să îl autorizeze pe fermier să folosească animale protejate în scopuri agricole; (51) întrucât, în absența legislației comunitare referitoare la drepturile privind varietățile de rase animale, domeniul ș(cid:13)i modalitățile de aplicare a celei de a doua derogări trebuie stabilite de legile, regulamentele ș(cid:13)i practicile naționale; întrucât, în conformitate cu Decizia 93/626/CEE (2), Comunitatea a aderat la Convenția privind diversitatea bio- logică din 5 iunie 1992; întrucât, în acest sens, statele membre trebuie să acorde o importanță deosebită articolului 3 ș(cid:13)i articolului 8 litera (j), articolului 16 alinea- tul (2) a doua teză ș(cid:13)i articolului 16 alineatul (5) din Con- venție, atunci când adoptă actele cu putere de lege ș(cid:13)i actele administrative necesare pentru a se conforma prezentei directive; (56) întrucât cea de-a treia Conferință a părților la Convenția pentru biodiversitate, care a avut loc în noiembrie 1996, a luat notă în Decizia III/17 că „este necesar să se acționeze în continuare pentru sprijinirea formării unei opinii comune privind relația dintre drepturile de proprietate intelectuală ș(cid:13)i prevederile relevante ale Acordului ACDPI ș(cid:13)i ale Convenției privind diversitatea biologică, în special în privința problemelor legate de transferul de tehnologie ș(cid:13)i de conservarea ș(cid:13)i utilizarea rațională a diversității biologice ș(cid:13)i repartizarea corectă ș(cid:13)i echitabilă a beneficiilor rezultate din utilizarea resurselor genetice, inclusiv protecția cunoș(cid:13)tințelor, ș(cid:13)i practicilor comunităților indigene ș(cid:13)i locale care întruchipează moduri tradiționale de viață relevante pentru conservarea ș(cid:13)i utilizarea rațională a diversității biologice”, inovațiilor (1) JO L 227, 1. 9. 1994, p. 1, astfel cum a fost modificat prin Regulamen- tul (CE) nr. 2506/95 (JO L 258, 28. 10. 1995, p. 3). (2) JO L 309, 31. 12. 1993, p. 1. 13/vol. 23 RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 273 ADOPTĂ PREZENTA DIRECTIVĂ: Articolul 4 CAPITOLUL I (a) varietăți de plante ș(cid:13)i rase de animale; (1) Următoarele nu au caracter brevetabil: Caracterul brevetabil (b) procedeele esențialmente biologice pentru producerea plan- telor sau animalelor. Articolul 1 (2) Invențiile care privesc plantele sau animalele au caracter brevetabil dacă realizarea tehnică a invenției nu se limitează la o anumită varietate de plantă sau rasă de animal. (1) Statele membre trebuie să protejeze invențiile biotehnologice prin legislația internă privind brevetele de invenție. Ele trebuie, dacă este necesar, să îș(cid:13)i adapteze legislația internă privind brevetele de invenție pentru a ține cont de dispozițiile prezentei directive. (2) Prezenta directivă nu aduce atingere obligațiilor statelor membre rezultate din acordurile internaționale, în special din Acordul ACDPI ș(cid:13)i din Convenția privind diversitatea biologică. Articolul 2 (1) În înțelesul prezentei directive: (a) „material biologic” înseamnă orice material care conține infor- mație genetică capabilă de a se reproduce pe ea însăș(cid:13)i sau de a fi reprodusă într-un sistem biologic; (b) „procedeu microbiologic” înseamnă orice procedeu care implică material microbiologic, care este realizat pe material microbiologic rezultat un material are microbiologic. sau care ca (2) Un procedeu pentru obținerea de plante sau animale este esențialmente biologic dacă constă în întregime din fenomene naturale, cum ar fi încruciș(cid:13)area sau selecția. (3) Conceptul de „varietate de plante” este definit la articolul 5 din Regulamentul (CE) nr. 2100/94. Articolul 3 (3) Alineatul (1) litera (b) nu aduce atingere caracterului brevetabil al invențiilor care privesc un procedeu microbiologic sau alt procedeu tehnic sau un produs obținut prin intermediul unui astfel de procedeu. Articolul 5 (1) Corpul uman, în diversele sale stadii de formare ș(cid:13)i dezvoltare ș(cid:13)i simpla descoperire a unuia dintre elementele sale, inclusiv secvența sau secvența parțială a unei gene, nu pot constitui invenții brevetabile. (2) Un element izolat din corpul uman sau produs într-un alt mod prin intermediul unui procedeu tehnic, inclusiv secvența sau secvența parțială a unei gene, poate constitui o invenție brevetabilă, chiar dacă structura acelui element este identică cu aceea a unui element natural. (3) Aplicarea industrială a unei secvențe sau a unei secvențe par- țiale dintr-o genă trebuie să fie descrisă în cererea de brevet. Articolul 6 (1) Invențiile trebuie considerate nebrevetabile în cazul în care exploatarea lor comercială ar contraveni ordinii publice sau bunelor moravuri; cu toate acestea, exploatarea neputând fi con- siderată contrară celor de mai sus doar pentru simplul fapt că este interzisă printr-o dispoziție legală sau de reglementare. (1) În înțelesul prezentei directive, sunt brevetabile invențiile noi, care implică o activitate inventivă ș(cid:13)i au aplicabilitate industrială, chiar dacă privesc un produs care constă din sau conține material biologic sau un procedeu prin care se produce, se prelucrează sau se foloseș(cid:13)te material biologic. (2) Materialul biologic izolat din mediul său natural sau produs prin intermediul unui procedeu tehnic poate constitui obiectul unei invenții, chiar dacă acesta a apărut anterior în natură. (2) În temeiul alineatului (1), nu sunt considerate brevetabile: (a) procedeele de clonare a ființelor umane; (b) procedeele de modificare a identității genetice a ființelor umane; (c) utilizarea embrionilor umani în scopuri industriale sau comer- ciale; 274 RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 13/vol. 23 (d) procedeele de modificare a identității genetice a animalelor, care le pot produce suferință fără un beneficiu medical sub- stanțial pentru om sau animale, precum ș(cid:13)i animalele rezultate din astfel de procedee. acestuia, pentru uz agricol, implică autorizarea fermierului de a folosi produsul recoltei sale pentru reproducere sau multiplicare de către el însuș(cid:13)i în ferma sa, domeniul de aplicare ș(cid:13)i condițiile acestei derogări fiind corespunzătoare celor de la articolul 14 din Regulamentul (CE) nr. 2100/94. Articolul 7 Grupul european pentru deontologie în ș(cid:13)tiință ș(cid:13)i noile tehnologii din cadrul Comisiei ale biotehnologiei. evaluează aspectele toate etice CAPITOLUL II Domeniul de aplicare a protecției Articolul 8 (1) Protecția conferită de un brevet pentru un material biologic care posedă caracteristici specifice ca rezultat al invenției trebuie să acopere toate materialele biologice derivate din acel material biologic prin înmulțire sau multiplicare într-o formă identică sau diferită ș(cid:13)i având aceleaș(cid:13)i caracteristici. (2) Protecția conferită de un brevet pentru un procedeu care per- mite producerea unui material biologic cu caracteristici specifice ca rezultat al invenției trebuie să includă materialul biologic obținut direct prin acel proces ș(cid:13)i orice alt material biologic derivat din materialul biologic obținut direct prin înmulțire sau multiplicare într-o formă identică sau diferită ș(cid:13)i având aceleaș(cid:13)i caracteristici. Articolul 9 Protecția conferită de un brevet pentru un produs care conține sau constă în informații genetice trebuie să cuprindă toate materialele în care este încorporat produsul, cu excepțiile prevăzute la articolul 5 alineatul în care informația genetică este conținută ș(cid:13)i îș(cid:13)i îndeplineș(cid:13)te funcția. (1), ș(cid:13)i Articolul 10 Protecția prevăzută la articolele 8 ș(cid:13)i 9 nu trebuie să cuprindă materialul biologic obținut din reproducerea sau multiplicarea materialului biologic introdus pe piață pe teritoriul unui stat membru de către titularul brevetului sau cu consimțământul acestuia, atunci când multiplicarea sau reproducerea rezultă în mod necesar din aplicația în vederea căreia materialul biologic a fost comercializat, cu condiția ca materialul obținut să nu fie utilizat ulterior pentru alte reproduceri sau multiplicări. Articolul 11 (2) Prin derogare de la articolele 8 ș(cid:13)i 9, vânzarea sau orice altă formă de comercializare a animalelor de prăsilă sau a altor mate- riale de reproducere animală către un fermier de către titularul brevetului sau cu consimțământul acestuia implică autorizarea fermierului de a utiliza animalele protejate în scopuri agricole. Aceasta include ș(cid:13)i folosirea animalelor sau a altor materiale de reproducere animală în scopul desfăș(cid:13)urării activității sale agricole, dar nu pentru vânzare în cadrul sau în scopul unei activități reproductive comerciale. (3) Domeniul de aplicare ș(cid:13)i condițiile derogării prevăzute la ali- neatul (2) trebuie stabilite prin acte cu putere de lege, norme administrative ș(cid:13)i practici naționale. CAPITOLUL III Licențe reciproce obligatorii Articolul 12 (1) În cazul în care un cultivator nu poate obține sau exploata un drept privind o varietate de plante fără să încalce un brevet ante- rior, acesta poate face cerere pentru a obține o licență obligatorie fără drept de exploatare exclusivă asupra invenției protejate de brevet, în măsura în care licența îi este necesară pentru exploata- rea varietății de plantă care trebuie protejată, cu condiția achitării unei redevențe corespunzătoare. Statele membre trebuie să pre- vadă că, în cazul în care această licență este acordată, titularul dreptului anterior privind varietatea de plante va fi îndreptățit la o licență reciprocă în condiții rezonabile pentru utilizarea invenției protejate. (2) În cazul în care titularul unui brevet privind o invenție biotehnologică nu o poate exploata fără să aducă atingere unui drept anterior cu privire la o varietate de plante, acesta poate face licențe obligatorii fără drept de cerere pentru obținerea unei exploatare exclusivă asupra varietății de plante protejate prin acel drept, cu condiția să achite redevența corespunzătoare. Statele membre trebuie să prevadă că, în cazul în care această licență este acordată, titularul dreptului anterior privind varietatea de plante va fi îndreptățit la o licență reciprocă în condiții rezonabile pen- tru utilizarea invenției protejate. (1) Prin derogare de la articolele 8 ș(cid:13)i 9, vânzarea sau altă formă de comercializare a materialelor pentru înmulțirea plantelor către un fermier de către titularul brevetului sau cu consimțământul (3) Solicitanții licențelor prevăzute la alineatele (1) ș(cid:13)i (2) trebuie să demonstreze că: 13/vol. 23 RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 275 (a) au apelat fără succes la titularul brevetului sau al dreptului pri- vind varietatea de plante pentru a obține o licență contractu- ală; (b) între prima publicare a cererii de brevet ș(cid:13)i acordarea brevetului, oricărei persoane care o solicită sau, la cererea soli- citantului de brevet, doar unui expert independent; (b) varietatea de plante sau invenția constituie un progres tehnic semnificativ, cu un interes economic considerabil prin com- parație cu invenția revendicată în brevet sau varietatea de plante protejată. (4) Fiecare stat membru trebuie să desemneze autoritatea sau autoritățile competente pentru acordarea licenței. În cazul în care o licență pentru o varietate de plante poate fi obținută doar de la Oficiul Comunitar pentru Varietăți de Plante, se aplică articolul 29 din Regulamentul (CE) nr. 2100/94. CAPITOLUL IV Depozitul unui material biologic, accesul la acest material ș(cid:13)i noul depozit Articolul 13 (1) În cazul în care o invenție are ca obiect material biologic sau priveș(cid:13)te un material biologic care nu este accesibil publicului ș(cid:13)i care nu poate fi descris în cererea de brevet într-o asemenea mani- eră încât să permită reproducerea invenției de către o persoană calificată în materie, descrierea trebuie considerată inadecvată în termenii legislației privind brevetele de invenție, cu excepția cazu- rilor în care: recunoscute (a) materialul biologic a fost depozitat într-o instituție depozitară recunoscută cel târziu la data înregistrării cererii de brevet. depozitare Sunt autoritățile puțin cel internaționale care au dobândit acest statut în temeiul articolului 7 din Tratatul de la Budapesta din 28 aprilie 1977 depozitului privind microorganismelor îndeplinirii procedurii de brevetare, denumit în continuare „Tratatul de la Budapesta”; recunoaș(cid:13)terea internațională în scopul a (c) după acordarea brevetului ș(cid:13)i în pofida revocării sau anulării brevetului, oricărei persoane care o solicită. (3) Mostra este furnizată numai dacă persoana care o solicită se angajează ca, în perioada în care brevetul este în vigoare: (a) să nu pună la dispoziția terților mostra sau orice material derivat din aceasta; (b) să nu folosească mostra sau orice material derivat din aceasta decât în scopuri experimentale, cu excepția situației în care solicitantul sau titularul brevetului, după caz, renunță la acest angajament în mod expres. (4) La cererea solicitantului de brevet, în cazul în care cererea este respinsă sau retrasă, accesul la materialul depozitat este limitat la un expert independent timp de 20 de ani de la data înregistrării cererii de brevet. În acest caz, se aplică dispozițiile alineatului (3). (5) Cererile solicitantului de brevet menționate la alineatul (2) punctul (b) ș(cid:13)i la alineatul (4) pot fi formulate numai până la data la care se consideră că s-au încheiat pregătirile tehnice pentru publicarea cererii de brevet. Articolul 14 în conformitate cu (1) Dacă materialul biologic depozitat dispozițiile articolului 13 nu mai este disponibil la instituția depozitară recunoscută, trebuie să se permită efectuarea unui nou depozit de material în aceleaș(cid:13)i condiții ca acelea stabilite prin Tra- tatul de la Budapesta. (2) Orice nou depozit trebuie însoțit de o declarație semnată de depozitar, prin care se certifică faptul că noul material biologic depozitat este acelaș(cid:13)i cu cel depozitat inițial. (b) cererea înregistrată conține informații la fel de relevante ca ș(cid:13)i cele disponibile pentru solicitant asupra caracteristicilor mate- rialului biologic depozitat; (c) cererea de brevet cuprinde denumirea instituției depozitare ș(cid:13)i numărul de depozit. CAPITOLUL V Dispoziții finale (2) Accesul la materialul biologic depozitat trebuie asigurat prin furnizarea unei mostre: Articolul 15 (a) până la prima publicare a cererii de brevet, numai acelor persoane care sunt autorizate conform legislației interne pri- vind brevetele de invenție; (1) Statele membre pun în aplicare actele cu putere de lege ș(cid:13)i actele administrative necesare pentru a se conforma prezentei directive până la 30 iulie 2000. Statele membre informează de îndată Comisia cu privire la aceasta. 276 RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 13/vol. 23 Atunci când statele membre adoptă aceste dispoziții, ele cuprind o trimitere la prezenta directivă sau sunt însoțite de o asemenea trimitere la data publicării lor oficiale. Statele membre stabilesc modalitatea de efectuare a acestei trimiteri. (c) anual, de la data specificată la articolul 15 alineatul (1), un raport asupra progreselor ș(cid:13)i implicațiilor legislației privind brevetele de invenție în domeniul biotehnologiei ș(cid:13)i ingineriei genetice. (2) Comisiei îi sunt comunicate de către statele membre textele dispozițiilor de drept intern pe care le adoptă în domeniul regle- mentat de prezenta directivă. Articolul 17 Articolul 16 Prezenta directivă intră în vigoare la data publicării ei în Jurnalul Oficial al Comunităților Europene. Comisia trimite Parlamentului European ș(cid:13)i Consiliului: Articolul 18 (a) la fiecare cinci ani, începând cu data menționată la articolul 15 alineatul (1), un raport asupra oricăror probleme cu care s-a confruntat în ceea ce priveș(cid:13)te relația dintre prezenta directivă ș(cid:13)i acordurile internaționale asupra protecției drepturilor omu- lui la care au aderat statele membre; Prezenta directivă se adresează statelor membre. Adoptată la Bruxelles, 6 iulie 1998. (b) în termen de doi ani de la intrarea în vigoare a prezentei directive, un raport care să evalueze implicațiile pentru cerce- tarea fundamentală în domeniul ingineriei genetice datorate nepublicării sau publicării întârziate a documentelor privind subiecte care puteau fi brevetabile; Pentru Parlamentul European Pentru Consiliu Preș(cid:13)edintele J. M. GIL-ROBLES Preș(cid:13)edintele R. EDLINGER


title: WRITTEN QUESTION No. 2058/98 by Felipe CAMISÓN ASENSIO to the Council. Computer problems arising in the year 2000

eurovoc_concepts:
EU institution
computer system
cooperation policy
data protection
private sector
public sector
single market

formats: html print


title: Commission Regulation (EC) No 1444/98 of 6 July 1998 fixing the minimum selling prices for beef put up for sale under the invitation to tender referred to in Regulation (EC) No 1270/98

eurovoc_concepts:
award of contract
beef
fixing of prices
minimum price
selling price

formats: html pdf print

text: 7. 7. 98 EN Official Journal of the European Communities L 191/45 COMMISSION REGULATION (EC) No 1444/98 of 6 July 1998 fixing the minimum selling prices for beef put up for sale under the invitation to tender referred to in Regulation (EC) No 1270/98 THE COMMISSION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES, Having regard to the Treaty establishing the European Community, Having regard to Council Regulation (EEC) No 805/68 of 27 June 1968 on the common organisation of the market in beef and veal (1), as last amended by Regulation (EC) No 2634/97 (2), and in particular Article 7(3) thereof, Whereas tenders have been invited for certain quantities fixed by Commission Regulation (EC) No of beef 1270/98 (3); Whereas, pursuant to Article 9 of Commission Regulation (EEC) No 2173/79 (4), as last amended by Regulation (EC) No 2417/95 (5), the minimum selling prices for meat put up for sale by tender should be fixed, taking into account tenders submitted; Whereas the measures provided for in this Regulation are the Management in accordance with the opinion of Committee for Beef and Veal, HAS ADOPTED THIS REGULATION: Article 1 The minimum selling prices for beef for the invitation to tender held in accordance with Regulation (EC) No 1270/ 98 for which the time limit for the submission of tenders was 23 June 1998 are as set out in the Annex hereto. Article 2 This Regulation shall enter into force on the day of its publication in the Official Journal of the European Communities. This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States. Done at Brussels, 6 July 1998. For the Commission Franz FISCHLER Member of the Commission (1) OJ L 148, 28. 6. 1968, p. 24. (2) OJ L 356, 31. 12. 1997, p. 13. (3) OJ L 175, 19. 6. 1998, p. 24. (4) OJ L 251, 5. 10. 1979, p. 12. (5) OJ L 248, 14. 10. 1995, p. 39. L 191/46 EN Official Journal of the European Communities 7. 7. 98 ANEXO (cid:190) BILAG (cid:190) ANHANG (cid:190) PAQAQTGLA (cid:190) ANNEX (cid:190) ANNEXE (cid:190) ALLEGATO (cid:190) B(cid:246)LAGE (cid:190) ANEXO (cid:190) LIITE (cid:190) BILAGA Estado miembro Medlemsstat Mitgliedstaat Jq(cid:145)tor l(cid:146)kor Member State (cid:144)tat membre Stato membro Lidstaat Estado-membro J(cid:132)senvaltio Medlemsstat Productos Produkter Erzeugnisse Pqo(cid:152)(cid:149)mta Products Produits Prodotti Producten Produtos Tuotteet Produkter Precio m(cid:146)nimo expresado en ecus por tonelada Mindstepriser i ECU/ton Mindestpreise, ausgedr(cid:129)ckt in ECU/Tonne Ek(cid:145)wister pyk(cid:147)seir ejvqaf(cid:149)lemer se Ecu am(cid:145) t(cid:149)mo Minimum prices expressed in ECU per tonne Prix minimaux exprim(cid:130)s en (cid:130)cus par tonne Prezzi minimi espressi in ecu per tonnellata Minimumprijzen uitgedrukt in ECU per ton Pre(cid:135)o m(cid:146)nimo expresso em ecus por tonelada V(cid:132)himm(cid:132)ishinnat ecuina tonnia kohden ilmaistuna Minimipriser i ecu per ton ikke udbenet (cid:190) Fleisch mit Knochen (cid:190) Jq(cid:146)ata le j(cid:149)jaka (cid:190) Carne con hueso (cid:190) Kød, Bone-in beef (cid:190) Viande avec os (cid:190) Carni non disossate (cid:190) Vlees met been (cid:190) Carne com osso (cid:190) Luullinen naudanliha (cid:190) K(cid:148)tt med ben DANMARK (cid:153)STERREICH ESPA(cid:158)A (cid:190) Bagfjerdinger (cid:190) Vorderviertel (cid:190) Hinterviertel (cid:190) Cuartos delanteros (cid:190) Cuartos traseros 600 500 600 512 830


title: Bibliografia giuridica dell'integrazione europea : 1997- II.,Bibliografia jurídica da integração europeia : 1997- II.,Bibliografía jurídica de la integración europea : 1997- II.,Bibliographie juridique de l'intégration européenne : 1997- II.,Euroopan integraatio-oikeuden bibliografia : 1997- II.,Juridische bibliografie van de Europese integratie : 1997- II.,Juridisk bibliografi om den europeiska integrationen : 1997- II.,Juridisk bibliografi over den europæiske integration : 1997- II.,Legal bibliography of European integration : 1997- II.,Rechtsbibliographie Europäische Integration : 1997- II.,Νομική βιβλιογραφία για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση : 1997- II.

eurovoc_concepts:
EU Member State
European integration
bibliography
legal data processing


title: 98/454/EG: Aanbeveling van de Raad van 6 juli 1998 voor de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en van de Gemeenschap

eurovoc_concepts:
EU employment policy
EU policy
Economic and Monetary Union
economic policy

text: L 200/34 ‹ ‹NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 7. 98 (Besluiten waarvan de publicatie niet voorwaarde is voor de toepassing) II RAAD AANBEVELING VAN DE RAAD van 6 juli 1998 voor de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en van de Gemeenschap (98/454/EG) DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 103, lid 2, Gezien de aanbeveling van de Commissie, Gezien de conclusies van de Europese Raad van Cardiff van 15 en 16 juni 1998, Overwegende dat het Europees Parlement een resolutie over de aanbeveling van de Commissie heeft aangeno- men, BEVEELT HIERBIJ AAN: 1. HOOFDPRIORITEITEN: EN ECONOMISCHE WELVAART EN BANEN EEN SUCCESVOLLE UNIE, MONETAIRE Met de invoering van de euro op 1 januari 1999 breekt een nieuwe fase aan in het Europese integra- tieproces en in de uitvoering van de economische beleidsvormen van de lidstaten en van de Gemeen- schap. economische Het op het bewerkstelligen van een hoge mate van duurzame de Gemeenschap gerichte beleid, dat de lidstaten vooral de afgelopen twee jaar op besliste en geloofwaardige wijze hebben gevoerd, heeft tastbare resultaten opge- leverd. convergentie in Ten eerste hebben deze opmerkelijke convergentie- inspanningen en -resultaten ertoe geleid dat de Raad van de Europese Unie in de samenstelling van staats- hoofden en regeringsleiders op 3 mei 1998 heeft besloten dat elf lidstaten voldeden aan de voor- waarden om de euro in te voeren. inspanningen de Ten tweede bevorderen deze ontwikkeling macro-economische een beleidsmix die bevorderlijk is voor groei en werkge- legenheid. van Tot dusver zijn echter in veel lidstaten onvoldoende terugdringen van de vorderingen gemaakt bij het werkloosheid. Na de zomer van 1997, toen de vorige globale richt- snoeren voor het economisch beleid werden vastge- steld, heeft zich in de Gemeenschap een steeds krachtiger en breder gedragen economisch herstel voltrokken tegen een achtergrond van een historisch lage inflatie. Daar er momenteel in de meeste lidstaten onbenutte productiecapaciteit voorhanden is en in een later stadium een gezonde expansie van de investeringen in met name uitrusting mag worden verwacht, zou zich een robuuste groei moeten kunnen voordoen zonder dat de capaciteitsgrenzen in zicht komen of inflatoire spanningen ontstaan, mits de lonen, zoals trouwens wordt verwacht, een gematigde ontwikkeling blijven vertonen. Daarbij komt nog dat de onderliggende economische ontwikkelingen gezond zijn en nog steeds verbete- rooskleuriger ren, de vraagvooruitzichten alsmaar toeneemt. De worden en het vertrouwen verder financi(cid:137)le en economische gebeurtenissen in Azi(cid:137) zullen de groeivooruitzichten voor de Gemeenschap slechts in beperkte mate be(cid:139)nvloeden, op voorwaarde evenwel dat de crisis niet verdiept of op andere landen uit de regio overslaat. Tegen de achtergrond van een verder doorzettend herstel kan de werkgelegenheid enigszins toenemen, hetgeen tot 1999 in een lichte daling van de werk- loosheid in de Gemeenschap als geheel kan resulte- ren. Dit zou een eerste, zij het bescheiden stap, bete- kenen in de richting van de verwezenlijking van de in artikel 2 van het Verdrag van Amsterdam neerge- legde doelstelling een hoog niveau van werkgele- genheid tot stand te brengen. Het huidige lage peil van de werkgelegenheid in de Gemeenschap is niet alleen toe te schrijven aan de hoge werkloosheid (circa 18 miljoen mensen in 16. 7. 98 ‹ ‹NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 200/35 1997), maar ook aan de soms lange tijd somber blij- vende werkgelegenheidsvooruitzichten, die velen ervan weerhouden hebben een baan te zoeken (de meesten onder hen maken overigens ook gebruik van andere socialezekerheidsvoorzieningen). Nieuwe banen zijn bijgevolg niet alleen nodig om de werk- loosheid terug te dringen, maar ook om het hoofd te kunnen bieden aan de toenemende participatiegraad en aan een nog lichte, op demografische invloeden terug te voeren stijging van de beroepsbevolking. De stijging van de werkgelegenheid op middellange en lange termijn zou de druk op de overheidsfinan- ci(cid:137)n en socialezekerheidsstelsels van de lidstaten aanzienlijk verlichten en bovendien bijdragen tot een effici(cid:137)nte bestrijding van armoede en sociale uitslui- ting. De rol van het economische beleid bestaat erin de voorwaarden tot stand te brengen voor i) het verder doorzetten van het herstel en ii) op middellange en langere termijn, dat herstel uit te bouwen tot een zichzelf in stand houdende niet-inflatoire economi- sche groei — een eerste vereiste voor een aanzienlijk en duurzaam hogere werkgelegenheid. Dit vergt een versterkt programma van macro-economische en structurele beleidsmaatregelen, alsook een vastbe- werkgelegenheids- raden richtsnoeren voor 1998 om een aantal grote uitda- gingen aan te pakken. Tegelijkertijd moet de economie(cid:137)n van de Gemeenschap de kans worden geboden zich beter aan de veranderende omstandig- heden in de komende jaren aan te passen. uitvoering van de De invoering van de euro als zodanig zal het werk- loosheidsprobleem in de Gemeenschap niet oplos- sen. Door de boven beschreven taken te vervullen, zal het stabiliteitskader van de Economische en Monetaire Unie (EMU) bijdragen tot het handhaven van een beleidsmix die bevorderlijk is voor groei en werkgelegenheid. Op macro-economisch gebied moeten de regeringen en, op hun terrein, de sociale partners alles in het werk stellen om de stabiliteitsdoelstelling van het gemeenschappelijke monetaire beleid te ondersteu- nen. Tegelijkertijd zijn structurele beleidsmaatregelen en hervormingen van de producten-, diensten- en arbeidsmarkten vereist om een groeiproces zonder spanningen in de hand te werken, de concurrentie- positie te versterken en de groei om te zetten in werkgelegenheid en milieuvriendelijker te maken. Meer algemeen is het nodig dat de interne markt beter gaat zijn alle functioneren, lidstaten verantwoordelijk. en daarvoor Alleen als deze beleidsstrategie door alle actoren met vastberadenheid wordt gevolgd en overeenkomstig de resolutie van de Europese Raad van Luxemburg op een degelijk geco(cid:148)rdineerde wijze wordt uitgevoerd, zal de Economische en Monetaire Unie — zoals in artikel 2 van het Verdrag wordt voorgeschreven - tot volle ontplooiing komen en bijdragen tot de verwe- zenlijking van de algemene doelstellingen van de Gemeenschap, waaronder het bevorderen van een duurzame en niet-inflatoire groei met inachtneming van het milieu, een hoog niveau van werkgelegen- heid en verbetering van de levensstandaard. 2. EEN OP GROEI EN STABILITEIT GERICHTE MACRO-ECONOMISCHE BELEIDSMIX Om de bovengenoemde doelstellingen te verwezen- lijken is het van essentieel belang dat de lidstaten op macro-economisch gebied vasthouden aan de op groei en stabiliteit gerichte strategie die in de vorige richtsnoeren werd aanbevolen en thans vrucht begint af te werpen. Deze strategie berust op drie essenti(cid:137)le beginselen: — een op prijsstabiliteit gericht monetair beleid; — volgehouden inspanningen om gezonde begro- tingssituaties te bereiken en te bestendigen in overeenstemming met het stabiliteits- en groei- pact; — nominale loontendensen die stroken met de doelstelling van prijsstabiliteit; tevens moet de re(cid:137)le loonontwikkeling in verhouding staan tot de productiviteitsgroei en rekening houden met de noodzaak de winstgevendheid van de investe- ringen te versterken om meer banen te scheppen. Hoe meer de opdracht van het monetaire beleid om de prijsstabiliteit te handhaven immers wordt gesteund door passende begrotingsmaatregelen en loonontwikkelingen, hoe groter de kans dat de monetaire voorwaarden gunstig zijn voor groei en werkgelegenheid. De algehele macro-economische beleidsmix in de eurozone zal hoofdzakelijk het resultaat zijn van de wisselwerking tussen enerzijds het gemeenschappe- lijke monetaire beleid en anderzijds de specifieke budgettaire en loonontwikkelingen in de deelne- mende landen. Op laatstgenoemd gebied zal een ge(cid:139)ntensiveerd toezicht worden uitgeoefend en zal het economisch beleid worden geco(cid:148)rdineerd, teneinde tot een passende beleidsmix in de hele eurozone en in ieder deelnemend land te komen. In landen die aanvankelijk niet op de euromunt overgaan, bestaat evenzeer behoefte aan een op stabi- liteit gericht macro-economisch beleid. Vanwege de nauwe en sterke verwevenheid van de landen van de eurozone en de landen die daar niet toe behoren, en om de verdere convergentie en de goede werking van de interne markt te waarborgen, zullen alle lidstaten bij de co(cid:148)rdinatie van het economisch beleid moeten worden betrokken. L 200/36 ‹ ‹NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 7. 98 3. PRIJSSTABILITEIT Prijsstabiliteit is van essentieel belang om op middel- te lange termijn aanhoudende economische groei realiseren. Dankzij de indrukwekkende vorderingen die de afgelopen jaren werden gemaakt, heeft de Gemeenschap in haar geheel prijsstabiliteit weten te bereiken. Het te voeren beleid moet dan ook gericht zijn op een hoge mate van geloofwaardigheid en verenigbaarheid met duurzame prijsstabiliteit. In de toekomstige eurozone, waar het gemiddelde inflatiepercentage, gemeten naar het geharmoni- seerde indexcijfer van de consumptieprijzen, is terug- gelopen tot minder dan 2 %, dienen alle deelne- mende lidstaten een economisch beleid te voeren dat erop gericht is de prijsstabiliteit te handhaven, zodat de monetaire omstandigheden groei kunnen bevor- deren. De lidstaten moeten eveneens vermijden dat al te grote inflatieverschillen optreden, omdat deze aanleiding kunnen geven tot problemen op het gebied van het concurrentievermogen. De gemiddelde inflatie is ook in Denemarken, Zweden en het Verenigd Koninkrijk onder de 2 % gezakt. Het is zaak een monetair en economisch beleid voort te zetten dat tot verdere prijsstabiliteit leidt. de budgettaire Griekenland heeft de laatste jaren aanzienlijke voor- uitgang geboekt in de richting van prijsstabiliteit. In combinatie met consolidatie- inspanningen van de afgelopen jaren heeft dit de toetreding van de drachme in maart 1998 tot het wisselkoersmechanisme (WKM) vergemakkelijkt. De deelname aan het WKM zal een verdere verbetering van de inflatie in de hand werken. De inspanningen moeten echter worden ge(cid:139)ntensiveerd om de infla- toire gevolgen van de devaluatie van de drachme bij de toetreding tot het WKM op te vangen en zo snel mogelijk prijsstabiliteit te verwezenlijken. 4. DE OVERSCHAKELING OP DE EURO Een vlotte overschakeling op de euro op 1 januari 1999 is nodig om ervoor te zorgen dat de Economi- scheen Monetaire Unie in zo gunstig mogelijke omstandigheden van start kan gaan. De voornaamste doelstelling van het monetaire beleid van de natio- nale centrale banken van de deelnemende lidstaten in de resterende maanden van 1998, tijdens welke zij verantwoordelijk blijven voor het monetaire beleid, is ervoor te zorgen dat het huidige klimaat van een hoge mate van prijsstabiliteit op nationaal niveau, en daarmee ook voor de hele eurozone, wordt gehand- haafd. De offici(cid:137)le rente zal eind 1998 zijn geconver- geerd naar de gemeenschappelijke rente voor de eurozone. Tegelijk zal het dan zo zijn dat de wissel- koers gelijk is aan de vooraf bekendgemaakte koers, namelijk de huidige bilaterale spilkoers van het WKM. Vanaf 1 januari 1999 zal het gemeenschappelijke monetair beleid in de eurozone tot de verantwoorde- lijkheid van de onafhankelijke Europese Centrale Bank (ECB) en het Europees Stelsel van Centrale Banken (ESCB) behoren. De lidstaten die niet meteen overschakelen op de gemeenschappelijke munt blijven bevoegd voor hun nationale monetair beleid en hebben zich ertoe verbonden een op stabiliteit gericht monetair beleid te blijven voeren. Uit hoofde van artikel 109 M van het Verdrag, behandelen deze lidstaten hun wissel- koersbeleid als een aangelegenheid van gemeen- schappelijk belang. Het WKM 2 zal het kader vormen voor monetaire betrekkingen tussen lidstaten die vanaf 1999 deelnemen aan het mechanisme en aan de eurozone, en hun convergentie-inspanningen ondersteunen. Deelname aan WKM 2 geschiedt weliswaar op vrijwillige basis, maar verwacht wordt dat lidstaten met een derogatie zullen toetreden. 5. GEZONDE OVERHEIDSFINANCI(cid:220)N 5. 1. Algemene richtsnoeren Ondanks aanzienlijke consolidatie-inspanningen in is in de meeste landen nog vrijwel alle lidstaten, meer vooruitgang nodig, willen zij voldoen aan de doelstelling van het stabiliteits- en groeipact om op middellange termijn een begroting te hebben die in evenwicht is of een overschot vertoont. Dat zal alle lidstaten in staat stellen normale conjunctuurschom- melingen het hoofd te bieden en het overheidstekort binnen de referentiewaarde van 3 % van het BBP te houden. Overeenkomstig het Verdrag, is consolidatie ook nodig om ervoor te zorgen dat de schuldquoten boven 60 % voldoende blijven dalen en in een bevredigend tempo naar de referentiewaarde toegaan. Deze eisen gelden voor alle lidstaten, om de volgende redenen: i) Een gezond begrotingsbeleid zal bijdragen tot lage en stabiele inflatieverwachtingen en zo de taak van het gemeenschappelijk monetaire beleid en het monetaire beleid van de niet aan de euro deelnemende lidstaten ter handhaving van prijs- stabiliteit verlichten. In de huidige constellatie zal een verdere verlaging van de overheidste- korten de duurzaamheid van het economisch herstel bevorderen en zouden de gunstige mone- taire omstandigheden kunnen blijven voortbe- staan, waardoor de investeringen worden gestimu- leerd. ii) Gezonde begrotingssituaties zullen de lange- termijnrente laag helpen houden en zo ruimte scheppen voor meer particuliere investeringen. Indien de overheid de particuliere besparingen minder afroomt, of juist een positieve bijdrage levert aan de besparingen in de economie, kan de investeringsquote — onder overigens gelijkblij- vende omstandigheden — toenemen zonder dat dit druk op de betalingsbalans en de langeter- mijnrente veroorzaakt. 16. 7. 98 ‹ ‹NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 200/37 en teruggewonnen. Aangezien iii) In veel landen hebben de overheidsfinanci(cid:137)n de manoeuvreerruimte die nodig is om aan conjunc- turele tegenwind het hoofd te bieden, nog steeds niet ongunstige landgebonden conjunctuurontwikkelingen verstoringen na de invoering van de eenheids- munt grotendeels door het begrotingsbeleid zullen moeten worden opgevangen, moet er in de eerste plaats op worden toegezien dat de auto- matische stabilisatoren ten volle kunnen functio- neren. Bovendien zal een gezond begrotingsbe- leid de doelmatigheid van de automatische stabi- lisatoren naar alle waarschijnlijkheid in de hand werken. Dankzij volgehouden begrotingsdisci- pline zal bij de economische subjecten de over- tuiging groeien dat het tekort tijdens een recessie kan oplopen zonder dat dit een permanente ontwrichting van de overheidsfinanci(cid:137)n veroor- zaakt, waardoor zal worden voorkomen dat van de financi(cid:137)le markten schadelijke effecten uitgaan. iv) Tenslotte zullen begrotingssituaties die vrijwel in evenwicht zijn of een overschot vertonen, het mogelijk maken de in vele landen nog steeds vrij hoge schuldquote van de overheid snel terug te dringen. Daardoor zal de druk van de schulden- dienst worden verlicht en zal bijgevolg de herstructurering van overheidsuitgaven worden vergemakkelijkt. Ook zou dit een verlaging van belastingen kunnen bevorderen en zou het mogelijk worden alle aspecten van de sociale- zekerheidsregelingen aan te pakken met het oog op de vergrijzing van de bevolking. Tegen deze achtergrond is het van essentieel belang dat de lidstaten zekerheid verschaffen met betrekking tot de voortzetting van de begrotingsaanpassing. Zij hebben zich ertoe verbonden: i) ervoor te zorgen dat de nationale begrotingsdoel- stellingen voor 1998 ten volle worden bereikt, zo nodig door tijdig correcties uit te voeren; ii) indien de economische toestand zich beter ontwikkelt dan verwacht de gelegenheid te baat te te nemen om de begrotingsconsolidatie versterken om de doelstelling op middellange termijn van overheidsfinanci(cid:137)n die vrijwel in evenwicht zijn of een overschot vertonen te verwezenlijken overeenkomstig de verplichtingen aangegaan in het stabiliteits- en groeipact; iii) hun stabiliteits- en convergentieprogramma’s uiterlijk eind 1998 in te dienen, teneinde de Commissie en de Raad in de gelegenheid te stellen al deze programma’s alsook de algehele begrotingsontwikkeling en de beleidsmix in de eurozone bij de aanvang van de derde fase van de Economische en Monetaire Unie te evalueren; iv) het tot stand brengen, waar nodig, van een verdere geleidelijke daling van de overheids- schuld en een passende schuldbehandelingsstra- teneinde hun overheidsfinanci(cid:137)n minder tegie, kwetsbaar te maken. De timing, de omvang en de aard van de begrotings- aanpassingen zijn bepalend voor het feit of deze een duurzaam effect op de overheidsbegroting zullen sorteren en de economische dynamiek, het concur- rentievermogen en de werkgelegenheid ten goede zullen komen. Uit de vorige richtsnoeren komen een aantal algemene beginselen naar voren, al moeten deze op de specifieke omstandigheden in de afzon- derlijke landen worden toegesneden. De voorlig- gende richtsnoeren bekrachtigen en bouwen voort op deze beginselen, zonder afbreuk te doen aan de bevoegdheid van de lidstaten om hun eigen begro- tingsbeleid te voeren. i) In de meeste lidstaten moet het begrotingstekort worden teruggedrongen door middel van uitga- venbeperkingen veeleer dan met behulp van belastingverhogingen. ii) Om de economische effici(cid:137)ntie te verhogen en het economische dynamisme te bevorderen, is in de meeste lidstaten een algemene belastingverla- ging wenselijk. Belastinghervormingen stellen de markten tevens in de gelegenheid om effici(cid:137)nter te functioneren en bevorderen duurzaam concur- rerende banen door een versterking van de inves- teringen. iii) Wanneer de overheidstekorten of schuldquoten (schuld in verhouding tot het BBP) nog steeds hoog zijn, is het noodzakelijk dat een belasting- verlaging het tempo van de terugdringing van het tekort niet vertraagt. gezondheidszorg, iv) De begrotingsconsolidatie moet op een billijke en rechtvaardige wijze worden uitgevoerd en tot doel hebben de overheidsgelden effici(cid:137)nter en doelgerichter te besteden en de aanbodzijde van de economie te verbeteren. Zij moet worden toegespitst op een betere beheersing of op een hervorming van overheidsverbruik, overheidspen- sioenvoorzieningen, arbeids- marktmaatregelen en subsidies. Voorts tekende zich de laatste jaren een dalende tendens af van de overheidsinvesteringen in verhouding tot het BBP, al was deze voor een deel terug te voeren op een verschuiving in de richting van particuliere financiering en particuliere exploitatie van open- bare investeringen. Voorzover mogelijk, en zonder de noodzakelijke verdere vermindering van de overheidstekorten in het gedrang te brengen, moeten de uitgaven voor productieve investeringen en voor andere produc- tieve doeleinden, zoals menselijk kapitaal en worden arbeidsmarktmaatregelen, actieve verhoogd. Een dergelijke herstructurering zal door de positieve effecten op groei en inzetbaar- heid naar verwachting leiden tot een stijging van de participatiegraad en/of daling van de beroeps- geschikte bevolking die sociale overdrachten ontvangt, en kan er zo toe bijdragen dat op middellange termijn een verbetering van de begrotingssituaties optreedt. infrastructurele L 200/38 ‹ ‹NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 7. 98 Net als de lidstaten wordt de Gemeenschap opge- roepen om een strikte begrotingsdiscipline te hand- haven. Strikte begrotingsdiscipline moet worden toegepast op alle categorie(cid:137)n financi(cid:137)le vooruitzich- ten, en tegelijk het interinstitutioneel akkoord over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure in acht nemen. 5. 2. Op de afzonderlijke landen toegesneden richt- snoeren i) Lidstaten van het eurogebied In Belgi(cid:137) heeft de gunstige conjunctuurontwik- keling ertoe bijgedragen dat de in het Belgische convergentieprogramma vastgestelde begrotings- doelstellingen een jaar vroeger werden gehaald dan gepland. Het is van belang de regeringstoe- zegging gestand te doen dat het primaire over- schot op middellange termijn op 6 % van het BBP gehandhaafd blijft, en dat zo de nog steeds zeer hoog blijvende schuldquote in snel tempo kan worden verlaagd. De overdrachten aan gezinnen en vooral de uitgaven voor gezond- heidszorg moeten verder in de hand worden gehouden. strikt Duitsland dient zijn overheidstekort de komende jaren verder terug te dringen. Subsidies, over- drachten aan gezinnen en overheidsverbruik moeten verder aan banden worden gelegd. zijn voortgezette beperkingen in de Tevens uitgaven vereist voor het verwezenlijken van de regeringsdoelstelling om de uitgaven in verhou- ding tot het BBP in het jaar 2000 terug te dringen tot 46 %, het niveau van voor de eenwording. Duitsland moet zijn begrotingsin- spanning intensiveren om zijn schuldquote een duurzame neerwaartse tendens te doen vertonen en ervoor te zorgen dat deze quote in de nabije toekomst snel weer onder de referentiewaarde van 60 % van het BBP zakt. In Spanje zou het, gedeeltelijk dankzij de gunstige conjunctuurontwikkeling, volstaan het huidige begrotingsbeleid te handhaven om het tekort de komende jaren te doen teruglopen. Om echter de doelstelling op middellange termijn met betrekking tot een vrijwel evenwichtige een begrotingsoverschot begrotingssituatie of sneller te bereiken, dient Spanje zich echter nog inspanningen te getroosten. De huidige econo- mische conjunctuur in Spanje en de duurzaam- heid van de huidige expansie zouden het name- te lijk mogelijk maken deze doelstelling snel verwezenlijken. De uitgaven moeten verder in de hand worden gehouden voor het realiseren van de regeringsdoelstelling, de uitgaven in verhou- ding tot het BBP tegen het jaar 2000 te verlagen tot iets minder dan 42 %. In Frankrijk dienen in 1999 en in het bijzonder na 1999 verdere inspanningen tot begrotingsaan- te gestand doen. Deze passing te worden gedaan, teneinde de verplich- tingen uit hoofde van het stabiliteits- en groei- pact consolidatie- inspanningen zijn ook vereist om de schuldquote te stabiliseren en ervoor te zorgen dat deze een neerwaartse tendens gaat vertonen. De strikte beheersing van de overdrachten aan gezinnen en van het overheidsverbruik dient bij te dragen tot het terugdringen van het tekort. In Ierland zal de overheidsbegroting de komende jaren naar verwachting toenemende overschotten te zien geven. Voorts wordt ervan uitgegaan dat de schuldquote in 1998 onder 60 % van het BBP zal uitkomen en daarna verder zal teruglopen. Gezien de huidige krachtige groei van de eco- nomie en de mogelijkheid dat deze oververhit raakt, moeten alle meevallers in de begroting voor 1998 worden aangewend om het begrotings- overschot op te trekken. Voorts is in Ierland een strak begrotingsbeleid vereist om het risico van oververhitting te beperken. Opgemerkt zij dat de autoriteiten vastbesloten zijn voor 1999 een begroting in te dienen waarvan de belangrijkste doelstelling is in Ierland een lage inflatie te handhaven. stabiliteits- en groeipact Na zijn overheidstekort in 1997 met succes tot onder de referentiewaarde van 3 % van het BBP te hebben teruggebracht, dient Itali(cid:137) zijn op begrotingsconsolidatie gerichte inspanningen te intensiveren, teneinde aan zijn verplichtingen uit te hoofde van het kunnen voldoen. Om een snelle daling van de schuldquote te verzekeren is het van belang het primaire overschot op middellange termijn te handhaven op het hoge peil van 5,5 % van het BBP, zoals in het in het Italiaanse parlement goedgekeurde driejarenplan wordt beoogd. Dit zou, in combinatie met de opbrengsten uit de privatiseringen, tot een aanhoudende daling van de schuldquote moeten leiden. Luxemburg zal de komende jaren naar verwach- ting verder begrotingsoverschotten boeken, bij een zeer laag blijvende schuldquote. Nederland mag zijn huidige begrotingssituatie niet laten verslechteren. Gezien de gunstige omstandigheden voor de economische groei die in de komende jaren worden verwacht, moet het tekort verder naar omlaag worden gebracht, teneinde aan de verplichtingen uit hoofde van het stabiliteits- en groeipact te kunnen voldoen. Het niet verslappen en de regering mag het tekort niet opnieuw laten oplopen. De begrotingsaanpassing moet worden volgehouden om een aanhoudende daling van de schuldquote te bewerkstelligen. begrotingsbeleid mag bijgevolg Oostenrijk moet zijn consolidatie-inspanningen in de komende jaren voortzetten om een begro- tingssituatie te verwezenlijken die vrijwel in even- wicht is, dan wel een overschot vertoont. Dit land 16. 7. 98 ‹ ‹NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 200/39 dient strikt de hand te houden aan zijn begroting en moet voorkomen dat deze extra onder druk komt te staan. Vanwege de recente hervorming van de gezinsbelasting — ingevolge een arrest van het constitutionele hof —, en binnen het kader van de overwogen belastinghervorming, dienen aanzienlijke extra inspanningen met het oog op begrotingsconsolidatie te worden gele- verd. Daarbij dient tevens de neerwaartse tendens van de schuldquote gehandhaafd te blijven. Portugal dient de gelegenheid die door de voor groei gunstige economische omstandigheden in de komende jaren wordt geboden te gebruiken om zijn begrotingssituatie verder te verbeteren, teneinde aan zijn verplichtingen krachtens het stabiliteits- en groeipact te voldoen. Dit zou tevens elk gevaar van oververhitting helpen voor- komen. De begrotingsaanpassing dient zich steeds meer op de primaire uitgaven te richten. Verwacht wordt dat de schuldquote in 1998 onder de 60 % van het BBP zal uitkomen en de komende jaren verder zal afnemen. In Finland zal de begroting in 1998 naar verwachting een overschot te zien geven en worden voor de komende jaren toenemende over- schotten nagestreefd. Finland is voornemens in 1999 de inkomstenbelasting te verlagen. Dit moet op zodanige wijze geschieden dat het proces van verdere begrotingsaanpassing wordt voortgezet. ii) Lidstaten die de euro niet in januari 1999 invoeren De verwachting is dat Denemarken de komende jaren een nog strakker overheidsbeleid zal gaan voeren en grotere begrotingsoverschotten zal boeken. Belastingontvangsten zullen hoog blij- ven, terwijl de overheidsinvesteringen verder zullen worden teruggeschroefd. Dankzij de toene- mende begrotingsoverschotten zal de schuld- quote in 1998 naar verwachting afnemen tot minder dan 60 % van het BBP en de komende jaren blijven teruglopen. Griekenland heeft de laatste jaren aanzienlijke vorderingen gemaakt bij het reduceren van de grote onevenwichtigheden in zijn overheidsfinan- ci(cid:137)n. Het Griekse tekort daalde in 1997 tot 4 % van het BBP en zal naar gepland in 1998 dalen tot onder het in het Verdrag aangegeven percen- tage, terwijl de schuldquote van de overheid, na sinds 1993 vrijwel stabiel in 1997 is beginnen te dalen. Griekenland moet zijn begrotingsconsolidatie dan ook voortzetten, met name middels een onverkorte doorvoering van de maatregelen die de regering heeft aangekondigd bij de toetreding van de drachme tot het WKM en die ten doel hebben een probleemloze en ordelijke deelneming te verzekeren en het voor- te zijn gebleven, nemen van de regering om zich in 2001 bij het eurogebied aan te sluiten, te verwezenlijken. Tot deze maatregelen behoren een verdere verlaging van de primaire uitgaven, plannen voor meer privatisering, een ingrijpende rationalisering van de overheidssector en de hervorming, op middel- lange termijn, van het socialezekerheidsstelsel. In Zweden wordt voor 1998 voor het eerst een overschot op de begroting verwacht, met daarna toenemende overschotten. Zweden streeft naar een begrotingsoverschot van ongeveer 2 % van het BBP over de gehele conjunctuurcyclus. De overheidsuitgaven dienen op permanente basis in de hand gehouden te worden. In het Verenigd Koninkrijk is gepland dat de begroting bij het einde van het decennium vrijwel in evenwicht zal zijn. Het moet daartoe de aangekondigde begrotingsmaatregelen onverkort uitvoeren. De overheidsuitgaven moeten verder strikt onder controle worden gehouden. Het Verenigd Koninkrijk dient er bij het voeren van het begrotingsbeleid ook rekening mee te houden dat het noodzakelijk is de vereiste voor- waarden voor de algemene stabiliteit van de Britse economie tot stand te brengen. 6. LOONONTWIKKELINGEN De ontwikkeling van de totale lonen en van de loonsverschillen hebben grote gevolgen voor inflatie, groei, werkgelegenheid en de werkgelegenheidsinten- siteit van de groei. In de Economische en Monetaire Unie, met een gemeenschappelijk monetair beleid, zal tussen loon en werkgelegenheid een duidelijkere en striktere band bestaan. Daartegenover staat dat het geloofwaardige en op stabiliteit gerichte macro- economische kader een passend loongedrag in de hand zal werken. De sociale partners blijven, naar gelang van hun respectieve tradities op nationaal, regionaal, sectoraal of op een zelfs nog verder gedecentraliseerd niveau, verantwoordelijk voor de vaststelling van de lonen. Zoals in de resolutie van Amsterdam over „Groei en werkgelegenheid” wordt onderstreept, behoort het tot de verantwoordelijkheid van de sociale partners om een hoog werkgelegenheidsniveau in overeenstem- ming te brengen met afspraken over een passende verloning, en om een adequaat institutioneel kader voor het loonvormingsproces tot stand te brengen. Opdat de loonontwikkelingen bijdragen tot een werkgelegenheidsvriendelijke beleidsmix, moeten de sociale partners een van verantwoordelijkheidszin getuigende koers blijven volgen en in de lidstaten loonovereenkomsten sluiten die aan de volgende algemene regels voldoen: L 200/40 ‹ ‹NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 7. 98 i) De totale nominale loonstijgingen mogen de prijsstabiliteit niet in gevaar brengen. Loonstij- gingen in de gehele eurozone die tegen de prijs- stabiliteit indruisen, zullen onvermijdelijk leiden tot een verkrapping van de monetaire omstandig- heden in de zone, met alle negatieve gevolgen van dien voor groei en werkgelegenheid. Buiten- sporige nominale loonstijgingen in een bepaald land of een bepaalde regio zullen niet meteen een significante invloed uitoefenen op de inflatie in de gehele muntunie, maar via hun effect op de arbeidskosten per eenheid product wel schade- lijke gevolgen hebben voor het concurrentiever- mogen en het werkgelegenheidsklimaat in het land of de regio in kwestie. ii) De re(cid:137)le loonstijgingen moeten, gerelateerd aan de groei van de arbeidsproductiviteit, verenigbaar zijn met de noodzaak om de winstgevendheid van capaciteitsverruimende en werkgelegenheid- scheppende investeringen zo nodig te versterken, en vervolgens in stand te houden. Dit houdt in in landen waar de groei van de totale dat arbeidsproductiviteit ruimte overblijft voor re(cid:137)le loonstijgingen. Concreet gezegd mag arbeidstijdverkorting niet leiden tot toename van de re(cid:137)le arbeidskosten per eenheid. Om erop toe te zien dat een hogere winstge- vendheid aanleiding geeft tot hogere investe- ringen in de Gemeenschap, is het van essentieel belang een investeringsbevorderend klimaat tot stand te brengen in termen van vraagvooruitzich- ten, arbeidsmarktvoorwaarden, belastingheffing en regelgevingskader. vertraagt, minder iii) Bij loonafspraken moet beter rekening gehouden worden met de verschillen in productiviteit naar gelang van kwalificaties, vaardigheden en geogra- fische gebieden. Hiertoe dienen, indien nodig, de aanvangsloonkosten laagge- voor schoolden en langdurig werklozen zodanig te worden vastgesteld dat hun inzetbaarheid erdoor wordt verhoogd; de positieve gevolgen van lagere aanvangsloonkosten dienen nog te worden versterkt door maatregelen om de aanpasbaarheid van de beroepsbevolking te verhogen. jongeren, iv) „Loonimitatie-effecten” moeten worden verme- den, hetgeen inhoudt dat de verschillen in arbeidskosten tussen de lidstaten de uiteenlo- pende arbeidsproductiviteit moet blijven weer- spiegelen. Het bestaan van (cid:130)(cid:130)n enkele munt zal de loonverschillen tussen de lidstaten transpa- ranter maken. Dit kan een toename van de arbeidsmobiliteit teweegbrengen, maar ook leiden tot hogere looneisen in landen met lagere lonen, om zo de kloof met landen met hogere lonen te dempen. Als de lonen sneller stijgen dan de productiviteitsniveaus in een gegeven land recht- vaardigen, kan dit een verslechtering van het concurrentievermogen en de winstgevendheid van de investeringen veroorzaken en aldus resul- teren in een geringere aantrekkelijkheid van dit land als productielocatie. De handel van het land zou dan teruglopen, investeerders zouden worden afgeschrikt en de werkloosheid zou toenemen. Naleving van deze regels betekent niet dat in de gehele eurozone sprake moet zijn van een eenvor- mige loonontwikkeling. Naar alle waarschijnlijkheid zullen verschillen voorkomen in de productiviteits- groei en vandaar ook in de marge die beschikbaar is voor de ontwikkeling van het re(cid:137)le loon. Bovendien moeten ook de verschillen in situaties op de arbeids- markt en in het economische klimaat in aanmerking worden genomen. In de Economische en Monetaire Unie zullen loonaanpassingen een belangrijke rol vervullen bij het opvangen van veranderende economische omstandigheden, en met name van landgebonden verstoringen, hetgeen een grote aanpasbaarheid van het loonvormingsproces vereist. Aangezien het over het algemeen tot de verantwoor- delijkheid van de sociale partners behoort om tot loonontwikkelingen te komen die verenigbaar zijn met de totstandbrenging en handhaving van een hoog niveau van werkgelegenheid — waardoor deze partners een belangrijke rol vervullen bij de totstand- koming van een passende macro-economische beleidsmix — is het van essentieel belang de sociale dialoog op alle relevante niveaus te versterken. Op nationaal niveau zouden de regeringen zich sterker kunnen inzetten voor het stimuleren van de dialoog en voor het bevorderen van het inzicht in de beleids- strategie die in de globale richtsnoeren voor het economische uitgestippeld. Op Gemeenschapsniveau zal de Commissie de sociale dialoog over met name macro-economische beleids- vraagstukken verder blijven uitbouwen. In het kader van de versterkte co(cid:148)rdinatie van het economisch beleid moet daarenboven worden gestreefd naar het scheppen van een klimaat van geloofwaardigheid en wederzijds belangrijkste tussen de in de hand kan beleidsactoren, een proces dat worden gewerkt door regelmatige dialoog tussen de sociale partners enerzijds en de autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor het economische beleid anderzijds. beleid wordt vertrouwen 7. EEN STRUCTUREEL BELEID GERICHT OP GROEI EN WERKGELEGENHEID Voor het structurele beleid is een sleutelrol wegge- legd bij de bevordering van het economische welzijn, de verbetering van de productiviteit en het verhogen van het werkgelegenheidspeil. Deze sleutelrol bestaat erin tot een macro-economisch groeiproces zonder spanningen bij te dragen, de concurrentiepositie van de Gemeenschap te versterken en een werkgelegen- heidsintensievere en milieuvriendelijkere groei te bewerkstelligen. Om zo doelmatig mogelijk te kunnen zijn, moet een structureel beleid samengaan met het voorgenomen gezonde macro-economische beleid. 16. 7. 98 ‹ ‹NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 200/41 Bij een structureel beleid gaat het erom de werking van de markten te verbeteren; indien er kosten voor de begroting mee gemoeid zijn, is het van wezenlijk belang dat deze in de hand gehouden worden en de verwezenlijking van gezonde begrotingssituaties niet in de weg staan. De economische voordelen van het structurele beleid treden overigens slechts na verloop van tijd aan het licht. Aangezien de meeste lidstaten tot dusver onvol- doende vooruitgang hebben geboekt bij de structu- rele hervorming van producten-, diensten- en met name arbeidsmarkten, zijn volgehouden en intensie- vere inspanningen vereist om de vaak diep gewor- telde structurele tekortkomingen te verhelpen. Voor het opvangen van landgebonden economische verstoringen zullen de lidstaten grotendeels aange- wezen zijn op de flexibiliteit en het aanpassingsver- mogen van hun markten voor producten-, diensten- en productiefactoren. De Economische en Monetaire Unie zal ook een grotere concurrentiedruk op de ondernemingen met zich brengen vanwege de uitschakeling van wisselkoersbewegingen binnen de eurozone en vanwege de toegenomen prijstranspa- rantie. 7. 1. Producten-, diensten- en kapitaalmarkten Teneinde het concurrentievermogen, de werkgele- genheid en de levensstandaard in een wereld geken- merkt door vrijhandel en voortdurende technologi- sche veranderingen te behoeden en te bevorderen, moeten de lidstaten en de Gemeenschap zich ernstig inspannen om tot effici(cid:137)ntere producten-, diensten- en kapitaalmarkten te komen. Deze inspanningen moeten zich op vier belangrijke gebieden toespitsen. i) Hervormingen tot vervolmaking van de interne markt internemarktrichtlijnen Een beter functionerende interne markt is van doorslaggevend belang voor een succesvolle Economische en Monetaire Unie. Hoewel reeds aanzienlijke vorderingen zijn gemaakt, blijven nog ernstige problemen bestaan. Het wettelijke kader van de interne markt is nog steeds niet voltooid, vooral omdat de communautaire richt- lijnen nog niet volledig op nationaal niveau zijn omgezet. Inspanningen om het percentage niet- omgezette te verminderen dienen, zoals blijkt door het door de Commissie ingevoerde scorebord van de interne markt, te worden aangevat. Zich rekenschap gevend van deze uitdaging zijn de Commissie en de lidstaten in juni 1997 een actieplan voor de interne markt overeengekomen, waarin de lidstaten zich ertoe verbinden tegen 1 januari 1999 in de voor- naamste resterende wettelijke lacunes te voorzien. Van de gebieden waarop verdere actie noodzake- lijk is, verdienen vooral overheidsopdrachten en wederzijdse erkenning bijzondere aandacht. in de meeste lidstaten met kracht Thans moeten de inspanningen zich toespitsen op het waarborgen van een nauwgezette uitvoe- ring van dit actieplan en op het toezien op de vooruitgang naar een werkelijke interne markt. Daartoe wordt momenteel gewerkt aan een score- bord voor de interne markt, dat om de zes maanden zal worden gepubliceerd. Bovendien heeft de Europese Raad van Luxemburg in zijn conclusies benadrukt dat het van groot belang is bijzondere aandacht te schenken aan de nationale economische ontwikkelingen en beleidsmaatre- gelen die de goede werking van de interne markt in de weg kunnen staan, en dat de beleidsco(cid:148)rdi- natie ook betrekking moet hebben op de bevor- dering van belastinghervormingen ter verhoging van de doeltreffendheid en om schadelijke belas- tingconcurrentie te ontmoedigen. In dit verband dient er op te worden toegezien dat de behande- ling van belastingvoordelen strookt met de vige- rende Gemeenschapsregeling inzake staatssteun en dat de lidstaten zich houden aan de begin- selen inzake eerlijke concurrentie op belastingge- bied. Dit vormt een van de hoofdtaken van de follow-up-groep die op 1 december 1997 werd opgericht. Van de interne markt en de algemene mondiali- sering gaat sterke druk uit om het concurrentie- vermogen te verbeteren, maar dit laatste wordt ook be(cid:139)nvloed door het nationale en communau- taire beleid op het gebied van O & O en met name de informatiemaatschappij. Daartoe is het van essentieel belang dat de in het actieplan opgenomen acties ter bevordering van innovatie en een ruime verspreiding van nieuwe technolo- gie(cid:137)n, snel ten uitvoer worden gelegd. De omge- ving van het bedrijfsleven op het gebied van communicatie vereist ook dat de inspanningen ten aanzien van infrastructuurprojecten worden ge(cid:139)ntensiveerd door de overheidsinvesteringen op peil te houden en door zoveel mogelijk met de particuliere sector samen te werken. De inspan- ningen moeten zich eveneens toespitsen op het aanmoedigen van een ondernemingscultuur en op het bevorderen van ondernemerschap, een sleutelfactor voor het stimuleren van groei, werk- gelegenheid en concurrentievermogen in de Gemeenschap. ii) Hervormingen ter bevordering van de mededin- ging Wat het mededingingsbeleid betreft, is de Commissie zich bewust van de noodzaak het antitrustbeleid te stroomlijnen en te decentrali- seren om het effici(cid:137)nter te maken en de kosten voor het bedrijfsleven te verminderen. Ook de lidstaten dienen een belangrijke bijdrage te leveren om tot een effici(cid:137)ntere toepassing van de antitrustvoorschriften te komen door hun wetge- ving zodanig bij te stellen dat de nationale mede- dingingsautoriteiten het antitrustbeleid op doel- L 200/42 ‹ ‹NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 7. 98 matige wijze ten uitvoer kunnen leggen. Staats- steun moet door de Commissie streng worden gecontroleerd, terwijl de lidstaten zich terzake een strikte zelfdiscipline dienen op te leggen. iii) Herziening van de regelgeving Een adequaat is een eerste regelgevingskader vereiste voor het stimuleren van de productivi- teitsgroei en het versterken van het concurrentie- vermogen van het Europese bedrijfsleven. De lidstaten en de Commissie dienen de bestaande regelgeving daarom voortdurend aan een kritisch onderzoek te onderwerpen om het bestaansrecht ervan te toetsen, de kosten voor de uitvoering en het toezicht op de naleving van deze regelgeving te verminderen en de transparantie en afdwing- baarheid ervan te verbeteren. Dit geldt eveneens voor de milieuwetgeving en milieuregelgeving, waarvan een stimulerend effect zou moeten uitgaan zodat de economische subjecten in staat worden gesteld welomschreven milieudoelstel- lingen op zo effici(cid:137)nt mogelijke wijze te realise- ren. Daar de regelgevingspraktijken van land tot land nog steeds sterk uiteenlopen, hebben inter- nationale organen een aanvang gemaakt met verschillende, op benchmarking steunende initi- atieven om de beste regelgevingspraktijken op te sporen. Dergelijke initiatieven kunnen tot een aanzienlijke verbetering van het regelgevings- kader voor het bedrijfsleven leiden. Voor de Gemeenschap zou de Commissie die initiatieven kunnen co(cid:148)rdineren aan de hand van bijdragen van de lidstaten. Administratieve voorschriften en omslachtige procedures veroorzaken doorgaans zware lasten bij kleine en middelgrote ondernemingen en dan vooral tijdens de aanloopfase. De administratieve voorschriften voor de oprichting van een onder- neming vormen een eerste gebied waarop derge- lijke benchmarkinginitiatieven eventueel kunnen worden opgezet. Evenzeer dient prioriteit te worden verleend aan het opsporen en opheffen van nog resterende ongerechtvaardigde belemme- ringen van regelgevende aard voor de ontwikke- ling van risicokapitaal en nieuwe financi(cid:137)le producten, met name deze die nuttig kunnen zijn voor de financiering van kleine en middelgrote ondernemingen. Speciale aandacht verdienen ook de plaatselijke werkgelegenheidsschepping in de sociale eco- nomie en nieuwe activiteiten die verband houden met behoeften waarin de markt nog niet voorziet, welke factoren belangrijke afgeleide effecten hebben op de economische activiteit en de maat- schappelijke samenhang. Om optimaal van de terzake bestaande mogelijkheden te profiteren, moet een gunstiger regelgevings- en fiscaal kader tot stand worden gebracht. iv) Financi(cid:137)le markten De Economische en Monetaire Unie zal ingrij- pende veranderingen op de Europese financi(cid:137)le veranderingen markten teweegbrengen. Deze zullen leiden tot omvangrijke en zeer liquide markten in euro. Het is belangrijk dat de natio- nale autoriteiten de nodige maatregelen treffen om alle wettelijke en financi(cid:137)le belemmeringen voor de marktintegratie uit de weg te ruimen. Naarmate de Economische en Monetaire Unie de segmentatie van de financi(cid:137)le markten van de lidstaten doet afnemen, zal als gevolg van de financi(cid:137)le scherpere instellingen uit de eurozone elke ineffici(cid:137)ntie duidelijker aan het licht treden. Bovendien zullen de nieuwe financi(cid:137)le markten in euro naar alle waarschijnlijkheid aantrekkingskracht uitoefenen op financi(cid:137)le instellingen van buiten Europa. Het is daarom van essentieel belang dat de operatoren zich terdege op de Economische en Monetaire Unie voorbereiden, zodat de potenti(cid:137)le mogelijk- heden van de nieuwe financi(cid:137)le markten in euro optimaal kunnen worden benut. concurrentie tussen de van het beknopte Het gunstige effect van deze hervormingen zal nog beter tot zijn recht komen wanneer zij van nabij worden gevolgd en, indien nodig, geco(cid:148)rdi- neerd op Gemeenschapsniveau in het kader van een regelmatig multilateraal toezicht ter aanvul- ling reeds bestaande multilaterale macro-economische toezicht. Om gestage voor- uitgang te boeken bij de economische hervor- mingen, is het aangewezen dat de lidstaten en de Commissie jaarverslagen indienen waarin zij hun beleid gericht op het effici(cid:137)nter maken van hun producten-, diensten- en kapi- taalmarkten toelichten. Deze verslagen zullen de basis vormen voor het volgen van die hervor- mingsinspanningen op Gemeenschapsniveau en vanaf volgend jaar zal bij de vaststelling van de globale richtsnoeren voor het economisch beleid mede van deze verslagen worden uitgegaan. De Commissie zal eveneens een uitgebreid scorebord opstellen met indicatoren die betrekking hebben op de effectieve marktintegratie (zoals onder meer prijsverschillen) en de tenuitvoerlegging van maatregelen in verband met de interne markt. 7. 2. Arbeidsmarkten Een duurzame verlaging van de momenteel hoge werkloosheid en een stijging van het werkgelegen- heidspercentage in de Gemeenschap zijn mogelijk. Dit vereist evenwel een krachtdadige en volhardende uitvoering van een breed scala van elkaar verster- kende beleidsmaatregelen, waarbij pas op middel- lange tot langere termijn succes wordt geboekt. De wisselwerking tussen macro-economische en structu- rele beleidsmaatregelen zou moeten resulteren in een langdurige periode van krachtige, niet-inflatoire groei gedragen door capaciteitsverruimende investeringen. De daartoe noodzakelijke beleidsmaatregelen vormen de kern van de huidige en voorgaande globale richt- 16. 7. 98 ‹ ‹NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 200/43 de van snoeren voor het economisch beleid. Het oplossen van de werkgelegenheidsproblemen Gemeenschap vergt echter ook een gelijktijdige en grondige modernisering van de arbeidsmarkten in de Gemeenschap om de werkgelegenheidsintensiteit van de groei te verhogen en de inzetbaarheid van de beroepsbevolking tweede component van de Gemeenschapsstrategie ter verwe- zenlijking van een hoog niveau van werkgelegenheid werd nader uitgewerkt in de te Luxemburg vastge- stelde werkgelegenheidsrichtsnoeren. te waarborgen. Deze in een Deze werkgelegenheidsrichtsnoeren — die op vier hoofdthema’s zijn ge(cid:137)nt, namelijk verbetering van de inzetbaarheid van de beroepsbevolking, ontwikkeling van het ondernemerschap, bevordering van het aanpassingsvermogen van ondernemingen en werk- nemers en bevordering van gelijke kansen — zullen via nationale actieplannen (NAP’s) voor werkgele- genheid ten uitvoer worden gelegd. Deze plannen, die op de specifieke nationale omstandigheden zijn afgestemd, moeten de werkgelegenheidsmaatregelen gezonde macro-economische inpassen beleidsstrategie, die onder meer voorziet in begro- tingsconsolidatie conform de in het stabiliteits- en groeipact neergelegde voorschriften. Voorts moeten zij een actiemiddel vormen om enerzijds de oneven- wichtigheden op de arbeidsmarkt te reduceren en anderzijds het reactievermogen van ondernemingen op economische verandering te verbeteren. Op deze wijze zullen de NAP’s dienstdoen als een belangrijk beleidsinstrument voor het versterken van het groei- en werkgelegenheidspotentieel van de Gemeenschap. Als zodanig zullen zij ongetwijfeld een belangrijk onderdeel vormen van de toekomstige globale richt- snoeren voor het economisch beleid. De lidstaten moeten zich bij hun optreden vooral laten leiden door een preventieve strategie, die over- wegend berust op actieve beleidsmaatregelen met als doel het aanbod van adequaat geschoolde en opge- leide arbeidskrachten te verhogen. Dergelijke actieve maatregelen moeten vergezeld gaan van inspan- ningen om, via een herziening van de structuur en het beheer van de belasting- en uitkeringsstelsels, het zoeken naar een baan en het scheppen van werkgele- genheid sterker te stimuleren. i) Actief arbeidsmarktbeleid Over een periode van vijf jaar moeten de lidstaten de jeugdwerkloosheid aanpakken en langdurige werkloosheid voorkomen door elke werkloze jongere en elke volwassen werkloze een nieuwe start te bieden voordat hij zes respectie- velijk twaalf maanden werkloos is. De diensten voor arbeidsvoorziening moeten dan ook meer inspanningen leveren om hun taken, namelijk het zoeken naar jobs en het op elkaar afstemmen van de vraag naar en het aanbod van arbeidsplaat- sen, op effici(cid:137)nte wijze te vervullen. Dit moet gepaard gaan met flankerende maatregelen, zoals en, bijvoorbeeld waar opleidingscursussen passend, loonkostensubsidies en verlagingen van de sociale lasten, in het bijzonder voor laagge- schoolden. Het komt erop aan de schaarse middelen van de diensten voor arbeidsvoorzie- ning te concentreren op degenen die het meest hulp nodig hebben om een baan te vinden. De langdurige werkloosheid is bijzonder hoog in Belgi(cid:137), Ierland, Itali(cid:137) en Spanje, terwijl sprake is van een aanzienlijke in Finland, Frankrijk, Griekenland, Itali(cid:137) en Spanje. Deze lidstaten dienen een speciale inspanning te leveren om de richtsnoeren in praktijk te bren- gen. jeugdwerkloosheid ii) Belastingen en socialezekerheidsbijdragen De afgelopen 15 jaar is de werkgelegenheid ongunstig be(cid:139)nvloed door de stijging van de totale belastingdruk en de structurele ontwikke- ling van de belastingstelsels (belastingen en soci- alezekerheidsbijdragen) in de lidstaten. Als gevolg van de toegenomen totale druk van belastingen en socialezekerheidsbijdragen is een groter wordende wig gedreven tussen hetgeen werkne- mers ontvangen en ondernemingen betalen. Deze grotere wig staat winstgevendheid, groei en uiteindelijk de schepping van werkgelegenheid in de weg. De effecten zijn in het bijzonder schade- lijk aan de onderkant van het loongebouw, waar zij laagbetaalde banen voor laaggeschoolden uit de markt prijzen en een toename van het „zwart- werk” veroorzaken. In het licht van die schade- lijke effecten is het belangrijk dat de lidstaten de nodige stappen ondernemen om deze trend te keren, bijvoorbeeld door een hervorming van het socialezekerheids- en het belastingstelsel. Derge- lijke maatregelen mogen de begrotingsconsoli- datie echter niet in het gedrang brengen. Het werkgelegenheidseffect van dergelijke maatre- gelen wint nog aan kracht wanneer deze geflan- keerd worden door actieve arbeidsmarktmaatre- gelen op het gebied van onderwijs, leerlingwezen, beroepsopleiding en omscholing. Teneinde het belastingstelsel werkgelegenheidsvriendelijker te maken, dienen de lidstaten, indien passend, na te gaan of de invoering van een energiebelasting, een belasting op vervuilende emissies of een andere belastingmaatregel wenselijk is. Bij elk rekening worden van die maatregelen moet gehouden met de impact op de mededinging en met de bijkomende fiscale lasten voor personen en vennootschappen. iii) Hervorming van de sociale zekerheid De socialezekerheidsstelsels moeten worden hervormd om deelname aan het arbeidsproces sterker te stimuleren, daartoe meer kansen te scheppen en de verantwoordelijkheidszin in dat verband te vergroten en, meer in het algemeen, de werking van de arbeidsmarkt te verbeteren. L 200/44 ‹ ‹NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 7. 98 Dit betekent dat moet worden overgestapt van passieve regelingen voor de instandhouding van het inkomen op het verstrekken van maatschap- pelijke bijstand via arbeid. In sommige landen is men immers nauwelijks beter af als loontrek- kende dan als uitkeringstrekker. Dit geldt vooral voor laagbetaalden die gedurende lange perioden werkloos zijn: werkloosheidsuitkeringen, woon- kostentoeslagen en kinderbijslagen samen resul- teren onder bepaalde omstandigheden in netto vervangingsquoten van ruim 80 % in Belgi(cid:137), Denemarken, Frankrijk, Duitsland, Nederland, Zweden en het Verenigd Koninkrijk. Finland, Om werken lonend te maken, moet een tweele- dige strategie worden gevolgd. Eerst en vooral moeten hervormingen worden doorgevoerd die het nettoloon doen toenemen. De „welfare-to- work”-hervormingen (van uitkering naar werk) in het Verenigd Koninkrijk openen in dat verband interessante beleidsperspectieven. Ten tweede moeten de uitkeringsstelsels worden aangepakt door de criteria voor het ontvangen van een uitkering en de eisen inzake het zoeken naar werk en inzake opleiding omzichtig bij te sturen, alsook, in sommige gevallen, door de uitkerings- duur te herzien. Vele landen hebben terzake positieve resultaten geboekt. De interactie tussen de verschillende uitkeringsstelsels dient echter te worden aangepast om erop toe te zien dat het altijd lonender is een baan te aanvaarden dan van een uitkering te blijven leven. Meer in het alge- meen moeten de uitkerings- en belastingstelsels worden afgestemd op de arbeidsmarktvoorschrif- ten. Sommige lidstaten, met name die met vrij royale uitkeringsstelsels (cid:130)n een hoog niveau van bescherming tegen ontslag, dienen hun wetge- ving terzake te herzien om werkzekerheid met flexibiliteit te combineren en hun uitkeringsstel- sels effici(cid:137)nter te maken. iv) Arbeidstijdregelingen Het is belangrijk dat bestaande regelingen voor arbeidsduurverkorting zo worden uitgevoerd dat zij de aanpasbaarheid niet ondermijnen en geen verlaging van het aanbod van arbeid en van de productie tot gevolg hebben. Waar passend kan de werkgelegenheid op micro-economisch niveau eventueel wel in de hand worden gewerkt door middel van grotere flexibiliteit wat de arbeidstijd betreft. In dit verband leert de ervaring die met een aantal initiatieven werd opgedaan, dat over- eenkomsten waarbij een verkorting van de arbeidstijd met het scheppen van banen wordt gecombineerd, gunstige resultaten kunnen ople- veren, mits de loonkosten per eenheid product niet toenemen. De groei kan ook werkgelegen- heidsintensiever worden gemaakt door vrijwillige arbeid, deeltijdarbeid en nieuwe arbeidsvormen zoveel mogelijk te stimuleren. Uiteraard lopen de mogelijkheden op dit gebied van lidstaat tot lidstaat sterk uiteen doordat het percentage werk- nemers met een deeltijdbaan momenteel in iedere lidstaat in ruime mate verschilt. Op deze gebieden dient de uitwisseling van ervaringen en optimale werkwijzen op Gemeenschapsniveau te worden aangemoedigd. Gedaan te Brussel, 6 juli 1998. Voor de Raad De Voorzitter R. EDLINGER