title: 1999/195/EG: Beschikking van de Commissie van 1 juli 1998 betreffende door Italië reeds verleende of te verlenen steun ten gunste van Keller SpA en Keller Meccanica SpA (kennisgeving geschied onder nummer C(1998) 2047) (Slechts de tekst in de Italiaanse taal is authentiek) (Voor de EER relevante tekst)

eurovoc_concepts:
Italy
State aid
aid to undertakings
interest rate subsidy
regional aid
vehicle on rails

text: 12. 3. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 63/55 COMMISSIE BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE van 1 juli 1998 betreffende door Itali(cid:137) reeds verleende of te verlenen steun ten gunste van Keller SpA en Keller Meccanica SpA (kennisgeving geschied onder nummer C(1998) 2047) (Slechts de tekst in de Italiaanse taal is authentiek) (Voor de EER relevante tekst) (1999/195/EG) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 93, lid 2, tweede alinea, Gelet op de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, inzonderheid op artikel 62, lid 1, onder a), Na de belanghebbenden overeenkomstig de genoemde artikelen te hebben uitgenodigd hun opmerkingen te maken, Overwegende hetgeen volgt: I B¶ schr¶ven van 12 april en 2 mei 1996 heeft de Itali- aanse regering de Commissie in kennis gesteld van haar voornemen op basis van artikel 2 bis van wet nr. 95/1979 garanties van de Schatkist te verlenen ten gunste van de ondernemingen Keller SpA en Keller Meccanica SpA, die beide insolvabel z¶n verklaard en vanaf 1994 onder buitengewoon bewind staan. De beide ondernemingen maakten deel uit van de Keller- groep, die rollend spoormaterieel produceert. Keller SpA, de moedermaatschapp¶, heeft haar maatschappel¶ke zetel in Sicili(cid:137) en heeft 294 personen in dienst. Keller Mecca- nica SpA, die onder de zeggenschap van Keller SpA valt, heeft haar maatschappel¶ke zetel in Sardini(cid:137) en heeft 319 personen in dienst. Overeenkomstig wet nr. 95/1979 is een buitengewoon bewindvoerder aangesteld om voor de beide onderne- mingen herstructureringsprogramma’s uit te werken, die b¶ ministerieel besluit op 22 december 1994 werden goedgekeurd en waarin onder meer was bepaald dat de bestaande orders zouden worden uitgevoerd om de renta- biliteit van de beide ondernemingen te herstellen met het oog op het vinden van een koper, dan wel op liquidatie van de ondernemingen. De uitvoering van deze plannen heeft vertraging opgelopen, omdat het moeil¶k bleek de benodigde financi(cid:137)le middelen te vinden. Wat de verkregen financiering betreft, slaagde Keller SpA erin een zachte lening van 33 839 miljoen ITL te verkr¶gen van lrfis-Mediocredito della Sicilia, en verwierf Keller Meccanica SpA een zachte lening van 6 500 miljoen ITL van de Societ(cid:133) Finanziaria Industriale Rinas- cita Sardegna-Sfirs SpA. Beide leningen werden toege- kend tegen een rentevoet die lager was dan het overeen- komstige referentiepercentage voor Itali(cid:137) (11,35 % voor 1995). II Aangezien de door de ltaliaanse autoriteiten verstrekte informatie ontoereikend was en de Commissie ernstige tw¶fel had over de aangemelde maatregelen, besloot z¶ op 10 februari 1997 de procedure van artikel 93, lid 2, in te leiden ten aanzien van: — de zachte lening van 33 839 miljoen ITL die door Irfis-Mediocredito della Sicilia SpA aan Keller SpA was verstrekt tegen een jaarl¶kse rente van 4 %; — de zachte lening van 6 500 miljoen ITL die door de Societ(cid:133) Finanziaria lndustriale Rinascita Sardegna-Sfirs SpA aan Keller Meccanica SpA was verstrekt tegen een jaarl¶kse rente van 5 %; L 63/56 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 12. 3. 1999 — de voorgenomen garanties van de Schatkist van de Staat die aan Keller SpA en Keller Meccanica SpA op grond van artikel 2 bis van wet nr. 95/1979 zouden worden verstrekt voor 50 % van de genoemde zachte leningen. Dest¶ds kon de Commissie de in de herstelprogramma’s vervatte maatregelen niet als herstructureringsmaatregelen aanmerken, omdat niet werd voldaan aan de voorwaarden van de Communautaire kaderregeling voor reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeil¶k- heden (1), met name wegens het ontbreken van een haal- baar, samenhangend en verstrekkend plan om de levens- vatbaarheid van de ondernemingen op lange term¶n te herstellen. Voorts bleek dat de zachte leningen waren toegekend in str¶d met de in artikel 93, lid 3, van het EG-Verdrag vervatte verplichting de Commissie van elk voornemen tot invoering of w¶ziging van steunmaatre- gelen op de hoogte te brengen. III B¶ schr¶ven van 5 maart 1997 werden de ltaliaanse auto- riteiten in kennis gesteld van het besluit van de Commissie ten aanzien van de genoemde maatregelen de procedure van artikel 93, lid 2, in te leiden. Een afschrift van dit schr¶ven werd op 7 mei 1997 bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen (2). ln het kader van de procedure heeft de Commissie geen opmerkingen van derden ontvangen. Op 19 mei 1997 hebben de ltaliaanse autoriteiten als volgt op de inleiding van de procedure gereageerd: — met betrekking tot de aan Keller SpA toegekende steun heeft de regio Sicili(cid:137) geantwoord dat de zachte lening van 33 839 miljoen ITL die op 22 april 1996 is toegekend, viel onder regionale wet 25/1993, een door de Commissie goedgekeurde steunregeling. Deze wet, die op 14 maart 1995 b¶ de Commissie werd aange- meld, is nadien gew¶zigd b¶ regionale wet 20/1995, die de voordelen van de regeling uit 1993 uitbreidde tot ondernemingen die onder buitengewoon bewind staan. Anders dan de Commissie b¶ de inleiding van de procedure heeft aangegeven, is de lening niet op grond van regionale wet 20/1995, maar op grond van regionale wet 25/1993 toegekend. Voorts hebben de Siciliaanse autoriteiten opgemerkt niet voornemens te z¶n garanties aan Keller SpA te verstrekken. — Met betrekking tot de aan Keller Meccanica SpA toegekende steun stelt de regio Sardini(cid:137) dat de zachte lening van 6 500 miljoen ITL viel onder regionale wet 66/1976, een door de Commissie goedgekeurde steun- regeling, die naderhand is aangepast om de in 1976 vastgestelde criteria in overeenstemming te brengen met de huidige economische omstandigheden. De autoriteiten van Sardini(cid:137) hebben geen opmerkingen gemaakt over de voorgenomen staatsgarantie aan Keller Meccanica SpA. — De ltaliaanse en Sard¶nse autoriteiten hebben uiteen- gezet dat de herstructureringsplannen enkel betrek- king hadden op de periode van vier jaar die is toege- staan voor de voortzetting van de activiteiten van de onderneming krachtens wet nr. 95/1979. De plannen waren er daarom uitsluitend op gericht aan de bestaande orders te voldoen en de ondernemingen na afloop van deze periode te verkopen aan een derde of te liquideren. Op 23 juni 1997 is een b¶eenkomst gehouden met de Sard¶nse autoriteiten, die beklemtoonden dat er feitel¶k geen banden bestaan tussen Keller Meccanica SpA en Keller SpA. Met betrekking tot de zachte lening die over- eenkomstig regionale wet 66/1976 aan Keller Meccanica SpA is toegekend, herhaalden de Sard¶nse autoriteiten het argument dat de voorwaarden waarop de Commissie de steunregeling uit 1976 in 1985 heeft goedgekeurd, z¶n in overeenstemming met de definitie van aangepast KMO’s die de Commissie zelf had gegeven in de commu- nautaire kaderregeling inzake overheidssteun voor het midden- en kleinbedr¶f (3). T¶dens die b¶eenkomst hebben de Sard¶nse autoriteiten toegezegd de w¶zigingen van regionale wet 66/1976 te zullen aanmelden en een herstructureringsplan voor Keller Meccanica SpA te zullen indienen. Ook hebben z¶ op de mogel¶kheid gewezen de staatsgarantie niet aan Keller Meccanica SpA toe te kennen. Op 27 januari 1998 hebben de ltaliaanse autoriteiten, na herhaalde aanmaningen van de Commissie, aanvullende inlichtingen over de beide ondernemingen verstrekt. Met name bevestigden z¶ dat de uit hoofde van wet nr. 95/ 1979 aangemelde staatsgaranties niet zouden worden toegekend, dat beide ondernemingen bezig waren met de uitvoering van de in 1994 goedgekeurde herstructure- ringsplannen en dat, aangezien de verkoop aan een derde uiterl¶k in juni 1998 voltooid moest z¶n, de relevante procedure reeds was begonnen. Derhalve stelden z¶ zich op het standpunt dat het niet langer noodzakel¶k was nieuwe herstructureringsplannen b¶ de Commissie in te dienen en kondigden z¶ aan, de aanmelding van de staatsgarantie uit hoofde van artikel 2 bis van wet nr. 95/1979 te zullen intrekken. De Italiaanse autoriteiten sloten een document van de Regio Sardini(cid:137) b¶, volgens welk de w¶zigingen van de regeling uit 1976, die betrekking had op de aan Keller Meccanica SpA toegekende lening, tezamen met een nieuw, om politieke redenen nog niet goedgekeurd amen- dement zouden worden aangemeld. Z¶ herhaalden evenwel dat de w¶zigingen uitsluitend tot doel hadden de voor de originele regeling uit 1976 vastgestelde criteria b¶ te werken. Tot dusver is geen aanmelding overeenkomstig artikel 93, lid 3, van het EG-Verdrag ontvangen; aan de Commissie z¶n over de betrokken w¶zigingen b¶ het schr¶ven van 27 januari 1998 alleen maar „inlichtingen verstrekt”. (1) PB C 368 van 23. 12. 1994, blz. 12. (2) PB C 140 van 7. 5. 1997, blz. 12. (3) PB C 213 van 19. 8. 1992, blz. 2. 12. 3. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 63/57 IV A. De staatsgarantie op grond van wet nr. 95/1979 De garanties die op grond van wet nr. 95/1979 door de Italiaanse Schatkist ten gunste van Keller SpA en Keller Meccanica SpA zouden worden verleend, z¶n overeen- komstig artikel 93, lid 3 van het EG-Verdrag b¶ de Commissie aangemeld. De Commissie concludeert dat de Italiaanse autoriteiten aan de in dat artikel vervatte verplichting hebben voldaan. B¶ schr¶ven van 27 januari 1998 hebben de Italiaanse autoriteiten de Commissie bevestigd dat de staatsgaranties niet zouden worden toegekend. De aanmelding werd derhalve ingetrokken. De Commissie heeft de procedure van artikel 93, ten aanzien van deze garanties daarom be(cid:137)indigd. lid 2, B. De zachte lening aan Keller SpA van 33 839 miljoen ITL B¶ de inleiding van de procedure heeft de Commissie verklaard dat de Italiaanse autoriteiten zelf eerder hadden bevestigd dat de lening op 22 april 1996 was toegekend op grond van regionale wet 20/1995, waarb¶ de regio Sicili(cid:137) de voordelen van de artikelen 30 en 31 van regio- nale wet 25/1993 heeft uitgebreid tot ondernemingen die onder buitengewoon bewind staan. De in de artikelen 30 en 31 van regionale wet 25/1993 bedoelde maatregelen waren in 1994 door de Commissie goedgekeurd (staats- steunmaatregel C 12/92, ex NN 113/A/93 — Itali(cid:137)). Aangezien regionale wet 20/1995 een w¶ziging van regio- nale wet 25/1993 behelsde, beschouwde de Commissie de eerstgenoemde wet als onderdeel van de oorspronkel¶ke regeling die nog werd onderzocht (staatssteunmaatregel NN 113/A/1993 — Itali(cid:137)). Zoals reeds opgemerkt, stelden de Italiaanse autoriteiten in hun opmerkingen over de inleiding van de procedure, dat de zachte lening van 33 839 miljoen ITL niet op grond van regionale wet 20/1995, maar krachtens regio- nale wet 25/1993 aan Keller SpA was toegekend. De overeenkomst tussen Irfis-Mediocredito della Sicilia en Keller SpA, die toen reeds onder buitengewoon bewind stond, was in werkel¶kheid ondertekend op 30 december 1994, dat wil zeggen (cid:130)(cid:130)n dag voor het verstr¶ken van de uiterste term¶n die de Commissie in haar beschikking uit 1994 betreffende de regionale steunregeling van regionale wet 25/1993 (welke zelf regionale wet 119/1983 w¶zigde) had vastgesteld. Volgens de Italiaanse autoriteiten is voor de beoordeling of de maatregel in overeenstemming is met de regeling, de datum relevant waarop de rechtshandeling die betaling mogel¶k maakt contractueel is voltooid, en niet de datum waarop de zachte lening daadwerkel¶k is uitgekeerd. Deze uitlegging was door de Commissie b¶ schr¶ven van 19 januari 1995 bevestigd. Aangezien slechts de eerstge- noemde datum in aanmerking moet worden genomen, is het uitgesloten dat de zachte lening is verstrekt uit hoofde van regionale wet 20/1995, die dest¶ds zelfs nog niet door de regio was vastgesteld. Aangaande regionale wet 20/1995, stellen de Italiaanse autoriteiten dat deze niet in de toekenning van extra staatssteun voorziet, maar slechts uitdrukkel¶k bevestigt dat de ondernemingen die onder buitengewoon bewind staan eveneens voor de in regionale wet 25/1993 vervatte maatregelen in aanmerking komen. Met andere woorden, regionale wet 20/1995 geeft slechts duidel¶kheid over de uitlegging van regionale wet 25/1993. De autoriteiten voegen hieraan toe, dat de Italiaanse wetgeving er niet aan in de weg staat dat ondernemingen onder buitengewoon bewind nieuwe financiering voor de bestaande bedr¶fsac- tiviteiten verwerven. Met name verbiedt noch regionale wet 119/1983, noch regionale wet 25/1993 zachte leningen aan ondernemingen die onder buitengewoon bewind staan. De Commissie is van mening dat de door de Italiaanse autoriteiten aangevoerde argumenten in tegenspraak z¶n met de eerder verstrekte informatie. B¶ schr¶ven van 20 september 1996 (dat door de permanente vertegenwoordi- ging van Itali(cid:137) b¶ schr¶ven van 12 december 1996 aan de Commissie is doorgezonden) heeft de regio Sicili(cid:137) ver- klaard dat regionale wet 20/1995 de voordelen van regio- nale wet 25/1993 uitbreidde tot ondernemingen die onder buitengewoon bewind staan. Bovendien verklaarde de regio Sicili(cid:137) b¶ schr¶ven van 21 april 1997 (dat door de Permanente Vertegenwoordiging van Itali(cid:137) b¶ schr¶ven van 19 mei 1997 aan de Commissie is doorgezonden) dat regionale wet 20/1995 bedoeld was om de tenuitvoerleg- ging van een eerder overeengekomen operatie mogel¶k te maken. Regionale wet 25/1993 was derhalve niet van toepassing op ondernemingen die overeenkomstig artikel 2 bis van wet nr. 95/1979 onder buitengewoon bewind stonden. Dit bl¶kt ook uit het feit dat de Italiaanse autoriteiten op 14 maart 1995 besloten de in regionale wet 25/1993 vervatte w¶zigingen overeenkomstig artikel 93, lid 3, van het EG- Verdrag b¶ de Commissie aan te melden. Hoe dan ook is de Commissie van mening dat regionale wet 20/1995 niet met terugwerkende kracht kon worden toegepast. Het standpunt van de Commissie is aan de Italiaanse autoriteiten meegedeeld b¶ schr¶ven van 2 mei 1996, waarin werd bevestigd dat „de b¶ artikel 1 van regionale wet 20/1995 ingevoerde w¶ziging, waarb¶ deze regeling werd uitgebreid tot ondernemingen die overeen- komstig wet nr. 95/1979 onder buitengewoon bewind staan, een w¶ziging van een bestaande regeling inhoudt, die op grond van artikel 93, lid 3, van het EG-Verdrag moet worden aangemeld b¶ en goedgekeurd door de Commissie. Voor het moment kan Keller SpA derhalve niet voor de betrokken steunregeling (regionale wet 20/ 1995) in aanmerking komen”. L 63/58 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 12. 3. 1999 Geconcludeerd moet worden dat de zachte lening Keller SpA, die toen reeds onder buitengewoon bewind stond, op basis van een regeling werd toegekend die de verle- ning van dergel¶ke steun niet toeliet. De betrokken rege- ling maakte de toekenning van steun mogel¶k in de vorm van zachte leningen tot maximaal 30 % van de totale contractpr¶s van de orders die door in Sicili(cid:137) werkzame ondernemingen reeds verworven waren. Daar het hier gaat om bedr¶fssteun, heeft de Commissie besloten haar goedkeuring te beperken tot het indert¶d beschikbare budget van 50 000 miljoen ITL en tot voor 31 december 1994 toe te kennen leningen. Voorts was de zachte lening toegekend voordat de w¶zi- gingen die deze lening mogel¶k maakte waren vastgesteld en voordat de Commissie zich over deze w¶zigingen kon uitspreken. Het in de zachte lening vervatte steunelement moet derhalve als onwettig worden beschouwd, aangezien de steun is toegekend zonder dat aan de voorwaarden van de goedgekeurde regeling was voldaan en in str¶d met de ingevolge artikel 93, lid 3, van het EG-Verdrag op de lidstaten rustende verplichting de Commissie t¶dig van elk voornemen tot invoering of w¶ziging van steunmaat- regelen op de hoogte te brengen. De Commissie moet de betrokken steun derhalve als een nieuwe, afzonderl¶ke steunmaatregel beschouwen die niet onder de goedge- keurde regeling valt. Daar de onderneming duidel¶k in moeil¶kheden verkeert en de Italiaanse autoriteiten de voorgenomen staatsgarantie voor een deel van deze lening als herstructureringssteun hebben gekenschetst, moet de lening worden beoordeeld in het licht van de communau- taire kaderregeling voor reddings- en herstructurerings- steun aan ondernemingen in moeil¶kheden. C. De zachte lening aan Keller Meccanica SpA van 6 500 miljoen ITL Soortgel¶ke conclusies als die in punt B gelden voor de zachte lening van 6 500 miljoen ITL die door de Societ(cid:133) Finanziaria Industriale Rinascita Sardegna-Sfirs SpA ten gunste van Keller Meccanica SpA is toegekend. B¶ de inleiding van de procedure heeft de Commissie opgemerkt dat de zachte lening niet voldeed aan de voor- waarden waarop de Commissie haar goedkeuring van de steunregeling had gebaseerd (staatssteunmaatregel C 4/85 — Itali(cid:137)), met name wat de omvang van de eventuele begunstigden betrof. De door de Commissie goedge- keurde steunregeling, bepaalde dat slechts onderne- mingen met maximaal 7 000 miljoen ITL aan vaste activa en maximaal 100 werknemers hiervoor in aanmerking zouden komen. Volgens de voorafgaand aan de procedure door de Italiaanse autoriteiten verstrekte inlichtingen had Keller Meccanica SpA 319 werknemers en een totaal van 53 466 miljoen lTL aan vaste activa. In hun opmerkingen over de inleiding van de procedure hebben de Italiaanse autoriteiten erop gewezen dat de Commissie het maximum aantal werknemers ten onrechte als criterium voor de omvang beschouwde. Volgens de Italiaanse autoriteiten had de Commissie b¶ de goedkeuring van de in regionale wet 66/1976 vervatte maatregelen eerst de maximale steun per persoon (14 000 of 18 000 ECU) vastgesteld en is z¶ toen uitgegaan van een grondslag van 100 werknemers om de maximale steun per onderneming vast te stellen, ongeacht het feite- l¶ke aantal werknemers. Bovendien zou een strikt maximum van 100 werknemers, zoals door de Commissie vastgesteld, niet stroken met de definitie die de Commissie zelf hanteert voor KMO’s (250 werknemers), waardoor een groot aantal kleine en middelgrote onderne- mingen niet voor de betrokken maatregel in aanmerking zou komen. Voorts hebben de Italiaanse autoriteiten aangevoerd dat wat de Commissie als latere w¶zigingen van de regeling beschouwt, waardoor Keller Meccanica SpA voor steun uit hoofde van de regeling in aanmerking kwam, in feite slechts aanpassingen van deze criteria (vaste activa en steun per persoon) waren. Tegenwoordig is het oorspron- kel¶ke criterium van 7 000 miljoen ITL aan vaste activa zelfs voor een gemiddeld ambachtel¶k bedr¶f onvol- doende om voor steun in aanmerking te komen. Als gevolg van het voortdurende verlies aan koopkracht van de lire z¶n de criteria derhalve voorzichtig naar boven b¶gesteld. Opgemerkt moet worden dat deze aanpassing achterbl¶ft b¶ de waardedaling van de Italiaanse munt gedurende de periode 1980-1992, die volgens de ISTAT 130,6 % bedroeg. Met betrekking tot de zachte lening aan Keller Meccanica SpA is de Commissie van mening dat de criteria voor steun duidel¶k uiteengezet z¶n in haar beschikking uit 1985 (staatssteunmaatregel C 4/85 — Itali(cid:137)). ln de kennis- geving van deze beschikking aan de Italiaanse autoriteiten heeft de Commissie duidel¶k gesteld dat „de Commissie nota heeft genomen van de beperkingen die gesteld z¶n aan de omvang van de begunstigde ondernemingen (maximaal 100 werknemers en 7 000 miljoen ITL aan vaste activa)”. De grens van 100 werknemers moet derhalve worden opgevat als een criterium van omvang en een maximum. Zelfs indien de Italiaanse autoriteiten van mening waren dat de beschikking van de Commissie geen juiste weergave vormde van de inhoud van de aange- melde regeling, hebben z¶ deze niet binnen de voorge- schreven term¶n aangevochten b¶ het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen. De beschikking is derhalve definitief en onherroepel¶k. Aangezien de goedgekeurde regeling geen mechanismen bevatte voor aanpassing van de steuncriteria en de criteria betreffende begunstigde ondernemingen, hadden de latere w¶zigingen inhoudel¶ke gevolgen en hadden deze op grond van artikel 93, lid 3, van het EG-Verdrag b¶ de Commissie moeten worden aangemeld. Nu een dergel¶ke aanmelding niet is geschied, kan de reeds aan Keller Meccanica SpA toegekende zachte lening niet worden geacht onder de goedkeuring te vallen die de Commissie 12. 3. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 63/59 voor de oorspronkel¶ke regelingen heeft gegeven. De door de Italiaanse autoriteiten verstrekte gegevens recht- vaardigen geen w¶ziging van het standpunt dat de Commissie b¶ de inleiding van de procedure heeft inge- nomen. De lening voldoet niet aan de voorwaarden waarop de Commissie haar goedkeuring van de steunrege- ling had gebaseerd, met name wat de omvang van de eventuele begunstigde ondernemingen betreft. Omdat niet aan de voorwaarden van de goedgekeurde regeling is voldaan, is de Commissie van mening dat de zachte lening van 6 500 miljoen ITL aan Keller Mecca- nica SpA een nieuwe, afzonderl¶ke steunmaatregel is, die niet onder de goedgekeurde regeling valt. Voorts verkeert de onderneming duidel¶k in moeil¶kheden en moet de lening daarom worden beoordeeld in het licht van de communautaire kaderregeling voor reddings- en herstruc- tureringssteun aan ondernemingen in moeil¶kheden. V De op de leningen aan Keller SpA en Keller Meccanica SpA toegepaste rentekorting, moet worden beschouwd als staatssteun in de zin van artikel 92, lid l, van het EG- Verdrag. Hieraan moet worden toegevoegd, dat de Italiaanse autori- teiten op geen enkel moment t¶dens de procedure hebben bestreden dat de rentekorting in beide gevallen steun vormt. De Italiaanse autoriteiten hebben niet om toepassing van een specifieke uitzondering verzocht, maar hebben zich beperkt tot de opmerking dat beide zachte leningen z¶n toegekend op grond van regionale steunre- gelingen die door de Commissie waren goedgekeurd. De communautaire kaderregeling voor reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeil¶k- heden bepaalt dat dergel¶ke steun door z¶n aard zelve de mededinging vervalst en het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig be(cid:139)nvloeden, zoals ook wordt beves- tigd door de situatie in de sector waarin de twee onderne- mingen actief z¶n. De sector rollend materieel omvat de productie van uitrustingen voor het spoorwegvervoer en het stedel¶k railvervoer (1). Na een periode van stagnatie tussen midden en eind jaren tachtig, maakte de vraag tussen 1991 en 1994 een sterke groei door. Na een aanvankel¶k lichte afname van de productie en de consumptie in 1994 (respectievel¶k 4,7 % en 1,7 %) volgde een scherpe daling van de productie (met 16,5 %) en van de consumptie (met 13,9 %) tot onder het niveau van 1992. De vraag in de sector is geconcentreerd b¶ een klein aantal afnemers: nationale en regionale spoorwegonderne- mingen, stadsvervoermaatschapp¶en, particuliere verhuur- (1) Panorama of EU Industry 97, European Commission. en leaseondernemingen en grote ondernemingen met eigen rollend materieel. De vraag naar rollend materieel is afhankel¶k van het langeterm¶nbeleid op het gebied van vervoer en infrastructuur, dat op z¶n beurt wordt be(cid:139)n- vloed door het politieke en economische klimaat. Daar de markt een relatief klein aantal afnemers omvat die van t¶d tot t¶d grote projecten ondernemen, welke zich over verscheidene jaren uitstrekken, is de concur- rentie onder aanbieders steeds zeer intensief. Voor fabri- kanten van rollend materieel is elk contract van wezenl¶k belang door het sporadisch karakter daarvan. De ervaring en de schaalvoordelen die door het verwerven van meer contracten worden verkregen, z¶n bepalend voor het vermogen van een fabrikant een concurrerende offerte uit te brengen en nieuwe contracten te verwerven. Decennia van wederz¶dse afhankel¶kheidsrelaties tussen spoorwegen en aanbieders hebben tot een overtollige productiecapaciteit geleid, die slechts voor een gedeelte is geabsorbeerd door de uitvoer naar landen buiten de Gemeenschap. In het verleden z¶n er weinig grensover- schr¶dende orders geweest van landen met eigen fabri- kanten van rollend materieel, met uitzondering van Nederland, Spanje en, recenter, het Verenigd Koninkr¶k. De toegang van individuele aanbieders tot nieuwe natio- nale markten verliep doorgaans door overnames, partici- paties of consortia. Door de tenuitvoerlegging van Richtl¶n 90/531/EEG van de Raad (2) betreffende overheidsopdrachten in voorheen voorbehouden markten, met inbegrip van vervoer, laat- stel¶k gew¶zigd b¶ Richtl¶n 94/22/EEG (3), z¶n na jaren van beperkte toegang tot nationale markten nieuwe zake- l¶ke kansen voor Europese aanbieders ontstaan. Boven- dien zou de tendens tot grensoverschr¶dende aankopen moeten toenemen door een betere scheiding van het beheer van de spoorweginfrastructuur en de exploitatie van de vervoerdiensten, zoals bepaald is in Richtl¶n 91/ 440/EEG van de Raad (4) betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap. in rollend materieel (5) De intracommunautaire handel bedroeg in 1993 ongeveer 1,5 miljard ECU, in 1994 2,6 miljard ECU, in 1995 1,4 miljard ECU en in 1996 1,2 miljard ECU. Het aandeel van Itali(cid:137) in deze handel was als volgt: 1993 1994 1995 1996 (%) Invoer Uitvoer 2,36 14,84 1,74 4,17 4,33 6,28 9,33 10 Opgemerkt moet worden dat Keller SpA volgens de Itali- aanse autoriteiten rollend materieel naar Duitsland heeft uitgevoerd ter waarde van 7 414 miljoen ITL in 1991, 18 968 miljoen ITL in 1992 en 6 820 miljoen ITL in 1993. (2) PB L 297 van 29. 10. 1990, blz. 1. (3) PB L 164 van 30. 6. 1994, blz. 3. (4) PB L 237 van 24. 8. 1991, blz. 25. (5) Eurostat, Intra European Union Statietics. L 63/60 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 12. 3. 1999 VI De Italiaanse autoriteiten hebben de voorgenomen staats- garantie voor een deel van de zachte leningen ten gunste van Keller SpA en Keller Meccanica SpA omschreven als herstructureringssteun. B¶gevolg moeten de zachte leningen zelf eveneens als financi(cid:137)le steun voor herstruc- tureringsdoeleinden worden beschouwd. Zelfs indien de in de leningen vervatte steunelementen als reddingssteun zouden worden beschouwd, zouden deze niet kunnen worden goedgekeurd op grond van de communautaire kaderregeling voor reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeil¶kheden. De steunele- menten voldoen immers niet aan alle voorwaarden van de kaderregeling en z¶n met name niet toegekend voor de periode die nodig is voor het opstellen van een noodza- kel¶k en haalbaar herstelplan. Slechts in gevallen waarin de Commissie het herstructureringsplan nog steeds in onderzoek heeft terw¶l de periode waarvoor de reddings- steun is goedgekeurd is verstreken, kan een verlenging van de reddingssteun tot de be(cid:137)indiging van het onder- zoek in overweging worden genomen. is de steun bedoeld om de In het onderhavige geval ondernemingen te helpen hun lopende orders te voltooien en gaan zowel de voor de voltooiing van deze orders geraamde perioden (31 tot 39 maanden) als de duur van de leningen aanzienl¶k verder dan de zes maanden waarvoor reddingssteun doorgaans wordt goedgekeurd. Bovendien beperken de ingediende plannen zich, zoals reeds uiteengezet, tot het voltooien van de orders en kunnen deze niet worden beschouwd als herstructure- ringsplannen die de levensvatbaarheid van de onderne- mingen op lange term¶n kunnen herstellen. De communautaire kaderregeling voor reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeil¶k- heden bepaalt dat herstructureringssteun in het algemeen alleen kan worden toegestaan indien kan worden aange- toond dat de goedkeuring van deze steun in het belang van de Gemeenschap is. Dit kan zich alleen voordoen wanneer aan zeer strenge criteria wordt voldaan en volledig rekening wordt gehouden met de mogel¶ke mededingingvervalsende gevolgen van de steun. Om door de Commissie te worden goedgekeurd, dient een herstructureringsplan aan de volgende algemene voorwaarden te voldoen: — het dient de levensvatbaarheid en gezondheid op lange term¶n van de onderneming te herstellen binnen een redel¶k t¶dsbestek en op grond van realis- tische veronderstellingen inzake de mogel¶kheden waaronder deze in de toekomst zal functioneren. Derhalve moet herstructureringssteun gekoppeld z¶n aan een levensvatbaar herstructurerings-/herstelpro- gramma dat in detail aan de Commissie is voorgelegd; — het plan moet verm¶den dat de steun een buitenspo- rige vervalsing van de mededinging veroorzaakt; — de steun moet in verhouding staan tot de kosten en baten van de herstructurering; — het plan moet volledig worden uitgevoerd en er moet jaarl¶ks een gedetailleerd verslag b¶ de Commissie worden ingediend. In het onderhavige geval hebben de Italiaanse autoriteiten voor zowel Keller SpA als Keller Meccanica SpA herstel- plannen ingediend die gericht waren op het voltooien van bestaande orders om de economische en financi(cid:137)le levensvatbaarheid van beide ondernemingen te herstellen. Voorts was het niet uitgesloten dat nieuwe orders zouden worden aanvaard, afhankel¶k van de voortgang b¶ de voltooiing van de lopende orders. Alle voorgenomen maatregelen, met inbegrip van die betreffende de reno- vatie van de productie-installaties en de modernisering van de machines, z¶n hierop afgestemd. Volgens het door Keller SpA b¶ de Commissie ingediende financi(cid:137)le plan, zou een winst van 1 805 miljoen ITL worden geboekt nadat de orders zouden z¶n uitgevoerd. In het geval van Keller Meccanica SpA bedroeg de verwachte winst 8 300 miljoen ITL. Ten t¶de van de inleiding van de procedure had geen van beide ondernemingen nieuwe orders ontvangen. De Commissie kon niet concluderen dat de herstructure- ringsplannen deze ondernemingen op lange term¶n economisch en financieel levensvatbaar zouden maken, zelfs indien de bestaande orders zouden worden voltooid, aangezien de verwachte winsten niet voldoende zouden z¶n om de verliezen van de ondernemingen uit het verleden te dekken. In hun opmerkingen over de inleiding van de procedure hebben de Italiaanse autoriteiten het b¶zondere karakter van de bepalingen van wet nr. 95/1979 uiteengezet, waarb¶ z¶ erop wezen dat het buitengewone bewind bedoeld is om de insolvabele onderneming in staat te stellen haar activiteiten voort te zetten wanneer er kans is op herstel van de rentabiliteit, met als uiteindel¶k doel de levensvatbare activa zo spoedig mogel¶k aan een derde over te dragen. Het is derhalve duidel¶k dat het herstel- programma geen langere periode kan bestr¶ken dan de duur van het buitengewone bewind (maximaal vier jaar). Elke beslissing over de toekomst van de ondernemingen na die periode moet worden genomen door de eventuele particuliere koper. Voorts hebben de Sard¶nse autoriteiten uiteengezet dat de initiatieven van de bewindvoerder in het geval van Keller Meccanica SpA niet structureel van aard z¶n, maar gericht z¶n op de voltooiing van de orders. In hun laatste schr¶ven van 27 januari 1998 hebben de Italiaanse autoriteiten de Commissie ervan in kennis gesteld dat z¶ een begin hebben gemaakt met de proce- dure voor de verkoop van de vestigingen van zowel Keller SpA als Keller Meccanica SpA en dat het derhalve niet langer noodzakel¶k was herstructureringsplannen in te dienen. De voorgaande informatie kan niet leiden tot w¶ziging van de voorlopige conclusie van de Commissie dat het „herstelprogramma” dat de buitengewoon bewindvoerder op grond van wet nr. 95/1979 voor zowel Keller SpA als Keller Meccanica SpA heeft opgesteld slechts een finan- cieel plan is, dat erop is gericht orders te voltooien die op het moment van de toepassing van de wet in portefeuille waren. 12. 3. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 63/61 Het herstelprogramma kan niet als een herstructurerings- plan in de zin van de communautaire kaderregeling voor reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeil¶kheden worden beschouwd, omdat het geen haalbaar, samenhangend en verstrekkend plan omvat om de economische en financi(cid:137)le levensvatbaarheid van de onderneming op lange term¶n te herstellen. Om aan het levensvatbaarheidscriterium te het herstructureringsplan de onderneming in staat stellen al haar kosten te dekken, met inbegrip van de afschr¶vingen en financi(cid:137)le lasten, en voorts een minimale kapitaalop- brengst te verkr¶gen, zodat de onderneming na afloop van de herstructurering geen verdere staatssteun nodig zal hebben en op eigen kracht op de markt zal kunnen concurreren. voldoen, moet te houden, totdat een koper Dit is hier duidel¶k niet het geval. De maatregel is erop gericht beide ondernemingen voor een korte overgangs- periode in bedr¶f is gevonden. De Italiaanse autoriteiten geven zelfs toe dat alle initiatieven om de levensvatbaarheid van de onderne- mingen in de toekomst te garanderen na afloop van de periode van buitengewoon bewind door de eventuele particuliere koper zullen moeten worden genomen. Derhalve moet worden geconcludeerd dat de eerste en belangr¶kste voorwaarde van de communautaire kaderre- geling (een herstructureringsplan om de economische en financi(cid:137)le levensvatbaarheid van de ondernemingen op lange term¶n te herstellen) niet is vervuld. Evenmin wordt voldaan aan het vereiste dat de mededin- ging niet buitensporig wordt vervalst, omdat beide onder- nemingen t¶dens de overgangsperiode kunstmatig in bedr¶f worden gehouden ten nadele van de concurrenten in de sector die geen steun ontvangen. Bovendien is het niet uitgesloten dat de ondernemingen nieuwe orders zullen verwerven. De in de zachte lening van 33 839 miljoen ITL aan Keller SpA en de zachte lening van 6 500 miljoen ITL aan Keller Meccanica SpA vervatte steunelementen komen niet in aanmerking voor de in artikel 92, lid 3, onder c), bedoelde uitzondering, die als enige op reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeil¶k- heden van toepassing is. De in artikel 92, lid 3, onder a), bedoelde uitzondering is niet van toepassing, omdat de steun niet bedoeld is ter bevordering van de economische ontwikkeling van streken waarin de levensstandaard abnormaal laag is. Hieraan kan nog worden toegevoegd, dat indien beide ondernemingen aan het einde van de periode van buiten- gewoon bewind van vier jaar zouden z¶n geprivatiseerd, de Commissie om de reeds genoemde redenen dezelfde conclusies zou hebben getrokken. Dit zou niet hebben betekend dat de Commissie geen standpunt had behoren in te nemen aangaande de t¶dens de overgangsperiode van het buitengewone bewind genomen maatregelen, welke op zichzelf moeten worden beoordeeld, onafhan- kel¶k van de eventuele verkoop. Evenmin brengt het feit dat de beide ondernemingen aan buitengewoon bewind z¶n onderworpen w¶ziging in de conclusies van de Commissie. In een eerdere staatssteun- zaak (staatssteunmaatregel C 8/96 - Ferdofin Srl (1) stelde de Commissie zich op het standpunt dat de op grond van wet nr. 95/1979 genomen maatregelen ten behoeve van Ferdofin staatssteun vormden, omdat maatregelen op grond van die wet niet tot alle ondernemingen waren gericht, maar slechts tot de grootste (meer dan 300 werk- nemers), en de procedure zelf onderworpen was aan de discretionaire bevoegdheid van de autoriteiten. Omdat een wezenl¶k herstructureringsplan ontbrak, heeft de Commissie die zaak be(cid:137)indigd door de terugvordering van de door de Italiaanse autoriteiten aan Ferdofin verleende steun te gelasten. Gelet op die beschikking kan de Commissie geen afw¶kend standpunt innemen in zaken met vergel¶kbare kenmerken, zoals de onderhavige. VII De steunelementen kunnen worden berekend als het verschil tussen de rentetarieven die de ondernemingen in rekening werden gebracht en het referentiepercentage dat in 1995 werd gebruikt om het netto subsidie-equivalent van regionale steun in Itali(cid:137) te berekenen, ofwel 11,35 %. Dit levert een steunelement op van 4 288 miljoen ITL voor de zachte lening aan Keller SpA en van 903 miljoen ITL voor de zachte lening aan Keller Meccanica SpA. Derhalve moet worden geconcludeerd dat de rentekorting ten bedrage van 4 288 miljoen ITL voor de zachte lening aan Keller SpA en van 903 miljoen ITL voor de zachte lening aan Keller Meccanica SpA onwettig en onverenig- baar met de gemeenschappel¶ke markt moet worden verklaard. Wanneer de Commissie vaststelt dat onwettig verleende steun niet verenigbaar is met de gemeenschappeI¶ke markt, kan z¶ op grond van artikel 93, lid 2, van het EG-Verdrag van de lidstaat verlangen dat deze de steun van de begunstigde onderneming terugvordert, zoals het Hof van Justitie heeft vastgesteld in z¶n arresten in de zaken 70/72, Commissie/Duitslandl (2), 310/85, Deufil/ Commissie (3), en C-5/89, Commissie/Duitsland (4). De Italiaanse autoriteiten wordt derhalve verzocht de noodzakel¶ke maatregelen te nemen om de onwettige en onverenigbare steun terug te vorderen, HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN: Artikel 1 De voorwaarden waarop de zachte lening van 33 839 miljoen ITL ten gunste van Keller SpA en die van 6 500 (1) PB L 306 van 11. 11. 1997, blz. 25. (2) Jurispr. 1973, blz. 813. (3) Jurispr. 1987, blz. 901. (4) Jurispr. 1990, blz. I-3437. L 63/62 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 12. 3. 1999 miljoen ITL ten gunste van Keller Meccanica SpA z¶n verleend, z¶n niet in overeenstemming met de in de door de Commissie goedgekeurde regionale steunregelingen vervatte voorwaarden. Voorts z¶n de leningen toegekend voordat de Commissie overeenkomstig artikel 93, lid 3, van het Verdrag haar opmerkingen over de naderhand in de regelingen aangebrachte w¶zigingen kenbaar kon maken. Artikel 2 De steun in de vorm van een rentekorting ten bedrage van 4 288 miljoen ITL ten gunste van Keller SpA en van 903 miljoen ITL ten gunste van Keller Meccanica SpA, is onwettig. Deze steun komt niet in aanmerking voor een van de in artikel 92, leden 2 en 3, van het EG-Verdrag of artikel 61, leden 2 en 3, van de EER-Overeenkomst vervatte uitzon- deringen en is derhalve onverenigbaar met de gemeen- schappel¶ke markt in de zin van artikel 92, lid 1, van het EG-Verdrag en artikel 61, lid 1, van de EER-Overeen- komst. Artikel 3 Itali(cid:137) neemt de nodige maatregelen om de in artikel 2 bedoelde onwettige steun terug te vorderen. De terugbeta- ling geschiedt overeenkomstig de procedures en bepa- lingen van de Italiaanse wetgeving. De rente wordt berekend op basis van het op de datum van de terugbetaling in Itali(cid:137) geldende referentiepercen- tage voor de berekening van het netto subsidie-equivalent van regionale steun. Artikel 4 Itali(cid:137) stelt de Commissie binnen twee maanden na de datum van kennisgeving van deze beschikking in kennis van de maatregelen die het heeft genomen om hieraan te voldoen. Artikel 5 Deze beschikking is gericht tot de Italiaanse Republiek. Gedaan te Brussel, 1 juli 1998. Voor de Commissie Karel VAN MIERT Lid van de Commissie


title: Talous- ja sosiaalikomitean lausunto aiheesta "Ehdotus neuvoston asetukseksi (EY) väärennettyjen ja laittomasti valmistettujen tavaroiden vapaaseen liikkeeseen luovutuksen, viennin, jälleenviennin tai suspensiomenettelyyn asettamisen kieltämistä koskevista toimenpiteistä annetun asetuksen (EY) N:o 3295/94 muuttamisesta"

eurovoc_concepts:
customs regulations
free circulation
intellectual property
marketing restriction
trademark

formats: html pdf print

text: 14. 9. 98 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti C 284/3 Talous- ja sosiaalikomitean lausunto aiheesta ”Ehdotus neuvoston asetukseksi (EY) väären- nettyjen ja laittomasti valmistettujen tavaroiden vapaaseen liikkeeseen luovutuksen, viennin, jälleenviennin tai suspensiomenettelyyn asettamisen kieltämistä koskevista toimenpiteistä annetun asetuksen (EY) N:o 3295/94 muuttamisesta” (1) (98/C 284/02) Neuvosto päätti 11. toukokuuta 1998 Euroopan yhteisöjen perustamissopimuksen 198 artiklan nojalla pyytää talous- ja sosiaalikomitean lausunnon edellä mainitusta ehdotuksesta. Asian valmistelusta vastannut teollisuus-, kauppa-, käsiteollisuus- ja palvelujaosto antoi lausuntonsa 3. kesäkuuta 1998. Esittelijä oli Helmut Giesecke. Talous- ja sosiaalikomitea hyväksyi 1. –2. heinäkuuta 1998 pitämässään 356. täysistunnossa (heinäkuun 1. päivän kokouksessa) seuraavan lausunnon. A¨ änestyksessä annettiin 136 ääntä puolesta ja 2 vastaan. 1. Yleistä 1. 1. Teollisuusmaissa niin teolliselle ja maataloustuo- tannolle kuin myös kasvavalle palvelualalle asetetaan yhä korkeampia laatuvaatimuksia. Merkkituotteet ja usein teollis- ja tekijänoikeussuojan alaiset uutuustuot- teet kohtaavat tämän haasteen, jolla kuitenkin on hintansa. Kysymys ei ole pelkästään siitä, että korkealaa- tuisen tuotteen hinta on korkea. Kyse on myös tuotteen kehittämiseen ja mainontaan liittyvistä kuluista. 1. 2. Laittomien kopioiden valmistajat hyödyntävät etenkin ulkomailla sijaitsevia edullisia tuotantomahdol- lisuuksia. Kyseiset valmistajat eivät joudu maksamaan kehittämiskuluja, lisenssimaksuja ja mainonnasta aiheu- tuvia kuluja sekä normaalisti pakollisesta tuoteturvalli- suustestauksesta syntyviä kustannuksia. Kun näihin laadun tunnusmerkkeihin ei tarvitse kiinnittää huomio- ta, tuotteet saadaan myytyä asiakkaille, jotka uskovat tekevänsä ”loistokaupat” tai sellaisille ihmisille, joille ennen kaikkea tuotteen merkki – vaikkakin se olisi väärennetty – on tärkeä. 1. 3. Väärennettyjä tavaroita ja laittomasti valmistet- tuja jäljennöksiä ja kopioita tavataan monilla tuotea- lueilla: vaatteista, vapaa-ajantuotteista, kelloista ja ko- ruista, kosmetiikasta ja lääkeaineista aina tekniikan tuotteisiin kuten työkaluihin ja autojen varaosiin. Väärennöksiä on enenevässä määrin alkanut esiintyä viimeksimainituilla tuotealueilla. Tällöin myyjät, joiden on aiempaa enemmän otettava huomioon tuoteturvalli- suuteen liittyvät tekijät, joutuvat tekemisiin väärennök- sistä johtuvien riskien kanssa. Myös alkuperäistuottei- den valmistajat joutuvat usein tekemisiin perusteetto- mien tuotevastuuvaatimusten kanssa. 1. 4. Tavaroiden väärentämisen taloudelliset seurauk- set koskevat luonnollisesti lähinnä alkuperäistuotteiden valmistajia, mutta vaikutukset ulottuvat myös vähittäis- myyntiin ja vientiin. Valtiokin menettää tämän johdosta useita tärkeitä tulolähteitä. Valitettavasti tähän men- nessä on tehty vain karkeita arvioita siitä, kuinka monta ammattikoulutusta edellyttävää työpaikkaa tällaisen toiminnan takia menetetään (Saksassa arviolta n. 70 000 työpaikkaa) ja siitä, kuinka paljon tästä aiheutuvat (asianajajapalkkiot, oikeustoimet nielevät varoja (1) EYVL C 108, 7. 4. 1998, s. 63. tuomioistuinten ja etsivätoimistojen kulut), jotka rasitta- vat erityisesti pk-yrityksiä. Maailmankaupassa väären- nettyjen tavaroiden osuuden arvellaan olevan jo 5–8 prosenttia. 1. 5. Euroopassa, jonka kilpailukyky yhä enemmän perustuu sen innovaatiokykyyn ja tuotteiden laatuun, väärennettyjen tavaroiden valmistamiselle ja kaupalle on nopeasti saatava loppu. Nimenomaan tämä on käsillä olevan asetuksen tavoitteena. 2. Komission ehdotus 2. 1. Komission asiakirja sisältää yhtäältä kertomuk- sen asetuksen täytäntöönpanosta ja toisaalta ehdotuksen asetuksen muuttamiseksi. 2. 2. Kertomuksessa käsitellään tulliviranomaisten 1. heinäkuuta 1995 alkaen koko yhteisön alueelta keräämää aineistoa tapauksista, joissa tavaraa maahan tuotaessa tullitapahtumien täytäntöönpano on keskey- tetty, koska tavaroiden on epäilty olleen väärennöksiä tai laittomasti valmistettuja sellaisten tavaroiden jäljitte- lemiseksi, jotka on suojattu teollis- ja tekijänoikeuksilla ja joille oikeudenhaltija on etukäteen hakenut tullisuojaa asetuksessa tarkoitetussa merkityksessä. Jäsenvaltioiden tulliviranomaiset 2. 3. toteuttivat heinäkuun 1995 ja kesäkuun 1997 välisenä ajanjaksona 4 133 tulli-interventiota. Ne koskivat niin ulkomaan- kauppaa kuin posti- ja matkustajaliikennettä. 2. 4. Saatujen kokemusten perusteella komissio ehdot- taa muutosehdotuksessaan asetuksen soveltamisalan laajentamista ja asetuksen mukauttamista aineettoman oikeuden alueella tapahtuneeseen yhteisöoikeuden kehi- tykseen. Kyse on seuraavanlaisista muutoksista: – asetuksen soveltamisalan laajentaminen uusia kek- sintöjä koskeviin patentteihin, kuitenkin vain tuotepa- tentteihin; C 284/4 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti 14. 9. 98 – tulliviranomaisten toimintamahdollisuuksien laajen- taminen koskemaan vapaa-alueita ja vapaavarastoja sekä kaikkia epäilyttäviä tavaroita niiden tultua tulli- valvonnan piiriin; – asetuksen selventäminen ja mukauttaminen 1. huhti- kuuta 1996 voimaan tulleisiin yhteisön tavaramerkkiä koskeviin säännöksiin ja uudistuksen käyttöönotto, joka antaa tavaramerkin haltijoille mahdollisuuden hakea useassa jäsenvaltiossa voimassa olevaa tulli- suojaa. 3. Yleistä 3. 1. Vaikka komissio onkin ensimmäisessä kerto- muksessaan asetuksen (EY) N:o 3295/94 täytäntöönpa- nosta tyytyväinen kehitykseen, voidaan todeta, että jäljennösten maahantuontiongelmassa on kosketettu vain jäävuoren huippua. Joidenkin maiden tulli- interventioiden vähäinen lukumäärä tai puuttuminen kokonaan todistaa komitean käsityksen mukaan toimin- nan tehostamistarpeesta. 3. 2. Tämän ensimmäisen opettelujakson jälkeen näyttää kuitenkin tarkoituksenmukaiselta laajentaa ase- tuksen soveltamisalaa keksintöjä koskeviin patentteihin sekä kaikkiin tullioikeuden piiriin kuuluviin tilanteisiin ja mukauttaa asetus yhteisön tavaramerkkiä koskeviin säännöksiin. 3. 2. 1. Komitea katsoo kuitenkin, että tulliviran- omaisten kyky panna toimeen säännöksiä on tunnista- misvaikeuksien vuoksi rajallinen, erityisesti kun on kysymys erityyppisistä patenteista. Soveltamisalan laa- jentamisen vaikutusta ei siis pidä yliarvioida. 3. 3. Tähänastiset kokemukset osoittavat komitean käsityksen mukaan, että tiedottamista tästä melko uudesta välineestä on tehostettava voimakkaasti kahteen suuntaan. Ensinnäkin aineettomien oikeuksien haltijoil- le (yritykset) tulee antaa tietoa niiden ulottuvilla olevista mahdollisuuksista ja toiseksi juuri näiden oikeuksien haltijoiden on helpotettava tullivirkamiesten käytännön työtä parantamalla tiedotustaan tullilaitoksille. Vain vuoropuhelua lisäämällä ja tullin työntekijöiden tämän alueen asiantuntemusta kohottamalla voidaan menes- tyksekkäästi torjua väärennösongelmaa. 3. 3. 1. Komitea esittää huolestuneisuutensa siitä, että jäsenvaltioissa tullihallinto selvästi vähentää hen- kilöstöään samaan aikaan kun hallinnonalan tehtävä- kenttä on muuttumassa. Kehittyminen valtion lukuun veroja kantavasta laitoksesta taloudellista toimeliaisuut- ta edistäväksi, palvelujohtoiseksi hallinnonalaksi näkyy erityisesti suojeluoikeuksien yksityisten tai julkisten haltijoiden antamien tehtävien hoidossa. 3. 5. Komitean mielestä on tärkeätä parantaa niin kaupan piirissä kuin kansalaisten keskuudessa tietoi- suutta väärennösten aiheuttamista seurauksista markki- noilla. On voimistettava tietoisuutta tämäntyyppisen talousrikollisuuden epäoikeudenmukaisuudesta. Ko- mission tulisi tehostaa ja koordinoida jäsenvaltioiden suorittamaa tiedotusta. 3. 5. 1. Näkökulma pitäisi ottaa huomioon arvioi- taessa ei-kaupallista liikennettä – lähinnä turismia. Tulli-interventioista yli puolet tehdään tässä katego- riassa, mutta luonnollista kyllä todettu tavaramäärä on vähäinen. 3. 5. 2. Komitean käsityksen mukaan ainoana arvioin- tikriteerinä ei tulisi pitää tullivapautta vaan yksittäista- pauksissa ennen kaikkea teon tavanomaisuutta. 3. 5. 3. Komission tulisi korostaa väärennöksille alt- tiissa maissa toimiville edustustoilleen väärennösten merkitystä, jotta nämä huolehtisivat valvonta- ja ilmoi- tustehtävistä yhdessä jäsenvaltioiden viranomaisten ja asianomaisten ammattiryhmien kanssa. Yhteistoiminta on erityisen tärkeää, jotta kiinnitetään näiden valtioiden viranomaisten huomio liian sallivan asenteen mahdolli- siin kielteisiin seurauksiin myös kauppapolitiikan alalla. Erityinen järjestelmän toimintaan liittyvä ongel- 3. 6. ma on, että EU-tason säännösten sovellusalue on rajalli- nen ja että jäsenvaltiot voivat päättää itse täytäntöönpa- noa koskevista säännöistä. Alan harmonisointi olisi talouden ja tärkeimpien säännösten mahdollisimman tehokkaan toimeenpanon kannalta järkevää. 4. Erityistä 4. 1. Tulli-interventioiden määrän suuri vaihtelu jäsenvaltioiden välillä voi yhtä hyvin heijastaa sitä, että jäsenvaltioiden suojasäännöksissä on eroja, kuin sitä, että tapauksia käsitellään maissa eri lailla. Ehdotetaan- kin, että komissio selvittäisi vihreän kirjan johdosta tehtävien selvitysten yhteydessä, mikä on haetun tulli- suojan ja toteutettujen interventioiden välinen suhde eri jäsenmaissa. 4. 2. Interventioiden määrän erot jäsenmaiden välillä voivat komitean käsityksen mukaan myös johtua niiden jälkitoimien sääntelyn eroavuuksista. Esim. puutteelli- nen tullin ja tuomioistuimen välinen yhteistyö voi huomattavasti vähentää tullivirkailijoiden motivaatiota. Komitea korostaa tässäkin yhteydessä yksinkertaisten, avointen ja nopeiden menettelytapojen merkitystä. 3. 4. Tähän mennessä saadut kokemukset myös osoit- tavat, että ollakseen tehokas järjestelmässä tarvitaan vähintään tietty määrä fyysistä ja älykkäästi sijoitettua valvontaa. Lisäksi tullin työntekijöiltä vaaditaan kor- keatasoista koulutusta. 4. 2. 1. Vaikka komissiolla ei olekaan jäsenvaltioiden tuomioistuimien menettelytapoja koskevaa aloiteoi- keutta, sen tulisi pyrkiä jäsenvaltioiden hallitusten avulla ajamaan läpi toimiva menettelytapasäännöstö, kuten 14. 9. 98 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti C 284/5 TRIPS-sopimuksen (Trade related aspects of intellectual property rights = kauppaan liittyvät henkisen omaisuu- den oikeudet) kolmannessa osassa edellytetään. Komitea arvioi, että teknisen menettelyn ja tulliviranomaisten motivoituneisuuden välillä on kiinteä yhteys. 4. 3. Kreikan voimassaolevaa säännöstöä komitea pitää erityisen epätyydyttävänä. Komitea on komission kanssa samaa mieltä siitä, että Kreikan on tällä alalla saatava aikaan jokin toimiva ratkaisu, koska Kreikkaa pidetään mahdollisena reittinä, jonka kautta tunkeudu- taan laittomasti sisämarkkinoille. 4. 4. Asetuksella säädetään ainoastaan yhteisön ulko- rajoilla tapahtuvista interventioista ulkopuolisten mai- den kanssa käytävässä kaupassa. Mikäli väärennetyt tavarat on onnistuttu tuomaan sisämarkkinoille ilman, että niitä on havaittu, tavaran kulkua seurataan – jos ylipäätään seurataan – jäsenvaltioiden säännösten mukaisesti. Komission tulisi kehittää mahdollisimman yhdenmukaistettuja ratkaisuehdotuksia tähän ongel- maan vihreään kirjaan liittyvän kuulemisprosessin yh- teydessä. 4. 5. Takavarikkohakemukset ovat voimassa kolmes- ta kuukaudesta kahteen vuoteen jäsenvaltiosta riippuen. Komitean mielestä yhteisötasolla tulisi sopia vähintään yhden vuoden voimassaolosta, kun otetaan huomioon, että vaikutukset tuntuvat vasta viiveellä. 4. 6. Komitean näkemyksen mukaan yhteisön tavara- merkin perusajatukseen ei sovi, että hakemus rajalla tehtävästä takavarikosta voisi koskea vain tiettyjä EU:n jäsenmaita. Yhteisön tavaramerkki on voimassa koko yhteisön alueella ja sillä on kaikkialla samat oikeusvaiku- tukset. Kun tätä ajatusta seurataan johdonmukaisesti, on mielekästä toteuttaa ainoastaan yhtenäinen takava- rikkohakemusjärjestelmä, joka on voimassa kaikkialla yhteisössä. 4. 6. 1. Toisenlaisiin ratkaisuihin sisältyy vaara, että mikäli menettely rajataan vain tiettyihin maihin, väärentäjät saatuaan tiedon tästä luonnollisesti yrittävät saattaa tavarat vailla suojaa oleviin maihin. Bryssel, 1. heinäkuuta 1998. Komitean mielestä maksuja perivien jäsenmaiden tulisi laskea niitä, jotta myös pk-yritykset hakevat tullisuojaa. 4. 7. Mikäli väärennetty tavara määrätään tuhotta- vaksi intervention perusteella, tulee rikoksen tekijän, joka useimmiten on jäljennöksen valmistaja, kantaa tästä aiheutuvat, toisinaan korkeiksikin kohoavat kus- tannukset. Jos valmistajaa ei pystytä selvittämään tai saattamaan edesvastuuseen, on tavaran maahantuoja vastuussa, ellei tämä ole toiminut hyvässä uskossa. Tavaroiden hävittämisestä aiheutuvien kustannusten sälyttäminen oikeudenomistajalle tai valtiolle on komi- tean mielestä kohtuutonta, mikäli väärennöksen valmis- taja tai laittoman tavaran maahantuoja voidaan osoittaa. 4. 8. Tulliviranomaiselle annettavasta toimeksiannos- ta perittävät maksut ja hallintokustannusten ja prosessin jatkotoimista syntyvien vastuiden kattamiseksi vaaditta- vat vakuudet vaihtelevat suuresti jäsenmaittain. Komite- an käsityksen mukaan ne eivät saa olla niin suuria, että niillä karkotetaan pk-yritykset hyödyntämästä tätä välinettä. Vakuuksia asetettaessa kaikissa jäsenmaissa 4. 8. 1. tulisi olla mahdollisuus hankkia pankkitakaus paikallis- ten tapojen mukaisesti. 4. 9. On välttämätöntä, että oikeuden haltijoiden (yritykset) ja tulliviranomaisten välillä on suorat yhtey- det. Tulliviranomaisille tulisi tiedottaa erityisesti niiden toimesta esilletulleiden tapausten kehittymisestä jat- kossa, koska näin parannettaisiin tullivirkamiesten työs- kentelymotivaatiota. 4. 10. Myös sanktioiden osalta tilanne on se, että niistä määräävät jäsenvaltioiden tuomioistuimet. Vaik- kei sanktioissa yhdentymistä lähitulevaisuudessa saavu- tettaisiinkaan, niillä pitäisi olla voimakas pelotusvai- kutus. Talous- ja sosiaalikomitean puheenjohtaja Tom JENKINS


title: Reglamento (CE) n° 1405/98 de la Comisión de 1 de julio de 1998 por el que se fija el importe máximo de la restitución a la exportación del azúcar blanco para la cuadragésima quinta licitación parcial efectuada en el marco de la licitación permanente contemplada en el Reglamento (CE) n° 1408/97

eurovoc_concepts:
award of contract
export refund
white sugar

formats: pdf print

text: L 188/24 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 2. 7. 98 REGLAMENTO (CE) No 1405/98 DE LA COMISI(cid:222)N de 1 de julio de 1998 por el que se fija el importe m(cid:145)ximo de la restituci(cid:155)n a la exportaci(cid:155)n del az(cid:156)car blanco para la cuadrag(cid:130)sima quinta licitaci(cid:155)n parcial efectuada en el marco de la licitaci(cid:155)n permanente contemplada en el Reglamento (CE) no 1408/97 LA COMISI(cid:222)N DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS, Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, Visto el Reglamento (CEE) no 1785/81 del Consejo, de 30 de junio de 1981, por el que se establece una organizaci(cid:155)n com(cid:156)n de mercados en el sector del az(cid:156)car (1), cuya (cid:156)ltima modificaci(cid:155)n la constituye el Reglamento (CE) no 1599/ 96 (2), y, en particular, la letra b) del p(cid:145)rrafo segundo del apartado 5 de su art(cid:146)culo 17, Considerando que, en virtud de lo dispuesto en el Regla- mento (CE) no 1408/97 de la Comisi(cid:155)n, de 22 de julio de 1997, relativo a una licitaci(cid:155)n permanente para la deter- minaci(cid:155)n de las exacciones reguladoras y/o de las restitu- se ciones procede a licitaciones parciales para la exportaci(cid:155)n de dicho az(cid:156)car; sobre la exportaci(cid:155)n de az(cid:156)car blanco (3); Considerando que, de acuerdo con lo dispuesto en el apartado 1 del art(cid:146)culo 9 del Reglamento (CE) no 1408/97, debe fijarse en su caso un importe m(cid:145)ximo de la restitu- ci(cid:155)n a la exportaci(cid:155)n para la licitaci(cid:155)n parcial de que se trate, teniendo en cuenta en particular la situaci(cid:155)n de la evoluci(cid:155)n previsible del mercado del az(cid:156)car en la Comu- nidad y en el mercado mundial; Considerando que, previo examen de las ofertas, es conve- niente adoptar para la cuadrag(cid:130)sima quinta licitaci(cid:155)n parcial las disposiciones contempladas en el art(cid:146)culo 1; Considerando que las medidas previstas en el presente Reglamento se ajustan al dictamen del Comit(cid:130) de gesti(cid:155)n del az(cid:156)car, HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO: Art(cid:146)culo 1 Para la cuadrag(cid:130)sima quinta licitaci(cid:155)n parcial de az(cid:156)car blanco efectuada en el marco del Reglamento (CE) no 1408/97, se fija un importe m(cid:145)ximo de la restituci(cid:155)n a la exportaci(cid:155)n de 47,020 ecus/100 kg. Art(cid:146)culo 2 El presente Reglamento entrar(cid:145) en vigor el 2 de julio de 1998. El presente Reglamento ser(cid:145) obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro. Hecho en Bruselas, el 1 de julio de 1998. Por la Comisi(cid:155)n Franz FISCHLER Miembro de la Comisi(cid:155)n (1) DO L 177 de 1. 7. 1981, p. 4. (2) DO L 206 de 16. 8. 1996, p. 43. (3) DO L 194 de 23. 7. 1997, p. 16


title: Commission Regulation (EC) No 1402/98 of 1 July 1998 establishing the standard import values for determining the entry price of certain fruit and vegetables

eurovoc_concepts:
agri-monetary policy
citrus fruit
fruit vegetable
import price
pip fruit

text: L 188/18 EN Official Journal of the European Communities 2. 7. 98 COMMISSION REGULATION (EC) No 1402/98 of 1 July 1998 establishing the standard import values for determining the entry price of certain fruit and vegetables THE COMMISSION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES, Having regard to the Treaty establishing the European Community, Having regard to Commission Regulation (EC) No 3223/ 94 of 21 December 1994 on detailed rules for the applica- the import arrangements for fruit and veget- tion of ables (1), as last amended by Regulation (EC) No 2375/ 96 (2), and in particular Article 4 (1) thereof, Having regard to Council Regulation (EEC) No 3813/92 of 28 December 1992 on the unit of account and the conversion rates to be applied for the purposes of the common agricultural policy (3), as last amended by Regu- lation (EC) No 150/95 (4), and in particular Article 3 (3) thereof, Whereas Regulation (EC) No 3223/94 lays down, pursuant to the outcome of the Uruguay Round multilat- eral trade negotiations, the criteria whereby the Commis- sion fixes the standard values for imports from third countries, in respect of the products and periods stipu- lated in the Annex thereto; Whereas, in compliance with the above criteria, the stand- ard import values must be fixed at the levels set out in the Annex to this Regulation, HAS ADOPTED THIS REGULATION: Article 1 The standard import values referred to in Article 4 of Regulation (EC) No 3223/94 shall be fixed as indicated in the Annex hereto. Article 2 This Regulation shall enter into force on 2 July 1998. This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States. Done at Brussels, 1 July 1998. For the Commission Franz FISCHLER Member of the Commission (1) OJ L 337, 24. 12. 1994, p. 66. (2) OJ L 325, 14. 12. 1996, p. 5. (3) OJ L 387, 31. 12. 1992, p. 1. (4) OJ L 22, 31. 1. 1995, p. 1. 2. 7. 98 EN Official Journal of the European Communities L 188/19 to the Commission Regulation of 1 July 1998 establishing the standard import values for determining the entry price of certain fruit and vegetables ANNEX CN code 0707 00 05 0709 90 70 0805 30 10 0808 10 20, 0808 10 50, 0808 10 90 0809 10 00 0809 20 95 0809 40 05 Third country code (1) Standard import value (ECU/100 kg) 052 999 052 999 382 388 524 528 999 388 400 404 508 512 524 528 720 804 999 052 064 999 052 060 064 068 400 616 999 624 999 70,6 70,6 57,6 57,6 60,1 59,3 57,0 58,6 58,7 71,2 82,8 90,5 121,6 75,3 67,6 70,2 165,6 107,2 94,7 203,5 152,3 177,9 333,9 172,3 140,1 158,8 265,0 201,6 212,0 361,6 361,6 (1) Country nomenclature as fixed by Commission Regulation (EC) No 2317/97 (OJ L 321, 22. 11. 1997, p. 19). Code ‘999' stands for ‘of other origin'


title: Advies van het Economisch en Sociaal Comité over: - het "Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 1766/92 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector granen en tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 2731/75 tot vaststelling van de standaardkwaliteit van zachte tarwe, rogge, gerst, maïs en durumtarwe", en - het "Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad tot instelling van een steunregeling voor producenten van bepaalde akkerbouwgewassen"

eurovoc_concepts:
EU agricultural market
World Trade Organisation
crop production
production aid
reform of the CAP

text: 14. 9. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 284/55 is de verdeling van de posten een betrekkelijk eenvoudige zaak. De verdeling van de begrotingsmiddelen voor andere dan personeelskosten zou kunnen worden geba- seerd op de resultaten van de analytische boekhouding die krachtens artikel 22 van het Financieel Reglement is ontwikkeld. 3. 5. Het ESC is ingenomen met het voorstel van de Commissie om voor beide adviesorganen afzonderlijke afdelingen in de begroting te creëren. Hierdoor krijgt ieder Comité een onafhankelijk budgettair kader tot zijn beschikking waarbinnen het zijn eigen prioriteiten kan definiëren en op autonome wijze van zijn verantwoorde- lijkheid blijk kan geven. 3. 6. Gelet op de opgedane ervaring en in het bijzonder de schaalvoordelen die de gemeenschappelijke organi- satiestructuur heeft opgeleverd, beseft het ESC en gaat het ermee akkoord dat het vanuit economisch standpunt gezien nuttig is om de samenwerking, op vrijwillige basis, voort te zetten op het niveau van de productieketen en, indien de Comités in elkaars nabijheid zouden worden gehuisvest, inzake de gebouwgebonden functies. Brussel, 1 juli 1998. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité T. JENKINS Advies van het Economisch en Sociaal Comité over: — het „Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 1766/92 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector granen en tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 2731/75 tot vaststelling van de standaardkwaliteit van zachte tarwe, rogge, gerst, maı¨s en durumtarwe”, en — het „Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad tot instelling van een steunregeling voor producenten van bepaalde akkerbouwgewassen” (1) (98/C 284/11) De Raad heeft op 4 juni 1998 besloten, overeenkomstig de artikelen 43 en 198 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap het Economisch en Sociaal Comité te raadplegen over de voornoemde voorstellen. De Afdeling voor landbouw en visserij, die met de voorbereiding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 16 juni 1998 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Bastian. Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn op 1 en 2 juli 1998 gehouden 356e Zitting (vergadering van 1 juli) het volgende advies uitgebracht, dat met 98 stemmen vo´ o´r en 33 stemmen tegen, bij 15 onthoudingen, is goedgekeurd. 1. Algemene opmerkingen 1. 1. Het Comité benadrukt dat akkerbouwgewassen (granen, oliehoudende zaden en eiwithoudende gewas- sen) voor de Unie van strategisch belang zijn, zoals ook duidelijk uit de gegevens van bijlage 1 blijkt. 1. 2. Het Comité vindt dat de EU haar pogingen om haar interne markt in deze sector te heroveren (met name voor diervoeders) moet voortzetten, een voedselreserve moet aanleggen en een strategisch plan moet uitwerken (1) PB C 170 van 4. 6. 1998, blz. 1-4. om de gelegenheden te baat te kunnen nemen die door de internationale markten geboden zullen worden: — toename van de wereldbevolking; — toename van de koopkracht (ook in de ontwikke- lingslanden); — toename van de wereldvraag naar vlees (met name in Zuidoost-Azië), die een groei van de vraag naar granen, oliehoudende zaden en eiwithoudende gewassen ten gevolge zou moeten hebben. 1. 2. 1. Het Comité is zich bewust van de verplichtingen die het in 1994 in Marrakech ondertekende landbouwak- koord van de Uruguay-ronde met zich meebrengt voor de Europese akkerbouwsector, en met name voor de C 284/56 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 14. 9. 98 communautaire graanuitvoer. Ook beseft het dat deze verplichtingen nog wel eens aanzienlijk zouden kunnen worden aangescherpt na de landbouwbesprekingen die binnenkort binnen de Wereldhandelsorganisatie (WTO) van start zullen gaan (verdere verlaging van de douaneta- rieven en/of uitbreiding van de tariefquota, beperking van de gesubsidieerde export, verlaging van de aan de productie gekoppelde interne steun, enz. ). Deze besprekingen vinden plaats op een voor de communau- taire landbouw cruciaal moment, omdat deze zich al aan de gevolgen van de afspraken van Marrakech moet aanpassen en zich ook nog eens op de uitbreiding van de EU met de Midden- en Oost-Europese landen dient voor te bereiden. 1. 3. Door de bank genomen acht het Comité een nieuwe hervorming van de gemeenschappelijke marktor- dening voor de sector granen en wijziging van de steunregelingen voor de producenten van bepaalde akkerbouwgewassen dus noodzakelijk om de betrokken producenten in staat stellen zich aan de nieuwe inter- nationale economische context aan te passen. Zoals het Comité reeds in zijn advies (1) (para- 1. 3. 1. graaf 3. 1. 3) over de landbouwaspecten van Agenda 2000 heeft opgemerkt, moet de Unie opkomen voor haar eigen landbouwontwikkelingsmodel en hiervan tijdens de aanstaande internationale onderhandelingen blijk geven. Het Comité vindt daarom dat de EU de komende GLB-hervorming moet aangrijpen om te laten zien dat zij haar internationale verbintenissen respecteert, maar tegelijkertijd vasthoudt aan het eigen karakter van haar productie en van haar landbouwbeleidsinstrumenten. 1. 4. Het Comité wijst erop dat de volgende WTO- onderhandelingen niet de laatste zullen zijn. Er mag niet worden vergeten dat met de oprichting van de WTO een eind is gemaakt aan de onderhandelingsronden („Rounds”); voortaan vinden er permanent internatio- nale handelsbesprekingen plaats. Voorts staat buiten kijf dat de EU, met het oog op de uitbreiding met de LMOE, haar internationale verbintenissen zal moeten herzien. 1. 4. 1. De komende GLB-hervorming moet dus op de eerste plaats in het licht worden gezien van de eigen belangen van de Unie in de periode 2000-2006 en van hetgeen er in die periode met de EU zal gebeuren. Zo heeft de EU valabele redenen om haar eigen opvatting inzake ontkoppeling van de steun te verdedigen, en om zich te verzetten tegen volledige afschaffing van de uitvoerrestituties, zoals het Comité in zijn advies over de landbouwaspecten van Agenda 2000 (paragraaf 3. 1. 4) heeft benadrukt. 1. 4. 2. De EU zal over haar internationale verbintenis- sen voor genoemde periode moeten onderhandelen op basis van de in het jaar 2000 vast te stellen hervorming, om niet in een situatie terecht te komen waarin zij twee keer moet betalen. Het Comité vindt dat deze actieve (1) PB C 73 van 9. 3. 1998, blz. 71. benadering van de komende onderhandelingen niet alleen moet gelden voor granen, oliehoudende zaden en eiwithoudende gewassen, maar voor alle communautaire productiesectoren, met name rundvlees en melk. 1. 5. Wat akkerbouwgewassen betreft, vindt het Comité dat in het algemeen moet worden opgekomen voor het Europese landbouwmodel door: — vast te houden aan een actieve gemeenschappelijke marktordening die de betrokken landbouwers be- scherming biedt en waarmee gezorgd kan worden voor evenwichtige markten, stabiele prijzen, een zowel in kwantitatief als kwalitatief opzicht regel- matige bevoorrading van de interne markt (vooral belangrijk voor de van de productie afhankelijke agro-industrie) en aanwezigheid van de Unie op de internationale markten; — vast te houden aan het evenwicht tussen de verschil- lende gewassen, door passende steun te verlenen voor de teelt van producten waaraan tekorten bestaan; — het milieu te ontzien; — de producenteninkomens veilig te stellen. 1. 5. 1. Het Comité maakt zich zorgen over de cumula- tieve gevolgen van de Commissievoorstellen — verlaging van de gemeenschappelijke prijzen, slechts gedeeltelijke compensatie, plafonnering, differentiëring van de steun door de lid-staten, steunbetalingen die aan milieu- en werkgelegenheidsvoorwaarden zijn gekoppeld — voor de producenteninkomens. Tegen deze achtergrond is het Comité er in tegenstelling tot de Commissie niet bang voor dat producenten van granen, oliehoudende zaden en eiwithoudende gewassen „overgecompenseerd” worden. Het dringt er dan ook op aan dat de verlaging van de gemeenschappelijke prijzen volledig wordt gecompen- seerd. 1. 5. 2. Het Comité is van mening dat de EU de lijn van de in 1992 ingevoerde compenserende betalingen zou moeten doortrekken: zijns inziens dient de Unie de nieuwe prijsverlaging die in de sector akkerbouwgewas- sen zal worden vastgesteld, volledig te compenseren. 1. 5. 3. Voorts waarschuwt het Comité de Commissie voor het gevaar van hernationalisering van het GLB dat door de nieuwe maatregelen inzake differentiëring van de steun door de lid-staten en koppeling van de steunbeta- ling aan milieu- en werkgelegenheidsvoorwaarden zou kunnen ontstaan. 2. Opmerkingen m. b. t. de verschillende productiesec- toren 2. 1. Granen 2. 1. 1. Het Comité is het met de Commissie eens dat er gezorgd moet worden voor zodanige prijzen dat Europees graan ook op de internationale markten kan concurreren. Het vindt dat de Unie zich om de bevoorrading van haar markt moet bekommeren en tegelijkertijd een vooraanstaande rol moet blijven spelen op de groeiende internationale graanmarkt. 14. 9. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 284/57 2. 1. 2. Wat de verlaging van de uitvoerrestituties betreft, huldigt het Comité het standpunt dat het verschil tussen de gemeenschappelijke Europese prijzen (die vaak als uitgangspunt dienen voor de vaststelling van de prijzen op de interne markt) en de op de internationale markten geconstateerde prijzen niet blijvend te groot mag zijn. Toch vindt het Comité dat de GMO voor de 2. 1. 3. sector granen niet slechts bedoeld is om een „export- machine” voor de EU te worden. Naast een marktregule- rende functie heeft de GMO namelijk ook ten doel, de producenten te beschermen tegen schommelingen in de wereldmarktprijzen (die in het geval van granen uitermate grillig zijn) en hun een stabiel inkomen te waarborgen. Het Comité beklemtoont dat een krachtige en actieve GMO een extra garantie biedt voor de instandhouding van de graanbedrijven in de Unie, die algemeen gezien van middelgrote omvang zijn. 2. 1. 4. Overeenkomstig hetgeen het heeft opgemerkt in zijn advies (paragraaf 3. 1. 3) over de landbouwaspec- ten van Agenda 2000, acht het Comité het niet nodig de interventieprijs voor granen met 20 % te verlagen om Europese granen concurrerender te maken op de inter- nationale markten en ze te kunnen exporteren zonder voortdurend te moeten terugvallen op uitvoerrestituties. De EU moet de producenten blijven beschermen tegen de grillige koersen op de wereldmarkt. 2. 1. 5. Naar het oordeel van het Comité dient de verlaging strikt beperkt te blijven tot dat wat nodig is om de Europese interventieprijs in lijn te brengen met de prijzen zoals die zich de afgelopen jaren op de wereldmarkt hebben ontwikkeld (zie bijlage 2). 2. 1. 6. Wat maı¨s betreft, kan het Comité zich niet vinden in het voorstel van de Commissie om een streep te halen door iedere vorm van differentiëring (uitgaande van het „basisbedrag”) bij de vaststelling van de regionale opbrengsten aan de hand waarvan de compenserende betalingen worden berekend (1). Het Comité betreurt dat de Commissie geen rekening houdt met de specifieke kenmerken van maı¨s en zou graag zien dat de lid-staten de maı¨sopbrengsten met de nodige soepelheid kunnen blijven vaststellen, zodat het evenwicht tussen de ver- schillende gewassen behouden blijft en de verwerkende industrie (met name zetmeelfabrieken) op een regelmati- ge aanvoer kan blijven rekenen. 2. 1. 7. Voorts constateert het Comité dat de Commis- sie pleit voor handhaving van de uitvoerheffingen, teneinde de bevoorrading van de interne markt tegen voor de Europese gebruikers gunstigere prijsvoorwaar- den veilig te stellen wanneer de wereldmarktprijzen hoger liggen dan de interne-marktprijzen. Het besluit om al dan niet een belasting te heffen op de uitvoer zou aan de beoordeling van de Commissie worden overgelaten. Tegen de achtergrond van de door de Commissie voorgestelde marktliberalisering (die er met name op gericht is de producenten te laten profiteren van de door de internationale markten geboden moge- lijkheden) vindt het Comité dat alleen mag worden (1) Voor de berekening van de areaalbetaling moet de voorge- stelde compenserende betaling (b. v. 66 ecu per ton) worden vermenigvuldigd met de gemiddelde graanopbrengst in de betrokken regio (onder regio wordt, naar keuze van de betrokken lid-staat, een lid-staat of een gebied binnen een lid-staat verstaan). teruggevallen op exportheffingen als de prijzen op de wereldmarkt sterk stijgen. Het Comité stelt daarom voor dat pas heffingen mogen worden ingesteld wanneer een bepaalde, nog vast te stellen drempel is overschreden. Hoe lager het „vangnetniveau” van de hervormde GMO, hoe hoger deze drempel moet komen te liggen. Gezien de nieuwe, liberalere logica van de 2. 1. 8. GMO vindt het Comité tevens dat in het geval van export zonder restituties automatisch uitvoercertificaten moeten worden toegekend. 2. 2. Oliehoudende zaden 2. 2. 1. De Commissie stelt voor, de rechtstreekse betalingen voor oliehoudende zaden met een bedrag van 66 ecu per ton (d. w. z. een verlaging van 30 % t. o. v. het huidige steunbedrag) op hetzelfde peil te brengen als die voor granen. Door de specifiek voor oliehoudende zaden geldende steun af te schaffen, hoopt de Commissie vooral de EU vrij te stellen van de verplichtingen (m. b. t. productie en areaal) die met de Blair House- overeenkomst zijn opgelegd. 2. 2. 2. In zijn advies over de landbouwaspecten van Agenda 2000 zei het Comité rekening te houden met een forse achteruitgang van het met oliehoudende zaden bebouwde areaal in de EU, en bijgevolg met een grote vermindering van de eigen voorziening van de Unie met plantaardige oliën en eiwitten. Het Comité benadrukt hierbij opnieuw dat een dergelijke situatie onaanvaard- baar zou zijn, aangezien de EU thans nog slechts 25 % van de eigen behoeften aan plantaardige eiwitten uit eiwithoudende gewassen en oliehoudende zaden dekt. 2. 2. 3. Het Comité verwerpt daarom het Commissie- voorstel om de steun voor oliehoudende zaden op hetzelfde niveau te brengen als die voor granen, daar de graanteelt hiermee automatisch wordt bevoordeeld. Het vindt juist dat prioriteit moet worden verleend aan de productie van plantaardige eiwitten en dat daarom de concurrentiepositie hiervan binnen de sector akker- bouwgewassen moet worden verbeterd. 2. 2. 4. Verder meent het Comité dat het op zich loffelijke streven om zich van de genoemde Blair House- verplichtingen vrij te stellen er paradoxaal genoeg slechts toe zal leiden dat het Europese areaal inkrimpt tot onder de maximumniveaus die in 1993 met de VS zijn overeengekomen. De Europese producenten zouden in dat geval het gelag moeten betalen, wat onaanvaardbaar zou zijn, temeer daar de VS met de „Fair Act” een gegarandeerde prijs voor oliehoudende zaden hebben gehandhaafd en via een „flexibiliteitscontract” een specifieke steun voor deze teelt hebben ingevoerd die voorheen niet bestond. Naar het oordeel van het Comité zou de EU met de afschaffing van haar steunregeling voor oliehoudende zaden een strategische fout maken, op een moment dat de door de VS geëiste „ontkoppeling” in werkelijkheid gepaard gaat met een verhoging van de steun aan hun producenten. C 284/58 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 14. 9. 98 2. 2. 5. Het Comité wijst erop dat oliehoudende zaden al tegen wereldmarktprijzen worden geproduceerd (er is geen sprake van een interventieprijs) en dat de teelt hiervan tijdens de komende internationale onderhan- delingen derhalve niet in het schootsveld zal komen te liggen. Er is voor het Comité dan ook geen enkele geldige dringende reden om deze sector vo´o´r 2006 te hervormen. 2. 2. 6. De echte uitdaging voor deze sector is gelegen in de uitbreiding van de Unie met de Midden- en Oost-Europese landen, die in potentie belangrijke produ- centen van oliehoudende zaden zijn. 2. 2. 7. Het Comité beveelt daarom aan, de commu- nautaire steun voor oliehoudende zaden pas na een overgangsperiode op hetzelfde peil te brengen als die voor granen. Daarmee zou de EU de gelegenheid krijgen de VS tijdens de komende internationale onderhandelin- gen op de hoogte te brengen van haar voornemen de Blair House-verplichting als niet langer van toepassing te beschouwen en van de VS de garantie te bedingen dat zij geen protest zullen aantekenen tegen de nieuwe communautaire regeling als deze tot een vergroting van het bebouwde areaal leidt. Het Comité acht een dergelijke aanpak juridisch gezien veiliger dan de aanpak van de Commissie, die meent het Blair House-akkoord door een eenzijdige Europese beslissing teniet te kunnen doen. 2. 2. 8. Het Comité beseft dat de Unie met het oog op de komende internationale onderhandelingen haar steun meer zal moeten loskoppelen van de productie. Daarom stelt het voor dat er, als de verlaging van de graanprijzen eenmaal is overeengekomen en de hoogte van de opper- vlaktepremie (66 ecu volgens het Commissievoorstel) bekend zal zijn, voor aanvullende steun voor oliehouden- de zaden wordt gezorgd. Het bedrag van deze aanvullen- de steun moet gelijk zijn aan het verschil tussen het huidige steunbedrag (94,24 ecu per ton) en de toekomsti- ge niet-teeltgebonden steun (1). 2. 2. 9. Het Comité is bereid na te denken over iedere andere oplossing die de Commissie zou kunnen aand- ragen om de Unie vanaf het jaar 2000 vrij te stellen van de Blair House-verbintenis, waarbij er wel garanties moeten komen voor de instandhouding van het met oliehoudende zaden bebouwde areaal (premie voor wisselbouw in het kader van de milieuprogramma’s voor de landbouw, premie voor deficitaire gewassen,. ). 2. 3. Eiwithoudende gewassen 2. 3. 1. Om alle eiwitproducten in de EU op samenhan- gende wijze te benaderen, stelt het Comité voor bij de berekening van de aanvullende steun voor eiwithouden- de gewassen uit te gaan van de methode die het ook voor oliehoudende zaden bepleit. De door de Commissie voorgestelde aanvullende steun van 6,5 ecu per ton (1) Dit aanvullende steunbedrag voor oliehoudende zaden zal naar beneden toe moeten worden „gladgestreken” om rekening te houden met het feit dat de graanproducenten slechts gedeeltelijk gecompenseerd worden voor de prijsver- laging (zodat het verschil tussen de steun voor granen en de steun voor oliehoudende zaden naar verhouding even groot blijft). (d. w. z. dat de huidige rechtstreekse betaling van 78,49 ecu per ton met 6 ecu wordt verminderd) is volgens het Comité namelijk onvoldoende om eiwithoudende gewassen concurrerend te houden ten opzichte van granen. 2. 3. 2. Voorts verzoekt het Comité de Commissie voorstellen in te dienen betreffende een nieuw „eiwitten- plan” voor de Unie waarmee het voortbestaan van de teelt van eiwithoudende gewassen, die een positieve rol speelt bij de bescherming van het milieu, kan worden veiliggesteld. 2. 4. Durumtarwe De Commissie stelt voor dat de huidige rege- 2. 4. 1. ling, die is voortgesproten uit de in oktober 1997 doorgevoerde hervorming van de GMO voor durumtar- we, van toepassing blijft. Deze regeling houdt in dat de interventieprijs voor durumtarwe met 20 % wordt verlaagd en dat voor dit gewas bovenop de ongedifferen- tieerde steun van 66 ecu per ton een toeslag zal blijven worden uitgekeerd van 344,5 ecu per ha (of eventueel een specifiek steunbedrag van 138,9 ecu per ha, afhanke- lijk van het betrokken productiegebied), binnen gegaran- deerde maximumarealen. 2. 4. 2. Het Comité is tegen de verlaging van de interventieprijs voor durumtarwe. Door deze prijsverlaging zal de bescherming 2. 4. 3. aan de buitengrenzen namelijk zwakker worden (2) en zal de invoer van kwaliteitstarwe uit landen die op de markt voor dit product concurrerender zijn, zoals Canada en de VS, worden aangemoedigd, hetgeen ten koste zal gaan van de productie van Europese kwaliteitstarwe. Een interventieprijsverlaging voor du- rumtarwe betekent nog niet dat de EU erin zal slagen meer naar de wereldmarkten te exporteren. Daarom ziet het Comité het nut van zo’n verlaging niet in. 2. 5. Aardappelzetmeel De regeling voor aardappelzetmeel is automa- 2. 5. 1. tisch gekoppeld aan de GMO voor de sector granen. De Commissie stelt voor, de minimumprijs van voor zetmeelproductie bestemde aardappelen aan te passen aan de prijsverlaging voor granen. 2. 5. 2. Het Comité is van mening dat dit voorstel technisch gerechtvaardigd is. Het onderstreept evenwel het bijzondere karakter van de regeling voor aardappel- zetmeel, waarvan de productie aan contingentering gebonden is. Bij een slechts gedeeltelijke compensatie betekent dit dat de producenten in geval van een prijsverlaging hun inkomen niet op peil kunnen brengen door grotere hoeveelheden te produceren. Daarom vindt het Comité dat de prijsverlaging voor dit product volledig dient te worden gecompenseerd. (2) Op grond van de landbouwovereenkomst van Marrakech mag het douanetarief voor de invoer van granen niet hoger liggen dan 155 % van de interventieprijs. 14. 9. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 284/59 3. Overige opmerkingen 3. 1. Braaklegging 3. 1. 1. In geval van een prijsverlaging waarmee de interventieprijs van granen dichterbij het algemene prijsniveau op de wereldmarkt wordt gebracht, stemt het Comité in met het Commissievoorstel om het basispercentage voor verplichte braaklegging tot nul terug te brengen. Het is het met de Commissie eens dat de Unie niet zonder de mogelijkheid van verplichte braaklegging kan, omdat deze een doeltreffend middel vormt om productie en markt te reguleren (1). 3. 1. 2. Wat vrijwillige braaklegging betreft, is het Comité voorstander van invoering van een minimumper- centage en van de mogelijkheid van invoering van meerjarenbraak voor een periode van ten hoogste vijf jaar. Het acht het door de Commissie voorgestelde percentage (10 %) echter te hoog. Zoals uitsluitend de lid-staten bevoegd zijn om het maximumpercentage is het voor vrijwillige braaklegging vast te stellen, Comité van mening dat ook bij de vaststelling van het minimumpercentage het subsidiariteitsbeginsel moet gelden. 3. 2. Afschaffing van de maandelijkse verhogingen en uitstel van de steunbetalingen 3. 2. 1. Het Comité merkt op dat afschaffing van de maandelijkse verhogingen, gecombineerd met uitstel van de uitbetaling van de compenserende steun, een sterkere prijsverlaging tot gevolg heeft dan de Commissie heeft aangekondigd, namelijk in de orde van 6 à 7 procentpun- ten. Daarbij komt dat de compenserende steun niet wordt aangepast aan de inflatie. De producenteninkomens komen nog verder in gevaar door het feit dat de Commissie bij de berekening van de door haar voorge- stelde gedeeltelijke compensatie geen rekening houdt met de impact van beide voorstellen. 3. 2. 2. Het Comité is het absoluut niet met deze twee voorstellen eens. verhogingen De maandelijkse 3. 2. 3. vormen prijstoeslagen die, voordat de productie op de markt wordt gebracht, aan producenten of (coöperatieve dan wel particuliere) opslagbedrijven worden toegekend. Het Comité meent dat de interne markt door deze verhogingen gemakkelijker kan worden gereguleerd, doordat zij voor een regelmatigere bevoorrading zorgen. De maandelijkse verhogingen zijn een nuttig middel om de marktprijzen tijdens het gehele verkoopseizoen te stabiliseren, en dragen derhalve bij tot het beschermen van de producenteninkomens. Daarom zou het Comité graag zien dat het systeem van maandelijkse verhogingen wordt gehandhaafd. 3. 2. 4. Voorts acht het Comité het niet opportuun de uitbetaling van de compenserende steun aan de producenten uit te stellen. Tot op heden wordt de steun tussen 15 oktober en 31 december uitgekeerd. De (1) Verplichte braaklegging is voor producenten ook een voorwaarde om in aanmerking te komen voor steun ter compensatie van de verlaging van de gemeenschappelijke prijzen in de sector akkerbouwgewassen. Commissie stelt nu voor, deze uitbetaling te verschuiven naar de periode tussen 1 januari en 31 maart, omdat zij van mening is dat te vroege uitbetaling de landbouwers er niet toe aanzet hun oogst aan het begin van het verkoopseizoen op de markt te brengen. Het Comité deelt deze mening niet; volgens hem zal uitstel van de betaling van de rechtstreekse steun er alleen maar toe leiden dat de liquiditeitspositie van vele producenten verslechtert. 3. 2. 5. Vo´o´r de hervorming van 1992 ontvingen de producenten de gehele opbrengst van hun oogst tijdens de verkoop, rond de maand juli. Met de GLB-hervorming is er echter een verschuiving van de ontvangst van liquide middelen opgetreden, doordat de uitbetaling van de compenserende steun pas in oktober plaatsvindt. Het Comité vindt dat de EU de producenten niet opnieuw kan vragen een liquiditeitsinspanning te doen. 3. 2. 6. Het Comité neemt wel akte van het argument van de Commissie dat de aanvoer van granen verstoord wordt als de steun in oktober wordt uitgekeerd, en stelt de volgende oplossing voor, die de liquiditeitspositie onverlet laat: de producent ontvangt een voorschot van 50 % op het moment dat zijn dossier omtrent de areaalverklaring wordt goedgekeurd (in juli), terwijl het saldo pas vanaf de maand januari van het daaropvolgen- de jaar wordt uitgekeerd. Hierbij dient wel te worden voorkomen dat de procedure ingewikkelder wordt. 3. 3. Niet voor voeding bestemde gewassen 3. 3. 1. In 1995/1996 is meer dan een miljoen ha braakgelegde grond in de EU gebruikt voor de productie van gewassen (met name oliehoudende zaden en granen) die niet voor voeding bestemd zijn, maar als hernieuw- bare grondstoffen voor industriële producten dienen. In 1997/1998 besloeg het met deze gewassen bebouwde areaal echter nog maar 470 000 ha, waarvan ongeveer 385 000 ha koolzaad en zonnebloemen betrof. 3. 3. 2. Om de teelt van deze gewassen concurrerend te houden, maken de producenten op grote schaal gebruik van de op grond van Verordening (EG) nr. 334/93 bestaande mogelijkheid om „industriële” braaklegging toe te passen, d. w. z. dat zij de cultuurgrond die zij moeten braakleggen gebruiken om gewassen voor industriële doeleinden te verbouwen. 3. 3. 3. Volgens het Comité zal dit evenwicht ongetwij- feld in gevaar komen als het verplichte-braak- leggingspercentage tot 0 % wordt teruggebracht. Het verwondert het Comité dat het Commissiedocument geen enkel voorstel bevat om, in het kader van de aanstaande hervorming, het gebruik van landbouwpro- ducten voor niet-voedingsdoeleinden te stimuleren. 3. 3. 4. Het Comité wijst erop dat de bevoorrading van de industrieën die van deze producten (di-ester, chemie,. ) gebruik maken, moet worden gewaarborgd. Het zou daarom graag zien dat er een echt specifiek plan wordt uitgewerkt voor gewassen die niet voor voeding zijn bestemd. Dit plan zou kunnen bestaan uit recht- streekse en specifieke steun, die uitgekeerd zou moeten worden totdat de Unie de fiscale regelgeving heeft uitgewerkt die nodig is om de toekomst van deze sector veilig te stellen. C 284/60 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 14. 9. 98 3. 3. 5. Onverminderd het specifieke plan dat op zeer korte termijn in het kader van Agenda 2000 moet worden vastgesteld, beveelt het Comité aan dat er onverwijld maatregelen worden genomen om de teelt van niet voor voeding bestemde gewassen nieuw leven in te blazen, teneinde de zorgwekkende plotselinge reductie van het metdezegewassen beteeldeareaaleenhalttoe teroepenen de voorzieningszekerheid voor de industrie te herstellen. Brussel, 1 juli 1998. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité T. JENKINS BIJLAGE 1 bij het advies van het Economisch en Sociaal Comité Communautaire productie van granen, oliehoudende zaden en eiwithoudende gewassen in cijfers Ongeveer 30 % van de bruikbare oppervlakte cultuurgrond in de EU is met granen, oliehoudende zaden en eiwithoudende gewassen bebouwd. In de loop van de jaren ’80 en ’90 is de Europese productie van plantaardige producten sterk gestegen, grotendeels door een toegenomen productiviteit per hectare (die b. v. in 1996 voor granen gemiddeld 54 kwintaal bedroeg). In de afgelopen tien jaar was de opvallendste ontwikkeling in de sector akkerbouwgewassen de verdubbeling van het met oliehoudende zaden bebouwde areaal in de EU (dat vanwege de verplichtingen van de Blair House-overeenkomst is gestabiliseerd op 5,482 miljoen ha). Dat neemt echter niet weg dat de EU-productie nog steeds bij lange na niet voldoende is om de eigen behoeften te dekken. Met een productie van 87,7 miljoen ton (1995) is de EU vo´o´ r de VS de grootste tarweproducent ter wereld (de EU en de VS vertegenwoordigen resp. 16 % en 11 % van de wereldproductie). De Unie produceert daarnaast 89,9 miljoen ton secundaire granen (in 1995, rijst niet inbegrepen), d. w. z. 11 % van de wereldproductie, en staat hiermee op de tweede plaats, achter de VS, die met 209 miljoen ton goed zijn voor 26 % van de wereldproductie van secundaire granen. De EU heeft voor tarwe een zelfvoorzieningsgraad van 140 % en speelt daarmee een hoofdrol op de wereldmarkt voor dit product. In 1995/1996 exporteerde zij 12,6 miljoen ton, d. w. z. 14 % van de mondiale uitvoer (de VS vertegenwoordigden 37 % van de wereldhandel in tarwe, Canada 19 %, Australië 13 % en Argentinië 5 %). Wat secundaire granen betreft, is de EU, als ook graanvervangende producten in aanmerking worden genomen, netto-importeur. Met hun belangrijke maı¨sexport nemen de VS op de wereldmarkt voor secundaire granen een tamelijk dominante positie in (70 %). De aanwezigheid van de EU op deze markt berust voornamelijk op haar uitvoer van gerst [in 1995/1996 was zij met 5 % van de werelduitvoer de derde exporteur ter wereld, na Argentinië (7 %), ex aequo met Canada, en voor Australië (4 %)]. Bron: Eurostat — Verslag 1995 en Verslag 1997 van de Europese Commissie over „De toestand van de landbouw in de Europese Unie”. 14. 9. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 284/61 BIJLAGE 2 bij het advies van het Economisch en Sociaal Comité Wereldprijs voor tarwe


title: Banco Europeu de Investimento : 40 anos de financiamentos em prol da integração europeia 1958-1998.

eurovoc_concepts:
European Investment Bank
European integration
activity report
economic policy


title: Commission Regulation (EC) No 1470/98 of 1 July 1998 extending for an additional trial period the cumulative recovery system in the rice sector introduced by Regulation (EC) No 703/97

eurovoc_concepts:
CCT duties
customs duties
import
import licence
import policy
rice

text: 10. 7. 98 ‹ EN ‹ Official Journal of the European Communities L 194/5 COMMISSION REGULATION (EC) No 1470/98 of 1 July 1998 extending for an additional trial period the cumulative recovery system in the rice sector introduced by Regulation (EC) No 703/97 THE COMMISSION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES, Having regard to the Treaty establishing the European Community, Having regard to Council Regulation (EC) No 3072/95 of 22 December 1995 on the common organisation of the market in rice (1), as amended by Regulation (EC) No 192/98 (2), and in particular Articles 11(4) and 21 thereof, Whereas Commission Regulation (EC) No 703/97 (3), as amended by Regulation (EC) No 1403/97 (4), introduces a cumulative recovery system (CRS) for determining certain import duties on husked rice for a trial period from 1 July 1997 to 30 June 1998; whereas, in view of the lack of results for the two trial periods laid down for that system, it cannot be assessed; whereas, as a result, the CRS should be extended for an additional trial period from the entry into force of this Regulation to 31 December 1998; Whereas the Management Committee for Cereals has not delivered an opinion within the time limit set by its chairman, HAS ADOPTED THIS REGULATION: Article 1 Regulation (EC) No 703/97 shall apply, subject to the provisions of this Regulation. The registration of 2. in ac- cordance with Article 2(2) of Regulation (EC) No 703/97 shall remain applicable throughout the additional trial period. importers carried out 3. When making their first application for an import licence for the additional trial period, importers may, in respect of the whole of the period in question and all the consignments they intend to import irrevocably: — withdraw the declaration made in accordance with Article 2(2)(c) of Regulation (EC) No 703/97, — declare whether or not they opt for the adjustment of their import duties in accordance with Article 10(2) of Regulation (EC) No 703/97. 4. References in Regulation (EC) No 703/97: — to the trial period, — to the first half or second half of the trial period, — to the first and/or second half of the trial period, shall be construed as references to the additional trial period. The Annex to Regulation (EC) No 703/97 is 5. replaced by the Annex to this Regulation. 1. The cumulative recovery system introduced by Regulation (EC) No 703/97 for an initial trial period from 1 July 1997 to 30 June 1998 is hereby extended for an additional trial period from the entry into force of this Regulation to 31 December 1998. Article 2 This Regulation shall enter into force on the third day following its publication in the Official Journal of the European Communities. This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States. Done at Brussels, 1 July 1998. For the Commission Franz FISCHLER Member of the Commission (1) OJ L 329, 30. 12. 1995, p. 18. (2) OJ L 20, 27. 1. 1998, p. 16. (3) OJ L 104, 22. 4. 1997, p. 12. (4) OJ L 194, 23. 7. 1997, p. 2. L 194/6 ‹ EN ‹ Official Journal of the European Communities 10. 7. 98 ) k ( ) j ( ) i ( ) h ( ) g ( ) f ( ) e ( ) d ( ) c ( ) b ( ) a ( e c n a l a B ) i ( (cid:253) ) e ( ) s u c e ( n o i t a c i f i t s u J f o e c n e r e f f i d e c n e r e f f i D ) ( h – ) g ( ) t / s u c e ( d e t a l u c l a c y t u D s i s a b e h t n o d e t p e c c a e h t f o e c i r p t r o p m i ) t / s u c e ( d i l a v y t u D y a d e h t n o r o f e s a e l e r f o n o i t a l u c r i c e e r f ) t / s u c e ( d e r a l c e D e c i r p t r o p m i ) t / s u c e ( y t i t n a u Q ) s e n n o t ( y r t n u o C n i g i r o f o d e t r o p m I t c u d o r p e d o c N C e t a d d n a e c a l P r o f e s a e l e r f o n o i t a l u c r i c e e r f s s e r d d a d n a e m a N r e t r o p m i S R C e h t f o ) ) 2 2 ( e l c i t r A ( X E N N A 7 9 / 3 0 7 o N ) C E ( n o i t a l u g e R f o ) 3 ( 0 1 e l c i t r A : ) e t a t S r e b m e M f o e m a n ( y t i r o h t u a S R C : e t a D ) h ( ) g ( ) f ( ) e ( ) d ( ) c ( ) b ( ) a ( s n o i t a v r e s b O ). c t e , e c i r c i t a m o r a ( d i l a v y t u D e s a e l e r f o y a d e h t n o n o i t a l u c r i c e e r f r o f ) t / s u c e ( d e r a l c e D e c i r p t r o p m i ) t / s u c e ( y t i t n a u Q ) s e n n o t ( n i g i r o f o y r t n u o C d e t r o p m I t c u d o r p e d o c N C e t a d d n a e c a l P r o f e s a e l e r f o n o i t a l u c r i c e e r f s s e r d d a d n a e m a N S R C - n o n e h t f o r e t r o p m i


title: Verordnung (EG) Nr. 1406/98 der Kommission vom 1. Juli 1998 zur Aufhebung der Maßnahmen gemäß Artikel 1 der Verordnung (EG) Nr. 703/98 des Rates vom 17. März 1998 zur Aussetzung bestimmter Zugeständnisse gemäß der Verordnung (EG) Nr. 3066/95 über bestimmte Zugeständnisse in Form von gemeinschaftlichen Zollkontingenten für bestimmte landwirtschaftliche Erzeugnisse und zur autonomen und befristeten Anpassung bestimmter in den Europa-Abkommen vorgesehener Zugeständnisse für landwirtschaftliche Erzeugnisse, um dem im Rahmen der multilateralen Handelsverhandlungen der Uruguay-Runde geschlossenen Übereinkommen über die Landwirtschaft Rechnung zu tragen

eurovoc_concepts:
agreement (EU)
agricultural product
import policy
tariff quota

text: 2. 7. 98 DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften L 188/25 VERORDNUNG (EG) Nr. 1406/98 DER KOMMISSION vom 1. Juli 1998 zur Aufhebung der Maßnahmen gem(cid:132)ß Artikel 1 der Verordnung (EG) Nr. 703/98 des Rates vom 17. M(cid:132)rz 1998 zur Aussetzung bestimmter Zugest(cid:132)ndnisse gem(cid:132)ß der Verordnung (EG) Nr. 3066/95 (cid:129)ber bestimmte Zugest(cid:132)ndnisse in Form von gemeinschaftlichen Zollkontingenten f(cid:129)r bestimmte landwirtschaftliche Erzeug- nisse und zur autonomen und befristeten Anpassung bestimmter in den Europa- Abkommen vorgesehener Zugest(cid:132)ndnisse f(cid:129)r landwirtschaftliche Erzeugnisse, um dem im Rahmen der multilateralen Handelsverhandlungen der Uruguay- Runde geschlossenen (cid:154)bereinkommen (cid:129)ber die Landwirtschaft Rechnung zu tragen DIE KOMMISSION DER EUROP(cid:142)ISCHEN GEMEINSCHAFTEN (cid:190) gest(cid:129)tzt auf den Vertrag zur Gr(cid:129)ndung der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaft, gest(cid:129)tzt auf die Verordnung (EG) Nr. 703/98 des Rates vom 17. M(cid:132)rz 1998, zur Aussetzung bestimmter Zuge- st(cid:132)ndnisse gem(cid:132)ß der Verordnung (EG) Nr. 3066/95 (cid:129)ber Zugest(cid:132)ndnisse in Form von gemeinschaftlichen Zoll- kontingenten f(cid:129)r bestimmte landwirtschaftliche Erzeug- nisse und zur autonomen und befristeten Anpassung bestimmter in den Europa-Abkommen vorgesehener Zugest(cid:132)ndnisse f(cid:129)r landwirtschaftliche Erzeugnisse, um dem im Rahmen der multilateralen Handelsverhand- lungen der Uruguay-Runde geschlossenen (cid:154)berein- kommen (cid:129)ber die Landwirtschaft Rechnung zu tragen (1), insbesondere auf Artikel 2, in Erw(cid:132)gung nachstehender Gr(cid:129)nde: In der Verordnung (EG) Nr. 3066/95 des Rates (2), zuletzt ge(cid:132)ndert durch die Verordnung (EG) Nr. 1595/97 (3), ist festgelegt, daß Zugest(cid:132)ndnisse in Form von gemeinschaft- lichen Zollkontingenten f(cid:129)r bestimmte landwirtschaft- liche Erzeugnisse einger(cid:132)umt werden und eine autonome und befristete Anpassung bestimmter in den Europa- Abkommen vorgesehener Zugest(cid:132)ndnisse vorgenommen wird, um dem im Rahmen der multilateralen Handelsver- handlungen der Uruguay-Runde geschlossenen (cid:154)berein- kommen (cid:129)ber die Landwirtschaft Rechnung zu tragen. Nachdem die Tschechische Republik einseitig die Einfuhrz(cid:148)lle f(cid:129)r bestimmte landwirtschaftliche Erzeug- nisse mit Ursprung in der Gemeinschaft erh(cid:148)ht hatte, wurden mit der Verordnung (EG) Nr. 703/98 auf entspre- chende Weise bestimmte Zugest(cid:132)ndnisse gem(cid:132)ß der Verordnung (EG) Nr. 3066/95 autonom ausgesetzt, um die Handelsinteressen der Gemeinschaft zu sch(cid:129)tzen. f(cid:129)r bestimmte Die Tschechische Republik hat inzwischen die Einfuhr- z(cid:148)lle landwirtschaftliche Erzeugnisse aufgehoben und das Prinzip der Gegenseitigkeit wieder- hergestellt. Die in dieser Verordnung vorgesehenen Maßnahmen entsprechen den Stellungnahme der jeweiligen Verwal- tungsaussch(cid:129)sse (cid:190) HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN: Artikel 1 Die in Artikel 1 der Verordnung (EG) Nr. 703/98 vorgese- henen Maßnahmen werden aufgehoben. Artikel 2 Diese Verordnung tritt am Tag nach ihrer Ver(cid:148)ffentli- chung im Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften in Kraft. Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitgliedstaat. Br(cid:129)ssel, den 1. Juli 1998 F(cid:129)r die Kommission Franz FISCHLER Mitglied der Kommission (1) ABl. L 98 vom 31. 3. 1998, S. 1. (2) ABl. L 328 vom 30. 12. 1995, S. 31. (3) ABl. L 216 vom 8. 8. 1997, S. 1