title: Voorstel voor een verordening (EG) van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het Communautair Douanewetboek

eurovoc_concepts:
codification of EU law
common tariff policy
customs duties
customs harmonisation
customs regulations

text: COMMISSE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 03. 06. 1998 COM(1998)226def. 98/0134 (COD) VERSLAG VAN DE COMMISSIE over het Communautair Douanewetboek Voorstel voor een VERORDENING (EG) VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het Communautair Douanewetboek (door de Commissie ingediend) Verslag van de Commissie over het Communautair Douanewetboek SAMENVATTING Volgens Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek dient de Commissie voor het einde van 1997 verslag uit te brengen over de wijzigingen die in dit wetboek dienen te worden aangebracht, met name om het beter aan de eengemaakte markt aan te passen. De Commissie legt hierbij het verslag voor over de ervaringen bij de toepassing van het wetboek in de afgelopen vier jaar. Dit verslag wordt gevolgd door een voorstel tot wijziging van het wetboek. Het communautair douanewetboek heeft duidelijk meer transparantie gebracht ten opzichte van de vroegere situatie. Verschillende derde landen in en buiten Europa hebben dit wetboek als voorbeeld genomen bij het opstellen van hun douanewetgeving. Het douanewetboek vormt de onderbouw voor verschillende communautaire beleidsterreinen van de nationale en het kader voor douaneadministraties. een gemeenschappelijk optreden De basisverordening schijnt haar doel, namelijk een kwalitatieve codificatie, te hebben te worden verfijnd. Het bereikt. De uitvoeringsbepalingen dienen echter nog referentiekader voor een modern douanewetboek is het actieprogramma 'Douane 2000' en het doel is een vereenvoudiging van de douaneprocedures. Het actieprogramma op het gebied van het communautaire douanevervoer en de Mededeling over het beheer van de preferentiële douanetariefregelingen zijn eveneens van invloed op de ontwikkelingen van het wetboek. De eerste wijzigingen van het wetboek vloeiden voort uit de noodzaak de resultaten van de Uruguay-Ronde in de communautaire wetgeving op te nemen. Het streven is thans voornamelijk gericht op een vereenvoudiging van de wetgeving, een grotere flexibiliteit van de basisverordening, een verbetering van de invorderingsprocedure en een grotere aanpassing van de bepalingen inzake de aanbieding bij de douane aan de eisen van een eengemaakte markt. I. Inleiding Het communautair douanewetboek werd vastgesteld bij Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 19921. Volgens de slotbepalingen van deze verordening zal de Raad na een periode van vier jaar het wetboek in het licht van de opgedane ervaring opnieuw bezien. Deze periode van vier jaar loopt eind 1997 af. De douanewetgeving is op twee niveaus gecodificeerd. Er is een basisverordening - het communautair douanewetboek zelf - dat de grondbeginselen bevat - en er zijn uitvoeringsbepalingen die zijn opgenomen in Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 19932 en waarin de beginselen van de basisverordening nader zijn uitgewerkt. De herziening van het wetboek dient zich logischerwijze niet tot de basisverordening te beperken, maar dient ook de uitvoeringsbepalingen te omvatten. Het voorstel tot wijziging van het wetboek dat bij deze mededeling is gevoegd heeft echter uitsluitend betrekking op de basisverordening. II. Het communautair douanewetboek - historisch overzicht en actualiteit Met de codificatie van de communautaire douanewetgeving heeft de Gemeenschap een drempel overschreden. Het wetboek, dat de neerslag vormt van de inspanningen van een kwart eeuw op het gebied van de harmonisering van de wetgeving, is een voorbeeld voor andere gebieden van het communautaire recht. Dit wetboek heeft een transparantie en vereenvoudiging tot stand gebracht die slechts ten volle gewaardeerd kunnen worden door degenen die - vóór 1994 - honderden voorschriften hebben moeten toepassen die over een gehele verzameling publicatiebladen waren verspreid. III. De uitstraling van het communautair douanewetboek buiten de Gemeenschap Hoewel dit geen doelstelling was, heeft het communautair douanewetboek ook buiten de Gemeenschap veel belangstelling opgewekt. Zelfs voordat het wetboek werd toegepast of vastgesteld hebben veel landen zich hierop geïnspireerd, vooral de voormalige landen met staatshandel die snel een operationele douanewetgeving moesten opstellen om aan de internationale handel te kunnen deelnemen. De belangstelling die de Oost- en Midden-Europese landen, de landen van de voormalige Sovjet-Unie en van het voormalige Joegoslavië en zelfs een groep als Mercosur voor het communautair douanewetboek aan de dag hebben gelegd, getuigt van een vertrouwen dat evenzeer gebaseerd is op het imago van de Europese Unie in het algemeen als op de kwaliteiten van het wetboek: het wetboek werd beschouwd als een evenwichtig compromis tussen verscheidene benaderingen en zienswijzen. Het spreek vanzelf dat het wetboek, net als elke wetgevingscodificatie - als compact normatief geheel - de werkzaamheden ter voorbereiding van de verschillende uitbreidingen van de Gemeenschap vereenvoudigt. Dit is gebleken bij 1 2 PBnr. L 302 van 19. 10. 1992 PBnr. L 253 van 11. 10. 1993 de recente overgang van 12 naar 15 lidstaten en dit kan ook in de toekomst weer blijken. De bepalingen van het communautair douanewetboek worden ook veel gebruikt in het kader van de douane-unies die de Gemeenschap met Andorra, San Marino en Turkije heeft gesloten. IV. De invloed van het wetboek op andere beleidsterreinen Het belang van het douanewetboek voor de Gemeenschap is afhankelijk van de functies die de instrumenten van de douane-unie op diverse beleidsgebieden vervullen. Hoewel het procedures van het douanewetboek eveneens van toepassing zijn op in- en uitvoerverboden en -beperkingen, is het eigenlijke toepassingsgebied van het wetboek de heffing of niet-hefïing van douanerechten. De douanerechten spelen een steeds minder belangrijke rol bij de bescherming van bedrijfstakken van de Gemeenschap. Als instrument van het handelsbeleid - de toekenning van preferentierechten - zijn ze echter nog steeds van belang. De Commissie heeft het belang van een correct beheer van de preferentiële douanetariefregelingen onlangs benadrukt in haar Mededeling van 23 juli 1997 (COM(97)402). Industriële en commerciële belangen worden beschermd door anti dumpingrechten en compenserende rechten die volgens de voorschriften en procedures van het communautair douanewetboek worden toegepast. Bij de toepassing van de uitvoerrestituties van het landbouwbeleid wordt gebruik gemaakt van de procedures van het douanewetboek. Het douanewetboek blijft centraal staan bij de bescherming van de landbouwsector door maatregelen bij invoer - ook na de wijzigingen ten gevolge van de Uruguay-Ronde. In het nieuwe systeem zijn de heffingen door douanerechten vervangen en wordt uitgegaan van het basisbegrip "douanewaarde". Hoewel de soepele regels van het douanewetboek op dit gebied zijn vervangen door minder soepele landbouwmechanismen, blijft het douanewetboek het referentiepunt op dit gebied. Het communautair douanewetboek voorziet in het gebruik van een Europees douaneaangiftedocument - het zogenaamde 'enig document' - aan de hand waarvan de statistieken over de buitenlandse handel worden opgesteld. De invloed van de douanewetgeving op de indirecte belastingen is ook na de eenmaking van de markt 'belangrijk gebleven. Na deze eenmaking is het toepassingsgebied van schorsende douaneregelingen voor het verkeer binnen de Gemeenschap weliswaar aanzienlijk ingekrompen, maar bij de toepassing van de BTW op producten die uit derde landen worden ingevoerd is de band met de douaneprocedures van het douanewetboek echter sterker geworden. Naast het horizontale belang dat het douanewetboek voor al deze beleidsterreinen heeft, is het douanewetboek ook een bindingsfactor in verticale zin, daar het administratief apparaat dat met de uitvoering ervan is belast uit 15 nationale administraties bestaat. Het bewustzijn dat het douanewetboek een kader vormt waarbinnen ze gemeenschappelijke activiteiten uitoefenen is voor de integratie van deze nationale administraties even belangrijk als de verschillende acties in het kader van het Programma 'Douane 2Ô00'. ruimte' Tenslotte heeft het douanewetboek bijgedragen tot de schepping van een 'Europese van juridische algemene door aantal intrekking van een besluit, administratiefrechtelijke begrippen (annulering, bescherming van het gewettigd vertrouwen in geval van een vergissing van de overheid). de vastlegging een is meer in het algemeen een van de Het communautair douanewetboek belangrijkste rechtsinstrumenten om het bedrag van de verschuldigde rechten vast te stellen en vast te stellen wie deze rechten verschuldigd zijn. Het wetboek is de rechtsgrond voor de heffing van de rechten. Het is een van de voornaamste instrumenten voor de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap en voor de goede werking van het communautaire beleid op diverse gebieden. Het valt echter niet te ontkennen dat het sinds 1992 bij de geconstateerde gevallen van fraude en onregelmatigheden om steeds hogere bedragen gaat. Bovendien wordt het steeds moeilijker deze gevallen op te sporen omdat steeds geraffineerder methoden worden gebruikt. De georganiseerde misdaad is zich kennelijk steeds meer op douanefraude gaan toeleggen, omdat hiermee grote sommen zijn te verdienen zonder dat daar werkelijke risico's tegenover staan. Uit de jaarverslagen over de fraudebestrijding dat de Gemeenschap steeds grotere bedragen aan eigen middelen misloopt en dat het steeds moeilijker wordt deze bedragen in te vorderen en ter beschikking van de begroting te stellen. Zo zou het ontdoken bedrag in 1996 787 miljoen ecu hebben bedragen, ofwel 6% van de totale opbrengst van de douane aan rechten en landbouwheffingen, dat in dat jaar 13,7 miljard ecu bedroeg. V. Kwalitatieve aspecten van de codificatie van de communautaire douanewetgeving Bij het stellen van de vraag of de codificatie van de douanewetgeving geslaagd is, is het nuttig te weten op welke wijze dit werk tot stand is gekomen. De samenhang en transparatie van een systeem van voorschriften - de voornaamste doelstellingen - zijn noch noodzakelijkerwijze het resultaat noch van een codificatie toevalligerwijze het gevolg van een dergelijke actie. De Raad heeft in de resolutie van 25 oktober 1996 over de vereenvoudiging en de rationalisering van de douanevoorschriften en -procedures van de Gemeenschap3 reeds gewezen op het belang dat de Gemeenschap aan deze beginselen hecht. Een codificatie in kwalitatieve zin is meer dan een simpele consolidatie of compilatie van voorschriften. Voor een dergelijke codificatie : PB nr. C 332 van 7. 11. 1996 dient een onderscheid te worden gemaakt tussen bepalingen van algemene aard en bepalingen waarin de beginselen nader worden uitgewerkt, bijv. eisen inzake voor te leggen documenten, waarna de bepalingen van algemene aard in een basisverordening en de andere bepalingen in uitvoeringsverordening kunnen worden opgenomen; dient de materie volgens een strak gestructureerd schema te worden ingedeeld; dienen doublures te worden weggenomen; dienen de twee niveaus - basisverordening en uitvoeringsbepalingen - als een geheel te worden beschouwd, niet alleen in juridische zin, maar ook op het gebied van de presentatie. Beziet men de basisverordening in het licht van het voorgaande dan is de conclusie gerechtvaardigd dat deze, in het algemeen, aan de criteria van een kwalitatieve codificatie voldoet, wat echter niet betekent dat de codificatie geen ander resultaat kon hebben. De wetgever heeft een verdeling van de materie over twee niveaus mogelijk gemaakt door veel bevoegdheden aan de Commissie te delegeren. Tegelijk werd echter de comitéprocedure gehandhaafd, waardoor een grote plaats wordt ingeruimd voor de deelname van de lidstaten. Toegegeven moet worden dat bovenomschreven regels voor een goede codificatie bij de opstelling van de uitvoeringsbepalingen niet altijd de nodige aandacht hebben gekregen. Het opstellen van de uitvoeringsbepalingen vond in moeilijker omstandigheden plaats dan het opstellen van de basisverordening. Omdat deze werkzaamheden samenvielen met de laatste fase van de voorbereiding van de interne markt, hebben ze geen prioriteit gekregen. Gezien de omvang van het werk en de tijdsdruk werd besloten tot een samenvoeging van 'wetgevingsblokken' die door de verschillende afdelingen van het latere Comité Douanewetboek waren samengesteld zonder dat een algemene omwerking van de materie kon plaatsvinden. Dit leidt tot de conclusie dat thans actief moet worden verdergewerkt aan de verbetering van de kwalitatieve aspecten van de codificatie. De diensten van de Commissie hebben hiertoe de nodige coördinatiemaatregelen genomen. Er wordt thans gewerkt aan de herziening van de bepalingen op het gebied van het douanevervoer en de economische douaneregelingen en deze herziening vormt een gunstige gelegenheid om op de ingeslagen weg verder te gaan. VI. Referentiekader voor een modern communautair douanewetboek 1. Nog belangrijker dan de kwalitatieve aspecten van de codificatie, is de vraag of het wetboek in staat is aan de huidige en toekomstige uitdagingen het hoofd te bieden. Een van de hoofddoelstellingen van het actieprogramma 'Douane 2000,4is dat ervoor moet worden gezorgd dat 'de toepassing van het Gemeenschapsrecht op elke plaats binnen het douanegebied van de Gemeenschap gelijkwaardige resultaten oplevert' (artikel 4). Besluit nr. 210/97/EG van het Europees Parlement en van de Raad van 19. 12. 1996 - PB nr. L 33 van 4. 2. 1997, blz. 24 De situatie van het communautair douanewetboek ten aanzien van dit programma is van tweeërlei aard. Enerzijds maakt dit douanewetboek zelf deel uit van het Gemeenschapsrecht dat op gelijkwaardige wijze moet worden toegepast en staat dus - als voorwerp van dit programma - buiten de acties van het programma. Anderzijds staat het douanewetboek op zijn beurt ten dienste van en is een van de instrumenten voor de correcte toepassing van het Gemeenschapsrecht en wel op die gebieden die op de douane-unie steunen. De bijwerking en aanpassing van het douanewetboek maken dan ook deel uit van de maatregelen in het kader van het programma 'Douane 2000'. Zoals in dit programma is vermeld zijn de voornaamste doeleinden van het wetboek de gelijkvormige toepassing van de douaneprocedures en de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap en van de bedrijven in de Gemeenschap. 2. Een ander doel van de modernisering van het wetboek is vereenvoudiging. Vereenvoudiging van de wetgeving is een permanente uitdaging - zoals werd benadrukt in de verklaring van Stockholm van de Directeuren-generaal Douane van de lidstaten en van de Commissie van mei 1996, die werd gevolgd door de Resolutie van de Raad van 25 oktober 1996. De vereenvoudiging van douaneregels en -procedures wordt tevens vermeld in het Actieprogramma ten behoeve van de Eengemaakte Markt (CSE(97)1 van 4 juni 1997), waarin het een onderdeel vormt van het 'Eerste strategische doel: het doelmatiger maken van de wetgeving'. Gezien de grote bedragen aan eigen middelen die worden ontdoken moeten alle vereenvoudigingsmaatregelen echter gepaard gaan met controlemaatregelen die aangepast zijn aan de risico's die uit die vereenvoudigingsmaatregelen voortvloeien. 3. De Gemeenschap treedt momenteel doortastend op op twee probleemgebieden die zijn gerezen in het kader van de douane-unie en op de beleidsterreinen die op douane-instrumenten zijn gebaseerd. Tegen een probleemgebied - de veelvuldige fraude in het kader van de regeling communautair douanevervoer - kon aanvankelijk niet doelmatig worden opgetreden, maar door wijzigingen van de uitvoeringsbepalingen werd deze regeling reeds minder fraudegevoelig gemaakt. Er zullen nog meer maatregelen volgen in het kader van het actieprogramma van de Commissie op dit gebied5. De preferentiële douanetariefregelingen vormen een tweede probleemgebied. Deze regelingen hebben te lijden onder een gebrekkig beheer, ook in derde landen, en de onregelmatigheden die zich in dit verband voordoen zijn verontrustend, zoals blijkt uit de recente Mededeling van de Commissie (COM(94)402 van 23. 7. 1997). Hierin heeft de Commissie er duidelijk op gewezen dat de legitieme problematiek van de 'goede trouw' van onze importeurs niet kan verhullen dat deze kwestie in het ruimere politieke kader van de preferentiële tariefregelingen behandeld moet worden. Het is evenwel duidelijk, zowel in dit geval als in het geval van het communautair douanevervoer, dat een oplossing niet alleen door middel van wetgeving kan worden bereikt, maar dat ook het beheer van deze regelingen aanzienlijk verbeterd moet worden. PB nr. C 176 van 10. 6. 1997, blz. 3 De Commissie heeft daarom, in dit ruimere verband, een actieprogramma voorgesteld dat zowel op communautair niveau als ten opzichte van de derde landen van toepassing is. Zij streeft hiermee naar een betere toepassing van de bestaande bepalingen, maar het programma bevat ook een aantal operationele maatregelen ter verbetering of aanvulling van die bepalingen. Deze aanpak zou later consequenties kunnen hebben, ook voor bepaalde punten van het douanewetboek. 4. Wetgeving en beheer vullen elkaar aan, maar ze dienen elk hun eigen rol te vervullen. Alle tekortkomingen in de werking van de douane-unie of op bepaalde beleidsterreinen kunnen niet aan het douanewetboek worden toegeschreven. Dit wetboek is niet het enige instrument om operationele problemen op te lossen. Op dezelfde wijze zijn de relaties tussen het wetboek en het programma 'Douane 2000' te bezien - het zijn instrumenten die elkaar aanvullen. In dit verband kunnen twee voorbeelden worden gegeven: De vereenvoudigde procedures worden in de lidstaten niet op gelijkvormige wijze toegepast en op het gebied van de automatisering zijn er grote verschillen, hetgeen zeker te betreuren is. Men dient zich er evenwel van bewust te zijn dat de organisatie en coördinatie die op deze gebieden nog moeten worden ondernomen niet werkelijk afhankelijk zijn van wijzigingen in de bestaande wetgeving. De werking van de invorderingsprocedure werd in het kader van de preferentiële douanetariefregelingen ook als een probleemgebied aangemerkt. Het feit dat de douaneautoriteiten van dé verschillende lidstaten op uiteenlopende wijze tewerk gaan bij het boeken van de verschuldigde rechten en het nemen van conservatoire maatregelen en dit dikwijls ook met vertraging doen, bewijst dat deze autoriteiten een grote beoordelingsvrijheid hebben behouden. Pogingen om de autonomie van deze autoriteiten door middel van wetgeving in te perken, schijnen het gewenste doel niet geheel te bereiken. De vaststelling van duidelijker criteria - die toch nog interpretatie zouden behoeven - is een nuttig middel om een algemeen gedrag te harmoniseren, niet om een gemeenschappelijke actie in een bepaalde situatie te ondersteunen. Zoals trouwens in artikel 7 van het besluit 'Douane 2000' wordt bevestigd, kan een oplossing eerder door middel van coördinatie worden gevonden en door de instelling van passende mechanismen in een klimaat van medewerking die quasi-hierarchische bestuurselerhenten kan bevatten. Deze beoordeling van een bijzonder probleem doet niet af van de noodzaak de wetgeving op het gebied van de invordering aan te passen; met name moet worden voorkomen dat de douaneschuld door het verstrijken van de verjaringstermijn niet meer kan worden ingevorderd. De daartoe strekkende bepalingen in het kader van het communautair douanewetboek zullen in het algemeen van invloed zijn op alle in te vorderen schulden, of dit nu op het kader van het douanevervoer is of in het kader van de preferentiële en niet-preferentiële invoer. VII. Reeds gerealiseerde en voorgenomen wijzigingen 1. Het communautair douanewetboek is sinds de inwerkingtreding in 1994 twee maal gewijzigd. De eerste wijziging was het gevolg van de Toetredingsakte van 19956 en heeft betrekking op de daaruit voortvloeiende uitbreiding van het douanegebied van de Gemeenschap. De tweede wijziging - die werd vastgesteld bij Verordening (EG) nr. 82/97 van het Europees Parlement en de Raad van 19 december 19967 - stond voornamelijk in het teken van de omzetting van de resultaten van de Uruguay-Ronde op landbouwgebied en het gebied van de oorsprongsregels. Op een aantal andere gebieden werden nog wijzigingen vastgesteld die als gemeenschappelijk kenmerk hadden dat het wetboek daardoor meer aan de behoeften van het bedrijfsleven werd aangepast: de voorschriften van het wetboek werden versoepeld of van die voorschriften kon door middel van meer gedifferentieerde uitvoeringsbepalingen worden afgeweken. 2. Een versoepeling van de basisvoorschriften is zeker ook een van de voornaamste doelstellingen van de huidige herzieningswerkzaamheden waarvan de resultaten voor een deel in bijgaand voorstel tot wijziging van het wetboek zijn opgenomen. Andere wijzigingsvoorstellen - die betrekking hebben op de regeling communautair douanevervoer - liggen in dezelfde lijn. Doel ervan is de voorschriften flexibeler te maken of een reeds de facto bestaande flexibiliteit van de bepalingen op het gebied van het communautair douanevervoer transparanter te maken. Een onderwerp waarmee de wetgever regelmatig geconfronteerd wordt - en wel op de twee niveaus van de douanewetgeving - is dat van de douaneschuld en de voorwaarden waaronder het evenredigheidsbeginsel wordt menigmaal gesteld dat de desbetreffende regels te rigide zijn. Reeds bij de voorgaande wijziging van de wetgeving werd ernaar gestreefd een evenwicht te vinden tussen de verschillende belangen die op het spel staan - een streven dat in het kader van het nieuwe voorstel van de Commissie is voortgezet. ontstaat. Met beroep deze een op De bepalingen inzake de erkenning van een nieuw type vrije zone en vrij entrepot, met een bijzondere vorm van toezicht, zijn zo opgesteld dat de concurrentieverhoudingen tussen de bedrijven in de Gemeenschap hierdoor niet wordt aangetast. De herziening van de voorschriften voor de economische douaneregelingen en het douanevervoer met het doel deze te vereenvoudigen zal voornamelijk plaatsvinden door een wijziging van de uitvoeringsbepalingen. Omdat bepaalde wijzigingen van de uitvoeringsbepalingen niet mogelijk zijn zonder een wijziging van de basisverordening, doet de Commissie het voorstel enkele bepalingen van de basisverordening te wijzigen. PBnr. L 1 van 1. 1. 1995 PB nr. L 17 van 21. 1. 1997 10 Om redenen van een vereenvoudiging van de douaneformaliteiten was bij de tweede wijziging van het wetboek reeds in de mogelijkheid voorzien dat bij wederuitvoer van de verplichting tot kennisgeving kon worden afgeweken. In het kader van de huidige herziening stelt de Commissie een versoepeling voor van de verplichting bepaalde documenten met de aangifte te overleggen, ten einde de automatisering van de douane-afhandeling niet in de weg te staan. Er wordt echter wel rekening gehouden met de noodzaak de financiële belangen zeker te stellen en met de bijzondere controlemaatregelen die in dat geval nodig zijn. 3. De verbetering van de invorderingsprocedure is een tweede doelstelling die een aanpassing van het communautair douanewetboek vereist. Deze procedure levert niet alleen middelen op voor de Gemeenschapsbegroting, maar ze is ook van belang voor de geloofwaardigheid van de beleid op het gebied van de fraudebestrijding. In het kader van de tweede wijziging heeft de Raad een voorstel van de Commissie tot verlenging van de verjaringstermijn in geval van vermoedens van fraude die een verder onderzoek noodzakelijk maken niet aanvaard. Het Europees Parlement was ook van oordeel dat de kwestie van de bescherming van de 'goede trouw' ten aanzien van het documentaire bewijs van de preferentiële status van goederen uit derde landen nader moest worden onderzocht. Daar deze kwestie nader is uitgewerkt in haar mededeling van 23 juli 1997 (COM(97)402), legt de Commissie dit voorstel opnieuw voor. Ze stelt tevens voor de band tussen de invordering en de mogelijkheid van beroep te herzien. Het beroep heeft ten doel de bedrijven tegen de invordering van niet-verschuldigde bedragen te beschermen, maar indien het beroep wordt afgewezen, moet de invordering op zulke wijze kunnen geschieden dat de bedrijven die geen beroep hebben ingesteld niet benadeeld worden. 4. Het probleem van de ongelijke voorwaarden waarop de bedrijven in de verschillende lidstaten aan de buitenlandse handel deelnemen komt tot uiting in de wijze waarop sommige lidstaten de mogelijkheid om de douaneformaliteiten door tussenpersonen te laten vervullen hebben gereglementeerd. Artikel S van het wetboek bevat een 'voorbehoudsclausule' die een nadelige invloed heeft op de werking van de eengemaakte markt en die tot een ongerechtvaardigde concurrentievervalsing leidt. Een meer gedetailleerde beschrijving van de gevolgen van deze mechanismen bevindt zich in punt 1 van de toelichting bij het voorstel tot wijziging van genoemde verordening in deel II van dit document. Voorgesteld wordt deze voorbehoudsclausule met ingang van 1 januari 2002 te vervangen door de bepaling dat uitsluitend de indirecte vertegenwoordiging aan douane-expediteurs kan worden voorbehouden en dat nadere bepalingen over de douaneaangifte door tussenpersonen in de uitvoeringsbepalingen worden opgenomen. VIII. Consolidatie en hercodificatie van een wetgeving die voortdurend in ontwikkeling is Volgens de laatste overweging van Verordening (EG) nr. 82/97 is de Commissie bereid, om de praktische bruikbaarheid van het douanewetboek te handhaven, te doen verschijnen, vergezeld van de jaarlijks een bijgewerkte versie uitvoeringsbepalingen. 11 De Commissie zal zich aan deze belofte houden door een gegevensbank ter beschikking te stellen van alle gebruikers. Deze gegevensbank zal in de loop van 1998 worden opgezet door het Bureau voor Officiële Publicaties van de Europese Gemeenschap dat erop zal toezien dat deze steeds de laatste versie bevat van de in alle talen van de basisverordening en van de uitvoeringsbepalingen Gemeenschap. Onafhankelijk hiervan zal worden onderzocht of uitvoeringsbepalingen die in één jaar meer dan éénmaal zijn gewijzigd, opnieuw gecodificeerd moeten worden. Dit werk kan echter pas worden uitgevoerd nadat de ingrijpende wijziging van de bepalingen op het gebied van de economische douaneregelingen en het communautair douanevervoer is voltooid. Dit zal dus na de opzet van de gegevensbank gebeuren die reeds de nodige transparantie op dit gebied van het communautaire recht zal zorgen. IX. Conclusies Het communautaire douanewetboek heeft reeds veel duidelijkheid verschaft ten opzichte van de vroegere situatie. Verschillende derde landen in en buiten Europa hebben dit wetboek als voorbeeld genomen bij het opstellen van hun douanewetgeving. Het douanewetboek vormt de onderbouw voor verschillende communautaire beleidsterreinen en het kader voor het gemeenschappelijke optreden van de nationale douaneadministraties. Tegen de achtergrond van het toenemende aantal fraudegevallen dient erop te worden toegezien dat het douanewetboek zijn rol optimaal kan vervullen. Indien niet ieder zijn best doet om te voorkomen dat het wetboek voor particuliere of zelfs onrechtmatige belangen wordt gebruikt, zullen de kansen op een toename van economische en/of politieke spanningen onnodig worden vergroot. De basisverordening schijnt haar doel, namelijk een kwalitatieve codificatie, te hebben bereikt. De uitvoeringsbepalingen dienen echter nog te worden -verfijnd. Het referentiekader voor een modern douanewetboek is het actieprogramma 'Douane 2000' en het doel is een vereenvoudiging van de douaneprocedures. Het actieprogramma op het gebied van het communautaire douanevervoer en de Mededeling over het beheer van de preferentiële douanetariefregelingen zijn eveneens van invloed op de ontwikkelingen van het wetboek. De eerste wijzigingen van het wetboek vloeiden voort uit de noodzaak de resultaten van de Uruguay-Ronde in de communautaire wetgeving op te nemen. Het streven is thans voornamelijk gericht op een vereenvoudiging van de wetgeving, een grotere flexibiliteit van de basisverordening, een verbetering van de invorderingsprocedure en een grotere aanpassing van de bepalingen inzake de aanbieding bij de douane aan de eisen van een eengemaakte markt. Voorstellen tot wijziging van de basisverordening gaan hierbij. 12 II Voorstel voor een Verordening (EG) nr. van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het Communautair Douanewetboek 13 TOELICHTING Punt 1 (artikel 5) Importeurs en exporteurs schakelen vaak tussenpersonen in die voor hen de douaneformaliteiten vervullen. Sommige tussenpersonen zijn op de eerste plaats vervoerders die daarnaast ook de douaneformaliteiten vervullen. Andere tussenpersonen zijn gespecialiseerde bedrijven waarvan de activiteiten in sommige lidstaten aan allerlei voorschriften zijn onderworpen. Volgens de douanewetgeving kunnen de tussenpersonen op twee manieren optreden (artikel 5 van het wetboek): door middel van de directe vertegenwoordiging: de tussenpersoon handelt in naam en voor rekening van de opdrachtgever die voor de betaling van de douaneschuld aansprakelijk is; door middel van de indirecte vertegenwoordiging: de tussenpersoon handelt in eigen naam, maar voor rekening van de opdrachtgever. De tussenpersoon is op dezelfde wijze aansprakelijk voor de betaling van de douaneschuld als de opdrachtgever. De communautaire douanewetgeving dient in principe geen voorschriften te bevatten over de organisatie van de activiteiten van tussenpersonen op dit gebied, maar aan artikel 5 werd door de Raad in 1992, bij wijze van 'compromis', een 'voorbehoudsclausule' toegevoegd op grond waarvan de lidstaten het recht om op hun grondgebied indirecte douaneaangiften vertegenwoordiging mogen voorbehouden aan douane^expediteurs die op dat grondgebied hun beroep uitoefenen. te doen volgens de methode van de directe of Hoewel het niet onlogisch is dat sommige lidstaten sommige bijzondere rechten voor een beroepscategorie wensen voor te behouden die meer risico loopt (bij de indirecte vertegenwoordiging), moet thans evenwel worden geconstateerd dat deze logica en dit evenwicht niet meer aanwezig zijn en dat het voorkeursrecht steeds meer van elke financiële aansprakelijkheid van de tussenpersoon wordt losgekoppeld (bijv. in Frankrijk en Italië), waardoor de voorbehoudsclausule slechts een instrument is geworden ter bepmerking van het aanbod zonder dat dit vanuit douane-oogpunt of financieel oogpunt gerechtvaardigd is. Dit is des te meer het geval daar in sommige lidstaten thans stappen worden ondernomen om de wetgeving in die zin te wijzigen dat een bepaalde categorie aangevers van de hoofdelijke aansprakelijkheid wordt vrijgesteld, terwijl andere dienstverleners die niet tot die categorie behoren, maar die dezelfde werkzaamheden verrichten wel hoofdelijk aansprakelijk zouden worden. Een dergelijke situatie is strijdig met de beginselen van de interne markt, want zij leidt tot een beperking van de vrije dienstverlening en concurrentievervalsing. Deze onevenwichtige situatie heeft ongunstige gevolgen voor het economisch klimaat waarin de buitenlandse handel zich moet ontwikkelen. Er moeten steeds meer douaneaangiften worden gedaan (gevolg van de groei van de buitenlandse handel van de Gemeenschap), maar de opdeling van de interne markt door middel van de 14 voorbehoudsclausule, en met name de mogelijkheid de directe vertegenwoordiging aan bepaalde categorieën voor te behouden, vormt een nodeloze rem op de economische activiteit. Het gevaar bestaat dat het concurrentievermogen wordt aangetast en dat de prijzen waartegen de dienst wordt aangeboden gaan stijgen, wat met name in het nadeel isvanhetMKB. Gezien het bovenstaande stelt de Commissie voor dat de mogelijkheid dat de lidstaten zelf kunnen bepalen welke methode van vertegenwoordiging zij aan bepaalde categorieën voorbehouden, wordt afgeschaft en dat de lidstaten voortaan alleen de indirecte vertegenwoordiging aan bepaalde categorieën kunnen voorbehouden. Zij wenst voorts in de uitvoeringsbepalingen communautaire criteria op te nemen voor alle dienstverleners die zich met douaneaangiften bezighouden om zodoende, in het licht van de ervaring, een nieuw evenwicht in het leven te roepen. Om de bedrijven die zich beroepshalve met de in- en uitklaring van goederen bezighouden en de andere betrokken economische milieus in staat te stellen zich op deze nieuwe situatie voor te bereiden, wordt voorgesteld dat deze wijziging eerst op 1 januari 2002 in werking treedt. Punt 2 (artikel 35) Er zijn geen probleem wat betreft de overeenstemming van het douanewetboek met Verordening (EG) nr. 1103/97 van 17 juni 1997 houdende enkele bepalingen betreffende de invoering van de euro8. Daar de bevoegdheden van de nationale bankautoriteiten nog niet definitief zijn vastgesteld, lijkt het aangewezen artikel 35 op een meer algemene manier te formuleren en te spreken van de 'ter zake bevoegde autoriteiten'. Punt 3 (artikel 49) toekenning van een Bepaald moet worden wie verantwoordelijk douanebestemming aan tijdelijk opgeslagen goederen om te weten wie de schuldenaar is wanneer een douaneschuld ontstaat op grond van artikel 203 of 204. De term 'houder' die in artikel 51 reeds in gebruikt, lijkt het meest aangewezen. is voor de Punt 4 (artikel 62) Het blijkt steeds meer noodzakelijk toe te staan dat bij de aangifte behorende documenten niet worden voorgelegd, met name wanneer de aangifte op elektronische wijze wordt ingediend. Daar de bestaande vereenvoudigde procedures voor dit probleem slechts gedeeltelijk een oplossing bieden, biedt bijgaand voorstel de mogelijkheid afwijkingen op de verplichting tot voorlegging van documenten toe te staan, doch in dit geval zal aan bepaalde voorwaarden betreffende de toegang tot en de bewaring van de documenten moeten worden voldaan, welke voorwaarden in de uitvoeringsbepalingen zullen worden omschreven. PB nr. L 162 van 19. 6. 1997, blz. 1 15 Punt 5 (Artikel 115, lid 4) Door de nieuwe formulering van lid 4 kunnen in de uitvoeringsbepalingen bepalingen worden opgenomen om de equivalentiemogelijkheden in het kader van de regeling actieve veredeling uit te breiden. De huidige tekst bevat slechts beperkingen en verboden. Punten 6 en 11 (artikel 117, onder c) en artikel 133, onder e)) In het kader van de modernisering van de actieve veredeling en de behandeling onder douanetoezicht, worden lijsten vastgesteld van gevallen waarin de economische voorwaarden als vervuld worden beschouwd. In die gevallen kunnen de termijnen voor de afgifte van de vergunning worden ingekort. Tevens worden de praktijken in de lidstaten op deze wijze geharmoniseerd. Deze wijziging maakt deel uit van de beoogde vereenvoudiging. Punt 7 (artikel 118) In het kader van de "modernisering" van de regeling actieve veredeling is het wenselijk gebleken bijzondere wederuitvoertermijnen te kunnen vaststellen voor alle transacties van een bepaald bedrijf. Punt 8 (artikel 124) Deze wijziging was nodig om het wetboek aan de ontwikkelingen op landbouwgebied landbouwproducten kunnen voortaan ook voor het aan te passen. Sommige terugbetalingssysteem in de uitvoeringsbepalingen zullen worden omschreven. in aanmerking komen op de voorwaarden die Punt 9 (artikel 128) Het is niet verantwoord ervan uit te gaan dat wanneer onder de regeling actieve veredeling, terugbetalingssysteem, geplaatste goederen onder de regeling douanevervoer worden geplaatst, dit gelijk staat met uitvoer en dat er dus een recht ontstaat op de terugbetaling of kwijtschelding van rechten. De voorgestelde wijziging maakt dus een einde aan de mogelijkheid van een terugbetaling of kwijtschelding van rechten wanneer de veredelingsproducten of de goederen in ongewijzigde staat onder de regeling douanevervoer worden geplaatst. Punt 10 (artikel 131) De tekst van dit artikel is op artikel 141 afgestemd om een grotere flexibiliteit te verkrijgen bij de vaststelling van de gevallen waarin en de voorwaarden waarop gebruik kan worden gemaakt van de regeling 'behandeling onder douanetoezicht'. 16 Punt 12 (artikel 142) Door deze formulering wordt artikel 142 aan artikel 141 aangepast om alle gevallen te kunnen dekken waarin niet aan de voorwaarden voor een volledige vrijstelling wordt voldaan (de huidige tekst is veel beperkender voor de gevallen van gedeeltelijke vrijstelling dan voor de gevallen van volledige vrijstelling. In alle gevallen wordt geëist dat de eigenaar van de goederen buiten het douanegebied van de Gemeenschap is gevestigd). Deze tekst geeft tevens een nadere omschrijving van de voorwaarden waaronder van de regeling gebruik kan worden gemaakt. Punt 13 (artikel 144) Door de schrapping van lid 1 van dit artikel is het mogelijk - door een beroep te doen op de algemene regel van artikel 214 - dat het regelmatig gebruik van onder de regeling tijdelijke invoer geplaatste goederen niet wordt belast. Het voormalige lid 2, dat nu enig lid is geworden, is om redenen van duidelijkheid gewijzigd. Voor goederen die onder de regeling tijdelijke invoer met gedeeltelijke vrijstelling van rechten zijn geplaatst, is een deel van de rechten reeds voldaan. Bij het in het vrije verkeer brengen, of wanneer om andere redenen een douaneschuld ontstaat, moet het verschil tussen het reeds voldane bedrag en het bedrag van de douaneschuld worden betaald. Punten 14 en 15 (artikelen 152 en 153) Door de nieuwe formulering van artikel 152 en de schrapping van artikel 153 wordt naar de uitvoeringsbepalingen verwezen om de gevallen te bepalen waarin een andere heffing dan de differentiële heffing volgens artikel 151 van toepassing is. De wetgeving wordt hierdoor vereenvoudigd en een flexibeler toepassing wordt mogelijk gemaakt. Tevens wordt hiermee de weg geëffend voor een eventuele invoering van een heffing op de meerwaarde die verder gaat dan die welke in artikel 153 is voorzien. Punten 16, 17 en 18 (Artikel 167, lid 3, artikel 168, lid 1, en artikel 168bis) Gebleken is dat het traditionele begrip 'vrije zone', zoals dat in het wetboek wordt gebruikt, niet aan de behoeften van de buitenlandse handel van sommige lidstaten voldoet. Voor die lidstaten dienen de controlemethodes van de schorsende regelingen op de vrije zones te worden toegepast, zonder dat de voordelen die aan de benaming 'vrije zone' verbonden zijn, verloren gaan. Het voorstel voorziet dus in de instelling van een tweede soort van controle in de vrije zones die bepaalde kenmerken van de controle in de traditionele vrije zone combineert met de formaliteiten en controlemethoden die op het stelsel douane-entrepôts van toepassing zijn. 17 Punt 19 (artikel 212bis) Bij de vorige wijziging van het wetboek werd artikel 212bis ingevoegd om een vrijstelling van rechten mogelijk te maken wanneer de douaneschuld niet door de aanvaarding van de aangifte voor het vrije verkeer ontstaat, maar door andere oorzaken. Het is wenselijk gebleken deze mogelijkheid - op dezelfde voorwaarden - uit te breiden tot de gevallen waarin een douaneschuld ontstaat voor goederen die vanwege hun aard of bijzondere bestemming voor een differentiële heffing in het kader van de passieve veredeling in aanmerking hadden kunnen komen indien ze voor het vrije verkeer waren aangegeven. Punt 20 (artikel 215, lid 5) Soms wordt in een lidstaat vastgesteld dat in een andere lidstaat een douaneschuld is ontstaan (gewoonlijk op grond van artikel 202). Indien het bedrag van die schuld niet opweegt tegen de administratiekosten die aan de samenwerkingsprocedure tussen de betrokken lidstaten zijn verbonden, moet het mogelijk zijn dat de lidstaat die de douaneschuld heeft vastgesteld en waar de schuldenaar zich gewoonlijk bevindt, deze schuld boekt en int. (artikel 215, lid 6) De vereenvoudigde procedures om goederen in het vrije verkeer te brengen moeten kunnen worden toegepast op goederen die in verschillende lidstaten worden aangeboden. Bij gebruik van de procedure van de vereenvoudigde aangifte ontstaat de douaneschuld in de lidstaat waar de vereenvoudigde aangifte (onvolledige aangifte of handels- of administratief document) wordt aanvaard. Het zou logischer zijn de plaats waar de douaneschuld ontstaat te laten samenvallen met de plaats waar de volledige aangifte wordt ingediend, zodat kan worden overgegaan tot de in artikel 218, lid 1, tweede alinea, bedoelde 'globale' boeking. De in dit artikel bedoelde zekerheid kan worden gesteld op de plaats waar de hoofdboekhouding van de betrokkene wordt bijgehouden en waar de vergunning is afgegeven. De voor deze plaats bevoegde douaneautoriteit zou aldus over alle middelen beschikken om zo doelmatig mogelijk te kunnen controleren. Daarnaast dient erop te worden gewezen dat de vereenvoudigingen die door dit voorstel in de douaneprocedures worden ingevoerd niet volledig doelmatig kunnen zijn wat de BTW bij inzake de invoer betreft vanwege de communautaire voorschriften belastingheffing op de plaats van bestemming, Een betere samenhang en een werkelijke vereenvoudiging van de douane- en belastingvoorschriften zijn slechts mogelijk indien een gemeenschappelijke BTW- regeling tot stand wordt gebracht die van een enkele plaats van heffing uitgaat. 18 Punt 21 (artikel 220, lid 1) De Commissie had dit voorstel al opgenomen in haar eerste voorstel voor een substantiële wijziging van het Wetboek van 1995 (COM(95)335). Het huidige artikel 220, lid 1, laat de boeking achteraf van de rechten o. a. afhangen van de vraag of de douaneautoriteiten in staat zijn het wettelijk verschuldigde bedrag te berekenen. De tijd die verstrijkt voordat dit bedrag met zekerheid kan worden berekend is vaak langer dan de verjaringstermijn (artikel 221, lid 3), met name indien de controles achteraf onderzoek in verschillende lidstaten en/of in derde landen impliceren met coördinatie van de verschillende acties op communautair niveau. Er zijn gevallen waarin de feitelijke situatie al is opgehelderd, maar daar de juridische beoordeling van de bekende feiten een zekere tijd in beslag neemt vanwege de discussies die op verschillende niveaus moeten plaatsvinden, belet de termijn van 3 jaar het welslagen van de actie ter bestrijding van de onregelmatigheden. Dit resultaat is moeilijk aanvaardbaar vanuit het oogpunt van een beleid dat gericht is op bestrijding van onregelmatigheden. Hoewel de actie ter bestrijding van onregelmatigheden, in geval van een strafrechtelijk vervolgbare handeling, nog kan worden voortgezet, wordt een homogene behandeling van de gevallen op communautair niveau toch enigszins onzeker vanwege verschillen in de nationale verjaringstermijnen (artikel 221, lid 3, tweede zin). De voorgestelde wijziging van artikel 220, lid 1, is erop gericht de douanediensten een duidelijker rechtsgrond te verschaffen, zodat deze de rechten kunnen boeken voordat het wettelijk verschuldigde bedrag met zekerheid kan worden vastgesteld. Op deze wijze zal de toepassing van de communautaire wetgeving doeltreffender kunnen worden. (Zie ook punt 23). Toen het voorstel van 1995 in de Raad werd besproken, waren de delegaties van oordeel dat de onzekerheid voor de betrokkene in de tijd beperkt moest worden. Bij het opstellen van de tweede alinea is met deze wens rekening gehouden. De termijn is beperkt tot drie jaar na de 'voorlopige boeking'. Tezelfdertijd is de normale verjaringstermijn tot twee jaar teruggebracht (zie punt 22). Punt 22 (artikel 221, lid 3) Voorgesteld wordt de termijn voor de boeking te beperken tot twee jaar na het ontstaan van de douaneschuld, ten einde een zeker evenwicht te bewaren tussen de rechtszekerheid voor de bedrijven en de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap, mede gelet op de verlenging van de boekingstermijn met drie jaar in geval van gegronde twijfel (zie punt 21). Voorgesteld wordt de verjaringstermijn voor de boeking op te schorten wanneer de betrokkene een beroep instelt ten einde de financiële belangen van de Gemeenschap tegen langdurige rechtsprocessen te beschermen. 19 (Artikel 221, lid 4) Door de toevoeging van dit lid kunnen schulden worden ingevorderd waarvoor de verjaringstermijn nog niet verstreken is, maar die vervallen omdat ze zijn opgenomen in een bericht over een schuld die wel is vervallen. Volgens het nationale recht van sommige lidstaten kunnen deze berichten worden gesplitst, maar niet in alle lidstaten. (Zie de overwegingen 65 tot en met 71 van het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 14 mei 1996 in de gevoegde zaken C-153/94 en C-204/94, arrest 'Seafood'). Punt 23 (artikel 222, lid 2) Het is de bedoeling dat dit lid met een derde en vierde streepje wordt aangevuld. In het actieprogramma voor het douanevervoer wordt voorgesteld dat een zekere rangorde wordt ingesteld tussen de personen die de douaneautoriteiten kunnen aanspreken wanneer een douaneschuld ontstaat omdat onder de regeling douanevervoer geplaatste goederen aan het douanetoezicht worden onttrokken. In lid 3 van artikel 203 worden de schuldenaars van deze douaneschuld vermeld. Het lijkt wenselijk te bepalen dat de achter het laatste streepje genoemde 'hoofdaansprakelijke' slechts gehouden zal zijn de douaneschuld te betalen wanneer het niet mogelijk is gebleken de verschuldigde bedragen bij de andere schuldenaars in te vorderen. De in het wetboek vastgestelde structuur van de invorderingsprocedure leidt tot een betalingsverplichting zodra de douaneschuld geboekt is en aan de schuldenaar medegedeeld. Om ervoor te zorgen dat de douaneautoriteiten eerst een invorderingsactie bij de andere schuldenaars kunnen instellen, moeten de uitvoeringsbepalingen de mogelijkheid bieden dat de verplichting tot betaling van de hoofdaansprakelijke kan worden uitgesteld. Het voorstel voor het bepaalde achter het vierde streepje houdt verband met punt 21: de boeking achteraf van de douaneschuld op grond van artikel 220, lid 1, tweede alinea, wordt als een conservatoire maatregel beschouwd. Het verschuldigde bedrag behoeft niet onmiddellijk te worden betaald. De verplichting tot betaling kan worden uitgesteld. 20 Voorstel voor een Verordening (EG) nr. van het Europees Parlement en de Raad van. tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het Communautair Douanewetboek HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op de artikelen 28,100Aenll3, Gezien het voorstel van de Commissie9, Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité10, Gelet op de in artikel 189B van het Verdrag omschreven procedure", (1) Overwegende dat in artikel 253 van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek12, laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 82/97 van het Europees Parlement en de Raad13, is voorzien dat de Raad, vóór 1 januari 1998, op grond van een verslag van de Commissie, het douanewetboek opnieuw zal onderzoeken om daarin de wijzigingen aan te brengen die, met name ten gevolge van de eenmaking van de markt, nodig zullen blijken; dat de Commissie een voorstel tot wijziging van het douanewetboek bij haar verslag kan voegen; (2) Overwegende dat het nodig is een einde te maken aan de opdeling van de interne markt die het gevolg is van de mogelijkheid de directe vertegenwoordiging bij de douane aan bepaalde beroepsgroepen voor te behouden die op het grondgebied van de betrokken lidstaat zijn gevestigd; dat het dienstig lijkt de inwerkingtreding van deze wijziging tot 1 januari 2002 uit te stellen, zodat het bedrijfsleven zich op deze nieuwe situatie kan voorbereiden; (3) Overwegende dat de bevoegdheden van de verschillende autoriteiten op het gebied van de bepaling van de wisselkoersen na de invoering van de euro nog niet zijn vastgesteld; (4) Overwegende dat een nadere omschrijving moet worden gegeven van de persoon die ervoor verantwoordelijk is de bij de douane aangeboden goederen een douanebestemming te geven; 9 10 11 12 11 PB nr. PB nr. PBnr. PB nr. L 302 van 19. 10. 1992, biz. PBnr. L 17 van 21. 01. 1997, biz. 1 21 (5) Overwegende dat het wenselijk is in de mogelijkheid te voorzien dat de douaneaangifte niet van bepaalde documenten vergezeld gaat; (6) Overwegende dat de voorschriften voor het gebruik van de regelingen actieve veredeling, behandeling onder douanetoezicht en tijdelijke invoer versoepeld dienen te worden zodat het gemakkelijker zal zijn van deze regelingen gebruik te maken; (7) Overwegende dat het de voorkeur verdient dat alternatieve manieren om de in het kader van de regeling passieve veredeling toepasselijke heffing te berekenen, volgens de procedure van het Comité worden vastgesteld; (8) Overwegende dat, al naar gelang de economische behoefte, dient te worden toegestaan dat in bepaalde vrije zones de formaliteiten voor het stelsel douane- entrepôts worden vervuld en dat de douaneautoriteiten de controles overeenkomstig dit stelsel verrichten; (9) Overwegende dat de gunstige tariefbehandeling vanwege de aard of de bijzondere bestemming van goederen en de differentiële heffing op grond van de regeling passieve veredeling eveneens dienen te worden toegepast wanneer de douaneschuld om andere redenen dan het in het vrije verkeer brengen ontstaat; (10) Overwegende dat bijzondere bepalingen over de plaats waar de douaneschuld ontstaat moeten worden vastgesteld voor de gevallen waarin de douaneschuld lager is dan een bepaald bedrag en voor de gevallen waarin de goederen volgens vereenvoudigde procedures in het vrije verkeer mogen worden gebracht; dat hiervoor nader bepalingen moeten worden vastgesteld volgens de procedure van het Comité waarbij met name rekening moet worden gehouden met het feit dat de plaats waar de douaneschuld ontstaat en de plaats waar de BTW bij invoer ontstaat niet dezelfde kunnen zijn; (11) Overwegende dat in die gevallen waarin het wettelijk verschuldigde bedrag niet precies berekend kan worden de verjaringstermijn van drie jaar te kort kan zijn om de navorderingsprocedure te kunnen voltooien; dat het in die gevallen mogelijk moet zijn dat het waarschijnlijk verschuldigde bedrag tijdig wordt geboekt; dat de periode gedurende welke de belanghebbende zich in onzekerheid bevindt echter in geen geval meer dan vijf jaar mag bedragen ; (12) Overwegende dat dat in een uitstel van de betalingsverplichting moet worden voorzien in de gevallen waarin de douaneschuld ontstaat omdat de goederen aan het douanetoezicht zijn onttrokken en waarin er meer dan een schuldenaar is, om de douaneautoriteiten in staat te stellen de invorderingsprocedure bij voorrang bij een bepaalde schuldenaar in te stellen; (13) Overwegende dat de financiële belangen van de Gemeenschap beschermd dienen te worden tegen langdurige rechtsprocessen en tegen de algehele ongeldigheid van een mededeling omdat een deel van de medegedeelde schuld is verjaard; (14) Overwegende dat Verordening (EEG) nr. 2913/92 derhalve gewijzigd dient te worden; 22 HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Verordening (EEG) nr. 2913/92 wordt als volgt gewijzigd: 1. De tweede alinea van artikel 5, lid 2, wordt als volgt gelezen: "De lidstaten kunnen het recht om op hun grondgebied volgens de methode van de indirecte vertegenwoordiging douaneaangiften te doen aan douane-expediteurs voorbehouden. Volgens de procedure van het Comité kunnen uitvoeringsbepalingen worden vastgesteld, met name om ervoor te zorgen dat de voorwaarden voor de toegang tot de beide methoden van vertegenwoordiging billijk zijn. " 2. De eerste alinea van artikel 35 wordt als volgt gelezen: "Wanneer de elementen aan de hand waarvan de douanewaarde van goederen wordt vastgesteld, in een andere valuta zijn uitgedrukt dan in die van de lidstaat waar deze waarde wordt bepaald, wordt de wisselkoers toegepast die de ter zake bevoegde autoriteiten hebben bekendgemaakt. " 3. Artikel 49, lid 1, wordt als volgt gelezen: "1. De houder van de goederen waarvoor een summiere aangifte is ingediend moet de douaneformaliteiten om de goederen een douanebestemming te geven binnen de volgende termijnen vervullen: 4. Aan artikel 62 wordt het volgende lid 3 toegevoegd: "3. Uitzonderingen op de bij lid 2 vastgestelde verplichting kunnen volgens de procedure van het Comité worden toegestaan, met name indien de aangifte op elektronische wijze wordt ingediend. De nationale autoriteiten of, in voorkomend geval, de communautaire autoriteiten, moeten echter zonder voorafgaande kennisgeving toegang kunnen verkrijgen tot deze bescheiden die het bedrijf gedurende een bepaalde termijn dient te bewaren. De wijze waarop deze bepaling ten uitvoer wordt gelegd wordt volgens de procedure van het Comité vastgesteld. " 5. Artikel 115, lid 4,komt als volgt te luiden: "4. Bijzondere bepalingen over de toepassing van lid 1 kunnen volgens de procedure van het Comité worden vastgesteld. " 6. Aan punt c) van artikel 117 wordt de volgende tweede zin toegevoegd: "Volgens de procedure van het Comité kunnen de gevallen worden vastgesteld waarin beschouwd wordt dat aan de economische voorwaarden is voldaan. " 23 8. Lid 4 van artikel 118 komt als volgt te luiden: "4. Volgens de procedure van het Comité kunnen bijzondere termijnen worden vastgesteld. " 9. Artikel 124 komt als volgt te luiden: "Artikel 124 1. Het terugbetalingssysteem kan voor alle goederen worden gebruikt, behalve voor goederen die op het tijdstip van de aanvaarding van de aangifte voor het vrije verkeer aan kwantitatieve invoerbeperkingen zijn onderworpen of waarvoor een invoer- of uitvoercertificaat moet worden overlegd. 2. Van het terugbetalingssysteem mag slechts gebruik worden gemaakt indien op het tijdstip waarop de aangifte voor het vrije verkeer van de invoergoederen wordt aanvaard, geen uitvoerrestitutie voor de veredelingsproducten is vastgesteld. 3. Gebruik van het terugbetalingssysteem is slechts toegestaan indien op het tijdstip waarop de aangifte ten uitvoer van de veredelingsproducten wordt aanvaard, geen uitvoerrestitutie of uitvoerhefïing voor de veredelingsproducten is vastgesteld. 4. Uitzonderingen op het bepaalde in de leden 1, 2 en 3 kunnen volgens de procedure van het Comité worden vastgesteld. 9. De tekst achter het tweede streepje van artikel 128, lid 1, komt als volgt te luiden: 'hetzij, met het oog op de latere wederuitvoer, onder het stelsel douane-entrepôts, de regeling tijdelijke invoer, de regeling actieve veredeling - schorsingssysteem - of in een vrije zone of een vrij entrepot zijn geplaatst," 10. Artikel 131 komt als volgt te luiden: 'Artikel 131 De gevallen waarin en de voorwaarden waaronder gebruik kan worden gemaakt van de regeling behandeling onder douanetoezicht worden volgens de procedure van het Comité vastgesteld. ' « 11. Aan punt e) van artikel 133 wordt de volgende tweede zin toegevoegd: "De gevallen waarin geacht wordt dat aan de economische voorwaarden is voldaan worden volgens de procedure van het Comité vastgesteld. " 24 12. Artikel 142 komt als volgt te luiden: "Artikel 142 "1. Gebruikmaking van de regeling tijdelijke invoer met gedeeltelijke vrijstelling van de rechten bij invoer wordt toegestaan voor goederen die niet in de overeenkomstig artikel 141 vastgestelde bepalingen zijn genoemd of die daarin wel zijn genoemd, doch niet voldoen aan alle daarin genoemde voorwaarden voor een tijdelijke invoer met volledige vrijstelling van rechten. 2. De lijst van goederen die niet onder de regeling tijdelijke invoer met gedeeltelijke vrijstelling van de rechten bij invoer kunnen worden geplaatst, alsmede de voorwaarden waaronder goederen wel onder deze regeling kunnen worden geplaatst worden volgens de procedure van het Comité vastgesteld. " 13. Artikel 144 komt als volgt te luiden: "Artikel 144 Wanneer op grond van artikel 201, lid 1, onder a), artikel 203 of artikel 204 een douaneschuld ontstaat voor goederen die onder de regeling tijdelijke invoer zijn geplaatst met gedeeltelijke vrijstelling van de rechten bij invoer, is het bedrag van deze schuld gelijk aan het verschil tussen het overeenkomstig artikel 214 en het overeenkomstig artikel 143 vastgestelde bedrag. " 14. Artikel 152 komt als volgt te luiden: 'Artikel 152 In afwijking van artikel 151 kunnen volgens de procedure van het Comité worden vastgesteld de bijzondere gevallen waarin en de bijzondere voorwaarden waaronder goederen na passieve veredeling in het vrije verkeer kunnen worden gebracht, hetzij met gehele vrijstelling van rechten, hetzij door de kosten van de veredelingswerkzaamheden als heffingsgrondslag te nemen voor de toepassing van het gemeenschappelijk douanetarief. ' 15. Artikel 153 wordt geschrapt. 16. Artikel 167 wordt als volgt gewijzigd: In de leden 1, 2 en 3 wordt de term a) ' douaneautoriteiten'. 'Lid-Staten' vervangen door b) Lid 3, eerste zin komt als volgt te luiden: * 3. Onverminderd artikel 168bis zijn vrije zones afgesloten. ' 25 17. Artikel 168, lid 1, komt als volgt te luiden: '1. Wanneer vrije zones afgesloten zijn, staan de begrenzingen en de in- en uitgangen van de vrije zone en de vrije entrepots onder toezicht van de douaneautoriteiten. ' 18. Het volgende artikel 168 bis wordt toegevoegd, tussen artikel 168 en Punt B. Binnenkomst van goederen in vrije zones en vrije entrepots: 'Artikel 168bis 1. De douaneautoriteiten kunnen vrije zones aanwijzen waarbinnen de douanecontroles en -formaliteiten op de voor het stelsel douane-entrepôts geldende inzake de douaneschuld voorwaarden worden verricht en de bepalingen overeenkomstig de bepalingen inzake het stelsel douane-entrepôts worden toegepast. De artikelen 170,176 en 180 zijn niet van toepassing. 2. De lid 1 bedoelde vrije zones worden niet als vrije zones in de zin van de artikelen 37, 38 en 205 beschouwd. De verwijzingen naar vrije zones op andere wetgevingsgebieden worden niet geacht naar de in dit artikel bedoelde vrije zones te verwijzen. ' 20. Artikel 212bis komt als volgt te luiden: 'Artikel 212bis * Indien de douanewetgeving in een gunstige tarief behandeling voorziet vanwege de aard of de bijzondere bestemming van bepaalde goederen of in een gehele of gedeeltelijke vrijstelling van de in- of uitvoerrechten krachtens de artikelen 21. 145 of 184 tot en met 187, dan is deze gunstige tariefbehandeling of vrijstelling eveneens van toepassing in de gevallen waarin de douaneschuld uit hoofde van de artikelen 202 tot en met 205,210 of 211 ontstaat, indien de betrokkene geen fraude of duidelijk nalatigheid kan worden verweten en hij aantoont dat aan de overige voorwaarden voor de toekenning van de gunstige tariefbehandeling of de vrijstelling is voldaan. ' 22. Aan artikel 215 worden de volgende leden 5 en 6 toegevoegd: Indien een douaneautoriteit vaststelt dat op grond van artikel 202 in een '5. andere lidstaat een douaneschuld is ontstaan, wordt deze geacht te zijn ontstaan in de lidstaat waarin deze werd vastgesteld indien het bedrag ervan lager is dan 5. 000 ecu. " "6. Wanneer een douaneschuld ontstaat ten gevolge van de aanvaarding van een in artikel 76, lid 1, onder b), bedoelde vereenvoudigde aangifte of een ander document voor het vrije verkeer, en wanneer artikel 218, lid 1, tweede alinea, van toepassing is, wordt deze douaneschuld geacht te zijn ontstaan in de lidstaat waar de aanvullende aangifte overeenkomstig artikel 76, lid 2, is ingediend. " 26 21. Aan artikel 220, lid 1, worden de volgende tweede en derde alinea toegevoegd: "Wanneer de door de douaneautoriteiten uit te voeren controles tot een douaneschuld of tot een hoger bedrag aan rechten kunnen leiden dan het reeds geboekte bedrag en deze autoriteiten niet in staat zijn het wettelijk verschuldigde bedrag nauwkeurig te berekenen, boeken zij het bedrag dat uiteindelijk voor deze goederen verschuldigd kan zijn, binnen een zodanige termijn dat dit voorlopige bedrag vóór het verstrijken van de in artikel 221, lid 3, bedoelde termijn aan de schuldenaar kan worden medegedeeld. Het bedrag dat voor de goederen verschuldigd kan zijn, wordt echter geacht niet te zijn geboekt indien de douaneautoriteiten binnen drie jaar nadat het in de tweede alinea bedoelde voorlopige bedrag aan de schuldenaar is medegedeeld het wettelijk verschuldigde bedrag niet met zekerheid kunnen vaststellen. " 22. Artikel 221 wordt als volgt gewijzigd: a) Lid 3 komt als volgt te luiden: '3. De mededeling aan de schuldenaar moet plaatsvinden binnen twee jaar nadat de douaneschuld is ontstaan. Deze termijn wordt opgeschort vanaf het tijdstip dat een beroep in de zin van artikel 243 wordt ingesteld, voor de duur van de procedure van beroep. b) De volgende leden 4 en 5 worden toegevoegd: '4. Indien wordt vastgesteld dat de in lid 3 genoemde termijn voor een deel van de douaneschulden is verstreken, blijft de mededeling aan de schuldenaar geldig voor de rest van het bedrag van de rechten waarop ze betrekking heeft. 5. Wanneer de douaneautoriteiten het juiste bedrag van de wettelijk verschuldigde rechten niet hebben kunnen vaststellen ten gevolge van een handeling die op het tijdstip dat ze werd verricht strafrechtelijk vervolgbaar was, kan de mededeling aan de schuldenaar, op de daarvoor vastgestelde voorwaarden, na het verstrijken van de in lid 3 genoemde termijn. ' 23. Het tweede lid van artikel 222 komt als volgt te luiden: 2. De gevallen waarin en de voorwaarden waarop de verplichting van de schuldenaar tot betaling van de rechten kan worden opgeschort kunnen volgens de procedure van het Comité worden vastgesteld : wanneer een verzoek tot kwijtschelding van rechten wordt ingediend overeenkomstig de artikelen 236,238 of 239; of wanneer goederen in beslag worden genomen met het oog op een latere verbeurdverklaring overeenkomstig artikel 233, onder c), tweede streepje, of 27 wanneer de douaneschuld op grond van artikel 203 is ontstaan en er meer dan een schuldenaar is; of in de in artikel 220, lid 1, tweede alinea, bedoelde gevallen. ' Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op 1 januari 1999. Punt 1 van artikel 1 is van toepassing met ingang van 1 januari 2002. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, Voor het Europees Parlement De Voorzitter Voor de Raad, De Voorzitter 28 ISSN 0254-1513 COM(98) 226 def. DOCUMENTEN NL 02 10 Catalogusnummer : CB-CO-98-239-NL-C ISBN 92-78-33166-X Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen L-2985 Luxemburg 29-


title: Verordening (EG) nr. 1157/98 van de Commissie van 3 juni 1998 tot wijziging van de restituties bij uitvoer van witte en ruwe suiker in onveranderde vorm

eurovoc_concepts:
export refund
raw sugar
white sugar

formats: pdf print

text: 4. 6. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 160/15 VERORDENING (EG) Nr. 1157/98 VAN DE COMMISSIE van 3 juni 1998 tot wijziging van de restituties bij uitvoer van witte en ruwe suiker in onveran- derde vorm DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Verordening (EEG) nr. 1785/81 van de Raad van 30 juni 1981 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker (1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1599/96 (2), en met name op artikel 19, lid 4, tweede alinea, Overwegende dat de bij uitvoer van witte en ruwe suiker toe te passen restituties vastgesteld zijn bij Verordening (EG) nr. 1073/98 van de Commissie (3), gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1108/98 (4); Overwegende dat toepassing van de in Verordening (EG) nr. 1073/98 neergelegde regels op de gegevens waarover de Commissie op het huidige tijdstip beschikt, aanleiding geeft tot wijziging van de op dit tijdstip geldende restitu- ties bij uitvoer in de zin als vermeld in de bijlage bij deze verordening, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 De restituties bij uitvoer in onveranderde vorm van de in artikel 1, lid 1, onder a), van Verordening (EEG) nr. 1785/ 81, bedoelde producten, welke niet gedenatureerd zijn, die vastgesteld zijn in de bijlage bij Verordening (EG) nr. 1073/98, worden gewijzigd overeenkomstig de bedragen aangegeven in de bijlage. Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op 4 juni 1998. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepassel¶k in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, 3 juni 1998. Voor de Commissie Franz FISCHLER Lid van de Commissie (1) PB L 177 van 1. 7. 1981, blz. 4. (2) PB L 206 van 16. 8. 1996, blz. 43. (3) PB L 154 van 28. 5. 1998, blz. 5. (4) PB L 157 van 30. 5. 1998, blz. 29. L 160/16 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 4. 6. 98 b¶ de verordening van de Commissie van 3 juni 1998 tot wijziging van de restituties b¶ uitvoer van witte en ruwe suiker in onveranderde vorm B(cid:246)LAGE Productcode 1701 11 90 9100 1701 11 90 9910 1701 11 90 9950 1701 12 90 9100 1701 12 90 9910 1701 12 90 9950 Restitutiebedrag (cid:190) in ecu/100 kg (cid:190) 40,92 40,22 40,92 40,22 (1) (1) (2) (1) (1) (2) (cid:190) in ecu/1 % sacharose (cid:253) 100 kg (cid:190) 1701 91 00 9000 0,4448 1701 99 10 9100 1701 99 10 9910 1701 99 10 9950 (cid:190) in ecu/100 kg (cid:190) 44,48 44,40 44,40 (cid:190) in ecu/1 % sacharose (cid:253) 100 kg (cid:190) 1701 99 90 9100 0,4448 (1) Dit bedrag geldt voor ruwe suiker met een rendement van 92 %. Indien het rendement van de ge(cid:137)xporteerde ruwe suiker afw¶kt van 92 %, wordt het bedrag van de toe te passen restitutie berekend overeenkomstig het bepaalde in artikel 17 bis, lid 4, van Verordening (EEG) nr. 1785/81. (2) Vaststelling geschorst door Verordening (EEG) nr. 2689/85 van de Commissie (PB L 255 van 26. 9. 1985, blz. 12), gew¶zigd b¶ Verordening (EEG) nr. 3251/85 (PB L 309 van 21. 11. 1985, blz. 14)


title: Mitteilung der Kommission - Die Gemeinschaftspolitiken im Dienste der Beschäftigung

eurovoc_concepts:
EU employment policy
economic growth
economic policy
fight against unemployment

text: KOMMISSION DER EUROPÄISCHEN GEMEINSCHAFTEN Brüssel, den 03. 06. 1998 KOM(1998) 354 endg. MITTEILUNG DER KOMMISSION Die Gemeinschaftspolitiken im Dienste der Beschäftigung Die Gemeinschaftspolitiken im Dienste der Beschäftigung Mitteilung der Kommission Einführung Ein Rahmen für Beschäftigungswachstum 1997 Politik Rahmens Der Europäische Rat forderte auf seiner in Sondertagung vom November gesamte Luxemburg, der die es die Vorgabe des Gemeinschaft - sei die politischen oder Stützungspolitik - systematischer und bewußter als bisher für die Beschäftigung zu mobilisieren. Diese Politiken müssen dazu beitragen, das in der europäischen Wirtschaft vorhandene Potential und Unternehmergeist freizusetzen. Damit würde auch Artikel 127 Absatz 2 des Vertrags von Amsterdam entsprochen, wonach bei der der Formulierung Politiken und Maßnahmen der Gemeinschaft ein hoher Beschäftigungsstand anzustreben ist. an Dynamik Durchführung und Seit vielen Jahren macht die Kommission immer wieder auf Umfang und Potential von Gemeinschaftspolitiken und -initiativen zur Förderung der Beschäftigung aufmerksam. In diesem Zusammenhang sei insbesondere auf die Mitteilung vom 5. Juni 1996 "Aktion für Beschäftigung Ein Europa: sowie auf die Mitteilung Vertrauenspakt" "Die vom 1997 Gemeinschaftspolitiken der im Dienste Beschäftigung" hingewiesen. 12. November in bei ein der Vorgehen EU-weites Diese Mitteilung soll aufzeigen, wie die politischen Maßnahmen der Gemeinschaft die und Einfuhrung Mitgliedstaaten beschäftigungspolitischer Maßnahmen unterstützen können, die sowohl mit den beschäftigungspolitischen Leitlinien als auch mit den Grundzügen der Wirtschaftspolitik übereinstimmen. Diese drei Dokumente für eine sind die Parameter zusammen koordinierte Beschäftigungsstrategie, wie sie im neuen Vertrag verankert ist. sie wie einer in die relativ Die Europäische Union wird immer mehr zu einem eng verflochtenen Wirtschaftsgebilde. Ihre Handels- und Kapitalströme machen zunehmendem sich deutlich, daß Vereinigten Maße - ähnlich Staaten - zu integrierten Wirtschaftsmacht mit starker Interdependenz zwischen der Mitgliedstaaten entwickelt. Durch die WWU werden der europäischen Unternehmen, insbesondere auch der KMU, im grenzüberschreitenden Handel weiter erhöhen. Die Wareneinlühren aus Drittländern machen dagegen nur 8 % des BIP der Gemeinschaft aus. die Möglichkeiten Volkswirtschaften sich den Vor der letzten Stufe der WWU bietet diese Interdependenz Chancen, die es aufzugreifen gilt; ferner ist sie ein Grund, die wirtschafts- und beschäftigungspolitischen Maßnahmen zu stärken und die durch den Beginn der WWU zum 1. Januar 1999 eröffneten Möglichkeiten optimal zu nutzen. Hierzu bedarf es einer effizienten Koordinierung der Politik sowie einer genauen Einhaltung der Regeln des Binnenmarktes. Binnenmarkt für die noch in Amsterdam Der vom Europäischen Rat beschlossene den Aktionsplan Binnenmarkt macht es den Mitgliedstaaten zur Auflage, verbleibenden Handelshemmnisse bis zum 1. Januar 1999 zu beseitigen. Das kürzlich veröffentlichte zweite Scoreboard für den Binnenmarkt zeigt, daß bereits erhebliche Fortschritte erzielt worden sind. Die Reformen auf der Angebotsseite beginnen zu greifen, so z. B. in den Bereichen Telekommunikation, Energie und Luftverkehr. Grund zur Besorgnis ist jedoch, daß nur sechs Monate vor dem 3LI2. 1998 Verzögerungen und Widerstände zutage treten. So sind einige Mitgliedstaaten, wie aus dem Scoreboard des Steuern und Beschäftigung hervorgeht, mit der Umsetzung Gemeinschaftsrechts in Verzug geraten. den Mitgliedstaaten selbst ist. Die Arbeiten Aus dem Bericht der Kommission an den Europäischen Rat "Weniger Gesetzgebung für besseres Handeln: Die Fakten" geht hervor, daß die Zahl der von der vorgeschlagenen Gemeinschaft Rechtsvorschriften abgenommen hat und die allgemeine Zunahme der Rechtsvorschriften zu von verantworten zur Vereinfachung werden in der Zwischenzeit fortgesetzt. Die dritte SLIM-Phase wurde im März 1998 in die Wege geleitet; mit der vierten Phase soll in den nächsten Wochen begonnen werden. Es besteht jedoch die technischer deutliche Handelshemmnisse, da die Mitgliedstaaten nach wie vor eine Vielzahl technischer Vorschriften für Produkte erlassen. Hieraus wird die Bedeutung ersichtlich, die den Vorschlägen der Kommission über die gegenseitige Anerkennung sowie über die Normen dazu beitragen, die Beschäftigungswirksamkeit des Binnenmarkts zu erhöhen, der, wie aus der 1996 von der Kommission durchgeführten Wirtschaftslage der Untersuchung hervorgeht, bereits zur Schaffung von hunderttausenden von Arbeitsplätzen geführt hat. zukommt. Sie dürften Gefahr neuer der Informations- Elektronischer Handel Die Globalisierung, die rasante Entwicklung im und Bereich Kommunikationstechnologien (ICT) und die Entwicklung des elektronischen Handels bieten der EU hervorragende Möglichkeiten zur Verbesserung ihrer Wettbewerbsfähigkeit und zur Schaffung neuer Arbeitsplätze. Mit Blick auf die potentielle Auswirkung der ICT auf Ausbildung und Beschäftigung erstellt die Kommission gemäß dem ihr vom Luxemburger Beschäftigungsgipfel erteilten Auftrag derzeit einen Bericht für die Wiener Gipfelkonferenz über bisherige Ergebnisse und künftige Aussichten beim elektronischen Handel, die Entwicklung offener Netze und den Einsatz muftimedialer Systeme und Ausbildung. ftir Fort- in für Trends zur Beendigung Der Europäische Rat hat wiederholt, so zuletzt Luxemburg, 1997 im November nachdrücklich beschäftigungs ein freundlicheres Steuersystem gefordert. Hierzu bedarf es u. a. einer Umkehr des in der der bestehenden Steuerstruktur Steuerbelastung vom Kapital zur Arbeit. Ein wichtiger Schritt in diese Richtung wurde am 1. Dezember 1997 unternommen, als sich der Rat "Wirtschaft und Finanzen" auf ein Maßnahmenpaket des schädlichen Steuerwettlaufs in der EU geeinigt hat. Durch dieses Maßnahmenpaket, das einen Verhaltenskodex die Unternehmensbesteuerung, eine Vereinbarung über die Besteuerung von Zinserträgen sowie über die Zahlung von Zinsen bzw. über Lizenzgebühren Unternehmen zwischen umfaßt, vergrößert sich die Spielraum der Mitgliedstaaten, die steuerliche Belastung der Arbeit zu verringern. In der Zwischenzeit hat die Kommission zwei Richtlinicnentwürfe vorgelegt, die auf den im Dezember 1997 vom Rat "Wirtschaft und Finanzen" beschlossenen Leitlinien basieren. Eine weitere Möglichkeit zur Verminderung der Steuerbelastung auf in dem Vorschlag der Arbeit besteht Kommission von Besteuerung Energieprodukten, der ebenfalls zur Schaffung von Beschäftigung beitragen könnte, wenn die von Einnahmen natürlichen Ressourcen zur Senkung von Sozialversicherungsbeiträgen verwendet würden. der Besteuerung aus zur Stärkung des Unternehmergeistes in Europa. die und sind Förderung des Unternehmens Eine Vereinfachung des umfelds Unternehmergeistes wesentliche Voraussetzungen für die Schaffung neuer und besserer Arbeitsplätze. Die Maßnahmen der EU zielen ab auf unternehmerfreundliche Rahmenbedingungen für alle Sektoren der neue Wirtschaft, die hervorbringen Beschäftigungsmöglichkeiten von und das Wachstumsbranchen bei Dienstleistungen fördern. Beschäftigungspotential auch - Task Force BEST für wird, vorgelegt geschaffen Die Task Force BEST hat in ihrem unlängst erstellten Bericht dargelegt, wie durch den Abbau von Hemmnissen und Belastungen die mittel ständische insbesondere Wirtschaft unternehmerfreundliche und Rahmenbedingungen Unternehmergeist gefördert werden können. Der Bericht, der dem Europäischen Rat in enthält Cardiff Empfehlungen, die sowohl auf Ebene der Union als auch von den Mitgliedstaaten geprüft werden müssen. Die Antwort der Kommission auf die einzelnen Empfehlungen von BEST wird in Form einer umfassenden Strategie noch vor Ende 1998 gegeben werden. In ihrer Mitteilung "Förderung des Unternehmergeistes" hat die Kommission der erneut Unternehmergeist ein unternehmensfreundliches Umfeld gestärkt und gemeinsame Anstrengungen im Hinblick auf abgestimmtes Vorgehen auf gemeinschaftlicher, nationaler lokaler Ebene unternommen werden und müssen. Prioritär sind hier die Bereiche Ausbildung Fortbildung, und Dienstleistungen, untemehmensbezogene Vereinfachung der öffentlichen Verwaltung, der Zugang zu neuen Technologien und die Stimulation von Innovation und besserer Zugang zu Finanzierungsmöglichkeiten. hingewiesen, und ein kohärentes und darauf daß Die Kommission wird ihrerseits mehrere Maßnahmen ergeifen. So wird sie eine Mitteilung zur mittelstandsbezogenen Aus- und Weiterbildung ausarbeiten und die Errichtung eines Netzes von Management- Ausbildungseinrichtungen in Europa (BENE) fördern. - Zugang zu finanziellen Ressoucen Mangelnde Finanzmittel behindern die Gründung von Unternehmen bzw. die Stärkung ihres Wachstumspotentials. Dies gilt insbesondere für die mittelständische Wirtschaft für Unternehmen, die innovative Produkte und Dienstleistungen anbieten. Mangelnde finanzielle Flexibilität sowie aufgrund einer übermäßigen Abhängigkeit von das Krediten kurzfristigen Konkursrisiko, Zeiten namentlich wirtschaftlicher Rezession. Weitverbreiteter Zahlungsverzug die Liquiditätsprobleme insbesondere der KMU. erhöht in verschärft in unzureichend der Umsetzung In ihrer Mitteilung Risikokapital: Schlüssel zur Schaffung der von Arbeitsplätzen Europäischen Union hat die Kommission untersucht, welche nachteiligen Auswirkungen entwickelte eine Beteiligungskultur auf das Wachstums- und Beschäftigungspotential dynamisch wachsender innovativer Unternehmen zeitigen können. Neben des Aktionsplans zur Öffnung der europäischen Kapitalmärkte der europäischen Kapitalmarktkultur zugunsten unserer Unternehmen gilt es noch andere Hemmnisse Barrieren, (kulturelle Besteuerung, ordnungspolitischer Rahmen, Marktzersplitterung) zu prüfen. Dies wäre in erster Linie Aufgabe der Mitgliedstaaten. Die Union muß ein wirtschaftliches Umfeld rentable schaffen, das die Entwicklung von Innovationen mit Blick auf den Weltmarkt ermöglicht. rasche und Stärkung und zur in insbesondere Tisches" mit Banken vorschlagen Die Kommission wird Verbesserungen der Kreditfinanzierung, der Gründungsphase durch Einrichtung eines "Runden und und Mittelstandsunternehmen prüfen, ob nach dem Vorbild der äußerst effizienten Investment Small Business Corporation in den USA auf Ebene der Union eine Investitionsagentur für KMU eingerichtet werden kann. im der Bereich Um die Kohärenz bei der Implementation aller Politikmassnahmen der Unterstützung Unternehmenskultur sicherzustellen, wird ein jährlicher Bericht für Rat und Parlament vorgelegt werden, der sich auf die zentralen Prioritäten konzentrieren wird, den Nationalen in Beschäftigungsplänen behandelt sind. nicht die europäischen Sozialmodells wesentliche Element dieses Programms, denn nur das Europa der Beschäftigung bzw. der / Beschäftigten wird künftig die zentralen Werte des tragen können. In diesem Rahmen hat die Kommission eine Diskussion über wichtige Themen angestoßen - wie die Modernisierung und Verbesserung der Sozialschutzsysteme, die Folgen des demographischen Wandels für die Wirtschafts- , Sozial- und Beschäftigungspolitik und die Notwendigkeit, das Problem der nicht angemeldeten Erwerbstätigkeit aufzudecken. der Beschäftigungsfähigkeit Verbesserung des sozialen Schutzes Ein wesentliches Ziel der Maßnahmen zur Sicherung des sozialen Schutzes ist - neben der Einkommenssicherung und der Prävention der sozialen Ausgrenzung - die Verbesserung vom der Arbeitsmarkt ausgeschlossenen Personen. Wie die Kommission in ihrer Mitteilung vom 12. März 1997 über die Modernisierung und Verbesserung des Sozialschutzes in der Europäischen Union angekündigt hat, prüft sie derzeit, wie das Sozialschutzsystem sich stärker auf beschäftigungspolitische Ziele ausrichten läßt Unter diesem Aspekt hat die Kommission in ihrem kürzlich vorgelegten Bericht Soziale Sicherheit in Europa 1997 der Mitgliedstaaten neue folgendes untersucht, die unter anderem vorsehen: die für strengere Kriterien Gewährung von Sozialleistungen, Stärkung von Arbeitsanreizen, Übergang zu aktiven Maßnahmen zur Unterstützung Arbeitsloser bei der Beschäftigungssuche, Ausweitung von von Programmen Arbeitsplätzen, der Abhängigkeit von Sozialleistungen, Hilfe für Behinderte und Abkehr vom Frühruhestand zugunsten des Teilruhestands. Schaffung Verringerung Initiativen zur Kultur und Beschäftigung ein mit bilden Die einzelnen Bereiche der Kulturindustrie (kulturelles Erbe, Literatur, Printmedien, Musik, darstellende Künste, visuelle und sozio-kulturelle audiovisuelle Medien, beachtliches Aktivitäten) wirtschaftliches und soziales Potential in der umfassenden EU Neueren Beschäftigungsmöglichkeiten. in Untersuchungen zufolge waren 1995 diesem Sektor (einschließlich künstlerische Berufe) über drei Millionen Personen, d. h. 2% aller Beschäftigten in der EU, tätig. Die interessantes Kulturwirtschaft bietet ein Versuchsfeld für neue Praktiken durch die Verbindung Vielseitigkeit, von Beschäftigung und geographische Mobilität sowie für innovative Projekte, durch die Arbeitsplätze geschaffen werden könnten. Obgleich operierende dem Markt Multimediakonzerne auftreten, überwiegen nach wie vor die kleinen unabhängigen Unternehmen. weltweit auf es auch Durch Multimedia- und Online-Dienste bieten sich in der Informationsgesellschaft immer mehr Möglichkeiten. Gleichwohl öffentlicher Mittel, bedarf einschließlich des Zugangs zu Finanzmitteln, damit die erforderlichen Infrastrukturen ausgebaut, unternehmerisches Handeln gefördert und Qualifikationslücken durch die und Schaffung Fortbildungseinrichtungen geschlossen werden können. neuer Aus- Eine starke soziale Dimension - offen für den Wandel, bereit für neue Herausforderungen hat ein Kommission Die neues sozialpolitisches Aktionsprogramm 1998- 2000 angenommen, das einen Rahmen für die Weiterentwicklung der Sozialpolitik auf EU- Ebene bietet. Das Programm ist auf drei zusammenhängende ausgerichtet: Förderung der Beschäftigung, der Aus- und Fortbildung sowie der Mobilität; Arbeitswelt ohne im Wandel; ist das Ausgrenzung. Die Beschäftigung eine Gesellschaft Ziele - Industrieller Wandel der Schlußfolgerungen Die Kommission hat Anfang des Jahres aufgrund des Beschäftigungsgipfels von Luxemburg eine hochrangige Gruppe eingesetzt, die über die wirtschaftlichen und sozialen Folgen des industriellen Wandels berät. Diese Gruppe hat einen Zwischenbericht ausgearbeitet, der dem Gipfeltreffen in Cardiff vorliegen wird. Regierungen erforderlichen Darin wird betont, daß ein wirkungsvoller der Grundlage auf sozialer Dialog gegenseitigen der und Vertrauens notwendigen Information sowohl hinsichtlich kontinuierlichen der Anpassungen an den Wandel als auch mit Blick auf die Schwierigkeiten infolge der industriellen Umstrukturierung unverzichtbar ist. Daher müssen Arbeitgeber, Arbeitnehmer und die gemeinsam für die Sicherung der Verantwortung der Arbeitskräfte Beschäftigungsfähigkeit übernehmen. Die Regierungen haben dabei für und Ausbildungsprogramme sorgen, die Arbeitgeber sind gehalten, die Fähigkeiten und Beschäftigten beständig weiterzuentwickeln, während letztere gefordert wären, jede Gelegenheit zu nutzen, zu verbessern. ihre Qualifikationen Bildungs- zu angemessene Fertigkeiten ihrer um Wie in dem Bericht dargelegt wird, ist ein umfassendes Verständnis der Kräfte, die den industriellen Wandel antreiben, unerläßlich. Daher wäre es nützlich, diesbezügliche wirtschaftliche Prognosen und prospektive Studien einschlägig tätiger Organisationen und privater Forschungseinrichtungen in der gesamten Union von einer Europäischen Beobachtungsstelle für industriellen Wandel gemeinsam sammeln und verbreiten zu lassen. - Sozialer Dialog Dem sozialen Dialog auf EU-Ebene kommt bei der Entwicklung der Politik der Union - im Hinblick auf Information, vor allem Konsultation, Beschäftigungspartnerschaften und Verhandlungen - eine immer größere Rolle zu. Ziel ist die engere Zusammenarbeit und eine größere Offenheit gegenüber und zwischen den Sozialpartnern sowie die Weiterentwicklung Förderung sowohl auf tarifvertraglicher Beziehungen seklorübergreifender als auch auf sektoraler Ebene. der im der und Dieser Dialog muß im Blick auf die großen politischen Herausforderungen, welche die \\\} insbesondere im Bereich der Beschäftigung, einschließlich Arbeitsorganisation, flexible der des Arbeitslebens Gestaltung Arbeitszeit - zu bewältigen hat, angepaßt und gestärkt werden Nicht angemeldete Erwerbstätigkeit Am 7. April 1998 hat die Kommission eine Mitteilung zum Thema "nicht angemeldete Erwerbstätigkeit" vorgelegt Sie beabsichtigt, eine Diskussion über die Ursachen der nicht angemeldeten Beschäftigung und mögliche politische Maßnahmen zu ihrer Aufdeckung in Gang zu bringen. Zunächst müssen Ursachen und Umfang dieses Problems genau ermittelt werden; sodann ist es erforderlich, die Bekämpfung der Schwarzarbeit zu einer globalen Rahmen Aufgabe Beschäftigungsstrategie zu erklären. Dort wo Schwarzarbeit von Einzelpersonen und Unternehmen ausgeht, die das System zu Lasten der Allgemeinheit ausnutzen, müssen die Behörden mit Hilfe von Kontrollen und aus der durch Minimierung der die Schwarzarbeit Vorschriften entschlossener durchsetzen. Ist die Schwarzarbeit dagegen eher eine Folge der schleppender Rechtsvorschriften neuen Arbeitsbedingungen, bedarf es präventiver Maßnahmen. Dazu zählen die Liberalisierung der Märkte für Güter und Dienstleistungen, die Anpassung unangemessener Rechtsvorschriften, eine geeignete Struktur für die Erbringung von Dienstleistungen wie Pflege oder Hilfe im Haushalt, eine geringere steuerliche Belastung der Arbeitskräfte und eine der entsprechenden an Sozialpartner sowie Informations- und Kontrolltätigkeit Anstrengungen, der zur Durchsetzung Vorschriften. ergebenden Vorteile umfassendere Beteiligung Anpassung einer sich die an Die Kommission hat eine Mitteilung "Anpassung und Förderung des sozialen Dialogs" vorgelegt, die auf dessen Stärkung auf europäischer Ebene abzielt und die Arbeit der Sozialpartner enger mit der Entwicklung und Umsetzung der politischen Strategien der Gemeinschaft verknüpft. Die Mitteilung beruht umfassenden einem Konsultationsprozeß, der im September 1996 eingeleitet wurde. Sie sieht eine Reihe von zentralen Maßnahmen vor, die auf eine Öffnung sozialen Dialog, größere Wirksamkeit der Konsultation und des eines sowie die Entwicklung Dialogs kollektiven Verhandlungsprozesses abzielen. auf im Ergänzung einzelstaatlicher Maßnahmen und Unterstützung Reform der Strukturfonds die und Für den Strukturfonds Kohäsionsfonds werden neue Verordnungen vorgeschlagen, die den rechtlichen Rahmen für im entsprechende Maßnahmen kommenden Programmplanungszeitraum (2000-2006) abgeben werden. Wie in der Agenda 2000 vorgeschlagen, will die Kommission die Gesamtdotation für die Struktur- und Kohäsionspolitik während des Zeitraums 2000-2006 in Höhe von 0,46% des BSP beibehalten; dies entspricht einem Betrag von etwa 287 Mrd. ECU (in Preisen von 1999). Davon werden rund 240 Mrd. ECU, einschließlich 21 Mrd. ECU für den Kohäsionsfonds, derzeitigen in gestellt Mitgliedstaaten (gegenüber 208 Mrd. ECU für den Zeitraum 1993-1999 auf der gleichen Preisbasis). Die für verbleibenden 47 Mrd. ECU Strukturhilfe in den neuen Mitgliedstaaten und den Bewerberländern bestimmt. Dies verdeutlicht ein beträchtliches Engagement für die Förderung des wirtschaftlichen und sozialen Zusammenhalts in Europa. zur Verfügung sind den Diese Unterstützung aus den Strukturfonds in erster Linie zur Schaffung der dient Voraussetzungen nachhaltige für Wirtschaftsentwicklung durch Wachstum, Wettbewerbsfähigkeit und Beschäftigung. Voraussetzungen Nur wenn diese eine und Entwicklung Förderung gewährleistet sind, lassen sich die Ziele Beschäftigungssicherung und Schaffung von Arbeitsplätzen umfassend verwirklichen. Die Hilfe ist in erster Linie für die Bereiche der Infrastruktur I Iumanressourcen, der sowie den produktiven Chancengleicheit Sektor bestimmt. Sowohl kurz- wie langfristig wird dies positive Auswirkungen auf die Beschäftigungslage zeitigen: kurzfristig, weil die Hilfe eine vermehrte Nachfrage nach Gütern und Dienstleistungen bewirken wird, langfristig, weil das Arbeitskräftepotential und das Potential an materiellen Ressourcen optimal nutzbar wird und zudem eine bessere Verbindung zwischen produktivem Umfeld und Arbeitsmarkt hergestellt werden kann. Im nächsten Planungszeitraum dürfte die Strukturfondshilfe, und zwar speziell die Hilfe aus dem Europäischen Sozial fonds, helfen, die Europäische Beschäftigungs-strategie und die der Aktionspläne zur Beschäftigung, die die Mitgliedstaaten im Anschluß an den Beschäftigungsgipfel von Luxemburg unterbreitet haben, zu stützen. Förderung Lokale Entwicklung Auf regionaler und lokaler Ebene werden zunehmend koordinierte Anstrengungen zur Förderung der Schaffung von Arbeitsplätzen unternommen. Wie der Zweite Bericht über und Entwicklungs- lokale Beschäftigungsinitiativen Januar 1998 von zeigt, bieten diese Initiativen auf mittlere Sicht ein beträchtliches Beschäftigungspotential. In den Vorschlägen zur Reform des Europäischen Sozialfonds und des Europäischen Fonds für regionale Entwicklung wird die Stärkung dieses Potentials als besonderer Schwerpunkt herausgestellt. In diesem Zusammenhang stellt die Kommission zur 89 territorialen von Entwicklung Beschäftigungspakten bereit, die rund 10% der Bevölkerung in der EU erfassen. Inzwischen ist eine Pilotaktion "Drittes System und Beschäftigung" zur Erkundung und Förderung iokdo-- des Initiativen newr'^;( Dienstleistungen angelaufen. Beschäftigungspotentials nunmehr Mittel Bereich im Fünftes Rahmenprogramm im Bereich der Forschung und technologischen Entwicklung der des Stellungnahme Die politischen Herausforderungen für die EU im Bereich der Forschung und technologischen Entwicklung betreffen die Verbesserung internationalen der europäischen Wettbewerbsfähigkeit Industrie, wirtschaftliches Wachstum und die Schaffung von Arbeitsplätzen. Entsprechend Europäischen der Parlaments von Dezember 1997 zu den Vorschlägen der Kommission, die für den Programmzeitraum in Höhe von 16,3 Milliarden ECU vorgesehen hatte, verabschiedete der Rat am 23. März 1998 einen Gemeinsamen Standpunkt zu dem Das Fünften Europäische Parlament und der Rat müssen dazu bis zum Jahresende eine Einigung finden. Am 13. Mai 1998 billigte die für Vorschläge Kommission 8 Einzel programme zur Umsetzung des Fünften Rahmenprogramms. FTE-Rahmenprogramm. 1998-2002 Mittel wird Wichtigstes Kriterium für die Auswahl der Forschungsprogramme die Beschäftigungswirksamkeit sein. Vier der acht Programme sind für die Förderung der Beschäftigung unmittelbar von Belang. Schwerpunkte sind die Schaffung einer anwenderfreundlichen Informations gesellschaft, die Förderung von nachhaltigem Wachstum und Wettbewerbsfähigkeit, Innovation und die Beteiligung kleiner und mittlerer die Verbesserung des Humankapitals. Unternehmen sowie Umwelt und Beschäftigung und Beschäftigung Wie die Kommission in ihrer Mitteilung Umwelt vom 18. November 1997 dargelegt hat, wird die Schaffung nachhaltiger Wirtschaftsstrukturen in Europa einschneidende Änderungen in der Verkehrs-, Industrie-, und Agrarpolitik bestimmter sowie Verbrauchsrauster erfordern. Dazu bedarf es unterschiedlicher sowie der Zusammenarbeit aller Beteiligten (Behörden, und Privatsektor, allen Nichtregierungsorganisationen) Sozialpartner Instrumente Energie auf Ebenen. Außerdem werden neue Technologien einzusetzen Investitionen und vorzunehmen sein. neue ließe keine durch Effizienz- sich durch Die Fertigungsindustrie versucht bislang Umweltstandards nachsorgende Maßnahmen zu erreichen, die in der Regel oder jedoch bringen. Produktivitätsgewinne mit Hingegen saubere sich Technologie die Prozeßeffizienz verbessern. Das Beschäftigungspotential im Bereich der Energieeinsparung könnte beträchtlich sein; gleichzeitig kämen diese Einsparungen der Umwelt zugute, insbesondere in bezug auf Klimaänderungen und Versauerung. Auch Blockheizkraftwerke wirken sich positiv auf die Wettbewerbsfähigkeit der Industrie und des Handels aus und fuhren gleichzeitig zu mehr Beschäftigung. Im Agrarbereich und damit verbundenen Aktivitäten haben die für Potential ein folgenden Gebiete (i) die Verarbeitung Arbeitsplatzschaffung: landwirtschaftlichen und Vermarktung von Produkten, und hauptsächlich aus regionaler oder organischer Produktion; (ii) die Diversifizierug in non food Aktivitäten und erneuerbare Rohstoffe; im Zusammenhang mit (iii) Massnahmen Umweltschutz und Landschaftspflege; (iv) Diversifizierung der Aktivitäten auf dem Bauernhof durch Tourismus. forstwirtschaftlichen Die Sanierung der Städte bietet - durch und Investitionen in durch Wasseraufbereitung Baumaßnahmen wichtige Beschäftigungs möglichkeiten. Abfall- und die zu hin ein Änderung Die Entwicklung der Verbrauchsstrukturen einer läßt umweltfreundlicheren Produktwahl erkennen, und zwar in dem Maße wie Umwelt- und Ressourcenkosten stärker in die Marktpreise einfließen. Auch hat sich herausgestellt, daß durch das Recycling von Abfall zahlreiche Arbeitsplätze geschaffen werden können. Allgemeine und berufliche Bildung, Jugend ihren jüngsten Vorschlägen in den Mit (Socrates), Bereichen allgemeine Bildung Berufsbildung (Leonardo da Vinci) und Jugend (Youth) will die Kommission die im Aktionsprogramme der Gemeinschaft Sinne der in der Agenda 2000 angemahnten Politik zur Wissensförderung ausdehnen und erweitern. Die drei Vorschläge haben ein Ziel soll das gemeinsam: auf allen Ebenen lebenslange gefördert werden. Außerdem stellen sie alle drei auf den schrittweisen Aufbau europäischen Raums der Bildung ab, dessen Eckpfeiler die die Entwicklung inhaltliche des Bürgerstatus und die Verbesserung der Beschäftigungsfahigkeit sind. der Weiterentwicklung Kompetenzen, Lernen eines und formelle und berufliche Die drei Vorschläge wurden als Ergänzung zur Europäischen Beschäftigungsstrategie informelle konzipiert: die allgemeine Bildung entscheidet nicht nur über Beschäftigungs und Anpassungsfähigkeit; sie bildet auch die Grundlage für mehr Unternehmergeist und mehr Chancengleichheit. Die Kommission hat vorgeschlagen, daß für diesen Bereich im Fürifjahreszeitraum 2000-2004 3 Milliarden Ecu bereitgestellt werden. Transe uropäische Verkehrsnetze Transeuropäischen Der Beschäftigungsgipfel hat die Bedeutung für der Netze und Wettbewerbsfähigkeit, Wachstum Beschäftigung herausgestellt. Entsprechend der Betonung des Gipfels auf festen Zeit- und der Notwendigkeit von Finanzierungsplänen, hat die Kommission nach dem Gipfel gemeinsam mit den Mitgliedstaaten die 14 Projekte bilanziert, die der Europäische Rat auf seiner Essener Tagung im Dezember 1994 als vorrangig eingestuft hatte. Insgesamt betrachtet, sind die Arbeiten gut vorangekommen: drei Vorhaben stehen kurz - < - dem Abschluß; in allen Fällen sind die Mauarbeiten einer fortgeschrittenen Planungsphase. Die meisten im Gange oder in konnte, eingehalten werden Vorhaben werden bis 2005 abgeschlossen. Das kann, auch wenn der ursprüngliche Zeitplan als nicht beachtlichen Erfolg gewertet werden, wenn man sich die Dauer der meisten großen Infrastrukturvorhaben - die 14 Projekte fallen unter diese Kategorie - und die Tatsache vor Augen hält, daß sie in einer von Sparzwängen geprägten Zeit realisiert werden. im der der und erzielten Projekten innerhalb der die Möglichkeit Fortschritte öffentlichen von Regionalfonds weiterhin von Den jüngsten Schätzungen zufolge werden die im Zusammenhang mit den 14 Ausgaben vorrangigen nächsten Finanzierungszeitraum (2000-2006) erheblich steigen, da viele Projekte dann eine Phase intensiver Bautätigkeit erreichen werden. Die bei bereits der Finanzen Verbesserung erhöhten eröffnen Infrastrukturausgaben streng kontrollierten nationalen Gesamtbudgets. Im Bezug auf die Gemeinschaftsfinanzierung, werden der Unterstützung Kohäsionsfonds der Kommission leisten vorgeschlagene der Finanzverordnung zu den Transeuropäischen Netzen sieht 5 Milliarden ECU für diese Periode vor. Um die Netze vollenden zu können, wird allerdings eine Kombination und öffentlicher Finanzierungen sein. Derartige Partnerschaften erforderlich ermöglichen eine zügigere Durchführung der Projekte und ein besseres Kosten-Nutzen- Verhältnis. Seitens der Mitgliedstaaten ist ein entschiedenes Engagement erforderlich, wenn der Privatsektor in die Entwicklung geeigneter Finanzinstrumente und -konzepte investieren soll. Revision privater und die zu Nun da die meisten Vorhaben auf den Weg gebracht sind, gilt es, das Augenmerk auf die alpenquerenden Tunnels sowie die anderen Projekte kontinuierliche richten, die Finanzierungslücken aufweisen. Die für 1999 geplante Änderung der TEN-Leitlinien wird Anlaß sein, die Prioritäten zu überprüfen. Erhebliche Anstrengungen werden auch erforderlich sein, um die Ausdehnung der TEN auf die Beitrittsländer vorzubereiten. , für die im Maßnahmenpakel "Agenda 2000" das für die Schaffung von Arbeitsplätzen bewertet. Schlußfolgerung und neuer Schaffung besserer Die der Arbeitsplätze und die Bekämpfung Arbeitslosigkeit sind für die Furopäische Union nach wie vor oberste Priorität. Die Entschlossenheit Mitgliedstaaten haben ihre nationalen indem demonstriert, Beschäftigung für mehr Aktionspläne innerhalb der knappen Fristen, die auf dem Luxemburg Beschäftigungsgipfel von festgelegt worden waren, ausgearbeitet, angenommen und vorgelegt haben. Sie haben entscheidende Schritte unternommen, um die Leitlinien in die Praxis umzusetzen. sie FuE-Rahmenprogramm, ihre Auf EU-Ebene hat die Kommission Vorschläge im Zusammenhang mit den Strukturfonds und dem Kohäsionsfonds, dem Fünften den Programmen in den Bereichen allgemeine und beruiliche Bildung und Jugend sowie ihre nicht ausgabenwirksamen Vorschläge unter dem Gesichtspunkt der Beschäftigungspriorität neu ausgerichtet. Damit beweist sie, daß sie gewillt neuen entsprechend Artikel 127 Absatz 2 EGV, bei der Festlegung und Durchführung der Gemeinschaftspolitiken und -maßnahmen das Ziel eines hohen Beschäftigungsniveaus zu berücksichtigen. dem ist, dem Die Kommission wird Europäischen Rat darüber berichten, welchen Beitrag die Politiken der Gemeinschaft zur Beschäftigung leisten. regelmäßig daher vorgesehene Instrument ISPA die wichtigste EU-Finanzierungsquelle sein wird. Initiative Beschäftigung für mehr Wachstum und fur drei lang Der Rat "Wirtschaft und Finanzen" hat am 21. April die Initiative für mehr Wachstum und Beschäftigung angenommen, in deren insgesamt Rahmen Jahre innovative und 420 Millionen ECU arbeitsplatzschaffende KMU bereitgestellt werden. Ziel ist, dem Mittelstand den Zugang zu Finanzierungen zu erleichtern. Um dem breiten Bedarfsspektrum der KMU in den verschiedenen Regionen und Bereichen abdecken zu können sind drei Fazilitäten vorgesehen: • diese Fazilität ein vom Europäischen Investitionsfonds verwaltetes Risikokapitalprogramm ("European Technology Facility Start- sieht up'VETF); Investitionen einschlägige in Investmentfonds vor, die auf bestimmte Sektoren spezialisiert sind; damit wird gezielt ein Segment des Kapitalmarkts mit inhärenten einem Investitionsrisiko, namentlich neugegründete und junge KMU, gefördert; höheren • Finanzbeiträge für die Errichtung Joint-ventures grenzübergreifender zwischen KMU in der Europäischen Union ("Joint European Venture'VJEV); diese Beiträge werden unter der Aufsicht der Kommission vergeben; • ein vom Europäischen Investitionsfonds verwaltetes Bürgschaftsprogramm ("KMU-Bürgschaftsfazilität"), um durch Risikoteilung die Verfügbarkeit von Darlehen für kleine und neugegründete KMU zu erhöhen. Die Kommission wird jedes Jahr einen dieser Bericht über die Durchführung sie in vorlegen, Programme insbesondere ihre Auswirkung auf den Zugang der KMU zu Finanzmitteln, ihre unmittelbaren Beschäftigungseffekte und die damit verbundenen langfristigen Aussichten dem ISSN 0254-1467 KOM(98) 354 endg. DOKUMENTE DE 04 06 08 10 Katalognummer : CB-CO-98-379-DE-C ISBN 92-78-37103-3 Amt für amtliche Veröffentlichungen der Europäischen Gemeinschaften L-2985 Luxemburg