title: Konwencja o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska - Deklaracje

eurovoc_concepts:
EU environmental policy
UN convention
access to information
decision-making
disclosure of information
environmental monitoring
international cooperation
multilateral agreement
transparency in decision-making

text: L 124/4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 17. 5. 2005 KONWENCJA O DOSTĘPIE DO INFORMACJI, UDZIALE SPOŁECZEŃSTWA W PODEJMOWANIU DECYZJI ORAZ DOSTĘPIE DO WYMIARU SPRAWIEDLIWOŚCI W SPRAWACH DOTYCZĄCYCH ŚRODOWISKA sporządzono w Aarhus, w Danii, w dniu 25 czerwca 1998 roku Strony niniejszej Konwencji, przypominając zasadę 1 Deklaracji sztokholmskiej w sprawie środowiska człowieka, przypominając także zasadę 10 Deklaracji z Rio w sprawie środowiska i rozwoju, przypominając również rezolucje Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 37/7 z dnia 28 października 1982 roku w sprawie Światowej Karty Przyrody oraz nr 45/94 z dnia 14 grudnia 1990 r. o potrzebie zapewnienia zdrowego środowiska dla pomyślności jednostek, przypominając Europejską Kartę Środowiska i Zdrowia uchwaloną na pierwszej Europejskiej konferencji na temat środowiska i zdrowia Światowej Organizacji Zdrowia we Frankfurcie nad Menem dnia 8 grudnia 1989 roku, potwierdzając potrzebę ochrony, zachowania i ulepszania stanu środowiska oraz zapewnienia zrównoważonego i przyjaznego środowisku rozwoju, uznając, że odpowiednia ochrona środowiska jest niezbędna dla ludzkiej pomyślności i korzystania z podstawowych praw człowieka, włączając w to prawo do życia jako takiego, uznając, że każda osoba ma prawo do życia w środowisku odpowiednim dla jej zdrowia i pomyślności oraz obowiązek, tak osobiście, jak i we współdziałaniu z innymi, ochrony i ulepszania środowiska dla dobra obecnego i przyszłych pokoleń, uważając, że aby być zdolnym do dochodzenia tego prawa i spełniania tego obowiązku, obywatele muszą mieć dostęp do informacji, muszą być uprawnieni do uczestnictwa w podejmowaniu decyzji i muszą mieć dostęp do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska oraz uznając, iż obywatele mogą potrzebować w tym zakresie pomocy, aby realizować swoje uprawnienia, uznając, że w sprawach dotyczących środowiska ułatwiony dostęp do informacji i udział społeczeństwa w podejmowaniu decyzji poprawia jakość i wykonanie decyzji, przyczynia się do wzrostu społecznej świadomości zagadnień ochrony środowiska, daje społeczeństwu możliwość zgłaszania swych poglądów, a władzy publicznej możliwość ich należytego uwzględnienia, dążąc w ten sposób do wzmożenia odpowiedzialności społecznego poparcia dla decyzji dotyczących środowiska, i jawności w podejmowaniu decyzji i wzmocnienia uznając celowość jawności we wszystkich gałęziach władzy i zachęcając organy ustawodawcze do stosowania zasad tej konwencji w swoim postępowaniu, uznając też, że społeczeństwo powinno być świadome procedur udziału w podejmowaniu decyzji w sprawach dotyczących środowiska, mieć do nich swobodny dostęp i wiedzieć, jak z nich korzystać, uznając także znaczenie odpowiednich ról, jakie indywidualni obywatele, organizacje pozarządowe i sektor prywatny mogą odgrywać w ochronie środowiska, pragnąc promować edukację ekologiczną, aby pogłębiać rozumienie zagadnień środowiska i zrównoważonego rozwoju, oraz wzmacniać powszechną wiedzę społeczeństwa o rozstrzygnięciach mających wpływ na środowisko i zrównoważony rozwój oraz udział w ich podejmowaniu, zauważając w tym kontekście znaczenie wykorzystania środków masowego przekazu oraz elektronicznych lub innych przyszłych form komunikacji, uznając znaczenie pełnego zintegrowania aspektów środowiskowych w podejmowaniu decyzji urzędowych oraz związanej z tym potrzeby posiadania przez władze publiczne rzetelnych, pełnych i aktualnych informacji dotyczących ochrony środowiska, potwierdzając, iż władze publiczne gromadzą informacje dotyczące środowiska w interesie publicznym, 17. 5. 2005 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 124/5 mając na uwadze, że skuteczne mechanizmy prawne powinny być dostępne dla społeczeństwa, w tym dla organizacji społecznych, tak aby chronione były jego słuszne interesy, a prawo egzekwowane, zauważając znaczenie dostarczania konsumentom rzetelnej dokonywania wyborów ze świadomością wynikających stąd konsekwencji dla środowiska, informacji o produktach dla umożliwienia im dostrzegając zaniepokojenie społeczeństwa zamierzonym uwalnianiem genetycznie zmodyfikowanych organizmów do środowiska oraz potrzebę wzmożonej jawności i zwiększonego udziału społeczeństwa w podejmowaniu decyzji w tej dziedzinie, przekonane, że wykonywanie niniejszej Konwencji przyczyni się do umocnienia demokracji w regionie Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ), świadome roli, jaką w tym względzie odgrywa EKG ONZ, i przypominając, inter alia, Wytyczne EKG w dziedzinie dostępu do informacji dotyczących ochrony środowiska oraz udziału społeczeństwa w podejmowaniu decyzji w sprawach związanych z ochroną środowiska zaaprobowane w Deklaracji ministerialnej przyjętej na Trzeciej Konferencji Ministerialnej „Środowisko dla Europy” w Sofii, Bułgaria, dnia 25 października 1995 roku, mając w pamięci stosowne postanowienia Konwencji o ocenach oddziaływania na środowisko w kontekście transgranicznym (Espoo 1991 rok) oraz Konwencji w sprawie transgranicznych skutków awarii przemysłowych i Konwencji o ochronie i użytkowaniu cieków granicznych i jezior międzynarodowych, obydwu podpisanych w Helsinkach dnia 17 marca 1992 roku oraz innych regionalnych konwencji, przeświadczone, że przyjęcie niniejszej Konwencji przyczyni się do dalszego wzmocnienia procesu „Środowisko dla Europy” i wyników Czwartej konferencji ministerialnej w Aarhus w Danii w czerwcu 1998 roku, UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE: Artykuł 1 Cel W celu przyczynienia się do ochrony prawa każdej osoby, z obecnego oraz przyszłych pokoleń, do życia w środowisku odpowiednim dla jej zdrowia i pomyślności, każda ze Stron gwarantuje, w sprawach dotyczących środowiska, uprawnienia do dostępu do informacji, udziału społeczeństwa w podej- mowaniu decyzji oraz dostępu do wymiaru sprawiedliwości zgodnie z postanowieniami niniejszej Konwencji. Artykuł 2 Definicje W rozumieniu niniejszej Konwencji, c) wszelkie inne osoby fizyczne lub prawne posiadające publiczne kompetencje lub funkcje albo wykonujące publiczne usługi, mające związek ze środowiskiem, pod nadzorem organu lub osoby wymienionych powyżej w literach a) lub b); d) instytucje jakiejkolwiek regionalnej organizacji integracji gospodarczej, o której mowa w artykule 17, która jest Stroną niniejszej Konwencji. Definicja ta nie obejmuje organów lub instytucji w zakresie, w jakim działają jako władza sądownicza lub ustawodawcza. „informacja dotycząca środowiska” oznacza każdą infor- lub 3) mację w pisemnej, wizualnej, słownej, elektronicznej jakiejkolwiek innej materialnej formie, dotyczącą: „Strona” oznacza, 1) Umawiającą się Stronę niniejszej Konwencji; jeżeli z tekstu nie wynika inaczej, 2) „władza publiczna” oznacza: a) b) organy administracji publicznej na krajowym, regional- nym lub innym poziomie; osoby fizyczne lub prawne pełniące zgodnie z prawem krajowym funkcje administracji publicznej, włączając w to wykonywanie specjalnych obowiązków, zadań lub usług mających związek ze środowiskiem; a) b) stanu elementów środowiska, takich jak powietrze i atmosfera, woda, gleba, grunty, krajobraz i obiekty przyrodnicze, różnorodność biologiczna oraz jej skład- niki, w tym genetycznie zmodyfikowane organizmy, oraz wzajemnego oddziaływania pomiędzy tymi elementami; energia, hałas takich jak substancje, czynników, i promieniowanie, a także działań i środków, włączając w to środki administracyjne, porozumienia dotyczące ochrony środowiska, wytyczne polityki, ustawodawstwo, plany i programy, które mają lub mogą mieć wpływ na elementy środowiska w zakresie określonym powyżej w L 124/6 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 17. 5. 2005 innych literze a), oraz rachunków zysków i strat ekonomicznych analiz lub opracowań wykorzystywa- nych przy podejmowaniu decyzji dotyczących środowi- ska; i c) stanu zdrowia i bezpieczeństwa ludzi, warunków życia ludzkiego, miejsc o znaczeniu kulturowym oraz obiek- tów budowlanych, w zakresie, w jakim wpływa lub może wpływać na nie stan elementów środowiska lub, za pośrednictwem tych elementów, czynniki, działania lub środki wymienione w literze b); „społeczeństwo” oznacza jedną lub więcej osób fizycz- 4) nych lub prawnych oraz, zgodnie z krajowym ustawodaw- stwem lub praktyką, ich stowarzyszenia, organizacje lub grupy; „zainteresowana społeczność” oznacza część społeczeń- 5) stwa, która jest lub może być dotknięta skutkami lub ma interes w podejmowanej decyzji dotyczącej środowiska; dla potrzeb niniejszej definicji organizacje pozarządowe działające na rzecz ochrony środowiska i spełniające wymagania przewidziane w prawie krajowym uważa się za posiadające interes w tym zakresie. Artykuł 3 Postanowienia ogólne i inne 1. Każda ze Stron podejmuje niezbędne ustawodawcze, środki, włączając w to środki administracyjne zapewniające zgodność pomiędzy postanowieniami realizują- cymi postanowienia niniejszej Konwencji odnoszące się do informacji, udziału społeczeństwa i dostępu do wymiaru sprawiedliwości, jak również właściwe środki egzekucyjne dla ustanowienia i utrzymania jasnych, przejrzystych i spójnych ram dla realizacji postanowień niniejszej Konwencji. 2. Każda ze Stron będzie dąży do zapewnienia, że urzędnicy i władze będą pomagać i udzielać wskazówek społeczeństwu, aby w sprawach dotyczących środowiska urzeczywistniać dostęp do informacji, ułatwiać udział w podejmowaniu decyzji i urzeczywistniać dostęp do wymiaru sprawiedliwości. 3. Każda ze Stron wspiera edukację ekologiczną i wiedzę społeczeństwa w zakresie ochrony środowiska, zwłaszcza o jak w sprawach dotyczących środowiska uzyskiwać tym, dostęp do informacji, uczestniczyć w podejmowaniu decyzji i uzyskiwać dostęp do wymiaru sprawiedliwości. 4. Każda ze Stron zapewnia odpowiednie uznanie i wsparcie dla stowarzyszeń, organizacji i grup działających na rzecz ochrony środowiska i sprawia, że jej krajowy porządek prawny jest zgodny z tym zobowiązaniem. Postanowienia niniejszej Konwencji nie naruszają prawa 5. Strony do utrzymania lub wprowadzenia środków przewidu- jących, w sprawach dotyczących środowiska, swobodniejszy dostęp do informacji, zwiększony udział społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz szerszy dostęp do wymiaru sprawiedliwości, niż jest to wymagane w niniejszej Konwencji. podejmowaniu decyzji i dostępu do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska. 7. Każda ze Stron działa na rzecz zastosowania zasad niniejszej Konwencji w międzynarodowych procesach podej- mowania decyzji dotyczących środowiska i w ramach prac organizacji międzynarodowych w sprawach związanych ze środowiskiem. 8. Każda ze Stron zapewnia, że osoby realizujące swoje uprawnienia w zgodzie z postanowieniami niniejszej Kon- wencji nie sa w wyniku tego w żaden sposób karane, prześladowane lub szykanowane. Przepis ten nie narusza sądów krajowych do orzekania o zwrocie kompetencji uzasadnionych kosztów w postępowaniu sądowym. 9. W ramach odpowiednich postanowień niniejszej Kon- wencji społeczeństwu przysługuje dostęp do informacji, udział w podejmowaniu decyzji i dostęp do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska, bez względu na obywatelstwo, lub miejsce zamieszkania, a w przypadku osoby prawnej, bez względu siedziba lub miejsce prowadzenia na to, gdzie jest działalności. przynależność państwową jej Artykuł 4 Dostęp do informacji dotyczących środowiska 1. Każda ze Stron zapewnia, że zgodnie z poniższymi postanowieniami niniejszego artykułu władze publiczne, w odpowiedzi na żądanie udzielenia informacji dotyczących środowiska, udostępniają społeczeństwu, w ramach ustawo- taką informację, w tym również, na dawstwa krajowego, żądanie i w zgodzie z literą b), kopie konkretnej dokumentacji zawierającej lub obejmującej taką informację: a) bez konieczności wykazywania jakiegokolwiek interesu; b) w żądanej formie, chyba że: i) ii) uzasadnione jest udostępnienie jej przez władzę publiczną w innej formie, w którym to przypadku podać należy przyczyny udostępnienia jej w tej formie; lub informacja jest już powszechnie dostępna w innej formie. Informacje dotyczące środowiska, o których mowa w 2. ustępie 1, udostępnia się tak szybko, jak tylko to możliwe, lecz nie później niż jeden miesiąc po zgłoszeniu żądania, chyba że zakres i stopień skomplikowania informacji uzasadnia przed- tego okresu do dwóch miesięcy od żądania. łużenie informowany o każdym przedłużeniu Wnioskodawca jest oraz przyczynach je uzasadniających. 3. Można odmówić udzielenia informacji dotyczącej środo- wiska, jeżeli: 6. Niniejsza konwencja nie narusza istniejących praw w zakresie dostępu do informacji, udziału społeczeństwa w a) władza publiczna, do której żądanie jest skierowane, nie posiada żądanej informacji dotyczącej środowiska; 17. 5. 2005 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 124/7 b) c) żądanie jest oczywiście bezzasadne lub sformułowane w sposób zbyt ogólny; lub żądanie dotyczy materiału będącego w trakcie komple- towania albo dotyczy wewnętrznego komunikowania się władz publicznych, jeżeli takie wyłączenie jest przewi- dziane w prawie krajowym lub zwyczajowej praktyce, biorąc pod uwagę społeczny interes przemawiający za ujawnieniem informacji. 4. Można odmówić udzielenia informacji dotyczącej środo- wiska, jeżeli ujawnienie jej miałoby szkodliwy wpływ na: a) b) poufność postępowania prowadzonego przez władze publiczne, tam gdzie zachowanie takiej poufności jest przewidziane przez prawo krajowe; stosunki międzynarodowe, obronę narodową lub bez- pieczeństwo publiczne; c) wymiar sprawiedliwości, prawo do bezstronnego procesu lub zdolność prowadzenia przez władzę publiczną dochodzenia w sprawach karnych lub dyscyplinarnych; d) e) f) g) tajemnicę handlową lub przemysłową, jeżeli tajemnica taka jest chroniona przez prawo dla obrony uzasadnio- nych interesów gospodarczych; mieszczące się w tych ramach informacje o wprowadzanych zanieczyszcze- niach mające znaczenie dla ochrony środowiska należy ujawniać; prawa własności intelektualnej; poufność danych lub akt osobowych dotyczących osoby fizycznej, tam gdzie zachowanie takiej poufności jest przewidziane przez prawo krajowe, a osoba ta nie zgadza się na ujawnienie społeczeństwu informacji; interesy strony trzeciej, która dostarczyła żądanej informacji, nie będąc lub potencjalnie nie będąc prawnie zobowiązaną do uczynienia tego i kiedy strona ta nie zgadza się na ujawnienie takich materiałów; lub h) środowisko, którego informacja dotyczy, tak jak miejsca lęgowe rzadkich gatunków. Powyższe powody umożliwiające odmowę są interpretowane w sposób zawężający, biorąc pod uwagę społeczny interes i to, czy żądana przemawiający za ujawnieniem informacji informacja dotyczy wprowadzania zanieczyszczeń do środo- wiska. Jeżeli władza publiczna nie posiada żądanej informacji 5. dotyczącej środowiska, to ta władza publiczna, tak szybko jak jest to możliwe, informuje wnioskodawcę o innej władzy publicznej, do której, jak uważa, można się zwrócić po żądaną informację, lub przekazuje żądanie do tej władzy publicznej, informując odpowiednio wnioskodawcę. 6. Każda ze Stron zapewnia, że jeżeli informacje wyłączone z ujawniania zgodnie z ustępem 3 litera c) i z ustępem 4 można oddzielić bez naruszenia poufności informacji wyłą- czonych, to władze publiczne udostępniają pozostałą część żądanych informacji dotyczących środowiska. 7. Odmowa następuje na piśmie, jeżeli żądanie było złożone na piśmie lub jeżeli wnioskodawca tego zażąda. W odmowie wskazuje się jej przyczyny oraz zamieszcza informacje o możliwościach dostępu do procedury odwoławczej ustano- wionej zgodnie z postanowieniami artykułu 9. Odmowę przekazuje się tak szybko, jak tylko jest to możliwe, lecz nie później niż w ciągu jednego miesiąca, chyba że stopień skomplikowania tego okresu do dwóch miesięcy od żądania. Wnioskodawca jest informowany o każdym przedłużeniu oraz przyczynach uzasadniających przedłużenie. informacji uzasadnia przedłużenie 8. Każda ze Stron może upoważnić swoje władze publiczne do pobierania opłat za dostarczenie informacji, ale opłaty te nie mogą jednak przekraczać uzasadnionych stawek. Władza publiczna chcąca pobierać takie opłaty za dostar- czenie informacji udostępnia wnioskodawcom tabelę opłat, które mogą być pobrane, określając okoliczności, w których mogą one być pobierane lub umorzone oraz kiedy dostar- czenie informacji jest uwarunkowane wcześniejszym wniesie- niem takiej opłaty. Artykuł 5 Zbieranie i rozpowszechnianie informacji dotyczących środowiska 1. Każda ze Stron zapewnia: a) b) że władze publiczne gromadzą i uaktualniają informacje dotyczące środowiska, odpowiednio do pełnionych funkcji; stworzenie obowiązkowego systemu zapewniającego odpowiedni dopływ do władzy publicznej informacji o planowanych i prowadzonych działaniach mogących znacząco wpływać na środowisko; c) w wypadku bezpośredniego zagrożenia ludzkiego zdro- wia lub środowiska, które spowodowane zostało wskutek ludzkiej działalności lub powstało z przyczyn natural- nych, wszystkie informacje, które mogą być przydatne społeczeństwu do podjęcia środków służących zapobie- żeniu lub złagodzeniu szkody wiążącej się z zagrożeniem i które są w posiadaniu władzy publicznej, są przekazy- wane bezpośrednio i bez zwłoki członkom społeczeń- stwa, których to może dotyczyć. 2. Każda ze Stron zapewnia, że w ramach krajowego porządku prawnego sposób udostępniania przez władze publiczne społeczeństwu informacji dotyczących środowiska jest przejrzysty oraz że informacje dotyczące środowiska są rzeczywiście dostępne, inter alia, poprzez: a) dostarczanie społeczeństwu dostatecznej informacji o rodzaju i zakresie informacji dotyczących środowiska będących w posiadaniu odpowiednich władz publicznych oraz o podstawowych terminach i warunkach, na jakich takie informacje są udostępniane i osiągalne, jak również o postępowaniu umożliwiającym ich otrzymanie; L 124/8 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 17. 5. 2005 b) podjęcie i prowadzenie praktycznych przedsięwzięć, takich jak: 7. Każda ze Stron: i) ii) publicznie dostępne wykazy, rejestry lub zbiory danych; zobowiązanie urzędników do wspierania społeczeń- stwa w urzeczywistnianiu dostępu do informacji zgodnie z niniejszą konwencją; oraz iii) wyznaczenie punktów kontaktowych; oraz c) udostępnianie bez opłat informacji dotyczących środo- wiska zawartych w wykazach, rejestrach lub zbiorach danych, o których mowa w literze b). 3. Każda ze Stron zapewnia, że informacje dotyczące środowiska stają się sukcesywnie dostępne dla społeczeństwa w elektronicznych bazach danych łatwo osiągalnych poprzez publiczne sieci telekomunikacyjne. Informacje osiągalne w tej formie obejmują: a) b) c) d) sprawozdania o stanie środowiska, o których mowa w ust. 4; teksty aktów prawnych dotyczących lub mających znaczenie dla środowiska; gdy ma to zastosowanie — wytyczne polityki, plany i programy dotyczące lub mające znaczenie dla środowi- ska, a także porozumienia dotyczące ochrony środowi- ska; oraz inne informacje w zakresie, w jakim dostępność takich informacji w tej formie mogłaby ułatwiać stosowanie przepisów prawa krajowego mających na celu wykony- wanie niniejszej Konwencji, o ile takie informacje istnieją już w formie elektronicznej. 4. Każda ze Stron publikuje, w regularnych odstępach czasu nieprzekraczających trzech lub czterech lat, i rozpowszechnia środowiska, zawierające krajowe sprawozdania o stanie informacje o jakości środowiska i informacje o oddziaływa- niach na środowisko. 5. Każda ze Stron w ramach jej własnego ustawodawstwa podejmuje środki w celu rozpowszechniania, inter alia: a) ustawodawstwa i dokumentów, takich jak przygotowy- wane na różnych szczeblach administracji publicznej teksty strategii, wytycznych polityki, programów i planów działania mających znaczenie dla środowiska oraz sprawozdań o postępach w ich realizacji; b) międzynarodowych traktatów, konwencji i porozumień odnoszących się do zagadnień dotyczących środowiska; oraz c) innych ważnych międzynarodowych dokumentów odno- szących się do zagadnień dotyczących środowiska, jeśli ma to zastosowanie. a) b) c) publikuje dane i analizy tych danych, które brano pod uwagę jako istotne i ważne przy wyznaczaniu ważniej- szych propozycji dotyczących polityki w odniesieniu do środowiska; publikuje lub w inny sposób udostępnia istniejące materiały wyjaśniające ich kontakty ze społeczeństwem w sprawach wchodzących w zakres niniejszej Konwencji; przedstawia w odpowiedniej informacje o wykonywaniu przez organy administracji publicznej na wszystkich poziomach funkcji publicznych lub dostar- czaniu usług publicznych mających znaczenie dla środowiska. formie 8. Każda ze Stron rozwija mechanizmy mające na celu zapewnienie społeczeństwu dostatecznej informacji o pro- duktach w sposób, który pozwoli konsumentom na dokony- stąd wanie wyborów ze konsekwencji dla środowiska. świadomością wynikających 9. Każda ze Stron podejmuje kroki, aby sukcesywnie tworzyć, z uwzględnieniem procesów międzynarodowych, tam, gdzie ma to zastosowanie, spójny, ogólnokrajowy system wykazów lub rejestrów zanieczyszczeń w postaci publicznie dostępnej skomputeryzowanej bazy danych zestawionych na podstawie ujednoliconych sprawozdań. Taki system może obejmować wprowadzanie, uwalnianie i przemieszczanie się określonego rodzaju substancji i produktów, wliczając w to wodę, energię i wykorzystane zasoby, z określonych rodzajów działalności do elementów środowiska i do miejsc ich oczyszczania lub składowania na danym terenie lub poza nim. 10. Żadne z postanowień niniejszego artykułu nie narusza prawa Strony do odmowy ujawniania niektórych informacji dotyczących ochrony środowiska zgodnie z artykułem 3 ustępy 3 i 4. Artykuł 6 Udział społeczeństwa w podejmowaniu decyzji dotyczących konkretnych przedsięwzięć 1. Każda ze Stron: a) b) stosuje postanowienia niniejszego artykułu w odniesie- niu do decyzji o wydaniu pozwolenia na podjęcie w planowanych załączniku I; przedsięwzięć wymienionych stosuje, zgodnie z jej prawem krajowym, postanowienia niniejszego artykułu również do decyzji co do planowa- nych przedsięwzięć nieobjętych zakresem załącznika I, które mogą mieć znaczące oddziaływanie na środowisko. W tym celu Strony określają, czy takie proponowane przedsięwzięcie podlega tym postanowieniom; oraz 6. Każda ze Stron zachęca podmioty, których działalność ma znaczący wpływ na środowisko, do regularnego informo- wania społeczeństwa o wpływie ich działalności i produktów na środowisko, tam, gdzie ma to zastosowanie, również w ramach dobrowolnych systemów znakowania ekologicznego lub przeglądów ekologicznych albo w inny sposób. c) może zdecydować, w indywidualnych przypadkach, jeśli stosować prawo krajowe postanowień niniejszego artykułu do planowanych przedsięwzięć służących celom obrony narodowej, jeśli iż zastosowanie ich mogłoby mieć szkodliwy uzna, wpływ na te cele. tak przewiduje, aby nie 17. 5. 2005 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 124/9 2. Zainteresowana społeczność jest informowana, odpo- wiednio bądź poprzez publiczne ogłoszenie, bądź indywi- dualnie, na wczesnym etapie procedury podejmowania decyzji w sprawach dotyczących środowiska, i w sposób właściwy, terminowy i skuteczny, inter alia, o: a) planowanym przedsięwzięciu i podstawie którego decyzja ma być podjęta; treści wniosku, na b) rodzaju możliwych rozstrzygnięć lub projekcie decyzji; c) władzy publicznej właściwej do wydania decyzji; d) przewidywanej procedurze, w tym, w zakresie, w jakim taka informacja jest już dostępna: i) wszczęciu postępowania; ii) możliwości udziału społeczeństwa; iii) iv) czasie i miejscu przewidywanej rozprawy publicz- nej; władzy publicznej, u której można uzyskać stosowne informacje, oraz miejscu, gdzie te infor- macje są wyłożone do wglądu; v) właściwej władzy publicznej lub jakimkolwiek innym organie publicznym, do których mogą być składane uwagi i zapytania, oraz terminach składa- nia uwag i zapytań; oraz vi) o tym, jakie informacje dotyczące ochrony środo- wiska odnoszące się do planowanego przedsięwzię- cia są dostępne; oraz e) fakcie, czy przedsięwzięcie podlega krajowemu lub transgranicznemu postępowaniu w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Procedury umożliwiające udział społeczeństwa zawierają 3. rozsądne terminy dla różnych etapów, które zapewniają dostateczny okres czasu na poinformowanie społeczeństwa, zgodnie z postanowieniami ustępu 2, i na przygotowanie się i skuteczne uczestnictwo społeczeństwa w podejmowaniu decyzji w sprawach dotyczących środowiska. 4. Każda ze Stron umożliwia udział społeczeństwa na tyle wcześnie, aby wszystkie możliwości były jeszcze dostępne i aby udział społeczeństwa był skuteczny. 5. Każda ze Stron powinna, tam gdzie ma to zastosowanie, zachęcać przyszłych wnioskodawców, aby jeszcze przed złożeniem wniosku o pozwolenie na podjęcie planowanego przedsięwzięcia rozpoznali zasięg zainteresowanej społecz- ności, rozpoczęli dyskusje i udzielili informacji dotyczących celów planowanego przedsięwzięcia. 6. Każda ze Stron zobowiązuje właściwe władze publiczne do udostępnienia zainteresowanej społeczności wglądu, na jeśli tak przewiduje prawo krajowe, bezpłatnie i wniosek, natychmiast, gdy tylko staną się dostępne, do wszystkich informacji, istotnych dla procesu podejmowania decyzji, o którym mowa w niniejszym artykule, a które są dostępne w trakcie procedury dotyczącej udziału społeczeństwa; nie narusza to prawa Stron do nie ujawniania niektórych informacji zgodnie z artykułu 4 ustępami 3 i 4. Istotne informacje, udostępniane bez naruszenia postanowień arty- kułu 4, obejmują w szczególności: a) b) c) d) e) f) opis miejsca oraz fizycznej i technicznej charakterystyki planowanego przedsięwzięcia, wliczając w to oszacowa- nie spodziewanych odpadów i emisji; opis znaczących oddziaływań planowanego przedsięw- zięcia na środowisko; opis przewidzianych środków zmierzających do zapo- bieżenia lub do redukcji tych oddziaływań, w tym emisji; streszczenie powyższego w języku nietechnicznym; zarys ważniejszych wariantów alternatywnych rozważa- nych przez wnioskodawcę; zgodnie z krajowym ustawodawstwem, ważniejsze sprawozdania i opinie, będące w posiadaniu władzy publicznej w momencie, gdy zgodnie z ustępem 2 zainteresowana społeczność powinna być poinformo- wana. Procedury dotyczące udziału społeczeństwa pozwalają 7. społeczeństwu na składanie, w formie pisemnej lub, jeśli ma lub przesłuchaniu z to miejsce, na rozprawie publicznej udziałem wnioskodawcy, wszelkich uwag, informacji, analiz i opinii, które uważa ono za odnoszące się do planowanego przedsięwzięcia. 8. Każda ze Stron zapewnia, że w decyzjach będą należycie uwzględnione rezultaty uzyskane w wyniku udziału społe- czeństwa. 9. Każda ze Stron zapewnia, że gdy tylko decyzja zostanie społeczeństwo zostanie podjęta przez władzę publiczną, niezwłocznie o niej poinformowane, zgodnie z odpowiednimi procedurami. Każda ze Stron udostępnia społeczeństwu sentencję decyzji wraz z przesłankami i ustaleniami, na których oparto decyzję. 10. Każda ze Stron zapewnia, że kiedy władza publiczna zmienia lub uaktualnia warunki prowadzenia przedsięwzięć, o których mowa w ustępie 1, postanowienia ustepów od 2 do 9 niniejszego artykułu są stosowane mutatis mutandis i gdzie będzie to miało zastosowanie. 11. Każda ze Stron, w ramach swojego prawa krajowego, w miarę możliwości odpowiednio stosuje postanowienia niniej- szego artykułu w odniesieniu do decyzji o wydaniu pozwolenia na zamierzone uwolnienie genetycznie zmodyfi- kowanych organizmów do środowiska. Artykuł 7 Udział społeczeństwa w odniesieniu do planów, programów i wytycznych polityki mających znaczenie dla środowiska Każda ze Stron podejmuje odpowiednie praktyczne lub inne postanowienia umożliwiające społeczeństwu udział w przy- gotowywaniu planów i programów mających znaczenie dla środowiska, w ramach przejrzystych i bezstronnych mecha- nizmów, otrzymując uprzednio niezbędne informacje. W ramach tych mechanizmów stosowany będzie artykuł 6 L 124/10 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 17. 5. 2005 ustępy 3, 4 i 8. Zakres podmiotowy udziału społeczeństwa określi właściwa władza publiczna, biorąc pod uwagę cele niniejszej Konwencji. Każda ze Stron dołoży starań, aby w odpowiednim zakresie przewidzieć możliwości udziału społe- czeństwa w przygotowywaniu wytycznych polityki mających znaczenie dla środowiska. 2. Każda ze Stron zapewnia, w ramach krajowego porządku prawnego, że członkowie zainteresowanej społeczności: a) mający wystarczający interes; lub, alternatywnie, Artykuł 8 b) Udział społeczeństwa w przygotowywaniu przepisów wykonawczych lub powszechnie obowiązujących aktów normatywnych Każda ze Stron stara się promować rzeczywisty udział społeczeństwa, na odpowiednim etapie i gdy wszystkie możliwości są jeszcze dostępne, w przygotowywaniu przez władze publiczne przepisów wykonawczych i innych powszechnie obowiązujących aktów normatywnych, które mogą mieć znaczące oddziaływanie na środowisko. W tym celu podjęte być powinny następujące kroki: a) b) c) powinny zostać określone terminy umożliwiające rzeczywiste uczestnictwo; projekty aktów powinny być opublikowane lub w inny sposób dostępne publicznie; oraz społeczeństwo powinno mieć możliwość zgłaszania uwag, bezpośrednio lub poprzez reprezentatywne ciała opiniodawcze. Rezultaty udziału społeczeństwa są brane pod uwagę tak dalece, jak to jest możliwe. Artykuł 9 Dostęp do wymiaru sprawiedliwości 1. Każda ze Stron zapewnia, w ramach krajowego porządku prawnego, że każda osoba, która stwierdzi, że jej żądanie udostępnienia informacji zgodnie z postanowieniami arty- kułu 4 pozostało nierozpatrzone, niesłusznie odrzucone w całości lub w części, załatwione nieodpowiednio lub w inny tego sposób potraktowane niezgodnie z postanowieniami artykułu, ma dostęp do procedury odwoławczej przed sądem lub innym niezależnym i bezstronnym organem powołanym na mocy ustawy. W sytuacji gdy Strona zapewnia takie odwołanie do sądu, umożliwia też takiej osobie dostęp do szybkiej procedury prawnej, bezpłatnej lub niedrogiej, umożliwiającej ponowne rozpatrzenie sprawy przez władzę publiczną lub rewizję przez niezależny i bezstronny organ inny niż sąd. Ostateczne rozstrzygnięcia regulowane niniejszym ustępem 1 są wiążące dla władzy publicznej posiadającej informacje. Uzasadnienie podaje się pisemnie, przynajmniej wtedy, gdy odmawia się dostępu do informacji na mocy tego ustępu. powołujący się na naruszenie uprawnień, jeśli przepisy postępowania administracyjnego Strony wymagają tego jako przesłanki, mają dostęp do procedury odwoławczej przed sądem lub innym niezależnym i bezstronnym organem powołanym z mocy ustawy, dla kwestionowa- nia legalności z przyczyn merytorycznych lub formal- nych każdej decyzji, działania lub zaniechania w sprawach regulowanych postanowieniami artykułu 6 oraz, jeśli przewiduje tak prawo krajowe i z zastrzeże- niem ustępu 3 poniżej, innymi postanowieniami niniej- szej Konwencji. Określenie tego, co stanowi wystarczający interes oraz naruszenie uprawnień, następuje zgodnie z wymaganiami prawa krajowego i stosownie do celu, jakim jest przyznanie zainteresowanej społeczności szerokiego dostępu do wymiaru sprawiedliwości w zakresie określonym niniejszą konwencją. Dla osiągnięcia tego interes organizacji pozarządowej spełnia- jącej wymagania, o których mowa w artykule 2 ustęp 5, uważa się za wystarczający w rozumieniu litery a). Taką organizację uważa się również za posiadającą uprawnienia mogące być przedmiotem naruszeń w rozumieniu litery b). Postanowienia niniejszego ustępu 2 nie wykluczają możli- wości istnienia procedury odwoławczej przed organem administracyjnym i nie mają wpływu na obowiązek wyczer- administracyjnych procedur odwoławczych przed pania skorzystaniem z sądowej procedury odwoławczej, jeżeli taki obowiązek jest przewidziany w prawie krajowym. 3. Dodatkowo i bez naruszania postanowień odnoszących się do procedur odwoławczych, o których mowa w ustępach 1 i 2, każda ze Stron zapewnia, że członkowie społeczeństwa spełniający wymagania, o ile takie istnieją, określone w prawie krajowym, mają dostęp do administracyjnej lub sądowej procedury umożliwiającej kwestionowanie działań lub zanie- chań osób prywatnych lub władz publicznych naruszających przepisy jej prawa krajowego w dziedzinie środowiska. 4. Dodatkowo i bez naruszania postanowień ustępu 1, procedury, o których mowa powyżej w ustępach 1, 2 i 3, przewidują odpowiednie i prawnie skuteczne środki zaradcze, jeśli okaże się to potrzebne, wstrzymanie włączając w to, wykonania kwestionowanego działania, oraz są bezstronne, oparte na zasadzie równości, terminowe i niedyskryminacyjne ze względu na koszty. Rozstrzygnięcia regulowane niniejszym artykułem przedstawia się lub dokumentuje w formie pisemnej. Rozstrzygnięcia sądów i, tam gdzie to możliwe, innych organów są publicznie dostępne. 5. Dla wsparcia realizacji postanowień niniejszego artykułu każda ze Stron zapewnia informowanie społeczeństwa o dostępie do administracyjnych lub sądowych środków odwo- ławczych oraz rozważa stworzenie odpowiedniego mecha- nizmu udzielania pomocy, aby zlikwidować lub zredukować finansowe i inne ograniczenia dostępu do wymiaru sprawied- liwości. 17. 5. 2005 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 124/11 Artykuł 10 Spotkania stron Pierwsze spotkanie Stron zwołuje się nie później niż w 1. ciągu jednego roku od daty wejścia w życie niniejszej Konwencji. Następnie zwykłe spotkania Stron odbywają się co najmniej raz na dwa lata, chyba że Strony zdecydują lub na pisemną prośbę każdej ze Stron, pod inaczej, warunkiem że w ciągu sześciu miesięcy od zakomunikowania jej wszystkim Stronom przez Sekretarza Wykonawczego Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ taka prośba uzyska poparcie co najmniej jednej trzeciej Stron. 2. Na swych spotkaniach Strony dokonują w sposób ciągły przeglądu wykonywania niniejszej Konwencji, opierając się na okresowych sprawozdaniach przekazywanych przez Strony i, mając to na uwadze: a) dokonują przeglądu polityki oraz prawnych i metodolo- gicznych rozwiązań w odniesieniu do dostępu do informacji, udziału społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępu do wymiaru sprawiedliwości, mając na celu dalsze doskonalenie tych rozwiązań; b) wymieniają informacje dotyczące doświadczeń w zawie- raniu oraz wykonywaniu umów dwu- i wielostronnych oraz innych porozumień mających odniesienie do celów niniejszej Konwencji, w których uczestniczy jedna lub więcej Stron; c) d) e) f) g) h) i) poszukują, gdy okaże się to potrzebne, pomocy odpowiednich organów EKG ONZ, jak również innych kompetentnych organów międzynarodowych i wyspe- cjalizowanych komitetów we wszystkich sprawach związanych z osiągnięciem celów niniejszej Konwencji; ustanawiają takie organy pomocnicze, niezbędne; jakie okażą się przygotowują, gdy to się okaże potrzebne, protokoły do niniejszej Konwencji; rozpatrują i przyjmują propozycje zmian do niniejszej Konwencji zgodnie z postanowieniami artykułu 14; rozpatrują i podejmują wszelkie dodatkowe działania, jakie mogą być konieczne dla osiągnięcia celów niniejszej Konwencji; na pierwszym spotkaniu rozpatrują i przyjmują w drodze porozumienia reguły proceduralne dotyczące swych spotkań oraz spotkań organów pomocniczych; na pierwszym spotkaniu dokonują przeglądu wykonania postanowień artykułu 5 ustęp 9 i rozważają, jakie kroki są niezbędne dla dalszego rozwoju systemu, o którym mowa w tym ustępie, biorąc pod uwagę rozwój międzynarodowych procesów, w tym rozważają wypra- dotyczącego cowanie odpowiedniego instrumentu rejestrów lub wykazów powstawania i przemieszczania zanieczyszczeń, który mógłby być załączony do niniej- szej Konwencji. Spotkanie Stron może, jeśli okaże się to potrzebne, 3. rozważyć ustanowienie, na zasadzie porozumienia, mecha- nizmów finansowania. jej wyspecjalizo- 4. Organizacja Narodów Zjednoczonych, wane agencje i Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej, jak również każde państwo lub regionalna organizacja integracji gospodarczej, uprawnione na mocy artykułu 17 do podpisania niniejszej Konwencji, lecz niebędące jej Stroną, jak również każda organizacja międzynarodowa kompetentna w dziedzinach, których dotyczy niniejsza Konwencja, są uprawnione do uczestniczenia jako obserwatorzy w spotka- niach Stron. Sekretarza Wykonawczego 5. Każda pozarządowa organizacja kompetentna w dziedzi- nach, których dotyczy niniejsza Konwencja, która zawiado- miła Komisji Gospodarczej o chęci uczestnictwa w tym spotkaniu, jest jako obserwator, o ile uprawniona do uczestniczenia przynajmniej jedna trzecia Stron obecnych na spotkaniu nie sprzeciwi się temu. Europejskiej 6. Dla celów określonych w ustępach 4 i 5 w regułach proceduralnych, o których mowa powyżej w ustępie 2 litera h), określa się praktyczne szczegóły procedury dopuszczania do uczestnictwa i inne związane z tym warunki. Artykuł 11 Prawo głosowania 1. Z wyjątkiem przewidzianym w ustępie 2, każda ze Stron niniejszej Konwencji ma prawo do jednego głosu. 2. Regionalne organizacje integracji gospodarczej, w spra- wach podlegających ich właściwości, będą miały prawo do głosowania ilością głosów równą liczbie ich Państw Człon- kowskich, które są Stronami niniejszej Konwencji. Organizacje te nie mogą korzystać z prawa do głosowania, ich Państwa Członkowskie korzystają ze swego prawa do głosowania i odwrotnie. jeżeli Artykuł 12 Sekretariat Sekretarz Wykonawczy Europejskiej Komisji Gospodarczej pełni następujące funkcje sekretariatu: a) b) zwołuje i przygotowuje spotkania Stron; przekazuje Stronom sprawozdania i inne informacje otrzymywane zgodnie z postanowieniami niniejszej Konwencji; c) wszelkie inne funkcje, które mogą określić Strony. L 124/12 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 17. 5. 2005 Artykuł 13 Załączniki Artykuł 15 Przegląd wykonania Załączniki do niniejszej Konwencji stanowią jej część. integralną Artykuł 14 Poprawki do konwencji 1. Każda ze Stron może zaproponować poprawki do niniejszej Konwencji. 2. Tekst proponowanej poprawki do niniejszej Konwencji przedkłada się na piśmie Sekretarzowi Wykonawczemu Europejskiej Komisji Gospodarczej, który przekazuje go wszystkim Stronom co najmniej na dziewięćdziesiąt dni przed spotkaniem Stron, na którym będzie proponowane ich przyjęcie. Strony podejmują wszystkie wysiłki, aby przyjęcie 3. proponowanych poprawek do niniejszej Konwencji odbywało się drogą porozumienia. Jeżeli jednak wszystkie środki dla osiągnięcia porozumienia zostają wyczerpane i nie osiągnie się zgodnego stanowiska, to wyjątkowo poprawka może zostać przyjęta większością trzech czwartych głosów Stron obecnych i głosujących. Poprawki do niniejszej Konwencji, przyjęte zgodnie z 4. postanowieniami ustepu 3, są przekazywane przez Depozy- tariusza wszystkim Stronom do ratyfikacji, przyjęcia lub inne niż dotyczące zatwierdzenia. Poprawki do konwencji Załącznika wchodzą w życie dla Stron, które je ratyfikowały, przyjęły lub zatwierdziły, dziewięćdziesiątego dnia po otrzy- maniu przez Depozytariusza zawiadomienia o ich ratyfikacji, przyjęciu lub zatwierdzeniu przez co najmniej trzy czwarte Stron. W późniejszym terminie, dla pozostałych Stron, wchodzą one w życie w dziewięćdziesiąt dni po przedłożeniu przez nie dokumentów o ratyfikacji, przyjęciu lub zatwier- dzeniu poprawek. 5. Każda ze Stron, która nie jest w stanie przyjąć poprawki do Załącznika do niniejszej Konwencji, zawiadamia o tym na piśmie Depozytariusza w ciągu dwunastu miesięcy od przekazania wiadomości o przyjęciu. Depozytariusz bez zwłoki powiadamia wszystkie Strony o każdym takim otrzymanym zawiadomieniu. Strona może w każdej chwili zastąpić takie zawiadomienie zgłoszeniem przyjęcia i po złożeniu u Depozytariusza dokumentu potwierdzającego przyjęcie poprawki do takiego Załącznika poprawki stają się obowiązujące dla tej Strony. Po upływie dwunastu miesięcy od przekazania przez 6. Depozytariusza, zgodnie z ustępem 4, poprawka do Załącz- nika staje się obowiązująca dla tych Stron, które nie przekazały zawiadomienia Depozytariuszowi zgodnie z postanowieniami ustępu 5, pod warunkiem że nie więcej niż jedna trzecia Stron przekazała takie zawiadomienie. 7. Do celów niniejszego artykułu termin „Strony obecne i głosujące” oznacza Strony obecne i oddające głos „za” lub „przeciw”. Spotkanie Stron ustanawia, na zasadzie porozumienia, dobrowolny mechanizm o charakterze niespornym, niesądo- wym i doradczym, do przeglądu przestrzegania postanowień niniejszej Konwencji. Mechanizm ten musi umożliwiać rozpatrywanie powiadomień od społeczeństwa w sprawach związanych z niniejszą Konwencją. Artykuł 16 Rozstrzyganie sporów 1. W razie powstania pomiędzy dwoma lub więcej Stronami sporu dotyczącego wykładni lub stosowania niniejszej Konwencji, starają się one rozwiązać spór w drodze negocjacji lub za pomocą jakiegokolwiek innego sposobu rozstrzygania sporów, uzgodnionego przez strony sporu. Przy podpisywaniu, ratyfikacji, zatwierdzeniu, przyjęciu 2. lub przystąpieniu do niniejszej Konwencji Strona może oświadczyć na piśmie Depozytariuszowi, że dla sporów nierozwiązanych zgodnie z postanowieniami ustępu 1 niniejszego artykułu przyjmuje ona jeden lub oba z następujących sposobów rozstrzygania sporów jako obowią- zujące w stosunku do każdej Strony przyjmującej takie samo zobowiązanie: a) przedłożenie sporu Międzynarodowemu Trybunałowi Sprawiedliwości; b) arbitraż zgodnie z procedurą ustaloną w załączniku II. Jeżeli strony sporu zgodziły się na obydwa sposoby 3. rozstrzygania sporów, o których mowa w ustępie 2 niniej- szego artykułu, spór może zostać poddany tylko Międzyna- rodowemu Trybunałowi Sprawiedliwości, chyba że strony uzgodnią inaczej. Artykuł 17 Podpisanie Niniejsza Konwencja jest otwarta do podpisu w Aarhus (Dania) dnia 25 czerwca 1998 r. , a następnie do dnia 21 grudnia 1998 r. w siedzibie Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku dla Państw Członkowskich jak również dla państw Europejskiej Komisji Gospodarczej, posiadających status doradczy w Europejskiej Komisji Gos- podarczej stosownie do postanowień ustępów 8 i 11 rezolucji Rady Gospodarczo-Społecznej nr 36 (IV) z dnia 28 marca 1947 r. , oraz regionalnych organizacji integracji gospodarczej utworzonych przez Państwa Członkowskie Europejskiej Komisji Gospodarczej, którym Państwa Członkowskie prze- kazały kompetencje w sprawach regulowanych niniejszą Konwencją, włączając w to kompetencję do zawierania umów w tych sprawach. 17. 5. 2005 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 124/13 Artykuł 18 Depozytariusz Funkcję Depozytariusza niniejszej Konwencji pełni Sekretarz Generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych. Artykuł 19 Ratyfikacja, zatwierdzenie, przyjęcie lub przystąpienie 1. Niniejsza Konwencja podlega ratyfikacji, przyjęciu lub zatwierdzeniu przez Państwa Sygnatariuszy lub regionalne organizacje integracji gospodarczej. 2. Niniejsza konwencja jest otwarta dla przystąpienia od dnia 22 grudnia 1998 r. przez państwa i organizacje, o których mowa w artykule 17. 3. Każde inne państwo, niewymienione w ustępie 2, które jest członkiem Organizacji Narodów Zjednoczonych, może przystąpić do Konwencji po przyjęciu przez Spotkanie Stron. 4. Każda z organizacji, o których mowa w artykule 17, stająca się Stroną niniejszej Konwencji, a której żadne z Państw Członkowskich nie jest Stroną, przyjmuje na siebie wszystkie zobowiązania wynikające z niniejszej Konwencji. W jedno lub więcej Państw przypadku organizacji, której Członkowskich jest Stroną niniejszej Konwencji, organizacja jej Państwa Członkowskie decydują o podziale odpowie- i dzialności za wypełnienie zobowiązań wynikających z niniejszej Konwencji. W takich przypadkach organizacja i jej Państwa Członkowskie nie mogą równocześnie korzystać z uprawnień wynikających z niniejszej Konwencji. 5. Regionalne organizacje integracji gospodarczej, o których mowa w artykule 17, w swoich dokumentach dotyczących ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia określają zakres swoich kompetencji odnośnie do spraw regulowanych niniejszą Konwencją. Organizacje te informują Depozytariu- sza o każdej istotnej zmianie w zakresie ich kompetencji. Artykuł 20 Wejście w życie 1. Niniejsza Konwencja wchodzi w życie dziewięćdziesią- złożenia szesnastego dokumentu tego dnia od dnia potwierdzającego ratyfikację, przyjęcie, zatwierdzenie lub przystąpienie. 2. Dla potrzeb ustępu 1 żadnego dokumentu złożonego przez regionalną organizację integracji gospodarczej nie zalicza się jako dodatkowego w stosunku do złożonych przez Państwa Członkowskie takiej organizacji. 3. Dla każdego państwa lub organizacji, o których mowa w artykule 16, które ratyfikują, przyjmują lub zatwierdzają niniejszą Konwencję albo też przystępują do niej po złożeniu szesnastego dokumentu potwierdzającego ratyfikację, przy- jęcie, zatwierdzenie lub przystąpienie, Konwencja wchodzi w życie dziewięćdziesiątego dnia po dniu złożenia przez to państwo lub organizację dokumentu potwierdzającego ratyfi- kację, przyjęcie, zatwierdzenie lub przystąpienie. Artykuł 21 Wypowiedzenie W każdym czasie, po upływie trzech lat od chwili wejścia w życie niniejszej Konwencji w odniesieniu do danej Strony, Strona ta może wypowiedzieć Konwencję poprzez złożenie Depozytariuszowi pisemnego zawiadomienia. Każde takie wypowiedzenie staje się skuteczne dziewięćdziesiątego dnia od dnia otrzymania wypowiedzenia przez Depozytariusza. Artykuł 22 Teksty autentyczne Oryginał niniejszej Konwencji, którego teksty angielski, francuski i rosyjski są jednakowo autentyczne, zostaje złożony u Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczo- nych. NA DOWÓD CZEGO niżej podpisani, należycie w tym celu upoważnieni, podpisali niniejszą Konwencję. SPORZĄDZONO w Aarhus (Dania), dnia 25 czerwca 1998 roku L 124/14 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 17. 5. 2005 ZAŁĄCZNIK I LISTA DZIAŁALNOŚCI, O KTÓRYCH MOWA W ARTYKULE 6 USTĘP 1 LIT. a) 1. Sektor energetyczny: — rafinerie ropy naftowej i gazu ziemnego, — instalacje do gazyfikacji i skraplania, — elektrownie termiczne i inne instalacje spalające o mocy wejściowej 50 megawatów i więcej, — piece koksownicze, — elektrownie jądrowe i inne reaktory jądrowe, łącznie z demontażem i reaktorów (1) (z wyjątkiem instalacji badawczych do produkcji paliworodnych, których maksymalna moc nie przekracza 1 kW ciągłego ładunku termicznego), likwidacją takich elektrowni lub i konwersji materiałów rozszczepialnych i — instalacje do wtórnego przetwarzania napromieniowanego paliwa jądrowego, — instalacje przeznaczone: — do produkcji lub wzbogacania paliwa jądrowego, — do przetwarzania napromieniowanego paliwa jądrowego lub odpadów wysokoaktywnych, — do ostatecznego usuwania napromieniowanego paliwa jądrowego, — wyłącznie do ostatecznego usuwania odpadów jądrowych, — wyłącznie do składowania (planowanego na ponad 10 lat) napromieniowanego paliwa jądrowego i odpadów radioaktywnych w miejscu innym niż miejsce produkcji. 2. Produkcja i obróbka metali: — instalacje do prażenia lub spiekania rud metali (łącznie z rudą siarczkową), — instalacje do produkcji surówki stalowej o wydajności ponad 2,5 tony na godzinę, (wytop pierwotny lub wtórny), w tym odlewnictwo ciągłe, — instalacje do przetwarzania metali żelaznych: i) ii) walcownie na gorąco o wydajności ponad 20 ton stali surowej na godzinę; kuźnie z młotami, których moc przekracza 50 kilodżuli na młot, w których użyta moc cieplna przekracza 20 MW; iii) stosowanie ochronnych stopowych pokryć metalicznych o wsadzie ponad 2 tony surowej stali na godzinę, (1) Elektrownie jądrowe i inne reaktory jądrowe przestają być takimi instalacjami z chwilą, gdy całe paliwo jądrowe i inne elementy skażone radioaktywnie zostaną na stałe usunięte z miejsca instalacji. 17. 5. 2005 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 124/15 — odlewnie metali żelaznych o dobowej wydajności produkcyjnej ponad 20 ton, — instalacje: i) ii) do produkcji surowych metali nieżelaznych z rud, koncentratów lub surowców wtórnych w procesach metalurgicznych, chemicznych lub elektrolitycznych; do produkcji hutniczej, w tym do wytwarzania stopów, metali nieżelaznych, łącznie z produktami z odzysku (rafinacja, odlewanie itp. ), o dobowej wydolności przetopu ponad 4 tony w przypadku ołowiu i kadmu lub 20 ton w przypadku wszystkich innych metali, — instalacje do powierzchniowej obróbki metali i tworzyw sztucznych z zastosowaniem procesów elektrolitycznych lub chemicznych tam, gdzie objętość kadzi produkcyjnych przekracza 30 m3. 3. Przemysł mineralny: — instalacje do produkcji klinkieru cementowego w piecach obrotowych o dobowej wydajności produkcyjnej ponad 500 ton lub wapna w piecach obrotowych o dobowej zdolności produkcyjnej ponad 50 ton lub w innych piecach o dobowej zdolności produkcyjnej ponad 50 ton, — instalacje do produkcji azbestu oraz wytwarzania produktów na bazie azbestu, — instalacje do wytwarzania szkła, w tym włókien szklanych, o dobowej zdolności wytopu ponad 20 ton, — instalacje do topienia substancji mineralnych, w tym do produkcji włókien mineralnych, o dobowej zdolności wytopu ponad 20 ton, — instalacje do wytwarzania produktów ceramicznych metodą wypalania, a w szczególności dachówki, cegły, cegły ogniotrwałej, płytek, wyrobów kamionkowych lub porcelany, o dobowej zdolności produkcyjnej ponad 75 ton i/lub pojemności pieca ponad 4 m sześciennych oraz gęstości ustawienia produktu w piecu ponad 300 kg/m3 sześcienny. Przemysł chemiczny: termin produkcja, w rozumieniu poszczególnych kategorii zawartych w niniejszym 4. ustępie, oznacza produkcję na skalę przemysłową poprzez chemiczne przetwarzanie substancji lub grup substancji wymienionych w literach od a) do g): a) instalacje chemiczne do produkcji podstawowych chemikaliów organicznych, takich jak: i) ii) iii) iv) węglowodory proste (liniowe lub cykliczne, nasycone lub nienasycone, alifatyczne lub aromatyczne); węglowodory zawierające tlen, takie jak alkohole, aldehydy, ketony, kwasy karboksylowe, estry, octany, etery, nadtlenki, żywice epoksydowe; siarkowe pochodne węglowodorów; azotowe pochodne węglowodorów, takie jak aminy, amidy, związki azotawe, nitrozwiązki lub azotany, nitryle, cyjaniany, izocyjaniany; v) fosforowe pochodne węglowodorów; vi) chlorowcowe pochodne węglowodorów; vii) związki organometaliczne; viii) podstawowe materiały z tworzyw sztucznych (polimery, włókna syntetyczne i włókna celulozowe); ix) gumy syntetyczne; x) barwniki i pigmenty; xi) środki powierzchniowo czynne; L 124/16 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 17. 5. 2005 b) instalacje chemiczne do produkcji podstawowych chemikaliów nieorganicznych, takich jak: i) gazy, takie jak amoniak, chlor lub chlorowodór, fluor lub fluorowodór, tlenki węgla, wodór, dwutlenek siarki, tlenochlorek węgla; ii) kwasy, takie jak kwas chromowy, kwas fluorowodorowy, kwas fosforowy, oleum, kwas siarkawy; iii) zasady, takie jak wodorotlenek amonowy, wodorotlenek potasowy, wodorotlenek sodowy; iv) v) sole, takie jak chlorek amonowy, chloran potasowy, węglan potasowy, węglan sodowy, nadboran, azotan srebrowy; niemetale, tlenki metali lub inne organiczne związki nieorganiczne, takie jak węglik wapniowy, krzem, węglik krzemowy; instalacje chemiczne do produkcji nawozów sztucznych na bazie fosforu, azotu lub potasu (nawozy proste lub wieloskładnikowe); instalacje chemiczne do produkcji podstawowych środków ochrony roślin i biocydy; instalacje wykorzystujące procesy chemiczne lub biologiczne do produkcji podstawowych produktów farmaceutycznych; instalacje chemiczne do produkcji materiałów wybuchowych; instalacje chemiczne, w których wykorzystywane jest przetwarzanie chemiczne lub biologiczne do produkcji proteinowych dodatków do żywności, środków fermentacyjnych i innych substancji proteinowych. c) d) e) f) g) 5. Gospodarka odpadami: — instalacje do spalania, odzysku, oczyszczania lub usuwania do ziemi odpadów niebezpiecznych, — instalacje do spalania odpadów komunalnych o wydajności ponad 3 tony na godzinę, — instalacje do usuwania odpadów innych niż niebezpieczne o wydajności ponad 50 ton na godzinę, — składowiska odpadów odbierające ponad 10 ton odpadów na dobę lub o całkowitej pojemności ponad 25 000 ton, z wyjątkiem składowisk odpadów obojętnych. 6. Oczyszczalnie ścieków o wydajności ponad 150 000 równoważnika zaludnienia. 7. a) Zakłady przemysłowe do: produkcji masy celulozowo-papierniczej z drewna lub z podobnych materiałów włóknistych; b) produkcji papieru i tektury, o zdolności produkcyjnej ponad 20 ton na dobę. 17. 5. 2005 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 124/17 8. a) Budowa dalekobieżnych linii kolejowych oraz portów lotniczych (1) z głównym pasem startowym o długości 2 100 m i dłuższym; b) c) budowa dróg samochodowych i autostrad (2); budowa nowej drogi o czterech i więcej pasmach ruchu lub zmiana linii drogi lub poszerzenie istniejącej drogi o dwóch i mniej pasmach ruchu, tak aby zapewnić cztery lub więcej pasm ruchu, jeżeli ciągła długość odcinka nowej drogi lub zmiany linii drogi lub drogi poszerzanej będzie wynosiła 10 km i więcej. 9. a) Śródlądowe drogi wodne i porty dla śródlądowego ruchu wodnego, które umożliwiają ruch statków o wyporności ponad 1 350 ton; b) porty handlowe, pirsy do załadunku i rozładunku połączone z portami lądowymi i zewnętrznymi (z wyjątkiem pirsów promowych), które mogą przyjmować statki o wyporności ponad 1 350 ton. 10. Programy wydobywania wód gruntowych lub programy sztucznego przetaczania wód gruntowych tam, gdzie roczna objętość wydobywanych lub przetaczanych wód jest równoważna lub przekracza 10 milionów metrów sześciennych. 11. a) Prace na rzecz transferu zasobów wodnych pomiędzy zlewniami rzek tam, gdzie celem tego transferu jest zapobieganie ewentualnym niedoborom wody i gdzie objętość transferowanej wody przekracza 100 milionów metrów sześciennych rocznie; b) we wszystkich innych przypadkach — prace na rzecz transferu zasobów wodnych pomiędzy zlewniami rzek tam, gdzie przepływ wieloletni w zlewni poboru wody przekracza 2 000 milionów metrów sześciennych rocznie i gdzie objętość przemieszczanej wody przekracza 5 % tego przepływu. Z obydwu powyższych przypadków wykluczony jest transfer wody do picia rurociągami. i gazu ziemnego do celów komercyjnych tam, gdzie wydobywana objętość 12. Wydobycie ropy naftowej przekracza 500 ton na dobę w przypadku ropy naftowej i 500 000 metrów sześciennych na dobę w przypadku gazu. 13. Zapory i inne instalacje służące do powstrzymywania lub stałego przechowywania wody tam, gdzie nowa lub dodatkowa objętość wody powstrzymywanej lub przechowywanej przekracza 10 milionów metrów sześciennych. 14. Rurociągi do transportu gazu, ropy naftowej lub chemikaliów o średnicy powyżej 80 mm i długości powyżej 40 km. 15. Instalacje do intensywnej hodowli drobiu i świń o liczbie większej niż: a) b) c) 40 000 miejsc w przypadku drobiu; 2 000 miejsc do produkcji świń (powyżej 30 kg); lub 750 miejsc dla loch. 16. Kamieniołomy i górnictwo odkrywkowe tam, gdzie powierzchnia miejsca wydobycia przekracza 25 hektarów, lub wydobywanie torfu tam, gdzie powierzchnia miejsca wydobycia przekracza 150 hektarów. Budowa napowietrznych elektrycznych linii energetycznych o napięciu 220 kV i więcej oraz o długości większej 17. niż 15 km. Instalacje do przechowywania ropy naftowej, produktów petrochemicznych lub chemicznych o pojemności 18. 200 000 ton lub więcej. 19. Inne rodzaje działalności: (1) W rozumieniu niniejszej Konwencji „port lotniczy” oznacza port lotniczy, który odpowiada definicji określonej w Konwencji chicagowskiej z 1944 roku powołującej Międzynarodową Organizację Lotnictwa Cywilnego (International Civil Aviation Organization — załącznik 14). (2) W rozumieniu niniejszej Konwencji „autostrada” oznacza drogę samochodową, która odpowiada definicji określonej w Umowie europejskiej o głównych międzynarodowych arteriach komunikacyjnych (European Agreement on Main International Traffic Arteries) z dnia 15 listopada 1975 roku. L 124/18 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 17. 5. 2005 — zakłady wstępnej obróbki (operacje, takie jak płukanie, bielenie, merceryzacja) lub barwienia włókien albo tekstyliów tam, gdzie wydajność obróbki przekracza 10 ton na dobę, — zakłady garbowania skór zwierzęcych i wykończonego produktu na dobę, innych tam, gdzie wydajność przerobu przekracza 12 ton a) b) rzeźnie o dobowej wydajności tusz powyżej 50 ton na dobę; procesy obróbki i przetwarzania mające na celu wytwarzanie produktów żywnościowych z: i) ii) surowców zwierzęcych (innych niż mleko) o dobowej wydajności wykończonych produktów większej niż 75 ton; surowców roślinnych o dobowej wydajności wykończonych produktów większej niż 300 ton (wartość przeciętna w stosunku kwartalnym); c) oczyszczanie i przetwarzanie mleka, przy ilości uzyskiwanego mleka większej niż 200 ton na dobę (wartość przeciętna w stosunku rocznym), — instalacje do usuwania lub recyklingu tusz zwierzęcych i odpadów zwierzęcych o wydajności przetwarzania ponad 10 ton na dobę, — instalacje do powierzchniowego oczyszczania substancji, obiektów lub produktów z wykorzystaniem rozpuszczalników organicznych, w szczególności do wykańczania powierzchniowego, drukowania, powlekania, odtłuszczania, impregnacji wodoodpornej, sortowania według wymiarów, malowania, czyszczenia lub impregnowania, o wydajności przerobowej powyżej 150 kg na godzinę lub powyżej 200 ton rocznie, — instalacje do produkcji elektrod węglowych (trudno palnego węgla) lub elektrografitu poprzez spopielanie lub grafityzację. 20. Wszelka działalność nieujęta w ustępach 1–19 tam, gdzie w ramach procedur oceny wpływu na środowisko, z mocy krajowego porządku prawnego, przewidziany jest udział społeczeństwa. Postanowienia artykułu 6 ustęp 1 litera a) niniejszej Konwencji nie stosuje się do żadnego z wyżej 21. wymienionych przedsięwzięć w przypadku podejmowania ich wyłącznie lub głównie w celu badania, opracowania i testowania nowych metod lub produktów przez mniej niż dwa lata, chyba że mogłyby one spowodować znaczny ujemny wpływ na środowisko lub zdrowie. 22. Wszelkie zmiany lub poszerzenie zakresu działalności tam, gdzie takie zmiany lub poszerzenie zakresu spełnia kryteria lub wartości progowe ustanowione w niniejszym załączniku, podlegają postanowieniom artykułu 6 ustęp 1 litera a) niniejszej Konwencji. Wszelkie inne zmiany lub poszerzenie zakresu działalności podlegają postanowieniom artykułu 6 ustęp 1 litera b) Konwencji. 17. 5. 2005 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 124/19 ZAŁĄCZNIK II ARBITRAŻ 1. W przypadku poddania sporu arbitrażowi, stosownie do artykułu 16 ustęp 2 niniejszej Konwencji, strona lub strony zawiadamiają sekretariat o przedmiocie arbitrażu, wskazując w szczególności artykuły niniejszej Konwencji, których interpretacja lub zastosowanie jest przedmiotem sporu. Sekretariat przekazuje otrzymaną informację wszystkim Stronom niniejszej Konwencji. Trybunał arbitrażowy składa się z trzech członków. Zarówno strona lub strony skarżące, jak i inna strona lub 2. strony w sporze, wyznaczają po jednym arbitrze. Dwóch wyznaczonych w ten sposób arbitrów mianuje wspólnie trzeciego arbitra, który jest przewodniczącym trybunału arbitrażowego. Przewodniczący trybunału arbitrażowego nie może być obywatelem strony biorącej udział w sporze, ani jego miejsce stałego pobytu nie może znajdować się na terytorium żadnej z tych stron, nie może być związany w żadnym charakterze z przedmiotem sporu. Jeżeli przewodniczący trybunału arbitrażowego nie został wyznaczony w ciągu dwóch miesięcy od 3. wyznaczenia drugiego arbitra, Sekretarz Wykonawczy Europejskiej Komisji Gospodarczej, na prośbę jednej ze stron sporu, mianuje przewodniczącego w ciągu następnych dwóch miesięcy. Jeżeli jedna ze stron w sporze nie wyznaczy arbitra w ciągu dwóch miesięcy od przyjęcia zawiadomienia, druga 4. strona może poinformować o tym Sekretarza Wykonawczego Europejskiej Komisji Gospodarczej, który wyznaczy przewodniczącego trybunału arbitrażowego w ciągu następnych dwóch miesięcy. Po nominacji przewodniczącego trybunału arbitrażowego poprosi stronę, która nie wyznaczyła arbitra, o zrobienie tego w ciągu dwóch miesięcy. Po tym okresie poinformuje on o braku arbitra Sekretarza Wykonawczego Europejskiej Komisji Gospodarczej, który dokona tej nominacji w ciągu następnych dwóch miesięcy. Trybunał arbitrażowy wydaje decyzje zgodnie z międzynarodowym prawem oraz w zgodzie z 5. postanowieniami niniejszej Konwencji. Każdy trybunał arbitrażowy ustanowiony na mocy niniejszych postanowień przyjmuje własne przepisy 6. proceduralne. Decyzje trybunału arbitrażowego, dotyczące zarówno spraw proceduralnych, 7. podejmowane większością głosów jego członków. jak i przedmiotu sporu, są 8. Trybunał może zastosować wszelkie odpowiednie środki dla ustalenia faktów. Strony sporu ułatwiają pracę trybunału arbitrażowego oraz, wykorzystując wszelkie środki znajdujące się w ich 9. dyspozycji, w szczególności: a) b) dostarczają wszelkich stosownych dokumentów, wymagań i informacji; oraz umożliwiają mu, jeśli to będzie konieczne, powoływanie świadków lub ekspertów oraz uzyskiwanie ich zeznań. Strony i arbitrzy są zobowiązani przestrzegać poufności każdej informacji, którą otrzymają poufnie w czasie 10. postępowania przed trybunałem arbitrażowym. 11. Trybunał arbitrażowy może, na żądanie jednej ze stron, zalecić przejściowe środki ochrony. Jeżeli jedna ze stron w sporze nie zjawi się przed trybunałem arbitrażowym lub nie zdoła obronić swoich 12. wniosków, druga strona może zażądać, aby trybunał arbitrażowy kontynuował postępowanie i wydał decyzję końcową. Nieobecność strony lub niepowodzenie strony w obronie swoich wniosków nie stanowi przeszkody dla postępowania. 13. Trybunał arbitrażowy może wysłuchać skarg i uznać skargi przeciwne powstające bezpośrednio z przedmiotu sporu. L 124/20 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 17. 5. 2005 14. Wydatki trybunału arbitrażowego, włącznie z wynagrodzeniem jego członków, ponoszą strony sporu w równych częściach, jeżeli trybunał nie określi tego inaczej z powodu szczególnych okoliczności sprawy. Trybunał prowadzi zapisy wszystkich wydatków i sporządza dla stron na ten temat końcowe oświadczenie w tej sprawie. 15. Każda ze Stron niniejszej Konwencji, która ma interes prawny w odniesieniu do przedmiotu sporu i której może dotyczyć decyzja w sprawie rozstrzygnięcia sporu, może za zgodą trybunału interweniować w czasie postępowania. 16. Trybunał arbitrażowy wydaje orzeczenie w ciągu pięciu miesięcy od daty jego powołania, jeżeli nie uzna za konieczne przedłużenia terminu na okres nieprzekraczający pięciu miesięcy. 17. Orzeczenie trybunału arbitrażowego jest uzasadniane. Orzeczenie to jest ostateczne i wiążące dla wszystkich stron sporu. Trybunał arbitrażowy przekazuje orzeczenie stronom sporu oraz sekretariatowi. Sekretariat przekaże otrzymaną informację wszystkim Stronom niniejszej Konwencji. 18. Każdy spór, który może powstać pomiędzy Umawiającymi się Stronami, dotyczący interpretacji lub wykonania orzeczenia końcowego, może być przedłożony przez każdą Umawiającą się Stronę trybunałowi arbitrażowemu, który wydał decyzję, lub, jeżeli ten ostatni nie jest osiągalny, innemu trybunałowi utworzonemu w tym celu w sposób, w jaki został powołany pierwszy


title: Regolamento (CE) n. 1318/98 della Commissione del 25 giugno 1998 che modifica i regolamenti (CEE) n. 2312/92 e (CEE) n. 1148/93 recanti modalità d'applicazione del regime di approvvigionamento dei dipartimenti francesi d'oltremare in bovini vivi e cavalli riproduttori

eurovoc_concepts:
French overseas department and region
aid system
animal breeding
cattle
equidae
supply

formats: html pdf print

text: L 183/18 ‹ IT ‹ Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee 26. 6. 98 REGOLAMENTO (CE) N. 1318/98 DELLA COMMISSIONE del 25 giugno 1998 che modifica i regolamenti (CEE) n. 2312/92 e (CEE) n. 1148/93 recanti modalit(cid:133) d’applicazione del regime di approvvigionamento dei dipartimenti francesi d’oltremare in bovini vivi e cavalli riproduttori LA COMMISSIONE DELLE COMUNIT(cid:211) EUROPEE, Commissione i casi in cui sono stati rilasciati certificati applicando la facolt(cid:133) suddetta; visto il trattato che istituisce la Comunit(cid:133) europea, visto il regolamento (CE) n. 3763/91 del Consiglio, del 16 dicembre 1991, recante misure specifiche a favore dei dipartimenti francesi d’oltremare per quanto riguarda taluni prodotti agricoli (1), modificato da ultimo dal rego- lamento (CE) n. 2598/95 (2), in particolare l’articolo 4, paragrafo 5, considerando che, in applicazione dell’articolo 4 del rego- lamento (CEE) n. 3763/91, (cid:138) necessario stabilire il numero di bovini e di cavalli riproduttori di razza pura originari della Comunit(cid:133) che beneficiano di un aiuto per promuo- vere lo sviluppo dei settori nei dipartimenti francesi d’oltremare; considerando che i quantitativi del bilancio previsionale tali prodotti nonch(cid:130) gli di approvvigionamento per importi degli aiuti sono stati fissati dai regolamenti della Commissione (CEE) n. 2312/92 (3) e (CEE) n. 1148/93 (4), modificati da ultimo dal regolamento (CE) n. 2517/97 (5); che occorre modificare gli allegati di questi regolamenti; considerando che, nel corso delle varie campagne di francesi d’oltre- commercializzazione, nei dipartimenti mare pu(cid:149) intervenire un fabbisogno particolare per quanto riguarda l’approvvigionamento in animali ripro- duttori di razza pura delle specie bovina ed equina; che (cid:138) quindi opportuno concedere alle autorit(cid:133) francesi una certa flessibilit(cid:133) nella gestione del regime, consentendo il rilascio dei certificati di aiuto per animali destinati a determinati dipartimenti francesi d’oltremare in quantita- tivi superiori ai massimali disponibili per detti diparti- menti, a condizione che sia rispettato il massimale dispo- nibile per i quattro dipartimenti; che, per tener conto nelle campagne successive di tale fabbisogno particolare, (cid:138) necessario che le autorit(cid:133) francesi comunichino alla (1) GU L 356 del 24. 12. 1991, pag. 1. (2) GU L 267 del 9. 11. 1995, pag. 1. (3) GU L 222 del 7. 8. 1992, pag. 32. (4) GU L 116 del 12. 5. 1993, pag. 15. (5) GU L 346 del 17. 12. 1997, pag. 17. considerando che, in base ai dati presentati dalle autorit(cid:133) francesi in merito al fabbisogno dei dipartimenti francesi d’oltremare non (cid:138) stato possibile stabilire il bilancio rela- tivo all’intera campagna 1998/1999; che occorre quindi sostituire gli allegati dei regolamenti (CEE) n. 2312/92 e (CEE) n. 1148/93 con gli allegati del presente regola- mento, per il periodo dal 1o luglio al 31 dicembre 1998, che per le prossime campagne, i bilanci saranno fissati in base all’anno civile; considerando che l’applicazione dei criteri di fissazione dell’aiuto comunitario alla situazione attuale dei mercati nel settore in oggetto, in particolare ai corsi o ai prezzi di tali prodotti nella parte europea della Comunit(cid:133) e sul mercato mondiale, induce a fissare gli importi che figu- rano in allegato per l’aiuto all’approvvigionamento dei dipartimenti d’oltremare in animali riproduttori di razza pura; considerando che le misure previste dal presente regola- mento sono conformi al parere del comitato di gestione per le carni bovine, HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO: Articolo 1 L’allegato III del regolamento (CEE) n. 2312/92 (cid:138) sosti- tuito dall’allegato I del presente regolamento. Articolo 2 L’allegato del regolamento (CEE) n. 1148/93 (cid:138) sostituito dall’allegato II del presente regolamento. Articolo 3 Il presente regolamento entra in vigore il giorno della pubblicazione nella Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee. Esso si applica a decorrere dal 1o luglio 1998. 26. 6. 98 ‹ IT ‹ Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee L 183/19 Il presente regolamento (cid:138) obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri. Fatto a Bruxelles, il 25 giugno 1998. Per la Commissione Franz FISCHLER Membro della Commissione L 183/20 ‹ IT ‹ Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee 26. 6. 98 ALLEGATO I «ALLEGATO III PARTE 1 Fornitura alla Riunione di riproduttori di razza pura della specie bovina originari della Comunit(cid:133) per il periodo dal 1o luglio al 31 dicembre 1998 Codice NC Designazione delle merci Numero di animali da fornire 0102 10 00 Riproduttori di razza pura della specie bovina (1) 175 (in ecu/capo) Aiuto 930 PARTE 2 Fornitura alla Guyana di riproduttori di razza pura della specie bovina originari della Comunit(cid:133) per il periodo dal 1o luglio al 31 dicembre 1998 Codice NC Designazione delle merci Numero di animali da fornire 0102 10 00 Riproduttori di razza pura della specie bovina (1) 150 (in ecu/capo) Aiuto 930 PARTE 3 Fornitura alla Martinica di riproduttori di razza pura della specie bovina originari della Comunit(cid:133) per il periodo dal 1o luglio al 31 dicembre 1998 Codice NC Designazione delle merci Numero di animali da fornire 0102 10 00 Riproduttori di razza pura della specie bovina (1) 12 (in ecu/capo) Aiuto 930 PARTE 4 Fornitura alla Guadalupa di riproduttori di razza pura della specie bovina originari della Comunit(cid:133) per il periodo dal 1o luglio al 31 dicembre 1998 Codice NC Designazione delle merci Numero di animali da fornire 0102 10 00 Riproduttori di razza pura della specie bovina (1) 12 (in ecu/capo) Aiuto 930 (1) L’ammissione in questa sottovoce (cid:138) subordinata alle condizioni previste dalle disposizioni comunitarie pertinenti. » 26. 6. 98 ‹ IT ‹ Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee L 183/21 ALLEGATO II «ALLEGATO PARTE 1 Fornitura alla Guyana di cavalli riproduttori di razza pura originari della Comunit(cid:133) per il periodo dal 1o luglio al 31 dicembre 1998 Codice NC Designazione delle merci Numero di capi da fornire 0101 11 00 Cavalli riproduttori di razza pura (1) 8 (in ecu/capo) Aiuto 930 PARTE 2 Fornitura alla Martinica di cavalli riproduttori di razza pura originari della Comunit(cid:133) per il periodo dal 1o luglio al 31 dicembre 1998 Codice NC Designazione delle merci Numero di capi da fornire 0101 11 00 Cavalli riproduttori di razza pura (1) 8 (in ecu/capo) Aiuto 930 PARTE 3 Fornitura alla Guadalupa di cavalli riproduttori di razza pura originari della Comunit(cid:133) per il periodo dal 1o luglio al 31 dicembre 1998 Codice NC Designazione delle merci Numero di capi da fornire 0101 11 00 Cavalli riproduttori di razza pura (1) 4 (in ecu/capo) Aiuto 930 (1) L’ammissione in questa sottovoce (cid:138) subordinata alle condizioni previste dalla direttiva 90/427/CEE del Consiglio, del 26 giugno 1990, relativa alle norme zootecniche e genealogiche che disciplinano gli scambi intracomunitari di equidi (GU L 224 del 18. 8. 1990, pag. 55). »


title: CHIFFRES CLÉS. Bulletin de la conjoncture européenne et synthèses 7/98.

eurovoc_concepts:
economic indicator
economic statistics


title: Proposal for a European Parliament and Council Directive amending Council Directive 76/308/EEC on mutual assistance for the recovery of claims resulting from operations forming part of the system of financing the European Agricultural Guidance and Guarantee Fund, and of agricultural levies and customs duties and in respect of value added tax and certain excise duties

eurovoc_concepts:
EAGGF Guarantee Section
VAT
agricultural levy
claim
customs duties

text: C 269/16 EN Official Journal of the European Communities 28. 8. 98 II (Preparatory Acts) COMMISSION Proposal for a European Parliament and Council Directive amending Council Directive 76/308/EEC on mutual assistance for the recovery of claims resulting from operations forming part of the system of financing the European Agricultural Guidance and Guarantee Fund, and of agricultural levies and customs duties and in respect of value(cid:220)added tax and certain excise duties (98/C 269/06) COM(1998) 364 final - 98/0206(COD) (Submitted by the Commission on 26 June 1998) THE EUROPEAN PARLIAMENT AND THE COUNCIL OF THE EUROPEAN UNION, Having regard to the Treaty establishing the European Community, and in particular Article 100a thereof, Whereas in order to permit more efficient and effective recovery of claims in respect of which a request for recovery has been made, instrument permitting enforcement of the claim should be treated as an instrument of the Member State in which the requested authority is situated; the Having regard to the proposal from the Commission, Having regard to the opinion of the Economic and Social Committee, Whereas the use of mutual assistance on recovery by the Member States should be encouraged by making the mutual financial benefits inherent in mutual assistance more transparent on a case(cid:220)by(cid:220)case basis; Acting in accordance with the procedure laid down in Article 189b of the Treaty, Whereas, therefore, Directive 76/308/EEC should be amended accordingly, out Whereas the existing arrangements for mutual assistance in Council Directive on set recovery the Act of 76/308/EEC(cid:216)(˛), as Accession of Austria, Finland and Sweden, should be modified to meet the threat to the financial interests of the Community and the Member States and to the internal market posed by the development of fraud; last amended by Whereas in order to safeguard better the financial interests of the Member States and the neutrality of the internal market, claims relating to certain taxes on income and capital should be added to the scope of the mutual assistace provided for by that Directive; Whereas any claim in respect of which a request for recovery has been made should be treated as a claim of the Member State in which the requested authority is situated but should not be given preferential treatment over and above that given to similar claims arising in that Member State; (˛)(cid:217)OJ L 73, 19. 3. 1976, p. 18. HAVE ADOPTED THIS DIRECTIVE: Article 1 Directive 76/308/EEC is hereby amended as follows: 1. (cid:217)The title is replaced by the following: "Council Directive 76/308/EEC of 15 March 1976 on mutual assistance for the recovery of claims relating to certain levies, duties, taxes and other measures’. 2. (cid:217)Article 2 is replaced by the following: "Article 2 1. (cid:218)(cid:217)This Directive shall apply to all claims relating to: (a)(cid:217)refunds, and other measures forming part of the system of total or partial interventions 28. 8. 98 EN Official Journal of the European Communities C 269/17 financing of the European Agricultural Guidance and Guarantee Fund, to be including sums collected in connection with these actions; (b) levies and other duties provided for under the common organisation of the market for the sugar sector; (c) import duties; (d) export duties; (e) value(cid:220)added tax; (f) excise duties on: -(cid:217)manufactured tobacco, -(cid:217)alcohol and alcoholic beverages, -(cid:217)mineral oils; - ""taxes on income and capital’’ means those enumerated in Article 1(3) of Council Directive 77/799/EEC(cid:216)(*), conjunction with in Article 1(4) of that Directive. read (*)(cid:217)OJ L 336, 27. 12. 1977, p. 15. ’ 4. (cid:217)Article 4 is amended as follows: (a)(cid:217)in paragraph 2 the words "the name and address’ are replaced by "the name, address and any other relevant identifi(cid:220) cation’; information relating the to (b) in paragraph 3, point (b) is deleted. 5. (cid:217)In Article 5(2), the words "the name and address’ are "the name, address and any other replaced by relevant information relating to the identification’. (g) taxes on income and capital; 6. (cid:217)Article 7 is amended as follows: (h) interest and penalties, fines, and costs incidental to the recovery of the claims referred to in (a) to (g). is the claim initially established 2. (cid:218)(cid:217)Articles 4, 5 and 6 shall apply only to claims not more than three years old, dating from the moment in accordance with the laws, regulations or adminis(cid:220) trative provisions in force in the Member State in which the applicant authority is situated, to the date of the request. However, in cases where the claim is contested, those Articles shall apply only to such claims which are not more than three years old, dating from the moment the claim may no longer be contested’. (a)(cid:217)Paragraph 2 is amended as follows: (i) in point (a), the following is added: "except in cases where the second subparagraph of Article 12(2), is applied’; (ii)(cid:217)point (b) is replaced by the following: recovery situated, applied and "(b)(cid:217)it has, in the Member State in which it terminated is procedures appropriate available to it on the basis of the instrument referred to in paragraph 1, taken have not and resulted in the payment in full of the claim’. the measures 3. (cid:217)The following indents are added to Article 3: "- ""import duties’’ means customs and charges having equivalent effect on imports, agricultural levies and other import charges laid down within the common agricultural the policy or specific arrangements applicable to certain goods resulting from the processing of agricultural products, framework of in that of - ""export duties’’ means customs and charges having equivalent effect on exports, agricultural levies and other export charges laid down within the common agricultural the policy or specific arrangements applicable to certain goods resulting from the processing of agricultural products, framework of in that of (b) Paragraphs 3 and 4 are replaced by the following: "3. (cid:218)(cid:217)The request for recovery shall indicate: (a)(cid:217)the name, address and any other relevant information relating to the identification of the person concerned; (b) the name, address and any other relevant information relating to the identification of the applicant authority; (c) a reference to the instrument permitting its enforcement issued in the Member State in which the applicant authority is situated; C 269/18 EN Official Journal of the European Communities 28. 8. 98 (d) the nature and the amount of the claim, including the principal, the interest, and any other penalties, fines and costs due indicated in the currencies of the Member States in which both authorities are situated; (e) the date of notification of the claim to the addressee by the applicant authority and/or by the requested authority; (f) the date from which enforcement is possible under the laws in force in the Member State in which the applicant authority is situated; (ii)(cid:217)the second subparagraph is deleted. 9. (cid:217)Article 10 is replaced by the following: "Article 10 The claims to be recovered shall not be given prefer(cid:220) ential treatment over and above that given to similar claims arising in the Member State in which the requested authority is situated. ’ 10. (cid:217)In Article 11, the words "the action’ are replaced by "any action’. (g) the compensatory percentage in accordance with Article 18(2), second subparagraph; 11. (cid:217)Article 12(2) is amended as follows: (h) any other relevant information. The request shall indicate the interest due as a fixed amount incurred up to the date of the request and as an additional amount to be determined on recovery. To permit the requested authority to calculate this additional amount, an interest rate and the method of calculation to be used by the requested authority in determining the interest due from the date of the request to the date of recovery from the debtor shall be indicated. 4. (cid:218)(cid:217)The request for recovery shall confirm that the conditions set out in paragraph 2 are fulfilled’. (a)(cid:217)the following ", unless otherwise subparagraph. ’; is added to the first sentence: requests second the applicant in accordance with authority the (b) the following subparagraph is added: "If the applicant authority judges that the action will be held to be unfounded, it may request the requested authority to recover the claim. If the result of the action is subsequently favourable for the debtor, the applicant authority shall be sums liable recovered, together with any compensation due, in accordance with the laws and regulations in force the requested authority is situated’. the reimbursement of any the Member State in which for in 7. (cid:217)Article 8 is replaced by the following: "Article 8 12. (cid:217)Article 14 is deleted. The instrument permitting enforcement of the claim shall be directly recognised and automatically treated as an instrument permitting enforcement of a claim of the requested authority is situated’. the Member State in which 13. (cid:217)In Article 17, the words "and relevant documents’ instrument permitting the are replaced by ", the enforcement and other relevant documents’. 14. (cid:217)Article 18 is replaced by the following: 8. (cid:217)Article 9 is amended as follows: "Article 18 (a)(cid:217)the following sentence is added to paragraph 1: "The entire amount of the claim that is recovered by the requested authority shall be remitted by applicant the authority’. requested authority the to (b) Paragraph 2 is amended as follows: (i) in the first subparagraph, second sentence, the words "shall be remitted’ are replaced by "shall also be remitted’; 1. (cid:218)(cid:217)The requested authority shall recover from the person concerned and retain any costs directly linked to recovery which it incurs, in accordance with the laws and regulations in the Member State in which it is situated that apply to similar claims. 2. (cid:218)(cid:217)Until 31 December 2004, all costs incurred by the requested authority, other than those referred to in paragraph 1, resulting from mutual assistance which led to recovery of part or all of the claim by the requested authority shall be reimbursed by the applicant authority in accordance with the second subparagraph. 28. 8. 98 EN Official Journal of the European Communities C 269/19 On remittance by the requested authority to the applicant authority of the amount of the claim recovered by the requested authority, the applicant authority shall pay a sum equal to a percentage greater than 0,1(cid:216)% of the amount of the claim recovered and remitted by the requested authority. The percentage shall be indicated by the applicant authority in the original request for recovery. 3. (cid:218)(cid:217)From 1 January 2005, Member States shall renounce all claims on each other for the reim(cid:220) bursement of costs resulting from mutual assistance which this they grant each other pursuant Directive. to liable is situated shall remain in which the applicant 4. (cid:218)(cid:217)The Member State authority the Member State in which the requested authority is situated for any costs and any losses incurred as a result of actions held to be unfounded, as far as either the substance of the claim or the validity of the instrument issued by the applicant authority are concerned’. to 15. (cid:217)Article 22(1) is replaced by the following: "1. (cid:218)(cid:217)The detailed rules for implementing Articles 4(2) and 4, 5(2) and (3), 7, 8, 9, 11, 12(1) and (2), 18(2) and 25 and for determining the means by which communications between the authorities may be transmitted, the rules on conversion, transfer of the fixing of a minimum sums recovered, and amount for claims which may give rise to a request for assistance, shall be adopted in accordance with the procedure laid down in paragraphs 2 and 3 of this Article. ’ 16. (cid:217)The following paragraph is added to Article 25: notification and recovery sent and received each year, the amount of the claims involved, the amounts recovered, the amounts deemed irrecoverable, and the time taken to carry out these actions. The Commission shall report to the European Parliament and these arrangements and on the results achieved biennially’. the use made of the Council on Article 2 1. (cid:218)(cid:217)Member States shall bring laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with this Directive by 31 December 1999 at the latest. They shall forthwith inform the Commission thereof. into force the When Member States adopt these provisions, they shall contain a reference to this Directive or shall be accom(cid:220) panied by such reference at the time of their official publication. The procedure for such reference shall be adopted by Member States. States 2. (cid:218)(cid:217)Member the shall Commission the main provisions of national law which they adopt in the field covered by this Directive and a correlation table between this Directive and the national provisions adopted. communicate to Article 3 This Directive shall enter into force on the 20th day following its publication in the Official Journal of the European Communities. "Each Member State shall inform the Commission annually of the number of requests for information, Article 4 This Directive is addressed to the Member States


title: Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1321/98 της Επιτροπής της 25ης Ιουνίου 1998 για τον καθορισμό του ισοζυγίου των προβλέψεων εφοδιασμού για την περίοδο 1998/99 με ζάχαρη των Αζορών, της Μαδέρας και των Καναρίων Νήσων, όπως προβλέπεται από τους κανονισμούς του Συμβουλίου (ΕΟΚ) αριθ. 1600/92 και (ΕΟΚ) αριθ. 1601/92

eurovoc_concepts:
Azores
Canary Islands
Madeira
sugar
supply balance sheet

text: 26. 6. 98 EL Ep(cid:148)sglg Evgleq(cid:148)da tym Euqypa(cid:152)j(cid:150)m Joimot(cid:147)tym L 183/27 JAMOMISLOS (EJ) aqih. 1321/98 TGS EPITQOPGS tgr 25gr Ioum(cid:148)ou 1998 cia tom jahoqisl(cid:149) tou isofuc(cid:148)ou tym pqobk(cid:146)xeym evodiaslo(cid:151) cia tgm peq(cid:148)odo 1998/99 le f(cid:145)waqg tym Afoq(cid:150)m, tgr Lad(cid:146)qar jai tym Jamaq(cid:148)ym M(cid:147)sym, (cid:149)pyr pqobk(cid:146)petai ap(cid:149) tour jamomislo(cid:151)r tou Sulbouk(cid:148)ou (EOJ) aqih. 1600/92 jai (EOJ) aqih. 1601/92 G EPITQOPG TYM EUQYPA(cid:136)JYM JOIMOTGTYM, (cid:130)womtar up(cid:149)xg: tg sumh(cid:147)jg cia tgm (cid:148)dqusg tgr Euqypa(cid:152)j(cid:147)r Joim(cid:149)tgtar, tom jamomisl(cid:149) (EOJ) aqih. 1600/92 tou Sulbouk(cid:148)ou, tgr 15gr Ioum(cid:148)ou 1992, cia eidij(cid:145) l(cid:146)tqa up(cid:146)q tym Afoq(cid:150)m jai tgr Lad(cid:146)qar (cid:149)som avoq(cid:145) oqisl(cid:146)ma ceyqcij(cid:145) pqo(cid:152)(cid:149)mta (1), (cid:149)pyr tqopopoi(cid:147)hgje tekeuta(cid:148)a ap(cid:149) tom jamomisl(cid:149) (EJ) aqih. 562/98 tgr Epitqop(cid:147)r (2), jai id(cid:148)yr to (cid:145)qhqo 10, tom jamomisl(cid:149) (EOJ) aqih. 1601/92 tou Sulbouk(cid:148)ou, tgr 15gr Ioum(cid:148)ou 1992, cia eidij(cid:145) l(cid:146)tqa up(cid:146)q tym Jamaq(cid:148)ym M(cid:147)sym (cid:149)som avoq(cid:145) oqisl(cid:146)ma ceyqcij(cid:145) pqo(cid:152)(cid:149)mta (3), (cid:149)pyr tqopopoi(cid:147)hgje tekeuta(cid:148)a ap(cid:149) tom jamomisl(cid:149) (EJ) aqih. 2348/96 (4), jai id(cid:148)yr to (cid:145)qhqo 3 paq(cid:145)cqavor 4 jai to (cid:145)qhqo 7 de(cid:151)teqo ed(cid:145)vio, (cid:149)ti, s(cid:151)lvyma le to (cid:145)qhqo 2, amtisto(cid:148)wyr, tou jamomislo(cid:151) (EOJ) aqih. 1600/92 jai tou jamomislo(cid:151) (EOJ) aqih. 1601/ 92, (cid:146)wei jahoqiste(cid:148) to pqobkep(cid:149)lemo isof(cid:151)cio evodiaslo(cid:151) se f(cid:145)waqg cia tgm peq(cid:148)odo elpoq(cid:148)ar 1997/98, (cid:149)som avoq(cid:145) tir Af(cid:149)qer, tg Lad(cid:146)qa jai tir Jamaq(cid:148)our M(cid:147)sour le tom jamomisl(cid:149) (EOJ) aqih. 2177/92 tgr Epitqop(cid:147)r (5), (cid:149)pyr tqopopoi(cid:147)hgje tekeuta(cid:148)a ap(cid:149) tom jamomisl(cid:149) (EJ) aqih. 2431/97 (6)· (cid:149)ti, se evaqloc(cid:147) tou em k(cid:149)cy (cid:145)qhqou 2 jai le b(cid:145)sg tir pqobk(cid:146)xeir, pq(cid:146)pei ma jahoqiste(cid:148) t(cid:150)qa to isof(cid:151)- cio evodiaslo(cid:151) cia ta jahest(cid:150)ta aut(cid:145) cia tgm peq(cid:148)odo elpoq(cid:148)ar 1998/99· (cid:149)ti ta l(cid:146)tqa pou pqobk(cid:146)pomtai stom paq(cid:149)mta jamomisl(cid:149) e(cid:148)mai s(cid:151)lvyma le tg cm(cid:150)lg tgr epitqop(cid:147)r diawe(cid:148)qisgr f(cid:145)waqgr, ENEDYSE TOM PAQOMTA JAMOMISLO: (cid:129)qhqo 1 To paq(cid:145)qtgla tou jamomislo(cid:151) (EOJ) aqih. 2177/92, cia tgm peq(cid:148)odo elpoq(cid:148)ar 1998/99, amtijah(cid:148)statai ap(cid:149) to paq(cid:145)qtgla tou paq(cid:149)mtor jamomislo(cid:151). (cid:129)qhqo 2 O paq(cid:150)m jamomisl(cid:149)r aqw(cid:148)fei ma isw(cid:151)ei tgm 1g Iouk(cid:148)ou 1998. O paq(cid:150)m jamomisl(cid:149)r e(cid:148)mai desleutij(cid:149)r yr pqor (cid:149)ka ta l(cid:146)qg tou jai isw(cid:151)ei (cid:145)lesa se j(cid:145)he jq(cid:145)tor l(cid:146)kor. Bqun(cid:146)kker, 25 Ioum(cid:148)ou 1998. Cia tgm Epitqop(cid:147) Franz FISCHLER L(cid:146)kor tgr Epitqop(cid:147)r (1) EE L 173 tgr 27. 6. 1992, s. 1. (2) EE L 76 tgr 13. 3. 1998, s. 6. (3) EE L 173 tgr 27. 6. 1992, s. 13. (4) EE L 320 tgr 11. 12. 1996, s. 1. (5) EE L 217 tgr 31. 7. 1992, s. 71. (6) EE L 337 tgr 9. 12. 1997, s. 7. L 183/28 EL Ep(cid:148)sglg Evgleq(cid:148)da tym Euqypa(cid:152)j(cid:150)m Joimot(cid:147)tym 26. 6. 98 PAQAQTGLA Pos(cid:149)tgter f(cid:145)waqgr ejvqasl(cid:146)mer se t(cid:149)mour keuj(cid:147)r f(cid:145)waqgr oi opo(cid:148)er amav(cid:146)qomtai sto (cid:145)qhqo 1 tou jamomislo(cid:151) (EOJ) aqih. 2177/92, cia tgm peq(cid:148)odo elpoq(cid:148)ar 1998/99 Peqiow(cid:147) Pos(cid:149)tgta Af(cid:149)qer Lad(cid:146)qa Jam(cid:145)qioi M(cid:147)soi 6 500 10 000 60 000