title: Id-Direttiva 98/26/KE tal-Parlament Ewropew U Tal-Kunsill tad-19 ta’ Mejju 1998 dwar finalità ta’ settlement fis-sistemi ta’ settlement ta’ pagamenti u titoli

eurovoc_concepts:
EU Member State
banking
bond
credit transfer
financial solvency
intra-EU payment

text: 06/Vol. 3 MT Il-Ġurnal Uffiċjali ta’ l-Unjoni Ewropea 107 31998L0026 L 166/45 IL-ĠURNAL UFFIĊJALI TAL-KOMUNITAJIET EWROPEJ 11. 6. 1998 ID-DIRETTIVA 98/26/KE TAL-PARLAMENT EWROPEW U TAL-KUNSILL tad-19 ta’ Mejju 1998 dwar finalità ta’ settlement fis-sistemi ta’ settlement ta’ pagamenti u titoli IL-PARLAMENT EWROPEW U L-KUNSILL TA’ L-UNJONI EWROPEA, (4) Wara li kkunsidraw it-Trattat li jistabbilixxi l-Komunità Ewropea, u partikolarment l-Artikolu 100 tiegħu, Billi huwa mixtieq li l-liġijiet ta’ l-Istati Membri għandhom jimmiraw sabiex jimminimizzaw id-disturbi għas-sistema li jinħolqu minn proċeduri ta’ insolvenza kontra parteċipant f’dik is-sistema. Wara li kkunsidraw l-proposta mill-Kummissjoni (1), (5) Wara li kkunsidraw l-opinjoni ta’ l-Istitut Monetarju Ewropej (2), Wara li kkunsidraw l-opinjoni tal-Kumitat Ekonomiku u Soċja- li (3), Filwaqt li jaġixxu bi qbil mal-proċedura eżiġita fl-Artikolu 189b tat-Trattat (4), (6) (1) (2) (3) ta’ diversi Billi r-rapport ta’ Lamfalussy ta’ 1990 lill-Gvernaturi tal- banek ċentrali tal-Grupp ta’ l-Għaxra wera r-riskju sistema- tiku importanti inerenti fis-sistema tal-ħlas li jopera fuq il-bażi ta’ ħlasijiet, partikolarment totalizzar multilaterali; billi t-tnaqqis ta’ riskji legali assoċjati mas-sehem fis-sistemi tal-grossi fil-ħin reali huwa ta’ importanza enormi, meqjusa ż-żieda fl-iżvilupp ta’ dawn is-sistemi. totalizzar legali tipi ta’ importanza massima li Billi huwa wkoll ta’ jitnaqqas ir-riskju assoċjat mal-parteċipazzjoni fis-sistemi ta’ settle- ment ta’ titoli, partikolarment fejn hemm konnessjoni mill- qrib bejn sistemi bħal dawn u sistemi ta’ ħlasijiet. Billi din id-Direttiva għandha l-għan li tikkontribwixxi għall-operazzjoni effiċjenti u konvenjenti ta’ ħlasijiet transfruntieri u arranġamenti għas-settlement ta’ titoli fil- Komunità, li ssaħħaħ il-libertà ta’ moviment tal-kapital fis- suq intern; billi din id-Direttiva ssegwi l-progress magħmul lejn it-twettieq tas-suq intern, partikolarment lejn il-libertà tal- li ta’ invista movimenti l-Unjoni Ekonomika u Monetarja. servizzi u l-liberalizzazzjoni tar-realizzazzjoni jkunu provduti tal-kapitali, (1) ĠU L 207, tat-18. 7. 1996, p. 13, u ĠU C 259, tas-26. 8. 1997, p. 6. (2) L-opinjoni mwassla fil-21 ta’ Novembru 1996. (3) ĠU C 56, ta’ l-24. 2. 1997, p. 1. (4) L-opinjoni tal-Parlament Ewropew tad-9 ta’ April 1997 (ĠU C 132, tat-28. 4. 1997, p. 74), il-Pożizzjoni Komuni tal-Kunsill tat-13 ta’ Ottubru 1997 (ĠU C 375, ta’ l-10. 12. 1997, p. 34), u d-Deċiżjoni tal- Parlament Ewropew tad-29 ta’ Jannar 1998 (ĠU C 56, tat-23. 2. 1998). Id-Deċiżjoni tal-Kunsill tas-27 ta’ April 1998. (7) (8) (9) ta’ istituzzjonijiet Billi abbozz għal Direttiva dwar ir-riorganizzazzjoni u ta’ kreditu sottomessi x-xoljiment fl-1985 u emendati fit-8 ta’ Frar 1988 għadha pendenti quddiem il-Kunsill; billi l-Konvenzjoni dwar il-Proċeduri ta’ Insolvenza mħejjija fit-23 ta’ Novembru 1995 mill-Istati Membri li ltaqgħu fi ħdan il-Kunsill espliċitament teskludi impriżi ta’ assigurazzjoni, istituzzjonijiet ta’ kreditu u ditti ta’ investiment. Billi din id-Direttiva hija intenzjonata sabiex tkopri sistemi ta’ settlement ta’ pagamenti u titoli ta’ natura domestika kif ukoll dawk transfruntieri, billi d-direttiva hija applikabbli għal sistemi tal-Komunità u għal sigurtà kollaterali kostit- witi mill-parteċipanti tagħhom, sew jekk ikunu parteċi- panti tal-Komunità sew jekk ta’ pajjiżi terzi, inkonnessjoni mal-parteċipazzjoni f’dawn is-sistemi. Billi l-Istati Membri jistgħu japplikaw id-dispożizzjonijiet ta’ din id-Direttiva lill-istituzzjonijiet domestiċi li jipparte- ċipaw direttament fis-sistemi ta’ terzi pajjiżi u għal sigurtà kollaterali pprovduta inkonnessjoni mal-parteċipazzjoni f’sistemi bħal dawn. Billi l-Istati Membri għandhom jitħallew jinnominaw bħala sistema koperta minn din id-Direttiva sistema li l-attività prinċipali tagħha hija s-settlement ta’ titoli anke jekk sa ċertu punt limitat titratta wkoll derivattivi ta’ komodità. Billi t-tnaqqis ta’ riskju sistematiku jeħtieġ partikularment l-finalità tas-settlement u l-infurzar ta’ sigurtà kollaterali; billi s-sigurtà kollaterali għandha l-għan li tkun magħmula minn kull mezz pprovdut minn parteċipant lill- parteċipanti l-oħra fis-sistemi ta’ settlement tal-pagament u ikunu u/jew titoli obbligazzjonijiet inkonnessjoni ma’ dik is-sistema, inkluż kull statutorji, u trasferimenti ta’ fiduċja; billi r-regolament fil-liġi nazzjonali tax-xorta tintuża m’għandhomx ikunu affettwati mid-definizzjoni tas-sigurtà kollaterali f’din id-Direttiva. ftehim dwar xiri mill-ġdid, kollaterali assigurati drittijiet sigurtà sabiex tista’ liens ta’ li 108 MT Il-Ġurnal Uffiċjali ta’ l-Unjoni Ewropea 06/Vol. 3 (10) Billi din id-Direttiva, billi tkopri s-sigurtà kollaterali li hija pprovduta b’konnessjoni ma’ l-operazzjonijiet tal-Banek Ċentrali ta’ l-Istati Membri li jiffunzjonaw bħala banek ċen- trali, inkluża ħidma ta’ strateġija monetarja, tgħin lill-Istitut Monetarju Ewropej jippromwovi l-effiċjenza ta’ ħlasijiet ’il barra mill-fruntieri invista għall- preparazzjoni tat-tielet stadju ta’ l-Għaqda Ekonomika u Monetarja u b’hekk tikkontribwixxi fl-iżvilupp ta’ qafas li fih bank ċentrali Ewropew tal-ġejjieni jkun jista jiżviluppa l-politika tiegħu. fil-ħidma tiegħu li (11) Billi l-ordnijiet għal trasferiment u l-ġmiegħ tagħhom tal- għandu ġurisdizzjonijiet ta’ l-Istati Membri kolha u li jkunu jorbtu fuq partijiet terzi. eforzabbli legalment permezz jkun (12) Billi regoli dwar il-finalità tat-totalizzar m’għandhomx iċaħħdu s-sistemi ta’ testijiet, qabel ma ttotalizzar jitwettaq, independentament minn jekk ordnijiet li jkunu daħlu fis- sistema jkunu jaqblu mar-regoli ta’ dik is-sistema u jħallu li s-settlement ta’ dik is-sistema jseħħ. (13) Billi xejn f’din id-Direttiva m’għandu jċaħħad parteċipant jew parti terza li jeżerċita xi dritt jew talba li tirriżulta fir- jista’ rigward ta’ transazzjoni kif jkollhom fil-liġi għall-irkuprar jew ir-restituzzjoni fir- rigward ta’ ordni ta’ trasferiment li tkun daħlet f’sistema, e. ż. fil-każ ta’ frodi jew żball tekniku, sakemm dan ma jwassalx la għat-tħollija tat-totalizzar u lanqas għar-revoka ta’ l-ordni tat-trasferiment fis-sistema. jidher hawn taħt li (14) Billi huwa meħtieġ li ta’ trasferimenti ma jistgħux ikunu revokati wara mument definit bir-regoli tas-sistema. jkun assigurat li ordnijiet (15) Billi huwa meħtieġ li Stat Membru għandu immedjatament jgħarraf Stati Membri oħra dwar il-ftuħ ta’ proċedimenti minħabba nuqqas ta’ likwidità kontra parteċipant fis- sistema. (16) Billi proċedimenti minħabba nuqqas likwidità m’għandhomx ikollhom effett retroattiv fuq id-drittijiet u l-obbligazzjonijiet tal-parteċipanti f’sistema. ta’ (17) Billi, fil-każ ta’ proċedimenti minħabba nuqqas ta’ likwidità kontra parteċipant fis-sistema, din id-Direttiva aktar u aktar għandha l-għan li tiddetermina liema liġi dwar nuqqas ta’ ħlas hija applikabbli għad-drittijiiet u l-obbligazzjonijiet ta’ dak il-parteċipant b’konnessjoni mas-sehem tagħha fis- sistema. (19) Billi d-dispożizzjonijiet ta’ l-Artikolu 9(2) għandhom jap- plikaw biss għal reġistru, kont jew sistema ta’ depożitu ċentralizzat li juri evidenza ta’ drittijiet proprjetarji fi jew għal tqassim jew trasferiment ta’ l-assigurazzjonjiet konċer- nati. (20) Billi d-dispożizzjonijiet ta’ l-Artikolu 9(2) huma maħsuba sabiex jassiguraw li jekk il-parteċipant, il-bank ċentrali ta’ Stat Membru jew il-bank ċentrali Ewropew tal-ġejjieni għandu sigurtà kollaterali valida u effettiva kif stabbilit taħt il-liġi ta’ l-Istat Membru fejn ir-reġistru relevanti, kont jew depożitu ċentralizzat huwa allokat, umbagħad il-validità u l-infurzar ta’ dik is-sigurtà kollaterali fil-konfront ta’ dik is-sistema (u l-operatur) u kontra kull persuna oħra li tit- lob direttament jew indirettament permezz tagħha, għandha tkun iddeterminata biss permezz tal-liġi ta’ dak l-Istat Membru. (21) Billi d-dispożizzjonijiet ta’ l-Artikolu 9(2) m’humiex maħ- suba li jippreġudikaw l-ħidma u l-effett tal-liġi ta’ l-Istat Membru taħt liema l-assigurazzjonijiet huma kostitwiti jew tal-liġi ta’ l-Istat Membru fejn l-assigurazzjonijiet jistgħu jkunu mod ieħor allokati (inkluż, bla limitazzjoni, il-liġi li tikkonċerna l-ħolqien, il-pussess jew trasferiment ta’ assi- gurazzjonijiet bħal dawn jew ta’ drittijiet f’dawn l-assigurazzjonijiet) u m’għandhomx ikunu interpretati li jfissru li kull sigurtà kollaterali bħal din tkun infurzata direttament jew tista’ tkun magħrufa f’kull Stat Membru bħal dan altrimenti mbagħad bi qbil mal-liġi ta’ dak l-Istat Membru. (22) Billi huwa mixtieq li l-Istati Membri jħabirku sabiex jistab- bilixxu kuntatti suffiċjenti bejn is-sistemi dwar ftehim ta’ l-assigurazzjonijiet kollha koperti minn din id-Direttiva bil- ħsieb li jippromwovu trasparenza massima u ċ-ċertezza legali ta’ transazzjonijiet relatati ma’ assigurazzjonijiet. (23) Billi l-addottar ta’ din id-Direttiva tikkostitwixxi l-aktar mod xieraq sabiex l-objettivi hawn fuq imsemmija jkunu mwettqa u ma tmurx lil hinn minn dak meħtieġ sabiex ikunu miksuba, ADOTTAW DIN ID-DIRETTIVA IT-TAQSIMA 1 GĦAN U DEFINIZZJONIJIET L-Artikolu 1 (18) Billi sigurtà kollaterali għandha tkun iżolata mill-effetti tal- likwidità applikabbli għall- liġi minħabba nuqqas ta’ parteċipant li jkollu nuqqas ta’ likwidità. (a) xi sistema kif definita fl-Artikolu 2(a), irregolata bil-liġi ta’ Stat Membru u li topera f’kull munita, l-eku jew il-muniti varji li s-sistema tikkonverti waħda ma’ l-oħra; Id-dispożizzjonijiet ta’ din id-Direttiva għandhom japplikaw għal: 06/Vol. 3 MT Il-Ġurnal Uffiċjali ta’ l-Unjoni Ewropea 109 (b) kull parteċipant f’sistema bħal din; (ċ) sigurtà kollaterali pprovduta b’konnessjoni ma’: — parteċipazzjoni f’sistema, jew — operazzjonijiet tal-banek ċentrali ta’ l-Istati Membri fil- funzjonijiet tagħhom bħala banek ċentrali. L-Artikolu 2 Għall-għan ta’ din id-Direttiva: (a) “sistema” għandha tfisser arranġament formali: — bejn tlieta jew aktar parteċipanti, mingħajr ma wieħed iqis il-possibbiltà ta’ aġent għall-ftehim, possibbiltà ta’ kontraparti ċentrali, possibbiltà ta’ stabbiliment bankarju jew possibbiltà ta’ parteċipant indirett, bir-regoli komuni u arranġamenti standardizzati għat-twettiq ta’ ordnijiet ta’ trasferiment bejn il-parteċipanti, — irregolati bil-liġi ta’ Stat Membru magħżul mill- parteċipanti; il-parteċipanti jistgħu, madankollu, jagħżlu biss il-liġi ta’ Stat Membru f’liema wieħed minnhom għandu l-uffiċċju ewlieni tagħhom, u — innominati, mingħajr preġudizzju għal kundizzjonijiet l-oħra aktar ħorox ta’ l-implimentazzjoni ġenerali ddettata mil-liġi nazzjonali, bħala sistema u notifikata lill- tiegħu hija Kummissjoni mill-Istat Membru li applikabbli, wara li dak l-Istat Membru jkun sodisfatt skond kemm ir-regoli tas-sistema jkunu addattati. l-liġi Suġġett għall-kondizzjonijiet fl-ewwel subparagrafu, Stat Membru jista’ jinnomina bħal sistema bħal din l-arranġament formali bħal dawn li xogħolhom jikkonsisti fl-eżekuzzjoni ta’ ordnijiet ta’ trasferiment kif hemm definit fit-tieni subinċiż ta’ (i) u liema sa ċertu punt jesegwixxi ordnijiet relatati ma’ strumenti finanzjarji oħra, meta dak l-Istat Membru jikkon- sidra li nominazzjoni bħal din tkun ġustifikata abbażi ta’ riskji sistematiċi. Stat Membru jista’ wkoll fuq il-bażi ta’ każ b’każ jinnomina bħala arranġament formali bejn żewġ parteċipanti, mingħajr ma jqisu l-possibbiltà ta’ aġent għal ftehim, il-possibbiltà ta’ kontraparti ċentrali, il-possibbiltà ta’ stabbiliment bankarju jew il-possibbiltà ta’ parteċipant indirett, meta dak l-Istat Membru jikkonsidra li nominazzjoni bħal din hija mogħtija abbażi ta’ riskju sistematiku; — ditta ta’ investiment kif definita fl-ewwel subinċiż ta’ l-Artikolu 1 tad-Direttiva 93/22/KEE (2) jinkludi l-istituzzjonijiet elenkati fil-lista fl-Artikolu 2(2)(a) sa (k), jew li — awtoritajiet pubbliċi u impriżi b’garanzija pubblika, jew — kull impriża li l-uffiċċju ewlieni tagħha huwa ’l barra mill- Komunità u li l-funzjonijiet tagħha jikkorrispondu ma’ dawk l-istituzzjonijiet ta’ kreditu tal-Komunità jew azjendi ta’ l-investiment kif definiti fl-ewwel u t-tieni subinċiżi, jieħdu sehem fis-sistema u li hija responsabbli mil- li liberazzjoni ta’ jiġu minn l-obbligazzjonijiet finanzjarji ordnijiet ta’ trasferiment fi ħdan dik is-sistema. li Jekk sistema hija ssorveljata skond il-leġislazzjoni nazzjonali u tesegwixxi ordnijiet ta’ trasferiment biss kif definit fit-tieni subinċiż ta’ (i), kif ukoll ħlasijiet li jirriżultaw minn ordnijiet bħal dawn, Stat Membru jista’ jiddeċiedi li impriżi li jieħdu sehem f’sistema bħal din u li għandhom ir-responsabbiltà li jilliberalizzaw l-obligazzjonijiet finanzjarji li joriġinaw minn ordnijiet ta’ trasferiment fi ħdan is-sistema, jistgħu jkunu meqjusa bħala istituzzjonijiet, kemm-il darba almenu tliet parteċipanti ta’ din is-sistema huma koperti mill-kategoriji msemmija fl-ewwel subparagrafu u li t-tali deċiżjoni tingħat s-setgħa abbażi ta’ riskju sistematiku; (ċ) (d) “kontraparti ċentrali” għandha tfisser entità li tintervjeni bejn l-istituzzjonijiet fis-sistema u li taġixxi bħala l-kontraparti esklussiva ta’ dawn l-istituzzjonijiet fir-rigward ta’ l-ordnijiet tagħhom ta’ trasferiment; “aġent għall-ħlas” għandu jfisser entità li tipprovdi lill- istituzzjonijiet u/jew lill-kontraparti ċentrali li jieħu sehem fis-sistemi, kontijiet tal-ħlas li permezz tagħhom ordnijiet ta’ trasferiment fi ħdan sistemi bħal dawn jitħallsu u, skond il-każ, kreditu estiż lil dawk l-istituzzjonijiet u/jew kontrapartijiet ċentrali għall-għanijiet ta’ ħlas; (e) “stabbiliment ta’ rilaxx” għandu jfisser entità responsabbli għall-kalkolazzjoni tal-pożizzjoni netta ta’ l-istituzzjonijiet, possibbilment kontraparti ċentrali u/jew possibbilment aġent għall-ħlas; (b) “istituzzjoni” għandha tfisser: (f) “parteċipant” għandu jfisser istituzzjoni, kontraparti ċentrali, agent għall-ħlas jew stabbiliment ta’ rilaxx. — istituzzjoni ta’ kreditu kif definita fl-ewwel subinċiż ta’ jinkludi l-Artikolu 1 tad-Direttiva 77/780/KEE (1) l-istituzzjonijiet elenkati fil-lista fl-Artikolu 2(2), jew li Skond ir-regoli tas-sistema, l-istess parteċipant jista’ jaġixxi bħala kontraparti ċentrali, aġent għall-ħlas jew stabbiliment ta’ rilaxx jew iwettaq parti minn, jew dawn il-ħidmiet kollha. (1) L-Ewwel Direttiva tal-Kunsill 77/780/KEE tat-12 ta’ Diċembru 1977 dwar il-koordinazzjoni tal-liġijiet, ir-regolamenti u d-dispożizzjonijiet amministrattivi li jirrigwardjaw il-bidu u l-insegwiment ta’ negozju ta’ l-istituzzjonijiet bi kreditu (ĠU L 322, tas-17. 12. 1977, p. 30). Id-Direttiva kif l-aħħar emendata mid-Direttiva 96/13/KE (ĠU L 66, tas-16. 3. 1996, p. 15). (2) Id-Direttiva tal-Kunsill 93/22/KEE ta’ l-10 ta’ Mejju 1993 dwar ser- vizzi ta’ l-investiment fil-qasam tas-sigurtajiet (ĠU L 141, tal- 11. 6. 1993, p. 27). Id-Direttiva kif l-aħħar emendata mid-Direttiva 97/9/KE (ĠU L 84, tas-26. 3. 1997, p. 22). 110 MT Il-Ġurnal Uffiċjali ta’ l-Unjoni Ewropea 06/Vol. 3 jiddeċiedi li għall-għanijiet ta’ din Stat Membru jista’ id-Direttiva parteċipant indirett jista jkun meqjus parteċipant jekk jingħata s-setgħa abbażi ta’ riskju sistematiku u fuq il-kondizzjoni l-parteċipant indirett ikun magħruf mis- sistema; li (g) fl-ewwel “parteċipant indirett” għandu jfisser l-istituzzjoni ta’ kreditu kif definita (b) bir-relazzjoni subinċiż kuntrattwali mal-istituzzjoni li tieħu sehem fis-sistema li tese- gwixxi ordnijiet ta’ trasferiment kif definiti fl-ewwel subinċiż ta’ (i) li jħalli lill-istituzzjoni ta’ kreditu hawn fuq imsemmija sabiex tgħaddi ordnijiet ta’ trasferiment permezz tas-sistema; ta’ jkunu assigurati d-drittijiet u xort’oħra, bil-għan li l-obbligazzjonijiet li potenzjalment ifeġġu b’konnessjoni ma’ sistema, l-Istati lejn il-banek ċentrali ta’ Membri jew għall-bank ċentrali Ewropew tal-ġejjieni. jew ipprovduti IT-TAQSIMA II TOTALIZZAR’U ORDNIJIET TA’ TRASFERIMENT (h) “titoli” għandha tfisser l-istrumenti kollha li hemm refernza dwarhom fit-taqsima B ta’ l-Anness tad-Direttiva 93/22/KEE; L-Artikolu 3 (i) “ordni ta’ trasferiment” għandha tfisser: — kull struzzjoni minn parteċipant sabiex iqiegħed għad- dispożizzjoni ta’ riċevitur ammont ta’ flus permezz ta’ reġistrazzjoni fil-kontijiet ta’ l-istituzzjoni ta’ kreditu, bank ċentrali jew aġent għall-ħlas, jew kull struzzjoni li tirriżulta mis-suppożizzjoni jew rilaxx ta’ l-obbligazzjoni ta’ ħlas kif definita mir-regoli tas-sistema, jew (j) (k) — struzzjoni minn parteċipant sabiex jitrasferixxi t-titolu lil, jew titoli permezz ta’ jew l-interess reġistrazzjoni f’reġistru, jew b’mod ieħor; sigurta fi, “proċedimenti għal nuqqas ta’ likwidità” għandhom ifissru kull miżura ta’ ġbir kif ipprovduta mil-liġi ta’ Stat Membru, jew pajjiż terz, jew sabiex ikun xolt il-parteċipant jew sabiex torganizzah mill-ġdid, meta miżura bħal din tinvolvi s-sospensjoni ta’, jew l-impożizzjoni ta’ limitazzjonijiet fuq, trasferimenti jew pagamenti; “totaliżżar” għandu jfisser il-konverżjoni f’talba waħda netta u jew l-obbligazzjoni waħda l-obbligazzjonijiet ta’ trasferiment li parteċipant inkella parteċipanti jew joħorġu għal, jew jirċievu minn, wieħed jew aktar parteċipanti bir- riżultat li talba netta biss tista’ tkun mitluba jew obbligaz- zjoni netta tkun dovuta; talbiet ordnijiet jirriżultaw minn netta ta’ li 1. Ordnijiet ta’ trasferiment u totalizzar għandhom ikunu legal- ment infurzati u, anke fil-każ ta’ proċedimenti fin-nuqqas ta’ lik- widità kontra parteċipant, għandhom jorbtu partijiet terzi, la darba dawk l-ordnijiet ta’ trasferiment ikunu daħlu fis-sistema qabel il-mument ta’ ftuħ ta’ dawn il-proċedimenti bħal dawk ta’ nuqqas ta’ likwidità kif definit fl-Artikolu 6(1). Meta, eċċezzjonalment, l-ordnijiet ta’ trasferiment jiddaħħlu fis- sistema wara l-mument tal-bidu ta’ proċedimenti minħabba nuqqas ta’ likwidità u jitwettqu fil-jum tal-bidu ta’ dawn il-proċedimenti, għandhom ikunu legalment infurzati u jorbtu lill- partijiet terzi biss jekk, wara ż-żmien ta’ ħlas, l-agent għall-ħlas, il-kontraparti ċentrali jew l-istabbiliment bankarju jippruvaw li ma kienux konxji, u l-anqas kellhom għalfejn ikunu konxji, tal- bidu ta’ proċedimenti bħal dawn. 2. L-ebda liġi, regolament, regola jew prattika dwar it-twarrib ta’ kuntratti u transazzjonijiet konklużi qabel il-mument tal-bidu ta’ proċedimenti minħabba nuqqas ta’ likwidità, kif definit fl-Arti- kolu 6(1) m’għandhom iwasslu għan-nuqqas ta’ temma ta’ totalizzar. 3. Il-mument ta’ dħul ta’ ordni ta’ trasferiment fis-sistema għandu jkun definit mir-regoli Jekk hemm kondizzjonijiet stabbiliti fil-liġi nazzjonali li tirregola s-sistema dwar il-mument tad-dħul, ir-regoli ta’ dik is-sistema għandhom jaqblu mal-kondizzjonijiet bħal dawn. ta’ dik is-sistema. L-Artikolu 4 (l) “kont ta’ ħlas” għandu jfisser kont fil-bank ċentrali, fl-aġent għall-ħlas jew fil-kontraparti ċentrali użati sabiex iżommu fondi u titoli u li jistabbilixxu transazzjonijiet bejn parteċi- panti f’sistema; (m) “sigurtà kollaterali” għandha tfisser l-assi kollha li jistgħu jkunu realiżżati kif ipprovduti taħt wegħda (inklużi flus ipprovduti taħt wegħda), xiri mill-ġdid jew ftehim simili, jew jistgħu jipprovdu li L-Istati Membri l-bidu ta’ proċedimenti minħabba nuqqas ta’ likwidità kontra parteċipant m’għandux iċaħħad fondi jew sigurtajiet disponibbli fil-kont tal-ħlas ta’ dak il-parteċipant milli jkunu użati sabiex iwettqu l-obbligazzjonijiet ta’ dak il-parteċipant fis-sistema fil-jum tal-bidu tal-proċedimenti minħabba nuqqas ta’ ħlas. Aktar minn hekk, l-Istati Membri jistgħu jipprovdu wkoll li faċilità ta’ kreditu tat-tali parteċipant konnessa mas-sistema tintuża kontra id-disponibbiltà, is-sigurtà l-obbligazzjonijiet għat-twettiq kollaterali tal-parteċipant f’dik is-sistema. eżistenti ta’ 06/Vol. 3 MT Il-Ġurnal Uffiċjali ta’ l-Unjoni Ewropea 111 L-Artikolu 5 Ordni ta’ trasferiment ma tistax tkun irrevokata minn parteċipant f’sistema, lanqas minn parti terza, mill-mument definit mir-regoli ta’ dik is-sistema. IT-TAQSIMA III DISPOŻIZZJONIJIET LI JIKKONĊERNAW PROĊEDIMENTI MINĦABBA NUQQAS TA’ LIKWIDITÀ L-Artikolu 6 l-mument tal-bidu ta’ 1. Għall-għan ta’ din id-Direttiva, proċedimenti minħabba nuqqas ta’ likwidità għandu jkun l-mument meta l-awtorita ġudizzjarja jew amministrattiva tkun għaddiet id-deċiżjoni tagħha. 2. Meta deċiżjoni tkun ittieħdet bi qbil mal-paragrafu 1, l-awtorità għandha relevanti immedjatament lill-awtorità xierqa magħżula mill-Istat Membru tagħha. jew tgħarraf dik id-deċiżjoni amministrattiva ġudizzjarja 3. L-Istat Membru msemmi fil-paragrafu immedjatament jgħarraf lill-Istati Membri l-oħra. 2 għandu L-Artikolu 7 Proċedimenti minħabba nuqqas ta’ likwidità m’għandhomx ikollhom effett retroattiv fuq id-drittijiiet u l-obbligazzjonijiet ta’ parteċipant b’konnessjoni mal-parteċipazzjoni tiegħu fis-sistema qabel il-mument tal-bidu ta’ proċedimenti bħal dawn kif definiti fl-Artikolu 6(1). joriġinaw minn, jew li L-Artikolu 8 Fil-każ ta’ proċedimenti minħabba nuqqas ta’ likwidità li jinfetħu kontra parteċipant fis-sistema, id-drittijiet u l-obbligazzjonijiet li jfeġġu minn, ta’ dak il-parteċipant għandhom ikunu ddeterminati mil-liġi li tirregola dik is-sistema. jew b’konnessjoni mal-parteċipazzjoni IT-TAQSIMA IV INSULAZZJONI TAD-DRITTIJIET TA’ POSSESSURI TA’ SIGURTÀ KOLLATERALI MILL-EFFETTI TAN-NUQQAS TA’ LIKWIDITÀ TAL-FORNITUR L-Artikolu 9 1. Id-drittijiet ta’: — parteċipant għas-sigurtà kollaterali provduta lilu b’konnessjoni ma’ sistema, u — banek ċentrali ta’ l-Istati Membri jew il-bank ċentrali Ewropew tal-ġejjieni għas-sigurtà kollaterali pprovduta lilhom, m’għandhomx ikunu affettwati minn proċedimenti minħabba nuqqas ta’ likwidità kontra l-parteċipant jew kontraparti għall- banek ċentrali ta’ l-Istati Membri jew tal-bank ċentrali Ewropew tal-ġejjieni li jkun ipprovda s-sigurtà kollaterali. Sigurtà kollaterali bħal din tista’ tkun imwettqa għas-sodisfazzjon ta’ dawn id-drittijiet. jinkludu drittijiet fis-sigurtajiet) huma 2. Meta sigurtajiet (li pprovduti bħala sigurtà kollaterali lejn il-parteċipanti u/jew il-banek ċentrali ta’ l-Istati Membri jew il-bank ċentrali Ewropew tal-ġejjieni kif imfisser fil-paragrafu 1, u d-dritt tagħhom (jew dak ta’ kull kandidat, aġent jew parti terza li j/taġixxi f’isimhom) fir- rigward tas-sigurtajiet hija/huwa legalment reġistrat fuq reġistru, kont jew sistema depożitorja ċentralizzata li tinsab fi Stat Mem- bru, id-determinazzjoni tad-drittijiet ta’ entitajiet bħal dawn bħala possessuri għall-dawk is-sigurtajiet għandhom ikunu rregolati mil-liġi ta’ dak l-Istat Membru. kollaterali b’relazzjoni sigurtà ta’ IT-TAQSIMA V DISPOŻIZZJONIJIET FINALI L-Artikolu 10 L-Istati Membri għandhom jispeċifikaw is-sistemi li għandhom ikunu inklużi fl-iskop ta’ din id-Direttiva u għandhom jinnotifikawhom lill-Kummissjoni u jinfurmaw lill-Kummissjoni bl-awtoritajiet li jkunu għażlu skond l-Artikolu 6(2). Is-sistema għandha tindika lejn l-Istat Membru li l-liġi tiegħu hija applikabbli, inkluż kull parteċipant indirett possibbli, kif ukoll kull bidla fihom. l-parteċipanti fis-sistema, B’żieda ma’ dan għall-indikazzjoni kif hemm provvediment fit-tieni jimponu superviżjoni jew ħtiġiet ta’ l-awtorizzazzjoni fuq sistemi li jidħlu taħt il-ġurisdizzjoni tagħhom. l-Istati Membri subparagrafu, jistgħu Kull wieħed b’interess leġittimu jista’ jitlob istituzzjoni sabiex tinformah bis-sistemi li hi tipparteċipa fihom u li tipprovdi l-informazzjoni dwar ir-regoli prinċipali li jirregolaw il-funzjoni ta’ dawk is-sistemi. L-Artikolu 11 1. L-Istati Membri għandhom jinfurzaw il-liġijiet, ir-regolamenti u d-dispożizzjonijiet amministrattivi meħtieġa sabiex ikunu kon- formi ma’ din id-Direttiva qabel il-11 ta’ Diċembru 1999. Għandhom immedjatament jinfurmaw lill-Kummissjoni. Meta l-Istati Membri jaddottaw dawn il-miżuri, għandhom ikollhom referenza għal din id-Direttiva jew għandhom ikunu akkompanjati minn referenza bħal din fl-okkażjoni tal- Il-metodi sabiex tagħmel pubblikazzjoni uffiċjali referenzi bħal dawn għandhom ikunu ddettati mill-Istati Membri. tagħhom. 112 MT Il-Ġurnal Uffiċjali ta’ l-Unjoni Ewropea 06/Vol. 3 2. L-Istati Membri għandhom jikkomunikaw lejn il-Kummissjoni t-test tad-dispożizzjonijiet tal-liġi domestika li huma jadottaw fil- qasam irregolat minn din id-Direttiva. F’din il-komunikazzjoni, l-Istati Membri għandhom jipprovdu tabella ta’ korrispondenza li turi d-dispożizzjonijiet nazzjonali li jeżistu jew huma introdotti fir-rigward ta’ kull Artikolu ta’ din id-Direttiva. L-Artikolu 13 Din id-Direttiva għandha tidħol b’seħħ fil-jum tal-pubblikazzjoni tagħha fil-Ġurnal Uffiċjali tal-Komunitajiet Ewropej. L-Artikolu 12 Mhux aktar tard minn tliet snin wara d-data imsemmija fl-Artikolu 11(1), il-Kummissjoni għandha tippreżenta rapport lejn il-Parlament Ewropej u lejn il-Kunsill dwar l-applikar ta’ din id-Direttiva, proposti fejn għar-reviżjoni tiegħu. xieraq minn akkompanjat L-Artikolu 14 Din id-Direttiva hija indirizzata lill-Istati Membri. Magħmula fi Brussel, fid-19 ta’ Mejju 1998. Għall-Parlament Ewropew Il-President J. M. GIL-ROBLES Għall-Kunsill Il-President G. BROWN


title: Direttiva 98/26/CE del Parlamento europeo e del Consiglio del 19 maggio 1998 concernente il carattere definitivo del regolamento nei sistemi di pagamento e nei sistemi di regolamento titoli

formats: html pdf print

text: 11. 6. 98 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee L 166/45 DIRETTIVA 98/26/CE DEL PARLAMENTO EUROPEO E DEL CONSIGLIO del 19 maggio 1998 concernente il carattere definitivo del regolamento nei sistemi di pagamento e nei sistemi di regolamento titoli IL PARLAMENTO EUROPEO ED IL CONSIGLIO DELL’UNIONE EUROPEA, solvenza nei confronti di uno dei partecipanti a tale sistema; visto il trattato che istituisce la Comunit(cid:133) europea, in particolare l’articolo 100 A, vista la proposta della Commissione (1), visto il parere dell’Istituto monetario europeo (2), visto il parere del Comitato economico e sociale (3), deliberando secondo la procedura di cui all’articolo 189 B del trattato (4), (1) (2) (3) considerando, da una parte, che il rapporto Lamfa- lussy del 1990 ai governatori delle banche centrali dei paesi del Gruppo dei Dieci ha messo in evidenza i rilevanti rischi sistemici insiti nei sistemi di pagamento che operano sulla base di una plura- lit(cid:133) di forme giuridiche in materia di netting dei pagamenti, in particolare di netting multilaterale; che la riduzione dei rischi giuridici connessi con la partecipazione a sistemi con regolamento lordo in importanza capitale, dato il tempo reale (cid:138) di crescente sviluppo di tali sistemi; considerando che (cid:138) altres(cid:141) della massima impor- tanza ridurre il rischio connesso con la partecipa- zione ai sistemi di regolamento titoli, in specie se vi (cid:138) una relazione stretta tra questi e i sistemi di pagamento; considerando che la presente direttiva mira a contribuire al funzionamento efficiente ed econo- mico degli accordi di pagamento transfrontaliero e degli accordi di regolamento titoli nella Comunit(cid:133), ci(cid:149) che rafforza la libert(cid:133) di movimento dei capitali nel mercato interno; che essa si inserisce pertanto nella scia dei progressi compiuti verso il completa- mento del mercato con particolare riguardo alla libert(cid:133) di prestare servizi e alla libera- lizzazione dei movimenti di capitali, in vista della realizzazione dell’Unione economica e monetaria; interno, (4) considerando che conviene che la normativa degli Stati membri sia tesa a ridurre il pi(cid:151) possibile turbative al sistema derivanti dalla procedura d’in- (1) GU C 207 del 18. 7. 1996, pag. 13, e GU C 259 del 26. 8. 1997, pag. 6. (2) Parere espresso il 21 novembre 1996. (3) GU C 56 del 24. 2. 1997, pag. 1. (4) Parere del Parlamento europeo del 9 aprile 1997 (GU C 132 del 28. 4. 1997, pag. 74), posizione comune del Consiglio del 13 ottobre 1997 (GU C 375 del 10. 12. 1997, pag. 34) e deci- sione del Parlamento europeo del 29 gennaio 1998 (GU C 56 del 23. 2. 1998). Decisione del Consiglio del 27 aprile 1998. (5) (6) (7) (8) (9) considerando che una proposta di direttiva in materia di risanamento e liquidazione degli enti creditizi, presentata nel 1985 e modificata l’8 febbraio 1988, (cid:138) ancora all’esame del Consiglio; che la convenzione relativa alle procedure d’insolvenza redatta il 23 novembre 1995 dagli Stati membri riuniti in sede di Consiglio esclude espressamente le imprese assicuratrici, gli enti creditizi e le imprese d’investimento; considerando che la presente direttiva intende abbracciare i sistemi di pagamento e i sistemi di regolamento titoli sia transfrontalieri sia nazionali; che essa (cid:138) applicabile ai sistemi comunitari e alla garanzia in titoli costituita in relazione alla parteci- pazione a tali sistemi dai partecipanti stessi, stabiliti nella Comunit(cid:133) o in paesi terzi; considerando che gli Stati membri possono appli- care le disposizioni della presente direttiva ai rispettivi enti nazionali che partecipano diretta- mente ai sistemi di paesi terzi e alla garanzia in titoli fornita in relazione alla partecipazione a detti sistemi; considerando che gli Stati membri dovrebbero poter designare come sistema che rientra nel campo d’applicazione della direttiva quello la cui attivit(cid:133) principale (cid:138) il regolamento titoli, anche se esso tratta, entro certi limiti, strumenti derivati su merci; considerando che la riduzione del rischio sistemico richiede in particolar modo la definitivit(cid:133) del rego- lamento e l’esigibilit(cid:133) della garanzia in titoli; che la garanzia in titoli comprende tutti gli elementi forniti da un partecipante al sistema di pagamento e/o sistema di regolamento titoli agli altri parteci- panti, a garanzia dei diritti e degli obblighi relativi al sistema in questione, compresi le operazioni pronti contro termine, i privilegi legali e i trasferi- menti fiduciari; che la definizione di «garanzia in titoli» della presente direttiva non incide sulle disposizioni della legislazione nazionale circa il tipo di garanzia in titoli che pu(cid:149) essere usato; L 166/46 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee 11. 6. 98 (10) (11) (12) (13) (14) (15) (16) (17) (18) (19) considerando che la presente direttiva, applicandosi alla garanzia in titoli fornita in relazione alle opera- zioni delle banche centrali degli Stati membri connesse alle loro funzioni di banca centrale, incluse le operazioni di politica monetaria, (cid:138) di ausilio per l’Istituto monetario europeo (IME) nel suo compito di promuovere l’efficienza dei paga- menti transfrontalieri al fine di preparare la terza fase dell’Unione economica e monetaria e contri- buisce pertanto allo sviluppo del necessario quadro normativo nel quale la futura Banca centrale europea potr(cid:133) condurre la propria attivit(cid:133); considerando che gli ordini di trasferimento e il netting dovrebbero essere giuridicamente vinco- lanti nelle giurisdizioni di tutti gli Stati membri e opponibili ai terzi; considerando che le regole sul carattere definitivo del netting non dovrebbero impedire che i sistemi, prima del netting, verifichino se gli ordini immessi nel sistema ottemperano alle regole del sistema stesso, permettendo che si effettui il regolamento di detto sistema; che la presente considerando direttiva non dovrebbe impedire in alcun modo a un parteci- pante o a un terzo di far valere qualsiasi diritto o credito risultante dall’operazione sottostante che la legge possa riconoscergli ai fini di ricupero o di restituzione in relazione a un ordine di trasferi- mento immesso in un sistema, ad esempio nel caso di frode o di errore tecnico, purch(cid:130) ci(cid:149) non porti al ricalcolo del netting o alla revoca dell’ordine di trasferimento immesso nel sistema; considerando che (cid:138) necessario garantire che gli ordini di trasferimento non possano venire revocati dal momento definito dalle regole del sistema; considerando che (cid:138) necessario che uno Stato membro notifichi immediatamente agli altri Stati membri l’apertura di procedure di insolvenza nei confronti di uno dei partecipanti al sistema; considerando che una procedura d’insolvenza non dovrebbe avere effetto retroattivo sui diritti e gli obblighi dei partecipanti a un sistema; considerando che la presente direttiva mira inoltre a determinare, nel caso di una procedura d’insol- venza relativa a un partecipante a un sistema, quale legge fallimentare sia applicabile in merito ai diritti e agli obblighi di detto partecipante in relazione alla sua partecipazione a un sistema; considerando che la garanzia in titoli deve essere isolata dagli effetti dell’applicazione della legge fallimentare al partecipante insolvente; considerando che le disposizioni dell’articolo 9, paragrafo 2 devono applicarsi soltanto a un libro contabile, conto o sistema di deposito accentrato (20) (21) (22) (23) che provino l’esistenza di diritti di propriet(cid:133) su tali titoli o del diritto di consegnarli o trasferirli; la banca considerando che le disposizioni dell’articolo 9, paragrafo 2 sono dirette ad assicurare che qualora il partecipante, centrale di uno Stato membro o la futura Banca centrale europea abbiano una garanzia in titoli valida ed effettiva, come stabi- lito dalla legge dello Stato membro nel quale (cid:138) situato il corrispondente libro contabile, conto o sistema di deposito accentrato, la validit(cid:133) ed oppo- nibilit(cid:133) di tale garanzia nei confronti del sistema (e del relativo operatore) e di qualsiasi altra persona che rivendichi diritti direttamente o indirettamente tramite il sistema dovrebbero essere determinate unicamente in base alla legge di detto Stato membro; titoli sono costituiti considerando che le disposizioni dell’articolo 9, paragrafo 2 non sono dirette a pregiudicare l’appli- cazione e gli effetti della legge dello Stato membro in a norma della quale i garanzia o della legge dello Stato dove i titoli possono essere altrimenti situati (compresa, senza limitazioni, la normativa riguardante la creazione, la propriet(cid:133) o il trasferimento di tali titoli o dei diritti su di essi) n(cid:130) devono essere interpretate nel senso che tale garanzia sia direttamente opponibile o possa essere riconosciuta in qualunque Stato membro a prescindere da quanto prescrive la legge di detto Stato membro; considerando che (cid:138) opportuno che gli Stati membri si adoperino per stabilire sufficienti collegamenti tra tutti i sistemi di regolamento titoli contemplati dalla presente direttiva allo scopo di promuovere la massima trasparenza e la certezza giuridica delle operazioni relative a titoli trasferibili; considerando che l’adozione della presente direttiva costituisce la modalit(cid:133) pi(cid:151) appropriata per la realiz- zazione degli obiettivi summenzionati e non va al di l(cid:133) di quanto (cid:138) necessario per la loro realizza- zione, HANNO ADOTTATO LA PRESENTE DlRETTlVA: SEZlONE I CAMPO D’APPLICAZIONE E DEFINIZIONI Articolo 1 Le disposizioni della presente direttiva si applicano: a) ad ogni sistema definito all’articolo 2, lettera a), disci- plinato dalla legge di uno Stato membro e che opera in una valuta qualsiasi, in ecu o nelle diverse valute che il sistema converte l’una nell’altra; 11. 6. 98 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee L 166/47 b) ad ogni partecipante a tale sistema; c) alla garanzia in titoli fornita in relazione (cid:190) alla partecipazione a un sistema ovvero (cid:190) a operazioni delle banche centrali degli Stati membri, connesse con le loro funzioni di banca centrale. Articolo 2 Ai fini della presente direttiva si intende per: a) «sistema»: un accordo formale (cid:190) fra tre o pi(cid:151) partecipanti, senza contare un even- tuale agente di regolamento, un’eventuale contro- parte centrale, un’eventuale stanza di compensa- zione o un eventuale partecipante indiretto, con regole comuni e accordi standardizzati per l’esecu- zione di ordini di trasferimento tra i partecipanti, (cid:190) disciplinato dalla legge di uno Stato membro scelta dai partecipanti; i partecipanti, comunque, possono solo optare per la legge dello Stato membro nel quale almeno uno di essi ha la propria sede sociale, e (cid:190) designato, fatti salvi altri requisiti pi(cid:151) rigorosi di applicazione generale imposti dalla legislazione nazionale, come sistema e notificato alla Commis- sione dallo Stato membro di cui si applica la legge, dopo che lo Stato membro stesso ne abbia accertato la conformit(cid:133) alle regole dello stesso. Fatti salvi i requisiti di cui al primo comma uno Stato membro pu(cid:149) designare come sistema un accordo formale consistente nell’esecuzione di ordini di trasfe- rimento come definiti nel secondo trattino della lettera i) nonch(cid:130) nell’esecuzione, entro certi limiti, di ordini relativi ad altri strumenti finanziari, qualora esso ritenga giustificata sotto il profilo del rischio sistemico tale designazione. Inoltre, uno Stato membro, vagliando caso per caso, pu(cid:149) designare come sistema un accordo formale tra due partecipanti, senza contare un eventuale agente di regolamento, un’eventuale controparte centrale, un’e- ventuale stanza di compensazione o un eventuale partecipante indiretto, qualora ritenga giustificata sotto il profilo del rischio sistemico tale designazione; b) «ente»: (cid:190) un ente creditizio come definito all’articolo 1, primo trattino della direttiva 77/780/CEE (1), inclusi gli enti elencati all’articolo 2, paragrafo 2 di tale direttiva, o (cid:190) un’impresa d’investimento come definita all’arti- colo 1, punto 2 della direttiva 93/22/CEE (2), esclusi gli enti elencati all’articolo 2, paragrafo 2, lettere a) (cid:190) k) di tale direttiva, o (cid:190) le autorit(cid:133) pubbliche e le imprese assistite da garanzia pubblica, o (cid:190) qualsiasi impresa la cui sede sociale sia situata al di fuori della Comunit(cid:133) e che eserciti funzioni analoghe a quelle degli enti creditizi o delle imprese d’investimento comunitari di cui al primo e secondo trattino, che partecipi a un sistema assumendo la responsabi- lit(cid:133) di adempiere gli obblighi finanziari derivanti da ordini di trasferimento nell’ambito di tale sistema. Allorch(cid:130) un sistema (cid:138) vigilato secondo la legislazione nazionale e il sistema esegue soltanto ordini di trasfe- rimento come definiti nel secondo trattino della lettera i), nonch(cid:130) i pagamenti derivanti da tali ordini, uno Stato membro pu(cid:149) decidere di considerare ente le imprese che partecipino a tale sistema, assumendo la responsabifit(cid:133) di adempiere gli obblighi finanziari derivanti da ordini di trasferimento nell’ambito di tale sistema, quando almeno tre dei partecipanti rientrino nelle categorie di cui al precedente comma e la deci- sione sia giustificata sotto il profilo del rischio siste- mico; c) d) e) «controparte centrale»: il soggetto interposto tra gli enti di un sistema che funge da controparte esclusiva di detti enti riguardo ai loro ordini di trasferimento; «agente di regolamento»: il soggetto che fornisce conti di regolamento agli enti e/o alle controparti centrali che partecipano ai sistemi attraverso i quali sono rego- lati gli ordini di tali sistemi e che, all’occorrenza, concede credito a tali enti e/o controparti centrali a fini di regolamento; trasferimento all’interno di «stanza di compensazione»: il centro responsabile del calcolo delle posizioni nette degli enti, di un’even- tuale controparte centrale e/o di un eventuale agente di regolamento; f) «partecipante»: un ente, una controparte centrale, una stanza di compensazione o un agente di regolamento. Secondo le regole del sistema, lo stesso partecipante stanza di pu(cid:149) fungere da compensazione o agente di regolamento o assolvere tutti o in parte questi compiti. controparte centrale, (1) Prima direttiva 77/780/CEE del Consiglio, del 12 dicembre legislative, 1977, relativa al coordinamento delle disposizioni regolamentari e amministrative riguardanti l’accesso all’attivit(cid:133) degli enti creditizi e il suo esercizio (GU L 322 del 17. 12. 1977, pag. 30). Direttiva modificata da ultimo dalla direttiva 96/13/CE (GU L 66 del 16. 3. 1996, pag. 15). (2) Direttiva 93/22/CEE del Consiglio, del 10 maggio 1993, rela- tiva ai servizi di investimento nel settore dei valori mobiliari (GU L 141 dell’11. 6. 1993, pag. 271. Direttiva modificata da ultimo dalla direttiva 97/9/CE (GU L 84 del 26. 3. 1997, pag. 22). L 166/48 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee 11. 6. 98 Uno Stato membro pu(cid:149) decidere, ai fini della presente direttiva, che un partecipante indiretto sia considerato partecipante qualora ritengano giustificata sotto il profilo del rischio sistemico tale decisione e a condi- zione che il partecipante indiretto sia conosciuto dal sistema. g) «partecipante indiretto»: l’ente creditizio di cui al primo trattino dell’articolo 1 della lettera b), avente un rapporto contrattuale con un ente partecipante al sistema, il quale esegua ordini di trasferimento come definiti al primo trattino della lettera i), cos(cid:141) da consentire al suddetto ente creditizio di trasmettere ordini di trasferimento attraverso il sistema; h) «titoli»: tutti gli strumenti di cui alla sezione B dell’al- legato della direttiva 93/22/CEE; i) «ordine di trasferimento»: (cid:190) ogni istruzione da parte di un partecipante di mettere a disposizione di un beneficiario una somma di denaro attraverso una scrittura sui conti di un ente creditizio, di una banca centrale o di un agente di regolamento ovvero ogni istruzione che determini l’assunzione o l’adempimento di un obbligo di pagamento, in base alle regole di tale sistema, ovvero (cid:190) ogni istruzione da parte di un partecipante di trasferire la titolarit(cid:133) o i diritti su uno o pi(cid:151) titoli attraverso una scrittura in un libro contabile o altro; «procedura d’insolvenza»: una procedura concorsuale prevista dalla legge di uno Stato membro o di un paese terzo per liquidare un partecipante o riorganiz- zarlo, tale da comportare la sospensione dei trasferi- menti o dei pagamenti o l’imposizione di limiti all’at- tivit(cid:133); «netting»: la conversione in un’unica posizione a debito o a credito dei crediti o dei debiti risultanti da ordini di trasferimento che uno o pi(cid:151) partecipanti hanno nei confronti di uno o pi(cid:151) altri partecipanti per effetto della quale pu(cid:149) essere richiesto o dovuto soltanto il saldo netto; «conto di regolamento»: conto presso una banca centrale, un agente di regolamento o una controparte centrale usato per detenere fondi e titoli o per regolare operazioni tra i partecipanti a un sistema; j) k) l) m) «garanzia in titoli»: tutte le attivit(cid:133) realizzabili, fornite sotto forma di pegno (compreso il contante sotto forma di pegno), di operazioni pronti contro termine o contratti simili ovvero al fine di garantire diritti e obblighi che potrebbero sorgere in relazione a un sistema, ovvero fornite alle banche centrali degli Stati membri o alla futura Banca centrale europea. SEZIONE II NETTING E ORDINI DI TRASFERIMENTO Articolo 3 1. Gli ordini di trasferimento e il netting sono legal- mente vincolanti e, in caso di apertura di una procedura d’insolvenza nei confronti di un partecipante, sono oppo- nibili ai terzi, purch(cid:130) gli ordini di trasferimento siano stati immessi in un sistema prima del momento di apertura della procedura d’insolvenza a norma dell’articolo 6, para- grafo 1. Qualora, eccezionalmente, gli ordini di trasferimento siano immessi in un sistema dopo il momento di apertura il giorno della procedura d’insolvenza e siano eseguiti stesso dell’apertura, essi sono legalmente vincolanti e opponibili ai terzi soltanto qualora, dopo il momento del regolamento, la controparte centrale oppure la stanza di compensazione dimostrino che non erano n(cid:130) avrebbero dovuto essere a conoscenza dell’apertura della procedura d’insolvenza. regolamento, l’agente di 2. Le leggi, i regolamenti, le regole o le prassi sull’inef- ficacia o dei contratti e delle operazioni conclusi anterior- mente al momento di apertura della procedura d’insol- venza a norma dell’articolo 6, paragrafo 1, non compor- tano il ricalcolo del netting. Il momento in cui un ordine di trasferimento (cid:138) 3. immesso in un sistema (cid:138) stabilito dalle regole di tale sistema. Qualora la legge nazionale che disciplina il sistema stabilisca le condizioni relative al momento di immissione, le regole del sistema devono essere conformi a tali condizioni. Articolo 4 Gli Stati membri possono disporre che l’apertura di una procedura d’insolvenza nei confronti di un partecipante non impedisca che i fondi o i titoli disponibili sul conto di regolamento di detto partecipante siano adoperati per adempiere gli obblighi di tale partecipante nel sistema nel giorno di apertura della procedura. Inoltre gli Stati membri possono disporre che una facilitazione di credito del partecipante riguardante il sistema possa essere utiliz- zata a fronte di una garanzia in titoli in essere e disponi- bile per soddisfare gli obblighi di tale partecipante verso il sistema. 11. 6. 98 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee L 166/49 Articolo 5 Un ordine di trasferimento non pu(cid:149) essere revocato da un partecipante a un sistema n(cid:130) da un terzo dopo lo scadere del termine stabilito dalle regole di tale sistema. SEZIONE III DISPOSIZIONI RELATIVE D’INSOLVENZA ALLA PROCEDURA Articolo 6 1. Ai fini della presente direttiva per momento di aper- tura della procedura d’insolvenza si intende il momento in cui l’autorit(cid:133) giudiziaria o amministrativa ha emesso tale decisione. 2. Quando prende una decisione a norma del paragrafo 1, la competente autorit(cid:133) giudiziaria o amministrativa notifica immediatamente la decisione alle autorit(cid:133) compe- tenti designate dal suo Stato membro. Lo Stato membro di cui al paragrafo 2 notifica 3. immediatamente agli altri Stati membri. Articolo 7 Una procedura d’insolvenza non ha effetto retroattivo sui diritti e sugli obblighi di un partecipante inseriti da o connessi con la sua partecipazione ad un sistema prima del momento di apertura della procedura stessa a norma dell’articolo 6, paragrafo 1. Articolo 8 Nel caso in cui sia aperta una procedura d’insolvenza nei confronti di un partecipante a un sistema, i diritti e gli obblighi derivanti dalla partecipazione stessa a tale sistema, o ad essa connessi, sono stabiliti in base alle regole che disciplinano detto sistema. SEZlONE IV ISOLAMENTO DEI DIRITTI DEL DETENTORE DI UNA GARANZIA IN TlTOLI DAGLI EFFETTI DELL’INSOLVENZA DEL DATORE Articolo 9 1. I diritti non sono pregiudicati dall’apertura di una procedura d’in- solvenza nei confronti del partecipante o della controparte di banche centrali degli Stati membri o della futura Banca centrale europea che hanno fornito la garanzia in titoli. La garanzia pu(cid:149) essere realizzata al fine di soddisfare tali diritti. 2. Nei casi in cui i titoli (compresi i diritti sui titoli) sono forniti come garanzia a partecipanti e/o alle banche centrali degli Stati membri o alla futura Banca centrale europea di cui al paragrafo 1 e il loro diritto (o il diritto di un intestatario, agente o terzo che agiscono per conto di costoro) sui titoli (cid:138) legalmente registrato in un libro contabile, conto o sistema di deposito accentrato situato in uno Stato membro, la determinazione dei diritti di tali enti come detentori dei titoli costituiti in garanzia (cid:138) disci- plinata dalla legge di detto Stato membro. SEZIONE V DISPOSIZIONI FINALI Articolo 10 Gli Stati membri designano i sistemi da includere nel campo d’applicazione della presente direttiva e li notifi- cano alla Commissione; essi informano la Commissione circa le autorit(cid:133) designate a norma dell’articolo 6, para- grafo 2. Il sistema comunica allo Stato membro la cui legge (cid:138) applicabile i partecipanti al sistema, compresi eventuali indiretti, nonch(cid:130) qualsiasi cambiamento partecipanti successivo. In aggiunta alla comunicazione di cui al secondo comma gli Stati membri possono sottoporre i sistemi soggetti alla loro giurisdizione a un controllo o a una autorizzazione. Chiunque abbia un interesse giuridicamente tutelato pu(cid:149) chiedere a un ente informazioni sui sistemi cui esso parte- cipa nonch(cid:130) sulle regole fondamentali che disciplinano il funzionamento di tali sistemi. Articolo 11 1. Gli Stati membri fanno entrare in vigore le disposi- zioni legislative, regolamentari ed amministrative neces- sarie per conformarsi alla presente direttiva entro l’11 dicembre 1999. Essi ne informano immediatamente la Commissione. (cid:190) di un partecipante alla garanzia in titoli fornitagli in relazione ad un sistema e (cid:190) delle banche centrali degli Stati membri o della futura Banca centrale europea ad una garanzia in titoli loro fornita, Quando gli Stati membri adottano tali disposizioni, queste contengono un riferimento alla presente direttiva o sono corredate di siffatto riferimento all’atto della pubbli- cazione ufficiale. Le modalit(cid:133) di tale riferimento sono decise dagli Stati membri. L 166/50 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee 11. 6. 98 2. Gli Stati membri comunicano alla Commissione il testo delle disposizioni legislative nazionali, che adottano nel settore disciplinato dalla presente direttiva. In tale comunicazione essi presentano una tabella indicante le disposizioni nazionali gi(cid:133) in vigore o appositamente emanate, in corrispondenza di ciascun articolo della presente direttiva. Articolo 13 La presente direttiva entra in vigore il giorno della pubbli- cazione nella Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee. Articolo 14 Gli Stati membri sono destinatari della presente direttiva. Articolo 12 Entro tre anni dalla data di cui all’articolo 11, paragrafo 1 la Commissione presenta al Parlamento europeo e al Consiglio una relazione in merito all’applicazione della presente direttiva, corredandola, se del caso, delle oppor- tune proposte per la sua modifica. Fatto a Bruxelles, add(cid:141) 19 maggio 1998. Per il Parlamento europeo Per il Consiglio il Presidente J. M. GIL-ROBLES il Presidente G. BROWN


title: Oil and gas process technology : the latest advances for use on offshore production installations.

eurovoc_concepts:
new technology
offshore drilling
petroleum


title: PREGUNTA ESCRITA n. 1546/98 del Cristiana MUSCARDINI a la Comisión. Concesiones unilaterales en el sector de la floricultura

eurovoc_concepts:
Lomé Convention
customs duties
floriculture
generalised preferences
import (EU)
job creation
multinational enterprise

formats: html print


title: Dyrektywa 98/26/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 maja 1998 r. w sprawie zamknięcia rozliczeń w systemach płatności i rozrachunku papierów wartościowych

text: 06/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 107 31998L0026 L 166/45 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 11. 6. 1998 DYREKTYWA 98/26/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 19 maja 1998 r. w sprawie zamknięcia rozliczeń w systemach płatności i rozrachunku papierów wartościowych PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, usług i liberalizacji przepływu kapitału, oraz realizacji Unii Gospodarczej i Walutowej. uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, a w szczególności jego art. 100a, uwzględniając wniosek Komisji (1), uwzględniając opinię Europejskiego Instytutu Walutowego (2), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (3), działając zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 189b Trakta- tu (4), a także mając na uwadze, co następuje: (1) (2) (3) Raport Lamfalussy’ego z 1990 r. dla gubernatorów ban- ków centralnych krajów G-10 wskazał na istotne ryzyko systemowe właściwe dla systemów płatności funkcjonują- cych na podstawie kilku typów prawnych regulujących kompensowanie płatności, w szczególności kompensowa- nie wielostronne; zmniejszenie ryzyka prawnego związa- nego z uczestnictwem w systemach rozrachunku brutto w czasie rzeczywistym ma fundamentalne znaczenie, bio- rąc pod uwagę coraz wyższy stopień rozwoju tych syste- mów. Zagadnieniem najwyższej wagi jest również zmniejszenie poziomu ryzyka związanego z uczestnictwem w syste- mach rozrachunku papierów wartościowych, w szczegól- ności, gdy istnieją ścisłe powiązania pomiędzy takimi sys- temami i systemami płatności. Celem niniejszej dyrektywy jest przyczynienie się do sprawnego i efektywnego pod względem kosztów funk- cjonowania porozumień w zakresie rozrachunku płatno- ści transgranicznych i papierów wartościowych w ramach Wspólnoty, co wzmacnia swobodę przepływu kapitału na rynku wewnętrznym; tym samym niniejsza dyrektywa wspiera postęp, jaki poczyniono w celu stworzenia rynku wewnętrznego, a w szczególności swobody świadczenia (1) Dz. U. C 207 z 18. 7. 1996, str. 13 i Dz. U. C 259 z 26. 8. 1997, str. 6. (2) Opinia wydana dnia 21 listopada 1996 r. (3) Dz. U. C 56 z 24. 2. 1997, str. 1. (4) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 9 kwietnia 1997 r. (Dz. U. C 132 z 28. 4. 1997, str. 74), wspólne stanowisko Rady z dnia 13 paź- dziernika 1997 r. (Dz. U. C 375 z 10. 12. 1997, str. 34) i decyzja Par- lamentu Europejskiego z dnia 29 stycznia 1998 r. (Dz. U. C 56 z 23. 2. 1998). Decyzja Rady z dnia 27 kwietnia 1998 r. (4) (5) (6) (7) (8) (9) Pożądane jest, aby systemy prawne Państw Członkowskich zmierzały do wyeliminowania zakłóceń w systemie, spowodowanych postępowaniem upadłościowym wobec uczestnika tego systemu. Propozycja dyrektywy o reorganizacji i likwidacji instytu- cji kredytowych przedłożona w 1985 r. i uzupełniona dnia 8 lutego 1988 r. jest jeszcze w toku postępowania przed Radą; konwencja o postępowaniu upadłościowym, której tekst przyjęto dnia 23 listopada 1995 r. na spotkaniu Państw Członkowskich w ramach Rady, nie dotyczy przed- siębiorstw ubezpieczeniowych, instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych. jak i Niniejsza dyrektywa ma na celu objęcie systemów płatno- i systemów rozrachunku papierów wartościowych ści transgranicznych; niniejsza zarówno krajowych, dyrektywa ma zastosowanie do systemów funkcjonują- cych w ramach Wspólnoty i do zabezpieczenia ustanowio- nego przez ich uczestników, czy to ze Wspólnoty, czy z państw trzecich, w związku z uczestnictwem w tych sys- temach. Państwa Członkowskie mogą stosować przepisy niniejszej dyrektywy odnośnie do instytucji krajowych, bezpośred- nio uczestniczących w systemach państw trzecich, i do zabezpieczenia dostarczonego w związku z uczestnictwem w takich systemach. Państwa Członkowskie powinny mieć możliwość wskaza- nia jako systemu podlegającego niniejszej dyrektywie takiego systemu, którego głównym przedmiotem działa- nia jest zamykanie rozliczeń papierów wartościowych, nawet jeżeli system taki w ograniczonym stopniu zajmuje się także towarowymi instrumentami pochodnymi. Redukcja ryzyka systemowego wymaga w szczególności finalności rozliczeń i wykonalności zabezpieczenia; zabez- pieczenie obejmuje wszystkie środki przekazane przez uczestnika innym uczestnikom systemów płatności i/lub systemów rozrachunku papierów wartościowych w celu zabezpieczenia praw i zobowiązań w związku z tym sys- temem, w tym umowy o odkupie, ustawowe prawa zastawu i transfery powiernicze; zważywszy, że przepisy prawa krajowego dotyczące zabezpieczenia, jakie może być stosowane, nie powinny zależeć od definicji zabezpie- czenia w niniejszej dyrektywie. 108 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 06/t. 3 (10) Niniejsza dyrektywa poprzez objęcie zabezpieczenia zapewnianego w związku z operacjami banków central- nych Państw Członkowskich w aspekcie ich roli banków centralnych, w tym operacjami polityki pieniężnej, wspo- maga Europejski Instytut Walutowy w promowaniu efek- tywności płatności transgranicznych, mającym na wzglę- dzie przygotowanie trzeciego etapu Unii Gospodarczej i Walutowej i przyczynia się w ten sposób do rozwoju nie- zbędnych ram prawnych, w których przyszły Europejski Bank Centralny może rozwijać swoją politykę. (11) Zlecenia transferu i ich kompensowanie powinny być prawnie wymagalne w jurysdykcjach wszystkich Państw Członkowskich i być wiążące dla osób trzecich. systemom sprawdzenia (12) Zasady finalności kompensowania nie powinny uniemoż- dokonaniem liwiać kompensowania, czy zlecenia wprowadzone do systemu są zgodne z zasadami tego systemu i czy pozwalają na dokonanie rozrachunku w tym systemie. przed (13) Żaden z przepisów niniejszej dyrektywy nie powinien uniemożliwiać uczestnikowi lub osobie trzeciej wykona- nia jakichkolwiek praw lub roszczeń wynikających z pod- stawowej transakcji, na mocy których mogą oni mieć prawo do zwrotu lub restytucji z tytułu zlecenia transferu wprowadzonego do systemu, np. w przypadku oszustwa czy błędu technicznego, dopóki nie prowadzi to ani do cofnięcia kompensowania, ani do odwołania zlecenia transferu w systemie. (14) Konieczne jest zapewnienie, że zlecenia transferu nie mogą być odwołane po upływie momentu zdefiniowanego przez zasady tego systemu. (15) Konieczne jest, aby Państwo Członkowskie powiadomiło niezwłocznie inne Państwa Członkowskie o otwarciu postępowania upadłościowego wobec uczestnika systemu. (16) Postępowanie upadłościowe nie powinno działać wstecz odnośnie do praw i zobowiązań uczestników systemu. (17) W przypadku postępowania upadłościowego wobec uczestnika systemu niniejsza dyrektywa dodatkowo ma na celu określenie, które prawo upadłościowe ma zastosowa- nie do praw i zobowiązań tego uczestnika w związku z jego uczestnictwem w systemie. (18) Zabezpieczenie powinno być wyłączone ze skutków prawa upadłościowego stosowanego wobec niewypłacal- nego uczestnika. (19) Przepisy art. 9 ust. 2 powinny odnosić się jedynie do reje- stru, rachunku lub scentralizowanego systemu depozy- towego, dowodzącego istnienia praw własności lub praw do dostawy lub transferu odpowiednich papierów wartoś- ciowych. (20) Celem przepisów art. 9 ust. 2 jest zapewnienie, że jeżeli uczestnik, bank centralny Państwa Członkowskiego lub przyszły Europejski Bank Centralny posiada obowiązujące i skuteczne zabezpieczenie, ustanowione przez prawo Pań- stwa Członkowskiego, w którym znajduje się odpowiedni rejestr, rachunek lub scentralizowany system depozytowy, wówczas moc prawna i wymagalność tego zabezpieczenia w stosunku do systemu (i jego operatora) i w stosunku do każdej innej osoby występującej z roszczeniem bezpośred- nio lub pośrednio przez ten system, powinna być okreś- lona jedynie z punktu widzenia prawa tego Państwa Człon- kowskiego. (21) Przepisy art. 9 ust. 2 nie mają na celu zakłócenie funkcjo- nowania i skuteczności prawa Państwa Członkowskiego, na którego mocy ustanowiono papiery wartościowe, lub prawa Państwa Członkowskiego, w którym papiery war- tościowe mogą być zlokalizowane (w tym, bez ogranicze- nia, prawa dotyczącego tworzenia, własności lub przeno- szenia takich papierów wartościowych lub praw do takich papierów wartościowych) i nie powinny być interpreto- wane w ten sposób, że każde zabezpieczenie będzie bez- pośrednio wykonalne lub będzie przyjmowane w każdym Państwie Członkowskim w sposób inny niż zgodnie z pra- wem tego Państwa Członkowskiego. (22) Pożądane jest, aby Państwa Członkowskie podjęły starania w celu ustanowienia zadowalających powiązań pomiędzy wszystkimi systemami rozrachunku papierów wartościo- wych, objętymi niniejszą dyrektywą, w celu promowania maksymalnej przejrzystości i prawnej pewności transakcji związanych z papierami wartościowymi. (23) Przyjęcie niniejszej dyrektywy stanowi najodpowiedniejszy sposób realizacji wyżej wymienionych celów i nie wykra- cza poza to, co jest konieczne dla ich osiągnięcia, PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: SEKCJA I ZAKRES ZASTOSOWANIA I DEFINICJE Artykuł 1 Przepisy niniejszej dyrektywy stosują się do: a) każdego systemu, jak zdefiniowano w art. 2 lit. a), podlegają- cego prawu Państwa Członkowskiego i działającego w dowol- nej walucie, ecu lub w różnych walutach, które system taki wzajemnie wymienia; 06/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 109 b) każdego uczestnika takiego systemu; c) zabezpieczenia dostarczonego w związku z: — uczestnictwem w systemie, lub — firmę inwestycyjną, jak zdefiniowano w art. 1 pkt 2 dyrek- tywy 93/22/EWG (2), z wyjątkiem instytucji wymienio- nych w wykazie zawartym w art. 2 ust. 2 lit. a)–k) tej dyrektywy, lub — operacjami przeprowadzanymi przez banki centralne Państw Członkowskich w ramach wykonywania przez nie funkcji banków centralnych. — organy władzy publicznej i przedsiębiorstwa przez nie gwarantowane, lub Artykuł 2 Do celów niniejszej dyrektywy: a) termin „system” oznacza formalne porozumienie: — pomiędzy trzema lub więcej uczestnikami, nie wliczając w to agenta rozrachunkowego, partnera centralnego, izby rozliczeniowej, uczestnika pośredniego, jeżeli tacy wystę- pują, w którym obowiązują wspólne zasady i jednolite ustalenia służące realizacji zleceń transferu pomiędzy uczestnikami, — podlegające wybranemu przez uczestników prawu Pań- stwa Członkowskiego, jednakże uczestnicy mogą wybrać prawo tylko takiego Państwa Członkowskiego, w którym co najmniej jeden z nich ma swoją siedzibę główną, oraz — nienaruszające innych, bardziej restrykcyjnych, powsze- chnie obowiązujących warunków ustanowionych przez prawo krajowe, wskazane jako system i zgłoszone Komi- sji przez Państwo Członkowskie, którego prawo jest sto- sowane, po zaakceptowaniu przez to Państwo Członkow- skie zasad funkcjonowania tego systemu. Z zachowaniem warunków zawartych w pierwszym akapicie Państwo Członkowskie może wskazać jako system takie for- malne porozumienie, którego działalność polega na realizacji zleceń transferu, jak zdefiniowano w lit. i) tiret drugie, i które w ograniczonym zakresie realizuje zlecenia odnoszące się do innych instrumentów finansowych, gdy to Państwo Człon- kowskie uzna, że wskazanie takie jest zasadne ze względu na ryzyko systemowe. Państwo Członkowskie może również, w indywidualnych przypadkach, wskazać jako system takie formalne porozu- mienie pomiędzy dwoma uczestnikami, nie uwzględniając agenta rozrachunkowego, partnera centralnego, izby rozlicze- niowej ani uczestnika pośredniego, jeżeli tacy występują, gdy to Państwo Członkowskie uzna, że wskazanie takie jest zasadne ze względu na ryzyko systemowe; b) termin „instytucja” oznacza: — instytucję kredytową, jak zdefiniowano w art. 1 tiret pierwsze dyrektywy 77/780/EWG (1), włączając instytu- cje wymienione w wykazie zawartym w art. 2 ust. 2 tej dyrektywy, lub (1) Pierwsza dyrektywa Rady 77/780/EWG z dnia 12 grudnia 1977 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do podejmowania i prowadze- nia działalności przez instytucje kredytowe (Dz. U. L 322 z 17. 12. 1977, str. 30). Dyrektywa zmieniona ostatnio przez dyrektywę 96/13/WE (Dz. U. L 66 z 16. 3. 1996, str. 15). — wszelkie przedsiębiorstwa, których siedziby główne znaj- dują się poza terytorium Wspólnoty, których funkcje odpowiadają funkcjom instytucji kredytowych lub firm inwestycyjnych Wspólnoty, jak zdefiniowano w tiret pierwszym i drugim, które uczestniczą w systemie i które ponoszą odpowiedzial- ność za wykonanie zobowiązań finansowych wynikających z realizacji zleceń transferu w tym systemie. Jeżeli system jest nadzorowany zgodnie z ustawodawstwem krajowym i realizuje jedynie zlecenia transferu, jak zdefinio- wano w lit. i) tiret drugie, jak również płatności wynikające z takich zleceń, Państwo Członkowskie może zadecydować, że przedsiębiorstwa, które uczestniczą w takim systemie i ponoszą odpowiedzialność za wypełnienie zobowiązań finansowych wynikających z realizacji zleceń transferu w tym systemie, mogą być uznane za instytucje, pod warunkiem że co najmniej trzech uczestników takiego systemu należy do kategorii, o których mowa w pierwszym akapicie, i że decy- zja taka jest zasadna ze względu na ryzyko systemowe; termin „partner centralny” oznacza podmiot umiejscowiony między instytucjami w systemie, który działa jako wyłączny kontrahent tych instytucji odnośnie do ich zleceń transferu; termin „agent rozrachunkowy” oznacza podmiot udostępnia- jący instytucjom i/lub partnerowi centralnemu uczestni- czącym w systemach rachunki rozliczeniowe, poprzez które w takich systemach dokonywany jest rozrachunek zleceń transferu, oraz, w niektórych przypadkach, udzielający kre- dytu do celów rozrachunkowych tym instytucjom i/lub part- nerom centralnym; c) d) e) termin „izba rozliczeniowa” oznacza podmiot ponoszący odpowiedzialność za wyliczenie pozycji netto instytucji, part- nera centralnego i/lub agenta rozrachunkowego, jeżeli tacy występują; f) termin „uczestnik” oznacza instytucję, partnera centralnego, agenta rozrachunkowego lub izbę rozliczeniową. Zgodnie z zasadami systemu ten sam uczestnik może działać jako partner centralny, agent rozrachunkowy lub izba rozli- czeniowa lub realizować część lub całość tych zadań. (2) Dyrektywa Rady 93/22/EWG z dnia 10 maja 1993 r. w sprawie usług inwestycyjnych w zakresie papierów wartościowych (Dz. U. L 141 z 11. 6. 1993, str. 27). Dyrektywa zmieniona ostatnio przez dyrektywę 97/9/WE (Dz. U. L 84 z 26. 3. 1997, str. 22). 110 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 06/t. 3 Państwo Członkowskie może zdecydować, że do celów niniejszej dyrektywy uczestnik pośredni może być uznany za uczestnika, jeżeli jest to zasadne ze względu na ryzyko syste- mowe i pod warunkiem że uczestnik pośredni jest znany sys- temowi; m) termin „zabezpieczenie” oznacza wszystkie zbywalne aktywa ustanowione jako zastaw (w tym pieniądze dostarczone jako zastaw), umowę odkupu lub podobną umowę, lub cokolwiek innego, w celu zabezpieczenia praw i zobowiązań, które potencjalnie mogą powstać w związku z systemem lub zostały dostarczone bankom centralnym Państw Członkow- skich lub przyszłemu Europejskiemu Bankowi Centralnemu. g) termin „uczestnik pośredni” oznacza instytucję kredytową zdefiniowaną w lit. b) tiret pierwsze, posiadającą stosunki umowne z instytucją uczestniczącą w systemie i realizującą zlecenia transferu, jak zdefiniowano w lit. i) tiret pierwsze, która umożliwia wyżej wymienionej instytucji kredytowej przekazywanie zleceń transferu przez system; h) termin „papiery wartościowe” oznacza wszystkie instrumen- ty, o których mowa w części B Załącznika do dyrektywy 93/22/EWG; i) termin „zlecenie transferu” oznacza: — każde wystawione przez uczestnika zlecenie przekazania do dyspozycji odbiorcy kwoty pieniężnej w formie zapisu księgowego na rachunkach instytucji kredytowej, banku centralnego lub agenta rozrachunkowego lub każde zle- cenie, które powoduje przyjęcie lub wypełnienie zobowią- zania płatniczego, jak to określają zasady systemu, lub — każde wystawione przez uczestnika zlecenie przeniesie- nia tytułu własności do papierów wartościowych lub roszczeń wynikających z papierów wartościowych w for- mie zapisu księgowego w rejestrze lub w inny sposób; termin „postępowanie upadłościowe” oznacza wszelkie zbior- cze środki zaradcze przewidziane w prawie Państwa Człon- kowskiego lub państwa trzeciego, zmierzające do likwidacji uczestnika lub jego reorganizacji, obejmujące zawieszenie lub ograniczenie transferów lub płatności; termin „kompensowanie” oznacza przekształcenie w jedną należność netto lub jedno zobowiązanie netto należności i zobowiązań wynikających ze zleceń transferu, które uczest- nik lub uczestnicy albo wydają, albo otrzymują od jednego lub więcej innych uczestników, co daje w wyniku tylko jedną należność netto, która powinna być zaspokojona lub tylko jedno zobowiązanie netto, które powinno być uregulowane; termin „rachunek rozliczeniowy” oznacza rachunek w banku centralnym, u agenta rozrachunkowego lub u partnera cen- tralnego używany do utrzymywania środków pieniężnych lub papierów wartościowych oraz do rozrachunku transakcji pomiędzy uczestnikami w systemie; j) k) l) SEKCJA II KOMPENSOWANIE I ZLECENIA TRANSFERU Artykuł 3 1. Zlecenia transferu i kompensowanie są prawnie wymagalne i nawet w przypadku postępowania upadłościowego wobec uczestnika są wiążące dla osób trzecich, pod warunkiem że zle- cenia transferu zostały wprowadzone do systemu przed momen- tem otwarcia postępowania upadłościowego, jak zdefiniowano w art. 6 ust. 1. Gdy, wyjątkowo, zlecenia transferu są wprowadzone do systemu po otwarciu postępowania upadłościowego i są zrealizowane w dniu otwarcia takiego postępowania, będą one prawnie wyma- galne i wiążące dla osób trzecich jedynie wtedy, gdy po terminie rozrachunku agent rozrachunkowy, partner centralny lub izba rozliczeniowa udowodnią, że nie wiedzieli ani nie powinni byli wiedzieć o otwarciu takiego postępowania. 2. Żaden przepis ustawowy, wykonawczy, żadna zasada lub praktyka dotyczące unieważnienia kontraktów i transakcji zawar- tych przed momentem otwarcia postępowania upadłościowego, jak zdefiniowano w art. 6 ust. 1, nie prowadzą do cofnięcia kompensowania. 3. Moment wprowadzenia zlecenia transferu do systemu jest określony przez zasady funkcjonowania tego systemu. Jeżeli w prawie krajowym rządzącym systemem istnieją warunki okre- ślające moment wprowadzenia zleceń do systemu, to zasady funkcjonowania systemu muszą być zgodne z tymi warunkami. Artykuł 4 postanowić, że uczestnika upadłościowego wobec otwarcie Państwa Członkowskie mogą postępowania nie uniemożliwia wykorzystania środków finansowych i papierów wartościowych dostępnych na rachunku rozliczeniowym tego uczestnika w celu wypełnienia jego zobowiązań w systemie w dniu otwarcia postępowania upadłościowego. Ponadto Państwa Członkowskie mogą również postanowić, żeby instrumenty kredytowe takiego uczestnika związane z systemem były wykorzystywane do wypełnienia zobowiązań tego uczestnika w systemie w zamian za dostępne, istniejące zabezpieczenie. 06/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 111 Artykuł 5 Zlecenie transferu nie może być odwołane ani przez uczestnika systemu, ani przez osobę trzecią od momentu zdefiniowanego przez zasady tego systemu. SEKCJA III PRZEPISY DOTYCZĄCE POSTĘPOWANIA UPADŁOŚCIOWEGO Artykuł 6 1. Do celów niniejszej dyrektywy moment otwarcia postępowa- nia upadłościowego oznacza moment, w którym właściwa wła- dza sądowa lub administracyjna przekazała swoją decyzję. 2. W przypadku podjęcia decyzji zgodnie z ust. 1 właściwa wła- dza sądowa lub administracyjna natychmiast informuje o niej odpowiednią władzę wyznaczoną przez swoje Państwo Człon- kowskie. 3. Państwo Członkowskie, o którym mowa w ust. 2, natychmiast informuje pozostałe Państwa Członkowskie. Artykuł 7 Postępowanie upadłościowe nie wpływa na prawa i obowiązki uczestnika wynikające z jego uczestnictwa lub w związku z uczestnictwem w systemie i nie ma mocy wstecznej w tym zakresie w stosunku do momentu otwarcia takiego postępowania, jak zdefiniowano w art. 6 ust. 1. Artykuł 8 nie są naruszane przez postępowanie upadłościowe wobec uczestnika lub kontrahenta banków centralnych Państw Człon- kowskich lub przyszłego Europejskiego Banku Centralnego, który dostarczył zabezpieczenie. Takie zabezpieczenie może być zreali- zowane w celu zaspokojenia tych praw. 2. Jeżeli jako dodatkowe zabezpieczenie uczestnikom i/lub ban- kom centralnym Państw Członkowskich lub przyszłemu Europej- skiemu Bankowi Centralnemu przekazane są, jak to jest opisane w ust. 1, papiery wartościowe (w tym prawa z papierów wartoś- ciowych), a prawa tych podmiotów (lub prawa innego nominata, agenta lub osoby trzeciej działającej w ich imieniu) w odniesieniu do papierów wartościowych są zgodnie z prawem zapisane w rejestrze, na rachunku lub w centralnym systemie depozyto- wym zlokalizowanym w Państwie Członkowskim, to prawa takich podmiotów jako posiadaczy zabezpieczenia w stosunku do tych papierów wartościowych są określone przez prawo tego Państwa Członkowskiego. SEKCJA V PRZEPISY KOŃCOWE Artykuł 10 Państwa Członkowskie określają systemy, które zostają objęte i zgłaszają je Komisji oraz zakresem niniejszej dyrektywy, informują Komisję o władzach wyznaczonych zgodnie z art. 6 ust. 2. System wskazuje Państwu Członkowskiemu, którego prawo stosuje, uczestników tego systemu, w tym uczestników pośrednich, jak również każdą zmianę w tym zakresie. jeżeli tacy są, W przypadku postępowania upadłościowego otwartego wobec uczestnika systemu prawa lub obowiązki wynikające z uczes- tnictwa lub w związku z uczestnictwem takiego uczestnika w systemie określone są w prawie regulującym ten system. Dodatkowo, poza wskazaniem, o którym mowa w drugim akapicie, Państwa Członkowskie mogą nałożyć na systemy działające pod ich jurysdykcją wymagania w zakresie nadzoru lub autoryzacji. SEKCJA IV WYŁĄCZENIE PRAW POSIADACZY DODATKOWEGO ZABEZPIECZENIA Z ODDZIAŁYWANIA SKUTKÓW UPADŁOŚCI STRONY PRZEDKŁADAJĄCEJ ZABEZPIECZENIE Każdy, kto ma uzasadniony prawnie interes, może zażądać od instytucji informacji o systemach, których jest ona uczestnikiem, i przekazania informacji o głównych zasadach rządzących działaniem tych systemów. Artykuł 9 1. Prawa: — uczestnika do zabezpieczenia przekazanego mu w związku z systemem oraz — banków centralnych Państw Członkowskich lub przyszłego Europejskiego Banku Centralnego do przekazanego im zabez- pieczenia Artykuł 11 1. Państwa Członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawo- we, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wdrożenia niniejszej dyrektywy do dnia 11 grudnia 1999 r. Niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję. Wspomniane środki powinny zawierać odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie to powinno towarzyszyć ich urzędo- wej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia okreś- lane są przez Państwa Członkowskie. 112 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 06/t. 3 2. Państwa Członkowskie przekazują Komisji teksty podstawo- wych przepisów prawa krajowego, przyjętych na podstawie niniejszej dyrektywy. W tej informacji Państwa Członkowskie przedstawiają tabelę, z której wynika, jak obowiązujące lub wpro- wadzone regulacje prawa krajowego odpowiadają każdemu z przepisów niniejszej dyrektywy. Artykuł 13 Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie w dniu jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Artykuł 14 Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich. Artykuł 12 Sporządzono w Brukseli, dnia 19 maja 1998 r. Nie później niż w trzy lata od daty, o której mowa w art. 11 ust. 1, Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie raport na temat stosowania tej dyrektywy, wraz z załączonymi propozycjami zmian tam, gdzie sytuacja tego wymaga. W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady J. M. GIL-ROBLES Przewodniczący G. BROWN Przewodniczący