title: Meddelande från kommissionen om ersättning till vissa producenter av mjölk och mjölkprodukter som tillfälligt har förhindrats att bedriva verksamhet ("SLOM-producenter") - Uppföljning av genomförandet av rådets förordning (EEG) nr 2187/93

eurovoc_concepts:
agricultural quota
dairy production
farmer
indemnification
non-marketing premium

text: EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION Bryssel den 07. 05. 1998 KOM(1998) 287 slutlig MEDDELANDE FRÅN KOMMISSIONEN om ersättning till vissa producenter av mjölk och mjölkprodukter som tillfälligt har förhindrats att bedriva verksamhet ("SLOM-producenter") uppföljning av genomförandet av rådets förordning (EEG) nr 2187/93 - NM/slomwl6 MEDDELANDE FRÅN KOMMISSIONEN om ersättning till vissa producenter av mjölk och mjölkprodukter som tillfälligt har förhindrats att bedriva verksamhet ("SLOM-producenter") - uppföljning av genomförandet av rådets förordning (EEG) nr 2187/93 - 1. Den 28 april 1995 överlämnade kommissionen till rådet ett meddelande (KOM(95)150 slutlig) om genomförandet av rådets förordning (EEG) nr 2187/93 (nedan kallad "förordningen"), vilket sedan behandlades av den särskilda kommittén tor jordbruk vid dess 989:e sammanträde den 6 juni 1995. förutom att meddelandet innehåller en rapport om genomförandet av förordningen framläggs där också ett förslag om att kommissionen bör fortsätta att reglera skadeståndsanspråken frän de kategorier SLOM- producenter som inte kunnat eller misslyckats med att dra nytta av förordningens bestämmelser. Detta skall ske med samma ekonomiska underlag som i förordningen. Nämnda kategorier utgjordes av - producenter som erhållit en SLOM-referenskvantitet på grund av att de vidtagit rättsliga åtgärder mot de nationella myndigheterna efter den tidsfrist som anges i förordningen, - producenter som inte hållit vissa av de tidsfrister som anges i förordningen. , och - fall av force majeure eller fall som bör behandlas som sädana. 2. Efter det att den särskilda kommittén lör jordbruk vid ovan nämnda sammanträde godkänt förfarandet och efter att medlemsstaterna därefter lämnat nödvändig information om de enskilda fallen, godkände kommissionen den 5 juni 1996 meddelandet (SEC(96)987/2 och /3) om åtgärder för att ersätta dessa producenter, förfarandet i fråga betecknades som en "städningsaktion". 1 enlighet med meddelandets innehåll beviljade de berörda medlemsstaterna sedan ersättning till producenter tillhörande dessa särskilda f kategorier, och dessa erbjudanden kunde antas inom en bestämd tid och ansågs då utgöra full och slutlig ersättning för de anspråk som kunde göras med hänvisning till förordningen. Närmare 200 ytterligare fall där SLOM-producenter var inblandade fick sin lösning genom denna åtgärd. 3. 1 meddelandet till rådet från 1995 angavs ytterligare en kategori producenter vars anspråk inte kunnat regleras i enlighet med förordningens bestämmelser, nämligen de som bestred giltigheten av artikel 8 i förordningen, enligt vilken bestämmelserna om preskriptionstid i artikel 43 i stadgan för domstolen skall tillämpas på producenternas ersättningsanspråk. I sin dom av den 16 april 1997 i mål T-20/94 (Hartmann mot rådet och kommissionen) tolkade förstainstansrätten artikel 43 i stadgan på ett sätt som var helt i enlighet med vad som föreskrivs i artikel 8 i förordningen. Följaktligen måste giltigheten av artikel 8 i förordningen anses ha bekräftats genom domen. Man kan därlör förvänta sig att nå fram till en förlikning i de fall som uppvisar likheter med fallet Hartmann. Kommissionen anser att dessa fall är sädana där - den sökande är SLOM I- eller SLOM Il-producent och - den sökande har fått ett erbjudande om ersättning i enlighet med förordningen och - den sökande vägrade att godta erbjudandet, inte på grund av del ärliga ersättningsbelopp som fastställs i förordningen, utan enbart pä grund av att ersättningsperioden hade förkortats som en följd av att preskriptionsbestämmelserna i artikel 8 i förordningen hade tillämpats. Det finns uppskattningsvis 55 producenter i denna grupp vars ärenden är under behandling i förstainstansrätten. Deras anspråk bör regleras enligt ett förfarande som liknar det som användes under den "städningsaktion" som avses i punkt 2. 4. lirsättnirgen skulle grunda sig pä de ekonomiska ramar som fastställs i förordningen, medan räntan kan anpassas sä att denna kategori producenter inte drar ekonomisk fördel av att lata förstainstansriitten pröva deras ärenden. Kommissionen menar att en förlikning i dessa fall är lämplig, med tanke på att den enda punkt i förordningen som bestridits var tillämpningen av preskriptionsbestämmelserna och all en förlikning kommer att innebära en betydande minskning av antalet oreglerade anspråk. Man kan räkna med att det inom ramen för denna andra "städningsaktion" också blir möjligt att ta hänsyn till ett fåtal ytterligare fall av producenter som erhöll en SLOM- referenskvantitet efter det att tidsfristen i den första "städningsaktionen" löpt ut, liksom några kvarvarande fall av typen "force majeure". Kommissionen känner till omkring 10 sådana fall. 5. Förstainstansrätten fastslog i sin dom av den 9 december 1997 i de förenade målen T-195/94 och T-202/94 (Quiller och Heusmann mot rådet och kommissionen) att gemenskapen i princip är skyldig att ersätta den skada som SLOM-producenterna lidit. I enlighet med detta avgörande kommer kommissionen inom kort uti för rådet lägga Irani ett förslag till förordning om regleringen av ersättningsanspråk frän denna kategori producenter. Det förväntas att kommissionen genom detta förslag skapar en allmän rättslig grund för regleringen av ersättningsanspråk från sådana producenter som inte helt uppfyller nu gällande villkor men vars situation berättigar till ersättning enligt gemenskapens utomobligatoriska skadeståndsansvar, såsom fastslagits i domstolens och förstainstansrättens domar. Detta skulle utgöra en grund för regleringen av de fall som omfattades av den första "städningsaktionen" liksom av det nu aktuella fallet. 6. Kommissionen uppmanar därför rådet att beakta detta meddelande liksom slutsatserna i det. FINANSIERINGSOVERSIKT DATUM: 13. 3. 1998 1. BERÖRD BUDGETPOST: B1-2090 ANSLAG: p. m. 2. ÅTGÄRDENS BETECKNING: Meddelande från kommissionen till rådet om ersättning till vissa producenter av mjölk och mjölkprodukter som tillfälligt har förhindrats att bedriva verksamhet ("SLOM-producenter") - uppföljning av genomförandet av rådets förordning (EEG) nr 2187/93- RATTSLIG GRUND: Artikel 215 i fördraget 4. ÅTGÄRDENS SYFTE: Att meddela de framsteg som gjorts när det gäller beslutet om SLOM-produccnternas utestående krav och i synnerhet informera rådet om kommissionens planer pä att ge ersättning till vissa andra kategorier av producenter som kan kräva ersättning pä grundval av direkta betalningar. 5. BUDGETKONSEKVENSER 12-MÅNADERS- PER10DER PÅGÅENDE BUDGETÅR (1998) FOI J ANDE BUDGETÅR (1999) 5. 0 UTGIFTER SOM BELASTAR - GEMENSKAPENS BUDGET BIDRAG/STÖD 5. 1 INTÄKTER -GEMENSKAPENS EGNA MEDEL (AVGIFTER/TULL) -NATIONELLA INKOMSTKÄLLOR 5. 0. 1 BERÄKNADE UTGIFTER 5. 1. 1 BERÄKNADE INTÄKTER 5. 2 BERÄKNING + 2,4 miljoner ecu + 2,4 miljoner ecu p. m. 2000 »001 :oo: »00. 1 De fall som nämns i punkt 3 Antalet fall: Genomsnitt: Utgift: 55 x 24 000 ecu De fall som nämns i punkt 4 Beräkning: 0,7 miljoner ecu (J) TOTALA KOSTNADER: 1,3 milj. ecu + 0,7 milj. ecu: 2 milj. ecu x 1,191 (DK)= 2,4 milj. ecu (B) 55 24 000 ecu 1,3 miljoner ecu (J) ~bl) KAN ÅTGÄRDEN FINANSIERAS MED DE ANSLAG SOM FÖRTS UPP I BERÖRT KAPITEL I GÄLLANDE BUDGET? 6J KAN ÅTGÄRDbN FINANSIERAS GENOM ÖVERFÖRING MELLAN KAP GÄLLANDE BUDGETEN? DEN 6. 2 AK DET NÖDVÄNDIGT MED EN TILLÄGGSBUDGET" 6. 3 SKALL DET UPPFORAS ANSLAG I KOMMANDE BUDGETAR? ANMÄRKNINGAR: JA NEJ ISSN 1024-4506 KOM(98) 287 slutlig DOKUMENT SV 03 15 10 Katalosnummer : CB-CO-98-306-SV-C ISBN 92-78-36005-8 Byrän för Europeiska gemenskapernas officiella publikationer L-2985 Luxemburg


title: SCHRIFTLICHE ANFRAGE Nr. 1464/98 von Nel van DIJK an die Kommission. Das Zentrale Planungsamt berücksichtigt einen niedrigeren niederländischen EU- Beitrag beim Durchrechnen der Angaben in den Wahlprogrammen

eurovoc_concepts:
Member States' contribution
Netherlands
budgetary discipline (EU)
drawing up of the EU budget
election programme
financing of the EU budget
interinstitutional agreement
multiannual financial framework

formats: html pdf print

text: C 323/132 DE Amtsblatt der Europa¤ischen Gemeinschaften 21. 10. 98 Gemeinsame Antwort auf die Schriftlichen Anfragen E-1396/98 und E-1397/98 (6. Juli 1998) Die in der schriftlichen Anfrage Nr. 1396/98 der Frau Abgeordneten sowie die unter den Nummern 4 und 5 ihrer schriftlichen Anfrage Nr. 1397/98 angesprochenen Bereiche fallen nicht in den Zusta¤ndigkeitsbereich des Rates. Die unter den Nummern 1, 2 und 3 ihrer schriftlichen Anfrage Nr. 1397/98 angesprochenen Fragen wurden im Rahmen des Rates nicht ero¤rtert. (98/C 323/204) SCHRIFTLICHE ANFRAGE E-1455/98 von Anne McIntosh (PPE) an den Rat (11. Mai 1998) Betrifft: Mehrwertsteuersa¤tze Unterstu¤tzt die amtierende Pra¤sidentschaft die von der Kommission in ihrer Mitteilung SEK(97)2089 endg. u¤ber verringerte MWSt-Sa¤tze fu¤r ausgewa¤hlte arbeitsintensive Dienstleistungen eingera¤umte Ermessenbefugnis und wu¤rde sie gegebenenfalls davon Gebrauch machen? Ist die amtierende Pra¤sidentschaft bereit, zu akzeptieren, da(cid:223) diese Ermessensbefugnis auf die Unterhaltung und Reparatur von Kirchen und denkmalgeschu¤tzten Geba¤uden Anwendung findet? Wu¤rde die amtierende Pra¤sidentschaft dies als Teil der Revision der Harmonisierung der MWSt in der gesamten Europa¤ischen Union durch die Kommission betrachten? Antwort (6. Juli 1998) Die von der Frau Abgeordneten in ihrer Anfrage erwa¤hnte Mitteilung der Kommission wird zur Zeit von den Gremien des Rates gepru¤ft. Solange diese Beratungen nicht abgeschlossen sind, kann der Rat zu der Anfrage der Frau Abgeordneten nicht Stellung nehmen. (98/C 323/205) SCHRIFTLICHE ANFRAGE P-1464/98 von Nel van Dijk (V) an die Kommission (7. Mai 1998) Betrifft: Das Zentrale Planungsamt beru¤cksichtigt einen niedrigeren niederla¤ndischen EU- Beitrag beim Durchrechnen der Angaben in den Wahlprogrammen Hat die Kommission den Bericht (cid:132)Alternative Mo¤glichkeiten › wirtschaftliche Auswirkungen von fu¤nf Wahlprogrammen(cid:147) des Niederla¤ndischen Zentralen Planungsamts (CPB) zur Kenntnis genommen, insbesondere den Absatz (cid:132)Ku¤rzung der EU-Beitra¤ge(cid:147) in Anlage 6? Ist bei mangelndem Einvernehmen im Rat u¤ber die neue Finanzielle Vorausschau › zum Beispiel durch ein niederla¤ndisches Veto › eine Verla¤ngerung der geltenden Finanziellen Vorausschau (cid:132)an Einstimmigkeit gebunden(cid:147), wie das CPB schreibt? Wie verha¤lt sich diese Auffassung des CPB zu dem in Absatz 25 der Interinstitutionellen Vereinbarung vom 29. Oktober 1993 u¤ber die Finanzielle Vorausschau beschriebenen Beschlu(cid:223)fassungsverfahren? Stimmt es, da(cid:223) (cid:132)in der interinstitutionellen Vereinbarung betreffend den Rat festgelegt ist, da(cid:223) dieser eine Verla¤ngerung mit qualifizierter Stimmenmehrheit verhindern kann. Die Mitgliedstaaten sind allerdings u¤bereingekommen, da(cid:223) in der Praxis eine qualifizierte Mehrheit fu¤r die Verla¤ngerung bestehen sollte. (cid:147)? (1)


title: INTERROGAZIONE SCRITTA n. 1372/98 dell'on. Mihail PAPAYANNAKIS alla Commissione. Organizzazioni sindacali e piscicoltura

eurovoc_concepts: Community Charter of the Fundamental Social Rights of Workers

text: C 50/32 Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:224) europee IT 22. 2. 1999 Per quanto riguarda la legislazione europea, le autorit(cid:224) elleniche dovranno impostare un nuovo quadro normativo, che costituisce altres(cid:236) uno degli obiettivi del PO Poste. Analogamente, per il tramite dell(cid:146)assistenza tecnica si prevede di finanziare le attivit(cid:224) di sostegno (studi, analisi, seminari) affinchØ la legislazione adeguata venga allestita tempestivamente. (1999/C 50/045) INTERROGAZIONE SCRITTA E-1372/98 di Mihail Papayannakis (GUE/NGL) alla Commissione Oggetto: Organizzazioni sindacali e piscicoltura (7 maggio 1998) Lo sviluppo della piscicoltura in Grecia ha qualcosa di spettacolare. Nella sola Grecia occidentale le imprese ivi operanti occupano gi(cid:224) piø di 1000 lavoratori. Su pressione delle organizzazioni sindacali, tra cui soprattutto il Centro del lavoro di Missolungi, Ł stato costituito un sindacato che si prefigge di organizzare tutti i lavoratori da Missolungi a Igumenitsa. Tuttavia continue sono le proteste da parte delle organizzazioni sindacali circa pratiche poste in essere dai datori di lavoro che intendono premere sui lavoratori affinchØ ritirino le loro firme dal documento costitutivo del nuovo sindacato o non vi partecipino. Alcuni di questi casi sono stati riscontrati personalmente dall(cid:146)interrogante in occasione di una sua visita in loco. Pu(cid:242) la Commissione dire se tali pratiche sono compatibili con i principi fondamentali della politica comunitaria, con la Carta sociale e con le altre disposizioni dei trattati e se ritiene opportuno chiedere alle autorit(cid:224) greche di imporne il rispetto anche in questo caso? Risposta del sig. Flynn a nome della Commissione (22 giugno 1998) Non esiste una legislazione comunitaria sul diritto associativo. In effetti l(cid:146)articolo 2, paragrafo 4 dell(cid:146)accordo sulla politica sociale che deve essere inserito nell(cid:146)articolo 137 del trattato CE stabilisce chiaramente che le disposizioni dell(cid:146)articolo non si applicano, tra l(cid:146)altro, al diritto associativo. (1999/C 50/046) INTERROGAZIONE SCRITTA E-1376/98 di Alexandros Alavanos (GUE/NGL) alla Commissione Oggetto: Soppressione degli Enti per il cotone e il tabacco (7 maggio 1998) Con un recente progetto di legge il governo greco ha soppresso l(cid:146)Ente cotone e l(cid:146)Ente nazionale tabacco, due organizzazioni specializzate e decentrate che per 50 anni hanno fornito assistenza tecnica ai produttori e all(cid:146)industria di trasformazione del cotone e del tabacco e che a partire dal 1981 si sono incaricati anche del controllo tecnico iniziale per la corresponsione degli aiuti comunitari a tali prodotti. PoichØ tanto i regolamenti vigenti quanto le loro revisioni proposte dalla Commissione fanno direttamente dipendere la corresponsione degli aiuti da fattori di qualit(cid:224) e implicheranno l(cid:146)adattamento delle colture in questo senso (cambiamento delle variet(cid:224), indirizzo costante delle produzioni, controlli tecnici specializzati), pu(cid:242) la Commissione far sapere: 1. 2. come giudica il contributo dato sinora dall(cid:146)Ente cotone e dall(cid:146)Ente tabacco in materia di assistenza tecnica, sviluppo e miglioramento delle coltivazioni di cotone e di tabacco; se ritiene che la soppressione degli Enti in questione non creer(cid:224) problemi ai fini dell(cid:146)effettuazione degli indispensabili controlli preliminari alla corresponsione degli aiuti sia in occasione della prossima campagna sia a piø lungo termine, stante che detta soppressione suscita l(cid:146)universale e categorico rifiuto di tutte le associazioni degli agricoltori, dei trasformatori e dei lavoratori del settore, laddove il nuovo organismo pagatore tuttora in fase di instaurazione che si assumer(cid:224) il compito di attuare i regolamenti e i controlli tecnici iniziali abbisogner(cid:224) di un grande lasso di tempo per andare a regime?


title: Dyrektywa Rady 98/29/WE z dnia 7 maja 1998 r. w sprawie harmonizacji podstawowych przepisów dotyczących zasad ubezpieczeń kredytów eksportowych dla transakcji objętych ubezpieczeniem średnio- i długoterminowym

eurovoc_concepts:
credit insurance
export (EU)
export credit
long-term credit
medium-term credit

text: 246 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 28 31998L0029 19. 5. 1998 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 148/22 w sprawie harmonizacji podstawowych przepisów dotyczących zasad ubezpieczeń kredytów eksportowych dla transakcji objętych ubezpieczeniem średnio- i długoterminowym DYREKTYWA RADY 98/29/WE z dnia 7 maja 1998 r. RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113, uwzględniając wniosek Komisji, a także mając na uwadze, co następuje: (1) (2) (3) Średnio- i długoterminowe ubezpieczenie kredytów eks- portowych odgrywa decydującą rolę w handlu międzyna- rodowym i stanowi istotny instrument polityki handlowej. Średnio- i długoterminowe ubezpieczenie kredytów eks- portowych odgrywa ważną rolę w handlu z krajami rozwi- jającymi się i w ten sposób sprzyja ich integracji z gospo- darką światową, co stanowi cel polityki Wspólnoty na rzecz rozwoju. Różnice między oficjalnymi systemami średnio- i długoter- minowego ubezpieczenia kredytów eksportowych, funk- cjonującymi obecnie w Państwach Członkowskich w odniesieniu do głównych składników ubezpieczenia, składek i polityki ubezpieczeniowej, mogą doprowadzić do zniekształceń w konkurencji między przedsiębior- stwami działającymi we Wspólnocie. (4) Wydaje się właściwe, by środki przewidziane w niniejszej dyrektywie nie wykraczały poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia celu harmonizacji koniecznej do zapewnienia, by polityka eksportowa opierała się na jednolitych zasa- dach oraz żeby nie doszło do zniekształceń w konkurencji między przedsiębiorstwami działającymi we Wspólnocie. (5) W celu zmniejszenia istniejących zniekształceń w konku- rencji pożądane jest, aby odmienne oficjalne systemy ubez- pieczeń kredytów eksportowych zostały zharmonizowane, jak określa art. 112 Traktatu, na podstawie jednolitych zasad i w taki sposób, by stanowiły integralną część wspól- nej polityki handlowej. (6) Udzielanie przez rządy (lub specjalne instytucje pod kon- trolą rządów) gwarancji dla kredytów eksportowych lub realizacja programów ubezpieczeniowych przy stosowa- niu stawek ubezpieczeniowych, które są nieadekwatne do pokrycia długoterminowych kosztów operacyjnych i strat związanych z takimi programami, jest klasyfikowane jako zakazane subsydia eksportowe na mocy Porozumienia w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych, zawar- tego w ramach wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej (1986–1994) (1), w szczególności w jego art. 3 ust. 1 lit. a) i w lit. j) załącznika I do tego arty- kułu. (7) Wysokość składek pobieranych przez ubezpieczycieli kre- dytów powinna odpowiadać wysokości ubezpieczonego ryzyka. (8) (9) Harmonizacja sprzyjałaby współpracy między ubezpieczy- cielami kredytów działającymi w imieniu państwa lub przy wsparciu państwa i wzmacniałaby współpracę między przedsiębiorstwami działającymi we Wspólnocie, jak określa art. 130 Traktatu. Zarówno harmonizacja, jak współpraca, są ważnymi i decydującymi czynnikami konkurencyjności wspólnoto- wych eksporterów działających na rynkach niewspólnoto- wych. (10) Biała księga Komisji dotycząca wprowadzenia rynku wewnętrznego, przyjęta przez Radę Europejską w czerwcu 1985 r. , podkreśla wagę warunków sprzyjających współ- pracy między przedsiębiorstwami we Wspólnocie. (11) Na mocy decyzji (2) z dnia 27 września 1960 r. Rada usta- nowiła Grupę ds. Koordynacji Polityki Ubezpieczania Kre- dytów, Gwarancji Kredytowych i Kredytów Finansowych. (12) W dniu 15 maja 1991 r. wyżej wymieniona Grupa Koor- dynacji Polityki wyznaczyła ekspertów z każdego z ówczesnych Państw Członkowskich, którzy jako Grupa Ekspertów Jednolitego Rynku 1992 w dniach 27 marca 1992 r. , 11 czerwca 1993 r. i 9 lutego 1994 r. przedsta- wili sprawozdania zawierające zestawy propozycji. (13) Na mocy decyzji 93/112/EWG (3) Rada wprowadziła do prawa wspólnotowego Porozumienie OECD w sprawie wytycznych dla oficjalnie wspieranych kredytów ekspor- towych. (14) Niniejsza dyrektywa powinna zastąpić dyrektywę Rady 70/509/EWG z dnia 27 października 1970 r. w sprawie przyjęcia wspólnej polityki dotyczącej ubezpieczenia (1) Dz. U. L 336 z 23. 12. 1994, str. 156. (2) Dz. U. 66 z 27. 10. 1960, str. 1339/60. (3) Dz. U. L 44 z 22. 2. 1993, str. 1. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 97/530/WE (Dz. U. L 216 z 8. 8. 1997, str. 77). 11/t. 28 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 247 kredytów przeznaczonych na finansowanie transakcji średnio- i długoterminowych zawieranych z nabywcami publicznymi (1) i dyrektywę Rady 70/510/EWG z dnia 27 października 1970 r. w sprawie przyjęcia wspólnej polityki dotyczącej ubezpieczenia kredytów przeznaczo- nych na finansowanie transakcji średnio- i długotermino- wych zawieranych z nabywcami prywatnymi (2). (15) Niniejsza wstępna harmonizacja ubezpieczenia kredytów eksportowych powinna być uznana za postęp w kierunku zbliżenia różnych systemów Państw Członkowskich, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: Artykuł 1 Zakres Niniejsza dyrektywa stosuje się do ubezpieczenia transakcji związanych z wywozem towarów i/lub usług pochodzących z Państwa Członkowskiego, o ile pomoc ta jest udzielana bezpośrednio lub pośrednio na rachunek lub przy wsparciu co najmniej jednego Państwa Członkowskiego, a ubezpieczenie obejmuje co najmniej dwuletni całkowity okres ryzyka, czyli okres spłaty łącznie z okresem produkcji. Niniejsza dyrektywa nie stosuje się do ubezpieczenia gwarancji przetargowych, gwarancji zwrotu zaliczki, gwarancji wykonania i dobrego wykonania kontraktu. Nie stosuje się także do ubezpieczenia ryzyka związanego ze sprzętem i materiałami budowlanymi używanymi lokalnie w celu wykonania umowy handlowej. Artykuł 2 Obowiązki Państw Członkowskich gwarancji Państwa Członkowskie zapewniają, by wszelkie instytucje udzielające ubezpieczenia bezpośrednio lub pośrednio, w formie ubezpieczenia lub kredytów eksportowych, refinansowania na rachunek Państwa Członkowskiego lub przy wsparciu Państwa Członkowskiego reprezentującego rząd lub kontrolowanego i/lub działającego z upoważnienia rządu udzielającego ubezpieczenia, zwane dalej „ubezpieczycielami”, ubezpieczały transakcje związane z wywozem towarów i/lub usług, zgodnie z przepisami określonymi w załączniku, jeżeli ich miejscem przeznaczenia są kraje spoza Wspólnoty i jeśli te towary i/lub usługi są finansowane kredytem dla nabywcy lub kredytem dostawcy płatności gotówkowych. na warunkach realizowane albo Artykuł 4 Komitet Komisja wspierana składający się z jest przez komitet przedstawicieli Państw Członkowskich pod przewodnictwem przedstawiciela Komisji. Przedstawiciel Komisji przedkłada komitetowi projekt środków, które planuje się podjąć. Komitet wydaje opinię na temat projektu w terminie, który przewodniczący ustala w zależności od pilności sprawy. Opinię wydaje się większością ustanowioną w art. 148 ust. 2 Traktatu w przypadku decyzji, które Rada jest zobowiązana podjąć na wniosek Komisji. Głosy przedstawicieli Państw Członkowskich w ramach komitetu są ważone w sposób określony w tym artykule. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu. Komisja przyjmuje środki, które są niezwłocznie stosowane. Jed- nakże w przypadku gdy nie są one zgodne z opinią komitetu, środki te natychmiast przekazywane są przez Komisję Radzie. W takim przypadku: — Komisja odracza stosowanie podjętych środków na okres, który nie może przekroczyć jednego miesiąca od daty powia- domienia, — Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może podjąć inną decyzję w terminie określonym w tiret pierwszym. Artykuł 5 Sprawozdanie i ocena Do dnia 31 grudnia 2001 r. Komisja przedstawia Radzie sprawozdanie dotyczące nabytego doświadczenia i zbliżenia odmiennych systemów osiągniętego podczas stosowania przepisów ustanowionych w niniejszej dyrektywie. Artykuł 6 Relacje z innymi procedurami Procedury ustanowione w niniejszej dyrektywie uzupełniają procedury ustanowione na mocy decyzji 73/391/EWG (3). Artykuł 7 Uchylenie Dyrektywa 70/509/EWG i dyrektywa 70/510/EWG tracą moc. Artykuł 3 Decyzje wykonawcze Artykuł 8 Transpozycja Decyzje określone w pkt 46 Załącznika zostają podjęte przez Komisję zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 4. (1) Dz. U. L 254 z 23. 11. 1970, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona Aktem przystąpienia z 1994 r. Państwa Członkowskie wprowadzają w życie, najpóźniej do dnia 1 kwietnia 1999 r. , przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie powiadomią o tym Komisję. (2) Dz. U. L 254 z 23. 11. 1970, str. 26. Dyrektywa ostatnio zmieniona (3) Dz. U. L 346 z 17. 12. 1973, str. 1. Decyzja zmieniona decyzją Aktem przystąpienia z 1994 r. 76/641/EWG (Dz. U. L 223 z 16. 8. 1976, str. 25). 248 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 28 Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie. Artykuł 10 Adresaci Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich. Artykuł 9 Wejście w życie Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Sporządzono w Brukseli, dnia 7 maja 1998 r. W imieniu Rady M. BECKETT Przewodniczący 11/t. 28 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 249 ZAŁĄCZNIK WSPÓLNE ZASADY UBEZPIECZENIA KREDYTU EKSPORTOWEGO ROZDZIAŁ I: SKŁADNIKI UBEZPIECZENIA Sekcja 1: Ogólne zasady i definicje 1. Zakres wspólnych zasad a) Wspólne zasady, ustanowione w niniejszym załączniku, stosuje się do ubezpieczenia transakcji na warunkach kredytu dostawcy zawieranych z nabywcami publicznymi lub prywatnymi oraz do ubezpieczeń transakcji na warunkach kredytu dla nabywcy zawieranych z kredytobiorcami publicznymi lub prywatnymi. b) Wspólne zasady stosują się do ubezpieczenia wszystkich ryzyk określonych w pkt 4. Niemniej jednak w każdym poszczególnym przypadku ubezpieczyciel może zdecydować, że ograniczy ubezpieczenie jedynie do niektórych rodzajów ryzyka. c) Jeśli wszystkie zobowiązania prywatnego dłużnika są całkowicie i bezwarunkowo objęte gwarancją przez podmiot, który jest uznany za publiczny zgodnie z pkt 5 niniejszego załącznika, stosuje się wspólne zasady dla dłużników publicznych. Pojęcie „dłużnik” stosowane w niniejszym załączniku oznacza nabywcę albo kredytobiorcę określonych w pkt 1 lit. a) bądź poręczyciela ubezpieczanej transakcji. 2. Cechy kredytu dostawcy a) Pojęcie „kredyt dostawcy” stosuje się do umowy handlowej obejmującej wywóz towarów i/lub usług pochodzących z Państwa Członkowskiego, zawartego przez jednego lub więcej dostawców i jednego lub więcej nabywców, w ramach którego nabywca(-y) zobowiązuje(-ą) się do zapłaty dostawcy(-om) na warunkach gotówkowych lub na warunkach kredytowych. b) Przepisy ubezpieczeniowe dotyczące kredytu dostawcy odnoszą się do ochrony ubezpieczeniowej udzielanej przedsiębiorstwom zarejestrowanym w Państwie Członkowskim zgodnie z art. 58 Traktatu. c) Jeśli umowa handlowa jest finansowana kredytem dla nabywcy lub w ramach innej umowy finansowej, ochrona ubezpieczeniowa dla eksportera realizującego ten kontrakt handlowy jest udzielana zgodne z przepisami dotyczącymi ubezpieczenia kredytów dostawcy. 3. Cechy kredytu dla nabywcy a) Pojęcie „kredyt dla nabywcy” stosuje się do umowy kredytowej między co najmniej jedną instytucją finansową i co najmniej jednym kredytobiorcą finansującej umowę handlową na wywóz towarów i/lub usług pochodzących z Państwa Członkowskiego, na podstawie której instytucja(-e) udzielająca(-e) kredytu zobowiązuje(-ą) się do wypłaty gotówkowej dostawcy(-om) w imieniu nabywcy(-ów)/kredytobiorcy(-ów), zgodnie z warunkami umowy, podczas gdy nabywca(-y)/ kredytobiorca(-y) dokonuje(ą) spłaty kredytu. b) Przepisy ubezpieczeniowe dotyczące kredytu dla nabywcy stosuje się w przypadku, gdy ubezpieczenie przyznaje się instytucjom finansowym bez względu na to, w jakim miejscu zostały ustanowione lub zarejestrowane, pod warunkiem że kredyt dla nabywcy stanowi bezwarunkowe zobowiązanie kredytobiorcy do spłaty długu, bez względu na wykonanie umowy handlowej, która ma być finansowana. c) Przepisy ubezpieczeniowe dotyczące kredytu dla nabywcy stosuje się do ubezpieczeń przyznanych instytucji finansowej w odniesieniu do instrumentów zbywalnych będących w posiadaniu tej instytucji finansowej, płatnych przez nabywcę na mocy każdego porozumienia dotyczącego finansowania umowy handlowej. 4. Określenie ryzyka a) Ryzyko handlowe dotyczące dłużników prywatnych określają pkt 14, 15 i 16. b) Ryzyko polityczne dotyczące dłużników prywatnych określają pkt 17–22; pkt 15–22 określają ryzyko ponoszone przez dłużników publicznych. c) Ryzyko produkcji określa pkt 6 lit. b). d) Ryzyko kredytu określa pkt 6 lit c). 250 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 28 5. Status dłużnika a) Za dłużnika publicznego uznaje się każdy podmiot, który w jakiejkolwiek formie reprezentuje władzę publiczną i który nie może, ani w drodze sądowej, ani administracyjnej, zostać ogłoszony jako niewypłacalny. Może nim być dłużnik suwerenny, tzn. podmiot, który reprezentuje pełne zaufanie i wiarygodność państwa, np. ministerstwo finansów lub bank centralny, bądź jakikolwiek inny podległy podmiot publiczny, taki jak organ władzy regionalnej, lokalnej czy parapaństwowej lub inna instytucja publiczna. b) Oceniając status dłużnika, ubezpieczyciel bierze pod uwagę: — status prawny dłużnika, — efektywność postępowania prawnego przeciw dłużnikowi, — źródła finansowania i dochodów dłużnika; uwzględnia się przy tym fakt, że dłużnik publiczny może również spłacać długi, korzystając ze źródeł niezwiązanych z funduszami administracji rządowej, na przykład przy użyciu przychodów uzyskanych z podatków lokalnych lub poprzez świadczenie usług publicznych, — wpływ, jaki może wywierać na dłużnika rząd kraju macierzystego, lub kontrola, którą może nad nim sprawować. c) Każdy dłużnik, który nie jest dłużnikiem publicznym według wyżej wymienionych kryteriów, jest co do zasady traktowany jako prywatny. Sekcja 2: Zakres ubezpieczenia 6. Ubezpieczone ryzyko a) Ubezpieczone ryzyko jest to ryzyko straty wynikającej z ryzyka produkcji i ryzyka kredytu. b) Strata wynikająca z ryzyka produkcji urzeczywistnia się, gdy wykonanie zobowiązań kontraktowych ubezpieczającego lub produkcja zamówionych towarów zostały przerwane na okres sześciu kolejnych miesięcy, o ile przerwa ta była bezpośrednim i wyłącznym następstwem jednego lub więcej zdarzeń wymienionych w pkt 14–22. c) Strata wynikająca z ryzyka kredytu powstaje, gdy ubezpieczający nie uzyskał należności wynikających z umowy handlowej lub umowy kredytowej po upływie trzech miesięcy od daty płatności, o ile było to bezpośrednim i wyłącznym następstwem jednego lub więcej zdarzeń wymienionych w pkt 14–22. d) W przypadku gdy ryzyko związane z kredytem dla nabywcy jest zabezpieczone gwarancją bezwarunkową ubezpieczyciel postępuje zgodnie z zasadami i procedurami ustanowionymi w pkt 32, 33 i w pkt 47 lit. a). 7. Zakres ubezpieczenia a) Ubezpieczenie ryzyka produkcji obejmuje, w granicach kwoty umowy, koszty, które poniósł ubezpieczający podczas wykonywania zobowiązań umownych lub produkcji towarów objętych umową pod warunkiem że koszty te są odpowiednio przypisane do wykonania umowy. Ubezpieczenie ryzyka produkcji nie obejmuje: — kosztów poniesionych w odniesieniu do towarów i/lub usług, w odniesieniu do których zaczęło już obowiązywać ubezpieczenie ryzyka kredytu, — kwot wypłaconych przez ubezpieczającego z tytułu wezwania do zapłaty z gwarancji w ramach ubezpieczonej umowy; jednakże nie stanowi to przeszkody, by ubezpieczyciel pokrył tego rodzaju ryzyko poza zakresem wyznaczonym w niniejszej dyrektywie oraz — kwot odpowiadających karom lub odszkodowaniom wypłaconym dłużnikowi przez ubezpieczającego. b) Ubezpieczenie ryzyka kredytu obejmuje kwotę należności (kapitał i odsetki), przysługującą od importera z tytułu umowy handlowej lub od kredytobiorcy z tytułu umowy kredytowej łącznie z odsetkami naliczonymi po terminie płatności (odsetki po terminie wymagalności). Ubezpieczenie ryzyka kredytu nie obejmuje kwot odpowiadających karom i odszkodowaniom wypłaconym dłużnikowi przez ubezpieczającego. 8. Część objęta ubezpieczeniem a) Zakres pokrycia i podstawa do określenia maksymalnej wysokości odpowiedzialności ubezpieczyciela do wypłaty odszkodowania są wyraźnie określone w polisie ubezpieczeniowej kredytu wystawionej przez ubezpieczyciela. b) jeśli ubezpieczyciel udziela ochrony ubezpieczeniowej w wysokości powyżej 95 %, stosuje zasady i procedury ustanowione w pkt 32, 33 i w pkt 47 lit a). 11/t. 28 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 251 9. Część nieubezpieczona Beza uszczerbku dla przepisów pkt 8 lit b) ubezpieczający ma prawo do pozostawienia wysokości części nieubezpieczonej według uznania, pod warunkiem uzyskania na to zgody ubezpieczyciela. 10. Ubezpieczenie transakcji w obcych walutach Jeśli transakcje obejmują płatności lub finansowanie w co najmniej jednej obcej walucie, ubezpieczenie może być udzielone w każdej z tych walut. 11. Dostawy zagraniczne Umowy podwykonawstwa zawierane ze stronami w co najmniej jednym Państwie Członkowskim są automatycznie obejmowane ubezpieczeniem zgodnie z decyzją Rady 82/854/EWG z dnia 10 grudnia 1982 r. w sprawie zasad mających zastosowanie w dziedzinie gwarancji eksportowych i finansowania wywozu, w odniesieniu do niektórych umów podwykonawstwa ze stronami z innych Państw Członkowskich Wspólnot Europejskich lub z państw trzecich (1). 12. Data wejścia w życie ubezpieczenia a) W przypadku kredytu dla nabywcy ubezpieczenie zaczyna obowiązywać z dniem wejścia w życie umowy kredytowej, przy założeniu że zostały spełnione warunki uprzednie uzgodnione w umowie ubezpieczenia kredytu oraz w umowie kredytowej. b) W przypadku kredytu dostawcy ubezpieczenie ryzyka produkcji zaczyna obowiązywać z dniem wejścia w życie umowy handlowej, przy założeniu że zostały spełnione warunki uprzednie uzgodnione w umowie ubezpieczenia kredytu oraz w umowie handlowej. Ubezpieczenie ryzyka kredytu wchodzi w życie z dniem, w którym pełne wykonanie zobowiązań umownych ubezpieczającego uprawnia go do wypłaty, pod warunkiem że zostały spełnione warunki uprzednie uzgodnione w umowie ubezpieczenia kredytu i w umowie handlowej. Jednakże ubezpieczenie ryzyka kredytu może wejść w życie z dniem każdej dostawy częściowej lub częściowej wysyłki, pod warunkiem że ubezpieczający jest na podstawie umowy uprawniony do wypłaty ustalonej i ostatecznej kwoty odpowiadającej wartości dostarczonych towarów i/lub usług. Sekcja 3: Przyczyny strat i wyłączenia odpowiedzialności 13. Odpowiedzialność ubezpieczyciela Ubezpieczyciel ponosi odpowiedzialność, jeśli szkoda jest bezpośrednim i wyłącznym następstwem zdarzeń określonych w pkt 14–22. 14. Niewypłacalność Niewypłacalność prywatnego dłużnika i jego poręczyciela, jeśli występuje de iure lub de facto. 15. Zwłoka Zwłoka dłużnika i jego poręczyciela, jeśli występuje. 16. Jednostronne zerwanie kontraktu lub odmowa Decyzja dłużnika w ramach kredytu dostawcy o przerwaniu lub unieważnieniu umowy handlowej lub o odmowie przyjęcia towarów i/lub usług. 17. Decyzja państwa trzeciego Wszelkie środki lub decyzje rządu kraju innego niż kraj ubezpieczyciela lub kraj ubezpieczającego, łącznie z podejmowanymi przez władze publiczne środkami i decyzjami uznawanymi za interwencje rządu, które uniemożliwiają wykonanie, odpowiednio, umowy kredytowej lub umowy handlowej. 18. Moratorium Powszechne moratorium ogłoszone przez rząd kraju dłużnika albo przez rząd państwa trzeciego, dokonującego płatności w związku z umową kredytową lub umową handlową. (1) Dz. U. L 357 z 18. 12. 1982, str. 20. 252 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 28 19. Niemożność lub opóźnienie w dokonywaniu transferu funduszy Wydarzenia polityczne, trudności gospodarcze bądź środki prawne lub administracyjne, które wystąpią lub zostaną podjęte poza krajem ubezpieczyciela oraz uniemożliwiające lub opóźniające transfer funduszy wypłacanych w związku z umową kredytową lub umową handlową. 20. Przepisy prawne w kraju dłużnika Przepisy prawne przyjęte w kraju dłużnika, na mocy których płatności dokonane przez dłużnika w walucie lokalnej są uznawane za spłatę długu, bez względu na to, że w wyniku wahań kursu walutowego takie płatności, przeliczone na walutę umowy handlowej lub umowy kredytowej, w dniu transferu funduszy nie pokrywają już kwoty długu. 21. Decyzja kraju ubezpieczyciela lub kraju ubezpieczającego Wszelkie środki lub decyzje podjęte przez rząd kraju ubezpieczyciela lub ubezpieczającego, łącznie ze środkami i decyzjami podjętymi przez Wspólnotę Europejską, odnoszące się do handlu między Państwem Członkowskim i państwami trzecimi, takie jak zakaz wywozu, o ile skutki takich środków lub decyzji nie są w inny sposób pokrywane przez dany rząd. 22. Siła wyższa Przypadki siły wyższej występujące poza krajem ubezpieczyciela, do których można zaliczyć wojnę, łącznie z wojną domową, rewolucją, zamieszki, niepokoje społeczne, cyklon, powódź, trzęsienie ziemi, wybuch wulkanu, falę przypływową i awarię jądrową, o ile ich skutki nie są w inny sposób ubezpieczone. 23. Ogólne wyłączenie odpowiedzialności Ubezpieczyciel powinien być uprawniony do uchylenia się od odpowiedzialności za wszelkie straty, które są bezpośrednio lub pośrednio przypisane: a) wszelkim działaniom lub zaniedbaniom ze strony ubezpieczającego lub osoby działającej w jego imieniu; b) wszelkim przepisom ograniczającym prawa ubezpieczającego włączonym do umowy kredytowej, umowy handlowej lub innego powiązanego z nimi dokumentu, łącznie z wszelkimi dokumentami dotyczącymi odnośnych gwarancji lub instrumentów zabezpieczających; c) wszelkim dalszym porozumieniom zawartym między ubezpieczającym a dłużnikiem po zawarciu umowy kredytowej lub umowy handlowej, które uniemożliwiają lub opóźniają spłatę długu; d) w przypadku kredytu dostawcy, wszelkim niedopełnieniem zobowiązań ze strony podwykonawców, współwykonawców lub innych dostawców, pod warunkiem że takie niedopełnienie nie jest konsekwencją wydarzeń politycznych określonych jako zdarzeń wywołujących szkodę wymienionych w pkt 17–22. Sekcja 4: Przepisy dotyczące wypłaty odszkodowania 24. Okres oczekiwania na wypłatę odszkodowania a) Okres oczekiwania na wypłatę odszkodowania powinien być zgodny z okresem urzeczywistnienia się ryzyka określonym w pkt 6 lit b) i c). b) Okres ten nie ma zastosowania: — gdy w przypadku dłużnika prywatnego brak zapłaty jest spowodowany niewypłacalnoścą dłużnika de iure lub de facto, — w przypadku dwustronnej międzyrządowej umowy o restrukturyzacji długu. 25. Wypłata odszkodowania i cesja praw a) Ubezpieczający jest uprawniony do otrzymania odszkodowania po upływie okresu oczekiwania na wypłatę odszkodowania określonego w pkt 24, przy założeniu, że warunki uprzednie ubezpieczenia i odszkodowania zostały spełnione, roszczenie ma moc prawną, a ubezpieczający zarządza ryzykiem z należytą dbałością. b) Ubezpieczyciel jest uprawniony do otrzymania od ubezpieczającego cesji praw wynikających, odpowiednio, z umowy kredytowej lub umowy handlowej. 26. Zabezpieczone zobowiązania Jeśli zobowiązania dłużnika wobec ubezpieczającego zostały zabezpieczone za pomocą gwarancji lub innego zabezpieczenia, będzie on musiał podjąć wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia, by gwarancja lub inne zabezpieczenie były ważne i możliwe do wyegzekwowania, a także w celu rzeczywistego ściągnięcia należności z tego zabezpieczenia. 11/t. 28 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 253 27. Obliczanie wysokości odszkodowania Bez uszczerbku dla przepisów pkt 31 ubezpieczyciel przy obliczaniu wysokości odszkodowania nie wypłaci ubezpieczającemu kwoty przekraczającej faktyczną wysokość straty i/lub przekraczającej rzeczywistą faktyczną kwotę, którą ubezpieczający miał prawo otrzymać, odpowiednio, od kredytobiorcy na podstawie umowy kredytowej lub od nabywcy na podstawie umowy handlowej. 28. Wypłata odszkodowania Odszkodowanie wypłaca się bezzwłocznie, jednakże najpóźniej w ciągu jednego miesiąca od upłynięcia okresu urzeczywistnienia się szkody, pod warunkiem że ubezpieczyciel został niezwłocznie powiadomiony o wystąpieniu szkody i otrzymał we właściwym czasie wszelkie niezbędne informacje, dokumenty i dowody w celu ustalenia jej zasadności. W przypadku ubezpieczenia ryzyka produkcji odszkodowanie wypłaca się w ciągu jednego miesiąca od upływu okresu oczekiwania na wypłatę odszkodowania lub daty otrzymania ekspertyzy, gdy jest niezbędna lub daty osiągnięcia porozumienia między ubezpieczającym i ubezpieczycielem w odniesieniu do wysokości odszkodowania w zależności od tego, która data jest późniejsza. 29. Spory związane z roszczeniem odszkodowawczym Jeśli straty zgłoszone przez ubezpieczającego we wniosku o odszkodowanie dotyczą praw, które są przedmiotem sporu, ubezpieczyciel może odroczyć wypłatę odszkodowania do czasu rozstrzygnięcia sporu na korzyść ubezpieczającego przez sąd lub instancję rozjemczą, określone, odpowiednio, w umowie kredytowej lub kontrakcie handlowym. 30. Dwustronna międzyrządowa umowa o restrukturyzacji długu a) b) Jeśli ubezpieczona umowa kredytowa lub umowa handlowa podlegają dwustronnej międzyrządowej umowie o restrukturyzacji długu, ubezpieczający przestrzega warunków umowy o restrukturyzacji w odniesieniu do zarówno ubezpieczonych, jak nieubezpieczonych części, odpowiednio, umowy kredytowej lub umowy handlowej. Ubezpieczający udziela ubezpieczycielowi wszelkiej pomocy niezbędnej do wykonania umowy o restrukturyzacji. Jeśli ubezpieczona suma jest objęta dwustronną, międzyrządową umową o restrukturyzacji długu, ubezpieczyciel może – wraz z wejściem w życie umowy dwustronnej – odstąpić od okresu jednego miesiąca przewidzianego w pkt 28. 31. Koszty dodatkowe Koszty dodatkowe, wynikające z działania mającego na celu minimalizację lub uniknięcie strat, są ubezpieczone proporcjonalnie do części ubezpieczonej objętej umową ubezpieczenia kredytu, pod warunkiem że zostały one zatwierdzone przez ubezpieczyciela. Koszty dodatkowe obejmują koszty postępowania sądowego i inne koszty obsługi prawnej poniesione w celu minimalizacji strat lub ich uniknięcia, z wyłączeniem kosztów ustalenia ważności roszczenia. Jednakże jeśli takie koszty są także związane z kwotami lub terminami wymagalności nieubezpieczonymi przez ubezpieczyciela, zostają one przypisane proporcjonalnie do ubezpieczonych i nieubezpieczonych kwot lub terminów płatności. ROZDZIAŁ II: SKŁADKA 32. Ogólne zasady ustalania składki ubezpieczeniowej Składki są zbieżne. W związku z tym składki naliczane za ubezpieczenie kredytu eksportowego: — odpowiadają ubezpieczonemu ryzyku (ryzyka kraju, ryzyka państwa oraz ryzyka dłużnika publicznego i/lub dłużnika prywatnego), — odzwierciedlają zakres i jakość udzielonej ochrony ubezpieczeniowej, — odzwierciedlają długoterminowe koszty i straty. 33. Jakość ubezpieczenia Przy ustalaniu jakości ubezpieczenia, o której mowa w pkt 32, ubezpieczyciel bierze pod uwagę procent ochrony ubezpieczeniowej, warunkowy charakter ubezpieczenia i wszelkie inne uwarunkowania oddziaływujące na jakość ubezpieczenia. 34. Ocena ryzyka kraju Wysokość składki pobieranej w przypadku każdego kraju lub każdej kategorii kraju jest oparta na odpowiedniej ocenie ryzyka związanego z tym krajem. 254 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 28 35. Zdolność kredytowa dłużnika Przy ustalaniu wysokości składek ubezpieczeniowych ubezpieczyciel odpowiednio uwzględnia zdolność kredytową dłużnika, łącznie z jego statusem określonym w pkt 5. 36. Okres ryzyka Przy obliczaniu składki ubezpieczyciel uwzględnia całkowity okres ryzyka, a także profil spłaty i odsetki. 37. Podstawa naliczania składki a) Składka jest kalkulowana od kwoty bazowej i powinna opierać się w możliwie najszerszym zakresie na minimalnych progach stawek. Progi stawek wyraża się w procentach wartości bazowej, tak jakby składkę pobierano w całości w dniu ubezpieczenia lub udzielenia gwarancji; w odniesieniu do ryzyka kredytu minimalną wartością bazową jest odpowiednio, co najmniej kwota główna kredytu lub (re)finansowana część umowy handlowej, a w odniesieniu do ryzyka produkcji – wartość całkowita umowy pomniejszona o przedpłatę. b) W przypadku ryzyka produkcji kwotę bazową można obniżyć do poziomu przewidywanej straty maksymalnej. 38. Zapłata składki a) Pełna kwota składki staje się wymagalna z dniem ubezpieczenia kredytu lub udzielenia gwarancji lub gdy umowa handlowa lub umowa kredytowa wchodzą w życie. b) Składka może być płacona w ratach lub poprzez dodanie do oprocentowania marży odsetkowej, pod warunkiem że odpowiada to, według wartości zaktualizowanej netto, kwocie składki określonej wyżej w pkt 38 lit. a). ROZDZIAŁ III: POLITYKA UBEZPIECZENIOWA WOBEC POSZCZEGÓLNYCH KRAJÓW 39. Określenie polityki ubezpieczeniowej wobec poszczególnych krajów a) Ubezpieczyciel, uwzględniając własny potencjał i strukturalne ograniczenia ekonomiczne, opiera swą politykę ubezpieczeniową wobec poszczególnych krajów na swojej ocenie ryzyka występującego w danym kraju, na całkowitym nieuregulowanym zaangażowaniu w każdym kraju i na zawartości portfela ryzyka danego kraju. b) Ustalając swoją politykę ubezpieczeniową wobec poszczególnych krajów, ubezpieczyciel uwzględnia klasyfikację każdego kraju dłużnika. c) Niemniej jednak ubezpieczyciel ma prawo do zaprzestania lub ograniczenia działalności ubezpieczeniowej w danym kraju, bez względu na jego klasyfikację. 40. Określenie całkowitego nieuregulowanego zaangażowania Całkowite nieuregulowane zaangażowanie określa się, w granicach wyznaczonych przez część objętą ubezpieczeniem, na podstawie kwot przewidzianych dla transakcji średnio- i długoterminowych określonych w art. 1 niniejszej dyrektywy. 41. Ryzyko kraju a) Ubezpieczyciel, co do zasady, nie wprowadza żadnych ograniczeń w swej polityce ubezpieczeniowej w odniesieniu do krajów stanowiących grupę najniższego ryzyka. b) Ubezpieczyciel może wprowadzać ograniczenia w swej polityce ubezpieczeniowej w odniesieniu do innych krajów. c) Ubezpieczyciel, który co do zasady nie udziela ochrony ubezpieczeniowej w odniesieniu do danego kraju lub grupy krajów, może jednak wyjątkowo ubezpieczyć niektóre transakcje ze względu na politykę dwustronną lub interes narodowy lub jeśli wystarczająca ilość w pełni wymienialnych dewiz jest dostępna do celów danej transakcji. d) W odniesieniu do krajów określonych wyżej w lit. b) ubezpieczyciele mogą ustalić limity ryzyka w sposób kumulacyjny lub indywidualny. Mogą określić na przykład: — całkowite nieuregulowane zaangażowanie w odniesieniu do danego kraju, — wartość całkowitą promes ubezpieczenia, — wartość nowych umów, które mają być przedmiotem ubezpieczenia, — maksymalną kwotę, którą można ubezpieczyć w każdej transakcji. Ubezpieczyciele mogą także podwyższyć stosowaną składkę. Poniżej limitu ryzyka dla danego kraju nie ma, co do zasady, ograniczeń w polityce ubezpieczeniowej. 11/t. 28 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 255 42. Warunki szczególne ubezpieczenia krajów Ubezpieczyciel może rutynowo stosować pewne warunki ubezpieczenia wobec danego kraju, bez względu na odpowiadającą mu kategorię, np. : — gwarancję płatności i/lub transferu udzieloną przez bank centralny lub ministerstwo finansów danego kraju, — akredytywę nieodwołalną lub gwarancję bankową, — przedłużenie okresu oczekiwania na wypłatę odszkodowania, — obniżenie procentu pokrycia ubezpieczeniowego, — ograniczenie ubezpieczenia dla niektórych sektorów działalności i dla niektórych rodzajów projektów. ROZDZIAŁ IV: PROCEDURY NOTYFIKACJI 43. Zakres procedur notyfikacji a) Ubezpieczyciele stosują wymienione niżej procedury w odniesieniu do wspólnych zasad określonych w rozdziałach I, II i III. b) Niniejsze procedury uzupełniają te ustanowione na podstawie decyzji Rady 73/391/EWG z dnia 3 grudnia 1973 r. w sprawie procedur konsultacyjnych i informacyjnych w sprawach ubezpieczenia kredytów, gwarancji kredytowych i kredytu finansowego (1). 44. Rodzaje procedur notyfikacyjnych Istnieją cztery rodzaje procedur notyfikacyjnych kierowanych do Komisji i innych ubezpieczycieli: — roczna notyfikacja informacyjna, — notyfikacja w celu podjęcia decyzji, — notyfikacja informacyjna ex ante oraz — notyfikacja informacyjna ex post. Przekazywane dane nie są ujawniane stronom trzecim. 45. Roczna notyfikacja informacyjna a) Z końcem każdego roku, jednak najpóźniej do dnia 30 kwietnia następnego roku, każdy ubezpieczyciel składa innym ubezpieczycielom i Komisji na bazie retrospektywnej sprawozdanie ze swej działalności w roku poprzednim. Sprawozdanie to obejmuje wszystkie kraje dłużników i w odniesieniu do każdego z tych krajów zawiera, co następuje: — całkowitą kwotę ubezpieczenia zaoferowaną przez ubezpieczyciela, — całkowite nieuregulowane zaangażowanie określone w pkt 40, — wysokość uzyskanych składek, — kwotę ściągniętych należności oraz — kwoty wypłacone z tytułu odszkodowań. b) Z początkiem każdego roku, najpóźniej do dnia 31 stycznia, każdy ubezpieczyciel składa innym ubezpieczycielom i Komisji sprawozdanie dotyczące swej polityki ubezpieczeniowej, obejmujące rodzaj i poziom limitów, a także warunki ubezpieczenia przewidziane do stosowania w następnym roku, które ubezpieczyciel zamierza rutynowo wprowadzić. 46. Notyfikacja w celu podjęcia decyzji a) W przypadku złożenia przez eksporterów wspólnotowych lub banki wspólnotowe konkurencyjnych ofert, dany ubezpieczyciel niezwłocznie odpowiada na każde zapytanie innego zainteresowanego ubezpieczyciela o udzielenie informacji dotyczącej statusu dłużnika danej transakcji, określonego w pkt 5. b) W przypadku różnicy zdań w sprawie statusu dłużnika zaangażowani ubezpieczyciele udostępniają informacje innym ubezpieczycielom, dążąc do ustalenia wspólnie uzgodnionego statusu. c) Jeśli ubezpieczyciele nie mogą uzgodnić statusu dłużnika w ciągu 10 dni roboczych od dnia otrzymania wniosku o udzielenie informacji, zaangażowani ubezpieczyciele przedstawiają sprawę wraz z istotnymi informacjami Komisji, która podejmie decyzję zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 4 niniejszej dyrektywy. (1) Dz. U. L 346 z 17. 12. 1973, str. 1. Decyzja ostatnio zmieniona Aktem przystąpienia z 1994 r. 256 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 28 47. Notyfikacja informacyjna ex ante a) Ubezpieczyciel, który zamierza odstąpić od zasad określonych w niniejszym załączniku, udzielając korzystniejszych warunków ubezpieczenia w odniesieniu do danej transakcji lub grupy transakcji lub pewnego sektora bądź sektorów, lub pewnego kraju bądź krajów, lub systemu ubezpieczeń, powiadamia o tym zamiarze innych ubezpieczycieli i Komisję co najmniej siedem dni roboczych przed wejściem w życie jego decyzji, podając powody zamierzonego odstąpienia – na przykład potrzebę dostosowania się do międzynarodowej konkurencji – oraz odpowiedniego naliczenia wysokości składki. b) Ubezpieczyciel, który zamierza naliczać składkę niższą od składki określonej w jego rocznej notyfikacji zgodnie z pkt 45 lit. b), powiadamia o tym zamiarze innych ubezpieczycieli i Komisję co najmniej siedem dni roboczych przed wejściem w życie jego decyzji. c) Ubezpieczyciel, który po otrzymaniu notyfikacji zgodnie z powyższymi lit. a) lub b) zamierza przyznać korzystniejsze warunki niż pierwszy powiadamiający ubezpieczyciel, notyfikuje swój zamiar innym ubezpieczycielom i Komisji co najmniej siedem dni roboczych przed wejściem w życie jego decyzji, podając wysokość składki, którą zamierza naliczyć. d) Ubezpieczyciel, który zgodnie z pkt 41 lit. c) zamierza ubezpieczyć transakcje z dłużnikami w krajach, w których zazwyczaj nie oferuje ubezpieczenia, powiadamia o tym zamiarze innych ubezpieczycieli i Komisję co najmniej siedem dni roboczych przed wejściem w życie jego decyzji, podając wysokość składki, którą zamierza naliczyć. 48. Notyfikacja informacyjna ex post a) Ubezpieczyciel, który zamierza odstąpić od zasad określonych w niniejszym załączniku, udzielając mniej korzystnych warunków ubezpieczenia w odniesieniu do danej transakcji lub grupy transakcji, pewnego sektora lub sektorów, pewnego kraju lub krajów lub systemu ubezpieczeń, powinien powiadomić innych i Komisję najpóźniej do dnia 31 stycznia w odniesieniu do poprzedzającego roku ubezpieczycieli kalendarzowego. b) Ubezpieczyciel, który postanawia dostosować jeden lub więcej elementów swej polityki ubezpieczeniowej wobec poszczególnych krajów, określonej w rocznym powiadomieniu zgodnie z pkt 45 lit. b), powiadamia o tym innych ubezpieczycieli i Komisję. c) Ubezpieczyciel, który po notyfikacji dokonanej zgodnie z pkt 47 lit a) i/lub lit. b) postanawia udzielać takie jak pierwszy notyfikujący ubezpieczyciel, niezwłocznie powiadamia o tym innych same warunki, ubezpieczycieli i Komisję. d) Każdy ubezpieczyciel niezwłocznie udziela szczegółowych odpowiedzi na zapytania innych ubezpieczycieli lub Komisji dotyczące wyjaśnienia lub udzielenia informacji dotyczącej jego działalności. 49. Zastosowanie systemu poczty elektronicznej Wszelkie powiadomienia zazwyczaj dokonywane są poprzez system poczty elektronicznej lub, w razie potrzeby, przy zastosowaniu innych właściwych środków błyskawicznej łączności pisemnej


title: QUESTION ECRITE no 1356/98 de Allan MACARTNEY à la Commission. Normes proposées par le ministère américain de l'Agriculture pour les aliments biologiques

eurovoc_concepts:
United States
World Trade Organisation
biotechnology
consumer information
food standard
genetically modified organism
labelling
trading operation

text: C 31/36 Journal officiel des CommunautØs europØennes FR 5. 2. 1999 En consØquence, seul l(cid:146)endettement de l(cid:146)(cid:201)tat vis-(cid:224)-vis du reste de l(cid:146)Øconomie est pris en considØration, tandis que les engagements qui correspondent (cid:224) des actifs financiers dØtenus (cid:224) l(cid:146)intØrieur du secteur public sont exclus. Afin de calculer le montant de la dette publique conformØment (cid:224) cette dØfinition, on dØduit donc les crØances sur l(cid:146)(cid:201)tat dØtenues (cid:224) l(cid:146)intØrieur du secteur public lui-mŒme. Ces derniŁres annØes, les (cid:201)tats membres ont limitØ leur dette publique gr(cid:226)ce (cid:224) un recours accru (cid:224) la consolidation, en incitant les organismes publics dØtenteurs de portefeuilles d(cid:146)actifs financiers importants (cid:224) investir une proportion croissante de leurs avoirs dans des titres d(cid:146)(cid:201)tat. Par exemple, les caisses de sØcuritØ sociale du Danemark et de la Finlande ont restructurØ leurs portefeuilles ces derniŁres annØes en acquØrant davantage de titres de la dette publique. En Finlande, ces opØrations de consolidation se sont ØlevØes en 1995 (cid:224) 4,5 % du produit intØrieur brut (PIB). (1999/C 31/044) QUESTION (cid:201)CRITE E-1356/98 posØe par Allan Macartney (ARE) (cid:224) la Commission (7 mai 1998) Objet: Normes proposØes par le ministŁre amØricain de l(cid:146)Agriculture pour les aliments biologiques Que compte faire la Commission eu Øgard aux nouvelles normes que le ministŁre amØricain de l(cid:146)Agriculture propose pour tous les produits de l(cid:146)agriculture biologique aux (cid:201)tats-Unis? La diffusion d(cid:146)aliments que l(cid:146)on peut cataloguer comme biologiques, en gØnØral, et de denrØes gØnØtiquement modifiØes, en particulier, l(cid:146)inquiŁte-t-elle? A-t-elle ØtudiØ les rØpercussions que cette rØglementation pourrait avoir sur le marchØ europØen ainsi que les consØquences qui pourraient en dØcouler dans le cadre du GATT (les consommateurs europØens pourraient, s(cid:146)il y Øchet, ne plus Œtre en mesure de choisir des aliments biologiques traditionnels)? RØponse donnØe par M. Fischler au nom de la Commission (18 juin 1998) En vertu de l(cid:146)arrangement prØvu par l(cid:146)accord de l(cid:146)Organisation mondiale du commerce (OMC) concernant les entraves techniques aux Øchanges, la Commission a communiquØ aux (cid:201)tats-Unis des observations sur leur proposition de rŁglement relatif (cid:224) l(cid:146)agriculture biologique, sur la base de l(cid:146)expØrience vØcue avec l(cid:146)application du rŁglement (CEE) 2092/91 du Conseil, du 24 juin 1991, concernant le mode de production biologique de produits agricoles et sa prØsentation sur les produits agricoles et les denrØes alimentaires (1), ainsi que compte tenu du progrŁs scientifique et technique. La CommunautØ possŁde un ensemble de rŁgles bien structurØ pour la production et l(cid:146)Øtiquetage des produits biologiques. Le rŁglement (CEE) 2092/91 du Conseil prØvoit, en son article 11, un rØgime d(cid:146)Øquivalence pour les produits importØs de pays tiers. Ce rØgime est gØrØ soit par la Commission (article 11, paragraphe 1), soit, comme c(cid:146)est le cas actuellement pour les produits en provenance des (cid:201)tats-Unis, par les (cid:201)tats membres (article 11, paragraphe 6). En vertu des exigences communautaires, avant que des produits provenant de pays tiers puissent Œtre mis sur le marchØ de la CommunautØ en tant que produits biologiques, il doit Œtre prouvØ qu(cid:146)ils ont ØtØ fabriquØs selon des normes de production et des rŁgles en matiŁre d(cid:146)inspection Øquivalentes (cid:224) celles appliquØes (cid:224) la production communautaire. De mŒme, le projet de rŁglement amØricain relatif (cid:224) l(cid:146)agriculture biologique prØvoit l(cid:146)Øquivalence pour les importations de produits biologiques d(cid:146)autres pays, y compris de la CommunautØ, aux (cid:201)tats-Unis. La prØsence d(cid:146)organismes gØnØtiquement modifiØs (OGM) dans les produits biologiques Øtait acceptØe dans le projet initial de programme amØricain pour l(cid:146)agriculture biologique. Dans ses observations, la CommunautØ a exprimØ sa prØoccupation face (cid:224) la notification effectuØe par les AmØricains (cid:224) propos des entraves techniques aux Øchanges. En rØponse aux commentaires re(cid:231)us, le secrØtaire amØricain (cid:224) l(cid:146)agriculture a annoncØ, le 8 mai 1998, que le ministŁre de l(cid:146)agriculture amØricain allait apporter des changements fondamentaux aux rŁgles proposØes pour les normes nationales applicables aux aliments biologiques. L(cid:146)incorporation de produits issus de biotechnologies, l(cid:146)irradiation des aliments et l(cid:146)utilisation de produits biosolides ne figureront plus dans les rŁgles rØvisØes et les produits issus de ces processus ne seront pas ØtiquetØs biologiques. Ce changement s(cid:146)inscrira dans le droit fil des lignes directrices du code de l(cid:146)agriculture biologique. Actuellement (cid:224) l(cid:146)Øtude, ces derniŁres prØvoient l(cid:146)interdiction de l(cid:146)utilisation d(cid:146)OGM dans l(cid:146)agriculture biologique. (1) JO L 198 du 22. 7. 1991


title: WRITTEN QUESTION No. 1482/98 by Bertel HAARDER to the Commission. Staff regulations for officials of the European Communities

eurovoc_concepts:
EU initiative
European official
regulations for civil servants
staff regulations (EU)

text: C 354/106 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 19. 11. 98 2. Kommissionen vill ocks(cid:229) uppma¤rksamma parlamentsledamo¤terna p(cid:229) att ett liknande problem h(cid:229)ller p(cid:229) att behandlas av domstolen inom ramen fo¤r ett fo¤rhandsavgo¤rande i m(cid:229)l C-202/97 (Fitzwilliam). Detta m(cid:229)l ga¤ller en beho¤rig nederla¤ndsk institutions va¤gran att erka¤nna den E 101-blankett som utfa¤rdats av en irla¤ndsk institution i fr(cid:229)ga om utsa¤nda irla¤ndska arbetstagare inom jordbruket i Nederla¤nderna. A¤ ven ha¤r motiverades avslaget med att arbetstagarna i fo¤retaget Fitzwilliam huvudsakligen arbetar i Nederla¤nderna. (1) EGT L 74, 27. 3. 1972. (98/C 354/170) SKRIFTLIG FR¯GA P-1482/98 fr(cid:229)n Bertel Haarder (ELDR) till kommissionen (7 maj 1998) A¤mne: Tja¤nstefo¤reskrifterna fo¤r tja¤nstema¤n ansta¤llda vid Europeiska gemenskaperna Kommer kommissionen, mot bakgrund av den kritiska insta¤llningen till unionen i m(cid:229)nga medlemsstater och den p(cid:229)g(cid:229)ende reformeringen av tja¤nstefo¤reskrifterna fo¤r EU-ansta¤llda, att ta initiativ till att a¤ndra tja¤nstefo¤reskrif- terna fo¤r EU-ansta¤llda s(cid:229) att EU-tja¤nstema¤n, oavsett befattning, som a¤r placerade p(cid:229) kommissionens och Europaparlamentets informationskontor i sina egna hemla¤nder ansta¤lls lokalt under den period d(cid:229) de a¤r utsa¤nda? Svar fr(cid:229)n Erkki Liikanen p(cid:229) kommissionens va¤gnar (23 juni 1998) Kommissionen vill understryka att det fo¤r na¤rvarande inte finns n(cid:229)gra planer p(cid:229) att a¤ndra tja¤nstefo¤reskrifterna p(cid:229) detta omr(cid:229)de. Framtidens personalpolitik kommer att diskuteras i en partssammansatt reflexionsgrupp p(cid:229) ho¤g niv(cid:229). (98/C 354/171) SKRIFTLIG FR¯GA P-1483/98 fr(cid:229)n Johanna Boogerd-Quaak (ELDR) till kommissionen (7 maj 1998) A¤mne: Fo¤ljderna av m(cid:229)len Kohll (C-158/96) och Decker (C-120/95) Domstolen anser i sin dom av den 28 april 1998 i m(cid:229)len Kohll och Decker att kravet p(cid:229) att socialfo¤rsa¤krings- myndigheten i fo¤rsa¤kringslandet i fo¤rva¤g skall godka¤nna ersa¤ttning fo¤r sjukv(cid:229)rdskostnader i andra medlemssater strider mot den fria ro¤rligheten fo¤r varor och tja¤nster. Kan kommissionen ange vilka fo¤ljder denna dom kommer att f(cid:229) fo¤r sjukfo¤rsa¤kringar och fo¤rsa¤kringstagare i Europa? Vilka (ra¤ttsliga) (cid:229)tga¤rder › som utlovades av kommissionsledamot Flynn vid Europaparlamentets plenarsam- mantra¤de den 30 mars 1998 › kommer kommissionen att fo¤resl(cid:229) fo¤r att minska luckorna i den europeiska lagstiftningen om gra¤nso¤verskridande ha¤lsov(cid:229)rd nu na¤r domen har fallit i m(cid:229)len Decker och Kohll? Na¤r planerar kommissionen att la¤gga fram sina utlovade (lag)fo¤rslag? Vilka lo¤sningar (eller riktlinjer fo¤r lo¤sningar) kommer kommissionen att fo¤resl(cid:229) fo¤r att beh(cid:229)lla den ekomiska ja¤mnvikten mellan nationella system fo¤r ersa¤ttning av sjukv(cid:229)rdskostnader?


title: Komisijas Regula (EK) Nr. 963/98 (1998. gada 7. maijs), ar ko nosaka tirdzniecības standartus ziedkāpostiem un artišokiem

eurovoc_concepts:
leaf vegetable
marketing standard
perennial vegetable

text: 84 LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 03/23. sēj. 31998R0963 L 135/18 EIROPAS KOPIENU OFICIĀLAIS VĒSTNESIS 8. 5. 1998. KOMISIJAS REGULA (EK) Nr. 963/98 (1998. gada 7. maijs), ar ko nosaka tirdzniecības standartus ziedkāpostiem un artišokiem EIROPAS KOPIENU KOMISIJA, ņemot vērā Eiropas Kopienas dibināšanas līgumu, ņemot vērā Padomes 1996. gada 28. oktobra Regulu (EK) Nr. 2200/96 par augļu un dārzeņu tirgus kopīgo organizā- ciju (1), kurā jaunākie grozījumi izdarīti ar Komisijas Regulu (EK) Nr. 2520/97 (2), un jo īpaši tās 2. panta 2. punktu, tā kā ziedkāposti un artišoki ir minēti Regulas (EK) Nr. 2200/ 96 I pielikumā kopā ar tiem produktiem, attiecībā uz kuriem jāpieņem standarti; tā kā Padomes 1962. gada 4. aprīļa Regulā Nr. 23 par augļu un dārzeņu tirgus kopīgās organizācijas pakā- penisku izveidi (3), kurā jaunākie grozījumi izdarīti ar Komisijas Regulu (EK) Nr. 888/97 (4), II/1 pielikumā noteikti ziedkāpostu kopējie kvalitātes standarti; tā kā ar Regulu (EK) Nr. 888/97 pēdējo reizi grozītajā Komisijas Regulā Nr. 58 (5) par dažu Regulas Nr. 23 I B pielikumā uzskaitīto produktu kopējo kvali- tātes standartu noteikšanu I/6 pielikumā ir noteikti standarti artišokiem; tā kā šie standarti vairs neatspoguļo tirgus prasības; ir jāpārstrādā, atceļot Regulu tā kā tādēļ attiecīgie noteikumi Nr. 23 un Regulas Nr. 58 I/6 pielikumu un pasaules tirgus pārskatāmības nolūkā ņemot vērā standartus, ko attiecīgajiem produktiem ieteikusi Apvienoto Nāciju Organizācijas Eiropas Ekonomikas komisija; tā kā standartu piemērojumam vajadzētu sekmēt to, ka neap- tirgū, orientēt mierinošas kvalitātes produkti netiek laisti ražošanu uz patērētāju vajadzību apmierināšanu un veicināt tirdzniecību, kuras pamatā ir godīga konkurence, tādējādi sekmējot ražošanas ienesīguma pieaugumu; tā kā šie standarti ir piemērojami visos realizācijas posmos; tā kā pārvadājumi lielos attālumos, ilgstoša glabāšana un dažādās pārkraušanas darbības, kam tiek pakļauti šie produkti, var izraisīt dažas pārmaiņas, kas saistītas ar šo produktu bioloģisko attīstību vai to, ka tiem ir raksturīgi vairāk vai mazāk bojāties; tā kā, piemērojot minētos standartus realizācijas posmos pēc (1) OV L 297, 21. 11. 1996. , 1. (2) OV L 346, 17. 12. 1997. , 41. (3) OV 30, 20. 4. 1962. , 965/62. (4) OV L 126, 17. 5. 1997. , 11. (5) OV 56, 7. 7. 1962. , 1606/62. lpp. lpp. lpp. lpp. lpp. nosūtīšanas, ir jāņem vērā šādas pārmaiņas; tā kā sakarā ar to, ka “Ekstra” kategorijas produkti ir jāatlasa un jāiepako sevišķi rūpīgi, pielaide būtu pieļaujama vienīgi attiecībā uz to svaiguma un piebrieduma pakāpes samazināšanos; tā kā šajā regulā paredzētie pasākumi atbilst Svaigu augļu un dārzeņu pārvaldības komitejas atzinumam, IR PIEŅĒMUSI ŠO REGULU. 1. pants Tirdzniecības 1. standarti ziedkāpostiem, uz ko attiecas KN kods 0704 10, un artišokiem, uz ko attiecas KN kods 0709 10 00, ir izklāstīti šīs regulas I un II pielikumā. Standartus piemēro visos tirdzniecības posmos saskaņā ar 2. nosacījumiem, kas noteikti Regulā (EK) Nr. 2200/96. Tomēr posmos pēc nosūtīšanas salīdzinājumā ar noteiktajiem standartiem produkti var būt: — mazāk svaigi un piebrieduši, — attiecībā uz pārējo kvalitātes kategoriju produktiem, izņemot “Ekstra” kategoriju, ir pieļaujamas nelielas izmaiņas produktu bioloģiskās attīstības dēļ un tādēļ, ka tiem ir raksturīgi vairāk vai mazāk bojāties. 2. pants Regula Nr. 23 tiek atcelta un Regulas Nr. 58 I/6 pielikums tiek svītrots. 3. pants Šī regula stājas spēkā 1998. gada 1. jūlijā. 03/23. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 85 Šī regula uzliek saistības kopumā un ir tieši piemērojama visās dalībvalstīs. Briselē, 1998. gada 7. maijā Komisijas vārdā — Komisijas loceklis Franz FISCHLER 86 LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 03/23. sēj. I PIELIKUMS STANDARTS ZIEDKĀPOSTIEM I. PRODUKTA DEFINĪCIJA Šo standartu piemēro no Brassica oleracea L. convar botrytis (L. ) Alef. Var. botrytis izaudzētām ziedkāpostu šķirnēm, ko patērētājiem piegādā svaigā veidā, bet nepiemēro ziedkāpostiem, kas paredzēti rūpnieciskai pārstrādei. II. NOTEIKUMI ATTIECĪBĀ UZ KVALITĀTI Standarta mērķis ir noteikt kvalitātes prasības ziedkāpostiem pēc to sagatavošanas un iepakošanas. A. Obligātās prasības Ievērojot īpašos noteikumus attiecībā uz katru kategoriju un pieļaujamās pielaides, visu kategoriju ziedkāpostu galviņām jābūt: — veselām, — nebojātām; produktus, ko skārusi puve vai kas izmainījušies tā, ka kļuvuši nederīgi patēriņam, neizmanto, — tīrām, praktiski bez jebkādiem redzamiem svešķermeņiem, — svaigām pēc izskata, — praktiski bez kaitēkļiem, — praktiski bez bojājumiem, ko izraisījuši kaitēkļi, — bez pārliecīga ārējā mitruma, — bez svešas izcelsmes smaržas un/vai garšas. Ziedkāpostu attīstībai un stāvoklim jābūt tādam, lai tos varētu: — transportēt un pārkraut, un — apmierinošā stāvoklī nogādāt galamērķī. B. Klasifikācija Ziedkāpostus iedala trīs kategorijās, kas definētas še turpmāk. i) “Ekstra” kategorija Šīs kategorijas ziedkāpostiem jābūt augstākā labuma. Tiem obligāti ir šai šķirnei raksturīgā forma, gatavība un krāsojums. Galviņām jābūt: — labi veidotām, stingrām, kompaktām, — ļoti blīvas struktūras, — vienādi baltām vai vieglā krēmkrāsā (1), — nebojātām, izņemot ļoti vieglus virspusējus bojājumus, ja tie neietekmē produkta kopējo izskatu, kvalitāti, glabāšanas kvalitāti un izskatu iepakojumā. Turklāt, ja ziedkāpostus laiž pārdošanā “ar lapām” vai “apgrieztām lapām”, šīm lapām jābūt svaigām. ii) I kategorija Šīs kategorijas ziedkāpostiem jābūt labas kvalitātes. Tiem obligāti piemīt šķirnei raksturīgās pazīmes. (1) Tomēr izteikti violetas/purpura vai zaļas krāsas ziedkāpostu šķirņu produktu realizācija pieļaujama tikai tad, ja tiem ir attiecīgai kate- gorijai raksturīgās īpašības. 03/23. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 87 Galviņām jābūt: — stingrām, — blīvas struktūras, — baltām vai ziloņkaula krāsā vai vieglā krēmkrāsā (1), — bez bojājumiem, tādiem kā plankumi, galviņā iespiedušās lapas, apsalums, saspiedumi. Ir pieļaujams, ka galviņām ir nelieli še turpmāk minētie bojājumi ar noteikumu, ka tie neietekmē produkta kopējo izskatu, kvalitāti, glabāšanas kvalitāti un izskatu iepakojumā: — nelielas formas vai attīstības izmaiņas, — nelielas krāsojuma izmaiņas, — un galviņas var būt ļoti viegli “samtainas”. Turklāt, ja ziedkāpostus laiž pārdošanā “ar lapām” vai “apgrieztām lapām”, šīm lapām jābūt svaigām. iii) II kategorija Šajā kategorijā ir ziedkāposti, ko nevar iedalīt augstākajās kategorijās, bet kas atbilst iepriekš definētajām obli- gātajām prasībām. Galviņas var būt: — nedaudz deformētas, — mazāk blīvas struktūras, — iedzeltenā krāsā (1). Tām var būt: — nelielas saules apdeguma pēdas, — ne vairāk kā piecas bāli zaļas lapas, — galviņas var būt viegli “samtainas” (bet ne mitras vai glumas pēc taustes). Tāpat ir pieļaujams, ka tām ir divi no turpmāk minētajiem defektiem ar noteikumu, ka galviņām piemīt tām būtiskās kvalitātes, glabāšanas kvalitātes un izskata īpašības: — nelielas kaitēkļu vai slimību izraisītu bojājumu pēdas, — nelieli virspusēji sala radīti bojājumi, — nelieli saspiedumi. III. NOTEIKUMI ATTIECĪBĀ UZ KLASIFICĒŠANU PĒC LIELUMA Izmēru nosaka pēc lielākā vidus daļas diametra. Tiek noteikts, ka diametra minimums ir 11 cm; katra iepakojuma lielākās un mazākās galviņas lieluma starpība nedrīkst pārsniegt 4 cm. IV. IV NOTEIKUMI ATTIECĪBĀ UZ PIELAIDĒM Katrā iepakojumā ir pieļaujamas pielaides attiecībā uz kvalitāti un izmēru produktiem, kas neatbilst norādītās katego- rijas prasībām. A. Kvalitātes pielaides (i) “Ekstra” kategorija Pieci procenti ziedkāpostu pēc skaita, kas neatbilst kategorijas prasībām, bet atbilst I kategorijas prasībām vai izņēmuma kārtā atzīti par minētās kategorijas pielaidēm atbilstīgiem. (ii) I kategorija Desmit procenti ziedkāpostu pēc skaita, kas neatbilst kategorijas prasībām, bet atbilst II kategorijas prasībām vai izņēmuma kārtā atzīti par minētās kategorijas pielaidēm atbilstīgiem. (iii) II kategorija Desmit procenti ziedkāpostu pēc skaita, kas neatbilst ne kategorijas prasībām, ne obligātajām prasībām, izņemot produktus, ko skārusi puve vai kādas citas pārmaiņas, kuru dēļ tie nav derīgi lietošanai pārtikā. (1) Tomēr izteikti violetas/purpura vai zaļas krāsas ziedkāpostu šķirņu produktu realizācija pieļaujama tikai tad, ja tiem ir attiecīgai kate- gorijai raksturīgās īpašības. 88 LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 03/23. sēj. B. Izmēra pielaides Attiecībā uz visām kategorijām: 10 % ziedkāpostu pēc skaita, kas neatbilst lieluma prasībām un norādītajam lielumam, bet atbilst lielumam, kas uz iepakojuma norādītajam lielumam ir tuvākais mazākais un/vai lielākais lielums, un galviņas minimālais diametrs vismazāko galviņu grupā ir 10 cm. V. NOTEIKUMI ATTIECĪBĀ UZ NOFORMĒJUMU A. Viendabīgums Katra iepakojuma saturam jābūt viendabīgam, un iepakojumā jābūt tikai vienas izcelsmes, tirdzniecības tipa, kvalitātes un lieluma ziedkāpostiem. Turklāt visiem viena iepakojuma “Ekstra” kategorijā iedalītiem ziedkāpostiem ir jābūt vienādiem arī krāsas ziņā. Iepakojuma satura redzamajai daļai jāraksturo viss saturs. B. Iepakojums Ziedkāpostiem jābūt iepakotiem tā, lai produkts būtu pienācīgi aizsargāts. Materiāliem, ko izmanto iepakojuma iekšpusē, jābūt jauniem, tīriem un tāda tipa, kas ļauj pasargāt produktu no jebkādiem ārējiem vai iekšējiem bojājumiem. Materiālus un jo īpaši papīru vai zīmogus ar tirdzniecības norādēm atļauts izmantot ar noteikumu, ka drukāšana vai marķēšana ir veikta ar netoksisku tinti vai līmi. Iepakojumiem jābūt bez jebkādiem svešķermeņiem. C. Noformējums Ziedkāposti var būt: i) ar lapām: ziedkāpostus klāj sulīgas zaļas lapas, kuru skaits un garums ir pietiekams, lai pilnībā pārklātu un aizsargātu ziedkāposta galviņu. Stublājam jābūt nogrieztam nedaudz zem sargājošajām lapām; ii) bez lapām: ziedkāposti, kam nogrieztas visas lapas un stublāja neēdamā daļa. Pieļaujamas ir ne vairāk kā piecas mazas un nenobriedušas, veselas bāli zaļas lapiņas cieši klāt pie galviņas; iii) ar apgrieztām lapām: ziedkāposti ar pietiekamu skaitu lapu, kas atstātas, lai aizsargātu galviņu. Šīm lapām jābūt sulīgām un zaļām un aplīdzinātām ne zemāk par 3 cm no galviņas augšdaļas. Stublājam jābūt nogrieztam nedaudz zem sargājošajām lapām. VI. NOTEIKUMI ATTIECĪBĀ UZ MARĶĒŠANU Uz katra iepakojuma vienā pusē grupētos salasāmos, neizdzēšamos un no ārpus redzamos burtos ir jābūt norādēm še turpmāk. A. Identifikācija Fasētājs un/vai nosūtītājs: nosaukums un adrese vai oficiāli piešķirta vai pieņemta simboliska zīme. Gadījumā, ja izmanto kodu (simbolisku zīmi), norādei “fasētājs un/vai nosūtītājs” (vai līdzvērtīgi saīsinājumi) tomēr jābūt cieši kopā ar kodu. B. Produkcijas veids — “Ziedkāposti”, ja saturs nav redzams no ārpuses — Tirdzniecības tipa nosaukums violetajiem/purpurkrāsas vai zaļajiem ziedkāpostiem C. Produkcijas izcelsme — Izcelsmes valsts un pēc izvēles apgabals, kurā produkts audzēts, vai valsts, reģiona vai vietas ģeogrāfisks nosaukums. D. Tirdzniecības specifikācijas — Kategorija — Lielums, kas izteikts ar minimālo un maksimālo diametru, vai vienību. E. Oficiālā kontroles atzīme (nav obligāta) 03/23. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 89 II PIELIKUMS STANDARTS ARTIŠOKIEM I. PRODUKTA DEFINĪCIJA Šis standarts attiecas uz no Cynara scolymus L. izaudzētu šķirņu artišoku galviņām, ko piegādā patērētājiem svaigā veidā; šis standarts neattiecas uz rūpnieciskai pārstrādei paredzētiem artišokiem. II. NOTEIKUMI ATTIECĪBĀ UZ KVALITĀTI Standarta mērķis ir noteikt kvalitātes prasības artišokiem pēc to sagatavošanas un iepakošanas. A. Obligātās prasības Ievērojot īpašos noteikumus attiecībā uz katru kategoriju un pieļaujamās pielaides, visu kategoriju artišokiem jābūt: — veseliem, — nebojātiem, produktus, ko skārusi puve vai tādas izmaiņas, ka tie kļuvuši nederīgi patēriņam, neizmanto, — tīriem, praktiski bez jebkādiem redzamiem svešķermeņiem, — svaiga izskata, un jo īpaši bez vītuma pazīmēm, — praktiski bez kaitēkļiem, — praktiski bez bojājumiem, ko izraisījuši kaitēkļi, — bez pārmērīga ārējā mitruma, — bez svešas izcelsmes smaržas un/vai garšas. Kātiem jābūt tīri nogrieztiem, un tie nedrīkst būt garāki par 10 cm. (Šis pēdējais noteikums neattiecas uz artišo- kiem saišķos, kuros ir noteikts daudzums galviņu, kuras sastiprinātas kopā pie kātiem, kā arī uz Spinoso šķirnes artišokiem). Artišoku attīstībai un stāvoklim jābūt tādam, lai tos varētu: — transportēt un pārkraut, un — apmierinošā stāvoklī nogādāt galamērķa vietā. B. Klasifikācija Artišokus iedala trīs kategorijās, kas definētas še turpmāk. i) “Ekstra” kategorija Šīs kategorijas artišokiem jābūt augstākā labuma. Tiem obligāti piemīt šķirnei un/vai tirdzniecības tipam raksturīgās īpašības. Centrālajām seglapām atbilstoši šķirnei jābūt labi pieguļošām. Tiem jābūt bez bojājumiem, izņemot ļoti vieglus virspusējus seglapu apvalka bojājumus, ar noteikumu, ka tie neietekmē produkta kopējo izskatu, kvalitāti, glabāšanas kvalitāti un izskatu iepakojumā. Galviņas pamatnes vadaudiem jābūt bez sākotnējas pārkoksnēšanās pazīmēm. ii) I kategorija Šīs kategorijas artišokiem jābūt labas kvalitātes. Tiem obligāti piemīt šķirnei un/vai tirdzniecības tipam rakstu- rīgās īpašības. Centrālajām seglapām atbilstoši šķirnei jābūt labi pieguļošām. Tomēr ir pieļaujami šādi nelieli defekti ar noteikumu, ka tie neietekmē produkta kopējo izskatu, kvalitāti, glabāšanas kvalitāti un izskatu iesaiņojumā: — nelielas formas izmaiņas, — nelieli sala radīti bojājumi (plaisas), — ļoti viegli saspiedumi. Galviņas pamatnes vadaudiem jābūt bez sākotnējas pārkoksnēšanās pazīmēm. 90 LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 03/23. sēj. iii) II kategorija Šajā kategorijā ir artišoki, ko nevar pieskaitīt augstākajām kategorijām, bet kas atbilst iepriekš uzskaitītajām obligātajām prasībām. Tie var būt nedaudz pavērušies. Ir pieļaujami šādi defekti ar noteikumu, ka tiem piemīt raksturīgās kvalitātes, glabāšanas kvalitātes un izskata īpašības: — formas izmaiņas, — sala radītas izmaiņas (“sala nokosti” artišoki), — viegli saspiedumi, — ārējo seglapu viegla iekrāsošanās, — sākotnējas pārkoksnēšanās pazīmes galviņas pamatnes vadaudos. III. NOTEIKUMI ATTIECĪBĀ UZ KLASIFICĒŠANU PĒC LIELUMA Izmēru nosaka pēc artišoka galviņas vidus daļas maksimālā diametra. Diametra minimums ir 6 cm. Lielumu gradācija še turpmāk ir obligāta augstākā labuma un I kategorijas artišokiem, bet nav obligāta II kategorijas artišokiem: — ar diametru 13 cm un vairāk, — ar diametru no 11 cm un vairāk, bet līdz 13 cm, — ar diametru no 9 cm un vairāk, bet līdz 11 cm, — ar diametru no 7,5 cm un vairāk, bet līdz 9 cm, — ar diametru no 6 cm un vairāk, bet līdz 7,5 cm. Turklāt diametrs no 3,5 cm un vairāk, nesasniedzot 6 cm, ir pieļaujams par Poivrade un Bouquet sauktajiem artišo- kiem. IV. NOTEIKUMI ATTIECĪBĀ UZ PIELAIDĒM Katrā iepakojumā ir pieļaujamas pielaides attiecībā uz kvalitāti un izmēru tiem produktiem, kas neatbilst norādītās kategorijas prasībām. A. Kvalitātes pielaides (i) “Ekstra” kategorija Pieci procenti artišoku pēc skaita, kas neatbilst kategorijas prasībām, bet atbilst I kategorijas prasībām vai izņēmuma kārtā pieņemti par minētās kategorijas pielaidēm atbilstīgiem. (ii) I kategorija Desmit procenti artišoku pēc skaita, kas neatbilst kategorijas prasībām, bet atbilst II kategorijas prasībām vai izņēmuma kārtā atzīti par minētās kategorijas pielaidēm atbilstīgiem. (iii) II kategorija Desmit procenti artišoku pēc skaita, kas neatbilst ne kategorijas prasībām, ne obligātajām prasībām, izņemot produktus, ko skārusi puve vai kādas izmaiņas, kuru dēļ tie nav derīgi lietošanai pārtikā. 03/23. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 91 B. Izmēra pielaides Attiecībā uz visām kategorijām: 10 % artišoku pēc skaita, kas neatbilst lieluma prasībām vai norādītajam lielumam, bet atbilst lielumam, kas ir norādītajam lielumam tuvākais zemākais un/vai augstākais lielums, un artišokiem, kas iedalīti vismazākā lieluma grupā (6 līdz 7,5 cm), diametrs ir vismaz 5 cm. Par Poivrade vai Bouquet sauktajiem artišokiem izmēra pielaide nav pieļaujama. V. NOTEIKUMI ATTIECĪBĀ UZ NOFORMĒJUMU A. Viendabīgums Katra iepakojumu saturam jābūt viendabīgam, un tajā jābūt tikai vienas izcelsmes, šķirnes vai tirdzniecības tipa, kvalitātes un lieluma (ja tie klasificēti pēc lieluma) artišokiem. Iepakojuma satura redzamajai daļai jāraksturo viss saturs. B. Iepakojums Artišokiem jābūt iepakotiem tā, lai produkts būtu pienācīgi aizsargāts. Materiāliem, ko izmanto iesaiņojuma iekšpusē, jābūt jauniem, tīriem un tāda tipa, kas ļauj pasargāt produktu no jebkādiem ārējiem vai jo īpaši, papīru vai zīmogus ar tirdzniecības norādēm, atļauts izmantot ar noteikumu, ka drukāšana vai marķēšana ir veikta ar tinti vai līmi, kas nav toksiska. iekšējiem bojājumiem. Materiālus un, Iepakojumiem jābūt bez jebkādiem svešķermeņiem. VI. NOTEIKUMI ATTIECĪBĀ UZ MARĶĒŠANU Uz katra iepakojuma vienā pusē grupētos salasāmos, neizdzēšamos un no ārpus redzamos burtos ir jābūt norādēm še turpmāk. A. Identifikācija Fasētājs un/vai nosūtītājs: nosaukums un adrese vai oficiāli piešķirta vai pieņemta simboliska zīme. Gadījumā, ja izmanto kodu (simbolisku zīmi), norādei “fasētājs un/vai nosūtītājs” (vai līdzvērtīgam saīsinājumam) jābūt cieši blakus kodam. B. Produkcijas veids — “Artišoki”, ja saturs nav redzams no ārpuses — Šķirnes nosaukums “Ekstra” kategorijas artišokiem — Vajadzības gadījumā Poivrade vai Bouquet — Attiecīgā gadījumā Spinoso C. Produkcijas izcelsme Izcelsmes valsts un pēc izvēles apgabals, kurā produkts audzēts, vai valsts, reģiona vai vietējs ģeogrāfisks nosau- kums. D. Tirdzniecības specifikācijas — Kategorija — Galviņu skaits — Lielums (ja klasificē pēc lieluma), kas izteikts kā galviņu minimālais un maksimālais diametrs E. Oficiālā kontroles atzīme (nav obligāta)


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL nr. 1365/98 af Graham WATSON til Kommissionen. Forskningsinitiativet for nulemissioner

eurovoc_concepts:
EU programme
Japan
development policy
foundation
industrial policy
research and development
school-industry relations
scientific research
sustainable development
technological change

text: C 50/30 De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende DA 22. 2. 1999 (1999/C 50/039) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-1363/98 af Graham Watson (ELDR) til Kommissionen (7. maj 1998) Om: Forskningsinitiativet for nulemissioner Instituttet for forskningsinitiativet for nulemissioner (ZERI) har til form(cid:229)l at udforme virksomhedsstrategier og industripolitikker, der bygger p(cid:229) princippet om en b(cid:230)redygtig social og łkonomisk udvikling. Hvad głr Kommissionen for at stłtte ZERI-skoleprojektet, som bidrager til, at skoler og l(cid:230)reanstalter samarbejder med industrien? (1999/C 50/040) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-1364/98 af Graham Watson (ELDR) til Kommissionen (7. maj 1998) Om: Forskningsinitiativet for nulemissioner Instituttet for forskningsinitiativet for nulemissioner (ZERI) har til form(cid:229)l at udforme virksomhedsstrategier og industripolitikker, der bygger p(cid:229) princippet om en b(cid:230)redygtig social og łkonomisk udvikling. Den japanske regering har for nylig udn(cid:230)vnt 42 akademiske medarbejdere ved Tokyos universitet, som skal udarbejde den teoretiske ramme for nulemissioner. Har Kommissionen kendskab til ZERI-instituttets arbejde ved FN-universitetet, der blev oprettet for fire (cid:229)r siden af den belgiske erhvervsleder, Gunther Pauli, og hvilke kontakter har Kommissionen med ZERI? (1999/C 50/041) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-1365/98 af Graham Watson (ELDR) til Kommissionen (7. maj 1998) Om: Forskningsinitiativet for nulemissioner Instituttet for forskningsinitiativet for nulemissioner (ZERI) har til form(cid:229)l at udforme virksomhedsstrategier og industripolitikker, der bygger p(cid:229) princippet om en b(cid:230)redygtig social og łkonomisk udvikling. Den japanske regering har for nylig udn(cid:230)vnt 42 akademiske medarbejdere ved Tokyos universitet, som skal udarbejde den teoretiske ramme for nulemissioner. Har Kommissionen nogle planer om at sponsorere tilsvarende forskning inden for rammerne af nulemissions- programmet p(cid:229) ZERI-instituttet? (1999/C 50/042) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-1366/98 af Graham Watson (ELDR) til Kommissionen (7. maj 1998) Om: Forskningsinitiativet for nulemissioner Instituttet for forskningsinitiativet for nulemissioner (ZERI) har til form(cid:229)l at udforme virksomhedsstrategier og industripolitikker, der bygger p(cid:229) princippet om en b(cid:230)redygtig social og łkonomisk udvikling. Hvilke programmer gennemfłrer Kommissionen allerede p(cid:229) dette omr(cid:229)de, og hvor overlapper de med ZERI- instituttets arbejde?


title: SCHRIFTLICHE ANFRAGE Nr. 1366/98 von Graham WATSON an die Kommission. Forschungsinitiative "Null-Emission"

text: C 50/30 Amtsblatt der Europ(cid:228)ischen Gemeinschaften DE 22. 2. 1999 (1999/C 50/039) SCHRIFTLICHE ANFRAGE E-1363/98 von Graham Watson (ELDR) an die Kommission Betrifft: Forschungsinitiative (cid:132)Null-Emission(cid:147) (7. Mai 1998) Die Stiftung Forschungsinitiative (cid:132)Null-Emission(cid:147) (ZERI) ist bestrebt, Unternehmensstrategien und Industrie- politiken auf der Grundlage des Prinzips der nachhaltigen sozialen und wirtschaftlichen Entwicklung auszuar- beiten. Was unternimmt die Kommission, um die Schulinitiative der ZERI zu unterst(cid:252)tzen, die die Zusammenarbeit von Schulen und Fachhochschulen mit der Industrie f(cid:246)rdert? (1999/C 50/040) SCHRIFTLICHE ANFRAGE E-1364/98 von Graham Watson (ELDR) an die Kommission Betrifft: Forschungsinitiative (cid:132)Null-Emission(cid:147) (7. Mai 1998) Die Stiftung Forschungsinitiative (cid:132)Null-Emission(cid:147) (ZERI) ist bestrebt, Unternehmensstrategien und Industrie- politiken auf der Grundlage des Prinzips der nachhaltigen sozialen und wirtschaftlichen Entwicklung auszuar- beiten. Die japanische Regierung hat k(cid:252)rzlich 42 Wissenschaftler der Universit(cid:228)t Tokio ernannt, die den theoretischen Rahmen f(cid:252)r (cid:132)Null-Emissionen(cid:147) ausarbeiten sollen. Ist der Kommission die Arbeit der ZERI-Stiftung an der Universit(cid:228)t der Vereinten Nationen bekannt, die vor vier Jahren vom belgischen Industriellen Gunther Pauli gegr(cid:252)ndet wurde? Welchen Kontakt hat die Kommission mit ZERI? (1999/C 50/041) SCHRIFTLICHE ANFRAGE E-1365/98 von Graham Watson (ELDR) an die Kommission Betrifft: Forschungsinitiative (cid:132)Null-Emission(cid:147) (7. Mai 1998) Die Stiftung Forschungsinitiative (cid:132)Null-Emission(cid:147) (ZERI) ist bestrebt, Unternehmensstrategien und Industrie- politiken auf der Grundlage des Prinzips der nachhaltigen sozialen und wirtschaftlichen Entwicklung auszuar- beiten. Die japanische Regierung hat vor k(cid:252)rzlich 42 Wissenschaftler der Universit(cid:228)t Tokio ernannt, die den theoretischen Rahmen f(cid:252)r (cid:132)Null-Emissionen(cid:147) ausarbeiten sollen. Will die Kommission analoge Forschungsarbeiten f(cid:252)r das (cid:132)Null-Emissionen(cid:147)-Programm der ZERI-Stiftung finanziell unterst(cid:252)tzen? (1999/C 50/042) SCHRIFTLICHE ANFRAGE E-1366/98 von Graham Watson (ELDR) an die Kommission Betrifft: Forschungsinitiative (cid:132)Null-Emission(cid:147) (7. Mai 1998) Die Stiftung Forschungsinitiative (cid:132)Null-Emission(cid:147) (ZERI) ist bestrebt, Unternehmensstrategien und Industrie- politiken auf der Grundlage des Prinzips der nachhaltigen sozialen und wirtschaftlichen Entwicklung auszuar- beiten. Welche diesbez(cid:252)glichen Programme werden von der Kommission bereits durchgef(cid:252)hrt, und in welchen F(cid:228)llen (cid:252)berschneiden sie sich mit der Arbeit der ZERI-Stiftung?


title: QUESTION ECRITE no 1377/98 de Alexandros ALAVANOS à la Commission. Aides aux transports aériens

eurovoc_concepts:
EU aid
Greece
air transport
intra-EU transport
island region
welfare

text: C 402/120 Journal officiel des CommunautØs europØennes FR 22. 12. 98 RØponse donnØe par M. Fischler au nom de la Commission (5 juin 1998) La Commission souhaiterait indiquer que le lait demi-ØcrØmØ est dØj(cid:224) Øligible (cid:224) une aide au titre des dispositions actuelles rØgissant le programme communautaire de distribution de lait aux Øcoles. En ce qui concerne le niveau de l(cid:146)aide accordØe (cid:224) ce produit, la Commission n(cid:146)a pas l(cid:146)intention de proposer des modifications du rŁglement du Conseil arrŒtant les critŁres relatifs (cid:224) la fixation des niveaux d(cid:146)aide pour les diffØrents produits laitiers faisant l(cid:146)objet du programme en question. La lØgislation actuellement en vigueur ne permet pas d(cid:146)aligner la subvention prØvue pour le lait demi-ØcrØmØ sur celle qui est octroyØe pour le lait entier. (98/C 402/158) QUESTION (cid:201)CRITE E-1377/98 posØe par Alexandros Alavanos (GUE/NGL) (cid:224) la Commission (7 mai 1998) Objet: Aides aux transports aØriens La desserte aØrienne des (cid:238)les grecques reculØes et de faible superficie reprØsente le plus souvent l(cid:146)unique moyen de communication pour les rares habitants de celles-ci. Elle se caractØrise par des tarifs ØlevØs, en raison de son faible trafic de passagers, et risque d(cid:146)Œtre interrompue (cid:224) cause des problŁmes que conna(cid:238)t l(cid:146)Olympic Airways. Compte tenu de la nØcessitØ de maintenir cette desserte, est-il possible de la financer sur le budget commu- nautaire? Si tel est le cas, au titre de quels programmes? RØponse donnØe par M. Kinnock au nom de la Commission (11 juin 1998) Le cadre communautaire d(cid:146)appui (1994-1999) pour la GrŁce ne prØvoit aucune mesure d(cid:146)aide relative aux coßts d(cid:146)exploitation des transports aØriens en GrŁce (en ce inclus les vols domestiques (cid:224) destination des (cid:238)les). Cependant, eu Øgard au problŁme soulevØ par l(cid:146)Honorable Parlementaire, la CommunautØ cofinance (cid:224) l(cid:146)heure actuelle la construction et la rØnovation d(cid:146)infrastructures aØroportuaires et portuaires dans de nombreuses rØgions de la GrŁce, et notamment dans les (cid:238)les. Les aides accordØes par les autoritØs grecques aux transporteurs aØriens pour les coßts d(cid:146)exploitation sont considØrØes comme Øtant incompatibles avec le marchØ commun, sur la base de l(cid:146)article 92 du traitØ CE. Il y a toutefois deux exceptions (cid:224) ce principe: › l(cid:146)aide sociale bØnØficiant aux consommateurs, et qui est accordØe sans discrimination quant (cid:224) l(cid:146)origine des services, peut bØnØficier d(cid:146)une exemption sur la base de l(cid:146)article 92, paragraphe 3a du traitØ; › les compensations financiŁres accordØes pour l(cid:146)exploitation des liaisons aØriennes sur lesquelles des obligations de service public ont ØtØ imposØes conformØment (cid:224) l(cid:146)article 4 du rŁglement CE no 2408/92 (1) concernant l(cid:146)accŁs des transporteurs aØriens communautaires aux liaisons aØriennes intra-communautaires. Jusqu(cid:146)(cid:224) prØsent, la GrŁce n(cid:146)a ni demandØ une exemption au titre de l(cid:146)article 92, paragraphe 3a, ni appliquØ l(cid:146)article 4 du rŁglement CE no 2408/92. (1) JO L 240 du 24. 8. 1992