title: Verordening (EG) nr. 1138/98 van de Raad van 28 mei 1998 tot wijziging van de bijlagen II en III van Verordening (EG) nr. 519/94 betreffende de gemeenschappelijke regeling voor de invoer uit bepaalde derde landen

text: 3. 6. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 159/1 I (Besluiten waarvan de publicatie voorwaarde is voor de toepassing) VERORDENING (EG) Nr. 1138/98 VAN DE RAAD van 28 mei 1998 tot w¶ziging van de b¶lagen II en III van Verordening (EG) nr. 519/94 betreffende de gemeenschappel¶ke regeling voor de invoer uit bepaalde derde landen DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 113, Gezien het voorstel van de Commissie, Overwegende dat b¶ Verordening (EG) nr. 519/94 van de Raad (1), met betrekking tot de Volksrepubliek China, de contingenten werden ingesteld die z¶n vermeld in b¶lage II b¶ die verordening alsmede de toezichtmaatregelen die z¶n vermeld in b¶lage III daarb¶; Overwegende dat de Raad b¶ het vaststellen van de contingenten heeft gestreefd naar de handhaving van een zeker evenwicht tussen een passende bescherming van de betrokken bedr¶fstakken van de Gemeenschap en, reke- ning houdend met de verschillende betrokken belangen, een aanvaardbaar niveau van handel met China; Overwegende dat b¶ het onderzoek van de voornaamste economische indicatoren, met name de omvang en het marktaandeel van de Chinese invoer, is gebleken dat het aanbeveling verdient het contingent voor speelgoed van de GS/GN-codes 9503 41, 9503 49 en 9503 90 af te schaffen; dat deze afschaffing niet str¶dig is met de bovenomschreven doelstelling van de Raad en de markt van de Gemeenschap niet zal verstoren; Overwegende dat de situatie van de betrokken EG-produ- centen, gezien de ervaring b¶ de tenuitvoerlegging van de contingenten, erop duidt dat een verhoging van 5 % van de contingenten passend zou z¶n en niet str¶dig is met de bovenomschreven doelstelling en evenmin de markt van de Gemeenschap zal verstoren; dat evenwel in het geval van schoeisel de b¶zonder gevoelige aard van deze bedr¶fstak erop w¶st dat een verhoging hierb¶ voorlopig niet passend is; Overwegende dat de invoer van de producten waarvoor de contingenten b¶ deze verordening worden afgeschaft echter aan communautaire toezichtmaatregelen onder- worpen dient te worden, zodat de omvang van deze invoer en de pr¶zen van de betrokken producten gevolgd kunnen worden; Overwegende dat de op grond van Verordening (EG) nr. 519/94 ingestelde kwantitatieve contingenten en toezicht- maatregelen derhalve dienen te worden gew¶zigd, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 De b¶lagen II en III b¶ Verordening (EG) nr. 519/94 worden vervangen door de b¶lagen die z¶n opgenomen in de b¶lagen I en II b¶ deze verordening. Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Zij is van toepassing met ingang van 1 januari 1998. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepassel¶k in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, 28 mei 1998. Voor de Raad De Voorzitter M. FISHER (1) PB L 67 van 10. 3. 1994, blz. 89. Verordening laatstel¶k gew¶zigd b¶ Verordening (EG) nr. 847/97 (PB L 122 van 14. 5. 1997, blz. 1). L 159/2 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 3. 6. 98 B(cid:246)LAGE I „BIJLAGE II L¶st van contingenten voor bepaalde producten van oorsprong uit China Omschr¶ving GS/GN-code Contingenten (op jaarbasis) Schoeisel ex 6402 99 (1) 39 151 481 paar 6403 51 6403 59 ex 6403 91 (1) ex 6403 99 (1) 2 795 000 paar 12 120 000 paar ex 6404 11 (2) 18 228 780 paar 6404 19 10 31 897 716 paar 6911 10 6912 00 48 090 ton 36 383 ton Keuken- en tafelgerei van porselein Keuken- stoffen, andere dan porselein en tafelgerei van keramische (1) Met uitzondering van volgens een speciale techniek vervaardigd schoeisel; schoeisel voor sportieve bezigheden met een cif-pr¶s per paar van 9 of meer ECU, voorzien van een gegoten, niet-gespoten zool bestaande uit een of meer lagen, vervaardigd van synthetische materialen, speciaal ontworpen om schokken als gevolg van verticale of z¶waartse bewegingen op te vangen en met technische kenmerken zoals luchtdichte kussentjes gevuld met gas of vloeistoffen, met mechanische bestanddelen die schokken opvangen of neutraliseren, of met materialen zoals polymeren met een lage dichtheid. (2) Met uitzondering van: a) schoeisel ontworpen voor sportieve bezigheden, met een niet-gespoten zool, voorzien van of uitgerust met voorzieningen voor het bevestigen van punten, sp¶kertjes, klemmen, dwarsreepjes of dergel¶ke; b) volgens een speciale techniek vervaardigd schoeisel: schoeisel voor sportieve bezigheden met een cif-pr¶s per paar van 9 of meer ECU, voorzien van een gegoten, niet-gespoten zool bestaande uit een of meer lagen, vervaardigd van synthetische materialen, speciaal ontworpen om schokken als gevolg van verticale of z¶waartse bewegingen op te vangen en met technische kenmerken zoals luchtdichte kussentjes gevuld met gas of vloeistoffen, met mechanische bestanddelen die schokken opvangen of neutraliseren, of met materialen zoals polymeren met een lage dichtheid. ” 3. 6. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 159/3 B(cid:246)LAGE II „BIJLAGE III Aan communautair toezicht onderworpen producten van oorsprong uit de Volksrepubliek China Omschr¶ving Ammoniumchloride Andere meerwaardige alcoholen Citroenzuur Tetracyclinen en derivaten daarvan Chlooramfenicol Basische kleurstoffen en preparaten op basis daarvan Kuipkleurstoffen en preparaten op basis daarvan Vuurwerk, lichtkogels en vuurp¶len, antihagelraketten en dergel¶ke, voetzoe- kers, knalsignalen en andere pyrotechnische artikelen Polyvinylalcohol Handschoenen en wanten Schoeisel Beeldjes van porselein Glaswerk R¶wielen Speelgoed Puzzels Speelgoed Speelkaarten Artikelen vallende onder GS/GN-code GS/GN-code 2827 10 2905 49 90 2918 14 ex 2941 30 ex 2941 40 3204 13 3204 15 3604 3905 30 4203 29 91 4203 29 99 6402 19 ex 6402 99 (1) 6403 19 ex 6403 91 (1) ex 6403 99 (1) ex 6404 11 (2) 6913 10 ex 7013 (3) 8712 00 9503 30 9503 41 9503 49 9503 60 9503 90 9504 40 9603 29 9603 30 9603 40 9603 90 (1) Met uitzondering van volgens een speciale techniek vervaardigd schoeisel: schoeisel voor sportieve bezigheden met een cif-pr¶s per paar van 9 of meer ECU, voorzien van een gegoten, niet-gespoten zool bestaande uit een of meer lagen, vervaardigd van synthetische materialen, speciaal ontworpen om schokken als gevolg van verticale of z¶waartse bewegingen op te vangen en met technische kenmerken zoals luchtdichte kussentjes gevuld met gas of vloeistoffen, met mechanische bestanddelen die schokken opvangen of neutraliseren, of met materialen zoals polymeren met een lage dichtheid. (2) Met uitzondering van: a) schoeisel ontworpen voor sportieve bezigheden, met een niet-gespoten zool, voorzien van of uitgerust met voorzieningen voor het bevestigen van punten, sp¶kertjes, klemmen, dwarsreepjes of dergel¶ke. b) volgens een speciale techniek vervaardigd schoeisel: schoeisel voor sportieve bezigheden met een cif-pr¶s per paar van 9 of meer ECU, voorzien van een gegoten, niet-gespoten zool bestaande uit een of meer lagen, vervaardigd van synthetische materialen, speciaal ontworpen om schokken als gevolg van verticale of z¶waartse bewegingen op te vangen en met technische kenmerken zoals luchtdichte kussentjes gevuld met gas of vloeistoffen, met mechanische bestanddelen die schokken opvangen of neutraliseren, of met materialen zoals polymeren met een lage dichtheid. (3) Met uitzondering van fotohouders zonder l¶st, bestaande uit een mechanisch vervaardigde glasplaat met geslepen randen, een bedrukt vel papier en een vezelplaat ter ondersteuning van de foto, die door klemmen van onedel metaal worden samengehouden. ”


title: Protocolo celebrado con arreglo al artículo K.3 del Tratado de la Unión Europea, relativo a la interpretación por el Tribunal de Justicia de las Comunidades Europeas del Convenio sobre la competencia, el reconocimiento y la ejecución de resoluciones judiciales en asuntos matrimoniales

eurovoc_concepts:
EU law - national law
application of the law
divorce
family law
marriage
simplification of formalities

formats: html print


title: Règlement (CE) n° 1083/98 de la Commission du 28 mai 1998 établissant les valeurs forfaitaires à l'importation pour la détermination du prix d'entrée de certains fruits et légumes

eurovoc_concepts:
agri-monetary policy
citrus fruit
fruit vegetable
import price
pip fruit

formats: pdf print

text: 29. 5. 98 FR Journal officiel des Communaut(cid:130)s europ(cid:130)ennes L 155/1 I (Actes dont la publication est une condition de leur applicabilit(cid:130)) R(cid:221)GLEMENT (CE) No 1083/98 DE LA COMMISSION du 28 mai 1998 (cid:130)tablissant les valeurs forfaitaires (cid:133) l’importation pour la d(cid:130)termination du prix d’entr(cid:130)e de certains fruits et l(cid:130)gumes r(cid:138)glement LA COMMISSION DES COMMUNAUT(cid:144)S EUROP(cid:144)ENNES, vu le trait(cid:130) instituant la Communaut(cid:130) europ(cid:130)enne, vu le r(cid:138)glement (CE) no 3223/94 de la Commission, du 21 d(cid:130)cembre 1994, portant modalit(cid:130)s d’application du r(cid:130)gime (cid:133) l’importation des fruits et l(cid:130)gumes (1), modifi(cid:130) en (CE) no 2375/96 (2), et dernier lieu par le r(cid:138)glement notamment son article 4 paragraphe 1, 3813/92 du Conseil, vu le du 28 d(cid:130)cembre 1992, relatif (cid:133) l’unit(cid:130) de compte et aux taux de conversion (cid:133) appliquer dans le cadre de la poli- tique agricole commune (3), modifi(cid:130) en dernier lieu par le r(cid:138)glement (CE) no 150/95 (4), et notamment son article 3 paragraphe 3, consid(cid:130)rant que le r(cid:138)glement (CE) no 3223/94 pr(cid:130)voit, en application des r(cid:130)sultats des n(cid:130)gociations commerciales multilat(cid:130)rales du cycle d’Uruguay, les crit(cid:138)res pour la fixation par la Commission des valeurs forfaitaires (cid:133) l’im- (CEE) no portation des pays tiers, pour les produits et les p(cid:130)riodes qu’il pr(cid:130)cise dans son annexe; consid(cid:130)rant que, en application des crit(cid:138)res susvis(cid:130)s, les valeurs forfaitaires (cid:133) l’importation doivent (cid:136)tre fix(cid:130)es aux niveaux repris (cid:133) l’annexe du pr(cid:130)sent r(cid:138)glement, A ARR(cid:219)T(cid:144) LE PR(cid:144)SENT R(cid:221)GLEMENT: Article premier Les valeurs forfaitaires (cid:133) l’importation vis(cid:130)es (cid:133) l’article 4 du r(cid:138)glement (CE) no 3223/94 sont fix(cid:130)es comme indiqu(cid:130) dans le tableau figurant en annexe. Article 2 Le pr(cid:130)sent r(cid:138)glement entre en vigueur le 29 mai 1998. Le pr(cid:130)sent r(cid:138)glement est obligatoire dans tous ses (cid:130)l(cid:130)ments et directement applicable dans tout (cid:144)tat membre. Fait (cid:133) Bruxelles, le 28 mai 1998. Par la Commission Franz FISCHLER Membre de la Commission (1) JO L 337 du 24. 12. 1994, p. 66. (2) JO L 325 du 14. 12. 1996, p. 5. (3) JO L 387 du 31. 12. 1992, p. 1. (4) JO L 22 du 31. 1. 1995, p. 1. L 155/2 FR Journal officiel des Communaut(cid:130)s europ(cid:130)ennes 29. 5. 98 ANNEXE du r(cid:138)glement de la Commission, du 28 mai 1998, (cid:130)tablissant les valeurs forfaitaires (cid:133) l’importation pour la d(cid:130)termination du prix d’entr(cid:130)e de certains fruits et l(cid:130)gumes Code NC Code des pays tiers (1) (en (cid:130)cus par 100 kg) Valeur forfaitaire (cid:133) l’importation 0702 00 00 0707 00 05 0709 90 70 0805 10 10, 0805 10 30, 0805 10 50 0805 30 10 0808 10 20, 0808 10 50, 0808 10 90 204 999 052 068 999 052 999 052 204 212 388 524 528 600 624 999 382 388 999 060 388 400 404 508 512 524 528 804 999 43,7 43,7 87,0 75,5 81,3 75,2 75,2 34,6 39,6 60,0 51,3 69,9 53,1 53,4 54,6 52,1 57,8 53,8 55,8 34,0 72,9 86,0 86,3 95,1 79,3 96,1 76,2 111,1 81,9 (1) Nomenclature des pays fix(cid:130)e par le r(cid:138)glement (CE) no 2317/97 de la Commission (JO L 321 du 22. 11. 1997, p. 19). Le code «999» repr(cid:130)sente «autres origines»


title: Commission Regulation (EC) No 1093/98 of 28 May 1998 concerning tenders notified in response to the invitation to tender for the export of oats issued in Regulation (EC) No 1773/97

eurovoc_concepts:
award of contract
export refund
oats

text: 29. 5. 98 EN Official Journal of the European Communities L 155/37 COMMISSION REGULATION (EC) No 1093/98 of 28 May 1998 concerning tenders notified in response to the invitation to tender for the export of oats issued in Regulation (EC) No 1773/97 THE COMMISSION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES, Having regard to the Treaty establishing the European Community, Having regard to Council Regulation (EEC) No 1766/92 of 30 June 1992 on the common organization of the market in cereals (1), as last amended by Regulation (EC) No 923/96 (2), Having regard to Commission Regulation (EC) No 1501/ 95 of 29 June 1995 laying down certain detailed rules for the application of Council Regulation (EEC) No 1766/92 on the granting of export refunds on cereals and the measures to be taken in the event of disturbance on the market for cereals (3), as last amended by Regulation (EC) No 2052/97 (4), and in particular Article 7 thereof, Having regard to Commission Regulation (EC) No 1773/ 97 of 12 September 1997 on a special intervention measure for cereals in Finland and Sweden (5), as last amended by Regulation (EC) No 837/98 (6), and in partic- ular Article 8 thereof, Whereas an invitation to tender for the refund for the export of oats produced in Finland and Sweden for export from Finland or Sweden to all third countries was opened pursuant to Regulation (EC) No 1773/97; Whereas Article 8 of Regulation (EC) No 1773/97 provides that the Commission may, on the basis of the tenders notified, in accordance with the procedure laid down in Article 23 of Regulation (EEC) No 1766/92, decide to make no award; Whereas on the basis of the criteria laid down in Article 1 of Regulation (EC) No 1501/95 a maximum refund should not be fixed; Whereas the measures provided for in this Regulation are the Management in accordance with the opinion of Committee for Cereals, HAS ADOPTED THIS REGULATION: Article 1 No action shall be taken on the tenders notified from 22 to 28 April 1998 in response to the invitation to tender for the refund for the export of oats issued in Regulation (EC) No 1773/97. Article 2 This Regulation shall enter into force on 29 May 1998. This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States. Done at Brussels, 28 May 1998. For the Commission Franz FISCHLER Member of the Commission (1) OJ L 181, 1. 7. 1992, p. 21. (2) OJ L 126, 24. 5. 1996, p. 37. (3) OJ L 147, 30. 6. 1995, p. 7. (4) OJ L 287, 21. 10. 1997, p. 14. (5) OJ L 250, 13. 9. 1997, p. 1. (6) OJ L 119, 22. 4. 1998, p. 14


title: Regolamento (CE) n. 1083/98 della Commissione del 28 maggio 1998 recante fissazione dei valori forfettari all'importazione ai fini della determinazione del prezzo di entrata di alcuni ortofrutticoli

text: 29. 5. 98 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee L 155/1 I (Atti per i quali la pubblicazione (cid:138) una condizione di applicabilit(cid:133)) REGOLAMENTO (CE) N. 1083/98 DELLA COMMISSIONE del 28 maggio 1998 recante fissazione dei valori forfettari all’importazione ai fini della determina- zione del prezzo di entrata di alcuni ortofrutticoli LA COMMISSIONE DELLE COMUNIT(cid:211) EUROPEE, visto il trattato che istituisce la Comunit(cid:133) europea, visto il regolamento (CE) n. 3223/94 della Commissione, del 21 dicembre 1994, recante modalit(cid:133) di applicazione del regime di importazione degli ortofrutticoli (1), modifi- cato da ultimo dal regolamento (CE) n. 2375/96 (2), in particolare l’articolo 4, paragrafo 1, visto il regolamento (CEE) n. 3813/92 del Consiglio, del 28 dicembre 1992, relativo all’unit(cid:133) di conto e ai tassi di conversione da applicare nel quadro della politica agricola comune (3), modificato da ultimo dal regolamento (CE) n. 150/95 (4), in particolare l’articolo 3, paragrafo 3, considerando che il regolamento (CE) n. 3223/94 prevede, in applicazione dei risultati dei negoziati commerciali multilaterali nel quadro dell’Uruguay Round, i criteri in base ai quali la Commissione fissa i valori forfettari all’im- portazione dai paesi terzi, per i prodotti e per i periodi precisati nell’allegato; considerando che in applicazione di tali criteri, i valori forfettari all’importazione devono essere fissati ai livelli figuranti nell’allegato del presente regolamento, HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO: Articolo 1 I valori forfettari all’importazione di cui all’articolo 4 del regolamento (CE) n. 3223/94 sono fissati nella tabella riportata nell’allegato. Articolo 2 Il presente regolamento entra in vigore il 29 maggio 1998. Il presente regolamento (cid:138) obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri. Fatto a Bruxelles, il 28 maggio 1998. Per la Commissione Franz FISCHLER Membro della Commissione (1) GU L 337 del 24. 12. 1994, pag. 66. (2) GU L 325 del 14. 12. 1996, pag. 5. (3) GU L 387 del 31. 12. 1992, pag. 1. (4) GU L 22 del 31. 1. 1995, pag. 1. L 155/2 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee 29. 5. 98 ALLEGATO al regolamento della Commissione, del 28 maggio 1998, recante fissazione dei valori forfettari all’importazione ai fini della determinazione del prezzo di entrata di alcuni orto- frutticoli Codice NC Codice paesi terzi (1) (ECU/100 kg) Valore forfettario all’importazione 0702 00 00 0707 00 05 0709 90 70 0805 10 10, 0805 10 30, 0805 10 50 0805 30 10 0808 10 20, 0808 10 50, 0808 10 90 204 999 052 068 999 052 999 052 204 212 388 524 528 600 624 999 382 388 999 060 388 400 404 508 512 524 528 804 999 43,7 43,7 87,0 75,5 81,3 75,2 75,2 34,6 39,6 60,0 51,3 69,9 53,1 53,4 54,6 52,1 57,8 53,8 55,8 34,0 72,9 86,0 86,3 95,1 79,3 96,1 76,2 111,1 81,9 (1) Nomenclatura dei paesi stabilita dal regolamento (CE) n. 2317/97 della Commissione (GU L 321 del 22. 11. 1997, pag. 19). Il codice «999» rappresenta le «altre origini»


title: Statistik über die Dienstleistungen für Unternehmen : Ingenieurleistungen: Eingeschränkter Wettbewerb bei Ingenieurdienstleistungen in Europa.

eurovoc_concepts:
engineer
service
technology
type of business


title: Opinion of the Economic and Social Committee on the 'Communication from the Commission on environment and employment (building a sustainable Europe)'

eurovoc_concepts:
EU policy
economic policy
employment policy
environmental policy
sustainable development

formats: html pdf print

text: 27. 7. 98 EN Official Journal of the European Communities C 235/1 II (Preparatory Acts) ECONOMIC AND SOCIAL COMMITTEE Opinion of the Economic and Social Committee on the ‘Communication from the Commission on environment and employment (building a sustainable Europe)’ (98/C 235/01) On 24 November 1997 the Commission decided to consult the Economic and Social Committee, under Article 198 of the Treaty establishing the European Community, on the above-mentioned communication. The Section for Protection of the Environment, Public Health and Consumer Affairs, which was responsible for preparing the Committee’s work on the subject, adopted its opinion on 5 May 1998. The rapporteur was Mr Pellarini. At its 355th plenary session (meeting of 28 May 1998), the Economic and Social Committee adopted the following opinion unanimously. 1. Introduction 1. 1. The principle of sustainable development is enshrined in the preamble to the Amsterdam Treaty: among the Union’s objectives, Article B closely links ‘balanced and sustainable development’ with ‘a high level of employment’. The present communication represents an initial 1. 2. step towards environment-employment approach. It is assumed that this approach will be fruitful, and that the appropriate conclusions should be drawn for the overall thrust of Community policy. this dual 1. 3. This question has already been discussed several times by the ESC, primarily in its Opinion on economic growth and the environment (1). Under the heading ‘managing the transition towards sustainable develop- ment’, it was stated that ‘at this stage, both sustainable (1) OJ C 155, 21. 6. 1995. development and growth in employment are firmly-fixed objectives, requiring strong, political initiative and the responsible participation of all partners’. The Committee reiterates this view, in the light 1. 4. of the December 1997 call by the Luxembourg European Council for a strategy to integrate environmental con- cerns into Community policies and activities, and of the forthcoming deadline for examination of such a strategy at the Cardiff summit. 2. Comments on the links between environment and employment (chapter 2) 2. 1. The Committee welcomes the Commission’s adoption of the approach advocated in its earlier opinions, especially in the ‘managing the transition’ section of the communication, and its announcement, in Chapter 3, of specific supportive policies for various sectors. C 235/2 EN Official Journal of the European Communities 27. 7. 98 2. 2. The Committee is also convinced that without a strong political message orienting policy towards sustainable development at Community, national, regional and local level, some of the statements of principle in the Treaties may remain a dead letter. The Committee expressed this view in its opinion on the fifth environmental programme, considering that the latter would not be feasible unless ‘the political au- thorities set priorities’ (1) not only at Community, but also at Member State level. 2. 3. The international undertaking entered into by the EU — in 1992 at Rio, on the environment as a whole, and in 1997 at Kyoto on climate change — to adjust growth in line with new parameters for the conservation of natural resources, must be effectively applied and built into the various measures. At the present stage, this undertaking can be consolidated by harnessing all those experiences which can help optimize environmen- tal protection and employment growth. It must be borne in mind, however, that the results cannot be checked against a single benchmark, but are spread across a broader backdrop. Their effects can only be amplified by pursuing a ‘sustainable growth’ strategy with determi- nation. 2. 4. The Committee therefore believes that the com- munication does not examine a number of basic concepts in sufficient detail and fails to provide an exhaustive picture of what has been achieved to date by means of programmes and political initiatives. 2. 5. The title itself suggests a simplistic association of the concepts of environment, employment and devel- opment. The phrase ‘building a sustainable Europe’ in particular is either meaningless or, at best, obscure in the extreme. 2. 5. 1. It would have been preferable, in the interests of greater clarity, to use terms with an established meaning, such as ‘building a competitive Europe as part of sustainable development’. 2. 6. Given the importance and scale of unemployment in Europe, it is actually dangerous to establish the automatic link between environmental protection and employment which the communication appears to imply. Although both objectives must be built into all Com- munity policies, combating unemployment can only result from the overall implementation of such policies. It must be borne in mind that environmental 2. 6. 1. protection and conservation is a policy in its own right, quite apart from its collateral aspects, and that the environmental impact audit of projects and programmes can usefully be accompanied by an employment impact audit report for information purposes, which may be helpful in detecting synergies between different policies — without thereby prejudging decisions which must be made on strictly environmental grounds. The communication begins by stating (in 2. 7. point 1. 1) that ‘our EU economies are not developing in a sustainable way’, but fails to follow through to the logical conclusion that it is necessary to change the socio-economic development paradigm and adopt a new global approach which makes the most of new know-how and business skills, as initially mentioned in the Delors white paper (see below) and set out in the fifth programme for sustainable development. 2. 7. 1. By restricting itself to suggestions of possible measures of sectoral scope within the existing frame- work, the communication gives the impression that the Commission has made up its mind to ignore the fact that the present growth model offers no radical solutions, only ways of cushioning the effects of the problem by delaying the foreseeable damage. 2. 8. This is shown all the more clearly by the complete absence from the communication of any in-depth or up-to-date thinking on at least three key points: — unemployment in Europe is structural, not cyclical; — despite the fundamental role of technological devel- opment in boosting European economic competi- tiveness, it is far from certain that technological innovation will be capable of creating more jobs than it replaces, particularly in terms of conventional employed work; — it is an illusion to believe that an automatic cause- link still exists between the rate of and-effect economic growth and falling unemployment. (1) OJ C 287, 4. 11. 1992. 2. 9. It is clear from the above that to tackle unemploy- ment successfully, a comprehensive policy must be adopted, aimed at achieving sustainable development, and which makes use of a whole range of instruments, 27. 7. 98 EN Official Journal of the European Communities C 235/3 adheres to the ‘polluter pays principle’, and fits in with the legal formalization of the concept of responsibility for environmental damage (1). emerging, principally in the information- and consul- tancy-related services sector, suggest that growth of atypical employment is more likely. 2. 10. It is evident, assuming agreement on the mean- ing of the term ‘sustainable development’ (as understood in the Commission document too) that if this objective is to be pursued, the socio-economic mechanisms currently underpinning the production and consumption of goods and services need to be challenged. The environment- employment approach can only be fully effective if this is taken on board and directly reflected in the job-creation policies being pursued by the various Member States. 2. 11. In this regard, the Committee regrets that the comments made in Chapter 10 of the Delors White Paper on insufficient use of labour resources and excessive use of natural resources, and on the need for fiscal measures to redress this imbalance, are not adequately developed in the communication (2). 2. 11. 1. A fruitful combination of the twin priorities of environmental protection and job creation is only possible by adopting this approach. Action should not be confined to taxation; there should be a whole package of measures, so as to comply with the principal of fiscal neutrality. 2. 12. There must be a dynamic approach which takes account of the new environmental-protection needs and of the new productive and ecological management methods, the new technologies and new information and training services implicit in the shift to sustainable development. This is the only way to identify the new occupational profiles and new jobs which may be created, and to exploit the specific role which SMEs can play. 2. 12. 1. In creating these new occupational profiles and new jobs, special attention must be given to workplace safety and health regulations. 2. 13. Thinking should not be restricted to industrial- type employment; the new forms of self-employed, fixed-term contract and part-time work which are 2. 14. The above-mentioned opinion on growth and the environment argued that there was no automatic link between environmental protection measures and employment trends. This is confirmed by the abundant research literature provided by Commission services over recent years in this area. The research does, however, show that environmental protection measures using the best available technologies have a net albeit modest impact on jobs and are often combined with technological innovation and production rationalization which safeguard corporate competitiveness. To this extent, they at least help to safeguard employment. 2. 14. 1. Developing new production processes, prod- ucts and services which satisfy new demands from industry, public administrations and consumers can generate synergies which, however, require major invest- ment. 2. 15. In addition to the specific ‘eco-industrial’ sector — which is a particular response to the demand for environmental protection technologies and services, and is a new, growth sector — a more general distinction must be made between (a) pollution reduction and prevention — which involves additional investment, but which in the long term results in raw material and energy savings, thereby contributing to greater pro- lower social costs ductivity and, generated by environmental damage — and (b) natural and urban environment conservation and rehabilitation, which creates new jobs, both conventional and innova- tive. in the long term, 2. 15. 1. Here, a further distinction should be made between the methods of financing the various measures. The former concern mostly private, profit-making sec- tors (manufacturing industry, energy production, trans- port), while the latter require large-scale public invest- ment. (1) Cf. the ESC opinion on the communication from the Commission to the Council and Parliament and the Economic and Social Committee: Green paper on rem- edying environmental damage, in OJ C 133, 16. 5. 1994. (2) Cf. the ESC opinions on the white paper in OJ C 295, 22. 10. 1994. 2. 16. Implementation of a dynamic and comprehen- sive strategy will require new know-how, skills and consultancy services. These may be provided not only by public bodies — which must prepare themselves accordingly — but also by new service companies, which might be an important provider of jobs. The results, in C 235/4 EN Official Journal of the European Communities 27. 7. 98 employment terms, should be assessed in the aggregate and in the medium term, taking account of the necessary restructuring. lines of debate, simply listing possible measures under existing policies. 2. 17. Since sustainable development is a goal pursued at international level, Europe could also benefit from exports of clean technologies/products and know-how if it moves more rapidly in this direction. This, too, could impact positively on employment. 3. Comments on supportive policies and key actions (chapters 3 and 4) 2. 18. The role of central, regional and local au- thorities should also be looked at more closely as they can introduce rules or incentives to make the public interest attractive to the private sector, thereby contribu- ting to a gradual shift in the current model towards growth compatible with environmental protection and sustainable growth. 2. 19. As part of their ‘shared responsibility’, the various economic and social players could harness their administrative resources and links as associations and provide encouragement, education and information with a view to ‘sustainable’ consumption and development. Current experiments in cooperation between different socio-occupational, trade union and environmental organizations, including across borders, are of particular value. 2. 20. In tandem with horizontal education and infor- mation efforts, which may generate new types of employment in the ‘third sector’, in which voluntary associations — whose merits should be recognized and built upon — operate, attention should also be focused on improved environmental management of companies under the Eco audit system, which is soon to be revised to broaden its utilization and bring it more closely into line with the requirements of SMEs, especially in the crafts and micro-business sectors. The system is spread unevenly at European level, and should be encouraged more vigorously by the Member States. 2. 21. The ESC would draw particular attention to the need to bring in legislative and fiscal measures that are geared to the realities of these small businesses and crafts firms so as to help them to introduce environmental standards. It would particularly stress the need to support and facilitate the role and actions of intermediary associative organizations. The above comments reveal the Commission 2. 22. document to be over-cautious. It fails to open up new 3. 1. The communication reviews actions already under way in the various sectors together with the supportive policies, picking out a number of key actions for the way forward. This section (chapter 4) is the vaguest part of the document: it needs to be fleshed out by practical proposals, tying in with the sectoral analysis of chapter 3. 3. 2. The ESC suggests a number of issues for exami- nation in the light of the documents received and the initiatives launched in the Member States, with the active participation and cooperation of trade organizations and environmental and consumer associations. 3. 2. 1. N a t i o n a l e m p l o y m e n t p o l i c i e s 3. 2. 1. 1. It is important that the sustainable develop- ment aspect should be built into the guidelines for Member State employment policies, thus promoting national territorial pacts which harness environmental resources, stimulate innovation and skills and provide appropriate means for training and disseminating know- how, particularly to small and medium-sized enterprises. These pacts should not be restricted to pilot projects, but should be built into use of the structural funds. 3. 2. 2. C i t i e s a n d u r b a n r e g e n e r a t i o n a s a t e s t - b e d f o r i n n o v a t i v e p o l i c i e s s u c c e s s f u l l y t h e e n v i r o n m e n t a n d e m p l o y m e n t c o m b i n i n g 3. 2. 2. 1. The ‘urban space’ concept has gelled in recent years. Unfortunately, however, the picture is increasingly one of decline in the conurbations which are plagued with problems having a unique impact on the environ- ment. Old blueprints are being discarded and the concept of urban growth is progressively being replaced with that of urban conservation. The need to resolve the problems which cities pose for the environment is giving birth to a new approach, whereby cities are not seen as just a physical space in which people live, travel and 27. 7. 98 EN Official Journal of the European Communities C 235/5 work, but as organic entities operating as a system of flows and cycles, the eco-efficient management and eco-compatibility of which guarantee the well-being of their inhabitants (1). It is now clear that the methods used to 3. 2. 2. 2. protect urban ecosystems, to reduce their consumption of environmental and land resources, are heavily influenced by urban policies — that is, the planning, shaping and monitoring of the development of the urban environment — on, say, land-use, regeneration, traffic, waste-disposal or energy. It is possible to reconcile the demands of urban development with environmental-friendly solutions, and also with the need to create new, long-term jobs (2). 3. 2. 2. 3. The example of the construction/housing sector shows that incentives to maintain and renovate housing stock can have a much broader effect on the urban environment. Initiatives in this sector are complex and interlinked, embracing as they do a number of spheres and disciplines ranging from general urban renovation to specific policies for the restoration of inner and outer urban areas, from conservation to the development of brownfield sites and the overall improvement of the urban environment. 3. 2. 2. 4. Energy saving should be pursued through conversion work on existing buildings, as well as through an active policy of involving users, for instance through appropriate incentives. As the figures show, this con- tributes not only to positive environmental effects, but also to greater job opportunities. 3. 2. 3. W a s t e m a n a g e m e n t 3. 2. 3. 1. The preventive approach of reducing the amount of waste at source, separate collection and treatment for reuse and recycling is generating new types of employment and new job opportunities. This process can be fostered, as the Committee has pointed out in earlier opinions (3). 3. 2. 4. T r a n s p o r t 3. 2. 4. 1. The Economic and Social Committee has, in a number of opinions (4), emphasized the need for public — and particularly urban — transport systems to be overhauled and rationalized, and the need for environmental considerations to be taken into account when planning the expansion of national and trans- European networks. Secondary rail links should be upgraded, and local transport should be boosted. 3. 2. 4. 2. It is essential to encourage the growth of public transport, as emphasized in the ESC’s opinion on the green paper on the impact of transport on the environment (5). 3. 2. 5. R u r a l d e v e l o p m e n t a n d A g e n d a 2 0 0 0 3. 2. 5. 1. There are no real grounds for optimism about the employment effects of Agenda 2000 in the farm sector. Priority actions must therefore be devised which optimize the role of farmers in protecting the environ- ment, with particular regard to land use, landscape conservation, reforestation, combating desertification, biodiversity conservation, protection of upland areas and new commercial ventures such as agritourism and organic farming. 3. 2. 5. 2. As part of the CAP reform, the Structural Funds should favour a switch to ecologically sustainable farming and boost new types of work attractive to young people. Real possibilities of new jobs, technological 3. 2. 5. 3. innovation, modernization and the overall economic recovery of rural areas, however, can flow above all from a coherent and incisive rural development policy which acknowledges agriculture as the keystone of the rural economy and also aims to take all useful measures in the food, tourism, craft, transport and other ancillary sectors. Establishing a link between the Natura 2000 3. 2. 5. 4. network (Habitats Directive) and the structural funds, by including network sites of natural interest among Objectives 1 and 2, might help promote this kind of recovery. (1) Cf. the ESC opinion on the green paper on the urban environment in OJ C 269, 14. 10. 1991. (2) Cf. the ESC opinion on sustainable development in building and housing in Europe in OJ C 355, 21. 11. 1997. (3) Cf. in particular the opinion on the review of the Com- munity strategy for waste management in OJ C 89, 19. 3. 1997. (4) Cf. the ESC opinion on The citizens’ network — fulfilling the potential of public passenger transport in Europe — European Commission green paper, in OJ C 212, 22. 7. 1996. Cf. the ESC opinion on the Green paper — towards fair and efficient pricing in transport — policy options for internalizing the external costs of transport in the European Union, in OJ C 56, 24. 2. 1997. (5) OJ C 313, 30. 11. 1992. C 235/6 EN Official Journal of the European Communities 27. 7. 98 3. 2. 5. 5. Management of water resources by river basin authorities, as promoted by the framework water directive, could for example serve as a powerful tool for a new approach to area management. better environmental management by companies, which includes a continuous training and upskilling element for relevant workers, should also be brought to bear on this area. 3. 2. 6. E d u c a t i o n a l v o c a t i o n a l a n d t r a i n i n g a n d i n f o r m a t i o n i n t h e e n v i r o n m e n t a l s e c t o r 3. 2. 6. 1. This is the sector where the greatest efforts should be made, to prepare workers for new types of employment, to steer young people towards new occupations and new skills and to train public officials, intermediary and professional organizations and small- business men in new technologies and environmentally- friendly management. In addition to educational and vocational 3. 2. 6. 2. training facilities, the Eco-audit system for promoting Associations 3. 2. 6. 3. and socio-economic orga- nizations can play a major multiplier role in the education and training sector. 3. 2. 7. R e s e a r c h a n d d e v e l o p m e n t The new framework programme should back 3. 2. 7. 1. together with new technologies, R&D for ‘clean’, approaches to production methods and products which are compatible with sustainable growth and consump- tion. Europe’s competitiveness and the ensuing growth depend on the ability to meet the challenges of environ- mental protection and to enhance and conserve natural resources. Brussels, 28 May 1998. The President of the Economic and Social Committee Tom JENKINS Opinion of the Economic and Social Committee on the ‘Communication from the Commission to the European Parliament, the Council and the Economic and Social Committee on food, veterinary and plant health control and inspection’ (98/C 235/02) On 30 January 1998 the European Commission decided to consult the Economic and Social Committee, under Article 198 of the Treaty establishing the European Community, on the above-mentioned communication. The Section for Protection of the Environment, Public Health and Consumer Affairs, which was instructed to prepare the Committee’s work on this matter, adopted its opinion on 5 May 1998. The rapporteur was Mr Nielsen, with Mr Colombo and Mr Verhaeghe acting as co-rapporteurs. At its 355th plenary session on 27 and 28 May 1998 (meeting of 27 May) the Economic and Social Committee adopted the following opinion with 81 votes in favour and 3 abstentions. 1. Introduction 1. 1. In this Communication, which follows on the Communication on consumer health and food safety of April 1997 (1), the Commission gives an overview of the measures adopted in connection with the introduction of the Commission’s food, veterinary and plant health control services. In addition, the Commission gives details of 1. 2. plans for future control activities, which are based on a food safety study and recommendations by its Inspection General Services (IGS) (IGS report) (2). (1) COM(97) 183, 30. 4. 1997. (2) Inspection General Services (IGS) study of 13 October 1997 on food safety control bodies


title: Yttrande från Ekonomiska och sociala kommittén om "Förslag till rådets förordning nr 136/66/EEG om den gemensamma organisationen av marknaden för oljor och fetter"

eurovoc_concepts:
common organisation of markets
fats
market intervention
olive oil
production aid

text: C 235/78 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 27. 7. 98 Yttrande från Ekonomiska och sociala kommittén om ”Förslag till rådets förordning nr 136/66/EEG om den gemensamma organisationen av marknaden för oljor och fetter” (1) (98/C 235/18) Den 6 april 1998 beslöt rådet i enlighet med artiklarna 43 och 198 i EG-fördraget att rådfråga Ekonomiska och sociala kommittén om ovannämnda förslag. Sektionen för jordbruk och fiskeri, som ansvarat för det förberedande arbetet, antog sitt yttrande den 12 maj 1998. Föredragande var Leopoldo Quevedo Rojo. Vid sin 355:e plenarsessionen den 27-28 maj 1998 (sammanträdet den 28 maj 1998) antog Ekonomiska och sociala kommittén följande yttrande med 67 röster för, 11 emot och 8 nedlagda röster. 1. Inledning 1. 0. De föreslagna ändringarna av bestämmelserna för de gemensamma organisationerna av marknaden (GMO) är ett led i reformen av den gemensamma jordbrukspolitiken i Agenda 2000. Inom ramen för marknaden utgörs de största utgiftsposterna i Europeis- ka utvecklingsoch garantifonden för jordbruket (EUGFJ) av stöd till de tre stora kontinentala produktsla- gen (spannmål/oljeväxter/proteingrödor, mjölk och nöt- kött). Dessa produkter svarar för två tredjedelar av EUGFJ:s totala utgifter, och har ökat från 63,7 % 1986 till 67,2 % 1996. Så länge GJP har funnits är det främst dessa produkter som givit upphov till överskott. Detta skall jämföras med de tre viktigaste Medelhavsproduk- terna (vin, olivolja och tobak), som svarar för knappt 10 % av EUGFJ:s totala utgifter, som under referens- perioden 1986-1996 minskade från 13 till 9,8 %. 1. 0. 1. Vid fastställande av GMO för Medelhavspro- dukter måste man ta hänsyn till att de har en större procentuell betydelse för skapandet av arbetstillfällen än de kontinentala produkterna. Det måste betonas att när det gäller Medelhavsprodukterna har man gått för fort fram vid ändringen av GMO, vilket är diskrimi- nerande jämfört med förfarandet för de kontinentala produkterna, och det gäller såväl underlåtenheten att rådfråga de vanliga företrädarna för näringsliv och samhälle som brådskan att fatta beslut. — Följande fördelning per medlemsstat av högsta ga- ranterad kvantitet: Spanien Frankrike Grekland Italien Portugal 625 210 t 3 065 t 389 038 t 501 175 t 43 915 t (40,0160 %) (0,1962 %) (24,9000 %) (32,0770 %) (2,8107 %). — Avskaffande av konsumtionsstödet. — Avskaffande av stödet till småproducenter. — Avskaffande av interventionssystemet som ersätts av ett system för privat lagring. — Att den 1 maj 1998 sätts som gräns för nya odlingar som är berättigade till stöd, även om man undan- tagsvis bör ta hänsyn till äldre odlingar som ingår i kommissionens program för modernisering av olivoljesektorn. 1. 1. 1. 2. Andra fasen: — Att man behöver samla in tillförlitliga uppgifter om areal, antal träd och skördar för att planera den andra fasen. — Att det behövs åtgärder för att förbättra olivoljans kvalitet och marknadsföring, men dessa är varken preciserade eller budgeterade. — Ett förbud mot blandningar har fortfarande inte 1. 1. Beskrivning av kommissionens förslag utfärdats. 1. 1. 1. Kommissionen föreslår en reform i två faser, med en första fas (övergångsperiod) för regleringsåren 1998/1999 till 2000/2001 och en andra fas som inleds den 1 november 2001. — Att man från och med den 1 november 2001 skall upphäva bestämmelserna om stöd och mekanis- mer för reglering av marknaden i förordning nr 136/66/EEG om den gemensamma organisationen av marknaden för oljor och fetter. 1. 1. 1. 1. Första fasen innefattar: 2. Allmänna kommentarer — En höjning av den högsta garanterade kvantiteten från 1 350 000 ton till 1 562 000 ton. 2. 1. En reform i två etapper (1) EGT C 136, 1. 5. 1998, s. 20. 2. 1. 1. Den första fasen utgör en egentlig reform vars inriktning inte nödvändigtvis sammanfaller med den andra fasen. Det huvudsakliga skälet till detta alternativ 27. 7. 98 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 235/79 är bristen på tillförlitliga uppgifter för att planera en verklig reform före den 1 november 2001. Kommissionen har därför valt en omedelbar reform och bortsett från vilka konsekvenser en sådan förändring skulle få, vilket strider direkt mot den första slutsatsen i ESK:s yttrande (CES 600/97) (1) och mot Europaparlamentets resolu- tion. 2. 1. 2. Bakom denna brådska tycks dölja sig farhågor om att det skall uppstå strukturella överskott. Under regleringsåret 1996/1997, då världsproduktionen var den högsta någonsin, producerades dock inga överskott. 2. 1. 3. Risken för överskott från de befintliga odlingar- na och deras föryngring minskas dessutom av införandet av en stabilisator för att begränsa de stödberättigade odlingarna till dem som planterats före den 1 maj 1998. 2. 1. 4. Ett annat motiv för att snabbt genomföra reformen skulle kunna vara att garantera vissa produ- centländers kvoter framför andras, mot bakgrund av den skiftande graden av investeringar och förnyelse i olivoljesektorn som i sig är en följd av marknadens egen dynamik och den gemensamma organisationen av marknaden. 2. 1. 5. Sammanfattningsvis bör reformens första fas — som felaktigt kallas övergångsfas — inte genomföras så länge man inte har tillgång till tillförlitliga uppgifter i det planerade olivodlingsregistret, som presenterats av kommissionen och revisionsrätten. Uppgifterna i olivodlingsregistret skulle kunna 2. 1. 6. leda till att det fastställs olika kriterier och mekanismer för reformens andra fas. En sådan situation skulle vara skadlig och förvirrande för sektorn. 2. 2. En för låg högsta garanterad kvantitet och en felaktig och diskriminerande fördelning av de nationella garanterade kvantiteterna 2. 2. 1. Den högsta garanterade kvantiteten uppgår till 1 562 400 ton, vilket är lägre än konsumtionen i EU 1996/1997 (1 657 000 ton enligt Europaparlamentets rapport) och den konsumtion som förväntas under de kommande åren på grund av sjunkande marknadspriser. 2. 2. 2. Den period som använts för att fastställa den högsta garanterade kvantiteten och de nationella garanterade kvoterna är felaktig och diskriminerande. 2. 2. 3. Den är felaktig därför att olivträdet har en huvudsakligen tvåårig reproduktionscykel. Därför bör denna period omfatta flera år (minst sex), så att man genom att räkna bort de bästa och de sämsta skördeåren (1) EGT C 287, 22. 9. 1997. får kvar uppgifter om minst fyra år, det vill säga medelvärdet av två tvååriga cykler med normalskörd. 2. 2. 4. Den är diskriminerande eftersom dessa siffror skall revideras en gång om året i enlighet med de direkt föregående regleringsåren, och inte ligga fast under hela den så kallade ”övergångsperioden” på grundval av uppgifter från 1992/1993 — 1996/1997. De länder som har investerat mest i föryngring av odlingarna och teknisk utveckling inom ramen för den rådande gemen- samma organisationen av marknaden skulle därmed bestraffas för att ha prioriterat kvalitet, föryngring och förnyelse. 2. 3. Ett för tidigt väckt och ofullständigt förslag 2. 3. 1. Den ovannämnda avsaknaden av en bas med tillförlitliga uppgifter innebär att planeringen av ”över- gångsfasen” har varit förhastad, något som också framgår av de många bristerna. 2. 3. 2. Avskaffandet av stödet till småproducenter bör kompletteras med riktade åtgärder som kan bidra till små och medelstora odlingars livskraft, eftersom dessa står för 55 % av sysselsättningen i vissa medlemsstaters jordbrukssektor och därför spelar en viktig roll när det gäller att förhindra avfolkning och bevara miljön. 2. 3. 3. Kommissionen beaktar inte heller olivodlingar- nas varierande produktivitet. Samtidigt som det finns olivodlingar som strukturellt sett är ytterst marginella (vars avkastning understiger 1 000 kg/ha), finns det mycket produktiva odlingar som ger vinst även till marknadspris. Denna variation är konstant och påtaglig. Därför skulle man kunna använda den registrerade arealen för varje odling och den skörd som varje odling fastställa villkoren för en ger och saluför för att fortlöpande anpassning av produktionsstödet utifrån produktiviteten. Det skulle innebära att marginella olivodlingar fortfarande kan överleva och utgöra en rimlig och inte överdriven uppmuntran till föryngring och förnyelse. 2. 4. Ett omotiverat avskaffande av interventions- systemet 2. 4. 1. Avskaffandet av interventionssystemet kan ge upphov till spekulationstendenser. Privat lagring garan- terar varken försörjningen av marknaden eller odlarnas inkomstnivå. Man kan inte heller försvara avskaffandet av detta system med argumentet att det stimulerar produktionen samtidigt som man begränsar de stöd- berättigade odlingarna till dem som fanns före den 1 maj 1998. 2. 4. 2. Kommissionen glömmer att interventionen gör det möjligt att reglera priserna och marknaden när så krävs, något som har varit mycket värdefullt och inneburit små kostnader i det förflutna. Det är allmänt C 235/80 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 27. 7. 98 bekant inom sektorn att skörden varierar från år till år och att variationen kan uppgå till en tredjedel av den årliga medelskörden, varför lager för utjämning mellan regleringsåren är absolut nödvändiga. jorderosion, blir följden, eftersom olivträden är den produktiva skog i EU som skiljer den odlingsbara marken från öknen. 2. 5. Bristfällig bedrägerikontroll 2. 5. 1. För att minska bedrägeriet föreslår kommissio- nen att stödet till småproducenter och konsumtionsstö- det skall avskaffas samtidigt som kontrollåtgärderna skall överföras på medlemsstaterna när de nationella garanterade kvantiteterna har fastställts. Dessa åtgärder är otillräckliga och innebär att kommissionen avsäger sig sitt ansvar. 2. 5. 2. En möjlig väg att undvika bedrägerier skulle kunna vara en effektiv och fysisk kontroll av den olja som produceras vid oljeutvinningsanläggningen och av försäljningen. Kommittén föreslår att man stämmer av uppgifterna om avtransport av fetthaltiga pressrester från oljepressarna med uppgifterna om att fetthaltiga till utvinningsanläggningarna. pressrester ankommit Denna fysiska kontroll av den olivolja som faktiskt produceras och försäljs bör följas åt av en förenkling av hur stöden administreras. Detta är fullt genomförbart och skulle dessutom göra det möjligt att rationalisera produktionen och marknaden. Vad gäller bedrägeri- kontrollen skulle detta förslag komplettera avskaffandet av stödet till småproducenter och ersätta den dubbla kontroll som det avskaffade konsumtionsstödet skulle ha kunnat medföra. 2. 7. 2. Olivträd som växer på ömtåliga jordar, som utgör en hög procentandel av den odlade arealen, kräver särskilda åtgärder på grund av sin marginella karaktär och ömtålighet, vilket kommissionen inte beaktar. 2. 7. 3. Om produktionsstödet anpassades skulle dessa marginella olivodlingar kunna tilldelas ett enhetsstöd (per kg producerad och såld olja) som kraftigt överstiger stödet till konstbevattnade olivodlingar, vars produk- tionskostnader kan kompenseras enbart av marknads- priser. 3. Bordsoliver 3. 1. Denna sektor berörs endast i motiveringen av förslagen. Det är nödvändigt att redan nu överväga stödåtgärder för denna sektor, som har stora överlev- nadsproblem. Sektorn svarar också för många arbetstill- fällen och gör det möjligt att diversifiera olivodlingen. 4. Sammanfattning 2. 6. Kampanjer för konsumtion av olivolja och ökad kvalitet 4. 1. EU:s ledande position och Agenda 2000 2. 6. 1. Olivolja utgör 3 % av produktionen och 3,5 % av konsumtionen av vegetabilisk olja. Hittills har den inte givit upphov till några strukturella överskott. Konsumtionen är mycket låg i vissa länder, bland annat i många EU-länder. 2. 6. 2. I vissa länder med hög levnadsnivå har konsum- tionsökningen varit spektakulär till följd av de kampan- jer som genomförts av Internationella olivoljerådet. 2. 6. 3. I sitt tidigare yttrande rekommenderade ESK att EU skall finansiera dessa kampanjer. Kommittén påpekade också att blandningar är olämpliga och att det åtminstone bör anges på etiketten för att undvika förväxlingar. 2. 6. 4. Om man uppmuntrar konsumtionen av olivolja av hög kvalitet via reklamkampanjer som skulle kunna finansieras med det avskaffade konsumtionsstödet kan man få avsättning på marknaden för den årliga medel- produktion (1 962 000 ton) som Internationella olivolje- rådet har beräknat för år 2005 i sin rapport, särskilt i Norden, USA, Japan, Kanada och Australien. 2. 7. Miljövård 2. 7. 1. Fortsatt odling av olivträd är den enda nuvar- ande lösningen i många av EU:s regioner för att undvika att odlingen överges och att miljöförstöring, särskilt 4. 1. 1. EU:s ledande position i fråga om produktion och konsumtion av olivolja måste vidmakthållas. Därför är det av största vikt att reformförslaget stöds av samtliga producentländer. 4. 1. 2. Ett reformförslag som accepteras av alla kan uppnås om man följer riktlinjerna i Europaparlamentets rapport, som har fått enhälligt stöd av olivoljesektorn i EU. Olivoljesektorns enighet är fundamental för att vidmakthålla en ledande position. 4. 1. 3. Riktlinjerna i Europaparlamentets rapport är finansiellt genomförbara. Ytterligare två mekanismer bör dock övervägas. Man bör a) överväga att öka de finansiella anslagen till den gemensamma organisationen av marknaden för olivolja inom ramen för den föreslagna ökningen inom andra sektorer i Agenda 2000, och b) göra en anpassning av produktionsstödet utifrån produktivitet för att säkerställa alla olivodlares inkomst- nivå och behålla sysselsättningen på nuvarande nivå. EU måste anstränga sig hårt för att vidmakthål- 4. 1. 4. la en ledande position i fråga om produktion, försäljning och innovation inom denna sektor. Det är därför nödvändigt att a) lansera en kampanj för olivolja av hög kvalitet som finansieras av EU och producentorganisa- tionerna för att öka konsumtionen till de nivåer som krävs för att täcka den förväntade produktionsökningen, 27. 7. 98 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 235/81 b) slå vakt om kvaliteten genom att förbjuda blandningar och vidta rättsliga åtgärder för att bevara produktens image, och c) utforma ett fortlöpande och riktat FoU- program för att säkerställa en tekniskt ledande position. 5. Särskilda kommentarer 5. 1. Artikel 4 4. 1. 5. Att döma av dess första meddelande uppfattar kommissionen olivolja som en potentiell fara och inte som en livskraftig produkt som har oerhörda utveck- lingsmöjligheter om man på ett lämpligt sätt främjar konsumtionen av denna olja med allmänt erkända kvaliteter. Olivodlingens ofta påtalade särdrag gör sektorns framtid till en ofrånkomlig utmaning för EU (viktig källa till arbetstillfällen i EU-regioner som är mål 1-områden, ett hållbart jordbrukssystem om man anpassar stödet från resurserna inom den gemensamma marknadsorganisationen till odlingar med kraftigt varie- rande produktivitet, dynamiken i produktions- och förädlingssektorn som de senaste åren har genomfört betydande tekniska innovationer, ett levnadssätt och kulturellt inslag med djupa rötter i vidsträckta regioner i Sydeuropa osv. ). 4. 1. 6. Trots att kommissionens förslag omfattar några positiva aspekter i jämförelse med meddelandet från 1997 saknar den fortfarande förståelse för sektorn. Där kommissionen skymtar ett problem ser sektorn expansionsmöjligheter via välplanerade kampanjer för olivolja, som kommer att få ett mer överkomligt pris till följd av att utbudet förväntas öka. Alla positiva inslag som i dag finns inom sektorn (sysselsättningsmässiga, sociala, ekonomiska, miljömässiga, tekniska osv. ) får inte omintetgöras av ett snävt perspektiv och en brådska som är omotiverad eftersom det saknas tillförlitliga uppgifter och handlar om en produkt som inte ger upphov till några strukturella överskott. Bryssel den 28 maj 1998. ESK anser att den föreslagna ändringen inte är lämplig, eftersom denna stödåtgärd måste behållas i nuvarande form om olivodlingsnäringen skall överleva. 5. 2. Artikel 5 ESK accepterar de nationella garanterade kvoter som anges i denna artikel under förutsättning att de ändras så snart kommissionen har korrekta uppgifter om produktion, areal och antal olivträd i medlemsstaterna. Dessa förändringar bör göras omedelbart utan att invänta övergångsperiodens slut. 5. 2. 1. ESK anser att den högsta garanterade kvantite- ten bör vara densamma som den totala konsumtionen i EU, plus export minus import, och dessutom innefatta en kvantitet som kan garantera kontinuitet mellan på varandra följande regleringsår. Denna kvantitet kan motsvara den siffra som också rekommenderas av Europaparlamentet. 5. 3. Artikel 11 ESK anser att det är viktigt att man i de marknadsförings- kampanjer som föreslås i artikel 11 betonar olivoljans väsentliga roll för att förebygga hjärtsjukdomar. Sektio- nen understryker att konsumtion av olivolja innebär minskade budgetutgifter för den offentliga hälso- och sjukvården i EU. Ekonomiska och sociala kommitténs ordförande Tom JENKINS


title: Protokol udarbejdet på grundlag af artikel K.3 i traktaten om Den Europæiske Union, om fortolkning ved De Europæiske Fællesskabers Domstol af Konventionen om kompetence og om anerkendelse og fuldbyrdelse af retsafgørelser i ægteskabssager


title: Advies van het Economisch en Sociaal Comité over de "Mededeling van de Commissie over milieu en werkgelegenheid (Bouwen aan een duurzaam Europa)"

text: 27. 7. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 235/1 II (Voorbereidende besluiten) ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ Advies van het Economisch en Sociaal Comité over de „Mededeling van de Commissie over milieu en werkgelegenheid (Bouwen aan een duurzaam Europa)” (98/C 235/01) De Commissie heeft op 24 november 1997 besloten, overeenkomstig artikel 198 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, het Economisch en Sociaal Comité te raadplegen over de voornoemde mededeling. De Afdeling voor milieu, volksgezondheid en consumentenvraagstukken, die met de voorberei- ding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 5 mei 1998 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Pellarini. Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 355e Zitting (vergadering van 28 mei 1998) het volgende advies uitgebracht, dat met algemene stemmen is goedgekeurd. 1. Inleiding 1. 1. In de preambule van het Verdrag van Amsterdam is het beginsel van duurzame ontwikkeling opgenomen, en onder de doelstellingen van de Unie worden in artikel B achter hetzelfde streepje een „evenwichtige en duurzame ontwikkeling” en „een hoog werkgelegen- heidsniveau” nauw aan elkaar gekoppeld. 1. 2. De Mededeling van de Commissie waarover dit advies gaat, vormt een eerste stap op weg naar koppeling van milieu- en werkgelegenheidseisen. Verwacht wordt dat deze benadering vruchten zal afwerpen en dat hieruit conclusies worden getrokken voor de verdere vormgeving van het communautaire beleid. 1. 3. Het ESC heeft zich al verscheidene keren over dit onderwerp gebogen, met name in het advies over „Economische groei en milieu” (1), waarvan een hoofd- stuk gewijd is aan „De overgang naar duurzame groei”. Daarin wordt het volgende opgemerkt: „Zoals de zaken er nu voorstaan, ontkomt de Unie noch aan de doelstel- ling van duurzame ontwikkeling, noch aan die van (1) PB C 155 van 21. 6. 1995. uitbreiding van de werkgelegenheid. Die twee met elkaar laten rijmen, vergt een doortastende politieke inzet en van alle deelnemende partijen verantwoordelijkheids- besef bij de inspraak. ” 1. 4. Hiermee zijn we weer terug bij het uitgangspunt. Thans moet er echter ook rekening mee worden gehou- den dat de Europese Raad van Luxemburg in december 1997 de Commissie heeft verzocht, een strategie uit te werken de milieu- integreren beschermingseisen in het beleid en de maatregelen van de Gemeenschap, en dat deze strategie tijdens de komende Top in Cardiff zal worden bestudeerd. voor van het 2. Opmerkingen over de relatie tussen milieu en werk- gelegenheid (hoofdstuk 2) 2. 1. Het Comité stelt tot zijn tevredenheid vast dat de Commissie met name in het hoofdstuk „De overschakeling in goede banen geleid” de aanpak volgt die het in zijn eerdere adviezen heeft bepleit, en dat zij in hoofdstuk 3 een reeks specifieke ondersteunende beleidsmaatregelen voor de verschillende sectoren for- muleert. C 235/2 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 27. 7. 98 2. 2. Het Comité is er verder van overtuigd dat van een aantal in het Verdrag opgenomen beginselverklarin- gen in de praktijk niets terecht zal komen als er geen krachtig politiek signaal wordt afgegeven om het beleid op communautair, nationaal, regionaal en lokaal niveau in de richting van duurzame ontwikkeling te sturen. Het heeft hier al op gewezen in zijn advies over het vijfde milieuactieprogramma, dat zijns inziens slechts kans van slagen heeft „indien op politiek niveau — in de Gemeenschap en in de lid-staten — prioriteiten worden vastgelegd” (1). 2. 3. De EU heeft zich er ook op internationaal niveau — in 1992 in Rio m. b. t. het milieu in de wereld en in 1997 in Kyoto m. b. t. klimaatverandering — toe verbonden om via nieuwe parameters voor het behoud van natuurlijke hulpbronnen de groei in goede banen te leiden. Deze verbintenis moet daadwerkelijk worden nagekomen en in de verschillende maatregelen worden geı¨ntegreerd. In de huidige fase kan hiervoor gezorgd worden door gebruik te maken van alle praktijken waarmee milieubescherming en werkgelegenheidsgroei geoptimaliseerd kunnen worden. Daarbij dient men wel te bedenken dat de resultaten niet zijn terug te voeren op afzonderlijke maatregelen, maar in een ruimere context tot uiting komen en alleen verder kunnen worden uitgebreid als er vastberaden een „duurzame- ontwikkelingsstrategie” wordt gevolgd. Gezien het bovenstaande vindt het Comité dat 2. 4. bepaalde basisbegrippen in de Mededeling onvoldoende uit de verf komen en dat er geen volledig beeld wordt gegeven van wat tot dusverre via programma’s en politieke initiatieven tot stand is gebracht. 2. 5. De titel doet reeds een te oppervlakkige koppeling vermoeden tussen de begrippen milieu, werkgelegenheid en ontwikkeling; vooral de ondertitel „Bouwen aan een duurzaam Europa” heeft letterlijk genomen geen enkele betekenis, of is op zijn minst zeer duister. 2. 5. 1. Ter wille van de duidelijkheid was het beter geweest begrippen te gebruiken waarvan de betekenis vastligt, zoals bv. „Bouwen aan een concurrerend Europa in het kader van duurzame ontwikkeling”. Gezien het belang en de omvang van de werkloos- 2. 6. heid in Europa is het bovendien riskant milieu- bescherming automatisch aan werkgelegenheid te kop- pelen, zoals in de Mededeling de bedoeling lijkt. Het gaat hierbij weliswaar om twee doelstellingen die beide in alle communautaire beleidsmaatregelen moeten worden geı¨ntegreerd, maar de bestrijding van de werkloosheid kan alleen maar het resultaat zijn van de tenuitvoerleg- ging van al deze beleidsmaatregelen samen. 2. 6. 1. Het mag niet worden vergeten dat bescherming en instandhouding van het milieu een beleidsterrein op (1) PB C 287 van 4. 11. 1992. zich is, waar bovendien horizontale aspecten aan zitten. Het kan zinvol zijn, de milieueffectrapportage van projecten en programma’s ter informatie te voorzien van een fiche met een beoordeling van de werkgelegen- heidseffecten, teneinde de synergiee¨n tussen verschillen- de beleidsterreinen op een rijtje te zetten. Hiermee mag echter niet worden vooruitgelopen op de desbetreffende besluiten, die louter op milieuoverwegingen gebaseerd dienen te zijn. De Mededeling begint met de volgende opmer- 2. 7. king (paragraaf 1. 1): „Onze EU-economiee¨n ontwik- kelen zich niet op duurzame wijze. ” Het hierop volgende betoog leidt echter niet tot de logische conclusie dat het sociaal-economische ontwikkelingsmodel moet worden aangepast en dat er behoefte is aan een nieuwe beleidsvi- sie waarin nieuwe knowhow en nieuwe vaardigheden van ondernemers tot hun recht kunnen komen, zoals in het Witboek van Delors (zie hieronder) werd bepleit en in het Vijfde programma voor duurzame ontwikkeling nader werd uitgewerkt. 2. 7. 1. Door zich te beperken tot het voorstellen van mogelijke sectorale maatregelen en acties binnen het bestaande kader, lijkt het alsof de Commissie opzettelijk de ogen sluit voor het feit dat het huidige groeimodel geen recepten biedt voor een radicale oplossing van het vraagstuk, maar uitsluitend voor cosmetische ingrepen, waardoor de te verwachten schadelijke effecten zich in een later stadium zullen manifesteren. Dit vermoeden wordt bevestigd wanneer men 2. 8. vaststelt dat in de Mededeling nergens dieper en met inachtneming van de huidige situatie wordt ingegaan op ten minste drie cruciale punten: — de werkloosheid in Europa is niet van conjuncturele, maar van structurele aard; — technologische ontwikkeling is weliswaar van fun- damenteel belang om het concurrentievermogen van de Europese economie op te voeren, maar er kan niet met zekerheid worden beweerd dat met technolo- gische innovatie meer arbeidsplaatsen kunnen wor- den geschapen dan er vervangen worden, met name wat traditionele arbeidsplaatsen van werknemers in loondienst betreft; — het is een illusie te denken dat er nog steeds een automatisch causaal verband bestaat tussen het economische groeicijfer en de vermindering van de werkloosheid. 2. 9. Uit bovenstaande overwegingen moge duidelijk zijn dat werkloosheidsbestrijding pas effect kan sorteren als er een alomvattend, op duurzame ontwikkeling gericht beleid wordt uitgewerkt waarbij gebruik wordt gemaakt van een hele reeks van instrumenten, dat het 27. 7. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 235/3 beginsel „de vervuiler betaalt” in acht neemt en dat aansluit bij een normatieve formalisering van het begrip „aansprakelijkheid voor milieuschade” (1). maken in voorlichtings- en adviseringsberoepen in de dienstensector, moet veeleer op een toename van atypi- sche arbeid gerekend worden. 2. 10. Wanneer ervan wordt uitgegaan dat de analyse van de betekenis van het begrip duurzame ontwikkeling correct is (een analyse waar ook de Commissie in haar Mededeling mee instemt), dan is het duidelijk dat er om dit doel te verwezenlijken opnieuw moet worden nagedacht over de sociaal-economische mechanismen die momenteel aan productie en consumptie van goede- ren en diensten ten grondslag liggen. Alleen dan kan de koppeling milieu/werkgelegenheid, die in het werkgele- genheidsbeleid van de lid-staten weerspiegeld moet worden, maximaal resultaat opleveren. 2. 11. In dit verband vindt het Comité het jammer dat de in hoofdstuk 10 van het Witboek van Delors geformuleerde gedachten over de onderbenutting van arbeid en de overbenutting van natuurlijke hulpbronnen en over de noodzaak van fiscale maatregelen om hier meer evenwicht in te brengen, in de Mededeling niet voldoende uitgewerkt worden (2). Alleen als van deze zienswijze wordt uitge- 2. 11. 1. gaan, kunnen beide prioritaire doelstellingen (het be- schermen van het milieu en het scheppen van werkgele- genheid) op zinvolle wijze aan elkaar gekoppeld worden, waarbij niet alleen op fiscaal gebied actie ondernomen, maar een dusdanig pakket van maatregelen getroffen dient te worden dat het beginsel van fiscale neutraliteit in acht wordt genomen. Er dient een dynamische aanpak te worden 2. 12. ontwikkeld waarin rekening wordt gehouden met nieu- we behoeften op het gebied van milieupreventie en -bescherming, nieuwe productiemethoden en nieuwe visies op milieubeheer, alsmede met de nieuwe technolo- giee¨n en diensten inzake voorlichting en opleiding die met de overgang naar „duurzame ontwikkeling” samenhangen. Alleen dan is het mogelijk vast te stellen welke nieuwe beroepsprofielen en nieuwe arbeidsplaat- sen geschapen kunnen worden, en tevens profijt te trekken van de specifieke rol die het midden- en kleinbedrijf kan vervullen. 2. 12. 1. Bij het scheppen van deze nieuwe beroepspro- fielen en nieuwe arbeidsplaatsen dient bijzondere aan- dacht te worden geschonken aan de voorschriften inzake veiligheid en gezondheid op de werkplek. Voorts mogen de overwegingen niet beperkt 2. 13. blijven tot werknemers in de industrie; op grond van de nieuwe vormen van zelfstandige beroepsuitoefening en van tijdelijke en deeltijdarbeid, die vooral opgang (1) Zie het ESC-advies over de „Mededeling aan de Raad en het Europese Parlement en het Economisch en Sociaal Comité: Groenboek inzake herstel van milieuschade” — PB C 133 van 16. 5. 1994. (2) Zie het ESC-advies over het Witboek — PB C 295 van 22. 10. 1994. 2. 14. In het reeds genoemde ESC-advies over „Econo- mische groei en milieu” werd opgemerkt dat milieu- beschermingsmaatregelen niet automatisch tot een toe- name van de werkgelegenheid leiden. Dit wordt be- vestigd in de uitgebreide documentatie die de diensten van de Commissie hebben verschaft over studies die de afgelopen jaren terzake zijn verricht. Uit deze studies evenwel dat milieubeschermingsmaatregelen blijkt waarbij gebruik wordt gemaakt van de beste technologie die voorhanden is, over het algemeen een positief, zij het slechts bescheiden, effect op de werkgelegenheid hebben, en dikwijls gecombineerd worden met op technologische innovatie en rationalisering van produc- tieprocessen gerichte maatregelen die ervoor zorgen dat de bedrijven in kwestie concurrerend blijven, zodat op zijn minst tot het behoud van werkgelegenheid wordt bijgedragen. 2. 14. 1. Bij de ontwikkeling van nieuwe productiepro- cessen, producten en diensten die inspelen op een nieuwe vraag van industrie, overheid of consument, kunnen positieve synergiee¨n worden geschapen. Daarvoor is echter wel een aanzienlijke investeringsinspanning ver- eist. aan komt vraag Afgezien van de „eco-industrie”, die speciaal 2. 15. tegemoet naar milieu- de beschermingstechnologiee¨n en -diensten en die een nieuwe groeisector vormt, moet meer in algemene zin onderscheid worden gemaakt tussen enerzijds maatrege- len om milieuverontreiniging terug te dringen en te voorkomen, die bijkomende investeringskosten met zich meebrengen maar zich op den duur vertalen in een besparing van grondstoffen en energie en aldus bijdragen tot een toename van de productiviteit en tot een vermindering van de maatschappelijke kosten van mi- lieuschade op lange termijn, en anderzijds maatregelen inzake behoud en herstel van het natuurlijk en stedelijk milieu, die nieuwe, zowel traditionele als innovatieve, banen opleveren. 2. 15. 1. In dit verband moet tevens onderscheid wor- den gemaakt tussen de methoden die gehanteerd worden om de maatregelen te financieren. Bij de eerstgenoemde soort maatregelen gaat het om winstgevende sectoren met een hoofdzakelijk particulier karakter (be- en verwerkende industrie, energieproductie, vervoer), ter- wijl de tweede soort maatregelen enorme overheidsinves- teringen vergen. 2. 16. Kiezen voor een dynamische en alomvattende aanpak betekent echter ook dat er voor de verschillende soorten maatregelen nieuwe knowhow, vaardigheden en consultancydiensten nodig zijn. Hier kan niet alleen voor gezorgd worden door de overheid en door openbare instanties — die hiertoe de nodige voorzieningen moeten treffen — , maar ook door nieuwe dienstverlenende bedrijven, die belangrijke werkgelegenheidsmogelijkhe- C 235/4 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 27. 7. 98 den kunnen bieden. De werkgelegenheidseffecten hier- van moeten over de gehele linie en op middellange termijn berekend worden, waarbij de noodzakelijke herstructureringen in aanmerking dienen te worden genomen. 2. 17. Daar „duurzame ontwikkeling” als doelstelling op internationaal niveau wordt nagestreefd, kan Europa ook profijt trekken van de uitvoer van schone technolo- giee¨n en producten en van de export van knowhow, mits het hier in versneld tempo werk van maakt. Ook op dit terrein zijn positieve werkgelegenheidseffecten mogelijk. 2. 18. Ook de rol van de centrale, regionale en lokale overheden moet grondiger worden bestudeerd, omdat deze met behulp van voorschriften of stimulerende maatregelen kunnen bereiken dat een regeling die in het algemeen belang is, ook voor particulieren interessant wordt. Zo kunnen zij ertoe bijdragen dat het huidige model geleidelijk wordt bijgestuurd in de richting van een economische groei die het milieu ontziet en verenigbaar is met het beginsel van duurzame ontwikke- ling. 2. 19. De verschillende sociaal-economische actoren kunnen in het kader van „gedeelde verantwoordelijk- heid” een stimulerende rol spelen en de burgers bewust maken van en informeren over „duurzame” ontwikke- ling en „duurzaam” consumeren, en daarbij gebruik maken van hun organisatorische middelen en hun contacten met het maatschappelijk middenveld. Vooral interessant in dit verband zijn reeds lopende experimen- ten inzake — o´o´k grensoverschrijdende — samenwer- king tussen verschillende maatschappelijke, beroeps-, vakbonds- en milieuorganisaties. 2. 20. Naast bewustmaking en voorlichting op ho- rizontaal niveau, die nieuwe banen kunnen opleveren in de zgn. tertiaire sector waar vrijwilligersorganisaties werkzaam zijn wier activiteiten erkenning en waardering verdienen, moet het accent ook gelegd worden op een beter milieubeheer door ondernemingen in het kader van het milieu-auditsysteem. Er staat een herziening van dit systeem op stapel om het op ruimere schaal ingang te doen vinden, maar ook om het beter te doen aansluiten bij de behoeften van het MKB, en dan met name bij die van ambachtelijke en micro-ondernemingen. Wat de deelname aan het milieu-auditsysteem op EU-niveau betreft, is de situatie namelijk nogal onevenwichtig en de lid-staten zouden dan ook meer moeten doen om voor een evenwichtiger spreiding te zorgen. 2. 21. Wat kleine en ambachtelijke bedrijven betreft, wijst het Comité op de noodzaak wettelijke en fiscale maatregelen uit te werken die op hun specifieke situatie zijn afgestemd, teneinde hen bij het invoeren van de milieunormen te helpen. Met name benadrukt het Comité dat de rol en de werkzaamheden van belangen- behartigingsorganisaties ondersteund en verlicht moeten worden. In het licht van bovengenoemde opmerkingen 2. 22. moet het Commissiedocument als overdreven voorzich- tig gekenschetst worden. Het zet niet aan tot nieuwe gedachtevorming, maar biedt slechts een opsomming van mogelijke maatregelen in het kader van bestaand beleid. 3. Opmerkingen over ondersteunend beleid en kern- activiteiten (hoofdstukken 3 en 4) 3. 1. In de Mededeling wordt een overzicht gegeven van in de verschillende sectoren reeds lopende acties en bestaande ondersteunende beleidsmaatregelen. Ook wordt een aantal kernactiviteiten voor de toekomst voorgesteld. Het hoofdstuk waarin dit laatste gebeurt (hoofdstuk 4) is het vaagste deel van het document en zou daarom inhoudelijk moeten worden aangevuld met concrete voorstellen die aansluiten bij de in hoofdstuk 3 gemaakte sectorale analyse. 3. 2. Op basis van de ontvangen documentatie en van de initiatieven die in de lid-staten in overleg en samenwerking met de maatschappelijke en beroepskrin- gen en de milieu- en consumentenorganisaties zijn ontplooid, stelt het Comité een aantal onderwerpen voor waarop dieper zou moeten worden ingegaan. 3. 2. 1. N a t i o n a l e w e r k g e l e g e n h e i d s - m a a t r e g e l e n 3. 2. 1. 1. Het is belangrijk dat de duurzame- ontwikkelingsdimensie wordt ingebouwd in de richt- snoeren voor de uitwerking van het werkgelegenheids- beleid van de lid-staten, teneinde een impuls te geven aan territoriale pacten van de lid-staten waarmee milieu- hulpbronnen worden benut, innovatie en kennis worden bevorderd en passende instrumenten worden verschaft voor opleiding en verspreiding van knowhow, met name ten behoeve van het MKB. Dergelijke pacten zouden niet beperkt mogen blijven tot proefprojecten, maar moeten worden opgenomen in het toepassingsgebied van de Structuurfondsen. 3. 2. 2. S t e d e n e n s t a d s v e r n i e u w i n g s b e - l e i d a l s p r o e f t e r r e i n e n v o o r i n n o - v a t i e v e m a a t r e g e l e n w a a r m e e z o - w e l a a n m i l i e u - a l s a a n w e r k g e l e - g e n h e i d s e i s e n v o l - d a a n k a n w o r d e n 3. 2. 2. 1. Het begrip „stedelijke ruimte” heeft de laatste jaren een steeds duidelijker betekenis gekregen. Helaas wordt deze echter steeds meer geassocieerd met het verval van stedelijke gebieden, waarin een aantal problemen spelen die met name van invloed zijn op het milieu. Oude beleidsschema’s worden terzijde geschoven en het concept „stedelijke groei” wordt geleidelijk door het concept „stadsbehoud” vervangen. De noodzaak om alle door de stad veroorzaakte milieuproblemen op te tevens aan de wieg van een nieuwe lossen, staat 27. 7. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 235/5 benadering, waarbij de stad niet langer simpelweg een ruimte is waarin mensen leven, zich verplaatsen en werken, maar een territoriale eenheid die functioneert als een stelsel van stromen en cycli waarvan het milieu-efficie¨nte en milieuvriendelijke beheer het welzijn van de burgers waarborgt (1). 3. 2. 2. 2. Het staat thans buiten kijf dat het stadsbeleid, d. w. z. de planning, de vormgeving en het in de gaten houden van de ontwikkeling van de stedelijke omgeving, bv. op het gebied van regelgeving, hergebruik, verkeer, afvalstoffen en energie, grote invloed heeft op de manier waarop het ecosysteem van stedelijke gebieden wordt beschermd en het verbruik van de daar aanwezige milieu- en territoriale hulpbronnen wordt teruggedrongen. Het staat niet alleen vast dat er voor de behoeften op het gebied van stadsontwikkeling milieuvriendelijke oplossingen kunnen worden bedacht, maar ook dat zij in overeenstemming kunnen worden gebracht met de noodzaak, nieuwe en duurzame werkgelegenheid te scheppen (2). 3. 2. 2. 3. Wat de bouw- en huisvestingssector betreft, wordt vastgesteld dat de voorzieningen en stimulerende maatregelen die getroffen zijn om het woningbestand in stand te houden en te herstructureren, van gunstige invloed kunnen zijn op de kwaliteit van het stadsmilieu. Initiatieven in deze sector zijn complex en onderling nauw met elkaar verweven, omdat zij een groot aantal terreinen en vakgebieden omvatten, zoals de stadsver- nieuwingscultuur, maatregelen ter sanering van histori- sche centra of buitenwijken, instandhouding en herin- richting van terreinen in stedelijke gebieden, en algemene verbetering van de milieu-omstandigheden in de steden. 3. 2. 2. 4. Bij de sanering van gebouwen moet gestreefd worden naar een zuinig gebruik van energie. Hiertoe dient tevens een actief beleid te worden gevoerd om de gebruikers bij energiebesparing te betrekken, waarbij ook gedacht kan worden aan gepaste stimulerende maatregelen. De praktijk heeft uitgewezen dat dit niet alleen goed is voor het milieu, maar ook bijdraagt tot een toename van de werkgelegenheidsmogelijkheden. 3. 2. 3. A f v a l b e h e e r Zoals het Comité reeds in zijn adviezen ter 3. 2. 3. 1. zake (3) heeft opgemerkt, ontstaan er in het kader van het preventieve beleid om de hoeveelheid afval aan de bron te beperken, het afval gescheiden op te halen en het te verwerken met het oog op hergebruik en recycling, nieuwe beroepsprofielen en nieuwe werkgelegenheids- kansen, die verder kunnen worden gestimuleerd. (1) Zie het ESC-advies over het „Groenboek over het stadsmilieu” — PB C 269 van 14. 10. 1991. (2) Zie het ESC-advies over „Duurzame ontwikkeling — Bouwen en wonen in Europa” — PB C 355 van 21. 11. 1997. (3) Zie met name het advies over de actualisering van de communautaire strategie voor het afvalbeheer — PB C 89 van 19. 3. 1997. 3. 2. 4. V e r v o e r 3. 2. 4. 1. Het ESC heeft er in verscheidene adviezen (4) op gewezen dat de openbaarvervoersystemen — met name die in de steden — herzien en gerationaliseerd moeten worden, en dat milieuoverwegingen een plaats moeten krijgen in de plannen om de nationale en trans-Europese vervoernetwerken uit te breiden. Secun- daire spoorlijnen moeten worden opgewaardeerd en het lokale vervoer moet worden versterkt. 3. 2. 4. 2. Zoals in het ESC-advies over het Groenboek inzake de vervoersimpact op het milieu (5) is benadrukt, is het van essentieel belang dat uitbreiding van het openbaar vervoer wordt aangemoedigd. 3. 2. 5. P l a t t e l a n d s o n t w i k k e l i n g e n A g e n d a 2 0 0 0 3. 2. 5. 1. Er is weinig reden tot optimisme over de werkgelegenheidseffecten van Agenda 2000 voor de landbouw. Daarom moeten prioritaire maatregelen wor- den uitgewerkt waardoor optimaal gebruik wordt ge- maakt van de rol die landbouwers spelen bij de instand- houding van het milieu, met name op het stuk van bodemgebruik, landschapsbescherming, herbebossing, bestrijding van verwoestijning, behoud van de biodiver- siteit en instandhouding van berggebieden, alsmede bij nieuwe initiatieven, zoals plattelandstoerisme en biologische productiemethoden. Als onderdeel van de GLB-hervorming zou 3. 2. 5. 2. in het kader van de Structuurfondsenregeling de over- schakeling op ecologisch duurzame landbouw moeten worden aangemoedigd en zou de aandacht moeten worden gevestigd op nieuwe beroepsprofielen die voor jonge mensen aantrekkelijk zijn. Echte kansen om tot nieuwe werkgelegen- 3. 2. 5. 3. heid, technologische innovatie en modernisering te komen en de economische bedrijvigheid in rurale gebie- den in haar geheel aan te zwengelen, ontstaan echter vooral uit een coherent en doortastend plattelandsont- wikkelingsbeleid waarin erkend wordt dat de landbouw de spil vormt van de plattelandseconomie en waarin tevens gepoogd wordt, ieder dienstig initiatief in aanver- wante sectoren (levensmiddelenindustrie, toerisme, am- bacht, vervoer, communicatie, enz. ) te stimuleren. 3. 2. 5. 4. Om bovengenoemde aanzwengeling van de economie van plattelandsgebieden een impuls te geven, zou het nuttig kunnen zijn een koppeling tot stand te brengen tussen het netwerk Natura 2000 (Habitatricht- lijn) en de Structuurfondsen, door de natuurgebieden van het netwerk bij de doelstellingen 1 en 2 onder te brengen. (4) Zie het ESC-advies over het thema „Het ‘Citizens Network‘ — De verwezenlijking van de mogelijkheden van het openbaar personenvervoer in Europa — Groenboek van de Commissie” — PB C 212 van 22. 7. 1996; zie ook het ESC-advies over het thema „Naar een eerlijke en doelmatige prijsstelling in het vervoer — mogelijke beleidskeuzen voor het internaliseren van de externe kosten van vervoer in de Europese Unie — Groenboek” — PB C 56 van 24. 2. 1997. (5) PB C 313 van 30. 11. 1992. C 235/6 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 27. 7. 98 3. 2. 5. 5. Het waterbeheer door waterhuishoudingsin- stanties, zoals dat wordt bevorderd in de Kaderrichtlijn over water, kan bijvoorbeeld een belangrijk instrument vormen in een nieuwe benadering op het gebied van landinrichting. 3. 2. 6. O p l e i d i n g e n m i l i e u g e b i e d b e r o e p s w e r e l d v o o r l i c h t i n g o n d e r w i j s i n o p e n 3. 2. 6. 1. De grootste inspanningen moeten geleverd worden op het gebied van opleiding en voorlichting, teneinde werknemers te winnen voor nieuwe beroepsac- tiviteiten, jongeren warm te maken voor nieuwe beroe- pen en vaardigheden, en overheden, maatschappelijke en beroepsorganisaties en kleine zelfstandigen voor te lichten over nieuwe technologiee¨n en milieuvriendelijke managementmethoden. 3. 2. 6. 2. In dit verband moeten niet alleen onderwijs- en opleidingsstructuren worden verbeterd, maar moet ook het milieu-auditsysteem worden versterkt, dat van gunstige invloed is op de manier waarop ondernemingen met het milieu omgaan en een onderdeel bevat dat op „permanente scholing” en bijscholing van werkgevers en hun personeel is gericht. 3. 2. 6. 3. Op het gebied van opleiding en voorlichting kunnen maatschappelijke en beroepsorganisaties en verenigingen een belangrijke rol spelen door als door- geefluik te fungeren om kennis op grotere schaal te verspreiden. 3. 2. 7. O n d e r z o e k e n o n t w i k k e l i n g 3. 2. 7. 1. Met het nieuwe O&TO-kaderprogramma moeten impulsen worden gegeven aan het onderzoek naar en de ontwikkeling van schone technologiee¨n en saneringstechnieken, maar ook — in het licht van duurzame groei en een duurzaam verbruik — aan de verschillende aspecten van nieuwe opvattingen over producten en productiemethoden. Het Europese concur- rentievermogen en de daarmee samenhangende groei hangen af van de vraag in hoeverre er op de uitdagingen van milieubescherming adequate antwoorden kunnen worden gevonden en de natuurlijke hulpbronnen opti- maal benut en behouden kunnen worden. Brussel, 28 mei 1998. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité T. JENKINS Advies van het Economisch en Sociaal Comité over de „Mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad en het Economisch en Sociaal Comité inzake de controle en inspectie op voedsel-, veterinair en fytosanitair gebied” (98/C 235/02) Op 30 januari 1998 heeft de Europese Commissie besloten het Economisch en Sociaal Comité overeenkomstig artikel 198 van het EG-Verdrag te raadplegen over de voornoemde mededeling. De Afdeling voor milieu, volksgezondheid en consumentenvraagstukken, die met de voorberei- dende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 5 mei 1998 goedgekeurd; rapporteur was de heer L. Nielsen en corapporteurs waren de heren Colombo en Verhaeghe. Tijdens zijn op 27 en 28 mei 1998 gehouden 355e Zitting (vergadering van 27 mei) heeft het Economisch en Sociaal Comité het volgende advies uitgebracht, dat met 81 stemmen vo´ o´r, bij 3 onthoudingen, is goedgekeurd. 1. Inleiding 1. 1. In onderhavige mededeling, die volgt op de mededeling van april 1997 (1) inzake de gezondheid van de consument en voedselveiligheid, zet de Commissie uiteen welke maatregelen m. b. t. het opzetten van haar inspectiediensten op voedsel-, veterinair en fytosanitair gebied zijn genomen. (1) COM(97) 183 van 30 april 1997. 1. 2. Verder beschrijft de Commissie welke activiteiten zij op het vlak van controle wil ontplooien op basis van de studie en de aanbevelingen van de Algemene inspectiediensten (IGS) inzake voedselveiligheid (IGS- verslag) (2). (2) „Een studie van de controlerende instanties voor voedselvei- ligheid”, Algemene inspectiediensten (IGS) van 13 oktober 1997


title: Euroopan unionista tehdyn sopimuksen K.3 artiklan perusteella tehty pöytäkirja tuomioistuimen toimivallasta sekä tuomioiden tunnustamisesta ja täytäntöönpanosta avioliittoasioissa tehdyn yleissopimuksen tulkitsemisesta Euroopan yhteisöjen tuomioistuimessa